muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1787, Karar No: 2024/7135, Tarih: 31.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/1787 E.  ,  2024/7135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2563 E., 2023/2355 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2023 tarihli ve 2021/660 Esas, 2023/117 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında,

1.Maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 62 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2.Maktul ...'ya yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

3.Katılan ...'e yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

B. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.12.2023 tarihli ve 2023/2563 Esas, 2023/2355 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekilleri ile sanık müdafiiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca ayrı ayrı esastan retlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekillerinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemini tasarlayarak, canavarca hisle ve eziyet çektirerek gerçekleştirdiğinden suçun nitelikli halinden cezalandırılması gerektiği ile takdiri indirimin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; maktul ...'yı öldürme kastı bulunmadığından suç vasfına, katılan ...'e yönelik eylem yönünden teşebbüsün derecesine ve maktul ... ile katılan ...'e yönelik eylemlerinde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

2.Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; maktul ...'yı öldürme kastı bulunmadığından suç vasfına, katılan ...'e yönelik eylem yönünden teşebbüsün derecesine ve maktul ... ile katılan ...'e yönelik eylemlerinde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlama ile yine canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme hükümlerinin uygulanma koşullarının oluşmadığı, katılan ... ve tanık ...'un beyanları ile maktul ...'nın vücudunda 2 adet mermi giriş yarasının tespit edilmiş olması, isabet yerleri dikkate alındığında sanığın asıl hedefi olan katılan ...'i öldürmek amacıyla odaya girmeye çalıştığı esnada kendisine engel olan kız kardeşi maktul ...'yı kasten öldürdüğü anlaşılmakla maktul ... ile maktul ... ve katılan ...'e yönelik eylemlerine uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, maktullerden ve katılandan sanığa yönelen haksız bir söz ve davranış bulunmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekilleri ile sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.12.2023 tarihli ve 2023/2563 Esas, 2023/2355 Karar sayılı kararında katılanlar ..., ..., ..., ..., ... ve ... vekilleri ile sanık ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

31.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14679, Karar No: 2010/1463, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/14679 E.  ,  2010/1463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, vakıf senedinde yapılan değişikliğin tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Vakıf hukukunda aslolan, yürürlükteki mevzuata aykırı olmamak kaydı ile kurucu iradenin olduğu gibi korunmasıdır.

Bu bağlamda

a)Vakıf senedinin 10.maddesinin (g) fıkrasında, vakfın gayesinin tahakkukunun imkansız hale gelmesi ve tasfiyesi halinde malların nereye devredileceğinin tespit ve karara bağlamanın genel kurulun görevleri arasında sayılmış olup kurucu iradeye ve vakıf mevzuatına aykırı olarak vakfa özgülenen mal varlığının dağılma ve tasfiye durumuna vakfedenin mirasçılarına intikaline imkan veren,

b) Vakıf senedinin 19. maddesinde; vakfın net gelirinin %5'inin yönetimin idame masrafları ile ihtiyatlara %15'inin Fikri Dabağoğlu füruundan olan ve öğrenim yapmakta olanlara burs olarak, %40'ının vakıf yatırımlarına ve geliştirme fonuna, geri kalanının da vakıf amaçlarına özgülendiği halde; net gelirin vakfın amaçlarına özgülenen %40'lık bölümünün %10'a düşürülmesi ile %25'lik bölümünün de kuruluş sırasında öngörülmediği halde vakıf kurma iradesine ve düşüncesine aykırı olarak ve mirasçılara da geçişi sağlayak biçimde doğrudan ....ve alt soyuna bunlardan kimse bulunmadığı takdirde üst soyuna miras payları oranında intikalini öngören ,

2-Senedin 13. maddesinde, senet değişikliği ve vakfın tasfiyesi için alınacak kararlarda kayıtlı üye tam sayısının yarıdan bir fazlasının oyu gerektiği halde; senet değişikliğini kolaylaştıracak biçimdeki toplantıya katılanların üçte iki çoğunluğu ile karar alınacağını hedefleyen,

Değişikliklerin tescili,

3-Davacı vakfın adı ".... Vakfı olduğu halde, karar başlığında "..." olarak yazılması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3974, Karar No: 2012/12679, Tarih: 14.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3974 E.  ,  2012/12679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ..., davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

2006 yılında yapılan kadastro sırasında, ... Köyü 101 ada 1, 102 ada 1, 103 ada 1 ve 104 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar, orman niteliğiyle Hazine adına tesbit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., taşınmazların köy merası olduğu iddiasıyla dava açmış, daha sonra 103 sayılı parsel ile ilgili davadan vazgeçmiştir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu, 102 ada 1 parselin mera olarak sınırlandırılmasına, diğer taşınmazlar hakkında açılan davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ..., davalı Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parseller orman alanı içinde bırakılmıştır.

1) Davacı ... Kişiliğinin çekişmeli 101 ada 1 ve 104 ada 1 sayılı parsellere yönelik temyiz itirazları bakımından; İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve özellikle keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi kurulu raporunda taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu saptandığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile bu parsellere yönelik hükmün onanması gerekmiştir.

2) Davalı ... Yönetimi ile Hazinenin 102 ada 1 parsele yönelik temyiz itirazlarına gelince; Mahkemece bu parsel hakkında orman sayılmayan yerlerden olduğu ve İmranlı Sulh Hukuk Mahkemesinin 1959/112 sayılı dosyasında (doğrusu 1954/262 olacak) taşınmazın mera olduğu belirlenerek tescil talebinin reddine karar verildiği gerekçesiyle bu parsel hakkında davanın kabulüne karar verilmiş ise de, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmüştür.

Şöyle ki;

10.10.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3402 sayılı Yasanın 4/3. maddesi; "çalışma alanında orman bulunması ve 6831 sayılı Orman Kanununa göre orman kadastrosuna başlanılmamış olması halinde, orman kadastrosu ve bu ormanların içinde ve bitişiğinde her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tespiti kadastro ekibi tarafından yapılır ve bu durum ekip tarafından iki ay önce Orman Genel müdürlüğüne bildirilir. Buna karşılık iki ay içinde kadastro komisyonlarınca orman sınırlarının belirlenmemesi halinde kadastro çalışma alanı sınırları kadastro ekiplerince belirlenir ve çalışmalar bu kanun hükümlerine göre yürütülür.

Kadastro ekiplerince bu şekilde tespit ve ilân edilen yerlerde orman kadastro işlemleri de ikmal edilmiş sayılır. Orman kadastrosu kesinleşmiş yerlerde bu sınırlara aynen uyulur." şeklinde iken 22.02.2005 gün 5304 sayılı Yasa ile sözü edilen üçüncü fıkra değiştirilmiş ve aynı maddeye 4, 5 ve 6 ıncı fıkralar eklenmiştir. Bu değişiklikte 3. fıkra "Çalışma alanında orman bulunması ve 6831 Sayılı Orman Yasasına göre orman kadastrosuna başlanılmamış olması halinde orman kadastrosu ve bu

ormanların içinde ve bitişiğinde her çeşit taşınmaz malların ormanlarla müşterek sınırlarının tayini ve tesbiti kadastro ekibi tarafından yapılır. Ancak; bu çalışmalarda kadastro ekibine ... taşra teşkilatınca görevlendirilecek en az bir orman yüksek mühendisi veya ... mühendisinin bildirimden itibaren 7 gün içinde iştirak ettirilmesi zorunludur.bu çalışmalara muhtar ve bilirkişilerin katılmaması halinde çalışmalar re’sen devam ettirilir." şeklini almış,

Eklenen 5. fıkra ise "Çalışma alanındaki ormanların bu ekipçe sınırlandırılma ve tesbitleri yapılarak otuz günlük kısmi ilana alınır. Bu alanlarda orman kadastrosu yapılmış sayılır" şeklindedir.

Yine 27.01.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5831 sayılı Tapu Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 2. maddesi ile 6831 sayılı Orman Kanununun 7. maddesinin birinci fıkrasının sonuna; "Ancak, henüz orman kadastrosuna başlanılmamış yerlerde, 3402 sayılı Kadastro Kanunu hükümlerine göre belirlenen orman sınırı, orman kadastro komisyonlarınca belirlenen orman sınırı niteliğini kazanır" cümlesi eklenmek suretiyle 6831 sayılı Yasa hükümleri 3402 Sayılı Yasa hükümleri ile uyumlu hale getirilmiştir.

Yukarıda belirtilen yasaların getirdiği bu ... düzenlemeler ışığında somut olaya bakıldığında; dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi uyarınca orman kadastro çalışmalarının yapıldığı, kadastro ekiplerince dava konusu taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tespit ve tescil edildiği ve kamu malı niteliğini kazandığı, 3402 sayılı Yasanın 16/D maddesi hükmünde "Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ormanlar, bu yasada hüküm bulunmayan hallerde, özel yasaları hükümlerine tabi olduğu"nun belirtildiği, bu nedenle ormanlar hakkında özel yasa olan 6831 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanması gerektiği ve 6831 sayılı Yasanın 11/1. maddesinde de orman kadastrosunun kesinleşmesinden sonra tapulu taşınmazlarda tapu sahiplerinin 10 yıllık hak düşürücü süre içinde dava açabilecekleri hükmünün bulunduğu, bu ilkelerin H.G.K.'nun 08.06.2005 gün 2005/20-327-377 sayılı ve 28.06.2006 gün 2006/20 - 467 - 494 sayılı kararlarında da aynen benimsendiği anlaşılmakla, davacının zilyetliğe dayanarak açtığı davanın reddine karar verilmesi gerekir. Bundan ayrı, sulh hukuk mahkemesinde dava dışı gerçek kişiler tarafından Hazine ve köy tüzel kişiliği aleyhine açılan dava, taşınmazın mera olması nedeniyle reddedilmiş ise de, dosyadaki kroki yalnızca kuzeydeki ... Ördek taşınmazı yönünden ... bilirkişi raporunda gösterilebilmiştir. Dolayısıyla, bu krokinin 102 ada 1 parselin hangi kesimine ait olduğu da tam olarak belli değildir. Bu durumda, mahkemece 102 ada 1 parsel yönünden de davanın reddine ve tespit gibi tescile karar verilmesi gerekirken, ... gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davacının 101 ada 1 ve 104 ada 1 parsellere yönelik temyiz itirazlarının reddi ile bu parseller yönünden hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; davalı Hazine ve Orman Yönetiminin 102 ada 1 parsele yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile bu parsel yönünden hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 14/11/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9895, Karar No: 2013/6420, Tarih: 01.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/9895 E.  ,  2013/6420 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekili ile davalı ...Ş. vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir. Mahkemece, anılan maddenin “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasa Mahkemesinin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonucu oluşan hukuki durum dikkate alınarak karar verilmiş ise de, Kurumun rücu alacağı, davalının %100 oranında kusurlu olması nedeni ile gelirin ve sosyal yardım zammının ilk peşin sermaye değerini oluşturan 36.375,23 TL. ile sınırlı olup, iş bu davada Kurumca sigortalıya bağlanan gelirlerin peşin sermaye değeri ile cenaze yardımının talep edilmiş olması karşısında, Kurumca hak sahiplerine yapılan sosyal yardım zammı ödemesinin ilk peşin sermaye değeri gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

3-Zorunlu mali sorumluluk sigortası; “Motorlu bir aracın karayolunda işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına, bir şeyin zarara uğramasına neden olması halinde, o aracı işletenin, zarara uğrayan üçüncü kişilere karşı olan mali ve hukuki sorumluluğunu belli limitler dahilinde güvence altına almak” üzere oluşturulmuştur. Dolayısıyla sigorta şirketinin, zorunlu mali mesuliyet sigortası kapsamında Kurumun rücu alacağından sorumluluğu; kaza tarihi itibariyle geçerli olan poliçede yazılı sorumluluk limiti ile sınırlıdır. Sigorta şirketi tarafından, 2918 sayılı Yasa kapsamında poliçeye dayalı akdi sorumluluk nedeniyle poliçe limiti dahilinde, sigortalı ya da hak sahiplerine ödeme yapıldığının geçerli belgelerle kanıtlanması durumunda, sigorta şirketinin mükerrer ödeme ile karşı karşıya bırakılmaması bakımından, ödediği miktar oranında tazmin sorumluluğundan kurtulduğunun kabulü gereklidir.

Eldeki davada, davalı ....'nin, davaya konu trafik iş kazasının meydana geldiği tarih itibariyle geçerli olan zorunlu mali mesuliyet sigortası poliçesi kapsamında, dava açılmasından önce hak sahiplerine ödemede bulunduğunu ileri sürmesi karşısında, ödemeye yönelik belgelerin içeriği ve geçerliliği yönünde araştırma yapılarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, mükerrer ödemeye de sebep olacak şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı Kurum vekili ile davalı ...Ş. vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ... Sigorta A.Ş.'ye iadesine, 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2952, Karar No: 2022/15515, Tarih: 26.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/2952 E.  ,  2022/15515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz dilekçesi ile mala zarar verme suçundan doğrudan verilen 1.600,00 TL adli para cezasını da temyiz ettiği, talebin, mahkemenin 31.05.2016 tarihli ek kararı ile bu hükme karşı temyiz yoluna başvurulamayacağından bahisle reddedildiği ve ek kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmediği belirlenerek yapılan incelemede,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 26.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/245, Karar No: 2017/1108, Tarih: 13.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/245 E.  ,  2017/1108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

İstirdat istemine ilişkin olarak açılan davada ... Asliye Hukuk ile ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, istirdat istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince HMK'nun 17.madesinde; "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır." hükmü ile Sözleşmenin 37.maddesinde; "Anlaşmazlıkların Çözümü 37.1. Bu sözleşme ve eklerinin uygulanmasından doğabilecek her türlü anlaşmazlığın çözümünde Sakarya Mahkemeleri ve İcra Daireleri Yetkilidir." düzenlemesi mevcut olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince ise Sözleşme 1086 sayılı HUMK'nın yürürlükte olduğu dönemde yapılmıştır. HUMK'nın 9. maddesi uyarınca her dava kural olarak davalının ikametgahı mahkemesinde açılır. Sözleşmeden doğan davalar ayrıca sözleşmenin icra olunacağı (işin yapılacağı) yer mahkemesinde de açılabilir (HUMK'nın 10. maddesi.) Taraflar arasında yetki sözleşmesi varsa o yer mahkemesi de yetkilidir (HUMK'nın 22. maddesi.) Anılan bu yasal kural dikkate alındığında kamu düzeni gereği istisnalar hariç davacı tarafın bu yer mahkemelerinden birisinde davasını açmak konusunda seçimlik hakkı vardır. Bu tarihte 1086 sayılı HUMK yürürlükte olduğundan HUMK zamanında imzalanan sözleşmelerde yetkiye ilişkin hükümler kesin yetki niteliği taşımamaktadır ve taraflara seçimlik bir hak kazandırma niteliğindedir. 31/01/2011 tarihinde 6100 sayılı HMK henüz yürürlüğe girmediğinden sözleşmede kararlaştırılan yer mahkemesinin kesin yetkili olduğunun kabulü mümkün olmadığı gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi uyarınca her dava kural olarak davalının ikametgahı mahkemesinde açılır. Aynı Kanununun (HMK) 17. maddesinde "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi uyarınca her dava kural olarak davalının ikametgahı mahkemesinde açılır. Aynı Kanununun (HMK) 17. maddesinde "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler.

Dosya kapsamında; taraflar arasında düzenlenen 31/01/2011 tarihli sözleşmenin 37. maddesinde anlaşmazlık halinde ... Mahkemeleri ve İcra Dairelerinin yetkili olduğu belirlenmiştir. Sözleşme 1086 sayılı HUMK'nın yürürlükte olduğu dönemde yapılmıştır. HUMK'nın 9. maddesi uyarınca her dava kural olarak davalının ikametgahı mahkemesinde açılır. Sözleşmeden doğan davalar ayrıca sözleşmenin icra olunacağı (işin yapılacağı) yer mahkemesinde de açılabilir (HUMK'nın 10.maddesi). Taraflar arasında yetki sözleşmesi varsa o yer mahkemesi de yetkilidir. (HUMK'nın 22.maddesi.) Anılan bu yasal kural dikkate alındığında kamu düzeni gereği istisnalar hariç davacı tarafın bu yer mahkemelerinden birisinde davasını açmak konusunda seçimlik hakkı vardır. Somut olayda; davalının yerleşim yeri ise "Ankara" olup, eldeki dava davalının ikametgahı olan ... Adliyesinde açılmıştır.

Bu durumda, davacının seçimlik hakkını kendisinin ve aynı zamanda davalının ikametgahında açmak suretiyle kullandığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/02/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.