muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2005/543, Karar No: 2005/590, Tarih: 19.10.2005

**DAVALILARIN SAVUNMALARININ ÖZETİ :** Davalılar cevap dilekçeleriyle yetki itirazında bulunmuşlar, davanın reddini savunmuşlardır.

**YEREL MAHKEME KARARININ ÖZETİ :** Yerel mahkemece, dava sebebini oluşturan haksız fiilin Bursa merkeze bağlı Mutlular Köyü’nde gerçekleştiği, HUMK’nun 21.maddesi uyarınca ortak yetkili mahkemenin Bursa Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle, yetkisizlik kararı verilmiştir.

**TEMYİZ EVRESİ, BOZMA VE DİRENME;** Davacı vekilinin temyizi üzerine hüküm yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş, yerel mahkemece HUMK’nun 9/1 (1.cümle ) her davanın kanunda aksine hüküm bulunmadıkça açıldığı tarihte, davalının ikametgahı yeri mahkemesinde görüleceği, bazı davalar için özel yetki kuralları belirlendiği; davalıların birden fazla olması halinde birinin ikametgahı mahkemesinde dava açılabileceği vurgulandıktan sonra bu genel yetki kuralının istisnalarından biri olan HUMK’nun 9/II (2.cümle ) de kanunda dava sebebine göre davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belli edilmiş ise, davaya o mahkemede bakılacağının belirtildiği; istisnalardan birinin HUMK’nun 21.maddesi olduğu; ayrıca 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasası’nın HUMK’nun 21.maddesini karşılayan 110.maddesinde *“motorlu araç kazalarından dolayı hukuksal sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkezi veya şubesinin veya sigorta sözleşmesi yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir*” biçiminde düzenleme getirdiği; davanın, dava sebebine göre ortak yetkili mahkeme olan Bursa Mahkemelerinde açılması gerektiği gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

**GEREKÇE :** Dava, TTK’nun 1301.maddesine göre açılmış rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Yerel Mahkeme ile Özel Daire arasındaki uyuşmazlık yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

HUMK’nun 9/2 maddesi uyarınca davaya, davalılardan birinin ikametgahı mahkemesinde bakılabilir.

Davadaki istemin dayanağını oluşturan haksız eylem (trafik kazası )Bursa’da gerçekleştiğine göre, bu yer mahkemesi tüm davalılar için ortak yetkili mahkemedir. (HUMK.21 m. ) Bu yetkinin kamu düzeni ile ilgili ve uyulması zorunlu bir hüküm olmadığı, maddenin son cümlesinin yazılış şekli *“ikame olunabilir”* deyiminden anlaşılmaktadır.

Kamu düzenine ilişkin kesin yetkinin bulunmadığı hallerde, davalılardan birinin ikametgahı mahkemesinde dava açılabilir.

Ayrıca, zarar sorumlularına karşı ödemede bulunan sigortacının kendi akidi olan sigorta ettirene veya halefiyet ilkesi uyarınca üçüncü kişilere karşı açacakları rücu davalarında yetkili mahkemenin hangi yer mahkemesi olacağı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 110 maddesinde düzenlenmemiştir. Bu nedenle bu tür davalarda yetkili mahkemenin saptanması HUMK’nun genel yetki kuralları çerçevesinde yapılmalıdır.

Ayrıca, zarar sorumlularına karşı ödemede bulunan sigortacının kendi akidi olan sigorta ettirene veya halefiyet ilkesi uyarınca üçüncü kişilere karşı açacakları rücu davalarında yetkili mahkemenin hangi yer mahkemesi olacağı 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 110 maddesinde düzenlenmemiştir. Bu nedenle bu tür davalarda yetkili mahkemenin saptanması HUMK’nun genel yetki kuralları çerçevesinde yapılmalıdır.

Yukarıda belirlenen ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında davalılardan Ceylankaya Sürücü Kursunun merkezinin bulunduğu Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davanın, HUMK’nun 9 ve 21 maddelerinde belirtilen yetki kurallarına göre, doğru yer mahkemesinde açıldığı anlaşılmaktadır.

O halde, Hukuk Genel Kurulu’nca belirlenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

**SONUÇ :** Davacıvekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı HUMK’nun 429.maddesi gereğince **BOZULMASINA,** istek halinde temyiz harcının geri verilmesine 19.10.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2019/7627, Karar No: 2019/9786, Tarih: 19.12.2019

**11. Ceza Dairesi         2019/7627 E.  ,  2019/9786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın adli kontrol yükümlülüğüne aykırı davrandığının ve imza formunu zamanında imzalamadığının görevlilerce tespitinden sonra 31.07.2014 tarihli denetimde eksik olan imzasının sonradan attığının tespit edildiği iddia olunan olayda; suça konu belgenin adli kontrol kararının uygulanmasına ilişkin görevliler tarafından sanığın imzalaması için düzenlenen belge olduğu, sanık tarafından düzenlenmiş resmi bir belgenin bulunmadığı anlaşıldığından, sanığa yüklenen resmi belgede sahtecilik suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı, sanığın 28.07.2014 tarihli imzasının eksik olduğunun görevliler tarafından 30.07.2014 tarihli denetimde tespit edilmesinden sonra, eksik olan imzanın sanık tarafından sonradan tamamlandığının anlaşılması karşısında; resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçunun yasal unsurlarının da oluşmadığı gözetilmeden, sanık hakkında beraat yerine mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17316, Karar No: 2017/5853, Tarih: 28.09.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/17316 E.  ,  2017/5853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacının babası ...’in verasete esas olacak şekilde nüfus aile kayıt tablosunun Nüfus Müdürlüğünden,

2- Dava konusu 418 ada 3 parsel saylı taşınmazın kadastro sonucu oluşan tapu kayıt örneğinin,

3- Dava konusu taşınmaza komşu 418 ada 1, 2, 4, 5 ve 6 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı sureti ile varsa dayanaklarını oluşturan kayıtlar ve kadastro tespiti kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının,

4- Davacının tutunduğu Nisan 1970 tarih ve 18 sıra numaralı tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar (eksiksiz ve tedavülleri birbiriyle bağlantılı olacak ve bilgisayar ya da daktilo ile yazılı şekilde ) ile varsa kroki ve haritalarının

5- Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde ... Komisyonunca çalışmalar yapıldığı anlaşılmakla çekişmeli taşınmaz ile komşu taşınmazlara ait ... Komisyonunca oluşturulan belirtmelik tutanakları, paftası ve eklerinin getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/718, Karar No: 2019/5216, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/718 E.  ,  2019/5216 K.**

**"İçtihat Metni"**

........

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekili avukat ... ... ve avukat....... gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Davanın kabulüne dair verilen karar, Dairece, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersizliğinden sözedilip, yeni bir rapor alınması gereğine değinilerek bozulmuş, bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucu, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanunu'nun 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde düzenlemesi dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürürlüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Daire'nin önceki bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılmak üzere, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2021/13267, Karar No: 2022/8342, Tarih: 27.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/13267 E.  ,  2022/8342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

KARAR TARİHİ : 25/06/2021

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme.

HÜKÜMLER : A) ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/07/2020 tarih, 2020/36 Esas ve 2020/245 Karar sayılı kararı ile;

Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik "nitelikli kasten öldürme" suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a-b, 53, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile mahkumiyetine,

B) ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25/06/2021 tarih, 2021/441 Esas ve 2021/1976 Karar sayılı kararı ile;

Sanık ... hakkında maktul ... ...'a yönelik "nitelikli kasten öldürme" suçundan kurulan hüküm yönünden 5271 sayılı 280/2. maddesi uyarınca; kaldırılmasına; TCK'nin 82/1-a, 29, 53, 63. maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılanlarla birlikte ... ismi de 26/07/2021 tarihli temyiz dilekçesine yazılarak temyiz talebinde bulunulmuş ise de, ...'ın usulünce davaya katılmadığından ve katılma talebi reddedilen ... Barosu Başkanlığının istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 279/1-b maddesi uyarınca reddine dair karar itiraza tabi olup, itirazın merciince reddedildiğinden davaya katılma hakkı ve kararı temyiz etme hakkı olmayan ... vekilinin temyiz talebinin CMK'nin 298. madde gereğince reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25/06/2021 tarih, 2021/441 Esas ve 2021/1976 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii, katılanlar Meral ve ... vekilleri, katılan ... tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Katılanlar Meral ve ... vekillerinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Katılanlar Meral ve ... vekillerinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında maktul ...'ya yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 satılı TCK'nin 82/1-a-b, 53, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile mahkumiyetine dair Eskilehir 3. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan hükme karşı sanık müdafii, katılanlar vekili ve katılan ... vekili tarafından istinaf başvurularında bulunulması üzerine, istinaf başvurularının kabulü ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a, 29, 53, 63. maddeleri uyarınca 24 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 25/06/2021 tarih, 2021/441 Esas ve 2021/1976 Karar sayılı kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; suç vasfına, katılanlar vekili ve katılan Bakanlık vekilinin; haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

S/3

Ancak;

S/3

Ancak;

Dosya kapsamına göre; sanığın maktulle aralarında şiddetli geçimsizliklerinin bulunduğu, bu sebeple sanık ... maktulün boşanma davası açılmadan önce fiilen ayrı yaşamaya başladıkları, boşanma davası açıldıktan sonra da fiilen ayrı yaşamaya devam ettikleri, açılan boşanma davası üzerine sanık ... maktulün boşanmalarına karar verildiği, ancak sanığın gerek boşanma davasından önce gerekse boşanma davasından sonra maktulün şikayet beyanları ile de anlaşılacağı üzere maktule karşı birtakım eylemlerde bulunduğu, maktulün, sanığın birtakım tehditlerine maruz kaldığının anlaşıldığı, alınan bir kısım tanıklar ve bir kısım katılan beyanlarından da anlaşılacağı üzere maktul ... sanığın fiilen ayrı yaşadıkları dönem içerisinde sanığın, maktulü dönem dönem takip ettiği ve maktule tehdit içerikli birtakım sözler söylediği ve onu rahatsız edici birtakım eylemlerde bulunduğu, boşanma kararının kesinleşmesinden sonra da sanığın maktule karşı birtakım eylemlerinin bulunması sebebiyle maktulün sanıktan şikayetçi olduğu, olay tarihinde sanığın yanına almış olduğu satır ve bıçakla yine maktulü takip ettiği, maktulün sanığın elinde satırı görmesi sebebiyle kaçtığı, sanığın bir süre maktulü kovaladığı, bu sırada maktulün bağırarak etraftan yardım istediği, sanığın meydana gelen ve kısa süren kovalamacadan sonra maktulü yakaladığı ve maktulün kafa ve boyun bölgesini hedef alarak, birden çok kez satır ve üzerinde taşımış olduğu bıçakla maktule vurduğu, maktulün kafa bölgesine almış olduğu yaralar neticesinde beyin dokusunun görünür hale gelecek şekilde darbelere maruz kaldığı, maktulün almış olduğu darbeler neticesinde kesici, ezici alet yaralanmasına bağlı kafatası kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve sonrasında gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü anlaşılan olayda,

Sanık her ne kadar savunmasında, maktulün kendisine karşı sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğine dair birtakım anlatımlarda bulunmuş ve maktulün kendisinden habersiz ev alması sebebiyle birtakım tartışmalarının bulunduğunu, maktulün fiilen ayrı yaşamaya başladıktan sonra da sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğine ilişkin birtakım eylemlerinin bulunduğunu belirtmiş ise de, sadakat yükümlülüğüne ilişkin ihlal niteliğindeki eylemlerin veya maktulün habersiz bir şekilde ev alması şeklindeki eylemlerin taraflar arasında açılan boşanma davasına konu edilebilecek nitelikte iddialar olduğu, sanık ... maktul arasında 18/09/2018 tarihinde boşanma davasının açıldığı, boşanma kararının 10/09/2019 tarihinde kesinleştiği, sanığın nitelikli kasten öldürme suçunu 11/10/2019 tarihinde yani boşanma kararının kesinleşmesinden bir ay sonra işlendiği, dolayısıyla boşanma kararı kesinleştikten sonra önceye dayalı sadakat yükümlülüğünün ihlal edilmesine ilişkin iddaaların haksız tahrik olarak değerlendirilemeyeceğinin gözetilmeksizin, sanık hakkında TCK'nin 29. maddesi uyarınca uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

S/4

S/4

Bozmayı gerektirmiş olup; katılanlar vekilinin ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-b maddesi gereğince "... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1156, Karar No: 2024/4674, Tarih: 05.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1156 E.  ,  2024/4674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/55 Esas, 2022/1562 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 5. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/433 E., 2020/209 K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 2017/120568 sayılı "...+şekil" ibareli marka başvurusunda bulunduğunu, Markalar Dairesi Başkanlığı tarafından, 2010/74124 sayılı "..." ve 2017/73476 sayılı "...+şekil" ibareli markalara dayalı olarak 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi gereğince marka başvurusunun kısmen reddine karar verildiğini, müvekkilince bu karara yapılan itirazın ise YİDK tarafından reddedildiğini, oysa müvekkilinin, marka başvurusundan çıkarılan mallar bakımından 1990’lı yıllardan itibaren kazanılmış hakkının söz konusu olduğunu, dava konusu marka başvurusu ile fiili kullanımlarını tescile bağlamak istediğini, müvekkili şirketin 1980’li yıllardan beri “...” markasını kimya temizlik maddelerinde, 1997’den itibaren ise dava konusu resen reddedilen mallarda kullandığını, redde mesnet markaların sahibi dava dışı ...Plastik Dış Tic. ve San. Tic. Ltd. Şti. firmasına ait pek çok 21. sınıfta sadece “...” ibareli marka başvurusuna, müvekkilinin tescilli markalarına dayanılarak yapılan itirazın davalı Kurum tarafından kabul edildiğini, ancak müvekkilinin 21/1. sınıf temizlik grubundaki tescil başvurusunun ise bu defa dava dışı firmanın markaları dayanak gösterilerek reddedildiğini ileri sürerek 2019-M-7243 sayılı YİDK kararının “Elektriksiz temizlik aletleri ve gereçleri; çelik talaşları, süngerler, çelik yünleri, üstüpüler, tekstilden mamul temizleme ve silme bezleri, bulaşık eldivenleri. Diş fırçaları. Elbise askıları” malları bakımından kısmen iptaline ve bu mallar yönünden tescil işlemlerinin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu edilen "Elektriksiz temizlik aletleri ve gereçleri; çelik talaşları, süngerler, çelik yünleri, üstüpüler, tekstilden mamül temizleme ve silme bezleri, bulaşık eldivenleri. Diş fırçaları. Elbise askıları" malları ile redde mesnet alınan markaların kapsamlarında bulunan malların aynı/aynı tür oldukları, karşılaştırılan işaretlerde "..." ibaresinin müşterek bulunmasından kaynaklı yüksek düzeyde benzerlik bulunsa da karşılaştırılan markaların tıpa tıp aynı olmadıkları, redde mesnet 2010/74124 sayılı "..." ibareli marka ile dava konusu marka başvurusu arasında gerek "..." ibaresinin stilize yazım şekli, gerekse dava konusu marka başvurusunda "..." ibaresi yanında bulunan şekil unsurları nedeniyle ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunmadığı, redde mesnet 2017/73476 sayılı "..." ibareli marka ile dava konusu marka başvurusu arasında "..." ibaresinin farklı şekillerde stilize yazımı, redde mesnet markada bulunan dalgalı mavi renkli kabartmanın başvuru markasında bulunmaması, başvuru markasında yukarıda ifade edildiği gibi şekil unsurunun bulunması nedeniyle bu markaların da ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğundan söz edilemeyeceği, söz konusu bu farklılıkların, işaretlerin aynı olmasını engellediği gibi ayırt edilemeyecek derecede benzer olmalarını da engellediği, 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, 2019-M-7243 sayılı YİDK kararının "Elektriksiz temizlik aletleri ve gereçleri; çelik talaşları, süngerler, çelik yünleri, üstüpüler, tekstilden mamül temizleme ve silme bezleri, bulaşık eldivenleri. Diş fırçaları. Elbise askıları" malları bakımından iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; dava konusu başvuru ile redde mesnet markalar arasında 6769 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (ç) bendi anlamında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, markaların asli unsurlarının "..." ibaresinden oluştuğunu, emsal mahkeme kararlarının da bu yönde olduğunu belirterek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç