muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10562, Karar No: 2015/4764, Tarih: 16.03.2015

Kurumca esas alınan banka kayıtlarında, sigortalı tarafından 21.01.2011 tarihinde davacı işverenin iş adresi bildirilerek hesap açıldığı, dava dışı sigortalı tarafından Kuruma verilen dilekçede de, 01.02.2011 tarihinden itibaren davacı yanında işe başladığının bildirildiği ve dava dışı sigortalının Kurumca resen 01.02.2011-30.09.2011 tarihleri arasında davacı yanında çalıştığının tespitinin yapıldığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, eldeki davada 01.02.2011 tarihinden itibaren fiili çalışmanın varlığı yada yokluğu konusunda verilecek kararın sigortalının hak alanını da ilgilendirdiği gözetilerek, dava dışı sigortalının da usulüne uygun olarak davada taraf olması sağlanarak, sonuç itibariyle sigortalılık süresinin de tespiti hükmünü içerecek bu tür davaların, kamu düzeniyle ilgili olduğu ve bu nedenle de özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmesinin zorunlu ve gerekli bulunduğu gözetilerek, bu çerçevede, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanabileceği de göz önünde bulundurularak, yöntemince inceleme ve araştırma yapılmalı, ihtilaf konusu dönemde davacının Kurum nezdindeki işyeri dosyası ile tüm dönem bordroları celp edilerek, davacı ile birlikte çalışan ve işverenin bordrolarında kayıtlı kişiler ile aynı yörede komşu işverenler veya benzeri işleri yapan başka işverenler ve bu işverenlerin çalıştırdığı bordrolara geçmiş kişiler titizlikle araştırılarak belirlenmeli ve bu çerçevede tanıkların bilgi ve görgülerine başvurulmalı, yargılama sürecinde dinlenen tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde, iş yerinin kapsamı, kapasitesi ve niteliği nazara alınarak tanık beyanları denetlenmeli, davacı, sigortalının 01.02.2012 tarihinden itibaren çalışmalarının Kuruma bildirildiğini ileri sürdüğü halde, sigortalının hizmet dökümüne göre, 06.01.2012 tarihinden itibaren......sicil nolu işveren yanından Kurum kayıtlarına geçen çalışmalarının bulunması nedeni ile anılan işveren ile davacı arasındaki fiili ve hukuki irtibat araştırılmalı, böylece bu konuda gerekli tüm soruşturma yapılarak fiili çalışmanın hangi tarihler arasında gerçekleştiği belirlenerek, davanın beş puanlık prim teşvikinden yaralanma hakkının varlığı irdelenerek, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1110, Karar No: 2023/10279, Tarih: 18.12.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/1110 E.  ,  2023/10279 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ:Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2021/3818 Değişik iş

SUÇ : Dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

Didim (Yenihisar) Cumhuriyet Başsavcılığının 16.06.2021 tarihli ve 2020/291 Soruşturma, 2021/2335 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Söke Sulh Ceza Hakimliğinin 28.09.2021 tarihli ve 2021/3818 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 28.09.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 10.02.2023 tarihli ve 2022/22290 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/20468 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 14.03.2023 tarihli ve KYB-2023/20468 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde müştekinin, eşi ile aralarının kötü olması sebebiyle üzerindeki büyüyü bozdurmak amacıyla kardeşinin şüphelilerden Murat Karataş'a bir miktar para gönderdiği, farklı bir zamanda ...ile görüştüğü, ...'a da aynı amaçla para gönderdiği, durumu kolluğa ihbar ettiğini belirterek, kendisini dolandıran şahıslardan şikayetçi olması üzerine başlatılan soruşturma sonunda Didim (Yenihisar) Cumhuriyet Başsavcılığınca müştekinin bildirmiş olduğu hatlardan yalnızca birinin şüpheli ...'a ait olduğu, diğer hatlara ilişkin tespit yapılamadığı, müşteki ile şüpheliler arasında mesajlaşma kayıtlarının bulunmadığı, atılı suçun hile ile iradenin fesada uğratılması şeklinde gerçekleşebileceği, olayda müştekiye karşı hileli bir eylem veya ifade olduğuna dair herhangi bir delil bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiş ise de,

Somut olayda, şüpheliler ...ve Murat Karataş'ın ifadelerinin alınması, müştekinin şüphelileri teşhis ettiğine dair tutanak tutulması, taraflar arasında geçen iletişimin tespit edilmesi amacıyla Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı'ndan belgelerin celp edilmesi, tanık......ın beyanın alınması ve sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği cihetle, eksik soruşturma ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi nedeniyle, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; olay tarihinde şikâyetçinin eşiyle arasının kötü olması nedeniyle üzerindeki büyüyü bozduracağını söyleyen şüpheli ... ve bu şüpheli aracılığıyla tanıştığı şüpheliler ...ile ...'e farklı zamanlarda para gönderdiğinin iddia olunması karşısında; şikâyetçinin şüphelilerle iletişim kurduğu ve dilekçelerinde bildirdiği GSM hatlarının kime/kimlere ait olduğunun tespit edilmesi, bu hatların bahse konu tarihlerde birbirleriyle ve şikâyetçiyle arasındaki görüşmeleri gösterir HTS kayıtlarının temin edilmesi, kendilerini ...ve ...ismiyle tanıttıkları bildirilen kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin belirlenmesi, şüpheli sıfatıyla ifadelerine başvurulması, şikâyetçinin kardeşleri olan..., ... ve......ın tanık sıfatıyla beyanlarının alınması, UYAP üzerinden yapılan incelemede tespit edilen şüpheli ...'ın... ve......a yönelik eylemlerine dair İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2020/214 Esas sayılı ve ... 9. Ağır Ceza Mahkemesinin 2022/129 Esas sayılı dosyalarının celp edilerek incelenmesi, bu soruşturmayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosyaya eklenmesinden sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; olayda şikâyetçiye karşı hileli bir eylem veya ifade olduğuna dair herhangi bir delil bulunmadığı şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Söke Sulh Ceza Hakimliğinin 28.09.2021 tarihli ve 2021/3818 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11968, Karar No: 2016/15428, Tarih: 26.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/11968 E.  ,  2016/15428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde Mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 01.06.2013 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu yaralanan sigortalı İlhan Demirkıran’a bağlanan gelirler ile yapılan ödemeden oluşan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkin olup, ... İş Mahkemelerinin yetkili olduğundan bahisle Mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19'uncu maddesinde "yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir." denilmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 127'nci maddesinde, cevap dilekçesini verme süresinin, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki hafta olduğu, 116/1-a maddesinde kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazının ilk itirazlar içinde sayıldığı ve 117/1'inci maddesinde de ilk itirazların hepsinin cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorunda olduğu belirtilmiştir.

Eldeki rücuan tazminat istemli davada, kesin yetki sözkonusu değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.05.2015 gün 11-2359-1443 sayılı kararı). Davacı tarafından 18.03.2016 tarihinde ... 19. İş Mahkemesine dava açılmış olup dava dilekçesi tebliğ edilmediğinden ortada usulüne uygun bir yetki itirazının bulunmadığı açıktır. Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olayda; Mahkemece, kesin yetki kuralları bulunmadığı gözetilerek öncelikle davalılara usulüne uygun olarak dava dilekçesinin tebliğ ile taraf teşkili sağlanmalı, davalıların usule ve esasa ilişkin itiraz ve delilleri toplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3607, Karar No: 2015/18207, Tarih: 10.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3607 E.  ,  2015/18207 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/07/2014

NUMARASI : 2013/1018-2014/736

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye esas alınan zeytinin kuru ve sulu şartlarda 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama gideri varsa bu giderleri- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir biçimde veri cetvelinin ayrı ayrı gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı SA.
Yargıtay — Esas No: 2012/23417, Karar No: 2013/1537, Tarih: 04.02.2013

**3. Hukuk Dairesi         2012/23417 E.  ,  2013/1537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 8.000,00 TL ıslahen 64.320,00 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacılar vekili dava dilekçesinde, 775 Sayılı Gecekondu Kanunu ve Uygulama Yönetmeliği hükümleri uyarınca davacıların murisine 1969 yılında 10672 ada 23 parsel sayılı arsanın tahsisinin yapıldığını ancak arsanın teslim edilemediğini, aradan geçen zaman içerisinde tahsisi yapılan arsanın işgale uğradığını, 2981 Sayılı (mülga 2805) Kanun uyarınca işgalcilerin durumunun hukuki geçerlik kazandığını, bunun üzerine davalının aynı bölgede bulunan 20017 ada, 7 parsel sayılı 1.989,00 m2 yüzölçümlü taşınmazın 226,00 m2'ye tekabül eden 226/1989 oranındaki kısmının davacılar adına tahsisine karar verdiğini, arsa tahsisi için gerekli belgelerin 1 ay içinde ibrazını istediğini, davacıların istenen belgeleri ibraz ettiklerini, arsa borcunun noter taahhütnamesine göre düzenli olarak ödenmediği gerekçesi ile davacılardan 7.086,00 TL gecikme bedelini 1 ay içinde ödemelerinin istendiğini, gerekli ödemelerin zamanında yapıldığının idareye bildirilmesi üzerine, davalı idarenin 26.01.2010 tarihli yazı ile tahsisle ilgili işlemlerin yasal süre içerisinde tamamlanmadığı gerekçesi ile arsa tahsis işlemini iptal ettiğini iddia ederek; tahsise konu arsanın rayiç bedelinin ödenmesini; mümkün olmadığı takdirde ödenen bedelin denkleştirici adalet ilkesi gereği faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde, arsa bedeli olarak 294,00 TL'nin 30.04.1970 tarihinde ödendiğini ancak 1971; 1972, 1973; 1974; 1975; 1976 ve 1977 yıllarında ödenmesi gereken 294,00'şer TL'nin vadesinde ödenmediğini; 17.05.1977 tarihinde 2.646,00 TL ödeme yapıldığını, bu ödemeler dikkate alınarak hesaplanan 7.086,00 TL bedelin yazının tebliğinden itibaren 1 ay içinde ödenmesinin davacılardan istendiğini, davacıların bu bedeli yatırmamaları üzerine yapılan arsa tahsis işleminin .... Makamı Olur'u ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'nun 27 ve Uygulama Yönetmeliği'nin 15. maddeleri uyarınca iptal edildiğini, arsa tahsisi ve iptali ile ilgili işlemlerin 775 Sayılı Gecekondu Kanunu ve Uygulama Yönetmeliği hükümlerine uygun yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek; taraflar arasında geçerli bir satış ve tahsis bulunmadığı gerekçesi ile denkleştirici adalet ilkesine göre hesaplanan 17.162,63 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü cihetine gidilerek; taraflar arasında geçerli bir satış ve tahsis bulunmadığı gerekçesi ile denkleştirici adalet ilkesine göre hesaplanan 17.162,63 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde bulunmadığından reddedilmiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; davacıların murisi adına 30.04.1970 yılında 775 sayılı Gecekondu Kanunu kapsamında arsa tahsisi yapıldığı ancak arsanın davacıların murisine teslim edilmediği, davacıların murisinin değişik tarihlerde davalı tarafa başvurarak adına tahsis edilen arsa ile ilgili açıklayıcı bilgi istediği; 21.07.2003 tarihli cevabi yazıda; arsaların işgal edildiği, 2981 sayılı yasa nedeniyle işgalcilerin durumunun hukuki geçerlik kazandığı, bu nedenle arsaların adına tahsis edilenlere verilemediği, aynı durumda bulunan kişilerle birlikte kooperatif kurmaları halinde kooperatif arsalarından birinin tahsisinin sağlanabileceğinin bildirildiği; 2008 yılında ise davalı tarafça arsa tahsisi değişikliği yapıldığı; yasal süre içinde davacıların yükümlülüklerini yerine getirmedikleri gerekçesi ile tahsisin iptal edildiği anlaşılmaktadır.

Buna göre davacıların murisi ile davalı arasında 1970 yılında yapılan sözleşme geçerli bir sözleşmedir. Davalı taraf da cevap dilekçesinde arsa tahsis işleminin 775 Sayılı Gecekondu Kanunu ve Uygulama Yönetmeliği hükümlerine uygun yapıldığını kabul etmiştir. Geçerli sözleşmenin ifa edilmemesi nedeniyle davacı taraf, taşınmazın ifasının imkansız hale geldiği tarihteki rayiç değerini isteyebilir.

O halde mahkemece; ifanın imkansız hale geldiği tarih itibariyle tahsise konu taşınmazın rayiç değeri bilirkişi marifetiyle belirlenip, bu miktarın talep aşılmamak kaydıyla davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu denkleştirici adalet ilkesine göre yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.