muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6475, Karar No: 2024/9614, Tarih: 09.09.2024

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şikâyetçinin, şüphelilerden ... aracılığı ile diğer şüpheli ... ile irtibat kurduğunun, bu şüphelinin şikâyetçiyi telefonda bazı insanlarla görüştürdüğünün, akabinde evlendirme vaadiyle ve çeşitli bahanelerle şikâyetçiden sürekli para istediğinin, şikâyetçinin farklı tarihlerde şüpheliye ait banka hesabına para gönderdiğinin, bununla birlikte aradan geçen süre zarfında şüpheliye ulaşılamadığının, bu şekilde şüphelilerin haksız menfaat temin ettiklerinin iddia olunması ile şüpheli ...'in alınan ifadesinde; şikâyetçiye, ...'nin telefonunu kendisinin verdiğini beyan etmesi karşısında; şüpheli ...'nin ifadesine başvurulması, şikâyetçinin herhangi bir kimse ile görüştürülüp görüştürülmediği belirlenerek, tespiti durumunda beyanlarının alınması, banka hesap hareketleri ile irtibat kurulan hatların incelenmesi, sonucuna göre somut olayda dolandırıcılık suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının takdir ve tayin edilmesi gerekirken, eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Karaman Sulh Ceza Hakimliğinin 29.03.2022 tarihli ve 2022/986 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4240, Karar No: 2014/13461, Tarih: 01.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4240 E.  ,  2014/13461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/618, Karar No: 2015/1526, Tarih: 09.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/618 E.  ,  2015/1526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/02/2014 tarih ve 2011/111-2014/24 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkil şirket nezdinde nakliyat emtea sigorta poliçesi ile sigortalanan dava dışı ...'ye ait 120 balya pamuğun ... Gümrüğü'nden sigortalının Kahramanmaraş'ta bulunan fakrikasına, davalının maliki olduğu, dava dışı ...'ün sevk ve idaresindeki araçla taşındığını, sefer sırasında çıkan yangın nedeniyle taşınan malların kısmen zayi olduğunu, hasar nedeniyle sigortalıya ödemede bulunulup ibraname alındığını ileri sürerek TTK'nın 1301 ve 781. maddeleri uyarınca sigortalıya ödenen 37.324,00 TL'nin 22.03.3011 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taşıma sırasında meydana gelen yangının müvekkilinin kusuru dahilinde gerçekleşmediğini, olay tarihinde yol güvenliğini tehdit ettiği söylenen yol kenarındaki ot ve çalıların ... çalışanlarınca kümelenip yakıldığını, bu sırada olay yerinden geçen kamyondaki pamuk emteasına sıçrayan kıvılcımdan kaynaklı olarak yangının çıktığını, müvekkilin sürücüsünün gerek yangın öncesinde gerekse yangın sonrasında her türlü tedbir ve önlemi aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; somut olay nedeniyle açılan ceza davasında yangına sebebiyet verdiğinden bahisle ....nda çalışan taşeron işçilerin ceza aldığı, ceza dosyasında alınan rapor uyarınca yangın nedeniyle davalının sürücüsüne kusur yüklenilmediği, bu durum karşısında TTK'nın 781. maddesi uyarınca davalının kusursuzluğunu ispat ettiği, taşınan emteaların ambalajındaki uygunsuzluğun da zarara etken olduğu, davalının dışında gerçekleşen yangın ve zarar nedeniyle davalıya sorumluluk yüklenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TTK'nın 1301. maddesi uyarınca nakliyat emtea sigorta poliçesiyle sigortalan malların taşınırken hasar görmesi nedeniyle sigortalıya yapılan ödemelerden kaynaklı rücuen alacak istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, TTK'nın 1301. maddesi uyarınca nakliyat emtea sigorta poliçesiyle sigortalan malların taşınırken hasar görmesi nedeniyle sigortalıya yapılan ödemelerden kaynaklı rücuen alacak istemine ilişkindir.

TTK'nın 781. maddesinde taşıyıcının eşyanın kendisine teslim edildiği tarihten gönderilene teslim olunduğu tarihe kadar geçen müddet içinde; uğradığı zıya ve hasardan mesul olacağı; taşıyıcının zıya ve hasarın; kendi kusurundan doğmayan bir sebepten, eşyada zaten mevcut noksan ve ayıplardan, yahut eşyanın mahiyetinden veya ambalajın fena yapılmasından, gönderen veya gönderilenin fiilinden yahut verdikleri emir ve talimatın tatbikinden ileri geldiğini ispat edecek olursa mesuliyetten kurtulabileceği düzenlenmiştir. Mahkemece Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/317 esas sayılı dava dosyasında

yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları uyarınca; taşımayı gerçekleştiren araç sürücüsünün kusurunun bulunmadığı, meydana gelen hasarın üçüncü kişi konumundaki ....l Müdürlüğü'nün taşeron işçilerinin kusurundan kaynaklandığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 53. maddesinde (TBK madde 74) Hakimin, zarar verenin kusurunun olup olmadığı, ayırt etme gücünün bulunup bulunmadığı hakkında karar verirken, ceza hukukunun sorumlulukla ilgili hükümleriyle bağlı olmadığı gibi, ceza hakimi tarafından verilen beraat kararıyla da bağlı olmayacağı, ceza hakiminin kusurun değerlendirilmesine ve zararın belirlenmesine ilişkin kararının da, hukuk hakimini bağlamayacağı belirtilmiştir. Bu yasal düzenleme uyarınca kural olarak hukuk hakimi ceza yasasındaki hükümlerle ve ceza hakiminin kararıyla bağlı tutulmamıştır. Kanun koyucu cezayı müstelzim hükümlerle tazminatı öngören hükümleri sevk ederken farklı görüşlerle hareket etmiş olup bu itibarla medeni hukuk ile ceza hukuku açısında sorumluluk hal ve şekillleri birbirinden farklı niteliktedir. Somut olayda; ceza yargılaması sırasında araç sürücüsü ve davalı taşıyıcı suçtan zarar gören sıfatıyla ve katılan olarak davada yer almış, toplanan deliller ceza yargılamasına konu suça yönelik olarak değerlendirilmiştir. Bununla birlikte mahkemece yargılama sırasında kusur ve sorumluluğa ilişkin iki ayrı bilirkişi heyetinden rapor alınmış olup bahsi geçen raporlarda; hasara sebebiyet veren yangının dıştan gelen bir etkiyle başlamış olması muhtemel ise de taşıyıcının, yardımcı kişi veya çalışanlarının basiretli tacir gibi davranma yükümlülüğünün bulunduğu, taşıyıcının, yardımcı kişi ve çalışanların kusurundan kendi kusuruymuş gibi sorumlu olacağı, somut olayda, araç sürücüsünün taşıdığı yükün muhafazasına, yangından kaçmaya ve yangının sonuçlarından kurtulmaya ilişkin gerekli tedbirleri almayıp hasara sebebiyet verdiği, BK'nın 51. maddesi uyarınca meydana gelen hasardan davalı taşıyıcının sorumlu olduğu belirtilmiştir. Mahkemece tazminata ve hukuki sorumluluğa ilişkin açılan davada TTK ve BK hükümleri uyarınca kusuru ve sorumluluğu değerlendiren raporlar gözetilmeksizin, somut olaya uygun olmayan ceza yargılamasına ilişkin kurallar ve esaslar çerçevesinde alınan rapor uyarınca davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, temyiz olunan hükmün davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10699, Karar No: 2014/2017, Tarih: 06.02.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/10699 E.  ,  2014/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/07/2012

NUMARASI : 2010/1072-2012/333

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.07.2012 tarih ve 2010/1072-2012/333 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.07.2012 tarih ve 2010/1072-2012/333 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin babası A. Ç.'in daha önce Bypass ameliyatı geçirdiğini, tansiyona bağlı olarak oluşan kısmi felç nedeniyle tekerlekli sandalye ile gezebildiğini, önceki tedavilerinin Batman Bölge Devlet Hastanesi'nde yapıldığını, daha iyi tedavi yapılabileceği düşüncesiyle kendisini İstanbul'a götürmeye karar verdiklerini, bu amaçla davalı şirketin 19/01/2010 tarih OHY 037 sefer sayılı uçağı için 3 bilet alındığını, 21:30'da yapılması gereken uçuş için en az bir buçuk saat öncesinden havaalanına gidildiğini, saatin 23:00 olmasına rağmen uçağın gelmemesi üzerine önce olumsuz hava şartlarından, sonradan da arızadan söz edildiğini, tekerlekli sandalyede rahat edemeyen babanın havaalanının hasta odasındaki yatağa yatırıldığını, aynı saatlerde uçuşları olan S. Express ve THY uçaklarının yaklaşık 2 saatlik gecikmeyle uçtuklarını, saatin 24:00 olmasına rağmen gelmeyen uçağı beklemenin hem kendileri hem de hasta olan babaları için bir işkenceye dönüştüğünü, seferi iptal etmeyen veya yerine başka bir uçak tahsis etmeyen davalı şirketin çalışanlarının yolculara havaalanında beklemelerini söylediğini, hasta olan babanın saat 03:00'da fenalaştığını, havaalanı doktorunun bu şartlarda seyahat edemeyeceğini bildirmesi üzerine ambulansla derhal Batman Devlet Hastanesi'ne götürüldüğünü, 21/01/2010 tarihinde saat 02:00'de bu hastanede vefat ettiğini, davacı H.. Ç..'in babasını daha iyi bir şekilde tedavi ettirebilmek, gurbet acısı ve baba hasretini giderebilmek , kendisi ile daha iyi ilgilenebilmek amacıyla İstanbul'a götürmek istediğini, davalının hukuka aykırı eylemi nedeniyle tedavi görme gibi kutsal bir haktan yoksun kaldığını, diğer davacı Remziye'nin ise babasının Batman'da kaldığı süre boyuncu ilgilendiğini, babasının havaalanındaki durumunun en çok onu üzdüğünü, davalı şirketin ilgisiz ve sorumsuz davranışları nedeniyle havaalanında yedi saat hasta halinde uçak bekleyen babalarının bu durumu üzerlerinde ruhsal çöküntü, elem ve ızdıraba neden olduğunu, davacı H.. Ç..'in olay tarihinde ve halen İstanbul'da özel güvenlik şirketinde çalıştığını, defin ve başsağlığı ziyaretleri nedeniyle 15 gün Batman'da kaldığını, işine gidemediğini, Batman'a babasını götüren ambulansın parasını da ödediğini ileri sürerek her bir davacı için 7.500'er TL den toplam 15.000 TL manevi tazminat ile müvekkili H.. Ç.. için ayrıca 100,00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına toplanan delillere ve düzenlenen bilirkişi raporuna göre, davalı havayolu şirketinin gecikmenin oluşmasında veya gecikme süresinin uzamasında kusuru bulunmadığı, gecikmenin davalıya veya çalıştırdığı elemanlarına yüklenemeyen dış etkenler ve beklenilmedik olaylar sonucu meydana geldiği, davacıların maddi ve manevi tazminat talep edebilmeleri için yasal koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda açıklanan gerekçeyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacıların davalı şirketin 19/01/2010 tarih OHY 037 sefer sayılı uçağı için 3 bilet aldıkları, saat 21:30'da Diyarbakır’dan İstanbul’a hareket etmesi gereken uçağın belirlenen saatte hareket etmediği, ertesi gün saat 06.00’da hareket ettiği, ancak davacıların babalarının ağır hasta olması nedeniyle fenalaşması üzerine hastaneye 20/01/2010 saat 03.00’da sevk edildiği ve babalarının 21/01/2010 saat 02.00’de vefat ettiği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmayıp, uyuşmazlık bu gecikme nedeniyle davacıların maddi ve manevi bir zarara uğrayıp uğramadıkları ve varsa bu zarardan davalının sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır. Manevi zarar, kişinin duygusal dengesini bozan, yaşama sevincini, yaşama keyfini azaltan, panik, korku, dehşet, yas, öfke, iğrenme, elem, küçük düşme, utanç duyma, moralsizlik, tedirginlik, ümitsizlik, yalnızlık hissi, aşağılık hissi, hayal kırıklığı gibi olumsuz duygusal sarsıntılar ve/veya fiziksel acılardır.(Oğuzman, M. Kemal, Özer Seliçi, Şaibe Oktay Özdemir: Kişiler Hukuku (Gerçek ve Tüzel Kişiler), 8.bası, İstanbul, Filiz Kitabevi, 2005, sayfa:167) Davacılar tarifeli bilet satın aldıklarından, davalı vekilinin savunmasında belirttiği gecikme nedenleri davalı hava yolu şirketini sorumluluktan kurtarmaz. Bu bekleme nedeniyle manevi zarara uğrayan davacılar yararına uygun bir manevi tazminata hükmedilmemesi doğru olmadığı gibi; davacılara bu bekleme nedeniyle maddi zararlarının olup olmadığı konusunda delillerinin sorularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın davacılar yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacılara iadesine, 06/02/2014. tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4923, Karar No: 2016/9068, Tarih: 06.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/4923 E.  ,  2016/9068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki yoksulluk nafakasının kaldırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; boşanma davası ile davalı lehine aylık 200 TL yoksulluk nafakasına hükmedildiğini, davalının çalışmaya başladığını, yoksulluğunun ortadan kalktığını belirterek yoksulluk nafakasının kaldırılmasını veya indirilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının asgari ücretle çalıştığını, yoksulluğunun kalkmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalının maddi açıdan kendisine yetebilecek durumda olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne, yoksulluk nafakasının kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

... nun 176. maddesine göre; yoksulluğun ortadan kalkması halinde mahkemece nafaka kaldırılabileceği gibi, tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına da karar verilebilir.

Yargıtay ....nun 7.10.1998 tarih ve...sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür (eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir. ....nun yerleşik kararlarında "asgari ücret seviyesinde gelire sahip olunması," yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu kabul edilmemiştir. (...).

./..

-2-

Somut olayda; taraflar.... Hukuk (Aile) Mahkemesinin... Karar sayılı ilamı ile boşanmışlar ve davalı lehine 200 TL yoksulluk nafakası hükmedilmiştir. Davalı kadın boşanma davası sırasında bir işte çalışmamaktadır. Davalı çalışmaya başlamış ve asgari ücret seviyesinde bir gelire kavuşmuştur. Ancak; davalının aldığı nafaka ile elde ettiği gelir toplamı, davalıyı yoksulluktan kurtaracak düzeyde değildir. Zira yoksulluk durumu, günün ekonomik koşulları ile tarafların sosyal ve ekonomik durumları ve yaşam tarzları değerlendirilerek takdir edilmelidir.

Mahkemece dava tarihindeki şartlara göre davalının yoksulluğunun tamamen ortadan kalkmadığı, asgari ücret sınırındaki gelirinin varlığının yoksulluk nafakasının tamamen kaldırılmasına neden olmayıp indirmeye karar verilebileceği, davacının dava dilekçesindeki kaldırma talebi içinde indirme talebinin de olduğu (çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince) gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın tamamen kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece dava tarihindeki şartlara göre davalının yoksulluğunun tamamen ortadan kalkmadığı, asgari ücret sınırındaki gelirinin varlığının yoksulluk nafakasının tamamen kaldırılmasına neden olmayıp indirmeye karar verilebileceği, davacının dava dilekçesindeki kaldırma talebi içinde indirme talebinin de olduğu (çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince) gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu davanın tamamen kabulü doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...