muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/593, Karar No: 2013/1053, Tarih: 11.02.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/593 E.  ,  2013/1053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

... Ticaret ve Sanayi Odasında görevli olup 10/01/2013 tarihinden itibaren, uluslararası eşya taşımacılığında kullanılan TIR ve ATA karnelerinin dağıtıldığı birimin şefi olarak çalışan sanığın; hakkındaki görevlendirme yazıları ve savunmasının içeriği itibariyle, görevi gereği kendisine teslim edilen TIR karnelerinin bir kısmını, satış için öngörülen usulün dışında harici olarak ilgili firmalara satarak bedellerini kendi adına açılmış banka hesabına havale ettirip kurum kayıtlarına intikal ettirmeksizin zimmetine geçirdiğinin anlaşılması karşısında;

Bazı firmalarca, TIR karnesi bedellerini sanığın hesabına yatırıp karneleri aldıktan sonra katılan kurum tarafından karne bedellerinin kendilerinden yeniden istenmesi üzerine ikinci defa ödemek zorunda kaldıkları miktarların sanık veya yakınları tarafından kendilerine iade edilmediğinin bildirilmesine, bu haliyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasının mümkün olmamasına rağmen sanık hakkında TCK'nın 248. maddesinin uygulanması, kaldı ki yapılan son ödeme kovuşturma aşamasında olmasına rağmen, kamu davası açılmadan önce ödeme yapıldığı kabul edilerek ve bu kabule göre yine hatalı olarak, TCK'nın 248/2. maddesi yerine 248/1. maddesi gereğince 2/3 oranında indirim yapılarak eksik cezaya hükmolunması ve 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen hususlar dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 11/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3513, Karar No: 2011/2912, Tarih: 16.05.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/3513 E.  ,  2011/2912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı-karşı davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile karşı ve birleşen dava davacısı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat ... ile davalı-k.davacılar ve birleşen dava davacısı ... vekili Avukat ..., davalı ... vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshi sebebiyle imalât bedelinin tahsili, karşı dava gecikme tazminatı ve birleşen davalar ise men’i müdahale ile ecrimisil istemlerine ilişkindir. Mahkemece asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine, birleşen davaların kabul ve kısmen kabulüne dair verilen kararlar davalı-karşı davacı ve birleşen dosya davacıları arsa sahipleri vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle sözleşmede aksine hüküm olmayıp, müspet zarar niteliğinde olan gecikme tazminatı sözleşmenin feshi halinde istenemeyeceğinden bu istemin reddinde isabetsizlik bulunmamasına ve sözleşmenin 13. maddesinde bayındırlık şartnamelerinin geçerli olduğu kabul edilmiş olup, imalât bedelinin bayındırlık birim fiyatlarına göre belirlenmesinin usul ve yasaya uygun bulunmasına göre arsa sahipleri vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Asıl davada, ... davalı olarak gösterilmemiş, dahili dava istemi de mahkemece kabul edilmeyerek bu davalı hakkında hüküm tesisine yer olmadığına karar verilmiş, davacı tarafından bu kabule karşı temyiz yoluna gidilmemiştir. Sözleşme konusu taşınmazlar davalılar adına müşterek mülkiyet şeklinde kayıtlı olduğundan zorunlu dava arkadaşlığı ile gerek yasadan gerekse sözleşmeden kaynaklanan müştereken ve müteselsilen sorumluluk hali de sözkonusu değildir.

Bu durumda asıl davada saptanan imalât bedelinden aleyhine hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilen ...’ın hissesi oranında indirim yapılarak diğer davalı arsa sahiplerinin kendi hisselerine düşen imalât bedelinde sorumlu tutulmalarına karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak ... payına düşen bedelden de sorumlu tutulmaları doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Bu durumda asıl davada saptanan imalât bedelinden aleyhine hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilen ...’ın hissesi oranında indirim yapılarak diğer davalı arsa sahiplerinin kendi hisselerine düşen imalât bedelinde sorumlu tutulmalarına karar verilmesi gerekirken bu husus gözden kaçırılarak ... payına düşen bedelden de sorumlu tutulmaları doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle arsa sahiplerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile asıl davada verilen hükmün arsa sahipleri yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma vekâlet ücretinin asıl dava yüklenici Mümin Kaplan’dan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan arsa sahiplerine verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalı-karşı davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ile karşı ve birleşen dava davacısı ...’a geri verilmesine, 16.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9273, Karar No: 2015/25150, Tarih: 08.04.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/9273 E.  ,  2015/25150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel bgleede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine göre sanığın, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

