muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/19799, Karar No: 2012/16090, Tarih: 27.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/19799 E.  ,  2012/16090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanığın ışık kontrollü kavşağa aşırı hızlı bir şekilde girerek sola doğru dönerken aracın kontrolden çıkması ve sağa savrularak kaldırım üstündeki durağa çarpmasıyla duraktaki yayaların yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda tam kusurlu olduğu görülmekle tebliğnamedeki kusurun tesbiti açısından bilirkişi raporu alınması gerektiğine yönelik bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak

Mağdur ... Tuncel'in 03.05.2008 tarihli raporunda patolojiye rastlanılmadığının belirtildiği, 13.06.2008 tarihli adli raporunda tıbbi bir müdahaleyi gerektirecek durum bulunmadığının bildirildiği, bununla birlikte mağdurun Bursa Yüksek İhtisas Hastanesi Acil Polikliniğinde tedavi gördüğü ve katılan velisinin mağdurun olayda yaralandığını beyan ettiği görülmekle , mağdurun sanığın eylemi sonucu yaralamaya maruz kalıp kalmadığının tam olarak araştırılmadan yetersiz doktor raporuna dayanılarak " birden fazla kişinin yaralanmasına sebebiyet vermek "suçundan TCK.89/4 maddesi ile hüküm kurulması

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4871, Karar No: 2006/6951, Tarih: 16.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4871 E.  ,  2006/6951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

Davacı Hazine vekili tarafından, davalı ... aleyhine 8.7.2004 gününde verilen dilekçe ile mera iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.3.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mera iddiasıyla Hazine tarafından açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece çekişme konusu taşınmazın imar planı kapsamına alınan mera olduğu davalıya 4342 sayılı Kanununun değişik 3. maddesi uyarınca taşınmazın emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısını Hazineye ödenmek üzere önel verilmesine rağmen ödeme yapmadığı gerekçeleriyle dava kabul edilmiş ve dava konusu taşınmazın kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hükmü davalı gerçek kişi temyiz etmiştir.

Dosya kapsamında toplanan delillere göre, 1965 yılında yapılan tapulama tespiti sırasında 50 parsel sayılı taşınmazın ... Köyü Tüzel Kişiliği adına harman yeri olarak sınırlandırıldığı, köyün Belediye olmasından sonra Belediye adına tescil edildiği, 22.6.1973 tarihinde de üç ayrı parsele ifraz edildiği ve bunlardan bir kısım parsellerin imar planında sosyal alanlara ayrıldığı, harman yerinden ifraz edilen 1714 parsel ile ihdasen tesis edilen 1723 parselin tevhit edilerek 1724 parsel numarasını aldığı daha sonra bu parselin 55 ayrı parsele bölündüğü, 1978 yılındaki emcümen kararıyla bu parsellerin üçüncü kişilere satıldığı anlaşılmaktadır.

Görüldüğü gibi dava konusu taşınmazın öncesi köy halkının yararlandığı kamu malı özelliği taşıyan genel harman yeridir.

Davacı Hazine dava konusu taşınmazın mera olduğunu iddia etmiş ise de, bu iddia kanıtlanamamıştır. Burada öncelikle harman yeri niteliği üzerinde durulması gerekecektir. Gerçekten, harman yerleri köy halkının tümünün yararlandığı harman yapılmak üzere ya yetkili mercii tarafından tahsis edilen ya da, ... kullanma biçimi harman yeri olan köy orta malı taşınmazlardandır. Bu gibi yerlerin yararlanma hakkı ilgili köy ve belde halkına ait ise de, kuru mülkiyeti Devlete aittir. Yine hemen belirtilmelidir ki, harman yerlerinin özellikleri mera, yaylak ve kışlakların özelliklerinden farklı değildir.

Her ne kadar 4342 sayılı Mera Kanununun değişik geçici 3. maddesinde Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içersindeki yerleşim yeri olarak işgal edilen ve mera olarak kullanımına artık olanak bulunmayan taşınmazların tahsis amacının değiştirilmesi suretiyle Hazine adına tesciline olanak sağlanmışsa da bu hüküm ancak öncesi mera olan ve yasada öngörülen unsurları taşıyan taşınmazlar bakımından uygulanabilir. Anılan hükmün genişletilmiş yorumla mera dışındaki yaylak, kışlak ve somut olayda olduğu gibi harman yerlerine taşınma imkânı yoktur. O yüzden mahkemenin 4342 sayılı Kanununun geçici 3. maddesindeki taşınmaz bedelinin ilgililerince Hazineye ödenmesine dair işlem yaparak bunun sonucu bedelin ödenmediğinden bahsedilip davanın bu nedenle reddi doğru olmamıştır.

Burada üzerinde durulması gereken diğer bir sorunda 4342 sayılı Mera Kanununun 14. maddesi son fıkrasının olaya uygulanıp uygulanamayacağıdır. Anılan maddenin başlığı «tahsis amacının değiştirilmesi» şeklindedir. Yasanın daha önceki hükümlerine bakılırsa bu maddenin mera komisyonlarının çalışmaları sırasında ve ancak mera komisyonlarınca yapılan idari iş ve işlemlerde uygulanabileceği açıkça görülür. Başka bir deyişle yargı önüne getirilen bu gibi uyuşmazlıklarda harman yeri vasfının yargı yerinde değiştirilebileceği düşünülemez. Ne var ki; somut olayda, öncesi harman yeri olan 1714 parsel sayılı taşınmaz 1723 parselle tevhid edilerek imar planı kapsamına alınmış, arsa vasfına dönüştürülerek gerçek kişilere Belediye Encümeni kararıyla satılmıştır. Az yukarıda sözü edildiği üzere somut olaya 4342 sayılı Kanunun değişik geçici 3. maddesinin ve yine aynı yasanın 14 maddesinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla 1714 parselin harman yeri vasfının değiştirilerek arsa vasfıyla gerçek kişilere yapılan satış işlemi ve gerçek kişiler adına tescil yasadaki deyimiyle «yolsuz tescil» niteliğindedir. Bu gibi durumlarda hukuken yokluk ifade eden tapu üzerinden iktisapta bulunan kişiler Türk Medeni Kanunun 1023 maddesinden yararlanamaz. Ancak;

Yukarıdan beri vurgulandığı üzere 1724 parsel harman yeri olan 1714 ile 1723 parsellerden gelmektedir. 1714 sayılı öncesi harman yeri olan taşınmazın Belediye tarafından imar planına alınarak özel mülk şeklinde kişilere satışı hukuken yok hükmünde ise de, 1723 parselin niteliği ve evveliyatı araştırılmamıştır. Anılan bu parsel imar uygulaması suretiyle Belediye tarafından mülk edinilecek yerlerden ise ve davalıya yapılan satış 1723 parselin kapsamında kalan bir yer ise şüphesiz davalı gerçek kişi Belediyeden satın almayla bu yeri kazanabilir. O yüzden öncelikle bu husustaki deliller toplanıp yerinde keşif yapılarak dava konusu taşınmazın harman yeri niteliğindeki 1714 parsel yoksa 1723 parsel kapsamında kalıp kalmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Yapılacak inceleme ve araştırma sonucu dava konusu taşınmazın 1714 parsel kapsamında kaldığı saptanırsa öncesi harman yeri olan ve kamunun genelinin yararlandığı bu yer imar uygulamasında ancak yine kamunun genelinin yararlandığı bir yer olarak bırakılmak koşuluyla imar planına alınabileceğinden ( örneğin meydan, yol, ..., yeşil alan, otopark, toplu taşıma istasyonu, terminal…. gibi) bu yerin kamunun yararlanmasına tahsis edilmek üzere ve bu koşulla Hazine adına tescili gerekir. Mahkemece bütün bu yönler düşünülmeden ve uygulama yeri olmadığı halde 4342 sayılı Mera Kanunun geçici 3. maddesinden bahsedilerek davanın yazılı olduğu şekilde doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazların kabulü hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.6.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28714, Karar No: 2015/24193, Tarih: 03.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/28714 E.  ,  2015/24193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekillerince tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle gerekçeli kararda temizlik işçisi olduğu belirtilen davacının büro elemanı olarak çalıştığı ve işe başlatmama tazminatının '' her iki davalıdan '' tahsiline şeklinde kurulan hükümde sözü edilen ''her iki davalı'' nın tüm davalılar olduğu anlaşılmasına göre davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalılardan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8304, Karar No: 2021/6507, Tarih: 28.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8304 E.  ,  2021/6507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulü ile 597.456,80 TL maddi tazminatın davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına göre; dava konusu Samandağ İlçesi, ... Mahallesi 1186 parsel sayılı taşınmazın Hazine tarafından açılan dava sonucunda Samandağ 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/561E-1080K sayılı ilamı ile tamamının kıyı kenar çizgisi içinde kalması nedeni ile tapusunun iptaline ve tescil harici bırakılmasına karar verildiği, kararın temyiz incelemesinden geçerek 17.07.2014 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 27.02.2015 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arsa niteliğindeki ... Mahallesi, 1186 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak zeminine, resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payı düşülerek üzerinde bulunan yapılara değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına,

28/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12581, Karar No: 2013/20680, Tarih: 04.06.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/12581 E.  ,  2013/20680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi üçüncü kişi olup taraf olmadığı, icra takibinde konulan haczin yasaya aykırı olduğu nedeniyle şikayet yoluyla kaldırılmasını isteyemez. Bu nedenle mahkemece aktif husumet nedeniyle reddi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsiz ise de sonuçta istemin reddine karar verildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24.30 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmnasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2048, Karar No: 2021/6888, Tarih: 17.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/2048 E.  ,  2021/6888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki olduğu ... parsel sayılı taşınmazdaki B-Blok 1 nolu bağımsız bölümün satışı için davalılar ... ve ...’i vekil tayin ettiğini, ancak davalı vekil ...’in vekalet görevini kötüye kullanmak suretiyle taşınmazını diğer davalı ...’a devrettiğini, kendisine herhangi bir satış bedeli ödenmediğini ve zararlandırıldığını, davalı ...’nin iyi niyetli olmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile adına tesciline, olmadığı takdirde taşınmazın dava tarihideki rayiç değerinin faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., taşınmazı rayiç bedelini ödeyerek ve iyi niyetle satın aldığını, satış bedelinin bir kısmını banka hesabına yatırdığını, bir kısmını da nakit ödediğini, taşınmazı dava tarihinden önce dava dışı ...’a satış suretiyle devrettiğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Davalı, ..., taşınmazı ...’a 70.000,00 TL'ye sattığını, satış bedelini ...’nın aldığını, taşınmazın aslında davacının ablası ...‘e ait olduğunu, ... tarafından satış bedeli olarak ...’e senet verildiğini belirterek, davanın reddini savunmuş, davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Dahili davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, ...'ın iyi niyetli olduğu, ancak vekil ...’in vekalet görevini kötüye kullandığı gerekçesi ile davanın iptal tescil isteği yönünden reddine, 90.000,00 TL‘nin davalılar ... ve ...’ten tahsiline ilişkin olarak verilen karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi tarafından, yargılama aşamasında taşınmazın üçüncü kişiye devredilmesi nedeni ile 6100 sayılı HMK’nın 125/1. maddesi uyarınca işlem yapılması gerektiğinden bahisle İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak dosyanın yerel mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, Mahkemece, taşınmazın devredildiği ...'a karşı davacı tarafından seçimlik hakkın tapu iptali ve tescil yönünden kullanılması üzerine tapu iptali ve tescil isteğinin reddine, 50.000 TL tazminatın davalılar ... ve ...’ten tahsiline karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, HMK 353/1-b-2 maddesi uyarınca kabul edilerek İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, davacının iptal tescil talebinin dahili davalı ... yönünden reddine, tazminat isteğinin ise davalılar ... ve ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan 1.417,70 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine, 17/11/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4797, Karar No: 2023/6191, Tarih: 11.05.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/4797 E.  ,  2023/6191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/498 Değişik iş

SUÇLAR : Hakaret ve tehdit

İNCELEME KONUSU KARAR : Yetkili savcılığın tespitine ilişkin

Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.08.2022 tarihli ve 2022/498 Değişik iş sayılı Kararı ile Gülnar Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna karar verilmiş, verilen kararın kesin olduğu anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.03.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2023 tarihli ve KYB-2023/32719 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.04.2023 tarihli ve KYB-2023/32719 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, Gülnar Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27.07.2022 tarihli ve 2022/2164 soruşturma, 2022/45 sayılı yetkisizlik kararı ile suçun işlendiği yerin mağdurun yerleşim yeri olan Adana Cumhuriyet Başsavcılığı yetki sınırlarında kalmış olduğunun ifade edilmiş olması ve Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.08.2022 tarihli kararı ile de yetkili yerin Adana Cumhuriyet Başsavcılığı olarak kabul edilmesine rağmen Gülnar Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesi nedeniyle gerekçe ile hüküm arasında çelişki oluşturulmasında isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Adana Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.07.2022 tarihli ve 2022/54534 Soruşturma, 2022/4802 sayılı yetkisizlik Kararı ile dosyanın Gülnar Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine karar verilmiş, Gülnar Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.07.2022 tarihli ve 2022/2164 Soruşturma, 2022/45 sayılı Kararı ile Adana Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu belirtilerek karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 161 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca uyuşmazlığın çözümü için dosyanın gönderildiği Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 26.08.2022 tarihli ve 2022/498 Değişik iş sayılı Kararın gerekçe kısmında Adana Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğu belirtilmesine rağmen, hüküm kısmında Gülnar Cumhuriyet Başsavcılığının yetkisizlik kararının kaldırılmasına karar verilerek gerekçe ile hüküm fıkrası arasında çelişki oluşturulmuş ve bu itibarla kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.08.2022 tarihli ve 2022/498 Değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Mersin 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 26.08.2022 tarihli ve 2022/498 Değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29955, Karar No: 2015/11435, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29955 E.  ,  2015/11435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/998-2014/1448

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.05.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15723, Karar No: 2012/2594, Tarih: 24.02.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/15723 E.  ,  2012/2594 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.03.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemiyle açılmış, mahkemece istek kabul edilerek dava konusu taşınmaza ait tapu kaydının iptali ile yayla niteliği ile özel sicile kaydedilmesine karar verilmiş, hükmü davalılar vekili temyiz etmiştir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ...adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.