muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/2279, Karar No: 2021/9241, Tarih: 29.11.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/2279 E.  ,  2021/9241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının kabulüne dair verilen kararın birleşen dava davalısı ... vekili tarafından süresi içinde temyizi istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükmüne uyulan Dairemizin 01/04/2019 tarih, 2018/5222 Esas ve 2019/3836 Karar sayılı ilamında özetle; dava sonucuna doğrudan etki eden bilirkişi raporlarının davalıya tebliği ile varsa itirazlarının alınması ve bu itirazlarının karşılanması; yine, davacı tarafın ıslah dilekçesinin tebliğ edilmesi gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılamada toplanan delillere göre; asıl davanın kabulü ile davacı ... için 120.285,97 TL. destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihi 19.07.2013'ten işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline; davacı ... için 25.000,00 TL. ve diğer davacılar için 20.000,00'er TL. olmak üzere toplam 105.000,00 TL. manevi tazminatın olay tarihi 19.06.2013'ten işleyecek faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline; birleşen davanın kabulü ile davacı ... için 120.285,97 TL. destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihi 19.07.2013'ten işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'ndan tahsiline karar verilmiş; hüküm, birleşen dava davalısı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına; özellikle, davacı desteğinin gelirinin dosya kapsamına ve somut olaya uygun biçimde esas alındığı aktüer raporunun benimsenmesinin yerinde görülmesine göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen diğer tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Birleşen dava, trafik kazası nedeniyle destekten yoksun kalma tazminatı istemine ilişkindir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun "Tazminat miktarının belirlenmesi" başlıklı 51. maddesinde (eski BK md. 43); hakimin, tazminatın kapsamı ve ödenme biçimini, durumun gereğine ve kusurun ağırlığına göre belirleyeceği belirtilmiş, "Tazminatın indirilmesi" başlıklı 52. maddesinde (eski BK md. 44) de; zarar gören taraf zararı doğuran fiile razı olduğu veya kendisinin eylemi zararın doğmasına ya da zararın artmasına etkili olduğu ve zararı yapan kişinin durumunu ağırlaştırdığı takdirde hakimin, tazminat tutarını indirebileceği veya tamamen kaldırabileceği açıklanmış; eğer zarar, zarar verenin hafif kusurundan doğmuş ve zarar veren, tazminatı ödemesi halinde yoksulluğa düşecekse ve hakkaniyet de gerektiriyorsa hakimin tazminatı indirebileceği belirtilmiştir.

Somut olayda; davacı desteği Hüseyin'in, trafik sigortasız araç sürücüsü ...'in sevk ve idaresindeki araçta yolcu olduğu, sürücünün kaza anında 202,4 mg/dl alkollü olduğu; ceza dosyasında, araç sürücüsünün destek Hüseyin ile birlikte alkol aldıktan sonra onu evine bırakmak üzere yola çıktıklarını ve davaya konu kazayı yaptığı yönünde beyanda bulunduğu; davacı desteği Hüseyin'in alkollü sürücünün aracına bilerek binmekle müterafik kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Buna göre mahkemece; birleşen davada, TBK'nın 52. maddesi uyarınca maddi tazminattan makul oranda (Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre bu oran % 20) hakkaniyete uygun indirim yapılarak belirlenecek tazminatın hüküm altına alınması gerekirken, eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

3-Trafik sigortası bulunmayan araç sürücüsünün eylemi sonucu oluşan zararla ilgili sigortasız araç işleteninin sorumluluğunu teminat altına alan davalı ...'nın, ... Yönetmeliği'nin 14. maddesi uyarınca, rizikonun ihbar edildiği tarihte tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmaktadır. Bu tarihte ödememe halinde temerrüdün gerçekleştiği ve davalı ...'nın temerrüt faizinden sorumlu olduğunun kabulü gerekir. Davacı tarafın, davadan önce başvurusunun bulunmadığı durumda ise, gerek davaya gerekse ıslaha konu edilen tazminat için, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmelidir.

Dosya içerisinde, davadan önce davalı ...'na başvurulduğuna dair 19.07.2013 tarihli belge bulunmakla birlikte bu belgenin davalıya ulaştığı tarihe ilişkin kayıt bulunmadığı görülmektedir. Bu itibarla; 19.07.2013 tarihli davacı başvurusunun davalı ...'na ulaştığı tarihin tespiti için hasar dosyası örneğinin getirtilmesiyle, birleşen dava bakımından, başvurunun davalıya ulaştığı tarihten itibaren temerrüt faizine karar verilmesi gerekirken, asıl davanın açıldığı tarih olan 19.07.2013 tarihinden temerrüt faizine karar verilmesi de doğru değildir.

4-Davacı tarafın yargılama giderlerinin hatalı hesaplandığına ilişkin tavzih başvurusu kabul edilerek, 24.11.2020 tarihli tavzih kararının verildiği; bu kararda, asıl ve birleşen davanın kabulü ile hüküm altına alınan manevi tazminatlara ilişkin olarak hesap edilen 13.925,00 TL. vekalet ücretinin davalılardan müteselsilen tahsiline karar verildiği görülmektedir.

Davacı tarafın manevi tazminat istemi, asıl davanın davalılarına yöneltildiği ve asıl dava davalıları manevi tazminattan sorumlu tutulduğu halde, birleşen dava davalısı olan ve manevi tazminattan sorumluluğu da bulunmayan davalı ...'nın, manevi tazminatın vekalet ücretinden diğer davalılarla birlikte müteselsilen sorumlu tutulduğu görüntüsü yaratan tavzih kararı HMK'nın 305/2. maddesine aykırı olduğundan, anılan kararın da bozulması gerekmiştir.

Davacı tarafın manevi tazminat istemi, asıl davanın davalılarına yöneltildiği ve asıl dava davalıları manevi tazminattan sorumlu tutulduğu halde, birleşen dava davalısı olan ve manevi tazminattan sorumluluğu da bulunmayan davalı ...'nın, manevi tazminatın vekalet ücretinden diğer davalılarla birlikte müteselsilen sorumlu tutulduğu görüntüsü yaratan tavzih kararı HMK'nın 305/2. maddesine aykırı olduğundan, anılan kararın da bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, birleşen dava davalısı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE; (2), (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, birleşen dava davalısı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden birleşen dava davalısı ...'na geri verilmesine 29/11/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/276, Karar No: 2016/5724, Tarih: 14.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/276 E.  ,  2016/5724 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, hükümde tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerinin gösterilmesinin gerektiği, aynı şekilde 2. fıkrasında hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi hüküm altına alınmıştır.

Mahkemece, davalı olarak gösterilen ...'nin bir işyeri ünvanı olduğu, tüzel kişiliğinin olmadığı davada taraf sıfatının bulunmadığı gözetilmeyerek HMK 297. maddesine aykırı bir şekilde davanın sonuçlandırılması bozma sebebidir.

2- Hak sahiplerine 24.08.2009 tarihi itibariyle bağlanan gelir, aynı zamanda ölüm aylığı bağlanması nedeniyle 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi uyarınca indirilmiştir.

506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi, “Malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirildiğinin anlaşılması halinde; davalıların tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi (5510 sayılı Yasa’nın 54. madde) uyarınca indirilmiş hâli üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenmesi gerektiğinin mahkemece irdelenmesi gerekmektedir.

Mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9496, Karar No: 2017/3946, Tarih: 14.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9496 E.  ,  2017/3946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/20353, Karar No: 2017/19751, Tarih: 09.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/20353 E.  ,  2017/19751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nun 157/1, 58, 53, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'un yanında bir başka şahıs olduğu halde müştekiye "sen ... abinin hanımısın, biz gariplere yardım ediyoruz, var mı tanıdığın biri" dedikleri, müştekinin ise bir akrabası olduğunu söylediği, sanığın müştekiye 2.000 TL para verdiği, daha sonra "teyze kolundaki bileziklerle beraber 2.000 TL parayı bize geri ver, onları hocaya okutalım, daha sonra sana parayı ve bilezikleri geri verelim" dediği, müştekinin de sanığın vermiş olduğu 2.000 TL parayı ve kolunda bulunan 4 tane toplam 88 gramlık altın bileziği verdiği, birlikte...İnşaat’ın yanına doğru gittikleri, sanığın "teyze okutacağımız hoca yukarıda sen yukarıya çık bizde arkandan geliyoruz" dediği, müştekinin yukarıya çıkarak zile bastığı, kapıyı açan şahsa durumu anlattığı, ancak şahsın bilgisinin olmadığını anlayınca aşağıya indiği, sanığın ve yanındaki diğer şahsın olmadığını gördüğü, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; eylemin TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “dini inanç ve duyguların istismarı suretiyle dolandırıcılık” suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde sanığın mahkûmiyetine hükmolunması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 09/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10086, Karar No: 2007/14737, Tarih: 06.12.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/10086 E.  ,  2007/14737 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik Mad. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile DSİ Genel Müd. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 24.5.2006 tarih ve 250-71 sayılı hükmün Dairenin 1.5.2007 tarih ve 3945-6001 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 160 (yüzatmış) YTL para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 27.00 YTL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 6.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15512, Karar No: 2021/3299, Tarih: 08.04.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/15512 E.  ,  2021/3299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş olup, Mahkeme hükmüne karşı, davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması sonunda Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun reddine karar verilmiş, bu kez davalı vekilinin Bölge Adliye Mahkemesi kararını temyizi üzerine Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, dava konusu taşınmazlarda vekil edenlerinin murisinin de paydaş olduğunu, davalının taşınmazları park, futbol sahası yapmak suretiyle işgal ettiğini belirterek 2010 yılından dava tarihine kadar olan dönem için 4.000,00 TL ecrimisilin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 18.09.2017 tarihli dilekçesiyle talep miktarını toplam 193.784,79 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüyle, 27.08.2010-27.08.2015 tarihleri arasındaki beş yıllık dönem için toplam 193.784,79 TL ecrimisilin davalıdan alınarak davacılara eşit paylar halinde ödenmesine karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından istinaf edilmiş, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nin 353/ (1)-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş; hükme karşı davalı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

1. Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirmesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Kural olarak paydaşlar intifadan men edilmedikçe birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi için, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak istediğini davalı paydaşa bildirmesi gerekir.

İntifadan men, dava şartı olup yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir (HMK mad. 115/1) ve yemin dahil her türlü delil ile ispatlanır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı kararı).

İntifadan men, dava şartı olup yargılamanın her aşamasında re'sen gözetilir (HMK mad. 115/1) ve yemin dahil her türlü delil ile ispatlanır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı kararı).

Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Somut olayda, dosya kapsamındaki mevcut tapu kayıtlarına göre, dava konusu 4 parça taşınmazda davacıların murisi ...'nin paydaş olduğu; davalı ... Belediyesi'nin de dava konusu 13145 ada 1 parsel, 13146 ada 1 parsel ve 8524 ada 1 parsel sayılı taşınmazlarda 25.06.2013, 13147 ada 1 parsel sayılı taşınmazda 11.01.2013 tarihinden itibaren paydaş olduğu anlaşılmaktadır.

O halde, dava 13145 ada 1 parsel, 13146 ada 1 parsel ve 8524 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar yönünden 25.06.2013, 13147 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yönünden de 11.01.2013 tarihine kadar davalı 3. kişi konumunda olan Belediye aleyhine ecrimisil isteği, iş bu tarihlerden sonra ise paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Tüm bu açıklamalara göre, Mahkemece, dava konusu 13145 ada 1 parsel, 13146 ada 1 parsel ve 8524 ada 1 parsel sayılı taşınmazlar yönünde 25.06.2013; 13147 ada 1 parsel sayılı taşınmaz yönünden de 11.01.2013 tarihinden itibaren intifadan men koşulunun gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazları yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle yerinde görüldüğünden kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesinin davalı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine dair kararının KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi hükmünün 6100 sayılı HMK'nin 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının 1. bentte açıklanan nedenlerle reddine, HMK'nin 373/1.maddesi gereği kararın bir örneğinin Antalya Bölge Adliye Mahkemesi (1.) Hukuk Dairesine, dosyanın ise İlk Derece Mahkemesi Antalya 8. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 08.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7402, Karar No: 2015/19427, Tarih: 04.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7402 E.  ,  2015/19427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2014

NUMARASI : 2014/580-2014/878

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2) Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan araştırıldıktan,

3) 2-5 yaş aralığındaki incir ve dut ağaçlarının maktu bedellerinin İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19268, Karar No: 2015/653, Tarih: 20.01.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/19268 E.  ,  2015/653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... İş Mahkemesi ile ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, blokenin-rehnin kaldırılması bu mümkün olmaz ise alacak istemine ilişkindir.

Asliye Ticaret Mahkemesince, davacı ile davalı gerçek kişi arasındaki ilşkinin işçi-işveren olduğu ve uyuşmazlığın bu ilişkiden kaynaklandığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

İş Mahkemesince, davacı ile davalı gerçek kişi arasında akdedilen danışmanlık sözleşmesinde ücret unsurunun eksik olduğu, bu nedenle adı geçen taraflar arasında işçi-işveren ilşkisi bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

4857 Sayılı İş Kanununun 1/II maddesinde “Bu Kanun, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, bu işyerlerinin işverenleri ile işveren vekillerine ve işçilerine faaliyet konularına bakılmaksızın uygulanır.” hükmüne yer verilmiştir. Buna göre bir uyuşmazlığın İş Mahkemesinde görülebilmesi için taraflar arasında işçi ve işveren ilişkisinin bulunması ve davanın bu ilişkiden kaynaklanması gerekmektedir.

6102 Sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 4/1. maddesinde her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı hüküm altına alınmış, maddenin (a) bendinde bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ile çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve çekişmesiz yargı işi sayılacağı belirtilmiştir. Buna göre bir uyuşmazlığın ticari dava nitelikte olabilmesi için, her iki tarafın da Ticari işletmesini ilgilendirmesi yahut aynı maddenin alt bentlerinde düzenlenen istisnalardan birine dahil olması gerekmektedir.