muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7784, Karar No: 2024/1122, Tarih: 21.02.2024

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.08.2021 tarihli ve 2020/417 Esas, 2021/314 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02.03.2022 tarihli ve 2021/3306 Esas, 2022/631 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere ilişkin sanık ... müdafii, sanık ... ve müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ayrı ayrı 18 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri, usule, eksik inceleme ile karar verildiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suç vasfına, haksız tahrik derecesine,

2. Sanık ... müdafinin temyiz nedenleri, sanığın suçu işlemediğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suç vasfına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri, usule, eksik inceleme ile karar verildiğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suç vasfına, haksız tahrik derecesine,

2. Sanık ... müdafinin temyiz nedenleri, sanığın suçu işlemediğine, mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, suç vasfına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay öncesinde sanıklar ... ve ...'ın kızları tanık ...'nin maktul ... tarafından alıkonulduğu ve fuhuşa teşvik edildiği iddiasıyla soruşturmaya başlanıldığı ve 19.03.2019 tarihinde ...'nin ailesine teslim edildiği, akabinde ...'nin evden kaçarak maktul ile yaşamaya devam ettiği, maktul hakkında çocukları fuhuşa teşvik etmek suçundan kovuşturmaya yer olmadığı kararı verildiği, sanıklar tarafından karara itiraz edildiği, sanıkların yeniden maktulün savunmasının alınması için ... adliyesine getirileceğini ve kızları ...'nin de hamile olduğunu öğrenmeleri üzerine 07.02.2020 tarihinde gece saatlerinde oğulları suça sürüklenen çocuk ...'yı da alarak maktulü adliye önünde araçları ile beklemeye başladıkları, maktulü görmemeleri üzerine adliyenin önünden ayrıldıkları, ertesi sabah sanıklar ve suça sürüklenen çocuk ...'nın yeniden ... adliyesinin önüne gelerek araçları ile beklemeye başladıkları, kendi araçlarının maktul tarafından tanınacağını düşündükleri için akrabaları temyiz dışı sanık ...'dan aracını istedikleri,...'un temyiz dışı sanık ... ile aracı getirdiği ve...'un olay yerinden ayrıldığı, İsmail'in ise sanıklar ve suça sürüklenen çocuk ile kaldığı, maktulün adliyeden çıkması üzerine sanıklar ve İsmail'in maktulü takip etmeye başladığı, suça sürüklenen çocuk ...'nın ise koşarak aracın peşinden geldiği, bir müddet takip ettikten sonra sanıkların maktulü zorla araca bindirdiği, suça sürüklenen çocuk ...'nın da koşarak yanlarına gelip maktulü sanıklarla beraber araca bindirdiği, sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun araç ile aşağı ev olarak isimlendirdikleri müstakil bahçeli eve gittikleri, İsmail'in evin önünde sanıklar ve suça sürüklenen çocuk ...'nın yanından ayrıldığı, evin içerisine girdikten bir süre sonra sanık ...'ın su şişesi ile benzinliğe giderek bir miktar benzin aldığı, eve geri dönerek sanıklar ve suça sürüklenen çocuk ...'nın maktulün ellerini bağlayıp üzerine benzin dökerek yaktıkları ve ellerindeki sopalar ile darp ettikleri, maktulün künt kafa travmasına bağlı burun ve kafatası kemik kırıklarıyla birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti bulunan kişinin ölümünün yanık ve dumandan boğulma sonucu meydana gelmiş olduğu belirlenmiştir.

2. Katılan anlatımları, tanık beyanları, suça sürüklenen çocuk ve sanıklar savunmaları, Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu 07.10.2020 tarihli raporu, otopsi raporu ve diğer adli raporlar, ölü muayene raporu, olay yeri inceleme raporu, kamera görüntüleri, nüfus ve adli sicil kayıtları, muhtelif tutanaklar ve tüm evrak dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

2. Katılan anlatımları, tanık beyanları, suça sürüklenen çocuk ve sanıklar savunmaları, Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu 07.10.2020 tarihli raporu, otopsi raporu ve diğer adli raporlar, ölü muayene raporu, olay yeri inceleme raporu, kamera görüntüleri, nüfus ve adli sicil kayıtları, muhtelif tutanaklar ve tüm evrak dosyada mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular ile suç vasfı aynen kabul edilmiş, sanıklar hakkında kızlarının maktul tarafından fuhuş yaptırılması nedeniyle asgariye yakın hadden haksız tahrik indirimi uygulanarak hükümler kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1. Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 30.10.2017 tarihli ve 2017/152 Esas, 2017/3564 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, eylemin canavarca hisle gerçekleştirildiği kabul edildiği halde 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının mümkün

olmadığı gözetilmeksizin, yazılı şekilde sanıklar hakkında verilen cezadan haksız tahrik nedeniyle indirim yapılması aleyhe temyiz istemi bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği ve dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemlerin sanıklar tarafından fikir ve eylem birliği içerisinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği ve yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde eleştiri nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden

Suça sürüklenen çocuğun usûlüne uygun şekilde temyiz isteğinden vazgeçmesi nedeniyle, 5271 sayılı Kanun’un 266 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkraları gereği suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebepleri yönünden dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar ... Ve ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin olduğundan, sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanıklar ... Ve ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

B. Sanıklar ... Ve ... Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca kesin olduğundan, sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanıklar ... Ve ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 02.03.2022 tarihli ve 2021/3306 Esas, 2022/631 Karar sayılı kararında sanıklar müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, eleştiriye yönelik karşı oy saklı kalmak üzere oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.02.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Tüm dosya kapsamından anlaşılacağı üzere sanıkların mağdur ...'nin annesi ve babası olduğu suça sürüklenen çocuğun ise ...'nin kardeşi olduğu maktulün bir şekilde tanıştığı ve henüz 18 yaşında olup çocuk olan ...'yi kandırarak kendisi ile cinsel ilişkiye girdiği, ...'nin maktulün yanına kaçtığı, bir süre sonra maktulün ...'ye fuhuş yaptırarak para karşılığında başka erkeklere satmaya başladığı ve ...'nin hamile kaldığı bunları duyan sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun kapıldıkları hiddetle maktulü yakalayıp eve getirdikleri ve birlikte darp ettikten sonra benzinciden aldıkları benzini üzerine dökerek maktulü yakmak suretiyle öldürdükleri ve cesedini götürüp gömdükleri olayda suçun sübutu ve vasıflandırılmasında bir tereddüt bulunmamaktadır. Ancak sayın çoğunluk eylemin canavarca hisle işlendiği gerekçesi ile sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanamayacağına karar vermiş ise de bu karara katılmıyorum. Şöyle ki;

TCK'nin 82/1-b maddesinde esasen iki nitelikli hal tek bentte düzenlenmiştir. Bunlardan ilki eylemin canavarca bir hisle işlenmesi olup diğeri ise eziyet çektirmek suretiyle öldürmektir. Ancak uygulamada her iki nitelikli hal kısaca canavarca hisle öldürme olarak adlandırılmakta ve bu husus karışıklığa meydan verebilmektedir. Oysa bu iki nitelikli hal tamamen birbirinden farklı uygulama koşullarına sahip olup farklı hukuki netice doğurmaktadır. Başlangıçta dairemiz kararlarında da bu kavram karışıklığı kararlara yansımış ise de ... zamandan beri her iki halin uygulanma koşulları ve ulaşılan neticeler bakımından, içtihatlar açısından yeknesaklık oluşmuş ve gerek CGK ve gerekçe doktrinde de bu konu netlik kazanmış bulunmaktadır. Buna göre;

Canavarca hisle öldürme suçu bakımından;

Kanunda açıkça saik denmese de "his" ibaresinin saik olarak anlaşılması gerektiği, kişide acıma duygusu olmaksızın, herhangi bir neden olmadan sırf öldürmüş olmak için öldürmek veya zevk almak için öldürmek durumlarında bu nitelikli hal uygulanacaktır. Burada dikkat edilmesi gereken en önemli

husus failde öldürme fiilini gerçekleştirmek için başkaca bir nedenin olmaması gerekir. Şayet fail bakımından suçu işlemesine sebebiyet veren herhangi bir neden söz konusu ise bu nitelikli hal uygulanmayacaktır. Fail herhangi bir neden olmaksızın öldürme suçunu işlediği için doğal olarak bu nitelikli hal uygulanırken haksız tahrik hükümlerinin uygulanması söz konusu olmayacaktır. Zaten fail bir neden ileri sürüyorsa o halde başkada nitelikli hal söz konusu değil ise eylem 81/1 ... maddesine uygun suçu oluşturacaktır.

Eziyet çektirerek öldürme suçu bakımından;

Burada fail bakımından öldürmek için bir sebep mevcut olabilir. Ancak öldürme neticesini elde etmek için maktule uygulanan yöntemler insan onuru ile bağdaşmayacak, maktulün beden veya ruhsal yönden aşırı acı çekmesine sebebiyet veren davranışların sistematik bir şekilde belli bir süreç içinde gerçekleştirilmesi halinde bu nitelikli hal uygulanacaktır. Canavarca histe failin güttüğü amaç ve saik önem arz etmekte iken eziyet çektirmede ise failin kullandığı yöntemler önem kazanmaktadır. Bu itibarla iki nitelikli hal arasındaki en büyük fark eziyet çektirerek öldürmede faili bu suça iten bir sebep varsa ve maktulden kaynaklanan bu sebep haksızlık içeriyorsa haksızlığın boyutuna göre fail hakkında TCK'nin 29 uncu maddesi uyarınca uygun bir indirim uygulanmalıdır. Canavarca hisle hareket eden fail aynı zamanda eziyet çektirerek öldürme yolunu seçmiş ve maktulü bu şekilde öldürmüş ise artık haksız tahrik uygulama olanağı yoktur.

Tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun canavarca hisle hareket etmedikleri, maktulün ... olmayan kızlarına karşı işlediği cinsel suçlar nedeniyle kapıldıkları hiddet ve öfkenin tesiri altında maktulü öldürdükleri ancak öldürme yöntemi olarak seçtikleri benzin dökerek yakma fiilinin eziyet çektirerek öldürme suçuna vücut verdiği bu suç bakımından da haksız tahrik uygulanmasının isabetli olduğu dairemizin bu konudaki içtihatlarının istikrar kazandığı, karardaki "canavarca hisle öldürme" ibaresinin çıkartılarak "eziyet çektirme suretiyle öldürme" olarak düzeltmek suretiyle kararın onanması gerektiğini düşündüğümden uygulamalarda da kafa karışıklığına sebebiyet vereceği gerekçesi ile haksız tahrik uygulamasının hatalı olduğuna ilişkin eleştirideki düşünceye muhalefet ediyorum. 05.03.2024
Yargıtay — Esas No: 2015/23269, Karar No: 2017/11671, Tarih: 12.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/23269 E.  ,  2017/11671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıkların katılan ve mağdurlara karşı işledikleri eylemlerin sonrasında olay yerinden ayrıldıkları, ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk güçlerinin sanıkların gittikleri istikamette yaptıkları araştırma sırasında eşkale göre çalıntı mallar ile birlikte yakalandıkları, bu suretle katılan ..., mağdurlar ... ve ...’ye karşı eylemlerinin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle cezalarından TCK'nın 35. maddesi uyarınca indirim uygulanmış olması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suç tarihi itibarıyla iki adet piknik tüpünün 10,00 TL, beş adet sandalyenin 25,00 TL, gazozların 15,40 TL değerinde olması, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden aynı anda bir çok hırsızlık yapan sanıkların eylemlerinde TCK’nın 145. maddesinin uygulanma şartlarının bulunmadığı şeklinde hatalı gerekçe ile hüküm kurulması,

3-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi gereğince sanıkların ceza süresi yönünden kazanılmış haklarının gözetilmesine, 12.10.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19660, Karar No: 2013/3884, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19660 E.  ,  2013/3884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği,fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Müştekinin olay saatinde cuma namazına gitmek üzere işyerinden ayrılırken oniki yaşındaki kızını orada bıraktığı, sanığın, daha önce tanımadığı müştekinin işyerinde olmadığını fırsat bilerek, işyerine geldiği ve müştekinin kızına, ''ben senin babanı tanıyorum, parayı ona vereceğim'' diyerek yaklaşık olarak 1.000 TL değerindeki boya malzemesini alıp götürdüğü, daha sonra yakalanan sanığın suçunu ikrar ederek, ekonomik olarak sıkıntısının bulunması nedeniyle suçu işlediğini kabul ettiği, böylece sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanık hakkında verilen cezanın TCK 'nın 58/6 maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken, tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olduğundan hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK 'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, tekerrüre ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine, “sanığa ait adli sicil kaydına göre, ''Bursa 3. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2006/20 Esas, 2006/824 karar sayılı mahkumiyet kararı nedeniyle, sanığa verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' şeklinde yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6612, Karar No: 2015/20321, Tarih: 11.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6612 E.  ,  2015/20321 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/07/2014

NUMARASI : 2011/240-2014/268

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa, bu belge dosya içine konulduktan,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,

2)Dosya fen bilirkişileri Ramazan Eren ve Cemal Polat'a tevdii edilip dava konusu taşınmaza rögar kapağı yapılmak suretiyle el atılan kısımlar ile mahkemece bedeline hükmedilen 965 m2'lik bölümün ölçekli krokide üzerinde ayrı ayrı gösterilmesi hususunda ek rapor alınması sağlandıktan,

3)Fen bilirkişileri tarafından düzenlenecek olan ek rapor ve kroki eklenmek suretiyle 1/1000 ölçekli uygulama imar planında konut alanında kaldığı bildirilen ve 4 adet rögar kapağı yapılmak suretiyle el atılan taşınmazda mahkemece bedeline hükmedilen 965 m2'lik bölümün imar durumunda değişiklik yapılıp yapılmadığı, yapılaşma yönünden kısıtlama getirilip getirilmediği davalı idare ve ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden araştırıldıktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.