muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15164, Karar No: 2015/3915, Tarih: 20.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15164 E.  ,  2015/3915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul(Kapaılan) 45. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 30.12.2013 gün ve 2013/307-2013/356 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 26.06.2014 gün ve 2014/8918-2014/12166 sayılı kararı aleyhine fer'i müdahil ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Bir davada karar düzeltmede bulunma hakkı, yalnız taraflara veya hüküm ile kendisine yükümlülük yüklenen veya bir hakkı ihlal edilen kimseye veyahut kanunun açıkça belirttiği mercilere aittir.

Mülga HUMK’nın 57'nci maddesi (HMK’nın 66 ve devamı maddeleri) uyarınca, yanında katıldığı tarafla birlikte hareket etmek mecburiyetinde bulunan fer’i müdahilin karara karşı tek başına karar düzeltme hakkı bulunmamaktadır.

Somut olayda, ... davada fer'i müdahil olarak yer almakta olup, davalı banka karara karşı karar düzeltme isteminde bulunmadığına göre, fer'i müdahil ... vekilinin hükme karşı tek başına karar düzeltme hakkı bulunmamaktadır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle fer'i müdahil ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 20.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4315, Karar No: 2018/23252, Tarih: 17.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/4315 E.  ,  2018/23252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 31. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin red kararına karşı davacı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi davacı avukatının istinaf başvurusunu esastan reddetmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi'nin kararı süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının iş akdinin geçerli bir sebebe dayanmaksızın feshedildiğini iddia ederek; feshin geçersizliğinin tespitini, davacının işe iadesine, işe başlatmama tazminatının 8 aylık ücreti tutarında belirlenmesine, boşta geçen süreye ilişkin 4 aylık ücret alacağının ve diğer haklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 13/08/2013 - 30/03/2016 tarihleri arasında çalıştığını, davacının müvekkil şirkette çalıştığı süre boyunca performans yetersizliğinin yanında işyeri kurallarına riayet etmesi ve çalışma arkadaşları ile uyum sağlanmasının talep edildiğini, ancak bu uyarılar netice vermediğinden, çalışanın verimliliği ile işverenin işyerini yönetim yetkisi gereği çalışanın iş aktini fesh etme yetkisi bulunduğundan 30/03/2016 Üsküdar 1. Noterliğinden 6029 nolu fesih ihbarı ile iş akdinin feshedildiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk derece mahkemesince, davalı işyerinde çalışanların bildirilmesi için SGK’ya yazılan yazıya verilen yanıtta davalı işyerinde çalışan kişilerin 30 kişiden az olduğu bildirilmiştir. Bu nedenle davacının 4857 sayılı Yasanın 18. maddesinde belirtilen iş güvencesi hükümlerinden yararlanamayacağı ve işe iadesi mümkün olmadığından, davacı tarafından açılan işe iade davasının reddine karar verilmiştir.

D)İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

E)İstinaf Sebepleri:

Davacı vekili istinaf başvurusunda; davalı şirketin Üsküdar Belediyesinin temel iştirakçisi olduğunu, Belediyeye bağlı olarak Belediyenin sosyal tesislerini, cafelerini, spor tesislerini işletmek üzere kurulduğunu, davalı şirket ile Belediye arasında birlikte istihdam ilişkisinin söz konusu olduğunu, işçi sayısı değerlendirilirken davalı şirketin temel iştirakçisi olan Belediyede çalışanların sayısının da göz önüne alınması gerektiğini belirtmiştir.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Davacı vekili istinaf başvurusunda; davalı şirketin Üsküdar Belediyesinin temel iştirakçisi olduğunu, Belediyeye bağlı olarak Belediyenin sosyal tesislerini, cafelerini, spor tesislerini işletmek üzere kurulduğunu, davalı şirket ile Belediye arasında birlikte istihdam ilişkisinin söz konusu olduğunu, işçi sayısı değerlendirilirken davalı şirketin temel iştirakçisi olan Belediyede çalışanların sayısının da göz önüne alınması gerektiğini belirtmiştir.

F)Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, “Davacının iş sözleşmesinin feshedildiği 30/3/2016 tarihinde davalıya ait işyeri tarafından düzenlenen işyeri SGK aylık prim ve hizmet bildirgesindeki kayıtlara göre işyerinde çalışan kişilerin 30 kişiden az olduğu, söz konusu şirketin davacının çalıştığı işyeriyle aynı işkolunda başka işyeri veya işyerlerinin bulunduğu yönünde bir belge ya da kayıt sunulmadığından davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilmesi için gerekli şartı sağlayamadığının kabulü gerektiğini anlaşılmıştır.Her ne kadar davalı tarafça davalı şirketin Üsküdar Belediyesinin temel iştirakçisi olduğu, Belediye ile birlikte istihdam söz konusu olduğundan Belediyedeki işçiler ile birlikte 30 işçi sayısının değerlendirilmesi gerektiği ileri sürülmüş ise de; davalı şirket ayrı tüzel kişiliğe sahip sermaye şirketi olup, tüzel kişiliği ortadan kaldıran sebepler söz konusu değildir. Alt işverenin işçileri otuz işçi kıstasının belirlenmesinde dikkate alınmazlar; fakat, iş güvencesi hükümlerinden kaçmak amacıyla, işçilerin bir kısmının muvazaalı olarak taşeron işçisi olarak gösterilmesi halinde, bu işçilerin de işçi sayısına dahil edilmesi gerekmekle birlikte davalı şirketin başka şirketlerle muvazaalı iş ilişkisi içerisinde olduğu ispatlanamadığı gibi, organik bağ ve birlikte istihdamı destekleyen bilgi ve belgelerin dosyada yer almadığı anlaşılmakla davacı tarafın istinaf sebeplerinin reddi” gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvuru talebinin reddine karar verilmiştir.

G)Temyiz başvurusu :

Bölge Adliye Mahkemesi’nin kararına karşı davacı vekili tarafından süresinde temyiz başvurusunda bulunulmuştur.

H)Gerekçe:

4857 sayılı İş Kanunu’nun iş güvencesi il ilgili hükümler (18-21 Maddeleri) emredici hükümler olduğundan, işçinin iş güvencesi kapsamında olup olmadığı resen araştırılmalıdır. Diğer taraftan İş Hukukunda istisnai ve sınırlayıcı hükümlerin dar yorumlanması gerekir. İş güvencesi kapsamını belirleyen 30 işçi kuralı da istisnai nitelikte olduğundan dar yorumlanmalıdır.

Dosyaya sunulan SGK kayıtlarına göre davalı işyerinde çalışan sayısı 30 işçi altında görünmektedir. Ancak, davalı şirketin aynı faaliyet kolunda olan başka iş yerlerinin olup- olmadığı SGK’dan sorulup araştırılmadan, fesih tarihi itibari ile davalı şirkette çalışan sayısının 30 işçiden az olduğu gerekçesi ile eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Dosyaya sunulan SGK kayıtlarına göre davalı işyerinde çalışan sayısı 30 işçi altında görünmektedir. Ancak, davalı şirketin aynı faaliyet kolunda olan başka iş yerlerinin olup- olmadığı SGK’dan sorulup araştırılmadan, fesih tarihi itibari ile davalı şirkette çalışan sayısının 30 işçiden az olduğu gerekçesi ile eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 17.12.2018 tarihinde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22239, Karar No: 2013/16792, Tarih: 05.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/22239 E.  ,  2013/16792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, limanlar bölgesinde konteyner taşımacılığı lojistik hizme veren şirkette 10.09.2004 tarihinden itibaren tır şoförü olarak günde onüç-onbeş saat arası çalışmasına fazla çalışma alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek fazla çalışma alacağını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, tır şoförü olarak günde sekiz saatten fazla çalışamayacağını, fazla çalışmalarının karşılığının ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, günde dokuz saatten fazla çalışmasının yasal olmaması, haftada altı gün dokuz saatten çalıştğı kabul edilerek 13.923,00 TL fazla çalışma alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Fazla mesai konusu uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtayca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda tır şoförü olarak çalışan davacının hakkaniyet indirimi konusu mahkemeye bırakılarak haftada dokuz saat üzerinden fazla çalışma yaptığı hesaplanmıştır. Mahkemece hakkaniyet indirimi yapılmadan bilirkişi raporunda belirtilen miktar kabul edilerek talep gibi karar verilmiştir. Hakkaniyet indirimi yapılması gerekirken yazılı şekilde indirim yapılmadan verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15813, Karar No: 2018/22533, Tarih: 18.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/15813 E.  ,  2018/22533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 05.04.2012-11.02.2013 tarihleri arası çalıştığını, davalı şirket ürünlerinin satış ve pazarlamasını yaptığını son üç aylık ücretinin ödenmediği beyanla ücret, fazla mesai ve genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-4857 sayılı ... Kanunu'nun 37. maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasanın 32. maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, ... Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Somut olayda, davacı işçi son üç aya dair ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürmüş, davalı işveren davacının tüm ücret alacaklarının ödendiği savunmuştur. Hükme esas alınan hesap raporunda davacının banka hesabına davalı tarafından son üç ay içinde 8.300,00 TL ücret yatırıldığı ve davacının 700,00 TL ücret alacağı bulunduğu belirtilmiştir. Mahkemece hesap raporuna göre 700,00 TL ücret alacağına hükmedilmiş ise de raporda değerlendirilen banka hesap özetindeki 04.02.2013 ve 04.01.2013 tarihli ödemelerin ücret ödemesi olarak yapılmadığı “... avansı” açıklaması ile yatırıldığı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 18.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14156, Karar No: 2011/6565, Tarih: 30.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14156 E.  ,  2011/6565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.07.2009 tarih ve 2007/282-2009/236 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde nakliyat emtia sigorta poliçesi ile sigortalı bulunan portakal cinsi emtianın davalının maliki ve sürücüsü olduğu araç ile taşındığı sırada aracın ön tekerleğinin patlaması sonucu davalının kusuru ile devrildiğini, emtianın hasara uğradığını, sigortalıya toplam 12.205 TL. ödeme yapıldığını ileri sürerek bu miktarın reeskont faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kusur oranını kabul etmediklerini, taşınan emtianın bir bölümünün çöpe atılmadığını bu kısmın tazminattan düşülmesi gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalının maliki ve sürücüsü olduğu aracın ön tekerleğinin patlaması sonucu aracın devrildiği ve portakalların zarar gördüğü, davacının tam kusurlu olduğu, ödenen zararın piyasa fiyatları ile örtüştüğü, davacının poliçeye dayalı yaptığı ve ödeme nedeniyle rücu hakkı bulunduğu gerekçesiyle 12.205 TL'nin ödeme tarihi olan 14.02.2007 tarihinden itibaren avans faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, nakliyat sigorta poliçesine dayalı tazminatın rücuen tahsili istemine ilişkindir. Davacı vekili, dava dilekçesinin sonuç kısmında 12.205,00 TL tazminatın 14.02.2007 tarihinden itibaren reeskont faizi ile tahsilini talep ettiği ve tazminat makbuzu ile ibranameye göre davacı tarafından sigortalıya 15.02.2007 tarihinde ödeme yapıldığı halde, mahkemece 12.205,00 TL'nin 14.02.2007 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmişse de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 2. bendinin değiştirilerek "12.205,00 TL'nin ödeme tarihi olan 15.02.2007 tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline" şeklinde düzeltilmesine ve kararın düzeltilmiş bu durumu ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37253, Karar No: 2015/1962, Tarih: 05.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/37253 E.  ,  2015/1962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 13 - 2014/28341

MAHKEMESİ : İzmir 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2013

NUMARASI : 2013/871 (E) ve 2013/1115 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun suç ortağı ile birlikte suça konu eşyaları mağdura ait evin eklentisinden aldıktan sonra, başka bir sokakta yürüdükleri sırada yapılan ihbar üzerine kesintisiz takip olmaksızın kolluk görevlilerince yakalandığı bu nedenle eyleminin tamamlandığı gözetilmeden, kalkışma hükümlerinin uygulanması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 05.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4278, Karar No: 2020/3500, Tarih: 16.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/4278 E.  ,  2020/3500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat (itirazın iptali) davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 12.09.2009 tarihinde, müvekkillerinin eş/babası ...'un, zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunmayan araçta yolcu iken aracın tek taraflı kazasında vefat ettiğini, davalıya karşı 125.000,00 TL sigorta bedeli ve ferilerinin ödenmesi için İstanbul 33. İcra Dairesinin 2013/30537 dosyasında başlatılan takibe davalının haksız itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırması zorunlu araçlardan olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile davalının itirazının iptaline, takibin takip talebindeki şartlarla devamına; icra inkar tazminatı talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve

aşağıda dökümü yazılı 6.431,76 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/499, Karar No: 2023/1736, Tarih: 01.06.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/499 E.  ,  2023/1736 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1675 E., 2022/1644 K.

DAVA TARİHİ : 14.08.2020

KARAR : Davanın reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Derik Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/228 E., 2021/575 K.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun vekalet ücreti yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; kaçak elektrik kullandığı tespit edilen davalının hakkında başlatılan icra takibine haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına, lehine icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı; kaçak elektrik kullanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davaya konu icra takibinin Kızıltepe İcra Dairesinde başlatıldığı, kaçak elektrik tüketimin gerçekleştiği iddia olunan yerin Derik İlçesi olduğu, davacının tarımsal sulama abonesi olarak Derik İlçesinde elektrik hizmeti aldığı, bu haliyle zararın meydana geldiği iddia edilen yerin ve davalının ikametgah adresinin icra dairesine de bildirildiği üzere Derik İlçesi, zarar gören konumundaki davacının bildirdiği adresin Artuklu/Mardin olduğu, bu haliyle yetkili icra dairelerinin Derik yahut Mardin İcra Daireleri olduğu, bu durumda usulüne uygun yapılan bir takibin varlığından söz edilemeyeceği gerekçesiyle; itirazın iptali davasının ön koşulu olan yetkili icra dairesinde yapılan usulüne uygun icra takibi bulunmadığından davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davalı vekilince yapılan itirazda borçlunun Derik İlçesinde ikamet ettiği beyan edilerek yetki itirazında bulunulduğunu ancak yetkili yer icra dairesini açıkça itirazında belirtilmediğini, takip dosyasına vaki yetki itirazının usule uygun olmadığını, hesap edilen vekalet ücreti hatalı olduğunu ileri sürerek, kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç