muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7983, Karar No: 2019/179, Tarih: 15.01.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/7983 E.  ,  2019/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı-karşı davalı kadın .... 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinde evlilik birliğinin sarsılması hukuki sebebiyle (TMK m. 166/1-2) boşanma davası açmış, davalı-karşı davacının yetki itirazı üzerine mahkemece tarafların son altı ay birlikte ikamet ettikleri adresin Urla olması sebebiyle yetkisizlik kararı verilerek, dosyanın Urla Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı-karşı davalı tarafından yetki itirazının kabulünün doğru olmadığı gerekçesiyle temyiz edilmiştir.

Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme eşlerden birinin yerleşim yeri ya da davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir (TMK m. 168). Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir (TMK m. 19/1). Yerleşim yeri adreslerinin tutulmasında kişilerin yazılı beyanları esas alınır ve adres beyan formundaki bildirimler aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir (5490 s. NHK m. 50/1, Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliği m. 13/1). Şu halde, aile kütüğünde yer alan yerleşim yeri adresine ilişkin kayıt, aksi sabit oluncaya kadar yerleşim yerine karine oluşturur. Nüfus müdürlüğüne ait adres bilgileri raporu, dosyaya sunulan vekaletname adresi, yapılan sosyal ekonomik durum araştırması davacı-karşı davalının dava tarihinde yerleşim yerinin Tire olduğunu göstermektedir. Bu durumun aksi kanıtlanamamıştır. Türk Medeni Kanunu'nun 168. maddesi hükmüne göre, boşanma veya ayrılık davaları, eşlerden birinin yerleşim yerinde veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde açılabilir. Gösterilen yerlerden birini seçim hakkı davacıya aittir. Davacı-karşı davalı, seçimini kendi oturduğu yerden yana kullandığına göre, dava doğru yerde açılmıştır. Öyleyse, davalı-karşı davacının yetki itirazının reddi ile işin esasının incelenmesi gerekirken, hatalı nitelendirme ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 15.01.2019 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/660, Karar No: 2012/12782, Tarih: 17.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/660 E.  ,  2012/12782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan sabıkası bulunan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6174, Karar No: 2016/6668, Tarih: 28.09.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/6174 E.  ,  2016/6668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuklar ... için birer kez); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ... için ikişer kez; sanıklar ... için birer kez); şantaj (suça sürüklenen çocuklar ... ve ... için birer kez); beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ... için bir kez);

HÜKÜM : Sanık ... hakkında zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı; sanıklar ...ve ... ile suça sürüklenen çocuklar... ve ... haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı; sanık ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı; sanıklar ... ile ... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet; suça sürüklenen çocuklar ... ile... haklarında şantaj suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında sanık ... müdafii ile sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerde, suçun birden fazla kişiyle ve çocuğa karşı işlendiği belirtildiği halde uygulama maddesinin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir yazım eksikliği kabul edilmiştir.

Sanıklar ...ile ... haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanık ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; suça sürüklenen çocuklar ... haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile suça sürüklenen çocuklar ...ile... haklarında şantaj suçundan verilen beraat kararlarının incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ...müdafileri, suça sürüklenen çocuklar ...müdafileri, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar ... haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanık ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; suça sürüklenen çocuklar ... haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümleri ile suça sürüklenen çocuklar ...ve...haklarında şantaj suçundan verilen beraat kararlarının ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 109/2,3-b,3-f,5. maddeleri uyarınca belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 62/1. maddesine göre 1/6 oranında indirim yapıldığında 6 yıl 3 ay yerine 6 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye istinaden düzeltilmesi mümkün olduğundan hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nın 62/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "6 yıl 1 ay" ibaresinin çıkartılarak yerine “6 yıl 3 ay” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ...'in üzerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu için öngörülen hapis cezasının alt sınırının beş yıldan fazla olması karşısında, 5271 sayılı CMK'nın 150/3, 150/2 ve 188/1. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk müdafiin hazır bulunduğu celsede hüküm kurulması zorunlu olduğu halde, müdafiin yokluğunda duruşma yapılarak hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Mağdurenin kovuşturma evresindeki ifadesinde; sanık ... ile...'e ait eve gitmelerinin ardından ...'la vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdiğini belirttiği, mağdurenin bu beyanında ... ile diğer görüşmelerinde cinsel ilişki gerçekleştiğine yönelik bir anlatımının bulunmadığı nazara alındığında, ...'ın mağdureye yönelik cinsel istismar eylemini değişik zamanlarda birden fazla gerçekleştirdiği yönünde her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünde TCK'nın 43. maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

Mağdurenin beyanlarında, sanık ...'ın, silah tehdidiyle soyunmasını sağlayıp anal yoldan ilişkiye girmeye çalıştığını, ancak bağırması nedeniyle...'ın “daha sonra yaparız” diyerek kendisini bıraktığını belirtmesi karşısında, dava konusu olayda sanığın hareketlerini sonuna kadar götürebilmesi imkân dâhilinde bulunduğu halde bundan vazgeçerek icra hareketlerine kendiliğinden son verdiği ve hakkında 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükümleri uygulanmak suretiyle eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı olarak kabul edilmesi gerekirken, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüsten hüküm kurulması,

Sanık ...'ın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sırada mağdureye yönelik cinsel istismar eyleminde bulunduğunun anlaşılması karşısında, mağdurenin şahsına zarar verdiğinin kabulünde zorunluluk bulunduğu, bu sebeple TCK'nın 110. maddesinde belirtilen etkin pişmanlık şartlarının oluşmadığı gözetilmeden atılı suçtan mahkûmiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 110. maddesine göre indirim yapılması neticesinde eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanıklar ... ile ... müdafileri, suça sürüklenen çocuk ... müdafii, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22154, Karar No: 2022/7471, Tarih: 18.05.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/22154 E.  ,  2022/7471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi, “Bölge adliye mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin kuruluş, görev ve yetkileri hakkında Kanunun geçici 2'nci maddesi uyarınca Resmî Gazete'de ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322'nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326'ncı maddeleri uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeye göre, ilk derece mahkemesince 20.07.2016 tarihinden önce karar verilip de Yargıtay bozması sonrasında ve istinaf mahkemelerinin faaliyete geçtiği 20.07.2016 tarihinden sonra yeniden verilen kararlar kesinleşinceye kadar temyiz kanun yoluna tâbidir. Bu istisnai düzenleme, Yargıtay’ın elindeki dosyaların tümünü istinaf mahkemesine devretmesi hâlinde, ilk dereceden istinaf incelemesi için gelecek dosyalarla birlikte, istinaf mahkemelerinin daha kuruluş aşamasında tıkanmasını önleme amacıyla yapılmıştır. Kural olarak istinaf mahkemelerinin faaliyete başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden sonra, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümlerinin uygulanması gerekir. Dolayısıyla, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesiyle belirlenen istisnai kararlar ile suçluların geri verilmesi kararları dışında 20.07.2016 tarihinden sonra ilk derece mahkemelerinden verilen, bütün kararlar, istinaf kanun yoluna tâbidir.

Yargılamanın yenilenmesi olağanüstü bir kanun yolu olup, bir karar kesinleştikten sonra ve yalnızca kanunda belirtilen sebeplerin varlığı hâlinde işletilebilir. 20.07.2016 tarihinden sonra verilen yargılamanın yenilenmesi kararları Yargıtay denetiminden geçmeksizin kesinleşmiş kararlar ile ilgiliyse istinaf, Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiş kararlarla ilgiliyse temyiz kanun yoluna tabidir biçiminde yorum ve uygulama yapılması, kanun önünde eşitlik ve istisnaların genişletici yoruma tabi tutulamaması ilkelerine açıkça aykırıdır.

Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün Dairemizin 11.03.2014 gün, 2013/34515 Esas, 2014/4015 sayılı kararı ile düzeltilerek onanması suretiyle kesinleştiği, dosyanın yeniden ele alınması sonrasında yazılı şekilde hüküm kurulduğu, anılan hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında ... Ağır Ceza Mahkemesinin 30/09/2020 gün, 2015/314 E. 2020/199 sayılı kararın Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra verilmiş bulunması nedeniyle kanun yolu incelemesinin istinaf olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nın 264. maddesi uyarınca, kanun yolunda yanılmanın başvurucunun haklarını ortadan kaldırmayacağından, dosyanın istinaf merciince incelenmek üzere mahalline İADESİNE, 18.05.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5406, Karar No: 2025/3271, Tarih: 04.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/5406 E.  ,  2025/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1711 E., 2024/275 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gebze 5. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/41 E., 2023/210 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmek ve de duruşma talep edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin ve işin duruşmaya tabi olduğunun anlaşılması nedeniyle duruşma talebinin kabulüne karar verildikten sonra duruşma için 04.03.2025 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü murafaalı temyiz eden davalı adına Av. ...ile davacılar adına Av. ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlanıp sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; iş kazası nedeniyle müvekkilinin iş göremezliğe uğrayacak şekilde yaralandığını, kazanın oluşumunda davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek davacı kazalı Mustafa için 799.630,83 TL maddi, 200.000,00 TL manevi, eş için 20.000,00 TL manevi, çocuklar için 10.000,00’er TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili özetle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile iş kazasının oluşumunda davacı kazalının %10, davalı işverenin %90 oranında kusurlu olduğu, sigortalının iş kazası nedeniyle %72,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığından bahisle davacı kazalı lehine 741.732,00 TL maddi, 70.000,00 TL manevi tazminat ödenmesine, davacılar eş ve çocukların manevi tazminat istemlerinin kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekilince istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, müvekkili şirketin, iş kazası tanımına aykırı şekilde işyeri dışında ve işle ilgisi bulunmayan bir sağlık problemi sonucunda meydana gelen zarardan sorumlu tutulmasının hukuka aykırı olduğunu, somut olayın işverenin gözetimi ve kontrolü dışında gerçekleştiğini, davacının beyin kanaması geçirmesinin iş kazası tanımına uymadığını, bu nedenle yerel ve istinaf mahkemelerinin değerlendirmelerinin hatalı olduğunu, davacının işyerinde geçirdiği parmak yaralanmasına ilişkin gerekli tıbbi müdahalelerin yapıldığını, ardından taburcu edildiğini, beyin kanaması geçirmesinin hastane hatası ve davacının bünyesel durumu ile ilgili olduğunu, bu sebeple oluşan maluliyetin iş kazası kapsamında değerlendirilemeyeceğini, olayın iş kazası olduğunu ve kusuru kabul etmeksizin, maluliyetin belirlenmesinde etkili olan diğer faktörlerin göz ardı edildiğini, davacının şeker hastası olduğuna dair itirazlarının dikkate alınmadığını, sigorta rücu dosyasında şeker hastalığının serebrovasküler hastalığa etkisinin %60 olarak belirlendiğini, yalnızca parmak amputasyonu yönünden maluliyet oranı belirlenmiş olması gerekirken farklı oranlar ve kusur oranlarıyla çelişkili biçimde hüküm kurulduğunu, bu çelişkiye Bölge Adliye Mahkemesi kararında da yer verilmediğini, kazaya sebep olan olayın, davacının henüz durmamış olan merdaneden folyoyu koparmaya çalışması sonucu meydana geldiğini, davacının almış olduğu eğitime ve iş tecrübesine aykırı şekilde tedbirsizce hareket ettiğini, Gebze 3. Asliye Ceza Mahkemesi dosyasındaki bilirkişi raporunda davacının asli kusurlu bulunduğunu, buna rağmen eldeki dosyada yalnızca %10 oranında kusurlu kabul edilmesinin hatalı ve hakkaniyete aykırı olduğunu, davacının eyleminin tamamen kendi kusurlu ve ani hareketinden kaynaklandığını, işverenin bu durum üzerinde bir kontrol imkânı bulunmadığını, illiyet bağının davacının kusurlu davranışı nedeniyle kesildiğinin kabul edilmesi gerektiğini, olayın gelişiminde üçüncü kişi konumundaki hastanenin kusurunun da bulunduğunu, hastanenin davacının beyin kanaması geçirdiğini fark etmeyerek gerekli müdahaleyi yapmadığını, bu gecikmenin maluliyetin oluşumuna sebep olduğunu, bu nedenle illiyet bağının hastane kusuru ile de kesildiğinin kabulü gerektiğini, sigorta rücu dosyasında meslekte kazanma gücü kaybı oranının hem sol el D1 amputasyonu hem de beyin embolisi açısından ayrı ayrı tespit edilmesi amacıyla dosyanın Yüksek Sağlık Kuruluna gönderildiğini, YSK’nın 07.08

.08.2023 tarihli raporunda yalnızca sol el amputasyonu yönünden %18,2 oranında kayıp belirlendiğini, bu orana da itiraz ettiklerini ve dosyanın Adli Tıp Kurumuna gönderilmesini talep ettiklerini, çünkü bu oranı gerektirecek bir durum bulunmadığını, Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere, beyin kanamasının tamamen davacının özel sağlık durumu ile ilgili olduğunu, bu nedenle iş kazası ile beyin kanaması arasında illiyet bağı kurulup kurulmadığının ancak bir nöroloğun da yer aldığı uzman heyet tarafından değerlendirilmesi gerektiğini, Adli Tıp Kurumu raporuyla yetinilmesinin yeterli olmadığını, davacının bünyesel durumu kapsamında kaçınılmazlık ilkesinin değerlendirilmediğini, SVH (serebrovasküler hastalık) geçirmesinin öngörülemez bir durum olduğundan davanın reddi gerektiğini, bu itirazlarının kabul görmemesi hâlinde en azından hakkaniyet indirimi yapılması gerektiğini, bilirkişi raporunda pasif dönemin 2024 yılı Ocak ayı ile başlatıldığını, bu tarih hatalı olduğundan hesaplamaların da hatalı yapıldığını, işçinin halen hayatta olduğu dikkate alındığında rapor tarihindeki yaşının esas alınması gerektiğini, aksi hâlde mükerrerlik oluştuğunu, bu hususta da hata yapıldığını, 2012/1. dönem maaş bordrolarının dosyada mevcut olduğunu, davacının net gelirinin asgari ücret artış katsayısı, ortalama katsayı ve memur maaş katsayısı esas alınarak artırılması gerektiğini, ücretin belirlenmesinde hataya düşüldüğünü, SGK tarafından yapılan PSD (peşin sermaye değeri) ödemesinin bağlanma tarihinden itibaren %9 yasal faizle hesaplanarak tazminattan tenzil edilmesi gerektiğini, manevi tazminat miktarının fazla olduğunu beyan edip kararın temyizen incelenerek bozulmasını talep etmiştir.