muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2478, Karar No: 2017/448, Tarih: 23.01.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/2478 E.  ,  2017/448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Davalı idare dava konusu taşınmazın kamulaştırıldığını belirtmiş olup varsa kamulaştırma belgelerinin tümünün davalı idareden ve kamulaştırma tarihindeki malike kamulaştırma evrağının tebliğine ilişkin noter tebligatının ilgili noterlikten getirtildikten,

2)Bankaya bloke edilen bedel var ise bu bedelin kamulaştırma tarihindeki tapu maliklerine ödenip ödenmediği davalı idare ile ilgili banka şubesinden sorularak, ödenmiş ise dekontun dosyasına konulduktan,

3)Bilirkişi raporunda değerlendirmede esas alınan buğday, silajlık mısır ve bostan ürünlerin dekar başına verim miktarlarının İlçe Gıda, Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30043, Karar No: 2015/11034, Tarih: 14.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/30043 E.  ,  2015/11034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2013/107-2014/187

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

İlçe Tarım Müdürlüğünden bölgede 2. sınıf sulu tarlada yaygın olarak yetiştirilen münavebe ürünlerinin sorulup, değerlendirme tarihi olan 2013 yılında dekar başına verim miktarları, üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatları getirtilip, yeniden oluşturulacak bilirkişi kurulu eşliğinde mahallinde keşif yapılarak, kamulaştırma sonucu iki parçaya bölünen taşınmazın alt kısmından sulama kanalı geçtiği anlaşıldığından yolun diğer tarafında kalan bölümün sulanma imkanı bulunup bulunmadığı açıklanıp, bu nedenle değer azalışı olup olmayacağı da değerlendirilmek üzere, resmi verilere uygun şekilde bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5605, Karar No: 2024/2012, Tarih: 14.02.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/5605 E.  ,  2024/2012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/254 E., 2022/336 K.

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme, Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Bölge adliye mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemesinde, silahların eşitliği ve çelişmeli yargılama ilkesi doğrultusunda, savunmaya yeterli imkanın sağlanması ve bu hakkın etkin şekilde kullandırılmış olması, temyiz denetiminde sınırsız şekilde yazılı savunma imkanının kullanılabilme olanağının bulunması karşısında savunma hakkının kısıtlanması söz konusu olmadığından, 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94 üncü maddesi ile değişik CMK’nın 299/1 inci maddesi uyarınca takdiren reddine,

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

1) Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme suçundan ceza tayin edilirken 3713 sayılı Kanun'un 5/1 inci maddesi gereğince arttırım yapılması gerekirken, söz konusu maddenin uygulanmasına yer olmadığı yönünde hüküm tesis edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eleştiri dışında eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçsinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1 inci maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

2) Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Yargıtay (Kapatılan) 16. Ceza Dairesinin 15.07.2015 tarih, 2015/3515 Esas, 2015/2323 sayılı Kararı ile ...'in silahlı terör örgütü olarak kabul edilmekle;

Sanığın müdafii huzurunda kollukta, sulh ceza hakimliğinde sorguda vermiş olduğu ifadeleri ve tüm dosya kapsamına göre;

Sanığın örgüte alan açmak ve örgütün hakimiyet alanını pekiştirmek için örgütsel saikle kasten adam öldürme suçunu işlemesi halinde eyleminin TCK 309, 53, 58/9 uncu maddelerine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde örgüt üyeliğinden hüküm kurulması,

Sanığın müdafii huzurunda kollukta, sulh ceza hakimliğinde sorguda vermiş olduğu ifadeleri ve tüm dosya kapsamına göre;

Sanığın örgüte alan açmak ve örgütün hakimiyet alanını pekiştirmek için örgütsel saikle kasten adam öldürme suçunu işlemesi halinde eyleminin TCK 309, 53, 58/9 uncu maddelerine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde örgüt üyeliğinden hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün belirtilen sebepten dolayı BOZULMASINA, CMK'nın 307/4 maddesi gereğince sonuç ceza yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, sanığın tutuklulukta geçirdiği süre, atılı suç için kanun maddelerinde öngörülen ceza miktarı gözetilerek tutukluluk halinin devamına, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8 inci maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304 üncü maddesi uyarınca dosyanın Sakarya 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/605, Karar No: 2012/1568, Tarih: 07.02.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/605 E.  ,  2012/1568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 28.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne, diğer davalılar yönünden ise reddine dair verilen 07.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 6448 ada 2 sayılı parsel üzerine bina yapımı konusunda davalı arsa sahibi ... ile yüklenici ... arasında 28.12.1998 tarihinde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, bu sözleşme uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan 2 adet konut niteliğindeki bağımsız bölüm ile 1 dükkanı davalı ...’ın yükleniciden 20.04.2000 tarihinde temellük ettiğini, şahsi hakkın devri suretiyle ...’a geçen dükkanın onun tarafından 13.12.2001 tarihinde kendisine temlik edildiğini, dükkana ait tapu kaydının iptali ile adına tescilini, olmadığı takdirde 9.500,00 TL’nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı yüklenici ..., kazandığı şahsi hakkı ...’a temlik etti ise de bedelin ödenmediğini, davalı arsa sahibi ... yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan haklarını 12.04.1999 tarihinde davalı kooperatife devrettiğini, ... kazandığı şahsi hakkı davacıya temlik ettiğini, davalı ikinci yüklenici kooperatif ise dava konusu dükkanın 12.04.1999 tarihinde yapılan temlikle ilk yüklenici ...’ya bırakıldığını bildirmiştir.

Mahkemece, resmi biçim koşuluna uyulmadan yapılan sözleşmeye değer tanınamayacağından bahisle ilk kademedeki mülkiyet aktarımı isteği reddedilmiş, davacı tarafından ödendiği anlaşılan 5.000,00 TL’nin davalı ...’dan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Burada öncelikle, arsa payı karşılığı inşaat yapım işini yüklenen yüklenicinin kazanacağı hakkın ne olduğu hususu üzerinde durulması gerekmektedir. Bu tür sözleşmelerde yüklenici, kendisi tarafından finansı karşılanmak koşuluyla arsa sahibinin arsası üzerine bir bina yapım işini üstlenmekte, buna karşılık da arsa maliki bedel olarak yapılacak binadaki bir kısım bağımsız bölüm arsa payını yükleniciye devir borcu altına girmektedir. Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesiyle kazanacağı hak, kişisel haktır. Yüklenici, Borçlar Kanununun 364.maddesi gereğince eserin teslimi halinde kazanacağı kişisel hakkını finans kolaylığı sağlamak açısından işin devamı sırasında Borçlar Kanununun 162. vd. maddelerinden yararlanarak üçüncü bir kişiye devredebilir. Buna uygulamada “yüklenicinin alacağını temlik işlemi” denilmektedir.

Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç göstermeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Buradaki şekle bağlı aktin Borçlar Kanununun 163.maddesine göre yazılı yapılması gerekli ve yeterlidir.

Bu anlatılanların sonucuna göre somut uyuşmazlıkta, ilk yüklenici ...’nın 20.04.2000 ve bu kişinin de davacıya yaptığı 13.12.2001 tarihli temlik işlemleri yazılı şekil koşuluna uyularak yapıldığından geçerlidir. Dolayısıyla, mahkemenin tespit ettiğinin aksine bu temlikler, tapulu taşınmazların satışı için öngörülen resmi biçim koşuluna bağlı olmayıp sadece yazılı şekle uyularak yapılması kafi bulunmaktadır.

Ne var ki; dosya kapsamından, kat irtifakı kurulmak suretiyle 25 numaralı bağımsız bölüm olan çekişme konusu işyerinin tapusu davanın açıldığı 28.12.2005 tarihinden sonra arsa sahibi tarafından dava dışı ...’a devredilmiştir. Başka bir deyişle, davalıların hiç birisi dava konusu işyerinin tapuda maliki bulunmamaktadır. Hukukumuzda kişilerin satın aldığı şeylerin ileride kendilerinden alınabileceği endişesi taşımamaları, toplum düzeninin sağlanması düşüncesiyle satın alan kişinin iyiniyetinin korunması ilkesi kabul edilmiştir. İyiniyetten maksat, hakkın doğumuna engel olacak bir hususun hak iktisap edilirken kusursuz olarak bilinmemesidir. Belirtilen bu ilke, TMK m.1023’te aynen “tapu kütüğündeki sicile iyiniyetle dayanarak mülkiyet

veya başka bir ayni hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur” şeklinde yer almış, aynı ilke tamamlayıcı madde niteliğindeki m.1024’de “bir ayni hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişi bu tescile dayanamaz” biçiminde vurgulanmıştır. Eldeki davada davacı, kayda 02.02.2006 tarihinde malik olan ...’ın yasanın 1024.maddesi anlamında kötüniyetli olduğunu iddia etmemiş buna dair de bir delil getirmemiştir. Bu bakımdan şahsi hakkını kayıt maliki ...’a karşı ileri süremeyecek durumda olan davacının mülkiyet aktarımı isteminin reddi sonuç olarak doğrudur.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davacının bütün temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 07.02.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3840, Karar No: 2011/5404, Tarih: 27.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/3840 E.  ,  2011/5404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Tüketici Mahkemesi )

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Denizli 3.Sulh Hukuk Mahkemesi ve Denizli 1. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalı ... tarafından dar gelirlilere konut üretme ve gecekondu önleme amaçlı olarak başlatılan sosyal konut projesi kapsamında yapılan konutun satışı nedeniyle mükerrer olarak tahsil edildiği bildirilen arsa bedelinin geri ödenmesi istemine ilişkindir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut

uyuşmazlıkta ise, davalı ..., ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan tüzel kişi olarak kabul edilemeyeceğinden, anılan yasada tanımlanan “satıcı” tanımına uymadığı gibi, olayda 4077 sayılı kanun hükümlerinin uygulanması da mümkün değildir. Bu durumda dava konusu uyuşmazlığın Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3940, Karar No: 2020/5288, Tarih: 21.10.2020

**1. Hukuk Dairesi         2018/3940 E.  ,  2020/5288 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 30749 ada 1 parsel sayılı taşınmazdaki 10 nolu bağımsız bölümü oğlu davalıya satış suretiyle bedelsiz temlik ettiğini, davalının taşınmazı devretmesi halinde ölene kadar kendisinin ve eşinin bakımını yapacağı yönünde kandırması sonucunda devri yaptığını, yaşlı olup davalının bakım vaadine inandığını, temlikten 5 ay sonra eşinin rahatsızlanarak felç olduğunu, davalıdan bakımını yapmasını isteğinde davalının bunu kabul etmeyerek kendisine hakaret ettiğini, davalının hilesini eşinin yatalak olduğunda öğrendiğini ileri sürerek hile nedeniyle dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazı 80.000,00 TL bedel ödeyerek davacıdan satın aldığını, iddiaların asılsız olduğunu, eksik harcın ikmali gerektiğini, kendisinin ve eşinin davacıyla ilgilendiğini, resmi senedin aksinin yazılı delille ispat edilmesi gerektiğini, tanık dinlenmesine muvafakat etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş, verilen karara karşı istinaf talebinde bulunulması üzerine, Ankara Bölge Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi 10.05.2018 tarihli ilamı ile, yerel mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık olmadığından davalının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli olarak temyiz edilmiş olmakla, duruşma isteğinin değerden reddine karar verilip, Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.561.50. TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 21.10.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8871, Karar No: 2025/1564, Tarih: 05.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/8871 E.  ,  2025/1564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/736 E., 2022/930 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçıklıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî ret

Şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığının temyiz isteği yönünden; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığın temyiz isteği yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. Şikâyetçi Tarım ve Orman Bakanlığının Temyiz İsteği Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı sigara olmasına göre, sanığın eyleminin 5607 sayılı Kaçakçıklıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de Gümrük İdaresi olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen ...'nın 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı

Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II.Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.01.2022 tarihli ve 2019/19-569 Esas, 2022/10 Karar sayılı karar içeriği doğrultusunda, somut olayda sanık ... kaçak eşya konusunda Mahkemece verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmaması karşısında, yapılan aramanın usul ve kanuna aykırı olduğu, usulsüz arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, Anayasa'nın 38/2, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 206/2-a, 217/2, 230/1. maddelerine göre hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı, sanığın atılı suça ilişkin inkarı karşısında sanığın mahkûmiyetini gerektirir nitelikte dosyada başkaca delil de bulunmadığı anlaşıldığından, sanığın atılı kaçakçılık suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 05.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6700, Karar No: 2017/2126, Tarih: 18.04.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/6700 E.  ,  2017/2126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29937, Karar No: 2015/11408, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29937 E.  ,  2015/11408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/1266-2014/1445

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.05.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14242, Karar No: 2012/16691, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14242 E.  ,  2012/16691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.