muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/4217, Karar No: 2010/10158, Tarih: 12.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/4217 E.  ,  2010/10158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25.11.2008 tarih ve 2008/132 - 2008/333 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının kuracakları limited şirkette kullanılmak üzere sermaye borcuna mahsuben açılan müşterek hesaba müvekkilinin 23.950 YTL para yatırdığını, ancak davalının hesaptan çektiği bu parayı şirket için kullanmadığı gibi, müvekkilinin sermaye borcu olarak şirket kayıtlarına da geçirmediğini, bu paranın davalının zimmetinde kaldığını, alacağın tahsili için başlatılan takibe davalının haksız ve kötüniyetli olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, davalının itirazının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın şirket müdürü olan davalıya karşı değil, tarafların ortak oldukları şirkete karşı açılması gerektiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, tarafların kuracakları limited şirket için harcanmak üzere davalı hesabına yatırılan paranın şirkete harcanmadığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

Somut olayda, taraflar arasında, davacı ile davalının içinde bulunduğu 3 kişi tarafından dava dışı ... Gaz Armatür ve Ekipmanları Limited Şirketi’nin kurulması konusunda sözleşme yapıldığı ve bu şirkete konulacak sermaye borcu ile şirketin kuruluş masrafları için davalının hesabına davacı ve diğer ortak tarafından para yatırıldığı hususlarında ihtilaf yoktur. İhtilaf, davalının hesabına yatırılan paranın şirket için harcanıp harcanmadığı veya bu paranın şirket hesaplarına girip girmediği noktasında toplanmaktadır. Mahkemece, davanın şirkete karşı açılması gerektiğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Oysa, davacının iddiası, davalı hesabına yatırılan paranın şirket kayıtlarına girmediği yönünde olmasına göre, bu iddia karşısında davalının yatırılan paranın şirket için harcandığını veya şirket kasasına girdiğini ispat etmesi gerekir. Aksi halde davalının anılan para nedeniyle nedensiz zenginleşmesi sözkonusudur.

Bu itibarla, mahkemece, yukarıda yazılı açıklama doğrultusunda TTK’nın 512. maddesi de gözönüne alınmak suretiyle işin esasına girilerek, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Bu itibarla, mahkemece, yukarıda yazılı açıklama doğrultusunda TTK’nın 512. maddesi de gözönüne alınmak suretiyle işin esasına girilerek, oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 12.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6903, Karar No: 2014/5343, Tarih: 03.09.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/6903 E.  ,  2014/5343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ordu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/03/2014

NUMARASI : 2012/311-2014/86

-K A R A R-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası iş bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; taraflar arasındaki temizlik hizmeti alım sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, davalı tacir olmadığından, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 03.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17855, Karar No: 2025/3963, Tarih: 14.04.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/17855 E.  ,  2025/3963 K.**

**"İçtihat Metni"**

İSTİNAF SONRASI TEMYİZ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/553 E., 2020/61 K.

...

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma,

özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi ve düzeltilerek esastan reddi

kararları

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ile sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Red-Onama-Bozma

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükümlerin kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle ve,

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.12.2018 tarihli ve 2016/460 Esas, 2018/480 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-d, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan, 134/1-2, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba; kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan, 109/2-3-a-b, 110, 62/1. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve mahsuba; sanıklar Hakan ve Muhammet hakkında ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çetirilmesine, karar verilmiştir.

B. İstinaf

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin, 16.01.2020 tarihli ve 2019/553 Esas, 2020/61 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ... ile sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının, nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçları yönünden 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, özel hayatın gizliliğini ihlal suçu yönünden ilk derece Mahkemesinin mahkûmiyet hükmü kaldırılarak düşme kararı verilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstemleri

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstemleri

Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, mağdur beyanından başkaca somut delil bulunmadığına, kız arkadaşı Özlem tarafından aldatılan sanık ile mağdur arasında kavga dışında başka bir olay yaşanmadığına, sanığın mağdura tanık Tanju huzurunda borç para verdiğine, aralarındaki alacak borç ilişkisinin araştırılmadığına, Tanju ve Murat tanık olarak dinlenmediğinden savunma hakkının ihlal edildiğine, delillerin hukuka aykırı olduğuna, suçun unsurlarının oluşmadığına, ilişkindir.

