muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11252, Karar No: 2024/2584, Tarih: 04.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11252 E.  ,  2024/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/6 Esas, 2023/6 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Sinop Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.09.2022 Tarihli ve 2022/37 Tereke Esas, 2022/21 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın son ikametgahının Karadere Mahallesi Osman Kıran Mevki Küme Evleri No:3/3 ... /... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Espiye Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.11.2022 Tarihli ve 2022/11 Tereke Esas, 2022/11 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın son ikametgahının ... Akdere Mamak/Ankara olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Ankara 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.03.2023 Tarihli ve 2023/6 Tereke Esas, 2023/6 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın son yerleşim yeri adresinin Karadere Mah. Osman Kıran Mevkii Küme Evleri No:3/3 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un "Koruma Önlemleri" başlıklı 589 uncu maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine gönderir.”

C. Değerlendirme

Akdere Şehit Celal Sönmez Polis Merkezi Amirliği

nce yapılan araştırmaya göre müteveffanın ölmeden önceki yerleşim yeri adresinin Mamak/Ankara olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Ankara 12. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13979, Karar No: 2011/975, Tarih: 07.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13979 E.  ,  2011/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILAMANIN İADESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1663 parsel sayılı taşınmazı hakkında kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle açılan tapu iptali davasının kabulle sonuçlandığını ve derecattan geçmek suretiyle kesinleştiğini, ancak 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2.maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen hükmün, yenilik doğuran bir hak olup, kamu düzenini ilgilendirmesi nedeniyle yargılamanın yenilenmesi, tapu kaydının iptaline dair kesinleşen mahkeme kararının kaldırılması ve mülkiyet hakkının kendisine iadesiyle tapuya tescilini istemiştir.

Davalı, yargılamanın yenilenmesi davasının süresinde açılmadığı gibi koşullarının da oluşmadığını, dayanılan yasal düzenlemenin bu davanın gerekçesi olamayacağını, kaldı ki, anılan yasanın yürürlüğünden önceki tarihte kesinleşen kararlara da uygulanamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, "davacının yargılamanın iadesi davasının esasına girilmeksizin koşulları oluşmadığı gerekçesiyle reddine" karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın geçici 10.maddesi gereğince taşınmazın niteliğine ve tarafların sıfatına bakılmaksızın 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesinin uygulamasına ilişkin hüküm ancak kesin hüküm halini almamış olan davalarda uygulanabileceği eldeki davada ise mahkemece verilen kabul kararı yasal yollardan geçerek kesin hüküm niteliğini kazandığı gözetildiğinde davanın reddine karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.25.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/704, Karar No: 2007/670, Tarih: 26.09.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-704 E.  ,  2007/670 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2007

Taraflar arasındaki "kadastro tesbitine itiraz“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.06.2006    gün ve 2006/415 E- 450 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.11.2006 gün ve 2006/11911-15203 sayılı ilamı ile; (...Kadastro sırasında, .... Köyü 120 ada 16 parsel sayılı 1.561,02 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar A. C. ve arkadaşları  adlarına  tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm  davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi,bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45.maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 26.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13354, Karar No: 2013/17064, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13354 E.  ,  2013/17064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyanın incelenmesinden davacı vekilinin temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt edilip edilmediği anlaşılamamıştır. Mahkemece bu konu araştırılarak anılan dilekçenin temyiz defterine kaydı varsa bu kaydı gösterir sayfanın onaylı bir örneğinin,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin kuru-sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimini, tüm harcama kalemlerini gösteren ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan zeytin ağacının 2012 yılı itibariyle rayiç bedellerini gösterir listenin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Temini ile dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25318, Karar No: 2019/23512, Tarih: 17.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/25318 E.  ,  2019/23512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararın temyizen incelenmesi bir kısım davalılar vekili tarafından istenilmekle, yapılan incelemede davanın başlangıçta ... Sitesi Yöneticiliği aleyhine açıldığı, bilahare davacı tarafından bildirilen kat maliklerinin davaya dahil edildiği, anılan dahili davalılar tarafından verilen davaya karşı cevap dilekçelerinde; 634 sayılı Yasaya göre oluşmuş bir site yönetiminin bulunmadığını belirttikleri görülmektedir. Dosyada yer alan tapu kayıtlarından, davalı site yönetiminin bulunduğu taşınmazın kat irtifaklı oluğu anlaşılmakla davalı site yönetiminin bulunduğu taşınmaz için kat mülkiyetine geçilip geçilmediğinin araştırılarak ilgili evraklar dosyaya eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 17.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7096, Karar No: 2014/1939, Tarih: 24.03.2014

**10. Ceza Dairesi         2011/7096 E.  ,  2014/1939 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 10 - 2011/35012

Mahkeme : KARAKOÇAN Sulh Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi- Numarası : 04.07.2008- 2008/14 esas ve 2008/56 karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dairemizin 2010/32830 esas sırasında kayıtlı bulunan Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.05.2008 tarih, 2008/105 esas ve 2008/210 karar sayılı dosyası ile birlikte yapılan inceleme sonucunda;

A) Sanık M.. K.. hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Sanığın aynı eylemi nedeniyle Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ne uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan açılan davanın yargılaması sonucunda 21.05.2008 tarih ve 2008/105 esas, 2008/210 karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu oluşturduğundan bahisle TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının verilmiş olması, 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 7. fıkrasında, "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir." hükmünün öngörülmesi karşısında, davanın reddi yerine yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA;

B) Sanıklar N.. Ç.. ve İ.. K.. hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin ve aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin ve aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.05.2013 tarih ve 2013/280-250 sayılı, aynı tarih 2012/1536 esas, 2013/251 karar sayılı ve 01.10.2013 tarih ve 2013/444-402 sayılı kararında da belirtildiği üzere 5560 sayılı yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmış olan sanıklar hakkında, birinci fıkraya göre doğrudan hapis cezası verilmesi veya birinci fıkraya göre cezaya hükmedilmeden ikinci fıkra gereğince sadece tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesi ya da altıncı fıkranın yollaması uyarınca birinci fıkradaki ceza ile birlikte ikinci fıkradaki tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesi öngörülmüş olup; bu üç seçenekten biri uygulanırken yasal gerekçe gösterilmesi, gerekçenin somut olgulara ve sanığın davranışlarına bağlı olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında gerekçesi belirtilmeden TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca doğrudan hapis cezasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA;

24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dairemizin 2010/32830 esas sırasında kayıtlı bulunan Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 21.05.2008 tarih, 2008/105 esas ve 2008/210 karar sayılı dosyası ile birlikte yapılan inceleme sonucunda;

A) Sanık Murat Kaya hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesi:

Sanığın aynı eylemi nedeniyle Elazığ 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ne uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan açılan davanın yargılaması sonucunda 21.05.2008 tarih ve 2008/105 esas, 2008/210 karar sayılı kararı ile sanığın eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçu oluşturduğundan bahisle TCK'nın 191/2. maddesi uyarınca tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının verilmiş olması, 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinin 7. fıkrasında, "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir." hükmünün öngörülmesi karşısında, davanın reddi yerine yargılamaya devam olunarak yazılı şekilde mahkûmiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA;

B) Sanıklar Nihat Çiçek ve İrfan Kaya hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA;

B) Sanıklar Nihat Çiçek ve İrfan Kaya hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan verilen mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin ve aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21.05.2013 tarih ve 2013/280-250 sayılı, aynı tarih 2012/1536 esas, 2013/251 karar sayılı ve 01.10.2013 tarih ve 2013/444-402 sayılı kararında da belirtildiği üzere 5560 sayılı yasa ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinde, uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanmış olan sanıklar hakkında, birinci fıkraya göre doğrudan hapis cezası verilmesi veya birinci fıkraya göre cezaya hükmedilmeden ikinci fıkra gereğince sadece tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesi ya da altıncı fıkranın yollaması uyarınca birinci fıkradaki ceza ile birlikte ikinci fıkradaki tedaviye ve denetimli serbestlik tedbirine hükmedilmesi öngörülmüş olup; bu üç seçenekten biri uygulanırken yasal gerekçe gösterilmesi, gerekçenin somut olgulara ve sanığın davranışlarına bağlı olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanıklar hakkında gerekçesi belirtilmeden TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca doğrudan hapis cezasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA;

24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9297, Karar No: 2018/7733, Tarih: 21.05.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/9297 E.  ,  2018/7733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri ve kararların niteliği ile suç tarihine göre temyizin kapsamının suça sürüklenen çocuk müdafiinin vekalet ücreti ile sınırlı olduğu, katılan vekilinin sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun beraat hükümleri ve suça sürüklenen çocuğun aldığı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararında vekalet ücreti ile sınırlı olduğu belirlenip dosya görüşüldü:

A- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve 6136 sayılı kanuna aykırılık suçlarından aldığı mahkumiyet hükmünün temyizinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık olup, yapılan başvuruların bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekilinin temyiz davası istekleri hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

B- Sanıklar ... ve ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret suçlarından, sanık ... hakkında 6136 sayılı kanuna aykırılık suçundan ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakaret suçundan beraat hükmünün temyizinde ise;

Temyiz isteklerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara, suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan beraat etmesi nedeniyle vekalet ücreti verilmesine yönelik, katılan ... vekili ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 21/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.