muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2863, Karar No: 2014/4782, Tarih: 20.03.2014

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder.

Nitekim 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK. 107. maddesinde düzenleme altına alınan belirsiz alacak davası ve tesbit davasında davacının iddianın genişletilmesi yasağı olmadan ve karşı tarafın rızasına ve ıslaha da gerek kalmaksızın talep sonucunun arttırılabileceği kabul edilmiş, maddenin gerekçesinde de bu dava ile ilk dava tarihinde zamanaşımının kesileceği belirtilmiştir.

Aynı Yasanın 109. maddesindeki kısmi davada ise zamanaşımının kesileceği yolunda bir açıklama yoktur.

6100 sayılı Kanunun hazırlanması sırasında görev alan Prof. Hakan Pekcanıtez, Prof. Oğuz Atalay ve Prof. Muhammet Özekes tarafından yayınlanan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Hükümlerine göre Medeni Usul Hukuku Kitabının 321. sayfasında “Belirsiz alacak davası açılabilmesinin mümkün olduğu hallerde kısmi dava açmak davacı açısından üç nedenle daha elverişli olmayacaktır. Birincisi kısmi dava açan davacının alacağının geri kalan kısmı için zamanaşımı süresi kesilmemiş olacaktır. Buna karşılık belirsiz alacak davasında zamanaşımı, dava sonunda alacağın tümü için dava tarihinde kesilmiş sayılacaktır. İkinci olarak kısmi dava açan davacı dava sırasında alacağın geri kalan kısmını talep etmek isterse, bunu ancak ıslah ya da karşı tarafın açık rızası ile yapabilecektir...” şeklindeki açıklamaları ile gerek Dairemizin, gerekse HGK'nun önceki içtihatları gibi yeni HMK.da da kısmi dava açılması halinde sadece dava edilen bölüm için zamanaşımının kesileceği yolundaki istikrarlı uygulamanın devam ettirildiği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında, davaya konu trafik kazasının 26/04/2005 tarihinde meydana geldiği, davacının maluliyet oranının 10/03/2011 tarihli Adli Tıp raporu ile belirlendiği ve 08/12/2011 tarihinde de harç yatırılarak ıslahın yapıldığı gözetildiğinde davacının gerçek zararını öğrendiği 10/03/2011 tarihinden itibaren BK 60/1. maddede öngörülen bir yıllık ve olaydan itibaren uzamış (10 yıllık) zamanaşımı süreleri dolmadan davasını ıslah ettiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda dairemiz bozma kararında belirtilen gerekçeye katılmamakla birlikte, yukarıda açıkladığım gerekçe ile karar düzeltme isteminin reddi gerektiği düşüncesindeyim. 20/03/2014
Yargıtay — Esas No: 2008/3341, Karar No: 2008/6190, Tarih: 26.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/3341 E.  ,  2008/6190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... vd. Vek.Av.Göknil Bengi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 385 ada 64 parsel ile emsal alınan 1242 ada 24 parsel numaralı, taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için (2006) yılı itibariyle) belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m2 fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlıklarından sorularak alınacak cevap yazılarının yeterliliğinin hakimlikçe denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13636, Karar No: 2014/21111, Tarih: 11.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13636 E.  ,  2014/21111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/372942

MAHKEMESİ : İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2011

NUMARASI : 2009/129 (E) ve 2011/336 (K)

SUÇ : 5846 Sayılı Yasaya Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın baştan beri değişmeyen savunmalarında bandrolsüz CD satmadığını, CD satın almak için tezgahın başında beklediği esnada görevlilerin gelerek kendisi hakkında işlem yaptığını beyan etmesi, temyiz dilekçesinde de tutanak mümzilerinden M..G.. ile aralarında husumet olduğunu belirtmesi ve 30.04.2009 tarihli tutanakta imzasının bulunmaması karşısında, tutanak düzenleyicileri dinlenilerek, olayla ilgili bilgi ve görgüleri sorulup anılan husus belirlendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte, bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14554, Karar No: 2014/1605, Tarih: 25.02.2014

**16. Hukuk Dairesi         2013/14554 E.  ,  2014/1605 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan ve tapuda davacının eşi ... adına kayıtlı bulunan eski 742 parsel sayılı 9.500,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, ...parsel numarasıyla ve 9.150,14 metrekare yüzölçümlü olarak; dava dışı ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 720 parsel sayılı 2.850,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, .... parsel numarasıyla ve 2.994,06 metrekare yüzölçümlü olarak, dava dışı ...adına tapuda kayıtlı bulunan eski 721 parsel sayılı 2.600,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 148 ada 99 parsel numarasıyla ve 2.749,64 metrekare yüzölçümlü olarak, dava dışı ... ve müşterekleri adına tapuda kayıtlı bulunan eski 722 parsel sayılı 5.200,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 148 ada 98 parsel numarasıyla ve 4.977,80 metrekare yüzölçümlü olarak, dava dışı, Saime ve...adına tapuda kayıtlı bulunan eski 724 parsel sayılı 4.100,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 148 ada 95 parsel numarasıyla ve 3.965,44 metrekare yüzölçümlü olarak; dava dışı... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 738 parsel sayılı 3.350,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 148 ada 119 parsel numarasıyla ve 3.257,54 metrekare yüzölçümlü olarak; dava dışı ... ve ... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 741 parsel sayılı 4.600,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 148 ada 120 parsel numarasıyla ve 4.196,37 metrekare yüzölçümlü olarak; dava dışı... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 743 parsel sayılı 3.900,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 148 ada 107 parsel numarasıyla ve 3.870,24 metrekare yüzölçümlü olarak; dava dışı Bekir Bal adına tapuda kayıtlı bulunan eski 744 parsel sayılı 3.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 148 ada 109 parsel numarasıyla ve 2.825,94 metrekare yüzölçümlü olarak; Hazine adına tapuda kayıtlı bulunan eski 748 parsel sayılı 9.520,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 148 ada 115 parsel numarasıyla ve 9.821,48 metrekare yüzölçümlü olarak; eski 754 parsel sayılı 3.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 148 ada 108 parsel numarasıyla ve 2.699,77 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., uygulama kadastrosu sırasında eşi Mustafa’ya ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın pasif husumet yokluğundan reddine ve çekişmeli taşınmazların uygulama tespiti gibi tapuya tesciline 100 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı

tarafa verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı (...) Hazine vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

tarafa verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı (...) Hazine vekili tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, kararda yazılı gerektirici nedenlere ve 3402 sayılı Yasa'nın 31/3. meddesi uyarınca vekalet ücreti takdirinde isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 25.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11625, Karar No: 2014/9977, Tarih: 16.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11625 E.  ,  2014/9977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12078, Karar No: 2020/1795, Tarih: 10.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/12078 E.  ,  2020/1795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın müştekinin cami içersindeki raflara koyduğu ayakkabısını çalınması şeklindeki eyleminin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekiye ait Adidas marka spor ayakkabısının çalınması karşısında: suça konu ayakkabının değer tespiti yapılarak TCK'nun 145. maddesi tartışılmaması,

3-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Somut olayda ise; sanığın, müştekiye ait Adidas marka spor ayakkabısının çalınması karşısında: suça konu ayakkabının değer tespiti yapılarak TCK'nun 145. maddesi tartışılmaması,

3-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 saylı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 10.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8802, Karar No: 2021/1433, Tarih: 11.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/8802 E.  ,  2021/1433 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi uyarınca; beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; mahalli Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Sanığın idaresindeki kamyonet ile meskun mahalde, gündüz vakti seyir halinde iken, olay yeri kontrolsüz kavşağa geldiğinde, soldaki sokağa dönmek istediği sırada, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanununun 53/b-6. maddesine göre “ sola dönüşlerde sürücüler gireceği yolun gidişe ayrılan kısmına girmek üzere, dönüşünü yaparken, arkadan gelen ve sola dönecek diğer taşıtları engellememek için, geniş kavisle dönüş yapmaya zorunludur.” hükmüne aykırı davranmak suretiyle, dar kavisle döndüğü sırada, kendi şeridinde seyreden katılan motosiklet sürücüsü ile çarpıştığı ve katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak neden olduğu olayda; kovuşturma aşamasında alınan ve sanığın tam kusurlu olduğu yönündeki 10.04.2015 tarihli bilirkişi raporu oluş ve dosya kapsamına uygun olduğu anlaşılmakla, sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi;

2-Bozma ilamına uyulması halinde; sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçu için TCK'nın 89/1. maddesinde öngörülen temel ceza miktarı itibariyle, 5271 sayılı CMK'nın, 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan ''Basit Yargılama Usulü'' düzenlemesine tabi olacağı; Anayasa Mahkemesinin 19.08.2020 tarihli ve 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25.06.2020 tarihli ve 2020/16 Esas-2020/33 Karar sayılı iptal kararı ile; ''...kovuşturma evresine geçilmiş...'' ibaresinin, aynı bentte yer alan ''...basit yargılama usulü...'' yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle, kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararı doğrultusunda CMK'nın 251. maddesi hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmesi;

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14204, Karar No: 2013/3938, Tarih: 20.03.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/14204 E.  ,  2013/3938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan babası ...'nün diğer mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 7603 ve 134 parsel sayılı taşınmazlarını davalı oğluna satış göstermek suretiyle temlik ettiğini ileri sürüp miras payı oranında tapunun iptali ile adına tescilini istemiştir.

Davalı, satışın gerçek olduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, işlemlerin danışıklı olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup mahkemece, miras bırakan ... tarafından davalıya yapılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenmek ve benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

-KARAR-

Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup mahkemece, miras bırakan ... tarafından davalıya yapılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu belirlenmek ve benimsenmek suretiyle davanın kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalının bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde değildir, reddine.

