muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2054, Karar No: 2011/3860, Tarih: 22.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2054 E.  ,  2011/3860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

( Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Denizli 2. Asliye Hukuk ( Tüketici M.S.) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalı ... tarafından dar gelirlilere konut üretme ve gecekondu önleme amaçlı olarak başlatılan sosyal konut projesi kapsamında yapılan konutun satışı nedeniyle mükerrer olarak tahsil edildiği bildirilen arsa bedelinin geri ödenmesi istemine ilişkindir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta ise, davalı belediyenin bizzat kendisinin yasada açıklanan şekilde satıcı sıfatının bulunmadığı, bu şekilde taraflar arasındaki uyuşmazlığın Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle, dava konusu uyuşmazlığın Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1334, Karar No: 2016/14541, Tarih: 24.05.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/1334 E.  ,  2016/14541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlunun, ... İcra Müdürlüğünün yetkili olduğunu belirterek takibin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, ödeme emri tebligatının borçluya Kahramanmaraş adresinde tebliğ edildiğinden bahisle yetki itirazının kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

İİK.nun 50.maddesi göndermesiyle, bonoya dayalı olarak, borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde (HMK. 6.md.), bonoda öngörülen ödeme yerinde ancak, TTK'nun 689/3. maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, tanzim yerinin ödeme yeri olduğunun kabulü gerekeceğinden, bononun tanzim yerinde icra takibi yapılabilir.

HMK'nun 17. maddesine göre; tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır, düzenlemesine yer verilmiştir. Görüldüğü üzere, yetki sözleşmesi düzenleyebilecek şahıslar sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri olarak belirlenmiştir. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça, yapılan yetki sözleşmesi, münhasır yetki sözleşmesi olacaktır. Taraflar, yetkili kıldıkları mahkemenin ve icra dairelerinin yanında, kanunen yetkili kılınan genel veya özel yetkili mahkeme ve icra dairelerinin de yetkisinin devam etmesini istiyor ise, diğer bir anlatımla, münhasır olmayan yetki sözleşmesi yapmak istiyorlarsa, bu durumun yetki sözleşmesinde ayrıca belirtilmesi gerekir. Bunun yanında, maddede bahsi geçen tacir sıfatının Türk Ticaret Kanununa göre tayin edilmesi gerekir.

Somut olayda, itiraz eden borçlunun takip dayanağı bonoyu .... kaşesi ile imzaladığı, ...ra Ticaret Sicil Müdürlüğünün 30.06.2015 tarihli yazısında ....’ün 05.08.2014 tarihinden itibaren faal olduğu bildirilmekle dayanak bononun tacir sıfatıyla düzenlendiğinin kabulü gerekir. Bononun lehtarı da şirket olmakla düzenlenen yetki sözleşmesi geçerlidir.

Taraflarca aksi kararlaştırılmadığına göre, takibin, yetki sözleşmesinde belirlenen ... İcra Müdürlüğü'nde başlatılmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır.

O halde, mahkemece, yetki itirazının reddi ile borçlunun diğer itirazlarının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetki itirazının kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Taraflarca aksi kararlaştırılmadığına göre, takibin, yetki sözleşmesinde belirlenen ... İcra Müdürlüğü'nde başlatılmasında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamaktadır.

O halde, mahkemece, yetki itirazının reddi ile borçlunun diğer itirazlarının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yetki itirazının kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3431, Karar No: 2022/11454, Tarih: 06.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/3431 E.  ,  2022/11454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemenin 21.01.2016 tarihli ve 2014/72 E., 2016/84 K. sayılı kararıyla mala zarar verme suçundan sanıklar ... ve ... hakkında doğrudan 2.400,00 TL, sanık ... hakkında doğrudan 2.000,00 TL ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında da doğrudan 1.600,00 TL adli para cezalarına hükmolunduğu, sanıklar ... ve ... ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin konut dokunulmazlığını ihlal etme suçu yanında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik de temyiz istemleri üzerine mahkemenin 24.02.2016 tarihli ve 2014/72 E., 2016/84 K. sayılı ek kararıyla mala zarar verme suçundan 3.000,00 TL dahil doğrudan hükmolunan adli para cezalarına yönelik temyiz taleplerinin reddine karar verildiği ve sanık ...’un temyiz isteminin de konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan almış olduğu mahkûmiyete yönelik olduğu, bu itibarla temyiz incelemesinin kapsamının sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Müştekinin aşamalardaki beyanlarına göre, suça konu tek katlı müstakil evde daha önce annesinin oturduğu, ancak 2013 yılı Haziran ayında annesinin de vefat etmesinden dolayı evin içinde oturan kimsenin bulunmadığı ve konut olarak kullanılmadığı gözetilmeden, unsurları itibari ile oluşmayan konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun beraatleri yerine, yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 06.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17021, Karar No: 2016/6379, Tarih: 28.03.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/17021 E.  ,  2016/6379 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 19/08/2014

NUMARASI : 2013/275-2014/497

D

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan D.. M.. vekili ile Hazine yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Bozova Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/419 esas sayılı dosyasının mahkemesinden getirtildikten,

2)Taşınmazlar üzerinde bulunan antep fıstığı, bağ omcası, zeytin, incir, elma, nar, badem ağaçlarının yaş ve cinsleri itibariyle dekar başına verim miktarlarının, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulmasından ve maktu değerlerini gösteren veriler Gıda - Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtildikten,

Dava konusu taşınmaza hangi tarihte el atıldığının (gün, ay ve yıl olarak) davalı idareden sorulduktan

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6078, Karar No: 2019/7252, Tarih: 26.06.2019

**15. Ceza Dairesi         2018/6078 E.  ,  2019/7252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2-4, 53/1-2-3 ve 58/6-7. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanıkların dolandırıcılık suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, katılan ve sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklara atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ...'nın, ... üzerinde yürüdüğü esnada sanık ...'in yanına geldiği ve katılan ile konuşma başlattığı, sonrasında ise elinde yeni cep telefonlarının bulunduğunu ve bu cep telefonlarını 600 TL'ye satmak istediğini beyan ettiği, bu esnada katılan ile sanığın yanına sanık ...'ın gelerek söz konusu cep telefonlarını satın almak istediğini belirttiği, olayın devamında katılan ile sanıkların ... Büfe isimli işyerine gittikleri, sanık ...'in burada cebinden pırlanta olduğunu söylediği 12 adet saati çıkararak satmak istediğini söylediği, bunun üzerine sanık ...'ın, katılan ...'ye "abi bu saatler çok pahalı, bunu kaçırmayalım, bu saati alırsak çok kar ederiz, suç olmaz, ben senin yanında olurum" diyerek katılanı ikna ettiği ve katılan ... ile sanık ...'ın,... Bankası ... şubesine giderek katılanın hesabından 4.500 TL para çektikleri, sonrasında katılanın sanık ...'den pırlanta olduğu iddia edilen saati 4.500 TL'ye satın aldığı, yapılan incelemede katılanın satın aldığı saatin sahte olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla; eylemin TCK’nın 157/1. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hükümden önce 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'u ile Bazı Kanunlar'da Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri düzenlenmiş ve sanık ...’ın tekerrüre esas alınan Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/465 esas, 2011/568 karar sayılı ilamına konu dolandırıcılık suçunun ve sanık ...’in tekerrüre esas alınan Malatya 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/101 esas, 2009/703 karar sayılı ilamına konu hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamında bulunması karşısında, öncelikle tekerrüre esas alınan ilamlar sebebi ile uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp, uyarlama yargılaması yapılmış ve tarafların uzlaşmış olmaları durumunda sanıkların sabıka kaydında bulunan diğer ilamların hangisinin uygulanacağının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılanın, verilen cezanın az olduğuna; sanıkların ise cezaevinde olmaları nedeniyle uzlaşmanın sağlanamadığına, kendilerine süre verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 26/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9367, Karar No: 2016/2846, Tarih: 25.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/9367 E.  ,  2016/2846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

2-Spiros Spiru Beyoğlu Balık Pazarı

KARAR

Aleyhine hüküm kurulan davalılardan ...’nun adresine ulaşılamadığından, ilanen tebligat yapıldığı, görülmüştür.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesi, tebligat yapılacak şahsın bilinen en son adresine tebligat yapılacağına amirdir. Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır. Aynı Kanunun 28. maddesi gereğince kendisine tebligat yapılamayan ve ikametgâhı, meskeni veya işyeri bulunamayan tebligat muhatabının, adresi meçhul sayılır. İlan yolu ile tebligat, başvurulacak en son yoldur.

Davalının adresi, kimlik bilgilerini kullanılarak UYAP veri tabanından resen tespit edebileceği gibi resmi ve özel Kurum ve dairelerden veya zabıta aracılığıyla soruşturarak, bu araştırma sırasında Kurumdaki işyeri tescil bilgilerinden de faydalanılarak tespit ettirebilir.

Bu nedenlerle,

1-Davalı ...nun kendisinin, ölmüş ise mirasçılarının adres kayıt sisteminde ve UYAP veri tabanındaki yerleşim yeri adresinin Kurumdaki işyeri tescil bilgilerinden de faydalanılarak tespit edilmesi,

2-7201 sayılı Kanunun 10/2. maddesine göre, adres kayıt sistemindeki adresine, bu adreste bulunmasa dahi anılan Kanunun 21. maddesi gereği tebligatın yapılması,

3-Herhangi bir adresinin tespit edilememesi halinde ise, son çare olarak adresi meçhul olanlara ilanen tebligat yapılmasını öngören Tebligat Yasasının 4829 Sayılı Yasa ile değişik 28. maddesi uyarınca, ilanen tebligat yapılması,

4-Temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. Ve 433. Maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3521, Karar No: 2018/2112, Tarih: 08.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/3521 E.  ,  2018/2112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek eşini öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-b-d, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

02/06/2016 tarihli duruşma tutanağında ve gerekçeli kararda Hakim Ali Mümtaz Talu (20818)'ya ait elektronik imza veya elle atılan imzaların bulunmadığı anlaşılmakla; imza eksikliklerinin tamamlanmasından sonra Dairemize iade edilmesi için incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/05/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11995, Karar No: 2013/12602, Tarih: 25.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/11995 E.  ,  2013/12602 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan görevi kötüye kullanma suçunun 765 sayılı TCK’nın 240. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen yedi yıl altı aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, son suç tarihi olan 25/06/2004'ten inceleme gününe kadar, bu sürenin durma süreleri de eklendiğinde gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11379, Karar No: 2014/1053, Tarih: 27.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/11379 E.  ,  2014/1053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/06/2013

NUMARASI : 2013/200-2013/634

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi Sevil Kartal'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkin olup, yetkiye dayanarak açılmıştır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Ankara, Çankaya, 7528 ada, 17 parsel sayılı taşınmazın hissedarlarından M.. D..'ın ana adının ''Pembe'' olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Tapu Müdürlüğü temyiz etmiştir.

Davacı, 7528 ada, 17 parsel sayılı taşınmaz paydaşlarından M.. D..'ın tapu kaydında ana adının '' Penbe '' olarak yanlış yazıldığını ileri sürerek, ana adının nüfus kaydına uygun olarak '' Pembe '' olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Bilindiği üzere, ''Mülkiyet Hakkının Tescili'' başlıklı 22.07.2013 tarihli ve 2013/5150 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicil Tüzüğü'nün 28. (18.05.1994 tarihli ve 94/5623 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicil Tüzüğü'nün 25.) maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası olarak belirlenmiştir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin ana adı yer almamıştır. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet, tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hata 2013 tarihli Tapu Sicil Tüzüğü'nün 75. (1994 tarihli Tapu Sicil Tüzüğü'nün 87.) maddesi uyarınca, ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki koşullar araştırılarak, idarece düzeltilmelidir

Bu durumda, mahkemece tapu kayıt malikinin ana adının düzeltilmesine karar verilmesi doğru değildir. Kaldı ki, tapu kaydında zaten malikin ana adı yazılı olmayıp, taşınmazın satışına esas teşkil eden satış evraklarında ana adı yer almaktadır.

O halde; gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak tapu kayıt maliki ile ''Pembe oğlu M.. D..'ın'' aynı şahıs olduğu yönünde tam bir kanaat oluştuğu taktirde, ''çoğun içersinde az da vardır'' kuralı gereğince davanın tespit davası olarak değerlendirilerek aynı şahıs olduklarının tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10562, Karar No: 2015/4764, Tarih: 16.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/10562 E.  ,  2015/4764 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, davacının, 5510 sayılı Kanun kapsamında ödenmesi gereken primlerden %5 oranında teşvik indirim hakkının iptaline yönelik Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi.... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sora işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dışı sigortalının 01.02.2011 tarihinden itibaren davacı yanında çalıştığı halde Kuruma bildirilmediğinden hareketle, Kurumca, 01.02.2011-21.01.2012 tarihleri arasında davacının beş puanlık sigorta primi muafiyetinin geçersizliği yönünde işlem tesis edildiği ve bu işlemin iptali için eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 81. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendinde, bu Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamındaki sigortalıları çalıştıran özel sektör işverenlerinin, bu maddenin 1. fıkrasının (a) bendine göre malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinden, işveren hissesinin beş puanlık kısmına isabet eden tutarının Hazinece karşılanacağı, işveren hissesine ait primlerin Hazinece karşılanabilmesi için, sigortalılarla ilgili olarak bu Kanun uyarınca aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresi içerisinde Sosyal Güvenlik Kurumuna verilmesinin, sigortalıların tamamına ait sigorta primlerinin sigortalı hissesine isabet eden tutarı ile Hazinece karşılanmayan işveren hissesine ait tutarının yasal süresinde ödenmesinin, Sosyal Güvenlik Kurumuna prim, idari para cezası ve bunlara ilişkin gecikme cezası ve gecikme zammı borcunun bulunmamasının koşul olduğu belirtilmiştir. Anılan (ı) bendinin 7. cümlesi “Bu Kanun gereğince yapılan kontrol ve denetimlerde çalıştırdığı kişileri sigortalı olarak bildirmediği tespit edilen işverenler bir yıl süreyle bu fıkrayla sağlanan destek unsurlarından yararlanamaz.” hükmünü içermekte olup 01.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6486 sayılı Kanunun 5. maddesiyle, söz konusu cümle yürürlükten kaldırılıp 81. maddeye bu kez 4. fıkra olarak “Yapılan kontrol ve denetimlerde, çalıştırdığı kişileri sigortalı olarak bildirmediği veya bildirilen sigortalının fiilen çalışmadığının tespit edilmesi hâlinde, işverenler bir yıl süreyle bu maddeyle sağlanan destek unsurlarından yararlanamaz. Bu madde kapsamındaki teşvikten yersiz olarak faydalanıldığının tespiti hâlinde, yararlanılan teşvik tutarı işverenden gecikme cezası ve gecikme zammı ile birlikte tahsil edilir.” ibareleri eklendiği gibi ayrıca maddeye (i) bendi eklenerek özel sektör işverenlerinin yurt dışındaki işyerlerinde çalıştırılmak üzere yurt içinden götürülen sigortalılar için benzer düzenleme yapılmıştır.