muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3446, Karar No: 2012/1666, Tarih: 12.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/3446 E.  ,  2012/1666 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 174 ada 24 parsel sayılı 491,72 m2 yüzölçümündeki taşınmaz davalı ..., 174 ada 25 parsel sayılı 3.815,81 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise davalı ... adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tespit edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava ve temyize konu 174 ada 24 parsel sayılı taşınmazın adına, 174 ada 25 parselin ise orman olduğunu öne sürerek dava dışı Hazine adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece dava ve temyize konu 174 ada 25 parsel sayılı taşınmaza yönelik açılan davanın aktif dava ehliyeti yokluğu nedeniyle, 174 ada 24 parsel sayılı taşınmaza yönelik açılan davanın ise esastan reddine, taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...’ın dava ve temyize konu 174 ada 25 parsel sayılı taşınmazın orman olduğunu öne sürerek dava dışı Hazine adına tescili istemiyle dava açmakta dava ehliyeti bulunmadığı, 174 ada 24 parsel sayılı taşınmaz üzerinde de tespit tarihinde davacı ... yararına 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmediği mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlendiğine göre davacı ...’ın sair temyiz itirazları yerinde değildir

Ne var ki, dava ve temyize konu 174 ada 24 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki fındık ocaklarının tespit tarihinden önce davacı ... tarafından meydana getirildiği, fındık ocaklarının 3402 Sayılı Yasanın 19. maddesi hükmünde bahsedilen muhtesat niteliğinde olduğu, “çoğun içinde azı da vardır” kuralı gereğince arza yönelik davanın muhtesatı da kapsayacağı, bu nedenle muhtesat niteliğindeki fındık ocaklarının 3402 Sayılı Yasanın 19/2. maddesi hükmü gereğince davacı ...'a ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde ise de, yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hükmün 3. bendin sonuna gelecek şekilde "dava konusu 174 ada 24 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan fındık ocaklarının davacı ...'a ait olduğunun 3402 Sayılı Yasanın 19/2. maddesi hükmü gereğince tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine" sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 12.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4253, Karar No: 2019/7051, Tarih: 08.10.2019

**11. Ceza Dairesi         2016/4253 E.  ,  2019/7051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak değerlendirildiği, vicdanî kanının deliller ve dosyadaki bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, fiilin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, fiile uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlenip uygulandığı, kurulan hükümlerde bir aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükümlerin ONANMASINA, 08/10/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13255, Karar No: 2022/63, Tarih: 17.01.2022

**5. Hukuk Dairesi         2021/13255 E.  ,  2022/63 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

İİK'nın 277. maddesinden kaynaklanan tasarrufun iptali istemine ilişkin olarak açılan davada ... 6. Asliye Hukuk ve ... 2. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, İİK'nın 277. maddesinden kaynaklanan tasarrufun iptali davasıdır.

... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, tasarrufun iptali davaları için yasada özel bir düzenleme öngörülmediğinden davanın HMK'nın 6. maddesi gereğince davalının davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesinde açılması gerekeceği, aynı Yasanın 7/1 maddesi gereğince de davalı birden fazla ise dava bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabileceği,tasarrufun iptali davaları ayni hakka değil kişisel hakka dayanan davalardan olduğundan davanın konusu taşınmaz bile olsa HMK'nın 12. maddesinin uygulanma imkanı olmadığı, nitekim Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 2016/9925 Esas, 2019/3167 Karar sayılı kararında da bu husus dile getirildiği, davada mahkemece tefrik kararı verilmeden önceki aynı Mahkemenin 2019/268 Esas sayılı dosyasının davalı taraflarının hiçbirinin yerleşim yeri ... İli olmadığı, tüm davalıların farklı farklı illerde ikamet etmekte olduğu ve tüm davalıların yasal süresi içerisinde yetki itirazı bulunduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine,yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunun tespitine karar verilmiş, davalı şirket vekili tarafından verilen 15/10/2019 tarihli maddi hatanın düzeltilmesi dilekçesi üzerine mahkemece 22/10/2019 tarihli tashih şerhi ile “gerekçeli kararın hüküm kısmının 2 nolu bendinde yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunun tespitine, olarak geçen mahkemenin "... Asliye Hukuk Mahkemesi" olarak tashihine karar verilmiştir."

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, davanın tasarrufun iptali davası olduğu, asıl borçlunun davalı ... olduğu, diğer davalı ... ... A.Ş'nin ise borçludan araç devralan olduğu, borçluyla aralarında bu davada zorunlu dava arkadaşlığının bulunduğu, davalı ... vekilinin cevap dilekçesi ile yetkili Mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunun belirtildiği, diğer davalı şirket vekilinin ise yetkili Mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunun belirtildiği ancak ortak yetkili mahkeme isminin belirtilmediği, bu sebeple yetki itirazının geçersiz olduğu, zorunlu dava arkadaşı olan borçlu ve 3. kişinin yetki itirazının birlikte ve geçerli olarak yapmaları gerektiği ancak geçersiz bir yetki itirazında bulundukları gözetilerek ilk davanın açıldığı yer mahkemesinin yetkili hale geldiği gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

İptal davaları için kanunda özel bir düzenleme öngörülmediğinden davanın HMK'nın 6. maddesi gereğince davalının davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesinde açılması gerekir. Aynı Kanun’un 7/1. maddesi gereğince de davalı birden fazla ise dava bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. İptal davaları ayni hakka değil kişisel hakka dayanan davalardan olduğundan davanın konusu taşınmaz bile olsa HMK'nın 12. maddesinin uygulanma imkanı yoktur. İİK'nın 282. maddesi gereğince davalı borçlu ile doğrudan veya dolaylı işlem yapan 3. kişiler arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunduğundan ve zorunlu dava arkadaşları usul işlemlerini birlikte yapmak zorunda olduklarından yetki itirazının davalılarca birlikte ileri sürülmesi yasa gereğidir. Yalnız bir davalı tarafından ileri sürülen yetki itirazı hukukî sonuç doğurmaz.

HMK'nın 6/1. maddesi gereğince genel yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu ve bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz" hükmünü içermektedir. Yine, 116/1-a maddesinde "Kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazını "ilk itiraz" olarak düzenlemektedir. 117/1. madde ise "İlk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez." hükmünü içermektedir. Son olarak; "Cevap dilekçesini verme süresi" başlıklı 127/1. maddesi ise "Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkansız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir" şeklinde düzenleme getirmektedir.

Somut olayda; davalı şirket vekilinin yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğuna ilişkin usulüne uygun yetki itirazında bulunduğu, davalı ... vekilinin ise cevap dilekçesi ile HMK'nın 19. madde kapsamında usulüne uygun yetki itirazında bulunulmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda yukarıda açıklanan kanun maddeleri dikkate alındığında uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı yer olan ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6342, Karar No: 2019/1359, Tarih: 04.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/6342 E.  ,  2019/1359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; davacı tarafın tutunduğu emvali metruke kayıtları dosyada bulunduğu halde hangi kaydın çekişmeli taşınmazlardan hangisini kapsadığının davacı taraftan sorulmadığı ve anılan kayıtlar yapılan keşifte mahalline uygulanmadan karar verildiği açıklanarak komşu parsellerin tutanak ve dayanağını oluşturan belgelerin getirtilip dosyanın ikmal edilmesi, daha sonra yöntemince keşif yapılması, davacı tarafın dayandığı kayıtların kapsamının belirlenmesi, yerel bilirkişi ve tanıkların kayıtların uygulanması ve taşınmazların tasarrufu hususundaki beyanlarının zemine uygunluğunun komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmesi, teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların sınırları ile kapsamını belirtir keşfi takibe imkan verir rapor ve harita düzenlettirilmesi, Hazinenin dayandığı kayıtların çekişmeli taşınmazları kapsamadığının anlaşılması halinde taşınmazların kim ya da kimler tarafından kullanıldığı, kullanım süresi ve şekli, davalı lehine zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşup oluşmadığının kesin olarak belirlenmesi gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, 108 ada 11 ve 131 ada 12 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.03.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5457, Karar No: 2011/7256, Tarih: 29.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/5457 E.  ,  2011/7256 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/181438

MAHKEMESİ :(ANTALYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO : 21.10.2009-470/403

SUÇ:Yağma suçunu işlemek ve kolaylaştırmak maksadıyla

canavarca bir his sevkiyle öldürmek

Yağma suçunu işlemek ve kolaylaştırmak maksadıyla canavarca bir his sevkiyle M.. A..'ı öldürmekten ve yağmadan sanık A.. K.., suç delillerini gizlemekten sanıklar H.. T.. ile I.. A..'un yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (ANTALYA) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.10.2009 gün ve 470/403 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık A.. K..'ın nitelikli insan öldürme ve yağma suçları yönünden;

a) Sanık hakkında nitelikli insan öldürme suçu ile ilgili iddianamedeki sevk maddesinin 5237 sayılı TCK.nun 82/1,a-b maddesi olduğu, esas hakkında mütalaada aynı maddenin uygulanması talep edildiği halde, sanığa, “hakkında 5237 sayılı TCK’nun 82/1,h maddesinin uygulanması” ihtimaline binaen ek savunma hakkı verilmeden aynı yasanın 82/1,b-h. madde fıkrası ile hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK.nun 226. maddesine muhalefet edilmesi,

b) Sanık hakkında maktule karşı yağma suçundan ek iddianame ile açılan dava yönünden müştekilere CMUK'nun 234 ve devamı maddeleri uyarınca hakları hatırlatılıp, katılma talepleri olup olmadığı sorulmadan yazılı şekilde yargılamaya devamla hüküm kurulması;

