muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/10573, Karar No: 2018/19913, Tarih: 24.09.2018

1-Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence gerçekleştirilen Feshin geçersizliğine ve davacının alt işveren ... sağlık ürünleri Tic. Paz. San. Ltd. Şti. işe iadesine,

3-Davacının süresinde başvurması halinde işverence işe başlatılmadığı takdirde ödenmesi gereken tazminat miktarının davacının kıdemi dikkate alınarak takdiren 5 aylık brüt ücreti tutarı olarak belirlenmesine,

4-Kararın kesinleşmesinden itibaren davacının yasal süresi içerisinde müracaatı halinde 4 ayı geçmemek üzere ücret ve diğer haklarının davacıya verilmesi gerektiğinin belirlenmesine, işe başlatmama tazminatı ile boşta geçen süre ücretinden alt işveren ile birlikte asıl işverenin müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunun tespitine,

5-Davalı ... Bakanlığının harçtan muaf olması nedeniyle alınması gereken 35,90 TL harcın davalı ... Ürünleri Tic. Paz. San. Ltd. Şti'nden tahsiliyle hazineye gelir kaydına,

6-Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 2.180,00 TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

7-Adli yardımdan karşılanan 20,00 TL tebliğ ücret, 27,00 TL müzekkere masrafı olmak üzere toplam 47,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiliyle hazineye gelir kaydına,

8-Davacı tarafça karşılanan 44,00 TL tebliğ ücreti yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

9-Davalı ... Ürünleri Tic. Paz. San. Ltd. Şti'nin yapmış olduğu yargılama giderinin kendi üzerinde bırakılmasına,

10-Hukuk Muhakemeleri Kanunu 333. maddesi gereğince kullanılmayan gider avansının karar kesinleştiğinde ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak 24/09/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/29056, Karar No: 2011/10389, Tarih: 24.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/29056 E.  ,  2011/10389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 09.06.2009 tarih ve 2005/788 E., 2009/306 K. sayılı ilamında alacağın reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Borçlunun takipte istenilen faize karşı şikayeti üzerine mahkemece bilirkişi incelemesi yoluna gidilmiştir. Bilirkişi tarafından yapılan hesaplamada ise, yasal faiz oranlarının dikkate alındığı ve sözü edilen bu rapor doğrultusunda şikayetin sonuçlandırıldığı görülmektedir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK'nun 08/10/1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar). Kaldı ki, HGK'nun 03/03/2010 tarih, 2010/12-124 Esas sayılı kararı ile de yasal faiz ile reeskont faizinin aynı anlamı taşımayacağı, reeskont faizinin yasal faizden farklı olup, Merkez Bankasınca belirlenmekte olan değişen reeskont faiz oranları üzerinden faiz hesabının yapılması gerektiği karar altına alınmıştır. Takip dayanağı ilamda da açıkça reeskont faiz oranlarının uygulanmasına karar verilmiş olup, bu oranların uygulanması gerekir.

O halde, mahkemece, yukarıda açıklanan ilkelere uygun olarak, T.C.Merkez Bankası'nın reeskont faiz oranlarına göre gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Kabule göre de;  borçlunun asıl alacağın belli bir kısmından sorumlu olduğu halde, bilirkişi tarafından hesaplama yapılırken asıl alacağın tümü üzerinden hesaplama yapılmış olup, mahkemece hatalı bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 24/05/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21878, Karar No: 2012/4697, Tarih: 27.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/21878 E.  ,  2012/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada, yoksulluk nafakasının geçen zaman içerisinde ihtiyaçları karşılamadığı yetersiz kaldığı ileri sürülerek aylık 200 TL'den 350 TL'ye yükseltilmesi talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece, önceki nafakanın takdir edildiği tarihte davalının aylık 750 TL, şimdi ise 900 TL gelirinin bulunduğunu, 2013 yılına kadar kredi ödemesinin bulunduğu ve bu nedenle de gelirinde azalma olduğunu, davacı kadının evlere temizliğe gittiğini, buradan gelir elde ettiğini nafaka artırım şartının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.TMK'nun 176/4.maddesinde; “tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir” hükmü getirilmiştir.Tarafların sosyal ve ekonomik durum araştırmasında; davacı kadının iş bulduğu zaman binalara temizlik işine gittiği, düzenli bir gelirinin bulunmadığı, davalının ise aylık 900 TL emekli maaşının bulunduğu anlaşılmıştır.Somut olayda, önceki nafakanın takdir edildiği 25/02/2008 tarihinden eldeki davanın açıldığı tarihi olan 07/01/2011 tarihine kadar yaklaşık üç yıl süre geçmiş olup, bu süre içerisinde davacı kadının ihtiyaçları artmış, davalının gelirinde artış olmuş, paranında en azından enflasyon oranında değer kaybına uğramış olduğu sabittir. Davacı kadının düzenli bir geliri yoktur. Davalının kredi ödemesi nafaka artırımına mani değildir. Açıklanan nedenlerle nafakanın en azından aradan geçen zaman içerisindeki TÜİK'in yayınladığı ÜFE endeksi oranında arttırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2362, Karar No: 2018/5887, Tarih: 24.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2362 E.  ,  2018/5887 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar .......vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, 16/05/2012 tarihli dava dilekçesinde; sınırlarını bildirdiği ......mahallesinde bulunan 16600 m2 yüzölçümlü tarla olarak kullanılan tespit dışı taşınmazın müvekkillerinin babasına ait iken ölümü ile müvekkillerine kaldığını, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğunu belirterek müvekkilleri adına tescili istemiyle dava açmıştır.

... vekili, 21.10.2013 tarihli dilekçesi ile; dava konusu taşınmazın müvekkilinin muris babalarından kaldığını bu nedenle miras payı oranında taşınmazın müvekkili adına tapuya kayıt ve tescili talebiyle davaya müdahil olmuştur.

Hazine vekili; taşınmazların Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile; ........... mevkinde bulunan 30/11/2015 tarihli fen bilirkişi raporunda (C1), (C2), (C3) ve (C4) rumuzlu sırasıyla 2755 m2, 3110 m2, 632 m2, 4015 m2 olmak üzere toplam 10.498 m2 yüzölçümlü taşınmazın tarla vasfı ile davacılar ............, ..., ... ve asli müdahil ... adına eşit hisse ile tapuya kayıt ve tesciline, aynı raporda (A1) rumuzlu 1899 m2, (A2) rumuzlu 1538 m2, (B1) rumuzlu 4017 m2, (B2) rumuzlu 627 m2 yüzölçümlü taşınmazların orman vasfı ile Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar ..........vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, TMK'nın 713. maddesi uyarınca açılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 20.04.1990 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması, 1954 yılında yapılıp kesinleşen arazi kadastrosu vardır. Arazi kadastrosunun kesinleşme tarihi ile davanın açıldığı tarih arasında 20 yıllık süre geçmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Şöyle ki; hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli taşınmazın % 5-7 eğimli olduğu, kesinleşen orman tahdit haritası dışında kaldığı, eski tarihli memleket haritasında (A) ve (B) harfleri ile işaretlenen bölümlerinin ormanlık alanda, (C) harfi ile işaretlenen kesimlerinin açık alanda gözüktüğü, 1953 yılı hava fotoğrafının stereoskop aleti yapılan incelemesinde memleket haritasındaki görünümüne uyduğu, taşınmazların (C) harfi ile gösterilen kısımlarının orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiştir. aynı gün Dairemizin

.........

.........

