muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2935, Karar No: 2011/7385, Tarih: 12.07.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2935 E.  ,  2011/7385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı alacaklı vekili, İzmir 1.İcra Müdürlüğü’nün 2010/10896 Takip sayılı dosyasından 29.06.2010 tarihinde yapılan haciz sırasında davalı 3. kişi ...'in davalı ... lehine istihkak iddiasında bulunduğunu belirterek 3. kişilerin istihkak iddiasının reddi ile, %40 tazminatın tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı borçlular vekili, haciz adresinin davalı 3. kişi ...'a ait olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı 3. kişi ..., haciz yapılan işyerini 2009 yılında borçlu eniştesi ...'ten devraldığını, kendisine ait dükkan ve mallar ile borçlu Bayram'a ait dükkan ve malları takas ettiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... savunma yapmamıştır.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; dava konusu haczin borçlunun tebligat ve ticaret sicil adresinde borçlunun kardeşinin huzurunda yapıldığı, haciz mahallinde borçluya ait belgelerin bulunduğu, davalı 3. kişi Mehmet'in işyerini eniştesi olan borçlu ...'ten devraldığı buna göre haczin İİK 99. maddeye göre yapılmasının yasaya uygun olmadığı, İİK 97/a maddesindeki mülkiyet karinesinin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, karine aksinin davalı 3. kişi tarafından ispatlanamadığı, işyeri devrinin yapıldığı düşünülse dahi BK 179 ve İİK 44 maddesindeki devir prosedürünün işletilmediği gerekçesiyle

2011/2935

2011/7385

davanın kabulüne, davalı 3. kişi ...'ın istihkak iddiasının reddine, yasal şartların oluşmaması nedeniyle davacı tarafın tazminat talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava alacaklı tarafından İİK 99.madde gereğince açılmış 3.kişinin istihkak iddiasının kaldırılması istemine ilişkindir.

Somut olayda dava konusu 29.6.2010 tarihli haciz borçlunun ve davalı 3.kişi ...'ın yokluğunda, borçlu Bayram'ın kardeşi Hüseyin ve davalı 3.kişinin çalışanı Vedat Zengin'in huzurunda yapılmış borçlunun kardeşi ... davalı 3.kişi ... lehine istihkak iddiasında bulunmuş haciz İik 99 Madde gereğince yapılmıştır. ... davalı 3.kişi Mehmet 'in yetkilisi olmadığı gibi borçlu da olmadığından 3.kişi Mehmet lehine istihkak iddiasında bulunma hak ve yetkisine sahip olmadığından geçerli bir istihkak iddiasının varlığından söz etmek mümkün değildir. Dolayısıyla davanın davalı 3.kişi ... yönünden geçerli bir istihkak iddiası bulunmadığından ön koşul yokluğu nedeniyle, davalı ... yönünden ise borçlu ve 3.kişi olmaması nedeniyle husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken esastan reddi doğru değil ise de bu husus temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı alacaklı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,25 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı alacaklıdan alınmasına 12.7.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10968, Karar No: 2012/16146, Tarih: 06.06.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/10968 E.  ,  2012/16146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/60184

MAHKEMESİ : Ankara 17. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2009

NUMARASI : 2008/1136 (E) ve 2009/241 (K)

SUÇLAR : Hırsızlık, suç eşyasının kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık A.. Ç..'nun, beraat kararını temyizde hukuki yararı bulunmadığından, hükmün gerekçesine de yönelik olmayan, 23.02.2009 tarihli temyiz isteminin, 1412 sayılı CMUK.'nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık H.. Ç.. hakkında temyiz edilmeden kesinleşen mahkumiyet hükmünün, 5271 Sayılı Yasanın 309.maddesi uyarınca kanun yararına bozulması istemi nedeniyle yapılan incelemede;

İddianamedeki sevk maddeleri yanlış gösterilmiş ise de, anlatımdan, sanık A.. Ç.. hakkında park halindeki araçtan hırsızlık suçundan, amcası olan H.. Ç.. hakkında ise, suç eşyasını kabul etmek suçundan kamu davası açıldığı anlaşılmış olup, yargılama sonunda kurulan hükümde, amca yeğen olan sanıkların isimleri karıştırılarak, hırsızlık suçunun gerçekleştiği yönünde kanaate ulaşılamadığı, iş yeri sahibi amcanın da suç eşyası ile ilgisinin bulunmadığı gerekçede açıklanıp, TCK.'nın 165/1.maddesi uyarınca ek savunması da alınan yeğen A.. Ç.. hakkında suç eşyasını kabul etmek suçundan mahkumiyet, amca H.. Ç.. hakkında ise atılı suç eşyasını kabul etmek suçundan beraat kararı verilmek istenirken, sanık A.. Ç.. hakkında beraat, sanık H.. Ç.. hakkında ise suç eşyasını kabul etmek suçundan mahkumiyet hükmü verildiği belirlenmekle, kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (ANKARA) 17.Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 19.02.2009 gün ve 2008/1136, 2009/241 sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4.fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle, sanık H.. Ç..'nun suç eşyasını kabul etmek suçundan BERAATİNE, mahkumiyet kararının hüküm fıkrasından çıkartılmasına, hükmolunan cezanın ÇEKTİRİLMEMESİNE, 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6572, Karar No: 2018/6239, Tarih: 23.10.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6572 E.  ,  2018/6239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kötü muamele

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34228, Karar No: 2014/20537, Tarih: 05.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/34228 E.  ,  2014/20537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunlarda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Tehdit suçundan kurulan hükümde, uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/3. maddesine aykırı olarak aynı kanunun 53. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde re'sen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden bozmayı gerektirmediği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Tehdit suçundan kurulan hükümde, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK’nın 51/3. maddesi uyarınca belirlenen denetim süresinin mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye aykırı olarak, “TCK'nın 51. maddesinin 3. fıkrasında öngörülen hüküm gereği denetim süresinin ertelenen hapis cezasından az olamayacağı da gözetilerek hükme, hapis cezası ertelenen sanık hakkında “1 yıl 8 ay ” denetim süresi belirlenmesine” ibaresinin eklenmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14668, Karar No: 2012/229, Tarih: 09.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/14668 E.  ,  2012/229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın suça konu silahı sokaktaki çöpten bulduğuna ve eve getirdiğine yönelik beyanı karşısında eylemine uyan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yerine anılan yasanın 13/3. madde ve fıkrası uyarınca mahkumiyetine hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında başkaca yasal ve takdiri indirim yapılmasına yer olmadığına karar veren mahkemenin uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün (ONANMASINA), 09.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20189, Karar No: 2012/718, Tarih: 16.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/20189 E.  ,  2012/718 K.**

**"İçtihat Metni"**

4922 sayılı Denizde Can ve Mal Koruma Hakkında Kanuna aykırılık eyleminden kabahatli ...'nun 4922 sayılı Kanunun 5728 sayılı Kanunla değişik 20/A maddesi gereğince 5.000 Türk lirası idari para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 01.04.2008 tarihli ve 2006/583 Esas, 2007/551 sayılı ek kararının infazı sırasında, 29.07.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5790 sayılı Kanunla değiştirilen 4922 sayılı Kanunun 20. maddesinin lehe hükümlerinin değerlendirilmesi talebi üzerine, yeniden karar verilmesine yer olmadığına ilişkin aynı Mahkemenin 25.11.2008 tarihli ve 2006/583 Esas, 2007/551 sayılı ek kararına karşı Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itirazın reddine dair İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2009 tarihli ve 2009/39-39 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 05.11.2009 gün ve 62350 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2009 gün ve KYB. 2009-259603 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-Hükümden sonra yürürlüğe giren 5790 sayılı Kanunla değiştirilen 4922 sayılı Kanunun 20. maddesine aykırılıktan dolayı idari yaptırım miktarının geminin grostonajına göre verilmesi gerektiği, bu değişikliğin kabahatlinin lehine olduğu, 06.08.2006 tarihli genel maksatlı suç tespit tutanağına göre geminin grostonajının 18,8 olduğu gözetilerek itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde,

2-Kabahatli tarafından balık avlanmada kullanılan Yılmazlar-2 adlı teknenin ticaret gemisi olmamasına göre, 4992 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yer alan; "1380 sayılı Su Ürünleri Kanunu kapsamında faaliyet gösterenler hakkında 4922 sayılı Kanuna istinaden verilmiş para cezaları terkin edilmiştir." şeklindeki düzenleme karşısında, kabahatli hakkındaki idari para cezasının terkin edilmesi gerektiği cihetle, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, İstanbul 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.01.2009 gün ve 2009/39-39 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.07.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5790 sayılı Kanunun 10. maddesi ile değişik 4922 sayılı Kanunun 20. maddesi uyarınca sanığın cezasının 250 TL. idari para cezası olarak belirlenmesine, anılan 5790 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 4922 sayılı Kanuna eklenen Geçici 3. madde uyarınca cezanın terkinine, 16.01.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4352, Karar No: 2020/8363, Tarih: 14.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4352 E.  ,  2020/8363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalı ... vekili ve davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacıların oğlu/kardeşi ...'un idaresindeki motorsiklete tam kusurlu olarak çarpmasıyla ölümlü kaza meydana geldiğini, davacıların ölenin desteğinden yoksun kaldığını ve cenaze gideri yapmak durumunda kaldığını, ölüm olayı nedeniyle manevi açıdan da zarar gördüklerini belirterek belirsiz alacak davası olarak açtıkları davada fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve davalı ... sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydıyla 2.500,00 TL. maddi ve toplam 90.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş; 28.03.2016 tarihinde, maddi tazminata ilişkin eksik harcı tamamlamıştır.

Davalı ... vekili ve davalı ... vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davacıların maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacı ... için 39.796,48 TL. ve ... için 49.812,12 TL. destekten yoksun kalma tazminatı ve bu davacılar için 1.000,00'er TL. cenaze giderinin, davalı ... yönünden 06.12.2013 ve diğer davalılar yönünden 29.09.2013'ten işleyecek yasal faiziyle birlikte müteselsilen tahsiline; diğer davacılar yönünden desteklik şartları oluşmadığından, bu davacıların maddi tazminat isteminin reddine; davacıların manevi tazminat isteminin kabulü ile davacı ... ve ... için 20.000,00'er TL, diğer davacılar için 10.000,00'er TL'nin 29.09.2013'ten işleyecek yasal faiziyle birlikte sigorta şirketi dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline dair verilen hükmün, davalı ... vekili ve davalı ... tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 26.11.2018 tarih, 2016/15251 Esas ve 2018/11226 Karar sayılı ilamı ile; "davacılar vekili tarafından hükümden sonra dosyaya sunulan 22.10.2018 tarihli beyan dilekçesiyle, maddi tazminatın davalı ... tarafından sulhen ödendiği bildirildiğinden, hükümden sonraki sulh ve ibranın mahkemece değerlendirilmesi gerektiği" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; davacı ... ve ... için belirlenen maddi tazminatın davalı ... tarafından ödenmesiyle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle, bu yönden davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına; diğer davacıların maddi tazminat isteminin reddine; davacı ... ve ... için 15.000,00'er TL. ve diğer davacılar için 5.000,00'er TL. manevi tazminatın 29.09.2013 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ... ve Mevlüt'ten müteselsilen tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre; davalı ... vekili ve davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA; aşağıda dökümü yazılı 1.065,60 TL fazla alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 3.330,15 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 14/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2669, Karar No: 2016/11069, Tarih: 02.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/2669 E.  ,  2016/11069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, yıllık izinleri kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, fazla çalışma yapmasına ve ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yılık izin ücreti, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ile ikale ve ibraname sözleşmeleri imzalandığını, fazla çalışma yapmadığını, ulusal bayarm genel tatil ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemece ikale sözleşmesi dikkate alınarak kıdem ve ihbar tazminatlarının reddine, davacının ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmesi nedeni ile bu talebin reddine, yıllık izin ve fazla çalışma ücreti taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temiz etmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

2- HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekilinin dava dilekçesinde talep ettiği alacakların sembolik miktarlar olduğu anlaşılmaktadır. Dava, niteliği itibariyle külli tespit kısmi eda istemli belirsiz alacak davasıdır. Bu nedenle davacının alacaklarına işletilecek faizlerin başlangıç tarihlerinin dava ve ıslah tarihleri olarak ayrı ayrı belirtilmesi gerekirken talep edilen tüm alacaklara dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalıdır.

3-Hükmedilen alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

4-Yerel mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan brüt fazla çalışma ücretinden brütten nete çevirme sırasında sadece gelir vergisi ile damga vergisi kesintisi yapıldığı, %14 oranında SGK işçi payı ile 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu uyarınca % 1 oranında işsizlik sigortası primi kesintilerinin yapılmadığı anlaşılmıştır.

4-Yerel mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan brüt fazla çalışma ücretinden brütten nete çevirme sırasında sadece gelir vergisi ile damga vergisi kesintisi yapıldığı, %14 oranında SGK işçi payı ile 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu uyarınca % 1 oranında işsizlik sigortası primi kesintilerinin yapılmadığı anlaşılmıştır.

Brütün nete çevrilmesi sırasında SGK ve işsizlik sigortası primi kesintileri yapılmayarak, işveren aleyhine fazla miktarda fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.