muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/491, Karar No: 2015/5561, Tarih: 21.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/491 E.  ,  2015/5561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/06/2013 gün ve 2012/173-2013/221 sayılı kararı onayan Daire’nin 21/10/2014 gün ve 2013/14911-2014/16146 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin acenteliğine bağlı gemi tarafından dava konusu yüklerin Japonya’dan ... Limanı’na taşındığını, malların gönderileni olan davalının malları uzun süre almadığını, bu nedenle müvekkili şirketin konteynerlerinin ... Limanı’nda beklediğini, demuraj alacağının tahsili için başlatılan takibin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline ve inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinden kaynaklanmayan sebeplerden dolayı gecikme olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacının demuraj alacağından davalının sorumlu olup olmadığının TTK'nın 1069. maddesine göre değerlendirildiği, gönderilen her ne kadar malları fiilen teslim almamış olsa dahi; malların tasarrufunu kendi üzerine geçirmiş olup; davacının tasarruf yetkisini ortadan kaldırdığı, davalının davayı ihbar ettiği şirketlerle olan ilişkilerinden doğan sorunlar nedeniyle malları teslim almadığının tespit edildiği, ancak davacı taşıyanın bu ilişkide taraf olmadığı, bu nedenle davacının konteyner demurajından doğan alacak talebinin kabul edilmesinin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacı ......nin davalı aleyhine ... 17. İcra Müdürlüğü’nün 2009/17257 Esas sayılı icra dosyası ile yaptığı takibe itirazının kısmen iptali ile,takibin 16.698,41 USD.na takip tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gereğince devlet bankalarınca USD cinsi üzerinden açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı uygulanarak fiili ödeme günündeki döviz satış kuru üzerinden TL karşılığının davalıdan tahsiline şeklinde takibin devamına, alacak likit olup itiraz haksız olmakla 16.698,41 USD takip tarihi itibariyle karşılığı olan 25.548,57 TL’nin %40’ı olan 10.219,43 TL’nin davalıdan tahsiline, ödemelerin icra müdürlüğünce nazara alınmasına dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21/10/2014 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 21/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/658, Karar No: 2013/5332, Tarih: 02.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/658 E.  ,  2013/5332 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, su aboneliği sözleşmesinden kaynaklanan ve istenen kanal katılım ve şebeke hisse bedeli nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 155,06 TL harcın davalıdan alınmasına, 02.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10902, Karar No: 2015/12576, Tarih: 31.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/10902 E.  ,  2015/12576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ve ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 37 nci maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasanın 32 nci maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye T.C. Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Somut olayda, davacı 09.03.2012 tarihinde ...'ne vermiş olduğu şikayet dilekçesinde, işvereninin ücretlerinin bir kısmını ödemediğini belirtmiştir.

Davacının ücret alacaklarına ilişkin olarak dilekçe ekinde sunduğu hesaplamadan toplam 14.600,00 TL alacaklı olduğunu iddia ettiği anlaşılmaktadır. Davacı dava ve ıslah dilekçesinde ise ücret alacağının 15.100,00 TL olduğunu iddia etmiştir. Davalı işveren ise davacının ücretlerini ödediğini ispat edememiştir. Davacının ...'ne verdiği dilekçesindeki açıklamaları ile bildirdiği miktar kendisini bağlar. Bu nedenle davacının ücret alacağının 14.600,00 TL olduğunun kabul edilmesi gerekirken 15.100,00 TL'nin hüküm altına alınması hatalıdır.

3- Hükmedilen tazminat ve ücretin net mi, yoksa brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin kararın infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 31.03.2015 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4168, Karar No: 2017/7275, Tarih: 04.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/4168 E.  ,  2017/7275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesinde; ... apartmanı genel kurulunun 30/03/2013 tarihinde olağan üstü toplandığını ve gündemle ilgili kararların alındığını, alınan kararların 3. maddesinde, "dam onarımı, dış cephe boyanması, binanın elektrik saatlerinin ve tesisatlarının elden geçirilmesinin" kabul edildiğini, 5. maddesinde "mesken maliklerinin her birinden aylık mevcut aidatlara ilaveten 1.050,00-TL toplanmasına, apartmanda mevcut iki işyerinin bu ödemeyi 500,00-TL olarak yapmalarına karar verildiğini, ... apartmanında mesken olarak gözüken dairelerin m2'lerinin farklı olduğunu, arsa paylarının eşit olmadığını, iki dairenin birleşmesiyle oluşan dairelerin de bulunduğunu, tapuda zemin katta dört dükkan, bodrum kat ise tamamı tek depo olarak gözüktüğünü, ... apartmanının 30/03/2013 tarihindeki olağanüstü genel kurul toplantısında, yönetim ve genel hizmet giderlerinin mesken malikleri arasında eşit bölünmesine ve dükkanların 2 adet kabul edilerek 500.000 TL ödemelerine dair alınan 5. maddesi hükmünün yönetim planına ve kanuna aykırı olduğunu, ... yönetim planında sayılan her türlü yönetim ve genel hizmet giderlerinin arsa payı üzerinden ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece; KMK'nın 33/1. maddesi gereği iptal davasının süresi içinde açıldığı, zemin katta bulunan 29 bağımsız bölüm nolu dükkanın 700/4000 arsa payı ve deponun ise 342/4000 arsa payı olduğu, bu nedenle "dükkan" ve "depo" nitelikli bağımsız bölüm maliklerinin, 120/4000 arsa paylı "mesken" nitelikli bağımsız bölüm maliklerinden daha fazla ödeme yapması ve ortak giderlere katılması gerekirken, 30.03.2013 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında, "dükkan" ve "depo" nitelikli bağımsız bölüm maliklerinin, daha az ödeme yapmalarına karar verilmesinin, hakkaniyete aykırı olduğu kanaatiyle, davanın kabulüne, davalı ... yönetiminin 30/03/2013 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında "yönetim ve genel hizmetler giderinin mesken malikleri arasında eşit bölünmesine ve dükkanların iki adet kabul edilerek 500,00 TL ödemesine" ilişkin olarak aldığı 5. maddesi hükmünün iptaline, yönetim planında sayılan her türlü yönetim ve genel hizmet giderlerinin arsa payı üzerinden ödenmesine, karar verilmiş ve hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, dava; "kat malikleri kurulu kararının iptali" istemine ilişkin olup, Kat Mülkiyeti Kanununun 28. maddesine göre, yönetim planı, bütün kat maliklerini bağlayan bir sözleşme hükmündedir. Yönetim planı hükümlerinin, kat malikleri arasında çıkabilecek uyuşmazlıkların çözümlenmesinde yasanın emredici kurallarına açıkça aykırı olmadıkça veya mahkemece iptal edilmedikçe ya da kat malikleri kurulunca değiştirilmedikçe öncelikle uygulanması esastır. Anataşınmazın yönetim planının "ortak gidelere katılma" başlıklı 6. bölümünün 27. maddesinin

"b" bendinde, kat maliklerinin asansör, kalorifer tesisleri, ana duvarlar, çatı, merdiven ana giriş kapısı gibi kanunda veya sözleşmede tespit edilmiş bulunan bütün ortak yer ve tesislerin bakım, tamir ve yenileme gideri şeklindeki ortak masraflarına arsa payları oranlarında katılacakları, açıkça düzenlenmiş olmakla, yazılı olduğu şekilde, 30/03/2013 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısının 5. maddesi hükmünün iptaline ve yönetim planında sayılan her türlü yönetim ve genel hizmet giderlerinin arsa payı üzerinden ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04/10/2017 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2297, Karar No: 2019/1056, Tarih: 18.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/2297 E.  ,  2019/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde müdahillerden ..., ......vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İstemde bulunan vekili, müvekkili şirketlerin borca batık durumda olduğunu ancak iflasın ertelenmesi ve iyileştirme projesinin uygulanması halinde borca batıklıktan kurtularak borçlarını ödeyebileceklerini ileri sürerek iflaslarının bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Müdahiller vekilleri, şirketlerin iyileşmesinin mümkün olmadığını savunarak talebin reddini istemiştirler.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, bir kısım müdahiller vekillerinin temiyizi üzerine, "... Varlıkların rayiç değerlerinin usulüne uygun biçimde saptandığı ancak borçların miktarı ve gerçekliğinin net biçimde tespit edilmemiş olduğu, öte yandan iyileştirme projesinde 2.500,00 TL. olarak gösterilen sermaye arttırımı taahhüdünün sadece 800.000 TL.lik kısmının ödenmiş olduğu anlaşılmakla, mahkemece 28.12.2012 günlü oturumda sermaye artışı için süre verilmesinin hukuka açıkça aykırı olduğu iflas erteleme davalarında, iyileştirmenin mahkeme ya da bilirkişilerin görevi olmayıp, bilirkişilerin de davacı şirketlere danışmanlık yaparcasına önerilerde bulunması, projede olmayan hususların hatırlatılması ve mahkemece davacının projede olmayan hususlara zorlanması mümkün olmadığı bu itibarla mahkemece davacı şirketlerin borca batıklık durumunun tereddüte yer vermeyecek biçimde belirlenmesi, projenin ciddi ve inandırıcı olup olmadığı ile süreç içindeki uygulamaların projede gönderilen iyileştirme unsurlarına uygun olup olmadığının tespitlerinden ibaret olduğu" gerekçesiyle Dairemizce bozulmakla, mahkemece uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketlerin borca batık durumda oldukları, alacaklı bankalarla mutabakat yapılmadığı ancak diğer alacaklılarla protokoller düzenlenmiş olduğu, her iki şirketin de faaliyetlere devam ettiği, iyileştirme projesinde belirtilen sermaye

.../...

S.2

artışını yerine getirdikleri, projede belirlenen hedeflere ulaştıkları, şirketlerin hedeflediği faaliyet kârından daha yüksek kâr elde ettikleri, davacı şirketlerce sunulan revize iyileştirme projesinin ciddi, inandırıcı ve uygulanabilir olduğu gerekçesiyle talebin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, müdahillerden ..., .......... vekilleri temyiz etmiştir.

.../...

S.2

artışını yerine getirdikleri, projede belirlenen hedeflere ulaştıkları, şirketlerin hedeflediği faaliyet kârından daha yüksek kâr elde ettikleri, davacı şirketlerce sunulan revize iyileştirme projesinin ciddi, inandırıcı ve uygulanabilir olduğu gerekçesiyle talebin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, müdahillerden ..., .......... vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve özellikle borca batıklığın halen devam ettiği ve İİK'nın 179/b-7 maddesi uyarınca tedbir tarihinden itibaren 5 yıl geçmesi sebebiyle mahkemece re'sen iflas kararı verileceğenin tabi bulunmasına göre müdahiller ..., ..... vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, müdahiller ..., ....... vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 492 Sayılı Harçlar Yasası'nın 13/j maddesi gereğince ... ve 19.12.2005 günlü ve 5411 Sayılı Bankacılık Kanunu'nun 140.maddesi gereğince Ziraat Bankasından harç alınmamasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12032, Karar No: 2020/1271, Tarih: 30.01.2020

**8. Ceza Dairesi         2018/12032 E.  ,  2020/1271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6360 sayılı Yasayla TCK.nın 154/2. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarında bir değişiklik yapılmaması karşısında, dava konusu yere ilişkin olarak mahallinde keşif yapılarak, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve sanıkların bu yere tecavüz edip etmediği yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2112, Karar No: 2021/8471, Tarih: 01.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/2112 E.  ,  2021/8471 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Zonguldak ili Üzülmez 7 nolu maden sahasında rödevans karşılığı ... Madencilik A.Ş. tarafından işletilen taş kömürü maden ocağında; sanık ...'in daimi nezaretçi maden mühendisi, sanık ...'nin ocak çavuşu (nezaretçi), sanık ...'un da usta maden işçisi olarak çalıştıkları, ölen ...'ın da aynı maden ocağında olay tarihinde maden işçisi olarak çalıştığı, olay günü ocak çavuşu sanık ...'nin, ... ile usta sanık ...'un +225 Dilaver ocağında +165 büyük damar taban piçi taban yolunda olay bölgesinde bulunan kırık boyunduruğu değiştirmek üzere tertip ettikleri, sanık ... ile ...'ın birlikte iki uca dikme diktikten sonra tam boyunduruğu direklerin üzerine koymaya çalışırlarken tavandan büyük bir blok taşın aniden koparak üzerlerine doğru düşmesi sonucu ...'ın blok taş ile vagon arasında sıkışarak yaralandığı ve yapılan otopsi sonucuna göre ...'ın genel vücut travmasına bağlı, alt çene kemik kırığı ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu vefat ettiğinin mütalaa edildiği, meydana gelen kazada sanıkların kusur durumlarının tespiti amacıyla soruşturma aşamasında alınan 09/01/2015 tarihli maden mühendisi ve inşaat yüksek mühendisi A sınıfı ... güvenliği uzmanı iki kişilik bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen bilirkişi raporuna göre; olayda büyük oranda aksi tesadüf ve kaçınılmazlık bulunduğu ancak daimi nezaretçi olarak görev yapan ...'in, olay ocakta sağlıklı ve güvenlikli çalışma ortamının sağlanmasına yönelik gerekli kontrollerin yapılması ve önlemlerin alınmasını sağlayıp takip etmek görevleri arasında olmasına rağmen, olay vardiyada olay taban nakliyat yolunun boyunduruğu kırık tahkimatsız geniş boşluk oluşmuş olan olay bölgesinde kendi talimatı ile yapılan tahkimat degişimi işini, bir önceki gün şüpheli nezaretçiye verdiği talimatla yetinip olay saatine kadar kontrol etmemiş ve gerekli özel tahkimat önlemlerinin zamanında alınmasını sağlamamış olması nedenleriyle; nezaretçi olarak çalışan ...'nin, olay ocaktaki nezaretçisi olduğu tamir tarama işlerinde sağlıklı ve güvenlikli çalışma ortamını sağlamaya yönelik gerekli kontrolleri yapmak ve önlemlerin alınmasını sağlayıp takip etmek görevi olmasına rağmen, olay vardiyada olay taban nakliyat yolunun tahkimatsız geniş boşluk oluşmuş olan olay bölgesinde görevlendirdiği olay ekibin yaptiğı olay tahkimat değişimi işi sırasında, şüpheli daimi nezaretçinin talimatını aktarıp işin başında bazı talimatlar vermekle yetinerek tavan yanlarda kavlak patlak kontrolleri yapmamış ve gerekli geçici özel takviye tahkimat önlemlerinin zamanında alınmasını sağlamamış olması nedenleriyle; şüpheli usta işçi ... ile ölen yedek işçi ...'ın olay tarihte riskleri fark edip kendi güvenliklerini sağlayabilecek yaş ile uzun süredir yer altında çalıştıklarından tecrübeli olan ve ..

... ile ölen yedek işçi ...'ın olay tarihte riskleri fark edip kendi güvenliklerini sağlayabilecek yaş ile uzun süredir yer altında çalıştıklarından tecrübeli olan ve ... yerinde gerekli eğitimlere tabi tutulduklarından eğitimli işçiler olarak, olay çalışma anında kendi güvenliklerini sağlamada duyarsız davranarak bu hususlardaki emir ve talimatlara uymadan dikkatsiz ve tedbirsiz bir şekilde çalıştıkları tavan ve yanlarinda gerekli kavlak gatlak kontrollerini yeterli sıklıkta yapmamış ve gerekli geçici özel takviye tahkimat önlemlerini zamanında almamış olmalari nedenleriyle tüm sanıkların ve ölenin kusurlu olduklarının belirtildiği, yargılama aşamasında alınan BEÜ Mühendislik Fakültesi maden yüksek mühendisi öğretim elemanları tarafından düzenlenen 14/06/2016 tarihli üç kişilik bilirkişi raporuna göre ise kazanın meydana gelmesinde önemli düzeyde kaçınılmazlık olgusunun bulunduğu, ölenin tahkimatın tamamlanmadığı tehlikeli kesimde bulunarak izlediği riskli çalışma dolayısıyla tali kusurlu olduğu, sanıkların ise kusurlarının bulunmadığının belirtildiği, mevcut raporlar arasında sanıkların kusur durumlarına ilişkin çelişki doğduğu ve bu çelişkinin giderilmediği anlaşılmakla, dosyanın yeniden maden alanında uzman bir bilirkişi heyetine tevdii ile sanıkların kusur durumlarının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tayini ile neticesine göre sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerekirken, yazılı şekilde yeterli gerekçe gösterilmeden ve 14/06/2016 tarihli bilirkişi raporuna hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanmadan sanıkların beraatlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.