muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8082, Karar No: 2018/3553, Tarih: 15.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/8082 E.  ,  2018/3553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

(TİCARET MAHKEMESİ SIFATIYLA)

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 14/01/2016 tarih ve 2014/1013-2016/15 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 15.05.2018 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalılar ... vekili Av. ... ile davacı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ortağı olduğu davalı şirketin iki ortaklı bir şirket olduğunu, şirketin ticari faaliyette bulunamadığını, kuruluş amacında gerçekten ticari faaliyette bulunma iradesi olmayan sadece kooperatif üyesi olunabilmesi için kurulan şirketin faaliyetlerinin devamı ve amacının gerçekleştirilmesinin mümkün görünmediğini, şirketin borca batık olduğunu ve sermayesini kaybettiğini, sermaye artışı için yapılan toplantıda diğer davalı ortağın ret oyu kullandığını, ortaklar arasında ciddi anlaşmazlıklar bulunduğunu, diğer davalı ortağın şirketle ilgilenmediğini belirterek, davalı şirketin fesih ve tasfiyesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava tarihi itibariyle davalı şirketin herhangi bir ticari faaliyetinin bulunmadığı ve borca batık olduğu, sermaye artışı için yapılan 16/06/2014 tarihli olağanüstü genel kurul toplantısında davalı ortak ...'ın red oyuyla sermaye artışının gerçekleşemediği, şirket ortakları arasında anlaşmazlıkların olduğu, şirketin temsil ve ilzamının müşterek imza ile olmasına karar verilmiş olmasına ve davalı ortağın şirket müdürlüğünden istifa etmiş olmasına rağmen temsil ve ilzam konusunda yeni bir kararın alınamadığı, bu nedenle de şirketin temsil ve ilzamının mümkün olmadığı, ortakların bir araya gelerek gerekli tedbirleri alamadıkları, şirketin feshi için haklı sebeplerin oluştuğu, şirketin herhangi bir ticari faaliyetinin olmaması ve borca batık olması nedeniyle tek ortakla ticari hayata devam etmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, mahkemenin davalı ortağın şirket müdürlüğünden istifa etmiş olmasına rağmen temsil ve ilzam konusunda yeni bir kararın alınmadığından şirketin temsil ve ilzamının mümkün olmadığı gerekçesi yerinde değilse de, haklı nedenle fesih koşulları oluştuğundan bu durumun sonuca etkili bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.630,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14114, Karar No: 2013/13216, Tarih: 08.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/14114 E.  ,  2013/13216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, icra kanalı ile fazladan ödenen 5.385,22 TL'nin faiz ve masraflarla birlikte davalıdan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/32856, Karar No: 2022/12694, Tarih: 20.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/32856 E.  ,  2022/12694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık

HÜKÜMLER: Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

17.12.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre, ... plakalı Toyota marka aracın, ilçe merkezine doğru geldiği, aracı kullanan kişinin görülmediği, ancak şoför yanında takım elbiseli, beyaz gömlekli ve koyu kravatlı bir şahsın camda belirdiği, aracın saat 15:16’da tapu müdürlüğü yanına park ettiği, araçtan inen takım elbiseli, beyaz gömlekli şahsın bagajı açtığı ve yaklaşık otuz saniye sonra bagajı kapattığı, devamında araçtan inen ve yanında bulunan şahısla tapu dairesine doğru gittikleri, şahısların ellerinde çanta veya benzeri bir eşya olmadığı, saat 15:25’de, daha önce bagajı açıp kapayan şahıstan başka birinin bagajdan bir çanta alarak ayrıldığı, bu çantayı alan şahsın 60 metre kadar ileride koyu renkli bir araca bindiğinin görüldüğü; Yahşihan Tapu Müdürlüğünden elde edilen görüntülerde takım elbiseli, beyaz gömlekli ve koyu kravatlı olduğu görülen bir şahıs ile ikinci bir şahsın tapuda işlem yaptırdıkları ve ikinci şahsın elinde bir çanta ile tapu dairesine girdiğinin tespit edildiği; diğer taraftan müştekinin 26.02.2015 tarihli kolluk beyanında, Toyota marka aracı Kırıkkale iline kadar ...’ın kullandığını ifade ettiği, sanıkları ilçeden araba ile almaya gelen tanık ...’in 11/09/2015 tarihli duruşmada “ sanıklardan ... beni telefonla aradı, onun talebi üzerine ben Kırıkkale Yahşihan'a geldim, ben acele ettirdim, çünkü ödemem vardı, hatırladığım kadarıyla...'ın yanında çanta vardı, genelde yanında çanta taşır, ...nın elinde herhangi bir şey yoktu” şeklinde beyanda bulunduğu ve sanıkların 17.03.2015 tarihli kolluk ifadelerinde, arabanın bagajındaki çantanın ... tarafından alındığının belirtilmesi karşısında; olay anını gösteren kamera kayıtlarının büyütme ve netleştirme teknikleri de kullanılmak suretiyle güvenlik kamera görüntülerinin değerlendirilmesi ve Toyota marka araçtaki şahıslar ile tapu dairesinde işlem yaptıran şahısların kim olduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Daire Başkanlığından Jandarma veya Polis Kriminal Laboratuvarından veya TRT Kurumundan rapor alınması ve tanık Bülent ile çelişen ifadelerin sanıklara sorulması ile sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7220, Karar No: 2024/3200, Tarih: 07.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/7220 E.  ,  2024/3200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

EK KARAR SAYISI : 2021/459 E. 2022/343 K.

SUÇ : Nitelikli yağma, özel hayatın gizliliğini ihlal, eziyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddi kararı, istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Reddi ve temyiz isteminin esastan reddi ile ek kararın onanması

1. Sanık ve müdafiinin temyizinin, nitelikli yağma suçundan kurulan beraat kararının gerekçesine yönelik olmadığı ve kararı temyiz etmesinde de hukuki yararı bulunmadığından, yağma hükmünü temyiz etme hakları bulunmadığı anlaşılmıştır.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 28.04.2022 tarihli ve 2021/459 Esas, 2022/343 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2020 tarihli ve 2019/287 Esas, 2020/263 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mağdur ...'a yönelik nitelikli yağma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, mağdurlar ... ve ...'e yönelik eziyet suçundan 5271 sayılı Kanunu'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine, özel hayatın gizliliğini ihlal etme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 73/4 ve 5271 sayılı Kanun'un 223/8 maddesi gereği ayrı ayrı düşürülmesine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun)109/2-3-a-b, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 kez 4 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 02.03.2022 tarihli ve 2021/459 Esas, 2022/343 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ve müdafiinin ve o yer Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2021/459 Esas, 2022/343 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

3. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2021/459 Esas, 2022/343 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz başvurusu hakkında, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği “temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine” karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebebi

Sanığın atılı suçları işlediğine ilişkin delil olmadığına, verilen kararın hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğuna ve sanığın beraat etmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Davaya konu kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu eziyet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile özel hayatın gizliliği suçunda ise 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (h) bendinde yer verilen; “Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ve müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

IV. KARAR

A. Sanık ve Müdafiinin Nitelikli Yağma Suçu Yönünden

Ön İnceleme bölümünde (1) nolu paragrafta açıklandığı üzere sanık ve müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık ve Müdafiinin Özel Hayatın Gizliliğini İhlal, Eziyet ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçları Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2021/459 Esas, 2022/343 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

B. Sanık ve Müdafiinin Özel Hayatın Gizliliğini İhlal, Eziyet ve Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçları Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 28.04.2022 tarihli ve 2021/459 Esas, 2022/343 Karar sayılı ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296 ncı maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Midyat Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

07.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25356, Karar No: 2014/20253, Tarih: 02.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/25356 E.  ,  2014/20253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : K.Y.B - 2014/280708

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 54/1-A maddesine aykırı davranmak eyleminden muteriz A.. B.. hakkında 166,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına ilişkin Yalova Trafik Denetleme Büro Amirliğinin 27/08/2013 tarihli ve MA-03745326 sayılı idari para cezası tutanağına karşı yapılan başvuru üzerine Yalova Sulh Ceza Mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin Eskişehir 5. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/11/2013 tarihli ve 2013/1066 değişik iş sayılı yetkisizlik kararını üzerine, bu defa Eskişehir Sulh Ceza Mahkemesinin yetkili olduğuna dair Yalova 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 03/03/2014 tarih ve 2014/186 sayılı karşı yetkisizlik karan sonrası, yetkili mahkemenin belirlenmesi için dosyanın gönderildiği Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/03/2014 tarihli ve 2014/21 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 17/07/2014 gün ve 49308 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/09/2014 gün ve KYB. 2014-280708 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 17. maddesinde, “Birkaç hâkim veya mahkeme arasında olumlu veya olumsuz yetki uyuşmazlığı çıkarsa, ortak yüksek görevli mahkeme, yetkili hâkim veya mahkemeyi belirler.” hükmü karşısında, yetkili mahkemenin belirlenmesi için dosyanın ortak yüksek görevli merciye gönderilmesi gerekirken yazılı şekilde kararı verilmesinde, İsabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Yalova 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 12.03.2014 tarih ve 2014/21 değişik iş sayılı kararının CMK.nun 309/3.maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 02/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4812, Karar No: 2015/7028, Tarih: 11.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/4812 E.  ,  2015/7028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TARSUS 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2012/645-2014/199

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ..................'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.Davacılar, miras bırakanlarının kayden maliki olduğu 2484 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “Bekir Mirasçıları” olarak yazılı bulunan “Bekir” ile murisleri Bekir'in aynı kişi olduğunun tespiti ile tapu kaydının bu şekilde düzeltilmesini ve dava konusu taşınmazdaki elbirliği halindeki mülkiyetin paylı mülkiyete çevrilmesi isteğinde bulunmuşlar;yargılama sırasında verdikleri ıslah dilekçesinde ise dava konusu taşınmazı paylı mülkiyete çevirme taleplerini atiye bıraktıklarını diğer taleple ilgili olarak da dava konusu taşınmazın tapu kaydında “Bekir Mirasçıları” olarak geçen kaydın baba hanesine “..................” adı eklenerek tapu kaydının bu şekilde düzeltilmesini istemişlerdir.Mahkemece, iddianın kanıtlandığı gerekçesiyle davanın kabulüne,tapu kayıt maliki ile davacıların murisinin aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Dosya içeriği,toplanan deliller ve özellikle Tarsus Nüfus Müdürlüğünün 13.12.2012 tarihli cevabi yazısından; Saçlızade Hacı Hüseyin oğlu Bekir'in nüfusa kaydının bulunmadığı anlaşılmaktadır.Bilindiği üzere, herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, böyle bir durumda davacının tapu kayıtlarında intikal yaptırabilmesi için, “çoğun içinde az da vardır” kuralından hareketle, başka bir deyişle davacının talebinin, tapu maliki ile mirasbırakanının aynı kişi olduğunun tespitini de içerdiği gözetilerek bu yönden inceleme yapılarak tespit kararı verilebileceği açıktır.6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe girdiği 01.01.2011 tarihinden sonra tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla husumet yöneltmek gereken bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile tespiti istenen kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır.Hâl böyle olunca;nüfusa kaydı bulunmayan Bekir'in tapu kaydında baba adının Saçlızade Hacı Hüseyin olarak düzeltilmesi mümkün değildir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde;mahkemece yapılan inceleme ve araştırma sonucu tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlanarak taşınmaz kaydında adı geçen Bekir'in davacıların miras bırakanı Bekir ile aynı kişiler olduğunun tespitine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.Davalının temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı Tapu Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına,11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5368, Karar No: 2022/9506, Tarih: 27.12.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/5368 E.  ,  2022/9506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 14. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 05.02.2019 tarih ve 2018/1098 E. - 2019/82 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi'nce verilen 15.04.2021 tarih ve 2019/879 E. - 2021/487 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin bayisi olduğunu, EPDK tarafından 17.01.2017 tarihinde yapılan denetim sonucunda müvekkiline LPG pompa fiyatı ile ilan edilen fiyatının farklı olması nedeniyle 459.547,00 TL idari para cezası kesildiğini, para cezasının peşin şekilde 344.660,25 TL olarak ödendiğini, davalı ...'ın aldığı karar doğrultusunda 2015 yılından itibaren istasyonda bazı günlerde halk günü kampanyası yapıldığını ve Aygaz'ın talimatıyla, bu günlerde LPG'nin indirimli olarak, normal satış fiyatının altında satıldığını, düzenlenen kampanyalar için afiş ve fiyat görselinin Aygaz tarafından hazırlanarak kargo yoluyla teslim edildiğini, önceki afişlerde indirimin belirli bir güne mahsus olduğu belirtilmesine rağmen cezaya konu son afişte bu hususun belirtilmediğini, davalının kusurlu olduğunu ileri sürerek, belirsiz olan alacağın şimdilik 30.000,00 TL asgari tutarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, alacağın miktarı davacı açısından belirlenebilir nitelikte olduğundan iş bu davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, dava belirsiz alacak davası olarak açılmış ise de davacının dava dilekçesinde alacak miktarının 344.660,25 TL olduğunu belirttiği, davaya konu alacağın belirsiz alacak olarak talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstinaf mahkemesince yapılan yargılama sonucunda, davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Safahati yukarıda özetlenen dava, her ne kadar belirsiz alacak davası olarak açılmış ise de, dava dilekçesindeki açıklamalar ve dosyaya sunulan belgelerden, alacağın davacı bakımından belirlenebilir nitelikte olduğu dolayısıyla somut olayda belirsiz alacak davası koşullarının bulunmadığı anlaşılmaktadır. İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince, huzurdaki davanın, koşulları oluşmadığı halde belirsiz alacak davası olarak açılmasında hukuki yarar bulunmadığı sonucuna ulaşılmış ise de davalının eylemleri sebebiyle bir zarara uğradığını iddia eden davacının alacağına kavuşmak için dava açmaktan başka bir yola müracaat etmesi mümkün olmadığından eldeki davayı açmakta hukuki yararının bulunmadığını söylemek mümkün değildir. Başka bir anlatımla alacağı olduğunu iddia eden davacının alacağının tahsili amacı ile ister kısmi, ister tam eda veya belirsiz alacak davası açmasında her zaman hukuki yararı vardır. Davanın türü başlangıçta var olan hukuki yararı ortadan kaldırmaz. HGK’nın 16.05.2019 tarih ve 2016/22-1166 Esas, 2019/576 Karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere koşulları oluşmadığı halde belirsiz alacak davası olarak açılan bir dava, usul ekonomisi ilkesi gözetilerek hukuki yarar, yani dava şartı yokluğu nedeni ile hemen usulden reddedilmemelidir. HGK’nın anılan kararında, bu halde çeşitli ihtimallere göre nasıl işlem tesis edilmesi gerektiği açıklanmış olup, davacının davasını belirsiz alacak davası olarak nitelendirdiği ancak belirsiz alacak davası koşullarının bulunmadığı ihtimalde kısmi dava koşulları bulunuyorsa, başka bir deyişle davanın kısmi dava olarak açılabilmesi mümkün ise, mahkemenin açılmış olan davayı doğrudan bir ara kararıyla kısmi dava olarak görüp karara bağlaması gerektiği belirtilmiştir. Dairemizin son dönem içtihatları da bu yöndedir. (Dairemizin 21/06/2022 gün, 2021/4318 Esas-2022/5118 Karar, 12/05/2022 gün, 2020/8201 Esas-2022/3819 Karar sayılı ilamları)