muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/6694, Karar No: 2022/9474, Tarih: 21.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/6694 E.  ,  2022/9474 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacı Kurum, 05.10.2008 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan toplam 69.507,05 TL peşin sermaye değerli gelir ve sosyal yardım zammı tutarından oluşan kurum zararının şimdilik 55.605,64 TL'sinin gelirlerin onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak, davanın kısmen kabulüne 51.221,30 TL peşin sermeye değerli gelirin onay tarihi olan 23/07/2009 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli ve elverişli değildir.

Dosya kapsamında, alınan ilk kusur raporunda, davalı ... İnş. Taah. İth. İhr. Oto. Eml. Kuy. Tur. Tic. A.Ş. %80, sigortalının %20, Polen Turz. Yatırımları A.Ş. asıl işveren olarak diğer davalı şirketle birlikte sorumlu olduğu kanaatinin bildirildiği, ilk bozma ilamı sonrası alınan kusur raporunda davalı ... İnş. Taah. İth. İhr. Oto. Eml. Kuy. Tur. Tic. A.Ş. %80, bu oranın %3’ü inşaat mühendisi..., %2’si kalıp ustası ...’e ait olmak üzere, sigortalının %20 kusurlu olduğu kanaatinin bildirildiği, ikinci bozma ilamı sonrası alınan ve Mahkemece itibar edilen kusur raporunda ise davalı ... İnş. Taah. İth. İhr. Oto. Eml. Kuy. Tur. Tic. A.Ş. %30, Polen Turz. Yatırımları A.Ş. %20, sigortalının %20, inşaat mühendisi... %20, kalfa ... %10 kusurlu olduğu kanaatinin bildirildiği, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davaya konu kazayla ilgili ceza davası ile birlikte değerlendirme yapılıp maddi olgu doğru belirlenerek, olayın niteliği, davalıların ve dava dışı tarafların olay anındaki sıfatları ve olaya etkilerini tartışan dosyadaki tüm kusur raporları da dikkate alınmak suretiyle, çelişkilerin giderilmesi hususunda işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman olan bilirkişi heyetinden oluşa uygun kusur raporu alınıp sonucuna göre hüküm kurulmaması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, davaya konu kazayla ilgili ceza davası ile birlikte değerlendirme yapılıp maddi olgu doğru belirlenerek, olayın niteliği, davalıların ve dava dışı tarafların olay anındaki sıfatları ve olaya etkilerini tartışan dosyadaki tüm kusur raporları da dikkate alınmak suretiyle, çelişkilerin giderilmesi hususunda işçi sağlığı ve iş güvenliği konusunda uzman olan bilirkişi heyetinden oluşa uygun kusur raporu alınıp sonucuna göre hüküm kurulmaması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

2- Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere 1. fıkrada işverenin, 4. fıkrada üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bunlara dayanılarak açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi bulunduğundan konuya ilişkin olarak 818 sayılı Borçlar Kanununun irdelenmesi de gerekmektedir.

Söz konusu Kanunun 141 – 148. maddelerinde müteselsil borçlara yer verilmiş olup 141. maddede, alacaklıya karşı, her biri borcun tümünden sorumlu olma yükümü altına girdiklerini beyan eden birden çok borçlu arasında teselsül bulunduğu, böyle bir beyanın yokluğunda teselsülün ancak kanunun belirlediği durumlarda olacağı, 142. maddede, alacaklının, müteselsil borçluların tümünden veya birinden borcun tamamen veya kısmen ödenmesini istemekte serbest olduğu, borç tamamen ödeninceye dek borçluların tümünün sorumluluklarının devam edeceği, 145. maddede, yaptığı ödeme veya takas ile borcun tamamını veya bir kısmını sona erdirmiş olan müteselsil borçlulardan birinin, sona eren borç oranında diğer borçluları borçtan kurtarmış olacağı, 146. maddede, borcun niteliğinden aksi anlaşılmadıkça, müteselsil borçlulardan her birinin alacaklıya yapılan ödemeden birbirine eşit birer payı üzerine almak zorunda olduğu ve payından çok ödeme yapanın, fazla tutar yönünden diğer borçlulara rücu hakkının bulunduğu, 147. maddede, rücu hakkından yararlanan müteselsil borçlulardan her birinin, ödediği tutar oranında alacaklının haklarına halef olacağı bildirilmiştir. Diğer taraftan Kanunun haksız eylem yönünden müteselsil sorumluluğa ilişkin 50. maddesinde, birden çok kimseler birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri takdirde, önayak olan (kışkırtan) ile asıl gerçekleştiren ve yardımcı olanların, ayırım gözetilmeksizin müteselsilen sorumlu olacakları, hakimin, bunların birbiri aleyhinde rücu hakları olup olmadığını takdir ve gerektiğinde bu rücunun kapsamının derecesini saptayacağı belirtilmiş, çeşitli nedenlerin birleşmesi bakımından müteselsil sorumluluğa dair 51. maddesinde, birden çok kimseler çeşitli nedenlere (haksız eylem, sözleşme, kanun) dayanarak sorumlu oldukları takdirde haklarında, birlikte bir zarara sebebiyet veren kimselere ilişkin hükümlere göre işlem yapılacağı, kural olarak haksız bir eylemi ile zarara sebebiyet vermiş olan kimsenin en önce, tarafından hata gerçekleşmemiş ve üzerine borç alınmamış olmasına karşın yasal olarak sorumlu olan kimsenin de en sonra, zarar ile yükümlü tutulacağı açıklanmıştır.

Müteselsil borç, birden çok borçlunun alacaklıya karşı borcun tümünden sorumlu olduğu, alacaklının tamamen veya kısmen edayı her bir borçludan isteyebildiği, eda tamamen yerine getirilinceye dek borçluların sorumluluklarının süregeldiği, her borçlunun iç ilişkideki payına bakılmaksızın borcun tamamını ifa etmekle yükümlü olduğu, borçlulardan birinin borcu ödemesi durumunda diğerlerinin de alacaklıya karşı borçtan kurtulduğu, borcun, her bir borçlu yönünden tali değil asli nitelik taşıdığı, alacaklı karşısında birden çok borç ve borçlunun bulunduğu borç ilişkisidir. Bu ilişkide ifa, asıl alacağı ortadan kaldırmayıp alacak hakkı, ödeme yapmak suretiyle rücu hakkını kazanan borçluya geçtiğinden, anılan borçlu, alacaklının halefi olarak diğerlerine rücu edebilmektedir. Bununla birlikte, rücua konu olan borcun müteselsil niteliği bulunmadığından, sorumluluktan kurtulmak için her borçlunun borcun tümü yerine, kendine düşen payını ödemesi yeterli olmaktadır ki burada kanundan doğan halefiyet söz konusudur. Kuşkusuz, ödeme yapan borçlu ile alacaklının öncesinde, halefiyeti ortadan kaldırıcı sözleşme yapmak yetkileri de bulunmaktadır. Birden çok kişi, kanun, sözleşme veya haksız eylem nedeniyle aynı zarar için, zarara uğrayana karşı sorumlu iseler, bunlar arasında, bir zarara ortaklaşa sebep olanlar hakkındaki dönmeye (rücu) ilişkin kurallar uygulanmakta, kural olarak ilk önce, haksız eylemiyle zarara yol açan sorumlu tutulmakta, en son olarak da kusuru olmaksızın ve sözleşme gereği sorumluluğu olmadığı halde kanun hükmü gereğince sorumlu tutulan kişiye başvurulmaktadır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 09.10.2013 gün ve 2013/9-1559 Esas - 2013/1461 Karar, 15.05.2015 gün ve 2013/17-2267 Esas - 2015/1352 Karar, 19.06.2015 gün ve 2013/10-2281 Esas - 2015/1727 Karar, 24.06.2015 gün ve 2014/13-19 Esas - 2015/1743 Karar sayılı ilamlarında aynı görüşlere yer verilmiştir.

Önemle vurgulanmalıdır ki 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda eksik ve tam teselsül ayırımına son verilmiş, 61. maddede, birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu oldukları takdirde, haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin uygulanacağı, 62. maddede, tazminatın aynı zarardan sorumlu müteselsil borçlular arasında paylaştırılmasında, bütün durum ve koşullar, özellikle onlardan her birine yüklenebilecek kusurun ağırlığı ve yarattıkları tehlikenin yoğunluğunun göz önünde tutulacağı, tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip ve zarar görenin haklarına halef olacağı bildirilmiştir.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dâhil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Mahkemece yukarıda belirtilen ilkeler göz önünde bulundurularak hesaplama yapılması gerekirken, özellikle değinilen 5510 sayılı Kanunun 21/4. maddesi de gözetilerek sorumluluğun belirlenmemesi, hesaplama yapılırken Kurumca talep edilen sosyal yardım zammı tutarının dikkate alınmaması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

3-Mahkemece, 22.11.2010 tarihli verilen ilk hükmün davalı ... Turz. Yatırımları A.Ş. tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle davacı Kurum yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu anlaşılmakla, anılan davalı şirketin sorumlu olduğu Kurum zararı belirlenirken bu hususun gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

3-Mahkemece, 22.11.2010 tarihli verilen ilk hükmün davalı ... Turz. Yatırımları A.Ş. tarafından temyiz edilmemesi nedeniyle davacı Kurum yararına usuli kazanılmış hak oluştuğu anlaşılmakla, anılan davalı şirketin sorumlu olduğu Kurum zararı belirlenirken bu hususun gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1010, Karar No: 2014/2382, Tarih: 14.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/1010 E.  ,  2014/2382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/40574

MAHKEMESİ : Van 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 19/04/2011, 2009/49 (E) ve 2011/97 (K)

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça azmettirme, tehdit, hakaret

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Katılan Songül vekilinin hak ve yetkisi olmadığından duruşmalı inceleme isteminin CMUK'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-) Sanık Murat'ın maktul Ejder'i kasten öldürme suçuna azmettirmeden ceza verilmesine yer olmadığına, tehdit ve hakaret suçlarından beraatine, sanıklar

Tuncay, Muammer, Kemal ve Arif'in maktul Ejder'i kasten öldürme suçundan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin kurulan hükümlerin incelenmesinde;

a-) Dosya kapsamından; hakkında kaçakçılık amacıyla teşekkül oluşturmak ve bu teşekkül çerçevesinden kaçakçılık yapmak suçundan yapılan soruşturmada ve köy merasına tecavüz suçundan yapılan kovuşturmada yakalama emri bulunan maktulün, olay günü kolluk kuvvetlerinin kendisini yakalamak amacıyla köye doğru geldiğini haber alması üzerine evinden çıkarak tepelik alana doğru kaçmaya başladığı, görevli sanıkların, "dur" ihtarına karşın maktulün kaçmaya devam ettiği, tepeye çıktıktan sonra aşağıya doğru kaçan maktule yapılan "dur" ihtarının sonuçsuz kalması nedeniyle havaya uyarı ateşi açıldığı, köylüler tarafından maktulün kaçması için kaçtığı yöne doğru at getirilmesi ve çevreden silah sesleri gelmesi üzerine, durdurmak amacıyla maktulün bulunduğu yöne doğru sanıklar Tuncay, Muammer, Kemal ve Arif tarafından uzaktan ateş açıldığı, hedefin tam olarak ayarlanamaması nedeniyle hangi sanık tarafından atıldığı bilinmeyen bir adet merminin maktulün sırt bölgesinden girerek batın bölgesinden çıktığı, yaralı haldeki maktulü sanıkların hastaneye kaldırdıkları, maktulün hastaneye getirildiğinde öldüğünün anlaşıldığı olayda; 5237 sayılı TCK'nın 27/1. maddesinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

b-) Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 20/10/2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere, sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; aynı suçtan yargılanan ve aralarında menfaat çatışması bulunan sanıklar Tuncay, Muammer, Kemal ve Arif'in savunmalarının ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafii tarafından yaptırılması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 152. ve Avukatlık Kanunu'nun 38. maddelerine aykırı davranılması,

c-) Maktul Ejder'i kasten öldürme suçundan 07.01.2009 tarihli iddianame ile açılan davaya maktulün eşi Songül'ün katılmasına karar verildiği halde, sanık Murat hakkında maktule yönelik öldürmeye azmettirme, tehdit ve hakaret suçlarından 22.02.2010 tarihli iddianame ile açılan ve 26.04.2010 tarihli birleştirme kararına konu olan davada, müşteki vekillerinin, mahallinde keşif yapılmasını ve sanığın tutuklanmasını talep ederek davaya katılma isteminde bulunmalarına rağmen, bu davaya özgü olarak Songül'ün kendi adına asaleten, çocukları Esma, Şenol, Canan, Zilan ve Şahan'a velayeten davaya katılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

d-) Gerekçeli kararda; sanık Murat'ın, diğer sanıkları maktul Ejder'i

öldürmeleri için azmettirdiğine ilişkin hiçbir kanıt elde edilemediğinden beraat kararı verildiği belirtilmesine rağmen, sanık Murat hakkında CMK'nın 223/3-b-c maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurularak, gerekçe ile uygulama arasında çelişki yaratılması suretiyle hükmün karıştırılması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan Songül vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 14/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11521, Karar No: 2017/713, Tarih: 24.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/11521 E.  ,  2017/713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı ... ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek arsanın rayiç değerinin tespiti yapılarak, bu bedelin yasal faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı kanunun 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanununa eklenen geçici 10.maddesi ile “.... ili, .... ilçesi sınırları içerisinde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu Kanuna göre ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi hâlinde; arsa veya konut tahsisi için ödenen bedeller, ilgili idarece yapılacak tebligatı müteakip en geç üç ay içerisinde, ödeme gününden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte hak sahiplerine veya kanuni mirasçılarına ödenir. Hak sahipleri bunun dışında ilgili idareden herhangi bir hak, bedel ve tazminat talebinde bulunamazlar.

Bu maddenin birinci fıkrası hükmü; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce hak sahipleri tarafından, ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi nedenleriyle arsa veya konutların adlarına tescili, bedel veya tazminat ve benzeri taleplerle açılan ve henüz kesinleşmeyen her türlü davada da uygulanır. Bu hükmün mahkemelerce uygulanması nedeniyle reddedilen davaların yargılama giderleri davalı idare tarafından ödenir. Bu madde kapsamında kalan davalarda mahkeme harçları ile her türlü vekâlet ücreti maktu olarak belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece, anılan yasa kuralı uyarınca değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6835, Karar No: 2019/3995, Tarih: 02.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/6835 E.  ,  2019/3995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı şirkete iş gücü sağlandığını ve bu durumun işin görülmesine ilişkin bir sözleşme ile sabit bulunduğunu, davalı şirketin bu iş gücü karşılığındaki borçlarını ifa etmemesi üzerine ilamsız icra takibine girişildiğini, itiraz sonucu takibin durduğunu, söz konusu itirazın haksız ve kötü niyetli olduğunu ileri sürerek kötü niyetli ve haksız itirazın iptali ile icra takibinin devamına, asıl alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkâr tazminatına mahkum edilmesine ve yargılama gideri ile vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkil şirketin kurulduğu 2012 yılından 31.05.2013 tarihine kadar tek yetkilisinin bizzat davacının kendisi olduğunu, davacının kendi şirketini kendisine yüksek miktarlarda borçlandırdığını, 31.05.2013 tarihinde davacının hisselerinin çoğunu ...'e devrettiğini, devir sürecinde davacının müvekkil şirket yetkilisi olmasına rağmen kendine ait diğer bir firmayı (... Gurup İnsan Kaynakları & Üretim Destek Hizmetleri – ...) kullanarak müvekkil şirkete fatura kestiğini ve şirketten alacağı olduğundan hiç bahsetmeden hisselerini devrettikten sonra müvekkil şirkete karşı icra takiplerine başladığını, davacının bu hareketinin dürüstlük kurallarına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar taraf ticari defter ve kayıtları birbirini teyit edip dava konusu davacı alacağını doğrulamakta ise de, birinci ve üçüncü bilirkişi raporlarında açıklandığı üzere davacının işlem tarihlerinde davalı şirketin yetkili müdürü olduğu, raporlarda izah edildiği üzere yetkilisi olduğu şirket ve ticari ilişkiye girip rekabet yasağı ve bağlılık yükümlülüğü ve özen yükümlülüğünü ihlal ettiği, yetkilisi olduğu şirket ticari defterlerine yetkili olduğu dönemde davacı lehine davalı şirket aleyhine yer alan borç kayıtlarının davalı aleyhine kabul edilemeyeceği, bağlı olarak davacının yetkilisi olduğu dönemde oluşturduğu davalı şirket kayıtları nedeniyle davalı şirketten bir alacak talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 02.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.