muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20328, Karar No: 2016/13, Tarih: 18.01.2016

Tazminatların peşin olarak hesaplanması, oysa gelirlerin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminattan her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre; önceki uygulamalardaki gibi %10 iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da nazara alınıp, ... ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Gelirin yansıma oranına gelince; 5510 sayılı Kanunun 19. ve 34 maddeleri uyarınca, ölenin gelirinin % 70’i dağıtıma esas tutulmalı, çocuk yoksa bu meblağın % 75’i eşe bağlanmalıdır. Çocuk varsa eşin payı (% 70 üzerinden) % 50’ye düşmeli, her bir çocuk için % 25 gelir bağlanmalıdır.

Hak sahibi erkek çocuğun 18 yaşını, lise ve dengi öğrenim görmesi halinde 20 yaşını, yüksek öğrenim yapması halinde 25 yaşını doldurduğu tarihte gelirden çıkacağı gözetilmeli, kız çocuğunun ise evlenme tarihine kadar gelire hak kazanacağı kabul edilerek, evlenme yaşının rapor tarihine en yakın TUİK Türkiye "ortalama evlenme yaşı istatistikleri"ne göre belirlenmesi gerektiği dikkate alınmalıdır.

Hak sahibi eş ve çocuklardan artan hisse bulunması halinde her türlü kazanç ve irattan elde etmiş olduğu gelirinin asgari ücretin net tutarından daha az olması ve diğer çocuklarından hak kazanılan gelir ve aylıklar hariç olmak üzere gelir ve/veya aylık bağlanmamış olması şartıyla ana ve babaya toplam % 25'i oranında; ana ve babanın 65 yaşın üstünde olması halinde ise artan hisseye bakılmaksızın yukarıdaki şartlarla toplam % 25'i, oranında gelir verilmelidir.

Somut olayda; gerçek zararın yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde belirlenmesi gerekirken Hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerleri esas alınarak sonuca gidilmesi ve davalıların sorumluluklarının öngörülen ilkeler çerçevesinde ve özellikle değinilen 21/4. madde gözetilerek belirlenmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekili ile davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan itirazları kabul edilmeli, hükmü temyiz etmeyen davalı ... yönünden davacı

Kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da gözetilerek karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalı ...'e iadesine, 18.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6055, Karar No: 2013/208, Tarih: 17.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/6055 E.  ,  2013/208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinden önce maktul ... ile sanık ...'nın birlikte meyve sebze komisyonculuğu yaptıkları, maktulün bu ortaklık nedeniyle sanığa borçlandığı, sanığın alacağını birkaç defa istemesine rağmen maktulün ödeme yapmadığı, olay günü sanığın paraya ihtiyacı olduğunu söyleyerek alacağının en azından bir kısmını maktulden istemesi üzerine maktulün ödenebilecek miktardaki borcunu ödemeyeceğini söylediği, bu nedenle sanığın maktulü öldürdüğü, bozmadan önce 26.02.2010 tarihinde Mahkemece verilen ilk hükümde haksız tahrik nedeniyle asgari düzeyde indirim uygulandığı, bu uygulamanın Dairemizce de benimsediği olayda; maktulden kaynaklanan haksız hareketin niteliği dikkate alınarak, haksız tahrikten dolayı azgari düzeyde bir ceza indirimi yerine yazılı şekilde üst sınırdan indirim yapılarak eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın eziyet çektirerek öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve eleştiri nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, resen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 17/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4794, Karar No: 2020/3100, Tarih: 23.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/4794 E.  ,  2020/3100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 30/05/2019 tarih ve 2018/717-2019/520 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Nakliyat Emtia Abonman Sigorta Poliçesi ile sigortaladığı çatı ve cephe paneli emtiasının davalılardan ...'ün maliki olduğu, davalı ...'ün sevk ve idaresindeki araç ile taşındığı esnada meydana gelen kaza sonucu hasar gördüğünü, sürücünün asli kusurlu bulunduğunu, müvekkilinin 21.224,11 USD tutarındaki hasar bedelini sigortalıya ödediğini, rücuen tahsil amacıyla davalılar aleyhine16.825,08 TL asıl alacak ve 1.033,13 TL faiz için başlatılan icra takibine itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, kazaya karışan diğer araç sürücüsünün 318 promil alkollü iken müvekkillerinin aracına arkadan çarptığını, müvekkillerinin kusursuz olduğunu, taşınan malların sigortalı şirkete teslim edildiğini, sadece aracın arkasındaki bir kısım panellerin hasar gördüğünü, sanki tüm malların zarar gördüğü gibi tutanak tutulduğunu, kazadan 5 ay sonra inceleme yapan ekspertizin emtianın tamamının zarar gördüğü yönündeki tespitinin gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalılardan ...’nin maliki ...’un ise sürücüsü olduğu kamyonda bulunan sigortalı emtianın taşıma esnasında hasar gördüğü, hasarın niteliği gereği emtianın lehtarın kusurlu davranışı nedeniyle büyüdüğünün ispatlanamadığı, davalıların kusur oranları ile bağlı olmaksızın kusursuz sorumlu oldukları ancak bozma öncesi ilamda belirtilen %75 kusur oranının davacı tarafından temyiz edilmemesinin davalılar lehine usuli müktesep hak oluşturduğu, emtianın ağırlığının net olmaması nedeniyle sınırlı sorumluluk hesabı yapılması gerektiği, buna göre sorumluluğun 25.236,42 TL ile sınırlı olduğu, sovtaj ve gözetilen kusur oranına göre de davalıların 12.211,27 TL asıl, 693,69 TL işlemiş faizden sorumlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile itirazın iptaline, takibin 12.211,27 TL asıl alacak ve 693,69 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 12.904,96 TL üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 23/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6315, Karar No: 2013/7393, Tarih: 06.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/6315 E.  ,  2013/7393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç işlemeye tahrik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli iti- bariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kap- samında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18048, Karar No: 2014/8740, Tarih: 07.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18048 E.  ,  2014/8740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Müşteki Gümrük İdaresi Vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Açılan davanın niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından gümrük idaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanığın temyizine gelince:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 216/3. maddesine aykırı olarak 18.10.2012 tarihli son oturumda hazır bulunan sanığa son sözleri sorulmadan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması.

Kabul ve uygulamaya göre:

Sanık hakkındaki adli para cezası taksite bağlanmadığı halde, infaz yetkisini kısıtlar biçimde adli para cezasının ödenmemesi halinde TCK'nun 52/4. maddesi uyarınca ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapse çevrilmesine karar verilmesi,

5237 sayılı TCK.nun 51/7.maddesi gereğince sanığın denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirileceğinin ihtarına karar verilmesi gerektiği halde infazı kısıtlayacak şekilde sanığın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde ertelenen cezanın tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMU'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16721, Karar No: 2019/2217, Tarih: 14.02.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/16721 E.  ,  2019/2217 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Elbirliği ile malik olunan mal üzerinde hırsızlık suçundan sanıklar Mesut Bal ile ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 144/1-a, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/12/2017 tarihli ve 2017/172 esas, 2017/763 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 28/11/2018 gün ve 94660652-105-34-11090-2018-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 05.12.2018 gün ve 2018/98187 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253. maddesinde, 02/12/2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile üçüncü fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile” ibaresi madde metninden çıkartılarak, yargılama konusu bir hukukî ilişkiye dayanan alacağın tahsili amacıyla hırsızlık gibi etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen şikâyete tâbi suçların uzlaştırma kapsamına alındığı, bahse konu kanun değişikliğinin karar tarihinde yürürlüğe girmiş olması karşısında, Mahkemece 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesindeki “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukukî durumunu takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.07.2016 tarih, 2016/179 esas ve 2016/523 karar sayılı kararının, katılan vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 17.04.2017 tarih, 2016/19786 esas ve 2017/4537 karar sayılı kararı ile incelendiği anlaşılmakla, sanıklar hakkında yapılan kanun yararına bozma talebinin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 14/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22556, Karar No: 2016/18866, Tarih: 31.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/22556 E.  ,  2016/18866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ilave tediye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- HMK.nun 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkân dâhilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava, niteliği itibariyle külli tespit kısmi eda istemli belirsiz alacak davasıdır. Bu nedenle davacının alacaklarına işletilecek faizlerin başlangıç tarihlerinin dava ve ıslah tarihleri olarak ayrı ayrı belirtilmesi gerekirken talep edilen tüm alacağa dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi ve hükmedilen miktarın net mi, yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi, ayrıca davalı harçtan muaf olmadığı halde karar-ilam harcına hükmedilmemesi, hatalı olup bozma sebebi ise de, söz konusu hatanın giderilmesi yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1/a ve 2 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;

“ a- 14.775,03 TL. net ilave tediye alacağından;

1.000,00 TL. sinin dava tarihi olan 24.09.2014 tarihinden itibaren,

13.775,03 TL. sinin ıslah tarihi olan 25.12.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

2- Hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan 1.009,28 TL. karar ilam harcından davacının yatırdığı peşin harç ile tamamlama harcı toplamı 749,08 TL. nin mahsubu ile 464,41 TL. bakiye karar-ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

