muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1355, Karar No: 2013/1961, Tarih: 21.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/1355 E.  ,  2013/1961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; ancak;

1) Devlet ormanından açma eyleminden dolayı sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın eyleminden dolayı hükmedilen netice ceza nazara alınarak tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığın temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) İzinsiz emval nakletme eyleminden dolayı sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a) Sanığın savunmalarında suça konu emvali yoldan bularak aldığını beyan etmesine göre; emvali temin ettiği yerin devlet ormanı sınırları içinde kalıp kalmadığı tespit edilerek, devlet ormanı sayılan yerlerden olduğunun anlaşılması halinde sanığın eyleminin 6831 sayılı Yasanın 91/5. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile hüküm tesisi,

b) Kabule göre de;

Yediemine alınan emval, balta ve motorlu testerenin müsaderesine karar verilmesine göre; katılan idare lehine nispi vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6241, Karar No: 2012/1422, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/6241 E.  ,  2012/1422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı murisinin, davalılardan işverene ait işyerinde çalışırken ölümüyle sonuçlanan beyin kanamasının iş kazası sonucu olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ile ... Elektronik AŞ. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan Kurum ile ... Elektronik AŞ. vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgiliye yükletilmesine, 09/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2445, Karar No: 2019/5365, Tarih: 19.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2445 E.  ,  2019/5365 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozmadan önce verilen karar Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 11/06/2014 gün, 2014/15976 Esas - 2014/20939 Karar sayılı ilamı ile incelenip sonuçlandırılmış olması nedeniyle, işin incelenmesi Yüksek 13. Ceza Dairesine ait olduğundan; dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE ve dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 19/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9007, Karar No: 2011/12961, Tarih: 28.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9007 E.  ,  2011/12961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.03.2008 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15.05.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan kira alacağının tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali istemiyle açılmıştır.

Davalı, 01.07.2007 tarihine kadar olan döneme ait kira bedellerinin ödendiğini, davacının veraset ve intikal vergisini ödemediği için iskan ruhsatının alınamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacı arsa sahibinin gerekli harç ve ödemeleri yapmadığından iskan ruhsatı alımının geciktiği, davacının kusurlu olduğu, bu nedenle 6 aylık gecikmeden dolayı kira kaybı tazminatı istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Davadaki istemin dayanağı, taraflar arasında düzenlenen 27.04.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 13.maddesi ile tarihsiz protokoldür.

Sözleşmenin 13.maddesinde aynen "inşaat bitim süresi ruhsat tarihinden itibaren 18 aydır. Bu sürede teslim edilmediği taktirde geciken süre zarfında arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin kiraları günün rayiç bedeli üzerinden mal sahiplerine müteahhit tarafından ödenecektir" hükmü yer almaktadır.

Öte yandan tarihsiz protokol içeriğine göre; inşaatın başlamasından bitimine kadar aylık 200 YTL kira ödenmesi kabul edilmiştir.

Gerek sözleşme gerekse protokol tarafların kabulünde olup delil sözleşmesi niteliğindedir. HUMK'nun 287.madde hükmünce tarafları bağlar.

İnşaat yapı ruhsatı 05.01.2006 tarihinde alınmış olup inşaatın teslim tarihi 18 ay sonrası (05.07.2007) olmasına rağmen iskan ruhsatı 6 ay gecikme ile 04.01.2008 tarihinde alınmıştır. Davacı; 05.07.2007 ila 04.01.2008 tarihleri arasındaki dönem için 6 aylık kira alacağının tahsili için icra takibine geçmiştir.

Gerek sözleşme gerekse protokol tarafların kabulünde olup delil sözleşmesi niteliğindedir. HUMK'nun 287.madde hükmünce tarafları bağlar.

İnşaat yapı ruhsatı 05.01.2006 tarihinde alınmış olup inşaatın teslim tarihi 18 ay sonrası (05.07.2007) olmasına rağmen iskan ruhsatı 6 ay gecikme ile 04.01.2008 tarihinde alınmıştır. Davacı; 05.07.2007 ila 04.01.2008 tarihleri arasındaki dönem için 6 aylık kira alacağının tahsili için icra takibine geçmiştir.

Uyuşmazlık iskan ruhsatının geç alınmasında davacının kusurlu olup olmadığı ve buna bağlı olarak kira alacağı isteminin yerinde bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Dosyada mevcut kayıt ve belgelere, özellikle ... 7 Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/240 esas, 2009/387 karar sayılı kesinleşmiş dava dosyası içeriğine göre; 525 TL'lik veraset ve intikal vergisinin ve 9.459.44 TL'lik yapı denetim harcının ödenmemesi nedeniyle iskan ruhsatının alınamadığı anlaşılmıştır. Kesinleşen kararda da vurgulandığı üzere; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi götürü bedelle üstlenilmiş olup yapı denetim ücretinden davalı yüklenici sorumludur. Bu bedel davacı arsa sahibinden istenemez. Öte yandan sözleşmenin 15. maddesi hükmüne göre, veraset ve intikal vergisinden davacı arsa sahibi sorumlu ise de; takip tarihinden önce direngen duruma (temerrüde) düşürülmemiş ve işbu davadan önce de sözü edilen vergi borcu 04.06.2008 tarihinde arsa sahibince ödenmiştir.

Yapılan açıklamalara göre; inşaatın geç tesliminde ve iskan ruhsatının geç alınmasında davacı arsa sahibi değil davalı yüklenici kusurlu bulunduğundan sözleşme ve protokol gereği kira bedellerini ödemekle yükümlüdür. Mahkemece davanın kabulüne karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek haline yatırana iadesine 27.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3122, Karar No: 2012/3569, Tarih: 09.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/3122 E.  ,  2012/3569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/12/2009 tarih ve 2009/265-2009/619 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve katılma yolu ile davalı.vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09/03/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Essen Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 31.10.2006 tarihli 8 O 24/06 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre tenfizi istenen kararın 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi'nde belirtilen usulde tebliğ edilmediği, doğrudan posta yolu ile tebligatın yapıldığı, bu itibarla kesinleşmiş bir kararın mevcut olmadığı, ayrıca tenfize konu kararın kamu düzenini ilgilendiren TTK’nın 329. ve 405/2. maddelerine de açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına yabancı mahkeme kararının tenfiz edilebilmesi için kararın Lahey Sözleşmesi hükümleri uyarınca kesinleşmesinin gerekmesine, somut olayda ise tenfizi talep edilen kararın Lahey Sözleşmesi uyarınca yetkili makamlar aracılığıyla tebliğ edilmeyip, posta yoluyla tebliğ edilmesi nedeniyle kesinleşmediğinden mahkemece sırf bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ayrıca yerinde bulunmayan diğer gerekçelerin de davanın reddine dayanak yapılması doğru değil ise de yukarıda da belirtildiği üzere usulünce kesinleştirilmiş bir karar bulunmadığından yerinde olan bu gerekçeye göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA,takdir olunan 900,00 TL vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yek diğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 09/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1458, Karar No: 2011/4316, Tarih: 03.11.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/1458 E.  ,  2011/4316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi (Kapanan Fatih 5.Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekiye ait araca girerek teybi söken sanığın kaçarken vatandaşlar tarafından yakalanmak istediği esnada elinde bulunan spatula ile kendisini yakalamak isteyen şahıslara saldırdığının iddia edilip ileri sürülmüş olunması karşısında sanığın eyleminin 765 Sayılı Yasanın 495/2.maddesi delaletiyle aynı kanunun 497/1, 61.maddelerinde yazılı bulunan yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delillerin takdirinin üst derecede görevli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2516, Karar No: 2013/5321, Tarih: 10.04.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/2516 E.  ,  2013/5321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TERME SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/10/2012

Yanlar arasında görülen el atmanın önlenmesi ve su kanalının kapatılması davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, duruşma isteği değerden reddedildi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, el atmanın önlenmesi ve su kanalının kapatılması isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; davacının, 97 sayılı parselin müstakil maliki, 96 sayılı parselde ise dava dışı kişiler ile birlikte paydaş olduğu, davalıların, bu taşınmazlarda kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir haklarının bulunmadığı, davacının, 96 ve 97 sayılı parsellerin çap kapsamında kalan su arkını kapatması üzerine, davalıların davacı hakkında kaymakamlığa şikayette bulundukları, Terme Kaymakamlığının 17.12.2010 tarihli, 2010/04 sayılı kararı ile davacının su arkına ( hendeğe) tecavüzün men'ine dair verilen kararın infaz edilmesi nedeniyle davacı tarafından eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece yapılan keşfe dayalı olarak düzenlenen fen bilirkişi raporuna göre, davacı tarafından kapatılan su arkının alanının 62,40 m2 olup, davacının mülkiyet hakkına sahip olduğu 96 ve 97 sayılı parsellerin sınırı içerisinde kaldığı, davalılara ait bölümdeki su arkının ise açık bulunduğu görülmektedir.

O halde, davacının çap kapsamında kalan su arkını kapatması üzerine davalıların 3091 sayılı yasa uyarınca kaymakamlığa başvurarak men kararı almak suretiyle muaraza yarattıkları tartışmasızdır.

Hal böyle olunca, davacının mülkiyet hakkına üstünlük tanımak suretiyle davanını kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları belirtilen sebeplerle yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6959, Karar No: 2023/547, Tarih: 09.02.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/6959 E.  ,  2023/547 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/119 E., 2022/18 K.

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düşme

Bala Asliye Ceza Mahkemesinin,19.01.2022 tarihli ve 2019/119 Esas, 2022/18 Karar sayılı kararının, mağdur vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Mağdur ...'nun 08.11.2019 tarihli talimat ile alınan ifadesinde sanıktan şikâyetçi olmadığını, davaya katılmak istemediğini beyan ettiği, bu itibarla 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca kamu davasında katılan sıfatının bulunmadığı anlaşılmakla, aynı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, hükmün, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, mağdur ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26523, Karar No: 2016/3159, Tarih: 07.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/26523 E.  ,  2016/3159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Nitelikli dolandırıcılık suçundan, sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, oto yedek parçası satın almak amacıyla girdiği bir internet alışveriş portalında, 1.500 TL'ye satışa sunulan oto beyin aksamını almak için belirtilen numarayı arayarak kendisini ..... ismiyle tanıtan sanık ile irtibata geçtiği, aralarındaki anlaşma uyarınca malzeme bedelinin 750 TL'sini sanığın banka hesabına yatırmasına rağmen sanığın, söz konusu malzemeyi göndermediği gibi aldığı parayı da iade etmediği anlaşılmakla, eyleminin nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, yüklenen suçu işlemediğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.04.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17956, Karar No: 2015/22340, Tarih: 17.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/17956 E.  ,  2015/22340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, taraflar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) 13.03.2010 günü gerçekleşen iş kazasında yaşamını yitiren sigortalının hak sahiplerine bağlanan ölüm gelirleri nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalılardan teselsül hükümlerine göre rücuan alınmasına ilişkin davanın mahkemece yapılan yargılamasında düzenlenen bilirkişi raporuyla, kazanın oluşunda davalı işveren ... ... Dağıtım A.Ş.’nin %40, davalı ekip şefi başteknisyen ...’in %20, sigortalının %30, dava dışı başteknisyen ...’in %10 oranında kusurlu oldukları saptanmıştır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği

belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere 1. fıkrada işverenin, 4. fıkrada üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bunlara dayanılarak açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi bulunduğundan konuya ilişkin olarak 818 sayılı Borçlar Kanununun irdelenmesi de gerekmektedir.

belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere 1. fıkrada işverenin, 4. fıkrada üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bunlara dayanılarak açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi bulunduğundan konuya ilişkin olarak 818 sayılı Borçlar Kanununun irdelenmesi de gerekmektedir.

Söz konusu Kanunun 141 – 148. maddelerinde müteselsil borçlara yer verilmiş olup 141. maddede, alacaklıya karşı, her biri borcun tümünden sorumlu olma yükümü altına girdiklerini beyan eden birden çok borçlu arasında teselsül bulunduğu, böyle bir beyanın yokluğunda teselsülün ancak kanunun belirlediği durumlarda olacağı, 142. maddede, alacaklının, müteselsil borçluların tümünden veya birinden borcun tamamen veya kısmen ödenmesini istemekte serbest olduğu, borç tamamen ödeninceye dek borçluların tümünün sorumluluklarının devam edeceği, 145. maddede, yaptığı ödeme veya takas ile borcun tamamını veya bir kısmını sona erdirmiş olan müteselsil borçlulardan birinin, sona eren borç oranında diğer borçluları borçtan kurtarmış olacağı, 146. maddede, borcun niteliğinden aksi anlaşılmadıkça, müteselsil borçlulardan her birinin alacaklıya yapılan ödemeden birbirine eşit birer payı üzerine almak zorunda olduğu ve payından çok ödeme yapanın, fazla tutar yönünden diğer borçlulara rücu hakkının bulunduğu, 147. maddede, rücu hakkından yararlanan müteselsil borçlulardan her birinin, ödediği tutar oranında alacaklının haklarına halef olacağı bildirilmiştir. Diğer taraftan Kanunun haksız eylem yönünden müteselsil sorumluluğa ilişkin 50. maddesinde, birden çok kimseler birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri takdirde, önayak olan (kışkırtan) ile asıl gerçekleştiren ve yardımcı olanların, ayırım gözetilmeksizin müteselsilen sorumlu olacakları, hakimin, bunların birbiri aleyhinde rücu hakları olup olmadığını takdir ve gerektiğinde bu rücunun kapsamının derecesini saptayacağı belirtilmiş, çeşitli nedenlerin birleşmesi bakımından müteselsil sorumluluğa dair 51. maddesinde, birden çok kimseler çeşitli nedenlere (haksız eylem, sözleşme, kanun) dayanarak sorumlu oldukları takdirde haklarında, birlikte bir zarara sebebiyet veren kimselere ilişkin hükümlere göre işlem yapılacağı, kural olarak haksız bir eylemi ile zarara sebebiyet vermiş olan kimsenin en önce, tarafından hata gerçekleşmemiş ve üzerine borç alınmamış olmasına karşın yasal olarak sorumlu olan kimsenin de en sonra, zarar ile yükümlü tutulacağı açıklanmıştır.