1- 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı, suçakonu sürücü belgesinin de geçmediği, fotokopi üzerinde de aldatma yeteneğinin belirlenememesi nedeniyle bu belgenin suç oluşturmayacağı, kullanılan araç kiralama sözleşmesi nedeniyle bir özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanması,

2- 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı; sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, "5237 sayılı Yasanın 43. maddenin hükümden tamamen çıkartılarak sonuç cezanın 2 yıl hapis olarak belirlenmesine, TCK'nun 53. maddesinin ise hükümden çıkartılarak yerine TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yeralan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilmeye, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16303, Karar No: 2014/8239, Tarih: 24.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16303 E.  ,  2014/8239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Talimat evrakında sanığın kimliğinin doğru olarak alınması karşısında savunma sırasında isminin yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak değerlendirilmiştir.

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4. fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

1- Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddeleri olan TCK'nın 50/1-a maddesi yanında aynı Kanunun 52/2. maddesinin de gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasından çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi, gün adli para cezasının ise taksite bağlanmadığı halde infaz yetkisini kısıtlar biçimde ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapse çevrilerek infaz edilmesine karar verilmesi,

3- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca; hükmün 1 nolu fıkrasının 5. bendinde yer alan “TCK'nın 50/1-a” ibaresinden sonra gelmek üzere “ve 52/2” ibaresinin eklenmesi, aynı fıkranın 7.bendinde yer alan “cezasının” ibaresinden sonra gelmek üzere “birer ay ara ile” ibaresinin eklenmesi ile aynı bentte "her iki " ibaresinin çıkarılarak yerine “hapis cezasından çevrilen” ibaresinin eklenmesi, gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin 3 nolu fıkrasının hükümden çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16607, Karar No: 2010/12741, Tarih: 20.12.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/16607 E.  ,  2010/12741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 38 günlük SSK sigortalılığının iptali ile 1479 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının başladığı 8.7.1999 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre davacının tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalı Kurumun temyizine gelince; dava davacının 25.06.1990-30.11.1990 tarihleri arasındaki 38 günlük 506 sayılı Kanuna tabi zorunlu çalışmaları dışında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile davacının 24.6.1990-7.7.1999 tarihleri arasında 506 sayılı Yasaya tabi sigortalı olduğu süre dışında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar vermiştir.

2-Davalı Kurumun temyizine gelince; dava davacının 25.06.1990-30.11.1990 tarihleri arasındaki 38 günlük 506 sayılı Kanuna tabi zorunlu çalışmaları dışında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile davacının 24.6.1990-7.7.1999 tarihleri arasında 506 sayılı Yasaya tabi sigortalı olduğu süre dışında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar vermiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasada 506 sayılı Yasanın 79.maddesine koşut geçmiş Tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasanın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kuruma başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasanın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasanın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından Tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan re'sen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kuruma kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurumca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasanın 36.maddesi kapsamında Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kuruma başvuru olmasa dahi, bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir.

2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, Tarım Satış Kooperatifler Kanununa göre kurulan ... Ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır. Gerçekten Tarım ... sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasanın 36 ve 10.maddesindeki şartlarında gerçekleşmesi halinde 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım ... sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve SSK’lı çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Yapılan incelemede davacının davalı Kurumca 01.06.1985 tarihi itibariyle kayıt ve tescil edildiği ihtilaflı dönemde 25.06.1990-30.10.1990 tarihleri arasında 38 gün, 506 sayılı Kanuna tabi zorunlu sigortalılığının bulunduğu, davalı Kurumca durumun öğrenilmesi üzerine 24.06.1990 tarihinden itibaren terkin edildiği, 8.7.1999-01.09.2008 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında ... sigortalı olarak tescilinin bulunduğu, Ziraat Odası kaydının 18.06.2003 tarihinden başladığı,Tarım Kredi Kooperatif kaydının bulunmadığı, 01.03.2003 tarihinden itibaren DGD aldığı, zabıta araştırılması yapılmadığı, tapuda üzerine kayıtlı zirai arazisinin olup olmadığının Belediyeye zirai arazi emlak vergi beyannamesi verip vermediğinin araştırılmadığı görülmektedir.

Somut olayda davacının 506 sayılı Yasa'ya tabi kısa süreli çalışmasının bittiği 30.10.1990 tarihinden sonra Ziraat Odası üyeliğinin başladığı 18.06.2003 tarihine kadar tarımsal faaliyette bulunduğuna ilişkin hiçbir kayıt bulunmamaktadır.

Somut olayda davacının 506 sayılı Yasa'ya tabi kısa süreli çalışmasının bittiği 30.10.1990 tarihinden sonra Ziraat Odası üyeliğinin başladığı 18.06.2003 tarihine kadar tarımsal faaliyette bulunduğuna ilişkin hiçbir kayıt bulunmamaktadır.

Yapılacak iş, davacının 01.06.1985 tarihinde Tarım ... sigortalısı olarak tescil edildiği anlaşılmakla beraber, bu tarihten sonraki SSK’na tabi çalışmaları uzun süreli çalışma olmayıp aralıklı ve kısa süreli olduğundan, başlangıç ve bitiş tarihlerinin SGK'dan sorup belirlemek, ilgili tapu dairesinden davacı adına zirai taşınmaz kaydı bulunup bulunmadığını, Belediyeden varsa davacının verdiği emlak vergi beyanlarını veriliş tarihleriyle birlikte getirtmek, davacının 30.10.1990 tarihinden itibaren tarımsal faaliyetinin devam ettiğini gösteren bir kayıt var ise davayı şimdiki gibi kabul etmek, yoksa reddine karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 20.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6018, Karar No: 2015/5943, Tarih: 29.09.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/6018 E.  ,  2015/5943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, katılanın da kendisine gümrük kapısını açamayacağını söyleyerek dil çıkardığını ileri sürmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, TCK’nın 129. maddesi gereğince haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2- TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra hapis cezasının 11 ay 20 gün yerine 11 ay 24 gün olarak belirlenmesi suretiyle fazla ceza tayini,

3- Adli sicil kaydındaki hangi ilamın tekerrüre esas alındığının karar yerinde gösterilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25783, Karar No: 2017/2778, Tarih: 14.03.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/25783 E.  ,  2017/2778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.03.2017 günü temyiz eden davalı ... vekili Av. ... geldi. Karşı taraf davacı ... ile vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya kapsamından anlaşıldığı üzere; davacı kadın tarafından açılan dava sonunda 04.10.2005 tarihinde tarafların Türk Medeni Kanunun 166/1 maddesi uyarınca boşanmalarına karar verilmiş, mahkemenin gerekçeli kararı, aradan 11 yıldan fazla bir süre geçtikten sonra tebliğe çıkarılmış olup, kararın 15.11.2016 tarihinde davalıya tebliğ edilmesi üzerine, davalı süresi içerisinde kararı temyiz etmiştir. Davalı erkek temyiz dilekçesinde, boşanma kararından sonra eşi ile barışıp 11 yıl boyunca eşi ile ortak konutlarında birlikte yaşadıklarını, evliliklerinin bu kadar süre fiilen devam ettiğini ileri sürmüştür. Kararın 11 yıl gibi uzun bir süre geçtikten sonra tebliğe çıkarılması, Türk Medeni Kanunun 2. maddesinde yer alan dürüstlük kuralına aykırı olduğunu göstermesi yanında, bu süre içinde tarafların birlikte yaşamaya devam etmesi davacı kadının boşanma iradesinden vazgeçtiğini ve tarafların geçmiş hadiseleri de karşılıklı olarak affettiklerinin kabulünü gerektirir. Bu bakımdan kararın oluşmasından sonra uzun süre tarafların birlikte yaşamaya devam etmeleri olgusu, hükmün sonucuna etkilidir. Gerçekleşen duruma göre davanın reddine karar vermek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 1480.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.03.2017 (Salı)