muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5287, Karar No: 2018/9009, Tarih: 04.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2017/5287 E.  ,  2018/9009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı Belediyenin faaliyet alanında sanat kursu düzenlediklerini ve davalı Belediyenin dar gelirli aile çocuklarına eğitim yardımı yapmaya karar verdiğini, geçmiş senelerde Belediye tarafından karşılanan kurs bedelinin 2012-2013 döneminde ne hak sahiplerine ne de kendilerine ödenmemesi üzerine hak sahiplerinden temlikname aldıklarını, davalı Belediyenin ödemeden aciz gerekçesi ile ödeme yapmaması üzerine söz konusu temliknamelere dayanarak başlattıkları takibin davalının haksız itirazı ile durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Yerel mahkemece, davanın davanın kısmen kabulüne, Karşıyaka 2. İcra Müdürlüğünün 2015/13439 Esas sayılı takip dosyasındaki itirazın 68.000 TL asıl alacak , 170 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 68.170 TL üzerinden iptaline, asıl alacak üzerinden hesaplanan % 20 inkar tazminatının davalıdan tahsiline ve fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesinin kısmen kabul kararına karşı davalı avukatı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi davalı vekilinin istinaf başvurusunun, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 02/12/2016 günlü 2015/579 Esas 2016/420karar sayılı kararı usul ve yasal düzenlemelere uygun olduğundan, esastan reddine karar vermiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin kararı süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3.492,90 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 04/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/997, Karar No: 2014/9075, Tarih: 30.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/997 E.  ,  2014/9075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARABURUN SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2012/109-2013/68

Taraflar arasında görülen tapu kaydının düzeltilmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik ... Solmazlar'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kayıtlarında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacılar, mirasbırakan “Bekir oğlu Adem’in” soyadı “Kasapoğlu” olduğu halde, maliki olduğu 1776, 1975, 1976, 1401, 1395, 1974 ve 1977 parsel sayılı taşınmazlarda soyadının yazılmadığını ileri sürerek eldeki davayı açmışlardır.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu taşınmazların tapulama suretiyle Bekir oğlu Adem adına tespit ve tescil edildiği, daha sonra Maliye Hazinesince açılan dava sonucunda Karaburun Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.12.2005 tarih, 2000/123, 2005/97 sayılı kararı ile 1401 sayılı parselin maliki Adem’in kaydına Kasapoğlu soyadının eklenmesi suretiyle tapu kaydının düzeltilmesine karar verildiği, anılan kararın temyiz edilmeden 03.03.2009 tarihinde kesinleşmesiyle tapu kaydında 06.03.2009 tarihinde hükmen tescil yapıldığı kaydı düzeltilmesi istenen Bekir oğlu A. K. adında bir kişinin nüfusta kaydının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

O halde, her hangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, bu durumda dosya kapsamı ile tapu malikinin davacıların kök murisleri Bekir oğlu A.K. olduğu belirlendiğine göre davacıların tapu kayıtlarında intikal yaptırabilmeleri için “çoğun içinde az da vardır” kuralı uyarınca dava konusu 1776, 1975, 1976, 1395, 1974 ve 1977 parsel sayılı taşınmazlarda bu yönde tespit kararı verilmekle yetinilmesi gerektiği açıktır.

Diğer taraftan, daha önce 1401 parsel sayılı taşınmaz hakkında açılıp temyiz edilmeden kesinleşen Karaburun Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.12.2005 tarih, 2000/123 esas, 2005/97 karar sayılı ilamının eldeki dava bakımından bağlayıcı olmayacağında da kuşku yoktur.

Hal böyle olunca; dava konusu 1776, 1975, 1976, 1395, 1974 ve 1977 parsel sayılı taşınmazlar bakımından tapu kayıt maliki ile davacıların murisinin aynı kişi olduğunun tespitine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere nüfusta kaydı olmayan kişi bakımından tapu kayıtlarının düzeltilmesine hükmedilmesi isabetsizdir.

Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.4.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5135, Karar No: 2014/13044, Tarih: 26.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/5135 E.  ,  2014/13044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 12.11.2014 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından.... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Sanık müdafii Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesinin emsal için başka dosyaya ait 3. celse duruşma zaptını sundu. Alındı, okundu, dosyasına konuldu.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 26.11.2014 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ve duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmalarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden yapılan incelemede ise;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ve duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmalarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden yapılan incelemede ise;

Mağdurenin istikrarlı anlatımları, sanığın tevil yollu ikrarı, tanık beyanları, kamera kayıtları, iletişimin tespiti raporları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın hile ile elde ettiği rızası ile mağdurenin, birbirini takip eden günlerde çalışmakta olduğu galeriye gelmesini sağlayıp hürriyetini kısıtladığı sabit olmasına rağmen TCK.nın 109/2, 3-f, 5 ve 43/1. maddeleri gereğince cezalandırılması gerekirken hatalı gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

26.11.2014 tarihinde verilen işbu karar 26.11.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Fatma Gülçin Durak hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2024/617, Karar No: 2024/2266, Tarih: 28.02.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/617 E.  ,  2024/2266 K.**

**"İçtihat Metni"**

Koruyucu ve destekleyici tedbir talebi hakkında yapılan yargılama sırasında; Kayseri 2. Çocuk Mahkemesiyle ... Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 ... Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 ... Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Kayseri 2. Çocuk Mahkemesiyle ... Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili daireye GÖNDERİLMESİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2367, Karar No: 2022/7081, Tarih: 18.10.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/2367 E.  ,  2022/7081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 15.02.2018 tarih ve 2017/276 E. - 2018/52 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 20.11.2020 tarih ve 2019/537 E.- 2020/1025 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının faaliyetlerini Komili (1878), ... (1914), Kırlangıç (1953) markaları ile yürüttüğünü, Türkiye'nin önde gelen firmalarından ve sektöründe lider olduğunu, 1878 yılında temelleri atılan “KOMİLİ” markasının Türk Patent nezdinde tanınmış marka olduğunu, davacının tanınmışlık vasfı olan “KOMİLİ” esas unsurlu bir çok markasının tescilli bulunduğunu, KOMİLİ markasının, zeytinyağı ve bağlantılı ürünler ile özdeşleştiğini, davacının, davalının 16. sınıfta yer alan “Kağıttan mamul tuvalet kağıdı, kağıt havlu, kağıt peçete, kağıt mendil" ürünleri için 04.12.2015 tarihinde yaptığı 2015/99618 sayılı “KOMİLİ YUVAM PROFESYONEL” ibareli marka başvurusuna davacının tanınmış “KOMİLİ” markası ile aynı olduğu ve markanın farklı mallar üzerinde tescili halinde davacının markasının ayırt ediciliğinin zarar göreceği, haksız yarar sağlanacağı gerekçesiyle 556 sayılı KHK’nın 8. maddesi uyarınca itiraz edildiğini, itirazın Markalar Dairesi tarafından kabul olunduğunu ve başvurunun reddedildiğini, buna karşın davalının ret kararının kaldırılması istemiyle gerçekleştirdiği itirazın YİDK tarafından 2017-M-4283 sayılı kararla kabul edildiğini ve ret kararının kaldırıldığını, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, YİDK tarafından davalı tarafından yapılan marka başvurularına ayniyet derecesinde benzer önceki tarihli marka başvurularının hükümsüzlüğüne karar verildiği Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2013/307 esas ve 2016/279 karar sayılı kararının dikkate alınmadığını, ayrıca davalının “KOMİLİ KLASİK”, “KOMİLİ KONFOR” ve “KOMİLİ” ibareli 16. sınıf ürünleri içeren 2011/58410, 2011/58411, 2011/58409 sayılı markalarının Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2013/307 esas sayılı dosyasında tesis edilen karar ile hükümsüz kılındığını, davalının başvurusunun kötüniyetli olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptalinİ ve davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, davacının markalarının sadece zeytinyağları ürününü içerdiğini, davacının halefi ilkesi gereği markaların devrine ilişkin sözleşmedeki ürün listeleri ve içerik ile bağlı olduğunu, davacının kötüniyetli olduğunu, zira temizlik maddeleri ile ilgili markaların ilk sahibi tarafından davalı ile aynı grup içerisinde olan Komili Teknik Hizmetleri ve Sanayi A.