muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11484, Karar No: 2016/13968, Tarih: 09.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/11484 E.  ,  2016/13968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin tahsili için açtıkları ....1. Asliye Hukuk ( İş ) Mahkemesinin 2015/3 esas sayılı kısmi dava dosyasında, talep edilen miktarlarla bağlı kalınarak karar verildiğini belirterek anılan dosyada hesaplanan bakiye kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kısmi dava dosyası ile belirlenen bakiye kıdem ve ihbar tazminatı alacakları hüküm altına alınmıştır.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında kısmi dava dosyası ile verilen karar kesinleşmeden ek davanın sonuçlandırılıp sonuçlandırılmayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içeriğine göre davacı ... 1. Asliye Hukuk ( İş ) Mahkemesinin 2015/3 esas sayılı kısmi dosyası ile belirlenen bakiye kıdem ve ihbar tazminatı isteklenin tahsili amacı ek dava açmıştır. Hükme dayanak olan kısmi dava dosyası davalı tarafından temyiz edilmiş ve kesinleşmemiştir. Anılan kararın kesinleşmesi beklendikten sonra oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.05.2016 günü oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/4632, Karar No: 2016/203, Tarih: 12.01.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/4632 E.  ,  2016/203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KD - 2014/4480

MAHKEMESİ : Bala Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/07/2013

NUMARASI : 2013/94 (E) ve 2013/145 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.12.2015 gün ve 8-2014/4480 sayılı yazısıyla itirazından vazgeçilmiş olması nedeniyle itiraz hakkında karar verilmeksizin dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (İADESİNE), 12.01.2016 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Sanık hakkında, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan 5237 sayılı TCK.nun 154/2-1. maddesinden açılan kamu davasında, Mahkemece yapılan yargılama sonucu cezalandırılmaya ilişkin kararın temyizi üzerine, 8. Ceza Dairesinin onama kararı verdiği, bu karara karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı, CMK.nun 308. maddesine dayanarak, “6360 sayılı Yasa uyarınca TCK.nun 154/2. maddesi gereğince uygulama yapılması olanağı kalmamış, bu eylemler hakkında koşulların varlığı halinde TCK.nun 184. maddesi veya 3091 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanması mümkün olup bu hususların mahallinde değerlendirilmesi” gerekçesiyle Dairenin onama kararı kaldırılarak mahkumiyet hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekçesiyle itiraz edilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.12.2015 tarihli yazısı ile itirazdan vazgeçilmesi nedeniyle dosyanın görüşülmeden mahalline gönderilmek üzere iadesi talep edilmesi üzerine, Dairenin 12.01.2016 tarihli kararıyla da itiraz hakkında karar verilmeksizin dosyanın mahalline iadesi yönündeki sayın çoğunluğun kararı yerinde değildir. Şöyle ki;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun altıncı kitap birinci kısım kanun yolları-genel hükümler başlığı altında yer alan 266. maddesinin 1. fıkrası 2. cümlesinde “Ancak, Cumhuriyet Savcısı tarafından sanık lehine yapılan başvurudan onun rızası olmaksızın vazgeçilemez.” hükmünü getirmiştir. Bu hüküm olağanüstü kanun yolu olan CMK.nun 308. maddesi için de geçerli olup, dosya kapsamından Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının sanık lehine yaptığı itirazdan sanığın rızasını alarak vazgeçtiğine ilişkin bir bilgi ya da belge bulunmadığı anlaşılmaktadır. CMK.nun 266. maddesinin 1. fıkrası 2. cümlesinin amir hükmü karşısında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bu eksiklik giderildikten sonra vazgeçme konusunda karar verilmek üzere dosyanın Daireye iadesi yönünde karar verilmesi yerine, usul ve yasaya aykırı olarak itirazdan vazgeçilmesi nedeniyle itiraz hakkında karar verilmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına dosyanın iadesine ilişkin sayın çoğunluğun kararına katılmıyorum.12.01.2016
Yargıtay — Esas No: 2022/1360, Karar No: 2023/1291, Tarih: 30.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1360 E.  ,  2023/1291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Vezirköprü 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalılar arasında ... Noterliği'nin 16/06/2017 tarih ve 02981 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme ile davalı yüklenicinin ... ili, ... ilçesi, ... Mah. ... Mevkii 379 ada 41 parselde bulunan arsaya 24 bağımsız bölümlü taşınmaz inşasını üstlendiğini, davalı yüklenicinin yapılacak olan iş bu inşaattan 1. Bodrum Kat, 6 no.lu bağımsız bölümü satış vaadi sözleşmesi ile müvekkiline sattığını, davacı müvekkilince satış bedelinin peşin ödendiğini, ancak inşaatın tamamlanıp bitirilmesine rağmen bağımsız bölümün tapusunun devredilmediğini iddia ederek tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tesciline, bu mümkün olmadığı takdirde ödenen şimdilik 130.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava tarihinden önce dava konusu taşınmazın üçüncü kişiye satıldığını, hali ile kayıt maliki olmayan müvekkillere karşı tapu iptali ve tescil davası açılmasına hukuki olanak bulunmadığını, davalı yüklenicinin sözleşme konusu edimleri süresinde yerine getirmemesi üzerine davalı arsa sahibi ile arasında ... 1. Noterliği'nin 28.11.2018 tarih ve 06143 yevmiye nolu tadilat sözleşmesi akdedildiğini ve bu sözleşme ile bina bölüşülmesine ilişkin hükümlerde değişiklik yapıldığını, dava konusu bağımsız bölümün, davalı yüklenici adına arsa sahibince yapılan ödemeler karşılığında davalı arsa sahibine bırakıldığını, davalı arsa sahibinin satış vaadi sözleşmesinin tarafı olmadığından husumet yöneltilemeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 2021/210 Esas, 2021/242 Karar ve 20.10.2021 tarihli kararıyla özetle; dava konusu taşınmazın 04/12/2017 tarihinde davalı arsa sahibi adına kat irtifakı ile tescil edildiği, dava tarihinden önce 05/12/2018 tarihinde dava dışı ...’ye, 15/05/2019 tarihinde dava dışı ...'a, son olarak da 05/09/2019 tarihinde Serdar Demirdağ’a satıldığı ve halen bu kişi adına kayıtlı olduğunun anlaşıldığı, tapu iptal ve tescil davalarında taşınmaz malikinin davada taraf olarak bulunmasının zorunlu olduğu, ancak iş bu davada dava tarihi itibariyle malik olan kişinin ve sonradan malik olan kişilerin davada yer almadıkları, davacının da tapu maliklerini davaya dahil etme yönünde bir talebinin de bulunmadığı anlaşılmakla davacının tapu iptal ve tescil talebinin reddine karar verildiği; davacının terditli talebi olan bedel iadesi yönünden ise, davacı ile davalı yüklenici arasında yapılan satış vaadi sözleşmesinde davalı arsa sahibinin taraf olmadığı, arsa sahibinin bedel iadesine yönelik sorumluluğu yüklendiğine dair kesin bir delil de ibraz edilemediği, dolayısıyla sözleşmenin tarafı olmayan arsa sahibine yönelik bedel iadesi talebinin husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verildiği, satış vaadi sözleşmesi uyarınca davalı yüklenicinin satmayı vaad ettiği bağımsız bölüm karşılığında 130.000,00 TL'yi davacıdan peşin olarak aldığı, ancak kendi edimini yerine getirmeyen davalı yüklenicinin, davacıya bu bedeli iade etmekle yükümlü olduğu anlaşıldığından bedel iadesine yönelik davanın kabulü ile 130.000,00 TL’nin davalı yükleniciden tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk derece mahkemesinin yukarıdaki kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf başvurusunda özetle; mahkemece, dava konusu 6 nolu bağımsız bölümün arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı yüklenici adına tapu kaydının iptali ile tescilini isteme koşullarının oluşup oluşmadığı hususunda inceleme yapılmadığı, davalı arsa sahibinin de bedel iadesinden sorumlu olması gerektiği gerekçesiyle kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge adliye mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını, süresi içinde davacı vekili temyiz etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvurusundaki gerekçelerle kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa ödenen bedelin iadesi istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Türk Borçlar Kanunu’nun 184 üncü maddesi, 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay İBBGK Kararı.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvurusundaki gerekçelerle kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa ödenen bedelin iadesi istemlerine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Türk Borçlar Kanunu’nun 184 üncü maddesi, 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay İBBGK Kararı.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri uyarınca yüklenicinin ve temlik suretiyle onun alacaklarına halef olan 3. kişinin tapu payı ya da bağımsız bölüme hak kazanabilmesi için yüklenicinin, sözleşme gereği arsa sahibine karşı üstlendiği inşaat yapma edimini sözleşme ve ekleri, tasdikli proje ve ruhsatı ve imar mevzuatına uygun olarak tamamlayıp teslim etmiş olması zorunludur.

Somut uyuşmazlıkta, davacı üçüncü kişi, davalı yükleniciden taşınmaz satış vaadi sözleşmesi satın aldığı 6 nolu bağımsız bölümün tapu iptali ve tescilini talep etmiş ise de; söz konusu bağımsız bölümün dava tarihinden önce dava dışı ...’ye satıldığı, yargılama devam ederken de 15/05/2019 tarihinde dava dışı ...'a, son olarak 05/09/2019 tarihinde Serdar Demirdağ’a satıldığı anlaşılmıştır. Kural olarak tapu iptal ve tescil davası, tapu kaydında taşınmazın mülkiyet hakkı sahibi olarak gözüken kişiye karşı açılması gerekmekte olup, davacı üçüncü kişi tarafından gerek yargılamadan önce tapu maliki olan kişiye, gerekse de yargılamadan sonra tapu maliki olan kişilere karşı açılmış bir dava olmadığından tapu iptal ve tescil davasının mahkemece reddinde usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığından, davacının temyiz talebi yerinde görülmeyip, reddi gerekmiştir.

Davacı temlik alan; bağımsız bölüm için ödediği 130.000,00 TL’den davalı arsa sahibinin de sorumlu olması gerektiği gerekçesiyle kararı temyiz etmiş ise de; davalı arsa sahibi, davacı ile davalı yüklenici arasındaki satış vaadi sözleşmesinin tarafı olmayıp, sözleşme konusu edimi davacıya karşı üstlendiği de davacı tarafça kanıtlanamadığından, mahkemece bedel iadesi yönünden davalı arsa sahibinin sorumlu tutulmamasında usul ve yasaya aykırı bir durum bulunmadığından, davacının temyiz talebi yerinde görülmeyip, reddi gerekmiştir.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci

fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci

fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Tüketici olan davacı harçtan muaf olduğundan peşin alınan harcın istek halinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5576, Karar No: 2007/6333, Tarih: 14.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5576 E.  ,  2007/6333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

VASİ ADAYI : ...

KISITLI : ...

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ile Şiran Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda: kısıtlanması istenilen ...'in Hızırbey Caddesi Küme Sokak Özen Apartmanı 31/14 ... adresinde oturduğu anlaşılmakla, davada ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7517, Karar No: 2011/1326, Tarih: 08.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7517 E.  ,  2011/1326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.05.2009 tarih ve 2006/229-2008/290 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Bulgaristan’a sattığı çayların anılan ülkeye taşınması için davalılara ait 2 adet TIR'a yüklendiğini, davalıların müvekkiline ayrıca taahhütname başlıklı yazı verdiğini, emtia yola çıktıktan bir gün sonra davalıların müvekkilini arayarak araçlardan birinin soyulduğunu ve emtianın kaçırıldığını bildirdiklerini, davalıların zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, 40.986 USD’nın reeskont faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, İkizler-Zıynep Hyuseın ET’nin ayrı tüzel kişiliği olan bir şirket olduğunu, yükü taşıyan araçların da bu şirkete ait olduğunu, davanın bu şirkete karşı açılmasının gerektiğini, araçtan davacıya ait emtianın çalınması olayı ile ilgili olarak Pozantı Cumhuriyet Başsavcılığı’nın soruşturma yürüttüğünü, müvekkillerinin bu dosyada şüpheli olmadıklarını, TTK’nun 781. maddesine göre kusurları bulunmadığı için müvekkillerinin zarardan sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Mersin Serbest Bölge Gümrük Müdürlüğü’nden dava konusu tırlara yüklenen çayların gasp edilerek tırlarla birlikte kaçırıldığı, faiillerin bulunamadığı, davalı şirket adına diğer davalı ...’in imzası ile davacıdan alınan çayların Bulgaristan’daki alıcısına teslim edilinceye kadar her türlü sorumluluğun üstlenildiği, bu taahhütnamede davalı ...’in imzasının bulunmadığı, anılan taahhütnamenin davalı şirket ile Şahabettin’i bağladığı, diğer davalıyı şahsen bağlamadığı, davalı ...’in tek başına davalı şirketi temsile yetkili olduğu gerekçesiyle davalı ... yönünden açılan davanın sübut bulmadığından reddine, diğer davalılar yönünden açılan davanın kabulüne, 40.986 USD’nin dava tarihinden itibaren işleyecek Merkez Bankası’nın bir yıl vadeli dövize uyguladığı en yüksek faizi ile birlikten anılan davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, uluslararası kara taşıması sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Ülkemiz, 30.10.1995 tarihinde CMR Konvansiyonu'nu kabul etmiş ve anılan Konvansiyon hükümleri, bu tarihte yürürlüğe girmiştir. T.C. Anayasasının 90/son maddesi uyarınca, usulüne uygun şekilde yürürlüğe konulmuş milletlerarası anlaşmalar kanun hükmündedir. CMR Konvansiyonunun 1. maddesi uyarınca bu sözleşme, yükleme yeri ve teslim için belirlenen yerin en az birisinin akit ülke olan iki ayrı ülkede olması halinde, tarafların ikametgahı ve milletine bakılmaksızın ücret karşılığında yüklerin taşıt ile karadan taşınmasına ait her mukaveleye uygulanacaktır. TTK'nın taşımaya ilişkin hükümleri halen yürürlükte ise de, uluslararası taşımalar için daha sonra yürürlüğe giren ve bir iç hukuk kuralı haline gelen CMR Konvansiyonunun öncelikli olarak uygulanması gerekmektedir.

O halde mahkemece, somut uyuşmazlık yönünden de uluslararası taşıma konusunda uzman bilirkişi aracılığıyla, CMR Konvansiyonu hükümleri uyarınca davalıların sorumluluğunun ve kendilerine husumet yöneltilip yöneltilmeyeceğinin değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde TTK'nın taşımaya ilişkin hükümlerine göre karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, kararın BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 08.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1914, Karar No: 2013/4622, Tarih: 19.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/1914 E.  ,  2013/4622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı dilekçesinde; ... Mahallesi... Ada 1 nolu Parsel üzerindeki .... Konutları ... A 2 Blok Daire: 16 nolu konutun maliki olduğunu, temel ihtiyaç olan su tüketim aboneliğini almak için, davalı idareye başvurduğunda, davalı idare tarafından kanal katılım bedeli ve su şebeke bedeli ödenmediği takdirde su bağlanmayacağının bildirildiği; Oysa, konutlar için yapı ruhsatının 29.07.2007 tarihinde verildiğini, davalı idarenin hali hazırda alt yapısı bulunan parsel için yapı ruhsatı öncesinde bedelini yüklenici firmadan aldığını, idarenin yönetmeliğe dayanarak harç alamayacağını ileri sürerek; su akışının sağlanarak, abonelik verilmesini talep ve dava etmiş, 28.09.2012 tarihli dilekçesinde ise; su akışının sağlanması için, davalı idareye ödemek zorunda kaldığı 5.358,87 TL'nin ödeme tarihi olan 03.11.2011 tarihinden itibaren işletilecek değişken yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; kanal katılım ve şebeke tesis bedelinin, Belediye Gelirleri Kanununun 87 ve 88. maddeleri ile ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39. maddesi uyarınca idarece sunulan hizmet karşılığı ilk malikten ferdi abonelik sırasında alınan bedel olduğunu, müvekkili idarenin davacı tarafa ait bağımsız bölümün yer aldığı taşınmazın su şebekesi ve kanal hatlarını inşa ettiğini, bu nedenle ilk malik olan davacıdan davaya konu edilen altyapı hizmet bedellerinin yasa gereği tahsil edildiğini savunarak; davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; "...İmar Kanunu'nun 23/6 maddesinde "Toplu mesken alanlarında alt yapı tesisleri belediyelerce onaylı projesine göre ilgili şahıs veya kurumlarınca yapılmışsa belediyece alt yapı hizmetleri nedeniyle hiç bir bedel alınmaz" hükmü bulunmaktadır.

Ayrıca, 2985 sayılı Toplu Konut Kanunu'nun 5492 sayılı kanunla Ek madde 9'a eklenen 2.fıkrasında "Toplu Konut İdaresi tarafından yapılacak veya yaptırılacak her türlü alt yapı ve üst yapı inşaatlarıyla ilgili olarak 26.05.1981 tarihli Belediye Gelirleri Kanunu'nun ek 6.maddesinde yer alan bina inşaat harç ve 84. Maddesinin (1) ve (2) numaralı bentlerinde yer alan çeşitli harçlar, Kanundaki tarifesinde belirtilen en az tutarlar üzerinden alınır. Bu harçlar dışında her ne ad altında olursa olsun hizmet karşılığı olsa dahi başka ücret veya bedel alınamaz..." hükmü bulunmaktadır.