muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/19410, Karar No: 2020/20305, Tarih: 17.12.2020

2-Kabule göre de, sanık ...'in aşamalarda, " tanık..., kullandığı araçla lokantamıza mermer getirdi, site yöneticisi ... evinin penceresinde mermerci ustasına durduk yere küfür etti, müşteriler rahatsız oldu, bazıları kalkıp gitti, ben de iş yeri sahibi olarak yöneticiye, in aşağı öyle konuşalım, bu şekil olmuyor diye bağırdım" şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, sanıklar lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafi ile sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20884, Karar No: 2012/23045, Tarih: 12.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/20884 E.  ,  2012/23045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,... İlçesi, ...Mahallesi 61202 ada 1 parselde bulunan dairesine su abonesi olabilmek için 1655 TL kanal katılım ve şebeke bedeli ödediğini belirterek, tahsil edilen bedelin haksız olduğunun tespiti ile 1655 TL.nin ödeme tarihinden itibaren faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemenin, davanın kabulüne dair kararının davalı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 17.03.2010 tarih ve 2009/11113 esas 2010/3468 karar sayılı ilamı ile; “....hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Bu konuda tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekir” gerekçesiyle karar verilmiş, mahkemece bozma ilamına uyularak;su ve kanalizasyon harcamalarına katılma payının yükümlüsünün, yapı kullanma izni almakla yükümlü olan kişinin olduğu, davacının su aboneliği sözleşmesi talep ettiği tarihte, teslim aldığı binanın yapı kullanma izninin mevcut olduğu, dolayısıyla kendisinden talep edilen kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinden sorumlu bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 1655 TL.nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su Tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Yukarıda belirtilen yasa ve tarifeler yönetmeliği hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi yapıldığı taktirde, tesislerin hizmet edeceği saha dahilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. O halde mahkemece açıklanan hususlar konusunda tarafların delilleri toplanıp, gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27387, Karar No: 2015/14471, Tarih: 30.09.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/27387 E.  ,  2015/14471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça konu eşyaların, görgü tanığının verdiği bilgiler ışığında yakalanan sanığın üstünden elde edilmiş olması karşısında; sanık hakkında TCK'nın 168/1 maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi,

2-Suça konu eşyaların değeri tespit edilip TCK'nın 145/1. maddesinin uygulama olanağı bulunup bulunmadığının tartışılmaması,

3-Konut dokunulmazlığını ihlal suçunun gece vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde meydana geldiği ve bu husus Mahkemece de kabul edildiği halde, TCK'nın 116/4. maddesi yerine TCK'nın 116/1. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Başsavcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1386, Karar No: 2007/2581, Tarih: 22.03.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/1386 E.  ,  2007/2581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... Müdürlüğü arasındaki davada Bala Asliye Hukuk Mahkemesince verilen ve Yargıtay’ca incelenmeksizin kesinleşmiş bulunan 15.12.2004 günlü ve 2004/189-243 sayılı kararın yürürlükteki hukuka aykırı olduğu savıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 2.2.2007 gün ve Hukuk-11378 sayılı yazısıyla kanun yararına temyiz edilerek bozulması istenilmiş olmakla, dosyadaki tüm kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili tarafından davalı ... müdürlüğüne karşı açılan davada; davacının annesinin ... olduğu halde yanlışlıkla nüfusa ... olarak yazıldığını, bu nedenle Huriye olan anne adının ... olarak düzeltilmesi istenilmiş, mahkemece davanın kabulü yönünde hüküm kurulmuştur.

Dava sonuç itibariyle soybağını ilgilendiren nüfus kaydının düzeltilmesi davası olup, davacının kayden annesi Huriye ... ile gerçek annesi olduğu ileri sürülen Ayşe...'in davalı sıfatı ile davaya katılmaları gerekirken, mahkemece resen gözetilmesi gereken bu durum nazara alınmadan ve taraf teşkili de sağlanmadan davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK.'nun 427. maddesi gereğince sonuca etkili olmamak kaydıyla kanun yararına BOZULMASINA ve gereği yapılmak üzere kararın bir örneği ile dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine, 22.3.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36223, Karar No: 2017/2482, Tarih: 02.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/36223 E.  ,  2017/2482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekiye ait motosikletin kilitli olmadan, sokak üzerinde park halinde bulunduğu sırada çalındığının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı Kanun'un 141/1 maddesine göre uygulama yapılarak eksik ceza tayini ile yapılan yargılama giderinin suça sürüklenen çocuklardan alınması gerektiği halde yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 02/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14778, Karar No: 2007/19885, Tarih: 05.11.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/14778 E.  ,  2007/19885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2007

