muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/10210, Karar No: 2020/401, Tarih: 13.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/10210 E.  ,  2020/401 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında tayin edilen 3 yıl 4 ay hapis cezanın TCK'nın 50/4 ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü 20 TL den adli para cezasına çevrilmesi sırasında, hesap hatası yapılarak sonuç cezanın 24.300 TL yerine 24.000 TL olarak belirlenmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Olay günü, saat 03:15 sıralarında, meskun mahalde, aydınlatması olan, bölünmüş, üç şeritli, tek yönlü, kuru, düz, asfalt yolda, sanık sevk ve idaresindeki aracı Turgut Özal Bulvarı’ndan Maltepe istikametine sol şeritte seyir halinde iken ışıkları geçtikten sonra yolun sağından kaplamaya giren yaya kaldırımına bir metre kala yaya ...‘a aracının sol ön tarafı ile çarpması sonucu yaya Aslı‘nın genel beden travmasına bağlı ekstremite, pelvis, kafatası kemik kırıklarıyla birlikte büyük damar yırtılmasından gelişen iç kanama ve beyin kanaması sonucu öldüğü olayda; sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, sanığa fazla ceza verildiğine, lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 13.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12532, Karar No: 2015/5665, Tarih: 21.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12532 E.  ,  2015/5665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.06.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... , dava konusu taşınmazların geldisi olan ... ada ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazların kadastro çalışmaları sırasında davalı belediye adına tespit edildiği ancak bu taşınmazların 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararının sınırlarında kaldığını, taşınmazların ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulaması ile de dava konusu taşınmazların arsa vasfı ile 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesindeki şartların oluşmamasına rağmen davalı Belediye adına tescil olunduğunu, bu tescilin yolsuz tescil niteliğinde olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve ... adına tescilini talep etmiştir.

Davalı, 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesi şartlarının oluştuğunu, taşınmazların mera vasfında olmadığını ve tapuya güven ilkesi gereğince davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların yoğun yerleşim alanında kalmadığı, üzerinde yapı ve ağaç bulunmadığı ve 4342 sayılı Mera Kanununun Geçici 3. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... vekili ve davalı temsilcisi temyiz etmiştir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek ... adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında ... ce dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. ... ce bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan ... adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin ... ce açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce ... ye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, ... adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra ... tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek ... adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, ... ce herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda ... adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce ... ye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında ...

adına tescili gereken veya ... adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c)Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca ... adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazların 324 ada 15, 16, 17, 18 ve 23 parsel sayılı taşınmazların imar görmesiyle oluşan imar parselleri olduğu, arsa vasfıyla önce belediye adına 22.02.1999 tarihinde tescil edildikten sonra 11.07.2000 tarihinde davalı kooperatife satıldıkları anlaşılmaktadır. Ek bilirkişi raporunda ... semti ... no'lu mera paftasının fenni sıhhate haiz olmadığından uygulanabilir nitelikte olmadığı ancak geldiği ... ada ..., ..., ..., ... ve ... parsel sayılı taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı

belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Davacının dayandığı 02.02.1953 tarihli ..., ... ve ... Beldesi için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhate haiz değilse de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse keşifte yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerden de faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığı ile uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazların konumu teknik bilirkişinin çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazların mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, 6100 sayılı HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davalı temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin vekalet ücreti ve yargı harcına ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2820, Karar No: 2015/6821, Tarih: 03.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2820 E.  ,  2015/6821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/768, Karar No: 2013/2781, Tarih: 29.04.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/768 E.  ,  2013/2781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi, manevi tazminat, tapu iptali ve tescil davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı tapu iptali, tescil ve manevi tazminat davasının reddine, maddi tazminat davasının kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin 19243 parsel ... numaralı dükkan niteliğindeki bağımsız bölümün sahibi olduğunu, yüklenici ile yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca müvekkiline, eski dükkanının alanı kadar bir dükkan teslim edilmesi konusunda anlaşılmasına rağmen teslim edilen yerin daha küçük olduğu gibi bağımsız bölümün .../... payının da müvekkiline verilmediğini ileri sürerek, ... nolu bağımsız bölümdeki .../... oranındaki yüklenici payının iptali ile müvekkili adına tesciline, sözleşmeyle kararlaştırılan alandan daha küçük alanlı yer teslimi nedeniyle ....000,00 TL maddi ve ....000,00 TL manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin edimini sözleşme uyarınca yerine getirdiğini, deprem sonucu yıkılan eski binanın yerine yapılan binanın yeni imar planına göre yapılması nedeniyle yapılarda farklılık oluştuğunu, ancak sözleşmede belirtilen miktarda yer teslim edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; yüklenicinin edimini, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hükümlerine göre yerine getirmediği, yüklenici tarafından yapılarak teslim edilen dükkanın cephe uzunluğunun önceki dükkanın cephe uzunluğundan ....35 metre eksik olması nedeniyle dükkanda %... oranında değer düşüklüğü meydana getirdiği, iptali istenen tapunun dava dışı kişiye ait olduğu gerekçesiyle tapu iptali ve tescil ile manevi tazminat isteminin reddine, maddi tazminat isteminin kısmen kabulü ile ....441,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında ....03.2008 tarihinde düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin .... maddesinde , “davacı ...'nin paydaşı olduğu ... nolu dükkan ... m2 olacak ve cephesi ....50 metre olacaktır. Dükkanın dekorasyonu yapılmayıp kabadan teslim edilecektir”, .... maddesinde ise,” ...'e ait dükkan ... caddesinden bakıldığında soldan ikinci dükkan olacaktır.”hükümleri bulunmaktadır. Sözleşmede, bunun dışında, arsa sahibine verilecek dükkanın özelliklerine ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Anılan maddelerde, davacı arsa sahibine verilecek dükkanın niteliği ve konumu belirlendiğinden, yüklenicinin sözleşmede belirlenen nitelikteki dükkanı

arsa sahibine teslimi, aksi halde sözleşmede belirlenen dükkana ait nitelikler ile teslim edilen yer arasındaki değer noksanlığının belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken, sözleşmede bulunmayan unsurlara göre yapılan hesaplamanın esas alınarak karar verilmesi doğru değildir. O halde, mahkemece, sözleşmenin ... ve .... maddelerinde belirlenen cephe, mevki, büyüklük gibi özellikler dikkate alınarak arsa sahibine ait bağımsız bölümde değer noksanlığı bulunup bulunmadığı konusunda ek rapor alınarak oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/313, Karar No: 2016/274, Tarih: 24.05.2016

**Ceza Genel Kurulu         2016/313 E.  ,  2016/274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 2. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Hakaret suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin, Şişli 3. Sulh Ceza Mahkemesince verilen 27.06.2008 gün ve 30-308 sayılı hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 06.06.2012 gün ve 28660-16194 sayı ile;

"Sanığın sunuculuğunu yaptığı 18.10.2007 tarihli radyo programında söylediği ‘Sabah Gazetesinde bir yazar var sevgili dinleyiciler. Tabi kerameti kendinden menkul. Adı Aydın galiba soyadı da Ayaydın. Hep okuduğum en kötü yazıları bu kişi yazar. Zaten kendisi gazeteci değil eski Rekabet Kurulu başkanıydı. Hasbel kader işte adamını bulup gazetede kendini maaşa bağlatmış. Efendim bana dava açmış kendisi. Tabi insan yayıncı, gazeteci filan olmayınca bir başka gazetecinin konuşma özgürlüğü olabileceğini idrak edemiyor. İdrak yolları tıkanmış sevgili dinleyiciler. Evet olabilir. Açmazsan, dava açmazsan hatırım kalır Sayın Ayaydın, lütfen yüce mahkemelere gidiniz. Zaten Türkiye'de mahkemelerde açılan bir dava herhalde 4,5 yıl sürüyor o kadar ömrünüz var mı sizin bilmiyorum, Allah uzun ömür versin ama biz bekleriz her türlü davayla da savaşmaya hazırız’ biçimindeki sözlerin katılanın onur, şeref ve saygınlığını zedelediği gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda İstanbul 16. Sulh Ceza Mahkemesince 01.10.2013 gün ve 369-1380 sayı ile; sanığın yeniden beraatine karar verilmiştir.

Hükmün katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 2. Ceza Dairesince 15.04.2015 gün ve 2451-7741 sayı ile;

“02.07.2012 tarihinde kabul edilerek, 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan ve 05/07/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un Geçici 1. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

İstanbul 72. Asliye Ceza Mahkemesi ise 15.12.2015 gün ve 216-1007 sayı ile;

“... sanık ...'ın 2007 yılında işlediği iddia edilen hakaret suçu yönünden soruşturma ve kovuşturma aşaması biten ve iki kez beraat etmiş olduğu hakkındaki dosyanın sonradan yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa gereğince ertelenmesi durumunda sanığın 6352 sayılı Yasanın geçici 1/b maddesi gereğince 3 yıl boyunca adeta bir denetime tabi tutulması gerçeğidir. Bu aşamada herhangi bir şekilde başka bir suç işlemesi halinde dosya yeniden ele alınacak ve tekrar kesin olarak beraat etmesi söz konusu olmayabilecektir.

Şüphesiz ki sanık hakkında mahkememizce 6352 sayılı Yasanın yürürlüğünden önce mahkumiyet kararı verilmiş olması durumunda bu yasa gereğince kovuşturmanın ertelenmesi açık ve net bir şekilde sanığın lehine bir sonuç doğuracaktır. Ancak mahkememizce sanık hakkında tutarlı bir şekilde iki kez beraat kararı verilmiştir. Bu durumda sanık hakkındaki kovuşturmanın ertelenmesi ise açıkça sanık aleyhine bir sonuç doğuracaktır” gerekçesiyle önceki hükümde direnilmesine karar vermiştir.

Bu hükmün de katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.02.2016 gün ve 52718 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanık hakkında hakaret suçundan açılan kamu davasında 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden beraat kararı verilmesinin isabetli olup olmadığının tespitine ilişkin ise de; Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca öncelikle, direnme kararının "yeni hüküm" niteliğinde olup olmadığı hususunun ön sorun olarak ele alınıp değerlendirilmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni delillere dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, bozmaya eylemli uyma sonucunda verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi durumunda ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İnceleme konusu dosyada; sanığın beraatine ilişkin yerel mahkemece verilen önceki hükmün Özel Dairece 6352 sayılı Kanunun geçici 1/1. maddesinin b bendi gereğince kovuşturmanın ertelenmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden beraat kararı verilmesi isabetsizliğinden bozulduğu, bozmadan sonra yapılan yargılamada yerel mahkemece "...sanık ...'ın 2007 yılında işlediği iddia edilen hakaret suçu yönünden soruşturma ve kovuşturma aşaması biten ve iki kez beraat etmiş olduğu hakkındaki dosyanın sonradan yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa gereğince ertelenmesi durumunda sanığın 6352 sayılı Yasanın geçici 1/b maddesi gereğince 3 yıl boyunca adeta bir denetime tabi tutulması gerçeğidir. Bu aşamada herhangi bir şekilde başka bir suç işlemesi halinde dosya yeniden ele alınacak ve tekrar kesin olarak beraat etmesi söz konusu olmayabilecektir.

Şüphesiz ki sanık hakkında mahkememizce 6352 sayılı Yasanın yürürlüğünden önce mahkumiyet kararı verilmiş olması durumunda bu yasa gereğince kovuşturmanın ertelenmesi açık ve net bir şekilde sanığın lehine bir sonuç doğuracaktır. Ancak mahkememizce sanık hakkında tutarlı bir şekilde iki kez beraat kararı verilmiştir. Bu durumda sanık hakkındaki kovuşturmanın ertelenmesi ise açıkça sanık aleyhine bir sonuç doğuracaktır” şeklinde önceki hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçeyle direnme kararı verildiği anlaşılmaktadır.

İlk hükümde yer almayan bu hususlar, Özel Dairece denetlenmemiş olduğundan, Özel Dairece denetlenmeyen bir konunun ilk kez ve doğrudan Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmesine kanunen imkan bulunmamaktadır.

Bu itibarla, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

İstanbul 72. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 15.12.2015 gün ve 216-1007 sayılı karar yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.05.2016 tarihinde yapılan müzakerede oybirliğiyle karar verildi.