muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18158, Karar No: 2014/16083, Tarih: 25.12.2014

...- 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinin III. fıkrası .... bendi uyarınca istisnalar hariç olmak üzere Sulh Hukuk Mahkemeleri tarafından verilen kararlara karşı karar düzeltme isteminde bulunulamaz. Taraflar arasındaki çekişmenin doğduğu tescil istemli dava, yasada öngörülen istisnalardan olmadığından davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, peşin yatırılan karar düzeltme harcının talep halinde düzeltme isteminde bulunana iadesine, ........2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2659, Karar No: 2015/1247, Tarih: 05.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2659 E.  ,  2015/1247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ......... Köyü 102 ada 1, 103 ada 1 ve 105 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar, orman niteliği ile ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., 10.07.2009 tarihli dava dilekçesi ile, zilyetliğinde bulunan taşınmazlarının orman parselleri içinde bırakıldığını ileri sürerek, bu kısımların tapu kaydının iptali ile adına tescili iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların orman sayılan yerlerden olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 5304 sayılı Kanun ile değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre orman sınırlandırması yapılmış, 10.10.2008 tarihinde kesinleşmiştir.

1) Davacı ...'ın 103 ada 1 nolu parselin krokide (D) ile gösterilen ve 102 ada 1 nolu parselin krokide (F) ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazları bakımından;

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada, çekişmeli taşınmazların temyize konu krokide (D) ve (F) ile gösterilen bölümlerin orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığından, davacının temyiz itirazlarının reddi ile bu bölümlere yönelik hükmün onanması gerekmiştir.

2) Davacı ...'ın 105 ada 1 nolu parselin krokide (A) ile gösterilen bölüme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece eski tarihli ve davanın açıldığı tarihten 20 yıl önce çekilmiş hava fotoğrafları ve bu fotoğraflardan üretilmiş memleket haritaları getirtilip uzman bilirkişiler aracılığı ile uygulanmamış, dava konusu taşınmazın bu belgelerdeki niteliği ve eğimi varsa bu yere ait 1/5000 ölçekli fotogrametri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftası getirtilip pafta üzerinde taşınmazın tasarruf sınırları olup olmadığı belirlenmemiş, ziraat bilirkişi raporunda eski üzüm bağı olduğu, çevresindeki taşınmazların da aynı nitelikli taşınmazlar olduğu bildirilmesine rağmen, komşu parsel kayıtları ve davalı olanların dava dosyaları incelenmeden ve yeterli araştırma yapılmadan karar verilmiştir

O halde, dava konusu taşınmaz ve etrafını gösterir ve ilk defa o yerde fotogrametri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orijinal fotokopi örneği ile en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafları ile dava tarihinden 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra bir fen bir orman mühendisi huzuruyla keşif yapılarak dava konusu taşınmazın gerçek eğimi belirlenmeli, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak bilirkişilere incelettirilip taşınmazın niteliğinin ne şekilde görüldüğü, orman ya da 6831 sayılı Kanunun

maddesinde ifade edilen orman içi açıklık olup olmadığı, dava tarihinden 20 yıl önce taşınmazın kullanılıp kullanılmadığı fotogrametri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftasında tasarruf sınırı bulunup bulunmadığı, taşınmaz üzerinde önceki yıllarda ve şimdi bulunan bitki örtüsünün cinsi, sayısı, yaşı ve dağılım durumunun ne olduğu ........... Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesi hükümleri gözönünde bulundurularak belirlenmeli, orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiği takdirde sürdürülen zilyetliğe değer verilemeyeceği düşünülmeli, komşu taşınmazlara ait kesinleşme şerhli kadastro tutanak örnekleri ve davalı olanların dava dosyaları getirtilerek birlikte incelenmelidir.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların öncesinin orman sayılan yerlerden olduğunun saptanması halinde; ormanlarda sürdürülen zilyetliğe değer verilemeyeceğinden, davanın reddi gerekir.

Dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte, tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsel tutanakları ve dayanağı kayıtları getirtilip uygulanmalı, mahalli bilirkişi ve zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar gerçek kişi yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmelidir.

3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 3/7/2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen ikinci fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, tapu ve ilgili kadastro müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı hukuk mahkemesi yazı işleri müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak gerektiğinde tesbit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip incelenmeli, dava konusu taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi olup olmadığı konusunda (5403 sayılı Kanunun 3/j maddesi ile Taşınmaz Malların Sınırlandırma Tespit ve Kontrol İşleri Hakkındaki Yönetmeliğin değişik 10. maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, sulu tarım arazisi: tarım yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı araziler olarak açıklandığından) ziraat mühendisinden Kanunun amacına uygun rapor alınmalı, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: 1) Yukarıda birinci bentde açıklanan nedenlerle; davacının, dava konusu 103 ada 1 nolu parselin krokide (D) ile gösterilen ve 102 ada 1 nolu parselin krokide (F) ile gösterilen bölümlerine yönelik temyiz itirazlarının reddi ile hükmün bu yönden ONANMASINA,

2) İkinci bentde açıklanan nedenlerle; davacının, dava konusu 105 ada 1 nolu parselin krokide (A) ile gösterilen bölümüne yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 05/03/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20763, Karar No: 2015/1073, Tarih: 09.02.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/20763 E.  ,  2015/1073 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

vekili Av....

2-...Hizmet Yönetim Temizlik ve Tic. A.Ş.

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Fabrikaları A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Fabrikaları A.Ş. vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Fabrikaları A.Ş.'ne yükletilmesine, 09/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15697, Karar No: 2012/6826, Tarih: 02.02.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/15697 E.  ,  2012/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar ... ve ...'a yüklenen "hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak" suçunun gerektirdiği cezasının miktar ve nev'i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4.maddesine göre hesaplanan beş yıllık asli dava zamanaşımının; son kesici işlemler olan sorgularının yapıldığı, 06.06.2005 tarihinden temyiz inceleme günü itibariyle gerçekleştiği anlaşılmakla; sanık ...'in ise; hüküm tarihinden sonra 14.04.2008 tarihinde vefat ettiği UYAP (Menis)'ten temin edilen 09.11.2009 günlü nüfus kaydından belirlenmekle hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı ve vefat nedeniyle TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8.maddeleri uyarınca DÜŞMESİNE, 02/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21131, Karar No: 2014/26585, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/21131 E.  ,  2014/26585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 21. İş Mahkemesi

Tarihi :15.05.2014

No :2013/771-2014/352

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4587, Karar No: 2016/6925, Tarih: 14.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4587 E.  ,  2016/6925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Rize Sulh Hukuk ve Hopa Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, velayetin kaldırılması istemine ilişkindir.

Rize Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.09.2011 tarih ve .../... Esas ve .../... Karar sayılı kararı ile ... kısıtlanarak, babası ...'nun velayeti altında bırakılmıştır.

Veli, 10.11.2015 havale tarihli dilekçesi ile velayetin kaldırılmasını talep etmiştir.

Rize Sulh Hukuk Mahkemesince; 18/11/2015 tarihli ek karar ile kısıtlının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin "... ili, ... ilçesi" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hopa Sulh Hukuk Mahkemesince ise kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamından herhangi bir iznin alınmadığı, ... İlçe Jandarma Komutanlığına yazılan müzekkerede kısıtlının yerleşim yeri adresinin ''.../...'' olduğunun tutanakla belirtildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." yine aynı Kanunun 412/1. maddesi uyarınca da "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez." hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamından, kısıtlının daha önce Rize Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.09.2011 tarih ve .../... Esas ve .../... sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı, bu tarihten itibaren vesayetin bu mahkemece takip edildiği, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin olarak vesayet makamının izni bulunmadığı, vesayet makamından izin alınmaksızın yapılan yerleşim yeri değişikliğinin herhangi bir hukuki sonuç doğurmayacağı, kaldı ki ... İlçe Jandarma Komutanlığının 18.01.2016 tarihli yazısından kısıtlının yerleşim yeri adresinin ''.../...'' olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Rize Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Rize Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4298, Karar No: 2016/5759, Tarih: 09.05.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/4298 E.  ,  2016/5759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

.

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda ,yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşmalı temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi.Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu,açıklamaları dinlendi,duruşma isteği değerden rededilerek gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR

Davacılar, tarafların ortak mirasbırakanları babaanneleri...'nin maliki olduğu 427, 377 ve 370 parsel sayılı taşınmazları davalıların kullandığını ileri sürerek şimdilik 1.000 TL ecrimisile karar verilmesini istemişler, yargılama aşamasında ecrimisil talebini 11.951,60 TL olarak ıslah etmişlerdir.

Davalı ..., davacıların payına isabet eden bedelleri ödediğini ve intifadan men koşulu oluşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, intifadan men koşulunun gerçekleşmediği ve davacıların kullanabilecekleri bölümlerin olduğu gerekçesi ile de ecrimisil isteğinin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delilerden 370 parsel sayılı 1.780,00 m2 büyüklüğünde taş ev ve tarla vasıflı taşınmazın 1/2 paylı, 377 parsel sayılı 9.020,00 m2 büyüklüğünde ev ve tarla vasıflı taşınmazın 1/2 paylı, 427 parsel sayılı 1.700,00 m2 büyüklüğünde tarla vasıflı taşınmazların kök muris... adına kayıtlı olduğu, davalıların murisi ... kök muris...'nin kızı olduğu 12.5.2003 tarihinde öldüğü, yargılama aşamasında ise davalı ...'ın öldüğü ve mirasçılarının davaya katıldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, davaya konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, intifadan men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğini davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe, işyeri gibi) doğal ürün veren yada kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşma sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması ve icra takibi yapılması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinin bulunması durumunda ve davaya konu taşınmazın kamu malı olması durumunda yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçeklesmesi aranacaktır.

İntifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Ne var ki yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve ilkeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme yeterli ve elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki; 1996 tarihli esas defteri ve karar örneğinde ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1996/189 Esas,1999/231 Karar sayılı dosyası ile davacıların, davalıların murisi, . aleyhine dava konusu taşınmazlarla ilgili elatmanın önlenmesi davası açtıkları, muris ..'nin 12.05.2003 tarihinde ölümüyle davalıların çekişme konusu taşınmazlarda paydaş oldukları,davalıların murisleri..nin mirasçısı sıfatıyla taşınmazları kullandıkları bu nedenle intifadan men koşulunun davalılar yönünden de gerçekleştiğinin kabulü gerekir.

Hâl böyle olunca yukarıdaki ilkeler uyarınca yeniden keşif yapılarak çekişme konusu taşınmazlarda davalıların kullandıkları bölümlerin şüphe ve tereddüte yer vermeyecek şekilde saptanması,fen bilirkişisi krokisinde açıkça gösterilmesi, davacıların kullanabilecekleri yer olup olmadığının da tespiti, davacıların kullanabilecekleri yer varsa davanın rededilmesi, aksi halde davalıların kullandıkları yerler esas alınarak belirlenecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, keşfi izlemeye yetersiz bilirkişi raporu ile yetinilerek yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

Davacıların temyiz itirazı açıklanan nedenlerden ötürü yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 Sayılı HMK’nun geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 Sayılı HUMK’nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2016/5512, Karar No: 2017/505, Tarih: 21.02.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/5512 E.  ,  2017/505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kastın aşılması suretiyle ölüme sebebiyet verme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık . müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra sanığın cezaevinden göndermiş olduğu 13.04.2015 tarihli dilekçesi ile hükmün onanmasını istediği anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek, sanıklar ,.,. vekillerinin ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları üzerine yapılan incelemede;

Oluşa, tüm dosya kapsamına ve anlatımlara göre, olay günü kız arkadaşıyla yolda yürüyen öleni sanıklardan . kaldığı eve çağırıp ölen ve tanık . arasındaki ilişkiden duyduğu rahatsızlık nedeniyle hesap sorduğu ve darp ettiği, evde bulunan sanıklar .,.,. de ölen ile sanık . bulundukları odaya

girdikleri ve ölen . darp ettikleri, yalvarmasına rağmen ölenin odadan çıkmasına da izin vermedikleri ve sanıkların eylemleri sonucu . hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığı ve daha sonrasında da bu yaralanmaya bağlı gelişen beyin kanaması neticesinde öldüğü anlaşılan olayda,

Sanıklar .,.,. kasten yaralama sonucu ölüme neden olma eylemine ortak suç işleme kararına bağlı olarak, fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurmak suretiyle katıldıkları anlaşılmakla, TCK'nun 37/1. maddesi uyarınca sorumlu tutulması yerine aynı Kanunun 39. maddesine göre cezalandırılması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/02/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.