muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/26754, Karar No: 2016/19339, Tarih: 14.11.2016

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medeni Kanununun 19. maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49. maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir.

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Yasada yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin tarafları, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 5. maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta; davalı ... ile davalı ...Enerji A.Ş arasında ...Genel Müdürlüğü ... ... İşletme Müessesi ... B sahasının işletilmesine ilişkin sözleşme yapıldığı ve davacının bu sözleşme kapsamında en son fiili olarak çalıştığı iş yerinin ... olduğu anlaşılmıştır. Davalılardan ...Genel Müdürlüğünün merkezinin ..., davalı ... Tic.Ltd Şti’nin adresinin... olduğu, davalı ...Enerji A.Ş'ye ait imza sirkülerinde şirket merkezinin ... olduğu görülmüştür. Mahkemece ... veya İstanbul İş Mahkemesinin yetkili mahkeme olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5521 sayılı yasanın 5 inci maddesi davacıya seçimlik bir hak vermiştir. Buna göre davacı davasını ister işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede açabilecek isterse dava olunanın (birden fazla dava olunan varsa bunlardan her hangi birisinin) Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde açabilecektir.

5521 sayılı yasanın 5 inci maddesi davacıya seçimlik bir hak vermiştir. Buna göre davacı davasını ister işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede açabilecek isterse dava olunanın (birden fazla dava olunan varsa bunlardan her hangi birisinin) Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde açabilecektir.

Bu kapsamda, davacı seçimlik hakkını kullanarak davalılardan ...Genel Müdürlüğünün davanın açıldığı tarihte ikametgâhı sayılan Zonguldak İş Mahkemesi'nde davasını açmıştır. ... İş Mahkemesi davaya bakmaya yetkili olduğundan mahkemece ... veya İstanbul İş Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmesi hatalıdır. Ayrıca mahkemenin karar kesinleştiğinde dosyanın ... veya İstanbul mahkemelerine gönderilmesi şeklinde seçenekli hüküm tesis etmesi de usule aykırı olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, 14.11.2016 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/750, Karar No: 2013/10119, Tarih: 06.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2011/750 E.  ,  2013/10119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine uygun olarak, anılan Yasanın 31/2. maddesinin, 168/3. maddesinden önce uygulandığının anlaşılması karşısında, tebliğnamedeki eleştiri düşüncesi benimsenmemiştir.

5237 sayılı TCK.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, TCK'nın 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

./..

-2-

Mahkemece 5271 sayılı Yasa'nın 150/3. maddesi uyarınca, Baroya yazı yazılarak 12-15 yaş grubunda bulunan sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu savunmanın görevlendirilmesi nedeniyle, savunmana ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali geliri bulunmadığı anlaşılan sanığa, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olduğundan,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama gideri bölümünden “sanık Müdafii için hazırlık aşamasında yapılan müdafii ücreti 135,00 YTL, sanık Müdafii için kovuşturma aşamasında yapılan müdafii ücreti 420,00 YTL ve toplam 1.175,00. YTL” kelimeleri çıkartılıp yerine “toplam 620,00 TL” kelimeleri yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/2472, Karar No: 2020/1304, Tarih: 02.07.2020

**19. Hukuk Dairesi         2018/2472 E.  ,  2020/1304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülmekte olan menfi tespit davasının ilk derece mahkemesinde yapılan yargılaması sonunda verilen kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine... Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesi tarafından verilen davacı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulüne, davalı vekilinin istinaf talebinin kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen satım sözleşmesi kapsamında davacı adına ...'ya yapılacak tarım ürünleri ihracatının davalı tarafından temin ve teslim edilmesinin kararlaştırıldığını, oluşabilecek rizikolara karşı davacı tarafından davalıya 500.000,00 TL bedelli kesin teminat mektubu verildiğini, davalı tarafından ...'daki alıcı firmaya gönderilen üç tır dolusu tarım ürününde sorunlar olduğunu, ilk iki tırdaki ürünlerin geç nakliye ve gümrükteki beklemeler neticesinde bozulduğunu, bu hususun fotoğraflarla tespit edildiğini, üçüncü tırdaki ürünlerin ise, böceğe rastlanması nedeniyle Rusya gümrüğü tarafından ülke girişine izin verilmediğini ve Türkiye'ye geri getirilerek imha edildiğini, tüm bunlara rağmen davalının, teminat mektubunun 199.438,64 TL'lik kısmını nakde çevireceğini bildirdiğini ileri sürerek ürünlerin teslim edilmemesi nedeniyle davacının dava konusu tutar kadar davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, malların alıcı firmanın bildirdiği... isimli firmaya teslim edilmesinin bildirildiğini, ilk iki tırdaki malların alıcının belirttiği adresteki ... Gümrüğüne usulüne uygun şekilde teslim edildiğini, üçüncü tırdaki ürünlerin ise, yurtdışına gönderilmeden önce İl Tarım Müdürlüğünün kontrolünden geçtiğini, ürünlerde herhangi bir böcek ve hastalığın bulunmadığını,... gümrüğünün neden böyle bir işlem yaptığını anlayamadıklarını, daha sonra ürünlerin tekrar yurda geri getirildiğini ve alıcının kusuru nedeniyle ürün iadesi evrakının geç teslim edilmesi sonucunda, ürünlerin raf ömrünün dolduğunu ileri sürerek davanın reddi ile tazminata hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı tarafın dava dışı alıcı ... adına tanzim etmiş olduğu ve ihraç beyannamelerinde de esas alınan mal ihracat faturalarındaki değerler ile taraflar arasında 04.11.2014 tarihinde yapılan sözleşmenin 8. maddesinde bahsi geçen nakliye ücretinin alıcı firma tarafından ödeneceği hususu da dikkate alınarak yapılan hesaplamaya göre davacının; bir nolu araç için 30.698,66 TL, iki nolu araç için 33.098,78 TL olmak üzere toplam 63.797,44 TL tazmin yükümlülüğü bulunduğu, üç nolu araç ile sevkedilen malların Rusya'ya ithali yapılamadan Türkiye'ye iade edilmesinden dolayı alıcısına ulaştırılamamış olması nedeniyle davalı tarafın sorumluluğu kapsamında bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükme karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince yapılan yargılama sonunda, taraflar arasında taşıma sözleşmesi bulunmadığı, davacının borçlu olup olmadığının tespiti yönünden ... Konvansiyonu hükümlerinin uygulanması gerektiği, bu kapsamda değinilen konvansiyon gereğince, davacının yurtdışındaki müşterisi olan alıcı tarafından yaptırılmış bir tespit ya da araç sürücüsünün de içerisinde olduğu bir tutanak örneğinin dosyaya sunulmadığı, davacı tarafından dosyaya bildirilen delillerin bozulduğu ileri sürülen ürünlere ait görsellerden ibaret olduğu, bu durumda davalı tarafın davaya konu ürünleri teslim ettiğini ispatladığı, ürünlerin zayi olduğunu ispat külfetinin davacıya ait olduğu ve buna ilişkin herhangi bir delil sunulmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin birinci ve ikinci tırdaki ürünlerin geç teslim edildiği hususuna yönelik istinaf başvurusunun reddine, dava dilekçesinde dava değerinin 199.438,64 TL olarak belirtildiği, davanın kısmen kabul ve kısmen reddine ilişkin tutarların da yine bu toplam tutarlar üzerinden belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin istinaf başvurusunun reddine, yapılan incelemede, esasen dava değerinin 199.438,64 TL olduğu ve harcın da bu tutar üzerinden alınması gerekirken davacı taraftan fazla tutarda harç alındığı gerekçesiyle davacı vekilinin bu yöne ilişkin istinaf başvurusunun kabulü ile davacı tarafça yatırılan fazla harcın iadesine, dosya içerisinde mevcut bilirkişi raporlarında, 1. ve 2. tırlarda yer alan ürünlerin bedellerinin davalı satıcının yurtdışında bulunan ... isimli firmaya kestiği faturalardaki bedeller dikkate alınmak suretiyle belirlendiği, ancak dosya içerisinde mevcut davalı ve davacı şirket görevlileri arasında yapılan e-mail yazışmalarında, ücretin ayrıca belirlendiği ve bu tutarın fatura içeriğindeki birim fiyatlardan daha yüksek olduğunun anlaşıldığı, ayrıca davacı vekili tarafından da bu hususun ikrar edildiği, red kararına konu olan 1. ve 2.tırlarda taşınan ürünler yönünden re'sen hesaplama yapılarak 1.tıra ait evrak içerisinde yer alan tır yükleme planında yazılı toplam bedel olan 24.470,55 USD'nin TL karşılığı olan 54.084,80 TL ile 2.tıra ait tır yükleme planında yer alan toplam bedel olan 25.196,25 TL USD karşılığı olan 56.333,77 TL toplamı olan 110.418,57 TL'nin gerçek mal değeri olduğunun belirlendiği, söz konusu bedel belirlenirken davalı tarafın istinaf dilekçesinde, açıkça istinaf başvurusu yer almaması nedeniyle bilirkişi raporlarında yer alan dolar kuru karşılığı dikkate alındığı, yine aynı şekilde hakkında açıkça istinaf başvurusu bulunmayan navlun bedelleri yönünden toplam tutar olan 6.669,00 TL navlun ücreti belirlenerek davacının davalıya olan toplam borcunun 117.087,57 TL tutarında olduğu, davaya konu toplam değerin 199.438,64 TL olması nedeniyle aradaki fark olan 82.351,07 TL yönünden kabul hükmü kurulması gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun bu yönden kabulüne ve ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, 3

.669,00 TL navlun ücreti belirlenerek davacının davalıya olan toplam borcunun 117.087,57 TL tutarında olduğu, davaya konu toplam değerin 199.438,64 TL olması nedeniyle aradaki fark olan 82.351,07 TL yönünden kabul hükmü kurulması gerektiği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun bu yönden kabulüne ve ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, 3.tır yönünden davacının kusurunun olmadığı gerekçesiyle bu husus yönünden davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, 500.000,00 TL’lik banka teminat mektubunun 199.438,64 TL’lik kısmının davalı tarafından nakde çevrilmek üzere açılmış menfi tespit davası olup, davalının teminat mektubunu nakde çevirmesinin önlenmesi için ihtiyati tedbir istenmiş mahkemece hem teminat mektubunun nakde çevrilmesinin önlenmesi hem de bu mektup nedeniyle icra takibi yapılmaması için ihtiyati tedbir kararı verilmiştir.Mahkemece davacının ihtiyati tedbir talebinin aşılması suretiyle karar verildiği gibi davalının bu mektuba dayalı olarak davacıya yönelik icra takibi yapması da usulen mümkün değildir. Zira davalı mektubun nakde çevrilmesi için mektubu düzenleyen bankaya başvuracak ve mektubun nakde çevrilmesini isteyecektir. Bankanın bu istemi reddetmesi halinde ise davalının bu mektuba dayalı olarak dava dışı bankaya takip yapması söz konusu olacaktır. Bu itibarla iş bu davada davacı lehine davalının davacıya karşı dava konusu mektup nedeniyle takip yapmasının İİK.'nın 72. maddesi gereğince engellenmesi söz konusu olmadığından istinaf mahkemesince davacı aleyhine İİK.'nın 72/4. maddesi gereğince tazminata hükmedilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, dosyanın Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 02.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21863, Karar No: 2015/10900, Tarih: 30.09.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21863 E.  ,  2015/10900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2011/17-2014/72

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı H.. K.., B. Köyü çalışma alanında bulunan ve 1960 yılında yapılan kadastro sırasında ziraate elverişsiz arazi olarak tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümü hakkında kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle, 14.01.2011 tarihinde dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, 08.01.2014 havale tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 5.199.204 metrekare ve (B) harfi ile gösterilen 11.524,565 metrekarelik kısmın davalı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı H.. K.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden alınmasına,

30.09.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2223, Karar No: 2019/15370, Tarih: 10.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2223 E.  ,  2019/15370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yaş küçüklüğü nedeniyle dosyası ayrılıp aynı olay sebebiyle hakkında dava açılan ve daha önce Mersin (Kapatılan) 3. Çocuk Mahkemesinin 21.05.2015 tarihli, 2015/51 E. ve 2015/190 K. sayılı ilamı ile mahkum olan suça sürüklenen çocuk hakkında, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 13.05.2019 tarihli, 2019/5898 E. ve 2019/7138 K. sayılı ilamı ile karar verildiği; temyize gelen sanık ... hakkındaki dava dosyası ile suça sürüklenen çocuk İbrahim Hasret Karaarslan hakkında açılan dava dosyası arasında hukuki ve fiili bağlantı bulunduğunun anlaşılması karşısında, Mersin 3. Çocuk Mahkemesinin 21.05.2015 tarihli, 2015/51 E. ve 2015/190 K. sayılı ilamını inceleyerek görüşünü açıklayan Yargıtay 17. Ceza Dairesince incelenmesinin daha uygun olacağı değerlendirildiğinden, dosyanın Yüksek 17. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 10.10.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10942, Karar No: 2016/22448, Tarih: 30.11.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/10942 E.  ,  2016/22448 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... Taah. A.Ş. vekili avukat ..., 2-.... Tem. Özel Eğitim Öğretim Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti., 3-... Temizlik San. ve Tic. Ltd. Şti. aralarındaki dava hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17/03/2016 gün ve 2014/262-2016/192 sayılı hükmün davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

İncelenmesine gerek görülen taraflar arasında imzalanmış olan hizmet sözleşmesi ve eki niteliğindeki tüm şartnamelerin celp edilerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/196, Karar No: 2023/520, Tarih: 24.05.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2023/196 E.  ,  2023/520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1119 E., 2022/1303 K.

KARAR : Davanın kısmen kabulüne

Taraflar arasındaki işçilik alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince davalının istinaf başvurusunun esastan reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılıp düzeltilerek yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

Direnme kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan gündem ve dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirketin yurt dışında bulunan şantiyelerinde personel uzmanı olarak 29.03.2007-27.06.2016 tarihleri arasında en son aylık net 2.900,00 USD ücretle çalıştığını, çalışmasının haftanın 6 günü 08:00-20:00 saatleri arası, Pazar günleri ise 09:00-18:00 saatleri arasında olduğunu, iki haftada bir Pazar günleri hafta tatili kullandığını ileri sürerek fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının iş görme borcunu yabancı ülkede ifa etmesi nedeniyle iş ilişkisinin yabancılık unsuru taşıdığını, bu nedenle 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'a (5718 sayılı Kanun) göre uygulanacak hukukun tespiti gerektiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını ve diğer iddialarının da yerinde olmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.04.2019 tarihli ve 2016/1226 Esas, 2019/164 Karar sayılı kararı ile tarafların Türk olduğu, aralarında yabancı hukukun uygulanması yönünde anlaşmanın bulunmadığı, sadece iş görme ediminin yurt dışında ifa edilmesinin işe yabancılık unsuru kazandırmayacağı dikkate alınarak Türk Hukukunun uygulandığı, davacının davalı şirketin yurt dışı şantiyesinde 9 yıl 2 ay 29 gün çalıştığı ve son net ücretinin 2.900,00 USD olduğu, tanık beyanlarına göre davacının fazla çalışma yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç