muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15553, Karar No: 2016/2324, Tarih: 16.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/15553 E.  ,  2016/2324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

1- Bilgin Ticaret isimli işyeri yetkilisi olan sanığın katılan adına sahte GSM abonelik sözleşmeleri düzenlemek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, sanığın... İletişim'in alt bayii olduğunu, suça konu GSM abonelik sözleşmelerinin ... İletişim yetkilileri tarafından düzenlendiğini savunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde belirlenmesi bakımından, ... İletişim'in suç tarihinde yetkilisinin kim olduğu tespit edilip, sanığın savunması doğrultusunda ifadesine başvurulması ve gerektiğinde ... İletişim'in yetkilisi ile ilgili personelin suç tarihinden önceki resmi kurumlardan temin edilecek imza ve yazı örnekleri getirtilip, huzurda alınan yazı ve imza örnekleri ile birlikte GSM abonelik sözleşmeleri ile ekindeki nüfus cüzdanı fotokopileri üzerindeki yazı ve imzaların ... İletişim'in yetkilileri ile personelinin eli ürünü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılması ve abonelik sözleşme kayıtlarının bilgisayar üzerinden kod numarası yazılarak oluşturulduğunun anlaşılmasına göre, dava konusu sözleşmenin hangi işyerinde düzenlendiğinin suçun işlendiği yeri saptama bakımından önem arzettiği gözetilerek, ...A.Ş.'den bilgi işlem kayıtlarına göre sözleşmenin hangi bayiye ait bilgisayarda yapılmış olduğunun mevcut log kayıtlarından anlaşılması mümkün ise bunun tespit edilmesi talep edildikten sonra sübutu halinde eylemin, hükümden sonra 19.02.2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki suçu oluşturacağı da gözetilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2-Sanığın, katılan adına iki adet sahte abonelik sözleşmesi düzenlendiğinin iddia ve kabul olunması karşısında, 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesine göre “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi durumunda ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanması mümkün olup; aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı cihetle, dosyada bulunan sözleşmelerin aynı tarihli olduğu anlaşılmakla, belge sayısı temel cezanın belirlenmesinde dikkate alınarak tek bir özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22082, Karar No: 2014/1629, Tarih: 30.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/22082 E.  ,  2014/1629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAPINAR SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/04/2013

NUMARASI : 2013/18-2013/136

Yanlar arasında görülen tapu kaydının düzeltilmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı temsilcisi tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ..... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, miras bırakan babası S.Y.'ın paydaşı olduğu 9 parsel sayılı taşınmazın sicil kaydında soyadının belirtilmeden isminin Salim:N.O. olarak yazılı olduğunu, bu nedenle tasarrufta bulunamadığını ileri sürerek, anılan kaydın nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Bilindiği üzere; Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince; çekişme konusu taşınmazın evrak arasına alınan tapu kaydına göre ''S.:N. O.'' isminde paydaşının bulunmadığı, eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen kayıtlardan ise, taşınmazın dava dışı Karapınar Belediye Başkanlığınca kamulaştırılmasına karar verildiği, ancak taşınmaz maliklerinin kim olduğunun bilinememesi sebebi ile belediyenin kayyım tayini talebi ile açtığı davanın Karapınar Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 20.01.2002 tarihli, 2012/24 Esas, 2012/31 sayılı kararı ile kabul edilerek taşınmazda 18.10.1982 tarihinde kadastroya istinaden pay sahibi olan ''S.:N.i O.'' isimli malikinde aralarında bulunduğu birden çok paydaşa kamulaştırma işlemlerinde temsil edilmek üzere Karapınar Mal Müdürlüğünün kayyım olarak atandığı, atanan kayyım ile belediye arasında kamulaştırma bedeli hususunda uzlaşma sağlanması üzerine belirlenen kamulaştırma bedelinin, Yapı Kredi Bankası Karapınar Şubesinde paydaşlar adına açılan hesaba yatırıldığı, ''S.:N. O.' isimli malikinde aralarında bulunduğu maliklerin paylarının kayyım tarafından 30.03.2012 tarihinde davalı belediyeye temlik edildiği, dolayısıyla ''S.:N.O.'' taşınmazla ilgisinin kalmaması sebebi ile paydaş olarak gözükmediği anlaşılmaktadır.

O halde, taşınmazda paydaş olmayan malikin tapu sicil kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesine karar verilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez.

O halde, taşınmazda paydaş olmayan malikin tapu sicil kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesine karar verilmiş olmasının doğru olduğu söylenemez.

Ne var ki; kimlik bilgilerindeki eksiklikten dolayı kamulaştırma bedelinin ödenmeyecek olması sebebi ile davacının bu davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu tartışmasız olup, bu gibi durumlarda çekişme konusu tapu maliki ile davacının murisinin aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verileceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca; öncelikle davacı ile miras bırakanı S.Y. arasındaki akrabalık bağını gösterir aile nüfus kayıt tablosunun evrak arasına alınması ondan sonra yukarıda açıklanan ilke ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak, payı kamulaştırılan ''S.:N.O.' davacının miras bırakanı S. Y. ile aynı kişi olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanarak, çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince davacı talebi hakkında bir tespit hükmü verilebileceği gözetilmek suretiyle varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı temsilcisinin belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2092, Karar No: 2015/6523, Tarih: 12.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2092 E.  ,  2015/6523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2014

NUMARASI : 2013/174-2014/296

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.12.2013 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesinin iptali istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.07.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasçılık belgesinin iptali isteğine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Somut olayda; muris O.. E..'nun mirasçılarından S.. E..'nun ölü olduğu nüfus kayıtlarından anlaşılmasına rağmen kararda S.. E... hayattaymış gibi mirasçıları yerine adı geçene pay verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31990, Karar No: 2012/18429, Tarih: 30.05.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/31990 E.  ,  2012/18429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Hukuk Genel Kurulu'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 esas - 1991/776 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere "...ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür, diğer bir anlatımla hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. Dar yetkili icra mahkemesi hakimi ilamın infaz edilecek kısmını yorum yolu ile belirleme yetkisine sahip değildir."

Somut olayda, takip dayanağı ilamın hüküm kısmında aynen; " 1-Davacının (takip borçlusunun) davasının kabulü ile taraflar arasında yapılan 28.09.2005 tarihli 163871 nolu satış sözleşmesinin feshi ile ödenen 16.000 Euro satış bedeli ile 238 Euro ekspertiz ücreti olmak üzere toplam 16.238 Euronun 15.12.2005 ödeme tarihinden itibaren  3095 Sayılı Yasanın 4/a maddesine göre değişken faiz yürütülerek faizi ile birlikte davalıdan (takip alacaklısı) tahsili ile davacıya (takip borçlusu) verilmesine, 2- İhtilaf konusu halının bedelinin davalı (takip alacaklısı) tarafından davacıya (takip borçlusu) ödenmesi ile birlikte halının davacı tarafından davalıya teslimine" karar verildiği, takibe hükmün (2) numaralı bendinin konu edildiği anlaşılmaktadır. Dayanak ilam karşılıklı edimleri içermekte olup, alacaklı tarafından kendi ediminin yerine getirildiği iddia edilmediği gibi, bu konuda İİK.nun 33. maddesi anlamında bir belge de sunulmamıştır. Bu durumda mahkemece alacaklının, ilamda kendisine yüklenen edimi yerine getirmeden ilamlı takibe devam edemeyeceği gözetilerek edimini yerine getirinceye kadar takibin durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 30/05/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2063, Karar No: 2021/2660, Tarih: 05.04.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/2063 E.  ,  2021/2660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

... İl Müdürlüğü

DAVA TÜRÜ : Korunma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hakkında korunma kararı kaldırılan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava, 2828 sayılı Kanuna göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamıştır (2828 S.K. m. 22/1). Kanunun 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartlarının ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi ergin olduktan sonra da çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanun maddesindeki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır (HGK'nun 16.01.2013 tarih, 2012/2-563 esas, 2013/69 karar sayılı ilamı).

