muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15300, Karar No: 2017/8636, Tarih: 13.06.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/15300 E.  ,  2017/8636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü.

1) Sanık hakkında hakaret suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının tür ve miktarı itibariyle verilen hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde gereğince kesin nitelikte olup temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

a) ... Devlet Hastanesi'nin olay tarihinde tanzim edilen 23/04/2014 tarih ve 1617 sayılı genel adli muayene raporunda, “sol frontoparietalde hassasiyet olup, çekilen grafilerinin normal olarak değerlendirildiği, beyin cerrahisi ile konsülte edildiği ve hastanın hayati tehlikesi olmayıp, bu durumun basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunu” belirtilmesine rağmen,... Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nce bir sonraki gün verilen 24/04/2014 tarih ve 4019 sayılı raporunda ise;... Devlet Hastanesi'nin 23/04/2014 tarihli raporuna atfen, sol frontoparietalde hassasiyet olup, BBT sinde sağ oksipitalde lineer kırık hattının saptandığının kayıtlı olduğu, bu yaralanmasının hayat fonksiyonlarını orta – (3) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı oluşturup, yaşamsal tehlikesi bulunduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceği, mağdurun ivedi olarak bir beyin cerrahi uzmanı tarafından muayenesinin yaptırılması gerektiğinin” belirtildiği, bu haliyle, raporlar arasında çelişki bulunduğu anlaşıldığından, tüm tedavi

belgeleri ve raporları varsa grafileri ile birlikte katılanın Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kuruluna gönderilerek, yaralanmasının basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olup olmadığı, yaşamsal tehlike oluşturup oluşturmadığı, kemik kırığı bulunup bulunmadığı ve duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflaması ya da yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı konularında, duraksamaya yer vermeyecek şekilde kesin rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi,

b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas - 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin, katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle, 6723 sayılı Yasanın 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 13.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23011, Karar No: 2015/26943, Tarih: 16.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/23011 E.  ,  2015/26943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın kardeşi olan ve aralarında husumet bulunan katılan ...'ye ait çam ağaçlarını balta ile kestiği, bu şekilde sanığın mala zarar verme suçunu işlediği anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık ile katılan ...’nin ayrı konutlarda yaşayan kardeş olmaları sebebiyle TCK'nın 167/2. maddesi gereğince cezada indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/379, Karar No: 2012/6114, Tarih: 08.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/379 E.  ,  2012/6114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1.000 TL. (ıslah ile 4966 TL) tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; davacının 117 Ada 51 Parselin maliki olduğunu, davalı şirketin davacının köyünde baraj yapımı sırasında kanalların açılması için zaman zaman dinamit vs. kullanarak patlatma yaptığını, sözkonusu tesisin yapım çalışmaları nedeni ile açılan su kanalının yapımı sırasında kamulaştırma kapsamı dışında kalan ve davacı tarafından kullanılan taşınmazda kazı, dökülen taş ve moloz ile taşınmazın tahrip olduğunu ve kısmen kullanılamaz hale geldiğini belirterek uğranılan zarardan dolayı 1000 TL (ıslah ile 4.966 TL) tazminatın davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı vekili cevabında, kusurlarının ve illiyet bağının bulunmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.Mahkemece; alınan bilirkişi raporu doğrultusunda 4.146,28 TL tazminatın 01/02/2010 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.Ancak, hükme esas alınan bilirkişi raporunda; davacının kullanımında olan alan üzerinde %13 değer kaybı meydana geldiği ve tutarının 1.069,11 TL olduğu, zarar gören alanın tekrar kullanılamayacağı, 866.81 m² olduğu ve bedelinin 3.077,17 TL olduğu belirlenmiş olup, mahkemece değer kaybı ve taşınmaz bedeli toplamı olan 4.146,28 TL'nin davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.Oysa davadaki talep yalnızca, taşınmazda meydana gelen zararın tazminine ilişkin olup, mahkemece yanılgılı değerlendirme ile taşınmaz bedeline de hükmedilmesi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3207, Karar No: 2010/3505, Tarih: 03.05.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3207 E.  ,  2010/3505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 3. İCRA MAHKEMESİ

Gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan sanıklar ... ve ...’in ayrı ayrı İİK’nun 345/a, TCK’nun 50/1-a, 52/2.maddeleri gereğince 200.00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmalarına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının temyiz isteminin reddi istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5237 sayılı TCK’nun 50/5.maddesinde yer alan “Uygulamada asıl mahkumiyet bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir” şeklindeki düzenlemeye temyiz konusunda bir istisna getirilmemiş olmasına ve hüküm tarihi itibarıyla 647 sayılı Kanun’un 4/4.maddesinin yürürlükten kaldırılmış bulunmasına göre; sanıklara gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan tayin olunan cezanın miktar ve nev’i itibarıyla hükmün, 21.07.2004 tarih ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa’nın 3/B maddesi ile değiştirilen CMUK’nun 305/1.maddesi uyarınca kesin olup, temyizi mümkün olmadığından, müşteki vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan CMUK’nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 03.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6076, Karar No: 2019/5671, Tarih: 08.05.2019

**2. Hukuk Dairesi         2018/6076 E.  ,  2019/5671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Bölge adliye mahkemesi karar ilamı ve davalı erkeğin temyiz dilekçesi, davacı kadına "Mernis adresi olduğu tebliğ zarfı üzerinde belirtilmek suretiyle" tebliğe çıkarılmış, evrak tebliğ imkansızlığı denilmek suretiyle Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesi uyarınca muhtara tebliğ edilmiştir. Dosyada daha önceden bu adrese yapılıp da bila ikmalen iade edilen bir tebligat bulunmamaktadır. Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesine göre tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Bu bakımdan gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davalının bilinen adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre tebligatın çıkarılması gerekmekte olduğundan, bu haliyle davacıya yapılan tebligat geçersizdir.

