muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11614, Karar No: 2009/12909, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/11614 E.  ,  2009/12909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacılar, davalıya ait eczaneden verilen yanlış ilaç nedeniyle kızları Aybüke’nin, hayati tehlike geçirecek şekilde zehirlendiğini, beyin ameliyatı olmak zorunda kaldığını, sol tarafında oluşan kısmi felç durumunun da halen devam ettiğini ileri sürerek, uğramış oldukları maddi ve manevi zararlar nedeniyle kendileri ve kızları için toplam 25.000,00 YTL manevi, 1.000,00 YTL de maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, olayda kusurunun bulunmadığını, zamanaşımı süresinin geçtiğini, açılan ceza davasının da henüz kesinleşmediğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, davacı anne ve babanın her biri için 5000,00 YTL, kızları Aybüke için de 5000,00 YTL olmak üzere toplam 15000,00 YTL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte tahsiline, maddi tazminat talebinin ise reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı;

2009/11614-12909

kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

2009/11614-12909

kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta davalı’nın (satıcı), davacı tarafa (alıcı), eczanesinden ilaç sattığı, taraflar arasındaki ilişkinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır. 4077 sayılı yasanın 23. maddesi, bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya da Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak da söz konusu olmaz. Mahkemece bu yönler gözönünde tutularak görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: 1. bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 9.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2157, Karar No: 2020/8175, Tarih: 29.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/2157 E.  ,  2020/8175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasanın 141/3 ve 5271 sayılı CMK'nın 34, 230, 232, 289/1-g (1412 sayılı CMUK'nın 308/7.) maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

İddianame anlatımı, mahkemenin kabulü ve sanığın aşamalarda, motorsiklet ile mağdur ...'nin yanından geçerken kendisine nacak (balta) savurmasının akabinde, babasının evinden nacağı alarak mağdurun üzerine yürüdüğü yönündeki savunması ve sanığın savunmasını destekler nitelikte tanıklar... ve temyiz kapsamı dışındaki sanık ...'ın anlatımları ile birlikte tarafların arasında olay öncesinde de husumet olduğunun anlaşılması karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Kanuna aykırı ve ...'ın temyiz temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 29/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4316, Karar No: 2011/4997, Tarih: 18.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4316 E.  ,  2011/4997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Denizli 1. Asliye Hukuk ( Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalı ... tarafından dar gelirlilere konut üretme ve gecekondu önleme amaçlı olarak başlatılan sosyal konut projesi kapsamında yapılan konutun satışı nedeniyle mükerrer olarak tahsil edildiği bildirilen arsa bedelinin geri ödenmesi istemine ilişkindir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta ise, davalı ..., ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan tüzel kişi olarak kabul edilemeyeceğinden, anılan yasada tanımlanan “satıcı” tanımına uymadığı gibi, olayda 4077 sayılı kanun hükümlerinin uygulanması da mümkün değildir. Bu durumda dava konusu uyuşmazlığın Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3850, Karar No: 2019/5568, Tarih: 17.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3850 E.  ,  2019/5568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Olası kastla çocuğu öldürme, olası kastla yaralama

HÜKÜM : Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 25/10/2017 gün ve 2016/390 esas, 2017/350 karar sayılı hükmü;

a) Olası kastla çocuğu öldürme suçundan; TCK'nin 81, 21/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin hükme yönelik kararın istinafı üzerine CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanığın "olası kastla çocuğu öldürme" suçundan TCK'nin 82/1-e, 21/2, 62, 53; CMK'nin 283. maddeleri uyarınca 16 yıl 8 ay hapis cezası,

b) Mağdur...'yı olası kastla yaralama suçundan;TCK'nin 86/2, 21/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin hükme yönelik kararın istinafı üzerine, CMK'nin 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak, sanığın "olası kastla yaralama" suçundan TCK'nin 86/2, 86/3-e, 21/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 ay 15 gün hapis cezası,

c) Mağdur ...'ı olası kastla yaralama suçundan; TCK'nin 86/2, 21/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine,

d) Mağdur ...'i olası kastla yaralama suçundan; TCK'nin 86/2, 21/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 ay 20 gün hapis cezasına ilişkin hükme yönelik istinaf başvurusunun CMK'nin 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezaları ile CMK'nin 286/2.f maddesi uyarınca verilen beraat kararlarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...'i olası kastla yaralama suçlarına yönelik temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 298. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Mağdur ... vekilinin 18.10.2018 tarihinde tebliğ olunan hükme yönelik 15 günlük yasal süreden sonra 14.11.2018 günü gerçekleşen temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Mağdur ... vekilinin 18.10.2018 tarihinde tebliğ olunan hükme yönelik 15 günlük yasal süreden sonra 14.11.2018 günü gerçekleşen temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında; maktul ...’a yönelik olası kastla öldürme, mağdurlar ...ve ...’e yönelik olası kastla yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin, sanık müdafii ile katılan vekillerinin istinaf yoluna başvurması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; sanık ... hakkında mağdurlar ... ve ...’e yönelik olası kastla yaralama suçlarından kurulan hükümlere yönelik ‘’istinaf başvurusunun esastan reddine’’ dair karar ile sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik olası kastla öldürme, mağdur Muhammet Sina’ya yönelik olası kastla yaralama suçlarından kurulan hükümlerin kaldırılarak; olası kastla öldürme suçu yönünden kazanılmış hak gözetilerek 16 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, olası kastla yaralama suçu yönünden 2 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01.10.2018 gün ve 2018/822 esas 2018/1173 karar sayılı kararında red ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; eksik incelemeye, lehe olan hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanığın idaresindeki tır ile TEM Otoyolunda Sakarya istikametine doğru seyir halindeyken arkadan gelen ve içinde eşiyle çocuklarının bulunduğu Katılan ...'in idaresindeki otomobil ile sanığın Tır'ını solladığı sırada karşılıklı el ve kol işareti yapmalarına müteakip sanığın kullandığı Tır'ın hızını arttırıp selektör yaparak katılan ...'ın önde seyreden otomobilini takip etmeye başladığı, katılanın ondan kurtulmak için otomobilinin hızını arttırdığı halde sanığın hızını kesmediği, bu defa katılanın şerit değiştirdiğinde ise sanığın da şerit değiştirip onu takibe devam ettiği, katılanın korkup dörtlü sinyallerini yakarak ilerideki yol çalışmalarını görüp frene bastığı, ancak sanığın yol durumunu görüp bilmesine ve katılanın da hızını kestiğini görmesine rağmen idaresindeki tır'ın hızını kesmeyerek katılanın otomobiline arkadan çarpıp çocuk yaştaki maktule ...'in ölmesine, mağdurların da BTM ile giderilebilecek derecede yaralanmalarına neden olduğu olayda;

Sanığın karayolunda seyreden tır sürücüsünün yapması gereken davranış biçimini yapmayarak, kullandığı aracın büyüklüğü, tonajı gibi hususlar gözetildiğinde; tır kamyonunu durdurmak için hiç bir harekette bulunmaksızın aksine önünde ondan kurtulmak için, içinde yolcuların bulunduğu otomobili ısrarlı bir şekilde yakın mesafeden takip ederek ve öndeki otomobilin hızını yavaşlatıp frene basıldığını görüp bildiği halde buna da duyarsız kalarak, ölüm ve yaralanmanın olması mutlak ve kaçınılmaz olmasına rağmen eyleminin sonucunu bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiği anlaşılmakla; sanık hakkında maktüle yönelik eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 82/1-e maddesi gereğince kasten öldürme suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde olayda uygulama yeri bulunmayan aynı kanunun 5237 sayılı TCK'nin 82/1-e ve 21/2. maddeleri gereğince olası kastla öldürme suçundan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, “sadece sanık tarafından temyiz edilmekle kazanılmış hak gözetilerek 5271 sayılı CMK'nin 307/4. maddesi gereğince’’, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanunun 304/2-a maddesi uyarınca dosyanın Kocaeli Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17/12/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8168, Karar No: 2012/11020, Tarih: 04.04.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/8168 E.  ,  2012/11020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel işaret ve kıyafetleri usulsüz kullanma

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında düzenlenen iddianame ve temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca muhtelif suçlara ait temyiz incelemesinin suçlardan en ağırını incelemeye yetkili Daireye ait bulunmasına ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu’nun 02.06.2011 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı kararına göre temyiz inceleme görevi Yargıtay Yüksek (14.) Ceza Dairesine ait olmakla Dairemizin görevsizliğine, dosyanın ilgili Daireye gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3051, Karar No: 2008/5141, Tarih: 02.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3051 E.  ,  2008/5141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, ... Köyü 931 sayılı parselin 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırı dışına çıkarılan yer olduğu iddiasıyla davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne ve 931 sayılı parselin orman sınırı içinde iken P (XII) nolu 2/B madde poligonu içinde Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığından tapusunun iptaline, Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 2/B madde dışında kalan tapu kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 26.07.1985 tarihinde kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Genel arazi kadastrosu işlemi 20.02.1980 tarihinde kesinleşmiştir.

Çekişmeli ... Köyü 931 parselin arazi kadastrosu sırasında 18.320 m2 yüzölçümüyle belgesizden ... adına tesbit ve tescil edildiği, daha sonra 1985 yılında yapılan orman kadastrosu ve 2/B çalışmasında öncesi orman olup nitelik kaybı nedeniyle 3790 m2 bölümünün P XII poligon numarası verilerek 2/B madde sahasında bırakılması üzerine Orman Yönetimi tarafından ... aleyhine 13.03.1987 tarihinde açılan tapu iptali tescil (orman tahdidine itiraz) davası sonunda, Kocaeli 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.09.1992 gün 1990/580-432 sayılı kararı ile 3790 m2 bölümün orman olarak tesbit harici bırakılmasına dair verilen kararın 16.10.1992 tarihinde kesinleştiği ve hükmün 13.06.1995 tarihinde tapuda infaz sırasında 3790 m2 yüzölçümlü (B) bölümünün orman olarak Hazine adına tescil edilmesi gerekirken, 1366 parsel numarası verilerek orman niteliğiyle yanlışlıkla yine ... adına tescil edildiği, ifraz sonucu geriye kalan 14530 m2 bölümün 931 parsel sayısı ile ve meyvalık cinsiyle ... adına tapuda kayıtlı olduğu ve bu bölümün orman kadastro sınırları dışında kaldığı, Hazinenin asıl dava etmesi gereken taşınmazın 1366 sayılı parsel olduğu halde hükmen orman sınırı dışında kalan 931 sayılı parsel hakkında dava açtığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle davanın reddi gerekirken, mahkemece delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek 931 sayılı parselle ilgili davanın kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı gerçek kişinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 02/04/2008 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/455, Karar No: 2007/459, Tarih: 04.07.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-455 E.  ,  2007/459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2007

Taraflar arasındaki “kadastro tespitine itiraz “ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro  Mahkemesince davanın kabulüne  dair verilen  14.6.2006 gün ve 2005/92 E.  2006/540 K.  sayılı kararın incelenmesi   davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay    20.Hukuk Dairesinin  10.11.2006  gün ve  2006/12199 E. 2006/14936 K. sayılı ilamı ile, (....Kadastro sırasında ....Köyü 116 ada 3 parsel sayılı 7.623,57 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı A.K.G.ve müşeterekleri adlarına  tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla  dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm  davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda;karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.