muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6512, Karar No: 2015/9143, Tarih: 29.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/6512 E.  ,  2015/9143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2015/43184

MAHKEMESİ : Ankara 37. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2014

NUMARASI : 2014/1546 (E) ve 2014/659 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık F.. K.. hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan ''hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına'' ilişkin karara karşı aynı Kanun'un 231/12. madde ve fıkrasına göre itiraz yasa yolu açık olup, yine aynı Kanun'un 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda ya da merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanık F.. K.. ve müdafiinin dilekçelerinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE,

3- Sanık F.. K.. hakkında hırsızlık, sanıklar R.. Y.. ve G.. K.. hakkında ise hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Müştekiye ait ticari emtia deposunun olay mahallini gören kamera kayıtlarından ve bilirkişi raporundan anlaşıldığı üzere üç kişi tarafından iki gün ara ile kapısının kırılmak suretiyle içeriye girilip ayrı ayrı yaklaşık 20.000'er TL civarında ton balığı çalındığı mahkemece kabul edildiğine göre, sanıklar R.. Y.. ve G.. K.. hakkında TCK'nın 116/2 ve 151/1. maddeleri gereğince kurulan hükümlerde de 43/1. madde gereğince artırım yapılması gerektiği, yine bu sanıkların işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu birden fazla kişi ile birlikte işlediği anlaşıldığı halde, aynı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, ayrıca adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık G.. K.. hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 29/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/670, Karar No: 2024/14934, Tarih: 15.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/670 E.  ,  2024/14934 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/428 E., 2022/265 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ..., ..., ..., .....

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, onama

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adlî para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz istemlerinin CMUK'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... haklarında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28795, Karar No: 2015/10290, Tarih: 07.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/28795 E.  ,  2015/10290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çarşamba 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/10/2012

NUMARASI : 2011/325-2012/366

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirme tarihi olan 2011 yılında, dava konusu taşınmazlar ile hükme esas alınan bilirkişi raporunda emsal kabul edilen taşınmazların, Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından resen belirlenen emlak vergisine esas olan m2 değerlerinin, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden araştırılarak,

2-a)Dava konusu taşınmazların değerlendirme tarihi itibariyle;

b)Hükme esas alınan bilirkişi raporunda somut emsal kabul edilen Beylerce Mahallesi 119 ada, 21 ve 149 ada, 18 parsel sayılı taşınmazların ise bilirkişilerce değerlendirmeye esas alınan satış tarihi itibariyle,

Fiili imar uygulaması sonucu oluşan imar parselleri mi, yoksa imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselleri mi olduklarının ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3373, Karar No: 2007/4199, Tarih: 30.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/3373 E.  ,  2007/4199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk, ... 2. Sulh Hukuk ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlaması istenilen ...'nın ... Mah., ... Cad., No:22, Kat:5 .../İSTANBUL adresinde oturduğu anlaşılmasına göre, yetkili mahkeme ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/03/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5613, Karar No: 2011/9226, Tarih: 30.05.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/5613 E.  ,  2011/9226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1905 lira tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece görevsizlik cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, davacıya ait tesise verilen zararın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davalının yüklenicisi bulunmadığı kabul edilerek kamu hizmeti sırasında zarar verilmesi nedeniyle idari yargının görevli olduğuna karar verilmiştir.

11.2.1959 gün ve 17/15 sayılı YİBK. kararında belirtildiği üzere, kamu kurumlarının verdikleri karar sonunda plan ve projelere uygun olarak tesisler yaptırmış olmaları yada bu tesisleri kullanmaları veya tesislere bakmaları nedeniyle idari eylem veya işlem sonucu kişilerin uğramış oldukları zararların ödetilmesinde idari yargı yeri görevlidir. Somut olayda davacının istediği zarar, kamu hizmetinin plan veya projeye uygun yerine getirilmesinden dolayı ortaya çıkan bir zarar olmayıp, haksız eylemden kaynaklanmaktadır. Diğer bir anlatımla bir kamu kurumu tarafından bir tesis yapılması sırasında başkalarının malına kamu kurumunun el atma ve zarar verme hakkı bulunmadığı gibi, bu yönde plan ve projelere düzenleme de konulamayacağından üçüncü kişiye verilen zarar nedeniyle açılan dava, haksız eylemden doğan tazminat davası niteliğindedir. Davalının kamu hizmeti çalışması yapıyor olması,, üçüncü kişiye zarar verilmesi eyleminin haksız eylem niteliğini değiştirmez. Haksız eylemden kaynaklanan tazminat davasının ise, adli yargı yerinde sonuçlandırılması gerekmektedir. Davalının yüklenici aracılığıyla kamu hizmeti vermesi sırasında zararın gerçekleştiğinin kabul edilmesi durumunda ise; kamu kurumunun yüklenici ile özel hukuk sözleşmesi yapmış olması, sözleşme gereğince ve BK.nun 55. maddesi uyarınca özel hukuk hüküm ve ilkeleri gereği tazminat sorumluluğu ve yüklenicinin haksız eylemi bulunması gözetilerek adli yargının görevli olduğu sonucuna varılmaktadır. Şu durum karşısında işin esasının incelenmesi gerekirken mahkemece görevsizlik kararı verilmesi bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2887, Karar No: 2023/8044, Tarih: 28.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2887 E.  ,  2023/8044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/6285 Esas, 2022/4335 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Datça Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/163 Esas, 2020/179 Karar

Taraflar arasındaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; ana gayrimenkulde bulunan bağımsız bölümlere, değerleriyle doğru orantılı arsa payı verilmediğini Mahkemece yeni arsa paylarının belirlenerek tapuya tesciline karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... cevap dilekçesinde özetle: davanın süresinde açılmadığının, taşınmazını 2011 yılında mevcut tapu kayıtlarına güvenerek aldığını, davanın reddine karar verilmesini talep etmiş, davalı olarak gösterilen Kemal vekili 03.11.2016 tarihli dilekçesinde müvekkilinin vefat ettiğini, müvekkilinin vefat etmeden önce taşınmazını üçüncü bir kişiye sattığını beyan etmiştir.

2.Diğer davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

2.Diğer davalı cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığını, bununla birlikte davaya konu taşınmazda 2010 yılında kat irtifakının ve kat mülkiyetinin kurulduğu dikkate alındığında, aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığını kaldı ki mahkemece arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin değerlerini olumlu olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenmesi gerekirken alınan bilirkişi raporunda yine bu doğrultuda sağlıklı bir değerlendirme yapılmadığını, istinaf başvurusu sonucunda istinaf mahkemesinin İlk Derece Mahkemesi kararını kaldırma sebepleri tam olarak değerlendirilmediğini, yine bilirkişilerce bahçe kullanımı, manzara, cephesi konumu dikkate alınmadan bir hesaplama yapıldığını, sadece kullanım alanı dikkate alınarak hesaplama yoluna gidildiğini, oysa ki 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu (634 sayılı Kanun) bu hususta son derece açık olup, bu değerlendirme yapılırken sayılanların hep birlikte bütün halinde değerlendirilmesi gerektiğini ancak bilirkişi raporunda yer alan hesaplamanın doğru ve hukuka uygun yapılmadığını, bu nedenle mağdur edildiğini, taşınmazın yapılan hesaplamasının çok üstünde bir değeri olduğunu ve arsa payının da buna göre daha fazla olması gerektiğini ancak bilirkişi raporuna bakıldığında tam aksi şekilde taşınmazın en değersiz şekilde hesaplandığını, bu hususa ilişkin olarak detaylı bir itiraz dilekçesinin yerel mahkemede sunulmuş olup, itirazlarının kabul görmediğini, Datça Tapu Dairesinden emsal taşınmaz ve gerçek taşınmaz değerlerinin araştırılmadığını, taşınmazların değer bakımından mukayesesi yapılmadığını belirtmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile bilirkişi raporunun hüküm kurmaya elverişli olup davanın kabulünün yerinde olduğunu belirterek davalının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın eksik inceleme neticesinde verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki itirazlarını tekrar ederek kararın eksik inceleme neticesinde verildiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.634 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ... vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Dava konusu ana gayrimenkulde 2010 tarihinde kat mülkiyetinin tesis edildiği anlaşılmaktadır. Ancak Mahkemece öncesinde kat irtifakının kurulup kurulmadığı tespit edilmemiştir.

3. Davacı kat malikinin kat irtifakı ve kat mülkiyeti tesisi işlemlerinde bizzat bulunmadığı dosya kapsamı ile sabittir.

4.Dosyada mevcut bilirkişi raporunda bağımsız bölümlerin kat irtifakının kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu açıkca saptanmamış, ayrıca bağımsız bölümlerin binada bulundukları yerleri ve yüzölçümleri açıkça belirtilmesine karşın her bir bağımsız bölümün kat irtifakı veya kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki değerlerine etkili olabilecek diğer unsurlar tek tek yazılıp açıklanmamış ve bu bağımsız bölümlerin değerleri ayrı ayrı hesaplanmamış, soyut bir biçimde değerlendirme yapılarak arsa payları yeniden belirlenmiştir. Bağımsız bölümlerin güncel ve kat mülkiyeti tarihindeki bedellerinin hangi kriterlere göre belirlendiği dahi açıklanmamıştır.

5. Kat irtifakı yahut kat mülkiyeti tesisi tarihinde ana gayrimenkuldeki 1 numaralı bağımsız bölüme fazladan pay ayrılmasını gerektirecek herhangi bir somut veri ye ulaşılamıyor ise yeni arsa payları 634 sayılı Kanun'u ve Yargıtayın yerleşik içtihatları doğrultusunda belirlenmelidir. Mahkemece, yukarıda açıklanan hususlar doğrultusunda arsa paylarının belirlenmesinde esas alınacak olan bağımsız bölümlerin kat irtifakı kurulduğu tarih itibari ile değerlerini olumlu veya olumsuz etkileyen tüm unsurların incelenip irdelenmesi, bağımsız bölümlerin kat mülkiyeti kurulduğu tarihteki, cinsi, bulunduğu kat, alanı, ısıtma ve aydınlatma süreleri, mimari kullanımı ve konumu, cephesi, manzarası gibi hususların yeniden değerlendirilmesi için bilirkişi kurulundan yeniden ek rapor alınması, arsa paylarının düzenlenmesini gerektirecek bir hususun olup olmadığının araştırılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme sonucu işin esası hakkında davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Davalı ... Yılmazdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20884, Karar No: 2023/5385, Tarih: 13.04.2023

**4. Hukuk Dairesi         2021/20884 E.  ,  2023/5385 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2021/444-2021/444

... ...

SAYISI : 2021/İHK-18571

DAVACILAR : 1-... 2-... Menekli 3-Zehra Menekli Bala vekilleri

DAVA TARİHİ : 01.02.2021

HÜKÜM/KARAR : Davanın Reddi/ Davacı İtirazının Kabulü

... ...

SAYISI : 2021/49098

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

I. ... kararının, temyiz eden davalı vekiline tebliğine dair belgenin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla kararın;

1. Temyiz edene tebliğ edilip edilmediğinin araştırılarak,

a) Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi,

b) Tebliğ belgesi yok ise dayanak kayıtlar getirtilerek tebliğ tarihinin saptanması,

2. Bu belirlemeye göre temyizin süresinde olmadığı sonucuna varıldığı takdirde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 346 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar verilerek ilgiliye tebliğ edilmesi,

3. Temyiz isteminin süresinde olduğu sonucuna varılması veya temyiz dilekçesinin reddine ilişkin kararın bir hafta içinde temyiz edilmesi hâlinde temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi,

II. ... kararının, temyiz yoluna başvurmayan davacı vekiline tebliğine dair belgenin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla kararın;

1. Temyiz yoluna başvurmayana tebliğ edilip edilmediği araştırılarak,

a) Tebliğ edilmiş ise tebliğ belgesinin eklenmesi,

b) Tebliğ belgesi yok ise dayanak kayıtlar getirtilerek tebliğ tarihinin saptanması,

2. Karar tebliğ edilmemiş ise tebliğ edilerek,

a) Temyiz süresinin beklenmesi,

b) Kararın süresinde temyiz edilmesi hâlinde ise 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 344 üncü maddesinde belirtilen usuli işlemlerin yapılması ve temyiz dilekçesinin karşı tarafa tebliğ edilmesi,

III. Davalı ile davacılar murisi arasında düzenlenen , uyuşmazlığa konu ... sigorta poliçeleri ve sağlık beyan formlarının asıllarının temini ile dosya arasına eklenmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,

13.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.