muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/10827, Karar No: 2009/12846, Tarih: 28.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10827 E.  ,  2009/12846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde karar iptali ile hakimin müdahalesi ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece Dairemizce verilen bozma kararına uyulmuş ise de gereği yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

22.04.2004 günlü bozma kararında; bilirkişi tarafından anataşınmaza ait onaylı proje yerinde uygulanarak yapılan bu değişiklikler ve yeni tesislerin özel bir amaca özgülenmemiş ortak yerlerde yapılıp yapılmadığı, özel amaçlı yerde ise değişikliklerin yukarıda açıklandığı gibi bu amaca katkı sağlayacak nitelikte olup olmadığı ve de herhangi bir kat malikinin bağımsız bölümünden yararlanmasını tahammül edilebilecek ölçünün üzerinde olumsuz yönde etkileyip etkilemediği yolunda bir incelemenin yapılmadığına değinilerek mahkemece öncelikle anataşınmaza ait onaylı proje getirtilip yerinde yapılacak keşifte uygulanarak yukarıda belirtilen doğrultuda inceleme yapılıp alınacak bilirkişi raporundan sonra bir karar verilmesi gerektiği konusuna yer verilmiştir. Bozmadan sonra hükmüne uyulan Yargıtay ilamı doğrultusunda yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan raporda; yapılan değişikliklerin özel amaca özgülenmiş yerlerle ilgili olup olmadığı konusu yanlış değerlendirilmiş, bu yerlerin projesindeki özel amacının ne olduğu belirtilmemiş, bu yerlerin projeye göre otopark, çocuk parkı, oyun alanı (basketbol-voleybol sahası) vs. gibi bir amaç ile ayrılmış yerlerden olup olmadığı araştırılmamıştır. Ayrıca yine bilirkişi raporunda ortak yerlerde yapılan değişikliğin ve tesislerin herhangi bir kat malikinin bağımsız bölümden yararlanmasını tahammül edilebilecek ölçüde olumsuz yönde etkilemediği de açıklanmıştır.

Mahkemece tüm bu hususlar dikkate alınarak onaylı mimari projeye göre yukarıda belirtildiği gibi sadece düzenlenen yerlerde otopark, çocuk parkı, oyun alanı (basketbol-voleybol sahası) vs. gibi yerler bulunmadığı takdirde yapılan işlerin 634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 42. maddesi kapsamında olduğu değerlendirilerek davanın reddine, aksi halde kabulüne karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23508, Karar No: 2014/18905, Tarih: 13.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/23508 E.  ,  2014/18905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmün gerekçesinde sanık ...'ın adının ..... olarak yazılması maddi hata kabul edilerek yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1, yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğine idaresine vekalet ücretine ilişkin fıkrasının çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/11/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1098, Karar No: 2020/2286, Tarih: 25.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/1098 E.  ,  2020/2286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, dava dışı işçi tarafından açılan dava sonucunda müvekkili aleyhine işçilik alacaklarına hükmesi üzerine yapılan icra takibindeki dosyaya toplam 11.801,04 TL ödendiğini, dava dışı işçinin davalı şirketler bünyesinde çalışması sebebiyle ödenen bu tutardan da davalı şirketlerin sorumlu olduğunu ileri sürerek, 11.801.04 TL nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikle davalılardan rücuen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Temizlik Tic. Şti. vekili, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar, usulüne uygun tebligata rağmen cevap vermemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; dava dışı işçinin birden fazla alt iverenin yanında çalışması halinde ihbar tazminatınından son işverenin sorumlu olduğu, kıdem tazminatından her alt işverenin kendi dönemleriyle sınırlı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, dava tarihinden işleyecek faiziyle birlikte, 3.468,30 TL’nin davalı ... Özel Sağlık Lojistik Temizlik Hizmetleri Bilgisayar İlaçlama Gıda San ve Tic Ltd Şti'nden, 5.013,44 TL nin davalı ...'nden, 420,54 TL nin davalı ...'nden, 2.898,76 TL’nin davalı ...'nden alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin talebi ile diğer davalılar hakkındaki taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalılara İş Mahkemesi dosyasında dava ihbar edildiğinden davacının ödeme tarihinden itibaren faiz talep edebilmesi mümkündür. Mahkemece ödeme tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın ''HÜKÜM'' fıkrasının 1, 2 ve 3 no.lu bentlerinde ‘dava tarihinden’ ibaresinin kaldırılarak yerine ‘ödeme tarihinden’ ibaresinin eklenmesine ve kararın düzeltilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2600, Karar No: 2013/3985, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2013/2600 E.  ,  2013/3985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25.06.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.05.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... Belediyesi vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 870 ada 6 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı ... Belediyesi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., duruşmaya katılmadığı gibi beyanda da bulunmamıştır.

Ziraat bilirkişisi, dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olduğunu belirtmiş, fen bilirkişisi ise dava konusu taşınmazın krokisini çizmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... Belediyesi vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden tapulama sırasında 4875 parsel sayılı taşınmazın mera niteliği ile sınırlandırıldığı, ... Valiliğinin 25.02.1987 tarihli oluruna istinaden arsa niteliği ile ... Belediyesi adına tapuya kayıt edildiği, 4875 parsel sayılı taşınmazda yapılan imar uygulaması ile dava konusu 870 ada 6 parsel sayılı taşınmazın davalı ... Belediyesi adına tescil edildiği, belediyenin 19.10.1989 tarihinde dava dışı ...'a, dava dışı ...'ın 09.08.1996 tarihinde dava dışı ...'e, dava dışı ...'ün de 09.03.2000 tarihinde davalı ...'e satarak devir ettiği anlaşılmaktadır.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 4875 sayılı mera parselinden gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 870 ada 6 sayılı parsel (imar uygulamasından önceki 4875 sayılı parsel sayılı taşınmaz) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde satış suretiyle yapılan tescil yolsuz tescil olacağından davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 18.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8306, Karar No: 2006/10500, Tarih: 05.10.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/8306 E.  ,  2006/10500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim ve soyisim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.04.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

İsim düzeltme davaları, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan HUMK.nun 13.maddesi uyarınca, taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda isim düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanısıra 1.1.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702.maddesinin son fıkrası ile ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden, elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan herhangi biri de, tek başına tapuda miras bırakanla ilgili düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu tür davanın, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde, yetkiye dayanılarak dava açan kişinin, aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekalet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, çekişme konusu 562 parsel sayılı taşınmazda paylı malik olduğunu, ancak isminin ve soyisminin "... Koç" yazıldığını belirterek, "..." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiş, hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu taşınmaz 03.09.1974 tarihinde hükmen tescil edilmiştir ve ... kızı ... Koç adına 3/100 hisse bulunmaktadır. Aynı kayıtta ... kızı ... adına da 16.06.2003 tarihinde intikal ile tescil edilmiş 5/700 hisse mevcuttur. Tapu kaydına göre bunlar dışında bir çok paylı malik olduğu görülmektedir.

Mahkemece, öncelikle çekişme konusu taşınmazın tapulama tutanağı, varsa dayanak kayıtları ve hükmen tescile esas olan mahkeme kararı getirtilmeli, davacının baba hanesinden itibaren kardeşlerini de gösterir şekilde nüfus aile kayıt tablosu Nüfus Müdürlüğünden istenmeli ve yine kayıt maliki ile

aynı ismi taşıyan bir başka kişinin bulunup bulunmadığı da Nüfus Müdürlüğünden sorulmalıdır. Diğer yandan Cumhuriyet Savcılığı aracılığı ile kayıt maliki olarak görülen "... kızı ... Koç" isimli bir kişinin mevcut olup olmadığı da araştırılmalıdır. Tapuda paylı malik olarak görülen ... Koç'un gerçekte ... olduğu iddia edildiğine göre bu husus dinlenecek tanıklardan etraflıca sorulmalı, gerektiği takdirde tesbit bilirkişileri dinlenerek bu yön açıklığa kavuşturulmalıdır. Davacı ile tapuda kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen kişinin aynı kişi olduğu dosyada mevcut delillerden tam olarak anlaşılamadığından, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak, getirilecek kayıtlar arasında gerekli bağlantı sağlanıp, tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 05.10.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1255, Karar No: 2018/280, Tarih: 15.01.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/1255 E.  ,  2018/280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK’nın 204/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

TCK’nın 158/1-f, 62/1, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ın katılan ... ile aralarındaki ticari alışveriş karşılığında vermiş olduğu suça konu 5.700 TL bedelli çekin katılan tarafından bankaya ibrazında sahte olduğunun belirtildiği bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia olunan olayda;

Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden;katılanın kovuşturma aşamasında "bu çeki sanık ...'ten önceki borcuna karşılık aldığını" beyan etmiş olması ancak kollukta ise ’’sanık ...’in kendisinden borç para istemesi nedeniyle teminat olarak çeki veriğini’’beyan etmiş olması, yine sanık ...'in de "bu çeki ...'ten aldım ve kırdırması için katılana verdim, herhangi bir para almadım" şeklinde beyanda bulunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması bakımından öncelikle katılan ile sanık arasında çek alış verişini gerektirecek herhangi bir ticari ilişkinin olup olmadığının sorulması, yine söz konusu çekin hangi amaçla katılana verildiğinin tespiti, yine katılanın söz konusu çeki önceki borcuna karşılık aldığını beyan etmiş olması nedeniyle taraflar arasında önceden ... borca karşılık verilip verilmediğinin tespitinden sonra atılı dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluşup oluşmadığının tespit edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden; beyanlarda çekte bandrol olmadığının belirtilmesi ve katılanın söz konusu çekin sahteliğinden şüphe duyması üzerine keşide tarihinden önce bankaya sorgulatmak amacıyla götürmüş olması nedeniyle; sanığın, katılana vermiş olduğu Adli Emanetinin 2009/10672 sırasında kayıtlı olduğu anlaşılan resmi belgede sahtecilik suçuna konu teşkil eden çekin aslının dosyaya getirtilerek, yapılan sahtecilikte aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdir ve tayininin hakime ait olduğu da dikkate alınarak, söz konusu çekin mahkeme heyeti tarafından incelenip özelliklerinin zapta geçirilmesi, yine gerektiğinde sanık ... ve temyiz dışı

beraat eden sanık ...’ün imza ve yazı örneklerinin de alınarak bilirkişi incelemesi yaptırılması,bu şekilde, sahtecilikte aldatma kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespitinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

beraat eden sanık ...’ün imza ve yazı örneklerinin de alınarak bilirkişi incelemesi yaptırılması,bu şekilde, sahtecilikte aldatma kabiliyeti bulunup bulunmadığının tespitinden sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, hükümlerin BOZULMASINA, 15/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30382, Karar No: 2015/34545, Tarih: 26.11.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/30382 E.  ,  2015/34545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılarla hizmet alım sözleşmesi yaptıklarını, davalı bünyesinde çalışan işçi tarafından açılan işçilik alacaklarının tahsiline ilişkin davanın kabulü nedeni ile ödeme yaptıklarını ileri sürerek 9.616 TL.nin rücuan ödetilmesini istemiştir.

Davalı, şirket merkezi Bakırköy mahkemesinin yetkili olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinin yetki yönünden reddi ile mahkemenin yetkisizliğine, talep halinde karar kesinleştiğinde dosyanın yetkili ve görevli Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasındaki sözleşme 23.12.2008 tarihli olup, HMK.nun 6.maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde ise sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Taraflar arasındaki sözleşmenin 38. Maddesinde de yetkili mahkemenin mahkemesi olduğu kararlaştırılmıştır.

Açıklanan yasa hükümleri doğrultusunda somut olaya bakıldığında; taraflar arasında hizmet sözleşmesi düzenlendiği ve davalıların faaliyet gösterdiği işyerinin ...'da bulunduğu uyuşmazlık konusu değildir. Başka bir anlatımla, sözleşmenin icra ve ifa olunduğu yer ....'tır. Bu durumda mukavelenin icra olunacağı mahkemesinde de dava açılabilir. Öyle olunca, mahkemece işin esası incelenerek sonuca uygun karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.