muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/847, Karar No: 2016/1483, Tarih: 11.02.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/847 E.  ,  2016/1483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının 3. Katta oturduğu dairenin kanalizasyon akarının tıkanması nedeni ile Belediye Vidanjörü ile açma çalışmalarının sürdüğü esnada geri tepen pis suların alt kata sirayet etmesi sonucu davacıya yangın paket sigortası ile sigortalanmış olan iş yerinin hasarlandığını, hasar bedelinin sigortalısına ödendiğini belirterek 9.990,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, çalışmaların Belediye tarafından yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak; ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık 6102 sayılı TTK.nin 1472 (6762 sayılı TTK.nin 1301) maddesi uyarınca sigorta şirketi tarafından sigortalısına ödenen tazminatın haksız fiile sebebiyet veren davalıdan rücuen tahsili isteminden ibarettir.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu'nun 22.3.1944 tarih 37 Esas 9 Karar R.G.3.7.1944 sayılı kararında bu husus "sigortacının sorumlu kişi aleyhine açacağı dava sigorta poliçesinden doğan bir dava değildir. Bu nedenle, halefiyet davası bir ticari dava sayılamaz. Bu dava, aynen sigortalı kimsenin sorumlu kişiye karşı açmış olduğu bir dava gibidir. Sigortalının muhtelif mahkemelerde dava açma hakkı varsa aynı hak sigortacının halefiyet hakkına dayanan rücu davası için de söz konusudur." şeklinde vurgulanmaktadır. Eldeki davada tapu kayıtları bulunmadığından davanın kat mülkiyetine dayalı olara açılıp açılmadığı tespit edilememiştir. Yine Mahkeme söz konusu hasara ilişkin sigorta

hasar dosyasını getirmeden geçen zaman nedeni ile keşif esnasında kusur ve hasar belirlenemediğinden ispatlanamayan davanın reddine karar vermiştir. Kat Mülkiyeti Kanunu 19/3 maddesi uyarınca bağımsız bölüm maliklerinin kusurları ile diğer bağımsız bölümlere verdikleri zarardan dolayı diğer maliklere karşı sorumlu oldukları düzenlenmiştir. Diğer yandan Kat Mülkiyeti Yasasının Ek 1. Maddesinde kat mülkiyetinden kaynaklanan her türlü anlaşmazlığın değerine bakılmaksızın sulh hukuk mahkemesinde çözümleneceği öngörülmüştür. O halde mahkemece önce davaya konu yere ilişkin tapu kayıtları getirilmek sureti ile önce uyuşmazlığın mahkemenin görevine girip girmediği tespit edilmelidir.

Eldeki davanın Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine girdiği tespit edildiği takdirde de dava konusu hasara ilişkin sigortadan hasar dosyası getirilerek hasar tarihi itibari ile kusur ve hasar miktarı belirlenmesi yapılması amacıyla konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Eldeki davanın Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine girdiği tespit edildiği takdirde de dava konusu hasara ilişkin sigortadan hasar dosyası getirilerek hasar tarihi itibari ile kusur ve hasar miktarı belirlenmesi yapılması amacıyla konusunda uzman bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile verilen hükmün BOZULMASINA, 11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3158, Karar No: 2012/8280, Tarih: 14.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/3158 E.  ,  2012/8280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/46455

MAHKEMESİ : Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 02/09/2010, 2010/290 (E) ve 2010/260 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Naci'nin maktul Cemil'e karşı kasten insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, sanık savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen reddedilmiş; incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında herhangi bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre: aynı balıkhanede kasa ile satın alınan balıkları alıcıların talep ve seçimi doğrultusunda taşıyarak geçimlerini sağlayan maktul ve sanığın, başlangıçta sanığa ait barakada birlikte yaşadıkları, zamanla maktulün, işinde sevilerek, daha çok tercih edilmesi ve sanığa mevcut işleri bildirmeyerek, bütün işleri kendisinin yapmasından ötürü para kazanamadığını düşünen sanığın, maktulü bu hususta uyarması üzerine maktulün sanığa ait barakayı terkederek, balıkhanenin arkasındaki merdiven altında yaşamaya başladığı, ancak aralarındaki tartışmaların devam ettiği, olay günü taraflar arasında aynı nedenlerle çıkan tartışmada maktulün sanığa, "Hadi be, bak işine" deyip, küfrettiği; sanığın ise maktule, "Benim ekmeğimle oynuyorsun, seni vuracağım." şeklinde karşılık verip, barakasına gittiği, iki şişe şarap içtikten sonra, maktulün kaldığı merdiven altına gelerek, maktulle tartışıp ve küfürleştikleri sırada maktulün, elinde bulunan demir boru ile sanığın sol bacağına

defalarca vurması üzerine sanığın, üzerinde taşıdığı bıçak ile maktulü ikisi kalp, biri sol kol bölgesinden olmak üzere üç bıçak darbesi ile yaralayarak, maktulün kalp tamponadına bağlı iç ve dış kanama neticesinde ölümüne yol açtığı olayda; mağdurdan kaynaklanan ve sanığa yönelen hakaret ve kasten yaralama niteliğindeki haksız tahrik oluşturan söz ve davranışları nedeniyle, 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 29 maddesinin uygulaması sırasında, sanık hakkında alt ve üst sınırlar arasında makul oranda ceza indirimi yapılması gerekirken, yazılı şekilde 18 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 14/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2457, Karar No: 2019/8906, Tarih: 23.05.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/2457 E.  ,  2019/8906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükümleri etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Davanın dayanağını oluşturan 6831 sayılı Kanun'un 82. maddesi gereğince aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç tutanağında suça konu emvallerin el testeresi ve balta ile kesildiğinin tespit edilmesi rağmen sanık hakkında 6831 sayılı Kanun'un 91/4. maddesi gereğince artırım yapılarak hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan hükmün 2, 3, 4 ve 6. fıkralarının çıkartılarak yerine "Sanığın yargılama sürecindeki davranışı lehine değerlendirildiğinden sanığa verilen cezadan TCK'nın 62. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında indirim yapılarak sanığın 2 ay 15 gün hapis cezası ve 4 tam gün adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Sanığa verilen gün adli para cezasının TCK'nin 52/2. maddesi gereğince taktiren 1 gün karşılığı 20 TL hesabı ile çevrilerek, sanığın 80 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA,

Sanığa verilen hapis cezasının TCK'nin 50. ve 52/2. maddesi gereğince taktiren 1 gün karşılığı 20 TL hesabı ile çevrilerek, sanığın 1500 TL ADLİ PARA CEZASI İLE CEZALANDIRILMASINA," fıkralarının eklenmesi suretiyle, başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10347, Karar No: 2014/7762, Tarih: 28.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/10347 E.  ,  2014/7762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 22/3, 62, 53/6, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanık hakkında hapis cezasının ertelenmesi sırasında TCK'nın 51/7-8. maddesindeki ihtaratlar yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hükmün 9. paragrafının başına “TCK'nın 51/7. maddesi gereğince“ ibaresinin, hükmün 10. paragrafının başına ise “TCK'nın 51/8. maddesi gereğince ibaresinin“ eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün, DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 28.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13801, Karar No: 2012/20747, Tarih: 13.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/13801 E.  ,  2012/20747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.05.2010 tarih ve 2008/69-2010/136 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin Türkiye’de tescil için başvuruda bulunduğu 2006/29343 sayılı ART’OTEL ibareli marka başvurusunun davalı TPE’ce 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi uyarınca reddedildiğini; ilgili kararın iptal edilmesi için yapılan itirazın da YİDK'nca reddedildiğini; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu; markanın bir bütün olarak ele alınması gerektiğini, redde mesnet gösterilen 210079 sayılı ART YATIK DÖNER+ŞEKİL markası ile 98/17678 sayılı ŞEKİL+ART TURİZM TİCARET VE SANAYİ ANONİM ŞİRKETİ markasının müvekkilinin markası ile karıştırılmayacağının aşikar olduğunu; Art'Otel markasının tüm dünyada müvekkili adna tescilli olarak kullanıldığını, oteller zinciri markası olduğunu ve tanınır hale geldiğini, ileri sürerek, YİDK’nun 26.12.2007 tarih ve 2007-M-6634 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 05.09.2008 havale tarihli dilekçesi ile dava açıldıktan sonra 2006/29343 sayılı marka başvurusunun Park Plaza Hotels Europe B.V. şirketine devredildiğinden HUMK'nun186 gereği bu şirketin davacı olarak yagılamaya devam edilmesini, talep etmiştir.

Davalı vekili, verilen kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, verilen kararların usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacıya ait markanın, ART ve OTEL ibarelerinden oluştuğu, esaslı unsurun ‘ART’ ibaresi olduğu ve markanın eski sınıflandırmaya göre 42. sınıfta yer alan konaklama ve yiyecek, içecek hizmetlerinde tescil edilmek istendiği, redde gerekçe gösterilen 98/017678 kod nolu Art Turizm Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketi+Şekil markasının ise markanın sahibi şirketin ticaret unvanı ve şekil unsurundan oluştuğu ve 37, 38, 41 ve 42. sınıflar yönünden tescilli bulunduğu, markanın sözcük unsurunda kullanılan yazı karakteri, yazı büyüklüklerinin aynı olduğu ve bu ibarelerin bir bütün oluşturduğu ve bu bütün içerisindeki bir unsurun bir diğerine nispeten ön plana çıkarılmamış olduğu, kullanılan şekil karakterinin de dikkat çekecek büyüklükte tasarlanmış olduğu, böylece davacı markası ile KHK’nin 7 maddesi anlamında ayırt edilemeyecek derecede bir benzerliğin bulunmadığı, redde gerekçe gösterilen 210079 kod nolu markanın ise Art Yatık Döner+Şekil ibaresinden oluştuğu ve 42. sınıf (Yiyecek ve içecek hizmetleri) yönünden tescilli bulunduğu, ART ibaresinin elips şekli içerisinde ve diğer unsurlara nispeten çok daha büyük puntolarla tasarlanmış olduğu, ART ibaresinin markanın esaslı unsurunu oluşturduğu; böylece davacıya ait marka ile 556 sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi anlamında ayırt edilemeyecek derecede bir benzerlik olduğu, gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, TPE YİDK’nın 26/12/2007 tarih 2007-M-6634 sayılı kararının geçici konaklama barınma, otel hizmetleri, hizmet snıfı yönünden iptaline, fazlaya dair talebin reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına TPE YİDK kararında ret gerekçesi dayanağı olarak gösterilen Art Turizm Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketi+şekil ibaresinin davacının tescil başvurusu yaptığı marka ile 556 sayılı KHK'nin 7/1-b uyarınca aynı veya ayırt edilemeyecek kadar aynı olmadığının anlaşılmış olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5223, Karar No: 2015/2394, Tarih: 09.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5223 E.  ,  2015/2394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, dava dilekçesinde 1930'lu yıllardan beri ...köylerinin ortak sulama sahalarının bulunduğunu, daha sonra ortak bir kooperatif kurularak yapılacak tesislerin bu kooperatif aracılığı ile işletilmesi hususunda karar alınıp bu amaç doğrultusunda kapalı kanal sisteminin öncelikle ...ne yapıldığını, Karaköy sulama sahasının proje ölçümüne sıra geldiğinde ölçümü yapan kişilerin davalı ... tarafından yapılıp yanlış yönlendirilmesi sonucu... açısından bu tesisin yapımının engellendiğini,...ortak sulama sahasına su verilmediğini, iki yıldır bu haksız uygulamanın devam ettiğini, taşınmazlarını sulayamadığı için zarara uğradığını savunarak, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000,00 TL'nin tahsilini ve ortak sulama kaynaklarından faydalandırılmasının sağlanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif başkanı, davacının ...'da ikamet ettiğini, çiftçilik yapmadığını, ayrıca ...de 40 yıldır su akmadığını, zaten sulanacak ekin ve ağaç bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar ... ve ...'de, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme, davanın idari yargının görev alanına girdiği gerekçesi ile yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyizi üzerine dairemizin 04.05.2012 gün ve 1349 E., 3341 K. sayılı ilamı ile uyuşmazlığın özel hukuk hükümlerine tabi olduğu ve yargı yolunun adli yargı olduğu gerekçesiyle, mahkeme kararı bozulmuştur.

Mahkemece, Dairemizin bozma kararına uyularak mahallinde keşif yapılmış bilirkişilerden rapor alınmış ve yapılan yargılama sonunda, davaya konu sulama kanalının projeye uygun olarak yapıldığı, davacının taşınmazlarının sulayamama sebebinin projenin yanlış uygulanması olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2869, Karar No: 2015/800, Tarih: 30.04.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/2869 E.  ,  2015/800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen karar temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararı itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri gereğince katılan ... vekilinin temyiz isteğinin REDDİNE, CMK'nın 264. maddesi gözetilerek, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere dosyanın, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3130, Karar No: 2010/1089, Tarih: 24.02.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/3130 E.  ,  2010/1089 K.**

**"İçtihat Metni"**

Canavarca bir his sevki ile ... ile ...'yi öldürmekten, ....'yi yaralamaya teşebbüsten, tehditten sanık ...'nin yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.05.2008 gün ve 187/130 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık ve müdahil vekili taraflarından istenilmiş, sanık duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık hakkında duruşmalı, müdahilin temyizi veçhile incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı anlatımında suç vasfına, sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 87/4, 43 ve haksız tahrik hükümleri nedeni ile 29 maddenin uygulanması gerektiğine, mağdur ...'ya karşı suç unsurunun oluşmadığına vesaireye yönelen, müdahil Sevda vekilinin suç vasfına vesaireye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 24.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

24.02.2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... Doğancı müdafii Avukat ....’ın yokluğunda 25.02.2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/9540, Karar No: 2016/9028, Tarih: 25.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9540 E.  ,  2016/9028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62, 52/2, 52/4, 53. maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis ve 6.000 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinden önce katılanın evlenmek istediğini yakın çevresine söylediği, olay tarihinde yeğeni ...in bir bayan bulduğunu söylediği, bunun üzerine katılanın yanına birkaç kişiyi alarak sanığı görmeye gittiği, katılan ile sanığın bir odada başbaşa konuşarak evlenmeye karar verdikleri, sanığın altın istemesi üzerine alışverişe çıktıkları, sanığın katılana 4.400 TL değerinde 2 bilezik,bir çift küpe,bir saat ve 1 adet yüzük aldığı, ayrıca giyim eşyaları aldığı, akabinde katılan ile sanığın katılanın evine gittikleri, sanığın kira borcu olduğunu söyleyerek katılandan 500 TL para aldığı, sonrasında katılanın namaz kıldığı sırada sanığın evden ayrıldığı, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Olayın oluş şekli ve haksız menfaatin miktarı dikkate alındığında verilen cezanın orantılılık ilkesine aykırı olmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulamasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25/10/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.