muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5745, Karar No: 2023/2516, Tarih: 09.05.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/5745 E.  ,  2023/2516 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/83 E., 2021/224 K.

ŞİKÂYETÇİLER : ..., ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ..., ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafîî ile suça sürüklenen çocuk ... ve müdafîî

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bursa 2. Çocuk Mahkemesinin, 22.06.2021 tarihli ve 2021/83 Esas, 2021/224 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafîî ile suça sürüklenen çocuk ... ve müdafîî tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Temyiz yoluna konu gerekçeli kararın ve kovuşturma evresinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 234/1-b maddesinin birinci cümlesi uyarınca duruşma gününün; katılan sıfatını alabilecek şekilde atılı suçlardan zarar gören, katılma hakkı ile hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan Milli Eğitim Bakanlığı'na tebliğ edildiğine dair dosyada herhangi bir tebligat mazbatasına rastlanılmadığı, söz konusu eksikliğin giderilmesi amacıyla inceleme konusu gerekçeli kararın adı geçen kuruma tebliğ edilmiş olması durumunda buna ilişkin tebligat parçasının dosyasına eklenmesi, aksi hâlde gerekçeli kararın usûlüne uygun şekilde şikâyetçi kuruma tebliği ile tebliğ - tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin dava dosyasına eklenmesi ve bu durumda ileri sürülen yeni temyiz istemleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2149, Karar No: 2011/4800, Tarih: 15.06.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/2149 E.  ,  2011/4800 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’in yapılan yargılanması sonunda; eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı olarak kabulüyle bu ve atılı diğer suçtan mahkümiyetine dair, Sincan 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.10.2009 gün ve 2008/47 Esas, 2009/174 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelerek gereği düşünüldü:

Sanığın, istememelerine rağmen mağdureleri kollarından tutup kömürlüğe götürmesi şeklindeki eylemlerinin TCK.nun 109/2. maddesi kapsamında kaldığının, mağdure Sena’yı kolundan tutup götürmesi nedeniyle hakkında TCK.nun 109/5. maddesinin uygulanması gerekeceğinden hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan tayin edilen cezasından TCK.nun 110. maddesiyle indirim yapılamayacağının, ayrıca mağdure Nafizeyle ilgili olarak 4810 sayılı Yasayla değişik 2659 sayılı Adli Tıp Kurumu Kanunu’nun 7/f ve 23/8. maddeleri gereği usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulu raporuna dayanılarak karar verilmeyeceğinin gözetilmemesi suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık ve müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan mahkümiyet hükümlerinin ONANMASINA, 15.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25041, Karar No: 2012/26518, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25041 E.  ,  2012/26518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kesintisiz çalıştığının tespiti ile iş kaybı tazminatının davalı ... kurumundan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... A. Ş.avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, özelleştirme sebebiyle iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek davalılar hakkında açtığı bu davada iş kaybı tazminatı ödetilmesi isteğinde bulunmuştur. Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece ilgili istek bilirkişi raporu doğrultusunda Et Balık Kurumu yönünden kabulüne, Türkiye İş Kurumu yönünden sıfat yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

4046 Sayılı Özelleştirme Kanunun 21. maddesine göre iş kaybı tazminatından yararlanılabilmesi bakımından hizmet akdinin sona erdiği tarihten otuz gün içinde Türkiye İş Kurumuna başvurulması ve kurumun gerekli incelemeyi yaparak bu hususta gerekli kararı vermesi gerekir. Kanunun bu hükmünden anlaşılacağı üzere iş kaybı tazminatından işveren değil Türkiye İş Kurumu sorumludur. Davalı ... Kurumunun bu yöne ilişkin itirazı gözönünde tutulmadan dava konusu tazminattan sorumlu tutulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/726, Karar No: 2007/679, Tarih: 26.09.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-726 E.  ,  2007/679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2007

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 2.6.2006  gün ve 2006/193-319 E.K.sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.11.2006     gün ve 11954-15365 sayılı ilamı ile, (...Kadastro sırasında  .... Köyü 107 ada 18 parsel sayılı 607,35 m2 yüzölçümündeki taşınmaz,  senetsiz belgesiz olarak tarla    niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı H. K. adına  tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla  dava açmıştır. Mahkemece,  davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm  davalı   tarafından temyiz edilmiştir.

Dava,  kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi,bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,  26.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7793, Karar No: 2019/10190, Tarih: 17.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/7793 E.  ,  2019/10190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, TCK'nun 204/1,62,53 ve CMK'nun 231. maddeleri uyarınca ayrı ayrı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

2-Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan, TCK'nun 158/1-f,62,52/2-4 ve 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanıklar hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlar ile nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafisi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Sanıkların, kardeş olup gıda maddeleri satış işi ile uğraştıkları, suç tarihi itibari ile sanık ...'nin ... ve Et Ürünleri şirketinin % 60 hissesi ile ortağı ve yetkilisi olduğu, diğer % 40'lık hisseye ise sanık İsmal'in eşi olan dava dışı ...'ün sahip olduğu, katılanın ise suç tarihi itibari ile Sivas ilinde arı malzemeleri, bal ve şeker ürünleri satım işi ile uğraştığı, daha önceden tanıdığı sanık ...'in bal ve şeker sipariş ettiği, bunun üzerine katılanında 150.000.TL tutarındaki malzemeyi sanık ...'e gönderdiği, 1 hafta sonra sanık ...'in dükkanına gittiği, sanık ...'in katılana kendisini iş yerinin sahibi ve yetkilisi olarak tanıtarak, alınan mal karşılığında suça konu Türkiye Finans Bankası ... Şubesine ait 18/05/2012 keşide tarihli 19.130.TL bedelli;Yapı Kredi Bankası Ankara ... Sanayi Sitesi Şubesine ait 19/04/2012 keşide tarihli 26.000.TL bedelli; Denizbank ...Şubesine ait 31/05/2012 keşide tarihli 26.000.TL; 29/03/2012 keşide tarihli 28.000.TL ve yine aynı banka şubesine ait 27/01/2012 keşide tarihli 27.500.TL bedelli 5 adet çeki verdiği, katılan tarafından günü gelmiş olan 27/01/2012 keşide tarihli 27.500 bedelli ve 29/03/2012 keşide tarihli 28.000 TL bedelli çeklerin tahsil için bankaya ibraz ettiğinde, banka tarafından çekteki keşideci imzaları tutmadığından ödeme yapılmadığı, katılan tarafından aynı sorunla karşılaşmamak için diğer üç çeki bankaya ibraz etmediği, sanıkların sahte çekleri tanzim ederek alınan mal karşılığında katılana vermek suretiyle haksız menfaat elde ettikleri, bu surette sanıkların iştirak halinde resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia ve kabul olunan somut olayda,

1-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

1-Sanıklar hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararları yönünden yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nun 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına" ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı CMUK'nun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanıklar müdafisinin temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2)Sanıklar hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurularının incelenmesinde,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25.03.2014 tarih ve 2013/12-74-2014/140 E-K sayılı ilamı ile istikrarlı diğer kararlarında da vurgulandığı üzere; ceza yargılanmasında sanığın sorgusu yapılmadan hüküm kurulabileceğine ilişkin kuralın, fiilin suç oluşturmaması veya yeni bir yasal düzenleme ile suç olmaktan çıkarılması gibi herhangi bir araştırmayı gerektirmeyen bir durumun varlığı halinde, başka bir deyişle derhal beraat kararı verilmesi ile sınırlı olarak uygulanabileceği, delillerin takdir ve tayini gereken durumlarda ise sanığın savunması alınmadan hüküm kurulamayacağı gözetilmeden, 5271 sayılı CMK'nın 193. maddesine yanlış anlam verilerek sanıklardan ...'ın sorgusu yapılmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanıklar müdafisinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin BOZULMASINA, 17/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6231, Karar No: 2021/756, Tarih: 01.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/6231 E.  ,  2021/756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, şantaj

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki ve şantaj eylemi ise özel hayatın gizliliğini ihlal kabul edilerek şikayetten vazgeçme nedeniyle kamu davalarının düşmesi

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen karar ile tebliğnamede sanık olarak gösterilen ... hakkında kurulan hükümle ilgili kanun yoluna başvurulmadığı gözetilerek dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları, savunma, tanık ...’ün soruşturma evresindeki beyanı, sanık tarafından cep telefonuyla çekilip dosya içerisinde bulunan ve heyetçe izlenen görüntü CD'si ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında olay günü sanığın, kız arkadaşı olan on altı yaşındaki mağdure ile dışarıda buluşmasının ardından birlikte dolaşma teklifini reddederek yanından ayrılan mağdureyi zorla tutup bindirdiği araçla ıssız bir yere götürdüğü ve burada zorla kıyafetini sıyırıp cinsel organını mağdurenin vajinasına sürttükten sonra cep telefonu ile yarı çıplak görüntüsünü kaydettiği anlaşıldığından, çocuğun cinsel istismarı ve müstehcenlik suçlarından dolayı eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 103/1-c. 1, 226/3-c. 1. maddeleri gereğince mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 01.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19984, Karar No: 2017/14099, Tarih: 13.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/19984 E.  ,  2017/14099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı kurumda işçi statüsünde çalışmaya başladığını, halen de davalı kurumda çalışmasını sürdürdüğünü, çalışmasının karşılığı her sene bir ilave tediye ödemesi yapılmasının gerektiği, ayrıca Bakanlar Kurulu kararıyla bu sayının ikiye çıkarılabileceğinin söylendiğini, nitekim Bakanlar Kurulu da her sene bu yönde karar alarak davacının statüsünde bulunan işçilere ayrıca bir ilave tediye ücret ödemesi daha yapılması yönünde karar aldığını, Bakanlar Kurulu kararlarından da anlaşılacağı üzere her sene 6772 sayılı Kanun'un 3. maddesine göre ek bir karar alarak davacı statüsünde çalışan kişilere ayrıca bir ilave tediye ücretinin daha ödenmesi yönünde karar aldığını, bu durumda her sene iki ilave tediye ücreti alması gerekirken idare tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığını, bu sebeple ödenmeyen ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile il özel idaresi ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumlan ifade etmektedir.