muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23933, Karar No: 2022/16943, Tarih: 06.12.2022

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Sanığın suç tarihinde resmi nikahlı eşi olan katılan ...’dan para istediği, katılan para vermek istemeyince katılanı elleriyle darp ederek çantasından rızası dışında 100 TL parayı alıp ikametten ayrıldığı somut olayda, suç tarihi itibarıyla paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

1-5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi,

2- İddianameye ve katılanın soruşturma aşamasındaki beyanlarına göre suç saatinin 12.00 olarak görünmesi karşısında, gerekçeli kararda 00.00 olarak gösterildiği anlaşılmakla katılandan ve sanıktan suç saatinin sorularak çelişkinin giderilmesi ile sanığın eylemi gece vakti gerçekleştirdiğinin anlaşılması halinde hakkında 5237 sayılı TCK’nın 149/1-h. Maddesinin oluşması sebebiyle hüküm kurarken aynı sayılı Yasa’nın 61. maddesi gereği alt sınırdan uzaklaşılmasının gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vasisinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarınca yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın ... 1. Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesine, 06.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13101, Karar No: 2006/16539, Tarih: 28.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13101 E.  ,  2006/16539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptaline ilişkin davada İstanbul 5. Tüketici ile Şişli 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, dilekçesinde dar gelirliye konut yapıp satan davalı şirketten yazılı sözleşme ile konut satın almasına rağmen dairenin teslim edilmediğini belirtip sözleşmenin iptalini, ödenen miktarın iadesini talep etmektedir.

Dava, yüklenici tarafından yapılıp davacıya satılan konut için açılan sözleşmenin iptali ve tazminat istemine ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması hakkındaki yasada değişiklik yapan 4822 Sayılı Yasanın 3/f maddesine göre satıcı; “kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişiler” olarak,

3/e maddesinde tüketici: “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmış,

3/c maddesinde ise, “KONUT VE TATİL AMAÇLI TAŞINMAZ MAL SATIŞLARI DA” Tüketici Yasası kapsamına alınmıştır.

Her ne kadar konut satışının resmi şekilde yapılması gerekli ise de, (T.M.Y.’nın 706., B.Y.’nın, 213. ve Noterlik Yasasının 89. maddeleri.) arsa payı devri karşılığı yapılan inşaat sözleşmesi bunun ayrıcalığıdır. Sözleşme gereği edimini yerine getiren yüklenici, kendisine düşen bağımsız bölümleri yazılı olmak koşulu ile B.Y.’nın 162 ve devamı maddelerine göre üçüncü kişilere devir ve temlik edebilir.

Oturmak amacı ile konut satın alan kişi ile yüklenici arasında düzenlenen sözleşme, B.Y.’nın 162. maddesi hükmüne göre alacağın temliki olup, bu tür sözleşmelerin resmi biçimde yapılmasının zorunlu olmadığı, somut olayda, düzenlenen yazılı sözleşmenin de bu nitelikte olduğu ve konut satışının da 4077 Sayılı Yasada düzenlendiği anlaşılmakla, 4077 Sayılı Yasa kapsamında kalan uyuşmazlığın tüketici mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İstanbul 5. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/11/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13371, Karar No: 2019/16543, Tarih: 23.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/13371 E.  ,  2019/16543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Ayrıntıları Ceza Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 tarih ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere, kovuşturma evresinde kendisine zorunlu müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı belirtilmiştir.

Suça sürüklenen çocuğun yakalama üzerine alınan savunmasında 18 yaşını ikmal ettiği ve müdafii talebi olmadığını söyleyerek savunmada bulunduğu anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuktan habersiz olarak atanan müdafii ve bu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğlerin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı gibi bu müdafiinin temyize hakkı bulunmadığından yapılan temyizin CMK'nun 317. maddeesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 23.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8707, Karar No: 2015/15055, Tarih: 13.05.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/8707 E.  ,  2015/15055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın gıyabında verilen kararın mahkemeye bildirildiği "G..Mahallesi N..Sokak No:../1 B.." adresinde tebliğe çıkarılması gerekirken, mahalle adının yazılmaması sebebiyle 08.06.2012 tarihinde tebligat yapılmadan iade edilmesi üzerine mernis adresine yapılan tebligatın usulsüz olduğu gözetilip yokluğunda verilen kararın sanığın mahkemeye bildirdiği adreste usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz edilmesi halinde buna yönelik tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere mahallinde gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 13.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4991, Karar No: 2009/5899, Tarih: 03.11.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4991 E.  ,  2009/5899 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; davalı yüklenici şirket icra takibinden önce usulüne uygun şekilde ihtarname gönderilerek temerrüde düşürülmediği halde, işlemiş faize yönelik itirazın iptâli isteminin reddi yerine kabulüne karar verilmesi de bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 03.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3619, Karar No: 2020/7827, Tarih: 23.09.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/3619 E.  ,  2020/7827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, katılana ait ikametin çelik kapısına zarar verme eylemini yakarak gerçekleştirdiğinin tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında, sanığın cezasında 5237 sayılı TCK'nun 152/2-a maddesine göre artırım yapılmayarak eksik ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7, Karar No: 2023/5019, Tarih: 02.10.2023

**1. Hukuk Dairesi         2022/7 E.  ,  2023/5019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/238 E., 2021/867 K.

HÜKÜM/KARAR : Red/Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/125 E., 2020/419 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili; ..., Merkez,... Mahallesi’nde kain 438 ada 4, 5, 9 ve 8 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakanı ... Bey ...'e ait olmasına rağmen kadastro çalışmaları sırasında 4 parselin ..., 5 parselin ... Vilayeti, 8 parselin ..., 9 parselin İbrahim oğlu ... adına tespitinin yapıldığını ileri sürerek davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, aksi halde davalıların hisselerinin bedelleri tespit edilerek dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... Müdürlüğüne izafeten Vakıflar Bölge Müdürlüğü vekili; davaya konu 438 ada 8 parsel sayılı taşınmazın davacının evladı olduğu mülkiyeti ... Bey ... Vakfına ait olduğunu, davacının halen gallesinden pay aldığı vakfa karşı dava açmış olduğunu, davanın zamanında açılmadığını belirteek reddini savunmuştur.

Davalı ..., ..., Sebahat İlek, ..., ... (...), ..., ..., ...,... (...), ...; davanın süresinde açılmadığını, kendileri adına yazılan taşınmazın dedelerinden intikal ettiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Davalı ... vekili; hak düşürücü sürenin geçmiş olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu taşınmazların kadastro tutanağının 16.02.1990 tarihinde kesinleştiği ve davanın 18.02.2016 tarihinde açıldığı gerekçesiyle hak düşürücü süreden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili özetle; kadastro tutanaklarının haksiz, hukuksuz ve yolsuz olarak tapuya tescillerinin yapıldığını, çekişmeli taşınmazların ... Bey ... mirasçısı müvekkili ...’e ait olduğunu, yolsuz olarak tescili yapılan taşınmazlar için hak düşürücü süreden bahsetmenin mümkün olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili özetle; kadastro tutanaklarının haksiz, hukuksuz ve yolsuz olarak tapuya tescillerinin yapıldığını, çekişmeli taşınmazların ... Bey ... mirasçısı müvekkili ...’e ait olduğunu, yolsuz olarak tescili yapılan taşınmazlar için hak düşürücü süreden bahsetmenin mümkün olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; çekişmeli taşınmazların 16.02.1990 tarihinde tutanaklarının kesinleştiği, dava tarihi olan 18.02.2016 tarihiyle arasında 10 yıldan fazla zaman geçtiği, Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde istinaf dilekçelerindeki taleplerini tekrar ile kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu′nun 12/3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 210,55 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.10.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3989, Karar No: 2021/9867, Tarih: 18.05.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/3989 E.  ,  2021/9867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığı bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26.maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/28798, Karar No: 2013/2736, Tarih: 20.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/28798 E.  ,  2013/2736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yaşının küçüklüğü nedeniyle ayrı yargılandığı arkadaşı ile birlikte, bir balık resturantının bekçisi olan tanık ...'ın yanına gelerek, bıçak çekip, içki ve su istedikten sonra, yandaki iş yerinin önünde bulunan kaynak makinasının kablosunu keserek alıp gideceğini söyleyerek, çuvala doldurduğu kabloyla yolda yakalandığının iddia edilmesi karşısında, sanığın, suçunun sübutu halinde eylemin yağmaya kalkışma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 20/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5363, Karar No: 2014/4025, Tarih: 10.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/5363 E.  ,  2014/4025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Osmancık Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıf.)

Tarihi :16.05.2013

Numarası :2012/269-2013/502

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı iş bedeli alacağının yükleniciden tahsili istemine ilişkindir Mahkemece tüketici mahkemesi sıfatıyla dava görülerek davanın kabulüne karar verilmiş, verilen bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23002, Karar No: 2013/36883, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/23002 E.  ,  2013/36883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın sokak üzerinde park halindeki müştekiye ait motorsikleti çalma şeklindeki eyleminin kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunun tanımlandığı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 28/11/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.