muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6712, Karar No: 2020/1221, Tarih: 17.02.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/6712 E.  ,  2020/1221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı taraflar vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine dair karar verilmiştir.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesince verilen kararın temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesindeki beyanında özetle, müvekkilinini davalılardan ...'na bağlı Ordu ili Gölköy ilçesi damarlı mahallesinde bulunan Şehit... İlköğretim okulunda hizmetli olarak ücret karşılığı 01/10/2000 ile 31/03/2013 tarihleri arasında sürekli olarak çalıştığını, müvekkiilinin davalı işyerinde okulun süpürülmesi, silinmesi, sıraların düzenlenmesi, kışlık odunun kesilmesi, sınıflara taşınması, kışın sobaların yakılması, bacaların temizlenmesi, çay demlenmesi ve servis yapılması, tuvaletlerin temizlenmesi, okul müdürü ve öğretmenler tarafından kendisine verilen işlerin yapılmısı gibi işleri yaptığını, müvekkilinin çalışması devam ederken 01/04/2013 tarihinde davalılardan Milli Eğitim Bakanlığının, okuldaki hizmetli işini ihale usulü ile şirkete verdiğini, bu şirket üzerinden müvekkilinin sigortalı gösterildiğini, müvekkilinin çalışmaya 01/10/2000 tarihi ile dava açılma tarihleri arasında kesintisiz olarak devam ettiğini, halende müvekkilinin okulda çalışmaya devam ettiğini, buna rağmen davalı ... Bakanlığının müvekkilinin işe giriş bildirgesini vermediğini, sigorta primlerini yatırmadığını, müvekkilinin çalıştığı süre boyunca maaşını okul müdüründen aldığını, ancak mesai ve es.diğer işçilik haklarını alamadığını, bu nedenlerle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile davalarının kabulü ile müvekkilinin 01/10/2000 ile 31/03/2013 tarihleri arasında davalı işyerinde zorunlu SGK'lı olarak çalıştığının tespitine, sigorta primlerinin davalılardan Milli Eğitim Bakanlığınca yatırılmasına, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II-CEVAP:

II-CEVAP:

Davalı SGK vekili cevap dilekçesinde özetle; 5510 sayılı Sigortalar Yasasında açıkça belirlendiği üzere sigortalılığın oluşumu yönünden çalışma olgusunun varlığının zorunlu olduğunu, eylemli ve gerçek biçimde çalışmanın varlığı ıspatlanmadıkça hizmet akdine dayanılarak dahi sgigortalılıktan söz edilemeyeceğini, yalnız başına işe giriş bildirgesinin verilmiş olması davacının o işyerinde fiilen çalıştığını göstermeyeceğini, eylemli ve fiili bir çalışmanın şart olduğunu, eylemli ve fiili bir çalışmayı ortaya koyacak belgelerin ise, işe giriş bildirgesiyle birlikte, belirtilen sigortalılığın gün sayısını, kazanç durumunu, çalışma saatleriyle birlikte ortaya koyan aylık sigorta gün bilgileri ile 4 aylık prim bordroları gibi kuruma verilmesinin zorunlu belgeler olduğunu, yöntemince düzenlenip süresi içerisinde kuruma verilen işe giriş bildirgesini kişinin işe alınmış olduğnu gösterir ise de fiili çalışmanın varlığının ortaya konulması açısından tek başına yeterli kabul edilemeyeceğini, bu nedenle bu davada olduğu gibi işe giriş bildirgesinin verildiği ancak yasal süreler diğer belgelerin bulunmadığı davalarda çalışma olgusunu ortaya koyacak inandırıcı ve yasal kanıtların aranması gerektiğini, sadece işe giriş bildirgesinden hareketle açılan bu davanın yersiz olup reddi gerekttiğini, ayrıca müvekkil kurumca davanın açılmasına sebebiyet verilmediğinden her halükarda vekalet ücretinden ve mahkeme masraflarından sorumlu tutulması gerektiğini, bu nedenlerle davanın hak düşürücü süre yönünden reddine karar verilmesine, usul ve yasalara aykırı davanın esastan reddine karar verilmesini, mahkeme masrafları ve vekalet ücretinin davacı taraf üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; Yargıtay Hukuk Genel kurulunun 1999/21-508 Esas 1999/525 Karar sayılı Kararında belirtildiği üzere bir kimsenin sigortalı sayılabilmesi için çalışma ilişkisinin hizmet akdine dapyanması, çalışana yükletilen iş görme ediminin de iş verene ait iş yerinde onun denetimi ve gözetimi altında fiilen yerine getirilmesinin zorunlu olduğunu, bu nedenle fiilen çalışma olgusunun çalışmanın gerçekleştiğini belirten yazılı delil ya da 506 sayılı yasaya göre verilmesi gereken dönem bordrolarının verilmiş, işe giriş bildirgelerinin SGK'ya verilmiş ve primlerinin yatırılması ve kanıtlanmış olması gerektiğini, bu nedenle davacının hizmet akdının ispatı açısından herhangi bir delil mevcut olmadığını, yönemince düzenlenip süresi içerisinde kuruma verilen işe giriş bildirgesi dahi kişinin işe alınmış olduğunu gösterirse de fiili çalışmanın varlığının ortaya konulması açısından tek başına yeterli kabul edilemediğini, bu nedenlerle haksız ve mesnetsiz açılan davanın reddine, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece,

“1-Açılan davanın kısmen kabulü ile,

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece,

“1-Açılan davanın kısmen kabulü ile,

Davacının 01/10/2000-15/06/2001 tarihleri arasında, 10/09/2001-14/06/2002 tarihleri arasında, 09/09/2002-13/06/2003 tarihleri arasında, 15/09/2003-15/06/2004 tarihleri arasında, 13/09/2004-10/06/2005 tarihleri arasında, 12/09/2005-12/06/2006 tarihleri arasında, 18/09/2006-22/06/2007 tarihleri arasında, 17/09/2007-13/06/2008 tarihleri arasında, 08/09/2008-12/06/2009 tarihleri arasında, 24/09/2009-18/06/2010 tarihleri arasında, 13/09/2010-17/06/2011 tarihleri arasında, 19/09/2011-20/01/2012 tarihleri arasında ve 17/09/2012-31/03/2013 tarihleri arasında hizmetli olarak devamlı hizmet akdi ile tam zamanlı olarak Şehit... İlköğretim Okulunda asgari ücretle çalıştığının tespitine,

Fazlaya ilişkin istemin reddine,

2-Davalı kurumlar harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin yatırılan 27,70 TL harcın mahsubu ile eksik kalan 3,70 TL harcın davacıdan alınarak hazineye irad kaydına,

3-Davacı tarafından yapılan 29,20 TL başvurma harcı, 29,20 TL peşin harç, 300,00 TL bilirkişi ücreti, 163,00 TL tebligat masrafı, 102,90 TL posta masrafı olmak üzere toplam 624,30-TL mahkeme giderinin kabul-red oranında 453,30 TL'sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, 171,00 TL'sinin davacı üzerinde bırakılmasına,

4-Davacı taraf vekille temsil olunduğundan yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre hesaplanan 1.980,00- TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

5-Davalı SGK Genel Müdürlüğü vekille temsil olunduğundan yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre hesaplanan 1.980,00- TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı SGK Genel Müdürlüğüne verilmesine,

6-Davalı ... vekille temsil olunduğundan yürürlükte bulunan avukatlık asgari ücret tarifesine göre hesaplanan 1.980,00- TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ... 'na verilmesine,

7-Karar kesinleştiğinde bakiye gider avansının yatıran taraflara iadesine,” dair hüküm kurulmuştur.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI:

Mahkemece, taraf delillerinin toplandığı, okulun açılış ve kapanış tarihleri ve yapılan ücret ödemelerinin Milli Eğitim Müdürlüğünden istenildiği, red edilen döneme ilişkin olarak ücret bordrosunun bulunmayışı ve tanık ...'in beyanı dikkate alındığında red kararının isabetli olduğu, kararın kamusal niteliği itibariyle okul idarecilerinin tanık olarak beyanlarının alınmış olduğu görülmekle, ilk derece mahkemesinin topladığı deliller ve gerekçesi ile birlikte değerlendirildiğinde; kararın yasal ve hukuksal gerekçeleri ile dayandığı delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından bahisle istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davalı SGK vekili temyiz dilekçesindeki beyanında özetle, davanın hak düşürücü süreye uğradığını, davacının çalışmaları bakımından Kurum kayıtlarının esas olduğunu, sadece tanık beyanlarına dayanılarak iddianın ispatına muvafakatlarının olmadığını, işe giriş bildirgelerindeki imzaların incelemeye alınmadığını, işyeri kayıtlarının celp edilmesi gerektiğini, iddianın resmi, yazılı, sağlıklı delillerle ispatlanmasını, davacının hizmet akdine dayalı olarak fiilen çalıştığını ispatlamasını haksız ve yasal dayanaktan yoksun davaya ilişkin verilen kararın bozulmasını istemiştir.

Davalı MEB vekili temyiz dilekçesindeki beyanında özetle,davacının çalışmaları bakımından Kurum kayıtlarının esas olduğunu, sadece tanık beyanlarına dayanılarak iddianın ispatına muvafakatlarının olmadığını, davacının hizmet akdine dayalı olarak fiilen çalıştığını ispatlamasını haksız ve yasal dayanaktan yoksun davaya ilişkin verilen kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Kurumun Fer-i Müdahilliği bakımından; 6552 sayılı Kanunun 11.09.2014 günü yürürlüğe giren 64. maddesiyle 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 7. maddesine eklenen 4. fıkrada, hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, davanın Kuruma resen ihbar edileceği, ihbar üzerine davaya davalı yanında feri müdahil olarak katılan kurumun, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi kanun yoluna başvurabileceği belirtilmiştir.

6552 sayılı Kanun ile ilgili olarak öncesinde Türkiye Büyük Millet Meclisine sunulan hükümet teklifinde, söz konusu düzenleme 54. madde olarak yer almış, izleyen 55. maddede “5521 sayılı Kanuna aşağıdaki geçici madde eklenmiştir.” denildikten sonra “7 nci maddeye bu Kanunla eklenen dördüncü fıkra hükmü, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalarda da uygulanır.” hükmü Geçici 3. madde olarak öngörülmüş, ancak yasalaşma aşamasında anılan Geçici madde çıkarılıp 6552 sayılı Kanunda bu türden düzenlemeye yer verilmemiştir.

Diğer taraftan, 5521 sayılı Kanunun 15. maddesinde, bu Kanunda açıklık bulunmayan durumlarda Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 66. maddesinde, üçüncü kişinin, davayı kazanmasında hukuki yararı bulunan taraf yanında ve ona yardımcı olmak amacıyla, tahkikat sona erinceye kadar, fer’î müdahil olarak davada yer alabileceği, 447/2. maddesinde, mevzuatta, yürürlükten  kaldırılan  1086  sayılı  Hukuk  Usulü  Muhakemeleri  Kanununa yapılan yollamaların, Hukuk Muhakemeleri Kanununun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılacağı, 448. maddesinde, bu Kanun hükümlerinin, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhâl uygulanacağı açıklanmıştır.

Şu durumda, hizmet tespiti davalarında Kurumun feri müdahilliğine ilişkin hükmün geçmişe yürütüleceği yönündeki düzenlemenin kanun koyucu tarafından benimsenmemiş olması, ayrıca ve özellikle yukarıda değinilen 448. madde kapsamında, Kurum bakımından taraf oluşumu gerçekleştiğinden tamamlanmamış işlemden söz edilemeyeceğinin de belirgin bulunması karşısında 5521 sayılı Kanunun 7. maddesine eklenen 4. fıkranın 11.09.2014 tarihinden önce açılan davalarda uygulanamayacağı, bu tarih sonrası açılan davalarda ise kurumun sıfatının feri müdahil olduğu açıktır. Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, 11.09.2014 gününden sonra açılan işbu davada davalı Kurumun feri müdahil olarak benimsenmemesi, davalı olarak kabul edildiği için de aleyhine  avukatlık ücretine ve yargılama giderlerine hükmedilmesi isabetsizdir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılması ile Gölköy Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.10.2017 tarihli hükmünün,

1-Karar başlığında ''Davalı' ibaresinin silinerek yerine ''fer’i müdahil'' ibaresinin yazılmasına,

2-Hükmün 3. Bendinin silinerek yerine ''Davacı tarafından yapılan 29,20 TL başvurma harcı, 29,20 TL peşin harç, 300,00 TL bilirkişi ücreti, 163,00 TL tebligat masrafı, 102,90 TL posta masrafı olmak üzere toplam 624,30-TL mahkeme giderinin kabul-red oranında 453,30 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, 171,00 TL'sinin davacı üzerinde bırakılmasına,'' ibaresinin yazılmasına ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine 17/02/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9228, Karar No: 2022/13551, Tarih: 10.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9228 E.  ,  2022/13551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada İstanbul Anadolu 2. Tüketici Mahkemesi ile Denizli Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

İstanbul Anadolu 2. Tüketici Mahkemesince, davalılar vekillerince süresinde verilen cevap dilekçesi ile yetki itirazında bulunulduğu ve yetkili mahkemenin Denizli Mahkemeleri olarak gösterildiği, 6100 sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun genel yetki kurallarını düzenleyen 6. maddesine göre genel yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olması, davalıların birden fazla olması halinde bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde davanın açılmasının gerekmesi, 6502 sayılı Kanun’un 73/5. maddesi nedeniyle tüketicilerin ikametgahında da dava açılabileceği ancak dava konusu olayda davacının satıcı olduğu, davalıların tüketici olduğu, bu hükmün uygulanması durumunda da Denizli mahkemelerinin yetkili olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Denizli Tüketici Mahkemesince ise, davacının sözleşmeden kaynaklı para alacağının tahsili için mevcut olan seçimlik yetki bakımından seçimlik hakkını kendi ikametinin bulunduğu yetkili yer mahkemesi olan İstanbul ilinden yana kullandığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı vekilinin dava dilekçesiyle, müvekkilinin davalı karşı akid ... ile 10.10.2019 tarihinde yaptıkları sözleşme uyarınca araçların takasından doğan sözleşmeye istinaden davalı ...’nun, davacıya ödeyeceği 400.000,00 TL'den Porsche Panamera araca ait ÖTV barışından doğan 80.000,00 TL'yi ve lastik değişiminden doğan 5.000,00 TL'yi kesinti yaparak nakden banka kredisi olarak 315.000,00 TL ödeyeceğini taahhüt ettiği, davalı ...'nun sözleşmeden kefil sıfatıyla sorumlu olduğunu ancak sözleşme imzalandıktan sonra müvekkilinin Porsche Panamera araca ait ÖTV barışı tutarının karşı akidin gerçeğe aykırı beyanı ile belirttiğini ve buna göre bedelden kesinti yaptığı gibi 80.000,00 TL olmayıp gerçekte 37.440,00 TL olduğu bilgisinin haricen edinildiğini, bu nedenle sebepsiz zenginleşilen 42.560,00 TL'nin işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsil edilerek müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Alacak davalarında yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir.

HMK'nın 6/1. maddesi uyarınca "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 73. maddesinin beşinci fıkrasında "Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir" denilmekte ise de bu kural 6100 sayılı HMK’nın yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman şeçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, yerleşim yeri Ataşehir/İstanbul olan davacının davayı, yetkisiz İstanbul Anadolu 2. Tüketici Mahkemesinde açtığı, yerleşim yeri Merkezefendi/Denizli olan davalıların usulüne uygun olarak süresi içinde sunmuş olduğu cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunarak dosyanın “Denizli Mahkemelerine gönderilmesini” talep ettiği anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın, Denizli Tüketici Mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Denizli Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4601, Karar No: 2024/8270, Tarih: 14.05.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/4601 E.  ,  2024/8270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1627 E., 2023/1852 K.

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/3 E., 2021/130 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 14.05.2024 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Firmanın yurt dışındaki çeşitli projelerinin yapımı aşamasında 14.02.2014-23.05.2016 tarihleri arasında inşaat teknikeri olarak çalıştığını, iş bitimi nedeniyle iş sözleşmesinin feshedildiğini, işten ayrıldığı tarihteki ücretinin net 2.300,00 Amerikan doları (USD) olduğunu, kıdem ve ihbar tazminatlarının yanı sıra hak etmiş olduğu 2.300,00 USD tutarındaki iş bitimi ikramiyesinin de ödenmediğini, iki haftada bir izin kullandığını, normal çalışmasının 07.30-18.00 saatleri arası olarak belirlendiğini, bu sürenin dışında sürekli olarak günde en az 4-5 saat daha çalışmaya devam ettiğini, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ve iş bitimi ikramiyesi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Şirket nezdinde çalışmadığını, davanın husumetten reddi gerektiğini, davacının hizmet verdiği firmanın yurt dışı firması olduğunu, tâbi olduğu kanun itibarıyla çalışma şartlarının buna göre belirlenmesi gerektiğini, yurt dışındaki firmadan temin edilen bilgilere göre de davacının hizmet süresi, ücret miktarı, sözleşmenin niteliğine ilişkin beyanlarının gerçeği yansıtmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacı işçinin son ücretinin net 2.300,00 USD olduğu, ispat yükü üzerinde olan davalı tarafça iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğinin kanıtlanamadığı, tanık beyanları ile fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ispatlandığını, davacının da iş bitimi ikramiyesi alacağı olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; iş bitimi ikramiyesinin ispatlandığını, söz konusu alacağın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, ihbar tazminatı, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının kısmen reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, davalı lehine fazla vekâlet ücretine hükmedildiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile istihdam edildiğini, sürenin bitimi nedeni ile iş ilişkisinin sona erdiğini, iş sözleşmesinin belirli süreli olması nedeniyle ve fesih gerekçesi dikkate alındığında davacı lehine kıdem ve ihbar tazminatına hükmedilmesinin hatalı olduğunu, tanık U.T'nin beyanlarına itibar edilemeyeceğini, aynı dönemde çalışma bulunmadığını, davacının fazla çalışmasının olmadığını, davacının ücretine fazla çalışmanın dâhil olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasındaki iş sözleşmeleri ve emsal Yargıtay kararları dikkate alındığında davacının davalı Şirket nezdinde çalıştığının kabulünde isabetsizlik bulunmadığı, yapılan sözleşmelerin belirsiz süreli olduğu, proje bitimi nedeniyle iş sözleşmesi feshedildiğinden davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığına ilişkin İlk Derece Mahkemesi değerlendirmesinin yerinde olduğu, tanık beyanları ile davacının fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ispatlandığı, davalı tanığınında davacı tanık beyanlarına destekler mahiyette beyanda bulunduğu, iş bitimi ikramiyesi alacağının reddedilmesinin yerinde olduğu gerekçesiyle taraf vekillerinin istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; davacı lehine hükmedilen vekâlet ücretinin hatalı olduğunu, iş bitimi ikramiyesi alacağının ispatlandığını, reddedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek temyiz yoluna başvurmuştur.