muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/30994, Karar No: 2015/31204, Tarih: 22.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/30994 E.  ,  2015/31204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 12.7.2013 tarihinde satın aldığı aracın kısa sürede arızalandığını,sorunun tesbit edilemediğini,aynı durumun altı gün içinde iki kere daha tekrarladığını,bu arada rızası dışında onarım gördüğünü ve aracı teslim almaya zorlandığını 23.7.2013 tarihinde Tüketici Hakem Heyetine başvurduğunu,bedel iadesine karar verildiğini bildirerek araç bedelinin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ,davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı,12.7.2013 tarihinde davalıdan yeni araç satın aldığını,aynı gün aracın arızalandığını,aynı durumun altı gün içinde iki kez daha tekrarladığını,araçtaki sorunun giderilmediğini,23.7.2013 tarihinde Tüketici Hakem Heyetine başvurarak araç bedelinin iadesini talep ettiğini,12.8.2013 tarihinde araç bedelinin iadesine karar verildiğini, bu arada aracın beyninin değiştirildiğinin söylenip aracı teslim almaya zorlandığını, sözleşmeden dönme hakkını kullandığını bildirerek araç bedelinin tahsilini karar için eldeki davayı açmıştır.Davalı taraf aracın onarıldığını savunmuştur.Mahkemece,hakem heyeti incelemesi sırasında alınana bilirkişi raporunda aracın beyninin değiştirildiği ve bu değişimin araçta değer kaybına yolaçmadığı görüşü esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir.Dosyada mevcut servis fişlerinin incelenmesinde,araç faturasının 15.7.2013 tarihli olduğu,aynı gün araçta motor arızası ve EPC lambasının yandığı ,aracın gaz yemediğine ilişkin servis fişi düzenlenmiş,17.7.2013,22.7.2013 tarihli servis fişlerinde aynı arızadan bahsedildiği,aracın beyin ünitesinin değiştirildiği,tüm bu işlemler sırasında davacının onayının alındığına ilişkin belge düzenlenmediği anlaşılmaktadır.Garanti Belgesi Uygulama Yönetmeliği 14.maddesinde ”Tüketicinin onarım hakkını kullanmasına rağmen malın;a)(Değişik: RG-24.4.2011-27914)Tüketiciye teslim edildiği tarihten itibaren,garanti süresi içinde kalmak kaydıyla ,bir yıl içerisinde en az dört defa veya imalatçı-üretici ve/veya ithalatçı tarafından belirlenen garanti süresi içinde altı defa arızalanmasının yanı sıra,bu arızaların maldan yararlanamamayı sürekli kılması....” şeklinde yapılan düzenleme tüketicinin onarım hakkını kullanmasına rağmen sonuç alamadığı halleri düzenlemekte olup davacı tüketici, aracın beyin ünitesinin değiştirilmesine müsadesinin olmadığı,bilgisi dışında işlem yapılıp aracı teslim almaya zorlandığını beyanla sözleşmeden dönme hakkını kullandığını bildirerek dava açmıştır.Davacının bu esaslı onarım öncesi bilgisinin bulunduğu ve rızasının alındığı hususları ispat edilemediği gibi,mahkemece,araç üzerinde bilirkişi incelemesi yapılmaksızın,hakem heyeti raporu esas alınarak yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7641, Karar No: 2019/991, Tarih: 04.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/7641 E.  ,  2019/991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya içerisinde bulunan 23.01.2011 tarihli tutanakta, güven timi olarak görev yapan kolluğun, pazarda suça sürüklenen çocuğun hareketlerinden şüphelendikleri, çocuğun müştekinin cebine elini sokarak 20,00 TL aldıklarını gördükleri ve suçüstü yaparak suça sürüklenen çocuğu yakaladıkları, kovuşturma aşamasında tutanağı doğruladıkları anlaşılmakla, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müşteki ...'ın cebinden 20,00 TL çalan suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; müşteki ...'ın cebinden 20,00 TL çalan suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/653, Karar No: 2014/11304, Tarih: 20.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/653 E.  ,  2014/11304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/332320

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 02.05.2011

NUMARASI : 2008/210 Esas, 2011/145 Karar

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Mağdurun samimi beyanları, soruşturma sırasındaki ifadede hazır bulunan psikoloğun gözlemi, olayın intikal şekli, mağdurun beyanlarını doğrulayan müşteki Derya ve tanık Elif'in anlatımları, taraflar arasında husumet bulunduğuna dair dosyaya yansıyan herhangi bir iddianın bulunmaması ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın üst kat komşularının oğlu olan mağdura penisini yalatmak suretiyle, mağdurun ruh sağlığının bozulduğuna dair Adli Tıp 6. İhtisas Kurulu raporu da gözetilerek beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu işlediği sabit olduğu halde, hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 103. maddesinde yer alan çocuğun cinsel istismarı suçunun yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilerek mahkûmiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26180, Karar No: 2019/23402, Tarih: 16.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26180 E.  ,  2019/23402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 16/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1954, Karar No: 2012/2897, Tarih: 15.03.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/1954 E.  ,  2012/2897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FOÇA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/12/2006

Taraflar arasındaki davadan dolayı Foça Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 5.12.2006 gün ve 2003/341 esas 2006/262 karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 27.10.2010 gün ve 11255-11050 sayılı kararın düzeltilmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

Asıl dava, tapu kaydında bulunan miktar fazlalığının hazineye ait olduğuna ilişkin şerhe dayalı tapu iptali ve tescil, karşı dava şerhin terkini istemine ilişkin olup mahkemenin asıl davanın kabulüne karşı davanın reddine ilişkin kararı davacı tarafından temyiz edilmiş, Dairece 27.10.2010 tarih 2010/11255 Es. 11050 Kr. sayılı ilam ile karar onanmıştır.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden, dava konusu ..ada . parsel sayılı taşınmazın geldisinin . ada .. parsel olduğu, bu parselin kadastro tutanağında iskanen verilen yerlerden olduğu, iskân kaydının zemine uygulandığında parsele uyduğu, ancak tapu miktar fazlası bulunduğu, iskân kaydındaki miktarın 9190 m2 kadastro tespitindeki belirlenen miktarın ise 13932 m2 geldiği aradaki 3810 m2 lik farkın beyanlar hanesine miktar fazlası olarak yazıldığı ve kadastro tespitinin bu şekilde kesinleştiği, kadastro tespitinden sonra çekişmeli taşınmazın imar uygulamasına tabi tutulduğu ve 1116 m2 lik kısmının DOP olarak kesildiği, kalan 12106 m2 nin ise .. ada . parsel olarak tescilinin yapıldığı mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna göre kadastro tespitindeki miktar fazlası ile DOP olarak kesilen miktar arasında orantılama yapılmış ve miktar fazlası olarak belirtilen kısmın 305 m2 lik bölümünün DOP olarak kesildiği belirlenerek hüküm kurulmuş olmasında kural olarak bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, bilirkişi raporunda hata yapılarak miktar fazlası olan 3810 m2 den 305 m2 çıkarılması gerekirken 350 m2 çıkarılarak yanlış miktar üzerinden davacının tapuda paydaş kılınması doğru olmadığı gibi belirlenen pay miktarına göre oluşturulan paylarda, pay ve payda eşitliği sağlanmadığı bu şekilde doğru sicil oluşturma ilkesine de aykırı davranıldığı anlaşılmıştır.

Hal böyle olunca, davacı Hazine lehine iptal edilecek tapu miktar fazlalığında hata yapılması ve doğru sicil oluşturma ilkesine aykırı davranılarak pay ve payda eşitliği sağlanmadan hüküm kurulmuş olması doğru değildir..

Anılan bu husus karar düzeltme isteği sonucu yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK.'nun 440.maddesi gereğince kabulüyle, Dairenin 27.10.2010 tarih 2010/11255 Es. 11050 Kr. sayılı onama ilamının açıklanan nedenlerden dolayı ortadan kaldırılmasına, yerel mahkemenin 05/12/2006 tarih 2003/341 Es.–2006/262 Kr. sayılı ilamının açıklanan nedenlere hasren (6100 sayılı HMK’nun geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı HUMK.'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.3.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11366, Karar No: 2009/12758, Tarih: 09.12.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/11366 E.  ,  2009/12758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TRABZON 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/04/2009

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalılar  adına  kayıtlı   taşınmazın  bir  kısmının  kıyıda   kaldığını  ileri  sürüp  kıyıda   kalan   bölümün   tapusunun  iptalini  istemiştir.

Davalılar, davanın  reddini   savunmuşlardır.

Mahkemece,  hak  düşürücü  süre  yönünden  davanın  reddine  karar  verilmiştir.

Karar, davacı  vekili  tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, 3621  Sayılı  Yasadan  kaynaklanan  taşınmaza   ait  sicil  kaydının  kütükten terkini   isteğine  ilişkin  olup  henüz   kesin   hüküm   halini  almamış  davalara  da   uygulanacağı  öngörülen  14.3.2009   tarihinde   yürürlüğe  giren  3402  Sayılı   Kadastro  Yasasının  12/3  maddesine   ilaveler getiren  5841  Sayılı  yasa  hükümleri  gözetilmek   suretiyle   davanın  reddine  karar  verilmiş  olmasında  bir  isabetsizlik   bulunmamaktadır.

Davacı  Hazinenin  bu  yöne  değinen  temyiz   itirazları   yerinde  değildir,reddine.

Ancak, her  dava  açıldığı  tarihdeki   koşullara  tabidir. Mahkemece 28.11.1997  tarih 5/3  sayılı  İnançları  Birleştirme   Kararı   uyarınca   belirlenen  kıyı  kenar  çizgisine  göre  taşınmazın  tamamının  3621  Sayılı  Yasanın  4.  maddesinde  tarifi  yapılan  kıyıda  kaldığı   görülmektedir. O halde ,  bu   belirlemeye   göre  davacı  Hazinenin  dava  tarihi   itibariyle  davasında   haklı   olduğu sabittir. Ne  var ki,  sonradan   yürürlüğe  giren  yasa  uyarınca  davanın  reddine  karar   verilmiş  olması, davalının  harç ve  yargılama   giderleri  ile  bu   giderlerden  sayılan  Avukatlık   Ücretinden  sorumlu   tutulmamasını  gerektirmez.

Hal böyle  olunca,  yargılama  giderleri  harç ve  davada  vekil  ile  temsil  edilen davacı  yararına  avukatlık  ücretinin  takdir ve  tayin  edilerek  davalının  sorumlu   tutulması  gerekirken  yanılgılı  değerlendirme   ile  yazılı   olduğu  üzere  hüküm  kurulmuş   olması  doğru   değildir.

Davacının, bu  yöne   değinen  temyiz  itirazları  yerindedir. Kabulüyle  hükmün  HUMK'nun  428. maddesi   gereğince  BOZULMASINA,9.12.2009  tarihinde  oybirliğiyle  karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5201, Karar No: 2018/8427, Tarih: 23.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/5201 E.  ,  2018/8427 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ile davalılardan.......vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, temyiz yoluna başvuran davacı Kurum ile davalılardan....... vekillerinin sair itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava; 24.07.2010 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalı .....hak sahiplerine bağlanan iş kazası ölüm gelirinin ilk peşin sermaye değeri ve cenaze masrafı nedeniyle yapılan ödeme sonucu oluşan Kurum zararının işveren ve üçüncü kişilerden tazmini amaçlı açılmıştır. Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı yasanın 21/1 ve 21/4 maddesidir.

3-Eldeki davada karara esas alınan 21.08.2015 tarihli kusur raporunda; ......müştereken % 50 kusurlu bulunmuştur. Ancak hükme esas alınan bu raporda, ceza davasında kusurlu bulunarak mahkum olanlara, zararlandırıcı sigorta olayının meydana gelmesinde az da olsa bir miktar kusur verilmesi gerekliliği gözetilmemiştir. Oysa ceza mahkemesi kararındaki maddi olgu, hukuk hakimini bağlamaktadır. Çünkü ceza mahkemesi kendine has usuli olanakları nedeniyle hükme esas aldığı maddi olayların varlığını saptamada daha geniş yetkilere sahip olup, hukuk hakiminin, ceza hakiminin fiilin hukuka aykırılığını ve illiyet bağı saptayan maddi vakıa konusundaki kabulü ve ceza mahkemesinin kabul ettiği olayın gerçekleşme şekli diğer bir deyişle maddi vakıanın kabulü konusunda kesinleşmiş olan bir mahkumiyet veya maddi vakıa tespiti yapan beraat hükmüyle bağlı olacağı hem ilmi ......hem de kökleşmiş kazai içtihatlarla benimsenmiş bulunmaktadır. Bu nedenle, eldeki davada hükme esas alınan kusur raporu oluşa uygun bulunmamış, dava konusu iş kazasında ölen ........ nedeniyle oluşan Kurum zararının rücuan tazminatı nedeniyle açılan ve Dairemizce incelenen 2016/9783 E., 2016/9786 E. nolu dosyalar içinde hükme esas alınan 27.11.2015 tarihli kusur raporu oluşa uygun bulunmuştur. Mahkemece eldeki davada da, oluşa ve ceza davası dosya içeriğine uygun olan 27.11.2015 tarihli kusur raporunun esas alınması isabetli olacaktır.

4-Mahkemece Kurumun rücu edebileceği tazminat tutarının belirlenmesi için, isabetli olarak, gerçek zarar tavan tazminat miktarları belirlenip, ilk peşin sermaye değerleri ile karşılaştırılması sonucu, düşük olan ilk peşin sermaye değerlerine göre karar verilmişse de, hak sahiplerine bağlanan ölüm aylığı nedeniyle 5510 sayılı Yasanın 54. maddesine göre yarıya indirilerek bildirilen iş kazası ölüm gelirinin yeniden yarıya indirilerek bu değerin tazminine karar verilmesi isabetsizdir. Ancak davalı ......dava konusu iş kazasında, asıl ya da alt işveren olmayıp üçüncü kişi olduğu için davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Yasanın 21/4. maddesi gereği ilk peşin sermaye değerlerinin yarısından, müşterek - müteselsil (zararlandırıcı olaya sebebiyet veren tarafların toplam kusur oranı) kusur oranı kadar sorumlu olduğundan,karar, ....... için isabetlidir.

Mahkemece, oluşa uygun 27.11.2015 tarihli kusur raporunun karar esas alınması, devamla davalılardan ...... de üçüncü kişi olduğu gözetilerek karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ile davalılardan ...... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılaradan ..... iadesine, 23/10/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2008/1003, Karar No: 2008/749, Tarih: 18.02.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/1003 E.  ,  2008/749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 321 ada 20 parsel sayılı 12.112,88 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş, bilahare ifrazen 321 ada 30 ve 31 parsel numaraları altında Hazine adına tescil olmuştur. Davacı ... vekili, 321 ada 20 parsele, davacı .... vekili, 321 ada 231 sayılı parsele tapu kayıtlarına dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulü ile 321 ada 30 sayılı parselin tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline, 321 ada 31 sayılı parselin tapu kaydının kısmen iptali ile teknik bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 1025.83 metrekarelik bölümünün davacı ... adına tapuya tesciline, (A) harfi ile gösterilen 71.2 metrekarelik bölümünün davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece teknik bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümün davacı ..., (B) harfi ile gösterilen bölümün diğer davacı ...’ın dayandığı tapu kayıtları kapsamında kaldığı kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Davacıların dayandıkları tapu kayıtları tescil ilamları ile oluşmuştur. 3402 sayılı Kanun'un 20/A maddesine göre kayıt ve belgeler harita, plan ve krokiye dayanmakta ise, bunların yerlerine uygulanmasının mümkün olması halinde, kaydın kapsamının yapılacak uygulamaya göre belirlenmesi gerekir. Mahkemece tescil ilamının dayanağı olan kroki ile çevre parsellerin tapu kayıtları tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirtilmemiş ve gereği gibi mahalline uygulanmamıştır. Teknik bilirkişi raporlarında tescil krokileri ve kadastro paftası çakıştırılmak suretiyle tapu kayıtlarının kapsadığı alanlar gösterilmemiş, tapu kayıtlarının başka parsellere revizyon görüp görmediği araştırılmamıştır. Bu itibarla mahallinde yeniden keşif icra olunarak davacılara ait tescil ilamları ile oluşan tapu kayıtları ve krokileri gereği gibi yerine uygulanmalı, krokilerin fenni sıhhati yok ise kaydın sınırlarına değer verilerek ve miktarı gözetilerek kapsam tayinine çalışılmalı tapu kaydında bilinemeyen hudutlar açısından davacılara tanık dinletme olanağı tanınmalı, uygulamada komşu parsel tutanak ve dayanaklarından yararlanılmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.02.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/46, Karar No: 2013/2636, Tarih: 26.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/46 E.  ,  2013/2636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Taşınmaz üzerindeki yapının (balık havuzu) değerinin tespitinde Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nca yayınlanıp o yılın tamamı için geçerli olan 2011 yılına ait resmi birim fiyat listesi esas alınması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, 2012 yılına ait birim fiyat listesine göre değer belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 26.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.