muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/156, Karar No: 2015/7857, Tarih: 28.05.2015

Bu durumda mahkemece, davalı ... tarafından . Sulh Hukuk Mahkemesince muris ...'un mirasçılarını gösteren 2013/1022-1093 sayılı veraset ilamının iptali için dava açılıp açılmadığının araştırılması ve sonucuna göre bu davalı yönünden karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu gibi bu husus araştırılıp incelenmeden hüküm kurulması da doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar ..., ... ve ...'un sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyize gelen yukarıda isimleri belirtilen davalıların, 3 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'un temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar ..., ... ve ... lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ..., ... ve ...'a geri verilmesine 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5816, Karar No: 2021/7583, Tarih: 21.10.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/5816 E.  ,  2021/7583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 42. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı ... vekili Av. ... ..., davalı ... vekili Av. ... ve diğer davalılar vekili Av. ...’ın dosya içerisinde bulunan vekâletnameleri genel vekâletnamedir. Açıkça yetki verilmemiş ise vekil, kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları açamaz ve takip edemez (HMK m. 74). TMK'nin 301. maddesine göre, evlilik haricinde doğan çocukla baba arasındaki soybağı hakim hükmüyle kurulabilir. Bunu sağlayan dava ise babalık davasıdır. Babalık davası, kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Buna göre; Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 74. maddesi gereğince adı geçen taraf vekillerinden soybağının reddi davasını açabilmesi için davacı vekilinden, takip edebilmesi için davalı vekilinden özel yetkiyi içeren vekaletname istenmesi, bu süre içinde vekâletname verilmemesi halinde asıla kararın tebliği ile, asıl tarafından temyiz veya temyizden feragat dilekçesi verilmesi halinde dilekçe eklendikten, sonra gönderilmek üzere iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 21.10.2021 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2018/1958, Karar No: 2018/8659, Tarih: 11.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/1958 E.  ,  2018/8659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Sanığın gece sayılan zaman diliminde müştekinin seyyar tezgahı üzerinden toplam 25,00 TL değeri olan tatlı ve şemsiye çalması şeklindeki olayda sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3299, Karar No: 2016/6564, Tarih: 25.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/3299 E.  ,  2016/6564 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl dava Kurum işleminin iptali ile borçlu olmadığının tespiti ve kesilen aylıkların yasal faiziyle ödenmesi, birleşen dava ise yersiz ödenen aylıkların tahsili, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamda belirtildiği gibi asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1)5510 sayılı Yasa'nın 96. maddesi, “Kurumca işverenlere, sigortalılara, isteğe bağlı sigortalılara gelir veya aylık almakta olanlara ve bunların hak sahiplerine, genel sağlık sigortalılarına ve bunların bakmakla yükümlü olduğu kişilere, fazla veya yersiz olarak yapıldığı tespit edilen bu Kanun kapsamındaki her türlü ödemeler;

a) Kasıtlı veya kusurlu davranışlarından doğmuşsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla on yıllık sürede yapılan ödemeler, bu ödemelerin yapıldığı tarihlerden,

b) Kurum'un hatalı işlemlerinden kaynaklanmışsa, hatalı işlemin tespit tarihinden geriye doğru en fazla beş yıllık sürede yapılan ödemeler toplamı, ilgiliye tebliğ edildiği tarihten itibaren yirmidört ay içinde yapılacak ödemelerde faizsiz, yirmidört aylık sürenin dolduğu tarihten sonra yapılacak ödemelerde ise bu süre sonundan itibaren hesaplanacak olan kanunî faizi ile birlikte, ilgililerin Kurum'dan alacağı varsa bu alacaklarından mahsup edilir, alacakları yoksa genel hükümlere göre geri alınır…” hükmünü içermektedir.

Yukarıdaki bilgiler ılığı altında iş bu davada, sigortalı hakkında söz konusu fıkranın (a) bendi gereğince uygulama yapılarak hatalı işlemin belirlendiği tarihten geriye doğru 10 yıllık sürede yapılan ödemeler ayrıştırılmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu kısmen kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2) Hükme esas alınan hesap bilirkişi raporunu hesaplama yöntemi dosya kapsamından tam olarak anlaşılamadığından, dosya yeniden hesap bilirkişisine gönderilerek, hesaplama yöntemi ve uygulaması ayrıntılı olarak gösterilerek, yeniden rapor tanzim edilmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna göre hüküm kurulması, hatalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın, mahkemece, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı ve davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 25.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4383, Karar No: 2013/20542, Tarih: 04.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/4383 E.  ,  2013/20542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacının iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanmadığını belirterek işe iadesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının müvekkili şirkete ... 2.NoterIiği kanalıyla gönderdiği 16.06.2011 tarihli ve 4925 yev.nolu ihtarnamede müvekkili Şirket ile ilgili, tamamı asılsız birtakım beyanlarda ve suçlamalarda bulunduğunu, bunların kabulünün mümkün olmadığı gibi işverenin bir işçisi tarafından yöneltilen bu denli ağır ve haksız suçlamalara tahammül etmesinin de beklenemeyeceğini, müvekkilinin işverene karşı açıkça aşağılayıcı beyan ve suçlamalarda bulunan ve müvekkili şirketin güvenini sarsan davacının iş akdini ... 27.Noterliği Kanalıyla davacıya gönderilen 30.06.2011 tarihli ve 14962 yevmiye nolu bildirim ile ve İş Kanunu'nun 25/11. maddesinin "b" ve "e" bentleri gereğince bildirimsiz olarak feshedildiğini, feshin haklı ve geçerli olup bu nedenle davacının işe iade talebinin yerinde olmadığını, haksız ve yasal dayanaklardan yoksun davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak feshin haklı nedene dayandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı ile davalı arasındaki uyuşmazlık iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı ve geçerli nedenle feshedilip feshedilmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda davacı noter kanalıyla işverene sağlıksız koşullarda çalıştırıldığını, ayrıca çalıştığı yerin ruhsatsız olduğunu, bu nedenle bu yerin yetkili mercii tarafından kapatıldığını, ancak burada çalıştırıldığını belirten 16.06.2011 tarihli ihtarname göndermiştir. Davalı işveren ise davacının kendisine asılsız isnatta bulunduğu gerekçesiyle iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini bildirmiştir.

Her ne kadar mahkemece davacı tarafından işverene gönderilen ihtarnamenin haklı feshe imkan verdiği kabul edilmişse de, davacının eylemi ile fesih arasında büyük bir oransızlık mevcut olduğu, işçinin yakınmasının gerçeğe uymamasının feshi haklı veya geçerli kılmayacağı, davacının yakınmasını doğrudan işverene yaptığı başka bir üçüncü kişiye yapılmadığı, işverenin bu ihtarnameye karşı işçiye iddialarının doğru olmadığı ve bu konuda yetkili mercilere başvurabileceği şeklinde bir ihtarname göndermesi gerekirken ağır bir yaptırım olan feshe başvurduğu, feshin haklı ve geçerli nedene dayanmadığı anlaşıldığından davanın kabulü yerine reddi hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

F) Sonuç:

HÜKÜM :

Yukarda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Feshin GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının İŞE İADESİNE,

3. Davacının yasal süre içinde başvurusuna rağmen davalı işverence süresi içinde işe başlatılmaması halinde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi ve fesih sebebi dikkate alınarak takdiren davacının 4 aylık brüt ücreti tutarında BELİRLENMESİNE,

4. Davacı işçinin işe iadesi için işverene süresi içinde müracaatı halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar en çok 4 aya kadar ücret ve diğer haklarının davalıdan tahsilinin GEREKTİĞİNE, Davacı işe başlatılırsa, peşin olarak ödenen bildirim süresine ait ücret ile kıdem tazminatının yapılacak bu ödemeden mahsubuna,

5. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6. Davacının yaptığı 339.70 TL yargılama giderinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

7. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320 TL ücreti vekaletin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

8. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine,

Kesin olarak 04.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9857, Karar No: 2017/3760, Tarih: 14.12.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/9857 E.  ,  2017/3760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :....

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi ve şerhin terkini davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davada davacılar vekili, müvekkillerinin de aralarında bulunduğu bir kısım arsa sahipleri ile davalı arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri ile davalı yüklenicinin sözleşme konusu olan taşınmazlar üzerinde inşaat yapmayı taahhüt ettiği, sözleşmelerin tüm arsa sahipleriyle yapılmaması nedeniyle geçersiz oldukları, bir kısım paydaşlarla halen dahi sözleşme yapılamadığı, sözleşmeler sonrası imar planının iptal edilmesi nedeniyle sözleşmelerin ifasının mümkün olmadığını, kaldı ki sözleşme tarihlerinden uzun zaman geçmesine rağmen ifasına başlanmaması nedeniyle ifanın davacılar açısından öneminin kalmadığı gerekçesiyle, sözleşmelerin feshine, mümkün olmadığı takdirde geçersizliklerinin tespitine ve tapudaki şerhin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, gerek imzalandığı tarihte ve gerekse sonradan sözleşmelerin ifasının imkansız hale gelmediğini, sözleşmeler uyarınca yüklenicinin ediminin ifası koşullarının henüz oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sözleşmelerin baştan beri geçersiz olmaları ve ifa imkansızlığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların kabulüyle, davacıların davalı ile imzaladıkları arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshine, tapu kaydında davacılar hisseleri üzerindeki sözleşme şerhinin terkinine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davalı vekili temyiz etmiştir.

Asıl ve birleşen dava, sözleşmenin feshi mümkün olmaz ise geçersizliğinin tespiti ve tapu kaydına konulan şerhin terkini istemine ilişkindir.

Taraflar arasında imzalanan 27.07.2004 ve 03.06.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu taşınmazların asıl ve birleşen davada davacılar dışında başkaca hissedarlarının da olduğu, davalı yüklenicinin tüm hissedarlarla sözleşme imzalamadığı, TMK'nın 692. maddesi uyarınca arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılması hususunda tüm arsa sahiplerinin birlikte hareket etmesinin zorunlu olduğu ve davalı yüklenicinin inşaat

.../...

S.2.

faaliyetine başlamadığı, bu nedenlerle de, taraflar arasındaki sözleşmenin geçersiz olduğu nazara alınarak, sözleşmenin geçersizliğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, ifa imkansızlığı nedeniyle feshine karar verilmesi doğru olmamış ise da, bahsi geçen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibariyle doğru olan hükmün HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

.../...

S.2.

