muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8757, Karar No: 2012/4348, Tarih: 12.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8757 E.  ,  2012/4348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından sanık ...’ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan görülen davanın uzlaşma nedeniyle düşmesine ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair İzmir 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.10.2008 gün ve 2008/33 Esas 2008/540 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdurlar vekilleri ve sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen, sanığın mağdure Deniz’e yönelik eylemleri nedeniyle vâki uzlaşma nedeniyle davanın düşmesine dair karar usul ve Kanuna uygun olduğundan, katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanığın mağdur ...’a yönelik eylemleri nedeniyle hakkında kurulan hükme yönelik temyizlere gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafii ve katılan ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddeleri gereğince, çocuk yaştaki mağdurun ruh sağlığının tetkik edilmesi itibarıyla, kurulda çocuk psikiyatrisi uzmanı bulundurulmaması nedeniyle, usulüne uygun teşekkül etmeyen 6. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen rapora dayanılarak eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan ... vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9203, Karar No: 2022/13897, Tarih: 13.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9203 E.  ,  2022/13897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

1- Batman Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.11.2007 tarihli ve 2007/707 Esas, 2007/736 Karar sayılı kararı ile;

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Kısıtlı, 08.11.2021 tarihli dilekçesi ile eşi olan vasisi ile ayrı yaşadıklarını belirterek vasisinin değiştirilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 15.02.2022 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... Mah. ...Sok. No:22/4 .../İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

2- Büyükçekmece 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.05.2022 tarihli ve 2022/1294 Esas, 2022/1053 Karar sayılı kararı ile;

Kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun'un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Batman Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun'un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından kısıtlının talebi ile ilgili karar vermekte Batman Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Batman Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.10.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14693, Karar No: 2013/22306, Tarih: 06.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14693 E.  ,  2013/22306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 20. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.03.2012 gün ve 2011/222-2012/51 sayılı kararı onayan Daire’nin 13.05.2013 gün ve 2012/10106-2013/9825 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından 01/01/2008-31/12/2009 tarihleri arasında 24 ay süreyle 21 kişilik temizlik ve 1 kişilik bahçıvanlık hizmet alımının, 01/01/2010-31/12/2011 tarihleri arasında 4 işçi ile yemek ve dağıtım hizmeti işinin, 01/01/2010-31/12/2011 tarihleri arasında 27 işçi ile temizlik ve bahçıvanlık hizmet alımı işinin ihaleye çıkarıldığını, yapılan ihalelerin müvekkili fımanın uhdesinde kaldığını, müvekkilinin akdedilen sözleşmeler kapsamında yüklendiği işlerden ilkini tamamladığını, diğer işlerin ise halen devam etmekte olduğunu, davalı idare tarafından 5510 sayılı Yasa'nın 81. maddesi gereğince hazine tarafından karşılanan %5 prim desteğinin, müvekkilinin hakedişinden haksız yere kesildiğini ileri sürerek, 27/08/2010 tarihine kadar yapılan 25.247,60 TL'lik kesintinin, her kesintinin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek ticari faiz ile birlikte tahsiline, bundan sonra kesinti yapılmaması hususunda uygulamanın tedbiren durdurulmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 13.05.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 06.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1670, Karar No: 2020/5899, Tarih: 11.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2020/1670 E.  ,  2020/5899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal

Hükümler : 1- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK’nın 134/2-1, 31/3,62/1, 51, 51/3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan suça sürüklenen çocuk ...’nun beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından, suça sürüklenen çocuk ...’un mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Kanununun Ceza Dairelerinin görevini düzenleyen 14/3. madde ve fıkrasının (a) bendi; “Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda açıklamaya itibar edilir.” şeklinde iken, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 31. maddesiyle; “Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır.” şeklinde değiştirilmiştir.

Yapılan yasal değişiklik uyarınca mahkumiyet dışındaki kararlarda iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki “nitelendirme” esas alınarak görevli daire belirlenecek olup, “nitelendirme” ibaresinden ise iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki yanlış ya da eksik biçimde uygulanması istenen maddeler veya suç ismi değil, unsurları yer alan ve açıkça saptanan fiil veya fiillere ilişkin suç ya da suçlar anlaşılmalıdır.

Yapılan yasal değişiklik uyarınca mahkumiyet dışındaki kararlarda iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki “nitelendirme” esas alınarak görevli daire belirlenecek olup, “nitelendirme” ibaresinden ise iddianame veya iddianame yerine geçen belgedeki yanlış ya da eksik biçimde uygulanması istenen maddeler veya suç ismi değil, unsurları yer alan ve açıkça saptanan fiil veya fiillere ilişkin suç ya da suçlar anlaşılmalıdır.

Nitekim gerek CMK’nın 170, 225 ve 226. maddelerinede yer alan hükümlere gerek Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.10.2019 tarihli ve 2017/14-550-2019/574 sayılı kararı ile bu kararla uyumlu ceza dairelerinin istikrar kazanan uygulamalarına göre; ceza muhakemesi hukukumuzda mahkemelerce bir yargılama faaliyetinin yapılabilmesi ve hüküm kurulabilmesi için yargılamaya konu edilecek fiille ilgili usulüne uygun olarak açılmış bir ceza davası bulunması gerekmekte olup, iddianamede açıklanan fiile uygun sevk maddesinin yazılmaması ya da eksik yazılması, sanığa söz konusu fiilin ve bu fiile bağlı suçun yüklenmediği, diğer bir anlatımla Cumhuriyet savcısının nitelendirmesinde böyle bir suçun yer almadığı şeklinde yorumlanamaz. Ayrıca, Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 05.02.2015 tarihli ve 2015/9-320, 15.07.2009 tarihli ve 7-7, 15.07.2009 tarihli ve 8-8, 25.12.2009 tarihli ve 13-13 sayılı kararlarında da, “tavsif” in ve buna bağlı olarak görevli dairenin, yanlış ya da eksik belirlenmiş sevk maddelerine ve suç ismine göre değil, vasfı iddianame metninden açıkça saptanabilen suça göre belirlenmesi gerektiği kabul edilmiş olup, bu kabulden ayrılmayı gerektiren herhangi bir yasal düzenleme de bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında; suça sürüklenen çocuk ...’nun TCK’nın 134/2-1, 31/3. madde ve fıkraları gereğince cezalandırılmasının talep edildiği 25.08.2015 tarihli iddianamede 18 yaşından küçük olan mağdur ...’e ait çıplak fotoğrafın suça sürüklenen çocuk ... tarafından diğer suça sürüklenen çocuğa verilmesi suretiyle ifşa edildiğinin iddia edilmiş olması karşısında, iddianamedeki anlatımın içeriğinden TCK'nın 134. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yanı sıra suça sürüklenen çocuk ... hakkında TCK'nın 226. maddesinin 5. fıkrasında tanımlanan müstehcenlik suçundan da dava açıldığı anlaşılmakla,

Suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz incelemesine konu edilen fiillere ilişkin iddianamedeki sevk ve anlatımla anlatımda yer alan nitelendirmeye, 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 31. maddesi ile değişik Yargıtay Kanununun 14. maddesindeki; “Ceza dairelerinde: a) Daireler arasındaki iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirme, mahkûmiyet dışındaki kararlarda ise iddianamede veya iddianame yerine geçen belgedeki nitelendirme esas alınır. b) Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir.” hükmüne, suça sürüklenen çocuk ... hakkında beraat hükmü kurulan ve iddianamede TCK'nın 134/2. madde ve fıkrasındaki görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğu iddia edilen eylemin aynı zamanda TCK'nın 226/5. madde ve fıkrasında tanımlanan müstehcenlik suçunu oluşturmasına, TCK'nın 226. maddesinin 5. fıkrasındaki müstehcenlik suçunun cezasının, TCK'nın 134/2. madde ve fıkrasındaki görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun cezasından daha ağır olmasına, hukuki nitelendirmenin ve buna bağlı olarak görevli dairenin, yanlış ya da eksik belirlenmiş sevk maddelerine ve suç ismine göre değil, vasfı iddianame metninden açıkça saptanabilen suça göre belirlenmesi gerektiğine dair Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun kararlarına göre, 28.01.2020 tarihli ve 31022 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren ve tebliğname tarihine göre uygulanması gereken 23.01.2020 tarihli ve 2020/1 sayılı Yargıtay Büyük Genel Kurul kararı gereğince temyize konu hükümlerin incelenmesi görevi Yargıtay 18. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, 08.07.2020 tarihli ve 31179 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 07.07.2020 tarihli ve 173 sayılı kararı ile Yargıtay 18. Ceza Dairesinin 01.10.2020 tarihinden geçerli olmak üzere kapatılmasına ve anılan daireye ait işlerin 01.10.2020 tarihi itibariyle Yargıtay 4. Ceza Dairesine devrine karar verilmesinden dolayı dosyanın görevli Yargıtay 4. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 11.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1643, Karar No: 2023/4643, Tarih: 01.11.2023

**12. Ceza Dairesi         2023/1643 E.  ,  2023/4643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/638 E., 2016/179 K.

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Foça 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli 2015/638 E. 2016/179 K. sayılı kararı ile sanık hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5271 sayılı Kanunun 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a ) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 18.03.2021 havale tarihli ve 2016/221042 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile 18. Ceza Dairesine tevdi olunmuştur.

3.Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 01.02.2023 tarihli 2021/17080 esas 2023/2158 karar sayılı kararı ile dosyanın 12. Ceza Dairesine devredilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Mahalli Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

Sanığın üzerine atılı suçtan cezalandırlmasına yeter delilin de bulunmasına rağmen üzerine atılı suçtan beraat kararı verilmesinin yerinde olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Yerel Mahkemenin Kabulü:

"Her ne kadar sanık ... hakkında kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan cezalandırılması istemiyle mahkememize kamu davası açılmış ise de, suçu oluşabilmesi için sanığın ısrarlı bir şekilde mağdurun huzur ve sükununu bozacak eylemlerde bulunması gerekeceğinden dosya dikkate alınarak sanığın münferit bir eylemi nedeniyle TCK 123. maddede düzenlenen suç oluşmayacağından yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/2-a maddesi gereği sanığın üzerine atılı suçtan beraatine karar verilerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur." şeklindedir.

2.Sanığın savunması "Ben okunan talimatı anladım, olay günü alkollü olarak müştekinin evine gittim doğrudur, ben şikayetçinin evlendiğini bilmiyordum, merhaba demek için gitmiştim, kendisi bana evlendiği ve misafiri olduğunu söyledi, evlendiğin kişi kim dediğimde ... dedi, ben de bizim ... mu dedim evet dedi ve evde kayınvalidesi olduğunu söyleyince onu da ... dolayı tanıdığımdan merhaba deyip oradan ayrıldım, ben kayınvalidesine sadece merhaba dedim, kesinlikle huzur ve sükünü bozma amacıyla hareket etmedim, ben şikayetçi ile 6 yıl birliktelik yaşadım, olay sırasında da yeni foçada balık tutuyordum, evlendiğinden de haberim yoktu, ben kayınvalidesini görünce şikayetçinin arkadaşım ile evlendiğini anladım, suçlamayı kabul etmiyorum dedi. " şeklindedir.

3.Katılanın beyanı " Ben daha önce soruşturma aşamasında ifade vermiştim, o ifademi aynen tekrar ederim, sanık benim eski erkek arkadaşımdı. Olay tarihinden yaklaşık 3 sene önce yine bana saldırıp beni sürekli tehdit ediyordu. O dönemde de kendisiyle ayrıydık. Ben bu nedenle İzmir den ayrılmak zorunda kaldım. Bu olaylarla ilgili herhangi bir şikayetim olmadı. Çünkü annesi kalp hastasıydı. Olay günü gece 04;00 sıralarında alkollü bir şekilde benim evime geldi. Elinde bira şişesi vardı. Kapıyı çaldı. Ben balkon penceresinden baktım ve niye geldiğini sorduğumda , konuşmak istediğini, benim evlendiğimi duyduğunu, eşimi tanıdığını, eşimin hapiste olduğunu bildiğini söyledi. Ben konuşamayacağımı, misafirlerim olduğunu söyledim. O inanmadı. Kayınvalidemin olduğunu söyleyince, onu tanıdığını, onunla konuşmak istediğini söyledi. Ben de kayınvalideme söyledim. Daha sonra kayınvalidem çıkınca konuşmuşlar. Ona balık tutmaya geldiğini , gelince uğramak istediğini söylemiş. Daha sonra oradan ayrıldı. Ben o gün yalnız olsaydım. Sanık bana zarar verebilirdi. Daha önceden de evime zorla girip saldırmıştı. Sanıktan şikayetçiyim. Davaya katılmak istiyorum dedi." şeklindedir.

4.Tanık ...'in beyanı "Ben olay günü gelinim ... yanına Foçaya gitmiştim, gece biz yattıktan sonra, saati tam hatırlamıyorum ama gece 24.00'den sonraydı, gelinim beni uyandırdı, eski erkek arkadaşı .. geldiğini söyledi, camı açıp dışarı baktım, ... karşı duvarda oturuyordu, evim 1. Katta olduğu için ... hemen karşımdaydı ona hitaben 'neden geldin' diye sordum, o da "arkadaşlarla balık tutmaya geldik, size de bir merhaba diyeyim diye geldim" dedi, ... benim gelinimin eski erkek arkadaşı olduğu için cezaevinde bulunan oğlum aralarında bir sorun çıkmasın diye birşey söylemedim, daha sonra ... iyi akşamlar diye ayrıldı, ben ...'nin elinde bira şişesi gördüm, ancak daha öncesinde oradan gitmek istememesi ile ilgili birşey bilmiyorum, gelinim beni çağırdığında ben ... ile konuştum, ... de oradan ayrıldı dedi.

Tanığa talimat ekinde beyanı okundu. Çelişki nedeniyle soruldu: ben ... neden geldin diye sordum, o da bana "teyze senin ne işin var burada ne oldu, eşin ile aranda bir sorun mu oldu" dedi, ben de kendisine oğlum ile ... evlendiğini ben de gelinimin yanına geldiğimi söyledim, ben de ona sorduğuma o da arkadaşlarıyla balık tutmaya geldiğini söyledi ve yine ... bana ... cezaevinde değil mi diye sordu ben de bu ayın sonunda çıkacak dedim, o da 4,5 yıl ceza aldığını duyduğunu söyledi ben de yanlış duyduğunu söyledim, ... geldiğinde oğlum ...'un 4,5 yıl ceza aldığını ve cezaevinde olduğunu ayrıca gelinim ...'nin de evlenmiş olduğunu bilerek geldi, beni görünce bana teyze ne arıyorsun diye sordu ve şaşırdı, ayrıca ... benim çocuklarımın arkadaşı ve eve de gelip giderdi dedi." şeklindedir.

IV. GEREKÇE

Mahalli Cumhuriyet savcısının Temyiz Sebepleri Yönünden;

5271 sayılı TCK'nın 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerini bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemlerin ısrarla tekrarlanması süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerektiği gözetildiğinde, mahkemece sanığın münferit bir eylemi nedeniyle atılı suç oluşmayacağından beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Foça 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 25.02.2016 tarihli 2015/638 E. 2016/179 sayılı kararında mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10999, Karar No: 2015/353, Tarih: 21.01.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10999 E.  ,  2015/353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

Dairemizin 31.10.2014 tarihli geri çevirme kararının 1 no'lu bendinde, tasfiye memurları ... ve ...'ın müştereken tasfiye halindeki kooperatifi temsile yetkili olup olmadıkları hususunda tereddüte düşüldüğünden, mahkemece, davacı kooperatifin temyiz tarihindeki ve en son tasfiye kurulu üyelerinin isimleri ile yetkilerinin kapsamı ilgili Ticaret Sicil Memurluğu'ndan sorulup, ... ve ...'ın temyiz tarihi itibarıyla münferiden veya ikisi birlikte temsile yetkili olması halinde işlem yapılmadan; aksi durumda ise, bildirilen ve yetkili olan tasfiye memuru veya memurlarından temyiz dilekçesini benimseyip benimsemedikleri sorularak, bu konuda verilen yazılı dilekçenin usulüne uygun kimlik tespiti yapılarak dosya içerisine eklenmesi için geri çevrilmesine karar verildiği halde, dosyanın bu bent yönünden tasfiye heyeti memurlarının üçünün birden müştereken yetkili oldukları bildirilmesine karşın geri çevirme gereği yerine getirilmeden Dairemize gönderildiği anlaşıldığından, 31.10.2014 tarihli geri çevirme kararının 1 no'lu bendi doğrultusunda gerekli işlemlerin yapılması için dosyanın yerel mahkemesine ikinci kez geri çevrilmesi gerekmiştir.

Geri çevirme kararının gereklerinin yerine getirilmemesi, dosyanın sürüncemede kalmasına ve adaletin gecikmesine neden olduğundan bu kez geri çevirme gereklerinin yerine getirilmesi hususunda daha dikkatli ve itinalı davranılması, aksi halin sorumluluk doğuracağının bilinmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE 21.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.