muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14760, Karar No: 2017/458, Tarih: 23.01.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/14760 E.  ,  2017/458 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/.../2014 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 26/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; ... .... Bölge Müdürlüğü.... Şube Müdürlüğü tarafından yapılan kanal çalışması nedeniyle sulama sisteminin hasar gördüğünü, taşınmazının dört parçaya ayrıldığını, davalının yapılan bu kanallar üzerine iki adet köprü yapacağını taahhüt etmesine rağmen yapılmadığını, 2013 yılında taşınmazına ektiği pamuğu sulayamaması nedeniyle kuruduğunu beyan ederek, uğramış olduğu maddi zararın tazminini talep etmiştir.

Davalı; dava konusu taşınmazın......... ... ... .... .... Projesi içinde olup ... ... .... Müdürlüğü tarafından toplulaştırma kapsamına alındığını, husumetin ... ... .... Müdürlüğü’ne yöneltilmesi gerektiğini, davacının zararının karşılandığını, buna ilişkin muvafakatname ve sulh anlaşması olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davalının haksız eylemi gereğince; ziraat bilirkişi raporunda belirlenen tutar esas alınarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalı, kamu kurumu niteliğinde olup; dava konusu zarar, kamusal görevin yerine getirilmesi sırasında meydana gelmiştir. Bu nedenle de davalı, idarenin hizmet kusuruna dayanmaktadır. İdarenin hizmet kusuru niteliğindeki eylemi sonucu meydana gelen zararlardan dolayı 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun .... maddesi gereğince idareye karşı, idari yargı yerinde dava açılması gerekir. Görev sorunu, kamu düzenine ilişkin olup açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re’sen) dikkate alınır. Mahkemece, yargı yolu yönünden dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek incelenmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA; bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine .../01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9218, Karar No: 2014/10416, Tarih: 27.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/9218 E.  ,  2014/10416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/09/2012

NUMARASI : 2009/529-2012/374

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 27.05.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat C... K... ile temyiz edilen vekili Avukat M.. D... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, muris muvazaasından kaynaklanan tazminat isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, çekişmeye konu edilen 743 parsel sayılı taşınmaz yönünden açılan davanın Kuyucak Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.3.2008 tarihli yetkisizlik kararı ile kararın kesinleşmesi ve talep halinde Kadıköy Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, Yargıtay kararının 3.1.2009 tarihinde davacıya, 2.1.2009'da davalıya tebliğ edilerek, 3.1.2009 tarihinde kesinleştiği, davacı vekilinin 30.6.2009 tarihli dilekçe ile dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, yetkisizlik kararının verildiği tarihte yürürlükte olan 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (HUMK)nun 193. maddesine göre görevsizlik veya yetkisizlik kararı veren mahkeme bu kararında dava dosyasının yetkili veya görevli mahkemeye gönderilmesine karar vermekle yetinir. Dava dosyasını kendiliğinden (re’sen) görevli veya yetkili mahkemeye gönderemez. Dava dosyasının görevli veya yetkili mahkemeye gönderilmesi ve davaya görevli veya yetkili mahkemede devam edilebilmesi için görevsizlik veya yetkisizlik kararının kesinleşmesinden itibaren 10 gün içinde davacının yetkili mahkemeye başvurarak tebligat yaptırması gerekir. 10 günlük süre hak düşürücü nitelikte olup mahkemece re’sen gözetilir.

Öte yandan; yetkisizlik ve görevsizlik kararlarına karşı karar düzeltme yolu kapalı olduğundan bu tür kararlar Yargıtay kararının verildiği tarihte kesinleşmiş sayılır. Ancak, HUMK'nun 193.maddesinde sözü edilen 10 günlük süre Yargıtay onama kararının tebliğ tarihinden itibaren işlemeye başlar.

Somut olayda, HUMK'nun 193.maddesi uyarınca Yargıtay onama kararı davacı tarafa 3.1.2009 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı 30.06.2009 günlü dilekçesi ile dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi isteğinde bulunmuştur.

Hâl böyle olunca, HUMK’nun 193. maddesi dikkate alınarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, işin esasının hükme bağlanması doğru değildir.

Somut olayda, HUMK'nun 193.maddesi uyarınca Yargıtay onama kararı davacı tarafa 3.1.2009 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı 30.06.2009 günlü dilekçesi ile dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi isteğinde bulunmuştur.

Hâl böyle olunca, HUMK’nun 193. maddesi dikkate alınarak davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, işin esasının hükme bağlanması doğru değildir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 28.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.100.00.-TL. duruşma avukatlık parasının temyiz edilenden alınmasına, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1213, Karar No: 2015/14669, Tarih: 07.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1213 E.  ,  2015/14669 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/206557

Mahkemesi : Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 09/04/2014

Numarası : 2014/17 - 2014/71

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihi olan 16.03.2011 günü, Suriye'den gelip Türkiye üzerinden transit olarak Belçika'ya gitmek üzere, Kapıkule Tır Gümrük Sahasına gelen ve sanık K.. Y..'ın sevk ve idaresinde olup Suriye menşeili cam işleri, kauçuk zembiller, cam süs eşyaları, demir işleri, ahşap işleri ve bakır işleri gibi muhtelif eşyalardan yükü ihtiva eden tırın, polis çıkış ve gümrük tescil işlemlerini müteakip x-ray araç tarama cihazına sevk edildiği, yapılan aramada tarihi eser niteliğinde olabilecek 10 adet bakır sürahi, 4 adet bakır tas, 15 adet bakır ibrik, 1 adet bakır bakraç ile 1 adet bakır kabın ele geçirildiği, ele geçirilen bu eserlerin, diğer eşyalarla birlikte sanık M.. A.. tarafından Suriye'de tıra yüklendiği ve eşyaların bulunduğu tırın M.. A.. tarafından diğer şoför sanık K.. Y..'a Hatay ilinde teslim edildiği, dosya kapsamında bulunan raporlardan anlaşılacağı üzere, eserlerin etnografik değerde eserler olduğu, eserlerin ele geçirildiği zaman tırda bulunan mühürlerin sağlam olması nedeniyle sanıklarda, davaya konu eserlerin transit olarak yurt dışına çıkartılma iradesinin mevcut olduğu ve Türkiye'de bulundurma amacının bulunmadığı, her ne kadar sanıklar hakkında soruşturmaya başlanıp, 2863 sayılı Kanunun 68. maddesinde düzenlenen “Kültür Varlığını İzinsiz Yurt Dışına Çıkartma” suçundan dava açılmış ise de; atılı suçun maddi unsurunun, yurt içerisinde korunması gerekli kültür varlığının izinsiz olarak yurt dışına çıkartılması olduğu, bu nedenle davaya konu eserlerin menşeinin ve yurt içerisindeki bir müzede kayıtlarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi, böylece eserlerin yurt içerisinde korunması gerekli olup, Türkiye'den çıkartılmak istenen eserler olup olmadığının belirlenmesinin gerektiği, sanıkların verdikleri ifadelerinde, atılı suçlamayı kabul etmedikleri, eserlerin Suriye'den alındığını ve doğrudan Belçika'ya götürüldüğünü beyan ettikleri, dosya kapsamında aslı ve Türkçe çevirisi bulunan Suriye'de düzenlenmiş faturada, taşınan eşyalar içerisinde 61 adet değişik bakır işlerin de olduğunun yazılı olduğu, yine dosya kapsamında Türkçe çevirisi bulunan Halep İli Esnaf ve Sanatkarlar Genel Federasyonu tarafından 17.03.2011 tarihinde düzenlenmiş menşe şahadetnamesinde, davaya konu eserlerin sahibi olan firmaya ait eskitilmiş bir bakır ibriğin Suriye menşeili olduğunun tespit edildiği, ayrıca 27.02.2014 tarihli İstanbul Üniversitesi Sanat Tarihi Bölümü öğretim görevlilerinden alınan bilirkişi heyeti raporunda, toplam 31 adet olan bakır eserlerden 28 adedinin müzelerde korunması gerekli nitelikte etnografik eser olduğunun, 3 adet eserin de müzelik değerde olmamakla birlikte yanıltıcı nitelikleri itibariyle müzelerde muhafaza edilmesi gerekli olan etnografik eserler olduğunun, eserlerin 19. yüzyıla tarihlendirilebileceklerinin, benzer kültürel coğrafyalar olan Güneydoğu Anadolu Bölgesi ile Kuzey Suriye bölgesi ürünü olabileceğinin, 20

. yüzyıla tarihlendirilebileceklerinin, benzer kültürel coğrafyalar olan Güneydoğu Anadolu Bölgesi ile Kuzey Suriye bölgesi ürünü olabileceğinin, 20. yüzyılın ilk çeyreğine kadar Osmanlı sınırları içerisinde kalan bu bölgenin, Türkiye ve Suriye olarak ikiye ayrılmasından sonra akraba ziyaretleri ve hediyeleşmeler ile bunlara benzer eşyaların yer değiştirdiklerinin, bu nedenle 31 adet eserin menşeinin tam olarak belirlenemeyeceği ve eserlerin yurt içinde bulunan bir müzeye de ait olmadığının tespit edildiği, tüm bu nedenlerle sanıkların üzerine atılı suçu işlediklerine, eserlerin öncesinde yurt içerisinde bulunup yurt dışına çıkartılmak istenen eserler olduğuna dair delillerin elde edilemediği ve mahkemece sanıklar hakkında beraat kararı verilmesinde bir aykırılığın olmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, atılı suçun unsurlarının oluştuğuna dair delillerin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, sanıkların mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/29917, Karar No: 2012/14171, Tarih: 13.06.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/29917 E.  ,  2012/14171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın çaldığı iddia edilen suça konu motorsikleti bulunduğu yerden alarak iki sokak ötede çalıştırmaya çalışırken müştekiler tarafından yakalandığı, bu esnada ekmek bıçağı çeken sanığın müştekileri ölümle tehdit ettiğinin iddia edilmesi karşısında sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına dair delillerin değerlendirilmesi ve tartışılması görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönler incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 13/06/2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2422, Karar No: 2025/3108, Tarih: 18.06.2025

**1. Hukuk Dairesi         2025/2422 E.  ,  2025/3108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1114 E., 2024/1575 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gürpınar 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/306 E., 2019/88 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde; Van ili, Gürpınar ilçesi, ... Mahallesinde yapılan kadastro çalışmaları sonucunda, maliki olduğu tescil ilamı ile oluşan tapu kaydının 553 parsel sayılı taşınmaza revizyon gördüğünü ancak uygulanan tapu kayıt miktarının 14.859 m2 olmasına rağmen 553 parsel sayılı taşınmazın 11.972 m2 olarak adına tescil edildiğini, taşınmazın yaklaşık 2.900 m2 sinin eksik ölçüldüğünü, bu kısmın tespit harici bırakılan alanda kaldığını ileri sürerek tespit dışı bırakılan dava konusu taşınmaz bölümünün adına tapuya kayıt ve tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine temsilcisi, ... vekili ve ... vekili cevap dilekçesinde ve yargılama sırasında, ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; taşınmazın kamu orta malı - mera vasfı ile kayıtlı olup bilirkişi raporlarına göre tarım arazisi niteliğinde bulunmadığı, tapu kaydının miktarı ile davacı adına tespit edilen taşınmaz miktarı arasındaki farklılığın tersimat hatasından kaynaklandığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davanın tapusuz taşınmazın tescili isteği ile açılmış olmakla birlikte, icra edilen keşif sonucunda dosyaya ibraz edilen fen bilirkişi raporu içeriğine göre "C" harfi ile gösterilen taşınmaz bölümünün kadastral 758 parsel sayılı taşınmaz içerisinde kaldığı ve taşınmazın kadastro tespitinin kesinleştiği, eldeki davanın kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine yönelik olduğu, kadastrodan önceki nedene dayalı tapu iptali ve tescil davalarının, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 12/3 maddesinde öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre içinde açılmasının gerektiği, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin 07.03.1989 tarihinde kesinleştiği, davanın 08.12.2017 tarihinde açıldığı, dava açılması için gerekli olan sürenin geçtiği gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın hak düşürücü süre nedeni ile reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı temyiz dilekçesinde özetle; yeterli araştırma yapılmadan hüküm kurulduğunu, dava konusu taşınmazı 60 yıldan beri nizasız ve fasılasız olarak kullandığını, taşınmazın Hazine arazisi ile ilgisinin olmadığını, evinin önünde bulunduğunu, üzerine ahır ve ev yaptığını ve halen kullanmaya devam ettiğini, ayrıca taşınmazın bir kısmından ise ot biçmek sureti ile yararlandığını, dolayısı ile ret kararı verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Kadastro sonucu Van ili, Gürpınar ilçesi, ... köyü çalışma alanında bulunan 758 parsel sayılı 14.001.900,00 m2 yüz ölçümündeki taşınmaz kadimden beri köy halkı tarafından hayvan otlatılarak kullanıldığı belirtilip kamu orta malı - mera vasfı ile sınırlandırılarak tespitin 07.03.1989 tarihinde kesinleşmesi üzerine özel siciline kaydedilmiş; eldeki dava 08.12.2017 tarihinde açılmıştır.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davacı tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK’nın 370. maddesi uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken harç peşin alındığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.06.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7553, Karar No: 2021/5568, Tarih: 22.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/7553 E.  ,  2021/5568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sokağa park edilerek bırakılan motosiktin alınması şeklindeki eylemin TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen eyleme uyduğu ve mahkemece TCK’nın 51. maddenin uygulanmasına dair değerlendirme yapıldığı anlaşılmakla tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 22.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/332, Karar No: 2017/1270, Tarih: 14.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/332 E.  ,  2017/1270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Büyükçekmece 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/928 Esas Sayılı dosyası, davacı ... Hizmetleri A.Ş vekili tarafından duruşma talepli olarak 01.06.2016 tarihinde temyiz edilmiştir. Davacı vekili, kararı temyiz ettikten sonra 25.07.2016 tarihinde istifa etmiş ve bu tarihten sonra yapılacak olan tebligatların istifa dilekçesinde belirtilen davacı adresine çıkarılmasını talep etmiştir. Ancak, davacı vekilinin istifa ettiğini davacı asile bildirdiğine dair herhangi bir tebligat parçasına dosya içinde rastlanılmamıştır. Davacı vekilinin istifa beyanlarının davacı tarafa tebliği edilip ayrıca dosyanın duruşmalı olarak incelenebilmesi için gerekli dosya masraflarının tamamlandıktan sonra gönderillmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11425, Karar No: 2018/1472, Tarih: 13.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11425 E.  ,  2018/1472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.