muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4366, Karar No: 2016/6294, Tarih: 24.10.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/4366 E.  ,  2016/6294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 106/2-a, 53, 58/6-7, 63/1, 54/1. maddeleri gereğince 2 yıl hapis cezası, müsadere

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınanın aşamalarda değişmeyen anlatımları, oluş ve dosya içeriğine göre, olay günü saat 17:00 sıralarında yakınan işyerinde yalnız olarak çalıştığı esnada 400 promil alkollü olan sanığın gelerek "Bana haraç ver" dediği, tartışmaya başladıkları, sanığın üzerinde bulunan bıçağı yakınana gösterdiği, yakınanın da kendisini korumak amacı ile dükkanda bulunan ve kepenkleri kapatmak için kullandığı uzun demiri alarak sanığa salladığı, bu esnada olay yerine görevlilerin geldiği ve sanığı yakaladıklarının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin yağmaya kalkışma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yetersiz ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığın, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesinde yazılı hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına; ancak, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverildiği takdirde, kendi altsoyu üzerinde TCK'nın 53/1-c bendinde sayılan hakları kullanmaktan yoksunluğunun sona erdirilmesine karar verilmiş ise de; 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile TCK'nın 53/1-b maddesinde yazılı, "seçme, seçilme ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin iptal edilmiş olması,

3-TC. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Kanun'un 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanık için baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin...Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

4-Kabule göre de;

Olayın başlamasına neden olan tarafın hangisinin olduğunun saptanamadığı durumlarda TCK'nın 29. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-Kabule göre de;

Olayın başlamasına neden olan tarafın hangisinin olduğunun saptanamadığı durumlarda TCK'nın 29. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 .maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 24.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8942, Karar No: 2014/504, Tarih: 17.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/8942 E.  ,  2014/504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2008/240045

MAHKEMESİ : Kırklareli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/05/2008

NUMARASI : 2008/156 (E) ve 2008/108 (K)

SUÇ : Hırsızlık, Konut dokunulmazlığını ihlal

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınanın işyerine işyeri kapısını zorlayarak giren sanığın bu yerde bulunan çanta içerisinden 210.00 TL, yazarkasadan 60.00 TL ve 6 adet 100'lük Türkcell ve Avea kontör kartlarını aldığının anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCY'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasa'ya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2-Sanık hakkında hükmedilen sonuç cezaların yalnızca adli para cezası olması nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3-Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hüküm tarihinde yürürlükte bulunan, 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın Geçici madde 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Yasa'nın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. madde ve fıkralarının uygulama olanağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

4-Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün 5237 sayılı TCY'nın 191/1. maddesinde düzenlenen uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olduğu ve denetimli serbestlik tedbiri öngörülmesi karşısında, 5237 sayılı TCY'nın 58. maddesi gereğince uygulama yapılamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık C.. C.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 17.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16362, Karar No: 2016/569, Tarih: 19.01.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/16362 E.  ,  2016/569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :.......Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu taşımacılık ve zorunlu koltuk ferdi kaza sigortacısı olduğu araçların neden olduğu kaza sonucunda müvekkili .... ve .....'in yaralandığını ileri sürerek .... için 3.043,63 TL geçici, 114.526,67 TL sürekli işgöremezlik tazminatının davalılardan, 27.500,00 TL tazminatın ferdi koltuk sigortası kapsamında ....'den, .... için 53.250,89 TL işgöremezlik tazminatının davalılardan, 16.250,00 TL tazminatın ferdi koltuk sigortası kapsamında ....'den, tüm davacılar için toplam 170.000,00 TL manevi tazminatın sigorta şirketleri dışındaki davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucuna göre, davacı ..... için 3.043,63 TL geçici, 114.526,67 TL sürekli işgöremezlik tazminatının-....... yönünden 29.03.2010 temerrüt tarihinden, diğer davalılar ..... ... yönünden kaza tarihinden itibaren, ıslah edilen kısım ise ıslah tarihinden

itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, davalı ....'nin 63.505,28 TL ile sınırlı sorumlu olduğuna, sair hususlar kesinleştiğinden bu konularda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan geçici ve sürekli iş göremezlik zararı ile manevi tazminat istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından davalı sigorta şirketinin 29.03.2010 tarihi itibariyle tüm borç yönünden temerrüde düştüğü anlaşılmaktadır. Diğer davalılar ise haksız fiil sorumlusu olup, haksız fiilin gerçekleştiği an itibariyle herhangi bir ihtar ve ihbara gerek kalmaksızın sorumlu oldukları tazminatın tümü bakımından temerrüde düşerler. Hal böyle iken, mahkemece hükmedilen tazminatın tamamına davalı .... yönünden 29.03.2010, diğer davalılar yönünden kaza tarihinden itibaren faize hükmetmek gerekirken, ıslahla artırılan kısmın ayrılarak bu kısma ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesine karar verilmiş olması doğru değildir.

2-Yerel mahkemenin 20.12.2012 tarihli kararı, Dairemizin 25.03.2014 tarihli, 2013/4706 Esas, 2014/4344 Karar sayılı ilamı ile “Davacılar yararına maddi ve manevi tazminat yönünden ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken tek bir vekalet ücretine karar verilmesi” doğru bulunmayarak davacılar yararına bozulmuştur. Bu bozma sebebi hükmedilen tüm tazminatlara ilişkin bozma sebebi olup, yerel mahkemenin maddi ve manevi tazminatlara ilişkin hükmünü yeniden kurarak, maddi ve manevi tazminatlara ilişkin ilişkin ayrı ayrı vekalet ücretine hükmetmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile hükmün davacı .....lehine hükmedilen maddi tazminat dışındaki tüm yönlerinin kesinleştiğinden bahisle bu hususlarda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olması da doğru görülmemiş, bozma sebebi yapılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) ve (2) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 19.01.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1826, Karar No: 2012/3358, Tarih: 05.07.2012

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2012/1826 E.  ,  2012/3358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti isteminden kaynaklanmaktadır.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 13. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2982, Karar No: 2017/4338, Tarih: 14.09.2017

**1. Hukuk Dairesi         2017/2982 E.  ,  2017/4338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : MİRAS PAYININ TAHSİLİ-TENKİS

Taraflar arasında görülen miras payının tahsili ve tenkis davası sonunda, yerel mahkemenin yetkisizliğine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı taşınmaz bedelinin pay oranında tahsili, olmazsa tenkis istemine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan annesi ...’in kayden maliki olduğu 2323 parsel sayılı taşınmazdaki ¼ payını mirasçılardan mal kaçırmak amacıyla, muvazaalı olarak davalı kızına satış suretiyle temlik ettiğini ileri sürerek öncelikle miras payına isabet eden bedelin, mümkün olmazsa denkleştirme veya tenkis sonucu tespit edilecek bedelin tahsilini istemiştir.

Mahkemece, dava dilekçesi tebliğ edilmeden dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde dava muris muvazaası nedeniyle açılmış tasarrufun iptali ve tenkis davası olarak nitelendirilerek, HMK’nun 11. maddesi gereğince ölenin son yerleşim yeri olan ... Asliye Hukuk Mahkemelerinin kesin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmesine rağmen hüküm kısmında gerekçe ile çelişkili olacak şekilde dosyanın ... ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine ilişkin hüküm kurulmuş, hükmün temyizi üzerine 04.07.2014 tarihli ek karar ile, hüküm kısmında maddi hata yapıldığından söz edilerek yetkili mahkeme ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi olarak düzeltilmiştir.

HMK'nun 6. Maddesindeki düzenlemeye göre genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.

Mirastan doğan davalarda yetkiyi düzenleyen HMK'nun 11. Maddesinin 1/a bendinde ölüme bağlı tasarrufların iptali ve tenkisine ilişkin davalarda ölen kimsenin son yerleşim yerinin kesin yetkili olduğu belirtilmiştir.

Öte yandan terditli dava konusunun düzenlendiği HMK’nun 111. Maddesinde;" (1) Davacı, aynı davalıya karşı birden fazla talebini, aralarında aslilik-fer'ilik ilişkisi kurmak suretiyle, aynı dava dilekçesinde ileri sürebilir. Bunun için talepler arasında hukuki veya ekonomik bir bağlantının bulunması şarttır. (2) Mahkeme, davacının asli talebinin esastan reddine karar vermedikçe, fer’i talebini inceleyemez ve hükme bağlayamaz.” hükmü yer almaktadır.

Öte yandan terditli dava konusunun düzenlendiği HMK’nun 111. Maddesinde;" (1) Davacı, aynı davalıya karşı birden fazla talebini, aralarında aslilik-fer'ilik ilişkisi kurmak suretiyle, aynı dava dilekçesinde ileri sürebilir. Bunun için talepler arasında hukuki veya ekonomik bir bağlantının bulunması şarttır. (2) Mahkeme, davacının asli talebinin esastan reddine karar vermedikçe, fer’i talebini inceleyemez ve hükme bağlayamaz.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, davacının asıl talebi muris muvazaası nedeniyle taşınmaz bedelinin payı oranında tahsili, fer'i talebi ise tenkise ilişkin olduğuna göre, yetkili mahkemenin tayininde öncelikle asıl talebin esas alınması gerekmektedir. Taşınmazın temlikinden kaynaklanan alacak davalarında yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Her ne kadar dava dilekçesinde, HMK’nın 119/1-b maddesine aykırı olarak davalının adresini belirtmemiş ise de, davalıya tebligat yapılan adresin .../... olduğu ve bu adresin ... ... Adliyesi yargı çevresinde kaldığı anlaşıldığından davanın yetkili mahkemede açıldığında kuşku bulunmamaktadır.

Hal böyle olunca, işin esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Davacı vekilinin, temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.09.2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Davacı, mirasbırakanı ...'in 2323 parsel sayılı taşınmazdaki ¼ payını davalıya satış suretiyle temlik ettiğini, davalının da üçüncü kişilere aktardığını, temlikin mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürüp, öncelikle miras payına isabet eden bedelin tahsiline olmazsa TMK'nun 669.maddesi uyarınca denkleştirmeye ya da TMK'nun 565 vd. maddeleri uyarınca tenkise karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, duruşma yapılmaksızın murisin yerleşim yerinin ... olduğu, HMK'nun 11.maddesi uyarınca davaya ... Asliye Hukuk Mahkemesinde bakılması gerektiği gerekçesiyle 16.05.2014 tarihinde mahkemenin yetkisizliğine karar kesinleştiğinde yetkili ... Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, 02.07.2014 tarihli ek kararla bir önceki kararın gerekçesinde ... denildiği halde hükümde ... ... Asliye Hukuk Mahkemesi yazılmasının HMK'nun 304.maddesine göre açık hata olduğu gerekçesiyle “yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine şeklinde düzeltilmesine karar verilmiştir.

Öncelikle HMK'nun 304.maddesinin olayda uygulama yeri yoktur. Zira 304.maddede yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalardan söz edilmiş olup somut olayda ek kararla hüküm fıkrası değiştirilmiştir.

Davadaki öncelikli istek muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak, taşınmazın el değiştirmesi nedeniyle bedele ilişkindir.

Öncelikle HMK'nun 304.maddesinin olayda uygulama yeri yoktur. Zira 304.maddede yazı ve hesap hataları ile diğer benzeri açık hatalardan söz edilmiş olup somut olayda ek kararla hüküm fıkrası değiştirilmiştir.

Davadaki öncelikli istek muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak, taşınmazın el değiştirmesi nedeniyle bedele ilişkindir.

HMK'nun 111.maddesi uyarınca öncelikli isteğin incelenmesi gerektiği kuşkusuzdur.

Uyuşmazlığın çözümüne geçmeden evvel “muris muvazaası” kavramının hukuki niteliği üzerinde durulmasında yarar vardır.

01.04.1974 gün ½ sayılı İçtihadı Birleştirme kararında saklı pay sahibi olsun ya da olmasın miras hakkı çiğnenen tüm mirasçılar, görünürdeki satış sözleşmesinin Borçlar Kanunu'nun 18 (Türk Borçlar Kanunu'nun 19) maddesine dayanarak muvazaalı olduğunu ve gizli bağış sözleşmesinin de şekil koşulundan yoksun bulunduğunu ileri sürerek dava açabilecekleri ilkesi benimsenmiştir.

Bu noktada muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı davada sözleşmenin şekil ve içerik yönünden geçersizliği ileri sürülmekte olup, öncelikle murisin gerçek irade ve amacı belirleneceğinden, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı bedel isteğinin konusu da taşınmazdır. Ve dolayısı ile taşınmazın aynına ilişkin bir dava olup, HMK'nun 12.maddesi uyarınca kesin yetkili mahkemede görülmesi zorunludur.

Öte yandan, taşınmazın aynına ilişkin davalar taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır (HMK 12 md.). Taşınmazın bulunduğu yerden amaç taşınmazın ilçe sınırları bakımından fiilen bulunduğu yerdir. Dolayısı ile tapuda yazılı olduğu yer değildir.

Hal böyle olunca, davanın taşınmazın aynına yönelik olduğu gözetilerek yerinde keşif yapılıp taşınmazın ilçe sınırları bakımından fiilen bulunduğu yer saptandıktan sonra yetki hususunun değerlendirilmesi için hükmün bozulması düşüncesinde olduğumuzdan çoğunluğun davaya genel yetkili mahkemede bakılacağı ve işin esasının incelenmesi gerektiği görüşüne katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/12382, Karar No: 2018/14289, Tarih: 08.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/12382 E.  ,  2018/14289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nın 43. maddesi gereği artırıma gidilmesi gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamış, Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'nun temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya içeriği ve oluşa göre, sanık ...'un beyanları ile sanıklar, ..., ..., ... ve ...'un katılana ait iş yerinden kablo hırsızlığı olaylarına katıldıkları ve bu kabloları sanık ...'na sattıklarının anlaşıldığı, sanık ...'un anlatımları ile de sanıklar ... ve ... ile birlikte katılana ait iş yerinden birden fazla konvektör hırsızlığı eylemini gerçekleştirdikleri ve yine sanık ... ...'na sattıklarının anlaşılması, ancak her iki eyleminde hangi zaman diliminde işlendiğine dair kesin bir delilin bulunmaması karşısında;

1-Sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 43/1. maddesi gereğince yerinde olmayan, yetersiz gerekçeyle artırım yapılarak fazla ceza tayini,

1-Sanıklar ... ve ... hakkında TCK'nın 43/1. maddesi gereğince yerinde olmayan, yetersiz gerekçeyle artırım yapılarak fazla ceza tayini,

2-Olay yeri inceleme raporu ve katılanın anlatımlarına göre, suça konu yerin suç tarihi itibariyle faal olmayan, üretimin durdurulduğu, eski bir fabrika binası olduğunun anlaşılması karşısında; salt eşya muhafazası için kullanılan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği ve/veya bir iş yerinin eklentisi niteliğinde olmayan yere girilmesinin iş yeri dokunulmazlığı suçunu oluşturmayacağı düşünülmeden, sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

3-Sanıkların eylemleri kabul etmedikleri, katılanın da suç saatine ilişkin bilgisinin bulunmaması karşısında; hırsızlık eyleminin gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu gerekçeli kararda tartışılmadan TCK’nın 143. maddesinin uygulanması,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2643, Karar No: 2011/1364, Tarih: 09.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/2643 E.  ,  2011/1364 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Gerekçeli karardaki hakim ve katip imzalarının ikmal ettirilmesi,

2-Davacı tarafın tutunduğu 16.4.1965 tarih 2 sayılı, 22.3.1966 tarih 48 sayılı ve 18.5.1984 tarih 5 sayılı tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile varsa haritalarının Tapu Sicil Müdürlüğü ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından,

3-Davacı tarafın tutunduğu 16.4.1965 tarih 2 sayılı, 22.3.1966 tarih 48 sayılı ve 18.5.1984 tarih 5 sayılı tapu kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadığı, uygulanmışlarsa uygulandıkları taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanağı örneklerinin Kadastro Müdürlüğünden, kadastro tespitleri kesinleşmişse kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

4-Dava konusu 103 ada 93, 135 ada 72 parsel sayılı taşınmazlar ile yukarıdaki fıkrada revizyon durumları sorulan kayıtların revizyon gördükleri taşınmazları izlemeye olanak verir biçimde geniş kapsamlı çap örneğinin Kadastro Müdürlüğünden,

5-Dava konusu 103 ada 93 ve 135 ada 72 parsel sayılı taşınmazlara komşu 103 ada 5, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 14, 15, 86, 87, 88, 135 ada 25 ve 26 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanakları tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden, vergi kayıtlarının Özel İdare Müdürlüğünden, dava konusu iseler dava dosyalarının ilgili mahkemesinden getirtilerek dosyaya konulması, eksikliklerin bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek gereksiz yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 09.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.