muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3084, Karar No: 2014/11534, Tarih: 29.05.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/3084 E.  ,  2014/11534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2010/606-2012/593

Davacı, bağlanan kısmi yaşlılık aylığının iptaliyle işçilikten dolayı kendisine tam aylık bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, Türk-Alman Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin 27 ve 29.maddelerine göre 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu kapsamında bağlanan kısmi sözleşme aylığının iptali ile 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacıya 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu kapsamında kısmi sözleşme aylığı bağlanması nedeniyle kısmi aylığın tam aylığa çevrilmesine yönelik işlemlerin 3201 sayılı Kanun’un 3.maddesinin 2.fıkrasına göre aylık aldıkları sosyal güvenlik kuruluşunca yerine getirilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

3201 sayılı Kanun'un 9.maddesine göre; sosyal güvenlik sözleşmeleri uygulanmak suretiyle sosyal güvenlik kanunlarına göre kendilerine veya hak sahiplerine kısmi aylık bağlanmış olanlar, talep ettikleri takdirde, 4.madde hükmüne göre tam aylık almak için yeterli gün sayısı için tahakkuk ettirilen borçlarını tamamen ödemeleri şartıyla kısmi aylıkları, borçlarını ödedikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren tam aylığa çevrilir.

3201 sayılı Kanun'un 3. maddesinin 2. fıkrasında "Sosyal güvenlik sözleşmeleri uygulanmak suretiyle kendilerine veya hak sahiplerine kısmi aylık bağlanmış olanların borçlanma işlemleri aylık aldıkları sosyal güvenlik kuruluşunca yapılır." düzenlemesi bulunmaktadır.

Somut olayda; davacının Emekli Sandığı hizmeti 01.12.1968-30.07.1973 tarihleri arasında olup SSK hizmetinin başladığı 26.06.2002 tarihine kadar ki SSK‘dan borçlanma talepleri yerinde değildir. Çünkü en son çalıştığı kurum Emekli Sandığı olup SSK hizmeti 26.06.2002-10.07.2002 tarihleri arasında 15 gün olup 29.08.2007 tarihinde SSK‘dan borçlanma talebi yerinde olup bu talebe göre borçlanma hakkı bulunmaktadır. Bu tarihten önceki borçlanma mukabili ödeme var ise 5434 sayılı Kanun kapsamında, sonrasindaki borçlanmalar ise SSK kapsamında sayılmalıdır.

Yargıtay 21.Hukuk Dairesinin 04.04.2011 gün ve 2010/378 E. 2011/3109 K. sayılı kararında da ifade edildiği üzere kısmi aylığın Emekli Sandığı'nca bağlanmış olması sözleşme aylığının ancak bu Kurumca tam aylığa yükseltilebileceği anlamına gelmez. 3201 sayılı Yasanın kısmi sözleşme aylığının tam aylığa çevrilmesi ile ilgili 9. maddesinde engel bir hüküm bulunmamasına karşın, davacının daha önce Emekli Sandığı tarafından bağlanan kısmi sözleşme aylığından söz edilerek kısmi sözleşme aylığının tam aylığa ancak bu Kuruma tabi olarak bağlanabileceği kabul edilemez.

Zira, davacı, borçlanma talebinde bulunduğu 29.08.2007 tarihinde yürürlükte bulunan 3201 sayılı Yasının 3. maddesinin açık ve bağlayıcı hükmüne göre ancak 506 sayılı Yasa‘ya tabi olarak borçlanabilir.

Öte yandan davacının 3201 sayılı Kanun’un 9.maddesine göre kısmi aylığın tam aylığa çevrilmesine yönelik her hangi bir talebi bulunmaksızın müstakilen yaşlılık aylığı almak amacıyla en son sigortalı olduğu 506 sayılı Kanun kapsamında borçlanması ve koşulları var ise bu Kanun kapsamında aylık alması mümkün olduğuna göre davacının kısmi sözleşme aylığının mutlaka aylığı bağlayan Kurumca tam aylığa yükseltilebileceğini kabul etmek de mümkün değildir.

Yapılacak iş, davacının SSK’ya tabi hizmetleri ile birlikte sigortalılık süresinin 4448 gün olduğunu idida etmesine karşın dosya kapsamındaki belgelere göre 2766 gün hizmeti gözükmesi nedeniyle davacının 5510 sayılı Kanun’un 4.maddesinde açıklanan sigortalılık hallerinin tamamına ait sigortalı hizmet süresi ile davacının üç ayrı borçlanma talebinin bulunduğu SSK veye Emekli Sandığından davacının yaptığı yurt dışı borçlanmalarının karşıladığı gün sayısını sormak ve böylece sigortalılık süresini kesinleştirmek, 2829 sayılı Kanun’un 8.maddesine göre son yedi yıllık fiili hizmet süresi içinde fiili hizmet süresi fazla olan kurumu (sigortalılık statüsünü) belirlemek, borçlanma için kesin dönüşün koşul olmadığı kabul edilerek davacının Türkiye’ye 3201 sayılı Kanun’un 6.maddesi anlamında kesin dönüş yapıp yapmadığını araştırmak ve sonucuna göre davacının istemi hakkında bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, yukarıda yer alan maddi ve hukuki olgular gözardı edilerek eksik inceleme ve araştırma sonucunda yerinde olmayan gerekçe ile yazılı biçimde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1459, Karar No: 2012/2090, Tarih: 31.01.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/1459 E.  ,  2012/2090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava, icra kanalı ile yapılan satış (satım bedelinin düşük olması) nedeniyle zarar oluştuğu iddiası ile satış isteyen alacaklının sorumluluğu nedenine dayalı tazminat istemine ilişkindir. Dava, haksız hacizden kaynaklanmakta olup, bu bağlamda her iki değerlendirme gözönüne alındığında, 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6110 sayılı Kanunla değişik 14.maddesi uyarınca inceleme görevi Dairemize ait olmayıp, Yargıtay 4.Hukuk Dairesine aittir.Ancak, anılan daire dosyayı dairemize göndermiş olduğundan; dosyanın Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulunca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk Başkanlar Kuruluna gönderilmesine, 31.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7690, Karar No: 2019/7072, Tarih: 08.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/7690 E.  ,  2019/7072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Beraat

Sanıklara yüklenen suçtan zarar görüp kamu davasına katılma hakkı bulunan ve gerekçeli karar başlığına da katılan olarak yazılan şikayetçi kurum adına vekilinin 09/07/2012 havale tarihli dilekçe ile katılma talebinde bulunmasına rağmen, bu taleple ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş ise de; katılan sıfatını alabilecek olan şikayetçinin, 5271 sayılı CMK'nin 260/1. maddesi gereğince Kanun yoluna başvurma hakkı bulunduğu kabul edilip aynı Kanun'un 237/2. maddesi uyarınca şikayetçi kurumun katılan olarak davaya kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen “2006 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının üst sınırına göre tabi olduğu 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suça konu faturaların KDV beyannamesinde kullanılması nedeniyle suç tarihi olan 21.01.2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz talepleri bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu konuda aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 08.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/34720, Karar No: 2018/14912, Tarih: 18.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/34720 E.  ,  2018/14912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Tem. Bilg. İşlm. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile ... vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 2003 yılının Ocak ayından iş sözleşmesinin feshedildiği 30.11.2014 tarihinde kadar davalılardan Sağlık Bakanlığına ait hastanede kesintisiz olarak çalıştığını, bu çalışmasından doğan alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, yasal süresi içinde davalı Sağlık Bakanlığı (Kamu Hastaneleri Birliği) vekili ile davalı ... Yemek Temizlik Bilgi İşlem Peyzajcılık Turizm İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Yemek Temizlik Bilgi İşlem Peyzajcılık Turizm İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti’nin tüm, davalı Sağlık Bakanlığı’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davalılardan ... Yemek Tem Bilg. İşlm. Ltd. Şti.’nin kıdem tazminatı alacağından sorumluluğu noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 2/6 son cümlesi uyarınca asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o iş yeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden alt işverenle birlikte sorumludur. 4857 sayılı Kanun ile asıl işverenin, bu Kanundan, iş sözleşmesinden ve alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerden sorumlu tutulması şeklindeki düzenleme, asıl işverenin sorumluluğunun genişletilmesi olarak değerlendirilmelidir. Bu durumda, ihbar, kıdem, işe iade sonucu işe başlatmama tazminatları ile ücret, fazla çalışma, hafta tatili, bayram ve genel tatili, yıllık izin, ikramiye, prim, yemek yardımı, yol yardımı gibi tüm işçilik haklarından birlikte sorumluluk esastır. Kanunun kullandığı “birlikte sorumluluk” deyiminden tam teselsülün, dolayısı ile müşterek ve müteselsil sorumluluğun anlaşılması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece davalı Sağlık Bakanlığı ile son alt işveren arasındaki ilişki asıl işveren alt işveren ilişkisi olarak değerlendirilmiş olup, gerekçeli kararda da davalı Sağlık Bakanlığı’nın (Kamu Hastaneleri Birliği) asıl işveren olarak, davalılardan ... Yemek şirketinin de son alt işveren olarak talep edilen alacaklardan birlikte sorumlu olduğu ifade edilmesine rağmen, hükümde kıdem tazminatı alacağının sadece Sağlık Bakanlığından tahsiline karar verilmesi hatalıdır. Bu husus bozma sebebi ise de, yanlışın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca halen uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın hüküm sonucunun 1. maddesinin (a) bendinin tamamen çıkartılarak, yerine;

“15.519,65 TL brüt kıdem tazminatının aktin fesih tarihi olan 30/11/2014 tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz ile birlikte davalı Sağlık Bakanlığı ile davalı ... Yemek Temizlik Bilgi İşlem Peyzajcılık Turizm İth.İhr.San.Tic.Ltd.Şti’den müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,'' rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Ağrı Kamu Hastaneleri Birliği harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 18/06/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4087, Karar No: 2022/2217, Tarih: 22.03.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4087 E.  ,  2022/2217 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal dışında, azami hız limitinin 110 km/saat olduğu, bölünmüş, tek yönlü, asfalt kaplama, karayolu üzerinde ... - ... istikametine doğru gündüz vakti seyri sırasında olay mahalline geldiğinde ...'nin sevk ve idaresindeki motosiklet tali yoldan kavşağa girişi esnasında "DUR" trafik levhasına rağmen sanık sürücünün gidiş istikametinin sol tarafından kontrolsüzce kavşağa girişini sürdürdüğü esnada kavşak içerisinden geçmekte olan sanık sürücünün aracının ön kısımları ile çarpışması sonucu sanığın tali kusuru ile motosiklet sürücüsü ...'nin ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezası ertelenen sanık hakkında, mahkemece denetim süresinin herhangi bir yükümlülük belirlenmeden veya uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine karar verilmesi ile denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceğinin ihtaratı sırasında dayanak madde olan 5237 sayılı TCK'nın 51/6 ve 51/7. maddelerinin hükümde gösterilmemesi,

2- Hakkında tayin edilen hapis cezası ertelenen sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 51/8. maddesi uyarınca, denetim süresini iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususunun kararda gösterilmemesi,

2- Hakkında tayin edilen hapis cezası ertelenen sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 51/8. maddesi uyarınca, denetim süresini iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususunun kararda gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 6. paragrafında yer alan " bu sürenin sanığa her hangi bir yükümlülük belirlenmeden ve uzman kişi görevlendirmeden geçirilmesine" ibaresini önüne gelmek üzere "5237 sayılı TCK’nın 51/6. maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi ve hükmün 7. paragrafında yer alan "denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verileceği hususunun ihtaratına" ibaresinin önüne gelmek üzere "5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi, hükmün 7. paragrafından sonra gelmek üzere "5237 sayılı TCK’nın 51/8. maddesi uyarınca, denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususlarının sanığa ihtarına” cümlesinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/03/2022 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/478, Karar No: 2007/482, Tarih: 04.07.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/20-478 E., 2007/482 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/20-478 E., 2007/482 K.**

**- ÇEKİŞMELİ TAŞINMAZ

- EKSİK İNCELEME VE YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ**- 5304 S. KADASTRO KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKIND... [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kadstro tespitine itiraz " davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 14.6.2006 gün ve 2005/ 91 E. 2006/561 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 10.11.2006 gün ve 2006/12160 E. 2006/14909 sayılı ilamı ile,

(..Kadastro sırasında G…

…… Köyü 116 ada 45 parsel sayılı 2.919,24 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Haydar Y..... adına tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda;karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 04.07.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.