muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/18053, Karar No: 2012/5644, Tarih: 23.03.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/18053 E.  ,  2012/5644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada mevcut fen bilirkişi raporundan, dava konusu taşınmazın ilk malikinin mirasçıları tarafından emlakçı olan bir şahsa tamamının satılarak bu şahıs tarafından özel parselasyon yapıldığı ve oluşan özel parsellerin davacıların murisi ...'nın da içinde bulunduğu bir çok şahsa satıldığı, daha sonra dava konusu taşınmazda 2981 sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik 10/b maddesi uyarınca imar affı uygulaması yapıldığı ve tespit sonucu oluşan parsellerde muris ...'nın adının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Dava konusu taşınmazın özel parselasyona tabi tutularak emlakçı olan maliki tarafından taşınmazın çok sayıda kişiye pay verilmek suretiyle satıldığı iddia olunduğundan, söz konusu pay satışlarının ne şekilde yapıldığı, zeminde fiilen alıcılara yer gösterilmek suretiyle paylaşma yapılıp yapılmadığı, davacıya yapılan satışta yerinin açıkça gösterilip gösterilmediği, bu işlemler sırasında fiilen yola terklerin olup olmadığı, davacılar murisinin payının yol olarak bırakılan kısma mı, yoksa özel parsele mi girdiği hususlarının ayrıntılı bir şekilde araştırılıp, mahallinde yapılacak keşifte parsel malikleri ve tanıklar da dinlenerek buna ilişkin belgeler de getirtilip, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği düşünülmeden eksik inceleme ile karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2476, Karar No: 2019/12559, Tarih: 16.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/2476 E.  ,  2019/12559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen hükme ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümlere ilişkin temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nun 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden 22/09/2011 tarih, 2011/61 Esas ve 2011/168 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karara atıfta bulunularak gerekçesiz hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumuhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/846, Karar No: 2018/8794, Tarih: 18.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/846 E.  ,  2018/8794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin beyanına göre, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 20,00 TL değerindeki odun ve kömürü çalması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3532, Karar No: 2019/9481, Tarih: 10.10.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/3532 E.  ,  2019/9481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet vermeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları ile cezanın failin geleceği üzerindeki etkileri gibi hususlar gözetilerek takdiri indirim uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken, duruşma tutanaklarına yansımış olumsuz tutum ve davranışı bulunmayan sanık hakkında "duruşmada gözlemlenen davranış tarzı" biçiminde dosya kapsamıyla uyumlu olmayan gerekçe ile TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

TCK’nın 50/1-a maddesi uyarınca kısa süreli hapis cezasının suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre adli para cezasına ya da maddede yazılı seçenek tedbirlerden birine çevrilebileceği gözetilmeden, sanığın amaç ve saiki, eylemin niteliği şeklinde yasal olmayan gerekçe ile anılan yasa hükmünün sanık hakkında uygulanmasına yer olmadığına hükmolunması,

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan 3167 sayılı Kanunun 16/1-3. maddesi uyarınca verilen mahkumiyetine ilişkin eyleminin hükümden sonra 31/01/2012 tarihli ve 28193 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 03/02/2012 tarihinde yürürlüğe giren 6273 sayılı Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun ile suç olmaktan çıkarılması karşısında, TCK'nın 58. maddesinin uygulanma olanağı kalmadığının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 10/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20268, Karar No: 2015/30036, Tarih: 01.12.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/20268 E.  ,  2015/30036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafında .. İcra Müdürlüğü'nde başlatılan genel haciz yolu ile ilamsız takipte borçlunun yetkiye ve borca itirazı üzerine alacaklının yetki itirazının kabulü nedeniyle dosyanın ...İcra Müdürlüğü'ne gönderildiği, yetkili icra dairesince çıkarılan örnek 7 ödeme emrinin 22/01/2015 günü tebliğ edildiği, borçlunun 04/02/2015 tarihli itirazının süresinde yapılmadığı gerekçesiyle icra müdürlüğünce 06/02/2015 tarihli kararla reddedildiği, borçlunun red kararının iptali ve tebligat usulsüzlüğü şikayetiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece şikayetin kabulüne karar verildiği görülmektedir.

Alacaklı tarafça başlatılan ilamsız takipte borçlu yetki itirazında bulunmuş, dosya yetkili icra dairesine gönderilmiştir. Yetkili icra dairesinden borçluya gönderilen ödeme emri borçluya yeniden itiraz hakkı verir. Borçlunun yetkisiz dairede yaptığı borca itiraz yetkili icra dairesinde başlatılan takip yönünden hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağından mahkemenin ... İcra Müdürlüğü'ne yapılan 04/08/2014 tarihli itirazdan bahisle bu tarihten itibaren yetkili icra dairesinde başlatılan takibin durdurulmasına ilişkin kararı isabetsizdir.

Borçlu; yetkili icra dairesinden gönderilen ödeme emrinin usulsüz olduğunu, usulsüz tebligattan 03/02/2015 günü haberdar olduğunu ileri sürerek 04/02/2015 tarihli itirazları gereğince takibin durdurulmasını istemiştir. Borçlunun bu yöndeki istemi tebligat usulsüzlüğü şikayeti olmakla İİK'nun 16/1. maddesi uyarınca ıttıla tarihinden itibaren yedi gün içerisinde ileri sürülmesi gerekmektedir.

Somut olayda; 22/01/2015 günü tebliğ edilen örnek 7 ödeme emrinden borçlu 03/02/2015 tarihnde haberdar olduğunu beyanla yasal yedi günlük süreden sonra 25/02/2015'de icra mahkemesine başvurduğuna göre mahkemece tebligat usulsüzlüğü şikayetinin süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerekir iken yazılı şekilde kabulü yönünde hüküm tesisi doğru değildir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13945, Karar No: 2016/415, Tarih: 12.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/13945 E.  ,  2016/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile genel tatil ücreti ve ücret alacağı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı işyerinde 02/11/2010-14/05/2012 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, son ücretinin asgari ücret + sefer primi olduğunu, iş akdinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil, ücret ve yıllık ücretli izin alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının hizmet akdinden doğan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, sözleşmeye aykırı davrandığından iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, alacakların zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller, tanık beyanları, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamının değerlendirilmesinde; davacının davalı şirkete ait işyerinde 02.11.2010 ile 14.05.2012 tarihleri arasındaki dönemde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile uluslararası tır şoförü olarak çalıştığı, toplam hizmet süresinin 1 yıl 6 ay 13 gün, fesih tarihindeki aylık ücretinin ise brüt 2.547,45 TL olduğu, davacı vekili işçinin iş akdinin haksız feshedildiğini iddia etmekte olup, davalı işveren ise, davacının yurtdışında iken işverenin yükleme talimatlarına uymayarak, yönetimindeki TIR ile boş olarak yük almadan Türkiye'ye dönmesi nedeniyle işvereni zarara uğrattığını iş akdinin bu nedenle feshedildiğini savunduğu, dinlenen davacı tanıklarının yükleme yapmadan Türkiye'ye boş döndüklerinin beyan ettikleri, davacının boş olarak gelmelerinin şirketin talimatı ile olduğunu söylemiş ise de bunu ispat edemediği, Azerbaycan ülkesine yük götüren TIR'ın boş olarak dönmesinin yapılan işin tabiatına uygun olmadığı ve işvereni zarara uğrattığının tartışmasız olduğu, davacının işverinin talimatlarına aykırı hareket ederek yurtdışından yükleme yapmadan boş olarak ülkeye dönmesi nedeniyle işvereni zarara uğrattığı ve işverinin feshinin haklı nedene dayandığı anlaşılmış olup, iş akdi davalı işveren tarafından haklı nedenle feshedilen davacı işçinin kıdem tazminatı ve ihbar tazminatına yönelik taleplerinin reddinin gerektiği, ancak davacının , yıllık izin ve genel tatil ücretleri ücreti yönünden davasının sübuta erdiği sonucuna varılarak, davanın kısmen kabul kısmen ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

D) Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında iş akdinin işveren tarafından haklı feshedilip edilmediği ihtilaflı olup, uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta mahkemece davacının işverinin talimatlarına aykırı hareket ederek yurtdışından yükleme yapmadan boş olarak ülkeye dönmesi nedeniyle işvereni zarara uğrattığı ve işverinin feshinin haklı nedene dayandığı gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı talepleri reddedilmiştir.

Davacının işverenin talimatına uymamakta ısrar ettiği hususu dosya kapsamı ile kanıtlanamamıştır. Davacı işçinin brüt 30 günlük ücretini aşar biçimde işverene zarar verdiği hususu da kanıtlanamamıştır.

Mahkeme karar gerekçesinde Azerbaycan ülkesine yük götüren TIR'ın boş olarak dönmesinin yapılan işin tabiatına uygun olmadığı ve işvereni zarara uğrattığının tartışmasız olduğuna değinerek soyut bir şekilde işverenin zarara uğradığını kabul etmiş ancak bu zararı somut delille ilişkilendirmemiştir.Aynı şekilde dosya kapsamında davalının davacıya yazılı şekilde talimatı olmadığı,dolayısıyla davacının işverenin talimatına uymamakta ısrar ettiğinin somut bir şekilde ispatlanamadığı anlaşılmaktadır. Dinlenen davacı tanığı ...”ün beyanında ücretlerinin ödenmediği ve kendisiyle birlikte iki arkadaşının daha aynı gün iş akdinin feshedildiğini ifade etmiştir.Aynı şekilde iş akdi feshedilen işçi ...'nun....İş Mahkemesi ... karar sayılı kararı ile iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiği gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı talepleri hüküm altına alınmış ve bu karar dairemizin ... 12.01.2016 tarihli ilamı ile onanmış olup, bu emsal karar da dikkate alınarak,iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiğinin kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2641, Karar No: 2011/4761, Tarih: 13.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2641 E.  ,  2011/4761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Denizli 3. Asliye Hukuk ( Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalı ... tarafından dar gelirlilere konut üretme ve gecekondu önleme amaçlı olarak başlatılan sosyal konut projesi kapsamında yapılan konutun satışı nedeniyle mükerrer olarak tahsil edildiği bildirilen arsa bedelinin geri ödenmesi istemine ilişkindir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta ise, davalı ..., ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan tüzel kişi olarak kabul edilemeyeceğinden, anılan yasada tanımlanan “satıcı” tanımına uymadığı gibi, olayda 4077 sayılı kanun hükümlerinin uygulanması da mümkün değildir. Bu durumda dava konusu uyuşmazlığın Denizli 3.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11126, Karar No: 2015/9408, Tarih: 22.10.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/11126 E.  ,  2015/9408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2014

NUMARASI : 2013/624-2014/864

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.11.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 02.12.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili A.. Ş.. tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, yükleniciden temlik alınan bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili, mümkün olmadığı takdirde tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı, arsa sahibi A.. Ş.. ile yüklenici O.. K.. arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılması kararlaştırılan 9 no'lu bağımsız bölümü O.. K..'dan temlik aldığını ileri sürerek tapu kaydının iptali ile kendi adına tescilini, mümkün olmadığı takdirde tazminat istemiştir.

Davalı A.. Ş.. vekili, diğer davalı O.. K..'nın arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olmadığını, O.. K.. ile yapılan sözleşmenin kendileri açısından bağlayıcı olmadığını, davanın müvekkili A.. Ş.. yönünden reddini savunmuştur.

Davalı O.. K.. davaya itirazı olmadığını belirtmiştir.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı A.. Ş.. vekili temyiz etmiştir.

Davacı her ne kadar arsa sahibi ile yüklenici O.. K.. arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenici hissesine düşen dava konusu 9 bağımsız bölüm no'lu daireyi satın aldığını belirterek tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuş ise de davalı arsa sahibi A.. Ş.. savunmasında yüklenici O.. K.. ile aralarında düzenlenmiş bir arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin mevcut olmadığını belirtmiştir.

Dosya kapsamına ve toplanan delillere göre de davacı tarafından bu husus kanıtlanamadığından yani arsa sahibi A.. Ş.. tarafından sözleşme gereğince yüklenici O.. K..'ya devri gereken herhangi bir bağımsız bölüm söz konusu olmadığından davacının tapu iptali ve tescil talebinin reddi gerekir.

Davada ikinci kademede tazminat talebinde bulunulmuştur. Gerçekten, davacı akidi olan O.. K..'dan Türk Borçlar Kanununun 112. maddesine dayanarak ademi ifa sebebiyle tazminat isteyebilir. Buradaki borcun nedeni, borçlunun taahhüdünü ihlal etmesidir. Borçlunun taahhüdü, genellikle bir akte dayandığından buna “akdi tazminat”, borçlunun sorumluluğuna da “akdi sorumluluk” denilmektedir. Türk Borçlar Kanununun 112. maddesi gereğince ödenmesi gereken tazminat ise alacaklının müspet zararıdır. Müspet zarardan da borçlu edayı gereği gibi ve vaktinde yerine getirseydi alacaklının mameleki ne vaziyette bulunacak idi ise bu vaziyetle mamelekin hali hazır vaziyeti arasındaki fark anlaşılmalıdır.