muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/39682, Karar No: 2012/790, Tarih: 17.01.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/39682 E.  ,  2012/790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3167 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Sanık ... Arıcılık Bal Gıd. San ve Tic. Ltd. Şti. hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun" yürürlükten kaldırılmış ve adına karşılıksız çek düzenlenen tüzel kişiler hakkında sadece güvenlik tedbiri olarak “çek düzenleme ve çek hesabı açma yasağı” öngörülmüş ise de; 20.12.2009 tarihinden önce işlenen karşılıksız çek keşide etme fiilinden dolayı TCK’nın 5 ve 20/2. maddeleri ile 5560 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca tüzel kişiler hakkında yaptırım uygulanmasına olanak kalmaması nedeniyle, sanık şirketin beraatine karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

B-Sanık ... hakkındaki hükmün incelenmesinde;

20.12.2009 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı “Çek Kanunu” ile 3167 sayılı “Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanun” yürürlükten kaldırılmış, dava konusu suçun unsurları ve yaptırımları farklı biçimde yeniden düzenlenmiş olduğundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, sanığın hukuksal durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/105, Karar No: 2010/2308, Tarih: 04.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/105 E.  ,  2010/2308 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, 2005 yılında müvekkili şirketin işlettiği otelde davalı şirket ve onun acentesi olarak hareket eden ... Turizm…AŞ.’nin gönderdiği müşterilerinin otelde konaklamalarının sağlandığını, konaklama bedellerinin kısmen ödendiğini, bakiye alacağın tahsili isteminden sonuç alınamadığını belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 52.486.60 YTL’nin vade tarihi olan 28.08.2005’den işleyecek ticari faizi ile davalıdan alınmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ... Operations Ltd.’nin ...’de tur operatörlüğü ile iştigal ettiğini, davanın dayanağı olan konaklama sözleşmesinde yetkili mahkemenin ... mahkemesi, yetkili hukukun da İngiliz hukuku olarak belirlendiğini bildirerek yetki itirazında bulunduğu gibi esastan da davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın tarafları olan davacı ile yabancı uyruklu davalı şirket arasında 2004 yılı itibariyle yapılan muhtelif tarihli sözleşmelerin eki olan A planında, sözleşmeden doğan uyuşmazlıklara İngiliz hukukunun uygulanacağı ve yetkili mahkemelerin İngiliz mahkemeleri olduğunun kararlaştırılıp, bu sözleşmelerin taraf şirketlerin yetkililerince imzalandığı,sözleşmelerin taraflarca imzalanan bölümünde sözleşmelerin eki olan A planının taraflarca okunup benimsendiğinin açıkça vurgulandığı, davacı yanın dayandığı ve ... Mahkemelerini yetkili kılan 28.07.2005 tarihli sözleşmenin ise davacının sadece bir oteline ilişkin olarak düzenlendiği gibi davalı şirket adına da imzalandığının belirtilmediği, kaldı ki taraflar arasında daha önce düzenlenen sözleşmelerin davacıya ait tüm otellerde 2005 yılında konaklayacak müşteriler için düzenlenmiş, yani ticari ilişkiyi bütünüyle düzenleyen sözleşme olup, sonradan düzenlenen 28.07.2005 tarihli sözleşmenin taraflar arasındaki tüm ticari ilişkiyi düzenleyen önceki sözleşmelerin hükmünü ortadan kaldıracak nitelikte olmadığı, yabancı mahkemenin kararlaştırılan yetkisinin 2675 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Kanunu’nun 31.maddesindeki düzenleme uyarınca münhasır yetki niteliğinde olmasına, yabancılık unsuru taşıyan uyuşmazlıklarda münhasır yetki ve kamu düzenine ilişkin olmayan hallerde yetki sözleşmesinin geçerli bulunmasına, davacının yetkili kılınan yabancı mahkemede dava açmadan ve o mahkemeden yetkisizlik kararı almadan Türkiye’deki yetkili mahkemelerde dava açma olanağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın mahkemenin yetkisizliği nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 04.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14589, Karar No: 2014/32486, Tarih: 19.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/14589 E.  ,  2014/32486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/63962

MAHKEMESİ : Karşıyaka 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/01/2013

NUMARASI : 2012/480 (E) ve 2013/5 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; toplam 27 TL değerindeki iki adet rakıyı alan,sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. F..'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33477, Karar No: 2013/27927, Tarih: 04.07.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/33477 E.  ,  2013/27927 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanığın, 16/12/2009 havale tarihli dilekçesinde, ayni yerle ilgili olarak mahkemenin 2008/33 esas sayılı dosyası üzerinden yargılandığını ifade etmesine, Orman İdaresinin 09/03/2009 tarihli yazısında, sanık hakkında 25/3/2008 tarihinde 0024 ve 0025 numaralı iki ayrı tutanak düzenlendiğinin bildirilmesine, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporlarında da dava konusu olan her iki yerin miktarlarının ve konumlarının ayni olarak gösterilmesine, suç yerlerinin ayni bölme içinde kaldığının anlaşılmasına göre bahse konu dava dosyasının getirtilip incelenerek, bağlantı bulunması halinde her iki dava dosyasının birleştirilip, yargılamaya devam edilerek, dava konusu yerlerin ayni yerler olup olmadığı, birbirine bitişik bulunup bulunmadığı,sanık hakkında her iki dosyada da ayni tarihte suç tutanağı düzenlenip, ayni tarihli iddianame ile dava açılmış bulunmasına göre de ayni bölmede aynı kasıtla ve ayni tarihte birbirine yakın yerlerde yapılan işgal eylemlerinin tek suç oluşturacağı da nazara alınarak sanığın eylemlerinin tek suç teşkil edip etmediği hususları belirlenerek sonucuna göre bir hüküm tesisi gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağı eki bilgi formunda, dava konusu yerde orman ve arazi kadastrolarının yapılmadığının yazılı bulunmasına, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişi raporunda dava konusu yerin tesis kadastrosunca orman olarak tahdit ve tespiti yapılan 105 ada 1 nolu parselde kaldığının belirtilmesine göre, ilgili tapu kaydının getirtilip dava konusu yerde suç tarihinden önce yapılıp kesinleşmiş orman veya arazi kadastro işlemi bulunup bulunmadığının da Tapu Sicil ve Orman İşletme Müdürlüklerinden tespitinden; yine keşifte dinlenilen zabıt mümziinin dava konusu yerde öneden yangın çıktığını beyan etmesine, mahkemece alanda yanmış orman emvali bulunduğunun gözlemlenmesine, bilirkişi raporunda ise

yerin yangın gördüğüne dair dosyada bir belge olmadığının belirtilmesine göre Orman İdaresinden dava konusu yerin suç tarihinden önce yanmış orman sahası olup olmadığının da sorulmasından sonra 6831 sayılı Kanunun 93/2 maddesinin uygulama şartlarının bulunup bulunmadığının tartışılmaması,

3) Sanığın adli sicil kaydındaki sulh ceza mahkemesinin 29/01/2003 tarih ve 2002/118 esas, 2003/1 karar sayılı ilamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nin 58. maddesinin de uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,

3) Sanığın adli sicil kaydındaki sulh ceza mahkemesinin 29/01/2003 tarih ve 2002/118 esas, 2003/1 karar sayılı ilamına göre, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nin 58. maddesinin de uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, .04/07/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/5336, Karar No: 2013/7199, Tarih: 17.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/5336 E.  ,  2013/7199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

Vesayet hukukuna ilişkin davada İstanbul 1. Sulh Hukuk ve Kepsut Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, hükümlünün 02.10.2012 tarihli beyanından cezaevine girmeden önce Eyüp ilçesinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.05.2013 gnünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1274, Karar No: 2014/1562, Tarih: 17.09.2014

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2014/1274 E.  ,  2014/1562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, köy tüzel kişili ile gerçek kişiler arasındaki komisyon kararına ve tapulama tesbitine itirazdan kaynaklanmaktadır.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibarıyla hükmün temyiz inceleme görevi 16. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 16. Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu daireye gönderilmesine, 17.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/638, Karar No: 2007/641, Tarih: 26.09.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-638 E.  ,  2007/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2007

Taraflar arasındaki “kadastro tesbitine itiraz“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro  Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.06.2006 gün ve 2006/277 E- 405 K. sayılı kararın incelenmesi bir kısım davalılar vekilleri tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.11.2006 gün ve 2006/12377-15343 sayılı ilamı ile; (...Kadastro sırasında ....... Köyü 112 ada 1 parsel sayılı 1.904,41 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar H.K. ve müşterekleri adlarına tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece  davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan Süleyman, H. ve H. K. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi,bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45.maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılardan S.K. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalılardan S.K. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalılardan S.K. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,  26.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5955, Karar No: 2014/8467, Tarih: 25.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5955 E.  ,  2014/8467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi zararın tazmini davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. ... gelmiş, davacı taraftan gelen olmadığından, onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin davalı arsa sahibi tarafından feshedildiğini, yaptığı imalat bedelinin verilmediğini ileri sürerek, imalat bedelinden şimdilik 10.000,00 TL’nin imalat tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı kooperatif tarafından süresi içerisinde yapılan inşaatın %7 oranında olduğunu, kaldı ki bu kısmın dahi doğal etkenlerden dolayı harap halde olduğunu, ekonomik bir değerinin bulunmadığını, sözleşmenin müvekkili tarafından haklı nedenle feshedildiğini savunarak, davanın reddi istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; mevcut yapının yürürlükteki mevzuata göre ruhsatın alınarak yasal hale getirilip getirilemeyeceğinin ve davalının mevcut imalatlardan yararlanıp yararlanmayacağının tespit edilmesi gerektiği, imalatların ekonomik değerlerinin belirlenmesi için ayrıca yapının test ve deneylerinin yapılarak bilimsel analiz raporlarının hazırlanması gerektiğinden mevcut delil durumuna göre imalatların ekonomik değerinin olup olmadığının tespit edilemediği, belirtilen eksikliklerin tamamlanması, özellikle mevcut imalatların ve yapı zemininin deney, test çalışması için gerekli giderin davacı tarafından karşılanmaması nedeniyle davacının iddiasını ispatlayamadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.