muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3296, Karar No: 2015/8594, Tarih: 14.12.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/3296 E.  ,  2015/8594 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : IC - 2012/262036

MAHKEMESİ : Antalya 1. İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2011

NUMARASI : 2007/1597 (E) ve 2011/2016 (K)

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Şikayetçi vekilinin, şikayet dilekçesinde sanıklardan F.. T..'nın alacaklıları zarara uğratmak kastıyla adına kayıtlı Ankara İli, Bala İlçesi, B... Köyü 11..parselde kayıtlı bulunan taşınmazını 20.12.2006 tarihinde kardeşi N.. T..'ya sattığını, borçlulardan C.. Tekstil Limited Şirketi'nin işyerini 04.12.2006 tarihinde İ.. B.. Tekstil Limited Şirketine devrettiğini, yine sanıklardan F.. T..'nın adına kayıtlı 0. F 6... plaka sayılı aracını 15.12.2006 tarihinde sanık R.. S..'a sattığını, sanıklardan E. T.'nın 0. E. 4.. plaka sayılı aracını 18.01.2007 tarihinde sanıklardan B.. K..'a devrettiğini bildirmesi karşısında yapılan devir işlemlerinin alacaklıyı zarar sokmak kastıyla muvazaalı olarak yapılıp yapılmadığı araştırılıp tartışılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22276, Karar No: 2014/3895, Tarih: 10.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/22276 E.  ,  2014/3895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... ve ... ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.04.2012 gün ve 193/136 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... ve ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 148,50 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 532,60 TL'nin temyiz eden davalı ... ve ...'ten alınmasına, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4769, Karar No: 2019/1629, Tarih: 13.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2017/4769 E.  ,  2019/1629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekinin iş yerinden çaldığı malzemenin takdir kıymet tutanağına göre, değeri nin 63,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 13.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6802, Karar No: 2010/4310, Tarih: 05.07.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6802 E.  ,  2010/4310 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Dava konusu 130 ada 56 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu bölgede çalışma yapan 53 numaralı Toprak Tevzii Komisyonunun 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 sayılı belirtmelik parsellerinin bulunduğu bölgeye ait dağıtım haritası ile dağıtım cetvelinin Özel İdare Müdürlüğünden,

2-Yüksekova Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.9.1971 tarih ve 1966/25-1971/67 ile 29.6.1972 tarih ve 1966/3-1972/2 E-K sayılı dava dosyalarının mahkemesinden,

3-12.10.1961 tarih 3 ve 4, 12.12.1964 tarih 1, 25.11.1971 tarih 2, 25.07.1972 tarih 6 ve 7, 15.02.1980 tarih 8 ve 9 sayılı tapu kayıtlarının tesis ve ifrazen intikallerine esas tüm oluşum belgelerinin, ilgili ilam örnekleri ve özellikle haritalarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

4-12.10.1961 tarih 3 ve 4 sayılı tapu kayıtlarının tüm tedavül kayıtlarından ifrazen oluşan hava alanı kamulaştırılmasına ilişkin tüm belgeler ile özellikle kamulaştırma haritasının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

5-12.10.1961 tarih 3 ve 4 sayılı tapu kayıtları ve tüm tedavülleri ile 1937 tarihli 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ve 14 tahrir sayılı vergi kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadığı, uygulanmışlarsa uygulandıkları taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanağı örneklerinin Kadastro Müdürlüğünden, kadastro tespitleri kesinleşmişse kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

6-Dava konusu 130 ada 56 parsel sayılı taşınmazı ve üzerinde hava alanı kamulaştırma sahası içinde kalan taşınmazlar ile yukarıdaki fıkralarda revizyon durumları sorulan kayıtların revizyon gördükleri taşınmazları izlemeye olanak verir biçimde geniş kapsamlı çap örneğinin Kadastro Müdürlüğünden,

7-Dava konusu taşınmaza uygulanan tapu kaydının uygulandığı taşınmazların belirlenerek bu taşınmazlar ile ilgili tespitlerin kesinleşip kesinleşmediği Kadastro Müdürlüğünden araştırılarak, kesinleşmiş taşınmazlara ait kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile varsa

kesinleşmelerine esas onaylı ilam örneklerinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemizce temyiz incelemesi yapılan Mahkemenizin 2008/299, 2008/321, 2008/425, 2008/421 ve 2008/427 E. sayılı dosyaları ile birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 05.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31558, Karar No: 2014/40147, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/31558 E.  ,  2014/40147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tire 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2007/275-2013/32

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalıların murisi M.. Ş..'in vesayet altına alınmadan önce dava dışı bankadan kredi çektiğini,bu kredi sözleşmesine kendisinin kefil olarak katılarak imzaladığını, kullanılan kredi borcunun ödenmemesi üzerine dava dışı banka tarafından yapılan icra takibine asıl borçlu murisin itirazı üzerine kendisinin kredi borcunu ödediğini ileri sürerek, ödediği 18.000 TL'nin ödeme tarihinden itibaren faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kefalet sözleşmesi nedeniyle davacı kefil tarafından ödenen miktarın, asıl borçlu olan Muris M.. Ş.. mirasçılarından rücuen tahsili istemine ilişkin olup, davacı tarafından kefalet sözleşmesi kapsamında murisin kredi borcuna mahsuben 18.000 TL ödendiği hususunun dosya kapsamı ile sabit olduğu ve bu hususta uyuşmazlık bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davalılar, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kefalet sözleşmesi nedeniyle davacı kefil tarafından ödenen miktarın, asıl borçlu olan Muris M.. Ş.. mirasçılarından rücuen tahsili istemine ilişkin olup, davacı tarafından kefalet sözleşmesi kapsamında murisin kredi borcuna mahsuben 18.000 TL ödendiği hususunun dosya kapsamı ile sabit olduğu ve bu hususta uyuşmazlık bulunmadığı anlaşılmaktadır.

818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 496. maddesinde; "Kefil eda ettiği şey nisbetinde alacaklının haklarında, ona halef olur.” şeklinde yapılan düzenlemeye göre alacaklıya ifada bulunan kefil, ifada bulunduğu ölçüde asıl borçluya rucu imkanı bulunmaktadır.Mahkemece sözleşme tarihi itibariyle asıl borçlunun hukuki ehliyetinin bulunmadığı kabul edilerek karar verilmiş ise de, asıl borçlu muris M.. Ş..'in tanık beyanlarına göre 2003 yılında kısmi felç geçirdiği ve dosyaya gönderilen poliklinik defter kayıtlarına göre murisin bu rahatsızlığı nedeniyle 08.09.2003 tarihinde nöroloji servisine yatışının yapıldığı anlaşılmakla birlikte, bu tedavi sürecine ilişkin kayıtların ilgli sağlık kuruluşunun arşivinin zarar görmesi nedeniyle dosyaya celbedilemediği anlaşılmaktadır.Murisin bu rahatsızlığı nedeniyle başkaca tedavi işleminin yapıldığına dair dosyaya herhangi bir belge ibraz edilmemiştir.Murisin 23.11.2005 tarihinde Sulh Hukuk mahkemesince verilen karar ile vesayet altına alınarak kısıtlandığı, kısıtlanmasına esas sağlık raporunda sağ hemipleji ve demans teşhisi konulduğu,demans rahatsızlığı nedeniyle hukuki ehliyetinin olmadığı sonucuna varılarak kısıtlandığı anlaşılmaktadır.Dava konusu kefalete ilişkin kredi sözleşmesinin 17.11.2004 tarihinde düzenlendiği, bu sözleşme kapsamında uyuşmazlığa esas kredi kullanımının 28.01.2005-16.06.2005 tarihleri arasında gerçekleştirildiği, bu tarihler itibariyle murisin hukuki ehliyetinin olmadığına dair herhangi bir tıbbi tedavi evrakının bulunmadığı, bu hususa ilişkin dosya kapsamında alınan tanık beyanlarının sözleşme ve kredi kullanım tarihleri itibariyle murisin hukuki ehliyetinin olup olmadığına dair yeterli kanaati oluşturacak nitelikte bulunmadığı anlaşılmaktadır.O halde davacının BK 496. maddesi hükümleri itibariyle kefalet ilişkisi kapsamında dava dışı alacaklı bankaya ödeme yaptığı sabit olup, bu yapılan ödeme nispetinde davalı mirasçılara rucu imkanının bulunduğunun kabulü ile,bu yönde yapılacak hesaplama sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine dair hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24,30 TL harcın istek halinde iadesine, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/184, Karar No: 2010/2701, Tarih: 24.05.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/184 E.  ,  2010/2701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve Tescil

K A R A R

Davacı gerçek kişiler, dava dilekçesinde ve 03.10.2007 tarihli yargılama oturumundaki beyanlarında; davalı gerçek kişi adına tapuda kayıtlı bulunan uyuşmazlık konusu taşınmazın özel mülkiyete konu olmayan orman olduğu iddiası ile tapu iptali ve Hazine adına tescil talebinde bulunduğuna göre 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesi hükmü gereğince, hükme yöneltilen temyiz itirazlarının incelenmesi Yüksek Yargıtay (20.) Hukuk Dairesinin görevi cümlesinden bulunmakla, gereği için dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 24.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20825, Karar No: 2014/31011, Tarih: 11.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/20825 E.  ,  2014/31011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Marmaris 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/03/2013

NUMARASI : 2011/242-2013/224

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde 08.07.1998-24.04.2011 tarihleri arasında çalıştığını, işyerinde fazla çalışma yapmasına ve hafta tatilleri ile ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini, hak kazandığı yıllık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek, bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma iddiasını tanık beyanları ile ispatladığı, yıllık izinlerinin kullandırıldığı veya ücretlerinin ödendiğine ilişkin işverence delil ibraz edilmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve haftalık çalışma süresinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının yaz aylarında haftanın bir günü 08.00-22.00, diğer beş günü ise 08.00-21.00 saatleri arasında bir saat ara dinlenme ile çalıştığı kabul edilerek haftalık fazla çalışma süresi hesaplanmıştır: davacının yaz aylarında günlük çalışma süresinin onbir saati aştığı sabittir. Bu durumda, ilgili dönem açısından ara dinlenme süresinin bir buçuk saat olduğu dikkate alınarak haftalık çalışma süresi belirlenmeli ve sonucuna göre fazla çalışma ücret alacağı hesaplanmalıdır. Bu hususun dikkate alınmaması ve eksik incelemeye dayalı karar verilmesi isabetsizdir.

3-Davalı işveren tarafından, davacıya mayıs 2011 tarihli ücret bordrosu ile 1.485,00 TL yıllık izin ücreti ödendiği ilgili bordro içeriği ve banka kayıtları ile sabittir.

Mahkemece ilgili belgenin kanuni delil bildirme süresi içerisinde ibraz edilmediği gerekçesi ile ödeme miktarı hak kazanılan yıllık izin ücret alacağından mahsup edilmemiş ise de; ödeme iddiası itiraz mahiyetinde olduğundan yargılamanın her safhasında ileri sürülebilir. İlgili banka kayıtları celp edilerek işverence yapılan ödeme miktarı, davacıların hak kazandığı yıllık izin ücret alacağından mahsup edilerek karar verilmelidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12375, Karar No: 2010/15794, Tarih: 07.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/12375 E.  ,  2010/15794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 281 ada 65 parsel sayılı ve emsal alınan 255 ada 3 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için 2009 yılı itibariyle belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlıklarından getirtildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16337, Karar No: 2018/13237, Tarih: 25.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/16337 E.  ,  2018/13237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ..., ..., ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 25.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1251, Karar No: 2018/2266, Tarih: 05.03.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/1251 E.  ,  2018/2266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SANIK : Mustafa BAL

SUÇ : Mühürde sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6352 sayılı Yasa'nın Geçici 2. maddesinin 2. fıkrası uyarınca Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın iadesi sadece elektrik enerjisi hırsızlığı suçundan kurulan hükümle ilgili olup, daha önce mühürde sahtecilik suçundan kurulan hüküm ile bu hükme karşı yapılan temyiz başvurusu geçerli olduğundan, bu suç yönünden yeniden verilen hükmün hukuki değerden yoksun olduğu kabul edilerek, 01.12.2011 tarihli karara yönelik temyiz üzerine yapılan incelemede;

1- Şikayetçi...'ın mühürde sahtecilik suçundan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığı ve mahkeme tarafından katılma kararı verilmiş olmasının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği cihetle; şikayetçi vekilinin temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Şikayetçi Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı (devredilen Milli Prodüktive Merkezi) vekilinin temyizine gelince;

Mühürde sahtecilik suçundan zarar görme olasılığı bulunan şikayetçi Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı (devredilen Milli Prodüktive Merkezi) davadan haberdar edilip, delillerini sunma ve davaya katılma olanağı sağlanarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması suretiyle CMK.nun 233/1. ve 234. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, şikayetçi Bilim Sanayi ve Teknoloji Bakanlığı (devredilen Milli Prodüktive Merkezi) vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.