muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/22819, Karar No: 2024/7649, Tarih: 04.06.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/22819 E.  ,  2024/7649 K.**

**"İçtihat Metni"**

SAYISI : 2022/911 E., 2022/1151 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1 Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin,16.06.2022 tarihli ve 2022/98 Esas,2022/175 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10/10/2022 tarihli ve 2022/911 Esas, 2022/1151 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23/11/2023 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturduğuna ve hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Maddi gerçeğin şüpheye yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılması açısından, UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında herhangi bir beyan yahut bilgi olup olmadığı araştırılıp bulunması halinde temin edilmesi,veri inceleme raporunda sanıktan sorumlu mahrem öğretmeni ... bey kod isimli ... ... ve zümre başkanı ... bey kod isimli olarak görünen ... ile ilgili kuruluşlar nezdinde araştırma yapılarak, soruşturma veya kovuşturma dosyalarının onaylı örneklerinin dosyaya getirtilerek incelenmesi ile tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve sanık hakkında bir beyanda bulunup bulunmadıklarının araştırılması ile sanık ile yüzleştirme yapılması, teşhis ve ifade tutanaklarının CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada okunup tartışılması , sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi, bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 10/10/2022 tarihli ve 2022/911 Esas, 2022/1151 sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorum 2.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2113, Karar No: 2023/2714, Tarih: 13.09.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/2113 E.  ,  2023/2714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/177 E., 2021/599 K.

HÜKÜM/KARAR : Red

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalılardan yüklenici ... ile diğer davalı arsa sahipleri arasında dava konusu 229 ada 17 parsele ilişkin 19/9/2011 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile davalı yükleniciye bırakılan 1. kat 4 no.lu mesken cinsli bağımsız bölümü, davalı yüklenicinin davacı firmadan hazır beton alımından kaynaklanan borcuna karşılık 12.2.2013 tarihli adi yazılı satış sözleşmesiyle ve sonra 13.2.2013 tarihli 01229 yevmiye no.lu satış vaadi sözleşmesiyle 80.000 TL bedelini peşin ödeyip satın aldığını ileri sürerek, tapu iptali ve tescil istemiştir.

II. CEVAP

Davalı arsa sahipleri vekili cevap dilekçesinde özetle; Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/82 Esas sayılı tespit dosyasında alınan 18.11.2013 tarihli raporda, yüklenicinin inşaatı %60 oranında terk etmesi nedeniyle 22.4.2014 tarihli noterden çekilen ihtarnameyle inşaat sözleşmesinin feshedildiğini, projeye aykırı imalat nedeniyle 72.000,00 TL imar para cezası kesildiğini, edimini yerine getirmediğinden 13 aylık gecikme tazminatı bedelinin 150.000,00 TL ye ulaştığını, inşaatın bugünkü seviyesine kendi katkılarıyla getirildiğini beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Davalı yüklenici ..., davaya cevap vermemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 09.07.2015 tarihli ve 2014/183 Esas, 2015/512 Karar sayılı kararı ile; arsa sahipleri olan davalılarca yaptırılan tespit sonucunda binadaki dairelerin %60'nın tamamlandığının anlaşıldığı, 03.04.2015 tarihinde yapılan keşif sonucu düzenlenen raporda ise dava konusu dairenin %90 oranında tamamlandığının tespit edildiğini, aradaki farkın davalı arsa sahipleri tarafından yapıldığının sabit olduğu, yüklenicinin edimini yerine getirmediği, davacının mevcut duruma göre davalı ...'e karşı sebepsiz zenginleşmeye dayalı alacak davası açması gerektiğinden söz edilerek, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14.Hukuk Dairesinin 19.02.2018 tarihli ve 2017/1614 Esas, 2018/1165 Karar sayılı kararıyla; mahkemece sadece dava konusu bağımsız bölümün değil, inşaatın bütününün seviyesinin keşfen uzman bilirkişi vasıtasıyla tespit ettirilmesi, tarafların iddia ve savunma delilleri toplanıp incelenerek davacının yüklenicinin halefi olarak şahsi hak kazanıp kazanmadığı belirlenerek karar verilmesi hususunda karar bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma ilamı doğrultusunda yeniden keşif yapılarak inşaatın tamamlanma oranı %90 olarak tespit edilmiş ve aradaki tamamlanma oranının davalı arsa sahipleri tarafından tamamlandığı kabul edilerek, inşaatta yapılmayan eksik iş bedeli ile davalı arsa sahipleri tarafından tamamlanan imalat bedeli, hak kazanılan gecikme tazminatı bedeli ve imar para cezası toplam 927.274,97 TL'nin arsa sahipleri adına depo edilmesi için 50 günlük kesin süre verildiği, ancak verilen kesin süre içerisinde eksik işler bedelinin davacı tarafından yatırılmadığı anlaşıldığından, davacının kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince temliken tescil almış olduğu hakları davalı arsa maliklerine karşı kullanamayacağı anlaşıldığından davacının arsa sahibi davalılar aleyhine açtığı tapu iptal ve tescil davasının reddine, davalı yüklenici aleyhine açılan tapu tescil davasının ise yüklenicinin tapu maliki olmaması nedeniyle husumetten reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; sözleşme feshedilmemiş olduğundan karine olarak yüklenicinin inşaatı tamamladığını, arsa sahiplerinin kötü niyetli olarak sözleşmeyi feshetmediğini, mahkemenin depo kararı hatalı olduğundan yerine getirilmediğini belirterek, kararın bozularak, davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, yükleniciden bağımsız bölüm satın alımına ilişkin tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 436, 437. maddeleri, Borçlar Kanununun 162 ila 181. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 428 nci maddesi ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 436, 437. maddeleri, Borçlar Kanununun 162 ila 181. maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun geçici 3 ncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanunun 428 nci maddesi ile 439 ncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Bozma ilamından sonra dosya kapsamında alınan bilirkişi raporunda, inşaatın tamamlanma oranı %90 olarak tespit edilmiş ve tespit raporu ile dosya kapsamı dikkate alınarak aradaki tamamlanma oranının davalı arsa sahipleri tarafından tamamlandığı kabul edilerek, eksik işler bedeli ve arsa sahiplerinin yapmış olduğu masraflar, gecikme cezaları dikkate alınarak depo kararı verilmiş, davacı tarafça depo kararı yerine getirilmemiştir. Temliken tescil alan üçüncü kişi olan davacı, yüklenicinin kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yapması gereken edimleri yapması halinde satış vaadi sözleşmesinde kendisine vaad edilen bağımsız bölümü üzerine devralabilecek olup, depo kararı da yerine getirilmediğinden ilk derece mahkemesince verilen kararda isabetsizlik görülmemiştir.

3. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına,

Karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,13.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17825, Karar No: 2013/17152, Tarih: 11.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/17825 E.  ,  2013/17152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı, hafta tatili, fazla çalışma ücrti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, davalı işyerinde bağlı bulunduğu gruba bağlı olarak faaliyet gösteren Eşme Beldesinde bulunan fabrikasında yükleme ve ana sevkiyat yapıldığını, davacının nakliye işi yapması sebebiyle Karayolları Kanunu gereği yirmidört saat içinde mola vermek kaydı ile en fazla sekiz saat araç sürmesi gerekirken devamlı bir şekilde günde 16-18 saat çalışacak şekilde araç kullanmaya zorlandığını, davacıya verilen iş emirlerinde çıkış ve varış saatleri belirlendiğini, yola devam edebilmek için çift takometre uygulaması yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili, işbu dosya ile birleşen Kocaeli 3. İş Mahkemesinin dosyasına vermiş olduğu dava dilekçesinde davacının Kocaeli 5. Noterliği aracılığı ile 24.12.2009 tarihinde iş koşullarının düzeltilmesi ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden ödenmesi isteminde bulunduğunu 11.01.2010 tarihinde işverene tebliğ edildiği halde işverenin bu talepleri yerine getirmediğini, davacının daha önce net aldığı ücretin ödenmeyerek düşürüldüğünü, daha evvel birikmiş ücretlerin ödenmediğini, bunun üzerine davacının noter aracılığı ile 02.03.2010 tarihinde gönderdiği ihtarnameyle iş sözleşmesini 05.03.2012 tarihinden geçerli olmak üzere haklı olarak sonlandırdığını fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 500,00 TL yıllık izin ücreti, 500,00 TL hafta tatili ücreti, 500,00 TL genel tatil ücreti ve 2.000,00 TL ücret alacağı olmak üzere toplam 4.500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının, yurtiçi tır şoförü olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesini 05.03.2010 tarihinde çalışma koşullarının ağırlaştığını ileri sürerek haklı bir sebebe dayanmaksızın feshettiğini, davacının ayrılırken tüm alacaklarının ödendiğini, davacının çalışmalarının sefer görev emirleri ve araçtaki uydu takip cihazlarından alınan raporlarla sabit olduğunu, yurtiçi tır şoförlerinin günlük araç kullanma sınırları dışında araç kullanması söz konusu olmadığından Yargıtay İçtihatlarına göre tır şoförlerinin günlük çalışma sınırları nedeniyle fazla mesai alacağı isteyemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ücretinin işveren tarafından düzenlenmiş Mart 2009 ayına ilişkin bordroda belirtilen miktar olarak kabul edildiğini, davacının narenciye tır şoförü olup mesainin düzenli olmadığı, davacının fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil alacaklarının ödenmediği ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden yatırılmadığı tanık beyanları ve dosya kapsamına göre ispatlanmış bulunmakla davacı iş sözleşmesini haklı olarak sonlandırdığından davacı kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının fazla mesai yaptığının, genel tatillerde çalışıldığının, kullanmadığı yıllık izin ücreti bulunduğunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Bilirkişi sefer emirlerinde bulunan yemek ücretlerini toplayıp günlük yemek ücretini tespit etmiş bulduğu miktara göre de davacının kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücretini hesaplamıştır. Dosyaya davacının tüm sefer emirleri ibraz edilmemiştir. Ayrıca, ibraz edilen sefer emirlerinin hepsinde harcırah ve yemek bedeli bulunmamaktadır. Bu sebeple seri dava halinde açılan dosyalarda davacıların hepsinin aynı işi yapmalarına rağmen farklı farklı yemek bedelleri aldıkları tespit edilmiştirki bu durum hayatın olağan akışına uygun değildir. Davacının günlük yemek bedeli kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra gerekirse kıdem tazminatı yeniden hesaplama yapılarak hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece esas alınan bilirkişi raporu anılan sebeple hüküm kurmaya elverişli değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/318, Karar No: 2012/2100, Tarih: 19.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/318 E.  ,  2012/2100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalıdan alacağını tahsil için ...balı 2. İcra Müdürlüğü'nün 2010/1576 sayılı dosyasından takip başlattığını, davalının borcu olmadığını iddia ederek takibi durdurduğunu, müvekkilinin davalıdan alacaklı olduğunu ve bu nedenle itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptalini ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 27.10.2006 tarihinde kooperatif ortaklığından çıkarıldığını, o tarihte kooperatifin mali durumunun bozuk olması nedeniyle genel kurul tarafından ödemelerin 3 yıl süreyle ertelendiğini, takip tarihi ve dava tarihi itibariyle davacının muaccel bir alacağı olmadığını, alacağın hak ediş tarihinin 25.10.2010 olduğunu savunarak, davanın reddini ve %40 kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının kooperatif ortağı iken ziraati terk etmesi üzerine yönetim kurulunun 27.10.2006 tarihli kararı ile ortaklıktan çıkarıldığı, 2006/2007 iş yılı genel kurulunun 25.10.2007 tarihinde yapıldığı, bu genel kurulda faaliyet ve hesapların ibra edildiği, bilanço rakamlarına göre ortaklığı sona erenlere yapılacak ödemenin kooperatifin varlığını tehlikeye düşürecek boyutta olmadığı, takip tarihi itibariyle davacının 5.736,00 TL. asıl alacak, 1.232,00 TL. gecikme faizi alacağı bulunduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile takibe yapılan itirazın iptaline, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına ve asıl alacağın %40'ından hesaplanan icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 19.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14287, Karar No: 2012/30887, Tarih: 16.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/14287 E.  ,  2012/30887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25840, Karar No: 2013/15162, Tarih: 10.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/25840 E.  ,  2013/15162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/243422

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/06/2010

NUMARASI : 2010/340 (E) ve 2010/731 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın daha önce kasıtlı suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Olay günü yakınanın ikindi namazını kılmak için camiye giderek, henüz cami içerisine girmeden, abdest almak için cami avlusunda ceketini astığı sırada, sanığın ceketin cebinde bulunan cüzdanı çalması biçimindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK’nun 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 142/1-a maddesinden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.