muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21823, Karar No: 2013/7575, Tarih: 24.04.2013

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 24.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9184, Karar No: 2019/11521, Tarih: 01.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9184 E.  ,  2019/11521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 142/2-b-son maddesinde düzenlenen kişinin malını koruyamayacak durumda olması halinin, mağdurun akli, bedensel veya ruhsal durumundan kaynaklanmış olması gerektiği, mağdurun 16 yaşında olduğu ve beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğuna dair mahkemenin gözlemi ve/veya uzman tabip raporu bulunmadığının anlaşılması karşısında, mağdurun beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğuna ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan, yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 142/2-son maddesi ile uygulama yapılması,

Kabule göre;

1)Sanık hakkında 142/2-b maddesi uyarınca iddianame düzenlenmiş olmasına sanığa ek savunma hakkı verilmeyerek TCK’nun 142/2-son maddesinin uygulanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 226/3. maddesine aykırı davranılması,

2)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 01/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2713, Karar No: 2017/5548, Tarih: 19.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2713 E.  ,  2017/5548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 18/12/2014 gün ve 2013/169 - 2014/296 sayılı kararı bozan Daire'nin 16/11/2015 gün ve 2015/5141 - 2015/12068 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava dışı ... Turizm İşletmeciliği San ve Tic. A.Ş'ndeki payı %40 iken %4'lere düşmesine sebep olacak sermaye artırımı kararının iptal edildiğini, davalı ...'in de bu şirketin ortağı ve yönetim kurulu üyesi olduğunu, sermaye artımına ilişkin genel kurul kararının iptali davası devam ederken davalı ...'in müvekkilinden mal kaçırmak kastıyla müvekkili tarafından şirkete sermaye konulan, şirket aktifine katılan, şirketin tek malvarlığı olan 3 adet taşınmazı muvazaalı bir surette davalı şirkete devrettiğini, taşınmazların müvekkiline ait olduğunun mahallinde herkes tarafından bilindiğini ileri sürerek taşınmazların davalı şirket adına olan kaydının iptali ile şirket adına tesciline, bunun mümkün olmaması halinde 6100 sayılı HMK'nın 107. maddesi uyarınca belirlenecek maddi tazminatın davalı ...'den tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, taşınmazların gerçek bedeli üzerinden satın alındığını, bedelin banka yoluyla ödendiğini, müvekkilinin iyi niyetli olduğunu, taşınmaz rayiç değere göre satıldığından şirketin zarar görmediğini, muvazaa iddiasının açıklanamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, nakit finansman ihtiyacı sebebiyle taşınmazların satıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekilleri ayrı ayrı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalılardan ayrı ayrı alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 19/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/668, Karar No: 2009/1382, Tarih: 13.03.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/668 E.  ,  2009/1382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

İHBAR EDEN :

... mallarının korunmasına ilişkin olarak açılan davada Ankara 6. Aile ile Yozgat 1. Asliye Hukuk ( Aile ) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Türk Medeni Kanunu’nun 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan ... mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda, mallarının korunması istenen ... ...’un babası ...’un vefatı sonucu, velayeti kullanan anne ...’un yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Ankara 6. Aile Mahkemesi tarafından, sağ eş ...’un yapılan araştırmalar sonunda tebligata yarar adresinin bulunamaması ve nüfusta kayıtlı olduğu yerin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Yozgat 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesince, nüfus müdürlüğünden gelen cevabi yazıya ve Ankara 6. Aile Mahkemesinin dava dosyasından sağ eşin yerleşim yerinin Ankara olduğunun anlaşılması nedenleriyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Nüfusa kayıtlı olunan yerin karine olarak yerleşim yeri sayılacağına ilişkin hüküm yürürlükten kaldırılmış olduğundan bu durumda, Ankara 6. Aile Mahkemesince, sağ eşin yerleşim yeri tespit edilerek uyuşmazlığın çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Ankara 6. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/728, Karar No: 2010/5785, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/728 E.  ,  2010/5785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/313 Esas-2005/272 Karar, Dairenin:2010/717 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22420, Karar No: 2013/6045, Tarih: 28.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/22420 E.  ,  2013/6045 K.**