Davacı   506 sayılı kanun gereği sigortalı olduğu dönemler dışlanarak 1.6.1997  tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalyısı  olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, mahkeme kararının dayandığı kanuni   gerektirici nedenlere  göre davalı  vekilinin    aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan  temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacının ilk olarak Bağ-Kur’a 2926 sayılı Yasa kapsamında tescilinin yapıldığı 01.06.1997 tarihinden itibaren   SSK’ na tabi çalışmaları dışında 2926 sayılı Yasa kapsamında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun  tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının Bağ-Kur’a ilk tescilinin yapıldığı 01.06.1997 tarihinden itibaren  SSK’lı çalışmaları dışında   2926 sayılı Yasa kapsamında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve  tescil  için   kurum’a  başvuru  olmasa  dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle

kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Gerçekten Tarım Bağ-Kur sigortası kapsamında kesintisiz tarımsal faaliyetin bulunduğunun anlaşıldığı hallerde, 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmaların 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığı tümden sona erdirmeyeceği, 2926 sayılı Yasa'nın 36 ve 10.maddesindeki şartlarında gerçekleşmesi halinde 506 sayılı Yasa kapsamındaki kısa süreli çalışmalar dışında kalan süreler bakımından Tarım Bağ-Kur sigortalısı olunduğunun kabulünün gerekeceği, 506 sayılı Yasa kapsamındaki çalışmaların uzun süreli olduğu hallerde ise, tarımsal faaliyetin kesintiye uğradığının ve Bağ-Kur'lu çalışmanın sona ermesinden sonra, 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için, doğrudan prim yatırılması veya aynı yasanın 36.maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yapılması yoluyla yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerektiği Dairemizin giderek Yargıtay’ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Yapılan incelemede davacının 01.06.1997 tarihinde 2926 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur’a  kayıt ve tescilinin yapıldığı,bu tescilin davacının aynı tarihte 506 sayılı Kanuna tabi çalışması nedeniyle davalı Kurumca iptal edildiği,davacının 01.05.1997-20.11.1997 tarihleri arasında 121 gün,05.05.1998-31.10.1998 tarihleri arasında 140 gün ,27.05.2003 tarihleri arasında 49 gün   506 sayılı Yasa'ya tabi zorunlu sigortalı olarak çalıştığı, davacının ziraat odası kaydının, kooperatif kaydının,taşınmaz kayıtlarının araştırılmadığı, ihtilaflı dönemde davacının tarımsal faaliyetinin olup,olmadığı  konusunda zabıta araştırması yapılmadığı,bu konuda ilgili muhtarlıktan beyan alınmadığı  görülmüştür.

Somut olayda davacının ziraat odası kaydı, kooperatif kaydı ,taşınmaz kayıtları araştırılmadan, ihtilaflı dönemde davacının tarımsal faaliyetinin olup-olmadığı  konusunda zabıta araştırması yapılmadan,bu konuda ilgili muhtarlıktan beyan alınmadan davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Somut olayda davacının ziraat odası kaydı, kooperatif kaydı ,taşınmaz kayıtları araştırılmadan, ihtilaflı dönemde davacının tarımsal faaliyetinin olup-olmadığı  konusunda zabıta araştırması yapılmadan,bu konuda ilgili muhtarlıktan beyan alınmadan davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan Mahkemenin kabulüne göre davacının 2926 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının başlangıcının  01.05.1997-20.11.1997 tarihleri arasındaki kısa süreli SSK’lı çalışmasının sona erdiği tarihi izleyen 21.11.1997 tarihi olması gerektiği halde davacının 2926 sayılı Yasa kapsamındaki sigortalılığının 01.06.1997 tarihinde başlatılması doğru bulunmamıştır.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3751, Karar No: 2018/9057, Tarih: 02.10.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/3751 E.  ,  2018/9057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-İşin niteliği bakımından temyiz tetkikatının murafaalı olarak yapılmasına HUMK'nun 438. ve İİK'nun 366. maddeleri hükümleri müsait bulunmadığından bu yoldaki isteğin reddi oybirliğiyle kararlaştırıldıktan sonra işin esası incelendi:

2-Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 02.12.2013 tarih ve 2013/11138 E., 2013/18211 K. sayılı ilamı ile; ... 17. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 19.02.2013 tarih ve 2012/652 E. 2013/80 K. sayılı kararının, ilamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesince yorum yoluyla hüküm fıkrasının değiştirilemeyeceği gerekçesiyle bozulduğu, icra mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacıların davasının reddine karar verildiği görülmektedir.

İcra takibine dayanak yapılan ilamda altı davalının bulunduğu ve dayanak ilamda müşterek ve müteselsil tahsil hükmü bulunmadığı halde, harç ve yargılama giderlerine ilişkin alacağın tamamının davalıların üçünden ayrı ayrı istenmesinin, alacağın borçlulardan müştereken ve müteselsilen tahsili sonucunu doğuracak şekilde takip başlatılmasının yasaya aykırı olduğu mahkemece de belirlendiğine göre, icra mahkemesince borçluların herbirinin sorumlu oldukları miktarlar ayrı ayrı belirlenerek icra emrinin düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, bozma ilamının gereği yerine getirilmeksizin yazılı şekilde davanın reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7488, Karar No: 2016/10020, Tarih: 21.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/7488 E.  ,  2016/10020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi .... Köyü 1929 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dairenin geri çevirme kararı üzerine .... ilçe müdürlüğünden mahkemeye gönderilen zeytin verilerinin sulu tarlaya mı kuru tarlaya mı ait olduğunun belirtilmediği, üretim maliyetleri içerisinde sulama giderlerinin yer aldığı, bu haliyle veri cetvellerinin sulu tarlaya göre hazırlandığı izlenimi uyandığı, yine gönderilen zeytin verilerinde 2012 yılına ait veri listesinin 2011 yılının tıpatıp aynısı olduğu, oysa farklı yıllarda ürün satış fiyatı ile üretim masraflarının aynı olamayacağı gözönüne alındığında geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle; bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan dane zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait sulu tarlada dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listelerinin .... ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından,

2-.... Belediye Başkanlığından gönderilen 13/01/2016 tarihli aynı yazı içeriğinde dava konusu parselle ilgili olarak hem “taşınmazın etrafında meskun mahal bulunmamaktadır” şeklinde açıklama yapılıp hem de “en yakın yerleşim alanına uzaklığı 50 metredir” şeklinde beyanda bulunulması karşısında, taşınmazın etrafının meskun nitelikte olup olmadığı konusunda çelişki ortaya çıkmıştır. Taşınmazın arsa niteliğinin tespiti açısından etrafının meskun nitelikte bulunup bulunmadığına ilişkin aradaki çelişkiyi ortadan kaldıracak şekilde cevap verilmesi ve dava konusu taşınmazın hangi belediye hizmetlerinden ne oranda yararlandığı hususunun belediye başkanlığından sorulmasından,

Sonra alınacak cevap yazılarının ve belgelerinin dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin bizzat hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5887, Karar No: 2013/6059, Tarih: 03.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5887 E.  ,  2013/6059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki daire teslimi, mümkün olmazsa alacak davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, arsa sahibi müvekkili ile yüklenici davalı kooperatif arasında 1998 yılında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde müvekkiline, 180 m² arsa karşılığında 120 m² daire verilmesinin kararlaştırıldığını, buna rağmen dairenin halen teslim edilmediğini ileri sürerek, müvekkiline bir adet daire verilmesini, bunun mümkün olmaması halinde dairenin rayiç bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davadan önce çekilen kur'ada davacıya isabet eden daire dışında başka bir daireyi teslime hazır olduklarını savunarak, davacının bedel talebinin reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının arsa payını devretmemesi nedeniyle daire veya bedelini isteyemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar, ... .... Hukuk Dairesi'nin 03.07.2012 tarih ve 697 Esas, 5043 Karar sayılı ilamı ile, kur'a ile kararlaştırılan dairenin bulunduğu yerde inşaatın hiç yapılamamış olması, davacının daire tesliminin mümkün olmaması halinde bedel talep etmesi karşısında birlikte ifa kuralı gereğince davacıya ait arsa payının davalıya devri koşuluyla bilirkişi raporunda saptanan 77.338,00 TL daire rayiç bedelinin davalı kooperatiften tahsiline karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulması üzerine; bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, tapuda davacı adına kayıtlı olan arsa paylarının davalı kooperatife devri koşulu ile 77.838,00 TL' nin davalı kooperatiften alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekili ve katılma yoluyla temyiz eden davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekili ve katılma yoluyla temyiz eden davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacıdan alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.....2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.