muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3771, Karar No: 2024/5279, Tarih: 24.04.2024

Şüphelilerin ve şikâyet dilekçesinde ismi bildirilen tanığın ifadelerinin alınması, şüpheliler ile müştekiler arasında geçtiği belirtilen mesajlaşmaların dökümünün yapılarak yazışmalardaki hususların şüphelilere ayrıntılı olarak açıklattırılması, şikayet dilekçesinde müşteki tarafından şüphelilere yapıldığı belirtilen ödemelere ilişkin banka dekontları ile buna ilişkin banka kayıtlarının ilgili bankadan temin edilmesi, şikayete konu taşınmaza ilişkin tapu kayıtlarının getirtilmesi, şüpheliler haklarında benzer şekilde dolandırıcılık suçundan soruşturma yürütülüp yürütülmediğinin araştırılması, bunların yanı sıra olayın aydınlatılmasına yarar diğer delillerin toplanmasının ardından, atılı suçun işlendiğine dair şüpheliler haklarında kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşması halinde, dosyanın uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere Uzlaştırma Bürosuna gönderilerek, sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, şüphelilerin ifadeleri dahi alınmadan eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şikâyetçi ile şüpheliler ... ve ...'in, Muğla ili, ... ilçesi, ... Mevkii, 117 Ada, 6 parselde bulunan 1 numaralı bağımsız bölümün satışı için anlaşarak sözleşme düzenlediklerinin, yapılan ödeme planı doğrultusunda kimi zaman elden kimi zaman da banka yoluyla ödeme yapıldığının, elden yapılan ödemelerin şüphelilerden ... ile avukat ... tarafından alındığının, taşınmazın parasının ödenmesine ve tapudan devir yapılmasının talep edilmesine rağmen, devrin gerçekleştirilmediğinin, böylece şüphelilerin taşınmazın satılacağından bahisle şikâyetçiyi inandırarak parasını alıp, haksız menfaat elde ettiklerinin iddia olunması karşısında; şüphelilerin ifadelerinin alınması, şikâyet dilekçesinde bildirilen tanığın beyanına başvurulması, dosyada mevcut yazışmaların incelenmesi, dosya kapsamındaki sözleşmenin taraflar arasında düzenlenip düzenlenmediğinin kuşkuya yer bırakmayacak bir şekilde tespit edilmesi, ödemenin nasıl ve ne şekilde gerçekleştiğinin ortaya konulması, banka kayıtlarının getirtilerek incelenmesi, tapu kayıtları incelenerek, şüphelilerin tapuda devir yetkilerinin bulunup bulunmadığının araştırılması, dosyası tefrik edilen avukat ... hakkında yapılan işlemlerin akibetinin sorulması, sonucuna göre somut olayda dolandırıcılık suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının ve şüphelilerin baştan itibaren dolandırıcılık kastı ile hareket edip etmediklerinin takdir ve tayini gerekirken; "...şikayetçinin sunduğu deliller ile anlatımından, şikayete konu olay ve fiillerin, alacak verecek meselesinden kaynaklı hukuki mahiyette ihtilaf niteliği taşıdığı, müspet ve menfi zararlarının giderilmesi için Hukuk Mahkemelerinde hakkını arayabileceği..." şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul Anadolu 10. Sulh Ceza Hakimliğinin 12.04.2022 tarihli ve 2022/1904 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7733, Karar No: 2013/11456, Tarih: 18.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7733 E.  ,  2013/11456 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde çalışırken iş akdini ödenmeyen ücret alacakları nedeni ile feshettiği iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının iş sözleşmesinin devamsızlık nedeni ile feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, diğer iddialarının da yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının iş sözleşmesini ödenmeyen ücret alacaklarının bulunması nedeni ile haklı olarak feshettiği, kıdem tazminatına hak kazandığı, ayrıca bilirkişi raporunda belirlenen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilinin temyizi üzerine 9. Hukuk Dairesi'nin 18/6/2012 tarihli ilamı ile özetle, davalı şirketin Unvan değişikliği yapıp yapmadığının araştırılması gerektiği, ayrıca davalı tarafa delillerini ibraz için usulüne uygun mehil verilmeyip savunma hakkının kısıtlandığı gerekçesi bozulmuştur.

Bozma kararına uyan Mahkeme, davalı tarafın verilen süre içinde bildirdiği delillerini toplayıp tanıklarını dinledikten sonra davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Fazla mesai ücreti ihtilaflıdır.

Davacı vekili dava dilekçesinde davacının fazla mesai yaptığını iddia ederek fazla mesai ücreti talep etmiştir.

Davacının iddiasını ispat için dinlettiği tanıkları davacının fazla mesai yaparak çalıştığını doğrulamışlardır.

Davalı vekili ise, vardiyalı çalışma nedeni ile fazla mesai yapılmadığını savunmuş olup dinlenen tanıkları davalının savunmasını teyit eder yönde açıklamalarda bulunmuşlardır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanıklarının beyanlarına göre davacının 20/04/2002- 31/03/2003 tarihleri arasındaki dönemde fiilen 10,5 saat çalışıp haftalık 18 saat; 01/04/2003 tarihinden fesih tarihine kadar ise saat 10.00-22.00 arası 12 saat çalıştığı, 1 saat ara dinlenme ile haftalık 21 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve buna göre fazla mesai ücreti hesap edilmiştir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanıklarının beyanlarına göre davacının 20/04/2002- 31/03/2003 tarihleri arasındaki dönemde fiilen 10,5 saat çalışıp haftalık 18 saat; 01/04/2003 tarihinden fesih tarihine kadar ise saat 10.00-22.00 arası 12 saat çalıştığı, 1 saat ara dinlenme ile haftalık 21 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve buna göre fazla mesai ücreti hesap edilmiştir.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Bu itibarla davacının 12 saat çalıştığı dönem için ara dinlenmenin en az 1,5 saat yerine 1 saat olarak alınması sureti ile fazla mesai süresinin ve ücretinin hesaplanması hatalı olmuştur.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine 18/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13135, Karar No: 2011/31085, Tarih: 23.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/13135 E.  ,  2011/31085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının talebi üzerine, icra müdürlüğünce 22.09.2010 tarihinde borçlu şirkete ait hastane ruhsatının haczine karar verildiği ve bu doğrultuda T.C.Sağlık Bakanlığı’na haciz yazısı gönderildiği,  anılan bakanlığın 26.10.2010 tarihli cevabıyla, borçlu şirketin sahibi olduğu “Özel ... Hastanesi” işletme ruhsatı üzerine haciz şerhinin konulduğunu bildirdiği, borçlunun ise haczin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.

İİK. nun 85.maddesi uyarınca, borçlunun kendi yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmazlarından ve alacak ve haklarından borcu karşılayacak kadarı haczolunur. Kural olarak borçlunun her türlü mal ve hakkı haczedilebilir. Hangi malların kısmen veya tamamen haczedilemeyeceği, İcra ve İflas Kanununda tahdidi olarak sayılmış olup, bu sayılanların dışında olup da her hangi bir özel kanunla haczedilemeyeceğine ilişkin düzenleme bulunmayan borçluya ait bütün mal ve hakların haczi kabildir.

Ancak İcra ve İflas Kanununda düzenlememekle birlikte maddi hukuk kurallarına göre bir kısım mal ve hakların da haczi mümkün değildir. Buna göre, maddi hukuka göre başkasına devri yasak olan mal ve haklar haciz de edilemez. Yine bir mal veya hakkın haczedilebilmesi için, tek başına ekonomik bir değer ifade etmesi ve bu değerin hukuksal dayanağının bulunması zorunludur. (Hukuk Genel Kurulu’nun, 06.12.2006 tarih, 2006/12-765 esas, 2006/765 karar sayılı kararı)

27.03.2002 tarih ve 24708 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Sağlık Bakanlığı Özel Hastaneler Yönetmeliğinin ruhsatlandırma başlıklı 15.maddesinde, özel hastanelerin ruhsatlandırma işlemleri düzenlenmiş olup, özel hastaneye ruhsat verilmesinden sonra konsültan hizmet verilecek dallarda çalışacak tabipler dışındaki diğer personelini tamamladığı tespit edilen özel hastanelere, Bakanlıkça, Faaliyet İzin Belgesi verilmesi ile özel hastanenin hasta kabul ve tedavisine başlayacağı düzenlenmiştir.

Özel hastanenin devri ise aynı yönetmeliğin 69.maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre Özel hastanelerin ancak bu Yönetmelik kapsamındaki kişilere devri mümkün olup, devir işlemi, taraflar arasında yapılan hastane işletmesinin devrine ilişkin sözleşme ile mümkündür. Devir tarihinden itibaren en geç bir ay içerisinde başvurulması zorunludur. Devralan kişi adına ruhsatname ve faaliyet izin belgesi tanzim edilinceye kadar hastanenin faaliyeti devreden sorumluluğunda devam eder. Şayet devredenin sorumluluğunda faaliyet gösterilmesi istenmiyor ise, devralan kişi adına ruhsatname ve faaliyet izin belgesi tanzim edilinceye kadar hastanenin faaliyetine ara verilir.

Bu durumda, mahkemece şikayetin mahiyeti dikkate alınarak öncelikle duruşma açılıp, taraf teşkili sağlandıktan sonra tarafların iddia ve delilleri toplanmalı, özellikle de Sağlık Bakanlığı’na yazı yazılarak, hastane işletme ruhsatının hukuki niteliği, hastane binasından ayrı olarak tek başına ekonomik değere sahip olup olmadığı, yine tek olarak ve hastaneden ayrı devrinin mümkün bulunup bulunmadığı sorulmalı ve ayrıca özel hastane mevzuatı tartışılmalıdır. Bu araştırma ve yukarıda yapılan açıklamalar ve yönetmelik hükümleri doğrultusunda yapılacak değerlendirme sonucunda, hastane işletme ruhsatının, bir ticari işletme olan özel hastaneden ayrı ve müstakil bir ekonomik değere sahip olduğu ve tek başına devrinin mümkün bulunduğu sonucuna varılırsa haczedilebileceği, aksi halde haczinin mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Eksik incele ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16708, Karar No: 2010/4747, Tarih: 21.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/16708 E.  ,  2010/4747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Oluş, kabul ve dosya içeriğine göre, olay günü öğle 12.00 sıralarında sanığın yanında kimliği tespit edilemeyen bir başka şahısla birlikte yakınana ait markete geldiği, 2. şahsın dışarıdaki dolaptan dondurma alma bahanesiyle yakınanı oyalarken sanığın içeride kasanın olduğu bölüme geçtiği, yakınanın şüphelenerek içeri girmesiyle sanıkla kasanın başında gözgöze geldikleri , sanığın yakınana “birşey yok” dedikten sonra, kasadan birşey almadan kaçabilmek için yakınanın üzerine atladığı, boğuşmaya başladıkları, bu sırada sanığın yakınana “beni bırak yoksa sülalem seni sinkaf eder” şeklinde tehdit sözleri safrettiği ancak yakınanın sanığı bırakmadığı ve tanık Okan'ın yardımıyla sanığı polislere teslim ettiklerinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCY’nda dolaylı yağma suçuna yer verilmediği, yağma suçunun oluşabilmesi için cebir ve tehditin malın alınması sırasında veya hırsızlık suçu tamamlanmadan malın götürülmesi sırasında malın geri alınmasını önlemek amacıyla kullanılması gerektiği, eylemin bu haliyle 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 35/2 maddelerine uyan hırsızlığa kalkışma suçunun yanı sıra aynı Yasanın 106/1 maddesindeki tehdit suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de ;

2- 5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasakoyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastıda gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

3-Hapis cezasıyla hükümlülüğünün yasal sonucu olarak sanığın, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan 5237 sayılı TCK.'nun 53/3. maddesi uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Hapis cezasıyla hükümlülüğünün yasal sonucu olarak sanığın, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan 5237 sayılı TCK.'nun 53/3. maddesi uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11779, Karar No: 2022/4297, Tarih: 09.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11779 E.  ,  2022/4297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Orman Kadastrosu İle Kadastro Tespitine İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü.;

K A R A R

Davacı vekili, Asliye Hukuk Mahkemesine sunduğu 29.03.1967 havale tarihli dava dilekçesinde, sınırlarını bildirdiği Tavas İlçesi ... Köyünde bulunan taşınmazın müvekkili ve davalılar ... ve ... ...'nin müşterek murisleri olup 40 yıl evvel ölen ...'den kaldığını, 100 yılı geçkindir malik sıfatıyla zilyet olduklarını, davalılardan ... ...'in ise taşınmaz üzerindeki palamut ağaçlarının murisinden kaldığı iddiası ile Asliye Hukuk Mahkemesine başvurmasıyla başlayan müdahalesinin olduğunu ileri sürerek, taşınmazın müvekkili ... ve diğer davalılar ... ve ... ... adına veraset ilâmı gereğince tescili ile ... ...'in müdahalesinin men'ine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede dava devam ederken yapılan orman kadastrosu çalışmaları 17.11.1971 tarihinde ilân edilmiştir.

... ... bey oğullarından ... kızı ... varisleri ... ve arkadaşları 25.04.1975 tarihli dilekçe ile; dava konusu taşınmazın ... ... beyden intikalen geldiğini ileri sürerek davaya müdahil olmuşlardır.

Yargılama sırasında çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede genel arazi kadastrosu yapılmış, çekişmeli taşınmazlar 185 ada 3 parsel sayılı 59980,56 m² yüzölçümlü ve 186 ada 1 parsel sayılı 8843,66 m² yüzölçümlü tarla niteliği ile ... Mevkiili 1938 yılı 3333 ilâ 3437 nolu ve ... (...) Mevkiili 1190 yılı 110-118-121 nolu vergi kayıtları uygulanarak malik hanesi boş bırakılmak sureti ile 21.04.1992 günü sınırlandırılmış, tutanak asılları Kadastro Mahkemesine gönderilmiştir.

Kadastro Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; davanın kabulü ile; ... Köyü 1 ve 3 parsel sayılı taşınmazların tamamının 720 hisse kabul edilerek 120 hissesinin Meryem ..., 120 hissesinin ... ..., 240 hissesinin ... ..., 80 hissesinin ..., 20 hissesinin ..., 12 hissesinin ..., 12 hissesinin ... ..., 12 hissesinin ..., 12 hissesinin ..., 12 hissesinin ... ..., 20 hissesinin ..., 15 hissesinin Kameriye İnesi, 15 hissesinin ..., 15 hissesinin ..., 15 hissesinin ... İnesi adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Anılan hüküm, davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23.02.2015 tarihli ve 2014/5158 Esas, 2015/806 Karar sayılı ilamı ile eksik araştırma inceleme ile karar verildiği gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın reddi ile dava konusu 185 ada 3 parsel ve 186 ada 1 parsel sayılı taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın reddi ile dava konusu 185 ada 3 parsel ve 186 ada 1 parsel sayılı taşınmazların orman niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 80,70 TL onama harcının peşin harçtan mahsubu ile artan 44,90 TL'nin temyiz eden davalı ... ... ve müştereklerine iadesine 09.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.