muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15054, Karar No: 2024/8456, Tarih: 04.07.2024

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 302/2. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren İstanbul 19. Ağır Ceza Mahkemesi’ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

04.07.2024 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Yağma suçunu düzenleyen Türk Ceza Kanunu’nun 148 inci maddesinin gerekçesi incelendiğinde, suçun tamamlanabilmesi için, mağdurun suç konusunu oluşturan mal üzerinde zilyetlikten doğan tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi gerekli ve yeterlidir. Suç cebir ve tehdit kullanılarak işlendiğinden suça konu eşyayı teslim eden veya alınmasına karşı koyamayan mağdurun eşya elinden çıktığı anda zilyetliğinin sona erdiği muhakkaktır. Zira mağdur eşya üzerindeki tasarruf hakkını cebir ve tehdidin etkisiyle sonlandırmak zorunda kalmıştır. Bu aşamada mağdurun eşya üzerinde yeniden zilyetliğe sahip olması, yani tasarrufta bulunma hakkını elde etmesi düşünülemez. Teşebbüs hükümlerinin uygulanması bakımından hırsızlık suçundan bu yönüyle ayrılmaktadır. Bu nedenledir ki Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre malın alınmasıyla yağma suçunun tamamlandığı kabul edilmektedir.

Dosya kapsamına göre, İran uyruklu olan şikâyetçiler ... ve ...'nin uyuduğu sırada sanık ...'ın hırsızlık amacıyla eve girdiği, sanığın şikâyetçi ...'e ait pasaport, Panasonic marka kamera, Wintouch marka tablet, Sony marka cep telefonu, 45 Tümen İran Parası ve 450,00 TL parayı aldıktan sonra suça konu eşyalarla evden çıktığı esnada şikâyetçilerin kapı sesine uyandıkları, evin dağınık olduğunu görünce şikâyetçi ...'in kapıyı açıp merdivenlerden aşağı baktığı, merdivenlerin boş olduğunu görmesi üzerine binadan aşağıya inerek sokağa çıktığı, sokağı kontrol ettikten sonra tekrar binaya girdiğinde binanın bodrum kat merdivenlerinde sanığı suça konu eşyalarla gördüğü, şikâyetçi ... eşyalarını geri almak istemesi üzerine sanık ile aralarında arbede yaşandığı, sanığın şikâyetçi ...'in boğazını sıkmak sureti ile basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek nitelikte yaraladığı, sonrasında şikâyetçi ...'ın binanın dışına çıkarak kapıyı kapatıp bina içinde kalan sanığın kaçmasını engellediği, bu esnada diğer şikâyetçi ...'in de merdivenlerden aşağıya inerek sanığa müdahale ettiği, sanığın odun parçası ile şikâyetçi ...'e de saldırdığı ve onu da basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek nitelikte yaraladığı, ihbar üzerine kolluk güçlerinin olay yerine intikal ettiği ve sanığı bina içinde yakaladıkları anlaşılan olayda, hırsızlık şeklinde başlayan sanığın eyleminin yağma suçuna dönüştüğü, bununla birlikte Türk Ceza Kanunu'nun 148. maddesinin gerekçesinde belirtildiği üzere cebir şiddet kullanılarak müştekilerin direncinin kırılması ve malın alınmasıyla yağma suçunun tamamlandığı anlaşıldığından ilk derece mahkemesi kararı ve bu karara ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararının isabetli olduğu düşüncesinde olduğumdan, yağma suçunun teşebbüs aşamasında kaldığına dair sayın çoğunluğun bozma kararına iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/4369, Karar No: 2015/2490, Tarih: 11.05.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/4369 E.  ,  2015/2490 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Afyonkarahisar 2. Asliye Hukuk Hakimliği(Tük. Mah. Sıf)

Tarihi :21.03.2014

Numarası :2012/169-2014/167

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı Yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da tüketici mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.02.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 11.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/335, Karar No: 2012/1520, Tarih: 07.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/335 E.  ,  2012/1520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten insan öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, suç delillerini değiştirme ve gizleme.

HÜKÜM : 1) Sanıklar ... ve ... için; 5237 sayılı TCK.nun 81/1,53/1-2-3,63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ve 109/2,109/3-b, 53/1-2-3.maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

2) Sanıklar ... ve ...'ın beraatlerine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Gerekçeli kararda katılanlar ... ve ...’ın isimleri yazılmamışsa da mahallinde karara eklenmesi mümkün görülmüştür.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...’ın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, sanıklar ... ve ... hakkında suç delillerini değiştirme ve gizleme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmada sübuta, suç vasfına vesaireye, sanık ... müdafiinin suç vasfına, tahrikin varlığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, takdire, katılanlar ... ve ... vekilinin bir nedene dayanmayan, Cumhuriyet Savcısının suçun tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık ... hakkında maktule yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet hükmüyle sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanıklar ... ve ... hakkında kasten insan öldürme ve sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları yönünden;

a- Oluşa, dosya içeriğine ve kabule göre;olay tarihinden önce kaza geçirmesi nedeniyle koltuk değneği kullanan maktulün, sanıklarca bu koltuk değnekleri ile darp edilerek künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması sonucu öldüğü anlaşılmakla;geçirdiği kaza nedeniyle bir çift koltuk değneği kullanan maktulün, bedenen kendini savunabilecek durumda olup olmadığı araştırılıp tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

b- Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı Yasanın 58.maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiileri, katılanlar vekili ve Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 07.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

07/03/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nın yokluğunda 08/03/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2019/16741, Karar No: 2020/1972, Tarih: 04.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/16741 E.  ,  2020/1972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Sanığın mağdur annesi ...’na yönelik kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmünde; mağdur ...’nin yaralanmasına ilişkin Çerkezköy İlçe Devlet Hastanesince tanzim edilen adli raporda; "darp izine rastlanılmadığı, kafasına aldığı darbe sebebiyle kati raporun beyin cerrahi tarafından verileceği” belirtilmesine rağmen, beyin cerrahi uzmanından mağdurun yaralanmasının niteliği konusunda kesin raporunun alınmadığı görüldüğünden, tüm tedavi belgeleri ve raporları varsa grafilerinin en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilip, 5237 sayılı TCK'nin 86 ve 87. maddeleri kapsamında mağdur ...’nin yaralanmasının niteliği hususunda kesin raporu alınmaksızın, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2)Sanığın mağdur annesi ...’na ve mağdur babası ...’na yönelik kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinde;

a)Adli sicil kaydına göre başkaca tekerrüre esas mahkumiyet hükmü bulunmadığı anlaşılan sanık hakkında, tekerrüre esas kabul edilen mahkumiyet hükmündeki tehdit suçu bakımından; 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nin 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nin 106/1-1. maddesi kapsamındaki tehdit suçu da uzlaştırma kapsamına alınmış olup, yapılan yeni düzenleme nedeniyle uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı TCK’nin 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespiti ile sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş bulunduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi uyarınca sanığın mağdur ...’ye yönelik mahkumiyet hükmü yönünden kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 04.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15673, Karar No: 2022/2095, Tarih: 09.02.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/15673 E.  ,  2022/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Birleşen 2013/279 E. sayılı dosyadaki eylem ile ilgili olarak ceza verilmesine yer olmadığına, diğer dosyadaki eylemle ilgili olarak hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan vekilinin temyiz isteminin müsadereye yönelik olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-Suça konu yerde bulunan ve müsaderesi talep edilen kamelyalar, ahşap evler, çocuk parkı, köprü ve balık havuzunun 11.09.2009 tarihli sözleşme ile tahsis edilen alanda yer aldığı anlaşılmakla katılan vekilinin müsadere talebinin REDDİNE,

2-Müsaderesi talep edilen, 22.03.2013 tarihli tutanağa konu evin 7 m2 sinin müsaderesi hususunda mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görüldüğünden, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 09.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7625, Karar No: 2010/13112, Tarih: 14.10.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/7625 E.  ,  2010/13112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonunda düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11.maddesinin (g) bendine göre arsalarda dava konusu taşınmazla karşılaştırılacak taşınmazların emsal niteliğinde olması zorunluluğu vardır. Emsal’in, sözcük anlamından da anlaşılacağı üzere, dava konusu taşınmaza, örnek teşkil edebilecek nitelikte olması gerekir. Örneğin, benzer yüzölçümlerde bitişik ya da yakın adalarda bulunmak, aynı imar müsaadesine sahip olmak, fiyatlarda en azından yaklaşık değerde olmak gibi nitelikler “emsal”in seçilmesine esas alınması gereken unsurlardandır.

Bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak dava konusu taşınmazla karşılaştırılan taşınmaz 125m² yüzölçümlü bir mağazanın banka tarafından yapılan satışına ilişkindir. Somut emsalin bulunduğu yer ve cinsi dikkate alındığında, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan ticari işletmeye yönelik olduğu sonucuna ulaşılır. Bilirkişi kurulunca emsal taşınmaz üzerindeki yapının, değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılmış ise de, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almadığı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür bir emsalin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptığından söz edilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir.

Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,./.

2-Dosyada bulunan bilgi ve belgelerle Belediye Başkanlığı yazısından dava konusu taşınmazın 3. Derece arkeolojik sit alanında Silahtar ....'nın çevre koruma bandı içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır. Arsa olarak değerlendirilen taşınmazın bu özelliği itibarıyla kaçınılmaz olan değer kaybının saptanıp buna göre hesaplanacak miktarın taşınmazın değerinden düşülmesi gerekirken bilirkişi kurulu raporunda bu hususun dikkate alınmaması,

3-Davacı idarenin harçtan bağışık olmadığı düşünülmeden gerekçeli kararda harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

3-Davacı idarenin harçtan bağışık olmadığı düşünülmeden gerekçeli kararda harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7619, Karar No: 2021/17295, Tarih: 02.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/7619 E.  ,  2021/17295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, araçla katılanın ikametgahının önünden geçerken katılanın sanığın önüne elinde balta ile çıkması üzerine, katılanı korkutmak amaçıyla av tüfeği ile ateş etmesi sonucunda katılanın evinde hasar meydana gelmesine neden olması şeklinde gelişen olayda sanığın silahla tehdit eyleminin yanı sıra tehdit amacıyla gerçekleşen mala zarar verme eylemi nedeniyle de TCK'nın 106/3. maddesi gereğince ayrıca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 44. maddesi gereğince sadece silahla tehdit suçundan hüküm kurulması

Kanuna aykırı, sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 02/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10090, Karar No: 2016/186, Tarih: 14.01.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/10090 E.  ,  2016/186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun soy bağını değiştirme

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 07.05.2014 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, hakkındaki kamu davasının TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4986, Karar No: 2014/3616, Tarih: 26.05.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/4986 E.  ,  2014/3616 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İskenderun 3. Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi :04.04.2013

Numarası :2012/749-2013/114

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6713, Karar No: 2018/7117, Tarih: 29.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6713 E.  ,  2018/7117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre, mağdure ile sanığın cebir veya tehdit olmaksızın bir kez vajinal ilişkiye girdikleri, kayden 10.08.1997 doğumlu mağdurenin aşamalarda olayın adli makamlara intikal tarihi olan 18.08.2012'den yaklaşık 20 gün kadar önce ilişkinin yaşandığını beyan edip, sanığın da savcılık ifadesinde buluşma tarihlerinin 20 gün önce olduğunu teyit etmesi karşısında, suç tarihinin kesin olarak tespiti ile suçun niteliğine etkisi nazara alınarak öncelikle mağdurenin resmî bir kurumda doğup doğmadığı araştırılıp, doğmadığının belirlenmesi halinde yaş tespitine esas olacak şekilde kemik grafileri çektirilerek tam teşekküllü bir hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınması ve duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan görüş alınarak suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4031, Karar No: 2012/5621, Tarih: 17.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/4031 E.  ,  2012/5621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; sanık hakkındaki kamu davasının şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine dair Sandıklı Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 12.01.2010 gün ve 2009/232 Esas, 2010/5 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama esnasında nüfus kaydına göre, suç tarihi itibarıyla 9 yaşı içinde bulunan mağdurenin babası olan müştekinin, verdiği ifadesinde sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğini beyan etmesi ve aynı celse dinlenen zorunlu vekilin de şikâyetçi olmaması karşısında, davaya katılmaya ve hükmü temyize ... olmayan mağdure vekilinin vâki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 17.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.