muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2279, Karar No: 2016/10531, Tarih: 11.05.2016

Sefer primi hesabı yönünden işçinin aylık veya yıllık sefer sayılarının tartışmalı olması ve bu konunun diğer delillerle kesin olarak kanıtlanamaması durumunda işçinin yurda giriş ve çıkış kayıtları emniyet birimlerinden getirtilmeli ve buna göre değerlendirme yapılmalıdır.

Yurt dışı sefer primi, ücretin eki olmayıp ücret niteliğinde olmakla tazminata esas ücrette doğrudan dikkate alınır. Ücretin asgari (garanti) ücret ve sefer primi toplamından oluşması durumunda, işçinin ayda kaç sefer yaptığı belirlenerek aylık sefer primi ile asgari ücretin toplamı üzerinden tazminata esas ücret tespit olunur. Yurt dışına çıkış periyodunun değişkenlik göstermesi ve gidilen ülkeye göre sefer priminin değişmesi halinde, işçinin bir yılda yapmış olduğu seferlere göre aldığı prim tutarları toplamının bir güne bölünmesi suretiyle günlük tazminata esas ücret belirlenir.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde asgari ücret ile sefer başına Avrupa ülkeleri için 600 Euro, Asya ülkeleri için 400 Dolar aldığını belirterek aylık ortalama brüt ücretinin 3.000,00 TL olduğunu iddia etmiştir. Davalı tanıkları da sefer başına Avrupa ülkeleri için 600 Euro, Asya ülkeleri için ise 300-400 Dolar ücret ödendiğini beyan etmişlerdir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının tazminat hesabına aylık ücreti ayda ortalama 2 sefer yaptığı belirtilerek ve davacı iddiası ile bağlı kalınarak aylık ortalama 3.000,00 TL brüt ücret olarak belirlenmiştir. Oysa davacının pasaport kayıtlarına göre ayda kaç sefer yaptığı, bu seferlerden kaç tanesinin Asya ülkelerine, kaç tanesinin ise Avrupa ülkelerine yapıldığı sabittir. Davacının son bir yılda yaptığı toplam sefer sayısı, bu seferlerden kaç tanesinin Asya ülkelerine, kaç tanesinin Avrupa ülkelerine yapıldığı, son 1 yıldaki sefer sayılarına göre 1 yıllık ücreti ve bu yıllık ücret 12'ye bölünmek suretiyle aylık ücreti belirlenmeden davacı iddiası doğrultusunda ve ortalama bir yöntem ile ve davacının 3.000,00 TL brüt ücretle çalıştığı kabul edilerek tazminat hesabı yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine,

11/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/608, Karar No: 2007/832, Tarih: 05.02.2007

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2007/608 E.  ,  2007/832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkilleri aleyhine takibe konu edilen bonoya yönelik kısmi ödemelerin mahsup edilmeden takibe girişildiğini belirterek 25.000.000.000.TL bedelli senedin 13.016.850.000.TL 'lık kısmının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin Havsa'da ikamet ettiğini, takibinde Havsa İcra Müdürlüğünde yapıldığını, yetkili yer mahkemesinin Havsa Asliye Hukuk Mahkemeleri olduğunu bildirerek mahkemenin yetkisizlik kararı vermesini istemiştir.

Mahkemece, menfi tespit davalarında İİK.nun 72/son maddesi gereğince yetkili mahkemenin içra takibinin yapıldığı yer veya davalının ikametgah mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine yetkili Havsa Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 5.2.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2004/8455, Karar No: 2005/3012, Tarih: 18.04.2005

3. Ceza Dairesi 2004/8455 E., 2005/3012 K.

**3. Ceza Dairesi 2004/8455 E., 2005/3012 K.**

**- DÜŞÜK VE DEVRİKTEN EMVAL TEMİNİ**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 14 ]

- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 91 ]

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak

1) Aksi sabit oluncaya kadar geçerli, sanığın imzabını taşıyan suç tutanağında sanığın "daha önceden görmüş olduğum odunları topraktan çıkartıp parçaladıktan sonra arabamın arkasına yarı yüklemiş haldeyken" şeklindeki beyanına, orman bilirkişi raporunda "oduna bölünen emvalin karaçam olduğu, bölünüp parçalanarak odun haline getirildiğinin" belirtilmesine göre; sanığın devlet ormanından devrikten temin ettiği emvali kesmek, parçalamak, şeklinde tezahür eden eyleminde 6831 sayılı Kanunun 14/B maddesinde yazılı suçun tamamlanmış olduğu ve bu hususun Ceza Genel Kurulunun 1.4.1991 gün ve 3-73/101 sayılı ilamı İle de kabul edilmiş bulunduğu gözetilmeden, eylemin eksik teşebbüs derecesinde kaldığının kabulü ile sanık hakkında hükmolunan cezadan TCK.nun 61. maddesi uyarınca indirim yapılmak suretiyle noksan ceza tayini,

2) Suça konu emval, balta ve kazma hakkında bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 18.4.2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23222, Karar No: 2018/9407, Tarih: 18.09.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/23222 E.  ,  2018/9407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, kadın lehine hükmolunan tazminat ve nafakalar ile ziynet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentler kapsamı dışında temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Mahkemelerin her türlü kararlarının gerekçeli olarak yazılması Anayasa hükmüdür (m.141/3). Mahkemenin, tarafların açıklamalarını dikkate alarak değerlendirmesi ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesi hukuki dinlenilme hakkının da (HMK m.27) gereğidir. Yargı organları her iki tarafın iddia ve savunmaları ile delillerini değerlendirip, sabit görülen maddi vakıaları ve bunlardan çıkardıkları sonuç ve hukuki sebepleri gerekçelerine yansıtmalıdırlar. Somut olaya gelince; mahkeme gerekçeli kararında, davacı kadının ziynet alacağı talebinin neden kabul edildiğine ilişkin hiçbir gerekçe belirtmemiş, bu husus gerekçede tartışılmamıştır. Bu haliyle karar, ziynet alacağı talebi yönünden yeterli gerekçeden yoksun olup, Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297/1-c maddesindeki unsurları içermemektedir. Bu bakımdan, ziynet alacağına ilişkin davası yönünden gerekçesiz karar oluşturulması usule aykırı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre ziynetlerin esasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte açıklanan sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.09.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2011/28087, Karar No: 2013/2184, Tarih: 31.01.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/28087 E.  ,  2013/2184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakim takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, polis tarafından yakalandıktan hemen sonra suça konu eşyanın yerini göstererek iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında; 765 sayılı TCK'nın 523/1. maddesinin uygulanması sırasında indirim oranın 1/3’ten fazla olması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uyun olarak BOZULMASINA, 31.01. 2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14531, Karar No: 2018/5942, Tarih: 21.03.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/14531 E.  ,  2018/5942 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir. Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette temizlik işçisi olarak çalıştığını, işten haksız olarak çıkartıldığı 30/06/2013 tarihine kadar davalı işverenlikte en son 987,00 TL ücret aldığını,yıllık izin ücretinin ve son bir aylık ücretinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret ve yıllık izin ücretinin tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının ücretinin iddia edildiği gibi olmadığını, ücretlerin diğer davalı şirket tarafından ödendiğini, davacının istifa nedeniyle işten ayrılması sebebiyle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Temizlik Ve Sosyal Hizmetler Tic. A.Ş vekili, davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacının müvekkili şirkette hiç bir hak ve alacağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, davalı işverene gönderdiği 02 Temmuz 2013 tarihli ihtarnamesinde, Bağcılar Sosyal Güvenlik Merkezinin aynı tarihli yazısına istinaden iş akdini 1475 Sayılı İş Kanununun 14/5 maddesinin tanıdığı hakka dayanarak feshettiğini açıklamış ve kıdem tazminatının ödenmesini talep etmiştir. İş akdini fesheden davacı işçi olup, iş akdini fesheden tarafın ihbar tazminatı talep edemeyeceği gözetilerek buna yönelik talebin reddi yerine kabulüne karar verilmesi olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA,peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19569, Karar No: 2010/14299, Tarih: 21.09.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/19569 E.  ,  2010/14299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) İddianame ve gerekçeli karar başlığına suç tarihinin, 17.09.2008 yerine, 18.09.2008 olarak yanlış yazılması,

2-) Sanığın, eylemi gündüz saat 19:00 sıralarında gerçekleştirdiğini belirtmesi karşısında; suçun, geceden sayılan zaman dilimi içinde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp gösterilmeden 5237 sayılı Yasanın 143. maddesi ile uygulama yapılması,

Kabul ve uygulamaya göre de; yerinde ve yeterli gerekçe gösterilmeden cezanın üst oranda artırılması,

3-) Sanığın, TCY’nın 58. maddesinin uygulamasına dayanak yapılan hükümlülüğünün, içtima kararı verilen hükümlülükler arasında olması ve infaz tarihinin belli olmaması karşısında, içtima çözüldükten sonra tekerrür koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5127, Karar No: 2020/431, Tarih: 15.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2018/5127 E.  ,  2020/431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyeti, kişiyi

hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Nüfus kaydına göre suç tarihi itibarıyla 11 yıl 8 aylık olan mağdurenin yaşına itiraz edilmesi sebebiyle suçun oluşumu ile niteliğini belirlemeye etkisi bakımından mercisinden getirtilen doğum tutanağının onaylı suretinde mağdurenin resmi sağlık kurumunda doğmadığı belirtilip, Sakarya Eğitim ve Araştırma Hastanesinden alınan 09.11.2010 tarihli raporu düzenleyen heyette radyoloji uzmanının yer almamasından dolayı söz konusu raporun da içeriği itibarıyla mağdurenin yaşını tespitte yetersiz kaldığının anlaşılması karşısında, rapora esas teşkil eden kemik grafileri ile dava dosyasının İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna gönderilip, yeniden rapor aldırılmak suretiyle mağdurenin suç tarihindeki gerçek yaşının bilimsel olarak saptanmasından sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5680, Karar No: 2016/6960, Tarih: 14.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/5680 E.  ,  2016/6960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kısıtlının taşınmazlarının satışı için vasiye izin verilmesi istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 01/07/2011 tarih ve 2011/164 E. 2011/236 K. sayılı ile kısıtlı ...'a Gülseren Sarısoy'un vasi olarak atandığı, 01/07/2014 tarihli ve 2011/236 sayılı Ek karar ile ...'un kısıtlılığının devamı ile ...'ın vasiliğinin iki yıl süre ile uzatılmasına karar verildiği, kısıtlının yerleşim yerinin ... ilçesi olduğu, kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine ilişkin bir kararın da bulunmadığı, bu duruma göre de talep hakkında karar verme yetkisinin kısıtlıklık kararı veren ... Sulh Hukuk Mahkemesine ait olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince; kısıtlının UYAP sistemi üzerinden çıkartılan nüfus kayıt tablosuna göre yerleşim yerinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, kısıtlının MERNİS adresindeki yerleşim yeri olan "..." adresinin ...nin adresi olup, kısıtlı adayının bu bakım merkezine yerleştirilmeden önceki yerleşim yeri adresinin dosya içerisindeki yazılara göre "..." olduğu, dolayısıyla yetkili mahkemenin ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." yine aynı Kanunun 412/1. maddesi uyarınca da "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez." hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamından, kısıtlının daha önce ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 01/07/2011 tarih ve 2011/164 Esas - 2011/236 Karar sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı ve 01/07/2014 tarihli ve 2011/236 sayılı Ek karar ile vesayetin uzatılmasına karar verildiği, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin olarak vesayet makamının izni bulunmadığı, vesayet makamından izin alınmaksızın yapılan yerleşim yeri değişikliğinin herhangi bir hukukî sonuç doğurmayacağı anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/06/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16611, Karar No: 2013/19639, Tarih: 09.07.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16611 E.  ,  2013/19639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.06.2013 günü temyiz eden davalı ... vekili Av... geldi. Karşı taraf davacı ... ile vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı koca vekili Av. ...’ün yargılama sırasında 25.3.20l1 tarihli dilekçesiyle davalı kocanın vekilliğinden çekildiğini bildirdiği, bu çekilmenin davalı kocaya tebliğ edildiği, bu aşamadan sonra Av.... ve Av. ... tarafından temsil edildiği, ancak Avukat ...'ün 21.3.2012 tarihli dilekçesi ekinde çekilmeden önceki vekaletnameyi sunmak suretiyle gerekçeli kararın davalı vekili olarak kendisine tebliğini talep ettiği, gerekçeli kararın Av. ...'e tebliğ edildiği ve yine aynı avukat tarafından kararın temyiz edildiği anlaşılmaktadır. Av. ...'ün davayı takip etmesi ancak yeni vekaletname sunması halinde mümkündür. Davalı vekili Av. ... tarafından yeni bir vekaletname sunulmamıştır. O halde, davalı koca vekili Av. ...'den çekilmeden sonra kendisine yeni bir vekaletname verilmiş ise vekaletnamesinin istenip dosyaya alınması, yeni vekaletname sunulmadığı takdirde ise kararın davalı vekili olarak duruşmalara katılan ve dosya içerisinde azledildiklerine ya da çekildiklerine ilişkin bir belge bulunmayan davalı vekilleri Av. .... tebliğ edilip, temyiz süresi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 25.06.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/1829, Karar No: 2021/3194, Tarih: 19.04.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/1829 E.  ,  2021/3194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 292.10 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine kesin olarak oybirliğiyle karar verildi. 19.04.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2017/432, Karar No: 2017/7120, Tarih: 13.06.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/432 E.  ,  2017/7120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun geçici 10. maddesinin 1. fıkrası uyarınca direnme kararları, bozma kararı veren Yargıtay Dairesince incelenmesi öngörülmekle yapılan incelemede; mahkemenin farklı gerekçeyle kurduğu hükmün, yeni hüküm niteliğinde olduğu belirlenmekle;

Katılan vekilinin müsadere kararına yönelik temyizinin incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre katılan vekilinin, müsadere kararının hukuka aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.06.2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE

Müsadereye ilişkin yerel mahkeme kararının onanmasına dair sayın çoğunluğundan görüşüne aşağıdaki gerekçelerle katılma olanağı olmamıştır.

15.02.2013 tarihinde ... yönetimindeki TIR aracının Taşucu Limanında yapılan kontrolünde, araç sürücüsünün üzerinde ve aracın gizli bölmelerinde nitelikleri ve sayısı bilinen nitelikli silahların ele geçirildiği ve yapılan yargılama sonununda sürücü sanığın mahkumiyetine karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği görülmektedir.

Mahkumiyetine karar verilen araç sürücüsü sanık, araçta ele geçirilen silahların, patronu ... tarafından kendisine verildiği beyan etmiştir.

Yargılama aşamasında araç ruhsat sahibi katılan, araçta ele geçirilen silahlardan bilgisi olmadığını beyanla aracın iadesini talep etmiştir.

Yerel mahkemenin, aracın müsaderesine ilişkin kararı Dairemizin 16.03.2015 tarihli ve 2015/2977 esas, 2015/13780 sayılı kararı ile “Dosya kapsamına göre, suça konu tabanca ve mermilerin araç sahibi katılan ...’ın bilgisi dahilinde suçta kullandığına dair delil bulunmadığından” ... Irak plakalı TIR’ın katılana iadesi yerine, müsaderesine karar verilmesi” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, yerel mahkeme kararında direnmiştir.

Yerel mahkeme direnme kararında TIR’ın asıl sahibi ... olup bu kişinin iyi niyetli 3. kişi konumunda bulunmadığını, aracın suçta bilerek kullanıldığını, TIR sahibinin olaydan habersiz olduğu yönündeki savunmasına itibar edilmeyeceği, ele geçirilen silahların ve mermilerin miktarı, taşınma şekli, vahamet derecesi, suçun işleniş biçimi birlikte değerlendirildiğinde bahse konu TIR’ın suça tahsis edildiği gerekçesine dayanmıştır.

Direnme gerekçesinde görüleceği üzere, yerel mahkeme üçüncü kişi olarak sürücü sanığın beyanında adı geçen ... ile ilgili iyi niyet değerlendirmesi yapmıştır.

Ancak, mahkemenin kabulünde olduğu gibi müsaderesine karar verilen aracın sahibi ... değil katılan ...’dır.