muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13586, Karar No: 2016/5868, Tarih: 20.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/13586 E.  ,  2016/5868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla

orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde mağdurun işyerinden 6,00-7,00 TL değerinde 10 paket peçeteyi çalması karşısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4916, Karar No: 2013/12965, Tarih: 21.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4916 E.  ,  2013/12965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ereğli(Konya) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/04/2010 gün ve 2008/79-2010/256 sayılı kararı onayan Daire’nin 30.11.2012 gün ve 2010/15665-2012/19620 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında ferdi kaza sigorta poliçesi imzalandığını, 06.08.2007 tarihinde tek taraflı olarak meydana gelen kazada ağır şekilde yaralandığını, kısmi felç durumunda olduğunu, davalı sigorta şirketinin kazanın alkolün etkisi ile meydana geldiği gerekçesi ile tazminat talebini reddettiğini, genel adli muayene formunda şuurunun kapalı ve aşikar derece alkollü olduğu ifadesinin teknik bir tespite dayanmadığını asıl davada şimdilik 12.000,00 TL’nın, birleşen davada da 63.000,00 TL’nın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece asıl ve birleşen davaların reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 2010/15665 E,2012/19620 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davacı vekili bu defa karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 21.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6045, Karar No: 2019/1483, Tarih: 05.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6045 E.  ,  2019/1483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili Av. ... ve davacı ... mirasçıları ile dahili davalı ... vekili Av. ..., dahili davalı ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 26/02/2019 günü için yapılan tebligat üzerine, davacılar ... mirasçıları ... ve Ark. vekili Av. ..., davacılar ... ve ..., dahili davalı ... vekili Av. ...ve davalı Hazine vekili Av. ... davalı ... Yönetimi vekili Av.... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü;

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Marmaris Kadastro Mahkemesinin 2014/26 Esas sayılı dosyasında davacıların dayandığı tapu kaydı uygulaması için yapılan keşfe ait keşif zaptı ile keşif sonucu düzenlenen tüm bilirkişi raporlarının onaylı örneklerinin temin edilerek gönderilmesi,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanı kapsayan 1939, 1964, 1972, 1975, 1987 ve 1992 tarihli hava fotoğrafları ile varsa bu hava fotoğrafları dışındaki tarihlere ait diğer tüm hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak

görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının soyut ifadelerle değil somut ve duıraksamaya yer vermeyecek şekilde bilimsel verilere dayalı olarak açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınarak bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/03/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3499, Karar No: 2014/2929, Tarih: 14.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3499 E.  ,  2014/2929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/11-2013/483

-KARAR-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası işbölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; temizlik hizmeti sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, davalının tacir olmamasına göre, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1574, Karar No: 2013/8467, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/1574 E.  ,  2013/8467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Gerekçeli kararın davalı ... İnş. Ltd. Şti.'ne tebliğine dair belge dosyada bulunmadığından; tebliğ yapılmış ise tebliğ belgesinin dosyaya konulması veya tebliğ yapılan tarih sorularak alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra, tebliğ yapılmamış ise gerekçeli karar yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1371, Karar No: 2012/18210, Tarih: 07.03.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/1371 E.  ,  2012/18210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Sanık ...'ın beraatine, diğer sanığın hükümlülüğüne ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

6099 sayılı yasanın 3.maddesi ile 7201 sayılı Tebligat Kanununun 10.maddesine eklenen fıkra uyarınca, sanık ...'ün bilinen en son adresi olan Selçuklu mah. 8.sokak no:14 adresinin tebligata elverişli olup olmadığı araştırılmadan ve sanık tarafından gösterilmediği de gözetilmeden, adres kayıt sisteminden alınan adresine tebligat yapılması usulsüz olup, yoklukta verilen kararın anılan sanığa usulüne uygun olarak tebliğinden sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8253, Karar No: 2012/15847, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/8253 E.  ,  2012/15847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ziynet eşyasının iadesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ziynet eşyasanın iadesi davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının mevcutsa aynen iadesi, değilse bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıya düğün merasimi sırasında takılan ziynet eşyalarının aynen iadesini, mümkün olmadığı takdirde parasal karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise davalının tasarrufunda herhangi bir ziynet eşyası bulunmadığını, düğün merasiminde takılan takıların düğün sonrası davacının annesi tarafından kasaya konulmak üzere alındığını, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacı vekili, dava dilekçesinde belirttiği ziynet eşyalarının, davalı uhdesinde kaldığını iddia etmiş, bu konuda taraf tanıkları dinlenilmiş, mahkemece davacı vekiline yemin teklif etme hakkının hatırlatılması üzerine, davacı vekili yemin teklif ederek 19/01/2012 tarihli yemin metnini dosyaya sunmuştur. Yemin metninde, davalı tarafından, davacıya içeriği yemin metninde belirtilen telefon mesajını gönderip göndermediği hususunda, yemin teklif edilmiştir. Duruşmaya katılan davalıya, davacı vekili tarafından sunulan 19/01/2012 tarihli yemin metni okunduğunda okunan metinde bahsi geçen mesajı kendisinin çektiğini beyan etmiştir. Yemin metni içeriğinde “senin ailen nasıl geri aldıysa benim ailem de geri aldı taktıklarını, ayrıca o takılan altınların hiçbiri seni tanıyanlar tarafından takılmadı..” ifadeleri bulunmakta olup, eda edilen yeminle, yemin metnindeki mesajı davalının davacıya gönderdiği ve yemin metninde belirtildiği üzere düğün sırasında davalının ailesi tarafından takılan takıların geri alındığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bu kabul beyanı üzerine davalı tarafından takılan altınlarla ilgili olarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1938, Karar No: 2011/6641, Tarih: 20.06.2011

**6. Hukuk Dairesi         2011/1938 E.  ,  2011/6641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Hüküm davalı ...’a “Muhatap tevziat saatlerinde adreste bulunamadığından adreste muhatapla birlikte sürekli olarak ikamet ettiklerini beyan eden ehliyetli ve reşit ağabeysi ... imzasına tebliğ edildi” şerhi ile tebliğ edilmiş ise de muhatabın ağabeysi ... davacı durumunda olup muhatap ile hasım durumda olduğundan Tebligat Kanunun 39. maddesine göre tebligat yapılamaz. Bu nedenle bu tebligat usulsüzdür. O nedenle adı geçene usulüne uygun olarak hükmün tebliğ edilerek tebliğ edilen belgenin bir suretinin dosya içine konulması, temyiz süresi de beklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/23882, Karar No: 2019/16284, Tarih: 16.09.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/23882 E.  ,  2019/16284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdini hakaret nedeni ile haklı nedenle feshettiğini iddia ederek kıdem tazminatı ile fazla mesai ücret alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Savunmasının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdini kendi isteği ile sona erdirdiğini, davacının 3'lü vardiya sistemi ile çalıştığını ve fazla mesai ücretine hak kazanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dosya kapsamı ve mevcut delil durumu birlikte değerlendirildiğinde davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haklı neden gösterilmeden feshedildiğinin anlaşıldığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin haricindeki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında davacının iş akdinin sona erme şekli konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Genel olarak iş sözleşmesini fesih hakkı hak sahibine karşı tarafa yöneltilmesi gereken tek taraflı bir irade beyanı ile iş sözleşmesini derhal veya belirli bir sürenin geçmesiyle ortadan kaldırabilme yetkisi veren bozucu yenilik doğuran bir haktır. İşçinin haklı nedenle derhal fesih hakkı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 24. maddesinde düzenlenmiştir. İşçinin önelli fesih bildiriminin kanuni düzenlemesi ise aynı Yasanın 17. maddesinde ele alınmıştır. Bunun dışında İş Kanunu'nda işçinin istifası özel olarak düzenlenmiş değildir.

İşçinin haklı bir nedene dayanmadan ve bildirim öneli tanımaksızın iş sözleşmesini feshi, istifa olarak değerlendirilmelidir. İstifa iradesinin karşı tarafa ulaşmasıyla birlikte iş ilişkisi sona erer. İstifanın işverence kabulü zorunlu değilse de, işverence dilekçenin işleme konulmamış olması ve işçinin de işyerinde çalışmaya devam etmesi halinde gerçek bir istifadan söz edilemez. Bununla birlikte istifaya rağmen tarafların belirli bir süre daha çalışma yönünde iradelerinin birleşmesi halinde kararlaştırılan sürenin sonunda iş sözleşmesinin ikale yoluyla sona erdiği kabul edilmelidir.

İşçinin istifa dilekçesindeki iradesinin fesada uğratılması da sıkça karşılaşılan bir durumdur. İşverence tazminatların derhal ödenmesi ve benzeri baskılarla işçiden yazılı istifa dilekçesi vermesini talep etmesi ve işçinin buna uyması gerçek bir istifa iradesinden söz edilemez. Bu halde feshin işverence gerçekleştirildiği kabul edilmelidir.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesinde, davacının bölge müdürü ...’ın sürekli hakaretlerine maruz kaldığını en son 01.06.2013 tarihinde ...’ın yaptığı denetimde ürünün son kullanma tarihinin geçtiğini bahane ederek bayan olan müvekkiline “sen bu ürünleri gözünle değilde nerenle kontrol ediyorsun” diyerek çıkışması üzerine müvekkilinin bu hakaretlere daha fazla dayanamayacağını anlayarak istifa ettiğini, istifasının haklı fesih hükmünde olduğunu, ayrıca imzalatılan ibranamenin de gerçeği yansıtmadığını iddia etmiş olup davalı işveren ise davacının istifa ettiğini, iddia ettiği hususların gerçeği yansıtmadığını, iddia edilen olaylarla ilgili davacının üstlerine dahi haber vermediğini, davacıya yapılan bir hakaret olduğu varsayılsa bile grup müdürünün işveren olmadığını mahkemece de işveren veya vekili olup olmadığının araştırılmadığını belirtmiştir. Dosya içerisinde yer alan 01.06.2013 tarihli el yazılı -imzalı istifa dilekçesinde davacı “01.09.2009 tarihinden beri çalışmakta olduğum ... Gıda San Ve Tic Aş’ den 01.06.2013 tarihi itibari ile aile sebebiyle kendi isteğimle istifa ediyorum “ şeklinde, yine el yazılı ve imzalı ibraname ve feragatname başlıklı belgede de “.... 01.06.2013 tarihi itibariyle ailevi nedeniyle kendi isteğimle istifa ediyorum. Böylece ... Gıda San Ve Tic Aş’den kendi isteğim ile ayrıldığım için iş kanunu uyarınca herhangi bir kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığımı kabul ve bu iş yerinde çalışmış bulunduğum süre içinde kanunen hak kazandığım aşağıda dökümü yapılan alacaklarımın tamamen tarafıma ödenmiş olduğunu beyan ederim… “ şeklinde beyanda bulunmuştur. Yargılama esnasında dinlenen davacı tanıklarından ... “... isimli kişi 5-6 restoranttan sorumlu müdür idi. ... benimle aynı restorantta idi. ... bizim restorantta geldiği birgün benim bulunduğum ortamda ürünün kullanıma hazır hale gelmesinde 5 dakikalık bir gecikme söz konusu idi. ... Bey davacıya sen saate nerenle bakıyorsun. Seni super vizör yapan zihniyetin içine tüküreyim dedi. Sonra bana dönerek hesabına gelmiyorsa sende çıkarsın dedi. Ben sustum sesimi çıkarmadım. Çalışmak zorundaydım. Davacı bu davranış karşısında ağladı. Birşey söylemedi. Daha sonra ... Bey ile birlikte ofis kısmına geçtiler ve davacı o gün işten ayrıldı. Daha sonra aralarında ne konuşma geçtiğini bilmiyorum. “ , ... “Grup müdürü ... isimli kişi 5-6 restorant'tan sorumlu müdür idi. ... benimle aynı restorantta idi. ... bizim restorantta geldiği bir gün benim dışımda ..., ...'inde bulunduğu ortamda ürünün kullanıma hazır hale gelmesinde 3-4 dakikalık bir gecikme söz konusu idi. ... Bey davacıya sen saate nerenle bakıyorsun. Nasıl kontrol ediyorsun, yapacağınız işe diyerek sepeti tutup fırlattı. Olay kamera kayıtlarında da vardır. Ben hemen olay yerinden uzaklaştım. Kendisi ofise geçerek ...i çağırdı. Kapıyı kapattı. ...e bir şey uzattığını gördüm. Beni tekrar çağırdı. Davacının istifasını çıkartmamı istedi

... bizim restorantta geldiği bir gün benim dışımda ..., ...'inde bulunduğu ortamda ürünün kullanıma hazır hale gelmesinde 3-4 dakikalık bir gecikme söz konusu idi. ... Bey davacıya sen saate nerenle bakıyorsun. Nasıl kontrol ediyorsun, yapacağınız işe diyerek sepeti tutup fırlattı. Olay kamera kayıtlarında da vardır. Ben hemen olay yerinden uzaklaştım. Kendisi ofise geçerek ...i çağırdı. Kapıyı kapattı. ...e bir şey uzattığını gördüm. Beni tekrar çağırdı. Davacının istifasını çıkartmamı istedi. Ben şablon olarak elimde mevcut olan şirketin genel istifa dilekçesini uzatarak davacıdan yazmasını istedim. Davacı ağladı gitti. Sonra da yazmaya başladı. Ağlayarak imzaladı.”, davalı tanıklarından ... “davacı ürünle ilgili bir hata yaptı, bekleyen ve atılması gereken bir ürünü atmadığını fark edip kendisini uyardı, " Sen SS ' sin senin örnek olman gerekir" diye uyardı, herhangi bir hakarette bulunmadı, ben ordaydım, başka da bir söz duymadım, bu olay üzerine davacı kendisi istifa ederek işten ayrıldı, “ , ... ise “ben olay tarihinde işyerine geldiğimde davacı personel odasında oturuyordu, kendisine ne olduğunu sorduğumda ... beyin kendisine uyarı vereceğini, bu nedenle istifa edeceğini söyledi, ben hata yaptıysam ihtar almam normal, ben de ihtar aldım, kendisi ile konuşursan sıkıntı olmayacağını söyledim, ancak kendisi istifa dilekçesi yazarak işten ayrıldı, ben ... beyle davacı arasındaki olayı görmedim, “ şeklinde beyanda bulunmuştur. Davacının dava dilekçesinde istifa ettiğini ve istifasının haklı fesih hükmünde olduğunu iddia etmesi ve davalının da davacının istifa ederek iş yerinden ayrıldığını savunması karşısında davacının kendisi tarafından iş akdine son verildiği açık olup, davacının istifa dilekçesi ve hakaret nedeni ile haklı fesih iddiası araştırılıp bu hususta bir değerlendirme yapılmadan mahkemece davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haklı neden gösterilmeden feshedildiğinin kabulü isabetli olmamıştır. Bu itibarla mahkemece öncelikle davacının istifa dilekçesi ve özellikle dilekçenin içeriği de göz önüne alınarak tanık beyanları birlikte değerlendirilip davacının hakaret sebebine dayalı haklı fesih iddiasının yerinde olup olmadığı ve sonucuna göre de davacıya hakaret ettiği iddia olunan grup müdürü ...’ın işveren veya işveren vekili olup olmadığı hususu da ayrıca araştırılarak davacının kıdem tazminatına hak kazanıp kazanamadığının tespiti gerekirken yanılgılı değerlendirme ile karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.