muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2582, Karar No: 2018/4159, Tarih: 31.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2582 E.  ,  2018/4159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davalının ... Apartmanının yöneticisi olduktan sonra kendi başına kararlar alıp, denetçi atanmasının kabul etmediğini, davalının karar defterine tek başına eklemeler yaptığını, karar defterini kimseye gösterdiğini, yönetici olarak en son 2013 Aralık ayında genel kurul yaptığını ve 2014 Aralık ayında genel kurul toplantısı yapmadığını, apartmanı tek başına yönettiğini, davalının keyfi tutumunun mantolama konusunda doruğa ulaştığını, kendi istediği firma tarafından 150.000.-TL teklif verildiğini, ancak davalının apartmana yaptırmak istediği mantolamanın ancak 75.000,00.-TL'ye mal olabileceğini, apartmana hala daha mantolama yapılmadığını, aradaki 75.000,00.-TL'lik farkın müvekkilini rahatsız ettiğini, bir apartman görevlisi olmadığı ve ayda 150,00.-TL aidat toplandığı halde apartmanın borç içinde yüzdüğünü beyan ederek; anataşınmaza davalının yerine, kat malikleri arasından veya dışarıdan yönetici atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davacı tarafından yönetici atanması talebinde bulunulmuş ise de 12/10/2015 tarihli kat malikleri genel kurulu toplantısında alınan karar ile ... Apartmanının yönetiminin bir şirkete verildiği, Kat Mülkiyeti Kanununun 34. maddesinin 6. fıkrası hükmüne göre yönetici atanabilmesi için yöneticiliğin boşalmasının ön koşul olduğu, ayrıca kat maliklerinin toplanıp da bir yönetici atayamamış olmaları gerektiği, böylece davanın yasal koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle; davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; anataşınmaza, davalının yerine, kat malikleri arasından veya dışarıdan yönetici atanması istemine ilişkindir.

Davacının talebi yönetici atanması istemine ilişkin olup, dava tarihinde ana taşınmazın yönetimi için bir yöneticinin mevcut olduğu, mevcut yöneticinin görevinden istifa etmek suretiyle ayrılması üzerine 12.10.2015 tarihli kat malikleri kurulu toplantısında yeni yönetimin belirlendiği anlaşılmakla, yazılı olduğu şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davacıya yükletilmesine 31/05/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4599, Karar No: 2023/166, Tarih: 18.01.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4599 E.  ,  2023/166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27/11/2015 tarihli ve 2015/407 E., 2015/787 K. sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin dördüncü fıkrası delaletiyle birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları ile 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca neticeden 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl süre ile geri alınmasına karar verilmiştir.

2. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 25/09/2020 tarihli ve 2016/126229 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri;

1. Kusura ve eksik incelemeye,

2. Zararın giderildiğine,

3. Fazla cezaya,

4. Diğer temyiz nedenlerine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1. Olay tarihinde sanık ...'un sevk ve idaresindeki . plaka numaralı kamyonla ... - ... istikametinde D-817 karayolunu takiben ... ilçesine doğru geldiği, .ilçesinde D-817 karayolunun .Bulvarı ile kesiştiği kavşaktan sanığın Ahi Evran Bulvarına doğru sola dönerek.Bulvarı istikametine doru yoluna devam edeceği esnada, .Bulvarından D-817 karayoluna doğru kendi yönetimindeki tescilsiz motosikletle seyreden ...'in sanığın yönetimindeki kamyonun sağ orta kısmında bulunan tekerine çarpması sonucu trafik kazası meydana geldiği, kaza sonrası ...' in ağır yaralı olarak hastahaneye sevk edildiği ve aynı gün olaydan bir kaç saat sonra .i Mart Hastahanesi'nde vefat ettiği, ölü muayene tutanağından anlaşılacağı üzere ...'in kaza nedeniyle geçirdiği beyin kanaması sonucu vefat ettiği ve Adli Tıp Kurumu ... Trafik İhtisas Dairesinin 09/06/2015 tarihli raporu ile keşif üzerine düzenlenen 04/11/2015 tarihli bilirkişi raporuna göre kazanın meydana gelmesinde sanığın asli kusurlu ve vefat eden ...'in tali kusurlu olduğu, belirlenmiştir.

2. Sanık aşamalardaki beyanlarında istikrarlı olarak suçlamayı kabul etmediğini ve hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesini talep ettiğini belirtmiştir.

3. Katılan soruşturma aşamasında şikayetçi olmadığını bildirmekle kovuşturma aşamasındaki beyanında şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirtmiş olup mahkemece katılma kararı verilmiştir.

4. Keşif esnasında dinlenen olaya ilişkin görgüsü bulunan tanık ..., beyanında özetle, işyerinin kapısının önünde bulunduğu esnada motosikletin.bulvarında tahminen 50 km hızla D-817 karayoluna doğru geldiğini, bu esnada ... istikametinden gelen kamyonun kavşağın sağ tarafından giriş yaparak sanayi . yoluna doğru devam ettiği esnada motosikletin fren yaptığını ve arkasındaki yolcunun da tahminen motosikleti yavaşlatmak için ayaklarını yere sürttüğünü, kamyonun motosikleti fark edince sola doğru manevra yaptığını fakat motosikletin kamyonun arka sağ tekerleğine çarptığını beyan etmiştir.

5. Kaza tespit tutanağında; kaza yerindeki azami hız limitinin 50 km/saat olduğu, olay mahalli yolun eğimsiz, düz yol olduğu, trafik işaret levhası veya trafik lambasınını bulunmadığı, fren izinin olmadığı, kazanın oluşumunda sanığın, 2918 sayılı KYTK'nda belirtilen asli kusurlardan kod:06 ile tanımlanan doğrultu değiştirme manevralarını yanlış yapmak kuralını ve 53/1-b maddesinde düzenlenen sola dönüş kuralını ihlali ettiği; diğer sürücü olan tescilsiz motosiklet sürücüsünün aynı kanunun 52/1-a maddesinde düzenlenen araçların hızzlarını kavşaklara yaklaşırken azaltmamak kuralını ihlal ettiği görüş ve kanaati belirtilmiş olup dosyada mevcut bulunun ve keşif üzerine düzenlenen 04/11/2015 tarihli bilirkişi raporunda; sanığın 2918 sayılı Kanun'un 53/1-b maddesi (sola dönüş kurallarına riayet etmemek) kuralını ve aynı kanunun 84. maddesinde yer alan asli kusurlardan olan (manevraları düzünleyen genel şartlara uymamak) kuralını ihlal ettiğinden dolayı asli kusurlu olduğu belirtilmiştir.

6. Adli Tıp Kurumu ... Trafik ihtisas Dairesinin 09/06/2015 tarihli raporunda, görüşün açık olduğu kavşak mahalinde düz seyir halinde olan araçların hız ve mesafesini dikkate alarak gerekli ve yeterli kontrollerini yapıp tedbirli bir şekilde sola dönüş yapması gerekirken bu hususlara riayet etmeyip kontrolsüzce dönüş yaparak geçiş yapan motosikletlinin istikamet şeridine girdiği ,düz seyir halinde olan araçlara ilk geçiş hakkını vermeyerek çarpışmanın meydana gelmesine sebebiyet verdiği nedenleri ile sanığın asli kusurlu, görüşün açık olduğu yol bölümünde kavaşak mahaline yaklaştığında hızını yeterince azaltmayıp dönüş yaparak istikamet şeridine giren araca karşı manevra kabiliyeti yüksek aracı ile zamanında etkili fren ve direksiyon tedbirine başvurmadığı nedenleri ile ise motosiklet sürücüsünün tali kusurlu olduğu belirlenmiştir.

7. Maktulün kesin ölüm sebebini belirleyen, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 06/03/2015 tarihli ölü muayene tutanağında; "kesin ölüm sebebinin trafik kazası sonucu oluşan kafa travmasına bağlı beyin kanaması sonucu meydana geldiği" görüşü belirtilmiştir.

8. Sanık ...'a ait güncel adli sicil kaydı ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

Olay günü sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki kamyonet ile meskun mahal içerisinde, azami hız sınırının 50km/saat olduğu, bölünmüş, iki yönlü, asfalt kaplama, cadde üzerinde gündüz vakti Ahi Evran bulvarını takiben ... . Bulvarı istikametine seyri sırasında geçiş önceliği tanımayarak kontrolsüz şekilde kavşaktan sola doğru döndüğü esnada D-817 karayolu istikametine doğru kavşaktan geçmekte olan motosiklet sürücüsü ...'in sevk ve idaresindeki motosikleti ile kamyonetin sağ arka tekerine çarpması sonucu sanığın asli kusuru ile motosiklet sürücüsü ...'in ölümüne neden olduğu olayda,

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde; TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle, aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu bir kişinin ölümüne neden olan sanık hakkında, ... ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan daha fazla uzaklaşmak suretiyle ceza tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında eksik cezaya hükmolunması, sanık hakkında aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1. Kusur ve Eksik İnceleme Yönünden;

Oluşa uygun bulunan Adli Tıp Kurumu ... Trafik ihtisas Dairesinin 09/06/2015 tarihli raporunda, görüşün açık olduğu kavşak mahalinde düz seyir halinde olan araçların hız ve mesafesini dikkate alarak gerekli ve yeterli kontrollerini yapıp tedbirli bir şekilde sola dönüş yapması gerekirken bu hususlara riayet etmeyip kontrolsüzce dönüş yaparak geçiş yapan motosikletlinin istikamet şeridine girdiği, düz seyir halinde olan araçlara ilk geçiş hakkını vermeyerek çarpışmanın meydana gelmesine sebebiyet verdiği nedenleri ile sanığın asli kusurlu olduğu tespit edilmiş olup dosya içerisinde kusur tayinine ilişkin çelişkili rapor bulunmadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Zararın Giderilmesi Yönünden;

Olay ve olgular başlığı altında yer verilen bilgi ve belgeler doğrultusunda, katılan tarafın aşamalarda zararın giderildiğine dair beyanının bulunmadığı ve zararın giderildiği hususunda sanık müdafiince yazılı belge sunulamadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Fazla Ceza Yönünden;

2. Zararın Giderilmesi Yönünden;

Olay ve olgular başlığı altında yer verilen bilgi ve belgeler doğrultusunda, katılan tarafın aşamalarda zararın giderildiğine dair beyanının bulunmadığı ve zararın giderildiği hususunda sanık müdafiince yazılı belge sunulamadığı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Fazla Ceza Yönünden;

Kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu, olay ve olgular kısmında yer verilen bilirkişi raporları ile saptanan sanık hakkında, 5237 sayılı Kanun'un 85 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiren ve teşdiden denilerek temel cezanın 2 yıl 6 ay hapis cezası olarak belinlenmesine ve neticeden sanığın 15.000,00 TL adli para ile cezalandırılmasına ilişkin esas mahkemenin kabulü hukuka uygun bulunmakla, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

4. Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık mürafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27/11/2015 tarihli ve 2015/407 Esas, 2015/787 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10165, Karar No: 2021/1014, Tarih: 09.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/10165 E.  ,  2021/1014 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti ve Muarazanın Giderilmesi

KARAR

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre; tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 Sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve aynı Kanun'un 21. maddesi uyarınca tebligat bu adrese yapılır.

Aynı Kanun'un tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21. maddesine, 6099 sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasında; "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü yer almaktadır.

Söz konusu 7201 sayılı Yasa'nın 10. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde, kişilere getirilen adres kayıt sistemi zorunluluğu ile birlikte işleyişin kolaylaştığı dile getirilmiş, ancak yapılan yeni düzenlemeyle, öncelikle yine bilinen en son adrese tebligat yapılacağı, tebligatın yapılmasını isteyenin veya tebligatı çıkartan makamın bildirdiği adresin, tebligata elverişli olmadığının anlaşılması ya da bu adrese tebligat yapılamaması halinde, muhatabın 5490 sayılı Kanuna göre adres kayıt sistemindeki adresinin bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılacağı açıklanmış, değişiklik ile birlikte adres kayıt sistemi dışında başkaca adres araştırması yapılmasının gerekmeyeceği vurgulanmıştır.

7201 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde ise, 21/1. maddeye göre, bilinen en son adrese çıkartılan tebligattan sonuç alınamazsa, 10. madde gereği adres kayıt sistemindeki adres esas alınarak başkaca araştırma yapılmaksızın o adrese tebligat çıkarılacağı açıklanmıştır.

Muhatap o adreste hiç oturmamış ya da adresten ayrılmış dahi olsa tebligat iade edilmeyecek, 21/2. madde gereğince işlem yapılacaktır. Bunun yapılabilmesi için de tebligatı çıkaran merciin, adresin, adres kayıt sistemindeki mernis adresi olduğunu tebliğ evrakında belirtmesi gerekmektedir.

Muhatap o adreste hiç oturmamış ya da adresten ayrılmış dahi olsa tebligat iade edilmeyecek, 21/2. madde gereğince işlem yapılacaktır. Bunun yapılabilmesi için de tebligatı çıkaran merciin, adresin, adres kayıt sistemindeki mernis adresi olduğunu tebliğ evrakında belirtmesi gerekmektedir.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce, bilinen en son adresi esas alınarak (bilinen bir adresi yok ise adres kayıt sistemindeki adresi esas alınarak) tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh de düşülerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

Somut olayda ise, gerekçeli kararın dahili davalılardan ... ile ...’nin MERNİS adresine doğrudan doğruya MERNİS şerhi düşülmek suretiyle yapıldığı, yukarıda yazılı düzenlemeler karşısında tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmıştır.

Bu nedenle, yukarıda yapılan ayrıntılı açıklamalar çerçevesinde bahsi geçen dahili davalılara önce, gerekçeli kararın tebliği için bilinen en son adresine tebligat çıkartılması, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa bu durumda "MERNİS şerhi" düşülerek adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince tebligat çıkartılması gerekmektedir.

Bu suretle yukarıda belirtilen dahili davalılara gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca yöntemine uygun biçimde tebliğ edilerek bu noksanlığın giderilmesi, usulüne uygun tebliğden sonra temyiz sürelerinin beklenilmesi, sonrasında temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9617, Karar No: 2017/14492, Tarih: 12.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/9617 E.  ,  2017/14492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasına eklenen (c) bendi uyarınca "mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçların" uzlaşma kapsamına alındığı, suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun üst sınırının ise üç yıl hapis cezası ile birlikte adli para cezası olduğunun anlaşılması karşısında; Ceza Muhakemesi Kanununda düzenlenen ve usul hukuku kurumu olan uzlaşma yolunun ceza muhakemesi hukukunda mümkün olan sanık lehine genişletici yorum ve kıyas ile suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanarak üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis cezaları yanında adli para cezalarına da hükmedilmesi halinde suçun uzlaşma kapsamı içerisinde kalmaya devam edeceği, hapis cezası ile birlikte hükmolunan adli para cezalarının suçun üst sınırına etki etmeyeceği ve suçu uzlaşma kapsamı dışına çıkarmayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede,

5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüge giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek suça sürüklenen çoğunun eylemine uyan TCK'nın 165. maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun uzlaşma kapsamında bulunması sebebiyle 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usule göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.12.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4433, Karar No: 2019/12241, Tarih: 28.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/4433 E.  ,  2019/12241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece, harçtan muaf olan davalı ... Bakanlığına harç yüklenmesi ve red edilen kısım üzerinden kendini vekille temsil ettiren davalı Bakanlık lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK.nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasındaki harç ve yargılama giderlerine yönelik 3 ve 4 nolu bentlar çıkartılarak yerlerine;

"3- Kabul edilen dava değeri üzerinden hesaplanan ve alınması gerekli 779,20 TL harçtan dava açılışında yatırılan 85,40 TL ve ıslahda yatırılan 182,50 TL'nin mahsubu ile bakiye kalan 511,30 TL'nin davalı ... harçtan muaf olduğundan diğer davalı ... Endüstriyel Temizlik İnşaat Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi'nden alınarak Hazineye gelir kaydına,

4-Davacı tarafından yapılan 24,30 TL başvuru harcı, 85,40 TL peşin harç, 182,50 TL ıslah harcı olmak üzere toplam 292,20 TL harç giderinin davalı ... harçtan muaf olduğundan diğer davalı ... Endüstriyel Temizlik İnşaat Ticaret ve Sanayi Limited Şirketi'nden alınarak davacıya verilmesine

-Davacı tarafça ödenen 200,00 TL bilirkişi ücreti ile 188,00 TL tebligat ve posta giderinden ibaret toplam 388,00 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, " bentlerinin yazılmasına,

Yine, davalı ... vekilince açıkça temyize konu yapıldığından red edilen 1 TL.lik miktar nedeniyle kendini vekille temsil ettiren davalı Bakanlık lehine vekalet ücretine yönelik, 4 nolu bentten sonra gelmek üzere hüküm fıkrasına bir bent daha eklenerek;

"5-Davalı ... vekille temsil edildiğinden, karar tarihi itibariyle yürürlükte olan A....T. hükümlerine göre reddedilen dava değerine göre belirlenen 1 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı ...'na verilmesine" bendinin yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.