muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12829, Karar No: 2018/6417, Tarih: 26.06.2018

Somut olayda davacı motorsiklet sürücüsü olup, maluliyeti sol ön koldaki kısıtlılıktan dolayı verilmiştir. Mahkemece hükmün gerekçesinde sadece kask takmamaktan dolayı indirim yapılması gerektiği, yoksa aracın kullanılması yönünde davacının herhangi bir kusurunun olmadığının anlaşıldığı belirtilerek, geçici-sürekli işgöremezlik tazminatından %25 oranında indirim yapan hesap bilirkişi raporu hükme esas alınmıştır. Oysa ki davacının maluliyeti sol ön koldaki kısıtlılıktan dolayı verildiğinden, kask takmamanın koldaki maluliyetin doğmasına ya da artmasına olumsuz bir etkisi bulunmadığından, yani kask ile maluliyet arasında illiyet bağı olmadığından, sırf kask nedeniyle tazminattan %25 oranında indirim yapılması doğru olmayıp hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi (Mülga TBK. md. 56) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır.

Somut olayda davacı maluliyeti nedeniyle 30.000,00 TL manevi tazminat talep etmiş, mahkemece 8.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Davacı sol ön koldan %7.2 oranında daimi malul kalmıştır. Davacının yaralanmasının niteliği, kusursuz oluşu, kaza tarihi(18.10.2011), duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacı için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde değildir. Hükmedilen manevi tazminat bir miktar az olup, daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri için hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile maddi ve manevi tazminata ilişkin hükümlerin davacı yararına BOZULMASINA, 26.6.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21020, Karar No: 2022/16016, Tarih: 01.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/21020 E.  ,  2022/16016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonucunda ... ... tarafından verilen başvurunun usulden reddine dair verilen karara karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince verilen itirazın kabulü ile davanın kısmen kabulüne dair kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalıya trafik sigortalı aracın karıştığı çift taraflı kazada davacının yaralanarak malul kaldığını beyanla, belirsiz alacak olarak 5.000,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince tüm dosya kapsamına göre; davanın usulden reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince; itiraz eden ...’ın, ... kararına karşı yaptığı itirazının kabulüne, ... kararının kaldırılarak yeniden hüküm tesisine, başvurunun kısmen kabulü ile 90.000,37 TL sürekli iş göremezlik tazminatının 02.09.2020 işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketinden tahsili ile başvurana ödenmesine karar verilmiş; ... kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Türk Hukukunda kişilerin hak arama özgürlüklerini kullanmaları herhangi bir sınırlandırmaya tabi tutulmamıştır. Ancak bazı istisnai durumlarda dava açan veya takip hakkını kullananın önceden belirlenen bazı özel yükümlülükleri yerine getirmesi şart koşulabilir. Bu istisnai şartlardan biri de teminat gösterme yükümlülüğüdür.

5718 sayılı MÖHUK madde 48/1'e göre; “Türk mahkemesinde dava açan, davaya katılan veya icra takibinde bulunan yabancı gerçek ve tüzel kişiler, yargılama ve takip giderleriyle karşı tarafın zarar ve ziyanını karşılamak üzere mahkemenin belirleyeceği teminatı göstermek zorundadır”. MÖHUK’ta teminat gösterme yükümlülüğü konusunda “yabancılık” ölçütü esas alınmıştır. Buna karşın davalının veya kendisine karşı takibe girişilen karşı tarafın vatandaşlığı, bu madde kapsamında da bir öneme sahip değildir. Bu maddeye göre hakim tarafından verilen kesin süre içinde teminat gösterilmezse, dava, dava şartı eksikliğinden HMK'nun 114/1-ğ maddesi uyarınca reddedilir. MÖHUK madde 48/2’de ise; “Mahkeme, dava açanı, davaya katılanı veya icra takibi yapanı karşılıklılık esasına göre teminattan muaf tutar” hükmü yer almaktadır.

Buna göre Türk hâkimi, yabancı davacının, davaya katılanın veya icra takibinde bulunanın vatandaşı olduğu ülke ile Türkiye arasında karşılıklılık (mütekabiliyet) var ise, bu kişiyi teminattan muaf tutacaktır. Karşılıklılık, iki devlet arasında imzalanan (iki taraflı) anlaşma veya iki devletin de taraf olduğu uluslararası (çok taraflı) anlaşma ile sağlanabileceği gibi, kanuni veya fiili karşılıklılık şeklinde de sağlanabilir. Az yukarıda belirtilen anlaşmalardan biri de 1954 tarihli Hukuk Usulüne Dair Lahey Sözleşmesi olup, anılan sözleşmenin 17. maddesinde; âkit devletlerden birinde ikamet eden ve diğer bir devletin mahkemeleri huzurunda davacı veya müdahil olarak bulunan âkit bir devletin vatandaşlarından yabancı olmaları sebebi ile herhangi bir teminat istenemeyeceği düzenlenmiştir.

Davacı Suriye uyruklu olup Hakem Heyetince teminat muafiyetinin bulunup bulunmadığı hususunda, hükme dayanak oluşturacak nitelikte bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un 48/2. maddesinde dava açanın karşılıklılık esasına göre, teminattan muaf tutulabileceği düzenlendiğinden öngörülen teminat hususu resen gözetilmelidir.

Bu sebeple İtiraz Hakem Heyetince, öncelikle davacının teminattan muaf olup olmadığı hususunun Adalet Bakanlığı Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Genel Müdürlüğü'nden sorularak alınacak yazı cevabına göre, davacının teminat göstermesi gerektiği sonucuna varılırsa, teminatın yatırılması için davacıya kesin süre verilmesi, anılan sürede belirtilen teminatın yatırılmaması halinde istemin usulden reddine, yatırılması halinde ise, dava şartı eksikliği süresinde giderilmiş olacağından işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken doğrudan işin esasına girilmesi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle ... kararının BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 01.12.2022 gününde gününde Üye ...'in karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesinde herkesin kişisel hak ve yükümlülükleriyle ilgili her türlü iddiasını mahkeme önüne getirme hakkı güvence altına alınmıştır. Adil yargılanma hakkının en temel unsurlarından biri olan mahkemeye erişim hakkı, bir uyuşmazlığı mahkeme önüne taşıyabilmek ve uyuşmazlığın etkili bir şekilde karara

bağlanmasını isteyebilmek anlamına gelmektedir. Kişinin mahkemeye başvurmasını engelleyen veya mahkeme kararını anlamsız hale getiren, bir başka ifadeyle mahkeme kararını önemli ölçüde etkisizleştiren sınırlamalar, mahkemeye erişim hakkını ihlal edebilir.

bağlanmasını isteyebilmek anlamına gelmektedir. Kişinin mahkemeye başvurmasını engelleyen veya mahkeme kararını anlamsız hale getiren, bir başka ifadeyle mahkeme kararını önemli ölçüde etkisizleştiren sınırlamalar, mahkemeye erişim hakkını ihlal edebilir.

5718 sayılı MÖHUK madde 48/1'e göre; “Türk mahkemesinde dava açan, davaya katılan veya icra takibinde bulunan yabancı gerçek ve tüzel kişiler, yargılama ve takip giderleriyle karşı tarafın zarar ve ziyanını karşılamak üzere mahkemenin belirleyeceği teminatı göstermek zorundadır”. Ülkemizin taraf olduğu 1951 tarihli Cenevre sözleşmesi 16.maddesi “1. Her mülteci, bütün Taraf Devletler’in topraklar üzerindeki hukuk mahkemelerine serbestçe ve kolayca başvurabilecektir.

2. Her mülteci, sürekli ikametgahının bulunduğu Taraf Devlette, adli yardım ve teminat akçesinden muafiyet dahil, mahkemelere müracaat bakımından vatandaş gibi muamele görecektir.

3. Her mülteci, sürekli ikametgahının bulunduğu ülkenin dışındaki Taraf Devletlerde, o ülkelerin vatandaşlarına 2. fıkrada bahsedilen konular hakkında yapılan muamelenin aynından istifade edecektir.” hükmünü içermektedir.

Ne varki ülkemize göç eden Suriyeli göçmenlerin hukuksal statüleri, mülteci ve sığınmacı konumunda olmayıp “Geçici koruma statüsün” de olduklarından MÖHUK 48/1. maddesinden doğrudan yararlanmalarında mümkün değildir. Ancak bu kişiler AHİM kararlarında da sıkça yer alan “kırılgan grup“ olarak ifade edilen kişiler kapsamında değerlendirilmelidir. (MSS/Yunanistan/ Belçika kararı) Geçici koruma statüsündeki kişiler, ev sahibi ülkenin diline hakim olmadıkları gibi kendilerine destek olacak bir yapıda bulunmamakta, toplum hayatına katılmaları, büyük oranda devletin katkısı ile mümkün olmaktadır. Uluslararası koruma altına alınan bu kişiler, mülteciler gibi ve hatta onlardan daha fazla kırılgan, imkanları sınırlı, savunmasız ve özel korumaya muhtaç kimselerdir.

Somut olayda, dosya arasındaki bilgi ve belgelerden davacı Suriye Uyruklu olduğu, kendisine yabancı kimlik numarası verildiği, geçici koruma statüsünde olduğu tespit edilmiştir.

Maddi durumu da dikkate alındığında, geçici koruma altındaki bu kişiden teminat alınması, dava açma hakkınının orantısız bir şekilde sınırlandırılması dolayısı ile mahkemeye erişim hakkının ihlali gibi bir sonuç doğmasına neden olacaktır.

Bu nedenlerle, geçici koruma statüsündeki davacıdan teminat alınmaması düşüncesinde olduğumdan, davacının bozma nedenine göre incelenmeyen diğer temyiz itirazlarının incelenmesi gerekirken sayın çoğunluğun teminat dava şartının araştırılması gerektiği şeklindeki bozma gerekçesine katılmıyorum. 01.12.2022
Yargıtay — Esas No: 2014/36682, Karar No: 2015/12388, Tarih: 23.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/36682 E.  ,  2015/12388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyizin kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk hakkında tehlikeli mad- delerin izinsiz olarak bulundurulması suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılan incelemede;

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 28.03.2011 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk ...'la ilgili olarak, 22.01.2011 tarihinde meydana gelen gösterilerde havai fişek kullandığı iddiasıyla TCK.nun 174. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açıldığı, molotof kokteyli bulundurduğu veya kullandığı iddiasıyla bir dava açılmadığı anlaşılmıştır. 5271 sayılı CMK.nun 225/1. maddesi uyarınca "hüküm ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve fail hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak suça sürüklenen çocuğun güvenlik görev- lilerine molotof kokteyli atarak tehlikeli maddeleri izinsiz bulundurmak suçunu işle- diğinden bahisle mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu iti- barla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 23.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5462, Karar No: 2014/13403, Tarih: 19.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5462 E.  ,  2014/13403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

K

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Mahkemece, (birleştirilen 2006/69 Esas sayılı dava dosyasının) 26.3.2013 tarihli celsede davacı tarafa keşif masrafını yatırması için ara kararın kendisine tebliğinden itibaren 20 günlük kesin süre verilmiş olup, bu ara kararın davacı ...'e tebliğ edildiğine dair tebligat evrakına dosyada rastlanmamıştır. Muhtıra, adı geçene tebliğ edilmiş ise buna ilişkin tebliğ belgesinin dosyaya eklenmesi veya kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması, ara kararı davacıya tebliğ edilmemiş ise durumun belgelendirilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11977, Karar No: 2023/6662, Tarih: 28.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2021/11977 E.  ,  2023/6662 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/749 E., 2015/492 K.

