muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1080, Karar No: 2014/19946, Tarih: 24.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1080 E.  ,  2014/19946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Şikayetçi Yapı Kredi Bankası A.Ş nin “resmi belgede sahtecilik” suçundan doğrudan doğruya zararının bulunmaması nedeniyle kamu davasına katılma hakkı olmadığı cihetle, usulsüz verilen katılma kararı hukuken geçersiz olması nedeniyle şikayetçi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, katılan Yapı Kredi Bankası A.Ş. lehine hükmedilen vekalet ücreti ile ilgili kısmın çıkartılarak sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7873, Karar No: 2015/10046, Tarih: 10.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/7873 E.  ,  2015/10046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Köyü ... parsel sayılı taşınmazın bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece bilirkişi incelemesi yaptırılmışsa da alınan rapor hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmaza hangi tarihte fiilen el atıldığının tespit edilmediği anlaşılmıştır. 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 6487 sayılı Yasa ile değiştirilen Geçici 6. maddesi uyarınca kamulaştırmasız el atma davalarında taşınmazın el atma tarihindeki veya dava tarihindeki nitelikleri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir. Buna göre; dava konusu taşınmaza ne zaman el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan sorularak tespitiyle, el atma olgusunun 04.11.1983 tarihinden önce gerçekleşmiş olması halinde el atma tarihi itibariyle, 04.11.1983 tarihinden sonra olduğu tespit edilirse bu defa dava tarihi itibariyle; dava konusu taşınmazın imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından sorulup ve taşınmazın ilk tesisinden itibaren tedavüllü tapu kaydı getirtilip, gerektiğinde tanık beyanlarına başvurulup tarafların tüm delilleri incelenerek dava konusu taşınmazın el atma tarihindeki vasfı belirlendikten sonra, taşınmazın belirlenen niteliğine göre alanında uzman üç kişilik bilirkişi kurulundan Kamulaştırma Kanununun değer biçmeye ilişkin 11. maddesindeki düzenlemeler doğrultusunda rapor alınarak bedelin tespit edilmesi gerekirken mahkemece, dava konusu taşınmazın niteliğinin yeterli araştırma yapılmaksızın arsa olarak kabul ederek düzenlenen rapora itibar edilerek hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Kamulaştırmasız el atma davalarında da kıyasen uygulanan Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde

kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Kabule göre de;

2-Kamulaştırmasız el atma davalarında da kıyasen uygulanan Kamulaştırma Kanununun 10. maddesi ile bedelin tespiti esaslarını düzenleyen 11. maddenin (g) bendi hükmüne göre; kamulaştırılacak taşınmazın arsa olarak kabulü halinde

kamulaştırma (değerlendirme) gününden önceki özel amacı olmayan emsallerin satış değeri esas alınarak değerinin tespit edilmesi gerekir.

Bu esaslara göre gerçekçi ve doğru sonuçlara ulaşılabilmesi için; emsal alınan taşınmazın satış tarihinin değerlendirme tarihinden önce ve değerlendirme tarihine yakın bulunması, dava konusu taşınmaza örnek teşkil edebilecek nitelikte, dava konusu taşınmaz ile aynı veya yakın semtlerde bulunması, topografik yapısı, manzarası, konumu, üzerinde yapılabilecek inşaat ve katlar için izin ve ruhsat sınırları, yüzölçümleri, imar uygulamasına konu edilmiş olup olmadıkları, sokak, cadde veya şehir alanlarına cepheleri ve mesafeleri gibi yönlerden benzer ya da yakın özelliklere sahip bulunması gereklidir.

Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu üretici fiyat endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanununun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır.

2942 sayılı Yasa'nın 4650 sayılı Yasa ile değişik 11. maddesinin 1. fıkrasının (d) bendi gereği emlak vergi değerlerinin de dava konusu taşınmazın emsalle karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Buna göre dava konusu taşınmaz ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari 2013 yılı itibariyle belirlenen m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek karşılaştırılması ve değerlendirmeye esas alınan oranlar fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişkinin giderilmiş olması gerekir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınarak incelenen ... Köyü 2311 parsel sayılı taşınmazın 1/2 hissesi 24.03.2011 tarihinde 75.000 TL bedelle satılmıştır. Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi 11.01.2011 olduğuna göre Yasaya ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına aykırı şekilde emsalin satış tarihinin değerlendirme tarihinden sonra olduğu dikkate alınmaksızın düzenlenen bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bilirkişi kurulunca emsal alınarak incelenen ... Köyü 2311 parsel sayılı taşınmazın 1/2 hissesi 24.03.2011 tarihinde 75.000 TL bedelle satılmıştır. Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi 11.01.2011 olduğuna göre Yasaya ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına aykırı şekilde emsalin satış tarihinin değerlendirme tarihinden sonra olduğu dikkate alınmaksızın düzenlenen bilirkişi kurulu raporunun hükme esas alınmış olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu nedenle; mahkemece, dava konusu taşınmazın yer aldığı ilçede emsal olabilecek özel amacı olmayan arsa satışlarının bulunmadığı düşünülemeyeceğinden uygun emsal araştırması yapılarak emsal kayıtları getirtilip yukarıda açıklandığı şekilde değerlendirme yapan ek rapor alınarak karar verilmesi gerekir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22225, Karar No: 2015/20269, Tarih: 23.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/22225 E.  ,  2015/20269 K.**

* HÜKÜMDEN SONRA DAVADAN FERAGAT

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 91

* HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) (1086) Madde 94

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 307

* HUKUK MUHAKEMELERİ KANUNU (HMK) (6100) Madde 312

**"İçtihat Metni"**

Dava, Fransa sigortasına giriş tarihinin Türkiye’de sigortalılık başlangıcı olduğunun ve yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.06.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14512, Karar No: 2012/21572, Tarih: 15.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/14512 E.  ,  2012/21572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 3,000 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dava dilekçesinde davacının davalı ... Belediyesinin anahtar teslim yapımını ve satımını üstlendiği taşınmazı satın aldığını, davacıya teslim edilmesi gereken konutun 12 ay sonra eksik olarak teslim edildiğini, davacının mağdur olduğunu, kira ve kredi taksidi ödediğini belirterek 2,520 TL geç teslimden doğan kira kaybı tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmiştir.Davacı vekilinin aynı nedenle açtığı ek davada ise 480 TL kira kaybı tazminatı talep ettiği ve bu davanın önce açılan dava ile birleştirilmesine karar verildiği anlaşılmıştır.Davalı vekili davanın haksız olduğunu belirterek reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan herbiri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK.6.maddesi).Dosya içinde yeralan tüm belgelerin ve davacının delillerinin incelenmesinde başvurusu üzerine hak sahibi olarak davacıya tahsis edilen, süresinde tapu kaydı verilen konutun, davacıya teslim tarihine ilişkin bir taahhüt bulunmadığı, işlemleri yasal düzenlemeye tabi davalı kurumun teslime ilişkin bir kararının ve gecikme halinde hak sahiplerine tazminat ödeneceğine dair yetkili organlarında alınmış bir kararının olmadığı anlaşılmaktadır.

O nedenle; sosyal amaçla konut yaptırarak dar gelirlilere konut edindirmek üzere yürütülen proje nedeni ile davalının gecikme tazminatı ile sorumlu tutulması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13940, Karar No: 2014/18257, Tarih: 24.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/13940 E.  ,  2014/18257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 23. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/06/2013

NUMARASI : 2012/520-2013/334

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacı A.. Ç..’un açtığı ortaklığın giderilmesi davası ile intifadan men koşulunun gerçekleştiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, diğer davacının açtığı davanın ise paydaşlar arasında intifadan men koşulunun oluşmadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, dava konusu 3 parsel sayılı taşınmazdaki 4 numaralı bağımsız bölümde 1/2 payın tarafların ortak murisi olan ve 05.05.1989 tarihinde ölen H.. E.. adına kayıtlı olduğu, davacı A.. Ç..'un anılan taşınmaz için 08.07.2011 tarihinde ortaklığın giderilmesi davası açtığı, eldeki davanın ise mesken niteliğindeki taşınmazda baştan beri davalının oturduğunu iddiasına dayalı olarak açıldığı, davalının da taşınmazda oturduğunu kabul ettiği, ancak dava tarihinden önce davacıların taşınmazdan yararlanma isteklerini kendisine bildirmediklerini, başka bir deyişle intifadan men edilmediğini savunduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olayda, davacılar ön inceleme duruşmasından önce 28.02.2012 tarihli dilekçeleri ile davalıyı uyardıklarını ileri sürerek, tanık delili ile intifadan men koşulunun kanıtlanacağını belirtmişlerdir

Ne var ki, mahkemece davacı tarafa tanıklarını göstermesi için önel verilmeden sonuca gidilmiştir.

Bilindiği üzere; tanık listesi dava dilekçesi ile birlikte (HMK. 119/f md.), cevap dilekçesi ile birlikte ( HMK.129/1-e md.) ya da ön inceleme duruşması sonunda verilen kesin sürede ( HMK. 140/5. md) verilebilir.

Ne var ki, mahkemece davacı tarafa tanıklarını göstermesi için önel verilmeden sonuca gidilmiştir.

Bilindiği üzere; tanık listesi dava dilekçesi ile birlikte (HMK. 119/f md.), cevap dilekçesi ile birlikte ( HMK.129/1-e md.) ya da ön inceleme duruşması sonunda verilen kesin sürede ( HMK. 140/5. md) verilebilir.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler ve değinilen olgular gözetilmek suretiyle, mahkemece davacı tarafa tanık listesini bildirmesi için kesin süre verilmesi, gösterilmesi halinde tanıkların dinlenerek intifadan men koşulunun oluşup oluşmadığı, oluşmuş ise ne zaman oluştuğunun belirlenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı tarafın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30615, Karar No: 2021/1099, Tarih: 10.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/30615 E.  ,  2021/1099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden;

CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

Resmi belgede sahtecilik suçu yönünden;

TCK'nın 204/1,53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatine, resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler katılan ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, kendisini katılan ... olarak tanıtarak diğer katılan ...'ten alışveriş yaptığı, borcuna karşılık katılan ... adına imzaladığı 2 adet sahte bonoyu verdiği, bonoların icra takibine konu edildiği, bu şekilde sanığın üzerine atılı suçları işlediği iddia olunan olayda;

1- Resmi belgede sahtecilik suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın ikrara yönelik savunması, katılanların beyanları, teşhis tutanağı, bilirkişi raporu ve dosya kapsamı itibariyle sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1, 2 ve 4. fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden koşulların oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ... vekilinin, sanığın hem kendisini ... olarak tanıtmış hem de sahte senet düzenlemiş olması nedeniyle birden fazla evrakta sahtecilik suçu oluştuğuna ve tayin edilen cezanın eksik ve hatalı olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın, kendisini katılan ... olarak tanıtmak suretiyle ... kimlik bilgilerini kullanarak katılan ...’ten yaptığı alışveriş karşılığında, alışveriş esnasında 2.500 USD bedelli 2 adet bonoyu katılana vermesi şeklindeki eyleminde, suça konu senetlerin sanık tarafından değil katılan ... tarafından takibe konulmuş olması karşısında, kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılmadığı hususu da gözetilerek, subut bulan eyleminin, 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve 5237 sayılı TCK’nın 157/1 maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin, sanığın bu suçtan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.