muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/32390, Karar No: 2019/4511, Tarih: 25.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/32390 E.  ,  2019/4511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 26.02.2004-08.04.2011 tarihleri arasında çalıştığını, en son net 1.000,00 TL ücret + asgari geçim indirimi ve diğer sosyal haklarla çalıştığını, maaşının 750,00 TL'ye düşürülmesi teklifinde bulunulduğunu, davacının bu teklifi kabul etmemesi üzerine geçerli ve haklı neden de gösterilmeden işten çıkartıldığını, müvekkilinin işverence müzayaka haline düşürülerek ibraname ve feragatnamenin imzalatıldığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının istifa ettiğini ve ibraname verdiğini, asgari ücretle çalıştığını, fazla çalışma yaptığında bordroda gösterildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının 11.02.2011 tarihli istifa dilekçesi verdiği, işveren tarafından icap olarak kabul edilen bu dilekçeye "ihbar süresi sonunda çıkarılması uygundur" şerhinin düşüldüğü, iş akdinin ise 08.04.2011 tarihinde feshedildiği anlaşılmaktadır.

Buna göre davacının iş akdi davalı işveren tarafından yasal ihbar öneline uyularak feshedildiğinden ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

3-Mahkemece davacının fazla çalışma ve hafta tatili alacakları % 60 oranında karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) uygulanarak kabul edilmiştir.

Fazla çalışmaların yazılı delil yerine tanık beyanlarına dayalı olarak hesaplanması halinde, işçinin normal mesaisinin üzerine sürekli olarak aynı şekilde fazla çalışması mümkün olmadığından, hastalık mazeret izin gibi nedenlerle belirtildiği şekilde çalışamadığı günlerin olması kaçınılmaz olup, bu durumda karineye dayalı makul indirim yapılmalıdır(Yargıtay HGK, 06.12.2017 tarih 2015/9-2698 E.-2017/1557 K.).

Fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine doğrudan yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine doğrudan yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemenin tanık anlatımlarına göre hesaplanan fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarında takdiri indirim yapması yerinde ise de, % 60 olarak belirlenen karineye dayalı makul indirim (taktiri indirim) oranı çok fahiş olup, hakkın özünü etkiler mahiyettedir. İndirim daha makul oranda yapılmalıdır.

4-İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68'inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu'nun 63'üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68'inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının günlük 12 saatlik çalışmasında yukarıdaki ilke kararında açıklandığı üzere 1,5 saat ara dinlenme süresinin düşülmesi gerekirken, 26.02.2004-06.05.2006 tarihleri arası için 1 saat ve 07.05.2006-20.06.2010 tarihleri arası için 15 dakika ara dinlenme kabul edilerek yapılan hesaba itibarla karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 25/02/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2012/10276, Karar No: 2012/30515, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/10276 E.  ,  2012/30515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2765, Karar No: 2018/6969, Tarih: 02.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2018/2765 E.  ,  2018/6969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece 22.05.2008 tarihinde verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine dava tarihinde yürülükte olan 509 sayılı Yasa'nın 109. ve halen yürülükte olan 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesine göre inceleme yapılmaksızın davacının geçirdiği iş kazası sonunda oluşan iş gücü kayıp oranı hiç tespit edilmeden söz konusu belirlemeye esas görüş ve yöntemi içeren SGKYSK yazısı esas alınarak davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacı vekilinin bozma ilamından sonra sunduğu ıslah dilekçesine istinaden maddi tazminat talebine dair yazılı şekilde karar verilmiştir.

Uyuşmazlık bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, dosyanın Dairemizce incelenmesi bu konunun değerlendirilmesi için askıya alınmış, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “ İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “ Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “ İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “ Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece davacı vekilinin bozmadan sonra “ıslah dilekçesi”ne değer verilerek alınan rapor doğrultusunda karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 02.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/17240, Karar No: 2019/1331, Tarih: 17.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/17240 E.  ,  2019/1331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalıya bağlı ... Devlet Hastanesinde faaliyet gösteren taşeron firmalarda ihaleye aykırı biçimde hastanenin asıl işlerinde muvazaalı olarak çalıştırıldığını, işyerinde mevcut alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunun Çalışma Bakanlığı müfettişlerince tespit edildiğini, davalı Bakanlık tarafından açılan itiraz davasının red edilmesiyle muvazaa olgusunun kesinleştiğini ve davacının ilk günden beri davalı Bakanlığın işçisi konumuna geldiğini, davalı Bakanlığın kamu kurumu olması nedeniyle hem davacının hem de davalının 6772 sayılı İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun kapsamında bulunduğunu iddia ederek ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili; açılan davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, muvazaa iddiasında bulunan davacının bu iddiasını ispat etmek zorunda olduğunu, kurumun alt işveren işçilerinin açtığı davalar sonucu yüklü meblağlar ödemek zorunda kaldığını, bu nedenle yeni sözleşme dönemlerinde ve yeni kurulan asıl işveren-alt işveren ilişkilerinde bu durumu göz önünde bulundurarak gerekli tedbirleri aldığını, bu nedenle ... Devlet Hastanesinde 01.01.2014 tarihinde bahçe bakım ve temizliği hizmet alımı ihalesi, 01.02.2014 tarihinde teknik personel hizmet alımı ihalesi, 01/05/2014 tarihinde mutfak personeli hizmet alımı ihalesi, 01.01.2015 tarihinde klinik destek hizmetleri hizmet alımı ihalelerinin yapıldığını, veri hazırlama ve güvenlik hizmetleri ihalelerinin 2010-2011 yıllarında yapıldığını ve halen devam ettiğini, muvazaa raporunda ve daha önce açılan ilave tediye davalarında temizlik işçilerinin yaptığı belirtilen işlerin ilgili ihaledeki personele yaptırıldığını, bu anlamda davacının ve diğer temizlik işçilerinin aynı koşullarda çalıştığı iddiasının herhangi bir dayanağının olmadığını, ilave tediye ücreti talep edilen döneme ilişkin herhangi bir muvazaa incelemesi ve kararı bulunmadığını, dava dilekçesinde belirtilen müfettiş raporu ve mahkeme kararının bu davada delil olarak kullanılamayacağını, davacının tediye talepli ilk davasının kabul edilmiş olmasının sözleşme dönemleri ve tarafların farklı olması nedeni ile bu davada delil olarak kabul edilemeyeceğini, alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

İlk derece Mahkemesi tarafından davanın kabulüne karar verilmiş, ilk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Kararı davalı vekilinin temyiz etmesinin üzerine Dairemizce 06.07.2017 tarihli bozma ilamı ile araştırmaya yönelik bozma kararı verilmiş, bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Söz konusu kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.04.2018 tarihli kararı ile Mahkeme kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir. Bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın tamamının kabulüne karar verilmiş ise de Dairemiz bir önceki bozma ilamında Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin ilamı ile kesinleşen ihale dönemi hakkında davacı yönünden kesinleşmiş muvazaa tespitine ilişkin hüküm bulunduğundan sadece aynı ihale dönemi için talep edilen alacakların hüküm altına alınması gerektiği belirtilmiş olmasına karşın Mahkemece bozma ilamına aykırı olarak sonraki ihale dönemi için de hesaplama yapılmış olan bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan hükmün, yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, 17.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6454, Karar No: 2015/10042, Tarih: 23.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/6454 E.  ,  2015/10042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 27. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/12/2014

NUMARASI : 2014/250-2014/477

Taraflar arasındaki davada İstanbul Anadolu 3. Tüketici Mahkemesi ve İstanbul Anadolu 27. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davacının aldığı koltuk takımının ayıplı ifa edildiği, ödenmiş olan bedelin yasal faizi ile birlikte iadesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Tüketici Mahkemesi, "Taraflar arasında eser sözleşmesinden doğan bir ihtilafın bulunduğu, bu nedenle uyuşmazlığın genel hükümlere göre çözümlenmesi gerektiği" gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Asliye Hukuk Mahkemesi ise, "Uyuşmazlığın 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığı" gerekçesiyle görevsizlik yönünde karar vermiştir.

4822 sayılı Kanun ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Kanunun 3. Maddesinde" Mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder" şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukukî işlemin 4077 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için kanunun amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Bir hukukî işlemin 4077 sayılı Kanun kapsamında kaldığının kabul edilmesi için kanunun amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Dosya kapsamından, davacının satın aldığı koltuk takımının ayıplı ifa edilmesi nedeniyle davalı şirkete ihtarname gönderdiği, ancak sonuç alamadığı, bu nedenle ödenmiş olan bedelin yasal faizi birlikte iadesini talep ettiği anlaşılmıştır. Davacı mobilya almak için gitmiş olduğu mağazadan beğenmiş olduğu bir koltuk modeli üzerinde beğendiği renk ve desende kumaşın kullanılması ve ayrıca yastıkların da kendi beğendiği şekilde düğmeli olarak imal edilmesi hususunda taraflar arasında yeni bir ürün imal edilmesi konusunda anlaşmaya varılmış olması nedeniyle dava konusu uyuşmazlığın TBK'nın 470. maddesinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklı olduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle davada 4077 sayılı Kanunun uygulanması söz konusu olmadığından, davanın da genel hükümlere göre görevli asliye hukuk mahkmesinde görülmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince İstanbul Anadolu 27. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/277, Karar No: 2022/13024, Tarih: 24.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2022/277 E.  ,  2022/13024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen hükümler temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ile temyiz sebebine göre dosya görüşüldü:

A-Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde:

Hükmedilen cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-g maddesi gereğince, ilk derece mahkemelerinden verilen on yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından katılan ... vasisinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

B-Hakaret suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında katılan vasisinin belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

09/06/2011 tarihli tutanakta; sanık ... ile kolluk görevlileri arasında yapılan görüşmede; sanığın yanında tanık ...'nun bulunduğu esnada polisler ile miting bariyeri yüzünden tartıştığını söylediği ve aynı tutanakta tanık ... ile yapılan görüşmede sanığın polisler ile tartıştığını söylediğinin belirtilmesi, sanığın 11/06/2011 tarihli beyanında kalabalıkta bir grubun bir komiser ile tartıştığını, geçişe müsaade etmediği için kendisinin de tartıştığını, hakaret ve tehdit etmediğini, ancak ne söylediğini hatırlamadığını belirtmesi, tanık Hacı Mahmut'un beyanında; sanığın müştekiye yönelik "nasıl izin vermezsin, şerefsiz, seni sürdüreceğim, görüşeceğim" şeklinde sözler söyleyerek hakaret ve tehdit ettiğini, yine tanık ...'in beyanında; sanığın miting bitiminde bariyerden geçmek isteğini, orada görevli bulunan polis memurunun izin vermediğini, aralarında tartışma meydana geldiğini, polis memurunun izin vermesi halinde herkese izin vermek zorunda kalacağını söylemesi, bu esnada şahısın, polis memuruna "benim kim olduğumu biliyormusun, şerefsiz, seni buradan sürdürürüm" şeklinde hakaret ve tehdit içerikli sözler söylediğini belirtmesi karşısında; tanık anlatımlarında nasıl bir çelişki olduğu gerekçeli kararda belirtilmeden, tanık ...’nun talimatla alınan beyanında; aradan geçen zaman nedeniyle olayı tam olarak hatırlamadığını belirtmesine rağmen tanık beyanlarından hangi beyana neden üstünlük tanındığı denetime olanak verecek şekilde açıklanmadan, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vasisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 304/2-a maddesi gereğince ... Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 24/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.