muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2056, Karar No: 2023/4327, Tarih: 24.10.2023

4. Tanık .... "Ben müştekinin eşi olurum, site görevlisinin ücret karşığılında işlerimizi yarım bırakması nedeniyle ve sanığında buna neden olması nedeniyle aramızda soğukluk vardı, müşteki eşim görevliyi sanığın eşinde çalışırken görüp görüntülemiş, olay günüde bu nedenle sanık kapımıza geldi, benim görüntülerimi nasıl çekersin özel hayatım, dedi, müşteki eşimde özel hayatını ilgilendiren birşey çekmediğini söyledi, daha sonra sanık müşteki eşime ' resimlerimi çekeninin baçaklarını kırarım, okuldan attırırım, sürdürürüm, şerefsiz' şeklinde sözlerini duydum." şeklinde, tanık .... "03.05.2015 günü saat 17:00 sıralarında olay oldu. Arkadaşım ...'i ziyarete geldim. Site yöneticisi ... isimli şahıs ...'ın evinin önüne gelerek bağırmaya başladı. ... Bey'i sert ve tehditvari bir üslupla dışarı çağırdı. Arkadaşım ... misefirlerinin olduğunu, evinin önünde bağırmamasını ve uzakta konuşmaları gerektiğini söylediği halde bizim karşımızda hakaret ve tehdit etmeye başladı, ... konuşmakta ve hareketlerinde ısrar etti. ... Bey yanına gidince 'sen nasıl benim evimin fotoğrafını çekersin, özel hayatıma müdeheledir bu' dedi. ... Bey'de 'fotoğrafları sitenin yolundan çektim, yol senin mi?' diye sordu. Bunun üzerine ..., ... üzerine yürüyerek 'Evet benim, buraların hepsi benim, sen görürsün seni buralardan da okulundan da sürdürücem, senin bacaklarını kırıcam şerefsiz' diye bağırdı, olaya şahit oldum. Daha sonra ... şikayetçi olmuş gidip karakolda ifade vermiş." şeklinde, tanık Sinan D. ise "olay günü gürültü duymam üzerine çıkıp baktığımda sanığın bağırırken gördüm, kendisinden sakin olmasını, daha sonra konuşmasını söylememe rağmen müştekinin kapısı önünde müştekiye bağırıp çağırdı, sanıktan müştekiye hitaben 'seni sürdüreceğim, memuriyetten ettireceğim, bacaklarını kıracağım' şeklinde tehditlerini bizzat duydum, ayrıca 'dangalak' dediğini de duydum." şeklinde beyanda bulunmuştur.

5. Sanık tarafından çekildiği belirtilen fotoğraflar dosya içerisinde yer almaktadır.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun maddi unsurunun, sırf huzur ve sükununu bozmak amacıyla bir kimseye ısrarla telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulmasından ibaret olduğu gözetildiğinde, sanığın, ikamet ettiği sitenin yöneticisi olan katılanın bahçesinde site görevlisinin katılanın bireysel işleri için çalıştığını ispatlamak için bir kereye mahsus birkaç fotoğraf çekmesi üzerine, katılan huzur ve sükununun bozulduğundan bahisle şikayetçi olmuş ise de, suçun kanuni tanımında yer alan sırf huzur sükun bozma amacı ile ısrar unsurunun somut olayda oluşmadığı ve fotoğrafların içeriği bakımından eylemin başka bir suç da oluşturmadığı anlaşılmakla, mahkemece sanığın beraatine hükmedilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 17. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/611 Esas, 2016/16 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3252, Karar No: 2012/6584, Tarih: 18.04.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/3252 E.  ,  2012/6584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne, davalıdan tazminat alınmasına yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalı tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip konusu yapılan 1.800,00 TL. meblağlı senetteki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürerek söz konusu senet nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile takibin iptal edilmesine ve davalının %40 tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi sunmamış ancak duruşmadaki beyanında davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre, takip konusu senet üzerindeki imzanın Adli Tıp Kurumu Fizik/Grafoloji İhtisas Dairesi raporu ile davacının eli ürünü olmadığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne, icra takibine konu 30.04.2008 ödeme tarihli 23.03.2008 tanzim tarihli senet nedeniyle davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, davalıdan tazminat alınmasına yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, kambiyo senetlerine özgü icra takibine konu edilen senetteki kefil sıfatıyla atılan imzanın davacıya ait olmadığı iddiasıyla borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece, Yozgat İcra Hukuk Mahkemesi’nde alınan 26.10.2010 tarihli Adli Tıp Kurumu raporu hükme esas alınmış ise de bu raporda inceleme konusu yapılan belgelerin tarihleri senet tanzim tarihinden sonradır. İmza incelemesinin senedin tanzim tarihinden veya bu tarihe yakın önceki imzaları üzerinden yapılması gerekir. Somut olayda bu yönü içermeyen raporun hükme esas alınması doğru olmadığı gibi dar yetkili İcra Hukuk Mahkemesi’nin almış olduğu rapora itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

Hal böyle olunca mahkemece yapılması gereken iş dava konusu senedin tanzim tarihindeki veya bu tarihten önceki davacı imzalarını içeren belgeler celp edildikten sonra yeniden bir rapor alınıp varılacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 18.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1751, Karar No: 2014/1012, Tarih: 10.12.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2013/1751 E.  ,  2014/1012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 12. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2013

NUMARASI : 2013/343-2013/430

Taraflar arasındaki “boşanma” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 12. Aile Mahkemesince asıl davanın reddine; karşı davanın kabulüne dair verilen 24.04.2012 gün ve 2011/442 E. 2012/350 K. sayılı kararın incelenmesi davacı-karşı davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 14.01.2013 gün ve 2012/13535 E. 2013/265 K. sayılı ilamı ile;

(... Davalı-karşılık davacı kadın, cevap dilekçesi ile süresi içinde yetki itirazında bulunmuş ve karşılık dava olarakta boşanma ve fer'ilerine ilişkin istemde bulunmuştur. Bursa 5. Aile Mahkemesince 16.03.2011 tarihinde yetki itirazı kabul edilerek dosyanın İzmir Nöbetçi Aile Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Yetkisizlik kararı temyiz edilmeksizin 02.05.2011 tarihinde kesinleşmiştir. Taraflarca dosyanın görevli mahkemeye gönderilmesine ilişkin talep olmadığı halde dosya re'sen İzmir Nöbetçi Aile Mahkemesine gönderilmiş ve İzmir 12. Aile Mahkemesinin esasına kaydedilmiştir. Yetkisizlik kararı veren mahkeme kendiliğinden dosyayı yetkili mahkemeye gönderemez. O tarihte yürürlükte olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 193. maddesi gereğince yetkisizlik kararının kesinleştiği tarihten itibaren 10 gün içinde yetkili mahkemeye gönderilmeye ilişkin talepte bulunulmadığından (HUMK.md. 193/son) her iki davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Davacı vekili Bursa Aile Mahkemesine sunduğu dilekçesi ile evlilik birliğinin temelinden sarsıldığı iddiasına dayalı boşanma isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili de, İzmir Mahkemelerinin yetkili olduğu itirazını ileri sürerek, karşı dava ile boşanma, velayet, maddi, manevi tazminat ,yoksulluk ve iştirak nafakası istemiştir.

Bursa 5.Aile Mahkemesi 16.03.2011 tarih, 306-296 sayılı yetkisizlik kararı ile dosyanın talep halinde İzmir Nöbetçi Aile Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.Verilen karar temyiz edilmeksizin 02.05.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

Yetkisizlik kararı üzerine dosyanın geldiği İzmir 12.Aile Mahkemesince asıl davanın reddine; karşı davanın ise kabulüne dair verilen karar, Özel Dairece yukarıya metni aynen alınan ilamla bozulmuştur.

Bursa 5.Aile Mahkemesi 16.03.2011 tarih, 306-296 sayılı yetkisizlik kararı ile dosyanın talep halinde İzmir Nöbetçi Aile Mahkemesine gönderilmesine karar vermiştir.Verilen karar temyiz edilmeksizin 02.05.2011 tarihinde kesinleşmiştir.

Yetkisizlik kararı üzerine dosyanın geldiği İzmir 12.Aile Mahkemesince asıl davanın reddine; karşı davanın ise kabulüne dair verilen karar, Özel Dairece yukarıya metni aynen alınan ilamla bozulmuştur.

Yerel mahkemece, davalı-karşı davacı vekilleri tarafından sunulan 03.05.2011 tarihli ve 04.05.2011 havale tarihli dilekçe ile dosyanın yetkili İzmir Aile Mahkemesine gönderilmesini istedikleri, bu dilekçe üzerine kendilerine Bursa 5.Aile Mahkemesi tarafından dosyanın 03.05.2011 tarihinde gönderildiğine ilişkin cevap verildiği, yetkisizlik kararının kesinleşmesini takip eden yasal süresi içerisinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi için gerekli başvurunun yapıldığı, dilekçenin yetkili makama ibraz edildiği, tarafların yasanın kendilerine yüklediği yükümlülüğü yerine getirdiği, artık dosyanın yetkili mahkemeye re’sen gönderilmesinin olumsuz sonuçlarının taraflara yükletilemeyeceği, kaldı ki mahkemece yapılan yargılama sonucu verilen kararın boşanma-velayet ve şahsi ilişki yönlerinden temyiz edilmediği gerekçesi ile önceki kararda direnilmiştir.

Direnme kararını temyize davacı-karşı davalı vekili getirmiştir.

Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, asıl ve birleşen davaların 1086 sayılı HUMK’ nun 193/son maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davacı koca tarafından, davalı eş aleyhine Bursa 5.Aile Mahkemesinde boşanma davasının açıldığı, davalı eş tarafından yetki itirazında bulunulması üzerine mahkemece 16.03.2011 tarihinde yetkisizlik kararı verildiği, kararın temyiz edilmeksizin 02.05.2011 tarihinde kesinleştiği, dosyanın mahkemece talep beklenmeksizin re’sen İzmir Nöbetçi Aile Mahkemesine gönderildiği ve dağıtım sonucu dosyanın İzmir 12.Aile Mahkemesine düştüğü, anılan mahkemece 09.05.2011 günü tensip yapıldığı görülmektedir.

Mahkemece verilen yetkisizlik kararı üzerine HUMK’nun 193.maddesi uyarınca kararın kesinleşmesi tarihinden itibaren on gün içerisinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kâğıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır.

Mahkemece verilen yetkisizlik kararı üzerine HUMK’nun 193.maddesi uyarınca kararın kesinleşmesi tarihinden itibaren on gün içerisinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kâğıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır.

Somut olayda, tarafların talebi olmadan dosya yetkili mahkemeye gönderilmiş ise de; davalı-karşı davacı eşin karar düzeltme dilekçesi ekinde sunduğu belgelerden, davalı-karşı davacı vekilinin 03.05.2011 tarihli gönderme talebini içerir dilekçesinin 04.05.2011 tarihinde, Bursa 5.Aile Mahkemesine gönderilmek üzere, İzmir 3.Aile Mahkemesine sunulduğu ve dilekçenin Bursa 5.Aile Mahkemesi tarafından 09.05.2011 tarihinde havale edildiği, aynı tarihli yazı ile de davalı-karşı davacı vekillerine dosyanın 03.05.2011 tarihinde yetkili mahkemeye gönderildiği bildirilmekle, gönderme isteğini içerir dilekçenin süresinde verildiği ve talep eksikliğinin tamamlandığı anlaşılmaktadır.

O halde yetkisizlik kararının kesinleşmesinden itibaren 10 günlük yasal sürede dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi istenildiğinden, mahkemece yargılama yapılıp hüküm kurulmasında bir isabetsizlik olmayıp, yerel mahkemenin bu yöne değinen direnme kararı yerindedir.

Ne var ki, Özel Daire işin esasını incelememiş bulunduğundan, işin esasının incelenmesi için dosyanın Özel Daire'ye gönderilmesi gerekir.

S O N U Ç : Açıklanan gerekçeyle direnme uygun bulunduğundan, davacı-karşı davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 2.HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 10.12 2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16872, Karar No: 2008/842, Tarih: 01.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16872 E.  ,  2008/842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.1.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.3.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın .... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin .... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 1.2.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7107, Karar No: 2012/8974, Tarih: 06.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/7107 E.  ,  2012/8974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, abonelik için ödenen kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 4077 sayılı Kanununun 23/2.maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına, 06.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12761, Karar No: 2018/1791, Tarih: 08.03.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12761 E.  ,  2018/1791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/01/2016 tarih ve 2013/235-2016/96 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 06.03.2018 günü hazır bulunan davacılar vekili Av.... ile davalı vekili Av.... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalı şirketin 18.03.2003 tarihli ortaklar kurulu toplantısında şirket sermaye değerinin 5000 TL'den 500000 TL'ye çıkartıldığını, toplantıya müvekkillerinin usulüne uygun biçimde çağrılmadığını hatta toplantıda sadece ... ve ... bulunduğunu, söz konusu sermaya arttırımı sonrası müvekkillerinin %25 olan hisse paylarının %0,25'e düşürüldüğünü, şirket ana sözleşmesinin 18. maddesinde ana sözleme değişikliğinin ...'nin 513. m. hükmüne göre yapılacağı düzenlendiğinden kararın oybirliğiyle alınması gerekirken oyçokluğu ile alındığını, bu durumda toplantı ve karar nisabının ...'nin 513. eski metnindeki oranlara uymadığını ve bu itibarla sermayenin %73'ünü temsil eden ortaklar tarafından alınan kararın yok hükmünde olduğunu, davalı şirketin 10/09/2004 tarihinde ... ve ... katılımıyla yapılan toplantıda alınan kararların ise 6762 sayılı ...'nin 529 ve 530. m. aykırı olması, sermaye arttırımına ilişkin kararın yok hükmünde olmasından dolayı yok hükmünde olan bir kararın devamı niteliğindeki 10/09/2004 tarihli kararların da yok hükmünde olduğunu ileri sürerek, 18/06/2003 ve 10/09/2004 tarihli ortaklar genel kurul kararlarının yok hükmünde olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı iddialarının 6762 sayılı Yasa'nın yürürlüğüne ve 6763 sayılı Yasa'nın 1 ve 26. m. açıkça aykırı olduğunu, toplantının 559 sayılı KHK ile yapılan 27/06/1995 tarihli değişiklikten sonra yapıldığını, nisaplar konusunda yeni yasanın uygulanacağını, 6763 sayılı ... Kanunu 1 ve 26, 559 sayılı KHK ile değişik madde 513/1 uyarınca sermaye artırımına ilişkin sözleşme değişikliğinin 2/3 nisapla yapılabileceğini, esas sözleşme madde 18 ile ... madde 513'e yapılan atfın yürürlükte olan yasa maddesine göre sermaye artırımının yapılacağı, genel kurul kararlarının usulüne uygun alındığını, yokluğunu gerektirir bir durumun bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.