muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9640, Karar No: 2016/1887, Tarih: 29.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/9640 E.  ,  2016/1887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

DÜŞÜNCE : Onama

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 24.02.2016 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 09.03.2016 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmasının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanıkla mağdurenin 2008 yılı içerisinde cinsel anlamda birlikte oldukları, mağdurenin dosya içerisinde bulunan beyanlarında, olayın adli makamlara intikaline kadar geçen yaklaşık dört yıllık süre içerisinde başkalarıyla birlikte olduğunu belirttiği göz önüne alındığında, TCK'nın 103/6. maddesinin uygulamasında esas alınan ...nin 09.04.2013 tarihli raporunda maruz kaldığı eylem nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesine karşılık, mağdurenin iddia ettiği diğer olayların raporda değerlendirilmemesi nedeniyle, hükme esas alınan raporun içerik itibariyle açıklayıcı ve kanaat verici nitelikte bulunmadığı gözetilerek, mağdurenin dosya ile birlikte Adli Tıp Kurumuna gönderilip, başından geçtiği iddia olunan diğer olaylar da değerlendirilerek, sanığın eylemi nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan ayrıntılı ve gerekçeli bir rapor alınıp sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Uygulamaya göre de,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü,29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

29.02.2016 tarihinde verilen işbu karar 09.03.2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2022/11403, Karar No: 2025/2673, Tarih: 04.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2022/11403 E.  ,  2025/2673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/513 E., 2022/583 K.

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. 5237 sayılı Kanun'un 268. maddesinde tanımlanan başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.04.2014 tarihli ve 2013/9-542 Esas, 2014/153 Karar sayılı kararında ayrıntılı olarak açıklandığı ve Dairemizin yerleşik içtihatlarında da kabul edildiği üzere; 5237 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesindeki “resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunun oluşabilmesi için ise, bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesinin gerekmesi karşısında;

Somut olayda; kullanmak için uyuşturucu veya uyarıca madde satın almak, kabul etmek, bulundurmak ve kullanmak suçunun şüphelisi olarak yakalanması üzerine, sanığın, kimliğini mağdur ... olarak beyan etmesi ve yürütülen soruşturma kapsamındaki, ifade tutanağı, genel adli muayene raporu gibi bazı belgelerin mağdur adına düzenlenmesi nedeniyle, sanığın suç işlediği şüphesi ile yakalandığı sırada kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla başkasına ait kimlik bilgilerini kullanması eyleminin seri muhakeme usulüne tabi 5237 sayılı Kanun'un 268 inci maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan hüküm kurulması,

2. Kabule göre de; kurulan hükümde, 24.10.2019 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 23 üncü ve 24 üncü maddeleri ile düzenlenen 5271 sayılı Kanun'un 250 ve 251 inci maddelerindeki "Seri Muhakeme Usulü” ve “Basit Yargılama Usulü'nün uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendi ile "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" şeklinde sınırlama getirilmiş ise de; hükümden önce, 16.03.2021 tarih ve 31425 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden hükümden sonra; 02.08.2022 tarih ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun’un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan “kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış” ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa’ya aykırı bulunarak iptal edilmiş olması karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321 inci maddesi uyarınca hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 04.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28213, Karar No: 2022/20019, Tarih: 18.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/28213 E.  ,  2022/20019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sendikal hakların kullanılmasının engellenmesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17/09/2019 tarih 2019/18-285 esas ve 2019/554 sayılı kararında da belirtildiği üzere, suçtan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca müşteki ... vekilinin, tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE, 18/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5807, Karar No: 2017/11673, Tarih: 25.10.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/5807 E.  ,  2017/11673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, davalı kadın yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları ile kadının erkeğe ait ortak konutta oturduğu dikkate alındığında davalı kadın yararına takdir edilen tedbir nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 25.10.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/204, Karar No: 2018/216, Tarih: 15.05.2018

**Ceza Genel Kurulu         2015/204 E.  ,  2018/216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı veren

Yargıtay Dairesi : 15. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Günü : 28.07.2010

Sayısı : 1435-420

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ...'ün TCK'nun 155/2, 35, 62/1, 52, 52/4, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay hapis ve 1.240 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, adli para cezasının taksitlendirilmesine, hak yoksunluğuna ve mahsuba; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın beraatlerine ilişkin Antalya 15. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 28.07.2010 tarihli ve 1435-420 sayılı hükümlerin, sanık ... ve şikâyetçi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 15. Ceza Dairesince 04.12.2014 tarih ve 3790-20445 sayı ile;

"... I- Nitelikli güveni kötüye kullanma suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... haklarında verilen beraat hükümlerine yönelen şikâyetçi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen.... Nakliyat Ltd. Şirketini münferiden temsile yetkili ...’ın kamu davasına katılma hakkı bulunmadığından şikâyetçi vekilinin 02.09.2010 havale tarihli dilekçesiyle vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi gereğince reddine,

II- Nitelikli güveni kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmüne yönelen sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün onanmasına" mahkûmiyet hükmünün onanması yönünden oy birliğiyle, ret kararı yönünden ise oy çokluğuyla karar verilmiş,

Daire Üyesi M. Erdoğan;

“Sayın çoğunluk ile aramızdaki ihtilaf,.... Nakliyat Şirketinin davaya katılma ve bunun sonucu olarak kararı temyiz hakkının bulunup bulunmadığına ilişkindir.

Kamu davasına kimlerin katılacağı konusu, 5271 sayılı Kanundan önce 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun 365/1. maddesinde; 'suçtan zarar gören her şahıs tahkikatın her halinde müdahale yolu ile hukuku amme davasına iltihak edebilir' şeklinde düzenlenmişti. Yasal düzenleme içerisinde 'doğrudan zarar' kavramı yer almadığı hâlde Yargıtay içtihatlarında 'doğrudan zarar' kavramına yer verilmek suretiyle suçtan dolaylı zarar görenlerin kamu davasına katılmaları sınırlandırılmıştı. Ancak doğrudan zarar veya dolaylı zarar konuları subjektif değerlendirmeler içerdiğinden uygulamada adil olmayan sonuçlarla karşılaşılmaktaydı.

Yasa koyucu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 237/1. maddesinde farklı bir düzenlemeye giderek, 'suçtan zarar görenler' yanında, 'mağdur' ve 'malen sorumlu olanlar' kavramlarına da yer vermiştir. Ayrıca yeni Yasa, mağdur kavramına ilk sırada yer verdiği gibi mülga Yasadan farklı olarak, gerçek kişiler yanında suçtan zarar gören tüzel kişilerin de katılma hakkını kabul etmiştir.

Yeni düzenleme ile kamu davasına katılma hakkının sınırlarının genişletilmiş olması karşısında artık 'doğrudan zarar' kavramından söz etmenin mümkün olmadığı kanaatindeyim.

Artık önemli olan davaya katılma talebinde bulunanların yasada yer alan kavramlardan herhangi birine uyup uymadığıdır.

Mağdur ile suçtan zarar gören kavramlarının her zaman tek bir kişiye işaret etmeyeceği, bu sıfatlar bazen bir kişide toplanırken; bazen de farklı kişileri işaret ettiği, malen sorumlu olanların ise üçüncü bir kişi olabileceği hususları unutulmamalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayı ele alırsak;

.... A.Ş. kendisine ait zeytinyağlarını taşıtmak için.... Nakliyat ile anlaşmıştır..... Nakliyat da sanık ile anlaşıp, ona taşıma ücreti olarak 750 TL vererek .... A.Ş.’ye göndermiştir. Zilyetliği kendisine ait kamyon ile .... A.Ş.’ye giden sanığı,.... Nakliyatın elemanı olarak değerlendiren .... A.Ş. sanığa ücret vermemiş, onunla bir anlaşma yapmamış, sadece irsaliye fişini imzalatmıştır. .... A.Ş. taşıma ücretini.... Nakliyata ödeyecektir. Sanık yüklediği malları kendi adına satmıştır. Malların sigortalı olması nedeniyle .... A.Ş. konuyu takip etmemiş ise de; sigorta şirketi.... Nakliyata rücu ederek zararın tazminini istemiştir. Bu durumda .... A.Ş.’nin muhatabı.... Nakliyat;.... Nakliyatın muhatabı da sanıktır.

O hâlde;

1- Mal sahibi kabul edilen .... A.Ş. bu olayın mağdurudur. Çünkü doktrindeki baskın görüşe göre dolandırıcılık ve güveni kötüye kullanma suçlarında mal kime ait ise mağdur odur.

2-.... Nakliyat hem mağdur hem suçtan zarar görendir. Mağdurdur; çünkü kendisine ait 750 TL sanık tarafından götürülmüştür. Zarar görendir; çünkü .... A.Ş.'den hak ettiği komisyonu alamadığı gibi, sanığın sattığı malları ödemekle de yükümlüdür.

3- Sigorta şirketi ise malen yükümlü olandır.

Mağdurun belirlenmesi konusu, şikâyet hakkı, yasal artırım ve indirimler, şahsi cezasızlık nedenleri, zincirleme suç ve içtima hükümlerinin uygulanması vb. bakımından önemli ise de; kamu davasına katılma konusunda suçtan zarar gören veya malen yükümlü olanlardan bir farkı bulunmamaktadır.

Sonuç olarak;.... Nakliyat yetkilisinin mağdur ve suçtan zarar gören sıfatıyla davaya katılma hakkı bulunduğundan sayın çoğunluğun ret kararına katılmamaktayım.” görüşüyle ret kararı yönünden karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 09.01.2015 tarih ve 85264 sayı ile;

Sonuç olarak;.... Nakliyat yetkilisinin mağdur ve suçtan zarar gören sıfatıyla davaya katılma hakkı bulunduğundan sayın çoğunluğun ret kararına katılmamaktayım.” görüşüyle ret kararı yönünden karşı oy kullanmıştır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise 09.01.2015 tarih ve 85264 sayı ile;

"...Kayden Şaban Özdemir’e ait 07 ANT 97 plakalı kamyonun sürücülüğünü yapan ve.... Nakliyat Ltd. Şirketi aracılığıyla .... A.Ş. ünvanlı şirketten 15.05.2009 tarih ve 401351 seri nolu irsaliye faturası ile 916 koli, 3.264 adet 5 litrelik (99.265 TL'lik) zeytinyağını Gebze .... A.Ş’ye intikal ettirmek üzere teslim alan sanık ...’ın, nakliye yolu üzerinde olmayan Antalya’ya gelip, burada suça iştiraklerinin varlığı ileri sürülen diğer sanıkların da katılımlarıyla zeytinyağlarını üçüncü kişilere pazarlamak isterlerken yakalandıkları olayda; mal sahibi .... A.Ş. bu olayın mağduru konumundadır..... Nakliyat Ltd. Şirketi ise bu suçun hem mağduru hem de suçtan zarar görenidir. Mağdurdur; zira sanık ... bu şirketin şoförü olup, nakliye parasını almıştır. Zarar görendir; zira .... A.Ş'den alacağını alamamıştır. Şoför ile arasında da bir hizmet ilişkisi vardır. Şikâyetçi.... Nakliyat temsilcisi ...'ın, 18.05.2009 tarihli kolluk ifadesinde ve 30.09.2009 tarihli talimat duruşmasında olay nedeniyle davacı ve şikâyetçi olduğunu, davaya katılmak istediğini söylediği, hükmü de temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, hükmün esastan incelenmesi gerektiği" düşüncesiyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Dairece, 05.02.2015 tarih, 940-4693 sayı ve oy çokluğuyla; itirazın yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire çoğunluğu ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; şikâyetçi ...'ın kamu davasına katılma ve dolayısıyla hükmü temyiz etme hakkı bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkin ise de; Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle; şikâyetçi ... vekili tarafından sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümlerin de temyiz edilmesine karşın, Özel Dairece şikâyetçi vekilinin bu temyizi dikkate alınmadan inceleme yapıldığı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının ise sanıklar ... ve ...'a ilişkin hükümleri de kapsadığı anlaşıldığından Özel Dairece sanıklar ... ve ... hakkında temyiz incelemesi yapılmasından sonra itirazın Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmesi gerekip gerekmediği belirlenmelidir.

İncelenen dosya kapsamından;

İncelenen dosya kapsamından;

Sanıklar hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, atılı suçtan sanık ...'ün mahkûmiyetine; sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'ın beraatlerine karar verildiği, hükümlerin sanık ... ve şikâyetçi ... vekili tarafından temyiz edildiği, şikâyetçi vekilinin 02.09.2010 tarihli temyiz dilekçesinde; hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraatlerine karar verilen sanıklar hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması gerektiğinin yanında, “sanık ...'e daha yüksek bir ceza verilmesi gerektiği” hususunu da dile getirdiği, böylece şikâyetçi vekili tarafından sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin de temyiz edildiği, ancak Özel Dairece, şikâyetçi vekilinin bu temyiz talepleri dikkate alınmadan, sanık ...'ün ve şikâyetçi vekilinin sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında verilen hükümlere yönelik temyiz talepleriyle sınırlı olarak temyiz incelemesi yapıldığı,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ise 09.01.2015 tarihli itiraznamesiyle, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun mağduru ve zarar göreni olan.... Nakliyat Ltd. Şirketi yetkilisinin, olay nedeniyle davacı ve şikâyetçi olduğunu beyan ederek davaya katılma talebinde bulunması ve hükmü de temyiz etmesi karşısında, Özel Dairenin "... Nakliyat Ltd. Yetkilisi ...'ın temyiz isteminin reddine" ilişkin kararının kaldırılması ve.... Nakliyat Ltd. Şirketi yetkilisi şikâyetçi ...'ın temyiz istemi ile ilgili esastan karar verilmesi gerektiği görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurduğu,

Anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Yerel mahkemece hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmü ile sanık ... hakkında verilen beraat hükmünün şikâyetçi ... vekili tarafından aleyhe temyiz edilmesine rağmen, Özel Dairece şikâyetçi vekilinin bu temyiz talepleri dikkate alınmadan temyiz incelemesinin yapıldığı, şikâyetçi vekilinin temyizi doğrultusunda yerel mahkeme hükmünün esastan incelenmesi gerektiğini vurgulayan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının sanıklar ... ve ... hakkında verilen hükümleri de kapsadığı anlaşıldığından, şikâyetçi ... vekilinin temyiz dilekçesi gözönüne alınarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ... hakkında verilen beraat hükmü ile sanık ... hakkında verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyiz incelenmesi yapılması için dosyanın Özel Daireye gönderilmesi gerekmektedir.