muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/5229, Karar No: 2024/3899, Tarih: 02.05.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/5229 E.  ,  2024/3899 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/296 E., 2015/62 K.

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Suça sürüklenen çocuklar hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını işledikleri iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 3, 43/1, 39/2-c, 31/2, 109/1-3.f, 5, 43/1, 39/2-c, 31/2, 134/2, 31/2 maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İzmir (Kapatılan) 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.03.2015 tarihli ve 2014/296 Esas, 2015/62 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-a maddesi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümleri temyiz etme iradesine, eksik incelemeyle usul ve kanuna aykırı karar verildiğine, kararın bozulması talebine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, suça sürüklenen çocukların aşamalardaki savunması, katılan mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

B. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Suç tarihinde on iki - on beş yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocukların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi ve 66 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 29.01.2015 tarihli mahkeme sorguları olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 7 yıl 6 aylık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. Açıklanan nedenlerle Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

C. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

1. Suç tarihinde on iki - on beş yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocukların yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 134 üncü maddesinin ikinci fıkrası ve 31 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve ikinci fıkrası gereği 4 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 29.01.2015 tarihli mahkeme sorguları olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 4 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. Açıklanan nedenlerle Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir (Kapatılan) 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

B. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma ve Özel Hayatın Gizliliğini İhlal Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe (B) ve (C) bölümlerinde açıklanan nedenlerle İzmir (Kapatılan) 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1898, Karar No: 2018/4704, Tarih: 25.06.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/1898 E.  ,  2018/4704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; suç tarihinde sabah saat 08.00 sıralarında sanıkların yakınan tarafından işletilen mağazaya pantolon alma bahanesi ile geldikleri, sanıklardan ...'nın pantolonlara baktığı ve bir adet pantolonu denemek için kabine girdiği sırada diğer sanıklar ... ve ...'in takım elbise ve montlara baktıkları, yakınanın bulunduğu noktadan diğer iki sanığı görmesinin mümkün olmadığı, bunu fırsat bilen sanık ...'in üzerinde bulunan pardesünün altına dört adet takım elbiseyi saklayarak mağazadan çıkmak üzere kapıya yöneldiği esnada durumu fark eden yakınanın sanık ...'e pardesünün altında ne olduğunu sorup, pardesüyü çektiği ve dört adet takım elbisenin yere düştüğü, yakınanın sanık ...'e yumruk attığı, sanıkların dışarıya çıkmasını engellemeye çalıştığı, kapıyı kapatıp dışarıdan komşularından yardım istediği, bu sırada sanık ...'nın kaçtığı, sanık ... ile yakınan arasında boğuşma yaşandığı, sanığın yakınanı omzundan ısırdığı komşuların da yardımıyla her iki sanığın yakalandığı, diğer sanık ...'nın hükümet konağı yakınında yakalandığı olayda,

Sanıkların eylemlerine uyan 765 sayılı TCK'nın 495/2. maddesinde belirtilen dolaylı yağma suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 102/4, 104/2. maddeleri ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-b, 35/2, 66/1-e, 67/4. maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün olarak uygulanması sonucu, anılan Kanun'un 7/2, 5252 sayılı Kanun'un 9/3. maddeleri ışığında, zamanaşımı bakımından 5237 sayılı Kanun hükümlerinin sanıklar yararına olması ve aynı Kanun'un 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık sürenin suç tarihi olan 08.05.2003 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16438, Karar No: 2015/24254, Tarih: 13.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/16438 E.  ,  2015/24254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

HMK.nun 20. maddesi gereğince görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunludur. Bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihten, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde, mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilir" hükmü yer almaktadır.

HMK.nun 20. maddesi hükmünün kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle mahkemece re'sen göz önünde bulundurulması, yetkisizlik kararı üzerine yasal süreden sonra dosyanın yetkili icra müdürlüğüne gönderilmesinin talep edildiğinin tespiti halinde takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekmektedir.

Somut olayda alacaklının, borçlu hakkında yetkisiz...İcra Dairesinde takipte bulunduğu, borçlunun yetki itirazı üzerine...3. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 21.05.2012 tarih ve 2012/437 E., 2012/510 K. sayılı kararı ile tarafların yokluğunda yetki itirazının kabulü ile karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ...İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verildiği görülmüştür. Bu durumda borçlunun hukuki yararı mevcut olup şikayetin esası incelenip mahkemece yetkisizlik kararının kesinleşme tarihi araştırılarak, dosyanın yetkili İcra Müdürlüğüne gönderilmesi talebinin HMK.nun 20. maddesinde belirtilen yasal süre içerisinde yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4908, Karar No: 2015/26992, Tarih: 11.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/4908 E.  ,  2015/26992 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/385976

MAHKEMESİ : İstanbul 45. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2013/84 (E) ve 2013/567 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, iftira

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 02.11.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4406, Karar No: 2020/11401, Tarih: 11.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/4406 E.  ,  2020/11401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK.157/1, 43/1, 31/2, 62, 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dairemizin 06/11/2017 tarihli ilamı ile üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne görevsizlik kararı verilmesi gerekçesiyle bozma kararı verildiği, bozma üzerine İstanbul 2.Çocuk Mahkemesi'nin 01/12/2017 tarih ve 2017/730 Esas, 2017/440 Karar sayılı ilamı ile görevsizlik kararı verildiği; İstanbul 1.Çocuk Ağır Ceza Mahkemesince kanunun önceki halinin sanığın lehine oluşu ve TCK'nın 157. Maddesinde düzenlenen suçun 6763 sayılı kanun değişikliği ile uzlaştırmaya tabi hale gelmesi sebebiyle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Olay tarihinde temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ın müştekiyi ev telefonundan arayarak kendisini savcı olarak tanıtıp müştekinin evinde polisler tarafından arama yapılacağını, bu nedenle evde ne kadar para ve altın varsa toplamasını söylediği, bunun üzerine müştekinin 16,500 TL ile 1 adet 22 ayar bilezik, 7 adet altın bayan yüzüğü, 1 adet Allah ibareli altın kolyeyi, 1 adet altın taşlı kolyeyi, 2 çift altın küpeyi, 2 adet çeyrek altını, 1 adet yarım altını ve 2 adet gramlık gold altını önce gazeteye sonra poşete koyduğu, telefondaki temyiz dışı suça sürüklenen çocuğun müştekiden altın ve paraları eve gelen bayan şahsa vermesini istediği, eve gelen suça sürüklenen çocuk ...'a müştekinin poşeti verdiği, bu arada müştekinin telefonu hiç kapatmadığı, daha sonra temyiz dışı suça sürüklenen çocuğun iş bankasına gitmesi gerektiğini hesabında bulunan paraya operasyon düzenleneceğini söyleyerek müştekinin ikametinden çıkmasını sağladığı, müştekinin 3,000 TL parayı hesabından çektiği, daha sonra temyiz dışı suça sürüklenen çocuğun müştekiyi tekrar arayıp nerede olduğunu sorup tarifle yerini öğrendiği, akabinde suça sürüklenen çocuk ...'nin müştekinin yanına geldiği, müştekinin bankadan çektiği 3,000 TL'yi telefondan aldığı talimat üzerine suça sürüklenen çocuk ...'ye verdiği, bu olaydan sonra müştekinin banka içindeyken yeğenini arayarak başına gelenleri anlattığı, banka görevlilerinin de olayı duyması üzerine polis hattının arandığı, bu suretle suça sürüklenen çocuğun dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; suça sürüklenen çocuk savunması, müşteki beyanı, teşhis tutanağı, uzlaştırma sağlanamadığına ilişkin rapor ve tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan ve suç tarihinde 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1/-L bendi bulunmaması nedeniyle, suça sürüklenen çocuğun eyleminin suça sürüklenen çocuğun lehine olan 5237 sayılı TCK'nın 157/1 maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğunu takdir eden mahkemenin suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin hükme ve uzlaşma usulüne yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık hakkındaki hükmün ONANMASINA, 11.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1639, Karar No: 2015/15098, Tarih: 30.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/1639 E.  ,  2015/15098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, prim borcu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 03.10.2013 ve 16202257 sayılı Kurum yazısı ile bildirilen borçtan sorumlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının ilişiksizlik belgesi verilmesine esas olmak üzere asgari işçilik ön değerlendirmesi (araştırma) aşamasında Kurumca tahakkuk ettirilen borçtan işveren (işyeri sahibi) sıfatıyla sorumlu olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Asgari işçilik incelemesi yapma yetkisi kural olarak Kurum müfettişine ait olmakla birlikte Kurum işlemlerinin azaltılması, işveren işlemlerinin ivedi olarak yerine getirilmesi, emek ve zaman tasarrufu sağlanması amacıyla belirli hallerde bu yetki Kurumun dosya memuruna verilmiş olup asgari işçilik uygulamasının bu aşaması uygulamada "araştırma", "ön inceleme", "ön değerlendirme" olarak adlandırılmaktadır.

Ön değerlendirme aşamasında Kurumun muhatabı işverendir.

İhale konusu iş nedeniyle yeterli işçilik bildirilip bildirilmediğinin tespitine yönelik incelemenin, yasada öngörülen kurum ve kuruluşlardan ihale yoluyla iş üstlenenlerin kayıtları üzerinde yapılması, bu kapsamda alt işveren kayıtlarının incelenmesi olanağı bulunmaktaysa da yapılan iş nedeniyle yeterli işçilik bildirilmediği gerekçesiyle prim tahakkukunun alt işverene yönelik olarak gerçekleştirilmesi olanağı bulunmamaktadır.

Bunun yanında, üzerinde inşaat yapılan taşınmazın maliki ilke olarak işveren sayılmakta ve asgari işçilik uygulamasında Kurumun muhatabı kabul edilmekte ise de işyerinin adına tescil edildiği ve sigortalı çalıştıracağı kabul edilen yüklenici (müteahhit) veya diğer kişiler de asgari işçilik uygulaması sonucu Kurumca tahakkuk ettirilen prim ve diğer borçlardan sorumludur. Kurumda işveren olarak tescil edilen kişi işyerinde sigortalı çalıştırmaya son verdiğini Kuruma bildirmediği veya bu yöndeki bir bildirimin gerçeği yansıtmadığı Kurumca tespit edilerek bu istemin reddi halinde, ilişiksizlik belgesinin verilmesinde asgari işçilik uygulaması bakımından Kurumun muhatabı olarak kabul edilir ve prim ve diğer borçlar yönünden sorumlu tutulur. Bu sorumluluk Kurum ile işveren arasındaki

hukuki ilişki ile sınırlı olup işverenin bu borçtan sorumlu olduğunu düşündüğü üçüncü kişilere rücu hakkı saklıdır.

hukuki ilişki ile sınırlı olup işverenin bu borçtan sorumlu olduğunu düşündüğü üçüncü kişilere rücu hakkı saklıdır.

Somut olayda, Ordu ili Merkez ilçe Selimiye Mahallesinde bulunan 1966 pafta, 34 ada, 15 parsel sayılı taşınmazda konut amaçlı özel bina inşaatı Kurumun 4.4120.01.01.1011877.052.01-45 sicil sırasında davacı adına 26.05.2004 tarihinde tescil edilmiştir.

06.04.2004 tarihli yapı inşaat ruhsatı Mustafa Hekim ve hissadarları adına düzenlenmiş olup ruhsatın müteahhit bölümünde herhangi bir bilgi bulunmamaktadır. 18 bağımsız bölümden oluşan yapının inşaat alanı 2100 m² olup 06.04.2004-06.04.2009 tarihleri arasında tamamlanacağı yazılıdır.

Biri yol kotu altı, üçü yol kotu olmak üzere dört katlı yapının 131 m2'lik kısmı (bodrum, depo ve zemin kat toplamı) için davacı adına 15.10.2004 tarihinde kısmi ilişiksizlik belgesi düzenlenmiştir. Davacının kısmi ilişiksizlik belgesi almasından sonra işveren sıfatını terk ettiğine dair dosyada herhangi bir belge bulunmadığı gibi bu yönde bir araştırma da yapılmamıştır.

Binanın yönetim planı 25.03.2004 tarihli olup 11/180 kat irtifakı (mesken) 2 kat 12 nolu bağımsız bölüm davacı adına 25.03.2004 tarihinde tescil görmüştür. Böylece inşaat devam ederken kat irtifakının 25.03.2004 tarihinde oluşturulduğu ve inşaatın kısmen 15.10.2004 tarihinde tamamlandığı ve sonrasında inşaatın sürdüğü anlaşılmaktadır.

Davacı kısmi ilişiksizlik belgesi düzenlenen kısım dışında sorumluluğu bulunmadığını iddia etmekte ve 15.10.2004 tarihinde kısmi ilişiksizlik belgesi almasına rağmen 03.01.2013 tarihinde geçmiş dönem için 839,79 TL 4/1-(a) sigorta primi ödemiştir. Mahkemece, davacının kısmi ilişiksizlik belgesinden sonra ödediği bu primin hangi döneme ait olduğu ve inşaatın kısmi ilişiksizlik belgesi düzenlenen kısmına yada 01.10.2013 tarihinde 1112 m² lık kısım için düzenlenen ön değerlendirme tutanağındaki bölüme ait olup olmadığı yönünde bir araştırma yapılmamıştır.

Yukarıda yer alan açıklamalar ışığında, davacının Kurumun 4.4120.01.01.1011877.052.01-45 sicil sırasında adına tescilli 1966 pafta, 34 ada, 15 parsel sayılı taşınmazda konut amaçlı özel bina inşaatında işveren sıfatını kısmi ilişiksizlik belgesi almasından sonra yöntemince terk edip etmediği araştırılmadan, davacının kısmi ilişiksizlik belgesinden sonra 03.01.2013 tarihinde geçmiş dönem için ödediği 839,79 TL tutarındaki primin hangi döneme ve inşaatın kısmi ilişiksizlik belgesi düzenlenen kısmına ait olup olmadığı yada 01.10.2013 tarihinde 1112 m² lık kısım için düzenlenen ön değerlendirme tutanağındaki bölüme ait olup olmadığı yönünde bir araştırma yapılmadan, inşaatın kısmi ilişiksizlik belgesi dışında kalan kısmının kim tarafından tamamlandığı...Başkanlığına ve diğer resmi kurumlara sorulmadan, 01.10.2013 tarihinde 1112 m² lık kısım düzenlenen ön değerlendirme tutanağının kimin talebi üzerine hazırlandığı Kuruma sorulmadan eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 30/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6737, Karar No: 2009/7460, Tarih: 28.05.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/6737 E.  ,  2009/7460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti 11.6.2001 tarihleri arası tarım bağkur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun tüm temyiz itirazlarının reddine,

2--Davacının temyizine gelince;

Dava, davacının murisi olan eşinin ilk kesintiyi takip eden aybaşından itibaren 11.06.2001 ölüm tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.