muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2169, Karar No: 2024/3635, Tarih: 08.11.2024

IV. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Bölge Adliye Mahkemeleri kararları arasındaki uyuşmazlık; kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak dava dışı yüklenici tarafından davacılara noterde düzenleme şeklinde yapılan taşınmaz satış vaadi sözleşmesi kapsamında satılan bağımsız bölümlere ilişkin olarak tapunun iptali ve tescili, mümkün olmaması durumunda tazminata hükmedilmesi istemli olarak arsa sahiplerine karşı açılan davaların genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde mi, yoksa 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun (6502 sayılı Kanun) hükümlerine göre tüketici mahkemesinde mi bakılması gerektiği noktasında toplanmaktadır.

B. İlgili Hukuk

1. 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 35 inci maddesi.

2. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un (6502 sayılı Kanun) 2., 3. ve 73 üncü maddeleri.

3. 6100 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun (TBK) 470 ve devamı maddeleri.

C. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin benzer olaylarda kesin nitelikteki kararları arasındaki uyuşmazlığın giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 35 inci maddesinde yer alan düzenlemedir.

2. 5235 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin birinci fıkrasının (3) numaralı bendinde, Bölge Adliye Mahkemesi ceza daireleri başkanlar kurulu ve hukuk daireleri başkanlar kurulunun görevleri; “Re'sen veya bölge adliye mahkemesinin ilgili hukuk veya ceza dairesinin ya da Cumhuriyet başsavcısının, Hukuk Muhakemeleri Kanunu veya Ceza Muhakemesi Kanununa göre istinaf yoluna başvurma hakkı bulunanların, benzer olaylarda bölge adliye mahkemesi hukuk veya ceza dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında ya da bu mahkeme ile başka bir bölge adliye mahkemesi hukuk veya ceza dairelerince verilen kesin nitelikteki kararlar arasında uyuşmazlık bulunması hâlinde bu uyuşmazlığın giderilmesini gerekçeli olarak istemeleri üzerine, kendi görüşlerini de ekleyerek Yargıtaydan bu konuda bir karar verilmesini istemek” şeklinde ifade edilmiştir.

5235 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan düzenlemeye göre; “ (3) numaralı bende göre yapılacak istemler, ceza davalarında Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına, hukuk davalarında ise ilgili hukuk dairesine iletilir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı uyuşmazlık bulunduğuna kanaat getirmesi durumunda ilgili ceza dairesinden bir karar verilmesini talep eder. Uyuşmazlığın giderilmesine ilişkin olarak dairece bu fıkra uyarınca verilen kararlar kesindir.”hükmü yer almaktadır.

5235 sayılı Kanun ile bu Kanun'da sayılan kişi ve kurumlara tanınan uyuşmazlığın giderilmesini talep etme hakkı, mutlak biçimde her uyuşmazlığın esasına yönelik çözüm geliştirilmesine imkân vermez. Uyuşmazlığın giderilmesi talebi bir kanun yolu olmayıp böyle bir talebin varlığı hâlinde Yargıtayca temyiz incelemesine benzer bir inceleme yapılması da mümkün değildir.

3. 6502 sayılı Kanun'un Kapsam başlıklı 2 nci maddesine göre; "Bu Kanun, her türlü tüketici işlemi ile tüketiciye yönelik uygulamaları kapsar.".

6502 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ilgili bölümleri de şöyledir:

"...h) Mal: Alışverişe konu olan; taşınır eşya, konut veya tatil amaçlı taşınmaz mallar ile elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri her türlü gayri maddi malları,

...

i) Satıcı: Kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye mal sunan ya da mal sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi,

...

k) Tüketici: Ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi,

l) Tüketici işlemi: Mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi,

...

ifade eder.".

4. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca; "Tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemeleri görevlidir."

5. Yukarıda bir kısım hükümlerine yer verilen 6502 sayılı Kanun temel olarak “ tüketiciyi “ esas almıştır. Taraflardan birinin tüketici yani ticari ve mesleki olmayan amaçlarla hareket eden diğerinin satıcı, sağlayıcı, bayi, acente, sigortacı, taşıyıcı yani kar elde etmek amacı ile hareket eden gerçek veya tüzel kişi olması halinde yapılan sözleşme tüketici işlemi sayılır. Kanun esasen tüketicinin taraf olduğu hukuki işlemin niteliği ve türüne göre herhangi bir sınırlama getirmemiştir.

