muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1230, Karar No: 2024/12339, Tarih: 21.11.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/1230 E.  ,  2024/12339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/3177 E., 2022/1231 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesinin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça konu olaydan sonra soruşturma aşamasında kolluk güçlerince herhangi bir arama kararı olmaksızın kimlik tespiti amacıyla sanığın ikametine gidildiğinde sanık tarafından suça konu cep telefonlarının evinde olduğu ve kendi rızası ise teslim etmek istediği beyanı ile ikametine girerek içeriden 3 adet cep telefonunu getirip teslim ettiği, katılana ait olan 2 adet cep telefonunun kolluk güçleri tarafından 19.01.2020 tarihli teslim tutanağı ile tercüman eşliğinde katılana iade edildiği, geri kalan 3.000,00 TL'nin iade edilmediği, iadenin kısmi iade şeklinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında, katılandan kısmi iadeye muvafakat edip etmediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/3-1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 27.04.2022 tarihli, 2021/3177 Esas, 2022/1231 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2103, Karar No: 2021/3280, Tarih: 25.03.2021

**17. Hukuk Dairesi         2021/2103 E.  ,  2021/3280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

17.11.2011/2012 başlangıç ve bitiş tarihli zorunlu deprem sigortası poliçesinde dain-i mürtehin olarak görünen ... Şubesi dosya içerisinde yer alan dain-i mürtehin kaydının yazdığı kasko poliçesi ve dava dilekçesi eklenerek;

1-Adresi ... Caddesi ... Sokak Daire:23 Van olan dava konusu tazminata konu taşınmazın taşınmaz üzerindeki ... mürtehin kaydının devam edip etmediği,

2-Sigortalı ...'nun bankadan kullandığı kredinin kaç TL olduğu, tamamının ödenip ödenmediği, tamamı ödenmedi ise ne kadarının ödendiği, ödenmeyen taksitler var ise hangi aylara ilişkin ve ne kadar olduğunun sorulmasına, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 24.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13855, Karar No: 2021/22784, Tarih: 14.12.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/13855 E.  ,  2021/22784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargılama esnasında duruşmadan usulüne uygun haberdar edilmeyen şikayetçi Hazine vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğinin katılma talebi niteliğinde olduğu anlaşılmakla; şikayetçi Hazine'nin CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, katılan vekilinin kararın usul ve yasaya uygun olması nedeniyle onanması gerektiğine, sanığın ise, taş duvar örmediğine ve sağlamayı kabul etmediğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11373, Karar No: 2013/14957, Tarih: 02.07.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/11373 E.  ,  2013/14957 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, davacının 01.01.1996 tarihinden itibaren davalıya ait işyerinde aralıksız çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma üzerine, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekillerince tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dairemizin 2009/ 1808- 2010/ 8006 sayılı ve istemin kabulü gerektiğine dair bozma ilamı üzerine , mahkemenin direnme kararı sonrası, YHGK’nın, 2011/10-105 - 2011/255 sayılı ve davalı işverene ait işyerinde balıkçılık mevsiminde balık satışı, diğer dönemlerde sebze-meyve satışı işinin yapıldığı, davacı hakkında bu işyerinden düzensiz ve kesintili çalışmaların bildirilmesine karşın, 02.9.1996-25.01.2007 tarihleri arasında balık mevsimi dışında da çalışmasının bulunduğu hususunda duraksama olmadığı, ancak bu çalışmanın hangi süreleri kapsadığına dair yöntemince araştırma yapılması gerektiği gerekçesiyle bozulduğu belirgindir.

Bozma sonrası yapılan yargılama aşamasında, davacı asılın, 28.11.2012 tarihli celsede, davalıya ait işyerinde yaz aylarında 3 aylık süre içerisinde çalışmasına ara verdiği, bu süre içinde işyerinde herhangi bir çalışmasının olmadığı, 6.7.8. aylarda çalışmadığı, bir Eylül tarihinde işbaşı yaptığına dair beyanına ve davacı vekilinin son celse, müvekkilinin anılan beyanına atıfta bulunarak, işe giriş ve çıkış tarihleri arasında bildirilmeyen eksik sürelerin hüküm altına alınmasını talep eden beyanı sonrasında, mahkemece kesintili bildirilen çalışmaların giriş ve çıkış tarihleri arasında, 01.12.1999-31.12.1999 döneminde eksik bildirilen 15 günlük sürenin tespitine karar verildiği anlaşılmakta ise de;

./..

-2-

Davacının 02.9.1996-25.01.2007 tarihleri arasında davalı işveren tarafından bildirilen kesintili çalışmaların, davacının yukarıdaki beyanı ile örtüşmediği, diğer bir değişle, bildirimlerin Eylül ayı başından Mayıs ayı sonuna dek sürekli yapılmadığı gözetilmemiş olup, davacının anılan beyanı ile Hukuk Genel Kurulu kararında belirtilen ilkeler çerçevesinde araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı avukatının bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 02.7.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2021/27435, Karar No: 2021/21917, Tarih: 20.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/27435 E.  ,  2021/21917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 20/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10597, Karar No: 2024/4704, Tarih: 26.09.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/10597 E.  ,  2024/4704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Mahkumiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafi ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 63. maddesi uyarınca 3 yıl 8 ay 12 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve mahsuba karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz istemi; Sanığın kusuru olmadığına ilişkindir.

Katılan vekilinin temyiz istemi; Eksik incelemeye,bilinçli taksir şartları gerçekleşmesine rağmen uygulanmadığına,eksik ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, olay tarihinde sanık ...'ın, tanık ... ile birlikte ölen ...'un işlettiği sürücü kursuna ücret ödemek için gittiği, ölen ve sanığın ücret hususunda tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında sanık ve ölenin birbirlerini itmek suretiyle odadan çıkarak koridordaki merdivenin başına geldikleri, sanığın öleni yakasından tutup sürüklediği, bu esnada ölen ...'ın fenalaşarak merdivenden düştüğü, sanık ve tanık ...'ın ise olay yerinden uzaklaştıkları, hastaneye götürülen ...'un geçirdiği beyin kanaması neticesinde hayatını kaybettiği, dosya içerisindeki muayene tutanakları ve tıbbi evraklar ile Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu tarafından düzenlenen rapora göre "...'un ölümünün patolojik kökenli (travmaya bağlı olmayan) beyin kanaması sonucu gerçekleştiği, kanamanın meydana geldiği yerin hipertansiyon hastalarında meydana gelebilecek lokalizasyonlara uyduğu anlaşılmış; katılanın aşamalardaki beyanıyla uyumlu şekilde ...'a ait adli raporlarda darp bulguları olması, katılanın aşamalardaki birbiriyle uyumlu beyanlarına göre olay öncesi yaşanan tartışma sırasında sanığın ölene hakaret içerikli sözler söylediğinin anlaşılması, ölenin yaşı dikkate alındığında hipertansiyon ve kalp hastalığı bulunabileceğinin sanık tarafından öngörülebilir olması, sanığın eylemleri ile ...'ın ölümü arasında geçen süre göz önüne alındığında ...'ın ölümünün sanıkla yaşadığı tartışma sırasında uğradığı hakaret ve basit yaralama eyleminin etkisiyle gerçekleşen efor ve strese bağlı olarak tansiyonunun yükselmesi ve beyin kanaması geçirmesi sonucunda meydana geldiği anlaşılmakla sanığın TCK'nın 85/1 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Oluşa ve kabule göre ölenin yaşı ve sanıkla önceden bir tanışıklığı olduğuna dair dosya kapsamında bir bulgu olmaması dikkate alındığında; ölende hipertansiyon ve kalp hastalığı bulunabileceğinin sanık tarafından öngörülebilir olmadığı ancak ölüm olayı ile sanığın eylemi arasında illiyet bağı olduğu değerlendirilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Kars 3.Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafi ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24031, Karar No: 2018/4551, Tarih: 28.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/24031 E.  ,  2018/4551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı idarenin alt işverenlerinde çalışırken 2010 yılından itibaren almış olduğu ücret miktarında indirim yapıldığını, yapılan bu indirime kendisinin muvafakatının bulunmadığını, işlemin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek haksız şekilde ücrette indirim yapılan tarih ile dava tarihi arasında oluşan ücret farkı alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararı Yargıtay 7. Hukuk Dairesince, "...Yapılacak iş; davacının ücretinde indirim yapılan tarih ile davacı ile davalı idarenin alt işverenleri arasında yapılan ve maaş miktarının yazılı olduğu hizmet sözleşmesinin tarihi arasındaki dönemde davacının ücretinde yapılan indirime muvafakatının olmadığı kabul edilerek, bu dönem için oluşacak ücret farkı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Diğer bir husus ise işçinin ücret indirimini yazılı olarak kabul etmediği dönemde oluşacak ücret farkının daha açık bir anlatımla ücretin miktarının nasıl belirleneceğidir. Yapılacak iş; öncelikle davacının ücretinde indirim yapılmadan önceki ücret miktarı rakamsal olarak belirlenmelidir. Yani davacının ücreti, indirim yapılmadan önce asgari ücretin %30 fazlası ise bunun rakamsal karşılığı bulunmalı, asgari ücrette yapılan artışlar dikkate alınarak yapılan ödemeler düşüldükten sonra varsa fark alacaklarını hüküm altına almaktan ibarettir. Davacının ücret indirimini kabul ettiği dönemler için ise İş Kanunu'nun 22. maddesini uygulanma imkanı doğmakla bu dönem sonrası için alınması gereken ücret buna göre belirlenip yapılan ödemeler karşılaştırılarak varsa farkın hüküm altına alınabileceği gözetilmelidir." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak ve bozmadan sonra davacının ıslahı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ücret farkı alacağı ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

