muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10452, Karar No: 2019/16404, Tarih: 25.11.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/10452 E.  ,  2019/16404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre, suça sürüklenen çocuğun 12/07/2017 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, ölümün doğruluğu kesin biçimde saptanarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının TCK’nın 64 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7802, Karar No: 2015/12173, Tarih: 28.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/7802 E.  ,  2015/12173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10995, Karar No: 2008/13687, Tarih: 13.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/10995 E.  ,  2008/13687 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.01.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25299, Karar No: 2020/2722, Tarih: 17.02.2020

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2016/25299 E.  ,  2020/2722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ; davacının iş sözleşmesinin 27/02/2015 tarihinde davalı tarafından sona erdirildiğini,bir kısım kıdem tazminatı ödemesi yapılmasına karşın kıdem tazminatı hesabında ilave tediye ücretinin değerlendirilmediğini beyanla ilave tediye alacağı ile fark kıdem tazminatı alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının ilave tediye ücreti alacağı ulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

İlave tediye alacağının kapsamı, yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması hakkındaki kanun ile düzenlenmiştir. Kanun 1. maddesinde devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A. İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

Sermayesi değişen kurumlar,

Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak yasada açıkça belirtilmiştir.

3460 sayılı yasa bugün itibari ile yürürlükte olan bir yasa değildir. 3659 sayılı yasa ise, banka ve devlet kurumlarında çalışan memurların aylıkları ile ilgili düzenleme getirmiş ve halen yürürlüktedir. Bu yasanın 1. maddesinde, kapsama giren kurumlar daha ayrıntılı açıklanmıştır.

Bu kapsamda yukarda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de kanun kapsamına alınmıştır.

Bu kapsamda yukarda belirtilen kurumlarca, sermayesinin yarısından fazlasına iştirak suretiyle kurulan kuruluşlar ve bunların aynı nispette iştirakleriyle vücut bulan kurumlar, ticaret ve sanayi odaları ve borsalar veya satın alınıp belediyelere bağlanan müesseseler de kanun kapsamına alınmıştır.

Keza 5018 sayılı Kamu Mali Yönetim ve Kontrol Kanunu’nun merkezi yönetim kapsamındaki kamu idareleri, sosyal güvenlik kurumları ve mahalli idarelerden oluşan genel yönetim kapsamındaki kamu idareleri ekli cetvellerde sayılmıştır. Bu cetvellerde Genel Bütçe Kapsamındaki Kamu idareleri, Özel Bütçeli İdareler, Düzenleyici ve Denetleyici Kurumlar ve Sosyal Güvenlik Kurumlarında çalışanların kanun kapsamında olduğunun kabulü gerekir.

Sonuç itibari ile kapsam bakımından, devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruşlarda iş sözleşmesi ile çalışanlara uygulanacağı görülmektedir.

B. İşçi yönünden kapsama gelince:

İş Kanunu kapsamına girsin girmesin, yukarda belirtilen devlet ve ona bağlı kurumlarda İş Kanunu’nun 1. maddesindeki tanıma göre işçi sayılan herkes bu alacaktan yararlanacaktır. Kanun, 4857 ve mülga 1475 sayılı İş Kanunu’ndan önceki İş Kanunu’na atıfta bulunmuştur. 4857 sayılı İş Kanunu işçi tanımına 2. madde de yer vermiştir. Buna göre “bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye işçi” denir. O halde bir iş sözleşmesine dayanarak, yukarda belirtilen kurumlarda çalışan her işçiye ilave tediye ödemesinin yapılması gerekir.

Somut olayda ; davacı ilave tediye ücreti talep etmiştir. Mahkemece davacının ilave tediye alacağı talebinin kabulüne karar verilmiştir. Ne var ki ; mahkemece yapılan değerlendirme hatalıdır. Dosyaya getirtilen ticaret sicil kayıtlarının incelenmesinde davalı şirketin kurucularının Kayseri İl Özel İdaresi , Kayseri Belediyesi , Kayseri Ticaret Borsası , Kayseri Esnaf ve Sanatkarlar Birliği ve Kayseri Ticaret Odası olduğu , şirket sermayesinin 100.000.000-TL (Yüzmilyon Lira) olup,her biri 100.000-TL (Yüzbin Lira) değerinde 1000 paya bölündüğü anlaşılmıştır. Kurucuların pay toplamının ise , Kayseri İl Özel İdaresi’nin 350 , Kayseri Belediyesi’nin 350 , Kayseri Ticaret Borsası’nın 100 , Kayseri Esnaf ve Sanatkarlar Birliği’nin 100 ve Kayseri Ticaret Odası’nın 100 olarak belirlendiği görülmüştür.

Yukarıda açıklanan ilkeler uyarınca davalı şirket kurucuları ve hisse oranları değerlendirildiğinde; Belediyeler, Anayasa’nın 127. maddesinde kabul edildiği üzere, kamu tüzel kişiliğine haizdir. İlgili mevzuatta belediyelere, yüklenen görevlerin yerine getirebilmesi için, önemli hak ve yetkiler verilmiş; kamusal ayrıcalıklar tanınmıştır. Diğer taraftan, merkezi idareye de, belediyeler üzerinde vesayet yetkisi verilmiştir. Belediyeler tarafından kurulan veya ortak olunan şirketler ise, Türk Ticaret Kanunu hükümlerine tabi sermaye şirketleri olup, belediyelerin tüzel kişiliğinden ayrı ve bağımsız özel hukuk tüzel kişileridir. Belediyelerin kurdukları veya ortak oldukları ticaret şirketlerine, kamu tüzel kişiliği kazandıran herhangi bir kanun hükmü bulunmadığı gibi, kamusal yetki ve ayrıcalıklar tanınmamıştır. Söz konusu şirketlerin “kamu tüzel kişisi” ya da “kamu kurum ve kuruluşu” oldukları kabul edilemez. Dolayısıyla, somut olayda Kayseri Belediyesi’nin hisse oranının ilave tediye ödenmesi bağlamında bir etkisi bulunmamaktadır. Bununla beraber , Kayseri Ticaret Borsası ve Kayseri Ticaret Odası’nın 6772 sayılı Kanun kapsamında “kamu kurumu” niteliğinde olmamaları nedeniyle ilgili kuruluşların sermaye toplamında belirlenen hisselerinin de ilave tediye ödenmesi bağlamında bir etkisi bulunmamaktadır.

Somut olayda; Kayseri İl Özel İdaresi’nin pay oranının 350 olduğu , bu bağlamda davalı şirket oluşumunda hisse toplamının % 51’ den fazlasının Devlete ait olmadığı, davacının, yukarıda belirtilen Devlet tarafından yasa ve yasanın verdiği yetki ile idari işlemle kurulan ve kamusal yetki ve ayrıcalıklardan yararlanan kamu tüzel kişilikleri ve bunlara bağlı kuruluşlardan olmayan, özel hukuk hükümlerine tabi şirket işçisi olduğu gözetildiğinde ilave tediye alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15090, Karar No: 2018/426, Tarih: 01.02.2018

**16. Hukuk Dairesi         2015/15090 E.  ,  2018/426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu Bey Köyü çalışma alanında bulunan 115 ada 1, 148 ada 2, 8, 9, 153 ada 9, 199 ada 31, 201 ada 2 ve 4 parsel sayılı taşınmazlar ..., 148 ada 1, 6, 7, 199 ada 32, 71, 201 ada 3 ve 5 parsel sayılı taşınmazlar ..., 107 ada 12 parsel sayılı taşınmaz ise ... adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları çekişmeli taşınmazların müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 01.02.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/36450, Karar No: 2018/6765, Tarih: 07.06.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/36450 E.  ,  2018/6765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVADA DAVACI : ... vekili avukat ...

BİRLEŞEN DAVADA DAVALI: ...

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı ... avukatınca ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, adına kayıtlı otomobili satmak için 27.09.2011 tarihinde www.sahibinden.com adlı internet sitesine ilan verdiğini, 28.09.2011 tarihinde kendisini ... olarak tanıtan kişinin arayarak askeriyede sivil personel olduğunu ve aracı eşine hediye olarak alacağını söylediğini, yapılan pazarlıklar sonucunda aracın 24.000,00 TL bedelle satışı konusunda anlaştıklarını, davalı ...'den aldığı bilgilerle 29.09.2011 tarihli vekaletname ile davalı ...'e aracı satma yetkisi verildiğini, 30.09.2011 tarihinde aracı davalı ile kararlaştırdıkları üzere ...'e götürdüğünü, davalı ...'in öğlen arası olması nedeni ile satışı yapamayacaklarını söyleyerek kendisine 500,00 TL verdiğini, paranın kalan kısımını da hazır edeceğini belirterek kendisine cuma namazına gitmesini önerdiğini, hiçbir şeyden şüphelenmediğinden davalı ...'in amcası olarak tanıştırılan dava dışı ... ile namaza gittiğini, giderken de anahtarları aracın üzerinde bıraktığını, Cuma namazı sonrasında ... ile birlikte tekrar eve geldiklerinde aracın yerinde olmadığını, dava dışı ... n kendisine 24.000,00 TL bedelli bir adet senet imzalayıp verdiğini, davalı ...'i aradığında acil işi çıktığından ...'ye gittiğini söylemesi üzerine otobüs ile yanına gitmek üzere yola çıktığını, ancak davalı ...'e ulaşamadığını, böylece dolandırıldığını anlayarak 01.10.2011 tarihinde şikayetçi olduğunu, sonradan aracın 30.09.2011 tarihinde davalı ... tarafından davalı ...'a satıldığını, kendisini davalı ...'in amcası olarak tanıtan... in senette yazılı TC kimlik numarasının geçersiz olduğunu öğrendiğini, araca bir saatten kısa bir sürede alıcı bularak satış işlemlerinin tamamlanmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğundan davalı ...'ın iyi niyetinden bahsedilemeyeceğini, davalıların birlikte hareket ettiğini ileri sürerek .... 30 Noterliği'nin 30.09.2011 tarihli satışı başta olmak üzere şayet gerçekleşirse bu tarihten sonra bütün satışların iptaline, aracın aynen iadesine, aynen iade imkansız hale gelirse araç bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş; birleşen davada ise dava konusu aracın asıl dava tarihinden sonra tedbir tarihinden önce 14.11.2011 tarihinde davalı ...'a satıldığını, iradesinin fesada uğradığından yapılan satışın geçersiz olduğunu ileri sürerek satışın iptali ile aracın tarafına teslimine, aynen iadesi imkansız hale gelir ise araç bedelinin davadan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiş; davalı ... oto galeride çalıştığını, diğer davalı ... ile alakasının olmadığını, davalı ...'in elindeki vekaletnameye güvenerek söz konusu satışı yaptığını savunarak davanın reddini dilemiştir. Birleşen dava davalısı ... ise aracı galericilik yapmakta olan ...'dan aldığını, aracın dolandırıcılık konusu olduğunu dava dilekçesinin tebliğiyle öğrendiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, asıl dava ve birleşen davanın kabulüyle ile davaya konu otomobilin tescil işlemlerinin ve satış işlemlerinin iptali ile aracın mülkiyetinin davacıya ait olduğunun tespiti ile aracın aynen davalı ...'dan alınarak davacıya teslimine, aracın teslim edilmemesi halinde araç bedelinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, yapılan satış işlemlerinin iptaline, her ne kadar birleşen dosyanın davalısı ... tarafından ... olduğu bedelin iadesi talep edilmişse de davacı ...'e ödenen bir bedel olmadığı, ...'in elinden aracın dolandırılarak alındığı, davacı tarafın araç bedelini ödemekten sorumlu tutulamayacağı, davalı ...'ın bu konuda davalılar ... ve ...'a başvurması gerektiğinden bu konudaki talebin reddine karar verilmiş; hüküm davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Türk Medeni Kanunu'nun 988. maddesi; "bir taşınırın emin sıfatıyla zilyedinden o şey üzerinde iyiniyetle mülkiyet veya sınırlı ayni hak edinen kimsenin edinimi, zilyedin bu tür tasarruflarda bulunma yetkisi olmasa bile korunur" hükmünü öngörmektedir.

Bir malın zilyedi onu başkasına emanet etmiş olmayıp çaldırma, gasp, unutma gibi bir nedenle elinden çıkarmış bulunuyorsa, üçüncü sahıs böyle bir malı iyi niyetle iktisap etmiş olsa dahi onun iktisabı geçerli değildir. Gerçekten Türk Medeni Kanunu'nun 989. maddesi bu konuda açık düzenleme içermektedir. Taşınırı çalınan, kaybolan ya da iradesi dışında başka herhangi bir şekilde elinden çıkan zilyed, o şeyi elinde bulunduran herkese karşı beş yıl içinde taşınır davası açabilir.