muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2980, Karar No: 2012/20227, Tarih: 26.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2011/2980 E.  ,  2012/20227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memurun resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıkların sorgularının yapıldığı 25.06.2003 ve 02.05.2005 tarihli celselere ilişkin tutanaklara, 1412 sayılı CMUK'nun 135. maddesindeki hakların nelerden ibaret olduğu ayrıntılı şekilde yazılmamış ise de, mahkemece sanıklara iddianame ve eklerinin okunduğu, atılı suç ve yasal hakların hatırlatıldığının duruşma tutanakları içeriğinden anlaşılmış olması karşısında, tebilğnamede yazılı bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanık ...'ın, hakkında rapor tanzim edilen ...'nun 16.04.2002 günü doktor olarak görev yaptığı polikliniğe müracaat ettiğini, muayenesini yaparak kendisine 5 gün istiratini içeren raporu tanzim ettiğini, ilgili hakkındaki sevk kağıdının düzenlenmemesinin bağlı olduğu kurumun hatası olduğunu beyan etmesi, hemşire olarak görev yapan sanık ...'ın ise 16.04.2002 günü doktor sanığın görevli olduğu poliklinikte görevli hemşirenin kısa bir süre ayrılması nedeniyle onun yerine poliklinik işlemlerini kendisinin yürüttüğünü, önceden kaydı yapılan fakat gelmeyen bir hastanın yerine ...'nun kaydını kendisinin yazdığını savunması, hakkında suça konu rapor düzenlenen ...'nun şiddetli baş ağrısı nedeniyle sevk kağıdı alarak sanıkların görevli olduğu hastanede muayene olduğunu ve düzenlenen raporu kullandığını beyan etmesi, 27.11.2002 günü yapılan idari soruşturma kapsamında beyanı alınan ve suç tarihinde sanık Ümmühan tarafından geçici süre yerine bakılan hemşire ...'ın 16.04.2002 günü beyin cerrahi polikliniğinden bir işi nedeniyle ayrıldığını, geri geldiğinde hasta kaydının yapıldığını gördüğünü beyan etmesi, sahte olduğu iddia olunan 24.06.2002 tarihli sanık ... tarafından imzalanan yazının, rapor niteliğinde olmayıp, 16.04.2002 tarih ve 2879 protokol ile ... hakkında 5 gün istirahat verildiğine ilişkin bilgi yazısı mahiyetinde olması, Birecik İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünde görevli iken Şanlıurfa merkeze atanan ...'nun buradaki görevinden 02.04.2002 tarihinde ayrıldığının ve raporun tanzim edildiği tarihte de halen yol izni süresini kullandığının anlaşılması karşısında, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti açısından, 16.04.2002 günlü protokol defterinde ismi çizilen ... ile sanık ...'in görev yaptığı beyin cerrahi polikliniğinde suç tarihinde görevli olan hemşire ...'ın tanık olarak beyanları alınması, ... tarafından 16.04.2002 tarihli raporun ibraz edilip edilmediğinin bağlı bulunduğu Şanlıurfa İl Milli Eğitim Müdürlüğünden sorulup, suç tarihi

itibariyle memur olan ... hakkında kurumundan sevk kağıdı alınmadan muayene ve rapor düzenleme işlemlerinin yapılmasına yasal bir engelin bulunup bulunmadığının araştırılması, suça konu belgeyi kullandığı iddia edilen ... hakkında başlatılmış soruşturma/kovuşturma bulunup bulunmadığı araştırılıp, dava açılmış ise bu dava ile birleştirilmesi, mümkün değil ise soruşturma/kovuşturma evrakı getirtilip özetinin duruşma tutanağına geçilmesi, bu davayı ilgilendiren delillerin dosyaya intikali sağlanıp, toplanan deliller birlikte değerlendirilip neticesine göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde eksik inceleme sonucu mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8764, Karar No: 2012/1564, Tarih: 20.02.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/8764 E.  ,  2012/1564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli parsellere ilişkin, 1963 tarihli 53 nolu Toprak Tevzi Komisyonunun Çatma (Susyan) Köyüne ait 28,29 MN paftası ve 69, 70, 71 ve 72 parsel numaralı belirtmelik parsellerine ilişkin belirtmelik tutanağının, dağıtım cetvelinin ve dağıtım haritasının,

2- Belirtmelik tutanağının 69, 70, 71 ve 72 sayılı parsellerine uygulanan kayıtlar tespit edilerek bu kayıtların kadastro tespiti sırasında her hangi bir parsele revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak revizyon görmüş ise revizyon gördüğü parsellerin kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretlerinin,

3- Belirtmelik tutanağında uygulanan Nisan 315 tarih ve 31 sıra nolu, Eylül 318 tarih ve 4 sıra nolu, Ağustos 320 tarih ve 12 sıra nolu tapu kayıtları ile 1937 tarih ve 14 tahrir kaydının kadastro tespiti sırasında revizyon görüp görmediği araştırılarak varsa revizyon gördüğü taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin, tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, davalı iseler düzenlenecek dosya inceleme tutanaklarının, dava sonucu kesinleşmiş ise kesinleşme şerhini içerir ilam örneklerinin, tapu kaydının uygulandığı taşınmazları ve komşu taşınmazları birlikte gösteren geniş sınırlı birleşik kadastro pafta örneği ile tapu kaydının uygulandığı taşınmazlar bir bütün olarak kabul edildiğinde bu taşınmazları dıştan çevreleyen tüm komşu taşınmazlara ait onaylı tutanak örnekleri ve varsa kadastro tespitlerinin dayanağını oluşturan kayıtların,

4- Hazinenin dayanağını oluşturan 08.11.1963 tarih ve 204-394 sıra numaralı tapu kaydı kadastro tespiti sırasında revizyon gördüğü taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının onaylı örneklerinin, tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, davalı iseler düzenlenecek dosya inceleme tutanaklarının, dava sonucu kesinleşmiş ise kesinleşme şerhini içerir ilam örneklerinin,

5- Fen bilirkişi rapor ve krokisinde Hazine tapu kaydının kapsadığı alan olarak gösterilen taşınmazlara komşu 108 ada 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13, 14, 109 ada 185, 186, 187, 188, 190 ve 192 parsel sayılı taşınmazlara ait onaylı tutanak örnekleri ile varsa dayanak kayıtlarının, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine, GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4983, Karar No: 2018/14389, Tarih: 12.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/4983 E.  ,  2018/14389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece verilen ilk hüküm tarafların temyizi üzerine Dairemizin 2016/4747 esas ve 2017/10125 karar sayılı ilamı ile "mahkemece dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşaması tamamlanmadan ve usulüne uygun ön inceleme duruşması yapılmadan tahkikat aşamasında dilekçeler toplanarak, hükmün esası hakkında karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır. O halde mahkemece yapılacak iş; tarafların dilekçelerinin usule uygun şekilde tebliğinin sağlanması, dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasının tamamlanmasından sonra ön inceleme duruşması için gün tayin edilerek, gerçekleşecek sonucu dairesinde işlem yapmaktan ibarettir" şeklinde dilekçeler teatisi ve ön incelemenin usule uygun yapılmadığı gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece bozmaya uyulduğu halde, bozma gereği yerine getirilmemiş, usule uygun şekilde dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşaması tamamlanmadan bozma sonrası bozma ilamı ve duruşma günü taraflara tebliğ edilerek ön inceleme duruşması yapılmış ve tahkikat aşamasına geçilerek esas hakkında karar verilmiştir. Bozmaya uyulmuş olması, mahkemenin bozma gereğince işlem yapmasını zorunlu kılar. Açıklanan sebeple; tarafların dilekçelerinin usule uygun şekilde tebliğinin sağlanması, dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasının tamamlanmasından sonra ön inceleme duruşması için gün tayin edilerek, usule uygun ön inceleme duruşmasının yapılması ve gerçekleşecek sonuç uyarınca işlem yapılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.12.2018 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/12204, Karar No: 2014/14089, Tarih: 09.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/12204 E.  ,  2014/14089 K.**

**"İçtihat Metni"**

İhbarname No : KYB - 2014/106541 - İtiraz

Genel güvenliği kasten tehlikeye sokmak suçundan suça sürüklenen çocuk ...’nin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 170/1-c ve 31/2. maddeleri gereğince 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, söz konusu hapis cezasının aynı Ka- nun’un 50/3-1 -c maddesi uyarınca 2 yıl süre ile bir meslek veya sanat edinmeyi sağla- mak amacıyla gerektiğinde barınma imkânı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etme tedbirine çevrilmesine dair Üsküdar 2. Çocuk Mahkemesinin 19/11/2008 tarihli ve 2005/425 esas, 2008/403 sayılı kararının kesinleşmesi üzerine, seçenek yaptırımın ge- reklerini yerine getirmediğinden bahisle 6 ay hapis cezasının tamamen infazına ilişkin İs- tanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesinin 02/10/2013 tarihli ve 2005/425 esas, 2008/403 sayılı ek kararma itirazın reddine dair (İSTANBUL ANADOLU) Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 23/01/2014 tarihli ve 2014/47 değişik iş sayılı kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre;

1- 5237 sayılı Kanun'un 50/3 maddesindeki “... fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış ... bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 106/4 maddesindeki “Çocuk- lar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrile- mez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.” biçimindeki emredici düzenlemeler ve 5237 sayılı Kanun'un 50/6-7 madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, kayden 30/10/1991 doğumlu olup, suçun işlendiği 03/10/2005 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun kısa süreli hapis cezasının infazının mümkün olmadığı, seçenek tedbirin değiştirilmesi gerektiği gözetilmeden,

2- Sanık hakkında verilen ek kararın savunma hakkını kısıtlar şekilde duruşma yapılmaksızın verilmeyeceği gözetilmeden,

İtirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bo-

zulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13/03/2014 gün ve 18801 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 01/04/2014 gün ve KYB/2014-106541 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İtirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bo-

zulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 13/03/2014 gün ve 18801 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 01/04/2014 gün ve KYB/2014-106541 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Üsküdar 2. Çocuk Mahkemesinin, suça sürüklenen çocuk ... hakkında Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokulması suçundan mahkumiyetine iliş- kin 19.11.2008 gün, 2005/425 esas, 2008/403 karar nolu kararının dairemizin 18.10.2011 gün, 2011/2423 esas, 2011/11152 karar nolu ilamı ile onanmasının ardından infaz aşa- masında, cezanın infazı hususunda İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 23.01.2014 gün ve 2014/47 değişik iş nolu kararının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılı- ğının 01.04.2014 tarihli ihbarnamesi ile kanun yararına bozulması istemiyle dairemize gönderilmesi üzerine dosyanın incelenmesinde, dairemizce ilk hükmün onandığı tarihte dava zamanaşımının gerçekleşmiş olması nedeniyle durumun Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına ihbar edilmesinin ardından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 26.05.2014 tarihli itiraznamesi ile dairemizin 18.10.2011 gün, 2011/2423 esas, 2011/11152 karar nolu kararına itiraz edildiği anlaşılmakla, dairemizin 18.10.2011 gün, 2011/2423 esas, 2011/11152 karar nolu Onama kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

1- Suç tarihi itibariyle 12 yaşını doldurup 15 yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuğa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde belirlenen 6 yıllık dava zamanaşımının suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA) ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 66/2, 67/4. ve CMK.nun 223. maddeleri gözetilerek oybirliğiyle (DÜŞÜRÜLMESİNE),

2- Davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmüş olması karşısında Yargı- tay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2014 tarihli kanun yararına bozma istemi hakkın- da bir karar verilmesine yer olmadığına, evrakın Adalet Bakanlığına gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12011, Karar No: 2006/18556, Tarih: 28.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/12011 E.  ,  2006/18556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bala A.H.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı tarafından 02.05.2002 tarihinde davalıya karşı açılan boşanma davasının kabulüne karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği anlaşılmaktadır.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 166 ncı maddesinin birinci fıkrasında evlilik birliğinin, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede sarsılmış olması halinde eşlerden her birinin boşanma davası açabileceği hüküm altına alınmıştır.

İncelenen dosyada, taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsıldığına ilişkin bir delil ileri sürülmediği, ancak tarafların boşanma hususunda anlaştıkları görülmektedir.

Anılan Kanunun 166 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan hükümde, en az bir yıl sürmüş evliliklerde eşlerin birlikte başvurması ya da bir eşin diğerinin davasını kabul etmesi halinde evlilik birliğinin temelinden sarsılmış sayılabileceği öngörülmüştür.

Dosyada mevcut nüfus kaydından, tarafların 10.08.2001 tarihinde evlendikleri anlaşılmış olup, dava tarihine göre henüz bir yıllık yasal süre dolmamıştır.

Mahkemece, taraflar arasındaki evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı hususunun ispatlanamamış olması, Türk Medeni Kanununun 166 ncı maddesinin ücüncü fıkrasında öngörülen bir yıllık süre şartının da gerçekleşmemiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi. 28.12.2006 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/24506, Karar No: 2016/4293, Tarih: 23.02.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/24506 E.  ,  2016/4293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraate dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Malulüyeti bulunan ve yargılamanın hiç bir aşamasında ifadesi alınmayan mağdurun 15.7.2014 tarihli polis tutanağında belirtildiği üzere sanık hakkında şikayetçi olduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı CMK'nun 237/2.maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdur ...'nın katılan, mağdur vekilinin ise katılan vekili olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Kovuşturma aşamasında Baro tarafından katılana vekil atandığı anlaşılmakla, tebliğnamenin (1) no'lu bozma düşüncesine; katılanın UYAP üzerinden alınan güncel nüfus kayıtlarına göre 11.11.2015 tarihinde hayatını kaybettiği anlaşılmakla imkansızlık nedeniyle tebliğnamenin (2) no'lu bozma düşüncesine kısmen iştirak edilmemiştir.

Mağdurun ifade veremeyecek şekilde maluliyetinin bulunduğunun bildirilmesi üzerine kolluk görevlilerinin avukat eşliğinde katılanın ikametine gittikleri ve yaptıkları araştırma neticesinde 15.7.2014 tarihli tutanağı düzenledikleri, tutanak içeriğine göre katılanın yakınlarının yaralama eylemini katılanın oğlu olan sanığın gerçekleştirdiğini, olay gününden sonra katılanın kısmi felç geçirerek konuşma yetisini kaybettiğini söyledikleri anlaşılmakla;

1)Bahse konu 15.7.2014 tarihli tutanakta imzaları bulunan polis memurları, mağdurun kızı ve oğlu duruşmaya davet edilerek olay hakkında ayrıntılı ifadelerinin alınması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik kovuşturmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

2)15.7.2014 tarihli tutanak içeriğinde katılanın yakınlarının olaydan sonra katılanın kısmi felç geçirerek konuşma yeteneğini kaybettiğini beyan etmeleri karşısında, katılana ait olay öncesi ve sonrasında ilgili sağlık kurullarından teşhis ve tedaviyi gösteren film, grafi, hasta tabela müşahede kayıdı, epikiriz gibi tüm tedavi belgeleri celbedilip Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas Dairesinden katılanın daha önce felç rahatsızlığının bulunup bulunmadığı, katılanda olay günü tespit edilen mevcut yaralanmanın felçe neden olup olmayacağı, bu yaralanmanın düşme veya katılanın kullandığı ilaçların etkisiyle oluşup oluşamayacağı hususlarının sorularak tıbbi açıdan tüm çelişkileri giderecek şekilde rapor aldırılması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla “mağdurun darp olayı nedeniyle hastaneye müracaat etmediği, başkaca rahatsızlığından dolayı götürüldüğünde muayenesi sırasında göğüs kafesinin sağ tarafında ekimoza rastlandığı, bu ekimozun mağdurun kullandığı ilacın kanamayı kolaylaştırması nedeniyle basit bir çarpma, dokunma gibi bir durumda gerçekleşebileceği” şeklindeki hiç bir tıbbi rapor veya resmi bilgiye dayanmayan isabetsiz gerekçe ile hüküm kurulması,

3)Katılanın hastaneye müracaatı sonrasında katılanı muayene eden doktorun katılanın darp edilmesinden şüphelenerek durumu hastanede bulunan polis memurlarına bildirmesi üzerine adli tahkikat başlatıldığı anlaşılmakla, katılanı ilk muayene eden doktorun duruşmaya davet edilerek katılanın hangi şikayetle kimin tarafından hastaneye getirildiği ve hangi saiklerle katılanın darp edildiğinden şüphelendiğinin sorularak ifadesinin alınması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle yargılamaya devamla eksik kovuşturmaya dayalı olarak hüküm kurulması,

4)Nüfus kayıtlarına göre katılanın eşi olmadığı anlaşılan tanık ...'ın kendi beyanı dışında katılan ile birlikte yaşadığı ve eşi olduğuna dair dosyada bilgi veya tanık ifadesi olmaması karşısında, adı geçen tanığın katılan ile birlikte yaşayıp yaşamadığı ve nikahsız eşi olup olmadığı araştırılmadan, katılan ile resmi irtibatı bulunmayan tanığın katılanın eşi olarak kabul edilerek beyanlarının hükme esas alınması suretiyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23/2/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26562, Karar No: 2017/14882, Tarih: 29.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/26562 E.  ,  2017/14882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın adli sicil kayında yer alan ve en ağır ilam niteliğinde bulunan 10/09/2012 kesinleşme tarihli, Gölcük Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/646 Esas ve 2012/405 Karar sayılı 6 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin ilamı yerine daha hafif olan Gölcük Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/46 Esas ve 2012/387 Karar sayılı 4.000,00 TL adli para cezasına ilişkin ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; hırsızlık için girdiği marketten mağdurun beyanına göre 22,00 TL değerinde ürün çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Gerekçeli kararda 23/09/2012 olan suç tarihinin 26/09/2012 olarak gösterilmesi,

Somut olayda ise; hırsızlık için girdiği marketten mağdurun beyanına göre 22,00 TL değerinde ürün çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Gerekçeli kararda 23/09/2012 olan suç tarihinin 26/09/2012 olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın tekerrür açısından kazanılmış hakkının gözetilmesine, 29/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.