muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10308, Karar No: 2019/7733, Tarih: 28.05.2019

Görüldüğü gibi her iki suçun ortak tarafı gerçek fail hakkında bir araştırma, soruşturma ya da kovuşturma yapılmasını engellemektir. Farkı ise suç üstlenme fiilinde, üstlenen fail üstlendiği suç nedeniyle soruşturma veya kovuşturmaya maruz kaldığı halde, suçluyu kayırma fiilinde kayıran fail, kayırdığı kişinin suçunu üzerine almamakta eylemi üstlenmesi sebebiyle kendi hakkında herhangi bir suçtan soruşturma veya kovuşturma söz konusu olmamaktadır.

Buna göre Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi kararına konu somut olay incelendiğinde; araç sürücüsü ...’ın alkollü bir şekilde aracın direksiyon hakimiyetini kaybederek kaza yaptığı ve kendisi hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçu ile ilgili olarak işlem yapılmaması için alkollü olan şahsın yerine geçip aracı kendisinin kullandığını söyleyen sanık hakkında alkolsüz olması nedeniyle araç sürücüsünden üstleneceği bir suç olmaması sebebiyle 5237 sayılı TCK’nın 283. maddesinde düzenlenen suçluyu kayırma suçunu oluşturduğu,

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararına konu somut olay incelendiğinde ise; araç sürücüsü ...'in alkollü olarak trafikte seyir halindeyken yolun kenarında park halinde bulunan katılanın aracına çarparak katılanın yaralanmasına sebep olduğu olayla ilgili olarak; aracı kendisinin kullandığını söylediğinden alkolsüz olması sebebiyle trafik güvenliğini tehlikeye sokmak suçundan herhangi bir soruşturma veya kovuşturmaya maruz kalmayacak ise de; araç sürücüsü olduğunu belirtmesi nedeniyle taksirle yaralama suçundan soruşturma veya kovuşturmaya maruz kalacağından, eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 270. maddesinde düzenlenen suç üstlenme suçunu oluşturacağı anlaşılmaktadır,

Açıklanan nedenlerle; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin ve Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararları usul ve yasaya uygun olup kararlar arasında uyuşmazlık bulunmadığından uyuşmazlık giderilmesine yer olmadığına. 28.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/987, Karar No: 2011/10959, Tarih: 15.09.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/987 E.  ,  2011/10959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkeme hükmü feri müdahil vekiline 06.09.2010 tarihinde tebliğ edilmiş ve süresinde temyiz edilmiştir. Bunun üzerine 27.09.2010 tarihli ek karar ile feri müdahilin tek başına temyiz hakkı olmayıp ancak müdahil olduğu taraf yanında temyiz hakkı olduğu gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiş, bu hüküm feri müdahil vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle feri müdahilin tek başına temyiz hakkı olmayıp ancak müdahil olduğu taraf yanında temyiz hakkı olmasına göre, feri müdahil vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan temyiz isteminin reddine dair mahkeme ek kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11749, Karar No: 2016/8109, Tarih: 11.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/11749 E.  ,  2016/8109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 159 ada 9 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı ... Belediyesi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Ziraat bilirkişisi, dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olduğunu belirtmiş, fen bilirkişisi ise dava konusu taşınmazın krokisini çizmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın toprak tevzi komisyonunu 2159 mera parselinin kadastro tespiti sırasında 1465 nolu mera olarak tespit edildiği ve bu parselinde imar uygulamasa ve parselasyon sonucu 159 ada 9 parselin oluştuğu anlaşılmaktadır. ...Asliye Hukuk Mahkemesi 2002/2119 Esas sayılı Hakem dosyasında yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda 159 ada 9 nolu parselin toprak tevzi komisyonunun 2159 nolu mera parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 2159 sayılı mera parselinden

gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (... Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 159 ada 9 parsel (imar uygulamasından önceki 2159 sayılı parsel sayılı taşınmaz) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11502, Karar No: 2016/9239, Tarih: 24.10.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/11502 E.  ,  2016/9239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İHBAR OLUNAN : ...

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 29/07/2012 tarihinde meydana gelen kazada davalı şirkete ait tırın kontrolden çıkarak kırmızı ışıkta bekleyen bir kamyona ve bir otomobile çarptığını; tırda yolcu ve yedek şoför olarak bulunan davacının babası ... kazada öldüğünü; davalı şirkete ait tırı kullanan ...’ın kazada % 100 kusurlu olduğunu, davacının ailenin tek çocuğu olduğunu, 22 yaşındayken babasız kalmasıyla sonsuz bir üzüntüye kapıldığını ve psikolojisinin bozulduğunu belirterek 150.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle beraber davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, ölenin kaza anında yedek sürücü olmadığını, zira kolunun kırık olduğunu ve raporlu olduğunu, müvekkili şirketin bu arabaya binmesi için ona bir talimatının bulunmadığını, araca yolcu olarak bindiğini, kalacak yeri olmadığı için bu tırda yatıp-kalkan bir şahıs olduğunu, şirketin kazada bir kusuru olmadığını ve ortada bir hatır taşıması bulunduğunu belirterek fahiş tazminat talebinin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 18.000,00 TL manevi tazminatın 29/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, davalıdan tahsil edilerek davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

...

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 278,20 TL fazla alınan peşin harcın temyiz eden davacıya geri verilmesine 24/10/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/4085, Karar No: 2016/6068, Tarih: 22.11.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/4085 E.  ,  2016/6068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

Hüküm : 1-Sanık ... için; TCK'nın 292/1, 35, 53/1, 54 maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Sanık ... için; TCK'nın 292/1, 35, 53/1, 54, 58 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 35. maddesine göre, suça teşebbüsün oluşabilmesi için kişinin işlemeyi kastettiği suçu elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlayıp elinde olmayan nedenlerle tamamlayamamasının gerekmesi karşısında; somut olayda kamera ile takip edilen ring aracında X ray cihazından geçirdikleri çengelli iğne vasıtasıyla ellerindeki kelepçeyi açmak isterken görevliler tarafından fark edilip yakalanan sanıkların eylemlerinin hazırlık hareketi niteliğinde olup, atılı suçun oluşmayacağı gözetilmeden beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 22.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9787, Karar No: 2018/6579, Tarih: 13.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/9787 E.  ,  2018/6579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Devlet Hava Meydanları Genel Müdürlüğü vekili ile .. İnş. Tem Oto. San. ve Tic. Ltd. Şti vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi .... Çörekçi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalılara ait işletmede 01.01.1999 tarihinde çalışmaya başladığını, Devlet Hava Meydanları Genel Müdürlüğünde diğer davalı alt işverenler bünyesinde temizlik işi yaptığını, iş akdinin 31.12.2013 tarihinde haklı neden olmaksızın feshedildiğini davacının fazla mesai yaptığını resmi ve dini bayramlarda çalıştığını, ancak kendisine herhangi bir ek ücret ödenmediğini, davacının sürekli mesaiye kaldığını, yıllık izinlerin kullandırılmadığını, beyan ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılardan Devlet Hava Meydanları Genel Müdürlüğü vekili ile .. İnş. Tem Oto. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda davacının temizlik personeli olarak 01.01.1999-31.12.2013 tarihleri arasında çalıştığı anlaşılmıştır. Davacının davalı asıl işverenin hizmet alım sözleşmeleri çerçevesinde alt işveren bünyesinde çalıştığı anlaşılmıştır. Dava dilekçesinde davacı hizmet sözleşmesinden kaynaklı olarak alt işverenden 3.000,00 TL aldığını açıklamış davalı .. İnş. Tem. Otom. San. Tic. Ltd. Şti ‘de bu yönde bir ödeme yaptığını beyan etmiştir. Davacının beyanı dikkate alınarak taleple bağlılık gereği yapılan ödemenin kıdem tazminatından mahsup edilerek karar verilmesi gerekmektedir. Hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 13/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10163, Karar No: 2025/1, Tarih: 06.01.2025

**5. Ceza Dairesi         2024/10163 E.  ,  2025/1 K.**

**"İçtihat Metni"**

Koruyucu ve destekleyici tedbir talebi hakkında yapılan inceleme sırasında; Antalya 2. Çocuk Mahkemesiyle Ankara 4. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile Daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Antalya 2. Çocuk Mahkemesiyle Ankara 4. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili daireye GÖNDERİLMESİNE,

06.01.2025 tarihinde karar verildi.

#########
Yargıtay — Esas No: 2011/25913, Karar No: 2013/4223, Tarih: 04.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/25913 E.  ,  2013/4223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2008/126613

MAHKEMESİ : İdil Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2007

NUMARASI : 2006/22 (E) ve 2007/53 (K)

SUÇ : Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Olay tarihinde yol kontrolü ile görevli bulunan jandarma personeli olan yakınanın, sanığın da içinde bulunduğu minübüsteki yolcuların kimlik kontrollerini yapmakta olduğu esnada, sanığın, yakınanı hedef alarak onur, kişilik ve saygınlığını aşağılar biçimde sinkaflı sözlerle hakaret ettiğinin, sanığın savunması, yakınan ve tanıkların anlatımları ve suç tespit tutanağı ile anlaşılmasına karşın, oluşa uymayan ve yersiz gerekçelerle yazılı şekilde beraat hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25590, Karar No: 2021/9171, Tarih: 26.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/25590 E.  ,  2021/9171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli dolandırıcılık, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Uyap sistemi üzerinden yapılan kontrolde sanık ...’nun, 02.12.2019 tarihinde Hendek Kadın Açık Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü kanalı ile dilekçe gönderdiği ancak DYS sistemi üzerinden fiziki olarak gönderilmeyen dilekçenin içeriğine ulaşılamadığı, temyizin kapsamının belirlenmesi amacı ile sanık ...’nın 02.12.2019 tarihli dilekçesinin temini ile dilekçe içeriği incelenerek temyiz kapsamının değerlendirilmesi ve gerekli görülmesi halinde yeniden tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 26.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6701, Karar No: 2012/12987, Tarih: 11.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6701 E.  ,  2012/12987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10/02/2011 tarih ve 2010/608-2011/72 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirketin 2007-2008-2009 yılı olağan genel kurulunun 12/03/2010 tarihinde yapıldığını, 2007-2008 yılı olağan genel kurulunun 30/12/2009 tarihinde yapıldığını bilanço kar-zarar ve ibraların görüşülmesinin bir ay sonraya bırakılmasına rağmen bu süre sonunda toplantı için müvekkillerinin çağrılmadığını, bunun yerine dava konusu olan 2007-2008-2009 olağan genel kurul çağrısı yapıldığını, gündemin 8. maddesinde yer alan şirket sermayesinin 200.000 TL den 300.000 TL'ye çıkarılması kararının alındığını, bu kararın iyiniyetli olmadığını, şirketin ticari faaliyeti olmaması sebebiyle sermaye arttırımına gidilmesine ihtiyaç bulunmadığını, asıl amacın küçük pay sahibi ortakların hisselerini küçültmek olduğunu, alınan karara itiraz edildiğini, daha önce bu yönde alınan kararın Bakırköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi kararıyla iptal edilmesine rağmen tekrar aynı kararın alınmasının yerinde olmadığını ileri sürerek davalı şirketin 12/03/2010 tarihli olağan genel kurulunda alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, sermaye artırılması kararının zorunluluktan kaynaklandığını, amacın davalı şirkete ait taşınmaz üzerinde lojistik deposu ve antrepo yaparak üçüncü şahıslara kiraya vermek suretiyle gelir elde etmeye yönelik olduğunu, zira mevcut haliyle taşınmazdan gelir elde edemedikleri gibi değerinin de giderek düştüğünü, amaçlarının şirketi faal duruma geçirmek ve kar etmek olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, sermaye artırılması kararının zorunluluktan kaynaklandığını, amacın davalı şirkete ait taşınmaz üzerinde lojistik deposu ve antrepo yaparak üçüncü şahıslara kiraya vermek suretiyle gelir elde etmeye yönelik olduğunu, zira mevcut haliyle taşınmazdan gelir elde edemedikleri gibi değerinin de giderek düştüğünü, amaçlarının şirketi faal duruma geçirmek ve kar etmek olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacılardan ...'nın %6, Mithat Aka'nın %2, ...'ın %5 hisse sahibi oldukları, şirketin halen gayrifaal durumda olduğunun taraflarca kabul edildiği, şirketin 2007-2008 ve 2009 yıllarında zarar ettiği, 12/03/2010 tarihinde yapılan genel kurul toplantısı sonucunda şirket sermayesinin 200.000 TL'den 300.000 TL'ye çıkarıldığı, davalı şirket inceleme gününde 2007-2008 ve 2009 yılı yasal defterlerini ibraz etmemiş ise de dosyada bulunan 2007-2008-2009 yılı bilanço ve gelir tabloları üzerinde yapılan inceleme sonunda şirketin özvarlık tutarının 11.242,98 TL olarak görünmekte olup ödenmiş sermayenin özvarlık içinde mevcudiyetinin %55,62 oranında ve 88.757,02 TL eksiği ile korunmakta olduğu, TTK 324/1. maddesi dikkate alındığında sermaye artırımı kararı alınmasının zorunlu olduğu, aksi halde şirketin ticaret hayatında tekrar faal bir duruma gelmesinin mümkün olmayacağı, ayrıca şirketin sermaye artırımı kararının iyiniyet kurallarına aykırı olduğu yönünde somut bir delil bulunmadığı, artırımın makul seviyede olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11/09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.