muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/18342, Karar No: 2021/10459, Tarih: 15.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/18342 E.  ,  2021/10459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan ölüm nedeniyle maddi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın davalılardan Ray Sigorta A.Ş. yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalılardan ...Sigorta A.Ş'ye yönelik davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan bozma ilamında özetle; dosyada aldırılan hesap raporuna karşı davalı ... vekilinin iki haftalık beyan süresinin dolması beklenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği ve ceza dosyası aslı dosya arasına alındıktan sonra, ... Karayolları Kürsüsünden seçilecek uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin, önceki ve ceza dosyasındaki kusur raporları ile tüm dosyadaki delillerin değerlendirildiği, gerekçeli denetime elverişli ve çelişkileri giderici kusur raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyulduktan sonra İTÜ'de görevli üçlü heyetten oluşan bilirkişi kurulundan alınan 20/01/2020 tarihli raporda, davalı ... A.Ş'ye sigortalı tır kamyonunun dava dışı sürücü ...'ın etkili herhangi bir kural ihlalinin bulunmadığını, davalı ....'ye sigortalı tır kamyonunun ölen sürücüsü davacıların murisi ...'ın hatalı sevk ve idaresinin ise birinci derecede ve %100 oranında kusurlu olduğuna ilişkin görüş ve kanaat bildirilmiş, mahkemece alınan bu bilirkişi raporu hükme esas alınarak; davacıların, davalılardan ... Sigorta A.Ş.'ye yönelik davası hakkında mahkemece verilen 2014/2466 E-2016/269 K ve 18/02/2016 günlü kararı taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden bu konuda yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalılardan ... Sigorta A.Ş.'ye yönelik davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 59,30 TL peşin alınan harcın onama harcına mahsubuna 15/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8803, Karar No: 2017/3529, Tarih: 22.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/8803 E.  ,  2017/3529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Beraat (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18794, Karar No: 2013/14275, Tarih: 25.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/18794 E.  ,  2013/14275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyiz istemine yönelik incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı C.M.U.K.'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE;

2-Müşteki TAPDK vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının istemine ise;

a-)Davaya bakma görevinin Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması;

b-)Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu, yargılamadan haberdar edilerek katılma imkanı tanınmadan gıyapta karar verilmesi,

Yasaya aykırı, müşteki TAPDK vekili ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz ihtirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1684, Karar No: 2024/5950, Tarih: 25.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/1684 E.  ,  2024/5950 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U D U R U Ş M A ve T A H L İ Y E T A L E P L İ

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2688 E., 2022/2116 K.

MAKTUL : ...

KATILANLAR : ..., ..., ...,

...

SUÇLAR : Kasten öldürme, hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık ... müdafiinin on beş günlük yasal süre içindeki temyiz isteminden sonra sanığın cezaevinden gönderdiği 22.05.2024 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden feragat ettiği anlaşılmakla, sanık ... müdafiinin temyiz talebinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266/1 ve 298. maddeleri uyarınca reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık ...'ın maktul ...'e karşı hakaret suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen; “İlk Derece Mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında kesin olduğu tespit edilmiştir.

Maktule yönelik kasten öldürme suçundan ilk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1 maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.06.2022 tarihli ve 2022/40 Esas, 2022/336 Karar sayılı kararı ile;

A. Sanık ... Hakkında:

a. Maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 37/1. maddesi delaleti ile 81/1, 62, 63, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba, hak yoksunluklarına ve cezanın mükeririrlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

b.Maktule yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükeririrlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

B. Sanık ... Hakkında:

b.Maktule yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125/1, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükeririrlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

B. Sanık ... Hakkında:

Maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 37/1. maddesi delaleti ile 81/1, 62, 63 ve 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2022/2688 Esas, 2022/2116 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafileri ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 2801-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Katılanlar Vekilinin Temyiz Nedenleri Özetle; eksik incelemeye, suç tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğinden suç vasfının hatalı belirlendiğine, şartları oluşmayan takdiri indirim nedenlerine, eksik ceza tayinine ilişkindir.

B.Sanık ... Müdafiinin Temyiz Nedenleri Özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, iştirak iradesinin bulunmadığına, beraat kararı veilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve Kanun'a uygun olarak yapıldığı aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, kasten öldürme eyleminin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlanması karşısında sanıkların canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde birlikte hareket etmek suretiyle fiil üzerinde müşterek hakimiyet kurdukları, suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren sanıkların fail olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden;

5271 sayılı Kanun’un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle aynı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca sanık müdafinin temyiz isteminin oy birliğiyle REDDİNE,

B.Sanık ... Hakkında Maktul ...'e Yönelik Hakaret Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizi mümkün olmadığından katılanlar vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C.Sanıklar Yusuf ve Mehmet Hakkında Maktul ...'e Yönelik Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Mahkûmiyet Hükümlerine İlişkin Katılanlar Vekili ve Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemleri Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.09.2022 tarihli ve 2022/2688 Esas, 2022/2116 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ve

katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1 maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Çanakkale 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/506, Karar No: 2015/903, Tarih: 27.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/506 E.  ,  2015/903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılan ile irtibata geçerek 20.040 kg çeltiğin satın alınması konusunda 24.000 TL karşılığı anlaştıkları, sanığın temin ettiği kamyona çeltiğin yüklendiği ve ...’e doğru yola çıktığı, bu esnada sanığın katılanın yanında bir şahsı arayarak, çeltik aldığını,... Şubesine 24.000 TL havale yapmasını söylediği, bu konuşmanın ardından katılan ve sanığın ayrı araçlarla parayı çekmek üzere ...’sine gitmek üzere hareket ettikleri, ancak aracı ile önden gitmekte olan sanığın bir süre sonra hızını arttırarak izini kaybettirdiği, katılanın,... Şube binasının bulunduğu yere gittiğinde sanığı orada bulamadığı gibi kendisini defalarca aramasına rağmen ulaşamadığı anlaşılan olayda; dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2396, Karar No: 2020/309, Tarih: 09.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/2396 E.  ,  2020/309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Sanık hakkında müştekiler ... ve ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Sanık hakkında müştekiler ..., ..., ...’e yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın her bir müştekiden çaldığı paraların ayrı ayrı değerlerinin 25,00 TL, 45,00 TL ve 80,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçların işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan paraların değerinin az olmaları nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.01.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8065, Karar No: 2013/14961, Tarih: 18.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/8065 E.  ,  2013/14961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, ... ve genel tatil ücretinin tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davalı şirketin ikametgahının Ankara olduğunu, davacının en son çalıştığı yerin ise Marmaris olduğunu, davacının davasını yetkisiz mahkemede açması nedeniyle yetki itirazında bulunduğunu, ayrıca zamanaşımı itirazında bulunduğunu, davacının hak ve alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar karar verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5 inci maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı yer mahkemesinde de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medeni Kanunu'nun 19 uncu maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49 uncu maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir.

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Yasada yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin taraflarının, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

İş veya toplu iş sözleşmesinin taraflarının, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de res'en yetkisizlik kararı verebilir.

Somut olayda, davalı şirketin adresi gerek dava dilekçesinde davacı yanca gerekse dosyaya sunulan vekaletnameye ekli imza sirkülerinde Ankara olarak belirtilmiştir. Dava dosyasında mevcut 01.07.2010 ve 28.01.2011 tarihli işe giriş bildirgeleri ile 04.01.2011 ve 31.05.2011 tarihli işten ayrılış bildirgelerinde işyerinin adresi Gökova-Marmaris yolu Muğla olarak gösterilmiştir. Ayrıca davacı, davalı şirkete keşide ettiği Ula Noterliği'nin 01.06.2011 tarih, 1007 yevmiye no'lu ihtarnamesinde ".... en son yol yapım işi Marmaris (Gökova) şantiyesinde çalıştığını..." belirtmiştir. Davacıya ait hizmet döküm cetvelinde 63 Şanlıurfa il kodu olan bir işyerinde çalıştığı

görülmediği gibi davacının ve dinlettiği tanıkların da Şanlıurfa'da çalıştığı yönünde bir beyanı bulunmamaktadır. İşin yapıldığı yerin Gökova-Marmaris yolu Muğla ve davalı işverenin ikametgahının Ankara ili olmasına rağmen dava Şanlıurfa İş Mahkemesi'nde görülmüştür.

Yetki kamu düzenine ilişkin olup, yetkili mahkemenin yukarıdaki ilke kararları doğrultusunda belirlenerek yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken mahkemece işin esası hakkında karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının tüm davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 18.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/38770, Karar No: 2011/23475, Tarih: 28.12.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/38770 E.  ,  2011/23475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hüküm fıkrasında, Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca başvurulacak kanun yolu ile ilgili sürenin başlangıcının ve başvuru şeklinin tereddüte yer bırakmayacak biçimde açıkça gösterilmediği anlaşıldığından; temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilip, yapılan temyiz incelenmesinde;

Suç tarihler 26.12.2003 ve 24.12.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. Maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca

BOZULMASINA; aynı yasanın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.