muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/429, Karar No: -, Tarih: 13.06.2007

TEMYİZ EDEN : Davalı S. A. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı S. A. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 13.06.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20791, Karar No: 2024/8727, Tarih: 10.09.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/20791 E.  ,  2024/8727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/431 E. 2023/219 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek suça sürüklenen çocuklar müdafileri ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin bu kapsamda olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümde, herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli yağma suçunda Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 04.07.2023 tarihli ve 2022/431 E. 2023/219 K. sayılı kararında suça sürüklenen çocuk müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Diyarbakır Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

10.09.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Dairemizin yerleşik içtihatları nazara alındığında, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 150. maddesinin 2. fıkrasında belirtilen "Malın değerinin azlığı" nedeniyle cezadan indirim yapılabilmesi için yasa koyucunun amacı, suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme imkanı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması, maddenin uygulanması veya uygulanmamasına ilişkin gerekçenin de kararda gösterilmesi gerekir.

5237 sayılı TCK’nın yürürlük tarihinden itibaren TCK’nın 150/2 maddesi ile ilgili Dairemizin yerleşik içtihadında “daha çoğunu alabilme imkanı varken yalnızca gereksinimi kadar alma” şartı hiçbir zaman tek ölçüt olarak kabul edilmemiştir. Bu cümle ile ifade edilmek istenen husus suçun konusuna ilişkin sanığın kastının baştan itibaren değer olarak az olan bir şeye özgülenmesidir. Mesela “bana çorba parası ver”, “sigara parası ver” ,“5 TL,10 TL, 50 TL (veya değer olarak az bir miktar) ver” şeklinde sözler sarf edilerek cebir veya tehdit uygulanmasında olduğu gibi. Ayrıca suçun işleniş şekli, olayın özelliği ve sanığın kişiliğinin de değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir. TCK’nın 150/2. maddesinin ilk halindeki “indirilir” ibaresi 29.06.2005 tarihli ve 5377 sayılı kanunla “indirilebilir” şeklinde değiştirilmiştir. Kanun metnindeki bu değişiklik de dikkate alındığında değer azlığı nedeniyle her halükarda indirim yapılması gerektiği düşünülemez. Dairemizin içtihatlarında da belirtildiği üzere olayın özelliği, suçun işleniş şekli ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek gerekçe gösterilmek suretiyle uygulanıp uygulanmaması yoluna gidilecektir. Bu konudaki takdir hakkının yargılama yapan ilk derece mahkemesine ait olduğu aşikardır. Belirtilen içtihat yıllar içinde yerel mahkemeler tarafından da benimsenmiş ve uygulanmasında herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır. Hal böyle olunca sadece yağma konusunun 200,00 TL olması nedeniyle TCK’nın 150/2 maddesi gereğince suça sürüklenen çocukların cezasından indirim yapılması isabetli olmamıştır.

Bununla birlikte Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.12.2023 tarihli ve 2023/6-454 Esas, 2023/680 Karar sayılı ilâmında “madde ile getirilen sistem, sadece malın değerinin objektif ölçütlere göre belirlenerek cezadan indirim yapılmasından ibaret değildir. Olayın özelliği her somut olayda değerlendirmeye konu edilecek, meydana gelen haksızlığa faili iten etkenler ve bu haksızlığın mağdur üzerindeki etkileri de gözetilerek, indirim yapıp yapmama konusunda takdir kullanılacak ve maddenin uygulanıp uygulanmamasına ilişkin gerekçe kararda gösterilecektir.

Buna karşılık maddenin uygulanmasındaki en önemli ölçüt, şüphesiz değer ölçüsüdür.” şeklinde izahatta bulunulmuştur.

Buna karşılık maddenin uygulanmasındaki en önemli ölçüt, şüphesiz değer ölçüsüdür.” şeklinde izahatta bulunulmuştur.

Somut olayda mağdur ...’ın saat 14.10 sıralarında Öğretmenler Caddesi üzerinde yürüdüğü sırada suça sürüklenen çocuk (SSÇ) ... ve ...’ın mağduru durdurup para istedikleri,mağdurun para yok demesi üzerine kolundan tutarak 769. sokağa götürdükleri, cebindeki paraları ver dedikleri, mağdurun vermeyeceğini söylediğinde bu kez yere yatırarak tekme ve yumruk vurmak suretiyle yaraladıkları, SSÇ Kadir’in mağdurun üzerini arayarak babasının dershane ücreti olarak kendisine verdiği 200,00 TL parayı zorla aldığının anlaşılması karşısında, suçun işleniş biçimi, olayın özelliği değerlendirildiğinde, suça sürüklenen çocukların özgülenen kastının mağdurun üzerindeki tüm parasını almaya yönelik olduğu, ayrıca suça sürüklenen çocuklar lehine TCK’nın 150/2. maddesinin uygulanmasının 20.12.2023 tarihli ve 2023/6-454 Esas, 2023/680 Karar sayılı Ceza Genel Kurulu kararında belirtilen esaslara da uygunluk arzetmediği, zira yağma konusunun inşaat işçisi olan katılan ...’nın mağdur ...’e ödemesi için verdiği 200,00 TL dershane ücreti olduğu ve katılan ile mağdur bakımından değerinin az olarak kabul edilemeyeceği, olayın özelliği ve suçun işleniş şekli nazara alındığında TCK’nın 150/2. maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığı kanaatinde olduğumuzdan aksi yöndeki sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/2611, Karar No: 2012/3783, Tarih: 10.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2611 E.  ,  2012/3783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, kavun, k. fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda 2007 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

2-Davalı ... vekili olarak mahkeme kararını ve temyiz dilekçesini tebliğ alan Av. ...'nın dosyada vekaletnamesi bulunmamaktadır. Varsa vekaletnamenin dosya içerisine konulması, yoksa mahkeme kararının ve temyiz dilekçesinin davalı ...'a yöntemince tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31684, Karar No: 2013/5674, Tarih: 18.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/31684 E.  ,  2013/5674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Her ne kadar sanık ... hakkında dairemiz tarafından daha önce 12.09.2012 gün ve 2011/821 esas, 2012/26885 sayılı kararı ile CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanık hakkında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde değerlendirme yapılması zorunluğu nedeniyle verilen bozma kararına Yargıtay C.Başsavcılığı tarafından bozma ilamından sonra sabıka kaydı çıkarılarak sanığın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel kasıtlı suçtan sabıkasının bulunması nedeniyle itiraz edilmiş ise de, Dairemizce yapılan incelemede;

1-CMK.nun 308. maddesinde düzenlenen Yargıtay C.Başsavcısının itiraz yetkisi olağanüstü kanun yolu olup, bu yolla ancak kararların verildiği anda mevcut bulunan yasaya aykırılığın giderilmesi mümkündür. Sonradan yürürlüğe giren yasaların uygulanması veya hükümden sonra dosyaya giren bir delilin değerlendirilmesi için olağanüstü yasa yollarına başvurulamaz.

2-Yargıtay, adliye mahkemelerince verilen karar ve hükümlerin son inceleme merciidir. (Yargıtay Kanunu md. 1) Gerek Yargıtay Kanunu'ndan, gerekse Ceza Muhakemesi Kanununda Yargıtay veya Yargıtay C.Başsavcılığına yerel mahkeme kararından sonra delil toplama görev ve yetkisi verilmemiştir. Hükümden sonra çıkarılan ve dosyaya konulan, sanık aleyhine sonuç doğuran sabıka kaydına dayanılarak aleyhe karar verilmesi olanaksızdır.

3-CMK.nun 206 ve devamı maddelerinde delillerin ortaya konulması, tartışılması, reddi, duruşmada okunması zorunlu belge ve tutanaklar, tanıklarla bilirkişinin dinlenmesi ve belgelerin okunmasından sonra bunlara karşı ilgililerin diyeceklerinin sorulması düzenlenmiştir. Adli sicil kayıtlarının okunması gerektiği de 209. maddede yer almıştır. Öte yandan CMK.nun 217. maddesi uyarınca hakim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurunda tartışılmış delillere dayandırabilir.

Dosyada mevcut adli sicil kaydına göre sanık sabıkasızdır. Yargıtay C.Başsavcılığınca Dairemiz Kararından sonra çıkartılan kayda göre de sabıkalıdır. İki kayıt arasında çelişki mevcuttur. Sabıkalı olduğuna ilişkin kayıt okunarak sanıktan diyeceği sorulmadığı cihetle, bu kaydın hatalı olması, sanığın adı verilerek bir başka kişi tarafından bu suçun işlenmesi mümkün olup, sanığın sabıkalı olup olmadığının kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıklığa kavuşturulması yerel mahkemece zorunludur. Bu nedenlerle itiraz yerinde görülmemiştir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle Dairemizin 12.09.2012 gün ve 2011/821 esas, 2012/26885 sayılı bozma kararında hukuka aykırılık bulunmadığı ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazı yerinde görülmediğinden, 6352 sayılı Kanunla 5271 sayılı Kanuna eklenen 308/3. madde ve fıkrası hükmüne göre dosyanın Ceza Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14644, Karar No: 2013/20990, Tarih: 04.12.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2013/14644 E.  ,  2013/20990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, .../..

işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68'inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68'inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68'inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63'üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68'inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, bilirkişi asıl ve ek raporunda, tanık ifadeleri dikkate alınarak davacının haftalık 24 saat fazla çalışma yaptığı sonucu ortaya çıktığı belirtilerek fazla çalışma alacağı hesaplaması yapılmıştır.

Ancak davacının günlük çalışma süresi, bu çalışma süresinden ne kadar ara dinlenme düşüldüğü hususları hükme esas alınan bu asıl ve ek raporda belirtilmemiştir.

Davacının fazla çalışma alacağının nasıl hesaplandığı denetlenememektedir. Yapılacak iş, denetime imkan verecek açıklıkta davacının günlük çalışma süresi ve bundan düşülecek ara dinlenme sürelerini gösterir ayrıntılı rapor aldırılarak çıkacak sonuca göre bir karar vermektir.

Mahkemece, eksik inceleme ile fazla çalışma alacağının hüküm altına alınması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20106, Karar No: 2014/15461, Tarih: 25.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/20106 E.  ,  2014/15461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, davacı ile davalı banka arasında imzalanan konut kredi sözleşmesinin yapılandırılması esnasında davacıdan farklı isimler altında tahsil edilen bedellerin iadesi istemine ilişkindir.

14.02.2011 gün ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 gün ve 6110 sayılı bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair Kanunun 8.maddesiyle Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 01.03.2014 tarihinden itibaren uygulanmaya başlanan iş bölümü kararının Yüksek 13.Hukuk Dairesi için Borçlar Kanunun ikinci kısmında yer alan sözleşmelerden (istisna akdi hariç akdin muhtelif nevilerinden) kaynaklanan davalar bakımından Sulh ve Asliye ayrımının yapılmadığı ve incelemenin bu nedenlerle Yüksek 13.Hukuk Dairesince yapılacağından uyuşmazlık konusu dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 25.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/121, Karar No: 2019/1667, Tarih: 07.02.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/121 E.  ,  2019/1667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava konusu yerlere ilişkin olarak mahallinde teknik bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, suça konu tecavüz edilen yerlerin konumu belirlenip, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, yaylak gibi yerlerden olup olmadığı ve sanıkların bu yere tecavüzlerinin bulunup bulunmadığı, yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5676, Karar No: 2020/4872, Tarih: 07.09.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5676 E.  ,  2020/4872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Kal

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davalı ...'ye karşı açılan davanın husumetten reddine, Abdullah'a karşı açılan davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 29,20 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 25,20 TL'nin temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, 07.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10926, Karar No: 2006/13030, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/10926 E.  ,  2006/13030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.12.2004 gününde verilen dilekçe ile tapuda soyadı tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kütüğün malik sütununda yer alması gerektiği halde yer verilmeyen soyadının tapu kütüğüne yazılması istemiyle açılmıştır.

Mahkemece dava kabul edilmiş, kararı davaya müdahil olmak isteyen kayıt maliki ... ile davalı ... Sicil Müdürlüğü temyiz etmiştir.

1-Davaya katılma istemi harcı ödenmek suretiyle yargılama aşamasında davayı gören mahkemeden isteneceğinden, kayıt maliki ...’nin davaya müdahale ve temyiz istemini içeren 11.09.2006 günlü dilekçesinin reddine,

2-Davalı ... Sicil Müdürlüğüne izafeten hazinenin temyiz itirazlarına gelince;

Gerçekten; tapu kayıtlarında yer alan malike ait bilgilerinin nüfustaki kimlik bilgilerine uygun olması gerekir. Diğer taraftan, tapu sicillerinin düzenli oluşturulmasında Devletin sorumluluğu vardır. Somut olayda; kayıt malikinin tapu kaydına yazılmayan soyadının «Sağlam-Tüzün» olarak yazılması talep edilmiş, mahkemece hükmüne uyulan Dairemiz bozma kararı çerçevesinde inceleme yapılarak, kayıtlarda yer almayan malikin soyadının «Sağlam» olarak yazılmasına karar verilmiştir. «Sağlam» soyadı kayıt malikinin evlenmeden önceki soyadıdır. Bu soyadın tapuya yazılmasından sonraki tarihlerde medeni halinde değişikliklerle malikin soyadında da değişiklik meydana gelmişse, kayıt maliki gerek Türk Medeni Kanununun 1027 gerekse Tapu Sicil Tüzüğünün 87. madde hükümlerinden yararlanılarak ibraz edeceği belgelerle değişikliklerin tapuya kimlik bilgilerine uygun düzeltimini yetkili müdürlükten isteyebilir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle ... Tüzün vekilinin davaya müdahile ve temyiz dilekçesinin REDDİNE, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Hazineninin tüm temyiz itirazlarının reddiyle, Dairemizin hükmüne uyulan bozma kararı uyarınca işlem yapılarak usul ve yasaya uygun biçimde kurulan hükmün ONANMASINA, 13.11.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3170, Karar No: 2009/10730, Tarih: 14.05.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/3170 E.  ,  2009/10730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Takip dayanağı bono ....Haz.Giy.San.Ltd.Şti.lehine düzenlenmiştir. Senet arkasının incelenmesinde lehtarın cirosu ile ...Sağ. Hiz. San. Tic. Ltd. Şti’ne ciro edildiği.onun cirosu ile N. K..'ya ve N. K..'nın cirosu ile de Asya Katılım Bankası A.Ş.'ye geçtiği, bilahare takip yapan lehtara döndüğü görülmektedir. Borçluya karşı müracaat sorumlusu durumunda olan alacaklının, senedi ciro etmesi ve geriye ciro ile tekrar iktisap etmesi mümkün ise de, bu şekilde ciro ile bonoyu aldıktan sonra, kendisinin sorumlu olduğu kimselere müracaat borçlusu olarak başvurması mümkün değildir. Başka bir anlatımla geriye ciro ile bonoyu devralan ciranta (lehtar) bonoyu devretmeden önceki durumuna döner ve bu şekilde kimlere başvurma hakkı varsa onlara karşı takip yapma hakkına sahiptir. O halde alacaklı lehtar, bonoyu kendi cirosundan sonra eline geçiren şikayetçi borçlu ...Sağlık Hiz.Ltd. Şti'ni takip edemez. İİK.nun 170/a-son maddesi gereğince bir kabul de bulunmadığından takibin iptaline karar verilmesi gerekirken şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.