muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13125, Karar No: 2012/2440, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/13125 E.  ,  2012/2440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının oto alımı için tüketici kredisi kullandığını, kredi sözleşmesi gereğince ödemesi gereken taksitleri zamanında ödemediğini, bu nedenle tarafınca ihtar çekildiğini, ihtara rağmen ödeme yapmayınca davalı hakkında icra takibi başlattığını ileri sürerek icra takibine haksız yapılan itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafca davalıya kullandırılan kredi taksitlerinin ödenmemesi nedeniyle, tüm alacağının muaccel olduğundan bahisle ihtar çekerek 7 gün içerisinde bedelin ödenmesi istenmiş, davalı tarafından ödeme yapılmaması üzerine alacağının tahsili için icra takibi başlatmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.4822 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun 10. maddesi tüketici kredisi hükümlerini düzenlemiş olup, davacı ile davalı arasında düzenlenmiş bulunan dava konusu sözleşme de, bu düzenleme kapsamında bir tüketici kredisi sözleşmesidir. Anılan yasa maddesinin birinci fıkrasında tüketici kredisinin tanımı yapıldıktan sonra ikinci fıkrasında da "Kredi veren, taksitlerden birinin veya birkaçının ödenmemesi halinde kalan borcun tümünün ifasını talep etme hakkını saklı tutmuşsa, bu hak; ancak kredi verenin bütün edimlerini ifa etmiş olması durumunda ve tüketicinin birbirini izleyen en az iki taksiti ödemede temerrüde düşmesi halinde kullanılabilir. Ancak kredi verenin bu hakkını kullanabilmesi için en az 1 hafta süre vererek muacceliyet uyarısında bulunması gerekir" yazılıdır. Davacı, yasanın bu açık hükmünü göz ardı ederek 19.6.2009 tarihinde davalıya gönderdiği ihtarnamesinde, kredi borcunun ödenmediğini ve böylece alacağın tamamının muaccel hale geldiğini bildirmiş, akabinde de alacağın tamamı yönünden takip başlatmıştır. Gönderilen ihtarname ile "birbirini izleyen en az iki taksit yönünden ödemede temerrüde düşüldüğünün ve bu iki taksidin 7 gün içinde "ödenmemesi halinde alacağın tamamının muaccel hale geleceği" bildirilmelidir. Aksi halde bu ihtarname hukuki sonuç doğurmaz. Ne var ki, çoğun içinde azın da talep edilmiş sayılacağı kuralı gereğince bu dava ile ödemede temerrüde düşülen taksit miktarlarının istenebileceği kabul edilmelidir. Mahkemece, bu ilkeler çerçevesinde inceleme yapılarak hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, 08.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/98, Karar No: 2011/125, Tarih: 14.06.2011

**Ceza Genel Kurulu         2011/6-98 E.  ,  2011/125 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname: 2011/69302

Yargıtay Dairesi : 6. Ceza Dairesi

Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan sanıklar M..Ç. ve M.E.’ın 5237 sayılı Yasanın 220/1-3 ve 62. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırıl¬ma¬larına ilişkin, Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30.04.2009 gün ve 21-121 sayılı hükmün, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 6. Ceza Dairesince, 03.03.2010 gün ve 25101- 2133 sayı ile;

“… II-‘Suç işlemek amacıyla örgüt kurmak’ suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

5237 Sayılı TCY’nın 220/1. madde ve fıkrasında tanımlanan suç işlemek amacıyla kurulan örgütün, araç, gereç ve üye sayısı bakımından amaç suçları işlemeye elverişli, hiyerarşik bir yapı içerisinde sürekli ve disiplinli bir işbirliğini öngörmesi ve yasalarda suç olarak sayılan fiilleri işlemek amacıyla oluşturulmuş bulunması gerekmektedir. Olayımızda ise, sanık M. E.’ın, diğer sanıklar M.Ç., M. E.ve C.S.ile birlikte katılan M. Ö.’nin yağmalanması için bir araya geldikleri ve yağmaladıkları, bu eylemin öncesinde ya da sonrasında suç işlemek için bir araya gelmediklerinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminde, hiyerarşik bir yapı, birden fazla suç işleme ve süreklilik öğeleri bulunmadığından, suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme, üye olma ile suç örgütüne yardım etme suçlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraatı yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde mahkumiyetine karar verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına ve “5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 325. maddesi uyarınca bozmadan hükmü temyiz etmeyen sanık M. Ç.’ın da yararlandırıl¬masına” karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 07.09.2010 gün ve 123-243 sayı ile;

“Mahkememizin 30/04/2009 tarih ve 2006/21 E-2009/121 K sayılı ilamında belirtildiği üzere sanıklar M.. E. ve M. Ç.'ın örgüt kurma, yağma, hürriyeti tahdit suçları yanında sanık M. Ç.'ın ayrıca tehdit ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçları mahkememizce sabit görülmüş ve cezalandırılmalarına karar verilmiştir. Bu suçlara ilişkin gerekçeler aynı kararda mevcuttur. Bu itibarla burada yeniden anlatılmasına mahkememizce gerek görülmemiştir. Yargıtay 6. Ceza Dairesi 03/03/2010 tarih ve 2010/133 sayılı kararında kısmen onama, kısmen de bozma kararı verilmiştir. Bozma sanıkların suç işlemek amacıyla örgüt kurmak suçuna ilişkin olup burada sanıkların M.Ö.'nin yağmalanması amacıyla bir araya geldikleri ve yağmaladıkları, bu eylemin öncesinde ya da sonrasında suç işlemek için bir araya gelmediklerinin anlaşılması karşısında sanığın eyleminde hiyerarşik bir yapı, birden fazla suç işleme ve süreklilik ögelerinin bulunmadığından bahsedilerek suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yönetme, üye olma ve suç örgütüne yardım etme suçlarının oluşmadığı gözetilmeden beraat yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçelerle yazılı biçimde mahkûmiyet kararı verilmesi bozma nedeni yapılmıştır. Mahkememizce Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin örgüt yönünden bozma kararı vermesi yöntem ve yasaya uygun görülmemiştir. Sanıklar M. E.ve M. Ç.'ın katılmış oldukları yağma suçuna iştirak eden sanıklar C.S. ve M. E.hakkında mahkememizce çıkar amaçlı suç örgütü kurma suçu nedeniyle TCY'nın 220/1-3 maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulmuştur. Mahkememizce verilen karar Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından onanmak suretiyle kesinleşmiştir. Yani olayda örgüt olduğu, sanıkların örgüt kapsamında üzerine atılı suçları işledikleri Yargıtay tarafından onanmak suretiyle saptanmıştır. Bu durumda ortada çelişik iki adet Yargıtay kararı bulunmaktadır. Mahkememizin daha önce vermiş olduğu kararlarda suç işlemek amacıyla örgüt kurmak suçunun oluştuğu kanısına varmıştır. Belirtildiği üzere sanıklar M. E. ve M. Ç. haklarında mahkumiyet hükmü verilip kesinleşen diğer suç ortakları C.S. ve M. E. ile birlikte suç örgütü kurmak suretiyle yağma, hürriyeti tahdit ve tehdit suçlarını işlemişlerdir. Örgüt suçunun oluşabilmesi için gerekli kişi sayısı olayda yeterlidir. Tüm sanıklar örgütün kurucusudurlar. Birden çok suçu işlemek amacıyla bir araya gelmişler, örgüt suçunun oluşması için gerekli değilse de fiilen birden fazla suçu da işlemişlerdir. Bu suçların işlendiği konusunda herhangi bir tereddüt yoktur. Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından onanıp kesinleşen kararda sanıklar yağma, hürriyeti tahdit ve tehdit gibi suçlardan mahkum olmuşlardır. Anlatıldığı üzere olayda örgüt suçunun tüm unsurları bulunmaktadır. Yargıtay 1. Ceza Dairesi de aynı düşüncededir. Her iki Yargıtay Ceza Dairesi'nin kararları arasında çelişki bulunması örgüt suçunun unsurlarının da olayda oluşması nedeniyle mahkememizce direnme kararı vermek gerekmiştir. Her ne kadar Yargıtay 6

. Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından onanıp kesinleşen kararda sanıklar yağma, hürriyeti tahdit ve tehdit gibi suçlardan mahkum olmuşlardır. Anlatıldığı üzere olayda örgüt suçunun tüm unsurları bulunmaktadır. Yargıtay 1. Ceza Dairesi de aynı düşüncededir. Her iki Yargıtay Ceza Dairesi'nin kararları arasında çelişki bulunması örgüt suçunun unsurlarının da olayda oluşması nedeniyle mahkememizce direnme kararı vermek gerekmiştir. Her ne kadar Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin bozma ilamı suç örgütüne ilişkin ise de örgüt yönünden verilecek kararı sanıkların diğer suçlarını da etkileyeceği, yağma suçunda uygulanacak fıkraları değiştireceği, örgüt suçundan verilecek cezanın diğer suçların infazını da etkileyeceği düşünülerek mahkememizce kısa kararda diğer suçlardan da hüküm kurulmuştur” şeklindeki gerekçe ile önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de sanıklar müdafileri ve sanık M.Ç. tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.04.2011 gün ve 69302 sayılı “onama” istekli tebliğnamesi ile Birinci Başkanlığa gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanık M.E.hakkında yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından verilen mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece onanmak suretiyle kesinleşmiş olduğundan, inceleme, sanıklar M.E.ve M. Ç.hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasındaki uyuşmazlık suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de; direnme kararının yeni hüküm olup olmadığı hususunun Yargıtay İç Yönetmeliğinin 27. maddesi uyarınca ön sorun olarak ele alınması gerekmiştir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Adana Cumhuriyet Başsavcılığınca suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve silahla tehdit suçlarından sanıklar M. Ç., M.E., C. S., M. E., E. E.ve C. S. hakkında kamu davasının açıldığı,

Yerel mahkemece savunması alınamayan sanıklar M.Ç.ve M. E. hakkındaki yargılamanın ayrılmasına karar verildiği,

Sanıklar C. S. ve M.E.’ın suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, sanık E. E.’ın 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan ve sanık C.S.’un ise resmi mercileri iğfal suçundan mahkûmiyetlerine hükmedildiği,

Sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine belirtilen hükümlerin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04.07.2007 gün ve 7286-5514 sayılı ilamıyla onanmak suretiyle kesinleştiği,

Dosyaları ayrılan sanıklar M. Ç.ve M. E.’ın yapılan yargılamaları sonucunda, yerel mahkemece sanık M.’nın suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve silahla tehdit suçlarından, sanık M.’in ise suç işlemek amacıyla örgüt kurma, yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyetlerine karar verildiği,

Bu kararın her iki sanığın müdafileri tarafından temyiz edildiği, ancak Özel Dairece sadece sanık M. E. hakkındaki hükümlerle ilgili inceleme yapılarak sanık M. E.’ın yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet hükümlerinin onanmasına karar verilip, suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan kurulan hükmün “suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi” isabetsizliğinden bozulmasına, “bozmadan hükmü temyiz etmeyen sanık M. Ç.’ın da yararlandırılmasına” karar verildiği,

Yerel mahkemece, suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan sanıkların mahkûmi¬ye¬tine ilişkin direnme gerekçesinde, sanıklar M. Ç.ve M. E.’ın suçlarına iştirak eden diğer sanıklar C. S. ve M.E. hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04.07.2007 gün ve 7286-5514 sayılı ilamıyla onanmak suretiyle kesinleşmesi ve somut olayda suç işlemek amacıyla kurulmuş bir örgütün varlığının Yargıtay kararı ile de kabul edilmesi hususuna değinildiği ve Yargıtay 1. Ceza Dairesinin anılan ilamının dosya içine konulduğu,

Anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan sanık M.Ç. hakkında yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık ve silahla tehdit suçlarından kurulan ilk hüküm, sanık müdafii tarafından 30.04.2009 tarihinde süre tutum dilekçesi verilmek suretiyle temyiz edilmesine karşın, bu suçlara ilişkin temyiz incelemesi yapılmamış ise de, Özel Dairece bu konuda her zaman inceleme yapılmasının olanaklı olduğu kabul edilmiştir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen ısrar kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak,

c) Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle ya da sonradan yürürlüğe giren yasa maddeleri uygulanarak yeni ve farklı hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm; özde direnme hükmü olmayıp bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise inceleme Yargıtay ilgili Özel Dairesi tarafından yapılmalıdır.

c) Bozma sonrasında yapılan araştırmaya, incelemeye, toplanan yeni kanıtlara dayanmak,

d) İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle ya da sonradan yürürlüğe giren yasa maddeleri uygulanarak yeni ve farklı hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm; özde direnme hükmü olmayıp bozmaya eylemli uyma sonucu verilen yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise inceleme Yargıtay ilgili Özel Dairesi tarafından yapılmalıdır.

İnceleme konusu olayda; Özel Dairenin bozma kararından sonra yerel mahkemece yapılan yargılama sonucunda önceki uygulama aynen tekrar edilmiş ise de; ilk hükümden farklı olarak direnme hükmünde, “ Sanıklar M. E.ve M. Ç.'ın katılmış oldukları yağma suçuna iştirak eden sanıklar C. S.ı ve M. E.hakkında Mahkememizce çıkar amaçlı suç örgütü kurma suçu nedeniyle TCY'nın 220/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmü kurulmuştur. Mahkememizce verilen karar Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından onanmak suretiyle kesinleşmiştir. Yani olayda örgüt olduğu, sanıkların örgüt kapsamında üzerine atılı suçları işledikleri Yargıtay tarafından onanmak suretiyle saptanmıştır. Bu durumda ortada çelişik iki adet Yargıtay kararı bulunmaktadır. Mahkememizin daha önce vermiş olduğu kararlarda suç işlemek amacıyla örgüt kurmak suçunun oluştuğu kanısına varmıştır. Belirtildiği üzere sanıklar M. E.ve M. Ç. haklarında mahkumiyet hükmü verilip kesinleşen diğer suç ortakları C.S. ve M.E. ile birlikte suç örgütü kurmak suretiyle yağma, hürriyeti tahdit ve tehdit suçlarını işlemişlerdir. Örgüt suçunun oluşabilmesi için gerekli kişi sayısı olayda yeterlidir. Tüm sanıklar örgütün kurucusudurlar. Birden çok suçu işlemek amacıyla bir araya gelmişler, örgüt suçunun oluşması için gerekli değilse de fiilen birden fazla suçu da işlemişlerdir. Bu suçların işlendiği konusunda herhangi bir tereddüt yoktur. Yargıtay 1. Ceza Dairesi tarafından onanıp kesinleşen kararda sanıklar yağma, hürriyeti tahdit ve tehdit gibi suçlardan mahkum olmuşlardır. Anlatıldığı üzere olayda örgüt suçunun tüm unsurları bulunmaktadır. Yargıtay 1. Ceza Dairesi de aynı düşüncededir” şeklinde yeni ve değişik gerek¬çeye dayanıldığı ve Yargıtay 1. Ceza Dairesinin söz konusu ilamının dosya içine konulduğu anlaşılmaktadır.

Bu itibarla, yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp, yeni hüküm niteliğinde olduğundan, Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan bu yeni hükmün doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulu tarafından ele alınmasına yasal olanak bulunmaması nedeniyle dosyanın incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle;

Yerel mahkemenin son uygulaması direnme kararı olmayıp yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2011 günü yapılan müzakerede oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12661, Karar No: 2019/16546, Tarih: 23.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12661 E.  ,  2019/16546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece, sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Soruşturma ve kovuşturma aşamasına ilişkin tüm belge ve deliller denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine alınmadan eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15440, Karar No: 2023/8356, Tarih: 04.10.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/15440 E.  ,  2023/8356 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜM : Esastan ret

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri ile sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddiyle hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Bakırköy 19. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli ve 2021/274 Esas, 2022/97 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fırkası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 yıl 1 ay 25 gün hapis, 23.420,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Sanık ...'nın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 15 yıl hapis ve 20 yıl 3 ay hapis, 48.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2022/2901 Esas, 2022/131 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve sanık ... yönünden re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın atılı suçu işlemediğine ve suç vasfının hatalı belirlendiğine

2. Zincirleme suç hükümlerinin hatalı uygulandığına,

İlişkindir.

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Sanığın mahkûmiyetine ilişkin yeterli delil bulunmadığına ilişindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın atılı suçu işlemediğine ve suç vasfının hatalı belirlendiğine

2. Zincirleme suç hükümlerinin hatalı uygulandığına,

İlişkindir.

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Sanığın mahkûmiyetine ilişkin yeterli delil bulunmadığına ilişindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... yönünden; olay tutanakları içerikleri, sanığın ikrarı, olayların oluş şekilleri ve sanığın üzerinde ve aracında ele geçirilen madde miktarları, uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği saatler ve ele geçiriliş şekilleri karşısında sanığın 03.02.2021, 28.02.2021 ve 02.03.2021 tarihlerinde ele geçirilen sentetik kannabioid cinsi uyuşturucuları ticaret amacıyla bulundurduğu kabul edilmiş, sanık ... yönünden ise; diğer sanık ...'in beyanları ile sanığın ofisinde yapılan aramada ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı ve Evren'de ele geçirilenle aynı cinste sentetik kannabinoid cinsi olması, uyuşturucu maddenin bulunduruluş şekli karşısında sanığın ele geçirilen uyuşturucu maddeyi ticari amaçla bulundurduğu kabul edilmiş sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümlere yapılan eleştiriler dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 14.06.2023 tarihli dilekçe ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerekmektedir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, araştırılması gerekli başkaca bir husus da bulunmadığı anlaşılmakla sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 24.07.2023, 25.08.2023, 19.09.2023 tarihli dilekçeleri ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesinin, 12.10.2022 tarihli ve 2022/2901 Esas, 2022/131 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 19. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 36. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.10.2023 tarihinde karar verildi.