muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2074, Karar No: 2022/4979, Tarih: 16.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2074 E.  ,  2022/4979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 14. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14.10.2020 tarih ve 2016/348 E. - 2020/593 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında bayilik sözleşmesi imzalandığını ve davalıya ait taşınmaz üzerinde 12 yıl süreli intifa hakkının tesis edildiğini, intifa bedeli olarak davalıya 210.000.- TL ödediğini, Rekabet Kurulu'nun bayilik ilişkisi çerçevesinde dağıtım firmalarına verilen intifa hakkının süresini 5 yıl ile sınırlandırması üzerine intifa hakkının sona erdiğini, 5 yılı aşan ve kullanılmayan intifa ivaz bedelinin BK 61.md uyarınca müvekkil şirkete iadesi gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 175.000.- TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, talebini 122.500.- TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, intifa bedelinin resmi senette 20.000.- TL olarak belirlendiğini, davacının 210.000.- TL'lik akaryakıt tesliminin hibe olduğunu, iade talebinin haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, dava konusu intifanın, 06/05/2005 tarihinde tescil edildiği, 24/09/2010 tarihinde ise terkin edildiği, sözleşmenin ilk kısmında davacı Turkuaz firması lehine 20.000,00 TL bedelle intifa hakkının 15 yıl süreli olarak tesis edildiği, bu bedelin ise 27/07/2016 tarihinde banka kanalıyla davacıya ödendiği, bayilik ön protokolü incelendiğinde davacının KDV dahil 210.000,00 TL'nin motorin cinsi akaryakıtı hibe olarak vereceğinin kararlaştırıldığı, sözleşme içeriğinden tarafların açık bir şekilde intifa bedelinin bu fiyata kararlaştırıldığının anlaşılamadığı, tapu senedinde intifa bedelinin açık bir şekilde 20.000,00 TL olarak kararlaştırıldığı, 20.000,00 TL'nin yargılama sırasında davalı tarafından geri ödendiği, bu bedel yönünden davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle 20.000,00 TL yönünden konusuz kalmakla karar verilmesine yer olmadığına, bu tutarı aşan kısım yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,30 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 16/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34789, Karar No: 2022/18760, Tarih: 09.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/34789 E.  ,  2022/18760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

...

Sanık ...'ın, katılan ...'ten tapuda devraldığı taşınmazı, aralarındaki inançlı temlik anlaşmasına aykırı olarak satması için sanık ...'a satış vekaleti verdiği, sanık ...'ın da bu vekaletle sanık ...'ya, onun da ...'a tapuda devrettiğinin iddia edilmesi karşısında, tüm sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-d maddesinde düzenlenen kamu kurumu olan Tapu Sicil Müdürlüğünün araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 09.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10600, Karar No: 2016/2820, Tarih: 03.03.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/10600 E.  ,  2016/2820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, müştekiye ait işyerinden tavuk alarak 100,00 TL'yi verip para üstünü aldıktan sonra alışverişten vazgeçtiğini söylemesi ve müştekiye fark ettirmeden 40,00 TL'yi çalması şeklindeki eylemin TCK'nın 142. maddenin 1. fıkrasının (b) bendinde düzenlenen suçu oluşturmasına rağmen, suç vasfında yanılgı ile sanık hakkında eksik ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekiden el çabukluğu ile 40,00 TL para çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; müştekiden el çabukluğu ile 40,00 TL para çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 03.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/13554, Karar No: 2012/15860, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/13554 E.  ,  2012/15860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması-Tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tebligat Kanununun 20-21 ve Tüzüğün 28.maddesine göre muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazıp imzalaması gerekir.

Öte yandan Tebligat Kanununun 21.maddesinin birinci fıkrasından sonra gelmek üzere bir fıkra ilave edilmesine ilişkin 6099 sayılı Kanun 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş olup maddeye ilave edilen bu fıkra hükmüne göre gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına teslim edeceği ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştıracağı, ihbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarihin tebliğ tarihi sayılacağı öngörülmüştür.

Ne var ki tebliğ işleminin Tebligat Kanununun değişik 21/2.maddesinde belirtilen bu usule uygun olup olmadığının denetlenmesi bakımından tebligat mazbatasındaki adresin “adres kayıt sistemi”nde belirtilen adres ile aynı olup olmadığının tebligat memurunca tebliğ zarfına yazılması zorunludur.

Olayımızda, davalı ...'a karar ve temyiz dilekçesi Tebligat Yasasının 21. maddesi gereğince tebliğ edildiği bildirilmişse de tebligat mazbatasındaki adresin “adres kayıt sistemi”nde gösterilen adres ile aynı olup olmadığı belirtilmemiştir. Bu durumda tebliğ işleminin Tebligat yasasının değişik 21/2.maddesinde belirtilen usule uygun olduğu düşünülemez. Öte yandan komşu imzası ya da imzadan imtinaya ilişkin bir kayıt da bulunmadığından Tebligat Kanununun 21/1.maddesinde belirtilen usule de uyulmamıştır. Bu nedenle yapılan tebligat usulsüz olup mahkemece hükmün adı geçen davalılara yöntemine uygun tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 3.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2548, Karar No: 2019/4390, Tarih: 24.06.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2548 E.  ,  2019/4390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki davada ... 4. Aile ve ... Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü;

K A R A R

Dava, boşanma istemine ilişkindir.

... 4. Aile Mahkemesince, TMK'nın 168. maddesinde "Boşanma veya ayrılık davasında yetkili mahkemenin eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa 6 aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesi" olduğu belirtilmiştir. Tarafların dava açılmadan önce ...'da ikamet etmesi sebebiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemesi ise dava tarihi 06.03.2013'tür. Mahkememizin 2013/5 Değ. İş sayılı dosyasında dosyamız davalısı ...'ı 22.06.2012 tarihinden beri dosyamız davacısı ...'ın kendisini terk ederek ".../..." adresinde bulunduğunu beyan ettiği, mahkememizin 15.01.2013 tarihinde davacıya ".../..." adresine terk ihtarı çekildiği anlaşılmış, davacının ortak haneden ayrıldıktan sonra ailesinin yanına gittiği, Yargıtay 2. Hukuk Dairesinin 01.11.2007 tarih 2007/1512 Esas 2007/14714 Karar sayılı içtihatı doğrultusunda kocasının yanından ayrılan ve baba evine yerleşmek niyetiyle giden davalının boşanma davası açılmadan önceki son 6 aylık dönem içindeki ikametgahının ... olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

TMK'nın 168. maddesinde "Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir." hükmüne yer verilmiş olup, boşanma davalarında yetki kesin değildir.

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 160. maddesine göre, evlenmenin butlanı davasında, yetki ve yargılama usûlü bakımından boşanmaya ilişkin hükümler uygulanır. Aynı Kanunun 168. maddesine göre ise, boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir. Boşanma davalarında yetki kesin yetki değildir.

Somut olayda; davanın açılması sırasında seçim hakkı davacı tarafta olup birden fazla yetkili mahkemenin bulunması halinde davacı dilediği yetkili yerde davasını açabilir. Eldeki davada davacının seçim hakkını kullanarak davacı, ...’de anne ve babasının evinde iken boşanma davası açtığı, Türk Medeni Kanununun 168. maddesi gereğince davacının dava tarihindeki yerleşim yerinin ... olduğu ve yetkili mahkemenin ... Aile Mahkemesidir. Bu nedenle, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan ... 4. Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 4. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3542, Karar No: 2021/4214, Tarih: 06.04.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/3542 E.  ,  2021/4214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/05/2020 tarih ve 2494 sayılı hükümleri CMK'nın 280/2. maddesi gereğince kaldırılarak; Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 158/1-d, 158/3, 52/2-4, 53, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet (sanıklar ... ve ... hakkında ayrıca TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına)

Nitelikli dolandırıcılık suçundan, sanıklar ..., ..., ..., ...'nın mahkumiyetine sanık ...'nın beraatine ilişkin ilk derece mahkemesi tarafından verilen hükme karşı istinaf başvurusunda bulunulmasından sonra, sanıklar hakkında atılı suçtan verilen mahkumiyet ve beraat hükümlerinin Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi tarafından kaldırılarak, sanıkların üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine hükmedilmesi üzerine, söz konusu hükümler katılan vekili, sanıklar ..., ..., ... ve ... ile müdafiileri, sanık ... tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık ... ve müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmü, sanığın ve müdafiinin, 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinde öngörülen 15 günlük süre geçtikten sonra 06/11/2020 ve 09/11/2020 tarihlerinde temyiz ettikleri anlaşılmakla, temyiz istemlerinin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİ,

2-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekili ve sanıklar ..., ... ve ... ile müdafiileri, sanık ... tarafından yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanığın yüzüne karşı verilen hükmü, sanığın ve müdafiinin, 5271 sayılı CMK'nın 291. maddesinde öngörülen 15 günlük süre geçtikten sonra 06/11/2020 ve 09/11/2020 tarihlerinde temyiz ettikleri anlaşılmakla, temyiz istemlerinin CMK'nın 298. maddesi gereğince REDDİ,

2-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik katılan vekili ve sanıklar ..., ... ve ... ile müdafiileri, sanık ... tarafından yapılan temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Olay tarihinden önce katılan Türk Demirdöküm Fabrikaları A.Ş.'nin Eskişehir OSB 20. Cadde No:36 ve 38 sayılı adresinde bulunan deposundan Adana iline malzeme nakliyatı yapılmasına ihtiyaç duyulması üzerine, Demirdöküm Fabrikasının lojistik işini üstlenen katılan ...Ş. İsimli firmanın Eskişehir birimince durumun Bursa Şubesi yetkililerine illettikleri, Bursa şubesince taşıma işi için ilan verdikleri, yaklaşık 650 Bin TL bedelli kombi ve kombi parçalarının Eskişehir ilindeki depodan alınarak Adana iline taşıma ve sevk işine ilişkin Bursa şubesince verilen ilamı gören sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde sanıklardan ...'nın "..." adına düzenlenmiş aslı ele geçmeyen sahte sürücü belgesiyle başvuru yaptığı ... Lojistik A.Ş. ile kombinlerin taşınması hususunda görüşme yapıp işi aldıkları, Omsan Lojistik A.Ş. Bursa Şubesince tanık ... adına kayıtlı ... Nakliyat firmasının 34 CKT 916 plaka sayılı aracı ve bu aracı kullanan 19241842102 Kimlik numaralı ... isimli şahsın bilgileri taşıma işini gerçekleştirmek üzere Eskişehir Omsan Lojistiğe bildirildiği, daha sonra 03/12/2019 günü saat 17:00 civarında sanık ...'nın ve sanıklardan ... ile ... ile birlikte tanık ...'ya ait ... plaka sayılı tır arkasında takılı bulunan aynı plakalı dorse ile Türk Demir Döküm Fabrikaları A.Ş.'nin Eskişehir ... sayılı adreste bulunan deposuna geldikleri ve sanık ... ... adına düzenlenmiş, üzerinde kendi fotoğrafı bulunan aslı ele geçirilemeyen sahte sürücü belgesini, araç ruhsatını ve taşımaya ilişkin belgeleri ibraz ederek tıra malzemelerin yüklenmesinin istediği, sanık ...'nın tırı rampaya yanaştırdığı ve depo elemanlarının yaklaşık 650 bin TL bedelli kombi ve kombi parçalarını tıra Adana iline götürüp teslim etmek üzere yükledikleri, tırın saat 20:00 civarında depodan ayrıldığı, daha sonra sanıkların malların gerçek alıcı olan Adana iline değil de planları doğrultusunda Bursa iline götürdükleri, İzmir Işıkkent'te kamyon garajında aracın takibini engellemek için GPRS'ini söktükleri, bu şekilde sanıkların kamu kurumu olan Trafik Tescil Şube Müdürlüğünü'nün maddi varlığı olan sürücü belgesinin sahtesini kullanarak kendilerine mal teslimini sağlayıp menfaat temin edip katılanın zararına yol açarak üzerlerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia ve kabul olunan olayda;

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde, Eskişehir 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/05/2020 gün 2020/24 Esas, 2020/94 Karar sayılı sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin ve sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik vaki istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak, sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine dair verilen hükümler ve uygulamalarda herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, verilen karar hukuka uygun olduğundan, katılan vekili, sanıklar ve müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik temyiz isteminin ESASTAN REDDİNE, 06/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5243, Karar No: 2019/3847, Tarih: 16.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/5243 E.  ,  2019/3847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan TCK’nın 158/1-d, 35, 62, 52 ve 53. maddeleri gereğince, özel belgede sahtecilik suçundan TCK’nın 207/1, 62 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Fortis Bank Merkez Şubesi hesap sahiplerinden olan ... isimli kişinin hesabında ki 36.592,28 Amerikan dolarının 10 yıl boyunca işlem görmemesi nedeniyle Tasarruf Mevduatı Fonuna devredileceğine dair, hak sahiplerine ulaşmak amacıyla bankaca yapılan gazete ilanı gören Ankara Barosu’na kayıtlı avukat olan sanığın,...'ın yetkilisi olduğu ve tasfiyesine karar verilen Iğdırlılar Petrol Ürünleri şirketinin kendisine daha önceki tarihte dava ve icra işlemlerini takip etmek üzere verdiği vekâletnameyi, şirket temsilcisinin bilgisi dışında kullanarak, adı geçen şirketin, ...’dan devre mülk alacağı olduğunu belirterek, 23.027,05 TL alacağının tahsili amacıyla İstanbul 11. İcra Müdürlüğünün 2008/3984 sayılı dosyası üzerinden muvazaalı ilamsız takip başlattığı, borçlu ...'un adresi olarak da boş bir adres göstererek ödeme emrini bu adreste ismi belirlenemeyen bir kişiye tebliğ ettirdiği ve akabinde de icra takibinin kesinleşmesi üzerine, Fortis Bank Merkez Şubesine birinci ve ikinci haciz ihbarnamesi gönderilmesini sağlayarak, ... hesabında bulunan paraların icra dosyasına aktarılmasına çalıştığı, sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut suç savunması, icra takip dosyası ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın atılı suçların sübut bulmadığına yönelik temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7617, Karar No: 2021/14168, Tarih: 15.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7617 E.  ,  2021/14168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz istemlerinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141, CMK'nın 34/1, 230. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, suça sürüklenen çocuğun suç oluşturduğu sabit görülen fiili ve bunun nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükümlerin neden açıklandığına ilişkin gerekçeyle yetinilip yazılı şekilde gerekçesiz hükümler kurulması,

2- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu bakımından da uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek sadece hırsızlık suçundan alınan rapor ile yetinilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 15/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.