muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5735, Karar No: 2006/7247, Tarih: 21.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/5735 E.  ,  2006/7247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 10.10.2001 gününde verilen dilekçe ile men'i müdahale istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davacının davasının husumetten reddine dair verilen 14.11.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

HUMK.nun 409.maddesi uyarınca oturuma çağrılmış olan tarafların hiçbirisi gelmediği veya gelip de davayı takip etmeyeceklerini bildirdikleri takdirde dava yenilenince kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilir. İşlemden kaldırıldığı tarihten başlanarak 3 ay içinde yenilenmeyen davalar açılmamış sayılır ve mahkemece bu hususta kendiliğinden karar verilerek kayıt kapatılır. İşlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve sonradan yenilenmesine karar verilmiş dava ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz. Aksi durumda yine davanın açılmamış sayılmasına karar verilir.

Somut olayda; 16.6.2003 ve 22.12.2003 tarihlerinde dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verilmiş ve yenilendikten sonra 16.5.2005 tarihinde de takipsiz bırakılmıştır. Görülüyor ki; işlemden kaldırılmasına karar verilerek yenilenen dava ilk yenilenmesinden sonra birden fazla takipsiz bırakılmış bulunmaktadır. Mahkemece anılan yasa hükmünün 5.fıkrasının uygulanarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken esasla ilgili hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.6.2006 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9611, Karar No: 2010/11630, Tarih: 28.10.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/9611 E.  ,  2010/11630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı ve davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe, incelenmesine gerek görülen; davalı ...'ın temyiz dilekçesi Ceyhan Asliye Hukuk Mahkemesi kanalı ile dosyasına gönderilmiş olup bu temyiz dilekçesine temyiz harcının alınıp alınmadığı evraktan anlaşılamamaktadır. Ceyhan Asliye Hukuk Mahkemesinden Muhabere 2010/103 kaydı ile gönderilen temyiz dilekçesinin o yer mahkeme veznesince harçlandırılıp harçlandırılmadığı sorularak alınan cevabın evrak arasına konulduktan sonra Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 28.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23727, Karar No: 2012/24537, Tarih: 12.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/23727 E.  ,  2012/24537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK.nın 184/4 maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca, suça konu yer mücavir alanda ise suçun oluşmayacağı gözetilerek, anılan yerin belediyenin mücavir alanında veya özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı araştırılarak, yer mücavir alan sınırında ise suç oluşmayacağından beraat, yer belediye sınırında yada özel imar rejimine tabi yerde ise mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yerin mücavir alan sınırlarında olduğu kabul edilerek eksik inceleme ve yasal olmayan gerekçe ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de, sabıka kaydı bulunmayan sanığa yüklenen imar kirliliğine neden olma suçunun kişilere ve kamu idaresine karşı doğrudan bir zarara yol açtığının kanıtlanmamış bulunması ve ruhsatsız yapının eski hale getirilmesinin ise ancak TCK'nın 184/5 maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması bakımından gözetilebilmesi karşısında, sanık hakkında CMK.'nın 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunun uygulanma koşullarının bu doğrultuda değerlendirilmesi gerekirken anılan yasa hükmünün tartışmasız bırakılması,

Yasaya aykırı sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19439, Karar No: 2019/33437, Tarih: 24.06.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/19439 E.  ,  2019/33437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

04/01/2012 tarihinde sanık ...'un ''... Tır Garajı''nda kaçak motorin sattığı bilgisinin alınması üzerine Gaziantep 3. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 31/12/2012 tarih ve 2012/1305 değişik iş sayılı arama kararı ile olay yerine giden EPDK denetçileri ve emniyet görevlilerinin iş yerinin girişinde bulunan varillerde 600 litre marker seviyesi geçersiz motorin ele geçirildiği olayda, sanığın ele geçen motorinin kendisine ait olduğunu, ... plaka sayılı TIR'ın deposunda çıkan arıza nedeniyle Irak'tan aldığı motorini boşaltmak zorunda kaldığını savunduğu cihetle, ... plaka sayılı aracın suç tarihi itibarıyla, bir hafta öncesinden suç tarihine kadar Irak'tan giriş-çıkış kaydının olup olmadığı, Türkiye'ye girişte muafiyet sınırını aşan motorine ilişkin gümrük beyanında bulunup bulunmadığı hususların araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabule göre ise;

Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1692, Karar No: 2015/1560, Tarih: 20.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/1692 E.  ,  2015/1560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece bekletici mesele yapılan aynı mahkemenin 2007/522 esas ve 2009/2010 karar sayılı 27.03.2009 tarihli kararı, Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 2010/19478 esas ve 2012/4171 karar sayılı 10.02.2012 tarihli kararı ile onanmış olup, sözkonusu karar ile sanık hakkında aynı yerden ve yaklaşık olarak aynı zamanda gerçekleştirdiği orman alanından ağaç kesme eylemi nedeniyle suç duyurusunda bulunulup hakkında dava açıldığının anlaşılmasına karşın, her ne kadar mahkemece sözkonusu dava dosyası getirtilerek yapılan incelemede “suç tarihi ve atılı eylem bakımından eldeki dosyadan farklılıklar içerdiği” belirtilerek dosyanın neticelenmesinin beklenilmesinden vazgeçilmesine denilmiş ise de, suç duyurusuna dayanak alınan 2007/522 esas sayılı dosya incelendiğinde, suç tutanağının 13.09.2007 tarihli olup, aynı yerden toplam 37 adet meşe ağaç ve fidanının motorlu testere ve balta ile yaklaşık 2.5 ay önce kesildiğinin belirtilmiş olduğu, dolayısıyla suç tarihinin temyize konu dosyadaki suç tarihi ile aynı zaman dilimine denk gelme olasılığı dikkate alınarak bu eylemle ilgili olarak sanık hakkında suç duyurusunda bulunulup dava açıldığı anlaşılmakla, her iki dosya birleştirilerek suça konu yerlerde yeniden keşif yapılıp, sanığın eylemlerinin aynı yer ve zamanda gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği kesin olarak tespit olunup sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeksizin eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13334, Karar No: 2015/16747, Tarih: 07.05.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/13334 E.  ,  2015/16747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, eksik ödenen ücret alacağı, ikramiye ve bayram harçlığı, çocuk yardımı, aile yardımı, yemek yardımı, yakacak yardımı, gıda yardımı, direksiyon primi, kıdemlilik zammı ile ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin hukuki yarar yokluğundan reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin Kapanan Gökçeören Belediye Başkanlığı işyerinde Kula Belediye Başkanlığına devredildiği 30.03.2014 tarihine kadar çalıştığını, müvekkilinin Belediye-İş Sendikası üyesi olarak toplu iş sözleşmesi kapsamında çalıştığını, eksik ödenen ücret alacağı, ikramiye ve bayram harçlığı, çocuk yardımı, aile yardımı, yemek yardımı, yakacak yardımı,gıda yardımı, direksiyon primi, kıdemlilik zammı, ilave tediye alacaklarının davalıdan alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının taleplerinin belirsiz alacak olmadığı ve davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağı, eda davası olarak açılması gereken davalarda, kısmi eda davası yada belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile davanın hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık davanın niteliği üzerinde toplanmaktadır.

Davacının aynı hukukî ilişkiden kaynaklanan alacağının veya hakkının tümünü değil, belirli bir kısmını talep ederek açtığı davaya kısmî dava denir.

Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden (örneğin iş sözleşmesinden) doğmuş olması ve bu alacağın şimdilik bir kesiminin dava edilmesi gerekir (Kuru/Arslan/Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 22. Bası, Ankara, 2011, s. 286).

Kısmi dava 6100 sayılı Hakuk Muhakemeleri Kanunu’nun 109. maddesinde tanımlanmıştır. Maddenin birinci fıkrasına göre “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir”. İkinci fıkrasına göre ise “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz”.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 107/son maddesine göre ise “kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir”. Davacının kısmi dava açabilmesi için hukuki yararının olması şarttır. Buradan hareketle bir davanın kısmi dava olarak görülebilmesi için dava şartı olan davacının hukuki yararının bulunması gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 107/son maddesine göre ise “kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir”. Davacının kısmi dava açabilmesi için hukuki yararının olması şarttır. Buradan hareketle bir davanın kısmi dava olarak görülebilmesi için dava şartı olan davacının hukuki yararının bulunması gerekir.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Somut olayda dava, kısmi dava olarak açılmış olup, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmadığı sabittir. Hal böyleyken, mahkemece karar gerekçesinde belirsiz alacak davası şartlarının tartışılması ve davanın belirsiz alacak davası kabul edilerek, davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmesi hatalı olmuştur. Mahkemece işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11897, Karar No: 2013/29272, Tarih: 17.12.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/11897 E.  ,  2013/29272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Camide namaz kılan şikayetçinin pencere kenarına koyduğu çantasını çalan sanık hakkında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-a maddesi yerine, aynı yasanın 142/1. maddesi olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilmesi olanaklı görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık ve müdafiinin, temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle hükümlerin (ONANMASINA), 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9716, Karar No: 2019/5218, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/9716 E.  ,  2019/5218 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... vekili avukat ... ...... ve avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı ... ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Davanın kabulüne dair verilen karar, Dairece, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersizliğinden sözedilip, yeni bir rapor alınması gereğine değinilerek bozulmuş, bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucu, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanunu'nun 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde düzenlemesi dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürürlüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Daire'nin önceki bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılmak üzere, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2013/20229, Karar No: 2014/13911, Tarih: 05.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20229 E.  ,  2014/13911 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/141772

Mahkemesi : Gökçeada Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 22/03/2013

Numarası : 2013/13 -2013/30

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın ilçe devlet hastanesinde anestesi uzmanı olduğu ve bir dönem başhekimlik yaptığı, sanık arkadaşı ile ayrı arabalarda balık tutmaktan dönerken yönetimindeki otomobili ile maddi hasarlı trafik kazası yaptığı, olay yerine jandarmanın geldiği ve jandarma aracı ile alkol muayenesine ilçe devlet hastanesine götürüldüğü, jandarma personellerinin birbiriyle örtüşen beyanlarına göre;araca binince sanıktan alkol kokusu geldiği, tutarsız şekilde kendi kendine güldüğü ve hal ve hareketlerinden de alkollü olduğunun anlaşıldığı, sanığın çalıştığı devlet hastanesinde alkol ölçümü yapıldığında “0 promil” alkollü çıktığı ancak sanığın alkolmetreyi üflerken jandarma personelinin görmemesi ve sanığın adli raporunda “0 promil” alkollü olduğunun yazılması üzerine durumun nöbetçi savcıya bildirilmesi müteakip sahil güvenlik komutanlığından temin edilen alkolmetre ile olaydan 4 saat sonra alınan ölçümünde sanığın “0.32 promil” alkollü çıktığı olayda, sanık her ne kadar olaydan sonra alkol aldığını beyan etmiş ise de; toplanan delillerin sanığın beyanlarını doğrulayacak nitelikte olmadığı anlaşılmakla, atılı suçun oluştuğunun kabulü gerekeceği bu itibarla mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17934, Karar No: 2016/2947, Tarih: 18.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/17934 E.  ,  2016/2947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen karar temyiz edilmekle dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararı itiraza tabi olup temyiz yaza yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri gereğince sanık ... müdafiinin temyiz isteğinin REDDİNE, 13/06/2013 tarihli yasa yolu başvurusunun, CMK'nın 264. maddesi gözetilerek, itiraz mercii tarafından incelenmesi amacıyla dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8998, Karar No: 2012/3842, Tarih: 17.04.2012

**5. Ceza Dairesi         2011/8998 E.  ,  2012/3842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Davaya dayanak teşkil eden mühür bozma tutanağına, bu tutanağı doğrular nitelikteki sanık savunmasına ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın sahibi olduğu işyerinin katılan kurum görevlilerince 16/03/2006 günü mühürlenmiş olmasına rağmen, 28/03/2006 günü işyerindeki faaliyetine devam etmek suretiyle mührün konuluş amacına aykırı hareket ettiğinin ve böylece mühür bozma suçunu işlediğinin kabulü gerekirken, dosya içeriğine uymayan gerekçelerle sanık hakkında beraet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27919, Karar No: 2013/7373, Tarih: 25.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/27919 E.  ,  2013/7373 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ... 2-... aralarındaki dava hakkında İzmir 2. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 16.04.2012 gün ve 2011/727 2012/354 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2012 tarihinden itibaren 1.690.00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen 1.500 TL kısım karar tarihi itibariyle 1.690,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.