muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11338, Karar No: 2022/15168, Tarih: 30.11.2022

El halıcılığı dokuma işyerlerinde çalışan bir kısım sigortalıların hizmet tespiti veya sigorta başlangıç tarihinin tespiti davaları kabul edilmiş, Yargıtay onamasından geçerek kesinleşmiş ve bu kişilere uzun vadeli sigorta kollarından yaşlılık aylığı dahi bağlanmış iken bir kısım sigortalıların davalarının reddedilmesi, toplumdaki adalet anlayışını örseleyen, hukuki güvenlik ilkesini ihlal eden sonuçlara yol açacağından çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

II) Hukuki Güvenlik İlkesi:

El halıcılığı dokuma işinin işverene ait atölye ve fabrika benzeri bir işyerinde, işverenin denetim ve gözetimi altında ve ona bağımlı olarak geçmesi durumunda yapılan işin hizmet akdi niteliğinde olduğu ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacağı açık olup; bu sigortalıların uzun vadeli sigorta kolları kapsamında sayılmamalarını gerektirir gerçek ve makul bir neden olmadığından, Anayasal sosyal güvenlik güvenlik ilkesine aykırı Kanun hükmünün dar yorumlanması gerektiği kanaatindeyim.

El halıcılığı dokuma işyerlerinin asli işi "el halısı dokunması" olup bu işi yapanların sigortalı sayılmamasına karşın bu işyerlerinde şoför, aşçı, yönetici olarak çalışan kişilerin sigortalı sayılmasının makul bir izahı bulunmamaktadır.

Bu çalışanların uzun vadeli sigorta kolları kapsamı dışında tutulması, ölçülülük ilkesine aykırıdır ve Anayasal sosyal güvenlik ilkesinin ihlali sonucunu doğurduğundan, yargısal içtihatlarda anılan Kanun hükmü dar yorumlanarak hizmet akdi unsurlarını eksiksiz taşıyan iş ilişkisinin tespitine imkan tanınmalıdır.

III) Çalışma Olgusunun Tespiti:

Somut olayda, davacının 10.01.1984 tarihli işe giriş bildirgesi ile iş yerinde çalışmaya başladığı ve tüm dosya kapsamına göre 31.08.1992 tarihine kadar kesintisiz çalıştığı ve çalışmasının tam süreli olduğu, işin işverene ait atölye ve fabrika benzeri bir işyerinde, işverenin denetim ve gözetimi altında ve ona bağımlı olarak geçmesi nedeniyle yapılan işin hizmet akdi niteliğinde olduğu ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacağı, Kırklareli ilinde halı dokuma işinde çalışanlar tarafından açılan sigorta başlangıç tarihinin tespiti davalarının kabulüne dair kararlarının Yargıtay tarafından onandığı, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 21.04.2016 gün ve 2016/5478 - 2016/6136 E.K; Yargıtay (kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/15755 - 2017/9339 E.K.; Yargıtay (kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/16248 - 2017/9342 E.K.; Yargıtay (kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 25.01.2018 gün ve 2016/15537 - 2018/611 E.K.; Yargıtay (kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 22.03.2018 gün ve 2016/16489 - 2018/2657 E.K.; Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 29.03.2018 gün ve 2018/1130 - 2691 E.K. sayılı kararlarının bu yönde olduğu, tüm dosya kapsamı ile davacının çalışmasının uzun vadeli sigorta kollarına tabi olduğu anlaşıldığından, onama yönündeki çoğunluk görüşüne belirtilen nedenlerle katılamamaktayım.

Üye ...
Yargıtay — Esas No: 2020/750, Karar No: 2020/6618, Tarih: 05.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2020/750 E.  ,  2020/6618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