O halde anılan kanunun uygulanabilmesi için; satıcının ticari veya mesleki faaliyeti kapsamında kanunda tanımlanan bir malı sunuyor olması ve alıcının da bu malı yine Kanun'da gösterilen amaçlarla satın alması gerekli ve yeterlidir. Eş söyleyişle, bir hukuki işlemin 6502 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabulü için, taraflardan birinin satıcı, diğerinin tüketici sıfatını taşıması, alışverişe konu olan malın ise Kanun'un 3 üncü maddesinde yazılı mal kavramı içerisinde yer alması gerekir.

6. Bu nedenlerle bir uyuşmazlığın tüketici işlemi olup olmadığının ve tüketici mahkemesinde görülüp görülmeyeceğinin tesbitinde, tarafların sıfatının ve işleminin niteliğinin belirlenmesi önem arzetmektedir.

6. Bu nedenlerle bir uyuşmazlığın tüketici işlemi olup olmadığının ve tüketici mahkemesinde görülüp görülmeyeceğinin tesbitinde, tarafların sıfatının ve işleminin niteliğinin belirlenmesi önem arzetmektedir.

6502 sayılı kanun, yukarıda açıklandığı üzere gerçek veya tüzel kişilerle, tüketiciler arasında kurulan eser sözleşmelerini tüketici işlemi kapsamına almıştır.

Uyuşmazlığa konu arsa payı karşılığı (kat karşılığı) inşaat sözleşmeleri TBK’nın 470 vd. maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinin kendine özgü bir türüdür. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yükleniciye şahsi hak sağlar. Koşulları yerinde ise kazandığı şahsi hakka dayanarak yüklenici arsa sahibini bir şey vermeye veya yapmaya zorlayabilir. Şahsi hak kazanan yüklenici bu hakkını doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi arsa sahibinin rızası gerekmeksizin ve ancak yazılı olmak koşulu ile üçüncü bir kişiye de temlik edebilir. Kat karşılığı inşaat sözleşmelerinde tüketiciler yönünden en önemli husus; alacağın temliki sözleşmesi ile konut alınmasıdır. Öyle ki yüklenicinin, arsa sahibi ile yapmış olduğu kat karşılığı inşaat sözleşmesinde kendine düşen hakları 3. kişilere (tüketici ) alacağın temliki hükümlerine göre devretmesine dayanmaktadır. Koşulları oluştuğunda yükleniciden alacağı temlik alan tüketici , bu hakkını arsa sahibine karşı ileri sürerek sözleşme konusu bağımsız bölümün kendisine verilmesini talep edebilir.

Yargıtay uygulamalarında da kabul gördüğü üzere; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi açısından güdülen amaç kullanmak için konut edinmek değil arsasını değerlendirmektir. Bu nedenle, arsa sahibinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalarken güttüğü saikin 6502 sayılı Kanun’da tanımlanan tüketicinin saikinden farklı olduğu gözden kaçırılmamalıdır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu işin üst düzey teknolojiyi gerektirmesi, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında, 6502 sayılı Kanun’da kanun koyucunun salt kullanma ve tüketme amacına yönelik mutfak, dolap yaptırmak araç tamiri yapmak gibi dar kapsamlı eser sözleşmelerini kastettiği, arsa karşılığı inşaat sözleşmelerinin ise bu kapsamda olmadığının kabulü gerekir.

7. Yapılan açıklamalar ışığında davalı arsa sahipleri yönünden yapılan değerlendirmede; davacılar, arsa maliki olan davalılar ile dava dışı yüklenici arasında düzenlenen arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca, dava dışı yükleniciye bırakılan konut niteliğindeki bağımsız bölümleri dava dışı yükleniciden satın aldıklarına göre ; dava konusu bağımsız bölümlerin mal kavramı içerisinde yer aldığı, bu malı ticari veya mesleki bir amaçla edinmeyen davacıların ise tüketici sıfatına haiz olduğu çekişmesizdir. Ne var ki, davalı arsa sahipleri yüklenici ile yapılan eser sözleşmesi kapsamında tüketici sayılmayacağı gibi davacı tüketicilerle aralarında yapılmış bir tüketici işlemi dolayısıyla bu işleme yönelik bir sözleşme ilişkisi de bulunmadığından uyuşmazlığın genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesine çözümlenmesi gerekir.

8. Tüm bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Uyuşmazlığın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 2023/368 E., 2023/2333 K. sayılı kararının gerekçesi açısından genel hatları ile Dairemiz emsal kararlarına da uygun olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın yukarıda ayrıntılı şekilde açıklanan doğrultuda giderilmesi gerektiği sonucuna ulaşılmıştır.

V. KARAR

1. Uyuşmazlığın, gerekçesi açısından İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesinin 2023/368 E., 2023/2333 K. sayılı kararının genel hatları ile Dairemiz emsal kararlarına uygunluğu gözetilerek yukarıda açıklanan şekilde giderilmesine,

2. Dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Daireleri Başkanlar Kuruluna gönderilmesine,

3. Karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemelerinin hukuk dairelerine bildirilmesi için Hâkimler ve Savcılar Kurulu Genel Sekreterliğine gönderilmesine,

08.11.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3031, Karar No: 2014/5531, Tarih: 13.05.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/3031 E.  ,  2014/5531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Dosya kapsamına, iddia ve savunmaya, mahkemece saptanan hukuki niteliğe göre uyuşmazlık, Orman Yönetiminin taraf olmadığı ve orman araştırması da gerektirmeyen özel mülk niteliğiyle Hazine adına kayıtlı taşınmaza gerçek kişiler tarafından açılmış tapu iptali ve tescil isteminden kaynaklandığından, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24/01/2014 tarih ve 2014/1 sayılı kararı uyarınca temyiz incelemesi 16. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 13/05/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7392, Karar No: 2024/5766, Tarih: 19.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/7392 E.  ,  2024/5766 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

D U R U Ş M A T A L E P L İ

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1231 E. 2022/755 K.

MAKTULLER : ..., ..., ...

KATILANLAR : ..., ..., ..., ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇLAR : Kasten öldürme, nitelikli kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı, istinaf başvurusunun reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmi iade, kısmi temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekilinin istinaf başvurusunun incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından sıfat yokluğu gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 279/1-b maddesi gereğince verilen istinaf başvurusunun reddine dair kararın temyizi kabil olmayıp itiraz kanun yoluna tabi olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen diğer kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I.HUKUKÎ SÜREÇ

1.Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.05.2021 tarihli ve 2021/158 Esas, 2021/225 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

a.Maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-e ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b.Maktuller ... ve ...'e yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81/1 ve 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.03.2022 tarihli ve 2021/1231 Esas, 2022/755 Karar sayılı kararıyla;

a.Sanık hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin katılan kurum vekilinin istinaf talepleri, katılan kurumun bu suçun zarar göreni olmaması ve katılan sıfatı bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi gereğince istinaf başvurusunun reddine,

Karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.03.2022 tarihli ve 2021/1231 Esas, 2022/755 Karar sayılı kararıyla;

a.Sanık hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin katılan kurum vekilinin istinaf talepleri, katılan kurumun bu suçun zarar göreni olmaması ve katılan sıfatı bulunmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi gereğince istinaf başvurusunun reddine,

b.Sanık hakkında maktullere yönelik kasten öldürme ve nitelikli kasten öldürme suçlarından kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısının, katılan kurum vekilinin, katılan ... vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca vekâlet ücreti yönünden düzeltilerek esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın maktullere yönelik eylemi nedeniyle bir aileyi yok ettiğine, her üç maktul yönünden sanık hakkında tasarlayarak ve canavarca hisle kasten öldürme suçlarından hüküm kurulması gerektiğine,

2.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın maktul ...’e yönelik eylemini tasarlayarak, canavarca hisle ve bir suçu gizlemek, delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmesini kolaylaştırmak ya da yakalanmamak amacıyla gerçekleştirdiğine,

3.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, eksik incelemeye, suçun maddi ve manevi unsularının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

3.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın üzerine atılı suçu işlemediğine, eksik incelemeye, suçun maddi ve manevi unsularının oluşmadığına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, İlişkindir.

III. GEREKÇE

Maktuller ... ve ...’in karı koca oldukları, yaşı küçük maktul ...’un diğer maktullerin müşterek çocuğu olduğu, sanığın maktul ... ile ortak iş yaptığı ve aralarında borç ilişkisi bulunduğu, dosyada mevcut kamera görüntülerine göre sanığın olay günü saat 19.16'da maktullerin ikâmetine geldiği, maktullerin akşam yemeği için dışarıdan yemek söyledikleri, yemeğin tanık R.A. tarafından saat 19.39’da teslim edildiği, maktuller ... ve ...’nin bu yemeği salonda bir tepside, maktul ...’ın ise mutfakta yediği sırada sanığın da maktullerin ikâmetinde bulunduğu, tanık komşuların beyanına göre saat 20.10 sıralarında maktullerin evinden bağrışma sesleri duyulduğu, yine saat 20.20 sıralarında maktul ...’a ait olmayan bir sesin “... ...” şeklinde bağırdığının duyulduğu, akabinde sanığın 20.30 sıralarında elinde beyaz bir poşet ile maktullerin ikâmetinden çıkarak kendi ikâmetine gittiği, ertesi gün maktullerden ...’in kızı katılan ...’un aileye ulaşamadığını belirterek yardım istemesi üzerine aralarında sanığın da bulunduğu şahsılar tarafından yanlarında kolluk ekipleri de bulunduğu halde ikâmetin kapısının çilingir vasıtasıyla açıldığı, maktuller ... ve ...’un salonda, maktul ...’ın ise giriş kapısı girişinde mutfak ile salon arasındaki koridor zeminde sırt üstü yatar vaziyette bulunduğu, maktuller hakkında düzenlenen otopsi raporlarına göre maktul ...’ın yüz, boyun, göğüs, batın, üst ekstremite de 9 tanesi müstakilen öldürücü nitelikte olmakla toplam 27 adet delici-kesici alet yaralanmasına bağlı olarak epiglot, tiroid kartilaj ve kosta kemik kesileri ile birlikte iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç ve dış kanama sonucu, maktul ...’in boyun, göğüs, üst ekstremite de 10 tanesi müstakilen öldürücü nitelikte olmakla toplam 18 adet delici-kesici alet yaralanmasına bağlı bağlı sternum kesisi ile birlikte iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen iç ve dış kanama sonucu ve olay tarihinde 4 yaşında olan maktul ...’un da göğüs, bel ve bacağında 2 tanesi müstakilen öldürücü nitelikte olmakla toplam 4 adet kesici delici alet yaralanmasına bağlı kosta kemik kesisi ile birlikte iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu vefat ettiklerinin belirtildiği, sanığın aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği ancak dosya içerisindeki mevcut kamera görüntüleri, sanığın ikâmetine ait ortak alanda bulunan ve maktuller ... ve ...’a ait örneklerinin tespit edildiği kanlı çoraplar, yine sanığın ikâmetinde ele geçen botun olay sırasında maktullerin evinde bulunduğu tespit edilen şahsın giymiş olduğu bot ile aynı olduğuna ilişkin bilirkişi raporu birlikte değerlendirildiğinde sanığın belirlenemeyen sebepler ile maktulleri bıçaklayarak öldürdüğü anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, suçun maddi ve manevi unsurlarının gerçekleştiği, dosyada eksik incelemenin bulunmadığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, mevcut delillerle sanık hakkında mahkûmiyet hükümleri kurulmasında isabetsizlik bulunmadığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli ve yine maktul ...'e yönelik eylemin, suç delillerini ortadan kaldırmak veya işlenmesini kolaylaştırmak ya da yakalanmamak amacıyla gerçekleştirdiğine ilişkin her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, eylemlere uyan suç vasıflarının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne ilişkin katılan kurum vekilinin istinaf başvurusu hakkında Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen karar yönünden;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında maktul ...'a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan

mahkûmiyet hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin istinaf istemi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından 5271 sayılı Kanun'un 279/1-b maddesi gereğince verilen istinaf başvurusunun sıfat yokluğundan reddine dair kararın aynı Kanun'un 279/1-son cümlesi uyarınca itiraz yoluna tabi olduğu ve kanun yolunun re'sen dikkate alınacağı anlaşılmakla, Mahkemesince yetkili ve görevli itiraz merciine gönderilmek üzere dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık hakkında maktuller ... ve ...'a yönelik kasten öldürme ile maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümler yönünden;

B. Sanık hakkında maktuller ... ve ...'a yönelik kasten öldürme ile maktul ...'a yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümler yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 18.03.2022 tarihli ve 2021/1231 Esas, 2022/755 Karar sayılı kararında katılan kurum vekili (maktuller ... ve ... yönünden), katılan ... vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13716, Karar No: 2021/21530, Tarih: 14.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/13716 E.  ,  2021/21530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 66/2 ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e. 66/2 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 14/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.