muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3898, Karar No: 2025/906, Tarih: 20.01.2025

**11. Ceza Dairesi         2024/3898 E.  ,  2025/906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2017/1978 Değişik iş

SUÇ : Dolandırıcılık

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Silopi Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2017 tarihli ve 2017/2528 Soruşturma, 2017/849 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Cizre Sulh Ceza Hakimliğinin 01.08.2017 tarihli ve 2017/1978 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 01.08.2017’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 14.05.2024 tarihli ve 2023/21400 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.07.2024 tarihli ve KYB-2024/57362 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 10.07.2024 tarihli ve KYB-2024/57362 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müşteki vekilinin 08/05/2017 tarihli şikayet dilekçesinde özetle, müştekinin şüpheliler ile Şırnak ili Silopi ilçesi ... Mahallesi 26 nolu parselin şüphelilerin hisseli maliki olduğu 500 metrekarelik taşınmazın alım-satımı konusunda anlaştıklarını, bu hususta aralarında harici satış sözlemesini imzaladıklarını, müştekinin şüphelilere taşınmazın bedeli olarak 30.000,00 Türk lirası verdiğini, ancak söz konusu yerin 26 nolu parsel değil, Hazine üzerine kayıtlı olan 437 ada 1 nolu parsel olduğunu Çevre ve Şehircilik İl Müdürlüğünde öğrendiğini, müştekinin arsasına komşu olan evlerin yıkıldığını ve müştekinin de arsayı tahliye ettiğini, şüphelilerin müştekiye hazine adına kayıtlı başka yeri gösterdikleri ve dolandırıcılık suçunu işlediklerinden bahisle şikayetçi olunması üzerine, taşınmaz satışının tapu sicil memuru huzurunda yapılması gerektiği, tapu sicilinin herkese açık olduğu ve müştekinin de sınırları belirlemek için tespit yaptırabileceği, şüphelilerin eylemlerinin basit bir araştırma ile denetlenebilir olduğu, şüphelilerin hileli hareketleri olduğuna dair delil olmadığı, uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu ve dolandırıcılık suçunun oluşturmayacağı gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de,

Müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde şüphelilerin 25-30 kişiye de aynı yerden arsa satışı yaparak dolandırdıklarını belirtmesi karşısında, iddianın doğruluğu araştırılarak başka kişilere karşı da şüpheliler tarafından iddia konusu eylemin gerçekleştirilip gerçekleştirilmediği, şüpheliler hakkında benzer şikayetten dolayı soruşturma yürütülüp yürütülmediği hususları araştırılıp, şüphelilerin beyanlarının alınması ve sonucuna göre tüm delilerin birlikte değerlendirilmesi gerektiği, dolayısıyla eksik inceleme sonucu kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilmeden, anılan hususlar bakımından soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.“

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesinin; " Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir.." şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

7. 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesinde belirtilen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

6. 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesinin; " Hileli davranışlarla bir kimseyi aldatıp, onun veya başkasının zararına olarak, kendisine veya başkasına bir yarar sağlayan kişiye bir yıldan beş yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adlî para cezası verilir.." şeklinde düzenlendiği belirlenmiştir.

7. 5237 sayılı Kanun'un 157/1. maddesinde belirtilen cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

8. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şüphelilere ait olan Şırnak İli Silopi İlçesi ... Mah. 26 parselde bulunan 500 m2 büyüklüğünde bir arazinin şikâyetçiye satılması hususunda anlaşmaya varılmasını müteakip, 01.04.2013 tarihinde adi yazılı sözleşme düzenlendiğinin ve bu kapsamda şikayetçi tarafından nakit olarak 30.000,00 TL ödeme yapıldığının, ancak şikayetçiye gösterilen yerin 437 ada 1 parselde bulunan hazine arazisi olduğunun, burada bulunan komşu evlerin yıkıldığının, şikayetçinin arsasının da tahliye edilerek Devlet tasarrufuna alındığının, şüphelilerin bu şekilde haksız menfaat temin ettiklerinin iddia olunması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, eksik araştırma sonucu verilen Silopi Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2017 tarihli ve 2017/2528 Soruşturma, 2017/849 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına yönelik yapılan itirazın reddine karar verilmiş ise de; dosya kapsamına göre suç tarihinin 2013 yılı olduğu, dosyada zamanaşımını durduran ya da kesen herhangi bir sebep bulunmadığı, bu nedenle inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiği ve merci kararının kanun yararına bozulması durumunda dahi soruşturma yapma ve dava açma olanağının kalmadığı anlaşılmakla, kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dosyanın, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29939, Karar No: 2015/11462, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29939 E.  ,  2015/11462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/1262-2014/1446

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.05.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11158, Karar No: 2024/3283, Tarih: 08.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/11158 E.  ,  2024/3283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/3404 E., 2021/2390 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.02.2019 tarihli ve 2017/74 Esas, 2019/90 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılanlara yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2019/3404 Esas, 2021/2390 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafinin ve Cumhuriyet savcısının (sanık lehine) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, katılanlardaki yaralanmaların niteliğine göre, 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi uyarınca uygulama yapılırken, makul bir ceza tayin edilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması hususu, aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştiri konusu yapılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olay günü köylerine yakın arazide ot toplamak ve hayvan otlatmak için bulunan tarafların arasında hayvan otlatma nedeniyle tartışma çıktığı, sanığın oğlu Hakan ile katılan ...'in kardeşi ... arasında kavga yaşandığı, kavganın olay yerinde bulunan ... ve duyduğu sesler nedeniyle olay yerine gelen sanık ... tarafından aralandığı, daha sonra olay yerine gelen katılanlar ..., ... ve yanlarındakiler ile sanık arasında tartışmanın devam ettiği, tarafların karşılıklı olarak birbirlerine hakaret ettikleri, sanık ...'ın katılanları tehdit ettiği daha sonra ise 50 metre mesafeden elinde bulunan av tüfeğiyle eğilip nişan almak suretiyle hedef gözeterek ateş ettiği, katılan ...'in vurularak yere düştüğü, katılan ...'in bu sebeple, hayati tehlikeye neden olmayacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yüzde sabit ize neden olacak şekilde yaralandığı,

bunun üzerine olay yerinde bulunan katılan ...'ın sanığı engellemek için üzerine doğru gittiği esnada aralarında yaklaşık 10 metre varken sanığın yine hedef gözeterek katılan ...'a da ateş ettiği, katılan ...'ın bu sebeple, hayati tehlikeye neden olacak, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, saptanan kırıkların hayat fonksiyonunu (5). derece etkileyecek şekilde yaralandığı anlaşılan olayda;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik inceleme ve araştırmanın bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, katılanlar tarafından sanığa yönelmiş, gerçekleşen ve gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı o anki hal ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetme zorunluluğu altında bulunmadığından meşru savunma koşullarının oluşmadığı, suçların vasıflarının doğru tayin edildiği, Erzurum Bölge Adliye Mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesi gereğince teşebbüs nedeniyle tayin edilen ceza miktarı yönünden yapılan eleştirinin isabetli olduğu anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.06.2021 tarihli ve 2019/3404 Esas, 2021/2390 Karar sayılı kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5253, Karar No: 2006/8948, Tarih: 07.12.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/5253 E.  ,  2006/8948 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen reddine ilişkin verilen hüküm bir kısım davacılar ... ve arkadaşları davacı (ölü) ... mirasçısı ... ve davalı Hazine vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma kararında özetle; uyuşmazlığın 3402 sayılı Kadastro Yasasının 30/2 maddesi uyarınca çözümlenmesi gereken nitelik arzettiği, buna göre Temmuz 1960 tarih 142 nolu kayıt maliklerinin ölmüş iseler mirasçılarının davadan haberdar edilmeleri, ifraz kayıtları, kamulaştırma tutanak ve haritalarının getirtilerek yerinde yeniden keşif yapılması, taraf tapu kayıtları ve haritalarının gereği gibi yerlerine uygulanarak aidiyet ve kapsamlarının belirlenmesi, sınır yerlerinin fen bilirkişisinin krokisine işaret ettirilmesi, gerektiğinde re'sen delil toplanarak ve toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra, dosya 7 ada (1), 473 ada (4), (8) ve 475 ada (1) parsel nolu taşınmazlar hakkında görülmekte olan eldeki 1994/17 esas sayılı dosya ile birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; 7 ada (1) ve (3) nolu parseller ile 473 ada (1) nolu parselin davacı ... mirasçıları adına payları oranında, 473 ada (4) nolu parselin davacı ... ve arkadaşları adına payları oranında, 475 ada (1) nolu parselin katılan davacılar

... ve ... adlarına payları oranında, 473 ada (8) nolu parselin ise davalı hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm bir kısım davacılar ... ve arkadaşları davacı (ölü) ... mirasçısı ... ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

... ve ... adlarına payları oranında, 473 ada (8) nolu parselin ise davalı hazine adına tapuya tescillerine karar verilmiş, hüküm bir kısım davacılar ... ve arkadaşları davacı (ölü) ... mirasçısı ... ve davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamlarına uyulduktan sonra yapılan araştırma, inceleme ve uygulama dahi hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Kadastro komisyonunca dava konusu edilen taşınmazlarla ilgili tutanaklar aynı yere ilişkin birden fazla tapu kaydı bulunduğu düşüncesiyle malikhaneleri hükmen belirlenmek için kadastro mahkemesine aktarılmıştır. Davacılardan ... mirasçıları 475 ada 1, 473 ada 4 ve aynı ada 8 nolu parsellere yönelik olarak miras yoluyla gelen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine, ... Nisan 1963 tarih 53 ve 55 nolu tapu kayıtlarına dayanarak 7 ada 1 ve 473 ada 8 nolu parsellere, ... mirasçılarıda Haziran 1962 tarih 80 ve 81 ile gittileri olan nisan 1963 tarih 49 ve 51 nolu tapulara dayanarak 7 ada 3 ve 473 ada 1 nolu parsellere yönelik olarak dava açmışlardır. Hazine, 473 ada 1 ve 7 ada 3 nolu parsellerle ilgili olarak tapu kayıtları bulunduğunu ileri sürerek bu parsele yönelik davanın reddini savunmuştur. ...’un dayandığı tapu kayıtları ile ...’in dayandığı tapu kayıtları hazinenin de tarafı bulunduğu tescil ilamına dayalı olarak oluşturulmuş olup evrakı müsbiteleri arasında haritaları bulunmaktadır. Değişik tarihlerde yapılan keşiflerde dayanılan tapu kayıtlarının uygulanmasıyla ilgili yerel bilirkişi sözleri soyut içerikli ve gerekçeye dayanmadığı gibi ifadeler arasında da esasa müessir çelişkiler bulunmaktadır. Kayıtlarda yazılı sınır yerleri bozma ilamlarında öngörülmesine rağmen arazi üzerinde teker teker göstertilip krokisine de aksettirilmemiş, her bir taşınmazda kimin hangi tarihten beri zilyet olduğu konusuda yeteri kadar araştırılmamış ve bu hususla ilgili ifadeler arasındaki çelişkilerinde keza giderilmesine çalışılmamış, kamulaştırma ile ilgili haritaların uygulaması yapılarak kamulaştırılan yerlerin taşınmazlar içerisindeki konum ve miktarları aynı şekilde krokisine aksettirilmemiştir.

Eksik inceleme ile hüküm verilemez. O halde, hayatta bulunan tüm tesbit bilirkişileri ile taraf tanıkları eşliğinde