muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5806, Karar No: 2013/6378, Tarih: 06.06.2013

Mahkemece, dava konusu taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kaldığının kanıtlanamadığı gerekçesi ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Davacı Hazine temsilcisi, tapu kaydına dayanarak dava açmış, davalı taraf da tescil ilamı ile oluşan tespite dayanak 2.5.1974 tarih ve 1 sıra numaralı tapuya dayanarak davanın reddini talep etmiştir. Davacı tarafın dayanağı olan tapu kaydı tespit edilmemiş, çekişmeli taşınmaz başında yapılan keşif esnasında da uygulanmamış, davalı tarafça sunulan tapu kaydı tescil ilamı ile oluştuğu halde haritası ve ilamı getirtilerek keşif esnasında uygulanmamıştır. Bu şekilde eksik araştırma ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca varılabilmesi için davacı tarafın dayanağı olan tapu kaydı sorulup saptanmalı, tüm tedavülleri ve haritaları getirtilerek dosya arasına alınmalı, tespite esas olan 2.5.1974 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydının tescil ilamı ve haritaları getirtilerek dosya arasına alınmalı, bundan sonra taşınmaz başında yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinin tümü hazır olduğu halde yeniden keşif yapılmalı, keşif sırasında davacının dayandığı tapu kaydı ve kadastro tespitine dayanak tapu kaydı, 3402 sayılı Yasa'nın 20. maddesinde belirtilen esaslar çerçevesinde yerel bilirkişi aracılığı ile yöntemince uygulanmalı, tapu kayıtlarının kapsamı kesin olarak belirlenmeli, taşınmazların Hazine tapu kaydının kapsamında kalması halinde öncesinin kaçak ve yitik kişilerden kalan yerlerden olup olmadığı konusunda yerel bilirkişi ve tanıkların ayrıntılı beyanları alınmalı, Hazinenin tapu kaydının dayanağı olan belgeler içerisindeki tutanaklarda bilirkişi ve tanık olarak dinlenen kişilerin hayatta olduklarının anlaşılması halinde, bu kişiler çağrılıp tanık olarak dinlenilmeli, tespite esas tapu kaydının tescil ilamına konu davada Hazine'nin taraf olması durumunda hükmün Hazine açısından bağlayıcılığı üzerinde durulmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu yön göz ardı edilerek, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulüyle, hükmün BOZULMASINA, 06.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13074, Karar No: 2011/18648, Tarih: 13.12.2011

**13. Hukuk Dairesi         2011/13074 E.  ,  2011/18648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan 15.000,00 TL alacaklı olduğunu, davalı ile eşi arasında görülen Menderes Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/498 esas sayılı dava dosyasına davalı tarafından verilen cevap dilekçesinin 3. sayfasının ilk pragrafında, davalının kendisine borçlu olduğunu belirttiğini, davalının bu beyanı üzerine alacağının tahsili için takip başlattığını, ancak takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline, %40 inkar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacıya borçlu olmadığını savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın ispat edilemediği gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkin olup, icra dosyasında takip dayanağı, “Menderes Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/498 esas sayılı dosyasına sunulan 22.9.2008 tarihli dilekçe ile ikrar olunan para alacağı” olarak gösterilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 236. maddesinde (yeni HMK 188. madde), taraflardan birinin ikrarının geçerli olduğu ve o taraf aleyhine delil teşkil edeceği belirtilmiş, ancak ikrarın tanımı yapılmamıştır. Öğretideki tanımlamalara göre ikrar (dar anlamda ikrar), görülmekte olan bir davada, taraflardan birinin, diğer tarafça ileri sürülen ve kendisi

aleyhine hukuki sonuç doğurabilecek nitelik taşıyan maddi vakıanın doğruluğunu kabul etmesidir. Yargıtay uygulamasında da ikrara bu anlam yüklenmektedir. İkrardan söz edilebilmesi için, bir tarafın bir vakıa ileri sürmüş olması, diğer tarafın da bu vakıanın doğru olduğunu bildirmesi gereklidir. Yapıldığı yere göre mahkeme dışı veya mahkeme içi ikrar söz konusu olup, mahkeme dışı ikrar takdiri, mahkeme içi ikrar ise kesin delil niteliğindedir. Dava konusu olayda davacı, alacağına dayanak olarak, davalının Menderes Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/498 esas sayılı dosyasına sunmuş olduğu, 22.9.2008 tarihli cevap dilekçesindeki ikrarını göstermiş olduğuna göre, mahkemece davalının söz konusu dilekçedeki beyanı üzerinde durulup, “ikrar” niteliğinde olup olmadığı değerlendirilerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu hususta herhangi bir inceleme ve değerlendirme yapılmadan eksik inceleme yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ : Yukarda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün, temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 18.40 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 13,12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26406, Karar No: 2014/25230, Tarih: 10.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26406 E.  ,  2014/25230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/242525

Mahkemesi : Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 13.12.2012

Numarası : 2011/799 - 2012/396

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanık K.. B..'in mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık K.. B.. müdafii ve katılanlar vekili tarafından, sanık C.. K.. hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin karar mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık K.. B.. müdafii, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,

1- Sanık K.. B..'in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Olay günü saat 18.20 sıralarında sanık K.. B..'in idaresindeki tanker ile otoyolu takiben, meskun mahal dışında, gece vakti, Narlı istikametinden, Gaziantep istikametine seyri sırasında tek yönlü, 3 şeritli yolun orta şeridinde, olay mahalline geldiğinde, önünde bulunan sürücü C.. K..'nın idaresindeki otomobile arkadan çarpması ve 41 metre sürüklemesi sonucu, sanık C.. K..'nın aracında bulunan 4 kişinin öldüğü, 3 kişinin yaralandığı olayda, hızını yol şartlarına uydurmadığı nedeniyle tali kusurlu olduğu, TCK'nın 50/4. maddesi hükmü uyarınca taksirli suçlardan dolayı hükmedilen hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, dosyada bulunan adli sicil kayıtlarına göre sabıkası bulunmayan, duruşmalardaki iyi hali lehine değerlendirilerek hakkında TCK'nın 62/1 maddesi uygulanan sanık hakkında, tayin edilen hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi gereğince paraya çevrilmesi hususu gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık C.. K.. hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükme yönelik temyiz incelenmesine gelince :

TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanabilmesi için, taksirli hareket sonucu neden olunan neticenin münhasıran failin kişisel ve ailevi durumu bakımından artık bir cezanın hükmedilmesini gereksiz kılacak derecede mağdur olmasına yol açmasının gerekli olduğu, olay tarihinde sanığın yönetimindeki aracı ile asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza neticesinde, aracında bulunan askerlik arkadaşı ve askerlik arkadaşının ailesinden olmak üzere 4 kişinin öldüğü olayda, TCK'nın 22/6 maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, TCK'nın 85/2. maddesi esas alınmak sureti ile taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, sanık hakkında TCK'nın 22/6. maddesinin uygulanması suretiyle ceza tayinine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık K.. B.. müdafii, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.12.2014 tarihinde, sanık K.. B.. hakkında oyçokluğuyla, sanık C.. K.. hakkında oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY:

Sanık K.. B.. olay günü saat 18.20 sıralarında idaresindeki tanker ile oto yolunu takiben, meskun mahal dışında gece vakti, Narlı istikametinden Gaziantep istikametine üç şeritli yolda seyri sırasında savunmasına göre önündeki aracı solladığını birinci şeritte giderken ikinci şerit olan sol şeride geçtiğini, önünde giden 02 plakalı bir tırın aniden aracını sağa kırarak sağ şeride (birinci şeride) geçtiğini, bu tırın şoförünün önünde durmuş bir aracı görünce kendi aracını sağa kırarak kurtardığını daha sonra sanık Kahraman duran aracı gördüğü fakat kurtaramadığını duran araca arkadan çarpması sonucunda 4 kişinin ölümü ve 3 kişinin yaralanmalarına neden olduğu, olay sonrasında Cuma'nın aracındaki tespitte otonun ikinci şerit ile birinci şerit arasındaki çizgi üzerinde el freni çekili olarak çarpma noktasına 40 metre mesafede olduğunu, açıklayan bilirkişi raporunu kabul eden mahkemenin gerekçesine göre;

Sanık Kahraman'ın idaresindeki tanker ile meskun mahal dışında gece vakti otoyolda seyrederken trafik durumunun gerektiği uygun hızla seyretmediği, olay mahalline geldiğinde sürücüsü belli olmayan tırın sağa manevra yapması üzerine sanık Kahraman'ın önündeki araçları güvenle duracak şekilde takip mesafesini muhafaza etmediği, süratlı olduğu, önündeki tırın dahi sanık Cuma'nın aracına çarpmaksızın kurtararak sağa kırdığına göre sanık Kahraman'ın 3 şeritli yolda bir ila 2 şerit çizgisi üzerinde duran sanık Cuma'nın aracının solundan veya sağından geçerek kurtarması gerekirken bunu yapmaması veya yapamaması durumunun sanığın süratinin fazla olduğunu gösterdiği, bu şekilde kusur durumunun tali olduğu gerekçe gösterilerek kusur ve taksir yoğunluğu, vefat eden sayısı dikkate alınarak teşdiden ceza tayini ile duruşmadaki hal ve davranışına göre TCK'nın 62 maddesinin uygulandığı, sanığın dosya kapsamında ve temyiz dilekçesinde hapis cezasının paraya çevrilmesi yönünde talebinin bulunmadığı, sadece teciline karar verilmesini talep ettiği, gelirinin aylık 700 TL olduğunu belirttiği, mahkemenin TCK'nın 50 maddesi gereğince verilen cezanın paraya çevrilmemesinin dosya kapsamı ve delillere göre yerinde olduğundan sanık K.. B.. yönündeki hükmün ONANMASI gerekirken bozulmasına dair çoğunluk görüşüne muhalifim.
Yargıtay — Esas No: 2020/9403, Karar No: 2021/1102, Tarih: 08.02.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/9403 E.  ,  2021/1102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü;

- K A R A R -

Dava dilekçesinde, dava konusu taşınmaz üzerinde inşa edilerek kat irtifakı kurulan binaya arsa sahipleri ile akdolunan ek mukavele ve kat irtifaklı kat maliklerinin verdiği muvafakatnameler dairesinde inşa edilen ve 2981 sayılı yasadan yararlanmak suretiyle kazanılmış 9 (dokuz) adet bağımsız bölüme, 2981 sayılı yasanın 16. maddesine 3290 sayılı yasa ile eklenen son fıkrası hükmü ve diğer ilgili mevzuat gereğince arsa payı ayrılarak bu bağımsız bölümlere de irtifak hakkının kurulması, yasa gereği arsa paylarını re’sen tashihine ve yeniden tanzimi suretiyle tarafların mevcut arsa paylarının/tapuların iptaline ve arsa paylarını re’sen/yeniden tanzim edilerek hüküm altına alınacağı şekilde tapuya tescili istenilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi 2019/2782 Esas, 2020/971 Karar sayılı ilamı ile davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine karar vermiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere ve HMK'nun 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün HMK'nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27307, Karar No: 2017/7827, Tarih: 29.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27307 E.  ,  2017/7827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'na yönelik hırsızlık ve katılanlara yönelik işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3)Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

3)Suça sürüklenen çocuk hakkında katılan ...'ya yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup,hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; katılanın beyanına göre, rafta asılı bulunan değeri belirlenmemiş 4 adet tespih, 5,00 TL tutarında bozuk para, 2 poşet (3'ü bir arada olarak tabir edilen) hazır kahve çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8465, Karar No: 2015/921, Tarih: 21.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8465 E.  ,  2015/921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanun'un 65/a, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... 2 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 08/06/1988 gün, 296 sayılı kararı ile 1. derece arkeolojik sit alanı olarak tescil edilen sınırlar dahilinde yer alan... ili, ... ilçesi, .... köyü sınırları içerisinde bulunan arazide, sanığın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ... ile birlikte işletmekte oldukları taş ocağına, yaklaşık 500 metre mesafede bulunan yerde sondaj çalışmaları yaptırıp, su çıkınca buradan iş makinesi ile taş ocağına kadar 50- 60 metre derinliğinde su kanalı kazdıkları, kazılan bu kanalın içerisine su borusu ve elektrik kablosu döşeyerek üzerini kapatmak suretiyle sit alanına zarar verdiklerinin tespit edildiği, sanığın soruşturma safhasında kolluk görevlileri tarafından alınan ifadesinde, ....'nin sit alanı olduğunu bildiğini, ancak kazı yaptıkları yerin tescilli olduğunu bilmediğine ilişkin beyanı, müdahale sırasında suça konu yerde çok sayıda kemik açığa çıkması, ... Belediye Başkanlığı tarafından ilgili Kurul kararının hoparlör ve askı yolu ile 1988 yılında ilanının yapılması, sanığın ilanın yapıldığı bölgede yaşadığının gerek beyanı, gerekse MERNİS kayıtları ile sabit olması hususları dikkate alındığında, dava konusu yerin sit alanı içerisinde yer aldığını bildiği, buna rağmen Kurul'dan izin alınması mümkün olmayan taşınmaza sondaj vurdurup, iş makinesi vasıtasıyla hendek kazdırıp, boru döşetmek suretiyle geri dönüşümü mümkün olmayacak derecede zarar verdiği, atılı suçu işlediğinin tüm dosya kapsamı ile sabit olduğu, 6498 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile değişik 2863 sayılı Kanun'un 65/1 maddesinde öngörülen yaptırım miktarında sanık lehine herhangi bir değişiklik olmadığı, anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin, sanığın suça konu yerin sit alanı olduğunu bilmediğine ve bu nedenle olayda kastının bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve lehe olan hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2909, Karar No: 2011/2063, Tarih: 29.09.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/2909 E.  ,  2011/2063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 765 sayılı TCK'nın 455/1-son, 59; 647 sayılı Kanunun 6; 2918 sayılı Kanunun 118/5. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kendisinin de olayda yaralanması nedeniyle diğer sanığın eyleminden yaralama suçundan doğrudan doğruya zarar gördüğü anlaşıldığından, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında daha önce verilen 12.10.2006 tarihli hüküm temyiz edilmeden kesinleşmiş olup, yeniden kurulan hüküm hukuken geçersiz olduğundan, katılan ... müdafinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz istemi konusunda, hukuken geçerli bir hüküm bulunmadığından inceleme yapılmasına yer olmadığına,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine ancak,

Asli kusurlu olmayan sanığın sürücü belgesinin 2918 sayılı Kanunun 119/2. maddesi gereğince hürriyeti bağlayıcı ceza süresini aşmayacak şekilde geri alınmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümdeki sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin kısmın hükümden çıkarılarak yerine, "Asli kusurlu olmayan sanığın sürücü belgesinin hürriyeti bağlayıcı ceza süresi olan 7 ay 15 gün süreyle geri alınmasına" denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/09/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11736, Karar No: 2012/30542, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/11736 E.  ,  2012/30542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.