muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/88, Karar No: 2019/4352, Tarih: 14.02.2019

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafi ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22185, Karar No: 2015/9063, Tarih: 17.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/22185 E.  ,  2015/9063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİLİVRİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2012/518-2014/351

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabul kısmen reddine ilişkin olarak verilen karar davacı ve davalı vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, ortak mirasbırakanları Osman adına kayıtlı 1095 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki 5 no'lu bağımsız bölümde elbirliği halinde malik olduklarını, davalının diğer mirasçıların izin ve muvafakatını almadan ortak murisin ölümünden beri taşınmazı tek başına kullandığını, davalı aleyhine Silivri Sulh Hukuk Mahkemesinin 1999/958 Esas sayılı dosyası ile ortaklığın giderilmesi davası açtığını ileri sürerek 12.09.2007 tarihinden itibaren dava tarihine kadar olan 5 yıllık dönem için 5.000,00 TL ecrimisil istemiş, yargılama sırasında davayı ıslah ederek ecrimisil isteğini 5.607,00 TL'ya yükseltmiştir.

Davalı, dava konusu taşınmazın mülkiyetinin mirasçılar arasındaki rızai taksim sonucu kendisine ait olduğunu, dava açılmadan önce intifadan men ihtarının bulunmadığını, istenen ecrimisilin fahiş olduğunu, taşınmazın sadece yazlık olarak kullanılabildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, mirasbırakan adına kayıtlı taşınmazı yalnızca davalının tasarruf ettiği, ecrimisil talebinin yasal koşullarının oluştuğu, her ne kadar ecrimisil alacağı geriye dönük 5 yıl için 12 ay üzerinden hesaplanmış ise de; dava konusu yerin yazlık olup yalnızca yaz sezonu olan 3 ay için kullanıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1095 parseldeki 5 nolu mesken nitelikli bağımsız bölüm tarafların mirasbırakanı Osman adına kayıtlı olup, murisin 6.10.1994 tarihinde ölümünden sonra davalı tarafından yazlık olarak kullanıldığı, davacının, davalıyı ve diğer mirasçıları hasım göstererek 9.11.1999 tarihinde dava konusu taşınmaz için ortaklığın giderilmesi davası açtığı, o davanın takip edilmeyerek açılmamış sayılmasına karar verildiği, daha sonra davacının eldeki dava ile aynı gün yeniden ortaklığın giderilmesi davası açtığı, sonraki davanın kabul edilerek, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verildiği, bu kararın 14. HUKUK DAİRESİNCE 14.4.2014 tarihinde onandığı anlaşılmaktadır.

./..

Hemen belirtilmelidir ki, TMK'nın 599. maddesine göre; mirasbırakanın ölüm tarihi itibarıyla mirasçıların tüm tereke üzerinde hak sahibi oldukları tartışmasızdır. Dava konusu taşınmazı ecrimisil talep edilen dönemde davalının yazlık olarak kullanmak suretiyle tasarrufunda bulundurduğu saptanmak suretiyle ecrimisile karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

./..

Hemen belirtilmelidir ki, TMK'nın 599. maddesine göre; mirasbırakanın ölüm tarihi itibarıyla mirasçıların tüm tereke üzerinde hak sahibi oldukları tartışmasızdır. Dava konusu taşınmazı ecrimisil talep edilen dönemde davalının yazlık olarak kullanmak suretiyle tasarrufunda bulundurduğu saptanmak suretiyle ecrimisile karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Davacı tarafın temyizine gelince;

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Bilindiği üzere ecrimisil, kötü niyetli zilyedin malike ödemekle yükümlü olduğu bir bedeldir.

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Bilindiği üzere ecrimisil, kötü niyetli zilyedin malike ödemekle yükümlü olduğu bir bedeldir.

Somut olayda, Silivri ilçesinde yer alan, istenirse tüm yıl kullanımına bir engel bulunmayan dava konusu mesken nitelikli taşınmazın anahtarının davalıda bulunduğu, davalının taşınmazı sadece yaz aylarında kullanmasının kendi tercihi olup, yılın öteki aylarında da anahtarı elinde tutarak davacının tasarrufuna engel olduğu gözetilerek talep ve ıslah dilekçeleri de dikkate alınarak, bilirkişilerce bilimsel verilere uygun olarak hesaplanan, davacının payına isabet eden, son 5 yıllık ecrimisile karar verilmesi gerekirken, davalıdan senede 3 ay için ecrimisil tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedene hasren (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 17.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6067, Karar No: 2015/27433, Tarih: 21.04.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/6067 E.  ,  2015/27433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/11913

MAHKEMESİ : Ilgaz(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/06/2010

NUMARASI : 2009/19 (E) ve 2010/151 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanık ...hakaret eylemine yükletilen suça ve ceza verilmesine yer olmadığı kararına yönelik katılan .. temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık .... hakkındaki tehdit ve hakaret eylemlerinden kurulan hükmün temyiz incelemesinde ise;

19 yaşında sağır ve dilsiz olan ... duruşmasının CMK'nın 185.maddesinin yanlış yorumlanması sonucu kapalı yapılması nedeniyle sanık .. savunması da kapalı duruşmada alınmış ise de, bu işlemin telafisinin imkansız olması; yine sanık .. duruşmada adli sicil kaydı ve diğer kayıtlar okunmamışsa da, sanığa iddianame ekleri okunduğu gibi sanığın bu hususa yönelik doğrudan temyiz isteğinin bulunmaması nedenleriyle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Tekerrüre esas alınan hapis cezasının yargılamaya konu suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle, TCK'nın 58. maddesinin uygulama koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık .... ile O Yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılıklar, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, tekerrürle ilgili paragrafın hükümlerden çıkartılması suretiyle DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1 madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 21/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13522, Karar No: 2013/745, Tarih: 23.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/13522 E.  ,  2013/745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/04/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17/05/12 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, dinamit patlatması nedeniyle oluşan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından davaya konu evin köy evi tipinde olduğu, mühendislik kurallarına uygun yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durum zararın artmasına neden olmuştur. Şu halde, davacının bölüşük kusuru söz konusudur. Mahkemece, bu yön göz önünde tutulmalı ve BK'nun 44. maddesi uyarınca zarar miktarından indirim yapılmalıdır. Karar, açıklanan nedenle de yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/01/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Islah, iddia ve savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağının istisnalarından olup, taraflardan birinin yapmış olduğu bir usul işlemini tamamen veya kısmen düzeltmesi olarak tanımlanmaktadır. Islah ile taraflar dava sebebini, dava konusunu veya talep sonucunu değiştirebilirler. Usulüne uygun olarak açılmış bir davanın bulunması şartı ile davanın tamamen veya kısmen ıslahı mümkündür.

Dava sebebinin veya dava konusunun değiştirilmesi tamamen ıslah halleridir. (Baki Kuru 4. Cilt s. 3990). Davanın kısmen ıslahında ise, dava dilekçesinden sonraki bir usul işleminin ıslahı söz konusudur. Gerek doktrinde gerekse Yargıtay uygulamalarında kabul edildiği üzere müddeabihi (dava değerini) arttırma halinde kısmi ıslah söz konusu olup kısmi ıslahta, tamamen ıslahın aksine ıslah tarihine kadar yapılan bütün usul işlemleri yapılmamış sayılmaz. Kısmi ıslah yapıldığı tarihten ileriye dönük olarak hüküm ifade eder.

Zamanaşımı ise borcu ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, doğmuş ve var olan bir hakkın istenebilirliğini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Bu nedenle zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilirliğini ortadan kaldırır. BK. 133 madde zamanaşımını kesen sebepler sayılmış olup bunlardan biri de dava açılmasıdır. Davanın tamamen ıslahında dava baştan beri (dava dilekçesinden itibaren) ıslah edildiği için ıslah edilen kısım içinde davanın açıldığı tarihte zamanaşımı kesilmiş olur.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder.

Nitekim 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK. 107. maddesinde düzenleme altına alınan belirsiz alacak davası ve tesbit davasında davacının iddianın genişletilmesi yasağı olmadan ve karşı tarafın rızasına ve ıslaha da gerek kalmaksızın talep sonucunun arttırılabileceği kabul edilmiş, maddenin gerekçesinde de bu dava ile ilk dava tarihinde zamanaşımının kesileceği belirtilmiştir.

Aynı Yasanın 109. maddesindeki kısmi davada ise zamanaşımının kesileceği yolunda bir açıklama yoktur.

6100 sayılı Kanunun hazırlanması sırasında görev alan Prof. Hakan Pekcanıtez, Prof. Oğuz Atalay ve Prof. Muhammet Özekes tarafından yayınlanan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Hükümlerine göre Medeni Usul Hukuku Kitabının 321. sayfasında “Belirsiz alacak davası açılabilmesinin mümkün olduğu hallerde kısmi dava açmak davacı açısından üç nedenle daha elverişli olmayacaktır. Birincisi kısmi dava açan davacının alacağının geri kalan kısmı için zamanaşımı süresi kesilmemiş olacaktır. Buna karşılık belirsiz alacak davasında zamanaşımı, dava sonunda alacağın tümü için dava tarihinde kesilmiş sayılacaktır. İkinci olarak kısmi dava açan davacı dava sırasında alacağın geri kalan kısmını talep etmek isterse, bunu ancak ıslah ya da karşı tarafın açık rızası ile yapabilecektir...” şeklindeki açıklamaları ile gerek Dairemizin, gerekse HGK'nun önceki içtihatları gibi yeni ...da da kısmi dava açılması halinde sadece dava edilen bölüm için zamanaşımının kesileceği yolundaki istikrarlı uygulamanın devam ettirildiği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında davalının işlettiği taş ocağının 2010 yılı sonu itibariyle faaliyetine son verdiği dosya kapsamıyla sabit olduğuna göre davacının ıslah talebinde bulunduğu tarihte B.K.’nun 60/1. maddesinde öngörülen bir yıllık zamanaşımı süresi geçmiştir.

Davalı vekili ıslah dilekçesine karşı süresinde zamanaşımı definde bulunduğundan ıslahla artırılan bölümün zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiği görüşündeyim. 23/01/2013 Başkan

...
Yargıtay — Esas No: 2010/13609, Karar No: 2011/821, Tarih: 26.01.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13609 E.  ,  2011/821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYDIN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/09/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kendisine bakacaklarına inandığı için dava konusu taşınmazları davalı çocuklarına intifa haklarını üzerinde tutarak devrettiğini, ancak davalıların kendisine bakmadıklarını ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile eski haliyle tapuya tescilini istemiştir.

Davalı Ç.., davayı kabul ettiğini bildirmiş, davalı Ç.., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı Ç..'ın hakkındaki davayı kabul etmesi nedeniyle bu davalıya yönelik davanın kabulüne, kanıtlanamadığı gerekçesiyle davalı Ç..'e yönelik davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi  raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, taraf muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kabul nedeniyle davalı Ç. hakkındaki davanın kabulüne, davalı Ç..'e yönelik davanın reddine karar verilmiş olup, davacının davalı kızı Ç.. hakkında açtığı davanın yazılı delille ispatlanamadığı gözetildiğinde reddedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddiyle aleyhlerindeki hükmün davalı Ç..yönünden ONANMASINA.

Davalı Ç. hakkında verilen karara gelince, davalı 30.09.2009 günlü oturumda ve 30.09.2009 tarihli dilekçesinde davayı kabul ettiğini bildirmiş, mahkemece de bu beyan esas alınarak davanın kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki, davacı temyiz aşamasında 27.10.2010 ve 28.10.2010 tarihli dilekçeleri ile davasından feragat ettiğini bildirmiştir.

Bilindiği üzere; feragat kat'i hükmün neticelerini doğurur ve davanın her aşamasında başka bir ifadeyle yargılama sonuçlanıp hükmün kesinleşmesi tarihine kadar davadan feragat edilebilir.

O halde, mahkemece feragat nedeniyle bir karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

Hal böyle olunca, davacının temyiz itirazları bu sebeple yerindedir. Kabulüyle, davadan feragat (vazgeçme) nedeniyle bir karar verilmek üzere hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11539, Karar No: 2017/6533, Tarih: 19.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/11539 E.  ,  2017/6533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 19.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4704, Karar No: 2019/5258, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/4704 E.  ,  2019/5258 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı ... ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı Kanun'un 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.maddeden sözedilip, bu madde kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf talebi, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Hukuk Dairesince, karar gerekçesi yerinde görülerek esastan reddedilmiş; davacı bu sefer temyiz talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürülüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, özellikle de, davadan önce bir ödeme olgusu olup olmadığı, var ise, bunun borcu sona erdirip erdirmediği hususu üzerinde durulup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.01.2015 tarih 2014/3-8 E., 2015/10 K. sayılı kararı da gözetilerek, gerekirse konusunun uzmanı bilirkişiden rapor da alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak, İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......