muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28785, Karar No: 2016/3401, Tarih: 13.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/28785 E.  ,  2016/3401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre, katılanın 2011 yılı Şubat ayı içerisinde .... otopazarına gittiği ve burada sanık tarafından satışa çıkartılan bir araca talip olduğu ve kapora olarak 100 TL verdikten sonra katılanın sanığa ait cep telefonunu arayarak bir gün sonra Kazan ilçesinde buluşmak üzere ayrıldıkları ve ertesi gün buluştukları, sanığın katılan ile buluştuktan sonra ayrıca 1.200 TL para aldığı ve katılanı kimliği belirlenemeyen bir arkadaşı ile ..Noterliğine gönderdiği ve yolda katılana 50 TL mazot aldırıldığı, noterlikte araç satış işlemlerine ilişkin sistemin açılmaması nedeniyle satışın gerçekleştirilemediği ve oradan ayrıldıkları, katılanın aracı istemesine rağmen sanığın sonra “teslim ederim” diyerek aracı aldığı, bir gün sonra buluştuklarında bir miktar daha para istediği katılanın sanığa 650 TL para daha verdiği ancak trafik tescil işlemlerinin ruhsat sahibi bulunmaması nedeniyle yaptırılamadığı, bu aşamada katılan ile sanık arasında ....plaka sayılı aracı katılana sattığına ilişkin belge düzenledikleri, ilerleyen gün ve aşamalarda sanığın katılanın telefonlarına çıkmadığı, katılanın şikayet başvurusunda bulunacağını söylemesi üzerine de düzenlenen belgenin sahte olduğunu, sonuç alamayacağını söylediği, böylece sanığın kendisine ait olmadığı halde ..... plaka sayılı aracı katılana satacağını söyleyerek hileli davranışlar ile aldattığı gerekçesine dayanan kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin araç satışından vazgeçilmesinden dolayı suç oluşmayacağına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13809, Karar No: 2011/14192, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/13809 E.  ,  2011/14192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 24/02/2010 gün ve 19366 - 2220 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli Hemşin köyü 101 ada 25 parsel (3808 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu taşınmazın B (722 m2) bölümünün orman niteliğiyle Hazine, A (3085 m2) bölümünün tesbit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16963, Karar No: 2017/8244, Tarih: 29.05.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/16963 E.  ,  2017/8244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalı ... ile davalı-k.davacı ... aralarındaki alacak ve tazminat davasına dair.... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17/06/2015 günlü ve 2015/6 Esas-2015/501 Karar sayılı hükmün gerekçe değiştirilerek onanması hakkında dairece verilen 25/05/2016 günlü ve 2015/13654 Esas-2016/8150 Karar sayılı ilama karşı davacı-k.davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı-karşı davalı, asıl dava dilekçesinde; davalı ile 2013 yılı Ekim ayında nişanlandıklarını ve yaklaşık 7 ay nişanlı kaldıklarını, nişanlanma nedeniyle davalıya yöresel mutad çeşitli hediyeler ile bunların yanında değerleri çok yüksek ziynet eşyalarının Hediye edildiğini, ne var ki davalı tarafın evliliğin gerçekleşmesi için bir ev ve bir dükkan verilmesi şart koştuklarını, kendisinin bu talebi karşılayacak durumda olmadığının bildirilmesi üzerine de davalının nişanı bozduğunu, bunun üzerine davalı tarafın ziynet eşyaları dışındaki diğer hediyeleri iade etmesine karşın ziynet eşyalarını iade etmediğini belirterek, nişan nedeniyle davalıya verilen toplam 453 gr 22 ayar ziynet eşyası ile 1 kelep inci ve 22 ayar altın klipsinin davalıdan aynen, olmadığı takdirde bedeli olan 37.500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davacı-karşı davalı, birleşen (2015/89 esas sayılı) dava dilekçesinde; nişanın davalı tarafından bozulmuş olması nedeniyle kişilik haklarının zarara uğradığını belirterek, uğradığı manevi zararın tazmini için 15.000 T tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı-karşı davacı, cevap ve karşı dava dilekçesinde; davacı ile görücü usulü ile tanışıp nişanlandıklarını, davacının ilk zamanlar, evlendiklerinde ayrı bir konutta yaşayacakların vaat ettiği halde daha sonraları ailesi ile aynı konutta yaşayacaklarını söylediğini, kendisinin bu durumu kabul etmemesi üzerine davacının nişanı bozduğunu, bunun üzerine, nişanlanma sürecinde hediye edilen eşyaların davacının ailesi tarafından teslim alındığını, ziynet eşyalarının ise bir süre sonra babası Kasım Boztaş vasıtasıyla davacının abisi olan Gökhan Kanal'a teslim edildiğini, nişan bozulmasından sonra kendisinin psikolojik olarak zor günler geçirdiğini, toplumda nişanı atılan kız olarak yaftalandığını ve kişilik haklarının ihlal edildiğini ileri sürerek, asıl davanın reddini, karşı dava yönünden ise 15.000,00 TL manevi tazminatın davacı-karşı davalıdan tahsilini dilemiştir.

Mahkemece, asıl dava yönünden, davalı–karşı davacı tanıklarının dava konusu hediyelerin iade edildiğine ilişkin beyanları ve davalı–karşı davacının yemin eda etmesi gerekçesiyle ispatlanamadığından; birleşen ve karşı davanın ise, nişanın bozulmasında tarafların eşit kusurlu olduğu, nişanın bozulması nedeniyle olağandan fazla bir zararının doğmadığı, kişilik haklarının saldırıya uğramadığı gerekçesiyle ispatlanamadığından reddine karar verilmiş; hükmün, davacı-birleşen davacı-karşı davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 25.05.2016 tarih, 2015/13654 E., 2016/8150 K. Sayılı ilamı ile;

"...Mahkemece; ''asıl dava, hediyelerin davalı tarafından davacının kardeşine iade edildiği ve davalı- karşı davacının iadeye ilişkin yemin ettiği...'' gerekçesi ile reddedilmiştir. Oysa mahkemece; ''TMK.'nun 122/1.maddesinde 'Nişanlılık evlenme dışındaki bir sebeple sona ererse, nişanlıların birbirlerine veya ana ve babanın ya da onlar gibi davrananların, diğer nişanlıya vermiş oldukları alışılmışın dışındaki hediyeler, verenler tarafından geri istenebilir.' şeklinde düzenlendiği, bu itibarla nişan hediyelerinin ancak verenler tarafından geri istenebileceği, davacı – karşı davalı ... anne İnayet Kanal' ın '...Ben nişanda 1 adet set takımı, 6 adet şam bilezik, 2 adet lazer, 1 adet.... burması (150 gr), 1 adet inci takımı taktım. Altın olarak toplam bunları taktık...' şeklindeki beyanıyla, dava konusu hediyelerin tamamının kendisi (tanık) tarafından davalı – karşı davacı tarafa verildiğini beyan ettiğinden, davacı- karşı davalının hediyelerin iadesini isteyemeyeceği" gerekçeleri ile asıl davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yukarıdaki gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir" gerekçesiyle, hükmün gerekçesi değiştirilerek onanmasın karar verilmiş, davacı-birleşen davacı-karşı davalı taraf süresi içinde kararın düzeltilme isteminde bulunmuştur.

Karar düzeltme istemi üzerine yeniden yapılan incelemede;

Temyize konu uyuşmazlık, asıl dava yönünden nişan hediyelerinin iadesi istemine ilişkindir.

TMK'nun 122.maddesi; "Nişanlılık evlenme dışındaki bir sebeple sona ererse, nişanlıların birbirlerine veya ana ve babanın ya da onlar gibi davrananların, diğer nişanlıya vermiş oldukları alışılmışın dışındaki hediyeler, verenler tarafından geri istenebilir" hükmüne amirdir.

Davacı taraf, nişanda davalı-karşı davacıya hediye edilen ziynet eşyalarının, nişanın bozulması sebebiyle iadesi isteminde bulunmuş, mahkemece, altınların davalı-karşı davacı tarafça davacı- karşı davalıya iade edilmiş olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, Dairemizin 25.05.2016 tarih, 2015/13654 E., 2016/8150 K. Sayılı ilamı ile, ziynet eşyalarının davacı tarafça değil davacının annesi tarafından takılmış olduğundan, bu altınların iadesinin davacı tarafça istemeyeceği gerekçesiyle davanın reddi gerektiği açıklanmıştır.

Oysa, nişan törenlerinde takılan takıların bizzat davacı nişanlı tarafından takılması zorunluluğu bulunmamaktadır. Ana-babanın ya da onlar gibi davrananların nişanlı adına taktıkları takılar, davacı nişanlı tarafından takılmış sayılır ve nişanın bozulması durumunda da bizzat talep edilebilir. Örf ve adete göre, nişan törenlerinde, takıların, nişanlıların birbirine bizzat takmalarından çok, genelde bir aile büyüğü veya ana-baba veya kardeşlerden biri

tarafından takıldığı bir gerçekliktir. O halde, davacı adına hareket eden ana-baba veya kardeşleri tarafından takılan takıların davacı nişanlı adına takılmış olduğu ve onun tarafından iadesinin istenebileceğinin kabulü gerektiği açıktır.

Bu itibarla, Dairemizin 25.05.2016 tarih, 2015/13654 E., 2016/8150 K. Sayılı bozma kararındaki değerlendirmenin hataya dayandığı sonucuna varıldığından; HUMK'nun 440. maddesi gereğince davacı-karşı davalı tarafın karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 25.05.2016 tarih, 2015/13654 E., 2016/8150 K. Sayılı gerekçe değiştirilerek onama ilamının kaldırılarak, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre usul ve yasaya uygun.... 2. Aile Mahkemesinin 17.06.2015 günlü 2015/6 E. 2015/501 sayılı kararının ONANMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 29.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4378, Karar No: 2016/4736, Tarih: 25.05.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/4378 E.  ,  2016/4736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın UYAP kanalıyla MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 01.03.2014 tarihinde olduğu anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7244, Karar No: 2016/9987, Tarih: 02.11.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/7244 E.  ,  2016/9987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim istemine ilişkindir.

Davacı, kayden paydaşı olduğu ... İli, ... ilçesi, .... Mahallesi, 21757 ada 6 ve 21760 ada 1 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında 1925 olarak yazılan doğum tarihinin 1945 olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; 22.07.2013 tarihli ve 2013/5150 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicili Tüzüğü'nün “Mülkiyet Hakkının Tescili” başlıklı 27. (18.05.1994 tarihli ve 94/5623 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicili Tüzüğü'nün 25.) maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası olarak belirlenmiştir. Görüldüğü gibi bunların arasında T.C kimlik numarası, medeni hali, cilt ve sıra numarası ile doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez.

Ne var ki; akit tablosu, dayanak tapu kaydı, kadastro tutanağı gibi belgelerde var olan çelişkiler veya hatalı yazımlar nedeniyle, idarece tapu maliklerinin talepleri kabul edilmemektedir. Ancak, tapuda intikal işlemlerinin yaptırılabilmesi için "çoğun içinde az da vardır" kuralı gereğince bir tespit hükmü kurulması gerekeceği açıktır.

