muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5279, Karar No: 2018/8331, Tarih: 22.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/5279 E.  ,  2018/8331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-01.02.2012 günü gerçekleşen iş kazasında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli sürekli iş göremezlik geliri, geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi masrafından oluşan Kurum zararının davalıdan rücuan alınmasına ilişkin davanın; dosyasından kusur raporu alınmamış olup, sigortalı tarafından açılan maddi tazminat dosyasından alınan kusur raporunda, kazanın oluşunda kabule göre davalı işverenin % 80, kazalı sigortalının % 20 kusurlu oldukları saptanmıştır. Tazminat dosyasından temin edilen kusur raporu, taraf olmayan Kurum yönünden bağlayıcı olamadığından, temin edilen kusur raporu gözetilerek, dosyadan da kusur raporu alınmalıdır.

2-Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan ve işverenin iş kazası veya meslek hastalığından sorumluluğunu düzenleyen 5510 sayılı Kanunun 21/1’inci maddesinde; sigortalıya veya hak sahiplerine yapılan ya da ileride yapılması gereken harcama ve ödemeler yönünden herhangi bir sınır öngörülmemişken; bağlanan gelirler yönünden, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamına, sigortalı veya hak sahibinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere hükmedilebileceği öngörülmüştür. Bunun bir gerçek zarar hesabını gerektireceği açıktır. Gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalıdır. Sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar hesabı, ölüm halinde ise destekten yoksun kalma tazminatı (818 sayılı Borçlar Kanununun 45 ve 46, 6098 sayılı ... Borçlar Kanununun 54 ve 55’inci maddeleri) hesabı dikkate alınmalıdır.

Dosyada gerçek zarar hesabı yapılmadan karar verilmiştir.

Uygulamada, sigortalının veya hak sahibinin bakiye ömürleri 1931 tarihli “PMF (Population Masculine et ...)” Fransız yaşam tablosundan yararlanılmakta ise de; Başkanlık Hazine Müsteşarlığı, ... Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, BNB Danışmanlık, ... Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “...” adı verilen “Ulusal Mortalite Tablosu” hazırlanmış olup Sosyal Güvenlik Kurumunun 2012/32 sayılı Genelgesiyle de ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında anılan tabloların uygulanmasına geçilmiştir. Gerçek zarar hesabı özü itibariyle varsayımlara dayalı bir hesap olup gerçeğe en yakın verilerin kullanılması esastır. Bu durumda, Ülkemize özgü ve güncel verileri içeren ... tablosunun bakiye ömrün belirlenmesinde nazara alınmalıdır.

Aktif devre 60 yaşı kadar, pasif devre 60 yaşından bakiye ömür sonuna kadar olan devredir. Aktif dönemden amaçlanan “iş görebilirlik çağı”dır. Yani; sigortalının, olağan olarak işinde çalışabilme gücünün devam süresidir ki, bu da Yargıtay’ca benimsenen görüşe göre, kural olarak “60” yaşa kadar sürer. Sosyal Güvenlik Yasalarında, sosyal amaç ya da istihdam politikaları gözetilerek değişik yaşlar ile tanınan emeklilik yaşının, aktif dönem sonu olarak ele alınması uygun değildir. Öte yandan, meslekte kazanma güç kaybı oranının % 60’ın altında kaldığı durumlarda ise, işgöremezlik oranına bağlı olarak emsallerine göre fazla efor harcamak suretiyle de olsa, çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması mümkün bulunduğundan, 60 yaş sonrası pasif dönem için zarar hesabı yapılmasına olanak bulunmamaktadır. “Malul Sayılma” başlıklı 5510 sayılı Kanunun 25. maddesinin “iş kazası veya meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az %60’ını kaybeden sigortalıların malül sayılması” gereğine ilişkin hükmü gözetildiğinde sigorta kolu farklı da olsa, iş kazası sonucu sigortalıda oluşan sürekli iş göremezlik oranı %60 veya daha üstünde ise; artık sigortalının ileride çalışmasını sürdürmeyeceğinin kabulü ile, aktif dönemle birlikte pasif döneminde maddi zarar hesabına dahil edilmesi gerekir. Sigortalı yaşlılık aylığı alıyor ise pasif devre zarar hesabı yapılmamalıdır. Bununla birlikte, tazminatların peşin olarak hesaplanması, oysa gelirlerin taksit taksit elde edilmesi, bu nedenle peşin belirlenen tazminattan her taksitte ödenen kısmın bakiyesinden faiz geliri elde edileceğinden sermayeye ekleneceği nazara alınarak, tazminata esas gelire iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar reel faiz kadardır. Buna göre; önceki uygulamalardaki gibi %10 iskonto oranı yerine, enflasyon dışlanarak, değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da nazara alınıp, Sosyal Güvenlik Kurumu ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranının uygulanması hakkaniyete uygun olacaktır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar kapsamında; maddi tazminat dosyası da gözetilerek kusur raporu alınmalı, gerçek zarar hesabı yaptırılmalı, sonucuna göre karar verilmelidir.

O hâlde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9247, Karar No: 2010/5916, Tarih: 13.05.2010

**4. Hukuk Dairesi         2009/9247 E.  ,  2010/5916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Bakanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Ltd. Şti ve Binsa Tıbbi Malz. ve Tem. San ve Tic. Ltd. Şti aleyhine 01/01/2003 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 25/03/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davacı idareye ait dava dışı hastanenin temizlik işlerinde yüklenici firma olan davalıların usulsüz işlemleri nedeniyle uğranılan kurum zararının ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı idare tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğine göre, sahipleri aynı olan davalılardan ... Ş, 1999 ve 2000 yıllarında, diğer davalı Binsa Ltd Ş ise 2001 yılında, Bursa Yüksek İhtisas Hastanesi'nin temizlik işini üstlenmişlerdir. Çalışma sistemine göre işçilerin çalışıp çalışmadıkları günlük olarak hastane tarafından belgelenerek izlenmekte olup tüm ödeme ve sigorta işlemleri davalı tarafından yapılmaktadır. Olay ile ilgili açılan ceza davası sonunda, yapılan yolsuzluklar nedeniyle yargılanan sanıklar hakkında, atılı suçun manevi unsurunun oluşmadığı, yani suç kastı bulunmadığı gerekçesiyle, beraet kararı verilmiştir.

Ceza mahkemesine açılan davanın iddianamesinde belirtildiği üzere; davalıların, çalıştıklarını göstererek davacı idarenin ücret ödemesine yol açtıkları bazı kişilerin hastanede hiç çalışmadığı, bir bölümünün ise kısa süre çalışıp işten ayrıldığı halde onlar adına da ücret alındığı anlaşılmaktadır. Yerel mahkemece alınan 05.05.2005 günlü bilirkişi raporunda da hastanenin iş izleme belgesindeki (iş takip föyündeki) işçi sayısı ile hazırlanan aylık ücret çizelgelerinin (bordrolarının) karşılaştırılmasında farklılık bulunduğu saptanmıştır.

Yerel mahkemece, yeni bir bilirkişi kurulu oluşturularak, ceza dosyasındaki saptama ve alınan diğer raporlar da incelenip değerlendirilerek, yapılan usulsüz ve haksız ödemeler tek tek belirlenip zarar kapsamı ortaya çıkartıldıktan sonra varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile somut olgu ve raporlara uygun düşmeyen ek rapor ve gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA 13/05/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11060, Karar No: 2021/17825, Tarih: 03.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/11060 E.  ,  2021/17825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafisi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hükmün temyizinde;

Gerekçeli kararın, usulüne uygun olarak suça sürüklenen çocuk ve müdafisine 01/03/2016 tarihinde tefhim edilmesine karşın, temyiz dilekçesinin, CMUK'nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki hükmün temyizinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçun Yasa maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2. ve 67/4. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 6 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 03/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1871, Karar No: 2021/5669, Tarih: 30.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/1871 E.  ,  2021/5669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2041, Karar No: 2024/1677, Tarih: 21.03.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/2041 E.  ,  2024/1677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2846 E., 2022/1934 K.

KARAR : Başvurunun kabulüne, tapu iptal tescil talebi hakkındaki davanın reddine, davacının terditli taleplerinden bedel iadesi talebinin kabulü ile 665.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... İnşaat A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 1. Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2018/481 E., 2020/102 K.

Taraflar arasındaki gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptal tescil, olmadığı takdirde tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulüne, tapu iptal tescil talebi hakkındaki davanın reddine, davacının terditli taleplerinden bedel iadesi talebinin kabulü ile 665.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... İnşaat A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 11.09.2017 tarihinde Beyoğlu 48. Noterliğince onaylı 90215 yevmiye No.lu satış vaadi sözleşmesi ile dava konusu taşınmazdan 1 adet bağımsız bölüm satın aldığını, sözleşme gereği taşınmazın 30.07.2018 tarihinde teslim edilmesi gerekirken teslim edilmediğini, davalıların da sözleşmeden kaynaklanan yükümlülüklerini yerine getirmelerinin mümkün görünmediğini belirterek sözleşmeye uygun olarak ilgili taşınmazın her türlü muvazaadan ve takyidattan ari, kusursuz ve tam olarak müvekkiline teslimi ile müvekkili adına tapuda tesciline, mümkün değilse ödenen satış bedeli olan toplam 665.000,00 TL'nin 400.000,00 TL'sinin ödendiği tarihi olan 27.08.2017'den, kalan 265.000,00 TL'nin ise ödemelerin tamamlandığı tarih olan 17.04.2018'den itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan müteselsilsen ve müştereken tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalılar ... ve ... vekili cevap dilekçesinde; Beşiktaş 10. Noterliğinin 11.11.2014 tarih ve 7413 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde taşınmaz satış vaadi ve arsa payı kat karşılığı sözleşmesi gereği İstanbul ili, Esenyurt ilçesi, ... Mevkii, 1367 ada 12 parselde kayıtlı taşınmaz üzerinde anahtar tesliminin İnanlar İnşaat A.Ş. tarafından üstlenildiğini, arsa sahibi olan davalıların bir yükümlülüğünün bulunmadığını, ödemelerden müvekkillerinin menfaatlerinin olmamasından dolayı davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... İnşaat A.Ş. vekili davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı ... İnşaat A.Ş. vekili davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Beşiktaş 10. Noterliği'nin 11.11.2014 tarih ve 7413 yevmiye numaralı düzenleme şeklinde taşınmaz satış vaadi ve arsa payı kat karşılığı sözleşmede satıcı olarak İnanlar İnşaat A.Ş. ile davalı ... ve ...'ın yer aldığı ancak sözleşmede öngörülen taşınmazın sözleşme hükümlerine göre inşa edilmediği, teslimin gerçekleşmediği, bu nedenle davacının sözleşmeden dönme ve ödemiş olduğu satış bedelini davalılardan müştereken ve müteselsilen birlikte talep edebileceği anlaşıldığından davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı adına tapuda tescili mümkün olmadığından davacının ödemiş olduğu toplam 665.000.00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar ... ve ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalılar ... ve ... vekili istinaf dilekçesinde; satış vaadi sözleşmesi davalılar arasındaki anahtar teslimi şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi mehazında kurulduğundan ve taşınmazın tüm bedeli yüklenici tarafından tahsil edildiğinden davalı müvekkillerinin arsa sahibi olduğu sabit olup bu yön irdelenmeden kurulan hükmün kaldırılması gerektiğini, müvekkillerinin davacı ile yapılan satış vaadi sözleşmesinde arsa sahibi olarak bulunmasının yegane sebebinin inşaat bitirildikten sonra şartları oluştuğunda tapunun davacı tüketiciye devrinde kolaylık sağlanmasına yönelik olduğunu, bu durumun müvekkillerine doğrudan satıcı, yüklenici sıfatını kazandırmayacağını, davalı arsa sahiplerinin, davacılara karşı sözleşmeden ... sorumluluklarının bulunmadığını, tüm bu sebeplerle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak açılan davanın arsa sahipleri yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı yüklenicinin diğer davalı olan ..., ... ile aralarındaki kat karşılığı inşaat sözleşmesindeki edimlerini yerine getirmediği ve bu sebeple davacıya satışını vaat ettiği daireye hak kazanamadığı anlaşıldığından davaya konu taşınmazın tescil ve devrinin mümkün olmadığı, davaya konu olan bağımsız bölümün satış vaadi sözleşmesinin davacı ile davalı yüklenici arasında yapıldığı, diğer davalıların ise satış vaadi sözleşmesinde arsa sahipleri sıfatıyla bulundukları, davalı yüklenici ve davalı arsa sahiplerinin müşterek müteselsil sorumluluğunu doğuran bir irade birliği, müşterek gaye unsurunu içerir sözleşme ilişkisi bulunmadığı, gelir paylaşımı ve ortak hareket ettikleri konusunda da bir tespit bulunmadığı görüldüğünden davalı arsa sahiplerinin bedel iadesi yönünden sorumluluğuna gidilemeyeceği, davacı vekilinin 27.06.2019 tarihli celsede, tescil taleplerinden vazgeçtiklerini bildirerek diğer talepleri yönünden dosya üzerinden bilirkişi incelemesi yapılmasını talep etmiş olmaları nedeniyle davalıların istinaf başvurusunun kabulüne, tapu iptal tescil talebi hakkındaki davanın reddine, davacının terditli taleplerinden bedel iadesi talebinin kabulü ile 665.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... İnşaat A.Ş.'den alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; mal sahibi davalılar ... ve ...'ın açık ve net şekilde satıcı sıfatıyla noter tasdikli satış vaadi sözleşmesini imzaladıklarını, davalıların kendi aralarında nasıl bir anlaşmaya vardıklarının müvekkili açısından bir önemi bulunmadığını, anlaşma ile belirledikleri banka hesabına müvekkil tarafından tam ve eksiksiz ödeme yapılmasına rağmen, diğer davalıların inanlar inşaat tarafından şahsi hesaplarına bir ödeme yapılmadığı gibi bir iddia ile sorumluluktan kaçınmalarının hukuken mümkün olmadığını belirterek hükmün bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, gayrimenkul satış vaadi sözleşmesine dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. Kaynağını 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 29 uncu maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, Türk Borçlar Kanunu'nun 237 nci maddesi ile 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 706 ve 1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 89 uncu maddesi hükümleri uyarınca noter önünde re’sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmî şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaat alacaklısı, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edim yerine getirilmediğinde Türk Medeni Kanunu'nun 716 ncı maddesi uyarınca açacağı tapu iptali ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı tüketici harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Bakırköy 1. Tüketici Mahkemesinin 25.02.2020 tarihli ve 2018/481 Esas, 2020/102 karar sayılı kararı ile davacının bedel iadesi talebinin kabulüne, 665.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, kararın, davalılar ... ve ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine istinaf incelemesini yapan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 46. Hukuk Dairesinin 22.09.2022 tarihli ve 2020/2846 Esas, 2022/1934 Karar sayılı kararı ile; davalıların istinaf başvurusunun kabulüne, davacının tapu iptal ve tescil talebinin reddine, bedel iadesi talebinin kabulü ile, 665.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan İnanlar İnşaat A.Ş,'den alınarak davacıya verilmesine, davalılar ... ve ... mirasçıları hakkında açılan davanın ise pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.