muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/17326, Karar No: 2009/11361, Tarih: 07.07.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/17326 E.  ,  2009/11361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi T.C.D.D vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 112 ada 1 parsel sayılı 34071 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Temmuz 1960 tarih 16, 17, 18 ve 21 numaralı tapu kaydı ile ... binası ve müştemilatı olarak T.C.D.D adına tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi paftasında (I) harfi ile gösterilen bölümün orman sayılan yer olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin (b)=9676 m2 bölümün orman niteliği ile Hazine adına, (a)=24395 m2 bölümünün tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı T.C.D.D vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporlarına göre mahkemenin değerlendirmesi yerinde değildir.

Şöyle ki; çekişmeli 112 ada 1 sayılı parselin Temmuz 1960 tarih 16, 17, 18 ve 21 numaralı kamulaştırmadan oluşan tapu kayıtlarına dayalı olarak içerisinde ... binası ve müştemilatı bulunan Devlet Demiryolları niteliği ile T.C.D.D Genel Müdürlüğü adına tespit edilmiş olup, davacı Orman Yönetimince taşınmazın (b) ile işaretli 9676 m2 bölümü için dava açıldığı, yapılan keşif ve alınan uzman bilirkişi raporlarında dayanak tapu kayıtlarının bu yere ait olduğu, taşınmazın az bir bölümünün memleket haritasında yeşil alanda, çoğu bölümünün açık alanda göründüğü, 1943 tarihli ... fotoğrafında münferit halde ağaç ve çoğunluğu boş halde olduğu, taşınmazda halen ... binası ve müştemilatı bulunduğu üzerindeki ağaçların yaşları itibariyle sonradan oluştuğu, öncesinin kamulaştırılan kişilere ait tarla olduğu ve taşınmazın tamamının 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman sınırı dışında bulunduğu, öncesi itibariyle de orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşılmakla, Orman Yönetiminin davasının tümden reddine ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi davalı T.C.D.D. adına tesciline karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle davanın kısmen kabulü yolunda kurulan hüküm usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; T.C.D.D.'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 07.07.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2010, Karar No: 2021/4695, Tarih: 08.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/2010 E.  ,  2021/4695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; 15.06.2015 günü saat 15:30 sıralarında katılanın sevk ve idaresindeki araç ile meskun mahal dışı, iki yönlü, düz ve eğimsiz yolda seyir halindeyken, geçme yasağı olan yerde sanığın kullandığı iddia olunan aracı sollamak istediği esnada direksiyon hakimiyeti kaybederek yolun sol kısmındaki bariyerlere çarpması şeklinde meydana gelen ve katılan ...'nın basit tıbbi müdahale iyileşebilecek şekilde yaralandığı olayda, mahkemenin kabul ve takdirinde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın kusur durumu ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08.06.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2509, Karar No: 2018/1293, Tarih: 22.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/2509 E.  ,  2018/1293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay tarihinde beş yaşı içerisinde olup sadece kovuşturma evresinde dinlenen mağdurenin yaşı itibariyle eylemin niteliğini açıkça ifade edememesi, soruşturma evresinde Düzce Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenen 29.12.2011 tarihli raporda, mağdurenin fiziksel muayenesinde cinsel istismara maruz kalması halinde saptanması beklenen bulguların saptanmadığının, fiilin organ ya da sair cisim sokulmak suretiyle meydana getirilmemiş olduğunun belirtilmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında suça sürüklenen çocuğun, mağdureye yönelik cinsel istismar eylemini parmak sokmak suretiyle gerçekleştirdiği hususunda cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği ve mevcut haliyle eylemin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, hükümden sonra yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlarda değişiklik yapan 6545 ve 6763 sayılı Kanunlarla getirilen düzenlemeler de gözetilip belirlenecek lehe kanuna göre mahkumiyeti yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3584, Karar No: 2016/11071, Tarih: 30.06.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/3584 E.  ,  2016/11071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Katılanlar : 1-..., 2-...

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında Ankara 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 27.03.2014 tarih, 2013/170-2014/193 sayılı kararı ile taksirle öldürme suçundan TCK'nın 85/1. maddesi gereğince kurulan mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, 5 yıllık denetim süresi öngörüldüğü ve CMK'nın 231/8-c fıkrası uyarınca denetimli serbestlik tedbiri çerçevesinde Orman İdaresince temin edilecek 50 adet fidan dikme ve 1 yıl süreyle bakım yükümlülüğü yüklendiği, bu kararın 29.04.2014 tarihinde kesinleştiği, sanığın yükümlülüğe uymadığı gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen dosyaya ihbarda bulunulduğu, bunun üzerine Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilen dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin sanığın kusuru ve olay ile fiili arasında illiyet bağı bulunmadığına, katılanlar vekilinin ise cezanın az olduğuna ve ertelendiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 14/12/2010 tarih ve 239/257 sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, ağaç dikme mükellefiyetinin para sarfı ile yerine getirilebilecek maddi bir edim ihtiva ettiği, hakimin ceza ve mükellefiyet tayininde takdir yetkisi bulunmakta ise de; bu takdirini kanundaki ilkeler çerçevesinde kullanmak durumunda olduğu, bu bakımdan, işlenen suçla ilgisi olmayan, hükümlünün ıslahı amacına hizmet etmeyen “50 adet fidan dikme ve bir yıl süre bu ağaçların bakımını yapma” mükellefiyetine hükmedilemeyeceği, hükmedilemeyecek bir tedbire ilişkin yükümlülük ihlalinden de söz edilemeyeceği, dolayısıyla denetimli serbestlik tedbirine uymama nedeniyle hükmün açıklanmasına ilişkin şartların oluşmadığı gözetilmeksizin sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1- Sanığın olay tarihinde özel bir hastanenin acil servisinde pratisyen hekim olarak görev yaptığı, 25.01.2012 tarihinde gece 00.40' da 49 yaşındaki hasta ...'nın bulantı, baş ağrısı, bilinç bulanıklığı şikayeti ile hastanenin acil servisine başvurduğu, hasta anemnezinde hipertansiyon, hiperlipidemi, şeker hastalığı olduğu bilgilerinin yer aldığı, acile geldiğinde tansiyonu 16/9 olan hastanın, sanık doktor tarafından yapılan nörolojik muayenesinin normal olarak değerlendirildiği, çekilen beyin tomografisinde tüm bulguların normal olduğu, kanama, ödem ve şifte rastlanılmadığı, yüksek olan tansiyonunun 13/8' e düşürülmesi ve herhangi bir patoloji saptanmaması üzerine, hastanın durumu normal seyrettiği görülerek aynı gece saat 02.05' de evine gönderildiği, hastanın evine gittikten yaklaşık 2 saat kadar sonra tekrar fenalaştığı, acilen Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesine götürüldüğü, hastaneye geldiğinde genel durumu kötü olan hastanın yoğun bakıma alındığı, iki gün sonra Ankara Hastanesine sevk edildiği, Ankara Hastanesinde beyninde oluşan ödem nedeniyle muhtelif zamanlarda dört ayrı ameliyat olduğu ve tedavi devam ederken 25/04/2012 tarihinde öldüğü olay nedeniyle düzenlenen Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun 01.08.2012 tarihli raporunda "... hastanın serebro vasküler hastalık ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü, Acil Servise bir serebro vasküler hastalığın ön belirtisi olabilecek mide bulantısı, bilinç bulanıklığı, baş ağrısı, sol tarafında güçsüzlük şikayetleri ile gelen hastada sol tarafta tarif edilen güçsüzlüğün en az 24 saat süre ile hastanede takip edilmemesi, nöroloji konsültasyonu istenmemesinin eksiklik olduğu, erken dönemde beyin BT incelenmesinin yalnızca beyin kanamasını dışlamak için yeterli olduğu, tıkayıcı tipte serebro vasküler hastalıkların veya geçici istemik atak vakalarının ise mutlaka diffüzyon MR ile ya da 24 saat takip sonucu çekilecek BT ile değerlendirilmesi gerektiği, ancak, herniasyona yol açacak kadar beyin parankiminde hasar meydana getirebilecek büyük damar olaylarında mortalitenin yüksek olduğu, 2 saat kadar sonra hastaneye yatırılarak tedavi edilen kişinin zamanında hastaneye yatırılarak hastaya erken dönemde trombolitik antiagregen, belki trombektomi tedavisi uygulanması durumunda da kurtulmasının kesin olmadığının .

..” belirtilmesi karşısında, sanığın eylemi ile netice arasında illiyet bağının kesin bir şekilde kurulamadığı, bu nedenle sanığın taksirle öldürme suçundan sorumlu tutulamayacağı, ancak bahsedilen rapor ve tüm dosya kapsamından sanığın serebro vasküler hastalığın ön belirtisi olabilecek mide bulantısı, bilinç bulanıklığı, baş ağrısı, sol tarafında güçsüzlük şikayetleri ile gelen hastayı 24 saat müşahade altında tutması, nöroloji konsültasyonu istememesi, diffüzyon MR ile ya da 24 saat takip sonucu çekilecek BT ile değerlendirmesi gerekir iken, bunları yapmayarak üzerine düşen görevi yerine getirmediği sabit ise de, ölümle sanığın eylemi arasında illiyet bağının bulunmadığı, kamu görevlisi olmaması nedeniyle TCK'nın 257. maddesi kapsamında da değerlendirilmeyeceği, kusurlu davranışının hukuki sorumluluğu gerektirebileceği gözetilmeksizin mahkumiyetine karar verilmesi,

2- CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrasında, denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suçun işlenmesi halinde veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranılması halinde mahkemece hükmün açıklanacağı belirtilmiş olup, bu iki halin gerçekleştiğinin saptanması durumunda, mahkemece yapılacak işlem, önceden verilen ancak, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu olması nedeniyle hukuki varlık kazanmayan hükmün açıklanmasından ibarettir. Bu iki şarttan birine aykırılık nedeniyle hükmün açıklanması halinde mahkemece, uygulanmasında yasal zorunluluk bulunduğu halde, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi nedeniyle uygulanamayan yasal hükümler hariç olmak üzere önceki hükümde bir değişiklik yapılmayacağı gözetilmeksizin sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20584, Karar No: 2014/11075, Tarih: 29.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/20584 E.  ,  2014/11075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2012/861-2013/269

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Alacaklı anne vekili tarafından, borçlu baba aleyhinde Kadıköy 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen ilama dayanılarak, velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk Buse için hükmedilen birikmiş tedbir ve iştirak nafakası alacağının tahsili için ilamlı icra takibi yapılmış; borçlu vekili İcra Mahkemesi'ne başvurusunda, alacağın zamanaşımına uğradığını, lehine alacak istenen Buse Kal'ın 07.01.1994 doğumlu olup takip tarihinde reşit olduğundan takibin husumet yönünden iptalinin gerektiğini, reşit olması nedeniyle nafaka borcunun sona erdiğini, itfa nedeniyle nafaka borcunun bulunmadığını ve ayrıca takip talebinde ve icra emrinde alacağın hangi aya ait olduğunun, faizin işlemeye başladığı tarihlerin belli olmadığını belirterek takibin iptalini talep etmiştir.

Mahkemece, takibin 07.08.2012 tarihinde Buse Kal'a velayeten Z. D.tarafından yapıldığı ancak bu tarihte Buse'nin reşit olması nedeniyle kendi adına takip yapabileceği gerekçesiyle takibin husumet nedeniyle iptaline karar verilmiş; karar, alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, takip dayanağı ilamda müşterek çocuk için 20.10.1998 dava tarihinden itibaren aylık 20 TL tedbir nafakası tayinine, bu miktarın kararın kesinleşmesinden sonra iştirak nafakası olarak devamına hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Boşanma veya ayrılık vukuunda, çocuk kendisine tevdi edilmemiş taraf, gücüne göre onun bakım ve eğitim giderlerine katılmakla yükümlüdür (TMK. Md. 182). Bu madde uyarınca, ilamda hüküm altına alınan iştirak nafakasının alacaklısı, müşterek çocuk olmayıp, velayet hakkı kendisine verilen eştir. Velayet hakkı küçüğün reşit olması ile sona ereceğinden, bu tarihte iştirak nafakasının da sona ereceği tabidir. Ancak çocuğun reşit olduğu tarihe kadar ödenmeyerek biriken nafaka alacağı bulunduğu takdirde, velayet hakkı kendisine verilmiş olan eş tarafından çocuğun reşit olduğu tarihten önce de, sonra da bu alacak takibe konu edilerek ödenmesi istenebilir. Zira nafaka, velayet hakkı kendisine verilen eşe çocuğun bakım ve eğitimine harcaması için verilmiştir ve onun tarafından istenilmesinde usul ve yasaya uymayan bir yön bulunmamaktadır.

TMK'nun 328. maddesine göre de, babanın çocuğuna bakma mükellefiyeti onun reşit olmasıyla sona erer. Küçük reşit olduktan sonra da eğitimine devam ediyorsa bu takdirde, kendisi yeni bir dava açarak yardım nafakası talebinde bulunabilir. Küçük reşit olduğu tarihte, hükmedilen iştirak nafakası kendiliğinden sona erer. Bu durumda alacaklı annenin müşterek çocuklar için hüküm altına alınan ve reşit olduğu tarihe kadar devam eden iştirak nafakası birikmiş alacağını takibe koyma hakkı ve sıfatı bulunmaktadır.

MK'nun 182/11 maddesine göre; velayet hakkı kendisine verilmeyen eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır. Velayet kendisine verilmeyen eşin çocuğun bakım ve eğitim giderlerine katılma amacıyla ödediği iştirak nafakası, çocukların korunmasına yönelik olup, kamu düzenine ilişkin olması nedeniyle hakim bu konuda re'sen karar verir. İştirak nafakası, kararın kesinleşmesiyle ödenmeye başlanır ve kural olarak çocuk ergin oluncaya kadar devam eder. İştirak nafakası çocuğa harcanmak üzere alacaklı olan, velayet hakkı sahibine verilen bir paradır.

Somut olayda, velayet hakkı sahibi alacaklı anne olup, borçlu ise babadır. Bu nedenle, çocuğun ergin olduğu tarihten önce tahakkuk etmiş nafaka alacakları için anne nafaka alacaklısı olduğundan bu alacaklar için takip yapabilir. Bu durumda Mahkemece şikayetin bu yönden reddi ile diğer itiraz ve şikayet nedenleri incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme ve eksik inceleme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15986, Karar No: 2023/19870, Tarih: 19.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/15986 E.  ,  2023/19870 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1302 E., 2023/1832 K.

DAVA TARİHİ : 10.03.2020

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 12. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/114 E., 2021/136 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.12.2023 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat .... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı asıl işveren Şirkete ait yurt dışı inşaat şantiyelerinde alt işveren Şirketin işçisi ve elektrik ustası olarak çalıştığını, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davacının haftada 7 gün 07.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını ve iş yoğunluğu nedeniyle davacının çalışmasının saat 23.00'e kadar sürdüğünü, hafta tatili izinlerini kullanmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ve hak ettiği hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını ve iş sözleşmesinin feshi tarihinde hak ederek kullanmadığı izin sürelerine ait ücretin ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının çalıştığı alt işveren Şirketlerin davaya dâhil edilmesi gerektiğini, davacının davalı Şirketten talep edilebilir alacağı bulunmadığını, çalışılan ülke şartları ve mevzuat hükümleri dikkate alındığında davacının hukuka ve yasaya aykırı olarak ileri sürdüğü iddialarla çalışmış olmasının mümkün olmadığını, davacının fazla çalışma yaptığını kanıtlaması gerektiğini, Suudi Arabistan'da hafta tatili izninin cuma günleri olduğunu ve hafta tatili izninin kesinlikle kullandırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının 08.07.2015-21.12.2016 tarihleri arasında davalı asıl işverene işyerinde alt işveren işçisi olarak çalıştığı, tanık beyanı ve banka hesap ekstresi dikkate alınarak davacının aylık çıplak net ücretinin 1.900,00 USD olduğu, davacının iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı bir sebep olmaksızın feshedildiği, yıllık izin alacağının bulunduğu, fazla çalışma yaptığı, ayda iki hafta tatilinde çalıştığı, dinî bayramların birinci günü dışında ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; çalışma süresinden bu Şirketin sorumlu olduğunu, davalının herhangi bir belge saklama yükümlülüğü olmadığından özlük evraklarının davalı tarafından sunulamamasından davalının sorumlu tutulamayacağını, davacının davalı Şirketten hiçbir hak ve alacağı bulunmadığını, çalışılan ülke mevzuatının uygulanması gerektiğini, hesaplamada gerçek dışı tanık beyanlarının dikkate alınmaması gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının dava dışı Şirketten hizmet aldığı, yapılan işin mahiyeti gereği davalı ve dava dışı Şirket arasında asıl işveren alt işveren ilişkisi olduğu, davacı işçinin alacakları yönünden davalının sorumlu olduğu, davacı tanığının beyanından davacının fazla çalışma yaptığı, dinî bayramlar dışındaki genel tatil günleri ile ayın iki hafta tatilinde çalıştığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuşlardır.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozularak ortadan kaldırılması istemi ile kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; iş sözleşmesine uygulanacak hukuk, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağına hak kazanıp kazanmadığı, ücretin miktarı ile fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının ispatı ve hesaplanması noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 27 nci maddesi şöyledir: