muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3919, Karar No: 2018/6571, Tarih: 02.07.2018

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle, ölenin yakınlarının destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... vekili, davalının kazaya karışan aracını, kazadan önce 31.12.2008 tarihinde, dava dışı ... adlı galericiye haricen satıp teslim ettiğini ve bu kişinin satış yetkisine sahip olabilmesi için noterden vekaletname verdiğini, galerici tarafından aracın satıldığı kişinin kaza yaptığını, davalının araç işleteni sıfatı bulunmadığını savunmuş; bu hususu ispat bakımından da davalının yakını olan... ile dava dışı ... adlı kişi arasında imzalanan 31.12.2008 tarihli "sözleşme" balıklı belgeyi, davalının bu kişiye aracın satış ve sigorta poliçelerini düzenletme de dahil her türlü işlemlerini yapabilmesi için kazadan önce (03.02.2009) verdiği vekaletnameyi sunmuştur. Mahkeme tarafından, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 20/d maddesi gereği, tescilli aracın noterden resmi şekilde satımının yapılması gerektiği, davalı aracının devrinin resmi şekle uygun olarak yapılmadığı, davalının ... adlı kişiye verdiği vekaletnamenin de kazadan sonra verildiği, kaza tarihi itibariyle kayıt maliki olan davalı ...'nin işleten sıfatının devam ettiği gerekçesiyle, zarardan sorumluluğuna hükmedilmiştir. İşleten tanımı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 3. maddesinde “Araç sahibi olan veya mülkiyeti muhafaza kaydıyla satışta alıcı sıfatıyla sicilde kayıtlı görülen veya aracın uzun süreli kiralama, ariyet veya rehni gibi hallerde kiracı, ariyet veya rehin alan kişidir. Ancak ilgili tarafından başka bir kişinin aracı kendi hesabına ve tehlikesi kendisine ait olmak üzere işlettiği ve araç üzerinde fiili tasarrufu bulunduğu ispat edilirse, bu kimse işleten sayılır” şeklinde yapılmıştır. 2918 sayılı KTK'nın 3. maddesinde işleten sıfatının belirlenmesinde şekli ve maddi ölçüt olmak üzere iki ayrı ölçüden yararlanılmıştır.Şekli ölçüye göre trafik sicilinde malik görülen kişi işletendir. Maddi ölçüye göre ise, trafik sicilinde adı geçen kişinin önemi bulunmamakta olup önemli olan araç üzerindeki fiili hakimiyet, araçtan ekonomik yarar sağlama, masraf ve rizikolara katlanma gibi ölçütlerdir. İşletenin belirlenmesinde doktrin ve Yargıtay'ın kabul ettiği görüş maddi ölçüdür.

Bu yasal düzenleme karşısında, kazaya karışan araçların meydana getirdikleri zararlardan araç sahiplerinin hukuken sorumlu olacağı ilkesi benimsenmiş ise de, bu araçların sahipleri tarafından herhangi bir sebeple yararlanılmasının bir başka kimseye devir edilmesi halinde (çok kısa bir süre olmaması kaydıyla), artık üzerindeki fiili hakimiyetin kalmaması ve bu sebeple ekonomik yönden de bir yararlanma olanağının kalktığı durumlarda, o aracı kaza sırasında fiili hakimiyeti altında bulunduran ve ondan iktisaden yararlanan kimsenin işleten sıfatıyla meydana gelen zarardan sorumlu tutulması gerekip, bunun sonucu olarak da araç malikinin sorumlu tutulmaması gerekecektir. Gerek doktrinde, gerekse Yargıtay'ın uygulamalarında, işleten sıfatının belirlenmesinde araç üzerinde fiili hakimiyet ve ekonomik yararlanma unsurlarının birlikte bulunması ve fiili hakimiyetin uzun süreli olması gerekmektedir. Ancak bu konuda getirilecek delillerin üçüncü kişileri bağlayabilecek nitelikte ve güçte olması, özellikle zarara uğrayanların haklarını halele uğratacak bir sonuç yaratmaması şarttır.

Diğer yandan, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 104. maddesi gereğince, motorlu araçlarla ilgili mesleki faaliyette bulunan kişiler, bu tür araçların gözetim, onarım, bakım, alım-satım, araçta değişiklik yapılması amacı ile veya benzeri amaçla kendisine bırakıldığı durumlarda, aracın fiili hakimiyetlerinde bulunduğu zamanda sebep olduğu zararlardan dolayı işleten gibi sorumludur. Bu madde uyarınca galericinin gerçek işleten malik yerine farazi işleten olarak sorumlu tutulabilmesi için, araç üzerindeki eylemsel egemenliğin kesin biçimde bu yere geçtiğinin ortaya konulması gerekmekte olup, Hukuk Genel Kurulu'nun 06.05.2015 tarih, 2013/17-2197 Esas ve 2015/1302 Karar sayılı içtihadında da belirtildiği üzere, bu eylemsel egemenliğin geçişi de aracın satışı için verilmiş özel vekaletname ve aracın galeriye teslim edildiğine dair yazılı herhangi bir belge ile ispat edilebilecektir.

Somut olayda; davalı ...'nin yakını olan... ile dava dışı galerici olduğu iddia edilen ... arasında imzalı "sözleşme" başlıklı belgede, davaya konu kazayı yapan aracın, davalı yakını tarafından adı geçen galericiye 31.12.2008 tarihinde satıldığı (teslime ilişkin ibare olmaksızın), aracın sözleşme tarihinden önceki borçlarından satıcının ve sözleşme tarihinden sonraki borçlarından alıcı ...'nın sorumlu olduğunun kararlaştırıldığı; mahkeme tarafından araç satış yetkisini içeren vekaletnamenin kazadan sonra verildiği kabul edilmişse de, davalı tarafından ... adlı kişiye verilen vekaletname tarihinin 03.02.2009 (kazadan önce) olduğu, davalının verdiği bu vekaletnamenin kaza yapan araç için verilmiş özel vekaletname olduğu; kazayı yapan sürücü ...'in ceza soruşturmasındaki ifadesinde, aracın çalıştığı firmaya ait olduğunu beyan ettiği; davalının aracını haricen satıp teslim ettiğini iddia ettiği ... adlı kişinin kazadan 1,5 ay sonra aracı dava dışı ... adlı kişiye noterden sattığı; davacılara ödeme yapan Güvence Hesabı tarafından ... ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/294 Esas sayılı dosyasında açılan rücuen tazminat davasında, davanın ihbar edildiği galerici ... tarafından, aracın 10.02.2009 tarihinde (kazadan önce) dava dışı ... adlı kişiye harici satım sözleşmesi ile satıldığı ve satıcı sıfatıyla ... tarafından alıcıya teslim edildiğinin kabul edildiği görülmektedir. Anılan hususlar birlikte gözetildiğinde; davalı ...'nin işleten sıfatı yönünden mahkemece yapılan değerlendirmeler eksik olmuştur.

Bu durumda mahkemece; yukarıda bahsi geçen dava dosyası kapsamındaki delil ve belgeler ile dava dışı Güvence Hesabı tarafından açılan, eldeki davanın davalısı ...'nin de davalı olarak yer aldığı, ... ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2014/294 Esas sayılı rücuen tazminat dosyasında yer alan delil ve belgelerin birlikte değerlendirilmesi; bilhassa, galericilik yapan dava dışı ... adlı kişiye davalı tarafından araç satışı için kazadan önce verilen özel vekaletnamenin tarihi ile bu kişinin aracı kazadan önce ... adlı kişiye haricen sattığına ilişkin sözleşmenin tarihi de dikkate alınmak suretiyle davalının araç işleteni sıfatının bulunduğu zamanda davaya konu kazanın gerçekleşip gerçekleşmediğinin değerlendirilmesi ve oluşacak sonuca göre davalının sorumluluğunun saptanması gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye geri verilmesine 02/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7513, Karar No: 2014/27144, Tarih: 30.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/7513 E.  ,  2014/27144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/162897

MAHKEMESİ : Batman Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2012/291 (E) ve 2013/463 (K)

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suç tarihinde 12-15 yaş gurubunda olduğu anlaşılan sanık hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de; suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hürriyeti bağlayıcı cezaların adli para cezasına çevrilmesi sırasında, bir gün karşılığı adli para cezasının belirlenmesine ilişkin uygulama maddesinin yazılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk M.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair hususları incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1372, Karar No: 2023/14665, Tarih: 27.11.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/1372 E.  ,  2023/14665 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR TARAHİ : 03.04.2019

SAYISI : 2018/3076 E., 2019/132 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi, temyiz isteminin reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

1. Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen istinaf başvurusunun esastan reddi kararına yönelik temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafine, 30.04.2019 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğ edilen ek kararı, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296/2 nci maddesinde öngörülen yedi günlük yasal süresinden sonra sanık müdafiinin temyiz ettiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ek karara yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 296/2 nci ve 298 inci maddeleri gereğince reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında nitelikli yağma suçundan verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının, 25.11.2015 tarihli ve 2015/10375 soruşturma numaralı iddianamesi ile sanık hakkında mağdura yönelik yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 53 üncü, 58 inci ve 63 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Sanık hakkında ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2018 tarihli ve 2015/229 Esas, 2018/163 Karar sayılı kararı ile mağdura yönelik yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (c) bentleri, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, mağdura yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendi, 110 uncu, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 15.01.2019 tarihli ve 2018/3076 Esas, 2019/132 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince yağma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine temyiz yolu açık olarak, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun esastan reddine temyiz yolu kapalı olarak karar verilmiştir.

4. ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 03.04.2019 ek karar tarihli ve 2018/3076 Esas, 2019/132 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin 5271 sayılı Kanun'un 296/1 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın suçu işlediğini gösterir mağdurun soyut beyanları dışında delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın suçu işlediğini gösterir mağdurun soyut beyanları dışında delil bulunmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay tarihinden önce mağdur ...'in, temyize gelmeyen sanık ...'ya borçlu olduğu, aralarında kavga yaşandığı, sanık ...'in de sanık ...'nın uzaktan akrabası olduğu, olay tarihinde saat 14.30 sıralarında sanık ...'in, mağdur ...'i iş yerinden bir konuyu konuşacağını söyleyerek araçla aldığı, Şarköy ilçesi Eski Araplı yoluna götürdüğü, sanık ...'ya olan borcunu ödemesini istediği, aracın torpidosundaki ele geçirilemeyen silahı eline alıp doğrultmak suretiyle "Senin burada kafana sıkar gebertirim, Ümit isimli şahsa 70.000 TL para bana da 30.000 TL para vereceksin'' biçiminde tehdit içerikli söz söylediği, diğer eline de döner bıçağı aldığı, döner bıçağının kesici olmayan tarafıyla mağdur ...'e vurduğu, daha sonra birlikte araca bindikleri, sanık ...'yı çalıştığı markete giderek aldıkları, birlikte Şarköy çöplüğünün bulunduğu alana gittikleri, araçta sanık ...'ın da bulunduğu, ancak sanık ...'ın mağdur ...'e yönelik bir eyleminin olmadığı, sanık ...'in yine eline bıçağı ve silahı aldığı, "Seni burada vururum kafana sıkarım kimsenin haberi olmaz" dediği ve yine bıçağın kesici olmayan tarafıyla mağdur ... 'e vurduğu, sanık ...'nın da bu sırada mağdur ...'e "yetmez sen bunu hak ettin" biçiminde sözler söylediği, ayrıca yumruk ve kafa atmak suretiyle mağdur ...'i darp ettiği, sanık ...'in, mağdur ...'e ''Bana parayı hemen hazırlayamazsan üzerindeki evi hemen yarın 13.00 sıralarında Ümit' in üzerine yapacaksın, bana her yaptığının bir cezası var senin cezanı bu şekilde kestim. Sen o evi vereceksin üzerini 10-15 günde tamamlayacaksın, bana da 30.000 TL paramı aynı sürede hazırlayacaksın'' biçiminde söz söylediği, mağdur ...'i araca bindirdikleri, Şarköy'e doğru hareket ettikleri, bu sırada sanık ...'in, mağdur ...'e üzerinde ne kadar para olduğunu sorduğu, 60,00 TL sinin olduğunu söylemesi üzerine bu parayı da isteyerek Şörköy'e gidince de bana cep telefonu alacaksın dediği, mağdur ...'in de korkarak sanık ...'e 60,00 TL'yi verdiği, sanıkların mağdur ...'i Şarköy İlçe Merkezinde bıraktıkları, sanık ...'in, mağdur ...'e araçtan inerken ''Bu olanları polise haber verirsen senin kafana sıkarım, bana bir şey olsa da dışarıda bir sürü kardeşim var senin cezanı onlar keserler. Yarın saat 13.00 sıralarında tapuyu almaya geleceğiz bu arada telefonumu da hazırla'' biçiminde tehdit içerikli sözler söylediği, beraat kararı verilen eylemin mağduru olan ...'ın polise gidip olayı anlatması ve arabanın içerisinde Niyazi'nin de olduğunu söylemesi üzerine ertesi gün polislerin gelip olayı sorması üzerine mağdur ...'nin olayı anlattığı, raporunun aldırıldığı, basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalarda değişen savunmalarda bulunmuş, özetle: "...Mağdurun, ...'ya olan borcu nedeniyle aralarında tartışma yaşandığını, itiş kakış olduğunu, ancak kendisinde silah ya da döner bıçağının olmadığını, para almasının da söz konusu olmadığını, evin tapusunu vereceğini mağdurun kendisinin söylediğini...." beyan etmiştir.

