muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20545, Karar No: 2014/1129, Tarih: 22.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/20545 E.  ,  2014/1129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Yaralama

Hüküm :TCK'nın 89/1, 89/2 (b,e), 62, 52/2-4, 53/6. maddeleri

gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa ait temizlik firmasında işçi olarak çalışan mağdur ...'nın olay günü gündüz saat 13:15 sularında banka şubesinde temizlik yaparken 3,5 metre yükseklikten düşerek yaralanması şeklinde meydana gelen olayda; soruşturma aşamasında mağdurun kati raporunun alınmadığı ve geçici raporlarda yer alan hayati tehlike geçirdiğine ve kafa kubbe kemiğinde kırık olduğuna ilişkin bilgilere istinaden sanık hakkında TCK'nın 89/1- 2(b,e) maddeleri uyarınca kamu davası açıldığı, yargılama aşamasında da mağdurun kati raporunun aldırılmadığı ancak, dosya içerisinde mevcut ve T.C. Sağlık Bakanlığı Denizli Devlet Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu raporuna göre mağdurun olay sebebiyle tüm vücudunda % 73 oranında fonksiyon kaybı meydana geldiğinin belirtilmesi, katılanın, oğlu olan mağdurun olay sonrası felç geçirdiğini ve yatalak hale geldiğini ifade etmesi, mağdurun, Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.11.2012 tarih, 2012/931 Esas ve 2012/1245 karar no.lu kararıyla vesayet altına alınmış olması karşısında, yaralanmanın niteliği itibariyle sanık hakkında eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun benimsediği gün para cezası sisteminde, cezanın gün üzerinden belirlenmesi, cezanın bireyselleştirilmesine yönelik arttırım ve indirimlerin de gün üzerinden yapılması gerektiği halde yazılı şekilde ay karşılığı belirlenmesi, artırım ve indirimlerin buna göre yapılması sonuç cezaya etkili görülmediğinden bu hususlar bozma konusu yapılmamış; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, ceza uygulamasına, güvenlik tedbiri uygulamasına, eksik incelemeye, sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5097, Karar No: 2020/2309, Tarih: 10.06.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5097 E.  ,  2020/2309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ISPARTA 6. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Sanığın hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başlatılmış bir soruşturma olmadığı halde, önleme araması yapıldığı esnada yaya halde durdurulup üzerinde uyuşturucu madde olup olmadığı sorulduğunda, üzerinde uyuşturucu madde bulunmadığını ancak, uyuşturucu madde kullandığını belirtmesi üzerine hastaneden alınan raporda idrar analizinde uyuşturucu madde metaboliti saptandığı olayda; sanığın, uyuşturucu madde kullandığını söyleyerek, bu suçtan soruşturma yapılmasını sağlaması ve resmi makamların bilgisinin bulunmadığı aşamada kendi beyanı ile suçunu ortaya çıkarması nedeniyle, hakkında TCK’nın 192/2. maddesi gereğince " ceza verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 10.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13341, Karar No: 2018/4571, Tarih: 19.06.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/13341 E.  ,  2018/4571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 06/06/2016 tarih ve 2016/87-2016/164 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin 30.sınıfta yer alan ürünler yönünden "..." ibaresinin tescili için yaptığı marka başvurusuna müvekkilinin yaptığı itirazın nihai olarak TPE YİDK tarafından reddedildiğini, oysa "..." ibaresinin müvekkiline ait t...nmış marka olduğunu, başvuruya konu mark...n müvekkili adına tescilli markalarla ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğunu, davalı şirketin amacının müvekkilinin t...nmışlığından yararlanmak olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptaline, tescil edilmiş ise mark...n hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, YİDK kararının yerinde olduğunu savunarak, dav...n reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, "..." ibaresinin tüm dünyada "ıslak kek" anlamına geldiğini ve bir cinsi t...mladığını, müvekkili markalarında baskın ve ayırt edici olan unsurun "..." ibaresi olduğunu, "..." ibaresinin markada t...mlayıcı ve ürünü t...tıcı olduğunu, bu gerçek karşısında davacının t...nmış marka iddiasında bulunamayacağını, bu ibarenin yurt dışındaki bir çok ülkede başkaları adına tali unsur olarak tescil edildiğini ve bu ibare üzerinde, t...mlayıcı olması nedeniyle, hiç kimseye münhasır hak bahşedilemeyeceğini savunarak dav...n reddini istemiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, Hukuk Genel Kurulu kararı doğrultusunda, tüm dosya kapsamına göre; 556 sayılı KHK’nın 8/1-b anlamında taraflara ait markalarda yer alan “...” ibaresinin markaları oluşturan işaretlerde benzer olduklarından kek emtiası yönünden de dav...n kabulüne TPE YİDK kararının kek emtiası yönünden de iptaline, dava konusu mark...n kek emtiası yönünden de hükümsüzlüğüne, sicilden terkinine; sair hususlar kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 22,50 TL harcın temyiz edenlere iadesine, 19/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verild
Yargıtay — Esas No: 2010/21, Karar No: 2010/3778, Tarih: 20.05.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/21 E.  ,  2010/3778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cebir ve tehdit kullanarak ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel amaçla çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...’nin yapılan yargılanması sonunda; atılı suçlardan mahkümiyetine dair, Söke Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.07.2008 gün ve 2007/178 Esas, 2008/193 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1, 2 ve 3. bentlerinin uygulanma biçiminin infazda nazara alınabileceğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan cinsel amaçla çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında cebir ve tehdit kullanarak ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7. ve 23. maddeleri gereğince usulüne uygun teşekkül etmeyen İhtisas Kurulu raporuna dayanılarak karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2006/4623, Karar No: 2006/8311, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/4623 E.  ,  2006/8311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm katılan davacılardan ... ile davalılardan Hazine tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 796, 798, 801 ve 803 parsel sayılı 29875, 69800, 5800 ve 15000 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 798 nolu parsel mer'a olarak sınırlandırılmış, diğer parseller ... Bey Vakfı adına tesbit edilmişlerdir. İtirazı kadastro komisyonunda reddedilen ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine ve satın almaya dayanarak dava açmış, ... , ... ve arkadaşları aynı nedenle davaya katılmışlardır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parsellerin ... Bey Bini ... Bey Vakfı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm katılan davacılardan ... ile davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Kadastro sırasında davaya konu taşınmazlardan 798 nolu parsel mera niteliğiyle sınırlandırılmak suretiyle, diğer 796, 801 ve 803 nolu parseller ise vakıf yeri olduğundan söz edilerek ... bini ... Vakfı adına tesbit edilmiş, davacı ... satın almaya ve zilyetliğe dayanarak dava açmış, ... ve arkadaşları da aynı nedenlere dayanarak davaya katılmışlardır. Tesbit nedenine, ileri sürülüşe ve savunmaya göre uyuşmazlık, taşınmazların dosyaya örnekleri ibraz olunan 984 H.(1577 M) tarihli vakıfname kapsamında kalıp kalmadığı ve dolayısıyla vakıf yeri olup olmadığı, değilse katılanlar

yararına satın alma ve zilyetliğe dayalı taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığı yönlerinde toplanmaktadır. Değişik tarihlerde yapılan keşifler sırasında bilgisine başvurulan yerel bilirkişilerin vakıfnamenin uygulanması ile ilgili sözleri soyut içerikli ve gerekçeye dayanmadığı gibi vakıfnamede yazılı sınır yerleri arazi üzerinde göstertilmemiştir. Ayrıca yine bilirkişi ve tanıklardan bir kısmı taşınmazların öncesinin vakıf yeri olduğunu bildirmelerine karşı bir kısım bilirkişi ve tanıklarda taşınmazların vakıf yeri olmadığının ve ... isimli kişinin yeri olduğunu ve onun tarafından katılanlara satıldığını söylemelerine karşın beyanlar arasındaki çelişkinin giderilmesine çalışılmamıştır. Öte yandan ... Bini ... Vakfının hangi tür vakıflardan olduğu, sicili mahsusunda kayıtlı olup olmadığı vede hazine tarafından kamulaştırılan ve muhtaç çiftçilere dağıtılan vakıf yerleri arasında bulunup bulunmadığı hususu da yeteri kadar araştırılmamıştır.

Eksik inceleme ile hüküm verilemez. O halde, öncelikle davada davasını kanıtlama yükümlülüğünde olan katılanlardan, (798 nolu parselin mer'a olarak sınırlandırılmak suretiyle tesbit edildiği gözetilerek) hem aynı köyden ve hemde komşu köylerden olmak üzere taşınmazlar ve öncesini iyi bilen elverdiğince yaşlı tanıklar göstermeleri istenmeli, bu konuda vakıflar idaresine ve hazineye de istemleri halinde önel verilmeli, vakıfnamenin bir sureti eklenerek hangi tür vakıflardan olduğu, mahsus sicilinde kayıtlı bulunup bulunmadığı ve de haritasının olup olmadığı vakıflar genel müdürlüğünden sorulmalı, taşınmazların bulunduğu mevki ve yöre ile ilgili askeri harita ve eski tarihli memleket haritaları mercilerinden istenmeli, ondan sonra daha önceki keşiflerde dinlenen bilirkişi ve tanıklarla tüm tesbit bilirkişileri ve katılanlar ile vakıflar idaresi ve hazine tarafından gösterilecek tanıklar eşliğinde yerinde yeniden keşif yapılarak dayanak vakıfnamenin mahallini iyi bilen elverdiğince yaşlı ve yansız kişilerden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla gereği gibi uygulanmalı, vakıfnamede yazılı sınır yerleri bilirkişilere arazi üzerinde göstertilip düzenlenecek krokiye yerleri işaret ettirilmeli, bilirkişilerce bilinmeyen sınırlar olduğunda tanıkların bilgilerine başvurulmalı, bilirkişi ve

tanıklardan 798 nolu parselin öncesinin kadim ve geleneksel şekilde kullanılan mer'a, diğer parsellerin vakıf yeri olup olmadıkları, değil ise kimlerden kaldığı, katılanların zilyet edip etmedikleri, zilyet iseler zilyetliklerinin başlangıç tarihi, süresi ve sürdürülüş biçimi olaylara dayalı olarak ayrı ayrı sorulup saptanmalı, taşınmazların bulunduğu yerde kamulaştırma yapılmış ise bu husus taraflardan sorulduktan sonra kamulaştırma ile ilgili tutanak ve haritaları merciinden getirtilip keza uygulaması yapılarak kamulaştırılan ve dağıtıma tabi tutulan yerler arasında bulunup bulunmadığı saptanmalı, doğudaki ve kuzeydeki yoldan sonra gelen ... ve Mir ... köyü sınırları içinde kalan komşu parsellerin parsel numaralı krokisine işlettirilip bu parsellerle ilgili tutanak ve tesbitlerine esas alınan kayıtlar getirtilerek taşınmazlar yönünü ne şekilde sınır okuduklarına bakılmalı, ziraatçi bilirkişiden taşınmazların toprak yapıları, bitki örtülüre, işleniş tarzı ve süreleri bu arada 798 nolu parselin mera niteliğinde olup olmadığı konularında teknik verilere dayalı gerekçeli rapor alınmalı, taşınmazların vakıf yerleri olması halinde MK'nun 81. maddesinde değişiklik yapan 13.7.1967 tarih 903 sayılı yasa ile vakıf malların zilyetlikle mülk edinme yolunun kapanmış olduğu, 4721 sayılı MK'nun 117/1 maddesi ile de aynı hükmün tekrarlandığı ve bunun sonucu olarak Vakıflar Yasasının 41. maddesinin uygulanma ve dolayısıyla vakıf malların zilyetlikle başkalarına geçme olanağının kalmadığı düşünülmeli, taşınmazın vakıf yeri olduğunu bilen zilyedin zilyetliğinin malik sıfatıyla olmadığı, zilyetliğin 1967 tarihine kadar 20 yıla ulaşması halinde de vakfın türü nazara alınarak vaki zilyetliğe değer verilmesi gerekip gerekmeyeceğinin hüküm yerinde araştırılması yapılmalı, fen bilirkişisine yapılan ve keşif uygulamaları ve kayıtlarda yazılı sınır yerlerini yansıtır biçimde geniş kapsamlı raporlu kroki düzenlettirilmeli, ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönlerin göz ardı edilmiş olması doğru olmadığı gibi,

Kabule göre de, davacı ve katılanların davasının reddine karar verildiğine ve vakıflar idaresinin 798 nolu parsele yönelik usulüne uygun açılmış bir davalarının olmadığı, keza usulüne göre katılma istemlerinin bulunmadığı, vede davada 3402

sayılı Kadastro Yasasının 30/2 maddesindeki ayrık hallerden hiç birisinin olmadığı dikkate alınmadan söz konusu taşınmazın dahi ... Bey Vakıfı adına tescili yoluna gidilmiş olması da doğru değildir.

Katılan davacılardan ... ve davalı hazinenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA peşin alınan harcın davacı ... 'a iadesine 13.11.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4681, Karar No: 2011/5237, Tarih: 06.06.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/4681 E.  ,  2011/5237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işveren ait işyerinde 1.1.2006-31.1.2006 ve 10.6.2006-6.9.2006 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, 01.01.2006-31.01.2006 ve 10.06.2006-06.09.2006 tarihleri arasında davalı şirkete ait iş yerinde tır şoförü olarak çalıştığının tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının davalı şirkete ait iş yerinde 01.02.2006-10.06.2006 tarihleri arasında kesintisiz 130 gün, 05.09.2006-07.09.2006 tarihleri arasında 3 gün çalışmasının Kuruma bildirildiği, davacının davalı şirket adına tescilli ... plakalı tır ile 14.06.2006 tarihinde, yine aynı firmaya ait ... plakalı tır ile 04.08.2007 tarinde yurda giriş yaptığının ... Gümrük ve Muhafaza Müdürlüğünce bildirildiği, ayrıca davacının Kapıkule sınır kapısından 10.07.2006, 22.07.2006 06.08.2006 tarihlerinde olmak üzere 3 kez yurt dışına çıkış yaptığı, 14.06.2006, 10.07.2010, 04.08.2006 tarihlerinde olmak üzere de 3 kez giriş yaptığı Emniyet Müdürlüğü kaydında gözüktüğü anlaşılmaktadır.

Somut olayda, tesbit istenilen dönemden 10.06.2006-06.09.2006 tarihleri arasındaki dönemde davacının davalı şirkete ait tırlar ile yurda giriş ve çıkış yaptığı Gümrük Müdürlüğü ve Emniyet kayıtlarından anlaşıldığına ve bu dönemle ilgili yazılı delil bulunduğuna göre davacının 10.06.2006-06.09.2006 tarihleri arasındaki sürede davalı işverene ait işyerinde çalıştığının tespitine karar verilmesi gerekirken bu döneme ilişkin istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18085, Karar No: 2015/22662, Tarih: 08.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/18085 E.  ,  2015/22662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4577, Karar No: 2013/17413, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/4577 E.  ,  2013/17413 K.**

**"İçtihat Metni"**

...) ile 1....Dayanıklı Tüketim Malları .... vekili avukat ... 2-... aralarındaki dava hakkında ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 27.06.2012 gün ve 2011/444 2012/828 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde, gerekçeli kararın davalılardan ...'a tebliğ edildiğine dair herhangi bir bilgi ve belgenin bulunmadığı anlaşılmakta olup, gerekçeli karar adı geçen davalıya tebliğ edilmiş ise buna dair belgenin temin edilerek; tebliğ edilmemiş ise Tebligat Yasası hükümlerine uygun olarak tebliğ edildikten ve cevap süresi beklenildikten sonra iadesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmesi gerekmiştir.

Ayrıca, kararı temyiz eden davacıdan peşin temyiz harcının alındığına dair dosyada herhangi bir bilgi ve belgeye rastlanmamıştır. 26.1.1985 günlü, 1984/5 esas ve 1985/1 sayılı Y.İ.B kararı uyarınca temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenlerden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmemiş olduğundan harca tabi olmasına rağmen harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında HUMK.nun 434/3 maddesi uyarınca işlem yapılması gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan şekillerde işlem yapılması için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/978, Karar No: 2011/1018, Tarih: 03.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/978 E.  ,  2011/1018 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 03/03/2009 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yetkisizlik nedeniyle reddine dair verilen 21/10/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece, mahkemenin yetkisizliği nedeniyle dava dilekçesi reddedilmiştir.

Davalılardan ..., süresinde verdiği yanıt dilekçesinde; yerleşim yerinin Midyat'ta olup Midyat mahkemeleri yetkili olduğu halde Şişli Asliye 2. Hukuk Hakimliği'nde dava açılmasının hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu belirterek, yetki itirazında bulunmuş; yerel mahkemece de davalının yetki itirazı yerinde bulunarak diğer davalı ile ilgili davanın ayrılmasına, davalı ... hakkındaki istem yönünden dosyanın Midyat Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 9. maddesi gereğince her dava yasada aksine bir düzenleme bulunmadıkça, davanın açıldığı günde davalının Medeni Yasa gereğince yerleşim yeri sayılan yer mahkemesinde görülür. Daha özel bir düzenleme içeren aynı Yasa'nın 21. maddesi gereğince de haksız eylemden doğan dava, haksız eylemin gerçekleştiği yer mahkemesinde açılabilir. Ayrıca, 4721 sayılı Medeni Yasa'nın 25/son maddesi gereğince davacı, kişilik haklarının korunması için kendi yerleşim yeri veya davalının yerleşim yeri mahkemesinde dava açabilir. Böyle bir durumda davayı hangi mahkemede açacağı konusunda seçimlik hakkı bulunan davacı, davasını dilerse davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesinde, dilerse haksız eylemin gerçekleştiği yer mahkemesinde veya kendi yerleşim yeri mahkemesinde açabilir.

Eldeki dava basın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkin olup haksız eylem nedenine dayanmaktadır. Dava tarihinde davacının yerleşim yerinin Şişli'de olduğu anlaşıldığına göre Şişli Asliye Hukuk Mahkemesi'nde dava açan davacının, seçimlik hakkını kendi yerleşim yeri mahkemesinde dava açmak suretiyle doğru olarak kullandığı sonucuna varılmalıdır.

Yerel mahkemece açıklanan yönler gözetilerek, yetki itirazının reddiyle işin esası incelenip varılacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.