muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9877, Karar No: 2015/12843, Tarih: 21.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/9877 E.  ,  2015/12843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, banka tarafından kendisinden komisyon ve masraf adı altında toplam 2.650,00 TL tahsil edildiğini, alınan bu bedelin haksız olduğunu ileri sürerek yapılan kesintinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, duruşma yapılmaksızın, dosya üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde dosya üzerinde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 46,00 TL harcın istek halinde iadesine, 21.4.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2063, Karar No: 2021/4047, Tarih: 05.04.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/2063 E.  ,  2021/4047 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma esnasında suç yeri itibarıyla dosyanın İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Birecik Cumhuriyet Başsavcılığının 24/03/2020 tarihli ve 2019/514 soruşturma, 2020/91 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma esnasında suç yeri bakımından dosyanın Birecik Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 03/06/2020 tarihli ve 2020/67567 soruşturma, 2020/4776 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Birecik Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/06/2020 tarihli ve 2020/371 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 14/01/2021 gün ve 94660652-105-63-17368-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/01/2021 gün ve 2021/7053 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilâmında "....dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağından hareketle...." şeklinde belirtildiği üzere, somut soruşturma dosyasına konu olayda, suçun işlendiği yerin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında; müştekinin ''google'' web sitesi üzerinde ''arkadaş olup para kazanmak ister misiniz'' şeklinde bir yazı gördüğü ve bu yazıya tıklayarak siteye giriş yapıp bilgilerini yazdığı, bu siteden aradığını söyleyen şahısla görüşme yaparak söylenilen hesaba 8.710,00 Türk lirası yatırdığının anlaşıldığı olayda, 20/01/2020 tarihli İş Bankası ve 01/03/2020 tarihli Yapıkredi Bankası'ndan alınan cevabi yazılarda müştekiden temin edilen tutarın, Sultanbeyli/İstanbul Şubesi ATM'sinden çekildiğinin anlaşılması karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/06/2020 tarih ve 2020/371 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 05/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3000, Karar No: 2013/5261, Tarih: 26.09.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3000 E.  ,  2013/5261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, kasten yaralama

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı 5237 ... TCK.nun 81, 35, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 8'er yıl 1'er ay 15'er gün hapis, 765 ... TCK.nun 456/4, 51/1, 59 maddeleri gereğince 2'şer ay 15'er gün hapis, 765 ... TCK.nun 456/1, 51/1, 59 maddeleri uyarınca 2'şer ay 15'er gün hapis cezası ile cezalandırılmalarına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ... müdafiinin ceza miktarı itibariyle yasal şartları taşımayan, sanıklar İmam ve ... ile sanık ... müdafiinin ise ceza miktarı itibariyle yasal şartları taşımayan ve süresinden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme istemlerinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin sübuta, suç niteliğine, meşru savunmaya, haksız tahrikin derecesine, delillerin hatalı değerlendirildiğine, sanık ...'ın eksik incelemeye, sübuta, suç niteliğine, haksız tahrikin derecesine, delillerin hatalı değerlendirildiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, haksız tahrikin derecesine, delillerin hatalı değerlendirildiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, delillerin hatalı değerlendirildiğine, katılan ... vekilinin haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanıklar hakkında mağdurlar ... ve ...'a yönelik kasten yaralama suçundan kurulan hükümler yönünden;

Atılı suçların mahkemece tespit olunan niteliğine ve temas ettiği maddelerdeki cezanın üst sınırına göre, suç tarihi olan 11/05/2005 tarihinden temyiz incelemesinin yapıldığı tarihe kadar 765 ... TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin geçtiği anlaşılmakla, sanıklar ve müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), ancak bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 ... Yasanın 8. maddesi yollamasıyla 1412 ... CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetki kullanılmak suretiyle kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 ... TCK'nun 102/4, 104/2 maddeleri ile 5271 ... CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca (DÜŞÜRÜLMESİNE),

B) Sanıklar hakkında mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden;

B) Sanıklar hakkında mağdur ...'a yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümler yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay günü Kepez köyü halkı ile Yukarı Ulupınar köylüleri arasında arazi kullanımı nedeniyle çıkan kavgada, sanıkların ellerinde bulunan taş ve sopalarla mağdur ...'ın kafasına bir çok kez vurarak, mağduru sağ parietalde açık çökme kırığı, beyinde kontüzyon ve kanama, kraniektomi, 7,5x6 cm'lik kranial kemik defekti, sağ parietooksipitalde ensefolomalazi, organik beyin sendromu ve spastik hemiparezi sonucu yaşamını tehlikeye sokacak, kemik kırığının ... fonksiyonlarını ağır derecede etkileyecek, organlarından birinin işlevinin yitirilmesine ve iyileşmesi kabil olmayacak surette devamlı akıl ve beden hastalığına neden olacak nitelikte yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettikleri olayda,

Teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9-15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK'nun 35. Maddesinin uygulanması sırasında; meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, üst sınırdan ceza tayini yerine, yazılı şekilde 13 yıl hapis cezası belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozınayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 26.09.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/113, Karar No: 2007/143, Tarih: 14.03.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/5-113 E., 2007/143 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/5-113 E., 2007/143 K.**

**- KAMULAŞTIRMASIZ ELATILAN GAYRİMENKUL BEDELİNİN TAHSİLİ**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 11 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Kartal Asliye 2. Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 10/06/2003 gün ve 2002/623-528 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 24/01/2006 gün ve 2005/14371-2006/267 sayılı ilamı ile; (...Dava, Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan rapor yöntem bakımından, yasa hükümlerine uygundur. Arsa Niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırılması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Dava konusu taşınmaz imar planına dahil olmakla birlikte olduğu gibi bırakılan kadastro parselidir. Taşınmazın kamulaştırmasız el atmadan arta kalan bölümü ileride yapılacak imar uygulaması sırasında başka parsellerle şuyulandırılacağından bu bölümde değer azalışı olamayacağı gözetilmeden, değer azalışı kabul eden rapora göre fazla bedele hükmedilmesi, doğru görülmemiştir. ...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalı vekili

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kamulaştırmasız elatılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili; müvekkilinin ½ oranında kayden malik olduğu dava konusu Kartal ilçesi 1063 Ada 166 parsel sayılı taşınmazın, bağlantı yolu ve üst geçit projesi kapsamında kalması nedeniyle davalı idarece yola kalbeldiğini ileri sürerek; dava ve ıslah dilekçelerinde toplam 65.875.000.000 TL kamulaştırmasız el koyma karşılığının yasal faiziyle birlikte davalı idareden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşınmazın müvekkili idarece kamulaştırılmış olmasına karşın, mal sahibi davacıya tebligat yapılamadığını, 4650 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca davacının dava hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini cevaben bildirmiştir.

Mahkemenin, yargılama sırasında alınan bilirkişi kurulu raporunu benimsemek suretiyle ve "kamulaştırmasız el atmadan arta kalan kısım üçgen biçiminde olup, yapılaşma için uygun bulunmadığı, bu itibarla kamulaştırmasız el koyma nedeniyle işe yaramaz ve kullanılamaz hale gelen arta kalan bölüm bedeline de hükmedilmesi gerektiği" gerekçesiyle "davanın kabulüne" dair verdiği karar, Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş, Yerel Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Mahkemenin, yargılama sırasında alınan bilirkişi kurulu raporunu benimsemek suretiyle ve "kamulaştırmasız el atmadan arta kalan kısım üçgen biçiminde olup, yapılaşma için uygun bulunmadığı, bu itibarla kamulaştırmasız el koyma nedeniyle işe yaramaz ve kullanılamaz hale gelen arta kalan bölüm bedeline de hükmedilmesi gerektiği" gerekçesiyle "davanın kabulüne" dair verdiği karar, Özel Dairece yukarıda yazılı gerekçeyle bozulmuş, Yerel Mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Davacının ½ pay maliki olduğu 527 m2 yüzölçümündeki 1063 ada 166 parsel sayılı taşınmazın 422 m2 lik bölümünün, Çamlıca Gebze Otoyolu Şamandıra Kartal bağlantı yolu ve üst geçit projesi kapsamında kalması nedeniyle davalı idarece üst geçit ve bağlantı yolu yapılarak el atıldığı, 43.42 m2 lik bölümün yine davalı idarece asfaltlanmış yol olarak kullanıldığı ve arta kalan 61.58 m2 lik bölümün ise, zeminde boş arazi durumunda bulunduğu Mahkemece keşfen tespit edilmiş olup, esasen bu konuda uyuşmazlık mevcut değildir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davalı idarece taşınmaza kısmen el konulması sebebiyle arta kalan bölümde değer azalışı meydana gelip gelmediği, bu bağlamda %100 değer kaybı bedeline de hükmedilmesinin gerekip gerekmediği noktalarında toplanmaktadır.

16.5.1956 gün 1/6 sayılı İçtihadı Birleştirme kararında da belirtildiği üzere, taşınmazına kamulaştırmasız el konulan kimse, değer karşılığının verilmesini isteyebileceği gibi, el atmanın önlenmesini de isteyebilir. Kamulaştırmasız el koyma nedeniyle tazminat davalarında taşınmaza değer biçmede, kıyasen Kamulaştırma Kanunu hükümleri uygulanmaktadır.

2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 11.maddesinin (g) bendi uyarınca arsanın değerinin, kamulaştırma gününden önceki özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış bedelinin esas alınarak belirleneceği hükme bağlandıktan sonra; Kamulaştırma Kanunu'nun 12.maddesinde, taşınmaz malın kısmen kamulaştırılması halinde arta kalan kısımda hasıl olacak değişikliğin taşınmazın değerine etkisi düzenlenmiştir.

Anılan 12.maddenin (b) bendine göre, kısmi kamulaştırma nedeniyle kalan kısmın kıymetinde eksilme meydana geldiği takdirde, bu eksilen değer miktarı kamulaştırma bedeline eklenir.

Bu noktada, arta kalan kısımda değer kaybı belirlenirken, değer kaybının kamulaştırmadan kaynaklanması ve taşınmaz malın kamulaştırmadan önceki ve sonraki durumlarının bilirkişilerce gözönünde tutulması ve kamulaştırmanın menfi etkisinin oranının açıklanması gerekir.

Anılan 12.maddenin (b) bendine göre, kısmi kamulaştırma nedeniyle kalan kısmın kıymetinde eksilme meydana geldiği takdirde, bu eksilen değer miktarı kamulaştırma bedeline eklenir.

Bu noktada, arta kalan kısımda değer kaybı belirlenirken, değer kaybının kamulaştırmadan kaynaklanması ve taşınmaz malın kamulaştırmadan önceki ve sonraki durumlarının bilirkişilerce gözönünde tutulması ve kamulaştırmanın menfi etkisinin oranının açıklanması gerekir.

Gerçekten de, hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, taşınmaz mala el atılması sebebiyle oluşan menfi etkiler ve oranı açıklanmış; "kamulaştırmasız el koyma nedeniyle arta kalan kısmın geometrik olarak üçgen şeklinde olduğu ve bu nedenle yapılaşma için uygun bulunmadığının tespit edildiği" belirtildikten sonra, "arta kalan bölümün, işe yaramaz ve kullanılamaz olmasından dolayı davalı idare tarafından alınması ve kamulaştırmasız el koyma karşılığının parselin tamamı üzerinden hesaplanması gerektiği" ifade edilmiştir.

Diğer taraftan, bu davada yer almayan diğer ½ pay maliki tarafından davalı idare aleyhine açılıp kesinleşen kamulaştırma bedelinin artırılması davasında da, arta kalan kısımda %100 değer azalışı kabul edilerek, taşınmazın tamamı üzerinden kamulaştırma bedel farkına hükmedilmiş olduğu anlaşılmakta, o davanın eldeki dava için güçlü delil teşkil ettiği açıktır.

Bu durum karşısında; kamulaştırmasız el atmadan arta kalan kısımda, kamulaştırmasız el atma nedeniyle değer azalışı kabul edilmesi gerektiğine ilişkin direnme kararı yerinde olduğu gibi; Yerel Mahkemece, geometrik olarak üçgen biçiminde olan ve yapılaşma olanağı bulunmayan arta kalan 61,58 m2 lik bölümün işe yaramaz ve kullanılamaz hale gelmesi nedeniyle %100 oranında değer azalışı kabulü ile, taşınmazın tamamı üzerinden hesaplanan kamulaştırmasız el koyma karşılığına hükmedilmiş olması doğrudur.

O halde, usul ve yasaya uygun bulunan direnme kararının onanması gerekir.

SONUÇ : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, 14/03/2007 gününde, onamada oybirliği, sebebinde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17830, Karar No: 2013/17157, Tarih: 11.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/17830 E.  ,  2013/17157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı, hafta tatili, fazla çalışma ücrti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, davalı işyerinde bağlı bulunduğu gruba bağlı olarak faaliyet gösteren Eşme Beldesinde bulunan fabrikasında yükleme ve ana sevkiyat yapıldığını, davacının nakliye işi yapması sebebiyle Karayolları Kanunu gereği yirmidört saat içinde mola vermek kaydı ile en fazla sekiz saat araç sürmesi gerekirken devamlı bir şekilde günde 16-18 saat çalışacak şekilde araç kullanmaya zorlandığını, davacıya verilen iş emirlerinde çıkış ve varış saatleri belirlendiğini, yola devam edebilmek için çift takometre uygulaması yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili, işbu dosya ile birleşen Kocaeli 3. İş Mahkemesinin dosyasına vermiş olduğu dava dilekçesinde davacının Kocaeli 5. Noterliği aracılığı ile 24.12.2009 tarihinde iş koşullarının düzeltilmesi ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden ödenmesi isteminde bulunduğunu 11.01.2010 tarihinde işverene tebliğ edildiği halde işverenin bu talepleri yerine getirmediğini, davacının daha önce net aldığı ücretin ödenmeyerek düşürüldüğünü, daha evvel birikmiş ücretlerin ödenmediğini, bunun üzerine davacının noter aracılığı ile 02.03.2010 tarihinde gönderdiği ihtarnameyle iş sözleşmesini 05.03.2012 tarihinden geçerli olmak üzere haklı olarak sonlandırdığını fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 500,00 TL yıllık izin ücreti, 500,00 TL hafta tatili ücreti, 500,00 TL genel tatil ücreti ve 2.000,00 TL ücret alacağı olmak üzere toplam 4.500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının, yurtiçi tır şoförü olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesini 05.03.2010 tarihinde çalışma koşullarının ağırlaştığını ileri sürerek haklı bir sebebe dayanmaksızın feshettiğini, davacının ayrılırken tüm alacaklarının ödendiğini, davacının çalışmalarının sefer görev emirleri ve araçtaki uydu takip cihazlarından alınan raporlarla sabit olduğunu, yurtiçi tır şoförlerinin günlük araç kullanma sınırları dışında araç kullanması söz konusu olmadığından Yargıtay İçtihatlarına göre tır şoförlerinin günlük çalışma sınırları nedeniyle fazla mesai alacağı isteyemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ücretinin işveren tarafından düzenlenmiş Mart 2009 ayına ilişkin bordroda belirtilen miktar olarak kabul edildiğini, davacının narenciye tır şoförü olup mesainin düzenli olmadığı, davacının fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil alacaklarının ödenmediği ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden yatırılmadığı tanık beyanları ve dosya kapsamına göre ispatlanmış bulunmakla davacı iş sözleşmesini haklı olarak sonlandırdığından davacı kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının fazla mesai yaptığının, genel tatillerde çalışıldığının, kullanmadığı yıllık izin ücreti bulunduğunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Bilirkişi sefer emirlerinde bulunan yemek ücretlerini toplayıp günlük yemek ücretini tespit etmiş bulduğu miktara göre de davacının kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücretini hesaplamıştır. Dosyaya davacının tüm sefer emirleri ibraz edilmemiştir. Ayrıca, ibraz edilen sefer emirlerinin hepsinde harcırah ve yemek bedeli bulunmamaktadır. Bu sebeple seri dava halinde açılan dosyalarda davacıların hepsinin aynı işi yapmalarına rağmen farklı farklı yemek bedelleri aldıkları tespit edilmiştirki bu durum hayatın olağan akışına uygun değildir. Davacının günlük yemek bedeli kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra gerekirse kıdem tazminatı yeniden hesaplama yapılarak hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece esas alınan bilirkişi raporu anılan sebeple hüküm kurmaya elverişli değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.