muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/22055, Karar No: 2015/271, Tarih: 14.01.2015

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden sorumlu tutulmamalıdır.

Öte yandan; tapu kayıtlarının düzeltilmesine ilişkin davalarda tapu kayıtlarının nüfus kayıtlarına uygun şekilde düzeltilmesi esastır. Nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta ad ve / veya soyad kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda, tapu malikinin davacının iddia ettiği kişi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Somut olayda; dava konusu 2260 parsel sayılı taşınmazın 06.10.1992 tarihinde ifraz işlemi ile 49 parsel sayılı taşınmazdan oluştuğu, bu parselde, Mustafa oğlu Feyzullah'ın ediniminin 01.10.1962 tarihli kadastro işlemine dayandığı, kadastro tutanağında, 1312 tarih ve 21 sayılı tapu kaydı ile Mustafa çocukları Feyzullah ve Mehmet isimlerinden bahsedildiği halde, kök tapu kaydı getirtilmediği gibi, Mustafa oğlu Feyzullah'ın kardeşi olduğu anlaşılan Mehmet yönünden de bir araştırma yapılmadığı, öte yandan kayıt maliki olduğu iddia olunan Mustafa oğlu Feyzullah'ın nüfusta “Altuner” olan soyadının kayıtlı olmadığı gözetilmeksizin tapu kaydının veraset ilamına uygun şekilde düzeltilmesine karar verildiği görülmektedir.

Hâl böyle olunca, dava konusu taşınmazın geldisini teşkil eden 1312 tarih ve 21 sayılı tapu kaydının tüm dayanakları ile birlikte getirtilmesi, kadastro tutanağında Mustafa oğlu Feyzullah'ın kardeşi olduğu bildirilen Mehmet yönünden bir inceleme ve araştırma yapılması, nüfusta kaydı bulunmayan Mustafa oğlu Feyzullah ile kayıt malikinin aynı kişi olduğunun tespiti halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle(6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26417, Karar No: 2017/5742, Tarih: 08.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/26417 E.  ,  2017/5742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait park halindeki minibüse, bu minibüslerin durmasına tahsis edilmiş durak şeklindeki yerde girmesi karşısında eylemin TCK'nın 142/1-(c) maddesinde düzenlenen halkın yararlanmasına sunulmuş ulaşım aracı içinde veya bunların belli varış veya kalkış yerlerinde bulunan eşya hakkında hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde TCK 142/1-(b) maddesinden hüküm kurulmuş olması,

2)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun müştekinin minibüsünden aldığı bozuk paraların 31,00 TL olduğunun belirlenmiş olması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışmasız bırakılması,

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun müştekinin minibüsünden aldığı bozuk paraların 31,00 TL olduğunun belirlenmiş olması karşısında suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9033, Karar No: 2016/1078, Tarih: 03.02.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/9033 E.  ,  2016/1078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın gözcülük yaparak suça doğrudan katıldığı dikkate alınmayarak, 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi uygulanması yerine aynı kanunun 39/1. maddesi gereği cezasından indirim yapılması, sanığın isnat edilen suçu gece sayılan zaman dilimi olan 00:50 sıralarında işlediği anlaşıldığı halde, hırsızlık suçundan uygulama yapılırken, 5237 TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca cezada artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından, müştekinin 23/03/2010 tarihli beyanında, aracının kapılarını kilitleyip kontrol ettiğini belirtmesi karşısında; sanıkların aracın kapısını açarak suçu işledikleri anlaşılan olayda, eylemin TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu halde, sanık hakkında 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'in temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7083, Karar No: 2022/16900, Tarih: 28.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/7083 E.  ,  2022/16900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : .....

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda ilâmında belirtildiği şekilde dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, davacı Kurumdan, davalıya 5434 sayılı Kanuna tabi babası nedeniyle tekrar bağlandığı belirtilen yetim aylığının hangi tarihte tekrar bağlandığı, aylık bağlanmadan önce yersiz aylık olarak tahakkuk ettirildikten sonra kesinleşen ... 12. İdare Mahkemesinin E.2014/939 K.2016/3727 sayılı kararı nedeniyle iptal edildiği belirtilen yersiz aylık dönemi ve tutarının sorularak gelen bilgi ve belgeler eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 28.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11288, Karar No: 2011/19547, Tarih: 30.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/11288 E.  ,  2011/19547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı ... vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1- Dava konusu taşınmazın imar planında hangi belediye başkanlığının hizmet alanı olarak ayrıldığının,

2- Davaya konu 368 ve 369 numaralı sokakların ana arter listesinde bulunup bulunmadığının,

Gaziemir ve Büyükşehir Belediye Başkanlıklarından ayrı ayrı sorularak, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/29699, Karar No: 2019/12471, Tarih: 12.12.2019

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2016/29699 E.  ,  2019/12471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle somut olayın özelliğine göre; her iki tarafın yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 15,20 TL kalan harcın davacıdan, 256,16 TL kalan harcın davalı-Vitamin Özel ... Hizmetleri .... İnş. San. Tic. A.Ş.'den, 256,16 TL kalan harcın davalı-...'ten alınmasına, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7058, Karar No: 2024/8631, Tarih: 26.09.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/7058 E.  ,  2024/8631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/53 Esas, 2024/46 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Baykan Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.05.2020 Tarihli ve 2020/22 Esas, 2020/25 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ... , 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve ... 'ün velayeti altında bırakılmasına karar verilmiştir.

Vasi adayı ... 05.03.2024 tarihli dilekçesi ile kısıtlıya kendisinin vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 06.04.2024 tarihli ek kararıyla kısıtlı ve vasi adayının fiilen yerleşim yerinin ......, Köyü ...../Bitlis olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Mutki Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.05.2024 Tarihli ve 2024/53 Esas, 2024/46 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yeri adresinin halen ... No:45 ....../Siirt olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanunu’nun 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlıya atanan vasinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur."

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Baykan Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadığından konu ile ilgili karar vermekte Baykan Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Baykan Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5743, Karar No: 2022/19085, Tarih: 15.11.2022

**11. Ceza Dairesi         2022/5743 E.  ,  2022/19085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

...

Sanığın yokluğunda verilen hükmün sorgusu esnasında bildirdiği adresine, öncelikle 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliği gerekirken, doğrudan Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebliği geçersiz ise de; mahkemenin uzlaşma nedeniyle 14.11.2019 tarihli ek kararı ile dosyayı uzlaştırma bürosuna gönderdiği, mahkemece, uzlaştırmacı tarafından usulüne uygun düzenlenen 07.08.2020 tarihli rapora göre sanığın uzlaşmayı kabul etmediği için uzlaşmanın sağlanamadığının anlaşılması nedeniyle infazın devamına dair karar verildiği ve sanığın muttali olduğu anlaşıldığından; sanık müdafisinin yasal süresi geçtikten sonra 16.11.2021 havale tarihli dilekçe ile yaptığı koşulları oluşmayan temyiz talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi gereğince REDDİNE, 15.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8081, Karar No: 2015/1028, Tarih: 22.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/8081 E.  ,  2015/1028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki tır ile gündüz vakti, iki şeritli yolun sağ şeridinde seyir halinde iken, sağ taraftaki yola dönmek istediği sırada, aracın sağında seyir halinde bulunan motosiklet sürücüsü katılana, tırın sağ ön tekeri ile çarptığı sanığın sağa dönüşe geçtiği sırada, aracının sağ dikiz aynası ile trafiği kontrol etmesi katılanın da kavşaklara yaklaşırken hızını yavaşlatması gerektiği, bu nedenle katılan ile eşit kusurlu kabul edilmesi gereken sanığın mahkumiyeti yerine isabetsiz gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13870, Karar No: 2010/10828, Tarih: 01.06.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/13870 E.  ,  2010/10828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: D.Onama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında tekerür hükümleri uygulanmamış ise de karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Ancak;

1- Sanığın eski hükümlülüğünün para cezasından ibaret olup 5237 sayılı TCY.nın 51/1-a maddesine göre ertelemeye engel etşkil etmemesi karşısında, 24.04.2006 tarihli oturumda verdiği dilekçe ve savunmasında pişmahlığını dile getirmesi nedeniyle cezasının ertelenip ertelenmeyeceğinin bu açıdan değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCY.nın 53/1- ( c ) bendinde yer alan hak yoksunluğunun koşullu salıverme tarihine kadar geçerli olacağının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2373, Karar No: 2017/11513, Tarih: 11.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/2373 E.  ,  2017/11513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 60 TL değerinde bir şişe votka çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Katılan ...'ın hükümden sonra verdiği 22.12.2015 tarihli dilekçesinde "Sanığın ailesi tarafından zararının tamamen karşılandığını" belirtmesi karşısında, sanık hakkında, TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

2-Katılan ...'ın hükümden sonra verdiği 22.12.2015 tarihli dilekçesinde "Sanığın ailesi tarafından zararının tamamen karşılandığını" belirtmesi karşısında, sanık hakkında, TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.