muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6921, Karar No: 2019/3270, Tarih: 22.05.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/6921 E.  ,  2019/3270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

08.01.2015 tarihinde gece saat 21.00-21.20 sularında, sanık ...’ın evine gitmekte olan yakınan ...’e arkasından gizlice yaklaşıp, kolundaki çantayı zorla ele geçirdikten sonra cüzdan içerisindeki 100 TL parayı alıp kaçtığı olayda; sanığın, yakınanın yolu üzerinde geçişi engelleyecek şekilde önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yakınanın yolunu kesmek biçiminde bir hareketinin bulunmadığı ve bu bağlamda “Yol kesmek”ten söz edilemeyeceği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 149/1. maddesinin (h) bendinin yanı sıra uygulama koşulları oluşmayan (d) bendi ile de uygulama yapılarak temel cezanın fazla tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1231, Karar No: 2013/1526, Tarih: 05.03.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/1231 E.  ,  2013/1526 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İnş. Gıda Sağlık Tem. Bilgi İşlem Otomosyon ve Onarım Hiz.San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... arasındaki davadan dolayı ... Asliye Hukuk Hakimliğince (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 10.12.2012 gün ve 2012/348-2012/729 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 12 aylık 75 personel ile malzemeli genel temizlik hizmet alımı sözleşmesinden kaynaklandığından, kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesi Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4770, Karar No: 2025/79, Tarih: 07.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/4770 E.  ,  2025/79 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/730 E., 2023/821 K.

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılanlar vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.11.2022 tarihli ve 2022/277 Esas, 2022/456 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/730 Esas, 2023/821 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, canavarca hisle ve tasarlayarak öldürme koşullarının oluşmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, maktulden kaynaklanan haksız bir söz ya da eylem bulunmadığından sanık lehine haksız tahrik indiriminin uygulanma koşullarının oluşmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirim hükümleri yönünden mahkemenin takdir yetkisi dikkate alınarak yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçeyle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/730 Esas, 2023/821 Karar sayılı kararında sanık müdafiince ve katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5451, Karar No: 2021/25870, Tarih: 01.11.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/5451 E.  ,  2021/25870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın 14/06/2013 tarihinde katılanı “şimdi seni gebertirim, elimden bir kaza çıkacak” diyerek tehdit ettikten sonra 16/06/2013 tarihinde de elinde balta ile katılana “ hepinizi keseceğim” diye tehditte bulunması biçiminde gerçekleşen eylemleri aynı suç işleme kararına dayanılarak işlendiğinden, TCK’nın 106/2-a. maddesinde düzenlenen tehdit suçundan hüküm kurulup, katılana karşı farklı zamanlarda birden fazla kez işlenmesi nedeniyle TCK’nın 43/1. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılması gerektiği gözetilmeden iki ayrı tehdit suçundan hüküm kurulması,

2- Kabule göre de,

a- TCK’nın 106/1-1.cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 50. maddesi uyarınca, hakkında kısa süreli hapis cezasına hükmolunan sanığın kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna , yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “Dosya kapsamı,elde edilen deliller göz önüne alınarak, gerekçeli kararda açıklanmak üzere sanık hakkında yukarıdaki kanun maddelerinden başka lehe ve aleyhe kanun maddesinin veya usul kanunu maddesinin takdiren” biçimindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçe ile seçenek yaptırımlara çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

b- Sanığın adli sicil kaydında bulunan ve tekerrüre esas alınan ilamın dayanağı olan tehdit suçunun, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1-b-3. maddesi uyarınca, uzlaşma kapsamına alınmış olması karşısında anılan suça ilişkin mahkumiyet hükmü açısından uyarlama yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre, TCK’nın 58. maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5585, Karar No: 2014/27461, Tarih: 19.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5585 E.  ,  2014/27461 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gaziantep 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 07.02.2014

No : 2013/161-2014/31

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinda davacıya iadesine, 19.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5362, Karar No: 2011/2433, Tarih: 25.04.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/5362 E.  ,  2011/2433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ile ... ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair İmranlı Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 05.02.2010 gün ve 106/25 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... temsilcisi ile davalı ... taraflarından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... dava dilekçesinde; mevkii ve sınırlarını açıkladığı 1200 m2’lik taşınmazın 1920 yılından beri zilyet ve tasarrufunda bulunduğunu, yanlışlıkla 225 m2 olarak tapuya kaydedildiğini, sınırları itibariyle 1200 m2 yüzölçümlü olduğunu, kadastro çalışmaları sırasında 128 ada 7 sayılı parselle ... adına tespit ve tescil edildiğini, daha sonra ... tarafından diğer davalı ...’ye satıldığını, taşınmaz üzerindeki zilyetliğinin aralıksız çekişmesiz ve malik sıfatıyla olduğunu belirterek 128 ada 7 sayılı parselin tapu kaydının iptali ile adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... temsilcisi, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı ...’ye dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, davalı Hazineye karşı açılan davanın pasif husumet nedeniyle reddine, davalı ...’ye yönelik davanın ise kabulüne dava konusu parselin tapu kaydının iptali ile davacı ... oğlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... temsilcisi ile davalı ... taraflarından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Dava; kazanmayı sağlayan zilyetlik hukuki sebebine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Uyuşmazlık konusu 128 ada 7 sayılı parsel, 2001 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında aynı ada 6 sayılı parsele revizyon gören 25.04.1970 tarih 6 sıra nolu tapu kaydının doğu ve kuzey hudutlarının mera okuması nedeniyle miktar fazlası olarak ... adına 128 ada 7 sayılı parsel ile tespit ve tescili yapılmış, tapu kaydının miktarı kadar taşınmaz 128 ada 6 sayılı parsel ile kayıt ... çocukları ... ve ... adına ½’şer pay oranında tapuya bağlanmıştır. Dava konusu parselin kadastro tutanağı 03.09.2001 tarihinde kesinleşmiştir. Daha sonra davalı ... tarafından 10.09.2003 tarihinde tapuda yapılan satış ve devirle taşınmazın davalı ...’ye intikal ettiği anlaşılmıştır. Tapu iptali ve tescil davaları kural olarak kayıt malikine, kayıt maliki ölü ise mirasçılarına karşı açılır. Dava tarihinde kayıt maliki davalı ...’dir. Davanın ...’ye karşı açılmış bulunmasında usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamaktadır. ... kayıt maliki olmadığı halde davanın Hazineye yöneltilmesi doğru değildir. Bu nedenle Hazineye karşı açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiş olması yerinde görülmüştür.

Dava konusu 128 ada 7 ve dava dışı aynı ada 6 sayılı parsellere revizyon gören 25.04.1970 tarih 6 sıra nolu tapu kaydının doğu ve kuzey hududu mera okumaktadır. Kural olarak, kayıt miktar fazlasının, kazanmayı sağlayan zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının oluşması halinde edinilmesi mümkündür. Bu durumda tahsisli ve kadim mera araştırmasının yapılması yerel bilirkişi ve tanıkların meradan yararı bulunmayan komşu köyler halkı arasından seçilerek dinlenmesi zorunludur. Bu nedenle öncelikle taşınmazın bulunduğu Yukarıçulha Köyü’ne ait tahsisli ve kadim mera kayıtlarının olup olmadığının İl, İlçe Özel İdare Müdürlüğü ile Tapu Sicil Müdürlüğünden sorulması, varsa tahsisli ve kadim mera kayıtları ile haritaların bulundukları yerlerden getirtilerek dosya arasına konulması, bundan ayrı taşınmaza komşu 128 ada 3, 4, 5, 6 sayılı kadastro parsellerine ait kadastro tutanak ve ekleriyle 3, 4 ve 5 sayılı parsellere revizyon gören tapu ve vergi kayıtları da aynı biçimde ilgili yerlerden getirtilerek dosyaya eklenmesi, yerel bilirkişilerin mahkemece, meradan yararı bulunmayan komşu köyler halkı arasından seçilerek saptanması, aynı şekilde meradan yararı bulunmayan komşu köyler halkı arasından tanıklarını seçerek bildirmeleri için taraflara süre ve imkan tanınması, yeniden yapılacak keşifte yerel bilirkişi ve tanıkların HUMK.nun 258.maddesi gereğince davetiyeyle keşif yerine çağırılmaları, aynı Kanunun 259.maddesi uyarınca uyuşmazlığın taşınmaza ilişkin bulunması nedeniyle yerel bilirkişi ve tanıkların keşif yerinde dinlenmeleri, tahsisli ve kadim mera kayıtları ile komşu parsellere ait kayıt ve belgelerin teknik, yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığıyla zemine uygulanması, dava konusu taşınmazın tahsisli ve kadim mera kayıtları kapsamında kalıp kalmadığının belirlenmesi, komşu kayıt ve belgelerin taşınmaz yönünü ne gösterdikleri üzerinde durulması, teknik bilirkişiye kroki üzerinde işaret ettirilmesinin sağlanması, dava konusu yerin tahsisli ve kadim mera kayıtları kapsamında kalmadığının saptanması halinde bu durumda kadim mera araştırmasının yapılması, yerel bilirkişi ve tanıklardan dava konusu taşınmazın revizyon gören 6 sıra nolu tapu kaydının doğu ve kuzey sınırında bulunan kadim meradan açılarak elde edilip edilmediğinin yerel bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulması gerekmektedir.

Öte yandan, dava konusu taşınmazın 10.09.2003 tarihinde davalı ... tarafından Hazineden satın alındığı anlaşıldığına göre TMK.nun 1023 ve 1024.maddeleri gereğince davalı ...’nın satın almada iyi veya kötü niyetli olup olmadığının da araştırılması gerekir. İhaleyle yapılan satışlarda da iyi veya kötü niyet aranmaktadır. HGK.nun 19.01.1955 tarih ve 1-4 E, 17 sayılı kararında; “ icrada yapılan satış yönünden de TMK.nun 931 (TMK. m 1023). maddesinin uygulanacığı...” öngörülmüştür. Davacı, taşınmazı satın alan Mustafa’ya karşı dava açtığına göre 08.11.1991 gün ve 4/3 sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kararı uyarınca davada Mustafa’nın kötü niyetli olduğunu ileri sürdüğünün kabulü gerekir. Bu bakımdan az öncede açıklandığı gibi, Mustafa’nın TMK.nun 1023 ve 1024. maddesi karşısındaki hukuki durumunun araştırılıp belirlenmesi zorunludur.

Uyuşmazlığın çözümünde aynı zamanda 14.02.1951 tarih ve 17/1 sayılı İçtihatı Birleştirme Kararı ile Mustafa’nın aynı köyün nüfusuna kayıtlı olduğu durumu da göz önünde bulundurulmalıdır. Bundan ayrı zilyetliğe dayalı tescil tapusu ... oğlu ... Karakuş ile davacı kardeşi ... adına tapuda kayıtlı olup, kadastro tapusu ise ½ oranında adı geçenler adına tapuda kayıtlı bulunmaktadır. Öyle ise kazanma koşullarının davacı ... yararına oluşması halinde davacının taşınmazdaki ½ pay oranı gözetilerek iptal ve tescile karar verilmesi düşünülmelidir.

Kabul şekline göre de, dava tarihinde ... kayıt maliki olmadığına, davalı tarafın ismi açıklanmaksızın yargılama giderlerinin davalıdan alınmasına karar verilmesi de yerinde bulunmamıştır. ... temsilcisinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerindedir.

Davalı ... temsilcisi ile davalı ...’nin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı olan yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 163,45 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ye iadesine 25.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2352, Karar No: 2016/2960, Tarih: 10.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/2352 E.  ,  2016/2960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... 'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, davalı kooperatif ile birlikte paydaş oldukları 486 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tamamının davalı tarafından kullanıldığını, bu güne kadar kendisine bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek, dava tarihinden geriye doğru beş yıllık dönem için ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalı, ecrimisil koşullarının bulunmadığını, talebin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; çekişme konusu taşınmazın tamamının davalı tarafından kullanıldığının tespit edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu arsalı kagir bina vasıflı 486 ada 2 parsel sayılı taşınmazın paylı olarak davacı şirket ve davalı kooperatif adına kayıtlı olduğu, taşınmaz tapu kaydında üzerindeki kagir binanın davalı kooperatife ait olduğuna ilişkin şerh bulunduğu, davacı şirket tarafından davalı kooperatife keşide edildiği anlaşılan 11.07.2011 tarihli ihtarname ile kullanım nedeniyle ödeme yapılmasının talep edildiği, davacı şirketin dava tarihi olan 25.09.2012 tarihinden geriye doğru 5 yıllık dönem için ecrimisil talebinde bulunulduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.