muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9879, Karar No: 2021/8836, Tarih: 14.09.2021

Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek, eksik araştırma ve incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de; açılmış bir dava ya da eldeki davaya katılımları bulunmadığı halde, bir kısım dava konusu taşınmazlar üzerinde bulunduğu belirtilen muhdesatların, tapu kütüklerinin beyanlar hanesinde gösterilerek bu kişiler adına tescil edilmek suretiyle hüküm kurulması dahi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/1 maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümleri uyarınca 3.050,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında avukat marifetiyle temsil olunan davalı Hazine'ye verilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 14.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1042, Karar No: 2021/25071, Tarih: 20.10.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/1042 E.  ,  2021/25071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 106/2-a maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

2) Kabule göre ise; olay günü sanık ... ile katılanlar ... ve ... arasında çıkan tartışmada katılanların bir anda sanığa saldırmaya başladıkları sanığın işyerinin bahçe kısmına doğru kaçtığı, sanığı kovalayan katılanların bahçede sıkıştırdıkları katılana vurmaya başladıkları, olay yerinde bulunan tanıkların tarafları ayırmaya çalıştığı esnada bulduğu ilk fırsatta sanığın masa üzerinden bardağa benzeyen cismi alıp masaya vurmak suretiyle kırarak karşı tarafın üzerine doğru elindeki cisimle yürüdüğü, sanık eylemini gerçekleştirirken katılanların halen kendilerini ayırmaya çalışan kişilerin ellerinden kurtulmaya çalıştıkları, sanığın eylemi sonrasında katılanların saldırılarına son vererek olay yerinden uzaklaştığı ve sanığın katılanların peşinden gitmediği, bu oluşa göre sanığın kendisine ait bir hakka yönelmiş, gerçekleşen ve tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o andaki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile hareket ettiği anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 25/1. maddesi gereğince meşru müdafaa hükmünün uygulanması gerekirken yazılı biçimde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7394, Karar No: 2020/2129, Tarih: 10.03.2020

**3. Hukuk Dairesi         2018/7394 E.  ,  2020/2129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasında verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, 18,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 10/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10181, Karar No: 2024/14563, Tarih: 05.11.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/10181 E.  ,  2024/14563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

KARAR : Davacının istinaf başvurusunun kabulü ile davanın usulden reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bursa 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü ortadan kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı müvekkilinin 01.02.2005 tarihinde davalı ... Şirketine ait işyerinde dava dışı alt işveren nezdinde çalışmaya başladığını, temizlik hizmet alımına ilişkin sözleşme kapsamı dışında aşçı yardımcısı olarak çalıştırıldığını hiçbir zaman temizlik işinde çalışmadığını, işyerinde davalı Kurum kadrolu personelle aynı işi yaptığını, görevinin farklı olmasına rağmen ücretinin temizlik işinde çalışan işçisine ödenen ücretle aynı olduğunu ve kadrolu personelinin aldığı ücret ve ikramiyelerden ciddi oranda düşük ücret aldığını, bu nedenlerle 15.12.2010 tarihinde iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiğini davalı Kurum ve alt işveren Şirketler arasındaki hizmet alımına dayalı muvazaanın tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Kurum aleyhine daha önce işçilik alacakları talebiyle alacak davası açtığını ve burada da muvazaalı olarak çalıştırıldığını ileriye sürdüğünü, ancak Bursa 6. İş Mahkemesinin 2011/111 Esas, 2011/476 Karar sayılı dosyası ile görülen davada davacının muvazaa iddiasını ispatlayamadığını, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık ücretli izin alacaklarının hüküm altına alındığını ve kararın temyiz denetiminden geçerek kesinleştiğini, davacının burada ücret farkına ilişkin iddiası kanıtlanmadığından hesaplama yapılmadığını, huzurdaki davanın dava şartı olan hukuki yarar yokluğundan reddinin gerektiğini, zira tespit davalarında öncelikle hukuki yarar dava şartının incelenmesi gerektiğini, ayrıca davacının taleplerinin zaman aşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacının iş sözleşmesinin feshi sonrası Bursa 6. İş Mahkemesinin 2011/111 Esas sayılı dosyası ile Davalı ... Şirketine karşı açılan davada verilen kararda özetle "... davalı vekili davacının kendi işçileri olmadığını iddia etmiş ise de; davacı tanıklarının beyanları ve SGK kayıtlarındaki firma isimleri belirli periyotlarla değişerek 1 gün sonra yeni şirketle işe başladığı görülmüştür. Alt işveren firmaların değişmesine rağmen davacı hep çalışan olarak aynı yerde kaldığından ve söz konusu tespitler doğrultusunda taraflar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin olduğu..." tespitine yer verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek onandığı ve kesinleştiği, eldeki davada muvazaa iddiası ile davacının davalı Şirketin işçisi sayılması ve davalı çalışanlarının sahip olduğu haklardan yararlanması gerektiği talebinde bulunulmuş ise de kesinleşen karardan da açıkça anlaşıldığı üzere davalı Şirket ile davacının kayıtlarda çalıştığı görülen ve sigorta bildirimi yapılan Şirketler arasında geçerli bir asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulduğu, muvazaa bulunmadığı tespit edildiğinden davacının taleplerinin reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın esastan reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; deliller toplanılmadan eksik incelemeyle karar verildiğini, fesih sonrası açılan işçi alacakları davasında talep edilen tespite ilişkin herhangi bir inceleme yapılmadan hüküm kurulduğunu, davacının ihale ile işi alan alt işverenler sürekli değişmesine rağmen hiçbir zaman temizlik işinde çalıştırılmadığını, kadrolu personelle aynı işi yapmasına rağmen daha az ücret aldığını, ikramiyelerinin de bu düşük ücret üzerinden eksik ödendiğini, davalı Kurumun müvekkiline uyguladığı işlemin muvazaa teşkil ettiğini, eksik ücret ödenmesinin eşitlik ve hakkaniyete aykırılık teşkil etiğini, davacının asıl işverenin işçisi olarak kabul edilmesi gerektiğini, davacının yaptığı işin alt işverene ait temizlik işi olmadığını, misafirhane yemekhanesinde aşçı yardımcısı olarak görev yaptığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 342, 355 ve 357 nci maddelerinde yer alan düzenlemeler doğrultusunda istinaf başvuru dilekçesinde herhangi bir gerekçe içermeyen soyut ve Kanun'un amacına uygun olmayan sebepler nazara alınmaksızın gerekçeli olarak ileri sürülen istinaf sebepleri ile kamu düzenine ilişkin hususların inceleme konusu yapıldığı, 6100 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereğince hukuki yararın dava şartı olduğu, dava şartlarının mevcut olup olmadığının, davanın her aşamasında kendiliğinden araştırılması gerektiği, taraflarca da dava şartı noksanlığının her zaman ileri sürülebileceği ve mahkemece, dava şartı noksanlığı tespit edilirse davanın usulden reddine karar verileceği, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması gerektiği, tespit davalarının eda davalarının öncüsü olduğu ve bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hâllerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı, başka bir anlatımla görülmekte olan veya açılacak bir davada iddia veya savunma olarak ileri sürülebilecek konular için ayrı bir tespit davası açmakta hukuki yararın bulunmadığı, somut olayda davacının muvazaa tespitine dayalı talebinde hukuki yararı bulunmadığından davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken İlk Derece Mahkemesince davanın esastan reddine karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilince temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf başvurusundaki sebepleri tekrar etmiş ve inceleme sırasında resen gözetilmesi gereken diğer nedenlerle eksik incelemeyle karar verildiğini belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemiyle temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının tespit davası açmakta korunmaya değer güncel hukuki yararının bulunup bulunmadığı noktasındadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 106 ve 114 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4906, Karar No: 2015/9886, Tarih: 22.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4906 E.  ,  2015/9886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince yetkisizlik kararı ve ... 1. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince yetkisizlik ile nöbetçi ... ... Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince davacının yerleşim yerinin ... olduğu, meydana gelen trafik kazasınında ...'da gerçekleşmiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...1. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, dava konusu olayda kesin yetki kuralının bulunmaması nedeniyle yapılan yetki itirazına göre, ... Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vererilerek, dosyanın görevli ve yetkili nöbetçi ... ... Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 22/2. (1086 sayılı HUMK’nın 25/2.) maddesinde "karşılıklı iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar, kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir." hükmüne yer verilmiştir.

Yargı yeri belirlenebilmesi için, her iki mahkemenin de birbirini yetkili sayarak, yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararların da temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olması gerektiğinden, somut olayda yargı yeri belirlenmesi koşulları bulunmamaktadır.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline İADESİNE 22/10/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10107, Karar No: 2014/11924, Tarih: 10.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/10107 E.  ,  2014/11924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Alacak

... ile ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 07.03.2013 tarih ve 164/119 sayılı hükmün Daire'nin 13.01.2014 gün ve 11081/32 sayılı ilamıyla Bozulmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Davacı ... vekili, tarafların 1998 yılında evlendiklerini, evlilik süresince Almanya'da işçi olarak çalıştıklarını, yatırımlarını değerlendirmek maksadıyla inşaattan daire almak için 2004 yılında Kooperatife üye olduklarını, üyelik ödemeleri ve inşaatın yapım giderlerinin davacı tarafından yapıldığını, ancak boşanma sürecinde davacının tasfiye alacağını karşılıksız bırakmak maksadıyla muvazaalı olarak davalının taşınmazı üzerine devralmadığını, dairenin ilk maliki tarafından dava dışı...'e satıldığını açıklayarak fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 40.000 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davanın yersiz açıldığını, kooperatife giriş parasının davalının dayıları tarafından yapılan yardımla ödendiğini, davacının katkısı bulunmadığını, daha sonra aidatların ödenmemesi nedeniyle üyelikten çıkarıldığını, çıkarma sebebiyle ödenen paranın da davalının dayıları tarafından alındığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 28.700 TL'nin dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına, fazlaya ilişkin davanın reddine karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm Daire'nin 13.01.2014 tarih 2013/11081 Esas 2014/32 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Davacı vekili süresi içinde vermiş olduğu karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle bozma kararının kaldırılarak, yerel mahkemenin kabule ilişkin hükmünün onanmasını istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 28.700 TL'nin dava tarihinden geçerli yasal faiziyle birlikte davalıdan alınmasına, fazlaya ilişkin davanın reddine karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm Daire'nin 13.01.2014 tarih 2013/11081 Esas 2014/32 Karar sayılı ilamı ile bozulmuştur. Davacı vekili süresi içinde vermiş olduğu karar düzeltme dilekçesinde ileri sürülen nedenlerle bozma kararının kaldırılarak, yerel mahkemenin kabule ilişkin hükmünün onanmasını istemiştir.

Taraflar, 12.08.1998 tarihinde evlenmişler, yabancı Mahkemede açılan boşanma davasının Münih Yerel Mahkemesi'nin 11.05.2005 tarih 531 F 02290/05 numaralı ilamı ile kabulü sonunda boşanmışlar, boşanma kararı 26.06.2005 tarihinde kesinleşmiştir. Yabancı Mahkeme kararının ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin (Aile Mahkemesi sıfatı ile) 06.05.2008 tarih 2007/126 Esas 2008/79 Karar sayılı ilamı ile tenfizine karar verilmiş, tenfiz kararı da 15.09.2008 tarihinde kesinleşmiştir. 4721 sayılı TMK'nun yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihinden sonra bir yıl içinde başka mal rejimi seçilmediğinden, taraflar arasında bu tarihe kadar 743 sayılı TKM'nin 170. maddesi uyarınca mal ayrılığı, bu tarihten sonra ise yasal edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (TMK'nun 202, 4722 sk.10 m.). Yanlar arasındaki mal rejimi, boşanma davasının açıldığı tarihte sona ermiştir (TMK'nun 225/2). Dava konusu 485 ada 14 parsel üzerindeki 15 numaralı bağımsız bölüm, 06.11.2006 tarihinde satış yoluyla dava dışı... adına tescil edilmiştir. Dosyada belge olmamakla birlikte taraf ve tanık beyanlarından davalının ...’e ait kooperatife 09.07.2004 tarihinde üye olduğu ifade edilmiştir. Dava dilekçesindeki açıklamalar ile dosyadaki bilgi ve belgelere göre, dava; TMK'nun 202 vd.maddeleri uyarınca katılma payı alacağı isteğine ilişkindir.

Karar düzeltme talebi üzerine yapılan incelemede, dava konusu inşaatın resmi kooperatif niteliğinde olmadığı, müteahhit ... tarafından yaptırılan inşaata üyelik şeklinde olduğu, müteahhit ...’ün 29.01.2006 tarihinde öldüğü, bu nedenle yargılama sırasında inşaata ait bilgi ve belgelerin toplanması bakımından davacı tanıkları arasında bildirilen oğlu ...’ün 27.05.2010 tarihli oturumda dinlendiği, tanık beyanları arasındaki çelişki sebebiyle yüzleştirme açısından da tekrar 03.05.2012 tarihli oturumda ifadesinin alındığı, bu kişinin ifadesinde, babası ...’ün alacak ve vereceklerini tuttuğu defterden bahsederek bildiği kadarı ile bu defterin kaybolduğunu bildirdiği ancak tanıktan taraflar arasında dava konusu inşaata ilişkin babasından kalan veya kendisinde herhangi bir bilgi veya belge olup olmadığının sorulmadığı, var ise dosya arasına getirtilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemenin davacının kooperatif üyeliği için 25.000 TL ile aidat olarak 3.700 TL ödediği, davalının kendi adına ödeme yaptığının iddia ve ispat edilemediği gerekçesiyle yazılı şekilde 28.700 TL'nin yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş ise de, davanın katılma alacağı niteliğinde olması, Mahkemenin kabulünde dahi davacı tarafından ödenen toplam miktarın ödendiği 2003 yılı itibarıyla taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli bulunması, TMK’nun 222/son maddesi gereği ödenen miktarın edinilmiş mal kabul edilmesi, aksini iddia eden davacının bu paranın kendi kişisel malı olduğunu TMK’nun 222/1.maddesi gereği ispatlaması gerektiği gözetildiğinde Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme eksik olduğu gibi katılma alacağını belirleme yöntemi de davanın niteliğine uygun görülmediğinden yazılı şekilde kabule karar verilmesinde isabet olmadığı açıktır.

Bu durumda Mahkemenin yapması gereken iş, ...’ün yüklenicisi olduğu anlaşılan kooperatife üyelik ile ilgili ödemelere ilişkin kayıt ve belgelerin olup olmadığı hususunda araştırma yapılarak varsa ilgili yerlerden eksiksiz olarak istemek, taşınmazın ilk maliki ve yüklenicisi olduğu bildirilen ...'ten kalan belgelerin olabileceği de gözetilerek işi devraldığını bildiren oğlu ...’ten bu hususları ayrıca ve açıkça sormak, tesbiti halinde belgeleri temin etmek, üyeliğe giriş tarihi ile ödemelerin edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde (2003-2004 yılları) yapılmış olması da dikkate alınarak yukarıda yazılı şekilde yapılacak tesbitler ve açıklamalar ışığında davacının katılma alacağını davanın niteliğine usulüne uygun olarak belirlemek olmalıdır. Eksik araştırma ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır. Mahkemenin kabul kararının bozulmuş olması yerindedir.

Bu husus Daire'nin bozma ilamında da değişik kelimelerle açıklanmış, Mahkemeye yapması gereken iş gösterilmiş, gerekirse uzman bilirkişilerden denetime açık rapor alınabileceği de hatırlatılmıştır. Ancak bozma ilamında, yapılacak araştırmalarla ilgili hususlar açıklanırken bir kısım hatalar yapılmış, taşınmazın ilk maliki ve yüklenicisi olan ...’ün oğlu ...’ten sorulması yazılacağı yerde ölü olduğu gerek Mahkeme gerek Daire'nin de kabulünde bulunan ...’ten sorulması gerektiğinin belirtilerek maddi hataya düşülmüş olup, davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün açıklanan gerekçelerle bozulması gerekirken, farklı sonuçlar çıkartılabilecek şekilde maddi hataya dayalı olarak bozma ilamında yazılı gerekçe ile bozma sevkedilmiş olduğu karar düzeltme isteği sonucu yapılan incelemeyle belirlenmiş olduğundan, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin kabulüne, Daire'nin maddi hataya dayalı 13.01.2014 gün 2013/11081 Esas, 2014/32 Karar sayılı ilamının ortadan kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün az yukarıda açıklandığı üzere değişik gerekçeyle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HMK'nun 442/1 maddesi gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 542,55 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.