Hâl böyle olunca; davacının iddiaları doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak çekişmeye konu taşınmazların malikinin davacı olduğunun belirlenmesi halinde, tapu kayıt maliki ile davacının aynı şahıs olduğunun tespiti şeklinde bir tespit kararı verilmesi gerekirken; yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Öte yandan karardan sonra dosyaya getirtilen 27.01.2014 tarih ve 1049 yevmiye sayılı işlemle taşınmazların devredildiği ve aynı işlemde davacının doğum tarihinin 1945 olarak kayıtlara geçtiği anlaşılmaktadır. Bu durumun mahkemece değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması da doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir, kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 02.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36851, Karar No: 2017/6545, Tarih: 06.06.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/36851 E.  ,  2017/6545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın aşamalarda alınan ifadelerinde Habur sınır kapısında tır parkından bulunan aracının çıkış yapmasında yardımcı olan sanığın araç içerisinde bulunduğu sırada aracın kalorifer peteğine bir madde sıktığı ve hemen araçtan inerek birazdan geleceğini söylediği, sanığın inmesinden beş dakika kadar sonra başının dönmeye başladığı, elini yüzünü yıkamasına rağmen başının dönmeye devam ettiği ve aracının içinde bayıldığını, bir müddet sonra uyandığında kamyonun kapı kilidi bir cisim vazıtasıyla zorlanarak açıldığı ve cebinde bulunan cep telefonunun ve 15 TL parasının çalındığını beyan ettiği olayda, sanığın hırsızlık olarak kabul edilen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 148/3 maddesi uyarınca yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları, değerlendirme görevinin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 06.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13907, Karar No: 2013/14592, Tarih: 17.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/13907 E.  ,  2013/14592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı Bal-Nak Lojistik Hiz. A. Ş. vekili, diğer davacı ... dava dışı şirketlerle aralarındaki asıl işveren - alt işveren ilişkisinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesine aykırı olduğu, bu ilişkinin muvazaalı bulunduğu konusunda davalı Bakanlık müfetişlerince düzenlenen raporun iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece,yapılan keşif ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın kanuni dayanağı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 3/2. maddesidir. 4857 sayılı Kanun'un 3/2. maddesi aynen “Bu Kanun'un 2. maddesinin altıncı fıkrasına göre iş alan alt işveren; kendi işyerinin tescili için asıl işverenden aldığı yazılı alt işverenlik sözleşmesi ve gerekli belgelerle birlikte, birinci fıkra hükmüne göre bildirim yapmakla yükümlüdür. Bölge müdürlüğünce tescili yapılan bu işyerine ait belgeler gerektiğinde iş müfettişlerince incelenir. İnceleme sonucunda muvazaalı işlemin tespiti halinde, bu tespite ilişkin gerekçeli müfettiş raporu işverenlere tebliğ edilir. Bu rapora karşı tebliğ tarihinden itibaren altı işgünü içinde işverenlerce yetkili iş mahkemesine itiraz edilebilir. İtiraz üzerine verilen kararlar kesindir. Rapora altı iş günü içinde itiraz edilmemiş veya mahkeme muvazaalı işlemin tespitini onamış ise tescil işlemi iptal edilir ve alt işverenin işçileri başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçileri sayılır.” hükmünü içermektedir.

Kanun'un açık hükmü karşısında mahkemenin 4857 sayılı Kanun'un 3/2. maddesi çerçevesinde düzenlenen iş müfettiş raporuna karşı yapılan itiraz üzerine verdiği kararın kesin olduğu anlaşıldığından taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Mahkemenin itiraz üzerine verdiği karar 4857 sayılı Kanun'un 3/2. maddesi uyarınca kesin olduğundan davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.06.2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12543, Karar No: 2021/22248, Tarih: 23.12.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12543 E.  ,  2021/22248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Gerekçeli karar başlığında ve hükümde suç isminin iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir

Suç tarihinde 12-15 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan eylemine uyan TCK’nın 116/2,119/1-c,31/2 maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre, TCK'nın 66/1-e ve 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık dava zamanaşımının,26/10/2015 olan karar tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle isteme uygun olarak DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık; sanık hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Adli Tıp Kurumu Mersin Şube Müdürlüğü’nün 18/08/2015 tarihli raporunda, “Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişmiş olduğunun” tespit edildiği, psikolog bilirkişinin beyanı üzerine dosyaya alınan Anamur Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen 20/04/2015 tarihli Özürlü Sağlık Kurulu Raporuna göre “Suça sürüklenen çocuk hakkında hafif zeka geriliği saptandığının” belirtilmiş olması karşısında, her iki rapor arasında oluşan çelişkinin giderilmesi bakımından TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesi veya Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden suça sürüklenen çocuğun suç tarihi itibariyle üzerine atılı hırsızlık fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği hususunda rapor alınarak her iki rapor arasındaki çelişki giderilip sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinde zorunluluk bulunması,