muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/8662, Karar No: 2009/10462, Tarih: 12.11.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/8662 E.  ,  2009/10462 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati haczin kaldırılması talebinin incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı talebin reddine yönelik olarak verilen itirazın süresi içinde ihtiyati hacze itiraz eden vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen vekili, çeke istinaden ihtiyati haciz isteminde bulunmuş, talep uygun görülerek mahkemece ihtiyati haciz kararı verilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz eden vekili yetkili mahkemenin müvekkilinin yerleşim yeri mahkemesi olduğunu, çekin keşide yerinde yazan “L.burgaz”ifadesi nedeniyle çekin kambiyo senedi vasfını yitirdiğini çekin müvekkilinin rızası dışında elinden çıktığını imzanın da müvekkiline ait olmadığını belirterek ihtiyati haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece,çekin bir miktar para borcuna ilişkin olup, temel ilişkiden soyut olarak ihtiyati haciz isteminde bulunulmuş olması nedeniyle BK.nun 73.maddesine göre alacaklının yerleşim yerinin yetkili olduğunun kabulü gerektiği bu nedenle yetki itirazının yerinde olmadığı, keşide yerinin hiçbir duraksamaya yer vermeyecek şekilde anlaşılabilir bir biçimde yazılı olduğu, imza itirazının İİK.nun 265.maddesi kapsamında bulunmadığı belirtilerek ihtiyati haczin kaldırılması isteminin reddine karar verilmiş, hüküm ihtiyati hacze itiraz eden vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İhtiyati hacze itiraz edenin keşide ettiği çekte keşidecinin yerleşim yeri ve muhatap bankanın bulunduğu yer Lüleburgaz olup, keşide yeri de Lüleburgazdır. Hamilin, çek borçlusunu takip ve senedi ibraz zorunluluğu bulunması nedeniyle, çeklerde hamilin yerleşim yeri mahkemesi yetkili olmayıp, BK’nın 73,I hükmü bu durumda uygulanmaz. Mahkemece bu yön gözetilerek yetki itirazının kabulü gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle ihtiyati hacze itiraz eden vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek hâlinde iadesine, 12.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22595, Karar No: 2010/14112, Tarih: 21.09.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/22595 E.  ,  2010/14112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150.maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanığın cezasından indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “ Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına, ” tümcesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11761, Karar No: 2025/763, Tarih: 20.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11761 E.  ,  2025/763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/112 Esas, 2024/146 Karar

KAYYIM ATANMASI

İSTENİLEN : Veli Kepenek

Taraflar arasındaki davada Kumru Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının beyan ettiği son yerleşim yeri adresinin ...olduğundan Marmara Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildiği; Marmara Sulh Hukuk Mahkemesince ise kayyım tayini talep edilen küçüğün yerleşmek niyetiyle ... ...itesi Müdürlüğünde kaldığı ve sürekli bakım ve gözetiminin bakım evinde gerçekleştirildiğinden ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek ortaya çıkan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Yargıtaya gönderilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 22 nci maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.”

Somut olayda, Marmara Sulh Hukuk Mahkemesince kararında yetkili olduğu belirtilen ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine dosyanın gönderilmesi ve o mahkemece de gerekiyorsa karşı yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken dosyanın yargı yeri belirlenmesi için Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır. İki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması koşulunun henüz gerçekleşmemiş olup yargı yeri belirlenmesi koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın ilgili mahkemeye gönderilmek üzere MAHALLİNE İADESİNE,

20.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3638, Karar No: 2012/30869, Tarih: 16.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/3638 E.  ,  2012/30869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7860, Karar No: 2011/8801, Tarih: 15.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7860 E.  ,  2011/8801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı, mısır ve kuru fasulye ürünlerinin 2010 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin İl Tarım Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından,

2- Davacı taraftan ödenmesi gereken dava harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Bu nedenle -davacı idarenin yargı harcından bağışık olmadığı da gözetilerek- davacı taraftan dava harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması, dava harcı alınmamışsa gerekli tebligat yapılarak harcın tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12451, Karar No: 2011/7705, Tarih: 06.06.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/12451 E.  ,  2011/7705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevde yetkiyi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Cezaevinde tutuklu olarak bulunan ...'in olay günü ağır şekilde hastalanması üzerine götürüldüğü hastanede öldüğü, ...'in daha önce maruz kaldığı darba bağlı beyin travması sonucu öldüğünün belirlendiği, aynı koğuşta kalan ... ve ... hakkında ...'i öldürdükleri iddiası ile dava açıldığı, nöbetçi infaz koruma memuru olan sanıkların görevlerinin gereğini yapmakta ihmal göstermek suretiyle sorumluluk alanlarında gerekli denetimleri yapmayarak ... ve ... tarafından ...'in darp edilerek öldürülmesine engel olmadıklarının iddia edildiği olayda, ...'in öldürüldüğü iddiasına ilişkin Salihli Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2006/248 esas sayılı dava sonucunun araştırılması, tanık ...'nın usulünce dinlenilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9171, Karar No: 2011/11517, Tarih: 05.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9171 E.  ,  2011/11517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro tespiti sırasında tapu kaydına dayalı olarak davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 117 ada 50 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması yapılması ile oluşan ve yine davalı ... adına tescil edilen 1276 ada 4, 5, 6 ve 7 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununa eklenen geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K.2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin "harmanyeri" iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında kalmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13275, Karar No: 2014/16209, Tarih: 13.11.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/13275 E.  ,  2014/16209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic. Mah. Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki satım sözleşmesi gereğince davalıya avans ödemesi yaparak karşılığında balık yağı satın alındığını, fazla gönderilen 58.040,20 TL'nin talep edilmesine rağmen ödenmediğini, davalı hakkında icra takibi yapıldığını, davalının itirazı ile takibin durduğunu bildirerek itirazın iptaline, takibin devamına ve inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre açıldığını zamanaşımının dolduğunu, icra takibine dayanak neden ile dava açılmadığını, davacının fazla ödemesi bulunmadığını, ödeme tutarında mal teslim edildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 2012/14234 Esas 2013/1597 Karar sayılı 29/01/2013 tarihli ilamıyla kısa karar ile gerekçeli kararın çelişkili olduğu gerekçesi ile bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkemece bozma ilamına uyularak yargılamaya devam edilmiş, uyuşmazlıkta 10 yıllık zamanaşımı süresinin uygulanacağı, mal teslimine ilişkin 132.231,80 TL bedelli faturaların her iki tarafın defterlerinde de kayıtlı olduğu, davacının ödemelerinin banka kaydı ile belirlendiği, 58.040,20 TL avans ödemesine karşılık mal tesliminin yapıldığına ilişkin kanıt sunulmadığı gerekçesi ile davanın kabulü ile 58.040,20 TL asıl alacak üzerinden takibin devamına ve % 40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14309, Karar No: 2013/29076, Tarih: 21.11.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/14309 E.  ,  2013/29076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve gerekçeli karar başlığında, karar tarihi yanlış yazılmış ise de, yazım hatasından kaynaklanan bu yanılgının yerinde düzeltilebileceği öngörülerek yapılan incelemede;

1-Hakaret suçundan, ceza verilmesine yer olmadığına dair hükmün temyizinde;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

CMK'nın 223/4-d madde ve fıkrasında yer alan "fiilin haksızlık içeriğinin azlığı" nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına karar verilebilmesi için, eylemin suç olarak düzenlendiği kanun normunda bu konuda açık bir hükmün bulunması, suç ve cezanın kanuniliği kuralının sonucu olarak zorunludur. Başka bir anlatımla fiilin haksızlık içeriğinin azlığı, her suç için uygulanabilecek genel bir hüküm niteliğinde olmayıp, sadece kanunda öngörülen hallerde uygulama olanağı bulunan bir hükümdür.

Somut olayda, tehdit suçu bakımından "fiilin haksızlık içeriğinin azlığına" dayalı ceza verilmekten vazgeçilmesine dair kanuni bir hüküm bulunmaması karşısında, sanığa mesaj içerikleri açıklattırılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi ve sanık lehine TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, kanuni olmayan gerekçeyle, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/26047, Karar No: 2012/10644, Tarih: 22.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/26047 E.  ,  2012/10644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi (Kapatılan Beyoğlu 2. Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı Yasanın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığından, aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak yerine “Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.