muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9956, Karar No: 2023/18489, Tarih: 17.05.2023

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, namaz kılmak için giderken yan hakemin küfürlerini duyduğunda ayıp olduğunu beyan etmesi üzerine yan hakemin kendisine bayrak ile vurduğuna, atılı suçları işlemediğine ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde ... ... Stadyumu'nda oynanan TFF 3. Lig 3. grupta yer alan ...spor-...spor spor müsabakası bittikten sonra Türkiye Futbol Fedarasyonu tarafından yan hakem olarak görevlendirilen katılan ... Ç'ye hakemlerin soyunma odasına gittikleri esnada teşhis tutanağı dahilinde tespit edilen sanığın "O...u çocukları." diyerek hakaret ettiği ve darp edip yaraladığı, katılan ve tanıkların beyanları, teşhis tutanağı, sağlık raporu ve tüm dosya kapsamı ile Yerel Mahkemece sabit kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Hükmün tür ve miktarı itibarıyla 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26 ncı maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte bulunduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Katılan ve tanıkların beyanları, teşhis tutanağı, sağlık raporu ve tüm dosya kapsamı karşısında sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair Mahkemenin inanç ve takdirinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

Ancak,

1.Suçun, aleni olmayan stadyumun soyunma odalarına giden koridorunda işlenmesine karşın, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanması,

2. Sanığın aşamalarda yan hakem olan katılanın doğululara ve ...lilere karşı küfürler ettiğini, neden küfür ettiğini sorunca elindeki bayrağı boynuna vurduğunu, özel güvenlik olan tarafsız tanık F.T.'nin ise maç bitiminde hakemlerden katılanın ''o...u çocukları'' diyerek ilerlediğini, lavabolar kısmından çıkan ve ismini polis merkezinde öğrendiği sanığın ise dışarı doğru geldiğini, hakemlerin karamponlar nedeniyle kaydıklarını, o esnada arbede yaşandığını beyan etmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip sonucuna göre hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 129 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3.Adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmaması ve mükerrir olan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören suçlarda hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğu gözetilmeden, hakaret suçunda adli para cezası seçilmek suretiyle aynı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

3.Adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmaması ve mükerrir olan sanık hakkında, seçimlik ceza öngören suçlarda hapis cezasının tercih edilmesi zorunluluğu gözetilmeden, hakaret suçunda adli para cezası seçilmek suretiyle aynı Kanun'un 58 inci maddesinin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

4. (1) nolu bozma nedenine uyulması halinde ise; 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 5271 sayılı Kanun'a 7188 sayılı Kanun'la eklenen geçici 5 inci maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan“hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 inci maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamına giren suç yönünden; Anayasa'nın 38 inci maddesi ile 5237 sayılı Kanun'un 7 ve 5271 sayılı Kanun'un 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunduğu belirlendiğinden karar bu yönüyle hukuka aykırı görülmüştür.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Hakkında Hakaret Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son cümlesi uyarınca sanık hakkında cezayı aleyhe değiştirme yasağının dikkate alınmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11359, Karar No: 2017/5288, Tarih: 02.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/11359 E.  ,  2017/5288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18621, Karar No: 2018/7881, Tarih: 28.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/18621 E.  ,  2018/7881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Onama

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları yönünden kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun 20,00 TL bozuk para çalması şeklindeki eylemi nedeniyle kurulan hükümde TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun 20,00 TL bozuk para çalması şeklindeki eylemi nedeniyle kurulan hükümde TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11268, Karar No: 2018/7575, Tarih: 02.07.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/11268 E.  ,  2018/7575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'in cezaevi kanalı ile gönderdiği 13.08.2014 tarihli dilekçesiyle hükmü temyiz ettiği, tebliğnamede hükmü temyiz eden olarak gözüken sanık ...'nın, hakkında verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteminin bulunmadığı, tebliğnamenin temyize gelmeyen sanık ...'ya yönelik olarak düzenlendiği anlaşılmakla, sanık ...'in temyizi yönünden ek tebliğname düzenlendikten sonra Dairemize iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE 02.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5352, Karar No: 2018/729, Tarih: 05.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/5352 E.  ,  2018/729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre sokakta park halinde olan ve direksiyon kilidi ile kilitli haldeki motosikleti çalan suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun'un 141. maddesi gereği hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, ... hakkında verilen hapis cezası adli para cezasına çevrildikten sonra TCK’nın 52. maddesi gereğince taksitlendirme yapılırken “on yirmidört eşit taksitte” ödenmesine karar verilmesi, taksit sayısının ... lehine yirmidört olarak kabulü ile mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22319, Karar No: 2013/40110, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/22319 E.  ,  2013/40110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocukların 18 yaşını doldurmadıkları 19.11.2009 ve 14.01.2010 tarihli oturumların kapalı yerine açık yapılması suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 185/1. maddesine davranılması,

2-Suça sürüklenen çocuklar arasında hukuki menfaat çatışması olduğu gözetilmeden, aynı müdafii tarafından savunulmaları suretiyle 5271 sayılı CMK' nın 152. maddesine aykırı hareket edilmesi,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi yasa koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi belirtmekte ,bu durum malın değerinin azlığının Ceza Genel Kurulu'nun içtihadında belirtildiği şekilde çoğun içinde azın alınması haline indirgenemeyeceğini göstermektedir. Anılan yasanın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup,hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı”olacak şekilde saptamalıdır. Ceza vermekten vazgeçme kararı verilecekse malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun,yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise, mağdurlara ait, bilinen değerleri düşük olan kazanları hırsızlayan suça sürüklenen çocuklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyeceği; hırsızlık suçlarının konusunu oluşturan malların değerlerinin az olması nedeniyle hükmolunacak hapis cezalarından TCK'nın 145. maddesi gereğince belirlenecek oranda indirimler yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

4-Konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanma olanağının bulunmadığı düşünülmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

5-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda yer alan suça sürüklenen çocuk ... hakkında düzenlenen farik mümeyyiz raporunda yalnızca hırsızlık suçundan değerlendirme bulunduğunun anlaşılması karşısında; adı geçen suça sürüklenen çocuğun konut dokunulmazlığının ihlali fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin gelişip gelişmediğine ilişkin doktor raporu aldırılmaması,

5-Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda yer alan suça sürüklenen çocuk ... hakkında düzenlenen farik mümeyyiz raporunda yalnızca hırsızlık suçundan değerlendirme bulunduğunun anlaşılması karşısında; adı geçen suça sürüklenen çocuğun konut dokunulmazlığının ihlali fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneklerinin gelişip gelişmediğine ilişkin doktor raporu aldırılmaması,

6-Suça sürüklenen çocuklar hakkında yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden sosyal inceleme raporu aldırılmaması suretiyle 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/3. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.12.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5954, Karar No: 2013/6518, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/5954 E.  ,  2013/6518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 141 ada 14 parsel sayılı 2.384,40 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... ve arkadaşları adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve ..., satın alma, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı ...'ın davasının kabulüne, davacı ...'ın davasının ise reddine; dava konusu 141 ada 14 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile taşınmazın tamamı 1600 pay itibar edilerek, 280 payının davacı ..., 220 payının davalı ...'tan olma ..., 220 payının davalı ...'tan olma ..., 220 payının davalı ...'tan olma ..., 220 payının davalı ...'ten olma ..., 220 payının davalı ...'ten olma ..., 55 payının davalı İbrahim'den olma ..., 33 payının davalı ...'dan olma ..., 33 payının davalı ...'dan olma ..., 33 payının davalı ...'dan olma ..., 33 payının davalı ...'dan olma ..., 33 payının davalı ...'dan olma ... adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve arkadaşları tarafından tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tarafların kök murisi ... oğlu ... 'den intikalen gelen taşınmaz olduğu ve taksim olgusu ispatlanamadığı gerekçesiyle davacı ...'ın davasının kabulü yönünde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazların öncesinde tarafların kök murisi ... oğlu ...'ye ait olduğu ve ölümünden sonra mirasçıları arası taksim yapılmadığı hususunda bir uyuşmazlık yoktur. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, mirasçılar arasında satışa konu edilen payın, ne kadar olduğu konusunda toplanmaktadır. Mahkemece, kök muris Veli oğlu ... 'nin, 17.2.1926 tarihli ve 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nden önce ölmesi nedeniyle, terekesinin 1/8 payının murisin eşi ...'ye isabet ettiği, ...nin bu payının davalı tarafa sattığı, geri kalan 7/8 payın ise murisin torunu ...'ya kaldığı, ... mirasçıları arasında terekesinin paylaşılmadığı ve davacı ...'ın 1/5 pay sahibi olduğu gerekçesiyle davacının miras payı oranında adına tescil kararı verilmiştir. Ne var ki, kök murisin mirasçılarını gösterir veraset belgesi veya verasete esas nüfus kayıt örneği dosya içinde bulunmadığından, murisin hangi tarihte öldüğü, mirasçıların kim olduğu ve paylarının ne olduğu dolayısıyla satışa konu payın ne olduğu anlaşılamamaktadır. Bu tür eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için, kök muris Veli oğlu ... 'nin mirasçılarını gösterir veraset belgesi getirtilerek, kök murisin mirasçıları ve miras payları tam olarak belirlenmeli, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller hep birlikte değerlendirilip sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalıların temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan nispi karar harcının talep halinde davalılara iadesine, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1755, Karar No: 2024/3416, Tarih: 12.06.2024

**7. Hukuk Dairesi         2024/1755 E.  ,  2024/3416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1839 E., 2023/1400 K.

DAVA TARİHİ : 20.09.2019

KARAR : Davacılardan ..., ... ve ... yönünden açılan davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davacılar yönünden davanın reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Keban Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/38 E., 2020/30 K.

Taraflar arasındaki suya el atmanın önlenmesi, ikinci kademede su rejimi kurulması davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın davacılardan ..., ... ve ... yönünden açılan davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davacılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1. Davacılar vekili dava dilekçesinde; ... Köyü'nde konutlarının, arazilerinin ve bahçelerinin bulunduğunu, ... Köyü, ... (...) mevkiinde bulunan su kaynağında davacıların kadimden beri su haklarının bulunduğunu, ancak davalıların döşedikleri borularla suyu kendi bahçelerine aldıklarını, bu nedenle davacıların kadimden beri yararlanma hakları bulunan suyun azaldığını ve kullanım hakkından mahrum kaldıklarını, davacıların içme sularının dahi olmadığını, köyün camisi, okulu, sağlık ocağının da su haklarından mahrum kaldıklarını ileri sürerek, davalıların suya yaptıkları müdahalenin men'i ve kâl'ine, bu taleplerinin kabul görmemesi halinde suyun yeniden taraflar arasında kullanımının sağlanması amacıyla suyun taksim edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davacılar ..., ... ve ... ayrı ayrı mahkemeye sundukları 11.10.2019 tarihli dilekçelerinde; davadan feragat ettiklerini beyan etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; davacıların yaz mevsimleri de dahil olmak üzere köye gitmediklerini, sağlık ocağı ve okulun 30-35 yılı aşkın bir zamandır aktif olmadığını, caminin ise sadece yaz aylarında cuma günleri ve cuma namazı için aktif halde ve kendi çeşmesinin olduğunu, davacıların içme ve sulama suyu olarak kullanabilecekleri başkaca suları da bulunmakta olup keşif yapılması durumunda bu durumun ... kavuşacağını, davacıların murislerinin anılan davaya konu su ile ilgili olarak murisleri aleyhine taksim yapılması için Keban Asliye Hukuk Mahkemesinin 1955/30 Esasına kayıtlı dava açtığını, 1955/37 Karar sayılı ilam ile açıkça su taksimatı yapıldığından davanın kesin hüküm nedeniyle reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi raporu ile suların genel su olduğu, davacıların taşınmazlarının su ihtiyacının 87.630,00 m3 olduğu, dava konusu kaynak suyunda biriken su miktarının ise 2.436,48 m3 olup yetersiz olduğu, davacıların krokide mavi renkli gösterilen 155 ada 3 parsel sayılı taşınmaza ihtiyaçlarının olmadığı, yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerin davalı tanıkları ile uyumlu beyanda bulanarak dava konusu kaynak suyunun kadimden beri davalılar tarafından kullanıldığını belirttiği, suyun kullanılmasına ilişkin kadim veya öncelik haklarının olduğu kanaatine varıldığı, davacıların ve tüm köyün içme suyu ihtiyaçlarının krokide yeşil renkle ve sarı renkle 152 ada 17 parsel sayılı taşınmazda kalan çeşme tarafından karşılandığı, içme suyu ihtiyaçlarının İnsani ... Amaçlı Sular Hakkındaki Yönetmelik hükümlerine uygun olduğu ve su davalarında verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmeyeceğinden davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde;

1. Bilirkişi raporlarında sarı ve yeşil renk olarak adlandırılan kendilerinin içme suyunun karşılandığı iddia edilen su kaynaklarının dönem dönem kuruduğunu, buna ilişkin yeniden keşif yapılması taleplerinin dikkate alınmadan eksik inceleme ile hukuka aykırı karar verildiğini,

2. Davalıların kadim hakkı bulunmadığını, dava konusu suyun davalılara ait olmadığını,

3. Tanıkların davalılar lehine gerçeğe aykırı beyanda bulunduklarını,

4. Taleplerinin içme suyunun karşılanmasına yönelik olduğunu, sulama suyuna ilişkin yapılan değerlendirmenin dava konusu dışında olduğunu, öncelikle içme suyu ihtiyacının karşılanacağını, artan su olursa diğer sulama ve benzeri diğer ihtiyaçlar için kullanılacağını, dolayısıyla dava konusu genel sudan öncelikle kendilerinin içme sularının karşılanması gerektiğini,

5. Bilirkişinin debisinin 0.1 lt/sn olduğunu beyan ettiği su ile köy içindeki 0.01 debilik suyun içme suyu olmayıp insan sağlığına zararlı olduğunu, test yapılmasını talep ettikleri halde bunun mahkemece kabul edilmediğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç