muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/15552, Karar No: 2017/6038, Tarih: 25.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/15552 E.  ,  2017/6038 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... l-... ve 2-... adlarına Av. ... 3-... adına ... aralarındaki dava hakkında .... İş Mahkemesinden verilen 25.03.2016 günlü ve 2015/388 E. - 2016/143 K. sayılı hükmün, tüm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Davalılar ... ve ... vekili tarafından 28.03.2016 tarihli temyiz dilekçesi verilirken her iki davalı için ayrı ayrı maktu temyiz karar harcı ve temyiz başvuru harcı yatırılması gerekirken, tek harç yatırılmak suretiyle temyiz harçlarının eksik tahsil edildiğinden, temyiz harcının yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirimesi ve çıkartılan muhtıraya rağmen temyiz harcının tamamlanmaması halinde temyiz isteğinin reddi hususunda bir karar verilerek yöntemince tebliğ edildikten sonra, bu karar yönünden temyiz süresi geçtikten ve harcın hangi davalı için yatırıldığı da tespit edildikten sonra dosyanın gönderilmek üzere geri çevrildiği, ancak temyiz harcının ödenmesi için çıkartılan muhtıranın usulüne uygun olmadığı gibi temyiz talebinin değerlendirilmesi içinde ek karar verilip taraflara tebliğ edilmeden dosyanın gönderildiği anlaşıldığından, öncelikle ödenmesi gereken temyiz harcının miktarı, verilen kesin süre ve temyiz harcının kesin süre içinde yatırılmamasının sonuçlarını anlatır şekilde düzenlenmiş muhtıra usulüne uygun olarak temyiz edenler vekiline tebliğ edildikte sonra, temyiz harcının tamamlanması halinde dosyanın doğrudan, temyiz harcının tamamlanmaması halinde ise temyiz isteğinin reddine dair verilen ek kararın usulünce taraflara tebliğinden sonra bu ek karar yönünden de temyiz süresi geçtikten sonra dosyanın gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/09/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7579, Karar No: 2012/6003, Tarih: 13.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7579 E.  ,  2012/6003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08/06/2010 tarih ve 2008/183-2010/430 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... Şirketi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalılardan sigorta şirketinin Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesiyle sigortaladığı otobüsün sürücüsü olan müvekkilinin meydana gelen kazada yaralandığını ileri sürerek, ıslah dilekçesiyle birlikte 43.551,89 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ile 4.000,00 TL tedavi giderinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, müvekkilinin sorumluluğunun poliçe limitiyle sınırlı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre, davalılardan sigorta şirketinin bilirkişi tarafından hesaplanan maluliyet oranına göre tazminat tutarı ile tedavi giderini tazmin etmesinin gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davalı acente hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına ve 43.551,80 TL tazminat ile 3.992,40 TL tedavi giderinin davalı ... şirketinden tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... şirketi vekili temyiz etmiştir.

Dava, Otobüs Zorunlu Koltuk Sigortası Poliçesinden kaynaklanan sigorta bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Talebe konu olan sigorta, can sigortası türlerinden olup, bir meblağ sigortası olması itibariyle de,ölüm halinde limit kadar olmak üzere maktu; yaralanma halinde ise, yapılan tedavinin giderleri bakımından buna ilişkin limiti geçmemek üzere ve yapılan harcama kadar nispi; sürekli sakatlık halinde ise, sakat kalma oranı ve sakatlığın derecesine göre limitin belli oranı olmak üzere, sigorta bedelinin ödenmesi gerekeceğinden, bu yönlerin ispatlanması yeterli olup, gerçek zararın hesaplatılmasına girişilmeksizin, tespit edilecek bu miktarların aynen ödenmesi gerekmektedir.

Otobüs Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları’nın 6/B maddesinde, işbu poliçe ile temin edilen bir kaza, sigortalının derhal veya kaza tarihinden itibaren iki sene zarfında daimi surette malûliyetine sebebiyet verdiği takdirde, tıbbi tedavinin sona ermesi ve daimi sakatlığın kesin olarak tespiti sonucunda, daimi sakatlık sigorta bedelinin, maddede belirtilen oranları dahilinde ödenmesi gerektiği, öte yandan daimi sakatlık oranlarının tayininde sigortalının meslek ve sanatının dikkate alınamayacağı öngörülmüştür.

Bu itibarla mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde uzman bir doktor ve sigortacı bilirkişinin de bulunduğu bir bilirkişi kuruldan alınacak rapor ile davacının riziko nedeniyle uğradığı kısıtlılıkların, sigorta poliçesi genel şartlarındaki karşılığı varsa tespit ettirilmek ve buna göre hak edebileceği sigorta bedeli belirlenmek ve sonucuna göre karar verilmek gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davalı ... şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14554, Karar No: 2009/15532, Tarih: 24.11.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/14554 E.  ,  2009/15532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihinden itibaren tarım bağkur sigortalısı olduğunun tespiti ile aksine kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının 1.5.1995-1.1.2008 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ilişkindir.

Mahkemece davacının 1.5.1995-31.12.1995, 1.5.1999-1.1.2008 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının 1.5.1995-1.1.2008 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine ilişkindir.

Mahkemece davacının 1.5.1995-31.12.1995, 1.5.1999-1.1.2008 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının ilk tevkifat kesintisinin 19.4.1995 tarihinde yapıldığı ilk tevkifat kesinti tarihinden sonra 19.4.1999, 12.6.2000, 19.6.2001 tarihlerinde kesinti bulunduğu, ... Kooperatifi kaydının 23.11.1983 tarihinden, Ziraat Odası kaydının 21.12.1998 tarihinden itibaren devam ettiği, muhtarlık ve tanık beyanlarından 1993-2009 tarihleri arasında tarımsal faaliyetinin devam ettiği 1.1.2008 tarihinde tescil edildiği görülmektedir.

Mahkemece 1.5.1995-31.12.1995, 1.5.1999-1.1.2008 tarihleri arasında tespite karar verilmesi doğru ise de 1.1.1996-1.5.1999 tarihleri arasında da tarımsal faaliyetin devam ettiği ... Kooperatifi kaydı ile ispat edildiği halde bu dönemlerin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı tarafın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 3.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23999, Karar No: 2013/5118, Tarih: 06.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/23999 E.  ,  2013/5118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1- Sanık ...'in hazırlık ifadesi ve mahkemedeki savunmasında konteynırı Gaziantep İli, Küsket Sanayii Sitesinde ... isimli şahıstan satın aldığını iddia ettiğinin anlaşılması karşısında mahal mahkemesince Abdullah isimli şahıs araştırılıp, sanığın iddiasının doğru olup olmadığı tespit edildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

3- İddianamenin kabulü kararına ilişkin tutanağın hakim ve zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 219/1 maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2477, Karar No: 2014/8721, Tarih: 07.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/2477 E.  ,  2014/8721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 19. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 28.10.2013 tarih ve 2013/76-2013/263 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin sigortalısı dava dışı Sarkuysan A.Ş’ye ait emtianın müvekkiline Nakliyat Sigorta Poliçesi ile sigortalı olduğunu, emtianın davalıların sürücü, ... sigortacısı ve taşıyan olduğu araçla nakledildiğini, aracın 09.06.2006 tarihinde İtalya’da sürücünün ihmali nedeniyle yük ile birlikte çalındığını, taşımaya ilişkin ... sigortasının İnterline’95 Ltd. Şti. tarafından yapıldığını, sigortalılarına 194.364 TL ödediklerini ileri sürerek sigortalılarına ödedikleri tazminatın 14.02.2007 ödeme tarihinden itibaren avans faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı İnterline’95 Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin sigorta danışmanlık hizmeti verdiğini, ... poliçesini düzenleyen şirket ile aralarında acentelik ilişkisinin bulunmadığını, sadece danışmanı olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, aracın içinde benzin istasyonu, market ve restoran olan etrafı tel örgü ile çevrili, kamera kayıtları ile denetlenen otoparkta mola vermesi sırasında olayın meydana geldiğini, sürücünün tüm tedbirleri almasına rağmen olayı önleyemediğini, ...'nin 17/2. maddesi hükmü uyarınca sorumluluklarının bulunmadığını, kar marjının istenemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, Uluslararası Nakliyeciler Derneği'ne yazılan 16.05.2008 tarihli yazıya verilen cevapta; park alanının girişinin turnikelerle kontrol edildiği, halojen ışık veren lambalarla aydınlatıldığı, etrafının tamamen beton ve demir kullanılmak suretiyle çevrili olduğu, gerek Türk gerekse yabancı tır ve otobüs sürücüleri tarafından tercih edilen, öncesinde ve sonrasında park alanları ile karşılaştırıldığında daha az güvenli olmayan bir park alanı olduğu ve 11.07.2013 tarihli cevabi yazıda da; İtalya'da bulunan A4 otobanın tır araçları tarafından yoğun olarak seyir ettiği bir güzergah olduğu, yol üzerinde araçların uğradığı çeşitli tır parkları ve sosyal tesisler bulunduğu ifade edilmiş olup, söz konusu otoparkın güvenliğine ilişkin herhangi olumsuz bir görüş iletilmediğinin bildirildiği, bu durumda ... Konvansiyonu'nun 17/2 maddesi uyarınca hırsızlığın taşıyıcının önlenmesine imkan bulunmayan bir sebepten ileri geldiğinin kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3925, Karar No: 2011/3943, Tarih: 20.06.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3925 E.  ,  2011/3943 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/73157

MAHKEMESİ :ANKARA Beşinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :20.09.2010 - 365/258

SUÇ :Kasten yaralamak,Darp etmek

Eşi M.. A..'ı yaralamaktan sanık İ.. A..'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ANKARA) Beşinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.09.2010 gün ve 365/258 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahil vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık İ.. A..’ın suçunun sübutu kabul, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Gerekçede; “sanık ile maktûlenin evli oldukları, olay günü çocuğun ağlamasına kızarak maktûlenin boynundan tutarak duvara, yere vurarak darp ettiği, sanığın ilk aşamada maktüleyi tedaviye götürmediği, şayet merdivenlerden düştüğünü söylemez ise, tedaviye götürmeyeceği ve çocuğu ile bir daha görüştürmeyeceği yolunda tehditte bulunduğu, olayın sanığın babası tarafından duyulması üzerine 27.01.2004 tarihinde hastaneye götürüldüğü, burada maktûlenin boyun kırığı omurilik zedelenmesinden ameliyata alındığı, müşteki ve maktûlenin olayın oluşumuna ilişkin beyanlarının samimi ve olayın akışına uygun düştüğü, maktûle Melek’in sanığın darp eylemi sonucu ameliyata alındığında kafa tabanındaki doğumsal kafa tabanı anomalisine bağlı olarak ameliyat ile gelişen komplikasyonlar sonucunda 19.03.2004 tarihinde öldüğü” kabul edilerek, sanığın maktûlenin merdivenlerden düştüğü şeklindeki savunmasına itibar edilmediği,

Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu’nun 21.04.2010 tarih ve 1272 sayılı raporunda; “kişinin ölümünün kendisinde mevcut doğumsal kafa tabanı anomalisinin travmanın etkisiyle belirgin hale geldiği ve bulguların travma sonrası ortaya çıkması nedeniyle kendinde mevcut hastalığı ağırlaştırması sonucu meydana geldiği, travma ile ölüm arasında illiyet bağının bulunduğu, travmatik lezyonların ölümü meydana getirir nitelikte basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde olduğu, bu lezyonların merdivenden düşmekle olabileceği gibi yüze direkt künt travma ile de oluşabileceğinin” belirtildiği,

Adli Tıp 1. İhtisas Kurulu raporu ile maktûlenin, sanığın kendisini darp ettiği yönündeki beyanı esas alındığında; sanığın maktüleye karşı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde etkili eylemde bulunduğu, bu etkili eylem nedeniyle maktülede mevcut doğumsal kafa tabanı anomalisi hastalığının ağırlaştırması sonucu ölümün meydana geldiği, ölüm olayı ile sanığın etkili eylemi arasında illiyet bağı bulunduğu, sanığın maktüledeki mevcut hastalığı önceden bildiği yönünde bir delil bulunmadığı buna göre; sanığın 5237 sayılı TCK.nun 22/2 ve 86/2 maddeleri yollamasıyla aynı yasanın 85. maddesi uyarınca taksirle öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi yerine yukarıda yazılan kabulle ve adli tıp raporu ile çelişir biçimde “adli tıp raporuna göre sanığın eylemi ile alakalı yapılan değerlendirmede, maktülede meydana gelen lezyonların sanığın etkili eylemi sonucu oluştuğunun söylenemeyeceği, ölüm ile sanığın etkili eylemi arasında şüpheden uzak illiyet bağının bulunmadığı” şeklindeki ikinci bir kabulle ve adli tıp kurumu raporundaki “travma ile ölüm olayı arasında illiyet bağı bulunduğu” yönündeki açıklama dikkate alınmaksızın yazılı şekilde etkili eylem suçundan hüküm kurulması suretiyle hükmün karıştırılması,

Yasaya aykırı ve sanık müdafii ile müdahil H.. P.. vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün BOZULMASINA, 20.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/595, Karar No: 2018/1915, Tarih: 19.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/595 E.  ,  2018/1915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçu yönünden kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçu yönünden kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait iş yerinden çaldığı paranın 50,00 TL civarında olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.