muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/10236, Karar No: 2019/15634, Tarih: 26.12.2019

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ... müdafiinin atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin; sanık ... müdafiinin ise, sübuta, eksik incelemeye, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 26/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1055, Karar No: 2012/2486, Tarih: 02.03.2012

**17. Hukuk Dairesi         2012/1055 E.  ,  2012/2486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Tranzon 1.Sulh Hukuk ve Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, zabıta araştırması yapılarak veya hükümlüden sorularak, hükümlü Bilal Ateş'in ceza evine girmeden öncki adresinin tespit edilmediği anlaşılmıştır.

Bu durumda, adrese dayalı nüfus kayıt sistemi kayıtlarına göre yerleşim yeri ... Trabzon" adresi ile, Antalya 3.Ağır ceza Mahkemesi ilamı ve müddetnamedeki ... adresinden hangisinin kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresi olduğu, hükümlü ... 'ten sorulması, zabıta araştırması yapılması ve belgelendirilerek dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5229, Karar No: 2024/179, Tarih: 16.01.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/5229 E.  ,  2024/179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/586 E., 2022/937 K.

DAVA TARİHİ : 08.03.2018

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

SAYISI : 2018/228 E., 2020/224 K.

Taraflar arasındaki tapu iptal ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 16.01.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir..

Belli edilen günde davacılar vekili Avukat ... ile davalılardan ... vekili Avukat ... geldi. Tebligata rağmen başka gelen olmadığı anlaşılmakla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıların murisi arsa sahibi ... ile dava dışı arsa sahibi ... ve yüklenici davalı ... arasında 18.07.2012 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, arsa payı oranına göre muris ...’ya en az 2 adet dükkan ve 17 adet daire verilmesi gerekirken, 7 adet daire verildiğini, dava dışı diğer arsa sahibinin arsa hissesine göre daha çok kazanım elde ettiğini, murisin, davacı kız çocuklarından mal kaçırmak amacıyla muvazaalı olarak bu sözleşmeyi düzenlediğini, davalılar arasındaki işlem ve ilişkilerin tespiti gerektiğini ileri sürerek, davalı yükleniciye arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle yapılan satışın TBK’nın 19 uncu maddesi uyarınca, davacıların hisseleri oranında iptali ile taşınmazın yine hisseleri oranında davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline, bu mümkün olmadığı takdirde uğradıkları zararının tazminini, bu talebin de kabul edilmemesi halinde sözleşmenin ve taşınmaz temlikinin saklı payları ihlal etmesi nedeniyle ihlal edilen saklı pay oranında faizi ile birlikte tenkisine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davacının iddialarının asılsız ve mesnetsiz olduğunu, davacıların sözleşmeden ilave menfaat temin etmek amacıyla bu davayı açtıklarını, muris muvazasının koşullarının oluşmadığını, murisin sözleşme tarihinde akıl sağlının yerinde olduğuna ilişkin rapor bulunduğunu, müvekkilinin tenkis talebinin de muvazaa iddiasının da tarafı olmadığını, davanın öncelikle husumetten reddi gerektiğini, davacıların murisine %20-25 oranında bir pay verildiğini, bu oranın piyasa koşullarına uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olmadığını, davacılar gibi ...’nun mirasçısı olduğunu, davacıların bir mağduriyeti varsa müvekkilinin de aynı şekilde mağdur olduğunu, ... ilinde kız çocuklarından mal kaçırmak gibi bir gelenek olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile muris ile davalı ... arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı ...’ya temlik edilen herhangi bir taşınmaz bulunmadığı, dava dışı diğer arsa sahibi ...’ın bu sözleşmeden daha fazla kazanım elde ettiği iddia edilmiş ise de eldeki davanın irade sakatlığı nedeniyle imzalanan sözleşmenin iptali davası da olmadığı, davanın muris muvazaasına dayalı olarak açıldığı, muris muvazaasından söz edebilmek için öncelikle mirasçı ...’nun işbu sözleşmeden fayda sağladığının ispatlanması gerektiği, davacılar tarafından bu hususun ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf başvuru dilekçesinde, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin murisin aleyhine olduğunu, edimler arasında açık orantısızlık bulunduğunu, tanık beyanlarının muvazaayı doğruladığını, murisin sözleşme öncesi malvarlığı dikkate alındığında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapmaya ihtiyacı bulunmadığını, yüklenici ... aracı kılınarak muvazaalı ilişki tesis edildiğini, taraflar arasındaki gizli anlaşma ile davalı ...’nun payına düşen daire ve dükkanların diğer davalı yüklenici ... vasıtasıyla üçüncü şahıslara satıldığını, mahkemece terditli tenkis talebi hakkında bir karar tesis edilmediğini, vekalet ücretinin hatalı belirlendiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile ilk derece mahkemesi kararında usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz başvuru dilekçesinde, istinaf başvuru dilekçesinde dile getirdiği hususları temyiz nedeni olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan muris muvazaası nedeniyle tapu iptal ve tescil olmadığı takdirde alacak istemine istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan muris muvazaası nedeniyle tapu iptal ve tescil olmadığı takdirde alacak istemine istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Yargıtay duruşmasında vekili hazır bulunan davalı ... lehine takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davacılardan tahsili ile davalı ...’e ödenmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17835, Karar No: 2013/17162, Tarih: 11.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/17835 E.  ,  2013/17162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı, hafta tatili, fazla çalışma ücrti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, davalı işyerinde bağlı bulunduğu gruba bağlı olarak faaliyet gösteren Eşme Beldesinde bulunan fabrikasında yükleme ve ana sevkiyat yapıldığını, davacının nakliye işi yapması sebebiyle Karayolları Kanunu gereği yirmidört saat içinde mola vermek kaydı ile en fazla sekiz saat araç sürmesi gerekirken devamlı bir şekilde günde 16-18 saat çalışacak şekilde araç kullanmaya zorlandığını, davacıya verilen iş emirlerinde çıkış ve varış saatleri belirlendiğini, yola devam edebilmek için çift takometre uygulaması yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili, işbu dosya ile birleşen Kocaeli 3. İş Mahkemesinin dosyasına vermiş olduğu dava dilekçesinde davacının Kocaeli 5. Noterliği aracılığı ile 24.12.2009 tarihinde iş koşullarının düzeltilmesi ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden ödenmesi isteminde bulunduğunu 11.01.2010 tarihinde işverene tebliğ edildiği halde işverenin bu talepleri yerine getirmediğini, davacının daha önce net aldığı ücretin ödenmeyerek düşürüldüğünü, daha evvel birikmiş ücretlerin ödenmediğini, bunun üzerine davacının noter aracılığı ile 02.03.2010 tarihinde gönderdiği ihtarnameyle iş sözleşmesini 05.03.2012 tarihinden geçerli olmak üzere haklı olarak sonlandırdığını fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 500,00 TL yıllık izin ücreti, 500,00 TL hafta tatili ücreti, 500,00 TL genel tatil ücreti ve 2.000,00 TL ücret alacağı olmak üzere toplam 4.500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının, yurtiçi tır şoförü olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesini 05.03.2010 tarihinde çalışma koşullarının ağırlaştığını ileri sürerek haklı bir sebebe dayanmaksızın feshettiğini, davacının ayrılırken tüm alacaklarının ödendiğini, davacının çalışmalarının sefer görev emirleri ve araçtaki uydu takip cihazlarından alınan raporlarla sabit olduğunu, yurtiçi tır şoförlerinin günlük araç kullanma sınırları dışında araç kullanması söz konusu olmadığından Yargıtay İçtihatlarına göre tır şoförlerinin günlük çalışma sınırları nedeniyle fazla mesai alacağı isteyemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ücretinin işveren tarafından düzenlenmiş Mart 2009 ayına ilişkin bordroda belirtilen miktar olarak kabul edildiğini, davacının narenciye tır şoförü olup mesainin düzenli olmadığı, davacının fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil alacaklarının ödenmediği ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden yatırılmadığı tanık beyanları ve dosya kapsamına göre ispatlanmış bulunmakla davacı iş sözleşmesini haklı olarak sonlandırdığından davacı kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının fazla mesai yaptığının, genel tatillerde çalışıldığının, kullanmadığı yıllık izin ücreti bulunduğunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Bilirkişi sefer emirlerinde bulunan yemek ücretlerini toplayıp günlük yemek ücretini tespit etmiş bulduğu miktara göre de davacının kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücretini hesaplamıştır. Dosyaya davacının tüm sefer emirleri ibraz edilmemiştir. Ayrıca, ibraz edilen sefer emirlerinin hepsinde harcırah ve yemek bedeli bulunmamaktadır. Bu sebeple seri dava halinde açılan dosyalarda davacıların hepsinin aynı işi yapmalarına rağmen farklı farklı yemek bedelleri aldıkları tespit edilmiştirki bu durum hayatın olağan akışına uygun değildir. Davacının günlük yemek bedeli kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra gerekirse kıdem tazminatı yeniden hesaplama yapılarak hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece esas alınan bilirkişi raporu anılan sebeple hüküm kurmaya elverişli değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25399, Karar No: 2017/10971, Tarih: 16.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2014/25399 E.  ,  2017/10971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların dolandırıcılık suçundan beraatine ilişkin hükümler o yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların iştirak halinde katılana ait aracı peşin para karşılığı satın almak konusunda katılanla anlaştıkları ve hileli hareketlerle katılandan araç için satış vekaletnamesi aldıktan sonra parayı ödemeyerek senet verdikleri ve bu senedi de ödemedikleri, sanıkların benzer türden eylemleri gerçekleştirmeyi alışkanlık haline getirdikleri ve baştan itibaren kasıtlı hareket ettikleri iddia edilen olayda;

Sanıkların savunması, katılan beyanları, oluş ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların ikna edici hareketlerle ve peşin ödeme yapacakları intibaı uyandırarak katılandan araba için satış vekaletnamesi aldıktan sonra çeşitli bahanelerle oyaladıkları ve en son verdikleri senedi de ödemeyerek başından itibaren suç işleme kastıyla harekret etmek suretiyle atılı suçları işledikleri anlaşılmakla mahkumiyetleri yerine isabetsiz gerekçelerle sanıkların beraatine hükmedilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/05/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9149, Karar No: 2018/16114, Tarih: 27.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/9149 E.  ,  2018/16114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 35. İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davanın hak düşürücü süreden reddedildiği dikkate alındığında dava dilekçesinin üzerinde Muhabere kayıt tarihi olduğu izlenimi uyandıran tarihin neye ilişkin olduğu dava dilekçesinin muhabere kanalıyla sunulduğu tarih ise muhabere defterine kayıt tarihinin tespiti ile ilgili evrakların suretinin dosyaya eklenerek tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6478, Karar No: 2013/13780, Tarih: 09.05.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/6478 E.  ,  2013/13780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Sanıklar ..., ... için mahkumiyet, sanık ... için beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, katılan ... Eğitim Bakanlığı vekilinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi yasa koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi belirtmekte, bu durum malın değerinin azlığının Ceza Genel Kurulunun içtihadında belirtildiği şekilde çoğun içinde azın alınması haline indirgenemeyeceğini göstermektedir. Anılan Yasanın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı”olacak şekilde saptamalıdır. Ceza vermekten vazgeçme kararı verilecekse malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise, sanıkların çalmış olduğu eşyaların değerinin 2 Tl olması karşısında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden karar verilmesi,

2-Sanıklar hakkında gerekçede TCK 62. madde uyarınca indirim öngörüldüğü halde, hükümde TCK 59. madde uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak karışıklığa sebebiyet verilmesi,

2-Sanıklar hakkında gerekçede TCK 62. madde uyarınca indirim öngörüldüğü halde, hükümde TCK 59. madde uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak karışıklığa sebebiyet verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’ün temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09/05/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10777, Karar No: 2017/8355, Tarih: 20.09.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/10777 E.  ,  2017/8355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı asil ... ile davalı ... Sağ. Hiz. AŞ vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, davacılardan...'nın bronşit şikayetiyle davalı hastaneye başvurduğunu, 3 günlük yanlış tedavi sonrası şurunun kapandığını, diğer davacı olan kızı ...'in bilgi alma taleplerinin reddedildiğini, ...'in, ölüme terkedilen annesini davalı hastaneden alarak başka bir hastaneye nakletmek zorunda kaldığını, bu şekilde davacı ...'nın davalı hastanede yanlış tedavi sonucu ölümünü engellediğini, nakledilen hastanede yapılan tedavi sonrasında ...'nın hayata döndüğünü ancak yatalak kaldığını, tedavi süresince ...'in hastane, ambulans, refaketçi ve test bedelleri olarak yüklü bir gider ödemek zorunda kaldığını, ayrıca ev kiralamak ve bakıcı tutmak gibi giderler nedeniyle zarara uğradığını, ... bulunan evini daha düşük bir bedelle satmak zorunda kaldığını belirterek, davacılardan ... için 170.000,00TL maddi tazminata, davacı ... için 250.000,00TL, ... için 150.000,00TL manevi tazminata hükmedilmesini istemiş; davacı ...'nın yargılama sırasında vefatı ile tek mirasçısı davacı ... davaya devam etmiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, maddi manevi tazminat taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalı hastaneden alınan sağlık hizmeti sırasında verilen yanlış tedavi sonucu, hastanın beyin kanaması geçirdiği ve bu nedenle yatalak hale geldiği iddiasına dayalı maddi-manevi tazminata ilişkindir. Taraflar arasındaki ilişki vekalet sözleşmesidir. Vekil, vekalet görevini yerine getirirken yöneldiği sonucun elde edilmemesinden sorumlu değil ise de, bu sonuca ulaşmak için gösterdiği çabanın, yaptığı işlemlerin, eylemlerin ve davranışlarının özenli olmayışından doğan zararlardan sorumludur. O nedenle, vekil konumunda olan doktorların bilim ve teknolojinin getirdiği bütün imkanları kullanmak suretiyle özen borcunu yerine getirmeleri gerekir.