21.11.2019 tarihli 2017/2008- 2019/1096 sayılı geri çevirmemizde her ne kadar davacı ...’ın yaşının küçük olması nedeniyle velayeten verilen vekaletname ile dava açıldığı belirtilmişse de sevhen davacı ...’ın isminin yazıldığı, bu maddi hatanın düzeltilerek; davacı ...’ın yaşının küçük olması nedeniyle velayeten verilen vekaletname ile dava açıldığı, ancak yargılama esnasında adı geçen davacının reşit olup ayrı bir vekaletnamesinin ibraz edilmediği, kararın ise adı geçen davacı yönünden vekalet görevi sona eren vekile tebliğ edildiği anlaşıldığından; davacı vekilinden, davacı ...’a ait vekaletnamenin temin edilmesi, temin edilemediği takdirde mahkeme kararının adı geçen davacı asile tebliğ edilerek temyiz süresinin dolması beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18694, Karar No: 2014/18135, Tarih: 03.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/18694 E.  ,  2014/18135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 05.09.2014 gün ve 2014/16890/57320 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16.09.2014 gün ve KYB. 2014/313431 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1 ve 62. maddeleri gereğince 3.000 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Kuşadası 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/01/2014 tarihli ve 2013/214 esas, 2014/21 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, sanığın kaçak elektrik kullandığının tespiti üzerine elektrik dağıtım ve satış yetkisine sahip ... Elektrik Dağıtım A.Ş. yetkililerince sanığa ait sayacın mühürlendiği, kamu güvenine karşı işlenen suçlardan olan mühür bozma suçunun oluşabilmesi için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının gerekli olduğu, elektrik dağıtım ve satış yetkisinin özel hukuk kişilerine devrine ilişkin yasal düzenlemelerde özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine dair hüküm bulunmadığı gibi kamusal faaliyetin özel hukuk kişileri eliyle ihale yoluyla yürütülmesinin bahse konu görevlileri kamu görevlisi haline getirmeyeceği, bu itibarla mühür bozma suçunun hukuka aykırılık unsuru gerçekleşmediği cihetle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 07.09.2005 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin, mühürleme tarihi itibariyle henüz özelleştirilmediği anlaşılmakla, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görülmediğinden REDDİNE, ancak TCK'nun 203. maddesi, esasta bir şeyin saklanmasını veya varlığının olduğu gibi muhafazasını sağlamak üzere, kanunun veya yetkili makamların emrine uyularak konulmuş mührün kaldırılmasını cezalandırmaktadır. Burada mühürleme işleminin amacı Devlet yönetiminin bir şeyi koruma altına alma ve başkalarının tasarrufunu önleme iradesinin konulan mühürle açıklanması olup, bu iradeyi etkisiz duruma getirerek onu ihlal eden herhangi bir eylem gerçekleştiği takdirde suç işlenmiş olacaktır. Bu nedenle, yasaya uygun biçimde konulan bir mührün varlığı, mühür bozma suçunun ön koşuludur. 18.03.2013 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağında; 'monofaze mekanik sayacın TC Sanayi Bakanlık Mühürleri her ikisi de kopuk sayaca müdahale edilerek endeks geri alınmış' denmesi ve elektrik dağıtım şirketi tarafından sanığın kaçak elektrik kullanımının engellenmesine yönelik bir mühürleme ve bunun sonucunda gerçekleşen mühür bozulması iddiasında bulunulmaması karşısında, somut olayda mühür bozma suçunun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yasal olmayan gerekçe ile mahkumiyetine karar verildiği görülmekle, belirtilen konuda kanun yararına bozma yoluna gidilip gidilmeyeceği hususunda gereğinin takdir ve ifası için dosyanın Adalet Bakanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26134, Karar No: 2019/23423, Tarih: 16.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26134 E.  ,  2019/23423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar ... ile ... Tic. A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 16.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12977, Karar No: 2025/4395, Tarih: 07.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/12977 E.  ,  2025/4395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1577 Esas, 2024/1735 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmiş ise de kısıtlı adayının yaşadığı belirtilen yerlerde kolluk araştırması yapılmadığı ve kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yerinin tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan ve kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresi tespit edildikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3617, Karar No: 2019/2297, Tarih: 26.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3617 E.  ,  2019/2297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 13. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 09/02/2017 tarih ve 2015/1415 E. - 2017/110 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen 16/06/2017 tarih ve 2017/615-2017/619 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından duruşmalı olarak istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 26.03.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin mallarını kara yolu ile 107 araç ile ...'dan ...'a, 21 araç ile ...'ten ...'a, 26 araç ile ...'ten ...'a taşıdığını,...'a yapılan taşımalarda bölgede sürekli çatışmalar yaşandığı için taşıma işi yapan Türk firmalarının taşıdıkları malları belirli bir bölgeye kadar getirebildiğini ve sonrasında Arap taşıma firmaları ile anlaşmaya vararak, kalan mesafe için malları...'lı kişi ya da şirketler eliyle taşıttığını, bu durumda da taşıma ücretlerinde sürekli fiyat artışlarına neden olduğunu, müvekkili şirketin davalı için yapılan taşıma işinde fiili taşımayı gerçekleştirmesi için MSV Uluslararası Taşımacılık Ltd. Şti. ile çalıştığını, taşıma işlerine başlandığında araç başına taşıma fiyatının MSV firması tarafından ...-... için 2.600 USD iken 3.550 USD'ye, ...-... için 3.300 USD iken 4.200 USD'ye, ...-... için 3.300 USD iken 4.000 USD'ye çıkarıldığını, bölgede savaş koşulları olduğu için müvekkilinin davalı şirket ile anlaştığı birim fiyatlarından taşımayı gerçekleştirmenin mümkün olmadığını davalı şirkete bildirdiğini, 30.10.2015 tarihinde yapılan toplantıda, davalı şirketin işe devam edilmesini, artan taşıma fıyatlarını kabul edeceklerini beyan ettiğini, bu nedenle müvekkili şirketin MSV firmasına işe devam etmesini, istedikleri ücretlerin ödeneceğini bildirdiğini, davalı şirketin toplam 154 araçlık sevkiyatının başarı ile tamamlandığını, bu doğrultuda fiili taşıyıcı MSV firmasından 154 araca ilişkin toplam 516.500,00 USD bedelli faturalar kesilerek müvekkili şirkete gönderildiğini, müvekkili şirketin de davalı şirkete maliyet miktarının üzerine kârını da ekleyerek fatura keseceğini bildirdiğini, ancak davalı şirketin müvekkili şirkete iş tamamlandıktan sonra bu şekilde fatura kesilmesinin kabul edilmeyeceğini, 2 ayrı fatura kesilmesini, birinci faturanın taşıma işlemi başlamadan belirtilen birim fiyatlar üzerinden düzenlenmesini, ikinci faturanın da bunun üzerinde yer alan miktar için açıklamalı şekilde navlun fark faturası kesilmesini, ödemelerin ancak böyle yapılacağını söylendiğini, bunun üzerine müvekkili şirket alacağının miktarının ve kendisinin fiili taşıyıcıya yapacağı ödemenin çok büyük olması nedeniyle, zor durumda kalmamak için davalının istediği gibi 2 ayrı fatura düzenlendiğini, davalı şirketin birinci faturayı geciktirmek sureti ile de olsa ödediğini, ancak ikinci fatura ile ilgili hiçbir ödeme yapmadığını, gönderilen faturayı da iade ettiğini, müvekkilinin davalının mallarını ...'a taşımak için fiili taşıyıcıya ödediği rakamın 516.500,00 USD iken davalı şirketin müvekkile ödediği miktarın 467.950,00 USD olduğunu, davalı şirketin maliyet rakamlarında yer alan artış nedeniyle müvekkilinin kârı ile birlikte ödemesi gereken 83.925,00 USD daha bulunduğunu ileri sürerek, 83.925,00 USD'nin faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacı ile arasındaki sözleşmede belirtilen tutarlara uygun olarak tüm borcunu ödediğini, dava konusu taşıma işine ilişkin olarak taraflar arasında e-posta yoluyla 14.10.2014 tarihinde sözleşme yapıldığını, ekli sözleşmede ücretlerin ... - ... 2.825,00 USD/TIR, ... - El Mussaib 3.025,00 USD/TIR, ... - ... 3.525,00 USD/TIR, ... -... 3.525,00 USD/TIR olarak kararlaştırıldığını, dava konusu tüm nakliye işlerinin bu sözleşme kapsamında tamamlanarak davacı şirket tarafından 28.11.2014 tarihli, 467.950 USD bedelli fatura düzenlendiğini, bizzat davacı tarafından düzenlenen faturadaki birim fiyatların sözleşme birim fiyatlarını teyit ettiğini, bunun dışında herhangi bir ücretin kararlaştırılmadığını, müvekkili şirketin nakliye işi için yalnızca davacı şirket ile anlaştığını, davacının üçüncü kişiler ile yaptığı anlaşma ve ödemelerin müvekkili şirketi borç altına sokmayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında 14.10.2014 tarihinde davalıya ait malların davacı tarafından ...'dan ...'a 2.825,00 USD/TIR, ...'dan El Mussaib'a 3.025,00 USD/TIR, ...'ten ...'a 3.525,00 USD/TIR, ...'ten ...'a 3.525,00 USD/TIR'a taşınması hususunda anlaşıldığı ve buna göre yapılan taşıma sonucunda hesaplanan bedelin ödendiği, ancak...'ın siyasi ortamındaki olumsuz gelişmelerden dolayı taşıma riskinin artması nedeniyle taşıma ücretlerindeki artışın fiyata yansıtılması yönünde davacı şirketin basiretli bir tacir gibi hareket ederek taraflar arasında yeni bir anlaşma yapıldığını, fiyatların revize edildiğini miktar itibariyle yazılı olarak ispatlaması gerekirken ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesinin, davacı taşıyanın 09.10.2014 tarihli e-posta yoluyla gönderdiği teklifinin, davalı taşıtan tarafından 14.10.2014 tarihinde aynı yolla kabulü suretiyle kurulduğu, bu tarihten önce tarafların birbirlerine teklif vermelerinin ve yazışmalar yapmalarının ticari hayatın bir gereği olup, 11.09.2014 ve 03.10.2014 tarihli yazışmaların, dava konusu taşıma sözleşmesinin şartlarında bir değişiklik yapmasının mümkün bulunmadığı, yine Kuzey...'taki durumun savaş hali, mücbir sebep veya beklenmeyen hal olarak değerlendirilmeyeceği, davacı taşıyanın basiretli bir tacirin göstermesi gerekli özeni

göstererek, iç karışıklıklar, saldırı vb. tehlikelerin sıkça baş gösterdiği ülkelerde, bu türden tehlikelerle ilgili kesin önlemler almalarının zorunlu olduğu gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

göstererek, iç karışıklıklar, saldırı vb. tehlikelerin sıkça baş gösterdiği ülkelerde, bu türden tehlikelerle ilgili kesin önlemler almalarının zorunlu olduğu gerekçesiyle, davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 26/03/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25725, Karar No: 2012/14571, Tarih: 09.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/25725 E.  ,  2012/14571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazlarının reddine ancak,

Tanık ... beyanı, sanık savunmaları ve müşteki anlatımlarına göre müştekinin, sanığı aynı ... olaydan önce sokakta bira içmesini eleştirerek kendisine tokat atmasının yarattığı tahrikin etkisi ile müştekiyi kasten yaraladığının anlaşılması karşısında sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16923, Karar No: 2016/8366, Tarih: 17.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/16923 E.  ,  2016/8366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede içeriği ve hazırlık aşamasında dinlenen müştekinin beyanına göre, sanığın, müştekinin işlettiği markete girerek birkaç konserve balık ve yaprak sarması alıp pantolonun içerisine sakladığı ve dışarı çıkmak üzereyken müştekinin onu durdurması ve işyeri deposuna götürerek malzemeleri geri vermesini istemesi üzerine montunun cebinden çıkardığı bıçağı müştekiye doğrultarak ''benim hayatım karardı, senin de hayatını karartacağım'' şeklinde sözler söylediğini beyan etmesi karşısında, sübutu halinde sanığın eyleminin, bir bütün halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışma ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan başka yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nin 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 17.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6541, Karar No: 2012/12950, Tarih: 21.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/6541 E.  ,  2012/12950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili müvekkil şirketin JFK Hastanesi'nin sahibi olduğunu, şirketin SGK ile ... hizmeti satın alma sözleşmesi imzaladığını, ancak ... tarafından şirkete 07/02/2011 tarihli yazı gönderildiğini, yazı da şirketin Ercan Akcat, Sedat Yılmaz ve ... Ayaz isimli hastalara ait bazı işlemlerin bir kez yapılmasına rağmen iki kez faturalandığını, ayrıca davalının hastanenin her fatura döneminde %30'un üzerinde ilave ücret aldığı gerekçesiyle aralarındaki sözleşmenin bazı maddelerini ihlal ettiği gerekçesiyle, 250.000,00 TL cezai şart uyguladığını, davalı kurumun bazı hastaların operasyonlarının hastanede kayıtlı olmayan hekimler tarafından yapıldığını ve hastanede kayıtlı doktorlar üzerinden kayıt ettirildiğini iddia ederek şirketten 40.000 TL cezai şart ve faiz olarak 12.137,63 TL ödemesini ve bu ödemenin alacaklarından mahsup edileceğini bildiren yazı gönderdiğini, davalı kurumun hak sahiplerinin tedavilerinde kullanılan medikal malzemenin bedelinin Medula sistemine KDVsiz girilmesi gerektiği halde bazı hastaların tedavisinde kullanılan medical malzemelerin KDV'li olarak sisteme girildiğini belirterek şirketten anılan hastalar için fazla ödenen 67.559,10 TL yi müvekkil şirketin alacaklarından mahsup edeceğini belirterek, davalı kurum ile şirket 2012/6541-12950

arasında imzalanan sözleşme gereğince talep edilen 141.145,80 TL ödeme borcunun olmadığının tespit edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı; görev ve yetki itirazında bulunmuş, davanın esas yönünden de reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, mahkemenin yetkisizliğine dosyanın karar kesinleştikten sonra istek halinde yetkili ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşme 15.06.2007 tarihli olup, HMK.nun 6.maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde ise sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Tarafların sözleşmede yetkili mahkemeyi kararlaştırmış olmaları, HUMK.nun 6. maddesi uyarınca genel yetkili olan ve 10.maddedeki kural gereğince özel yetkili bulunan mahkemelerin yetkilerini kaldırmaz. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı)

Açıklanan yasa hükümleri doğrultusunda somut olaya bakıldığında; taraflar arasında protokol hükümlerine uygun olarak ... hizmeti verme sözleşmesi düzenlendiği uyuşmazlık konusu değildir. Sözleşme, davacı şirketin yerleşim yeri olan ... ili Bahçelievler ilçesinde imzalanmış olup sözleşmenin ifa yeri de burasıdır. Bu durumda HUMK’nun 10.maddesi uyarınca mukavelenin icra olunacağı Gaziosmanpaşa mahkemesinde dava açılabilir. Öyle olunca mahkemece işin esası incelenerek sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile Davacı tarafından temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 21,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 21.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.