Ne var ki, dava konusu taşınmazlardan 7603 sayılı parsel üzerindeki yapının davalı tarafından yapıldığı kesinleşen mahkeme kararı ile sabit olduğu üzere, satış tarihindeki haliyle dava tarihinde bu taşınmazın değeri 68.802,00.-TL olarak, diğer 134 parsel sayılı taşınmazın değeri ise 15.272,73.-TL olarak belirlenmiş olup isteğin miras payı oranında olduğu gözetildiğinde, davacının veraset ilamındaki miras payı 3/16 oranında bulunduğuna göre,, dava değerinin 15.763,88.-TL olduğu kabul edilerek harç ve vekalet ücretinin buna göre hesaplanması gerekirken, taşınmazların tamamının kıymeti üzerinden harç ve vekalet ücreti tayini doğru değil ise de , anılan bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün, 3. fıkrasındaki, “ Hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanan 4.086,84.-TL nispi ilam harcından, peşin alınan 1.167,55.-TL harcın mahsubu ile bakiye 2.919,29.-TL nispi ilam harcının davalılardan tahsili ile hazineye irat kaydına'' cümlesinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine, “ Hüküm altına alınan miktar üzerinden hesaplanan 936,32.-TL nispi ilam harcının peşin alınan 1.167,55.-TL harçtan mahsubu ile fazla yatan 934.-TL harcın istek halinde yatırana iadesine'' cümlesinin yazılmasına, 4.fıkrasındaki, '' Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, kabul edilen miktar üzerinden, yürürlükteki AAÜT uyarınca hesaplanan 7.554,16.-TL nispi vekalet ücretinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine'' ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine, '' Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, kabul edilen miktar üzerinden, yürürlükteki AAÜT uyarınca hesaplanan 1.891,56.-TL nispi vekalet ücretinin davalı ...' ten tahsili ile davacıya verilmesine'' ibaresinin yazılmasına, 5. fıkrasındaki, '' Davacı tarafça yapılan 1.622,04.-TL yargılama giderinin davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine'' cümlesinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine ''

Davacı tarafça yapılan 932,37.-TL yargılama giderinin davalı ...' ten tahsili ile davacıya verilmesine'' cümlesinin yazılmasına, düzeltilmiş bu haliyle kararın davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı H.M.K.'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 436/2. (6100 sayılı HMK'nun 370/2. md.) maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 20.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8638, Karar No: 2015/30839, Tarih: 12.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/8638 E.  ,  2015/30839 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/150209

MAHKEMESİ : Suruç Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2013/492 (E) ve 2014/48 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 13.10.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2024, Karar No: 2025/1994, Tarih: 15.04.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/2024 E.  ,  2025/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/989 E., 2024/151 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Of 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/463 E., 2023/147 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Trabzon ili Of ilçesi ... Mahallesinde bulunan 303 ada 33 parsel sayılı taşınmazın davalılar, 303 ada 32 parsel sayılı taşınmazın ise davacının murisi adına tespit ve tescil edildiğini, kadastro çalışmaları sırasında yapılan hata nedeniyle davacının murisine ait taşınmazın bir bölümünün davalılara ait taşınmazın sınırları içerisinde bırakıldığını, 303 ada 32 parsel sayılı taşınmaz her ne kadar kadastro sırasında davacının murisi adına tespit ve tescil edilmiş ise de sonradan mirasçılar arasında yapılan taksimde davacıya kaldığını ve tapusunun da davacı adına olduğunu, dava konusu 303 ada 33 parsel sayılı taşınmazın keşif esnasında sınırları gösterilecek olan bölümünün tapu kaydının iptali ile davacıya ait 303 ada 32 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar ..., ... ve ... ayrı ayrı sundukları benzer cevap dilekçelerinde özetle; davacıya ait 303 ada 32 parsel sayılı taşınmazın eskiden beri hep aynı sınırlar içerisinde olduğunu, davacının taşınmazından alınarak kendilerine ait taşınmaza eklenen hiçbir arazi bulunmadığını, taşınmazın yıllarca kendileri tarafından çay bahçesi olarak kullanıldığını, davacıya ait 303 ada 32 parsel sayılı taşınmazın ise kullanılmadığını ve çalılık halde olduğunu beyanla davanın reddini istemişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; Bölge Adliye Mahkemesinin, yeniden keşif yapılması ve zilyetlikle kazanım şartlarının hangi taraf lehine oluştuğunun belirlenmesine ilişkin kaldırma kararından sonra yapılan yargılama sonucunda, dava konusu olan (A) harfi ile gösterilen bölüm içerisinde çay bahçesinin davalıların ve murislerinin zilyetliğinde olduğu davacı ve murislerinin çay bahçesinde zilyetliklerinin olduğunun ispatlanmadığı, çay bahçesi dışında kalan otluk alanlar olarak tabir edilen (C) ve (D) harfleri ile gösterilen bölümde davalıların ve murislerinin bir zilyetliğinin olmadığı, davacı ve murisinin zilyetliğinin olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, (C) ve (D) ile gösterilen bölümlerin 303 ada 32 parsel sayılı taşınmaza eklenilerek davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF