muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/15144, Karar No: 2024/7208, Tarih: 11.09.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/15144 E.  ,  2024/7208 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/571 E., 2016/119 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayata ilişkin görüntü ve sesleri ifşa etmek

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2014/571 Esas, 2016/119 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayata ilişkin görüntü ve sesleri ifşa etmek suçlarından 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Özetle; suçların sübuta erdiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, sanığın aşamalardaki savunması, mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.03.2016 tarihli ve 2014/571 Esas, 2016/119 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3679, Karar No: 2014/5599, Tarih: 25.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/3679 E.  ,  2014/5599 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/275019

Mahkemesi : İstanbul Anadolu 7. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi ve No : 13/06/2012 gün ve 2011/79 E. 2012/164 K.

Suç : Kasten öldürmeye teşebbüs

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ömer'in, mağdur Ercan'a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, katılan vekilinin takdiri indirim hükmünün uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdur Ercan'ın, sanığın kız kardeşi Güneş ile evli olduğu, mağdurun eşine kötü davrandığı, olay günü sanığın tarafların arasını bulmak için onların evine gittiğinde mağdurun küfrederek kafa attığı, sanığın da bıçağı rastgele sallayarak mağduru batın ve sağ kalça bölgelerinden periton delinmesine ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda,

a- Sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs mü yoksa kasten yaralama mı olduğunun kabulü için, suçta kullanılan aletin cinsi, kullanılış şekli, isabet eden bölge, darbe adedi ve şiddeti, hedef seçme olanağının bulunup bulunmadığı, mağdurdaki yaraların yerleri ve özellikleri, sanığın kendiliğinden mi yoksa engel bir nedenden dolayı mı eylemine son verdiği gibi ölçütlere bakılması gerekir.

Olayımızda da, sanığın bıçağı doğrudan hamle ile değilde, rastgele sallamış olması, yaralardan sadece bir tanesinin hayati tehlike oluşturması, iç organ harabiyeti bulunmaması ve sanığın engel hal olmamasına rağmen eylemine kendiliğinden son vermiş olması hususları birlikte gözönüne alındığında, eyleme bağlı ortaya çıkan kastının yaralamaya yönelik olduğu ve sanık hakkında kasten yaralama suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması suretiyle fazla ceza verilmesi,

b- 1/4 ile 3/4 oranları arasında cezadan indirim öngören TCK.nun 29. maddesinin uygulanması sırasında makul oranda indirim yapılması yerine, yazılı şekilde 3/4 oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

c- Kabule göre de;

9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapılırken, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine 10 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 25/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/246, Karar No: 2015/15511, Tarih: 16.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/246 E.  ,  2015/15511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... ve 33 arkadaşından ölü olanların verasete esas nüfus kayıtlarının dosya içerisine konulmadığı anlaşılmakla, taraf teşkilinin sağlıklı biçimde kontrol edilebilmesi için; davacılar ..., ..., ... (...), ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... (...), ... (...), ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'ın güncel nüfus kayıtları ile ölü olanların verasete esas nüfus kayıtlarının getirtilerek dosya içerisine konulması, dosyanın tekrar geri çevrilmesine mahal vermemek ve dosyayı sürüncemede bırakmamak amacıyla nüfus kayıtları dosya içerisine getirtildikten sonra temyiz incelemesine gönderilmeden evvel mahkemesince güncel nüfus kayıtlarından davacılara yapılan tebligatlar tekrar gözden geçirilerek, eksiklik bulunduğu takdirde bu kişilere tebligat yapılarak temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere, Dairemizce geri çevrilmesine karar verilen ve bu dosyayla bağlantılı olan mahkemenizin 2003/5, 2006/8, 2006/10, 2006/15, 2006/16, 2006/19, 2006/20, 2006/23, 2006/25, 2006/26, 2006/27, 2006/28, 2006/29, 2006/32, 2006/34, 2006/39, 2006/42, 2006/43 ve 2006/44 Esas sayılı dosyaları ile aynı anda gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31844, Karar No: 2020/1561, Tarih: 06.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/31844 E.  ,  2020/1561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 06/02/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2238, Karar No: 2019/13423, Tarih: 18.12.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/2238 E.  ,  2019/13423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (mağdureler ..., ... ile ...'ya yönelik)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (mağdure ...'ye yönelik) ve çocuğun cinsel istismarı (mağdureler ... ile ...'ya yönelik) suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında mağdureler ... ve ...’ya yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamına göre olay günü sanığın, on bir yaşındaki mağdure ...’ya sarılıp omzu ile göğsüne dokunması ve on yaşındaki mağdure ...’yi öpmesi şeklindeki fiziksel temas içeren eylemlerinin kısa süreli, ani ve kesintili gerçekleşmesinden dolayı sarkıntılık düzeyinde kaldığı ve mahkemece sanık hakkında temel cezaların alt sınırdan tespit edilmesi nedeniyle sonuç ceza miktarlarının değişmediği gözetildiğinde, muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; isnat edilen suçun sanık tarafından işlendiğinin belirlendiği, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ...’ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında mağdure ...’ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, dosya içeriğine göre sanığın devamlılık arz etmeyen, ani ve hareketler yönünden kesiklik gösteren mağdureye sarılıp öpmekten ibaret eyleminin sarkıntılık düzeyinde kaldığı nazara alınıp, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve hükümden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31154, Karar No: 2019/6582, Tarih: 30.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/31154 E.  ,  2019/6582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, tehdit

HÜKÜM : Sanık ... için; tehdit ve dolandırıcılık;

Sanık ... için dolandırıcılık suçundan beraat

Dolandırıcılık suçundan sanıkların, tehdit suçundan sanık ... ’in beraatine ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın, sanık ... ile birlikte Çanakkale Milli Emlak Müdürlüğü binasında kendisini milli emlak müdürü ... Bey olarak tanıtan diğer sanık ... ile buluştukları, sanık ...’in ... beldesinde yaklaşık 6 dönümlük vakıflara ait bir arazinin pazarlık usulü ile satılacağını ve talip olması durumunda kendisinin de yanında getirdiği başvuru formunu imzalamasını istemesi üzerine katılanın başvuru formunu imzalayıp verdiği, daha sonra işlemlere başlayabilmesi için sanık ...’e 1.500 ve 4.000 TL, ihale işlemleri için 9.000 TL, masraflar için 2.000 olacak şekilde toplam 16.500 TL para verdiği, dolandırıldığını düşünen katılanın sanık ...’den parasını istediği, sanık ...’in ise “senin aracını yakarım evini yakarım” diyerek tehditte bulunduğunun iddia edildiği olaylarda; dolandırıcılık konusu eylemin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2930, Karar No: 2015/6203, Tarih: 09.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/2930 E.  ,  2015/6203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/185209

MAHKEMESİ : Sakarya 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 13/03/2014, 2013/289 (E) ve 2014/96 (K)

SUÇ : Canavarca hisle kasten öldürme, tehdit

TÜRK MİLLETİ ADINA

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesinde "Bakanlık, gerekli görmesi halinde kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi dolayısıyla açılan idari, cezai, hukuki her tür davaya ve çekişmesiz yargıya katılabilir." hükmü gereğince; sanık T.. B..'in maktul A.. C..'ı nitelikli şekilde kasten öldürme ve mağdur H.. Ç..'na yönelik tehdit suçlarından açılan davalara katılma ve 5271 sayılı CMK'nun 260. maddesi uyarınca hükümleri temyiz etme hakkı bulunan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığını temsilen Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğüne, yokluğunda verilen gerekçeli kararın, CMK'nun 291. maddesi gereğince "hükmün tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt katibine yapılacak bir beyanla hükmü temyiz edebileceğini" gösterir açıklamalı tebligatla birlikte tebliği ile tebligatı gösteren belgenin ve verilirse temyiz dilekçesi ile bu durumda düzenlenecek ek tebliğnameyle birlikte Dairemize iadesi için dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9661, Karar No: 2013/10398, Tarih: 01.07.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/9661 E.  ,  2013/10398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Beyşehir Sulh Hukuk ve Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlının özel bakım merkezine yerleştirilmesi istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...”, yine 21/2. maddesinde de “Vesayet altındaki kişilerin yerleşim yeri, bağlı oldukları vesayet makamının bulunduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Aynı yasanın 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmamasına göre, uyuşmazlığın vesayet makamı olan Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince Beyşehir Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 01.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13178, Karar No: 2013/11500, Tarih: 03.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/13178 E.  ,  2013/11500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.05.2012 tarih ve 2011/272-2012/87 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 2009/48269 sayılı “... Türkiye'nin Doğal Gıda Üreticisi” unsurlu marka başvurusunun TPE YDİK'nın 2011–M–1806 sayılı kararıyla KHK7/1-b uyarınca, dava dışı kişi ve şirketlere ait 2011/14108, 150193, 2006/23446 ve 2004/40952 sayılı ... unsurlu markalara ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçesiyle reddedildiğini, oysa müvekkili adına daha önceden tescilli 90/1127 sayılı ve ... unsurlu marka bulunduğunu, müvekkilinin bu markayı “... Ticaret” unvanını kullanan 3. kişiden devir aldığını, markalar arasında ayırt edilemeyecek kadar benzerlik bulunmadığını ileri sürerek YİDK Kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, TPE YİDK Kararının hukuka uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, markalar arasındaki benzerliğin ilk bakışta ayırt edilemeyecek düzeyde olmadığı ve KHK'nın 7/1-b maddesindeki tescil engelinin oldukça dar yorumlanması gerektiği gerekçesi ile TPE YDİK'nın 2011-M-1806 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve işbu davada uygulama imkanı bulunmadığı halde uyuşmazlık konusu işaretlerin 556 sayılı KHK'nın 8/1-b anlamında benzerliklerinin dahi tartışmalı olduğu yönündeki mahkeme gerekçesi yerinde değil ise de, bu gerekçenin hukuken bağlayıcı nitelikte bir sonuç doğurmayacak bulunmasına, kararda açıklanan diğer gerekçede de belirtildiği üzere söz konusu işaretlerin aynı KHK'nın 7/1-b maddesi anlamında aynı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadıklarının anlaşılmış olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2969, Karar No: 2009/4925, Tarih: 02.07.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/2969 E.  ,  2009/4925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı(üçüncü kişi), .... İcra Müdürlüğü’nün 2008/5809 Esas sayılı dosyasında,16.06.2008’de yapılan hacze konu kazıyıcı/yükleyici tabir edilen iş makinesinin özel sicilinde takip borçlusu adına kayıtlı olduğunu, bakım için bırakıldığı yerden sahte fatura ile üçüncü kişiye devredilmiş gösterildiğini belirterek mahcuza yönelik davalı üçüncü kişinin istihkak iddiasının reddine,%40’dan aşağı olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı (üçüncü kişi), takip borçlusu ile alacaklının iş ortağı ve akraba olup danışıklı olarak hareket ettiklerini, dava konusu iş makinesini hurda olarak bıraktıkları ...Ltd. Şti.den revizyon görmüş hali ile fatura karşılığında satın aldıklarını belirterek davanın reddi ile istihkak iddiasının kabulüne karar verilmesini savunmuştur.

Davalı (borçlu), davayı kabul ettiğini,kendisine ait mahcuzun sahte yolla üçüncü kişiye satıldığını belirtmiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, “bir iş makinesi niteliğindeki mahcuzun tescile tabi araçlardan olduğu, satışının da noterde yapılması gerektiği, mülkiyeti kanıtlamaya elverişli bir belgenin üçüncü kişi tarafından sunulamadığı” gerekçesi ile davanın kabulü ile istihkak iddiasının reddine karar verilmiş; hüküm,davalı (üçüncü kişi) tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı (alacaklı) tarafından İİK’nun 99. maddesi uyarınca açılan “istihkak iddiasının reddi” davası niteliğindedir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere,mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmaması, özellikle somut olayda mülkiyet karinesinin İİK’nun 97/a maddesi uyarınca borçlu,dolayısıyla alacaklı yararına olması, mahcuzun bir iş makinesi olarak 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 22/2. maddesi gereğince Sanayi ve Ticaret Bakanlığı tarafından tutulan özel sicile tabi olması, aynı Kanunun 20/d maddesi uyarınca satışının da noterde yapılabilmesi, davalı üçüncü kişinin karinenin aksini kanıtlamaya elverişli nitelikte bir satış belgesini dosyaya sunamaması karşısında; davalı (üçüncü kişi) ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 125.50.-TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişi'den alınmasına 2.7.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.