muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/875, Karar No: 2021/474, Tarih: 21.01.2021

3- Katılan sanık ...'nun, diğer katılan sanık ...'e yönelik taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine dair hükme yönelen temyiz isteminin incelenmesine gelince:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık ... müdafinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.09.2018 tarihli ve 2015/4-1189 Esas, 2018/377 Karar sayılı ilamında ve benzer nitelikli kararlarında belirtilen; ''1412 sayılı Ceza Muhakemesi Usulü Kanununun, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca karar tarihi itibarıyla uygulanması gereken 326. maddesinin 4. fıkrası uyarınca aleyhe değiştirme yasağı münhasıran “cezalar” ile ilgili ve sınırlı olup fiilin nitelendirilmesinde ve suç adının belirlenmesinde geçerli değildir. Yargıtayca suç niteliğinde yanılgıya düşüldüğü saptandığında, aleyhe temyiz bulunmasa bile, cezanın tür ve miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak şartıyla hükmün bozulmasına karar verilmelidir. Zira Yargıtayca yol göstermek ve uygulamada birliği sağlamak amacıyla eleştiri ile yetinilerek aleyhe temyiz olmadığı vurgulanmak suretiyle hükmün onanması hâlinde, 5275 sayılı CGTİHK'nın 5. maddesi uyarınca mahkemece kesinleşen cezaya ilişkin hükmün, cezanın infazı için Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilecek olması, eleştirinin hükümde dikkate alınamaması ve infazının söz konusu olmaması nedenleriyle farklı sonuçlara sebebiyet verebilecektir. Aksinin kabulü, sanığın mahkûmiyeti ile zamanaşımı, süreli veya süresiz olarak bir kamu görevini üstlenmekten yoksun bırakılma, seçme ve seçilme hakkının kaybı gibi hak yoksunluklarının yanında, muhtemel bir genel veya özellikle de özel af hâllerinde eşitlik ilkesi ile hak ve adalet duygusuna da uygun düşmeyen sonuçlarla karşılaşmasına neden olabilecektir.'' şeklindeki açıklamalardan anlaşılacağı üzere, Yargıtayca suç niteliğinde yanılgıya düşüldüğü saptanığında, sanık aleyhine temyiz bulunmasa dahi kazanılmış hak gözetilerek hükmün bozulmasına karar verilmelidir.

Tüm bu açıklamalar çerçevesinde yapılan incelemede; katılan sanık ... ile katılan sanık ...’ün olay tarihinde aynı sokakta ikamet ettikleri, katılan sanık ...’nun sahibi olduğu siyah pitbull cinsi melez köpeğini gece saat 00:30 sıralarında sokakta gezdirdiği sırada, komşusu ... ile karşılaştığı, ...’ün iki küçük köpeğine ve tanık olarak dinlenen, aynı sokakta ikamet eden ... ...’un köpeğine pitbull cinsi köpeğin daha önceden saldırması nedeni ile ...'yu “köpeğine sahip çıkması ve başıboş bırakmaması” hususunda uyardığı, bunun üzerine başlayan tartışma sırasında ...'nun, ...'e hakaret ettiği ve yanında bulunan köpeğine ...'e saldırması hususunda “tut” komutu vererek işaret ettiği ve bu hususun tanık olarak kollukta ifadesi alınan ...’ün eşi ... tarafından da teyit edildiği, komutu alan köpeğin ...'ün elini ısırarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu, ... ile aynı binada ikamet eden komşusu katılan sanık ...’ın da gürültüler üzerine dışarıya çıktığı ve kavgaya karıştığı, tanık ifadelerine göre ...’ü kovaladıkları, evine giren ...’ün elinde bulunan tüfek ile dışarıya çıktığı ve ...’nun evine doğru bir el ateş ettiği, ...’nun evinin camının kırıldığı ve balkonda bulunan köpeğinin tüfekten çıkan saçma taneleri ile kuyruğunun koparak yaralandığı olayda; katılan sanık ...'ya yüklenen eylemin kasten yaralama suçunu oluşturduğu, TCK'nın 6/1-f-4 maddesi uyarınca silahtan sayılan köpeğini katılan ...’ün üzerine salarak gerçekleştirdiği anlaşılmakla, sanık hakkında hüküm kurulurken TCK 86/1, 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülüp, fiilin "taksirle yaralama" suçunu oluşturduğu gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına; 21.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27509, Karar No: 2016/8131, Tarih: 12.05.2016

**10. Hukuk Dairesi         2014/27509 E.  ,  2016/8131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Islah edilen dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiş olması nedeniyle; ilk peşin değerli gelirlerin, tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekmektedir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, mahkemece, hak sahiplerine bağlanan peşin sermaye değerindeki artışlar da gözetilerek ıslah edilen tüm gelir üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmakla birlikte, hükmü temyiz etmeyen davalılar ... ve ... yönünden davacı Kurum lehine usuli kazanılmış hak doğduğu, ancak hükmü temyiz eden davalılar ... ve ... yönünden, hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değeri gözetilerek hüküm kurulması gerektiğinden, mahkemece, davalılar ... ve ... yönünden kurulan hüküm, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6217 sayılı Kanunun 30'uncu maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen Geçici 3'üncü madde atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 438'inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrası tamamen silinerek, yerine, “1- Davanın kısmen kabulune, kısmen reddine,

a- Hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir tutarı olan 35.842,48 TL.’nin davalılardan gelirin onay tarihi olan 26.12.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalılar ... ve ... yönünden fazlaya ilişkin istemin reddine,

SONUÇ: Hüküm fıkrası tamamen silinerek, yerine, “1- Davanın kısmen kabulune, kısmen reddine,

a- Hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir tutarı olan 35.842,48 TL.’nin davalılardan gelirin onay tarihi olan 26.12.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalılar ... ve ... yönünden fazlaya ilişkin istemin reddine,

b- Hükmü temyiz etmeyen davalılar ... ve ... yönünden kabul edilen 39.119,05 TL.’den (a) bendi kapsamında hükmedilen 35.842,48 TL. çıkartıldıktan sonra kalan 3.276,57 TL. peşin sermaye değerli gelirin onay tarihi olan 26.12.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

2- Kabul edilen tutar üzerinden alınması gereken toplam 2.672,34 TL harcın;

a- 2.448,40 TL tutarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye irat kaydına,

b- 223,94 TL tutarının davalılar ... ve ... 'dan müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye irat kaydına,

3- Davacı tarafça yapılan toplam 462,00 TL yargılama giderinin 423,28 TL.’sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, bakiye 38,72 TL.’sinin davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

5- Davacı kendisini vekil ile temsil ettiğinden kabul edilen tutar üzerinden hüküm tarihinde yürürlükte olan AAÜT'ne göre 4.511,91 TL vekalet ücretinin;

a- 4.184,25 TL tutarının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

b- 327,66 TL tutarının davalılar ... ve ... 'dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

6- Davalılar ... ve ... kendisini vekil ile temsil ettiğinden 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak anılan davalılara verilmesine,

7- Kararın kesinleşmesinden sonra, taraflarca yatırılıp harcanmayan gider avansının talep halinde taraflara iadesine,” ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılar ... ve ...'dan alınmasına, 12.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7002, Karar No: 2019/15007, Tarih: 22.10.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/7002 E.  ,  2019/15007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve temyiz kapsamının suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik olduğu belirlenerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen işyeri dokunulmazlığını ihlal eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ...'nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 22/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16151, Karar No: 2020/2052, Tarih: 17.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/16151 E.  ,  2020/2052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... Köyü çalışma alanında bulunan 117 ada 2 parsel sayılı 1.326,41 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, hibe ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1/9’ar pay ile davalılar Şükrü, Tacdin, ... ve 3/9’ar pay ile davalılar ... ve ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak kadastro tespitinin iptali ve taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 117 ada 2 parsel sayılı taşınmazın 1/9’ar pay ile davalılar ... ve 3/9’ar pay ile davalılar ... ve ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.06.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7974, Karar No: 2018/4963, Tarih: 03.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/7974 E.  ,  2018/4963 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeni ile düşürülmesine, Sanık ... ve Ahmet hakkında TCK'nın 158/1-e, 43, 62, 52 ve 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyetlerine

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanık ... hakkında verilen zamanaşımı nedeni ile düşme hükmü ile sanıklar Orhan ve Ahmet hakkında verilen mahkumiyet hükümleri, katılan vekili, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Suç tarihinin, sanık ... yönünden 31/05/2005, sanıklar Orhan ve Ahmet yönünden ise 19/08/2006 olmasına rağmen, kararda 07/02/2006 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak kabul edilmiştir.

Sanıklar Ali ve Orhan’ın, diğer sanık ...’in sahibi olduğu balık çiftliğinde fiilen çalışmadıkları halde, çalışıyormuş gibi sigortalı olarak gösterilmek suretiyle, sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

1) Sanık ... hakkında, nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen düşme hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanık ...’ye yüklenen nitelikli dolandırıcılık suçunun yasada gerektirdiği cezasının miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi ile karar tarihi arasında gerekleşmiş olması nedeniyle, sanık ... hakkında verilen zamanaşımı nedeniyle düşme hükmünde her hangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

2) Sanıklar Orhan ve Ahmet hakkında, nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde,

Sanıklar Orhan ve Ahmet’in tüm aşamalarda suçlamaları kabul etmediklerine ve çalışmanın gerçek olduğuna ilişkin savunmaları, bu savunmaları doğrular içerikte tanık anlatımları, suça konu iş yerinin gerçek bir iş yeri olması, sanıkların kurumun denetim imkanını ortadan kaldıracak mahiyette hileli bir hareketlerinin bulunmaması, kurumun kendisine bildirilen işyerlerini ve işe giriş bildirgelerini denetleme yetkisinin her zaman bulunması karşısında, nitelikli dolandırıcılık suçunun yasal unsurları oluşmadığı gözetilmeden, beraatları yerine yazılı şekilde sanıklar Orhan ve Ahmet hakkında mahkumiyet hükümleri verilmesi,

Kabule göre de,

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, mahkumiyet kararı verilmesi halinde, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de,

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, mahkumiyet kararı verilmesi halinde, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 03/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8934, Karar No: 2014/12760, Tarih: 26.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8934 E.  ,  2014/12760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Sulh Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dosya kapsamından, mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmesi nedeniyle dosyanın merci tayini için Dairemize gönderildiği, Dairemizin 28/12/2012 gün 2012/14790-15016 sayılı kararı ile ilamı ile (Kapatılan) ...3. Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili mahkeme olarak belirlendiği ve yetkili mahkemenin bu suretle kesinleştiği anlaşılmıştır. Bu karar, niteliği itibariyle kesin olup, mahkemeleri bağlayıcılığı özelliği vardır. Bu nedenle, ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin davaya görevli ve yetkili mahkeme sıfatıyla bakması gerekirken dosyanın yeniden Yargıtay'a gönderilmesi yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1449, Karar No: 2023/13188, Tarih: 09.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/1449 E.  ,  2023/13188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/3348 E., 2019/1242 K.

SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.09.2018 tarihli ve 2018/56 Esas, 2018/362 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun)149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (d) ve (h) bentleri, 35 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 10.07.2018 tarihli ve 2018/3348 Esas, 2019/1242 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Suç vasfının yanlış tayin edildiğine,

Yeterli delilin bulunmadığına,

Hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın, saat 02.40 sularında daha önce tanıdığı olan şikâyetçinin ikametine elinde bıçak olduğu halde girip uyumakta olan şikâyetçinin boğazın tutup para istediği, aldığı olumsuz yanıt üzerine elindeki bıçakla şikâyetçiyi yaraladığı, şikâyetçinin karşı koyup yardım istemesi üzerine sanığın pencereden atlayarak kaçtığı, şikâyetçi ve tanık H.K.K'nın sanığın arkasından koşup polise haber verdikleri ve sanığın, olay yerine gelen polis ekiplerince şikâyetçinin iş yerinin yanında bulunan boş arazide otların içinde saklanırken yakaladığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın yakalanma şeklini gösteren 17.08.2017 tarihli ve 04.50 zamanlı polis tutanağı ve şikâyetçinin olayla uyumlu adli muayene raporu dosya içerisinde mevcuttur.

3. Şikâyetçinin aşamalarda benzer beyanlarda bulunduğu saptanmıştır.

4. Tanık H.K.K'nın olayı doğrular mahiyette beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Sanığın tevil yoluyla savunmada bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

2. Sanığın yakalanma şeklini gösteren 17.08.2017 tarihli ve 04.50 zamanlı polis tutanağı ve şikâyetçinin olayla uyumlu adli muayene raporu dosya içerisinde mevcuttur.

3. Şikâyetçinin aşamalarda benzer beyanlarda bulunduğu saptanmıştır.

4. Tanık H.K.K'nın olayı doğrular mahiyette beyanda bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Sanığın tevil yoluyla savunmada bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Zilyedin rızası olmadan başkasına ait taşınır bir malı kendisine veya başkasına bir yarar sağlamak maksadıyla olduğu yerden alınması hırsızlık suçunu oluşturur.

Yağma suçu, hırsızlığın zor kullanılmak suretiyle gerçekleştirilme halidir.

Yağma, başkasının zilyetliğindeki taşınabilir bir malı, zilyedin rızası olmaksızın faydalanmak amacıyla cebir veya tehdit kullanmak suretiyle alınmasıdır.

Cebir veya tehdit, ''yaşam hakkı, vücut dokunulmazlığı, cinsel dokunulmazlık ve malvarlığı hakkı'' şeklindeki hukuki değerlere yönelik olmalıdır.

Yağma icrai kuvvetle işlenebilen bir suç tipidir. Kullanılan cebir ve tehditin kişinin malı teslim etmeye veya alınmasına ses çıkarmamaya elverişli olmalıdır.

Cebir-şiddet, mağduru, men ederek ve zorlayarak, failin istediği davranışa sokacak fiillerdir.

Anılan açıklamalar ışığında somut olayımıza gelince; şikâyetçinin aşamalarda özde değişmeyen tutarlı ve istikrarlı anlatımları ve bunu doğrulayan H.K.K.'nın anlatımları, polis tutanağı, adli muayene raporları ve sanık savunmasına göre araştırılması gereken başkaca bir hususun kalmadığı anlaşıldığından sanığın eyleminin sabit olduğu ve suç vasfının doğru tayin edildiği anlaşıldığından kurulan hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 10.07.2019 tarihli ve 2018/3348 Esas, 2019/1242 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3 Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Oy birliği ile 09.10.2023 tarihinde karar verildi.