muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9775, Karar No: 2017/11257, Tarih: 24.10.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/9775 E.  ,  2017/11257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-05.09.2007 tarihli yakalama tutanağı içeriğine göre, ihbar üzerine olay yerine giden kolluk kuvvetlerini gören sanık ... ile temyize gelmeyen diğer sanık ...'nın kaçmaya başladıkları, sanıkların bulundukları yerde yapılan kontrolde belediye tır garajına girişte yapılmakta olan trafik sinyalizasyon inşaatına ait 40-50 metre uzunluğundaki kablonun bulunduğu, ardından her iki sanığın halen belediye tır garajı içerisinde olduğunun görüldüğü ve sanıklardan ...'nin kovalamaca sonucu yakalandığı, suça konu kabloların sanıkların hakimiyet alanlarına geçirilmeden olay yerinde bu şekilde bulunduğunun anlaşılması karşısında, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 325. maddesi uyarınca bozmanın hükmü temyiz etmeyen sanık ...'ya da SİRAYETİNE, 24.10.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3102, Karar No: 2017/5826, Tarih: 26.10.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/3102 E.  ,  2017/5826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ -ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece ecrimisil taleplerinin kısmen kabulü ile fazlaya ilişkin talebin reddine ilişkin olarak verilen karar davacıların tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, bağımsız bölüme elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacılar, 26404 ada 6 sayılı parseldeki çekişme konusu 9 nolu bağımsız bölümde davalı ile birlikte iştirak halinde malik olduklarını ve davalının anılan bağımsız bölümde kendilerine bir bedel ödemeden uzun süredir ikamet ettiğini, sözlü ikazları sonuç vermeyince davalıya 06.12.2013 tarihinde ihtarname gönderdiklerini ileri sürerek geriye doğru 5 yıl için paylarına düşen 25.000 TL ecrimisile ve davalının haksız müdahalesinin önlenmesine karar verilmesini istemişler, aşamada müdahalenin önlenmesi taleplerini atiye terk etmişlerdir.

Davalı, dava konusu bağımsız bölümde halen oturduğunu, davacı annesi Hatun'un birlikte oturma talebi ile 2009 yılında taşınmaza taşındığını, davacının 29.12.2013 tarihinde evden eşayalarını da alarak evi tamamen kendisinin kullanımına bıraktığını, kendisinin rıza ile oturduğunu, ancak 06.12.2013 tarihli ihtarname ile rızanın kalktığını, ecrimisilin 01.01.2014 tarihinden itibaren istenebileceğini belirterek elatmanın önlenmesi istemi ile anılan tarihten önceki ecrimisil talebinin reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların davalının dava konusu bağımsız bölümde oturmasına ilişkin rızalarını 29/12/2013 tarihinde geri aldıkları gerekçesiyle 29.12.2013 tarihinden dava tarihine kadar davacıların payı oranında hesaplanan 1.766,87 TL ecrimisile karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, 26404 ada 6 sayılı parseldeki çekişme konusu 9 nolu bağımsız bölümde 07.02.2005 tarihli kat irtifakı tesisi ile davacılar ... ile davalı ...'ın iştirak halinde malik oldukları, davacıların 06.12.2013 tarih ve ... yevmiye sayılı ihtarname ile davalı ...'tan dava konusu 9 nolu bağımsız bölümü kullanmasından kaynaklı ecrimisil talep ettikleri ve anılan ihtarnamenin davalı ...'a 09.12.2013 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa ve maddi zararı yoksa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşma sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali ve davaya konu taşınmazın kamu malı olması halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı).

Somut olayda, davacı tarafça keşide edilen 06.12.2013 tarih ve 20978 yevmiye sayılı ihtarname ile intifadan men olgusu gerçekleşmiştir.

Hâl böyle olunca, 6.12.2013 tarih ve ... yevmiye sayılı ihtarnamenin tebliği tarihi olan 09.12.2013 tarihinden eldeki dava tarihi arasındaki dönem için davacıların payına isabet eden ecrimisile hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile değinilen hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30642, Karar No: 2013/15927, Tarih: 11.06.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30642 E.  ,  2013/15927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde, İzmir I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 06/10/1995 gün ve 5932 sayılı kararı ile belirlenen 1. derece doğal sit alanı içerisinde yer alan Urla İlçesi, Balıklıova Köyü, İnceburun Mevkiinde izinsiz olarak kazı yapıldığının ihbarı üzerine, söz konusu mevkiye yakın bir bölgede, deniz kenarında sanığın yürümekte olduğunun görüldüğü, üzerinde bulunan beyaz atletin ve pantolonunun kirli ve tozlu olduğu, avuç içerisinde kum lekelerinin bulunduğu hususlarının tespit edildiği, ihbara konu alanda gerçekleştirilen incelemede adli emanette kayıtlı kazı aletlerinin ele geçirildiği, ancak olay yeri tespit tutanağında her hangi bir kazı çukuru bulunduğuna ve boyutlarına ilişkin bir belirlemenin mevcut olmadığı, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında, suç tarihinde, kız arkadaşı nedeniyle ailesi ile tartışarak evden çıktığını, kazı yapmadığını beyan ettiği anlaşılmış olup, her ne kadar tanık ..., sanığın kendilerini görünce ucuna poşet taktığı çubukla balık avlıyormuş görüntüsü vermeye çalıştığını ifade etmiş ise de, olay yeri tespit tutanağında ve diğer tanıkların beyanlarında bu doğrultuda bir anlatımın mevcut olmadığı, kaldı ki, kazı alanında ve kazı yaparken görülmeyen sanığın, sırf üzerinin ve ellerinin kirli ve tozlu olmasına, tanık ...'in diğer delillerle desteklenmeyen beyanlarına itibarla mahkumiyetine karar verilemeyeceği, mahkemece sanığın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı kanaatine varılmakla, tebliğnamede aksi yönde düşünce ile bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik inceleme ile beraat kararı verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 11/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10547, Karar No: 2015/2218, Tarih: 02.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10547 E.  ,  2015/2218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili yüklenici kooperatif ile arsa malik...arasında 18.08.1994 tarihli gayrımenkul satış vaadi ve 14.03.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkilinin üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirmesine rağmen, 250 ada 1 parselde kayıtlı taşınmazın 1558,57 m²'lik kısmının tapu devrinin yapılmadığını, bu devrin yapılmaması nedeniyle üçüncü kişilerdan taşınmaz payı satın alınarak kamuya terklerin yapıldığını ve bu nedenle kooperatifin zarara uğradığını ileri sürerek, sözleşmenin ileriye dönük feshi ile 1558,57 m2 kısmın davalı adına olan tapusunun iptali ile davacı adına tescilini, kamuya terkler nedeniyle oluşan 70.000,00 TL zararın tahsili ile davalıların teslim etmedikleri yerlerin tespit edilecek bedellerinin tespit ve tazminini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, sözleşmeler gereği paylaşımın %32 oranda müvekkiline, %68 oranda ise kooperatife ait olmak üzere belirtildiğini, ayrıca A Blok'un zemin katındaki dükkanların müvekkiline verilmesi gerektiğini, ancak kooperatifin, fazla daire alabilmek için inşaatlardaki kat sayısını yükselttiğini, müvekkiline teslim etmesi gereken dükkanların teslim edilmediğini, halen iskanın alınmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşmeler gereği 250 ada, 1 no'lu parsel üzerinde yapılan A, B ve C Blok inşaatının temel üstü yapım ruhsat vizesinden sonra kat irtifakı kurulacağı ve bu tarihte kooperatife kalan bağımsız bölümlerin kat irtifakının kooperatife verileceğinin düzenlendiği, kat irtifakının henüz kurulmadığı, teslimin iskan ruhsatı şartına bağlandığı, ancak davalıya verilecek A Blok altındaki iki adet dükkanın iskan raporunun alınmadığı, dükkanların da projesine göre 70,09 m² olması gerekirken 100,00 m² olarak yapıldığı, fakat iki dükkan için iskan alınmasında bir sakınca bulunmadığı, A, B ve C blok inşaatlardaki bağımsız bölümlerin toplam arsa payının 1320/1320 olarak takdir edildiği, dava konusu taşınmazın tamamının payının davacı adına verilmesi halinde arsa malikine arsa payı kalmayacağı, arsa sahibine sözleşme gereği verilecek A bloktaki 15 adet bağımsız bölüm arsa payı oranının 296/1320 olduğu, iskanı bulunmayan iki adet dükkan için de 08.07.2013 tarihi itibariyle iskanların alındığı, davalının 2 adet dükkanı devir borcunun bulunduğu, davacı yüklenicinin edimini .../...

S.2

S.2

tam olarak ifa ettiği, arsa sahibi davalının da buna karşılık arsa paylarını davacı tarafa devretmesi gerektiği, infazda kolaylık olması için kat irtifakına esas olacak şekilde pay hesabı yapıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı vekilinin tüm, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazları yönünden;

Mahkemece, davacının tescil isteminin kabulüne karar verilmişse de; arsa üzerinde henüz kat irtifakı kurulmaması nedeniyle bağımsız bölümlerin irtifaklı şekilde davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi doğru olmamıştır. Yapılması gereken; uyuşmazlık konusu hakkında uzmanlığı bulunan bilirkişiden veya bilirkişi kurulundan rapor alınarak, henüz kat irtifakının kurulmadığı da dikkate alınıp, arsa paylarının bağımsız bölümlerle ilişkisinin kurulması ve bu doğrultuda hüküm yerinde aidiyeti gösterilmek suretiyle sadece pay tesciline karar verilmesinden ibarettir.

Bunun yanında, davalıların inşaat arazisini davacıya tam olarak devretmemesi nedeniyle davacı kooperatif tarafından bedeli ödenmek suretiyle üçüncü şahıslardan satın alınan ve kamuya terk edilen 252 ada 6 ve 9 nolu spor alanı niteliğinde olduğu beyan edilen 564 m² iktarındaki taşınmazlar için ödenen 70.000,00 TL'nin tahsili istenmişse de mahkemece bu talep reddedilmekle birlikte, bu hususta yargılama sırasında hiçbir inceleme yapılmamış, mahkeme kararında soyut olarak talebin reddedildiği belirtilmiş, ancak redde ilişkin bir gerekçe yazılmadığı ve bu itibarla kararın HMK 279. maddeye aykırı olduğu görülmüştür.

Öte yandan, dava dilekçesinin son istek bölümü "a" bendinde bahsi geçen ileri etkili fesih, "c" bendinde geçen taşınmazların devredilmemesi nedeniyle taşınmaz değerinin tahsili talepleri ile ilgili de olumlu ya da olumsuz bir değerlendirme yapılmaması ve hüküm tesis edilmemesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; dava değeri, yargılama sırasında keşifte belirlenen miktara göre tespit edildiği halde buna uygun olarak harç ve vekalet ücreti hesabı yapılmaması da hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1931, Karar No: 2014/7266, Tarih: 08.04.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1931 E.  ,  2014/7266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

Gerekçeli kararın davalı ... Oto Emlak Gıda Limited Şirketi'ne tebliğine dair belge dosyada bulunmadığından; tebliğ yapılmış ise tebliğ belgesinin dosyaya konulması veya tebliğ yapılan tarih sorularak alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra, tebliğ yapılmamış ise gerekçeli karar yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5668, Karar No: 2015/916, Tarih: 10.02.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5668 E.  ,  2015/916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna teşebbüs

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçuna teşebbüsten mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun aşamalardaki beyanları, savunmaları ve tüm dosya içeriğine göre, olay gecesi saat 01:33 sıralarında sanığın telefonla arayarak özel olarak görüşmek istediğini belirtip barakasına çağırdığı mağdurun gelmesinin ardından sanığın atlet ve alt kısmında bokser tipi iç çamaşırı ile kapıda karşıladığı mağduru, içeriye davet ettiği ve içeri girmeyi kabul etmeyen mağdurun yapılan cinsel ilişki teklifini de reddetmesi üzerine kolundan tutup içeriye sokmak isterken mağdurun direnip eline geçen bira şişesiyle sanığın başına vurarak kurtulduğu anlaşıldığından, mevcut haliyle sanığın mağdura cinsel ilişki teklif etmesinin cinsel taciz suçunu oluşturduğu, mağdurun reddetmesi üzerine onu kolundan tutup içeri çekmesi eyleminin ise sanığın pasif durumda kalarak gerçekleştirmek istediği cinsel ilişki suçuna hazırlık hareketi sayılıp bu haliyle eylemin açılmış bir dava bulunmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüsü oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçuna teşebbüsten mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4885, Karar No: 2019/4689, Tarih: 04.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/4885 E.  ,  2019/4689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suçun tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde müştekinin içinde 45,00 TL bulunan cüzdanını çalması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan cüzdanın da değer belirlendikten sonra TCK'nun 145/1. maddesi gereğince indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılmadan eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

2-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3985, Karar No: 2021/34, Tarih: 11.01.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/3985 E.  ,  2021/34 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, savunma, tanık beyanları ile doktor raporu nazara alındığında suç tarihinden önce on dört yaşındaki mağdureyle arkadaş olan sanığın, olay günü birlikte gezmeyi teklif ettiği mağdureyi aracına alıp piknik alanına götürmesinin ardından herhangi bir fiziksel temasta bulunmaksızın alt kıyafetlerini çıkarmasını söylemesi üzerine mağdurenin altını sıyırdığı ve bu sırada anılan yerde görevli özel güvenlik personelince fark edilen olayla ilgili işlem yapıldığı tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, mevcut haliyle sanığın fiziksel temas içermeyen sözlü eyleminin cinsel taciz suçunu oluşturduğu ve birlikte gezme teklifinin ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden hile sayılmayacağı gözetilerek yaşı itibarıyla hukuken geçersiz rızasına istinaden mağdurenin alıkonulması nedeniyle sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 105/1-c.1, 109/1, 3-f, 5. maddeleri yerine mahkumiyeti yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.