muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/19828, Karar No: 2024/2089, Tarih: 13.02.2024

8. Yabancılık unsuru taşıyan iş sözleşmelerinde taraflar uygulanacak hukuku seçmemişlerse veya yapmış oldukları hukuk seçimi anlaşması herhangi bir sebepten geçerli değilse, işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukuku uygulanır. 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince işçinin işini geçici olarak başka bir ülkede yapması hâlinde, bu işyeri mutad işyeri sayılmaz. İşin birden fazla ülkede ifa edilmesinde de mutad işyerinin tespitine çalışılmalıdır. Bu hâlde mutad işyeri, Avrupa Birliği Adalet Divanı kararlarında ve doktrinde belirtildiği üzere, işçinin işini ifa faaliyetlerini veya ifa faaliyetlerinin çoğunluğunu gerçekleştirdiği yer, işçinin esas olarak işverene karşı yükümlülüklerini yerine getirdiği yer, işçinin işini ifa etmek üzere hangi ülkede daha çok zaman geçirdiği, işin organize edildiği yer, işin esas kısmının ve ağırlıklı bölümünün yapıldığı yer gibi kriterlerden hareket edilebilir (Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi, 18.09.2019 tarihli ve 2016/9339 Esas, 2019/16564 Karar sayılı ilâmı; Aygül, Çoban, s.1822-1824). Ancak aynı maddenin üçüncü fıkrasına göre işçinin işini belirli bir ülkede mutad olarak yapmayıp devamlı olarak birden fazla ülkede yapması hâlinde iş sözleşmesi, işverenin esas işyerinin bulunduğu ülke hukukuna tâbidir. Esas işyeri ile kastedilen, işverenin işyeri merkezinin bulunduğu ülkedir. Örneğin açık denizlerde görev alan gemi adamları bakımından esas işyerinin bulunduğu ülke hukuku önem taşır. Maddenin dördüncü fıkrasında ise hâlin bütün şartlarına göre iş sözleşmesiyle daha sıkı ilişkili bir hukukun bulunması hâlinde sözleşmeye mutad işyeri hukuku ve işverenin esas işyerinin bulunduğu ülke hukuku yerine bu hukukun uygulanabileceği ifade edilmiştir. Daha sıkı ilişkili hukukun uygulanmasındaki en önemli unsur, işçinin menfaatidir (Elçin, s.147). Örneğin, işçinin sosyal çevresinin Türkiye’de bulunması, Türkiye’nin sosyal güvence sistemi içinde yer alması, ücretinin Türkiye’de ve Türk lirası üzerinden ödenmesi, işverenin Türk olması, iş sözleşmesinin Türk hukukuna özgü kurumlar gözetilerek düzenlenmesi, Türk hukukuna tâbi daha önceki bir iş sözleşmesine gönderme yapılması, iş sözleşmesinin Türkçe kaleme alınması gibi unsurların tamamının ya da önemli bir bölümünün varlığı hâlinde, iş sözleşmesinin Türk hukuku ile sıkı ilişki içinde olduğu sonucuna varılabilir (Elçin, s.152).

9. Sözleşmenin belirli süreli olarak yapılıp yapılamayacağı, sözleşmenin sona ermesi nedeniyle işçinin hak kazanacağı tazminatlar, fazla çalışma, yıllık izin, işverence yapılan uygulama ve ödemelerin niteliği, zamanaşımı gibi hususlar 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesi uyarınca tayin edilen hukuka göre değerlendirilmelidir. Hafta tatili, dinî ve millî ... günleri ve ücretlerini düzenleyen hükümler, doğrudan uygulanan kuraldır; ancak uygulama alanına giren iş ilişkilerine uygulanır. Örneğin tamamen yurt dışında ifa edilen bir iş ilişkisinde, dinî ve millî ... günleri Türk hukukuna göre belirlenemez (Aygül, s. 528; Ersin ..., ... ..., “Türkiye’den Yurt Dışına Götürülen İşçiler Hakkında Yargıtay Kararının Değerlendirilmesi”, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, Cilt 13, 2016, Sayı 50, s.971-972).

10. Somut uyuşmazlıkta davacı işçi; davalının yurt dışında bulunan şantiyelerinde çalıştığını, ücretinin USD olarak ödendiğini ileri sürerek ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiş; davalı işveren ise davacının yurt dışı şantiyelerinde çalışması sebebiyle uyuşmazlığın yabancı hukuka göre çözümlenmesi gerektiğini savunmuştur. İlk Derece Mahkemesince, davalı vekilinin bu savunmasına değer verilmeksizin uyuşmazlığa Türk hukuku uygulanmak suretiyle yargılama sonuçlandırılmış ve istinaf incelemesinde de davalının bu yöndeki istinaf başvurusu; Türk hukukunun olaya uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Ne var ki varılan sonuç, dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

11. Tarafların hukuk seçimi anlaşması yapmadıkları veya yapılan hukuk seçimi anlaşmasının geçersiz olduğu dönemde iş sözleşmesine, kural olarak işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukukunun uygulanması gerektiği 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin ikinci fıkrasında genel bir kural olarak düzenlenmiştir. Burada yetkili kılınan hukuk, işçinin işini fiilen yerine getirdiği yer ülke hukukudur. Mutad işyeri hukuku, karakteristik edimin ifa yeri hukuku olarak iş sözleşmesiyle en sıkı ilişkili olan hukuktur. 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen daha sıkı ilişkili hukuk ise bir istisna hükmü olup bu hükmün iş sözleşmelerinde dar yorumlanması gerekir (Beyza Çağla Şahin, Bireysel İş Sözleşmelerine Uygulanacak Hukuk, İstanbul, 2021, s. 74, 89).

12. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı işçi; 20.02.2007-31.07.2007, 13.11.2007-14.08.2008, 28.10.2008-17.04.2009, 26.08.2010-09.12.2010, 30.11.2011-05.06.2012 ve 07.07.2012-04.10.2013 tarihleri arasında davalı Şirketin yurt dışındaki projelerinde altı dönem fasılalı olarak çalışmıştır.

13. Davacı işçinin birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü çalışma dönemlerinde davalıya ait Rusya Federasyonu'nda bulunan işyerinde, beşinci çalışma döneminde davalıya ait Burundi Cumhuriyeti'nde bulunan işyerinde ve altıncı çalışma döneminde davalıya ait Dominik Cumhuriyeti'nde bulunan işyerinde çalıştığı uyuşmazlık dışıdır.

13. Davacı işçinin birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü çalışma dönemlerinde davalıya ait Rusya Federasyonu'nda bulunan işyerinde, beşinci çalışma döneminde davalıya ait Burundi Cumhuriyeti'nde bulunan işyerinde ve altıncı çalışma döneminde davalıya ait Dominik Cumhuriyeti'nde bulunan işyerinde çalıştığı uyuşmazlık dışıdır.

14. Davacının 26.08.2010-09.12.2010 tarihleri arasında davalıya ait Rusya Federasyonu'nda bulunan işyerlerinde geçen dördüncü çalışma dönemi için taraflar arasında belirsiz süreli yurt dışı iş sözleşmesi imzalanmıştır. Bu sözleşmenin; tarafların iş ilişkisindeki hak ve yükümlüklerine ilişkin çalışma süresi, fesih, fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili ve genel tatil ücretine ilişkin maddelerinde çalışılan ülke mevzuatının uygulanacağı belirtilmiş; yine sözleşmenin 16 ncı maddesinde de anlaşmazlık hâlinde uygulanacak mevzuata ilişkin olarak sözleşme maddelerinde çalışılan ülke mevzuatının geçerli olduğunun belirtildiği hususlardaki ihtilafların çözümünde öncelikle çalışılan ülke mevzuatı, çalışılan ülkede konuya ilişkin hukuki düzenleme bulunmaması hâlinde Türk mevzuatının uygulanacağı açıklanmıştır. Buna göre davacının dördüncü çalışma dönemi için tarafların iş sözleşmesi ile bir hukuk seçimi anlaşması yaptıkları açıktır. Sonuç olarak davacı birinci, ikinci, ve üçüncü çalışma döneminde davalıya ait Rusya Federasyonu'nda bulunan işyerinde, beşinci çalışma döneminde davalıya ait Burundi Cumhuriyeti'nde bulunan işyerinde ve altıncı çalışma döneminde davalıya ait Dominik Cumhuriyeti'nde bulunan işyerinde çalıştığından ilgili dönemlerde mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı Rusya Federasyonu, Burundi Cumhuriyeti ve Dominik Cumhuriyeti'nde olduğu sabittir.

15. Yurt dışı iş sözleşmesinin açık, net ve anlaşılır bir dilde düzenlendiği, yukarıda açıklandığı gibi 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin birinci fıkrasının açık hükmü ile cevaz verdiği şekilde sözleşmede hukuk seçimi yapıldığı anlaşılmakta olup taraflar arasında imzalanan yurt dışı iş sözleşmesinin bağlayıcı ve geçerli olduğu sonucuna varılması gerekir. Bölge Adliye Mahkemesince, yurt dışı iş sözleşmesi hükümlerine genel işlem koşulları niteliği taşıdığından bahisle değer verilmeyerek olaya Türk hukukunun uygulanmasına karar verilmesi hatalıdır.

16. Tarafların hukuk seçimi anlaşması yapmadıkları veya yapılan hukuk seçimi anlaşmasının geçersiz olduğu dönemde iş sözleşmesine, kural olarak işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukukunun uygulanması gerektiği 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin ikinci fıkrasında genel bir kural olarak düzenlenmiştir. Burada yetkili kılınan hukuk, işçinin işini fiilen yerine getirdiği yer ülke hukukudur. Mutad işyeri hukuku, karakteristik edimin ifa yeri hukuku olarak iş sözleşmesiyle en sıkı ilişkili olan hukuktur. 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen daha sıkı ilişkili hukuk ise bir istisna hükmü olup bu hükmün iş sözleşmelerinde dar yorumlanması gerekir (Beyza Çağla Şahin, Bireysel İş Sözleşmelerine Uygulanacak Hukuk, İstanbul, 2021, s. 74, 89).

17. Somut olayda davalı işverenin yurt dışı projelerinde çalıştırılmak üzere istihdam edilen davacı işçi; Rusya Federasyonu'nda, Burundi Cumhuriyeti'nde ve Dominik Cumhuriyeti'nde bulunan davalıya ait işyerlerinde çalışmıştır. Davacı tarafından iş görme edimi fiilen söz konusu ülkelerde yerine getirilmiş olup birinci, ikinci ve üçüncü çalışma dönemlerinde mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı Rusya Federasyonu olduğu, beşinci çalışma döneminde mutad işyerininde işçinin işini fiilen yaptığı Burundi Cumhuriyeti olduğu ve ve altıncı çalışma döneminde mutad işyerininde işçinin işini fiilen yaptığı Dominik Cumhuriyeti olduğu sabittir. Davacıya çalıştığı bu dönemlerde ücreti de USD olarak ödenmiştir. Daha sıkı ilişkili hukukun tespitinde sadece işçi ve işverenin Türk olması tek başına belirleyici kriter kabul edilemez. Buna göre, hukuk seçimi anlaşması bulunmayan ve daha sıkı ilişkili hukukun Türk hukuku olmadığı anlaşılan ve yukarıda belirtilen çalışma dönemlerinde uyuşmazlığa mutad işyeri hukukunun uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

18. Tüm bu hususlar dikkate alındığında 5718 sayılı Kanun'un 27 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında hukuk seçimi anlaşması bulunan 26.08.2010-09.12.2010 tarihleri arasındaki dördüncü çalışma döneminde Rusya Federasyonu hukukunun, hukuk seçimi anlaşması bulunmayan 20.02.2007-31.07.2007, 13.11.2007-14.08.2008, 28.10.2008-17.04.2009 tarihleri arasındaki birinci, ikinci ve üçüncü çalışma dönemlerinde mülga 2675 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında mutad işyeri hukuku olan Rusya Federasyonu hukukunun, yine hukuk seçimi anlaşması bulunmayan 30.11.2011-05.06.2012 tarihleri arasındaki beşinci çalışma döneminde 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında mutad işyeri hukuku olan Burundi Cumhuriyeti hukukunun ve 07.07.2012-04.10.2013 tarihleri arasındaki altıncı çalışma dönemlerinde 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında mutad işyeri hukuku olan Dominik Cumhuriyeti hukukunun uygulanması gerekmektedir. Hâl böyle olunca, uzman bir bilirkişiden de denetime elverişli rapor alınmak suretiyle dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek dava konusu alacaklar hakkında, usuli kazanılmış haklar da gözetilerek bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10037, Karar No: 2016/8284, Tarih: 06.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/10037 E.  ,  2016/8284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal, müstehcenlik, çocuğu müstehcen yayınları okumaya ve seyretmeye teşvik etme

HÜKÜM : Çocuğu müstehcen yayınları okumaya ve seyretmeye teşvik etme suçundan beraat, diğer atılı suçlardan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemelerde gözetilerek dosya incelendi.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca... Bakanlığının her aşamada kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu, bakanlık vekili tarafından sunulan katılma ve temyiz istemli dilekçede de açıkça katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 6284 sayılı Kanunun 20/2. maddesi de gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince ... Bakanlığının katılan ... Avukat ...'nun ise katılan bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına ve hükmedilen ceza miktarları nazara alındığında, sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ... müdafii ile katılan bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, çocuğu müstehcen yayınları okumaya ve seyretmeye teşvik etme suçundan verilen beraat kararı ile çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğini ihlal ve müstehcenlik suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin ONANMASINA, 06.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9444, Karar No: 2015/8953, Tarih: 06.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9444 E.  ,  2015/8953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mahkemece kabul edilen oluş ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun mağdure ile suç tarihinde, aynı zaman dilimi içerisinde araya herhangi bir kesinti girmeden, peşpeşe gerçekleşen eyleminin tek suç olarak kabulü gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde zincirleme suça ilişkin TCK'nın 43. maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

Suç tarihinde onsekiz yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 53/4. maddesi gereğince 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmolunamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12527, Karar No: 2011/7788, Tarih: 06.10.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/12527 E.  ,  2011/7788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dairemizin 03.03.2011 tarihli geri çevirme kararı ile, davacı, ihtilaflı dönem olan 31.12.1995-31.05.1999 tarihleri arasındaki döneme ilişkin 1479 sayılı Yasa'ya tabi sigortaprimlerini geçmişe yönelik olarak ödemişse, ödeme tarihleri SGK'dan sorulup buna ilişkin bilgi ve belgeler eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine kararverilmesine rağmen, mahkemece, davacının 23.07.1999 tarihinden itibaren yaptığı geçmişe dönük toptan prim ödemelerinin 31.12.1995-31.05.1999 tarihleri arasındaki dönemin prim borçlarını karşılayıp karşılamadığını net bir şekilde SGK'na açıklattırmadan sadece prim ödeme tarihlerini içeren liste eklendikten sonra dosyanın yeniden gönderilmesi üzerine, 2.defa "mahkemenin davayı mümkün olduğunca çabuk ve düzenli bir biçimde sonuçlandırmakla yükümlükılındığı Anayasa’nın 141/IV ve HUMK’nun 77. maddesindeki usul ekonomisi ilkesi doğrultusunda gereken titizlik gösterilmeksuretiyle, davacının 23.07.1999 tarihinden itibaren yaptığı geçmişe dönük toptan prim ödemelerinin 31.12.1995-31.05.1999 tarihleri arasındaki dönemin prim borçlarını karşılayıp karşılamadığını net bir şekilde SGK'ndan sorarak verilecek cevap eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine" karar verilmiş, ancak SGK'dan gelen 02.08.2011 tarihli cevabi yazıdaki "...13.12.2007 tarihleri arasındaki..." ibaresinin hangi tarihler arasındaki süreyi kapsadığına ilişkin belirsizlik ve eksik bilgi mahkemece denetlenip giderilmeden ve davacının 25.07.1992 tarihinde re'sen 1479 sayılıYasa'ya tabi sigortalı olarak tescil edildikten sonra esnaf odası kaydının 2008 yılında tutulan tespit tutanağı ile geçersiz sayıldığı dikkate alındığında, anılan oda kaydının geçersizliğine karar verilmeden önceki 1995-1999 dönemine ilişkin olarak 1999 yılı ve sonrasında geriye dönük (1995-1999 dönemini de kapsar şekilde) prim ödemelerinin bulunup bulunmadığı net bir şekilde açıklattırılmadan dosya Dairemize gönderilmiştir. Mahkemelerin yukarıdaki anayasal ve yasal yükümlülükleri yeniden hatırlatılarak belirtilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın 3.defa mahalline geri çevrilmesine, temyiz itirazlarının bu eksiklik giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 06.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/389, Karar No: 2014/2675, Tarih: 15.04.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/389 E.  ,  2014/2675 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) Sanıklar ..., ... ve ... ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar ...t ve .. ... ile müdafilerinin ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

B) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru olarak saptandığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

İletişim tespit tutanakları içeriğine, suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçiriliş biçimine ve dosya kapsamına göre; sanığın 04.03.2012 tarihli eylemi sabit ise de; 25.02.2012 tarihinde üzerinde ele geçirilen 1 pakette net 0.2 gramdan ibaret eroini kullanma dışında başkasına vermek veya satmak amacıyla bulundurduğuna ilişkin yeterli delil bulunmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiğinin kabulü ile cezasının TCK'nın 43. maddesi ile arttırılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

C) Sanık ... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi :

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru olarak saptandığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanığın, 04.03.2012 tarihli eylemi sabit ise de; 28.02.2012 ve 11.02.2012 tarihlerindeki eylemlere katıldığına dair içeriği değişik anlamlara gelebilecek telefon konuşmaları dışında yeterli ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden atılı suçun zincirleme olarak işlendiğinin kabulü ile cezasının TCK'nın 43. maddesi ile arttırılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3791, Karar No: 2019/13742, Tarih: 26.06.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/3791 E.  ,  2019/13742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yokluğunda 01.07.2009 tarihinde tefhim edilen hükmün, 03.08.2015 tarihinde kardeşine tebliğ edildiği, sanığın 28.09.2015 tarihli temyiz dilekçesinde cezaevinde olduğu halde hakkında verilen kararın kendisine tebliğ edilmediğini bildirdiği, UYAP sisteminde yapılan incelemede sanığın 07.07.2009 tarihinden sonra ve halen Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın ikametine yapılan tebligatın geçersiz olduğu, bu nedenle sanığın temyiz talebinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğundan tebliğnamenin redde yönelik görüşüne iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.