muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7601, Karar No: 2010/11526, Tarih: 08.11.2010

Dosya içeriğinden; haberde söz edilen aracın şarta bağlı yapılan bağış ve faiz getirisi ile ikinci el olarak 6.000.000.000 TL'ye satın alındığı; sahibinin Diyanet Vakfı olduğu; tanık anlatımlarına göre bu durumdan halkın bir kısmının memnun olmadığı anlaşıldığına göre haber görünür gerçekliğe uygun olup ayrıntıya ilişkin yanılgılar haberin gerçek sayılmamasını gerektirmez. Diğer yandan, oluş biçimine göre düşünsel bağlılığın korunduğu da görülmektedir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, dava konusu yayının davacının kişilik haklarına saldırı oluşturmadığı sonucuna varılıp istemin tümden reddedilmesi gerekirken, yerinde bulunmayan yazılı gerekçeyle, davalıların manevi tazminat ile sorumlu tutulmuş olmaları usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA; bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve temyiz eden davalılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9203, Karar No: 2011/9703, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/9203 E.  ,  2011/9703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

Davacı, 15.07.1994-30.10.1997 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 15.07.1994-30.10.1997 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır.

...’un ... bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği, ... Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Somut olayda,davacının Ziraat Odası kaydının 30.12.2005 tarihin’den başladığı , Pancar ekicileri Kooperatifine ise 01.06.2001 tarihinden ’den itibaren ortak olup, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunmadığı, Ziraat Bankasından kredi almadığı, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin temmuz-1994 tarihinde yapılıp, dava konusu edilen dönemde başkaca kesinti bilgisinin olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.08.1994-31.12.1994 dönemi yönünden verilen tesbit kararı yerinde ise de prim kesintisinin ve başkaca kaydının bulunmadığı 1995,1996 ve, 1997 yılları yönünden eksik inceleme ile karar verildiği ortadadır.

Yapılacak ...; davacıya ihtilaf konusu dönemlerde ürün satışı yaptığı kişi, kurum ve kuruluşları açıklattırmak bu kişi, kurum ve kuruluşlardan ürün bedelinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek , gelen belgeler ve tüm dosya kapsamı sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6753, Karar No: 2019/18532, Tarih: 19.11.2019

**5. Hukuk Dairesi         2019/6753 E.  ,  2019/18532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelere göre; bozma ilamına uyularak yapılan inceleme sonucunda davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Toplam kamulaştırma bedeli 501.587,20 TL olduğu halde hüküm fıkrasında 501.857,20 TL olarak yazılması ve 66.137,40 TL nin ödenmesi hususunda mükerrer hüküm kurulması,

2-İlk karar ile hüküm altına alınmış olan 435.449,80 TL bedele 26.04.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 22.05.2015 tarihine kadar, bozmadan sonra tespit edilen kamulaştırma bedelinden ilk karar ile hüküm altına alınmış bedelin mahsubu ile bulunan ve davacı idare bloke edilmiş olan 66.137,40 TL bedele 26.04.2015 tarihinden ikinci karar tarihi olan 14.03.2019 tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)21. bendinde yeralan (501.857,20) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (501.587,20) rakamlarının yazılmasına, devamla 1. bent 2. paragrafın tamamen çıkartılmasına ve 2. bentte yeralan (hisseleri oranında dava) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (davalıya ödenmesine) ibaresinin yazılmasına,

b)3. bendinin çıkartılmasına, yerine (İlk karar ile hüküm altına alınmış olan 435.449,80 TL bedele 26.04.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 22.05.2015 tarihine kadar, bozmadan sonra tespit edilen kamulaştırma bedelinden ilk karar ile hüküm altına alınmış bedelin mahsubu ile bulunan ve davacı idare bloke edilmiş olan 66.137,40 TL bedele 26.04.2015 tarihinden ikinci karar tarihi olan 14.03.2019 tarihine kadar yasal faiz yürütülmesine) cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve aşağıda yazılı olan temyize başvurma harcının alınmasına, 19/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13728, Karar No: 2009/13028, Tarih: 19.10.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/13728 E.  ,  2009/13028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,3600 gün üzerinden yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Davacı,Türk-Alman Sosyal Güvenlik Sözleşmesi gereğince kendisine kısmi-sözleşme aylığı bağlandığını ileri sürerek 3201 sayılı Yasa gereğince 2070 gün Almanya hizmetini borçlanarak 506 sayılı Yasa gereğince 3600 gün üzerinden yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespitini istemiştir.

Mahkemece istemin reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden, davacıya1.9.1993 tarihinden itibaren Türk-Alman Sosyal Güvenlik Sözleşmesi hükümleri gereğince,1530 gün Türkiye,7770 gün Almanya hizmeti dikkate alınarak 1530:9300=0.1645 oranında kısmi sözleşme aylığının bağlandığı,davacının 1.9.2004 tarihinde Kurum'a müracaat ederek 506 sayılı Yasa gereğince aylık bağlanabilmesi için 3201 sayılı Yasa'dan yararlanarak borçlanma isteminde bulunduğu,Kurum'a 30.6.2006 tarihinde 2070 gün karşılığı yurt dışı hizmetini borçlandığı,Kurum'un 1993 yılında bağlanan kısmi sözleşme aylığını yurt içi tam aylığa yükseltebilmesi için 1993 yalında "53"yaşında olduğundan 506 sayılı Yasa'nın 60/C fıkrası gereğince "25 yıl","5000 gün"koşulu aranacağından davacının 1370 gün daha borçlanması,gerektiği eksik borçlanma nedeni ile de sözleşme aylığını yurt içi tam aylığa dönüştürmediği görülmektedir.

Davanın yasal dayanağı,3201 sayılı Yasa'nın 9.maddesidir.Bu madde hükmüne göre ise"....sosyal güvenlik sözleşmeleri uygulanmak suretiyle,sosyal güvenlik kanunlarına göre kendilerine veya hak sahiplerine kısmi aylık bağlanmış olanlar,talep ettikleri takdirde 4.madde hükmüne göre tahakkuk ettirilen borçlarını tamamen ödemeleri şartıyla kısmi aylıkları borçlarını ödedikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren tam aylığa çevrilir.Bu uygulamada borç miktarının tahakkukunda sözleşme akdedilen ülkenin Sigorta Kurumlarınca gönderilmiş olan hizmet cetvelindeki,tam aylığa yeterli olan gün sayıları nazara alınır.Ancak,istekleri halinde sigortalı veya hak sahipleri hizmet cetvelindeki gün sayılarının tamamını da borçlanabilirler"hükmü gereğince davacının yaptığı kısmi yurt dışı borçlanma dayanağının olduğu ve kısmi sözleşme aylığını-yurt içi tam aylığa çıkartabileceği açıktır.

Bu halde,Mahkemece,davacıya bağlanan kısmi sözleşme aylığının,borçlanma ile tam aylığa yükseltilebileceği açık iken,mahkemenin davacıya,1.9.1993 tarihinden itibaren Türk-Alman Sosyal Güvenlik Sözleşmesine göre kısmi yaşlılık aylığı bağlandığı gerekçesi ile istemi reddetmesinin yasaya aykırı olduğu ortadadır.

Bu halde,Mahkemece,davacıya bağlanan kısmi sözleşme aylığının,borçlanma ile tam aylığa yükseltilebileceği açık iken,mahkemenin davacıya,1.9.1993 tarihinden itibaren Türk-Alman Sosyal Güvenlik Sözleşmesine göre kısmi yaşlılık aylığı bağlandığı gerekçesi ile istemi reddetmesinin yasaya aykırı olduğu ortadadır.

Yapılacak iş:Davacının 3201 sayılı Yasa gereğince borçlandığı süre ile Türkiye hizmeti dikkate alınarak borçlanmayı takip eden aybaşından itibaren 506 sayılı Yasa gereğince tam ya da kısmi yaşlılık aylığına,hak kazanıp kazanmadığına ilişkin oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın kısmi sözleşme aylığı kavramı ile 506 sayılı Yasa'nın 60. maddesindeki kısmi yaşlılık aylığı kavramları birbirine karıştırılarak yerinde olmayan gerekçe ve yorum ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,19.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/33804, Karar No: 2020/12218, Tarih: 15.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/33804 E.  ,  2020/12218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılanın yetkili olduğu ... isimli şirkette şoför olarak çalıştığı, çalıştığı şirkete ait ... plaka sayılı tır ve ... Grup Lojistik Tic. Ltd. Şti adına kayıtlı ... plaka sayılı çekiciye yüklü mal ile 17/12/2011 tarihinde Kuzey Irak'a gittiği, 22/12/2011 tarihinde Habur sınır kapısından ülkeye giriş yapmasına rağmen tırı ve çekiciyi katılana teslim etmeyerek üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; sanığın inkara yönelik savunması, katılan beyanı, tanık anlatımı ve ... plakalı aracın 22/06/2011 tarihinde ...-Trans Uluslararası Taşımacılık Ltd Şti' nin adına tescilinin yapıldığı kayıtları devam ederken 13/10/2011 tarihinde ... Grup Lojistik Ulu. Taş. İnş. Tic. Ltd. Şti' nin adına devir teslim yapıldığı, 14/05/2012 tarihinde Mersin iline nakil giderek ...plaka adına tescilinin yapıldığı yönündeki cevabi yazı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin mahkumiyetine yeterli kesin, inandırıcı ve her türlü kuşkudan arındırılmış delil elde edilemediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın bir neden içermeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15/12/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8432, Karar No: 2018/13368, Tarih: 20.06.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/8432 E.  ,  2018/13368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılardan T.C. Sağlık Bakanlığı'na izafeten İl Sağlık Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.05.2005 tarihinde... Sağlık Ocağında hizmetli olarak çalışmaya başladığını, 01.01.2011 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini, davalı T.C. Sağlık Bakanlığının temizlik işlerini her yıl değişik şahıs veya şirketlere ihale etmek sureti ile sağlık ocaklarındaki temizlik işlerini yaptırdığını, işe başladığı tarihten işten çıkarıldığı tarihe kadar... Sağlık Ocağında çalıştığını, davacının 01.01.2011 tarihinde haksız olarak işine son verildiğini, davacının davalı iş yerinde haftanın 6 günü çalıştığını ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, resmi tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacağının davalı işverenlerden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili; hizmet alımı yapılan sağlık ocaklarının faaliyetine son verilmesi nedeniyle davacının iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, ihale yoluyla işçi çalıştırılmasına bu nedenle zorunlu olarak son verildiğini, davacının fazla mesai yapmadığını, resmi tatillerde sağlık ocağının faaliyet göstermediğini, yol ve yemek ücretlerinin eksiksiz ödendiğini, idarenin asıl işveren olmadığını, hizmet akdinden doğan tüm yükümlülüklerin yüklenici firmaya ait olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı MN ve... Şirketleri vekili; davacının 01.01.2006-31.12.2008 tarihleri arasında... .... Ltd. Şirketinde çalıştığını, daha sonra başka firmalarda aynı asıl işveren işyerinde çalışmaya devam ettiğini, müvekkilin feshe bağlı haklardan sorumluluğunun olmadığını, davacı ile belirli süreli iş sözleşmesi yapıldığını, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının MN Temizlik Şirketi bünyesinde 1.1.2010-31.12.2010 tarihleri arasında çalıştığını, Aile Hekimliği uygulamasına geçilmesi nedeniyle davalı Sağlık Bakanlığının yeniden ihale açılmayacağını söylediğini, müvekkil şirketin davacıya 30.10.2010 tarihinde ihtarname göndererek 31.12.2010 tarihi itibariyle iş akdinin sona ereceğini bildirdiğini, davacının kamu personelinin tabi olduğu mesai saatlerinde çalıştığını, mesai belirleme yetkisinin hastane başhekimliği tarafından yapıldığını, davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Şirketi vekili; zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının 01.03.2009 tarihinde çalışmaya başladığını, davacının belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, belirli süreli sözleşmenin 31.12.2009 tarihinde sona erdiğini, 31.12.2009 tarihinden sonraki dönemler yönünden müvekkil şirketin sorumluluğunun bulunmadığını, işyeri devri olduğunun kabulü halinde dahi müvekkil şirketin davacının kendisinde çalıştığı dönem ve bu dönemdeki ücret üzerinden sorumlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalı T.C. Sağlık Bakanlığı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Bakanlığın tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgeler ile Mahkemenin kabulünden, davacının davalı Bakanlığa ait işyerinde alt işveren işçisi olarak haftada 6 gün çalıştığı anlaşıldığından, giydirilmiş ücrete eklenen yol ve yemek parasının aylık 26 günlük fiili çalışma nedeniyle 26 gün üzerinden belirlenmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile 22 gün üzerinden belirlenmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20752, Karar No: 2013/29527, Tarih: 23.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/20752 E.  ,  2013/29527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi icra mahkemesine başvurusunda, takip alacaklısının takip sırasında vefat ettiğini fakat buna rağmen mirasçılardan sadece Z.K. 'nin takibe devam ettiğini dosyada alacağın temlikine ilişkin bir belge de bulunmaması karşısında tek bir mirasçının takip işlemleri yapmasının mümkün olmadığından takip alacaklısının ölüm tarihinden sonra yapılan tüm işlemlerin iptaline karar verilmesini talep etmiş, mahkemece dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde şikayetin kabulüne karar verilmiştir.

Takip, alacaklı Ertan Kızıltan tarafından borçlu Nezir Kalır hakkında başlatılmış olup, takip alacaklısının ölümünden sonra takip alacaklısının mirasçılarından Z.K. tarafından takibe devam edildiği anlaşılmıştır.

Mahkemece, şikayetin mahiyeti dikkate alınarak, öncelikle usulüne uygun olarak duruşma açılıp tarafların iddia ve delilleri toplandıktan sonra dosyaya sonradan sunulan miras paylaşım sözleşmesi ve Z.K. tarafından verilen vekaletname uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13046, Karar No: 2020/1033, Tarih: 09.03.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/13046 E.  ,  2020/1033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ: