muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11993, Karar No: 2017/6508, Tarih: 02.10.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/11993 E.  ,  2017/6508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalının babasına verdiği açık senedi, davalının anlaşmaya aykırı doldurarak takip başlattığını ileri sürerek müvekkilinin senedin karşılığını ödemesi nedeniyle takip konusu senet nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine ve %20 oranında tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili, senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğunu davacının ispat etmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, senedin anlaşmaya aykırı doldurulduğunu davacının yazılı delille ispat edemediği, davacının iddia ettiği borç miktarı karşılığında açığa imza atmanın hayatın olağan seyrine aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.Dava, bonodan kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkindir. Davacı tarafından ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2013/97 esas 2014/130 karar sayılı dosyası tarafları, konusu ve hukuki sebebi aynı olan menfi tespit istemine ilişkin olup söz konusu dava hakkında mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş, söz konusu karar ise 14.4.2015 tarihinde kesinleşmiştir. Elimizdeki dava da ise, dava 13.3.2015 tarihinde açılmış olup, davanın açıldığı tarihte daha önce açılan menfi tespit davasına yönelik karar kesinleşmemiştir. HMK 114/1 maddesi uyarınca derdestlik dava şartlarından sayılmış olup, mahkemece re’sen göz önüne alınmış olması gerekir. Mahkemece açılan davanın derdestlik nedeniyle reddi gerekirken işin esasına girilerek esastan reddi doğru olmamıştır.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 02/10/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/97 esas sayılı dosyası 28.11.2013 tarihli celsede takipsiz bırakıldığı için işlemden kaldırılmış ve HMK'nun 150. maddesi gereğince 28.02.2014 tarihi itibariyle açılmamış sayılmıştır. Bu durumu tespit eden mahkeme kararının 14.04.2015 tarihinde kesinleşmiş olması iş bu davanın 28.02.2014 tarihi itibariyle açılmamış sayıldığı hukuki gerçeğinin kesinleştiğini gösterir. Ancak bu ilk davanın açılmasıyla doğan derdestlik hali 28.02.2014 tarihi itibariyle sona ermiştir.

Temyiz incelemesine konu ikinci dava 28.02.2014 tarihinden sonra 13.03.2015 tarihinde açıldığından davanın derdestlik nedeniyle reddedilmesi doğru olmaz.Bu nedenle yerel mahkeme kararının esasının incelenmesi gerektiği görüşünde olduğumdan saygıdeğer çoğunluğun yazılı gerekçeye dayalı bozma kararına muhalifim. 02.10.2017
Yargıtay — Esas No: 2018/4516, Karar No: 2018/5497, Tarih: 18.12.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/4516 E.  ,  2018/5497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Kahramanmaraş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/06/2017 gün ve 2016/294 esas, 2017/129 karar sayılı, sanığın TCK'nin 82/1-a-b, 29/1, 62. ve 53. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezasına dair hükmüne yönelik, katılanlar vekili, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiince yapılan İSTİNAF BAŞVURUSUNUN sanık hakkında kurulan hüküm fıkrasından 82/1-a. ibaresinin çıkartılması suretiyle düzeltierek ESASTAN REDDİ.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan vekilinin yokluğunda verilip 23/10/2017 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü yasal süresi geçtikten sonra, 30/05/2018 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin CMK'nin 298. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek, yalnızca sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik, sanık ... müdafiinin temyizi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında; maktul ...'i canavarca hisle ve tasarlayarak kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince, suçun yalnızca canavarca hisle işlendiği ve tasarlamanın unsurlarının bulunmadığından bahisle verilen düzelterek esastan ret kararının, sanık ... müdafi tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 11.10.2017 günlü ve 2017/1582E - 2017/1498K sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; suç vasfına, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının, tebliğnamedeki düşünce gibi ESASTAN REDDİNE, 18/12/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12086, Karar No: 2018/10107, Tarih: 23.10.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12086 E.  ,  2018/10107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4 ,53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın idaresindeki kamyonetle, gündüz vakti, meskun mahal içindeki, asfalt kaplama, düz, eğimsiz, kuru olan çıkmaz sokaktan geriye doğru hareket etmek istediği sırada aracın arkasında olduğunu fark etmediği ...'a aracının sağ arka kısmı ile çarpması ve çarpma neticesinde ...'ın genel beden travması ve beyin kanaması nedeniyle öldüğü olayda, sanığın asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği ve bu nedenle hakkında belirlenecek temel cezada alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusur durumuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23/10/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9600, Karar No: 2012/16107, Tarih: 24.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/9600 E.  ,  2012/16107 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :269-287

Davacı, davalı işverene ait iş yerinde 01.09.2008- 09.12.2008 tarihleri arasında, yufka ustası olarak çalıştığını iddia ile bu sürelerin sigortalı çalışma olarak tespitini istemiştir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın hizmet tespiti yönünden kabulü ile 15.09.2008-07.12.2008 tarihleri arasında davacının çalışmasının tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekili ve işveren vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece verilen hükmün; davacının istemine ve temyiz eden Kurum sıfatına göre kısmi kabul niteliğinde olduğu anlaşılmakla, avukatla temsil edilen davalarda davalılar ve Kurum lehine, karar tarihi itibariyle yürürlükte olan tarife uyarınca vekâlet ücretine karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun 36. maddesinin “…Kurumun taraf olduğu davalar, icra kovuşturmaları ile ilâmlar,…damga vergisi ve harçlar ile belediyelerde yürütülecek her türlü hizmet karşılığı alınan ücret ve katılma payından müstesnadır.” hükmü gereği, davalı Kurumun harçtan muaf olduğu, ancak ayrıntıları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15.03.2006 gün ve 2006/1-163 Esas, 2006/76 sayılı kararında da belirtildiği üzere; Davada, kısmen kabule karar verildiğine göre, 6100 sayılı HMK.'nun 312 ve 323. maddelerine uygun şekilde, tarafların haklı çıktıkları oranda yargılama giderlerinin paylaştırılarak karar verilmesi gerekirken, mahkemece, yanılgılı değerlendirme sonucu yargılama giderlerinin sadece davalılara yükletilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:

1-Hüküm fıkrasının, 3.bendinden sonra gelmek üzere “Avukatlık asgari ücret tarifesine göre hesaplanan 1.000,00 TL. vekâlet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalılara verilmesine,” cümlesinin eklenmesine;

SONUÇ:

1-Hüküm fıkrasının, 3.bendinden sonra gelmek üzere “Avukatlık asgari ücret tarifesine göre hesaplanan 1.000,00 TL. vekâlet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekille temsil ettiren davalılara verilmesine,” cümlesinin eklenmesine;

2-Hüküm fıkrasının 4. bendinde yer alan “Davacı tarafından yapılan 23,50 TL tebligat gideri, 8,50 TL müzekkere gideri, 30 TL tanık ücreti, 200 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 262 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine” sözcüklerinin silinerek, yerine, “Davacının bu dava için yaptığı 62,00 TL tebligat ve müzekkere, 200,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 262,00 TL’nin kabul ve red oranına göre 217,50 TL'sinin davalılar ... Başkanlığı ve ...’ten tahsili ile davacıya verilmesine, bakiye kısmın davacı üzerinde bırakılmasına” cümlesinin eklenmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ten alınmasına, 24.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2236, Karar No: 2019/426, Tarih: 13.02.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2236 E.  ,  2019/426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili tarafların arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi akdettiğini, sözleşme tarihinden 6 ay içerisinde inşaata başlanmazsa sözleşmenin feshedileceğine dair hükümler bulunduğunu, inşaat yapılacak bölgenin tamamında arsaların birbirine tecavüzü olduğundan belediyenin imar uygulaması yapmaya karar verdiğini, müvekkilinin bu durumu davalılara sözlü olarak bildirdiğini ve yeniden sözleşme yaptıklarını, yeni sözleşme gereğince ruhsat işlemlerine devam edilebilmesi için 21,00 m²lik tecavüzlü kısmın komşu parsel maliklerinden satın alınması için müvekkilinin davalı ...'e 20.000,00 TL verdiğini, satın alma gerçekleşmez ise bu müdahalenin kaldırılması için davalılarca hukuk davası açılmasının veya bu hususta vekaletname vermelerinin kararlaştırıldığını, davalıların satın alma için herhangi bir işlem yapmadıkları gibi tecavüzün meni için dava da açmadıklarını ve sözleşmeyi noter kanalıyla fesih ettiklerini, müvekkilinin son ana kadar sözleşmeyi ayakta tutmaya çalışmasına rağmen davalıların inşaatı başka bir müteahhite yaptırmaya başladıklarını ileri sürerek müvekkilinin zararının tazmini için şimdilik 10.000,00 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, taraflar arasındaki sözleşmenin akdedildiği tarihte parselin imara açık olduğunu, yoldan 80,00 m² satın alınması gerektiğini, sözleşmede bu kısmı davacının satın almasının kararlaştırıldığını, davacının maddi durumunun inşaatı bitirmeye müsait olmaması nedeni ile hemen imara başvurmadığını, teknik ve mekanik projeleri çizdirmediğini, sözleşme tanzim edildikten 3 ay sonra Kartal Belediyesine başvurarak adada imar uygulanması yapılmasını talep ettiğini, müvekkillerinin davacıya bu konuda yetki ve izin vermediklerini, müvekkillerinin 75,00 m²den fazla inşaat sahası kaybetmelerine sebep olduğunu, olayda davacının tam kusurlu olduğunu savunarak davacının davasının reddine karar verilmesini, birleşen davada, davacıdan kaybedilen inşaat alanı nedeni ile 160.000,00 TL, müvekkillerinin inşaata başlanabilmesi için evlerini boşaltarak kiraya çıkmaları nedeni ile 40.000,00 TL olmak üzere toplam 200.000,00 TL tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı yüklenici komşu parsele tecavüzlü olan ve imar durumu gereğince hemen inşaat yapılamayacak olan arsa ile ilgili olarak kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığı için kusurlu bulunduğundan olumsuz zarar mahiyetindeki kâr kaybını istemesi mümkün olmadığı, karşı tarafa

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacı yüklenici komşu parsele tecavüzlü olan ve imar durumu gereğince hemen inşaat yapılamayacak olan arsa ile ilgili olarak kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptığı için kusurlu bulunduğundan olumsuz zarar mahiyetindeki kâr kaybını istemesi mümkün olmadığı, karşı tarafa

kazandırdığı yararlı şeylerin iadesini isteyebilir ise de, karşı tarafa kazandırdığı bir şey bulunmadığı, davalı arsa sahipleri taraflar arasındaki sözleşmeyi haksız olarak feshettikleri, yükleniciden müspet zarar mahiyetindeki kira kaybını talep edemeyecekleri gibi yüklenici tarafından zarara uğradıklarını da ispat edemedikleri gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Asıl davada davacı yüklenicinin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları ile birleşen davada arsa sahibinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca arsanın yükleniciye ayıpsız teslim edilmesi zorunludur. Arsanın sözleşme tarihinde ayıplı olduğu ayıbın giderilmesi için belediye tarafından çalışmalar başlatıldığı dosyadaki belgelerden anlaşılmaktadır. Akde vefa kuralı gereği arsa sahibi, ayıbın giderilmesini bekleyip ayıp giderildikten sonra sözleşmenin ifası için arsayı yükleniciye teslim etmelidir.

Somut olayda arsa sahibi tarafından arsa ayıpsız bir şekilde yükleniciye teslim edilmediği gibi, 23.10.2012 tarihinde ihtarname göndererek fesih iradesini ortaya koymuştur. Olayın bu gelişimi nazara alındığında yüklenicinin sözleşmenin feshinde herhangi bir kusurunun bulunmadığı, aksine arsa sahibi 08.01.2013 tarihinde başka bir yüklenici ile sözleşme yaparak sözleşmenin feshine kusuru ile sebep olmuştur.

Bu durumda yüklenici menfi ve müspet zararlarını talep edebilecektir. Mahkemece bilirkişiden yüklenicinin zararları feshin kesinleştiği tarih itibariyle TBK’nın 408. maddesi kıyasen uygulanmak suretiyle tespit ettirilip hüküm altına alınması gerekirken, asıl davada yazılı şekilde davacı tarafın talebin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre birleşen davada davacılar vekilin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl dava davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl davada davacı yararına BOZULMASINA, birleşen davada, davacılar vekilin tüm temyiz itirazlarının reddine, birleşen dava yönünden aşağıda belirtilen harcın temyiz eden birleşen davacılarından alınarak hazineye irat kaydına, asıl dava yönünden peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/927, Karar No: 2014/1797, Tarih: 19.02.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/927 E.  ,  2014/1797 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bayındır İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2013/53-2013/104

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, icra inkar tazminatı ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 07.03.2012 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 2010 Mart ayından 2012 Mart ayına kadar aylık 225 TL'den toplam 6.075 TL kira parası ile 598,10 TL işlemiş faiz toplamı 6.673,10 TL'nın tahsilini istemiştir.Davalı takibin kiracı olarak bulunduğu döneme ilişkin kira alacağına yönelik olduğunu buna karşılık borcu olmadığını beyanla süresinde itiraz etmiştir.Davalı yargılama sırasında kiralanan taşınmazı 2 yıl önce tahliye ettiği,anahtarı teslim ettiği beyanında bulunmuştur.Kiralananın tahliye edildiğinin kabul edilebilmesi için, kiralananın fiilen boşaltılması ve anahtarın kiralayana teslim edilmesi gerekir.Kiracının bildirdiği tahliye tarihinin kiralayan tarafından kabul edilmemesi; başka bir ifadeyle, tahliye tarihinin taraflar arasında çekişmeli olması halinde; kiralananın fiilen boşaltıldığını ve anahtarın teslim edildiğini, böylece kira ilişkisinin belirttiği tarihte hukuken sona erdirildiğini kanıtlama yükümlülüğü, kiracıya aittir. Davalı borçlu anahtar teslimi ve tahliyeyi İİK.nun 269/c maddesinde yazılı belge ile kanıtlayamadığına göre, bu durumda anahtar tesliminin ve tahliyenin gerçekleşmediği,kira ilişkisinin devam ettiğinin kabulü gerekir. Durum böyle olduğu halde sınırlı dar yetkili İcra Mahkemesince zabıta araştırılması yapılmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır .

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 19.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5951, Karar No: 2010/13021, Tarih: 20.12.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/5951 E.  ,  2010/13021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Burdur 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20.01.2009 tarih ve 2006/1086 - 2009/2 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin yaptığı ilanda “ana sözleşmenin 6. maddesinin değişiklik ile tadil tasarısının görüşülmesi” denilerek muğlak ifade ile sermaye artırımına gidildiğini, müvekkilinin alınacak karara katılması için yasal prosedür gereği belediye meclisinde görüşülmesi gerektiğini, belediye başkanı veya vekilinin tek başına alabileceği karar olmadığını ileri sürerek, 06.07.2003 günlü genel kurul kararının sermaye artırımına ilişkin hükmünün iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının genel kurul toplantısına katıldığı, muhalif kalmadığı ve davanın üç ay içerisinde açılmadığı gerekçeleriyle, davanın reddine karar verilmiş, temyiz olunan karar, Dairemizce, davanın genel kurul kararının butlanı iddiasına yönelik olup ticaret sicil dosyası, genel kurula ilişkin tüm toplantı tutanakları ile ortakların çağrılıp çağrılmadığına ilişkin kayıt ve belgeler, tebligata ilişkin kayıtlar, keşide edildiği iddia edilen ihtarnamelerin getirtilerek, davetin usulüne uygun yapılıp yapılmadığı hususunun araştırılması gerektiği noktalarından bozulmuş, mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı belediyenin, sermaye artırımına ilişkin olarak belediye meclisinin onayını almak suretiyle genel kurulda temsil yoluna gitmemesinin davacının yeterli özeni göstermediği anlamına geldiği, temsilcisine bu konuda gerekli talimatı vermeyip temsilcisinin de katılımı sonunda alınan kararın batıl olduğunu ileri sürmesinin MK'nun 2. maddesinde düzenlenen iyiniyet kurallarına aykırı olduğu ve hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğu, davanın süresinde açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,55 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16787, Karar No: 2018/9017, Tarih: 11.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/16787 E.  ,  2018/9017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı ...'a ait olan, sürücü ... idaresindeki ... plaka sayılı aracın seyir halinde iken aynı yolda yaya geçidinden 28 metre ileride karşıdan karşıya geçmekte olan müvekkili ...'a çarpması sonucunda müvekkilinin yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaralandığını, kazada davalı sürücü ...'ın asli kusurlu olduğunu, müvekkilinin kaza sonucunda felç geçirdiğini, yatağa mahkum olduğunu, ortaya çıkan sakatlığın ömür boyu süreceğini, iş bulmakta zorlanacağını, kazadan dolayı diğer davacı ...'ın maddi destekten yoksun kaldığını, eşinin acı ve ızdırapları nedeniyle tarifsiz acılar yaşadığını, işini bırakmak zorunda kaldığını beyanla her bir davacı için 1.000,00 TL maddi, 1.000'00 TL manevi olmak üzere; toplamda 2.000,00 TL maddi, 2.000,00 TL manevi tazminatın fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde kazada davacı ...'ın asli kusurlu olduğundan bahisle davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; toplanan deliller, dosya kapsamı ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davanın reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içerisinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, denetime elverişli bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 11/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.