muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7339, Karar No: 2017/577, Tarih: 26.01.2017

Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre ise "Kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olan kimse, adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecburdur. Bu takdirde bundan sonraki tebliğler bildirilen yeni adrese yapılır.

Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır. Bundan sonra eski adrese çıkarılan tebliğler muhataba yapılmış sayılır. Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır " (m. 35/2).

Somut olayda;

1- Gerekçeli karar davalı ... ve ...’ya Tebligat Kanunun 21/1. maddesine göre tebliğ edilmiş en yakın komşu araştırması usulüne uygun yapılmamış, en yakın komşusuna haber verildi denilerek komşuya ilişkin belirlilik bulunmamaktadır. Bu nedenle tebligat usulüne uygun değildir.

2- Gerekçeli karar davalılar ... ve ..., ..., ..., ...'ya aynı konutta oturan yiğeni Recep kaya imzasına, tebliğ edilmiş olup tebligatı alanın ehil olup olmadığı tutanağa yazılmamıştır, bu nedenle yapılan tebligatlar usulüne uygun değildir. ./..

2015/7339-2017/577 -4-

3-Gerekçeli karar davalılar ..., ..., ...’ya yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartıldığı ve tebligatların usulsüz olduğu görülmüştür.

İlk defa bildirilen adres, adres kayıt sistemindeki adres olsa bile, tebligat yapılamayacağı açıkça anlaşılan bir adres olmadığı için öncelikle normal bir tebligat çıkartılarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesince ve Tebligat Yönetmeliği'nin 29 ve devamı maddelerince muhatap lehine olan araştırmaların yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işleminin yerine getirilmesi gerekir. Bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde ise adres kayıt sistemindeki adresine Tebligat Kanunu 21/2. maddesine göre tebligat yapılabilir.

Yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle davalı adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre gönderilen tebligatın, bir çok davalıya aynı konutta oturan yeğeni Recep Kaya imzasına tebligatın yapıldığı ancak tebligatı alan kişinin ehil olup olmadığı yazılmadan yapılan tebligatın ve 21/1. maddeye göre haber verilen komşuya ilişkin isim ve daire numarası gibi kime bildirildiğine dair hiç bir belirlilik bulunmadan yapılan tebligatın usulsüz olduğu, anlaşılmaktadır.

Bu durumda; Yukarıdaki açıklamalar ışığında, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalılara, gerekçeli kararın 7201 Sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile, yasal temyiz süresinin beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 26.01.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7437, Karar No: 2020/8253, Tarih: 15.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/7437 E.  ,  2020/8253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

KARAR

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre; tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 Sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve aynı Kanun'un 21. maddesi uyarınca tebligat bu adrese yapılır.

Aynı Kanun'un tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21. maddesine, 6099 sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasında; "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü yer almaktadır.

Söz konusu 7201 sayılı Yasa'nın 10. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde, kişilere getirilen adres kayıt sistemi zorunluluğu ile birlikte işleyişin kolaylaştığı dile getirilmiş, ancak yapılan yeni düzenlemeyle, öncelikle yine bilinen en son adrese tebligat yapılacağı, tebligatın yapılmasını isteyenin veya tebligatı çıkartan makamın bildirdiği adresin, tebligata elverişli olmadığının anlaşılması ya da bu adrese tebligat yapılamaması halinde, muhatabın 5490 sayılı Kanuna göre adres kayıt sistemindeki adresinin bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılacağı açıklanmış, değişiklik ile birlikte adres kayıt sistemi dışında başkaca adres araştırması yapılmasının gerekmeyeceği vurgulanmıştır.

7201 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde ise, 21/1. maddeye göre, bilinen en son adrese çıkartılan tebligattan sonuç alınamazsa, 10. madde gereği adres kayıt sistemindeki adres esas alınarak başkaca araştırma yapılmaksızın o adrese tebligat çıkarılacağı açıklanmıştır.

Muhatap o adreste hiç oturmamış ya da adresten ayrılmış dahi olsa tebligat iade edilmeyecek, 21/2. madde gereğince işlem yapılacaktır. Bunun yapılabilmesi için de tebligatı çıkaran merciin, adresin, adres kayıt sistemindeki mernis adresi olduğunu tebliğ evrakında belirtmesi gerekmektedir.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce, bilinen en son adresi esas alınarak (bilinen bir adresi yok ise adres kayıt sistemindeki adresi esas alınarak) tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh de düşülerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce, bilinen en son adresi esas alınarak (bilinen bir adresi yok ise adres kayıt sistemindeki adresi esas alınarak) tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh de düşülerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

Somut olayda ise, gerekçeli kararın davalı ...’ın MERNİS adresine doğrudan doğruya MERNİS şerhi düşülmek suretiyle yapıldığı, yukarıda yazılı düzenlemeler karşısında tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmıştır.

Bu nedenle, yukarıda yapılan ayrıntılı açıklamalar çerçevesinde bahsi geçen davalıya önce, gerekçeli kararın tebliği için bilinen en son adresine tebligat çıkartılması, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa bu durumda "MERNİS şerhi" düşülerek adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince tebligat çıkartılması gerekmektedir.

Bu suretle davalıya gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca yöntemine uygun biçimde tebliğ edilerek bu noksanlığın giderilmesi, usulüne uygun tebliğden sonra temyiz sürelerinin beklenilmesi, sonrasında temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1325, Karar No: 2009/1413, Tarih: 13.03.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/1325 E.  ,  2009/1413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İHBAR EDEN :

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Ankara 13. Sulh Hukuk ve Felahiye Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamındaki, ... tarafından adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre verilen yazı cevabından kısıtlı adayının yerleşim yeri olarak ... Mahallesi, 1162. Sokak, No : 165/8, Keçiören/Ankara adresinde ikamet ettiği bildirilmiş, ancak yapılan araştırmada kısıtlı adayının bu adresten taşındığı anlaşılmıştır. Nüfusa kayıtlı olunan yerin karine olarak yerleşim yeri sayılacağına ilişkin hüküm yürürlükten kaldırıldığından bu durumda, uyuşmazlığın, Ankara 13. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yeri tespit edilerek, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Ankara 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5074, Karar No: 2014/4484, Tarih: 27.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/5074 E.  ,  2014/4484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline trafik sigortalı dava dışı araç ile davalı aracının karıştığı zincirleme kaza sonrasında, sigortalı sürücünün kusurlu olduğu düşüncesiyle zarar gören davalıya 13.000 TL hasar bedelinin ödendiğini, ödemenin ardından yapılan incelemelerde sigortalı aracın sürücüsünün en fazla %25 oranında kusurlu olabileceğinin tespit edildiğini, %25 kusur oranına göre 3.250 TL ödenmesi gerekirken davalıya fazladan 9.750 TL ödeme yapıldığını kazada plakası tespit edilemeyen tır sürücüsünün asli kusurlu olduğunu belirterek 9.750 TL'nın ödeme tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının sigortalısının olayda tali kusurlu, plakası belirlemeyen tır sürücüsünün asli kusurlu olduğunun tespit edildiğini, olayda kendisinin hiç kusurunun bulunmadığını, BK'nun 50,51, 141, 142. maddeleri ile 2918 sayılı KTK'nun 88.maddesi gereğince davacı ile dava dışı tır sürücüsünün zarardan müteselsilen sorumlu olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 27.3.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/17255, Karar No: 2021/1905, Tarih: 09.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/17255 E.  ,  2021/1905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-19.03.2015 tarihinde sanığın izin dönüşü, Açık Ceza İnfaz Kurumuna teslim olduğu sırada yapılan kontrolde üzerinden esrar maddesi çıkması şeklinde gerçekleşen olayda, hakkında TCK'nın 297/1-2. maddesi gereği fikri içtima hükümleri uygulanarak cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Cezaevine girişi esnasında üzerinde uyuşturucu madde ele geçen sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış suçtan ceza tayini,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6370, Karar No: 2014/15, Tarih: 13.01.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/6370 E.  ,  2014/15 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/88667

MAHKEMESİ : Karacabey Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2011

NUMARASI : 2011/327 (E) ve 2011/954 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun, savcılık ifadesinde, üzerine atılı suçları gece işlediğini ikrar ettiği halde yaklaşık da olsa bir zaman dilimi belirtmediği, duruşma aşamasında da bu hususun açıklığa kavuşturulmadığı anlaşılmakla; suçun, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanması,

2- 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. maddesi uyarınca suç tarihi itibariyle 18 yaşını tamamlamayan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde, hapse çevrilemeyeceği ancak aynı maddenin 11. fıkrasına göre işlem yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebepten dolayı kısmen istem gibi BOZULMASINA, 13/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4160, Karar No: 2024/7172, Tarih: 26.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4160 E.  ,  2024/7172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2266 E., 2024/102 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 12. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/45 E., 2021/31 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... Sosyal Medya İnternet ve Yayıncılık A.Ş ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Sosyal Medya İnternet ve Yayıncılık A.Ş ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının Sultanköy Halıköy ...-Selçuk/İzmir adresinde kurulu ... Tur ve Tic. AŞ’ye ait 252186.35 sicil sayılı iş yerinde 01.07.1993–29.06.2002 tarihleri arasında hizmet akdi ile kesintisiz ve sürekli çalıştığı halde sigortalı gösterilmediğini, ... Tur. ve Tic. A.Ş.’nin 15.03.2004 tarihinde ... Tur Tic. A.Ş. bünyesinde birleştiğini beyanla davacının davalı iş yerinde 01.07.1993–29.06.2002 tarihleri arasında geçen sigortalı çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; dava dilekçesinde davacı tarafından gösterilen ... Tur Tic. A.Ş. unvanlı firma ile davalı şirketin bir ilgisinin bulunmadığını, 01.04.2004 tarihli ve 6020 sayılı Türk Ticaret Sicil Gazetesi evrakından da görüleceği üzere davalı ... Tur Tic. AŞ’nin ... Tur ve Tic. A.Ş.’yi tüm aktif ve pasifleri ile birlikte 26.03.2004 tarihinde devraldığını, ayrıca davada hak düşürücü sürenin söz konusu olduğunu beyanla davanın reddini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürenin geçtiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 16309213454 T.C. kimlik ve 3501199326600 S.S. numaralı davacı ... ... ...’nın; ... Tur ve Tic. A.Ş.'ne ait iken 26.03.2004 tarihinde davalı ... Turizm Tic. A.Ş.'ne devrolunan, bilahare 14.11.2019 tarihinde ... Turizm Tic. A.Ş. tarafından ... Sosyal Medya İnternet ve Yayıncılık A.Ş.'ne devrolunan 252186.35 sicil sayılı işyerinde; 01.07.1993–29.06.2002 tarihleri arasında hizmet akdine istinaden tüm sigorta kollarına tabi olarak asgari ücretle toplam 3239 gün çalıştığı, 224 günlük çalışmasının Kuruma bildirildiği, 3015 günlük çalışmasının bildirilmediğinin tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Sosyal Medya İnternet ve Yayıncılık A.Ş. ve fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davalı ... Sosyal Medya İnternet ve Yayıncılık A.Ş. vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin emsal nitelikteki kararlarında davanın reddine karar verildiğini, davacının halı dokuma işçisi olduğunu beyan ettiğini, tanıklarca da bu hususun doğrulandığını, 06.08.2003 tarihli Kanun değişikliğinin geriye yürüyemeyeceğini beyanla ilk derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Fer'i müdahil Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; hak düşürücü sürenin geçtiğini, Kurumun eldeki davada fer’i müdahil olması nedeni ile aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilemeyeceğini beyanla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bordro tanıklarınca davacının talep edilen dönemde çalıştığı yönündeki beyanları ile Yargıtaydan geçerek kesinleşen İzmir 5. İş Mahkemesinin 2010/953 E ve 2011/257 K sayılı kararı gözetilerek yapılan yargılama sonucunda İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; 506 sayılı Kanun'un 3/II-D hükmünde yapılan değişiklik öncesinde de davacının iş yerinde geçen hizmeti gerek Kurum ve gerekse işveren tarafından hizmet akdi kapsamında tüm sigorta kollarına tabi olarak ihtilafsız kabul edilmekle, davalıya ait işyerinden kısmi bildirimlerin bulunduğu 01.07.1993–29.06.2002 tarihleri arasında davacının kesintisiz ve sürekli çalıştığını tespit ederek davayı kabul eden İlk Derece Mahkemesi kararının yerinde olduğu belirgin olup ayrıca hizmet tespiti istemine ilişkin eldeki davada Kurumun fer'i müdahil olduğu açık olup İlk Derece Mahkemesince de fer'i müdahil aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşılmakla fer'i müdahil Kurum vekilinin bu husustaki istinaf talebi de yerinde görülmediğinden, kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından; istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... Sosyal Medya İnternet ve Yayıncılık A.Ş ve fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Sosyal Medya İnternet ve Yayıncılık A.Ş ve fer'i müdahil Kurum vekili; istinaf gerekçeleri ile kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... Sosyal Medya İnternet ve Yayıncılık A.Ş ve fer'i müdahil Kurum vekili; istinaf gerekçeleri ile kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1) 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2) Dava, 506 sayılı Kanun'un 79/10 uncu ve 5510 sayılı Kanun’un m. 86/9 uncu maddesi uyarınca açılmış hizmet tespiti davasıdır. Maddeye göre, “Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde Mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır.”

3) 506 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle eklenen (D) bendi şu şekildedir.

“ Mülga 506 sayılı Kanun'un 3/II-D maddesinde, (Ek alt bent: 20/06/1987 - 3395/1 md.) “ El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler.” hükmü yer alırken, söz konusu maddede yer alan el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında kısa vadeli sigorta kollarının uygulanacağına ilişkin düzenleme, 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanun'un 57 nci maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

3. Değerlendirme

1- Davanın Yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle eklenen (D) bendinde “El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler.” düzenlemesine yer verilmiş, sonrasında 06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanun'un 57 nci maddesiyle söz konusu bent ilga edilmiş olup yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığından, şu durumda 09.07.1987–05.08.2003 (dahil) dönemi bakımından bentte yazılı nitelikteki hizmetin 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince uzun vadeli sigorta kollarına tabi zorunlu sigortalılık olarak değerlendirilemeyeceği belirgindir.

2-Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava irdelendiğinde; uyuşmazlık konusu 01.07.1993-29.06.2002 tarihleri arası bildirim yapılmayan dönem yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi kabul ile davanın kabulüne dair verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3455, Karar No: 2012/24834, Tarih: 27.12.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/3455 E.  ,  2012/24834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

K A R A R

01/05/1952 ... doğumlu davacı ... ile 01/01/1952 ... doğumlu dava dışı ...'ın hizmetleri SGK'nca ayrıştırıldığına göre, ayrıştırma işleminden sonra davacıya ait olduğu SGK'nca ihtilafsız olan tüm hizmet sürelerinin, başlangıç ve bitiş tarihlerini de içerir şekilde ayrıntılı dökümü eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, tarafların temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 27/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.