muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4880, Karar No: 2018/15352, Tarih: 29.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/4880 E.  ,  2018/15352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ...'in katılan kuruma yönelik hırsızlık eyleminde; 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda, suça sürüklenen çocuk ...'in 02.05.2014 günü Ömer Burak Terzi Özel Eğitim ve Anaokuluna gece saatlerinde girdiği, müdür odasında bulunan çekmecede bulunan zarf içerisindeki 20-30 TL kadar bozuk parayı alması şeklinde gerçekleşen eyleminde, önceki bozma kararında da açıkça ifade edildiği gibi suça sürüklenen çocuğun cezasından indirim yapılmak sureti ile mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, hatalı ve yetersiz gerekçe ile fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12381, Karar No: 2017/6036, Tarih: 03.10.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/12381 E.  ,  2017/6036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında temyize konu .... Köyü çalışma alanında bulunan 117 ada 202, 203, 204 parsel sayılı 1.489.60, 4.631.25 ve 2.486,09 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar iki katlı ahşap ev ve bahçesi niteliğiyle sırasıyla davalılar ..., .... ve ..., 125 ada 39 ve 46 parsel sayılı 1.624,03 ve 333,47 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar davalı ..., 125 ada 40, 41, 43 parsel sayılı 1.847.94, 1.546.33 ve 430.89, metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar sırasıyla davalılar ..., ... ve ... adlarına tespit edilmiştir. Davacılar ..., ..., ... ve ... Kaplan çekişmeli taşınmazların tarafların kök murisi ... ...'ten geldiğini öne sürerek tüm mirasçılar adına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların payları belirtilerek kök murisin mirasçıları adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir. .

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle 125 ada 39, 40, 41, 43 ve 46 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle 125 ada 39, 40, 41, 43 ve 46 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2- 117 ada 202, 203, 204 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki temyiz itirazlarına gelince; Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi uyarınca, taşınmaz üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise; bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın veya kütüğün beyanlar hanesinde gösterileceği hükme bağlanmış olup, çekişmeli taşınmazlar üzerinde kadastro tespitinden önce yapılmış evler bulunduğu halde mahkemece bu evlerin muristen mi kaldığı, yoksa davalılarca mı yaptırıldığı hususunda anılan madde kapsamında inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Hal böyle olunca; mahkemece taşınmazlar başında keşif yapılarak üzerinde bulunan evlerin kim ya da kimler tarafından yapıldığı, kimin kullanımında olduğunun tereddütsüz olarak belirlenmesi, muristen kalmadığının anlaşılması halinde kime ait olduğunun 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi gereği tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine dair hüküm tesis edilmesi gerekirken, bu hususa değinilmemesi isabetsiz olup, davalıların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile 117 ada 202, 203 ve 204 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki hükmün BOZULMASINA, 03.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25050, Karar No: 2012/26527, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25050 E.  ,  2012/26527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, iş kaybı tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı şirket avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, özelleştirme sebebiyle iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek davalılar hakkında açtığı bu davada iş kaybı tazminatı ödetilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece ilgili istek bilirkişi raporu doğrultusunda Et Balık Kurumu yönünden kabulüne, Türkiye İş Kurumu yönünden sıfat yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Hüküm davalı ... Kurumu tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen kısa kararda “Davanın kabulü ile, 500,00 TL iş kaybı tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, 2,510,40 TL iş kaybı tazminatının ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, Davalı ... A. Ş.' den alınarak davacıya verilmesine,” karar verildiği halde gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise “Davanın kabulü ile, 500,00 TL iş kaybı tazminatının dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, 2,540,10 TL iş kaybı tazminatının ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, Davalı ... A. Ş.'den alınarak davacıya verilmesine,”şeklinde yazılmıştır.

Kısa karar ile gerekçeli karar çelişkisi, Yargıtay İçtihadı Büyük Genel Kurulu’nun 10.04.1992 gün ve 1991/7 esas, 1992/4 kararı gereğince bozma nedenidir. Mahkemece tefhim edilen kısa karar ile sonradan yazılan gerekçeli kararda hüküm altına alınan alacak miktarı yönünde çelişki açık olduğundan kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan harçın istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9944, Karar No: 2018/4017, Tarih: 20.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/9944 E.  ,  2018/4017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

29.10.2016 tarih, 675 sayılı KHK'nın 16/1. maddesinin 20.07.2016 tarih ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan KHK'lar gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17.08.2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğü'ne husumet yöneltilen davalarda, mahkemelerce 15.08.2016 tarih ve 670 sayılı olağanüstü hal kapsamında alınması gereken tedbirler hakkındaki KHK'nın 5. maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verileceği belirtildiği, Mahkemece davalı şirketin en son durumunu gösterir Ticaret Sicil dosyasının tasdikli sureti celp edilip, ... Yayıncılık İletişim ve Medya Hizm. A.Ş. ünvanıyla ilgili kurumlardan (Başbakanlık, İçişleri Bakanlığı gibi) olağanüstü hal kapsamında çıkartılan KHK'lar gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyon, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım şirketlerinden olup olmadığı araştırıldıktan sonra dosyanın tekrar Dairemize gönderilmesi için Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1770, Karar No: 2012/2511, Tarih: 23.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/1770 E.  ,  2012/2511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 09.03.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 276 parsel sayılı taşınmazın kayıt maliki "... oğlu ..." nin isminin nüfus kayıtlarına uygun olarak "... oğlu ..." şeklinde düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuş, mahkemece kayıt malikinin "... ..." olan isminin "... " olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hükmü davalı temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya toplanan delillere ve dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş davanın reddi gerekmiştir.

2- Davadaki istem kayıt maliki ... oğlu ...'nin soyadının tapu kaydına eklenmesine ilişkindir. Davacının dilekçesi içeriği ve tapu kayıtlarından bu husus anlaşılmaktadır. Ancak mahkemece tapu kütüğünün malik sütununda "...: ... oğlu" kaydı yanlış değerlendirilerek "... ..." isminin "..." olarak düzeltilmesine karar verilmiş baba adı bu düzeltme işlemi ile tapu kaydından çıkartılmıştır. Bu husus doğru görülmemiş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438/VII.maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1).bentte yazılı nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2).bent uyarınca yerel mahkeme kararının hüküm fıkrasının 1.maddesinin hükümden çıkartılarak yerine 1.madde olarak "... İli ... İlçesi ... Köyünde kayıtlı 276 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıt maliki ... oğlu ...'nin isminin ... oğlu ... olarak düzeltilmesine" cümlesinin eklenmesine kararın bu şekilde hüküm fıkrası DEĞİŞTİRİLEREK VE DÜZELTİLEREK ONANMASINA,23.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10924, Karar No: 2018/399, Tarih: 22.01.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/10924 E.  ,  2018/399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk ile ...Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı davalının sürücüsü olduğu aracın karıştığı trafik kazası sonucu yaralanan dava dışı ..., Mert Başdüzen'in tedavisi için yaptıkları ödemenin rücuan tahsili için başlattıkları icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatı istemleriyle asliye hukuk mahkemesinde dava açmıştır.

... Asliye Hukuk Mahkemesi; "...Davanın sigorta hukukundan kaynaklandığından davaya bakma görevinin Asliye Ticaret Mahkemesine ait bulunduğu..." gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

... Asliye Ticaret Mahkemesi ise "...davacı ... ise de davalı tacir olmayıp, uyuşmazlık haksız fiilden kaynaklandığından, davanın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerektiği..." gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiş, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 14/1. maddesinde, bu Kanunun 13. maddesi 13/10/1983 tarihli ve 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu ve 10/7/2003 tarihli ve 4925 sayılı Karayolu Taşıma Kanunu ile ihdas edilen zorunlu sorumluluk sigortaları ile bu Kanunla mülga 21/12/1959 tarihli ve 7397 sayılı Sigorta Murakabe Kanunu çerçevesinde ihdas edilmiş olan zorunlu sigortalara ilişkin olarak belli koşulların oluşması halinde ortaya çıkan zararların bu sigortalarla saptanan geçerli teminat miktarlarına kadar karşılanması amacıyla Türkiye Sigorta, Reasürans ve Emeklilik Şirketleri Birliği nezdinde Güvence Hesabının oluşturulacağı hükmüne yer verilmiş, aynı Kanunun 14/2-a maddesinde ise sigortalının tespit edilememesi durumunda kişiye gelen bedensel zararlar için güvence hesabına başvurulabileceği belirtilmiştir.

6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 1483/1. maddesinde ise sigortacıların diğer kanunlardaki hükümler saklı kalmak üzere faaliyet gösterdikleri dalların kapsamında bulunan zorunlu sigortaları yapmaktan kaçınamayacakları belirtilmiş, aynı Kanunun 4/1-a. maddesinde de her iki tarafın da ticari işletmesiyle ilgili hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işleri ile tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, bu Kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ve çekişmesiz yargı işlerinin ticari dava ve ticari nitelikte çekişmesiz yargı işi sayılacağı açıkça düzenlenmiştir. Kanunun lafzı ve amacı nazara alındığında zorunlu mali mesuliyet sigortalarından doğan uyuşmazlıklarda Asliye Ticaret Mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta; davacı ... zorunlu mali sorumluluk sigortası bulunmayan davalının işleteni ve sürücüsü olduğu aracın neden olduğu kazada yaralanan dava dışı kişiye ödediği tazminatı, haksız fiilden sorumlu olan davalılardan rücuan talep etmektedir. Güvence Hesabının sorumluluğunun TTK'nın 1483/1. maddesinden kaynaklanmasına ve aynı Kanunun 4. maddesine göre TTK'dan kaynaklanan uyuşmazlıkların ticari dava sayılacağının açıkça belirtilmesine göre, uyuşmazlığın asliye ticaret mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22/01/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/266, Karar No: 2010/599, Tarih: 29.01.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/266 E.  ,  2010/599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

HMUK’nun 25/II. maddesinde "iki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar temyiz edilmeksizin kesinleştiği takdirde görevli veya yetkili mahkeme Yargıtay’ca belirlenir" hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, davanın ... Sulh Hukuk Mahkemesine açıldığı, bu mahkemece yetkisizlik kararı verilerek dosyanın ... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderildiği, anılan mahkeme tarafından da, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verildikten sonra dosyanın yargı yeri belirlenmesi için Daire’ye gönderildiği anlaşılmaktadır.

HUMK’nun 25. maddesi uyarınca yargı yeri belirlenmesi, mahkemelerce karşılıklı olarak görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi halinde mümkün olmaktadır. Somut olayda; ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararı ile ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilmiş, ... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, üçüncü bir mahkeme olan ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek, dosya yargı yeri belirlenmesi için Daire’ye gönderilmiştir. Dosyanın ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilerek davaya anılan yer mahkemesince devam olunması gerekirken yargı yeri belirlenmesi için gönderilen dosyanın bu aşamada yargı yeri belirlenmesi koşulları bulunmadığından mahalline GÖNDERİLMESİNE, 29.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/699, Karar No: 2020/1883, Tarih: 25.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/699 E.  ,  2020/1883 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi.

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacılar ..., ... ve ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar ..., ... ve ...'in yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 6502 sayılı Kanun'un 73. maddesi gereğince tüketici mahkemeleri nezdinde tüketiciler, tüketici örgütleri ve Bakanlıkça açılacak davalar her türlü harçtan muaf olduğundan davacılar ..., ... ve ...'ten harç alınmasına yer olmadığına, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davacı ...'e geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 25.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3950, Karar No: 2016/19211, Tarih: 20.09.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/3950 E.  ,  2016/19211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi icra kefili ...'ın icra mahkemesine başvurusunda; icra kefaletinin icra baskısı altında ve yasal şekil şartlarına aykırı olarak düzenlendiğini iddia ederek icra kefaletinin iptalini talep ettiği, mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

İİK'nun 38. maddesi uyarınca; ilam hükmünde olan icra kefalet işleminin, ilamlı icra takibine konu edilebilmesi, bir diğer ifade ile icra kefiline icra emri tebliğ edilebilmesi için icra kefaletinin yasada öngörülen şekil şartlarına uygun olarak yapılmış olması gerekir.

Nitekim, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 583. maddesinin birinci fıkrasında; ''Kefalet sözleşmesi, yazılı şekilde yapılmadıkça ve kefilin sorumlu olacağı azamî miktar ile kefalet tarihi belirtilmedikçe geçerli olmaz. Kefilin, sorumlu olduğu azamî miktarı, kefalet tarihini ve müteselsil kefil olması durumunda, bu sıfatla veya bu anlama gelen herhangi bir ifadeyle yükümlülük altına girdiğini, kefalet sözleşmesinde kendi el yazısıyla belirtmesi şarttır'' hükmüne yer verilmiştir. Anılan yasal düzenlemede, icra kefaleti için öngörülen bu şekil kuralı, bir geçerlilik (sıhhat) şartı olup, mahkemece, re'sen göz önüne alınmalıdır.

Somut olayda, şikayetçi tarafından icra kefalet işleminin geçersiz olduğu ileri sürülmüş ise de, bu iddianın incelenmesinin genel mahkemede yargılamayı gerektirdiği ve dar yetkili icra mahkemesinde dinlenemeyeceği açıktır.

Öte yandan, icra kefalet tutanağında; sorumlu olunan azami miktarın ve kefalet tarihinin, kefilin kendi el yazısı ile yazılmadığı görülmekte olup, bu haliyle, kefalet tutanağının, kefaletin şeklini düzenleyen Türk Borçlar Kanunu'nun 583. maddesinde belirtilen şartlarda düzenlenmediği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, icra kefaletindeki şekil eksikliğinin re'sen nazara alınarak şikayetin kısmen kabulü ile icra emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin tümden reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.