muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4579, Karar No: 2019/7127, Tarih: 13.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/4579 E.  ,  2019/7127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ SIFATIYLA)

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 02/06/2016 tarih ve 2015/617-2016/528 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla,

dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı Kır Bal Ltd Şti isimli firmanın TSE markası olmamasına rağmen ürünlerin üzerine TSE stickeri bastığını, ürünlerini satışa sunduğunu, bu durumun mahkeme aracılığıyla yapılan delil tespiti dosyasıyla sabit olduğunu ileri sürerek 556 sayılı Kanun uyarınca koruma altına alınan belgenin haksız kullanımının engellenmesine, 3.760,00 TL maddi, 18.800,00 TL manevi tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiş, daha sonra ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 8.614,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davalının, ürünlerinde davacı kurum adına tescili bulunan TSE markalarını davacı ile herhangi bir usulüne uygun sözleşmesi olmaksızın aynen kullanmak suretiyle davacının marka hakkına tecavüz ettiği, bağlayıcı olmamakla birlikte mahkememizce uygun bulunan 132 sayılı TSE kuruluş Kanun'un 2/I maddesi gereğince çıkarılmış ürün belgelendirme yönergesinin 45. maddesi gereğince hesaplanan maddi tazminat alacağının bulunduğu, yine davacının marka hakkına tecavüzü ve davacının kamuoyu nezdinde güven kaybına neden olması dikkate alınarak davacı lehine manevi tazminata hükmetmek gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davalının, davacıya ait TSE markasına vaki tecavüzünün meni'ne, kullanımının engellenmesine, 7.300,00 TL maddi, 7500.- TL manevi tazminata fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve temyiz edenin sıfatına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıdaki bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 15,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 13/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12438, Karar No: 2013/16404, Tarih: 20.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/12438 E.  ,  2013/16404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 6. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/06/2013

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 7528 ada 17 parsel sayılı taşınmazın paydaş maliki "A.S. B." nin ana adının P.olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, Tapu Müdürlüğü temyiz etmiştir.

Davacı, Ankara 5. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülmekte olan 2011/1537 Esas sayılı ortaklığın giderilmesi davasında verilen yetki belgesine dayanarak dava konusu 7528 ada 17 parsel sayılı taşınmazda "A.S. B." nin ana adının "P." olarak yanlış yazıldığını ileri sürerek, ana adının nüfus kaydına uygun "P." olarak yazılmasına karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere, "Mülkiyet Hakkının Tescili" başlıklı 22.07.2013 tarihli ve 2013/5150 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicil Tüzüğü'nün 28. (18.05.1994 tarihli ve 94/5623 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicil Tüzüğü'nün 25.) maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası olarak belirlenmiştir. Görülüyor ki; bunların arasında malikin ana adı yer almamıştır. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez. Şayet, tapunun tesciline dayanak yapılan işlemde düzeltimi gerektirir bir hata yapılmışsa, bu hata 2013 tarihli Tapu Sicil Tüzüğü'nün 75. (1994 tarihli Tapu Sicil Tüzüğü'nün 87.) maddesi uyarınca, ilgilisinin başvurusu üzerine o maddedeki koşullar araştırılarak, idarece düzeltilmelidir.

Bu durumda mahkemece tapu kayıt malikinin ana adının düzeltilmesine karar verilmesi doğru değildir. Ancak gerekli araştırma ve incelemeler yapılarak tapu kayıt maliki ile "P.. oğlu A.. S.. B.." nin aynı şahıs olduğu yönünde tam bir kanaat oluştuğu taktirde "çoğun içerisinde az da vardır." kuralı gereğince davanın tespit davası olarak değerlendirilerek aynı şahıs olduklarının tespitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davalı Tapu Müdürlüğünün temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 20.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3170, Karar No: 2014/8605, Tarih: 30.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3170 E.  ,  2014/8605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa (Kapatılan) 4. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 16/12/2013

NUMARASI : 2012/309-2013/438

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı kooperatif arasında 09.05.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, yapılacak bağımsız bölümlerin % 40'ının arsa sahiplerine %60'ının ise davacı kooperatife kalacağının kararlaştırıldığını, arsa sahiplerine verilecek 20 dairenin 24 ayda, kalan daire ve dükkanların ise 48 ayda bitirilip noksansız olarak teslim edileceğinin belirlendiğini, 20 daire dışındaki daire ve dükkanlarda müvekkilinin 1/7 pay sahibi olduğunu, buna göre 20 daire dışında teslimi gereken 15,97 daire ile 1,58 oranında dükkan olduğunu, davalının her daire ve dükkan başına aylık 1.500 DM ödemekle yükümlü olduğunu ileri sürerek, 20.000,00 TL gecikme tazminatının tahsilini talep ve dava etmiş; ıslah dilekçesi ile talebini 70.000,00 TL'ye artırmıştır.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, davacının davalıyı azletmesi nedeniyle kat irtifakı kurulamadığını, davacının taşınmazları kiraya verdiğini, arsa sahiplerine 35 daire ve 2 dükkan düştüğünü, bunların süresinde tamamlanarak arsa sahiplerine teslim edildiğini, ancak tapuların davalı kooperatife verilmediğini, ana taşınmazda dava dışı başka şahısların da hissedar olduğunu, bu şahıslar tarafından tapuların verilmesi için muvafakat verildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında 09.05.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığı, sözleşmede arsa sahibi davacı H.. S.. yanında dava dışı altı paydaş daha bulunduğu, yapılacak inşaatın %40'ının arsa sahiplerine %60'ının ise kooperatife kalacağı, sözleşmeye göre arsa sahiplerine verilecek dairelerin inşaat ruhsatı alındıktan sonra 20 adedinin 01.08.1997 tarihinde, geri kalan dairelerin ise yine ruhsat tarihinden 48 ay sonra noksansız olarak teslim edileceği, ruhsat alınamadığı takdirde 01.08.1995 tarihinde inşaata başlanmış sayılacağı, bu süre zarfında taahhüt edilen daireler teslim edilmediği takdirde geciken her ay için daire başına 1.500 DM tazminat ödeneceği, arsa sahiplerinin şüyulandırma sonucu hissedar olduğu .. Ada .. parselde 88 daire 4 dükkan, ... Ada .. parselde ise 96 daire 4 dükkan yapıldığı, ..Ada.. parselde 22,53 adet daire, 1,02 adet dükkan ve .. Ada ..parselde ise 13,44 adet daire, 0,56 adet dükkan düştüğü, dairelerden 20 adedinin .. Ada .. parseldeki D Bloktan verilerek Bursa 2.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2004/ 589 Esas sayılı dosyasında dava konusu olduğu, gecikme tazminatının hüküm altına alındığı, bahsi geçen dosyada arsa sahiplerine teslim edilen .. Ada D Blok hariç diğer blokların tamamlanmamış olduğunun tespit edildiği, davalı tarafından arsa sahiplerine gönderilen ihtarda kat mülkiyetine geçiş için muvafakat belgesi verilmesi istendiği ve bu ihtarnamenin tarihi olan 30.06.2008'in teslim tarihi olduğunun kabulü gerektiği, arsa sahiplerine kalacak daire sayısı 35,97 adet olup, 20 tanesi önceden dava konusu yapıldığından bakiye 15,97 adet daire için hesap yapılacağı, bu miktarın 1/7'sinin davacıya ait olduğu, 2,281 adet dairenin ve 0,226 adet dükkanın davacıya isabet ettiği, dükkanlar mühürlü olduğundan hukuki teslimin gerçekleşmediği kabul edilerek davanın sürdüğü süre de göz önüne alınarak dükkanlar yönünden dava tarihine kadar hesap yapılacağı, daha önce görülen davada .. Ada . parsel için inşaata başlangıç tarihinin 15.04.1996 tarihi, .. Ada.. parsel için ise 16.01.1996 tarihinin esas alındığı, buna göre, teslim tarihinin .. Ada.. parsel için 15.04.2000, 415 Ada 1 parsel için ise 16.01.2000 olduğu, davalının ise daireleri 30.06.2008 tarihinde teslim ettiği, iki tarih arası için tazminat hesabı yapılacağı, dükkanlar için ise, dava tarihine kadar hukuki teslim gerçekleşmediğinden dava tarihi olan 02.07.2009'a kadar hesap yapılacağı, rayiç değer ile döviz kuru arasında fahiş fiyat farkı bulunduğu, döviz kuru hesabı kira dönemindeki kira bedellerine uygun düşmediğinden ve kooperatif de tacir olmadığından rayiç değerlere göre hesap yapıldığı, yine kesinleşen ilamda belirtildiği üzere tacir olmayan kooperatifin zorda kalacağı kabul edilerek 1/10 oranında indirim yapılması gerektiği, .. Ada .. parsel yönünden 0,361 adet daire için 9.611,00 TL, .. Ada .. parsel yönünden ise 1,92 adet daire için toplam 51.984,00 TL, dükkanlar için ise, 8

.. Ada .. parsel yönünden 0,361 adet daire için 9.611,00 TL, .. Ada .. parsel yönünden ise 1,92 adet daire için toplam 51.984,00 TL, dükkanlar için ise, 8.917,13 TL kira bedeli ödenmesi gerektiği, toplam 70.512,13 TL alacaktan 1/10 oranında indirim yapıldığında 63.460,91 TL tazminat ödenmesi gerektiği, davacı temerrüt tarihinden itibaren ticari faiz talep etmiş ise de, temerrüt tarihi tespit edilemediğinden ve davalı kooperatif tacir olmadığından dava ve ıslah tarihi esas alınarak yasal faiz işletilmesi gerektiği, zamanaşımı itirazında bulunulmuşsa da, eser sözleşmelerinde zamanaşımının teslim tarihinden itibaren 5 yıl olduğu, teslim tarihi 30.06.2008 olarak kabul edildiğinden dava tarihine kadar sürenin geçmemiş olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile 63.460,91 TL'nin 20.000,00 TL'sinin dava, kalanının ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Mahkemece hüküm altına alınan miktar, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan BK’nın 161/son maddesi hükmünün verdiği yetkiye dayalı olarak takdir olunmuştur. Bu nedenle davanın bir bölümünün reddedilmiş olmasında arsa sahibine atfı kabil bir kusur bulunmadığından davalı kooperatif yararına vekâlet ücretine hükmedilmemesi ve yargılama giderlerinin tümünün davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken, bu giderlerin kabul ve red oranına göre paylaştırılması doğru olmamıştır. Kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmekte ise de yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç göstermediğinden HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle kararın "HÜKÜM" kısmının 3. bendinde yer alan "nin kabul ve ret oranına göre hesaplanan % 90 kabul oranına tekabül eden 1.571,85 TL ile" ibareleri ile 4. ve 7. bentlerin tamamının hükümden çıkarılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, davacıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5751, Karar No: 2014/6198, Tarih: 17.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/5751 E.  ,  2014/6198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 9. İş Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2012

NUMARASI : 2012/313-2012/546

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı aleyhine Bakırköy 17. İcra Müdürlüğünün 2012/5933 Takip sayılı dosyasında başlatmış oldukları takibe davalı tarafça itiraz edildiğini, ancak itirazın haklı sebeplere dayanmadığını belirterek davalı tarafından Bakırköy 17. İcra Müdürlüğünün 2012/5933 takip sayılı dosyasına yapılan itirazın iptali ile davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı tarafça başlatılan takibin daha önce İstanbul 2. İcra Müdürlüğünün 2011/8228 takip sayılı dosyasında başlatılan takip olduğunu, bu takibe kendileri tarafından yetki itirazında bulunulduğunu, davacı tarafça İstanbul 2. İş Mahkemesine açılan itirazın iptali davası sonucunda İstanbul 2. İş Mahkemesinin 2011/772 esas sayılı dosyasında mahkemenin yetkisizliğine karar verildiğini, bu karar üzerine takip dosyasının Bakırköy Nöbetçi İş Mahkemesine gönderildiğinin, İstanbul 2. İcra Müdürlüğünün 2011/8228 Takip sayılı dosyasına yapmış oldukları itirazın kaldırılmamış olması sebebiyle Bakırköy İcra Müdürlüğünde yapılan takibin ikinci kez yapılmış olmasından dolayı derdest olduğunu, İstanbul 2. İcra Müdürlüğüne yapmış oldukları itirazın kaldırılmamış olması sebebiyle bu itirazlarını tekrar ettiklerini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, Bakırköy 17. İcra Müdürlüğünün 2012/5933 takip sayılı dosyasının İstanbul 2. İcra Müdürlüğünün 2011/8228 Takip sayılı dosyasının devamı olduğu, davalı tarafça İstanbul 2. İcra Müdürlüğünde yapılan yetki itirazında yetkili İcra Dairelerinin Ankara olarak belirtildiği, İstanbul 2. İş Mahkemesi

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, Bakırköy 17. İcra Müdürlüğünün 2012/5933 takip sayılı dosyasının İstanbul 2. İcra Müdürlüğünün 2011/8228 Takip sayılı dosyasının devamı olduğu, davalı tarafça İstanbul 2. İcra Müdürlüğünde yapılan yetki itirazında yetkili İcra Dairelerinin Ankara olarak belirtildiği, İstanbul 2. İş Mahkemesi

tarafından Bakırköy İcra Dairelerinin yetkili olduğuna dair her hangi bir karar oluşturulmadığı, verilen yetkisizlik kararının mahkemenin yetkisine ilişkin olduğu, dolayısıyla davalı tarafça İstanbul 2. İş Mahkemesinden alınan mahkemenin yetkisizliğine ilişkin karar ile İstanbul 2. İcra Müdürlüğünün 2011/8228 takip sayılı dosyasının Bakırköy İcra Dairesine gönderilmesinin usulüne uygun bir işlem olmadığı, yetki itirazı kaldırılmayan bir dosyada alacaklanın yetki itirazını kabul etmesi halinde dosyanın ancak borçlu tarafından belirtilen yetkili İcra Dairelerine gönderilebileceği, davalı tarafça yetki itirazında Ankara İcra Dairelerinin yetkili olduğunun belirtildiği, Bakırköy İcra Dairelerinin yetkili olduğuna dair bir itirazın bulunmadığı, dolayısıyla davalı tarafça Bakırköy 17. İcra Müdürlüğünden gönderilen ödeme emri üzerine İstanbul 2. İcra Müdürlüğünde başlatılan takipte ileri sürmüş oldukları yetki itirazının kaldırılmadan yeniden ödeme emri gönderilmesi yönünde ki itirazlarının haklı sebeplere dayalı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı tarafından Bakırköy 17. İcra Müdürlüğünün 2012/5933 esas sayılı takip dosyasından davalıya gönderilen ödeme emrinin usulüne uygun olup olmadığı ve takibin geçerli olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı tarafından Bakırköy 17. İcra Müdürlüğünün 2012/5933 esas sayılı takip dosyasından davalıya gönderilen ödeme emrinin usulüne uygun olup olmadığı ve takibin geçerli olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda; davacı tarafından önce İstanbul 2. İcra Müdürlüğünün 2011/8228 takip sayılı dosyasında davalı aleyhine takip başlatıldığı, davalı tarafından yetkiye ve borca itiraz edildiği ve yetkili İcra Dairesinin Ankara İcra Daireleri olduğunun belirtildiği, davalının itirazı üzerine davacının İstanbul 2. İş Mahkemesinde itirazın iptali davası açtığı, davalı tarafından mahkemenin yetkisine itiraz edildiği ve yetkili mahkemenin Ankara ya da Bakırköy İş Mahkemeleri olduğunun belirtildiği, İstanbul 2. İş Mahkemesinin 2011/772 Esas sayılı dosyasında mahkemenin yetkisizliği ile talep halinde dosyanın Bakırköy Nöbetçi İş Mahkemesine gönderilmesine karar verildiğini, mahkeme kararının temyiz edilmeksizin kesinleştiği ve davacı tarafından dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesinin talep edilmediği, davacı tarafından İstanbul 2. İcra Müdürlüğündeki dosyanın Bakırköy İcra Müdürlüğüne gönderilmesinin talep edildiği ve Bakırköy 17. İcra Müdürlüğünün 2012/5933 Esas sayılı takip dosyası üzerinden davalıya yeniden ödeme emri gönderildiği anlaşılmaktadır. Davalıya Bakırköy 17. İcra Müdürlüğünden gönderilen ödeme emri yetkili İcra Müdürlüğünden gönderilmiş olup takip de geçerli olduğundan mahkemece davanın reddine karar verilmesi isabetli olmamıştır. Mahkemece işin esasına girilerek tarafların delilleri toplanmalı ve oluşacak sonuca göre itirazın iptali isteği hakkında bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11767, Karar No: 2017/367, Tarih: 23.01.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/11767 E.  ,  2017/367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk ile ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, zorunlu trafik sigortasının 6102 sayılı TTK'da düzenlenmesi nedeniyle aynı Kanunun 4. maddesi uyarınca görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... Batı Asliye Ticaret Mahkemesi ise 6335 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce açılan davada taraflarca işbölümü itirazı ileri sürülmediğinden, davanın ilk açıldığı mahkemede görülmesi gerektiği belirtilerek görevsizlik kararı vermiştir.

Bilindiği gibi asliye mahkemeleri, asliye hukuk ve asliye ticaret mahkemeleri olarak ikiye ayrılır. Asliye ticaret mahkemeleri, asliye hukuk mahkemesinin görevine giren ticari davaların çözümlendiği mahkemelerdir.

Asliye ticaret mahkemesinin görevine giren işler dışında kalan tüm uyuşmazlıklar asliye hukuk mahkemesince çözümlenir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 4. maddesinde hangi davaların ticari dava olduğu sayılmıştır. Bundan başka, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin görevi içinde bulunan ve bu Kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalarla hususi hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere asliye ticaret mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir (TTK'nın 5/2).

Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. (TTK'nın 4 ve 5. maddeleri) Asliye ticaret mahkemesi, kanunla belirtilmiş olan ticari davalara bakar. Asliye hukuk mahkemesi ise ticari davalar dışında kalan hukuk davalarına (dar anlamda hukuk davalarına) bakar.

Somut olayda, dava, 14/10/2008 tarihinde açılmıştır. 30/06/2012 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6335 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 6102 sayılı TTK'ya eklenen geçici 9. madde "Bu Kanunun göreve ilişkin hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalarda uygulanmaz. Bu davalar, açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan Kanun hükümlerine tâbidir" hükmünü içermektedir.

Bu durumda, davalının işbölümü itirazının bulunmadığı gözetilerek, uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/01/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12766, Karar No: 2018/6752, Tarih: 04.07.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/12766 E.  ,  2018/6752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki cismani zarar nedeniyle maddi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, trafik sigortasız aracın sebep olduğu 06.09.2012 günü meydana gelen trafik kazasında davacının yaralandığını ve sakat kaldığını, davacıda çene kırığı oluştuğunu ve elmacık kemiğine platin takıldığını, vücudunda yabancı cisim materyalleri kaldığını ve beyindeki hasara bağlı epilepsi ve sakatlık meydana geldiğini beyanla fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 50.000,00 TL maluliyet zararının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 2.323,00 TL geçici iş göremezlik tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 118,68 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 4.7.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.