muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/541, Karar No: 2016/2054, Tarih: 23.02.2016

Somut olayda, davacı Hatice'ye... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 23/12/209 tarih 2009/1227 Esas ve 2009/1255 Karar sayılı ilamı ile davacı ...'un vasi olarak atandığı, eldeki davanın da diğer davacılar ve davacı Hatice'ye vesayeten vasi ... tarafından açıldığı, ancak vesayet makamından alınmış husumete izin kararının dosya içerisinde bulunmadığı görülmektedir.

Öte yandan; kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı).

Somut olayda; çekişmeye konu bağımsız bölümün tarafların mirasbırakanı adına kayıtlı olduğu, mirasbırakanın ölümüne kadar anılan taşınmazda kaldığı, sonrasında ise ikamet edilmek suretiyle davalı tarafından kullanıldığı, 02.08.2011 tarihinde davalıya tebliğ edilen 28.07.2011 tarihli ihtarname ile intifadan men koşulunun gerçekleştiği dosya kapsamı ile sabittir.

Somut olayda; çekişmeye konu bağımsız bölümün tarafların mirasbırakanı adına kayıtlı olduğu, mirasbırakanın ölümüne kadar anılan taşınmazda kaldığı, sonrasında ise ikamet edilmek suretiyle davalı tarafından kullanıldığı, 02.08.2011 tarihinde davalıya tebliğ edilen 28.07.2011 tarihli ihtarname ile intifadan men koşulunun gerçekleştiği dosya kapsamı ile sabittir.

Hal böyle olunca, öncelikle; TMK'nin 462/8. ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 52. maddeleri uyarınca vesayet makamından husumete izin alınarak vasi huzuruyla yargılamanın sürdürülmesi ve böylece davanın görülebilirlik koşulunun yerine getirilmesi, bundan sonra bu davacı bakımından işin esası hakkında bir karar verilmesi, ayrıca taşınmazın iki odasında halen davacı Hatice'nin eşyalarının bulunduğu gözetilerek bu davacı bakımından davanın reddine karar verilmesi; diğer davacılar bakımından ise ihtarnamenin tebliğ edildiği 02.08.2011 tarihi ile dava tarihi arasındaki dönem için belirlenecek ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davalı Nevzat Kabasakal'ın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18881, Karar No: 2012/26533, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/18881 E.  ,  2012/26533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem, ihbar tazminatı, maaş alacağı, yıllık izin ücreti alacağı, boşta geçen süre ve diğer haklar ücretlerinin ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi, davalı avukatınca da duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 27.11.2012 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat..... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının uluslararası tır şoförü olduğunu ve asgari ücret ile 1.200,00 Euro karşılığında çalıştığını, kesinleşen işe iade kararını tebliğ aldıktan sonra süresi içinde işverene işe iadesi için başvurduğunu, davalının işe başlatma yazısını davacıya gönderdiğini, ancak davacının işyerinde sorunlar yaşayabileceğini düşünerek işe başlamadığını iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, boşta geçen süre ücreti ile diğer haklar, yıllık izin ücreti, ücret, hafta tatili ücreti ve fazla çalışma ücreti alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının 01.12.2000-18.08.2006 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde asgari ücretle çalıştığını, bunun dışında gittiği yere göre sefer başına harcırah verildiğini, davalı tarafından işe iade kararı uyarınca süresi içinde davacının işe başlatılmak istendiğini, ancak davacının davete uymadığını, davacının işe iade başvurusu ile önceki feshin geçersiz olduğunu, davacının işe başlamayarak iş sözleşmesini haklı bir sebep yokken kendisinin feshettiğini, bu sebeple kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, davacıya verilen yol avansının iadesi gereken kısmının davacının alacaklarından mahsup edildiğini, ayrıca tır şoförlerinin kendi mesailerini belirleyebilmeleri sebebiyle fazla çalışma ve hafta tatili çalışması ücreti talep edemeyeceklerini, zamanaşımı definde bulunduklarını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının işe başlamaması sebebiyle önceki feshin geçerli hale geldiği gerekçesiyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının kısmen kabulüne diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının işe başlamaması sebebiyle önceki feshin geçerli hale geldiği gerekçesiyle kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının kısmen kabulüne diğer taleplerin ise reddine karar verilmiştir.Kararı davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin tüm davalı vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı ile davalı arasındaki uyuşmazlık davacıya ödenen ücretin miktarı ile ekleri konusunda toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır. İş sözleşmesinin tarafları, asgarî ücretin altında kalmamak kaydıyla sözleşme özgürlüğü çerçevesinde ücretin miktarını serbestçe kararlaştırabilirler.

Kural olarak ücretin miktarı ve ekleri gibi konularda ispat yükü işçidedir. Ancak bu noktada, 4857 sayılı Kanun'un 8. ve 37. maddelerinin, bu konuda işveren açısından bazı yükümlülükler getirdiği de göz ardı edilmemelidir.

İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Somut olayda, davacının uluslararası tır şoförü olarak çalıştığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uluslararası tır şoförlerinin ise genellikle asgari ücret ve sefer primi ya da harcırah adı altında yapılan ödemeler karşılığında çalıştığı ise bilinen bir gerçektir. Bu noktada öncelikle sefer primi ya da harcırah adı altında yapılan ödemelerin niteliğinin belirlenmesi gereklidir. Uluslararası tır şoförlerinin yaptıkları işin niteliği ve özellikleri dikkate alındığında iş sözleşmesi yapmaktaki amaçlarının kendilerine yapılan ödemenin büyük bölümünü oluşturan sefer primi ya da harcırah olduğu açıktır. Şu halde iş sözleşmesinin karşılıklı borç doğuran bir sözleşme niteliğinde olması göz önünde bulundurulduğunda sefer primi, harcırah gibi isimlerle ifade edilen ödemelerin de asgari ücretin yanında uluslararası tır şoförlerinin iş görme borcu ile karşılıklı değişim içinde olduğu ve bunların ücret eki değil ücretin bir parçası oldukları anlaşılmaktadır.

Sefer primi ya da harcırah gibi isimlerle yapılan ödemelerin hukuki nitelendirmesi yapıldıktan sonra taraflar arasındaki ücretin miktarı ile ilgili uyuşmazlığın çözümüne gelindiğinde, davacının asgari ücret ve 1.200,00 Euro harcırah karşılığında çalıştığını iddia ettiği, davalının ise davacıya verilen harcırahın ücret ya da ücret eki niteliği taşımadığını, davacının ücretinin asgari ücret düzeyinde olduğunu savunduğu görülmektedir.

Davacı tarafından dosyaya sunulan ve davalıdan sadır olan 09.08.2005 tarihli belgede, davacının asgari ücret ve 1.200,00 TL karşılığında çalıştığı ifade edilmiş ise de, bu tür belgelerin çalışma yaşamında işçilerin kredi alması için hatır amacıyla verilebildikleri, davalının savunmasının da bu doğrultuda olduğu ve temyiz incelemesi dairemizce ve Yargıtay 9’uncu Hukuk Dairesi’nce yapılan benzer dosyalarda tespit edilen sefer primi ya da harcırah miktarları birlikte dikkate alındığında sadece söz konusu belgeye dayanılarak harcırah miktarının 1.200,00 Euro olarak kabulü hatalıdır. Bununla beraber davacının yaptığı işin niteliği ile kıdemi göz önünde bulundurulduğunda ücretinin asgari ücret olamayacağı da açıktır.

Diğer taraftan harcırah ya da sefer primine hak kazanılabilmesi için ön koşul sefere çıkılmasıdır. Bu ödemeler zamana göre yapılan ödemeler değildirler. Bu sebeple bilirkişice davacının her ay sefere gittiği ve harcırahın sabit olarak her ay alındığı kabul edilerek bunun aylık ücrete dahil edilmesi doğru olmamıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında öncelikle davacının yılda ortalama ne kadar sefere gittiği açıklığa kavuşturulmalı, sonra davacının yaptığı seferlere göre gittiği yerler itibariyle alabileceği harcırah miktarları Uluslararası Nakliyeciler Derneği ile Uluslararası Şoförler Derneği gibi meslek kuruluşları ile ilgili sendikalardan sorulmalı, dosya kapsamında yer alan davacıya karşı davalı tarafından açılan itirazın iptali davasındaki davalı şirketin tanıklarının ücrete yönelik beyanları da dikkate alınıp ortalama harcırah miktarı belirlendikten sonra davacının ücretinin miktarı tespit edilmelidir. Bundan sonra tespit sonucuna göre davacının talepleri hakkında hüküm kurulmalıdır. Belirtilen esaslara uyulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile hüküm oluşturulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan ücret alacağı bakımından dava ve ıslah edilen miktarın üzerinde alacağa hükmedilerek talebin aşılması suretiyle karar tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 75. maddesine aykırı davranılması da hatalı olup ayrıca bozma sebebi yapılmıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 900,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3234, Karar No: 2019/1507, Tarih: 18.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/3234 E.  ,  2019/1507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki cezai şartın tahsili davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün davacı vekili ile davalılardan ... tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde duruşmalı temyiz talebidne bulunan davacı vekili avukat ... ile duruşmalı temyiz talebinde bulunan davalılardan ... vekilleri avukat... ile avukat ... geldiler. Gelenlerin huzuruyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, taraflar arasında düzenlenen ....01.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde müvekkiline verilecek daire ve dükkanların belirlendiğini ....03.2010 tarihli sözleşmede ise eserin en geç ........2010 tarihine kadar teslim edileceğinin aksi takdirde yüklenicilerin 40.000,00 TL cezai şart ödeyeceğinin kararlaştırıldığını, halen teslimin gerçekleşmediğini arsa payı oranına göre dava tarihi itibariyle müvekkiline toplam 243.226,00 TL ceza koşulu ödenmesi gerektiğini ileri sürerek anılan meblağın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin edimini süresinde yerine getirdiğini bahsi geçen cezai şarta ilişkin sözleşmenin adi yazılı şekilde düzenlendiğinden geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının ....03.2010 tarihli sözleşmede taraf olmadığını, öte yandan resmi şekilde yapılmayan bu sözleşmenin geçersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre ....03.2010 tarihli ek sözleşmede teslim süresinin sözleşmeden itibaren ... ay olarak kararlaştırıldığı, buna göre eserin teslimi gereken tarihin ........2010 tarihi olduğu davacının hissedarı bulunduğu daire ve dükkanlar için bu tarihten dava tarihine kadar toplam 103.960,94 TL ceza koşulu talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle 103.960,94 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... temyiz etmiştir.

...)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

...) Davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı ceza koşulu alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... temyiz etmiştir.

...)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı ...'in aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

...) Davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden yapılan incelemede;

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı ceza koşulu alacağının tahsili istemine ilişkindir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tapu devri taahhüdü içermesi nedeniyle 818 sayılı BK’nın 213. (TBK 237), MK’nın 706., Tapu Kanunu’nun .... ve Noterlik Kanunu’nun 60. maddesi uyarınca noterde düzenleme biçiminde yapılması gerekir. Kanun, sözleşmenin geçerliliği için resmi şekil aradığından emredici nitelikteki bu kural gereği resmi şekilde yapılmayan sözleşmeler geçersizdir. BK'nın .... maddesi (TBK'nın m....) hükmü uyarınca da kanunda şekle bağlı olarak yapılması gerektiği düzenlenen bir sözleşmenin değiştirilmesinde de aynı şekle uyulmasında zorunluluk bulunmaktadır. Değişiklik ve ekten amaç, sözleşmenin esaslı unsurlarına ilişkin değişikliklerdir; başka bir anlatımla taraflardan birinin yükümlülüğünü diğer taraf aleyhine ortadan kaldıran değiştiren veya ağırlaştıran değişiklerdir, bu nitelikte olmayan tali hususlara ilişkin değişiklikler aslın bağlı olduğu şekilde yapılmasalar da geçerlidir.

Somut olayda, davacı ..., davalılar ... ve ... ile dava dışı arsa sahipleri arasında 2005, 2006, 2007 yıllarında muhtelif tarihlerde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri düzenlenmiş bu sözleşmelere dayalı olarak adı geçenlere arsa payı devirleri yapılmıştır. Taraflar arasındaki ....01.2007 tarihli adi yazılı sözleşme ile de ..., arsa sahipleriyle yüklenici sıfatıyla yaptığı sözleşmelerden doğan hakları alacağı bazı daire ve dükkanlara karşılık davalı diğer yüklenicilere devretmiştir. Davanın dayanağı olan ....03.2010 tarihli adi yazılı sözleşmede ise davalı yükleniciler inşaatın ... ay içerisinde bitirilmemesi halinde arsa sahiplerine 40.000,00 TL ceza koşulu ödeyeceklerini taahhüt etmişlerdir. Davacı ... işbu sözleşmeye dayalı olarak ceza koşulu talebinde bulunmaktadır.

Az yukarıda değinilen yasal düzenlemeler uyarınca, davalı yüklenicilere ek yükümlülük getiren ....03.2010 tarihli adi yazılı sözleşme resmi şekilde yapılmadığından geçersiz olup bu sözleşmeye dayalı olarak ceza koşulu istenemez. Kaldı ki, davacı ..., somut borç ilişkisinde arsa sahibi değil yüklenici safında yer almakta olup bu sıfatıyla diğer yüklenicilerden ceza koşulu talep etmesi de olanaksızdır.

Açıklanan bu hususlar gözetilerek, davanın reddi gerekirken, kabulü doğru olmamış, hükmün temyiz eden davalı ... yararına bozulması gerekirmiştir.

Açıklanan bu hususlar gözetilerek, davanın reddi gerekirken, kabulü doğru olmamış, hükmün temyiz eden davalı ... yararına bozulması gerekirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm, davalı ...'in diğer temyiz itirazlarının reddine (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'in diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, vekili ... duruşmasında hazır bulunan davalı ... yararına takdir olunan ....037,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davacıdan tahsili ile adı geçen davalıya ödenmesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....04.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10406, Karar No: 2010/11564, Tarih: 30.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/10406 E.  ,  2010/11564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyizen incelenmesinde;

Sanık ... savunmanının, duruşmalı temyiz inceleme isteminin, hükmedilen cezanın süresi ve niteliğine göre, 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK nun 318 .maddesi uyarınca tebliğname gibi REDDİNE,

Yağma eyleminin; silahla, yüzleri tanınmayacak biçimde, birden fazla kişiyle, konutta ve geceleyin işlendiği; 04.04.2008 günlü İddianame ile sanık ve savunmanı hazır olduğu halde C Savcısı tarafından verilen esas hakkındaki mütalaada, sanık hakkında TCY’nın 149/1 maddesinin a,c,d,h bentlerine aykırılıktan cezalandırılma istendiği halde, kurulan hükümde anılan yasanın (b) bendinin de sayılmış olması, birden fazla nitelikli halin ihlal edilmesi nedeniyle sonuca etkili görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Sanık ...’in aşamalarda, suç ortağının sanık ... olduğuna ilişkin beyanı, yakınanların olayı gerçekleştirenlerin iki kişi olduğuna ilişkin anlatımları ve sanık ...’in atılı suçu işlemediğine ilişkin savunması karşısında; olay yerinde elde edilen ve suçta kullanıldığı anlaşılan balta üzerinde ve olay yerinde parmak izi incelemesi yapılıp yapılmadığı, sanık ...’in varsa suç tarihinde kullandığı cep telefon numarası belirlenip, suç saatinde bulunduğu yer sinyal bilgileri saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.