muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14357, Karar No: 2011/14198, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14357 E.  ,  2011/14198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02/06/2009 gün ve 09/6469-9030 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli ... köyü 101 ada 142 parsel (4611 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne/kısmen reddine ve dava konusu taşınmazın (B) (973 m2) bölümünün orman niteliğiyle Hazine, (A) (3634 m2) bölümünün tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8561, Karar No: 2023/5673, Tarih: 26.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8561 E.  ,  2023/5673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/189 E., 2022/414 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma, nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.11.2021 tarihli ve 2021/280 Esas, 2021/310 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında;

1.Maktul ... Muhtara yönelik 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, aynı Kanunun üçüncü fıkrasının (a) bendi, 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi, 53 üncü

ve 63 üncü maddeleri uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Maktule yönelik nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a-d-h) bentleri, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 12 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 31.03.2022 tarihli ve 2022/189 Esas, 2022/414 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, yağma suçunun sübutuna, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, suç vasıflarına, eksik incelemeye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, yağma suçunun sübutuna, mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, suç vasıflarına, eksik incelemeye ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanığın, 13.09.2020 tarihinde maktulü gece vakti birlikte yaşadıkları konutta bıçak kullanmak suretiyle para istemesi sonucu çıkan tartışmada adli rapora konu edilen şekilde yaraladığı, maktulün ... Devlet Hastanesinde yapılan tedavisinin ardından beyin kanaması tehlikesi üzerine ... hastanesine sevk edildiği, buradaki tedavisinin ardından diğer oğlu katılan ...'ın İstanbul'daki ikametine giderek burada Bağcılar Eğitim ve Araştırma Hastanesinde bir süre tedavi gördüğü, tedavisine müteakip sanıkla ikamet ettiği ... ili Kavaklı Beldesine geldiği, 19.10.2020 tarihinde kendisinden haber alınamaması üzerine içeri girilmesi sonucu maktulün banyonun önünde zemin üzerinde sırt üstü yatar vaziyette görüldüğü ve maktulün öldüğünün anlaşıldığı, maktulün ölüm sebebinin tespitine yönelik Adli Tıp 1. İhtisas Kurulu tarafından 30.06.2021 tarihinde tanzim edilen raporunda maktulün ölümünün künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve gelişmiş komplikasyonlar sonucu meydana geldiği, maktulün sanık tarafından maruz bırakıldığı darp eylemine bağlı yaralanması ile maktulü ölümü arasında illiyet bağının bulunduğunun rapor edildiği, bu haliyle maktulün ölümüne sebebiyet veren eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin sabit olduğu, sanık ile öz annesi maktul ... arasında öldürmeyi gerektirecek herhangi bir husumetin bulunmadığı, sanığın olay sırasındaki ve sonrasındaki davranışları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, sanığın öldürme kastıyla değil yaralama kastıyla hareket ettiği anlaşıldığından bu yönde hüküm kurulmuştur.

Yine sanığın maktulü ikametinde, gece vakti darp ettiği esnada elinde bulundurduğu bıçakla tehdit etmek suretiyle maktulün boynunda asılı olan para kesesinin ipini çekmek suretiyle içindeki 150,00 TL'yi yağmaladığı sanığın kısmi ikrarı ve katılan ...'ın annesini ilk olaydan sonra gördüğünde boynunda ip izlerinin olduğuna yönelik beyanı ve komşularından öğrendiği kadarıyla sanığın annesinden para istediğine yönelik beyanı ile sabit olduğu anlaşıldığından sanığın nitelikli yağma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin yağma suçunun sübutuna, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, suç vasıflarına, eksik incelemeye yönelen temyiz itirazları yönünden;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin yağma suçunun sübutuna, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığına, suç vasıflarına, eksik incelemeye yönelen temyiz itirazları yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin alınan raporlar, kısmi ikrar ve tanık beyanlarıyla saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 31.03.2022 tarihli ve 2022/189 Esas, 2022/414 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5539, Karar No: 2022/7586, Tarih: 23.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/5539 E.  ,  2022/7586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, tarım Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonrasında, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Sosyal Güvenlik Kurumunun 31.01.2022 tarihli yazı cevabında, davacıya tevkifatlarına göre 01.05.1998-31.12.1998 arası 240 gün, 01.06.2000-31.12.2002 arası 930 gün hizmet verildiği,ayrıca 01.10.2008-31.12.2010 arası 810 gün 6552 sayılı Yasanın 58.maddesi ile Kanuna eklenen Geçici 54.maddesine istinaden ödemelerine dayanılarak verildiği,toplam 1980 gün hizmeti bulunduğu; 01.01.1999-31.05.2000 arası 510 gün, 01.01.2003-30.09.2008 arası 2070 gün olmak üzere toplam 2580 gün hizmetinin iptal edildiği bildirilmiştir. Dosya kapsamında bulunan belgelerden, davacının 21.07.2011 tarihli ödemesi ile Ek 17 borçlanmasını bitirdiği, ihya tahakkukunun 31.07.1998-30.04.2008 arası 3509 gün için yapıldığı, davacının sigortalılık sürelerinin değişmesinden sonra da fazla ödemeyi iade almadığı görüldüğünden, Kurumdan, davacının ödediği primlerin (ve ihya kapsamında yaptığı ödemelerin) Kurumca kabul edilen süreler dışında, 01.01.1999-31.05.2000 ve 01.01.2003-30.09.2008 dönemini karşılayıp karşılamadığı; karşılamıyor ise ödediği primlerin/ihya kapsamında yaptığı ödemenin hangi tarihe kadar bu dönemi karşıladığı, prim borcunun olup olmadığı sorularak, cevabı yazının dosyaya konulduktan sonra, gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 23.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11372, Karar No: 2019/13857, Tarih: 06.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11372 E.  ,  2019/13857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun katılanın evinden 20,00 TL para çalması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1 ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 20/2. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu alınmadan hüküm kurulması,

2-Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuk... hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1 ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 20/2. maddesi gereğince sosyal inceleme raporu alınmadan hüküm kurulması,

3-Yargılamaya "Çocuk Mahkemesi sıfatıyla" bakıldığının duruşma tutanaklarında ve gerekçeli karar başlığında belirtilmemesi,

4-5271 sayılı CMK'nun 185. maddesi uyarınca 18 yaşını doldurmamış çocukların duruşmalarının kapalı yapılacağı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurmamış olmasına karşın 09.07.2015 tarihli celsenin kapalı yerine açık yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talepleri bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 06.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5615, Karar No: 2018/6837, Tarih: 27.09.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/5615 E.  ,  2018/6837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacılar murisi, ...’in, 11.07.2013 tarihli ölümünün iş kazası olduğunun ve başvuru tarihinden itibaren hak sahiplerine gelir bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davacı anne ve baba; ...'in 11.07.2013 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitiyle başvuru tarihinden itibaren ölüm geliri bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına karşı “uyma” kararı verilmek suretiyle yapılan yargılama neticesi davanın kabulü ile “davacılar murisi ...'in (T.C. Kimlik No: 63373087030) 11/07/2013 tarihinde maruz kaldığı ve vefatına sebep olan kazanın iş kazası olduğunun ve davacılara SGK'ya başvuru tarihi olan 19/12/2013 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine” şeklinde karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa’nın “Hak sahiplerine gelir bağlanması, evlenme ve cenaze ödenekleri” başlıklı 20/5 maddesi gereğince “Gelirin başlangıcı, kesilmesi ve yeniden bağlanmasında 34 üncü ve 35 inci maddeler uygulanır” hükmü yollaması ile madde 34/d hükmüdür. Buna göre ; “Hak sahibi eş ve çocuklardan artan hisse bulunması halinde her türlü kazanç ve irattan elde etmiş olduğu gelirinin asgari ücretin net tutarından daha az olması ve diğer çocuklarından hak kazanılan gelir ve aylıklar hariç olmak üzere gelir ve/veya aylık bağlanmamış olması şartıyla ana ve babaya toplam % 25'i oranında; ana ve babanın 65 yaşın üstünde olması halinde ise artan hisseye bakılmaksızın yukarıdaki şartlarla toplam % 25'i, oranında aylık bağlanır”.

Söz konusu hükümle, ana ve babaya gelir bağlanabilmesi için birinci olarak hak sahibi eş ve çocuklara bağlanan gelirlerden artan hisse bulunması, ikinci olarak ana ve babanın her türlü kazanç ve irattan elde etmiş olduğu gelirlerden asgari ücretin net tutarından daha az olması ve diğer çocuklardan hak kazanılan gelir ve aylıklar dışında gelir ve/veya aylık bağlanmamış olması koşulu ile toplam % 25 oranında gelir bağlanacağı kabul edilmiştir. Ayrıca ana ve babanın 65 yaşın üstünde olması halinde ise hak sahibi eş ve çocuklardan artan hisse bulunmasa bile ana ve babanın her türlü kazanç ve irattan elde etmiş olduğu gelirlerden asgari ücretin net tutarından daha az olması ve diğer çocuklardan hak kazanılan gelir ve aylıklar dışında gelir ve/veya aylık bağlanmamış olması koşulu ile toplam % 25 oranında gelir bağlanacağı benimsenmiştir.

Somut olayda, Mahkemece dava konusu meydana gelen kazanın “iş kazası” olduğu yönündeki değerlendirme yerinde ise de iş kazasına bağlı nedenlerden dolayı ölen sigortalının mirasçıları olan davacıların 5510 sayılı Yasa’nın 20. maddesi hükmü kapsamında ölüm geliri bağlanması isteminin 5510 sayılı Yasa’nın 32. maddesi hükmü kapsamında ölüm aylığı olarak değerlendirilmesi ve davacı taraflar açısından koşulları oluşmadığı ve ölüm geliri yönünden araştırılmadığı halde ölüm aylığına hak kazandıkları yönünde yazılı şekilde kurulan hüküm hatalı olmuştur.

Yapılacak iş; davacıların istemi 5510 sayılı Yasa’nın 20. maddesi kapsamında taraflarına ölüm geliri bağlanması olduğundan, 5510 sayılı Yasa’nın 34. maddesinin (d) bendi hükümleri doğrultusunda aylık bağlama koşullarının ayrı ayrı davacı anne ve baba açısından oluşup oluşmadığını yapılacak araştırma ve inceleme neticesi ortaya koyduktan sonra çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yetersiz inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum'un bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6987, Karar No: 2013/10250, Tarih: 19.06.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/6987 E.  ,  2013/10250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DENİZLİ 1. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2012

Yanlar arasında görülen tapu kayıt düzeltimi davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Talep, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu beş adet taşınmazda H..kızı H.. B..nın paydaş olduğu kayden sabittir.

Davacı, anılan taşınmazların tapu kaydında  “B..” yazan soyadının “B..” ve “H.” yazan baba adının “H..H..” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür taleplerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından”  kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla  yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür kayıt düzeltme veya tespit taleplerinde, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

3- Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfusta kayıtlı olup olmadıkları araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak Talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalıdır.

4- Talep konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.