muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7357, Karar No: 2022/8220, Tarih: 23.06.2022

5. Somut uyuşmazlıkta, taraflar arasında akdedilen 10.12.2018 tarihli belirsiz süreli iş sözleşmesinin 27. maddesinde;

" a-) İşçi ...'ın, işverenin 10.12.2018 tarihli genel kurul kararıyla, 3 yıllık bir süre için şirket genel müdürü olarak atanmış olması nedeniyle, bu tarihten önce iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle işveren tarafından sona erdirilmesi veya işçinin genel müdürlük görevi hariç başka bir yerde görevlendirilmek istenmesi halinde, işçi 3 yıllık genel müdürlük sürecinden kalan ücretin tamamını isteme hakkını kazanır.

Yani, iş sözleşmesinin işveren tarafından herhangi bir nedenle sona erdirilmesi veya işçinin genel müdürlükten başka bir göreve atanması halinde, işçinin 10.12.2018 tarihinde genel müdür olarak atandığı 3 yıllık sürenin sonu olan 10.12.2021 tarihine kadar işleyecek maaşları toplamı en son SGK'ya bildirilen net maaş üzerinden hesaplanmak suretiyle işçiye cezai şart olarak ödenir. Bu halde şirket, herhangi bir ihtara ve ihbara gerek kalmaksızın söz konusu tarihe kadar olan ücreti işçiye cezai şart olarak ödemeyi kabul, beyan ve taahhüt eder.

b-) Sözleşme, tarafların anlaşması halinde bitiş tarihinden önce fesh edilebilir.

c-) İşçinin sabıka kaydını işbu sözleşmenin akdinden sonra işverene ibraz etmesi halinde; söz konusu sabıka kaydından, işçinin daha önceden "çalışmasına engel oluşturacak veya işverence kabul edilmeyecek" bir suçtan ceza aldığı anlaşıldığı takdirde, işverenin sözleşmeyi herhangi bir tazminat ödemeden tek taraflı olarak haklı nedenle feshetme hakkı doğar.

d-) Sözleşmenin bitiş tarihinde, önceden herhangi bir bildirime gerek kalmaksızın sözleşme kendiliğinden sona erer. Sözleşme süresinin bitiminde tarafların anlaşması halinde sözleşme aynı şartlarda uzar." hükmü bulunmaktadır.

6. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki sözleşmenin asgari süreli belirsiz iş sözleşmesi olduğu, iş sözleşmesinin 27. maddesindeki düzenlemenin cezai şart kapsamında değerlendirilmesi gerektiği ve işveren tarafından yapılan feshin haksız olduğu, kaldı ki taraflar arasındaki sözleşmenin 27. maddesinde " bu tarihten önce iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle işveren tarafından sona erdirilmesi" ibaresi kullanıldığından işverenin cezai şarta yönelik ödeme yükümlülüğünün genişletildiği gerekçesiyle ve cezai şart miktarından % 40 indirim yapılmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararında da diğer hususlarla birlikte cezai şartın "sözleşmenin herhangi bir nedenle işveren tarafından sona erdirilmesi" koşuluna bağlandığı ve feshin niteliğinin önem taşımadığı vurgulanmak suretiyle sonuca gidilmiştir.

7.Dosyanın bir bütün olarak değerlendirilmesinde; işveren tarafından feshe konu oluşturan 60.000 TL avans ödemesinin davacının ihtiyacı sebebiyle talebi üzerine 12.12.2018 tarihinde banka hesabına ödendiği ve işçinin iş sözleşmesinin fesih tarihine kadar avansı iade etlmediği anlaşılmaktadır. Davacının iş sözleşmesinin feshine kadar geçen süreç içerisinde söz konusu avans miktarını iade etmemesi ya da bu amaca yönelik olarak iradi davranışta bulunmaması doğruluk ve bağlılığa uymayan davranış niteliğinde olup iş sözleşmesinin 4857 sayılı Kanun'un 25 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince ahlak ve iyiniyete uymayan hâller sebebiyle işveren tarafından haklı sebeple feshedildiği sonucuna varılmalıdır.

8.Diğer taraftan sözleşmenin 27 nci maddesinde yer alan "...bu tarihten önce iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle işveren tarafından sona erdirilmesi.." şeklindeki ibarenin işverence haklı sebebe dayanmayan fesih hâllerine ilişkin olduğu kabul edilmelidir (Fevzi Şahlanan, "Bireysel İş İlişkisinin Sona Ermesi ve Kıdem Tazminatı", Yargıtay'ın İş Hukukuna İlişkin Kararlarının Değerlendirilmesi 2003, ... 2005, s.87-123.; İrem Yayvak Namlı, İş Hukukunda Cezai Şart, ..., 2019, s. 299). Aksi düşünüldüğünde işverenin fesih hakkının bu şekilde sınırlandırılarak hakkın özüne dokunulması Anayasa’da güvence altına alınmış olan sözleşme özgürlüğüne aykırılık teşkil etmektedir. Bu itibarla Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması yerinde olmamıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8735, Karar No: 2013/21074, Tarih: 02.07.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/8735 E.  ,  2013/21074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların müşteri gibi markete girip, suça konu giyim eşyalarını gizlice personel odasına götürüp alarm etiketlerini kırmaya çalıştıkları esnada suçüstü yakalandıklarının anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ile ... müdafiilerinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11774, Karar No: 2016/8096, Tarih: 11.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/11774 E.  ,  2016/8096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 153 ada 1 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı ... Belediyesi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Ziraat bilirkişisi, dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olduğunu belirtmiş, fen bilirkişisi ise dava konusu taşınmazın krokisini çizmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın toprak tevzi komisyonunu 2239 mera parselinin kadastro tespiti sırasında 2823 nolu mera olarak tespit edildiği ve bu parselinde imar uygulamasa ve parselasyon sonucu 153 ada 1 nolu parselin oluştuğu anlaşılmaktadır. ... Asliye Hukuk Mahkemesi 2002/1690 Esas sayılı Hakem dosyasında yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda 153 ada 1 nolu parselin toprak tevzi komisyonunun 2239 nolu mera parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 2239 sayılı mera parselinden

gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (... Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 153 ada 1 sayılı parsel (imar uygulamasından önceki 2239 sayılı parsel sayılı taşınmaz) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle,Temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24322, Karar No: 2019/7201, Tarih: 13.06.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/24322 E.  ,  2019/7201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı şirket, davalının kendilerinden balık yemi aldığını, 2.932,07 Euro borcunu ödemediğini, tahsili için başlatılan icra takibe de davalı borçlunun itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine, davacı tarafın icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, davalının davacıdan aldığı balık yemi bedellerinin ödenmesi için başlatılan takibe itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı, faturalardaki imzaların kendisine ait olmadığını ve borcu bulunmadığını bildirerek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin verilen karar, faturalardaki imza incelemesi yönünden bozulmuş ve bozmaya uyularak yapılan yargılama esnasında davalının fatura bedellerini icra dosyasına ödediği anlaşılmıştır. O halde, dava tarihinden sonra ödeme yapıldığına göre, davanın konusuz kalması nedeni ile reddine karar verilmesi gerekirken, esastan reddi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Davacı, ödenmeyen faturalarının tahsiline ilişkin başlattığı takibe itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiş, davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir. Her dava, davanın açıldığı tarih itibari ile değerlendirileceği, davalının imzası bulunan faturalar için alacağın likit olduğu, belirlenebilir nitelikte bulunduğu göz önünde bulundurularak davacı yararına icra inkar tazminatına hükmedilmesi gerekirken icra inkar tazminatının reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

3-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. ve 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 3. bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 13/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8240, Karar No: 2012/11794, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8240 E.  ,  2012/11794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmeye alınan çavdar ve arpa ürünlerinin kuru şartlarda 2011 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim, kg başına toptan satış fiyatları ve dekara ayrıntılı üretim giderlerini gösterir verilerin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden istenilmesinden,

2-Dava konusu taşınmazın kamulaştırılmasına ilişkin idari işlemin iptali davası (... İdare Mahkemesi 2010/94 Esas 2010/828 Karar sayılı) dosyasının akıbetinin araştırılarak, karar verilmiş ise onaylı karar örneğinin dosyaya konulması, karar verilmemiş ise dosya fotokopisinin istenilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10911, Karar No: 2013/23833, Tarih: 30.09.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/10911 E.  ,  2013/23833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Tehdit eyleminin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın, Allah’a, peygambere ve kutsal kitaba hakaret ederek, mağdurun mensup olduğu dine göre kutsal sayılan değerler üzerinden mağdura hakaret etmesi karşısında, TCK’nın 125/3-c maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken, 125/2-1 maddelerine göre ceza verilerek yanılgı sonucu eksik ceza öngörülmüş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanık hakkında sadece kamuya yararlı işte çalışma seçenek yaptırımına hükmetmekle yetinilmesi gerekirken, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 105, Denetimli Serbestlik ve Yardım Merkezleri ile Koruma Kurulları Yönetmeliği’nin 46, Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük'ün 51/6.maddelerindeki düzenlemeler göz önüne alındığında infazı kısıtlayacak şekilde "kamuda temizlik işlerinde çalıştırılmasına" karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, hüküm fıkrasından "kamuda temizlik işlerinde çalıştırılmasına" ibareleri çıkarılarak yerlerine "kamuya yararlı bir işte çalıştırılmasına" ibarelerinin eklenmesi, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 30/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13979, Karar No: 2020/1520, Tarih: 04.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/13979 E.  ,  2020/1520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 362 ada 2 parsel sayılı 905,68 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, taşınmaz üzerindeki iki katlı evin 1990 yılında ... tarafından yapıldığı ve tespit malikinin ölü olduğu beyanlar hanesinde belirtilmek suretiyle ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve ..., çekişmeli taşınmazın müşterek muris ... oğlu ...’ten intikal ettiği iddiasına dayanarak tapu iptali ve muris ... mirasçıları adına miras payları oranında tescili istemiyle dava açmışlardır. Yargılama sırasında müdahil ..., mahalle caminin arazisinin bir bölümünün çekişmeli taşınmaz içerisinde kaldığı iddiasıyla davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacıların davasının kabulüne, çekişmeli 362 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2013/23-2013/26 Esas, Karar sayılı ...’e ait veraset ilamında belirtildiği üzere 240/10080’er payın davacılar ... ve ... adlarına ayrı ayrı tapuya tesciline, müdahilin davasının aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş; hüküm, harç ve vekalet ücreti yönünden ... mirasçısı olan davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davacılar ... ve ... tarafından çekişmeli taşınmazın müşterek muris ... oğlu ...’ten intikal ettiği iddiasıyla tapu iptali ve payları oranında mirasçılar adına tescil istemiyle dava açılmış olmakla beraber davanın mirasçılar arasında olması nedeniyle davanın davacıların miras payıyla sınırlı olarak görülmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, dava paya ilişkin olduğuna göre yalnızca davalı payların iptali ile davacılar adına tesciline karar verilmesi gerekirken tapu kaydı tümüyle iptal edilerek davacılar adına tescile karar verilen 240’ar pay dışındaki payları açıkta bırakacak şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi; dava değeri, çekişmeli taşınmazın dava tarihindeki zemin değerinden davacıların miras payına düşen miktar olduğundan halde mahkemece bu değer esas alınarak davalılar aleyhine harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken fazlasına hükmedilmiş olması da isabetsiz olup davalı ... ve ...’ün temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16560, Karar No: 2016/8722, Tarih: 24.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/16560 E.  ,  2016/8722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, cezanın türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Bozmaya uyularak yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "11/08/2005" yerine "09/01/2007" şeklinde hatalı olarak yazılması,

2-Aynı davada haklarında kurulan 06/12/2007 tarihli mahkumiyet hükümleri onanarak kesinleşen diğer suça sürüklenen çocuklar ... ve ... ile birlikte müştekinin işyerinden çaldığı mobiletle kaçarken kolluk görevlileri tarafından yakalanan suça sürüklenen çocuk ...'in hırsızlık eyleminin, geceden sayılan zaman dilimi olan saat 04:30 sıralarında işlendiği ve bozma öncesi hükümde TCK'nin 143. maddesi uygulandığı halde, bozma sonrası kurulan hükümde aynı maddenin yeniden uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısı ve suça sürüklenen çocuk ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün istem gibi BOZULMASINA, 24/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21342, Karar No: 2017/13583, Tarih: 30.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/21342 E.  ,  2017/13583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında arazi uyuşmazlığı olduğu, sanığın at arabası ile köye doğru gelen şikayetçilere doğru av tüfeğiyle bir el ateş ettiği olayda, sanığın korkutmak amacıyla ateş etme eyleminin TCK.nun 106/2-a madde ve fıkrası kapsamında silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan mahkumiyetlerine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakları saklı tutularak BOZULMASINA, 30.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.