muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/18882, Karar No: 2017/14633, Tarih: 19.06.2017

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir.

Uluslararası taşımacılık işinde çalışan tır şoförünün aylık ücretinin tartışmalı olması durumunda, tarafların ikame ettikleri delillerle kesin bir sonuca ulaşılamaması halinde ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşları ile gerektiğinde sendikalardan ücret araştırması yapılmalıdır. İşçinin çalıştığı süre içinde taşıma işini gerçekleştirdiği ülkeler belirtilerek sefer başına ne kadar ücret alabileceği belirlenmeli ve dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

Sefer primi hesabı yönünden işçinin aylık veya yıllık sefer sayılarının tartışmalı olması ve bu konunun diğer delillerle kesin olarak kanıtlanamaması durumunda işçinin yurda giriş ve çıkış kayıtları emniyet birimlerinden getirtilmeli ve buna göre değerlendirme yapılmalıdır.

Yurt dışı sefer primi, ücretin eki olmayıp ücret niteliğinde olmakla tazminata esas ücrette doğrudan dikkate alınır. Ücretin asgari (garanti) ücret ve sefer primi toplamından oluşması durumunda, işçinin ayda kaç sefer yaptığı belirlenerek aylık sefer primi ile asgari ücretin toplamı üzerinden tazminata esas ücret tespit olunur. Yurt dışına çıkış periyodunun değişkenlik göstermesi ve gidilen ülkeye göre sefer priminin değişmesi halinde, işçinin bir yılda yapmış olduğu seferlere göre aldığı prim tutarları toplamının bir güne bölünmesi suretiyle günlük tazminata esas ücret belirlenir.

Somut olayda, davacı, aylık net 1.500,00 TL ücretle çalıştığını iddia ederken davalı taraf kayıtlarda görülen ücretle çalıştığını savunmuştur. Tanıklar, davacının asgari ücrete ilaveten gidilen mesafeye göre ödenen sefer primi ile çalıştığını beyan etmişlerdir. ... Şoförler ve Otomobilciler Odası, tanker şoförlerinin asgari ücretin iki katı kadar aylık ve ek olarak harcırah aldıklarını belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının, aylık iki asgari ücrete ilaveten on yurt içi ve iki yurt dışı seferi ile çalıştığı, brüt 2.035,00 TL ücret aldığı kabul edilmiştir.

Davacının görevi, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının asgari ücrete ilave harcırah ile çalıştığının kabulü gerekirken iki asgari ücrete ilave harcırah toplamı ile belirlenen ücrete göre karar verilmesi isabetsiz olmuştur. Ayrıca davacının yurda giriş ve çıkış kayıtlarının Emniyet Genel Müdürlüğünden getirtildiği görülmüştür. Mahkemece bu kayıtlar ve temyiz eden davalı lehine oluşan usulü kazanılmış haklar gözetilerek davacının ayda kaç kez yurt dışı sefere çıktığının tespiti gereklidir. Tanık beyanlarına göre davacının ayda iki kez yurt dışı sefere çıktığı kabul edilerek ücrete esas harcırah miktarının belirlenmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4125, Karar No: 2023/4443, Tarih: 26.04.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4125 E.  ,  2023/4443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2692 E., 2022/2609 K.

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/9 E., 2022/154 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı ...'nun villasında 20.08.2005- 15.06.2010 tarihleri arasındaki çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; gündelik temizlikçi çalıştırmadığını, bu işlerle eşinin ilgilendiğini, duruma göre davacıyı ayda bir ile 4 kez arası çağırıp gündelik temizlik yaptırdığını, ücretini eşinin ödediğini, bu nedenle kendisine dava açılamayacağını, davacının sürekli ve düzenli çalışmasının mümkün olmadığını, her ay tam çalışmayıp ayın veya haftanın belirli günlerinde çalıştığı için sigorta yaptırma zorunluluğu bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; Kurum dosyasında işlem gören Özkar İnş.Turz.Gıda Tekstil Özel Eğitim Hizmetleri San. ve Tic.Ltd. Şti. ünvanlı anaokulu işi işyerinin ... ... adresinde kurulu olduğunu, 04.04.2011 tarihinde kanun kapsamına alındığını, halen faal olduğunu, davalı ...'na ait herhangi bir işyeri kaydına rastlanmadığını, davacının ev hizmetlerinde çalışan sigortalılardan sayılmadığını, davacının 04.04.2011 tarihinden önceki çalışmalarının tespitinin mümkün olmadığını, ücrete ilişkin iddiaların yazılı belgelerle ispatlanması gerektiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

Mahkememizce dinlenen tanık beyanları dikkate alınmış ve davacının haftada iki gün çalıştığı kabul edilerek hüküm kurulmuştur.Yerleşik Yargıtay kararlarında yer alan süreklilik unsuru göz önüne alınarak davacının haftada iki gün çalışmasının belli bir yoğunluğa ulaşmadığı ve süreklilik arz etmediği anlaşıldığından 5510 sayılı Kanun kapsamında hizmet akdine tabi olarak sigortalı sayılacak şekilde çalışmasının olmadığı kanaatine varılmakla,

davanın reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

davanın reddine, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; usul ve yasaya aykırı ilk derce mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile;

05.02.2014 tarih 2013/10-2280 Esas, 2014/65 Karar sayılı Yargıtay Hukuk Genel Kurul Kararı'nda sürekli çalışma kavramı “uygulamada haftanın çoğu ev işlerinde geçirilmiş ve çalışma bir süre devam etmişse, bu çalışma sigortalı çalışma olarak değerlendirilmekte, süreklilik için çalışmanın belli bir yoğunluğa ulaşması aranmaktadır” şeklinde izah edilmiştir. Kanun kapsamında sayılabilmesi için haftanın çoğunda çalışma gerektiği Yargıtay 10 uncu Hukuk Dairesinin 2022/3247 esas ve 2022/6567 karar sayılı, 2022/7397 esas ve 2022/10529 karar sayılı ilamında da vurgulanmış olduğu, dinlenen tanık anlatımlarına göre davacı haftanın 1 veya 2 günü ev temizliğinde çalışmış olduğunun anlaşıldığı, belirtilen Yargıtay kararlarındaki kabul dikkate alınarak sonuca gidilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle,

... 4. İş Mahkemesi'nden verilen 14.06.2022 tarih, 2022/9 Esas ve 2022/154 Karar sayılı kararının kaldırılmasına yönelik davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353/1-b.1 hükmü gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; istinaf gerekçelerini tekrarla kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının davalı ...'nun villasında 20.08.2005- 15.06.2010 tarihleri arasındaki ev hizmetleri çalışmasının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2. 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesinin 10 uncu fıkrası, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin 9 uncu fıkrası, 506 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesi ile 5510 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13799, Karar No: 2016/15124, Tarih: 08.12.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/13799 E.  ,  2016/15124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 6136 sayılı Yasaya muhalefet, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ...'a yükletilen 6136 sayılı Kanuna aykırılık eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

6136 sayılı Kanun'un 15/1. maddesinin uygulanması üzerine belirlenen 6 ay hapis 25 gün doğrudan adli para cezasından, TCK'nın 62. maddesi gereği 1/6 oranında indirim sonucu 5 ay hapis 20 gün doğrudan adli para cezası belirlendiği , doğrudan tayin edilen 20 gün adli para cezasının günlüğü takdiren 20 TL üzerinden paraya çevrilirken hesap hatası sonucu 400 TL adli para cezası yerine, 800 TL adli para cezası olarak belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'un temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın bu noktası, “sonuç olarak 400 TL adli para cezası” şeklinde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince,

Hükümden önce 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2 madde ve fıkrası uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1.fıkrası ile CMK'nın 231/5 madde ve fıkrasında öngörülen, hükmolunan cezanın geri bırakılması sınırının iki yıla çıkarılması ve söz konusu 562. maddesinin 2.fıkrası ile de CMK'nın 231/14 madde ve fıkrasındaki, suçun soruşturulması ve kovuşturulmasının şikayete bağlı olması koşulunun kaldırılması karşısında, sabıkası bulunmayan sanık hakkında mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının ve de TCK’nın 51. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık Sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 08/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3972, Karar No: 2023/15724, Tarih: 25.12.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/3972 E.  ,  2023/15724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/1160 E., 2020/1529 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağmaya teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜMLER : İlk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak sanığın mahûmiyeti

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi

A) Sanık hakkında kasten basit yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ıncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları.. ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının" temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

B)

İlk Derece Mahkemesince nitelikli yağma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.09.2016 tarihli iddianamesi 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125/1 ve 86/2-3-a-e, 53 üncü maddeleri uyarınca kamu davası açılmıştır.

2. Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.03.2017 tarihli ve 2016/806 Esas, 2017/249 Karar sayılı kararı ile hakaret suçundan şikâyetten vazgeçme nedeniyle düşme, kasten basit yaralama suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a, e, 62/1, 52/2 nci maddeleri gereğince doğrudan 3.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Hükme yönelik sanık tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 20.11.2017 tarihli ve 2017/2780 Esas, 2017/2723 Karar sayılı kararı ile;

3. Hükme yönelik sanık tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 20.11.2017 tarihli ve 2017/2780 Esas, 2017/2723 Karar sayılı kararı ile;

"..karar başlığında saat 20.15 sıraları olan suç saatinin belirtilmediği.. mağdur hakkında düzenlenen raporda sağ el sırtında taktığı bileziği bağlı yüzeysel kesi şeklinde yara bulunduğunun belirtilmesi.. iddianamede olayın anlatım tarzı dikkate alınarak TCK 149/1-a,d maddelerindeki suçu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi bakımından suç duyurusunda bulunularak dava açılması halinde işbu dosyanın birleştirilmesi, talep edilip sonucuna göre işlem yapılması.."

Nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma kararı üzerine, Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesince Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığına konutta yağmaya teşebbüs suçu yönünden gereğinin takdir ve ifası için suç duyurusunda bulunulması üzerine ilgili Kuşadası Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen fezleke üzerine Söke Cumhuriyet Başsavcılığının 03.05.2018 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-a-d, 35, 53 üncü maddeleri uyarınca Söke Ağır Ceza Mahkemesine kamu davası açılmıştır.

5. Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesince, 21.06.2018 tarihli ve 2017/710 Esas, 2018/736 Karar sayılı kararı ile birleştirme kararı ile dava dosyaları Söke Ağır Ceza Mahkemesinin incelemeye konu dava dosyasında birleştirilmesi karar verilmiştir.

6. Söke Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2019 tarihli ve 2018/288 Esas, 2019/115 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a-e, 62, 53 üncü maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile mahkûmiyetine ve hak yoksunluklarına dair hükmün ertelenmesine karar verilerek 1 yıl denetim süresi belirlenmiş, yağmaya teşebbüs suçundan ise aynı Kanun'un 149/1-d, 35/2, 62, 53 üncü maddeleri gereğince, 5 yıl hapis cezası ile mahkûmiyetine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

7. Söke Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.02.2019 tarihli ve 2018/288 Esas, 2019/115 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii tarafından istinaf talebinde bulunulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesince duruşma açılarak yapılan yargılama sonrası 16.09.2020 tarihli ve 2019/1160 Esas, 2020/1529 Karar sayılı karar ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86/2, 86/3-a-e, 62, 52/1-2-3 üncü maddeleri gereğince 3.240,00 TL doğrudan adli para; yağmaya teşebbüs suçundan ise aynı Kanun'un 149/1-d, 35/2, 62, 53 üncü maddeleri gereğince 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Yatırım amacıyla satın alınan bileziğin bozdurup kredi borcunu ödemesinin istenildiği, yağma kastının bulunmadığı ve suçun unsurlarının oluşmadığına,

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Yatırım amacıyla satın alınan bileziğin bozdurup kredi borcunu ödemesinin istenildiği, yağma kastının bulunmadığı ve suçun unsurlarının oluşmadığına,

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz Sebepleri

Eylemlerin bir bütün halinde 5237 sayılı Kanun'un 150/1 inci maddesi delaletiyle 86/2, 3-a-e maddeleri uyarınca mahkûmiyeti yerine yağmaya teşebbüs ve yaralama suçlarından ayrı ayrı hüküm kurulmasının yasaya ve usule aykırı olduğuna,

İlişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ... ile mağdur ...'ın evli oldukları, suç tarihinde evde oldukları sırada tartışma yaşandığı, sanığın mağdura 'siktir git babanın evine, orospu' dediği, sanığın mağdurun sırtına yerde bulunan hortumla vurduğu, bunun üzerine mağdurun evi terk etmeye karar verdiği, sanığın mağdura kolundaki bilezikleri bırakıp gitmesini söylediği, mağdurun kabul etmemesi üzerine sanığın mağdurun kolunda bulunan bilezikleri zorla almaya çalıştığı, mağdurun elinin çizilmesi ve kanaması üzerine kolunu bırakmak zorunda kaldığı, mağdurun meydana gelen hortumla vurma ve kolundan bileziğin zorla çekilip alınmaya çalışılması neticesinde yaralandığı, dosya arasında buna ilişkin rapor bulunduğu, su borusu ile vurma olayının yağmaya teşebbüs eyleminin öncesinde yaşanan tartışma sırasında gerçekleştiği bu itibarla, sanığın üzerine atılı eşe karşı silahla kasten yaralama ve konutta yağmaya teşebbüs suçlarını işlediğinin, kabulü ile mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

2. Mağdurun aşamalardaki ifadelerinde olay günü ailevi meselelerden dolayı tartıştıklarını belirterek devamla, "..tartışma sırasında bana “siktir git babanın evine, orospu, böyle şeyler yaparsan zaten seni öldürürüm” şeklinde sözler söyleyip abdest aldığı yerde bulunan hortum ile benim sırtıma vurdu. Daha sonra ben odama geçtim. Eşyalarımı toplayıp babamın evine gidecektim. O anda benim hazırlık yaptığımı gören eşim olan sanık yanıma elinde herhangi bir şey bulunmadan geldi yine tartışma yaşadık, benim kolumda bulunan bileziği kastederek “onu çıkar babanın evine öyle git” dedi. Ben de “onu götüreceğim benim çocuklarımın rızkı” deyince bu kez elime sarılıp zorla kolumdaki bileziği almaya çalıştı. Bilezik bundan dolayı büküldü. Elimde de bilezikten dolayı çizikler kanamalar meydana geldi eşim bundan dolayı elimi bırakmak zorunda kaldı sonra ben evden ayrılıp babamın evine gittim.." şeklinde beyanda bulunmuştur.

3. Sanığın aşamalarda alının ifadelerinde özetle, ".. aramızda sözlü tartışma çıktı eşim evden gitmek isteyince borçlarımdan dolayı ödeme yapmak için kolundaki bileziği vermesini istedim vermek istemeyince zorla almak istedim bu esnada elimi kestim eşime bu isnada hakaret ettiğim doğrudur ancak eşime hortumla vurmadım kendisine elimle vurdum.. olay günü eşime hakaret edip kendisine vurduğumu kabul ediyorum ancak bundan dolayı pişmanım ayrıca eşim evi terk etmeyi çalıştığında ben kredi çekip kendisine verdiğim bileziği yanında götüreceğini söylemesi üzerine aramızda itiş kakış yaşandı. Ben bileziği kolundan almaya çalıştım. Eli kanayınca bıraktım. Ben maddi sıkıntılar içindeydim. Eşimle aramızda çıkan tartışmada kendisine hakaret edip vurduğumu kabul ediyorum. Kolundaki bileziği de maddi sıkıntılarım sebebiyle babasının evine götürmesini istemediğim için almaya çalıştım." şeklinde beyanlarda bulunmuştur.

4. Mağdur hakkında düzenlenen adli rapor, yaralanmaya ilişkin fotoğraf ile kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 16.09.2020 tarihli ve 2019/1160 Esas, 2020/1529 Karar sayılı kararı ile, "Hukuki Süreç" başlığının (7) paragrafında belirtildiği şekilde karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yatırım Amacıyla Satın Alınan Bileziğin Bozdurup Kredi Borcunu Ödemesinin İstenildiği, Yağma Kastının Bulunmadığı ve Suçun Unsurlarının Oluşmadığına, Eylemin Hukuki Alacağın Tahsili Amacıyla Yaralama Suçunu Oluşturduğuna İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden

1. Mağdurun aşamalardaki tutarlı, birbiriyle uyumlu ve kararlı anlatımları ile sanığın ikrarı, mağdur hakkında düzenlen adli rapor, yaralanmaya dair fotoğraf, kolluk tarafından düzenlenen tutanaklar, dikkate alındığında, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı ve eksik veya araştırılacak bir delil kalmadığı, suçun kesin delillerle sanık tarafından işlendiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, temyiz sebepleri yönünden hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.