2. Sanıklar ..., ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanık ...'nin Özlem'in evine temizlik için gittiğine, para almadıklarına ve menfaat elde etmediklerine, mağdurun mahkemedeki beyanlarına itibar edilmediğine, kız arkadaşı Özlem tarafından aldatılan sanık ... ile mağdur arasında kavga dışında başka bir olay yaşanmadığına, mağdurun sanıklara yönelik teşhisinin bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, cezaların şahsiliği ilkesi gözetilmeyerek tüm sanıklara aynı cezanın verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, kabule göre ise teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğine, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme neticesinde verilen cezaların ağır olduğuna, ilişkindir.

3. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Eksik inceleme ve hatalı değerlendirme neticesinde verilen usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerektiğine, suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, ilişkindir.

4. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurun mahkeme huzurunda verdiği samimi ve doğru beyanları dikkate alındığında kendisine yönelik bir hürriyeti tahdit ve yağma olarak nitelenecek bir eylem bulunmadığından yerel mahkemenin bu suçlardan verdiği açıkça hukuka aykırı cezaların bozulması gerektiğine, sanık ...'ın beyanında, birlikte eve gittiği kişinin seyyar nakliye işi yapan ... isimli kişi olduğunu, bu kişinin dava dosyasında hatalı bir şekilde ... olarak geçtiğini söylediğine, bu nedenle teşhisin yanlış olduğuna, sanığın olay yerinde bulunduğuna dair kriminal tespit, kamera kaydı yahut tanık beyanı bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Şile Asliye Ceza Mahkemesince 2015/118 Esas ve 2015/254 Karar sayılı ilamına konu suçun, seri yargılama usulü kapsamına alınması nedeniyle Mahkemenin 18.02.2025 tarihli ek kararı ile dosyanın seri yargılama bürosuna gönderildiği anlaşılmakla, dosyanın akıbeti araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Şile Asliye Ceza Mahkemesince 2015/118 Esas ve 2015/254 Karar sayılı ilamına konu suçun, seri yargılama usulü kapsamına alınması nedeniyle Mahkemenin 18.02.2025 tarihli ek kararı ile dosyanın seri yargılama bürosuna gönderildiği anlaşılmakla, dosyanın akıbeti araştırılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre, nitelikli yağma suçundan uygulanan ceza yaptırımları ile özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen düşme kararının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararlarda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

A. Sanıklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Bırakma Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükümlerinin İncelemesinde

5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen;“İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ... ile sanıklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanıklar Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Mahkumiyet ve Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Düşme Hükümlerinin İncelemesinde

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında, sanık ... ile sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

14.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1250, Karar No: 2016/1415, Tarih: 08.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/1250 E.  ,  2016/1415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 28.10.2014 gün ve 583 Esas, 6767 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar... vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

Davacı vekili, arsa sahibi olan davalılar...'in vekili dava dışı ... ile müvekkili arasında 14.04.2000 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkilinin yüklenici olarak edimlerini yerine getirerek davalılara ait bağımsız bölümleri fiilen teslim ettiğini, bu davalıların davacıya isabet eden B Blok 1, 2, 5, 9. ve 10 numaralı bağımsız bölümlerin tapularını devretmedikleri gibi daval...nın 2 no'lu bağımsız bölümü diğer davalı ... bu davalının ise bir gün sonra diğer daval... tarafından 5 no'lu bağımsız bölümün 1/2 payının... tarafından 1,9,10 no'lu bağımsız bölümün ise diğer davalı şirkete satıldığını, davalıların fikir birliği içerisinde, davacıyı zarara uğrattıklarını ileri sürerek, dava konusu bağımsız bölümlerin tapularının iptali ile davacı adına tescilini, bu mümkün olmaz ise rayiç değerleri olarak şimdilik 20.000,00 TL'nin satış tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... davalılar...'dan geniş yetkili vekaletname aldığını, davalıların vekili sıfatıyla davacı kooperatifle 14.04.2000 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladığından haberdar olmadıklarını, inşaatı... tamamladığı zannıyla bu şahsın gösterdiği kişilere tapuda devir yaptıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirketler vekili, müvekkillerinin tapuya güven ilkesine dayanarak iyiniyetle diğer davalılardan taşınmazları devraldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ... bulunan 2052 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerine B Blok inşaatının yapılması için ... 10.04.1996 tarih ve 9223 yevmiye numaralı Arsa Payı Karşılığı İnşaat ve Satış Vaadi Sözleşmesi'nin akdedildiği, daha sonra yüklenici ... tarafından üstlenilen inşaat yapım işinin, ...23.07.1996 tarih ve 4917 yevmiye numaralı

