muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/937, Karar No: 2020/1169, Tarih: 11.02.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/937 E.  ,  2020/1169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu tarafından yasal 10 günlük sürede istinaf süre tutum dilekçesi sunulmasına rağmen gerekçeli karar tebliğinden itibaren 10 günlük yasal sürede gerekçeli istinaf dilekçesi sunulmadığından, istinaf süre tutum dilekçesinde ileri sürülmeyen hususların temyiz incelemesinde değerlendirilemeyeceğinin tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 54,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 11/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13643, Karar No: 2013/15080, Tarih: 03.12.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/13643 E.  ,  2013/15080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.11.2010 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 07.03.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... temyiz etmiştir.

1-Dava konusu 2, 222, 285, 287, 318, 412, 579, 643, parsel sayılı taşınmazlar yönünden; taşınmazların satış bedeli üzerinden hesaplanacak harcın taraflardan veraset ilamı ile tapu kayıtlarındaki payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken bu hususta bir karar verilmemiş olması doğru değil ise de bu husus kararın bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7 maddesi gereğince hüküm sonucunun aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanmasına, diğer temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava konusu 496, 481, 1027 parsel sayılı taşınmazlar yönünden temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece satışına karar verilen 1027 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına göre, tarafların müşterek murisinin kimlik bilgilerinin “Kazım oğlu İbrahim” olduğu, soyadının bulunmadığı, dosya içerisindeki veraset ilamı ile nüfus kayıtlarına göre ise murisin kimlik bilgilerinin “Kazım oğlu İbrahim Topaktaş” olduğu, kayıtlar arasında çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yine, dava konusu 496, 481 parsel sayılı taşınmazlarda kayıt malikinin kimlik bilgilerinin ''... kızı ...'' davada taraf olarak yer alan kişinin kimlik bilgilerinin ''... kızı ...'' olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, mahkemece verilecek kararın infazında tereddüt yaşanmaması için davacı vekiline tapu kayıtlarındaki kimlik bilgilerinin nüfus kayıtları ve veraset ilamındaki gerçek kimliğe uygun hale getirilmesi için dava açmak üzere uygun bir süre tanınarak tapu kayıtlarında bu konuda gerekli düzeltme işlemi yapıldıktan sonra davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece yukarıda belirtilen husus gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, dava konusu 496, 481, 1027 parsel sayılı taşınmazların satış bedeli üzerinden hesaplanacak harcın taraflardan veraset ilamı ile tapu kayıtlarındaki payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken bu hususta bir karar verilmemiş olması doğru değildir.

Mahkemece yukarıda belirtilen husus gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de, dava konusu 496, 481, 1027 parsel sayılı taşınmazların satış bedeli üzerinden hesaplanacak harcın taraflardan veraset ilamı ile tapu kayıtlarındaki payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken bu hususta bir karar verilmemiş olması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ın diğer temyiz itirazlarının reddine, hüküm fıkrasının dördüncü parağrafında yer alan "harç alınmasına" sözcüklerinin hükümden çıkarılarak yerine ''harcın taraflardan veraset ilamı ile tapu kayıtlarındaki payları oranında alınmasına'' sözcüklerinin yazılmasına, hükmün 2, 222, 285, 287, 318, 412, 579, 643, parsel sayılı taşınmazlar yönünden HUMK'nun 438/7. maddesi gereğince değiştirilmiş ve DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle 496,481 ve 1027 parsel sayılı taşınmazlar yönünden temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, onanan kısım için taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın binde 11,38 oranında hesaplanacak onama harcının temyiz edenden alınmasına, 03.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24631, Karar No: 2016/2049, Tarih: 16.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/24631 E.  ,  2016/2049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 07.07.2015

Rücûan tazminat davası ve birleşen davanın yapılan yargılaması sonunda; davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine ilişkin verilen hükmün süresi içinde temyizen incelenmesini davacı ve davalı G.. H.. avukatlarının istemesi ve davalı G.. H.. avukatının duruşma talep etmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 16.02.2016 günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davalılar adlarına kimse gelmedi. Karşı taraf adına Av. A.... geldiler. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunanların açıklamaları dinlenip duruşmaya son verilerek aynı günde, Tetkik Hâkimİ tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)01.07.2009 tarihinde 21:30 sularında davalı (ölü) G.. M.. ve sigortalının kullandığı motosikletlerin çarpışması sonucu meydana gelen kazada sigortalının vefat ettiği, davacı avukatının, eldeki davanın dayanağını önce 5510 sayılı Kanunun 39. maddesi, bilahare 21. maddenin 4. fıkrası olarak nitelendirdiği görülmektedir.

5510 sayılı Kanunun 3. maddesinde, kısa vadeli sigorta kollarının, iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık ve analık sigortası kollarını, uzun vadeli sigorta kollarının, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortası kollarını, gelirin, iş kazası veya meslek hastalığı durumunda sigortalıya veya sigortalının ölümü durumunda hak sahiplerine yapılan sürekli ödemeyi, aylığın da malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile vazife malûllüğü durumunda yapılan sürekli ödemeyi ifade ettiği belirtilmiş, “İş kazası ve meslek hastalığı ile hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişilerin sorumluluğu” başlıklı 21. maddesinin 4. fıkrasında da iş kazası, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği hüküm altına alınmıştır.

Anılan Kanunun “Uzun Vadeli Sigorta Hükümleri” başlığını taşıyan 4. Bölümünde ise 25 – 42. maddeler yer almakta olup 32. maddede, ölüm sigortasından sağlanan haklardan birisinin, haksahiplerine ölüm aylığı bağlanması olduğu açıklanmış, “Uzun vadeli sigorta kolları bakımından üçüncü kişinin sorumluluğu” başlıklı 39. maddenin 1. fıkrasında da, üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malûl veya vazife malûlü olan sigortalıya veya ölümü durumunda hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurumca zarara sebep olan üçüncü kişilere rücû edileceği belirtilmiştir.

Sigortalının iş kazasına bağlı olmaksızın ölümü durumunda hak sahiplerine, diğer koşulların da varlığı durumunda uzun vadeli nitelikteki ölüm sigortasından ölüm aylığı bağlanabilecektir. Aylık bakımından Kurum'un rücû hakkı 39/1. maddede düzenlenmiş olup 21/4. maddeden en belirgin farkı, 21/4. maddede rücû alacağından sorumluluk kusura dayalı iken 39/1. maddede kasıt koşulu söz konusudur.

Diğer taraftan, 04.06.1958 gün 15/6 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararında da vurgulandığı üzere, bir davada dayanılan maddi vakıaları açıklamak tarafların, bu olguları hukuki olarak nitelendirmek, uygulanacak yasa maddelerini belirlemek ve doğru olarak yorumlayıp uygulamak da hakimin görevidir. Diğer bir deyişle; bir davada maddi olayı anlatmak taraflara, hukuki nitelendirmeyi yapmak hakime aittir (Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu "HUMK." madde 76, Hukuk Muhakemeleri Kanunu "HMK." madde 33).

Somut olayda, davaya konu trafik kazası sonucu vefat eden sigortalının haksahiplerine, 5510 sayılı Kanunun 32. maddesi kapsamında uzun vadeli sigorta kollarından olan ölüm sigortasından ölüm aylığı bağlandığı anlaşılmakta olup, bu yönde davanın yasal dayanağının 5510 sayılı Kanunun 39. maddesinin birinci fıkrası olduğu belirgindir.

Bu yönde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun "Kast" başlıklı 21. maddesi; "Suçun oluşması kastın varlığına bağlıdır. Kast, suçun kanuni tanımındaki unsurların bilerek ve istenerek gerçekleştirilmesidir." düzenlemesini içermektedir. Buna göre, Kanunun suç saydığı bir eylem dolayısıyla kişinin cezalandırılabilmesi için, kural olarak eylemin kasten işlenmiş olması gerekir.Kastın unsurları ise:

1-)Öngörme Unsuru; Failin kasten hareket etmiş sayılabilmesi için, sonuç alt unsuru da dahil olmak üzere yasal tanımda yer alan tüm unsurları öngörmüş, yani onları bilmiş olması gerekir.

2-)İsteme (irade) Unsuru; Bir şeyin bilinmiş olması, o şeyin aynı zamanda istenmiş olduğunu göstermez.Yani, öngörme, aynı zamanda isteme anlamına gelmez.Bu nedenle, failin kasten hareket ettiğini söyleyebilmek için, başta kanunda tanımlanan sonuç alt unsuru olmak üzere, öngördüğü tüm hususları aynı zamanda istemiş olması gerekir.

Failin öngördüğü ile istediği arasında uygunluk varsa, yani öngördüğü sonuca ulaşmak için iradesini harekete geçirmişse, kastı oluşmuş sayılır ve bundan sorumlu tutulur.(Kayıhan İçel, İstanbul Ticaret Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi Yıl:6 Sayı:12 s.61-70)

5510 sayılı Kanunun 39. maddesinin birinci fıkrası hükmüne göre; Kurumun rücu hakkı, üçüncü kişinin sadece kasıtlı fiili haline özgülenmiştir. Yasanın açık ve buyurucu hükmüne göre; üçüncü kişi, kasta dayanmayan fiili sonucunda sigortalının

malül kalmasına veya ölümüne neden olmuş ise, sigortalıya veya hak sahiplerine bağlanan aylıkların ilk peşin değerinin yarısından sorumlu tutulması mümkün değildir.

5510 sayılı Kanunun 39. maddesinin birinci fıkrası hükmüne göre; Kurumun rücu hakkı, üçüncü kişinin sadece kasıtlı fiili haline özgülenmiştir. Yasanın açık ve buyurucu hükmüne göre; üçüncü kişi, kasta dayanmayan fiili sonucunda sigortalının

malül kalmasına veya ölümüne neden olmuş ise, sigortalıya veya hak sahiplerine bağlanan aylıkların ilk peşin değerinin yarısından sorumlu tutulması mümkün değildir.

Yapılan açıklamalar çerçevesinde somut olayda; kullandığı motosikletle sigortalının kullandığı motosikletin karşılıklı çarpışması suretiyle meydana gelen trafik kazası sonucu sigortalının ölümüne neden olan davalı G.. M..'un eyleminde; Kurumun rücu hakkının varolması için şart olan kast unsuru bulunmadığının belirgin olmasına göre, davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması;

2-)Yargılama sürecinde mirasın reddedilmesi ve bu nedenle birleşen davanın reddine karar verilmesi nedeniyle HMK nın 326. maddesinde düzenlenen davanın açıldığı tarihte davacının haksız olarak nitelendirilmesinin ve aleyhine yargılama masraflarına hükmedilmesinin mümkün olmamasına karşın yazılı şekilde karar verilmiş olması;

Usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenleridir.

3-)Kabule göre;

a-)5510 sayılı Kanunun 21/4. maddesi kapsamında gerekmemesine karşın gerçek zarar hesabı yaptırılmış olması,

b-)HMK. nın 297. maddesine aykırı olarak, ölü G.. M.. terekesi hakkında karar verilmemiş olması,

c-)G.. H.. avukatının ıslaha karşı zamanaşımı itirazının irdelenmemiş olması, isabetsizdir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalılardan G.. H.. avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, davacı avukatı yararına 1.350,00 TL duruşma avukatlık parasının davalı G.. H..ndan alınmasına, temyiz harcının istek halinde davalı G.. H..na iadesine, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4152, Karar No: 2016/4521, Tarih: 13.10.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/4152 E.  ,  2016/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 18.02.2015 gün ve .... karar sayılı ilamının duruşmalı olarak karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalılardan arsa sahibi .... arasında 05.04.2004 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğunu, bu sözleşme çerçevesinde davalı yüklenici adına isabet edecek dairelerden B Blok 1 numaralı bağımsız bölümü satın aldığını, tüm bedelini ödediğini, inşaatın belirli bir seviyeye gelmesine rağmen tapu devrinin yapılmadığını ileri sürerek, anılan bağımsız bölüm tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiş, ıslah dilekçesi ile tapu iptali ve tescil olmaması halinde daire bedeli olan 60.000,00 TL'nin temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan arsa sahibi vekili, davanın reddini istemiş, yüklenici davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalılar arasındaki sözleşmenin feshine karar verildiği, bu nedenle arsa sahibinin sorumluluğundan bahsedilemeyeceği ve yapılan ödeme nedeniyle davalılardan yüklenicinin sebepsiz zenginleştiği gerekçesiyle, tapu iptali ve tesciline ilişkin istemin reddine, tazminata ilişkin davanın davalı arsa sahibi bakımından reddine, yüklenici bakımından ise kabulüne dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 18.02.2015 gün ve... karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 03,20 TL harç ve takdiren 261,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak ...gelir kaydedilmesine, 13.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2688, Karar No: 2013/8126, Tarih: 20.05.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/2688 E.  ,  2013/8126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara yüklenen suçun tarihi, işlenme yöntemi ve ... şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, dosyanın aynı Kanunun geçici 2. maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmü veren mahkemeye GÖNDERİLMESİNE, 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6639, Karar No: 2022/9363, Tarih: 24.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/6639 E.  ,  2022/9363 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından yapılan yargılama sonucunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan beraat ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle düşmesine dair Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16.04.2014 tarih ve 2012/10 Esas, 2014/204 Karar sayılı hükümlerin O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 02.11.2021 gün ve 2021/21813 Esas, 2021/8782 Karar sayılı ilamı ile beraat kararı yönünden verilen onama kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 15.04.2022 gün ve 14-2014/280151 sayılı itirazname ile 6352 sayılı Kanunun 99. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK.nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz edilmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Dairemizin 02.11.2021 gün ve 2021/21813 Esas, 2021/8782 Karar sayılı onama ilamı usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden Reddiyle, dosyanın 6352 sayılı Kanunun 99. maddesiyle eklenen 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2022 tarihinde Başkan ... ve Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ... hakkında mağdure ...'nun oturduğu evin açık olan kapısından gündüz vakti saat 12:30 sıralarında girerek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs etme suçunu işlediği iddiasıyla görülen davada;

Mağdure ...'nun aşamalardaki ifadelerinde özetle; sanık ...'ı ara ara mahalleye gelip gitmesinden dolayı tanıdığını, olay günü öğlen saatlerinde evde temizlik yapmakta iken aniden içeri giren sanığın sus bağırma diyerek ağzını kapattığını, diğer eliyle de elbiselerini çıkartarak göğüslerini elleyip öptüğü ve yüzü koyun yere yatırdıktan sonra anal yoldan ilişkiye girmek istediğinde bir anlık fırsat bularak bağırdığını, kendilerini bu halde iken birlikte yaşadığı ...nin annesi...'nin de gördüğünü, sanığın bunun üzerine bırakıp kaçmak zorunda kaldığını, karakola giderek sanıktan şikayetçi olduğunu,

Sanık ise suçlamaları reddederek mağdureyi aynı mahallede oturan akrabalarına gidip geldiği için tanıdığını iddia edildiği gibi kendisine karşı cinsel saldırıda bulunmadığını savunmuştur.

Sanık ise suçlamaları reddederek mağdureyi aynı mahallede oturan akrabalarına gidip geldiği için tanıdığını iddia edildiği gibi kendisine karşı cinsel saldırıda bulunmadığını savunmuştur.

Mağdure ile aynı evde yaşayan ve olayın görgü tanığı... ise beyanında mağdurenin anlatımlarını doğrulayarak daha önceden tanımadığı sanığın evlerine girerek gelinine saldırdığını, zorla elbiselerini çıkardığını, engel olmaya çalıştığını ancak sanığın kendisini zorla dışarı çıkarttığını, tekrar içeri girdiğinde sanığın da pantolonunu çıkardığını gördüğünü bağırması üzerine sanığın kaçarak uzaklaştığını söylemiştir.

Mağdurenin bitişik komşusu olan tanık... ise eve uzun boylu esmer bir kişinin girdiğini görünce mağdurenin akrabası sandığını, ancak tanık...'nin bağırma sesleri üzerine bu kişinin evden çıkıp gittiğini ifade etmiştir.

Mağdurenin 18.02.2010, 22.12.2011 ve 28.12.2012 günlü raporlarında darp ve cebir izi bulunmadığı, yaşadığı olay sonucu anksiyete bozukluğu, travma sonrası stres bozukluğu ve depresif belirtilerin ruh sağlığını etkilediği ancak bu etkinin ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede bulunmadığının belirtildiği görülmüştür.

Mağdure ile önceye dayalı bir tanışıklığı bulunmayan sanık ...'ın açık bulunan kapıdan içeride temizlik yaparken gördüğü mağdurenin bulunduğu eve girdikten sonra ağzını kapatıp elbiselerini çıkararak yere yatırdığı, göğüslerini elleyip öptüğü, sanığın kendi pantolonunu da çıkardığı sırada bir fırsatını bulan mağdurenin bağırması üzerine kayın validesi tanık...'nin sanığa engel olmaya çalıştığı ancak başarılı olamayınca kapı önünde bağırarak yardım istediği, bağırma sesi üzerine eylemine son veren sanığın evden çıkıp gittiği, bağırma sesini duyan tanık...'nin de evden ayrılan sanığı gördüğü,

Özellikle briketten yapılı ve iki odadan ibaret evde birlikte yaşayan mağdurenin kayın validesi tanık...'nin de olay anında evde bulunduğu göz önüne alındığında sanığın mağdurun rızası ile içeri girerek vaki eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin kabulün hayatın olağan akışına aykırı olduğunun anlaşılması karşısında;

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki beyanları, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında sanığın mevcut haliyle sübuta eren eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 102/1. maddesinde düzenlenen cinsel saldırı suçunu oluşturduğu gözetilerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının kabulüne karar verilmesi görüşünde olduğumuzdan itirazın reddine dair sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz.