muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9437, Karar No: 2012/2566, Tarih: 23.02.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/9437 E.  ,  2012/2566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/09/2010

Davacı vekili, davacının Sağlık Bakanlığına bağlı Uşak Devlet Hastanesinde  temizlik işçisi olarak çalışmaya başladığını, davalı Sağlık Bakanlığının her yıl değişik temizlik firmalarıyla anlaşma yaparak müvekkilini farklı şirketlerde çalışmış göründüğünü, müvekkilinin 31/12/2009 tarihinde ihbar önellerine uyulmaksızın ve haklı ya da geçerli bir neden gösterilmeksizin işten çıkartıldığını, müvekkilinin günde dokuz saat çalıştığını, dini ve milli bayramlarda çalıştığını, çalışmaya başladığı tarihten itibaren hiç yıllık izin kullanmadığını, müvekkilinin yaptığı bu çalışmaların ücretinin ödenmediğini, müvekkilinin çalıştığı işyerinde asıl işverenin Sağlık Bakanlığı olduğunu, alt işverenin ise sürekli değiştiğini, bu nedenle asıl işverenin iş sözleşmesinden dolayı alt işverenle birlikte sorumlu olduğunu iddia ederek, müvekkilinin işe iade taleplerinin kabul edilmesini, müvekkilinin kanuni süresi içinde işe başlatılmaması halinde sekiz aylık ücret tutarındaki tazminatın ödenmesine, boşta geçen dört aylık ücret ve diğer hakların ödenmesine, işe iade taleplerinin kabul edilmemesi halinde ve fazlaya ilişkin haklarının saklı tutularak 2.400 TL tutarındaki alacağın davalıdan tashiline karar istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu olayda işçilerin tümünün alt işveren olan yüklenici firma işçileri olduğunu, dava dilekçesinde hem alt ve üst işverenlerin birlikte sorumluluğundan söz edildiğini, hem de sorumlu olmayan Bakanlığa dava açılarak çelişkiye düşüldüğünü, davalı Bakanlığın asıl işveren olduğunun kabulü halinde bile yüklenici firmadan sadece hizmet satın almakta olduğunu ve işçilerin tamamının yüklenici firma işçileri olduğunu, sözleşmede işçilerin özlük işleri ile işe alınmaları, ücret, çalışma koşulları vs. konularda tamamen yüklenici firmanın yetkili ve sorumlu olduğunun belirlendiğini, davacıyı işe alanın ücreti, sosyal hakları, sigorta primleri gibi konularla ilgili olanın ihaleyi alan firma olduğunu, yapılmış  olan ihalenin kararname ve eki hükümlere dayandığını, işin asıl işverenin işyerinde yapılıyor olmasının bu yerlerin alt işveren açısından da işyeri anlamına geleceğini, davacının müvekkili aleyhine açmış olduğu davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, bu nedenlerle davada Sağlık Bakanlığının taraf sıfatı olamayacağını  iddia ederdek, davanın öncelikle husumet yönünden reddine, davanın hukuki dayanaktan yoksunluğu nedeniyle esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davaya konu uyuşmazlıkta davacı işçinin davalı Sağlık Bakanlığına bağlı hastane işyerinde temizlik hizmet işinin ihale ile verildiği şirketlerin işçisi olarak  çalıştığı ve ihale verilen şirketler değiştiği halde davacının aynı işyerinde çalışmasına devam ettiği, temizlik şirketinin sözleşme süresinin 31/12/2009 tarihinde sona erdiği ve davacının iş sözleşmesinin yeni ihaleyi alan şirkette çalıştırılmayarak sona erdirildiğini, tüm dosya kapsamına göre işçilerin işe alınmalarında ve işlerine son verilmesinde hastane idaresinin yetkili olduğu, çalışan işçilerin çalışma şartlarının da hastane yönetimince belirlendiği, alt işverenlerin çalıştırdıkları işçilerin üzerindeki yönetim hakkının tamamen asıl işveren tarafından yürütüldüğü ve gerçek anlamda bir alt işveren-asıl işveren ilişkisinin olmadığı, temizlik işi verilen firmaların işverenlik sıfatının bulunmadığı ve davacı işçinin iş sözleşmesinin feshinde, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 19. maddesine uygun olarak yazılı fesih bildiriminde bulunulmadığı, yapılan feshin usule uygun ve geçerli olmadığı  gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, davacının  01.01.2004-31.12.2004 tarihleri arasında ... Ltd. Şti.'ne ait  1006553 no.lu işyerinde, 01.01.2005-31.12.2005 tarihleri arasında aynı firmaya ait 1008227 no.lu işyerinde, 01.01.2006-31.12.2007 tarihleri arasında 1010180 no.lu işyerinde, 01.01.2008-31.03.2008 tarihleri arasında 1014502 no.lu işyerinde, 01.04.2008-31.07.2008 tarihleri arasında 1014985 no.lu işyerinde ve  01.08.2008-31.12.2009 tarihleri arasında Tem-Ser Ltd. Şti.'ne ait 1015609 no.lu işyerinde  temizlik işçisi olarak çalıştığı, yazılı fesih bildimi yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı, davacının sigorta bildirimlerinin yapıldığı ........Taahhüt Ticaret Ltd. Şti. unvanlı işverenin davaya dahil edilmesi gerekip gerekmediği   hususları  uyuşmazlık konusudur.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin feshinin geçerli nedene dayanıp dayanmadığı, davacının sigorta bildirimlerinin yapıldığı ........Taahhüt Ticaret Ltd. Şti. unvanlı işverenin davaya dahil edilmesi gerekip gerekmediği   hususları  uyuşmazlık konusudur.

Alt işveren işçisi tarafından, feshin geçersizliğine karar verilmesi istemiyle yalnızca alt işveren hakkında veya geçersizlik yahut muvazaa iddiasıyla sadece asıl işveren aleyhine açılan davalarda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayandığının belirlenmesine bağlı olarak, davalı olarak gösterilen kişinin işçinin gerçek işvereni olmadığının belirlenmesi halinde taraf sıfatı sorunu ortaya çıkmaktadır. Davanın taraf sıfatı yokluğu nedeni ile reddedilmesi halinde, gerçek işverene karşı açılacak davada işçi, çoğunlukla, işe iade davaları için öngörülen bir aylık dava açma süresini kaçırma tehlikesi ile karşılaşmaktadır. Böyle bir sonuç işçiyi mağdur edeceği gibi, bir aylık süre geçmemişse yeni bir dava açılmasını gerektirmesi nedeni ile usul ekonomisine de uygun düşmez. Gerek daha önce işe iade davalarına bakan Yargıtay 9. Hukuk Dairesince ve gerek Dairemiz tarafından davacının temsilcide yanıldığı veya taraf sıfatında maddi hataya düştüğü kabul edilmek suretiyle taraf değişikliği konusunda mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun katı kuralları aşılarak sorun çözülmeye çalışılmıştır.

Ne var ki, işe iade davası asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açıldığında asıl işveren hakkında taraf sıfatı yokluğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmezken, sadece asıl işveren hakkında dava açılmışsa taraf sıfatının bulunmadığı ve taraf sıfatında yanılgı olduğunun kabulüne karar verilmesi sözü edilen çözümün çelişkisi olarak dikkat çekmiştir.

Öte yandan, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124. maddesinde kabul edilebilir yanılgıya dayanan iradi taraf değişikliği taleplerinin mahkemece kabul edilmesi yönünde düzenleme yapılmıştır. Ancak sözü edilen düzenlemede taraf değişikliğinin talep şartına bağlanması karşısında, hâkim tarafından bu hususta taraflara hatırlatmada bulunulması mümkün değildir. Bu nedenle talep olmadığı halde, taraf sıfatında maddi  hataya düşüldüğünden söz edilmek suretiyle mahkeme kararının

bozulmasına  yönelik  uygulamaya devam edilmesinin,  kanunun  belirtilen  açık düzenlemesi karşısında, mümkün olmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, Dairemizde yukarıda belirtilen içtihadın yeniden gözden geçirilerek değerlendirilmesi ihtiyacı doğmuştur.

bozulmasına  yönelik  uygulamaya devam edilmesinin,  kanunun  belirtilen  açık düzenlemesi karşısında, mümkün olmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, Dairemizde yukarıda belirtilen içtihadın yeniden gözden geçirilerek değerlendirilmesi ihtiyacı doğmuştur.

Mahkemece verilecek hükmün etkisi bakımından mecburi dava arkadaşlığı, maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ve şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı olarak ikiye ayrılmaktadır. Maddi bakımdan mecburi dava arkadaşlığı, maddi hukuka göre bir hakkın birden fazla kimse tarafından birlikte kullanılması veya birden fazla kimseye karşı birlikte ileri sürülmesi ve tamamı hakkında tek hüküm verilmesi zorunlu hallerde söz konusu olur (6100 sayılı Kanun m.59). Şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığı ise, kanunun özel hükümleri ve davanın niteliğinden kaynaklanan, birden fazla kişiye karşı dava açılmasının ve yürütülmesinin zorunlu olduğu hallerde oluşan dava arkadaşlığına denir(PEKCANITEZ Hakan/ATALAY Oğuz/ÖZEKES Muhammet, Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, Ankara 2011, s.223). Şekli dava arkadaşlığı, gerçeğin tam olarak ortaya çıkarılması ve taraflar arasındaki ilişkinin doğru karara bağlanmasını sağlamak için kabul edilmiştir. Bu durumda, dava konusu hukuki ilişki hakkında bütün dava arkadaşlarına yönelik tek ve aynı doğrultuda bir karar verme zorunluluğu yoktur. Ayrıca dava arkadaşlarının yaptıkları usulî işlemler birbirinden bağımsızdır.

4857 sayılı Kanun'un 2. Maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarına göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olup olmadığı veya muvazaaya dayanıp dayanmadığına yönelik re’sen yapılması gereken yargısal denetim, ilişkinin taraflarının, yani asıl işveren ve alt işverenin davada yer almalarını ve kendi hukuklarını koruyacak açıklama ve ispat haklarını zorunlu kılmaktadır. Aksince bir düşünce Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkına ve 6100 sayılı Kanun'un 27. maddesinde öngörülen hukuki dinlenilme hakkına aykırılık teşkil eder. Buna göre, işe iade davalarına özgü olarak, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin söz konusu olduğu davalarda, davalı taraf yönünden bir çeşit şekli (usûlî) bakımdan mecburi dava arkadaşlığının mevcut olduğu kabul edilmelidir.

Görüldüğü üzere, bu çözüm tarzı hem işçi hem de işveren yönünde hukuka uygun maddî ve usûlî bakımdan her iki tarafın haklarını korumasını sağlayan bir çözümdür.

Böyle olunca, işe iade davasının yalnızca asıl işveren veya alt işveren aleyhine açılması durumunda, mahkemece, dava hemen reddedilmemeli, davalı olarak gösterilmeyen asıl işveren veya alt işverene davanın teşmili için davacı tarafa süre verilmeli, verilen süre içinde, diğer dava arkadaşına teşmil edilirse davaya devam edilmeli, aksi halde dava sıfat yokluğundan reddedilmelidir.

Böyle olunca, işe iade davasının yalnızca asıl işveren veya alt işveren aleyhine açılması durumunda, mahkemece, dava hemen reddedilmemeli, davalı olarak gösterilmeyen asıl işveren veya alt işverene davanın teşmili için davacı tarafa süre verilmeli, verilen süre içinde, diğer dava arkadaşına teşmil edilirse davaya devam edilmeli, aksi halde dava sıfat yokluğundan reddedilmelidir.

Taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına yönelik olarak yapılacak inceleme sonucunda, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçersiz veya muvazaaya dayanması nedeni ile feshin geçersizliğine yönelik karar gerçek işveren hakkında kurulmalı, geçersiz veya muvazaaya dayalı ilişkinin diğer tarafı hakkında sıfat yokluğu davanın reddine karar verilmelidir. Ancak, 6100 sayılı Kanun'un 327. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca taraf sıfatı olmadığı halde, davacıyı, davalı sıfatı kendisine aitmiş gibi yanıltarak kendisine karşı dava açılmasına sebebiyet verdiği için, davanın sıfat yokluğu nedeni ile hakkındaki davanın reddine karar verilen taraf lehine vekâlet ücreti takdir edilmemelidir.

Mahkemece, davalı olarak gösterilmeyen ... Hizmetleri Taahhüt Ticaret Ltd. Şti. alt işverenine davanın teşmil edilmesi için davacıya süre verilerek, verilen süre içinde davacı tarafından bu dava arkadaşına davanın teşmil edilmesi halinde işin esasına yönelik  inceleme  yapılması,  davanın  bu  dava  arkadaşına  teşmil  edilmemesi  halinde  ise davanın sıfat yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 23/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3404, Karar No: 2013/22477, Tarih: 03.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3404 E.  ,  2013/22477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde saat 14.30 sırasında, sanık sevk ve idaresindeki otomobil ile meskûn mahaldeki tek yönlü, iki şeritli 10 metre genişlikteki, düz, eğimsiz, asfalt kaplama ve kuru zeminli caddede seyrederken, ... Düğün Salonu önüne geldiğinde, 1997 doğumlu yaya ...'a sağ şerit üzerinde çarptığı olayda; mağdurun yol kenarında park eden araçtan inerek düğün salonu tarafına geçtiğine ilişkin anlatımının, babası ...'ın soruşturma aşamasında alınan, bankete park eden araçtan inen kızının düğün salonuna gelmek için karşıya geçerken sanığın aracının çarptığı şeklindeki beyanının birbirini doğrular nitelikte olması itibarıyla olayın sanığın aracıyla yolun solundan sağına doğru geçmekte olan mağdura sağ şerit orta kısmında çarpması biçiminde geliştiği ile dosyadaki adli raporlara göre, mağdurun hayati fonksiyonlarını orta (2.) dereceden etkileyen üst alveolar dişlerden başlayıp maksillaya ilerleyen iki langitudinal kırık oluşacak şekildeki yaralanmasının ağırlığı itibarıyla sanığın aracını meskûn mahaldeki hız sınırı üstünde kullandığının kabulü gerektiğinin anlaşılması karşısında; sanığın olayda tali derecede kusurunun bulunduğunda tereddüt bulunmaması nedeni ile mahkûmiyetine karar verilmesi yerine, oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan trafik bilirkişisinin mağdurun olayda tamamen kusursuz olduğuna ilişkin raporu gerekçe gösterilerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11906, Karar No: 2021/415, Tarih: 25.01.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/11906 E.  ,  2021/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki çelişkili ifadeleri, savunma, doktor raporları ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, olay tarihinden önce zeka geriliği bulunan on altı yaşındaki mağdureyle arkadaş olan suçu sürüklenen çocuğun, olay günü cebirle kömürlüğe götürerek alıkoyduğu mağdure ile zorla cinsel ilişkiye girdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle rızası hukuken geçerli sayılmayan mağdureye yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 109/1,3-f,5 maddeleri uyarınca mahkumiyetine karar verilip, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan belirlenen temel cezanın ise aynı Kanunun 103/4. maddesi ile artırılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Suça sürüklenen çocuğun, aynı yaşta olduğu mağdureyle cebir veya tehdit olmaksızın cinsel ilişkiye girmesi eylemine ilişkin İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilerek muayenesi yapılan mağdure hakkında düzenlenen 29.05.2013 günlü raporda maruz kaldığı olaydan dolayı travma sonrası stres bozukluğu tanısı konulması ve ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında, anılan rapor esas alınarak müsnet suçtan belirlenen ceza TCK'nın 103/6. maddesi gereğince artırılmış ise de, suça sürüklenen çocuğun aralarında yaş farkı bulunmayan mağdureyle cebir veya tehdit olmaksızın cinsel ilişkiye girmesi nedeniyle kastettiğinden daha farklı ve ağır bir sonucun meydana geldiği, TCK'nın 23. maddesi uyarınca gerçekleşen fakat kastetmediği bu neticeden suça sürüklenen çocuğun sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, somut olayda suça sürüklenen çocuğun dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, kişisel özellikleri ile olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında, ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuk tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı, meydana gelen bu zararın ancak TCK'nın 61. maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşmada dikkate alınabileceği gözetilmeden çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan belirlenen temel cezanın koşulları oluşmadığı halde aynı Kanunun 103/6. maddesi ile arttırılması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5929, Karar No: 2008/8465, Tarih: 05.06.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5929 E.  ,  2008/8465 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 12. Sulh Hukuk ile ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlanması istenilen ... ...’ın "Varlık Mahallesi, ... Caddesi, 3. ... Apt. No. 68, K: 5. D:9 ..." adresinde oturduğu anlaşılmakla yetkili mahkeme ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/06/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14117, Karar No: 2017/5986, Tarih: 27.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/14117 E.  ,  2017/5986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, UYAP kanalıyla MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğinde, hükümden sonra 10.07.2017 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, ölüp ölmediğinin kesin olarak tespitinden ve öldüğünün tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3427, Karar No: 2010/4783, Tarih: 06.07.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3427 E.  ,  2010/4783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Temyiz incelemesi sırasında davacı tarafın dayandığı tapu kaydının tüm tesis ve tedavülleri ile birlikte incelenmesine gerek görülmüştür. Bu nedenle;

1) Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Tapu Arşiv Daire Başkanlığı'na yazı yazılarak, davacı tarafın dayandığı 1311 tarih (dosya içindeki bir kayıtta Kanunisani 1311, diğer kayıtta ise Teşrinisani 1311 tarihli olduğu yazılıdır) 49 sıra numaralı ve 1500 dönüm miktarlı tapu kaydının tüm tesis ve tedavülleriyle birlikte istenmesi,

2) Tapu Arşiv Daire Başkanlığı'na yazılan yazıya cevap verildikten sonra sözkonusu kayıtların mahalli sicilde tedavül görüp görmediğinin mahalli Tapu Sicil Müdürlüğünden araştırılarak (davacı vekilinin temyiz dilekçesi ekinde tedavül gören tapu kayıtlarından sözedilmektedir.) varsa tüm tedavül kayıtlarının, haritalarının, tedavüllerine esas alınan mahkeme kararları ile dava dosyalarının bulundukları yerlerden getirtilerek dosya içine konulması ve bundan sonra temyizen incelenmek üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/182, Karar No: 2020/1474, Tarih: 04.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/182 E.  ,  2020/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili,davalının talep ettiği hizmet uyarınca mimari avan projelerinin yapılması ve danışmanlık hizmeti verilmesi konusunda anlaşıldığını, hizmetin yerine getirildiğini, toplamda 259.500,00 KDV tutarında alacağın oluştuğunu, hizmet bedelinin ödenmediğinden yasal takibe geçildiğini, davalının haksız ve dayanaksız itirazı ile takibi durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ...'un alacaklı sıfatı bulunmadığını, taraflar arasında hiçbir sözleşme ve teklif bulunmadığını, eser sözleşmesi kapsamında iş ilişkisi olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirket tarafından davalı şirkete mimari proje hizmeti verildiği, eser sözleşmesinin sözlü olarak kurulduğu, davacının davalıdan mimari danışmanlık ve proje hizmet bedelinin TBK'nın 481.maddesi kapsamında isteyebileceği, işin yapıldığı İstanbul'da 2011 yılı mahalli piyasa rayiçleri dikkate alınarak eserin değeri, yüklenicinin gideri dikkate alınmak suretiyle davacının yapmış olduğu hizmet bedeli 235.000,00 TL olarak belirlendiği, bu bedelin davalı tarafından davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, diğer davacı ...'un takibin tarafı olmadığından bu davacı açısından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.