muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10085, Karar No: 2018/5320, Tarih: 12.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10085 E.  ,  2018/5320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; Beraat

2-Sanık ... hakkında; TCK.nın 157/1, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanık ...'ın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından, sanık ...'nın mahkumiyetine ilişkin hüküm, adı geçen sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bolu ilinde ikamet eden ve evlenmek isteyen katılanın, Hatay ilinden evli olduğunu bildiği sanık ...’a ulaşarak kendisine eş bulmasını istediği, adı geçen sanığın da bu teklifi kabul ederek katılan ile birlikte Hatay iline gittikleri ancak kimseyi bulamadıkları, daha sonra birlikte Gaziantep’e giderek sanık ...’yı buldukları, sanık ...’nın akrabalarının isteği doğrultusunda sanık ...’ya bir miktar altın takı aldıkları, katılanın sanık ... ile birlikte Bolu’ya döndüğü, adı geçene Bolu’da bir miktar daha altın takı aldığı, akrabalarına da 6000 TL para gönderdiği ve birlikte yaşamaya başladıkları, yaklaşık bir hafta sonra katılanın camiye gitmesi üzerine sanık ...’nın takılarla beraber evden ayrıldığı ve otogarda yakalandığının iddia edildiği somut olayda,

A)Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Dosya kapsamında alınan beyanlara göre göre sanığın diğer sanık ile fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettiğinin sabit olmadığına ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter nitelikte delil elde edilemediğinin mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA,

B)Sanık ... hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 12/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6674, Karar No: 2013/14521, Tarih: 04.07.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/6674 E.  ,  2013/14521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı-karşı davalı yersiz olarak ödenen maaşının faiziyle tahsiline,

Davalı-karşı davacı, dava tarihine kadar kesilen 8.676,00 TL alacağının tahsili ile kesilen maaşın tekrar bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davacı-karşı davalı kurumun davasının reddine, davalı-karşı davacının davasının kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı-karşı davalı kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacı/ karşı davalı SGK'nun 01/10/2008 ile 18/04/2011 tarihleri arasında davalıya/karşı davacıya yersiz olarak ödenen 17.329,16 TL'nin ay be ay ödeme tarihledinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsili istemli olup; karşı dava ise davacının aldığı ölüm aylığını, 5510 sayılı Kanunun 56/2 fıkrası uyarınca iptal eden kurum işleminin iptaline, davacının borçlu olmadığının tespitine ve ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın(istirdat davası) reddine; karşı davanın(iptal ve tespit davası) kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 56'ncı maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96'ncı madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir. Anılan madde 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir. 5510 sayılı Yasanın 56 maddesinin Anayasaya aykırı olduğu gerekçesiyle iptali istemiyle Anayasa Mahkemesi'ne yapılan 2009/86 Esas numaralı başvurunun, 28.04.2011 tarihinde verilen karar ile reddedilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davalının/karşı davacının, 13/09/2000 kesinleşme tarihli ilam ile eski eşinden boşandığı, yaptığı başvuru neticesinde davalı kurum tarafından ölüm aylığına bağlandığı, yazılı ihbar üzerine başlatılan tahkikat sonucu düzenlenen 18/03/2011 tarihli kontrol memuru raporunda; mahalle muhtarı ... 23/12/2010 tarihli beyanından davacı ve eski eşinin oğulları Beyler ile birlikte ikamet ettikleri, eski eşin ... köyünde mandıra bekçisi olarak çalıştığı, ailenin geçimini eski eş ... ve oğlu ... sağladığı tespit edilmiş; davacının boşandığı eşi ... 19/01/2011 tarihinde alınan beyanında, daimi yerleşim yerinin davacının da yerleşim yeri olan ... Mahallesi Merkez Sokak no:112/2 Şiran olduğunu, tatil günlerinde daimi yerleşim yerine gittiğini, çalışma döneminde ise Sarıca köyünde bulunduğunu, kendisine ait araziyi davacının ve oğlu ... ekip biçtiğini, ... bulunan iki evinden birinin boş olduğunu, diğerinde ise davacının ve oğlu Beyler'in kaldığını belirtmiş, yargılama aşamasında yapılan araştırmalar sonucu davacı ve boşandığı eşinin Nüfus Müdürlüğü ve İlçe Seçim Kurulu kayıtlarına göre yerleşim yerlerinin aynı olduğu ve eski eş ..., yerleşim yerinde elektrik aboneliğinin bulunduğu anlaşılmıştır.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 59/2. maddesinde “Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurlarının görevleri sırasında tespit ettikleri Kurum alacağını doğuran olay ve bu olaya ilişkin işlemler, yemin hariç her türlü delile dayandırılabilir. Bunlar tarafından düzenlenen tutanaklar aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, ihbar üzerine yapılan denetim sırasında davacı ve eski eşi ile aralarında husumet olduğuna ilişkin iddia bulunmayan tarafsız tanık ... ve davacının boşandığı eşi ... beyanları ile seçmen bilgi kayıtları, İlçe Nüfus Müdürlüğünden temin edilen adres hareketleri ve abonelik bilgileri birlikte göz önüne alındığında; boşanma sonrasında da davacı ve eski eşinin aynı adreste birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup, 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden davanın(istirdat davası) kabulü; karşı davanın(iptal ve tespit davası)reddi gerekirken mahkemece davanın(istirdat davası) reddine; karşı davanın(iptal ve tespit davası)kabulüne karar verilmesi; usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 04/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19261, Karar No: 2019/32781, Tarih: 17.06.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/19261 E.  ,  2019/32781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığa atılı eylemin 4733 sayılı Kanunun 8/4. maddesinde öngörülen suçu oluşturacağı gözetilmeden, 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan mahkumiyet hükmü verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine, TCK'nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2. Sanık hakkında doğrudan verilen gün adli para cezası adli para cezasına çevrilirken uygulama maddesi olarak TCK'nun 52/2. madde ve fıkrası yerine, TCK'nun 52. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 5607 sayılı Yasanın 13. maddesi yollaması ile TCK'nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

4. Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün sanık hakkında takdiri indirim uygulanmasına ilişkin bendinde yer alan "TCK'nın 62" ibaresinin çıkartılması, yerine gelmek üzere "TCK'nun 62/1." ibaresinin eklenmesi,

2. Hükmün sanık hakkında verilen gün adli para cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bendinde yer alan "TCK'nın 52" ibaresinin çıkartılması, yerine gelmek üzere "TCK'nun 52/2." ibaresinin eklenmesi,

3. Hükmün suça konu kaçak eşyanın müsaderesine ilişkin bendinden "54." ibaresinin çıkartılarak yerine gelmek üzere "54/4." ibaresinin eklenmesi,

4. Hükmün vekalet ücreti takdirine ilişkin bendinin çıkartılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9373, Karar No: 2018/1118, Tarih: 19.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/9373 E.  ,  2018/1118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişiler, 14.02.2001 tarihli dilekçeleriyle ... köyü, 102 ada 15, 39, 47, 61, 68, 71, 97 ve 106 ; 103 ada 331, 107 ada 36, 108 ada 36, 119 ada 20 sayılı parsellerin ortak muris ...’dan intikal edip zilyetliklerinde olduğu, genel kadastro sırasında 3402 sayılı Kanunun 14. maddesindeki 100 dönüm kısıtlaması nedeniyle Yozgat Kadastro Mahkemesinin 1997/29 Esas ve 2000/2 Karar sayılı kararıyla, Hazine adına tescil edildiği, oysa bu yerlerin eski tarihli tapu kayıtlarının bulunduğu, tapu kayıtlarının ... köyünden değil Nohutlu köyünde çıktığı için o zaman ibraz edilemediği, 102 ada 15, 39, 47, 61, 68, 71, 97 ve 106 sayılı parsellerin tapuda cilt 138, sayfa 65 ve 66 sıra numarası 7 ve 14 olan tapu kaydı bulunduğu, 103 ada 331; 108 ada 36; 119 ada 20 sayılı parsellerin ise 17, 36, 107, 150, 239, 303, 261, 316, 341, 349, 410, 464, 415, 487, 506, 566 ve 593 tahrir numaralı vergi kayıtlarının bulunduğu, tapu kayıtları ve vergi kayıtları nedeniyle, kendileri için 100 dönüm kısıtlamasının bulunmadığı iddiasıyla sözü edilen parsellerin tapu kayıtlarının iptali ve adlarına tapuya tescilini istemişlerdir.

Mahkemenin davanın kesin hüküm nedeniyle reddine ilişkin 29.05.2001 gün ve 2001/87 - 362 sayılı kararı, davacıların temyizi üzerine Yargıtay 16. Hukuk Dairesinin 20.11.2001 gün ve 2001/ 87 - 362 E.K. sayılı kararıyla; “Mahkemece evvelce taraflar arasında oluşan kesin hüküm nedeniyle tapu ve vergi kaydına dayanılamayacağı, kadastro davasında tüm delillerin ileri sürülmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de, kesin hükmün varlığından söz edebilmek için davanın konusunun taraflarının ve sebebinin aynı olması gerekeceği, kesinleşen dava ile bu davanın konusu ve tarafları aynı olduğu halde, sebeplerinin farklı olması nedeniyle kesin hükümden söz edilemeyeceği, hal böyle olunca, davacı tarafı tutunduğu tapu kayıtlarının tesis ve tedavülleri ile birlikte getirtilerek, kayıtların miktar ve sınrlarında değişiklik olup olmadığının saptanması, kadastroda revizyon görüp görmediğinin sorulması, revizyon görmüşse ilgili tutanak ve tapu kayıtlarının getirtilmesi, yöntemince uygulanarak çekişmeli parselleri kapsayıp kapsamadıklarının belirlenmesi” gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan araştırma sonunda bu kez davanın kısmen kabulüne, çekişmeli ... köyü, ... mevki 102 ada 61 sayılı parselin tapu kaydının iptaline ve 2000/4600 payının, 102 ada 39 sayılı parselin tapu kaydının iptaline ve 4000/4300 payının, 102 ada 97 sayılı parselin tapu kaydının iptaline 4000/9000 payının, 102 ada 106 sayılı parselin tapu kaydının iptaline, parselin 3000/9600 payının sulh hukuk mahkemesinin 2000/628 - 667 sayılı veraset ilamındaki paylarına göre davacılar adına, bu parsellerin bakiye kısımlarının ise Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, çekişmeli 102 ada 15, 47, 68 ve 71, 103 ada 331, 119 ada 20, 108 ada 36 ve 107 ada 36 sayılı parsellere ilişkin davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ... ve arkadaşları ile davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 09/10/2012 gün ve 2012/9463 – 11371 E.K. sayılı bozma kararında özetle; “Bozmaya uyularak yapılan araştırma inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporlarıyla, çekişmeli ... köyü, Çayırtarla mevkiinde bulunan 102 ada 39, 61 ve 97 sayılı parsellerin orman sayılmayan yerlerden olduğu, 102 ada 61 sayılı 4600 m2 yüzölçümündeki parselin Şubat 1958 tarih 8 sıra numaralı 1838 m2 tapu kaydı, 3 yazım numaralı vergi kaydı, 102 ada 39 sayılı 4300 m2 yüzölçümündeki parselin 2757 m2 yüzölçümündeki Şubat 1958 tarih 10 sıra numaralı tapu kaydı ve 2 yazım numaralı vergi kaydı, 102 ada 97 sayılı 9000 m2 yüzölçümündeki parselin ise Şubat 1958 tarih 14 sıra numaralı 3676 m2 yüzölçümündeki tapu kaydı ve 7 yazım numaralı vergi kaydı kapsamında kaldığı, dayanılan vergi kayıtlarının zilyetlikle birleşmesi halinde hüküm ifade edeceğinden, vergi kayıtlarına değer verilemeyeceği, diğer tapu kayıtlarının değişebilir nitelikte sınırlar içerdiği, miktarları itibariyle dava konusu parselleri kapsadıklarının söylenemeyeceği gerekçesiyle çekişmeli 102 ada 39, 61 ve 97 sayılı parsellere ilişkin davanın kabulüne, diğer parsellere ilişkin hükümlerin ise reddine karar verilmişse de, dayanılan tapu kayıtları yöntemince uygulanmadığı gibi, 16. Hukuk Dairesinin bozmasında vergi kaydından söz edilmediğinin söylenemeyeceği, aksine, kesinleşen kadastro mahkemesi kararlarında kişilerin sadece zilyetliğe dayandığı, somut olayda ise tapu ve vergi kayıtlarına dayandıkları, dava nedenleri ve maddî olayın farklılığı halinde kesin hükümden söz edilemeyeceğine değinildiği, kayıt uygulaması mahkeme gerekçesinde belirtilenin aksine çekişmeli 102 ada 39, 61 ve 97 sayılı parsellere uyduğu söylenen 8 sıra numaralı tapu kaydının tepe, 10 ve 14 sıra numaralı tapu kayıtlarının ise koru sınırları itibariyle değişebilir nitelikte sınırlar içerdiği, miktarlarının uyduğu söylenen 39, 61 ve 97 sayılı parsellerden çok daha fazla olduğu, kayıt miktar fazlası olduğu söylenen diğer tapu kayıtlarının ise benzer sınırlar içerdiği ve kayıt miktarlarının uyduğu söylenen parsellerin yüzölçümlerine daha yakın olduğu, kadastroda uygulanamayan vergi ve tapu kayıtlarının, 3402 sayılı Kanunun 14/2. maddesinde sayılan tasarruf belgelerinden olduğu, bu belgelerin miktarınca 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesindeki kısıtlamaların uygulanamayacağı gözetilmemiş, yerel bilirkişi ve teknik bilirkişiler taşınmazların 8 - 10 yıldır tarımda kullanılmadığını bildirmesine rağmen, zilyetliğin terk edilip edilmediği irdelenmemiştir.

O halde; mahkemece, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yere ilişkin en eski tarihlisinden en yeni tarihlisine kadar, memleket haritası, amenajman planı, hava fotoğrafları ve uydu fotoğrafları, çekişmeli parsellerin dosyada bulunmayan komşularının bir sıra dahilinde kadasto tesbit tutanakları ve var ise tesbitlerine esas alınan tapu ve vergi kayıtları, hükmen kesinleşenlerin dava dosyaları getirtilerek dosyasına eklenmeli, daha sonra önceki bilirkişiler dışında orman yüksek mühendisi ve bir fen elemanı ve bir ziraat uzmanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte; eldeki belgeler uygulanarak taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; dayanılan tapu kayıtlarının ilk oluştuğu sınırları ve yüzölçümü esas alınarak, vergi kayıtları ile birlikte yerel ve fen bilirkişi aracılığı ile çevre parsellerin dayanakları ile denetlenerek 3402 sayılı Kanunun 20/B-C, 21 ve 32/3 maddesi gereğince sabit sınırdan başlamak suretiyle yöntemince çevresine uygulatılmalı, dayanak tapu kayıtlardan revizyon görüp de hakkında dava açılmadan kesinleşen parseller var ise yüzölçümleri de dahil edilerek dayanak tapu kayıtlarının krokisi var ise buna itibar ederek, yok ise yüzölçümü kadar kapsamı belirlenmeli, yapılan uygulamaların bilirkişiler tarafından düzenlenecek birleşik haritaya yansıtılmalı, tapu kayıt fazlasının bitişikdeki eylemli ormandan elde edildiği ve Anayasanın 169. maddesi gereğince özel mülkiyete konu olamayacağı tapu kayıt kapsamının orman sayılan yerlerden olduğu belirlendiği takdirde 4785 sayılı Kanunun 1. maddesi gereğince hiçbir bildirime gerek kalmadan devletleştirilmiş olduğu, özde özel mülkiyete konu olamayacak yerler hakkında yanlışlık ve hata ile sicil oluşturulması bu yerlerin kamu malı olma niteliğini değiştirmeyeceğinden 3402 sayılı Kanunun 12/3. madde hükümlerinin uygulanamayacağı, tapu kaydı uymayıp vergi kaydının uyduğu belirlendiği takdirde, vergi kaydının zilyetlikle birleşmesi halinde hüküm ifade edeceği, bu nedenle zilyetliğin terk edilmesi halinde sadece vergi kaydının uymasına değer verilemeyeceği düşünülerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, açılan davanın kısmen kabulü ile;

Yozgat ili ... köyü 102 ada 15-39-47-61-68-71 ve 106 parsel, 103 ada 331 parsel, 107 ada 36 parsel, 108 ada 36 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının iptali ile Yozgat Sulh Hukuk Mahkemesinin 2000/628-667 Esas ve Karar sayılı veraset ilamındaki hisseler dikkate alınarak davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline,

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra, açılan davanın kısmen kabulü ile;

Yozgat ili ... köyü 102 ada 15-39-47-61-68-71 ve 106 parsel, 103 ada 331 parsel, 107 ada 36 parsel, 108 ada 36 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydının iptali ile Yozgat Sulh Hukuk Mahkemesinin 2000/628-667 Esas ve Karar sayılı veraset ilamındaki hisseler dikkate alınarak davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline,

Yozgat ili ... köyü 119 ada 20 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi Osman Şahin'in 15/10/2010 tarihli rapor ve ekli krokisine göre (A) harfi ile gösterilen 2000 m2'lik kısmın tapu kaydının iptali ile Yozgat Sulh Hukuk Mahkemesinin 2000/628-667 Esas ve Karar sayılı veraset ilamındaki hisseler dikkate alınarak davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline, bilirkişinin raporunda (B) harfi ile gösterilen 5.000 m2'lik bakiye kısmın davalı ... adına aynı vasıfla kayıt ve tesciline,

Yozgat ili ... köyü 102 ada 97 parsel sayılı taşınmazın "orman vasfı" ile ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından çekişmeli 119 ada 20 parsele ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya ve dosya kapsamına göre dava, tapu ve vergi kaydına dayalı olarak genel kadastroda Hazine adına tescil edilen parsellerin, tapu kaydının iptal ve tescili istemine ilişkindir.

Çekişmeli parsellerin bulunduğu yerde dava tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece, temyize konu 119 ada 20 parsel sayılı taşınmaza ilişkin davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de verilen hüküm usul ve yasaya aykırı olduğu gibi bozma kararına uyulduğu halde, bozma gerekleri yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki; yapılan keşifte dayanak tapu ve vergi kayıtlarının zemine uygulanmadığı, hükme esas alınan ziraat bilirkişisi raporunun incelenmesinden temyize konu 119 ada 20 parsel sayılı taşınmaz dışındaki dava konusu taşınmazların eylemli durumu, konum ve eğimi, toprak yapısı vs hususlarda değerlendirmenin yapılmasına rağmen temyize konu 119 ada 20 parsel sayılı taşınmaz hakkında bu şekilde bir değerlendirme yapılmaksızın sonuç kısmında “tarım amaçlı olarak kullanılmaya devam edilmektedir” demekle yetinildiği, temyize konu taşınmazın eylemli durumu, üzerindeki ağaçların cinsi, yaşı, arazi üzerindeki dağılımı, kapalılık oluşturup oluşturmadığı, toprak yapısı vs. hususlarda dosya kapsamında netlik bulunmadığı, hükme esas orman bilirkişi raporunda taşınmazın 1958 ve 1996 tarihli memleket haritası ile tarihi belirtilmeyen hava fotoğrafındaki konumu değerlendirilmiş iken rapor ekinde taşınmaz ve geniş çevresini gösterir kadastro paftası ile keşifte uygulandığı bildirilen hava fotoğrafında çakıştırma yapılmadığı, bu hali ile raporda uygulandığı bildirilen hava fotoğraflarının tarihinin belirtilmemesi, taşınmazın konumunun gösterilmemesi, taşınmazın bulunduğu yeri gösterir en eski tarihli hava fotoğrafı ile bundan elde edilen memleket haritası üzerinde inceleme yapılmaması nedeniyle taşınmazın niteliği hususunda da netlik bulunmadığı anlaşılmıştır. Dairemizce 20/02/2017 günlü iade kararı ile taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan kadastro tespitinin yapıldığı 1994 yılından 15-20 yıl öncesine ait (1974-1979'lu yıllara ait) ve yöreye ait en eski tarihli hava fotoğrafları ve bunlardan elde edilen memleket haritaları ile keşif sırasında uygulandığı bildirilen 1958 ve 1996 memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafları bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek; dava konusu taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterildiği, hava fotoğrafının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilmesi ve temyize konu taşınmazın eylemli durumu, üzerindeki ağaçların cinsi, yaşı, arazi üzerindeki dağılımı, kapalılık oluşturup oluşturmadığı, toprak yapısı vs. hususlarda ziraat bilirkişisinden ek rapor alınması istenmiş, iade kararı sonrasında mahkemece hükme esas raporu düzenleyen ziraat ve orman bilirkişisine ulaşılamaması nedeniyle keşfe katılmayan fen bilirkişi Haydar Duyar, ziraat bilirkişi ... ve orman bilirkişi ... refakatinde yeniden keşif yapılarak bilirkişi raporları dosya kapsamına alınmıştır.

Yargılama sonunda uyuşmazlığın esası ile ilgili nihai kararın verilmesinden, hakimin bu şekilde dosyadan el çekmesinden sonra, re'sen ya da tarafların talebi ile dosyanın tekrar ele alınması ve yeniden dosya esası hakkında işlem yapılması mümkün değildir. Mahkemenin nihai kararla el çekmiş olduğu dosyanın, ancak kanuni yollardan geçmek suretiyle hakimin önüne yeniden gelmesi halinde tekrar ele alınabilmesi mümkün olabilir. O halde; açıklanan hususlar göz ardı edilerek iade kararı sonrasında 25/08/2017 günü yeniden keşif yapması usul ve kanuna aykırıdır.