muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/35009, Karar No: 2015/36261, Tarih: 22.12.2015

Hakimin takdiri veya yasal nedenlerle indirim yapılarak alacak miktarı veya değerinin belirlenmesi halinde alacak belirsizdir.

Dava konusu alacak karşı tarafın vereceği bilgi veya belgelerle belirlenecekse, alacak belirsiz kabul edilmelidir. Karşılaştırmalı hukukta geçerli olan bu kriter 107. maddenin 2. fıkrasının başlangıcında “karşı tarafın vereceği bilgi sonucu” yargılama sırasında belirlenme olarak kabul edilmiştir. Yıllık ücretli izin alacağı, izin defterinin; fazla mesai ve tatil çalışmaları kayda dayandığında puantaj (işe devam çizelgeleri) kayıtlarının işveren tarafından sunulması ile belirlenebilecektir. İş Hukukunda maddi hukuk kuralları içinde işverene kayıt tutma yükümlülüğü getirilmiştir. Bu belgelerle ilgili yükümlülükleri yerine getirmeyen işverenin açılacak davada alacağın belirlenebilir olduğu savunması yerinde olmayacaktır. İşçinin alacağının belirlenmesi kayda dayandığında, kayıtlı belgeleri sunmayan veya işçiye vermeyen işveren, belirsiz alacak davası açılmasının sonuçlarına katlanmak zorundadır.

Dairemizin kısmi dava ile ilgili verdiği bu ölçütleri kabul eden Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 17.10.2012 gün ve ... Karar sayılı kararında “İşçilik alacaklarının özelliği de dikkate alınarak, bu alacaklarda, talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli olduğunu söylemek mutlak olarak doğru olmadığı gibi, aksinin kabulü de doğru olmayacağını, talep konusu işçilik alacakları belirli olup olmadığının somut olayın özelliğine göre değerlendirilmesi ve sonuca gidilmesinin daha doğru olacağını” açıkça belirmiştir.

6100 sayılı HMK.’un 114. Maddesinde davacının dava açmakta hukuki yararının bulunması, dava şartı olarak belirtilmiştir. Belirsiz alacak ve tespit davasında, kanun açıkça alacak miktarının veya değerinin belirlenememesi veya olanaksız olması halinde, davacının belirsiz alacak davası açmasında hukuki yararının varsayılacağını öngörmüştür. Kısaca dava açıldığında alacak belirli değil veya tartışmalı ise, belirsiz alacak ve tespit davası açılması için hukuki yarar vardır. Takip eden 115/2 maddedeki kurala göre ise “Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder”. Düzenleme gereğince, eksik olan bir dava şartı, belirli bir süre verilerek giderilebilecek ise, hakim tarafından eksikliğin giderilmesi için kesin süre verilmesi gerekir. Bu süre içinde dava şartı eksikliği tamamlanmaz ise dava, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedilmelidir. Dairemiz kararlılıkla hukuki yarar şartının tamamlanabilir dava şartı olduğunu kabul etmektedir. Bu nedenle belirsiz alacak davası veya kısmi dava açıldığında, dava konusu edilen alacak açık ve tam olarak belirli ise davacıya tam eda davası açması, tamamlanabilir hukuki yarar şartını yerine getirmesi için öncelikle süre verilmeli, süre sonunda yerine getirmediği takdirde davanın hukuki yarar şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmelidir.

Davacının, aynı davalıya karşı olan birbirinden bağımsız birden fazla talebini, aralarında bir derecelendirme ilişkisi yani aslîlik–ferîlik ilişkisi kurmadan aynı dava dilekçesinde ileri sürmesine davaların yığılması denir (HMK. Mad.110). Birden fazla istemin yer aldığı ve işçi-işveren uyuşmazlıklarında işçinin işçilik alacakları için açtığı davanın örnek teşkil ettiği bir dava türüdür. Davacı birçok talebini, tek bir dava dilekçesi ile talep etmektedir. Aslında kural olarak talep sayısınca dava mevcuttur. Davacı her bir talebi için dava dilekçesinde olguları (vakıaları) ayrı ayrı belirtilmek ve ispat yükü kendisinde ise ispat etmek zorundadır. Yapılan yargılamada her bir talep hakkında ayrı ayrı inceleme yapılır. Yargılama sonunda da her biri hakkında olumlu veya olumsuz karar verilir. İşte davaların yığılması halinde, davacının isteklerinin bir kısmi belirli bir kısmi belirsiz alacak davası konusu olabilir. Bu durumda talep edilen alacaklardan açıkça belirli olan ve tartışmalı olmayanlar için belirsiz alacak davası veya kısmi dava ile talepte bulunulamaz. Bu nedenle dava şartlarının da her talep açısından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekir. Bir talep için dava şartının yokluğu, dava şartı olan ve gerçekleşen talepler içinde davanın usulden reddini gerektirmez.

Dosya içeriğine göre, davacı işçinin davacı şirkete ait iş yerinde çalıştığı, işçinin aldığı ücretin miktarında ve hizmet süresinde uyuşmazlık olduğu, davacı işçinin iddiaya göre iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı olmayan sepele feshi nedeniyle kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücretleri ile asgari geçim indirimi işçilik alacaklarının tahsili için belirsiz alacak davası açtığı anlaşılmıştır.

Davacı vekili dava dilekçesinde, alacakların hesaplanmasında zorunlu olan tüm unsurları (hizmet süresini, davacının aldığı son net ücretini ve ücrete giydirilmesi gereken ayni yardımları) miktar belirtmek suretiyle bildirmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verilmesi gerektiği halde davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddetmiştir. Bu şekilde tamamlanabilir dava şartı olan hukuki yarar şartının gerçekleşmediğinden söz edilemez. Bir başka ifadeyle, dava şartı noksanlığı yargılama sırasında anında giderilebilecek nitelikte ise davanın 6100 sayılı HMK'nun 115 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü, usulden reddi mümkün değildir.

Davanın başlangıçta belirsiz alacak davası olarak açıldığı da gözetilerek esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5716, Karar No: 2022/8417, Tarih: 31.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/5716 E.  ,  2022/8417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten Öldürme

HÜKÜMLER :1) Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin 08.09.2021 gün, 2019/300 Esas ve 2021/164 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 62, 53. maddeleri gereğince 25 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.12.2021 gün, 2021/3173 Esas ve 2021/3292 Karar sayılı kararı ile "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.12.2021 gün, 2021/3173 Esas ve 2021/3292 Karar sayılı kararının, sanık müdafii ve katılan tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291 ve 295. maddelerinde belirtilen süreler içinde, aynı Kanun'un 294. maddesi uyarınca gerekçeli olarak temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a. maddesi gereğince temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.12.2021 gün, 2021/3173 Esas ve 2021/3292 Karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddine" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin eksik inceleme yapıldığına, sanığın akıl sağlığı konusunda alınan raporların yetersiz olduğuna, katılanın suçun tasarlanarak ve canavarca hisle, ruh ve beden Esas No : 2022/5716

bakımından kendisini savunamayacak olan kişiye karşı işlendiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Sinop Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/405, Karar No: 2014/19113, Tarih: 13.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/405 E.  ,  2014/19113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/235872

MAHKEMESİ : Gaziantep 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2009

NUMARASI : 2007/774 (E) ve 2009/39 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 31.05.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10939, Karar No: 2012/683, Tarih: 19.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/10939 E.  ,  2012/683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, ...... uyruklu davacının, 01.03.1998-31.07.2003 tarihleri arasındaki çalışmalarının, tüm sigorta kollarına tabi sigortalılık süresi olarak değerlendirilmesi gereğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve...... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Arnavutluk uyruklu olan davacının, 01.03.1998-31.07.2003 tarihleri arasındaki sürede ....öğretmen olarak çalışmış olup; çalışmalarının kesintisiz ve sürekli olarak gerçekleştiği yönü taraflar arasında çekişmesizdir.

Davacının çalışmaları nedeniyle ilk işe giriş bildirgesi 01.03.1998 tarihinde verilerek, anılan tarih sonrası çalışmaları, Kurum kayıtlarına intikal ettirilmiş, öncesinde, herhangi bir bildirim yapılmamıştır.

506 sayılı Yasanın 3/II-A maddesinde yer alan ve 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren, 4958 sayılı Yasanın 57. maddesiyle yürürlükten kaldırılan düzenleme, “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları, bir işveren emrinde çalışan ve Türk uyruklu olmayan kimselerden, Kurumdan yazılı istekte bulunanlar hakkında ve istek tarihinden sonraki ay başından başlanarak uygulanır.” hükmünü içermektedir.

Mahkemece, işe giriş bildirgesinin tüm sigorta kollarına tabi çalışma konusunda yazılı istek kabul edileceği yönündeki kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakta ise de, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının istek sonrası aybaşından itibaren uygulanacağının gözetilmemiş olması ve istemin tümüyle kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının, 3. paragrafında yer alan “01.03.1998” tarihinin silinerek, yerine, “01.04.1998” tarihinin yazılmasına ve kararın bu biçimiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3549, Karar No: 2018/7725, Tarih: 30.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3549 E.  ,  2018/7725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ..., ... vekilleri ve davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava dilekçesi ile ... caddesi 422 ada 1 parselde tapuya kayıtlı olan apartmanda bulunan 1 ve 2 numaralı bağımsız bölümlerin hisseleri eşit olmak üzere malikleri olduğunu, müvekkillerinin müştereken maliki olduğu 1 ve 2 nolu bağımsız bölümlerin ...'nın en işlek caddesi olan ... caddesi üzerinde bulunan son derece değerli işyerleri olduğunu, kat mülkiyetinin 1970 yılında bugün olduğu gibi dönemin önde gelen bankaları olan Türkiye İş Bankası, Türk Ticaret Bankası, Ziraat Bankası, Yapı ve Kredi Bankası, Anadolubank gibi tüm bankaların şubeleri aynı cadde üzerinde maliki oldukları dükkanların çok yakınlarında oldukları, bu bağımsız bölümlerin binada kat mülkiyetine geçildiği tarihte de aynı bugün olduğu gibi çarşının en merkezi yerinde bulunan işyeri niteliğindeki taşınmazlar olduğunu, ancak tapu kayıtları incelendiğinde bu işyerlerine tahsis olunan arsa paylarının bu bağımsız bölümlerin değerleriyle orantılı olarak belirlenmediği, müvekkiline ait olan zemin kat 1 nolu işyerinin arsa payının 6/192 iken üst katta bulunan konut niteliğindeki bağımsız bölümlerin arsa paylarının 27/192 olarak belirlendiğini, oysa ki işyerinin değerinin üst katlardaki bulunan meskenlerden çok daha fazla olduğunu, bu nedenlerle müvekkillerine ait olan 1 ve 2 nolu bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleri ile orantılı olarak arttırılması suretiyle düzeltilmesine ve tapuya kaydına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazla ilgili olarak daha önceden açılmış ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07/10/1988 tarih 1988/33 Esas - 1988/646 Karar sayılı arsa payının düzenlenmesi dosyasının incelenmesinde dava konusunun ve sebebinin her iki dosyada da aynı olduğu konusunda şüphe bulunmadığı, tarafların aynılığı konusuna gelince ise, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 5. maddesindeki kat mülkiyetinin başkasına devri veya miras yoluyla geçmesi halinde ona bağlı arsa payının da birlikte geçeceği hükmü karşısında arsa payının, taşınmazın aynına ilişkin olduğu; taşınmazın aynına ilişkin olup kesinleşen ilk kararda 7 numaralı bağımsız bölüm hissedarlarından ...'nun davalılar arasında gösterilmemiş olması nedeniyle ... ya da diğer maliklerin herhangi bir hak kaybına uğramadığı gibi, esasen ...'in söz konusu kararda ismen yer almasının da sonucu değiştirmeyeceği, aksinin kabulü halinde, 634 sayılı KMK'nın 3 ve 5 maddeleri uyarınca yeni maliklerce yeni dava açılması durumunda, HMK'nın 303. maddesi uyarınca taraflar aynı olmadığı için ilk kararın sonradan açılan davada maddi anlamda kesin hüküm teşkil edemeyeceğini, bu nedenle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 300. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 114/1-i ve 115 maddeleri uyarınca dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili, davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 30/11/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2001, Karar No: 2018/4985, Tarih: 24.04.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/2001 E.  ,  2018/4985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında birleşen 2009/326 Esas sayılı dava dosyasından kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında 2017/164 Esas sayılı ve sanık ... hakkında birleşen 2010/280 Esas sayılı dava dosyalarından kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Yerel Mahkemenin 2017/164 Esas sayılı dava dosyasında... Tic A.Ş.’nin, birleştirilmesine karar verilen 2010/280 Esas sayılı dosyasında ise SİNEBİR Meslek Birliği’nin şikayetçi olup hak sahibi olduğunu ispatlaması ve davaya katılan olarak kabul edilmesine karşın, vekalet ücreti takdir edilirken infazda karışıklık oluşturacak şekilde 2017/164 Esas sayılı dosya yönünden “sanık ...’ten alınarak ayrı ayrı diğer katılanlara ödenmesine”ve 2010/280 esas sayılı dosya yönünden “sanıktan alınarak katılana ödenmesine” şeklinde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, Sanık ... müdafilerinin ve sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin BOZULMASINA, bu aykırılık yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, vekalet ücretine ilişkin hüküm fıkralarının, 2017/164 Esas sayılı dosya yönünden “Katılan ... Tic A.Ş. kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 2.860 TL. vekalet ücretinin sanık ...’ten alınarak katılana verilmesine” ve 2010/280 Esas sayılı dosya yönünden, “Katılan SİNEBİR Meslek Birliği kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 2.860 TL. vekalet ücretinin sanık ...’dan alınarak katılana verilmesine” şeklinde değiştirilmesi suretiyle, başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4449, Karar No: 2017/12616, Tarih: 25.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/4449 E.  ,  2017/12616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tahliye davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar, davalı ile aralarında 01.11.2012 başlangıç tarihli, bir yıl süreli kira sözleşmesi bulunduğunu, sözleşmenin Hususi şartlar 4. maddesine göre işlemiş ve işlemekte bulunan kira dönemlerine ve kira bedellerine ilişkin Muhtasar Vergi Beyan dönemlerinde verilmiş beyannamelere istinaden tarhiyat ve tahsilat makbuzlarının ibraz edilmediğini, sözleşmesel yükümlülüğün yerine getirilmesi için 28.02.2014 tarihli ihtarnamenin keşide edildiğini, buna rağmen yükümlülüğünü yerine getirmeyen davalının sözleşmeye aykırılık sebebiyle kira sözleşmesinin feshi ile taşınmazdan tahliyesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yargılamaya katılmamıştır.

Mahkemece, davalı kiracının, ihtarname tebliğine ve sözleşmedeki açık maddeye rağmen bu maddeyi uygulamadığı anlaşıldığından sözleşmenin feshi ile akde aykırılık nedeniyle kiralanandan tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Türk Borçlar Kanununun 316.maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı sözleşmeye uygun olarak özenle kullanmak ve kiralananın bulunduğu taşınmazda oturan kişiler ile komşulara gerekli saygıyı göstermekle yükümlüdür. Kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranması durumunda sözleşmeye aykırılık nedeniyle tahliyesine karar verilebilmesi için kiraya verenin konut ve çatılı işyeri kirasında kiracıya en az otuz gün süre vererek aykırılığın giderilmesini, aksi takdirde sözleşmeyi feshedeceğini yazılı olarak bildirmesi ve tanınan bu süre içerisinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Diğer kira ilişkilerinde ise, kiraya veren, kiracıya önceden bir ihtarda bulunmaksızın, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir. Konut ve çatılı işyeri kirasında, kiracının kiralanana kasten ağır bir zarar vermesi, kiracıya verilecek sürenin yararsız olacağının anlaşılması veya kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranışının kiraya veren veya aynı taşınmazda oturan kişiler ile komşular bakımından çekilmez olması durumlarında kiraya veren, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir.

Akde aykırılık nedenine dayanılarak açılan davada tahliye kararı verilebilmesi için akde aykırı davranışın önemli ve doğrudan doğruya kiralananın bizzat kullanılması ile ilgili olması gerekir. Bunun dışında sözleşme ile konulan yükümlülüklerin kiracı tarafından yerine getirilmemesi akde aykırılık nedeni ile tahliye sonucunu doğurmaz.

Akde aykırılık nedenine dayanılarak açılan davada tahliye kararı verilebilmesi için akde aykırı davranışın önemli ve doğrudan doğruya kiralananın bizzat kullanılması ile ilgili olması gerekir. Bunun dışında sözleşme ile konulan yükümlülüklerin kiracı tarafından yerine getirilmemesi akde aykırılık nedeni ile tahliye sonucunu doğurmaz.

Somut olayda; Taraflar arasında 01.11.2012 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Hususi şartlar 4. maddesinde " Stopaj ve çevre temizlik vergisi kiracıya ait olup, ilgili kurumlara ödenecektir. İlgili vergi dairesine muhtasar beyanname dönemlerinde stopaj beyanı yapılırken kirayaverenlerin hisse oranları belirtilecek ve kiracı tarafından söz konusu tarhiyat ve tahsilat makbuzlarının örnekleri, yasal tarhiyat ve ödeme tarihlerini müteakiben derhal kirayaverene ibraz edilecek." şeklinde düzenleme bulunmaktadır. Kiralananın doğrudan kullanımına ilişkin olmayan stopajın zamanında ödenmemesi sözleşmeye aykırılık oluşturmaz. Davacı kiraya veren tarafından davalı kiracıya 28.02.2014 tarihli bir ihtar gönderilmiş ise de bu ihtarda açıkça Türk Borçlar Kanun'unun 316. maddesi gereği 30 günlük süre verilerek akde aykırılığın giderilmesi aksi takdirde sözleşmenin feshedileceği bildirilmemiştir. Açıklanan nedenlerle esasen akde aykırılık nedeniyle tahliye davası açma şartları gerçekleşmediğinden istemin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile tahliyeye karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince hükmün davalı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.