muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8196, Karar No: 2014/3401, Tarih: 17.02.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/8196 E.  ,  2014/3401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2009/97285

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 30. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2008

NUMARASI : 2007/759 (E) ve 2008/412 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanık hakkında şüphe üzerine durdurulan aracında bir kısım evrak ya- nında 21.02.2006 tarihli araç muayenesine ilişkin mühür izi sahte olan, TIR römorkuna ait bir trafik belgesi, bir adet “TC. Karayolları Genel Müdürlüğü 1. Bölge Müdürlüğü, 34. Muayene İSTY” yazılı sahte mühür ve üzerinde TCK ibaresi bulunan 45 adet sahte holog- ram elde edildiği iddiasıyla TCK.nun 204/1 ve 43/1 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmış ise de; iddianamedeki anlatıma göre isnatların TCK.nun 204/1, 199/1 ve 202/1 maddelerinde düzenlenen suçlara ilişkin olması karşısında her suç için ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, tüm eylemlerin birlikte değerlendirilerek TCK.nun 204/1, 43/1. maddeleri uyarınca hüküm kurulması,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1- Sanık aşamalarda 31 KU 558 plakalı TIR römorkuna ait trafik belgesin- deki sahteciliği kendisinin yapmadığını, muayeneyi yaptırmak üzere görse tanıyabileceği bir şahıs tarafından kendisine 12.07.2007 tarihinde verildiğini savunduğuna göre; hüküm- den sonra olaya ilişkin dilekçe veren ve yargılama aşamasında ifadesine başvurulamayan sahte mühürlü trafik belgesinin ait olduğu Tır'ın sahibi C.. D.. duruşmaya çağrılıp 21.02.2006 tarihli araç muayenesinin sanık tarafından yapılıp yapılmadığının kesin olarak belirlenmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik araştırmayla hüküm kurulması,

2- Sanığın aracında ele geçen ve sahteliği ekspertiz raporuyla belirlenen mühürle ilgili olarak sanığın hukuki durumunun TCK.nun 202/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın aracında ele geçen ve sahteliği ekspertiz raporuyla belirlenen mühürle ilgili olarak sanığın hukuki durumunun TCK.nun 202/2. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kıymetli damgada sahtecilik suçunun gerekçesinde, "kıymetli damga- ların bir vasıtalı verginin veya harcın ödendiğini belgelemekle birlikte üzerlerinde taşıdık- ları nominal değerle alınıp satıldıkları ve çok kere bir ödeme vasıtası olarak tedavül ettik- leri, bu özelliklerinin de kıymetli damgaları bir vergi veya harcın ödendiğini gösteren bir makbuz olmaktan çıkardığı ve paraya yaklaştırdığı, bu nedenle de kıymetli damgalarda sahtecilik fiilerinin ayrı bir suç olarak tanımlandığının" belirtilmesi karşısında, suça konu hologramların bu vasıflara sahip olup olmadığı ve 13.07.2007 tarihli kriminal raporda inceleme konusu hologramların trafik belgelerindeki muayene işlemlerinde kullanılmaları durumunda aldatma kabiliyetine haiz oldukları belirtilmesine göre; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; belgelerde yapılan sahteciliğin aldatma yeteneği bulunup bulunmadığının takdir ve tayini mahkemeye ait olması karşısında emanete kayıtlı suça konu hologramların duruşmaya getirtilip incelenmek suretiyle, özellikleri duruşma tutanağına yazılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Suça konu hologramların TCK.nun 54. maddesi gereğince müsadere edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün CMUK 326/son maddesi uyarınca ceza yönünden kazanılmış hakları saklı tutularak bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASI- NA), 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1706, Karar No: 2021/9192, Tarih: 15.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1706 E.  ,  2021/9192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya görüşüldü:

İddianamede “müştekinin şüpheli ... ile aralarındaki alacak verecek meselesiyle ilgili şüpheliler ... ve ..., müştekinin Z.burnu'ndaki iş yerine giderek ...'ın ödemesi, bize devredildi, sizden bu parayı tahsil edeceğiz, şeklinde talepte bulunmuş ve müşteki avukatı ...'ün "siz bizim muhatabımız değilsiniz, biz kendisine ödeme yaparız demesi üzerine "biz almasını biliriz" dedikleri daha sonra şüpheli ...’ın, müşteki vekili ...'i telefondan arayarak "ben bu parayı almasını bilirim benim istediğim olacak, nasıl alacağımı göreceksiniz" ve daha sonraki aramasında da "ben gelmeyeceğim, tahsilatı yapacak adamlar var ... bey bu parayı bu yolla ödeyecek ben almasını bilirim görürsünüz siz" diyerek tehdit ettiği şeklinde açıklanan eyleme, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına, sanık ... hakkında hukuki alacağın tahsili amacıyla tehdit suçundan dava açılmasına, Ceza Daireleri Başkanlar Kurulu'nun 27/12/2016 tarihli ve 2016/215, 19/04/2017 tarihli ve 2017/110 sayılı kararlarının içeriğine, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13/12/2018 tarihli ve 2017/402 esas, 2018/644 sayılı kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 6. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 15/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7616, Karar No: 2023/8954, Tarih: 16.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7616 E.  ,  2023/8954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/564 Esas, 2023/580 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.11.2021 Tarihli ve 2020/292 Esas, 2021/1114 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin Gaziosmanpaşa/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.03.2023 Tarihli ve 2022/453 Esas, 2023/728 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Şahintepe Mahallesi 652. Sokak Tunç Apartmanı No:36 İç Kapı No:18 Mamak/Ankara olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Ankara 7. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.04.2023 Tarihli ve 2023/564 Esas, 2023/580 Karar Sayılı Kararı

Ankara 2. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından karşılıklı yetkisizlik kararı verildiği, yetki uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin ... Paşa Mahallesi 1110/4 Sokak No:2/6 Gaziosmanpaşa/İstanbul olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

16.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9150, Karar No: 2011/11551, Tarih: 05.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9150 E.  ,  2011/11551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro tespiti sırasında tapu kaydına dayalı olarak davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 117 ada 38 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması yapılması ile oluşan ve yine davalı ... adına tescil edilen 1143 ada 4 ve 17, 1715 ada 8 ve 15, 1763 ada 1 ve 2, 1764 ada 1, 2 ve 3 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununa eklenen geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K.2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin "harmanyeri" iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında kalmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7972, Karar No: 2013/9413, Tarih: 20.06.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/7972 E.  ,  2013/9413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.11.2012 gününde verilen dilekçe ile yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kesin hüküm nedeniyle dava şartı yokluğundan reddine dair verilen 21.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden dükkan vasfında bağımsız bölüm temlikine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kesin hüküm nedeni ile dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Hukuk düzeninde istikrar sağlama amacı taşıyan kesin hüküm, hükme karşı yasa yollarının tükenmesi (şekli anlamda kesin hüküm) ve taraflar arasındaki hukuki ilişkinin bir daha dava konusu yapılmaması (maddi anlamda kesin hüküm) şeklinde hukuk yargılama sistemimizde yer almaktadır.

Şekli anlamda kesinleşmeyi zorunlu kılan, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin yeniden dava konusu yapılamaması amacını güden maddi anlamda kesin hüküm 6100 sayılı HMK’nun 303. maddesinde düzenlenmiştir.

Anılan maddeye göre bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın, taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir.

Öte yandan, arsa sahibi ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye temlik etmesi halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin

edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Burada yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının neler olduğuna ilişkin bazı açıklamaların yapılması gerekmektedir. Genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenici, belli bir sonucu meydana çıkararak onu iş sahibine teslim etmeyi taahhüt eder. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin "eseri meydana getirme borcu" dayanağını Borçlar Kanununun 355. maddesinden alır. Anılan hükme göre; "İstisna bir akittir ki onunla bir taraf (müteahhit), diğer tarafın (iş sahibinin) vermeyi taahhüt eylediği semen mukabilinde bir şey imalini iltizam eder." Yasada “şey” olarak ifade edilen "eser"dir.

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da bir taraf edimini yerine getirmiş kabul edilemez;

Yukarıda belirtilen ilkeler ve yapılan açıklamaların ışığında somut olaya gelince; davalının murisi ile dava dışı yüklenici arasında ... 1. Noterliği'nin 07.03.1995 tarihli ve 2834 yevmiye no'lu 484 ada 1 parsel sayılı taşınmaza ilişkin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiştir. Davacının babası ..., dava konusu 9 no'lu dükkan niteliğindeki bağımsız bölümü ... 1. Noterliği'nin 28.01.1999 tarihli 1298 yevmiye no'lu satış vaadi sözleşmesi ile yükleniciden satın almıştır. Kesin hüküm olduğu belirtilen ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 09.06.2011 tarihli, 2010/63 E., 2011/218 K. sayılı kararı ile bağımsız bölüm malikleri ile arsa sahibinin mirasçıları arasında, arsa sahibinin sağlığında kararlaştırılan 07.04.2006 tarihli sözleşmeye dayalı olarak yüklenicinin temliki nedeniyle tapu iptali ve tescil davası açıldığı, mahkemece, yüklenicinin inşaat seviyesini %58 seviyesinde bıraktığı, arsa sahibinin mirasçılarının murisin sağlığında yaptıkları sözleşmenin geçersiz olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının temyizi üzerine Dairemizce 27.12.2011 tarihli ve 2011/15040 E., 2011/16211 sayılı kararı ile onanmış, davacı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine Dairemizce 09.04.2012 günlü, 2012/ 3585 E., 2012/5174 K. sayılı ilamı ile ..."davacı tarafından alacağın babası olan ...'nün temliki işlemine dayanılarak eldeki dava açılmış ise de Borçlar Kanununun 163. maddesi gereğince yazılı bir temlik sözleşmesi dosyada bulunmadığına göre..." karar düzeltme isteminin reddine karar verilmiştir.

Davacı 10.05.2012 tarihinde dava konusu 9 no'lu bağımsız bölümü satış vaadi sözleşmesi ile yükleniciden satın alan babası ...'den yazılı temlik sözleşmesi ile temlik alarak eldeki davayı yeniden açmıştır.

Davacı 10.05.2012 tarihinde dava konusu 9 no'lu bağımsız bölümü satış vaadi sözleşmesi ile yükleniciden satın alan babası ...'den yazılı temlik sözleşmesi ile temlik alarak eldeki davayı yeniden açmıştır.

Mahkemece, kararın aynı hukuki nedenlere ve vakıalara dayalı olduğu, taraflarının ve konusunun aynı olduğu, dolayısıyla dava tarihi itibariyle kesin hüküm oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de bu tür davalarda yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı olarak açılan tescil isteğinin kabulü için yüklenicinin veya onun halefi olan davacının arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre binayı sözleşmeye, amacına, fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmesi halinde şahsi hak kazanılmış olacağından önceki hükmün kesin hüküm niteliğinden söz edilemez. Bir başka anlatımla, aynı taraflarca, daha önce açılan ve reddedilen davanın yargılama aşamasında tespit edilen inşaatın gerçekleşme oranı, eldeki davanın açıldığı tarihte farklı olabileceğinden yeniden dava açılmasına engel bir durum söz konusu değildir. Bu itibarla işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8990, Karar No: 2013/9957, Tarih: 10.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8990 E.  ,  2013/9957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan badem ve zeytinin sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-... ve ...'a ait veraset ilamlarının ilgililerinden,

Getirtilip dosyaya konulmasından,

3-Gerekçeli kararın ve temyiz dilekçesinin davalı ...'e tebliğine ilişkin bilgi ve belgeye dosyada rastlanılamamıştır. Gerekçeli karar ve temyiz dilekçesi adı geçen davalıya tebliğ edilmiş ise belgesinin dosyaya konulmasından veya kayıtlara dayanılarak tarihinin bildirilmesinden, edilmemiş ise adı geçen davalıya, gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliği ile temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10570, Karar No: 2016/9376, Tarih: 24.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10570 E.  ,  2016/9376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.05.2008 tarih ve 2008/141 E.- 2008/260 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış, kendisine üvey annesi ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi adayı ..., 11.06.2015 tarihli dilekçesi ile kısıtlıya vasi olarak atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının MERNİS adresinin “... Mah. ... Bulvarı No:214 İç Kapı No:1 .../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının MERNİS adresinin bakım merkezine ait olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir karar olmadığından ve bakım kurumuna konulma yeni yerleşim yer edinme sonucunu doğurmayacağından vasi adayının talebi ile ilgili olarak karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14835, Karar No: 2021/3376, Tarih: 21.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/14835 E.  ,  2021/3376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki sigorta tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı itirazın reddine dair verilen kararın davalı vekili tarafından süresinden sonra temyiz edilmekle dosyası incelendi, gereği düşünüldü;

-KARAR-

Sigortacılık Kanunu'nun 30/16 maddesine "Komisyon Müdürünce karar en geç üç iş günü içinde taraflara bildirilir, ayrıca kararın aslı dosya ile birlikte Komisyonca saklanır." hükmü eklenmiştir.

İtiraz Hakem Heyetince verilen 27.10.2020 tarihli karar, davalı vekiline 04.11.2020 tarihinde tebliğ edildiği halde; davalı vekili tarafından HMK'nin 345. maddesinde öngörülen 2 haftalık yasal süre geçirildikten sonra (20.11.2020 tarihinde) verildiği ve temyiz defterine kaydedildiği öngörülmektedir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay'ca da bu yolda karar verilebileceğinden, davalı vekili tarafından süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde davalıya geri verilmesine, 21/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.