muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/35011, Karar No: 2015/36263, Tarih: 22.12.2015

6100 sayılı HMK.’un 114. Maddesinde davacının dava açmakta hukuki yararının bulunması, dava şartı olarak belirtilmiştir. Belirsiz alacak ve tespit davasında, kanun açıkça alacak miktarının veya değerinin belirlenememesi veya olanaksız olması halinde, davacının belirsiz alacak davası açmasında hukuki yararının varsayılacağını öngörmüştür. Kısaca dava açıldığında alacak belirli değil veya tartışmalı ise, belirsiz alacak ve tespit davası açılması için hukuki yarar vardır. Takip eden 115/2 maddedeki kurala göre ise “Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder”. Düzenleme gereğince, eksik olan bir dava şartı, belirli bir süre verilerek giderilebilecek ise, hakim tarafından eksikliğin giderilmesi için kesin süre verilmesi gerekir. Bu süre içinde dava şartı eksikliği tamamlanmaz ise dava, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedilmelidir. Dairemiz kararlılıkla hukuki yarar şartının tamamlanabilir dava şartı olduğunu kabul etmektedir. Bu nedenle belirsiz alacak davası veya kısmi dava açıldığında, dava konusu edilen alacak açık ve tam olarak belirli ise davacıya tam eda davası açması, tamamlanabilir hukuki yarar şartını yerine getirmesi için öncelikle süre verilmeli, süre sonunda yerine getirmediği takdirde davanın hukuki yarar şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmelidir.

Davacının, aynı davalıya karşı olan birbirinden bağımsız birden fazla talebini, aralarında bir derecelendirme ilişkisi yani aslîlik–ferîlik ilişkisi kurmadan aynı dava dilekçesinde ileri sürmesine davaların yığılması denir (HMK. Mad.110). Birden fazla istemin yer aldığı ve işçi-işveren uyuşmazlıklarında işçinin işçilik alacakları için açtığı davanın örnek teşkil ettiği bir dava türüdür. Davacı birçok talebini, tek bir dava dilekçesi ile talep etmektedir. Aslında kural olarak talep sayısınca dava mevcuttur. Davacı her bir talebi için dava dilekçesinde olguları (vakıaları) ayrı ayrı belirtilmek ve ispat yükü kendisinde ise ispat etmek zorundadır. Yapılan yargılamada her bir talep hakkında ayrı ayrı inceleme yapılır. Yargılama sonunda da her biri hakkında olumlu veya olumsuz karar verilir. İşte davaların yığılması halinde, davacının isteklerinin bir kısmi belirli bir kısmi belirsiz alacak davası konusu olabilir. Bu durumda talep edilen alacaklardan açıkça belirli olan ve tartışmalı olmayanlar için belirsiz alacak davası veya kısmi dava ile talepte bulunulamaz. Bu nedenle dava şartlarının da her talep açısından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekir. Bir talep için dava şartının yokluğu, dava şartı olan ve gerçekleşen talepler içinde davanın usulden reddini gerektirmez.

Dosya içeriğine göre, davacı işçinin davacı şirkete ait iş yerinde çalıştığı, işçinin aldığı ücretin miktarında ve hizmet süresinde uyuşmazlık olduğu, davacı işçinin iddiaya göre iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı olmayan sepele feshi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretleri ile asgari geçim indirimi işçilik alacaklarının tahsili için belirsiz alacak davası açtığı anlaşılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, alacakların hesaplanmasında zorunlu olan tüm unsurları (hizmet süresini, davacının aldığı son net ücretini ve ücrete giydirilmesi gereken ayni yardımları) miktar belirtmek suretiyle bildirmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verilmesi gerektiği halde davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddetmiştir. Bu şekilde tamamlanabilir dava şartı olan hukuki yarar şartının gerçekleşmediğinden söz edilemez. Bir başka ifadeyle, dava şartı noksanlığı yargılama sırasında anında giderilebilecek nitelikte ise davanın 6100 sayılı HMK'nun 115 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü, usulden reddi mümkün değildir.

Davanın başlangıçta belirsiz alacak davası olarak açıldığı da gözetilerek esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1555, Karar No: 2014/25734, Tarih: 05.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/1555 E.  ,  2014/25734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2013

NUMARASI : 2012/1017-2013/1138

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattır ve anılan Kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18317, Karar No: 2015/8910, Tarih: 16.06.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/18317 E.  ,  2015/8910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan araç satın aldığını, motorda gürültü, tekleme, beyaz duman çıkarma gibi sorunlar olduğunu, aracın garanti kapsamında onarıldığını, ancak şikayetlerin devam ettiğini, servisin yaptığı inceleme sonucu motorun 1.silindirinde yanmanın olmadığı ve biyel kolunun eğildiğinin tespit edildiğini belirterek aracın iade alınarak satış bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, aracın ayıplı olmadığını, aracın tabanında, yan taraflarında ve hava filtre kabında su izlerinin tespit edildiğini, kullanım hatası nedeniyle biyel kolunun eğilmiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, aracın ayıplı olup onarımın ekonomik olmayacağı, davacının sözleşmeden dönme ve bedel iadesi talebinin yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, aracın davalıya iadesi ile araç bedeli olan 30.546,90 TL nin davalıdan iade tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu araç üzerinde dava dışı ...lehine tesis edilen rehin bulunduğu ve eldeki davanın dain ve mürtehin konumundaki bankadan koşulsuz muvafakat alınmadan açıldığı anlaşılmakla, bu durumda mahkemece, davacı vekiline kesin süre verilerek sonucuna göre işlem yapılması gerekirken bu yönler gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2953, Karar No: 2014/11667, Tarih: 13.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/2953 E.  ,  2014/11667 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/243550

MAHKEMESİ : Cizre 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2012

NUMARASI : 2008/660 (E) ve 2012/600 (K)

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 25.04.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8397, Karar No: 2006/10115, Tarih: 29.09.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/8397 E.  ,  2006/10115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.06.2002 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.04.2004 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu 135 ada 208 parsel numaralı taşınmazın 1972 yılından bu yana zilyetliğinde olduğunu, taşınmaza bina yaptığını ve ağaç diktiğini, ayrıca nizalı yerin tapusunun da bulunduğunu, kadastro tespitinde kayma olması nedeniyle yerin davalı .... adına tespit edildiğini, malik ...'in, kendisi tarafından dava açılmasını önlemek amacıyla kötü niyetle taşınmazı tapuda oğlu davalı ...'e sattığını ileri sürerek temliken tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, aralarında kötü niyetli iktisap ve devrin söz konusu olmadığını, 210 parselin adlarına temliken tescili isteği ile açtıkları davanın reddi üzerine yargılama giderleri ve sulh anlaşması gereğince 210 parsel malikine ödenmesi gereken arsa bedelini Selahattin'in ödemesi nedeniyle ....'in 208 parsel tapusunu ...'e devrettiğini, davacı aleyhine men'i müdahale ve kal davası açtıklarını ve yargılamasının devamı sırasında 5.000.000.000.TL. arsa bedelinin kendilerine ödenmesi halinde tapuyu devredeceklerini davacıya bildirdiklerini, davacının bu isteği kabul etmeyerek aleyhlerine eldeki davayı açtığını, çapa dayalı davalarda iyiniyet iddiasının ileri sürülemeyeceğini belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalılar vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalılar vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Dava açılırken Medeni Kanunun 724.maddesine dayanılmıştır. Davacı iyi niyetle inşa ettiği binanın yer aldığı davalıya ait arsa bedelini ödemek koşuluyla arsada mülkiyet hakkının kendisine aktarılmasını istediğine göre temel uyuşmazlık arsaya ilişkin olarak düşünülmelidir. Diğer bir anlatımla arsa üzerine davacı tarafından yapılan binanın imalat ve masraflara katılma bakımından davalı yanla ilişkisi yoktur. Bu nedenle harca esas dava değerinde bina değerinin arsa değerine katılması düşünülemez. Mülkiyetin aktarılması istenilen davalıya 208 parsel numaralı taşınmazın arsa değeri 3.944.700.000.-lira olarak belirlendiğine göre yargı harcı ile davalıya yükletilecek ücreti vekaletin bu değer üzerinden hesaplanması gerekir. Mahkemece, arsa üzerindeki yapı değeri esas alınarak takdiri gerekenden daha fazla harç ve avukatlık ücreti belirlenerek bunun hüküm altına alınması doğru değildir. Bu yön bozma nedeni ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.nun 438/VII.maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1 numaralı bentte yazılı nedenlerle davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bent uyarınca mahkeme hükmünün 2 rakamı ile gösterilen bendinin birinci satırında yer alan "839.498.175 TL." rakamı hükümden çıkarılarak yerine "213.013.800 TL." rakamının, ikinci satırında yer alan "629.498.175 TL." rakamı hükümden çıkarılarak yerine "3.013.700 TL." rakamının yazılmasına, 4 rakamı ile gösterilen bendinin ikinci satırında yer alan "1.643.701.000 TL." rakamı hükümden çıkarılarak yerine "300.000.000 TL." rakamının yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ BU ŞEKLİ İLE ONANMASINA, 29.09.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24070, Karar No: 2013/1421, Tarih: 28.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/24070 E.  ,  2013/1421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile yapılan tellallık sözleşmesine konu hizmetin verilmesine rağmen sözleşmede kararlaştırılan ücretin ödenmediğini, bu bedelin tahsili için davalı hakkında icra takibi yaptıklarını davalının itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek; haksız itirazın iptali ile icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacı ile bir sözleşme yapmadığını sadece ... ile 22.03.2010 tarihli dairelerin teslimine ilişkin sözleşme yaptığını, davacının sunduğu sözleşmedeki imzanın kendisine ait olmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Tellallık sözleşmesine ilişkin olarak 818 sayılı Borçlar Kanunun 404. maddesinde "Gayrimenkul tellallığı, akdi, yazılı şekilde yapılmadıkça muteber olmaz." şeklinde yapılan düzenleme ile gayrimenkul tellallığı sözleşmesinin geçerliliğinin tarafların ortak iradesini yansıtacak şekilde yazılı olması şartına bağlanmıştır. Gayrimenkul sözleşmesinin yazılı yapılarak hukuken geçerlilik kazanabilmesi için .sözleşmenin hem yazılı yapılması hemde sözleşmeyi her iki tarafında birlikte imzalaması gerekir. Dava konusu sözleşmede alıcının imzası ve imza incelemesine konu bilirkişi raporu ile tespit edildiği üzere satıcının imzası bulunmasına rağmen,tellallık sözleşmenin tarafı olan davacının imzasının olmaması yukarıda açıklanan yasal düzenlemeye konu ilke doğrultusunda değerlendirildiğinde sadece davalı satıcı tarafından imzalanmak suretiyle gerçekleştirilen irade açıklaması mahiyetindedir. Satıcının bu irade açıklaması yasal düzenlemeye uygun olarak davacı tarafında benimsendiğini gösterir şekilde 2012/24070 2013/1421

sözleşme imzalanmadığı halde,taşınmazın satışından sonra komisyon ücretini tahsil edebilmek amacıyla dava konusu edilmiş olması,mevcut yasal düzenleme ve davacının gayrimenkul tellallığı işini meslek edinen bir kişi olduğu gözetilerek istisnai hallerde ve dar kapsamda uygulanması gereken MK 2. maddesindeki hakkın kötüye kullanılması yasağı kuralının uygulanmasını gerektirir nitelikte değildir. Bu nedenle davanın reddi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 21.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/606, Karar No: 2016/5755, Tarih: 12.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/606 E.  ,  2016/5755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.04.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., dava konusu taşınmazların geldisi olan 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı ... adına tespit edildiğini ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararı ve krokisinin sınırlarında kaldığını, anılan taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulamasıyla da dava konusu 4501 ada 7 ila 8 parsel sayılı taşınmazların arsa vasfıyla ... adına tescil edildiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalı, 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesi şartlarının oluştuğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın mera vasfında olması ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planı içerisinde kalmakta ise de yoğun yerleşim alanı içerisinde bulunmadığı ve üzerinde yapılaşma olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, tapu kaydının iptaliyle taşınmazın mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmişlerdir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile; “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek ... adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında ...ce dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. ...ce bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan ... adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin ...ce açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce ...ye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir (Ek fıkra: 03/06/2007-5685/1 md.). Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, ... adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra ... tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek ... adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, ...ce herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda ... adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce ...ye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında ... adına tescili gereken veya ... adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.