muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8874, Karar No: 2022/5622, Tarih: 26.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8874 E.  ,  2022/5622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli, 2020/16 esas ve 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişikliklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanığın hukuki durumunun, "Basit Yargılama Usulü" yönünden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesinin 19/04/2013 tarih, 2012/1651 esas ve 2013/951 karar sayılı ilamı ile 5607 sayılı Kanun'un 3/5. maddesi gereğince 5 ay hapis ve 80 TL adli para cezasının ertelenmesine karar verildiği, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasa'nın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasa'nın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasa'nın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasa'nın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılmasında zorunluluk bulunması,

4- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı hükmü ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesinde yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13438, Karar No: 2014/17169, Tarih: 11.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/13438 E.  ,  2014/17169 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 17.04.2014

No : 2012/380-2014/193

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı SGK Başkanlığı vekili ve davalı vasisi tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 17.06.2010 tarihinde davalının haksız eylemi nedeniyle vefat eden sigortalı hak sahiplerine bağlanan gelirler ile yapılan cenaze gideri nedeniyle oluşan sosyal sigorta yardımlarının rücuan tahsili istemine ilişkin olup davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 39. maddesidir.

5510 sayılı Kanunun 39. maddesi ile; “Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malûl veya vazife malûlü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurumca zarara sebep olan üçüncü kişilere rücû edilir.

Kurumca rücu edilecek miktar, hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümü ile bağlanacak aylığın ise, başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, davalının kusur karşılığı tutarından oluşmaktadır.

Somut olayda; davalının sorumlu olduğu miktar belirlenirken, ilk peşin değerlerin toplamından, davalının kusur karşılığına hükmedilerek, davalı yönünden rücu edilecek miktarın fazla belirlenmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekili ve davalı vasisinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1536, Karar No: 2012/4245, Tarih: 15.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1536 E.  ,  2012/4245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı alacaklı, davalı yüklenici ...'nın diğer davalılarla imzaladığı 04.02.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince 4493 ada, 18 parseldeki inşaatı yaptığını, kendisinin davalı yüklenici hakkında başlattığı icra takibinin derdest olduğunu, yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince tapularını hakettiği taşınmazları üzerine kaydettirmediğini ileri sürerek, İİK'nun 94. maddesi uyarınca E blok 5 ve 8 no'lu bağımsız bölümler ile, D blok 7 no'lu bağımsız bölümlerin davalı ... adına kayıt ve tescilini talep ve dava etmiş, sonrasında D blok 7 no'lu bağımsız bölümle ilgili davasından feragat etmiştir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazlarda payı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., yükleniciye ait son bağımsız bölümleri genel iskan alındığında vereceklerini, şu anda yüklenici tutuklu olduğundan inşaata devam etmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davacı, yargılama sırasında davalılar ... ve ... dışındaki davalılar hakkındaki davasından feragat etmiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 18 parsele yüklenicinin yaptığı inşaatın halen bitmiş olduğu ve iskan edildiği, ancak yükleniciye ait tüm bağımsız bölümlerin tapusunun inşaatın genel iskan alındıktan sonra verileceğinin kararlaştırıldığı, bu durumda D blok 7 no'lu dairenin genel iskanın alınması için teminat olarak tutulmasının yeterli olduğu gerekçesiyle davalı yükleniciye verileceği ihtilafsız olan E blok 5 ve 8 no'lu bağımsız bölümlerin davalı ... ve ... adına olan kayıtların iptali ile davalı yüklenici ... adına tapuya kayıt ve tesciline, diğer davalılar hakkındaki davanın feragat sebebiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Taraflar arasında düzenlenen 04.02.2005 günlü sözleşmede yükleniciye ait bağımsız bölümlerin tapularının arsa sahiplerine ait olan B blok ve inşaatın tamamının bitirilip genel iskanın alınmasından sonra yükleniciye veya göstereceği kişilere verileceği

kararlaştırılmıştır. Bu itibarla son bölümlerin devri sadece tapu maliklerini değil, sözleşmede imzası bulanan diğer arsa sahiplerinin menfaatlerini de doğrudan etkilediğinden, dava dışı diğer arsa sahipleri hakkında da davacıya dava açması için süre verilmeli, açılacak dava ile eldeki dava birleştirilerek sonucuna göre bir hükme varılmalıdır.

kararlaştırılmıştır. Bu itibarla son bölümlerin devri sadece tapu maliklerini değil, sözleşmede imzası bulanan diğer arsa sahiplerinin menfaatlerini de doğrudan etkilediğinden, dava dışı diğer arsa sahipleri hakkında da davacıya dava açması için süre verilmeli, açılacak dava ile eldeki dava birleştirilerek sonucuna göre bir hükme varılmalıdır.

2-Sözleşmenin 4. maddesi uyarınca yükleniciye, arsa sahiplerine ait blok ve bağımsız bölümler tamamen bitirilip genel iskanların alınmasından sonra bağımsız bölümlerin devri kararlaştırılmıştır. Arsa sahiplerinin daha öncesinde iyiniyetle avans niteliğinde yükleniciye yaptığı devirler onun yönünden kazanılmış hak gibi değerlendirilemez. Bu itibarla davacı alacaklıya uygun süre ve yetki verilerek, sözleşme konusu inşaatın genel iskanını alması ve yapılacak keşife inşaatta her hangi bir eksikliğin bulunmadığının tespiti halinde şimdiki gibi davanın kabulüne karar verilmeli, aksi takdirde davanın reddi yönünde hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalılar ... ve ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 15.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1453, Karar No: 2015/5026, Tarih: 29.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1453 E.  ,  2015/5026 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, trafik kazası sonucu destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın zorunlu sorululuk sigortasına dayalı bir tazminat davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur

Asliye Ticaret Mahkemesi tarafından ise, 6335 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce açılan davada taraflarca iş bölümü itirazı ileri sürülmediğinden davanın ilk açıldığı mahkemede görülmesi gerektiği belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Bilindiği gibi asliye mahkemeleri, Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemeleri olarak ikiye ayrılır. Asliye Ticaret Mahkemeleri, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine giren ticari davaların çözümlendiği mahkemelerdir.

Asliye Ticaret Mahkemesinin görevine giren işler dışında kalan tüm uyuşmazlıklar Asliye Hukuk Mahkemesince çözümlenir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 4. maddesinde hangi davaların ticari dava olduğu sayılmıştır. Bundan başka, bir yerde ticaret mahkemesi varsa Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi, içinde bulunan ve bu Kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalarla hususi hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir (TTK'nın 5/2).

Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. (TTK'nın 4 ve 5.maddeleri) Asliye Ticaret Mahkemesi kanunla belirtilmiş olan ticari davalara bakar. Asliye Hukuk Mahkemesi ise ticari davalar dışında kalan hukuk davalarına (dar anlamda hukuk davalarına) bakar.

Somut olayda; eldeki dava, 12.10.2009 tarihinde açılmıştır. 30.06.2012 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6335 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 6102 sayılı TTK'ya eklenen geçici 9. madde “Bu Kanunun göreve ilişkin hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalarda uygulanmaz. Bu davalar, açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan Kanun hükümlerine tâbidir” hükmünü içermektedir.

Bu durumda davalıların iş bölümü itirazının bulunmadığı gözetilerek uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29.05.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2032, Karar No: 2021/3210, Tarih: 01.04.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2032 E.  ,  2021/3210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 10/04/2018 tarih ve 2016/470 E- 2018/285 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi'nce verilen 05/03/2020 tarih ve 2018/1679 E- 2020/338 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından 27/07/2015 tanzim tarihli “Yıllık Nakliyat Emtia Sigortası Abonman Sözleşmesi” ve teminat limitinin araç başına 300.000,00 TL'ye çıkartılmasını öngören 26/08/2015 tanzim tarihli zeyilname düzenlendiğini, davacıya ait ... plakalı tır ve ... plakalı dorseli GS Store satış tırının 17.10.2015 tarihinde saat 01:30 civarında perakende satış yapacağı TT Arena Stadyumu karşısındaki İSPARK otopark alanına park edildiğini, ancak kamera kayıtlarına göre saat 05:30 sıralarında dorsede bulunan yaklaşık 300.000,00 TL değerindeki 5423 adet ticari ürün ve yazar kasadaki 2.000,00 TL nakit paranın kimliği belirsiz kişilerce kilit sistemi ve ek asma kilit kırılarak hırsızlanmak sureti ile çalındığını, ayrıca dorsedeki kilit sistemi, stand malzemeleri, raf ve aksesuarlara hasar verilmiş olduğunu, buna ilişkin zarar bedelinin ise 4.602,00 TL civarında olduğunu, olayın saat 11:00 sıralarında araç yanına gelen şirket çalışanlarınca tespit edilir edilmez polise haber verildiğini ileri sürerek meydana gelen toplam 322.320,71 TL tutarındaki maddi zararın poliçe teminat limiti olan 300.000,00 TL’lik kısmının rizikonun gerçekleşme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, talebin sigorta poliçesi teminat kapsamı dışında olduğunu, sigortalı malların içinde bulunduğu aracın geceleyin korunaksız-güvenliksiz ve işlek olmayan "yol kenarında" park edilmişken hırsızlık yapıldığını, hırsızlığın meydana geldiği mahalin otopark içi olmadığını, abonman sözleşmesi gereği her bir hasar ve olayda 2.500,00 TL tenzili muafiyet uygulanması gerektiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, boyut ve dizayn şekli ile dikkat çekici nitelikte bulunan ve lisanslı ürünlerin bulunduğu tırın geceleyin ve tüm gece boyu sürecek şekilde uygun olmayan bir cep otoparkına bırakılmış vaziyette terk edilmesi karşısında hasarın teminat kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, boyut ve dizayn şekli ile dikkat çekici nitelikte bulunan ve lisanslı ürünlerin bulunduğu tırın geceleyin ve tüm gece boyu sürecek şekilde uygun olmayan bir cep otoparkına bırakılmış vaziyette terk edilmesi karşısında hasarın teminat kapsamında bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili istinaf etmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, park yerinin korunaksız, güvenliksiz ve işlek olmayan yol kenarı olduğu, davacının kusur durumu ve sözleşmenin diğer hususlar başlıklı 11. maddesinde yer alan teminat şartlarına göre hasarın teminat kapsamına girmediği ve davalı Sigorta şirketinin sorumluluğuna gidilemeyeceği gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 01.04.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12482, Karar No: 2015/5031, Tarih: 05.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12482 E.  ,  2015/5031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.04.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., dava konusu taşınmazın geldisi olan 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı belediye adına tespit edildiği ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararının sınırlarında kaldığını, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulaması ile de dava konusu taşınmazların arsa vasfı ile 4342 sayılı Mera Kanunun 3. maddesindeki şartların oluşmamasına rağmen davalı Belediye adına tescil olunduğunu, bu tescilin yolsuz tescil niteliğinde olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve ... adına tescilini talep etmiştir.

Davalı Belediye, 4342 sayılı Mera Kanunun 3. maddesi şartlarının oluştuğunu, kadastronun çalışmalarının çok uzun süre önce yapılmasına rağmen davanın şimdi açılmasının kötüniyetli bir girişim olduğunu, ayrıca taşınmazın mevzuat hükümlerine uygun olarak adlarına tescil edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların yoğun yerleşim alanında kalmadığı, üzerinde yapı ve ağaç bulunmadığı ve 4342 sayılı Mera Kanunun Geçici 3. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... vekili ve davalı Belediye vekili temyiz etmiştir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3.madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek ... adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında ...ce dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. ...ce bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.