muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6861, Karar No: 2013/2336, Tarih: 11.04.2013

........1998 tarihinde alınmasına rağmen inşaatın tamamlanmadığını, dairenin teslim edilmemesi nedenine dayalı olarak açtıkları dava ile ....04.2001 tarihine kadar olan kira tazminatının istendiğini, bu dava ile ise dairenin iskânı alınarak teslim edilmemesi nedeniyle ....04.2001 ila ........2005 tarihleri arasındaki dönem için kira tazminatının verilmesi gerektiğini ileri sürerek, ....900,00 TL’nın davalı şirketin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davalarda davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin bulunduğu, en başta ... bağımsız bölüm yapılması kararlaştırılan taşınmaza ... bağımsız bölüm imal edildiği, sözleşme gereği bağımsız bölüm artışı halinde davacılara verilecek bağımsız bölüm sayısının artmayacağı, bu nedenlerle de davacılar adına isabet edecek bağımsız bölümlerin arsa payı oranlarının tespiti gerektiği, asıl ve birleşen davalarda davacılara bağımsız bölümlerinin sözleşme ile kararlaştırılan sürede teslim edilmediği, bu nedenle de davacıların kira tazminatına hak kazandıkları gerekçesiyle, asıl davanın kısmen kabulü ile ... adet bağımsız bölümün arsa payı oranlarının tespitine, davacı ...’e özgülenen ...,... ve ... numaralı bağımsız bölümlerin arsa payı oranlarının tespitine, toplam 662,49 TL kira tazminatının temerrüt faiziyle tahsiline; birleşen 2001/291 E. sayılı davanın kısmen kabulü ile ... adet bağımsız bölümün arsa payı oranlarının tespitine, davacı Halim’e özgülenen ... numaralı bağımsız bölüm ile davacı ...’e özgülenen ... numaralı bağımsız bölümün arsa payı oranlarının tespitine, davacılardan Halim için 750,00 TL, Şerafettin için 900,00 TL kira tazminatının temerrüt faiziyle tahsiline, birleşen 2005/486 E. sayılı davanın kısmen kabulü ile ....700,00 TL kira tazminatının temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davalı şirket temsilcisi temyiz etmiştir.

...-Davalı şirket temsilcisinin asıl ve birleşen ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/291 E. sayılı dosyasında hükmedilen kira tazminatı alacağına ilişkin temyiz itirazları bakımından; 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un .... Maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde ...’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2009 yılı için ....400,00 TL’dir.

...-Davalı şirket temsilcisinin asıl ve birleşen ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/291 E. sayılı dosyasında hükmedilen kira tazminatı alacağına ilişkin temyiz itirazları bakımından; 5219 Sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nın 427. maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 5236 sayılı Kanun'un .... Maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde ...’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2009 yılı için ....400,00 TL’dir.

Asıl davada ....000,00 TL, birleşen ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/291 E. sayılı davada, davacılardan Şerafettin için 900,00 TL, Halim için 750,00 TL kira tazminatının tahsili istenilmiş, mahkemece, asıl davada 662,49 TL, birleşen anılan davada Şerafettin için 900,00 TL,... mirasçıları için 750,00 TL kira tazminatının tahsiline karar verilmiştir. Birleşen davalarda davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunduğundan ve objektif dava birleşmesinde, her dava bağımsız olup, kesinlik sınırı, toplama göre değil, her dava için ayrı ayrı ele alınması gerekmektedir. Asıl ve birleşen davalarda davalı şirket aleyhine kabul edilen kısım, yukarıda anılan madde hükmüne göre temyiz sınırının altında kaldığı cihetle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 1989/... Esas, 1990/... Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ... tarafından da karar verilebileceğinden, davalı şirket temsilcisinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

...-Davalı şirket temsilcisinin, asıl ve birleşen davalardaki tespit ve birleşen ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/486 E. sayılı davadaki kira tazminatı alacağına ilişkin hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davalarda davalı şirket temsilcisinin anılan hükümlere yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2001/291 E. sayılı dava dosyalarındaki kira tazminatına ilişkin davalı şirket temsilcisinin temyiz isteminin mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davalardaki tespit ve birleşen ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/486 E. sayılı davadaki kira tazminatı alacağına ilişkin hükümlere yönelik davalı şirket temsilcisinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/752, Karar No: 2013/9635, Tarih: 04.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/752 E.  ,  2013/9635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet ve beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarına yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin beraat kararlarının gerekçelerine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmelerinde de hukuki yararları bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince sanıklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz taleplerinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE;

II) Sanık ...'na yüklenen hırsızlık suçu bakımından yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olmasının temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olduğu; hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının ise, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde ayrıca düzenlenmesi nedeniyle yasa koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği öneme işaret ettiği; diğer yandan, malın değerinin azlığının Ceza Genel Kurulunun içtihadında da belirtildiği şekilde çoğun içinde azın alınması haline indirgenemeyeceği; anılan yasanın 145.maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, bu durumda hakimin indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamasının gerekli olduğu; ancak, ceza vermekten vazgeçmeye karar verilebilmesi için malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özelliklerinin” de dikkate alınmasının gerektiği; TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakimin takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapacağı; tüm bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince, yakınana ait iş yerine girip, 15 TL tutarındaki bozuk parayı çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” şekilde belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04/04/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2950, Karar No: 2015/6002, Tarih: 23.03.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/2950 E.  ,  2015/6002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/237799

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/06/2012

NUMARASI : 2011/294 (E) ve 2012/262 (K)İ..

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak;

1- Sanığın, camide namaz kılan şikayetçinin yanına gelerek kendisinin sivil polis olduğunu söyleyip kimlik kontrölü yaptığı sırada, şikayetçinin cüzdanındaki paraları görmesi üzerine sahte para olayını araştırdığı bahanesiyle paraları kontrol etmek için şikayetçiden aldığı, bunlar sahte değil diye iade ettiği sırada, paradan 350 TL' sini çalması biçimindeki eyleminin TCK'nın 142/2.b maddesindeki suçu değil ibadete ayrılmış camiden hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilerek TCK'nın 142/1.a maddesi uyarınca hüküm kurulması yerine yazılı şekilde uygulama yapılarak fazla ceza verilmesi,

2-Kasten işlediği bir suçtan dolayı hapis cezasına mahkum edilen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasındaki hak yoksunluklarının uygulanması hususunda bir karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden BOZULMASINA, 23.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24732, Karar No: 2015/11078, Tarih: 16.06.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/24732 E.  ,  2015/11078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanık hakkında, iddianamedeki nitelendirmeye göre tek eylemden dava açılmış olduğu halde, iddianamede gösterilen niteliğinden beraat, duruşmada belirlenen niteliğinden ise hükümlülüğe karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine aykırı davranılarak hükmün karıştırılması,

2- Temel uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 165/1 olduğu ve cezalandırmanın bu madde gereğince yapılmasına rağmen “65/1” şeklinde yazılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3- Sanığın bir suç işleme kararı kapsamında mağdura ait toplam 43 teneke balı değişik zamanlarda satın aldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında zincirleme şekilde bir kez suç eşyasının satın alınması suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

4- 5237 sayılı TCK'nın 52/1 maddesi gereğince hükmolunan temel gün sayısı ile aynı Kanun’un 52/2 maddesi uyarınca sanığın ekonomik ve diğer kişisel halleri gözetilerek 20 TL. ile 100 TL. arasında belirlenecek bir gün karşılığının karar yerinde gösterilmesi gerektiğine ilişkin aynı Kanun’un 52/3 maddesine aykırı olarak adli para cezasının miktarının belirlenmeyerek temel gün sayısının belirlenmesi ile yetinilmesi,

5- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun, kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırılık meydana getirilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17832, Karar No: 2013/17159, Tarih: 11.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/17832 E.  ,  2013/17159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı, hafta tatili, fazla çalışma ücrti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, davalı işyerinde bağlı bulunduğu gruba bağlı olarak faaliyet gösteren Eşme Beldesinde bulunan fabrikasında yükleme ve ana sevkiyat yapıldığını, davacının nakliye işi yapması sebebiyle Karayolları Kanunu gereği yirmidört saat içinde mola vermek kaydı ile en fazla sekiz saat araç sürmesi gerekirken devamlı bir şekilde günde 16-18 saat çalışacak şekilde araç kullanmaya zorlandığını, davacıya verilen iş emirlerinde çıkış ve varış saatleri belirlendiğini, yola devam edebilmek için çift takometre uygulaması yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili, işbu dosya ile birleşen Kocaeli 3. İş Mahkemesinin dosyasına vermiş olduğu dava dilekçesinde davacının Kocaeli 5. Noterliği aracılığı ile 24.12.2009 tarihinde iş koşullarının düzeltilmesi ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden ödenmesi isteminde bulunduğunu 11.01.2010 tarihinde işverene tebliğ edildiği halde işverenin bu talepleri yerine getirmediğini, davacının daha önce net aldığı ücretin ödenmeyerek düşürüldüğünü, daha evvel birikmiş ücretlerin ödenmediğini, bunun üzerine davacının noter aracılığı ile 02.03.2010 tarihinde gönderdiği ihtarnameyle iş sözleşmesini 05.03.2012 tarihinden geçerli olmak üzere haklı olarak sonlandırdığını fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 500,00 TL yıllık izin ücreti, 500,00 TL hafta tatili ücreti, 500,00 TL genel tatil ücreti ve 2.000,00 TL ücret alacağı olmak üzere toplam 4.500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının, yurtiçi tır şoförü olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesini 05.03.2010 tarihinde çalışma koşullarının ağırlaştığını ileri sürerek haklı bir sebebe dayanmaksızın feshettiğini, davacının ayrılırken tüm alacaklarının ödendiğini, davacının çalışmalarının sefer görev emirleri ve araçtaki uydu takip cihazlarından alınan raporlarla sabit olduğunu, yurtiçi tır şoförlerinin günlük araç kullanma sınırları dışında araç kullanması söz konusu olmadığından Yargıtay İçtihatlarına göre tır şoförlerinin günlük çalışma sınırları nedeniyle fazla mesai alacağı isteyemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ücretinin işveren tarafından düzenlenmiş Mart 2009 ayına ilişkin bordroda belirtilen miktar olarak kabul edildiğini, davacının narenciye tır şoförü olup mesainin düzenli olmadığı, davacının fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil alacaklarının ödenmediği ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden yatırılmadığı tanık beyanları ve dosya kapsamına göre ispatlanmış bulunmakla davacı iş sözleşmesini haklı olarak sonlandırdığından davacı kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının fazla mesai yaptığının, genel tatillerde çalışıldığının, kullanmadığı yıllık izin ücreti bulunduğunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Bilirkişi sefer emirlerinde bulunan yemek ücretlerini toplayıp günlük yemek ücretini tespit etmiş bulduğu miktara göre de davacının kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücretini hesaplamıştır. Dosyaya davacının tüm sefer emirleri ibraz edilmemiştir. Ayrıca, ibraz edilen sefer emirlerinin hepsinde harcırah ve yemek bedeli bulunmamaktadır. Bu sebeple seri dava halinde açılan dosyalarda davacıların hepsinin aynı işi yapmalarına rağmen farklı farklı yemek bedelleri aldıkları tespit edilmiştirki bu durum hayatın olağan akışına uygun değildir. Davacının günlük yemek bedeli kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra gerekirse kıdem tazminatı yeniden hesaplama yapılarak hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece esas alınan bilirkişi raporu anılan sebeple hüküm kurmaya elverişli değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6256, Karar No: 2018/1958, Tarih: 20.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/6256 E.  ,  2018/1958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma..." görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; takdir kıymet tutanağına göre 35,00 TL değerindeki müzik kutusunun, olay tarihinde suça sürüklenen çocuk tarafından çalınması şeklindeki eylemi nedeniyle kurulan hükümde TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Aynı gün başka bir olay nedeniyle yakalanan suça sürüklenenen çocuğun yapılan üst aramasında, katılana ait işyerinden çalınan müzik kutusunun bulunması üzerine suça sürüklenen çocuğa sorulduğunda, suça sürüklenen çocuğun yer göstermesi sonucu henüz müracaatı bulunmayan katılana ulaşılarak iadesi sağlandığından, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Aynı gün başka bir olay nedeniyle yakalanan suça sürüklenenen çocuğun yapılan üst aramasında, katılana ait işyerinden çalınan müzik kutusunun bulunması üzerine suça sürüklenen çocuğa sorulduğunda, suça sürüklenen çocuğun yer göstermesi sonucu henüz müracaatı bulunmayan katılana ulaşılarak iadesi sağlandığından, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16173, Karar No: 2022/11144, Tarih: 13.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/16173 E.  ,  2022/11144 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Hükmolunan doğrudan adli para cezasının miktarı bakımından, 14/04/2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, üç bin liraya kadar olan mahkumiyet hükümlerinin kesin nitelikte olması ve temyiz kabiliyetinin de bulunmaması nedeniyle suça sürüklenen çocuk ... ile suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemlerinin, CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

1-Suçun işlendiği tarihte 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3. fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

2-5271 sayılı CMK'nın 196/2. maddesinde yer alan “Sanık, alt sınırı beş yıl ve daha fazla hapis cezasını gerektiren suçlar hariç olmak üzere, istinabe suretiyle sorguya çekilebilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca, üzerine atılı 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna ilişkin cezanın alt sınırının 5 yıl olması karşısında, suça sürüklenen çocuk ...’in istinabe suretiyle sorguya çekilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ile suça sürüklenen çocuklar ve sanık müdafilerinin temyiz istemleri de bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen aykırı kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 13/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.