Açıklanan sebeple bölge adliye mahkemesi karar ilamı ve davalı erkeğin temyiz dilekçesinin usulüne uygun şekilde davacı kadına tebliğinin sağlanarak davacı yönünden de temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 08.05.2019 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2011/320, Karar No: 2011/3350, Tarih: 14.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/320 E.  ,  2011/3350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, 17.02.2008 tarihli kat malikleri kurulu kararlarının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde; 17.02.2008 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında yeterli çoğunluk sağlanmadan yapılan yönetim ve denetim kurulları seçimlerine ilişkin kararların iptalini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; davacının 17.02.2008 tarihli kat malikleri kurulu toplantısına katıldığı, yönetim kurulunun seçiminde olumlu oy kullandığı, ancak denetim kurulu seçimine ilişkin karara karşı oy verdiği anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasası'nın 33. maddesi gereğince kat malikleri kurulu kararının iptalini, kurul toplantısına katılıp aykırı oy kullanan kat maliki karar tarihinden itibaren bir ay içinde isteyebilir. Buna göre iptali istenen yönetim kurulu seçimine ilişkin kararda davacı aykırı oy kullanmadığından bu yöndeki kat malikleri kurul kararının iptali isteminin reddi doğru ise de davacının denetim kurulu seçimine ilişkin karara aykırı oy kullandığı, davanın da bir ay içerisinde açıldığı sözü edilen denetim kurulunun seçimine ilişkin kararın Kat Mülkiyeti Yasası'nın 41. maddesi gereğince tüm kat maliklerinin kendi aralarından sayı ve arsa payı çoğunluğu ile seçileceği hükmüne uygun olmadığı, bu seçime ilişkin kararın tüm kat maliklerinin sayı ve arsa payı çoğunluğu ile alınmadığı gibi denetim kuruluna seçilen ... ve ...'un kat malikleri olmadıkları anlaşılmakla denetim kurulu seçimine ilişkin kararın iptaline karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4050, Karar No: 2019/2429, Tarih: 01.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4050 E.  ,  2019/2429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 16/02/2017 tarih ve 2015/2224 E.-2017/240 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 29/06/2017 tarih ve 2017/667-2017/713 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının .../... adresinde açtığı işyerini şube olarak tescil ettirmesi için talepte bulunulduğunu, davalı şirketin bu talebe rağmen iş yerini şube olarak tescil ettirmediğini, Ticaret Sicil Yönetmeliği'nin 118. maddesine göre şubenin tescilinin gerektiğini, kendi başına sınai veya ticari faaliyetin yürütüldüğü yerin şube olduğunu ileri sürerek, davalının .../... adresinde faaliyet gösteren işyerinin şube olarak tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, bölge müdürlüklerinin yapılan işin mahiyeti itibariyle şube vasfı taşımadığını, müstakil sermayeleri, kendilerine mahsus vergi dairesi ve sicil kaydı bulunmadığını, prim tahsilatı ve sözleşme yapılmadığını, sadece sigortalı adaylarından teklifnamelerin toplandığını, bu teklifnamelerin poliçelendirmek üzere merkeze gönderildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, davaya konu bölge müdürlüğünün merkezden ayrı olarak kendi başına poliçe teklif edip kabul etmediği, kendi başına ticari muamele yapmadığı, şube olarak tescilinin yapılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı davalı vekili istinaf talebinde bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesince, ilk derece mahkemesi kararında usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, davacının davalının ticari kayıtlarına dayanmamış olduğu, HMK'nın 145. maddesine göre kanunda belirtilen süreden sonra delil gösterilemeyeceği, dosyada mevcut delil durumu ve tespitler itibariyle Ticaret Sicil Yönetmeliği'nin 118/1. maddesi uyarınca davaya konu bölge müdürlüğünün kendi başına sınai veya ticari faaliyet yürüttüğünün ispat edilememiş olduğu gerekçeleriyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, dava konusu yerin şube olarak ticaret siciline tescili istemine ilişkindir. Şube bir merkeze bağlı olduğu halde, ister merkezin bulunduğu odanın, ister başka odanın çalışma alanı içinde olan, müstakil sermayesi ve müstakil muhasebesi bulunan ve/veya muhasebesi merkezde tutulduğu ve müstakil sermayesi bulunmadığı halde, kendi başına sınaî faaliyet ve ticarî muamele yapan yerler ve satış mağazaları olup, buna göre şubenin unsurları 5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanununun 9. maddesinde yapılan tanımda ve Ticaret Sicil Tüzüğü'nün 118. maddesinde belirlenmiştir. Bu belirlemeye göre, şubenin unsurları; merkeze bağlı olmak, dış ilişkilerde bağımsızlık, faaliyet yönünden merkezle benzerlik, aynı kişiye ait olma, idare ve mekanın ayrılığı, ayrı muhasebeye sahip olması ve muhasebenin şubede tutulması zorunluluğunun bulunmaması, ayrı bir sermaye tahsisi zorunluluğunun bulunmamasıdır. Bu bağlamda davalı yerin şube sayılıp sayılamayacağının belirlenmesinde, belirtilen unsurların delillendirilmesi zorunluluğu ortaya çıkmaktadır. Bu nedenle 6102 sayılı TTK'nın 83. maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 222/1. maddesi uyarınca mahkemece, davalının sigorta şirketinin genel merkez ticari defterlerinin resen incelenip yukarıda belirtilen unsurların gerçekleşip gerçekleşmediğinin, bölge müdürlüğünün poliçe düzenleyip düzenlemediğinin ve 3.kişilerle bağımsız ticari faaliyet yürütüp yürürtmediğinin belirlenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 01/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5337, Karar No: 2019/1298, Tarih: 11.02.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/5337 E.  ,  2019/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacı vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

.K.. A R A R

Davacı vekili, vekil edeninin 16.06.1999 tarihinde satın alarak hisse sahibi olduğu dava konusu 6679 parsel numaralı taşınmazı davalıların kullandığını belirterek 2000-2005 yılları için ecrimisil talep etmiştir.

Bir kısım davalılar vekili, herkesin hissesini davalı olan müteahhit ...’ten aldıklarını, herkesin dairesinin belli olduğunu, ancak müteahhitin aynı daireyi birden fazla kişiye satması nedeniyle bazı kişilerin mağdur olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiş, Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 2012/6993 Esas ve 2012/13481 Karar sayılı ilamıyla arsa sahipleriyle yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmelerinin incelenmesi ve ecrimisil alacağının hangi davalı yönünden oluştuğunun belirlenmesi gerektiğinden bahisle karar bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve 10.129,47 TL ecrimisil alacağının davalı ...’den alınarak davacıya verilmesine dair karar, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil talebine ilişkindir.

Bilindiği üzere ecrimisil; malikin, kötüniyetli zilyetten isteyebileceği bir nevi haksız işgal tazminatıdır. Dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.