muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6253, Karar No: 2019/9483, Tarih: 10.10.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/6253 E.  ,  2019/9483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete neden olma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14/02/2017 tarihli, 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı Kararına ve benzer uygulamalarına nazaran, sanıklara isnat olunan denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete neden olma suçundan CMK'nın 237. maddesine göre doğrudan zarar görmeyen Hazinenin kamu davasına katılma olanağı olmadığı, bu itibarla hükümleri temyiz yetkisi bulunmayan Hazine vekilinin bu suçtan verilen beraat ve mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin katılan PTT Genel Müdürlüğü vekilinin sanık ... hakkında verilen beraat, sanık ...'in ise kendisi hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Büyükçekmece PTT merkez şefi ve kasa sorumlusu olan sanığın, denetleme ve kontrolünden sorumlu olduğu veznedar Ender Daştanoğlu'nun kasada biriken 255.000 TL'yi zimmetine geçirmesinde denetim ve kontrollerini zamanında ve usulüne uygun yapmadığı kabul edilerek mahkumiyetine karar verilmiş ise de; adı geçen veznedar hakkında nitelikli zimmet suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu, kuruma karşı gerçekleştirilen hileli faaliyetlerin sanıkların denetimi sonucu ve kısa sürede ortaya çıkarıldığı, olayın ortaya çıkış şekli ve süresi nazara alındığında sanığın üzerine atılı denetim görevinin ihmali suretiyle zimmete neden olma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı ve beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilebilmesi için, aynı maddenin 6. fıkrasında zararın ödenmesi koşulu öngörülmüş ise de; bu koşulun aranabilmesi için suçun niteliğine veya işleniş biçimine ve doğurduğu sonuçlarına göre ortada maddi bir zararın bulunmasının zorunlu olduğu, Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 03/02/2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da açıklandığı üzere, CMK'nın 231/6-c maddesinde düzenlenen "giderilmesi gereken zarar" kavramının, somut, belirlenebilir maddi zarar olduğu, buna karşın somut olayda sanığın denetim görevinin ihmali sonucunda varsa oluşan zararı giderme zorunluluğu bulunmakla birlikte zimmet sanığının mal edindiği miktarı giderme yükümlülüğünün olmadığı gözetilerek, CMK'nın 231. maddesinin uygulanmasına engel sabıkası bulunmayan sanığın kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları irdelenerek yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususunda ulaşılacak kanaate göre, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının gerekip gerekmediğine karar verilmesi gerekirken, 231/6. maddedeki objektif ve subjektif koşullar değerlendirilmeksizin "zararın karşılanmamış olması" şeklindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yüklenen suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında, aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince, ayrıca, hükümde belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 10/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1242, Karar No: 2019/5981, Tarih: 27.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/1242 E.  ,  2019/5981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...’in evinden suça konu ziynet eşyalarının ve 750,00 TL parasının çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, tanık ...’ın 10.03.2014 tarihinde sanığı yanında bir bayanla .... A Blok içerisinde gördüğünü, yine tanık ...’ın 10.03.2014 tarihinde sanığı yanında bir bayanla..... Apartmanı’nda ikamet ettiğinin, sanığın da aşamalardaki savunmalarında suçlamaları kabul etmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın yüklenen suçu işlediğine ilişkin, mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7188, Karar No: 2011/9030, Tarih: 21.09.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/7188 E.  ,  2011/9030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakanın maliki olduğu çekişme konusu taşınmazlarını ara malik kullanarak satış suretiyle davalıya temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek, miras payı oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, iddiaların yerinde olmadığını belirtip, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, Dairece;"... 912 parsel sayılı taşınmaz yönünden de davanın kabulüne..." karar verilmesi gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, Dairece bozma ilamında çekişmeli 912 parsel yönünden kabul kararı verilmesi gerektiğine değinilmiş ise de; Bala Asliye Hukuk Mahkemesinin 1996/122 esas sayılı dosyasında davacının muristen intikal eden bütün haklarından feragat ederek sulh oldukları anlaşıldığına göre, bozma kararının bu yönüyle maddi hataya dayalı olduğu ve bu nedenle bozmaya uyulmuş olmasının yanlar yararına usuli kazanılmış hak doğurmayacağı gözetildiğinde, mahkemece anılan gerekçelerle 912 parsel bakımından davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre; tarafların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 120.05.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 21.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2798, Karar No: 2019/809, Tarih: 16.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2017/2798 E.  ,  2019/809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza tertibine yer olmadığına

