muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9451, Karar No: 2006/9662, Tarih: 23.11.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/9451 E.  ,  2006/9662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-2942 Sayılı Yasanın 4650 sayılı yasayla değişik 15.maddesinin son fıkrası uyarınca bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre sulu tarım arazisi kabul edilen dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi 2004 yılı itibariyle pamuk ürününün dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekirken bilirkişilerce düzenlenen raporda, taşınmazın yerinde yapılan inceleme tarihinde 2004 yılı verileri belli olmadığından Söke İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilen 2003 yılına ilişkin verilere göre hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır. Ancak; mahkemenin karar tarihi dikkate alındığında, 2004 yılı resmi verilerinin belirlenmiş olması olasılığı karşısında, pamuk ürününün sözü edilen yıla ilişkin veri cetvellerinin İlçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra, bu verilere göre kamulaştırma bedelinin tespiti için bilirkişi kurullarından ek rapor alınması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Objektif artışın salt zemin değerine uygulanması gerekirken bilirkişilerce bulunan zemin bedeline ağaçların değerinin de eklenmesi suretiyle bulunan toplam bedel üzerinden %5 objektif artışa hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, pamuk ürününün 2004 yılına ilişkin dekar başına ortalama verim miktarı, üretim gideri ve toptan satış fiyatının ilçe Tarım Müdürlüğünden getirtilmesinden sonra bilirkişi kurullarından ek raporlar alınıp, raporların bozma gereklerine uygunluğu denetlenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2896, Karar No: 2012/8623, Tarih: 29.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/2896 E.  ,  2012/8623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı şirket, davalı abonenin tüketmiş olduğu elektrik bedelini ödemediği gibi yapılan icra takibine de haksız olarak itiraz edildiğini bildirerek itirazın iptali ile inkâr tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, takibin 19.317,80 TL asıl alacak üzerinden devamına, gecikme zammı ve KDV’ye ilişkin taleplerin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, abonelik sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkin olup, davacı davaya konu abonelik sözleşmesi nedeniyle ödenmeyen fatura bedellerine ilişkin asıl alacak miktarının yanında, fatura bedellerine son ödeme tarihlerinden itibaren işletilen gecikme zamlarının tahsilini de talep etmiştir. Ne var ki dava konusu aboneliğe ilişkin sözleşmede gecikme zammı uygulanacağına dair bir hüküm bulunmamaktadır. Davacı, ticari esaslara göre faaliyet göstermek üzere kurulmuş bir kurum olup, dava konusu elektrik bedellerine ilişkin alacak da, amme alacağı sayılmadığı gibi, geç ödenmesi halinde 6183 sayılı yasada yer alan gecikme 2012/2896-8623

zammının uygulanacağına dair herhangi bir yasal düzenleme de bulunmamaktadır. Bu nedenle davacı, ancak bu konuda bir kararlaştırmanın bulunduğunu ispat ettiği takdirde, dava konusu ödenmeyen fatura bedeli alacaklarına 6183 sayılı yasada öngörülen oranlarda gecikme zammı uygulanmasını isteyebilir. Aksi durumda ise, fatura bedellerine son ödeme tarihlerinden itibaren ancak yasal faiz uygulanmasını talep edebilir. Davacı bu durumu ispat edemediği gibi sözleşmede de böyle bir hüküm bulunmamaktadır. O halde Mahkemece, açıklanan hususlar göz önünde bulundurularak, davacının “çoğun içinde azı da vardır” kuralı gereği yasal faiz talep edebileceği nazara alınarak, yasal faize hükmedilmesi gerektiği halde, aksine düşünce ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bent gereğince, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 29.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4002, Karar No: 2022/7061, Tarih: 15.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2022/4002 E.  ,  2022/7061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup, hükmün davacı ... mirasçısı ... ve davacı ... Alaattin Şenyıl mirasçısı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

