muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/28666, Karar No: 2016/6201, Tarih: 04.04.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/28666 E.  ,  2016/6201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet savcısının 22/09/2011 tarihli hükmü, CMUK’ nın 310. maddesinde öngörülen 1 aylık temyiz süresi geçtikten sonra, 25.10.2011 günü temyiz etmekle, temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

Sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin incelemesinde;

Sanıkların hırsızlık eylemini gece sayılan zaman dilimi içinde işlemelerine rağmen haklarında TCK'nın 143. maddesinin uygulanmamış olması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1641, Karar No: 2014/2646, Tarih: 16.04.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/1641 E.  ,  2014/2646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Marmara Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi :24.10.2013

Numarası :2012/59-2013/75

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı Yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11323, Karar No: 2006/17868, Tarih: 18.12.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/11323 E.  ,  2006/17868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Boşanma davasının, eşlerden birinin yerleşim yerinde veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde açılması gerekir. (MK.m.168) Yerleşim yeri sürekli kalma niyeti ile oturulan yerdir. (MK.m.19) Yerleşim yeri her türlü delille ispatı da imkan dahilindedir. 1587 Sayılı Nüfus Kanununun 28. maddesi 21.10.2003 gün 4992 Sayılı Yasanın 1. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununda da buna ilişkin bir hükme yer verilmemiştir. Artık nüfusa kayıtlı olunan yerin yerleşim yerine karine olmasına ilişkin kuralın dayanağı kalmamıştır. Tarafların son altı ay birlikte oturdukları yer...'dır. Açıklanan nedenle Bandırma'nın yerleşim yeri olarak kabulü mümkün değildir. Yetkili mahkeme doğru gösterilmemiştir. Yetki itirazının reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur. (HUMK.m.222-225)

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 18.12.2006 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2011/19826, Karar No: 2013/11007, Tarih: 05.11.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/19826 E.  ,  2013/11007 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Bafra Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.01.2010 gün ve 2008/124 Esas, 2010/6 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunmaları, tanıklar ..., ... ve ...'in anlatımları ve mağdurenin bu beyanlarla kısmen örtüşen açıklamaları dikkate alındığında; suça sürüklenen çocuğun olay tarihinde reşit olan mağdurenin rızasıyla cinsel ilişkiye girdiği yönünde savunmasının aksine üzerine atılı suçu işlediğine ilişkin sübuta yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun eylemini silahla gerçekleştirdiğine dair kesin delil bulunmadığı halde, hakkında TCK.nın 109/3-a maddesi uyarınca cezasında artırım yapılması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu bakımlardan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9316, Karar No: 2012/11030, Tarih: 11.10.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/9316 E.  ,  2012/11030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇEŞME ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/01/2010

Yanlar arasında görülen elatmanın  önlenmesi ve  yıkım davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı  vekili  tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yere elatmanın önlenmesi ve yıkım isteğine ilişkindir.

Hükmüne uyulan bozma ilamında değinildiği şekilde davalı şirket yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ne var ki, kayden davalı şirkete ait olan 20 parsel sayılı taşınmazın intifa hakkı  Et ve Balık Kurumu Mensupları Sosyal Yardımlaşma Vakfı'na ait olup, taşınmazın anılan vakıf tarafından sosyal tesis olarak işletildiği, sözkonusu vakfın yargılama sırasında davaya müdahale talebinde bulunduğu ve mahkemece dahili davalı olarak kabul edildiği, yargılama sırasında da bu taşınmazın  13.11.2009 tarihinde dava dışı S. Y.'a satış suretiyle temlik edildiği ve intifa hakkının da terkin edildiği görülmektedir.

Her  ne  kadar,  20 sayılı  parseli  kullanan  Et  ve Balık  Kurumu  Sosyal  Yardımlaşma vakıf  dahili  davalı  olarak kabul  edilmiş   ise  de,  bir  kimseye  dahili  dava  yolu  ile taraf  sıfatı  verilemeyeceği  kuşkusuzdur.

Ancak,bozmadan ve hükümden sonra 1 Ekim 2011 tarihinde  yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu   kamu düzeni ile ilgili yeni usul hükümlerinin tamamlanmamış olaylarda da uygulanacağını   (6100 Sayılı Yasanın 448.maddesi) hükme  bağlamıştır.6100 sayılı HMK'nın “ Tarafta iradi değişiklik ” başlığını taşıyan 124. madde  hükmü 1086 Sayılı Yasadan ayrılarak yeni düzenlemeler getirmiştir.  6100 S. HMK.'nun  “ Tarafta İradi Değişiklik ” başlığını taşıyan 124. maddesi ile; “(1) Bir davada taraf değişikliği, ancak karşı tarafın açık rızası ile mümkündür. (2) Bu konuda kanunlarda yer alan özel hükümler saklıdır. (3) Ancak, maddi bir hatadan kaynaklanan veya dürüstlük kuralına aykırı olmayan taraf değişikliği talebi, karşı tarafın rızası aranmaksızın hâkim tarafından kabul edilir. (4) Dava dilekçesinde tarafın yanlış veya eksik gösterilmesi kabul edilebilir bir yanılgıya dayanıyorsa, hâkim karşı tarafın rızasını aramaksızın taraf değişikliği talebini kabul edebilir. Bu durumda hâkim, davanın tarafı olmaktan çıkarılan ve aleyhine dava açılmasına sebebiyet vermeyen kişi lehine yargılama giderlerine hükmeder.” ve “ Zaman Bakımından Uygulanma ” başlığını taşıyan 448. maddesi ile de; “ Bu Kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhâl uygulanır. ” hükümleri getirilmiştir.

Hal böyle olunca, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 124. maddesinin somut olay bakımından değerlendirilmesi, uygulanıp  uygulanamayacağının tartışılması ve sonucuna göre karar verilebilmesi için hüküm bozulmalıdır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları belirtilen sebeplerleı yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK.'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA,11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1489, Karar No: 2025/5604, Tarih: 22.04.2025

**5. Ceza Dairesi         2025/1489 E.  ,  2025/5604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/246 Değişik iş

SUÇ : Kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirmek veya yaymak, 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet, dolandırıcılık

İNCELEME KONUSU KARAR : Yetkili savcılığın tespitine ilişkin

Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2024 tarihli ve 2024/246 Değişik iş sayılı Kararı ile Karabük Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna karar verilmiş, verilen kararın kesin olduğu anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309/1. maddesi uyarınca, 31.01.2025 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.02.2025 tarihli ve KYB-2025/17955 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

A. Kanun Yararına Bozma İstemi:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin;

''Soruşturma safahatında ortaya çıkan ilk yetki uyuşmazlığı üzerine Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili yer olarak belirlenmesine dair merci Zonguldak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 17/02/2023 tarihli kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 161/7. maddesi uyarınca kesin olduğu gözetilmeden, şüpheliler hakkında 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçu yönünden dosyanın tefriki ile Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğundan bahisle yetki uyuşmazlığının giderilmesi istemiyle dosyanın Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesi üzerine yeniden yetkili savcılığın tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.''

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.03.2020 tarihli ve 2019/5763 Soruşturma, 2020/107 sayılı Kararı ile dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından şüpheli ... hakkında yürütülen soruşturma sonucunda dosyanın Karabük Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiştir.

Karabük Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.02.2023 tarihli ve 2023/868 Soruşturma, 2023/156 sayılı Kararı ile 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet, kişisel verileri hukuka aykırı olarak ele geçirmek veya yaymak ve dolandırıcılık suçlarından şüpheliler ... , ... ve ... hakkındaki soruşturmanın Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülmesi gerektiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiş ve 5271 sayılı Kanun'un 161/7. maddesi uyarınca yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Zonguldak 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Zonguldak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2023 tarihli ve 2023/294 Değişik iş sayılı Kararı ile Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararı kaldırılmıştır.

Zonguldak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2023 tarihli ve 2023/294 Değişik iş sayılı Kararı ile Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararı kaldırılmıştır.

Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığınca şüpheliler ... , ..., ... ve ... hakkında 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu’na muhalefet suçu yönünden dosyanın tefriki ile Büyükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğundan bahisle yetki uyuşmazlığının giderilmesi istemiyle dosya Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmiştir.

Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2024 tarihli ve 2024/246 Değişik iş sayılı Kararı ile Karabük Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararı kaldırılmıştır.

5271 sayılı Kanun'un 161. maddesinin yedinci fıkrasında "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir" hükmü karşısında somut olay değerlendirildiğinde Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesince, Zonguldak 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.02.2023 tarihli ve 2023/294 Değişik iş sayılı Kararıyla Çankırı Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna dair kesin nitelikte karar verilmesine rağmen yeniden yetkili savcılığın tayin edilmesi Kanun'a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

II. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Kırıkkale 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2024 tarihli ve 2024/246 Değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun'un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

3.5271 sayılı Kanun'un 309/4. maddesi uyarınca gerekli işlemin yapılması için soruşturma dosyasının Mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,22.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/572, Karar No: 2012/185, Tarih: 17.01.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/572 E.  ,  2012/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Kısmen beraat, kısmen Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I.Hükmün gerekçesi dışında beraat hükmünü temyiz yetkisi bulunmayan sanık ... savunmanının bu konudaki isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II. Yakınanlar ... ve ...'a karşı eylemlerle ilgili kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suçların işlendiği 15.01.2003 ve 26.09.2003 tarihleri ile inceleme tarihi arasında sanıklar hakkında uygulanan 765 sayılı TCK’nun 492/7. ( iki kez ) maddesinde öngörülen cezanın tür ve süresine göre aynı yasanın 102/4, 104/2.maddelerinde yazılı 7 yıl 6 aylık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

III.Yakınan Murat Bavkır'a karşı eylemle ilgili olarak sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yakınan Murat Bavkır'ın olayın hemen sonrasındaki, kolluk anlatımında 19.09.2003 günü saat 11:50 sıralarında yürüdüğü sırada bir kişinin kolunu tutup büktüğünü, ikinci bir kişinin ise cebindeki parayı aldığını ve kaçtıklarını açıkladığı, 28.09.2003 günü yaptırılan teşhiste kolunu büken kişinin sanık ... olduğunu, diğerinin ise sanık ... olduğunu söylediği, 29.01.2004 günlü oturumda ise bir kişinin önden, başka bir kişininde arkadan geldiğini, arkadan gelen kişi koluna vurunca, elinin parayla birlikte cebinden çıktığını, önden gelen şahsın elindeki parayı alıp kaçtığını açıklaması karşısında; sanıkların eylemi yağma suçunu oluşturduğu halde, hırsızlık suçunu oluşturduğu kabul edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesine göre sanıkların kazanılmış hakkının korunmasına, 17/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13131, Karar No: 2015/5644, Tarih: 09.09.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/13131 E.  ,  2015/5644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suç tarihinde (15-18) yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuğun, tespit edilemeyen zaman dilimi içinde müştekinin işyerine işyerinin demir korkuluklarını kesip, camını kırmak suretiyle girerek işyerindeki malzemeleri alması şeklindeki eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 31/3. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihi olan 26.08.2006 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3582, Karar No: 2014/4336, Tarih: 23.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/3582 E.  ,  2014/4336 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Antalya 1. Tüketici Mahkemesi

Tarihi :17.09.2013

Numarası :2011/761-2013/995

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, beton döküm işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Dava ve karar tarihi itibariyle olaya uygulanması gereken 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre eser sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.02.2003 gün ve 2003/15-127 Esas, 2003/102 Karar sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 23.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11868, Karar No: 2013/12495, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/11868 E.  ,  2013/12495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kont dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığa 07.09.2010 tarihinde yapılan tebligatın usulüne uygun olduğu ve sonrasında yapılan tebligatın sanığa yeniden temyiz hakkı kazandırmayacağı gözetilerek yapılan incelemede;

Hükmü yasal bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiği anlaşılan sanık ...'ın süresinden sonra yapılan temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.