2- Sanıklar H.. T.. ve I.. A.. hakkında suç delillerini gizleme suçu yönünden;

Sanıklar hakkında hükmedilen ceza miktarı dikkate alınarak, haklarında 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. Maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

3- Sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezalarının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK 53/1-a,b,c,d ve e madde fıkrası bentlerinde yer alan hakları kullanmaktan 53/2.maddesi uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar, TCK 53/1-c madde fıkrası bendinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kendi alt soyu üzerinde kullanmaktan ise TCK 53/3. maddesi uyarınca koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar Ayhan, H.. T.. ve I.. A.. müdafileri ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık Ayhan'ın tahliye isteminin reddine, 29.11.2011 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3700, Karar No: 2012/5051, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/3700 E.  ,  2012/5051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçundan hükümlü ...'ın, 765 sayılı TCK.nın 416/son, 80, 418 ve 417. maddeleri uyarınca 7 yıl 24 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.02.2004 gün ve 2003/218 Esas, 2004/28 Karar sayılı hükmün kesinleşmesinden sonra, hükmün infazı sırasında yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nın lehe olan hükümlerinin tespitine yönelik yapılan uyarlama yargılaması sonunda, hükümlü hakkındaki kamu davasının 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeni ile ortadan kaldırılmasına dair Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.12.2010 gün ve 2010/247 Esas, 2010/321 sayılı Kararının;

5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un "Lehe hükümlerin uygulanmasında usul" kenar başlıklı 9. maddesinin 4. fıkrasında yer alan; "Kesin hükümle sonuçlanmış olan davalarda, sonradan yürürlüğe giren bir kanunla ilgili olarak lehe hükmün belirlenmesi ve uygulanması amacıyla yapılan yargılama bakımından dava zamanaşımına ilişkin hükümler uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karsısında; sanık hakkındaki kesinleşmiş hükümle sonuçlanmış olan davanın zamanaşımı sebebiyle ortadan kaldırılmasına karar verilemeyeceği gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nın 309. maddesi gereğince bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06/03/2012 gün ve B.03.0.CIG.0.00.00.04-105-44-1575-2012/3666/14281 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kurulan 13.02.2004 tarihli mahkûmiyet hükmünün temyiz olunmayarak 24.05.2004 tarihinde kesinleştiği, bu aşamadan itibaren hükümlü sıfatını alan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın yürürlüğe girmesi nedeniyle yapılan yargılamanın “Uyarlama Yargılaması” niteliğinde bulunduğu ve 5252 sayılı Kanun 9/4. maddesi uyarınca kesinleşen hükümler hakkında dava zamanaşımı süresinin işlemeyeceği anlaşıldığından, kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği yerinde görülmekle, Malatya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 20/12/2010 gün ve 2010/247 Esas, 2010/321 sayılı Kararının CMK.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın merciine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6787, Karar No: 2014/4974, Tarih: 14.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6787 E.  ,  2014/4974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/134, Karar No: 2023/1665, Tarih: 27.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2023/134 E.  ,  2023/1665 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/149 E., 2015/277 K.

SUÇLAR : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz, 6831 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Köy merasına tecavüz suçundan doğrudan zarar görmeyen Çaykara Orman İşletme Müdürlüğü'nün katılma hakkı bulunmadığı ve mahkemece katılma kararı verilmiş olması da hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükmü temyiz hakkı vermeyeceği yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çaykara Cumhuriyet Başsavcılığının 02.07.2014 tarihli iddianamesi ile, sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz ve orman kanuna aykırılık suçlarından, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 saylı Kanun) 91 ... maddesinin ikinci fıkrası, 93 üncü maddesinin birinci fıkrası, 108 ... maddesinin son fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 54, 154 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesi gereğince cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Çaykara Asliye Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli kararı ile sanık hakkında;

a. Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesi ikinci fıkrası (a) bendi uyarınca beraatine,

b. Orman kanuna aykırılık suçundan, 6831 sayılı Orman Kanunu’nun (6831 saylı Kanun) 93 üncü maddesi birinci ve ikinci fıkraları 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 9.000,00 adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Şikayetçi Orman İşletme Şefliği Vekilinin Sanık Hakkında

1. Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteği; eksik ve yetersiz inceleme ile usul ve yasaya dosya kapsamına aykırı karar verildiğine, sanığın atılı suçu işlediğine,