muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5754, Karar No: 2014/9351, Tarih: 11.11.2014

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2014/5754 E.  ,  2014/9351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede yapıldığı anlaşılan orman tahdidi ve 2/B madde uygulamalarına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın konumunu gösterir orman tahdit harita örneğinin getirtilerek dosya içerisine alınması,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu alanda yapılan Adapazarı-Karasu Limanları ve sanayi tesisleri demiryolu bağlantısı ve istasyon tesisleri inşaat projesine ilişkin tüm evrak kayıt ve belgelerle, taşınmazın demiryolu projesinde kullanılmak üzere tahsisi istemine ilişkin belgeler ve tahsis var ise tahsise ilişkin belgelerin getirtilerek dosya içerisine alınması,

3) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yeri gösterir dava tarihinden 20 yıl öncesi yıllara ait hava fotoğrafları ile bunlardan elde edilen memleket haritaları bulunduğu yerden getirtilerek dosya içerisine alınması,

4) İki ve üçüncü bendlerde belirtilen eksiklikler giderildikten sonra dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Dava konusu taşınmazın yapılan Adapazarı-Karasu Limanları ve sanayi tesisleri demiryolu bağlantısı ve istasyon tesisleri inşaat projesi kapsamında kalıp kalmadığı,

b) Getirtilen dava tarihinden 20 yıl öncesi yıllara ait hava fotoğrafları ile bunlardan elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafı üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı krokili rapor alınıp,

bu dava dosyası içine konulması; ayrıca, dava dosyasının hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla H.U.M.K.’nun 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 11/11/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9051, Karar No: 2015/1685, Tarih: 29.01.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/9051 E.  ,  2015/1685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2012/299-2013/674

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan yargılama sonunda yerel mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava dosyasında bulunması gereken; dava konusu icra takip dosyasına ve taşınmazın çevre temizlik vergisi ve emlak vergisine ilişkin takibe konu edilen ödeme belgelerine rastlanılamamıştır. Sözü geçen dosya ile belgelerin, dosyasına konularak temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13883, Karar No: 2016/5896, Tarih: 21.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/13883 E.  ,  2016/5896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Toplam 45,90 TL değerinde altı paket nescafe çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Müştekinin sorumlusu olduğu markete müşteri gibi giren sanığın altı paket nescafeyi poşede koyup parasını vermeden işyerinden çıktığı sırada, o anda işyerinin önünden geçmekte olan kolluk görevlileri tarafından durdurulduğu ve suça konu malzemelerin muhafaza altına alındığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı hususu gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Müştekinin sorumlusu olduğu markete müşteri gibi giren sanığın altı paket nescafeyi poşede koyup parasını vermeden işyerinden çıktığı sırada, o anda işyerinin önünden geçmekte olan kolluk görevlileri tarafından durdurulduğu ve suça konu malzemelerin muhafaza altına alındığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı hususu gözetilmeyerek yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a,b,d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. ... Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21.04.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4737, Karar No: 2018/4426, Tarih: 05.11.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/4737 E.  ,  2018/4426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek eşini öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-b-d, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından, sanık hakkında takdiri indirim nedeninin uygulanmaması gerektiği yönündeki tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, maktul ...'i nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... müdafiisinin verilen cezanın fazla olduğuna, ceza ehliyeti yönünden alınan raporun yetersiz olduğundan bahisle eksik incelemeye, katılan kurum vekilinin diğer hususlara ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanığın otopside belirtilen bıçakla oluşturulmuş çok sayıda yara meydana getirmesinin, canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme amacını güttüğünü tek başına ortaya koyamacağı gibi, bu amaçla hareket ettiğine yönelik dosyada kesin kanıt bulunmadığından, sanığın eşini kasten öldürme suçundan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde canavarca hisle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle sanık hakkında TCK.nun 82/1. maddesinin "d" bendi yanında "b" bendinin de uygulanması Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı

gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında yer alan ilgili bölümün "TCK 82/1-d" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 05/11/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11151, Karar No: 2012/30135, Tarih: 21.11.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/11151 E.  ,  2012/30135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülüğe, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'ın Mernis adresinin "... Mahallesi ... Sokak No:7 İç Kapı:1 .../..." olduğu anlaşılmakla, sanığın adresini değiştirip değiştirmediği ve değiştirmiş ise yeni adresinin araştırılıp araştırılmadığı belirtilmeden, yokluğunda verilen kararın Tebligat Kanununun 35'inci maddesine göre doğrudan tebliğ edilmesi usulüne uygun bulunmadığından, kararın adı geçen sanığa usulüne uygun olarak tebliğiyle verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3243, Karar No: 2021/11005, Tarih: 27.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/3243 E.  ,  2021/11005 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

No : 2020/701-2020/2121

İlk Derece

Mahkemesi :Kırklareli İş Mahkemesi

No : 2019/12-2020/34

Dava, sigorta başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili; müvekkilinin sigortalılığının başlangıç tarihinin 01.09.1989 olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili; davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece Mahkemesi tarafından, davanın kabulüne, davacı ... (...) ...'in işveren Ak İç ve Dış Tic. AŞ'ye ait işyerinde (...) sigorta sicil numarası ile 01.09.1989 tarihinde en az bir gün sigortalı olarak çalıştığının ve ayrıca tüm sigorta kollarında sigortalılık başlangıcının 01.09.1989 tarihi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi, davalı Kurumun istinaf başvurusunun esastan reddine, Kırklareli İş Mahkemesinin 2019/12 Esas 2020/34 Karar sayılı 20/02/2020 tarihli kararının Kamusal yönden kaldırılmasına, davanın kabulü ile, davacının işveren Ak İç ve Dış Tic. A.Ş.'ne ait 22909 sicil numaralı işyerinde 01.09.1989 tarihinde işe başladığının ve en az 1 gün çalıştığının, sigorta başlangıç tarihinin ise 18 yaşını ikmal ettiği 10.05.1995 olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili istinaf gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili istinaf gerekçeleriyle kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 3. maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanunun 1. maddesiyle eklenen (D) bendinde “El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler.” düzenlemesine yer verilmiş, sonrasında 06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 57. maddesiyle söz konusu bent ilga edilmiş olup yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığından, şu durumda 09.07.1987 – 05.08.2003 (dahil) dönemi bakımından bentte yazılı nitelikteki hizmetin 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince uzun vadeli sigorta kollarına tabi zorunlu sigortalılık olarak değerlendirilemeyeceği belirgindir. Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava irdelendiğinde, uyuşmazlık konusu dönemde davacının, işverene bağlı olarak yerine getirdiği faaliyetin “el halıcılığı dokuma işi” niteliğinde olup olmadığı belirlendikten sonra, yapılan işin el halıcılığı kapsamında olduğunun anlaşılması halinde 506 sayılı yasanın 3/D bendi kapsamında değerlendirme yapılarak sonucuna göre karar verilmelidir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki nedenler gözetilmeksizin karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6419, Karar No: 2018/185, Tarih: 17.01.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/6419 E.  ,  2018/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın Tes Tour yönü ile reddine, davalı ... yönü ile kabul-kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili; müvekkillerinin çocuğu ve kardeşi olan ...'un 19/05/2004 tarihinde vefat ettiğini, müteveffanın vefat ettiğinde davalı şirkette çalıştığını ve diğer davalı ...'in kullandığı aracın motorsiklete çarpması sonucu ağır yaralandığını ve bir kaç gün sonra da vefat ettiğini, kaza sonrasında yapılan incelemede ...'e %70, müteveffaya %30 oranında kusur atfedildiğini, müteveffanın kask takmamasından ötürü bu kusurun kendisine atfedildiğini, oysa kazada bir kusurunun olmadığını, müteveffanın kaza tarihinde 23 yaşında olduğunu, müvekkillerinin bu olaydan ötürü büyük acı ve elem yaşadıklarını, oğullarının vefat etmesi nedeniyle müvekkillerinin maddi olarak da büyük sıkıntı içinde düştüklerini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ... için 15.000,00 TL manevi, 10.000,00 TL maddi, kardeşler ... ve ... için 10.000,00'er TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

... Grup A.Ş vekili; kazanın bir iş kazası olmadığını, bu nedenle müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, yine zaman aşımı itirazında bulunduklarını, kaza ile illiyet bağı olmayan müvekkili yönünden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı .... yönünden açılan maddi ve manevi tazminat davalarının reddine, davalı ... hakkında açılan dava yönünden; davacıların maddi tazminat taleplerinin kabulü ile davacı baba Ilımdar için 10.000,00 TL maddi, davacı anne ....için 10.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ten alınarak davacılara verilmesine, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile, davacı baba Ilımdar için 1.000,00 TL, davacı anne ....için 1.000,00 TL, davacı ... için 500,00 TL, davacı ... için 500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... ten alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat istemlerinin reddine, karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.203,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 17/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14821, Karar No: 2015/14669, Tarih: 10.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/14821 E.  ,  2015/14669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, ... Sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabülüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekilinin, karar tarihinden sonra 11/06/2015 havale tarihli dilekçesi ile, davasından feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan vazgeçildiği (feragat edildiği) bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacı aleyhine yargılama giderine hükmedilmeyeceği yönündeki 3201 sayılı Kanun'un Geçici 8'inci maddesi düzenlemesi dikkate alınarak yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar