muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1070, Karar No: 2019/8587, Tarih: 11.09.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/1070 E.  ,  2019/8587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Olay tarihinde, gündüz vakti sanığın idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde 2 yönlü yolda seyrettiği esnada, gidiş istikametine göre yolun solundan sağına doğru karşıdan karşıya geçmeye çalışan, kaza tespit tutanağına ekli krokide gösterildiği şekilde 7 metre genişliğindeki yolun yarısından fazla kısmını kateden yayaya aracının ön kısmı ile çarpması sonucu yayanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; sanığın aşamalarda, frene bastığını ancak mesafenin az olmasından dolayı duramadığını ve yolun dar olması sebebiyle kaçış manevrasını yapamadığını beyan etmesi ile heyetçe izlenen olaya ilişkin CD görüntüleri ile Ankara Trafik İhtisas Dairesi Başkanlığının 30.03.2015 tarihli raporunda,sanığın tali kusurlu olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, Karayolları Trafik Kanununun 52. maddesinde, sürücülerin hızlarını, yol ve hava şartları ile aracının teknik özelliklerine ve trafik durumuna göre ayarlamaları gerektiğinin belirtildiği, sanık sürücünün olay sırasında yaya yoğunluğunun bulunduğu meskun mahalde seyrediyor olması nedeni ile tedbirli ve dikkatli seyretmesinin gerekmesi karşısında, somut olayda tali kusurlu olduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında beraat hükmü kurulması,

2-15/01/2008 doğumlu mağdur ...’a 5271 sayılı CMK'nın 234/2. maddesi uyarınca yargılama aşamasında zorunlu vekil atanması gerektiği gözetilmeksizin hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29571, Karar No: 2015/11031, Tarih: 14.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29571 E.  ,  2015/11031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/03/2014

NUMARASI : 2012/182-2014/83

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Kamulaştırmadan arta kalan kısmının yüzölçümü, konumu ve geometrik biçimi dikkate alındığında değer azalış oranının % 10'dan fazla olamayacağının düşünülmemesi,

2)Tespit edilen bedele 17.02.2013 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için faiz yürütülmesi gerekirken, infazda tereddüt oluşturacak şekilde faiz uygulanması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2366, Karar No: 2013/23766, Tarih: 30.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2366 E.  ,  2013/23766 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62/1,51/1-3-6. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın savunması, mağdurun ifadesi ve dosya içeriğine göre; öğrencilerin lise bahçesi içinde sıraya girdikleri esnada sanığın idaresindeki aracı ile okulun bahçesinden çıkmak için manevra yaptığı sırada tam kusurlu olarak mağdura çarpıp basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda sanığın kusurlu olduğunu kabul eden mahkemenin takdirinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusura, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6881, Karar No: 2015/10583, Tarih: 07.12.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/6881 E.  ,  2015/10583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin evinden hırsızlık yapıldığı ve müştekinin ikametinde daha önceden tanımadığı sanığa ait nüfus cüzdanını bulduğu, sanığın sorgu sırasında savunmasında nüfus cüzdanını ...'de ... ... arkasında oturan soyismini bilmediği .... isimli arkadaşına geçici olarak verdiğini beyan ettiği, yakalama tutanağında ise ... ... isimli arkadaşına geçici olarak verdiğini beyan ettiği anlaşılmakla;

Sanığın nüfus cüzdanını geçici olarak verdiğini beyan ettiği ... ... isimli şahıs hakkında araştırma yapılıp, böyle bir şahsın olup olmadığı ve sanığın iddiasının doğru olup olmadığı araştırılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10697, Karar No: 2019/12365, Tarih: 04.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/10697 E.  ,  2019/12365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlâl ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin 2018/558 esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sırasında, sanık hakkında Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/777 esas sayılı dosyası üzerinden görülmekte olan dava ile hukukî ve fiilî irtibat bulunduğundan bahisle birleştirmeye muvafakat edilip edilmeyeceğinin sorulması üzerine, Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından birleştirmeye muvafakat verilmemesine rağmen, Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin 16/11/2018 tarihli ve 2018/558 esas, 2018/101 sayılı kararı ile her iki davanın birleştirilmesi sebebiyle ortaya çıkan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının çözümünün talep edilmesi üzerine, Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin birleştirme talebinin usûl ve yasaya uygun olduğuna, yargılamanın Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yürütülmesine ilişkin Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 28/11/2018 tarihli ve 2018/1088 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 16/05/2019 gün ve 94660652-105-38-1226-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 23/05/2019 gün ve 2019/55232 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 16/07/2007 tarihli ve 2001/10002 esas, 2007/10828 karar, 20/01/2010 tarihli ve 2009/42568 esas, 2010/602 karar sayılı ilâmları ile Yargıtay 5. Ceza Dairesinin 08/03/2017 tarihli ve 2017/736 esas, 2017/852 karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun ''Davaların birlikte yürütülmesinin zorunlu görülmesi hâlinde, genel mahkemelerde, yargılamanın her aşamasında, mahkemelerin uygun bulması şartıyla birleştirme kararı verilebilir. Bu takdirde birleştirilen davalar genel mahkemelerde görülür.'' şeklindeki 17/3. maddesi karşısında, somut olayda Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesince birleştirmeye muvafakat edilmediği gözetilmeden, Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin 16/11/2018 tarihli ve 2018/558 esas, 2018/101 sayılı birleştirme kararının kaldırılması yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 17. maddesinde, çocukların yetişkinlerle birlikte suç işlemesi halinde kural olarak kovuşturmanın ayrı yürütüleceği, mahkemece lüzum görüldüğü takdirde çocuk hakkındaki yargılamanın genel mahkemedeki davanın sonucuna kadar bekletilebileceği öngörülürken, davaların birlikte yürütülmesinin zorunlu görülmesi halinde ise, ancak mahkemelerin uygun bulması koşuluyla birleştirme kararı verilebileceği düzenlenmiş olup, Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesince birleştirmeye muvafakat edilmediği halde yasal düzenlemeye aykırı olarak verilen Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin 16/11/2018 tarihli ve 2018/558 Esas - 2018/101 Karar sayılı birleştirme kararından sonra Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin talebi üzerine Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesince, Kayseri 2. Çocuk Mahkemesinin birleştirme kararının kaldırılması yerine yasal olmayan gerekçeyle yargılamanın Kayseri 5. Asliye Ceza Mahkemesi tarafından yürütülmesine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (KAYSERİ) 3. Ağır Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 28/11/2018 tarihli ve 2018/1088 D. İş sayılı kararın, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 04/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/21757, Karar No: 2018/9618, Tarih: 04.10.2018

**3. Hukuk Dairesi         2016/21757 E.  ,  2018/9618 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasındaki nişanın bozulması nedeniyle hediyelerin iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile 27.09.2014 tarihinde nişanlandığını; nişan sırasında 8 adet 25 gram bilezik, 1 adet 20 gram bilezik, 1 adet beşi birlik zincir, 1 adet altın, 2 adet çeyrek altın ve 1.170 TL para takıldığını, nişanın bozulduğunu belirterek, nişan hediyelerinin ve paranın aynen iadesine; mümkün olmadığı takdirde 26.500 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; nişanda takılan takıların bir kısmının kendi aile efradı tarafından bir kısmının da dost ve komşular tarafından takıldığını, nişanda davacının kendisine taktığı 1 alyans ve tek taş yüzüğü davacıya iade ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; "...hediyelerin davacının bir kısım akrabaları tarafından verildiği bu durumda söz konusu hediyelerin iadesinde davacının aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı" gerekçesiyle davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

TMK'nun 122.maddesi; "Nişanlılık evlenme dışındaki bir sebeple sona ererse, nişanlıların birbirlerine veya ana ve babanın ya da onlar gibi davrananların, diğer nişanlıya vermiş oldukları alışılmışın dışındaki hediyeler, verenler tarafından geri istenebilir" hükmüne amirdir.

Davalı taraf, ziynet eşyalarının davacının bizzat kendisi tarafından alınmadığını savunmuş; mahkemece de; altın ve hediyelerin davacı tarafından davalıya verilmediği, davacının akrabaları tarafından davalıya verildiğinden bahisle, davanın reddine karar verilmiştir. Oysa, nişan törenlerinde takılan takıların bizzat davacı nişanlı tarafından takılması zorunluluğu bulunmamaktadır. Ana-babanın ya da onlar gibi davrananların nişanlı adına taktıkları takılar, davacı nişanlı tarafından takılmış sayılır ve nişanın bozulması durumunda da bizzat talep edilebilir. Örf ve adete göre, nişan törenlerinde, takıların, nişanlıların birbirine bizzat takmalarından çok, genelde bir aile büyüğü veya ana-baba veya kardeşlerden biri tarafından takıldığı bir gerçekliktir.

.....

O halde, mahkemece; davacı (nişanlı) veya davacı adına hareket eden ana-baba veya kardeşleri tarafından takılan takıların saptanarak, hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

.....

O halde, mahkemece; davacı (nişanlı) veya davacı adına hareket eden ana-baba veya kardeşleri tarafından takılan takıların saptanarak, hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2015/5398, Karar No: 2018/2993, Tarih: 26.04.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/5398 E.  ,  2018/2993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Beyin cerrahı olarak çalışan sanığın özel muayenehanesine gidip muayene olan katılanın, yapılacak ameliyat bedeline mahsuben 5000 TL kaporayı sanığın banka hesabına yatırdığı, daha sonra katılanın ameliyattan vazgeçmesi nedeniyle işlemin yapılmadığı ve sanık tarafından kapora olarak alınan paranın iade edilmemesi nedeniyle hakkında dolandırıcılık suçundan kamu davası açılan olayda, mahkemece taraflar arasındaki ilişkinin hukuki nitelikte olduğu gerekçesine dayanan kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın atılı suçun unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4880, Karar No: 2014/6913, Tarih: 19.03.2014

**8. Ceza Dairesi         2013/4880 E.  ,  2014/6913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SEVK : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması ve hırsızlık

HÜKÜM : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık ... hakkında TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması ve sanıklar hakkında hırsızlık ve banka veya kredi kartla- rının kötüye kullanılması eylemlerini gerçekleştirdikleri iddiası ile kamu davası açılma- sına rağmen, sanıkların hırsızlık ve kredi kartının kötüye kullanılması eylemlerinden ayrı ayrı hüküm kurulması yerine, 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi hükümleri uygulanarak sadece banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıkların, yerinde görülmeyen sair tem- yiz itirazlarının reddine, ancak:

TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yet- kilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye ka- dar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hu- susun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulun- maktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" yazılmak suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 19.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21886, Karar No: 2015/6111, Tarih: 16.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/21886 E.  ,  2015/6111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 438 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ve davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu Yenmiş Köyü 438 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 06.05.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2120, Karar No: 2025/42, Tarih: 13.01.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/2120 E.  ,  2025/42 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddine

İLK DERECE MAHKEMESİ : Pülümür Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde dava tarihinden önce 3402 sayılı Kadastro Kanunu (3402 sayılı Kanun) hükümleri gereğince yapılan kadastro çalışmalarında, Tunceli ili Pülümür ilçesi ... köyü 101 ada 1 parsel sayılı, 254.219,91 m² yüzölçümlü taşınmaz senetsizden Hazine adına tespit edilmiş, askı ilanı sonunda 24.01.2012 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleşerek tapuya tescil edilmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; Pülümür ilçesi ... köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında orman vasfı ile davalı ... İdaresi adına tespit ve tescil edildiğini, ancak bu parselin içinde kalan yaklaşık 300 dönüm yerin davacı olan müvekkillerinin murisi ... ve ... tarafından ekip biçildiğini ve müştereken aynı kişilere ait eski tapuda kayıtlı olduğunu, orman adına yapılan tespitin iptali ile müvekkilleri adına müştereken tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hazine vekili davanın reddini savunmuştur.

Dava, kadastro öncesi zilyetliğe dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda; "Davaya konu Pülümür İlçesi, ... Köyü, 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanakları ile kroki, tapu kaydı, komşu parsel krokileri ve yapılan keşif sırasındaki mahkeme gözleminde; dava konusu taşınmazın ... Köyü ve ... Köyü yolu üzerinde sol tarafta dereden hemen önce yer aldığı ve yolun devamındaki Hasangazi Köprüsüne kadar yaklaşık 2 km boyunca devam ettiği dolayısıyla çok büyük bir alana sahip olduğu, keşifte davacı vekili, taşınmazla ilgili 18 ayrı tapu kaydının uygulamasını talep ettiği, ancak kayıtlarda belirtilen mevki ve tarla isimlerinin zemindeki yerlerinin gerek mahalli bilirkişiler ve gerekse davacı vekilince gösterilemediği, uygulama sırasında kayıtlardaki bir çok yerin ise dava konusu taşınmaz üzerinde olmadığı anlaşılmış olup,