muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10814, Karar No: 2024/701, Tarih: 22.01.2024

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde dahili davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Dahili davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 3 üncü ve 33 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre dahili davalı vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Somut olayda dava konusu taşınmazda 1972 yılında kat irtifakı kurulduğu, kat irtifakına geçiş tarihinde bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi dava konusu taşınmazda 1973 yılında kat mülkiyeti kurulduğu da dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığından, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken, herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak davanın kabulü yönünde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Dahili davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Dahili davalı ...'dan peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10662, Karar No: 2015/22804, Tarih: 02.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10662 E.  ,  2015/22804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Keskin Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2014

NUMARASI : 2013/211-2014/424

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu 101 ada 29 parsel sayılı taşınmazın (eski 565 parsel) tapu kaydı ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte ilgili Tapu Müdürlüğünden istenildikten,

2)Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, dane mısır ve kuru fasulyenin dekar başına verim miktarlarının Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1982, Karar No: 2020/2383, Tarih: 02.07.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/1982 E.  ,  2020/2383 K.**

**"İçtihat Metni"**

İşçilik alacaklarının istemine ilişkin olarak açılan davada ..... ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İşçilik alacaklarının istemine ilişkindir.

...., somut olayda, davacının son fiili çalışmasının "..." ilinde olması ayrıca davalı.... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vererk dosyanın görevli ve yetkili.....Mahkemesine gönderilmesi kararı verilmiştir.

..... ise somut uyuşmazlıkta, davacının işini yaptığı yer adresinin "...." olduğu, bu adresin de ......Mahkemelerinin yargı alanında kaldığı, davacının seçimlik hakkını kullanarak yetkili olan işini yaptığı yer mahkemesinde dava açtığı, bu nedenle uyuşmazlığın Şanlıurfa İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, mahkemece ..... İş Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle ortaya çıkan yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize geldiği anlaşılmıştır. Oysa, olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için..... kararında yetkili olduğu belirtilen .... İş Mahkemesinin de karşı yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında merci tayini için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle merci tayini koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE 02/07/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/637, Karar No: 2011/7390, Tarih: 26.05.2011

**6. Ceza Dairesi         2011/637 E.  ,  2011/7390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunması nedeniyle 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan temyiz incelemesinde;

Kütahya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 24/08/2007 tarihinde yerine getirilen, 2006/579-191 sayılı kararı ile tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu ve koşulları oluştuğu halde, sanık hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Sanığın, hükmün kurulduğu 21/05/2010 tarihli oturumda, emekli olduğunu ve maaşını aldığında yakınanın suçtan doğan zararını karşılamak istediğini savunduğunun anlaşılması karşısında; sanığa yakınanı zararını karşılamak için gerekli süre verilip sonucuna göre hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK.nun 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması,