Davacının yatırdığı başvuru harcı, peşin harç ile tamamlama harcı toplamı 285,40 TL. nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, “ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalıya yükletilmesine, 31.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/167, Karar No: 2020/5155, Tarih: 18.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/167 E.  ,  2020/5155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 17. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 14.10.2019 tarih ve 2018/340-2019/417 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin donatanı olduğu Türk bayraklı 9344588 IMO nolu M/T Sürmene KA isimli geminin 09/10/2013 tarihinde saat 14:20 sıralarında Marine Tug2 römorkörünün yedeklemesinde Türkeli feneri bordolanarak İstanbul Boğazına giriş yaptığını, boğaz geçişi sırasında eskortluk hizmeti vermesi için davalı kuruma ait Söndüren 4 isimli römorkör ile temasa geçildiğini, Marine Tug2 römorköründe bulunan kaptan ... 'in yedek çeken Marine Tug2 römorkörünün gemiyi kontrol etmekte zorluk çektiğini, Söndüren4 römorkörünün de manevra açısından kifayetsiz kaldığını tespit ederek yeni bir römorkör gönderilmesini talep ettiğini, buna istinaden davalı kuruma bağlı Kurtarma4 römorkörünün gemiye refakat etmek için yola çıktığını ancak davalı kuruma ait römorkörün eskortluk hizmetini kusurlu olarak ifa ettiğini ileri sürerek haksız olarak tahsil edilen 3.640 USD eskort ücretinin iadesi gerektiğini, yine Sürmene gemisinde meydana gelen hasara ilişkin 2 adet düz üçlü döner baba maliyeti, 2 adet sabit baba maliyeti ve KDV dahil 4.248 USD, döner ve sabit baba işçiliği maliyeti KDV dahil 7.000 USD, tersane ücreti olarak 10.264 USD, römorkör maliyeti 3.640 USD olmak üzere toplam 25.152 USD ile Tuzla Ada Tersanesi giriş çıkış maliyeti olan 1.176,60 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Kurtarma4 römorkörünün boğaz geçişi yapacak olan Sürmene isimli tankere aktif eskort hizmeti verildiğini ancak Sürmene gemisinin fırdöndüsünün halat bağlama babasının mukavemetsiz olması nedeni ile kopmak ve eğilmek sureti ile römorkör halatında boşluk oluştuğunu, römorkörün hatalı manevra yaptığı şeklindeki iddiasının mesnetsiz olduğunu, Kurtarma4 römorkörünün daha öncede defalarca Sürmene gemisine römorkaj hizmeti verdiğini, aynı zamanda hizmetin Birleşik Krallık yedekleme ve diğer hizmetler için standart koşullar kapsamında verildiğini, bu koşullarda hizmet verildiğinin kılavuzluk ve römorkaj hizmet fişi üzerine derç edildiğini, gemi kaptanı tarafından bu fiş imzalanarak hizmetin kabul edildiğini, buna göre müvekkiline kusur izafesinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki ilişkinin bir işgörme ilişkisi olduğu ve 6098 sayılı TBK'nın 502/2. maddesi uyarınca niteliklerine uygun düştükleri ölçüde vekalete ilişkin hükümlerin ve Türk Borçlar Kanunu’nun emredici nitelik taşıyan genel hükümleri uygulanacağı, davalının vermiş olduğu hizmetin, uzmanlığı gerektirmenin yanı sıra, yetkili makamlar tarafından verilen izinle yürütülebilen bir hizmet olduğundan TBK’nın 115/3. maddesine sözleşmedeki sorumsuzluk kaydının kesin hükümsüz olduğu, kaldı ki davalının zararın oluşmasında ağır kusurlu olduğundan ağır kusura ilişkin sorumsuzluk anlaşmasının da geçerli olmadığı, bu durumda zarardan davalının sorumlu olacağı, toplam zarar maliyetinin 11.248 USD olarak tespit edildiği, davacının talep ettiği eskort ücreti ve tersane giriş çıkış ücretlerinin davalıdan istenemeyeceği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne 11.248 USD’nin tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.290,59 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 18.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21897, Karar No: 2019/34604, Tarih: 16.09.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/21897 E.  ,  2019/34604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesinin, doğrudan verilen adli para cezasının uygulama maddesinin TCK'nun 52/2. maddesi yerine TCK'nun 52. maddesinin yazılması suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2. Sanık hakkında hapis cezası kısa süreli olmadığından uygulma yeri olmayan TCK'nun 53/4. maddesinin uygulanması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün takdiri indirim nedenleri uygulandığı fıkrada "62 md" ifadesinin çıkartılarak yerine "62/1. maddesi" ifadesinin, doğrudan verilen adli para cezasının uygulandığı fıkrada "52 md" ifadesinin çıkartılarak yerine "52/2. maddesi" ifadesinin eklenmesi,

2. Hükümde hak yoksunluğunun uygulanmamasına ilişkin bendin tamamen çıkartılarak yerine “24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.