muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6987, Karar No: 2013/10250, Tarih: 19.06.2013

4- Talep konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; talep konusu taşınmazın bulunduğu yerdeki nüfus müdürlüğünden usulüne uygun şekilde bir araştırma yapıldığı söylenemez.

Hal böyle olunca; Dairemizin yukarıda açıklanan ilkeleri doğrultusunda; Nüfus Müdürlüğünden, anılan taşınmazların tapu kaydında maliki olarak görünen H..kızı H.. B.. ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfusta kayıtlı olup olmadığının sorulması, aynı kimlik bilgilerine sahip kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının gönderilmesi halinde bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen kişinin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde araştırılması, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir.  Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10390, Karar No: 2012/44918, Tarih: 05.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/10390 E.  ,  2012/44918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, nitelikli hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda;Jandarma görevlilerinin olay tarihinden önce ...'a ait kabloların kesilip arazide bırakılmış olması nedeni ile olay yerinde pusu kurdukları, bu esnada bir araçla sanıkların geldiği, daha önce kesilmiş kabloların bulunduğu yerin daha ilerisinde bulunan direklerdeki telefon kablolarını balta ile kestikleri, jandarma görevlilerinin suçüstü yakalamak için pusu yerinden çıkarak yaklaştıklarını fark etmeleri üzerine iki sanığın olay yerinden kaçmaya başladıkları, jandarma görevlilerinin araçlarına dönebileceklerini düşünerek aracın bulunduğu yere doğru gitikleri ve sanıkların aracı çalıştırıp hareket ettikleri sırada durdurdukları, aracın içerisinde bulunan üç sanıktan... ve ...'ın üzerlerinin ve ayakkabılarının toz içinde bulunduğu, hızlı nefes aldıkları ve heyecan içinde oldukları olay yeri tespit tutanağı , tanıkların beyanları ve sanıkların çelişkili beyanlarından anlaşılması karşısında sanıkların mahkumiyetleri yerine jandarma görevlilerinin bulunduğu mesafeden ayışığının durumuna göre teşhis etmelerinin mümkün olmadığı gerekçesi ile delillerin takdirinde yanılgı ile beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16880, Karar No: 2010/6691, Tarih: 15.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/16880 E.  ,  2010/6691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece isteğin reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, iş sözleşmesinin şirketin içinde bulunduğu ekonomik durum ve iş yerinden kaynaklanan sebeplerle şirket yapısının daraltılması ve pazar işletme maliyetlerinin azaltılması ve buna bağlı olarak yapılan yeninden yapılandırma süreci çerçevesinde davacının yürütmekte olduğu sekreter kadrosunun iptal edilmesi nedeniyle feshedildiğini, işyerinde çalışan işçi sayısı 30 dan az olduğu için davacının iş güvencesi kapsamında bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının çalıştığı şirket merkez işyerinin büro iş kolunda kayıtlı olduğu ve fesih tarihi itibarı ile 20 çalışanı bulunduğu, şirketin faal bulunan Konya Çumra'daki iş yerinin ise kağıt iş kolunda kayıtlı olduğu, 4857 sayılı İş Kanununun 18/4. maddesine göre çalışan sayısının işverenin aynı iş kolunda bulunan iş yerlerinin çalışan toplamına göre belirleneceğinin öngörüldüğü, işverenin farklı iş kolunda bulunan iş yerlerinin çalışan sayısının nazara alınmayacağı, dava konusu iş yerinde çalışan sayısının 30’ dan az olduğu, davacının iş güvencesi kapsamına girmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca işçinin iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için fesih bildiriminin yapıldığı tarihte işyerinde 30 ve daha fazla işçi çalıştırılması gerekir. İşverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan işçi sayısına göre belirlenir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/2 maddesine göre, İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Yine aynı kanunun 18/4 maddesi uyarınca, işverenin aynı işkolunda birden fazla işyerinin bulunması halinde, işyerinde çalışan işçi sayısı, bu işyerlerinde çalışan toplam işçi sayısına göre belirlenir. Keza 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 60/2 maddesi uyarınca bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin dahil olduğu iş kolundan sayılır.

Otuz işçi sayısının belirlenmesinde belirli-belirsiz süreli, tam- kısmi süreli, daimi-mevsimlik iş sözleşmesi ile çalışanlar arasında bir ayırım yapılamaz. Fesih bildirimin yapıldığı tarihte 30 işçi sayısının tespitinde göz önünde bulundurulacak işçinin iş sözleşmesinin devam etmekte olması yeterli olup, ayrıca fiilen çalışıyor olması gerekmemektedir. Ancak hastalık, iş kazası, gebelik yada normal izin ve benzeri nedenlerle ayrılan işçi yerine bu süre için ikame işçi temin edilmiş ise, 30 işçi sayısında ikame edilen işçi dikkate alınmayacaktır. Konumu itibarıyla güvence kapsamı içerisinde olmayan işveren vekillerinin ve yardımcılarının da işyerinde çalışan işçi sayısının belirlenmesinde dikkate alınması gerekir. Dairemizin uygulaması bu yöndedir. (Dairemizin 24.03.2008 gün ve 2007/27699- 2008/6006 sayılı kararı).

Fesih bildirim tarihinden önce iş sözleşmesi feshedilen, bu nedenle feshin geçersizliği davası açıp, lehine feshin geçersizliğine karar verilen işçinin işverene işe başlatılması için başvurusu halinde, adı geçen işçinin de 30 işçi sayısında değerlendirilmesi gerekir. Böyle bir durumda feshin geçersizliğine ilişkin dava sonuçlanmamış ise, bekletici mesele yapılarak sonucu beklenmelidir.

Fesih bildirim tarihinden önce iş sözleşmesi feshedilen, bu nedenle feshin geçersizliği davası açıp, lehine feshin geçersizliğine karar verilen işçinin işverene işe başlatılması için başvurusu halinde, adı geçen işçinin de 30 işçi sayısında değerlendirilmesi gerekir. Böyle bir durumda feshin geçersizliğine ilişkin dava sonuçlanmamış ise, bekletici mesele yapılarak sonucu beklenmelidir.

İş Kanunu kapsamı dışında kalan ve işçi sıfatını taşımayan çırak, stajyer ve meslek öğrenimi gören öğrencilerle süreksiz işlerde çalışanlar, keza işyerinde ödünç(geçici) iş ilişkisi ile çalıştırılanlar ile alt işveren işçileri o işyerinde çalışan işçi sayısının belirlenmesinde hesaba katılmazlar. Alt işverenin işçileri otuz işçi kıstasının belirlenmesinde dikkate alınmazlar; fakat, iş güvencesi hükümlerinden kaçmak amacıyla, işçilerin bir kısmının muvazaalı olarak taşeron işçisi olarak gösterilmesi halinde, bu işçilerin de işçi sayısına dahil edilmesi gerekir. Daha açık bir anlatımla, alt işverenlik ilişkisinin geçersiz sayılması gereken hallerde taraflarca alt işveren sayılan kişiye bağlı olarak çalışanlar otuz işçi sayısının tespitinde hesaba katılmalıdır. Alt işverenin işçileri ile geçici işçi sağlayan işverenle iş sözleşmeleri devam eden geçici işçiler, kendi işverenlerinin işyerlerinde sayının belirlenmesinde hesaba katılırlar. Ancak tarafların geçici iş ilişkisinde gönderen işveren olarak nitelendirdikleri; fakat aslında “bodro işvereni” olarak faaliyet gösteren ve yaptıkları iş, işverenlerine işçi temin etmekten ibaret olanlara kayıtlı bulunan işçiler de sayı ölçütünde göz önünde bulun¬durulmalıdır.

4857 sayılı İş Kanunu, elliden fazla işçi çalıştıran tarım ve orman işçilerinin yapıldığı işyerleri ve işletmeleri kapsamı içine aldığından (İş K mad. 4/b), bu işyeri ya da işletmede çalışanlar da iş güvencesinden yararlanır. Buna karşılık, 50’den az (elli dahil) işçi çalıştıran tarım işyerlerinde çalışanlar İş Kanunu’nun kapsamı dışından kalacağından, bu yerlerde 30’dan fazla işçi çalıştırılsa dahi (örneğin, 40 işçi), bu işçilere iş güvencesi hükümleri uygulanmayacaktır. 50 İşçinin tespitinde, sadece tarım işçileri değil; diğer işçiler de dikkate alınmalıdır.

Özellikle gurup şirketlerinde ortaya çıkan bir çalışma biçimi olan birlikte istihdam şeklindeki çalışmada, işçilerin bir kısmı aynı anda birden fazla işverene ve birlikte hizmet vermektedirler. Daha çok yönetim organizasyonu kapsamında birbiriyle bağlantılı olan bu şirketler, aynı binalarda hizmet verebilmekte ve bir kısım işçiler iş görme edimini işverenlerin tamamına karşı yerine getirmektedir. Tüm şirketlerin idare müdürlüğünün aynı şahıs tarafından yapılması, şirketlerin birlikte kullandığı işyerinde verilen muhasebe, güvenlik, ulaşım, temizlik, kafeterya ve yemek hizmetlerinin yine tüm işverenlere karşı verilmiş olması buna örnek olarak gösterilebilir. Bu gibi bir ilişkide, tüm şirketlere hizmet veren işçiler ile sadece davalı şirkete hizmet veren işçilerin 30 işçi kıstasında dikkate alınması gerekir. İşçi tüm şirketlere hizmet ediyor ise, o zaman tüm şirketlerdeki işçi sayısı dikkate alınmalıdır.

Sendika işyeri temsilcileri için işyerinde 30 işçi çalışma koşulu aranmamalıdır. (Dairemizin 21.07.2008 gün ve 2008/25552–2008/20932 sayılı kararı).

2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi, Grev ve Lokavt Kanununun 4.maddesinde bir işyerinin girdiği işkolunun tespitinin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığınca yapılacağı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının tespit ile ilgili kararının Resmi Gazete yayımlanacağı belirtilmiştir. Aynı Kanunun 60.maddesinin 1.fıkrasında 28 işkolu belirtilmiş; 3.fıkrasında “bir işkoluna giren işlerin neler olacağı, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü de alınarak ve uluslar arası normlar da göz önünde bulundurularak bir tüzükle hazırlanır” şeklinde hükme yer verilmiştir. Belirtilen düzenleme uyarınca 10.11.1983 tarih ve 83/7376 sayılı Kararname ile çıkarılan ve 06.12.1983 tarih ve 18243 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan “İşkolları Tüzüğü” çıkarılmıştır.

2821 sayılı Sendikalar Kanunun 60.maddesinin 2.fıkrasına göre “bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin dahil olduğu iş kolundan sayılır”.

Dosya içeriğine göre davalı şirketin asıl faaliyet konusunun kâğıt ve kâğıt ürünleri olduğu anlaşılmaktadır. Şirket merkezinde farklı bir mal üretimi bulunmadığından çalışanlarının asıl faaliyet konusu işin tabi olduğu iş kolundan sayılması gerekir. Bu nedenle şirket merkezinde çalışan işçi sayısının da dikkate alınarak fesih tarihi itibariyle davacının iş güvencesi hükümlerinin kapsamına girip girmediği belirlendikten sonra işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/695, Karar No: 2025/3611, Tarih: 06.03.2025

**7. Ceza Dairesi         2025/695 E.  ,  2025/3611 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2021/1615 D.İş

ŞİKÂYETÇİ : Yeni Bir Film Yapım Dağıtım ve Tic. Ltd. Şti.

ŞÜPHELİ : Favorifilm.com yetkilisi

SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet

Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Şüpheli hakkında 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet suçundan yapılan soruşturma sonucunda; İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22.01.2021 tarihli ve 2020/163615 soruşturma, 2021/9494 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı şikâyetçi vekili tarafından yapılan itirazın, İstanbul 12. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01.04.2021 tarihli ve 2021/1615 Değişik İş sayılı kararıyla kesin olarak reddine karar verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 20.01.2025 tarihli kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.02.2025 tarihli ve KYB-2025/9944 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.02.2025 tarihli ve KYB-2025/9944 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Adalet Bakanlığının, 20.01.2025 tarihli kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.02.2025 tarihli ve KYB-2025/9944 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.02.2025 tarihli ve KYB-2025/9944 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, müşteki şirketlerin, İşkence Odası, Kaptan Fantastik, Kare, Mutlu Son, Partilerde Kız Tavlama Sanatı, Sibirya ve Hayatın Seçimi isimli filmlerin Türkiye'deki kullanım/mali haklarının sahibi olduğu, söz konusu filmlerin internet ortamında kanunlara aykırı olarak ve müvekkilinden izin alınmaksızın www.favorifilm.com isimli internet sitesinde umuma arz edildiğini belirterek sorumlular hakkında yasal işlem yapılmasının talep edildiği somut olayda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca yaptırılan araştırmada, www.favorifilm.com isimli internet sitesinin hizmet sağlayıcısının yurt dışında faaliyet gösteren CloudFlare Inc. isimli firma olduğu, siteye sunucu hizmeti sağlayan firmalara ait belirlenen adreslerin yurt dışında bulunduğu, şikayete konu internet sitesinin erişim ve yer sağlayıcısının yurt dışında bulunması, yetkililerinin kimliğinin tespitinin mümkün olmaması nedeni ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; kovuşturmaya yer olmadığına dair karara dayanak teşkil eden ilgili internet sitesi hizmetinin ABD merkezli Cloudflare Inc. isimli firma tarafından sağlandığının belirtildiği, ancak müşteki vekilinin kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz dilekçesinde ve şikayet dilekçesi ekinde yer alan belgelerde, şüpheli internet sitesinin yer sağlayıcısı olarak belirttiği firmalardan bilgi talebinde bulunulmadan, firma yetkilisi olan kişi veya kişilerin ifadelerine başvurulmadan, bahsi geçen firma ile gerekli yazışmaların yapılıp şirket yetkilisi olan kişi veya kişilerin tespit edilerek ifadesinin alınması, suça konu ip numaralarının hangi yer sağlayıcı tarafından tahsis edildiğinin ve kullanıcı bilgilerinin ilgili kurumlar nezdinde araştırılması, gerekirse bu hususta bilirkişi incelemesi de yaptırılarak, şüpheli veya şüphelilerin tespiti için yurt dışında ABD Cloudflare A.Ş. isimli şirketten bilgi ve belgelerin istenmesi için istinabe yapılması gerektiği ve sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir." şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Kanun yararına bozma müessesesinin uygulanmasında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrasındaki "Yargıtayın ceza dairesi ileri sürülen nedenleri yerinde görürse, karar veya hükmü kanun yararına bozar." şeklindeki düzenleme esas alınarak, kanun yararına bozma incelemesi, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki istem ve gerekçe ile sınırlı olduğu cihetle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarnamesindeki talep yerinde görüldüğünden istemin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.İstanbul 12. Sulh Ceza Hâkimliğinin 01.04.2021 tarihli ve 2021/1615 D. İş sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itirazın reddine ilişkin kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin yapılması için dava dosyasının, Hâkimliğine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına

TEVDİİNE, 06.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8050, Karar No: 2016/881, Tarih: 26.01.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/8050 E.  ,  2016/881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ........'ın mahkemeye bildirdiği adrese daha önceden usulüne uygun bir tebligat yapılmamış olması nedeniyle Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşıldığından, sanık .........'ın temyizi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

1-Suç tarihinin karar başlığında 14.04.2008 yerine 11.04.2008 olarak gösterilmesi,

2-Başka suçtan .............. Cezaevi'nde hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanık ..........'ın, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

3-Sanık .........'in kilitli olmayan yakıt deposundan mazot çaldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü

üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanık .............'in suç tarihinde 50,00 TL değerinde mazot çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; sanık .............'in suç tarihinde 50,00 TL değerinde mazot çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda sanık ....... için TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ........ ve ............'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, sanık ....... için diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanık ...........'in kazanılmış hakkının gözetilmesine, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.