muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7407, Karar No: 2016/11831, Tarih: 08.12.2016

4721 sayılı TMK’nın 705/2. maddesi uyarınca tapu iptal ve tescil istekli davaların kesinleştiği tarih itibariyle mülkiyet hakkı sona ereceğinden bu tarih itibariyle tapusu iptal edilen gerçek ve tüzel kişilerin zararı oluşacaktır. Dolayısıyla bu tür bir dava, taşınmazların mülkiyetinin yitirilmesine ilişkin iptal ve tescil davasının kesinleştiği tarihten sonra açılabileceğinden, mülkiyetin kaybedildiği tarih itibariyle de taşınmazların değerlerinin tespit edilmesi gerekmektedir.

Zararın meydana geldiği tarihe göre de tapusu iptal edilen gayrimenkulün niteliği ve değeri belirlenmelidir. Değerlendirme tarihi itibariyle taşınmazın niteliği arazi ise net gelir metodu yöntemi ile arsa vasfında ise değerlendirme gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre hesaplanması suretiyle gerçek değer belirlenmelidir.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay tarafından benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye veya mücavir alan sınırları içinde kalan taşınmazın arsa niteliğinde olduğunun kabulü için uygulamalı imar planı ile iskan sahası olarak ayrılmış olması esastır. Aynı karar uyarınca imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için değerlendirme tarihi itibariyle, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (Belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanması ve meskun yerler arasında yer alması gerekir.

Taşınmaz değerlendirme tarihi itibariyle belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belediye merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilmek üzere araştırılmalıdır.

Bu hususlar belediye başkanlığından ve su ve elektrik idarelerinden ve diğer ilgili merciilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazın değerlendirme tarihinde (tapu iptali ve tescil davalarının kesinleştiği tarihte) arsa niteliğinde olup olmadığı saptanmalıdır.

Bu hususlar belediye başkanlığından ve su ve elektrik idarelerinden ve diğer ilgili merciilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazın değerlendirme tarihinde (tapu iptali ve tescil davalarının kesinleştiği tarihte) arsa niteliğinde olup olmadığı saptanmalıdır.

Mahkemece tapusu iptal edilen taşınmazın arsa olarak belirlenmesi halinde, emsal satışların değerlendirme tarihindeki karşılıklarının fiyat artış endekslerinin uygulanması suretiyle tespiti, bundan sonra emsal ile dava konusu taşınmazın eksik ve üstün yönlerinin neler olduğu ve oranları, taşınmazlardan DOP payının düşülmesinin gerekip gerekmediği, üzerlerinde bir bina var ise resmi birim fiyatları esas alınarak yıpranma payı düşülmek suretiyle gerçek zararın belirlenmesi gerektiğinden, taraflara, dava konusu taşınmaza yakın bölgelerden ve değerlendirme tarihinden önce ve yakın zaman içinde satışı yapılan benzer yüzölçümlü satışları bildirmeleri için olanak tanınması, gerekli görülürse re'sen emsal getirtme yoluna gidilmesi ve bu emsallere göre değer biçilmesi için konunun uzmanı bilirkişilerden oluşturulacak bilirkişi kurulu vasıtasıyla keşif yapılarak, denetlemeye olanak veren bilimsel verileri içeren rapor alınması, alınan emsal ile çekişmeli taşınmaza ait Arsa Metrekare Rayiç Bedeli Takdir Komisyonu tarafından belirlenen emlak vergisine esas olan m² değerleri, ilgili Belediye Başkanlığı Emlak Vergi Dairesinden istenip, dava konusu taşınmazın, emsal taşınmazlara göre üstünlük oranı yönünden bilirkişi kurulu raporununda denetlenmesi, tapusu iptal edilen taşınmazın niteliği arazi olarak belirlenir ise arazi niteliğinde bulunan dava konusu taşınmazlara

yönelik olarak, sulu olup olmadıkları, yerleşim alanlarına uzaklıkları, iklim şartları, arazinin toprak ve topoğrafik yapısı ve bölgesindeki konumu gözetilerek oluşturulacak bilirkişi kurulu yardımıyla çevrede yetiştirilen ürünlerin münavebesi, dekar başına ortalama verim, toptan satış fiyatı ve üretim maliyeti resmi verileri ilçe tarım müdürlüğünden getirtilmek suretiyle, taşınmaz üzerinde meyve ağaçları varsa ağaçların cinsleri de dikkate alınmak suretiyle elde edilen verilere uygun biçimde değerlendirme yapılarak tapu kapsamındaki taşınmazların değeri, iptal kararının kesinleştiği tarihine göre hesaplanmalı, taşınmazların varsa mütemmim cüzleri, muhdesat ve sökülemeyen teferruatlarının değerleri bayındırlık birim fiyatları ve yıpranma oranları gözetilerek değerleme tarihine göre hesaplattırılmalı, bu şekilde tapusu iptal edilen taşınmazların zemin değeri, üzerindeki mütemmim cüz, muhdesat ve sökülemeyen teferruatları esas alınarak, tapu sahiplerinin oluşan gerçek zararlarının saptanması gerekmektedir.

Somut olaya gelince, kıyılar özel mülkiyete konu olamayacak ise de genel arazi kadastrosu sırasında taşınmazlar hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenerek tapu kütüğünün gerçek kişi adına oluşturulduğu, bu şekilde tapu sicilinin hatalı olarak tutulduğundan, TMK'nın 1007. maddesi kapsamında Devletin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu ve davacının gerçek zararın karşılanması gerektiği kuşkusuzdur.

Nevar ki; hükme dayanak yapılan bilirkişi kurul raporunda ,taşınmazların tarım arazisi niteliğinde olmadıkları, tarım arazisi olarak hiç kullanılmadıkları, kumluk oldukları, arsa olarak değerlendirilmek üzere ifraz yoluyla oluştukları, belediye emlak vergisi bildiriminde cinslerinin arsa olduğu, bu sebeplerle zirai gelir yöntemiyle değer tespiti yapılamayacağı, emsal değer yöntemiyle taşınmazların değerlerinin belirlenmesi gerektiği belirtilerek 2012 ve 2013 yıllarına ilişkin emsallerin incelemesi ve kıyaslaması yapılmak suretiyle taşınmazların dava tarihindeki değerleri belirlenmiştir.

Bu durumda davaya konu taşınmazların niteliğinin ve değerinin yönetimine uygun şekilde tespit edildiği söylenemez.

Hal böyle olunca çekişmeli taşınmazların yukarıda açıklanan Bakanlar Kurulu kararı ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kurulu kararı çerçevesinde arsa vasfında olup olmadığı yeniden araştırılmalı, taşınmazların bu ilkelere göre arsa niteliğinde olduklarının belirlenmesi halinde emsal incelemesi ve kıyaslaması yöntemiyle, arazi niteliğinde olduklarının saptanması halinde en yakın tarım arazilerinin nitelikleri gözönünde tutularak tarımsal gelir metoduna göre taşınmazların tapu iptali tescil davasının kesinleştiği tarihteki gerçek değerleri tespit edilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma, inceleme ve yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 08.12.2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3787, Karar No: 2020/9101, Tarih: 09.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/3787 E.  ,  2020/9101 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 87/1-c, 29, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun’un 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesi ile 2 yıl 6 ay denetim süresi belirlenmesine dair Ankara 3. Çocuk Mahkemesinin 23.12.2009 tarihli ve 2007/554 Esas, 2009/944 Karar sayılı kararının Dairemizin 19.06.2012 tarihli ve 2011/8262 Esas, 2012/25486 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi suretiyle kesinleşmesini müteakip, anılan kararın infazı sırasında, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde suç işlediğinin bildirilmesi üzerine, 5237 sayılı Kanun'un 51/7. maddesi uyarınca ertelenen hapis cezasının tamamının infaz kurumunda çektirilmesine ilişkin aynı Mahkemenin 04.01.2008 tarihli ve 2007/554 Esas, 2009/944 Karar sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine dair Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 06.02.2018 tarihli ve 2018/67 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 05.02.2020 tarihli ve 2019/13299 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 17.02.2020 tarihli ve 2020/19438 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 18.04.2016 tarihli ve 2015/14928 Esas, 2016/6917 Karar sayılı ilamında “...3- Cezaları ertelenen suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 51/7-8 maddesi uyarınca "denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verileceğinin ve denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının" kararda belirtilmemesi…bozmayı gerektirmiş” şeklinde belirtildiği üzere, sanık hakkında hükmolunan 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı Kanun'un 51/7-8. maddeleri uyarınca gerekli ihtarat yapılmadığı gözetilmeden merciince denetim süresi içerisinde suç işlediğinden bahisle erteli hapis cezasının aynen infazına yönelik karara karşı yapılan itirazın bu yönden kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Talepnamenin içeriğine göre Ankara 3. Çocuk Mahkemesinin 23.12.2009 tarihli ve 2007/554 Esas, 2009/944 Karar sayılı kararına yönelik de kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Ankara 3. Çocuk Mahkemesinin 23.12.2009 tarihli ve 2007/554 Esas, 2009/944 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin incelenmesinde;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Talepnamenin içeriğine göre Ankara 3. Çocuk Mahkemesinin 23.12.2009 tarihli ve 2007/554 Esas, 2009/944 Karar sayılı kararına yönelik de kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Ankara 3. Çocuk Mahkemesinin 23.12.2009 tarihli ve 2007/554 Esas, 2009/944 Karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin incelenmesinde;

Öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozma olağanüstü yasa yolunun koşulları ve sonuçları, “kanun yararına bozma” adı ile 5271 sayılı CMK’nin 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca, hakim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddi hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini yasal nedenlerini açıklayarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir. Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtayca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

İncelenen dosyada, suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e, 87/1-c, 29, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun’un 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesi ile 2 yıl 6 ay denetim süresi belirlenmesine dair Ankara 3. Çocuk Mahkemesinin 23.12.2009 tarihli ve 2007/554 Esas, 2009/944 Karar sayılı kararının Dairemizin 19.06.2012 tarihli ve 2011/8262 Esas, 2012/25486 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmiştir. Anılan karar temyiz yasa yolundan geçerek kesinleşmiş olduğundan bu hükme karşı kanun yararına bozma yoluna başvurulması mümkün değildir.

Açıklanan bu nedenle, Ankara 3. Çocuk Mahkemesinin 23.12.2009 tarihli ve 2007/554 Esas, 2009/944 Karar sayılı kararına yönelik Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamedeki talep yerinde görülmeyerek bu konudaki kanun yararına bozma talebinin REDDİNE,

2) Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 06.02.2018 tarihli ve 2018/67 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin incelenmesinde;

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 06.02.2018 tarihli ve 2018/67 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6150, Karar No: 2019/12156, Tarih: 24.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/6150 E.  ,  2019/12156 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 51/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 1,92 promil alkollü olduğu halde idaresindeki ...plakalı araçla üç şeritli tek yönlü yolda seyir halinde iken, ...'in idaresindeki servis otobüsünin soluna orta şeride geçerek camdan konuşmak ve sıkıştırmak suretiyle otobüs sürücüsüne sataştığı, araçlar bu şekilde iyice yavaşlamış halde seyrederken arkadan gelen ... 'in idaresindeki tırın servis otobüsüne arkadan çarpması sonucu otobüsün sağdan yol dışına çıktığı, geriden gelen katılan ...'nun idaresindeki aracın bu araçlara çarpmamak için en sol şeride geçtiği esnada aracının sağ yan kısmı ile sanığın aracının sol yan kısmına sürttüğü, ayrıca katılan ...'nün idaresindeki araca arkadan gelen ...'ın idaresindeki tırın ön kısmı ile çarptığı, kaza neticesinde katılanların basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandıkları olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin olayda arkadan çarpan tırların kusurlu olduğu, sanığın alkollü olmasının kusurlu olduğu anlamına gelmeyeceği, yolun ağır vasıtaların kullanımına kapalı olduğu, azami hız limitinin 60 km olduğu, tırların hız kesmeden gelerek öndekilere çarptığına ilişkin ve sair yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın 1,92 promil alkollü halde idaresindeki otomobille seyir halinde iken asli kusurlu olarak kazaya sebep olduğu olayda, sanık yönünden bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun ve hakkında TCK'nın 22/3. maddesi hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı tutulmak koşuluyla, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10768, Karar No: 2014/11737, Tarih: 11.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/10768 E.  ,  2014/11737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/116427

MAHKEMESİ : Niğde 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2010

NUMARASI : 2009/335 (E) ve 2010/747 (K)

SUÇ : 1163 sayılı Yasaya muhalefet, Görevi kötüye kullanmak

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

CMK.nıın 260.maddesi gereğince, suçtan doğrudan zarar gören Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı'nın hükmü temyiz etme yetkisi bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede:

Suçtan doğrudan zarar gören Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı'nın CMK.nun 234.maddesi uyarınca davadan haberdar edilip, aynı Yasanın 237.maddesi gereğince davaya katılma imkanı sağlanmadan yargılamaya devam edilip yazılı şekilde hüküm tesisi.

Yasaya aykırı suçtan doğrudan zarar gören Tarım ve Köyişleri Bakanlığı adına hazine vekili, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan R.. A.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 11/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1260, Karar No: 2015/2977, Tarih: 04.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/1260 E.  ,  2015/2977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

2-... ADLARINA VEKİLLERİ

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kurumun taşeron olarak temizlik işlerini üstlenen firmalar nezdinde onaltı yıl temizlik görevlisi olarak çalıştığını, on günlük yıllık iznini kullanmak üzere iş yerinden ayrıldığını, iş başı yapmak için izin dönüşünde iş yerine gittiğinde iş sözleşmesinin sözlü olarak feshedildiğinin kendisine bildirildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Mahkemece, davalılar arasındaki ilişkinin muvazzaadan kaynaklanmadığı, asıl iş veren-alt iş veren ilişkisinin bulunduğu, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesinde öngörülen şartlar oluşmaksızın, davalılar arasındaki hizmet alım sözleşme süresinin sona ermesi sebebiyle davacının iş sözleşmesinin sona erdirildiği, bu bağlamda 18. madde hükmüne aykırı olarak yapılan feshin geçersiz sayılması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile feshin geçersizliğine ve davacının işe iadesine karar verilmiştir.

Karar, davalı ... ile davalı...vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davalı şirkete çıkarılan tebligatın usulüne uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davacı, dava dilekçesinde davalılar olarak ... ile ... ortaklığını göstermiştir.

Somut olayda, mahkemece iş ortaklığına tebligat çıkarılmak suretiyle taraf teşkili sağlandığı anlaşılmaktadır. Ortak girişimi oluşturan şirketler adi ortaklar olup, her bir şirketin ayrı bir tüzel kişiliği bulunmaktadır. Bu itibarla, mahkemece, her bir şirket yönünden ayrı ayrı tebligat çıkarılarak davalılar davadan haberdar edilmesi gerekirken, iş ortaklığına tebliğ ile taraf teşkilinin sağlanması usulsüzdür.

./..

-2-

Davalı ... usul ve kanuna uygun bir şekilde davadan haberdar edilmediğinden, adı geçen şirkete savunma hakkı tanınmadan yokluğunda yargılama yapılmak suretiyle sonuca gidilmesi hatalı olup, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 04.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/2533, Karar No: 2006/6106, Tarih: 18.04.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/2533 E.  ,  2006/6106 K.**

**"İçtihat Metni"**

....vekili avukat ... ile ....Plastik ltd. Şti. vekili avukat ..., ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.5.2005 ... ve 962-248 sayılı hükmün taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

1-Mahkeme kararında hakkındaki dava reddedildiği belirtilen ... ’in bizzat kendisi adına Avukat ... ’e vekaletname verdiğine ilişkin olarak dosyada her hangi bir belgeye rastlanılmamıştır. Dosya içersindeki vekaletname ... Tarım İlaçları A.Ş.ni temsilen ... tarafından verilmiştir. Hal böyle olunca ... in bizzat kendi adına Avukat ... ’i vekil tayin ettiğine ilişkin belgesi var ise eklenerek gönderilmesi yok ise bu hususun tevsikinden sonra mahkeme kararı bu davalı adına Tebligat Yasası hükümlerine uygun olarak tebliğ edildikten ve temyiz süresi geçirildikten sonra dosyanın iadesi gerekir.

2-Mahkeme kararını ayrı ayrı temyiz eden davalıların her ikisinin temyiz dilekçelerinin de (ayrı ayrı veya birlikte mi tebliğ edildiği) davacıya tebliğ edilip edilmediği dosyadaki bilgi ve belgelerden anlaşılmamaktadır. Bu konuda varsa tebligat eksikliği giderildikten sonra dosyanın iadesi gerekir.

3-Davacının karşı temyiz dilekçesinin davalılara tebliğine ilişkin olarak dosyada her hangi bir belge ve bilgiye rastlanılmamıştır. Tebliğ belgesinin eklenilmesi, yok ise kayıtlara dayanılarak tebliğ günün açıklanması, tebliğ edilmemiş ise Tebligat Yasası hükümlerine göre tebliğ edildikten ve cevap süresi geçirildikten sonra dosyanın iadesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda 1,2, ve 3.bentte belirtilen eksiklikler giderildikten sonra iadesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7909, Karar No: 2019/22315, Tarih: 03.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/7909 E.  ,  2019/22315 K.**

**"İçtihat Metni"**

I-BAŞVURU

Başvurucu avukat tarafından sunulan dilekçe ile özetle; müvekkilinin ...'de bulunan ..., Büro, Eğitim ve Güzel Sanatlar iş kolunda bulunan işyerinde en son İç Satış Müdürlüğünde çalışmakta iken ve iş akdi feshedilen ... ... 6. İş Mahkemesinin 2016/305 esas sayılı dosyasında, aynı işyerinde İç Satış Müdürü olarak çalışmakta iken yine iş akdi feshedilen Hakkı Varsavaş 'ın ... 15. İş Mahkemesinin 2017/242 esas sayılı dosyasında işe iade davaları açıldığını,

... 6. İş Mahkemesinin 2016/305 esas 2018/262 karar sayılı işe iade davasında; iş yerinde çalışan sayısıyla ilgili işkolu nezdinde araştırma yapılmadığını, yargılama aşamasında davalı ... 'dan ayrıntılı bilgi istenmediğini, müvekkiline bağlı iş yerlerinde çalışan işçiler farklı iş kollarında çalışmakta olmalarına rağmen toplam olarak değerlendirilerek mahkeme kararında "... kayıtlarına göre işyerinde 30 'dan fazla sayıda işçi çalıştığı" cümlesinin geçtiğini ve 15/05/2018 tarihinde davanın kabulüne karar verildiğini, taraflarınca davanın istinaf edildiğini ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 24/09/2018 tarihli ve 2018/1841 esas 2018/1306 karar sayılı kararıyla istinaf talebinin reddine kesin olarak karar verildiğini,

... 15. İş Mahkemesinin 2017/242 esas 2018/291 karar sayılı işe iade davasında; işyerinde çalışan işçi sayısı ile ilgili iş kolu nezdinde araştırma yapıldığını, davalı işverenin Türkiye genelinde aynı iş kolunda birden fazla işyerinde çalışan toplam işçi sayısının en az 30 işçi olmasının dava şartı olduğunu, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığının cevabi yazısı ve eklerine göre iş akdinin fesih tarihinde davalı işverenin işçi sayısının 30'un altında olduğu belirtilerek 10/05/2018 tarihinde davanın reddine karar verildiğini, davacı tarafça davanın istinaf edildiğini ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 18/09/2018 tarihli ve 2018/1555 esas 2018/1478 karar sayılı kararıyla istinaf talebinin esastan reddine kesin olarak karar verildiğini,

... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesinin 24/09/2018 tarihli ve 2018/1841 esas 2018/1306 karar sayılı kararında, Davalı işyerlerinde çalışan işçilerin sayısını hangi işkollarında çalıştıklarına bakılmaksızın toplam olarak değerlendirerek karar verdiğini,

... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesinin 18/09/2018 tarihli ve 2018/1555 esas 2018/1478 karar sayılı kararında, İş kanununa uygun olarak davalı işyerinde çalışan işçilerin sayısını davacının çalıştığı işkolunda çalışanlar toplamını esas alarak karar verdiğini,