muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1557, Karar No: 2011/1727, Tarih: 15.02.2011

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 89,95 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/948, Karar No: 2013/29129, Tarih: 16.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/948 E.  ,  2013/29129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm :Ceza verilmesine yer olmadığına,

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yönetimindeki kamyonetle dar kavisle yolun soluna dönüş yaptığı sırada, sol taraftan kendi şeridinden gelen motosiklete çarparak, motosiklet sürücüsü katılanın vücudunda kemik kırığı oluşacak şekilde, arkada yolcu olarak bulunan diğer katılanın ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet vermek suretiyle kazaya karışan ve 206 promil alkollü olarak ... kullandığı tespit edilen sanığın, güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanığın, atılı suçun zarar suçu niteliğinde olduğu da değerlendirilerek trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu konuda aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca karar verilmesi mümkün bulunduğundan hükümdeki "CEZA VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA," ilişkin kısmın çıkarılarak yerine “Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA" ibarelerinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3363, Karar No: 2014/1677, Tarih: 28.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/3363 E.  ,  2014/1677 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62, 51/1-3-6. maddeleri gereğince mahkûmiyet, erteleme

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 01.30 sırasında, sanık sevk ve idaresindeki araç ile mağdur ...'ın yönetimindeki çekici ve tıra eskortluk yaparak bölünmüş tek yönlü, 5 şeritli otobanda seyir halindeyken, önden giden tırın arızalanması sebebiyle her iki aracın 3. şeritte arka arkaya durdukları, ...'ın çekiciden inerek arıza ile ilgilendiği sırada, müşteki ...'un kullandığı otomobil ile sanığın aracına arkadan çarpması üzerine savrulan eskort araç ile tır arasında sıkışan ...'ın hayati tehlike geçirip, hayati fonksiyonlarını ağır (5.) derecede etkileyen kırıklar oluşacak, ...'un ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; mağdur ...'ın aşamalarda alınan tüm ifadelerinde sadece ... yönünden şikayetçi olduğuna ilişkin beyanları itibarıyla sanığın eyleminin TCK'nın 89/1. maddesi kapsamında taksirle bir kişiyi yaralama suçunu oluşturacağı ve müşteki ...'un da 27.10.2010 tarihli duruşmada, sanık hakkındaki şikayetinden vazgeçtiğini beyan ettiği, sanık müdafiine katılanın şikayetten vazgeçmesi nedeniyle bozma istemli tebliğnamenin tebliğ edilmesinden sonra vazgeçmeyi kabul etmediklerine ilişkin bir bildirimde bulunmadığı anlaşılmakla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkındaki davanın TCK'nın 73/4. ve CMK'nın 223. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE, 28.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/761, Karar No: 2017/9529, Tarih: 26.09.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/761 E.  ,  2017/9529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin aşamalarda çelişkili beyanlarda bulunduğu, bunun dışında, sanığın suçu işlediğine dair mahkumiyete yetecek derecede kesin ve inandırıcı delil olmadığı gözetilmeden beraati yerine yetersiz gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.09.2017 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Katılan 13.02.2014 tarihli polis ifadesinde; Saat 20:00 sıralarında Tarlabaşı'ndan Esenler'e gitmek için otobüse bindiğinde bir bayanın yanına çağırdığını, yanına gittiğinde "benimle sevişmek istermisiniz diye sorduğunu, kabul etmesi üzerine 50 TL'ye anlaştığını, eski çeşme sokağına bayanın kendisini götürdüğünü, yıkık binanın bulunduğu yerde cüzdanını çıkartarak içinde bulunan 2680 TL'den 50 TL'sini bayana verdiğini, cüzdanı pantolonunun arka cebine koyduğunu, bayanın pantolonunu indirttiğini, yere düşmesin diye bacaklarına bağladığını, bu sırada arkadan birinin gelerek boynuna bıçak dayadığını, bağırırsan boğazını keserim dediğini, o sırada olay yerinde başka travesti şahsında olduğunu onun bir şey yapmadığını, bayanın pantolonundaki cüzdan içindeki 2630 TL olan parayı aldığını, cüzdanı yer attığını, ayrıldıklarını beyan ettiği,

Polis ihbar üzerine olay yerine gelen ekibe de tutunakta belirtildiği üzere; aynı yönde beyanda bulunduğu,

01/07/2014 tarihli mahkeme ifadesinde de cüzdanında bulunan 13 adet 200 TL olmak üzere 2630 TL'sinin Nilgün tarafından alındığını beyan ettiği, para alınma sırasında ...'nin de olay yerinde bulunduğunu ama eyleme katılmadığını belirttiği, sorulduğunda 30 TL'ye anlaştıklarını 50 TL verdiğini kabul ettiği,

Olay yerinde olan ...,.'ün koşarak çıktığını, bir süre sonra katılanın çıktığını, 10-15 dakika sonra katılanın geri döndüğünü 1000 TL'sinin çalındığını beyan ettiği, 20/11/2014 tarihli sanık olarak alınan mahkeme ifadesinde, Nilgün ve yanındaki şahsın 100 m ötede yıkıntı binaların bulunduğu yöne gittiklerini, 10-15 dakika sonra Nilgün'ün koşarak aşağıya gittiğini, 5 dakika sonra müştekinin sokaktan çıktığını, tekrar geri gelerek Nilgün'ü sorduğunu, aşağıya doğru kaçtığını söylediğini, Nilgün'ün daha önce hırsızlık yaptığı için müştekinin cüzdanını çaldığını tahmin ettiğini beyan ettiği,

Sanık ...'ün 14/02/2014 tarihli polis ifadesinde 50 TL'ye anlaştığını, cinsel ilişki sonrası 50 TL'nin ayrıca bahşiş olarak 20 TL'nin verildiğini, olay yerinde kimse olmadığını beyan ettiği, savcı görüşme tutanağında ise 70 TL karşılığında cinsel ilişkiye girdiğini, 70 TL haricinde para almadığını beyan ettiğinin belirtildiği, 14/02.2014 tarihli sorgu ifadesinde, 50 TL'ye anlaştığını, 20 TL bahşiş verdiğini belirttiği,

Sanık ...'ün 14/02/2014 tarihli polis ifadesinde 50 TL'ye anlaştığını, cinsel ilişki sonrası 50 TL'nin ayrıca bahşiş olarak 20 TL'nin verildiğini, olay yerinde kimse olmadığını beyan ettiği, savcı görüşme tutanağında ise 70 TL karşılığında cinsel ilişkiye girdiğini, 70 TL haricinde para almadığını beyan ettiğinin belirtildiği, 14/02.2014 tarihli sorgu ifadesinde, 50 TL'ye anlaştığını, 20 TL bahşiş verdiğini belirttiği,

18/11/2014 tarihli mahkeme ifadesinde, tarlabaşında karşılaştıklarını, 70 TL'ye cinsel ilişki için anlaştıklarını, yan sokaklardaki terkedilmiş binada cinsel ilişkiye girdiklerini beyan ettiği,

Sanığın 14/11/2012 tarihli işlemiş olduğu İstanbul 27. Asliye Ceza Mahkemesince 22/10/2013 gün 2013/13 esas 2013/362 karar sayılı TCK'nun 142/2b maddesinden verilmiş 13/12/2013 tarihinde kesinleşmiş müştekinin sağ cebinden özel beceri ile para çalmaktan 2 yıl 6 ay hapis cezasının bulunduğu,

Katılan gerek polis ifadesi, gerek ihbar üzerine tutulan tutunakta aynı yönde beyanda bulunduğu, cinsel ilişki karşılığı 50 TL'ye anlaştıklarını ve parayı ilişki öncesi cüzdanından çıkararak verdiğini, ilişki sonrası arkadan bir şahsın boğazına bıçak dayadığını, travesti ...'nin olay yeri yakınında olduğunu beyan ve teşhis ettiği, sanık olarak yargılanan ...'nın da...ün bu tür hırsızlıkları yaptığını bildiğini, Nilgün'ün koşarak kaçtığını, müştekinin parasının çalındığını söylediğini belirterek katılanı doğruladığını,

Sanığın eyleminin sübuta erdiği, birden fazla kişi ile birlikte geceleyin silahla gasp suçunu oluşturduğu bu suçtan cezalandırılması aleyhe temyiz olmasa da suç vasfının değişmesi nedeniyle kararın bozulması gerektiğinden, sayın çoğunluğun sanığın eyleminin sübuta ermediği yönündeki görüşüne katılmıyoruz. 26.09.2017
Yargıtay — Esas No: 2019/394, Karar No: 2019/8581, Tarih: 17.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/394 E.  ,  2019/8581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

UYAP kayıtlarından sanığın 02.07.2015-01.11.2015 tarihleri arasında cezaevinde bulunduğu ve sanığın ikamet adresine 10.07.2015 tarihinde yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmakla, sanığın temyiz talebinin öğrenme üzerine süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 17.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19235, Karar No: 2016/3503, Tarih: 21.04.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/19235 E.  ,  2016/3503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 29.01.2015 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.04.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6948, Karar No: 2018/3213, Tarih: 17.05.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/6948 E.  ,  2018/3213 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ...'nın, dava dışı borçlular ... ve .........olan alacağı nedeniyle başlattığı icra takibine dayanarak, icra dairesinden yetki aldığını, dava dışı borçluların davalılar ile aralarında imzaladıkları arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince alacaklarının bulunduğunu, icra dairesinin verdiği yetkiye göre kendi alacaklarını tahsil edebilmek amacıyla bu davayı açtıklarını ileri sürerek, sözleşme gereği arsa sahiplerinin dava dışı yüklenici borçlulara verilmesi gereken 1 ve 8 nolu bağımsız bölümlerin arsa sahibi davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile dava dışı borçlu ...... adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, dava dışı yüklenicinin davalılara ait arsa üzerinde sözleşmeye göre yapmış olduğu inşaatın %59,3 oranında tamamlanmış olduğu, davacının borçlusu yüklenici ve şirketinin sözleşmede kendilerine düşen 6 daireden 4 tanesini satmış oldukları, buna göre kalan iş oranı ile geri kalan 2 dairenin sözleşmeye göre oranı dikkate alındığında, davacının borçlusu yüklenici ve şirketin yaptıkları işe göre fazlasıyla hakediş bedellerini almış oldukları anlaşıldığından, sözleşmeye göre binanın tamamlanıp iskanı alınana kadar 1 dairenin arsa sahiplerinde kalacağı öngörüldüğünden, davacının borçlusu yüklenici ve şirketin davalı arsa sahiplerinden halen muaccel bir alacağının bulunmadığı anlaşılmış olduğundan, davacı tarafın, icra takipleri sırasında almış oldukları yetkiye dayanarak davalılardan talep edebilecekleri alacaklarının bulunmadığı bu nedenlerle davacı tarafın tapu iptali ve tescil talebinin reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

../..

S.2.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6951, Karar No: 2009/14640, Tarih: 02.07.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/6951 E.  ,  2009/14640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Haciz tarihi itibariyle somut olaya uygulanması gereken 5393 Sayılı Belediye Kanunu'nun 15/son maddesine göre, haczedilemezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için borçlu belediyeye ait Yapı Kredi Bankası Gö..Ankara Şubesindeki hesapta bulunan paraların fiilen kamu hizmetinde kullanılması veya niteliği gereği haczedilemeyecek gelirlerden bulunması gerekir. Buna göre banka hesabındaki paranın vergi, resim ve harç niteliğinde bulunması veya kamu hizmetine fiilen tahsis edilmesi halinde haczedilemeyeği düşünülmelidir.

