muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2775, Karar No: 2014/3984, Tarih: 22.05.2014

Karşı davada davalılar vekili, müvekkillerinden kaynaklanan bir gecikme olmadığını savunarak, karşı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; asıl davada, davacılara ait dairelerin sözleşmede kararlaştırıldığı şekilde 31.12.2008 tarihinde teslim yükümlülüğünün davalılarca yerine getirilmediği, bu durumda geç teslim nedeni ile davacıların sözleşme ile belirlenen kira bedelini talep etme hakkının doğduğu, geç teslim nedeni ile oluşan kira tazminatının, davacıların talep ettiği tazminat miktarını kapsadığı; karşı davada ise, oluşan gecikmenin davalıların kusurlarından kaynaklandığı iddiasının ispatına elverişli soyut iddiadan öte herhangi bir delil sunulamadığı gibi gecikmedeki kusurun davacıya ait olduğu gerekçesiyle; asıl davanın kabulü ile; davacılardan F.. Ç.. için 4.800,00 Euro, N.. Ç.. için 1.200,00 Euro, H.. K.. için 600,00 Euro, K.. Ç.. için 600,00 Euro, F.. K.. için 600,00 Euro, S.. Ç.. için 600,00 Euro, H.. Ç.. için 600,00 Euro olmak üzere toplam 9.000,00 Euro'nun dava tarihinden itibaren işleyecek yabancı para alacaklarına uygulanan faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacıların fazlaya dair haklarının saklı tutulmasına, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalılar M.. E.., A.. E.. ve H.. B.. vekili ile asıl davada davalı-karşı davada davacı kooperatif vekili temyiz etmiştir.

1) Asıl davada davalılar M.. E.., A.. E.. ve H.. B.. vekili ile asıl davada davalı kooperatif vekilinin temyiz istemi yönünden ;

5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK'na eklenen Ek-Madde 4'tc öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2013 yılı için 1.820,00TL'dir.

Dava dilekçesinde, H.. K.., K.. Ç.., F.. K.., S.. Ç.., H. Ç. her biri için 600,00 Euro'nun tahsili istenilmiş, mahkemece, bu davacıların her biri yönünden 600,00 Euro'nun davalılardan tahsiline karar verilmiş olup, karar tarihinde efektif satış kuru olan 2,353,00 TL esas alındığında hüküm altına alınan 600.00 Euro'nun 1.411,80 TL'ye karşılık gelmekte olduğu ve 2013 yılı kesinlik sınırının altında kaldığı anlaşılmıştır. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da karar verilebileceğinden, asıl davada anılan davalılar vekilinin adı geçen davacılar ile ilgili hükme yönelik her bir temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2)Asıl davada davalılar M.. E.., A.. E.. ve H.. B.. vekili ile asıl davada davalı kooperatif vekilinin asıl davada davacılar F.. Ç.., N.. Ç.. yönünden kurulan hüküm ile karşı davada davacı kooperatif vekilinin karşı davada kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2)Asıl davada davalılar M.. E.., A.. E.. ve H.. B.. vekili ile asıl davada davalı kooperatif vekilinin asıl davada davacılar F.. Ç.., N.. Ç.. yönünden kurulan hüküm ile karşı davada davacı kooperatif vekilinin karşı davada kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve asıl davada hükmedilen temerrüt faizinin 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesinde yazılı orana göre infaz edileceğinin tabiî bulunmasına göre, asıl davada davalılar M.. E.., A.. E.. ve H.. B.. vekili ile asıl davada davalı kooperatif vekilinin asıl davada davacılar F.. Ç.. ve N.. Ç.. yönünden kurullan hüküm ile karşı davada davacı kooperatif vekilinin karşı davada kurulan hükme yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (l) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl davada davalılar M.. E.., A.. E.., H.. B.. vekili ile asıl davada davalı kooperatif vekilinin asıl davada davacılar H.. K.., K.. Ç.., F.. K.., S.. Ç.. ve H.. Ç.. ile ilgili hükme yönelik temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davalılar M.. E.., A.. E.. ve H.. B.. ile asıl davada davalı kooperatif vekilinin asıl davada davacılar F.. Ç.. ve N.. Ç.. yönünden kurulan hüküm ile karşı davada davacı kooperatif vekilinin karşı davada kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden asıl davada davalılardan alınmasına, karşı davada davacıdan alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, asıl davada H.. K.., K.. Ç.., F.. K.., S.. Ç.., H.. Ç.. ile N.. Ç.. için kurulan hüküm yönünden karar düzeltme yolu kapalı, asıl davada F.. Ç.. yönünden kurulan hüküm ile karşı davada kurulan hüküm yönünden, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 22.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24301, Karar No: 2019/22737, Tarih: 09.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/24301 E.  ,  2019/22737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Temizlik .... İnş. Taş. Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 09/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20188, Karar No: 2012/723, Tarih: 16.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/20188 E.  ,  2012/723 K.**

**"İçtihat Metni"**

4922 sayılı Denizde Can ve Mal Koruma Hakkında Kanun'a aykırılık eyleminden kabahatli ...'un anılan Kanun'un 5728 sayılı Kanun'la değişik 20/A maddesi gereğince 5.000 Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/03/2008 tarihli ve 2007/313 esas, 2007/543 sayılı ek kararının infazı sırasında, 29/07/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5790 sayılı Kanun'la değiştirilen 4922 sayılı Kanun'un 20.maddesinin lehe hükümlerinin değerlendirilmesi talebi üzerine, yeniden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin aynı Mahkemenin 25/11/2008 tarihli ve 2007/313 esas, 2007/543 sayılı ek kararına karşı Cumhuriyet başsavcılığı tarafından yapılan itirazın reddine dair İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/01/2009 tarihli ve 2008/1674-1674 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 05.11.2009 gün ve 62369 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2009 gün ve KYB. 2009/259602 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1- Hükümden sonra yürürlüğe giren 5790 sayılı Kanun'la değiştirilen 4922 sayılı Kanun'un 20.maddesine aykırılıktan dolayı idari yaptırım miktarının geminin grostonajına göre verilmesi gerektiği, bu değişikliğin kabahatlinin lehine olduğu, 10/07/2005 tarihli genel amaçlı suç tespit tutanağına göre geminin grostonajının 17.06 grt. olduğu gözetilerek itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde,

2- Kabahatli tarafından balık avlanmada kullanılan Ali Deniz-1 adlı teknenin ticaret gemisi olmamasına göre, 4992 sayılı Kanun'un geçici 3.maddesinde yer alan; "1380 sayılı Su Ürünleri Kanunu kapsamında faaliyet gösterenler hakkında 4922 sayılı Kanuna istinaden verilmiş para cezaları terkin edilmiştir." şeklindeki düzenleme karşısında,kabahatli hakkındaki idari para cezasının terkin edilmesi gerektiği cihetle, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde, isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2009 gün ve 2008/1674-1674 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.07.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5790 sayılı Kanunun 10.maddesi ile değişik 4922 sayılı Kanunun 20.maddesi uyarınca sanığın cezasının 250 TL. idari para cezası olarak belirlenmesine, anılan 5790 sayılı Kanunun 14.maddesi ile 4922 sayılı Kanuna eklenen Geçici 3.madde uyarınca cezanın terkinine, 16.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/15336, Karar No: 2011/12417, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/15336 E.  ,  2011/12417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı kanunun Ek 5/2.maddesi kapsamına girdiğinin tespitine,tespit edilecek itibari hizmet süresinin sigortalılık süresine eklenmesine,emeklilik esnasında nazara alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19412, Karar No: 2020/19068, Tarih: 17.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/19412 E.  ,  2020/19068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ...Temizlik Üretim Enerji A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17/12/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17654, Karar No: 2018/8033, Tarih: 30.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/17654 E.  ,  2018/8033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş

şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin işyerinden 10,00 TL çalındığının anlaşılması karşısında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1 ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan, başka bir dosyadan alınan sosyal inceleme raporuna dayanılarak hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığından hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... müdafiinin ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/533, Karar No: 2011/4503, Tarih: 14.07.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/533 E.  ,  2011/4503 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/269515

MAHKEMESİ : (GAZİANTEP) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :08/02/2010 -149/40

SUÇ :Kasten Öldürme

N.. K..'yı kasten öldürmekten, Harun Reşit'i kasten öldürmeye teşebbüsten, M.. B.. ile A.. B..'i kasten yaralamaktan sanık H.. Ç..; Ö.. Ç.. ile H.. Ç..'i kasten yaralamaktan sanıklar A.. B.. ile M.. B..; M.. B.. ile A.. B..'i kasten yaralamaktan sanık K.. Ç.., genel güvenliği tehlikeye sokmaktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık H.. B.., A.. B..'i kasten yaralamaktan sanık H.. S.., Ö.. Ç.. ve H.. Ç..'i kasten yaralamaktan sanık M.. H.., M.. B.. ile Ahmet Özdemir'i kasten yaralamaktan sanık M.. Ç.., H.. Ç..'i kasten yaralamaktan sanık U.. B.., M.. B.. ile A.. B..'i kasten yaralamaktan sanık Ö.. Ç..'in yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine, olası kastla öldürmeye yardımdan sanık H.. B..; izinsiz silah taşımaktan sanık H.. Ç.., olası kastla öldürme suçundan sanık M.. B..'in CMK.nun 223/2-e ve 223/2-a maddeleri gereğince ayrı ayrı beraatlerine ilişkin (GAZİANTEP) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08/02/2010 gün ve 149/40 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık Halil müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık Halil hakkında duruşmalı, müdahiller ile diğer sanıkların temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

l.a)Sanık Kadir'in mağdurlar M.. B.. ve A.. B..'i kasten yaralamak suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Mağdur-sanık Kadir'in katıldığı oturumda verilen kararın, mağdur-sanık tarafından 16.02.2010 tarihli süre tutum dilekçesiyle yalnızca şikayetçi sıfatıyla temyiz edildiği, 05.04.2010 tarihli ayrıntılı temyiz dilekçesinde ise şikayetçi-sanık sıfatı kullanıldığı anlaşıldığından, sanık Kadir'in, sanık sıfatıyla süresinden sonra yaptığı temyiz isteminin,

b)Sanık M.. B.. müdafii tarafından 15.02.2010 tarihinde hükmü temyiz etmiş ise de, 30.03.2010 tarihli dilekçeyle temyiz isteminden vazgeçmiş olması nedeniyle, mağdurlar H.. Ç.. ve Ö.. Ç..'i kasten yaralamak suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin feragat nedeniyle,

CMUK.nun 317. maddesi uyarınca (REDDİNE) karar verilmiştir.

2.a)Sanıklar M.. B.., A.. B.., M.. H.., U.. B.., M.. B..'in mağdur K.. Ç..' i kasten yaralamak ve Sanık H.. B..'in mağdur Kadir'i silahla tehdit suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Mağdurun hükmü 16.02.2010 tarihli dilekçe ile şikayetçi olarak temyiz etmesi dikkate alınarak, 08.02.2010 tarihli oturumdaki beyanında sanıklardan şikayetçi olduğunu söyleyerek cezalandırılmasını isteyen şikayetçi'ye,yasal hakları hatırlatılarak, davaya katılma talebi olup olmadığının sorulmaması suretiyle CMK.nun 234. maddesine aykırı davranılması,

Mağdurun hükmü 16.02.2010 tarihli dilekçe ile şikayetçi olarak temyiz etmesi dikkate alınarak, 08.02.2010 tarihli oturumdaki beyanında sanıklardan şikayetçi olduğunu söyleyerek cezalandırılmasını isteyen şikayetçi'ye,yasal hakları hatırlatılarak, davaya katılma talebi olup olmadığının sorulmaması suretiyle CMK.nun 234. maddesine aykırı davranılması,

b)Sanıklar M.. B..'in olası kastla insan öldürmek; sanık A.. B..'in mağdurlar H.. Ç.. ve Ö.. Ç..'i kasten yaralamak; sanık H.. B..'in olası kastla insan öldürmek; sanık H.. Ç..'in olası kastla insan öldürmek, mağdurlar H.. B.., M.. B.. ve A.. B..'i kasten yaralamak suçlarından kurulan hükümler yönünden;

Sanık A.. B..'in mağdur K.. Ç..'ten alacağını isternek için mağdur K.. Ç..'in evinin önüne gittiğinde çıkan tartışma ve kavgada, her iki taraftan da kişilerin yaralandığı, maktulün de tabancayla vurulmak suretiyle öldüğü, olayı gören tarafsız tanık bulunmadığı,tarafların ise birbirini suçladığı olayda, mahkeme tarafından kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanıkların eylemlerinin ve yüklenen suçların unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması ve cezaların şahsileştirilmesi gerekirken, bu ilkelere uyulmadan hüküm kurulmak suretiyle Anayasa'nın 141/3, CMK.nun 34 ve 230. maddelerine aykırı davranılması,

Usule aykırı, sanıklar A.. B.. ve H.. Ç.. müdafiileri ile maktulden katılanlar H.. K.., E.. K.. ve mağdur Kadir'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenlerle, CMUK.nun 321. maddesi uyarınca kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 14/07/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15333, Karar No: 2011/12414, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/15333 E.  ,  2011/12414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı Kanunun Ek 5/2. maddesi kapsamına girdiğinin tespitine, tespit edilecek itibari hizmet süresinin sigortalılık süresine eklenmesine, emeklilik esnasında nazara alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.