muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/518, Karar No: 2015/8548, Tarih: 13.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/518 E.  ,  2015/8548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KOCAELİ 1. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2014/324-2014/851

Taraflar arasındaki tedbir nafakasının arttırılması davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; davalı eşinin evin ihtiyaçlarını karşıladığını, aradan geçen süre ve hayat şartlarının güçleşmesi dikkate alınarak Kocaeli 3. Aile Mahkemesinin 2012/43 esas 2012/662 karar sayılı ilamı ile hükmedilen 350,00 TL nafakanın yetersiz olduğunu belirterek tedbir nafakasının 650,00 TL'ye yükseltilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacının iddialarının doğru olmadığını, 580,00 TL maaş aldığını, maaşını evin masraflarına harcadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davacının davalı ile aynı ikamette kalması, başka bir ikamet temin etmemesi, davalının müşterek hanenin ihtiyaçlarını karşılaması gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

TMK'nın 196/1 maddesi gereğince, eşler birlikte yaşarken de ailenin geçimi için her birinin yapacağı parasal katkının belirlenmesini mahkemeden talep edebilirler.

Somut olayda, Kocaeli 3. Aile Mahkemesinin 2012/43 esas 2012/662 karar sayılı dosyası ile davalının evlilik birliğinin yükümlülüklerini yerine getirmemesi nedeniyle 350,00 TL tedbir nafakasına hükmedilmekle davacı tedbir nafakasının artırılması talebinde bulunmaktadır. Taraflar arasında ailenin giderleri ve harcamalar yönünden uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tarafların sosyal ve ekonomik durumları incelendiğinde; davacının ev hanımı olduğu ve geliri bulunmadığı, davalının ise işçi emeklisi, aylık 850,00 TL maaş aldığı, tanık beyanlarına göre inşaatlarda çalıştığı görülmektedir.

./..

O halde mahkemece; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davacının geçimi için gerekli, davalının geliri ile orantılı olacak şekilde TMK.nun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak davacı için az da olsa tedbir nafakasının artırılmasına karar verilmesi gerekirken, aynı evde birlikte yaşadıklarından ve davalının tanık beyanlarına nazaran evin ihtiyaçlarını karşıladığından söz edilerek istemin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5757, Karar No: 2009/9278, Tarih: 04.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/5757 E.  ,  2009/9278 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadrastro çalışmasına itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişiler,...Köyü 1223, 1224, 1225 ve 1202 parsel sayılı 4280 m2, 4760 m2, 3360 m2 ve 2600 m2 yüzölçümünde koruluk vasfı ile kendi adlarına ayrı ayrı tapuda kayıtlı olan taşınmazların yörede 2006 tarihinde yapılarak ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B madde çalışmasında orman sınırları içine alındığını belirterek taşınmazların orman kadastro sınırları dışına çıkarılmasını talep etmişlerdir. Mahkemece davalı ... ve Orman Bakanlığına yönelik davanın husumetten reddine, çekişmeli 1224, 1223 ve 1225 parsellerin tamamı ile 1202 parselin (A1) harfli 1773.13 m2'lik bölümünün orman sayılan yerlerden olduğu kabul edilerek bu taşınmazlara yönelik açılan davanın reddine, çekişmeli 1202 parselin (A2) ve (B) harfli 214.67 m2 ve 612.20 m2'lik bölümlerinin ise orman kadastro çalışmasında orman sınırları dışında olmaları nedeni ile açılan davanın hukuki menfaat yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmektedir.

Dava askı ilan süresi içinde açılan orman kadastro çalışmasına itiraz niteliğindedir.

Yörede 1975 yılında yapılan genel kadastro çalışması bulunmaktadır.

Toplanan deliller, uzman bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından çekişmeli taşınmazların tamamının ilk tesisi K. Sani 320 D. 40 olan ( 25 dönüm miktarlı, ..., Orman tarik hudutlu) tapu kaydından müfrezen oluşan tapular ile revizyon gördükleri, kadastroca oluşan tapu kayıtlarının koruluk cinsi ile davacılar adına tapuda kayıtlı olduğu, sözkonusu tapu kaydının çekişmeli taşınmazları kapsamadığı, bir an için aksi kabul edilse dahi 4785 Sayılı Yasa karısında tapu kaydının hukuki değerinin bulunmadığı, halen üzerlerinde 5-30 yaşında meşe ,gürgen ve defne ağaçlarının bulunduğu, eğimlerinin % 10 olduğu, eski tarihli resmi belgelere dayalı olarak yapılan incelemede yeşile ... ormanlık alanda kaldıkları anlaşıldığından temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 04/06/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/657, Karar No: 2014/1263, Tarih: 25.02.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/657 E.  ,  2014/1263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 9. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :05.12.2013

Numarası :2013/420-593

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava BK'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşüyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz olunmuştur.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlayama göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da –yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna(eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan bütün bu nedenlerle davanın esasının incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, özel hükümler uyarınca Tüketici Mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5512, Karar No: 2020/8740, Tarih: 07.10.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/5512 E.  ,  2020/8740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık, konut doknulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesi neticesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanığın eylemi gece 00:54 sularında işledikleri anlaşılmakla, şartları oluşmasına rağmen haklarında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

2) Sanığın müştekinin iş yerinin camını kırarak içeri girdiği ve akabinde herhangi bir şey çalamadan alarmın çalması üzerine kaçtığı anlaşılmakla, sanık hakkında şartlar oluşmasına rağmen TCK’nın 35/2. maddesinde yer alan teşebbüs hükümlerinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına,

III-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükmün incelenmesi neticesinde;

Dosyada yer alan 07/02/2013 tarihli olay yeri krokisi ve olay yeri inceleme tutanağına göre

suça konu yerin depo olarak kullanıldığı, herhangi bir ticari faaliyet yürütülmediği ve herhangi bir iş yerinin eklentisi niteliğinde olmadığı anlaşılmakla, atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17240, Karar No: 2013/14674, Tarih: 09.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/17240 E.  ,  2013/14674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM: Beraat

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 14.09.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6526, Karar No: 2024/2853, Tarih: 15.04.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/6526 E.  ,  2024/2853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/852 Esas, 2022/1103 Karar

HÜKÜM : Kararın kaldırılması

İLK DERECE MAHKEMESİ : Beyşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(Asliye Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2010/869 E., 2019/545 K.

Taraflar arasındaki yargılamanın yenilenmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı tarafından davalı Bey Bisküvi ve Gıda San. A.Ş. (Bey Bisküvi) aleyhine prim borçları sebebiyle yapılan icra takibi neticesinde gayrimenkulleri üzerine haciz konularak satışının istendiğini, bunun üzerine Bey Bisküvi vekili davalı Avukat ... tarafından kurumları aleyhine Konya 3. İş Mahkemesinde; Bey Bisküvi şirketinin infisah ettiğinin Beyşehir Asliye Hukuk Mahkemesi ilamı ile tespit edildiği, bu nedenle şirketin prim borçlusu olmaktan çıktığı iddiası ile satış işleminin iptaline dair dava açtığını, her ne kadar şirketin infisah ettiğinden bahisle dava açılmışsa da, anılan şirketin 1998 tarihi ve daha sonraki yıllarda çalışmaya devam ettiğini, tarafların kurumu zarara uğratmak maksadıyla anlaşarak kurucu ortaklara isabet eden sermayenin süresi içerisinde ve sonradan ödenmeyerek şirketin hileli olarak infisahını sağladıklarını, infisah kararının kendilerine 05.10.2010 tarihinde tebliğ edildiğini belirterek 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 446 ncı maddesi uyarınca hile sebebiyle yargılamanın yenilenmesini, kesinleşmiş mahkeme kararının kaldırılarak düzeltilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı şirket cevap dilekçesinde; infisah kararının 16.07.2010 tarihinde kesinleştiğini, davacıya 14.09.2010 tarihinde infisah kararı eklenerek başvuruda bulunduklarını, dava tarihinin ise 02.11.2010 olduğunu, 1086 sayılı Kanun'un 446 ncı maddesi uyarınca 1 aylık hak düşürücü sürenin geçtiğini, anılan madde kapsamında hilenin oluşmadığını, şirket kurulduktan sonra kurucu ortakların kendilerine verilen yasal süre içerisinde sermaye taahhüt borçlarını ödemediklerini, şirketin %95 hissedarı ve kurucu ortağı olan Tuğra Holding A.Ş.'nin işbu dava konusu şirket kurulmadan 20 gün önce infisah ettiğini, şirketin zaten infisah etmeden ölü doğduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, Beyşehir Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/465 E., 2010/482 K. sayılı dosyası ile Bey Bisküvi şirketinin 13.08.1998 tarihinde infisah ettiğinin 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 434 üncü ve devamı maddeleri uyarınca tespitine yönelik verilmiş olan kararın iptaline, şirketin infisahının kaldırılmasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı istinaf dilekçesinde özetle; şirketin borca batık olduğunun hukuki dayanağının şirketin kurucu ortaklarının taahhütlerini yerine getirmemeleri olduğunu, 17 adet olan şirketlerinin tamamının infisahını da bunun için tespit ettirdiklerini, bağlı şirketlerin hiçbirinin ticari defterlerinin istenilip incelenmediğini, bir kısmı Konya Asliye Ticaret Mahkemelerini infisah kararı olduğu gibi bir kısım şirketlerin de Beyşehir Asliye Ticaret Mahkemesi sıfatıyla Asliye Hukuk Mahkemelerinin infisahın tespiti kararı olduğunu, bu dosyalar istenildiğinde tümüyle Grup Şirketlerin infisah ettiklerinin ortaya çıkacağını, şirketin "infisah" etmesinin hukuksal nedeni "infisah tespiti kararının" gerekçesinde "davalı şirketin ana sözleşmesine rağmen kurucu ortaklar tarafından kurucu ortaklara isabet eden sermayenin süresi içerisinde ve sonrasında ödenmediği; şirketin buna göre 13.08.1998 tarihinde infisah ettiği anlaşılmakla talebin kabulüne karar verilmiş" denildiğini, ancak bilirkişilerin buna dikkat etmediklerini, hukuka, yasaya ve denetime aykırı rapor verildiğini, itiraz üzerine yeni bir bilirkişi kurul tayinine gidilip denetime el verişli rapor alınmadığını, hak düşürücü süreye gelince süre 3 ay olmayıp davacının bir aylık hak düşürücü süreyi geçirdikten sonra dava açtığını, açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 07.05.2015 tarih, 2015/7550 E. ve 2015/10383 K. sayılı ilamında "...6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 445 inci 7 inci fıkrasına göre lehine karar verilen tarafın veya vekilinin, hükme etkisi olan diğer bir hile (ve hud'a) kullanmış olması yargılamanın iadesi sebebidir. Hile; gerçekte var olan olayların bilerek gizlenmesi veya gerçek dışı olaylara (vakıalara) mal etmek suretiyle diğer tarafın aldatılması (iğfal edilmesi)‘dır. Hükmü etkileyen hile ve hud’anın (hud’anın sözlük anlamı: Aldatma, oyun, hile, desise, dalavere, tertip, düzen) her olayın gelişim biçimine göre takdiri tamamen hakime aittir.Olayların gösterdiği gelişmelere göre hükme etkili olan ve yargıyı yanılgıya götüren tüm olayların hile sayıldığı kabul edilmektedir. Maddedeki hilenin diğer Kanunlardaki hileden ayrı olarak daha geniş bir anlamda hükme etki eden pek çok fiil ve hareketlerin hile şeklinde nitelendirilmesi ve olayların gelişimine göre ne gibi hallerin hile teşkil edebileceğinin hakim tarafından takdiri gerekmektedir. Hakim bir taraftan bu inceleme ve araştırmayı yaparken, öte yandan özellikle Türk Borçlar Kanununda düzenlenen hilenin unsurlarına bağlı kalmaksızın ne gibi ifade ve eylemlerin yargılamanın yenilenmesini gerekli kılacağını değerlendirmesi gerekecektir. Gerek doktrinde ve gerekse uygulamada kabul edilen görüşlere göre, HUMK'nun 445/7.bendinde öngörülen hileli davranış olumlu (aktif) bir eylem biçiminde olabileceği gibi, kaçınma ve susma gibi pasif (hareketsizlik) bir şekilde de ortaya çıkabilir. HUMK'nun 445/7. bendinde ifadesini bulan hile ve hud'a sayıldıkları İçin yargılamanın idesi sebebi teşkil eden haller arasında; hüküm verilen tarafın karşı taraf vekili ile gizlice anlaşma yoluna gitmesi, karşı tarafın açık adresi bilindiği halde, dava dilekçesinde ilgisi olmayan başka bir adresin gösterilmesi gibi davranışları saymak mümkündür. Bütün sorun bu hilenin hükmü etkilemiş olup olmadığını tespite, gerek olumlu ve gerekse olumsuz davranışın bilerek yapılıp yapılmadığını belirlemekte toplanmaktadır....'' hususunun belirtildiği, davacı ... tarafından davalı Bey Bisküvi aleyhine Beyşehir Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davada davalı şirketin 6102 sayılı Kanun'un 434 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü maddeleri ve 435 inci maddesi gereğince infisah ettiğinin tespitinin talep edildiği, ilk derece mahkemesince yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporlarına göre talebin kabulü ile davalı Bey Bisküvi şirketinin 13.08.1998 tarihinde infisah ettiğinin 6102 sayılı Kanun'un 434 ve devamı maddeleri uyarınca tespitine karar verildiği, bu kararın 16.07.2016 tarihinde kesinleştiği, davacının yargılamanın yenilenmesi talep edilen 2010/465 E. sayılı dosyada davacı ve davalının kurumu zarara uğratmak maksadıyla davalı şirketin infisahını sağladıklarını, davalı şirkete ait fabrikanın bu tarihten sonra çalışmaya devam ettiğini, davalı ..

.08.1998 tarihinde infisah ettiğinin 6102 sayılı Kanun'un 434 ve devamı maddeleri uyarınca tespitine karar verildiği, bu kararın 16.07.2016 tarihinde kesinleştiği, davacının yargılamanın yenilenmesi talep edilen 2010/465 E. sayılı dosyada davacı ve davalının kurumu zarara uğratmak maksadıyla davalı şirketin infisahını sağladıklarını, davalı şirkete ait fabrikanın bu tarihten sonra çalışmaya devam ettiğini, davalı ...'in davalı şirket adına vekaleten şirketin infisahına karar verildikten sonra Konya 3. İş Mahkemesinden SGK lehine dava açtığını belirterek yargılamanın iadesi talebinde bulunduğu, İlk Derece Mahkemesince alınan bilirkişi raporları doğrultusunda davanın kabulüne karar verildiği, davacının belirttiği sebeplerin 1086 sayılı Kanun'un 445 inci maddesinde sayılan sebeplerden bulunmadığı, bu nedenle davacının yargılamanın yenilenmesi isteminin mesmu olmadığı gerekçesiyle isteminin reddedilmesi gerekirken yargılamanın iadesi talebi kabul edilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya uygun bulunmadığından davalıların istinaf başvuru taleplerinin kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davacının yargılamanın yenilenmesi talebinin mesmu olmadığından reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; müvekkilinin satış işleminin dayanağının ödenmeyen prim borçlarına ilişkin olduğunu, fiili durumdan kaynaklanan bir borç olduğunu, borca ilişkin olarak amme alacaklarının tahsili usulüne göre yasal prosedürün tamamlanarak borcun kesinleştiğini, ödenmemesi nedeniyle davalı şirket gayrimenkulünün satışa çıkarıldığını, tahakkuk eden ve kesinleşen prim borçlarına karşı herhangi bir itiraz da olmadığını, Konya İş Mahkemesinde açılan davada davacı tarafın kötü niyetli olduğunu, ilk derece mahkemesince alınan bilirkişi raporunda şirketin kendiliğinden münfesih hale gelme koşullarının oluşmayacağı yönünde tespitte bulunulduğunu, mahkemece de bu doğrultuda karar verildiğini, ancak istinaf mahkemesince davanın reddine karar verildiğini, kararın hukuka aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, yargılamanın yenilenmesi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370, 371 inci maddeleri.

2.1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 445 ve 446 ncı maddeleri.

3.6102 sayılı Kanun'un 435 inci maddesi, 434 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkraları.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.