muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/21792, Karar No: 2014/12932, Tarih: 09.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/21792 E.  ,  2014/12932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 10/10/2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık ...'nın adının gerekçeli karar başlığında “Mücahit” olarak yazılması, yerinde düzeltilmesi mümkün görüldüğünden; işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık; sanık ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma; sanıklar ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-El ve iş birliği içerisinde bulunan sanıkların olay günü gece vakti mağdura ait işyerinin kapı kilidini kırıp sanıklar Yusuf ve ...'in içeri girdikleri, sanık ...'in ise gözcü olarak dışarıda kaldığı, sanıklar... ve...'in işyerini karıştırdıktan sonra bir miktar çikolatayı alıp ceplerine koydukları ve dışarı çıktıkları esnada ihbar üzerine olay yerine gelen kolluk görevlilerini görmeleri üzerine hep birlikte kaçmaya başladıkları, sanık ...'un yakalanmaya çalışıldığı esnada belinden bir adet tabanca çıkardığı, ancak görevlilerce etkisiz hale getirildiği, sanık ...'in de elinde sallama tabir edilen bıçak olduğu halde “bırakın lan onu” diyerek görevlilere saldırdığı, sanıkların kısa bir boğuşmadan sonra etkisiz hale getirilip yakalandıkları, sanık ...'un üzerinden mağdurun işyerinden çalınan çikolataların ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar ... ve ...'nun eyleminin 765 sayılı TCK'nın 497/2.maddesine uyan yağma suçunu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'na göre ise anılan Yasanın 149/1-a-c-h maddesine uyan yağma suçu ve 116/2-4, 119/1-c maddelerine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Hırsızlık suçundan temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde, eylemin geceleyin gerçekleştirilmesi nedeniyle sanık ...'nın cezasından, 5237 sayılı TCY’nın 143.maddesiyle yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden en üst hadden artırım yapılması,

3-5237 sayılı TCY'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522.maddesindeki "hafif " veya "pek hafif" ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanık ... hakkında hırsızlık suçunda hükmolunan cezadan indirim yapılması,

4-5237 sayılı TCY’nın ...maddesinin açık hükmü karşısında, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58.maddesinde düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmediği gibi sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Erzurum Sulh Ceza Mahkemesinin 1999/1619 Esas ve 1999/1374 Karar sayılı ilamı ile verilen önceki mahkumiyetinin

ceza kararnamesi ile verilmesi nedeniyle de tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kabul ve uygulamaya göre de,

5-Sanık ...'nun, suçu işlemeye önceden karar vererek el ve işbirliği içinde eyleme katıldığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCY'nın 37/1.maddesi yerine 39.maddesi ile uygulama yapılması,

6-İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCY'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması,

7-Hırsızlık suçundan temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde eylemin geceleyin gerçekleştirilmesi nedeniyle sanıklar ... ve ...'nun cezasından 5237 sayılı TCY’nın 143.maddesiyle yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden en üst hadden artırım yapılması,

6-İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında 5237 sayılı TCY'nın 119/1-c maddesi ile uygulama yapılmaması,

7-Hırsızlık suçundan temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde eylemin geceleyin gerçekleştirilmesi nedeniyle sanıklar ... ve ...'nun cezasından 5237 sayılı TCY’nın 143.maddesiyle yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeden en üst hadden artırım yapılması,

8-5237 sayılı TCY'nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522.maddesindeki "hafif " veya "pek hafif" ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçu yönünden hükmolunan cezadan indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın ...maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 09.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3521, Karar No: 2023/4787, Tarih: 15.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3521 E.  ,  2023/4787 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Çayeli Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.04.2016 Tarihli ve 2016/122 Esas, 2016/186 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi gereğince kısıtlanmış, 16.06.2021 tarihli ek kararla kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 14.06.2022 tarihli dilekçesi ile, yerleşim yeri değişikliğine izin kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 14.06.2022 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yerinin ... Mahallesi 84. Cadde No:5-A/9 .../... olarak değiştirilmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Ankara 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.11.2022 Tarihli ve 2022/811 Esas, 2022/1302 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlının halen .../... adresinde öz kızı ... yanında olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Vesayet makamı olan Çayeli Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin talebi üzerine kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmişse de dosya kapsamından kısıtlının hâlen .../... adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından vesayet dosyasının takibi ile Çayeli Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Çayeli Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1803, Karar No: 2010/4364, Tarih: 06.05.2010

**17. Hukuk Dairesi         2010/1803 E.  ,  2010/4364 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı (üçüncü kişi) vekili, ...İcra Müdürlüğü’nün ... Esas sayılı dosyasında takip borçlusu olan ...’in, ortak murislerinden intikal eden ve ...Bölge, 1. ... ’nde bulunun ... sayılı taşınmaz üzerindeki miras payının tamamını diğer mirasçı üçüncü kişiye noterde yapılan sözleşme ile 13.09.2005’de sattığını, murisin ölümünden sonra yapılan miras devir sözleşmesinin yazılı şekilde düzenlenmesi nedeni ile geçerli olduğunu, ayrıca aynı taşınmaz üzerindeki tüm miras paylarının davacı tarafından yine noterde düzenlenen sözleşmelerle satın alındığını, borçlunun taşınmaz ile ilgisinin kalmadığını, mülkiyet hakkına dayalı olarak tapu iptal ve tescil davası açmak için kendilerine süre verilmesi ve sonucunun da beklenmesi gerektiğini belirterek istihkak iddiasının kabulü ile haczin kaldırılmasına ve tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı (alacaklı), istihkak iddiasının alacaklıdan mal kaçırmak amacı ile yapıldığını ve yasal dayanağının olmadığını,davada talep sonucunun açıkça belirtilmediğini, tapu iptal ve tescil kararınınsa dar yetkili icra mahkemesince verilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre:“13.09.2005’de noterde düzenlenen satış vaadi sözleşmesinin tapuya şerh düşülmediği, bu nedenle alacaklıya karşı ileri sürülemeyeceği ”gerekçesi ile yasal koşulları bulunmayan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,üçüncü kişinin İİK’nun 96.vd. maddeleri uyarınca açtığı “istihkak” davası niteliğindedir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı (üçüncü kişi) ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişiden alınmasına 6.5.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2221, Karar No: 2015/1228, Tarih: 05.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2221 E.  ,  2015/1228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanıkların komşuları olan katılana ait kediyi çuvala koyarak başka bir yere götürerek atmak suretiyle mala zarar verme suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda; sanıkların kedinin katılana ait olduğunu bildikleri konusunda yeterli ve inandırıcı kanıt olmadığı, sokak kedisi olduğunu düşünerek attıkları, şüpheden sanık yararlanır ilkesi de gözönüne alındığında verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05/05/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21060, Karar No: 2015/6119, Tarih: 16.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/21060 E.  ,  2015/6119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,...Köyü 442 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ve davacı vekili Av....geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu Yenmiş Köyü 442 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 02.05.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/718, Karar No: 2015/2789, Tarih: 10.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/718 E.  ,  2015/2789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2013/38-2014/324

Davacı M.. H.. vekili Avukat Gamze tarafından, davalı A. Alçı Blok San. A.Ş. aleyhine 19/11/2001 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/07/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 10/03/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat Hatice Sarılkan ile karşı taraftan davalı şirket vekili Avukat Ayhan geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna, davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL avukatlık ücretinin davacıya yükletilmesine 10/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12414, Karar No: 2015/439, Tarih: 13.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/12414 E.  ,  2015/439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 8. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/04/2014

NUMARASI : 2013/744-2014/310

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan yargılaması sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davalı vekili temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, dava dilekçesinde; müşterek çocuklar için ödenen nafakanın aylık 750'şer TL'den toplam 1.500 TL'ye çıkartılmasına karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.

Mahkemece her bir çocuk için aylık 650'şer TL nafakaya hükmedilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

TMK. 182/2.maddesine göre; "Velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin çocuk ile kişisel ilişkisinin düzenlenmesinde, çocuğun özellikle sağlık, eğitim ve ahlak bakımından yararları esas tutulur. Bu eş, çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorundadır".

Aynı Yasanın 328/1.maddesine göre de; "Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder. Nafaka miktarı, çocuğun ihtiyaçları ile anne ve babanın hayat koşulları ve ödeme güçleri dikkate alınarak belirlenir. Nafaka miktarının belirlenmesinde çocuğun gelirleri de gözönünde bulundurulur" (TMK. 330/1).

Somut olayda, davacı anne Banka Şube Müdürü olup, aylık 6.500 TL gelirinin bulunduğu, davalı babanın da özel firmada çalıştığı, aylık 2451 TL gelirinin bulunduğu, 3. evliliğini yaptığı, bu evliliğinden bir çocuğu olduğu, müşterek çocuklarından Miray'ın 1998 doğumlu diğer çocuk Dilay'ın ise 2001 doğumlu olduğu anlaşılmıştır.

Tarafların gerçekleşen sosyo-ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, müşterek çocuk Dilay'ın yaşı ve ihtiyaç düzeyi, gözetildiğinde; yerel mahkemece takdir edilen iştirak nafakası miktarı fazla bulunmuş, bu husus hakkaniyet ilkesine aykırı görülmüş, bu sebeple hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

O halde mahkemece yapılacak iş; müşterek çocuk Dilay'ın yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları, davacı çalışan anne ile nafaka yükümlüsü babanın ekonomik durumu gözetilerek, TMK'nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmetmek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9220, Karar No: 2019/9740, Tarih: 28.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9220 E.  ,  2019/9740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; etrafı tellerle çevrili olan Araştırma Enstitüsünün eklentisi niteliğindeki havuzdan suça konu balıkların çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun’un 142/1-a maddesi gereğince hüküm kurulması, her iki bentte öngörülen cezaların aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında gece vakti işlenen ve teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık suçundan hüküm kurulurken kararda uygulama maddelerinin gösterilmemesi mahallinde eklenmesi mümkün eksiklik olarak kabul edilmiş; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 28.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.