muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/725, Karar No: 2007/678, Tarih: 26.09.2007

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,  26.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19983, Karar No: 2017/14098, Tarih: 13.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/19983 E.  ,  2017/14098 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı kurumda işçi statüsünde çalışmaya başladığını, halen de davalı kurumda çalışmasını sürdürdüğünü, çalışmasının karşılığı her sene bir ilave tediye ödemesi yapılmasının gerektiği, ayrıca Bakanlar Kurulu kararıyla bu sayının ikiye çıkarılabileceğinin söylendiğini, nitekim Bakanlar Kurulu da her sene bu yönde karar alarak davacının statüsünde bulunan işçilere ayrıca bir ilave tediye ücret ödemesi daha yapılması yönünde karar aldığını, Bakanlar Kurulu kararlarından da anlaşılacağı üzere her sene 6772 sayılı Kanun'un 3. maddesine göre ek bir karar alarak davacı statüsünde çalışan kişilere ayrıca bir ilave tediye ücretinin daha ödenmesi yönünde karar aldığını, bu durumda her sene iki ilave tediye ücreti alması gerekirken idare tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığını, bu sebeple ödenmeyen ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile il özel idaresi ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumlan ifade etmektedir.

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile il özel idaresi ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumlan ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdi ve ayni yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler. Şöyle ki;

Anayasa'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkça verdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise 3294 sayılı Kanun'un 5263 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 7. maddesinin 1. fıkrasında, "...Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları kurulacağı" 3 üncü fıkrasında ise "Vakıf senetlerinin mahallin en büyük mülki amiri tarafından Medeni Kanunu hükümlerine göre tescil ettirileceği" belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, Kanun koyucunun Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarına bilinçli olarak "kamu tüzel kişiliği" vermediği, Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulmasını, özel hukuk tüzel kişisi olarak özel hukuk hükümlerine göre faaliyet göstermesini istediği açıktır. 27.02.2008 tarihli ve 26800 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 4. maddesinde de, "Vakıflar özel hukuk tüzel kişiliğine sahiptir." hükmü yer almaktadır.

Bu hükümle de, Vakıflar Kanununa göre "Yeni Vakıf statüsündeki Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu bir kez daha vurgulanmıştır. Dolayısıyla; davacının, Sosyal Yardımlaşma Vakıflarının özel hukuk hükümlerine tabi kamu tüzel kişiliğine sahip oldukları yönündeki değerlendirmesi isabetli değildir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kısmen kamu kaynağı kullanmaları, kamu kurumu olarak nitelendirilmelerine yeterli bir sebep değildir. Zira; 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde; Vakfın gelirlerinin, "Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan aktarılacak miktardan, işletme ve iştiraklerden elde edilecek gelirlerden ve diğer gelirlerden" oluşacağı hüküm altına alınmıştır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı resmi senedinin 5. maddesinde ise, vakfın gelir kaynaklarının "3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8 inci maddesinde sayılan gelirler ile nakdi ve ayni, menkul ve gayrimenkul olmak üzere iktisadi değeri olan halk teberrularmdan oluşacağı" belirtilmektedir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı resmi senedinin 5. maddesinde ise, vakfın gelir kaynaklarının "3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8 inci maddesinde sayılan gelirler ile nakdi ve ayni, menkul ve gayrimenkul olmak üzere iktisadi değeri olan halk teberrularmdan oluşacağı" belirtilmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

İzah edilen sebeplerle, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı birer özel hukuk tüzel kişisi olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının izah edilen hukuki statüleri nazara alınarak personelleri hakkında 6772 sayılı Kanun'un uygulanması mümkün görünmemektedir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının oluşumuna bakılacak olursa mütevelli Heyet üyelerinin neredeyse yarısı sivil üyelerden oluşmaktadır. 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 7. maddesinde; İlçe Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları Mütevelli Heyetinde 1 adet Belediye Başkanı, 1 adet köy muhtarı, 1 adet mahalle muhtarı, 1 adet sivil toplum kuruluşu yöneticisi, 2 adet hayırsever vatandaşın görev alacağı belirtilmektedir.

Mütevelli Heyet tarafından oyçokluğu ile karar alan ve uygulayan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının 12 üyesinden 6'sının seçilerek gelen kişiler olduğu nazara alındığında, bu Vakıfların kamu kurumu olarak telakki edilmesi düşünülemez.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının Vakıf statüsü, mevcut hukuki yapısı, gelirleri ve konuya ilişkin yargı kararlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir özel hukuk tüzel kişiliğine sahip, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kamu kurumu vasfında olmadığı, Vakıf çalışanlarının da fon personeli olarak telakki edilemeyeceği cihetle, 6772 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kurumlarından olmadığı açıktır.

Somut olayda davacı davalı olan ... Başkanlığında çalışmaktadır. Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında davalı kurumun niteliği gözönüne alındığında ilave tediye isteminin reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.06.2017 gününde oybirliğiile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8682, Karar No: 2012/10658, Tarih: 04.10.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/8682 E.  ,  2012/10658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekili mahkeme kararını temyiz etmiş ise de, dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydının yapıldığını gösteren belge ya da bilgi dosya içerisinde bulunmamaktadır.

Sözkonusu dilekçenin süresinde temyiz defterine kaydedilmediğinin inceleme sonucu anlaşılması halinde keyfiyetin tutanakla tespit edilip başkaca işlem yapılmadan; süresinde kayıt yapılmış ise kayıt tarihi bildirilmesinden,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan domates, kabak, patlıcan, buğday, buğday samanı, karnıbahar ürününün sulu ve kuru şartlarda 2008 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini tek tek açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8529, Karar No: 2013/2399, Tarih: 28.02.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/8529 E.  ,  2013/2399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Göynük Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 26.04.2012 gün ve 249/70 ... hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 55,62 TL'nin temyiz davalı ...'ten alınmasına 28.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9492, Karar No: 2013/5350, Tarih: 02.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/9492 E.  ,  2013/5350 K.**

**"İçtihat Metni"**

1-Adına mahkeme hükmünde davalı olarak yer verilen ...'nun güncel verasete esas açık nüfus kayıtlarının Nüfus Müdürlüğü'nden getirtilerek mirasçıları adına 7201 Sayılı Tebligat Kanunu ve Nizamnamesine uygun olarak mahkeme hükmünün tebliği, temyiz süresinin beklenilmesi,

2-Davacının tutunduğu 03.07.1947 tarih 25 sayılı tapu kaydı ile davalıların tutunduğu 11.11.1947 tarih 93 sayılı tapu kaydının dosyadaki örneklerinden miktarı ve yönlerinin tam olarak okunamadığı gözetilerek adı geçen tapu kayıtlarının gerektiğinde yazıya dökülmüş örneklerinin ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte varsa haritalarının Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden,

3-Davacının tutunduğu 03.07.1947 tarih 25 sayılı tapu kaydı ile davalıların tutunduğu 11.11.1947 tarih 93 sayılı tapu kayıtlarının revizyon gördüğü taşınmazların tümünün Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulup saptanması, dava konusu taşınmaz ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlara komşu taşınmazların tespit tutanakları varsa dayanakları kayıtların Tapu Sicil Müdürlüğünden, dava konusu taşınmaz ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlara komşu taşınmazları bir arada gösterir geniş kapsamlı birleşik haritanın Kadastro Müdürlüğü'nden,

4-Dosyaya gelen kayıt örneklerine göre davalıların tutunduğu 11.11.1947 tarih 93 sayılı tapu kaydının dava dışı Özyurt Köyü 102 ada 14, 15, 16 ve 18 parsel sayılı taşınmazlara da revizyon gördüğü bildirilmekle söz konusu bu taşınmazların tespit tutanağı örnekleri ile varsa dayanakları kayıtların Tapu Sicil Müdürlüğünden, davalı iseler dava dosyalarının mahkemesinden,

5-Davacı ve paydaşları adına tespit edilen Özyurt Köyü 102 ada 8 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının edinme sebebinde evveliyatı bir olup yol geçmesi nedeni ile bölündüğü belirtilen Üçkapılı Köyü 189 ada 2 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanak örneği ile varsa dayanağı kayıtların Tapu Sicil Müdürlüğünden,

6-Örneği dosyaya getirtilen Çamardı Kadastro Mahkemesi'nin 2007/16 Esas sayılı dava dosyasının mahkemesinden getirtilerek dosyaya konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4293, Karar No: 2019/1116, Tarih: 20.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4293 E.  ,  2019/1116 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, davacı yüklenici ile davalı arsa sahipleri arasında düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşm uyarınca davacı yüklenicinin üzerine düşen sorumlulukları yerine getirdiği halde sözleşme gereği yükleniciye düşen 2 no.lu villanın müvekkili adına tescil edilmediğini öne sürerek mahrum kaldığı 1400 USD karşılığı tazminat ile 2 no.lu villanın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, tazminat taleplerinden bilahare feragat etmiştir.

Davalılar vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu villaların davalılara Kasım 2006 tarihinde teslim edildiği, ve aradan geçen süre için davacı tarafından davalılara aylık 700 USD kira bedeli ödendiği halde, davalılar adına kayıtlı olan 2 no.lu villa için davalılar tarafından tapuda ferağ verilmediği için tescil işlemi yapılamadığı, davacı şirketin edimlerini yerine getirdiği tespit edildiği, davacının cezai şarta yönelik talebinden feragat ettiği gerekçeleriyle, davanın kısmen kabulü ile; 2 No.lu villaya ait tapu kaydının iptali ile, davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, davacının cezai şart istemine yönelik talebinin feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında imzalanan 25.08.2000 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenici tarafından inşa edilecek villaların anahtar teslimi olarak arsa sahiplerine teslim edilmesi halinde teminat olarak bırakılan 2 no.lu villanın yüklenici adına tescil edileceği kararlaştırılmıştır.

Karşılıklı edimleri içeren sözleşmelerde, bir tarafın diğer taraftan edimini yerine getirmesini isteyebilmesi için, TBK'nın 97. maddesine göre, öncelikle kendi edimini ifa etmiş olması gerekir. Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereğince yüklenicinin bedele, başka bir anlatımla sözleşmede kararlaştırılan arsa payı veya bağımsız bölümlere hak kazanabilmesi için inşaatı sözleşme ve ekleri ile tasdikli proje ve inşaat ruhsatı ile kamu düzeninden olan imar mevzuatı ve yönetmeliği hükümlerine uygun olarak tamamlayıp, arsa sahiplerine teslim etmesi gerekir. İnşaat yapma borcunu yerine getirmeyen yüklenici, arsa sahibinden tapu devrini isteyemez.

.../...

S.2

.../...

S.2

Dosya kapsamından dava konusu vilların iskan ruhsatının alınmadığı ve kat mülkiyeti kurulmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece, villaların iskân almaya hazır hale getirilebilmesi için yapılması gereken işlemler ile bunun giderim bedellerinin sorulması, yüklenici villaları iskâna hazır hale getirmek üzere talep ederse uygun süre ve yetki verilerek sonucunun beklenmesi bu husus uyarınca iskân ruhsatı almaya hazır hale getirilmesi halinde davacının tescile hak kazandığının kabulü gerekir. Yüklenici süre ve yetki talep etmediğinde ise sözleşme ile üstlendiği iskân almaya hazır hale getirilmesi için yapılması gereken genel masrafların birlikte ifa kuralı uyarınca depo edilmesi için yükleniciye süre verilmesi, depo etmesi halinde, yüklenicinin edimini ifa etmiş sayılacağı ve tapu iptali ve tescil isteyebileceği gözetilerek, depo edilen bedelin karar kesinleştiğinde davalı arsa sahiplerine ödenmesi koşulu ile dava konusu 2 no.lu villa yönünden tapu iptali ve tescile karar verilmesi, depo etmemesi halinde, yüklenici tarafından sözleşmeye uygun iskânı almaya hazır şekilde bina teslim edilmediğinden, edimini ifa etmeyen yüklenicinin karşı edim olan tapu iptali ve tescil isteyemeyeceği kabul edilerek istemin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı gerekçeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15373, Karar No: 2013/6575, Tarih: 18.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/15373 E.  ,  2013/6575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şişli(Kapatılan) 2. İcra Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6131, Karar No: 2020/2245, Tarih: 29.06.2020

**20. Hukuk Dairesi         2017/6131 E.  ,  2020/2245 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılar .....arafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Hükmün davalı.......anununun 21/2. maddesi uyarınca muhtara tebliğ edilmiştir. Dosyada daha önceden bu adrese yapılıp da bila ikmalen iade edilen bir tebligat bulunmamaktadır. Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde Tebligat Kanununun 21/2.maddesine göre tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar .....gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olarak yapılmadığı anlaşıldığından, davalı...., davalı .......sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca yöntemine uygun biçimde gerekçeli kararın tebliğ edilerek bu noksanlığın giderilmesi, usulüne uygun tebligattan sonra temyiz süresinin beklenilmesi, ayrıca bir kısım taraflara temyiz dilekçesinin tebliğ edilmediği anlaşılmakla tebliğ edilmeyen tarafların tespit edilerek usulüne uygun temyiz dilekçesin tebliğ edilerek ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Dairemize gönderilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 29/06/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7690, Karar No: 2008/10370, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/7690 E.  ,  2008/10370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 218 ada 16 parsel ve bilirkişi raporlarında somut emsal alınan 1115 ve 1116 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için ... vergisine esas olmak üzere (2004 yılı itibariyle) belirlenen asgari m2 fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlıklarından,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.