muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7608, Karar No: 2020/10966, Tarih: 04.11.2020

Ancak;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi gereğince aynı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanacağı gözetilmeden suça sürüklenen çocuklar hakkında danışmanlık tedbirine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün D bendinde yer alan “ suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında 5395 sayılı Ç.K.K.'nun 5/1-a bendine istinaden danışmanlık tedbiri uygulanmasına'” ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7634, Karar No: 2021/6812, Tarih: 04.10.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/7634 E.  ,  2021/6812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı mirasçıları ve talepte bulunan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, başlangıçta yatırılmayan aşağıda yazılı onama harcının ve temyiz başvuru harcının ...'ten alınmasına, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalı mirasçılarına yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. 04.10.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2019/7271, Karar No: 2019/9505, Tarih: 10.10.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/7271 E.  ,  2019/9505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesiyle Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Bursa 9. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/09/2019 gün ve 2019/167 E. 2019/209 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12309, Karar No: 2009/14858, Tarih: 15.10.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/12309 E.  ,  2009/14858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 137 ada 36 parsel sayılı 2243,07 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, ... ve fındık bahçsi ve ağaçlık cinsiyle ve Kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 3/5 payı ..., 1/5’er payı ise diğer davalılar adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, parselin orman sayılan yerlerden olduğunu, tesbitinin iptalini ve adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece davanın KABULÜNE, çekişmeli parselin tesbitinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilcine, bakiye harcın davalılardan alınmasına, davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından, sarf ettikleri yargılama giderlerinin davalı taraftan alınmasına karar verilmemesi nedeniyle temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükümlerine göre yapılmış, çekişmeli parsel orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi, Fen Bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli parselin orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek, davanın kabulü yolunda hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; davanın tamamının kabul edilmesi nedeniyle, H.Y.U.Y. nın 414 ve 416. Maddeleri ve 3402 Sayılı Yasanın 36. maddeleri gereğince, yargılama giderlerinin davada haksız çıkan davalıdan alınmasına karar verilmesi gerekirken, yargılama giderlerinin davacı yönetim üzerinde bırakılmasına karar verilmesi doğru değilse de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasında yer alan “yargılama giderlerinin davacı ... Yönetimi üzerinde bırakılmasına” cümlesinin hükümden çıkartılarak, bunun yerine; “davacı ... Yönetimince sarf edilen 26,20.-TL başvuru, 1.30.00.-TL basılı evrak, 21,00.-TL tebligat, 656,14.-TL keşif ve bilirkişi, 204,24.-TL ilanen tebligat masrafı olmak üzere toplam 900.88.-TL yargılama giderinin davada haksız çıkan davalı taraftan alınarak davacı yönetime verilmesine,” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 15/10/2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14669, Karar No: 2024/6618, Tarih: 23.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/14669 E.  ,  2024/6618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/454 E., 2022/72 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2022 tarih 2022/6-444 sayılı kararı ile yerel mahkemenin son uygulaması özde direnme kararı niteliğinde bulunmayıp, yeni ve değişik gerekçelerle verilmiş yeni bir hüküm niteliğinde kabul edilmekle, yapılan incelemede;

Diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-''Değer azlığının" 5237 sayılı Kanun'a özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun mağdur üzerindeki yansımaları ile yalnızca gereksinmesi kadar, değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği, somut olayda suça sürüklenen çocuğun, katılanın önüne çıkarak 1,00 TL para istediği, katılanın korkarak istediği parayı vermesi üzerine, suça sürüklenen çocuğun "daha fazla para ver, sende vardır, bak üzerini ararım çıkarsa karışmam, hesabını sorarım" diyerek katılanın montunun cebinde bulunan cüzdanın içerisindeki 10,00 TL parayı alarak uzaklaştığı olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında yağma suçunda değer azlığı nedeniyle indirimi düzenleyen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 150/2. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Mağdur ...’nın 06.02.2020 tarihli duruşmadaki beyanında “Ben suça sürüklenen çocuktan şikâyetçi değilim, olay nedeniyle maddi ve manevi herhangi bir zararım yoktur.” şeklinde beyanda bulunması karşısında, mağdurdan zararının giderilip giderilmediği sorulup sonuca göre, suça sürüklenen çocuk hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 168. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

23.05.2024 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

K A R Ş I O Y

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

23.05.2024 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.

