muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6561, Karar No: 2014/23750, Tarih: 25.11.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/6561 E.  ,  2014/23750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı (koca) tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 25.11.2014 günü temyiz eden davalı ... vekilleri Av. ... ve Av. ... ile karşı taraf davacı ... vekili AV. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 25.11.2014 (Salı)

KARŞI OY YAZISI

Bir boşanma davasında verilecek hüküm devam eden diğer boşanma davasını "konusuz" bırakacağı için işbu dosyanın 17.07.2009 yılında (beş yıl önce) açılan ve devam eden boşanma davası ile birleştirilmesi (HMK md. 166/1) zorunludur.

KARŞI OY YAZISI

Davacının, Türk ve İsrail vatandaşı, davalının ise İsrail ve Fransız vatandaşı olduğu anlaşılmaktadır. Türk Milletlerarası Özel Hukukuna göre, boşanma ve ayrılık sebepleri ve hükümleri, eşlerin müşterek milli hukukuna tabidir (5718 s. MÖHUK m. 14/1).

Yetkili hukukun vatandaşlık esasına göre tayin edildiği hallerde, birden fazla devlet vatandaşlığına sahip olanlar hakkında, bunların aynı zamanda Türk vatandaşı olmaları halinde Türk hukukunun yetkili olacağına ilişkin 5718 sayılı Yasanın 4. Maddesinin (b) bendinde yer alan hüküm, bu kanunda aksi öngörülmemişse geçerlidir. Kanun, boşanma ve ayrılık sebepleri ve hükümlerinde yetkili hukuku 14. maddesinde gösterdiğine göre artık 4. maddeye bakılarak yetkili hukuk tayin edilemez. Olayda eşlerin her ikisi de İsrail vatandaşı olduğuna göre müşterek milli hukuk İsrail hukukudur. O halde, hakim önüne gelen boşanma davasında boşanma sebep ve hükümlerinde eşlerin müşterek milli hukukunu uygulayacaktır. Bu hususu taraflar ileri sürmemiş olsalar bile hakim, Türk Kanunlar İhtilafı kurallarını ve bu kurallara göre yetkili olan yabancı hukuku re'sen uygulamak zorundadır (5718 s. MÖHUK m. 2/1). Öyleyse, yetkili yabancı hukuk olan İsrail hukukunun konuya ilişkin muhtevası araştırılmadan hüküm kurulması kanuna aykırıdır. Hükmün bu sebeple bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğa katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2009/13428, Karar No: 2010/4434, Tarih: 23.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13428 E.  ,  2010/4434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/197 Esas-2005/154 Karar, Dairenin 2009/13397 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17455, Karar No: 2022/17860, Tarih: 07.12.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/17455 E.  ,  2022/17860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, 02.06.2014 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz etmiş ise de, mahkeme tarafından temyiz sürenin "tefhimden veya itibaren" başlayacağının belirtilmesi suretiyle sanığın yanıltıldığı, bu nedenle sanığın bu yanıltmadan yararlanarak hükmü süresinde temyiz ettiği kabul edilerek yapılan incelemede,

Sanığın, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre, emvallerin bir kısmının kurumuş dip kökün yan dal odunundan elde edildiği ve bir kısmının da düşük ve devrikten emval toplamaktan ibaret eylemlerinin, 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve hükümden önce 14.04.2011 tarihli, 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevine dönüştüğü, kabahat tarihi olan 28/08/2010 tarihi ile hüküm tarihi arasında 5326 sayılı Kanunun 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş; katılan temsilcisi ile sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, kararın bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, el konulan emvalin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine, sanığa balta ile motorlu testerenin iadesine, 07.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13022, Karar No: 2012/13875, Tarih: 29.11.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/13022 E.  ,  2012/13875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.11.2010 gününde verilen dilekçe ile ... kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03.07.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ... kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.Bu nedenle yapılacak inceleme ve araştırma sonucunda tüm şüphe ve teretdütler giderilmeli ve ... malikinin kaydı nüfus kaydına uygun şekilde düzeltilmelidir. Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Bu tür davalarda amaç, ... maliklerinin kimlik bilgilerinin nüfus kayıtlarına uygun hale getirilmesidir. Bunun için de kaydının düzeltilmesi istenilen kişinin öncelikle nüfusta kayıtlı olması gereklidir. Ancak, bazı durumlarda nüfusta kayıtlı olmayan kişilerin de kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmektedir.

Somut olayda davacı; 630, 631, 632 ve 633 parsel sayılı taşınmazların ... kayıtlarında malik olarak görünen ...oğlu ...'ın dayısı,... kızı ...'in de annesi olduğunu belirterek baba adlarının ve ayrıca annesinin adının düzeltilmesini istemiştir. ... maliklerinin bu kişiler olduğu ispatlandığı takdirde mahkemece davanın kabulü gerekir. Belirtilen nedenle, ... malikleri ile aynı isimde başka şahısların olup olmadığı nüfus müdürlüğünden araştırılmalı, mahallinde keşif yapılarak taşınmazın öncesini bilen mahalli bilirkişiler, taraf tanıkları ve gerekirse taşınmazda malik olan diğer paydaşlar dinlenmeli ve tüm deliller toplanıp değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Ayrıca dosya içerisinde davacının dayısı ...’ın nüfus kaydı mevcut değildir. Bu şahsın nüfus kaydının her ne kadar bulunamadığı bildirilmiş ise de ... Nüfus Müdürlüğünden, ... ve ... İşleri Genel Müdürlüğünden detaylı araştırma yapılmış değildir. Malikin nüfusa kayıtlı olmadığı kesin olarak saptandığı takdirde düzeltme kararı verilemez. Ancak, nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin ... kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de idari yoldan ... kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak dava açılan bu gibi durumlarda ... malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 29.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15371, Karar No: 2022/10965, Tarih: 28.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/15371 E.  ,  2022/10965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazasından kaynaklanan yaralanma nedeniyle maddi tazminat davasının Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılaması sonucunda; davacının davasının kabulüne dair verilen kararın davalı vekilinin başvurusu üzerine yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince, davalı vekilinin itirazının reddine dair verilen 07/03/2021 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili 05/10/2016 tarihinde davacının yolcu olarak bulunduğu davalıya sigortalı aracın karıştığı tek taraflı kazada davacının yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, dava değerini 61.568,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, davanın kabulü ile 61.568,00 TL tazminatın 09/04/2020 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine davalı vekilinin itirazının reddine karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir.

Sürekli işgücü kaybı tazminatının belirlenmesinde, davacının son gelir durumu ile birlikte muhtemel yaşam süresinin ve bu sürenin ne kadarında aktif çalışma hayatının devam edeceği, ne kadarında pasif dönemde bulunacağının tespiti önem arz etmektedir. Çalışma hayatının, aktif çalışma dönemi ve emeklilik dönemi olan pasif devre olarak ayrılması ve özel yasalarında çalışma süreleri ayrık olarak belirtilmemiş (asker, polis vb. gibi) kişiler yönünden 60 yaşın aktif çalışma devresini, bakiye yaşam süresi varsa kalan sürenin de pasif çalışma dönemini oluşturduğu; sürekli işgücü kaybı nedeniyle tazminatın hesabında, pasif devrede de zararın oluşacağı ve bu zararın asgari ücret düzeyinde bir zarar olacağının kabulü gerektiği Dairemizin yerleşmiş içtihatlarındandır.

Özel yasaları gereği çalışma süreleri ayrık olarak düzenlenenler dışında kalan kişiler yönünden, aktif- pasif devre ayrımı anılan şekilde yapılmakla birlikte; asker, polis gibi özel yasaları ile çalışma süreleri farklı belirlenen kişiler için sürelerin bu yasalardaki düzenlemelere göre belirlenmesi gerekmektedir. Somut olayda; davacı, asker olup, kazadaki yaralanması sonucu işgücü kaybına uğramıştır. Sigorta Tahkim Komisyonu tarafından hükme esas alınan aktüer raporunda, davacının 60 yaşına kadar çalışacağı ve aktif devresinin devam edeceği; 60 yaşı ile muhtemel bakiye ömür süresi sonu arasındaki dönem için de pasif devrede olacağı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Oysa, yukarıda açıklandığı üzere, kendi özel yasaları gereği daha erken emekli olma (aktif devresi sona erme) imkanı bulunan meslek gruplarından birinde yer alan davacı için, herhangi bir araştırma yapılmadan, 60 yaş sonunun aktif devre sonu olarak kabulü mümkün değildir. Açıklanan nedenlerle; asker olan ve 60 yaşından önce emekli olma ihtimali bulunan davacının çalıştığı kuruma ve SGK Başkanlığı Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü'ne yazı yazılarak, davacının yaşı ile mesleki kıdemine göre muhtemel emeklilik yaşının kaç olduğunun sorulması; yazı cevabının gelmesinden sonra, bildirilen muhtemel emeklilik yaşı da dikkate alınarak, bildirilen yaşa kadar aktif devre ve bu yaş ile muhtemel ömür sonu arası süre için AGİ dahil edilmemiş asgari ücret üzerinden pasif devre hesabının yapılması için ek rapor alınıp oluşacak sonuca göre (davalı lehine oluşan usuli kazanılmış haklar gözetilerek) karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3-5684 sayılı Sigortacılık Kanunu, Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16/13. maddesi ve karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT'nin 17/2. maddesi gereği, davacı yararına hükmedilecek vekalet ücretinin, tarifeye göre belirlenen nispi vekalet ücretinin 1/5'i tutarında (maktu ücretin altında kalmamak kaydıyla) olması gerektiği gözetilmeden, fazla vekalet ücretine karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 28/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17766, Karar No: 2021/2057, Tarih: 26.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/17766 E.  ,  2021/2057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık hakkında 6136 sayılı Kanun'a aykırılık ve mağdurlar ... ile ...'e karşı kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçların gerektirdiği cezaların türlerine ve üst hadlerine göre, suç tarihi olan 29.05.2006 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5237 sayılı TCK'nin 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nin 223/8 maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanık hakkında mağdur ...'ya karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

a) Sanığın aralarında husumet bulunan mağdurlar ... ve ...'e karşı tabancayla ateş ederek yaraladığı, sanığın olay sırasında birden fazla kez ateş ettiği, bu esnada mağdur ...'nın ne olduğunu görmek için büfenin camından dışarı baktığı esnada kurşunlardan birinin kendisine isabet etmesi sonucu yaralandığı olayda sanığın yaralama eylemini olası kastla işlediği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan gerekçe ile suçun doğrudan kastla işlendiğinin kabul edilmesi,

b) Sanık hakkında hüküm kurulurken öncelikle TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel hapis cezası belirlenip, daha sonra arttırım maddeleri olan TCK'nin 86/3-e, 87/1-d ve 87/1-son maddelerinin ayrı ayrı, denetime imkan verecek şekilde uygulanması gerekirken; yazılı şekilde doğrudan 5 yıl hapis cezası hüküm verilmesi suretiyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesine aykırı davranılması,

c) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24136, Karar No: 2014/17942, Tarih: 16.09.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24136 E.  ,  2014/17942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 62, 50/1-a-4, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa ait mobilya satışı yapılan iş yerinde kayıt dışı işçi olan ...’nin, olay günü müşteriye satılan kanepeyi araca yüklediği sırada düşerek, lineer kafa tası kemik kırığı ve beyin kanaması neticesi öldüğü olayda, tansiyon hastası olduğunu bildiği öleni sağlık durumu elvermemesine rağmen ağır ve tehlikeli iş sayılan yük taşınması işinde kişisel koruyucu malzeme vermeksizin çalıştıran sanığın asli kusurlu olduğunun kabulü gerekirken , tali kusurlu olduğunun kabul edilmesi isabetsiz ise de, sanık hakkında asgari haddin üzerinde ceza tayin edilmiş olması nedeniyle söz konusu isabetsizlik bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura ve ceza miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2300, Karar No: 2011/5218, Tarih: 29.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/2300 E.  ,  2011/5218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/06/2008 gün ve 2008/46-2008/294 sayılı kararı onayan Daire’nin 02.12.2010 gün ve 2009/1113 - 2010/12344 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin içinde bulunduğu Yimpaş Grubu'nun 1990 yılından itibaren Almanya başta olmak üzere birçok ülkede garanti verilerek binlerce insandan mevduat toplandığını, müvekkilinin 30.000 DM (15.338.75.Euro) karşılığı 26.132,63 YTL karşılığında hisse senedi ile ortak olduğunu, parasını her istediği anda alabileceği garantisinin verildiğini, müvekkiline herhangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını ileri sürerek, müvekkili tarafından yatırılan 30.000.DM (15.338.75.Euro) karşılığı 26.132,63YTL'nın talep tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirketin Sermaye Piyasası Kurulu’nun kaydında bulunan bir anonim şirket olduğu, davacının davalı şirkette 343 adet hissesi bulunduğu, TTK'nun 405/2 maddesi gereğince pay sahiplerinin sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyecekleri, TTK’nun anonim şirketler ve pay sahiplerine ilişkin hükümleri karşısında davacı talebinin yerinde olmadığı, ... davalı olarak gösterilmiş ise de davanın niteliği itibariyle bir sermaye şirketi olan anonim şirket yönetim kurulu başkanının şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durum mevcut olmadığı gibi, ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında adı geçen davalının sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini ifsat eden herhangi bir eyleminden de söz edilmediği sonucuna varılarak davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce bozulmuştur.

Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 29.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.