2018/4470 Esas sırasında temyiz incelemesi yapılan yerel mahkemenin 2012/285 Esas sayılı dosyasındaki bilirkişi raporlarından dava konusu olan tescil harici taşınmazın eldeki dosyada dava konusu edilen taşınmazın kuzey komşusu olduğu, taşınmazın (A) ve (B) harfleri ile gösterilen kısımlarının orman vasfı ile Hazine adına (C) harfi ile gösterilen kısmının ise dosya davacısı .......... adına tesciline karar verildiği, bahsi geçen dosyada dava konusu taşınmaz hakkında düzenlenen orman bilirkişi raporu ile dava konusu taşınmaz yönünden düzenlenen orman bilirkişi raporlarının farklı olduğu bu farklılığın neden kaynaklandığının belirtilmediği ve raporlar arasında çelişki olduğu gibi mahkemece bahsi geçen dava dosyasının yargılama ve keşif sırasında nazara alınmadığı, çekişmeli taşınmaza komşu, tescil davası sonucunda kişiler adına tesciline karar verilen veya halen davası devam eden başkaca taşınmazlar bulunup bulunmadığı araştırılarak bunlara ilişkin dava dosyaları da getirtilerek değerlendirilmemiş, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde imar planı çalışmaları yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa ilk kez hangi tarihte yapılıp onaylandığı, imar revize çalışmaları yapılmışsa hangi tarihte yapıldığı araştırılmamış, yapılmışsa buna ilişkin evrak-ı müsbiteleri ve imar planı haritaları getirilmemiş, davacı gerçek kişi kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak dava açmış olduğuna göre, davaya konu taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olup olmadığı ve zilyetlik koşullarının davacı yararına gerçekleşip gerçekleşmediğinin de usûlünce araştırılmadığı görülmüştür. Bu cümleden olarak; taşınmaz bölümlerinin eğimi net olarak belirlenmemiş, ziraat bilirkişisi raporunda 3402 sayılı Kanunun 17. maddesi uyarınca da imar ihyanın ne zaman başlayıp bitirildiği hususu tespit edilmemiştir. Eksik incelemeye dayalı hüküm kurulamaz.

Bu nedenlerle; mahkemece, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde şehir imar planı çalışmaları yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa ilk kez hangi tarihte yapılıp onaylandığı, imar revize çalışmaları yapılmışsa hangi tarihte yapıldığı, yapılmışsa buna ilişkin evrak-ı müsbiteleri ve imar planı haritaları, dava konusu taşınmaza bitişik ya da yakın komşu parsellerin, kadastro tespit tutanak örnekleri ve bu parsellere uygulanan tapu ve vergi kayıtları ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileri, komşu, tescil davası sonucunda kişiler adına tesciline karar verilen veya halen davası devam eden taşınmazlar bulunup bulunmadığı araştırılarak bunlara ilişkin dava dosyaları, davaya konu taşınmazın bulunduğu yöreye ait en eski tarihli memleket haritaları ve dayanağı hava fotoğrafları ile dava tarihinden 15-20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan elde edilmiş memleket haritaları ile münhanili kadastro paftası, halihazır harita ve topoğrafik harita örneği eksiksiz olarak dosyada yer aldığı belirlendikten sonra, önceki bilirkişiler dışında serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir uzman orman yüksek mühendisi, ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, çekişmeli taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş olduğu, diğer fıkraları da 03.03.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırıldığından bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; eğim durumu belirlenmeli, çekişmeli taşınmazın üzerindeki bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı ile kapalılık oranı belirlenmeli; fen ve orman bilirkişileri tarafından çekişmeli ve komşu taşınmazların tümünün memleket haritasına göre konumu saptanmalı; memleket haritasında bu parsellerin tümünün bulunduğu yer belirlenerek, orijinal renkli memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra her iki harita çekişmeli taşınmazı ve komşularını da gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilerek çekişmeli ve komşu taşınmazların memleket haritasına göre konumu saptanıp; bu harita ile irtibatını duraksamaya yer vermeyecek biçimde gösteren, memleket haritasındaki renkleri ve işaretleri aynen içeren, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, orman ve fen bilirkişilerin onayını taşıyan çekişmeli taşınmazı ve komşu parselleri bir arada gösteren kroki düzenlettirilip, bilimsel verileri bulunan

......

......

yeterli rapor alınmalı, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurlar tek tek sayı olarak tarif edilmeli, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şekli detaylı olarak incelenmeli, çekişmeli taşınmazın dava tarihinden 15 - 20 yıl öncesine ait hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü belirlenmelidir.

Açıklanan yöntemlerle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, 3402 sayılı Kanunun 14 ve 17. maddeleri gereğince imar-ihya ve zilyetlik yoluyla taşınmaz edinme koşullarının araştırılması gerekeceğinden, ziraat bilirkişisi tarafından taşınmazın toprak örnekleri alınıp, bilimsel analizleri yapılarak kaç yıldır tarımda kullanıldığı konusunda rapor alınmalı, taşınmazın her bir bölümünün toprak yapısı ve üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi, dağılımı, tarım bitkileri yetiştirilip yetiştirilemeyeceği, hangi tür tarım bitkileri yetiştirilmesine uygun olduğu ayrıntılı açıklanmalı, taşınmazın eğimi münhaniler ve eğim ölçer aletler yardımıyla bilimsel yöntemler ile belirlenmeli, keşif sırasında hâkim gözetiminde, taşınmazın ayrı ayrı dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dava dosyası içine konulmalı; mahalli bilirkişiler, tesbit tutanağı bilirkişileri ve zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; taşınmazın kimler tarafından kullanıldığı, zilyetliğin ne zaman başladığı, kimden kime geçtiği kaç yıl, ne şekilde devam ettiği, taşınmaz üzerindeki ağaçların ne zamandan beri zeminde mevcut olduğu, kendiliğinden mi dikim yoluyla mı yetiştiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; taşınmazın komşu parseller ile birlikte değerlendirilmek suretiyle zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı, tesbit tarihine kadar gerçek kişiler yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, taşınmazın imar planı kapsamında kalıp kalmadığı konusunda fen bilirkişiden rapor alınıp, imar ve ihyanın tamamlandığı tarihten taşınmazın onaylanan imar planı kapsamına alındığı tarihe kadar yirmi yıllık kazanma süresinin hesaplanmalı, taşınmaza komşu tescil davaları ve taraflar hakkında usûlî kazanılmış hak durumu da gözetilmeli, toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmesi gerekmektir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılar ...........ile ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 24/09/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3745, Karar No: 2014/2400, Tarih: 26.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3745 E.  ,  2014/2400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2011/8964

MAHKEMESİ : Solhan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10.06.2010

NUMARASI : 2010/6 Esas, 2010/31 Karar

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığı olay öncesinde tanımayan ve sanığa iftira atmasını gerektirir bir neden ve husumeti bulunmayan mağdurenin aşamalardaki istikrarlı ve samimi beyanları, olayın ortaya çıkış şekli, sanığın kaçamaklı savunması ve tüm dosya kapsamına göre, suç tarihinde sayaç okuma görevlisi olan sanığın, evinde kardeşleriyle birlikte bulunan mağdurenin ikametine geldiği, dışarda bulunan sayacı kontrol ettikten sonra sayacın dönmediğini söyleyerek mağdureden evin lambalarını yakmasını istediği, daha sonra kendisinin de evin içine girdiği, bu sırada mağdurenin kalçasına dokunduğu, içeriye girdikten sonra oturma odasına girdiklerinde de aynı şekilde tekrar mağdurenin kalçasına dokunduğu, sonrasında tekrar lambaları kontrol ederek evden ayrıldığı, mağdurenin, babası olan müştekinin eve gelmesinden sonra sanığın eylemlerini anlattığı ve müştekinin de aynı gün kolluğa giderek sanıktan şikâyetçi olduğunun anlaşılması karşısında sanığın, mağdurenin kalçasına cinsel arzuları tatmin amacıyla dokunmak suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediği gözetilmeden atılı suçtan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4320, Karar No: 2014/375, Tarih: 09.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/4320 E.  ,  2014/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : TCK.nun 203/1, 62, 50/1-a, 52/1, 52/4. maddeleri uyarınca taksitlendirilen 3.000 TL APC

I- Mühür bozma suçundan verilen 17.10.2012 tarihli ikinci hükme yönelik olarak sanık ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanık hakkında mühür bozma suçundan verilen 18.05.2011 tarih 2011/233-349 E, K sayılı ilk mahkumiyet hükmünün sanık tarafından yasal sürede temyiz edildiği ancak aynı ilamda elektrik hırsızlığı suçundan kurulan hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2012 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2 maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine iade kapsamında bulunmayan mühür bozma suçundan yeniden kurulan hüküm hukuki değerden yoksun olup yok hükmünde olduğundan sanık ve Cumhuriyet savcısının 17.10.2012 gün 2012/646 Esas ve 2012/714 Karar sayılı hükme yönelik vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Mühür bozmak suçundan kurulan 18.15.2011 tarihli ilk hükme yönelik sanığın temyiz itirazalarının incelenmesinde;

1- Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere

devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece,