muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/845, Karar No: 2024/4772, Tarih: 29.04.2024

8. Değinilen mevzuat hükümleri çerçevesinde; sosyal güvenlik il müdürlükleri ile sosyal güvenlik merkezlerinin takip işlemlerinde yetkili olduğu görülmekte olup, bu yönde davaya konu 6183 sayılı Kanun’un uygulanması nedeniyle ödeme emirlerinin gönderilmesi işleminin... Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından yapılması nedeniyle, bu merkezin bulunduğu yer iş mahkemesi olan Bakırköy İş Mahkemelerinin kesin yetkili olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Bakırköy 1. İş Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bakırköy 1. İş Mahkemesin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2338, Karar No: 2011/25208, Tarih: 26.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/2338 E.  ,  2011/25208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Mahkemece gerekçeli kararın sanık ...'in 04.08.2008 tarihli talimat ifadesinde bildirdiği Kazımdirik Mah., 372. Sokak, No: 12, D:4 Aliağa/İzmir adresine yöntemince tebliğ edilmediği,

Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2383, Karar No: 2017/8000, Tarih: 26.09.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/2383 E.  ,  2017/8000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın işyerinde kaçak akaryakıt bulundurduğundan bahisle 5015 sayılı Kanunun ek 5/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; sanık, yasal mevzuat gereği şirketine bağlı tırların yurtdışından almış oldukları 550 lt kadar olan akaryakıtı Türkiye'de kullanma hakları bulunduğunu, bu şekilde yurtdışından aldıkları akaryakıtı işyerindeki tanka boşaltıp yine bu tırlarda kullandıklarını savunmuş ve bu hususta yapılan araştırmalarda şirket adına tescilli tır çekicilerinin uluslararası nakliyat işinde kullanıldıkları anlaşılmış aynı zamanda suç tarihine yakın zamanlı yurtdışından akaryakıt alım faturaları da dosya içerisine alınmıştır; ancak söz konusu muafiyeti sağlayan ... Vergilerinden Muafiyet ve İstisna Tanınacak Haller Hakkında Kararın 104. maddesinde ''102 ve 103 üncü madde hükümleri uyarınca ... vergilerinden muaf olarak ithal edilen yakıtlar, içerisinde ithal edildikleri ulaşım araçlarından başka bir araçta kullanılamaz, ulaşım aracı için gerekli olan tamir süresi haricinde söz konusu ulaşım aracından çıkarılamaz, depolanamaz, satılamaz ve devredilemez'' şeklinde düzenlenmiş olup; sanığın şirketine ait tırların muafiyet hakkını kullanarak, yurtdışından satın aldığı akaryakıtı işyerinde tank içine depolayarak 5015 sayılı Kanunun ek 5/1. maddesinde düzenlenen kaçakçılık suçunu işlediği anlaşılmakla, sanığın mahkumiyeti yerine suçun unsurları oluşmadığından bahisle beraatine karar verilmesi;

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.09.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13702, Karar No: 2021/21661, Tarih: 15.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/13702 E.  ,  2021/21661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın, kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ...’in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnamedeki isteme uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 15/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11887, Karar No: 2016/8158, Tarih: 11.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/11887 E.  ,  2016/8158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 506 ada 10 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı ...Belediyesi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Ziraat bilirkişisi, dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olduğunu belirtmiş, fen bilirkişisi ise dava konusu taşınmazın krokisini çizmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın toprak tevzi komisyonunu 901 mera parselinin kadastro tespiti sırasında 4875-4949-2822-5192 nolu mera olarak tespit edildiği ve bu parselinde imar uygulamasa ve parselasyon sonucu 506 ada 10 parselin oluştuğu anlaşılmaktadır. ... Asliye Hukuk Mahkemesi 2002/2017 Esas sayılı Hakem dosyasında yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda 506 ada 10 nolu parselin toprak tevzi komisyonunun 901 nolu mera parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 901 sayılı mera parselinden

gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (.... Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 506 ada 10 parsel (imar uygulamasından önceki 901 sayılı parsel sayılı taşınmaz) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7735, Karar No: 2015/19437, Tarih: 04.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7735 E.  ,  2015/19437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/825-2014/70

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19260, Karar No: 2022/15608, Tarih: 28.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/19260 E.  ,  2022/15608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av.... tarafından, davalılar ... ve ...aleyhine 20.03.2015 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25.11.2020 günlü karara karşı davacı vekili ve davalı ... vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 20.04.2021 günlü İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi kararının Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

KARAR

Davacı vekili; davacı müvekkilinin 15.05.2014 tarihinde, evinin önünde annesine ait aracı yıkarken, mülkiyeti ...'e ait aracın el freninin boşalması sonucu araçların arasına sıkışarak yaralandığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 5.000,00 TL maddi tazminatın davalılardan kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle müştereken ve müteselsilen tahsiline, 30.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...’ten kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 04.02.2020 tarihli ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 75.222,90 TL olarak artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile 75.222,90 TL maddi tazminatın sigorta şirketi yönünden dava tarihinden, davalı ... yönünden kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle müştereken müteselsilen tahsiline, 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalı ...’ten tahsiline karar verilmiş, karara karşı, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince; tarafların istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 28.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2038, Karar No: 2010/11545, Tarih: 15.09.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/2038 E.  ,  2010/11545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, Adıyaman 1. ve 2. Asliye Hukuk Mahkemelerine ait toplam 16 adet davada davacılar tarafından bakanlık aleyhine açılan işe iade davalarında mahkemece davaların kabulüne karar verildiğini, davacıların sözkonusu davalara ilişkin kararlarda belirtilen yargılama gideri ve vekalet ücretlerinin tahsili için icra yoluna gitmesi üzerine davacı vekillerine 16.11.2006 tarihinde toplam 8.382,96 TL ödeme yapıldığını, taraflar arasında imzalanan temizlik İşlerine ait şartnamenin ilgili maddesinde, hertürlü ... ve işçi hakkında yasalardan dolayı işçi alınması, işçi ücretlerinin ödenmesi, işçi çıkarılması, işçilerin tüm hakları ile ilgili her türlü işlemlerin firmaya ait olduğunun ve idarenin bu konularda sorumluluğunun bulunmadığının kararlaştırıldığını, dolayısıyla mahkeme kararları ile hükmedilen ve Adıyaman Devlet Hastanesi’nce davacı vekillerine ödenen yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacıları çalıştıran hastanenin temizlik işlerini yürüten davalıdan rucüen tahsili için dava açtıklarını, ödenen toplam 8.382,96-TL'nin ödeme tarihi olan 15.11.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile toplam 8.382,96 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2010/2038-11545

Davacı, davalı şirketin çalıştırdığı işçilerin açtığı davalar sonucu ödenen paranın iadesi talebi ile eldeki davayı açmıştır. Dava rücuen alacak istemine ilişkin olup, davacının ödediği bedeli ödeme tarihinden itibaren faizi ile birlikte tahsilini isteme hakkı mevcuttur Hal böyle olunca mahkemece ödeme tarihi olan 15.11.2006 tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde dava tarihinden faizi ile tahsiline karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının 1 nolu bendindeki ".... dava tarihinden " ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine " ...ödeme tarihi olan 15.11.2006 tarihinden " ibaresinin eklenmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 15.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/121, Karar No: 2012/20478, Tarih: 11.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/121 E.  ,  2012/20478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26.05.2010 tarih ve 2008/177-2010/216 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 11.12.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili Kurumun davalı şirketin %15 payını devir aldığını, bu davalının 1999 yılı olağan genel kurulunun 24.03.2000 tarihinde yapıldığını, sermayesinin 500.000.000.000 TL’den 1.500.000.000.000 TL’ye çıkarılmasının karara bağlandığını, TTK’nun 392'nci maddesi koşullarına uyulmadığını, esas sermayenin dörtte birinin yatırlmadığını veya taahhüt edilmediğini, 1995/1 sayılı tebliğ hükümlerine uyulmadığını, ticaret siciline yazılmasının da temelinin bulunmadığı ileri sürerek, 24.03.2000 tarihli genel kurul toplantısında alınan sermaye artırım kararının butlan nedeniyle geçersizliğinin tespit edilmesine, bu kararın sicilden terkinine ve müvekkilinin hisse oranın %15 ve şirket sermayesinin 500.000 YTL olduğunun belirlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin TTK’nun 34 ve Ticaret Sicil Tüzüğü’nün 28'inci maddeleri uyarınca işlem yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, talebin haklı bulunduğunu, müvekkilinin dava açılmasına neden olmadığını açıklayarak, takdirin mahkemeye ait bulunduğunu bildirmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin TTK’nun 34 ve Ticaret Sicil Tüzüğü’nün 28'inci maddeleri uyarınca işlem yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, talebin haklı bulunduğunu, müvekkilinin dava açılmasına neden olmadığını açıklayarak, takdirin mahkemeye ait bulunduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, genel kurulda alınan kararların geçersizliğinin tespitinin süreye bağlı olmaksızın istenebileceği, davacının da davalı şirketin payını devir alarak ortak sıfatını kazandığı, geçersizliğinin tespitini istediği davalı şirketin 24.03.2000 tarihli genel kurulunda sermayenin artırım kararının kısa yoldan esas sermaye artırımı yoluyla gerçekleştirildiği, bu şekilde yapılan sermaye artırımlarında, genel kurulun esas sermayenin artırıldığını ve artırılan sermayenin tamamının taahhüt edilmiş ve peşin ödenmesi gereken nakdi sermayenin ödenmiş bulunduğunu ya da üç ay içinde ödeneceğini tespit eden kararından sonra genel kurulun artırıma ilişin anasözleşme değişikliği kararının ticaret siciline tescili ve TSG ilan edilmesiyle artırım kararına ilişkin sürecin tamamlandığı, somut olaya uygulanacak 1995/1 sayılı İç Ticaret Tebliği’ne göre de esas sermayenin artırılmasına ilişkin anasözleşme değişikliği önerisinde önceki sermayenin tamamen ödenmiş ve artırılan sermayenin muvazaadan ari bir şekilde tamamen taahhüt edilmiş olduğu hususlarının yanında, peşin ödeme söz konusu değil ise en az 1/4’nün sermaye artırımının tescilinden itibaren en geç üç ay içinde ve kalanın ise yine tescilden itibaren en geç üç yıl içerisinde ödeneceği hususlarının yer almasının zorunlu tutulduğu, bu zorunluluğa uyularak karar alındığı, ayrıca bedeli tamamen ödenmemiş payları devir alan davacının şekil noksanı nedeniyle artırım kararının batıl olduğunu ileri sürmesinin TMK’nun 2'nci maddesiyle bağdaşmayacağı, sermayenin azaltılması kararının alınmasına engel hal bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan dolayı, harç alınmasına mahal olmadığına, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.