muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1270, Karar No: 2025/502, Tarih: 15.01.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/1270 E.  ,  2025/502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/85 E., 2016/31 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen cezanın ertelenmesine, 2 yıl süre ile denetim süresi belirlenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri; kusurun tamamen ölene ait olduğuna, olayın oluşuna göre her türlü tedbir alınmış olsaydı bile ölümün kaçınılmaz olduğunun anlaşıldığı, sorumluluğun kooperatif üyelerine ait olduğuna, kusur tespitine, sanık kusursuz olduğundan hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine, kararın ceza, mevzuata ve hakkaniyete uygun olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde Mengen İlçesi ... Köyü Geyükgölü Orman İşletme Şefliği 54 no'lu orman bölmesinde sanık ...'in başkanı, hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kesinleşen temyiz dışı sanık ...' ın başkan yardımcısı olduğu S.S. ... Köyü Tarımsal Kalkındırma Kooperatifine bağlı olarak çalışan ...'in ağaç kestiği sırada yerden 20 metre yükseklikteki çapı 38 cm boyu 5 metre olan ağaç dalının üzerine düşmesi nedeniyle, künt kafa travmasına bağlı kafatası kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti sonucu öldüğü olayda; mahkemece hükme esas alınan 16.06.2015 tarihli raporuna göre, sanık ...'in kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğu kabul edilmiş ve Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen cezanın ertelenmesine, 2 yıl süre ile denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların denetim süresi içerisinde sanığın yeniden kasıtlı bir suç işlenmesi halinde açıklanacağının düzenlenmesi ve atılı suçun taksirli bir suç olması karşısında, sanığın adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın yeniden ele alınması amacıyla ihbarda bulunulamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle, Mengen Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün (B) bendinde yer alan beş numaralı paragrafın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22220, Karar No: 2014/9266, Tarih: 03.04.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/22220 E.  ,  2014/9266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın temyiz isteminin hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 58/7 maddesi uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, cezanın infazından sonra 2 yıl denetim süresine tabi tutulmasına karar verilerek infazın kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 1412 Sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, ''...ayrıca cezanın infazından sonra sanık hakkında 2 yıl denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına,'' ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine ''cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına'' karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9180, Karar No: 2025/1758, Tarih: 06.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/9180 E.  ,  2025/1758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2037 E., 2023/1883 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2022/353 Esas, 2023/332 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1 ve 53/1 maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2023/2037 Esas, 2023/1883 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının katılan Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) ve 303/1. maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz istemi özetle; suç vasfının beden ve ruh bakımında kendisini savunamayacak kimseyi, canavarca hisle öldürmek olduğuna, sanığın cezasında haksız tahrik ve takdiri indirim hükümleri uyarınca ceza indirimi yapılarak eksik ceza tayin edildiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; maktulün ölümüne sanığın eyleminin sebep olduğu hususunda kesin delil bulunmadığından kasten yaralama suçundan cezalandırılması gerektiğine, sanığın savunma hakkınında kısıtlandığına, ölümün toksik madde nedeniyle meydana geldiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. İlk Derece Mahkemesi kararının katılan ... vekili tarafından istinaf edildiği ve istinaf talebi incelendiği halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının başlık kısmında "İstinaf edenler" bölümünde katılan Bakanlık vekilinin belirtilmemiş olması, mahallinde düzeltilebilir eksiklik olarak tespit edilmiştir.

III. GEREKÇE

1. İlk Derece Mahkemesi kararının katılan ... vekili tarafından istinaf edildiği ve istinaf talebi incelendiği halde Bölge Adliye Mahkemesi kararının başlık kısmında "İstinaf edenler" bölümünde katılan Bakanlık vekilinin belirtilmemiş olması, mahallinde düzeltilebilir eksiklik olarak tespit edilmiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın yargılama aşamasında alınan savunması sırasında atanan tercümanın resmi bilirkişi listesinde Özbek bilirkişi olarak yer alması ve sanığın tercümanla anlaşabildiği yönündeki beyanı karşısında yargılamada sanığın savunma hakkının kısıtlanmasının söz konusu olmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın soruşturma aşamasında müdafii ve tercüman huzurunda alınan maktulün ağzını kapatıp hareketsiz kalana kadar boğazını sıktığı şeklindeki ikrara yönelen savunmaları ve savunmayı doğrular nitelikteki ölü muayene ve otopsi tutanağı ile 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporundan maktulün, sanığın eylemi sonucu öldüğünün anlaşıldığı, 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporuyla maktulün kanında tespit edilen 0,2 promil(20 mg/dL) düzeyindeki alkolün tek başına ölüm meydana getirebilecek düzeyde olmadığı ve maktulün zehirlenerek öldüğünün tıbbi delillerinin bulunmadığının tespit edildiği, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, yine maktule ait ölü muayene ve otopsi tutanağı ile tanık Janauddin Buri Zara'nın beyanlarına göre maktulün kendisini beden ve ruh bakımından savunamayacak bir durumunun olmadığının anlaşıldığı, sanığın aksi kanıtlanamayan savunması ve bu savunmayı destekler mahiyetteki adli muayene raporu içeriğine göre sanığın cezasında asgari oranda haksız tahrik indirimi yapılmasında isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.09.2023 tarihli ve 2023/2037 Esas, 2023/1883 Karar sayılı kararında katlan ... vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Konya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14786, Karar No: 2012/8170, Tarih: 20.04.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/14786 E.  ,  2012/8170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2011

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücretinin belirlenmesini istemiştir.

Davalı işveren, davanın yetkili mahkemede açılmadığını, davacının iş sözleşmesinin işletmesel sebeplerle geçerli sebeple feshedildiğinden davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece feshin  geçerli sebebe dayandığının işverence kanıtlanmadığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda; davalı vekili mahkemenin yetkisine itiraz etmesine rağmen bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiştir. Davacının son defa çalıştığı işyeri adresinin neresi olduğu anlaşılamamaktadır. Öncelikle davalının yetki itirazının karşılanması bakımından fesih sırasında çalıştığı işyerinin bulunduğu yer belirlenmeli, buna göre Adana İş Mahkemesinin yetkili olup olmadığı tespit edilmelidir. Adana Mahkemesinin yetkili olmadığı sonucuna varılırsa dosyanın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Yasasının 5. maddesinde yer alan yetki kuralı uyarınca belirlenecek yetkili mahkemeye gönderilmek üzere yetkisizlik kararı verilmelidir. Aksi halde işin esasına girilerek feshin işletmesel sebeplerden kaynaklanıp kaynaklanmadığı ve geçerli sebebe dayanıp dayanmadığı bilirkişi aracılığıyla inceleme yapılmak suretiyle tespit edilmeli ve oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8241, Karar No: 2015/4187, Tarih: 03.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8241 E.  ,  2015/4187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısman kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı arsa sahibi mirasçıları vekili, müvekillerinin murisi ile davalı yüklenici arasında 13.07.2005 tarihinde imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde; en geç 31.07.2005 tarihine kadar arsanın yükleniciye teslim edileceği, bu teslimden itibaren en geç 3 ay içerisinde inşaat ruhsatının alınacağı, ruhsat tarihinden itibaren de en geç 36 ay içerisinde inşaatın bitirileceği ve teslimin gecikmesi halinde arsa sahiplerine rayiç kira bedeli ödeneceği kararlaştırıldığı halde, davalı yüklenicinin, daireleri süresinde teslim etmediğini, yüklenicinin inşaat ruhsatı alındığı tarihten itibaren müvekkiline aylık kira bedeli ödemek durumunda olduğunu, Ekim 2007 ile Kasım 2010 tarihleri arası için 15.815,00 TL kira ve 4.232,00 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 18.046,00 TL'nin tahsili amacıyla aleyhinde başlatılan icra takibine haksız yere itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %40 icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşme ayakta iken ve inşaatlar devam ederken davacıların murisi ve diğer arsa sahiplerinin verdikleri vekaletnameden müvekkilini azlettiklerini, bu konuda arsa sahipleri aleyhine açılan tazminat davasının da derdest olduğunu, azile rağmen müvekkilinin inşaata devam ederek daireleri sözleşmede kararlaştırılan süreden çok önce bitirdiğini ve teslim almaları için arsa sahiplerine ihtarname gönderdiğini, ancak arsa sahiplerinin bağımsız bölümleri teslim almaktan kaçındıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, sözleşme uyarınca arsa sahiplerine ait olan C blok 4 nolu daireye talebin hasredildiği gerekçesiyle, bu daire için talep tarihi 01.10.2007 tarihinden dava tarihi olan 14.12.2010 tarihine kadar toplam 10.606,50 TL kira tazminatının davalıdan tahsiline, diğer taleplerin reddine dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 24.04.2012 tarih ve 1504 E., 3038 K. sayılı ilamıyla, davalı yüklenicinin, arsa sahipleri aleyhine vekaletnameden azlin haksız olduğunu ileri sürerek açtığı tazminat davasında, davalı yüklenicinin inşaatın gecikmesindeki kusur durumu belirleneceğinden, bu davada verilen kararın kesinleşmesi beklenip, mevcut dosyadaki delillerle birlikte değerlendirme yapılarak bir sonuca gidilmesi, ayrıca davacılar taleplerini takip tarihi itibariyle sınırlandırmış olmalarına rağmen, talep aşılarak dava tarihine kadar kira tazminatı hesabı yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulmasının hatalı olduğu gerekçesiyle, diğer temyiz itirazları incelenmeksizin bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kısmen kabulü ile davalının icra takibine yaptığı itirazın kısmen iptaline, icra takibinin 10.396,50 TL

asıl alacak üzerinden devamına dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 03.05.2013 tarih ve 1418 E., 2900 K. sayılı ilamıyla, diğer temyiz itirazlarının reddiyle, mahkemece, bozma ilamına uyularak karar verilmiş ise de bozma ilamının gereklerinin yerine getirilmediği, taraflar arasında, noterde düzenlenme şeklinde yapılan 13.07.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 5. maddesinde, arsa sahiplerinin, en geç 31.07.2005 tarihinde taşınmazı tahliye ederek yükleniciye teslim edecekleri, bu tarihten itibaren üç ay içerisinde inşaat ruhsatının alınacağı ve ruhsat tarihinden itibaren de 36 ay içerisinde inşaatın bitirileceğinin kararlaştırıldığı, yine aynı sözleşmenin 5/son maddesinin ise, ''inşaat ruhsatının alındığı tarihten itibaren müteahhit arsa sahiplerinden ...'e ikamet etmesi ve oturabilmesi için mülkiyetinde bulunan veya kiralık mesken temin edecek meskenin kira bedelini karşılayacaktır'' hükmünü içerdiği, mahkemece, kira tazminatının ruhsat alım tarihi dikkate alınarak sözleşmenin 5/son maddesine uygun olarak hüküm altına alındığı, davacı tarafça dava dilekçesinde 13.07.2005 tarihli sözleşmenin 5. maddesi gereğince, müvekkillerine 4 daire düşeceği belirtilerek geç teslimden doğan kira tazminatı istendiği, 16.11.2011 tarihli keşifte ise kira istemini C Blok 4 no'lu bağımsız bölüme hasrettiği, her iki talebin kira başlangıcı yönünden sonuçları farklı olmakla öncelikle talebin sözleşme gereği geç teslimden doğan kira istemi mi, yoksa ...'e ruhsat tarihinden itibaren oturmak için tahsis edilen dairenin kira bedeli mi olduğu tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenerek ve tarafların ileri sürdüğü deliller de sözleşme kapsamına göre değerlendirilerek, sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, bu hususlar üzerinde yeterince durulmadan sözleşmenin 5/son maddesine göre hukuki tavsifle hüküm kurulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; davacı vekilinin sözleşmeden kaynaklanan tazminatı talep ettiklerini, yani sözleşmenin 5. maddesinde belirtilen inşaat ruhsatı alındığı tarihten itibaren müteahhidin müvekkilleri murisi ...'e ikamet etmesi için tahsis etmesi gereken konut için ödenmesi gereken kira bedelinin cezai şart olarak tahsilini talep ettiklerini beyan ettiği, inşaat ruhsatının 12.06.2006 tarihinde alındığı, davacı talebi doğrultusunda 01.10.2007-14.12.2010 tarihleri arasında davacıların murisi ...'e ödenmesi gereken kira bedelinin 10.076,00 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile itirazın 10.076,00 TL asıl alacak üzerinden devamına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 03.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6988, Karar No: 2023/8226, Tarih: 14.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/6988 E.  ,  2023/8226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2772 E., 2023/801 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/604 E., 2021/203 K.

Taraflar arasındaki, uzun vadeli sigorta kollarına tabi çalıştığının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacının 2004 / 5 inci ayı itibari ile uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak bildirilmesinin gerekçesine dayanak bilgi ve belgelerin ilgili kurumdan celp edilmediği, öte yandan 01.03.2000 tarihine ait tercih formunun olup olmadığı hususunun Kurumdan sorulmadığı, işe giriş bildirgesinin aslının Kurumdan celbinin gerektiği; iş bu bilgi ve belgelerin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

14.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.