muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3175, Karar No: 2011/4816, Tarih: 12.04.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/3175 E.  ,  2011/4816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.07.2010 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.11.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan HUMK’nun 13.maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda miras bırakanla ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde

saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı murisi adına kayıtlı olan dava konusu taşınmazlara ait tapu kayıtlarında malikin "... oğlu ..." yazan isminin "... oğlu ..." olarak düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Yukarıda açıklandığı üzere mülkiyet nakline neden olunmaması için nüfus müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir. Mahkemece açıklanan bu husus gözetilmeyerek eksik incelemeye dayalı olarak hüküm kurulmuş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.04.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30610, Karar No: 2014/1858, Tarih: 04.02.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/30610 E.  ,  2014/1858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümlü ...'ın karar mahkemesinden infazının ertelenmesi hakkındaki istemi hakkında mahkemesince karar verilmesi gerektiği anlaşılmakla, sanıklar ..., ... hakkında verilen mahkumiyet kararları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Şöför olarak çalışan sanık ...'in Kayseri iline nakil işlemi için katılana ait beyaz eşya bayiinden aracına yüklediği 195 adet buzdolabı, çamaşır makinesi, bulaşık makinesi ve küçük ev aletlerinden oluşan yükü alıp hareket ettiği, önceden yaptıkları plan gereğince diğer sanıklarında TIR’ı arkadan takip ettikleri ve Mahmutbey gişelerinde buluştukları, önceden kiraladıkları depoya götürüp yükü depoya indirdikleri, TIR’ı Çatalca’da bulunan tır garajına götürüp bıraktıkları, sanık ...'in daha önce anlaştıkları gibi aynı gün saat 23:00 sıralarında hasteneye gidip hastaymış gibi giriş yapıp, bazı tetkikler yaptırarak, suça konu eşyaların saklanması ve gizlenmesi için belli bir zaman kazandıktan sonra TIR sahibi olan ...’ı arayıp Kayseri’ye gelirken İstanbul Mahmutbey gişelerinde rahatsızlandığını, kontak anahtarını da tır üzerinde bıraktığını söylemesi üzerine başlatılan soruşturma neticesinde sanıkların yukarda anlatıldığı şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri yönündeki mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş, 5237 Sayılı TCK'nın 168. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için, failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle gidermesi gerektiği, ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 27.05.2008 gün ve 2008/11-127-147 sayılı kararında açıklandığı üzere, 5237 sayılı Yasanın 168. maddesi “pişmanlıktan kaynaklanan iade ve tazmini” esas aldığı, somut olayda ise;sanık ...'ın yakalanması üzerine eşyaları sakladıkları depoyu gösterdiği ancak, ... isimli şahsın kendisinde faturaları olan beyaz eşya olduğunu, herhangi bir eksik olmadığını, kendisinin sadece depo işi ile ilgili yer temin ettiğini suçu kabul etmediğini belirtmesi, katılanın kovuşturma sırasında 23.11.2009 tarihinde istinabe ile alınan ifadesinde de "....zararımız karşılanmamıştır, bu olay nedeniyle bizi zarara uğratan şahıslardan şikayetçiyim..." demesi karşısında, sanık ...'ın "bizzat pişmanlık göstermemesi" ve "katılan kısmi iadeye rıza göstermemesi" nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında bir isabetsizlik görülmemiş, bu nedenle dayanan bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34718, Karar No: 2018/17416, Tarih: 15.10.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/34718 E.  ,  2018/17416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Davalılardan ...'ten alınmış vekaletnameye dosya arasında rastlanmamıştır.

Bu noksanlık giderildikten; vekaletname verilmemiş ise gerekçeli karar ile davacı idarenin temyiz dilekçesinin davalı asile tebliğ edilerek temyiz ve cevap süresinin beklenildikten sonra;

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20612, Karar No: 2006/24418, Tarih: 21.12.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/20612 E.  ,  2006/24418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun İcra Mahkemesine başvurusu, hakkında başlatılan icra takibinde, yetkili İcra Dairesinin Menderes İcra Dairesi olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmesine yöneliktir. Mahkemece Menderes İcra Dairesinin yetkili olduğuna karar verilmesi yerine  İzmir İcra Dairelerinin yetkili olduğu yönünde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 21.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11822, Karar No: 2011/4143, Tarih: 11.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11822 E.  ,  2011/4143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.04.2009 tarih ve 2007/173-2009/81 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin alkollü içki üretim ve pazarlaması alanında faaliyet gösterdiğini, davalının “EFE RAKI THE ORİGİNAL TURKISH RAKI” ibaresini 33/01. sınıfta tescil için başvurduğunu, anılan ibarenin 556 sayılı KHK' nun 7/1-c ve 7/1-f bentleri ile 8. maddesi kapsamında tescilinin mümkün olmadığını, başvurunun müvekkilinin tescilli coğrafi işaretini ihlal ettiğini, TTK'nun 56 ve 57. maddelerine göre haksız rekabet oluşturduğunu, müvekkilince yapılan itirazın TPE YİDK tarafından incelenmeden reddedildiğini, markanın, emtianın, cins, vasıf ve kalitesi ile coğrafi kaynağını belirttiğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptali ile marka tescil talebinin reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin tescil talebinde bulunduğu markanın ana unsurunun “EFE RAKI ” ibaresi olduğunu, “EFE RAKI THE ORİGİNAL TURKISH RAKI” ibaresinin üretilen ürünün yüzyıllardır kullanılan geleneksel yöntemlere sadık kalınarak üretildiğini belirtmek için kullanıldığını, coğrafi işaretin markada yardımcı unsur olarak kullanılabileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia ve savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı tarafından tescili istenen markanın ana unsurunun “EFE RAKI”, yardımcı unsurunun ise “EFE RAKI THE ORİGİNAL TURKISH RAKI” ibaresi olduğu, anılan ibarenin emtianın cinsi, kalitesi ve amacını belirtmediği, emtianın niteliği konusunda yanıltıcı özellik taşımadığı, davacının coğrafi işaretine aykırılık oluşturmadığı, slogan olarak kullanılan ibarenin abartılı ancak hoş görülebilir reklam niteliğinde olduğu, başkasının emtiasını kötülemediği yada kendi emtiasının en iyi olduğunu göstermediği, bu nedenle davalı markasının KHK'nin 7/1-b,c,f fıkraları, 8.maddesi ve TTK'nun 56-57. maddelerine aykırı olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3937, Karar No: 2012/248, Tarih: 05.01.2012

**9. Ceza Dairesi         2011/3937 E.  ,  2012/248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, görevi yaptırmamak için direnme

Hüküm : 1- TCK'nın 152/1-a, 43/1, 31/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 265/1, 31/2, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Sanığın olay tarihinde emniyete ait araçlara aynı zaman dilimi içinde zarar verdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden tayin olunan temel ceza TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca arttırılmak suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14948, Karar No: 2024/5910, Tarih: 20.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/14948 E.  ,  2024/5910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/287 Esas, 2020/442 Karar

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'ın katılma hakkı olmadığı gibi mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmakla, aynı Kanun'un 260. maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, anılan bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca İzmir 8. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/643, Karar No: 2011/1805, Tarih: 15.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/643 E.  ,  2011/1805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 255 ada 9 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak için 2009 yılı itibariyle belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlıklarından getirtildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1194, Karar No: 2008/2663, Tarih: 21.02.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/1194 E.  ,  2008/2663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ...- SOSYAL HİZMETLER İL MÜDÜRLÜĞÜ

DAVALILAR : ... - ...

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Erzurum 1. Sulh Hukuk ile Tortum Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, babası ölen ... çocuklara vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; vesayet altına alınmak istenen yaşı ... çocukların annesi-babasının boşandığı, velayetin babaya verdiği, babanın 2007 yılında öldüğü, çocukların ayrı ayrı çocuk yuvasına kaldıkları, sabit yerleşim yerlerinin bulunmadığı, ... Köyü nüfusuna kayıtlı oldukları anlaşılmakla, yetkili mahkeme Tortum Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Tortum Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/02/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/41806, Karar No: 2012/44175, Tarih: 18.12.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/41806 E.  ,  2012/44175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, müşteki eşini ve mağdur çocuklarını kendi başlarına bırakıp müşterek ikametlerinden ayrılarak başka bir kadınla yaşamaya başladığı, bu suretle sanığın müşteki eşine ve çocuklarına karşı aile hukukundan doğan bakım ve destek olma yükümlülüklerini yerine getirmediği anlaşılmakla, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 233/1. maddesindeki suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5287, Karar No: 2013/8822, Tarih: 29.05.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/5287 E.  ,  2013/8822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kişisel eşyanın iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; tarafların 2004 yılında evlendiklerini, evlenmeleri ile birlikte aralarında sorunların başladığını ve boşanma kararı aldıklarını, boşanma talebi ile mahkemeye müracaat ettiklerini, müvekkilinin müşterek evden ayrılırken sadece çeyiz ve şahsi eşyalarını beraberinde götürdüğünü, düğün ve nişan esnasında takılan altın takıların ise müvekkilinin rızası ve onayı olmaksızın daha önce davalının ailesi tarafından bozdurulduğunu, elde edilen paranın da müvekkiline verilmediğini belirterek, müvekkiline düğün ve nişanda takılan altın takıların bedeli olan 5.900 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah ile talebini 20.292,20 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili dilekçesinde; davacının davaya konu ziynet eşyalarını bizzat kendisinin takıp kullandığını ve muhafaza ettiğini, hayatın olağan akışına uygun olarak takıların kadının uhdesinde bulunduğunu, davacının kendisine ait şahsi eşyalarını alarak annesinin evine götürdüğünü, kayınvalidesinin eşyalar toplanırken kendisine yardımcı olduğunu, bu durumu davacının açmış olduğu boşanma davasında açıkca beyan ettiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; tarafların evli iken, boşanma davası açıldığını, tarafların boşanmalarına dair verilen kararın kesinleşmediğini, davacının evi terk ederken şahsi eşyalarını ve çeyiz eşyalarını aldığı ancak altınların düğünden sonra davalının ailesi tarafından alındığı, bozdurulduğu, takıların yeniden yapılacağının söylendiği ancak yeniden yapılmadığının tanık beyanlarından anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne ve taleple bağlı kalınarak 1 adet 22 ayar 82,22 gr altın takı setinin aynen iadesine, aynen iade olmadığı takdirde 4,978,20 TL değerinin, 1 adet beşi bir yerdenin aynen iadesine, olmadığı takdirde 1.850,00 TL değerinin, 22 ayar 10 adet 20 gramdan toplam 200 gram bileziğin aynen iadesine, olmadığı takdirde bedeli olan 9.900 TL değerinin, 4 adet 22 ayar 18 gramdan toplam 72 gram bileziğin aynen iadesine, olmadığı takdirde 3.564,00 TL değerinin, sonuç olarak toplam 20.292,20 TL'nin davalıdan tahsiline, 5.900 TL'sine dava tarihinden 14.312 TL' sine ıslah tarihi olan 16.03.2012 tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ziynet eşyalarının bedelinin tahsiline ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.