muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/30155, Karar No: 2021/25641, Tarih: 27.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/30155 E.  ,  2021/25641 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Çevreyi kasten kirletmek suçundan sanık ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 181/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, mala zarar verme suçundan beraatine dair Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2016 tarihli ve 2014/40 esas, 2016/497 sayılı kararının temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15/02/2018 tarihli ve 2017/25666 esas, 2018/1605 karar sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verilmesini müteakip, yeniden yapılan yargılama sonunda, sanık ...'nın, çevreyi kasten kirletmek ve mala zarar verme suçlarından 5237 sayılı Kanun'un 151/2, 21/2, 181/1, 62 ve 52/2. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para ve 6 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına, çevreyi kasten kirletme suçu yönünden verilen hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına; dair Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2020 tarihli ve 2018/322 esas, 2020/84 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin 22/06/2020 tarihli ve 2020/159 değişik iş sayılı kararı ile;

Çevreyi kasten kirletmek suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunun 181/1, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetimli serbestlik tedbirine tâbi tutulmasına, mala zarar verme suçundan beraatine dair Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 05/05/2016 tarihli ve 2014/40 esas, 2016/497 kararına karşı hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Dinar Ağır Ceza Mahkemesinin 07/06/2016 tarihli ve 2016/168 değişik iş sayılı kararı ile beraat kararının temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15/02/2018 tarihli ve 2017/25666 esas, 2018/1605 karar sayılı ilâmı ile bozulmasına karar verilmesini müteakip, yeniden yapılan yargılama sonunda, sanığın 5237 sayılı Kanunun 151/2, 21/2, 62 ve 52. maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 27/02/2020 tarihli ve 2018/322 esas, 2020/84 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; “Sanıklar hakkında verilen karar, cezanın miktar ve nev’i itibarıyla kesin nitelikte ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04/10/1993 tarihli ve 2-187/222 sayılı kararı ile 10/03/2009 tarihli ve 2009/2-43 esas, 2009/56 sayılı kararında belirtildiği üzere, tür ve miktarı itibarıyla kesin olan kararların dahi suç vasfına yönelik temyizi halinde maddi gerçeğin ortaya çıkarılması amacıyla ve bu hususla sınırlı olarak Yargıtay denetimine tabi olacakları nazara alındığında,

İstem yazısında; “Sanıklar hakkında verilen karar, cezanın miktar ve nev’i itibarıyla kesin nitelikte ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04/10/1993 tarihli ve 2-187/222 sayılı kararı ile 10/03/2009 tarihli ve 2009/2-43 esas, 2009/56 sayılı kararında belirtildiği üzere, tür ve miktarı itibarıyla kesin olan kararların dahi suç vasfına yönelik temyizi halinde maddi gerçeğin ortaya çıkarılması amacıyla ve bu hususla sınırlı olarak Yargıtay denetimine tabi olacakları nazara alındığında,

Ayrıca Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/04/2018 tarihli ve 2014/15-487 esas, 2018/151 sayılı kararında belirtildiği üzere, temyiz ve istinaf kanun yollarından geçmeksizin kesinleşen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların ülke sathında uygulama birliğine ulaşmak ve ciddi boyutlara ulaşan hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi amacıyla olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına bozma konusu yapılabileceği nazara alınarak yapılan incelemede,

Dosya kapsamına göre, Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 15/02/2018 tarihli ve 2017/25666 esas, 2018/1605 karar sayılı ilâmında yer alan, "1-Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından, dosyanın, üniversitelerin su ürünleri,çevre mühendisliği, kimya mühendisliği bölümlerinde çalışan öğretim üyesi bilirkişileri ile veterinerlik fakültesi öğretim üyelerinden oluşan heyetlere ayrı ayrı tevdi edilerek, Sanık ... 'ya yüklenen eylemde TCK’nın 181/1. maddesi uyarınca ilgili kanun ve yönetmeliklerle belirlenen hangi teknik usullere aykırı olarak atıkların suya kasten verildiğinin ve olay kapsamında atık su dahilindeki KOİ değerlerinin yüksek çıkması sebebinin belirlenmesi suretiyle, sanık ...'nın yüklenen eyleminden kast ya da taksir şeklindeki kusurluluk türlerinden hangisinden sorumlu olacağının tartışılması, sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle karar verilmesi,

2- Mala zarar verme suçu açısından, katılana ait balık çiftiliğinde meydana gelen toplu balık ölümleri ile su kirliliği arasında uygun illiyet bağı bulunup bulunmadığı hususunda rapor alındıktan sonra, sonucuna göre sanıklar ... ve ...'in hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, konusunda uzman olmayan bilirkişi heyetinden alınan bilirkişi raporuna dayanılarak noksan inceleme ile hükümler kurulması" şeklindeki gerekçelerle bozma kararı verilmesi üzerine yeniden yapılan yargılamada mahkemece ... Üniversitesi Rektörlüğünde görevli bilirkişiler tarafından ortak şekilde tek bir bilirkişi raporu düzenlenmiş olduğu, dosyanın anılan Yargıtay bozma ilamı gereğince ayrı ayrı bilirkişi heyetlerine tevdi edilmediği gibi meydana gelen zarar ile sanıkların eylemleri arasında illiyet bağının bulunduğuna ilişkin yeterli değerlendirmenin yapılmadığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında çevreyi kasten kirletmek ve mala zarar verme suçlarından yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetine karar verilmesinde ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik itirazların kabulü yerine, reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma talebinin kapsamı ile tebliğname tarihine göre, 6572 sayılı Kanun’un 27. maddesi ile değişik Yargıtay Kanunu’nun geçici 14. maddesi uyarınca oluşturulan Büyük Genel Kurulunca kabul edilen işbölümü kararına göre işin incelenmesi Yüksek (2.) Ceza Dairesi’nin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili daireye gönderilmesine, 27/10 /2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33900, Karar No: 2014/15180, Tarih: 06.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/33900 E.  ,  2014/15180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı, çocuklara özel koruyucu ve destekleyici tedbir uygulanması

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen kişilerin huzur ve sükununu bozma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 06/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14614, Karar No: 2024/2140, Tarih: 28.03.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/14614 E.  ,  2024/2140 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... İdaresi vekili ve davalı Hazine temsilcisince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalı ... İdaresi vekilinin ve davalı Hazine temsilcisinin başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, Sinop ili Türkeli ilçesi Oymayaka Köyü çalışma alanında bulunan 122 ada 1 parsel sayılı 39 ha 9.637.80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı vekili; Sinop ili Türkeli ilçesi Oymayaka Köyü 122 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tamamının 2007 yılında yapılan tapulama çalışmalarında orman vasfıyla davalı adına tespit ve tescil edildiğini, dava dışı 122 ada 19 parselin bitişiğinde, halk arasında "Türmes/Say" olarak tabir edilen ve dava konusu taşınmazın içinde kalan yaklaşık 3 dönüm büyüklüğe sahip arazinin orman niteliğinde bulunmadığını, özel mülke konu olarak yüzyılı aşkın süredir davacının annesi Gülsüm Korkmaz'ın zilyetliğinde ve mülkiyetinde iken annesinin ölümü sonrasında taşınmazın davacıya kaldığını ileri sürerek, dava konusu 122 ada 1 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 3 dönüm büyüklüğe sahip parçasının tapu kaydının kısmen iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İdaresi vekili; dava konusu taşınmazın orman vasfında olduğunu, davacı ile ilgisinin bulunmadığını, dava konusu taşınmazın hava fotoğraflarında ve 1959 tarihli memleket haritalarında yeşil alan olduğunu, sonrasında taşınmaz işgal ve açma ile kullanılan alanlardan olduğunu, orman vasfındaki taşınmazların işgal ve zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını, dava konusu taşınmazın orman vasfında olup yapılan kadastro tespitinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine, davaya cevap vermemiştir.

Davalı Hazine, davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; dava konusu taşınmazın orman vasfını taşımadığı, taşınmazın davacıya miras olarak kaldığı, dava konusu yerin evvelinde davacının annesine ait olduğu, taksim sonucunda davacıya bırakıldığı, dava konusu taşınmaz üzerinde davacının kadastrodan önce 20 yıldan fazla sürede malik sıfatı ile tasarruf gördüğü, davacının lehine dava konusu taşınmazın zilyetlik ile kazanma koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, davanın kabulüne, Sinop ili Türkeli ilçesi Oymayaka Köyü 122 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 07.09.2020 tarihli fen bilirkişi raporunda ek 1 ve ek 2 krokide gösterilen 2.711,76 m2'lik alanın tapu iptali ile iptal edilecek kısmın bulunduğu adanın son parsel numarası altında davacı adına tesciline karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi hükmüne karşı, davalı ... İdaresi vekili ve davalı Hazine temsilcisi tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, dosyada bulunan orman bilirkişi ve harita bilirkişi raporlarında 1990, 1992 ve 2009 tarihli hava fotoğraflarına göre taşınmazın üzerinde ot florasının bulunduğu, sürülüp işlenmediğinin belirlendiği, yine ziraat bilirkişi raporunda da taşınmazın uzun yıllardan beri ekilmemesi nedeniyle üzerinde çayır ve mera bitkilerinin büyüdüğünün belirlendiği, yine etrafındaki taşınmazların dahi uzun yıllardan beri kullanılmadığından dolayı 25-30 yaşlarında orman ağaçlarının büyüdüğünün belirlendiği, taşınmazda 5-6 adet kestane ve bir adet meyve ağacının bulunmasının tek başına taşınmazda zilyetliği göstermeyeceği, mahalli bilirkişi ve tanıkların beyanlarından da taşınmazın uzun bir süredir işlenmediğinin anlaşıldığı, bu belirlemelere göre taşınmazın 1990 ila tespit tarihi olan 2007 yılı arasında 17 yıldır işlenmeyip boş bırakıldığı, taşınmaz üzerinde davacı açısından iradi terk koşullarının oluştuğu anlaşılmakla, mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz ise de yargılamada eksiklik bulunmayan ancak kanunun olaya uygulanmasında hata edilen dava dosyası açısından yapılan yanlışlık yeniden yargılamayı gerektirmediğine göre davalı Hazine temsilcisi ve davalı ... İdaresi vekilinin istinaf başvurularının kabulüne, kararın kaldırılarak davanın reddine karar verilmiş ve iş bu karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile Bölge Adliye Mahkemesi kararındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25858, Karar No: 2014/16668, Tarih: 16.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/25858 E.  ,  2014/16668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/101234

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2011

NUMARASI : 2011/252 (E) ve 2011/378 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adli emanetin 2011/344 sırasına kayıtlı eşya hakkında mahkemesince her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Bahçesi olan aynı binada alt-üst katlarda ikamet eden ve "elti" olmakla akrabalıkları bulunan taraflardan Perihan'ın; katılan Hacer tarafından yaklaşık 15 yıl kadar önce bahçeye dikildiği söylenen ve 25.04.2011 tarihli tespit tutanağında belirlendiği şekliyle "çam ağacının dalını", kendisinin üç yıl kadar önce diktiği elma ağacına zarar verdiği gerekçesiyle kesmesi sonrası çıkan tartışma sonrası eve gelen ve tartışma vakasını öğrenen sanık Perihan'ın oğlu sanık Salih'in, adli emanete alınan balta ile bahçeye inip, yine anılan tutanakla tespit edildiği şekliyle bahçedeki çitin içindeki katılan Hacer tarafından dikildiği ileri sürülen 10 adet gül fidanını ve çitin ortasındaki kiraz fidanını kesmesi eylemlerinin "mala zarar verme" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi amacına yönelik olarak; katılan Hacer'in 15.08.2011 havale tarihli dilekçesi içeriği de nazara alınarak bahçesinde bina da bulunan ve ortak muristen intikal ettiği dile getirilen taşınmazın maliklerini de gösterir tedavüllü tapu kayıtları ile taşınmaz komşularını da gösterir krokisinin ve murisle miras ilişkilerini gösteren kayıtların ilgili birimlerden getirtilmesi, gerektiğinde ehil bilirkişiler refakate alınarak mahallinde keşif yapılıp rapor alınması, toplanan deliller birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre sanıkların hukuki durumları ile suç vasfının takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan "mala zarar verme" suçundan verilen "mahkumiyet" hükümlerinin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9, Karar No: 2013/1375, Tarih: 31.01.2013

**6. Hukuk Dairesi         2013/9 E.  ,  2013/1375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, akde aykırılık nedeniyle kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalıya alışveriş merkezinde 7m² lik bir alanın kiralandığı halde davacının 10.80 m² lik bir alanı kullandığı gerekçesi ile davalının kiralanandan tahliyesini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Türk Borçlar Kanununun 316.maddesi hükmü uyarınca kiracı kiralananı sözleşmeye uygun olarak özenle kullanmak ve kiralananın bulunduğu taşınmazda oturan kişiler ile komşulara gerekli saygıyı göstermekle yükümlüdür. Kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranması durumunda sözleşmeye aykırılık nedeniyle tahliyesine karar verilebilmesi için kiraya verenin konut ve çatılı işyeri kirasında kiracıya en az otuz gün süre vererek aykırılığın giderilmesini, aksi takdirde sözleşmeyi feshedeceğini yazılı olarak bildirmesi ve tanınan bu süre içerisinde de akde aykırılığın giderilmemiş olması gerekir. Diğer kira ilişkilerinde ise, kiraya veren, kiracıya önceden bir ihtarda bulunmaksızın, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir. Konut ve çatılı işyeri kirasında, kiracının kiralanana kasten ağır bir zarar vermesi, kiracıya verilecek sürenin yararsız olacağının anlaşılması veya kiracının bu yükümlülüğe aykırı davranışının kiraya veren veya aynı taşınmazda oturan kişiler ile komşular bakımından çekilmez olması durumlarında kiraya veren, yazılı bir bildirimle sözleşmeyi hemen feshedebilir.

Akde aykırılık nedenine dayanılarak açılan davada tahliye kararı verilebilmesi için akde aykırı davranışın önemli ve doğrudan doğruya kiralananın bizzat kullanılması ile ilgili olması gerekir. Bunun dışında sözleşme ile konulan yükümlülüklerin kiracı tarafından yerine getirilmemesi akde aykırılık nedeni ile tahliye sonucunu doğurmaz. Koşulların bulunması halinde sadece akdin feshine yol açar.

Olayımıza gelince; Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 15.7.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmenin özel şartlar bölümü 2. maddesinde kiralanan standın 7 m² lik alanı kaplayacağı kararlaştırılmıştır. Bu şartlar geçerli olup tarafları bağlar. Davacı, davalıya keşide ettiği süreli ihtarnamelerle kiralanan stant ölçülerinin 3.60 m ve 1.80 m ölçülerine çekilmesi belirtilerek söz konusu akde aykırılığın giderilmesini istemiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere davacı tarafından ileri sürülen hususlar kiralananın kullanımıyla ilgili değildir. Bu nedenle akde aykırılık olgusundan söz edilemez ve tahliye sonucunu doğurmaz. Davacı dava dilekçesinde akdin feshini de istediğine göre sözleşmenin feshi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliyeye de karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 31/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20765, Karar No: 2015/1075, Tarih: 09.02.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/20765 E.  ,  2015/1075 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

vekili Av....

2-... Yönetim Temizlik ve Tic. A.Ş.

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Fabrikaları A.Ş. vekili tarafından tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Fabrikaları A.Ş. vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Fabrikaları A.Ş.'ne yükletilmesine, 09/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15904, Karar No: 2014/26559, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15904 E.  ,  2014/26559 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gaziantep 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 14.03.2014

No : 2013/284-2014/85

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.