muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1704, Karar No: 2015/6461, Tarih: 06.05.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/1704 E.  ,  2015/6461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : UŞAK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/12/2014

NUMARASI : 2014/84-2014/387

Taraflar arasında görülen davada Uşak 2. Asliye HukukMahkemesi’nce verilen 09/12/2014 tarih ve 2014/84-2014/387 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların davalının Uşak'dan aldığı emtiaların müvekkili tarafından İstanbul'a nakliyesi hususunda anlaştıklarını, müvekkilinin 30.4.2013-21.5.2013 tarihleri arasında 6 kez davalı için nakliye hizmeti verdiğini, davalı tarafça yapılan bir kısım ödemelerin nakliye bedelini tam olarak karşılamadığını, müvekkilinin davalıdan 3.000,00 TL alacağı olup, tahsili için davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını ancak, davalının haksız itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki itirazında bulunmuş, taraflar arasında herhangi bir akdi ilişki bulunmadığını savunarak, davanın reddini ve davacı aleyhine tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, HMK'nın yetki hükümlerinin ilamsız icradaki yetki hakkında kıyasen uygulanacağı, buna göre ilamsız icrada genel yetkili icra dairesinin borçlunun ikametgahındaki icra dairesi olduğu, somut olayda, davalı borçlu şirketin adresi İ. olup, davacı alacaklı tarafından düzenlenen fatura takip talepnamesi, dava dilekçesi gibi belgelerde davalı borçlunun adresinin İ. olarak gösterildiği, borçlunun ikametgahının bu yer olduğunun davacı alacaklı tarafından da kabullenildiği, bu durumda yetkili icra dairesinin davalı şirketin bulunduğu İstanbul İcra Müdürlüğü olduğu, taraflar arasında Uşak İcra Müdürlüğü'nü yetkili kıldıklarına dair yazılı olarak yapılmış bir yetki anlaşması da bulunmadığından davalı borçlunun Uşak İcra Müdürlüğü'nün yetkili olmadığına, yetkili icra dairesinin İstanbul İcra Müdürlüğü olduğuna dair icra dairesine yapmış olduğu itirazın usul ve yasaya uygun olduğu, Uşak İcra Müdürlüğü'nün yetkili olmadığı ve ortada geçerli bir icra takibi bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine ve davalının tazminat talebinin de reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3118, Karar No: 2013/3818, Tarih: 05.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3118 E.  ,  2013/3818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-KARAR-

... Büyük Genel Kurulu'nun ....01.2013 tarih ve 2013/... sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı ... Yasası'nın .... maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın .... maddesinde, daireler arası ... bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; taraflar arasındaki temizlik hizmeti işinden kaynaklanan alacakla ilgili ilamdaki peşin harcın tahsili için başlatılan ... takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, davalı ... tacir olmadığından hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek .... Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 05.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/645, Karar No: 2014/4065, Tarih: 27.05.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/645 E.  ,  2014/4065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/353-2013/674

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin müşterek murisleri ile davalı arasında 01.02.2000 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, ancak davalı yüklenicinin o tarihten bu yana inşaata başlamadığını ileri sürerek, inşaat sözleşmesinin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 2. maddesinde diğer paydaşlarla inşaat sözleşmesi yapılmadan inşaata başlanamayacağının düzenlendiğini, müvekkilinin arsanın diğer paydaşlarıyla sözleşme yapamadığı için inşaata başlayamadığını, ayrıca sözleşmenin 8. maddesinde diğer paydaşlarla sözleşme imzalanmadan arsa maliki paydaşların sözleşmeyi feshedemeyeceğinin kararlaştırıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacıların murisleriyle davalı arasında imzalanan sözleşmenin 2. maddesinde diğer paydaşlarla inşaat sözleşmesi yapılmadan inşaata başlanamayacağının düzenlendiği, davalı yüklenicinin diğer paydaşlarla anlaşma sağlanamadığından inşaata başlamadığı, sözleşmenin 8. maddesi gereğince bu şartlarda arsa sahiplerinin mirasçıları olan davacıların sözleşmeyi feshedemeyecekleri gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, 01.02.2000 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi istemine ilişkindir.

Feshi istenilen sözleşmede davacıların müşterek murisleri Emine ve M. P. dışında, R. G. ve H. U. isimli iki arsa malikinin daha bulunduğu anlaşılmıştır. Mahkemece yargılama sonucunda verilecek karar, sözleşmede imzası bulunan ancak davada taraf olarak gösterilmeyen bu arsa sahiplerinin de hukukunu etkileyecektir.

Müşterek malın tümüne ilişkin bir taleple açılacak davanın da müşterek maliklerin tümünün haklarını etkileyeceğinden sözleşmeyi imza eden dava dışı paydaşlar, fesih davasında zorunlu dava arkadaşı olarak yer almalıdır.

Müşterek malın tümüne ilişkin bir taleple açılacak davanın da müşterek maliklerin tümünün haklarını etkileyeceğinden sözleşmeyi imza eden dava dışı paydaşlar, fesih davasında zorunlu dava arkadaşı olarak yer almalıdır.

TMK'nın 692. maddesi gereğince de, paylı taşınmaz malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi olağanüstü tasarruflardan sayıldığından, oybirliği ile aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Öncelikle sözleşme konusu taşınmazlar üzerine arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılabilmesi ve yapılan sözleşmenin paydaşları ve yükleniciyi bağlayıcı olması için tüm paydaşlarca ya da yetkili temsilcilerince sözleşmenin imzalanmış olması veya yapılan sözleşmeye "onay" verilmesi zorunludur. Sözleşmenin feshi ya da iptali davası aynı madde uyarınca "olağanüstü tasarruf" niteliğinde olduğundan, mahkemece, müşterek paydaşların tamamının birlikte dava açmasının zorunlu olduğu, sözleşmenin tarafı olan diğer arsa sahibi H.U., R. G. davada zorunlu dava arkadaşı sıfatı bulunduğu dikkate alınarak, HMK'nın 59. ve 60. maddesi hükümleri de gözetilerek, davaya dahil edilmesi için davacı yana önel verilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra iddia ve savunma üzerinde durulup toplanan deliller çerçevesinde bir değerlendirme yapılarak uyuşmazlığın esasının incelenmesi, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik taraf teşkili ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2- Bozma nedenine göre davacılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

3- Kabule göre; Mahkemece, sözleşme konusu tüm taşınmazların tapu kayıtları getirtilerek, taşınmazların tüm paydaşlarının sözleşmede yer alıp almadığı hususunun araştırılması, sözleşme tarihi itibarıyla sözleşmeye konu taşınmazların tüm paydaşlarınca imzalanmış olmaması halinde sözleşmenin geçerli olmayacağı gözetilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7139, Karar No: 2020/7524, Tarih: 24.11.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/7139 E.  ,  2020/7524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Müdahalenin Men'i, Yıkım

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı ve dahili davalılar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 73,27 TL'nin temyiz eden davalı ...'den, dahili davalı ..., dahili davalı ...'ten ayrı ayrı alınmasına, 24.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8246, Karar No: 2021/7029, Tarih: 07.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/8246 E.  ,  2021/7029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 152/1a, 116/2-4 31/2 maddelerine uyan mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımının, karar tarihi olan 08.03.2016 tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE.

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 07.04.2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4724, Karar No: 2019/5943, Tarih: 24.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4724 E.  ,  2019/5943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-)5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocukların 3 litre benzini çalmaya teşebbüs ettikleri, çalınan benzinin bilinen değerinin azlığı karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-)05/07/2013 tarihli tutanak içeriğine göre, hırsızlık sırasında bir miktar benzinin yere döküldüğü, bu şekilde suçun tamamlandığı düşünülmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-)05/07/2013 tarihli tutanak içeriğine göre, hırsızlık sırasında bir miktar benzinin yere döküldüğü, bu şekilde suçun tamamlandığı düşünülmeden teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... (Karataş) müdafiilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının korunmasına, 24/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/457, Karar No: 2007/461, Tarih: 04.07.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-457 E.  ,  2007/461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2007

Taraflar arasındaki “kadastro tespitine itiraz “ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro  Mahkemesince davanın kabulüne  dair verilen  14.6.2006 gün ve 2005/ 85 E.  2006/539  K.  sayılı kararın incelenmesi   davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay    20.Hukuk Dairesinin  10.11.2006  gün ve  2006/12194 E. 2006/14938  sayılı ilamı ile, (....Kadastro sırasında ....Köyü  116 ada 2 parsel sayılı 6.908,11 m2 yüzölçümündeki taşınmaz,  senetsiz ve belgesiz olarak tarla   niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı A.Y. adına  tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla  dava açmıştır. Mahkemece,  davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm  davalı vekili   tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,  kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi,bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.......) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 04.07.2007 gününde oyçokluğu ile  karar verildi.