muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10553, Karar No: 2015/23492, Tarih: 13.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10553 E.  ,  2015/23492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

... havalimanına 09.01.2007 tarihinde saat:14:30’da gelen ve ...’ten kalkıp ...’ye devam edecek olan ...’ye ait TK-1908 sefer sayılı uçağın kargosunda bulunan konteynırın içinde olması gereken 25’er kilogramdan oluşan 30 paket altın koliye ilişkin yapılan kontrollerde 2 adet paketin olmadığının tespit edildiği, paket altınlarından bir tanesinin ...’nin Apron tarafındaki taksi yolu üzerinde görevli işçi olan ... tarafından bulunarak teslim edildiği, yapılan araştırmada söz konusu altınların ...’ten tam olarak yüklendiği, Medine'ye ise paketlerden bir adetinin ulaşmadığının belirlenmesi üzerine yapılan incelemede; TK 1908 sefer sayılı uçakta gelen kargonun limana konteynır içerisinde mühürlü olarak geldiği, konteynırları uçaktan alıp ambara götürmekle görevli alt kargo görevlileri olan sanıklar ..., ..., .. Kızılay, ... ve ... tarafından boşaltılıp traktöre yüklendikten sonra, Havaş Yer Hizmetlerinde kargo taşımada görevli şoför olan sanık . ...., kargodan sorumlu görevliler olan ... ve ...’ın gözetimi altında kargoyu ambara teslim ettiğinde 2 adet altın paketinin olmadığının anlaşıldığı somut olayda;

1-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında güveni kötüye kullanma suçundan verilen beraat kararlarına yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanıkların aşamalardaki tüm savunmalarında suçlamaları kabul etmemeleri ve tüm dosya kapsamı itibariyle cezalandırılmalarına yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği hususları birlikte değerlendirildiğinde, verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2-Sanıklar ..., ... ve ... haklarında verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Havalimanında bulunan tüm kamera kayıtlarının incelenmesi sonucunda düzenlenen 11.01.2007 tarihli tutanakta, sanık ...’ın kullanmış olduğu römorktan beyaz renkli bir nesnenin düştüğünün belirtilmiş olması ve suça konu 25 kg ağırlığındaki paketlerden birisinin römorkun yol güzergahı olan ... apron yolunda başka bir işçi tarafından bulunarak teslim edilmesi yanı sıra konteynır mührünün açıldığı sırada da iki paketin yerlerinden kayarak düşmek üzere olduklarının tanık beyanlarından anlaşılması ve güvenlik kameralarının incelenmesi sonucunda düzenlenen ekspertiz raporlarında, herhangi bir suç unsuruna rastlanılamadığının bildirilmesi karşısında; sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, beraatları yerine yazılı gerekçelerle mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9614, Karar No: 2013/5113, Tarih: 14.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/9614 E.  ,  2013/5113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kilitlenmek suretiyle koruma altına alınarak sokak üzerinde park halinde bırakılan otomobilin, adet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya niteliği bulunmadığından, somut olayda 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendi yerine, (e) bendi ile hüküm kurulması sonucu etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27061, Karar No: 2010/5163, Tarih: 29.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/27061 E.  ,  2010/5163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, cinsel istismar, hürriyetten yoksun bırakma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 5.Ceza Dairesinin 26/11/2008 günlü görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan hakkındaki 10.9.2007 tarihli, kandırılmaya yatkın ve kendini yeterince savunamayacak durumda olduğuna ilişkin rapor kapsamına göre ,Mahkemece temel cezanın belirlenmesi sırasındaki gerekçeye göre,5237 sayılı TCY'nın 149.maddesinin 1.fıkrasının (e ) bendinin sanık hakkında uygulanmaması; 5237 sayılı Yasanın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığından, aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması; 5237 sayılı TCY'nın 103/6.maddesinin uygulanma koşullarının belirlenmesi amacıyla ,yakınanın cinsel istismar suçu sonucunda beden veya ruh sağlığında bozulma olup olmadığına dair rapor aldırmadan yazılı biçimde uygulama yapılması; sanığın yakınanın kolundan tutarak gel biraz dolaşalım diyerek inşaata götürerek yakınana yönelik cinsel istismar suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında: eylemin 5237 sayılı TCY'nın 109/2-3- f-5.maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması:karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,özgürlüğü kısıtlama suçu bakımından; ayrıca ayrıntıları YCGK’nun 4.3.2008 gün ve 2008/6-47 ile 2008/43 sayılı kararında açıklandığı üzere sanık hakkında yasaya aykırı biçimde 5237 sayılı TCY’nın 109/1,109/2-f.maddeleri uygulanmak suretiyle belirlenen eksik ceza esas alınarak sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde Yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nin 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğname gibi ONANMASINA, 29.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18815, Karar No: 2013/18094, Tarih: 20.11.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/18815 E.  ,  2013/18094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat.... tarafından, davalı ... aleyhine 23/03/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 30/12/2008 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne tebligat gideri verilmediğinden duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı belediyenin içme suyu projesi nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, .... mevkiinde bulunan ormanlık alan içerisindeki su kaynağını .... Mal Müdürlüğü'nden ihale ile 10 yıllığına kiraladığını, yol ve balık havuzları yaptırdığını, davalı belediyenin dava konusu su kaynağına 1998 yılında el koyması sonucu zarara uğradığını belirterek maddi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu su ile ilgili projeyi .... Bankası’nın yapmış olduğunu, bu çerçevede su kaynağını 49 yıllığına orman idaresinden kiraladığını, taraf sıfatının olmadığını, davanın orman idaresine yöneltilmesi gerektiğini, davacıya yeterli suyun kaldığını, gerekli izin ve onayları alarak, usulüne uygun bir şekilde kiralayarak ilçeye içme suyu olarak getirdiğini, davacının herhangi bir zararının olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davalı belediyenın niza konusu su kaynağını .... Bakanlığı'nın oluru ile 49 yıllığına kiraladığı ve İller Bankasınca projelendirilerek ilçe halkının içme suyu ihtiyaçlarında kullanılmak üzere projeye dayalı olarak mühalede bulunduğu, davacının kadim kullanma hakkının bulunmadığı, su kaynağını 10 yıllığına dava dışı Maliye Hazinesinden kiraladığı, kadim hak söz konusu değilse tarafların genel sudan yararlanmalarında yerleşmiş geleneklerin göz önünde tutulması gerektiği, davacının dava konusu suyu ticari amaçla kullandığı, davalı kurumun ise içme suyu ihtiyacında kullandığı, içme suyu ihtiyacının ticari faaliyete göre önceliği olduğu belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Davalı ... kamu kurumu niteliğinde olup; dava konusu su kaynağına ... Bankasınca projelendirilen içme suyu ihtiyacı nedeniyle ve kamusal görevin yerine getirilmesi sırasında müdahalede bulunmuştur. İdarenin hizmet kusuru niteliğindeki eylemi sonucu meydana gelen zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re’sen) dikkate alınır. Mahkemece, yargı yolu yönünden dava dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekirken işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırı bulunduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 20/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9230, Karar No: 2020/2083, Tarih: 18.06.2020

Yargıtay bozma ilamında özetle; "tespite esas tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin yerel Tapu Müdürlüğünden, çıkarılamaması halinde Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından getirtilmesi, bu arada taşınmaza kuzey yönden sınır teşkil eden Dağyolu Köyü sınırları içerisinde kalan komşu taşınmazların parsel numaraları belirlenip kadastro tutanakları ile tespitlerine esas kayıtların aynı şekilde tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin getirtilmesi, taraflardan yöreyi ve taşınmazın öncesini iyi bilen yaşlı tanıklar göstermelerinin istenmesi, bu hususların yerine getirilmesinden sonra önceki keşifte dinlenen yerel bilirkişi ile tüm tespit bilirkişileri ve tarafların gösterecekleri tanıklar huzurunda taşınmaz başında yeniden keşif icra olunarak tespite esas alınan tapu kayıtlarının taşınmazı ve öncesini bilen yaşlı ve yansız kişilerden oluşturulacak üç kişilik bilirkişi kurulu aracılığıyla gereği gibi yerlerine uygulanarak aidiyet ve kapsamlarının kesin olarak saptanması, bilirkişilere kayıtlarda yazılı sınırlar arazi üzerinde göstertilip düzenlenecek krokiye yerlerinin işaret ettirilmesi, bilirkişilerce bilinmeyen sınırlar olduğunda tanıkların bilgisine başvurulması, kayıtların uyması halinde içerdikleri değişebilir ve genişletilmeye elverişli sınırları itibariyle kapsamlarının yüzölçümleriyle geçerli olacağının düşünülmesi, bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin mer’a yada devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup olmadığı, değilse, kim yada kimlerden kaldığı, davalıların ve satıcılarının zilyetliklerinin başlangıç tarihi, süresi ve sürdürülüş biçiminin olaylara dayalı olarak ayrı ayrı sorulup saptanması, komşu parsele revizyon gören kayıtların uygulaması yapılarak taşınmaz yönünü ne şekilde sınır okuduklarına bakılması, yine komşu parseller hakkında açılmış dava olup olmadığının araştırılıp olduğunda verilen kararların kesinleşme şerhini içeren birer örneğinin getirtilip dosyaya konularak delillerin değerlendirilmesinde dikkate alınması, ziraat mühendisi bilirkişiden taşınmazın öncesinin mer’a ya da devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup olmadığı, toprak yapısı, bitki örtüsü, işleniş tarzı ve süresi konularını içeren, geniş kapsamlı ve de teknik verilere dayalı gerekçeli rapor alınması, fen bilirkişisine yapılan keşif ve uygulamayı, kayıtlarda yazılı sınır yerlerini taşınmaz içerisinde ziraat edilmeyen yerler olduğunda bu yerlerin miktar ve taşınmaz içerisindeki konumlarını izlemeye olanak verecek biçimde geniş kapsamlı raporlu kroki düzenlettirilmesi" gereğine değinilmiştir. Bozma ilamı sonrası yargılama sırasında müdahiller ... ve ..., satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, davalı ...’e ait hissede kendilerinin de eşit oranda hak sahibi oldukları iddiasıyla davaya katılmışlardır

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı Hazine temsilcisi ve davalı ... vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, mahkemece davalı ve müdahiller lehine zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu kabul edilen çekişmeli 189 ada 24 parsel sayılı taşınmazın (D) bölümü yönünden; 04.06.2015 tarihli keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler genel olarak, bu yerin davalı ...’nin taşınmazı satın aldığı Niyazi Öztürk ve Çinkılıç ailesi tarafından ekildiğini, ancak 1989-1990’da Zeki tarafından satın alındıktan sonra ekildiğini görmediklerini, üzerindeki evi davalı ...’nin yaptığını beyan etmişlerdir. Ziraat bilirkişisinin 16.06.2015 tarihli raporunda, çekişmeli taşınmazın tamamının işlenmemiş yabancı otlarla kaplı olduğu, (D) bölümünün de ekilmediği ancak %10-15 civarında eğimi itibariyle modern tarım araçlarıyla olmasa da ekilebilir nitelikte olduğu, içerisinde 8 adet dut ağacı ile söğüt ağaçlarının bulunduğu belirtilmiştir. Orman bilirkişi raporunda yer alan çekişmeli taşınmaza ait fotoğraflardan, (D) bölümünün işlenmediği ve üzerinde ekonomik amaca uygun zilyetlik bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle, taşınmazın (D) bölümü yönünden zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğundan söz edilemez.

Hal böyle olunca; Mahkemece, dava konusu 189 ada 24 parsel sayılı taşınmazın (D) bölümü yönünden de davacı Hazine’nin davasının kabulüne, 3402 sayılı Yasa’nın 19. maddesi gereğince taşınmaz üzerinde bulunan evin davalı ...’e ait olduğu beyanlar hanesinde gösterilmek suretiyle taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme ile bu bölüm yönünden davacı Hazine’nin davasının reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3551, Karar No: 2014/13609, Tarih: 02.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3551 E.  ,  2014/13609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Atılı suçtan beraatlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1458, Karar No: 2016/1419, Tarih: 09.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/1458 E.  ,  2016/1419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 24/01/2014 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 17/09/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacı, davalının kolundan sarsmak ve hakaret etmek suretiyle gerçekleşen eylemleri nedeniyle ceza mahkemesinde mahkumiyet kararı verildiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ceza dosyası kapsamına göre iddia edilen eylemlerin işlendiğine dair yeterli delil olmadığı, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya arasında mevcut ceza dosyası içeriğinde alınan doktor raporu ve hakkında beraat kararı verilen ... beyanından davalının davacıyı " ... " diyerek kenara çekerken kolundan tutup iteklemek ve silkelemek eylemlerini gerçekleştirdiği sabittir. O halde, bu eylem nedeniyle uygun bir miktar manevi tazminata karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile bu eylemden dolayı da davanın reddi doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda 2 no'lu bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentteki sebeplerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 09/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8252, Karar No: 2012/9044, Tarih: 18.06.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/8252 E.  ,  2012/9044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, 12 adet taşınmazda ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulü ile taşınmazlardaki ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu 419, 420, 416, 238, 414, 205, 206, 207, 130 ve 417 no'lu parsellere ilişkin temyiz itirazları yönünden;

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazın cinsi, yüzölçümü, pay oranları, paydaş sayısı, imar yasası ve mevzuatı uyarınca aynen taksim edilemeyeceğinin ve taşınmazın değerinin satış aşamasında tespit edilebileceğinin anlaşılmasına göre hükmün esasına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, 492 Sayılı Harçlar Yasası’nın mükerrer 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince 31.12.2009 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliğinin 1 sayılı tarifesinin karar ve ilam harcı bölümünde belirtildiği gibi taşınmazın satış bedeli üzerinden (binde)%09,9 harç alınması gerekeceği göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde %0,09 harç alınmasına karar verilmesi doğru değilse de bu yanlışlığın düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden duruşma yapılmasında fayda görülmediğinden hüküm fıkrasından harçla ilgili kısmının kaldırılarak yerine “satış bedeli üzerinden %09.9 oranında alınacak harcın payları oranında taraflardan alınmasına” ibaresinin eklenmek sureti ile yukarıdaki parseller ile ilgili hükmün HUMK.nın 438.maddesi uyarınca düzeltilmesi ve bu düzeltilmiş şekli ile onanması gerekmiştir.

2- 204 ve 203 nolu parsellere ilişkin temyiz itirazlarına gelince; dava konusu edilen ve satışına karar verilen parsellerin tapu kaydında paydaş olan ... (... oğlu) davada taraf gösterilmemiş, davaya da dahil edilmemiştir. Bu nedenle 203 ve 204 parsele ilişkin usulüne uygun taraf teşkili sağlanmamıştır. Davacıya, paydaş ... (... oğlu)'ı da davaya dahil etmesi için mehil verilerek, usulünce taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın bu parsellere ilişkin olarak da kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda (1) No'lu bentte yazılı nedenle 419, 420, 416, 238, 414, 205, 206, 207, 130 ve 417 No'lu parsellere ilişkin kısmının DÜZELTİRİLEREK ONANMASINA, (2) No.lu bentte yazılı nedenle 203 ve 204 no'lu parsellere yönelik kısmın BOZULMASINA, onanan kısım için taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17,15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 18/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.