muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2017, Karar No: 2015/13071, Tarih: 09.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2017 E.  ,  2015/13071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/915-2014/198

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

1-Bilirkişi kurulunca değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiğinin İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere; dekar başına ortalama üretim miktarlarının ve değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama üretim masraflarının İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü ile diğer resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7199, Karar No: 2020/7924, Tarih: 07.12.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/7199 E.  ,  2020/7924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili dava dilekçesinde, tarafların paydaş olduğu 815 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafından kullanıldığını belirterek elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talep etmiş, yargılama sırasında davalı ... dışındaki diğer davalılar yönünden davadan feragat edilmiştir.

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, mirasçılar arasında fiili taksim yapıldığını, kadastro geçince davacıya düşen yerin tespit harici yerde kaldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne, 4.517,75 TL ecrimisilin davalı ...’den alınmasına, diğer davalılar yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, elatmanın önlenmesi yönünden talep konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair verilen karar, davalı ... vekilince ecrimisil yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlararası elatmanın önlenmesi ve ecrimisil talebine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Kural olarak paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmaz yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı kararı).

Somut olayda, dava konusu 815 parsel sayılı taşınmaz, 160.000 m2 ve tarla vasfında olup tapuda davacı, davalı ve dava dışı 3. kişiler adına paylı olarak kayıtlıdır. Uzman bilirkişi raporuna göre, davalı ... taşınmazın 38.541,48 m2’sini narenciye bahçesi olarak kullanmaktadır. Davalı tarafından her ne kadar taşınmazın paydaşlar arasında fiilen taksim edildiği belirtilmiş ise de, davacının kullandığı yerin kadastro sonrası tespit harici yerde kaldığı, dava konusu taşınmazda kullanabileceği yer olmadığı, dolayısıyla geçerli bir taksimin bulunmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Mahkemece yukarıda anlatılan ilkeler doğrultusunda intifadan men olgusunun yeterince araştırılmaması, eksik incelemeyle karar verilmesi doğru değildir. Mahkemece, taraf tanıkları intifadan mene yönelik olarak tekrar dinlenmeli, sonucuna göre karar verilmelidir.

Kabule göre de, ecrimisil hesabı yapılırken, davalının kullandığı 38.541,48 m2’nin davacının hissesine oranlanması gerekirken, bu esasa uygun olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi, ayrıca davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde, reddedilen miktar üzerinden kendisini vekille temsil ettiren davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de, ecrimisil hesabı yapılırken, davalının kullandığı 38.541,48 m2’nin davacının hissesine oranlanması gerekirken, bu esasa uygun olmayan bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilmesi, ayrıca davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde, reddedilen miktar üzerinden kendisini vekille temsil ettiren davalı ... lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının REDDİNE, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 07.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4818, Karar No: 2014/4997, Tarih: 25.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/4818 E.  ,  2014/4997 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 43.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 29/05/2013 tarih ve 2012/156-2013/130 sayılı hükmün Dairenin 05.11.2013 tarih ve 2013/26418-27199 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 228.00 (ikiyüzyirmisekiz) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5040, Karar No: 2020/6150, Tarih: 08.12.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/5040 E.  ,  2020/6150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından zina hukuki sebebine dayalı boşanma davasının reddi, tazminatların ve nafakaların miktarı yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı-karşı davacı erkeğe kusur olarak yüklenilen “Bir süre yurt dışında çalışıp Türkiye'ye dönüş yaptıktan sonra eşinin rızası dışında kendisine ayrı bir ev tuttuğu ve burada yaşamaya başladığı, bunun dışında eşinden habersiz 3 ay gibi uzun bir süre eve gelmediği” vakıalarından sonra tarafların uzun bir süre daha evliliklerine devam ettiği, kadın tarafından erkeğin bu eyleminin affedilmiş en azından hoşgörü ile karşılanmış sayılması gerektiği, affedilen veya hoşgörü ile karşılanan olayların taraflara kusur olarak yüklenemeyeceği, mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlara göre yine de erkeğin tam kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı-karşı davalı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Bölge adliye mahkemesince kararın gerekçesinde, davacı-karşı davalı kadın lehine 50.000 TL manevi tazminata karar verildiği belirtilmiş ise de; kararın hüküm fıkrasında 100.000 TL manevi tazminatın davacı-karşı davalı kadına verilmesine yazılmak suretiyle manevi tazminat yönünden gerekçe ile hüküm sonucu arasında çelişki yaratılmıştır. Manevi tazminat yönünden hüküm ile gerekçe arasında yaratılan bu çelişki bozma sebebi olup hükmün bu yönden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, bozma sebebine göre tarafların manevi tazminata yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 08.12.2020 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/22751, Karar No: 2017/4471, Tarih: 18.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/22751 E.  ,  2017/4471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının kabul edilen ziynet alacağı davası yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, ziynet alacağının reddedilen kısmı, erkek lehine ziynet alacağının reddedilen bölümü nedeniyle hükmedilen vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının tüm, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK m. 6). Kural olarak ispat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir. (6100 s. HMK. m. 190/1)

Davacı kadın dava dilekçesinde cins, nevi ve miktarlarını belirttiği ziynet eşyalarının davalı erkeğin uhdesinde olduğunu beyan ederek ziynet eşyalarının aynen, olmadığı taktirde bedelinin iadesini talep etmiştir. Hayat deneylerine göre olağan olan, bu çeşit eşyanın kadın üzerinde olması yada evde saklanmış, muhafaza edilmiş bulunmasıdır. Diğer bir deyimle bunların davalının zilyetlik ve siyanetine terk edilmiş olması olağana ters düşer. Diğer taraftan, söz konusu eşya rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen nev’idendir. Onun için kadının bunları önceden götürmesi gizlemesi her zaman mümkündür.

Davacı kadın dava konusu ziynet eşyasının varlığını, erkeğin uhdesinde veya evde kaldığını ve erkek tarafından erkeğin evden ayrılması esnasında yanında götürüldüğünü ispat yükü altındadır. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı kadın tanıklarının ziynetlerin erkeğin uhdesinde olduğu ve evde kasada bulunduğu söylenen bu takıların erkeğin evi terk ettiği esnada veya öncesinde yanında götürüldüğü konusunda görgüye dayalı bilgilerinin bulunmadığı, dolayısıyla tanıkların beyanlarının kadının iddialarını ispata elverişli bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Davalı kadın yemin deliline de dayanmamış olup, dava konusu ziynet eşyasının, erkek tarafından götürüldüğü veya erkeğin uhdesinde bulunduğunu ispat edememiştir. Bu durumda mahkemece, davacı kadının ziynet alacağı davasının reddi gerekirken, kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

Davalı kadın yemin deliline de dayanmamış olup, dava konusu ziynet eşyasının, erkek tarafından götürüldüğü veya erkeğin uhdesinde bulunduğunu ispat edememiştir. Bu durumda mahkemece, davacı kadının ziynet alacağı davasının reddi gerekirken, kabulü doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın ...'ya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 136.00 TL temyiz başvuru harcı peşin yatırıldığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.04.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/1485, Karar No: 2010/4171, Tarih: 07.06.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/1485 E.  ,  2010/4171 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı kasten yaralamaktan sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BURHANİYE) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05/06/2008 gün ve 77/140 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa dosya içeriğine, mahkemenin kabul ve gerekçesine göre; amca çocukları olan mağdur ile sanığın olay günü ormanlık alanda odun meselesi yüzünden tartışıp kavga ettikleri, sanığın odun kırmak için kullanılan balta ile mağdurun kafasına vurarak açık kırığa, beyin kanamasına, hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladıktan sonra, sanığın yaptığı eylemden pişmanlık duyarak atleti ile yaraya tampon yaparak kanamayı durdurmaya çalıştığı, akabinde mağduru hastaneye götürmek için köye telefon ettirdiği ve olay yerine araba çağırdığı, ayrıca mağduru sırtında taşıyarak arabanın yanına götürdüğü, mağduru bu arabayla hastaneye götürüp tedavisinin yapılmasını sağladığı olayda; 5237 sayılı TCK’nun 36.maddesindeki şartların oluşması nedeniyle gönüllü vazgeçme hükümlerini dikkate alarak sanığın eylemini silahla yaralama olarak nitelendiren mahkemenin kabul ve gerekçesinde isabetsizlik görülmediğinden, sanığın eyleminin öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğuna ilişen tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, tanık beyanlarının yanlı olduğuna, yasal savunmaya, ağır tahrikin varlığına,

katılan vekilinin suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (ONANMASINA), 07/06/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1662, Karar No: 2015/4193, Tarih: 09.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/1662 E.  ,  2015/4193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR : 1-.... ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

2-... ADINA VEKİLİ

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, borçlu olmadığının tespiti ile takibin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davayı yetkisizlik sebebiyle reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ... satış elemanı olarak çalıştığını, işe girerken alınan boş senedin diğer davalı şirket yetkilisine ciro edilerek icra takibi yapıldığını belirtmiş ve anılan senet dolayısı ile borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili, yetki itirazında bulunmuş ve davalıların ikametgah adresinin ...'de bulunduğunu, davaya bakmakla ...ahkemelerinin yetkili olduğunu savunmuştur.

Davalı ... vekili; her iki davalının ikametgah adresinin ...de bulunduğunu, davaya bakmakla ... mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, davalıların ikametgah adresi ve işyeri adres...de bulunduğundan anılan yer mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiştir.

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yetkili mahkemenin hangi yer iş mahkemesi olduğu taraflar arasında tartışmalıdır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı iş yeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Kanun'da yer verilmemiştir. İş yeri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir.

Somut olayda davacı, satış elemanı olarak ...'da çalıştığını belirtmiş ve menfi tespit istemine ilişkin davayı...Mahkemesinde açmıştır. Mahkemece, her iki

./..

-2-

davalının ikametgah adresi ve iş yeri...'de bulunduğundan anılan yer mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiştir. Dosya içeriğine göre, davanın açıldığı tarihte, dava olunanların adresi ...de bulunmaktadır. Ancak davacıya mal teslimatlarının Karaman'da yapıldığı ve davacının fiilen Karaman'da çalıştığı anlaşılmaktadır. İş Mahkemelerinde yetki kuralı işçiyi koruma amaçlı düzenlenmiştir, kanunda belirlenen yetkili mahkemelerden birini seçme hakkı işçidedir. Davacı, davayı açarken seçim hakkını fiilen işini yaptığı yer mahkemesinden yana kullanmıştır. Anılan sebeple işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2015 günü oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/8118, Karar No: 2020/6445, Tarih: 24.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/8118 E.  ,  2020/6445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Olay yeri inceleme tutanağında, PVC penceresi kapı kolunun üst ve alt kısmında sert cisim zorlamaları olduğunun tespiti nedeni ile suça sürüklenen çocuk hakkında zamanaşımı süresi içinde mala zarar verme suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;