muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10174, Karar No: 2022/7081, Tarih: 12.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/10174 E.  ,  2022/7081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Asıl ve birleşen dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği asıl davanın kabulüne ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... Enerji Tur. San. ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin tüm ve davalı şirket vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalıdır. Bu bağlamada birleşen davada müteselsil talebin bulunmadığı dikkate alınarak davalı İşverenin %85 kusur oranından sorumlu olması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi gereğince verilen karar, düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün birleşen davaya ilişkin B fıkrasında yer alan hükmün silinerek yerine;

“1- Bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerinden kaynaklanan 79.094,20-TL davacı kurum zararının 22/04/2010 gelir onay tarihinden itibaren, işleyecek ve hesaplanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacı Kuruma ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine;

2- Hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanan 5.402,92-TL karar ve ilam harcının davalıdan alınarak hazineye irat kaydına,

3-Davacı tarafından yapılan 29,20-TL posta ve müzekkere yargılama giderinden davanın kabul red oranına göre hesaplanan 24,98-TL'nın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,

4-Davalı tarafından yapılan toplam 1.628,16-TL posta, müzekkere ve bilirkişi ücreti yargılama giderinden davanın kabul red oranına göre hesaplanan 271,36-TL'nın davacıdan alınarak davalıya verilmesine, bakiyesinin davalı üzerinde bırakılmasına,

5-Karar tarihindeki A.A.Ü.T' nin 13/1.maddesi gereğince hesap ve takdir edilen 9.050,36-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davacıya verilmesine,

4-Davalı tarafından yapılan toplam 1.628,16-TL posta, müzekkere ve bilirkişi ücreti yargılama giderinden davanın kabul red oranına göre hesaplanan 271,36-TL'nın davacıdan alınarak davalıya verilmesine, bakiyesinin davalı üzerinde bırakılmasına,

5-Karar tarihindeki A.A.Ü.T' nin 13/1.maddesi gereğince hesap ve takdir edilen 9.050,36-TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davacıya verilmesine,

6-Karar tarihindeki A.A.Ü.T. 13/1 maddesi gereğince hesap ve takdir edilen 2.725,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalıya verilmesine,” sözcük ve rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, 28.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi

E.Ü.G.
Yargıtay — Esas No: 2017/12995, Karar No: 2018/15724, Tarih: 25.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/12995 E.  ,  2018/15724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı tarafça haksız ve ihbar önellerine uyulmayarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiş ve ıslah dilekçesi ile fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla taleplerini arttırmıştır.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri süresinde temyiz etmiştir.

Taraflar arasında, davanın kısmi alacak davası olarak sonuçlandırılıp sonuçlandırılmayacağı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı kısmi alacak davası açarak, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının tahsilini talep etmiş ve ıslah harcı yatırarak ıslah dilekçesi ile taleplerini fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla arttırmıştır. Her ne kadar mahkemece, davanın belirsiz alacak davası olarak sonuçlandırıldığı belirtilmişse de, belirsiz alacak davasına konu edilemeyecek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağına da hükmedildiği nazara alınarak, söz konusu davanın kısmi dava olarak açıldığı ve kısmi dava olarak sonuçlandırılmasının dosya içeriğine daha uygun düşeceği anlaşılmıştır. Nitekim, davanın “belirsiz alacak davası” niteliğinde olduğuna dair dava dilekçesinde ve ıslah dilekçesinde herhangi bir ibare yer almamaktadır. Bu itibarla, mahkemece davanın kısmi dava olarak sonuçlandırılması gerekirken, hatalı değerlendirme ile hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 25.06.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2383, Karar No: 2020/10764, Tarih: 07.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/2383 E.  ,  2020/10764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçların yasa maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerine göre, suçların tabi bulunduğu 7 yıl 12 aylık olanağanüstü dava zamanaşımının temyiz inceleme sürecinde gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle, yerinde görülmekle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, DÜŞMESİNE, 07.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16685, Karar No: 2013/8485, Tarih: 03.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/16685 E.  ,  2013/8485 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 11.00 sıralarında, yerleşim yeri sınırlarında, iki yönlü yol üzerinde, sanığın sevk ve idaresindeki aracı ile seyri sırasında, olay mahalline geldiğinde, aniden yolun sağ tarafında bulunan sokaktan yola giren altı yaşındaki mağdurun idaresindeki bisiklete çarpması şeklinde meydana gelen olayla ilgili olarak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısında sanığın taksirinin bulunmadığının gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği yönünde, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3335, Karar No: 2013/3479, Tarih: 28.01.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/3335 E.  ,  2013/3479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Kesinleşen orman kadastro sınırları içinde kaldığı anlaşılan suça konu yerde mevcut meyve fidanlarının müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Sanığın savunmasında suça konu yerin dedesinden kaldığını, eskiden beri kullanıldığını belirtmiş olmasına, bilirkişi raporunda suça konu yerin eski açma sahası olduğunun bildirilmesine göre, oluşan zararın ne olduğu açıklanmadan, yerinde olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28301, Karar No: 2017/21093, Tarih: 05.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/28301 E.  ,  2017/21093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile il özel idaresi ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise 3294 sayılı Kanun'un 5263 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 7. maddesinin 1. fıkrasında, "...Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları kurulacağı" 3 üncü fıkrasında ise "Vakıf senetlerinin mahallin en büyük mülki amiri tarafından Medeni Kanunu hükümlerine göre tescil ettirileceği" belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, kanun koyucunun Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarına bilinçli olarak "kamu tüzel kişiliği" vermediği, Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulmasını, özel hukuk tüzel kişisi olarak özel hukuk hükümlerine göre faaliyet göstermesini istediği açıktır. 27.02.2008 tarihli ve 26800 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 4. maddesinde de, "Vakıflar özel hukuk tüzel kişiliğine sahiptir." hükmü yer almaktadır.

Bu hükümle de, Vakıflar Kanununa göre "Yeni Vakıf" statüsündeki Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu bir kez daha vurgulanmıştır. Dolayısıyla; davacının, Sosyal Yardımlaşma Vakıflarının özel hukuk hükümlerine tabi kamu tüzel kişiliğine sahip oldukları yönündeki değerlendirmesi isabetli değildir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kısmen kamu kaynağı kullanmaları, kamu kurumu olarak nitelendirilmelerine yeterli bir sebep değildir. Zira; 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde; Vakfın gelirlerinin, "Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan aktarılacak miktardan, işletme ve iştiraklerden elde edilecek gelirlerden ve diğer gelirlerden" oluşacağı hüküm altına alınmıştır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı resmi senedinin 5. maddesinde ise, vakfın gelir kaynaklarının "3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde sayılan gelirler ile nakdi ve ayni, menkul ve gayrimenkul olmak üzere iktisadi değeri olan halk teberrularından oluşacağı" belirtilmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

İzah edilen sebeplerle, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı birer özel hukuk tüzel kişisi olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının izah edilen hukuki statüleri nazara alınarak personelleri hakkında 6772 sayılı Kanunun uygulanması mümkün görünmemektedir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının oluşumuna bakılacak olursa Mütevelli Heyet üyelerinin neredeyse yarısı sivil üyelerden oluşmaktadır. 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 7. maddesinde; İlçe Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları Mütevelli Heyetinde 1 adet belediye başkanı, 1 adet köy muhtarı, 1 adet mahalle muhtarı, 1 adet sivil toplum kuruluşu yöneticisi, 2 adet hayırsever vatandaşın görev alacağı belirtilmektedir.

Mütevelli Heyet tarafından oyçokluğu ile karar alan ve uygulayan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının 12 üyesinden 6'sının seçilerek gelen kişiler olduğu nazara alındığında, bu Vakıfların kamu kurumu olarak telakki edilmesi düşünülemez.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının Vakıf statüsü, mevcut hukuki yapısı, gelirleri ve konuya ilişkin yargı kararlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir özel hukuk tüzel kişiliğine sahip, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kamu kurumu vasfında olmadığı, Vakıf çalışanlarının da fon personeli olarak telakki edilemeyeceği cihetle, 6772 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kurumlarından olmadığı açıktır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 09.06.2017 gün ve 2016/3 esas sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere herbir vakfın özel hukuk tüzel kişiliğini haiz, ayrı ve bağımsız işveren olduğu belirlendiğinden, kamu tüzel kişiliği bulunmadığından ilave tediye isteminin reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12512, Karar No: 2023/8582, Tarih: 06.11.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/12512 E.  ,  2023/8582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/325 E., 2020/399 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Tokat 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2020 tarihli ve 2019/637 Esas, 2020/119 ... Kararı ile sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun 314 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 3713 ... Terörle Mücadele Kanunu’nun 5 inci maddesinin birinci fıkrası, 5237 ... Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 58 inci maddesinin dokuzuncu fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 11.06.2020 tarihli ve 2020/325 Esas, 2020/399 ... Kararı ile İlk Derece Mahkemesince verilen hükmün, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde, 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla aynı Kanunun 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca kaldırılarak, sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 ... Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1.Sanık savunması, tanık anlatımlarına göre sanığın 2013 yılı öncesi örgütün sohbet adı verilen toplantılarına katıldığına,

3. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.02.2022 tarihli ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri özetle;

1.Sanık savunması, tanık anlatımlarına göre sanığın 2013 yılı öncesi örgütün sohbet adı verilen toplantılarına katıldığına,

2. Veri inceleme raporundaki bilgilere göre sanığın SAY (FETÖ mensubu olup her şeyiyle teslim olan, ancak yöneticilik vasıfları olmayan polis memuru) olarak nitelendirilen kişi olarak kodlandığına, örgüt içerisinde zümre başkanının isminin ... Bey, öğretmeninin İ.K., vekilinin de İ.K. olduğunun ve kurs taksiti adı altında 50 TL himmet ödediğinin belirtildiğine, veri inceleme raporunda sanığın öğretmeni ve vekili gözüken İ.K. hakkında FETÖ/PDY silahlı terör örgütüne üye olma suçundan Kızıltepe Cumhuriyet Başsavcılığınca 2016/4370 dosya numarası üzerinden soruşturma yürütüldüğü, Mardin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/107 Esas, 2018/58 ... Kararı ile silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyetine karar verildiğine, zümre başkanı olarak belirtilen ... Bey isimli kişinin .... olduğu, Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/17954 soruşturma ... dosyası üzerinden hakkında soruşturma yürütüldüğü, Sakarya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/184 Esas 2019/94 ... Kararıyla silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyetine karar verildiğine, bu kişinin Marmara İl Bölge, Bursa Küçük Bölge, Sakarya ili ... Bölgesinde müdür öğretmen sıfatıyla örgüt içerisinde mahrem yapıda faaliyet gösterdiğinin belirtildiğine,

3. Örgütün bir ve ikinci katmanlarında yer almayanlar açısından zaman sınırlaması olmaksızın örgütün nihai amacından haberdar olduğunun kabul edilmesi gerektiğine, bu nedenle de polis memuru olan sanığın 2014 yılı sonrasında bir eyleminin olmadığının kabulünün mümkün olmadığına,

4. Atılı suçun unsurlarının oluştuğuna,

5. Kabule göre de; veri inceleme raporunda sanığın vekili ve zümre başkanı olarak gözüken ve haklarında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan mahkumiyet kararı verilen İ. K. ve .... nin sanık hakkında bildikleri konusunda beyanlarına başvurulmaksızın eksik inceleme ve araştırmayla karar verildiğine,

6. Temyiz dilekçesinde belirtilen diğer sebepler ve sair hususlara,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince sanığın eyleminin, silahlı terör örgütüne üye olma suçunu oluşturduğunun kabulü ile sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü