muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17836, Karar No: 2013/17163, Tarih: 11.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/17836 E.  ,  2013/17163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı, hafta tatili, fazla çalışma ücrti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, davalı işyerinde bağlı bulunduğu gruba bağlı olarak faaliyet gösteren Eşme Beldesinde bulunan fabrikasında yükleme ve ana sevkiyat yapıldığını, davacının nakliye işi yapması sebebiyle Karayolları Kanunu gereği yirmidört saat içinde mola vermek kaydı ile en fazla sekiz saat araç sürmesi gerekirken devamlı bir şekilde günde 16-18 saat çalışacak şekilde araç kullanmaya zorlandığını, davacıya verilen iş emirlerinde çıkış ve varış saatleri belirlendiğini, yola devam edebilmek için çift takometre uygulaması yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili, işbu dosya ile birleşen Kocaeli 3. İş Mahkemesinin dosyasına vermiş olduğu dava dilekçesinde davacının Kocaeli 5. Noterliği aracılığı ile 24.12.2009 tarihinde iş koşullarının düzeltilmesi ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden ödenmesi isteminde bulunduğunu 11.01.2010 tarihinde işverene tebliğ edildiği halde işverenin bu talepleri yerine getirmediğini, davacının daha önce net aldığı ücretin ödenmeyerek düşürüldüğünü, daha evvel birikmiş ücretlerin ödenmediğini, bunun üzerine davacının noter aracılığı ile 02.03.2010 tarihinde gönderdiği ihtarnameyle iş sözleşmesini 05.03.2012 tarihinden geçerli olmak üzere haklı olarak sonlandırdığını fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 500,00 TL yıllık izin ücreti, 500,00 TL hafta tatili ücreti, 500,00 TL genel tatil ücreti ve 2.000,00 TL ücret alacağı olmak üzere toplam 4.500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının, yurtiçi tır şoförü olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesini 05.03.2010 tarihinde çalışma koşullarının ağırlaştığını ileri sürerek haklı bir sebebe dayanmaksızın feshettiğini, davacının ayrılırken tüm alacaklarının ödendiğini, davacının çalışmalarının sefer görev emirleri ve araçtaki uydu takip cihazlarından alınan raporlarla sabit olduğunu, yurtiçi tır şoförlerinin günlük araç kullanma sınırları dışında araç kullanması söz konusu olmadığından Yargıtay İçtihatlarına göre tır şoförlerinin günlük çalışma sınırları nedeniyle fazla mesai alacağı isteyemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ücretinin işveren tarafından düzenlenmiş Mart 2009 ayına ilişkin bordroda belirtilen miktar olarak kabul edildiğini, davacının narenciye tır şoförü olup mesainin düzenli olmadığı, davacının fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil alacaklarının ödenmediği ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden yatırılmadığı tanık beyanları ve dosya kapsamına göre ispatlanmış bulunmakla davacı iş sözleşmesini haklı olarak sonlandırdığından davacı kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının fazla mesai yaptığının, genel tatillerde çalışıldığının, kullanmadığı yıllık izin ücreti bulunduğunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Bilirkişi sefer emirlerinde bulunan yemek ücretlerini toplayıp günlük yemek ücretini tespit etmiş bulduğu miktara göre de davacının kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücretini hesaplamıştır. Dosyaya davacının tüm sefer emirleri ibraz edilmemiştir. Ayrıca, ibraz edilen sefer emirlerinin hepsinde harcırah ve yemek bedeli bulunmamaktadır. Bu sebeple seri dava halinde açılan dosyalarda davacıların hepsinin aynı işi yapmalarına rağmen farklı farklı yemek bedelleri aldıkları tespit edilmiştirki bu durum hayatın olağan akışına uygun değildir. Davacının günlük yemek bedeli kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra gerekirse kıdem tazminatı yeniden hesaplama yapılarak hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece esas alınan bilirkişi raporu anılan sebeple hüküm kurmaya elverişli değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12578, Karar No: 2012/30883, Tarih: 16.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/12578 E.  ,  2012/30883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16729, Karar No: 2013/5567, Tarih: 18.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/16729 E.  ,  2013/5567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, genel tatil

ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar Tuzla Belediye Baskanlığı ve ... Turizm İnşaat Temizlik Hizm İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının Tuzla belediyesinde 01.01.1993 tarihinden iş sözleşmesinin geçerli bir sebep gösterilmeden sona erdiği 14.05.2010 tarihine kadar otobüs şoförü olarak çalıştığını, hak ettiği ve ödenmediğini ileri sürdüğü kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatili alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davacının belediye personeli olmadığını, davalı şirketlerin de aralarında bulunduğu farklı şirketlerde belirli süreli hizmet sözleşmeleri ile çalıştığını, bu sebeple müvekkili idareye husumet yöneltilmeyeceğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Davalı ... Turizm İnşaat Temizlik Hizm. İç ve Dış Tic. Ltd. Şirketi vekili, davacının müvekkili firma nezdindeki çalışmasının 31.12.2009 tarihinde kendisinin vermiş olduğu istifa dilekçesi ile sona erdiğini, taleplerinin zamanaşımına uğradığını, tüm alacaklarının kendisine ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... Hizmet ve Tic. Ltd. Şirketi vekili, davacının müvekkili işyerinde 01.01.2010 tarihinde şoför olarak çalışmaya başladığını, 14.05.2010 tarihinde verdiği dilekçe ile de emekliliği sebebiyle istifa ederek iş sözleşmesini feshettiğinden ve bir yıllık hizmet süresini de geçirmemiş olduğundan kıdem ve ihbar tazminatı hakkının bulunmadığını, çalışılmayan süreye ilişkin ise müvekkilinin alacaklardan sorumlu tutulamayacağını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin emeklilik sebebiyle son bulduğu, işyeri belgeleri ve taraf şahitlerinden davacının sürekli aynı işyerinde (Tuzla belediyesinde) fakat değişik taşeron şirketler nezdinde birbiri ardına takip eden belirli süreli hizmet sözleşmeleriyle çalıştığı, alacaklarının ödendiğinin davalılar tarafından ispatlanamadığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin alacağı istemlerinin kabulüne, fazla mesai ve genel tatil alacağı istemlerinin kısmen kabulüne, hafta tatili alacağı isteminin ise reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalılar ... vekili ile ... Turizm İnşaat Temizlik Hizm. İç Ve Dış Tic. Ltd. Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Karar, davalılar ... vekili ile ... Turizm İnşaat Temizlik Hizm. İç Ve Dış Tic. Ltd. Şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dosyadaki bilgi ve belgelere göre özellikle şahit anlatımları ile şahit anlatımlarını doğurulayan 14.05.2010 tarihli dilekçesi içeriğine göre iş sözleşmesinin davacı tarafından emeklilik sebebiyle sonlandırıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davacının ihbar tazminatına hak kazanmadığı dikkate alınmadan ihbar tazminatının reddi yerine yazılı şekilde kabulü hatalıdır.

3- Davacı, belediyenin denetimi ve gözetim altında işletilen davalılara ait halk otobüsünde şoför olarak çalışmıştır. Davacının günlük çalışmalarının hangi saatler arasında gerçekleştiğinin belediye tarafından düzenlenmiş olan kayıt ve belgelere göre değerlendirilmesi mümkündür. Mahkemece, davacının görev yaptığı halk otobüsüne ait kayıtlar ve çalışanları gösterir belgelere dayalı olarak davacının dava konusu alacaklarına ait olduğu dönemde çalıştığı işyeri ve yaptığı işle ilgili kayıt ve belgeler, puantaj kayıtları, nöbet çizelgeleri, görev belgeleri, belediyeden sorulup tespit edilmeden ve gerektiğinde kayıt ve belgeler bilirkişi aracılığıyla araştırılıp incelenmeden salt şahit anlatımlarıyla fazla mesai alacağının belirlenmesi doğru değildir.

Yukarıda belirtilen sebeplerle mahkeme kararı usul ve kanuna aykırı bulunmuş hükmün bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7603, Karar No: 2014/12363, Tarih: 27.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7603 E.  ,  2014/12363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 20/05/2013 gün ve 2012/104-2013/114 sayılı kararı onayan Daire’nin 11.02.2014 gün ve 2013/13262 - 2014/2324 sayılı kararı aleyhinde fer'i müdahil TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 11.02.2014 gün ve 2013/13262 E - 2014/2324 K. sayılı ilamına karşı karar düzeltme isteminde bulunan ... davanın tarafı olmayıp, davalı taraf yanında davaya katılarak fer'i müdahil sıfatını almıştır. Davanın tarafı olmayan, bu nedenle taraflara tanınmış hakları tek başına kullanma yetkisi bulunmayıp ancak lehine katıldığı tarafla birlikte hareket etme yetkisine sahip olup, kararı tek başına temyiz etme yetkisi bulunmayan fer'i müdahilin karar düzeltme yoluna başvurması mümkün olmadığı gibi mahkemece hüküm altına alınan miktarın HUMK m. 427/2 maddesi gereğince karar düzeltme sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle fer'i müdahil ... vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 27.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1465, Karar No: 2016/5624, Tarih: 07.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/1465 E.  ,  2016/5624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Sanık müdafiin kanuni süresinden sonra kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15093, Karar No: 2022/9258, Tarih: 12.12.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/15093 E.  ,  2022/9258 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2018 tarih ve 2017/87 - 2018/137 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53, 58/9, 58/6, 63 maddeleri uyarınca kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-)Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 26.09.2017 tarih, 2017/16-956 esas ve 2017/370 sayılı kararı ile onanarak kesinleşen, Yargıtay 16. Ceza Dairesinin ilk derece mahkemesi sıfatıyla verdiği 24.04.2017 tarih, 2015/3 esas, 2017/3 sayılı kararında; "ByLock iletişim sisteminin FETÖ/PDY silahlı terör örgütü mensuplarının kullanmaları amacıyla oluşturulan ve münhasıran bir suç örgütünün bir kısım mensupları tarafından kullanılan bir ağ olması nedeniyle örgüt talimatı ile bu ağa dahil olunduğunun ve gizliliği sağlamak için haberleşme amacıyla kullanıldığının her türlü şüpheden uzak kesin kanaate ulaştıracak teknik verilerle tespiti halinde kişinin örgütle bağlantısını gösteren delil olacağı"nın kabul edildiği gözetilmekle,

ByLock kullanıcısı olduğunu kabul etmeyen sanığın, ByLock uygulamasını kullandığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde teknik verilerle tespiti halinde, buna ilişkin delilin atılı suçun sübutu açısından belirleyici nitelikte olması karşısında, savunmanın denetlenmesi ve özellikle örgütsel faaliyetlerinin ne zamana kadar devam ettiğinin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde tespiti için ilgili birimlerden ayrıntılı ByLock tespit ve değerlendirme raporu yeniden istenilmesi, sanığın “SAYV” ve 2015 Mart Alan grubunda "..." şeklinde kodlandığını gösteren emniyet mahrem yapılanmasına ilişkin veri inceleme raporunda, sanığın zümre başkanı olduğu belirtilen “Said Bey” ile öğretmeni olduğu ifade edilen “Fuat Bey” kod isimli kişiler hakkında ilgili kuruluşlar nezdinde araştırma yapılarak, yakalanıp yakalanmadıklarının, ifadelerinin alınıp alınmadığının tespit edilmesinden sonra şayet yakalanmış iseler tanık olarak dinlenilmelerinin sağlanması, ayrıca UYAP veri havuzundan araştırma yapılarak sanık hakkında başkaca herhangi bir tanık veya itirafçı beyanı olup olmadığının saptanması, bulunması halinde bilgi ve belgelerin onaylı örneklerinin dosya içerisine getirtilmesi, gerekmesi halinde ilgili şahısların tanık olarak dinlenmelerinin sağlanması; istinaf aşamasında dosyaya gelen dijital inceleme raporu ve tüm bu delillerin CMK’nın 217. maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yetersiz belgelere dayanarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-)Kabul ve uygulamaya göre de;

Örgüt mensubu olduğu kabul edilen sanık hakkında verilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilirken uygulama maddesi olarak doğrudan ve yalnızca TCK'nın 58/9 maddesinin gösterilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde 58/6 maddesinin de yazılması,

Bozmayı gerektirmekle, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2 maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Malatya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37590, Karar No: 2017/5453, Tarih: 11.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37590 E.  ,  2017/5453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müşteki gibi girdikleri marketten 3 paket kaşar peyniri ile 6 adet tulum sucuk çalan sanıklar hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 11/05/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Malın değerinin az ya da çok olması, 5237 sayılı TCK'nın 61/1.maddesine göre temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olmakla birlikte, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının aynı Kanun'un 145.maddesinde de özel olarak düzenlenmesi kanun koyucunun hırsızlık suçlarında malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. 145.maddenin gerek ilk şekli gerekse de değiştirilmiş şekli hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını esas almaktadır. 145.maddeye göre faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin suç tarihindeki ekonomik koşullara göre az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3.maddesinde de öngörüldüğü üzere "işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde belirlemelidir. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise, malın değerinin azlığı yanında suçun işleniş şekli ve özelliklerinin de dikkate alınması gerekir. 145.maddenin uygulanması sırasında hakime geniş takdir hakkı tanınmış olup, hakim bu hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayda; sanıkların, şikayetçiye ait BİM markete girerek içeriden toplam değeri 81,15 TL'si olan kaşar peyniri ve sucuğu çaldıklarının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145.maddesi uyarınca sanıklar hakkında hükmolunan cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekçesiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/09/2015 gün ve 2015/13-103 esas, 2015/299 karar sayılı ilam ile, 09/05/2017 günlü olup henüz karar yazımı aşamasında bulunan kararında da değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145.maddesinin uygulanması gerektiği kabul edilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/10236, Karar No: 2019/15634, Tarih: 26.12.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/10236 E.  ,  2019/15634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : a) Sanık ... hakkında;

TCK’nın 158/1-a, 43, 168/2, 62, 52/2, 63 ve 53.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

b) Sanık ... hakkında;

TCK’nın 158/1-a, 168/2, 62, 52/2, 63 ve 53. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

müdafii

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

HÜKÜM : a) Sanık ... hakkında;

TCK’nın 158/1-a, 43, 168/2, 62, 52/2, 63 ve 53.

maddeleri uyarınca mahkumiyet

b) Sanık ... hakkında;

TCK’nın 158/1-a, 168/2, 62, 52/2, 63 ve 53. maddeleri

uyarınca mahkumiyet

müdafii

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanık ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’in, 09/11/2013 tarihinde Tacettin Dergahı civarında katılanın yanına gelip, kendisine hitaben; "çocuklarım için bir ekmek parası ver" şeklinde sözler ile para istediği, katılanın 2 TL parayı sanık ...’e verdiği, sanık ...’in parayı aldıktan sonra katılanın kolundan tutarak dua etmeye başladığı ve katılana çeşitli dini hikayeler anlatması üzerine kendisine üç yetimi giydirmek isteyip istemediğini sorduğu, bunu kabul eden katılana bu yardım işinin kendi aralarında kalması gerektiğini söyleyip, Kuran-ı Kerim’e el bastırarak kendisine yemin ettirdikten sonra, "sağ elin verdiğini sol el görmez parayı besmele çekerek ceketimin sağ cebine koy" şeklinde sözler de söyleyerek katılanın 500 TL tutarındaki parayı cebine koymasını sağladığı, ardından birlikte yürüyerek Sıhhıye istikametine doğru gittikleri, sanık ...’in katılanı yalnız bırakıp 15 dk sonra tekrar yanına geldiğinde kendisine hediyeler getirdiğini söyleyerek hurma ve zemzem suyu verdiği ve katılanın boynuna üzerinde Hz. Ali yazılı kılıç şeklindeki kolyeyi taktığı, bunun üzerine katılandan bankamatiğe gidip, vermiş olduğu 500 TL parayı 1.001 TL’ye tamamlayıp tamamlayamayacağını sorduğu, akabinde katılanın bankamatikten 500 TL para çektiği ve cebinden 1 TL ekleyip bu parayı da sanık ...’e teslim ettiği, 11/11/2013 tarihinde ise, sanık ...’in katılanı telefonla arayıp buluşmak istemesi üzerine, sanıkların katılan ile biraraya geldikleri sırada, akşam ezanının okunması nedeniyle namaza gitmeyi teklif eden katılana hitaben, ‘’bizim namazımızı Hz. Geylani kılıyor, cep telefonunu poşete koy yoksullara gidecek’’ şeklinde sözler söyleyerek, katılandan cep telefonunu aldıkları, akabinde sanık ...’in amcası olan diğer sanık ...’un, katılana hitaben ’’ ben Allah ile akşamları konuşuyorum, senin daha fazla hayır yapabileceğini ve daha fazla imkanların olduğunu biliyorum’’ şeklinde sözler söylediği, katılanın bir miktar daha parasının olduğunu söylemesi üzerine, sanıkların “fazla hayır yapan daha fazla mükafat alır” şeklinde sözler söyleyerek ve dini telkinlerde bulunarak katılandan 95 TL ve 230 TL daha alarak haksız yarar sağladıkları, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan beyanları, fotoğraf teşhis tutanağı, yakalama-üst arama ve muhafaza altına alma tutanakları, ödeme dekontu, katılana ait cep telefonuna ilişkin fatura örneği ile tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.