muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14303, Karar No: 2012/8957, Tarih: 25.05.2012

Somut uyuşmazlık yönünden asıl incelenmesi gereken husus, tarafları, konusu veya sebebi “farklı” olan bir yabancı mahkeme kararının, Türk mahkemelerinden alınan kararlar ile bağdaşmaması halinin, Türk kamu düzenine aykırılık oluşturup oluşturmayacağı noktasıdır. Burada ilk olarak tanıma ve tenfiz hukukundaki kamu düzenine aykırılık kavramının, iç hukuktaki emredici kurallara aykırılık kavramından daha dar ve sınırlı bir anlama sahip olduğu gözden uzak tutulmamalıdır. Dolayısıyla kamu düzeni gerekçesiyle yabancı mahkeme kararının tenfizine istisnaen müdahale edilmelidir. Ayrıca somut uyuşmazlıkta yukarıda açıklanan revision au fond yasağından ayrılmayı gerektirecek bir özellik de bulunmamaktadır. Yine aynı davanın Türk mahkemelerinde görülmesi halinde farklı sonuca varılacak olması, “tek başına” tanıma ve tenfiz engeli oluşturmayacaktır. Zira, esasa uygulanacak yabancı hukuk gibi yabancı mahkeme kararlarının da Türk mahkemelerinden verilecek kararlarla aynı olması beklenemez. Bu noktada belki Türk tarafların Türk hukukunun emredici hükümlerinden kaçmak amacıyla yabancı mahkemeden bir karar elde etmeye ve bu kararı Türkiye’de tenfiz ettirmeye çalışmalarının adalet duygusunu sarsacağı, bir başka emredici kural olan kanuna karşı hile yasağına ve bu sebeple de Türk kamu düzenine aykırılık oluşturacağı düşünülebilir (Prof. Dr. Ergin Nomer Prof. Dr. Cemal Şanlı, Devletler Hususi Hukuku, İstanbul 2009, 17. Bası, sayfa: 491, dipnot: 270). Ancak öncelikle böyle bir durumun varlığı davalı tarafça ispat edilebilmiş değildir. Kaldı ki somut olayın dikkat edilmesi gereken başka bir özelliği daha vardır. O da Türk hukukunda kabul edilen anonim şirketlerin kendi hisselerini temellük edemeyeceklerine dair ilkenin, Avrupa’da hakim olduğu gibi Alman hukukunda da kural olarak benimsenmiş bulunmasıdır. Somut uyuşmazlıkta yabancı mahkemece davalının savunma haklarının ihlal edilmediği yukarıda açıklanmıştır. Dolayısıyla davalı şirket, benzer ilkelerin egemen olduğu bir hukuk düzeninde, kendisine tanınan savunma olanaklarından yararlanmayarak, tenfizini istemediği kararın verilmesine ve kesinleşmesine kendisi neden olmuştur. Davalının bu şekilde yasal haklarını kullanmayıp, örneğin Türk mahkemelerinden verilmiş aynı nitelikteki bir kararı temyiz etmemek suretiyle Türkiye’de de kesinleşmesine neden olabilmesi mümkündür. Böyle bir durumda da kararın kamu düzenine aykırı olduğu ve infaz edilmemesi gerektiği ileri sürülemeyecektir.

O halde mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda öncelikle yabancı mahkeme hükmünün usulüne uygun kesinleşip kesinleşmediğinin belirlenmesi, şayet usulüne uygun kesinleşmemiş ise davanın salt bu nedenle reddedilmesi, yerinde bulunmayan diğer gerekçelerin davanın reddine dayanak yapılmaması, şayet, yabancı mahkeme kararı usulüne uygun kesinleşmiş ise bu durumda tenfizin Türk kamu düzenine aykırı olmayacağının kabulü ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın, davacı yararına BOZULMASINA, takdir edilen 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 25.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1586, Karar No: 2015/12663, Tarih: 17.06.2015

**5. Ceza Dairesi         2014/1586 E.  ,  2015/12663 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2013/399305

MAHKEMESİ : Milas 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2010

NUMARASI : 2006/339 Esas, 2010/6 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın eyleminden doğrudan zarar gören borçlu S.. K..'ın Karşıyaka 2. İcra Müdürlüğünün 2005/2066 Esas sayılı dosyasında vekilliğini üstlenmek haricinde bir sıfatı bulunmadığı halde kamu davasına katılmasına karar verilen avukat Ö.. K..'in sanığa yüklenen suçun mağduru olmadığı gibi suçtan doğrudan zarar gören konumunda da bulunmadığı, mahkemece kanuna aykırı olarak verilen katılma kararının da temyiz hakkı vermeyeceği ve gerekçeli karar tebliğ edildiği halde müvekkili Sadullah'ın temyiz etmediği anlaşılmakla, temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23878, Karar No: 2017/28326, Tarih: 11.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/23878 E.  ,  2017/28326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı asıl işveren ... Kamu Hastaneleri Kurumu...Devlet Hastanesi bünyesinde temizlik personeli olarak çeşitli alt işverenlerle çalışırken iş akdinin nedensiz ve bildirimsiz olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birtakım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalıların Cevaplarının Özeti:

Davalı Kamu Hastaneleri Kurumu vekili, müvekkili kurumun ihale makamı olduğunu, işveren niteliğinin bulunmadığını, husumet itirazında bulunduklarını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalılar vekilleri davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı Kamu Hastaneleri Kurumunun Harçlar Kanunu'nun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu mahkeme gerekçesinde belirtilmiş ise de, hüküm kısmında dikkate alınmaksızın davalı Kurum aleyhine harca hükmedilmesi hatalıdır. Bu husus bozma sebebi ise de yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyiz olanan hükmün 3. fıkrasının çıkartılarak yerine;

“Davacı tarafından yapılan 25,20 TL başvurma harcı, 48,00 TL peşin harç ve 297,80 TL ıslah harcının davalı Kurum harçtan muaf olduğundan davalılardan ... Temizlik Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. ile... Otomasyon Tarım San. ve Tic. Ltd. Şti.'den alınarak davacıya verilmesine,

- Davacı tarafından yapılan 363,00 TL yargılama giderinin ise tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 11.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8696, Karar No: 2023/9916, Tarih: 16.10.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/8696 E.  ,  2023/9916 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Yasa gereğince tedbir istemi hakkında yapılan yargılama sırasında; Aydın Çocuk Mahkemesiyle Balıkesir Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Aydın Çocuk Mahkemesiyle Balıkesir Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine,

16.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3144, Karar No: 2012/3383, Tarih: 14.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/3144 E.  ,  2012/3383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 14.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4210, Karar No: 2013/6591, Tarih: 13.06.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/4210 E.  ,  2013/6591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 2005 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında ... Köyü 137 ada 135 parsel sayılı 2274.70 m² yüzölçümündeki taşınmaz, iki katlı kagir ev ve tarla niteliği ile belgesiz zilyetliğe dayalı olarak ... adına tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi, taşınmazın bir bölümünün kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı iddiası ve tespitin iptaliyle orman niteliğinde Hazine adına tescili istemi ile dava açmıştır. ... ise, kendisine ait bu taşınmazın miktarının eksik yazıldığı, bir bölümün bitişiğindeki yol içinde ölçüldüğünü ileri sürmüş; dava dosyaları birleştirilmiştir. Mahkemece;

1) Orman Yönetiminin davasının kabulüne, çekişmeli parselin bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 106.18 m²’lik bölümüne ait tesbitin iptali ile bitişiğindeki.... Dağı Devlet Ormanı ile birleştirilmek suretiyle tek parsel halinde orman niteliğinde Hazine adına, geriye kalan (B) harfi ile işaretli 2168.52 m²’lik bölümün ise, tesbit gibi davalı adına tapuya tesciline, 6099 sayılı Kanunun 16. maddesi gereğince Orman Yönetimi tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendisi üzerinde bırakılmasına ve yönetim vekili lehine vekalet ücreti takdirine yer olmadığına,

2) Davacı ... tarafında açılan yol ile ilgili davanın görev nedeniyle reddine, karar kesinleştiğinde dosyanın görevli asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine, davacı ... tarafından yapılan yargılama giderlerinin kendisi üzerinde bırakılmasına, eksik kalan 8.95.-TL harcın davacı ...’ten alınarak Hazineye irat kaydına, davalı Hazine lehine 100.-TL vekalet ücreti takdiri ile davalı ...’ten alınarak Hazineye verilmesine karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1995 yılında yapılıp 02/07/1997 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu ile 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen Dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman kadastro haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın kısmen orman kadastrosu dışında, kısmen orman kadastrosu içinde kalan yerlerden olduğu ve dava edilen yol ile ilgili olarak mahkemenin görevli olmadığı gözetildiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 13/06/2013 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10078, Karar No: 2025/6357, Tarih: 29.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10078 E.  ,  2025/6357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1088 Esas, 2024/1154 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kocaeli 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/217 Esas, 2023/77 Karar

Taraflar arasındaki taşınmazın tapu kaydının hatalı oluşmasından kaynaklanan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin asıl ve birleştirilen davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda,

Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihaî kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; asıl ve birleştirilen davada ..., ..., ..., ... ve ... dışındaki davacılar yönünden hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Bu nedenle, davalı idare vekilinin davacılar ..., ..., ..., ... ve ... dışındaki davacılar yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra, asıl ve birleştirilen davacılar vekili ile davalı idare vekilinin adı geçen davacılar yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bu nedenle, davalı idare vekilinin davacılar ..., ..., ..., ... ve ... dışındaki davacılar yönünden temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra, asıl ve birleştirilen davacılar vekili ile davalı idare vekilinin adı geçen davacılar yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili asıl ve birleştirilen davada dava dilekçelerinde özetle; müvekkillerin hissedar olduğu dava konusu Kocaeli ili, ..., ... Mahallesi 3412 ada 1 parsel sayılı taşınmazın İzmit Tapu Sicil Müdürlüğünün 19.04.2019 tarihli ve 2018/35736 yevmiyeli yazı ile kıyıya terk işlemi ile kapatıldığının bildirildiğini, aynı içerikle dava konusu 3412 ada 1 parsel sayılı taşınmazın diğer bir kısım hissedarları için açılan davada Kocaeli 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/186 Esas, 2020/317 Karar sayılı dosyasında yargılama yapıldığı ve terkin işlemi dikkate alınarak davanın Kocaeli Büyükşehir Belediye Başkanlığı yönünden husumet nedeniyle reddine, dahili davalı ... hakkında usulüne uygun dava bulunmadığından usulden reddine karar verildiğini, kararın Yargıtay 5. Hukuk Dairesi Başkanlığı tarafından 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesine göre Hazinenin sorumlu olduğu belirtilerek onandığı, bunun üzerine işbu davayı açtıklarını, dava konusu taşınmazın denizde kaldığından tapusu iptal edilmesi nedeniyle 4721 sayılı Kanun'nun 1007 inci maddesine dayanılarak uğradıkların zararın Hazineden tahsilini talep etmişlerdir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın usulden ve esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl ve birleştirilen davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; taşınmazın İzmit'in en kıymetli mevkiinde yer aldığını, bilirkişi heyetinin dosyaya sunulan rapor ve emsallare göre çok düşük kıymet takdiri yaptığını, aynı yerde dosyaya sundukları rapora itiraz dilekçe ekindeki bilirkişi raporuna bakıldığında 2021 yılı itibarıyla 7.766,00 TL/m² rapor tanzim edildiğini, emsal raporlar ve yerin özel konumu dikkate alındığında eldeki dosya bilirkişi raporu ile biçilen değerin düşük olduğunu, kabulünün mümkün olmadığını belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Hazine vekili istinaf dilekçesinde özetle; yerel mahkeme kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, maddi hata yapılmak suretiyle talepten daha fazlasına hükmedildiğini, bu nedenle davacılar lehine daha fazla vekâlet ücreti takdir olunduğunu, davaya konu taşınmazın deniz içinde bir yer olduğunu, bu hususunun bilirkişi raporuyla da sabit olduğunu, normal şartlarda deniz içerisinde bulunan bir yere tapu verilmesinin imkansız olduğunu, dava konusu taşınmazda hatalı tutulan bir tapu sicili olmadığını, bu davada husumet Maliye Hazinesine değil Kocaeli Büyükşehir Belediyesine yöneltilmesi gerektiğini, şayet ortada karşılanması gereken bir zarar varsa, bu zararın sorumlusunun Belediye olduğunu, tapuda ... isimli bir hissedar olmadığını, dosya kapsamında alınan ilk bilirkişi raporunda (08.04.2022 tarihli) 8 inci sayfasında bu durumun tespit edildiğini, rapora itirazlarıyla birlikte aktif husumet itirazında bulunduklarını, aktif husumet itirazlarının reddi veya kabulüne yönelik bir ara karar alınmadan davaya devam edildiğini ve karar verildiğini, karara konu tazminatın zamanaşımına uğradığını, dava konusu taleplerinin yasal dayanağı olmadığını, taşınmazın gerçek değeri üzerinden bedel belirlenemeyeceğini, kabul anlamına gelmemek kaydı ile dava dilekçesinde talep edilen miktar için dava tarihinden; ıslah edilen miktar için ise ıslah tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerekir iken İlk Derece Mahkemesince tazminatın tamamı için dava tarihlerinden ibaren faize hükmedildiğini, gerek asıl dava gerekse birleştirilen davanın "belirsiz alacak davası" olarak açılmadığını, hükme esas alınan bilirkişi raporunda değerlendirme tarihinin hatalı olduğunu, emsal taşınmazın doğru seçilmediğini, dava konusu taşınmazın arsa olmadığını, taşınmazın tapu kaydındaki şerhlerin bedel hesaplanmasında dikkate alınmadığını, taşınmaz için belirlenen bedelin kabul edilemez oranda fahiş olduğunu bilirkişi raporunun denetime elverişli olmadığını, hükme esas alınamayacağını belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın tümden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 4721 sayılı Kanun'un 1007inci maddesi “tapu sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur” hükmünü içerdiği, tapu işlemleri kadastro tespiti işlemlerinden başlayarak birbirini takip eden işlemler olduğundan tapu kütüğünün oluşumu aşamalarında kadastro işlemleri ile tapu işlemlerinin bir bütün oluşturduğu ve dava konusu taşınmazın özel mülkiyete konu edilmesinden sonra kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı ve mülkiyet hakkının kullanılamaz hale geldiği anlaşıldığında tapu sicilini tutmakla görevli Devletin tazminat sorumluluğunun doğduğunun ve davanın 10 yıllık zamanaşımı süresi içinde açıldığının kabulü ile arsa vasfında kabulü ile emsal kıyaslaması yapılarak değerinin tespit edilerek belirlenen tazminat bedeline dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi ayrıca mahkemece davacı taraf yararına nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi ve yargılama giderlerinin davalı idareye yüklenmesi de hukuka uygun olduğu İlk Derece Mahkemesinin kararı hem maddi olay, hem de hukuka uygunluk yönünden incelenmiş olup, kararda esası etkileyen bir usul hatası bulunmadığı, vakıa tespitlerinin tam ve doğru olarak yapıldığı, maddi hukuk normlarının doğru olarak uygulandığı, delillerin değerlendirilmesinde de usule aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

2. Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 1007 nci maddesi uyarınca tazminat istemine ilişkindir.

2. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.