muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/993, Karar No: 2013/4439, Tarih: 17.06.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/993 E.  ,  2013/4439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğu öldürme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e, 29/1, 62/1, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3, 63 maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...'nin maktul ...'in amcası olduğu olayda; mahkemece olayın başlangıcının, sanığın yeğenlerinin ballarını çaldıkları düşüncesinden kaynaklanmasının haksız tahrik nedeni olarak kabul edilerek yasal olmayan gerekçe ile haksız tahrik hükümleri uygulanmak suretiyle gerekçede zaafiyete neden olunmuş ise de, maktulün kardeşi tanık ...'nin hazırlık aşamasındaki ifadesinde ve düzenlenen tutanak içeriğinde babası ile amcası sanık arasında çıkan tartışma sonucunda kavga etmeye başladıklarını, tartışmaya ağabeyleri ... ve maktul ... ...'in de katılarak amcasının üzerine yürüdüklerinin belirtilmiş olmasına göre; maktulün olaydan hemen önce babası ile kavga eden sanığın üzerine yürüdüğünün anlaşılması karşısında, indirim oranı da dikkate alınarak haksız tahrik hükümlerinin uygulanması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Sanık ... hakkında çocuk maktul ...'i kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, sübuta, suç vasfına, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulandığı bendin, "sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, c, d, e bentlerinde belirtilen haklarından, mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise 1-c bendindeki haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" olarak değiştirilmesine, karar verilmek suretiyle CMUK 322. Maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, ve sair yönleri usul ve yasaya uygun olup re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık müdafıinin tahliye isteminin reddine, 17.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

17.06.2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ....'nın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...’ın yokluğunda 20.06.2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/1488, Karar No: 2014/5816, Tarih: 27.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/1488 E.  ,  2014/5816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

TCK'nun 43/1. maddesinde suçun zincirleme şekilde işlenmesi halinde cezanın 1/4'ten 3/4'üne kadar artırılabileceği öngörülmüş olup mahkemenin TCK'nun 43/1. maddesi gereğince cezanın 1/2 oranında artırılmasına ilişkin takdirinde dosya içeriğine ve suçun işleniş tarzına göre isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, cezayı azaltıcı ve artırıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin, suçun işlenmediğine, TCK'nun 211. maddesinin uygulanması gerektiğine, eylemin aynı yasanın 206. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

s
Yargıtay — Esas No: 2016/11038, Karar No: 2016/21072, Tarih: 05.10.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/11038 E.  ,  2016/21072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2820 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ...'nün davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükümden vekalet ücretine ilişkin bölüm çıkartılmak suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26276, Karar No: 2014/26549, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/26276 E.  ,  2014/26549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Trabzon 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 06.11.2014

No : 2014/433-2014/522

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8551, Karar No: 2020/695, Tarih: 08.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/8551 E.  ,  2020/695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya içeriğine ve müştekinin anlatımlarına göre, suça konu yerin depo olarak kullandığını olay günü saat 16.00 sıralarında depoya girildiğini fark ettiği yönünde beyanda bulunduğu, salt eşyaların muhafazası için kullanılan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği ve/veya bir iş yerinin eklentisi niteliğinde olmayan yere girilmesinin iş yeri dokunulmazlığı suçunu oluşturmayacağı düşünülmeden, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraati yerine mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali, hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümde, sanığın tekrar suç işlemeyeceği yolunda kanaate ulaşılarak tayin edilen hapis cezasının ertelendiği, erteleme müessesesinden daha lehe olduğundan kuşku bulunmayan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının da sanık hakkında oluştuğu gözetilmeden, yazılı şekilde iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin TCK'nun 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi ile yetinilmesi,

3-Suça konu eşyaları satın alan 3. kişi konumundaki, hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan beraat kararı verilen ...’nün zararının sanık tarafından karşılanmadığı anlaşıldığından, sanık lehine etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı gözetilmeden, hüküm tesis olunurken TCK'nın 168/2. maddesi uygulanarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken sanığın kazanılmış hakkının CMUK 326/son maddesi gereğince gözetilmesine, 08/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4582, Karar No: 2025/1184, Tarih: 18.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/4582 E.  ,  2025/1184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/255 E., 2023/376 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekili ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.11.2022 tarihli ve 2022/168 Esas, 2022/506 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2.Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.02.2023 tarihli ve 2023/255 Esas, 2023/376 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin, katılanlar vekilinin, Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma, sınırın aşılması ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikden üst hadden indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin canavarca hisle ve eziyet çektirerek işlendiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, vekalet ücretine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunma, sınırın aşılması ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikden üst hadden indirim yapılması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin canavarca hisle ve eziyet çektirerek işlendiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, vekalet ücretine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme koşullarının oluşmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, somut olayda sanık lehine meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak uygulanan haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirim hükümleri yönünden mahkemenin takdir yetkisi dikkate alınarak yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçeyle uygulanmamasına karar verildiği, vekalet ücreti takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.02.2023 tarihli ve 2023/255 Esas, 2023/376 Karar sayılı kararında sanık müdafiince ve katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19527, Karar No: 2013/9411, Tarih: 07.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/19527 E.  ,  2013/9411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Orman muhafaza memurlarınca düzenlenen, açma, işgal ve faydalanmaya ilişkin suç tutanağının 01.01.2008 tarihinde tutulduğu ve tutanakta açma zamanının 2-3 yıl önce gerçekleştiğinin belirtildiği, yine mahkeme tarafından yapılan keşif esnasında dinlenen fen bilirkişisinin açma eyleminin tutanak tarihinden 2-3 yıl önce yapıldığını belirttiği, suç tutanağının düzenlendiği tarih itibariyle mütemadi suçlardan olan işgal ve faydalanma suçuna yönelik, temadinin kesildiği ve yeni bir suç oluştuğu, bu nedenle de zamanaşımı süresinin tutanak tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5237 sayılı Yasaya göre hesaplanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35120, Karar No: 2014/13027, Tarih: 22.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/35120 E.  ,  2014/13027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklara yükletilen işyeri dokunulmazlığını ihlal eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Koşulları oluştuğu halde suça sürüklenen çocuklar hakkında TCK'nın 119/1-c maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmişse de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 22/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7724, Karar No: 2015/6944, Tarih: 27.01.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/7724 E.  ,  2015/6944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza MahkemesiE) ve 2013/142 (K)

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde ...'dan Türkiye'ye giriş yapmak üzere Kapıkule Gümrük Sahasına gelen, sürücülüğünü sanığın yaptığı ... plakalı çekici ve... plakalı dorsenin aranması neticesinde bulunan eşya ile tır karnesi muhteviyatı ve eklerinde beyan edilen eşyanın farklı olduğu ve beyan harici olarak 474 adet, beyan fazlası olarak 328 adet ve beyan eksiği olarak 634 adet muhtelif eşyanın ele geçtiği somut olayda, söz konusu aracın gümrük sahasına mühürsüz gelmesi, tescil aşamasında beyan edilmemesi ve herhangi bir taşıma belgesine kayden getirilmemesi dikkate alındığında, ... seri numaralı Tır Karnesinde bulunmayan beyan dışı eşya için kaçakçılık suçundan açılan davada sanığın eyleminin, sübutu halinde beyan dışı bırakılan davaya konu eşyayı gümrük işlemine tabi tutmaksızın yurda kaçak sokmaya teşebbüs etmek suçunu (5607 sayılı Yasa'nın 3/1 fıkrasında yazılı) oluşturacağı anlaşılmakla; özet beyan ve eklerinin tercümesi yaptırılıp, sanığın nakliye firması yetkililerinin talimatı ile eşyanın yükleneceği yere gittiğini, ancak yükleme sırasında aracın yanında bulunmadığını, yurtdışı firma yetkilileri tarafından yüklemenin yapıldığını savunması karşısında, nakliye şirketi ve ithalatçı firma yetkilileri duruşmada dinlenildikten sonra gerektiğinde haklarında suç duyurusunda bulunulması hususu değerlendirilip, dava açılması halinde davalar birleştirilerek sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı gerekçeyle beraatine kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Nakil vasıtasının trafik kaydı üzerine konulan tedbir hususunda bir karar verilmemesi,

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 25.12.2012 yerine 26.12.2012 olarak yazılması,

Yasaya aykırı olup, katılan Gümrük İdaresi vekili ile...vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.