muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12488, Karar No: 2011/31416, Tarih: 29.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/12488 E.  ,  2011/31416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının talebi üzerine, icra müdürlüğünce borçlu şirkete ait hastane ruhsatının haczine karar verildiği ve bu doğrultuda T.C. Sağlık Bakanlığı'na haciz yazısı gönderildiği, anılan bakanlığın cevabıyla, borçlu şirketin sahibi olduğu özel hastane işletme ruhsatı üzerine haciz şerhinin konulduğunu bildirdiği, borçlunun ise haczin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.  .

İİK.nun 85.maddesi uyarınca, borçlunun kendi yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmazlarından ve alacak ve haklarından borcu karşılayacak kadarı haczolunur. Kural olarak borçlunun her türlü mal ve hakkı haczedilebilir. Hangi malların kısmen veya tamamen haczedilemeyeceği, İcra ve İflas Kanununda tahdidi olarak sayılmış olup, bu sayılanların dışında olup da her hangi bir özel kanunla haczedilemeyeceğine ilişkin bir düzenleme bulunmayan borçluya ait bütün mal ve hakların haczi kabildir.

Ancak İcra ve İflas Kanununda düzenlememekle birlikte maddi hukuk kurallarına göre bir kısım mal ve hakların da haczi mümkün değildir. Buna göre, maddi hukuka göre başkasına devri yasak olan mal ve hakların haczi de edilemez. Yine bir mal veya hakkın haczedilebilmesi için, tek başına ekonomik bir değer ifade etmesi ve bu değerin hukuksal dayanağının bulunması zorunludur (Hukuk Genel Kurulu'nun, 06.12.2006 tarih, 2006/12-765 esas, 2006/765 karar sayılı kararı).

27.03.2002 tarih ve 24708 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Sağlık Bakanlığı Özel Hastaneler Yönetmeliğinin ruhsatlandırma başlıklı 15. maddesinde, özel hastanelerin ruhsatlandırına işlemleri düzenlenmiş olup, özel hastaneye ruhsat verilmesinden sonra konsültan hizmet verilecek dallarda çalışacak tabipler dışındaki diğer personelini tamamladığı tespit edilen özel hastanelere, Bakanlıkça, Faaliyet İzin Belgesi verilmesi ile özel hastanenin hasta kabul ve tedavisine başlayacağı düzenlenmiştir.

Özel hastanenin devri ise aynı yönetmeliğin 69.maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre özel hastanelerin ancak bu yönetmelik kapsamındaki kişilere devri mümkün olup, devir işlemi, taraflar arasında yapılan hastane işletmesinin devrine ilişkin sözleşme ile mümkündür. Devir tarihinden itibaren en geç bir ay içerisinde başvurulması zorunludur. Devralan kişi adına ruhsatname ve faaliyet izin belgesi tanzim edilinceye kadar hastanenin faaliyeti devreden sorumluluğunda devam eder. Şayet devredenin sorumluluğunda faaliyet gösterilmesi istenmiyor ise, devralan kişi adına ruhsatname ve faaliyet izin belgesi tanzim edilinceye kadar hastanenin faaliyetine ara verilir.

Bu durumda, mahkemece şikayetin mahiyeti dikkate alınarak tarafların iddia ve delilleri toplanmalı, özellikle de Sağlık Bakanlığı'na yazı yazılarak, hastane işletme ruhsatının hukuki niteliği, hastane binasından ayrı olarak tek başına ekonomik değere sahip olup olmadığı, yine tek olarak ve hastaneden ayrı devrinin mümkün bulunup bulunmadığı sorulmalı ve ayrıca özel hastane mevzuatı tartışılmalıdır. Bu araştırma ve yukarıda yapılan açıklamalar ve yönetmelik hükümleri doğrultusunda yapılacak değerlendirme sonucunda, hastane işletme ruhsatının, bir ticari işletme olan özel hastaneden ayrı ve müstakil bir ekonomik değere sahip olduğu ve tek başına devrinin mümkün bulunduğu sonucuna varılırsa haczedilebileceği, aksi halde haczinin mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Eksik incele ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 29/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10632, Karar No: 2020/30, Tarih: 06.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/10632 E.  ,  2020/30 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın diğer sanıklarla birlikte çalmaya teşebbüs ettiği alkollü içeceklerin toplam değerinin 84,40 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Hapis cezasının ertelenmesine karar verilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ve 5237 sayılı TCK’nun 51/7. maddesi gereğince denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde, ertelenen cezalarının kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği hususunun hükümde belirtilmemesi,

2)Hapis cezasının ertelenmesine karar verilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nun 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği taktirde cezanın infaz edilmiş sayılacağının ve 5237 sayılı TCK’nun 51/7. maddesi gereğince denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde, ertelenen cezalarının kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği hususunun hükümde belirtilmemesi,

3)T.C. Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1190, Karar No: 2021/10324, Tarih: 10.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/1190 E.  ,  2021/10324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek kasten öldürme

HÜKÜM : Sanığın öldürülen ...'e yönelik canavarca hisle veya eziyet çektirerek kasten öldürme suçundan 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca beraatine dair

TEMYİZ EDENLER : Cumhuriyet savcısı

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında öldürülen ...'ya yönelik canavarca hisle veya eziyet çektirerek kasten öldürme suçundan, elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyetine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, Cumhuriyet savcısının; atılı suçun sübut bulduğuna, mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine, beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 10.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/870, Karar No: 2012/9410, Tarih: 12.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/870 E.  ,  2012/9410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/363725

MAHKEMESİ : Kars Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 03/05/2011, 2010/257 (E) ve 2011/105 (K)

SUÇ : Bilinçli taksirle öldürme, 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılan Güven'in duruşmalı inceleme talep etme hak ve yetkisi olmadığından vekilinin bu yöndeki isteminin CMUK'nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip,sanığın 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık suçunun sübutu kabul,oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin,sanığın maktüle karşı eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan,katılan Güven vekili ile katılan Ayşegül'ün bir sebebe dayanmayan; sanık müdafiinin suç vasfına,teşdit sebebi bulunmadığına,TCK.nun 22/6 maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre;sanığın,olay günü özel işleri nedeni ile il merkezine giderken hayvanlarının bakımını akrabası olan maktüle bıraktığı,köye geri döndüğü sırada maktülün isteği üzerine alkollü içki satın alarak getirdiği,hayvanların bakımını yaptıktan sonra maktül ile birlikte sanığa ait evin müştemilatı niteliğindeki tandır odasında alkol almaya başladıkları,maktülün,evine gitmek üzere ayrılıp 30 metre kadar uzaklaştıktan sonra sanığın, tam olarak tespit edilemeyen bir nedenle tabancasının namlusuna mermi verdikten sonra maktüle yaklaştığı ve uzak atış mesafesinden 1 kez ateş ettiği,maktülün kafasının arka bölümünden aldığı isabet ile beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu öldüğü,sanığın,olay sonrası yere düşen maktül ile ilgilenmeyerek Kars il merkezine giderek eşini ve çocuklarını alarak olay yerine geldiği,bu süre içinde akrabaları ile defalarca telefon görüşmesi yaptığı,olaydan yaklaşık 3 saat sonra 02.15 de jandarmayı aradığı olayda;

A- Hedef alınan bölge, kullanılan aletin elverişliliği, atış mesafesi ve açısı,Adli Tıp Kurumu Morg ihtisas Dairesinin 18.10.2010 tarihli raporu bir arada değerlendirildiğinde, sanığın eylemi iradi olarak, sonucunu bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiği ve doğrudan kasıtla öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi gözetilmeksizin koşulları oluşmadığı halde bilinçli taksirle hareket ettiğinin kabulüyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

B-Kabule göre;

Taksirli suçtan mahkum olan sanık hakkında TCK.nun 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

C-Sanık hakkında 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık suçu yönünden;

6136 Sayılı Yasanın 13/1 maddesinde hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte 30 günden 100 güne kadar adli para cezası öngörüldüğü halde temel cezanın 2 yıl 6 ay hapis ve 120 gün adli para cezası olarak fazla belirlenmesi,

B-Kabule göre;

Taksirli suçtan mahkum olan sanık hakkında TCK.nun 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

C-Sanık hakkında 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık suçu yönünden;

6136 Sayılı Yasanın 13/1 maddesinde hürriyeti bağlayıcı ceza ile birlikte 30 günden 100 güne kadar adli para cezası öngörüldüğü halde temel cezanın 2 yıl 6 ay hapis ve 120 gün adli para cezası olarak fazla belirlenmesi,

aykırı olup, sanık müdafiinin,yerel cumhuriyet savcısının,katılan Güven vekili ile katılanlar Başak ve Ayşegül'ün sair temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğündan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA) 12/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13469, Karar No: 2014/10161, Tarih: 18.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/13469 E.  ,  2014/10161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17383, Karar No: 2015/21262, Tarih: 19.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/17383 E.  ,  2015/21262 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/128715

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2013

NUMARASI : 2012/236 (E) ve 2013/63 (K)

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında bu suçtan verilen 1 yıl hapis cezası TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca 7300 TL adli para cezasına çevrildiği görülmekle tebliğnamedeki bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun, TCK'nın 31/2 maddesi uyarınca işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda hırsızlık suçundan uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun işlediği işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olduğuna ilişkin rapor ile yetinilerek eksik soruşturma sonucu yazılı şeklide hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/646, Karar No: 2010/10178, Tarih: 21.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/646 E.  ,  2010/10178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kapıları kilitli olarak sokağa park edilmiş otomobilin kapısını zorlayarak açıp içindeki eşyayı çalan sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/1.maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeden (e) bendi ile hüküm kurulması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine,toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle,eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14360, Karar No: 2011/14170, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14360 E.  ,  2011/14170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02/06/2009 gün ve 6466 - 9033 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli Koçullu köyü 134 ada 71 parsel (4529 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu taşınmazın B (3982 m2) bölümünün orman niteliğiyle Hazine, A (546 m2) bölümünün tesbit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1957, Karar No: 2013/6454, Tarih: 23.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1957 E.  ,  2013/6454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat, tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin ........2012 gün ve 2012/3178 Esas, 2012/7405 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılar vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalılar arasında imzalanan ....02.1992 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, davalı arsa maliklerine verilmesi gereken 2409 parsel üzerinde yapılacak olan iki villa haricindeki ... villanın bitirilerek teslim edildiğini, teslimde gecikmeden kaynaklanan zararın arsa malikleri olan davalılar tarafından açılan tazminat davası ile karşılandığını, buna karşılık teslimi gereken bir kısım arsa tapusunun ihtara rağmen davalılarca devredilmemesi üzerine, müvekkillerinin sözleşmeyi haklı nedenle feshettiklerini ileri sürerek, davalılar adına kayıtlı Armutalan 2407 parsel sayılı taşınmazın tamamının, 2406 parsel sayılı taşınmazın ise .../...'sinin tapu kayıtlarının iptali ile ½ oranında müvekkilleri adına tesciline ve müvekkillerinin müspet ve menfi zararlarına karşılık ....000,00 TL tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu 2407 parsel sayılı taşınmazın davalılar adına olan tapusunun iptali ile .../... şer pay ile davacılar adına tesciline, 2406 parselin ise tapusunun iptali ile davacıların bu parselde birlikte hak ettikleri toplam payın 189/615 olduğu dikkate alınarak taşınmazın tamamı 1230 pay kabul edilip 427/1230 'ar payının davalılar adına, 188/1230'ar payının ise davacılar adına tesciline, müspet ve menfi zarara ilişkin taleplerin reddine dair verilen karar davalılar vekili tarafından temyiz istemi üzerine Dairemizin ........2012 tarih ve 3178 E - 2012/7405 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

...-Taraflar arasında düzenlenen ....02.1992 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davacı yükleniciler yapmaları gereken ... villadan ... adedini inşa ederek teslim etmişler, iki villa ise henüz inşa edilmemiştir. Davacı yanca gönderilen 08.07.2002 tarihli ihtarname ile sözleşmenin feshedildiği arsa sahiplerine bildirilmiş, arsa sahiplerince cevaben gönderilen ....07.2002 günlü ihtarnamede ise, sözleşmenin hukuki bir kıymetinin kalmadığı ifade edilerek kendilerinin de sözleşme ile bağlı olmadıklarının kabul edildiği görülmüştür. Bu durumda tarafların ....07.2002 tarihi itibarıyla fesih konusunda iradelerinin birleşmiş olduğunun kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Mevcut davada ise, yükleniciler sözleşme gereği yapmaları gereken imalat seviyesine nazaran fiilen gerçekleştirdikleri villa sayısına göre kendilerine devri gerektiğini ileri sürdükleri parsellerin adlarına tescilini talep etmişlerdir. Anılan istek hukuki niteliği itibarıyla sözleşmenin ileriye etkili feshini içermektedir. Şu halde mahkemece taraflar arasında sözleşmede kararlaştırılan tüm hususlar dikkate alınarak yükleniciler tarafından gerçekleştirilen işlerin fiziki oranı mahallinde keşif yapılarak uzman bilirkişi kurulu marifetiyle tespit edilmeli, bu yönden ileri etkili fesih koşullarının oluşup oluşmadığı incelenmeli, oluşmuşsa bu ana kadar yükleniciye devredilen tapu paylarına göre almaları gereken bir pay varsa davadaki istekle bağlı kalınarak hüküm altına alınmalı, ileri etkili fesih koşullarının oluşmadığının saptanması halinde ise davanın reddine karar verilmelidir. Bu hususlar nazara alınmadan, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile tescil kararı verilmesi doğru değildir. Mahkeme kararının bu gerekçe ile bozulması gerekirken, onandığı anlaşıldığından; davalılar vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin ........2012 gün ve 3178 E - 7405 K sayılı kararının kaldırılması ve hükmün açıklanan nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalılar vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin ........2012 gün ve 3178 E - 7405 K sayılı onama kararının kaldırılmasına ve hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile karar düzeltme harcının istek halinde iadesine, ........2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.