muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2583, Karar No: 2019/4633, Tarih: 03.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2583 E.  ,  2019/4633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali 6136 sayılı yasaya mahalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, hırsızlık 6136 sayılı Yasaya muhalefet ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-6136 sayılı Yasaya muhalefet ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerde, kayden 10.03.1998 doğumlu olup, suçun işlendiği tarihte 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezalardan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükümde sonuç ceza belirlenirken, gün karşılığı adli para cezası ile, hapisten çevrili adli para cezalarının ayrı ayrı belirtilmesi gerektiği halde, yasaya aykırı biçimde toptan adli para cezası miktarı belirlenmesi,

3-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup,

hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin iş yerine girerek bir kaç parça ekmeği yedikten sonra 15.00 TL bozuk para çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekirken, ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

4-Suça sürüklenen çocuk hakkında, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde suç adının konut dokunulmazlığının ihlali olarak yanlış yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 03.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12081, Karar No: 2017/2483, Tarih: 23.03.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/12081 E.  ,  2017/2483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı kurum vekilinin sair ve davalı işveren vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dava; 26/9/2011 tarihinde, davalı işyerinde gerçekleşen kaza sonucu yaralanan sigortaya sürekli iş görmezlik nedeniyle bağlanan gelirler ile yapılan masrafların rücuen tahsili istemine ilişkin olup, yasal dayanağı 5510 SY.'nın 23.maddesidir.

5510 sayılı Yasanın 23. maddesinde; “ Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde sigortalı işe giriş bildirgesi ile Kuruma bildirilmemesi halinde, bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tespit edildiği tarihten önce meydana gelen iş kazası, meslek hastalığı, hastalık ve analık halleri sonucu ilgililerin gelir ve ödenekleri Kurumca ödenir.

Yukarıdaki fıkrada belirtilen hallerde, Kurumca yapılan ve ileride yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile gelir bağlanırsa bu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri tutarı, 21 inci maddenin birinci fıkrasında yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” hükmü öngörülmüş olup, maddenin açık hükmü karşısında; gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmamaktadır.

Anılan maddeye göre davalı işverenin sorumluluğu kusursuzluk ilkesine dayanmakta olup, zararlandırıcı sigorta olayında işverenin hiç kusuru olmasa bile, şayet sigortalının işe giriş bildirgesi yasal süre içerisinde Kuruma verilmemişse ve zararlandırıcı sigorta olayı bu yasal süreden sonra meydana gelmişse Kurumca yapılan sigorta yardımlarından 23. maddeye göre sorumlu tutulması, bu durumda tarafların kusur oranı gözetilmeksizin belirlenen ilk peşin sermaye değerinden, Borçlar Kanunu’nun 43-44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50'sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak kurum zararının belirlenmesi gerekecektir.

Hükme esas alınan kusur raporunda; zararlandırıcı sigorta olayında sigortalı %20, işveren %80 oranında kusurlu bulunmuştur. Dava konusu somut olayda; 23. madde koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılarak, 23. madde koşullarının oluştuğunun anlaşılması karşısında; işveren şirketin 23. maddeye göre; tarafların kusur oranı gözetilmeksizin belirlenen ilk peşin sermaye değerinden, Borçlar Kanunu’nun 43-44. maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50'sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak kurum zararının %90’ından sorumlu olduğu gözetilmeksizin, %80 kurum zararının hüküm altına alınmak suretiyle eksik rücu alacağına karar verilmiş olması isabetsiz bulunmuştur.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3200, Karar No: 2020/5634, Tarih: 18.06.2020

**5. Hukuk Dairesi         2019/3200 E.  ,  2020/5634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Davanın kabulüne ilişkin verilen ilk derece mahkemesinin kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 5. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair karar ile birlikte...5. Asliye Hukuk Mahkemesince 2015/1306-2017/154 sayılı kararının Yargıtayca incelenmesi davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R –

Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan (kuru şartlarda) buğday ve nohutun dekar başına verim miktarlarının İl İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan (özellikle en fazla işlem gören ortalama fiyatlarının...Ticaret borsasından) sorulmasından,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2580, Karar No: 2015/3106, Tarih: 30.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2580 E.  ,  2015/3106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ...'in kiracısı olan katılan ...'ye kendisini ...'in avukatı olarak kira kontratı yapmaya yetkili gibi gösteren sanığın onunla yapmış olduğu yeni kira kontratı karşısında almış olduğu 100 TL nakit para ve her biri 1.000 TL borç içeren 6 adet senedi ...'e vermediği şeklinde iddia edilen olayda;

Katılan ...'e ait şikayet dilekçesinde; sanığın avukat katibi olduğunu bilerek kira sözleşmesi ile birlikte avukat ...adına çıkardığı vekaletnameyi sanığa verdiğini, sanığın katılan ...'yi telefonla avukat'ın bürosuna çağırdığını, bir kaç gün sonra da kendisini telefonla arayarak “iş yerine gelen ...t isimli bir kişinin ... Abi'ye borcum var diyerek 100 TL para istediğini haber veren” ...'ye, o kişinin vekaletname verdiği avukatın katibi olduğunu söylediğini, sonradan karşılaştığı ve “katılan ... ile yeni bir sözleşme yaptığını, karşılığında 6.000 liralık senet aldığını söyleyerek, her ay gelip 1.000 TL almasını ve sözleşmeyi imzalamasını ” isteyen sanıktan avukata vereceğini düşünerek senetleri almadığını ve sözleşmeyi imzalamayı kabul etmediğini ifade etmesi,

Katılanın bu şekildeki iddialarının sanık savunması ile kısmen uyumlu olması,

Katılan ... mahkemedeki kısa ifadesinde ise şikayet dilekçesinden biraz farklı olarak; “katılan ...'den kira alacağım vardı, sanık gidip 1.000 TL para ve biner liralık 6 adet senet almış” demesi, Katılan ... ise şikayet dilekçesinde; kendisine telefon eden sanığın; “... Bey'in avukatı olduklarını, bundan sonra onu rahatsız etmeyip kendisiyle muhatap olmasını, yetkinin kendisinde olduğunu”, ertesi gün de bürosuna gelip “... Bey'in avukat ...'a borcu olduğunu, kendisinin cebinden para verdiğini, bu nedenle kendisi adına havale çıkarmasını” söylediğini, 3 gün sonra tekrar gelen sanığa 500 TL nakit ve 500 liralık senet verdiğini, 2-3 gün sonra avukatın bürosunda kendisine vekaletname göstererek “yetki artık bende" diyen sanık ile yeni bir kira sözleşmesi yaparak, her biri 1.000 liralık altı adet senet imzalayıp sanığa verdiğini, Ramazan ayı başında sanığa 500 liralık senede mahsuben 250 TL ödediğini, kalan 250 TL'yi de senedi getiren başka birisine ödediğini beyan etmesi,

Sanık ile katılan ... arasında yapılan sözleşmede kira ücreti 7.000 TL yazılmasına karşın verilen 6.000 liralık senetten geriye kalan 1.000 TL konusunda ifadelerde ayrıntı bulunmaması,

Hususları birlikte değerlendirildiğinde ve eylemin sübutu halinde;

1- Sanığın tahsil ettiği para ve aldığı senetler konusunda katılan ... veya vekili tarafından vekaletnamedeki yetki çerçevesinde yetkilendirilmiş olduğunun kabulü halinde eylemin bir bütün olarak katılan ...'e karşı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu,

Hususları birlikte değerlendirildiğinde ve eylemin sübutu halinde;

1- Sanığın tahsil ettiği para ve aldığı senetler konusunda katılan ... veya vekili tarafından vekaletnamedeki yetki çerçevesinde yetkilendirilmiş olduğunun kabulü halinde eylemin bir bütün olarak katılan ...'e karşı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu,

2- Sanığın tahsilat ve sözleşme yapma yetkisi olmadığı halde katılan ...'yi aldatarak menfaat temin ettiğinin kabul edilmesi durumunda eylemin bir kül olarak ona karşı dolandırıcılık suçunu,

3- Sanığın nakit para konusunda katılan ... veya vekili tarafından vekaletnamedeki yetki çerçevesinde yetkilendirilmiş olduğunun; ancak sözleşme yapma konusunda yetkisi bulunmadığının bu bağlamda senetler konusunda ...'ye karşı hile kullandığının kabulü halinde; eylemin katılan ...'e karşı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, katılan ...'ye karşı da dolandırıcılık suçunu,

Oluşturacağı nazara alınarak, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle;

a- Sanığın katılan ...'den aldığı para ve senetlerin, katılanlar arasında önceden yapılmış olan kira sözleşmesinden mi yoksa sanık ile katılan ... arasında yapılan yeni kira sözleşmesinden mi kaynaklandığının tespiti,

b- Katılan ... tarafından verilen vekaletnamede malın idare yetkisinin; bu anlamda kira sözleşmesini yenileme yetkisinin bulunup bulunmadığının belirlenmesi,

c-Sanığın bu konularda vekil avukat tarafından yetkilendirilip yetkilendirilmediğinin saptanması,

Amacıyla, iddianame anlatımı, şikayet dilekçeleri ve savunmalar arasındaki tutarsızlıkları giderecek şekilde mahkemede ayrıntılı beyanlarının alınmayan katılanların yeniden ayrıntılı beyanlarının alınması, vekil edilen avukatın tanık olarak dinlenilmesi, katılan ... tarafından verilen vekaletin temin edilip incelenmesi ve sonucuna göre de sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekir iken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11129, Karar No: 2024/12897, Tarih: 12.12.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/11129 E.  ,  2024/12897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/324 E., 2023/481 K.

KARAR : Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Turgutlu İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/71 E., 2020/61 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraf vekillerinin istinaf başvurularının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden esas hakkında davanın kısmen kabulüne dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin çalışmakta olduğu CP Standart Gıda San ve Tic. AŞ.'de, 15.05.2016 günü saat 18.10 civarında yaşanan iş kazası sonucu yaralandığını, kaza sonucu müvekkilinin sağ kolunun ezilmiş ve kopmuş olduğunu, şu an sağ kolunun bulunmadığını, olay anında müvekkile ve diğer işçilere taşlık temizleme talimatı verildiğini, müvekkilinin bilmediği makineye yönlendirilmiş olduğunu, makineye elini kaptırarak kolunun kopmasına neden olduğunu, olayda davalı tarafın kusurlu olduğunu, davalı iş yerinin çalışanlarının sağlık ve güvenliğinin gerektirdiği özen ve gözetim görevini yerine getirmediğini, yasanın zorunlu kıldığı denetim ve önleme yükümlülükleri ihmal edildiğini, makinelerle ilgili bilimsel ve teknolojik gelişmelerin sağladığı güvenlik sistemleri kurulmadığını, çalışanlara yeterli eğitim verilmediğini, iş ilişkisinde baskılar uygulandığını, çalışanların istek ve yasa dışı çalışmalara zorlandığını, müvekkilinin çalışıp kazanç elde etme dışında, evinin ve ailesinin gündelik tüm işlerini yürütmekte olduğunu, ailesinin yemek, temizlik, ev bakımı çocukların giydirilmesi vb. tüm işlerinin müvekkil tarafından yürütülmekte olduğunu, bundan sonra gerek ev, aile işleri, gerekse çalışma hayatının tamamen son bulmuş olacağını, tek kolla bu işleri yapma imkanının olmadığını, müvekkilinin ekonomik geleceğinin de sarsıldığını beyan ederek 264.662,88 TL maddi tazminat ve 500.000. TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava ettiği görülmüştür.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının müvekkil şirkete ait Turgutlu Kesimhanesi üretim bölümünde işçi olarak çalıştığını, 15.05.2016 tarihinde iş yerinde taşlık makinesinde çalışırken makinenin kapağını kaldırmak suretiyle helezonlara müdahale ettiğini, o esnada kolunu helezonlara takıldığından kaza geçirdiğini, sağ kolunu kaybettiğini, davacıya iş güvenliği ve iş sağlığı eğitimlerinin verildiğini, verilen eğitimde çalışırken dikkat edilmesi gereken hususların öğretildiğini, makinelere müdahalede bulunulmamasına yönelik uyarılarda bulunulduğunu ancak davacının işinin erken bitmesi için makinenin 2. koruma kapağını da kaldırarak makineye elle müdahale etmesinin olaydan davacının kendi kusurunun olduğunu gösterdiğini beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep ettiği görülmüştür.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında özetle, davacının dava konusu kaza nedeniyle %52 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı, iş kazasının meydana gelmesinde davalı CP Standart Gıda Şirketi'nin % 70, İş Güvenliği Uzmanı ... 'in % 10, iş yeri sorumlusu ...'in % 10, davacı ...'in ise % 10 oranında kusurlu olduğu kabulünden hareketle ''1-Davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile, 4.373,73TL geçici iş göremezlik maddi tazminatın olay tarihi olan 15.05.2016 tarihinden itibaren, 260.289,15TL sürekli iş göremezlik maddi tazminatının olay tarihi olan 15.05.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

2-Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 50.000 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 15.05.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,'' şeklinde karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına karşı taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; manevi tazminatın caydırıcılık yönünün bulunmadığını, maddi zararın hesaplanması yapılırken ev işinde de çalışmasının göz önünde tutulması gerektiğini belirterek usul ve yasaya aykırı olan Mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; esas alınan ücretin hatalı olduğunu, son gerçek ücreti üzerinden belirlenmesi ve imzalı bordroların dikkate alınmasının gerektiğini bordrolardaki fazla çalışma ücretlerinin de dikkate alındığını bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı olan Mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; esas alınan ücretin hatalı olduğunu, son gerçek ücreti üzerinden belirlenmesi ve imzalı bordroların dikkate alınmasının gerektiğini bordrolardaki fazla çalışma ücretlerinin de dikkate alındığını bu nedenlerle usul ve yasaya aykırı olan Mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Tavuk kesimhanesi iş yerinde çalışan davacının helezon bıçaklı makinede makine bıçaklarına sağ kolunun kapılması sonucu kolundan yaralandığı, davacının bu olay nedeni ile maluliyetinin % 52 olduğu, davacının maluliyet oranı, kusur durumu, paranın alım gücü ve hakkaniyet ilkesi nazara alındığında davacı için takdir edilen 50.000,00 TL manevi tazminatın düşük olduğu davacı için 100.000,00 TL manevi tazminat takdirinin dosya kapsamına hakkaniyete ve adalete uygun olacağı anlaşılmaktadır. Davacının istinaf itirazı yerindedir. Davacının maddi zararının tespitinde fazla çalışma ücretlerini içeren bordrolarının ortalamasının alınarak hesaplanması hatalı olmuştur. Davalının bu yönlerdeki istinaf itirazı yerindedir. Bilirkişi ek raporunda ücret bordrolarına göre saat ücreti üzerinden davacının gelirleri tespit edilerek yapılan hesaplama dosya kapsamın uygun olup buna göre davacının sürekli iş görmezlik zararının 187.904,83 TL olduğu anlaşılmaktadır. Davacının geçici iş göremezlik döneminde zararının bulunmadığı, anlaşılmakla bu dönem bakımından talebin reddine karar verilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi de hatalıdır. Davalının bu yöndeki istinaf itirazı da yerinde olduğu ..." gerekçesiyle;

"2-)Davanın kısmen kabul kısmen reddi ile

3-)Davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 187.904,83 TL sürekli iş göremezlik maddi tazminatının olay tarihi olan 15.05.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, davacının geçici iş göremezlik maddi tazminatının reddine,

4-)Davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 100.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 15.05.2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine," şeklinde karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili sunmuş olduğu temyiz dilekçesi ile istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü itirazlarını yinelemek suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme