muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6302, Karar No: 2010/8398, Tarih: 15.07.2010

Kararı, davalı asil ve davalı vekili ayrı ayrı dilekçeler ile temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı asil ve vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı dava dilekçesinde, davalı kooperatifin 35 nolu ortağı görünen davalı ... ile ½ oranında kooperatife ve halen davalı kooperatif adına kayıtlı E Blok 27 nolu işyerinin ortağı olduğunun tesbitine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davacı ile davalının davalı kooperatif adına kayıtlı E Blok 27 nolu işyerinde ½ oranında ortak olduklarının tesbitine, fazlaya ait istemin reddine karar verildiği halde, reddedilen talep yönünden davalı yararına avukatlık ücretine ve yargılama giderinin taraflar arasında paylaştırılmasına karar verilmemesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HUMK.438/7.madde hükmü uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı asil ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın son bendinden sonra yeni bir bent eklenerek “ Davalı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 400 YTL Ücreti vekaletin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine,” cümlesinin eklenmesine, yine hükmün 2. Bendinde yer alan “ mahkeme masraflarının” ibaresinden sonra gelmek üzere davacının yaptığı 46.50 YTL masrafın yarısı olan 23.25 YTL’nin” ibaresinin eklenmesine, hükmün işbu düzeltilen şekli ile ONANMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edenlere iadesine, 15.07.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5440, Karar No: 2016/4412, Tarih: 29.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/5440 E.  ,  2016/4412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Basit cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yüzüne karşı verilen hükümleri süresinde temyiz eden sanığın, inceleme safhasında basit cinsel saldırı suçundan hükmen tutuklu bulunduğu cezaevi idaresi kanalıyla gönderdiği 04.03.2016 havale tarihli dilekçe ile hükümlerin onanmasını talep etmesi ve cezaevi müdürlüğü personelince düzenlenip imzaladığı 19.04.2016 günlü tutanakla temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirmesi karşısında, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 29.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4454, Karar No: 2007/5345, Tarih: 30.04.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/4454 E.  ,  2007/5345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada Turhal Sulh Hukuk ile Tokat Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, müteveffa ...'ın ... Huzurevine gelmeden önce ... Mah., ... Sok., No: 11 ... adresinde oturduğu anlaşılmakla yetkili mahkeme Turhal Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Turhal Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/04/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5259, Karar No: 2013/18143, Tarih: 26.06.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/5259 E.  ,  2013/18143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.01.2013
Yargıtay — Esas No: 2014/3885, Karar No: 2016/3866, Tarih: 18.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/3885 E.  ,  2016/3866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17939, Karar No: 2014/1776, Tarih: 10.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/17939 E.  ,  2014/1776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BATMAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2013/159-2013/328

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının kimlik bilgileri kullanılarak ve imzası taklit edilerek davalı ile abonelik sözleşmesi yapıldığını belirterek, sözleşmenin yokluğunun tespitine ve borç miktarı tam olarak bilinmediğinden şimdilik 100.00 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının davayı açmadan önce borç miktarını araştırarak tespit etmesinin davayı aydınlatma yükümlülüğünün gereği olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak alacaklı, alacağının tümü için dava açmak zorunda olmayıp, alacağının belli bir bölümünü dava konusu yapabilir. Zira; hiç kimse kendi lehine olan davayı açmaya zorlanamaz. (HMK m.24/2) Borçlar Hukuku bakımından da, alacaklının alacağının bir kısmını istemesine ve dava etmesine bir engel yoktur. (TBK m.84)

Davacının alacağının şimdilik belli bir kesimi için açtığı dava kısmi dava olarak nitelendirilir. Kısmi dava; 6100 sayılı HMK’nun 109.maddesinde düzenlenmiş olup, maddenin birinci fıkrasında; “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir” denilmiştir.

Bu bağlamda, kısmi dava açılabilmesi için; talep konusunun niteliği itibari ile bölünebilir olması ve talep miktarının, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli olmaması gerekir.

Talep konusunun miktarı açıkça belli ise ve taraflar arasında bu konuda herhangi bir tartışma yoksa kısmi dava açılamaz (HMK.m 109/2), çünkü böyle durumlarda davacının kısmi dava açmakta hukuki yararı bulunmamaktadır. Hukuki yarar; dava konusuna ilişkin dava şartlarından olup; dava açıldığı anda var olmalıdır. Mahkemece, esas hakkındaki incelemeye geçilmeden önce; talep sahibinin bu hususta hukuki yararının bulunup bulunmadığı incelenmeli, hukuki yarar varsa talebin esasının incelenmesine geçilmelidir.

Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve aynı hukuki ilişkiden doğan alacağın şimdilik bir kısmının dava edilmesi gerekir. Dava konusu alacak, bir alacağın belli bir kesimi değil (bilakis bağımsız bir alacak) ise, o zaman dava, kısmi dava olarak nitelendirilemez, bu tam dava olur.

Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve aynı hukuki ilişkiden doğan alacağın şimdilik bir kısmının dava edilmesi gerekir. Dava konusu alacak, bir alacağın belli bir kesimi değil (bilakis bağımsız bir alacak) ise, o zaman dava, kısmi dava olarak nitelendirilemez, bu tam dava olur.

Davacının kısmi dava mı, yoksa tam dava mı açtığı, dava dilekçesindeki talep neticesinden anlaşılır. Davacı, dava sebebi olarak gösterdiği vakıalardan doğan alacağının tümünü mü, yoksa yalnız bir kesimini mi istediğini açıkça bildirmelidir. (m.119, 1/ğ) Aksi halde, yani davacı alacağının yalnız bir kesimi için dava açtığını bildirmezse, dava tam dava sayılır. Davacının davasını açıkça kısmi olarak nitelendirmesi zorunlu değildir. Dava dilekçesindeki açıklamalardan, davacının alacağının dava edilenden daha fazla olduğunun ve bunun yalnız bir bölümünün dava edildiğinin açıkça anlaşılması gerekli ve yeterlidir.

Uygulamada, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması, dava açma tekniği bakımından, tümü ihlal ya da inkar olunan hakkın ancak bir bölümünün dava edilmesi, diğer bölümüne ait dava ve talep hakkının bazı nedenlerle geleceğe bırakılması anlamına gelir. Bu durumda; 6100 sayılı HMK'nun 177/2.maddesi hükmü gereğince sözlü veya yazılı olarak ıslah yapılabilir. Sözlü ıslah; bu konudaki talebin duruşma tutanağına geçirilmesi ve tutanağın ıslah yoluna başvuran tarafça imzalanması şeklinde gerçekleştirilebilir. Duruşma dışında ıslah ise; mahkemeye verilecek dilekçe ile yapılır ve karşı taraf duruşmada hazır değil ise veya ıslah talebi duruşma dışında yapılıyor ise ıslah dilekçesi veya mahkeme tutanağı haber vermek amacıyla karşı tarafa bildirilir (177/2-c.2). Davacı, ancak, açıklanan yöntemle ve harcını yatırmak suretiyle müddeabihi artırabilir.

HMK.'nun 359/2.maddesinde; "Hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir " düzenlemesi yeralmaktadır.

Mahkeme tarafından davaya konu sözleşmede bulunan imzanın davacıya ait olup olmadığı konusunda inceleme yapılmadan ve ön sorun aşılmadan davacının ikinci talebi olan menfi tespit konusunda inceleme yapılması doğru değildir.

Mahkemece hükümde tüm taleplerin karşılanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir. Bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8136, Karar No: 2021/97, Tarih: 14.01.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/8136 E.  ,  2021/97 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı ve katılma yoluyla davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili; ortak murisin 1986 yılında ölümü ile dava konusu taşınmazların davalılarca kullnıldığını ve vekil edenlerinin payının ödenmediğini belirterek ecrimisile karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece 6.061 TL ecrimisilin her bir dönem sonundan itibaren işleyecek faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmiş olup; hüküm, davacı ve katılma yolu ile davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; paydaşlar arasındaki ecrimisil istemine ilişkindir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur.

Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Açıklanan ilke ışığında dosya kapsamı incelendiğinde somut olayda; tanık ve mahalli bilirkişi anlatımlarından dava konusu taşınmazların öncesinde muris tarafından tarla oarak kullanıldığı ve davalılarca işgalden sonra çaylık haline getirildiği, bu sebeple davacı paydaşların ecrimisil isteminde bulunabilmesi için intifadan men koşulunu sağlaması gerektiği, bu koşulun da eldeki davadan önce açılmış bulunan 25.08.2015 tarihli ortaklığın giderilmesi davası ile sağlandığı belirlenmiş, belirlenen bu sonuca göre Mahkemece, ortaklığın giderilmesi davasındaki dava dilekçesinin davalılara tebliği tarihinden itibaren taşınmaz tarla olarak kullanıldığında getirebileceği değer üzerinden ecrimisile hükmedilmesi gerekir iken; yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de;

Kabule göre de;

HMK’nin 297/2. maddesi gereğince; mahkemece verilen hüküm ile taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Bu maddeye göre; hüküm fıkrasının çok açık olması, infazı sırasında tereddüt yaratmayacak şekilde taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların tek tek belirtilmesi gerekir. Aksi halde, hükmün icrası sırasında şüphe ve tereddütlerin doğmasına ve ilamın infaz edilememesine neden olur.

Somut olayda, davacılar vekili, dava dilekçesinde, talep edilen ecrimisil alacağının tahakkuk ettikleri tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiş, Mahkemece hüküm fıkrasında, hüküm altına alınan miktarın ne kadarlık kısmının hangi döneme ait olduğu, hangi miktara hangi tarihten itibaren faiz işletileceği açıkça ayrı ayrı belirlenmemiştir. Bu durumda, Mahkemece kurulan hükmün infaza elverişli olduğunu söyleyebilme imkanı bulunmamaktadır.

SONUÇ : Davacı vekilinin temyiz itirazlarının (1) nolu bentte açıklanan sebeplerle reddine, davalı vekilinin temyiz itirazlarının (2) nolu bentte açıklanan sebeplerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 30,10 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 14.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3937, Karar No: 2012/8334, Tarih: 03.07.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3937 E.  ,  2012/8334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, dava dışı iki oğlunun büyük miktarda borçlanmaları nedeniyle maliki olduğu 4473 ada 18 parsel sayılı taşınmazın ½ payını satışa çıkardığını, davalı şirket yetkilisinin taşınmazı görüp imar durumunu araştırdıktan sonra satın almak istediğini ve arsanın terklerden sonra 1.300 m2 kalacağını da söyleyerek kendisini ikna edip, ½ payı 65.000 TL'na satın aldığını, sonradan yaptığı araştırmada taşınmazın bedelsiz terklerden sonra 2313 m2'ye düştüğünü, ½ payın ekonomik yönden sıkıntı içinde oluşundan faydalanılarak ve aldatılarak düşük bedel ile satın alındığını öğrendiğini, 18 nolu parselin yola terk işleminden sonra 4473 ada 46,47,48 ve 49 nolu parsellerin oluştuğunu ileri sürerek, anılan tapu kayıtlarının ½ payının iptali ile adına tescili isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 3.7.2012 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat gelmedi, temyiz edilen vekili Avukat ... geldi, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ...'in tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle hileye dayalı ileri sürülen iddialar kanıtlanamadığı gibi, Borçlar Kanunun 21. maddesinde (6098 Sayılı yasanın 28. madde) öngörülen gabine ilişkin koşulların gerçekleşmediği anlaşıldığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.12.2011 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 900.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edenden alınmasına, 3.7.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17505, Karar No: 2012/5811, Tarih: 08.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/17505 E.  ,  2012/5811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, acil paraya ihtiyacı olduğu için davalı ...’ten 5.000TL para aldığını, faiziyle birlikte bir ay sonra 5.750 TL borç olarak geri vermeyi kabul ettiğini, bir ay sonra 5.000 TL temin ederek davalı ...’e verdiğini, bakiye 750TL için süre istediğini, davalı ...’in bir ay süre vermek için 900TL’lik senet istediğini, kendisinin de 900TL bedelli senedi imzalayıp verdiğini, bilahare davalı ...’in senedin alacaklı kısmına eşi ...adına yazıp kendi işlettiği ...Ticaret Ltd.Şti. ismini yazıp senedi oğlu olan diğer davalı ...’ya ciro ettiğini, davalı ...’nın da senedi icra takibine koyduğunu, senetteki imza ve isim kısımları ile rakamla yazılan 900 yazısının kendisine ait olduğunu, yazı ile yazılan “Doksanbin” yazısının kendisine ait olmayıp sonradan eklendiğini, davalı taraf ile alışveriş yapmadığını, faizli para aldığını, borcunun 900TL olduğunu ileri sürerek, davalılara borcunun 900TL olarak tespiti ile takibin iptalini ve icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, bir ay sonra 5.750TL olarak ödenmek üzere davalı ...’ten 5.000TL borç para aldığını, bir ay sonra 5.000TL temin ederek geri ödediğini,bakiye 750TL karşılığında davalı 2011/17505-2012/5811

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davacının davasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, bir ay sonra 5.750TL olarak ödenmek üzere davalı ...’ten 5.000TL borç para aldığını, bir ay sonra 5.000TL temin ederek geri ödediğini,bakiye 750TL karşılığında davalı 2011/17505-2012/5811

İsmet’in kendisinden 900TL’lik senet istediğini, kendisinin senedin rakam kısmına 900TL yazıp imzalayarak davalı ...’e verdiğini, boş olarak verdiği bu senedin alacaklı kısmına davalı ...’in, eşi adına kurup kendisinin işlettiği davalı şirketin ismini yazarak davalı oğlu ...’ya ciro edip icra takibine koyduklarını, davalı taraf ile herhangi bir alışveriş yapmadıklarını, borcunun 900TL olduğunu ileri sürerek, davalılara 900TL borçlu olduğunun tespiti ile aleyhine açılan icra takibinin iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davalı taraf, davacıya mal sattıklarını, davacının 90.000TL bedelli senet verdiğini, borcun bir kısmının ödendiğini, ödenmeyen kısım için senedin icra takibine konduğunu savunmuşlardır. Mahkemece davacının iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Taraflar arasında düzenlenen davaya konu senette rakamla 900TL,yazı ile “doksanbinTL” yazıldığı senet içeriği ile sabittir. Yasa ve Yargıtay içtihatlarına göre senedin kural olarak 90.000TL bedelli olarak değerlendirilmesi gerekir. Ne var ki, dosyada mevcut Polis Kriminal raporuna göre “doksanbinTL” yazısının senede sonradan ilave edildiği sabittir. Bu durumda senedin davacının iradesine aykırı olarak doldurulduğunun kabulü gerekir. Öyle olunca mahkemece dava konusu senedin 900TL için düzenlendiği kabul edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18,40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 08.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.