muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12313, Karar No: 2018/3407, Tarih: 11.04.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/12313 E.  ,  2018/3407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet ile tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191 .madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/720, Karar No: 2015/2790, Tarih: 10.03.2015

**4. Hukuk Dairesi         2015/720 E.  ,  2015/2790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2013/29-2014/323

Davacı M.. H.. vekili Avukat Gamze tarafından, davalı K. Ltd. Şti. aleyhine 21/11/2001 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/07/2014 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 10/03/2015 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat Hatice ile karşı taraftan davalı hazine vekili Avukat Ayhan geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve davalı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücretinin davacıya, davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma avukatlık ücreti ile aşağıda yazılı onama harcının da davalıya yükletilmesine, peşin alınan harcın bundan mahsubuna 10/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22077, Karar No: 2014/962, Tarih: 23.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/22077 E.  ,  2014/962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAPINAR SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2013

NUMARASI : 2013/21-2013/138

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı temsilcisi tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .....raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, Ali kızı D.. U.. olduğu halde kayden paydaşı olduğu 9 parsel sayılı taşınmazın sicil kaydında isminin D.:A. olarak yazılı olduğunu, kimlik bilgilerinin eksik yeralması sebebi ile tasarrufta bulunamadığını ileri sürerek, anılan kaydın nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Bilindiği üzere; Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; çekişme konusu taşınmazın evrak arasına alınan tapu kaydına göre ''Dudu:Ali'' isminde paydaşının bulunmadığı, eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıtlardan ise, taşınmazın dava dışı Karapınar Belediye Başkanlığınca kamulaştırılmasına karar verildiği, ancak taşınmaz maliklerinin kim olduğunun bilinememesi sebebi ile belediyenin kayyım tayini talebi ile açtığı davanın Karapınar Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 20.01.2002 tarihli, 2012/24 Esas, 2012/31 sayılı kararı ile kabul edilerek taşınmazda 18.10.1982 tarihinde kadastroya istinaden pay sahibi olan ''Dudu:Ali'' isimli malikinde aralarında bulunduğu birden çok paydaşa kamulaştırma işlemlerinde temsil edilmek üzere Karapınar Mal Müdürlüğünün kayyım olarak atandığı, atanan kayyım ile belediye arasında kamulaştırma bedeli hususunda uzlaşma sağlanması üzerine belirlenen kamulaştırma bedelinin, Yapı Kredi Bankası Karapınar Şubesinde paydaşlar adına açılan hesaba yatırıldığı, ''Dudu:Ali'' isimli malikinde aralarında bulunduğu maliklerin paylarının kayyım tarafından 30.03.2012 tarihinde davalı belediyeye temlik edildiği, dolayısıyla "Dudu:Ali'nin'' taşınmazla ilgisinin kalmaması sebebi ile paydaş olarak gözükmediği anlaşılmaktadır.

O halde, taşınmazda paydaş olmayan malikin tapu sicil kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesine karar verilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez.

O halde, taşınmazda paydaş olmayan malikin tapu sicil kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesine karar verilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez.

Ne var ki; kimlik bilgilerindeki eksiklikten dolayı kamulaştırma bedelinin ödenmeyecek olması sebebi ile davacının bu davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu tartışmasız olup, bu gibi durumlarda çekişme konusu tapu maliki ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verileceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; yukarıda açıklanan ilke ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak, payı kamulaştırılan ''Dudu:Ali'nin'' davacı ile aynı kişi olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanarak, çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince davacı talebi hakkında bir tespit hükmü verilebileceği gözetilmek suretiyle varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı temsilcisinin belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26770, Karar No: 2014/26306, Tarih: 22.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/26770 E.  ,  2014/26306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/364822

MAHKEMESİ : Gölcük 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2013/423 (E) ve 2013/494 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında Gölcük 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 16.12.2008 tarih ve 2006/358-2008/580 sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b, 31/3, 62 maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis, işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/2, 31/3, 62, 50, 52 maddeleri uyarınca 320 TL adli para, mala zarar verme suçundan ise TCK'nın 151/1, 31/3, 62, 50, 52 maddeleri uyarınca 320 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi gereğince her bir suç yönünden verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, suça sürüklenen çocuğun beş yıl süreyle denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına karar verildiği, verilen karara suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından süresinde itiraz edildiği ve Kocaeli 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.02.2009 tarih ve 2009/213 Değişik İş sayılı itirazın reddi kararı ile de hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmiş olduğu anlaşılmakla; her ne kadar suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hükümler ile ilgili mahkemece beş yıl denetim süresi belirlenmiş ise de; 19.12.2006 tarihli 5560 sayılı yasa ile değişik 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuklar yönünden denetim süresinin üç yıl olarak belirlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan ilamın kesinleşme tarihi olan 27.02.2009 tarihinden suça sürüklenen çocuğun ikinci suçu işlediği 05.02.2013 tarihleri arasında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23. maddesindeki üç yıllık denetim süresinin dolmuş olduğu, suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında denetim süresi içerisinde işlenmiş başka bir ilamının da bulunmadığı, bu itibarla denetim süresi içerisinde suç işlemeyen suça sürüklenen çocuk hakkında açıklanması geri bırakılan hüküm ortadan kaldırılarak davanın düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk M.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/700, Karar No: 2018/3658, Tarih: 14.03.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/700 E.  ,  2018/3658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın müştekinin ikametine pvc penceresini zorlayarak açmak suretiyle içeriye girdiği anlaşıldığından, hakkında TCK'nın 151/1. maddesi gereğince zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilmemiş ise de; infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanığın temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14/03/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14595, Karar No: 2011/17862, Tarih: 05.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/14595 E.  ,  2011/17862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 10.03.2011 tarih, 22508/3181 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu kredi kartı alacağı nedeniyle hakkında başlatılan takipte asıl alacağa itiraz etmemiş "işlemiş yasal faiz olarak 186,96 TL'ye 920,33 TL faiz uygulanmayacak faiz alacağına ve %61,33 oranındaki temerrüt faizine itiraz ediyorum" şeklinde beyanda bulunmuştur.

Her ne kadar borçlunun borç doğuran hukuki ilişkiyi kabul ettiği gözönünde bulundurulduğunda belgenin niteliği (İİK.nun 68/1.maddesinde yazılı özellikleri taşıması) kesinleşen asıl alacak yönünden sonuca etkili değil ise de kredi kartı alacağı tüketici yasasında tüketici kredisi olarak yer aldığından itiraz edilen faiz alacakları yönünden tüketici mahkemelerinde tüketici yasası kapsamında inceleme yapılıp buna dair karar getirilmedikçe icra takibine devam edilmesi olanağı bulunmamaktadır. Dar yetkili icra mahkemesinde tüketici yasası koşulları değerlendirilerek sonuca gidilemeyeceğinden icra mahkemesince faiz kalemlerine yönelik itirazın kaldırılması isteminin reddi gerekir. Mahkemece bu nedenle red kararı verilmesi yerine belgenin İİK.nun 68/1.maddesinde sayılan belgelerden olmadığı gerekçesi ile red kararı verilmiş ise de, sonuçta istem reddedilmiş olup sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekirken yazılı gerekçelerle bozulduğu anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulü yoluna gidilmiştir.

SONUÇ :Borçlunun karar düzeltme isteminin  kabulü ile Dairemizin 10.03.2011 tarih ve 2010/22508 E. - 2011/3181  K.sayılı bozma kararının kaldırılmasına, Ankara 8.İcra Mahkemesinin 3.6.2010 tarih ve 2009/1590 E. - 2010/606 K.sayılı kararının yukarıda yazılı gerekçelerle İİK.366. ve HUMK.438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18.40.TL onama harcının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 05/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6784, Karar No: 2008/7839, Tarih: 16.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/6784 E.  ,  2008/7839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 21.03.2007 gününde verilen dilekçe ile mecra ... tesisi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.03.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, Türk Medeni Kanunun 744. maddesi uyarınca su yolu mecra irtifakı kurulması istemiyle açılmıştır.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişinin 25.01.2007 tarihli kırmızı renkle işaretlediği yerden davacının 142 ada 7 parseli yararına davalının maliki olduğu 143 ada 1 parsel üzerinden su yolu mecra irtifakı tesis edilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Gerçekten, Türk Medeni Kanununun 744. maddesi hükmünce ‘Her taşınmaz maliki zararın tamamının önceden ödenmesi koşuluyla su yolu, kurutma kanalı gaz ve benzerlerine ait boruların, elektrik hat ve kablolarının, başka yerden geçirilmeleri olanaksız veya aşırı ölçüde masraflı olduğu takdirde, kendi arazisinin altından veya üstünden geçirilmesine katlanmakla yükümlüdür...’

Mecra irtifakına ilişkin bu gibi davalarda, özünü komşuluk hukukundan alır. Burada davanın özelliği ve hukukun genel bir ilkesi gereği fedakarlığın denkleştirilmesi prensibi taraf yararları da gözetilerek, uygulanmalı, komşular yekdeğerini zararlandırılmamalıdır.

Bu genel anlatımlardan sonra somut olaya gelince; bilirkişinin düzenlediği 25.05.20007 tarihli raporda ikinci alternatif olarak ana sulama kanalı ile 147 ada 7 parsel arasında yolun kazılarak boru hattı döşenmek suretiyle taşınmazın sulanabilmesi için yaklaşık 1.50 m derinliğinde, 0.75 m. Genişliğinde ve 14 m uzunluğunda bir alanın kepçe ile kazınarak boru hattı tesisinin mümkün olduğu bildirilmiştir. Görülüyor ki, davacı davalının maliki olduğu taşınmaza elatmaksızın bu alternatifle su yolu mecra ihtiyacını karşılayabilir. Böyle olunca; davalı aleyhine açılan davanın reddi yerine istem hüküm altına alındığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.06.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3422, Karar No: 2009/3592, Tarih: 10.03.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/3422 E.  ,  2009/3592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, Antalya Balık Turizm Gıda Taş.İnş.San.Tic.Ltd.Şti. Ile davalı Genç Türk Medya Reklam Paz.Turz.Tic.Ltd.Şti. vs. Aralarındaki istihkak davası hakkında Antalya 2.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 29.12.2008 gün ve 867/1086 sayılı hükmün, davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Yargıtay 21.ci Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür. Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarih ve 1 sayılı kararı ile temyiz incelemesi 21.Hukuk Dairesi tarafından yapılmakta olan İcra Mahkemeleri tarafından genel hükümler çerçevesinde verilen istihkak davasına ilişkin kararların temyiz incelemesinin 02.02.2009 tarihinden geçerli olmak üzere 17.Hukuk Dairesince yapılmasına karar verilmiştir.

İnceleme konusu karar, istihkak davasına ilişkin olup Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 17.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15476, Karar No: 2015/18970, Tarih: 26.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/15476 E.  ,  2015/18970 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/7580

MAHKEMESİ : Karacabey 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2012

NUMARASI : 2012/342 (E) ve 2012/1083 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre sanığın suç tarihinde müştekinin sokağa kilitleyerek park ettiği aracının kapısını açıp hırsızlık suçunu işlediği olayda müştekinin ifadesinde, aracının eski model olduğunu anahtar olmadan herhangi bir demir parçasıyla açılabileceğini belirtmesi karşısında sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.