muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/557, Karar No: 2012/8, Tarih: -

Şöyle ki: Elbirliği halinde mülkiyete konu bir taşınmazda pay satın alan üçüncü kişiye karşı bir ortak tek başına tüm terekeyi temsilen dava açabilir. Yalnız açtığı bu davayı sürdürebilmesi ya diğer ortakların muvafakatini alması ya da terekeye bir mümessil tayin ettirmesi ile mümkün olacaktır ve bu biçimdeki uygulama (elbirliği halinde mülkiyet) sistemi sınırlarını aşmamaktadır.

Elbirliği halinde mülkiyet biçiminde tasarruf edilen bir taşınmaz üzerinde bir ortağın tek başına hissesine göre  mülkiyet hakkından söz edilemez. Zira her ortak taşınmaz malın her zerresini kapsayan ortaklık esası içinde hak sahibidir. Tek bir ortak adına tescili mümkün olmayan bir hak vardır. Diğer bir deyimle elbirliği halinde mülkiyette paylaştırmadan önce ortağın belli bir pay üzerinde ayni bir hakkı bulunmamaktadır. Ortakların hepsi birlikte maliktirler. Bu itibarla elbirliği halinde mülkiyet durumunda olan bir taşınmazda üçüncü bir kişi tarafından pay satın alınması halinde bir ortağın TMK’nun 640. maddesine dayanarak dava açması mümkün ise de bunu sürdürebilmesi; diğer ortakların muvafakatini almak veya terekeye bir mümessil atanmasını sağlaması ile mümkün olacaktır.

Ne var ki, tüm bu açıklamalar, 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi(TKM)’nin kabul edildiği 17 Şubat 1926 tarihinden sonraki dönem için geçerli olup; bu tarihten önce gerek 1869 ila 1876 tarihleri arasında uygulanmış olan “Mecelle-i Ahkam-ı Adliye” adlı Kanun’da ve gerekse de 743 sayılı Kanun kabul edilene kadar olan dönemde uygulanan Medeni Hukuk’ta taşınmaz ve taşınır mallar üzerinde elbirliği (iştirak) halinde mülkiyet kabul edilmemiş; pay ayrılığı halinde (müşterek) mülkiyet varlığını sürdürmüştür.

Dolayısıyla, miras ölümle açılmakla, 743 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce ölenlerin malik olduğu mallar -o tarihte iştirak (elbirliği) mülkiyeti hükümleri yürürlükte olmayıp, sadece müşterek mülkiyet hükümleri söz konusu olduğundan- müşterek mülkiyet hükümlerine tabidir.

Bu açıklamalar ışığında somut olay irdelendiğinde:

Davaya konu payın ilişkin bulunduğu 304 nolu parselin 25.03.1966 tarihinde tapulama ile Yörük Musa oğulları İbrahim, Halil, Nasuh ve Molla mirasçıları adlarına ¼’er oranında kayıt ve tescil edildiği, ölü Nasuh mirasçılarının -mirasçı Zeynep hariç- paylarını 21.06.2000 tarihinde davalılardan Hüseyin’e sattıkları, davacıların ise muris Molla’dan gelen paylarına dayanarak 27.10.2000 tarihinde görülmekte olan önalım davasını açtıkları dosyadaki tapu kayıtlarından anlaşılmaktadır.

Pay satışından sonra 23.10.2000 tarihinde taşınmazda imar uygulaması yapıldığı, ana taşınmazın 24 parsele ayrıldığı, bu parsellerden bir kısmında davacıların paylarının kalmadığı hususlarında çekişme bulunmamaktadır.

Pay satışından sonra 23.10.2000 tarihinde taşınmazda imar uygulaması yapıldığı, ana taşınmazın 24 parsele ayrıldığı, bu parsellerden bir kısmında davacıların paylarının kalmadığı hususlarında çekişme bulunmamaktadır.

Davacıların davalarını dayandırdıkları payın maliki muris Yörük Musa oğlu Molla’nın 743 sayılı TKM’nin kabul tarihi olan 17.02.1926 tarihinden çok önce öldüğü, dosya içerisinde bulunan Antalya 3.Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 19.11.2002 gün ve 2002/840-1421 sayılı mirasçılık belgesiyle sabittir.

Yukarıda yapılan açıklamalardan da anlaşılacağı üzere, davacıların davadaki paylarını dayandırdıkları payın maliki Yörük Musa oğlu Molla’nın ölüm tarihinde uygulanan Medeni Hukuk kuralları gereğince “elbirliği mülkiyeti” kabul edilmediğinden, dava konusu payın ilişkin bulunduğu taşınmazın murisin mirasçıları olan dört kardeş arasında paylı mülkiyet hükümlerine tabi olduğu tartışmasızdır.

Türk Kanunu Medenisi’nin kabulünden sonra ölen Musa’nın mirasçılarının da diğer paydaşlar yanında davada yer aldıkları belirgindir.

Böylece, Musa mirasçıları da dahil tüm mirasçıların davacı sıfatıyla eldeki davayı açmış ve taraf olarak yer almış olmaları karşısında, açılan bu davada usuli bir eksiklik bulunmamaktadır.

Daha açık ifadeyle, murisin terekesi ölüm tarihi itibariyle müşterek mülkiyet hükümlerine tabi olmakla ve 743 sayılı Kanundan sonra ölen mirasçıların mirasçıları da davada yer almakla, davacıların aktif husumet ehliyetinin bulunduğunun kabulü gerekir.

Hal böyle olunca, Mahkemenin bozma ilamında adları geçen kişilerin davaya muvafakatlerinin alınmasına gerek olmadığı gibi terekeye temsilci atanmasının da gerekmediği, dolayısı ile aktif husumet ehliyetinin bulunduğu yönündeki direnmesi yerindedir.

Ne var ki, Özel Dairece işin esasına yönelik temyiz itirazları incelenmemiş olup, bu yöne ilişkin temyiz itirazları incelenmek üzere dosya Özel Dairesine gönderilmelidir.

S O N U Ç :  Yukarıda açıklanan nedenlerle, direnme uygun bulunduğundan, bir kısım davacılar vekilinin ve davalı Hüseyin vekilinin işin esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 6.HUKUK DAİRESİ’NE GÖNDERİLMESİNE, 18.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/475, Karar No: 2022/10670, Tarih: 13.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/475 E.  ,  2022/10670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu’nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın SS. Maslak Yeni Küçük Sanayii Sitesi Yapı Kooperatifi adına tescili davasının yapılan yargılaması sonucunda; ilk derece mahkemesince verilen kararın istinaf incelemesi üzerine bölge adliye mahkemesinin yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmünün Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday, patates, silajlık mısırın değerlendirme yılı olan 2019 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verim miktarlarını, ayrıntılı üretim giderlerini (harcama kalemlerini tek tek gösteren) ve kg. başına toptan satış fiyatlarını gösteren veri cetveli İl ve İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü'nden istenildikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1245, Karar No: 2017/10811, Tarih: 19.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/1245 E.  ,  2017/10811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, arsa paylarının yeniden düzenlenerek tapuya tescilini istemiş, mahkemece arsa paylarının belirlenerek kat irtifakı kurulmasından sonra bağımsız bölümlerde meydana gelen değişikliklerin Kat Mülkiyeti Kanununun 3. maddesi gereği dikkate alınamayacağı ve arsa paylarının değiştirilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere, 30.11.1966 tarihli maliklerce imzalı yönetim planı ekli 22.02.1967 tarihli kat mülkiyeti kurulması talepnamesinde, “7 nolu çekme kat bağımsız bölümün 23.11.1963 tarih ve 4449 sayılı tadilat projesi ile bütün maliklerin rızasıyla yaptırılan tadilatı eski hisseler üzerinde bir değişiklik yapılmadan kat mülkiyetine çevrilmesi” istendiğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 19/12/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19380, Karar No: 2013/32955, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/19380 E.  ,  2013/32955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan hükmolunan neticeten 1600 TL adli para cezasına ilişkin hüküm miktar itibariyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.un 305/1. maddesi uyarınca kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından sanık ... müdafiinin temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanığın eylemini gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlediği halde 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi ile cezasında artırım yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11/11/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13693, Karar No: 2021/8966, Tarih: 11.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/13693 E.  ,  2021/8966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanık ... hakkında hakaret suçundan verilen beraat kararına yönelik, mahkemenin takdiri dosya içeriğine uygun, gerekçesi yerinde görülerek tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suça yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye kısmen aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 11/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1476, Karar No: 2019/3073, Tarih: 02.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1476 E.  ,  2019/3073 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ..... Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kısıtlı ..., ..... 08.06.2009 gün ve 2008/386 Esas- 2009/254 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

......, 13.09.2011 tarihli ek karar ile resen, kısıtlının yerleşim yeri adresinin ......” olması nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

....., kısıtlının kısıtlılık halinin devamına, vasinin görevine son verilerek kısıtlıya ...’ün vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi, 04.07.2017 havale tarihli dilekçesi ile görevine son verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “....” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

......, usulüne uygun verilmiş bir yerleşim yeri değişikliğine izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan .......TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasinin talebi ile ilgili karar vermekte....... yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...... YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1475, Karar No: 2020/15629, Tarih: 09.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/1475 E.  ,  2020/15629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

1-Kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin miktar yönünden temyiz edilemez olması nedeniyle, Yerel Mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin 13/06/2014 gün ve 2013/319 esas, 2014/327 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, Yerel Mahkemenin redde ilişkin ek kararının ONANMASINA,

2-Tehdit suçuna ilişkin hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, tehdit suçunun uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 86/3-a maddesinde düzenlenen yaralama suçuyla birlikte işlendiği belirlenerek yapılan incelemede;

a)Sanığın annesi olan tanık ...’ın 14/06/2014 tarihli duruşmada, CMK’nın 45. maddesi kapsamında tanıklık yapmaktan çekindiğini belirterek beyanda bulunmamasına rağmen, adı geçen tanığın beyanının, soruşturma aşamasındaki ifadesine de atıf yapılarak hükme esas alınması,

b)Sanığın suçlamayı kabul etmemesi, kovuşturma evresinde dinlenen tanık Selim’in hakaret ve tehdit sözleri duymadığı şeklindeki anlatımı karşısında, ifadeler arasındaki çelişkilerin giderilmesi ve hangi anlatıma hangi nedenlerle üstünlük tanındığı açıklanıp sonucuna göre tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

c)Sanık ve katılan maktül ... arasında ailevi meseleden kaynaklanan anlaşmazlık olduğunun anlaşılması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

d)17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanun’un 31. maddesi gereğince, 5271 sayılı sayılı CMK’ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6633, Karar No: 2016/8911, Tarih: 02.06.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/6633 E.  ,  2016/8911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi .... Köyü 101 ada 16 parsel, 102 ada 2 parsel ve 103 ada 9 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemeşitir.

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytin, mandalina, nar, limon, üzüm ve portakalın kuru ve sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il, ilçe ve civar ilçe müdürlüklerinden getirtilerek dosya içerisine konulmasından ve geri çevirme gereğinin yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6342, Karar No: 2008/10741, Tarih: 09.10.2008

**9. Ceza Dairesi         2008/6342 E.  ,  2008/10741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza

Karar Tarihi :

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "27.2.2006" yerine "23.2.2006" yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

1- Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman dilimi yazılmayarak 5271 sayılı CMK.nun 232/2-c. maddesine muhalefet edilmesi kanuna aykırı,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 11.3.2008 tarih, 2008/7-14 esas, 2008/50 sayılı kararı ile; 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesinde değişiklik yapan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin amaç, kapsam ve gerekçesi de nazara alındığında; hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK.nun 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın tür ve miktarı gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 9.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22290, Karar No: 2013/21167, Tarih: 12.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/22290 E.  ,  2013/21167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava,su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 2.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22599, Karar No: 2011/1424, Tarih: 27.01.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/22599 E.  ,  2011/1424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayet

KARAR DÜZELTME İSTEYEN :Davalı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen onanmasına kısmen bozulmasına dair Dairemizin 15.7.2010 gün ve 3489-14283 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Dava velayete ilişkin olup, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 176/4. maddesi gereğince adli ara vermede görülebilen işlerdendir. Adli ara vermede görülen davalarda süreler adli ara verme süresi içinde de cereyan eder ve aynı Kanunun 177. maddesindeki, "bu kanunun tayin ettiği mühletlerin bitmesi tatil zamanına tesadüf ederse, bu müddetlerin adli tatilin bittiği günden itibaren yedi gün uzamış sayılacağına" ilişkin hüküm, adli ara vermede görülen dava ve işlerde geçerli değildir.

Yargıtay ilamı karar düzeltme talebinde bulunan davalıya 5.8.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı, yasal onbeş günlük süre (HUMK.md.440/1) geçtikten sonra 13.9.2010 günü verdiği dilekçe ile karar düzeltme talebinde bulunmuştur. Karar düzeltme talebi süresinde değildir. Bu sebeple reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen sebeple davalının karar düzeltme talebinin REDDİNE, oybirliğiyle karar verildi.27.01.2011 (Prş)
Yargıtay — Esas No: 2012/41, Karar No: 2013/9914, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/41 E.  ,  2013/9914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Dosya kapsamından olay tarihinde sanık ...'nin arkadaşları ile birlikte alış veriş yapma bahanesiyle mağdurun iş yerine geldiği, kola isteyip karşılığında 100 TL para verdiği, mağdurun kolaların parasını kesip para üstünü sanığa iade ettiği, ancak sanığın kola bedelinin fazla olduğunu söyleyerek alış verişten vazgeçerek para üstünü iade ettiği, mağdurun da sanıktan aldığı 100 TL parayı geri verdiği, ancak sanığın bu arada paranın 47 TL kadarını farkettirmeden aldığı, işyerinden ayrıldıktan sonra mağdurun durumu anladığı, başka bir işyerinde de aynı yöntemi kullanan sanığın yakalandığı, mağdurun işyerinde iken sanığın parayı iade ederken el çabukluğu ile bir kısmını hırsızlamaktan ibaret eyleminin TCY’nın 142/1-b. maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı yasanın 142/2-b. maddesiyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.