muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/22195, Karar No: 2016/5296, Tarih: 17.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/22195 E.  ,  2016/5296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin düzenleme, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmiş ise de, infaz aşamasında resen dikkate alınabileceğinden ve hakaret suçunda temel cezanın doğrudan TCK’nın 125/3-a maddesi gereğince tayini yerine aynı Kanun’un 125/1 maddesi ile belirlenip daha sonra artırılması sonuca etkili olmadığından bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından,

1-Sanığın görevi yaptırmamak için direnme eylemine ilişkin olarak ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2) Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde ise;

Hüküm kurulurken, TCK'nın 125/4. ve 43. maddelerinin uygulanması sırasında hapis cezasının yanlış hesaplanması nedeniyle sonuç cezanın 1 yıl 8 ay 12 gün yerine 1 yıl 9 ay 7 gün olarak fazla belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, tebliğnamedeki isteme aykırı olarak 5320 sayılı yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesi uyarınca; uygulamaya göre sonuç hapis cezasının “1 yıl 8 ay 12 gün”e indirilmesi suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11818, Karar No: 2006/13586, Tarih: 21.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/11818 E.  ,  2006/13586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.09.2001 gününde verilen dilekçe ile yaylaya vaki müdahalenin meni ve muarazanın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın müdahil davacılar yönünden red, davacı yönünden kabulüne dair verilen 22.10.2004 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ile müdahil ... Köyü vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Köy Tüzel Kişiliği, yanlar arasında daha önce geçerek kesinleşen yargılama sonunda (Asliye Hukuk Mahkemesinin 1961/186 Esas sayılı dosya) orman sayılan yerlerden olmasından ötürü herhangibir köyün yaylası ya da merası olduğu yolunda ileriye sürülen iddiaların dinlenemeyeceği ve bu nedenle davacı ... Köyünün davalı ... aleyhine açtığı meraya elatma davasının reddine ilişkin hükmün kesinleşmesinden sonra 6831 sayılı Orman Yasası uyarınca 1992 yılında yapılan orman kadastrosu ile uyuşmazlık konusu mera alanının 2/B maddesi kapsamına alınarak orman dışına çıkarıldığını ve böylece ormanla ilişkisinin kesildiğini ileri sürerek son durum itibariyle 82830 m2 yüzölçümü ile mera niteliğini yeniden kazanan bu bölgenin davacı köy ile birlikte davalı ... ve sonradan davaya katıldıkları anlaşılan ... ve ... Köylerinin müşterek intifalarında olan yayla yeri olduğunu açıklamış ve davalı ... Köyünün yayla yerinden kendi köyleri halkını yaralandırmadıklarını belirterek davalı köy tarafından yapılan müşterek kullanma hakkına yapılan elatmanın önlenmesine karar verilmesini istemiş, yazılı yanıtta bulunan davalı ... vekili ise müvekkili köy tüzel kişiliğinin dava dilekçesinde iddia edildiği gibi bir engellemesinin bulunmadığını bildirerek davanın reddini savunmuş, sonradan davaya katıldıkları anlaşılan ... ve ... Köyü Tüzel Kişilikleri de davaya konu edilen yayladan kendi köy halkının da yararlandıklarını ileri sürmüşlerdir.

Mahkemece, önceki yargılamaya ilişkin mahkeme hükmünden de sözedilerek, uyuşmazlık konusu yaylanın orman sınırlandırması sonucu 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi uygulaması ile orman sınırları dışarısına çıkarıldığı ve son haliyle bu yerin yayla niteliğini yeniden kazanmış bulunduğu kabul edilerek yayla yerinden davacı ... halkı ile ... Köyü halkının ortak yararlanma haklarının kanıtlandığı da kabul edilmek suretiyle ... Köyünün ... Köyü Tüzel Kişiliğinin intifasına yaptığı elatmasının önlenmesine, davaya katılan ... ve ... Köylerinin davalarının reddine karar verilmiş, hüküm, davalı ... ile Katılan ... Köyü vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık konusu taşınmaz, taraf köyler vekilleri ve yargılamalar sırasında dinlenen tanık ve yerel bilirkişilerce “yayla” olarak vasıflandırılmakta olup arazi üzerinde yerleşimi gösterir ölçekli krokiye göre 2022 den başlayıp 2032 de nihayete eren orman sınır noktaları arasında yer aldığı anlaşılan 82830,84 yüzölçümündeki taşınmazdır. Bu taşınmaz hakkında eldeki davadan çok önce 25.02.1958 tarihinde açılan ve mahkemenin 1958/83 Esasına kaydedilen dava ile de ... ve ... Köyü Tüzel Kişilikleri arasında aynı nitelikteki bir dava görüldüğü anlaşılmaktadır. Bu davaya göre yargılamanın devamı sırasında davaya katılan orman idaresinin uyuşmazlık konusu yerin orman olduğunu belirtmesi üzerine, o tarihte yürürlükte bulunan yasa hükümleri gereği uyuşmazlık konusu yerin niteliği Tarım Bakanlığı' ndan sorulmuş ve Bakanlığın, uyuşmazlık konusu yayla yerinin orman sayılan yerlerden olduğunu belirlemesi üzerine mahkemece verilen 30.04.1962 tarih 1961/186 Esas, 1962/132 Karar sayılı hükümle uyuşmazlık konusu yerin orman olduğunu, belirlenen bu olgu karşısında davacı ve davalı köylerin bu yere yaptıkları elatmanın menine karar verilmiş, mahkeme hükmünün Yüksek Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 25.12.1962 ... ve 1962/5771-8628 sayılı kararı ile onandığı anlaşılmaktadır.

Görüldüğü üzere 1962 tarihinde sonuçlandığı anlaşılan yargılama ile uyuşmazlık konusu yer hükmen ormandır. Mahkemenin o yargılamada belirlediği nitelik taraf köyleri bağladığı gibi, bu yer hakkında sonradan açılacak davalar için o davanın taraflarını da bağlar. Bu nedenledir ki uyuşmazlık konusu yerin 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca

orman dışına çıkarılmasına kadar orman olduğu keyfiyeti taraf ve katılan köyleri bağlar.

Görüldüğü üzere 1962 tarihinde sonuçlandığı anlaşılan yargılama ile uyuşmazlık konusu yer hükmen ormandır. Mahkemenin o yargılamada belirlediği nitelik taraf köyleri bağladığı gibi, bu yer hakkında sonradan açılacak davalar için o davanın taraflarını da bağlar. Bu nedenledir ki uyuşmazlık konusu yerin 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi uyarınca

orman dışına çıkarılmasına kadar orman olduğu keyfiyeti taraf ve katılan köyleri bağlar.

Bundan ayrı, uyuşmazlık konusu yayla yerini de içine alan, ... İli ... İlçesi ... Köyüne ait ormanların hem orman sınırlandırılmasını yapmak, hem de 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesine giren yerlerinin tespitinde bulunmak görevini üstlendiği anlaşılan 16 numaralı Orman Kadastro Komisyonunun, 1992 yılında yaptığı kadastro çalışmaları sonucunda uyuşmazlık konusu yayla yerinin dört tarafının da orman ile çevrili olduğunun ve çevresinin orman sınırları içersinde gösterilmek suretiyle 2022 numaradan başlayıp 2032 numarada nihayet bulduğu anlaşılan orman sınırları içersinde 2/B hükümlerine tabi yer olduğu tespit edilmiş bulunmaktadır. 6831 sayılı Yasanın 2/B hükmüne göre 31.12.1981 tarihinden önce bilim ve fen bakımından orman niteliğini tam olarak kaybetmiş yerlerden…… çeşitli tarım alanları veya otlak, yaylak, kışlak gibi hayvancılıkta kullanılmasında yarar olduğu tespit edilen araziler ile şehir, kasaba ve köy yapılarının toplu olarak bulunduğu yerleşim alanlarının orman sınırların dışına çıkarılması öngörülmüş olup, orman sınırları dışına çıkartılan bu yerlerin Devlete ait ise Hazine adına çıkarılacaklarını ve çıkarma işleminin kesinleşmesinden sonrada tapu sicilinde bu yolda kesin düzeltme ve tescil işlemleri yapılması öngörülmüştür. Görüldüğü üzere bir taşınmazın orman sınırları dışına çıkarılması o yerin başkasının mülkiyet ya da kullanma alanına girebileceği anlamına gelmez. Aksine bu çıkarma taşınmazın niteliği değişmiş olarak Hazinenin tapulu mülkiyetinin devam ettiğini gösterir. Tüm bu açıklamalar uyuşmazlık konusu taşınmazın Hazinenin tasarrufunda tapulu mülkü olduğunu göstermekte olup, bu yerin yayla ya da mera olduğundan sözedilemeyeceğinden davacı ... Kişiliğinin mera iddiası ile açtığı ve katılanlarında aynı iddialar ile ileriye sürdüğü davalarının reddine karar verilecek yerde, 6831 sayılı Yasanın 2/B maddesi ile dışarıya çıkarma işlemine yasanın öngördüğü amacın dışında niteleme yaparak yayla olduğu kabulü ile yayla yerinin ... ve ... Köylerinin müşterek istifadesinde olduğu yolunda hüküm tesisi doğru değildir. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... ve davaya katılan ... Köyü Tüzel Kişilikleri vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11118, Karar No: 2007/12222, Tarih: 18.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11118 E.  ,  2007/12222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar, arasındaki tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 19.10.2006 gün ve 2006/9711-11886 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalılı vekilinin diğer karar düzeltme isteminin açıklanan nedenlerle yerinde değildir Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması davalı vekilinin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün bu yazılı gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 19.10.2006 tarih 2006/9711-11886 Esas ve Karar sayılı ilamının KALDIRILARAK hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 18.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11183, Karar No: 2012/120, Tarih: 16.01.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/11183 E.  ,  2012/120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yeri gösterir Orijinal kadastro paftasının,

2) Dava konusu taşınmazın 1973 yılında yapılan genel arazi kadastro çalışmalarında tescil harici bırakılma nedeninin ilgili yerlerden sorularak alınacak cevabi yazılarının,

3) Orjinal kadastro paftası getirtildikten sonra dosyanın hükme esas alınan raporu düzenleyen fen bilirkişisine verilerek orijinal kadastro paftası üzerinde çekişmeli taşınmazın yerinin işaretlenmesi yapılarak alınacak imzalı raporunun,

4) Davacı gerçek kişi ile önceki malik İlyas Akyüz adına aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, varsa tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyalarının,

5) Dava konusu taşınmaza komşu ve yakın komşu taşınmazların tapu kayıtlarının onaylı sureti ile varsa dayanak belgelerinin, dava sonucu oluşmuş iseler dava dosyalarının,

6) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

bu dosya içerisine konulması; ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi için dava dosyasının mahkemesine gönderilmesi gerekmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/10070, Karar No: 2017/4427, Tarih: 03.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10070 E.  ,  2017/4427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4509, Karar No: 2024/429, Tarih: 17.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/4509 E.  ,  2024/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

HÂKİMLİĞİ : İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2021/2803 Değişik iş

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

https://www.724haberal.com/haber/1895/boyle-nefret-gorulmedi-oyuncu-ezana-kufurle-başladı.html URL

adresinde yayınlanan haberin içeriğine göre ilgilisi ... vekili tarafından yapılan erişimin engellenmesi talebinin reddine dair İstanbul Anadolu 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11.05.2021 tarihli ve 2021/3026 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın mercii İstanbul Anadolu 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 28.05.2021 tarihli ve 2021/2803 Değişik İş sayılı kararıyla reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 22.04.2022 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.05.2022 tarihli ve KYB-2022/66282 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.05.2022 tarihli ve KYB-2022/66282 sayılı kanun yararına bozma isteminin; “...Dosya kapsamına göre, ilgilisi vekili tarafından erişimin engellenmesi talebinde bulunulması üzerine,"Talebe konu yayınların içeriği, şekli, üslubu, kullanılan ifadeler incelendiğinde yayında haber, eleştiri ve düşünce hürriyeti kasıt ve sınırları dışında, salt talepte bulunanın şeref ve

itibarını zedelemeye yönelik kişilik haklarını ihlal edici hususlar bulunmadığı, ayrıca talebe konu linklerdeki içeriklerin ve görsellerin 5651 sayılı yasanın 8. maddesinde öngörülen katalog suçlara ilişkin olmadığı, 5651 sayılı Kanunun 9. maddesi kapsamında düzenlenen erişimin engellenmesi usulünün istisnai bir durum olduğu, bu hususla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin internet yayınına erişimin engellenmesi tedbirinin alınmasını ancak görünüşte haklılık veya ilk bakışta (prima facia) haklılık varsa meşru kabul ettiği ve bu usulün ancak internet yayınının kişilik haklarını apaçık bir şekilde ihlal ettiğinin daha ilk bakışta anlaşıldığı durumlarda işletilebileceğinini belirtildiği, somut olayda böyle bir durumun varlığının ilk bakışta hakimliğimizce tespit edilemediği...'' şeklindeki gerekçe ile reddine karar verilmiş ise de; içerikte geçen olaya ilişkin olarak, ilgilinin halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılamak suçundan yapılan yargılama neticesinde beraatine dair İstanbul Anadolu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/06/2018 tarihli ve 2016/641 esas, 2018/395 sayılı kararının istinaf edilmeden kesinleşmiş bulunduğunun anlaşıldığı,

Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 05/06/2017 tarihli ve 2016/15510 esas, 2017/5325 karar sayılı ilâmında yer alan, "Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17/6/2015 tarihli ve E.2014/4-56, K.2015/1679 sayılı kararının ilgili kısmı şöyledir: "...Unutulma hakkına gelince; unutulma hakkı ve bununla ilişkili olan gerektiği ölçüde ve en kısa süreliğine kişisel verilerin depolanması veya tutulması konuları, aslında kişisel verilerin korunması hakkının çatısını oluşturmaktadır. Her iki hakkın temelinde bireyin kişisel verileri üzerinde serbestçe tasarruf edebilmesini, geçmişin engeline takılmaksızın geleceğe yönelik plan yapabilmesini, kişisel verilerin kişi aleyhine kullanılmasının engellenmesini sağlamak yatmaktadır. Unutulma hakkı ile geçmişinde kendi iradesi ile veya üçüncü kişinin neden olduğu bir olay nedeni ile kişinin geleceğinin olumsuz bir şekilde etkilenmesinin engellenmesi sağlanmaktadır. Bireyin geçmişinde yaşadığı olumsuz etkilerden kurtularak geleceğini şekillendirebilmesi bireyin yararına olduğu gibi toplumun kalitesinin gelişmişlik seviyesinin yükselmesine etkisi de tartışılmazdır. Unutulma hakkı; ... bir kamu yararı olmadığı sürece, dijital hafızada yer alan geçmişte yaşanılan olumsuz olayların bir süre sonra unutulmasını, başkalarının bilmesini istemediği kişisel verilerin silinmesini ve yayılmasının önlemesini isteme hakkı olarak ifade edilebilir..