muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12962, Karar No: 2022/1953, Tarih: 16.02.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12962 E.  ,  2022/1953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet ve prime esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrasında, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ve feri müdahil Kurum avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki dosya incelendiğinde; ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi’nde açılan davada, davacının 20.07.2007 tarihinden kadroya atandığı 10.05.2010 tarihine kadar olan fark ücret alacağı belirlemesi yapıldığı anlaşılmakla , bu kararın kesinleşip kesinleşmediği; kesinleşen karara göre belirlenen fark ücretlerin işveren tarafından infaz edilip edilmediği, Kurumdan sorulmak suretiyle bu hususla ilgili bilgi ve belgelerle; davacıya ait asıl ve ek prim bordroları da dosya arasına alındıktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 16.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11708, Karar No: 2013/16051, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11708 E.  ,  2013/16051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 17.05.2011 gününden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığı, özellikle etrafının meskûn olup olmadığı, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları vs. hususlarının belediye başkanlığından,

2-Dava konusu taşınmazların ilk tesisten itibaren tüm tedavülleriyle birlikte üzerindeki takyidat ve şerhleri de gösterir biçimde tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan buğday, sofra domates ve beyaz lahananın 2011 yılı itibariyle sulu şartlarda dekar başına ortalama verimi, kilogram başına toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderinin (ayrıntılı olarak) asgari ve azami verileri gösterir şekilde gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

4-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz üzerinde bulunduğu belirtilen ağaçların yaş ve cinsleri belirtilmek suretiyle 2011 yılı rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13577, Karar No: 2013/17878, Tarih: 12.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/13577 E.  ,  2013/17878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : OSMANİYE  SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/05/2013

Yanlar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kayıt maliki ile miras bırakanının aynı kişi olduğunun tespiti isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacının iddialarının sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dava H. T. olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Bilindiği üzere,  Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek veya aynı kişi olduğunun tespitine karar verilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; talebe konu taşınmazlardan 88 ada 107 parsel sayılı taşınmazın kargir dükkan vasıflı olduğu ve dükkan olarak kullanıldığı halde, anılan taşınmazın vergilerini kimin, hangi tarihten beri ödediğinin ilgili vergi dairesinden sorulmadığı, doğum tarihi belirtilmeden tapu sicil kayıtlarında yazıldığı şekilde '' M.oğlu H. T. '' adındaki tüm şahısların nüfus müdürlüğünden kayıtlarının istenmediği, özellikle 136 ada 2 parselin kadastro tutanağında yazıldığı şekilde 1945 doğumlu M.oğlu H. T.adında  herhangi bir kaydın bulunup bulunmadığının denetlenmediği,  yine aynı parselin kadastro tespit tutanağında H. T.'ın  kanuni ikametgahı  ''Ç. '' yazdığı halde, bu yerin neresi olduğunun araştırılıp bu yerde zabıta araştırması yaptırılmadığı görülmektedir.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeler ve olgular doğrultusunda  araştırma ve inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin belirtilen nedenlerle temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/4484, Karar No: 2018/8052, Tarih: 22.03.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/4484 E.  ,  2018/8052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ... kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ... kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Davacı, miras bırakanı ... ... Çiçek’in çekişme konusu 218, 348 ve ... mevkii 218 ... sayılı taşınmazların maliki olduğunu ancak ... kayıtlarında ... isminin sehven ‘...’ olarak yazıldığını ileri sürerek ... kayıtlarının ... kayıtlarına uygun şekilde düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının miras bırakanın ... kayıtlarında ... isminin bulunmadığı bu nedenle ... kayıtlarında ... ismi eklenmek suretiyle düzeltme yapılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 05/09/1969 tarihli komisyon kararı ile 3 ... sayılı taşınmazın paydaşlar tarafından taksim edildiği, taksim sonucuna göre 348 ... sayılı taşınmazın ... oğlu ... ... ...’a isabet ettiği, adı geçen adına taşınmazın tespit ve tescil edildiği, tespitin itiraz edilmeksizin 26/12/1970 tarihinde kesinleştiği, 18/06/1969 tarihli komisyon kararı ile 3 ... sayılı taşınmazın paydaşlar tarafından taksim edildiği, taksim sonucuna göre 218 ... sayılı taşınmazın da ... oğlu ... ... ...’a isabet ettiği, adı geçenin ölüm tarihi ştşbariyle mirasçılarının adlarının bilinmemesi nedeniyle bu kişi adına tespit ve tescile karar verildiği, tespitin 18/07/1969 tarihinde itiraz edilmeksizin kesinleştiği sabittir.

Davacının 600/19200 pay ile mirasçısı olduğu, kök miras bırakanı ... oğlu ...’in 1876 doğumlu olup 22/01/1932 tarihinde öldüğü, mahkemece ... kayıtlarına göre ...adının olmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; ... kaydında ...adı olmayan miras bırakanın ...adının ... kaydına eklenmesine mümkün olmaması nedeniyle çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince davacının talebinin tespit gibi değerlendirilerek işin esasına girilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yöne değinen temyiz itirazı açıklanan nedenle yerindedir. Kabulü ile, hükmün (HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla) 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15380, Karar No: 2023/3244, Tarih: 17.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/15380 E.  ,  2023/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Bozma sonrası yapılan yargılama sırasında reşit olup, duruşmaya katılmayan mağdure vekilinin temyize muvafakatinin olup olmadığı hususunun ihtar edilmesine rağmen muvafakat ettiğine dair beyanda bulunmadığı anlaşılmakla mağdur vekilinin temyize hakkı bulunmadığı anlaşılmıştır.

Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden;

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında Kilis Cumhuriyet Başsavcılığının 2009/1041 Esas sayılı iddianamesi ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kamu davası açılmıştır.

2. Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2013 tarihli ve 2009/161 Esas, 2013/221 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 19.11.2013 tarihli ve 2009/161 Esas, 2013/221 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan mağdur vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 29.12.2021 tarihli ve 2021/13071 Esas 2021/10438 Karar sayılı kararı ile sair temyiz itirazlarının reddi ile "Mağdura yönelik istismar eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle cinsel organını farklı zamanlarda mağdurun makatına sürtme şeklinde sübuta eren eylemlerinin zincirleme şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilip suç tarihi itibarıyla belirlenecek lehe kanuna göre mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/4, 43/1, 103/6 maddeleri gereğince belirlenen 18 yıl hapis cezası aynı Kanunun 31/2. maddesi ile 1/2 oranında indirildiğinde bulunan 9 yıl hapis cezasının, aynı maddenin son cümlesine göre 7 yıldan fazla olamayacağı ve TCK'nın 62. maddesinin de bu ceza üzerinden tatbiki gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması neticesinde fazla ceza tayini" nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin 30.05.2022 tarihli ve 2022/145 Esas, 2022/307 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan 6545 sayılı kanun değişikliği öncesi yürürlükte olan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, dördüncü, altıncı fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddeleri uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Sübuta, dosyada herhangi bir somut, maddi, şüpheden uzak delil bulunmaması ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi göz önüne alınarak suça sürüklenen çocuğun beraatine karar verilmesi gerektiği ve resen tespit edilecek nedenlerle kararın bozulması talebine re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Katılan vekili olarak duruşmaya katıldığına ve kararı temyiz ettiği halde bozmadan sonra tebligat

yapılmadığına, beyanları alınmadan duruşmaya çağrılmadan hüküm kurulması ve resen tespit edilecek nedenlerle kararın bozulması istemine, ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyiz kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İsteği

Katılan vekili olarak duruşmaya katıldığına ve kararı temyiz ettiği halde bozmadan sonra tebligat

yapılmadığına, beyanları alınmadan duruşmaya çağrılmadan hüküm kurulması ve resen tespit edilecek nedenlerle kararın bozulması istemine, ve re'sen tespit edilecek hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyiz kapsamına göre;

İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

04.08.2008 tarihinde mağdur ... \*\*\* bisikleti ile gezerken hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kesinleşen ... ve suça sürüklenen çocuk ...'ın yanına gelerek birlikte gezelim dedikleri, akabinde mağduru brikethanenin yanında yapılmış boş eve götürdükleri, burada cinsel organlarını çıkardıkları, mağdurun pantolonunu çıkarmadan sırasıyla arkasına geçerek cinsel organlarını mağdurun arka tarafına sürtükleri, mağdurun kaçmak istemesi üzerine, hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı kesinleşen kendisini tehdit ederek gitmesini engellediği, akabinde mağduru bıraktıkları, ertesi gün 05.08.2008 tarihinde, mağdur ...'in yoğurt satmaya gittiği, yoğurdu sattıktan sonra boş kova ile birlikte evine döndüğünde suça sürüklenen çocuk ... \*\*\* yeniden mağdurun önüne çıkarak kendisine ait bisikleti birlikte tamire götürmelerini istediği, ancak mağdurun kabul etmediği, bunun üzerine mağduru kolundan tutup zorla götürmek istediği, mağdurun gitmek istememesi üzerine bir gün önce yaşanan olayları babasına anlatacağı tehdidinde bulunarak mağduru zorla parkın arkasındaki evin bahçesinde bulunan tuvalete soktuğu, mağdurun pantolonunu indirdiği ve kendisinin cinsel organını çıkartarak 'seni döverim öldürürüm' diye tehdit ettiği, ardından cinsel organını mağdurun makatına sürtmek suretiyle cinsel istismarda bulunduğu, 31.07.2013 tarih, 3245 sayılı ATK. 6. Adli Tıp İhtisas Kurulunun raporunda; mağdur ... \*\*\* suça sürüklenen çocuk ... \*\*\* her iki eylemi nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun bildirildiği, suça sürüklenen çocuğun bir suç işleme kararının icrası kapsamına mağdur ... \*\*\* karşı 04.08.2008 tarihinde ve 05.08.2008 tarihinde cebir kullanmak suretiyle çocuğun basit cinsel istismar suçunu işlediği, suça sürüklenen çocuk ...'ın bu eylemleri nedeniyle mağdurun ruh sağlığının bozulmuş olduğu vicdani kanaatine varılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Bozma sonrası yapılan yargılama sırasında reşit olup usulüne uygun duruşma gününü bildirir tebligata rağmen duruşmaya katılmayan, anılan hükmün yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekil tarafından temyiz edildiğinden haberdar olmayan mağdura gerekçeli karar ve vekilin temyiz başvurusu dilekçesine muvafakati olup olmadığı ihtarını içeren tebliği yapılmasına istinaden dosyanın gönderildiği mahkemece adı geçen mağdura usulüne uygun şekilde yapılan tebligata rağmen anılan kararın temyiz etmediği gibi, vekili tarafından yapılan temyize muvafakat ettiğine dair beyanda bulunmadığı anlaşılmakla yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B: Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.

V. KARAR

A. Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2022/145 Esas, 2022/307 Karar sayılı kararına yönelik mağdur vekilinin temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Kilis Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.05.2022 tarihli ve 2022/145 Esas, 2022/307 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.05.2023 tarihinde karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un karar yazımından önce 28.07.2023 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2014/17816, Karar No: 2014/18157, Tarih: 03.11.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/17816 E.  ,  2014/18157 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/281856

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 07.07.2014 gün ve 2014-13888/46783 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 04.09.2014 gün ve KYB 2014/281856 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık S.. E..’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1, 62 ve 51. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/10/2013 tarihli ve 2013/207 esas, 2013/740 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 esas, 2013/15593 sayılı ilâmında yer alan, “Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı Kanun’un “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un "Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de bunların dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”