muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5085, Karar No: 2021/6412, Tarih: 22.09.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/5085 E.  ,  2021/6412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İpoteğin Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından, ipoteğin kaldırılması davasının kısmen reddi yönünden; davalı banka tarafından ise ipoteğin kaldırılması davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı bankanın tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava, ipoteğin kaldırılmasına ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne, ... İli, ... İlçesi, ... Mahallesi, 776 ada, 20 parsel sayılı taşınmazın münhasıran 2. Katında (zemin üstü 1. kat) bulunan ve taraflarca aile konutu olarak kullanılan daire üzerinde tesis olunan ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir.

İpotek tesis tarihinde taşınmaz tapuda arsa vasfıyla kayıtlı olduğu, taşınmaz üzerinde bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere 2 katlı betonarme ev bulunduğu, taşınmazda kat mülkiyetine geçilmediği, 2. Katında (zemin üstü 1. kat) daire olan bağımsız bölümün tarafların aile konutu olduğu, uyuşmazlık konusunun, aile konutu olarak kullanılan bağımsız bölüm üzerine konulan ipoteğin kaldırılması ile sınırlı olduğu ve bu bölüm ile sınırlı olmak üzere ipoteğin kaldırılmasına karar verildiği, davanın kısmen kabulü niteliğinde karar verilmediği, arsa vasıflı olan taşınmazın diğer bölümleri yönünden ipoteğin geçerliliğini koruduğu anlaşılmaktadır. Hal böyleyken, mahkemece davanın kısmen kabul edildiği gerekçesiyle davalı banka yararına nispi vekalet ücreti takdiri usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.22.09.2021 (Çrş.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZI

Dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğu, üzerinde zemin ve bir normal kattan oluşan iki katlı betonarme binanın bulunduğu ve taşınmaz üzerine davalı banka lehine 15.12.2011 tarihinde ipotek tesis edildiği tartışmasızdır. Mahallinde yapılan keşif sonrasında son bilirkişi tarafından düzenlenen raporda iki katlı betonarme evin arz üzerine oturduğu alanın 131,14 metre kare olduğunun ve zemin üstü birinci katta bulunan bölümün aile konutu

(Muhalif)

KARŞI OY YAZI

Dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğu, üzerinde zemin ve bir normal kattan oluşan iki katlı betonarme binanın bulunduğu ve taşınmaz üzerine davalı banka lehine 15.12.2011 tarihinde ipotek tesis edildiği tartışmasızdır. Mahallinde yapılan keşif sonrasında son bilirkişi tarafından düzenlenen raporda iki katlı betonarme evin arz üzerine oturduğu alanın 131,14 metre kare olduğunun ve zemin üstü birinci katta bulunan bölümün aile konutu

olarak kullanıldığının belirtilmesi üzerine mahkemece bu bölümle sınırlı olarak ipoteğin kaldırılmasına karar verilmiştir. Dairemizin 03.03.2015 tarih, 2014/20775 Esas, 2015/3452 Karar sayılı ilamında, "Mahkeme infaza elverişli hüküm kurmak zorundadır. Arsa üzerindeki binanın bulunduğu kısmın, arsanın bütününden ifraz edilmesi ve bağımsız bir tapuya bağlanması mümkün olmadığına göre, taşınmazın tamamı üzerindeki ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesi gerekir. Bu husus dikkate alınmadan binanın bulunduğu kısımla sınırlı şekilde ipoteğin kaldırılması usul ve yasaya aykırıdır" denilmek suretiyle arsa vasıflı taşınmazda ipoteğin belli bir alanla sınırlı olarak kaldırılmasına ilişkin hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Kat irtifakı veya kat mülkiyeti tesis edilmemiş bir yapıdaki bir bölümün tapuda bağımsız bölüm olarak kaydı mümkün olmadığından, arsa üzerindeki iki katlı binanın bir bölümü ile sınırlı olarak verilecek kararın tapu kütüğüne şerh olarak işlenmesi yasal olarak mümkün değildir. Bu durumda arsa üzerindeki iki katlı binadaki bir bölümle sınırlı olarak ipoteğin kaldırılmasına ilişkin hükmün infazı da mümkün olmayacaktır.

Bu nedenle somut olayda, yukarıda açıklanan nedenlerle tapuda arsa vasfı ile kayıtlı olup, üzerinde bulunan ve kat irtifakı veya kat mülkiyeti tesis edilmemiş yapıdaki bir bölümün ayrılarak bu bölüme ilişkin olarak ipoteğin kaldırılmasına ilişkin karar usul ve kanuna aykırı olup, infazı da mümkün olmadığından, ilk derece mahkemesinin ilk kararında olduğu gibi davanın tümden kabulü ile dava konusu arsa vasıflı taşınmaz kaydı üzerine davalı banka lehine tesis edilen ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken, üzerinde bulunan iki katlı yapının bir bölümünün ayrılarak infazı mümkün olmayacak şekilde ipoteğin kaldırılmasına karar verilmesi doğru olmadığından ve hükmün bu nedenle bozulması gerektiği kanaatinde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/5620, Karar No: 2018/5642, Tarih: 20.09.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/5620 E.  ,  2018/5642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Hükmün açıklanması, Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a, c, h, 35, 31/2.maddelerindeki suçun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-d, 2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 11 yıl 3 aylık dava zamanaşımının suç tarihi olan 05.11.2003'ten inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 20/09/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13610, Karar No: 2018/13543, Tarih: 31.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/13610 E.  ,  2018/13543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemelerinde:

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; hırsızlık için girdiği işyerinden 6,00 TL bozuk para çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 31/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3852, Karar No: 2023/5406, Tarih: 29.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3852 E.  ,  2023/5406 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.12.2020 Tarihli ve 2020/1768 Esas, 2020/1696 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çarşamba Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.02.2021 Tarihli ve 2021/12 Esas, 2021/243 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mah. ... Sk. No: 27 İç Kapı No:3 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin ve Çarşamba Sulh Hukuk Mahkemesinin karşılıklı yetkisizlik kararları üzerine yargı yerinin belirlenmesi için dosya ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesine gönderilmiş ve Dairece 20.05.2021 Tarihli ve 2021/421 Esas, 2021/550 Karar sayılı kararıyla ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlenmesine karar verilmiştir.

Yargı yeri belirlenmesinden sonra

C. ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.11.2022 Tarihli ve 2021/2107 Esas, 2022/2584 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının son yerleşim yeri adresinin Zeytinburnu/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

D. Bakırköy 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.01.2023 Tarihli ve 2023/27 Esas, 2023/89 Karar Sayılı Kararı

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 20.05.2021 tarihli ve 2021/421 Esas, 2021/550 Karar sayılı kararıyla yargı yerinin kesin şekilde ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi olarak belirlendiği, kısıtlı adayının dava açıldıktan sonra yerleşim yerini değiştirdiği, derdest konumdaki dosyada daha sonradan fiili adresin veya sistemdeki adresin değişmiş olmasının yetkili mahkemeyi değiştirmeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1.Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3.4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4.6100 sayılı Kanun’un “İnceleme Usulü ve Sonucu” başlıklı 23 üncü maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3.4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4.6100 sayılı Kanun’un “İnceleme Usulü ve Sonucu” başlıklı 23 üncü maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“Bölge Adliye Mahkemesince veya Yargıtayca verilen Yargı yeri belirlenmesi ile kanun yolu incelemesi sonucunda kesinleşen göreve veya yetkiye ilişkin kararlar, davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlar.”

C. Değerlendirme

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 20.05.2021 Tarihli ve 2021/421 Esas, 2021/550 Karar sayılı kararıyla ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlendiğinden ve 6100 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesinin ikinci fıkrası gereğince yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlayacağından uyuşmazlığın çözümünde ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6031, Karar No: 2018/13311, Tarih: 28.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/6031 E.  ,  2018/13311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, müvekkillerinin 2 parsel sayılı taşınmazın hissesini 21/06/2011 tarihinde satın aldıklarını, ... 14 Noterliğinin 27 Temmuz 2011 tarihli ve 09404 numaralı ihtarnamesi ile ihtar çekerek davalılardan davaya konu gayrimenkullerin gerek kullanım ve gerekse kira bedellerinin ödenmesi talep ettiklerini, tüm gayrimenkulün davalılar tarafından gerek kiraya verilerek gerekse fiilen ikamet etme şeklinde kullanıldığını ileri sürerek toplam 150.000 TL ecrimisil bedelinin davalılardan hisse ve kullanım oranları ölçüsünde yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı ..., davalı ... ve ... davanın reddini savunmuşlardır.

Davalılar ..., ... ve ... vekilleri, müvekkillerinin hisseli olan taşınmazın kendi hisseleri üzerinde ve kendileri tarafından yapılan binaları kullanıldığını, bu binalar müvekkiller adına kadastro gördüğünü, iskanı alındığını ve tapuya tescil edildiğini, taşınmaz da diğer malikler gibi müvekkillerine 1960 yılında özel parselasyon gördüğünü maliklerce buna göre satın alındığını ve fiili taksim yapılarak kullanılageldiğini, 2011 yılında hisse satın alan davacının müvekkillerini kendi hisseleri üzerinde kendileri tarafından yapılan binanın gelirlerinden ecrimisil taleplerinin haksız olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, önceden beri süre gelen fiili taksime dayalı kullanım nedeniyle ecrimisil talebinin reddine karar verilmiştir.Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; ecrimisil istemine ilişkindir.

Dava ve cevap dilekçelerinde tanık deliline dayanılmış; ancak mahkemece tanıklar getirtilip dinlenmemişlerdir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir.

Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; dava konusu 2 parsel sayılı taşınmazda tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı, oluşmuşsa çekişmeli bölümün kim veya kimlerin paylarına isabet ettiği ve kimler tarafından kullanıldığı, oluşmamışsa davacıların kullanabileceği yer bulunup bulunmadığı ortaya konulmuş değildir.

Somut olaya gelince; dava konusu 2 parsel sayılı taşınmazda tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı, oluşmuşsa çekişmeli bölümün kim veya kimlerin paylarına isabet ettiği ve kimler tarafından kullanıldığı, oluşmamışsa davacıların kullanabileceği yer bulunup bulunmadığı ortaya konulmuş değildir.

Hâl böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeleri kapsar biçimde araştırma ve inceleme yapılması, tarafların bildirdikleri tüm delillerin toplanması, yerinde uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılarak tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığının, oluşmuş ise kimin nereyi kullandığının belirlenip krokiye yansıtılması, fiili kullanma biçimi oluşmamışsa davacının payına karşılık taşınmazda kullandığı veya kullanabileceği yer bulunup bulunmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanarak, dava ve cevap dilekçelerinde tanık deliline dayanılmış olduğundan tanıkların da getirtilerek dinlenip varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturmayla yetinilerek fiili taksime dayalı kullanım nedeniyle ecrimisil talebinin reddi doğrultusunda hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK.nun 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.