muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7609, Karar No: 2012/10035, Tarih: 12.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/7609 E.  ,  2012/10035 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Müşteki : Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma BölgeKurulu Müdürlüğü

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki vekilinin, 12/10/2006 tarihli dilekçe ile ... adına davaya katılma talebinde bulunduğu anlaşılmakla, suçtan doğrudan doğruya zarar gören bu kurumun 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanıkların kastlarının bulunmadığı, sanıkların üzerlerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kararın eksik inceleme neticesinde verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,12/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1733, Karar No: 2014/6534, Tarih: 07.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/1733 E.  ,  2014/6534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... ...’ın yokluğunda verilen mahkumiyet kararının Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine aykırı olarak, sorgusunda bildirdiği adresten farklı bir yere tebliğ edilmesi nedeniyle temyiz talebinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi olan 15.05.2003’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 07.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12563, Karar No: 2013/17204, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12563 E.  ,  2013/17204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-a)Dava konusu taşınmazda 1/2 pay sahibi Hayriye vereseleri ile davalılar arasındaki bağlantıyı gösterir belgenin,

b)Davalı ... mevcut tapuda pay sahibi olmayıp varsa tapuda pay sahibi olduğunu gösterir belgenin,

İlgililerden temini ile dosyaya konulmasından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, yazlık domates, yer fıstığı, 1 ve 2. yıl çileğin 2011 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi ile ortalama toptan satış fiyatının ve ürünlerin dekar başına ortalama üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15334, Karar No: 2010/9648, Tarih: 29.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/15334 E.  ,  2010/9648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... inşaat A.Ş'den 30.6.2006 tarihli sözleşme ile konut satın aldığını, konut bedeli olarak 99.000,00 YTL ödediğini, ancak davalının konut yapıp teslim etmediğini belirterek konutun adına tesciline, bu mümkün olmazsa 99.000,00 YTL.’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...Ş davaya cevap vermemiş, yargılama aşamasında iflasına karar verilmesi üzerine ikinci alacaklılar toplantısında iflas idaresince seçilen iflas idare memuru, 2.alacaklılar toplantısının yapıldığını, davacı alacağının kabul edilerek 4.sıraya kaydının yapıldığını, davanın konusunun kalmadığını bildirmiştir.

Mahkemece, davalının dava açıldıktan sonra iflas ettiği, davanın kayıt kabul davasına dönüştüğü ve ticaret mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacıların, davalıdan konut satın aldığı, ancak konutların bitirilip teslim edilmediği yargılama aşamasında satıcı (davalı) şirketin iflasının karar verilip 2.nci alacaklılar toplantısının yapıldığı dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Mahkemenin de kabulünde olduğu üzere İİK. 235.maddesi gereğince sıra cetveline itiraz davaları Ticaret Mahkemesinin görevi içine girmekte ise de, dava açıldığı tarih itibariyle, davalı iflas etmemiştir. Davacının açtığı alacak davası yasa gereği masaya kayıt kabule dönüşen bir dava haline gelmiştir. Bu davada masayı iflas idaresi temsil eder. Bu durumda davacı alacağının masaya kayıt ve kabul

2009/15334-2010/9648

edilip edilmediği araştırılarak şayet masaya kayıt talebi reddedilmişse ve ayrıca kayıt kabul davası açılmamışsa davanın iflas masasına kayıt ve kabul davası olarak devam edilmesi, şayet masaya kayıt edilmişse davanın konusuz kaldığı değerlendirilip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar ittihazı usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı lehine BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 29.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/477, Karar No: 2012/1411, Tarih: 06.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/477 E.  ,  2012/1411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İHT.HACİZ İSTEYEN

(ALACAKLI) : ... VEKİLİ: AV....

KARŞI TARAF

(BORÇLU) : ... VEKİLİ: AV....

Taraflar arasında görülen davada Dursunbey Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.07.2011 tarih ve 2011/161 - 2011/194 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz kararına itiraz eden vekili, alacaklısı ..., borçlusu ciranta Hüseyin Bal ve keşidecisi müvekkili ... olan 500.000 TL tutarındaki çekle ilgili olarak ihtiyati haciz kararı verildiğini, bu çekin müvekkiline zorla imzalatıldığını, yine menkullerinin bir kısmının rehinli olup üzerine ihtiyati haciz konulamayacağını ileri sürerek ihtiyati haciz kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

İhtiyati haciz talep eden vekili itirazın reddini istemiştir.

Mahkemece, keşidecisi ..., alacaklısı ... olan 500.000 TL bedelli çekin karşılığının bulunmadığı, para borcunun vadesinin geldiği, ihtiyati haciz kararına karşı yapılan itirazın İİK'nun 265. maddesine uygun olmadığı gerekçesiyle ihtiyati haczin kaldırılmasına dair talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, muteriz vekili temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

21,15 H

18,40 PH

02,75 BK

08.02.2012 - HK
Yargıtay — Esas No: 2017/2987, Karar No: 2017/1100, Tarih: 06.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/2987 E.  ,  2017/1100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı sendika vekili, dava konusu 2016 Ocak ayı istatistiğinde 8 numaralı iş kolunda yer alan müvekkili sendikanın üye sayısı ile yüzdesinin iptaline, dava konusu 2016 Ocak ayı istatistiğinde 8 numaralı iş kolunda yer alan toplam işçi sayısı ile müvekkili sendikanın üye sayısı ve yüzdesinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe ve Sonuç:

Somut olayda, davacı vekili, davanın reddine ilişkin mahkemece verilen kararı temyiz etmiş ise de, 23.07.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınan Tedbirlere İlişkin Kanun Hükmünde Kararname'nin 2. maddesinin üçüncü fıkrası gereğince kurulan komisyon kararı ile davacı sendikanın kapatılmasına karar verildiğinden, davacı sendikanın hukuki yararı kalmamıştır. Bu itibarla, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi ile uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427/1 ve 432. maddeleri hükümlerine göre davacının temyiz isteminin REDDİNE, nispi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.02.2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20083, Karar No: 2014/15472, Tarih: 25.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/20083 E.  ,  2014/15472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, davacı ile davalı banka arasında imzalanan konut kredi sözleşmesi ve bu sözleşmenin yapılandırılması esnasında davacıdan farklı isimler altında tahsil edilen bedellerin iadesi istemine ilişkindir.

14.02.2011 gün ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 gün ve 6110 sayılı bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair Kanunun 8.maddesiyle Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 01.03.2014 tarihinden itibaren uygulanmaya başlanan iş bölümü kararının Yüksek 13.Hukuk Dairesi için Borçlar Kanunun ikinci kısmında yer alan sözleşmelerden (istisna akdi hariç akdin muhtelif nevilerinden) kaynaklanan davalar bakımından Sulh ve Asliye ayrımının yapılmadığı ve incelemenin bu nedenlerle Yüksek 13.Hukuk Dairesince yapılacağından uyuşmazlık konusu dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13152, Karar No: 2014/31716, Tarih: 29.09.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/13152 E.  ,  2014/31716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/287961

MAHKEMESİ : Çorlu 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2012

NUMARASI : 2005/442 (E) ve 2012/71 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1)Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya muhalefet suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2)Sanık hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde,

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık aşamalardaki benzer savunmalarında, mağdurun çevreye korku ve tehdit saçarak bir kısım iş yerlerinden haraç toplamaya çalıştığını, kendisinin seyyar olarak balık ekmek sattığını, mağdurun günlük kazancından belli oranda para almak istediğini, olay günü karşılaşmalarında ise tehdit edildiğini, yumruk attığını, bu nedenle tahrik altında atılı suçu işlediğini savunmasına göre sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321 maddesi uyarına BOZULMASINA, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11646, Karar No: 2016/3557, Tarih: 16.03.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/11646 E.  ,  2016/3557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde mağdurun pazardan aldığı 8,75 değerindeki gıda malzemelerini alması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle iddianamede uygulanması da talep edildiği halde, TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde mağdurun pazardan aldığı 8,75 değerindeki gıda malzemelerini alması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle iddianamede uygulanması da talep edildiği halde, TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, O yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'un temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1354, Karar No: 2019/7113, Tarih: 11.12.2019

**20. Ceza Dairesi         2017/1354 E.  ,  2019/7113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KIRŞEHİR Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, hakkında ekip yetişirdiği kenevir bitkilerini, 100-200 gramlık paketler halinde işçilere sattığı yönünde istihbari bilgi edinilen sanığın kullanımında olan evde yapılan aramada; kömürlükte 2 parça, kilerde 5 parça ve ikametin yatak odasında 1 parça halinde olmak üzere; toplam daralı ağırlığı 2533,02 ve net ağırlığı 886,55 gram esrar maddesinin ele geçirilmesi birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan mahkumiyetine kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 11.12.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10768, Karar No: 2016/4879, Tarih: 12.04.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/10768 E.  ,  2016/4879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu yere ilişkin tapu kaydı da getirtilip, mahallinde teknik bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve suç tarihi itibariyle sanığın bu yere tecavüzünün bulunup bulunmadığı, yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra sanığın hukuki duru- munun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13052, Karar No: 2020/1638, Tarih: 18.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/13052 E.  ,  2020/1638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 86/2, 29/1, 62/1, 53/1-2-3, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet TCK'nın 179/3-2, 62/1, 53/1-2-3, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve kasten yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle, iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesi gerekliliğinin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya içeriğine göre; olay günü saat 20:30 sıralarında otomobil ile seyir halinde olan katılanın döner kavşakta aracına doğru yalpalayarak gelen motosikletin sürücüsü sanık ...'ı motosikletin tehlikeli bir şekilde seyretmesinden ötürü korna çalarak uyarması nedeniyle tartışmaya başladıkları ve akabinde sanık ...'ın katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde yaraladığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.02.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/566, Karar No: 2007/568, Tarih: 18.07.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-566 E.  ,  2007/568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2007

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 24.5.2006 gün ve 2006/296-134 sayılı kararın incelenmesi davalılar tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.11.2006 gün ve 11481-15346 sayılı ilamı ile, (...Kadastro sırasında, ... Köyü 112 ada 21 parsel sayılı 3.890,80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla  niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar A. K. ve arkadaşları adlarına  tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.