muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15845, Karar No: 2015/2742, Tarih: 27.02.2015

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile mümeyyiz davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 990,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ....'den alınmasına, 27/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/979, Karar No: 2016/8679, Tarih: 02.05.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/979 E.  ,  2016/8679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal etme, kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanık ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1, 43/2, 116/1, 86/2, 86/3-e, 35/1, 125/1, 125/4 ve 62 maddeleri gereğince 6 ay 7 gün hapis, 5 ay hapis, 3 ay 22 gün hapis (iki kez) ve 2 ay 27 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair, ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... tarihli ve ... sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.12.2015 gün ve 386484 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında "Dosya kapsamına göre,

1-Sanığın adlî sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... kararına konu fiilin işlendiği tarihte onsekiz yaşından küçük bulunması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58/5. maddesi gereğince tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-... Asliye Ceza Mahkemesince verilen kararın gerekçe kısmında sanığın katılanlara doğru balta savurduğu, akabinde de sanığın katılanlara taş fırlattığının kabul edildiği nazara alındığında, sanığın eyleminin bir bütün halinde tek fiil kabul edilmesi gerekirken, sanığın kasten yaralama suçundan iki kez cezalandırılmasında isabet görülmemiştir." denilmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal etme, kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanık ... hakkında yapılan yargılama sonucunda, ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... tarihli kararıyla, her bir suç için ayrı ayrı hapis cezası ile cezalandırılmasına ve ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... tarihli ve ... sayılı ilâmı tekerrüre esas teşkil ettiğinden, sanık hakkında TCK’nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verildiği, yoklukta verilen ve sanığa tebliğ edilen kararın temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine, bu kararın infazı aşamasında, Cumhuriyet Başsavcılığınca tekerrür hükmüne yönelik olarak kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

1-Mahkemece mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulamasına esas alınan ilamın, tekerrür şartlarının bulunup bulunmadığı,

2-Yaralama suçuna teşebbüsten her iki katılan için ayrı ayrı ceza verilmesinin hukuka uygun olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III- Hukuksal Değerlendirme:

Kanun yararına bozma, kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğundan, inceleme karar tarihindeki mevzuat hükümlerine göre ve “istekle bağlılık kuralı” gereğince, isteme konu hususla sınırlı olarak yapılmıştır.

a- Tekerrür hususunun değerlendirilmesi;

III- Hukuksal Değerlendirme:

Kanun yararına bozma, kesinleşen hükümde verildiği zaman yürürlükte bulunan usul ve maddi hukuka ilişkin hukuka aykırılıkların giderilmesi ile sınırlı olduğundan, inceleme karar tarihindeki mevzuat hükümlerine göre ve “istekle bağlılık kuralı” gereğince, isteme konu hususla sınırlı olarak yapılmıştır.

a- Tekerrür hususunun değerlendirilmesi;

5237 sayılı TCK'nın “suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular” başlıklı 58. maddesinde; “(1) Önceden işlenen suçtan dolayı verilen hüküm kesinleştikten sonra yeni bir suçun işlenmesi hâlinde, tekerrür hükümleri uygulanır. Bunun için cezanın infaz edilmiş olması gerekmez.

(5) Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişilerin işlediği suçlar dolayısıyla tekerrür hükümleri uygulanmaz.” hükümleri yer almaktadır.

İnceleme konusu somut olayda; tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... tarihli ve ...kararı incelendiğinde, sanığın suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş grubunda yer alması nedeniyle, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesi uyarınca indirim yapıldığı anlaşıldığından, TCK'nın 58/5. maddesinin emredici hükmü gereğince sözkonusu hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağı gözetilmeden, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması hukuka aykırıdır.

b- Yaralamaya teşebbüs suçunun değerlendirilmesi;

İnceleme konusu somut olayda; olay günü katılanların etrafı duvar ile çevrili bulunan bahçelerine giren sanığın, katılanlar ... ve ... ile karşılaştığında, onlara sinkaflı küfürler ederek "sizi burada yaşatmayacağım" dediği, akabinde kendi evinin bahçesine giderek eline balta aldığı ve bu baltayı yaralamak için katılanlara doğru savurduğu ancak isabet ettiremediği, ardından yerden aldığı taşları katılanlara doğru attığının kabul edilmesi karşısında, sanığın yaralamaya teşebbüs eyleminin her iki katılana yönelik olduğu ve TCK'nın 43/3. maddesinde, kasten öldürme, kasten yaralama, işkence ve yağma suçlarında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağının düzenlenmiş olması da gözetildiğinde, sanık hakkında yaralamaya teşebbüs suçundan iki kez hüküm kurulmasının hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, bu hususa ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1-Tehdit, konut dokunulmazlığını ihlal etme, kasten yaralama ve hakaret suçlarından sanık ... hakkında, ... Asliye Ceza Mahkemesinin ... tarihli ve ... karar sayılı kararının, CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2-Karardaki hukuka aykırılıkların aynı Kanun maddesinin 4/d fıkrası gereğince Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiğinden; hüküm fıkrasında yer alan “5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca sanığa verilen hapis cezalarının, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin bölümlerin hükümden ÇIKARILMASINA,

2-Karardaki hukuka aykırılıkların aynı Kanun maddesinin 4/d fıkrası gereğince Yargıtay tarafından giderilmesi gerektiğinden; hüküm fıkrasında yer alan “5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca sanığa verilen hapis cezalarının, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin bölümlerin hükümden ÇIKARILMASINA,

3-Koşulları oluşmadığından yaralama suçuna ilişkin (2) nolu istemin REDDİNE,

4-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarıyla ilgili olarak verdiği, 08.10.2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının kapsam ve içerik itibariyle mahallinde gözetilmesine,

5-Karardaki diğer hususların olduğu gibi bırakılmasına, 02/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10563, Karar No: 2012/16241, Tarih: 25.09.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/10563 E.  ,  2012/16241 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :789-71

İşkazası sonucu ölen sigortalının haksahiplerine bağlanan gelirlerin 506 sayılı Yasanın 26.maddesi uyarınca tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda; ilâmda yazılı nedenlerle davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi ve davalı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 25/09/2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davalı adına Av. ... ile karşı taraf adına Av. ... geldiler. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunan Avukat/lar/ın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre SGK Başkanlığı vekilinin tüm, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine;

2-Dava; 25.06.2004 tarihli iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin rücuan tahsili istemine ilişkin olup, 5510 sayılı Yasanın 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasanın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesi olup, anılan maddedeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunması ve tazminat hesabının bu şekilde yapılması gerekmektedir.

Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda, Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır. Bu durumda fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, Kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o taktirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmeli; aksine fiili ödeme miktarı ile peşin değerden düşük ise o taktirde de fiili ödeme miktarı esas alınmalıdır.

Dava konusu somut olayda; sigortalının hak sahipleri tarafından açılan ve kesinleşen Bakırköy 4. İş Mahkemesi 2006/541 Esas 2010/931 Karar sayılı tazminat dosyasına, Sosyal Güvelik Kurumunca gönderilen 25.10.2010 tarihli yazı ile, hak sahiplerinden ...’in 18 yaşını ikmal etmesi nedeniyle gelirinin kesildiği, 25.06.2004-25.09.2008 tarihleri arasında 5.164,28 TL fiili ödemenin yapıldığı bildirilmiştir.

Mahkemece; hak sahiplerinden ...’in gelirden çıkıp çıkmadığı araştırılarak, gelirden çıkmış ise gelirden çıkılan tarihe kadar ödenen fiili ödeme miktarı belirlenerek, ilk peşin sermaye değerli gelir ile fiili ödeme miktarı karşılaştırılması sonucu, ilk peşin değer düşük ise ilk peşin değeri, fiili ödeme miktarı düşük ise fiili ödeme miktarı esas alınmak suretiyle, tazminine olanak bulunan kısmının tespiti ile sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, davalı avukatı yararına takdir edilen 900,00.-TL duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6808, Karar No: 2016/8710, Tarih: 26.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/6808 E.  ,  2016/8710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar... ile ... haklarında ikişer kez), çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... haklarında birer kez),

HÜKÜM : Sanık ...'un beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez), sanıklar ... ile...'in çocuğun nitelikli cinsel istismarı (ikişer kez) ve sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (bir kez) suçlarından mahkûmiyetlerine, suça sürüklenen çocuk ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin sanık ... ile müdafii, sanıklar ..., ... müdafileri tarafından temyiz edilmesi ve sanık ... tarafından incelemenin yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 26.10.2016 Çarşamba saat 09:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık ... müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün oturum açıldı. Dava evrakı 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 103. maddesinde değişiklik yapan 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının bu hükme yönelik itirazının mercii Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.01.2016 tarih ve 2016/285 Değişik iş sayılı kararıyla reddedilerek kesinleştiği gözetilerek evrak tetkik edildi:

Sanıklar ... ile ...haklarında çocuğun nitelikli cinsel istismarı (ikişer kez) suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ... ile ...müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez) suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ... ile ...müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (iki kez) suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/6, 43/1. maddeleri gereğince belirlenen 17 yıl hapis cezalarından aynı Kanunun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 14 yıl 2 ay yerine 15 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle cezaların fazla tayini,

Kanuna aykırı, sanık ... ile müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarında yer alan sanığın cezalarında TCK'nın 62. maddesi ile indirim yapılmasına ilişkin bölümlerdeki “...15 yıl ...” ibaresinin çıkartılarak yerlerine “...14 yıl 2 ay ...” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdure beyanı, savunma, olayın intikal süresi, mağdurenin eylem zamanındaki yaşı ve sonrasında diğer sanık ...'un nitelikli istismar eylemi nedeniyle sanık ...'in eylemi yönünden nitelikli cinsel istismar olgusunu gösterecek raporun zamanında alınamamış olması ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın mağdureye organ sokmak suretiyle nitelikli istismarda bulunduğu hususunda cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp mevcut haliyle eylemin basit cinsel istismar düzeyinde kaldığı gözetilerek TCK'nın 103/1-1. cümlesi gereğince cezalandırılması yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanunun 103/2. maddesi ile hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9471, Karar No: 2014/13503, Tarih: 16.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/9471 E.  ,  2014/13503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

2-...

3-...

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... 5.Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, trafik kazası sonucu tedavi gideri ve maluliyetten kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın zorunlu sorululuk sigortasına dayalı bir tazminat davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, 6335 sayılı yasanın yürürlüğe girmesinden önce açılan davada taraflarca iş bölümü itirazı ileri sürülmediğinden davanın ilk açıldığı mahkemede görülmesi gerektiğini belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Bilindiği gibi asliye mahkemeleri, Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemeleri olarak ikiye ayrılır. Asliye Ticaret Mahkemeleri, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine giren ticari davaların çözümlendiği mahkemelerdir.

Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevine giren işler dışında kalan tüm uyuşmazlıklar Asliye Hukuk Mahkemesince çözümlenir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun 4.maddesinde hangi davaların ticari dava olduğu sayılmıştır. Bundan başka, bir yerde ticaret mahkemesi varsa Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi, içinde bulunan ve bu kanunun 4.maddesi hükmünce ticari sayılan davalarla hususi hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir. (TTK'nun 5/2) Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. (TTK'nun 4 ve 5.maddeleri) Asliye Ticaret Mahkemesi kanunla belirtilmiş olan ticari davalara bakar. Asliye Hukuk Mahkemesi ise ticari davalar dışında kalan hukuk davalarına (dar anlamda hukuk davalarına) bakar.

Somut olayda, eldeki dava 22.12.2010 tarihinde açılmıştır. 30.06.2012 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6335 sayılı Yasanın 38. maddesi ile 6102 sayılı TTK'ya eklenen geçici 9. madde “bu kanunun göreve ilişkin hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalarda uygulanmaz. Bu davalar, açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan Kanun hükümlerine tabidir” hükmünü içermektedir.

Bu durumda davalının iş bölümü itirazının bulunmadığı gözetilerek uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun 21. Ve 22. Maddeleri gereğince ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17894, Karar No: 2013/76, Tarih: 02.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/17894 E.  ,  2013/76 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın koltuk döşeme işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre kararın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığı’na gönderilmesine, 02.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15328, Karar No: 2011/12408, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/15328 E.  ,  2011/12408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı kanunun Ek 5/2.maddesi kapsamına girdiğinin tespitine,tespit edilecek itibari hizmet süresinin sigortalılık süresine eklenmesine,emeklilik esnasında nazara alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8248, Karar No: 2015/8321, Tarih: 05.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8248 E.  ,  2015/8321 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... ..., tapu kaydına dayanarak yörede 2005 yılında ilk kez yapılan ve 12.07.2005 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında ... ilçesi, ... köyünde bulunan 138 ada 4, 6, 7, 8 ve 26 parsel sayılı taşınmazların orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu, bu yere ait sınırlamanın iptalini istemiştir. Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu taşınmazlara ilişkin 94 nolu Orman Kadastro Komisyonu kararının geçerli olduğunun tespitine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1968 yılında kesinleşen arazi kadastrosu ile 12.07.2005 tarihinde altı aylık askı ilânına çıkarılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu taşınmazlara ilişkin 94 nolu Orman Kadastro Komisyonu kararının geçerli olduğunun tespitine karar verilmiş ise de, verilen karar yerinde görülmemiştir.