muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14841, Karar No: 2017/2395, Tarih: 25.04.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/14841 E.  ,  2017/2395 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... 2. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... ... 2. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 29/09/2015 tarih ve 2014/189-2015/106 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına 03. sınıfta tescili 2010/85480 sayılı "... ..." markasının, davalının yetkisi dahilindeki kişisel temizlik ürünleri dışındaki tescilinin müvekkilinin zeytinyağı ve zeytinyağı ile ilişkili yemeklik sıvı yağ gibi ürünler bakımından tanınmış "..." markasının itibarını ve ayırt ediciliğini zedeleyeceği gerekçesiyle, davalı markasının bir kısım mallar bakımından hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının, yenilebilir yağlar için tescili "..." markalarını devralırken başkalarının kullanımında bulunan ve farklı ürünler için tescilli "..." markalarının varlığına ve bu markaların kullanılmasına tahammül etmesi gerektiğini, müvekkilinin "..." markalarını gerçek hak sahibi olan firmadan devraldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, tarafların ayrı ayrı markaları devralırken markaların farklı mal ve hizmet sektörlerinde tescilli olduğunu bildikleri, davacı markasının gıda sektöründe zeytin yağları için tescilli ve tanınmış marka iken, davalı taraf markasının sektör olarak aralarında bağlantı bulunmayan kişisel temizlik ve bakım ürünlerinde tescilli marka olduğu, markaların sektörlerinde uzunca bir süredir kullanılıyor olması ve ayrı ayrı marka değerlerinin bulunması sebebiyle tüketici nezdinde karıştırılma ihtimalinin bulunamadığı, davacı markasının ayırt edici karakterine zarar verilmesinin mümkün olmadığı, 556 sayılı KHK'nın 8/4. maddesindeki hükümsüzlük koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve somut uyuşmazlıkta 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesi koşullarının gerçekleşmemiş olmasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

../...

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/482, Karar No: 2010/4616, Tarih: 18.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/482 E.  ,  2010/4616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.910,97 TL'lik takibe itirazın iptali ile % 40 tazminatın masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece yetkisiz icra dairesinde takibe başlandığından davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı, dava dilekçesi ile; taraflar arasındaki hayvan satışı nedeniyle eksik ödenen KDV bedeli 2910,97 TL için yapılan takibe davalının itirazının iptali ile % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle yetki itirazında bulunarak sözleşmede özel yetki belirlendiğinden ve sözleşmenin ifa yerinin ... olduğundan söz ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, aktin ifa yeri ... olduğundan ve davalı ...’ta ikamet ettiğinden ... İcra Dairesinin yetkili olduğundan söz edilerek BK 73 ve HUMK’nun 10 md. uyarınca yetkisiz icra dairesinde takibe başlandığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Karşılıklı edimleri içeren (iki taraflı) sözleşmelerde, ifa yeri belirlenirken, uyuşmazlık konusu ifanın hangi tarafa ait olduğu ve ne şekilde, nerede gerçekleştirileceği esas alınmalıdır.

Taraflar arasındaki satış sözleşmesinde alıcı davalının yükümlendiği edim, satış bedelini ödemektir. BK.'nun 73. maddesi, para borçlarının alacaklının ikametgahında ödeneceğini öngörmektedir. Buna göre, para borçlarında, borcun ifa edileceği (para borcunun ödeneceği) yer, alacaklının ikamet ettiği yerdir. Somut olayda davalının edimi yönünden borcun ifa edileceği yer, alacaklının ikametgahının bulunduğu ... olduğuna ve icra takibi de satış bedelinin ödetilmesi istemiyle yapıldığına göre, HUMK.'nun 10. maddesi uyarınca ... icra Daireleri de özel yetkiye sahiptir.

Özel yetki genel yetkiyi ortadan kaldırmaz ise de, onun yanında varlığını sürdürür; dolayısıyla dava veya icra takibi, davacının/alacaklının seçimine göre, hem genel hem de özel yetkili icra dairesinde veya mahkemede açılabilir. Bu durumda, somut olayda icra takibinin yapıldığı ... İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğu açıktır.

Alacaklının tercihini yukarıdaki şekilde kullanmasında yasaya uymayan bir durum söz konusu değildir. Bu nedenle, mahkemece borçlunun yetki itirazının reddi ile davasının esasına girilerek yargılama yapılması gerekirken, yetki itirazının kabulü ile yetkisiz icra dairesinde takibe başlandığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11138, Karar No: 2018/13710, Tarih: 20.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/11138 E.  ,  2018/13710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki ...’in iş yeri önünde duran dondurma kolilerini suça sürüklenen çocuğun da aralarında bulunduğu şahısların, at arabasına yüklediklerini fark etmeleri üzerine, olaya müdahale etmek isteyen müşteki ... beyanında, şahısların kaçmasına engel olmaya çalıştığı esnada suça sürüklenen çocuklardan birinin kendisine sopa ile vurduğunu belirtmesi, müştekinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığına ilişkin doktor raporunun bulunması karşısında, suça sürüklenen çocuğun, suç ortakları ile birlikte gerçekleştirmiş olduğu eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nın 148 ve devamı maddelerinde düzenlenen yağma suçunu oluşturabileceği ve bu durumda delilleri takdir ve değerlendirmenin, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine duruşmaya devamla esas hakkında karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 20.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14704, Karar No: 2014/24279, Tarih: 28.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/14704 E.  ,  2014/24279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday ve mercimeğin dekar başına verim miktarlarının ... Müdürlüklerinden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan getirtilmesinden,

2)Güneydoğu ... ... Ticaret Borsası'ndan kuru kabuklu antep fıstığının yaşlarına göre 1. , 2. ve 3. sınıf tarım arazilerinde kapama fıstık bahçesi olarak ortalama 1 yıllık verim miktarının periyodisite özelliği de nazara alınarak sorulmasından,

3)Davalı idarece bildirilen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/981E.-1238K., sayılı dava dosyası dosya içerisine konulduktan,

Sonra, alınacak cevapla birlikte gönderilmek üzere, dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11898, Karar No: 2016/8120, Tarih: 11.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/11898 E.  ,  2016/8120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 506 ada 1 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı ... Belediyesi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Ziraat bilirkişisi, dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olduğunu belirtmiş, fen bilirkişisi ise dava konusu taşınmazın krokisini çizmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın toprak tevzi komisyonunu 901 mera parselinin kadastro tespiti sırasında 4875-4949-2822-5192 nolu mera olarak tespit edildiği ve bu parselinde imar uygulamasa ve parselasyon sonucu 506 ada 1 parselin oluştuğu anlaşılmaktadır. ...Asliye Hukuk Mahkemesi 2002/2008 Esas sayılı Hakem dosyasında yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda 506 ada 1 nolu parselin toprak tevzi komisyonunun 901 nolu mera parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 901 sayılı mera parselinden

gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (... 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 506 ada 1 parsel (imar uygulamasından önceki 901 sayılı parsel sayılı taşınmaz) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4394, Karar No: 2015/13105, Tarih: 01.12.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4394 E.  ,  2015/13105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :..........Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ...... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket tarafından sigortalanan aracın 15/10/2010 tarihinde seyir halinde iken davalılardan.........'in maliki olduğu ve kaza anında davalı ...'ın sevk ve idaresindeki ......... plakalı araçla çarpıştığını, sigortalı aracın uğramış olduğu hasar sebebiyle müvekkili şirketçe 6.754,28 TL ödeme yapıldığını, davalılardan sürücü ...'ın trafik kaza tespit tutanağına ve kazanın oluşumuna göre kazanın meydana gelmesinde %100 kusurlu bulunduğunu belirterek, 6.754,28 TL hasar tazminatının ödeme tarihi olan 10/12/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 07.03.2013 tarihli dilekçesiyle davalı ... aleyhine açtıkları davayı atiye bıraktıklarını bildirmiştir.

Davalı ........ duruşmada; aracını 26.05.2009 tarihinde devrettiğini, ancak sattığı kişinin aracın devrini almadığını beyan etmiştir.

Mahkemece, davalı ... aleyhine açılan davanın açılmamış sayılmasına, davalı ........ aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, 4.920,43 TL tazminatın 10/12/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ........'ten alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Dava kısmen kabul kısmen reddedilmiş olmakla, yargılama giderlerine hükmedilirken davalı tarafından yapılan yargılama gideri yönünden de red ve kabul oranı dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken mahkemece bu hususta bir karar verilmemiş olması doğru görülmemekle birlikte, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

2)Dava kısmen kabul kısmen reddedilmiş olmakla, yargılama giderlerine hükmedilirken davalı tarafından yapılan yargılama gideri yönünden de red ve kabul oranı dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken mahkemece bu hususta bir karar verilmemiş olması doğru görülmemekle birlikte, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3/2. maddesi delaletiyle HUMK'un 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının (6) nolu bendindeki “Ret ve kabul oranına göre davacının yapmış olduğu 348,00 TL yargılama giderinin davalı ......'ten alınarak davacıya verilmesine” cümlesinden sonra gelmek üzere “davalının yapmış olduğu 700 TL bilirkişi masrafından davalı kusur oranına karşılık gelen 190 TL sinin davacıdan alınarak davalı ......'e verilmesine” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9751, Karar No: 2018/3808, Tarih: 17.05.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/9751 E.  ,  2018/3808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/07/2013-24/11/2015 tarihli tebliğnameleri ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Katılan sanık ... hakkında, katılan sanık ...'ya yönelik kasten yaralama suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Dosya içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve taktire göre; katılan sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve taktire dayalı hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında, katılan sanık...'a yönelik yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, yakınana karşı işlenen yağma suçu yönünden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2-Yakınanın bağırması ve yardım istemesi üzerine olay yerine gelen tanıklar ... ve ...'ın, yakınana ait telefonu olay yerinin yakınında bularak yakınana iade ettiklerinin anlaşılması karşısında, sanığın ailesi tarafından benzer özellikteki bir telefonun yakınana verilmesinin etkin pişmanlık olarak değerlendirilemeyeceği; bu haliyle sanık hakkında uygulama koşulları bulunmadığı halde TCK.nın 168. maddesi ile uygulama yapılması,

Kabule göre de;

Sanığın ailesi tarafından telefonun verilerek, yakınanın zararının kovuşturma aşamasında giderildiğinin belirtilmesine ve TCK.nın 168/3-2. maddesi ile uygulama yapılmasına karar verilmiş olmasına karşın, 1/3 indirim oranı yerine 1/2 oranında indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8523, Karar No: 2013/6801, Tarih: 29.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/8523 E.  ,  2013/6801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 09.04.2011 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.