muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1057, Karar No: 2024/1236, Tarih: 26.02.2024

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemini gerçekleştirdiğinin ve maktulün olay anında beden ve ruh bakımından kendini savunabilecek durumda olup olmadığının kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın ve beden ve ruh bakımından kendini savunamama koşullarının oluşmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıtların bulunmadığı, taraflar arasındaki saldırı ve savunma arasında orantı bulunmaması nedeniyle sanık lehine meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız söz ya da davranış bulunmadığı ve takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 31.10.2022 tarihli ve 2022/1374 Esas, 2022/1438 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5715, Karar No: 2024/8016, Tarih: 26.12.2024

**8. Hukuk Dairesi         2023/5715 E.  ,  2024/8016 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/307 E., 2022/864 K.

DAVA TÜRÜ : Galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti

DAVA TARİHİ : 21.08.2015

KARAR : Bozma sonrası davanın reddine

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti davasına dair verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; davacı ...'in vakıf evladı olan babası ve dedesinden dolayı Şanlıurfa'da kurulu .... Doğancızade El-Hac Maksud Bey bin ...Vakfı'nın galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istenmiştir.

Davalı vekili, davacının dava konusu vakıfla soybağını ispatlaması gerektiğini belirterek bilirkişi incelemesi talebinde bulunmuş, davanın kabulü halinde davanın mahiyeti gereği yargılama giderleri ve vekalet ücretinden sorumlu tutulmamaları gerektiğini belirtmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davaya konu Doğancızade El-Hac Maksut bey Bin ... Vakfı'nda ön batın şartının bulunmadığı gibi davacının galle alan diğer vakıf evlatları ile aynı batında bulunduğu, hatta vakıf yöneticisinin davacının kardeşi olduğu, dosyaya sunulan nüfus kayıtları ile uyumlu olduğu gerekçesi ile davasının kabulü ile, davacının Doğancızade El-Hac Maksut bey Bin ... Vakfının galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespitine karar verilmiş; hüküm, davalı ... Vakıf vekili ile davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin istinaf istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince; her iki davalı vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurularının esastan reddine dair kararının davalı ... Vakıf vekili ile davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; Dairemizin 22.03.2021 tarihli ve 2019/2858 Esas, 2021/25446 Karar sayılı ilamı ile; "... galle fazlasının ikinci batından sonra ön batında vakıf evladı varken sonraki batında bulunanların hak sahibi olamayacakları kuralı ile, vakıf gelirinin erkeğe 2 pay, kıza 1 pay verilmek suretiyle erkek evlatlarının evlatlarına bırakıldığı görülmektedir.

Mahkemece yapılması gereken; davacının gidelebildiği kadar üstsoyu ve bunların bütün mirasçılarına ait nüfus kayıtları getirtildikten sonra, daha önce verilmiş ve kesinleşmiş galle fazlasına müstehak evlat kararlarında adı geçen vakıf evlatlarının açık kimlik ve nüfus kayıtlarına göre bir soyağacı çıkartılarak irtibat sağlanması, buna dair taraf delillerinin toplanması ile uzman bilirkişiden denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak sonuca göre karar vermek olmalıdır.

Kabule göre de; 5737 Vakıflar Kanunu'nun 76 ncı maddesi (2762 sayılı Vakıflar Kanunu 40 nci maddesi) gereğince, vakıf evladı olduğunun tespitine ilişkin davalarda Vakıflar Genel Müdürlüğü gibi mülhak vakıf yönetimi de kanuni hasım olduğundan, davanın kabulü halinde yargılama giderleri ve vekalet ücreti ile sorumlu tutulmamalıdır." gerekçeleri ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu; 08.03.2022 tarihli bilirkişi raporu ile vakfın çok eski bir vakıf olması sebebiyle vakıf evlatları için birçok kolun oluşmuş olduğunu, halen galle fazlası alan evlatlar ile mütevelli kolunun batın silsilelerinin çıkartıldığını, buna göre mevcut evlatların ayrışma noktasının 4. batındaki ...'den başlamakta ve vakfın halen mütevelliliğini yapan ..., ... oğlu ... kolundan gelmekte ve 11. batında iken Vakıflar Genel Müdürlüğünün Galle Fazlası Alan Evlat Listesinde isimleri geçen diğer evlatlar ... Sıdıka Baygeldi, ... ve ...'nun aynı 4. batındaki ... oğlu Eyüp kolundan gelmekte olduğu ve 9 batında bulundukları, bu duruma göre halen 9. batında bulunan vakıf evlatlarının galle fazlası almakta olduğu, davacının ise 11. batında yer aldığı ve vakıf senedindeki batın tertibi hususundaki açık hüküm nedeniyle galle fazlasına müstehak vakıf evladı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili davanın reddine dair İlk Derece Mahkemesi kararına karşı verdiği temyiz dilekçesinde; kesinleşmiş mahkeme kararlarının dikkate alınması gerektiğini, davacının babası İbrahim ... ile davacının abisi Murat'ın vakıf evladı oldukları ve vakfın gelirlerinden faydalandıklarını, davacının vakfın gelirinden faydalanamamasının eşitlik ilkesine aykırı olduğunu, bilirkişi raporunun yeterli araştırma ve inceleme sonucu hazırlanmadığı ve çelişkiler olduğunu, batın şartı olmadığını, davacının erkek evlad soyundan geldiği ve vakıf evladı olduğunu, davacı ile davalı vakfın mütevellisi Murat'ın öz kardeş olduklarını, yani davacı ile aynı soydan geldikleri ve aynı batında bulunduklarını, açıklanan ve resen dikkate alınacak sebeplerle İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Dava, vakfın gelir fazlasından faydalanmaya yönelik galle fazlasına müstahak vakıf evladı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de var olmadığı, ayrıca davacı ile aynı batında yer alan büyük kardeşi Murat hakkında verilen ve kesinleşen vakfın galle fazlasına müstehak vakıf evladı kararının, dosya tarafların farklı olması nedeni ile incelemeye konu dosya yönünden kesin hüküm oluşturmayacağı ve vakfiyedeki galle fazlası için öngörülen batın şartını ortadan kaldırmayacağı da dikkate alınarak İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkeme kararının ONANMASINA,Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8929, Karar No: 2015/12721, Tarih: 01.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/8929 E.  ,  2015/12721 K.**

**"İçtihat Metni"**

İŞ MAHKEMESİ

Dosyanın incelenmesinde, iş bu ek davadan önce davacı tarafından ... ile ... aleyhine kısmi dava açıldığı, davada kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının talep edildiği, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiği, kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Yapılan incelemede, kısmi dava dosyasının Yargıtay'da incelenmesinin tamamlandığı ve yargılama dosyasının mahkemesine gönderildiği tespit edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü için, kısmi dava dosyasının incelenmesi gerekmekle, 2012/602 esas sayılı dava dosyasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/04/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9150, Karar No: 2013/14429, Tarih: 25.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/9150 E.  ,  2013/14429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hakaret, adil yargılamayı etkilemeye teşebbüs

Hüküm : 6352 sayılı Kanunun geçici 1/b maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesine göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararlar anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrasının 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin itiraz merciince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/23341, Karar No: 2012/5600, Tarih: 08.03.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/23341 E.  ,  2012/5600 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/266091

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2008

NUMARASI : 2007/177 (E) ve 2008/325 (K)

SUÇ : Elektrik enerjisi hırsızlığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

24.08.2006 günlü abonesiz ve kurumda kaydı olmayan sayaçtan geçirilerek kaçak elektrik kullanıldığına ilişkin suç tutanağı kapsamı ve sanığın savunmasında 2003’ten beri çalıştırdığı işyerine, komşu dükkandan elektrik aldıklarını ileri sürmesi, komşu dükkan sahibi Ş. Ç.’nin iki ay kadar bu şekilde sanığın kendisinden elektrik aldığını, tutanak düzenleyen tanığın ise tespit sırasında elektrik direğinden doğrudan bağlantı yapılarak elektriğin alındığını tespit ettiğini belirtmesi, sayaçta okunan endeks miktarının dükkanın çalıştırıldığı süreye göre kurulu güç ile uyumlu olmaması karşısında; sübut bulan elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan sanığın mahkumiyeti yerine, yazılı gerekçe ile beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/49, Karar No: 2024/3700, Tarih: 08.05.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/49 E.  ,  2024/3700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1824 Esas, 2022/1871 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ :İstanbul Anadolu 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/190 E., 2020/122 K.

Taraflar arasındaki markaya tecavüzün tespit, meni ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2005/56209 ve 2012/22630 sayılı "MİSİNA" ibareli tescilli markanın sahibi olduğunu, davacının İstanbul'un en gözde balık restoranlarından birini işlettiğini, davalı tarafın müvekkiline ait misina markasını internette ve tanıtım vasıtaları üzerinde kullandığını, davalıya ihtarname gönderilerek bu ihlale son verilmesinin istenildiğini, davalı tarafın ihtarnameye verdiği cevapta "misina" ibaresinin internet ve tanıtım vasıtalarından kaldırıldığını bildirdiğini, ancak davalı tarafın bu sefer de "Çeşme Miss.ina Restaurant" şeklinde markayı kullanarak vaki duruma devam edildiğini, bunun üzerine restoranda delil tespiti yaptırıldığını ve bilirkişi raporunda iltibasın tespit edildiğini, davalı tarafın "Çeşme Miss.ina Restaurant" şeklinde marka kullanımının ayırıcılık ifade etmediğini, hatta davalı taraf telefonla arandığında "Misina Restaurant" şeklinde telefona cevap verildiğini ileri sürerek davacıya ait markaya tecavüzün durdurulmasına ve giderilmesine, tabelaların sökülmesine, reklam vasıtası, basılı evrak ve ürünlerin el konulmasına, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak şartıyla 1.000,00 TL maddi, 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 04.12.2019 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 98.419,95 TL' ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, delil tespiti dosyası kapsamında alınan bilirkişi raporuna itiraz edildiğini, davacının "misina" ibareli markası ile müvekkilinin "miss.ina" markasının farklı olduğunu, davacıya ait markanın ne internette ne de tanıtım veya sarf malzemelerinde kullanmadığını, davacı markasının hiçbir şekilde kullanılmadığını, davacının ikametinin İstanbul olması sebebi ile müvekkilinin coğrafi farklılıktan kaynaklı hiçbir haksız rekabet veya haksız kazanç sağlama içerisinde bulunmayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı adına tescilli "MİSİNA" markası ile davalı tarafça kullanılan "MİSSİNA" ve "MİSS.İNA" ibarelerinin işitsel ve anlamsal olarak aynı oldukları, davalının fazladan "S" harfini eklemesi veya "MİSS" hecesinden sonra araya (.) işareti koyarak "İNA" hecelerini ayrı yazmasının tarafların markalarını farklılaştırmak için yeterli olmadığı, "MİSİNA" ibaresinin, balık oltasının takıldığı yapay ve sentetik maddeden yapılmış çeşitli kalınlıktaki iplerin adı olduğu, davaya konu markaların tescilli oldukları mal ve hizmetler için tanımlayıcı nitelikte olmaması nedeniyle ayırt ediciliğinin yüksek olduğu, davalının "MİSSİNA" ve "MİSS.İNA" markalarını yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri sunulan lokanta tabelasında kullandığı, davacının markalarının da bu hizmetler için tescilli oldukları, her iki tarafında ortalama tüketici kitlesine hitap ettikleri, bu nedenle ortalama tüketicilerin her iki markayı karıştırma ihtimali bulunduğu gibi davalının lokantasının Çeşme'de faaliyet gösteren davacıya ait bir lokanta olduğunu zannederek her iki marka arasında bağlantı kurabilecekleri, davalının eyleminin markaya tecavüz niteliğinde olduğu, alınan bilirkişi raporları ile lisans bedeline göre yapılan hesaplamada 98.419,95 TL tazminat bedelinin tespit edildiği, davalıya daha önce ihtarname gönderilmesine rağmen "MİSSİNA" ibaresini "MİSS.İNA" olarak değiştirerek kullanmaya devam ettiği, benzer markaları tescil ettirmek için Türk Patent ve Marka Kurumuna başvurularda bulunduğu, marka başvurularının reddedildiği, bu nedenle yüksek derecede kusurlu olduğu, elde ettiği, gelire, kusurunun ağırlığına ve markayı kullanım süresine göre davacının talep ettiği 15.000,00 TL manevi tazminatın hakkaniyete uygun olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davalının lokantasında "missina" ve "miss.ina" ibarelerini işletme adı olarak tabelasında ve iş evrakında kullanarak davacıya ait "misina" esas unsurlu marka haklarına tecavüz ettiğinin tespitine, davalının markaya tecavüzünün durdurulmasına ve giderilmesine, marka hakkına tecavüz teşkil eden davalıya ait tabelaların sökülmesine, reklam vasıtası, basılı evrak ve ürünlere el konulmasına, karar kesinleştiğinde masrafı davalıdan alınmak suretiyle imha edilmelerine, 98.419,95 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 15.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; marka tecavüzünün gerçekleşmediğini, müvekkili tarafından kullanılan "ÇEŞME,MİSS.İNA RESTAURANT" ibaresi ile davacı tarafa ait "MİSİNA" markası arasında benzerlik olmadığını, bilirkişi raporundaki tespitlerin yerinde olmadığını, marka kullanımının ticari faaliyete etkisinin bulunmadığını, müvekkilinin davaya konu marka kullanımını bırakıp Yücel Balık adı ile işletilmeye başlandığını, maddi tazminat hesabının hatalı yapıldığını, davacının talebinin olmamasına rağmen İstanbul Ticaret Odası tarafından bildirilen lisans ücreti üzerinden hesaplama yapılmasının dayanağının bulunmadığını, davacı vekilinin dava dilekçesinde 66/b maddesine göre, "markayı kullanmak yoluyla elde ettiği kazanca göre" hesaplanmasını talep ettiğinin görüldüğünü, bilirkişiler tarafından, 66/c maddesine göre hesaplama yapılmasının yasaya aykırı olduğunu, iddia edildiği gibi müvekkilinin davacıya ait markayı kullanması nedeniyle ilave gelir elde ettiğinin ispatlanamadığını, manevi tazminat talep koşullarının bulunmadığını, mahkemece takdir edilen tazminatın fahiş olduğunu, davacının ıslah harcını mahkemece verilen bir haftalık süreden sonra yatırdığını, talebin zamanaşımına uğradığını, kararın adil yargılanma hakkının ihlali niteliğinde bulunduğunubelirterek davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkeme kararında usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının markasına tecavüz fiilinin gerçekleşmediğini, bilirkişi raporunda maddi tazminatın hatalı -yanlış hesaplandığını, lisans bedeline göre hesaplama yapıldığını ancak davacının bu şekilde bir talebi bulunmadığını, müvekkilinin dava konusu ibareyi kullanması ile ekstra bir gelir elde etmediğini, manevi tazminat koşulları oluşmadığı halde mahkemece fahiş bir bedele karar verildiğini, davacı tarafın zamanında ıslah işlmeini yapmadığını, davanın kısmi dava olarak açılamayacağını, taleplerin zamanaşımına uğradığını belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya tecavüzün tespiti, meni, refi, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı Markaların Korunması hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 9, 61, 66 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya tecavüzün tespiti, meni, refi, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2.556 sayılı Markaların Korunması hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 9, 61, 66 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.