muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10637, Karar No: 2013/14726, Tarih: 23.09.2013

Mahkemece, davalı notere vekaletname işlemi için sunulan sahte kimliğin aldatma yeteneğinin bulunduğu ve davacının da gerekli özeni göstermeksizin vekaletname karşılığı arsa bedelini ödediği, zararlandırıcı eylem ile sahte kimliğe dayalı vekaletname düzenlenmesi arasında illiyet bağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

...

Davalı noterin sahte kimlik belgesine dayalı olarak düzenlemiş olduğu vekaletname nedeniyle sorumlu olduğu ileri sürülmüş ve maddi tazminat isteminde bulunulmuştur. Somut olayda, sahteliği ... Mahkemesi'nin kesinleşen kararı ile tespit edilen ve gerçek arsa sahibi olan....adına düzenlenmiş sahte kimlik belgesi dava dışı ....tarafından kullanılmak suretiyle davacıya noter tarafından düzenlenen ve satış yetkisi içeren vekaletname verilmiş, davacı da bu vekaletnameye istanaden arsa bedeli olarak kararlaştırılan 340.000 TL'yi bu şahsa ödemiştir.

1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 162. maddesinde noterlerin hukuki sorumluluğu düzenlenmiş olup; sorumluluk kusura dayanmamaktadır. Kullanılan sahte kimlik belgesinde yazılı köyün de gerçekte ... bağlı olmaması nedeniyle davalı noterin gerekli özen ve ihtimamı göstermediği anlaşılmakta olup; davacının kusuru yüzünden nedensellik bağı da kesilmiş bulunmamaktadır. Mahkemece davanın reddine gerekçe yapılan olgular, tazminat tutarından indirim sebebi olarak olarak değerlendirilebilir. Şu durumda, davalı noterin kusursuz sorumluluğu gözetilerek tazminatla sorumlu tutulması gerekirken hakkındaki davanın reddi doğru görülmemiştir. Ancak davalı noterin sorumluluğu benimsenirken; davacının mülkiyet naklini sağlamayan vekaletnameye dayalı olarak arsa bedelinin tamamını ödemesi şeklindeki bölüşük kusuru da gözetilerek zarardan BK m. 43 ve 44 (6098 s. TBK m.51, 52) gereği uygun görülecek şekilde bir hakkaniyet indirimi yapılmalıdır. Karar, açıklanan nedenlerle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

2)Bozma nedenine göre davalılardan ...'in temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarını incelenmesine şimdilik yer olmadığın ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3159, Karar No: 2012/9536, Tarih: 18.04.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/3159 E.  ,  2012/9536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık ve İşyeri Dokunulmazlığını İhlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müşteki ...'a ait motorsikletin çalındıktan kısa bir süre sonra sanığın ağabeyinin evinin yakınında plakasız ve terk vaziyette bulunması, motorsikletin takım çantasının sanığın kardeşi tanık ...'ın evinde tespit edilerek kollukça alınıp müştekiye teslim edilmesi, tanık ...'ın suça konu motorsikletin takım çantasını tanık ...'nin getirip bıraktığını beyan etmesi ve tanık ...'nin sorguda sanığı kollukta teşhis etmiş olduğu motorsikletle gördüğünü ve motorsikletin arkadaşına ait olduğunu söyleyerek takım çantasını çıkartıp kendisine ...'a götürmesini söylemesi ile motorsikleti ağabeyi ...'a vereceğini söyleyip uzaklaştığını beyan etmesi karşısında, tebliğnamenin adı geçen müşteki yönünden beraat kararı verilmesi gerektiği yönündeki bozma isteyen düşüncesi benimsenmemiştir.

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan 5271 sayılı CMK'nun 231/6. maddesinin a bendinde yazılı '' kasıtlı bir suçtan mahkum olmama '' koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın müşteki ...'ye yönelik gece vakti konut dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden, eylemine diğer sanık ...'nin katıldığının anlaşılması karşısında, suça katılan sanık sayısına göre hakkında TCK'nın 119/1-c maddesiyle sanığın cezasından arttırım yapılmaması ve müşteki ...'a yönelik eyleminde ise, sanığın sokak üzerinde park halindeki müştekiye ait motorsikleti çalma şeklindeki eyleminin kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunun tanımlandığı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğunun gözetilmemesi ve sanığın eyleminin gece sayılan zaman diliminde işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 18.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/969, Karar No: 2015/11881, Tarih: 30.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/969 E.  ,  2015/11881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı banka tarafından konut finansmanı sözleşmesine dayalı olarak ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi başlatıldığı, borçlu adına kayıtlı taşınmazın 28.08.2012 tarihinde ihale edildiği, ihalenin kesinleştiği ve ihale bedeli üzerinden %9,9 oranında tahsil harcı alındığı görülmektedir. 492 Sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (1) sayılı tarifenin "(B) İcra ve iflâs harçları" bölümünün "I-İcra harçları" başlıklı fıkrasının 3/h bendinde "2499 Sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 38/A maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan konut finansmanından kaynaklanan alacaklar ile Toplu Konut İdaresi Başkanlığının rehinle temin edilmiş alacaklarının takibinde, bu bentte belirtilen tahsil harçları dörtte biri oranında uygulanır." düzenlemesi yer almaktadır.

2499 Sayılı Kanun, 30.12.2012 tarih ve 28513 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 06.12.2012 tarih ve 6362 Sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 139. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ise de; somut olayda, ihale tarihi 28.08.2012 ve tahsil harcının alındığı tarih 17.09.2012 olup, şikayete konu işlemin tarihi 2499 sayılı yasanın yürürlükte olduğu döneme denk gelmektedir. Bu nedenle mahkemenin tespiti yerinde değildir.

Kaldı ki, 30.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6362 Sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 139. maddesindeki; ''... Mevzuatta 2499 Sayılı Kanun hükümlerine yapılan atıflar, bu Kanunun ilgili hükümlerine yapılmış sayılır.'' düzenlemesi karşısında, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (1) sayılı tarifenin "(B) İcra ve iflâs harçları" bölümünün "I-İcra harçları" başlıklı fıkrasının 3/h bendindeki atfın 6362 Sayılı Kanun'un 57/1. maddesine yapıldığının kabulü gerekir.6362 Sayılı Kanun'un 57/1. maddesinde; ''Konut finansmanı, konut edinmeleri amacıyla tüketicilere kredi kullandırılması, konutların finansal kiralama yoluyla tüketicilere kiralanması, sahip oldukları konutların teminatı altında tüketicilere kredi kullandırılması ve bu kredilerin yeniden finansmanı amacıyla kredi kullandırılmasıdır. Konut finansmanı kuruluşları, konut finansmanı fonları ve ipotek finansmanı kuruluşlarının bu kredilere ve alacaklara dayalı veya bunların teminatı altındaki işlemleri de bu kapsamdadır.'' hükmüne yer verilmiştir.Bu durumda, yukarıda değinilen yasal düzenlemeler uyarınca somut olaya bakıldığında; takip konusu kredi konut finansmanı kapsamında olduğundan tahsil harcının ¼ oranında alınması gereklidir.

O halde, mahkemece, alacaklı bankanın tahsil harcına yönelik şikayetinin kabulüne karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14438, Karar No: 2024/4984, Tarih: 03.04.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/14438 E.  ,  2024/4984 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI :2021/141 E., 2022/146 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.01.2021 tarihli ve 2020/89 Esas, 2021/3 sayılı Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.02.2022 tarihli ve 2021/141 Esas, 2022/146 sayılı Kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik O yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 27.04.2023 tarihli ve bozma görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1.Sanığın eyleminin silahlı terör örgütüne yardım suçunu oluşturduğuna ve hakkında mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ve,

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

2. Temyiz dilekçesinde belirtilen sair temyiz sebepleri ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığının kabulü ile sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Maddi gerçeğin şüpheye yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılması açısından, UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında herhangi bir beyan yahut bilgi olup olmadığı araştırılıp bulunması halinde temin edilmesi,veri inceleme raporunda sanıktan sorumlu mahrem öğretmeni ... Bey kod isimli ... ve zümre başkanı Said Bey kod isimli ... olarak görünen kişilerin firari olduklarıve haklarında aynı suçtan soruşturma olduğunun anlaşıldığı aradan geçen süre de nazar alınarak ilgili kuruluşlar nezdinde araştırma yapılarak haklarında soruşturma dosyalarının dava açılmış bulunması halinde kovuşturmadosyalarının yakalanıp yakalanmadıklarının, ifadelerinin alınıp alınmadığının tespit edilmesinden sonra şayet yakalanmış iseler ifade tutanaklarının onaylı örneklerinin dosyaya getirtilerek incelenmesi ile tanık sıfatıyla dinlenmeleri ve sanık hakkında bir beyanda bulunup bulunmadıklarının araştırılması ile sanık ile yüzleştirme yapılması ve elde edilen tüm delillerin CMK’nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada okunup tartışılması, sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2. Kabul ve uygulamaya göre de;

Gerekçeli karar başlığında; sanık hakkında beraat kararı verilmesine karşılık 5271 sayılı CMK’nın 232/2-c maddesine aykırı olarak suç tarihinin yazılması ,

Bozmayı gerektirmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 14.02.2022 tarihli ve 2021/141 Esas, 2022/146 sayılı Kararı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Trabzon 2 Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1333, Karar No: 2021/5926, Tarih: 21.10.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/1333 E.  ,  2021/5926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL, TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil, tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince de davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, olayda 01.04.1074 tarih 1/2 İBK uygulanmayacağı, tenkis talibe de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nün raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakan ...’nın maliki olduğu 465 parsel sayılı taşınmazın mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalı ...’a devredildiğini, temlik tarihinde mirasbırakanın yaşlı ve felçli olduğunu, sorulan sorulara mantıklı ve makul cevaplar veremediğini, zaman zaman hafıza kaybı yaşayarak geçmişi hatırlamadığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile miras payları oranında adlarına tesciline, olmazsa bedele karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ..., taşınmazı ...’dan satın aldığını, maddi durumunun yerinde olduğunu, iyiniyetli olduğunu, taşınmaza yaklaşık dört yılda yatırımlarda bulunduğunu ve şeftali fidanları ekip yetiştirdiğini, davalı ... ise, mirasbırakanın 2003 yılında kısmi felç geçirerek kendi işini göremez hale geldiğini, mirasbırakana baktığını, mirasbırakanın davacılara bir çok maddi yardım yaptığını, mirasbırakanın minnet ve sevgi duyduğundan dava konusu taşınmazı satılığa çıkardığını, alıcı ...’ın satış bedeli olarak 90.000 TL ve bir daireyi kendisine verdiğini, muvazaanın söz konusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

İlk derece Mahkemesince, temliğin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince de davalıların istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, işlem elden bağış niteliğinde olduğundan 01.04.1074 tarih ½ İBK’nın uygulanmayacağı, tenkis talebi de bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’nın 15.10.2011 tarihinde ölümü ile geriye çocukları davacılar Melek ve Rahmiye ile davalı ...’nin mirasçı olarak kaldığı, dava konusu 465 parsel sayılı 10.250 m2 miktarlı şeftali bahçesi nitelikli taşınmazın mirasbırakan tarafından 19.01.2011 tarihinde 1500 TL bedelle dahili davalı ...’a devredildiği, onun da 24.09.2012 tarihinde 5.700 TL bedelle davalı ...’a devrettiği anlaşılmaktadır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan ...’nın 15.10.2011 tarihinde ölümü ile geriye çocukları davacılar Melek ve Rahmiye ile davalı ...’nin mirasçı olarak kaldığı, dava konusu 465 parsel sayılı 10.250 m2 miktarlı şeftali bahçesi nitelikli taşınmazın mirasbırakan tarafından 19.01.2011 tarihinde 1500 TL bedelle dahili davalı ...’a devredildiği, onun da 24.09.2012 tarihinde 5.700 TL bedelle davalı ...’a devrettiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 33. maddesi hükmü uyarınca olayları bildirmek taraflara hukuki nitelendirmeyi yapmak ve ona uygun yasal düzenlemeyi tayin ve tespit ederek uygulamak mahkemeye aittir.

Eldeki davada, iddianın ileri sürülüş biçimi, dava ve cevaba cevap dilekçelerinin içeriği birlikte değerlendirildiğinde; davacının, ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenlerine dayalı tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde bedel isteğinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 11.4.1990 gün ve 1990/1–152, 1990/236 sayılı kararında vurgulandığı gibi, davada dayanılan maddi olaylar bakımından birkaç hukuki nedenin bir arada gösterilmesinde ilke olarak usul ve yasaya aykırı bir yön yoktur. Hukuki sebeplerden bir tanesinin diğer hukuki sebebin incelenmesine olanak verir niteliği bulunduğu sürece önem ve lüzum derecesine göre birden fazla hukuki sebep aynı davada inceleme ve araştırma konusu yapılabilir ve dayanılan nedenlerden birinin ehliyetsizlik olması halinde kamu düzeniyle ilgili bulunması ve ehliyetsizliğin saptanması halinde öteki nedenlerin incelenme gereğinin ortadan kalkacağı hususları dikkate alındığında öncelikle bu neden üzerinde durulması gerektiği kuşkusuzdur.

Bilindiği üzere; davranışlarının, eylem ve işlemlerinin sebep ve sonuçlarını anlayabilme, değerlendirebilme ve ayırt edebilme kudreti (gücü) bulunmayan bir kimsenin kendi iradesi ile hak kurabilme, borç (yükümlülük) altına girebilme ehliyetinden söz edilemez. Nitekim 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun (TMK) “fiil ehliyetine sahip olan kimse, kendi fiilleriyle hak edinebilir ve borç altına girebilir” biçimindeki 9. Maddesi, şahsın hak elde edebilmesini, borç (yükümlülük) altına girebilmesini, fiil ehliyetine bağlanmış, 10. maddesi de, fiil ehliyetinin başlıca koşulu olarak ayırtım gücü ile ergin (reşit) olmayı kabul ederek “ayırt etme gücüne sahip ve kısıtlı olmayan bir ergin kişinin fiil ehliyeti vardır.” hükmünü getirmiştir. “Ayırtım gücü” eylem ve işlev ehliyeti olarak da tarif edilerek, aynı yasanın 13. maddesinde “yaşının küçüklüğü yüzünden veya akıl hastalığı, akıl zayıflığı, sarhoşluk yada bunlara benzer sebeplerden biriyle akla uygun biçimde davranma yeteneğinden yoksun olmayan herkes bu kanuna göre ayırt etme gücüne sahiptir.” denmek suretiyle açıklanmış, ayrıca ayırtım gücünü ortadan kaldıran önemli nedenlerden bazılarına değinilmiştir. Önemlerinden dolayı bu ilkeler, söz konusu yasa ile öteki yasaların çeşitli hükümlerinde de ye almışlardır.

Hemen belirtmek gerekir ki, TMK'nın 15. maddesinde de ifade edildiği üzere, ayırtım gücü bulunmayan kimsenin geçerli bir iradesinin bulunmaması nedeniyle, kanunda gösterilen ayrık durumlar saklı kalmak üzere, yapacağı işlemlere sonuç bağlanamayacağından, karşı tarafın iyiniyetli olması o işlemi geçerli kılmaz. Bu ilke 11.06.1941 tarih 4/21 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da aynen benimsenmiştir.

Ne var ki, mahkemece ehliyetsizlik iddiası yönünden hükme yeterli bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme imkanı yoktur.

Hal böyle olunca, hukuki ehliyetsizliğin kamu düzeni ile ilgili olduğu gözetilerek ve önemine binaen öncelikle incelenmesi, varsa mirasbırakana ait sağlık kurulu raporları, hasta müşahade kağıtları, reçeteler vs. istenmesi, tüm dosyanın Adli Tıp Kurumu’na gönderilmesi, temlik tarihinde mirasbırakanın ehliyetli olup olmadığı yönünde rapor alınması, ehliyetli olması halinde muris muvazaası hukuksal nedenine göre değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik soruşturmayla yetinilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin 371/1-a maddesi gereğince Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK'nin 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine, 21/10/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4770, Karar No: 2016/4836, Tarih: 29.09.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/4770 E.  ,  2016/4836 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 221/4, 62, 53/1-3, 58/9, 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "07.10.2015" yerine "2015" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, sanığın yakalandığı esnada Mehmet Sarp isimli şahsa ait kimlik bilgilerini kullanması eyleminden mahallinde zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılama sonunda toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.