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İzmir 18.Asliye Ceza Mahkemesinin 12.10.2015 tarihli ve 2014/749 Esas, 2015/492 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan beraatine, resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii; süre tutum dilekçesi vermiş, gerekçeli karar kendisine tebliğ edilmiş ancak gerekçeli temyiz dilekçesi vermemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafii; süre tutum dilekçesi vermiş, gerekçeli karar kendisine tebliğ edilmiş ancak gerekçeli temyiz dilekçesi vermemiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanların vekilleri aracılığı ile Cumhuriyet Başsavcılığına verdikleri şikayet dilekçesinde, sanıklardan ...'ın kiracıları olduğunu, kendilerinden borç para istediğini, ...'a borç para verdikleri, borca karşılık sanık ...'nin temyiz dışı sanıklar ... ve ...'ın borçlu gözüktüğü, iki adet senet verdiğini, bu senedi katılanlardan ...'un ciro edip bankaya vermek istediği, ancak bankanın kabul etmemesi üzerine senet borçluları olan ... ve .... ...'un aradıklarını, her ikisinin de ...'a böyle bir senet vermediklerini, hatta ...'ın senet üzerindeki T.C. Numarasının dahi yanlış yazıldığını, sahte olduğunu beyan ettiğini bildirmesi üzerine dolandırıcılık ve sahtecilik suçuyla müracaat ettikleri, yapılan soruşturma sonucu sanık ..., temyiz dışı sanıklar olan ... ve ... Aykuttan alacaklı olduğu, katılanların kiracısı olması nedeniyle kira borcunun bulunduğunu, borcuna karşılık ... ve ... ...'un bilgisi dahilinde onlar adına senet düzenleyip altını imzalayarak verdiğini beyan ettiği, ifadeleri alınan sanıklar ... ve ... ...'un ise sanık ...'ı doğruladıkları, borçlu oldukları, ...'ın kendilerini arayarak alacağına karşılık senet düzenleyip, imzalayıp vereceğini söylediğini, kendilerinin de kabul ettiklerini beyan ettikleri, sanık ...'ın iki adet resmi evrak niteliğinde bono düzenlediği, söz konusu bonoları katılanlara vererek dolandırıcılık suçunu işlediği, diğer sanıklar ... ve ... ...'un sahte olarak düzenleneceğini bildikleri senedin katılanlara verilmesi konusunda bilgi sahibi oldukları ve diğer sanık ...'nin bu senedi kullanması yönünde kabullerinin bulunması karşısında her ikisinin dolandırıcılık suçuna iştirak ettikleri, bu nedenle her 3 sanığın 5237 sayılı Kanun'un 37 nci maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 157 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca dolandırıcılık suçundan cezalandırılması ve 53 üncü maddesine göre hak yoksunluklarının uygulanması, ayrıca, sanık ...’ın 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca resmi belgede sahtecilik suçundan 2 kere cezalandırılarak, 53 üncü maddesine göre hak yoksunluklarının uygulanması iddiasıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

2. Temyiz dışı sanık ..., kendi adına düzenlenen senedin sanık ... tarafından, kendisinin rızası ve bilgisi dahilinde düzenlendiği, suçlamayı kabul etmediğini, sanık ..., sanık ... tarafından kendi adına senet düzenlendiğine dair bilgisi ve rızası bulunmadığı, suçlamayı kabul etmediği, sanık ..., kendisine borçlu olan diğer iki sanığın bilgisi ve rızası dahilinde diğer iki sanık adına kendisi tarafından düzenlenen iki adet senedi katılanlara verdiği, atılı suçlamaları kabul etmediği yönünde savunmada bulunmuştur.

3. Katılan ..., “... 2 tane senet verdi. .... Senet sahiplerinin telefon numaralarını sanık ...'dan aldım ve aradım. ... bey Karşıyaka'da, ... bey de Bursa'da ikamet ediyordu. Her ikiside bana sanık ...'dan almış olduğum senetlerin kendilerine ait olduğu ve verilen senetlerin doğru olduğunu söylediler. Ben onlara TC numaralarını söylediğimde her ikiside senetler bize aittir dediler. Ben bu senetleri ...'dan alabilir miyim diye sordum. Alabilirsin dediler” yönünde açıklama yaparak şikayetçi olduğunu, katılan ... “sanık ...'ın dairesinde kiracı olduğu, sonra daireyi torunu ... üzerine devrettiği, torununun daireyle ilgilenmeye başladığı, sanık ...'ın daireyi torununa devrettiğinde kendisine yaklaşık 33000 TL kira borcu olduğu ama ödemediği, 6000 TL’lik senet verdiği ancak borçluyu aradıklarında böyle bir senet vermedim dediği” yönünde açıklama yaparak şikayetçi olduğunu beyan etmiştir.

4. Atılı suça konu iki adet senedin asıllarının dosya kapsamında olduğu anlaşılmıştır.

5. Mahkemece, her üç sanık hakkında dolandırıcılık suçunu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı gerekçesiyle ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiş, bu karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

6. Mahkemece, sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçu bakımından ise, “Sanık ...'ın borçlu olduğu ...'a yine diğer sanıklar ... ve ...'ın muvafakatı ile samimi ikrarından da anlaşılacağı üzere senet düzenleterek senedin altındaki borçlu kısmına da sanığın soruşturma aşamasında da belirttiği üzere kendisi tarafından imzalanmak suretiyle senet imzalatılarak müşteki ...'a verildiği böylece sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği, her ne kadar iddianamede iki senet nedeniyle iki kez resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması istenmiş ise de aynı anda iki senet verildiğinden eylemin sanık yönünden zincirleme suç kapsamında değerlendirilmesi gerektiği” yönündeki gerekçe ile temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Temyiz dışı sanık ...’in aşamalarda istikrarlı bir şekilde, sanık ...’ın senedi, kendi bilgisi ve rızası dahilinde kendi adına düzenlediğini ve Mahkeme sorgusunda ayrıca, alacaklı kendisini arayınca senedi ödeyeceğini ona söylediğini belirttiği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

1.Temyiz dışı sanık ...’in aşamalarda istikrarlı bir şekilde, sanık ...’ın senedi, kendi bilgisi ve rızası dahilinde kendi adına düzenlediğini ve Mahkeme sorgusunda ayrıca, alacaklı kendisini arayınca senedi ödeyeceğini ona söylediğini belirttiği anlaşılmaktadır.

Katılan ...’un “... 2 tane senet verdi. .... Senet sahiplerinin telefon numaralarını sanık ...'dan aldım ve aradım. ... bey Karşıyaka'da, ... bey de Bursa'da ikamet ediyordu. Her ikiside bana sanık ...'dan almış olduğum senetlerin kendilerine ait olduğu ve verilen senetlerin doğru olduğunu söylediler. Ben onlara TC numaralarını söylediğimde her ikisi de senetler bize aittir dediler. Ben bu senetleri ...'dan alabilir miyim diye sordum. Alabilirsin dediler.” şeklindeki beyanı, sanık ...’in beyanını doğrulamaktadır. Bu nedenle sanık ...’ın, sanık ... adına düzenlediği senedi sanık ...’in rızası ve bilgisi dahilinde düzenlediği, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine borçlu yerine onun imzasının atılmasında zarar verme bilinç ve iradesi ile hareket edilmediğinden suç kastından söz edilemeyeceği, rızanın açık veya zımni olabileceği, bu nedenle resmi belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığı sonucuna varılmaktadır.

Sanık ... adına düzenlenmiş 12.000,00 TL bedelli senet bakımından ise, sanık ... her ne kadar senedin kendi adına sanık ... tarafından düzenlenip imzalanacağından haberi olmadığını savunmuş ise de tanık sıfatı ile verdiği Cumhuriyet Başsavcılığı ifadesindeki “...'dan senedi alan kişi beni aramıştı, ...bu miktarda borcum olup olmadığını sormuştu, ben de borcum olduğunu belirtmiştim” şeklindeki beyanı, katılan ...’un yukardaki beyanı ile birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...’ın bu senedi, sanık ...’ın bilgisi ve rızası dışında düzenleyip düzenlemediği hususunda tereddüt oluştuğundan bu senet bakımından da sanık ...’ın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıtlarla ispatlanamadığı anlaşılmaktadır.

Açıklanan nedenler ile sanık ... hakkında her iki senet hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabule göre de;