muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/29211, Karar No: 2014/18691, Tarih: 24.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29211 E.  ,  2014/18691 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/329831

Mahkemesi : Mersin 9. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 23/05/2013

Numarası : 2013/152-2013/641

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü aydınlatması bulunmayan yerde, orta refüjle bölünmüş tek yönlü, düz, eğimsiz, kuru zeminli ve asfalt kaplamalı iki şeritli yolda gece saat 04:10 sıralarında sanık idaresindeki tırla sağ şeritte seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde önünde bulunan aracı sollamak için sol şerite geçtiği sırada, yaya geçidinin ve fasılalı(sarı) yanıp sönen trafik ışıklarının 30 metre ilerisinde güneyden kuzeye doğru geçerken yolun 3 metrelik kısmını kateden yayaya çarparak 21 metre ileriye fırlatması sonucunda,yayanın öldüğü olayda; sanığın ikrarı ve dosya kapsamı dikkate alındığında, olayın sanığın önündeki aracı solladığı esnada gerçekleştiği ve çarpma öncesinde fren izinin bulunmadığı, tırın çarpma noktasından itibaren 150-200 metre sonra durabildiği, yayanın geçtiği yerin yaya geçidi levhasına ve trafik levhasına çok yakın mesafede bulunduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde; tali kusurlu kabul edilmesi gereken sanık hakkında mahkumiyeti yerine; oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/606, Karar No: 2017/5174, Tarih: 24.04.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/606 E.  ,  2017/5174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında, üzerine atılı işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince geliştiğine dair uzman doktor tarafından düzenlenecek farik mümeyyizlik raporu alınmadan mahkumiyetine hükmedilmesi,

3-Polatlı Belediyesi Tarım Müzesinden çalınan tavşanların küçükbaş hayvan olmadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 142/1-a maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Yasa'nın 142/2-g maddesi ile hüküm kurulması,

4-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı

yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 60,00 TL değerindeki tavşanları çalması karşısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nın 326/son maddesi gereğince sonuç ceza bakımından kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 24.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18139, Karar No: 2013/18247, Tarih: 17.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/18139 E.  ,  2013/18247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderlerinden kaynaklanan 88.345,00 ABD Doları ve 248.976,94 TL borcun 245.665,00 TL'sinden borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının davalı idare tarafından yüksek lisans eğitimi yapmak üzere Amerika Birleşik Devletleri'ne gönderildiğini, mecburi hizmetini yerine getirmek üzere göreve başladığını, ancak mecburi hizmetini tamamlamadan 30.09.2009 tarihinde vermiş olduğu istifa dilekçesi ile kurumdaki görevinden ayrıldığını, adına 248.976,94 TL ve 88.345 ABD doları eğitim ve öğretim masrafı tahakkuk ettirildiğini, oysa ödenen yurtiçi maaştan sorumlu olmadığını belirterek, bu borcun 245.665,00 TL'sinden davacının borçlu olmadığının tespitini istemiş; mahkemece alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerin, özellikle davacı tarafından davalı ... Kuruluna verilen taahhütnamenin incelenmesinden; davacının taahhüdün 1. maddesinde "Eğitim sona erip Kurul’da göreve başlamamdan itibaren eğitim süresinin iki katı olan 44 ay süre Sermaye Piyasası Kurulunda, mecburi hizmetli olarak çalışacağımı", 3.maddesinde de "Mecburi hizmetim tamamlanmadan isteğimle veya disiplin uygulaması nedeniyle Kuruldan ayrıldığım taktirde, mecburi hizmetimin eksik kalan bölümü ile orantılı tutarın iki katını bir ay içinde nakten ve def’aten Kurula ödeyeceğimi…taahhüt ederim" şeklinde taahhütte bulunduğu anlaşılmıştır.

Davacı sözü edilen bu taahhüt senedinin hata, hile veya zorla kendilerine imzalatıldığını ileri sürmemiştir. Davacının serbest iradesi ile davalı ... Kuruluna böyle bir yüklenme senedi vermesini yasaklayan bir yasal düzenleme olmadığı gibi, davacı yüksek lisans eğitimi için Amerika Birleşik Devletleri’ne kendi iradesi dışında da gönderilmiş değildir. O halde bu taahhütname davacıyı bağlar niteliktedir. Davada davalı kurum tarafından taahhütname kapsamında yapılan harcamaların iadesi nedeniyle, bu masraflar içerisinde yer alan yurtiçi maaşından sorumlu olmadığının tespiti istenmekte, bunun dışında bir istemde de bulunmamaktadır. Ortada taahhütnameyi geçersiz yapan bir durum olmadığına göre, mahkemece taahhütname kapsamı doğrultusunda davacıya TL cinsi yapılan masraflarla bu masraflardan kalan mecburi hizmetine karşılık gelen kısmı bilirkişiye hesap ettirilip, tespit edilen bu miktar üzerinden davacının borçlu olduğu ve olmadığı miktarın tespiti yerine yerinde olmayan gerekçelerle davanın tümden kabul edilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19468, Karar No: 2012/5268, Tarih: 01.03.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/19468 E.  ,  2012/5268 K.**

**"İçtihat Metni"**

...Enerji Ür. A.Ş vekili avukat ... ile ... Engin vekili avukat ... Bala aralarındaki dava hakkında ... 2. Tüketici Mahkemesinden verilen 7.72011 gün ve 233-270 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, ...Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nin 22.06.2009 tarih ve 2009/16 Karar tarihli kararının iptalini istemiş; mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2011 tarihinden itibaren 1.540.00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir.

...Tüketici Sorunları Hakem Heyeti'nin 22.06.2009 tarih ve 2009/16 Karar tarihli kararı ile "2005,2006,2007 ve 2008 yılı mayıs, haziran, temmuz, ağustos, eylül, ekim ayları için taakkuk ettirilen, her yılın yaz dönemine ait olan (6x4 yıl) toplam 24 adet faturanın iptali ile aynı dönemlere ait faturaların %50 tenzil edilmiş fatura olarak yeniden tanzim ve tahakkuk ettirilmesine," karar verildiği, yapılan tenzil miktarının ve dolayısıyla bu davada davacı tarafından temyiz edilen kısmın, karar tarihi itibariyle 1.540,00 TL.yi geçmediği anlaşılmakla, HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 1.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4724, Karar No: 2012/39163, Tarih: 13.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/4724 E.  ,  2012/39163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Malına Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın zararı kovuşturma aşamasında gidermesi karşısında TCK'nın 168/2.maddesi yerine, 168/1.maddesinin uygulanması, bu madde ile yapılan uygulama sırasında da hesap hatası sonucu eksik ceza tayini; aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6928, Karar No: 2018/16023, Tarih: 18.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2016/6928 E.  ,  2018/16023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen davanın yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18/09/2018 Salı günü tayin edilerek taraflara ... kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 2006 yılı Nisan ayından 2012 yılı Haziran ayına kadar davalıya ait işyerinde çalıştığını, en son aylık ücretinin net 1.300 TL olduğunu, ücretlerinin çoğu zaman eksik ve geç ödendiğini, ücret miktarının ...'na eksik bildirildiğini, fazla çalışma yapmasına ve genel tatillerde çalışmasına karşın ücretlerinin ödenmediğini, bu nedenlerle iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı ile fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin ücretleri ile maaş alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Mahkemece, dava dilekçesinin 26.06.2014 tarihinde tebliğ edildiği, cevap süresinin uzatımının talep edildiği dilekçenin ise iki haftalık yasal süre sonrasında 11.08.2014 tarihinde sunulduğu gerekçesi ile cevap dilekçesindeki savunmalar dikkate alınmamıştır.

Dava dilekçesinin tebliğine dair tebligat parçası incelendiğinde, 6100 sayılı HMK'nın 122. maddesine aykırı olarak, davalının iki hafta içerisinde davaya cevap verebileceğinin tebliğ zarfında gösterilmediği saptanmıştır.

Dolayısı ile davalının süresinde cevap dilekçesini verdiğinin kabulü ile delillerinin toplanarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde savunma hakkının kısıtlanarak sonuca gidilmesi hatalıdır.

2- Dava dilekçesi incelendiğinde, fesih tarihi noktasında farklı beyanların yer aldığı görülmektedir.

Bu husus davacı tarafa açıklattırılarak, iş sözleşmesini hangi tarihte feshettiği HMK'nın 31. maddesine göre netleştirilmelidir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, davalı yararına takdir edilen 1.630.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6908, Karar No: 2015/13816, Tarih: 20.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/6908 E.  ,  2015/13816 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/207934

MAHKEMESİ : Nazilli(Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2011

NUMARASI : 2010/448 (E) ve 2011/109 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık Kadir hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Sanık Aydın hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre, Hacı Bey ve Gülten oğlu ../../1959 doğumlu, .. TC kimlik nolu sanık A.. Y..'ın hüküm tarihinden sonra 25/06/2013 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu durumun mahallinden araştırılması suretiyle sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK’nin 64/1. maddesi gereğince düşürülmesine karar verilmesi gerekip gerekmediğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7166, Karar No: 2006/8385, Tarih: 12.07.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/7166 E.  ,  2006/8385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.9.2005 gününde verilen dilekçe ile meraya müdahalenin meni- tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 11.5.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2- Dava çapa bağlanmış mera arazisine yapılan elatmanın önlenmesi istemine ilişkindir. Yerinde yapılan keşifte tecavüz edilen bölümün hayvan bakımı için özgülenen yer olduğu anlaşılmaktadır. Bu cümleden olarak (A) harfi ile gösterilen 149.50 m2 lik bölüm ağıl, (B) harfi ile gösterilen 318.50 m2 lik alan açık gezi yeri, (F) harfi ile gösterilen alan ise hayvan besi yeri olarak kullanılmaktadır. ... renkle gösterilen dar bir alan ise baraka nitelikli yapıdır. Bu yapıların tamamı da sökülüp götürülebilen nitelikte olup davalıya ait olmakla dava değerine dahil sayılmazlar. Dava kabul edilirken bu değerlerin de uyuşmazlık matrahına katılarak oluşan toplam değer üzerinden davacı yararına ücreti vekalet takdiri yasaya aykırıdır. Somut olayda dava değeri elatılan toplam mera alanının değeri ile eski hale getirme tazminatının toplamı olmakta olup dava dilekçesinde de bu değer 359.00 YTL. olarak belirlenmiştir. Keşif yerinde de bu değerlerden sadece eski hale getirme bedeli 181.00 YTl. olarak belirlenmiş, elatılan 329,48 m2 lik yer için arazi değeri saptanmamıştır. Yerel bilirkişinin dönüm bazında belirlediği değer ise 500 YTL'dir. Elatılan yer 329,48 m2 olduğuna göre tecavüz edilen yerin arazi değeri mahkemece de belirlendiği üzere 167.74 YTL'dir. Bu iki değer üzerinden ücreti vekalet takdiri yapılması gerekirken az yukarıda da işaret edildiği gibi sökülüp götürülebilecek yapı değerleri de toplam dava değerine katılarak bunun üzerinden ücreti vekalet takdiri yanlıştır. Bu yön bozma nedeni ise de; yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün, H.U.M.K.nun 438/VII.maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca hükmün ücreti vekaletine ilişkin paragrafının 2.satırında yer alan " 2.197.59" rakamlarının hükümden çıkarılarak yerine "200" rakamının yazılmasına ve hükmün DÜZELTİLMİŞ BU BİÇİMİYLE ONANMASINA, 12.7.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11385, Karar No: 2019/876, Tarih: 07.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/11385 E.  ,  2019/876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, tarımsal sulama elektrik abonesi olduğunu, sayacının ve panosunun 01.04.2012 tarihinde çalındığını, eski sayacının çalındığından endeks bilgilerine ulaşılamaması sebebiyle davalı şirket tarafından toplam 152 günlük sulama dönemi için 15.05.2012 tarihinde 72.489,20 TL endekse esaslı olmayan ek tahakkuk yapıldığını, yapılan tahakkukun yanlış ve fahiş hesaplandığını ileri sürerek, 19.12.2013 tarihi itibariyle 95.122,38 TL olan borç miktarına ve bu miktara işletilen faizlere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, fatura bedeli belirli olduğundan kısmi dava açılamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, kısmi dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; elektrik borcundan kaynaklanan menfi tespit talebine ilişkindir.

Somut olayda; davacı taraf 95.122,38 TL tutarındaki borç tahakkukunun şimdilik 1.000,00 TL tutarındaki kısmı yönünden borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiş, Mahkemece; dava konusu olayda kısmi dava açılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kural olarak alacaklı, alacağının tümü için dava açmak zorunda olmayıp, alacağının belli bir bölümünü dava konusu yapabilir. Zira; hiç kimse kendi lehine olan davayı (tam dava) açmaya zorlanamaz.(HMK m.24/2)

Bu bağlamda davacının alacağının şimdilik belli bir kesimi için açtığı davaya, kısmi dava denilir. Kısmi dava 6100 sayılı HMK’nın 109. maddesinde düzenlenmiş olup, maddenin birinci fıkrasında; “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir” denilmiştir.

Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden (mesela, ödünç veya satış sözleşmesinden) doğmuş olması ve bu (aynı hukuki ilişkiden doğan) alacağın şimdilik bir kesiminin dava edilmesi gerekir.

Dava konusu alacak, bir alacağın belli bir kesimi değil (bilakis bağımsız bir alacak) ise, o zaman dava, kısmi dava olarak nitelendirilemez.

Davacının kısmi dava mı yoksa tam dava mı açtığı, dava dilekçesinden (talep neticesinden) anlaşılır. Davacı, dava sebebi olarak gösterdiği vakıalardan doğan alacağının tümünü mü, yoksa yalnız bir kesimini mi istediğini açıkça bildirmelidir. (m.119, 1/ğ). Aksi halde, yani davacı alacağının yalnız bir kesimi için dava açtığını bildirmemiş ise, dava, kısmi dava değil tam dava sayılır.