muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30490, Karar No: 2014/21364, Tarih: 18.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/30490 E.  ,  2014/21364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kilitlenmek suretiyle koruma altına alınarak sokak üzerinde park halinde bırakılan aracın “adet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya” niteliği bulunmadığından, eylemin 5237 sayılı TCY.nun 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı yasanın 142/1-e. maddesi uyarınca uygulama yapılması ,her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9053, Karar No: 2011/2154, Tarih: 11.03.2011

**17. Hukuk Dairesi         2010/9053 E.  ,  2011/2154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Küçükler hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Sivrihisar Sulh Hukuk ve Ankara 13.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, küçüklerin vesayet altına alınmasına ilişkindir

Sivrihisar Sulh Hukuk Mahkemesince, vesayet altına alınması istenen küçüklerin vefat eden velilerinin Türkiye'de yerleşim yerinin ve sakin oldukları yerin bulunamaması nedeniyle 5718 sayılı Kanunun 41. maddesi uyarınca yetkili yer mahkemesinin Ankara Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Ankara 13. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, yabancı ülke mahkemesinde dava açılıp açılmadığı araştırılmadan, küçük ...'ın velayetinin Belçika vatandaşı olan annesinde olup - olmadığı öğrenilmeden ve ...'in anne ve babasının Türkiye'de son sakin oldukları yerin Sivrihisar olduğu gözetilmeden verilen yetkisizlik kararının yerinde olmadığını bildirerek yetkisizlik kararı vermiştir.

Kısıtlanması istenen çocukların Türk vatandaşı olmaları nedeniyle 5718 sayılı Kanunun 10 maddesi uyarınca Türk Hukukunun uygulanması gerekli olup, küçüklerin ve küçüklerden ...'in vefat eden anne ve babasının yine ...'ın vefat eden babasının Türkiye'deki en son yerleşim yeri ve sakin oldukları yer anlaşılamamakta olup, yerleşim yerlerinin yurt dışında oldukları görülmektedir. Bu durumda uyuşmazlığın 5718 sayılı Kanunun 41. madesi uyarınca Ankara 13.Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Ankara 13.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 11.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12768, Karar No: 2020/12636, Tarih: 05.10.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/12768 E.  ,  2020/12636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : 1) Sanık hakkında kasten yaralama ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından mahkumiyete dair; Serik 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/11/2016 gün ve 2014/513 Esas, 2016/433 Karar sayılı kararı

2) İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın kasten yaralama ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarından beraatine dair Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29/03/2017 gün ve 2017/43 Esas, 2017/701 Karar sayılı kararı

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.03.2017 gün ve 2017/43 Esas, 2017/701 Karar sayılı kararının katılan vekili, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında TCK’nin 265/1-5, 86/1, 87/3, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasında ilk derece mahkemesince sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından 5271 sayılı CMK’nin 223/2-a maddesi gereğince beraatine karar verildiği, Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararı istinaf mercii tarafından beraat kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Hakkında başka suçtan yakalama emri bulunan sanık ...’ın olay tarihinde evinin önünde polisleri görüp kaçmaya başladığı, yaşanan kovalamaca sonucu yakalandığı, polis memuru katılan ...’ın kelepçe takmaya çalıştığı sırada sanığın tekrar kaçtığı, katılanın sanığı ikinci kez yakaladığında sanığın katılan polis memurunun kelepçe takmasını engellemek için katılanı kolundan çekerek yere düşürdüğü, katılanın bu sırada kolunda orta (2.) derece kırık meydana gelecek şekilde yaralandığı, diğer polis memurlarının müdahalesi sonrası sanığın yakalandığı, sanık ...’ın 26.11.2014 tarihli kolluk beyanında “kendisini tanıdığım sivil polis beni kolumdan bir kez yakaladı, kelepçe takacağı esnada ben elinden kurtularak kaçtım, beni tekrar kovaladı ve ikinci kez yakaladı, elinden kurtulmak için mücadele ettim, polis memuru ... yere düştü bende kaçtım” şeklinde, 26.02.2015 tarihli birinci celsede “ben evde üzerimi değiştirdim, tam evden çıkacakken polis arabasının kapıda durduğunu gördüm, ben o dönümde Konya'da uyuşturucu tedavisi görüyordum, uyuşturucu krizinin etkisiyle polisleri görünce kaçtım, koşmaya başladım, ben bir yerde durdum, o sırada müşteki beni tuttu çekmeye başladı, ben ev sahibi filan görmesin diye kurtulup koşmaya başladım, o da arkamdan gelirken ayağı takılıp düştü, ben onu asılıp düşürmedim” şeklinde, katılan ve tanık polis memurlarınının “sanığın yakalanmamak ve kelepçe taktırmamak için katılanı kolundan çekerek yere düşürdüğü, bu şekilde tekrar kaçmaya başladığı” şeklinde beyanda bulundukları gözetildiğinde;

Sanığın üzerine atılı suçların sübut bulduğu, atılı suçların yasal unsurlarının somut olayda oluştuğu, bu nedenle mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile sanığın atılı kasten yaralama ve görevli memura direnme suçlarından beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılan vekili ile Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının yerinde görülen temyiz talebinin kabulü ile Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 29.03.2017 gün ve 2017/43 Esas, 2017/701 Karar sayılı beraat hükmünün CMK'nin 302/2. maddesi gereğince istem gibi BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2. maddesi gereğince “Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17982, Karar No: 2018/9667, Tarih: 25.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/17982 E.  ,  2018/9667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; maddi tazminat davasının kabulüne; manevi tazminat davasının ise kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı İETT İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ...'ın 26.04.2013 tarihinde İBB İETT Genel Müdürlüğüne bağlı olarak çalışan özel halk otobüsüne binerken; otobüsü sevk ve idare eden davalı ...'ın yolcunun otobüse binmesini beklemeden ön kapıyı kapatıp, otobüsü hareket ettirdiğini, müvekkilinin ön kapıya sıkıştığını gören davalı şoförün hareket halindeki aracın kapısını açmak suretiyle müvekkilinin asfalta düşüp yaralanmasına sebebiyet verdiğini, ...'ın müvekkilinin uğradığı maddi ve manevi zarardan sorumlu olduğunu, sağ kalçası kırılan davacının 6 hafta mutlak yatak istirahatının uygunluğunun tespit edildiğini,62 yaşında olan müvekkilinin tamamen yatar pozisyonda aylarını geçirdiğini, kaza dolayısıyla müvekkilinde kalıcı hasar oluştuğunu, yaşlılarda meydana gelen kalça kırıklarında ilk altı ayda ölüm ihtimalinin %20'lere yükseldiğini, diğer davalılar araç maliki ... ile İBB İETT Genel Müdürlüğünün işbu davaya konu zararlardan sorumlu olduğunu beyan ederek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 948,79 TL maddi ve 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasa faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı İBB İETT Genel Müdürlüğü ve Halk Sigorta A.Ş. vekilleri cevap dilekçelerinde davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; toplanan deliller, dosya kapsamı ve hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre; maddi tazminat davasının kabulü ile 948,79 TL'nın olay tarihi olan 26/04/2013'ten işleyecek yasal faizi le birlikte tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine,

Manevi tazminat davasının ise kısmen kabulü ile 7.500,00 TL'nın olay tarihi olan 26/04/2013'ten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketi dışında kalan diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm süresi içerisinde davalı İBB İETT Genel Müdürlüğü vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Manevi tazminat davasının ise kısmen kabulü ile 7.500,00 TL'nın olay tarihi olan 26/04/2013'ten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte sigorta şirketi dışında kalan diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm süresi içerisinde davalı İBB İETT Genel Müdürlüğü vekili ve katılma yoluyla davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, denetime elverişli bilirkişi raporunun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davacı vekili ve davalı İBB İETT Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 549,44 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı İBB İETT İşletme Genel Müdürlüğü'nden alınmasına 25/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12822, Karar No: 2010/20981, Tarih: 15.12.2010

**4. Ceza Dairesi         2009/12822 E.  ,  2010/20981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu bildirmeme

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak; ... adlı şahsın trafik kazası sonucu ağır yaralı olarak getirildiği özel hastanede beyin cerrahi olan sanık ...'nın yaralanan şahsi ameliyat ettikten 4 gün sonra öldüğünü bilmesi, sanık Başhekim ...'in de Mernis ölüm tutanağını imzalaması karşısında; ölümle sonuçlanan trafik kazası suçunun işlendiğine dair belirti ile karşılaşmalarına rağmen durumu yetkili makamlara bildirmemek suretiyle atılı suçu işledikleri gözetilmeden yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve O yer C.Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/560, Karar No: 2014/20961, Tarih: 11.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/560 E.  ,  2014/20961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/203169

MAHKEMESİ : Kızıltepe 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2013

NUMARASI : 2012/106 (E) ve 2013/21 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-02.07.2012 tarihinde kabul edilip 28344 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve 05.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6352 sayılı “Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkındaki” Kanun’un geçici 2. maddesinin 1. ve 2. fıkrası hükümleri birlikte ele alınıp değerlendirildiğinde yapılan değişiklikle amaçlananın bu kapsam dâhilindeki suçlar bakımından kurum zararının ödenmesi halinde, olayın sanık ya da sanıkları hakkında ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilerek işin esasına girilmesinin önlenmesi olduğu gözetilerek, sanığa “bilirkişi tarafından hesaplanan normal tarifeye göre vergisiz ve cezasız kaçak kullanım bedeli olan 15.329,70 TL'yi ödeyerek şikayetçi kurumun zararını gidermesi halinde 6352 sayılı Yasanın Geçici 2/2 maddesi gereğince hakkında ceza verilmesine yer olmadığına karar verileceğine” dair bildirimde bulunularak sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-18.10.2010 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağında sayaçsız enerji tüketildiğinin ve sulama yapılmış olduğunun tespit edilmesi ile keşif sonucu hazırlanan bilirkişi raporuna göre sulama kuyusunun faal durumda bulunduğunun ve tesiste sayaçsız kullanımın devam ettiğinin belirtilmesi, buna karşın kollukça yapılan 14.06.2012 tarihli tespitte kaçak tespit tutanağında belirtilen sulama kuyusundan su çıkmadığının saptanması ve sanığın savunmasında anılan sulama kuyusunu kullanmadığını tarlayı .. abone numaralı sulama kuyusundan suladığını beyan etmesi karşısında; sanığın sulama yaptığını iddia ettiği ..abone numaralı sulama kuyusuna dair suç tarihi öncesi ve sonrasına ait en az 1 yıllık tüketim ekstresi getirtilip, sanığın suç tarihinde ..abone numaralı sulama kuyusu ile suladığı tarlaların ve tarladaki ekili ürünlerin cinsinin kolluk aracılığıyla tespit edilmesi, suç tarihine kadar mevcut kurulu güce ve arazilerde yürütülen tarımsal faaliyete göre sarf edilmesi gereken elektrik miktarının tüketim ekstresindeki endeks ile uyumlu olup olmadığının belirlenmesi ve bunun sonucuna göre de kaçak tespit tutanağında belirtilen sulama kuyusu ile trafodan sayaçsız tüketim yapılıp yapılmadığının kesin olarak belirlenmesi ve bu konuda bilirkişiden ek rapor alınması ile kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 11.06.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34754, Karar No: 2017/5088, Tarih: 04.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/34754 E.  ,  2017/5088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun, hırsızlık suçu yönünden 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8288, Karar No: 2016/12693, Tarih: 20.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/8288 E.  ,  2016/12693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, İsviçre Sigortası'na giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili, karar tarihinden sonra 07.10.2016 tarihli dilekçesi davasından feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.06.1982 günlü 1982/376 - 547sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15 - 1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan vazgeçildiği (feragat edildiği) bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacının 6552 sayılı yasadan yararlanmak amacıyla davadan feragat edip etmediği saptanarak yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16166, Karar No: 2007/14941, Tarih: 22.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/16166 E.  ,  2007/14941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişiler vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 25.05.2005 tarihli dava dilekçesiyle ... Köyü (Mahallesi) 27505 ada 2 parsel sayılı taşınmazın, 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1989 yılında 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu kesinleşen işlemle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığını, hukuki dayanaktan yoksun ve yolsuz tescil niteliğindeki davalılar adına olan tapu kaydının iptaliyle Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin davalılar adına olan tapu kaydının iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine 15.12.1989 tarihinde kesinleşen 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan parselin tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Arsa niteliğinde ve 979 m2 yüzölçümünde, tapuda ... ... ve ... ... adlarına kayıtlı olan çekişmeli imar parseli, genel kadastroda 1947 yılı orman kadastro sınırları içinde kaldığı için tapulama dışı bırakılan ve ihdasen ... Belediyesi adına tescil edilen ... Köyü 331 sayılı parselin ve gerçek kişiler adına tesbit edilen 52 sayılı kadastro parselinin, 2981 Sayılı Yasa hükümlerine göre ifrazıyla oluşmuş, şuyulandırmayla çekişmeli imar parselinin bulunduğu yerden başka bir yerdeki, ... Köyü 52 sayılı parseldeki payı nedeniyle 7377 ada 11 parsel sayısı ile ... ... ... adına tapuya tescil edilmiş, intikal ve taksim ile paylı olarak ... ... ve ... ...'ye geçmiş, yeniden yapılan parselasyonda yerine çekişmeli imar parseli oluşturulmuştur.