muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2863, Karar No: 2018/9131, Tarih: 03.10.2018

b) Sanığa isnat edilen gizliliğin ihlali suçu TCK'nın 285. maddesinin 1. fıkrasında, “Soruşturmanın gizliliğini alenen ihlâl eden kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Ancak, soruşturma aşamasında alınan ve kanun hükmü gereğince gizli tutulması gereken kararların ve bunların gereği olarak yapılan işlemlerin gizliliğinin ihlâli açısından aleniyetin gerçekleşmesi aranmaz.” şeklinde düzenlemiş ve maddenin 3. fıkrasında fiilin basın ve yayın yoluyla işlenmesi halinde cezanın yarı oranında artırılacağı ifade edilmiş iken, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 92. maddesi ile yapılan değişiklikle aynı suç anılan maddenin 2. fıkrasında “Soruşturma evresinde alınan ve soruşturmanın tarafı olan kişilere karşı gizli tutulması gereken kararların ve bunların gereği olarak yapılan işlemlerin gizliliğini ihlal eden kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis veya adli para cezası ile cezalandırılır.” şeklinde düzenlenerek hapis cezası ile adli para cezası seçenek olarak öngörülmüş; ancak, maddenin 4. fıkrasında suçun basın ve yayın yoluyla işlenmesi değil, kamu görevlisi tarafından görevinin sağladığı kolaylıktan yararlanılarak işlenmesi halinde cezanın yarı oranında artırılacağının belirtilmiş olması karşısında, TCK'nın 7/2. madde ve fıkrasındaki, “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.” hükmü gereğince suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek sonuç cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması suretiyle hüküm tesisi gerektiği gözetilmeden, sanığa TCK'nın 285/2. madde ve fıkrası gereğince 365 gün adli para cezası tayin edilip, hükmedilen cezada aynı Kanun'un 285/4. madde ve fıkrası uyarınca ½ oranında artırım yapılmak suretiyle suç tarihinde yürürlükte bulunan düzenleme hiç değerlendirilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11180, Karar No: 2019/5816, Tarih: 30.09.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/11180 E.  ,  2019/5816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu,

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 103 ada 177 parsel sayılı 29,88 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacıların murisi ... ile davalılar ..., ..., ... ve bir kısım davalıların murisi ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar, ... ve arkadaşları, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli 103 ada 177 parsel sayılı taşınmazın davalılar ..., ..., ... ve bir kısım davalıların murisi ... adına olan toplam 4/5 payının tapu kaydının iptali ile davacılar ... oğlu ...'ın tüm mirasçıları adına dosya içerisinde mevcut Bakırköy 10. Noterliğinin 29.01.2013 tarih 2619 yevmiye numaralı mirasçılık belgesindeki payları oranında iştirak halinde mülkiyet şeklinde tapuya tesciline, karar verilmiş; hüküm, davalılar Fazlı ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu 103 ada 1 parsel sayılı taşınmazın, taksim neticesinde davacıların miras bırakanı ...’e isabet ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne ve çekişmeli taşınmazın davacılar adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm, temyiz eden davalılar tarafından, yapılan taksim neticesinde taşınmazın davacıların murisine isabet ettiği ancak taşınmazın üzerinde bulunan çeşmenin ortak kullanıma bırakıldığı ileri sürülerek, bu hususun beyanlar hanesine şerh verilmemesi yönünden temyize getirilmiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19. maddesi uyarınca, taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye ve paydaşlardan birine ait muhtesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilir. Yapılan keşiflerde dinlenen yerel bilirkişi beyanlarına göre, dava konusu taşınmaz üzerindeki çeşmenin, davalılar ... , ..., ... ve ... ile davacıların murisi ... tarafından, tespitten önce yapıldığı hususu çekişmesizdir. Hal böyle olunca, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi gereğince çekişmeli taşınmaz üzerinde çeşmenin tüm tarafların ortak kullanımında olduğunun muhdesat olarak kütüğün beyanlar hanesine şerh verilmesi gerekirken, bu hususun göz ardı edilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13908, Karar No: 2012/20629, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/13908 E.  ,  2012/20629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların, katılanlar ..., ..., ... ve ...'a yönelik hırsızlık eyleminden ötürü 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi ile cezalarından 1/4 oranında indirim yapılırken, hapis cezasının 3 yıl 2 ay 15 gün yerine, 2 yıl 14 ay 15 gün olarak hesaplanmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi ve sanık ...'ın, katılan ...'ın ikametine girip, buzdolabından çıkardığı yaş pastayı yediği ve balık yemi, fincan takımını da çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin tamamlandığı gözetilmeden teşebbüs nedeniyle cezasından indirim yapılması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ..., ..., ..., ... müdafiileri ile sanıklar ..., ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 04.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2401, Karar No: 2006/6517, Tarih: 15.06.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/2401 E.  ,  2006/6517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ordu 1.Asliye Hukuk İş Mahkemesi

Tarih : 13.12.2005

Davacı, 1.1.1987-30.9.1996 tarihleri arasında SSK. zorunlu sigortalı hizmetleri dışında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin   kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplnan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.1.1987-30.9.1996 tarihleri arasında SSK.'na tabi zorunlu sigortalı olduğu süreler dışında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti ile aksi yöndeki davalı Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplnan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum'un aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1.1.1987-30.9.1996 tarihleri arasında SSK.'na tabi zorunlu sigortalı olduğu süreler dışında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti ile aksi yöndeki davalı Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla  kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının verdiği 24.3.1987 tarihli bildirge üzerine davalı Kurumca 1.1.1987 tarihi itibariyle 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kayıt ve tescil edildiği, SSK. hizmet cetvelinden ihtilaf konusu dönemde 13.12.1988 tarihinde SSK. zorunlu sigortalısı olarak çalışmaya başlayıp 1988 yılı 3.dönemde 18 gün, 1989 yılı 1.dönemde 113 gün, 1991 yılı 1.dönemde 55 gün, 2.dönemde 30 gün, 1992 yılı 2.dönemde 7 gün, 3.dönemde 3 gün zorunlu sigortalı olarak çalışmasının bulunduğu durumun davalı Kurumca öğrenilmesi üzerine sigortalılığının 12.12.1988 tarihi itibariyle terkin edildiği, bu dönemde prim ödemesi bulunmadığı, 29.3.2000 tarihli bildirgesi üzerine 1.4.2000 tarihi itibariyle yeniden kayıt ve tescil edildiği bu tarihten sonra prim ödemelerinin bulunduğu, 20 dönüm zirai arazinin emlak vergisini verdiği, 29.9.2000 tarihinde Ziraat Odasına kaydolduğu, davacının 1.1.1987-12.12.1988 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğu konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davacı, davalı Kurumca tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak 1.1.1987 tarihinde tescil edilmiş olmakla ve bu tarihten sonraki SSK.'na tabi çalışmaları uzun süreli blok çalışma olmayıp aralıklı ve kısa süreli çalışma olduğundan bu süreler dışında kalan dönemlerde 2926 sayılı Yasa'nın 10.maddesi koşullarını taşınması halinde tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun kabulü gerekir ise de mahkemece 2926 sayılı Yasa'nın 10.maddesinde belirtilen kayıtların  varlığı araştırılmaksızın sonuca gidildiği görülmektedir.

Yapılacak iş; davacıyı ihtilaf konusu dönemde ürün satışı yaptığı kişi, kurum ve kuruluşları açıklattırmak bu kişi, kurum ve kuruluşlardan ürün bedelinden kesinti yapılıp yapılmadığını sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek, Tapu Dairesinden davacı adına kayıtlı zirai arazı bulunup bulunmadığını sormak varsa tesis tarihini tesbit etmek, Ziraat Bankası, Tarım Satış Kooperatif ve Birlikleri, Tarım Kredi Kooperatifleri gibi tarımsal faaliyetleri organize eden kuruluş ve idarelerin kayıtlarından yararlanmak, ayrıca ihtilaflı dönemde görev yapan muhtar ve azaların isimlerini tesbit ederek tanık olarak bilgilerine başvurmak ve tüm deliller birarada değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Mahkemece  bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu salt tanık beyanlarına dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.06.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1796, Karar No: 2012/1114, Tarih: 23.02.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/1796 E.  ,  2012/1114 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedelinin tahsili, yüklenici kooperatif tarafından açılan karşı dava tapu iptâli tescil, sözleşme dışı yapılan ... bedeli ile tescil harcının tahsili istemlerine ilişkin olup, mahkemece verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yüklenici kooperatifin tüm, arsa sahiplerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece tescil kararı verilen A Blok 23 numaralı bağımsız bölüm tapuda ... adına kayıtlıdır. Yüklenici kooperatif ile arsa sahibi ... arasında imzalanan 20.12.1999 tarihli sözleşmenin 5. maddesinin (t) bendinde yüklenici kooperatife tapuların devir zamanı düzenlenmiştir. Yüklenici kooperatif karşı davanın açılmasına kadar arsa sahibi ...'i tapu devri ister ihtarname göndererek temerrüde düşürmemiştir. Yüklenici kooperatif tarafından işin eksik bırakıldığı da karar altına alınan eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedelinden anlaşılmaktadır. Bu durumda arsa sahibi ... karşı davanın açılmasına neden olmadığından ve birlikte ifa kuralı uygulanarak karşı dava kabul edildiğinden arsa sahibi ...'in vekâlet ücreti ile sorumlu tutulması doğru olmamıştır.

Diğer arsa sahibi ...'in, tahsil kararı verilen 6.790,00 TL üzerinden hesaplanacak vekâlet ücreti ile sorumlu tutulması gerekirken, daha fazla vekâlet ücreti ile sorumlu tutulması da hatalı olmuştur.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekirse de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Diğer arsa sahibi ...'in, tahsil kararı verilen 6.790,00 TL üzerinden hesaplanacak vekâlet ücreti ile sorumlu tutulması gerekirken, daha fazla vekâlet ücreti ile sorumlu tutulması da hatalı olmuştur.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekirse de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle yüklenici kooperatifin tüm, arsa sahiplerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın hüküm fıkrası “Karşı Davada” bölümünde yer alan “karşı davacı kooperatif kendisini vekille temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 8.413,20 TL vekâlet ücretinin karşı davalılardan tahsili ile karşı davacıya verilmesine” paragrafının karardan çıkarılmasına, yerine “karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12. maddesi de dikkate alınarak 1.100,00 TL vekâlet ücretinin ...'ten alınarak karşı davacı kooperatife verilmesine, karşı davanın davalısı ...'ten vekâlet ücreti tahsiline yer olmadığına” rakam ve kelimelerinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 293,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-k.davacı SS ... Konut ... Kooperatifi'nden alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalılar Yakup ve ...'e geri verilmesine, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/904, Karar No: 2017/5693, Tarih: 04.07.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/904 E.  ,  2017/5693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davası nedeniyle Yerel Mahkemece verilen hükmün davacılar vekilince duruşmalı, davalılardan .... ve .... vekillerince de duruşmasız olarak olarak temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Av....'nın davalı ... AŞ adına işlem yaptığı ve kararı temyiz ettiği, ancak anılan vekil adına davalı ... AŞ tarafından verilmiş vekaletnameye dosya içerisinde rastlanılmadığından, vekaletname eksikliğinin giderilmesi, şayet vekaletname ibraz edemezse, var ise davalı adına vekaletname ibraz eden diğer vekiline, vekaletname ibraz etmiş başka bir vekili de bulunmuyor ise yokluğunda aleyhine verilen kararın adı geçen davalıya yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

2- Gerçek kişilere Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için, tebligat yapılacak kişinin kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre daha önceden tebliğ yapılmış olması, bu kişinin adresini değiştirmesi ve yenisini bildirmemiş olması, son olarak da adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin tespit edilememesi gerekir.

Somut olayda, davalı gerçek kişi ...'un TC kimlik numarasının dava dilekçesinde belirtildiği, bu nedenle adı geçen davalının adres kayıt sistemindeki adresinin tespiti olanağı bulunduğu, buna karşın davalı ...'un adres kayıt sistemindeki adresi araştırılmaksızın, gerekçeli kararın 7201 sayılı yasanın 35. maddesine göre davalı ...'a tebliğ edilmiş olduğu anlaşıldığından yasanın aradığı şartların yerine getirildiğinden bahsetmek mümkün değildir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ...'un adres kayıt sistemindeki adresi tespit edildikten sonra gerekçeli karar ve davacı yanın temyiz dilekçesinin bu adresinde tebliğ edilmesi ve tebliğ evrakı da eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/07/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16359, Karar No: 2015/389, Tarih: 13.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/16359 E.  ,  2015/389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hapis cezası geri bırakılan sanığın, denetim süresi içerisinde yeni suç işlemesi nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi gereğince önceki hükmün değiştirilmeden açıklanması gerekirken, hükmün değiştirilerek hapis cezasının paraya çevrilmesi suretiyle yeni bir hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin park halindeki aracının açık olan arka bagaj kısmında bulunan içinde 14,50 TL bozuk paranın olduğu mavi renkli plastik kabı çalmaya teşebbüs eden sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; müştekinin park halindeki aracının açık olan arka bagaj kısmında bulunan içinde 14,50 TL bozuk paranın olduğu mavi renkli plastik kabı çalmaya teşebbüs eden sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanıktan tahsiline karar verilen toplam 17 TL yargılama giderinin inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20 TL'den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet hazinesine yüklenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile müdafiinin temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.01.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.