muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14338, Karar No: 2013/18995, Tarih: 25.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/14338 E.  ,  2013/18995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılana ve sanıklara soruşturma aşamasında uzlaşma teklifinde bulu- nulmuş ise de; uzlaşma teklifinde bulunulduğu tarih itibariyle sanıklar hakkındaki suçun takibinin şikayete bağlı olmadığı ancak, hükümden önce 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 sayılı Kanunun 1. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 154/1. maddesi uyarınca 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 73. maddesi gereğince şikayete bağlı hale getirilmesi karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 253 ve 254. maddeleri gereğince usulüne göre uzlaşma girişiminde bulunulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebep- ten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36081, Karar No: 2016/2920, Tarih: 18.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/36081 E.  ,  2016/2920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir

Ancak;

Sanığın, eşinden yemek ve kahve istemesi üzerine, eşinin kendisine, “..., sen hristiyansın, namaz kılmıyorsun, müslüman değilsin” diye hakaret ettiğini savunması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9583, Karar No: 2011/16538, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/9583 E.  ,  2011/16538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı bağkur sigortalısı ... 'a emekli maaşı bağlandığını, maaşının davalı banka şubesinde aldığını, sigortalının 7.5.2002 tarihinde vefat etmesine rağmen, davalı tarafından 30.4.2007 tarihine kadar maaşın ödenmesine devam edilerek toplam 20.397,84 Tl zararına sebep olduğundan bahisle bu bedelin tahsilini talep etmiştir.

Davalı, yetki itirazında bulunarak, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece,yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK 14. maddesi gereğince "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda,o şubenin bulunduğu yer mahkemeside yetkilidir". Dava, para alacağı istemine ilişkindir. Her ne kadar taraflar arasındaki sözleşmede ... mahkemeleri yetkili kılınmış isede sözleşme ile düzenlenen yetkinin genel yetkileri ortadan kaldırmayacağı açıktır. Öyle olunca HMK 10., 14. ve BK.73. maddelerine göre davalı bankanın şubesinin bulunduğu Ağrı mahkemeleri de genel yetkili mahkeme ile birlikte davaya bakmaya yetkilidir. Davacı tercihi kullanıp davayı Ağrıda açtığına göre, Mahkemece işin esasına girilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7844, Karar No: 2015/7786, Tarih: 25.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/7844 E.  ,  2015/7786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014-140 Esas, 2015/85 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüş, oluş ve dosya içeriğine göre, mağdurun evinin önünde park halinde bulunan motorsikletin beyin tabir edilen elektronik aksamını çalan sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı yasanın 141/1. maddesi gereğince hakkında uygulama yapılması karşı temyiz bulunmadığından; 6352 sayılı Yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, sanığa yüklenen yargılama giderinin 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olması nedeniyle Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması hususu ise infaz aşamasında resen dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde olmadığından reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 25/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11285, Karar No: 2010/309, Tarih: 14.01.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/11285 E.  ,  2010/309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Çanakkale 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05.06.2007 gün ve 2004/623-2007/257 sayılı kararı onayan Daire’nin 27.04.2009 gün ve 2009/3807-2009/4946 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescilli ‘...’ ibareli markanın 556 sayılı KHK’nin 7/c maddesine aykırı olarak tescil edildiğini, kullanılacağı emtianın cins, vasıf ve karakterini belirttiğini, ayrıca tescil edildiği tarihten itibaren 5 yıl boyunca da kullanılmadığını, müvekkilince ton balığından imal ettiği sandvic ürününde kullandığı ‘...’ markasını daha önceden beri kullandığını ileri sürerek, müvekkili markasının kullanımının ve davalının engellemesinin müvekkili aleyhine haksız rekabet oluşturduğunun tespitine, davalının engelleyici fiillerinin durdurulmasına, davalı markasının hükümsüzlüğüne ve diğer fer’i taleplerinin kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davalı adına tescilli 149134 numaralı ‘...’ markasının 556 sayılı KHK’nin 14 ncü maddesi uyarınca hükümsüzlüğüne, diğer istemlerin reddine karar verilmiş, taraf vekillerince temyiz edilen karar, Dairemizin 27.04.2009 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 170.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 14.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20490, Karar No: 2014/5394, Tarih: 03.04.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/20490 E.  ,  2014/5394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kanal katılım payı ve şebeke hisse bedelinin iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 03.04.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5616, Karar No: 2014/511, Tarih: 05.02.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/5616 E.  ,  2014/511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle ve bir suçu gizlemek amacıyla öldürme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b-h, 31/3. maddeleri uyarınca;

Hükümlü ...'in; 15 yıl,

Hükümlü ...'nun; 16 yıl ,

Hükümlü ...'ın; 17 yıl,

Hükümlü ...'ın; 19 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükümlüler ... , ... ve ... hakkında 765 Sayılı TCK’nun 450/3-9, 55/1. maddeleri gereğince kurulup, Yargıtay 1. Ceza Dairesince ONANMAK suretiyle kesinleşen hükümden sonra yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca yeniden duruşma açılarak bozma üzerine yapılan uyarlama sonucu kurulan hükümlerde kanuna aykırı cihet görülmediğinden, hükümlüler müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 05/02/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5242, Karar No: 2015/3946, Tarih: 12.11.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/5242 E.  ,  2015/3946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira, Özel belgede sahtecilik

Hüküm : TCK'nın 207/1, 53, 267/1, 269/2, 53. (2 kez)

maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

1- Özel belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- İftira suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde ise;

Bir suç işleme kararının icrası kapsamında müştekiler hakkında yazılan dilekçenin Malatya Valiliğine verilerek tek fiil ile birden fazla kişiye karşı suç işlemesi nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesi gereğince belirlenen cezada artırım yapılması gerekirken mağdur sayısınca suç oluştuğu kabul edilerek sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 12.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12796, Karar No: 2021/12139, Tarih: 15.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/12796 E.  ,  2021/12139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)UYAP verilerine göre suç tarihinde gecenin 17.56'da başladığı, kamera görüntülerinden eylemin 19.25'te meydana geldiği anlaşılmakla; suçun gece vakti işlendiğinin kabulü gerekirken suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu bakımından TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

2)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin beyanına göre çalınan MP4 çaların değerinin 74 TL olduğu anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesi hükümlerinin uygulanmaması,

3)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli, 2016/6-986 Esas ve 2018/554 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan, aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafii ile Cumhuriyet savcısını temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/365, Karar No: 2007/365, Tarih: 13.06.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/20-365 E., 2007/365 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/20-365 E., 2007/365 K.**

**- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZ

- EKSİK İNCELEME VE BİLİRKİŞİ RAPORU

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

- ORMAN KADASTROSU**- 5304 S. KADASTRO KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKIND... [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 2.6.2006 gün ve 323-447 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.11.2006 gün ve 11916-15200 sayılı ilamı ile,

(...Kadastro sırasında U…

……. Köyü 115 ada 31 parsel sayılı 1.471,75 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Cevdet K........ adına tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; Çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cam pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği, genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğu,

c)Diğer taraftan; aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

c)Diğer taraftan; aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 13.6.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11918, Karar No: 2014/9326, Tarih: 09.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11918 E.  ,  2014/9326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.