faaliyetine başlamadığı, bu nedenlerle de, taraflar arasındaki sözleşmenin geçersiz olduğu nazara alınarak, sözleşmenin geçersizliğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, ifa imkansızlığı nedeniyle feshine karar verilmesi doğru olmamış ise da, bahsi geçen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, sonucu itibariyle doğru olan hükmün HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, hüküm bölümünün 1. maddesinde yer alan “ifa imkansızlığı nedeniyle feshine” bölümünün çıkartılarak yerine, “geçersizliğinin tespitine” sözcüklerinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/437, Karar No: 2011/138, Tarih: 25.01.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/437 E.  ,  2011/138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 117 ada 29 parsel sayılı 1696.33 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, toprak komisyonunca oluşturulan tapu kaydı nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... vekili, yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazın davacı adına tesçiline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece Hazineye ait Ağustos 927 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydının taşınmazı kapsadığı; ancak, kaydın uygulama imkanı bulunmadığından 1963 yılında 4753 sayılı Yasa ile Hazine adına tapuya tescil edilerek tapulu taşınmaz haline döndüğü ve bu tapunun tesisinden geriye davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 46. maddesinde öngörülen 20 yıl süre ile malik sıfatıyla zilyetlik koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazın bulunduğu bölgede Toprak Komisyonunca 4753 ve 5618 sayılı Yasalar uyarınca çalışmalar yapılmıştır. Bu çalışmalarda kadastro tespiti sırasında taşınmaza uygulanan ve uyduğu tespit edilen 8.11.1963 tarih ve 472 sıra numaralı tapu kaydı ile taşınmaz Hazine adına tesçil edilmiştir. Hazinenin tapu kayıtlarının dayanağını teşkil eden 20.7.1963 tarihli belirtmelik tutanağının 61/19 nolu parseli ile ... Timur icarında olduğu, kaçak ve yitik kişilerden Hazine'ye intikal ettiği, 1937 tarih 9-16 tahrir numaralı vergi kayıtları ve Ağustos 927 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydı ile Hazine adına kayıtlı olduğu, 1951 yılında köye gelen şahısların Hazine'den icar ile kullandığı belirtilerek Hazine adına tapu kayıtları oluşturulmuştur. Mahkemece, belirtmelik tutanağında uygulanan Ağustos 927 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı tüm tedavülleri varsa haritası ile birlikte getirtilmemiş, kaydın kadastro tespiti sırasında revizyon görüp görmediği yeterince araştırılmamış, varsa revizyon gördüğü taşınmazların kadastro tespit tutanak suretleri getirtilmek suretiyle tapu kaydı, revizyon gördüğü parseller de dikkate alınarak keşifte uygulanıp kaydın kapsamının varsa haritasına göre, haritası yoksa kaydın "İspiril Dağı, Miciç banisi, Haci bal ziyareti ve Nihil" olan hudutları itibarı ile gayri sabit hudutlu olduğu göz önüne alınarak miktarına göre belirlenmesi gerektiği düşünülmemiştir. Yine belirtmelik tutanağında uygulanan 1937 tarih 9-16 tahrir numaralı vergi kayıtlarının tümü ve tahrir kayıtlarının Hazine adına oluşum nedenine ilişkin belgeler getirtilmemiş; belirtmelik tutanaklarına göre Hazine'ye ait aynı tapu ve vergi kayıtlarının uygulandığı taşınmazlar hakkında, şahıslarca Hazine aleyhine açılan ve Kadastro Mahkemesinde görülmekte olan davaların birleştirilmesi gerektiği düşünülmemiştir. Dosyaya getirtilen nüfus kayıt örneğinden belirtmelik bilirkişilerinin ölü olduğu anlaşılmakta ise de belirtmelik tutanağında muhtar ve aza olarak imzası bulunan şahısların ölü olup olmadıkları araştırılmamış; sağ iseler belirtmelik tutanağının içeriği hakkında tanık olarak bilgilerine başvurulmamıştır

. Dosyaya getirtilen nüfus kayıt örneğinden belirtmelik bilirkişilerinin ölü olduğu anlaşılmakta ise de belirtmelik tutanağında muhtar ve aza olarak imzası bulunan şahısların ölü olup olmadıkları araştırılmamış; sağ iseler belirtmelik tutanağının içeriği hakkında tanık olarak bilgilerine başvurulmamıştır. Yine belirtmelikte isimleri geçen şahısların kim oldukları ve icarcı olup olmadıkları üzerinde de durulmamış, çekişmeli taşınmazın hududunda bataklık olmasına rağmen taşınmazın bataklık olup olmadığı hususunda Jeolog bilirkişiden, taşınmazın niteliği ile ilgili olarak ise 3 kişilik uzman ziraat mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmamıştır. Böylesine eksik inceleme ile karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle belirtmelik tutanağında gösterilen Hazine adına kayıtlı Ağustos 1927 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri, varsa haritası, tapu kaydı revizyon görmüş ise revizyon gördüğü parsellerin kadastro tespit tutanağı suretleri, 1937 tarih 9-16 tahrir numaralı vergi kayıtları ile bu kayıtların Hazine adına kaydedilmesinin nedenini oluşturan oluşum belgeleri, belirtmelikte imzası bulunan tüm muhtar ve azaların nüfus kayıt örnekleri getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra taşınmaz başında yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, belirtmelik ve tespit bilirkişileri ve teknik bilirkişi katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır