muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15687, Karar No: 2015/26137, Tarih: 07.05.2015

Dosya kapsamına göre

1- Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 Esas, 2013/15593 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere; "Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı Kanun’un “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “idarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un "Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur. Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de bunların dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir. 24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.” 5237 sayılı Kanun'un “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir…

Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir. Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir. 4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez." şeklindeki açıklamaları dikkate alındığında somut olayda Dicle Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin suç tarihi olan 20/04/2010 tarihinde özelleştirilmiş olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde,

2- Dosyada ... ve ...’nın sanık olarak bulunduğu, karar başlığında her iki sanığında adının bulunduğu, kısa karar ve gerekçeli kararın tamamında sanık ifadesinin kullanıldığı, hüküm kısmında da sanık ifadesinin kullanılarak hüküm kurulduğu, dosyada iki sanık bulunması göz önüne alındığında, hangi sanık için davanın reddedildiği ve ceza verilmesine yer olmadığına karar verildiği ile hangi sanık için mühür bozma suçundan ceza verildiğinin açık olarak belirtilmesi suretiyle karar verilmesi gerekirken sanığın ifadesi kullanılıp çelişki yaratılarak karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

Kanun yararına bozma isteminin kapsamına, talebin niteliğine, 2797 sayılı Yargıtay Yasası’nın 6545 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesine ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu’nun 19.01.2015 gün ve 2014/8 sayılı iş bölümü kararına göre; kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin Yüksek 13. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11991, Karar No: 2025/2219, Tarih: 11.02.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/11991 E.  ,  2025/2219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1258 E., 2023/1529 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/176 E., 2021/69 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; borçlu ... aleyhine yapılan takibin sonuçsuz kaldığını, borçlu şirketin mal kaçırma amacı ile dava konusu taşınmaz üzerinde diğer davalı şirket lehine ipotek tesis ettirdikten sonra, 13.01.2017 tarihinde satış yaptığını belirterek bu tasarrufun iptalini istemiş, daha sonra yargılama sırasında taşınmaz el değiştirmiş olması nedeni ile bedelinin üçüncü kişiden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili ile diğer davalı arasındaki kültür balığı satım ilişkisinin 15.10.2015 tarihinde başladığını, 2016 Kasım ayına kadar sorunsuz devam ettiğini, davacı alacağından önce alacaklarının doğduğunu, yüksek tonajlı balık talep ettiğinden şirket politikası gereği teminat talep edildiğini, dava konusu taşınmazlar üzerine 30.11.2016 tarihi itibariyle ipotekler tesis edildiğini, 2.440.000,00 TL alacağının doğduğunu, ticari ilişkilerinin bozulduğunu, 13.01.2017 tarihi itibariyle de borcunun karşılığı bu taşınmazların devrinin yapıldığını, nakde dönüştürmek için satışa çıkardığını, 2019 yılı içinde 4 nolu taşınmazı Mart ayında 1.200.000,00 TL'ye Mayıs ayı içinde de diğer taşınmazın 1.350.000,00 TL'ye satışını gerçekleştirdiğini, esasen tasarrufun iptali davası koşullarının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı borçlu şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı borçlu şirket cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının alacaklarının doğmasından ve takipleri başlatmasından kısa süre sonra tasarrufun yapıldığı, davalı üçüncü kişi şirketin ticari alacağına mahsuben taşınmazları devir aldığını savunmasının İİK'nın 279/2 maddesinde para veya mutad ödeme vasıtalarından gayrı bir suretle yapılan ödemelerin batıl olduğunun düzenlemesi karşısında, ticari alacağa mahsuben yapılan bu devirlerin mutad ödeme sayılmayacağı, davalı üçüncü kişi Kılıç firmasının, diğer davalının organik bağı bulunan Turst firmasıyla da ilişkisinin olduğu aynı alanda faaliyette bulundukları ve mutad ödeme yönteminin kullanılmasının alacaklıları zarara uğratma kastı içerdiği, bu tasarrufların iptalinin gerektiği, davalı üçüncü kişinin taşınmazları elden çıkardığı, davacı alacağının tazminata döndüğü gerekçesi ile davanın kabulü ile icra dosyası alacak ve ferileri ile sınırlı olarak 2.249.442,95 TL'yi geçmeyecek şekilde davalı üçüncü kişiden tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekilinin istinaf başvurusunda bulunması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde, davacının alacağının taşınmaz satış bedelinden kaynaklandığı ve fatura sunulmasına rağmen, faturaya dayalı takip yapılmadığını, diğer alacaklıların açtığı dava ile birleştirme taleplerinin red edildiğini, bu durumun tahsilde tekerrüre neden olacağını borçlunun aciz halinin olmadığını, alacaklının iyi niyetli olmadığını, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin emsalleri ile çelişen bir karar verildiğini belirterek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Gerekçe

Uyuşmazlık, İİK'nın 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kurallarına göre usul ve kanuna uygun olup, davalı ... vekilinin tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı Kılıç Deniz Ürünleri Üretimi İhr. İth. ve Tic. A.Ş'den alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalı Kılıç Deniz Ürünleri Üretimi İhr. İth. ve Tic. A.Ş'den alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16800, Karar No: 2021/19308, Tarih: 22.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/16800 E.  ,  2021/19308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Temyiz ve eski hale getirme istemlerinin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında İzmir (Kapatılan) 8. Çocuk Mahkemesinin 06.03.2008 tarihli ve 2008/24 E., 2008/141 K. sayılı kararının suça sürüklenen çocuğun 28.10.2020 tarihli eski hale getirme talebini de içeren dilekçesi ile temyiz edilmesi üzerine mahkemece 30.10.2020 tarihli ve 2008/24 E., 2008/141 K. sayılı ek karar ile eski hale getirme ve temyiz istemlerinin reddine karar verildiği ve bu kararın da temyiz edilmesi üzerine incelenerek Dairemizin 2021/16786 E. sayılı kararı ile reddine karar verildiği, ancak aynı dosyanın sehven bu kez 2021/16800 E. numarasına kaydedildiğinin anlaşılması karşısında, Dairemizce yapılacak başka bir işlem de bulunmadığından incelenmeksizin mahalline İADESİNE, 22.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9111, Karar No: 2024/9927, Tarih: 21.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/9111 E.  ,  2024/9927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1111 E., 2024/699 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 17. İş Mahkemesi

SAYISI : 2017/280 E., 2023/16 K.

Taraflar arasındaki iş kazası ve iş göremezlik oran tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, dair karar verilmiştir.

Kararın, davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, 14.12.2015 tarihinde meydana gelen kazanın iş kazası olduğunun tespitini ve iş göremezlik oranının tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1-Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının işe başladıktan kısa bir süre sonra Mersin şantiyesinde çalışmak üzere görevlendirildiğini, Mersin'deki şantiyede yapmakta olduğu iş sona erdiğinde davalı şirkete ait malzemelerin tıra yüklenerek Ankara'ya gelmesi sağlandığını, şantiyedeki iş bittiği için izinli olan çalışanların şirket yetkilisinin de Ankara'ya döneceğinden şirkete ait araçla Ankara'ya dönmek üzere yola çıktığını, malzeme taşıyan tırın Sertavul geçidinde yolda kaldığını gördüklerini, durumu öğrenmek üzere araçtan inen şirket yetkilisi ve diğer çalışanların tır şoförünün aracın tekerine taş konulması gerektiğini söylediğini, TIR şoförünün bu söylemleri üzerine davacı tarafın hızlı bir şekilde yol kenarında ... taşı alarak aracın lastiğine koymaya çalıştığını, ancak bu esnada tırın geri kaçırma yapması nedeniyle davacının baş parmağının lastiğin altında kaldığını ve davacı tarafın diğer çalışanların yardımıyla elini lastiğin altından çıkardığını belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davalı şirkete karşı açılan dava yönünden, davanın kabulüne, 14.12.2015 tarihli olayın iş kazası olduğunun ve davacının sürekli iş göremezlik oranının %23 olduğunun tespitine, davalı Kuruma karşı açılan dava yönünden, dava konusuz kaldığından esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına; dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davalı işveren vekili istinaf dilekçesinde özetle, Mahkeme kararının eksik inceleme ile verildiğini, usul ve yasaya aykırı olduğunu istinaf sebebi olarak ileri sürmüştür.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1-Davalı işveren vekili istinaf dilekçesinde özetle, Mahkeme kararının eksik inceleme ile verildiğini, usul ve yasaya aykırı olduğunu istinaf sebebi olarak ileri sürmüştür.

2-Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle, yargılama aşamasında iş kazası tespiti yapmasında kusur atfedilecek bir durumunun da oluşmadığını buna rağmen Kurumun makul süre içerisinde iş kazası tespiti yapmadığını belirten Mahkeme kararının eksik inceleme ile verildiğini, usul ve yasaya aykırı olduğunu istinaf sebebi olarak ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü yerinde görülerek istinaf isteminin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davalı şirket ve davalı Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1-Davalı şirket vekili özetle, istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

2-Davalı ... vekili özetle; isinaf dilekçesinde ileri sürdüğü hususları tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası tespiti ve iş göremezlik oran tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı şirket vekili ile davalı Kurum vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19579, Karar No: 2014/3853, Tarih: 12.03.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19579 E.  ,  2014/3853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kanal katılım şebeke bedeli davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 12.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5775, Karar No: 2015/23947, Tarih: 20.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/5775 E.  ,  2015/23947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın olay tarihinde fındık kabuğu ile dolu çuvalı getirip fındık ticareti yapan katılan ...’ın Cuma namazı için camide olduğu bir anda kapısı açık olan dükkanına bıraktığı, getirdiği çuvalı içeride bulunan içi fındık dolu çuvalla değiştirerek katılanın gelmesini beklediği, katılanın bir süre sonra dükkana geldiğinde, içi fındık dolu çuvalı “benim fındığım” diyerek satıp parasını aldığı,daha sonra telaşlı bir şekilde hemen bir taksi çağırarak oradan ayrıldığı, katılanın olaydan iki gün sonra sanığı bir tekel bayiinin önünde otururken gördüğü, sanığı yanına çağırarak “bu işi kimse duymadan getirdiğin kabuk çuvalını al ve kendi fındığımı ya da parasını ver” dediği, sanığın bu teklif kabul ettiği, ancak bilahare dükkana gelip fındığın parasını veremeyeceğini söylediğinin iddia edildiği olayda, bozma üzerine yapılan yargılama sonucundan sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine dair mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1742, Karar No: 2009/1453, Tarih: 10.03.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/1742 E.  ,  2009/1453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 103 ada 377 parsel sayılı 785.11 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz su kuyusu ve arsası vasfı ile ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacılar ... ve ..., yasal süresi içinde tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Yargılama sırasında, Hazine davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli parselin eşit paylarla davacılar adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... temsilcisi ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 11. maddesinde belirtilen askı ilan süresi içinde açılan kadastro tesbitine itiraz davalarında, davalı olarak kadastro tutanağında adı yazılı olan tesbit malikinin gösterilmesi gerekir. Somut olayda hükmü temyiz eden Hazine tesbit maliki olmadığı gibi, açılmış bulunan davaya hak talebiyle müdahale de etmemiştir. Hal böyle olunca mahkemenin 21.7.2006 tarihli ara kararı uyarınca duruşmaya çağırılan Hazine’nin davada taraf sıfatını kazandığından söz edilemez. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427 ve müteakip maddeleri ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 32. maddesi hükümleri uyarınca, hükmü temyiz etme yetkisi sadece davanın taraflarına aittir. Bu nedenlerle Hazine'nin temyiz inceleme isteğinin REDDİNE,

2- Dosya içeriğine ve kararın dayandığı delillere göre her ne kadar davacı tarafın dayandığı tapu kaydının uygulanması yeterli değilse de, taşınmaz üzerinde davalı köyün zilyetliği bulunmadığı gibi davacı taraf yararına 3402 sayılı Yasa'nın 14. Maddesinde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği anlaşılmış olmakla davalı ... Kişiliğinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının REDDİNE, ancak, mahallinde yapılan keşifte, taşınmaz üzerindeki su kuyusunun davalı Köy Tüzel Kişiliği tarafından yaptırıldığı yerel bilirkişi, tanık ve uzman bilirkişilerin beyanları ile anlaşılmış olup, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 19/2. maddesinde taşınmaz üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise, bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın veya kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği hükme bağlanmış olduğuna göre taşınmaz üzerinde tesbitten önce meydana getirilmiş olan su kuyusunun 3402 sayılı Yasa'nın 19/2. maddesi uyarınca kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesi gerekirken, mahkemece bu husus gözardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.