muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/26152, Karar No: 2017/17258, Tarih: 02.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/26152 E.  ,  2017/17258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

MAHKEMESİ : 2. İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ... ... Teknik Üniversitesi Rektörlüğü işyerinde yapılan temizlik işlerinin, 20 sıra nolu "Genel İşler" işkoluna girdiğine dair kararın iptali ile bu işyerinin ve yapılan işlerin iş kolları Tüzüğünün 10. Sıra nolu "Ticaret, Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar " koluna girdiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

...Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

.... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Kararın... (Sicil no ....), .... (Sicil no ....),.... (Sicil no ....) tarafından verildiği, karar başlığında ayrıca başkan olarak İsmail Şengül'ün yazılması mahallinde her zaman düzeltilebilir maddi hataya dayandığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin objektif, mantıksal ve hayatın olağan akışına uygun, dosyadaki verilerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nun 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 02/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6594, Karar No: 2012/12614, Tarih: 28.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/6594 E.  ,  2012/12614 K.**

**"İçtihat Metni"**

6831 sayılı Orman Kanununa aykırı davranmak suçundan sanık ...'ın, anılan Kanunun 93/2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 62/1. maddeleri uyarınca 10 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine dair Düzce 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 5/10/2010 tarihli ve 2006/130 esas, 2010/949 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 20/1/2012 tarih ve 2011/763/3594 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 7/2/2012 tarih ve 2012/28783 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi

Mezkur ihbarnamede ;

1/6/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3 maddesindeki “ Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenlemeye ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun “Zaman bakımından uygulama 2 başlıklı 7. maddesine nazaran öncelikle lehe Kanun'un tesbit edilerek uygulama yapılması gerekmesi karşısında, sanığın üzerine atılı 20/6/2003 tarihli 6831 sayılı Orman Kanununa muhalefet eylemiyle ilgili olarak, anılan Kanun'un 93/2. maddesinde yazılı cezanın nev'i ve miktarına göre, mahkumiyet hükmünün verildiği 5/10/2010 tarihi itibariyle, 765 sayılı Türk Ceza Kanununun 102/4-104/2. maddesinde öngörülen 5 yıllık dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü ;

Zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkında mahkumiyet kararının verildiği 12/11/2003 tarihi ile hüküm tarihi olan 5/10/2010 tarihi arasında 765 sayılı TCK'nin 102/4 maddesinde öngörülen 5 yıllık dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğu nazara alınarak düşme kararı verilmesi gerekirken sanığın mahkumiyetine karar verilmesi kanuna aykırı görülmüştür.

Buna göre ;

Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden Düzce 2. Sulh Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 5/10/2010 ... ve 2006/130 esas, 2010/949 karar sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/4-d.maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanık ... hakkında açılan davanın CMK 223/8 maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

verilen cezanın çektirilmemesine, suça konu emvalin istirdatı kabil olmak üzere orman idaresine bırakılmasına, balta, nacak ve el testeresinin sahibine iadesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 28/3/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15630, Karar No: 2013/16914, Tarih: 03.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2012/15630 E.  ,  2013/16914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

Hüküm davalı alt işveren .... İnşaat Peyzaj Temizlik Hizmetleri Taşımacılık Oto Kiralama Taahhüt Sanayi Ticaret Ltd. Şti. vekili olduğunu bildiren... yüzüne tefhim edilmiş ve bu davalı yönünden dava temyiz edilmemiş ise de, adı geçen avukat adına dosyada vekâletname ve yetki belgesi bulunmadığı görülmekte olup, söz konusu vekâletname veya yetki belgesinin dosya arasına alınması, olmadığı takdirde davalının vekili olan Avukat ...'a gerekçeli karar tebliğ edilip usuli işlemler tamamlandıktan sonra incelenmek üzere tekrar Dairemize gönderilmesi için, dosyanın yerel Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8195, Karar No: 2012/20189, Tarih: 28.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/8195 E.  ,  2012/20189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait iş yerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak fesh edildiğini, beyanla fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak işçilik alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Islah dilekçesiyle, dava dilekçesinde saklı tutmuş olduğu fazlaya ilişkin hak ve alacaklarını bilirkişi raporu doğrultusunda artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, işveren tarafından yapılan feshin geçersiz olduğu, davacının iddia ettiği alacaklara hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin ücret alacağı bulunup bulunmadığı, işverence davacıya hüküm altına alınan ücret alacağına ilişkin ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise işverence yapılan ödemelerin ücret alacağını karşılayıp karşılamadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 37. maddesine göre, işçiye ücretinin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Kanun'un 5754 sayılı Kanun'la değişik 32. maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü,

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Kanun'un 5754 sayılı Kanun'la değişik 32. maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü,

işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanuni kesintiler düşüldükten sonra kalan ... miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka  hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Somut olayda, işverence temyiz aşamasında davacıya ücret ödemelerinin yapıldığı iddiasıyla banka hesap hareketlerini gösteren bir kısım belgelerin dosyaya sunulduğu anlaşılmış olup, ödeme iddiası itiraz mahiyetin de olduğundan ve yargılamanın her safhasında ... sürülebileceğinden, davalı tarafından sunulan belgeler üzerinde durularak taraflardan diyecekleri de sorulduktan sonra gerçekten ödendiği belirlenirse mahsub yapılarak karar verilmesi gerektiğinden hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6189, Karar No: 2020/8324, Tarih: 10.12.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/6189 E.  ,  2020/8324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... A.Ş. vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 01.12.2020 Salı günü davalı ... A.Ş. vekili Av. ... geldi. Davacı ile diğer davalı tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı ... A.Ş. vekili dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 20/12/2015 tarihinde davacının yolcu olduğu, davalı ...'nın trafik sigortacısı, davalı ...'nın ... sigortacısı olduğu aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında davacının ağır yaralandığını, omurilik felci nedeniyle yatağa bağımlı hale geldiğini, davalı ... ...nin kişi başına 290.000,00 TL sakatlık ve 290.000,00 TL bakıcı-tedavi gideri teminatı ile sorumlu olduğunu beyanla, şimdilik 25.000,00 TL maddi tazminatın (bakıcı gideri ve iş gücü kaybı olmak üzere) dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalılardan poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere müştereken ve müteselsilen, 15.000,00 TL manevi tazminatın sadece davalı ...den dava tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... A.Ş. vekili, poliçede kişi başına sakatlık teminatının 290.000,00 TL olduğunu, sigortalının kusuru oranında azami poliçe limiti ile zarardan sorumlu olduklarını, 6111 Sayılı Yasa hükümleri ve son yasal düzenlemeler gereğince sağlık hizmet bedelleri, geçici iş göremezlik ve tedavi giderlerinden SGK'nun sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...Ş. vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... A.Ş. vekili, poliçede kişi başına sakatlık teminatının 290.000,00 TL olduğunu, sigortalının kusuru oranında azami poliçe limiti ile zarardan sorumlu olduklarını, 6111 Sayılı Yasa hükümleri ve son yasal düzenlemeler gereğince sağlık hizmet bedelleri, geçici iş göremezlik ve tedavi giderlerinden SGK'nun sorumlu olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalı ... Genel Sigorta A.Ş.'ye yönelik davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına, davalı ...'ya yönelik olarak açılan dava bakımından bedel arttırımı yapılan talebin reddine ve davalı ... sigortaya yönelik olarak sürekli maluliyet tazminatı yönünden açılan dava bakımından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; karara karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuş; ... Bölge Adliye Mahkemesince; davacı vekilinin istinaf talebinin kabulü ile ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 20.12.2017 gün ve 2016/391 Esas-2017/1163 sayılı kararının kaldırılmasına, buna göre HMK'nın 353/1-b-2.maddesi uyarınca yeniden esas hakkında düzelterek karar verilmesi gerektiğinden; davalı ... Genel Sigorta A.Ş.'ye yönelik davanın konusuz kalması sebebiyle karar verilmesine yer olmadığına, davalı ... sigortaya yönelik olarak sürekli maluliyet tazminatı yönünden açılan dava bakımından karar verilmesine yer olmadığına, davacı tarafından, davalı ... A.Ş. hakkında bakıcı giderine ilişkin açılan tazminat talebinin kabulü ile poliçede belirtilen sağlık giderleri teminatı kapsamında 290.000,00 TL bakıcı giderinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... A.Ş.'den tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarının uygulanmasına yönelik lyazılan gerekçeler Daire içtihatlarına uygun bulunmasa da, dava tarihinin (20.04.2016) 6704 sayılı yasanın yürürlüğünden önce olması yanında, 6704 sayılı yasa ile getirilen düzenlemenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmiş olması karşısında kararın sonucu itibariyle doğru olmasına HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, duruşmada vekille temsil olunmayan davacı yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına ve aşağıda dökümü yazılı 14.857,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... A.Ş.'den alınmasına 10/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10497, Karar No: 2018/6127, Tarih: 09.10.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/10497 E.  ,  2018/6127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... . Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.02.2015 gün ve 2014/827-2015/74 sayılı kararı onayan Daire’nin 06.06.2016 gün ve 2015/6945-2016/6218 sayılı kararı aleyhinde davacılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin babası ... annesi ... Hanım namına ... Milli Bankası hisse senetleri satın aldığını, işbu hisse senetlerinin ... ölümünden sonra müvekkillerine miras yoluyla intikal ettiğini, ... Hanım namına ait ... Milli Bankası'na ait hisse senetlerinin pay defterine kayıtlı olup olmadığı, kayıtlı ise kök hissenin kaç adet olduğunun, ödeme yapılıp yapılmadığının, bedelli-bedelsiz sermaye attırımı sonucu kaç adet ve değerlerinin kaç TL olduğunun, geçmişe dönük ne kadar temettü getirdiğinin tespitinin gerektiğini ileri sürerek, ... Milli Bankası'na ait ... Hanım namına kök hissenin kaç adet olduğunun, kök hissenin bedelli-bedelsiz sermaye artırımları sonucu ulaştığı değerin ve kaç adet hisse senedi yaptığının tespiti ile hisse senetlerinin davalıdan alınarak müvekkillerine verilmesini ve hisse senetlerinin geçmişe dönük ne kadar kâr payı (temettü) getirdiğinin tespiti ile tespit edilen temettünün faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmişlerdir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulü ile, davacıların ellerindeki 385943 nolu 10 lira nominal değerdeki 1 adet ... Milli Bankası hisse senedinin 0,001 adet A grubu ve 94,924 adet C grubu hisse senedine karşılık geldiği, bu payların sermaye oranının %0,0000021 olduğunun tespitine, 45,52 TL kâr payı/temettünün dava tarihinden 3095 sayılı Yasa'nın 2/2. maddesine göre değişen oranlarda avans faiziyle davalıdan tahsiline dair verilen kararın davacılar vekili tarafından temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacılardan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 09/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/259, Karar No: 2011/596, Tarih: 25.01.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/259 E.  ,  2011/596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 18/03/2010 gününde verilen dilekçe ile araç tescilinin iptali ile davacı adına tescilinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın görev nedeniyle reddine dair verilen 20/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Davacı, 2006 yılında Adana'daki bir galeriden satın alıp halen zilyetliğinde bulundurduğu 33 NS 836 plaka sayılı traktörün, satın aldıktan 4-5 ay sonra davalı adına tescil edildiğini öğrendiğini; ancak, ablasının torunu olup kendi çocuklarından ayrı tutmadığı davalının traktör alacak maddi gücü olmadığını ileri sürerek, dava konusu traktörün davalı adına olan trafik sicil kaydının iptali ile kendi adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise, davanın zamanaşımına uğradığını, 2007 yılında davacının çiftliğinde çalışmaya başladığını, kiraya vererek gelir getirmesi amacıyla kendi birikimleri ile dava konusu traktörü 15.03.2007’de satın alarak davacıya kiraya verdiğini, işini kaybedeceği endişesi ve davacının oyalaması nedeniyle kira bedelini isteyemediğini ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece, davacının ödediği paranın geri alınması veya sebepsiz zenginleşme nedeniyle bir alacak istemi bulunmadığı, Noter işleminin geçersizliğine ilişkin bir iddianın da ileri sürülmediği, araçların tescil işleminin idari bir işlem olup davacının istemi yönünde işlem yapma görevinin idareye ait olduğu gerekçesiyle, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiştir.

Trafik sicil kaydının iptali ve davacı adına tescili işlemleri idari nitelikte olmakla birlikte, dosya içeriğinden; davacının dava açmaktaki amacının, mülkiyetin kendisine ait olduğu iddiası ile davalı adına oluşturulan trafik sicil kaydının iptali ve araç mülkiyetinin tespiti istemine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Böyle bir davada çoğun içinde azın da bulunacağı ilkesi gereğince davacının tescil kaydının iptaline ilişkin istemin tespit istemini de içerdiği kabul edilmelidir.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, işin esası incelenip taraflar arasında mülkiyet uyuşmazlığının kanıtlanması durumunda sicildeki kaydın iptali ile tescile karar verilmeden mülkiyetin tespitine yönelik karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 25/01/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.