muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7410, Karar No: 2022/10275, Tarih: 14.12.2022

34. ... Merkez... Köyü ... mevkii 129 ada 15 parsel sayılı taşınmazın 1/2 hissenin davacılar ..., 1/2 hissenin ... adına tapuya kayıt ve tesciline; taşınmaz üzerinde bulunan tek katlı evin davalılardan Ömer Işık'a ait olduğunun kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine,

35. ... Merkez... Köyü ... mevkii 129 ada 16 parsel sayılı taşınmazın 1/2 hissenin davacılar ..., 1/2 hissenin ... adına tapuya kayıt ve tesciline; taşınmaz üzerinde bulunan tek katlı evin davalılardan ...'a ait olduğunun kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine,

36. ... Merkez... Köyü ... mevkii 129 ada 17 parsel sayılı taşınmazın 1/2 hissenin davacılar ..., 1/2 hissenin ... adına tapuya kayıt ve tesciline; taşınmaz üzerinde bulunan tek katlı ev ve ahırın davalılardan ...'e ait olduğunun kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine,

37. ... Merkez... Köyü ... mevkii 129 ada 18 parsel sayılı taşınmazın 1/2 hissenin davacılar ..., 1/2 hissenin ... adına tapuya kayıt ve tesciline; taşınmaz üzerinde bulunan tek katlı evin ve ahırın davalılardan Fettah Noyan'a ait olduğunun kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine,

C) Davalılar ..., ..., ... oğlu ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ..., ..., ..., ... ve ... adlarına açılan davanın pasif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine; karar verilmiş hüküm müdahil Hazine ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1. Davalıların temyiz itirazları incelendiğinde;

Davalılar çekişmeli taşınmazlara 1997 yılından beridir zilyet olduklarından 2010 yılında yapılan kadastro çalışmasına kadar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği için gerekli olan 20 yıllık zamanaşımı süresini doldurmadıklarından temyiz itirazlarının reddine,

2. Müdahil Hazinenin 129 ada 3-4-5 parseller üzerindeki muhdesat şerhine yönelik temyiz itirazları incelendiğinde;

Dosya kapsamından parseller üzerindeki muhdesatların davalılara ait olduğu anlaşıldığından temyiz itirazlarının reddine,

3. Müdahil Hazinenin davacılar adına tesciline karar verilen 127 ada 2 parsel, 127 ada 3 parsel, 127 ada 4 parsel, 127 ada 5 parsel, 127 ada 6 parsel, 127 ada 7 parsel, 127 ada 8 parsel, 127 ada 9 parsel, 127 ada 10 parsel, 128 ada 2 parsel, 128 ada 3 parsel, 128 ada 4 parsel, 128 ada 5 parsel, 128 ada 6 parsel, 128 ada 7 parsel, 128 ada 8 parsel, 128 ada 9 parsel, 128 ada 10 parsel, 128 ada 11 parsel, 128 ada 12 parsel, 128 ada 13 parsel, 128 ada 14 parsel, 128 ada 15 parsel, 128 ada 16 parsel, 128 ada 17 parsel, 129 ada 1 parsel, 219 ada 2 parsel, 129 ada 6 parsel, 129 ada 7 parsel, 129 ada 8 parsel, 129 ada 11 parsel, 129 ada 12 parsel, 129 ada 14 parsel, 129 ada 15 parsel, 129 ada 16 parsel, 129 ada 17 parsel ve 129 ada 18 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazları incelendiğinde;

Bu parsellerin orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşılmakta ise de, yapılan zilyetlik araştırması yeterli değildir. Şöyle ki; dava konusu taşınmazlarda mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre 1997 yılından beridir davalıların zilyetlikleri vardır. Davacılar 100 yıldır taşınmazların kendilerine ait olduğunu belirtmiş ise de taşınmazların kaç yıldır davacılar tarafından ne şekilde kullanıldığı araştırılmamış, davacıların zilyetlik iddiaları yönünden soyut mahalli bilirkişi beyanları ile yetinilmiş ve gerçeğin resmi olan eski tarihli hava fotoğrafı ve memleket haritalarında taşınmazlar üzerinde kullanım olup olmadığı incelenmeden karar verilmiştir. Ayrıca davacılar tarihi anlaşılamayan vergi kaydına da dayanmakta olup zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydına değer verilemeyeceği de dikkate alınmadan eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmiştir.

O halde mahkemece, yöreye ait en eski ve tespit tarihinden 15-20-25 (1980-1995 arası) yıl öncesine ait memleket haritası ve hava fotoğraflarının tamamı ile varsa amenajman planı ve komşu parsellere ait kadastro tutanakları, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örnekleri ve tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise mahkeme karar örnekleri ilgili yerlerden getirtilip, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek ayrı ayrı 3’er kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile önceki bilirkişiler dışında üç kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte getirtilen belgeler çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen, jeodezi ve fotogrametri bilirkişi eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve memleket haritası ölçeğine (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) denetime elverişli olacak şekilde çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmaz, çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli; taşınmazın gerçek eğimi klizimetre aletiyle ölçülerek memleket haritalarındaki münhanilerden (yükseklik eğrilerinden) de faydalanılmak suretiyle belirlenmeli; stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarını belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı ile taşınmazın imar-ihyaya konu olup olmadığını, olmuş ise imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığını ve imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığını, taşınmazın ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığını belirten müşterek imzalı, tereddüte mahal bırakmayacak şekilde, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalıdır.

Ayrıca keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim veya kimler tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmediği ve edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; dava konusu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; yerel bilirkişiler ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı; üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulundan taşınmazın evveliyatını, toprak yapısını, niteliğini ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadığını, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisinden ise, keşfi takibe ve denetlemeye olanak verir rapor ve kroki alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesi uyarınca, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediği tapu müdürlüğü ve ilgili kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanun'un 03.07.2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1). ve (2). bentde açıklanan sebeplerle davalıların ve Hazinenin temyiz itirazlarının REDDİNE, (3.) bentde açıklanan nedenlerle, Hazinenin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 53,00 TL'nin temyiz eden bir kısım davalılardan alınmasına, 14.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10158, Karar No: 2013/15271, Tarih: 23.09.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/10158 E.  ,  2013/15271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 07.11.2012 gün ve 2012/13512 Esas - 2012/21803 Karar sayılı ilama karşı davalılardan ... vekili yönünden verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin, .... Genel Müdürlüğü aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine, ... hakkındaki davanın kabulüne dair verilen hüküm, davalı ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmış, bu karara karşı davalı ... vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

Dava konusu 1671 Sokağın imar planında hafif raylı sistem güzergahında kaldığı anlaşıldığından husumetin dava dışı..... Büyükşehir Belediye Başkanlığına yöneltilmesi gerektiği, ayrıca 11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununu değiştiren geçici 6. maddesinin 7. fıkrası uyarınca; harç ve vekalet ücretinin bedel tespiti davalarında öngörüldüğü şekilde maktu olarak belirlenmesi gerektiği, bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından, davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 07.11.2012 gün ve 2012/13512 esas, 2012/21803 karar sayılı onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı .... Müdürlüğü hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dava konusu 1671 Sokağın imar planında hafif raylı sistem güzergahında kaldığı anlaşıldığından husumetin dava dışı ....Büyükşehir Belediye Başkanlığına yöneltilmesi gerektiği dikkate alınarak anılan idarenin davaya dahil edilerek, gerekli inceleme ve araştırma yapılıp sonucuna göre karar verilmesi yerine yazılı şekilde ... hakkındaki davanın kabulüne karar verilmesi,

2-11.06.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6487 sayılı Yasa ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununu değiştiren geçici 6. maddesinin 7. fıkrası uyarınca; harç ve vekalet ücretinin bedel tespiti davalarında öngörüldüğü şekilde maktu olarak belirlenmesi gerekirken, nispi harç ve vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, .... Belediye Başkanlığından peşin alınan temyiz ve karar düzeltme harçlarının istenildiğinde iadesine, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/34572, Karar No: 2020/17844, Tarih: 09.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/34572 E.  ,  2020/17844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 2010 yılı Aralık ayı - 2011 yılı Aralık ayı arasında, asıl işveren Memorial Hastanesi, 2011 Aralık Ayı -13/06/2013 tarihleri arasında asıl işveren Medikal Parka bağlı olarak çeşitli alt işverenler nezdinde temizlik görevlisi olarak çalıştığını, en son aylık ücretinin Set Card’a yüklenen 155,00 TL ile birlikte 1.250,00 TL olduğunu, eksik ücret ödemesi, fazla mesai alacakları ve genel tatil ücreti alacaklarının ödenmemesi, çalışma koşullarının ağır olması, yıllık izinlerinin kullandırılmaması ve primlerinin eksik yatırılması sebebiyle iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı MLP Sağlık Hizmetleri A.Ş. vekili; davacının dava dışı Ecoclean Temizlik ve Turizm Hizmetleri A.Ş. işçisi olarak çalıştığını, dava dışı şirket ile davalı şirket arasında imzalanan "Temizlik Hizmetleri Sözleşmesi" uyarınca hizmet verdiğini, davacının söz konusu alacaklarının muhatabının dava dışı Ecoclean Temizlik ve Turizm Hizmetleri A.Ş. olduğunu, davalı şirket ile dava dışı şirket arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi olmadığını anahtar teslim iş yaptırıldığını, davacının sadece dava dışı şirketin talimatları ile çalıştığını, çalışma şekli, görevlendirme, çalışma saatleri vb. hiçbir konuda davalı şirketin belirleme yetkisi olmadığını, diğer iddiaların da asılsız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Çalışma yaşamında daha az vergi ya da sigorta primi ödenmesi amacıyla zaman zaman, iş sözleşmesi veya ücret bordrolarında gösterilen ücretlerin gerçeği yansıtmadığı görülmektedir. Bu durumda gerçek ücretin tespiti önem kazanır. İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmelidir. Fakat yargılama sırasında dinlenen tanıkların ücrete ilişkin beyanları da muallaktır. Tanık olarak dinlenen ve sigorta kaydı bulunmayan işçilerin açtıkları kesinleşen hizmet tespiti dosyalarında da asgari ücretle çalıştıkları yönünde tespit yapılmıştır. Bu nedenle işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından, tarafların bildirdikleri emsal işyerlerinden ve TÜİK’ten emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda; davacı temizlikçi olduğunu ve resmi kayıtlarda ücretinin asgari ücret olarak daha düşük gösterilmesine rağmen gerçekte elden ödenen miktarla birlikte en son net ücretinin aylık 1.250,00 TL olduğunu iddia etmiş, davalı ise davacının asgari ücretle çalıştırdığını savunmuştur. Davacı tanıklarının davalıya karşı açılmış davalarının olduğu ve husumetli oldukları anlaşılmakla mahkemece bu tanıkların beyanının ücret tespitinde dikkate alınması mümkün değildir. Davacının fiilen yaptığı iş ve işyerinin özellikleri birlikte değerlendirildiğinde yukarıda açıklanan şekilde meslek odalarından ve TÜİK’ten sorulmak suretiyle emsal ücret araştırması yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

2- Davacı dava dilekçesinde Memorial Hastanesinde çalışırken 08.00-18.00 ve 18.00-08.00 arasında 2 gündüz 2 gece 2 gün izin şeklinde çalıştığını, Medical Park Hastanesi'nde ise 17.00-09.00 arasında ayda 20 gece arasında çalıştığını belirterek ödenmeyen fazla mesai ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir. Davalı ise davacının fazla mesai yapmadığını savunmuştur. Davacının Medical Park Hastahanesi'ndeki çalışması bakımından yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarından Serdar’ın davalıya karşı açılmış davası bulunduğundan beyanlarına itibar etmek mümkün değildir. Dosyada davacının bu dönem çalışması için fazla mesai alacağının bulunduğu gösterir başkaca delil de bulunmamaktadır. Bu nedenle Medical Park Hastahanesi'ndeki çalışması için husumetli tanık beyanına itibarla haftalık 18 saat fazla mesai alacağının hesaplanması hatalıdır.

Davacının davalı ... Şirketi nezdindeki çalışması bakımından ise davalı tanığının ve husumetli olmayan davacı tanığı İsmail’in beyanına göre davacının 08.30-18.00 ve 18.00-08.30 arasında çalıştığı kabul edilerek hesaplama yapılması gerekirken 08.00-18.00 ve 18.00-08.00 saatleri arasında çalıştığının kabul edilmesi hatalıdır.

Tüm bunların yanında davacının Memorıal nezdindeki çalışması için haftada ortalama 11.67 saat, Medical Park Hastahanesi'nde çalışması için ise haftada 18 saat fazla mesai yaptığı belirtildiği halde raporda hesaplamalar karıştırılarak Memorıal nezdindeki çalışması için haftada ortalama 18 saat, Medical Park Hastahanesi'ndeki çalışması için ise haftada 11.67 saat üzerinden fazla mesai hesaplanması hatalıdır.

3- Davalı Memorıal’in sorumlu olduğu kısım belirlenirken, davacının tüm dönem çalışması için hükmedilecek fazla mesaiden hakkaniyet indirimi yapıldığı halde Memorial nezdindeki çalışması nedeniyle Memorial şirketinin sorumlu tutulacağı miktardan hakkaniyet indirimi yapılmaması da hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 09/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8647, Karar No: 2013/12599, Tarih: 14.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/8647 E.  ,  2013/12599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kredi kullandığını belirterek, kendisinden haksız olarak tahsil edilmiş olan 1800 TL’nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiş; bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, Mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Bu bağlamda, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3329, Karar No: 2015/4503, Tarih: 09.03.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/3329 E.  ,  2015/4503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığının geç bağlanmasından dolayı ödenemyen faiz alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, hukuki yarar yokluğu nedeniyle davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, geç ödenen aylıkların yasal faizinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın hukuki yarar bulunmadığından reddine karar verilmiştir.

Alacağın yalnızca bir bölümü için açılan davaya kısmi dava denir. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve alacağın şimdilik belirli bir kesiminin dava edilmesi gerekir. Diğer bir söyleyişle, bir alacak hakkında daha fazla bir miktar için tam dava açma imkânı bulunmasına rağmen, alacağın bir kesimi için açılan davaya, kısmi dava denir. Kısmi dava açılabilmesi için talep konusunun bölünebilir olması gerekli olup, açılan davanın kısmi dava olduğunun dava dilekçesinde açıkça yazılması gerekmez. Dava dilekçesindeki açıklamalardan davacının alacağının daha fazla olduğu ve istem bölümünde “fazlaya ilişkin haklarını saklı tutması”  ya da “alacağın şimdilik şu kadarını dava ediyorum” demesi, kural olarak yeterlidir(Yargıtay HGK 17.10.2012 gün ve 2012/9-838-715 sayılı ilamı; Pekcanıtez H./Atalay M./Özekes M.; Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, s. 320; Kuru/Arslan/Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 22. Bası, s.286).

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda açıkça kısmi dava düzenlenmediği halde, söz konusu Kanunun yürürlükte olduğu dönemde de kısmi dava açılması mümkün bulunmaktaydı. Çünkü, alacak hakkının bir bölümünün dava edilip geriye kalan kısmının ikinci bir dava ile istenmesini engelleyen bir hüküm bulunmamaktaydı. Kısmi dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 109. maddesinde ise, ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Anılan maddenin birinci fıkrasında; talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği; İkinci fıkrasında ise; talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı belirtilmiştir.