muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5657, Karar No: 2010/8094, Tarih: 06.07.2010

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine;

2-Dava 1996 tarihinde yapılan ilk kesinti tarihini takibeden aybaşından itibaren Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine ilişkindir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonucunda 1.4.1997-1.10.2004 tarihleri arasında SSK'na tabi zorunlu kısa süreli sigortalı çalışmaları hariç istem aynen kabul edilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği, ... Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının teslim ettiği ürün bedellerinden 15.3.1997 tarihinde ... prim kesintisi yapıldığı Fiskobirlik üyesi, Tarım Kredi Kooperatif üyesi olmadığı , Ziraat Oda kaydının 16.9.2002 tarihinden başladığı, tapuda 1985,1988,1989,1993 yıllarında alınan tarlaların bulunduğu, 1997 yılında tevkifat var ise de sonraki yıllarda kesinti ve prim ödemesi olmadığı görülmektedir.

Mahkemece 1.4.1997-31.12.1997 tarihleri arasında 2926 sayılı Kanun'a tabi ... sigortalılığıınn tesbitine karar verilmesi doğru ise de, prim kesintisi olmadığı gibi Ziraat Oda kaydının da 16.9.2002 tarihi itibariyle başladığı gözönünde tutulduğunda, 2926 sayılı Kanun'un 10. maddesindeki koşulların bulunmadığı 1.1.1998-1.10.2004 tarihleri arasındaki dönem yönünden davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdı.

SONUÇ : Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 6.7.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/11037, Karar No: 2015/8455, Tarih: 16.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/11037 E.  ,  2015/8455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü: Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16132, Karar No: 2013/9301, Tarih: 10.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/16132 E.  ,  2013/9301 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1-2-b-e, 62, 52/2-4, 53/6. maddeleriuyarınca mahkumiyet.

Tebliğname Düşünce : Bozma

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hakkında katılma kararı olan mağdurun isminin gerekçeli karar balığında ''Katılan'' şeklinde yazılmaması, mahallinde düzeltilebilir bir yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiş, dosya arasında sanığa ait sürücü belgesinin bulunmadığı görüldüğünden sürücü belgesinin örneği dosya UYAP sistemi üzerinden alınıp dosya arasına konulmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak,

1- TCK’nın 89/1, 89/2-b-e maddelerinde düzenlenen taksirle yaralama suçuna bakmakla görevli mahkemenin 5235 sayılı Kanunun 10. maddesi gereğince Sulh Ceza Mahkemesi olduğu gözetilmeyerek, görevsizlik kararı verilmeyip yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanığın kovuşturma aşamasında savunması alınmadan yargılama yapılarak hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması ve 5271 sayılı CMK'nın 193. maddesine muhalefet edilmesi,

3- 5237 sayılı TCK'nın 89/1. maddesinde öngörülen cezanın seçimlik olması ve hapis cezasının tercih edilmesi karşısında, TCK'nın 50/2. maddesi gereğince hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yasal olanak bulunmadığı halde, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün belirtilen sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, ceza yönünden kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20040, Karar No: 2018/4690, Tarih: 14.05.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/20040 E.  ,  2018/4690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödenen ölüm aylıklarının iadesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatlarınca temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 23.11.2005 tarihinde iş kazasına maruz kalarak vefat eden sigortalı olan oğlu ...’ın hak sahibi olarak kendisine 23.11.2005 tarihinden itibaren gelir bağlanmış,yine müteveffa sigortalının 841 gün hizmetinin olması nedeniyle, davacı tarafından 255 gün askerlik borçlanması yapmak suretiyle ödeme tarihini takip eden aybaşı olan 01.04.2006 tarihinden itibaren ölüm aylığının bağlandığı, ancak Kurumun hak sahibine sigortalıdan dolayı daha önceden gelir bağlandığından dolayı, davacıya 18.08.2007-17.08.2012 arası ölüm aylığı olarak yapılan 26.635,72 TL’nin 5510 sayılı yasanın 96/1-b bendi kapsamında ödenmesi hususunun davacıya bildirildiği ve hak sahibinin gelir bağlanan dosyası üzerinden kesinti yapmak suretiyle tahsil edildiğinden bahisle gelir dosyasından yapılan kesintinin durdurularak borçlu olmadığının tespitiyle Kurum işleminin iptali isteminde bulunulmuş, Mahkemece Kurum işleminin yerinde olduğu gerekçesiyle dava reddedilmiş olup aynı sigortalıdan dolayı hak sahiplerinin hem gelir hem de aylık alabilmesi mümkün olmakla verilen karar isabetli değildir.

Nitekim 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesinde; "Malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." Hükmü mevcut olup davaya konu olayda dikkate alınması gerekir.

Eldeki davada, 23.11.2005 tarihinde iş kazası sonucunda ölen 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı oğlu üzerinden hem kısa vadeli sigorta kollarından tahsisi yapılan ölüm geliri, hem de uzun vadeli sigorta kollarından ölüm aylığı bağlanıp da, daha sonra davacıya uzun vadeli sigorta kollarından bağlanan ölüm aylığının kesilmesine dair işleminin yerinde olmayıp bağlanan gelir ve ölüm aylığı bakımından yukarıda ifade edilen 506 sayılı yasanın 92. maddesi de gözetilerek karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik araştırma ile karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilerek yapılacak araştırma ve değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilerek yapılacak araştırma ve değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf avukatlarınca bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 14.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9423, Karar No: 2016/9196, Tarih: 31.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9423 E.  ,  2016/9196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ...'nin mağdur ...'dan 7.600 TL bedelli kumaş aldığı ve karşılığında önce 6.000 TL bedelli çek verdiği, bu çekin ciro silsilesinde sorun olması nedeniyle mağdur ...'u sanığa bu durumu ifade ederek çeki iade ettiği ve karşılığında davaya konu tamamen sahte olarak tanzim edilmiş keşide yeri olmayan 9.800 TL bedelli çeki ciro ederek verdiği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

Savunma, mağdur anlatımı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre her ne kadar sahtecilik suçlarında, sahte olduğu iddia edilen belgedeki sahteciliğin iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığını belirleme yetkisinin hakime ait bir husus olduğu kabul edilmekle birlikte dosyada mevcut 21.12.2011 tarihli ekspertiz raporunda, suça konu çekin tamamen sahte olduğu ve iyi niyetli üçüncü kişilere karşı aldatma kabiliyetine haiz olduğunun belirtildiği, ayrıca dairemizce suça konu çek aslı incelendiğinde suça konu çekin iğfal kabiliyetinin bulunduğunun anlaşılması karşısında sanığın keşide yeri bulunmayan çeki, almış olduğu mal karşısında mağdura vermek şeklindeki eyleminin özel belgede sahtecilik ve banka veya kredi kurumlarını araç olarak kullanmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçlarını oluşturduğu ve bu suçlardan sanığın mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten/lerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/126, Karar No: 2007/210, Tarih: 18.04.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/15-126 E., 2007/210 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/15-126 E., 2007/210 K.**

**- BİLİRKİŞİ ÜCRETİNİN TAKDİRİ

- İTİRAZIN İPTALİ

- YEREL MAHKEMENİN KISMİ DAVADAKİ OLGULARLA BAĞLI OLMASI**- 2004 S. İCRA VE İFLAS KANUNU [ Madde 67 ]

- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 275 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "itirazın iptali" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara Asliye 19.Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 03.11.2004 gün ve 2003/281-2004/419 sayılı kararın incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesinin 10.11.2005 gün ve 2005/624-5951 sayılı ilamı ile ; (.....Dava dilekçesinde, davacı yüklenici ile davalı iş sahibi arasında düzenlenen 26.9.1986 tarihli sözleşme gereğince davacının Çatalan Barajı hidroelektrik santral türbin, jeneratör, transformatör ve elektrik teçhizatının teslimatı ve montajı işini üstlendiği, davalı iş sahibinin santral binası ve müştemilatını zamanında teslim edilmemesinden dolayı davacının işe geç başlaması nedeniyle zarara uğradığı, daha önce açılan kısmi dava ile alacaklı olduklarının tespit edildiği, talep ve dava hakkı saklı tutulan fazla kısım için yapmış oldukları takibe davalının haksız olarak itiraz ettiği iddia edilerek, icra takibine vaki itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatının tahsili talep edilmiştir. Mahkemece hukukçu bilirkişiden alınan rapor doğrultusunda;

İtirazın iptaline %40 icra inkar tazminatı talebinin reddine dair verilen karar her iki taraf vekilince de temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının sair temyiz itirazları reddi gerekmiştir.

2- HUMK. nun 275 ve devamı maddeleri gereğince çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren konularda hakim bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Bilirkişi raporunu hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri raporunda göstermek zorundadır. Ayrıca raporu hazırlayan kişinin konusunda uzman olması gerekir.

Dava dilekçesindeki iddialar ve davacının talebi dikkate alındığında hukukçu bilirkişinin bu konuda uzman olmadığı anlaşılmaktadır. 0 halde mahkemece

konusunda uzman olmayan bilirkişinin verdiği raporun hükme dayanak yapılması usul ve yasaya aykırıdır.

Bundan ayrı, daha önce açılan kısmi davada alınan bilirkişi raporu daha sonra açılan ikinci davada hakimi bağlamaz. Zira bilirkişi raporunun kesinlik kazanması ve kazanılmış hak teşkil etmesi verildiği ilk dava içindir. Bilirkişi raporu takdiri delillerden olup, kısmi davada alacağın dava edilen miktar kadar olduğunun ispat edilmesi yeterlidir. Açılan ikinci davaya konu edilen alacağın miktarının davacı tarafından kanıtlanması gerekir. Bu nedenle ilk davada alınan bilirkişi raporu bu davadaki alacak miktarının da ispatı için yeterli sayılamaz.

0 halde mahkemece şimdiki davaya konu edilen alacak miktarı yönünden konusunda uzman bilirkişi kurulundan rapor alınmak suretiyle sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile ve yeterli olmayan rapora göre karar verilmiş olması doğru görülmemiştir....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava,2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67.maddesine dayalı itirazın iptali istemine ilişkin olup; temelinde eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Davalı/iş sahibi/borçlunun üstlendiği edimlerini zamanında yerine getirmemesi nedeniyle davacı/yüklenici/alacaklı yanca uğranılan zararın tazminine yönelik olarak açılan kısmi davada dava edilmeyen kısım için girişilen icra takibine vaki borçlu itirazının iptali ve alacağın yüzde kırkından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesi istemlidir.

İlkin, taraflar arasındaki ilişki ve davaya kadar olan gelişmelerin açıklanmasında yarar vardır.

Davacı/yüklenici Noell GmbH , davalı/iş sahibi DSİ Genel Müdürlüğü ile akdettiği Ankara 9. Noterliğince tasdikli 26.09.1986 tarih ve 44616 sayılı sözleşme ile "Çatalan Hidroelektrik Santralı, Türbin, Jeneratör, Transformatörler ve Elektrik Teçhizatı Tamir Tesis ve Montajı" işini 28.594.759 DM + 1.154.945.000 TL bedelle yapmayı taahhüt etmiş ve akdedilen bu sözleşme Sayıştay Başkanlığının 09.10.1986 tarih ve 2963-4984 sayılı yazısı ile tescil edilerek yürürlüğe girmiştir.

Davacı/yüklenici Noell GmbH şirketi tarafından, taraflar arasında akdedilen sözleşmeye dayanılarak, davalı iş sahibi idare aleyhine, fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak 2.000.000 DM alacaklı olduğu iddiasıyla Ankara 26. Asliye Hukuk Mahkemesinde 1996/325 E. Sayı ile alacak davası açılmıştır. Bu kısmi dava nedeniyle yapılan yargılamada mahkemece, iki adet bilirkişi raporu alınmış; her iki rapor da davalı itirazına uğramış; mahkemece 12.11.1997 tarihli kararla fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 9.631.055 DM alacağın varlığı kabul edilmiş; ancak taleple bağlı kalınarak 2.000.000 DM alacağa ve davacı tarafın fazlaya ilişkin hakları konusunda dava açmakta muhtariyetine hükmedilmiştir.

Davalı DSİ vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 15.Hukuk Dairesinin 22.05.1998 gün ve 1998/981-1998/2136 sayılı kararıyla, hükme esas alınan 2. Bilirkişi Raporunun yetersizliği, montaj ve işçilik ücretlerindeki uyarlama talepleri yönünden yapılan değerlendirmelere yönelik itirazların karşılanmadığı noktasından yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılması gereğine işaretle, araştırmaya yönelik olarak hüküm bozulmuştur.

Davalı DSİ vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 15.Hukuk Dairesinin 22.05.1998 gün ve 1998/981-1998/2136 sayılı kararıyla, hükme esas alınan 2. Bilirkişi Raporunun yetersizliği, montaj ve işçilik ücretlerindeki uyarlama talepleri yönünden yapılan değerlendirmelere yönelik itirazların karşılanmadığı noktasından yeniden oluşturulacak bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılması gereğine işaretle, araştırmaya yönelik olarak hüküm bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak 17.04.2000 tarihli üçüncü bilirkişi raporu(Makine-Elektrik Mühendisleri ve Hukukçudan oluşan) alınmıştır. Bu raporda toplam alacak 5.601.252 DM (27.726.332.181 TL) hesaplanmış ancak istek 2.000.000 DM olmakla bunu istemekte haklı olduğu belirtilmiştir.

Davalı taraf rapora itiraz etmiştir. Davacı taraf ise bulunan rakama ve hesap tarzına itiraz etmiştir. Mahkemece aynı bilirkişilerden 12.12.2000 tarihli ek rapor alınmış;davacı ve davalı itirazları ayrı ayrı değerlendirilerek sonuçta; davacı alacağının 4.256.877.80 DM olduğu görüşü bildirilmiştir. Davalı taraf rapora itiraz etmiş; bozmaya uygun olmadığını ileri sürmüş; davacı taraf ise 21.02.2001 tarihli dilekçesiyle rapor gibi karar verilmesini istemiştir. 27.06.2001 tarihli 2.ek raporda da limanda uzun süre bekleme nedeniyle oluşan giderler düşülerek sonuçta 3.950.404.84 DM alacak hesaplanmıştır. Davacı taraf itiraz etmemiş; davalı vekili itiraz etmiştir.

Mahkeme 10.10.2001 tarihli kararıyla 2.ek rapora dayanarak alacağı 3.950.404.84 DM olarak belirlemekle birlikte taleple bağlı kalarak 2.000.000 DM maddi tazminatın dava tarihinden tahsil tarihine kadar T.C.Merkez Bankasının Alman Markına uyguladığı 1 yıllık mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulmasına karar vermiştir. Hükmü davalı vekili temyiz etmiş; davacı vekili temyiz etmemiştir.

(Bu arada; Davacı Noell GmbH şirketi tarafından, Ankara 26.Asliye Hukuk Mahkemesine sunulan, davacı şirket lehine, 3.950.404,84 DM alacaklı olduğuna kanaat getirilen bilirkişi raporuna dayanılarak, Ankara 26.Asliye Hukuk Mahkemesince hükmedilen 2.000.000 DM tutar çıkartılarak, bakiye kalan 1.950.404,84 DM tutar için Beyoğlu 4.İcra Müdürlüğünün 2001/30838 sayılı dosyası ile ilamsız takipte bulunulmuştur. Yapılan ilamsız takibe karşı davalı/idarece 09.01.2002 tarihinde borca ve yetkiye itiraz edilmiş; Davalı idarenin yetki itirazı kabul edilerek, bu defa Ankara 10.İcra Müdürlüğü'nün 2002/2416 E. sayılı dosyasıyla ilamsız takibe devam edilmiş ve yine davalı/idarece 20.02.2002 tarihinde borca itiraz edilmiştir.)

Yargıtay 15.HD nin 06.03.2002 gün ve 2002/119-998 sayılı ilamıyla davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile "mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda avansın ödenmesi gereken tarih ile fiilen ödendiği tarihler arasında faiz getirisi olarak (703.128) DM alacak hesaplanmış ise de daha önce yanlar arasında yapılan fiyat ayarlamasında avansın geç ödenmesi yüzünden malzeme fiyatlarına gelen zamlar karşılanmış olup, bunun dışında bir zarar davacı tarafından ispatlanamadığından ayrıca avansın faiz getirisinden mahrum kalındığından bahisle alacağa katılması doğru olmamış, bu kalem istek yönünden davanın reddi gerektiğinden kararın bozulması uygun bulunmuştur." Gerekçesiyle hüküm davalı yararına bozulmuş;her iki taraf ta karar düzeltme isteminde bulunmuşlardır.Karar düzeltme talebi her iki taraf yönünden de Y.15.HD nin 03.07.2002 gün ve 2002/2699-3674 sayılı ilamıyla reddedilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuş; davacı bozmada geçen rakamın toplam alacak miktarından düşüldüğünde 3.247.276.84 DM olduğunu talepleri gibi karar verilmesini istemiştir;

Mahkeme, 16.01.2003 gün ve 2002/640 esas -2003/20 karar sayılı kararıyla; alacağın 3.950.464.84 DM olarak hesaplandığını, ancak davacının ek dava açmadığını ifade ederek; 2.000.000 DM den bozmada geçen faiz getirisi alacak miktarı olan 703.128 DM düşülerek davanın kısmen kabulüne, karar vermiştir.

Bu kararın temyizi aşamasında eldeki itirazın iptali davası açılmış;

Eldeki dava sürerken de Özel Dairenin 19.06.2003 gün ve 2003/2224-3366 sayılı ilamıyla;

"Mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın şümulu dışında kalarak kesinleşmiş olan cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün bulunmamasına ve özellikle faiz oranının %4,5 oranını aşmamak üzere değişik oranlarda uygulanacağının icra müdürlüğünce gözetileceğine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle" kısmi davadaki karar onanmıştır.

Davalı vekilinin karar düzeltme istemi üzerine Özel Dairenin 18.12.2003 gün ve 2003/4768-6094 sayılı ilamıyla diğer istekler reddedilmiş; mahkeme kararının vekalet ücretine ve KDV ye ilişkin kısımları düzeltilerek hüküm onanmıştır.

Davacı yanın faize ilişkin tavzih talebi de Y.15.HD nin 14.09.2005 gün ve 2005/793-4690 sayılı ilamıyla Alman Markına uygulanacak faiz oranının %4,5 olarak belirlenmesine ilişkin ilk karar davacı yanca temyiz edilmediğinden davalı yararına gerçekleşen usulü kazanılmış haktan söz edilerek tavzih istemi reddedilmiştir.

Böylece eldeki dava devam ederken kısmi dava 18.12.2003 tarihinde kesinleşmiştir.

Yeri gelmişken, eldeki davaya ilişkin gelişmeler açıklanmalıdır.

Takip alacaklısı Noell GmbH şirketi tarafından, eldeki itirazın iptali istemli dava,19.03.2003 tarihinde ve kısmi dava sonuçlanmadan açılmıştır.