Mahkemece yapılması gereken iş; haczedilen Yapı Kredi Bankası G.. Şubesindeki borçlu belediyeye ait hesapta bulunan paranın kaynağının araştırılarak yukarıda belirtilen niteliği itibariyle haczedilmesi mümkün bulunmayan paraların ayrılarak, bakiye kalan miktarla ilgili borçlu isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken, herhangi bir inceleme yapılmaksızın  yazılı şekilde şikayetin kabulüne dair hüküm tesisi  isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 02/07/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3991, Karar No: 2009/4025, Tarih: 29.06.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/3991 E.  ,  2009/4025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava BK.nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşüyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz olunmuştur.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlayama göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da –yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna (eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan bütün bu nedenlerle davanın esasının incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, özel hükümler uyarınca Tüketici Mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 29.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16536, Karar No: 2016/3677, Tarih: 05.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/16536 E.  ,  2016/3677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden ... mirasçıları vs. vekili Avukat ... geldi. Aleyhine temyiz istenilen taraftan gelen olmadı. Gelenin yüzüne karşı duruşmaya başlandı. Sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Davacılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'in davadan feragat etmiş olmaları nedeniyle mahkemece davalarının reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı belirtilmiş; davacılar ..., ... ve ...'nin temyiz istemleri yönünden ise çekişmeli taşınmazın tespiti tutanağın malik hanesi açık bırakılmak suretiyle yapılarak dosyanın görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesine aktarıldığına göre hakimin, 3402 sayılı Yasa'nın 30/2. maddesi uyarınca re'sen gerek gördüğü delilleri toplayarak, taşınmaz malın kimin adına tescil edileceğine karar vermek yükümlülüğü altında olduğu gözetildiğinde Mahkemece, davacı taraf vekiline 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36.maddesi uyarınca kesin süre içinde keşif avansının yatırılması için ihtarda bulunulmasının ve ihtara uyulmamış olması nedeniyle de davanın reddine karar verilmesinin isabetsizliğine" değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda davacılar Aslı Şerefli, ... ve ...'nin davalarının reddine, diğer davacıların davaları yönünden karar verilmesine yerolmadığına ve çalışma alanında bulunan çekişmeli 189 ada 13 parsel sayılı taşınmazın eşit paylarla ... ve ... adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve müşterekleri vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli 189 ada 13 parsel sayılı 10.022,96 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kadastro sırasında Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduğundan söz edilerek malik hanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı ... ve müşterekleri vekili tarafından davalılar aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan tapu iptali ve elatmanın önlenmesi davası, davaya konu olan parsel hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanağı ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda; davacıların davalarının reddi ile çekişmeli taşınmazın davalılar adlarına tesciline karar verilmiş ve davacılar vekilince temyiz edilen karar, yukarıda özetli Daire kararı ile bozulmuştur.

Yukarıda belirtildiği ve dosya kapsamından da anlaşılacağı üzere; davacı ... ve müşterekleri Mart 1290 tarih 9/18 defter varak sayılı ... 4000 dönüm yüzölçümlü çiftlik hakkında oluşturulan tarafları; “...” ve “...” ve “...” ve “...” sınırlı; Mart 1290 tarih 9/19 defter varak sayılı, ... 3000 dönüm yüzölçümlü çiftlik hakkında oluşturulan, tarafları; “...” ve “...” ve “...” ve “...” ve “..” sınırlı; Mart 1290 tarih 9/20 defter varak sayılı, Mevkili 7000 dönüm yüzölçümlü çiftlik hakkında oluşturulan, tarafları “ ve ”, “...” ve “...”, “...”, “...” ve “...” ve “Çîlecik Gediği” sınırlı tapu kayıtları ile bu kayıtlardan gelme Ağustos 1326 tarih 2, 3 ve 4 nolu ve Şubat 1962 tarih 1, 2 ve 3 nolu çiftlik tapu kayıtlarına dayanmış, karşı taraf ve öncüllerinin araziler üzerindeki zilyetliklerinin malik sıfatı ile değil, kiracılık ilişkisine dayalı olduğunu ileri sürmüşler, Medeni Kanun’un yürürlüğe girmesi ile Arazi Kanunnamesi yürürlükten kalktığı için, Arazî Kanunnamesinin 20 ve 78. maddeleri hükümlerinin karşı taraf yararına uygulanma imkanının bulunmadığını iddia etmişlerdir. Davacı tarafın bu iddialarına karşılık olarak karşı taraf; dayanılan çiftlik tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazı kapsamadığını, Kadastro Mahkemesinin 1996/11 Esas sayılı dosyasında yapılan kapsam belirlemesinin kendileri yönünden bağlayıcı olamayacağını, kayıt maliki ile davacılar arasında akdi veya irsi bir ilişkinin kurulamaması sebebiyle davanın sıfat yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiğini, taşınmaz üzerindeki çok uzun süreli zilyetliğin kiracılık değil malik sıfatıyla sürdüğünü, davacıların dayanağını oluşturan çiftlik tapu kayıtları taşınmaza uysa dahi uzun süreli nizasız kullanma nedeniyle kaydın hukuki kıymetini kaybettiğini, kendileri adına edinme koşullarının oluştuğunu ileri sürmüştür. Bu iddia ve savunma çerçevesinde yerel mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulamanın yeterli olup olmadığı, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülüp düşülmediği, varılan sonucun usul ve yasaya uygun bulunup bulunmadığı konularında yargıya varmadan önce, tarafların iddia ve savunmaları ile ilgili olarak ileri sürdükleri yukarıda özetlenen tüm vakıa ve delillerin ayrı ayrı tahlillerinin yapılıp buna göre bir sonuca ulaşılması uygun olacaktır. Şöyle ki;