muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8202, Karar No: 2013/17584, Tarih: 04.07.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/8202 E.  ,  2013/17584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkemenin görevsizliğine, eşyanın iadesine, aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Müşteki TAPDK vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- Nakil aracı sahibi olan malen sorumlu şirket vekilinin temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Dava konusu nakil aracı hakkında müsaderesine yer olmadığına ve sahibine iadesine hükmedilmiş olup, nakil aracı sahibi olan malen sorumlu şirket vekilinin bu yönde verilen kararı temyiz etmekte hukuki yararı bulunmadığından temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

III- Katılan ... İdaresi vekilinin temyizine gelince;

Suç tarihinde 31 SC 044 plakalı araçla saat 16:34'te Suriye'den Türkiye'ye giriş yapan sanığın kısa bir süre sonra saat 17:00 sularında görevlilerce yakalandığında aracında yapılan aramada arka bagaj kısmında 3 adet 900 gramlık Layalina marka çay, 1 adet BAH marka elektronik tartı, 2 adet 70 cc'lik Yeni Rakı, 2,5 litrelik Coca Cola pet şişesi içerisinde sarı renkli benzin, Arapça yazılı 5 kg'lik iki poşette toplam 10 kilogramlık toz şeker, Lipton marka 200 gramlık 2 paket sallama çay, aracın ön koltuk üzerinde 1 karton Marlboro, 2 karton LM marka sigara, 1 adet yarı dolu Ballantines marka viski, arka koltuk altına gizlenmiş vaziyette 2 adet Layalina marka birer kilogramlık çay, 2 karton Marlboro marka sigara, 4 adet Ballantines marka viski, arka koltuk ayak bölümü paspas altında gizlenmiş vaziyette 14 adet Suriye Rakısı bulunması şeklinde gelişen olayda sanığın eyleminin 5607 sayılı yasanın 3/1.maddesi kapsamında kaldığı, kaldı ki sanığın eyleminin kabahat dahi olsa duruşmaya devamla mahkemece nihai bir karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 04/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35116, Karar No: 2021/9900, Tarih: 08.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/35116 E.  ,  2021/9900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 26.04.2021 tarih ve 2021/6218 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22.06.2021 tarih ve KYB-2021/69200 sayılı ihbarname ile;

Dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Babaeski Cumhuriyet Başsavcılığının 11.12.2020 tarihli ve 2020/1353 soruşturma, 2020/78 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez nitelikli dolandırıcılık suçundan aynı şüpheliler hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri bakımından dosyanın Babaeski Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29.12.2020 tarihli ve 2020/137882 soruşturma, 2020/11162 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Babaeski Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.01.2021 tarihli ve 2021/93 değişik iş sayılı kararının "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilamında ".... dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle..." şeklinde belirtildiği üzere, suçun işlendiği yerin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında, soruşturma dosyasına konu olayda, müşteki tarafından yatırılan paranın ... ..., ... ... şubesi, ... şubesi-1, ... Caddesi şubesi, ... şubesi-2 ve ... Çay Mahallesi şubesi adreslerinde bulunan ATM'lerden çekildiği, bu halde haksız menfaatin temin edildiği yerin ... Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin ... Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı incelenen dosya kapsamından anlaşılmakla, 14.07.2021 tarih ve 31541 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 12. maddesine eklenen 6. fıkrasında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının ya da banka veya kredi kartlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenen suçlarda mağdurun yerleşim yeri mahkemelerinin de yetkili olacağının düzenleme altına alınması ve aksine bir düzenleme olmadıkça usûl hükümlerinin derhal uygulanmasının gerekmesi karşısında, kanun yararına bozma istemine konu edilen ve mağdurun yerleşim yeri Cumhuriyet Başsavcılığını yetkili tayin eden merci kararında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı ve bu nedenle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden, Karşıyaka 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.01.2021 tarih ve 2021/93 D.İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 08.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2230, Karar No: 2024/2431, Tarih: 04.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/2230 E.  ,  2024/2431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1865 E., 2023/2818 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Beykoz 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/547 E., 2023/285 K.

Taraflar arasındaki mal rejiminin tasfiyesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince yetkisizlik karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; dava dilekçesinde ayrıntıları belirtilen mallar yönünden mal rejiminin tasfiyesi ile belirsiz alacak olarak şimdilik 1.000.000,00 TL'nin faizi ile birlikte tahsilini, davalının zina nedeniyle mal rejimininden kaynaklı alacak hakkı olmadığının gözetilerek tasfiyenin yapılmasını talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; yetkili mahkemenin Ankara Aile Mahkemeleri olduğunu, davacının iddialarının asılsız olduğunu belirterek; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1. Dava, boşanma davası ile birlikte açılmış olup boşanma dava dosyasından 21.06.2022 tarihinde ayrılmasına karar verilmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 9 uncu maddesi uyarınca Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayanlar hakkında genel yetkili mahkemenin davalının Türkiye'deki mutad meskeninin bulunduğu yer mahkemesi olduğu, dava dilekçesinde davalının adresi mernis adresi olarak gösterildiği ve mernis adresinin de "... " adresi olduğu, davalının Türkiye'deki mutad meskeninin Ankara'da olduğu, yetkili mahkeminin Ankara Mahkemeleri olduğu; kaldı ki 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuk Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 41 inci maddesinde "Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür." şeklindeki düzenlemeden kastedilenin İstanbul mahkemelerinin İstanbul Adliyesi Mahkemeleri olup Beykoz İlçesi Mahkemelerinin bu madde kapsamında yetkili olmadığı gerekçesiyle; mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın görevli ve yetkili Ankara Nöbetçi Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde; müvekkilinin 2017 tarihinden beri ve dava tarihinde de ikametgahının İngiltere olduğuna dair resmi belgeler sunduklarını, çocuklarıyla birlikte Londra'da aile konutu şerhi bulunan adreste yaşadıklarını, çocuklarının eğitiminin de İngiltere'de sürdüğünü, yurtdışına taşınma tarihinin 30.04.2019 tarihi olduğunu, bu tarihin dava tarihinden önce olduğunu, kaldı ki yılın 9 ayını Londra’da geçirdiklerini, bu nedenle yetkisizlik kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek; istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda, yetkiyi düzenleyen 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 214 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre; eşler veya mirasçılar arasındaki mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda boşanmaya, evliliğin iptaline veya hâkim tarafından mal ayrılığına karar verilmesi durumunda, bu davalarda yetkili olan mahkemelerin yetkili olduğu, işbu yetki kuralının kesin nitelikte yetki kuralı olmadığı; somut olayda, taraflar arasında görülen Beykoz 2. Aile Mahkemesinin 2022/544 Esas sayılı dosyasındaki boşanma davasında “Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesi ile” verilen yetkisizlik kararının istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 38. Hukuk Dairesinin 2023/583 Esas ve 2023/792 Karar sayılı kararı ile davacı tarafın istinaf talebinin kesin olmak üzere esastan reddine karar verildiği, davalı tarafça süresi içinde yetki itirazında bulunulduğu, tarafların yerleşim yeri adreslerinin Ankara olduğu, 5718 sayılı Kanun'un 41 inci maddesinin uygulanması halinde dahi Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinin yetkili olduğu, davanın Beykoz'da açıldığı, Beykoz Mahkemelerinin bu durumda da yetkili olmadığı, yetkisizlik kararında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle; başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde; müvekkilinin 2017 tarihinden beri ve dava tarihinde de ikametgahının İngiltere olduğuna dair resmi belgeler sunduklarını, çocuklarıyla birlikte Londra'da aile konutu şerhi bulunan adreste yaşadıklarını, çocuklarının eğitiminin de İngiltere'de sürdüğünü, yurtdışına taşınma tarihinin 30.04.2019 tarihi olduğunu, bu tarihin dava tarihinden önce olduğunu, kaldı ki yılın 9 ayını Londra’da geçirdiklerini, bu nedenle yetkisizlik kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. Dava, mal rejiminin tasfiyesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 5 ve devamı maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri; 4721 sayılı Kanun'un, 214 üncü maddesinin ikinci fıkrası; 5718 sayılı Kanun'un 41 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2011/15140, Karar No: 2012/137, Tarih: 16.01.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/15140 E.  ,  2012/137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Emniyeti Suistimal ve Görevi İhmal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığa atılı hizmet nedeniyle emniyeti suistimal suçunun gerektirdiği cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesine göre, hesaplanan beş yıllık dava zamanaşımının; emniyeti suistimal suçu yönünden 24/10/2005 günlü sorgu ve görevi ihmal suçu için ise suç tarihi olan 13/06/2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar haklarındaki kamu davalarının 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 16/01/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13369, Karar No: 2024/6903, Tarih: 30.05.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/13369 E.  ,  2024/6903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1771 E., 2021/2314 K.

SUÇLAR : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret - Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 109/2,3-b maddesi uyarınca açılan, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesindeki istisnalar kapsamında kalmadığı, temyiz incelemesine tabi olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Kanun'un 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun’un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun’un 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekilinin temyiz isteminin, sanıkların cezalandırılmalarına yaralandığına dair raporun dikkate alınmadığına, tanıkların beyanına itibar edilmeyeceğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanın olay tarihinde Konya Adliyesine doğru ... Mah. ... Caddesi üzerinde yürürken 3 ay nişanlılık dönemi yaşayıp ayrılmış olduğu sanık ... ile kardeşi sanık ... ve babası olan sanık ...'nin katılanın yanına gelerek aniden sanık ...'un katılanın saçlarından tutup asılarak yere düşürüp tekme ile sağ gözü ve kafasına vurup sol elini bilek kısmından bükerek kırmaya çalıştığı, bu sırada sanık ...'in darp edilmesini seyrederek sanık ...'a "vur vur gitsin" diyerek galeyana getirdiği, akabinde sanık ...'un katılanın kolundan tutarak zorla getirmiş olduğu aracın arka koltuğuna bindirerek araçla kendisini yarım saat ara sokaklarda gezdirdiği, araç içerisinde de sanık ...'un katılanı darp etmeye devam ettiği, sanık ...'in de "seni yaşatmayacağım öldüreceğim" diyerek tehdit ettiği, sanık ...'in olaylar sırasında katılana karşı eyleminin olmadığı fakat aracı kullanmak suretiyle sanıkların suçuna iştirak ettiği, bir süre sonra araçtan katılanı atarak uzaklaştıkları, akabinde katılanın hastanede tedavi altına alındığı, katılanın 21.12.2018 günlü ek ifadesinde çantasında bulunan 1.500,00 TL para, bir adet çeyrek altın ve bir altın küpesinin olmadığını, kendisinin darp edildiği sırada çantasından bu eşyalarının alınmış olduğu iddia edilen olayda sanıklar hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, katılan vekilinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye kısmen uygun kısmen aykırı olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 30.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/708, Karar No: 2021/11517, Tarih: 04.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/708 E.  ,  2021/11517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 20. İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle asıl ve birleşen davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacı Kurum ve davalılardan ... Turizm İnş. ve Tic. A.Ş. vekilleri ve ... tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince, istinaf istemlerinin ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı ... Elektrik Mühendislik ve İnş. Ltd. Şti. işyerinde, elektrik ustası olarak çalışmakta iken 05.05.2001 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu meslekte kazanma gücünü kaybeden sigortalı ... ...’ya yönelik, baştan itibaren %100 iş göremezliğe göre gelir başlangıç tarihi itibariyle ve o tarihteki veriye göre kazalıya bağlanması gereken ve rücuan tazminat davasına konu edebilecek ilk peşin sermaye değeri tutarı Kurumdan sorulmalı, ayrıca dosyada mevcut olan, kazalı sigortalıya ilişkin, %100 meslekte kazanma gücü kaybı oranına göre 22.09.2003 ve 16.05.2011 onay tarihli 2 ayrı peşin sermaye değerli tablosundaki miktarlar arasındaki fark gerekçesi de Kuruma sorulmak suretiyle, ilgili kayıt ve belgelerin gönderilmesi için, dosyanın ilk derece mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26989, Karar No: 2017/5388, Tarih: 11.04.2017

**8. Hukuk Dairesi         2014/26989 E.  ,  2017/5388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

KARAR

1-Davalılardan ..., ... ve ...'ye gerekçeli karar tebliğlerinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak yapılmadığı görülmüştür.

Adı geçenlere gerekçeli kararın tebliğe çıkarıldığı ancak "adresin kapalı olması, adreste tanınmıyor ve muhtar kaydı da olmadığından" iade edildiği, sonrasında muhattapların dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri adreslerinin merkezi adres kayıt sisteminden belirlenmediği, bu şekilde yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmıştır. Şu halde adı geçenlere gerekçeli kararın; dava tarihi itibarıyla merkezi adres kayıt sisteminde kayıtlı yerleşim yeri adreslerinin Nüfus Müdürlüğünden sorularak tespit edilmesi, tespit edilen adreslerine 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca yöntemine uygun bir biçimde tebligat çıkarılarak noksanlığın yerine getirilmesi (adı geçenlere veya vefat etmişlerse nüfus kayıtlarına yahut veraset belgesine göre tespit edilecek mirasçılarına tebligat çıkartılması), yapılan tebliğlerin kanuna uygun olarak yapılıp yapılmadığının Mahkeme Hakimince bizzat gerekli özen gösterilerek ve denetimi yapıldıktan sonra usulüne uygun olduğu kanaatine varıldığı taktirde temyiz süresinin beklenilmesi,

2-Dava konusu 18 ada 4 ve 25 parsel sayılı taşınmazların ilk tescil tarihini de gösteren tapu kayıtlarının tüm geldi ve gittileriyle intikal görmüş ise, taşınmazdaki hisselerin intikaline ilişkin resmi senetler, akit tabloları ve varsa dayanağı belgeler ile birlikte o yer Tapu Müdürlüğü'nden, taşınmaza ait kadastro tutanaklarının tüm sayfalarının onaylı ve okunaklı suret ya da fotokopilerinin ve varsa dayanağı tapu ve vergi kayıtlarının tüm tedavülleriyle birlikte ilgili merciilerden getirtilerek dosyaya eklenilmesi,yeni bir yazışmaya neden olunmaması için getirtilen kayıtların mahkeme hakiminin denetiminden geçtikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi için Yerel Mahkeme'ye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.