muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5081, Karar No: 2020/507, Tarih: 23.01.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/5081 E.  ,  2020/507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Hollanda sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun, yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı asil, karar tarihinden sonra 02.07.2019 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacının 6552 sayılı Yasadan yararlanmak amacıyla davadan feregat ettiği gözetilerek, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17739, Karar No: 2014/6817, Tarih: 18.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/17739 E.  ,  2014/6817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/103568

MAHKEMESİ : Mersin 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2007/327 (E) ve 2012/1185 (K)

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Oluş ve dosya kapsamına göre, olaydan 5 ay önce ağabeyi Ökkeş'in öldü- rülmesi olayına karışan kişilerin topluca evine doğru ateş etmeleri üzerine, ailesini koru- mak amacıyla evden dışarıya doğru birkaç el ateş eden sanığın eyleminin TCK.nun 25. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın ceza- landırılmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş oldu- ğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygu- lanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26368, Karar No: 2015/2008, Tarih: 21.01.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/26368 E.  ,  2015/2008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli kararın 01/04/2013 tarihinde sanığın evinde eşi ... ... imzasına yapılmış olması ve sanığın da yedi günlük temyiz süresi geçtikten sonra 09/01/2013 tarihinde temyiz dilekçesini vermiş olmasına rağmen, sanığın yargılama aşamasında, karar tarihinde ve tebligatın yapıldığı tarihte asker olması, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesindeki "... erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır..." düzenlemesi karşısında, temyiz süresinde kabul edilerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığa verilen uzun süreli hapis cezasının ertelendiği dikkate alınarak, TCK'nin 53/1. maddesinin a, b, c, d bentlerinde belirtilen hakları mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına, TCK'nin 53/3. maddesi gereğince kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanmamasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesi gereğince, hükmün hak yoksunluklarına ilişkin fıkrasının “TCK'nin 53/1. maddesinin a, b, c, d bentlerinde belirtilen hakları mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına, TCK'nin 53/3. maddesi gereğince kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanmamasına" şeklinde değiştirilmesi, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/01/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4116, Karar No: 2019/643, Tarih: 12.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4116 E.  ,  2019/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık ( değişen vasfıyla hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma )

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 155/2, 43/1, 31/3, 62, 52, 50. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Suça sürüklenen çocuk hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyete dair hüküm suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın 17/01/2013 tarihli duruşmadaki beyanı da nazara alındığında; suça sürüklenen çocuğun markette getir götür işlerinde çalıştığı ve kendisine hizmet ilişkisi kapsamında özel olarak tevdi ve teslim edilen mal bulunmadığı anlaşılmış olup eylemin nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu, dolayısı ile suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesindeki nitelikli hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, 28/03/2013 olan hüküm tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen ve lehe olan 5 yıl 4 aylık zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12/02/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28769, Karar No: 2013/18774, Tarih: 09.07.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/28769 E.  ,  2013/18774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b. maddesi gereğince beraat.

Cumhuriyet savcısı

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ... vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ve katılan mağdur beyanları ile tüm dosya kapsamından, sanığın bahçesinde beslediği kurt köpeğini olay günü bağsız olarak başı boş bıraktığı ve olay anında sanığın olay yerinde olmadığı, başı boş bırakılan köpeğin dışarıda dolaştığı ve başka bir binanın bahçesinde oynayan katılan 7 yaşındaki mağdurun yanına geldiği, mağdurun da köpeği sevmeye kalkması ile ağızlıksız olan köpeğin, katılan mağduru kalçasından ıssırarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaraladığı, sanığın başıboş bıraktığı köpeğin başkasını yaralaması ile bakım ve gözetim yükümlülüğünü yerine getirmediği, böylece taksirle yaralama suçunun yasal unsurlarının oluşmasına rağmen, sanığın mahkumiyeti yerine, yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili ile mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3922, Karar No: 2019/746, Tarih: 14.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/3922 E.  ,  2019/746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş akdinin gerekçe gösterilmeden sözlü olarak feshedildiğini ve yasal haklarının ödenmediğini beyan ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram genel tatil, hafta tatili ve ödenmeyen 2009 yılına ait 4. 5. ve 6. ay ücret alacaklarını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının reddi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, yasal süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı Temyizi Yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde bulunmayan ve sebepleri bildirilmiş olmayan bozma isteğinin reddine,

Davalı Temyizi Yönünden;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının davalı iş yerindeki hizmet süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı Temyizi Yönünden;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde bulunmayan ve sebepleri bildirilmiş olmayan bozma isteğinin reddine,

Davalı Temyizi Yönünden;

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının davalı iş yerindeki hizmet süresi konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı, 01.09.1996 da iş yerinde çalışmaya başladığını Kasım 1999 ile 01.06.2001 tarihleri arasında askere gittiğini sonrasında ise yine kesintisiz olarak 03.07.2009 tarihine kadar davalı iş yerinde çalıştığın ileri sürmüş; davalı ise, davacının sadece kayıtlarda gözüken dönemlerde iş yerinde çalıştığını, iddia ettiği dönemde farklı işverenlerde çalışması olduğunu bu dönemlerin hizmet süresine katılmaması gerektiğini, davacının iş yerinde kesintisiz bir çalışması olmadığını savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davalı şirketin 19.12.1997 de ticaret siciline tescil edildiğinden davacının da bu tarihte işe girişi yapıldığının kabul edilmesi gerektiği, ayrıca işverenin davacının akrabası olması sebebi ile başka işverenler yanında ara ara sigortalı gösterildiği bununda muhasebecinin başarısı olduğu keza farklı işverenlerden birinin de işverenin muhasebecisi olduğu belirtilerek 19.12.1997-03.07.2009 tarihleri arasında askerlik dönemi olan 15.11.1999-01.06.2001 tarihleri arası dışlanarak kesintisiz çalıştığı değerlendirilmiştir. Hizmet döküm cetveline göre, davacının 01.02.2003-01.07.2004 tarihleri arasında 1046938 sicil numaralı davalı iş yerinde çalıştığı ve iş yeri adresinin ... olduğu, 18.06.2005-31.05.2007 tarihleri arasında 1065717 sicil numaralı davalı iş yerinde çalıştığı, 04.09.2007-01.10.2007 tarihleri arasında 1111995 sicil numaralı Fazlı Genç ünvanlı iş yerinde çalıştığı ve iş yeri adresinin ... olduğu, 25.10.2007-20.02.2008 tarihleri arasında 1113088 sicil numaralı iş yerinde çalıştığı ancak işyerinin kime ait olduğunun belli olmadığı, 10.03.2008-01.07.2008 tarihleri arasında 1129078 sicil numaralı davalı iş yerinde çalıştığı, 01.08.2008-25.10.2008 tarihleri arasında 1339362 sicil numaralı ... Ltd. Şti. /... Ltd. Şti. Ortak Girişiminde çalıştığı ve iş yeri adresinin ... olduğu, ve en son olarak 07.05 2009-06.07.2009 tarihleri arasında yine 1129078 sicil numaralı davalı iş yerinde çalıştığı görülmüştür.

Davacı, somut olayda davalıya ait aynı iş yerinde askerlik dönemi dışında kesintisiz çalıştığını ileri sürmüş ise de, hizmet döküm cetveli kayıtlarına göre davacının farklı işverenler yanında çalışmalarının bildirildiği görülmektedir. Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre davacının 01.08.2008 - 25.10.2008 tarihleri arasında 1339362 sicil numaralı ... Ltd. Şti. /... Ltd. Şti. Ortak Girişiminde çalıştığı ve ... Ltd. Şti.'nin şirket müdürü ve ortağı olan Kılıçaslan Baltacı nın davalı tanığı olarak dinlendiği ve beyanında açıkça “ben inşaat tahahüt işi yapmaktayım davacı kısa bir süre benim yanımda çalışmıştır yukarıdaki olayların tarihlerini hatırlamıyorum, tam hatırlayamamakla birlikte davacı benim yanımda 2008 yılı sonlarında çalışmıştır” şeklinde beyanda bulunarak davacının bir dönem kendi yanında çalıştığını beyan ettiği ayrıca davacının 04.09.2007-01.10.2007 tarihleri arasında 1111995 sicil numaralı Fazlı Genç ünvanlı iş yerinde çalıştığı ve ...'in davalı işyerinin muhasebecisi olduğu ve davalı tanığı olarak yargılama esnasında dinlendiği ve, tahminen 2000 yılından beri davalı iş yerinde muhasebeci olarak 2011 yılının Aralık ayına kadar çalıştığını beyan ettiği ancak mahkemece bu tanığa davacının kendi iş yerinde çalışıp çalışmadığı hususunun sorulmadığı tespit edilmiştir. Ayrıca dosya içerisinde yer alan 09.06.2003 tarihli vekaletname ile davalı işveren tarafından davacıya iş yeri ile ilgili genel bir vekaletname verilerek işveren vekili gibi bir çok işlemi yapma yetkisi verilmiş ve 13.07.2009 tarihinde ise azilname düzenlenmiştir. Her ne kadar davalı iş yerinden ara dönemeler de davacının çıkışı verilmiş ve vekaletnamenin geçerli olduğu dönemde Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre başka iş yerlerinde çalışması gözükmekte ise de en son 06.07.2009 tarihinde ki çıkıştan sonra azilnamenin düzenlendiği görülmüştür.

Tüm bu hususlar göz önünde bulundurularak Mahkemece davacının hizmet döküm cetvelinde davalı iş yeri dışında çalıştığı 25.10.2007-20.02.2008 tarihleri arasında 1113088 sicil numaralı işyerinin kime ait olduğu tespit edilmeli, şirket adresi, ortakları tespit edilerek davalı iş yeri ile bağlantısı olup olmadığı belirlenmeli, taraf tanıkları yeniden dinlenmeli ve özellikle davacının ara dönemde çalışmasının gözüktüğü ... davalı tanığı olduğundan 04.09.2007-01.10.2007 tarihleri arasında davacının kendi yanında çalışıp çalışmadığı da ayrıca bu tanıktan sorulmalı ve davalı işveren tarafından verilen vekaletname ve azilname tarihleri de göz önünde bulundurularak davacının davalı iş yerinde fiili olarak hangi tarihler arasında çalıştığı titizlikle incelenerek hizmet süresi belirlenmeli ve sonucuna göre belirlenecek çalışma süresi üzerinden talep konusu alacaklar yeniden hesaplattırılarak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekir iken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 14.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/428, Karar No: 2007/421, Tarih: 13.06.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-428 E.  ,  2007/421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2007

Taraflar arasındaki “kadastro tespitine itiraz"  davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen  2.6.2006  gün ve 249-396 sayılı kararın incelenmesi  davalılar tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 10.11.2006 gün ve 11854-148467 sayılı ilamı ile, (...Kadastro sırasında  ... Köyü  . ada .parsel sayılı . yüzölçümündeki taşınmaz  senetsiz belgesiz olarak tarla    niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar M. S.ve müşterekleri   adlarına  tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla  dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin  iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm  davalılardan MUsa ve S. S. vekili    tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; Çekişmeli  alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cam pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu  alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde  ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği, genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı,  bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğu,

c)Diğer taraftan; aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara  dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları  birbiriyle  ve kendi içinde  çelişkili olup, çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

c)Diğer taraftan; aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara  dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları  birbiriyle  ve kendi içinde  çelişkili olup, çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli;  toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 13.6.2007  gününde oyçokluğu ile karar verildi.