2-Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ücret farkı alacağı ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece bozma kararından sonra yapılan ıslaha değer verilerek karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2871, Karar No: 2014/7363, Tarih: 03.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/2871 E.  ,  2014/7363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Atılı suçlardan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Süresi içinde yapılmayan sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki anlatımlarına, Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulu’nun 28.01.2013 tarihli raporuna, psikolog tarafından düzenlenen 17.02.2011 tarihli görüşme raporuna ve tüm dosya içeriğine göre, olay tarihinde sanığın rızasıyla evine götürdüğü mağdure ile cinsel ilişkiye girmek istediği, mağdurenin kabul etmemesine rağmen zorla kıyafetlerini çıkarıp rızası dışında organ sokmak suretiyle cinsel istismar da bulunduğu, mağdurenin gitmek istemesine rağmen göndermediği, yaklaşık yarım saat konuştuktan sonra tekrar ilişkiye girmek istediği, mağdurenin kabul etmemesi üzerine onu zorla yüz üstü çevirip anal yolla cinsel istismarda bulunduğu, sanığın bu şekilde nitelikli cinsel istismar suçunu zorla ve değişik zamanlarda aynı suçu işleme kararı kapsamında işlediği anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan re’sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13847, Karar No: 2010/10690, Tarih: 21.10.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/13847 E.  ,  2010/10690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 30/01/2002-05/09/2003 gününde verilen dilekçeler ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 24/02/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili ve davalılar taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm ve davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, haksız eylem nedeniyle dava dışı kişinin yaralanmasından dolayı ödenen tazminatın, haksız eylem sorumlusu olan davalılardan rücu yolu ile alınması istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davacı ... davalılar tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu ... Bölge Müdürlüğü’ne bağlı ... Kız Öğrenci Yurdunda temizlik hizmetlerini yerine getiren Yuvaş AŞ'de temizlik işçisi olarak çalışan ...’in, geçirdiği iş kazası nedeniyle yaralanmasından dolayı ... İş Mahkemesi'nde davacı kurum ile Yuvaş AŞ hakkında açtığı tazminat davası sonunda kabul edilen tazminatın, kendi kusuruna düşen % 40'ı ile ... Öğrenci Yurdu idarecileri olan davalıların kusuruna düşen % 10'unu ödediğini belirterek, ödediği tutarın olayda % 10 oranda kusurlu bulunan davalılardan tahsilini istemiştir.

Yerel mahkemece davalıların her birinin olaydaki kusur oranının %5’er olduğu benimsenerek istem kısmen kabul edilmiştir.

Dosya içeriğinden, yaralanma olayının 05.02.1999 günü meydana geldiği, davalıların o dönemde ... Öğrenci Yurdunun idarecileri olarak kamu görevi yaptıkları, binanın projesine uygun yapılmamış olduğu anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, belirlenen tazminat tutarından, Borçlar Yasası'nın 43. maddesi uyarınca, davalılar yararına uygun bir indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, davacının tüm, davalıların öteki itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 21/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.