* ALMAN RANT SİGORTASINA GİRİŞ TARİHİNİN TÜRKİYE'DE SİGORTA BAŞLANGICI OLARAK TESPİTİ

* EKSİK İNCELEME

* 1982 ANAYASASI (2709) Madde 90

**"İçtihat Metni"**

Davacı, Alman rant sigortasına giriş tarihi olan 18 yaşın ikmal edildiği 14.07.1974  tarihinin,Türkiye'de sigorta başlangıcı olarak tespitini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve tetkik hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu olayda, 12.12.2011 tarihinden itibaren 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında sigortalı olduğu anlaşılan davacı, Almanya'da geçen 14.07.1974-14.03.1977 tarihleri arası ev kadınlığı süresini, 15.03.1977-26.01.1984  tarihleri arası çalışma ve işsizlik sürelerini ve 27.01.1984-07.03.1984 tarihleri arası yine ev kadınlığı sürelerini 3201 sayılı uyarınca ve 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesinde öngörülen sigortalılık niteliğinde borçlanmıştır. Dava dosyası içerisinde yer alan 20.01.2011 günlü Alman Merciine ait yazı ile eki sigorta durum listesine göre de, davacının Almanya'daki 15.03.1977 -06.01.1984  arası çalışma süresine ait primleri 25.04.1984 günlü kararla iade aldığı belirtilmektedir.

Davacı, Alman rant sigortasına giriş tarihi olan 18 yaşın ikmal edildiği 14.07.1974  tarihinin, Türkiye'de sigorta başlangıcı olarak tespitini istemiş; Mahkemece istem gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemenin hükmü eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Uzun vadeli sigorta kolları bakımından sigortalılık süresini düzenleyen 5510 sayılı Yasanın 38. madde hükmü; malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında dikkate alınacak sigortalılık süresinin başlangıcını; sigortalının, 5417, 6900, 506, 1479, 2925, 2926 ve 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununa, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun geçici 20. maddesi kapsamındaki sandıklara veya bu Kanuna tâbi olarak malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olarak ilk defa kapsama girdiği tarih olarak kabul edileceğini;

kanunun uygulanmasında 18 yaşından önce malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tâbi olanların sigortalılık süresinin, 18 yaşının ikmal edildiği tarihte başlamış olacağını, bu tarihten önceki süreler için ödenen malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinin, prim ödeme gün sayısı hesabına dahil edileceğini öngörürken, Uluslararası Sosyal Güvenlik Sözleşme hükümlerini saklı tutmuştur.

Öte yandan, Anayasamızın 90/son maddesi uyarınca, yöntemince yürürlüğe konulmuş Uluslararası sözleşmeler kanun hükmünde olduğu gibi, normlar hiyerarşisi yönünden uluslararası sözleşme kurallarına uygulamada yasal güç tanınmakta ve bu kuralların uygulanma önceliği de haiz bulunmaktadır.

Öte yandan, Anayasamızın 90/son maddesi uyarınca, yöntemince yürürlüğe konulmuş Uluslararası sözleşmeler kanun hükmünde olduğu gibi, normlar hiyerarşisi yönünden uluslararası sözleşme kurallarına uygulamada yasal güç tanınmakta ve bu kuralların uygulanma önceliği de haiz bulunmaktadır.

10.04.1965 tarihli resmi gazetedeyayimianarak01.il.1965 tarihi itibarıyla yürürlüğe giren Türkiye Cumhuriyeti ile Almanya Federal Cumhuriyeti arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin uzun vadeli sigorta kollarından olan "Malûllük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları (aylıkları)" başlıklı beşinci bölümde düzenlenen konuya ilişkin 29. madde hükmü ise Türk Sosyal Sigorta Mercii için aşağıdaki hususlar geçerlidir:

(4) Bir kimsenin Türk sigortasına girişinden önce bir Alman rant sigortasına girmiş bulunması halinde, Alman Rant Sigortasına girişi, Türk Sigortasına giriş olarak kabul edilir..." hükmünü öngörmüştür.

Anılan Uluslararası sözleşme hükmü ile, sözleşme hükmünün düzenlendiği bölüm birlikte değerlendirildiğinde; bir kimsenin Türk sigortasına girmeden önce, sözleşme hükmü kapsamında,uzun vadeli sigorta kollarından olan malûllük, yaşlılık ve ölüm Sigortalarından Alman rant sigortasına girmiş bulunması halinde, rant sigortasına giriş tarihinin, Türk sigortasına giriş tarihi olarak kabul edileceğinin kabulü gerekir.

Somut olayda, davaya konu yapılan ve rant sigortasına giriş olarak öngörülen 14.07.1974 tarihini de içeren 14.07.1974-14.03.1977 arası dönemin "Ev kadınlığı süresi" olması karşısında; anılan ev kadınlığı süresinin, yukarıda bahsedilen Uluslararası sözleşme hükmü kapsamında, uzun vadeli sigorta kollarından olan malûllük, yaşlılık ve ölüm Sigortalarından Alman rant sigortasına giriş niteliğinde bir sigortalılık süresi olup olmadığı usulünce araştırılmalıdır.

Yapılacak araştırma neticesi, ev kadınlığı süresinin, Alman rant sigortası kapsamında bulunmadığının anlaşılması halinde; Türk-Alman Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin sigorta başlangıcına dair yukarıdaki sözleşme hükmünün uygulanmasını gerektirecek nitelikteki varsa rant sigortasına giriş tarihi belirlenmeli ve böylece davacı istemi bu çerçevede yeniden değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Kuşkusuz bu belirlemeleryapılırken; borçlanmaya da konu olan 15.03.1977 - 06.01.1984 tarihleri arası çalışma sürelerine ilişkin olarak, Alman primlerinin

Kuşkusuz bu belirlemeleryapılırken; borçlanmaya da konu olan 15.03.1977 - 06.01.1984 tarihleri arası çalışma sürelerine ilişkin olarak, Alman primlerinin

25.04.1984   günlü kararla iade alınmak suretiyle, yurt dışı çalışmaların tasfiye edildiği ve tasfiye edilen yurt dışı çalışmaların sigortalılık başlangıcında esas alınmasının mümkün olmayacağı hususu bozmadan sonra yapılacakyargılamada dikkate alınmalıdır. Yine tasfiye edilen çalışma sürelerinin dışında, geriye kalan "07.01.1984-26.01.1984" tarihleri arası "Arbeitslosigkeitszeit" olarak adlandırılan işsizlik süresinin, yukarıda ev kadınlığı süresi yönünden öngörülen prosedür gibi, uzun vadeli sigorta kollarından olan malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından Alman rant sigortasına giriş niteliğinde bir sigortalılık süresi olup olmadığının usulünce yapılacak araştırmayla açıklığa kavuşturulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün (BOZULMASINA), 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5599, Karar No: 2021/2050, Tarih: 15.02.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/5599 E.  ,  2021/2050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi uyarınca suçtan zarar gören ve yargılamaya katılma hakkı bulunan Gümrük Müdürlüğü vekilinin hükmü temyize hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

47 PH 639 plakalı araçta yapılan aramada araçta yolcu olarak bulunan sanık ...'a ait poşetler içinde değişik markalarda kozmetik ürünler, parfüm ve aseton cinsi eşyanın ele geçirildiği olayda; sanık tarafından ele geçen eşyaya ilişkin olarak dosyaya hazırlık aşamasında 11/08/2014 tarih ve 767043 sayılı fatura ibraz edilerek muhafaza edildiği, dosya içinde yer alan 12/08/2014 tarihli tutanakla tespit edildiği ancak anılan faturanın dosya arasına alınmadığı cihetle; öncelikle anılan faturanın temini sağlanarak ,ele geçen dava konusu eşya ile ilgili olarak ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanması, fatura düzenleyicisi firma yetkilisinin dinlenmesi, defter ve belgelerinin incelenmesi, ilgili Gümrük İdaresinden gümrük giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu eşyalar ve tüm belgeler alanında uzman bilirkişiye tevdi edilerek eşyanın cins, miktar, menşe ve sair özellikleri itibariyle ayniyet tespiti yaptırılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

Kabule göre ise;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,Bozmayı gerektirmiş, Gümrük İdaresi vekilinin ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13125, Karar No: 2013/27166, Tarih: 21.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/13125 E.  ,  2013/27166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kilis Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :16.01.2013
Yargıtay — Esas No: 2011/8835, Karar No: 2011/9686, Tarih: 20.07.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/8835 E.  ,  2011/9686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.11.2009 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.03.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser bedelinden kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine itirazın iptali, takibin devamı ve inkar tazminatı tahsili istemleriyle açılmıştır.

Davalı, takip dayanağı fatura muhteviyatı emtianın yurt dışına gönderildiğini, yurt dışındaki firmanın davacının imal ettiği tişörtlerde ayıp saptadığını, o firmayla yazışmalar yapıldığını, bu yazışmalar sonucu sipariş konusu malların kabul edilmediğini, Almanya’daki depoda saklandığını, durumun davacıya bildirildiğini ve reklamasyon faturası gönderildiğini, davacı bedele hak kazanmadığından açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, defter ve kayıtlar üzerinden bilirkişi incelemesi yaptırılmış, davalının süresinde ayıp ihbarında bulunmadığı kabul edilerek icra takibine davalının itirazının iptaline, inkar tazminatı tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Taraflar arasında yazılı bir eser sözleşmesi bulunmamakla birlikte, bir eser sözleşmesinin varlığı çekişmeli değildir. Bu sözleşmeye göre davacı yüklenici, davalıya tişört imal ve teslim edecektir.

Eser Sözleşmelerinde yüklenicinin temel borcu, sözleşmeye, fenne ve amacına uygun bir eser meydana getirmek ve bunu iş sahibine teslim etmektir. Bir sözleşmede edimin yerine getirildiğinden söz edebilmek için borçlanılan eda ile (eseri meydana getirme borcu), fiilen yerine getirilenin sadece söze

./..

2011/8835 - 2011/9686 -2-

bakılarak değil, amacı itibariyle birbirine uyması gerekir. Sözleşmede beklenen amaca ulaşılamaması ya da bu amacın tehlikeye düşmesi durumunda edanın (eserin) varlığından söz edilemez. Bu da kendini daha çok ayıp ve eksiklik olarak gösterir.

Eserdeki ayıp, sözleşmede üzerinde anlaşılan (yüklenicinin esere ilişkin olarak zikrettiği) niteliklerin veya dürüstlük kuralları gereğince bulunması gereken lüzumlu niteliklerin meydana getirilen eserde bulunmamasıdır. Başka bir ifadeyle, eserde sözleşme ve dürüstlük kurallarına göre olması gereken vasıfla fiilen mevcut olan arasındaki fark ayıptır. Açık ayıp, eserin iş sahibine teslimi anında kolaylıkla görülebilen ayıplardır. Buna karşılık gizli ayıp, eserin tesliminden sonra ve kullanımı sırasında kendini gösteren ayıp türüdür.

Eserin ayıplı olması halinde, ayıbın niteliğine göre iş sahibinin ya Borçlar Kanununun 359. veya 362.maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmesi gerekir. Buna da iş sahibinin ayıp ihbarında bulunması denir.

Eserin ayıplı olması halinde, ayıbın niteliğine göre iş sahibinin ya Borçlar Kanununun 359. veya 362.maddesindeki yükümlülükleri yerine getirmesi gerekir. Buna da iş sahibinin ayıp ihbarında bulunması denir.

Somut uyuşmalıkta, mahkemece iş sahibinin ayıp ihbarında bulunmadığı, dolayısıyla yapılan eseri mevcut haliyle benimsediği kabul edilmişse de, davalı iş sahibi yurt dışındaki firmayla yapılan ve bir kısmı yabancı dilde olan yazışma örneklerini delil olarak vermiş, ayrıca 29.06.2009 tarihli reklamasyon faturasıyla davacıya ayıp ihbarında bulunmuştur. Esasen, kendisine fatura gönderilmesine rağmen iş sahibi olan davalının iş bedelini ödememesi de eylemli olarak davalının ayıp ihbarında bulunduğunu gösterir.

Mahkemece yapılması gereken iş, davalıdan dosya arasındaki yabancı dilde yazılmış evrakların Türkçe tercümelerini istemek, ihracat ve tekstil konularında uzman bilirkişilere dosya üzerinden inceleme yaptırmak, davalının mevcudiyetini savunduğu ayıpları değerlendirmek, ayıpların niteliğine göre süresinde ayıp ihbarında bulunup bulunmadığını bilirkişilerden sorup saptamak, uyuşmazlığı bütün bunların sonucuna uygun karara bağlamak olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 21.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.