muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/8042, Karar No: 2007/8130, Tarih: 08.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8042 E.  ,  2007/8130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı ve aleyhine temyiz olunan davalı adına gelen olmadı. Dosya eksiklik nedeniyle geri çevrilmiş ve geri çevirme kararı gereğinin yerine getirilip eksik belgelerin tamamlandığı anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

İrtifak hakkı tesis edilmek amacıyla yapılan kamulaştırma işleminde kamulaştırma bedeli, taşınmazın irtifak hakkı tesisinden önceki değeri ile irtifak hakkı tesis edildikten sonraki değeri arasındaki farktan ibarettir. Taşınmazın niteliğine göre Kamulaştırma Kanunu'nun 11.maddesinin birinci fıkrası hükmü gereğince taşınmazın tamamının bir bütün olarak değeri tespit edildikten sonra aynı maddenin son fıkrası uyarınca irtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oran ve tutarının gerekçeleri ile belirtilmesi gerekir. İrtifak kurulması nedeniyle taşınmazda meydana gelecek değer düşüklüğünün oranı, taşınmazın cinsi, niteliği, kullanım şekli, irtifak hakkının niteliği (boru hattı, enerji nakil hattı vs.), taşınmazda kapladığı alan ve yeri, istikameti dikkate alınarak belirlenir. Yargıtay uygulamalarında, taşınmazın niteliğine uygun kullanımını önemli ölçüde etkileyen özel bir durum söz konusu olmaması halinde arazilerde irtifak nedeniyle olabilecek değer kaybının irtifaktan etkilenen alanın mülkiyet değerinin %35'ini aşmaması gerektiği kabul edilmektedir.

Dava konusu taşınmaz üzerinden doğalgaz iletim hattı geçirmek üzere irtifak hakkı tesisinde, irtifakın geçtiği yere ve alanına, taşınmazın yüzölçümüne ve niteliği ile Daireye intikal eden benzer dosyalarda uygulanıp, uygun bulunan oranlara göre bu değer kaybının %2.1 oranından fazla olamayacağı düşünülmeden %2.4 değer kaybı oranı ile değerlendirme yapılan rapora dayalı olarak karar verilmesi doğru değildir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 8.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8300, Karar No: 2009/9996, Tarih: 16.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/8300 E.  ,  2009/9996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Gazipaşa Sulh Hukuk, ... 2. Sulh Hukuk ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ...’ın cezaevine girmeden önce 311. Sokak No: 3 ... Caddesi ...-Merkez/... adresinde oturduğu anlaşılmakla yetkili mahkeme ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/06/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/108, Karar No: 2014/8867, Tarih: 30.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/108 E.  ,  2014/8867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/121841

MAHKEMESİ : Gercüş Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2009

NUMARASI : 2008/30 (E) ve 2009/24 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde güneşin batış saatinin 19.28 olduğu,tanık V.. Y.. mahkemedeki beyanında, 29/07/2008 tarihinde saat 19.00 - 20.00 sıralarında K. camiinde akşam namazını kılıp çıktığı esnada yolda yürürken F. T.marka beyaz renkli açık kasa bir kamyonetin hızla geçerken üzerine su fırlattığını, arkalarından kendilerini uyarmak için koştuğunu, ancak araç hızlı olduğu için yetişemediğini araç geçtiğinde kendisinin köy içinde olduğu için hangi istikametten geldiğini göremediğini ancak G. istikametine doğru devam ettiğini gördüğünü, aracın arkasında yığın halinde çalılar ve çuvallar olduğunu belirtmesi, sanıkların suçu kabul etmemeleri, Mahkemece suçun 20.00-01.00 arasında işlendiğinin kabul edilmesi, sanıkların 01.00 sıralarında yol kontrolü yapan Hasankeyf İlçe Jandarma görevlileri tarafından yakalandıklarının anlaşılması karşısında: eylemin gece sayılan zaman diliminde işlendiğine dair kanıtlar karar yerinde açıklanıp tartışılmadan yazılı biçimde sanıklar hakkında 5237 sayılı TCY'nın 143.maddesinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar M.. U.., C.. Y.. ve İ.. A.. savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1143, Karar No: 2017/2234, Tarih: 25.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/1143 E.  ,  2017/2234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuklar), şantaj (suça sürüklenen çocuk ...)

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ... ile ... atılı suçlardan beraatlerine; suça sürüklenen çocuk ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesi ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine; mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin reddine dair Ek karar temyiz edilmekle dosya incelendi.

6284 sayılı Kanunun 20/2. maddesinde yer alan düzenleme gözetilerek Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının kamu davasına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu, Bakanlık vekili tarafından sunulan katılma ve temyiz istemli dilekçede de açıkça katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, anılan Kanunun 20/2. maddesi de gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının katılan ve vekilinin ise katılan Bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdure vekilinin temyiz isteminin reddine dair verilen Ek kararın incelenmesinde;

Gerekçesi gösterilmek suretiyle temyiz isteminin reddine dair verilen Ek karar usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle Ek kararın ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında şantaj suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan düşme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ile .... haklarında ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan düşme ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan beraat, suça sürüklenen çocuklar ..., ... ile .... haklarında ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Dosyada mevcut nüfus kaydına göre 27.03.1997 doğumlu olan mağdurenin doğum tarihinin, içinde radyoloji uzmanının bulunmadığı Bakırköy Dr. Sadi Konuk Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan 02.08.2013 tarihli rapora dayanılarak 27.03.1996 olarak tashih edildiği, ancak hükümden sonra mağdure vekilinin temyiz dilekçesiyle birlikte gönderdiği Esnaf Hastanesinin hasta kayıt defterine göre, mağdurenin annesi ... 27.03.1997 tarihinde bir kız çocuğu dünyaya getirdiği anlaşılmakla, söz konusu belgenin doğruluğu hususunda araştırma yapılarak mağdurenin resmi kurumda doğduğunun anlaşılması halinde suça sürüklenen çocukların atılı suçlardan mahkûmiyetlerine karar verilmesi, aksi halde ise içinde radyoloji uzmanının bulunduğu bir heyetten yaşa ilişkin rapor alındıktan sonra toplanacak delillere göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumlarının tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14321, Karar No: 2015/40765, Tarih: 25.05.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/14321 E.  ,  2015/40765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık....'in adli sicil kaydında yazılı olan .... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.11.2008 tarih, 2008/1137 Esas ve 2008/990 Karar sayılı kararında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına hükmedildiği ve denetim süresi içinde yeniden temyiz incelemesine konu olan suçu işlediğinin anlaşılması karşısında; Mahkemece yerinde, 5271 sayılı CMK’nın 231/11.maddesi gereğince ihbarda bulunulması olanaklı görülmüş;

“Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine, “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/363, Karar No: 2014/7352, Tarih: 08.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/363 E.  ,  2014/7352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasında sanık adına yer verilmemesi, mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak görülmüştür.

Sanığa yüklenen ve 765 sayılı TCK'nın 491/3. maddesine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının kabul edilen suç tarihi olan 21.03.2005'ten inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nm 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13264, Karar No: 2021/14975, Tarih: 13.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/13264 E.  ,  2021/14975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... 5.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının en son adresinin "... mahallesi, 26220 Sokak, No:27/1 İç Kapı No:3 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 5.Sulh Hukuk Mahkemesince, kişisel koruma altına alınması talep edilen şahsın sistem üzerinden temin edilen yerleşim yeri adresininin ... gözüktüğü ancak şahsın sistemde kayıtlı adreslerde yapılan kolluk araştırmalarında temin edilemediği, bu sebeple resmi sağlık kurulu raporu tanzimi için hastaneye sevk edilemediği, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 14/10/2021 tarihli cevabında şahsın sürekli olarak "... Mahallesi, 2329 Sokak, Değirmenci ..., No:56/1 .../..." adresinde kaldığının bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamından, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan araştırma sonucunda kısıtlı adayının “... /... “ adresinde anne ve babası ile birlikte ikamet etttiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1113, Karar No: 2014/25255, Tarih: 10.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/1113 E.  ,  2014/25255 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/156262

Mahkemesi : Çorlu 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 07.02.2013

Numarası : 2011/310-2013/111

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, kusura; katılan vekillerinin ise ceza miktarına ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay gecesi, sanığın idaresindeki otomobil ile meskun mahalde, etrafı beton bariyer ve demir korkuluklarla çevrili, yaya trafiğine kapalı, çift yönlü, aydınlatmasız yolda seyir halindeyken, seyir yönüne göre sol taraftan, karşıdan karşıya geçmek üzere hemen yakındaki üst geçiti kullanmak yerine beton bariyerlerin kırık kısımlarından geçerek kaplamaya giren yayaya, yaklaşık 10 metrelik fren izine rağmen duramayarak, aracının sol ön kısmı ile çarptıktan sonra olay yerinden ayrılarak aracını ikametinin önüne parkettiği ve temin ettiği vekili eşliğinde beyanda bulunmak üzere olaydan yaklaşık 12 saat sonra yani gündüz vakti saat 12:30 sıralarında karakola gelerek ifade verdiği, olaydan önce arkadaşları ile göl kenarında balık tuttuklarını ve piknik yaptıklarını ancak kendisinin alkol almadığını beyan ettiği, sanığın bu beyanını birlikte piknik yaptığı arkadaşlarının da doğruladığı, olaydan yaklaşık 18 saat sonra alınan kan örneğine göre tespit edilen alkol oranının 0,05 promil olduğu, Adli Tıp 5. İhtisas Kurulunun 30.01.2012 tarihli raporuna göre de tespit edilen bu değere göre sanığın kesin olarak alkollü olduğunun söylenemeyeceğinin ifade edilmesi karşısında, sanığın olay yerinden kaçarak belli süre sonra müracaatta bulunmasının şüpheli olan alkol miktarının tespiti açısından sanığın aleyhine değerlendirilemeyeceğinden, sanık hakkında alkollü araç kullandığından bahisle bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin ve katılan vekillerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29671, Karar No: 2015/2020, Tarih: 02.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/29671 E.  ,  2015/2020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, sefer primi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının davalı işverenlik nezdinde 15.07.2002-08.12.2006 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile yıllık izin, genel tatil ve sefer primi alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, uluslararası tır şoförü olan davacının aylık asgari ücret ve sefer primi ile çalıştığı sabittir. Her ne kadar mahkemece hükme esas alınan ücret belirlenirken asgari ücrete davacının ayda ortalama iki sefer yaptığı gözetilerek yapılan sefer primi tespiti ile aylık ücret hesaplanmışsa da, ...'nün cevabi yazısına göre belirlenen yurda giriş-çıkış kayıtları nazara alınarak aylık ücretin hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 02.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/5460, Karar No: 2017/666, Tarih: 01.02.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/5460 E.  ,  2017/666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1072 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanık temyizi ile bozulan evvelki hükümdeki adli para cezası miktarının sanık lehine kazanılmış hak oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmek suretiyle CMUK'nın 326/son maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, “Bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMK'nın 326/son maddesi gereğince infazın sanığın temyiz ettiği hüküm konusu hapisten çevrili 500 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası üzerinden yapılması" cümlesinin ilave edilmesi suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.