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, akrabası olan mağdura ait kimlik belgesini çalarak kendi fotoğrafını yapıştırıp kullanmaktan ibaret iddia nedeni ile sahtecilik suçundan yürütülen soruşturma akıbeti araştırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Mağdurun kaybolduğu düşüncesi ile kendisine ait kimlik belgesi yönünden yenileme başvurusunda bulunup bulunmadığı, bulunmuş ise buna ilişkin başvuru belgeleri ile suça konu kimlik belgesi ile KKTC’ye giriş yapılan tarihlere ilişkin belgeler getirtilip başvuru tarihi ile, hırsızlık ve sahtecilik suçuna konu kimlik belgesi kullanılarak KKTC’ye giriş yapılan tarihler karşılaştırılıp sanığın mağdura ait kimlik belgesini, hırsızlık kastı ile mağdurun rızası olmaksızın alıp almadığı kesin olarak saptanıp sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde sanığın mâhkumiyetine karar verilmesi,

3-Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde evinde misafir olarak bulunduğu akrabası olan müştekinin nüfus cüzdanını çaldığı ve bu kimliğe kendi resmini yapıştırdığının anlaşılması karşısında, hırsızlığa konu malın değerinin az olduğundan sözedilemeyeceği halde TCK'nın 145. maddesi uyarınca sanığın cezasından indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8352, Karar No: 2020/4961, Tarih: 07.10.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8352 E.  ,  2020/4961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi gereğince hükmün açıklanmasıyla TCK’nın 89/4, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, TCK'nın 89/4, 62. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tabi tutulmasına dair...Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2013 tarihli ve 2011/323 esas, 2013/207 karar sayılı kararının 07/05/2013 tarihinde kesinleşmesine müteakip sanığın denetim süresi içinde 07/12/2013 tarihinde TCK'nın 86/2, 86/3-a. maddesinde tanımlanan kasten yaralama suçunu işlediği ve izmir 19.Asliye Ceza Mahkemesinin bu suçtan sanığın mahkumiyetine kesin olarak karar verdiği ve ihbar üzerine dosyanın yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair...1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.06.2015 tarihli ve 2015/173 Esas, 2015/262 Karar sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Sanığın sevk ve idaresindeki kamyonetle gündüz vakti, iki yönlü dar köy yolunda seyir halindeyken yolun sağ tarafından yaya olarak aynı istikamete giden yayalara aracının sağ ön kısmıyla çarpması sonucu, bir kişinin basit şekilde, bir kişinin hayat fonksiyonlarına orta(3) derecede etkili kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına asli kusurlu olarak neden olduğu olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusurluluğuna, yaşı nedeniyle seçenek yaptırımlara çevrilmemesine, lehe hükümlerin uygulanmamasına, hükmün gerekçesine, eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4469, Karar No: 2019/7827, Tarih: 14.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/4469 E.  ,  2019/7827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

\_ K A R A R \_

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan yüklenicinin arsa maliki ve arsa malikinin vekiline karşı açtığı tazminat isteğine ilişkindir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6723 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 30.01.2019 tarihli ve 2019/1 sayılı Kararına ve davanın açıklanan niteliğine göre temyiz inceleme görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle dosyanın sözü edilen görevli Yüksek Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8586, Karar No: 2009/7790, Tarih: 05.10.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/8586 E.  ,  2009/7790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 39803 ada 1 parsel sayılı ve somut emsal 316 ada 309 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen 2007 yılı asgari m2 fiyatının ilgili Belediye Başkanlıklarından getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6358, Karar No: 2022/1649, Tarih: 15.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/6358 E.  ,  2022/1649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığıının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında “mala zarar verme” suçundan verilen kararların da temyiz edildiği, ancak anılan kararlara yönelik temyiz itirazları hakkında tebliğnamede görüş bulunmadığından, bu konuda ek tebliğname düzenlenerek ardından temyiz incelemesi için Dairemize gönderilmesi amacıyla dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9124, Karar No: 2024/14261, Tarih: 09.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/9124 E.  ,  2024/14261 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/264 E., 2022/386 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/264 E., 2022/386 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (Bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi hâlinde, aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği, yine aynı Kanun'un 21/2. maddesinde"Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır." hükümleri birlikte değerlendirildiğinde; katılanın yokluğunda verilen hükmün önce bilinen son adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarıldığı, ancak taşınmış olması nedeniyle bila tebliğ iade edildiği, bilinen en son adresi ile adres kayıt sistemindeki adresinin aynı olduğu, bilahare aynı Kanun'un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adresine MERNİS şerhli tebligat çıkarıldığı, ancak taşınmış olması nedeniyle bu tebligatın da iade edildiği, fakat yukarıda izah edildiği şekilde ihbarnamenin gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırıldığına ilişkin şerhin belirtilmediği anlaşılmakla, yapılan tebliğ işleminin usule aykırı olmasından dolayı, gerekçeli karar ve temyiz talebinin usulüne uygun olarak tebliği ile buna ilişkin belge, sunarsa katılanın temyiz dilekçesi de eklendikten ve temyiz nedenleri konusunda ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere İADESİNİN mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2851, Karar No: 2013/3009, Tarih: 28.11.2013

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2013/2851 E.  ,  2013/3009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, gerçek kişiler arasındaki sözleşmeye dayalı alacak istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 13.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu daireye gönderilmesine, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10618, Karar No: 2011/10201, Tarih: 07.07.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/10618 E.  ,  2011/10201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin hatalı yazımı mahallinde düzeltilmesi mümkün bulunmakla bozma sebebi yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1- Sanık hakkında mahkemenin 2007/446 E.- 2008/50 K. Sayılı dava dosyasının 17.12.2007 tarihli keşfinde suça konu sahanın kullanımına devam edildiğinin tesbit edilmesi üzerine suç duyurusunda bulunulması sonucunda dava açılmış olmasına, 2007/446 E. sayılı dosyanın yapılan keşfi sonucu düzenlenen orman mühendesi bilirkişinin raporunda yerin memleket haritasında 10/11 enlemde ve yeşil renkli alanlarda, amenejman haritasında ise 896 nolu bölmede Bmbt rumuzlu alanda kaldığının, deprem konutlarına sınır olup deprem konutları için ayrılan sahanın dışında olduğunun bildirilmesine karşılık bu dosyanın 10.10.2008 tarihinde yapılan keşfi sonucu düzenlenen orman mühendisi bilirkişi raporunda yerin memleket haritasında 9-10 enlemde beyaz renkli orman olmayan alanda, amenejman haritasında ise 895 nolu bölmede yer aldığının, kadastro bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda da yerin afet konutları yapılması için ayrılan sahada kaldığının, yine orman mühendisinin ek raporunda da dava konusu yerin afet bölgesi ilan edilen bölge sınırları içinde kaldığının kadastro bilirkişilerinin raporunda görüldüğünün ifade edilmesine, Kadastro Müdürlüğünün yazılarından sanık adına kayıtlı taşınmazın yapılan ölçümünde afet kapsamında kaldığının tesbit edildiği ve köyde yeni yerleşim yerinin afet kadastrosu görüp 15.08.2003 tarihinde kesinleştiği bildirilmesine, orman memurlarından .... ... ...'ın duruşmada alınan ifadesinde deprem nedeniyle deprem konutu yapılacağından Bayındırlık Bakanlığı ile Orman Bakanlığı arasında yapılacak afet konutları için verilecek konut sayısı kadar yani projede belirlenen talep kadar izin irtifak sözleşmesi yapıldığının, sanığın evinin bu proje dışındaki alanda kaldığının bildirilmesine göre tanığın beyanında bahsi geçen izin irtifak sözleşmesi ile afet kadastrosuna ilişkin belgelerin celbedilip mahallinde harita tekniğinden anlayan bir harita mühendisi ve daha önce keşfe iştirak eden bilirkişiler dışında orman mühendislerinden oluşturulacak bir bilirkişi heyetiyle ve zabıt mümziilerinin yer gösterimiyle yeniden keşif yapılarak dava konusu yer ile 2007/446 E. Sayılı dosyaya konu yerlerin ayni yerler olup olmadığınının, ayni yerler ise 15.08.2003 tarihinde kesinleştiği bildirilen afet kadastrosu kapsamında kalıp kalmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tesbit edilip her iki keşifte dava konusu yerin haritalardaki konumu itibariyle verilen bilirkişi raporları arasında oluşan çelişkilerin de giderilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2-Ek raporu için orman mühendisi bilirkişiye yemini verdirilmemek veya önceki yemini hatırlatılmamak suretiyle CMK'nun 64. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 07.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.