3. Mağdur ...'in aşamalarda değişmeyen, adli raporu ile uyumlu beyanlarda bulunduğu anlaşılmıştır.

4. Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması karar verilen sanık ... ve beraat kararı verilen sanık ...'ın savunmaları dosya içerisinde mevcuttur.

5. Tanık İ. Ö.'nün beyanında: "....Olay günü sanığın kendisini zorla arabasına bindirdiğini ve arabada silah ve döner bıçağı gördüğünü...." beyan ettiği anlaşılmıştır.

6. Mağdur hakkında düzenlenen Şarköy Devlet Hastanesinin 23.10.2014 tarihli raporunda: "...sağ diz üstünde 2 cmlik ekimoz, sol uyluk arka yüzde 5x10 cmlik ekimoz, sol skapula üzerinde 2x2 cmlik 3 adet ekimoz+sıyrık mevcut, basit tıbbi müdahale (BTM) ile giderildiğinin...." bildirildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Sanık Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanığın Suçu İşlediğini Gösterir Mağdurun Soyut Beyanları Dışında Delil Bulunmadığına, Suçun Unsurlarının Oluşmadığına İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Mağdurun aşamalarda değişmeyen beyanları ile uyumlu adli raporu, beraat eden sanık ...'ın soruşturma aşamasındaki savunmaları ile tanık İ. Ö.'nün beyanları karşısında; sanığın eyleminin sabit olduğu belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Vesaire İlişkin Temyiz Sebebi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

1. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Ön inceleme bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

V. KARAR

1. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Ön inceleme bölümünün (1) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2. Sanık Hakkında Nitelikli Yağma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 15.01.2019 tarihli ve 2018/3076 Esas, 2019/132 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12824, Karar No: 2013/13843, Tarih: 28.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2011/12824 E.  ,  2013/13843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Milas 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.04.2011 tarih ve 2009/548-2011/282 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 28.06.2013 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya 18.000 TL borç verdiğini, daha sonra davalının kendisine balık çiftliği olduğunu ve 42.000 TL daha vermesi halinde bu çiftliğe ortak olabileceğini söylediğini, davalıya güvenen müvekkilinin bu parayı ve birkaç ay sonra ortak olacağı düşüncesiyle 24.000 TL'yi daha davalıya verdiğini, müvekkilini bir müddet oyalayan davalının sonunda çiftlik işinin olmadığını söyleyerek dava konusu 12.000 TL bedelli bono ile başka bir kısım bonoları müvekkili emrine düzenlediğini, ancak bugüne kadar herhangi bir ödeme yapılmadığını, söz konusu bonoyu üçüncü kişiye devreden müvekkilinin bono bedelinin ödenmemesi üzerine üçüncü kişiye alacağını ödeyerek bonoyu geri aldığını, davalının müvekkiline 65.000 TL borcu bulunduğunu tanıklar önünde ikrar ettiğini, buna rağmen borcunu ödemediğini ileri sürerek, 12.000 TL'nin vade tarihi olan 13.10.2003 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, ayrıca munzam zararının da hesaplanarak şimdilik 500 TL'nin hüküm altına alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dayandığı bononun zamanaşımına uğradığını, müvekkili ile davacı arasında iddia edildiği gibi bir hukuki ilişkinin bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Türk Ticaret Kanunu'nun 661. maddesi uyarınca zamanaşımına uğramış bir bonoda yazılı alacağın, temel ilişkiye dayanılmak suretiyle talep edilebileceği, böyle bir bononun temel ilişki yönünden yazılı delil başlangıcı teşkil ettiği, bu nedenle iddianın tanık ile ispatlanabileceği, ancak davacının yakını ve akrabaları olan tanıkların beyanlarının dava konusu alacağın sebebini, varlığını, miktarını ispata yeterli olmayan soyut ve inandırıcılıktan uzak açıklamalardan ibaret olduğu, davacının yemin deliline de dayanmadığı, iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 28.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.