muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1633, Karar No: 2020/15158, Tarih: 14.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/1633 E.  ,  2020/15158 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN; MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

... Çocuk Mahkemesi 2013/926 Esas sayılı dosyasında 2013 Şubat ayı tarihli olayda hırsızlık suçundan yargılanan suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ...'un şikayetçiye ait depo şeklinde kulllandığı iş yerine gelerek pencere demir korkuluklarını keserek şikayetçiye ait iş yerine girdikten sonra istiflenmiş halde bulunan sarı musluk vanası, vana dirseği gibi tesisat malzemeleri ile 300 kg civarında kabloyu bulunduğu yerden aldıkları ve ... İlçe merkezinde hurdacılık yapan sanık ...'ın iş yerine götürerek 75 TL bedel karşılığında sanık ...'a sattıkları iddiasıyla açılan davada; sanık ...'un aşamalarda alınan ifadelerinde atılı suçu işlemediğini, suça sürüklenen Çocuk ...'in bir poşet içerisinde bir kısmı eski, bir kısmı kırık ve bir kısmı da görünüşte yeni olan, ancak kullanılmış 3-4 kg civarında sarı musluk vanası, vana dirseği gibi malzeme ve 300 gr civarında yüzü soyulmamış kabloyu getirdiğini ve hatırladığı kadarıyla 25-30 TL karşılığında satın aldığını, hırsızlık konusu olduğunu bilmediğini, satın aldıktan sonra geri dönüşüm fabrikasına gönderdiğini beyan ettiği ve sanığın bu savunmasının suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... tarafından da doğrulandığı ve iş yerinde yapılan aramada suça konu malzemelerin ele geçirilemediği ve şikayetçinin çalındığını beyan ettiği miktarda malzemenin sanık ...'a satıldığına dair herhangi bir tespitin de yapılamadığının anlaşılması karşısında; sanığın satın aldığı hurda malzemelerin suç eşyası olduğunu bildiği veya bilecek durumda olduğuna dair savunmalarının aksine, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine, yetersiz gerekçe ile yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19890, Karar No: 2014/17923, Tarih: 08.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/19890 E.  ,  2014/17923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi,... 11.Sulh Hukuk Mahkemesi,... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşim yerinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince kolluk araştırmasına göre kısıtlı adaylarının yerleşim yerinin “...” ili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kolluk araştırmasına göre kısıtlı adaylarının yerleşim yerinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise;kolluk araştırmasına göre kısıtlı adaylarının yerleşim yerinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayları hakkında yapılan son zabıta araştırmasına göre halen “...” ikamet etmekte oldukları anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1832, Karar No: 2018/8221, Tarih: 18.10.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/1832 E.  ,  2018/8221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava hizmet tespiti ve sigorta primine esas kazancın tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyularak ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu. Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1- Temyiz konusu hükme ilişkin dava, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine,

2- Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 3.maddesinin II-A fıkrasının 4958 sayılı Yasa’nın 57. maddesi ile yürürlükten kaldırılmadan önceki halinde; malullük,yaşlılık ve ölüm sigortaları bir işveren emrinde çalışan ve ... uyruklu olmayan kimselerden Kurumdan yazılı istekte bulunanlar hakkında ve istek tarihinden sonraki aybaşından başlanarak uygulanacağı belirtilmiştir.4958 sayılı Yasa’nın yürürlüğe girdiği 06.08.2003 tarihinden itibaren bir işveren emrinde çalışan yabancı uyruklu işçiler isteklerine bakılmaksızın tüm sigorta kolları kapsamına alınmıştır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden somut olayda, davacının 29.07.2003 tarihinde yapılan değişiklikten önce Kuruma yapılmış yazılı bir isteği olmadığı gibi işveren tarafından bildirimi olmadığı için kurumdan yazılı istekte bulunduğu da kabul edilemeyeceğinden, 4958 sayılı Yasa’nın yürürlüğe girdiği 06.08.2003 tarihinden itibaren, isteğine bakılmaksızın tüm sigorta kolları kapsamına alınması gerektiğinin kabulü yerine, değişiklikten önceki dönem yönünden de istemin kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yukarıda anlatılan mevzuat hükümleri çerçevesinde mahkemece yapılacak iş; davacının 4958 sayılı Yasa’nın yürürlüğe girdiği 06.08.2003 tarihinden itibaren isteğine bakılmaksızın tüm sigorta kolları kapsamına alınması gerektiği ve bu dönem sonrası sigorta primine esas kazancının tespitiyle, fazlaya dair istemin reddine karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8131, Karar No: 2018/3555, Tarih: 27.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/8131 E.  ,  2018/3555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4,62/1, 50, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan zorunlu müdafii ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

(I) Sanık müdafiinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede,

Sanık müdafinin 26/12/2014 tarihinde temyiz isteminde bulunduktan sonra dosyaya ibraz ettiği 24/02/2017 tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtini bildirmesi karşısında, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE

(II) Annesi ve babası olan katılanların şikayetçi olduğunu ve katılmak istediklerini beyan etmesine rağmen, mağdur küçüğün CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören sıfatıyla temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek, yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve zorunlu müdafii vasıtasıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdur küçük ...'in CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek katılan zorunlu müdafiinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemesine gelince,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan zorunlu müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

1-Katılan ...'in adli raporunda genel durumunun iyi,açık yara ve lezyon olmadığı, beyin ve batın grafileri ile nörolojik muayenesinin doğal olduğunun, katılanlar ... ve ...'un adli raporlarında ise kati raporun beyin cerrahı ve ortopedi uzmanınca verilmesi gerektiğinin bildirilmesi karşısında, meydana gelen kazada yaralanıp yaralanmadığının tespit edilerek yaralanmış ise diğer katılanlar ile birlikte yaralanmalarının derecesini bildirir kati adli raporlarının temin edilmesinin ardından sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini yerine yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-Sanık hakkında hükmedilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nın 50/1-a maddesinin TCK'nın 50 maddesi olarak gösterilmesi ve adli para cezasına esas alınan tam gün sayısı belirtilmesi suretiyle TCK'nın 52/3 maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan zorunlu müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi ve halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/1052, Karar No: 2016/5053, Tarih: 17.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1052 E.  ,  2016/5053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, şikayetçiler ikametlerinin balkonlarında bulundukları sırada yanlarına gelerek Allah rızası diye dilenmeye başladığı, bu sırada şikayetçilere, "sizde büyü var, isterseniz ben büyüyü bozarım" dediği, şikayetçi S..’a ait ziynet eşyasını alıp eşarba sarmak suretiyle şikayetçileri dolandırdığının iddia edildiği olayda;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın üzerine atılı suçu işlediği sübut bulduğundan verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, sanığın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 17/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5659, Karar No: 2014/5714, Tarih: 13.10.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/5659 E.  ,  2014/5714 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Muğla 2. Asliye Hukuk Hakimliği (Tük. Mah. Sıf.)

Tarihi :21.03.2014

Numarası :2013/700-2014/155

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvuru harçlarının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15983, Karar No: 2016/9871, Tarih: 03.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/15983 E.  ,  2016/9871 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin, 15/09/2008 tarihinden 15/10/2015 tarihine kadar davalı şirketlerin ... şubelerinde kasap olarak çalıştığını, davalı ...'nin 01/04/2015 tarihinde iş yerini davalı ...' den devraldığını, davacının yaş şartı hariç emeklilik şartını yerine getirince iş akdini feshettiğini belirterek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı ...' nin adresi ..., diğer davalı şirket ...' nin adresinin ... olduğu ve davacının da çalıştığı adres ... olarak bildirildiğinden H.M.K 7/1 Md. Gereğince.... İş Mahkemesinin ortak yetkili mahkeme olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Taraflar arasında yetkili mahkemenin hangi iş mahkemesi olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medeni Kanununun 19. maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49. maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir.

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Yasada yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin tarafları, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 5. maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta; ...Ticaret Sicil Müdürlüğünden gelen yazı cevabına göre davalılardan ...’ nin adresinin ... olduğunun, davalı ...nin merkezinin ise ... Ticaret Sicilinde olduğunun bildirildiği görülmüştür. Mahkemece ... İş Mahkemesinin ortak yetkili mahkeme olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5521 sayılı yasanın 5 inci maddesi davacıya seçimlik bir hak vermiştir. Buna göre davacı davasını ister işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede açabilecek isterse dava olunanın (birden fazla dava olunan varsa bunlardan her hangi birisinin) Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde açabilecektir.

Bu kapsamda, davacı seçimlik hakkını kullanarak davalılardan ...’nin davanın açıldığı tarihte ikametgâhı sayılan ... İş Mahkemesi'nde davasını açmıştır. ... İş Mahkemesi davaya bakmaya yetkili olduğundan mahkeme gerekçesinde yer alan 6100 sayılı HMK'nun 7 nci maddesinin olayımızda uygulama yeri yoktur. Bu nedenle, Karşıyaka İş Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmesi hatalı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13256, Karar No: 2015/42153, Tarih: 22.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2013/13256 E.  ,  2015/42153 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine göre, katılanın soruşturma aşamasında, “Olay günü arabamı park edeceğim sırada daha önceden tanıdığım sanık bir balta ile üzerime geldi. Bana 600 TL vermezsen seni yaşatmam, dedi. Ben de kaçtım.” diye söylediği, ancak yargılama aşamasında katılanın dinlenilmediği, sanığın ise aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, bu olaydan 16 gün sonra 27.09.2008 tarihinde sanığın yine katılandan 600 TL para isteyip, yumrukla darp etmesi neticesinde sanık hakkında .. Ağır Ceza Mahkemesi'ne kamu davası açıldığı, 01.04.2010 tarih 2009/79 Esas ve 2010/ 89 Karar sayılı karar ile yağmaya teşebbüs suçundan 2 yıl 6 ay hapis cezası verildiğinin anlaşılması karşısında; öncelikli olarak olayın tek tanığı olan katılan .. mahkemeye çağrılarak dinlenilmesi ve .. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2009/79 Esas 2010/89 Karar sayılı dosyasının getirtilip incelenerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6013, Karar No: 2013/5360, Tarih: 06.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/6013 E.  ,  2013/5360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, su aboneliği yapılması sırasında ödenen kanal katılım ve şebeke bedelinin istirdadına ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 6.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/863, Karar No: 2022/4637, Tarih: 15.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/863 E.  ,  2022/4637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi, ret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun 17/02/2022 havale tarihli dilekçesi ile "cezasının onanmasına” karar verilmesi yönünde talepte bulunduğu, suça sürüklenen çocuğun verdiği dilekçe tarihi itibarıyla henüz 18 yaşını doldurmadığı ve suça sürüklenen çocuk ile müdafiinin temyizinin devam ettiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin iradesine üstünlük tanınması gerektiğinin tesipiti ile yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 07.12.2021 gün ve 2021/2996 (E) - 2021/3048 (K) sayılı mala zarar verme suçu yönünden istinaf başvurusunun reddine dair kararına suça sürüklenen çocuk ... tarafından 15.12.2021 tarihli, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından 20.12.2021 tarihli dilekçe ile itiraz edilmekle, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 06.01.2022 gün ve 2022/4. değişik iş sayılı kararı ile mala zarar verme suçu yönünden verilen istinaf başvurusunun reddine dair kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... ile müdafiinin yerinde görülmeyen itirazlarının ayrı ayrı reddine dair kesin nitelikte karar verdiği anlaşıldığından, bu hususta tebliğnamede suça sürüklenen çocuğun temyiz talebine ilişkin iade isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazının incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2.Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu yönünden suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazının incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, suçu işlemediği ve kamera görüntüsünde gözüken kişinin kendisi olmadığına ilişkin, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin de suça sürüklenen çocuğun hırsızlık fiilini gerçekleştirmediğine ilişkin olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararına yönelik temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün ONANMASINA, 15.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.