muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7834, Karar No: 2019/894, Tarih: 12.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7834 E.  ,  2019/894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesi ile müvekkili ve davalıların murisi ... ...'un vefat ettiğini, murise ait Isparta ili, ..., ... mahallesi 736 ada 3 parsel sayılı tapuda arsa olarak geçen üzerinde ... katlı evin bulunduğu gayrimenkulün miras yolu ile kaldığını, bu gayrimenkulün hissedarlar arasında paylaşılamadığını ileri sürerek dava konusu taşınmazın mümkün ise taksimine, mümkün değil ise taşınmazın satış yolu ile ortaklığının giderilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile davaya konu Isparta ili, ..., ... mahallesi, 736 ada 3 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın kat mülkiyeti kurulmak suretiyle giderilmesine,

... katın 50/225 arsa payı ile hissedarlardan ... adına,

Zemin katın 64/225 arsa payı ile hissedarlardan ... adına,

.... katın 71/225 arsa payı ile hissedarlardan ... adına,

Çatı Kat'ın 40/225 arsa payı ile hissedarlardan ... adına tapuya tesciline,

04/02/2016 havale tarihli toplam 57 maddeden oluşan yönetim planının hissedarlarca imzalanmış sayılmasına,

Tapu müdürlüğüne gönderilecek karara onaylı mimari proje, yönetim planı ve yapı kullanma izin belgesinin eklenmesine,

Zemin kat sahibinden 7.750,00 TL, .... kat sahibinden 14.750,00 TL, ivaz tahsil edilerek ... kat sahibine 6.250,00 TL, çatı kat sahibine 16.250,00 TL ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 12/02/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8857, Karar No: 2021/2585, Tarih: 15.03.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/8857 E.  ,  2021/2585 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

UYAP sisteminden temin edilen nüfus kayıt örneğinde sanık ...'un 12/01/2018 tarihinde temyiz aşamasında öldüğünün tespit edilmiş olması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA;

B) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Olay günü ... Tekstil isimli firmada çalışan katılanın, başka bir çalışan ile birlikte "dok" diye tabir edilen araçla kumaş taşıdığı esnada, katılanın aracı çekmek için tuttuğu kol demirinin koltuk altına çarpması şeklinde meydana gelen ve sorumlu işletme şefi olan sanık ... ile iş güvenliği uzmanı olan sanık ...'nın kusursuz olarak bir kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdikleri olayda;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından faillerin kast veya taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın kararın usul ve yasaya, dosya kapsamında yer alan bilirkişi raporlarına ve sair nedenlere temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 15/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9146, Karar No: 2012/12255, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9146 E.  ,  2012/12255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 3402 sayılı Yasanın 4. maddesini değiştiren 5304 sayılı Yasanın 3.maddesinde düzenlenen “Çalışma alanındaki ormanların 5304 sayılı Yasanın 3. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında açıklanan şekilde oluşturulan orman kadastro ekibince sınırlandırma ve tesbitleri yapılarak otuz günlük kısmî ilâna alınır. Bu alanlarda orman kadastrosu yapılmış sayılır.” hükmü gereğince KOCALAR KÖYÜNDE yapılan ve kısmî olarak askıya çıkartılan orman kadastrosu sırasında dava dilekçesine ekli (1) (2), (3), (4) numaralı krokilerde gösterilen taşınmazların orman sınırları dışında bırakıldığı, oysa, bu yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla, Hazine ve Köy Tüzel Kişiliğini hasım göstererek tesbitin iptali ve çekişmeli yerin orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın 108 ada 39 parsel altında, 7239.53 m2; 108 ada 43 parsel altında 1080.07 m² yüzölçümü ile tarla niteliğinde, belgesizden, temyize konu dava nedeniyle malik hanesi boş bırakılmak suretiyle, tesbit tutanağının düzenlendiği belirlenmiş, tutanağın edinme sebebi sütununda, zilyet olarak gösterilen kişinin mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

Yapılan yargılama sonucunda, Orman Yönetiminin davasının kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın her birinin kadastro tesbit tutanaklarının iptaline, orman niteliğinde Hazine adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm davalı ... ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmıştır.

Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki, Orman Yönetimi, Hazineyi hasım göstererek dava açmıştır. Mahkemece, Hazineye davetiye tebliğ edilmiş, daha sonra dava edilen taşınmazların her biri belirlenip tefrik kararı verilmiş ve tesbit malikleri davaya dahil edilmiştir. Ancak, tefrik kararı verildikten sonra Hazine bu durumdan haberdar edilmemiş, karar başlığında yer alıp karar tebliğ edilmemiştir. Dairenin iade kararı üzerine, Hazine kararı süresinde temyiz etmektedir. Taraf teşkili sağlanmadan ve Hazinenin iddia ve delilleri sorulmadan kurulan hüküm yerinde değildir.

Hükme dayanak alınan orman bilirkişi raporunda 1953 çekim tarihli hava fotoğrafında ve 1957 tarihli memleket haritasında çekişmeli parselin orman alanında göründüğü belirtilmiştir. Uygulamanın yetersiz görülmesi üzerine Dairenin iade kararı gereğince yeniden aplikasyon yapılmış olup, bu uygulama hükme esas alınan kroki ile farklıdır.

Hükme dayanak alınan orman bilirkişi raporunda 1953 çekim tarihli hava fotoğrafında ve 1957 tarihli memleket haritasında çekişmeli parselin orman alanında göründüğü belirtilmiştir. Uygulamanın yetersiz görülmesi üzerine Dairenin iade kararı gereğince yeniden aplikasyon yapılmış olup, bu uygulama hükme esas alınan kroki ile farklıdır.

Ayrıca, davalı kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayanmakta olup, mahkemece tarım bilirkişisi dinlenmemiştir.

Bu sebeplerle, mahkemece yöreye ait en  eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde  görev yapmayan bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek iki   orman yüksek mühendisi, bulunamaması halinde iki orman

mühendisi   bir harita mühendisi bulunamaması halinde bir fen elemanı   aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005  gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan,, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli;  fen ve uzman orman bilirkişilerden, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, keşifte, çekişmeli taşınmaz  hâkim tarafından gözlemlenmeli, üzerinde neler bulunduğu (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı vb.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı,  komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı, çekişmeli yeri sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı, taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı  belirlenmeli, 6831 sayılı Yasanın 17/2. maddesi açısından komşu parsel tutanakları da getirtilip denetlenmeli, yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılmalıdır. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ..

. maddesi açısından komşu parsel tutanakları da getirtilip denetlenmeli, yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılmalıdır. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ... mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı, varsa üzerinde bulunan ağaçların cinsi, sayısı özellikle yaşı açıklanmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar gerçek kişi yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul  ve yasaya aykırıdır.

Bunlardan ayrı olarak çekişmeli taşınmazlarla ilgili tesbitin değil, tesbit tutanağının iptaline karar verilmiş olması ve 6099 sayılı Yasanın nazara alınmaması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine ve davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 08/11/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25575, Karar No: 2023/8748, Tarih: 13.02.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/25575 E.  ,  2023/8748 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükümlerin karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/29 soruşturma numaralı ve 13.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/1-1 inci cümle, 151/1, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2015/107 Esas, 2016/118 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında tehdit suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 106/1-1 inci cümle, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası; mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 151/1, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebebi;

1.Kararı gerekçe içermeden temyiz etmek istediğine,

2. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın, katılan ...'nın eşi olan tanık E. B. ile ortaklaşa tır alarak çalıştırdıkları ancak tırın kaza yaparak pert olması nedeniyle dorse ve kafasını paylaşarak ortaklıktan ayrıldıkları, bu paylaşımdan kaynaklanan bir takım sorunların aralarında devam ettiği, sanığın olaydan bir ay önce bu nedenle katılan ...'yı ... Cafe isimli iş yerine ait telefondan aradığı, katılanın eşi E.B.'yi telefona istediği, katılan ...'nın eşinin olmadığını söylemesi üzerine sanığın, "Ben sizinle yaptığım ortaklıkta zarar ettim, ben bunun acısını sizden çıkarırım, eşine oğluna zarar veririm, benim zararımı karşılayın" şeklinde tehdit ettiği, olay günü de sanığın, katılan ... adına kayıtlı olan ancak katılan ...'nın eşi E.B.'nin kullandığı araca, kaportasında göçükler oluşacak şekilde zarar verdiğinin iddia edildiği anlaşılmıştır.

2. 06..... plakalı otomobil üzerinde yapılan ön incelemede, aracın bagaj, tavan ve kaput kısmında belirgin vaziyette çökük ve eziklerin olduğu, zarar gören bölümlerde ayak izlerinin olduğunun tespit edildiğine dair 24.12.2014 tarihli olay tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

2. 06..... plakalı otomobil üzerinde yapılan ön incelemede, aracın bagaj, tavan ve kaput kısmında belirgin vaziyette çökük ve eziklerin olduğu, zarar gören bölümlerde ayak izlerinin olduğunun tespit edildiğine dair 24.12.2014 tarihli olay tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

3. Katılanların aşamalarda alınan beyanlarında, olayı (1) numaralı paragrafta belirtildiği şekilde anlattıkları, aralarında husumet olması sebebiyle sanıktan başkasının bu eylemi gerçekleştirmeyeceğini, araca zarar verilmesi sırasında bizzat görgüye dayalı bilgilerinin olmadığını belirttikleri görülmüştür.

