muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15567, Karar No: 2017/6157, Tarih: 28.09.2017

Önemle vurgulanmalıdır ki 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda eksik ve tam teselsül ayırımına son verilmiş, 61. maddede, birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu oldukları takdirde, haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin uygulanacağı, 62. maddede, tazminatın aynı zarardan sorumlu müteselsil borçlular arasında paylaştırılmasında, bütün durum ve koşullar, özellikle onlardan her birine yüklenebilecek kusurun ağırlığı ve yarattıkları tehlikenin yoğunluğunun göz önünde tutulacağı, tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip ve zarar görenin haklarına halef olacağı bildirilmiştir.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin

sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, davalılardan ...’ın olayla ilgili sorumluluğunun yeteri kadar araştırılmadığı ve adı geçen davalının anılan mevzuat hükümleri gereğince 3. kişi konumunda olduğunun anlaşılması karşısında, adı geçen davalının sorumluluklarının anılan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak ve özellikle değinilen 5510 sayılı Yasanın 21/4. maddesi hükmü göz ardı edilerek karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan ...’ın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 28/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/382, Karar No: 2025/2442, Tarih: 08.05.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/382 E.  ,  2025/2442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/218 E., 2023/102 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; Dairenin eksiklik talebi ile istenilen evrakın bugüne kadar gönderilmediği anlaşılmakla;

1-20.01.2012 havale tarihli fen bilirkişi raporu da eklenerek davaya konu taşınmazla ilgili toplulaştırma çalışmaları ile ne gibi bir işlem yapıldığının Tapu Müdürlüğünden sorulup alınacak cevabi yazının ve ilgili tüm evrakın fiziki olarak dosya arasına alınması,

2- Davalılar ... ve ... tarafından Av. ...’e verilen bir vekaletnamenin dosya arasında ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı anlaşıldığından, ... ve ... tarafından Av. ...’e verilen bir vekaletname olup olmadığının tespit edilerek varsa, verilen vekaletnamelerin temin edilip dosya içerisine konulması, yok ise gerekçeli kararın ...’a usulünce tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi,

geri çevirme gerekleri yerine getirilmeden dosyanın gönderilmesinin yargılamanın uzamasına sebebiyet vereceği ve ilgililer hakkında cezai ve idari sorumluluk doğuracağı dikkate alınarak yeniden geri çevirmeye sebebiyet verilmemesi açısından geri çevirme kararının gereklerinin yerine getirildiğinin bizzat Mahkeme hakimi tarafından kontrol edilmesi,

anılan eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bala Asliye Hukuk Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38244, Karar No: 2015/25154, Tarih: 14.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/38244 E.  ,  2015/25154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1. Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2. Davacı, davalı şirkete çalışırken iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, ... İş Mahkemesinin 2010/238 Esas sayılı dosyasında görülen işe iade davası açıldığı, açılan davada işe iadesine, iade edilmediği takdirde 12 aylık brüt ücret tutarında tazminat ve başta geçen süre için 4 aylık ücretin ödenmesine hükmedildiğini, davalı şirketin işe başlatmadığını, tazminatlarının da kısmen ödendiğini, davalı şirketin yapmış olduğu hesaplamaların ve buna bağlı yapılan ödemelerin eksik olduğunu belirterek, işçilik alacaklarının iş akdinin feshedildiği tarihte iş yerinde yürürlükte bulunan ve Mahkemece kabul edilen Toplu İş Sözleşmesi çerçevesinde tespit edilerek, ödenen kısmın mahsubu ile bakiye kısmın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 176 ve devamı maddelerinde ıslah kurumu ayrıntılı şekilde düzenlenmiş olup, 176. maddede, davanın her iki tarafının da, yargılama usulüyle ilgili bir işlemini kısmen veya tamamen ıslah edebileceği, ancak aynı dava içerisinde bu yola sadece bir kez başvurulabileceği; 177/1 maddede ise ıslahın tahkikatın sona ermesine kadar yapılabileceği belirtilmiştir.

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 176 ve devamı maddelerinde ıslah kurumu ayrıntılı şekilde düzenlenmiş olup, 176. maddede, davanın her iki tarafının da, yargılama usulüyle ilgili bir işlemini kısmen veya tamamen ıslah edebileceği, ancak aynı dava içerisinde bu yola sadece bir kez başvurulabileceği; 177/1 maddede ise ıslahın tahkikatın sona ermesine kadar yapılabileceği belirtilmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 177. maddesindeki kuralın ve bu kapsamda tahkikat kavramının irdelenmesinde yarar vardır. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 147 ve izleyen maddeleri hükümlerine göre, tahkikat evresi, ön inceleme aşamasının tamamlanmasından sonra, tarafların duruşmaya çağrılmasıyla başlar; tarafların veya vekillerinin duruşmada dinlenmelerinden sonra, gerektiğinde çekişmeli hususlar hakkında tarafların delillerinin toplanmasıyla ve bunların incelenmesiyle sona erer. Tahkikat evresinin ardından, sözlü yargılamanın da (Hukuk Muhakemeleri Kanunu md. 186 ve devamı) tamamlanmasından sonra, davanın hüküm verilecek derecede aydınlanmış olması halinde hüküm verilir ve tefhim edilir. Buna göre, tahkikat kavramı, layihalarla yeterince aydınlanmamış olan bir davada, tarafların duruşmaya çağrılmalarıyla başlayıp, çekişmeli yönlere ilişkin taraf delillerinin toplanmasıyla biten ve uygulamada, davaların tamamına yakın bölümünde gerçekleşen bir evreyi ifade etmektedir. Vurgulanmalıdır ki; tahkikat evresi, bozmanın içerik ve kapsamına göre, bazı hallerde bozmadan sonra da gerçekleşebilir. Ancak, 177. maddedeki "Islah, tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir." ifadesinden, Kanunun, tahkikat ve hüküm arasında düzenlediği sözlü yargılama evresinde ıslaha izin vermediği sonucu çıkarılabilmektedir. Kısaca ister usule ilişkin ve isterse esasa yönelik bozma kararı verilsin bozmadan sonra araştırma yapılarak tahkikat devam ediyor ise bozmadan sonra ıslah mümkün kabul edilmelidir. Ancak esasa ilişkin bozma kesin ve araştırma yapılmasını gerektirmeyen, kısaca tahkikat yapılmasını gerektirmiyor ise bozmadan sonra ıslah kabul edilmemelidir.

