muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1256, Karar No: 2011/4482, Tarih: 15.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/1256 E.  ,  2011/4482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.12.2007 gün ve 2007/51 - 2007/643 sayılı kararı bozan Daire’nin 30.09.2010 gün ve 2008/13267 - 2010/9465 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların da içinde bulunduğu Yimpaş Grubu şirketlerin 1990 yılından itibaren Almanya başta olmak üzere birçok ülkede garanti vererek binlerce insandan mevduat topladığını, müvekkilinin 16.08.1999 tarihinde 10.000 DM ve 13.11.2000 tarihinde 4.500 DM olmak üzere 14.500 DM (7.400 Euro) karşılığı 13.320 YTL karşılığında hisse senedi ile ortak olduğunu, parasını her istediği anda alabileceği garantisinin verildiğini, müvekkiline her hangi bir faiz ve para ödemesi ise yapılmadığını ileri sürerek, davacı ile davalı şirket arasında geçerli bir hisse senedi devri yapılamayacağının ve kurulmuş bir ortaklık sözleşmesi bulunmadığının tespiti ile davacı tarafından yatırılan 7.400 Euro (14.500 DM) karşılığı 13.320 YTL'nın talep tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirketin Başbakanlık Sermaye Piyasası Kurulu'nun kaydında bulunan bir anonim şirket olduğu, davacının davalı Yimpaş Gıda Sanayi ve Tic A.Ş’de 7 adet, Yozgat İhtiyaç Maddeleri Pazarlama ve Tic A.Ş’de ise 114 adet hissesi bulunduğu, TTK'nun 405/2. maddesine göre pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceği, tasfiye payına müteallik hakların saklı olduğu, davalı şirketin tasfiye halinde bulunmadığı, TTK’nun anonim şirketler ve pay sahiplerine ilişkin hükümleri karşısında davacı talebinin yerinde olmadığı, her ne kadar dava dilekçesinde ... davalı olarak gösterilmiş ise de; davanın niteliği itibarıyla TTK hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan anonim şirket yönetim kurulu başkanının şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durumun mevcut olmadığı gibi ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında adı geçen davalının sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini fesada uğratan her hangi bir eyleminden de söz edilmediği, bu nedenle davalı ...’a karşı husumet yöneltilemeyeceği sonucuna varılarak, davalı şirketler hakkındaki davanın esastan, davalı ... hakkındaki davanın pasif husumetten reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 15.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5691, Karar No: 2014/6254, Tarih: 03.11.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/5691 E.  ,  2014/6254 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ordu 2. Asliye Hukuk Hakimliği ( Tic. Mah. Sıf.)

Tarihi :04.02.2014

Numarası :2013/381-2014/80

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, zaman bakımından uygulanması gereken 818 sayılı BK'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmaktadır. Davada, bakiye iş bedeli alacağının tahsili istenmiştir. Mahkemece, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, talep halinde dosyanın yetkili Ünye Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlığın kaynaklandığı sözleşme 1086 sayılı HUMK'nın yürürlükte bulunduğu dönemde 28.01.2008 tarihinde imzalanmış, dava 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe girmesinden sonra 20.11.2013 tarihinde açılmıştır. 6100 sayılı HMK'nın 448. maddesinde bu kanun hükümlerinin tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanacağı düzenlendiğinden mahkemenin yetkisi ile yetki itirazları konusunda HMK hükümlerinin uygulanması gerekir. Usul sözleşmeleri kurulmaları ve geçerlilikleri bakımından maddi hukuk hükümlerine tâbi olduğundan 1086 Sayılı HMUK'nın yürürlükte olduğu dönemde imzalanan yetki sözleşmeleri ise yeni kanun döneminde geçerliliklerini sürdürecektir.

Yetkinin kesin olduğu hallerde mahkemenin yetkili bulunması dava şartıdır (HMK. M. 114.1.ç). Kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazı ise ilk itirazlardandır (HMK. m. 116.1.a). Dava şartları ilk itirazlardan farklıdır. Dava şartlarının bulunmadığı davanın her aşamasında ileri sürülebildiği ve mahkemece kendiliğinden dikkate alınabildiği halde, ilk itirazlar ancak davanın başında cevap süresi içinde cevap dilekçesiyle ileri sürülebilir ve mahkemece kendiliğinden dikkate alınamaz. İlk itirazlar, dava şartlarından sonra incelenir (HMK. m.117.2). İlk itirazlar ön sorunlar gibi incelenir ve karara bağlanır (HMK. m. 117.3).

Somut olayda uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır. Sözleşmeden doğan davalar HMK'nın 6. maddesi uyarınca davalının yerleşim yeri mahkemesinde (Ordu) açılabileceği gibi, 10. maddesi uyarınca sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de (Ünye) açılabilir. Taraflar arasındaki sözleşmenin 34. maddesinde Ordu mahkemeleri yetkili kılındığından dava HUMK'nın 22. maddesi uyarınca Ordu mahkemelerinde de açılabilir. Kamu düzeniyle ilgili olmadığından anılan maddelerdeki yetki kuralları kesin değildir. Davacının seçimlik hakkı mevcut olup, davasını genel ve özel yetkili mahkemelerden her

hangi birisinde açabilir. Somut olayda dava davalının yerleşim yeri olan ve aynı zamanda sözleşmeyle yetkili kılınan Ordu ilinde açılmıştır. HMK'nın 6. ve HUMK'nın 22. maddeleri uyarınca Ordu mahkemeleri davaya bakmakla yetkilidir. Davalı cevap dilekçesinde yetki ilk itirazında da bulunmamıştır. Bu durumda mahkemece işin esası incelenerek toplanacak delillere göre sonuca varılması gerekirken, ifa yeri mahkemesinin (Ünye) kesin yetkili mahkeme olduğu kabul edilerek ve ileri sürülmediği halde re'sen dikkate alınarak yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13944, Karar No: 2015/12103, Tarih: 14.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/13944 E.  ,  2015/12103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, banka tarafından kendisinden dosya, komisyon ve masraf adı altında 2.000,00 TL tahsil edildiğini, alınan bu bedelin haksız olduğunu ileri sürerek yapılan kesintinin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, duruşma yapılmaksızın, dosya üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde dosya üzerinde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 14.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4322, Karar No: 2012/9596, Tarih: 18.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/4322 E.  ,  2012/9596 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2008/28178

MAHKEMESİ : Erzincan Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 06/11/2007, 2007/102 (E) ve 2007/184 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın eyleminin sübutu kabul, haksız tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine, yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre;sanığın, evine doğru yürümekte olduğu sırada kahvehane önünde alkol almakta olan ve önceden aralarında husumet bulunan Hasan ile kavga ettiği,Hasan'ın arkadaşı olan mağdur Mehmet'in,sanığı hırpalayarak kavgayı ayırdıktan sonra sanığa hakaret ettiği, ceketinden çekiştirerek ve ittirerek 60-70 metre kadar uzaklaştırdığı, orada da sanık ile itişmeye devam ettiği, sanığın ise mağdurun elinden kurtulduktan sonra onun sırt bölgesine tamamı toraksa nafiz olacak şekilde 4 kez ayrıca,sol ön koluna kemiğe inecek şekilde 1 kez ve sol kol pazu bölgesine kas seyirli olacak şekilde 1 kez vurduğu, mağdurun kendini kaybederek yere düşmesi üzerine ölüm neticesine ulaştığını düşünerek eylemini sürdürmediği ve mağdurun hayati tehlike geçirdiği olayda; sanığın fiili ile açığa çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu gözetilmeden, kasten yaralama suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup sanık müdafıi, katılan vekili ve yerel Cumhuriyet Savcısının sair temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 18/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2817, Karar No: 2018/1516, Tarih: 02.04.2018

**1. Ceza Dairesi         2017/2817 E.  ,  2018/1516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ..., ...

SUÇ : Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak kişiyi öldürme

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; beraat,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında; ayrı ayrı TCK'nun 82/1-3, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanıklar Saadet ve Selda müdafilerinin süresinden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme taleplerinin CMUK'un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Katılanların, sanık ... hakkında suç delillerini gizleme suçundan verilen beraat kararını temyize hak ve yetkileri bulunmadığından, vekillerinin bu hükme yönelik temyiz talebinin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiş; buna bağlı olarak olarak inceleme sanıklar Selda ve Saadet hakkında Emine'yi nitelikli katsen öldürme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik sanıklar müdafileri ile katılanlar Mahmut, Leyla ve ... Bakanlığı vekilinin; sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan verilen beraat kararına karşı katılanlar Mahmut, Leyla ve ... Bakanlığı vekillerinin temyiz istemleri ile sınırlı olarak yapılmıştır .

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Saadet ve Selda'nın maktul ...'yi nitelikli kasten öldürme suçlarının sübutu kabul; oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

sanık ... hakkında maktul ...'yi kasten öldürme ve suç delillerini gizleme suçlarından, elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatine hükmedilmiş, verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar Mahmut ve Leyla vekilinin sanık ...'un hakkındaki beraat hükmünün bozulması gerektiğine, katılan ... Bakanlığının sanıkların eylemin canavarca hisle öldürme suçunu oluşturduğuna, sanık ... hakkında delillerin yeterince değerlendirilmediğine; sanık ... müdafiinin savunma hakkının kısıtlandığına, vasfa, sübuta, haksız tahrik olduğuna ,sanık ... müdafiinin sübuta, haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 02.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15420, Karar No: 2015/31788, Tarih: 10.11.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/15420 E.  ,  2015/31788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 31. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/52-2013/263

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacının, davalı şirkette uluslararası tır şoförü olarak 15/08/2007 - 23/09/2010 tarihleri arasında çalıştığını, kök asgari ücret yanında sefer primi ödendiğini, İtalya - Avrupa arasında dorseci olarak görev yaptığını, ayda ortalama 3-4 sefer yaptığını, sefer başına 350,00 euro prim ayrıca 100,00 euro açık hesap olmak üzere sefer başına 450,00 euro sefer primi verildiğini, davalı işverenlikçe 45 günden fazla süre sefere gönderilmeyerek ücretin esasını teşkil eden sefer primi kazancından mahrum bırakılması, ayrıca kök ücret olarak ödenen asgari ücret düzeyindeki maaşlarının ödenmemesi üzerine davacı tarafından iş sözleşmesinin 23/09/2010 tarihinde haklı sebeple feshedildiğini, işverence yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, bedelinin de işverence ödenmediğini, sefer primlerinden yapılan haksız kesintiler sebebiyle fesih tarihi itibariyle 1.700,00 euro prim alacağı bulunduğunu, ulusal bayram ve genel tatil günlerindeki çalışmalarının karşılığının ödenmediğini belirterek, kıdem, ihbar tazminatları ile izin, bayram ve genel tatil ücreti ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 15/08/2007 tarihinde şirkette tır şoförü olarak asgari ücretle işe başladığını, 03/09/2007 tarihinde istifa ederek ayrıldığını, bu sebeple 03/09/2007 tarihinden önceki döneme ilişkin kıdem tazminatı alacağının bulunmadığını, davacının 26/09/2007 tarihinde şirkete ait iş yerinde tekrar işe başladığını, davacının 23/09/2010 tarihinde istifa dilekçesi imzalamaksızın kendisinin işten ayrıldığını, yıllık izinleri kullandığını, prim alacağı ve ücret alacağı bulunmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde işçinin izin kullandığını davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, bilirkişi raporuna dayanılarak, yasal asgari ücret yanında gelirinin büyük bir bölümünü sefer priminden elde eden yurt dışı tır şoförü olarak çalışan bir işçinin şirket tarafından makul bir neden olmaksızın 1,5 ayı bulan süre sefere gönderilmemesinin işçi yönünden haklı fesih nedeni oluşturacağı ,kaldı ki ücret ve geniş anlamdaki ücretin ödenmemesinin de işçiye haklı fesih imkanı verdiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II. e ve f maddeleri işçiye iş sözleşmesinden ve yasadan kaynaklanan ücretlerinin zamanında ödenmemesi veya eksik ödenmesi ile iş şartlarında esaslı değişiklik yapılması iş sözleşmesini haklı nedenle feshi hakkı vermektedir.

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II. e ve f maddeleri işçiye iş sözleşmesinden ve yasadan kaynaklanan ücretlerinin zamanında ödenmemesi veya eksik ödenmesi ile iş şartlarında esaslı değişiklik yapılması iş sözleşmesini haklı nedenle feshi hakkı vermektedir.

Dosya içeriğine göre davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshedip etmediği tartışma konusudur.

Davacı sefer primi kesintisi yapıldığı için iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürmüştür. Mahkemece sefer primi kesintisi yapılmadığı kabul edilmesine rağmen, davacının görevi için hazır olduğu 45 gün boyunca sefere çıkarılmaması işçi yönünden haklı fesih nedeni kabul edilmiştir. Oysa dosya içeriğine ve emniyet giriş çıkış kayıtlarına göre davacının en son 03.09.2010 tarihinde yurt dışından çıkış yaptığı; iş sözleşmesinin ise 23.09.10 tarihide feshedildiği anlaşılmaktadır. Aylık ortalama 1,5 veya iki kez yurt dışına çıkma uygulamasına göre davacı son 20 günde yurt dışına çıkmış gözükmektedir. Bu çıkış işverenin aracı ile yapılmış ise iş sözleşmesinin haklı nedenle feshi gerçekleşmiş olmayacaktır. Bu durum araştırılmadan davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğinin ve bu nedenle kıdem tazminatının kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8397, Karar No: 2006/10115, Tarih: 29.09.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/8397 E.  ,  2006/10115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.06.2002 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.04.2004 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dava konusu 135 ada 208 parsel numaralı taşınmazın 1972 yılından bu yana zilyetliğinde olduğunu, taşınmaza bina yaptığını ve ağaç diktiğini, ayrıca nizalı yerin tapusunun da bulunduğunu, kadastro tespitinde kayma olması nedeniyle yerin davalı ... adına tespit edildiğini, malik ....'in, kendisi tarafından dava açılmasını önlemek amacıyla kötü niyetle taşınmazı tapuda oğlu davalı ...'e sattığını ileri sürerek temliken tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, aralarında kötü niyetli iktisap ve devrin söz konusu olmadığını, 210 parselin adlarına temliken tescili isteği ile açtıkları davanın reddi üzerine yargılama giderleri ve sulh anlaşması gereğince 210 parsel malikine ödenmesi gereken arsa bedelini Selahattin'in ödemesi nedeniyle ...'in 208 parsel tapusunu ....'e devrettiğini, davacı aleyhine men'i müdahale ve kal davası açtıklarını ve yargılamasının devamı sırasında 5.000.000.000.TL. arsa bedelinin kendilerine ödenmesi halinde tapuyu devredeceklerini davacıya bildirdiklerini, davacının bu isteği kabul etmeyerek aleyhlerine eldeki davayı açtığını, çapa dayalı davalarda iyiniyet iddiasının ileri sürülemeyeceğini belirterek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalılar vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalılar vekilinin diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/16814, Karar No: 2014/18632, Tarih: 07.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/16814 E.  ,  2014/18632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/182653

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2013

NUMARASI : 2012/502 (E) ve 2013/37 (K)

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 31.12.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.