K A R Ş I O Y

5237 sayılı Yasa'nın 150/2. maddesi yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığını, cezayı azaltan bir hal olarak düzenlenmiş ise de; yağma suçu ile korunan hukuksal değerin, münhasıran mal varlığı olmayıp, aynı zamanda kişi özgürlüğü ve vücut bütünlüğü olduğu için, bu düzenleme Hakime yağma suçunda, cebir ve tehdidin kişi üzerindeki etkisine bakılmaksızın, "sırf alınan malın değerine bakarak" cezayı indirme yetkisi vermemektedir.

5237 sayılı Yasa’nın yürürlüğe girmesinin akabinde, Dairemiz verdiği kararlarını da geliştirerek, bugüne kadar süre gelen ve istikrar kazanan uygulamalarında, malın değerinin azlığı konusunda objektif ve sübjektif esasları birlikte değerlendirerek yeni bir kıstas getirmiştir.

Ceza Genel Kurulunca da kabul gören bu uygulamaya göre;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 522. maddesindeki, "hafif" ve "pek hafif" ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, "değer azlığının 5237 sayılı Yasa'ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu", "yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da" gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçeklen az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de gösterilip açıklanmak suretiyle uygulanabilecektir.

Yani "değer azlığı", sadece daha çoğunu alabilme imkanı varken yalnızca ihtiyacı kadarını almak şeklinde, sübjektif ölçüte göre değil, aynı zamanda alınan eşyanın değerinin objektif olarak da gerçekten az olup olmadığına ve sanığın özgülediği kastına göre belirlenecektir.

Olayımızda; suça sürüklenen çocuk ...'un yaşı küçük olan mağdur ...'nın önüne geçerek "bana (1,00) TL para ver" dediği, mağdurun istenilen parayı vermesi üzerine, suça sürüklenen çocuğun bu para ile yetinmeyip hareketine devamla "daha fazla para ver, sende vardır, bak üstünü ararım, çıkarsa karışmam, sonra hesabını sorarım" diyerek mağdurun üzerini aradığı, cebindeki cüzdanını bulup çıkardığı ve içerisinde bulunan paranın tamamı olan (10,00) TL'yi alıp gittiği.

Bu duruma göre, yaşı küçük olan mağdurdan alınan paranın miktarı az ise de; suça sürüklenen çocuğun özgülenen kastının daha fazla para almak olduğu, bu nedenle, mağdurun üzerini aradı ve cüzdanını çıkartarak içerisindeki paranın tamamını aldığı, daha fazlasını alma imkanında bulunmadığı yani Dairemizin bugüne kadar uyguladığı ve Ceza Genel Kurulunca da kabul gören içtihadına göre 5237 sayılı Yasa'nın 150/2. maddesinde düzenlenen değer azlığının bu olayda uygulama koşullarının oluşmadığı,

Bu duruma göre, yaşı küçük olan mağdurdan alınan paranın miktarı az ise de; suça sürüklenen çocuğun özgülenen kastının daha fazla para almak olduğu, bu nedenle, mağdurun üzerini aradı ve cüzdanını çıkartarak içerisindeki paranın tamamını aldığı, daha fazlasını alma imkanında bulunmadığı yani Dairemizin bugüne kadar uyguladığı ve Ceza Genel Kurulunca da kabul gören içtihadına göre 5237 sayılı Yasa'nın 150/2. maddesinde düzenlenen değer azlığının bu olayda uygulama koşullarının oluşmadığı,

Ayrıca soruşturma ve kovuşturmanın hiç bir aşamasında suça sürüklenen çocuk ... veya müdafiinin "bizzat pişmanlık göstererek mağdurun zararını giderdiğine ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine" dair anlatım ve talebinin bulunmadığı gibi, mağdur ...'nın da zararının giderildiğine dair herhangi bir mevcut olmaması karşısında, 5237 sayılı Yasa'nın 168/3. maddesi tatbiki koşullarının oluşmadığı mahkemece bu hususun res'en araştırılması da gerekmemektedir.

Bu nedenle yerel mahkemece yağma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün usul ve yasaya uygun olduğu ve onanması gerektiği düşüncesinde olduğumuz için sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/19196, Karar No: 2016/1900, Tarih: 15.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/19196 E.  ,  2016/1900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan yardımların, davalıdan 506 sayılı Yasanın 26. maddesi gereğince tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılam neticesinde ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı yasanın 26. maddesidir.

Mahkemece uyulan Dairemiz bozma ilamında, “Mahkemece, bir makine, bir inşaat ve bir maden mühendisinden müteşekkil iş güvenliği uzmanları bilirkişilerce tanzim edilen, iş kazasında, davalı işveren ...’nin % 10, davalı ... ’nin % 60, sigortalının ise % 30 oranında kusurlu olduğunu belirten bilirkişi raporu dikkate alınarak hüküm kurulmuş ise, davalı taraflar arasındaki ilişkinin türü, söz konusu konteynırın taşındığı aracın nitelikleri ve olayın oluş şekli nazara alındığında davalıların kusurunun yeterince araştırılıp, değerlendirilmediği, hükme esas alınan bu raporun olayla örtüşür bir kusur raporu olmadığı ortada olup; rapor, bu yönüyle hüküm kurmaya da yeterli ve elverişli olmadığı, Mahkemece yapılacak iş, kazanın gerçekleştiği iş kolunda ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişi heyetinden, yukarıda belirtilen durumlar gereği kusur oran ve aidiyeti konusunda yeni rapor alınıp irdelenerek, sonucuna göre hüküm kurmaktan ibaret” olduğu belirtilmiştir.

4857 sayılı Yasanın 77. maddesi; “İşverenler işyerlerinde iş sağlığı ve güvenliğinin sağlanması için gerekli her türlü önlemi almak, araç ve gereçleri noksansız bulundurmak, işçiler de iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınan her türlü önleme uymakla yükümlüdürler. İşverenler, işyerinde alınan iş sağlığı ve güvenliği önlemlerine uyulup uyulmadığını denetlemek, işçileri karşı karşıya bulundukları mesleki riskler, alınması gerekli tedbirler, yasal hak ve sorumlulukları konusunda bilgilendirmek ve gerekli iş sağlığı ve güvenliği eğitimini vermek zorundadırlar...” düzenlemesini içermektedir. Anılan düzenleme, işçiyi gözetim ödevi ve insan yaşamının üstün değer olarak korunması gereğinden hareketle; salt mevzuatta öngörülen önlemlerle yetinilmeyip, bilimsel ve teknolojik gelişimin ulaştığı aşama uyarınca alınması gereken önlemlerin de işveren tarafından alınmasını zorunlu kılmaktadır. İş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik incelemede; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Dosya kapsamına göre; davalı ... sigortalısı olan ve tır şöforu olarak çalışan mütevefa ... 29.7.2008 tarihinde ... 21 nolu rıhtıma mal getirdiği tırın üzerindeki brandayı söktüğü ve tırın üzerine bağladığı, konteynır trans denilen makinaya alınmayınca, tırın üzerindeki konteynıra çıkarak elindeki 1 metre boru ile tenteneyi esnetmeye çalıştığı, bir kaç kez denediği, esnetmeye çalıştığı sırada, elindeki demir borunun kaydığı ve boru ile birlikte aşağı düşüp vefat etmiş olup, olaya ilişkin olarak, iş bu rücu davasının yargılaması sırasında iki kusur raporu bir de ek rapor alınmış, Bozmadan önce alınan raporda; işveren ... %10, ... İşletmeciliği A.Ş %60, sigortalı %30, bozmadan sonra alınan raporda işveren ... ve ... İşletmeciliği A.Ş müşterek %90 (Puantör M. ... %7 müteselsilen), sigortalı % 3, aynı bilirkişi kurulundan alınan ek raporda, işveren ... %75, ... İşletmeciliği A.Ş %15, Puantör ... ve ... İşletmeciliği A.Ş ile birlikte müteselsilen %7, sigortalı % 3, teftiş raporunda işveren ... %10, ... İşletmeciliği A.Ş %60, sigortalı %30 kusurlu bulunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi kurulu ek raporu hükme esas alınarak karar verilmiştir. Alınan kusur raporlarının oluşa ve mevzuat hükümlerine uygun olmaması nedeniyle isabetli bulunmamıştır.

Mahkemece, davalı taraflar arasındaki ilişkinin türü, söz konusu konteynırın taşındığı aracın nitelikleri, dorse üzerindeki konteynir üzerine uygun iş ekipmanı ile çıkmasının sağlanmamış olması ile birlikte tır şöforunun koteynır üzerine çıkarılması, görevi olmadığı halde kendi güvenliğini hiçe sayıp konteynır üzerine çıkması, işveren olarak ikaz edilip eğitim verilip vermediği konuları irdelenerek, zararlandırıcı sigorta olayında, tarafların kusur oran ve aidiyetleri konusundaki raporlar arasında mevcut çelişkiyi giderecek konusunda ve iş güvenliği alanında uzman bilirkişilerden oluşan ve işçi sağlığı ve iş güvenliği mevzuatına uygun kusur durumlarını saptayan kusur raporu alınarak ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, çelişkili ve yetersiz rapora dayalı olarak karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli, hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 15.2.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6514, Karar No: 2017/637, Tarih: 01.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/6514 E.  ,  2017/637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde birleşen davada davalı vekili ile asıl davada davalı temsilcisi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili asıl davada, kooperatif bünyesinde yapılan inşaatta inşaat mühendisi olarak görev yaptığını, hizmetinin karşılığının ödenmemesi üzerine müvekkiline bir daire verilmesi konusunda kooperatifle anlaşıldığını, yapılan kur'a sonucu kendisine B Blok 8. kattaki dairenin isabet ettiğini, müvekkilinin, davalı kooperatifin bir üyesi olarak genel kurul toplantılarına katıldığını, talepte bulunmasına rağmen davalı kooperatifin kendisine tapu vermediğini ileri sürerek, dairenin tapusunun iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş, birleşen davada ise; kooperatifin inşaatının yapıldığı arsa maliki olan ... adına olan tapu kaydının iptali ile kooperatifçe kendisine verilen dairenin adına tescilini istemiştir.

Asıl ve birleşen davada davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, 09.10.2014 tarihli çekilen kur'a sonucu davacı ...'a A Blok, 8. Kat 15 no'lu bağımsız bölümün isabet ettiği, ancak o tarihte kat irtifakı kurulmadığından taşınmazın halen arsa vasfında ve davalı ... adına kayıtlı olduğu, dava açıldıktan sonra 16.05.2012 tarihinde kat irtifakı kurulduğu, davacının dava konusu bağımsız bölümle ilgili edimini tam olarak yerine getirmesine rağmen davalıların bağımsız bölümü davacı adına tapuya tescil etmedikleri gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın kabulüne, mesken vasfıyla, davalı ... Kızı ... adına kayıtlı ... Mahallesi, 6414 ada, 5 parsel, A Blok, 8. Kat, Bağımsız Bölüm no: 15’in davacı ... adına tapuya tesciline, karar verilmiştir.

Kararı, birleşen davada davalı vekili ile asıl davada davalı temsilcisi temyiz etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş ise de davacının, kooperatif ile arsa sahibi ... arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, yüklenici kooperatife düşen bağımsız bölümden TUS bedeli karşılığı taşınmaz talep edebilmesi için öncelikle kooperatifin arsa sahibine karşı edimlerini yerine getirmesi gerekmektedir.

Taraflar arasındaki 27.05.1991 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ... l. ATM’nin 2004/319 Esas, 2008/275 Karar sayılı ilamı ile feshedildiği, 20.06.2011 tarihinde kesinleştiği, inşaat bedeli 300.000,00 TL’nin tahsil edilerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda kooperatifin yüklenici olarak arsa sahibinden herhangi bir bağımsız bölüm talep hakkı olamaz. Dolayısıyla kooperatif üyesininde, arsa sahibinden kooperatif adına hak ve talepte bulunması mümkün değildir.

Taraflar arasındaki 27.05.1991 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ... l. ATM’nin 2004/319 Esas, 2008/275 Karar sayılı ilamı ile feshedildiği, 20.06.2011 tarihinde kesinleştiği, inşaat bedeli 300.000,00 TL’nin tahsil edilerek kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda kooperatifin yüklenici olarak arsa sahibinden herhangi bir bağımsız bölüm talep hakkı olamaz. Dolayısıyla kooperatif üyesininde, arsa sahibinden kooperatif adına hak ve talepte bulunması mümkün değildir.

Davacının kooperatif üyeliği dosya kapsamında sabittir. Üyelikten kaynaklanan hakkını kooperatiften her zaman talep edebilir. Kooperatifin ileride yapması muhtemel inşaattan üyelikten kaynaklanan taleplerde bulunabileceği ve dava dilekçesinde de bu şekilde bir talepte bulunmadığı anlaşıldığından, kooperatif aleyhine açılan davanın şimdilik kaydı ile reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru görülmeyip bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen davada davalı vekili ile asıl davada davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl ve birleşen davada davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadelerine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.