Dosya içeriğine göre Mahkemece hukuki yarar yokluğundan davanın reddine dair verilen ilk karar Dairemiz 2013/12323-19818 E. K. sayılı kararı ile alacakların miktarının işe iade davasında tespit edilmediğinden tespitinde hukuki yararının bulunduğu, davanın esas yönünden incelenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş ve uyulan bozma kararı sonrası deliller toplanıp davacı tarafın tazminat ve alacakları bilirkişi raporu ile hesaplanmıştır. Bu hesap raporu üzerine de davacı vekili belirlenen tazminat ve alacaklarını 27.10.2014 tarihinde ıslah sureti ile arttırarak talepte bulunmuştur. Bozma içeriğine göre bozmadan sonra araştırma yapılmış ve tahkikat devam etmiştir. Tahkikat devam ettiğine göre davacı tarafın ıslah işleminin kabulü gerekirken Mahkemece "bozmadan sonra ıslah mümkün değildir" gerekçesi ile davacının ıslah talebinin reddi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıya yükletilmesine, 14/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19687, Karar No: 2015/33680, Tarih: 03.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/19687 E.  ,  2015/33680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, gün primi, gün ücret farkı, yıllık izin ile yemek bedeli alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, dava dışı .... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A. Ş. işçisi olarak görülsede gerçekte davalı ... A. Ş. işçisi olduğunu ve sendikaya üye olması sebebiyle de davalı işyeri ve yetkili sendika arasında imzalanan toplu iş sözleşmesi hükümleri uyarınca fark ücret ve diğer haklardan yararlanması gerekeceğinden işyerinde yürürlükte olan altıncı, yedinci, sekizinci ve dokuzuncu dönem toplu iş sözleşmesi hükümlerinden yararlandırılarak izin, altıncı gün fark ücret, altıncı gün primi, vardiya alacağı, ulusal bayram ve genel tatil alacağı ile yemek bedeli alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece Dairemiz incelemesinden geçerek onanan emsal 2014/8265 esas ve 2014/8309 karar sayılı ilamı uyarınca dava dışı.... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A. Ş. ile davalı ... A. Ş. Arasında muvaza olgusunun bulunmadığı, davacının bu sebeple davalının taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden yararlanamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda, her ne kadar mahkemece davanın reddine karar verilmiş ise de dava dilekçesinde talep edilen dönem dikkate alındığında verilen karar isabetli olmamıştır. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 05.07.2012 tarihli 2012/18720 esas 2012/26716 karar sayılı ilamında... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A.Ş.'nin iş kolunun haberleşme olmadığının tespit edilmesiyle .... ve... Rehberlik ve Müşteri Hizmetleri A. Ş şirketleri arasındaki ilişkide muvaza olgusunun ortadan kalktığı; ancak anılan iş kolu tespiti kararından önceki dönemler için bu ilişkinin muvazaalı olduğu kabul edilerek uygulamalar yapılmış, bu yönde verilen kararlar Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. O halde “iş kolu tespiti kararına kadar olan dönemler için” muvazaa olgusu konusundaki istikarar kazanan yargısal uygulamalar dikkate alınarak “bu dönemlere” ait davacının isteklerinin değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2597, Karar No: 2017/3833, Tarih: 12.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2017/2597 E.  ,  2017/3833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar ...); kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar ,...); şantaj, cinsel taciz (sanık ...), çocuğun kaçırılması ve alıkonulması (sanıklar ...)

HÜKÜM : Sanıklar S...'in atılı suçlardan mahkûmiyetlerine; sanık ...'in cinsel taciz, şantaj suçlarından mahkûmiyeti ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan beraatine; sanık ... 'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyeti ile çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan beraatine; sanıklar ...'ın müsnet suçtan beraatlerine; sanık Müslüme'nin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan beraatine)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar haklarında atılı suçlardan dolayı mahkemece gerçekleştirilen yargılamaya ilişkin olarak düzenlenip esaslı işlemlerin yapıldığı birinci celseye ait duruşma zabtında mahkeme başkanı ile iki üyenin; ikinci celse zabtında iki üye ile zabıt katibinin; dördüncü ve beşinci celse zabıtlarında üye ... (...) ile zabıt katibinin; altıncı celse zabtında başkan ...'ın (...); yedinci celse zabtında üye... (...) ile zabıt katibinin; onuncu celse zabtında üye ...'in (...); onbir-oniki-onüçüncü celse zabıtlarında üye ...'un (36812); onyedinci celse zabtında üyeler...(...) ile...'in (...) ve onaltı-onsekiz-yirmi-yirmibirinci celse zabıtlarında zabıt katibinin elektronik imzaları bulunmadığı gibi üçüncü-sekizinci-dokuzuncu celselere ait duruşma zabıtlarında ise mahkeme başkanı ve üyeler ile zabıt katibinin elektronik imzalarının bulunmadığı Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinde yapılan incelemede anlaşılmakla, anılan imza eksikliklerinin ikmal edilmesinin ardından Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16696, Karar No: 2017/5005, Tarih: 09.05.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/16696 E.  ,  2017/5005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Sanığın, müştekinin evinin önüne sokağa kilitleyerek bıraktığı motosikletin bir kaç parçasını çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde, hırsızlık eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, TCK'nın 141/1 maddesi gereğince uygulama yapılması,

