muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5031, Karar No: 2012/5046, Tarih: 30.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/5031 E.  ,  2012/5046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.10.2009 tarih ve 2009/277-2009/336 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 30.03.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ...... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Essen Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 13.07.2006 tarihli, 18 O 522/05 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre tenfizi istenen kararın 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi'nde belirtilen usulde tebliğ edilmediği, doğrudan posta yolu ile tebligatın yapıldığı, bu itibarla kesinleşmiş bir kararın mevcut olmadığı, ayrıca tenfize konu kararın kamu düzenini ilgilendiren TTK’nın 329. ve 405/2. maddelerine de açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına yabancı mahkeme kararının tenfiz edilebilmesi için kararın Lahey Sözleşmesi hükümleri uyarınca kesinleşmesinin gerekmesine, somut olayda ise tenfizi talep edilen kararın Lahey Sözleşmesi uyarınca yetkili makamlar aracılığıyla tebliğ edilmeyip, posta yoluyla tebliğ edilmesi nedeniyle kesinleşmediğinden mahkemece sırf bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ayrıca yerinde bulunmayan diğer gerekçelerin de davanın reddine dayanak yapılması doğru değil ise de yukarıda da belirtildiği üzere usulünce kesinleştirilmiş bir karar bulunmadığından yerinde olan bu gerekçeye göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yekdiğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 30.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2818, Karar No: 2015/4105, Tarih: 17.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/2818 E.  ,  2015/4105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanıkların suç tarihinde değeri 8,90 TL olan dört adet çikolatayı alıp gittiği sırada polis tarafından yakalanması karşısında, sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10344, Karar No: 2016/1670, Tarih: 11.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/10344 E.  ,  2016/1670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1 - Eylemin gece sayılan zaman dilimi içinde saat 18.50 sıralarında gerçekleşmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2 - Sanığın mahkemedeki savunmasında müşteki ile sonradan görüşerek zararını karşıladığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; bu iddia araştırılıp belirlendikten sonra sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3 - Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6035, Karar No: 2011/11546, Tarih: 04.07.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/6035 E.  ,  2011/11546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, 5233 sayılı yasanın 13. maddesi gereğince üç ay içinde ödenmeyen tazminat nedeniyle yapılan icra takibine konu faize vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece ödemeden onaltı gün sonra yapılan icra takibinin makul sürede olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

BK.nun 113. maddesindeki düzenlemeye göre, faiz isteme hakkı saklı tutulmadıkça veya halin icabından anlaşılmadıkça asıl borcun ödenmesi ile feri haklar sona erer. Davalının üç aylık ödeme süresinin dolmasından sonra sulhnameye konu tazminatı 26.01.2010 tarihinde davacı vekilinin banka hesabına ödediği, ödemeden onaltı gün sonra davacının icra takibi yaparak faiz istediği anlaşılmaktadır. Davalının, davacı vekilinin banka hesabına ödeme yapması, ödeme sırasında davacının faiz isteme hakkını saklı tutma olanağını ortadan kaldırdığından, ödemenin öğrenilmesinden sonra makul süre içinde bu hakkın kullanılması hukuken olanaklıdır. Davacının ödemeyi öğrendikten sonra makul olan süre içinde icra takibi yapmış olması nedeniyle davacının faiz isteme hakkı bulunduğu sonucuna varıldığından, ödeme tarihine kadar işleyen yasal faizle ve faize faiz verilmez ilkesi gözetilerek davalının sorumluluğu yönünde itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken mahkemece makul süre bulunmadığı kabul edilerek davanın reddedilmesi bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2656, Karar No: 2010/5643, Tarih: 25.11.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/2656 E.  ,  2010/5643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04.11.2009 gün ve 221/247 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına, teknik bilirkişiler ... ve ...'in 13.10.2009 günlü raporuna ekli krokide 6/A harfiyle gösterilen 14.866,36 m2'lik yerin davacı tarafından 25 ila 40 yıl önce mirasçılardan Hüseyin Balta'dan satın aldığına ve o tarihten beri taşınmazın davacı tarafından tasarruf edildiğine, 162 ada 6 sayılı parselin kadasto tutanağına göre taşınmazın belgesizden ... adına tespitinin yapıldığına satın alma tarihinde tapusuz bir yer olup taşınır niteliğinde bulunması nedeniyle mülkiyetin TMK.nun 763. maddesi gereğince zilyetliğin devir ve teslim edildiği satış tarihinden itibaren davacıya geçtiğinin kabul edilmesi gerektiğine, davacının mirasçılar arasında yer almadığına, davalı tarafın dayandığı vergi kayıtları taşınmaza uysa bile zilyetlikle birleşmediğinden hukuken geçerli bir sonuç doğurmayacağına göre yerinde olmayan davalının tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hümün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 135,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 459,00 TL'nin temyiz eden davalıdan alınmasına 25.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18551, Karar No: 2015/5931, Tarih: 14.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18551 E.  ,  2015/5931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,.... Köyü 129 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ve davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu Yenmiş Köyü 129 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 21.03.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kirazın 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3592, Karar No: 2018/3973, Tarih: 04.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2017/3592 E.  ,  2018/3973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Dava konusu yerde bulunan ve sabit tesis niteliğinde olan 2 katlı ev, balık tesisi ve meyve ağaçlarının müsaderesine her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 04.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22983, Karar No: 2017/4900, Tarih: 02.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/22983 E.  ,  2017/4900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl davada davanın kabulüne, birleştirilen davada, idari yargının görevli olması nedeni ile mahkemenin görevsizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili 24.11.2008 tarihinde ...'in sevk ve yönetiminde bulunan ... plaka sayılı araç ile Hakkari'den Van'a doğru seyir halinde bulunduğu sırada ...Çok Programlı Lisesi önünde ve yeterli güvenlik önlemlerinin alınmamış olması nedeniyle orta refüje çarpmak suretiyle trafik kazası geçirdiğini, kaza sırasında araçta bulunan müvekkili ...'in yaralandığını, çalışma gücünü kısmen kaybettiğini ileri sürerek 8.00,00 TL maddi tazminata kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ... ... AŞ vekili, ... plakalı aracın müvekkili bünyesinde Zorunlu Mali Sorumluluk ve Birleşik Kasko ... Poliçeleri kapsamında sigortalandığını, davacının araç maliki ve sigortalı olduğunu, işleten tarafından ileri sürülecek tazminat taleplerinin teminat dışı olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Müdürlüğü aleyhine açılan dava, tefrik edilmek suretiyle uyuşmazlık yönünden idari yargının görevli olduğuna karar verilmiştir.

Birleştirilen davada davacı vekili, aynı kaza nedei ile yol yapımını gerçekleştirendavalı hakkında açtığı davada 10.000 TL maddi ve 200.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,2010/131 esas sayılı dosya yönünden;davanın kabulüne; 62.504,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte-poliçede belirtilen üst limitle sınırlı olmak üzere-davalı ... ... ... Şirketinden alınarak davacıya verilmesine, birleştirilen 2012/178 esas sayılı dosya yönünden; idari yargının görevli olması nedeniyle mahkemenin görevsizliğine, karar verilmiş, karar,davacı vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

1-Davacı vekilinin (birleştirilen davaya yönelik) temyiz itirazları yönünden;

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

1-Davacı vekilinin (birleştirilen davaya yönelik) temyiz itirazları yönünden;

Davacı, aracı ile seyir halindeyken KGM'nin denetim ve sorumluluğundaki "...Şehir Geçişi Yapım İşi"'ni yürüten taşeron firma ...'nin kontrolünde bulunan yolda 24/11/2008 tarihinde trafik kazası geçirerek yaralandığını, ...'nin çalışma alanına yönelik gerekli önlemleri almadığını iddia etmiştir. Mahkemece, davanın görülme yerinin idari yargı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, KGM'nin denetim ve sorumluluğundaki ...Şehir Geçişi Yapım İşi yüklenici ...'ye yaptırılmaktadır. KGM' nin yol yapım işini verdiği şirket özel hukuk tüzel kişisi olup, verdikleri iddia olunan zararlardan dolayı oluşan sorumlulukları özel hukuk hükümlerine tabidir. Özel hukuk tüzel kişilerinin verdikleri zararlar, niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanan zararlar olmayıp, bu zararların tazmini amacıyla anılan özel hukuk tüzel kişilerine karşı adli yargı yerinde tazminat davası ikame edilmesi gerekmektedir. O halde mahkemece, davalı ... aleyhine açılan bu davada davaya devam edilerek esastan inceleme yapılması gerekirken, yazılı olduğu şekilde davanın idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

2-Davalı ... ... ... Şirketi vekilinin temyiz itirazları yönünden;

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 91/1.maddesinde, “İşletenlerin, bu kanunun 85/1 maddesine göre olan sorumluluklarının karşılanmasını sağlamak üzere mali sorumluluk sigortası yaptırmaları zorunludur”; 85/1 maddesinde, “Bir motorlu aracın işletilmesi bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına yahut bir şeyin zarara uğramasına sebep olursa, motorlu aracın bir teşebbüsün unvanı veya işletme adı altında veya bu teşebbüs tarafından kesilen biletle işletilmesi halinde, motorlu aracın işleteni ve bağlı olduğu teşebbüsün sahibi, doğan zarardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olurlar.”, 85/son maddesinde ise, “işleten ve araç işleticisi teşebbüsün sahibi, aracın sürücüsünün veya aracın kullanılmasına katılan yardımcı kişilerin kusurundan kendi kusuru gibi sorumludur.” hükümlerine yer verilmiş, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarının A-1. maddesinde de, “Sigortacı bu poliçede tanımlanan motorlu aracın işletilmesi sırasında bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına sebebiyet vermesinden dolayı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’na göre işletene düşen hukuki sorumluluğu, zorunlu ... limitlerine kadar temin eder” şeklinde ifade edilmiştir.

Yukarıda açıklanan madde hükümlerinden, Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortasının; motorlu bir aracın karayolunda işletilmesi sırasında, bir kimsenin ölümüne veya yaralanmasına veya bir şeyin zarara uğramasına neden olması halinde, o aracı işletenin zarara uğrayan 3. kişilere karşı olan sorumluluğunu belli limitler dahilinde karşılamayı amaçlayan ve yasaca yapılması zorunlu kılınan bir zarar sigortası türü olduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortasında sigortacı, işletenin 2918 sayılı ... kapsamında hukuki sorumluluğunun zorunlu mali sorumluluk sigortası hadlerinin üzerinde kalan kısmını üstlenmiştir. Buna göre, İMSS'nin amacı, trafik kazaları sonucu 3. kişilere verilecek zararların güvence altına alınmasıdır.

Ayrıca TTK'nin 92. ve ... Genel Şartlarının A.3.b. maddesinde, "işleten tarafından ileri sürülecek tazminat taleplerinin" teminat kapsamı dışında kalacağı, İMSS Genel Şartlarının 3/a maddesinde, "sigortalının kendisinin uğrayacağı zararların" teminat kapsamı dışında kalacağı hüküm altına alınmıştır.

Somut olaya bakıldığında, davacı, aynı zamanda ... plaka sayılı (sigortalı) aracın işleteni (ve gerek Zorunlu Trafik Sigortası gerekse Birleşik Kasko

Sigortası-İMSS- poliçelerinde sigortalı konumunda) olduğundan, davalı ... şirketi karşısında 3. kişi olarak kabul edilemez. Bir başka deyişle işleten davacının, işleten olarak kendi sorumluluğunu üstlenen davalı ... şirketinden tazminat talebinde bulunması hukuken mümkün değildir. Zira ... ve İMSS sigortacısı, işletenin üçüncü kişilere verdiği zararları teminat altına almaktadır.

Bu nedenle mahkemece, davalı ... ... ... Şirketi hakkındaki davanın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü doğru görülmemiştir.

3-Ayrıca kamu hizmeti vermekle yükümlü olan asıl davanın davalısı KGM'nin yol yapım işi çalışmasını bizzat kendisinin yapmadığı, özel hukuk ilişkisi çerçevesinde birleşen davanın davalısı konumundaki diğer şirkete yaptırdığı gözönüne alındığında, KGM yönünden de yargı yolu bakımından görevli yerin adli yargı olacağı dikkate alınarak KGM yönünden yargılamaya devamla sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken KGM yönünden idari yargının görevli olduğu gerekçesiyle tefrik kararı verilmiş olması doğru görülmemiş olup eleştiri konusu yapılmakla yetinilmiş bozma sebebi yapılmamıştır.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ... ... Şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ile davalı ... ... ... Şirketi'ne geri verilmesine 02/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21943, Karar No: 2012/17944, Tarih: 31.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/21943 E.  ,  2012/17944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2. maddeleri uyarınca düşme

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "vergi usul kanununa muhalefet" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihi 24.02.2003'ten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün istem gibi ONANMASINA, 31.10.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.