muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14408, Karar No: 2014/16449, Tarih: 24.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/14408 E.  ,  2014/16449 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/12/2013 tarih ve 2013/16-2013/240 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ibareli markaları bulunduğunu, davalının ise iltibas yaratacak ve 556 sayılı KHK'nin 7/1-f maddesine göre yanıltıcı şekilde ... ibaresini tescil ettirmek istediğini, yaptıkları itirazın reddedildiğini ileri sürerek, YİDK kararının iptalini, markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, markalar arasında benzerlik ve iltibas tehlikesi bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, markalar arasında karıştırılma ihtimali bulunmadığını, 7/1-f maddesi anlamında yanıltıcı nitelik taşımadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, markalar arasında iltibas tehlikesi bulunmadığı, ancak davalının başvurusu ... ibaresinden oluşmakta iken, kahve, kakao, kahve ve kakao esaslı içecekler, makarnalar, erişteler, pastacılık, fırıncılık , bal, arı sütü vs. sınıflarda tescil edildiği, ortalama tüketicilerin ... yazan ürünü ihtiyaçları itibariyle çaylara benzeyen ürünler ile karıştırıp biri yerine diğerini alabileceği, dolayısıyla kahve, kakao, kahve veya kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler, arı sütü emtiası üzerinde davalı markasını gören tüketicilerin çay veya bundan üretilen türevi maddeler olduğu yanılgısına düşebileceği, davalının başvurusunun 7/1-f maddesi anlamında yanıltıcı nitelikte olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, YİDK kararının kahve, kakao, kahve ve kakao esaslı içecekler, çikolata esaslı içecekler, arı sütü emtiası yönünden kısmen iptaline, markaların anılan emtialar yönünden kısmen hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı ve davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve uyuşmazlık konusu başvuruya karşı mutlak ve nispi ret nedenlerine dayalı olarak itiraz edilmiş olmasına göre, davacı ve davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ve davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 24/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7345, Karar No: 2013/4735, Tarih: 08.05.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/7345 E.  ,  2013/4735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay günü kapalı spor salonunda yapılan hentbol müsabakası bitiminde sanığın da içinde bulunduğu ev sahibi takım taraftarlarınca karşı takım ve oyuncularına karşı kötü tezahürat yapılması nedeniyle olay yerinde görevli çevik kuvvet şube müdürü olan müştekinin taraftarları uyarması üzerine, herhangi bir yasal işlemin söz konusu olmadığı, bu aşamada sanığın "sen görürsün, sana göstereceğim, arabanı yakacağım, arabana zarar vereceğim, ona göre arabana kasko yaptır" şeklinde sözler söylediği anlaşılmasına göre eylemin TCK'nın 106/1. maddesine uyan tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/05/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1291, Karar No: 2017/2738, Tarih: 13.09.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/1291 E.  ,  2017/2738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan ... vekilinin hak ve yetkisi bulunmadığından duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktül ...'yi kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış,savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olmakla, katılanlar vekillerinin suçun canavarca hisle işlenmiş olduğuna, haksız tahrik nedenlerinin bulunmadığı ve takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yönelen ve sair temyiz itirazlarının reddiyle ve de re'sen incelenen hükmün;

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de;

Bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümde yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29573, Karar No: 2016/3260, Tarih: 18.02.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/29573 E.  ,  2016/3260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fark kıdem tazminatı ile genel tatil ücreti, fark ücret, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 22/11/2006 tarihinden iş akdinin kıdem tazminatına resen hak kazandıran emeklilik suretiyle sona erdirildiği 30/11/2011 tarihine kadar davalı şirket bünyesinde aralıksız olarak uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, en son net ücretin 1250 Euro olup bunun asgari ücret kadarı olan kısmın bankadan geriye kalaın ise şoför harcırah bordrosu imzalatılmak suretiyle davacıya elden ödendiğini, davacının davalı bünyesinde gerek Türkiye Avrupa arasında, gerek Avrupa üzerinde uluslararası tır şoförü olarak istihdam edildiğini, ayrıca sefer başına ortalama 150 Euro performans primi verildiğini, davacının iş akdinin anılan hizmet süresi ve prim gün sayısı itibarı ile emeklilik suretiyle sona erdirildiğini, davacı adına tahakkuk eden tazminatının davalı işverenlikçe eksik ödendiğini kullandırılmayan izin ücretlerinin davacıya ödenmediğini iddia ederek; fark kıdem tazminatı, genel tatil ücreti, fark ücret alacağı ve yıllık izin ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; iş akdinin emeklilik nedeniyle 30/11/2011 tarihinde sonlandığını, ücret alacaklarının 5 yıllık zaman aşımına uğradığını, davacının müvekkili şirkette 22/11/2006-30/11/2011 tarihleri arasında çalıştığını davacının aylık tüm hak edişlerinin maaş bordrosuna yansıtıldığını yıllık izinlerini kullandığını ayda ortalama bir yurt dışı seferi yaptığını tır şoförlerinin hem seferdeyken hemde sefer dönüşünde gerekli olduğu kadar serbest zaman kullandıklarını bu nedenle davacının genel tatil alacağınında bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; fark ücret alacağı ve yıllık izin ücreti alacaklarının kabulüne diğer taleplerin reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı fark ücret alacağı talebinde bulunmuş, Mahkemece dosyada mübrez 23/06/2014 havale tarihli bilirkişi ek raporunda 5.775 Euro ücret farkı alacağı hesaplanmış ve hüküm altına alınmıştır.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı fark ücret alacağı talebinde bulunmuş, Mahkemece dosyada mübrez 23/06/2014 havale tarihli bilirkişi ek raporunda 5.775 Euro ücret farkı alacağı hesaplanmış ve hüküm altına alınmıştır.

Ancak söz konusu hesaplama da, 01.03.2009-30.06.2009 tarihleri arası 4 ay olup 4 ile çarpılması gerekirken 5 ile çarpılarak, 01.07.2009-31.12.2009 tarihleri arası 6 ay olup 6 ile çarpılması gerekirken 12 ile çarpılarak, 01.07.2010-31.12.2010 tarihleri arası 6 ay olup 6 ile çarpılması gerekirken 17 ile çarpılarak fahiş ve hatalı bir sonuca varılmıştır. Davacının ücret alacağını fazla hesaplayan rapora itibarla karar verilmesi hatalıdır.

3-Hükmedilen miktarların net mi yoksa brüt mü olduğunun, hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15516, Karar No: 2016/4061, Tarih: 04.04.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/15516 E.  ,  2016/4061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı ... tarafından yasal süre içerisinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, duruşma isteği değerden reddedilip, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacı, kayden maliki olduğu 809 parsel sayılı taşınmazına, sınır komşuları olan davalılar Arslan ve Salih'in sınırı bozmak suretiyle haksız el attıklarını ileri sürerek davalıların el atmalarının önlenmesini istemiştir.

Davalı ..., maliki olduğu 761 sayılı parselin tapu kaydında yazılı miktar ile fiili olarak aynı miktarda alan kullandığını, davacının taşınmazına el atmadığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı ..., 810 sayılı parselin maliki olduğunu, davacıya ait taşınmaz ile kendi taşınmazı arasında kanal bulunduğunu, yaklaşık 50 yıldır bu kanalın sınır alınarak taşınmazların kullanıldığını, el atmasının olmadığını bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispat edildiği gerekçesiyle davanın kabulü ile, 30/12/2013 tarihli fen bilirkişi raporunda '' A '' harfi ile gösterilen kısma davalı ...'ın, '' B '' harfi ile gösterilen kısma ise davalı ...'ın yaptığı el atmanın önlenmesine karar verilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, Mahkemece geçerli çap kaydına dayanılarak elatmanın önlenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Davalı ...'ın bu yöne değinen temyiz itirazı yerinde değildir, Reddine.

Davalı ...'ın diğer temyiz itirazlarına gelince,

Somut olayda; davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmamaktadır. Bu durumda her bir davalının el attığı alanın değeri üzerinden vekâlet ücretinden ayrı ayrı sorumlu tutulması gerektiği açıktır.

Ne var ki; Mahkemece, davacı lehine hükmedilen vekalet ücretinden davalılar müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmuştur.

Hâl böyle olunca; davalıların el attığı alanın değeri üzerinden ayrı ayrı vekalet ücretinden sorumlu tutulmaları gerekirken, aralarında mecburi dava arkadaşlığı bulunmadığı hususu gözardı edilerek davalıların vekalet ücretinden müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmaları isabetsizdir.

Davalı ...'ın temyiz itirazı açıklanan nedenden ötürü yerindedir. Kabulü ile, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 04.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5717, Karar No: 2019/16286, Tarih: 19.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/5717 E.  ,  2019/16286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Davacı tarafından yapılan harç masrafının kabul/redde göre oranlanması, davacı temyizi olmadığından bozma sebebi yapılamamıştır.

Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararın bozmaya uygun olmasına göre, davalıların yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı ... Temizlik ve Güvenlik Hiz. Tur. Gıda Tic. ve San. Ltd. Şti.ne yükletilmesine, 19/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7827, Karar No: 2007/7946, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/7827 E.  ,  2007/7946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.3.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ... Boğazı, ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında ... evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek ... yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.6.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22928, Karar No: 2017/723, Tarih: 24.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/22928 E.  ,  2017/723 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek arsanın rayiç değerinin tespiti yapılarak, bu bedelin yasal faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı kanunun 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanununa eklenen geçici 10.maddesi ile “... ili, ... ilçesi sınırları içerisinde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu Kanuna göre ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi hâlinde; arsa veya konut tahsisi için ödenen bedeller, ilgili idarece yapılacak tebligatı müteakip en geç üç ay içerisinde, ödeme gününden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte hak sahiplerine veya kanuni mirasçılarına ödenir. Hak sahipleri bunun dışında ilgili idareden herhangi bir hak, bedel ve tazminat talebinde bulunamazlar.

Bu maddenin birinci fıkrası hükmü; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce hak sahipleri tarafından, ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi nedenleriyle arsa veya konutların adlarına tescili, bedel veya tazminat ve benzeri taleplerle açılan ve henüz kesinleşmeyen her türlü davada da uygulanır. Bu hükmün mahkemelerce uygulanması nedeniyle reddedilen davaların yargılama giderleri davalı idare tarafından ödenir. Bu madde kapsamında kalan davalarda mahkeme harçları ile her türlü vekâlet ücreti maktu olarak belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece, anılan yasa kuralı uyarınca değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.