muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16495, Karar No: 2013/5612, Tarih: 19.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/16495 E.  ,  2013/5612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait işyerinde 1996-2010 tarihleri arasında temizlik işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız ve kötüniyetli feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatlarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının çalıştığı Batman Öğretmen evinde temizlik işlerinin gerektiği şekilde yapılmaması üzerine, bu işin hizmet alım sözleşmesi ile alt işverene devredildiğini, davacının iş sözleşmesinin bu nedenle haklı feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı işverence haksız feshedildiği, ancak feshin kötüniyetli olduğunun kabul edilmeyeceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı ve davalı taraflar temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı ..., 492 sayılı Harçlar Kanunun 13/j maddesi gereğinde harçtan muaf olduğu halde, kabul edilen miktar için aleyhine harca hükmedilmesi hatalıdır. Kararın bu nedenle bozulması gerekmekte ise de; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün aşağıdaki şekilde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

SONUÇ : Mahkeme kararının hüküm kısmının 2. bendinde yer alan "" şeklinde bölümün hükümden silinmesine, yerine " Davalı ..., 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j. maddesi gereğinde harçtan muaf olduğundan davalıdan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine" sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine 19.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6280, Karar No: 2025/1741, Tarih: 03.02.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/6280 E.  ,  2025/1741 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1681 E., 2021/2496 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde sunulduğu ve temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi; kamu görevlilerinin katlanmaları gereken eleştiri sınırının siyasetçilere nazaran daha dar kapsamlı olduğuna, davaya konu sözlerin eleştiri sınırlarını aşarak katılanın onur, şeref ve saygınlığını zedelediğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Davaya konu sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı sözler olduğu, bu sebeple hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı şeklindeki gerekçeyle sanık hakkında kurulan hükme yönelik yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, yargılama sonuçlarına uygun şekilde beraat hükmü kurulmasına dair Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Kayseri 16. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12638, Karar No: 2019/12869, Tarih: 23.10.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/12638 E.  ,  2019/12869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Başka suçtan yol tutuklaması nedeniyle cezaevine girişi esnasında üzerinde yasak eşya bulunmadığını beyan eden sanığın, X-Ray cihazının uyarı vermesi üzerine yapılan üst aramasında 2 adet sim kart ile bir adet cep telefonunun ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda, infaz kurumuna yasak eşya sokmak suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı ve hakkında TCK.nın 35. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, tamamlanmış suçtan hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3894, Karar No: 2010/7839, Tarih: 20.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/3894 E.  ,  2010/7839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Miras Taksim Sözleşmesinin İptali

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Kararın davalılardan ...’e tebliğine ilişkin tebliğ evrakı dosyada bulunmamaktadır. Tebliğ edilmiş ise, tebligat evrakının eklenerek gönderilmesi, tebliğ edilmemiş ise tebliğin sağlanması,

2-Mirasbırakan ...’na ait mirasçılık belgesi veya tüm mirasçılarını gösteren aile nüfus kaydının eklenerek gönderilmesi,

3-İncelenmesine gerek görülen;

a-... Asliye Hukuk Mahkemesinin 1993/186 esas-1995/9 karar sayılı dosyası,

b-... Sulh Hukuk Mahkemesinin 1995/150 esas sayılı dosyasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE oybirliğiyle karar verildi.20.04.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/13660, Karar No: 2013/2193, Tarih: 19.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/13660 E.  ,  2013/2193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Somut emsal alınan ... Mahallesi 25642 ada 2 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/838, Karar No: 2025/627, Tarih: 16.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/838 E.  ,  2025/627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/247 E., 2016/534 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 231.maddesi gereğince geri bırakılan hükmün açıklanması ile; 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1-2 maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, özel bir sebebe dayanmamaktadır.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü, sanığın idaresindeki özel halk otobüsüyle, meskun mahalde, gece vakti, aydınlatmanın bulunduğu, virajlı, bölünmüş, asfalt kaplama caddede seyrederken, gidiş yönüne göre sağdan sola orta refüje doğru kaplamanın çoğunu geçmiş yayaya çarpmasıyla, yayanın ölümüyle sonuçlanan olayda, mahkemece, tali kusurlu şekilde neticeye sebebiyet verdiği kabul edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, İstanbul 49. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13198, Karar No: 2017/6229, Tarih: 15.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/13198 E.  ,  2017/6229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/12/2015 tarih ve 2014/1760-2015/1148 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili davacı şirketin, davadışı ... İnş. San ve Dış Tic. LTd. Şti. adına tescilli olan ... ve ... plakalı çekiciler ile; ... ve ... plaka numaralı römorkörların zilliyedi bulunduğunu; davacı şirketin, zilliyetliğinde bulunan araçların aylık ödenecek ücret karşılığında park sahasında muhafazası için davalı şirketle anlaştığını, araçların tır parkına sağlam ve çalışır vaziyette teslim edildiğini, davacı tarafından aylık muhafaza ücretinin düzenli ödendiğini; davacı şirket yetkilisi ...'ın araçlar kontrol etmek ve çekicilerin motorlarını çalıştırmak için 04/07/2013 günü tır parkına gittiğinde çekicilerin ve römorkların hasara uğramış olduğunu tespit ettiğini, bu hususta tır parkı yetkilisi ile birlikte tutanak düzenlediğini, aynı şekilde 23/08/2014 günü yine kontrol için tır parkına gidildiğinde araçların hasara uğratıldığını durumun kolluk kuvvetine bildirilerek tutanak düzenlendiğini ileri sürerek davalının müsteciri bulunduğu tır parkında hasara uğrayan ve parçaları eksilen araçlardaki hasardan şimdilik 3.000,00 TL maddi zararın dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili öncelikle davacının dava açma ehliyetinin bulunmadığını savunarak davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesini, mahkemenin bu yönde karar vermemesi durumunda davacının bu davada herhangi bir hukuki menfaati bulunmadığını savunarak davanın hukuki menfaat yokluğundan reddine, mahkemenin bu hususta bir karar vermemesi durumunda ise davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından davalı aleyhine açılan iş bu davanın, dava dışı üçüncü kişiye/araçların maliki şirketin, bu aşamada davacıya karşı tazminat istemli bir talebinin bulunmadığı, davanın erken açılan dava niteliğinde bulunduğu gerekçesiyle davacının ileri de dava açma hakkı saklı kalmak üzere davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, otopark işletmecisi olan davalının, otoparka bırakılan araçta meydana gelen zarar nedeniyle sorumluluğuna ilişkindir.

6098 sayılı, Türk Borçlar Kanunun 579 maddesinde, garaj, otopark ve benzeri yerleri işletenlerin, kendilerine bırakılan motorlu taşıt v.s. zarara uğraması nedeniyle sorumlu oldukları düzenlenmiş olup yasada öngörülen sorumluluk sözleşme ilişkisine dayanmaktadır.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, otopark işletmecisi olan davalının, otoparka bırakılan araçta meydana gelen zarar nedeniyle sorumluluğuna ilişkindir.

6098 sayılı, Türk Borçlar Kanunun 579 maddesinde, garaj, otopark ve benzeri yerleri işletenlerin, kendilerine bırakılan motorlu taşıt v.s. zarara uğraması nedeniyle sorumlu oldukları düzenlenmiş olup yasada öngörülen sorumluluk sözleşme ilişkisine dayanmaktadır.

Davacının zilyedi olduğu araçların, davalının işlettiği otoparka akdi ilişki çerçevesinde bırakıldığı, bir kısım otopark ücretinin davacı tarafından ödendiği, araçların otoparkta iken zarar gördüğü, araçların işleteninin ise ihbar edilen Karmer .... Dış Tic. Ltd. Şti. olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Davalının sorumluluğu akdi ilişkiye dayanmakta olup, siyanetine terk edilen araçların muhafazasındaki kusur nedeniyle araçlardan meydana gelen zarardan davalı otopark işletmecisi, akdi ilişkisinin diğer tarafı ve araçların emin sıfatıyla zilyedi bulunan davacıya karşı sözleşme ve B.K 579 maddesi hükümleri çerçevesinde sorumludur.

Davacının, araçların maliki olmaması, TMK 981 vd. maddelerinde düzenlenen, zilyedlikten ve sözleşmeden doğan hakları kullanmasına engel değildir.

Kaldı ki, araç işleteninin, araçlarda meydana gelen zarar nedeniyle davalıya karşı dava açtığı, yasal yollara başvurduğu hususu da iddia ve ispat edilmemiştir.

Araçların zilyedi olan davacının, araçları işletenden teslim aldığı şekilde aynen iade ile yükümlü olduğuda gözetildiğinde davanın erken açılan bir dava olmadığının kabulü ile uyuşmazlığın esası hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 15/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16609, Karar No: 2010/16754, Tarih: 27.12.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/16609 E.  ,  2010/16754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sırasında davacı taraf vekili 18/10/2010 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme hükmü davacı vekiline 09/11/2010 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, H.Y.U.Y.’nın 36/A-II maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süre geçirildikten sonra davacı vekili tarafından 22/11/2010 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı tarafın temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE 27/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30652, Karar No: 2017/5417, Tarih: 09.05.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/30652 E.  ,  2017/5417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın rıza dışında girdiği bahçenin, mağdurların ikamet ettiği konutun eklentisi niteliğinde olup olmadığı, keşif yapılarak şüpheye yer bırakmayacak biçimde belirlenmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/05/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8798, Karar No: 2022/6314, Tarih: 26.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/8798 E.  ,  2022/6314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20.10.2020 tarih ve 2018/603 E. - 2020/763 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline geri çevrilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra iade edildiği anlaşılmakla,

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davadışı Hayat Kimya San. A.Ş.'ye sattığı malların nakliyesi hususunda davalı ile anlaştığını, davalıya teslim edilen 3 adet koliden, içinde 8 adet projeksiyon cihazı bulunan ve değeri 23.914,35 TL olan bir kolinin teslim edilmediğini, davalı şirketin sorumluluğunda iken kaybolan kolinin sigorta kapsamında bulunduğunu ileri sürerek 23.914,35 TL’nin davalıdan tahsili ile asıl alacağa 25/07/2014 tarihinden itibaren, işleyecek olan ticari reeskont faizi hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davalının ürün teslimi sırasında gönderilenlerin cinsi, miktarı, niteliği gibi hususları tam ve doğru olarak bildirmekle yükümlü olduğunu, kolilerin içeriğinde ne olduğuna dair müvekkiline bilgi verilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kural olarak, taşıyıcının kendi kusurundan kaynaklanmayan bir sebepten ileri geldiğini ispat edemedikçe eşyaya gelen hasarı tazmin borcu altında olduğu, bir başka deyişle taşıyıcının kusurlu olduğunun karine olarak kabul edildiği, sorumluluktan kurtulabilmesi için taşıyıcının kusurlu olmadığını ispat etmesi gerektiği, TTK’nın 882. maddesinin taşıyıcıyı sınırlı sorumluluk ilkesiyle koruma altına aldığı ancak 886. maddesinde ise bazı durumlarda taşıyıcının sınırlı sorumluluk ilkesinden yararlanamayacağını hükme bağladığı, anılan 886. maddeye göre eğer zarar ve hasar taşıyıcının kastından veya kasta eşdeğer sayılan bir kusurundan meydana gelmişse, taşıyıcının sınırlı sorumluluk hükümlerinden yararlanma hakkını kaybettiği, somut olayda davalının teslimatı yapamamasına geçerli bir açıklama yapamamış olması nedeniyle ağır kusurlu kabul edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Karar, davalı vekili vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.037,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 26/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1542, Karar No: 2018/896, Tarih: 18.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/1542 E.  ,  2018/896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145.

maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.