muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12357, Karar No: 2025/611, Tarih: 14.01.2025

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müteveffanın 18.10.2018 Soma ilçesinde ... ve ... ile çalışmaya başladığı, ... ile ekip üyeleri ile birlikte Soma ilçesinde 22.10.2018 tarihinde mangal yaparak birlikte vakit geçirdikleri, daha sonra otele geçip istirahat ettikleri, 23.10.2018 tarihinde ekip arkadaşları ile birlikte sahaya gitmek üzere hazırlanıldığı, müteveffanın telefonla arandığı ancak telefonlara yanıt vermediği, ekip üyelerinin müteveffanın odasına gitmesi üzerine müteveffanın yerde hareketsiz yattığını gördükleri, akabinde acil servis üyelerinin çağrıldığı, acil servis ekibinin müteveffanın öldüğünü beyan ettiği, ATK tarafından 10.01.2019 tarihli otopsi raporunda davacının ölümün beyincik kanaması olduğunun tespit edildiği, müteveffanın vefatından sonra davalı işveren tarafından müteveffanın sürekli taktığı kolyeden 200 adet yaptırılarak cenazede dağıtıldığı, anı defteri oluşturularak müteveffanın çocuğununda anı defterine yazılar yazdığı, müteveffanın oğlunun adına açılan hesaba işveren ve iş arkadaşları tarafından para yardımı toplandığı, davalı şirket bünyesinde daha önce ölümlü bir iş kazası gerçekleşmediği, müteveffanın beyin kanaması nedeniyle vefat ettiği, rüzgar tribününden düşme vs gibi bir durum söz konusu olmadığı, müteveffanın beyin kanamasına sebebiyet verebilecek yaşının ve beslenme şekli gibi hususlarının araştırılması gerektiği, ayrıca ekip arkadaşlarına babasını erken yaşta kaybetmiş olmasının üzüntüsünden bahsettiği, müteveffanın babasınında benzer şekilde vefat ettiği, işverenin teknolojinin tüm imkanlarını seferber etmiş olmasının sonucu değiştirmediği hususları değerlendirilerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; ''davanın reddine'' karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı "...davacının murisi ...'nun davalıya ait iş yerinde rüzgar paneli bakım-tamir işinde çalıştığı, ekip arkadaşları ile görevli gittiği Soma' da konakladığı otelde sabah beyin kanaması sonucu öldüğünün tespit edildiği, otopsi-ATK raporuna göre ölüm olayının yaptığı iş kaynaklı olduğunun tespit edilemediği, alınan kusur raporunda da işverene atfı kabil kusur bulunmadığı, olayla ilgili yapılan soruşturmada da takipsizlik kararı verildiği, redde ilişkin kararın yerinde olduğu anlaşılmaktadır. Bu yönüyle davacı tarafın istinaf talepleri yerinde görülmemiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle ilk derece mahkemesi kararının dayandığı deliller ve delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmadığı gibi HMK 355. maddesi kapsamında kamu düzenine de aykırı bir husus bulunmadığı, ilk derece mahkemesince verilen kararın usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğu anlaşılmakla ilk derece mahkemesi kararına karşı davacı tarafından yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine..." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A.Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili, temyiz dilekçesinde özetle; kararın yetersiz inceleme ile verildiğini, gerekçede iş yeri hekiminin uygunluk raporundan ve 7 ay öncesindeki kontrolünden bahsedildiğini, iş yeri hekiminin kontrolünün yeterli olmadığını ve yasanın aradığı nitelikte inceleme yapamayacağından bu incelemenin rutin işçi kontrolü olduğunu, davacıların murisinin sağlık durumunun elverişli olduğuna dair imza vermesinin işvereni sorumluluktan kurtarmayacağını, yüksekte çalışan muris işçi için yasanın ve yönetmeliğin aradığı nitelikteki sağlık raporunun her yıl alınmasının zorunlu olduğunu, müteveffanın kullandığı tansiyon haplarının ve yaptığı işin ölümünde etkili olup olmadığının yeterince araştırılmadığını, otopsi raporunda davacının tansiyon hapı kullandığının tespit edildiğini, davanın tümden reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı olan yerel mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, 23.10.2018 tarihinde vefat eden ... ...'nun meydana gelen iş kazası sonucu maddi tazminatın davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre, kusur oran ve aidiyetlerinin tespitine dair kabulün dosya kapsamı ile dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre, davacılar vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında temyiz edenlerin sıfatlarına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin, tüm temyiz itirazlarının temyiz kapsam ve nedenleri gözetilerek reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin, tüm temyiz itirazlarının temyiz kapsam ve nedenleri gözetilerek reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Temyiz başvuru harcının ve aşağıda yazılı alınmayan temyiz harcının temyiz eden ilgililerden alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6241, Karar No: 2024/8404, Tarih: 08.07.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/6241 E.  ,  2024/8404 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Yasa gereğince tedbir istemi hakkında yapılan inceleme sırasında; Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesiyle İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesiyle İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1174, Karar No: 2012/4709, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/1174 E.  ,  2012/4709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 1. İCRA MAHKEMESİ

Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek ve sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememeleri suçundan sanıklar ... ve ...'in ticareti terk yönünden davanın reddine, İİK'nun 345/a maddesi gereğince beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının onama-bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak; GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek suçundan dolayı kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

a) Sanıkların üzerine atılı ticareti terk suçu İcra ve İflas Kanununun 16.Bap, 337/a maddesinde düzelenmiştir. Diğer taraftan aynı Kanunun 346. maddesinin üçüncü fıkrasında da "Bu bapta yer alan suçlarla ilgili davalara icra mahkemesinde bakılır." hükmü ile 349. maddesinin birinci fıkrasında şikayetin dilekçe ile veya şifahi beyanla icra mahkemesine yapılacağına ilişkin düzenlemeler karşısında davanın iddianame ile açılmasının kamu davası niteliği kazandırmayacağı gibi, şikayetçi vekilinin tüm duruşmalara katıldığı ve oturumlarda şikayetinin devam ettiğini bildirdiği gözetildiğinde, yargılamaya devamla davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken iddianame ile açılması nedeniyle usulüne uygun dava açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi,

b) Ticareti terk suçu aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir kez işlenebilen bir suç olup, Dairemizce yapılan temyiz incelemesi sebebi ile öğrenilen atılı suçu ve tarafları aynı olan Eskişehir 1. İcra Mahkemesinin 2006/5439 esas sayılı dava dosyasının, bulunduğunun anlaşılması nedeniyle, suçun tek suç olup olmadığı veya sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasının gerekip gerekmeyeceği hususlarının tartışılıp değerlendirilmesi için dosyaların birleştirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimselerin şirketin iflasını istememeleri suçundan dolayı kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde,

a) Sanıklardan ... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Dosya içeriğine, toplanan delillere göre yapılan yargılama ve uygulamada isabetsizlik bulunmadığı ve Eskişehir Ticaret Sicil Memurluğunun 03.05.2007 tarih ve 5162 sayılı yazısı ekinde gönderilen Türkiye ticaret sicili gazetelerinin incelenmesinde sanık ...'in şirketin yetkili temsilcisi olmadığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün İİK'nun 366. maddesi uyarınca istem gibi ONANMASINA,

b) Sanıklardan .... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesi sonunda;

b) Sanıklardan .... hakkında verilen hükmün temyiz incelemesi sonunda;

Sermaye şirketinin iflasını istememe suçu, aynı işyeri ile ilgili olarak ancak bir kez işlenebilen bir suç olup, adı geçen sanık hakkında atılı suçtan dolayı aynı mahkemenin 2006/5439 Esas sayılı dosya ile yargılama yapıldığının anlaşılması karşısında, eylemin tek suç olup olmadığı veya sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasının gerekip gerekmeyeceği hususlarının tartışılıp değerlendirilmesi için dosyaların birleştirilmesi gerektiğinin gözetilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün istem gibi BOZULMASINA, 29.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5643, Karar No: 2016/416, Tarih: 27.01.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5643 E.  ,  2016/416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, davalı kooperatifçe yapılan 1 no'lu bloktan davacı adına daire tahsis edildiğini, yapılan anlaşma ile bu daireyi kooperatif yöneticisine ait daire ile takas ederek küçük bloktan bir daire aldığını, müvekkilinin kooperatif üyeliği gereği üyelik aidatları ve diğer ödemeleri yaptığını ancak davalı kooperatifin müvekkiline ait daireyi anlaşma şartlarına uygun olarak teslim etmediğini belirterek, eksik ve ayıplı ifa sebebiyle 20.000,00 TL'nın davalı kooperatiften alınarak davacıya verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile de bu talebi 30.813,75 TL'ye çıkartmış, ayrıca üye olduğunun tespiti ve dairenin davacıya teslimine karar verilmesini istemiştir.

Davalılara usulüne uygun tebligat yapılmış, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacının genel kurul toplantılarına katıldığı üyeliğin sona erdiğine ilişkin davalı kooperatif tarafından belge sunulmadığı, davacının ise dairenin teslim edileceği tarihle ilgili bir delil bildirmediği, henüz taşınmazda kat irtifakı tesis edilmediği gerekçesiyle, davacının kooperatif üyesi olduğunun ve dava konusu taşınmazın davacıya tahsisli olduğunun tespitine, kat mülkiyetine geçildiğinde dairenin davacı adına tesciline, eksik inşaattan kaynaklı alacak talebiyle açılan davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

1-Davacı taraf davalı kooperatife üye olduğunu ileri sürerek, adına tahsis edilen bağımsız bölümle ilgili olarak eksik bırakılan işlerin giderilme bedelinin tahsilini istemiş, bilahare verdiği dilekçe ile davalı kooperatife üye olduğunun tespitine bağımsız bölümün eksikliklerinin giderilerek kendisine teslimini talep etmiştir.

Mahkemece davacının davalı kooperatife üye olduğu benimsenmiş ve 4556 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binada zemin kat üstü güneydoğu cepheli dairenin davacıya tahsisli olduğunun tespitine ve kat mülkiyetine geçildiğinde davacı adına tesciline, diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Mahkemece davacının davalı kooperatife üye olduğu benimsenmiş ve 4556 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki binada zemin kat üstü güneydoğu cepheli dairenin davacıya tahsisli olduğunun tespitine ve kat mülkiyetine geçildiğinde davacı adına tesciline, diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.

Oysa arsa sahipleri ile yüklenici kooperatif arasında görülen davaya ilişkin ... Asliye Hukuk Mahkemesi 2003/631 E. ve 2013/74 K. sayılı dosyasında; arsa sahiplerince inşaatların yapıldığı taşınmazlar hakkında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshinin ve davalı kooperatife devredilen tapuların iptal ve tescilinin istendiği, Yargıtay aşamasından geçen yargılama sonucunda tarafların sulh olması üzerine 31.01.2013 tarihinde verilen kararda mahiyet itibariyle taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye dönük olarak feshedildiği, davalı kooperatife arsa sahiplerince devredilen tapuların tekrar arsa sahipleri adına tesciline karar verildiği, bu arada davacının talepte bulunduğu bağımsız bölümün üzerinde yer aldığı 4556 no'lu parselin de tapusunun iptal edilerek arsa sahipleri adına tescil edildiği, bu kararın temyizi üzerine Dairemizin 27.09.2013 gün ve 2013/3038 E., 2013/ 5838 K. sayılı ilamı ile onandığı anlaşılmaktadır. Ancak dosya kapsamındaki bilgilere göre mahkeme kararının kesinleşip kesinleşmediği belirlenememektedir. Kararın kesinleşmesi halinde arsa sahipleri ve davacının da üyesi olduğunu ileri sürdüğü kooperatif arasındaki arsa payı karşılığı sözleşmenin geriye etkili şekilde feshedilmiş olacağı, haliyle sulh anlaşmasında yer almayan davacıya ait bağımsız bölümün kooperatife aidiyetinden söz edilemeyeceği, dolayısıyla davacının herhangi bir talepte bulunmasının mümkün olamayacağı açıktır. Bu nedenle, belirtilen durum araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Bunun yanında, kooperatif ile üyesi arasındaki uyuşmazlıkları görmeye asliye ticaret mahkemesi görevli olduğu halde dava tarihi nazara alındığında davaya bu sıfatla bakılması gerekirken, tüketici mahkemesi sıfatıyla yargılamaya devamla karar verilmeside usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.

2) Bozma nedenine göre, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5561, Karar No: 2015/6877, Tarih: 30.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/5561 E.  ,  2015/6877 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/296776

MAHKEMESİ : Tefenni(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2010

NUMARASI : 2009/16 (E) ve 2010/38 (K)

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

UYAP kanalıyla MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 20.05.2014 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28349, Karar No: 2017/21096, Tarih: 05.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/28349 E.  ,  2017/21096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile il özel idaresi ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise 3294 sayılı Kanun'un 5263 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 7. maddesinin 1. fıkrasında, "...Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları kurulacağı" 3 üncü fıkrasında ise "Vakıf senetlerinin mahallin en büyük mülki amiri tarafından Medeni Kanunu hükümlerine göre tescil ettirileceği" belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, kanun koyucunun Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarına bilinçli olarak "kamu tüzel kişiliği" vermediği, Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulmasını, özel hukuk tüzel kişisi olarak özel hukuk hükümlerine göre faaliyet göstermesini istediği açıktır. 27.02.2008 tarihli ve 26800 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 4. maddesinde de, "Vakıflar özel hukuk tüzel kişiliğine sahiptir." hükmü yer almaktadır.

Bu hükümle de, Vakıflar Kanununa göre "Yeni Vakıf" statüsündeki Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu bir kez daha vurgulanmıştır. Dolayısıyla; davacının, Sosyal Yardımlaşma Vakıflarının özel hukuk hükümlerine tabi kamu tüzel kişiliğine sahip oldukları yönündeki değerlendirmesi isabetli değildir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kısmen kamu kaynağı kullanmaları, kamu kurumu olarak nitelendirilmelerine yeterli bir sebep değildir. Zira; 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde; Vakfın gelirlerinin, "Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan aktarılacak miktardan, işletme ve iştiraklerden elde edilecek gelirlerden ve diğer gelirlerden" oluşacağı hüküm altına alınmıştır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı resmi senedinin 5. maddesinde ise, vakfın gelir kaynaklarının "3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde sayılan gelirler ile nakdi ve ayni, menkul ve gayrimenkul olmak üzere iktisadi değeri olan halk teberrularından oluşacağı" belirtilmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.