muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8800, Karar No: 2019/16850, Tarih: 25.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/8800 E.  ,  2019/16850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-24.07.2015 tarihli CD izleme tutanağında; şüpheli şahsın suça konu aracın camını açarak kolunu içeriye doğru uzattığı, ardından da kolunu çıkartarak aracın yanından uzaklaştığı, şüpheli şahsın kolluk kuvvetleri tarafından tanınan ve benzer suçlardan kaydı bulunan suça sürüklenen çocuk ... olduğunun belirtildiği, suça sürüklenen çocuğun hazırlık aşamasında CD izleme tutanağındaki şüpheli şahsın kendisi olmadığını söylediği, kovuşturma aşamasında CD görüntülerinin duruşmada izlenmediği, olay anını gösteren CD’nin dosya arasında da bulunmadığının anlaşılması karşısında; öncelikle CD görüntülerinin duruşmada izlenmesi, suça sürüklenen çocuğun görüntülerdeki şahsın kendisi olmadığını söylemesi, görüntülerden şüpheli şahsın kim olduğunun kesin ve net olarak anlaşılamaması halinde, güvenlik kamerası kayıtlarının suça sürüklenen çocuğun teşhise elverişli fotoğrafları ile birlikte bu konuda uzman Adli Tıp Kurumu ya da Polis Kriminal Labaratuvarına gönderilerek, görüntü iyileştirme teknikleri kullanılması suretiyle suça sürüklenen çocuğun fiili gerçekleştirip gerçekleştirmediğine ilişkin delillerin temyiz denetimine imkan tanıyacak şekilde ortaya konulması gerekirken, eksik kovuşturma sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Ceza uygulaması sırasında, 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin aynı Kanun’un 31. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 25.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8847, Karar No: 2009/10559, Tarih: 23.06.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/8847 E.  ,  2009/10559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar Hazine ve gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ......, (...., Köyü 134 ada 4 ve 5, 160 ada 6, 53 ve 54 parsel sayılı sırasıyla 14.185 m2, 6112 m2, 7605 m2, 844 m2 ve 810 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, tarla ve fındık bahçesi niteliğiyle belgesizden kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı köy tüzelkişiliği adına tesbit edilmiştir. Davacı gerçek kişiler, taşınmazların Temmuz 1289 tarih 189, 190 ve 191 numaralı tapuda kayıtlı olduğu; Hazine ise 160 ada 6, 53 ve 54 parsellerin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmışlardır. Mahkemece, taşınmazların dayanılan tapu kayıtları kapsamında kalmadığı belirlenerek gerçek kişilerin davasının reddine, Hazinenin davasının kısmen kabulüne; 134 ada 4 ve 5, 160 ada 6 parsellerin tespit gibi tesciline; 160 ada 53 ve 54 parsellerin mera niteliğiyle özel siciline kaydedilmesine karar verilmiş, hüküm davacılar Hazine ve gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tespit tarihinden önce 1948 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 25.10.1975 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu, aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazların orman sayılmayan yerlerden oldukları, davacıların dayandığı tapu kayıtlarının taşınmazlara uymadığı, 4, 5 ve 6 parsellerin eskiden beri köy tüzelkişiliği tarafından fındıklık olarak; 53 ve 54 parsellerin ise mera niteliğiyle kullanıldığı belirlenerek yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişilere yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 23/06/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3936, Karar No: 2015/10709, Tarih: 19.10.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/3936 E.  ,  2015/10709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SURUÇ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2014

NUMARASI : 2013/14-2014/227

Taraflar arasında görülen davada Suruç Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.12.2014 tarih ve 2013/14-2014/227 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili esas ve birleşen davada, müvekkillerinin murisleri B. ve D.. Ç..'in terör saldırısı sonucu petrol istasyonunda bulunduğu sırada hayatını kaybettiklerini, saldırının gerçekleştiği Ö. Petrol Gübre İnş. Nak. Gıda Tekstil Ltd. Şti.'nin davalı şirketle imzalanan A. Plus Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, sigorta poliçesindeki riskin gerçekleşmesine rağmen davalının hiçbir ödeme yapmadığı ileri sürerek, her bir davacı için 4.000,00 TL olmak üzere 24.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş; 24.09.2014 havale tarihli dilekçesiyle, davacı N.. Ç.. için 2.482,81 TL, M.. Ç.. için 2.261,19 TL, E.. Ç.. için 10.256,00 TL, K.. Ç.. için 1.107,24 TL, F.. Ç.. için 1.524,14 TL, Y.. Ç.. için 9.448,23 TL'nin tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, poliçede davacıların zararını karşılayacak bir teminata yer verilmediğini, terör teminatının bina ve müştemilatını kapsadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu, ceza dosyası ve tüm dosya kapsamına göre davanın kabulü ile davacı N.. Ç.. için 2.482,81 TL, M.. Ç.. için 2.261,19 TL, E.. Ç.. için 10.256,00 TL, K.. Ç.. için 1.107,24 TL, F.. Ç.. için 1.524,14 TL, Y.. Ç.. için 9.448,23 TL destekten yoksun kalma tazminatlarının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.387,85 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3882, Karar No: 2011/3585, Tarih: 04.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/3882 E.  ,  2011/3585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 30/07/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 08/01/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, fidan dikili bahçeye sulama suyu verilmesi nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Dosya içeriğinden, davalı belediyenin Beyler Deresi’nden aldığı sulama suyunu işlettiği anlaşılmaktadır. Sulama suyunu işletme işi, davalı idareye kamu yasası ile verilmiş kamusal bir görevin gereğidir. İşin kusurlu yapılması, yanlış düzenlenmesi ve kötü yürütülmesi hizmet kusuru niteliğindedir. Davacı, fidan dikili bahçeye sulama suyu verilmesi nedeniyle zarara uğradığını belirterek istekte bulunduğuna göre bu tür isteklerin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince tam yargı davası olarak idari yargı yerinde ileri sürülmesi gerekir.

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre öteki temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6176, Karar No: 2014/6351, Tarih: 09.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6176 E.  ,  2014/6351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12853, Karar No: 2017/26358, Tarih: 22.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/12853 E.  ,  2017/26358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı.... Temizlik Yemek Özel Sağlık San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 22/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1275, Karar No: 2019/14360, Tarih: 26.06.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/1275 E.  ,  2019/14360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

DAVA :Davacı işçi feshin geçersizliğinin tespiti ile işe iadesine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından, tanıkların dinlenmemesi sebebiyle savunma hakkının kısıtlandığı ve davacının davranışlarına dayalı olarak savunması da alınmak suretiyle iş sözleşmesinin geçerli nedenle feshedildiği ileri sürülerek yasal süresi içinde istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalı vekilinin istinaf talebi “...davalının süresinde cevap verip, delil bildirmediği...” gerekçesi ile reddedilmiştir.

Davalı vekili Bölge Adliye Mahkemesi kararını süresinde temyiz etmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Taraflar arasında, davalının cevap dilekçesini süresinde verip, vermediği, buna bağlı olarak bildirdiği delillerin toplanıp, toplanmayacağı ve tanıkların dinlenilip, dinlenilmeyeceği uyuşmazlık konusudur.

6100 sayılı HMK. nın 317/2. maddesine göre cevap süresi iki haftadır.

Somut uyuşmazlıkta, dava açıldıktan sonra Mahkemece 09.06.2016 tarihli tensip zaptı düzenlenmiş ve dava dilekçesi ile tensip zaptı davalı şirkete 30.06.2016 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Davalı vekili delil ve tanıklarını da bildirdiği cevap dilekçesini UYAP üzerinden 28.07.2016 tarihinde göndermiştir.

İlk bakışta dava dilekçesi ile tensip zaptının tebliğ tarihi olan 30.06.2016 ile cevap dilekçesinin verilme tarihi 28.07.2016 tarihi arasında iki haftalık sürenin geçtiği görülmektedir.

Ancak Mahkemece 09.06.2016 tarihli tensip zaptının 4 numaralı ara kararı ile;

“4- HMK 317/2 maddesinde düzenlenen cevap süresinin uzatılması yönündeki taleplerin hissedilir yoğunlukta geliyor olması karşısında; yeniden bu konuda ara karar kurmak ve kararı tebliğ etmenin usul ekonomisine uygun olmadığı dikkate alınarak dava dilekçesinin tebliğinden itibaren 2 haftalık cevap verme süresinin bitiminden itibaren geçerli olmak üzere, davalıya HMK 317/2 maddesinde düzenlenen yasal süreye ek olarak 2 haftalık ek süre verilmesine, böylece Cevap Süresinin 4 HAFTAYA ÇIKARILMASINA, “ karar verilmiş ve bu ara kararının bulunduğu tensip zaptı davalıya tebliğ edilmiştir.

6100 sayılı HMK. nın 317/2. maddesine göre davalı tarafından talep edildiği taktirde cevap süresinin 2 hafta daha uzatılması mümkündür. Süre uzatımının birinci koşulu, davalı tarafından talep edilmesidir. Mahkemece her hangi bir talep olmadan, kendiliğinden süre uzatımı yapılamaz.

Ancak mahkemece talep olmadan, hukuki olmayan gerekçelerle cevap süresi uzatılmış, bu ara kararını da içeren tensip zaptı davalı şirkete tebliğ edilmiş, şirket vekili de cevabını uzatılan süre içeresinden vermiştir.

6100 sayılı HMK. nın 317/2. maddesine göre davalı tarafından talep edildiği taktirde cevap süresinin 2 hafta daha uzatılması mümkündür. Süre uzatımının birinci koşulu, davalı tarafından talep edilmesidir. Mahkemece her hangi bir talep olmadan, kendiliğinden süre uzatımı yapılamaz.

Ancak mahkemece talep olmadan, hukuki olmayan gerekçelerle cevap süresi uzatılmış, bu ara kararını da içeren tensip zaptı davalı şirkete tebliğ edilmiş, şirket vekili de cevabını uzatılan süre içeresinden vermiştir.

Cevap dilekçesi, Yasa’ daki iki haftalık süre içerisinde verilmemiş ise de, mahkemenin talep olmadan verdiği iki haftalık uzatma süresi içerisinde verilmiştir.

Mahkemenin süre uzatım ara kararı ile “ davalı tarafından talep edilmediği “ halde cevap süresinin uzatılmasına karar verilmiş isede Mahkemece yasaya aykırı ara kararı oluşturulmuş Mahkeme bu ara kararı ile davalıyı yanıltmıştır.

Mahkemenin usulsüzde olsa davalıyı yanıltan ara kararı karşısında uzatma süresi içerisinde verilen cevap dilekçesi süresinde sayılmalı ve süresinde sayılan cevabın gereği olarak davalının delilleri toplanarak sonuca gidilmelidir.

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi tarafından mahkemenin davalıyı yanıltması hususu gözden kaçırılarak davalının cevabının süresinde olmadığının kabulü ile davalının hukuki dinlenilme hakkının ihlali hatalı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç:

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesi’ nin kararlarının yukarıda gösterilen sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi’ ne gönderilmesine, 26/06/2019 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5938, Karar No: 2019/5281, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/5938 E.  ,  2019/5281 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı ... ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Davanın reddine dair verilen karar, Dairece, 20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı Kanun'un 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.maddeden sözedilip, bu madde kapsamında değerlendirme yapılmak ve sonucuna göre karar verilmek üzere bozulmuş, bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucu, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanunu'nun 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde düzenlemesi dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürülüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, özellikle de, davadan önce bir ödeme olgusu olup olmadığı, var ise, bunun borcu sona erdirip erdirmediği hususu üzerinde durulup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.01.2015 tarih 2014/3-8 E., 2015/10 K. sayılı kararı da gözetilerek, gerekirse konusunun uzmanı bilirkişiden rapor da alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2012/22382, Karar No: 2013/28226, Tarih: 08.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/22382 E.  ,  2013/28226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Mükerrirlere özgü infaz rejiminin sadece hapis cezaları hakkında uygulanabileceği ve TCK'nin 50/5 maddesi uyarınca 'uygulamada asıl mahkumiyetin bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbir' olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde '2 ay 15 ... süreyle kamuya yararlı bir işte çalıştırma' seçenek yaptırımından ibaret mahkumiyet hükmüne de TCK'nin 58. maddesinin tatbik edilmesi ve kabule göre de kesin nitelikteki hükmün tekerrüre esas alınması,

2) Sanık hakkında hükmolunan kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nin 50/1.f maddesi uyarınca 'kamuya yararlı bir işte çalıştırma seçenek yaptırımına' çevrilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde 'genel ve yardımcı hizmetler iş kolunda çalıştırılmasına' karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince, yaralama suçundan kurulan hükmün;

a) Tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dair dört ve beşinci (4-5.) paragraflarının hükümden çıkarılması,

b) Seçenek tebirlerin uygulanmasına dair yedinci (7.) paragrafındaki 'genel ve yardımcı hizmetler iş kolunda' ifadesinin hükümden çıkarılması ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/279, Karar No: 2018/1933, Tarih: 15.03.2018

**4. Hukuk Dairesi         2017/279 E.  ,  2018/1933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalılar .... ve ... Konut Yapı Mimarlık Mühendislik İnşaat Taahhüt Ticaret ve San. A.Ş. aleyhine 07/04/2015 gününde verilen dilekçe ile menfi tespit istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24/05/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi .... vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 12 ve 13. maddelerinde hükmi şahıslara ne şekilde tebligat yapılacağı belirlenmiştir. Tebligat adresinin, borçlu şirketin ticaret sicilinde kayıtlı adresi olması ve tevziat saatlerinde kapalı olması veya tebligatın alınmasından imtina edilmesi halinde, bu adrese 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. ya da 35/4. maddelerine göre tebligatın yapılması gerekir.

1.11.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunun 9. maddesi ile değişik, 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 35/4. maddesinde; “Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmî kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır", Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 57/4. maddesinde ise; “Daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından ana statü, sicil ve tüzük ve kuruluş senedi gibi kayıtlardaki adresleri esas alınır ve bu madde hükümleri uygulanır” düzenlemeleri yer almaktadır.

1.11.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunun 9. maddesinin gerekçesinde; "....Maddenin dördüncü fıkrası, tüzel kişiler bakımından özel ve açık bir düzenleme getirmektedir. Tüzel kişilerin adreslerinin, bir sicil veya resmi kayıtta belirli olması sebebiyle meçhul olması düşünülemez. Bu çerçevede daha önce kendilerine tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişiler bakımından resmi kayıtlarındaki adreslerinin esas alınacağı ve bu madde hükümlerinin uygulanacağı açıkça düzenlenmiştir...." açıklaması yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesiyle; davalı .... ... Yapı Mimarlık Müh.İnş.Taah.Tic.ve San.A.Ş. adına gerekçeli karar doğrudan Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir. Bu durumda, yukarıda belirtilen düzenlemeler uyarınca, adı geçen davalı şirkete usulüne uygun tebligat yapılması için dosyanın mahal mahkemesine geri çevrilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Dosyanın yukarıda belirtilen eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi için iade edilmek üzere mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 15/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.