K A R A R

Mahkemenin verdiği önceki karar, Yargıtay tarafından bozulmuş olup bozma ilamında özetle "tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının uygulanmasında bilirkişi mütaalasının hiçbir gerekçeye dayanmadığı, bu şekildeki bilirkişi mütaalasına dayanılarak hüküm tesis edilemeyeceği vurgulanarak ve Mahkemece dayanılan tapu kayıtlarının tedavülleri celbedilip ilk malikin ölüm tarihine göre hukuki kıymetini kaybedip etmediğinin incelenmesinin gerektiği belirtilerek; tapulama tespitine esas tutulan vergi kayıtlarının ihdas tarihi ile sebebi ilgili daireden sorulması, dayanılan tapu kayıtlarının ilk ihdas tarihlerinden itibaren bütün tedavülleri ile birlikte celbolunması, mevkii ve hadlerde değişiklik vukuunda sebebinin araştırılması ve tapulamada revizyon görüp görmediğinin taraflardan ve ilgili daireden sorulması, bundan sonra mahallinde keşif yapılması, kayıtların yöreyi iyi bilen yaşlı kimseler arasından seçilecek mahalli bilirkişiler marifetiyle ve kayıtlardan anlayan mütehassıs bilirkişi huzurunda gereği gibi yerine uygulanması, mevki ve hadlerin zeminde bilirkişiye tanzim ettirilecek krokide yerlerine işaretlenmesi, bu suretle tapu ve vergi kayıtlarının nizalı parsele ait olup olmadığının kesin surette tespit olunarak hadlerde değişiklik vukuunda bu hususta bilirkişilerden gerekçeli mütalaa ve mütehassıs bilirkişiden gerekçeli rapor alınması, tapu kaydının nizalı parsele ait olmadığı sonucuna varıldığı takdirde bilirkişinin mütalaasını doğrulama bakımından nereye taalluk ettiğinin açıklattırılması, tapu kayıtlarının nizalı parsele ait olduğu ve gayrimenkulun davalı tarafça zilyetlikle iktisap edildiği ileri sürüldüğü takdirde sonradan yürürlüğe giren 766 sayılı Kanun'un 32. maddesinin (d) bendi ve 44. maddesi uyarınca gereği gibi araştırma ve inceleme yapılması, bu bakımdan kayıt maliki evvelinin ölüm tarihinin kesin olarak tespit olunması; tapu kaydı nizalı parseli ihtiva etmediği takdirde vergi kayıtlarının sabit olup olmadığı göz önünde tutularak gayrisabit haddi muhtevi kaydın ihdas tarihi ile tapulama tarihi arasında 20 yıl geçip geçmediği, miktar fazlası bulunduğu takdirde bu miktar fazlası üzerinde zilyetliğin iktisaba yeterli olup olmadığı, zilyetliğin başlangıcı ile sebebi gibi olguların açıkça sorulup tespit olunması; malik sıfatıyla vuku bulmayan zilyetliğin süresi neye bağlı olursa olsun iktisap sağlamayacağının göz önünde tutulması, tescil davası açılıp rededilmiş olduğu ileri sürülmüş olduğuna göre bu dava dosyasının da getirilip nizalı parsele ait olup olmadığı saptanmak ve nizalı parsele ait olduğu tespit olunduğu takdirde kesinleşip kesinleşmediği ve kesinleşmiş ise tarafları bağlayıp bağlamayacağı üzerinde durularak sonucuna göre hüküm verilmesi" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 250 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı murisi ... ve ... Işıkpınar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 250 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı murisi ... ve ... Işıkpınar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 56,40 TL'nin temyiz eden davacı murisi ... ve ... Işıkpınar'dan alınmasına, 15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/670, Karar No: 2011/915, Tarih: 15.12.2011

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/670 E.  ,  2011/915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Ankara 6.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen, tarafları, tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Yargıtay 11.Hukuk Dairesinin 28.04.2011 gün ve 2009/12235-2011/5192 sayılı, 15.Hukuk Dairesinin 07.06.2011 gün ve 2011/3383-3355 sayılı kararlarıyla meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu’nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, 5846 sayılı FİSEK 'ten kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle,hükmün temyiz inceleme görevi 11.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 11.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine 15.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/616, Karar No: 2015/13, Tarih: 06.04.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/616 E.  ,  2015/13 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Beraat

Kendini vekil ile temsil ettiren şikayetçi kuruma usulüne uygun olarak yapılmış duruşma günü tebligatının dosyada olmadığı, UYAP sorgulamasında da herhangi bir evraka rastlanmadığı ve temyiz dilekçesi verdiği görülerek yüklenen suçtan doğrudan zarar gören şikayetçi kuruma, duruşmadan haberdar edilerek, davaya katılmak isteyip istemediği sorulmadan yargılamaya devamla hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı Yasanın 234/1. madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 06.04.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4550, Karar No: 2022/14515, Tarih: 12.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/4550 E.  ,  2022/14515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelemesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-h, 143. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken 5 yıl hapis cezası yerine hesap hatası sonucu 4 yıl 12 ay hapis cezasına, devamla aynı Kanun’un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken 4 yıl 2 ay hapis cezası yerine 3 yıl 14 ay hapis cezası olarak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 12/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9783, Karar No: 2021/15841, Tarih: 10.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/9783 E.  ,  2021/15841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehlikeli maddelerin izinsiz olarak bulundurulması veya el değiştirmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, tekne ile dinamit kullanarak balık avlamaya çalıştığı sırada dinamitin elinde patlaması sonucu elini kaybetmesi şeklinde gerçekleşen olayda, bulundurulan bir adet dinamit lokumunun önemsiz tür ve miktarda olduğu kabul edilemeyeceğinden, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 174/1. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması ,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi gereğince CMUK.nın 326/son maddesinden doğan kazanılmış hakları saklı kalmak üzere BOZULMASINA, 10.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6550, Karar No: 2014/5696, Tarih: 26.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/6550 E.  ,  2014/5696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/35564

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24.01.2014 gün ve 2013/1986/6113 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 31.01.2014 gün ve KYB.2014/35564 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık R.. C..’nun, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2013 tarihli ve 2012/605 esas, 2013/223 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 esas, 2013/15593 sayılı ilamında belirtildiği üzere; "Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı Kanun’un “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un "Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur. Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de bunların dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir. 24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.” 5237 sayılı Kanun'un “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir... Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir. 4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez." şeklindeki açıklamaları dikkate alındığında somut olayda Trakya Elektrik Dağıtım A.Ş'nin suç tarihi olan 13/06/2012 tarihinde özelleştirilmiş olması sebebiyle suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 13.06.2012 tarihli mühür bozma tutanağına konu 01.06.2012 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan Trakya Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin mühürleme tarihinden önce 30.12.2011 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK.nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görüldüğünden Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2013 gün ve 2012/605 Esas, 2013/223 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1537, Karar No: 2022/6962, Tarih: 06.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/1537 E.  ,  2022/6962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne, ilişkin verilen kararın temyizi Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 05/06/2018 gün, 2018/2772 E- 2018/5859 K sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verildikten sonra ilamın tavzihi davacı vekili tarafından istenilmekle, dosyadaki kağıtlar okundu gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay ilamından sonra davacı vekili tarafından talep edilen tavzih dilekçesinin mahkemece Dairemize gönderildiği, tavzih dilekçesinde dava konusu gayrımenkul ile ilgili 5/8 hisse üzerinden tavzih talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

Yargıtay ilamından sonra dava konusu gayrımenkulün hissesi ile ilgili değişiklik yapıldığının, ilam sonrasında gelişen bir durum olduğunun anlaşılmasına göre tavzih dilekçesinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tavzih talebinin REDDİNE, 06/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.