muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10011, Karar No: 2014/17384, Tarih: 28.05.2014

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, davacının kısmi davada hüküm altına alınmayan fazla çalışma ücreti alacağı olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, kısmi davada fazla çalışma ücreti açısından verilen hükmün iş bu davada kesin hüküm teşkil edip etmediği bu bağlamda, davacının fazla çalışma ücretine hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır

Somut olayda, davacı 30/07/2009 tarihinde davalı aleyhine kısmi dava açmış, diğer talepler yanında fazla çalışma ücreti talebinde de bulunulmuş ayrıca 10/06/2011 tarihinde davasını ıslah etmiştir. Mahkemece söz konusu davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu bağlamda, fazla çalışma ücreti alacağı kısmen kabul edilmiştir. Kısmi davada verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiş, temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay tarafından 06/02/2012 tarihinde onanarak kesinleşmiştir.

Yukarıda değinen kısmi davada davacı, dava dilekçesinde işyerinde her hafta 48 saat mesai yaptığını, 32 haftada (8 ayda) yaptığı toplam mesai süresinin 1536 saat olduğunu ileri sürerek, fazla çalışma ücreti talebinde bulunmuş, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının 07/10/2004-22/10/2007 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığı, fazla çalışma ücretinin 07/10/2004-22/10/2007 tarihleri arasını kapsayan dönem için hesaplanması gerektiği ancak taleple bağlı kalınarak sadece 32 haftalık (8 aylık) dönem için hesaplama yapıldığı belirtilmiştir. Davacı davasını bilirkişi raporu doğrultusunda ıslah etmiş ancak ıslah dilekçesinde hesaplanmayan 24 aylık dönem için fazla çalışma ücreti alacağının olduğunu ve bu hakkını saklı tuttuğunu ileri sürmemiştir.

İş bu ek davada davacı, kısmi davada hesaplanmayan ve bu nedenle hüküm altına alınmayan 24 aylık dönem için fazla çalışma ücreti talebinde bulunmuş, kısmi davadaki dava dilekçesinde sehven sadece 32 haftalık (8 aylık) dönem için fazla çalışma ücreti istediğini ileri sürmüştür.

Davacı tarafından aynı alacakla ilgili olarak açılan önceki davada istenilmeyen ve bu nedenle hüküm altına alınmayan 24 aylık dönem için fazla çalışma ücretine ilişkin bakiye haklar saklı tutulmamış söz konusu alacak kalemi belirli bir döneme hasredilmiştir. Davacı yeni bir dava ile aynı alacak kalemine ilişkin talepte bulunamayacağından, davanın reddi yerine kısmen kabulüne dair hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5037, Karar No: 2012/5734, Tarih: 10.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/5037 E.  ,  2012/5734 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 10.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4383, Karar No: 2021/2507, Tarih: 30.03.2021

**16. Ceza Dairesi         2020/4383 E.  ,  2021/2507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : Kovuşturmanın ertelenmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararlar anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde ve itiraza tabi olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin itiraz merciince yerine getirilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17785, Karar No: 2018/15715, Tarih: 05.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/17785 E.  ,  2018/15715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, ".. daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; her ne kadar eylem teşebbüs aşamasında kalmış ise de; sanığın kastının toplam değeri şikayetçi beyanına göre 40,00 TL değerindeki bluza özgülendiği anlaşılmakla, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-İddianamede sanık hakkında müştekiye yönelik hırsızlık eylemi nedeniyle 5237 sayılı Yasa'nın 145. maddesinin uygulanılması istendiği halde, sanık hakkında anılan yasa maddesinin uygulanmama ihtimali nedeniyle ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-İddianamede sanık hakkında müştekiye yönelik hırsızlık eylemi nedeniyle 5237 sayılı Yasa'nın 145. maddesinin uygulanılması istendiği halde, sanık hakkında anılan yasa maddesinin uygulanmama ihtimali nedeniyle ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi hükmü uyarınca hak yoksunluklarına hükmedilirken Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5261, Karar No: 2020/4838, Tarih: 04.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/5261 E.  ,  2020/4838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği ancak taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede,

Sanığın evlenmek isteyen ve eskiden tanıdığı katılanı telefonla arayarak, Hatay’a gittiğini, evlenmesine yadım edeceğini söyleyip birlikte gitme teklifinde bulunduğu, katılanın da daha sora geleceğini söyleyerek 4 gün sonra ...a gittiği ve...otogarında sanıkla buluştuğu, sanığın katılanı, dünürüne ait olduğunu söylediği bir eve götürdüğü, bir gün sonra çarşıya çıktıkları, sanığın katılanı bir kaç farklı yere götürdükten sonra bir eve götürdüğü ve 40 yaşlarında sarışın bir bayanla tanıştırdığı, bu arada katılandan parça parça toplam 15.000 TL nakit para aldığı, daha sonra taksi tutarak hep birlikte ...ilçesine döndükleri, katılanın bayana burada 170 TL karşılığında kıyafet ve ayakkabı satın alarak verdiği, daha sonra bayanın tuvalete gitme bahanesiyle katılanı atlatarak kaçtığının iddia edildiği somut olayda, dosya kapsamında toplanan delillere göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğuna ilişkin mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4161, Karar No: 2014/1469, Tarih: 11.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4161 E.  ,  2014/1469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7007, Karar No: 2015/10081, Tarih: 26.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/7007 E.  ,  2015/10081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararının 5510 sayılı Yasa'nın 21. maddesi uyarınca tahsili istemine ilişkin olup, Mahkemece, hak sahiplerinden .... bakımından hesap raporunda belirlenen gerçek zararın, bağlanan gelirin ilk peşin değerinden düşük çıktığından bahisle gerçek zararın kusur karşılığına hükmedilmişse de; gerçek zarar hesap raporunda; 5510 sayılı Kanunun 19. ve 34 maddeleri uyarınca, ölenin gelirinin % 70’i dağıtıma esas tutularak, çocuk yoksa, bu meblağın % 75’i eşe, çocuk varsa, eşin payı (% 70 üzerinden) % 50’ye düşürülerek, her bir çocuk için % 25 oranı üzerinden payların dağıtılması gerektiği ve orta öğrenimin zorunlu olması nedeniyle hak sahibi erkek çocuğunun 20 yaşında gelirden çıkacağı gözetilmeksizin, 18 yaşına kadar destekten yararlanacağının kabul edildiği anlaşılmış hak sahibi Mazlum Sönmez yönünden, hesap raporunda belirtilen esaslara uygun hesaplama yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek gerçek zarar hesabı yapılması gerekirken, yazılı şekilde hatalı hesap raporuna dayalı olarak karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/431, Karar No: 2011/5129, Tarih: 21.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/431 E.  ,  2011/5129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Gaziosmanpaşa İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından, davalı borçlu hakkında, kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına karar verilmesi üzerine karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Gaziosmanpaşa 1.İcra Müdürlüğü'nün 2010/7962 Esas sayılı takip dosyasında, 10.6.2010 tarihli takip talebi ile, 2010 yılı Haziran ayı kira parası olan 10.000 TL'nin işlemiş faizi ile birlikte tahsili isteminde bulunmuştur. Davalı süresi içinde vermiş olduğu itiraz dilekçesinde, kiralananın 1.5.2010 tarihinde boşaltıldığını, anahtarların notere emanet tutanağı ile teslim edildiğini, durumun kiralayana ihbar edildiğini, belirterek borca ve ferilerine itiraz etmiştir. Davalı tahliye ve anahtar teslimine ilişkin olarak 11.5.2010 tarihli Kadıköy 23.Noterliğine anahtarların teslimine ilişkin anahtar teslim tutanağı ve bu anahtar teslim tutanağının kiralayana 2.6.2010 tarihinde ihbar edildiğine ilişkin tebliğ yazısını ibraz etmiştir.

Mahkemece, taraflar arasındaki kira sözleşmesinin 5 yıl süreli olduğu ve davalı kiracının tek taraflı feshinin kendisini kira ödeme borcundan kurtarmayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. Ancak, davacı alacaklı İİK’nun 269/c maddesi gereğince imzası ikrar edilmiş bir belgeye dayanarak kira alacağı istemiş ise davalı kiracının akdi reddetmemesi halinde, kiranın ödendiğini ya da sair sebeplerle istenemeyeceğini yine imzası alacaklı tarafından ikrar edilmiş ya da noter tarafından re’sen tanzim veya tasdik edilmiş belgelerle kanıtlamalıdır. Davalının itirazında ileri sürdüğü tahliye ve anahtar teslimine ilişkin belge, noter tarafından tanzim ve tasdik edilmiştir. Bu durumda, davacının ve davalının dayandıkları belgeler ve sundukları itirazlar karşısında, uyuşmazlığın, yargılamayı gerektirdiği ve dar yetkili icra mahkemesinde incelenmesinin mümkün olmadığı, genel yetkili mahkemede çözülmesi gerektiğinin kabulü gerekir. Bu nedenle mahkemece, uyuşmazlık yargılamayı gerektirdiğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile esasa ilişkin karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18100, Karar No: 2016/3636, Tarih: 29.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/18100 E.  ,  2016/3636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunduğu anlaşılan müşteki ... davadan haberdar edilmeden yargılamanın sürdürülüp karar verilmesi ile CMK'nın 233 ve 234. maddelerine aykırılık oluşturulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/02/2016 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11096, Karar No: 2017/6724, Tarih: 09.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/11096 E.  ,  2017/6724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı...Ltd.Şti. arasında akdedilen alım satım sözleşmelerine diğer davalıların müteselsil kefil olduğunu, teslim edilen malların bedellerinin ödenmemesi üzerine ihtarname keşide edildiğini, akabinde başlatılan takibe davalıların itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve %20 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının aralarında sözleşme devam ederken vadesi gelmeyen alacağı için takip başlattığını belirterek, davanın reddine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, tarafların ticari defterleri incelendiğinde davalı şirketin vadesinde borcunu ödemediği bu nedenle 9.5.2013 tarihli sözleşmenin 20.1 maddesine göre davacının tüm alacaklarının muaccel hale geleceği, ihtarnamenin keşide edildiği tarih itibariyle davacının belirttiği miktarda borcu olduğunun anlaşıldığı, icra dosyasında alacağın ferilerinin de takip konusu olduğu gözetilerek davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

(1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı şirketin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

(2) Davacı ile davalı kefiller ... ve ... arasında düzenlenen alım satım sözleşmesinde kefillerin kefalet tarihleri, kefalet limiti ve kefaletin cinsi açıkça gösterilmemiştir. Bu durum 1.7.2012 tarihinde yürürlüğe giren Türk Borçlar Kanununun 583. maddesine aykırılık teşkil etmekte olup, bu husus kamu düzenine ilişkin olduğundan re’sen gözetilmesi gerekir. Davalıların borcun aslına itiraz etmiş olmaları nedeniyle bu durum kefaleti de kapsayacağından davalı kefiller ... ve ... yönünden reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü isabetsizdir.

(3) Davacının temyizine gelince, davacının temyizi takip öncesi dönem için alacağına işlemiş faiz (temerrüt faizi) verilmediğine yöneliktir. İhtarname davalı borçlu...Ltd.Şti.ne 13.8.2014 tarihinde tebliğ edilmiş ve verilen 1 günlük süre sonunda borçlunun temerrüdü oluşmuştur. Bu durumda takip öncesi dönem için alacaklı yararına işlemiş faiz hesaplanması gerekirken yazılı şekilde istemin reddi yerinde görülmemiştir.

(3) Davacının temyizine gelince, davacının temyizi takip öncesi dönem için alacağına işlemiş faiz (temerrüt faizi) verilmediğine yöneliktir. İhtarname davalı borçlu...Ltd.Şti.ne 13.8.2014 tarihinde tebliğ edilmiş ve verilen 1 günlük süre sonunda borçlunun temerrüdü oluşmuştur. Bu durumda takip öncesi dönem için alacaklı yararına işlemiş faiz hesaplanması gerekirken yazılı şekilde istemin reddi yerinde görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalı...Ltd.Şti.nin temyiz itirazlarının reddine, hükmün (2) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davalılar yararına (3) no’lu bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, peşin harçların istek halinde iadesine, 09/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4617, Karar No: 2018/8404, Tarih: 22.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/4617 E.  ,  2018/8404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, mühür bozma

HÜKÜM : 1-Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan; TCK'nın 155/2, 52/2, 53 ve 58 maddeleri gereğince mahkumiyet,

2-Mühür bozma suçundan, TCK'nın 203/1, 53 ve 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve mühür bozma suçlarından sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanığın, kendisini “” olarak tanıtıp, üzerinde kendi fotoğrafı bulunan müştekiye ait sürücü belgesini kullanmak suretiyle, katılanın şirketinde şoför olarak çalışmaya başladığı, suç tarihinde kendisine İran'a götürmek üzere malzeme dolu tır ve dorsesi teslim edildiği; ancak sanığın malzeme dolu tır ve dorseyi alıcıya teslim etmek yerine Türkiye'de sattığının iddia ve kabul olunması karşısında, sanığın, kamu kurumu olan Trafik Tescil Müdürlüğü'nün maddi varlıklarından sayılan sürücü belgesi kullanması nedeniyle, eyleminin TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, CMK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 22/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.