muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/19026, Karar No: 2013/6358, Tarih: 29.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/19026 E.  ,  2013/6358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....09.2012 tarih ve 2010/67-2012/369 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 29.03.2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi talep formu başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, ..., Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, anılan kanunlar uyarınca müvekkilinin şirket ortağı yapılmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle defalarca yargılandıklarını ve mahkum edildiklerini, yapılan bu yargılamalar neticesinde şirket defterlerinde bulunan kayıtların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, ...'nun 336. maddesi uyarınca davalı ...'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne 50.000 DM karşılığı 53.723,98 TL alacağın faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, bu ortaklığın mevzuata uygun geçerli bir ortaklık niteliğinde bulunduğunu, müvekkili şirketin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul ve diğer ilgili tüm resmi makamlar ile özel denetçiler tarafından faaliyetleri denetlenen çok ortaklı halka açık anonim şirket olduğunu, ...’nun 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketin tasfiye halinde olmadığını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı şirkete ortak olduğunun bilirkişi kurulu raporu ile sübut bulduğu, davacının şirket ortaklığını, hisse devri almak yoluyla kazandığı, 6762 sayılı ...'nun 405/... maddesinin "pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler; tasfiye payına mütaallik hakları mahfuzdur" şeklinde düzenlendiği, bu hüküm uyarınca sermaye şirketlerinde, sermaye olarak şirkete verilenin geri istenemeyeceği, davalı şirketin tasfiye halinde bulunmadığı, Türk

Ticaret Kanunu’nun anonim şirketler ve pay sahiplerine ilişkin hükümleri karşısında davacının talebinin yerinde olmadığı, ayrıca anonim şirket yönetim kurulu başkanı olan davalı ...'ın şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durumun da ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tesbiti, hukuka aykırı şekilde kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğü ve davalılar tarafından tahsil edilen paranın istirdadına ilişkin olup mahkemece yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı taraf, davalıların yüksek faiz verileceği ve her istenildiği an geri ödeneceği garantisiyle kendisinden para alındığını, mevzuata uygun bir biçimde davalı şirkete ortak olunmadığını, geçerli bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığını ileri sürdüğüne göre evvelemirde davacının davalı şirkete gerçekten ortak olup olmadığının tesbiti gerekmektedir. Mahkemece, bu hususun tesbiti için bilirkişi incelemesi yaptırılmasına karar verilerek bilirkişilere davalı şirketin ticari defter ve kayıtlarını inceleme yetkisi verilmiş ise de bilirkişi kurulu raporlarında, davalı şirkete ait pay defterleri, mali tabloları ve genel kurul tutanaklarının incelemeye sunulduğunu beyanla davacının ortaklar pay defterinde kaydı bulunduğundan bahisle pay senedi satın almak suretiyle ortak olduğunu bildirmişlerdir. Oysa, davalı şirketin resmi kayıtlardan ayrı olarak ikincil kayıtlar tuttuğunun belirtildiği SPK raporlarının mevcut olduğu Dairemizden geçen emsal dosyalardan bilinmekte olup bilirkişi incelemesine sunulan pay defterindeki kayıtların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı belli değildir. Davacının dayandığı Hisse Senedi Talep Formuna göre davacı söz konusu hisseleri davalı şirketten talep etmiş olup bilirkişi kurulu bu yönden bir inceleme yapmamış, davacının devir aldığı bu payların davalı şirketin sermayesi içinde temsil edilip edilmediği üzerinde durulmamıştır.

Bu durumda, öncelikle davacının sahih bir şekilde davalı şirkete ortak olup olmadığının belirlenmesi gerektiğinden mahkemece bilirkişi kuruluna davalının tüm ticari defter ve kayıtları ve ayrıca hisse devir tarihinden dava tarihine kadar davalı şirketin yapmış olduğu genel kurullara ait tutanaklar ve hazirun cetvelleri incelettirilmek suretiyle davacıya verilen hisse senedinin bir değerinin bulunup bulunmadığı, bu hisselerin davalı şirketin sermayesinde temsil edilip edilmediği, genel kurullarda sermayenin ne şekilde temsil edildiği hususları açıklığa kavuşturulmalı ve bu inceleme sonucunda davacının ortaklığının sahih olmadığı, pay defterindeki kaydın diğer kayıtlarla örtüşmediği anlaşıldığı taktirde bu aşamadan sonra davacının zararından davalıların haksız fiil hükümleri uyarınca sorumluluklarının bulunup bulunmadığı üzerinde durularak her bir davalının hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi suretiyle oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeye ve yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 29.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13926, Karar No: 2010/1986, Tarih: 02.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/13926 E.  ,  2010/1986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki Kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek 5237 sayılı Yasaya göre hırsızlık suçunun yanı sıra işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğunun gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCY.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezalardan indirim yapılması,

3-Her bir yakınana karşı ayrı ayrı uygulama yapılması yerine toplu uygulama yapılması,

4- Kasten işlemiş olduğu suçlardan, hapis cezalarıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCY.nın 493/2, 59/2, 81/2-3 ( iki kez). maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCY’ nın aynı suça uyan 142/2-d, 62/1, 116/2, 62/1, işyeri dokunulmazlığı suçu nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 253-254.maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucunda, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3.maddeleri ışığında sanık yararına Yasanın belirlenmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ...'ın temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan ek kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, infaz aşamasındaki hükümlü yararına uygulamaların kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 02/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17916, Karar No: 2024/9728, Tarih: 09.09.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/17916 E.  ,  2024/9728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/343 Esas, 2015/76 Karar

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın katılan ...'ın sahibi ve yetkilisi olduğu ... San. Ltd. Şti'de tır şoförü olarak çalıştığı, olay tarihinde sanığın katılan şirkete ait ... plakalı dorsenin bağlı bulunduğu ... plakalı çekiciyle Yunanistan'a yük götürdüğü, oraya yükü boşalttıktan sonra şirketin dönüş için kendisine yük bulduğu ve masraflar ile şirketin diğer şoförlerine de verilmek üzere 1.050,00 Euro gönderdiği, ancak sanığın aracın yakıtının bittiği, tamir edilmesi gerektiği, şirketin maaşlarını ödemediği, gönderilen paranın yetersiz olduğu gerekçeleriyle dorseye yüklenmiş olduğu yükü boşalttırarak, diğer şoförlere verilmesi gereken paraları vermeden 1.050,00 Euroyu alıp tırı orada terk ederek ayrıldığının iddia edilmesi karşısında;

Sanık ile katılanlar arasında işçilik alacaklarına yönelik dava açılıp açılmadığı araştırılarak varsa dava dosyalarının celbedilerek incelenmesi, sanığın beyanları ile karşılaştırılması, sanığın belirttiği banka kart dökümlerinin getirtilerek incelenmesi, banka kartına maaş yatırılmış ise kimin ya da kimlerin bu kartı kullandığının tespiti, sanığın Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarının getirtilerek sanığın katılanlardan alacağı olup olmadığının tespiti, gerekirse bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme neticesinde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılanlar vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10032, Karar No: 2016/11540, Tarih: 30.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/10032 E.  ,  2016/11540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Öncelikle; ... ili, .... ilçesi, ... kasabasında bulunan dava konusu taşınmazın bulunduğu yere ilişkin olarak mahkemece hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda inceleme ve uygulamada kullanılan yöreye ait 1958 tarihli memleket haritalarının dayanağını teşkil eden ve altlık olarak kullanılan 1943 tarihli hava fotoğrafının bundan ayrı 1990'lı yıllara ait hava fotoğrafları ve memleket haritalarının Harita Genel Komutanlığından, yine çekişmeli ... ili, ... ilçesi, ... kasabasında bulunan 162 ve 163 sayılı parsellerin kuzeyinde kalan tescile konu taşınmaz ve komşu parselleri ada bazında gösteren kadastro paftası örneğinin, 162 ve 163 sayılı parsellere uygulanan 1937 tarih 16 tahrir numaralı vergi kaydı ile 15 Ocak 1969 tarih 31 numaralı tapu kaydı örneklerinin, bölgeye ait ortofoto haritasının ve varsa 1/5000 ölçekli fotogrametri yöntemiyle düzenlenen topoğrafik haritanın bu olmadığı takdirde standart haritanın kadastro müdürlüğünden veya Kadastro Genel Müdürlüğünden getirtildikten sonra;

Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine birlikte verilerek;

Çekişmeli taşınmazın temyize konu edilen fen raporuna göre (A) hafiyle gösterilen bölümünün hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu yapılacak laboratuvar incelemesinde taşınmazların konumu hava fotoğraflarında ve memleket haritalarında ayrı ayrı daha yakın ölçekte gösterildikten sonra taşınmazların o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, adeti ve kullanım durumu ile yine Ortofoto haritası ile fotogrametri yöntemiyle düzenlenen topoğrafik harita veya standart harita üzerinde ayrıca inceleme yapılarak haritanın düzenlendiği tarihlerde tarım yapıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, mülkiyet sınırının görülüp görülmediğinin, ayrıca klizimetre (eğim ölçer) cihazı ile taşınmazın bölümlerinin gerçek eğiminin (en düşük, en yüksek ve ortama eğiminin) memleket haritasındaki münhanilerden de yararlanılarak belirlenmesi bu hususlarda ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı ek rapor alınması ve rapor ekine renkli haritaların tarihleri ile birlikte eklenmesi,

Bundan sonra, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

Bundan sonra, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 30/11/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8846, Karar No: 2023/8429, Tarih: 31.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/8846 E.  ,  2023/8429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2006 yılında davalı Bakanlığa bağlı işyerinde temizlik görevlisi olarak çalışmaya başladığını, 30.09.2013 tarihine kadar değişen alt işverenler nezdinde çalıştığını, emekliliğe hak kazanması sebebiyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini, davalılar arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu için işçilik alacaklarından müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarını beyanla kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti ile ödenmeyen yemek ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini alep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı vekili cevap dilekçesinde; davanın yetkisiz Mahkemede açıldığını, davaya bakmakta Ankara mahkemelerinin yetkili olduğunu, talep konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin işveren sıfatı bulunmadığını, davalının işvereni olmadıkları için taraflarına husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu alacak taleplerinin haksız ve dayanaksız olduğunu beyanla davanın reddine karar verilemesini talep etmiştir.

2. Davalı .... Şti. vekili cevap dilekçesinde; davacının davalı Bakanlık nezdinde çalıştığını, husumet itirazında bulunduklarını, taleplerin zamanaşımına uğradığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

3. Davalı Akdeniz Temizlik ve İlaçlama Hizm. Org. Tur. İnş. Bilg. ve Danışmanlık Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; müvekkil Şirketin alt işveren olduğunu, asıl işverenin Ulaştırma Bakanlığı olduğunu, davacının müvekkili nezdinde 01.02.2013-30.09.2013 tarihleri arasında çalışmış olduğunu, iş sözleşmesini kendisinin feshettiğini, herhangi bir hak ve alacağı bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

4. Davalı Türkaş Turizm ve İnş. San. Dış. Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının Ulaştırma Bakanlığının işçisi olduğunu, tüm işçilik haklarından davalı Bakanlığın sorumlu olduğunu, davacının müvekkili nezdinde ödenmemiş alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

4. Davalı Türkaş Turizm ve İnş. San. Dış. Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının Ulaştırma Bakanlığının işçisi olduğunu, tüm işçilik haklarından davalı Bakanlığın sorumlu olduğunu, davacının müvekkili nezdinde ödenmemiş alacağı bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

5. Davalı ... Grup Oto San. Teks. Nak. Sos. Hizm. Paz. ve Tic. Ltd. Şti. beyanlarında; davacının Şirketleri nezdinde 01.01.2011-05.07.2011 tarihleri arasında görev yaptığını, emekli olduğunu ve destek primine tâbi olarak çalıştığını, yedi aylık hizmetinin bulunduğundan kıdem tazminatı ödenmediğini beyanla davanın reddini istemiştir.

6. Davalı Aktif Güvenlik Sis. ve Temizlik Hizm. Mak. San. Tic. AŞ ile davalı NRA Servis ve Sos. Temz. Hizm. Eğitim Yay. San. Ve Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 0206.2016 tarihli ve 2013/777 Esas, 2016/199 Karar sayılı kararıyla; davalı Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığının malzemeli temizlik hizmeti alınması işi yapımını dönem dönem davalı Şirketlere devrettiği, ancak süreç içerisinde aktif olarak yer aldığı, davalı Bakanlığın asıl işveren, diğer davalı Şirketlerin ise alt işveren olduğu, davacının çalışmalarının bildirildiği son alt işverenin ise Akdeniz Temizlik Şirketi olduğu, talep konusu alacaklardan asıl işveren ile alt işverenlerin birlikte sorumlu bulunduğu, davacının 01.02.2007-30.09.2013 tarihleri arasında davalılar nezdinde, asgari ücret karşılığı çalıştığının anlaşıldığı, iş sözleşmesinin, yazılı fesih bildirimi ve taraf beyanlarından da anlaşıldığı üzere emeklilik nedeniyle feshedildiği anlaşıldığı için davacı tarafça haklı nedenle sona erdirildiği için kıdem tazminatına hak kazandığı, önceki alt işverenlerin kendi çalıştırdıkları süre ve ücret üzerinden kıdem tazminatından sorumlu oldukları, feshe bağlı yıllık izin alacağından ise asıl işveren ile son altişverenin sorumlu tutulması gerektiği, sunulan yıllık izin belgelerinde kullanıldığı görülen sürelerin mahsubu ile bakiye 66 günlük yıllık izin alacağının bulunduğu, fazla çalışmanın ispat yükü işçi üzerinde olup davacının sunduğu belgelerde işveren kaşe ve imzası bulunmadığından söz konusu belgelere değer verilemeyeceği, başkaca yazılı delilin bulunmadığı, ortak tanık anlatımlarından davacının haftada 45 saatin üzerinde çalışmasının olmadığı, yemek ücreti talep edilmiş ise de; yemek ve yol ücretlerinin ücret bordrolarında tahakkuk ettirilerek ödendiğinin anlaşıldığı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı vekili ve davalılar İlgi Sosyal Hizmetler Ltd. Şti, Türkaşı Türkaş Turizm ve İnş. San. Dış. Tic. Ltd. Şti. ve Akdeniz Temizlik ve İlaçlama Hizm. Org. Tur. İnş. Bilg. ve Danışmanlık Tic. Ltd. Şti. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı vekili ve davalılar İlgi Sosyal Hizmetler Ltd. Şti, Türkaşı Türkaş Turizm ve İnş. San. Dış. Tic. Ltd. Şti. ve Akdeniz Temizlik ve İlaçlama Hizm. Org. Tur. İnş. Bilg. ve Danışmanlık Tic. Ltd. Şti. vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 16.12.2020 tarihli ve 2017/694 Esas, 2020/18829 Karar sayılı ilâmı ile; hükmü temyiz eden davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) kayıtlarına göre davacının İlgi Sosyal Hizmetler Şirketinde toplam 1 yıl, 29 ... çalıştığı anlaşılmasına rağmen bilirkişi tarafından bu Şirketin sorumlu tutulacağı kıdem tazminatı hesaplanırken davacının ilk işe girdiği tarih olan 01.02.2007 tarihinden 31.12.2009 tarihine kadar 2 yıl 10 ay 30 ... kıdeminin bulunduğu kabul edilerek hesaplama yapılmasının hatalı olduğu davacının davalı alt işverenler nezdindeki çalışmasının SGK kayıtlarına göre doğru şekilde belirlenmesi gerektiği, davalı Bakanlığın harçtan muaf olmasına rağmen hüküm fıkrasında çelişkili biçimde harçla yükümlü tutulmasının hatalı olduğu, dava dilekçesinde alacak talepleri ayrıştırılmadan talepte bulunulduğu, hâkimin davayı somutlaştırma yükümlülüğü kapsamında davacının dava dilekçesindeki talepleri belirlenmeden talep edilen alacaklar ve yargılama giderleri hakkında hüküm kurulmasının hatalı olduğu gerekçeleriyle Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemece yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı tarafça 29.06.2021 tarihli dilekçe ile taleplerin ayrıştırıldığı, Mahkemece bozma ilâmı doğrultısında davalı işverenler nezdinde davacının hizmet süreleri ayrı ayrı tespit edilerek hesap yapılarak bilirkişi raporu aldırıldığı, davalı Türkaş Şirketi nezdinde davacının çalışma süresinin dosya kapsamı itibarıyla 01.01.2010-31.03.2010 tarihleri arasında olduğu, davacının yazılı davalı nezdindeki çalışma süresi bir yıl ve daha fazla olmadığından davalı Türkaş Şirketi yönünden kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretine hak kazanamayacağı belirtilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Ulaştırma Denizcilik ve Haberleşme Bakanlığı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri