muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/626, Karar No: 2010/4012, Tarih: 01.06.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/626 E.  ,  2010/4012 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/10128

MAHKEMESİ : (ÖDEMİŞ) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 08.05.2007 - 58/291

SUÇ : Kasten öldürme

R.. T..'u kasten öldürmekten sanık M.. A..'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda; Hükümlülüğüne ilişkin (ÖDEMİŞ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.05.2007 gün ve 58/291 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Dosya içeriğine göre; olay günü saat:06.30 sıraları ismini vermeyen bir şahsın 155 polis imdat telefonunu arayarak sokak üzerinde bir şahsın yerde baygın halde yattığını belirtmesi üzerine, yapılan araştırmada; olay günü arkadaşlarıyla birlikte alkol aldıktan sonra, gece saat:01.00 sıralarında evine gitmek üzere onlardan ayrılan ve evine yaklaşık 20 metre mesafede sokak üzerinde cesedi bulunan maktul Rüstem'in, vücudunda 7 adet kesici ve delici alet yarası bulunduğu ve kalbe alınan darbeye bağlı büyük damar yırtılması sonucu iç kanamadan öldüğünün tespit edildiği olayda;

Maktulün olaydan yaklaşık 3 yıl önce sanık Mevlüt'ün kayınbabası Ali'yi bıçakla yaraladığına ve ayrıca adı geçen tanık Ali'nin kızı ve sanığın eşi olan tanık Zeynep'e 2002 yılı Nisan ayında sarkıntılığa yeltendiğine ilişkin iddiaların, sanık savunmaları ile sanığın eşi Zeynep, kayınbabası Ali ve kaynanası tanık Gülten'in anlatımlarından anlaşılması karşısında, sanık ile maktul arasında açıklanan nedenlerle husumet bulunduğu,

Maktulün cesedinin bulunduğu sokak üzerinde olay yerine yaklaşık 3 metre mesafede evi bulunan tanık Elif'in 10/09/2004 tarihli kollukta alınan anlatımında, gürültüye uyanması üzerine ışığı yakmadan pencereden baktığını ve maktulü yerde yatarken gördüğünü, arkasından iki bıçak darbesi daha vurulduğunu, maktule bıçakla vuran kişinin kendisinin komşusu M.. A.. olduğunu gördüğünü söylemesi; tanık Elif'in oğlu tanık Cemal'in 10/09/2004 tarihinde kollukta alınan anlatımında ise, annesinin gördüklerini kendisine anlattığını belirtmesi; her ne kadar adı geçen tanıklar sonraki anlatımlarında dosya içeriğiyle uyuşmayacak şekilde ilk beyanlarından dönerek kollukta baskı altında ifade verdiklerini belirtmiş iseler de, sanığa yönelik atfı cürümde bulunmayı gerektirecek nitelikte herhangi bir neden bulunmaması karşısında, adı geçen tanıkların ilk anlatımlarının dosya içeriğine ve oluşa uygun olup itibar edilmesi gerektiği,

Anlaşılmakla;

Dosyadaki tüm kanıtlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine yüklenen suçun sübut bulduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde ve gösterilen gerekçede isabetsizlik görülmediğinden, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği yönüyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

Anlaşılmakla;

Dosyadaki tüm kanıtlar birlikte değerlendirildiğinde, sanığın üzerine yüklenen suçun sübut bulduğuna ilişkin mahkemenin kabulünde ve gösterilen gerekçede isabetsizlik görülmediğinden, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği yönüyle bozma isteyen tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik soruşturmaya ve sübuta yönlen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktulün olay tarihinden yaklaşık 3 yıl önce sanığın eşi Zeynep'e dokunmaya çalışarak sarkıntılığa yeltendiğinin sanık savunması ile tanıklar Zeynep, Ali ve Gülten'in anlatımlarından anlaşılması karşısında, sanığın cezasından tahrik nedeniyle asgari düzeyde indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün değişik gerekçe ile tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 01/06/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

01/06/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık M.. A.. müdafii Avukat M. K.'nun yokluğunda 03/06/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2022/6867, Karar No: 2022/10210, Tarih: 06.06.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6867 E.  ,  2022/10210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Antalya 2. İş Mahkemesi ile 16.İş Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri’nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi’nin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adli Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Antalya 2. İş Mahkemesince, davacının dava konusu işlemin Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün denetmenleri tarafından tespit edildiği, davacının ’de yaşadığı, Antalya SGK İl Müdürlüğü’nün yaptığı herhangi bir işlem olmadığı bu durumda da yetkili mahkeme davalı kurumun genel merkezinin bulunduğu veya işlemi yapan Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü’nün bulunuduğu yer mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

16. İş Mahkemesi’nce, davacı hakkındaki işlemi gerçekleştiren tesis edilen işlemi yapan kurum biriminin Antalya Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü olduğu ve davalı kurum vekili tarafından cevap dilekçesinde usulüne uygun şekilde yetki itirazında da bulunulduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 6. maddesinde, iş uyuşmazlıklarında yer itibarıyla yetkili olarak iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, "İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir. Bu madde hükümlerine aykırı yetki sözleşmeleri geçersizdir."

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki kurallarına uygun olup, buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemeleri de yetkili kılınmıştır.

Türk Medeni Kanununun 19/1. maddesi uyarınca gerçek kişi yönünden “Yerleşim yeri", "Bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgah sayılması gerekir.

HMK'nın 14/1.maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir."

Diğer yandan Türk Medeni Kanununun 51. maddesi uyarınca “Tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yerdir."

HMK'nın 14/1.maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir."

Diğer yandan Türk Medeni Kanununun 51. maddesi uyarınca “Tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yerdir."

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde itiraz edilmese dahi hakim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.04.2008 gün ve 2008/10-329 Esas - 2008/334 Karar numaralı ilamında da "Davaya konu uyuşmazlık tüzel kişilere karşı açılacak davalarda genel yetkili mahkeme, tüzel kişilerin yerleşim yerinin, yani merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olmakla birlikte, şube işlemleri nedeniyle açılacak dava, taraf olarak bağlı bulunulan merkez davalı gösterilerek, şubenin bulunduğu yerde de açılabilir. “Kurum adına işlem yapmaya yetkili bulunmak” şubenin tanımından ortaya çıkan bir sonuç olup, şubenin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olmasında tek başına yeterli değildir. Şubenin bulunduğu yer yetkisi, o şubenin yapmış olduğu işlemlerden, davacıya ait işlemlerin yürütülmesinden doğan uyuşmazlıklarda geçerli bulunmaktadır." görüşü benimsenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, 30.11.2020 tarihli ve 2020/13 sayılı denetmen raporunda davacının boşandığı eşi ile boşanma tarihinden sonra da birlikte yaşadığı ve halende birlikte yaşamaya devam ettikleri yönünde görüşünün belirtilmesi nedeniyle aylığın Kurum işlemi ile davacı aleyhine 20210715001754 ile 20210715002788 nuramalı dosyalarında başlatılan takipler ile buna ilişkin idari işlemin iptaline, yetim aylığının bağlanmasına karar verilmesi istenilmiştir.

Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; davaya konu işleminin Antalya Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından yapılması nedeniyle, bu merkezin bulunduğu yer iş mahkemesi olan Antalya İş Mahkemelerinin kesin yetkili olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Antalya 2. İş Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince; Antalya 2.İş Mahkemesi’nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 06/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2589, Karar No: 2020/689, Tarih: 10.02.2020

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2019/2589 E.  ,  2020/689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

K A R A R

A) Davacının İstemi :

Davacı vekili, davacının eşi olan ...'nin davalı ...'ya ait işyerinde çalışmakta iken 20/09/2013 tarihinde iş kazası geçirdiğini ve kafa kısmından yaralandığını, tedavilere rağmen iyileşemeyerek 08/09/2015 tarihinde vefat ettiğini, kazanın davalının işyerinde iş emniyetini sağlayıcı önlemleri almamasından kaynaklandığını, davalının tam kusurlu olduğunu belirterek, murisin ölümünün iş kazası sonucu meydana geldiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

B) Davalıların Cevabı :

Davalı Türkiye Taşkömürü Kurumu vekili, davanın zamanaşımına uğradığını ve mükerrer dava açıldığını, müteveffanın maruz kaldığı olayın iş kazası olmadığını, ölümün olayla ilgisi bulunmadığını, iş kazası ile ölüm olayı arasındaki illiyet bağının kanıtlanması gerektiğini, dava konusu olayda davalının kusuru bulunmadığını, kusurun tamamının dikkatsiz ve tedbirsiz çalışan müteveffa işçide olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Dahili davalı ... vekili, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, Ankara Mahkemelerinin yetkili olduğunu, davanın yasal sürede açılmadığını, zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiğini, dava açılmadan önce Kurum'a başvuru zorunluluğu bulunduğunu, sigortalının davalı ... Karadon Müessesesi Gelik İşletmesinde yer altı maden ocağında pano ayak üretim işçisi olarak çalışmakta iken 20/09/2013 tarihinde iş kazası geçirdiğini, 04/12/2013 tarihinde Kurum'dan maluliyetinin tespitini ve aylık bağlanmasını talep ettiğini, Kurumca iş kazası işlemleri yapılırken 08/09/2015 tarihinde vefat ettiğini, iş kazası tespit işlemlerinin sonucu beklenmeden bu davanın açıldığını, uyuşmazlığa Kurum'un yol açmadığını belirterek, davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

C) İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

İlk Derece Mahkemesi tarafından, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 18/04/2018 tarihli raporu, İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu’nun 30/07/2018 tarih 3068 sayılı raporu ve tüm dosya kapsamı ile birlikte davacı murisi eşin 20/09/2013 tarihli iş kazası sonucu yaralanması ile 08/09/2015 tarihinde gerçekleşen ölümü arasında illiyet bağı kurulamadığı değerlendirmesi üzerine davanın reddine karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesinin Kararı :

İlk Derece Mahkemesi tarafından, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu’nun 18/04/2018 tarihli raporu, İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu’nun 30/07/2018 tarih 3068 sayılı raporu ve tüm dosya kapsamı ile birlikte davacı murisi eşin 20/09/2013 tarihli iş kazası sonucu yaralanması ile 08/09/2015 tarihinde gerçekleşen ölümü arasında illiyet bağı kurulamadığı değerlendirmesi üzerine davanın reddine karar verilmiştir.

D) Bölge Adliye Mahkemesinin Kararı :

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, davacılar murisi sigortalının 20/09/2013 tarihinde davalı işyerinde çalışırken kafasına taş düşmesiyle yaralandığı, bu şekilde iş kazasına maruz kaldığı, devamında Kurum'a başvurarak kaza nedeniyle maluliyet durumunun tespiti için talepte bulunduğu, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından tahkikata başlandığı, tahkikat devam ederken sigortalının 08/09/2015 tarihinde vefat ettiği, Sosyal Güvenlik Ankara İl Müdürlüğü'ne bağlı Kocatepe Merkezi'nin 20/04/2017 tarihli raporunda, sigortalının ölümü ile iş kazası arasında illiyet bağı kurulamadığı ve ölümün 20/09/2013 tarihli iş kazasına bağlı olmadığının belirtildiği, davacı tarafın itirazı üzerine Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu'nun 18/04/2018 tarihli kararında sigortalının 08/09/2015 tarihli ölümü ile 20/09/2013 tarihli iş kazası arasında illiyet bağı kurulamadığından ölümün iş kazasına bağlı olmadığının belirtildiği, nihayet Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Dairesi'nin 30/07/2018 tarihli raporunda, sigortalının ölümünün fungal beyin apsesi ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana geldiği ve 20/09/2013 tarihinde maruz kaldığı iş kazası sonucu kafasına taş düşmesi nedeniyle başında kesiye neden olan yaralanması ile 08/09/2015'te fungal beyin apsesi ve gelişen komplikasyonları sonucu ölümü arasında illiyet bağı bulunmadığına oybirliğiyle karar verildiğinin mütalaa edildiği, özellikle Adli Tıp raporunda, sigortalının iş kazası tarihinden itibaren geçirdiği tüm tıbbi aşamaların, gördüğü tedavilerin, yapılan cerrahi ve medikal müdahalelerin ve neticede ölüme yol açan tıbbi durum ve komplikasyonların tek tek belirtildiği, sigortalının davalı işyerine iş müracaatında aldığı 2008 yılındaki sağlık raporunun dahi değerlendirildiği, bu haliyle tüm sürecin tıbben tartışılıp değerlendirildiğinin sabit olduğu görüldüğünden, iş kazası ile ölüm olayı arasında illiyet bağı kurulamaması nedeniyle davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesi kararı isabetli bulunduğu ifade edilerek, HMK'nın 353/1-b-1 maddesi uyarınca davacı tarafa ait istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz Talebi :

E) Temyiz Talebi :

Davacı vekili, müteveffanın 20/09/2013 tarihinde maruz kaldığı iş kazası ile başlayan rahatsızlıklarıyla sağlık sorununun ortaya çıktığını, iş kazası öncesi hiçbir sağlık sorununun bulunmadığını, sağlık kurulu raporlarının yetersiz olduğunu ve itiraz konusu hususların karşılanmadığını, beyin apsesinin travma veya cerrahi girişimlerin komplikasyonu olarak ortaya çıkabildiğini, dava konusu iş kazasının travma nedeni olarak değerlendirilmemesinin eksik ve hatalı olduğunu, iş kazasına bağlı tedavi sürecindeki tıbbi müdahalelerin beyin apsesine neden olup olamayacağının incelenmediğini, illiyet bağı araştırmasının yeterince yapıldığını, müteveffanın kaza öncesinde hiç bir sağlık sorunu bulunmadığını, tıbbi değerlendirmenin ve mütalaa sonucunun hatalı olduğunu belirterek, müvekkili lehine bozmaya karar verilmesini talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe :

Dava, iş kazası ile ölüm olayı arasındaki illiyet bağının ve ölümün iş kazasına bağlı olduğunun tespiti talebine ilişkindir.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasa'nın 95. maddesidir. Anılan maddeye göre, "Bu Kanun gereğince, yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, çalışma gücü kaybı, geçici iş göremezlik ödeneklerinin verilmesine ilişkin raporlar ile iş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücü veya çalışma gücü kaybına esas teşkil edecek sağlık kurulu raporlarının usul ve esaslarını, bu raporları vermeye yetkili sağlık hizmeti sunucularının sahip olması gereken kriterleri belirlemeye, usulüne uygun olmayan sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeleri düzenleyen sağlık hizmet sunucusuna iade edecek belirlenen bilgileri içerecek şekilde yeniden düzenlenmesini istemeye Kurum yetkilidir. Usulüne uygun sağlık kurulu raporu ve dayanağı tıbbî belgeler ile gerekli diğer belgelerin incelenmesiyle; yurt dışında tedavi için yapılacak sevklere, vazife malullük derecesini, iş kazası veya meslek hastalığı sonucu tespit edilen meslekte kazanma gücünün kaybına veya meslekte kazanma gücünün kaybı derecelerine ilişkin usulüne uygun düzenlenmiş sağlık kurulu raporları ve diğer belgelere istinaden Kurumca verilen karara ilgililerin itirazı halinde, durum Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulunca karara bağlanır.”

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda, Sosyal Sigortalar Kurumu Yüksek Sağlık Kurul raporu ile Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas kurul raporları arasında çelişki bulunmasa dahi, davacının eşi ...'nin davalı ...'ya ait işyerinde çalışırken 20/09/2013 tarihinde iş kazası geçirdiği, kafa kısmında yaralanmanın söz konusu olduğu ve istirahat raporunun verildiği; alınan Adli Tıp Kurumu raporunda özetlendiği gibi iş kazasından önce alınan 16/02/2008 tarihli işe müracaat için sağlık kurulu raporunda davacıda ölüme sebep olan hastalıkla ilgili herhangi bir rahatsızlığın bulunmadığı, 21 ve 23 Eylül 2013 tarihinde hastaneye giden kazalının daha sonra 26/11/2013 tarihinde ağızda uyuşma ve kasılma şikayetleri ile Nöroloji serviside muayene edildiği ve özgeçmişinde kafa travması, epilepsi, SVH, gastrit hastalıklarının yazılı olduğu, akabinde 12/12/2013 - 30/12/2013 yatış tarihli İÜ Cerrahpaşa Tıp Fakültesi Nöroloji Anabilim Dalı Başkanlığı raporuna göre dudakta seyirme ve uyuşma, nöbet geçirme, bilinç kaybı, konuşma bozukluğu ve sonrasında konuşmanın tamamen kesilmesi şikayetlerinin bulunduğu, 30/12/2013 – 15/01/2014 yatış tarihli epikriz raporunda kas gücü kaybı ve yürüyememe, 15/01/2014 – 01/10/2014 yatış tarihli raporda sol hemisferik mantar enfeksiyonu, abse gibi tespitler ile evde bakılmak üzere transfere alınma, 05/02/2014 tarihli beyin apsesi nedeniyle ameliyet yapıldığı, sonrasında 08/09/2015 tarihinde fungal beyin apsesi ve gelişen komplikasyonlara sonucunda ölümün gerçekleştiği tespitlerinin yapıldığı; bu kapsamda kaza tarihinden ölüm tarihine kadar tedavinin sürdüğü ve şikayetlerin artarak devam ettiği anlaşılmakla, iş kazası yaralanması ile ölüm arasındaki illiyet bağının incelenmesi yönünden tereddüte yer vermeyecek mahiyette ayrıntılı inceleme yapılması amacıyla Adli Tıp Kurumu ikinci üst kurulundan rapor alınması gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi bozma sebebi olarak görülmüştür.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılmasına, ilk derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

G) Sonuç :

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı kaldırılmasına, ilk derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

G) Sonuç :

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK’nın 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesi'ne, karardan bir örneğin de Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacılara iadesine 10/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.