muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2276, Karar No: 2019/10653, Tarih: 24.10.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/2276 E.  ,  2019/10653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 2918 sayılı Yasanın 118/5. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin ise bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın sürücü belgesinin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 53/6. maddesi yerine 2918 sayılı Kanunun 118/5. maddesi gereğince geri alınmasına karar verilmesi,

2-Dosya içeriğine göre, sanığın idaresindeki kamyonet ile gündüz vakti, meskun mahal dışında, arka koltukta aynı şirkette çalışan ölen olduğu halde, Nizip-Gaziantep iki yönlü yolda, önünde seyreden tırı sollamak istediği, karşı yönden gelen aracı görmesi nedeni ile tekrar kendi şeridine dönmek ister iken direksiyon hakimiyetini kaybettiği ve tırın dorsesine çarptığı olayda; taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tamamen kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölmesine neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması,

Kabule göre de;

3-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının TCK’nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sırasında 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 2 yıl 1 ay 20 gün hapis cezası hesap edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2988, Karar No: 2009/5961, Tarih: 28.04.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/2988 E.  ,  2009/5961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1.12.1996-1.7.2007 tarihleri arası tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara toplanan delilerle hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının temyizine gelince;

Dava,davacının ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşı olan 01.12.1996-01.07.2007 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece kısmen kabul edilerek davacının ilk prim kesintisini takip eden 01.12.1996-31.12.1996, 01.11.1998-31.12.1998 ,01.11.2001-31.12.2001 tarihleri arasında tarım ... sigortalı olduğunun tespitine ,devam eden yıllarda ürün teslimatı ve prim tevkifatı olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmişse de varılan sonuç doğru değildir.

Davanın, yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre, sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir.

2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Somut olayda davacının Gölköy Fındık Tarım satış Kooparatifine teslim ettiği ürün nedeniyle ilk prim kesintisinin 08.11.1996 tarihinde yapıldığı sonraki yıllarda prim kesintisinin 14.10.1998,15.04.1999 01.10.2001 tarihlerinde yapıldığı ve aynı kooparatife 5422 ortak numarası ile 28.09.1989 tarihinde yapılan üyelik kaydının dava tarihi itibariyle halen devam ettiği muhtarlık kayıtlarından davacının hayatını tarımsal faaliyetten kazandığı dosyadaki bilgi ve belgelerden açıkça anlaşılmaktadır.

Bu durumda davacı adına aralıklarla prim kesintisi bulunmasına rağmen prim kesintisinden önce başlayıp devam eden tarım kredi kooparatifi kaydı nedeniyle 2926 sayılı yasanın 10.madde koşullarının davacı yönünden gerçekleştiği anlaşılmakla davanın ilk prim kesintisini takip eden ay başı tarihinden itibaren tümünün kabulu yerine kısmen kabulu usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tamamen silinerek, yerine

“1-Davanın kabulü ile, davacının 01.12.1996-tarihinden itibaren 01.07.2007 tarihine kadar olan sürede 2926 sayılı yabaya tabi ... sigortalılığının geçerli olduğunun tespitine,

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 575.00.YTL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

3-Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine,

“1-Davanın kabulü ile, davacının 01.12.1996-tarihinden itibaren 01.07.2007 tarihine kadar olan sürede 2926 sayılı yabaya tabi ... sigortalılığının geçerli olduğunun tespitine,

2-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 575.00.YTL avukatlık ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine,

3-Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine,

4-Davacı tarafından yapılan 14,00.YTL yargılama giderinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, ” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 67.20-TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla, 28.04.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3882, Karar No: 2021/6631, Tarih: 12.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/3882 E.  ,  2021/6631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜMLER : 1)Sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-e, 62. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair; ... 1.Ağır Ceza Mahkemesi’nin 06/12/2018 gün ve 2018/296 esas ve 2018/503 sayılı kararı

2)Sanık hakkındaki hükmün kaldırılarak; kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK’nin 87/4-2,62 maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesi'nin 06/12/2019 tarih ve 2019/419 esas ve 2019/2509 sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 2.Ceza Dairesi'nin 06/12/2019 tarih ve 2019/419 esas ve 2019/2509 sayılı kararının, katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili, katılanlar vekili ile sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291 ve 295. maddelerinde belirtilen süreler içinde,aynı Kanunun 294. maddesi uyarınca gerekçeli olarak temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Katılanlar vekilinin duruşmalı inceleme isteminin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle,incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında maktul ...’ya yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-e ve 62.maddeleri uyarınca müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan hükme karşı sanık müdafii ile katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından istinaf başvurularında bulunulması üzerine, katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, sanık müdafiinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden kurulan hükümle, sanık ... hakkında maktul ...’ya yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan TCK’nin 87/4-2 ve 62. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'nin 06/12/2019 tarih ve 2019/419 esas ve 2019/2509 sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, anılan karara karşı süresi içerisinde temyiz talebinde bulunan katılanlar vekili ile katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin cezadan takdire bağlı indirim yapılmamasına, sanık müdafiinin meşru savunmaya, alt hadden ceza verilmesi gerektiğine, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle,

Dosya kapsamına göre; sanığın ağaçtan sopa ile maktulün baş kısmına vurması sonucu,maktulün oksipital kemik sol tarafta 5x4 cm'lik alanda çökmeye neden olan, açıklığı sol dış yana bakan hilal şeklinde 11,5 cm uzunluğunda çökme kırığına, kırık hattının iç kenarlarında en büyüğü 1x0,4 cm en küçüğü milimetrik boyutlu bir kaç adet serbest kırık kemik fragmanları ile kırık hattının ortasından başlayarak sol dış tarafa doğru 4 cm ilerleyerek sonlanan lineer kırık oluşturacak şekilde yaralanmasına ve künt kafa travmasına bağlı kafa kubbe kemik kırığı ile karakterli beyin zarları kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu ölümüne neden olduğu olayda; hedef alınan bölge, maktulde meydana gelen yaranın boyut ve derinliği, olayın gerçekleştirilme biçimi nazara alındığında, sanığın açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu, bu nedenle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu TCK’nin 87/4. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup; katılanlar vekili ile katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında hükmolunan ceza miktarı ile tutukluta kaldığı süre dikkate alınarak, müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince takdiren “... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17828, Karar No: 2019/3778, Tarih: 24.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/17828 E.  ,  2019/3778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

KARAR

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı Kurumun tüm, davalı ...’in sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Dosya kapsamından; 06.05.2013 tarihinde meydana gelen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine ödenen ilk peşin sermaye değerli gelir ve tedavi giderinin tahsilinin talep edildiği, tazminat dosyasında alınan 15.06.2015 tarihli kusur raporunda işveren ... %85, sigortalı %15 oranında kusurlu, mahkemece kusur raporu esas alınarak davalı ... yönünden davanın reddine, davalı ... yönünden davanın kabulüne hükmedildiği, dosyada maddi zararla ilgili hesap raporu alındığı ancak hak sahiplerine bağlanan gelirin artışlarla beraber hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Sosyal Sigortalar Kanunu'nun “İşverenin sorumluluğu” başlığını taşıyan 26'ncı maddesinin birinci fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya ve hak sahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin hesaplanacak sermaye değerleri toplamının, sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiş iken, maddede yer alan “sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” ibareleri, 21.03.2007 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 23.11.2006 gün ve ... Esas - 2006/106 Karar sayılı Anayasa Mahkemesi kararı ile iptal edilmiş, buna göre, sigortalı veya hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (gerçek zarar = dış tavan) tutarı ile sınırlı olan Kurumun rücu alacağı, iptal sonrasında, kanundan doğan, kendine özgü, sigortalı veya hak sahiplerinin hakkından bağımsız, basit rücu hakkına dönüşmüştür.

Şu durumda anılan madde kapsamında teselsül hükümlerine göre açılan rücu davalarında, gelirlerde oluşan artışlar istenilememeli, maddi zarar hesabı yapılmamalı, tazmin sorumlularının toplam kusur oranı, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerlerine uygulanarak hüküm kurulmalı, sorumluların sigortalıya veya hak sahiplerine yaptığı ödemelerin rücu alacağından düşülmesine olanak bulunmadığı gözetilmelidir.

Şu durumda anılan madde kapsamında teselsül hükümlerine göre açılan rücu davalarında, gelirlerde oluşan artışlar istenilememeli, maddi zarar hesabı yapılmamalı, tazmin sorumlularının toplam kusur oranı, gelirlerin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerlerine uygulanarak hüküm kurulmalı, sorumluların sigortalıya veya hak sahiplerine yaptığı ödemelerin rücu alacağından düşülmesine olanak bulunmadığı gözetilmelidir.

Yukarıda yapılan açıklamalar kapsamında sigortalıya bağlanan gelirdeki artışlar dahil edilmeksizin hesaplama yapılarak elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ile davalılardan ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'e iadesine, 24/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/19517, Karar No: 2014/20211, Tarih: 21.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19517 E.  ,  2014/20211 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 21.10.2013

No : 2013/420-2013/620

Dava, 506 sayılı Yasa kapsamında babadan dolayı da ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ile davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi .. tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya içeriğine göre; davacıya, 15.06.2002 tarihinde ölen SSK sigortalısı kocasından dolayı ölüm aylığı bağlandığı, davacının, 28.06.1985 tarihinde vefat eden SSK emeklisi babasından dolayı aylık bağlanmasına ilişkin 08.05.2012 tarihli tahsis talebinin Kurumca 506 sayılı Yasanın 68. maddesinin 6. bendi uyarınca reddedildiği, eldeki davanın da aynı taleple açıldığı ve mahkemece davanın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

506 sayılı Yasa’nın 68. maddesinin 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı Yasa’nın 35. maddesi ile değişik VI. Bendi; “Sigortalının kız çocuklarına bağlanan aylıklar, Sosyal Sigortaya, Emekli Sandıklarına tabi işlerde çalışmaya buralardan gelir veya aylık almaya başladıkları veya evlendikleri tarihi takip eden devre başından itibaren kesilir. Aylığın kesilmesine yol açan sebebin ortadan kalkması halinde I. bölümün (C) fıkrası hükmü saklı kalmak şartıyla, bu tarihten başlanarak yeniden aylık bağlanır. Ancak evliliğin son bulması ile kocasından da aylık almağa hak kazanan kimseye bu aylıklardan fazla olanı ödenir” hükmünü, 02.07.2005 tarih ve 5386 sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 506 sayılı Yasa’ya eklenen Geçici 91. maddesinin 1. ve 2. Fıkraları ise; “06.08.2003 tarihinden önce hak sahibi kız çocuklarına bağlanan gelir ve aylıklar, bunların evlenmeleri, Sosyal Sigortaya, Emekli Sandıklarına tabi çalışmaları veya kendi çalışmalarından dolayı buralardan gelir veya aylık almaları halleri hariç olmak üzere geri alınmaz. Bunlardan, yukarıda belirtilen haller haricindeki nedenlerle gelir veya aylıkları kesilen veya durdurulan kız çocuklarının gelir ve aylıkları, kesme veya durdurma tarihi itibariyle talep şartı aranmaksızın yeniden başlatılır. Gelir ve aylığın kesilmesi nedeniyle diğer hak sahiplerine önceki hisselerinden fazla ödenen tutarlar, gelir ve aylığı tekrar başlatılacak hak sahibine yapılacak ödemeden mahsup edilir. Gelir veya aylığı kesilenlerden tahsil edilmiş olan tutarlar aynen iade edilir” hükmünü içermektedir.

Somut olayda, hem kocanın hem de babanın ölüm tarihi 01.10.2008 tarihinden önce olup, 02.07.2005 tarih 5386 sayılı Yasa’nın 2. maddesi ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununa eklenen Geçici 91. madde ile getirilen düzenlemeye göre 06.08.2003 tarihinden önce ölen babası nedeniyle hak sahibi olan davacı, eşinden ölüm aylığı almakta olsa dahi evliliğinin ölüm nedeniyle son bulmasından sonra babasından da ölüm aylığı talep etme hakkına sahiptir. Diğer taraftan, 506 sayılı Yasanın 99. Maddesi “Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları yazılı istek tarihini takip eden aybaşından itibaren başlar...” hükmünü içermektedir. 5510 sayılı Yasanın 97. maddesinde ise “Bu kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların hakkın kazanıldığı tarihten itibaren 5 yıl içinde istenmeyen kısmı zaman aşımına uğrar...” tarzında bir düzenlemeye yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilke ve esaslar çerçevesinde, davacının hem eşinden hem de babasından dolayı ölüm aylığı alabileceği kabul edilmelidir. Ancak, davacının, kocasının ölüm tarihi olan 15.06.2002 tarihi itibariyle babasından dolayı ölüm aylığına hak kazanması, fakat, anılan aylığı ilk defa 08.05.2012 intikal tarihli dilekçe ile ve başlangıç göstermeksizin talep etmesi, dolayısıyla bu tarihe kadar tahakkuk edecek aylıkların 506 sayılı Yasanın 99. maddesi uyarınca tahsilinin mümkün olmaması, 5510 sayılı Yasanın 97. maddesinin ise 01.10.2008 tarihi itibariyle yürürlüğe girmesi karşısında, aylık başlangıç tarihi sorulup belirlenmeli ve ileri sürülen talep yukarıda açıklanan ilke ve esaslar doğrultusunda irdelenip sonucuna göre bir karar verilmelidir.

O halde davacı ile davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün Başkan . Üye . Üye . ve Üye. oyları, Üye . ise karşı oyuna göre, oy çokluğuyla BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.10.2014 gününde karar verildi.

KARŞI OY

2.7.1973 tarihli 1753 sayılı Yasanın 2. maddesi ile 506 sayılı Yasanın 68. maddesi yeniden düzenlenerek ölen sigortalının aylık bağlanmasına hak kazanan kız ve erkek çocuklarının aylık bağlama ve kesme şartları yeniden düzenlenmiştir.

68. madde C-a fıkrasına göre erkek çocuklara aylık bağlama şartları:

1- 18 yaşını, ortaöğrenim yapması halinde 20 yaşını, yüksek öğrenim yapması halinde 25 yaşını doldurmamış olan

2- Çalışamayacak durumda malûl bulunan

3- Sosyal Sigortaya, Emekli Sandıklarına tabi çalışmalarından dolayı gelir veya aylık almayan

4- Sigortalının ölüm tarihinde 18 veya 20 yaşını doldurmuş olup, aylığa hak kazanmamış durumda olan erkek çocuklar, sonradan öğrenim yaparlarsa aylık bağlanır