muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/26198, Karar No: 2014/17597, Tarih: 11.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26198 E.  ,  2014/17597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2012/275136

Mahkemesi : Çankırı Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13.09.2012

Numarası : 2011/105-2012/108

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanık ve katılan-sanığın mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanık müdafii, katılan sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık F.. T..’ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Olay günü gündüz vakti sanığın idaresindeki tır ile meskun mahal dışında, 6.20 metre genişliğindeki, iki yönlü, hafif virajlı ve hafif eğimli yolda kendi şeridinde seyri sırasında karşı yönden gelen 18 yaşındaki sürücü belgesiz katılan-sanık R.. O..'ın idaresindeki otomobilin, 40 metre fren izi yaparak, tırın şeridine girdiği ve sanığın aracına ait 10 metre fren izinin bulunmasına rağmen çarpışmayı önleyemediği, katılan sanık Ramazan’ın aracında bulunan iki kişinin öldüğü, iki kişinin de kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda; Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi'nin alternatifli raporunun 2 (iki) nolu görüşünün olaya ve dosya kapsamına uygun olduğu, bu oluşa göre, sanığa yüklenecek kusur bulunmadığı ve atılı suçtan beraati gerektiği halde, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiş olması;

2- Katılan-sanık R.. O..’ın mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, katılan-sanık müdafinin kusura ve eksik incelemeye ilişkin tüm katılanlar vekilinin ise, bilinçli taksire ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan sanığın idaresindeki otomobil ile iki yönlü, hafif virajlı ve hafif eğimli yolda, 40 metre fren izi ile sanık Fatih’in idaresindeki tırın şeridine girdiği ve otomobil içindeki iki kişinin ölümü ve kendisi dışında şikayetçi olmayan bir kişinin yaralandığı olayda; tam kusurlu olan katılan-sanık hakkında temel cezanın asgari hadden daha fazla uzaklaşılarak tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3572, Karar No: 2020/4987, Tarih: 16.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/3572 E.  ,  2020/4987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin, aşamalardaki ifadeleri, sanığın vajinal yoldan cinsel ilişkiye girdiğini iddia etmesine karşılık Şanlıurfa Kadın Hastalıkları ve Doğum Hastanesinde görevli kadın doğum uzmanınca düzenlenen 01.01.2012 günlü, 106 sayılı doktor raporunda hymenin anüler yapıda olup intakt izlendiği ve cinsel istismara eşlik eden herhangi bir lezyonun cinsel organlar ile vücutta bulunmadığının belirtilmesi, İstanbul Adli Tıp Kurumu Bioloji İhtisas Dairesince hazırlanan 22.08.2012 günlü, 1919 sayılı raporda mağdurenin külodundan temin edilen leke örneklerinde suça sürüklenen çocuğun DNA profilinin bulunduğunun bildirilmesi ve tüm dosya içeriği nazara alındığında olay günü suça sürüklenen çocuğun organ sokmak suretiyle cinsel istismarda bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle eylemin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilip belirlenecek lehe kanuna göre hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1957, Karar No: 2011/2168, Tarih: 23.03.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/1957 E.  ,  2011/2168 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdureyle cinsi münasebette bulunmak suçundan sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; eyleminin reşit olmayanla cinsel ilişki olarak kabulüyle mahkümiyetine ve temyiz talebinin reddine dair, Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 06.06.2006 gün ve 2006/67 Esas, 2006/353 Karar sayılı hükmün ve 05.12.2006 gün ve 2006/67 Esas, 2006/353 sayılı Kararın süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

CGK.nun 07.11.2006 gün ve 2006/213-229 sayılı Kararında ayrıntısı açıklandığı üzere CMK.nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince kararda başvurulacak yasa yolu, süresi, mercii ve başvuru şeklinin açık ve doğru olarak gösterilmesi gerektiği, aksi halde aynı Yasanın 40. maddesi uyarınca eski hale getirme nedenlerinin oluşacağı, 06.06.2006 günlü kararda kanun yolu, süresi, mercii ve şekilleri tam olarak gösterilmemiş olduğundan usul hükümlerine aykırı davranıldığı, bu itibarla Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen “temyiz talebinin reddine” dair 05.12.2006 gün ve 2006/67 Esas, 2006/353 sayılı Kararının kaldırılmasına ve sanık müdafiin 07.11.2006 tarihli dilekçesiyle yaptığı başvurunun süresinde yapılan temyiz istemi niteliğinde olduğunun kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın işlediği kabul olunan reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun kovuşturması şikayete bağlı olup uzlaşma kapsamında kaldığı, 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmekle birlikte atılı suçun aleyhe düzenleme getiren bu değişiklikten önce gerçekleştiği ve 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi dikkate alınarak kovuşturma şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiğinden öncelikle CMK.nun 253 ve 254. maddeleri uyarınca uzlaştırma girişiminde bulunulması, uzlaştırma işleminin sonuçsuz kalması durumunda, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12404, Karar No: 2016/2285, Tarih: 12.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/12404 E.  ,  2016/2285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, velayetler ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Müşterek çocuklardan 17.09.1997 doğumlu ... ’in karar tarihinden sonra 17.09.2015 tarihinde ergin olduğu anlaşılmıştır. ... ’in velayeti konusunda dava konusuz kalmıştır. Bu durum gözetilerek, bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Velayeti anneye verilen ortak çocuklar ... 2000, ... ise 2001 doğumludur. Mahkemece velayet düzenlemesi yapılırken, herhangi bir gerekçeye yer verilmemiştir. Çocuklar 2000 ve 2001 doğumlu olduğuna göre idrak çağındadır. Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri, iç hukuk tarafından çocuğun idrak gücüne sahip olduğunun kabul edildiği durumlarda, çocuğa adli merci önündeki kendilerini ilgilendiren davalarda kendi görüşünü ifade etmesine müsaade edilmesini ve yüksek çıkarına açıkça ters düşmediği takdirde ifade ettiği görüşe gereken önemin verilmesi gerekliğini öngörmektedir. Mahkemece çocuklara görüşünü ifade etmesi olanağı tanınmadığı gibi, velayetin düzenlenmesine esas olmak üzere herhangi bir uzman incelemesi de yaptırılmamıştır. Mahkemece yapılacak iş; çocukların olası sonuçları hakkında bilgilendirilerek velayeti ile ilgili tercihinin sorulması ve mahkeme nezdindeki aile mahkemesi uzman veya uzmanlardan çocukların velayetine esas teşkil etmek üzere rapor alınması, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, çocukların üstün yararının velayetlerinin ebeveynlerden hangisine bırakılmasında olduğunun saptanması, hasıl olacak sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Açıklanan hususların üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) ve (3.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre iştirak nafakasına ilişkin temyiz itirazının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümünün ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 11.02.2016 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/20764, Karar No: 2015/1074, Tarih: 09.02.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/20764 E.  ,  2015/1074 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

vekili Av....

vekili Av....

2-...Hizmet Yönetim Temizlik ve Tic. A.Ş.

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı .... vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ....'ne yükletilmesine, 09/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/214, Karar No: 2014/4636, Tarih: 26.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/214 E.  ,  2014/4636 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Kemer 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 30/05/2013

Numarası : 2010/258-2013/473

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalıl vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işyerinde çamaşırhane personeli olarak çalıştığını, hiçbir gerekçe gösterilmeden iş akdinin feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının her hangi bir alacağı bulunmadığını, davacıya işsizlik sigortasından tüm ücretlerinin ödendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 37 nci maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasanın 32 nci maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Uzun süre ücretlerinin ödenmediği iddiası karşısında, işverence cevap dilekçesinde dayanılmak kaydıyla yemin teklifi hakkının olduğu hatırlatılmalı ve gerekirse bu yönde usulü işlemler tamamlandıktan sonra sonuca gidilmelidir. Dairemizce, çok uzun süre ücret ödenmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu belirtilerek, hakimce resen yemin teklifinde bulunulabileceği de kabul edilmektedir.

Somut olayda mahkemece davacının ödenmeyen 2.200.00 TL ücret alacağının tahsiline karar verilmiştir. Ne var ki davalı vekili temyiz aşamasında davacının banka hesabına T.İş Kurumu tarafından gönderilen 25.7.2013 tarihli yazı ile davacıya Ücret Garanti Fon'undan 2009 yılında 1.439,60 TL ödeme yapıldığına dair belgeyi sunmuştur. Borcu sükût ettiren itiraz niteliğindeki bu belgelerin yargılamanın her aşamasında dikkate alınması gerekecektir. Bu nedenle İş Kur ödeme belgesi araştırılıp ücret alacağı yeniden hesaplanarak sonuca gidilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3207, Karar No: 2015/21274, Tarih: 09.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/3207 E.  ,  2015/21274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği kasten tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve mala zarar verme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın katılan ..'ın evine av tüfeği ile ateş etmesine yönelik iddialar hakkında açılan davada mahkemesince mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; suç tarihinde şikayetçi ...'ın ikametine av tüfeği ile ateş ettiğine dair savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayan sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 09.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10170, Karar No: 2018/1565, Tarih: 13.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/10170 E.  ,  2018/1565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2390, Karar No: 2013/7661, Tarih: 18.04.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/2390 E.  ,  2013/7661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen .../01/2011 tarih ve 2008/248-2011/... sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 16/04/2013 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından ileri tarihli olarak düzenlenen 30/09/2005 vadeli, ....000 TL bedelli çekin keşide edilerek Ata Orman Ürünleri Ltd. Şti.'ne verildiğini, bu şirket tarafından Görkem Ltd Şti.'ne ciro edildiğini, Görkem Ltd. Şti. tarafından da müvekkiline ciro edilerek 02/07/2005 tarihinde teslim edildiğini, müvekkilinin yasal sürede 30/09/2005 tarihinde bankaya ibrazında karşılığının bulunmadığının anlaşıldığını, ödeme yasağı olmadığını, kooperatif aleyhine ... .... İcra Müdürlüğü'nün 2006/2477 esas sayılı dosyasında takip yapıldığını, borçlunun ... .... İcra Mahkemesi'nin 2006/244 esas sayılı davası ile takibe itiraz ettiğini, dar yetkili mahkemenin detaylı inceleme yapamadığını, itirazın kabulüne ve takibin iptaline bozma ilamı doğrultusunda karar verildiğini, mahkemece ticari defterlerin incelenmediğini, tetkik mercii kararının kesin hüküm teşkil etmediğini, müvekkilinin çek nedeniyle alacaklı olduğunu, çekin Görkem Ltd. Şti. tarafından kendisine verilen camlar nedeniyle verildiğini, faturaların ticari defterlerinde kayıtlı olduğunu, Görkem Ltd. Şti'ne verilen camların davalının taşeronu tarafından davalının konutlarına takıldığını, davalının imzaya itirazının kötü niyetli olduğunu, çekin 02/07/2005 tarihinde kendilerine verildiğinde yeni yönetim kurulu üyeliklerinin ticaret siciline tescil edilmediğinden yetkili temsilcinin imzasını taşımadığını, davalı tarafça açılmış herhangi bir menfi tespit davası veya konulmuş ödeme yasağı olmadığını, yönetim kurulu değişikliği ilanının 06/07/2005 tarihinde yapıldığını, kooperatif bilançosunda gösterilen çekin yetkili yönetim kurulunca düzenlendiğini, nitekim .../07/2005 tarihinde başka bir çekin ödendiğini, yöneticilerin değişmesinin kooperatifin borçlarını yerine getirmesine engel olmayacağını ileri sürerek davalının itirazının ve ... .... İcra Tetkik Merci'nin takibin iptaline ilişkin kararının iptalini ve kaldırılmasını, %40 tan az olmamak kaydıyla icra inkar tazminatı ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.