muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11758, Karar No: 2025/1308, Tarih: 03.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11758 E.  ,  2025/1308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1012 Esas, 2023/842 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmiş ise de kısıtlı adayının yaşadığı belirtilen yerlerde kolluk araştırması yapılmadığı ve kısıtlı adayının dava tarihi itibarıyla yerleşim yerinin tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, kısıtlı adayının dava tarihi itibarıyla nerede ikamet ettiklerinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan ve kısıtlı adayının dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri adresleri tespit edildikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/847, Karar No: 2009/1791, Tarih: 13.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/847 E.  ,  2009/1791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan...tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın Pozantı ilçesi Akçatekir Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında Beşoluk, Elmalı Boğazı, Nanelik, Topakardıç, Boyun, İladinli, Gedik, Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak ... yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan ... bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıran davalılardan... iadesine, 13.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9533, Karar No: 2008/7920, Tarih: 15.12.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/9533 E.  ,  2008/7920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 7. İCRA MAHKEMESİ

Sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan sanık ...’ın İİK’nun 345/a, 5237 sayılı TCK’nun 50/3, 52/1.maddeleri gereği 200.00YTL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının temyiz isteminin reddi istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5237 sayılı TCK’nun 50/5.maddesinde yer alan “Uygulamada asıl mahkumiyet bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir” şeklindeki düzenlemeye temyiz konusunda bir istisna getirilmemiş olmasına ve hüküm tarihi itibarıyla 647 sayılı Kanun’un 4/4.maddesinin yürürlükten kaldırılmış bulunmasına göre; sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan dolayı sanığa tayin olunan cezanın miktar ve nev’i itibarıyla hükmün,21.07.2004 tarih ve 25529 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa’nın 3/B maddesi ile değiştirilen CMUK’nun 1412 sayılı 305/1.maddesi uyarınca,iki milyar liraya kadar olan (iki milyar dahil) mahkumiyet hükümleri kesin olup, temyizi mümkün olmadığından,sanığın temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 15.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17580, Karar No: 2013/17726, Tarih: 10.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/17580 E.  ,  2013/17726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, izin ücreti alacağı, fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 01.11.2005 tarihinden beri davalı iş yerinde çalıştığını,2008 Eyül ayı başı itibari ile davalı işverenin ekonomik sıkıntıda olduğunu öne sürerek iş akdini haksız olarak feshettiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile ücret,yıllık izin ve fazla çalışma alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı,davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davacının davalıya ait iş yerinde 21.3.2005 tarihinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışmaya başladığı,iş akdinin 01.9.2008 tarihinde davalı işveren tarafından davacının ücretlerinin ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmesini talep etmesi nedeniyle sonlandırıldığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi dava dilekçesi ile 1.11.2005 tarihinde davalı iş yerinde çalıştığını beyan ettiğinden mahkemece davacının talebi aşılarak işe giriş tarihinin 21.3.2005 olarak alınması hatalıdır.

3-İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

2-Davacı işçi dava dilekçesi ile 1.11.2005 tarihinde davalı iş yerinde çalıştığını beyan ettiğinden mahkemece davacının talebi aşılarak işe giriş tarihinin 21.3.2005 olarak alınması hatalıdır.

3-İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda,hükme esas alınan bilirkişi raporunda tanık beyanları uyarınca davacı işçinin 11.00-24.00 arası 13 saat çalıştığı kabul edilmesine karşın yukarıdaki ilke kararı uyarınca ara dinlenmesinin 1,5 saat yerine 1 saat düşülerek fazla çalışma alacağının hesaplanması ve hükme esas alınması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.06.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11, Karar No: 2014/1734, Tarih: 10.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/11 E.  ,  2014/1734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 18.11.2013 tarihli geri çevirme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle; dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29248, Karar No: 2018/2442, Tarih: 13.03.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/29248 E.  ,  2018/2442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkikinin borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibinde borçlunun yasal süresi içerisinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takip dayanağı senedin boş olarak teminat amacıyla imzalanıp alacaklıya verildiğini, senedin sonradan doldurulduğunu, alacaklı ile aralarında bir iş ilişkisinin bulunmadığını ileri sürerek borca itirazla takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, davanın reddine karar verildiği görülmektedir. Kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine dayanak yapılan senedin, teminat amacıyla verildiği, anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddiaları, İİK'nun 169 ve 169a maddeleri uyarınca borca itiraz niteliğindedir. Takip dayanağı bononun düzenlenme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nun 778. maddesi göndermesi ile bonolar hakkında da uygulanması gereken aynı Kanun'un 680. maddesi uyarınca açık bono düzenlenmesi mümkündür. Bu durumda, borçlunun, bononun anlaşmaya aykırı doldurulduğu yönündeki iddiasını yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. Somut olayda, borçlunun icra mahkemesine başvurusu borca itiraz niteliğinde olup, borçlu tarafından senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğu iddiası yazılı belge ile kanıtlanamamış olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece, borçlu tarafından imza inkarında bulunulmamış olmasına rağmen imza incelemesi yapılarak davanın reddine karar verilmesi isabetsiz ise de, sonuçta dava reddedildiğinden sonucu itibariyle doğru olan mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 35,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5149, Karar No: 2010/7543, Tarih: 25.11.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/5149 E.  ,  2010/7543 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/170285

.... ile ...'ü kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25/03/2010 gün ve 392/89 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık hakkında hükmolunan ceza miktarlarına göre, müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2) Oluşa, dosya içeriğindeki delillere, mağdur ... hakkında Adli Tıp Kurumu 2.İhtisas Kurulu'nun 12/10/2005 tarihli rapor içeriğine, mağdur İlimon hakkında Adil Tıp Uzmanının duruşmadaki beyanına göre, tanıklar .... ve ... ile mağdurlar ..., ve tanık ...'nın karşılıklı kavga ettikleri sırada kavgaya karışan sanık ...'nin mağdurların kendisine basit etkili eylemde bulunmaları üzerine tabancayla ateş etmesi sonucu, mağdur ...'yı sağ ve sol lomber bölgesinden, ince barsak, kalın barsak, omurilik lezyonu, lomber 3, sakral 1,5.omurlarda ve koksikste kırıklar meydana getirerek, yaşamsal tehlike geçirip, kemik kırıklarının yaşamsal fonksiyonlarını 6.derecede etkileyecek, sağ hemikolektami nedeniyle organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflaması, sağ alt ekstrimitedeki fonksiyon kaybı nedeniyle organlardan birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde iki isabetle, mağdur İlimon'u ise sol lomber bölgesinden mide ve kalın barsak yaralanması meydana getirerek yaşamsal tehlike geçirecek şekilde bir isabetle vurarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda,

a) Mağdurların sanığı basit derecede yaralamaktan ibaret tahrik oluşturan haksız eylemleri nedeniyle, cezanın dörtte birinden dörtte üçüne kadarının

.../...

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/170285

indirilmesini öngören 5237 sayılı TCK.nun 29.maddesinin uygulanması sırasında en alt düzeyde indirim öngören oranda indirim yapılması yerine 1/2 oranında indirim yapılarak yazılı şekilde eksik ceza tayini,

b) Mağdurlarda meydana gelen zararın ağırlığına göre, teşebbüs nedeni ile 9 ila 15 yıl arasında ceza öngören 5237 sayılı TCY'nın 35.maddesinin uygulanması sırasında, mağdur ...'yı öldürmeye teşebbüs suçu yönünden üst sınırdan ceza verilmesi yerine 12 yıl hapis cezasına hükmedilerek, mağdur İlimon'u öldürmeye teşebbüs suçu yönünden ise alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza belirlenmesi yerine, mağdurda hiç isabet bulunmayan hallerde uygulanabilecek şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni sayılmamıştır.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin mağdurlar ... ve İlimon'u öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 25/11/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17040, Karar No: 2011/4236, Tarih: 28.03.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/17040 E.  ,  2011/4236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet, Tecil

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine;Ancak

1-03.06.2009 tarihli oturuma ait tutanağın hakim tarafından imzalanmaması suretiyle CMKnun 219.maddesine muhalefet edilmesi,

2- 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 Sayılı Kanunla, özel nitelikte olan 6831 Sayılı Orman Kanununda getirilen köklü değişikliklerin ve ceza sisteminin lehe hükümlerinin bütün halinde değerlendirilmesinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 7. maddesi dikkate alınarak her iki yasa uygulamasının ayrı ayrı karar yerinde tartışılmasından sonra lehe kanunun tespit edilmesi gerektiği gözetilmeksizin hüküm tesisi

3-Sanığa usulüne uygun ön ödeme önerisinde bulunulması ve 10 günlük yasal sürenin beklenmesi gerekirken sanığın ön ödemeyi kabul etmediğine ilişkin beyanına dayanılarak hüküm tesisi,

4- 11.05.2004 tarihli teslim tesellüm belgesinde yer almadığı halde balta ve balyozun müsaderesine karar verilmesi,

5-Suça konu emvalin satıldığının anlaşılmasına göre ,satış bedelinin orman idaresine irad kaydı yerine emvalin müsaderesine hükmolunması

6-Kabul edilen suç vasfına göre suça konu emvalin müsaderesi halinde müdahil idare lehine tazminata hükmolunamayacağının gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28/03/2011günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/656, Karar No: 2016/5716, Tarih: 14.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/656 E.  ,  2016/5716 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1... adlarına Av. ... arasındaki dava hakkında... İş Mahkemesi’nden verilen 10.11.2014 gün ve 2010/132-2014/610 sayılı hükmün temyiz yolu ile incelenmesi, taraflar avukatları tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

İş kazası sonucu sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, sigortalının yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

İş kazası sonucu, sürekli iş göremezlik geliri bağlanan sigortalı Necati Kayar’ın aynı zamanda yaşlılık aylığı alıp almadığı, yaşlılık aylığı alıyor ise 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uygulamasının gelir-aylık hangisine yapıldığı, gelir yarıya indirilmiş ise buna ilişkin miktarlar ve ilk peşin sermaye değerlerini içerir miktarlar Kurumdan sorulup, ilgili belgeler denetime elverişli şekilde celp edilip, eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.