muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/14923, Karar No: 2011/8741, Tarih: 29.06.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/14923 E.  ,  2011/8741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki karşılıklı alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı esas davanın kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar karşı davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı ... arasında yapılan şifahi sözleşme gereği davalının sahibi olduğu diğer davalı ... Uluslararası Nakliyat Ltd. Şti aracılığıyla iki adet tır ve çekiciyi müvekkilleri adına almasına karşılık toplam 100.000 DM nin müvekkilleri tarafından davalı ...'a ödendiğini, ödemeye ilişkin olarak kendi el yazısı ve imzasını taşıyan belge düzenlenerek müvekkillerine verildiğini, ancak davalının tır ve çekicilerin kayıtlarını müvekkillerine devretmediği gibi fiili kullanımında tutup işlettiğini, elde ettiği kazançları da müvekkillerine vermediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100.000 DM alacağın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davalı ...'ın diğer davalı şirketin temsile yetkili müdürü olduğunu, davacılar ile yapılan sözleşmenin tarafının davalı şirket olduğundan davalı ...'a husumet yöneltilemeyeceğini, davalı şirketin teşvik belgesinden yararlanarak iki adet tır çekicisi satın alarak borcun tamamının davacılar tarafından ödenmesi koşulu ile araçların davacılara devrinin gerçekleştirilmesi konusunda davacılar ile davalı şirketin anlaşmaya vardığını, kaldıki teşvikten dolayı 5 yıllık devir yasağının bulunduğunu, satın alınan tırların davalı şirket bünyesinde çalıştırıldığını, elde edilen gelirin borca mahsup edildiğini ve bunun yanısıra davacıların toplam 76.000 DM ödeme yaptığını ancak sonradan ekonomik kriz nedeniyle ödemelerin durduğunu, müvekkilleri davalıların zarara uğradığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiş, davalı şirketin karşılık davasında dava konusu tırların davalı şirkete maliyetinin 600.415 DM olduğunu, davacıların borçlarını ödemedikleri taktirde araçlarının zorunlu olarak davalı şirketin elinde kalacağını, davalı şirketin 344.415 DM zararının sözkonusu olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 100.000 DM lik kısmın dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle davacılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre, davacılar ile davalı ... arasındaki şifahi sözleşme gereğince ortağı olduğu davalı ... Ulurlarası Nakliyat Ltd. Şti'nin yatırım teşvik belgesinden yararlanılarak iki adet tır çekicisinin satın alındığı, karşılığında toplam 100.000 DM tutarında paranın davacılar tarafından ödendiği, kaldıki davalılar tarafından da sözleşmenin mevcudiyetinin ve davacıların sözleşme gereği 76.000 DM ödediklerinin kabul edildiği, dava konusu araçların satış, trafık tescil kayıtları ve sigortalarının davalı şirket üzerinden gerçekleştiği, davalıların araçları kendi uhdelerinde işleterek gelirlerinden kendilerinin yararlanarak sözleşmeye aykırı davrandıkları, davacıların sözleşme gereği davalılara ödenen 100.000 DM'nı talep etmekte haklı oldukları, dava konusu araçların davalıların mülkiyetinde ve kullanımında olduğu gözetilerek davalı şirketin karşı davasındaki talebinin haklı görülmediği gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, 100.000 DM (dava tarihi itibari ile belirlenen 51.129 EURO) alacağın davalılardan alınarak davacılara verilmesine, karşı davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalılar (karşı davacı) vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalılar 76.000 DM ödemeyi kabul edip fazlasına itiraz etmişlerdir. Davacının daha fazla ödeme yaptığını davalılar tanık dinletilmesine muvafakat etmediğine göre yazılı delille ispat etmesi gerekir.(HUMK 288 md) Mahkemece, açıklanan yönler gözetilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine 29.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7692, Karar No: 2024/10279, Tarih: 28.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/7692 E.  ,  2024/10279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/36 E., 2014/239 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar haklarında, sanık ...'ın kullanımında olan arabaya sanıkların katılan mağdureyi hile ile bindirdikten sonra sanıkların katılan mağdurenin dudağından öpme, vücudunu okşama, iç çamaşırlarını çıkartmaya çalışma, sanık ... açısından ayrıca katılan mağdurenin elini cinsel organına dokundurması şeklinde gerçekleştirdikleri iddia edilen eylemler nedeniyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesince, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, sanıkların atılı suçlardan beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanıklar haklarında mahkumiyet kararları verilmesi gerektiğine ve temyiz talebinde belirttiği diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23376, Karar No: 2016/5156, Tarih: 07.04.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/23376 E.  ,  2016/5156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın kaptanı olduğu balık avlama teknesinde yapılan denetimde ele geçirilen 30 lt akaryakıt bakımından aldırılan 20/05/2009 tarihli ... Mam raporunda numunenin marker seviyesinin geçerli olduğunun belirtilmesi karşısında, ele geçirilen akaryakıtın kaçak petrol ürünü olmadığı gözetilmeden sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/04/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14276, Karar No: 2016/5314, Tarih: 13.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/14276 E.  ,  2016/5314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı hırsızlık suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın iki ayrı müştekiye karşı iki ayrı hırsızlık suçunu işlediği, tek bir fiilden bahsedilemeyeceği, müşteki sayısınca hırsızlık suçundan sanığın cezalandırılması ve iki kez TCK'nın 141/1. maddesi ile 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Olay tutanağında saat 06.00 sıralarında ihbar olduğunun belirtilmesi, müştekilerin soruşturma aşamasındaki beyanlarında polislerin kendilerini saat 06.00 sıralarında uyandırdıklarını belirtmeleri, suç tarihi itibariyle güneşin doğuş saatinin 04.53 olması ve sanığın eylemini gece işlediğine ilişkin herhangi bir delil elde edilememiş olması nedeniyle, suçların gündüz sayılan zaman dilimi içersinde gerçekleştirildiğinin kabulünün zorunlu olması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.04.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15030, Karar No: 2021/3116, Tarih: 16.06.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/15030 E.  ,  2021/3116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

- K A R A R-

Dosyanın incelenmesinde;

1-) Davacı ...'ın yargılama esnasında reşit olduğu anlaşıldığından; öncelikle davacı ... tarafından Av. ...'nun yetkilendirildiğini gösterir vekaletname bulunması halinde dosyaya eklenmesi, vekaletname bulunmaması veya dosyaya sunulmaması halinde kararın davacı asile tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, bu süre içerisinde davacı asil ... tarafından temyiz dilekçesi sunulması halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için,

2-)İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde sözü edilen davacılar vekilinin başvuru sonrası aynı gün verdiği dilekçe ile talebini düzelttiği başvuru evrakının,

3-)10.03.2018 tarihli ek hesap raporu ile dosya kapsamındaki raporların taraflara tebliğine ilişkin evraklar ve varsa tarafların itiraz dilekçelerinin,

4-)Davalı vekilinin temyiz dilekçesinde sözünü ettiği 118.780,00 TL ödemeye ilişkin ibraname ve ödeme belgelerinin, gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16/06/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2209, Karar No: 2018/7314, Tarih: 15.05.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/2209 E.  ,  2018/7314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmesinden sonra olmak üzere temyiz dilekçesi verdiği ve dilekçesinin de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.03.2015 tarihli tebliğnameden sonra dosyasına geldiğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'ın temyiz dilekçesine ilişkin olarak ek tebliğname düzenlendikten sonra, incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 15.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12333, Karar No: 2016/11073, Tarih: 05.09.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/12333 E.  ,  2016/11073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

İnceleme konusu karar, ... Hukuk Dairesinin bozma kararı üzerine verilen iş kolu tespit kararının iptali isteğine ilişkin olup, dosyanın Yargıtay ... Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 05.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3457, Karar No: 2015/11809, Tarih: 09.11.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/3457 E.  ,  2015/11809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şırnak Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 04/12/2014

NUMARASI : 2012/267-2014/555

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne, dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili E.. A.. tarafından 19643751 numaralı 04/08/2011-04/08/2012 vadeli kasko sigorta poliçesi ile sigortalanan ....plakalı aracın 04/10/2011 tarihinde davalıya ait tır parkında iken hasar gördüğünü, hasar nedeniyle müvekkili E.. A.. tarafından hasar bedeli olarak 13/01/2012 tarihinde 2.593,00 TL ödendiğini, ancak ödenen tazminatın davalı tarafından davacıya ödenmediğini, TTK 1301. maddesine göre, sigortacı sigorta bedelini ödedikten sonra hukuken sigorta ettiren kimsenin yerine geçeceğini, sigorta ettiren kimsenin vaki zarardan dolayı üçüncü şahıslara karşı dava hakkı varsa bu hakkın tazmin ettiği bedel nispetinde sigortacıya intikal edeceğini, bu nedenle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 2.593,00 TL tazminatın ödeme tarihi olan 13.01.2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kurumları aleyhine açılmış olan davaya konu olayda müvekkili kurumun herhangi bir kusurunun bulunmayıp açılan davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacı tarafça sigortalanan .....plakalı aracın müvekkili kurumun işletiminde bulunan H.Araç Tır Parkı sahasında iken hasar gördüğü ve bu nedenle hasar bedeli olarak 2.593,00 TL ödendiğini, ortaya çıkan hasardan ise müvekkili idarenin sorumlu olduğu belirtilerek ödenen meblağın taraflarına iadesinin talep edildiğini, H. Tır Parkı sahasının Silopi İlçesi H. Gümrük Kapısında çıkış bekleyen araçların düzensiz park edilmelerinden kaynaklanan kötü görünümlü araçların neden oldukları kazaların önlenmesi, araç şoförlerinin ihtiyaçlarının sağlanması ve araç park alanının sağlıklı yönetilebilmesi için kurulduğunu, mevcut tır parkı sahasının çok büyük bir alan olmasının ve araç güvenliğinin sağlanması mümkün olmadığından araç sahiplerinin araçlarını terk etmemeleri gerektiği yönünde sahada sürekli anonsların yapıldığını, ayrıca sahanın her köşesinde buna ilişkin uyarı yazılarının da mevcut olduğunu, her gün binlerce aracın saha içerisinde giriş ve çıkış yaptığı düşünüldüğünde sınırlı personel sayısıyla müvekkili kurumdan her aracın ayrı ayrı güvenliğini sağlamasının beklenemeyeceği gibi müvekkili kuruma böyle bir sorumluluğun da yüklenemeyeceğini, iddia olunan somut olayda müvekkili idarenin herhangi bir sorumluluğu ve kusurunun bulunmadığını, davacının tazminat isteminin temeli B.K. Md. 463'e dayandırılamayacağını vedia sözleşmesiyle saklayıcı, saklatanca kendisine bırakılan taşınır bir malı kabul etme ve onu güvenli bir yerde koruma borcu altına gireceğini, müvekkili idarenin tır parkı sahası içerisinde araçlarını bırakan şoförlere araçlarının başından ayrılmamaları gerektiği yönünde uyarılar yapmakla birlikte araçların anahtarlarının da şoförlerden alınmadığını, tır parkının kuruluş amacı ve bahsettikleri durumlar göz önüne alındığında müvekkili idarenin güvenle saklama ve özen borcuna aykırı davranmadığının açıkça ortada olduğunu, bu nedenlerle haksız ve yasal dayanağı olmayan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının davasının kabulü ile; 2.593,00 TL tazminatın ödeme tarihi olan 13/01/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsil edilerek davacıya ödenmesine, karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 38,52 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 09/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16401, Karar No: 2014/11775, Tarih: 16.09.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/16401 E.  ,  2014/11775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 16. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/06/2013

NUMARASI : 2011/583-2013/308

Davacı-karşı davalı M.. K.. vekili Avukat Ö.H.. tarafından, davalı-karşı davacı S.. K.. aleyhine 24/11/2011 gününde, davalı-karşı davacı S.. K.. vekili Avukat E.. T. tarafından davacı-karşı davalı M.. K.. aleyhine 28/12/2011 gününde verilen dilekçeler ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne dair verilen 27/06/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraflar vekillerince süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı-karşı davacı S.. K..'ın tüm, davacı-karşı davalı M.. K..'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı-karşı davalı M.. K..'nın diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davalı-karşı davacı S.. K..'ın davası, kişilik haklarına saldırı nedeni ile manevi tazminat ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı- karşı davalı M.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

Karşı davacı, karşı davalının kendisine “fahişe”, “o..pu” vb söylemleri nedeniyle kişilik haklarının zarar gördüğünü belirterek manevi tazminat istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının yazdığı dilekçedeki beyanların savunma sınırlarını aştığı, davacının kişilik haklarını ihlal ettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kişilik hakları hukuka aykırı olarak saldırıya uğrayan kimse manevi tazminat ödetilmesini isteyebilir. Yargıç, manevi tazminatın tutarını belirlerken, saldırı oluşturan eylem ve olayın özelliği yanında tarafların kusur oranını, sıfatını, işgal ettikleri makamı ve diğer sosyal ve ekonomik durumlarını da dikkate almalıdır. Tutarın belirlenmesinde her olaya göre değişebilecek özel durum ve koşulların bulunacağı da gözetilerek takdir hakkını etkileyecek nedenleri karar yerinde nesnel (objektif) olarak göstermelidir. Çünkü yasanın takdir hakkı verdiği durumlarda yargıcın, hukuk ve adalete uygun karar vereceği Medeni Yasa'nın 4. maddesinde belirtilmiştir. Takdir edilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir işlevi (fonksiyonu) olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi malvarlığı hukukuna ilişkin bir zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek tutar, var olan durumda elde edilmek istenilen doyum (tatmin) duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır.

Dosya içeriğinden; davacı-karşı davalı M.. K..'nın kocası ile karşı davacı-davalı S.. K.. arasında arkadaşlık olduğu, bu nedenle taraflar arasında anlaşmazlık bulunduğu anlaşılmaktadır. Olay tarihi, olayın gelişimi, dosya kapsamı ve yukarıdaki ilkeler birlikte değerlendirildiğinde, davacı- karşı davalı M.. K.. aleyhine hükmedilen manevi tazminat miktarı fazladır. Daha alt düzeyde manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) no'lu bentte gösterilen nedenlerle davacı-karşı davalı M.. K.. lehine BOZULMASINA, (1) no'lu bentte gösterilen nedenlerle Davalı-karşı davacı S.. K..'ın tüm, davacı-karşı davalı M.. K..'nın diğer temyiz itirazlarının reddine ve temyiz eden davacı-karşı davalı M.. K..'dan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 16/09/2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Dava, davacı ile evli olduğunu bildiği davacının eşi ile davalının duygusal ve cinsel ilişkiye girmek suretiyle davacı eşinin kişilik haklarına saldırıda bulunduğu iddiası ile davalı hakkında açılan tazminat davasıdır.

Davalı ile davacının eşi arasındaki duygusal ve cinsel ilişki, davacı yönünden Türk Medeni Kanunu'nda boşanma nedeni olarak kabul edilen "zina" fiilini oluşturur. Bu durumda davacı, Türk Medeni Kanunu'nun 185. maddesinde düzenlenen eşler arasındaki "birlikte yaşamak ve sadık kalmak" yükümlülüklerine aykırı davrandığından bahisle zina yapan kendi eşi hakkında Türk Medeni Kanunu'nun 161. maddesine dayanarak "zina" nedeniyle boşanma davası açabilir ve aynı yasanın 174/2 maddesine göre de manevi tazminat isteyebilir.

Türk Medeni Kanunu'nun 185. maddesindeki düzenleme anlamında davalının davacıya karşı "birlikte yaşamak ve sadık kalmak" yükümlülüğünün bulunmaması, davalının duygusal ve cinsel ilişki fiilinin tarafının davacı olmayıp, davacının eşi olması, "zina" fiilinin ceza yasalarımıza göre suç olmaktan ve dolayısıyla davalının fiilinden dolayı sanık veya hükümlü olmaması karşısında haksız fiillerde manevi tazminatı düzenleyen Borçlar Kanunu'nun 56. ve 58. maddelerindeki düzenlemeler ile Türk Medeni Kanunu'nun manevi tazminata ilişkin 174/2 maddesindeki düzenlemenin davalının eylemine uymaması, davalının eyleminin davacıya karşı saldırı oluşturabileceğine ve tazminat verilmesine dair başka hiç bir yasal düzenlemenin bulunmamasına, davaya konu eylemin bir tarafının da davacının eşi olmasına göre ortada yani davacı ile eyleme katılan eşi arasında bir aile bütünlüğünden bahsedilemeyeceği gibi, davalıyı da aile bütünlüğüne (ortada aile bütünlüğü kalmadığından) eylemi ile saldırıda bulunduğunun kabulünün mümkün olmamasına ve ayrıca aile bütünlüğüne saldırı ile ilgili yasalarımızda tazminatı gerektirir bir düzenleme bulunmamasına göre, davalı hakkında açılan davanın yasal dayanağı yoktur. Yasama organınca bu konuda yasal düzenleme yapılana kadar bu yönde açılan davalarda davalıyı sorumlu tutmak mümkün değildir. Bu anlamada davalının pasif davalı olma sıfatı bulunmadığından açılan davanın reddine karar verilmesi gerekir.

Diğer yandan, davaya konu eylemden dolayı davalı ile davacının eşinin, davacıya karşı müteselsilen sorumlu kabul edilmeleri gerekir. Zira, iddia edilen eylem, en az iki kişinin birlikte hareketi ile meydana gelebilir. Bunun sonucu olarak davacı, kendisine karşı müteselsilen sorumlu olan kendi eşi hakkında bu eylemden dolayı, (geçimsizlik veya zina nedeniyle) boşanma davası açmadığı, manevi tazminat istemediği veya dava açıp, sonradan manevi tazminat isteğinden vazgeçtiği veya sadece kendi eşine karşı Türk Medeni Kanunu'nun 174/2 maddesine dayanarak manevi tazminat davası açıp manevi tazminat aldığı hallerde; Türk Medeni Kanunu'nun 161/3 maddesi gereğince kendisine karşı müteselsil sorumlu olan ve eylemin tarafı olan eşini affettiği kabul edileceğinden, eşten manevi tazminat alınan halde ise, manevi tazminatın tekliği ve bölünmezliği ilkesi gereğince davalıdan ayrıca manevi tazminat alınması mümkün olmadığından Borçlar Kanunu'nun 147/2. maddesi gereğince davalının sorumlu tutulması mümkün değildir.

Açıkladığım nedenlerle (1) no'lu bentte bulunan sayın çoğunluğun aksi yönündeki düşünce ve kararlarına katılmıyorum.16/09/2014

KARŞI OY YAZISI

Davalı, davacının kendisine hakaret ettiği gerekçesiyle manevi tazminat istemektedir.