muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3306, Karar No: 2008/6952, Tarih: 10.06.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/3306 E.  ,  2008/6952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı Vek.Av.... geldi. Aleyhine temyiz olunan davalı adına gelen olmadı. Gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin son fıkrası uyarınca ve Yargıtayın yerleşmiş uygulamalarına göre kamulaştırma yoluyla irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmaz malda oluşacak değer düşüklüğü oranının (dolayısıyla kamulaştırma bedelinin) saptanmasında taşınmaz malın cinsi (arsa veya arazi olması) ve yüzölçümü ile irtifak hakkının kurulduğu alanın yüzölçümü, irtifakın niteliği (petrol, akaryakıt ya da doğalgaz boru hattı, elektrik enerjisi nakil hattı vb.) ve konumu göz önünde bulundurulur. Buna göre bulunacak değer düşüklüğü oranı (yöntemince kanıtlanmış önemli ve özel bir durum söz konusu olmadıkça) taşınmaz malda irtifak hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35'inden, arsalarda %50'sinden fazla olamaz.

Somut olayda dava konusu edilen tarım arazisi niteliğindeki 588 m2 yüzölçümlü taşınmazın 400,6 m2’lik kısmında davacı idare lehine daimi irtifak hakkı kurulmuş bulunduğuna göre, bu taşınmaz malda irtifak hakkı kurulması nedeniyle oluşacak değer düşüklüğü oranının %23,8 alınması gerekirken hükme esas alınan bilirkişi raporunda %27 alınması suretiyle fazla kamulaştırma bedeli saptanmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 550,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.6.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33522, Karar No: 2018/14146, Tarih: 05.07.2018

**5. Hukuk Dairesi         2017/33522 E.  ,  2018/14146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın ... adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Kartal ilçesi, Yukarı mahalle, 601 ada 9 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak zeminine; üzerinde bulunan yapılara resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı  düşülerek ve  ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumlarına göre değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Dava konusu taşınmazın tapu kaydında davalılardan ... hissesinde dava dışı ... lehine intifa hakkı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu nedenle, tapu kaydında lehine intifa hakkı bulunan ...'ı davaya dahil etmesi için davacı idareye süre verilip, taraf teşkili sağlandıktan sonra, taşınmaz bedelinin intifa hakkı sona erinceye kadar bir milli bankaya çıplak mülkiyet sahibi davalı adına yatırılarak bu bedelin nemalarından intifa hakkı sahibinin yararlanmasına, intifa hakkı sona erdiğinde davalı tapu malikine ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2) Dava konusu taşınmazda paydaş olmayan ..., ... ile ölü ...'in davalı sıfatı ile karar balığında yer alması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3290, Karar No: 2019/13192, Tarih: 24.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3290 E.  ,  2019/13192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın müştekinin marketinden 3 adet 150 gr'lık kavurma çalmaktan ibaret eyleminde çalınan eşyaların değeri tespit edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 24.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26242, Karar No: 2012/24245, Tarih: 15.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/26242 E.  ,  2012/24245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : 466 sayılı Kanuna göre tazminat

Hüküm : 1500 TL maddi, 5000 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesi

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Maddi ve manevi tazminat talepleri için faiz istenmemiş olmasına rağmen faize hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu cihetin yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının faize ilişkin kısmın çıkartılarak sair yönleri doğru olan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7452, Karar No: 2024/9024, Tarih: 25.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/7452 E.  ,  2024/9024 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/780 Esas, 2024/1136 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kocaeli 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.11.2016 Tarihli ve 2016/886 Esas, 2016/1217 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 04.03.2024 tarihli dilekçesi ile kısıtlılığın kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece 29.04.2024 tarihli ek karar ile kısıtlının adresinin Muratreis Mahallesi Nuhkuyusu Caddesi No:247 İç Kapı No:1 Üsküdar/İstanbul olarak değiştirilmesinde kısıtlının menfaatinin olduğu gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.05.2024 Tarihli ve 2024/780 Esas, 2024/1136 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ya da vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Koceli 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın gönderilmesine karar verildiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının kısıtlılığının sona erdirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Kocaeli 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın İstanbul Anadolu Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Kocaeli 4. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Kocaeli 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın İstanbul Anadolu Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Kocaeli 4. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kocaeli 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12406, Karar No: 2013/22892, Tarih: 19.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/12406 E.  ,  2013/22892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın 06.04.2007 tarihinde yakınan ...'ın yanına yaklaşıp el telsizini çıkartıp "polisim, kimliğini ver" dediği, yakınanın da cüzdanından kimliğini çıkarıp verdiği, sanığın "cüzdanını da ver, arayacağım" dediği, yakınanın da içinde beyanına göre 1250 TL para olan cüzdanını sanığa verdiği, sanığın cüzdanı kurcaladığı ve yakınana fark ettirmeden içinden 350 TL alıp cüzdanı yakınana geri verdiğinin anlaşılması karşısında; olayda aldatma sonucu rızai bir teslim (mülkiyet devri) söz konusu olmadığı, elde veya üstte taşınan eşyanın özel beceriyle ve ya çekip alınmak suretiyle de işlenmediği, sanığın yetkisi olmadığı halde resmi sıfat takınarak eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-f maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasanın 142/2-b maddesinden uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından; sanığın 03.04.2007 tarihinde yakınan ...'ın yanına yaklaşıp polis olduğunu söyleyerek "Seni güvenlik kamerasından seyrettim, kadınlara sarkıntılık yapıyorsun, seni karakola götüreceğim" dediği, yakınanın itiraz etmesine rağmen beraber yürüdükleri, caminin önünden geçerken sanığın yakınana "Gel cami imamı önünde yemin et, Seni bırakacağım" dediği ve sonra da "Camide abdest al ve namaz kıl" demesi üzerine beraberce cami avlusuna gittikleri, orda yakınanın içinde para, küpe ve kartların olduğu cüzdanını sanığa verdiği, kendisinin abdest alıp namaz kılırken sanığın cüzdanla birlikte kaçtığının anlaşılması karşısında; sanığın yetkisi olmadığı halde resmi sıfat takınarak eylemini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, eylemin

5237 sayılı TCK'nın 142/2-f maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasanın 157/1. maddesinden uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından; adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15628, Karar No: 2020/6180, Tarih: 12.05.2020

**7. Ceza Dairesi         2016/15628 E.  ,  2020/6180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması halinde, eylemin 5607 sayılı Yasa kapsamında kalacağı, buna göre sanığın Sarp sınır kapısından geçtikten sonra Hopa'da yapılan kontrolde davaya konu kaçak içki,sigara ve balların ele geçirilmesi ve dosya içerisine alınan olay günü ülkeye giriş kaydı da nazara alınarak sanığın kaçak eşyaları yurt dışından getirdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin kül halinde 5607 sayılı Yasanın 3/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilerek;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasa'nın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62.maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, 12/05/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7774, Karar No: 2012/4947, Tarih: 05.03.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/7774 E.  ,  2012/4947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin sanık ...'in silinme koşulları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğünün bulunması nedeniyle uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın müştekiye ait tırın depo kapağını kırmak suretiyle mazot hırsızlığı yaptığı anlaşılması karşısında hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi uygulanması gerekirken, hatalı uygulama ile TCK'nın 142/1-e maddesinden hüküm kurulması,

2- Sanığın eylemini gece vakti işlediğinin anlaşılması karşısında hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

3- Sanığın kolluk görevlileri tarafından yakalandığında, yakalama tutanağına göre müştekiye ait tırdan mazot çaldığını beyan edip kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; hakkında TCK'nın 168. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanmayarak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 326/son. maddesinin gözetilmesine, 05.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7301, Karar No: 2012/10326, Tarih: 12.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/7301 E.  ,  2012/10326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

Dava dosyası içerisinde bulunan Durağan Tapulama Mahkemesinin 20.1.1984 tarih ve 1978/56 Esas, 1984/2 Karar sayılı kararın hüküm fıkrasında; dava dosyasının görevsizlikle Durağan Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, karar kesinleştikten sonra tapulama tutanaklarının Tapulama Müdürlüğüne tevdiine karar verilmiş ve söz konusu görevsizliğe ilişkin karar 03.12.1987 tarihinde kesinleşmiştir. Kesinleşen bu hükme göre tapulama müdürüne tevdii edilen kadastro tutanakları bakımından müdürlükçe gerekli eksiklikler tamamlandıktan ve kesinleşme şerhi verildikten sonra 1300, 1301 ve 1519 sayılı parsellerle ilgili tapunun oluşturulması için Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmesi gerekirdi. Bu işlemin yapılıp yapılmadığı veya yapılmamış ise hangi nedenle yapılmadığı konusunda tüm dosyalar kapsamından nedeni anlaşılmamaktadır.

Bu nedenle, 13.12.1987 tarihinde kesinleşen yukarıda esas ve karar numarası verilen Durağan Kadastro Mahkemesinin hükmü uyarınca 1300, 1301 ve 1519 sayılı tapulama parsellerine ait sicilin oluşturulmasıyla ilgili yetkili ve görevli Kadastro Müdürlüğünce herhangi bir işlem yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise, anılan parsellere ait tapu kayıtlarının getirtilerek dosya arasına konulması, sözü edilen hüküm uyarınca hiçbir işlem yapılmamış ise, işlem yapılmama nedeninin yetkili ve görevli Kadastro Müdürlüğünden sorulması, ondan sonra kesinleşen hüküm uyarınca belirtilen parsellere ait kadastro tutanakları ve kesinleşen Tapulama Mahkemesine ait hüküm örneği ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmesi, sicilin oluşturulması sağlanması ve ondan sonra her üç parselin tapu kayıtları getirtilerek dosyayla birleştirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.