Ş.'ye geçtiğini, davacıya devredilen markaların sadece yağ ürünlerini içerdiğini, başvurunun 16. sınıf için tescilinin davacının markalarının tanınmışlığında haksız yarar sağlamasının veya onun itibar ve ayırt edici karakterini zedelemesinin mümkün olmadığını, davacı tarafın ileri sürdüğü Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2013/307 esas ve 2016/279 karar sayılı kararının Yargıtay incelemesinde olduğunu, dolayısıyla davalının anılan davaya konu 2011/58409, 2011/58410 ve 2011/58411, 2010/84952 sayılı marka ve başvurularının tescillerinin varlığının gözetilmesinin gerektiğini, davacının iddialarının haksızlığını ortaya koyan Ankara 2. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 2014/440 esas, 2016/40 karar sayılı kararının Yargıtay incelemesinden geçerek onandığını, davalının davacının markalarından yararlanma, onları zarara uğratma gibi bir kastının olmadığını, ayırıcı tüm işaretlerin kullanıldığını, sunulan uzman görüşlerinin de savunmalarını desteklediğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; “komili” ibareli marka, ilk olarak 1968 yılında Necmi Komili tarafından, zeytin, zeytinyağı, yağ, sabun, gliserin, sabun tozu, deterjan ve temizlik ürünlerini içerecek biçimde marka tescillerine konu edildiği, sonra 1979 yılında bu markalar Necmi Komili 'nin ortağı olduğu Komili Yağ Sabun Gliserin San. ve Tic. A.Ş.'ye devredildiği, 1991 yılında anılan şirket tarafından yapılan devir ile Komili Ev İhtiyaç Maddeleri Tic. A.Ş.'ye devir olunduğu, Komili Ev İhtiyaç Maddeleri Tic. A.Ş.'nin unvanı sonradan Unikom Gıda San. ve Tic. A.Ş. olduğu, marka sahibi olan son şirket Unikom Gıda San. ve Tic. A.Ş. markalardan sabun, deterjan ve sair temizlik maddelerine ilişkin olan markaları 1996 yılında davalı (Ülker grubundaki) Komili Teknik Hizmetler ve San. A.Ş.'ye devir edildiği, marka sahibi Unikom Gıda San. ve Tic. A.Ş. yağ emtiasına ilişkin olan markaları da 2003 yılında davacının selefi Unilever San. ve Tic. Türk A.Ş.'ye devir ettiği, yağ emtiasına ilişkin olan markaların sahibi olan Unilever San. ve Tic. Türk A.Ş. bu markaları 2008 yılında davacı Ana Gıda İhtiyaç Maddeleri San. ve Tic. A.Ş.'ye devrettiği, davacının unvanının yargılama sırasında katılma yoluyla şirket birleşmesi yoluyla değiştiği, davacının yağ emtiasını içeren “KOMİLİ” ibareli markaları devraldığında, sabun, deterjan ve sair temizlik maddelerine ve ayrıca zeytin ürünlerine ilişkin “KOMİLİ” ibareli markaların varlığından ve bunların başka firmalar üzerine tescilli bulunduğundan ve bu markaların kullanıldığından haberdar olduğu, davacının markalarının “KOMİLİ” esas ve ayırt edici unsurlu olduğu, davalının marka tescil başvurusunun konusu olan işaretin de "KOMİLİ YUVAM PROFESYONEL" ibareli olduğu, her iki işaretin asıl ve ayırt edici unsurları itibariyle görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama alıcıları iltibasa düşürebilecek derecede benzer bulunduklarını, ancak başvuru konusu işaretin kapsamında yer alan “Kağıttan mamul tuvalet kağıdı, kağıt havlu, kağıt peçete, kağıt mendil" ürünlerinin, davacının, davalıdan daha eski tarihli olan markalarının kapsamında bulunmadığı, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 05.12.2017 gün ve 2016/5300 esas, 2017/6915 karar sayılı kararı kapsamı gözetildiğinde, davacının önceki tarihli yağ ürünlerini içeren markalarının tanınmışlığına dayanarak, aynı işaretin sonraki tarihli 3, 5 ve 16.sınflardaki temizlik amaçlı ürünlerin tesciline engel olamayacağını, nitekim davalının da “KOMİLİ KLASİK”, “KOMİLİ KONFOR” ve “KOMİLİ” ibareli 16.sınıftaki “Kağıttan mamul tuvalet kağıdı, kağıt havlu, kağıt peçete, kağıt mendil" ürünlerini içeren 2011/58410, 2011/58411, 2011/58409 sayılı markaları Türk Patent nezdinde tescilli ettirdiğinden 16. sınıf ürünler bakımından KOMİLİ ibareli markanın kullanım önceliğinin davalı şirkete ait olduğu, davacının iltibas vakıasına dayanarak davalının başvurusunu engelleme olanağı bulunmadığı, davacının 556 sayılı KHK’nin 8/4

.sınıftaki “Kağıttan mamul tuvalet kağıdı, kağıt havlu, kağıt peçete, kağıt mendil" ürünlerini içeren 2011/58410, 2011/58411, 2011/58409 sayılı markaları Türk Patent nezdinde tescilli ettirdiğinden 16. sınıf ürünler bakımından KOMİLİ ibareli markanın kullanım önceliğinin davalı şirkete ait olduğu, davacının iltibas vakıasına dayanarak davalının başvurusunu engelleme olanağı bulunmadığı, davacının 556 sayılı KHK’nin 8/4. maddesi uyarınca da davalı başvurusunun tescilini engelleme olanağının bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, davalının başvurusuna konu ibare ile davacının mesnet markalarının asıl ve ayırt edici unsurları itibariyle, görsel, sescil ve anlamsal olarak ortalama alıcıları iltibasa düşürebilecek derecede benzer bulunduklarını, ancak başvuru konusu işaretin kapsamında bulunan “Kağıttan mamul tuvalet kağıdı, kağıt havlu, kağıt peçete, kağıt mendil" ürünlerinin, davacının, davalıdan daha eski tarihli olan, markalarının kapsamında bulunmadığı, davacının önceki tarihli yağ ürünlerini içeren markalarının tanınmışlığına dayanarak, aynı işaretin sonraki tarihli 16. sınıflardaki temizlik amaçlı ürünlerin tesciline engel olamayacağı, davalı şirketin “KOMİLİ KLASİK”, “KOMİLİ KONFOR” ve “KOMİLİ” ibareli 16. sınıftaki “Kağıttan mamul tuvalet kağıdı, kağıt havlu, kağıt peçete, kağıt mendil" ürünlerini içeren 2011/58410, 2011/58411, 2011/58409 sayılı markalarını tescilli ettirdiği, 16. sınıf ürünler bakımından “KOMİLİ” ibareli markanın kullanım önceliğinin davalı şirkete ait olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 21,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 18/10/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1384, Karar No: 2020/1478, Tarih: 04.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/1384 E.  ,  2020/1478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının davalı şirkette çalıştığını, haftalık fazla mesai ücretinin bugüne kadar ödenmediğini, çalışma saatleri konusunda uyuşmazlık bulunmadığını, iflas dairesinin davacının alacak talebini "nasıl bir hesaplama yapıldığı belirlenemediği" gerekçesiyle reddettiğini, fazla mesai ücretinin masaya kaydı gerektiğini ileri sürerek iflas dairesince reddedilen fazla mesai alacağının hesaplanarak masaya kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının talebine dayanak belge sunmadığını, talep edilen mesai ücretinin nasıl hesaplandığı ve hangi dönemlere ilişkin talepte bulunduğunun belirlenemediğini, bu nedenle reddine karar verildiğini, fazla mesai alacağı taleplerinin dava tarihinden geriye dönük olarak 5 yıl öncesinin zamanşımına uğradığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, davacının davalı müflis şirket nezdinde fazla çalışması olduğu, davalı iflas masasının vaki zamanaşımı defi de dikkate alınarak bu çalışmanın bedelinin belirlendiği ve davanın kabulüne karar verildiği, kayıt ve kabulüne karar verilen alacak, fazla mesai alacağı olduğundan İİK'nın 206/4-1, A bendinde sayılan alacaklardan olmadığı, ve imtiyazlı alacaklardan kabul edilmeyerek 4. sırada masaya kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı taraf vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından davalı vekilinini istinaf başvurusunun reddine, davacı vekilin istinaf başvurusunun kısmen kabulüne, mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın 9.246,69TL fazla mesai alacağı yönünden kabulüne, kabul edilen alacağın 2.778,87 TL'lik kısmının 1. sıraya, bakiye 6.463,82 TL'lik kısmının ise 4. sıraya olmak üzere, İstanbul Anadolu 3. İcra ve İflas Müdürlüğünün 2014/26 İflas sayılı dosyasında işlem gören müflis ... Konsantre Meyve Suları San. Tic. Ltd Şti’nin iflas masasına kayıt ve kabulüne karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde davalı vekilince temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 04.03. 2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.