muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8243, Karar No: 2023/675, Tarih: 27.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8243 E.  ,  2023/675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bakırköy 24. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.02.2022 tarihli ve 2020/478 Esas, 2022/41 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci, üçüncü fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2022/627 Esas ve 2022/811 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz istemi;

1. Suçun tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine,

2. Haksız tahrik sebeplerinin bulunmadığına,

3. Takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın olay tarihinde arkadaşıyla buluşacağı yere gitmek için korsan taksicilik işiyle uğraşan maktul ile anlaştığı ve birlikte Anadolu yakasına gittikleri, dönüş yolunda aralarında çıkan tartışma sonucu Torium AVM önüne geldikleri, sanık savunmasına göre tartışmanın maktulun işi olduğu gerekçesiyle Beylikdüzü'ne gitmesi gerektiğini ve araçtan inmesini söylemesi, kendisinin de bunu kabul etmemesi nedeninden kaynaklandığı, tartışmanın devamında sanık ile maktulün araçtan indikleri, sanığın ele geçirilemeyen bıçak ile maktulu kovalamaya başladığı, bir süre sonra yorulan maktulü, yakalayıp hayati organlarını hedef alacak şekilde birden fazla bıçakladığı anlaşılmıştır.

Haksız tahrik yönünden yapılan değerlendirmede sanığın maktulün kendisine vurduğunu ve bacağından yaraladığı iddiasında bulunduğu ve soruşturma aşamasında alınan sanığa ait adli rapor içeriği ile sanığın savunmasının uyumlu olduğu ayrıca görüntü kayıtları itibariyle sanığın burun ve ağzında kanama görüldüğü incelenen CD görüntülerinde de sanığın "...bana vurdu..." şeklindeki beyanlarda bulunduğu, bu sebeplerle sanığın maktulün tahrik içeren eylemleri karşısında suçu işlediği kanaatine varılarak sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık aşamalardaki beyanlarında üzerine atılı suçu tevil yollu ikrar etmiştir.

3. Olaya ilişkin görgüsü ve bilgisi bulunan tanık beyanlarının dava dosyasına alındığı görülmüştür.

4. Sanığın basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaralandığına ilişkin 29.09.2018 tarihli Genel Adli Muayyene Raporunun dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Olay yeri inceleme raporu, 29.09.2018 tarihli CD İnceleme Tutanağı, 29.09.2018 tarihli Olay- Muhafaza Altına Alma Ve Teslim Tutanağı, 29.09.2018 tarihli tutanak, 11.07.2019 tarihli Bilirkişi İnceleme Raporunun dava dosyasına alındığı anlaşılmıştır.

6. Sanığa ait güncel Adli Sicil Kaydının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Tasarlama Ve Canavarca His

Suçun tasarlanarak işlendiğinin kabulü için, bir kimseye karşı belirli bir suçu işleme kararının verilmesi, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar gösterilerek suç işleme kararından dönülmemesi gerekmekte olup, incelemeye konu somut olayda sanık ile maktul arasında olay öncesinde bir husumet bulunmadığı, olay gecesi birlikte alkol alıp eğlendikten sonra dönüş yolunda araç içerisinde başlayan tartışmanın araç dışına taştığı ve sanığın elinde bıçakla maktulü kovalayarak yaraladığı olayda sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belirli bir hazırlıkla eylemini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, bu itibarla tasarlamanın koşulları bulunmadığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Dairemizin yerleşik kararlarında canavarca hisle öldürme suçundan sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme sakiyle hareket edilmesi gerekmekte olup, somut olayda sanık ile maktulün olay öncesinde tartıştıkları ve kavga ettikleri, sanığın bundan kaynaklanan öfke duygusu ve tahrik altında eylemini gerçekleştirdiği anlaşıldığından, canavarca hisle hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin delil bulunmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Haksız Tahrik

2. Haksız Tahrik

Olay günü sanık ile maktul arasında araç içerisinde tartışma çıktığı, sanığın iddiasına göre maktulün kendisine bıçak çektiği, yumrukla vücudunun çeşitli yerlerine vurduğu, sanığın maktulün eylemleri neticesinde basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı anlaşıldığından sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği haksız tahrik indirimi uygulanmasında ve tahrik derecesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Takdiri İndirim

Sanığın, üzerine atılı suçlamaya yönelik samimi ikrarda bulunduğu ve bu durumun Mahkemece sanık lehine takdiri indirim nedeni olarak kabul edilmesiyle; Sanığın fiilden sonraki hali, yargılama aşamasındaki tutum ve davranışları, verilen cezanın sanığın geleceği üzerindeki olumsuz etkisi lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek , ..." şeklindeki yerinde, yeterli ve kanunî gerekçeye dayalı olarak sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası gereği takdiri

indirim nedeni uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2022/627 Esas ve 2022/811 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 24. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24867, Karar No: 2019/8366, Tarih: 16.09.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/24867 E.  ,  2019/8366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatı ile davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Davacı, 2013 yılının eylül ve ekim aylarında toplam 355 karakaya cinsi koyunu 01/05/2014 tarihine kadar 37.000,00 TL bedel karşılığında bakmaları için davalılara verdiğini, davalıların bakım sözleşmesinden döndüğünü, ancak 88 koyun eksik teslim ettiklerini, ileri sürerek; 88 koyun bedeli yargılama sırsında tespit edilmek üzere fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 3.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçeleriyle davacıdan 350 koyun aldıklarını davacının koyunların bakım ve barınma giderleriyle ilgilenmediği için koyunların telef olduğunu, bu nedenle sözleşmeden döndüklerini, ölen 28 koyun hariç diğerlerini teslim ettiklerini, davalının ihmali nedeniyle sorumlu olmadıklarını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne 11.900,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Gerekçeli karar, davacıya 25/03/2016 tarihinde tebliğ edilmiş, hüküm davacı tarafından 12/04/2016 tarihinde temyiz edilmiştir. Davacının temyizi 15 günlük yasal süre içinde yapılmamış olduğundan temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2-Davacı her ne kadar yargılama sırasında tespit edilecek değere göre dava değerini arttıracağını belirterek davanın başında 3.000,00 TL üzerinden kısmi dava açmışsa da bilirkişi tarafından belirlenen değere göre davasını ıslah etmemiştir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 26.maddesine göre hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır. Ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir. Şu halde mahkemece talep aşılarak davanın 11.900,00 TL için kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin alınan 204,00 TL harcın istek halinde davacı ve davalı ...'e ayrı ayrı iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu davalı ... yönünden kapalı, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu davacı yönünden açık olmak üzere, 16/09/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31191, Karar No: 2013/370, Tarih: 14.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/31191 E.  ,  2013/370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yoklama kaçağı olup 3 aydan sonra gelmek

HÜKÜM : Beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

24.03.2011'de verilen ve tefhim edilen hükmü, yasal süresi geçtikten sonra, 26.05.2011 günü temyiz eden sanık müdafiinin temyiz inceleme isteğinin, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12362, Karar No: 2021/7098, Tarih: 19.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12362 E.  ,  2021/7098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde saat 19.30 sıralarında sanık yönetimindeki motosiklet ile yerleşim yerinde, alacakaranlıkta, iki yönlü, virajlı, eğimli yolda seyretmekte iken direksiyon hakimiyetini kaybedip aracını devirmesi sonucunda motosiklette yolcu olarak bulunan ...’in künt kafa travmasına bağlı kafatası kırıkları, beyin hasarı ile künt batın travmasına bağlı iç kanamalar sebebiyle öldüğü, sanığın asli kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği olayda; temel ceza tayin edildiği sırada her ne kadar alt sınırdan uzaklaşılmış ise de, meydana gelen zararın ağırlığı ve maddede öngörülen cezanın üst sınırı nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun şekilde asgari hadden bir miktar daha uzaklaşmak suretiyle temel ceza tayini gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmaması sebebiyle bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 19.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8464, Karar No: 2016/7658, Tarih: 08.11.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/8464 E.  ,  2016/7658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6197, Karar No: 2023/10291, Tarih: 06.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/6197 E.  ,  2023/10291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/5 Esas, 2023/12 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Birecik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.02.2022 Tarihli ve 2021/681 Esas, 2022/109 Karar Sayılı Kararı

Davacının yerleşim yeri adresinin Beringen/Belçika Krallığı olduğundan Birecik Mahkemelerinin yetkili olmadığı, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun (5490 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi ve 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 41 inci maddesi uyarınca yetkili mahkemenin Ankara Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.11.2022 Tarihli ve 2022/247 Esas, 2022/424 Karar Sayılı Kararı

Dava konusu somut olayda, nüfus kaydının düzeltilmesi istenilen ...'nun yerleşim yeri adresi Beringen/Belçika Krallığı ise de, nüfusa kayıtlı olduğu yerin .../... olduğu ve bu durumda 5490 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesi uygulanacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Birecik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.01.2023 Tarihli ve 2023/5 Esas, 2023/12 Karar Sayılı Kararı

Dosyanın yargı yeri belirlenmesi için gönderilmesine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5490 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5490 sayılı Kanun’un “Nüfus davaları” başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi şöyledir:

“Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır. Kayıt düzeltme davaları nüfus müdürü veya görevlendireceği nüfus memuru huzuru ile görülür ve karara bağlanır.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

4. 5718 sayılı Kanun’un “Türklerin kişi hâllerine ilişkin davalar” başlıklı 41 inci maddesi şöyledir:

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

4. 5718 sayılı Kanun’un “Türklerin kişi hâllerine ilişkin davalar” başlıklı 41 inci maddesi şöyledir:

“Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, nüfus kaydı düzeltilmesi istenilenin yerleşim yeri adresinin Beringen/Belçika Krallığı olduğu, dosya kapsamından ise Türkiye'deki sakin olduğu yerin ise Birecik/Şanlıurfa olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Birecik 1. Asliye Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Birecik 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27908, Karar No: 2014/3792, Tarih: 10.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/27908 E.  ,  2014/3792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığının ihlali, yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Konut dokunulmazlığının ihlali eylemine ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Şikayetçinin 24.04.2009 tarihinde alınan Cumhuriyet Savcılığı ifadesinde, 16.04.2009 tarihinde sanığın saçını yolup, kendisine vurduğunu, 23.04.2009 günü de 21:00 sıralarında kendisini darp ettiğini ileri sürmesi ve 24.04.2009 tarihli doktor raporunda, saçlı deride hassasiyet, sağ meme dokusunun 5 cm üzerinde, sağ kol ve dirsekte, sol kolda ve sol uylukta 1 ve 2 cm çaplı farklı yaşlarda (kırmızı,mavi,mor,yeşil ve sarı renklerde) iyileşmekte olan ekimozlar olduğunun belirtilmesi karşısında, söz konusu rapor yöntemince irdelenip tartışılmadan, “şikayetçinin gelip delil ve belgelerini sunmadığı buna göre şikayetçiye ait rapor ile sanığın eylemi arasında fiili ve hukuki bir kanıt bulunmadığı” şekilindeki kanuni olmayan ve yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16066, Karar No: 2018/17381, Tarih: 03.12.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/16066 E.  ,  2018/17381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının zorunlu olduğu, elektrik idaresinin ise özelleştirildiği bu sebeple kayıt dışı elektrik kullanımının engellenmesini sağlayan mühürlemenin kamu güvencesine haiz olmadığı, ilgili kanunlarda özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmediği, buna göre özel hukuk tüzel kişisinin kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme güvencesinin özelleştirme nedeniyle sona erdiği bu nedenle sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.12.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12171, Karar No: 2013/19942, Tarih: 21.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12171 E.  ,  2013/19942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Belediyenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı ...’na güvenlik hizmeti sunan alt işverenlerde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş akdinin feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak davalı Şirket ise davacının belirli süreli sözleşme ile çalıştığını ve sözleşmenin sona erdiğini ileri sürerek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davalı şirketin işçilerle toplantı yaptığı, ihalenin kazanılamaması nedeni ile sözleşmeleri feshettiğini açıkladığı, gerek bu durum gerekse arada yaşanan boşluk dönemi gözetildiğinde sonraki şirket yanında geçen çalışmaların yeni bir sözleşme kapsamında geçtiği bu nedenle iş yeri devri kurallarının uygulanamayacağı davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ve davacı tarafından ispatlanmış olması nedeni ile de fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacağının kabulüne karar verilmiştir

Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai çalışması yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.