muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3576, Karar No: 2019/5247, Tarih: 27.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3576 E.  ,  2019/5247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme, tehdit, ruhsatsız silah taşıma

HÜKÜM : a) Kasten öldürme suçundan; İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/05/2018 gün ve 2017/301 esas-2018/157 karar sayılı, sanığın "kasten öldürme" suçundan TCK'nin 81, 53, 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasına ilişkin hükmün, sanık müdafiinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddi,

b) Mağdur ...'ı tehdit suçundan; İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/05/2018 gün ve 2017/301 esas-2018/157 karar sayılı, sanığın "tehdit" suçundan TCK'nin 106/2-a, 53, 58. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezasına ilişkin hükmün, sanık müdafiinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddi,

c) Ruhsatsız silah taşıma suçundan; İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/05/2018 gün ve 2017/301 esas-2018/157 karar sayılı, sanığın "ruhsatsız silah taşıma" suçundan 6136 sayılı Kanunun 13/1; TCK'nin 52, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 4,000 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, sanık müdafiinin yasal süresi içinde istinafı üzerine, CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddi.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve sanık müdafii

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; ruhsatsız silah taşımak, silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarından verilen esastan red kararları CMK'nin 286. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizleri kabil olmadığından, sanık ve müdafiinin bu hükme yönelen temyiz istemlerinin aynı Kanunun 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, inceleme sanık hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Sanık ... hakkında; maktul ... Balta'ya yönelik kasten öldürme suçundan verilen İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 14.01.2019 tarih 2018/1838 esas ve 2019/35 karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin, kast yokluğuna, suç vasfına, meşru müdafaaya ve tahrike ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/11/2019 gününde tebliğnamadeki düşünceye uygun olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4476, Karar No: 2016/2823, Tarih: 29.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/4476 E.  ,  2016/2823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3568 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ... ... Başkanlığının davaya katılmasına karar verilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ile müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, vekalet ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye kısmen uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9665, Karar No: 2010/11550, Tarih: 28.10.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/9665 E.  ,  2010/11550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalılar aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.04.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında .... ve .. adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5304, Karar No: 2008/14391, Tarih: 02.12.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/5304 E.  ,  2008/14391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar vekili avukat .... ile davacılar vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalıların şirkette tır şoförlüğü yaptıklarını, aralarında çeşitli ihtilaflar çıkınca davalıların sahte sözleşme düzenleyerek bu sözleşmesi ile Gazi Antep 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde 2003/945 Esasa ile alacak davası açtıklarını, sözleşmeye konu olduğu iddia edilen araçların davalılara satılmadığını, başka amaçla aldıkları imzalı belgeyi doldurduklarını, davalılara borlu olmadıklarını ileri sürerek 25.12.1999 tarihli sözleşmenin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu sözleşmeye dayanarak alacak davası açtıklarını, davacının haksız olarak sözleşmenin iptalini istediğini savunarak davaların birleştirilerek reddine karar verilmesini dilemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm; davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmesinin iptali istemine ilişkindir. Davacılar, davalıların 25.12.1999 tarihli sözleşmeye dayanarak alacak davası açtıklarını, sözleşme olarak düzenlenen belgenin tır şoförü olan davalıların gümrükten geçerken kullanılmak üzere verilen boş imzalı belgenin doldurularak düzenlenmiş olduğunu ileri sürmüşlerdir. Davalılar da cevaplarında bu sözleşme ile alacak davası açtıklarını ve derdest olduğunu bildirmişlerdir. Bu durumda taraflar arasında aynı sözleşme nedeniyle açılmış bir alacak davası var iken davacıların ayrıca dava açarak sözleşmenin iptalini istemekte hukuki yararı yoktur. Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kabulüne dair hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 550,00 YTL duruşma avukatlık parasının davacılardan alınarak davalılara ödenmesine, peşin alınan 1.695,80 YTL temyiz harcının istek halinde iadesine, 2.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13557, Karar No: 2014/26581, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/13557 E.  ,  2014/26581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Trabzon 2. İş Mahkemesi

Tarihi :15.05.2014

No :2014/318-2014/284

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15816, Karar No: 2015/1068, Tarih: 26.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/15816 E.  ,  2015/1068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİFKE 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2009/57-2013/110

Taraflar arasındaki davadan dolayı Silifke 2.Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 14.02.2013 gün ve 2009/57-Esas-2013/110-Karar sayılı hükmün Düzeltilerek Onanmasına ilişkin olan 8.5.2014 gün ve 20685-9462 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalıdan usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 248.00.-TL para cezası ile 57.60.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına,26.01.2015 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

- K A R Ş I O Y Y A Z I S I -

Dava, muris muvazaası hukuksal sebebine dayanan tapu iptali tescil ve muhtesatın aidiyetinin tespiti isteğine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden davaya konu 640 ada 1 parselin 195/237 payının muris Fatma kalan 42/237 payının ise dava dışı kişiler adına tapuda kayıtlı iken 25.07.2006 tarihli resmi akitle tamamının davalı Alaettin'e satış suretiyle temlik edildiği, mirasbırakanın 1923 doğumlu olup, hayatının büyük bölümünü davalının eşi olan kızı ile birlikte aynı çatı altında yaşayarak geçirdiği, tanık beyanlarından murisin son yıllarında felç geçirmesi sebebiyle hasta ve yatalak durumda olduğu murisin ölümüne kadar tüm ihtiyaçlarının ve bakımının davalı ve eşi tarafından yapıldığı, bu durumun dava dışı murisin eşi A. O. tarafından da ifade edildiği davalının kredi çekerek kayınvalidesi olan murise 20.000-TL ödeme yaptığı ancak murisin asıl kendisine bakılması sebebi ile minnet duyguları ile temliki gerçekleştirdiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, satışa konu edilen bir malın devrinin belirli bir semen karşılığında olacağı kuşkusuzdur. Semenin bir başka ifade ile malın bedelinin ise mutlaka para olması şart olmayıp belirli bir hizmet veya bir emekte olabileceği kabul edilmelidir. Esasen yukarıda da değinildiği üzere muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak açılan davaların hukuki dayanağını teşkil eden 01.04.1974 tarih ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında mirasbırakanın gerçek iradesinin mirasçıdan mal kaçırma olması halinde uygulanabilirliğinin kabulü gerekir. Bir başka ifade ile murisin iradesi önem taşır.

O halde yukarıda değinilen somut olgular açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, mirasbırakanın yapmış olduğu temlikle ilgili olarak gerçek amaç ve iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olmadığı ve bu amaçla temlikin gerçekleştirilmediği kabul edilmelidir.

O halde yukarıda değinilen somut olgular açıklanan ilkeler çerçevesinde değerlendirildiğinde, mirasbırakanın yapmış olduğu temlikle ilgili olarak gerçek amaç ve iradesinin mirasçıdan mal kaçırmak olmadığı ve bu amaçla temlikin gerçekleştirilmediği kabul edilmelidir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması doğru olmadığı gibi, dairenin çoğunluğu tarafından bu gerekçe ile hükmün bozulması gerekirken farklı gerekçe ile hükmün bozulmasına ve karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiş olması da doğru değildir. Bu nedenlerle daire çoğunluğunun görüşlerine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2010/14615, Karar No: 2010/27682, Tarih: 25.11.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/14615 E.  ,  2010/27682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki ... Temizlik Ürün. Paz. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 17,15 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 25.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5127, Karar No: 2019/6803, Tarih: 21.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/5127 E.  ,  2019/6803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .... Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kısıtlı ..., ... Mahkemesinin 10.04.2009 tarih ve 2009/369 Esas - 2009/353 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır. Vesayet dosyası, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesi kararları ile çeşitli mahkemelerin esasına kaydedilmiş, en son... Mahkemesinin esasına kaydedilmiştir.

.... Mahkemesince, 23.01.2018 tarihli ek karar ile resen, kısıtlının MERNİS adresinin “....” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

...Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m. 412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Mahkemesince TMK m. 412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile .... Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/27153, Karar No: 2012/13950, Tarih: 13.06.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/27153 E.  ,  2012/13950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Uyap'tan alınan nüfus kaydına göre, karar tarihinden sonra Ceyhan 2.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/413 esas, 2010/391 karar sayılı ilamıyla sanığın “Şanlıurfa İli, Siverek İlçesi, Haliliye Mahallesi, cilt no: 4, hane no: 1416, birey sıra no: 13”ten “Şanlıurfa İli, Viranşehir İlçesi, Eşkin Köyü cilt no: 28, hane no: 3 birey sıra no: 62”ye geldiğinin ve “Bayram” olan baba adının “Celal”, “Hanım” olan anne adının “Azize”, “Kahraman” olan soyadının ise “Tanşi” olarak değiştiğinin tespiti ile yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın (Tanşi) temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13.06.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.