2-Yakınan ...'ın suçun işlendiği 13.20 sıralarında cuma namazına gitmek; yerine bakan eşi tanık ...'in ise caddenin karşısındaki fırına ekmek almak için ayrıldıkları ve hırsızlık suçunun işlendiği zaman dilimi dikkate alındığında, açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan işyeri kapsamında bulunan markete, açık olan kapısından kimsenin olmadığı anda girerek hırsızlık suçunu işleyen sanık hakkında yasal unsurları oluşmadığı halde işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 26/05/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7430, Karar No: 2017/10464, Tarih: 08.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7430 E.  ,  2017/10464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde 17.06.2010 tarihinden itibaren tekstil işçisi olarak çalışırken 31.05.2013 tarihinden itibaren işe gelmemesinin bildirildiğini ve hizmet akdinin haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiğini, fesih gerekçelerinin gerçek ve samimi olmadığını, işyeri bilgisayarına kesinlikle yapmadığı işlemleri kayıt etmediğini, bir önceki operasyonu yaptığına dair davalının iddiasının işin niteliği ve hayatın olağan akışına ters düştüğünü, işyeri kayıtlarının işveren tarafından değiştirilmesinin de mümkün olduğunu öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, işyerinde ... performans sisteminin geçerli olduğunu, zira işyerinde performansa dayalı prim sisteminin uygulandığını, ... sisteminde ilgili operatörlerin vardiya başında ... terminaline kendi sicil numaralarını girdiklerini ve ödevli oldukları operasyon kodunu girdiklerini, sonrasında her bir demet numarasının girildiğini, demet numaralarının girilmesinin kendilerine ödenecek prim miktarını da etkilediğini, operatörlerin yapmış olduğu işlemleri üretim mühendisleri ve takım liderleri tarafından takip edildiğini, sistemin kendi sicil numaraları ve kendi vardiyalarında çalıştığını, operatörün başka bir makineye geçmesi halinde dahi kendilerine ait terminali taşıyabildiklerini, işyerinde sadece bir kez giriş yapılabildiğini, o sicil numarası ile tekrar giriş yapılamadığını, grup lideri tarafından 30.05.2013 tarihinde yapılan bildirimle davacının bir kısım işleri gerçekte yapmadığı halde yapmış gibi kendi sicil numarası ile birlikte terminale girdiğinin bildirildiğini, davacının olay ile ilgili olarak savunmasının istendiğini ancak davacının kabul edilebilir bir savunma vermediğini, demet işleme bilgilerini gösterir bilgisayar çıktısı gereğince davacının 1219905 sipariş numaralı 6665 nolu demetin beden yan birleştirme işlerini kendi sicili ile kayıt altına aldığının belirgin olduğunu, oysa ki 30.05.2013 tarihinde 1219905 sipariş numaralı 6665 nolu demette beden yan birleştirme operasyonu yapmak üzere sisteme giriş yapan B vardiyası çalışanı Şefiye Özay beyanında işleri kendisinin yapmak üzere ...’ye girmek istediğinde demetlerin 42527 sicil nolu kişi tarafından girildiği uyarısını aldığını bildirdiğini, hat akışı sırasında beden yan birleştirme operasyonu öncesinde başka operatörler tarafından yapılması gereken başka operasyonların olduğunu, önce yapılması gerekenin kol birleştirme, yaka kapatma, omuz çatma gibi operasyonlar yapılmadan yan birleştirme operasyonunun yapılmasının işin akışı gereği mümkün olmadığını, nitekim beden yan birleştirme işleminden önce beden kol birleştirmenin Derya Şendil, beden yaka kapatma Zafer Çiftçi, beden yaka evine etiket tutturma Irmak Heptaş, beden omuz birleştirme Tuncay Bilici tarafından 30.05.2013 tarihinde yapıldığının tespit edilebildiğini, bu itibarla davacının 29.05.2013 tarihinde 30.05.2013 tarihinde yapılan işlemlerden önce sisteme giriş yaptığını, bunun da aslında yapılmayan işlemlerin sisteme girildiği anlamına geldiğini, bu nedenle davacının haksız kazanç elde etmeye yönelik ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı hareketi nedeniyle hizmet akdinin haklı olarak sona erdirildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, Nar Toplamı başlığı altında çeşitli tediye kalemleri ile prim ödemesinin yapıldığı; keza prim ödemesine esas olmak üzere de ... sisteminin kullanıldığı; çalışanın yapmış olduğu iş sayısı ve niteliğine göre tediyelerin değişen oranlarda belirlendiği, feshe konu edilen 29.05.2013 tarihli 6665 sayılı demete ait sistem girişlerinin davacı tarafından yapıldığı ve fazladan işlem girişi yapılması nedeniyle menfaat temin edilme ihtimalinin bulunduğunun kabulü ile davacının eylemi doğruluk ve bağlılığa uymayan ve işvereni yanıltmaya yönelik hareket olduğundan 4857 sayılı yasanın 25/II- e Maddesindeki düzenleme doğrultusunda davalı işveren tarafından iş akdinin haklı sebeple feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davalı işverence iş akdine haklı nedene dayalı olrak son verilmiş olup olmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacının 29.05.2013 tarihinde ... sipariş nolu Lucas modele ait ... nolu demeti çalışmamasına rağmen 20 adet beden yan birleştirme operasyonu olarak yaptığına dair ... sistemine giriş yaptığı, 31.05.2013 tarihli belge gereğince ... programı sayesinde prim ödemesinin yapıldığını, performansın daha yüksek hesaplanmasına sebebiyet verdiği gerekçesiyle 31.05.2013 tarihinde iş akdine son verilmiştir. Davacı 31.05.2013 tarihli savunmasında belirtilen eylemi gerçekleştirmediğini beyan etmiştir.

Davacının feshe konu eylemi gerçekleştirdiğinin tespiti halinde, yapılan işleme bağlı olarak davacı performans primi aldığından bir başka deyişle menfaat temin ettiğinden iş akdinin feshinin haklı nedene dayalı olacağı kuşkusuzdur. Ancak davacı, sisteme yanlış veri girişi yapmadığını, verilerin kendisi tarafından girildiğinin ispatlanması gerektiğini, ... sistemine sicil numarasıyla girildiğini ve sicili bilen herkesin veri girişi yapabileceğini, hatalı girişlerin bilgisayardan düzeltilebildiğini, ... sistemindeki kayıtlara müdahalede bulunulabilmesi sebebiyle bu durumun işveren tarafından feshe gerekçe yaratmak için kullanılabildiğini öne sürmektedir. Davalı ise sistemin yalnızca bir kere kullanıcının çalıştığı vardiyada ve kullanıcı kartını okutarak fabrikaya giriş yapmış ise açılabildiğini, sisteme operatör dışında veri girişi yapılamadığını savunmaktadır. Hükme esas alınan hukukçu bilirkişi raporunda ise ... sistemine müdahale edilip edilemediğinin teknik bilirkişiler tarafından tespit edilebileceği belirtilmiştir.

Mahkemece, davacının feshe konu eylemi gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve sisteme işverence müdahale edilip edilmediği yöntemince tespit edilmeden karar verilmiştir.

Mahkemece, davacının feshe konu eylemi gerçekleştirip gerçekleştirmediği ve sisteme işverence müdahale edilip edilmediği yöntemince tespit edilmeden karar verilmiştir.

Davalı işyerindeki üretim tekniğine vakıf, yazılım ve bilgisayar alanı ile tekstil üretimi konusunda uzman bilirkişi heyetiyle birlikte işyerinde keşif yapılıp bilgisayar kayıtları ve ... sistemi üzerinde inceleme yapılarak, feshe konu edilen işlerin girişinin davacı tarafından yapılıp yapılmadığı, sistemde başka bir kişi tarafından yükleme veya silme eylemi olup olmadığı, ... sistemine işverence müdahalede bulunulup bulunulamadığı, davacı dışında davacı sicili ile sisteme giriş yapmanın, sisteme yapılan girişleri değiştirmenin ya da silmenin mümkün olup olmadığı araştırılıp elde edilecek sonuca göre davacının doğruluk ve bağlılığa uymayan davranışı olup olmadığı ve feshin haklı sebebe dayanıp dayanmadığı değerlendirilerek karar verilmesi gerekirken eksik araştırmayla yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının talep halinde davacıya iadesine, 08.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10853, Karar No: 2011/13588, Tarih: 14.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/10853 E.  ,  2011/13588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 01.07.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, 23.05.2009 tarihinde kadastro suretiyle 1.758,56 m² "ahır ve arsa" cinsi ile davalı adına senetsizden tescil edilen 151 ada 2 sayılı parselin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup mera vasfında olduğunu, zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını belirterek taşınmazın tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tanık beyanları ve mahallinde yapılan keşfe göre taşınmazın evveliyatının köy merası olduğu, bu gibi yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup zilyetlikle kazanılmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, mera vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, söz konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla açılmıştır.

Türk Medeni Kanununun 715. maddesinde devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler genel olarak sahipsiz yerler ve yararı kamuya ait mallar olarak nitelendirilmiş, örnek olmak üzere de yararı kamuya ait sular ile kayalar,

tepeler, dağlar, buzullar gibi tarıma elverişli olmayan yerler ve bunlardan çıkan kaynaklar gösterilmiştir. Tarıma elverişli olmayan arazilerin mahiyet ve nitelikleri itibariyle olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılmaları mümkün değildir. Bu gibi yerlerin özel mülkiyete konu teşkil etmesi, ancak kanunların açıkça düzenlediği ve izin verdiği hallerde mümkündür.

Dosya içerisinde mevcut ziraat mühendisi raporunda; dava konusu taşınmazın "toprak yapısının kumlu-tınlı olduğu, zirai olarak bir tarımsal faliyetin yapılmadığı küçük baş hayvancılığa dayalı tarımsal faliyet amaçlı kullanıldığı" çevrenin ham toprak nitelikli hazineye ait taşınmaz ile çevrili olduğu belirtilmiş, mera saptaması yapılmamıştır. Dosya içindeki belgelerden de taşınmazın etrafının ham toprak vasıflı taşınmazlar ile çevrili olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında bilirkişisinin saptadığı nitelikler ve özelliklere göre çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve mera vasfı taşıdığı kabul edilemez. Davanın reddi yerine yazılı olduğu şekilde istemin hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Bu durum karşısında bilirkişisinin saptadığı nitelikler ve özelliklere göre çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve mera vasfı taşıdığı kabul edilemez. Davanın reddi yerine yazılı olduğu şekilde istemin hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 14.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16056, Karar No: 2019/13884, Tarih: 24.06.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/16056 E.  ,  2019/13884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin tır şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Her iki davalı vekili davacının kendi şirket işçileri olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

İş hukukunda çalışma olgusunu ve hizmet süresini ispat yükü, bunu iddia eden işçiye düşer. Çalışma olgusu her türlü delille kanıtlanabilir. Çalışmanın ispatı konusunda, Sosyal Güvenlik Kurumu ve işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Özellikle iddia edilen çalışma döneminde Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarındaki işverenlerin araştırılması ve kayden görünen işverenlerle işçi arasında iş görme ediminin yerine getirilip getirilmediği, kaydın ne şekilde oluştuğu araştırılmalıdır.

İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır. Tanıklar belirli bir dönem çalışmışlarsa ve başkaca delil yok ise beyanlarının belirtikleri dönemle sınırlandırılması gerekir.

Somut olayda; davacı vekili müvekkilinin davalı işyerinde yurt içi tır şoförü olarak 20.10.2008- 01.12.2012 tarihleri arasında çalıştığını iddia etmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise mevcut taşıt görev formlarına göre ve davacının kaza yaptığı tarih 14.08.2012 dikkate alınarak davacının 06.11.2008- 14.08.2012 tarihleri arası çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplama mahkemece hüküm altına alınmıştır. Davacının çalışmasına ilişkin tanık beyanları aydınlatıcı değildir. Mahkemece beyanlarına başvurulan tanıklar yeniden dinlenilerek, tanıkları çalışma süreleri de dikkate alınarak davacının çalışmasının hangi tarihte başladığı ve sona erdiği netleştirilmeli sonucuna ve tüm dosya kapsamına göre davacının hizmet süresi belirlenmelidir.