Yukarıda açıklandığı üzere, 5395 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesiyle 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi çocuk mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunla değiştiğine göre dava çocuk mahkemesinin görevine girmektedir. 5395 sayılı Kanunun geçici 4/1. maddesi uyarınca çocuk mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemelerinin görevli olacağı hüküm altına alınmıştır. ...'de çocuk mahkemesi bulunmaktadır. Bu durumda söz konusu koruma kararının esasıyla ilgili karar verme görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda belirtilen kanunla değiştiğine göre dosyanın çocuk mahkemesine görevsizlik kararıyla gönderilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2-Kabule göre;

Korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu sebeple davanın hakkında korunma kararı alınmış olan kişi küçük ise yasal temsilcisine ergin ise korunma altına alınan kişiye yöneltilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulması da doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre;

Korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu sebeple davanın hakkında korunma kararı alınmış olan kişi küçük ise yasal temsilcisine ergin ise korunma altına alınan kişiye yöneltilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulması da doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 05.04.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2007/2262, Karar No: 2007/6439, Tarih: 03.07.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/2262 E.  ,  2007/6439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim gideri olarak 163.850.960.000 TL.nın 20.3.2001'den itibaren yasal faiziyle tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı Vek.Av.... ile aleyhine temyiz olunan davalı Vek.Av... geldi. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı Dz.Kd.Üsteğmen ...'nın 30.8.1993 tarihinde orduya katıldığını, 21 Ekim 1999'dan itibaren firarda olması nedeniyle 20.3.2001 tarihinde resen emekliye sevk edildiğini, davalıya deniz lisesi, deniz harp okulu, katıldığı silah (c) görev süresi kursu,..... adayı ingilizce kursu, SG oryantasyon gemi arama tekniği kursu, narkotik maddeler kursu, bilgisayar bilimlerine giriş kursu gibi kurslar nedeniyle 50.021.649.790 TL, Amerika Birleşik Devletlerinde bilgisayar mühendisliği yüksek lisans ücreti olarak 189.104.008.000 TL masraf yapıldığını, yapılan bu masraflardan davalının kalan mecburi hizmetine tekabül eden miktarın 163.850.960.000 TL olduğunu ileri sürerek bu miktar alacağın 20.3.2001 tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsilini istemiş, mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Yükümlüye yurt dışında yüksek lisans eğitimi için yapılan toplam 35.841 Amerikan Doları masrafın faizine ilişik kesme tarihinden itibaren hükmedilmesi nedeniyle döviz cinsi masrafın Türk Lirası karşılığının da ilişik kesme tarihine göre hesap edilmesi gerekirken sarf tarihinden hesap edilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece, yukarıda sözü edilen bozma doğrultusunda bilirkişi...dan ek rapor alınmalı, alınan bu ek raporun bozmaya uygunluğu da denetlendikten sonra hasıl olacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı yararına takdir edilen 500,00 YTL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine, 3.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1583, Karar No: 2018/1831, Tarih: 04.12.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1583 E.  ,  2018/1831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Kocaeli 3. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 06.11.2012 tarihli ve 2011/328 E., 2012/435 K. sayılı kararın taraf vekillerince temyizi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesinin 19.12.2013 tarihli ve 2013/520 E., 2013/29714 K. sayılı kararı ile;

"...Davacı vekili; davacının 01.05.1995-31.12.2008 tarihleri arasında davalı ...'nin temizlik işlerinde temizlik işçisi olarak çalıştırıldığını, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sona erdiğini, fazlaya ilişkin istem ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 250,00 TL yıllık izin ücreti, 2.000,00 TL fazla çalışma ücreti, 2.000,00 TL hafta tatili ücreti, 250,00 TL genel tatil ücretinin faiziyle birlikte davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili; belediyeden ihale yolu ile temizlik işini üstlenen firmaların sigortalı çalışanı olan davacının işvereninin Belediye olmadığını, temizlik işini üstlenen firmalar ile Belediye Başkanlığı arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunmadığını davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iş sözleşmesinin emeklilik nedeniyle sonlandırıldığı, çalıştığı sürece senelik izinlerini kullanmadığı, yaptığı fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil çalışması alacaklarının ödendiğini gösterir kanıt olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı noktasında toplanmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.