muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17556, Karar No: 2015/20024, Tarih: 09.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/17556 E.  ,  2015/20024 K.**

* MALULİYET AYLIĞI FARK ALACAĞINA FAİZ UYGULAMASI

* İLAMIN İNFAZ OLUNAMAMASI

* İLAMLI TAKİBİN İPTAL EDİLMESİ

* FAİZİN MATRAHININ BELLİ OLMAMASI

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 32

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu Vekili, İcra Mahkemesi'ne yaptığı başvuruda, Uşak 1. İş Mahkemesi'nin 2008/613 Esas, 2012/518 Karar sayılı kesinleşen ilamınına dayalı olarak Alacaklı Vekili tarafından başlatılan icra takibindeki, takip talebinin dayanak ilama aykırı düzenlendiğini belirterek usul ve yasaya aykırı düzenlenen icra emrinin ve takip talebinin iptalini talep etmiş, mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm Borçlu Vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup dar yetkili İcra Mahkemesi'nce yorum yoluyla hüküm kısmı değiştirilemez. (HGK' nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar)

Somut olayda; mahkeme ilamında belirtilen 24.146,51 TL, 19.02.2001 tarihinden itibaren belirlenen toplam maluliyet aylığı fark alacağıdır. Hüküm de ise faiz alacağının '' ay be ay '' işletilecek faiz şeklinde belirlendiği görülmektir. Toplam fark alacağı, faiz hesabında matrah alınamaz. Mevcut takip dayanağı ilama göre '' ay be ay '' işletilecek faizin matrahı belli değildir. Bu nedenle faiz yönünden ilamın infazı mümkün olmayacağından faiz alacağına yönelik takibin iptali gerekir.

SONUÇ: Borçlu Vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. ve İİK' nun 366. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8079, Karar No: 2013/9620, Tarih: 03.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8079 E.  ,  2013/9620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın hangi ilçenin sınırlarında olduğunun tapu müdürlüğünden sorularak alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, şeker pancarı, ayçiçeği ve mısır (cin) ürünlerine ait kuru-sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin ... ve ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüklerinden ayrı ayrı getirtilerek dosya içerisine konulmasından,

3-Dava konusu taşınmaza acele el konulmasına dair Elbistan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/434 esas sayılı dosyasının dosya arasına alınmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10475, Karar No: 2012/8176, Tarih: 03.04.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/10475 E.  ,  2012/8176 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya 4. Aile Mahkemesi

TARİHİ :18.03.2011
Yargıtay — Esas No: 2015/3515, Karar No: 2015/5259, Tarih: 03.07.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/3515 E.  ,  2015/5259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-KARAR-

Dairemizin 20.02.2015 tarihli geri çevirme kararında, temyiz dilekçesinin kooperatifi temsile yetkili kişilerden hangisi tarafından imzalandığının anlaşılamaması ve dava dosyası içerisinde bulunan kooperatife ait 10.02.2014 tarihli imza sirkülerinde kooperatifin aynı anda çift imza ile temsil edilebileceğine karşın temyiz dilekçesinin tek imzalı olması sebebiyle temyiz dilekçesindeki belirtilen eksikliklerin giderilmesi istenilmiş ise de, geri çevrilme kararı tam olarak yerine getirilmemiştir.

Mahkeme ilamı, davalı kooperatif tüzel kişiliğine tebliğe çıkarılmış ve karar davalı kooperatif adına temyiz edilmiştir. Temsil yetkisinde olduğu gibi, temyiz yetkisi de 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 60., Anasözleşmenin 44/9 ve 46. maddesine göre belirlenmelidir.

Oysa, dosyada bulunan davalı kooperatife ait 10.02.2014 tarihli imza sirkülerinde, kooperatif başkanının atacağı imzanın yanı sıra yönetim kurulu başkan vekili ve muhasip üyeden herhangi birinin atacağı imza ile müştereken temsil edileceği belirtilmiştir. Mahkemece, ilgili Ticaret Sicil Memurluğu'ndan gerekçeli kararın tebliğ ve temyiz tarihi itibariyle davalı kooperatifin yetkili temsilci ya da temsilcilerinin kimler olduğu ve temsil yetkilerinin kapsamı sorularak, hükmü temyiz eden şahsın kim olduğu tespit edildikten sonra, kooperatifi temsile münferiden yetkili olduğunun belirlenmesi halinde işlem yapılmaksızın; anılan şahıs dışında başka bir yetkilinin de birlikte imzası gerektiğinin belirlenmesi halinde yetkili diğer kişi ya da kişilere temyiz dilekçesi ve işbu geri çevirme kararı tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, hükmü temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi, temyiz etmemeleri halinde temyize muvafakat edip etmedikleri hususunda temyiz süresi içinde imzalı yazılı dilekçe vermeleri halinde usulüne uygun kimlik tespiti de yapılarak, bu hususun bir tutanak ile belirlenmesi, temyiz dilekçesinin ya da temyiz dilekçesini benimsediklerini yazılı olarak beyan etmeleri halinde bu dilekçesinin davacıya tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, katılma yolu ile temyiz halinde temyiz dilekçesinin eklenmesinden sonra dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi; temyiz eden şahsın kooperatifi temsile yetkili olmadığının anlaşılması halinde süresi içinde usulüne uygun bir temyiz isteminden bahsedilemeyeceğinden mahkemece HUMK'nın 432/4. maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak bir karar verilmesi gerekmektedir.

Geri çevirme kararının gereklerinin yerine getirilmemesi, dosyanın sürümcemede kalmasına ve adaletin gecikmesine neden olduğundan bu kez geri çevirme gereklerinin yerine getirilmesi hususunda daha dikkatli ve itinalı davranılması, aksi halin sorumluluk doğuracağının bilinmesi gerekmektedir. Bu nedenle, eksikliklerin tamamlanması için dosyanın yerel mahkemesine ikinci kez geri çevrilmesi gerekmiştir.

Geri çevirme kararının gereklerinin yerine getirilmemesi, dosyanın sürümcemede kalmasına ve adaletin gecikmesine neden olduğundan bu kez geri çevirme gereklerinin yerine getirilmesi hususunda daha dikkatli ve itinalı davranılması, aksi halin sorumluluk doğuracağının bilinmesi gerekmektedir. Bu nedenle, eksikliklerin tamamlanması için dosyanın yerel mahkemesine ikinci kez geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine İKİNCİ KEZ GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8229, Karar No: 2016/1205, Tarih: 08.02.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/8229 E.  ,  2016/1205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, müştekinin inşaat alanındaki kalıp kelepçelerini çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında olduğu gözetilmeden, sanık hakkında kurulan hükümde aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2-Emniyete yapılan ihbarda başka bir olay nedeniyle müştekinin inşaat alanının bir cadde ötesinde sanığın yakalandığı, daha sonra tanık .......'nin yaptığı ihbar değerlendirilerek sanığın üzerinde ele geçirilen malzemelerin tanığa teşhis ettirilerek teslim edildiği, kesintisiz takibin olmadığı ve suçun tamamlanmış olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 35. maddesinde düzenlenen teşebbüs hükümlerinin uygulanması,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın müştekinin inşaat alanından çaldığı malzemelerin, takdir kıymet tutanağına göre toplam değerinin 20,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ........'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 08.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5231, Karar No: 2024/13737, Tarih: 07.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/5231 E.  ,  2024/13737 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/481 E., 2019/131 K.

ŞİKÂYETÇİ :...

SUÇ : Hırsızlık

İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.03.2024 tarihli ve KYB-2024/20780 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, sanığın suç tarihinde ...e ait iş yerinde misafir olarak bulunduğu sırada, anılan iş yerinde misafir olarak bulunan müşteki...'ün cuma namazına giderken iş yerinde bıraktığı cep telefonunu alarak iş yerinden ayrıldığı somut olay neticesinde yapılan yargılama sonunda Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/01/2019 tarihli kararı ile hırsızlık suçundan sanığın mahkumiyetine karar verildiği, anılan kararın istinaf edilmeden kesinleştiği, sanığın olay zamanı aynı ortamda bulunuyorken kalkıp namaza giden diğer müşteki ...'in de cep telefonunu çaldığı iddiası ile hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde Küçükçekmece 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/02/2022 tarihli ve 2021/30 esas, 2022/46 sayılı kararının istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 21/11/2022 tarihli ve 2022/1865 esas, 2022/2881 sayılı kararı ile, her iki dosyanın birlikte değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasını müteakip inceleme dışı dosyanın derdest hale geldiği, dolayısıyla sanığın iki ayrı şikayetçiye ait cep telefonunu iki ayrı hukuki fiille mi çaldığı, tek bir hukuki fiille mi çaldığı, yoksa iki ayrı kişiye ait cep telefonunu aynı ortamda iki ayrı kişiye ait olduğunu bilmeden ve bir kişiye ait olduğunu sanarak mı çaldığı hususunda değerlendirme yapılabilmesi her iki dosyanın birleştirilerek delillerin birlikte değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

Sanığın suç tarihinde ...isimli şahsın iş yerinde misafir olarak bulunan şikâyetçi...'ün cuma namazına gitmesi nedeniyle iş yerinde bıraktığı cep telefonunu çaldığı, sanığın aynı şekilde şikâyetçi ...'in de cep telefonunu çaldığı, ...'e yönelik eylem bakımından açılan kamu davası sonucunda, Küçükçekmece 23. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2022 tarihli ve 2021/30 Esas, 2022/46 Karar sayılı kararı ile verilen mahkûmiyet hükmünün istinaf edilmesi üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 21.11.2022 tarihli ve 2022/1865 Esas, 2022/2881 Karar sayılı incelemeye konu kanun yararına bozma talebi ile aynı doğrultuda bozma kararının verildiği, bu kapsamda Küçükçekmece 23. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 2018/421 Esas, 2019/131 Karar sayılı dosyanın Bölge Adliye Mahkemesi kararı sonrası akıbeti araştırılarak, kesinleşip kesinleşmediği belirlenerek ve kesinleşmemiş ve derdest olması hâlinde birleştirilmesinin sağlanarak; sanığın iki ayrı şikâyetçiye ait cep telefonunu iki ayrı hukukî fiille çalması ve çalarken cep telefonlarının iki ayrı kişiye ait olduğunu bilmesi hâlinde, sanığın her bir şikâyetçiye karşı eyleminin ayrı bir hırsızlık suçunu oluşturacağı ve 2 kez hırsızlık suçundan cezalandırılmasının gerekeceği; sanığın iki ayrı kişiye ait cep telefonunu tek bir hukukî fiille çalmış olması ve çalarken cep telefonların iki ayrı kişiye ait olduğunu bilmesi hâlinde, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 43/2. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle tek bir hırsızlık suçundan cezalandırılmasının gerekeceği; sanığın iki ayrı kişiye ait cep telefonunu aynı ortamda iki ayrı kişiye ait olduğunu bilebilecek durumda olmadığının tespiti hâlinde ise, tek bir hırsızlık suçundan cezalandırılmasının gerekeceği anlaşılmakla; incelenecek dosyaya ve yapılacak araştırmaya göre sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuk aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Küçükçekmece 20. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.01.2019 tarihli ve 2018/481 Esas, 2019/131 Karar sayılı süresinde istinaf edilmemekle kesinleşen kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309/3. maddesi gereği, KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin Yerel Mahkemece yerine getirilmesine, dava dosyasının Yerel Mahkemeye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11804, Karar No: 2007/15355, Tarih: 18.12.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/11804 E.  ,  2007/15355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... ve vekili avukat ... ile davalı vekili avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalının 25.11.2002 tarihli inşaat sözleşmesi ile dava dışı arsa sahiplerine ait olan arsa üzerinde yapımını üstlendiği bina inşaatını davalı ile ortak olarak yapmak için 1.2.2003 tarihli ortaklık sözleşmesi düzenlediklerini, inşaatın belli bir aşamaya gelmesinden sonra davalının 5.1.2004 tarihli ihtarla, sözleşme gereğince inşaat için yapmış olduğu 250.000 YTL’lik masrafın yarısı olan 125.000 YTL’nin 15 ... içinde yatırılmasını aksi halde sözleşmeyi feshedeceğini bildirildiğini, oysa ki bu miktarda bir harcama yapılmadığını, inşaat sözleşmesi gereğince müteahhite düşen dairelerden bir kısmının satılarak bedelinin inşaata kullanıldığını, davalının ortaklığa ilişkin belgeleri kendisine incelettirmediği gibi daha sonra da inşaattan uzaklaştırdığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, malzeme alımları nedeniyle vermiş olduğu 35.000.000.000 TL sermaye payı ile, tespit edilecek hizmet bedelinden şimdilik 1.000.000.000 TL, ortaklığın tasfiyesi sonucunda hissesine düşecek olan kar payı nedeniyle de şimdilik 4.000.000.000 TL olmak üzere toplam 2007/11804-15355

40.000.000.000 TL’nin yasal faizi ile birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiş, 5.7.2005 tarihli ıslah dilekçesi ile de talep miktarını 240.000 YTL’ye çıkarmıştır.

Davalı, davacının, aralarındaki kar-zarar ortaklığı sözleşmesi gereğince inşaatın yapımı ile ilgili masraflara katılması gerekirken katılmadığını, inşaata hiçbir katkısının olmadığını, yapmış olduğu 250.000.000.000 TL’lik masrafın yarısını talep etmesine rağmen ödemediğini, masraflara katılmayan ortağın kar payı da talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Davalı, davacının, aralarındaki kar-zarar ortaklığı sözleşmesi gereğince inşaatın yapımı ile ilgili masraflara katılması gerekirken katılmadığını, inşaata hiçbir katkısının olmadığını, yapmış olduğu 250.000.000.000 TL’lik masrafın yarısını talep etmesine rağmen ödemediğini, masraflara katılmayan ortağın kar payı da talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, adi ortaklığa ait defter ve belgelerin mevcut olmaması, dolayısıyla ortaklığın aktif ve pasifinin de belli olmaması nedeniyle tasfiyenin mümkün olmadığı belirtilmiş, bilirkişi raporuna, davalının yemin beyanına ve tüm dosya kapsamına göre davacının sermaye payını ödediğini, harcamalara katıldığını ve adi ortaklığın kar ettiğini ispat edememesi nedenleriyle kar payı da isteyemeyeceği kabul edilerek, ortaklığın tasfiyesi, sermaye payı, hizmet bedeli ve kar payı istemlerinin reddine, her iki tarafın talebi üzerine taraflar arasındaki ortaklık sözleşmesinin feshine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında imzalanmış bulunan ve davalı tarafından da imzası inkar edilmeyen 1.2.2003 tarihli “Ortaklık Sözleşmesi” gereğince davalı ...’nun ... ili Yenimahalle ilçesi 15920 Ada, 7 parsel üzerinde dava dışı arsa sahipleri ile yapmış olduğu inşaat sözleşmesi gereğince yapımını üstlendiği bina ile ilgili olarak %50 kar, zarar ve harcamalara ortak olmak ... ile davacı ile davalı arasında Borçlar Kanununun 520 ve devamı maddelerinde düzenlenen bir adi ortaklık ilişkisinin kurulduğu sabit olup, mahkemenin kabulü de bu yöndedir. Dava dışı arsa sahipleri ile yapılan inşaat sözleşmesinde sadece davalı ortağın müteahhit olarak göründüğü, yapı ruhsatı ve vergi kaydının da davalı adına olduğu, dolayısıyla taraflar arasındaki ortaklık ilişkisinin, davacının dış ilişkide ortak olarak görünmediği bir iç ortaklık tarzında oluştuğu da tartışmasızdır. Davalının dış ilişkide aktif olarak faaliyet gösterdiği, davacının ise gizli ortak olduğu kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince ortaklar tarafından binanın yapımına başlandığı, inşaatın belli bir aşamaya getirilmesinden sonra ise taraflar arasında masraflar yönünden uyuşmazlık çıktığı, davacının ... bu dava ile de ortaklığın fesih ve tasfiyesini talep ettiği de anlaşılmaktadır. Ortaklığın kurulduğu ve hayata geçirildiği kabul edildiğine ve davacı tarafından da ... bu dava ile ortaklığın fesih ve tasfiyesi talep edildiğine göre mahkemece 2007/11804-15355

ortaklığın fesih ve tasfiyesine karar verilmesi, tasfiyenin de bizzat yaptırılması zorunludur. Mahkemece tarafların ortak irade ve talepleri gereğince 1.2.2003 tarihi ortaklık sözleşmesinin feshine karar verilmişse de, davacının sermaye payını ödediğini ve harcamalara katıldığını ispat edemediği, gelir ve giderlere ilişkinin defterlerin mevcut olmadığı, ortaklığın aktif ve pasifinin belli olmadığı, bu nedenle de tasfiyenin mümkün olmadığı gerekçesiyle tasfiyeye ilişkin istemin ise reddine karar verilmiştir. Oysa ki her şeyden önce tasfiye, feshin olağan ve zorunlu bir sonucu olup, sadece “ortaklığın feshine” ilişkin hüküm, taraflar arasındaki uyuşmazlığı giderici nitelikte değildir. Kaldı ki davacının sermaye payını ödeyip ödemediği, harcamalara katılıp katılmadığı da yöntemine uygun olarak araştırılıp incelenmediği gibi, adi ortaklıkta ortaklardan birinin sermaye koyma borcunu yerine getirmediği, yine harcamalara katılması gerekirken katılmadığı sabit olsa dahi bu hususlar, ortaklığın tasfiyesine engel değil, ancak tasfiye sırasında gözetilmesi gereken durumlar olarak değerlendirilmelidir. Aynı şekilde mahkemece verilecek süre sonunda yönetici ortak tarafından ortaklık defterlerinin ve hesap listesinin verilmemiş olması da, ancak yönetici ortağın hesap vermekten kaçındığına ilişkin hukuki sonuç doğuracaktır. O halde davada ortaklığın tasfiyesine ilişkin olarak da hüküm kurulması gereklidir. BK.nun 538. maddesinde belirtildiği gibi tasfiye, bütün hesapların görülüp ortaklığın aktif ve pasif bütün mal varlığının belirlenip ortakların birbirleri ile alacak verecek ve ortaklıktan doğan tüm ilişkilerinin kesilmesi yoluyla ortaklığın sona erdirilmesi, malların paylaşılması ya da satış yoluyla elden çıkarılmasıdır. Ortaklık sözleşmesinde hüküm bulunduğu takdirde tasfiyenin sözleşmedeki hükümlere göre yapılması asıldır. Böyle bir hükmün bulunmaması halinde ise tasfiyenin bu defa BK.nun 539. maddesindeki sıra takip edilerek yapılması gereklidir.

Dava konusu olayda sözleşmede tasfiye ile ilgili ... bir hüküm bulunmadığından tasfiyenin BK.nun 539. ve devamı maddelerine göre yapılması zorunlu olup, bunun için mahkemece öncelikle yönetici ortak olan davalıdan, kurulduğu tarihten itibaren ortaklığın tüm muhasebesi ile ilgili defterler ve ortaklıkla ilgili tüm belge ve faturaların ibrazı ile ortaklıkla ilgili hesap listesi istenilmeli, ortakların gerek tasfiye şekli gerekse hesap listesi üzerinde uyuştukları ve uyuşamadıkları noktalar saptanmalı, uyuşamadıkları noktalarda tarafların delil ve karşı delilleri sorulup toplanmalı, yönetici ortağın hesap listesi vermemesi durumunda hesap vermekten kaçındığı kabul edilmeli, bu durumda mevcut delillere göre hüküm kurulmalı, dava dışı arsa 2007/11804-15355