muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24031, Karar No: 2016/2791, Tarih: 16.02.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/24031 E.  ,  2016/2791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kötü muamele

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müşteki İsmigül soruşturma aşamasındaki alınan beyanlarında; maruz kaldığı darp olayından sonra başında ağrılar oluştuğunu ve unutkanlık başladığı şikayetiyle Eğitim Araştırma Hastanesi'nde tedavi gördüğünü ve hastanedeki doktorun beyin fonksiyonlarını tam olarak yerine getirmediğini söylediğini iddia etmesi karşısında, adı geçen hastaneden müştekinin varsa tedavi evraklarının tedariki ile müştekinin söz konusu rahatsızlığının sanığın eylemleri neticesinde oluşup oluşmadığı konusunda rapor aldırılmaksızın, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/02/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12639, Karar No: 2013/13875, Tarih: 27.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/12639 E.  ,  2013/13875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanmak ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak

HÜKÜM : Beraat

Sanık ...'in başka bir bina inşaatı için aldığı izin belgelerini Aşağıdere köyü muhtarlığına verip ...'e ait evin inşaat izin belgeleri olduğunu beyan ederek yapı izin belgesi düzenlettirdiği, Aşağıdere köyü muhtarı olan diğer sanık ...'in de verilen belgeleri yeterince incelemeden inşaat izni vermek ve kaçak inşaat yapılmasına neden olduğu iddiasıyla sanıklar hakkında ''görevi kötüye kullanmak ve resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunmak" suçlarından açılan kamu davasında Aşağıdere köyü sakini olan şikayetçinin, suçlardan doğrudan doğruya zarar görmediğinden davaya katılma hakkı bulunmadığı, hukuka aykırı olarak verilen katılma kararının hükmü temyiz etme hak ve yetkisi vermeyeceği cihetle, şikayetçinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 27.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3164, Karar No: 2013/23671, Tarih: 28.10.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3164 E.  ,  2013/23671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm :Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü Suriye'den gelerek Türkiye üzerinden Transit olarak Belçika'ya gitmek üzere Türkiye'den çıkış yapmak amacıyla Kapıkule Tır Gümrük Sahasına gelen ve sanık ...'ın sevk ve idaresinde olup Suriye menşeili cam işleri, kauçuk zembiller cam süs eşyaları, demir işleri, ahşap işleri, koltuk ayakları gibi muhtelif eşyalardan oluşan yükü ihtiva eden tırın, polis çıkış ve gümrük tescil işlemlerini müteakip şüphe ve risk kriterleri çerçevesinde X-Ray ... Tarama cihazına sevk edilmesi ve akabinde yük içerisinde arama yapılması neticesinde tarihi eser niteliğinde olabilecek 10 adet bakırdan maşrapa (sürahi), 4 adet bakır tas, 15 adet bakır ibrik, 1 adet bakır bakraç, 1 adet bakırın ele geçirildiği olayda, sanığın sevk ve idaresindeki tıra ait mühürlerin sağlam olduğunun belirtilmesi ve sanığın, suça konu eşyaları transit olarak yurt dışına çıkarma iradesine sahip olduğu, Türkiye'de bulundurma amacını haiz olmadığı anlaşılmış ise de; eşyalar üzerinde müze müdürü, müze araştırmacısı ve sanat tarihçisi olmak üzere 3 kişiden oluşan heyetçe yapılan inceleme sonrası düzenlenen 18.03.2011 tarihli rapor ve Trakya Üniversitesi Sanat Tarihi Bölümünde görevli öğretim görevlileri ile öğretim üyeleri tarafından düzenlenen 23.03.2011 tarihli rapor ile 22.06.2011 tarihli bilirkişi raporları arasında çelişki bulunması karşısında; üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, mevcut bilirkişi raporları arasındaki çelişkilerin giderilmesi ve eserlerin 2863 sayılı Kanun kapsamında kalıp kalmadıklarının tereddütsüz bir şekilde kesin olarak belirlenmesi; 2863 sayılı yasa kapsamında olduklarının tespiti halinde söz konusu eserlere ilişkin müze kaydı bulunup bulunmadığının veya eserlerin Türkiye'den çıkarılmış olup olmadıklarının belirlenmesi, Türkiye kaynaklı olmadıklarının tesbiti halinde beraat kararı verilerek iadesi, aksi halde sanıkların eyleminin 2863 sayılı Kanunun 68. maddesine temas eden suçu oluşturup oluşturmadığı araştırılmaksızın eksik inceleme ile yazılı şekilde sanıkların beraatlerine hükmedilmesi ve eserlerin sanıklara iadesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16587, Karar No: 2015/2269, Tarih: 09.02.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/16587 E.  ,  2015/2269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-...

2-...

3-...

DAVALILAR : 1-...

2-...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalı ... idaresindeki aracın diğer davalının çalışma yaptığı yoldaki kum yığını nedeniyle karıştığı trafik kazasında davacı Hanım'ın eşi, diğer davacıların kardeşi olup araç içinde yolcu olarak bulunan ...'nın vefat ettiğini, küçük torun Ecem'in de belden aşağısının felç kaldığını ileri sürerek, davacı anne Hanım için 20.000,00 TL, diğer davacı kardeşler için 10.000,00'er TL manevi tazminatın faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı idare vekili ile diğer davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre, manevi tazminat taleplerinin davacı Hanım için 5.000,00 TL, diğer davacılar için 3.000,00'er TL yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle manevi tazminat talebi ile ilgili olarak hüküm kurulurken olayın meydana geliş şekli, tarafların ekonomik ve sosyal durumları, olay nedeniyle duyulan acı ve elemin derecesi ve B.K.nun 47.maddesindeki (6098 S.TBK md.56) özel haller dikkate alınmış bulunduğuna göre, davalı vekilinin yerinde

../...

-2-

2013/16587

2015/2269

görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 751,45 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11607, Karar No: 2013/12344, Tarih: 27.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/11607 E.  ,  2013/12344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 27.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31927, Karar No: 2016/9813, Tarih: 04.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/31927 E.  ,  2016/9813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu şirket aleyhine bir adet çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla başlatılan icra takibi üzerine, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; keşide yerinin Diyarbakır olması sebebiyle burada takip yapılabileceğini belirterek icra dairesinin yetkisine itiraz ettiği, mahkemece, yetki itirazının kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

İcra dairesinin yetkisi İİK'nun 50. maddesinde düzenlenmiş olup, HMK'nun yetkiye dair hükümleri icra takipleri hakkında kıyas yoluyla uygulanır. Buna göre çeke dayalı takip, borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde (HMK. 6.md.), muhatap bankanın bulunduğu yer ödeme yeri sayıldığından buradaki icra dairesinde (HMK. 10.md.) ve ayrıca İİK'nun 50/1. maddesi uyarınca akdin yapıldığı yer olması nedeniyle, çekin keşide edildiği yer icra dairesinde yapılabilir.

HMK'nun 17. maddesinde; “Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır” düzenlemesine yer verilmiştir. Görüldüğü üzere, yetki sözleşmesi düzenleyebilecek şahıslar sadece tacirler veya kamu tüzel kişileri olarak belirlenmiştir. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça, yapılan yetki sözleşmesi, münhasır yetki sözleşmesi olacaktır. Taraflar, yetkili kıldıkları mahkemenin ve icra dairelerinin yanında, kanunen yetkili kılınan genel veya özel yetkili mahkeme ve icra dairelerinin de yetkisinin devam etmesini istiyor ise, diğer bir anlatımla, münhasır olmayan yetki sözleşmesi yapmak istiyorlarsa, bu durumun yetki sözleşmesinde ayrıca belirtilmesi gerekir.

Somut olayda yetki sözleşmesi bulunmayıp, yetki itirazında bulunan borçlunun ikametgahı Ankara'dır. Her ne kadar takip konusu çekin keşide yeri Diyarbakır ve muhatap banka da Diyarbakır'da bulunmakta ve borçlulardan birinin ikametgahı da Diyarbakır ise de, yetki itirazı tarihi itibariyle ortak yetkili ve borçlulardan birinin ikametgahı olan Diyarbakır'ın yetkisi kesinleşmediğinden, ikametgahı Ankara'da bulunan itiraz eden borçlu yönünden seçimlik yer olan Ankara'da takip yapılmasında sakınca yoktur. Ayrıca yukarıda anlatılan nedenlerle çekte keşide yerinin Diyarbakır olarak yazılı bulunması yetki sözleşmesi yapıldığı anlamına gelmez.

O halde mahkemece, yetki itirazının reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

O halde mahkemece, yetki itirazının reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2963, Karar No: 2016/3331, Tarih: 04.04.2016

**5. Ceza Dairesi         2016/2963 E.  ,  2016/3331 K.**

**"İçtihat Metni"**

Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme, canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürmeye teşebbüs, devletin birliğini ve ülke bütünlüğü bozma, terör örgütü propagandası yapmak suçlarından suça sürüklenen çocuk ... ve suç ortaklarının yapılan yargılanmaları sırasında; Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesiyle Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz birleştirme uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocukların üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine göre; her iki mahkemenin dava dosyaları arasında sanık ve suçları yönünden şahsi, hukuki ve fiili irtibat bulunduğu anlaşılmakla, davaların birlikte yürütülmesinde yarar görüldüğünden, Ankara 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/281 Esas sayılı dava dosyası ile Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/224 Esas sayılı dava dosyalarının BİRLEŞTİRİLMESİNE, davanın Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesi dosyası üzerinden yürütülmesine, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 04/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7975, Karar No: 2024/8344, Tarih: 11.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/7975 E.  ,  2024/8344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/889 E., 2023/328 K.

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede; hükmün 03.03.2023 tarihinde sanık müdafiinin yüzüne karşı verildiği, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 291/1. fıkrasında belirlenen kanunî süre içerisinde 09.03.2023 tarihli, temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu; kararın 09.05.2023 tarihinde usûlüne uygun şekilde tebliğ edilmesine karşın, aynı Kanun’un 295/1. fıkrasında öngörülen 7 günlük kanunî süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede; ilk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Bala Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2022 tarihli ve 2019/6 Esas, 2022/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86/1, 87/3, 29/1, 62/1, 53 ve 51. maddeleri uyarınca 8 ay 3 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, hapis cezanın ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

B. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.03.2023 tarihli ve 2022/889 Esas, 2023/328 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun'un 280/1. fıkrası uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun'un 280/2. fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile, sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 86/1, 87/1-c, 29/1, 62/1, 53 ve 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 22 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının ertelenmesine 2 yıl denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle, suçun silahla işlendiğine, cezanın miktarının az olduğuna, sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmasının ve cezanın ertelenmesinin yerinde olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle, suçun silahla işlendiğine, cezanın miktarının az olduğuna, sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanmasının ve cezanın ertelenmesinin yerinde olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, suç vasfının kasten yaralama olarak kabulünde ve yaptırımın belirlenmesinde isabetsizlik bulunmadığı, suçun silahla işlendiğinin sabit olmadığı, somut olayın gelişiminde katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, sanık hakkında verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

1.Sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden;

5271 sayılı Kanun’un 298/1. fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Katılan vekilinin temyiz istemi yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 03.03.2023 tarihli ve 2022/889 Esas, 2023/328 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. fıkrası uyarınca Bala Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3901, Karar No: 2018/12803, Tarih: 18.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/3901 E.  ,  2018/12803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-UYAP kayıtlarına göre, suç tarihinde güneşin batış saatinin 19:16 olduğu, yaz saati uygulamasının da dikkate alınarak TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 21:16 dan sonraki zaman diliminin gece olarak kabul edilmesi gerektiği, dosya kapsamında yer alan tutanaklara göre, suça sürüklenen çocukların eylemi saat 21:31 sıralarında işlediklerinin anlaşılması karşısında; hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin kabulü gerekirken, 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılmayarak eksik cezaya hükmedilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocukların 1,5 lt benzin çalmaya teşebbüs ettikleri, çalınan benzinin bilinen değerinin azlığı karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış haklarının korunmasına, 18.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.