2- Sanık ...'ın baştan beri suçlamaları kabul etmediği, müştekinin motosikletini suç tarihinden bir gün önce saat 22:30 sıralarında sokağa park ettiğini, ertesi gün sabah saat 08:30 sıralarında baktığında motosikletin parçalarının çalındığını gördüğünü beyan etmesi karşısında; sanığın hırsızlık eylemini hangi saatte gerçekleştirdiğinin tespiti mümkün olmadığından, bu durum lehe kabul edilerek gündüzleyin hırsızlık suçundan hüküm kurulması gerekirken TCK'nın 143 maddesinin uygulanması,

3- Sanığın müştekiye ait motosikletten çaldığı parçalardan jantı müştekiye iade ettiği, temyiz dışı sanık Şadi ...'unda yine kendisinde bulunan motosiklete ait bir kısım parçaları polislere kendiliğinden vermesi karşısında, kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği müştekiden sorulup sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Atılı suçtan TCK.nun 51/3. madde ve fıkrası uyarınca "cezası ertelenen hükümlü hakkında, mahkûm olunan ceza süresinden az olmamak kaydıyla bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir." hükmüne aykırı olarak mahkumiyet süresinden az denetim süresi belirlenmesi,

5- Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu ve uzun süreli erteli hapis cezasında TCK'nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun kendi alt soyu açısından uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ....'nın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ....'nın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine,

B- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelenmesine gelince;

1- Sanığın, müştekinin evinin önüne sokağa kilitleyerek bıraktığı motosikletin bir kaç parçasını sökerek hırsızlaması eyleminde, hırsızlık suçunun konusunu çalınmak istenen şeyin kendisinin oluşturması durumunda, malın çalınması sırasında ve sonrasında verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeksizin sanık hakkında mala zarar verme suçundan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre;

2- 5237 sayılı TCK.nun 53/4. madde ve fıkrası uyarınca kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı maddenin 1. fıkrasında belirtilen hak yoksunluğuna hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

3- Atılı suçtan TCK.nun 51/3. madde ve fıkrası uyarınca "cezası ertelenen hükümlü hakkında, mahkûm olunan ceza süresinden az olmamak kaydıyla bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir." hükmüne aykırı olarak mahkumiyet süresinden az denetim süresi belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ....'nın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1422, Karar No: 2018/2095, Tarih: 08.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/1422 E.  ,  2018/2095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, sefer primi ve maaş alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalı şirketçe müvekkiline açık senet imzalattırıldığını, bunun icraya konulacağı tehdidiyle şirket tarafından istifa dilekçesi alındığını, ibranameyi imzalamasına rağmen alacak ve tazminatlarının ödenmediğini, asgari ücret ve sefer başına 600 ABD doları prim ile çalıştığını iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, sefer primi ve maaş alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının istifa ederek işten ayrıldığını, boş senet imzalattırılmasının söz konusu olmadığını, ibraname imzaladığını ve herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin ilk kararı, Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nin 26/05/2014 tarih ve 2014/4218 Esas, 2014/11389 Karar sayılı ilamıyla “1.Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2.Davacı, davalı şirketce kendisine açık senet imzalattırıldığını, bunun icraya konulacağı tehditiyle şirket tarafından istifa dilekçesi alındığını, ibranameyi imzalamasına rağmen alacak ve tazminatlarının ödenmediğini, asgari ücret ve sefer başına 600 ABD doları prim ile çalıştığını öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti, fazla çalışma ücreti, sefer primi ve işçilik ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının istifa ederek işten ayrıldığını, boş senet imzalattırılmasının söz konusu olmadığını, ibraname imzaladığını ve herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının kıdemi, davalı tarafca davacıya bir miktar ihbar tazminatı ödenmesi olguları gözönüne alındığında davacının istifa etmeyip, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız ve önelsiz feshedildiği, davacının yaptığı iş ve Yargıtay uygulaması dikkate alındığında asgari ücret ve 500 ABD doları sefer prim ücretiyle çalıştığı, davacının pasaport kayıtları ile ulusal bayram genel tatillerde çalışma olgusunu ispatladığı gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.