Davalı şirketler vekili, müvekkillerinin tapuya güven ilkesine dayanarak iyiniyetle diğer davalılardan taşınmazları devraldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ... bulunan 2052 ada 4 parsel sayılı taşınmaz üzerine B Blok inşaatının yapılması için ... 10.04.1996 tarih ve 9223 yevmiye numaralı Arsa Payı Karşılığı İnşaat ve Satış Vaadi Sözleşmesi'nin akdedildiği, daha sonra yüklenici ... tarafından üstlenilen inşaat yapım işinin, ...23.07.1996 tarih ve 4917 yevmiye numaralı

temliknamesi ile davacı kooperatife temlik edildiği, akabinde arsa sahipleri...'den alınan vekaletnamelere istinaden ... ile davacı kooperatif arasında düzenlenen 14.04.2000 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesindeki edimlerin yüklenici tarafından yerine getirildiği ve inşaatın %100 oranında tamamlandığı, dava açıldıktan sonra 17.03.2011 tarihinde iskân ruhsatının da alındığı, bu durumda yüklenicinin sözleşme gereği 1, 2, 5, 9, 10 numaralı bağımsız bölümlerin tapusunu hak ettiği, arsa sahibi olan davalıların dava konusu taşınmazları diğer davalılara satışının davacı kooperatifi bağlamayacağı gibi geçersiz olacağı, taşınmazları devralan davalıların da iyiniyet iddiasında bulunmalarının mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile davalılar adına kayıtlı bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tesciline dair verilen karar, davalılar... vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 28.10.2014 tarih ve 583 E., 6767 K. sayılı ilamıyla özellikle mahkemenin inşaat sözleşmesine taraf olmayan üçüncü kişi konumundaki davalı şirketlerin iyiniyet iddiasında bulunamayacakları yönündeki kabulünün, arsa sahibi olan davalılar... kapsamadığının tabiî olduğu belirtilerek onanmıştır.

Davalılar ... vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz aşamasında ileri sürülmeyen yargılama gideri ve vekalet ücretine ilişkin itirazların karar düzeltme aşamasında ileri sürülmesinin mümkün bulunmamasına göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 03.20 TL harç ve takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2897, Karar No: 2019/5764, Tarih: 04.12.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/2897 E.  ,  2019/5764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ : ... Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 26/06/2018 gününde verilen dilekçe ile trafik kazasına bağlı yaralama nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; idari yargının görevli olduğu gerekçesi ile davanın usulden reddine dair verilen 08/11/2018 günlü karara karşı davacıların istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/176-2018/430 sayılı kararı usul ve yasaya uygun olduğundan esastan reddine dair verilen 25/06/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, trafik kazasına bağlı yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. İlk derece mahkemesince, yargı yolu nedeniyle davanın reddine dair verilen hüküm hakkında davacılar vekilinin istinaf başvurusu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesince istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden esastan reddedilmiş, hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili; müvekkili ...’nın, sevk ve idaresindeki ... plaka sayılı motosiklet ile ... Caddesi üzerinde seyir hâlinde iken davalı ... Belediyesinin yürütmüş olduğu ışıklandırma çalışmasına bağlı yola bırakılan moloz ve hafriyat yığınına çarparak aracının takla atması sonucu müvekkillerinin yaralandığını, olay nedeniyle düzenlenen kaza tespit tutanağında, yol çalışması sırasında gerekli tedbirleri almadığı gerekçesiyle davalı kurumun asli kusurlu olduğunun belirlendiğini, bu itibarla davalının hizmet kusuruna dayalı sorumluluğunun bulunduğunu belirterek maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; davaya cevap vermemiştir.

İlk derece mahkemesince; tazminata konu olayın davalının hizmet kusuru kapsamında kaldığı ve İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2/1(b) maddesi gereğince idari yargı yerinde ikame edilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; davacı vekilinin istinaf başvurusu ise ileri sürülen istinaf nedenleri yerinde görülmediğinden esastan reddedilmiştir.

Dava, trafik kazasına bağlı yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasıdır. Somut uyuşmazlıkta çözümlenmesi gereken esas sorun, davanın hangi yargı kolunda görüleceği üzerinde toplanmaktadır.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun birinci maddesinde, bu Kanun’un amacının, karayollarında, can ve mal güvenliği yönünden trafik düzenini sağlamak ve trafik güvenliğini ilgilendiren tüm konularda alınacak önlemleri belirlemek olduğu belirtilmiştir.

Dava, trafik kazasına bağlı yaralanma nedeniyle maddi ve manevi tazminat davasıdır. Somut uyuşmazlıkta çözümlenmesi gereken esas sorun, davanın hangi yargı kolunda görüleceği üzerinde toplanmaktadır.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun birinci maddesinde, bu Kanun’un amacının, karayollarında, can ve mal güvenliği yönünden trafik düzenini sağlamak ve trafik güvenliğini ilgilendiren tüm konularda alınacak önlemleri belirlemek olduğu belirtilmiştir.

Öte yandan, 2918 sayılı Kanun'un 6099 sayılı Kanun’un 14. maddesiyle değiştirilen 110. maddesi ise “İşleteni veya sahibi Devlet ve diğer kamu kuruluşları olan araçların sebebiyet verdiği zararlara ilişkin olanları dâhil, bu Kanundan doğan sorumluluk davaları, adli yargıda görülür. Zarar görenin kamu görevlisi olması, bu fıkra hükmünün uygulanmasını önlemez. Hemzemin geçitte meydana gelen tren-trafik kazalarında da bu Kanun hükümleri uygulanır.” şeklindedir.

Yasama belgeleri ile anılan düzenlemenin gerekçesine bakıldığında, 2918 sayılı Kanun’un uygulanması gereken sorumluluk davalarında bir karmaşanın söz konusu olduğu, bu karmaşanın adli yargı yerlerinin görevli olduğu belirlenmek suretiyle giderilmek istendiği anlaşılmaktadır.

Bahse konu düzenleme, Anayasa’ya aykırı olduğu iddiası ile somut norm denetimi yoluyla Anayasa Mahkemesi (AYM) önüne taşınmış, Anayasa’nın 2, 125 ve 155. maddeleri bağlamında inceleme yapan mahkeme, düzenlemeyi şu gerekçelerle Anayasa’ya aykırı bulmayarak iptal istemini reddetmiştir. (AYM’nin 26/12/2013 tarihli ve 2013/68-165 E-K sayılı kararı): “Anayasa Mahkemesinin daha önceki kimi kararlarında da belirtildiği üzere, tarihsel gelişime paralel olarak Anayasa'da adli ve idari yargı ayrımına gidilmiş ve idari uyuşmazlıkların çözümünde idare ve vergi mahkemeleriyle Danıştay yetkili kılınmıştır. Bu nedenle, genel olarak idare hukuku alanına giren konularda idari yargı, özel hukuk alanına giren konularda adli yargı görevli olacaktır. Bu durumda, idari yargının görev alanına giren bir uyuşmazlığın çözümünde adli yargının görevlendirilmesi konusunda kanun koyucunun mutlak bir takdir yetkisinin bulunduğunu söylemek olanaklı değildir. Ancak, idari yargının denetimine bağlı olması gereken idari bir uyuşmazlığın çözümü, haklı neden ve kamu yararının bulunması hâlinde kanun koyucu tarafından adli yargıya bırakılabilir.