muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/37, Karar No: 2023/394, Tarih: 12.07.2023

İfade etmişlerdir.

Sanık Savcılıkta; katılana iftira kastıyla hareket etmediğini ayrıca takibe konu bono senedini düzenleyip İlknur isimli kişiye bırakmadığını, kendisine örnekleri gösterilen Bal Köftecim isimli iş yerine ilişkin menü, fiyat listesi, el ilan gibi evrakları basması için katılana talimat vermediğini, söz konusu iş yerinin ortağı olduğunu ancak bu ortaklıktan ayrıldığını, bu sebeple de bahse konu matbu belgeleri basma talimatı vermediğini, daha önce katılana Bal Köftecim isimli iş yeri ile ilgili davetiye ve adisyon fişi bastırdığını ancak onların parasını ödediğini, kendisi söz konusu iş yerinden ayrıldıktan sonra yine katılana bastırılmış olabileceğini, bastırdığı matbu evrakın bedelini ödediğine ilişkin belgesi olmadığını, İlknur isimli çalışanının soy ismini bilmediğini, bu kişinin kendi personeli olduğunu, iş yeri kapandıktan sonra nereye gittiğini bilmediğini, yine söz konusu kişinin sigortalı çalışmadığını, ortağının adının Emin Bal olduğunu, bu konuda bilgisi olup olmadığını bilmediğini,

Mahkemede; suçlamayı kabul etmediğini, belgede sahtecilik yapmadığını, söz konusu bonoyu vermediğini, bu bonoyu görmediğini ve kullanmadığını, kendisine iftira atıldığını, katılana herhangi bir borcu bulunmadığını, kendisini de tanımadığını, suça konu iş yerinde 1 ay kadar ortak olarak çalıştığını, daha sonra hissesini iddia edilen olay tarihinden 5-6 ay önce devrettiğini, devrettiği Emin Bal isimli şahsa da buna ilişkin fatura kestiğini, suça konu köfteci dükkânına reklam yaptırdığını, bunun bedeli olan 8.000 TL parayı da ödediğini ancak katılana reklam işi yaptırmadığını, kime yaptırdığını hatırlamadığını,

Savunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Öğretide Uyuşmazlık Konusuna İlişkin Görüşler

TCK'nın "İftira" başlıklı 267. maddesinin birinci ve ikinci fıkraları;

“(1) Yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak ya da basın ve yayın yoluyla, işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat eden kişi, bir yıldan dört yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır.

(2) Fiilin maddî eser ve delillerini uydurarak iftirada bulunulması halinde, ceza yarı oranında artırılır." şeklinde düzenlenmiş, anılan fıkraların gerekçesi ise "Madde metninde, iftira suçu tanımlanmıştır.

İftira, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için, bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesiyle oluşur.

İftira suçunun konusunu hukuka aykırı fiil oluşturabilir. Bu fiilin suç oluşturması şart değildir. Disiplin yaptırımını veya başka bir idari yaptırımı gerekli kılan fiiller de bu suçun konusunu oluşturabilir.

Bu isnadın yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunmak suretiyle ya da basın ve yayın yoluyla yapılması gerekir.

İftira suçunun konusunu hukuka aykırı fiil oluşturabilir. Bu fiilin suç oluşturması şart değildir. Disiplin yaptırımını veya başka bir idari yaptırımı gerekli kılan fiiller de bu suçun konusunu oluşturabilir.

Bu isnadın yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunmak suretiyle ya da basın ve yayın yoluyla yapılması gerekir.

Kişiye karşı suç isnadı ihbar veya şikâyet suretiyle yapılmış olabilir. Dolayısıyla, ihbar veya şikâyetin yapılabileceği her makam nezdinde yapılan isnadla iftira suçu işlenebilir. Başlatılmış olan hukuk veya ceza muhakemesi sürecinde davanın tarafı, sanık veya tanık konumundaki kişiler de, bulundukları beyanlarla iftira suçunu işleyebilirler.

Gazete veya diğer kitle iletişim araçlarında yayın yapılması suretiyle bir kişiye suç isnadında bulunulması hâlinde de iftira suçu oluşur.

Cumhuriyet savcıları, kamu adına re’sen soruşturulabilen suçlarla ilgili olarak yayınlanan haberleri ihbar kabul ederek, soruşturma başlatmaktadırlar. Bu bakımdan, basın ve yayın yolu ile bir kişiye gerçeğe aykırı olarak hukuka aykırı fiil isnat edilmesi hâlinde, iftira suçu oluşur.

Kişiye isnat edilen fiil hiç işlenmemiş olabileceği gibi, kendisine isnatta bulunulan kişi tarafından işlenmemiş olabilir. Kişi suç teşkil eden bir fiili işlemiştir. Fakat bu suça ilişkin ihbar veya şikâyette bulunan, fiile, suç olarak niteliğini değiştirecek bazı eklemelerde bulunmuş olabilir. Şöyle ki; fiil, sahibinin bilgisi ve rızası dışında malını almaktan ibarettir. Ancak, bildirimde bulunan, bunun cebir veya tehditle işlendiği iddiasında bulunmuştur. Bu ilâve unsurlar açısından iftira suçu oluştuğunu kabul etmek gerekir.

İsnadın belli bir kişiye yönelik olması gerekir. Bu kişinin ismi açıkça belirtilmese bile, yapılacak bir araştırma sonucunda kimliğinin belirlenebilir olması yeterlidir.

İftira suçunun oluşabilmesi için, kendisine hukuka aykırı fiil isnat edilen kişinin bu fiili işlemediğinin bilinmesi gerekir. Bu bakımdan, söz konusu suç, ancak doğrudan kastla işlenebilir. Başka bir deyişle iftira suçu muhtemel kastla işlenemez. Bu suçun oluşabilmesi için, ayrıca, kendisine hukuka aykırı fiil isnat edilen kişi hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak amacıyla hareket edilmesi gerekir. Bu nedenle, iftira suçu açısından failde kastın ötesinde belirtilen amacın varlığı gereklidir.

Maddenin ikinci fıkrasına göre, iftira konusunu oluşturan haksız fiilin maddî eser ve delillerinin uydurulması hâlinde, verilecek cezanın belli oranda artırılması gerekmektedir." biçiminde düzenlenmiştir.

Maddenin ikinci fıkrasına göre, iftira konusunu oluşturan haksız fiilin maddî eser ve delillerinin uydurulması hâlinde, verilecek cezanın belli oranda artırılması gerekmektedir." biçiminde düzenlenmiştir.

İftira suçu, failin, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için, bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat etmesidir. İftira suçunun konusunu hukuka aykırı fiil oluşturur. Bu fiilin suç oluşturması şart değildir. Disiplin yaptırımını veya başka bir idari yaptırımı gerekli kılan fiiller de iftira suçunun konusunu oluşturabilir. Hukuka aykırı bir eylemin gerçekleştirildiğine yönelik isnat yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunmak suretiyle yapılabileceği gibi basın ve yayın aracılığıyla da yapılabilir. Bu anlamda iftira suçu serbest hareketli bir suç olarak düzenlenmemiştir.

Özgü suç olarak düzenlenmediği için herkes tarafından işlenebilen iftira suçunda, hukuka aykırı fiil isnadının belli bir kişiye yönelik olması gerekir. Ancak isnada muhatap kişinin yapılacak bir araştırma sonucunda kimliğinin belirlenebilir olması yeterli olup isminin açıkça belirtilmesi zorunlu değildir.

İftira suçu failinin, isnat ettiği fiil gerçekte hiç işlenmemiş olabileceği gibi, işlenmiş olmakla birlikte kendisine isnatta bulunulan kişi tarafından işlenmemiş olabilir. Yine, kendisine isnatta bulunulan kişi tarafından hukuka aykırı bir fiil işlenmiş bulunmakla birlikte; iftira suçunun faili, bu fiilin karşılığında isnatta bulunulan kişiye verilecek yaptırımı ağırlaştıracak bazı eklemelerde bulunmuş olabilir. Bu durumlarda da iftira suçunun oluştuğunu kabul etmek gerekir.

Öte yandan, iftira suçunun oluşabilmesi için, iftira suçu failinin, hukuka aykırı fiil isnat ettiği kişinin bu fiili işlemediğini bilmesi gerekmektedir. Bu açıdan, iftira suçu ancak doğrudan kastla işlenebilir. Ancak bu suçun oluşabilmesi için, doğrudan kast tek başına yeterli olmayıp ayrıca failin hukuka aykırı fiil isnat ettiği kimse hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir müeyyideye maruz kalmasını sağlamak amacıyla hareket etmesi gerekir. Bu nedenle, iftira suçu açısından failde kastın ötesinde belirtilen amacın varlığı, bir başka deyişle özel kastın bulunması gerekmektedir. Dolayısıyla; failin, belirli olay veya olgulardan yola çıkarak, isnat ettiği fiilin mağdur tarafından işlendiği inancı ve şüphesi ile ihbarda bulunması hâlinde iftira suçunun unsurları oluşmayacaktır.

Bu aşamada uyuşmazlık konusu ile ilgili olduğu ölçüde TCK'nın 267. maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen artırım sebebine değinilmesinde yarar bulunmaktadır.

Anılan fıkrada iftira konusunu oluşturan haksız fiilin maddî eser ve delillerinin uydurulması hâlinde verilecek cezanın yarı oranında artırılacağı hüküm altına alınmıştır. Doktrinde maddi iftira olarak adlandırılan bu durumda fail soyut bir fiil isnadında bulunmamakta hukuka aykırı bu fiilin maddi eser ve delillerini de uydurarak isnadını somutlaştırmaktadır.

Anılan fıkrada iftira konusunu oluşturan haksız fiilin maddî eser ve delillerinin uydurulması hâlinde verilecek cezanın yarı oranında artırılacağı hüküm altına alınmıştır. Doktrinde maddi iftira olarak adlandırılan bu durumda fail soyut bir fiil isnadında bulunmamakta hukuka aykırı bu fiilin maddi eser ve delillerini de uydurarak isnadını somutlaştırmaktadır.

İşlendiği iddia edilen bir fiilin maddi eser ve delilini uydurmak, delilleri manipüle etmenin bir şeklini oluşturmaktadır. Ancak anılan fıkrada uydurma yani yeni oluşturma şeklinde gerçekleşen manipülasyon nitelikli hâl olarak düzenlenmiştir. Dolayısıyla bu nitelikli hâlin oluşumu bakımından isnada konu fiilin işlendiği yolundaki iddiayı güçlendiren, inandırıcılığını artıran maddi eser ve delillerin oluşturulması gerekmektedir (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, 7. Baskı, Adalet Yayınevi, Ankara, 2020). Diğer bir ifade ile en başından beri iftirada bulunmak amacıyla fail tarafından oluşturulmamış olan maddi eser ve delilerin daha sonra iftira eylemini desteklemek için ileri sürülmesi durumunda bu nitelikli hâl oluşmayacaktır.

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

B. Somut Olayda Hukuki Nitelendirme

Sanığın olay tarihinden önce yeni açtığı köfteci dükkânının reklam ilanı, menüsü ve adisyon fişlerini matbaacılık yapan katılana bastırdığı, katılanın 27.04.2012 tarihli fatura ve sevk irsaliyesi ile birlikte bastığı evrakları sanığa teslim ettiği, bu olaydan bir süre sonra katılanın tanık Necdet ile birlikte alacağını almak için sanığın köfteci dükkânına gittiğinde sanığın iş yerinde bulunmaması nedeniyle telefonla sanığı aradığı, sanığın fatura bedelini bono senedi olarak personeli olan İlknur isimli kişiye bıraktığını söylemesi üzerine alacaklısı katılan, borçlusu ise sanık olan, 07.09.2012 düzenlenme ve 15.10.2012 ödeme tarihli 2.930 TL bedelli bonoyu anılan kişiden aldıkları, bahse konu bononun katılan tarafından cirolanmasından sonra son ciranta tarafından ING Bank Avcılar Şubesine teminat olarak verildiği ancak ödeme günü geldiğinde ödenmediği, bunun üzerine ING Bank tarafından talep edilmesi üzerine sanığa Bakırköy 43. Noterliğince 17.10.2012 tarihli ve 27451 yevmiye numaralı ödememe protestosunun gönderildiği, bononun ciro silsilesi yoluyla tekrar katılana dönmesi üzerine katılanın bu bonoya dayanarak İstanbul 13. İcra Müdürlüğünün 2012/25325 esas sayılı dosyası üzerinden kambiyo senetlerine mahsus takip talebinde bulunduğu, bunun üzerine sanığın vekili aracılığıyla İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığına verdiği 17.01.2013 havale tarihli dilekçe ile aleyhine icra takibine başlanıldığını, icra takibine konu bonoda yer alan imzanın kendisine ait olmadığını belirtip resmî belge niteliğindeki bonoyu sahte olarak düzenleyip kullanarak kendisi hakkında icra takibi başlatan katılanın resmî belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından cezalandırılması için şikâyetçi olduğu, yine şikâyetçi sıfatıyla İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan 25.02.2013 tarihli ifadesinin "Göstermiş olduğunuz 2.930 TL bedelli bono senedi bana ait değildir. Bono üzerindeki yazı ve imzalar bana ait değildir. Şüpheli ... Şadi Okutanı şahsen tanımıyorum, sadece telefonla görüştük. Kendisinden şikâyetçiyim." şeklinde olduğu, katılan hakkında başlatılan soruşturma sırasında Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarları Dairesi Başkanlığı tarafından düzenlenen 18.03.2013 tarihli ve BLG-2013/2886 sayılı ekspertiz raporunda; suça konu bononun ön yüzünde, "Ödeyecek" bölümünde yer alan ve sanık adına atılı bulunan iki adet imzanın sanığın eli mahsulü olmadığının belirtildiği, katılan hakkında İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca 26.06.2013 tarih ve 2013/9440 sayı ile resmî belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçundan "...şüphelinin dinlenen tanık beyanları ve sunduğu belgelere göre şikâyetçinin başkalarına düzenletip personeli İlknur Hanım'a bıraktığı ve şüpheliye verilen 2.930 TL bono senedini takibe koyduğu, belgenin sahte olduğunu bilmediği" gerekçesiyle katılan hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verildiği anlaşılan olayda;

Suça konu bono senedinin en başından beri katılana iftirada bulunmak amacıyla değil de katılana olan borcun tahsilinin önlemesi amacıyla sahte olarak düzenlenmesi ve borcun ödenmemesi nedeniyle katılan tarafından icra takibinde bulunulmasından sonra gerçekleşen iftira eylemini desteklemek için önceden var olan bu senede dayanılması karşısında fiilin maddi eser ve delillerinin uydurulduğundan bahsedilemeyeceğinden TCK'nın 267/2. maddesinde düzenlenen artırım hükmünün uygulama koşullarının oluşmadığı kabul edilmelidir.

Bu itibarla direnme kararına konu Yerel Mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan altı Ceza Genel Kurulu Üyesi; Yerel Mahkemenin direnme kararının isabetli olduğu görüşüyle karşı oy kullanmışlardır.

V. KARAR

1- İstanbul 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.11.2019 tarihli ve 398-1006 sayılı direnme kararına konu hükmünün, sanık hakkında TCK’nın 267/2. maddesinde düzenlenen artırım hükmünün uygulanma koşullarının oluşmadığının gözetilmemesi isabetsizliğinden BOZULMASINA,

2- Dava dosyasının mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.07.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy çokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2084, Karar No: 2014/4665, Tarih: 17.04.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2084 E.  ,  2014/4665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

- K A R A R -

Dava, gerçek kişiler adına tesbit gören taşınmaza karşı, Hazinenin özel mülk olduğu iddiası ile açtığı kadastro tesbitine itiraza ilişkin olup, davada orman iddiası da bulunmamaktadır. 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 gün ve 2014/1 sayılı kararı uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 16. Hukuk Dairesine ait olup, Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; dosyanın görevli Yargıtay 16. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 17/04/2014 gününde oy birliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/30016, Karar No: 2016/3590, Tarih: 17.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/30016 E.  ,  2016/3590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde tanker şoförü olarak çalıştığını, iş akdini ücret alacakları ödenmediğinden haklı nedenle sona erdirdiğini, aylık ücretinin yol harcırah ödemeleri ile birlikte net 1200,00 TL olduğunu iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının iş yerini terk ettiğini bu nedenle haklı nedenle iş akdinin sonlandırıldığını, hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Uluslararası alanda çalışan tır şoförlerinin ücretleri genelde asgari ücret ve sefere bağlı prim esasına göre belirlenmektedir. Bazı işveren uygulamalarında ise garanti ücret olarak adlandırılan asgari ücret ödenmeyip, sadece sefere bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu ihtimalde de tır şoförünün ücreti salt sefer primlerinden oluşur.

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir.

Uluslararası taşımacılık işinde çalışan tır şoförünün aylık ücretinin tartışmalı olması durumunda, tarafların ikame ettikleri delillerle kesin bir sonuca ulaşılamaması halinde ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşları ile gerektiğinde sendikalardan ücret araştırması yapılmalıdır. İşçinin çalıştığı süre içinde taşıma işini gerçekleştirdiği ülkeler belirtilerek sefer başına ne kadar ücret alabileceği belirlenmeli ve dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

Sefer primi hesabı yönünden işçinin aylık veya yıllık sefer sayılarının tartışmalı olması ve bu konunun diğer delillerle kesin olarak kanıtlanamaması durumunda işçinin yurda giriş ve çıkış kayıtları emniyet birimlerinden getirtilmeli ve buna göre değerlendirme yapılmalıdır.

Yurt dışı sefer primi, ücretin eki olmayıp ücret niteliğinde olmakla tazminata esas ücrette doğrudan dikkate alınır. Ücretin asgari (garanti) ücret ve sefer primi toplamından oluşması durumunda, işçinin ayda kaç sefer yaptığı belirlenerek aylık sefer primi ile asgari ücretin toplamı üzerinden tazminata esas ücret tespit olunur. Yurt dışına çıkış periyodunun değişkenlik göstermesi ve gidilen ülkeye göre sefer priminin değişmesi halinde, işçinin bir yılda yapmış olduğu seferlere göre aldığı prim tutarları toplamının bir güne bölünmesi suretiyle günlük tazminata esas ücret belirlenir.

Somut olayda, davacının iş akdinin sona erdiği 07.08.2012 tarihinde asgari ücretin brütü 940,50 TL neti ise 739,79 TL'dir. Davacı tanıkları davacının asgari ücret aldığını ve sefer başına 100,00 TL civarında harcırah verildiğini, davalı tanıkları ise davacının asgari ücret aldığını yurt dışı seferlerde 1000-1500 Dolar arasında yurt içi seferlerde ise 100 – 150 TL arasında harcırah aldığını beyan etmişlerdir. ... Şoförler ve Otomobilciler Odası Tanker Şoförlerinin asgari ücretin iki katı kadar aylık aldığını ve ek olarak harcırah aldıklarını ve harcırah miktarlarının yurt içi seferlerde 27,00 TL, yurt dışı seferlerde ise 57,00 TL olduğunu bildirmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının asgari ücretin iki katı ücrete ilave ayda 10 defa yurt içi sefer harcırahı 270,00 TL ve ayda 2 defa yurt dışı sefer harcırahı 114,00 TL toplamı brüt 2265,00 TL ücret alabileceği ancak taleple bağlı kalınarak davacının net 1200,00 TL ( brüt 1.674,81 TL ) ücret ile çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının görevi, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının asgari ücrete ilave harcırah ile çalıştığının kabulü gerekirken iki asgari ücrete ilave harcırah toplamı ile belirlenen ücrete göre çalıştığının kabulü isabetsiz olmuştur. Ayrıca davacının yurda giriş ve çıkış kayıtlarının Emniyet Genel Müdürlüğünden istenerek mahkemece bu kayıtlar gözetilerek davacının ayda kaç kez yurt dışı sefere çıktığının tespiti gerekirken tanık beyanlarına göre davacının ayda 2 kez yurt dışı sefere çıktığı kabul edilerek ücrete esas harcırah miktarının belirlenmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacı işçinin iş akdinin fesih tarihi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı HMK’nun 26. maddesinde hâkimin, tarafların talepleriyle bağlı olduğu, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği belirtilmiştir

3- Davacı işçinin iş akdinin fesih tarihi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı HMK’nun 26. maddesinde hâkimin, tarafların talepleriyle bağlı olduğu, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği belirtilmiştir

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde açıkça 07.08.2012 tarihinde iş akdi haklı nedenle feshettiğini belirttiği ve 07.08.2012 tarihli ihtarnamesi ile de ücret alacakları ödenmediğinden iş akdini haklı olarak feshettiği halde mahkemece HMK’nun 26.maddesine aykırı bir biçimde talep aşılarak davacının iş akdinin fesih tarihinin 27.08.2012 olduğunun kabulü ile hizmet süresinin belirlenmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

O halde davalı vekilin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/46, Karar No: 2018/396, Tarih: 18.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/46 E.  ,  2018/396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanıklar), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...)

HÜKÜM : Sanıkların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki ve sanık ...'in kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemi çocuğun kaçırılması ve alıkonulması kabul edilerek bu suçlardan mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece yüzüne karşı verilen hükümleri katılanlar vekilinin CMUK'nın 310/1. maddesinde düzenlenip tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra sunduğu 02.01.2014 havale tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar müdafiin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.