muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1950, Karar No: 2023/4238, Tarih: 23.10.2023

IV. GEREKÇE

1. Sanıklar hakkında kurulan hükme yönelik katılanın temyizinin incelenmesinde, sanıkların üzerine atılı suçu işlediğine dair, savunmalarının aksine, şüpheden uzak, mahkumiyete yeter derecede kesin delil mevcut olmadığı anlaşıldığından, mahkemece sanıkların beraatine dair hüküm tesisinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sarayköy Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.01.2016 tarihli ve 2015/408 Esas, 2016/29 Karar sayılı kararında katılan tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14982, Karar No: 2015/4986, Tarih: 04.12.2015

**(Kapatılan)20. Ceza Dairesi         2015/14982 E.  ,  2015/4986 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ANTALYA 3. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Hükmün sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmesinden sonra, sanık ...'in 17.04.2015 tarihli dilekçesiyle temyiz isteğinden vazgeçtiği; daha sonra 14.05.2015 tarihli dilekçesiyle hükmü temyiz etmek istemiş ise de temyiz süresi geçtikten sonra vazgeçmeden dönmenin hukuki bir değeri bulunmadığından, 17.04.2015 tarihli temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA, 04.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1871, Karar No: 2014/13132, Tarih: 11.06.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/1871 E.  ,  2014/13132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Mersin 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 31/10/2013

Numarası : 2012/230-2013/355

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı işyerinde tanker şoförü olarak çalıştığını, iş akdini emeklilik nedeniyle haklı nedenle feshettiğini, ayılık net 900 TL artı sefer pirimi aldığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını, asgari ücretle çalıştığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Uluslararası alanda çalışan tır şoförlerinin ücretleri genelde asgari ücret ve sefere bağlı prim esasına göre belirlenmektedir. Bazı işveren uygulamalarında ise garanti ücret olarak adlandırılan asgari ücret ödenmeyip, sadece sefere bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu ihtimalde de tır şoförünün ücreti salt sefer primlerinden oluşur.

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir.

Uluslararası taşımacılık işinde çalışan tır şoförünün aylık ücretinin tartışmalı olması durumunda, tarafların ikame ettikleri delillerle kesin bir sonuca ulaşılamaması halinde ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşları ile gerektiğinde sendikalardan ücret araştırması yapılmalıdır. İşçinin çalıştığı süre içinde taşıma işini gerçekleştirdiği ülkeler belirtilerek sefer başına ne kadar ücret alabileceği belirlenmeli ve dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

Sefer primi hesabı yönünden işçinin aylık veya yıllık sefer sayılarının tartışmalı olması ve bu konunun diğer delillerle kesin olarak kanıtlanamaması durumunda işçinin yurda giriş ve çıkış kayıtları emniyet birimlerinden getirtilmeli ve buna göre değerlendirme yapılmalıdır.

Yurt dışı sefer primi, ücretin eki olmayıp ücret niteliğinde olmakla tazminata esas ücrette doğrudan dikkate alınır. Ücretin asgari (garanti) ücret ve sefer primi toplamından oluşması durumunda, işçinin ayda kaç sefer yaptığı belirlenerek aylık sefer primi ile asgari ücretin toplamı üzerinden tazminata esas ücret tespit olunur. Yurt dışına çıkış periyodunun değişkenlik göstermesi ve gidilen ülkeye göre sefer priminin değişmesi halinde, işçinin bir yılda yapmış olduğu seferlere göre aldığı prim tutarları toplamının bir güne bölünmesi suretiyle günlük tazminata esas ücret belirlenir.

Somut olayda, davacı iş akdini emeklilik nedeniyle feshettiği 19.07.2012 tarihinde bürüt asgari ücret, 940,50 TL ‘ dır, buna aylık 600,00 TL net sefer priminin bürüt oranı 838,10 TL’lik kısmı eklendiğinde davacının ücreti bürüt 1778,10 TL olarak kabul edilmesi gerekirken, mahkemece bilirkişi raporuna itibarla bürüt 1.187.31 TL (ücret) + bürüt 838,10(sefer pirimi)= bürüt 2,025,41 TL ücret aldığının kabulüyle yapılan hesaplamaya itibar ederek davacının aldığı ücreti belirlenmesi isabetsizdir.

3- Davacı tarafından dosya ya sulunmuş takograf kayıtlarına ve akaryakıt sevk teslim fişleri göre davacının fazla çalışma alacağının bulunup bulanmadığı, davacının aldığı pirim de hesaba katılmak suretiyle bir değerlendirmeye tabi tutularak, hüküm kurulması gerekirken, mahkemece davacının esnek çalışma şartlarına sahip olduğu gerekçesiyle fazla mesai alacağının reddine karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi ayrı bir bozma nedenidir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde taraflara 11/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8872, Karar No: 2022/15069, Tarih: 14.06.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/8872 E.  ,  2022/15069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteminin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat kararının temyizinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararının temyizinde; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

Katılanın sanığa yönelik bir eylemi olmadan, sanığın kıskançlık duygusu ile katılana hakaret içeren mesaj atması şeklindeki eyleminde, katılanın sanığın kocası ile ... yapmasının haksız fiil sayılamayacağı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle, TCK'nın 129/1. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13093, Karar No: 2015/5643, Tarih: 09.09.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/13093 E.  ,  2015/5643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde (15-18) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun, tespit edilemeyen zaman dilimi içinde kapısını ve camını kırmak suretiyle girdiği mağdurun işyerinden muhtelif miktarda sigara ve gıda maddesi alması şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 31/3. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 22.04.2006 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5230, Karar No: 2023/9893, Tarih: 30.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5230 E.  ,  2023/9893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/18 Esas, 2023/31 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinin 24.03.2022 Tarihli ve 2021/391 Esas, 2022/658 Karar

Sayılı Kararı

Taşınmazın aynına ilişkin davalarda kesin yetki kuralı gereğince taşınmazın bulunduğu yer mahkemelerinin yetkili olduğu, tapu kayıtlarına göre taşınmazın Mudurnu ilçesinde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Mudurnu Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) 17.01.2023 Tarihli ve 2023/18 Esas, 2023/31 Karar Sayılı Kararı

Eldeki dosyanın taşınmaz aynına ilişkin olmadığı, bu sebeple kesin yetkinin de söz konusu olmayacağı, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasındaki düzenlemede tüketici davalarının tüketicinin yerleşim yerinin bağlı bulunduğu mahkemelerde de açılabileceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, devremülk sözleşmenin iptali, sözleşme karşılığında ödenen bedellerin hakkaniyet ve denkleştirici adalet ilkesi gereği güncel değeri hesaplanarak faizi ile birlikte iadesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6502 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlığın taraflar arasındaki devremülk sözleşmenin iptali, sözleşme karşılığında ödenen bedellerin hakkaniyet ve denkleştirici adalet ilkesi gereği güncel değeri hesaplanarak faizi ile birlikte iadesi istemine ilişkin olup, dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olmadığı anlaşılmaktadır.

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlığın taraflar arasındaki devremülk sözleşmenin iptali, sözleşme karşılığında ödenen bedellerin hakkaniyet ve denkleştirici adalet ilkesi gereği güncel değeri hesaplanarak faizi ile birlikte iadesi istemine ilişkin olup, dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olmadığı anlaşılmaktadır.

2. Sözleşmenin iptali ve verilenlerin iadesi istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Bu yetki kuralı kesin olmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

3. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

4. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

5. Somut olayda, yerleşim yeri Maltepe/İstanbul olan davacının davayı, yetkisiz İstanbul 13. Tüketici Mahkemesinde açtığı ancak davalının yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı ve kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun bir yetki itirazı olmadığı durumlarda davanın ilk açıldığı mahkeme yetkili hale geleceğinden bu durumda uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22741, Karar No: 2016/1026, Tarih: 28.01.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/22741 E.  ,  2016/1026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava,...rejimine tabi olunan, 18 yaşının ikmal edildiği 16.07.1988 tarihinin Türkiye’de sigorta başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyarak, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dairemizce, 26.12.2014 tarih 2014/25823 E., 2014/22410K. sayılı kararla, davacının .... sigorta kurumuna ait sigorta hesabında1988 yılındaki bildirimin, Türkiye Cumhuriyeti ile ....arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin, konuya ilişkin 30’uncu maddesinin l’inci bent hükmü kapsamında, malûllük, yaşlılık ve ölüm Sigortalarından... Rejimine giriş niteliğinde bir sigortalılık süresi olup olmadığı yönünden araştırılması ve... Rejimine giriş tarihi açıkça belirlenmesi yönünde hükmün bozuldu, mahkemece, bozma ilamına uyulmasına rağmen, davacının ... sigortalılık hesabına ilişkin belgenin tercümesi ve davacı tarafça sunulan ücret bordrosuna istinaden davanın kabulüne karar verilerek, bozma gereğinin yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının ....sigorta kurumuna ait sigorta hesabında, davaya konu yapılan giriş tarihi olarak öngörülen 16.07.1988 tarihini 1988 yılına ilişkin dönemde “ activite regime general) bildirimi belirtilmesine rağmen ...dönemlerinde “0” dönem belirtilmesi karşısında; anılan sigorta hesabındaki kayıtlı sürelerin, yukarıda bahsedilen Uluslararası Ek Sözleşme hükmü kapsamında, uzun vadeli sigorta kollarından olan malûllük, yaşlılık ve ölüm Sigortalarından... Rejimine giriş niteliğinde bir sigortalılık süresi olup olmadığı, uzun vadeli sigorta kollarından olan malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi nitelikte bir sigortalılık süresi olması halinde; Türkiye Cumhuriyeti ile ... Sözleşmesinin 30/1. maddesi kapsamında ....Rejimine giriş tarihi tereddüde neden olmayacak şekilde ve açıkça ... sigorta merciinden sorularak, belirlenmeli, 1988 yılındaki anılan bildirimin,

uzun vadeli sigorta kollarından olan malûllük, yaşlılık ve ölüm Sigortalarından ... Rejimine giriş niteliğinde bir sigortalılık süresi olmaması halinde ise; Türkiye Cumhuriyeti ile ... Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin sigorta başlangıcına dair yukarıdaki sözleşme hükmünün uygulanmasını gerektirecek nitelikteki ... Rejimine ilk giriş tarihi belirlenmeli ve bu çerçevede yeniden değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlan kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlan kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 28.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10186, Karar No: 2022/8994, Tarih: 17.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/10186 E.  ,  2022/8994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yüksekova 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı, davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davalı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararı süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle vekil edenin Hakkari İli .... İlçesi .... Mahallesi ... Sokak 14 numaralı taşınmazında bulunan 2,3,4 numaralı dairelerine .... poliçe numaraları ile davalı şirkete sigortalattığını, 13/03/2016 tarihinde Yüksekova İlçesinde sokağa çıkma yasağı ilan edildiğini, söz konusu yasağın 01/06/2016 tarihinde kaldırıldığını, terör olayları neticesinde müvekkiline ait yapı ve yapı içerisindeki ev eşyalarının tümüyle kullanılamaz hale geldiğini, yapılan sigorta sözleşmesini geçerli olduğunu, süresi içerisinde cayma hakkının kullanılmadığını, sigorta şirketinin basiretli bir iş adamı gibi hareket etmesi gerekeceğini beyanla 720.000,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 03/06/2016 tarihinde işleyecek temerrüt faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili görevli mahkemenin ticaret mahkemesi olduğunu, davacının tüketici sıfatına haiz olmadığını, poliçelerin mebdeinden iptal edildiğini, mezkur poliçeye istinaden alınmış prim bulunmadığını, poliçe akdedileceği esnada taşınmazın bulunduğu bölgede terör olaylarının yaşandığın, sokağa çıkma yasağı ilan edileceğinin davacı tarafından bilinmekte iken rizikonun bilinmezliği ilkesine aykırı olacak şekilde poliçelerin akdedilmek istendiğini, bu hususun iyi niyet ve dürüstlük kuralına da aykırı olduğunu, rizikonun objektif anlamda gerçekleşip gerçekleşmeyeceği bilinmeyen olay olduğunu, rizikonun gerçekleşeceği bilinmesine rağmen sözleşme yapılmasının kanuna karşı hile teşkil ettiğini, acentenin sorumluluğunun doğduğunu, davaya ilişkin konutlar için yıkım kararı verilmesi nedeni ile davacının tazmin başvurusu olup olmadığının sorulmasını talep ettiklerini, kamulaştırma kararı olup olmadığının araştırılması gerektiğini, tazminat talep edilebileceği düşünülse bile %5 muafiyet tenzili sonrası bakiyesinin ödenebileceğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. İlk Derece Mahkemesince iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve toplanan tüm delillere göre davanın kısmen kabulüne 19707723-19708117-19708495 numaralı poliçeler kapsamında 470.250,00 TL bina hasarı sigorta alacağının dava tarihi olan 29/03/2017 tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta poliçe limitleri dahilinde kalmak kaydı ile davalı ... şirketinden alınarak davacıya verilmesine, Eşya sigortası talebi yönünden ve fazlaya ilişkin talepler yönünden reddine, karar verilmiş, verilen karara karşı davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur. Bölge Adliye Mahkemesince İlk Derece Mahkemesi kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğundan, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 353. maddesinin 1. fıkrası b bendinin 1 numaralı alt bendi gereğince; davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davalı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı; HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 24.092,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 17/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8109, Karar No: 2015/18075, Tarih: 12.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/8109 E.  ,  2015/18075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk İş Mahkemesi

K A R A R

Av. ...'nın davacı ... adına işlem yapmasına rağmen, adına davacı ... tarafından verilmiş vekaletnameye dosya kapsamında rastlanılmadığından, vekaletname eksikliğinin giderilmesi, şayet vekaletname ibraz edemez ise, kararın adı geçen davacıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.