muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/402, Karar No: 2008/411, Tarih: 28.05.2008

Sigorta ettiren konumunda bulunan davalı işverenin eylemlerinden kaynaklanan zararlarda üçüncü kişilerin, bu kapsamda davacı Kurumun sigortacıya karşı doğrudan talep ve dava hakkı bulunmaktadır.

Kaldı ki; İşveren Sorumluluk Sigortası Genel Şartları’nın 8. maddesinde; iş kazasından dolayı, sigorta ettiren dava yolu ile veya sair suretle bir tazminat talebi karşısında kalır veya aleyhine cezai takibata geçilirse, keyfiyetten sigortacıyı derhal haberdar etmek ve tazminat talebine ve cezai takibata müteallik olarak almış olduğu ihbarname, davetiye gibi bilcümle tebliğnameleri derhal sigortacıya tevdi etmek, dava açılması halinde davanın takip ve idaresi için sigortacının göstereceği avukata lazım gelen vekaletnameyi verme yükümlülüğü, 9. maddesinde; dava açılması halinde, davanın takip ve idaresi sigortacıya ait olacağı hükme bağlanmıştır.

Belirtilen tüm bu olgular dikkate alındığında, .....Sigorta AŞ’nin davada husumet ehliyetinin bulunduğunun kabulü isabetlidir.

Ne var ki; davalı sigortacı şirketin sorumluluğu poliçe limitiyle sınırlı bulunmasına karşın, Kurum zararının tamamından, davalı işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumluluğuna hükmedilmiş olması bozma nedenidir.

III- Anayasa Mahkemesinin 21.03.2007 gün ve 26469 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 23.11.2006 gün ve 2003/10 Esas, 2006/106 sayılı Kararı ile, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 26. maddesinin birinci fıkrasında yer alan ve gelir artışlarından doğan Kurum zararının işverenden tahsiline olanak tanıyan “... sigortalı veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere ...” bölümü Anayasa’nın “sosyal devlet” ve “hukuk devleti” ilkelerine aykırı bulunarak iptaline karar verilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin iptal kararları Resmi Gazete’de yayınlandıktan sonra yürürlüğü girmekte olup, yasama, yürütme ve yargı organları, idari makamlar, gerçek ve tüzel kişileri bağlayacağı açıktır (Anayasa m. 153). Diğer taraftan Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 76. maddesinde “Hakim re’sen Türk Kanunları mücibince hüküm verir” yönündeki yasal ilke gözetildiğinde, Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararlarının, kesin hüküm halini almamış (derdest) davalar yönünden uygulanmasının zorunluluğu ortadadır.

İptal kararı ile ortaya çıkan bu maddi ve hukuki olgular karşısında Kurumun rücu hakkı, Kanun gereğince sigortalıya veya haksahiplerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin toplamı ile gelir bağlanırsa, bu gelirin ilk peşin sermaye değeri ile sınırlı bulunmaktadır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 12.12.2007 gün ve 2007/10-973-975 sayılı kararı).

Yerel mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve yasal olgular dikkate alınarak yapılacak inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Belirtilen nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

Yerel mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve yasal olgular dikkate alınarak yapılacak inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Belirtilen nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının davalılara iadesine, 28.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22656, Karar No: 2013/14129, Tarih: 21.06.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/22656 E.  ,  2013/14129 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. adına Av. Ayşegül Demir ile 1-... 2-... aralarındaki dava hakkında....... Mahkemesinden verilen 19.10.2011 günlü ve 2009/630-2011/1551 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davacı Kurum Avukatı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Bazı maddeleri dışında 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine göre “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre, “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanunun 35. maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak olup; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir.

Somut olaya ilişkin olarak, davalılardan ...’a, dava dilekçesi “.......” aresinde bizzat tebliğ edilmiş ise de, gıyabi hükme ilişkin tebligatın “sokakta 198 numaranın bulunmadığı” belirtilerek iadesi üzerine, mahkemenin adrese daha önce tebliğ yapıldığından Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliği gerektiğinin belirtilmesi üzerine, anılan Kanunun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği görülmüştür.

./..

-2-

Somut olaya ilişkin olarak, davalılardan ...’a, dava dilekçesi “.......” aresinde bizzat tebliğ edilmiş ise de, gıyabi hükme ilişkin tebligatın “sokakta 198 numaranın bulunmadığı” belirtilerek iadesi üzerine, mahkemenin adrese daha önce tebliğ yapıldığından Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliği gerektiğinin belirtilmesi üzerine, anılan Kanunun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği görülmüştür.

./..

-2-

7201 sayılı Tebligat Kanununun 21/2. maddesi adres kayıt sistemine tebliği düzenlemekte olup; anılan davalının adres kayıt sisteminde yazılı adresi araştırılmamıştır. Mahkemece, gıyabi hükmün, öncelikle kesinleşen hürriyeti bağlayıcı cezasının infazı için cezaevinde bulunup-bulunmadığı araştırılmalı; cezaevinde olması durumunda mahkumiyet süresi ve Medeni Kanunun 471. maddesi gözetilerek kısıtlı olacağından tebligatın yasal temsilcisine yapılmasının gerekeceği; hapis halinin bulunmaması durumunda ise, yapılacak araştırma ile belirlenecek adresine, adresinin belirlenememesi durumunda, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, bunu da bulunmaması durumunda Kanunun ilgili maddelerine göre usulünce tebliğ edilerek; temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 21.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2015/974, Karar No: 2015/2109, Tarih: 02.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/974 E.  ,  2015/2109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVALILAR : 1-... ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

2-Ö.

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı , fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin, hafta tatili ile ikramiye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 100,00'er TL kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ikramiye, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu alacakların belirlenebilir nitelikte olduğu, davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesi ile, davanın hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Karar, süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davanın niteliği ve kısmi dava açılmasında hukuki yarar bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda dava çeşitleri 105. ila 113. maddelerinde düzenlenmiş, eda davası, tespit davası ile belirsiz alacak ve tespit davası, inşai dava, kısmi dava ayrı ayrı maddelerde gösterilerek farklılıkları belirtilmiştir.

Kısmi dava 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesinde tanımlanmıştır. Maddenin birinci fıkrasına göre “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir”. İkinci fıkrasına göre ise “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz”. Bu çerçevede doktrinde de talep konusu taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı Kanun ile birlikte, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukukî yarar bulunmadan kısmî dava açma imkânı sınırlandırılmış; ancak tamamen ortadan kaldırılmamıştır. Bir yandan, 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesine, haktan açıkça feragat edilebileceği şeklindeki temel maddi

./..

-2-

hukuk ilkesinden hareketle, kısmî dava açılırken fazlaya ilişkin hakları saklı tutma şeklindeki uygulamaya son verilmesi, bu veya buna benzer bir ibare kullanılmadığında haktan feragat edilmiş sayılacağı yönündeki uygulamanın önüne geçilmesi amaçlanmış; ancak, diğer yandan da hukukî yararı olmadan kısmî dava açılması engellenmek istenmiştir. Böylece uygulamada bazen başvurulduğu üzere kısmi davanın amacı dışında kullanılmasının önüne geçecek düzenleme yapılmıştır.

./..

-2-

hukuk ilkesinden hareketle, kısmî dava açılırken fazlaya ilişkin hakları saklı tutma şeklindeki uygulamaya son verilmesi, bu veya buna benzer bir ibare kullanılmadığında haktan feragat edilmiş sayılacağı yönündeki uygulamanın önüne geçilmesi amaçlanmış; ancak, diğer yandan da hukukî yararı olmadan kısmî dava açılması engellenmek istenmiştir. Böylece uygulamada bazen başvurulduğu üzere kısmi davanın amacı dışında kullanılmasının önüne geçecek düzenleme yapılmıştır.

Anılan Kanun'un 107. maddesinde düzenlenen belirsiz alacak davası ile kısmi dava birlikte değerlendirildiğinde, eğer alacak belirli veya belirlenebilir nitelikte ise, tam veya kısmi şekilde belirsiz alacak davası açarak, bu davanın sağladığı imkânlardan yararlanmak mümkün değildir. Ancak, Kanun'un kısmi dava açma imkânını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirlenebilir alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukukî yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkândan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkânlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesinde kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmî dava açılabilecektir. Buradaki temel ölçü, kısmî dava açmakta hukukî yararın bulunması ve Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere, kısmî dava açma hakkının dürüstlük kuralına aykırı şekilde kötüye kullanılmamasıdır. Şüphesiz ki, 6100 sayılı Kanun'un kabulünden sonra, gerek 29. maddenin açık hükmü gerekse 109. maddenin 2. fıkrasındaki düzenleme gereği, kısmî dava açılması halinde hukukî yararın, özellikle dürüstlük kuralı çerçevesinde daha sıkı gözetilmesi gerekli ve zorunludur. Bu noktada belirtmek gerekir ki, dava konusu edilen alacak, yargılama sırasında hesap raporu alınmasını veya miktar veya değerinin belirlenmesi yargılama sırasında başka bir olgunun tespit edilmesini gerektiriyor ise talep konusu alacağın tartışmalı olduğu veya açıkça belirli olmadığı kabul edilmeli ve kısmi dava olarak görülmelidir.

Dosya içeriğine göre, davacı vekili dava dilekçesi ile, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 100,00'er TL kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, ikramiye, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir. 03.11.2014 harç tarihli ıslah dilekçesinde ise dava konusu alacakların belirli alacak olduğunu açıklayarak dava değerini artırmıştır. Bu durumda davanın kısmi olarak açıldığı açık olup, kısmi istekle dava açılmasına kanuni engel bulunmadığı da gözetilerek işin esasına girilip oluşacak sonuç dairesinde karar verilmesi gerekirken, davacı vekilinin durnuşmadaki beyanından hareketle belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukaıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların diğer temyiz sebeplerinin bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.02.2015 günü oybirliği ile karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/15722, Karar No: 2013/6497, Tarih: 07.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/15722 E.  ,  2013/6497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 9.4.2013 Salı günü davacılar vekili Av. ... ve davalı ... vekili Av. ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar vekilleri dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası bulunmayan araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacıların yaralandığını açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacı ... için 8.201 TL, ... için 60.672 TL, ... için 80.216 TL iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden işleyecek ticari faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile, davacı ... için 8.201 TL, ... için 60.672 TL, ... için 80.216 TL iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan iş göremezlik tazminat istemine ilişkindir. Zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi genel şartlarında (ZKFKSGŞ) belli tip yaralanmalar için poliçe limitinin belli oranları dahilinde ödeme yapılması öngörülmüştür. Genel şartların “Sakatlık Teminatı” başlıklı A.3.2. maddesinde bu sigorta ile teminat altına alınan bir kaza, sigortalının kaza tarihinden itibaren iki yıl içinde sakatlığına yol açtığı takdirde, tıbbi tedavinin sona ermesi ve sakatlığın kesin olarak tespiti sonucunda, sakatlık tazminatı belirtilen oranlar dahilinde kendisine ödeneceği vurgulanmıştır. Bu durumda, uzman bilirkişiden davacıların yaralamalarının hangi yüzdelik dilim dahilinde ödeme yapılması gereken yaralanma olduğu konusunda rapor alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi isabetli değildir.

3-Kabule göre de, kaza tarihi 15.8.2007 ve bu tarihteki zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi (ZKFKS) limiti de 80.000 TL olmasına rağmen hatalı değerlendirme ile kaza tarihinin 15.8.2008 ve limitinde 100.000 TL olduğunun kabulü hatalı olmuştur.

3-Kabule göre de, kaza tarihi 15.8.2007 ve bu tarihteki zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi (ZKFKS) limiti de 80.000 TL olmasına rağmen hatalı değerlendirme ile kaza tarihinin 15.8.2008 ve limitinde 100.000 TL olduğunun kabulü hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 990.00 TL vekalet ücretinin davacılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 7.5.2013 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7170, Karar No: 2017/15549, Tarih: 08.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/7170 E.  ,  2017/15549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekilinin usulüne uygun vekaletnamesinin dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmakla, davacı vekilinin usulüne uygun vekaletnamesinin dosyasına konularak temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2551, Karar No: 2014/12631, Tarih: 13.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2551 E.  ,  2014/12631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27774, Karar No: 2020/772, Tarih: 21.01.2020

**22. Hukuk Dairesi         2016/27774 E.  ,  2020/772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ve davalılardan ... ile Sağlık Bakanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili davacının, davalıya ait işyerinde yaklaşık 14 yıldır aralıksız olarak çalıştığını, 29.01.2014 tarihinde noterden gönderdiği ihtarname ile iş akdini emeklilik nedeniyle kıdem tazminatına hak kazanacak şekilde feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı alacağının davalılardan müşterek ve müteselsil olarak tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalı Cevabının Özeti:Davalı Bakanlık ve davalı ... Valiliğinin ortak vekili; zamanaşımına def'inde bulunmuş, davacının ... Devlet Hastanesinde çalışmış olduğunu ... Valiliğine husumet yöneltilemeyeceğini, hastanenin bilgisayar hizmetlerinin kanunlar uyarınca ve ihale yolu ile ihaleyi kazanan şirketlere verildiğini, davalı Kurum’un işveren olmadığını,hizmet alım sözleşmelerinde idare ve yüklenicinin yetki ve sorumluluklarının açıkça belirlendiğini, bu nedenle Kurum’un şirket işçisinin hak kazandığı tazminat ve alacaklarından sorumlu bulunmadığını beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı şirketler tarafından ise davaya cevap verilmemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ile davalı Sağlık Bakanlığı ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ile davalı Sağlık Bakanlığı ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ile davalı Sağlık Bakanlığı ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekili ile davalı Sağlık Bakanlığı ve ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı Sağlık Bakanlığı'na bağlı ... Devlet Hastanesinde 01.05.2000-06.02.2014 tarihleri arasında hizmeti görünen davacının 02.04.2010- 31.12.2012 tarihleri arasında ... Temizlik Ltd. Şti’ye ve 01.01.2013-31.12.2013 tarihleri arasında ise ...Temizlik Taahhüt Ltd. Şti- ... Temizlik Ltd. Şti iş ortaklığının alt işverenleri bulunması sebebiyle bu şirketlere de husumet yönelttiği ancak mahkeme tarafından söz konusu davalıların davacının son alt işverenleri olmadıkları, işyeri devrinin ise iş akdinin feshi niteliğinde olmadığı gerekçesiyle bu davalılar bakımından davanın reddine karar verilmiş olduğu anlaşılmakta ise de, dosya kapsamına göre davacının iş akdinin 06.02.2014 tarihinde emeklilik nedeniyle feshedilmiş olduğu sabit olup, davacının söz konusu davalı şirketler nezdinde son olarak 31.12.2013 tarihinde çalışılmış olduğu, 1475 sayılı Kanunun 14. maddesinin ikinci fıkrasında, devreden işverenin sorumluluğu bakımından bir süre öngörülmediğinden, 4857 sayılı Yasanın 6. maddesinde sözü edilen devreden işveren için öngörülen iki yıllık süre sınırlaması, kıdem tazminatı bakımından söz konusu olmadığı, 15/04/2014 dava tarihi itibariyle de 10 yıllık sürenin de geçmemesi nedeniyle davalı devreden alt işveren şirketlerin kendi dönemleri ve devir tarihindeki son ücretle sınırlı olarak kıdem tazminatından sorumlu bulunduklarının gözetilmemesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı Sağlık Bakanlığı'nın Harçlar Kanunu'nun 13/j. maddesi uyarınca harçtan muaf olduğu dikkate alınmaksızın mahkemece davalı Bakanlık aleyhine harca hükmedilmesi hatalı olup bir diğer bozma sebebidir.

4-Karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7/2. maddesi gereğince husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunması gerekmektedir.Somut olayda, Mahkemece kendisini vekil ile temsil ettirmiş olan davalı ... aleyhine açılmış olan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmiş olup, karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 7/2. maddesi gereğince vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken hükmedilmemesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 21.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.