muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4437, Karar No: 2014/5315, Tarih: 18.11.2014

9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK’nın 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek, makul bir ceza yerine, yazılı biçimde 9 yıl hapis cezasına hükmetmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un "mağdur ...’i öldürmeye teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenleri takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...’in "mağdurlar ..., ..., ... ve Mehmet ... Yamuç’u kasten yaralama" ve sanıklar ... ve ...’ün "mağdurlar ..., ... ve ...’u kasten yaralama" suçları yönünden elde edilen delillerin sanıkların mahkumiyetlerine yeter derece ve nitelikte olmadığı, gerekçeleri gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin meşru savunmaya, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Hapis cezasının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılmam" hükmünün uygulanması sırasında, TCK’nın 53/1-c maddesini uyarınca, "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanığın sadece kendi alt soyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğine, alt soyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde, alt soy ayırımı yapmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verildiği görülmekle,

CMUK’nın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,

Hüküm fıkrasının (7.) bendinde yer alan TCK’nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısmın çıkartılarak, yerine "Sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarıyla, üçüncü fıkrasının 1. cümlesinin uygulanmasına" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 18/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2859, Karar No: 2021/3566, Tarih: 09.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/2859 E.  ,  2021/3566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Tasarlayarak ve canavarca hisle veya eziyet çektirerek kasten öldürme, tasarlayarak kasten öldürmeye azmettirme, tasarlayarak kasten öldürme

HÜKÜMLER :... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/11/2018 tarih ve 2017/222 Esas, 2018/580 Karar sayılı ilamı ile

1) Sanıklar ... ve ... hakkında;

Tasarlayarak ve canavarca hisle veya eziyet çektirerek kasten öldürme suçundan beraatlerine ilişkin hükümlere yönelen istinaf başvurularının esastan reddine,

2) Sanık ... hakkında;

Tasarlayarak kasten öldürmeye azmettirme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 38/1. maddesi delaletiyle TCK'nin 82/1-a maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükme yönelen istinaf başvurularının esastan reddine,

3) Sanık ... hakkında;

Tasarlayarak kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a maddesi uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine,

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.01.2019 tarih ve 2019/121 Esas, 2019/284 Karar sayılı kararının sanık ... müdafiileri, sanık ... ve müdafiileri, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... müdafiilerinin, sanık ... ve müdafiilerinin duruşmalı inceleme istemlerinin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

1)Sanıklar ... ve ... hakkında tasarlayarak ve canavarca hisle veya eziyet çektirerek kasten öldürme suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucu verdiği 30.01.2019 tarih ve 2019/121 Esas, 2019/284 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının; sanıklar ... ve ...'ın suçlarının sabit olduğuna, eylemin kasten öldürmeye yardım olarak kabul edilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince istem gibi TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürmeye azmettirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik Sanık ... müdafiilerinin, sanık ... ve müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

2)Sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürmeye azmettirme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında tasarlayarak kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik Sanık ... müdafiilerinin, sanık ... ve müdafiilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucu verdiği 30.01.2019 tarih ve 2019/121 Esas, 2019/284 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiilerinin; eksik araştırmaya, suçun niteliğine, öldürmeye azmettirmenin sözkonusu olmadığına,aksi halde eylemin TCK'nin 87/4. maddesi kapsamında değerlendirilebileceğine; sanık ... ve müdafiilerinin; suçsuzluğa, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, sanığın maddi delillerle desteklenmeyen soruşturma aşamasındaki ikrarına itibar edilemeyeceğine, aksi halde eylemin suçu bildirmeme ve suç delillerini yok etme, gizleme suçunu oluşturabileceğine, takdiri indirim uygulanmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince istem gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında sanık sanık ... müdafiilerinin, sanık ... ve müdafiilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.03.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14358, Karar No: 2011/14195, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14358 E.  ,  2011/14195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12/05/2009 gün ve 5673 - 8046 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli Koçullu köyü 101 ada 18 parsel (10381 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15832, Karar No: 2012/2714, Tarih: 21.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/15832 E.  ,  2012/2714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1.Hakkında 765 sayılı TCY'nın 81/2.maddesindeki tekerrür hükümleri uygulanmayan sanığın 765 sayılı TCY'nın 522/1.maddesindeki indirim hükmünden yararlandırılmaması,

2. Sanık hakkında 765 sayılı TCY hükümleri lehe kabul edilerek buna göre uygulama yapılması karşısında, adli sicil kaydındaki hangi hükmün anılan Yasanın 81/2. maddesindeki koşulları ne şekilde taşıdığı açıklandıktan sonra, sanık hakkında tekerrür hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3. Sanık yararına yasa belirlenirken;

a) Yakınanın kilitleyerek park ettiği aracının, kapısının kilit yerini bıçakla zorlayarak, bozan ve kapısını açan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, haksız yere elde bulundurulan veya taklit anahtarla ya da diğer bir aletle kilit açmak suretiyle işlenen hırsızlık suçlarında uygulama olanağı bulunan aynı Yasanın 142/2-d maddesine uyduğunun kabulü,

b) Suçun saat 12:00 ile 12:30 arasında işlendiği açık olduğu halde, sanık hakkında 5237 sayılı TCY'nın 143/1.maddesinin uygulanacağının belirtilmesi,

c) 22.06.2004 tarihli oturum tutanağında ... ... adlı kişinin yakınan olarak dinlendiğinin anlaşılması karşısında, yakınan Aytek Balsak dinlenip, şikayeti saptandıktan sonra, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCY'da hırsızlık suçunun yanı sıra mala zarar verme suçunu da oluşturduğunun ve bu suçtan uzlaşma hükümleri uygulandıktan sonra her iki yasanın blok halinde uygulanmasıyla lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7868, Karar No: 2018/7530, Tarih: 23.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/7868 E.  ,  2018/7530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; mağdurun üzerinde taşıdığı çantasından 10,00 TL çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; mağdurun üzerinde taşıdığı çantasından 10,00 TL çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Sanığın tekerrüre esas alınan Mustafakemalpaşa Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2007/424 Esas 2008/217 Karar sayılı 01.04.2008 tarihli mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçuna ilişkin olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası uzlaşma kapsamına alındığının ve sanığın başka da tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında, tekerrüre esas alınan bu ilam sebebi ile uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20196, Karar No: 2017/7394, Tarih: 30.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/20196 E.  ,  2017/7394 K.**

**"İçtihat Metni"**

adlarına Av. ... aralarındaki dava hakkındaverilen 16.06.2015 günlü ve 2012/530-2015/376 sayılı hükmün, taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü;

1-Davalılar ... vekili tarafından 21.07.2015 tarihli temyiz dilekçesi verilirken her üç davalı için ayrı ayrı nisbi temyiz karar harcı ve temyiz başvuru harcı yatırılması gerekirken, tek harç yatırılmak suretiyle temyiz harçlarının eksik tahsil edildiğinden, temyiz harcının yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirimesi ve çıkartılan muhtıraya rağmen temyiz harcının tamamlanmaması halinde temyiz isteğinin reddi hususunda bir karar verilerek yöntemince tebliğ edildikten sonra, bu karar yönünden temyiz süresi geçtikten ve harcın hangi davalı için yatırıldığı da tespit edildikten sonra dosyanın gönderilmek üzere geri çevrildiği, ancak temyiz harcının ödenmesi için çıkartılan muhtıranın usulene uygun olmadığı gibi temyiz talebinin değerlendilmesi içinde ek karar verilip taraflara tebliğ edilmeden dosyanın gönderildiği anlaşıldığından, öncelikle ödenmesi gereken temyiz harcının miktarı, verilen kesin süre ve temyiz harcının kesin süre içinde yatırılmamasının sonuçlarını anlatır şekilde düzenlenmiş muhtıra usulüne uygun olarak temyiz edenler vekiline tebliğ edildikte sonra, temyiz harcının tamamlanması halinde dosyanın doğrudan,temyiz harcının tamamlanmaması halinde ise temyiz isteğinin reddine dair verilen ek kararın usulünce taraflara tebliğinden sonra bu ek karar yönünden de temyiz süresi geçtikten sonra dosyanın gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3791, Karar No: 2024/8612, Tarih: 08.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/3791 E.  ,  2024/8612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/342 E., 2016/500 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; sigaraların sayısı ve farklı markalarda olmasına göre sanığın ticari maksatla hareket ettiğinin kabulü ile mahkûmiyetine karar verilmesi gerektiğine ve re'sen tespit edilecek sebeplere ilişkindir.

II. GEREKÇE

23.06.2015 tarihinde saat 11.15 sıralarında bir erkek şahsın kolluk görevlilerine, 19 plakalı, Scania marka tır ile kaçak sigara taşınmakta olduğu, bu tırın yarım saat önce Kovancılar ilçesinden Elazığ il merkezine doğru hareket ettiği şeklinde telefon ihbarında bulunması üzerine, kolluk görevlileri tarafından ilgili güzergah üzerinde tertibat alınarak uygulama noktası oluşturulduğu, saat 11.55 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı kırmızı renkli tırın uygulama noktasında durdurulduğu ve araçta önleme araması kararı ile yapılan aramada, aracın arka yatak kısmının altındaki bölmede siyah poşetler

içerisinde 2.659,49 TL gümrüklenmiş değere sahip 37 karton kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Bu olay nedeniyle sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanığın savunmasında; dava konusu sigaraları Kovancılar ilçesinden geçerken içmek için aldığını, ticari amacının bulunmadığını beyan ederek atılı suçu inkar ettiği belirlenmiştir.

Sanık dava konusu kaçak sigaraları içmek için aldığını beyan etmiş ise de; sanıkta 37 karton gümrük kaçağı sigaranın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre ele geçen kaçak sigaraların 20 karton üstünde olup, miktar ve niteliği nazara alındığında ticari mahiyette olduğu gözetilerek sanığın mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken, oluşa ve dosya kapsamına uymayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Kabule göre de;

Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 08.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4544, Karar No: 2014/5816, Tarih: 10.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/4544 E.  ,  2014/5816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 10.12.2013

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan suça sürüklenen çocuk ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 89/1, 31/2, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 740 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı Kanun’un 231/8. maddesi gereğince 5 yıl denetim süresine tâbi tutulmasına dair Tavşanlı 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 18/11/2013 tarihli ve 2013/119 esas, 2013/209 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 10/12/2013 tarihli ve 2013/374 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, 19/12/2006 tarihinde yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanun’un 40. maddesi ile değiştirilen 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23. maddesi gereğince haklarında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen çocuklar açısından denetim süresinin 3 yıl olması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun 5 yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 20.01.2014 gün ve 94660652-105-43-11334-2013/1515/4501 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2014 gün ve 2014/32759 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: