muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/26478, Karar No: 2019/23492, Tarih: 17.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26478 E.  ,  2019/23492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 2005 yılından itibaren davalı şirketin ... ve ... işyerlerinde iş makinesi operatörü olarak aylık net 2.000,00 TL ücret ile çalışırken fazla mesai, hafta ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi, kısmen elden ödeme yapılarak Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında ücretin düşük gösterilmesi ve bazı belgelerin irade fesadı altında imzalatılması nedeniyle 22/10/2013 tarihinde iş sözleşmesini haklı nedenle feshettiği iddiası ile kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, hafta ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir. Buna göre, "İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz."

İş mahkemelerinde yetki kuralı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgahının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin tarafları, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunu'nun 5. maddesinin son cümlesi gereğince söz konusu düzenlemeyi geçersiz kılar. Bu düzenleme emredici bir kuraldır.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Davacının davayı ... İş Mahkemesinde açtığı, mahkemece davacının çalışmasının bir kısmının ... ... Fabrikasında geçmiş olması gözetilerek davalının yetki itirazının reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Davacının davayı ... İş Mahkemesinde açtığı, mahkemece davacının çalışmasının bir kısmının ... ... Fabrikasında geçmiş olması gözetilerek davalının yetki itirazının reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacının son olarak davalı işverenin ...’daki işyerinde çalıştığı ve davalı şirketin merkezinin de ... olduğu hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirleyen bir düzenleme olup, burada belirtilen yetkiye ilişkin düzenlemeler kamu düzenine ilişkindir. Davalı, yetki itirazına ilişkin dilekçesinde de ... mahkemelerinin yetkili olduğunu belirtmiştir. Davalının yerleşim yeri veya davacının son olarak çalıştığı yerin ... olmadığı açıktır. Mahkemece davaya bakmaya yetkili mahkemenin ... İş Mahkemesi olduğu gözetilerek yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde esasa girilerek karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6529, Karar No: 2016/22071, Tarih: 13.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/6529 E.  ,  2016/22071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar taminatı, kötüniyet tazminatı, işe başlatmama tazminatı farkları ile yıllık izin ücreti ve boşta geçen süre ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.12.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ...ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Kıdem tazminatı dışındaki alacaklarda, davadan önce temerrüt olmadığı taktirde davaya konu edilen miktarlar için faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir.

Dava dilekçesi ile alacağın kalan kısmının sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarına ilerde talep edildiği tarihten itibaren faiz yürütülmesine karar verilmelidir.

Dava dilekçesi ile alacağın kalan kısmının sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarına ilerde talep edildiği tarihten itibaren faiz yürütülmesine karar verilmelidir.

Somut olayda, davacı tarafından açılan dava, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda, külli tespit davası niteliğinde olduğundan ihbar tazminatı, işe başlatmama tazminatı, yıllık ücretli izin alacaklarının artırılan miktarlarına talep artırım tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, bu alacakların tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi, ayrıca hükmedilen miktarların brüt mü yoksa net mi olduğunun kararda gösterilmemesinin infazda tereddüde mahal verebileceğinin düşünülmemesi hususları hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, işe başlatmama tazminatı, yıllık ücretli izin alacaklarına ilişkin paragraflarının çıkartılarak yerine;

“3.746,64 TL. net kıdem tazminatının fesih tarihi olan 28.08.2013 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,

6.675,26 TL. net ihbar tazminatı alacağından 1.000,00 TL. sinin dava tarihi olan 18.12.2013 tarihinden, 5.675,26 TL. sinin talep artırım tarihi olan 01.12.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,

3.184,63 TL. net işe başlatmama tazminatı alacağından 500 TL. sinin dava tarihi olan 18.12.2013 tarihinden, 2.684,63 TL. sinin talep artırım tarihi olan 01.12.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,

180,39 TL. net yıllık ücretli izin alacağından 100 TL. sinin dava tarihi olan 18.12.2013 tarihinden, 80,23 TL. sinin talep artırım tarihi olan 01.12.2013 itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalıdan alınarak davacıya verilmesine” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 13.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2008/7612, Karar No: 2009/3794, Tarih: 29.04.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7612 E.  ,  2009/3794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, Çorlu 2. İcra Müdürlüğünün 2004/3022 E. sayılı dosyasında icraya konan 10.000. TL tutarındaki senedin anlaşmaya aykırı olarak doldurulduğunu, daha sonra da ciro yoluyla ...’a geçtiğini, davalı ...’ın iyiniyetli üçüncü kişi konumunda olmadığını belirterek müvekkilinin borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili müvekkilinin iyiniyetli üçüncü kişi olması nedeniyle davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, ...Madencilik Ltd. şirketi sonradan davaya dahil edilmiş ise de şirket hakkında usulüne uygun açılmış bir dava olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına, ... hakkındaki davanın feragat nedeniyle reddine, davalı ... bonoyu ciro yoluyla devralmış ise de bu kişi hakkında benzer mahiyette davaların bulunduğu, bu davalarda ... ile ...Madencilik Ltd. Şti. arasındaki ilişkinin ispatlandığı, sözleşmeye bitişik olan bononun sonradan anlaşmaya aykırı olarak doldurulup, tedavüle çıkarıldığını bilebilecek durumda olduğu ve kötüniyetli olduğu anlaşıldığından davalı ... hakkındaki davanın kabulüyle davacının borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Davalı ... vekili kararı temyiz etmiştir.

Türk Ticaret Kanununun 690’ıncı maddesindeki atıf nedeniyle bonolar için de geçerli olan aynı kanunun 599,I hükmüne göre, “Poliçeden dolayı kendisine müracaat olunan kimse keşideci veya önceki hamillerden biriyle kendi arasında doğrudan doğruya mevcut olan münasebetlere dayanan defileri müracaatta bulunan hamile karşı ileri süremez; meğer ki, hamil, poliçeyi iktisabederken bile bile borçlunun zararına hareket etmiş olsun.” Dosya içeriğinde, ... hakkında açılan benzer nitelikte iki adet menfi tespit davasına ilişkin kesinleşme şerhleri de olmayan biri kabul, diğer ise red ile sonuçlanmış kararlar bulunmaktadır. Bunun dışında dinlenen tanıkların da davalı ...’ın kötüniyetine ilişkin beyanları olmadığı gibi bu kişinin ...Madencilik Ltd. Şti ile ne tür bir ilişkisi olduğu Ticaret Sicili Kayıtlarından araştırılmamıştır. Bu durumda anılan kanun hükmünde

kural olarak iyiniyetli kabul edilen yetkili hamilin, hangi somut delillere göre bilerek borçlunun zararına hareket ettiği ve kötüniyetli olduğu kararın gerekçesinde yeterince açıklanıp tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22.4.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3808, Karar No: 2020/3234, Tarih: 07.12.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/3808 E.  ,  2020/3234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık hakkında diğer suç ortakları ile beraber tasarlamak suretiyle, canavarca hisle, suçu gizlemek, delilleri yok etmek amacıyla birden fazla adam öldürme suçlarından cezalandırılması için ... Cumhuriyet Başsavcılığının 1998/4509-2083-290 sayılı iddianamesi ile kamu davası açıldığı, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 1997/154 esas sayılı dosyası ile birleştirildiği, sanık ve diğer suç ortakları hakkında ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.10.2003 tarih ve 1997/154 esas, 2003/311 karar sayılı ilamı ile maktuller Tekin Aydemir ve ... yönelik eylemlerinden dolayı mahkumiyet kararı verildiği, bu kararın sanıklar ile Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edildiği, Dairemizin 09.02.2006 tarih, 2005/261 esas, 2006/110 karar sayılı ilamı ile bozularak ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2006/246 esasına kaydı yapıldığı, bu sırada sanık .../...

...'un yakalanamaması nedeniyle sanık hakkındaki davanın esas dosyadan ayrılarak Mahkemenin 2012/82 esas sayılı dosyasına kaydının yapıldığı, daha sonra Mahkemenin 14.06.2012 tarih ve 2012/82 esas, 2012/159 karar sayılı birleştirme kararı ile 2012/81 esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verildiği, Mahkemenin 10.01.2019 tarihli kararı ile yeniden ayrılmasına karar verilerek 2019/24 esasa kaydının yapıldığı ve Yargıtay bozma ilamına uyularak ... Devlet Güvenlik Mahkemesinin 1996/263-1998/69 sayılı kararına atıf yapılmak suretiyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verildiği ve asıl dosyanın denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulmadığı anlaşılmakla;

... Cumhuriyet Başsavcılığının 1998/4509-2083-290 sayılı soruşturma, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 1997/154 esas ve ... Devlet Güvenlik Mahkemesinin 1996/263-1998/69 karar numaralı dosyalarının incelemeye konu dosya ile aralarında hukuki ve fiili bağlantı bulunması nedeniyle, bu dosyaların temini ile dosya arasına konularak Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/12/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7636, Karar No: 2007/7788, Tarih: 11.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/7636 E.  ,  2007/7788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi (Tereke Hakimliği)

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, ...'ın ... İli ... İlçesi ... Nüfusuna kayıtlı olup, ... İli ... İlçesinde vefat ettiği, ... Sulh Hukuk Hakimliğince yapılan adres araştırması sonucu mirasçıları olan eşi ve çocuklarının halen ... Mahallesi ... Geçidi No:... ...-... adresinde ikamet ettiklerinin saptanmış olmasına göre, yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11775, Karar No: 2017/1387, Tarih: 21.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/11775 E.  ,  2017/1387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Köklüdere köyünde bulunan ... ada ..., ... ada ... ve ... ada ... parsel sayılı taşınmazlar, sırasıyla 3336,23 m², 1301,53 m² ve 1397,89 m² yüzölçümleri ve tarla niteliğinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak davalılar adına tespit edilmiştir.

Orman Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunu ileri sürerek dava açmış; Hazine, Orman Yönetimi yanında davaya katılmıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu ... ada ... sayılı parselin bilirkişi krokisinde (B) harfi ile gösterilen 932,86 m² yüzölçümündeki bölümü ile ... ada ... ve ... ada ... sayılı parsellerin tamamının tespit tutanaklarının iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından hakkında sicil oluşturulmayan ... ada ... parselin krokide (A) harfli bölümüne yönelik olarak temyiz edilmiş ve Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08.03.2011 tarih ve 2011/1765-2325 sayılı kararı ile davacı Orman Yönetimi ile davalı Hazinenin temyiz itirazları kabul edilerek hüküm temyize konu olan bölüm yönünden bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Mahkemece çekişmeli ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kısmen orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davalı yararına kazandırıcı zaman aşımı zilyetliği yoluyla toprak kazanma koşullarının oluştuğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir. Dosya arasında bulunan tarım bilirkişi raporundan taşınmazın % 4 ilâ 15 eğimli bir yapıda olup, üzerinde 8 - 10 adet karaçam fidanı, 1 adet ardıç ve dağınık halde kuşburnu çalı gruplarının bulunduğu, toprağının 20 - 25 seneden beri sürülüp ekilmediği, bu nedenle doğal çayır otları ile kaplı olduğu anlaşılmaktadır. Keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar ise taşınmazın 5 - 6 yıldan beri sürülüp ekilmediği, komşular tarafından otunun biçildiğinden söz etmişlerdir. Bu durumda, taşınmazın terk edilmiş olup olmadığı anlaşılamadığı gibi, ekonomik amacına uygun bir zilyetliğin var olup olmadığı konusunda da duraksama oluşmaktadır. Kaldı ki, dinlenen yerel bilirkişi ve tanık anlatımları yeterli ve kanı uyandırıcı da değildir. Ayrıca, kabule göre ise, tespitin iptaline karar verilmesi gerekirken, tespit tutanağının iptaline karar verilmiş olması ve parselin kalan bölümü hakkında sicil oluşturulmamasının da doğru olmadığı”na gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda, davacı Orman Yönetiminin davasının reddine, müdahil davacı Hazinenin davasının kabulüne karar verilerek dava konusu ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının iptali ile, fen bilirkişisinin 07/11/2012 havale tarihli raporuna ekli krokide (A) harfi ile gösterilen 2403.389 m² yüzölçümündeki bölümünün ifraz edilerek tarla vasfıyla Hazine adına tesciline, krokide (B) harfi ile gösterilen 932.86 m² yüzölçümlü bölümün ise ada ve parsel numarası değişmeksizin orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimince ... ada ... parselin (A) harfli bölümüne yönelik temyiz edilmiş ve Dairece hükümde yer alan“ kadastro tespit tutanağının iptaline” ibaresi, “kadastro tespitinin iptaline” şeklinde düzeltme yapılarak hüküm onanmış; Orman Yönetiminin karar düzeltme yoluna başvurması üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 2014/7713 Esas- 2015/330 Karar sayılı 22.01.2015 tarihli ilamı ile karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 29/05/2014 gün ve 2014/804 - 2014/5895 sayılı düzeltilerek onama kararı kaldırılarak, 14/11/2013 gün ve 2013/125-2013/52 sayılı yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; Mahkemece, ... ada ... sayılı parselin bilirkişi krokisinde (A) harfli bölümünün tarla niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş ise de, karar usul ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; ... ada ... parsel sayılı taşınmazın krokide (A) harfi ile gösterilen bölümü dört tarafı orman alanı ile çevrili 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesinde açıklanan orman içi açıklık niteliğindedir.

Her ne kadar Dairenin 08.03.2011 tarih ve 2011/1765-2325 sayılı önceki bozma kararında sadece zilyetlik araştırması yapılması istenmiş ise de; Dairenin anılan bozma kararı maddi yanılgıya dayalıdır. Şöyle ki; yerel mahkemenin 27/08/2009 tarih ve 2009/66 – 2009/30 sayılı kararı davacı Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiş ve Dairece anılan bozma kararının sonuç bölümünde Orman Yönetiminin temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmuştur. Ancak anılan kararın içeriğinde ise, Orman Yönetiminin temyizini karşılayacak bir açıklama bulunmamaktadır. Bu nedenle daha önceki bozma ilamı taraflar lehine usuli kazanılmış hak oluşturmaz. Kaldı ki, sonraki hükümde davalı gerçek kişiler lehine değildir.

Buna göre, temyiz ve karar düzeltme incelemesine konu ... ada ... sayılı parselin bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümü 6831 sayılı Kanunun 17/2. maddesinde açıklanan orman içi açıklık niteliğinde olup;

a) 26.05.1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinin 26/son maddesinde “devlet ormanlarındaki açıklık sahaların devlet ormanı olarak tahdit edileceği”