muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6233, Karar No: 2013/7825, Tarih: 09.12.2013

Davalı ... Grup Konut Yapı Koop. vekili, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Koop. vekili, davacıların ve ortağı oldukları diğer davalı ...'nin mülkiyet hakkı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Koop. vekili, davacılara müvekkili kooperatife ortak oldukları için konut tahsis edildiğini, satış yapılmadığını, ... Kooperatifi'nin edimini yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, arsa sahibinden yer alan davacıların davalı yüklenici ... ... Konut Yapı Kooperatifi'inden talepte bulunamayacakları, S.S ... Konut Yapı Kooperatifi ortağı olan davacıların edimlerini yerine getirdikleri ve ortaklıklarının sürdüğü, davalılar S.S ... ile ... kooperatifleri arasında yapılan anlaşmalar uyarınca arsa sahibine düşecek 360 bağımsız bölümün 350'si için ...'e üye kaydı için yetki verildiği, 1999 yılı Ekim ayında bu konutların ... ortaklarına devredilmesi gerektiği, ancak bu süre içinde bağımsız bölümler teslim edilmediği gibi ödentilerin de geri verilmediği, bu davalıların davacılara karşı haksız iktisap kuralları uyarınca sorumlu oldukları, ancak yüklenici ile olan sözleşme feshedildiğinden tescil talep edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın ....Konut Yapı Kooperatifi yönünden reddine, diğer davalılar yönünden kabulüne, 10.000'er TL'sine dava tarihinden, 88.000'er TL'sine ise ıslah tarihinden faiz işletilmek üzere 98.000,00'er TL'nin bu davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... Koop. vekili temyiz etmiştir.

1-Davalılardan ...'nin arsa sahibi, diğer davalı ... Grup Konut Yapı Kooperatifi'nin ise yüklenici sıfatıyla imzaladıkları 12.11.1997 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre, yapılacak 896 konuttan 360'ının arsa sahibi ... Konut Yapı Kooperatifi'ne ait olacağı kararlaştırılmıştır. Yine davalılar ... Konut Yapı Kooperatifi ve ... Konut Yapı Kooperatifi, 12.05.1998 tarihinde imzaladıkları protokol ile ... Kooperatifi'ne isabet eden konutlardan 350'si için ... Kooperatifi'nin ortak kaydetmesi hususunda anlaşmışlardır. Davacılar da bu kapsamda ... Kooperatifi'ne üye olarak kaydedilmiş ve iki konut kendilerine tahsis edilmiştir. Dosya kapsamından ... Konut Kooperatifi tarafından, arsa sahibi ... Kooperatifi aleyhine ... (...) 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nde açılan ve halen derdest olan dava ile (2005/745 Esas) 350 adet üyeliğin tespitinin istendiği anlaşılmıştır. Sözü edilen dava sonunda verilecek karar, eldeki davada arsa sahibi... Konut Yapı Kooperatifine husumet düşüp düşmeyeceği hususunu belirleyeceği gibi uyuşmazlığın esası hakkında verilecek hükmü de etkileyecek niteliktedir. Bu durumda mahkemece. anılan dava sonucu beklenip oluşacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının icenelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının icenelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı... Konut Yapı Kooperatifi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, bu davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı... Konut Yapı Kooperatifi yararına takdir olunan 990,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı... Konut Yapı Kooperatifine verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5378, Karar No: 2023/5100, Tarih: 19.09.2023

**11. Hukuk Dairesi         2022/5378 E.  ,  2023/5100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2019/399 Esas, 2022/547 Karar

HÜKÜM : Kısmen kabul

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonucunda Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı arasında Sermaye Piyasası Alım Satımına Aracılık Çerçeve Sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeye istinaden daha sonra davalı aracı kurumun müvekkilinin talimatı olmadan hukuka aykırı olarak yapmış olduğu borsa ve sermaye işlemlerinden dolayı müvekkilinin maddi zarara uğradığını ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL'nin temerrüt tarihi olan 30.09.2009 tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davacı vekili, 01.04.2011 tarihli dilekçe ile talep sonucunu 52.181,74 TL'ye çıkarmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talimatlarına aykırı bir işlem yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARLARI, BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Mahkemece Verilen İlk Karar

Mahkemece 10.09.2015 tarih, 2009/500 E. ve 2015/1074 K. sayılı kararı ile taraflar arasında "Sermaye Piyasası Araçları Alım Satımına Aracılık Çerçeve Sözleşmesi" imzalandığı, sözleşmenin 17 nci maddesinde telefonla veya şifahi olarak verilen talimatların işleme konulacağının belirtildiği, davacı tarafından 17.08.2009 tarihinde telefon ile davalı aracı kuruma işlem yapılmaması hususunda talimat verildiği, ancak davalı aracı kurum tarafından davacının bu talimatına aykırı olarak işlem gerçekleştirildiği ve bu işlemler sonucunda davacının toplam 52.181,74 TL zararının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 52.181,74 TL’nin temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

B. Birinci Bozma Kararı

B. Birinci Bozma Kararı

Dairemizin 24.01.2017 tarih, 2016/12103 E. ve 2017/452 K. sayılı kararı ile davanın, davacının talimatı dışında davalı aracı kurum tarafından yapılan işlemler nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olduğu, mahkemece davacının talimatlarına aykırı olarak işlem gerçekleştirildiği ve bu işlemler sonucunda davacının toplam 52.181,74 TL zararının oluştuğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verildiği, mahkemece hükme esas alınan 25.03.2011 tarihli bilirkişi raporunda davacının imzası bulunan 22.05.2009 tarihli hesap ekstresi tarihi itibariyle davacıya ait hisse senedi portföy değerinin belirlendiği, hisse senedi portföy yapısının aynen korunması halinde dava tarihine kadar ulaşabileceği öngörülen değer hesaplanmak suretiyle bu miktar ile 22.05.2009 tarihli hisse senedi portföy değeri arasındaki farkın davacının zararı olarak hesaplandığı, bu hesaplama yöntemi doğru olmadığı, dosyada mevcut davalı kurum işlemleri hakkında düzenlenen SPK raporunda davacının talimatı olmaksızın yapılan işlemlerin belirlendiği, bu durumda, mahkemece dosyadaki mevcut deliller değerlendirilmek suretiyle mutabakat tarihi olan 22.05.2009 tarihi ile davacı portföyünün başka bir aracı kuruma devredildiği tarihe kadar davacının talimatı ve onayı olmadan yapılan işlemlerin belirlenip her bir işlem nedeniyle davacının zararının bulunup bulunmadığı tespit edilerek hesaplama yapılması ve oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gereğine işaret edilerek karar davalı yararına bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile toplanan deliller ve aldırılan 12.04.2022 tarihli bilirkişi raporuyla, taraflar arasında "Sermaye Piyasası Araçları Alım Satımına Aracılık Çerçeve Sözleşmesi"nin imzalandığı, bu sözleşme kapsamında hesap açıldığı, sözleşme ile tarafların Sermaye Piyasası Kanunu ve ilgili mevzuat gereğince menkul kıymet olarak kabul edilen hisse senetleri, hazine bonoları, banka bonoları gibi sermaye piyasası yatırım araçlarının kıymetler borsasında ve borsa dışında alım satımının yapılması için davalının aracılık yapması hususunda mutabık kaldıkları, sözleşmenin 17 nci maddesinde "telefonla veya şifahi olarak verilen talimatların işleme konulacağının" belirtildiği, davacı tarafından 17.08.2009 tarihinde telefon ile davalı aracı kuruma "işlem yapılmaması" hususunda talimat verildiği, ancak davalı tarafından taraflar arasında mutabakat bulunan 22.05.2009 tarihi ile portföyün başka bir aracı kuruma devredildiği 02.09.2009 tarihi arasında davacının bilgi ve talimatı olmadan 6 adet işlem gerçekleştirildiği, bu işlemlerin 2 tanesinde davacının toplam 525,00 TL zarar ettiğinin tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 525,00 TL'nin 01.10.2009 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; bilirkişilerin, Yargıtay bozma kararını hatalı değerlendirerek portföyün devredildiği zamana kadar oluşan zararın bulunup bulunmadığı yönünde hesaplama yaptığını, oysa Yargıtay bozma kararında "mutabakat tarihi ile, portföyün başka kuruma devredildiği ana kadar gerçekleşen usulsüz işlemlerin tespiti" gerektiğinin bildirildiğini, mutabakat tarihi ile, portföyün başka kuruma devredildiği tarih aralığının öneminin, sadece bu iki tarih arasında gerçekleşen usulsüz işlemlerin tespiti bakımından olduğunu, davacının uğradığı zararın ise, söz konusu iki tarih ile sınırlı olmayıp, iki tarih arasında gerçekleşen eylemler nedeniyle uğranılan zarar olduğunu, zararın eylemden sonra da devam etmesi durumunda, bunun uğranılan gerçek zarar olarak değerlendirmeye alınması gerektiğini, bozma kararına göre, mutabakat tarihi ile, portföyün devrine kadar oluşacak usulsüz satışların belirlenmesi ve zararın bu eylemler baz alınarak hesaplanması gerektiğini, TTKOM hisselerinin iki tarih aralığında usulsüz olarak elden çıkartıldığını, usulsüz olarak elden çıkarılmamış olsaydı, müvekkilinin dağıtılan temettüye hak kazanacağını, hükme esas alınan raporda bilirkişilerin kar ve zararı hesaplarken, usulsüz emirle alınan hisseler nedeniyle davacının kar veya zarar edip etmediğini işlem bazında değerlendirdiklerini, bunun hatalı bir zarar hesaplama yaklaşımı olduğunu, bu satışlar olmasaydı, davacının dava tarihi itibari ile portföy değerinin ne olacağının hesaplanması gerektiğini, sadece usulsüz işlemler tespit edilerek, bu işlemler olmasaydı, portföy değeri ne olurdu, bunun hesabının yapılması gerektiğini, bilirkişiler Sermaye Piyasası Kurulu (SPK) raporunun 12. sayfasına göre davacı tarafından hiç onay verilmediği belirtilen toplam 5 işlem için hesaplama yaptıklarını, "asgari emir unsurlarını taşımadığı" için esasında yok sayılan onlarca emri hiç gözetmediklerini, hükme esas alınan bilirkişi raporunu, bilirkişilerden ...'ın imzalamamış olduğunu, bu bilirkişinin imzası bulunmadan hazırlanan raporun usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının talimatı dışında davalı aracı kurum tarafından yapılan işlemler nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 ve 371 inci maddeleri, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (818 sayılı Kanun) 55 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 ve 371 inci maddeleri, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun (818 sayılı Kanun) 55 inci maddesi.

3. Değerlendirme

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

19.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20017, Karar No: 2013/28471, Tarih: -

**12. Hukuk Dairesi         2013/20017 E.  ,  2013/28471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çeşme İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı icra mahkemesine başvurusunda; borçlu hakkında başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinde, borçlunun  yetki itirazında bulunduğunu, takibin işçilik alacaklarına ilişkin olduğunu, para borçlarında alacaklının ikametgahının yetkili olduğunu, iş yerinin de Çeşme olduğunu bu nedenle yetki itirazının kaldırılmasına karar verilmesini talep ettiği, mahkemece; takibin işçi alacağına dayalı olarak yapıldığı, bu nedenle alacaklının ikametgahının bulunduğu Çeşme İcra Müdürlüğü’nün yetkili olduğu gerekçesiyle yetki itirazının kaldırılmasına karar verildiği görülmüştür.

HMK'nun 19/2. maddesinde; yetki itirazında bulunan tarafın, yetkili mahkemeyi (icra dairesini), birden fazla yetkili mahkeme (icra dairesi) varsa seçtiği mahkemeyi (icra dairesini) bildirmek zorunda olduğu, aksi takdirde yetki itirazının dikkate alınmayacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, borçlunun itirazı ile birlikte yetkili icra dairesini bildirmediği anlaşıldığından ortada geçerli bir yetki itirazının  varlığından sözedilemez.

O halde mahkemece; 6100 Sayılı HMK'nun 19/2. maddesi gereğince yetki itirazının kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken somut olaya uygun düşmeyen gerekçeye dayalı olarak itirazın kabulüne karar verilmesi isabetsiz ise de; sonuçta istemin kabulüne karar verildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8434, Karar No: 2012/10949, Tarih: 25.09.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/8434 E.  ,  2012/10949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.02.2010 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda bozmaya uyularak; davanın reddine dair verilen 23.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro tespiti sırasında davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen taşınmazların ... kayıtlarının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacı vekili 23.03.2012 tarihli celsede ... tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalı tarafça ödenmesi halinde davayı devralan ... Toplu Konut İdaresi Başkanlığına karşı devam etmeyeceklerini bildirmediği ve davacı vekilinin devreden belediyeye karşı davasını tazminat davasına da dönüştürmediği bu hali ile davalı ... Başkanlığının dava konusu uyuşmazlıkta pasif dava ehliyetinin kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı temyiz etmiştir.

Bir dava açıldıktan sonra da sahip olunan tasarruf yetkisi gereği dava konusu olan hak veya malın üçüncü kişilere devri mümkündür. Bu durumda bir dava şartı olan davayı takip yetkisi ortadan kalkmış olduğundan, davanın açıldığı haliyle devam etmesi düşünülemez.

Mahkemece, dava konusunun üçüncü kişiye temliki re’sen dikkate alınacaktır. Ancak hakim, dava şartının ortadan kalkması nedeniyle davayı reddetmeyip davayı veya savunmayı değiştirme yasağının bir istisnası olan

6100 sayılı HMK’nın 125. maddesi uyarınca seçimlik hakkını kullanmak üzere diğer tarafa süre verecektir.

Anılan maddeye göre,

Davanın açılmasından sonra, davalı taraf, dava konusunu üçüncü bir kişiye devrederse, davacı aşağıdaki yetkilerden birini kullanabilir:

a) İsterse, devreden tarafla olan davasından vazgeçerek, dava konusunu devralmış olan kişiye karşı davaya devam eder. Bu takdirde davacı davayı kazanırsa, dava konusunu devreden ve devralan yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olur.

b) İsterse, davasını devreden taraf hakkında tazminat davasına dönüştürür.

Somut olayda; dava konusu taşınmazlardaki davalı hisselerinin tamamı davadan sonra, 07.03.2012 tarihinde dava dışı ... Toplu Konut İdaresi Başkanlığı'na devredilmiştir.

Bu durumda yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, mahkemece davacıya 6100 sayılı HMK'nın 125. maddesi gereğince seçimlik hakkının hatırlatılması gerekirken, bu husus gözetilmeksizin yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA 25.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7350, Karar No: 2020/7429, Tarih: 12.11.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/7350 E.  ,  2020/7429 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Anadolu 64. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişiklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Mahkûmiyet kararında; Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 141/3. CMK'nın 34. ve 230. maddeleri uyarınca hükmün gerekçesinde, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin yazılması, kanıtların tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen kanıtlar ile mahkemece ulaşılan kanaatin, sanığın suç oluşturduğu veya oluşturmadığı sabit görülen fiilinin belirtilmesi ve bu fiilinin nitelendirilmesinin yapılması suretiyle infazı kabil bir hüküm kurulması gerekirken, gerekçesiz olarak hüküm kurulması,

Kabule göre;

3) 6545 sayılı kanunla yapılan değişiklik uyarınca sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a)Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b)Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde zorunluluk bulunmasının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 12/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.