muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/19719, Karar No: 2020/3087, Tarih: 08.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/19719 E.  ,  2020/3087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)

DAVA TÜRÜ : Mal Rejiminin Tasfiyesinden Kaynaklanan Alacak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı ... ..., evlilik birliği içinde edinilen davalıya ait... plakalı aracın değerinin tespiti ile yarı parası olan 10.000 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline, ayrıca evdeki 3 adet çekyat, 1 televizyon, 1 buzdolabı, soba, yatağıyla beraber yatak odası takımı,2 baza, çamaşır makinesi ve tost makinesinin de yarı değeri olan 5.000 TL’nin dava tarihinden itibaren faiziyle tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., dava dilekçesinde plakası bildirilen aracın olmadığını, davacının ... köyü cami lojmanında yer alan 2 koltuk, 1 LCD televizyon haricindeki eşyaları alabileceğini beyan etmiştir.

Mahkemece, davaya konu edilen aracın davalı adına kaydı olmadığından davalı adına herhangi bir araç kaydı da bulunmadığından, araçla ilgili ispatlanmayan davanın reddine, eşyalar yönünden ise davacının eşyaların evlilik birliği içinde edinildiğini ispatlayamadığı gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Davacının eşyalarla ilgili verilen karara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 Sayılı HMK mad.33). İddianın ileri sürülüş şekline göre 01.01.2002 öncesi edinilen eşyalara yönelik dava katkı payı alacağı, 01.01.2002 sonrası alınan eşyalara yönelik dava artık değere katılma alacağı isteğine ilişkindir.

01.01.2002 tarihinden önce 743 Sayılı Türk Kanunu Medenisi'nin (TKM) yürürlükte olduğu dönemde, eşler arasında yasal mal ayrılığı rejimi geçerliydi (TKM mad.170). TKM'de, mal rejiminin tasfiyesine ilişkin düzenleme mevcut olmadığından, eşlerin bu dönemde edindikleri mal varlığının tasfiyesine ilişkin uyuşmazlık, aynı Kanun'un 5.maddesi yollamasıyla Borçlar Kanunu'nun genel hükümleri göz önünde bulundurularak "katkı payı alacağı" hesaplama yöntemi kurallarına göre çözüme kavuşturulmalıdır. Zira Borçlar Kanunu, Medeni Kanunun tamamlayıcısı olarak kabul edilmiştir (eBK mad.544, TBK mad.646).

Mal ayrılığı rejiminde; eşler kendi malları üzerinde tasarruf yetkisine ve intifa hakkına sahiptir ve mallarının idaresi kendisine aittir (TKM mad.186/1). Her birinin malları, geliri ve kendi kazançları yine kendilerine ait kişisel mallarıdır (TKM mad.189). Kadın veya kocanın, mal rejiminin devamı sırasında diğerinin edindiği mal varlığına katkısı nedeniyle katkı payı alacağı isteğinde bulunabilmesi için mutlaka para ya da para ile ölçülebilen maddi veya hizmet değeriyle katkıda bulunması gerekir.

Edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde ise, bir eşin sahip olduğu edinilmiş malda, diğer eşin artık değerin yarısı oranında katılma alacağı hakkı vardır. Artık değere katılma alacağı; eklenecek değerlerden (TMK mad.229) ve denkleştirmeden (TMK mad.230) elde edilen miktarlar da dahil olmak üzere, eşin edinilmiş mallarının (TMK mad.219) toplam değerinden, bu mallara ilişkin borçlar çıktıktan sonra kalan artık değerin (TMK mad.231) yarısı üzerindeki diğer eşin alacak hakkıdır (TMK mad.236/1). Katılma alacağı, Yasa'dan kaynaklanan bir hak olup, bu hakkı talep eden eşin gelirinin olmasına veya söz konusu mal varlığının edinilmesine, iyileştirilmesine ya da korunmasına katkıda bulunulmasına gerek yoktur.

Artık değere katılma alacağı miktarı hesaplanırken, mal rejiminin sona erdiği sırada mevcut olan malların, bu tarihteki durumlarına göre, ancak tasfiye tarihindeki sürüm (rayiç) değerleri esas alınır (TMK mad.227/1, 228/1, 232 ve 235/1). Yargıtay uygulamalarına göre, tasfiye tarihi karar tarihidir.

Belirli bir malın eşlerden birine ait olduğunu iddia eden kimse, iddiasını ispat etmekle yükümlüdür. Eşlerden hangisine ait olduğu ispat edilemeyen mallar onların paylı mülkiyetinde sayılır. Bir eşin bütün malları, aksi ispat edilinceye kadar edinilmiş mal olarak kabul edilir (TMK mad.222).

Yukarıdaki değer tespiti, belirleme ve hesaplamaların yapılabilmesi için gerek görülürse konusunun uzmanı bilirkişi veya bilirkişilerden de yardım alınmalıdır.

Somut olaya gelince; eşler, 16.06.1993 tarihinde evlenmiş, 15.07.2013 tarihinde açılan boşanma davasının kabulüne ilişkin hükmün, kesinleşmesiyle boşanmışlardır. Mal rejimi boşanma davasının açıldığı tarih itibarıyla sona ermiştir (TMK mad.225/son). Sözleşmeyle başka mal rejiminin seçildiği ileri sürülmediğinden evlilik tarihinden 4721 Sayılı TMK'nin yürürlüğe girdiği 01.01.2002 tarihine kadar mal ayrılığı (743 Sayılı TKM mad.170), bu tarihten mal rejiminin sona erdiği tarihe kadar ise, edinilmiş mallara katılma rejimi geçerlidir (4722 Sayılı Yasa mad.10, TMK mad.202/1). Mal rejiminin tasfiyesinde eşlerin bağlı bulunduğu rejime ilişkin hükümler uygulanır (TMK mad.179).

Mahkemece, davacının eşyalara yönelik talebi, evlilik birliği içinde edinildiğinin davacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle reddedilmiş ise de verilen karar dosya kapsamıyla örtüşmemektedir. Şöyle ki, davacının hangi konuttaki eşyalar üzerinde alacak talebi olduğunu dava dilekçesinde bildirmediği, davalının ... köyündeki cami lojmanındaki bir kısım eşyaları iade edebileceğini, davacının ise 20.11.2015 tarihinde yapılan keşifte, davaya konu ettiği eşyaların ... Mahallesi 3. kat 9 numaralı dairedeki eşyalar olduğunu beyan ettiği, davalının bu evdeki eşyaların babasına ait olduğunu beyan ederek kişisel mal iddiasında bulunduğu, davalının beyanına göre, tarafların ... Mahallesindeki konutta 2009-2010 yılı eğitim sezonunda ikamet etmeye başladıkları, dinlenen davacı tanık beyanlarına göre ... köyündeki eşyaları yeni konutlarına getirmedikleri, bu dairedeki eşyaların taşındıktan sonra alındığı, 02.03.2016 tarihli eşyaların değerinin belirlenmesi için alınan bilirkişi raporunda eşyaların yaklaşık 10 yıl önce edinildiğinin tespit edildiği, davacının duruşmada alınan beyanında, davaya konu yatak odası takımını evlendiklerinde aldıklarını, kanepelerden de iki tanesi ve çamaşır makinesinin köyde alındığını beyan ettiği anlaşılmaktadır. Buna göre, yatak odası takımı yönünden davacı tarafından evlendiklerinde alınan takım olduğu beyan edildiği, bu nedenle bu eşyaya yönelik talebinin katkı payı alacağı istemine ilişkin olduğu fakat dava dilekçesinde ne şekilde katkıda bulunduğunu açıklamadığı, az yukarıdaki açıklamalar ışığında 01.01.2002 öncesi edinilen mallara yönelik katkı payı alacağına hükmedilebilmesi için iddia edilen katkının davacı tarafça ispat edilmesi gerektiği, fakat dosya kapsamında toplanan delillere göre davacının 01.01.2002 öncesi döneme ilişkin katkısı ispat edilemediğinden yatak odası takımına yönelik verilen karar doğru ise de, ... yer alan ve edinilmiş mallara katılma rejiminin geçerli olduğu dönemde edinildiği anlaşılan talebe konu diğer eşyalar yönünden davacının talebinin katılma alacağı istemine ilişkin olduğu, davalının kişisel mal iddiasına yönelik olarak cevap dilekçesinde her hangi bir delile dayanmadığı, kişisel mal iddiasının ispatı yönünden ispat yükü davalıya ait olup dosya kapsamında bu iddiasını ispat edemediği anlaşıldığına göre, davacının katılma alacağı talebine yönelik yukarıda bahsedilen Dairemizin ilke ve uygulamaları doğrultusunda değerlendirme yapılarak karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirmeyle davacının eşyalara yönelik talebi hakkında iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan sebeplerle davacının temyiz itirazlarının yerinde olduğu anlaşılmakla, 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 08.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3294, Karar No: 2017/6851, Tarih: 29.11.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/3294 E.  ,  2017/6851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : İTİRAZIN İPTALİ

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, haksız işgal nedeniyle ecrimisil alacağının tahsili için başlatılan icra takibine karşı yapılan itirazın iptali ve icra inkar tazminatı isteğine ilişkindir.

