muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2184, Karar No: 2019/3850, Tarih: 25.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2184 E.  ,  2019/3850 K.**

**"İçtihat Metni"**

Esas No : 2019/2184

Karar No : 2019/3850

Tebliğname No : 2 - 2015/208860

T.C.

YARGITAY

17. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Esas No : 2019/....

Karar No : 2019/....

Tebliğname No : 2 - 2015/....

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :... Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2015

NUMARASI : 2014/599 (E) ve 2015/262 (K)

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUKLAR : ....

SUÇ : Hırsızlık

SUÇ TARİHİ : 04.06.2014

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDEN : Suça sürüklenen çocuklar müdafii

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocukların, suç tarihinde toplam 61,85 TL değerinde olan Mikado marka ses hoparlörünü çalmaları karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocukların, suç tarihinde toplam 61,85 TL değerinde olan Mikado marka ses hoparlörünü çalmaları karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk .... müdafiinin ve suça sürüklenen çocuk .... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1741, Karar No: 2014/2395, Tarih: 07.04.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/1741 E.  ,  2014/2395 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :30.09.2013

Numarası :2013/256-521

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, iş sahibi tarafından açılmış olup davalı yüklenicinin eser sözleşmesine dayalı iş bedeli alacağının tahsili için yaptığı ve itirazsız kesinleşen ilâmsız icra takibi sebebiyle borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece yetkisizlik sebebiyle dava dilekçesinin reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Menfi tespit isteminde bulunulan Ankara 23. İcra Müdürlüğü'nün 2013/2299 sayılı dosyasında alacaklı davalı şirket tarafından, borçlu davacı şirket aleyhine 92.594,00 TL alacak için ilâmsız icra takibi yapılmış ve itiraz edilmediğinden takip kesinleşmiştir. Eldeki davada bu takip sebebiyle borçlu bulunulmadığının tespiti talep edilmiştir. 2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 72/son maddesinde menfi tespit davalarında yetkiyle ilgili özel düzenleme de yapılarak, bu davaların takibin yapıldığı icra dairesinin bulunduğu yerleşim yeri mahkemesinde de açılabileceği hükmü getirilmiştir. Taraflar arasında imzalanan 25.05.2006 tarihli sözleşmenin 5. maddesine göre akdin ifa yeri Niğde ili Konaklı kasabasıdır. Sözleşmenin 9. maddesinde anlaşmazlık halinde ve alacakların tahsilinde İzmir Mahkemeleri ve İcra Dairelerinin yetkili oldukları da kararlaştırılmıştır.

Sözleşmenin 9. maddesindeki yetki şartında İzmir Mahkemeleri yetkili kılınmış ise de; İİK'nın 72/son maddesindeki düzenleme gereği icra takibinin yapıldığı yer olan Ankara Mahkemeleri de menfi tespit davasına bakmaya yetkilidir. Sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nın 22. maddesindeki düzenlemede sözleşmede başka yer mahkemesinin yetkili kılınması halinde yetkinin kesin olduğu belirtilmemiş, uygulamada da yetki sözleşmesinin genel yetki hükümleri ile İİK'nın 72/son maddelerine göre yetkili olan mahkeme ve icra dairelerinin yetkisini ortadan kaldırmayacağı benimsenmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 17. maddesinin 2. cümlesinde taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça davanın sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılacağı hükmü getirilmiş ise de; usul sözleşmeleri kurulmaları ve geçerlilikleri bakımından maddi hukuk hükümlerine tabi olduklarından önceki kanun döneminde yapılan yetki sözleşmelerinin düzenlendikleri tarihteki usul hükümlerine tabi olacağı, sözleşmenin yapıldığı 25.05.2006 tarihinde yürürlükte bulunan HUMK'nın 22. maddesindeki yetkinin kesin yetki olmadığı ve uygulamada da yetki şartının genel hükümlere ya da özel kanununa göre yetkili kılanan mahkemelerin yetkisini ortadan kaldırılamayacağı kabul edildiğinden HMK'nın 17. maddesinin somut olayla uygulanması mümkün değildir.

Bu durumda mahkemece İİK'nın 72/son maddesi gereğince icra takibinin yapıldığı yer olan Ankara Mahkemeleri de açılan menfi tespit davasına bakmaya yetkili olduğundan, davalının yetki itirazı reddedilip işin esası incelendikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirmeyle yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 07.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12604, Karar No: 2010/1868, Tarih: 16.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/12604 E.  ,  2010/1868 K.**

**"İçtihat Metni"**

..... (devredilen ...) adına..... ile 1-... adına ..... 2-.....dına ...... aralarındaki dava hakkında....... Mahkemesinden verilen 13/03/2007 günlü ve 111/58 sayılı hükmün, davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Gıyabi hükmün, aleyhine hüküm kurulan davalılardan........'ye yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra;

2- Temyiz itirazından vazgeçilmesi nedeniyle, davacı Kurum vekilinin temyiz itirazının reddine ilişkin 23.05.2008 tarihli ek kararı, davacı Kurum vekiline tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra;

3- Temyiz itirazına ilişkin süre tutum dilekçesi veren davalılardan ... vekiline, gerekçeli karar tebliğ edilip, tebliğat belgesi dosyasına konulduktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 16.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2012/26908, Karar No: 2013/20209, Tarih: 16.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/26908 E.  ,  2013/20209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal, cinsel tacizCinsel taciz: 10.07.2008

Hüküm : TCK'nın 134/1-2, 62/1, 53/1; 105/1, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal ve cinsel taciz suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın, çalışmakta olduğu iş yerinin 8. katındaki bayan tuvaletine, kapının altındaki boşluktan faydalanarak, kamera sistemi çalışmakta olan cep telefonunu tuvaletin iç kısmına doğru uzatıp, katılanın görüntülerini kaydettiği; ertesi gün, bir gün önceki fiilini kast ederek, müstehcen sözler yazılı notu, katılanın iş yeri giriş-çıkış kapısına bıraktığı olayda,

Sanığın, katılanın bilgisi ve rızası dışında, fiziksel mahremiyetini içeren görüntülerini kaydetme biçimindeki eyleminde, özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun; katılanın onur ve namusunu ilgilendiren bir konuda ve onun vücut dokunulmazlığını ihlal etmeden, cinsel arzu ve isteklerini tatmin maksadına yönelik eyleminde cinsel taciz suçunun yasal unsurları itibariyle oluştuğu anlaşılmakla, sanığın bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hüküm tesisi,

Sanığın TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilmesine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK’nın 53. maddesinin (3) numaralı fıkrasına aykırılık oluşturacak biçimde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 2 ve 3 numaralı hükmün 4. paragraflarının, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanunun 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi ve hükümlerdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9172, Karar No: 2020/1180, Tarih: 30.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/9172 E.  ,  2020/1180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 73/1 ve CMK'nın 223/8 maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesine

Güveni kötüye kullanma suçundan sanıklar hakkında kamu davasının düşürülmesine ilişkin kararlar, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanın, olay tarihinde... ilinde babasından miras olarak kalan gayrimenkullerini satması için emlakçılık yapan ve hakkında ek takipsizlik kararı verilen tanık ...'ya satış için vekaletname verdiği, tanık ...'nın da gayrimenkulleri satarak paraların bir çoğunu katılana gönderdiği, en son bakiye 27.500.TL alacağı kaldığı, katılanın talebi üzerine yakın arkadaşı olan sanık ...'in eşi olan diğer sanık ...'nin banka hesabına gönderilmesini istediği, tanık ...'nın da talep üzerine kalan parayı sanık ...'nin hesabına gönderdiği, daha sonra gönderilen bu paradan 2.500.TL'sini katılana verdiği; ancak geri kalan parayı vermeyerek uhdelerinde tuttuğu, bu surette güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia olunan somut olayda;

Sanık ... ile katılanın olay öncesinden arkadaş oldukları, tanık ... tarafından gayrimenkul satımından gönderilen paranın sanık ...'nin hesabına 2008 yılında yatırıldığı, katılanın sanıklar hakkında 29/02/2012 tarihinde şikayette bulunduğu anlaşılmakla, mahkemenin TCK'nın 73/1 ve CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca 6 aylık şikayet süresinin geçirilmesi nedeniyle sanıklar hakkında verdiği düşme yönündeki kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

CMK.nun 223/8 ve TCK.nun 73/1. maddeleri uyarınca şikayet yokluğu sebebi ile davanın ‘’düşmesine’’ hükmedilmesi gerekirken ‘’düşürülmesi’’ denilmek sureti ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının “düşürülmesine’’ ibaresinin çıkarılıp ‘’düşmesine’’ ibaresinin eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30/01/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26140, Karar No: 2019/23426, Tarih: 16.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26140 E.  ,  2019/23426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 16/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26686, Karar No: 2016/9755, Tarih: 05.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/26686 E.  ,  2016/9755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yargılamaya konu somut olayda; sanığın huzurunda her hangi bir görevli polis memuru olmadığı halde, bir şikayetiyle ilgili olarak sıkıntısını dile getirmek amacıyla söylediği sözlerin, eleştiri niteliğinde kaba sözler olup, atılı suçu oluşturmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; sanığın, bir süre önceki dava dışı bir olay nedeniyle polislerin kendisiyle ilgilenmediği için kendilerine kırgın olduğu ve yaptığından, pişman olduğuna yönelik savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre TCK'nın 129. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05.05.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9969, Karar No: 2015/1588, Tarih: 02.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/9969 E.  ,  2015/1588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24.11.2014 gün ve 2014-20768/70525 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 08.12.2014 gün ve KYB.2014/392272 sayılı ihbarnamesi ile;

Resmi belgede sahtecilik suçundan yürütülen soruşturma evresi sonucunda, İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 28/06/2013 tarihli ve 2013/58982 soruşturma, 2013/38050 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii .... Ağır Ceza Mahkemesinin 13/09/2013 tarihli ve 2013/978 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, müşteki ...'nün, yediemin olarak imzaladığı 02/12/2010 tarihli haciz tutanağı üzerinde yazı ve imzasının taklit edilmek suretiyle sahtecilik yapılarak kendisinin de kefil olarak gösterildiğinden bahisle yaptığı suç duyurusu üzerine, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma sonucunda, suça konu haciz tutanağı altındaki imzaların müştekinin el ürünü olduğunun tespit edildiği gerekçesiyle olay hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, karara dayanak teşkil eden 27/06/2013 tarihli bilirkişi raporunda “inceleme konusu 02/12/2010 tarihli haciz tutanağındaki yediemin imzasının şahsın el ürünü olmasına karşın kefil imzasının, şahsın eli ürünü olmadığının” belirlenmesi karşısında, eksik incelemeye dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik yapılan itirazın, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 28.06.2013 gün ve 2013/58982 soruşturma, 2013/38050 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Ağır Ceza Mahkemesinin 13.09.2013 gün ve 2013/978 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8365, Karar No: 2016/5204, Tarih: 05.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/8365 E.  ,  2016/5204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar ... ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın bitişiğinde yer alan ve bilirkişiler tarafından düzenlenen krokide (C) ve (D) harfleri ile gösterilen bölümler ile harflendirilmeyen bölüme ilişkin açılmış dava bulunup bulunmadığı mahkeme kayıtlarından araştırılmak suretiyle tesbiti ile var ise ilgili dava dosyalarının,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 2006 yılında yapıldığı anlaşılan arazi kadastrosuna ait orijinal kadastro pafta örneğinin,

3) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1945 yılında yapıldığı anlaşılan orman tahdidine ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin,

4) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri gösterir en eski tarihli hava fotoğrafları ile tespit tarihinden geriye doğru 20 yıl öncesine ait (1985-1990'lı yıllara ait) hava fotoğrafları ilgili yerlerden getirtildikten sonra,

5) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen orman ve fen bilirkişilerine verilerek; yöreye ait, en eski tarihli hava fotoğrafları ile tespit tarihinden geriye doğru 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ile yöreye ait 1945 yılı orman tahdit haritasının ölçekleri ve kadastro paftası ölçeği bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, komşu ve yakın komşu parseller ve değişik açı ve uzaklıkta en az 4-5 OS noktası görülecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın orman kadastro haritası ve hava fotoğraflarına göre konumunun ayrı ayrı haritalar üzerinmde gösterildiği, müşterek imzalı raporun alınarak dosyasına konulması, ayrıca hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazların niteliği ile üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı, kullanım durumunu içeren, müşterek imzalı, açıklamalı ek rapor alınarak, bu dosya ile birlikte gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 05/05/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.