muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9406, Karar No: 2017/7649, Tarih: 14.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/9406 E.  ,  2017/7649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde dosyada mevcut değer tespit tutanağına göre 20,00TL değerinde spor ayakkabı çalması eyleminde sanık hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4926, Karar No: 2008/486, Tarih: 11.02.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/4926 E.  ,  2008/486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait araca, davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın tam kusurlu olarak çarpıp hasara neden olduğunu ileri sürüp, 17.250.YTL tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar kusura ve hasara itiraz ederek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece toplanan delillere göre davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından doğan tazminat istemine ilişkindir. Trafik kazalarında sürücü kusurunun olayın oluşuna uygun olarak belirlenmesi gerekir. Somut olayda düzenlenen trafik kaza tutanağında davalı sağa dönüş kuralını ihlal ettiği için tam kusurlu bulunmuştur. Keşiften sonra trafik polisi bilirkişiden alınan raporda ise davalının kavşaklarda geçiş önceliğine uymamaktan 6/8 kusurlu olduğu belirtilmiştir. 10.5.2005 tarihli Karayolları Fen Heyetinden alınan raporda ise davalının olayın meydana gelmesinde 2. derecede kusurlu olduğu belirtilerek üçlü kavşaktan sağa dönüşe geçerken dar kavisle dönülmesi ve en sağ şekilde girilmesi gerekirken bu kurala uymamaktan 2/8 kusurlu bulunmuştur.

Bu hale göre birbiri ile farklılık arzeden bilirkişi raporları ve delillerin yeniden değerlendirilmesi İTÜ. Karayolları Kürsüsü gibi kurumlardan seçilecek bilirkişi kurulundan yeniden denetime elverişli rapor alınarak toplanacak delillerin sonucuna göre hüküm kurulması gerekir. Eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ...'a geri verilmesine 11.2.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3047, Karar No: 2023/13878, Tarih: 21.12.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/3047 E.  ,  2023/13878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2015/583 Esas-2019/546 Karar

2....Maden İşletmeciliği Nakl.Taah.Tur.Mad.Tic.Ltd.Şti. vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 21.12.2012

HÜKÜM/KARAR : Davanın kısmen kabulü

Taraflar arasında görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesince mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiş, Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, mahkeme kararı davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalıların işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın karıştığı çift taraflı kazada karşı araçta yolcu olarak bulunan davacının yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp geçici ve sürekli iş göremezlik zararı için fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 1.500,00 TL maddi tazminat ile 15.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 02.01.2013 tarihli ıslah dilekçesi geçici iş göremezlik tazminatı talebini 6.959,32 TL'ye, sürekli iş göremezlik tazminatı talebini 120.571,07 TL'ye artırmıştır.

Davalı ... AŞ vekili, sigortalı araç sürücüsünün meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığını, hatır taşıması nedeniyle tazminattan indirim yapılması gerektiğini, davacıya yapılan ödemelerin indirilmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ...Maden İşletmeciliği Nakl. Taah. Tur. Mad. Tic. Ltd. Şti. vekili, yetki itirazında bulunarak davanın esas yönlerden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesinin 09.04.2015 tarih, 2015/3425 esas, 2015/5684 karar sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, 120.571,07 TL sürekli, 6.959,32 TL geçici iş göremezlik tazminatı olmak üzere toplam 127.530,39 TL maddi tazminatın davalı ...Maden Ltd. Şti. yönünden olay tarihi olan 11.09.2011 tarihinden, diğer davalı ... şirketi yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...Maden Ltd.Şti.'den kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş, hüküm; davalı ... AŞ vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere, davacı yolcu olup meydana gelen kazada kusursuz olması nedeniyle kazaya karışan araç sürücülerinin kusur durumlarının iç ilişkide gözetilecek olmasına göre davalı ... AŞ vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Dava, çift taraflı trafik kazasında yaralanan davacı yolcunun bedensel zararına dayalı maddi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının meydana gelen kazada yaralandığını ve iş göremez ... gelecek şekilde malul kaldığını açıklayıp sürekli iş göremezlik tazminatı talebi yanında geçici iş göremezlik tazminatı talebinde bulunmuştur.

Davacıda oluşan zararın belirlenmesi amacı ile alınan raporda geçici iş göremezlik süresi için davacının geçici iş göremezlik zararının 6.959,32 TL olduğu belirlenmiş, mahkemece tazminat raporu esas alınarak davacı yararına geçici iş göremezlik tazminatına karar verilmiştir.

Eksik inceleme ile karar verilemez.

Dosya kapsamından davacının memur olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Memur/davacı çalışamadığı, geçici iş göremezlik döneminde maaşını almaya devam edeceğinden, davacı lehine geçici iş göremezlik tazminatına karar verilmesi doğru değildir. Davacının bu dönemde ancak düzenli ek gelirlerden mahrum kalması söz konusu olabilir.

Bu durumda, davacının geçici işgöremezlik süresi içerisinde maaşı eksik ödenmiş ise buna ilişkin fark bedeli ve varsa bu süre için mahrum kaldığı ek ödemeler, döner sermaye gelirleri gibi ek gelirleri araştırılarak çalışmadığı dönem hesabında (varsa) bu gelirler esas alınmak suretiyle, geçici işgöremezlik süresi için ödeme yapılıp yapılmadığı, yapıldı ise ne kadar süre için yapıldığı ve ne zaman tekrar çalışmaya başladığı da araştırılarak, hesaplama yapılması için ek aktüerya raporu alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde, eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

3.Davalı ... şirketi, dava dışı Euro Sigorta AŞ tarafından 169.322 TL ödeme yapıldığını, bu ödemenin hesaplamada dikkate alınmadığını savunmuştur.

Mükerrer ödemenin ve sebepsiz zenginleşmenin önlenmesi amacıyla davalının savunmasında belirttiği ödemenin araştırılarak hasıl olacak sonuca göre de bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

4.Davalı ... şirketi kazaya karışan aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olup manevi tazminat talepleri davalının teminat kapsamı dışındadır. Mahkemece de, davalı ... şirketi aleyhine manevi tazminata karar verilmediği halde kabul edilen manevi tazminat miktarı yönünden davalı ... şirketi aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru değildir.

4.Davalı ... şirketi kazaya karışan aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olup manevi tazminat talepleri davalının teminat kapsamı dışındadır. Mahkemece de, davalı ... şirketi aleyhine manevi tazminata karar verilmediği halde kabul edilen manevi tazminat miktarı yönünden davalı ... şirketi aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... AŞ vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... AŞ vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davalı ....'ye iadesine,

dosyanın mahkemeye gönderilmesine, 21.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2773, Karar No: 2015/13635, Tarih: 15.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2773 E.  ,  2015/13635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/920-2014/202

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her sebze ürünüiçin ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tadrihi itibari ile hasat zamanındaki ortalam toptan kiloğram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ve diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2888, Karar No: 2024/4167, Tarih: 17.04.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/2888 E.  ,  2024/4167 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Yasa gereğince tedbir istemi hakkında yapılan yargılama sırasında; Elazığ Çocuk Mahkemesiyle Çorlu Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Elazığ Çocuk Mahkemesiyle Çorlu Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19637, Karar No: 2012/20951, Tarih: 08.11.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/19637 E.  ,  2012/20951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

No :233-159

Dava, 506 sayılı Kanun hükümleri kapsamındaki zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, yetkisizlik kararı verilip, dava dosyasının Zonguldak İş Mahkemesi’ne gönderilmesi yönünde hüküm kurulmuştur.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

23.04.2004 – 24.09.2006 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde hizmet akdine tabi olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespiti istemli davanın mahkemece yapılan yargılamasında, davalı Kurum vekilince ilk oturum öncesinde ve yasal süresi içerisinde yetki itirazında bulunularak Zonguldak İş Mahkemesi’nin yetkili olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

23.04.2004 – 24.09.2006 tarihleri arasında davalı işverene ait işyerinde hizmet akdine tabi olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışma sürelerinin tespiti istemli davanın mahkemece yapılan yargılamasında, davalı Kurum vekilince ilk oturum öncesinde ve yasal süresi içerisinde yetki itirazında bulunularak Zonguldak İş Mahkemesi’nin yetkili olduğunun belirtildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Kanunun 79. maddesinin onuncu fıkrası olup, anılan Kanunun 134. maddesinde, bu Kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlıkların, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görüleceği belirtilerek görev konusu açıklanmış olmasına karşın, söz konusu Kanunda yetkiye ilişkin herhangi bir düzenleme yapılmamıştır. Bu Kanunun 80. maddenin yedinci fıkrasında, Kurum alacaklarının tahsilinde 6183 sayılı Kanunun uygulanmasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde, alacaklı Sigorta Müdürlüğü’nün bulunduğu yer İş Mahkemesinin yetkili olduğu bildirilmiş ise de, bu hükmün, inceleme konusu davada uygulama yeri bulunmamaktadır. Diğer taraftan, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun genel yetki kuralını içeren 9. maddesinde, her davanın, kanunda  aksine hüküm bulunmadıkça açıldığı tarihte davalının Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde görüleceği, davalının ikametgahı belli değilse, davaya Türkiye'de son defa oturduğu yer mahkemesinde bakılacağı belirtilmiş, 17. maddesinde, gerçek veya tüzel bir kişinin çeşitli yerlerde şubeleri bulunduğu takdirde o şubenin işleminden dolayı iflas davası ayrık olmak üzere o şubenin bulunduğu yerde de dava açılabileceği açıklanmış, bununla birlikte 9. maddeye koşut hüküm içeren 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, iş mahkemelerinde açılacak her davanın, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabileceği bildirilmiş, 15. maddesinde ise, bu Kanunda açıklık bulunmayan durumlarda Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiş, ayrıca 01.10.2011 günü yürürlüğe girerek 1086 sayılı Kanunu yürürlükten kaldıran 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “Genel yetkili mahkeme” başlığını taşıyan 6. maddesi ile “Şubeler ve tüzel kişilerle ilgili davalarda yetki” başlıklı 14. maddesinde de aynı yetki hükümlerine yer verilmiştir.

Tüm davalar için uygulanan yetki kuralına genel yetki kuralı denilmekte olup, 1086 ve 6100 sayılı Kanun hükümlerine göre genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Başka bir anlatımla, her dava, kanunda aksine hüküm öngörülmediği takdirde, açıldığı tarih itibarıyla davalının yerleşim yeri sayılan yer mahkemesinde görülür. Anılan genel yetki kuralının yanında, bazı davalar için başka yer mahkemeleri de yetkili kılınmış olup, istisna niteliğindeki bu düzenlemelere özel yetki kuralları denilmektedir. Özel yetki kurallarının kamu düzenine ilişkin olmadığı, özel yetkinin genel yetkiyi kaldırmayıp her iki kuralın beraber uygulandığı, davacının her iki yetki düzenlemesi arasında seçim hakkı bulunup davasını, öngörülen iki mahkemeden birinde açabileceği temel ilke olmakla birlikte, bazı davaların mutlak surette belli bir yer mahkemesinde açılması benimsenmiştir ki, bu durumda kesin yetki söz konusudur. Diğer taraftan, tüzel kişilere karşı açılacak davalarda genel yetkili mahkeme, tüzel kişilerin yerleşim yeri sayılan merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olmakla birlikte, şube işlemleri nedeniyle açılacak dava, taraf olarak bağlı bulunulan merkez davalı gösterilerek, şubenin bulunduğu yerde de açılabilir. Kurum adına işlem yapmaya yetkili bulunmak, şubenin tanımından ortaya çıkan bir sonuç olup, şubenin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olmasında yalnız başına yeterli değildir. Şubenin bulunduğu yer yetkisi, o şubenin yapmış olduğu işlemlerden, davacıya ait işlemlerin yürütülmesinden doğan uyuşmazlıklarda geçerli bulunmaktadır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 16.04.2008 gün ve 2008/10-329 Esas - 2008/334 Karar, 16.04.2008 gün ve 2008/10-330 Esas - 2008/335 Karar, 08.07.2009 gün ve 2009/10-236 Esas - 2009/345 Karar, 14.10.2009 gün ve 2009/21-381 Esas - 2009/427 Karar sayılı ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir.

Şu durumda, iş mahkemeleri bakımından, iş ve sosyal güvenlik hukuku mevzuatının yanı sıra anılan Kanunlarda yer alan genel ve özel yetki hükümlerinin de dikkate alınması gerekmekte olup, inceleme konusu dava yönünden, özellikle 5521 sayılı Kanunun 5. maddesinde yer alan “işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkeme” ibareleri karşısında, Devrek’te faaliyetini sürdüren davalı işveren ve Kurum açısından, varlığı ileri sürülen çalışma olgusunun Devrek’te gerçekleştiği iddiasıyla açılan işbu davada mahkemenin yetkili olduğu belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurularak davanın esasına girilip tüm kanıtlar toplandıktan sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, davalı Kurum vekilinin yetki itirazı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurularak davanın esasına girilip tüm kanıtlar toplandıktan sonra elde edilecek sonuca göre hüküm kurulması gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, davalı Kurum vekilinin yetki itirazı kabul edilerek yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davacıya geri verilmesine, 08.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18622, Karar No: 2014/36268, Tarih: 10.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/18622 E.  ,  2014/36268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/34734

MAHKEMESİ : Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2012

NUMARASI : 2012/721 (E) ve 2012/932 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mağdur B.. K..'ın, Alanya Devlet Hastanesi Baştabipliğinden aldırılan 18.07.2012 tarihli raporunda, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı bildirilmiş ise de, mağdurun 06.07.2012 tarihli geçici raporuna göre sol üst baldır dış yüzünde 2 cm uzunluğunda 3 cm derinliğinde kesici delici alet yarasının olduğu, mağdurda tespit edilen yaralanma bulgularına göre 18.07.2012 tarihli raporun hükme esas alınacak yeterlilikte olmadığı, bu nedenle mağdurun mevcut raporlarının Adli Tıp Kurumuna gönderilerek buradan aldırılacak raporun sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.