Davacı, kayden paydaşı olduğu 'tarla' vasfındaki 1108 parsel sayılı taşınmazda payından az yer kullandığını, hakkı olan 32.994 m² alanın davalılar tarafından tasarruf edildiğini, 23.7.2007 tarihinde ihtarname keşide ettiğini ve önceki dönemlerle ilgili olarak açtığı ecrimisil davalarının derecattan geçerek kesinleştiğini ileri sürerek, 02/12/2008 tarihinden 24/05/2010 tarihine kadar işlemiş olan 10.239,93TL ecrimisil alacağı için ... 1.İcra Müdürlüğü 2010/3306 Esas sayılı dosyası üzerinden davalılar aleyhine takip başlatıldığını ancak davalıların haksız olarak borca itiraz ettiklerini ifade ederek, davalıların icra dosyasına yapmış oldukları itirazın iptali ile %40’tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, çekişmeli taşınmazda davacının da yer kullandığını, payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın açtığı ecrimisil davasının dinlenemeyeceğini belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalıların icra dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline karar verilmiştir.

Çekişme konusu 1108 parsel sayılı taşınmazın davacı, bir kısım davalılar ve dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, davalılar ...'in çocukları oldukları ve taşınmazda belirli bir bölümü birlikte kullandıkları sabittir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davalıların icra dosyasına yapmış olduğu itirazın iptaline karar verilmiştir.

Çekişme konusu 1108 parsel sayılı taşınmazın davacı, bir kısım davalılar ve dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, davalılar ...'in çocukları oldukları ve taşınmazda belirli bir bölümü birlikte kullandıkları sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı) 25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda somut olaya bakıldığında, bir çok paydaşı olan çekişmeli taşınmazın davanın tarafları ile, dava dışı ... tarafından kullanıldığı, tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşmadığı görülmektedir.

Bu durumda, uyuşmazlık paylı mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Davacının da 1108 parsel sayılı taşınmazda çekişmesiz olarak kullandığı bir bölüm bulunduğuna göre ihtilafın ortaklığın giderilmesi davasında çözümlenebileceği, payından az yer kullanıldığı iddiasıyla açılan davanın dinlenmesine olanak bulunmadığı açıktır.

Hâl böyle olunca; davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1642, Karar No: 2016/1369, Tarih: 21.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/1642 E.  ,  2016/1369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, kasten öldürme.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Maktul .yönelik olarak sanık . hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü ile sanık . hakkında kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmünün Cumhuriyet savcısı ve sanık . müdafiinin temyizi üzerine yapılan incelemesinde;

1)Hükümde ve gerekçeli karar başlığında sanık . adının . olarak, 20.12.2011 olan tahliye tarihinin ise 20.12.2012 olarak gösterilmesi,

2)Oluşa ve dosya içeriğine göre, maktul .olay yerine götüren taksi şöförü tanık . maktulün araçta bulunduğu sırada aşırı alkollü olduğuna ancak kendisini bilecek durumda ve bilincinin yerinde olduğuna, yüzünde de herhangi bir yara izinin olmadığına ilişkin beyanları; sanık . olay yerinde maktulün kendileri tarafından darp edildiğine yönelik suçlamaları reddetmesine ve maktulün de kendilerinin yanında bulunduğu sırada düştüğüne yönelik herhangi bir anlatımının bulunmamasına rağmen, oğlu olan sanık . maktulün olay yerinde kendisini yere attığına ve çarpmanın etkisi ile kriz geçirir gibi bir duruma geldiğine yönelik savunması ile tanık . de olay yerine geldikten sonra sanık . ne olduğunu sorması üzerine anılanın kendisine maktulün ikametin avlusuna düştüğünü ve yaralandığını

söylediğine ilişkin beyanları; maktulün mevcut yaralanmasının düşme sonucu olduğunun iddia ve mahkemece kabul edilmesine rağmen maktule ait otopsi raporuna göre baş ve boyun bölgelerinde birden fazla ve farklı yerlerde olmak üzere ekimoz, hematom ve kanama alanları ile kırık hatlarının tarif edilmesi; maktulün 10.03.2010 günü saat 20.00 sıralarında sanıkların ikametine geldiği ve bir süre sonra evine gitmek üzere oradan ayrıldığının iddia edilmesine rağmen bu saatten yaklaşık 5 saat sonra 11.03.2010 günü saat 01.00 sıralarında olayın olduğu yerden farklı bir mahallede hakkında sarhoşluk nedeniyle etrafa rahatsızlık verdiği yönündeki ihbar üzerine olay yerine giden emniyet mensuplarınca bulunması ve maktulü yaralı halde bulan ve tanık olarak da dinlenen emniyet mensuplarının maktulün çevreye rahatsızlık verecek ve kendi başına evine gidebilecek durumda olmadığına ve maktülün kendisi hakkında "dövdüler" şeklindeki ilişkin beyanları karşısında; sanıklar ve tanıklar hazır edilmek suretiyle olay yerinde ve maktulün emniyet mensuplarınca yaralı olarak bulunduğu yerde keşif yapılarak, maktulün düştüğü iddia edilen yerin belirlenmesi ve fotoğraflandırılmasının yapılması, tespit edilen bu yer ile maktulün bulunduğu yer olan 11.03.2010 tarihli tutanakta geçen yer arasındaki mesafenin ne kadar olduğunun belirlenmesi, dosyanın bir bütün halinde Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna gönderilerek maktulde tarif edilen yaraların, olay yerindeki zemin koşulları da gözetilerek tek veya birden fazla darbeyle mi oluştuğu, yere düşmeyle oluşup oluşmayacağı ve mevcut yarayla maktulün olay yeri ile bulunduğu yer arasındaki tespit edilen mesafeyi tek başına herhangi bir yardım almadan yürümek suretiyle gidip gidemeyeceğinin sorulması ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, sanık .ile maktul arasında yaşanan itiş kakış sırasında maktulün dengesini kaybederek merdivenlerden düştüğü şeklindeki çıkarıma dayalı gerekçe ile yazılı şekilde sanık . hakkında kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan mahkumiyet, sanık. hakkında ise kasten öldürme suçu yönünden beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet savcısının ve sanık . müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin sanık .yönünden CMUK.nun 326/son maddesi gözetilmek taydıyla öncelikle bu nedenlerle kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 21/03/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15874, Karar No: 2013/1048, Tarih: 22.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2010/15874 E.  ,  2013/1048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 17.09.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 22.01.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7163, Karar No: 2014/11160, Tarih: 02.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/7163 E.  ,  2014/11160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 7. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2012/883-2014/19

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, hafta tatili ücreti, fazla mesai ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile ücret alacağı, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacının talep ettiği alacak miktarlarının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği, davacıya bilirkişi giderini yatırması için süre verildiği, buna rağmen davacının istenen gideri yatırmadığı ve bilirkişi incelemesi yaptırılamadığı, davacının taleplerini ispatlamak zorunda olduğu, davacının üzerine düşen ispat yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, mahkemece bilirkişi incelemesi için gereken giderin yatırılması için davacıya süre verilmesine dair ara kararın HMK'na uygun olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, mahkemece bilirkişi incelemesi için gereken giderin yatırılması için davacıya süre verilmesine dair;

"1-Gebze nöbetçi iş mahkemesine yazılan talimatın beklenilmesine, Tanık beyanları verildikten sonra uyap çıktılarının dosyaya eklenerek Dosyanın resen seçilecek hesap bilirkişisinine tevdiine, bilirkişi için 300,00 TL ücret takdirine , yatırılan avanstan karşılanmasına, varsa eksik avansın davacı tarafça tespit edilerek iki haftalık kesin süre içerisinde tamamlattırılması ihtar olunur. (ihtar edildi)..." şeklinde ara karar kurulduğu anlaşılmıştır.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacının talep ettiği alacak miktarlarının belirlenmesi için bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiği, davacıya bilirkişi giderini yatırması için süre verildiği, buna rağmen davacının istenen gideri yatırmadığı ve bilirkişi incelemesi yaptırılamadığı, davacının taleplerini ispatlamak zorunda olduğu, davacının üzerine düşen ispat yükümlülüğünü yerine getirmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bilirkişi ücretini yatırması için davacıya süre verilmesine dair ara kararın HMK'na uygun olmadığı görülmüştür.