muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/861, Karar No: 2010/4139, Tarih: 11.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/861 E.  ,  2010/4139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde ıslahla 17.009 lira ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin pay sahibi oldukları taşınmazın (2.161,99 m2) davalı tarafından semt spor sahası ve ... olarak kullanılmak üzere kamulaştırıldığını, üzerine cafe, lokanta, spor alanları gibi tesisler yapıldığını, sonradan kamulaştırmadan vazgeçildiğini ancak üzerindeki tesislerin kullanmaya devam edildiğini beyanla turizm ve ticaret yoğunluğu açısından çok kıymetli olan dava konusu yerin haksız işgali nedeniyle geriye doğru 5 yıl için şimdilik 6.000,00 YTL işgal tazminatının, talep ıslah ile 17.009 YTL'ye çıkartılmıştır.

Mahkemece, 14.04.2008 havele tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda istemin kabulüne karar verilmiştir.

Ecrimisil, kötüniyetli şagilin ödemekle sorumlu olduğu tazminat olup, en azı kira geliri, en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.

İlke olarak kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde; taşınmazın dava konusu dönemde mevcut haliyle serbest koşullarda getirebileceği kira parasının emsaller de değerlendirilerek saptanması, sonraki dönemler için ise bulunan bu miktara ÜFE artış oranının tamamı yansıtılmak suretiyle bulunacak miktardan az olmamak koşuluyla hesaplanacak ecrimisilin hüküm altına alınması gerekir.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporu ile, parsel değerinin %5’i baz alınmak suretiyle fahiş ecrimisil hesaplaması yapılmıştır. Bu hesap tarzı yerleşik Yargıtay ilkelerine aykırı olup hüküm kurmaya elverişli değildir.

Bu durumda mahkemece, benzer nitelikteki yerlerin işgal dönemindeki kira paraları araştırılarak ve kira sözleşmeleri getirtilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi heyeti marifetiyle incelettirilmeli, mahallinde keşif yapılıp dava konusu taşınmazın büyüklüğü, işgal alanı, kullanım durumu gibi hususlar ve yukarıda sözü edilen somut emsal de dikkate alınarak işgal tarihindeki kira parası (ilk dönem ecrimisil miktarı) belirlenmeli, sonraki yıllar için ise ÜFE artış oranı tam olarak uygulanmak suretiyle takip eden dönemler için ecrimisil miktarı hesap edilmelidir.

Yukarıda açıklanan hususlar nazara alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14635, Karar No: 2021/1504, Tarih: 22.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/14635 E.  ,  2021/1504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili dava dilekçesinde, tarafların ortak murisinden kalan taşınmazda bulunan binanın davalı tarafından kullanıldığını belirterek ecrimisil talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, fuzuli şagil olmadığını, kira geliri elde etmediğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Yargılama sırasında davalı vefat etmiş, mirasçıları davaya dahil edilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arası ecrimisil talebine ilişkindir.

1.Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Dava konusu taşınmazda taraflar paydaştır. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı kararı).

Somut olayda, davacılar, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan binanın davalıların murisi ... tarafından kullanıldığını iddia etmiş, hükme esas alınan bilirkişi raporunda binada 3 dairenin bulunduğu, iddiaya göre bir dairenin ... tarafından kullanıldığı, diğer dairelerin kiraya verildiği belirtilerek hesaplama yapılmıştır. Davalı mirasçıları ise dava konusu yerde 3 ayrı dairenin bulunmadığını iddia etmektedir.

Bu tür davalarda talebin kabul edilebilmesi için öncelikle taşınmaza davalılar tarafından haksız elatıldığının duraksamaksızın kanıtlanması gerekir. HMK’nin 190/1. maddesine göre “İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.” Davacı taraf dava dilekçesinde tanık deliline dayanmış ancak Mahkemece tanıklar dinlenmeden, taraf delilleri toplanmadan, davalıların savunması üzerinde durulmadan eksik araştırma ile karar verilmiştir.

Mahkemece yapılması gereken iş; dava konusu taşınmaz üzerinde üç ayrı dairenin olup olmadığını araştırmak, davacılar tarafından davalıların murisi ...’ye gönderilen ihtarnamenin tebliğ edilmediği ve ortaklığın giderilmesi davasının davacılar tarafından değil, muris ... tarafından açıldığına dikkat ederek yukarıda ayrıntılı açıklandığı üzere davalıların murisinin bizzat kullandığı daire hakkında intifadan men şartını aramak, kiraya verilen yer varsa intifadan men şartının aranmayacağından talep doğrultusunda karar vermek, ayrıca karar tarihinden sonra davacılardan ...’nın davadan feragat ettiği gözönünde bulundurularak karar vermek olmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1. bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının REDDİNE, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,

peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 22.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11706, Karar No: 2020/1501, Tarih: 04.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/11706 E.  ,  2020/1501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen beraat hükümleri temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü;

25/04/2015 tarihli tutanak incelendiğinde; müştekinin evinde bulunduğu sırada iş yerine giren iki şahsın bulunduğunu görmesi üzerine polise yapmış olduğu ihbar sonucu polislerin bahse konu iş yeri içerisinde polisleri görünce kaçmaya çalışan iki şahıstan bir tanesi olan sanık ...’ın kovalamaca sonucu balık hali içerisinde yakalandığının ve iş yeri giriş kapısı iç tarafında poşet içerisinde hazırlanmış malzemelerin bulunduğunun anlaşılması karşısında, tutanak tanığı polisler yargılama aşamasında tanık sıfatıyla çağrılıp dinlenmeden ve tutanak tanıklarına kamera görüntülerinde görünen kişinin eşgal bilgileri ve kıyafetleri itibarıyla olay günü yakalanan sanık olup olmadığı sorulmadan ve dosya içerisinde mevcut 25/04/2015 tarihli CD tutanağında şahsın iş yeri civarında gezindiği, kısa bir görüntü alanına girdiği, olay yerinin karanlık olması nedeniyle yüz kısmının tam olarak görülemediği, görüntülerdeki kişinin sanık olup olmadığının tespiti için görüntülerin uzman kişilerce incelenmesinin uygun olacağı değerlendirilmesine rağmen, sanığın teşhise elverişli fotoğrafları çekilip elde edilen fotoğraflar ile CD tutanağındaki görüntülerin karşılaştırılması yapılmak suretiyle Polis Kriminal Laboratuarından ayrıntılı bilirkişi raporu alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma sonucu atılı suçlardan beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13711, Karar No: 2013/17610, Tarih: 10.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13711 E.  ,  2013/17610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyanın incelenmesinden davacı vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt edilip edilmediği anlaşılamamıştır. Mahkemece bu konu araştırılarak anılan dilekçenin temyiz defterine kaydı varsa bu kaydı gösterir sayfanın onaylı bir örneğinin,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin kuru-sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimini, tüm harcama kalemlerini gösteren ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların 2012 yılı itibariyle rayiç bedellerini gösterir listenin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Sorularak, getirtilen belgelerin dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11504, Karar No: 2025/3660, Tarih: 18.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11504 E.  ,  2025/3660 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/885 Esas, 2023/1031 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Küçükçekmece 8. Aile Mahkemesinin 28.09.2023 Tarihli ve 2022/906 Esas, 2023/726 Karar Sayılı Kararı

Davanın davalının ikametgahında açılması gerekmekte olup, davalının adresinin .../Balıkesir olduğu, davacının ikametgahının da Küçükçekmece/İstanbul olduğu, böylelikle yetkili mahkemenin Balıkesir Aile Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Balıkesir 2. Aile Mahkemesinin 26.12.2023 Tarihli ve 2023/885 Esas, 2023/1031 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda davacı babanın, kendi ikametgahında davasını ikame ederek ilgili mevzuat uyarınca yetkili mahkemede davasını açtığı, birden fazla mahkemenin yetkili olabileceği durumlarda davacının seçimlik hakkını kullanarak ilgili mevzuatın düzenlediği yetkili bir mahkemede açılan davada yetki itirazı dinlenemeyeceği, dolayısıyla somut olayda davacı babanın yetkisiz mahkemede dava açtığından da bahsedilmesi mümkün olmadığı, şu halde davacı babanın yetkili mahkemede davasını açtığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 325 inci maddesi uyarınca çocuk ile kişisel ilişki kurulması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yasal yerleşim yeri” başlıklı 21 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Velâyet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hâllerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 326 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Kişisel ilişki kurulmasıyla ilgili bütün düzenlemelerde çocuğun oturduğu yer mahkemesi de yetkilidir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, velâyet yetkisini kullanan davalı annenin ve çocuğun yerleşim yerinin .../Balıkesir olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Balıkesir 2. Aile Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Balıkesir 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

18.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6118, Karar No: 2012/4466, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/6118 E.  ,  2012/4466 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... birleşen 2000/222 E. sayılı davada davacı-k.davalı ... ile davalı-k.davacı ... birleşen 2007/683 E. sayılı davada davacı ... davalılar 1-... 2-... arasındaki davadan dolayı Manavgat 1.Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 01.07.2010 gün ve 2008/139-2010/513 sayılı hükmü onayan Dairemizin 25.04.2011 gün ve 2010/7243-2011/2508 sayılı ilamı aleyhinde davalı-k.davacı ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Asıl dava arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca davacı yükleniciye verilmesi gerektiği halde devredilmeyen 2 adet bağımsız bölümün tapu kayıtlarının iptâli ve yüklenici adına tescili, birleşen 2000/222 Esas sayılı dosyasındaki dava asıl davada talep edilenler dışında teslim edilmeyen 2 adet dairenin bedelinin tahsili, aynı dosyadaki karşı dava gecikme tazminatı istemine, birleşen Manavgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin Tüketici Mahkemesi sıfatıyla baktığı 2007/683 Esas sayılı dava ise yükleniciden bağımsız bölüm sahibi olan üçüncü kişinin yüklenici ile arsa sahibi aleyhine açtığı temliken tescil istemlerine ilişkindir. Mahkemece birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda asıl dava ile birleşen 2000/222 Esas sayılı davada yüklenicinin davasının reddine, arsa sahibinin açtığı karşı davanın kısmen kabulüne ve birleşen 2007/683 Esas sayılı dosyadaki davanın kabulüne dair verilen kararın yüklenici ve arsa sahibi vekillerince temyizi üzerine Dairemizden verilen 25.04.2011 gün 2010/7243 Esas, 2011/2508 Karar sayılı onama ilâmına karşı, davacı-karşı davalı-birleşen dosya davalısı yüklenici vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre yüklenici vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre yüklenici vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dosya kapsamı ve mahkemenin kabulüne göre yanlar arasında Manavgat 1. Noterliği’nde düzenlenen 30.10.1997 gün 18665 yevmiye nolu düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ve satış vaadi akdiyle yüklenicinin arsa sahibine ait taşınmaz üzerinde inşaat yapımını üstlendiği ve inşaatın getirildiği aşamaya göre, sözleşmenin üçüncü maddesinde aşamalı devir de öngörüldüğünden 4 bağımsız bölüme hak kazandığı anlaşılmaktadır. İlk bozma sonrası yapılan inceleme ve yine mahkemenin kabulüne göre yüklenicinin kendisine bırakılan ve inşaat aşamasına göre hak kazandığı bağımsız bölümlerden bir tanesinin birleşen 2007/683 Esas sayılı dosya davacısı ...’a, bir tanesinin ...’a ve diğer bir tanesinin de ...’a olmak üzere toplam üç daireyi satarak parasını aldığı subuta ermiştir. Dava dışı ...’le ilgili olarak mahkemece bu şahsa satılan bağımsız bölümün de yüklenici tarafından satıldığı ve bu suretle yüklenicinin hak kazındığı bağımsız bölümlerin tamamının verildiği kabul edilmiş ise de bu şahsa tapuda devredilen bir daire bulunmadığı gibi mahkemenin gerekçesine göre ...’e satılan yerin bağımsız bölüm olarak tescil edilmeyen ortak alanlardan olan kapıcı dairesi olduğu anlaşılmaktadır. Tapuda devir yapılmadığı ve bağımsız bölüm olarak tescilli olmayan kapıcı dairesinin devri de mümkün olmadığından yüklenicinin satmış göründüğü bu daire nedeniyle arsa sahibinin devir yükümlülüğünün tümünü yerine getirdiğinin kabulü mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece yüklenicinin ...’e yapılan satışı nedeniyle arsa sahibinin pay devri yükümlülüğünü tam olarak yerine getirdiğinden sözedilemeyeceğinden birleşen 2000/222 Esas sayılı dosyada yüklenicinin aşamalı olarak hak kazındığı ancak kendisine ya da onun talimatı ile üçüncü kişilere devredilmeyen bir daire ile ilgili bedel isteminin kabulüne karar verilmesi gerekirken gerekçe kısmında ...’e satılan kapıcı dairesinin hukuken devrinin olanaksız olduğu kabul edilmesine rağmen bu devirle birlikte arsa sahibinin tüm yükümlülüğünü yerine getirdiği kabul edilerek yüklenicinin açtığı birleşen bu davanın tümden reddi doğru olmamıştır.

Mahkeme kararının bu gerekçeyle bozulması gerekirken onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından yüklenicinin karar düzeltme talebinin kabulü uygun bulunmuştur.

Mahkeme kararının bu gerekçeyle bozulması gerekirken onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından yüklenicinin karar düzeltme talebinin kabulü uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle yüklenicinin diğer karar düzeltme taleplerinin reddine, ikinci bent uyarınca kabulüyle Dairemizin 25.04.2011 gün 2010/7243 Esas 2011/2508 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılmasına ve mahkeme kararının birleşen 2000/222 Esas sayılı dosyasında asıl davayla ilgili kısmının BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma vekâlet ücretinin arsa sahibi davalı ...’den alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacı yüklenici ...’ye verilmesine, fazla alınan temyiz ve ödediği karar düzeltme peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalı ...’ye geri verilmesine, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11619, Karar No: 2017/24, Tarih: 09.01.2017

**11. Ceza Dairesi         2016/11619 E.  ,  2017/24 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 03.06.2016 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.01.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8392, Karar No: 2025/4432, Tarih: 29.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/8392 E.  ,  2025/4432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1924 E., 2023/466 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bingöl 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 04.07.2022 tarihli ve 2022/38 Esas, 2022/274 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-(b), (d), (e) ve 53/1 maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.04.2023 tarihli ve 2022/1924 Esas, 2023/466 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı(lehe), sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının, sanığın eylemine ilişkin belirlenen suç vasfında 5237 sayılı Kanun'un 82/1-(b) maddesine göre canavarca hisle öldürmenin unsurlarının oluşup eziyet çektirerek öldürmenin unsurlarının oluşmaması nedeniyle hükümden "ve eziyet çektirerek" ibaresinin çıkarılması suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) ve 303/1-(a) maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, sanığın isnat olunan suçu işlemediğine, sanığın cezasında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümleri uyarınca indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE