muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/253, Karar No: 2024/3180, Tarih: 25.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/253 E.  ,  2024/3180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/131 E., 2023/2448 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Muğla İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/237 E., 2021/75 K.

Taraflar arasındaki Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; 17.05.1999 ile 17.02.2003 tarihleri arası ... tarafından sigortalı günlerinin iptal edilmesine dair Kurum işleminin iptali ile bu dönemde uzun vadeli sigorta kollarına tabi olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde; davacı vazife malulü olarak aylık almakta olduğundan maaşından uzun vadeli sigorta kollarına ait prim kesintisi yapılmadığını, davacının 21.10.2008 tarihli dilekçesinden itibaren talebi doğrultusunda işlem yapıldığını ve geçmişe etkisinin mümkün olmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının 17.05.1999-17.02.2003 tarihleri arasında Köy Hizmetlerinde çalıştığını, daha sonra Köy Hizmetlerinin İl Özel İdarelerine devredildiğini, ancak ...' nın 2014 yılında kurulduğunu, bu nedenle Muğla Büyükşehir Belediyesi' nin sorumluluğunun bulunmadığını beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının aylık ücretlerden tüm sigorta kolları malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları içinde prim kesilmesini kabul ederek sigortalı olmak iradesini gösterdiği, daha sonra da Kuruma dilekçe vererek tüm sigorta kollarına prim kesilmesine muvafakat ederek sigortalı olma iradesini gösterdiği, davalı Kurumun bu döneme ilişkin uzun sigorta kollarına ait kesilen primleri iptal etmesinin yasaya aykırı olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile, davacının 17.05.1999-17.02.2003 tarihleri arasında malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalılığı yönünden sigortalı olduğunun tespitine, SGK' nın aykırı idari işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Kurum tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu, Kuruma başvuru koşulları yerine getirilmeksizin dava açıldığını, Kurum dava açılmasına sebebiyet vermediğinden Kurum aleyhine vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerektiğini beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının iddia ettiği dönemlerde Belediyenin tüzel kişiliği bulunmadığını diğer davalı SGK ile birlikte sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davalı ... vekili, davacının iddia ettiği dönemlerde Belediyenin tüzel kişiliği bulunmadığını diğer davalı SGK ile birlikte sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu beyanla İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanun'un 3/II-C maddesinin "Kanunla kurulu sosyal güvenlik Kurumlarından malullük veya emekli aylığı almakta iken bu Kanuna tabi sigortalı bir işte çalışanların 78 inci maddeye göre tespit edilen prime esas kazançları üzerinden 63 üncü madde hükmüne göre Sosyal Güvenlik Destek Primi kesilir. Sosyal Güvenlik Destek Primi ödenmiş süreler, bu Kanuna göre sigortalılık süresinden sayılmaz ve 24.05.1983 tarih ve 2829 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumlarına tabi olarak geçen hizmetlerin birleştirilmesi hakkında Kanun hükümleri uygulanmaz, 64 üncü madde hükmüne göre toptan ödeme yapılmaz. Ancak iş kazası veya meslek hastalığı halinde 12 nci madde hükümleri uygulanır. Bunlardan kendi kanunlarına göre görev malullüğü aylığı bağlanmış olanlar Kurumdan yazılı talepte bulunurlarsa, bunlar hakkında talep tarihini takip eden aybaşından itibaren, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları da uygulanır." şeklinde olduğu, davacının 5434 ve 2330 sayılı Kanunlar kapsamında vazife malullüğü aylığı almakta olduğu, davacının vazife malullüğü aylığı almakta iken yine vazife malulü kadrosunda hizmet akdine tabi olarak daimi işçi statüsünde 17.05.1999-17.02.2003 tarihleri arasında 35242 sıra numaralı dosyada işlem gören kamu Kurumu işyerinde çalışmalarının geçtiği, çekişmeli dönem aralığında tüm sigorta kollarına tabi olarak davalı SGK'ya yapılan sigortalı hizmet bildirimlerinin hatalı olduğu gerekçesiyle hizmet bildirimlerine ilişkin aylık prim ve hizmet bildirgelerinin iptali yapıldığı, davacının işlemin geri alınmasına dair talebinin Kurum tarafından reddedildiği, davacının çekişmeli döneme ilişkin olarak ilk prim ödemesinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren hakkında malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanması gerektiği ve aksi yöndeki Kurum işleminin yerinde olmadığına dair ilk derece mahkemesi kararında bir isabetsizlik görülmediği, Yargıtay 10 uncu Hukuk Dairesinin 2010/10880 esas ve 2012/234 karar, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 2019/628 Esas ve 2019/7995 Karar, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 2023/335 E. sas ve 2023/832 Karar sayılı ilamlarında aynı sonuca varıldığı gerekçesiyle davalıların istinaf itirazlarının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Kurum tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın bozulmasını istemiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Kurum tarafından yapılan işlemlerin usul ve yasaya uygun olduğunu belirterek istinaf dilekçesinde belirttiği sebeplerle kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın müvekkili yönünden husumetten reddi gerekirken diğer davalı SGK ile birlikte sorumlu tutulmasının hatalı olduğunu belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 17.05.1999 ile 17.02.2003 arası hizmetlerinin 506 sayılı Kanun''un 3/II-C maddesine göre tüm sigorta kollarına tabi hizmet olarak tespiti için yapılan başvurunun reddine dair Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 3/II-C maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ilgilisine yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21130, Karar No: 2014/1504, Tarih: 05.03.2014

**10. Ceza Dairesi         2012/21130 E.  ,  2014/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanık ... hakkındaki temyiz isteğinin incelenmesi:

Hükmün sanık müdafii tarafından 03.11.2011 tarihinde temyiz edilmesinden sonra, sanığın tutuklu bulunduğu ceza infaz kurumundan gönderdiği 07.11.2013 ve 12.12.2013 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle, hükmün İNCELENMESİNE YER OLMADIĞINA,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar ... ve ... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

C) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, evinde yapılan aramada ele geçirilen 6097 adet uyarıcı madde içeren hapların diğer sanık ...'a ait olduğunu beyan etmek suretiyle bu sanığın suçunun ortaya çıkarılmasına hizmet ve yardım ettiği gözetilmeden, hakkında TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin dikkate alınmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

D) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içerisindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Değişik anlamlara gelecek telefon konuşmaları dışında aleyhinde yeterli delil bulunmayan sanığın beyanlarıyla kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği halde, hakkında TCK'nın 192/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

Değişik anlamlara gelecek telefon konuşmaları dışında aleyhinde yeterli delil bulunmayan sanığın beyanlarıyla kendi suçunun ortaya çıkmasına hizmet ve yardım ettiği halde, hakkında TCK'nın 192/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

05.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/825, Karar No: 2015/23309, Tarih: 11.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2014/825 E.  ,  2015/23309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1-Belgelerde sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdiri mahkemeye ait olduğu cihetle, suça konu faturaların getirtilip incelenmek suretiyle özelliklerinin duruşma tutanağına yazılması, bu gözlem sonucunda gerekçeli kararda aldatma kabiliyetine haiz olup olmadığının tartışılması gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre "Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı, suça konu faturaların aynı anda kullanıldığı cihetle, tek bir özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Uzun süreli hapis cezaları ertelenen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı maddenin 1. fıkrasının a, b, c ve d bendlerinde yazılı hak yoksunluklarına aynı Yasanın 53/3. maddesi de nazara alınarak hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 gün ve 2008/25-13 sayılı kararında açıklandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK.nun 231-6/c madde ve bendinde işaret olunan zarar kavramının; kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, zarar koşulunun ancak zarar suçlarında dikkate alınması gereken bir unsur olduğu, sahte belgelerin kullanılması suçunda meydana gelmiş ne gibi somut zararın oluştuğu kararda açıklanıp gösterilmeden, "zarar giderilmediği" yönündeki yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8636, Karar No: 2023/7226, Tarih: 17.05.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/8636 E.  ,  2023/7226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait yurt dışı projelerde 2008-2013 yılları arasında mekanik ustabaşı olarak net 1.450,00 USD sabit ücret ile çalıştığını, ücretinden bağımsız olarak ayrıca prim ödemesi yapıldığını, işyerinde haftanın yedi günü 07.00-19.00,20.00 saatleri arasında çalıştığını, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, fakat karşılığı ücretlerin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının çalışmasının Caddell Constructıon&Co. Inc. Firması nezdinde gerçekleştiğini, ücret ödemelerinin bu firma tarafından yapıldığını, davalı Şirket ile hiçbir bağlantısı bulunmadığını, davacının iş görme borcunu yabancı bir ülkede ifa etmesi sebebiyle taraflar arasındaki ilişkide yabancılık unsurunun bulunduğunu, uyuşmazlığa yabancı ülke hukukunun uygulanması gerektiğini, davacının yurt dışında elçilik projelerinde çalıştığını, iş ilişkisinin belirli süreli olduğunu, kıdem ve ihbar tazminatı talep edilemeyeceğini, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı Şirketin yurt dışı projelerinde 27.02.2008-01.11.2013 tarihleri arasında dönemler hâlinde çalıştığı, davacının kıdemi, yaptığı iş ve emsal ücret araştırmaları dikkate alındığında gerçek ücretinin aylık 1.450,00 USD olduğu, davalı vekili uyuşmazlığa yabancı hukukun uygulanmasına yönelik talepte bulunmuş ise de davacının Türk uyruklu, davalı Şirketin de Türk Ticaret Siciline kayıtlı bir özel şirket olması nedeniyle buna yönelik talep reddedilerek uyuşmazlığa Türk hukukunun uygulandığı, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiği, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin bilirkişi raporunda belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; husumet itirazlarının hatalı değerlendirildiğini, davacının Bosna Hersek, Burundi Cumhuriyeti ve Dominik Cumhuriyeti ülkelerinde geçen çalışmalarından müvekkili Şirketinin sorumlu olmadığını, uyuşmazlığın çözümünde yabancı hukukun uygulanması gerektiğine yönelik itirazlarının dikkate alınmadığını, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, hizmet süresinin maddi hata ile verilen beyan gereği bir yıl fazladan hesaplandığını, zira son çalıştığı projenin 01.11.2012 tarihinde sona erdiğini, davacının saat ücreti ile çalıştığını, ücretin hatalı belirlendiğini, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerine hükmedilmesinin hatalı olduğunu, brütleştirmenin doğru yapılmadığını, ıslaha karşı zamanaşımı def'inin dikkate alınmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; genel işlem koşullarının sözleşme kapsamına girmesinin sözleşmenin yapılması sırasında düzenleyenin karşı tarafa bu koşulların varlığı hakkında açıkça bilgi verip bunların içeriğini öğrenme imkânı sağlamasına ve karşı tarafın da bu koşulları kabul etmesine bağlandığı, somut olayda davalı işveren tarafından düzenlenen sözleşme dosyaya sunulmuş ise de bu sözleşmeler imzalanmadan önce davacı işçinin sözleşmenin ayrıntılarına, özellikle uygulanacak ülke hukukunun hangisi olduğuna dair bilgilendirildiğine, aydınlatıldığına ve müzakere edildiğine yönelik iddia ve ispat bulunmadığı, davacının yabancı hukukun uygulanması talebi bulunmadığı ve hakların tespitinde Türk iş hukukunun nispi emredici asgari kuralları uygulanıp daha iyi bir imkân verse de davacı bunu talep etmediğinden davalının itirazı üzerine yapılacak inceleme sonucunda daha ileri hakların ortaya çıkması hâlinde davacının bu yönde talebi bulunmadığı, davacı fiilen çalışırken Türk iş hukukuna özgü kuralların sahada uygulandığı, yargılamada ise aksinin savunulduğu ayrıca ihbar önelinin de 4857 sayılı İş Kanunu'na (4857 sayılı Kanun) göre verildiği, sözleşmenin 12 punto dahi olmadığı, belirtilen nedenlerle davacının bilgilendirildiğinin ispatlanamadığı, basitçe sözleşmeye yazılması mümkün iken açıkça o ülkedeki geçerli çalışma gün ve saatlerine ilişkin sürelerin yazılmadığı, içeriği taraflarca bilinmeyen ve açıkça Mahkemece de denetlenemeyen bu sözleşme maddelerinin taraflarca hiçbir şekilde müzakere edilmediği, yerleşik uygulamalardan ayrılmayı gerektiren ve aynı dönemde çalışan işçilere farklı işlem yapılmasını gerektirecek taleplerin hukuki güvenlik ve sürpriz karar vermeme ilkelerini de ihlal edecek nitelik taşıdığı, davacı Türk vatandaşı olup davalının ise Türkiye’de faaliyette bulunan Türk Ticaret Siciline kayıtlı şirket olması karşısında taraflar açısından sıkı ilişki içinde bulundukları ve fiilen uygulanan hukukun Türk hukuku olduğu, yabancı ülke hukukunun olayda uygulanmasının mümkün olmadığı, aylık ücret tespitinin yerinde olduğu, Mahkemece eda hükmü kurulması hâlinde bu miktar üzerinden hesaplanacak yargılama harçlarından sorumluluğun tamamen davalıya ait olduğu dikkate alınmaksızın yargılama giderlerinde kabul ve ret oranına göre oranlama yapılmasının hatalı olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü nedenleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme