muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/13254, Karar No: 2025/2328, Tarih: 24.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/13254 E.  ,  2025/2328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1754 Esas, 2024/1781 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Samsun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.12.2023 Tarihli ve 2023/2756 Esas, 2023/4132 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının merkezî nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresinin ..........Mahallesi ...........Sokak No:5 İç Kapı No:6........../İzmir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.10.2024 Tarihli ve 2024/1754 Esas, 2024/1781 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının merkezî nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresinin...........Mahallesi 44. Sokak No:28/1 ........../Samsun olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 432 nci maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Koşulları” başlıklı 432 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu Madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması hâlinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir. Görevlerini yaparlarken bu sebeplerden birinin varlığını öğrenen kamu görevlileri, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Yetki” başlıklı 433 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, korunma amacıyla özgürlüğünün kısıtlanması istenilenin yerleşim yeri adresinin Tekkeköy/Samsun olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Samsun 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Samsun 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15013, Karar No: 2018/5146, Tarih: 14.05.2018

**3. Hukuk Dairesi         2017/15013 E.  ,  2018/5146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Orman Genel Müdürlüğü ile davalılar ... vd. aralarındaki tazminat davasına dair ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02/07/2015 günlü ve 2012/704 E.-2015/570 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 18/05/2017 günlü ve 2016/303 E.-2017/7463 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, ... ilçesi, ... Köyü, ... Mevkii, 568-596 nolu bölmelerde bulunan Devlet Ormanlarında 29/10/2011 günü meydana gelen orman yangını neticesinde 4,5 ha. lık devlet ormanının yandığını, yapılan inceleme sonunda yangının ...'a ait yüksek gerilim hattının dibinden başladığı ve şiddetli rüzgarın etkisi ile hızla yayılması ile çıktığının tespit edildiğini,... 2.Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/225 esas sayılı dosyası ile kamu davası açıldığını, yangının meydana geldiği ormanlık alandan geçen elektrik hatlarının bakım ve kontrolünün davalıların sorumluluğu altında olduğunu, imzalanan taahhütname gereği orman idaresi zararından sorumlu olduğunu, davalılardan ... ile davalılardan ... Elk. İnş. Pet. Ürn. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında enerji nakil hatlarının arıza bakım ve onarımlarının yapılması için sözleşme yapıldığını, sözleşme gereği yüklenicinin gerekli tüm işlerin mevzuata uygun zamanında yapılmasından, yaptığı işlerle ilgili meydana gelebilecek kazalardan, can ve mala verilecek zarar ve ziyanlardan sorumlu olduğunu , idarenin de gerekli kontrollerin yapılmasından sorumlu olduğunu, toplam 16.742,21 TL idare zararının meydana geldiğini bildirerek oluşan 16.742,21 TL idare alacağının fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla olay tarihi olan 29/10/2011 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile idareye ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, anılan karar Dairemizin 2016/303 Esas – 2017/7463 Karar sayılı ve 18/05/2017 tarihli kararı ile onanmıştır.Onama ilamına karşı, davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiş olmakla yeniden yapılan incelemede;

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, anılan karar Dairemizin 2016/303 Esas – 2017/7463 Karar sayılı ve 18/05/2017 tarihli kararı ile onanmıştır.Onama ilamına karşı, davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiş olmakla yeniden yapılan incelemede;

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri uyarınca hakim; çözümü özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakim, kendisinin sahip olmadığı özel ve teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişiye başvurur. Bu nedenle, bilirkişinin kendisinden sorulan husus hakkında, özel ve teknik bir bilgiye sahip olması, başka bir deyişle o konuda uzmanlaşmış olması gerekir.HMK’nun 281. maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.Bilirkişiler, raporlarını hazırlarken raporun dayanağı olan somut ve özel nedenleri bilimsel verilere uygun olarak göstermek zorundadır. Bilirkişi raporu aynı zamanda Yargıtay denetimine de elverişli olacak şekilde bilgi ve belgeye dayanan gerekçe ihtiva etmelidir. Ancak, bu şekilde hazırlanmış raporun denetimi mümkün olup, hüküm kurmaya dayanak yapılabilir.

Bilirkişi raporu kural olarak hâkimi bağlamaz. Hâkim, raporu serbestçe takdir eder. Hâkim, raporu yeterli görmezse, bilirkişiden ek rapor isteyebileceği gibi gerçeğin ortaya çıkması için önceki bilirkişi veya yeniden seçeceği bilirkişi vasıtasıyla yeniden inceleme de yaptırabilir. Mahkeme çelişkiyi gidermeden karar veremez .Mahkemece, olay yerinde 22/01/2014 tarihinde fen, orman, elektrik, itfaiye bilirkişileri ile keşif yapılmıştır. Elektrik mühendisi bilirkişi, raporunda yangın nedeni ile... 'ın EKAT Yönetmeliğinin 10,44,54/f , 67. maddelerine uymadığından % 60 kusurlu olduğunu, otları temizlemek gibi üzerine düşen önlemleri almayan davacının % 40 kusurlu olduğunu belirtmiştir.Taraf vekillerinin itirazı üzerine alınan ve orman mühendisi,meteoroloji mühendisi, elektrik mühendisi, hesap bilirkişisi tarafından hazırlanan raporda yangının enh kısa devreye bağlı nedenlerden çıktığını gösteren bulgu ve belgenin bulunmadığı, tazminat talep edilemeyeceği belirtilmiş, davacı vekili bu rapora da itiraz etmiştir. Mahkeme, anılan son raporu hükme dayanak almıştır .Mahkemece, önceki bilirkişiler dışında yeni bir bilirkişi kurulundan alınacak uzman bilirkişi raporu ile önceki raporlar arasında oluşan çelişkilerin giderilmesi, itirazların karşılanması, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken çelişkili raporlardan sonrakine dayanılarak karar verilmesi isabetli bulunmamıştır.Mahkemece, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirdiği halde mahkeme kararının yanılgı ile onandığı yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşılmıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının karar düzeltme isteğinin kabulü ile, Dairemizin 2016/303 Esas – 2017/7463 Karar sayılı ve 18/05/2017 tarihli onama kararının kaldırılmasına, yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine, 14.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6754, Karar No: 2020/3480, Tarih: 17.06.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/6754 E.  ,  2020/3480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No : 2016/473-2019/427

Dava, haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dairemizin bozma ilamından sonra verilen işbu kararda davacı ... yönünden davanın tefrik edilerek, ayrı bir esasa kaydına dair karar verildiği anlaşılmakla; ilgili tefrik dosyasının celp edilerek bu dosyaya eklenmek üzere;

2-Kat karşılığı inşaat sözleşmesi de göz önüne alınmak suretiyle, yüklenici ...’e aidiyeti taaahhüt edilen bağımsız bölümlerin ... adına kat irtifakına ve tapuya tescile konu edilip edilmediği,edilmişse ne aşama ile satış ve intikale konu edildiğini gösterecek şekilde ilgili tapu kayıtlarının ilk tesis ve tedavülleri ilgili Kurumdan sorulmak kaydıyla, dayanağı bilgi ve belgelerin celbi sağlandıktan sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 17.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16803, Karar No: 2015/3195, Tarih: 24.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/16803 E.  ,  2015/3195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.12.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil kabul edilmediği takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın tapu iptali ve tescil talebi yönünden kesin hüküm nedeniyle reddine, arsa sahiplerine karşı yöneltilen alacak talebinin husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 20.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 24.03.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalılar ... v.d. vekili Av. ... ile davalı asil ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat isteğine ilişkindir.

Davalı arsa sahibi mirasçıları, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/655 Esas 2013/33 Karar sayılı ilamının kesin hüküm oluşturduğunu, tescil yönünden dava şartı yokluğu nedeniyle, bedel yönünden de husumet yokluğu nedeniyle davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil talebinin kesin hükmün varlığı nedeniyle reddine, ikinci kademedeki alacak isteminin davalı arsa sahibi mirasçıları yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı yüklenici ...'a yönelik alacak isteminin ise yargılama esnasında ayrılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Hukuk düzeninde istikrar sağlama amacı taşıyan kesin hüküm, hükme karşı yasa yollarının tükenmesi (şekli anlamda kesin hüküm) ve taraflar arasındaki hukuki ilişkinin bir daha dava konusu yapılmaması (maddi anlamda kesin hüküm) şeklinde hukuk yargılama sistemimizde yer almaktadır.

Şekli anlamda kesinleşmeyi zorunlu kılan, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin yeniden dava konusu yapılamaması amacını güden maddi anlamda kesin hüküm 6100 sayılı HMK’nın 303. maddesinde düzenlenmiştir.

Anılan maddeye göre bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın, taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir.

Öte yandan, arsa sahipleri ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye devretmesi (temlik etmesi) halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Öte yandan, arsa sahipleri ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye devretmesi (temlik etmesi) halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Burada yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının neler olduğuna ilişkin bazı açıklamaların yapılması gerekmektedir. Genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenici, belli bir eseri meydana getirerek onu iş sahibine teslim etmeyi taahhüt eder. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin "eseri meydana getirme borcu" dayanağını Türk Borçlar Kanununun 470. maddesinden alır. Anılan hükme göre; “eser sözleşmesi, yüklenicinin bir eser meydana getirmeyi, iş sahibinin de bunun karşılığında bir bedel ödemeyi üstlendiği sözleşmedir."

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun şekilde imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da yüklenici edimini yerine getirmiş kabul edilemez.

Somut olaya gelince, arsa sahibi ile yüklenici arasında 19.10.1990 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış, davacı harici şekilde düzenlenmiş sözleşme ile dava konusu daireyi yükleniciden satın almıştır. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/655 Esas, 2013/33 Karar sayılı dosyasında, dosyamız davacısının da içinde bulunduğu davacılar tarafından aynı davalılar hakkında dava konusu dairenin tapusunun iptali için aynı hukuki sebebe dayalı açılan davada fen ve imar kurallarına uygun olarak imal edilme ediminin yerine getirilmediği, inşaatın kabul edilebilir seviyeye ulaşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ve verilen hüküm Dairemizin temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.

Mahkemece, kararın aynı hukuki nedenlere ve vakıalara dayalı olduğu, taraflarının ve konusunun aynı olduğu, dolayısıyla tapu iptali ve tescil talebi yönünden dava tarihi itibariyle kesin hüküm oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de bu tür davalarda yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı olarak açılan tescil isteğinin kabulü için yüklenicinin veya onun halefi olan davacının arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre binayı sözleşmeye, amacına, fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmesi halinde şahsi hak kazanılmış olacağından önceki kararın kesin hüküm teşkil ettiğinden söz edilemez. Başka bir anlatımla, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi nedeniyle yüklenicinin temlikine dayalı olarak açılan davalarda yapılan inşaatlar devamlılık gösterdiğinden ve her an inşaatın fiziki oranında değişiklik olabileceğinden bu konuda açılmış iki ayrı davada önceki dava sonraki dava için kesin hüküm oluşturmaz. Bu nedenle mahkemece, inşaatın seviyesinde veya gelişen yeni duruma göre dava açıldığına dair beyanda bulunulmadığı ve İmar Kanunundaki yükümlülükler yerine getirilmediği gerekçesiyle tapu iptali ve tescil talebi yönünden kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, davadaki istemin dayanağı yüklenicinin adi yazılı sözleşmeyle yaptığı temlik işlemidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç göstermeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Ne var ki, yapıldığı sırada temlik işlemine vakıf olmayan borçlu yeni alacaklının ifa talebi üzerine önceki alacaklıya karşı ne gibi itiraz ve defi hakkına sahipse bunları yeni alacaklıya da ileri sürebilir hale gelir (TBK m.188).

Ancak, yapılan temlik işlemine dayanan tarafın, temlik işleminin varlığını temlik işleminde bulunan kişiye, yapılan temlik sebebiyle de şahsi hak kazandığını borçluya karşı kanıtlaması gerekir. Bu bakımdan denilebilir ki, bu gibi davalarda yükleniciyle arsa sahipleri arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Zorunlu dava arkadaşlığının varlığı durumunda, hem yüklenicinin hem de arsa sahiplerinin aynı davada taraf olmaları gerekmektedir. Bu nedenle mahkemece, yüklenici aleyhindeki tazminat talebinin ayrılmasına karar verilmesi HMK'nın 167. maddesine uygun düşmemiştir.

Mahkemece, davalı yüklenici ... hakkındaki tazminat talepli davanın bu dava ile birleştirilmesi beklenip işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, davalı yüklenici ... hakkındaki tazminat talepli davanın bu dava ile birleştirilmesi beklenip işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13539, Karar No: 2010/6345, Tarih: 27.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13539 E.  ,  2010/6345 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/171 Esas-2005/70 Karar, Dairenin 2009/13544 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4550, Karar No: 2021/7129, Tarih: 14.12.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4550 E.  ,  2021/7129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Samsun Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 10.07.2019 tarih ve 2015/449 E. - 2019/695 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 26.02.2020 tarih ve 2019/1648 E. - 2020/447 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı şirket arasında 12.01.2007 tarihinde yazılı olarak yetkili satıcılık sözleşmesi yapıldığını, 15.01.2007 tarihinde tek satıcıya yetki belgesi verildiğini, imzalanan sözleşme ile Samsun Yakakent'teki davalının balık yemi fabrikasında ürettiği çeşitli balık yemlerinin Muğla bölgesindeki pazarlama ve satış yetkisinin %3 komisyon karşılığında şirkete verildiğini, sözleşmeye göre firmanın aylık tüketimi bir kamyon ve aşağı miktar olan çiftliklere satış yapacak büyük miktardakilere davalı tarafından satış yapılacağını, tüm satışların pazarlık usulü ile nihayetleneceği ve davacı şirketin her satıştan %3 komisyon alacağını, davalının 2008-2009 yılında yapılan satışları eksik belirttiğini, sözleşme tarihinden bugüne kadar bölgedeki satışların aralıksız devam ettiği %3 oranındaki komisyonu ödememek için sözleşmeyi ihlal ederek şirketlerini devre dışı bırakmaya çalıştıkları, cari hesap ilişkilerinin 2011 yılına kadar devam ettiğini, dolayısı ile davalının sözleşmeyi fesih iradesini yazılı olarak bildirmemiş ise de 2011 yılından itibaren ticari ilişkisini ortadan kaldırarak sözleşmeyi haksız ve eylemli olarak sona erdirdiğini, satışlardan dolayı tahakkuk etmiş bulunan bakiye %3 kısımdaki komisyon alacaklarının ödenmediğini, sözleşme hususunda gerek tarafların gerekse davalı tarafın sözleşmenin feshi hususunda bir irade açıklaması olmadığını, davalının ticari defter ve kayıtlarında yapılacak Muğla bölgesinde yapılmış satışların tespitinden sonra alacak miktarının belirlenebileceğini, Muğla bölgesine yapılan satışlarda dikkat edilmesini istedikleri hususun şirket merkezinin dışarıda olup da Muğla bölgesinde üretim faaliyetinde bulunan firmalar ve şirket merkezi Muğla'da olan firmaların tespit edilmesi gerektiğini, bu belirlemeden sonra tespit edilecek bakiye alacak miktarının dava konusu edileceğini ileri sürerek sözleşmeden doğan komisyon alacakları için fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak ihtar tarihi olan 25.12.2012 tarihinden itibaren yürütülecek reeskont avans faizi ile birlikte 1.276.531,91 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesine, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ihtar tarihi olan 25.12.2012 tarihinden itibaren yürütülecek reeskont avans faizi ile birlikte 50.000.- TL portföy tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 2007 ve 2008 yıllarına ilişkin olarak talep ettiği alacaklarının zamanaşımına uğradığını, portföy tazminatı şartlarının da gerçekleşmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.