muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8992, Karar No: 2010/1230, Tarih: 02.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/8992 E.  ,  2010/1230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kastın aşılması suretiyle ... 'ın ölümüne sebebiyet vermekten sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (MİDYAT) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/07/2009 gün ve 117/127 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık hakkında duruşmalı, müdahilin temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Müdahil vekilinin temyiz dilekçesinin kapsamına göre, temyiz incelemesi sanık ... ile sınırlı olarak yapılmıştır.

2-Sanık ... ve kardeşi ...’ın kendileri ve aileleri hakkında dedikodu çıkaran maktulün evine izinsiz olarak girdikleri, ...’ın bu konuyu maktule sorduğu, maktulün inkar etmesi üzerine, ... ve ...’ın kendilerine herhangi bir karşılık vermeyen maktulü hırpalayarak dışarı çıkardıkları,...’ın maktulü yumruk atarak basit şekilde yaraladığı, ...’ın ise yerden aldığı taşı yedi metre mesafedeki maktulün başına doğru şiddetli bir şekilde fırlattığı,maktulün sağ temporal bölgesindeki kemiğin 15 cm. lik dairevi alanı kapsayacak şekilde parçalı olarak kırıldığı, kırılan kemik parçalarının beyin dokusunu hasara uğratarak kanamaya yol açtığı ve maktulün künt kafa travmasına bağlı olarak kafa kemiklerinde kırık ve beyin hasarı sonucu öldüğü olayda,

Dosya kapsamı, mahkemenin kabul ve gerekçesine göre;

a)12 yıldan 16 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 87/4-2.cümle hükmünün tatbiki sırasında, TCK.nun 61. maddesi uyarınca temel ceza tayin edilirken 16 yıl hapis cezasına hükmolunmasında,

b)Haksız tahrik nedeni ile ¼’ten ¾’e kadar ceza indirimi öngören TCK’nın 29. maddesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, maktulden kaynaklanan haksız hareketlerin niteliği dikkate alınarak temel cezanın ¼ oranında indirilmesinde,

Bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamenin bu konularda bozma isteyen düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede, tahrikin derecesine; müdahil vekilinin suç vasfına, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 02.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

02/03/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ...'nun yokluğunda 04/03/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2010/4332, Karar No: 2011/15143, Tarih: 15.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/4332 E.  ,  2011/15143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/11/2009 tarih ve 2008/345-2009/284 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin kurulduğu 1992 yılından bu yana radyo ve televizyon yayıncılığı işi ile iştigal ettiğini, iştigal sahasına giren alanda kullanmak üzere “www.naklenfutbol.com+şekil” markasının tescili için davalı kuruma müracaat ettiğini, davalı kurumca 556 sayılı KHK'nun 7/c bendi gerekçe gösterilerek müracaatlarının nihai olarak reddedildiğini, söz konusu kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, futbol ibaresi içerisinde yer alan “O” harfinin özel bir dizaynla futbol topu şeklinde tasarlandığını, tescili istenen markanın cinsi çeşit ve kalite bildirmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek, davalı kurum kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili kurum tarafından ihdas edilen kararın usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının “www.naklenfutbol.com+şekil” ibaresinin 38. ve 41. sınıflardaki bir kısım hizmetlerde marka olarak tescili için TPE'ne başvurduğu, başvurunun 556 sayılı KHK'nun 7/1-c maddesi hükmüne göre bir kısım hizmetler yönünden reddedildiği, tescili istenen markadaki asli unsurun “naklen futbol” ibaresi olduğu, asli unsurda yer alan naklen ibaresinin ortalama tüketici tarafından başvuru listesinden çıkartılan 38. ve 41. sınıftaki hizmetlerin tamamı açısından sağlanan hizmeti doğrudan tanımlayan ve bu hizmetlerin türünü bildiren bir ibare olarak algılanacağı, asıl unsur konumundaki “naklen futbol” ibaresinin ayrıca KHK'nun 7/1-d hükmü anlamında, başvurudan çıkarılan hizmetler yönünden ticaret alanında herkes tarafından kullanılan ifadelerden oluştuğu, bu nedenlerle iptali istenen kararda bir isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,25 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22977, Karar No: 2014/2183, Tarih: 23.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/22977 E.  ,  2014/2183 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/84337

MAHKEMESİ : Tufanbeyli Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2011

NUMARASI : 2006/69 (E) ve 2011/150 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç zabıt tutanağı, sanık savunması, keşif ve bilirkişi raporuna göre suça konu emvalin dikiliden kesilmeyip yakacak nitelikli meşe ağaçlarının sürgün veren dallarının balta ile kesilmesinden elde edildiği ve suça konu ağaçların hayatiyetlerini kaybetmeyerek sürgün verme özelliklerini devam ettirdiklerinin anlaşılması sonucu, sanığın eyleminin 6831 sayılı yasanın 91/5. maddesine uyması karşısında,

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunla 6831 sayılı Orman Kanununun 91/5. maddesine getirilen değişikliğe göre, eylemin kabahate dönüştüğü, sanığa yüklenen fiilin gerektirdiği cezanın kanunda belirtilen türü ve üst sınırına göre davanın 5326 sayılı Kanunun 20/1-c maddesinde öngörülen 3 yıllık dava zamanaşımına tabi bulunduğu, suç tarihi olan 12.10.2006 tarihi ile inceleme tarihi arasında zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 sayılı Kanunun 20, 24 ve 27/7. maddeleri gereğince sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, yedieminde bulunan emvalin istirdadı kabil olmak üzere katılan idareye bırakılmasına, nakil aracının sanığa iadesine, 23.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17848, Karar No: 2017/5623, Tarih: 11.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/17848 E.  ,  2017/5623 K.**

**"İçtihat Metni"**

..... Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile 1-... 2-.... Mühendislik İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. adlarına Av. ... 3-... aralarındaki dava hakkında ..... İş Mahkemesi'nden verilen 04.06.2015 günlü ve 2008/247-2015/476 sayılı hükmün, davalı Kurum, davalılar ..., ....Mühendislik İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti. vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

05.12.2006 günü gerçekleşen iş kazasında hayatını kaybeden .... için Kurumca hak sahiplerine ödenen peşin sermaye değererinde gelir bağlandığı, cenaze yardımlarından dolayı kurum zararının olduğu, uğranılan Kurum zararının davalılardan teselsül hükümlerine göre rücuan alınmasına ilişkin davanın mahkemece yapılan yargılamasında düzenlenen bilirkişi raporuyla, kazanın oluşunda davalı işveren Ataç Mühendislik İnş. Taah. Tic. Ltd. Şti.' nin %29, taşeron ve kazalının işvereni ... %40, işveren ortağı ... ın %1, sigortalının %30 oranında kusurlu oldukları,

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirin ve diğer ödemelerin, 506 sayılı Kanunun 10. ve 26. maddeleri uyarınca tahsili istemine ilişkin olan davada gelir bağlanan hak sahiplerinin 2006 yılındaki yarıya indirilmesi ile peşin sermaye değerli gelir sorularak dosyamız arasına alınması için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8261, Karar No: 2021/13626, Tarih: 23.11.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8261 E.  ,  2021/13626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulü ile toplam 61.101,75 TL tazminat bedelinin değerlendirme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; dava konusu Çarşamba ilçesi, Beyyenice köyü, 278 parsel sayılı, 19.725,00 m² yüzölçümlü, arazi vasıflı taşınmazın 10/01/1972 tarihinde satış yoluyla davacıların murisine devredildiği, Hazine tarafından açılan dava sonucunda Çarşamba 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2006/150 Esas - 2007/219 Karar sayılı ilamı ile kıyı kenar çizgisinde kalmasından dolayı taşınmazın tamamının tapusunun iptali ile tescil harici bırakılmasına karar verildiği, kararın 10.11.2007 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 14.05.2014 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arazi niteliğindeki Çarşamba ilçesi, Beyyenice köyü, 278 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak tazminata hükmolunmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 23/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27021, Karar No: 2014/16459, Tarih: 11.06.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/27021 E.  ,  2014/16459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/190464

MAHKEMESİ : Manisa 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2009

NUMARASI : 2008/149 (E) ve 2009/112 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun oluşan kanaat ve takdirine göre diğer itirazlar yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun sokakta şüphe üzerine durdurulduğu sırada, yanındaki bisikleti çaldığı yeri bildirerek, henüz müracaatı bulunmadığı aşamada mağdura iadesini sağladığı anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nun 168/1. maddesinin uygulanma koşullarının oluştuğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19313, Karar No: 2013/17950, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/19313 E.  ,  2013/17950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yargıtay 18.Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davada ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi ile Yargıtay 18.Hukuk Dairesince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, “6110 sayılı Kanun’un geçici 2.maddesinde öngörülen, hakimlerin bir soruşturma kovuşturma veya dava ile ilgili olarak yaptıkları işlem, yürüttükleri faaliyet veya verdikleri her türlü kararlar nedeniyle devlet aleyhine açılan tazminat davası Yargıtay İlgili Hukuk Dairesinde görülür” gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiştir.

Yargıtay 18.Hukuk Dairesi (ilk derece mahkemesi sıfatıyla) ise, “…Türk Medeni Kanunu'nun 466. ve 468.maddeleri gereğince vesayet dairelerinde görevli olanların hukuka aykırı olarak sebebiyet verdikleri zararların Devlet tarafından karşılanması istendiğine göre, vesayetle ilgili tazminat davasının, vesayet dairelerinin bulunduğu yerdeki asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerekir” gerekçesi ile görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Türk Medeni Kanunu'nun 466.maddesinde vesayet organları ve vesayet işleriyle görevlendirilmiş olan diğer kişilerin bu görevlerini yerine getirirken iyi bir yönetimin gerektirdiği özeni göstermekle yükümlü bulundukları, 467/1.maddesinde ise vasinin görevini yerine getirirken kusurlu davranışıyla vesayet altındaki kişiye verdiği zarardan sorumlu oldukları, 468/1 maddesinde de Devletin vesayet dairelerinde görevli olanların hukuka aykırı olarak sebebiyet verdikleri zararlardan doğrudan doğruya sorumlu olduğu gibi vasi, kayyım ve yasal danışmanlara tazmin ettirilemeyen zararlardan da sorumlu olacağı, 469.maddesinde ise vesayetle ilgili tazminat davalarının vesayet dairelerinin bulunduğu yerdeki Asliye Hukuk Mahkemelerinde görüleceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda; davacılar Türk Medeni Kanunu'nun 466. ve 468. maddeleri gereğince vesayet dairelerinde görevli olanların hukuka aykırı olarak sebebiyet verdikleri zararların Devlet tarafından karşılanmasını talep ettiği anlaşılmakla, Türk Medeni Kanunu'nun 469. Maddesi uyarınca, uyuşmazlığın ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 Sayılı HMK.'nun 21. ve 22. (HUMK.'nun 25. Ve 26.) maddeleri gereğince ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6733, Karar No: 2020/611, Tarih: 22.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2017/6733 E.  ,  2020/611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, şantaj, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar), kasten yaralama (sanık ...)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davalarının düşmesi ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarından beraat, kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, iş bu dosya ile bağlantılı olduğu anlaşılan Dairemizin 2016/4807 Esas sırasında kayıtlı dosyayla birlikte inceleme yapılmasına karar verildikten sonra dosya tetkik edildi.

Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan karara yönelik temyiz istemi CMK’nın 264. maddesine göre itiraz kabul edilip, bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, katılan mağdure vekilinin anılan karara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince Reddiyle, incelemenin sanıklar haklarında diğer suçlardan kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış düşme ve beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekili ile sanık ... müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3747, Karar No: 2013/7057, Tarih: 27.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3747 E.  ,  2013/7057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/127094

MAHKEMESİ : Sincan 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 28/02/2012, 2010/248 (E) ve 2012/77 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar E.. M.. ve K.. M..'in "kasten yaralama" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, sanıklarla mağdurların mevsimlik işçi olarak çalışmakta olup, ayrı çadırlarda kaldıkları, sanıkların olay akşamı saat:22.00 sıralarında mağdurun çadırına gelerek, sopalarla baş bölgesine toplam üç kez vurdukları mağduru, sağ alın kemiğinde ikinci derece kemik kırığına, baş içinde meydana gelen kanamanın beyin dokusu ile kafatası kemiği kırığı arasında birikmesi sonucu oluşan hematoma ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladıkları, mağdurun herhangi bir şekilde beyin kanaması geçirmediği olayda,

a) 1 il 3 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK.nun 86/1 maddesinin uygulanması sırasında, aynı Kanunun 61. maddesi uyarınca, suçun işleniş biçimi ve sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı gibi hususlar gözönünde bulundurularak, sanıklara ayrı ayrı üst sınırdan bir temel ceza yerine, yazılı biçimde temel ceza olarak 1'er yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

b) Sanıkların yanlarında getirmiş oldukları, saldırıya elverişli bulunan ve TCK’nun 6/1-f maddesi kapsamında "silah" olarak kabul edilmesi gereken sopalar ile eylemlerini gerçekleştirdikleri halde, tayin edilen temel ceza üzerinden TCK’nun 86/3-e maddesi uyarınca artırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

c) Sanıklar hakkında temel cezanın TCK'nun 86/1. maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası olarak belirlenip, ardından mağdurun hayati tehlike geçirmesi nedeniyle yine aynı Kanunun 87/1-d maddesi uyarınca bir kat artırım yapılarak önce 2 yıl hapis cezasına hükmedilmesi yerine, aynı Kanunun 87/1-son maddesi uyarınca doğrudan 3 yıl hapis cezasına; ardından, TCK’nun 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralları da gözetilerek, kasten yaralama suçlarında birden fazla nitelikli halin birleşmesi durumunda en ağır cezayı gerektiren suçtan hüküm kurulması gerektiği, kemik kırığının ancak teşdit nedeni sayılabileceği gözetilmeksizin, belirlenen 3 yıl hapis cezası üzerinden, uygulama olanağı bulunmayan TCK’nun 87/3 maddesi uyarınca artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin kısmen, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 27/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2059, Karar No: 2010/3649, Tarih: 30.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2059 E.  ,  2010/3649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Temizlik Gıda Ürn.San.A.Ş.vek.Av.... tarafından ...olarak açılan ve müdahilleri İlke ... Paz.Dağ.Tic.ve A.Ş.ve arkadaşları olan dava hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 24.06.2009 gün ve 18-387 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 10.12.2009 gün ve 9760-11573 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 172.00.-TL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 30.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23902, Karar No: 2022/3610, Tarih: 23.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/23902 E.  ,  2022/3610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında isnat edilen eylem için öngörülen cezanın türü ve miktarı açısından suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4. maddesi gereğince eylemin 5 yıllık olağan zamanaşımı süresine tabi bulunduğu, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 09/06/2009 tarihinde kesinleştiği, denetim süresi içerisinde sanığın 25/10/2013 tarihinde suç işlemesi üzerine hükmün açıklandığı, buna göre zamanaşımını kesen son işlem olan sanık hakkında mahkumiyet verilen 16/03/2006 tarihi itibariyle zamanaşımının durduğu süre düşüldükten sonra hüküm gününden önce olağan zamanaşımı süresi tamamlanmış olduğu gözetilmeden düşme kararı verilmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak hüküm tarihinde TCK'nun 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen asli zamanaşımı süresi gerçekleşmiş bulunduğundan ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE, orman emvali, motorlu testere, üç adet balta, bir adet balyoz, iki adet kamanın müsaderesine, ... plakalı nakil aracının sahibine iadesine, 23/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.