muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/21420, Karar No: 2023/5103, Tarih: 03.10.2023

Suça sürüklenen çocuk Cumhuriyet savcısı huzurundaki sorgusunda üzerine atılı suçlamayı ikrar ettiği halde, duruşmada inkâr etmiştir. 09.08.2014 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporu ve aynı tarihli Olay Yeri Basit Krokisi, Teşhis Tutanağı ve güvenlik kamera görüntülerini içeren CD dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Dosya kapsamında yer ... güvenlik kamera görüntülerine göre suça sürüklenen çocuğun eyleminin ... olduğu anlaşıldığından mahkûmiyeti için yeterli ve somut delil bulunduğu; suça sürüklenen çocuğun adlî sicil kaydına göre suç tarihi itibarıyla kasıtlı suçtan mahkûmiyeti bulunmuyor ise de 5271 sayılı Kanun'un 231/8. maddesine, 28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanması geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hüküm dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuğun adlî sicil kaydında yer ... ve yargılamaya konu suç tarihinden önce kesinleşmiş bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar sebebiyle suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği ve mahkemenin, suça sürüklenen çocuğun adlî sicil kaydı değerlendirilerek 5271 sayılı Kanun'un 231. ve 5237 sayılı Kanun'un 51. maddelerinin uygulanmasına yer olmadığına ilişkin kararında isabetsizlik bulunmadığı; suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen sonuç cezanın kısa süreli hapis cezası olmaması nedeniyle 5237 sayılı Kanun'un 50. maddesinin uygulanmasına yasal olanak bulunmadığı ve aynı Kanun'un 62. maddesi gereği hükmedilen cezada indirim yapılmış olduğu anlaşılmakla, mahkemece kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Muş 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.03.2023 tarihli ve 2022/1156 Esas, 2023/303 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak ONANMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4378, Karar No: 2016/2866, Tarih: 17.05.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/4378 E.  ,  2016/2866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

Dava ve karar tarihlerinde yürürlükte bulunması nedeniyle zaman bakımından uygulanması gereken, 6502 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılan mülga 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı Yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.02.2003 gün ve 2003/15-127 Esas, 2003/102 Karar sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 17.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2341, Karar No: 2012/1677, Tarih: 19.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/2341 E.  ,  2012/1677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1) Sanığın nüfusa kayıtlı olup ikamet ettiği Müşküle Köyü'nün orman bitişiği olduğunun bildirilmesine göre sanık hakkında 6831 sayılı Kanunun 91/son maddesinin de tatbikinden sonra 5728 sayılı Kanununa yapılan değişiklikten önceki ve sonraki kanun hükümlerinin karşılaştırılarak lehe olan hükmün belirlenmemesi,

2) Müsaderesine karar verilen emval değeri üzerinden müdahil idare lehine nisbi vekalet ücreti de tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29200, Karar No: 2013/27798, Tarih: 08.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/29200 E.  ,  2013/27798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 8.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/422, Karar No: 2022/4574, Tarih: 07.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/422 E.  ,  2022/4574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 28.03.2018 tarih ve 2014/1277 E. - 2018/476 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.10.2020 tarih ve 2019/118 E. - 2020/915 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi ayrı ayrı davacılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin kurucu ortaklarından olduğunu, toplam 800 hisseli hisse senedi satın aldığını, işbu "hamiline Muharrer C Grubu Hisse Senetleri ve 11. Tertip Hisse Senetleri" asıllarının ellerinde olduğunu, uzun yıllardan beri müvekkilinin genel kurullara davet edilmediği gibi, şirketin sermaye artırımı, temerrüt, bilanço vs hususlarda bilgi içerikli herhangi bir evrakın müvekkiline gönderilmediğini, şu ana kadar müvekkiline temettü (kâr payı) de ödenmediğini, müvekkilinin başvurusu üzerine 14.11.2000 tarihli cevabi yazı ile "Ortaklarımızdan ...'ın şirketimizde her biri 5.000.-TL nominal değerde 1079 adet 5.395.000.-TL hisse senedi mevcuttur." ibaresi ile bu hususun teyit edildiğini, ancak bu tarihten sonra müvekkilinin hisse oranı ve değeri konusunda şirket yetkilileri ile görüşmelerden bir sonuç alınamadığını, şirkete ... 3. Noterliği'nden 20.11.2013 tarihli ve 27415 yevmiye nolu ihtarnameye verilen cevapta müvekkilinin hisse senetlerinin değerinin 5.395,00 TL olduğunun, talep halinde bu miktarın ödenebileceğini veya yeni hisse senetleri ile değiştirilebileceğinin belirtildiğini, hisse senetlerinin müvekkilinin elinde olmasına karşın davalının sanki tüm hisseler kendi elindeymiş gibi karar alarak hukuka aykırı şekilde yeniden hisse senedi bastırdıklarını, bunun hukuka aykırı olduğunu, 1973 yılından bu yana yüzlerce çalışanı olan davalı şirketin kâr etmemesi, sürekli zarar etmesi, temettü dağıtmamasına rağmen bedelli sermaye artırımına gitmesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığını ileri sürerek davalarının kabulü ile, davalı şirketin üzerinde kurulu olduğu gayrimenkul ve işbu gayrimenkul üzerindeki yapıların, banka hesaplarının, araçlarının, makinaların ve vs varlıkların değerinin işin uzmanı bilirkişilerce tespitiyle neticede müvekkilinin hissesinin dava tarihi itibariyle değerinin tespitini, davalı şirketin 1973 yılından bu yana kâr ve zarar hesabının çıkartılarak, temettü ya da kar payı adı altında ortaklara para dağıtılıp dağıtılmadığı, bedelsiz sermaye artırımı yapılıp yapılmadığı, şirket yönetim kurulu üyelerinin şirketten huzur hakkı ve vs hak adı altında para alıp almadıklarının tespitini, davaya konu hisse senetlerinin müvekkilinde olmasına karşın, bu hisse senetleri sanki kendilerindeymiş gibi gösterilerek şirketin tadil edilen ve Resmi Gazetede ilan olunan esas mukavelesi tadil tasarısı kararının iptaline, müvekkilininin hisse senetleri karşılığı olarak şimdilik 2.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari temerrüt faiziyle davalı şirketten tahsili ile müvekkiline verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının, dava tarihinden geriye doğru 10 yıla kadar olan taleplerinin zamanaşımına uğramış olması nedeniyle reddi gerektiğini, müvekkili şirketin kar ve zarar ettiği yılların olduğunu, ancak son on yılda kâr payı dağıtmadığını, davacının açtığı davanın haksız ve hukuki dayanaktan yoksun olduğunu, davacı bugüne kadar şirkete uğramadığı gibi, genel kurul toplantılarına katılmak ve hesapları incelemeye yönelik bir başvurusunun da olmadığını, müvekkili şirketin hisse senetlerinin tamamının hamiline yazılı olduğunu, davacının genel kurula davet edilmediği yönündeki beyanları kabul etmediklerini, 2013 yılındaki sermaye artışına ilişkin davetin ilan yoluyla yapılıp çoğunluğun sağlandığını, şirkette resmi ve gayri resmi olarak iki ayrı kayıt tutulmadığını, 2013 yılında şirket sermayesinin beher hisse senedi 5.000.-TL olmak üzere 14.000.000.-TL'ye çıkarıldığını, davacı gibi toplam % 1 oranında hisse senedi sahibi olanlardan müracaat edenlerin senetlerinin yeni hisse senetleri ile değiştirildiğini, müracaat etmeyenlerin yeni hisse senetlerinin şirket kasasında muhafaza edildiğini, davacının kendisine ait hisselerini müvekkili şirketin devir alma zorunluluğunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, eda davasının açılmasının mümkün olduğu hallerde davacının tespit davası açmakta hukuken korunmaya değer güncel bir yararının bulunması gerektiği, hukuki yararın varlığının kabulü için ise, talepte bulunanın hakkının tehlike altında bulunması ve verilecek bu tespit kararının bu tehlikeyi bertaraf edici nitelikte olmasının gerektiği (Dairemizin 16/11/2017 tarih 2016/13103 E. 2017/6265 K. sayılı ilamı ve 3.06.2017 tarih : 2016/4880 E. 2017/3679 K. sayılı ilamı) bu nedenle, ortaklara ortaklık nedeniyle para dağıtımı olup olmadığı, bedelsiz sermaye arttırımı olup olmadığının tespiti, yönetim kurulu üyelerinin huzur hakkı vs hak adı altında para alıp almadıklarının tespiti yönündeki talepler eda davasına konu edilebilecek talepler olup başlı başına bu yöndeki taleplerde hukuki yararın bulunmadığı (Dairemizin 12.02.2013 tarih 2012/2657 E. 2013/2300 K. sayılı ilamı) bu değerlendirmenin aksi düşünülse bile, yapılan bilirkişi incelemesi ile davacının bu konuda iddia edebileceği bir hakkının olmadığının tespit edildiği, 14.07.2000 tarihinde yapılan 1999 yılına ait olağan genel kurul toplantısına ilişkin tutanakta, gündemin 5. maddesi olarak alınan kararda "1999 yılına ait meydana gelen şirket kârının dağıtılmayıp şirket sermayesine eklenmesine oybirliği ile karar" verildiği, gündemin 7. maddesi olarak alınan kararın "... Sermayenin 2.000.000.000.000 TL (iki trilyon) dan 8.000.000.000.000 (sekiztrilyon)'ya çıkarılması hususunda ... yapılan müzakere sonunda şirket sermayesinin 8.000.000.000.000 (sekiztrilyon)'ya çıkarılması ve hissedarlara hisse oranında hisse verilmesi için aşağıdaki tablo oluşturulup oybirliği ile kabul edildi. " şeklinde olduğu, arttırılan 6 trilyon sermayenin tamamının, tabloda yer alan 14 hissedardan 11 hissedarın sermaye payına eklendiği, bu bedelsiz hisse arttırımından davacının hissesine düşen payın sermaye payına eklenmesi gerektiği, davacının hisse arttırım öncesi 2.000.000 TL olan şirket sermayesindeki hisse oranının (5.395/2.000.000=) %0,26975 olduğu, davacıya düşen payın ise (6.000.000x %0,26975=)16.185 TL olduğu, davacının hisse senetlerinin toplam değerinin 5.395,00 + 16.185,00 TL=21.580,00 TL tutarında olduğu ve yeni hisse senedi verilmesi gerektiği, davacının davalı şirketteki kaydi değerler itibariyle hisse değerinin 31.563,53 TL olduğu, esas tadil tasarısı talebine ilişkin olarak iptal talebinin süresinde ve yerinde olmadığı, davalının davacının hisse senetleri karşılığını ödeme yükümlülüğünün bulunmadığı ve hatta kendi paylarını alma yasağının bulunduğu, bu nedenle eda talebinin yerinde olmadığı ancak eda talebi, içerisinde tespit talebini de barındırdığı ve hisse adedi ve değerinin belirlenmesi noktasında hukuki yararının olduğu gerekçesiyle davacının davalı şirketteki kaydi değerler itibariyle hisse değerinin (şirket özvarlığı(20.476.809,41 TL)/şirket sermayesi (14.000.000,00TL) x davacı hisse senedi değeri (21.580,00 TL) ) 31

.476.809,41 TL)/şirket sermayesi (14.000.000,00TL) x davacı hisse senedi değeri (21.580,00 TL) ) 31.563,53 TL olduğunun tespitine, fazlaya dair taleplerin reddine karar verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı vekilinin nisbi istinaf harcı ve gider avansını yatırmaması nedeniyle istinaf başvurusunun reddi gerektiği, davacı vekilinin istinaf istemine yönünden ise; davacı vekilinin yargılamanın 2. celsesinde "Müvekkilimizin 1973 yılından beri kâr payını ve hissenin dava tarihi itibariyle değerini ve bunun müvekkilimize verilmesini talep ederiz. Talebimiz terditli olup öncelikle kar payı yoksa hisse değerinin dava tarihi itibariyle rayiç bedelini talep ediyoruz ve müvekkilim şirketten çıkmak istemektedir." şeklinde beyanda bulunduğu, davalı şirketin genel kurulu tarafından kâr payı dağıtılmasına ilişkin karar alınmadığı, davacı tarafından 6102 sayılı TTK'nın 102. maddesi uyarınca bu yöndeki genel kurul kararlarının iptali davası açılmadığı, şirket kâr dağıtmadığından, davacının kâr payı alma hakkının bulunmadığı, kâr payı dağıtılmaması halinde davacı şirketten çıkmak istediğini bildirmiş ise de, 6102 sayılı TTK'da anonim şirketten çıkma kurumunun düzenlenmediği, davacının sahip olduğu hisse miktarı göz önüne alındığında TTK'nın 531. maddesi gereğince haklı nedenle fesih talep edemeyeceği (Dairemizin 10/02/2014 tarih, 2013/12495 Esas, 2014/2202 Karar sayılı ve 08/06/2017 tarih, 2016/527 Esas, 2017/3549 Karar sayılı kararları) ortaklara ortaklık nedeniyle para dağıtımı olup olmadığı, bedelsiz sermaye arttırımı olup olmadığının tespiti, yönetim kurulu üyelerinin huzur hakkı vs hak adı altında para alıp almadıklarının tespiti yönündeki talepler eda hükmü içermediği ve davacının bu talebinde hukuki yararının bulunmadığı, şirketin kendi hisse senetlerini satın almasının mümkün olmadığı, davacının şirketteki hissesinin değerinin 2013 yılı şirket bilançosuna göre şirket özvarlığı belirlendikten sonra oransal olarak hesaplanmasının yöntem olarak doğru olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1- Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, anonim şirket de pay sahipliğinin tespiti istemine ilişkindir.

Karar, davacılar vekilleri tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

1- Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dava, anonim şirket de pay sahipliğinin tespiti istemine ilişkindir.

TTK'nın 329'uncu (eTTK m 269) maddesi uyarınca A.Ş.'nin esas sermayeleri belirli sayıda paylara bölünmüş olduğu dikkate alındığında, davacının elindeki pay senedi oranında davalı şirkete paydaş olduğu kabul edilerek sermaye payları için belirsizlik yaratılamaz. Şu halde, payın ortaklığın elinde olup olmadığı, sermaye arttırımı sırasında oluşan bedelsiz paylar ile ortağın kendisine ait olduğunu ileri sürdüğü diğer paylarının başka bir ortağın uhdesine geçip geçmediği, böyle bir durumun tespiti halinde davacıya o kişiye karşı istirdat davası açma olanağı tanımak ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar vermek gerekirken, bu hususlar araştırılmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin sair temyiz istemlerinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının re’sen BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 07/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9207, Karar No: 2013/3186, Tarih: 14.02.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/9207 E.  ,  2013/3186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, katılan .... vekilinin bir nedene dayanmayan; katılanlar ......vekilinin, eksik inceleme yapıldığına, sanığın asli kusurlu olduğuna, yol kenarında çarpmaya maruz kalan ölenin kusuru olmadığına, adli tıp kurumunun oluşa uygun olmadığına ilişkin; sanık müdafiinin, olay yerinde balık tutmanın yasak olup kazaya bu yasağa uymayan ölenin neden olduğuna, sanığın tali kusurlu olduğuna ve alt sınırdan ayrılmayı gerektirir neden bulunmadığına, sanık hakkında TCK'nın 62. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin bütün temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5058, Karar No: 2024/221, Tarih: 17.01.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/5058 E.  ,  2024/221 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ceylanpınar Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2015/17 Esas, 2016/17 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 51 inci maddesinin birinci ilâ sekizinci fıkraları arası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası ve 63 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen hapis cezasının ertelenmesine, 2 yıl süre ile denetim süresi belirlenmesine, 2 yıl süre ile sürücü belgesinin geri alınmasına ve mahsuba karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 27.09.2020 tarihli ve 2016/241061 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; kusur tespitine, kusuru olmadığına, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi gerekirken erteleme kararı verilmesinin usul ve esas yönünden kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Olay günü saat 12:45 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki 33 ACZ 04 plaka sayılı aracı ile 260. Sokak üzerinde seyir halinde iken, 250. Sokak kavşağına gelip sola dönüş yaptığı sırada, dedesinin bakkal dükkanından çıkıp sokak girişinde yol kaplaması üzerinde bulunan 2011 doğumlu ...'a çarparak ölümüne neden olduğu anlaşılmaktadır.

2.Maktulün kesin ölüm sebebini belirleyen, Ceylanpınar Cumhuriyet Başsavcılığının 02.03.2013 tarihli ölü muayene tutanağında, maktulün kesin ölüm nedeninin trafik kazasına bağlı kafa kaidesi kırığı ve mevcut fraktürlerden masif kan kaybı sonucu olduğunun bildirildiği görülmektedir.