4. Sanık savunmasında katılan ... ile telefonda görüştüğünü, eşi ile görüşmek istediğini ancak ulaşamadığını söylediğini, tehdit etmediğini, olay tarihinde ... ilinde olduğunu, buna dair ... (0545.......) ve soyadını bilmediği E. isimli şahısların şahit olduklarını belirttiği görülmüştür.

5. Tanık C.G. 12.01.2016 tarihli ifadesinde, sanık ile olay günü telefonda görüştüğünde ...'da olduğunu söylediğini, ancak kendisini bizzat ...'da görmediğini beyan etmiştir.

6. Sanık ile tanık N.B. arasında geçen konuşmaya ilişkin olduğu iddia edilen ancak buna dair bir tespit yapılmayan 10.12.2015 tarihli cd inceleme tutanağı dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

1. Tehdit Suçu Yönünden;

Sanık ...'un, katılan ...'nın eşi olan tanık E. B. ile ortaklaşa tır alarak çalıştırdıkları ancak tırın kaza yaparak pert olması nedeniyle dorse ve kafasını paylaşarak ortaklıktan ayrıldıkları, bu paylaşımdan kaynaklı olarak aralarında husumet bulunduğu, her ne kadar sanık ...'ın, tanık E. B. ile görüşmek üzere katılan ...'nın işlettiği kafeyi arayarak telefon ile görüştüğü sabit ise de, bu arama sırasında sanığın, katılan ...'yı tehdit ettiğine ilişkin katılanın soyut iddiasının dışında bu iddiayı destekleyen başkaca bir delilin bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şeklide mahkumiyet kararı verilen hükümde, hukuka aykırılık bulunmuştur.

2.Mala Zarar veme suçu yönünden;

Katılan ... adına kayıtlı olan ancak katılan ...'nın eşi olan tanık E. B.'nin kullandığı araca, kaportasında göçükler oluşacak şekilde zarar verildiği, dosya içerisinde mevcut 24.12.2014 tarihli olay tutanağı ile sabit ise de, atılı suçu sanığın işlediğine dair katılanın tahmine dayalı soyut iddiasını destekleyen görgüye dayalı başkaca bir delilin bulunmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şeklide mahkumiyet kararı verilen hükümde, hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2015/107 Esas, 2016/118 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.03.2016 tarihli ve 2015/107 Esas, 2016/118 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3357, Karar No: 2025/4255, Tarih: 26.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/3357 E.  ,  2025/4255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/392 E., 2024/340 K.

SUÇ : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.12.2023 tarihli ve 2023/284 Esas, 2023/472 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 87/4-1. cümle, 29, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.02.2024 tarihli ve 2024/392 Esas, 2024/340 Karar sayılı kararı ile; İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın gerekçesiz olduğuna, eksik incelemeye, suçun unsurlarının oluşmadığına, delil yetersizliğine, alınan raporların yetersiz olduğuna, takdiri indirimin uygulanmayarak fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik ceza tayin edildiğine ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın gerekçesiz olduğuna, eksik incelemeye, suçun unsurlarının oluşmadığına, delil yetersizliğine, alınan raporların yetersiz olduğuna, takdiri indirimin uygulanmayarak fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik ceza tayin edildiğine ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eyleme uyan suç vasfı ve ceza yaptırımının doğru biçimde belirlendiği, maktulün ölümünün künt kafa travmasına bağlı kubbe ve kaide kemik kırıkları ile birlikte beyin doku harabiyeti, beyin zarları kanaması ve bunlara bağlı gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu, sanığın eylemi ile meydana gelen ölüm neticesi arasında uygun illiyet bağının bulunduğu, eksik incelemenin bulunmadığı, taraflar arasında gerçekleşen olayda ilk haksız söz ve davranışın kimden kaynaklandığının belli olmaması nedeniyle haksız tahrik nedeniyle uygulanan indirim oranının isabetli olduğu, takdîri indirimin mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 27.02.2024 tarihli ve 2024/392 Esas, 2024/340 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 12. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22815, Karar No: 2012/30524, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/22815 E.  ,  2012/30524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.