muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/17300, Karar No: 2020/13097, Tarih: 22.10.2020

Temyiz:

Karar yasal süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm, davalıların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında ıslaha karşı zamanaşımı def’inin dikkate alınıp alınamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalmasını ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkâr olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ilkeye göre, kısmi davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmuş olması, saklı tutulan kesim için zamanaşımını kesmez, zamanaşımı, alacağın yalnız kısmi dava konusu yapılan miktar için kesilir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulandığı dönemde, ıslah dilekçesinin tebliğini izleyen ilk oturuma kadar ya da ilk oturumda yapılan zamanaşımı defi de ıslaha konu alacaklar yönünden hüküm ifade eder. Ancak Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamada, 371/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu yürürlükte iken süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı define davacı taraf süre yönünden hemen ve açıkça karşı çıkmamışsa(suskun kalınmışsa) zamanaşımı defi geçerli sayılmakta iken, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun uygulandığı dönemde süre geçtikten sonra yapılan zamanaşımı definin geçerli sayılabilmesi için davacının açıkça muvafakat etmesi gerekir. Başka bir anlatımla 01.10.2011 tarihinden sonraki uygulamalar bakımından süre geçtikten sonra ileri sürülen zamanaşımı define davacı taraf muvafakat etmez ise zamanaşımı defi dikkate alınmaz.

Asıl işveren alt işveren arasındaki ilişkide birlikte (müşterek müteselsil) borçluluk kabul görse de, aralarındaki ilişki bir anlamda TBK 155. düzenlenen asıl borçlu / kefil ilişkisine benzemektedir. Alt işveren asıl borçlu, asıl işveren ve kefil ise alacaklıya karşı garanti yükümlülüğü altındadır. Bu itibarla asıl işverenin ileri sürdüğü zamanaşımı definden sadece asıl işveren yararlanır. Alt işverenin ileri sürdüğü zamanaşımı defi asıl işverene sirayet eder. Bu şekilde asıl işverenin sorumluluğu alt işverenin sorumlu olduğu miktarı aşmamış olur.

Somut olayda, dava 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerine göre kısmi dava olarak açılmıştır. Davacı taraf 24.02.2016 tarihli tarihli dilekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda davasını ıslah etmiştir. Islah dilekçesi davalı vekiline 03.03.2016 tarihinde tebliğ edilmiş ve ıslaha karşı davalı ... Tem. Gıda Elek. Mak. Tek. Ser. Hiz. A.Ş. tarafından süresinde zamanaşımı def’i ileri sürülmüştür. Mahkemece, davacının hak kazandığı işçilik alacaklarının yöntemine uygun biçimde ileri sürülen ıslaha karşı zamanaşımı defi değerlendirilerek belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ile davalılardan ... Tem. Gayrimenkul Danışmanlık ve Teknik Servis Hizmetleri Tic. Ltd. Şti. ve ... Temizlik Gıda Elek. Mak. Tek. Serv. Ltd. Şti.'ye iadesine 22.10.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3069, Karar No: 2022/12332, Tarih: 21.09.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/3069 E.  ,  2022/12332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı, bu cihetle kovuşturma aşamasında sanığa yapılan 19.12.2020 tarihli ödeme ihtaratında indirim oranının 1/2 olarak bildirilmesi gerekirken yazılı şekilde 1/3 olarak bildirilerek sanığın yanıltılması ve hakkında ödemediğinden bahisle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmaması

2- Sanık hakkında hükmedilen 4 yıl hapis cezasından TCK'nun 43/1. maddesi gereğince 1/3 oranında arttırım yapılırken 5 yıl 4 ay yerine 5 yıl 6 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

3-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar gören ... yerine suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi lehine vekalet ücreti tayini,

4-Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 54/4. maddesinin ilgili fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6 madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

5-Uyarlama yapılmadığı anlaşılan ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 200/147 Esas sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10048, Karar No: 2025/424, Tarih: 13.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10048 E.  ,  2025/424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/249 Esas, 2024/1130 Karar

KISITLI ADAYI : ...

VASİ ADAYI : ..., ...

Taraflar arasındaki davada Sivas 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Ümraniye/İstanbul olduğundan İstanbul Anadolu Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği; İstanbul Anadolu 22. Sulh Hukuk Mahkemesince ise yapılan kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... olduğundan Zara Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek ortaya çıkan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Yargıtaya gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 22 nci maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.”

Somut olayda, İstanbul Anadolu 22. Sulh Hukuk Mahkemesince kararında yetkili olduğu belirtilen Zara Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine dosyanın gönderilmesi ve o mahkemece de gerekiyorsa karşı yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken dosyanın yargı yeri belirlenmesi için Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır. İki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması koşulunun henüz gerçekleşmemiş olup yargı yeri belirlenmesi koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmek üzere MAHALLİNE İADESİNE,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4322, Karar No: 2014/20134, Tarih: 02.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/4322 E.  ,  2014/20134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın olay günü yolda yürümekte olan şikayetçinin yanına geldiği sırada yere doğru eğildiği ve yerden sarılı vaziyette bir mendil aldığı, şikayetçiye dönüp "içerisinde bir şeyler var" diyerek mendilin içini açtığı ve mendile sarılı vaziyettte aslen altın olmayıp bir değeri bulunmayan bilezik ve kolyeyi gösterip bunların altın olduğunu, kendisinin haram yemeyeceğini, şikayetçiyle paylaşabileceğini hatta bu altınların değerinin 500TL olduğunu ancak 200TL verirse tamamını şikayetçiye verebileceğini söylediği, sanığın hareketlerinden şüphelenen şikayetçinin bankamatikten para çekme bahanesiyle sanıkla yolda yürümeye başladığı esnada yolda bulunan güvenlik güçlerinin yanına gittiği ve sanığı ihbar ettiği ve sanığın o esnada kaçmak istediği ancak kolluk güçlerince yakalandığı, sanığın bu şekilde dolandırıcılığa teşebbüs suçunu işlediği oluş ve dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin sübutu kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''120gün'', ''30gün'', “600TL” ve “Sanık hakkında mahkememizce tesis edilen 28.12.2006 tarih ve 2006/126-961 sayılı kararda 3 ay hapis ve 25 TL adli para cezasına hükmedilmiş olup, bu karar sadece sanık tarafından temyiz edildiğinden, bu hükümdeki ceza miktarı CMK'nın 307/4 maddesine göre sanık yönünden kazanılmış hak kabul edildiğinden sanığın Neticeden üç ay süre ile hapis ve 25TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibralelerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla '' 5 gün '', ''1gün' “20TL'' adli para cezası ile cezalandırılmasına ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9856, Karar No: 2018/14735, Tarih: 12.11.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/9856 E.  ,  2018/14735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Kişilerin huzur ve sükununu bozma, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur ...’nin, 19/06/2014 tarihli celsede suça sürüklenen çocuk ...’ten şikayetçi olmadığını belirtmesi karşısında; mağdur vekilinin suça sürüklenen çocuk ... hakkında, kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan beraat hükmünü temyiz etme hak ve yetkisinin bulunmadığı,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, hakaret suçundan kurulan beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizinde, suça sürüklenen çocuk müdafiinin hukuki yararı bulunmadığı,

Anlaşıldığından, mağdur ... vekili ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, talepleri yerinde görülmeyerek, tebliğnamedeki istemlere kısmen uygun kısmen aykırı olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE, 12/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12852, Karar No: 2025/4384, Tarih: 07.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12852 E.  ,  2025/4384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/708 Esas, 2024/371 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mersin 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.05.2024 Tarihli ve 2022/2674 Esas, 2024/1359 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi 232. Sokak No:8/11 .../Aksaray olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Aksaray 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.10.2024 Tarihli ve 2024/708 Esas, 2024/371 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi 5317. Sokak No:2 İç Kapı No:6 .../Mersin olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 432 nci maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Koşulları” başlıklı 432 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu Madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması hâlinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir. Görevlerini yaparlarken bu sebeplerden birinin varlığını öğrenen kamu görevlileri, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Yetki” başlıklı 433 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, korunma amacıyla özgürlüğünün kısıtlanması istenilenin yerleşim yeri adresinin Akdeniz/Mersin olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Mersin 4. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Mersin 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15479, Karar No: 2018/1259, Tarih: 15.03.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/15479 E.  ,  2018/1259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vek. Av. ... ile davalılar 1-... T.A.Ş'den temlik alan...A.Ş. vek. Av. ... 2-... vek. Av. .... 3-... Ltd. Şti. arasında görülen dava hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesi'nden verilen 06/11/2014 gün ve 2014/354 E. - 2014/312 K. sayılı hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 10/02/2016 gün ve 2015/11150 E. - 2016/2014 K. sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 14,00-TL harç ve takdiren 315,00-TL para cezasının karar düzeltme isteyen davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 15/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11891, Karar No: 2016/19092, Tarih: 23.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/11891 E.  ,  2016/19092 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, yıllık izin, temettü alacağı, performans primi, ikramiye, özel sandik kesintisi ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı bankada 25.06.2012-13.12.2013 tarihleri arasında çalıştığını, ağır çalışma şartlarına rağmen fazla mesai ücretini alamadığı için iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak kıdem tazminatı ile izin, ücret, fazla çalışma, temettü alacağı, ikramiye, özel sandık kesintisi ve ikramiye alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kıdem, tazminatı ile fazla mesai alacağının kabulüne, diğer taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık davanın niteliği üzerinde toplanmaktadır.

Davacının aynı hukukî ilişkiden kaynaklanan alacağının veya hakkının tümünü değil, belirli bir kısmını talep ederek açtığı davaya kısmî dava denir.

Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden (örneğin iş sözleşmesinden) doğmuş olması ve bu alacağın şimdilik bir kesiminin dava edilmesi gerekir (Kuru/Arslan/Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 22. Bası, ..., 2011, s. 286).

Kısmi dava 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 109. maddesinde tanımlanmıştır. Maddenin birinci fıkrasına göre “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir”. İkinci fıkrasına göre ise “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz”.

6100 sayılı Kanun’un 107/son maddesine göre ise “kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir”. Davacının kısmi dava açabilmesi için hukuki yararının olması şarttır. Buradan hareketle bir davanın kısmi dava olarak görülebilmesi için dava şartı olan davacının hukuki yararının bulunması gerekir.

6100 sayılı Kanun’un 107/son maddesine göre ise “kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir”. Davacının kısmi dava açabilmesi için hukuki yararının olması şarttır. Buradan hareketle bir davanın kısmi dava olarak görülebilmesi için dava şartı olan davacının hukuki yararının bulunması gerekir.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Belirsiz alacak davası istisnai bir dava türü olup, bunun dava dilekçesinde açıkça belirtilmemiş olması ve kısmi olarak açıldığının aşamalarda beyan edilmiş olması karşısında, davanın kısmi dava olarak açıldığının kabulü zorunludur.

Somut olayda, kıdem tazminatı ile izin, fazla mesai, ücret, temettü alacağı, ikramiye, özel sandık kesintisi ve ikramiye alacaklarının tahsiline ilişkin dava asgari bir miktarlar gösterilerek açılmıştır. Fazla çalışma alacağı yönünden, davacı haftada kaç saat fazla çalışma yaptığını ve hangi günlerde çalıştığını belirleyebilmekte ise de hakimin hesaplanan miktarlardan hangi oranda takdiri indirim yapacağını bilebilecek durumda değildir. Bu sebeple fazla çalışma alacağı belirsiz alacak davasına konu edilebilir. 6100 sayılı Kanun'un 109/1. maddesi gereğince talep konusunun niteliği itibari ile bölünebildiği durumlarda sadece bir kısmının dava yolu ile ileri sürülmesi mümkün olup kıdem tazminatı alacağına ilişkin davanın, kısmi dava olarak açıldığı mahkemece nazara alınmaksızın belirsiz alacak davası olarak nitelendirilmesi, faiz başlangıç tarihinin dava tarihinden itibaren değerlendirilmesi ve davanın bu şekilde sonuçlandırılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında uyuşmazlık, ikramiye ödetilmesi noktasında toplanmaktadır.