muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/3724, Karar No: 2009/3578, Tarih: 12.06.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/3724 E.  ,  2009/3578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, gecikme tazminatının tahsili için başlatılan icra takibinin davalının itirazı üzerine durması nedeniyle, itirazın iptâli icra takibinin devamı, icra inkâr tazminatı istemleriyle açılmış, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı yüklenici kooperatifin tüm, davacı arsa sahibinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dosyada bulunan 07.06.1995 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesini arsa sahibi olarak ... imzalamıştır. Arsa sahibinin vefatından sonra mirasçıları arasında yapılan taksim sonucu dava konusu bağımsız bölüm ile birlikte davaya konu teşkil etmeyen 4 ve 20 numaralı bağımsız bölümler oğlu ...’ye düşmüştür. ...’nin ölümünden sonra da diğer mirasçılarının dava konusu 32 bağımsız bölümdeki paylarını davacıya devretmeleri sonucunda dava konusu bağımsız bölümün tamamı davacıya ait olmuştur. Muris ... ile yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesinde, ruhsat tarihinden itibaren arsa sahibine ait bağımsız bölümlerin 5 yılda eksiksiz olarak teslimi öngörülmüş, aksi halde rayiç kira bedeli ödenmesi kararlaştırılmıştır. İnşaat ruhsatı 18.03.1997 tarihinde alındığına göre, davacıya ait bağımsız bölümün teslim edilmesi gereken tarih 18.03.2002 tarihidir. Davacının arsa sahibinin mirasçısı olması dikkate alınarak gecikme tazminatının bu tarihten başlatılması gerekirken, 13.01.2004 tarihinden başlatılması doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, davacı vekilinin dava dilekçesindeki isteği de dikkate alınarak, bilirkişi raporu doğrultusunda 6.488,00 TL asıl alacak üzerinden itirazın iptâline, icra takibinin devamına, icra inkâr tazminatı isteminin reddine karar verilmesinden ibarettir.

Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle davalı yüklenici kooperatifin tüm, davacı arsa sahibinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kararın davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 201,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 12.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16671, Karar No: 2023/2319, Tarih: 13.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16671 E.  ,  2023/2319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Çubuk Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.08.2008 Tarihli ve 2008/538 Esas, 2008/679 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış, ...'in velayeti altında bırakılmıştır.

Mahkemece 25.04.2022 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... Kuşadası/Aydın olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kuşadası Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.10.2022 Tarihli ve 2022/1563 Esas, 2022/1626 Karar Sayılı Kararı

Vesayetin Çucuk Sulh Hukuk Mahkemesince takip edildiği, vasinin de kısıtlının yer değiştirmesine izin talebinin bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vesayet dosyasının takibi ile ilgilidir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100

sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Çubuk Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Çubuk Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Çubuk Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.03.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2018, Karar No: 2017/4641, Tarih: 30.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/2018 E.  ,  2017/4641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, itirazın iptali ile icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamından sonra dava dilekçesinin görev yönünden reddine verilen 28.08.2014 tarihli kararın Davacı kurum avukatınca temyizi üzerine Dairemizin 19.01.2015 günlü ve 2014/24317 E. 2015/691 K. sayılı İlamı ile düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşmesinden sonra davacı kurum avukatı tarafından dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesi talebinde bulunulmadığı için, mahkemece talep üzerine 02.12.2015 tarihli ek karar ile HMK’nın 20’nci maddesi kapsamında davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Davanın açılmamıs sayılmasına ilişkin ek kararın davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun, esastan sonuçlanmayan davada yargılama gideri başlıklı 331. maddesindeki, "... (2) Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmesi hâlinde, yargılama giderlerine o mahkeme hükmeder. Görevsizlik, yetkisizlik veya gönderme kararından sonra davaya bir başka mahkemede devam edilmemiş ise talep üzerine davanın açıldığı mahkeme dosya üzerinden bu durumu tespit ile davacıyı yargılama giderlerini ödemeye mahkûm eder.” Hükmü çerçevesinde verilen kararda herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun “Davanın açılmamış sayılmasına” ilişkin ek kararının ONANMASINA, 30.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11545, Karar No: 2014/2905, Tarih: 06.03.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11545 E.  ,  2014/2905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçuna teşebbüs ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine, diğer atılı suçtan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Mağdure ...'in kanuni temsilcisi olan babası müşteki...'nın şikâyetçi olup katılan sıfatını alması, mağdure vekilinin sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi talebi katılma mahiyetinde olduğu ve hükmü temyiz ederek katılma istek ve iradesini açıkça gösterdiği, CMK.nın 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş olanlar için kanun yolunun açık olduğu, Dairemizcede benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün 2010/9-149 Esas, 2010/205 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure...'in davaya katılmasına, vekili Av. ...'ın katılan vekili olarak kabulüne karar verilmekle, katılan vekili ve sanık müdafiin temyiz incelemesi sonunda gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraat hükmü ve sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçuna teşebbüsten verilen beraat hükmü ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1300, Karar No: 2016/9452, Tarih: 30.11.2016

**16. Hukuk Dairesi         2016/1300 E.  ,  2016/9452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi ... ve ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442. maddesi uyarınca 264.60 TL para cezasının düzeltme isteminde bulunanlardan alınmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca ... red harcından muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye red karar düzeltme harcının düzeltme isteminde bulunan ...'ten alınmasına, 30.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8926, Karar No: 2019/3457, Tarih: 01.04.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/8926 E.  ,  2019/3457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVACILAR : 1. ...'e Velayeten ...

: 2. ...

DAVALILAR : ... vd.

DAVA TÜRÜ : Babalığın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkilleri ... ve küçük ...'in babalarının ... olduğunun tespitine karar verilmesini istemiş; mahkemece, davanın hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesi üzerine; hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 301. maddesi kapsamında ergin çocuk ile küçük çocuğa velayeten anne tarafından açılan babalığın tespiti istemine ilişkin olup, baba olduğu iddia edilen Osman ölü olduğu için dava mirasçıları aleyhine açılmıştır.

1. Türk Medeni Kanunu'nun 303. maddesinde yer alan hükme göre; babalık davası, çocuğun doğumundan önce veya sonra açılabilir. Ananın dava hakkı, doğumdan başlayarak bir yıl geçmekle düşer. Çocuğa doğumdan sonra kayyım atanmışsa, çocuk hakkındaki bir yıllık süre, atamanın kayyıma tebliği tarihinde; hiç kayyım atanmamışsa, çocuğun ergin olduğu tarihte işlemeye başlar. Çocuk ile başka bir erkek arasında soybağı ilişkisi varsa, bir yıllık süre bu ilişkinin ortadan kalktığı tarihte işlemeye başlar. Bir yıllık süre geçtikten sonra gecikmeyi haklı kılan sebepler varsa, sebebin ortadan kalkmasından başlayarak bir ay içinde dava açılabilir.

Bu hükmün ikinci fıkrasında yer alan "Çocuğa doğumdan sonra kayyım atanmışsa, çocuk hakkındaki bir yıllık süre, atamanın kayyıma tebliği tarihinde, hiç kayyım atanmamışsa çocuğun ergin olduğu tarihte işlemeye başlar" hükmü, Anayasa Mahkemesinin 27.10.2011 tarihli 2010/71 Esas, 2011/143 Karar sayılı kararıyla; aynı maddenin dördüncü fıkrasında yer alan "Bir yıllık süre geçtikten sonra gecikmeyi haklı kılan sebepler varsa, sebebin ortadan kalkmasından başlayarak bir ay içinda dava açılabilir" hükmü ise, Anayasa Mahkemesinin 15.03.2012 tarihli ve 2011/116 Esas, 2012/39 Karar sayılı kararıyla çocuk yönünden iptal edilmiş; ikinci fıkrayla ilgili iptal kararı 07.02.2011 tarihli 28197 sayılı; dördüncü fıkrayla ilgili iptal kararı ise, 21.07.2012 tarihli 28360 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış; her iki iptal kararında, iptal hükmünün kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak bir yıl sonra yürürlüğe gireceğinin kararlaştırılması sebebiyle, ikinci fıkrayla ilgili iptal hükmü 07.03.2012 tarihinde, dördüncü fıkrayla ilgili iptal hükmü ise 21.07.2013 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarından sonra, çocuk tarafından açılan babalık davasında artık herhangi bir hak düşürücü süre sözkonusu değildir. O halde mahkemece işin esasının incelenmesi gerekirken, "hak düşürücü süre geçtiğinden" bahisle davanın reddine karar verilmesi,

2. TMK'nin 301. maddesine göre, evlilik haricinde doğan çocukla baba arasındaki soybağı hakim hükmüyle kurulabilir. Bunu sağlayan dava ise babalık davasıdır. Babalık davası, şahsa sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Davanın vekil eliyle açıldığı hallerde, vekile bu konuda özel yetki verilmiş olması gerektiğinden (HMK mad. 74), davacılar adına babalığın tespiti başvurusunda bulunan Av. ...'e babalık davası yönünden özel yetki içeren vekaletname vermesi için uygun süre verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

3. TMK'nin 301. maddesinde, babalık davasının Cumhuriyet Savcısı ile Hazineye ihbar edileceği hükme bağlanmıştır. Somut olayda, ergin çocuk ile küçük çocuğa velayeten anne tarafından açılan ... ve ...'in babalarının ... olduğunun tespiti istemine ilişkin davanın Cumhuriyet Savcısı ile Hazineye ihbar edilmeden karara bağlandığı anlaşılmaktadır. Yukarıda gösterilen yasal düzenlemeler dikkate alınarak mahkemece Cumhuriyet Savcısı ve Hazineye ihbar edildikten sonra işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken, eksik tahkikatla karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

01.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/970, Karar No: 2021/5543, Tarih: 26.05.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/970 E.  ,  2021/5543 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Temyiz incelemesinin murafaalı yapılmasına işin ivediliği ve niteliği nedeniyle 5311 Sayılı Kanunla değişik İİK'nin 366. maddesi hükmü uygun bulunmadığından bu yöndeki isteğin reddine oy birliği ile karar verildikten sonra işin esası incelendi:

Temyiz edenin sıfatına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 59,30 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 26/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17107, Karar No: 2023/19877, Tarih: 19.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/17107 E.  ,  2023/19877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1789 E., 2023/1165 K.

DAVA TARİHİ : 18.05.2018

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/195 E., 2021/32 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.12.2023 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat .... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalılar nezdinde yurt dışı inşaat şantiyelerinde çalıştığını, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davacının fazla çalışma yaptığını, hafta tatili izinlerini kullanmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ve hak ettiği hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını ve iş sözleşmesinin feshi tarihinde hak ederek kullanmadığı izin sürelerine ait ücretin de ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının çalıştığı alt işveren şirketlerin davaya dâhil edilmesi gerektiğini, davacının davalı Şirketten talep edilebilir alacağı bulunmadığını, çalışılan ülke şartları ve mevzuat hükümleri dikkate alındığında davacının hukuka ve yasaya aykırı olarak ileri sürdüğü iddialarla çalışmış olmasının mümkün olmadığını, davacının fazla çalışma yaptığını kanıtlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı asıl işverene işyerinde alt işveren işçisi olarak çalıştığı, tanık beyanı ve banka hesap ekstresi dikkate alınarak davacının ücret bakımından iddiasını ispatladığı, davacının iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiği, davalı tarafça davacının yıllık izinlerini kullandığının davacının imzasının bulunduğu yazılı belge ile ispatlanamadığı, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil alacaklarının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının müvekkili Şirket çalışanı olmadığını, davacının davalı Şirketten hiçbir hak ve alacağı bulunmadığını, davacının yurt dışında çalışmış olması nedeniyle hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günlerine ilişkin çalışılan ülke mevzuatının uygulanması gerektiğini, hesaplamada gerçek dışı tanık beyanlarının dikkate alınmaması gerektiğini, davacının aldığını iddia ettiği aylık ücretin de dosya kapsamında hiçbir ispatı bulunmadığını, dosyanın seri olarak açıldığını, bu nedenle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin (AAÜT) 22 nci maddesi gereğince %50 oranında vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Türk hukuku uygulanmasının yerinde olduğu, dosya içeriği, mevcut delil durumu, tanık beyanına göre davalı işyerinde fazla çalışma yapıldığı, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde ve hafta tatilinde çalışıldığı, davacının da bu çalışmalarının bulunduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; iş sözleşmesine uygulanacak hukuk, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağına hak kazanıp kazanmadığı, ücretin miktarı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı ve hesaplanması ile davacı lehine hükmedilen vekâlet ücreti noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 27 nci maddesi şöyledir: