muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/15147, Karar No: 2018/19877, Tarih: 06.12.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/15147 E.  ,  2018/19877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

... A R A R

Davacı vekili, vekil edeni ile davalının murisinin dava konusu 5963 ada 10 parsel sayılı 6 numaralı bağımsız bölümde 1/2’şer malik olduklarını, davalının 1995 yılından beri hiçbir bedel ödemeden dava konusu daireyi kullandığını, davalıya çekilen ihtarnameye rağmen herhangi bir ödeme yapılmadığını belirterek 1995-2012 yılları arası ecrimisil miktarının tespit edilerek davacının hissesine isabet eden miktarın belirlenmesi ve fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla dönem sonlarından itibaren işleyecek faiziyle birlikte 1.000,00 TL ecrimisil bedelinin ödenmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalının dava konusu dairede davacının bilgisi ve isteği ile oturduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, intifadan men şartının yerine getirildiğine dair hiçbir belge ya da tanık beyanı sunulamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Hemen belirtilmelidir ki, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa ve maddi zararı yoksa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, ... yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali ve davaya konu taşınmazın kamu malı olması halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 ... sayılı ilamı).

Somut olaya gelince; dava konusu 5963 ada 10 parsel sayılı taşınmazda bulunan 6 numaralı bağımsız bölümün davacı ... ve davalının murisi İbrahim Coşkuner adına ½’şer hisse ile kayıtlı ve hisselerin satın alma tarihinin her ikisinin de 06.08.1996 olduğu anlaşılmaktadır. Davacı tarafından keşide edilen ... 11. Noterliğinin 13.07.2012 tarihli ve 18694 yevmiye numaralı ihtarname ile 1995 yılından bu yana aylık 400,00 TL’den toplam 84.000,00 TL’nin ihtarnamenin tebliğinden itibaren 7 gün içinde ödenmesinin talep edildiği ve ihtarnamenin davalı ...’e 16.07.2012 tarihinde tebliğ edildiği anlaşıldığına göre intifadan men şartının gerçekleşmiş olduğunun kabulü gerekmektedir. O halde; 24.07.2012 tarihinden dava tarihine kadar hesap edilecek ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, intifadan men şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 06.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7548, Karar No: 2020/9011, Tarih: 02.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/7548 E.  ,  2020/9011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KISITLI ADAYI : ...

VASİ ADAYI : ...

TALEP EDEN : ...

4721 sayılı TMK gereğince Tedavi Amaçlı Kişisel Koruma Kararı istemine ilişkin olarak açılan davada, Yalova Sulh Hukuk Mahkemesi, ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesi ile ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R –

Yalova Sulh Hukuk Mahkemesince, kolluk araştırması sonucu gönderilen araştırma tutanağında şahsın.../... adresine taşındıklarını, henüz nüfus adres güncellemesi yapamadıklarını bu adreste kalıcı olarak ikamet edeceklerinin bildirildiği, UYAP üzerinden yapılan araştırmada kısıtlının mernis adresinin ".../..." olduğu, TMK’nun 411. maddesine göre vesayet işlerinde yetkili mahkeme kısıtlanması istenenin yerleşim yeri Sulh Hukuk Mahkemesi olduğundan, kısıtlı adayının en son yerleşim yeri adresinin .../... olması nedeni ile mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın resen yetkili ve görevli ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

... 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayı ...'in ikamet adresinin ".../... olduğu anlaşılmakla, adresi yargı çevresi olarak ... Adliyesi'ne bağlı olduğundan yetkili mahkeme olan ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince ise, yapılan adres araştırması ve UYAP üzerinden alınan nüfus kayıtları incelendiğinde kısıtlı adayının son adresinin halen ".../..." olduğu, TMK’nun 411. maddesine göre vesayet işlerinde yetkili mahkemenin kısıtlanması istenenin yerleşim yeri sulh hukuk mahkemesi olduğundan, kısıtlı adayının en son yerleşim yeri adresinin Merkez/Yalova olması nedeni ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince, Yalova Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle ortaya çıkan yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır. Oysa, olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin kararında yetkili olduğu belirtilen Yalova Sulh Hukuk Mahkemesinin de karşı yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında yargı yeri belirlenmesi için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz YETKİ uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle yargı yeri belirlenmesi koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 02/11/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6760, Karar No: 2015/13274, Tarih: 10.12.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/6760 E.  ,  2015/13274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca, gıyapta hakaret suçunun oluşması için, en az üç kişi ile ihtilat edilerek işlenmesi gerekmektedir.

Ancak, temyiz kudreti bulunmayan, kişiler akıl hastaları, konuşulan dili bilmeyenler gibi tahkir edici vasfı algılayamayacak durumda olanlar ihtilat için yasanın aradığı asgari sayıya dahil edilmeyeceklerdir.

Somut olayda; sanığın, diğer sanık Ahmet Çelik Saltık ile birlikte Jandarma aracında cezaevine götürüldüğü sırada kürtçe olarak müştekinin gıyabında gerçekleştirdiği kabul edilen hakaret eyleminde, hakaret içerikli sözlerin, sadece araç içinde bulunan askerlerden tanık ... tarafından anlaşılması karşısında, üç kişi ile ihtilat unsurunun oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10.12.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20032, Karar No: 2021/7858, Tarih: 21.09.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/20032 E.  ,  2021/7858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar); özel hayatın gizliliğini ihlal (sanıklar ... ile ...)

HÜKÜM : Sanıkların cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları ile sanıklar ... ve ...’in ayrıca özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyetlerine dair Gaziantep 11. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.10.2020 gün ve 2019/416 Esas, 2020/287 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi, sanık ... müdafisinin özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan verilen karara yönelik temyiz isteminin reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler ile temyiz isteminin kısmen reddine dair ek karar temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, sanıklar müdafilerinin istinaf incelemesi neticesinde kurulan hükümler ile ek kararı süresinde temyiz etmelerinden sonra sanık ... müdafisinin dosyaya sunduğu ve sanıklar ... ile ...’ın ise bulundukları cezaevi aracılığıyla gönderdikleri dilekçeler ve bu hususta düzenlenen tutanak beyanlarıyla mevcut temyiz istemlerinden feragat ettikleri anlaşıldığından, incelemenin sanık ... müdafisi ile müşteki Bakanlık vekilinin temyizleriyle sınırlı ve hükmolunan ceza miktarlarına göre 5271 sayılı CMK' nın 299/1. maddesi uyarınca duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Müşteki Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ... müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Sanık ... müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık ... müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 21.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17204, Karar No: 2021/19484, Tarih: 21.10.2021

**8. Ceza Dairesi         2020/17204 E.  ,  2021/19484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması, hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz süresinin geçmesinden doğan sonuçları ortadan kaldırmak üzere başvurulan eski hale getirme talebiyle ilgili olarak değerlendirme yapma ve karar verme yetkisinin CMK'nın 42/1. maddesi uyarınca Yargıtay'a ait bulunduğu dikkate alınarak yapılan incelemede;

Yokluğunda verilen ve usulüne uygun 01.04.2014 tarihinde tebliğ edilen gerekçeli kararı, CMUK.nın 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 28.04.2014 tarihinde sanığın temyiz etmesi üzerine mahkemenin süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddine dair 07.05.2014 tarihli ek kararı usulüne uygun biçimde 08.05.2014 tarihinde tebliğ etmesine rağmen temyiz etmemesi nedeniyle kesinleştiği, daha sonra en son 05.11.2020 tarihli dilekçeyle eski hale getirme ve temyiz talebinde bulunduğu anlaşılmakla, süresinden sonra yapılan eski hale getirme ve temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 21.10.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13888, Karar No: 2018/2240, Tarih: 05.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/13888 E.  ,  2018/2240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : .... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu, hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 05.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21060, Karar No: 2009/4694, Tarih: 31.03.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/21060 E.  ,  2009/4694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, SSK.'lı süreler hariç 01.01.1985 tarihinden itibaren tarım ... sigotalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi...... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı 01.01.1985 tarihinden itibaren SSK'lı çalışma süreleri dışında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile.davacının 01.01.1991-01.07.1997 tarihleri arasında 01.09.1993-31.10.1993 tarihleri arasındaki 60 günlük SSK’lı çalışmaları dışında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine fazla talebin reddine karar verilmiştir.

2-Davacı 01.01.1985 tarihinden itibaren SSK'lı çalışma süreleri dışında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile.davacının 01.01.1991-01.07.1997 tarihleri arasında 01.09.1993-31.10.1993 tarihleri arasındaki 60 günlük SSK’lı çalışmaları dışında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine fazla talebin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.