muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/13879, Karar No: 2018/21449, Tarih: 08.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13879 E.  ,  2018/21449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ... A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... A.Ş.'ye bağlı ... Kargo İşlem merkezinde taşeron şirkete bağlı işçi olarak kadrolu işçilerle birlikte çalıştığını, Genel Müdürlüğün işçi alma, fesih ve talimat verme yetkilerinin olduğunu, ancak kadrolu işçilerden daha az ücret aldıklarını, sendikal hakların engellendiğini, haftada 45 saat çalışması gerekirken 60 saat çalışma yapıldığını, zamlı ücretlerin ödenmediğini, ücret olarak emsalinden daha az ücret aldığını, yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... A.Ş. vekili, şirket çalışanları bakımından müvekkili idarenin denetim gözetim ve kontrol yetkisi olmadığını, müvekkili idarenin ihale makamı olduğunu, işveren gibi sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ... İnş. Taah. Turizm Elektronik Proje Danışmanlık San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, ücret farklarının hangi ayları kapsadığının belirtilmediğini, yıpranma prim uygulaması adı altında bir uygulamasının işyerinde olmadığını, davacının müvekkili şirket nezdinde yıllık izin hakkı olmadığını, sözleşmede ücret dışında ... yemek ya da başkaca bir ödeme yapılması konusunda bir hüküm bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin karar ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sonucuna varılarak yerinde görülmeyen davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı H.M.K.'nın 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 26.10.2018 tarihli bozma ilamı ile kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uayan İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Karar davacı ve davalı ... A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz Başvurusu :

Karar davacı ve davalı ... A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük ... süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı ... Kanunu'nun 68.maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. ... Kanunu'nun 63.maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68.maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda günlük ara dinlenme süreleri tanık beyanları doğrultusunda 20 dakika kabul edilmiş ise de ispat kuralları gereği davalı tanığının en düşük beyanı dikkate alınarak günlük ara dinlenme süresinin 15 dakika belirlenmesi ve yine davalı tanığınca normal çalışma saatleri dışında davacının ayda 4-5 kere her seferinde işin durumuna göre bazen iki bazen üç saat fazla çalışma yaptığının beyan edilmesine ve davacı tanıklarının da aynı yönde beyanda bulunmalarına karşın fazla çalışma alacağının bu doğrultuda belirlenmesi gerekirken söz konusu hususlar gözetilmeksizin hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08/10/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9225, Karar No: 2019/5929, Tarih: 09.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2016/9225 E.  ,  2019/5929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Her iki sanık hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanıkların, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 25/06/2003 tarih ve 11730 sayılı kararı ile sınırları belirlenen kentsel sit alanı içerisinde yer alıp, 30/10/2002 tarih ve 11076 sayılı kararı ile korunması gerekli kültür varlığı olarak tescil edilen ...'ndeki iş yerlerine izin almaksızın reklam panosu asmak suretiyle kültür varlığının zarar görmesine kasten sebebiyet verdikleri iddiasıyla dava açıldığı, hem 25/06/2003 tarih, 11730 sayılı hem de 30/10/2002 tarih, 11076 sayılı kurul kararının valilik ve belediye ilan panolarına asılarak, tescil tarihleri itibariyle yürürlükte olan mevzuata göre usulünce halka duyurulmuş olduğu, sanıkların aşamalardaki savunmalarında, ....'ndeki iş yerlerini, Vakıflar Bölge Müdürlüğünün kiracısı olarak kullandıklarını beyan ettikleri anlaşılmakla;

Olay yerinde fen, inşaat ve sanat tarihi alanlarında uzman bilirkişiler refakatinde keşif yapılarak, suça konu reklam panolarının yerinde tespit edilmesi, halen mevcut olup olmadıklarının, mevcut olmaları halinde, reklam panosu asma fiilinin niteliğinin (basit - esaslı), kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları, karbonlaşma ve paslanma gibi teknik veriler ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek yapılış zamanlarının ve fiilin tescilli kültür varlığında zarar oluşumuna sebebiyet verip vermediğinin tereddütsüz şekilde belirlenmesi, sanıkların iş yerlerine ilişkin kira sözleşmelerinin Vakıflar Bölge Müdürlüğünden getirtilerek, hangi tarihlerden itibaren adı geçen kurumun kiracısı olarak tescilli kültür varlığında faaliyet gösterdiklerinin tespit edilmesi, böylece suçun unsurları bütünüyle ortaya konulduktan sonra ulaşılacak kanaate göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, tescil kararlarının mahallinde ilan edildiğine yönelik dosya içerisindeki ilan tutanakları dikkate alınmadan ve eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “2013” şeklinde eksik gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4388, Karar No: 2021/740, Tarih: 09.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4388 E.  ,  2021/740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İntihara yönlendirme

HÜKÜM : Tüm sanıklar hakkında; Mahkumiyet.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ... ve ...’ın ölen ...’ya yönelik eyleminin sübutu kabul edilmiş, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak; oluşa ve dosya içeriğine göre, olaydan bir gün önce ölen ...’ın ...ile kaçtığı, ertesi gün sabah saatlerinde...’ın ...tarafından babası sanık ...’e teslim edildiği, sanık ...’in ise...’ı ailesine teslim etmek üzere yanında tanık ... ile birlikte maktulün abisi ve babası olan diğer sanıklar... ve ...’ın evlerine götürdüğü, sanık ...’ın ...’in üzerindeki tüfeği almaya yeltenerek kızı...’a "kendini kime siktirdin, senin ölmen gerekirdi, orospu" şeklinde hakaret ve tehdit içeren sözler sarf ettiği, abisi sanık ...’nin de ölen ...’a aynı minvalde hakaret ve tehdit içeren sözler sarf ettiği, akabinde...’ı eve aldıkları ve birkaç saat sonra...’ın sanık ...’e ait kaleşnikof marka tüfekle kendisine ateş ederek hayatını kaybettiği anlaşılan olayda; öldürme eyleminin sanıklar tarafından gerçekleştirildiği şüphe de kalsa da; sanıkların olay öncesi...’a saldırıp senin ölmen gerekirdi şeklinde tehdit içeren sözler sarf etmeleri, zorlayıcı nitelikte cebir uygulamaları, olayın gerçekleştiği yörede namus kavramına verilen değer gözönünde bulundurulduğunda sanık ...’e ait korucu silahının maktulenin olduğu odaya bırakılması, bu suretle maktul üzerinde tahakküm kurularak intihara mecbur edilmesiyle birlikte maktulün yaşı ve içine düştüğü ruhsal ve fiziksel baskı durumu dikkate alındığında, sanıklar hakkında TCK’nin 84/4. maddesinde yazılı intihara mecbur etmek suretiyle nitelikli kasten öldürme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi yerine, yazılı şekilde suç vasfında yanılgılı değerlendirme sonucu intihara yönlendirme suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, hükümlerin, sanıkların CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakları saklı kalmak üzere tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 09.02.2021 gününde Üye Sayın ...’in hükmün onanması yönündeki karşı oyu ve oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY;

Bozmayı gerektirmiş olup, hükümlerin, sanıkların CMUK'un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakları saklı kalmak üzere tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 09.02.2021 gününde Üye Sayın ...’in hükmün onanması yönündeki karşı oyu ve oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY;

Maktule ...'nın ölümüyle neticelenen olayda yerel mahkemece sanıklar ..., ..., ve ...'nın ayrı ayrı maktuleyi intihara yönlendirme suçundan TCK'nin 84/2. maddeleri gereği cezalandırılmasına dair kararının dosya kapsamına uygun olup her üç sanık yönünden de onaylanması gerektiğini düşünmekle Dairemiz çoğunluğunun sanıkların eylemlerinin TCK'nin 84/4. maddesinde düzenlenen maktulenin cebir veya tehdit kullanmak suretiyle intihara mecbur kılınmasından sorumlu tutulmalarına dair görüşlerine katılmıyorum.

Şöyle ki;

Dosya kapsamı incelendiğinde 16 yaşlarında olduğu anlaşılan maktule suç tarihinden bir gün önce sanık ...ile kendi rızası ile kaçmış ve geceyi birlikte geçirmiş cinsel ilişkiye girmişler ancak maktulenin bakire çıkmaması nedeni ile sabah saatlerinde cinsel istismar suçunun sanığı ... tarafından babası evine geri gönderilmiştir. (Maktulenin kızlık zarında eski yırtık olduğu ve yine maktulede sanık ...'e ait sperm çıktığı raporlarla sabittir.)

Sanıklardan... maktulenin babası, ... abisidir. ... ise maktulenin ablasınını gayri resmi nikahlı eşi yani eniştesi aynı zamanda da birlikte kaçtığı ...in de babasıdır. ... aynı zamanda köy korucusu olup görevi nedeniyle kendisine zimmetli uzun namlulu tüfeği bulunmaktadır.

Maktulenin bakire çıkmaması üzerine baba evine geri getirilen maktulenin aile fertleri tarafından tehdit ve hakarete maruz kaldığı ancak vücudunda darp edildiğine dair izler olmadığı (darp edilmediği) anlaşılmaktadır. Olay sabahı baba evine geri getirilen maktule öğlen namazı zamanına kadar evinde olup öğlen saatlerinde intihar etmiştir.

Maktule ...'ın olay günü öğlen saatlerinde eniştesi sanık ...'e ait uzun namlulu silahla bitişik atış şeklinde göğüs kısmından vurularak hayatını kaybettiği, maktulenin cesedinin bulunuş şekli, silahtan çıkan mermi çekirdeğinin cesedin bulunduğu odada tavan kısmında bulunması ve tüm delillerden maktulenin bir başkası tarafından öldürülmediği, maktulenin bir nedenle kendi kendini göğüs kısmından vurarak intihar ettiği bu konuda bir tartışma olmadığı sabittir. Muhalefetimizin içeriği maktulenin intiharı olayında sanıkların onu intihara azmettirdiği mi yoksa intihara mecbur mu bırakıldığının tespitine yöneliktir.

Maktulenin bakire olmaması onu kaçıran ...'in cinsel ilişikiye girip bunu anlaması üzerine maktuleyi, kendi babası ve aynı zamanda maktulenin de eniştesi ...'e teslim ettiği ve maktulenin babası evine geri getirildiği, burada aile fertlerince hakaret ve tehdide maruz kaldığı ancak darp edilmediği, olay günü öncesinde de zaman zaman silahını kayın validesinin evinde sakladığı gibi Cuma günü olması nedeniyle görev silahını kayın validesinin evinde yatakların arasına sokarak gizleyip bırakan ve Cuma namazına giden ...'in silahını buradan alarak evin içerisinde kendini vurduğu bu sırada sanıkların Cuma namazı için camide bulundukları anlaşılmaktadır.

Yerel Mahkeme bu dosyada üç kez yargılama yapılmış ilk yargılamada her bir sanığın müsnet suçtan delil yetersizliğinden ayrı ayrı beraatlerine Dairemizce yapılan bozmalar sonrası yapılan incelemeler sonucu iki kez de her bir sanığın maktuleyi intihara azmettirdiklerinden bahisle TCK'nin 84/2. maddesi gereği ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmiştir. Yüzyüzelik ilkesi gereği olayın sanıklarını tanıklarını dinleyen, delillere dokunan olay yerinde keşif yapan tarafların konumlarını, gerçekleşen olayda sanıkların sorumluluklarını takdir eden ve neticeten sanıkların maktulün intihar etmesine onu cebir veya tehditle mecbur kılmadıkları anca onu intihar etmeye azmettirdikleri (intihar kararı almasının sağladıkları) kanaatinde olan iki farklı heyet kararının doğru olduğunu, maktulenin intihara mecbur bırakıldığı şeklindeki kabulün dosya kapsamına ve olayın oluşuna uygun doğru olmadığını düşünmekteyim.

TCK 84/2'de intihara azmettirmek düzenlenmiş olup intihar niyeti ve iradesi olmayan kişinin intihar etme kararı almasını temin eden kişiler bu suçtan cezalandırılmaktadır. TCK 84/4. maddede düzenlenen intihara mecbur bırakmada ise maktule intihar dışında başkaca bir çıkış yolu bırakmamayı kullanılan cebrin boyutuna göre maktule intihar dışında başka bir çıkış yolu kalmaması nedeniyle intihar ile hayatına son vermeyi düzenlemektedir. Olayımızda maktulenin sanıklar veya başka 3. kişilerce darp edilmediği, ancak evden kaçması nedeniyle ailesinin baskısına ve tehdidine maruz bırakıldığı, anlaşılmakla sanıklarca maktulenin intihar etmek dışında çıkış olmadığını düşünmesini gerektirecek içinden çıkılması imkansız bir halde olduğunu düşündürecek maddi bir bulgu yoktur. Maktulede darp cebir izi olmaması da bunu desteklemekte olup sanıklar aleyhine yorum yoluyla maktulenin intihara mecbur bırakıldığını kabul etmenin şüpheden sanık yararlanır şeklinde ifade edilen Ceza Hukukunun değişmeyen yerleşik kuralına aykırı olduğunu düşündüğümden Dairemizin çoğunluk görüşüne karşıyım. Saygılarımla

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2013/7247, Karar No: 2013/7726, Tarih: 04.07.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/7247 E.  ,  2013/7726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kullanım kadastrosu sırasında ... Bey Köyü çalışma alanında bulunan 119 ada 1 ve 4 parsel sayılı 818,42 ve 1.610,92 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca "Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ... oğlu ...'ın kullanımında olduğu" şerhi verilerek tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., taşınmazlarının yüzölçümlerinin eksik olduğu kendi kullanımında olan bazı bölümlerin çalılık olarak yazıldığı iddiasıyla beyanlar hanesindeki şerhin düzeltilmesi için dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine dava konusu 119 ada 1 ve 119 ada 4 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tesciline, beyanlar hanesindeki şerhin de aynen yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve davalı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz karar harcı peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 04.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4800, Karar No: 2024/169, Tarih: 15.01.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/4800 E.  ,  2024/169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/490 E., 2023/100 K.

Taraflar arasında, İlk Derece Mahkemesinde görülen itirazın iptali davasında davanın usulden reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kesin olarak verilen kararın kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafından istenilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya banka aracılığıyla 384,20 TL borç para gönderdiğini, müvekkili tarafından borcun ödenmesine yönelik talepte bulunmuş olmasına rağmen davalı tarafından ödeme yapılmadığından Ankara 31. Müdürlüğünün 2022/4458 E. sayılı takip dosyası ile icra takibine geçildiğini, davalının icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava haklarının saklı kalmak kaydıyla davalının icra takibine yaptığı itirazın iptalini, Ankara 31. İcra Müdürlüğünün 2022/4458 E. sayılı icra takibinin devamını, %20'den az olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının dava açmadan önce arabuluculuğa başvuru yapması gerektiğini, müvekkilinin yerleşim yerinin Bursa olması nedeniyle yetkili mahkemenin Bursa Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu, müvekkilinin davacıyı tanımadığını, davacıdan borç almadığını savunarak davanın reddini, %20'den aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.Ankara 40. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.10.2022 tarihli ve 2022/176 E., 2022/450 K. sayılı ilamıyla; davalının usulünce yetki itirazında bulunarak Bursa Asliye Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğunu ileri sürdüğü, yetkili Mahkemeler arasındaki tercihini Bursa Mahkemelerinden yana olarak kullandığı gerekçesiyle Mahkemenin yetkisizliğine, dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 20 nci maddesi gereğince; bu karar verildiği anda kesin ise tebliğ tarihinden; süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde taraflardan birinin talebi halinde dosyanın yetkili Bursa Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, aksi halde davanın açılmamış sayılmasına karar verileceğinin ihtarına karar verilmiştir.

2.Dosyanın gönderildiği Bursa 14. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.03.2023 tarihli ve 2022/490 E., 2023/100 K. sayılı ilamıyla; itirazın iptali davalarında yetkili icra dairesinde usulüne uygun takip yapılmasının özel bir dava şartı olduğu, yetkisiz icra dairesinde açılan icra takiplerinde yetki itirazı mevcutsa açılan itirazın iptali davasında Mahkemece davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiği, davalının adresinin Yıldırım/Bursa olduğu halde icra takibinin Ankara icra dairelerinde başlatıldığı, davalı/borçlunun başlatılan icra takibine süresi içinde yetki itirazında bulunduğu gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmiştir.

IV. KANUN YARARINA TEMYİZ

A. Kanun Yararına Temyiz Yoluna Başvuran

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararının kanun yararına temyizen incelenmesi Adalet Bakanlığı tarafından istenilmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Adalet Bakanlığınca; 2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 50 nci maddesinin birinci fıkrasında para veya teminat borcu için takip hususunda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun yetkiye dair hükümlerinin kıyas yolu ile tatbik olunacağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 19 uncu maddesinin ikinci fıkrasında ise yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerektiği, yetki itirazında bulunan tarafın, yetkili Mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği Mahkemeyi bildireceği, aksi takdirde yetki itirazının dikkate alınmayacağı, mahkemece davalı borçlu tarafından icra takibine itiraz edilirken yetkili olduğu ileri sürülen İcra Müdürlüğünün belirtilmediği, bu haliyle usulüne uygun bir yetki itirazından söz edilemeyeceği gözetilerek işin esası hakkında bir inceleme yapılıp ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın usulden reddine karar verilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı bulunduğu ileri sürülerek kararın kanun yararına bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı tarafından icra dosyasına yapılan yetki itirazının usule ve yasaya uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 363 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemelerinin kesin olarak verdikleri kararlar ile istinaf incelemesinden geçmeden kesinleşmiş bulunan kararlarına karşı, yürürlükteki hukuka aykırı bulunduğu ileri sürülerek Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına temyiz yoluna başvurulur.

2. Temyiz talebi Yargıtayca yerinde görüldüğü takdirde, 6100 sayılı Kanun’un 363 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca karar kanun yararına bozulur ve bu bozma, kararın hukuki sonuçlarını ortadan kaldırmaz.

3.2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun "Yetki ve itirazları" başlıklı 50 nci maddesi.

4.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesi.