muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6921, Karar No: 2025/54, Tarih: 06.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/6921 E.  ,  2025/54 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/973 Esas, 2024/358 Karar

KAYYIM ATANMASI

İSTENİLEN : ..., ...

İHBAR EDEN : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ...Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.09.2023 Tarihli ve 2023/846 Esas, 2023/922 Karar Sayılı Kararı

...ilçe Emniyet Müdürlüğünün15.08.2023 tarihli cevabi yazısında küçüklerin Zafer Mahallesi Cengizhan Sokak No:21/1 .../İstanbul adresinde olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bakırköy 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.03.2024 Tarihli ve 2023/973 Esas, 2024/358 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda kayyım atanması istenilenlerin yerleşim yeri adresinin halihazırda Esentepe Mahallesi Şehit ... Dağ Sokak No:19 Reyhanlı/Hatay olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 426 ncı maddesi uyarınca temsil kayyımı atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Temsil” başlıklı 426 ncı maddesi şöyledir:

“Vesayet makamı, aşağıda yazılı olan veya kanunda gösterilen diğer hâllerde ilgilisinin isteği üzerine veya re'sen temsil kayyımı atar:

1. Ergin bir kişi, hastalığı, başka bir yerde bulunması veya benzeri bir sebeple ivedi bir işini kendisi görebilecek veya bir temsilci atayabilecek durumda değilse,

2. Bir işte yasal temsilcinin menfaati ile küçüğün veya kısıtlının menfaati çatışıyorsa,

3. Yasal temsilcinin görevini yerine getirmesine bir engel varsa.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 430 uncu maddesi şöyledir:

“Temsil kayyımı, kendisine kayyım atanacak kimsenin yerleşim yeri vesayet makamı tarafından atanır.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kayyım atanması istenilenlerin yerleşim yeri adresinin Reyhanlı/Hatay olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın ...Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ...Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

06.01.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8419, Karar No: 2010/6288, Tarih: 01.06.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/8419 E.  ,  2010/6288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, Kurum denetim elemanları tarafından düzenlenen yerel denetim tutanağının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Davacı, ... San Ltd. Şt.’ ne ait Tuğla Fabrikası işyerinde kurum denetim elemanları tarafından düzenlenen yerel denetim tutanağının iptali ile dilekçe ekinde isimleri yazılı 84 kişinin davacı işyerinde çalışmadıklarının tesbitini talep etmiş, mahkemece 7.10.2005 tarihli yerel denetim tutanağının iptaline karar verilmiş ise de bu sonuca eksik inceleme sonucunda ulaşılmıştır.

506 sayılı Yasanın 4958 sayılı Yasanın 49. maddesi ile değişik 130. maddesi “Sigorta müfettişince görevleri sırasında saptanan kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler yemin hariç her türlü delille ispatlanabilir.

Teftiş kontrol ve denetleme yetkisine sahip olanlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar muteberdir.” Hükmü bulunmaktadır.

Somut olayda davacıya ait işyerinde kurum denetim elemanı tarafından düzenlenen 07.10.2005 tarihli yerel denetim tutanağında işyerinde çalıştığı tesbit edilen, tutanakta imza ve kimlik numaraları belirlenmiş 4 işçi dışında, kimlikleri yanlarında olmadığı için kimlik bilgilerine ulaşılamadığı veya izinli ya da Cuma namazında oldukları için imzaları alınamayan 100 kişinin de işyerinde çalıştığı tesbit edilmiş olup, tutanak işveren veya vekili tarafından imzalanmış değildir. Giderek tutanak tanzimi sırasında işveren veya vekilinin hazır bulunup bulunmadığı da anlaşılamamaktadır.

Öte yandan anılan 07.10.2005 tarihli yerel denetim tutanağına dayalı olarak düzenlenen 31.10.2005 tarih,2005-077/KDR-43 nolu müfettiş raporunda işyerinde çalıştığı görülen ancak işveren tarafından kovularak işyerinden uzaklaştırıldıkları için kimlik bilgilerine ulaşılamayan şahısların işyerinde çalıştığının tesbit edildiği yazılarak tutanak içeriğinde yer almayan ve tutanakla çelişen tesbitler yer almıştır.

Mahkemece yerel denetim tutanağında ve müfettiş raporunda isimleri yer alan pek çok kişinin kimlik bilgilerine ulaşılamamış birçoğunun kim olduğu tesbit edilememiştir. Kimlik bilgileri tesbit edilip duruşmada tanık sıfatı ile dinlenen şahıslar ise işyerinde çalışmadıklarını, fabrikadan kırık tuğla almak için ya da yakınını ziyaret amacı ile fabrikada bulunduklarını ifade etmişlerdir.

Mahkemece yerel denetim tutanağında ve müfettiş raporunda isimleri yer alan pek çok kişinin kimlik bilgilerine ulaşılamamış birçoğunun kim olduğu tesbit edilememiştir. Kimlik bilgileri tesbit edilip duruşmada tanık sıfatı ile dinlenen şahıslar ise işyerinde çalışmadıklarını, fabrikadan kırık tuğla almak için ya da yakınını ziyaret amacı ile fabrikada bulunduklarını ifade etmişlerdir.

Yukarıda açıkça belirlendiği gibi, iptaline karar verilen tutanakta isimleri yer alan kişilerin imzaları bulunmadığı gibi,bu kişilerin açık kimlikleri, ne iş yaptıkları, çalışıyorlar ise ne miktar ücret aldıkları, ücret bordroları ile ücret ödemelerini gösterir hesap pusulalarında isimlerinin yer alıp almadığı hususlarda işyeri kayıtlarının incelenerek belirlenmediği de açıktır.

Tutanakta isimleri geçen kişilerin tümünün bu işyerinde aynı anda ya da değişik zamanlarda çalışıp çalışmadığı, çalıştılar ise çalışma süreleri ile birlikte işin niteliği, mevsimlik mi yoksa devamlılık arz eden nitelikte olup olmadığı, her bir işçinin işyerinin hangi bölümünde çalıştığı,hepsinin aynı anda birlikte çalıştığı tesbiti karşısında işyerinin kapasitesi itibarı ile bu sayıda işçi çalıştırmanın gerekli olup olmadığı, işin kaç işçi, ile yürütüldüğü hususları araştırılmamıştır.

Diğer yandan tutanağın iptali tutanakta isimleri yer alan kişilerin de hukuki durumlarını yakından ilgilendirmektedir. Ancak mahkemenin yaptığı araştırma sonucu çoğunun kimliğine adresine ulaşılamadığından,bu kişiler davaya dahil edilememiştir. Bu durumda tutanağın iptali sonucuna ulaşıldığı takdirde, iptalin sadece davaya dahil edilenler yönünden hukuki sonuç doğuracağı açıktır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; Yukarıda açıkça belirlendiği gibi, iptaline karar verilen tutanakta isimleri yer alan kişilerin açık kimlikleri, ne iş yaptıkları, çalışıyorlar ise ne miktar ücret aldıkları, ücret bordroları ile ücret ödemelerini gösterir hesap pusulalarında isimlerinin yer alıp almadığı hususları da işyeri kayıtları incelenerek belirlenmeli,tutanakta isimleri geçen kişilerin tümünün bu işyerinde aynı anda ya da değişik zamanlarda çalışıp çalışmadığı, çalıştılar ise çalışma süreleri ile birlikte işin niteliği, mevsimlik mi yoksa devamlılık arz eden nitelikte olup olmadığı, her bir işçinin işyerinin hangi bölümünde çalıştığı işyerinin kapasitesi itibarı ile bu sayıda işçi çalıştırmanın gerekli olup olmadığı, işin kaç işçi ile yürütüldüğü hususları araştırılmalı, kimlik ve adresleri tesbit edilen çalışanlar davaya yöntemince dahil edilerek beyanlarına başvurulmalı, diğerlerinin gerçekte var olmayan hayali şahıslar olup olmadıkları hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra işyerinde çalıştığı anlaşılanlar yönünden tutanağın doğru ve geçerli olduğu gözetilerek , işyerinde fiili çalışması bulunmayanlar ile gerçekte var olmayan hayali şahıslar için tutanağın iptal edilebileceği gözetilerek bir karar vermekten ibarettir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya idasine 01.06.2010 tarihli oturumda oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2208, Karar No: 2010/1636, Tarih: 22.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/2208 E.  ,  2010/1636 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/3675

MAHKEMESİ : İzmir 9. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 19.06.2008 - 25/139

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

T. A.'ı kasten öldürmekten sanık E.. G.., işbu suça yardımdan sanık M.. A..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (İZMİR) Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19/06/2008 gün ve 25/139 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı, sanıklar müdafii taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar hakkında “canavarca hisle veya eziyet çektirerek kasten adam öldürme” suçundan TCK.nun 82/1-b maddesi uyarınca kamu davası açıldığı, esas hakkındaki mütalaada sanık Elmas hakkında aynı sevk maddeleri gereğince cezalandırılması, sanık Mehmet hakkında ise beraat kararı verilmesi talep edilmesine rağmen, mahkemece ek savunma hakkı verilmeden sanık Elmas’ın TCK.nun 81,29.maddeleri uyarınca, sanık Mehmet’in de TCK.nun 81,39,29.maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilerek CMK.nun 226.maddesine aykırı davranılması,

Usule aykırı olup sanıklar müdafileri ile C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair cihetleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenlerle sanıklar hakkındaki hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 22/03/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4362, Karar No: 2020/1762, Tarih: 25.02.2020

**12. Hukuk Dairesi         2019/4362 E.  ,  2020/1762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 54,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 25/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15880, Karar No: 2019/1960, Tarih: 05.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/15880 E.  ,  2019/1960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davacının davasının kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı Kurum, 22.07.2008 tarihli iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir 26.491,85TL, sosyal yardım zammı 131,62TL, geçici iş göremezlik ödemesi 679,81TL, tedavi masrafları 9.461,89TL olmak üzere toplam 36.765,17 TL kurum zararının kusur ve miktar bakımından bakiyeyi talep ve dava hakkı saklı tutulmak kaydıyla şimdilik 7.353,00TL’sının tahsilini talep etmiş, 14.03.2012 havale tarihli ıslah dilekçesi ile 10.649,39TL gelir, 271,92TL geçici iş göremezlik ödemesi, 9,60TL tedavi masrafının tahsilini talep etmiş, bozma ilamı sonrası sunulan ıslah dilekçesinde ise kurum zararının %80 karşılığı 29.412,14TLsını fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak ıslah etmiş, ilk ıslah dilekçesinde maddi hataya düşüldüğü belirtilmiştir. Mahkemece; 10.649,39TL gelir, 271,92TL geçici iş göremezlik ödemesi, 9,60TL tedavi masrafının yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiş olup, verilen karar 08.09.2015 tarihli ilamla onanmıştır.

Eldeki davada, Kurumca aynı iş kazası nedeniyle bakiye kalan ve ilk davada hüküm altına alınmayan 11.128,18TL kurum zararının tahsili istenmiş, Mahkemece, kesinleşen ilk davada ıslah dilekçesi uyarınca karar verildiği, iş bu davaya konu taleplere ilişkin hüküm kurulduğu ve kesinleştiğinden davacının davasının kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmiş ise de verilen karar yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

Kısmi dava, aynı hukuki ilişkiden kaynaklanan alacağın veya hakkın tamamının değil de, belirli bir kısmının talep edilerek açıldığı davalardır. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve alacağın şimdilik belirli bir kesiminin dava edilmesi gerekir. Diğer bir söyleyişle, bir alacak hakkında daha fazla bir miktar için tam dava açma imkânı bulunmasına rağmen, alacağın bir kesimi için açılan davaya ''kısmi dava'' denir.

Kısmi dava açılabilmesi için talep konusunun bölünebilir olması gerekli olup, açılan davanın kısmi dava olduğunun dava dilekçesinde açıkça yazılması gerekmez. Dava dilekçesindeki açıklamalardan davacının alacağının daha fazla olduğu ve istem bölümünde “fazlaya ilişkin haklarını saklı tutması” ya da “alacağın şimdilik şu kadarını dava ediyorum” demesi, kural olarak yeterlidir (Hukuk Genel Kurulunun 02.04.2003 tarihli ve E:2003/4-260, K:271 sayılı kararı; Pekcanıtez, H./Atalay, O./Özekes, M.Medeni Usul Hukuku, 12.Bası, s.320; Kuru/Arslan/Yılmaz:Medeni Usul Hukuku, 22.Bası, s.286).

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 109’uncu maddesinde ise kısmi dava ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Buna göre;

“(1) Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir.

(2) (Mülga: 1/4/2015-6644/4 md.)

(3) Dava açılırken, talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hâli dışında, kısmi dava açılması, talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmez.” şeklindedir.

Maddenin birinci fıkrasında, kısmi dava kurumunun ne zaman işlerlik kazanabileceği hususu hüküm altına alınmıştır. Bu düzenleme çerçevesinde, talep konusu niteliği itibarıyla bölünebiliyor ise onun sadece bir kısmının dava yoluyla ileri sürülmesi mümkün olacaktır. Alacağın tamamı aynı hukuki ilişkiden doğup, şimdilik sadece bir kesimi dava ediliyorsa kısmi davadan söz etmek gerekecektir. Bu dava çeşidine müracaat edebilmek için talebin konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olması gerekir.

Anılan maddenin ikinci fıkrası “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz.” şeklindeyken 01.04.2015 tarih 6644 sayılı Kanunun 4’üncü maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Maddenin üçüncü fıkrasında ise dava açılırken fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına ilişkin bir kayda yer verilmemiş olmasının, dava dışı tutulan kesim bakımından feragat edilmesi anlamına gelmeyeceği hususu açıkça hüküm altına alınmış, bu konudaki suskunluğun ileride ek dava açma imkânını ortadan kaldırmayacağına işaret edilmiştir. Dava açılırken, talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmişse, bu durumda feragat nedeniyle alacak da zaten sona ermiş olacağından ek dava yoluyla ileri sürülmesi mümkün bir alacaktan söz edilemeyecektir.

Eldeki davada, davacı Kurumca kesinleşen ilk davada kısmi dava açılmış olup, dava dışı tutulan miktardan açıkça feragat edilmediği, Mahkemeye sunulan ikinci ıslah dilekçesinin dikkate alınmadığı gibi bu talebe yönelik olarak da açıkça verilen red kararı da bulunmaması karşısında, HMK’nun 109. maddesinin 3. fıkrası uyarınca kurum zararının %60 kusur karşılığının bakiye kalan kısmının talep edilebileceği gözetilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16224, Karar No: 2013/13021, Tarih: 21.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/16224 E.  ,  2013/13021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Kuşadası 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/04/2011 gün ve 2008/295-2011/208 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Yargılama esnasında davalı şirketin fesih ve tasfiye edilerek 04.08.2009 tarihinde ticaret sicilinden kaydının silindiği anlaşılmaktadır. Bu durumda tüzel kişiliği sona ermiş bulunan davalı şirkete TK'nın 35. maddesine göre karar tebliği mümkün olmadığından işbu davada kendisine karar usulüne uygun olarak tebliği mümkün olmayan davalı şirketin ihyası ile ihya olunduktan sonra karar tebliği yapılmak üzere davacı tarafa süre verilip daha sonra tebligat işlemlerinin gerçekleştirmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle eksikliğin tamamlanmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8881, Karar No: 2023/6693, Tarih: 05.07.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/8881 E.  ,  2023/6693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/134 E., 2022/518 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Düşme, eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 12.03.2013 tarihli ve 2013/11 Esas, 2013/126 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci fıkrası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesi gereği 5 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, suça

konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un (5607 sayılı Kanun) 13 üncü maddesi delaletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmiştir.

2.Anılan kararın o yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 7. Ceza Dairesinin 20.03.2017 tarihli ve 2014/33390 Esas, 2017/1942 Karar sayılı ilâmıyla; "5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3.Gürpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2017/134 Esas, 2022/518 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ile 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrasının yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası gereği müsaderesine, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; zamanaşımı süresinin henüz dolmadığına, nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine ve aleyhe olan tüm hükümler nedeniyle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği; zamanaşımı süresinin henüz dolmadığına, nakil aracının müsadere edilmesi gerektiğine ve aleyhe olan tüm hükümler nedeniyle kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.29.11.2012 tarihinde Gürpınar'da Cumhuriyet savcılığından alınan arama kararına istinaden sanık ...'ın kullandığı Isuzu kamyonda yapılan arama neticesinde; aracın kasa kısmında 2.000 kg dökme gümrük kaçağı çay ele geçirilmiştir. 31.12.2012 tarihinde sanık hakkında iddianame düzenlenmiş, 12.03.2012 tarihinde sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

2.27.12.2012 tarihinde Yüksekova'da sanığın kullandığı araçta yapılan aramada 50 kg kuru üzüm, 180 kg kuru kayısı, 500 kg leblebi, 3000 kg bal, 250 adet eşarp ele geçirilmiş, 09.09.2013 tarihinde sanık hakkında iddianame düzenlenmiş, 19.12.2014 tarihinde sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu; Gürpınar'da 29.11.2012 tarihinde kaçak çay ele geçirilmesi ve Yüksekova'da 27.12.2012 tarihinde kaçak kayısı, bal ve benzeri eşya ele geçirilmesi eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin Yüksekova Asliye Ceza Mahkemesinin 19.12.2014 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten itibaren 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 19.12.2022 tarihinde dolduğu anlaşılmıştır.

2.Sanık hakkında temyiz incelemesine konu düşme hükmünün kurulduğu 08.11.2022 tarihinde 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin henüz tamamlanmamasına rağmen düşme hükmü kurulması hukuka aykırıdır.

3.Suça konu eşya kaçak çaydır. Dava zamanaşımına uğrasa bile, niteliği bakımından müsadereye tabi eşyanın 5237 sayılı Kanun’un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca müsadere edilmesi gerekmiştir.

4.Suçun işlenmesinde kullanılan veya suçun işlenmesine tahsis edilen nakil aracının müsaderesi mahkûmiyet hükmünün bir sonucudur. Dava zamanaşımı süresi içerisinde sanığın mahkûmiyetine karar verilememesi karşısında nakil aracının müsaderesi mümkün görülmemiştir.

V. KARAR