muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14499, Karar No: 2012/19931, Tarih: 26.09.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/14499 E.  ,  2012/19931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2520 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili; müvekkilinin ... Belediyesinden ... TOKİ Konutlarından 2007 yılı Ekim ayında anahtar teslimi yapılacak şekilde taşınmaz satın aldığını, davalının 30/10/2007 tarihinde teslim etmesi gereken konutu 12 ay sonra teslim ettiğini, müvekkilinin konutu geç teslim almasından dolayı toplam 2.520,00 TL kira kaybı olduğunu beyan ederek dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte 2.520,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; görev ve zamanaşımı itirazlarında bulunarak müvekkilinin yükümlülüklerinin büyük bir bölümünü yerine getirdiğini, davacının tapusunu aldığını, geç tesliminin inşaatı yapan firmanın konutları geç teslim etmesinden kaynaklandığını, beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK.md.6). Buna göre ispat külfeti öncelikle davacıdadır. Davacı delil olarak tapu kaydı, davalının kredi kullanımına ilişkin duyuru yazısı ve bir başka hak sahibi ile uzlaşmaya dair Belediye encümen üyeleri tarafından imzalanmış uzlaşma tutanağını sunmuştur.Dosya içeriğinde ve sunulan belgelerin hiç birinde başvurusu üzerine hak sahibi olarak davacıya tahsis edilen, süresinde tapu kaydı verilen konutun davacıya teslim tarihine ilişkin bir taahhüt bulunmadığı gibi, işlemleri yasal düzenlemeye tabi davalı kurumun teslime ilişkin bir kararı ve gecikme halinde hak sahiplerine tazminat ödeneceğine dair yetkili organlarında alınmış bir karar sunulmamıştır.O halde sosyal amaçla konut yaptırarak dar gelirlileri konut edindirmek üzere yürütülen proje nedeniyle davalının gecikme tazminatı ile sorumlu tutulması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır. Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13213, Karar No: 2010/2474, Tarih: 25.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/13213 E.  ,  2010/2474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler ile yapılan harcama ve ödemeler nedeniyle Kurumun uğradığı zararın 506 sayılı Kanunun 26. maddesi gereğince tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davalı....yönünden davanın husumetten reddine, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünü ......ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine.

2-06.07.1998 tarihli dava dilekçesinde; yapılan tedavi giderleri ile ödenen geçici işgöremezlik ödemelerinin tahsiline karar verilmesi isteminde bulunan davacı Kurum, kusur ve miktar bakımından fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğunu bildirmiş, 07.08.2007 havale tarihli ıslah dilekçesinde ayrıca sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirlerin de hüküm altına alınmasını istemiş, ancak Mahkemece; dava dilekçesinde talep edilmeyen ilk peşin değerli gelirlerin ıslah yoluyla davaya dahil edilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, bu konudaki ıslah talebinin reddine karar verilmiştir.

Bilindiği gibi, 04.11.2000 tarihli ve 24220 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan, Anayasa Mahkemesinin 20.07.1999 gün ve 1999/1 E. ve 1999/33 K.sayılı kararında da ile HUMK.nun 87.maddesinin son cümlesindeki “müddei ıslah suretiyle müddeabihi tezyit edemez” hükmü iptal edilmiştir. Böylece davacı, kısmi davada saklı tuttuğu fazlaya ilişkin haklarını, ek bir dava açarak isteyebileceği gibi, müddeabihin arttırılmasını önleyen yasal düzenlemenin yukarıda belirtilen Anayasa Mahkemesinin kararı ile ortadan kalkması ile, müddeabihi aynı davada kısmi ıslah dilekçesi verip harcını yatırmak suretiyle arttırabilir. HUMK.nun 83.maddesinde ıslah; taraflardan birisinin yapmış olduğu bir usul işlemini tamamen ya da kısmen düzeltmesi olarak tanımlanmıştır.

......

......

Hukuk Genel Kurulunun 08.10.2003 tarih, 2003/9-510 esas-2003/555 sayılı kararında da açıklandığı üzere; Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararından sonra, kısmi davada fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmuş olan davacının, dilerse, ek dava açmak yerine, saklı tuttuğu alacak bölümü için o (kısmi) dava içerisinde ıslah yoluyla talepte bulunabilmesi mümkündür. Yine, somut olayda olduğu gibi, kısmi davada saklı tutulan alacak bölümü için, gerek kısmi dava karara bağlanmadan önce, gerekse daha sonra, ayrı bir dava açılması da usulen olanaklıdır. Bu haliyle kısmî ıslah, ek dava yoluyla elde edilebilecek haklara, mevcut dava içerisinde, daha basit, daha az masrafla ve daha kısa süre içerisinde kavuşma olanağı tanıyan ve bu yönüyle adeta ek dava açma yoluna alternatif oluşturan bir yapıdadır. Dolayısıyla, kısmi davanın davacısı, ek dava açmak veya kısmî ıslah yoluna gitmek konusunda seçimlik hakka sahiptir. Kısmî ıslah yoluyla müddeabbihin artırılabilmesi olanağı, bir anlamda, artırıma konu kısmın ek dava yoluyla istenilmesinin alternatifi niteliğinde bulunduğundan; bir başka anlatımla, kısmi davadaki ıslah ile, bu yola gidilmeyip ek dava açılması halleri, davacıya aynı hak ve olanakları tanıyan seçimlik yollar olduğundan, usul hukuku açısından sonuçlarının da aynı olması gerekir ve beklenir.

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda; davacı Kurumun ıslah dilekçesine konu ettiği peşin değerli gelirlere yönelik isteminin reddi belirtilen gerekçeyle doğru bulunmamıştır. Zira, Kurum, aynı iş kazası nedeniyle meydana gelen zararların karşılanması amacıyla dava açmış olup, tedavi giderleri-geçici iş göremezlik ödeneği ve peşin değerli gelir olarak isimlendirilen her üç kavram da, Kurumun talep ettiği “zarar” kapsamı içinde olmakla, ıslah dilekçesiyle dava konusu dışında bir istemde bulunulduğu şeklinde bir yoruma gidilmemelidir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekili tarafından bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.02.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

.........
Yargıtay — Esas No: 2013/33920, Karar No: 2016/1178, Tarih: 25.01.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/33920 E.  ,  2016/1178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemece gerekçeli kararın sanık ...’un mahkemede bildirdiği en son adres olan “ R. Cesur Bulvarı 48 evler Mah. No:23 Düziçi/Osmaniye” yerine, “Üzümlü Mahallesi Koca Mazı Sokak No: 25 Düziçi/Osmaniye” adresine tebliğe çıkarıldığı ve bu nedenle de gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilmediği,

Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında şimdilik bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın, tebliğ işlemi gerçekleştirildikten sonra tebliğ edildiğine dair evrak, verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenmek ve EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 25/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14159, Karar No: 2022/17439, Tarih: 05.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/14159 E.  ,  2022/17439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Menfi tespit istemine ilişkin olarak açılan davada Viranşehir 1. Asliye Hukuk ile Diyarbakır 9. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, davacı aleyhine Şanlıurfa 3.İcra Müdürlüğünün 2018/1501 Esas sayılı dosyasında başlatılan 6.634,64 TL'lik icra takibinin kesin hükme rağmen davalı vekili tarafından devam ettirildiği için Kanun'a aykırı olduğundan bahisle iptali istemine ilişkindir.

Viranşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesince, davalı tarafça cevap dilekçesi ile birlikte yetki itirazında bulunduğu, HMK’nın 6. maddesi uyarınca yapılan yetki itirazının haklı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Diyarbakır 9. Asliye Hukuk Mahkemesince ise, somut olayda davalı vekilinin yetki itirazında bulunmuş ise de birden fazla yetkili olan mahkemeden seçtiği mahkemeyi bildirmediği, "Şanlıurfa veya Diyarbakır Mahkemeleri yetkilidir" diyerek seçtiği mahkemeyi göstermediği anlaşıldığından yetki itirazının bu yönüyle de yerinde olmadığı ve dikkate alınmaması gerektiği gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

Diyarbakır 9. Asliye Hukuk Mahkemesince ise, somut olayda davalı vekilinin yetki itirazında bulunmuş ise de birden fazla yetkili olan mahkemeden seçtiği mahkemeyi bildirmediği, "Şanlıurfa veya Diyarbakır Mahkemeleri yetkilidir" diyerek seçtiği mahkemeyi göstermediği anlaşıldığından yetki itirazının bu yönüyle de yerinde olmadığı ve dikkate alınmaması gerektiği gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

HMK'nın 6/1. maddesi uyarınca genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz." hükmünü içermektedir. Yine, 116/1-a maddesinde "Kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazını "ilk itiraz" olarak düzenlemektedir. 117/1. madde ise; "İlk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi halde dinlenemez." hükmünü içermektedir. Son olarak; "Cevap dilekçesini verme süresi" başlıklı 127/1. maddesi ise; "Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhal bildirilir." şeklinde düzenleme getirmektedir.

Dosya kapsamında davalı vekili cevap dilekçesinde, Şanlıurfa veya Diyarbakır Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirttiği, davalının usulüne uygun yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı yer olan Viranşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Viranşehir 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 05.12.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9680, Karar No: 2015/21280, Tarih: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9680 E.  ,  2015/21280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/12/2014

NUMARASI : 2014/1023-2014/1200

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili ile davalılar yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan karışık meyve bahçesinde o yörede hangi meyve ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir meyve ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama verim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatı ve dekar başına ortalama üretim masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4687, Karar No: 2021/9108, Tarih: 26.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/4687 E.  ,  2021/9108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ :Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürmeye teşebbüs, kasten öldürmeye teşebbüs, işkence

HÜKÜMLER :SANIK ... HAKKINDA;

1)Mağdurlara yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK 81, 35, 53. maddeleri uygulanmak suretiyle, mağdur sayısınca 2 kez 13 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair; ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/09/2019 tarih 2017/628 Esas. 2019/359 Karar sayılı kararı,

2) Bu karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin, 24/06/2020 tarih, 2020/52 E., 2020/1014 K. sayılı kararı,

SANIK ... HAKKINDA;

1)a-Yaşı küçük olduğu söylenen mağdura yönelik canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürmeye teşebbüs suçundan TCK 82/1-b,35,53 maddeleri uygulanmak suretiyle 18 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair; ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/09/2019 tarih 2017/628 Esas. 2019/359 Karar sayılı kararı,

b-Bu karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin, 24/06/2020 tarih, 2020/52 E. 2020/1014 K. sayılı kararı,

2)a-Yaşı büyük olduğu söylenen mağdura yönelik işkence suçundan TCK 94/1,53 maddeleri uygulanmak suretiyle 8 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine dair; ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/09/2019 tarih 2017/628 Esas. 2019/359 Karar sayılı kararı,

b-Bu karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin, 24/06/2020 tarih, 2020/52 E. 2020/1014 K. sayılı kararı,

SANIKLAR...,...;

1)Mağdurlara yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK 81, 35, 62, 53. maddeleri uygulanmak suretiyle, mağdur sayısınca 2 kez 7 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetlerine dair; ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/09/2019 tarih 2017/628 Esas. 2019/359 Karar sayılı kararı,

2) Bu kararlara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin, 24/06/2020 tarih, 2020/52 E. 2020/1014 K. sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin, 24/06/2020 tarih, 2020/52 E. 2020/1014 K. sayılı kararının, sanık ... müdafii Av. ...'na 14.07.2020 tarihinde elektronik tebligat yolu ile usulüne uygun olarak tebliğ edildiği, bu bağlamda, Av. ...'ün, sanık ... müdafi olarak 22.10.2020 tarihinde vermiş olduğu temyiz dilekçesinin 15 günlük yasal süresinden sonra sunulduğu anlaşılmakla, Av. ... tarafından yapılan temyiz istemlerinin, CMK’nın 298/1 maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin, 24/06/2020 tarih, 2020/52 E. 2020/1014 K. sayılı kararının, sanık ... müdafileri, sanık ... müdafii, sanık ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin, 24/06/2020 tarih, 2020/52 E. 2020/1014 K. sayılı kararının, sanık ... müdafileri, sanık ... müdafii, sanık ... ve ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanıklar ... ve ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle

Gereği görüşülüp düşünüldü.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'nin sanıklar hakkında dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucu verdiği 24/06/2020 tarih, 2020/52 E. 2020/1014 K. sayılı kararlarında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafilerinin, sübuta, kasta, suç vasfına, sanık hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine, mahkemenin eksik araştırma ile karar verdiğine, sanık ...'nın sübuta, kasta, hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine, mahkemenin eksik araştırma ile karar verdiğine, sanık ... müdafinin, sübuta, suçun işlendiği yer dolayısıyla mülkilik ilkesi gereği Türk mahkemelerinin yetkili olmadığına, sanık ... ve ... müdafiinin, sübuta, sanıkların baskı ve cebir altında eylemi gerçekleştirdiklerine, bu itibarla kasta, suç vasfına, suçun işlendiği yer dolayısıyla mülkilik ilkesi gereği Türk mahkemelerinin yetkili olmadığına, sanık ... müdafinin, sübuta, sanık yönünden işlenemez suçun söz konusu olduğuna, mahkemenin eksik araştırma ile karar verdiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süreler göz önüne alındığında sanık ...'nın tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "... 1. Ağır Ceza Mahkemesine" Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9773, Karar No: 2017/3900, Tarih: 13.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9773 E.  ,  2017/3900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan ... vekili ile katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5364, Karar No: 2008/6091, Tarih: 12.05.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/5364 E.  ,  2008/6091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.06.2006 gününde verilen dilekçe ile kadim su kanalına müdahalenin önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 25.09.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, yerel mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.05.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6234, Karar No: 2015/7248, Tarih: 16.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/6234 E.  ,  2015/7248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/163491

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2012

NUMARASI : 2011/216 (E) ve 2012/647 (K)

SUÇ : 1072 Sayılı Kanuna Aykırılık, Kumar Oynanması İçin Yer ve İmkan Sağlama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- 1072 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, sanığın 1. fıkranın (c) bendinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Her iki suçtan doğrudan tayin edilen adlî para cezalarına esas yüz ve yirmi beş gün üzerinden para cezası belirlenirken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 fıkrasına aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde ise de bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının tebliğnameye aykırı olarak, 1072 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükümden TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümünün çıkartılıp, yerine "Sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya; 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu yetkileri bakımından aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresi yazılmak ve her iki suçtan doğrudan tayin olunan adli para cezalarının hesabına ilişkin bölümlerin başlangıcına “TCK’nın 52/2. maddesi uyarınca” ibaresi eklenmek suretiyle DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükümlerin bu bağlamda ONANMASINA, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.