muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/34951, Karar No: 2021/7047, Tarih: 22.09.2021

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin ... Cumhuriyet Başsavcılığında kaldığı incelenen dosya kapsamından anlaşılmakla olup 14.07.2021 tarih ve 31541 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanun'un 10. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 12. maddesinin 6. fıkrasına eklenen düzenleme uyarınca bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının ya da banka veya kredi kartlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenen suçlarda mağdurun yerleşim yeri mahkemelerinin de yetkili olacağının düzenleme altına alınması ve aksine bir düzenleme olmadıkça usul hükümlerinin derhal uygulanmasının gerekmesi karşısında; kanun yararına bozma istemine konu edilen ve mağdurun yerleşim yeri Cumhuriyet Başsavcılığını yetkili tayin eden mercii kararında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı ve bu nedenle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden merci ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/05/2020 tarihli ve 2020/335 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE 22.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15495, Karar No: 2023/4684, Tarih: 11.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15495 E.  ,  2023/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atma nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının balık restoranı ve üretme çiftliğine gelen kaynak sularının davalı idare tarafından köprü yapılması nedeniyle kesildiğini, çiftliğine yeterli su gelmediğini, balıklarının öldüğünü, yaptığı su hattı ve tesis masraflarının ve işletmesini işletememesinden kaynaklı zararlarının davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı idare vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın kamulaştırmasız el atma hükümlerine göre adli yargıda görülmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davaya konu olayın, idarenin kamu hizmetine yönelik plan ve projeye göre meydana getirdiği yol, kanal, baraj vs gibi tesislerin yapılması, bakım ve onarımı sırasında kamu hizmetinin görülmesinden kaynaklandığı, hizmetle ilgili bulunduğu, idarenin, hizmet kusuru niteliğindeki eylemi sonucu meydana gelen zararlardan dolayı, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun (2577 sayılı Kanun) 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince, idareye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması suretiyle idare mahkemesinde görülmesi gerektiği, bu durumda dava konusu uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinin görev alanına girmediği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmesinde, mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden Kanuna aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davalı idarenin eyleminin kamulaştırmasız el atma kabul edilip edilmeyeceği hususundadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2577 sayılı Kanun'un 2 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5066, Karar No: 2016/4673, Tarih: 09.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/5066 E.  ,  2016/4673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9686, Karar No: 2010/1597, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9686 E.  ,  2010/1597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan ikinci bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Hükme esas alınan ikinci bilirkişi kurulunun somut emsal olarak dava konusu taşınmazla karşılaştırdıkları parseller, şehrin ticaret bölgesinde yer alan dükkanlar olup dava konusu taşınmaz ise konut bölgesindedir. Somut emsallerin bulunduğu yer ve cinsi dikkate alındığında, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan ticari işletmelere yönelik olduğu sonucuna ulaşılır. Emsal taşınmazların üzerindeki yapının, değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılmış ise de, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almadığı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür emsallerin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu sebeple ikinci bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir.

Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen ikinci bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan bir katlı, yığma, üzeri saç kaplı çatılı ev Bayındırlık Ve İskan Bakanlığınca yayınlanan yapı yaklaşık birim fiyat listesine göre 3.sınıf A grubuna dahildir. Bu sebeple sözü edilen evin değerinin dahil olduğu sınıfa göre belirlenip, varsa eksik imalat bedeline karşılık gelecek oranda ve yıpranma payı cetveli dikkate alınarak yaşı itibarıyla yıpranma payının da düşülerek değerinin tespiti gerekirken 1.sınıf B grubu olarak kabul edilmesi suretiyle değerinin belirlenmesi,

3-Kıymet takdir komisyonu raporuna göre taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatın enkazı mal sahibine bırakılmıştır. Bu durum karşısında, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapı ve ağaçların enkaz bedelinin tespit edilen kamulaştırma bedelinden indirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9315, Karar No: 2013/8771, Tarih: 05.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/9315 E.  ,  2013/8771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava su abonelik sözleşmesinin kurulması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 5.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28296, Karar No: 2014/15406, Tarih: 23.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28296 E.  ,  2014/15406 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre; sanığın, apartmanda oturduğu dairenin giriş kapısının sağ üst köşesine, ön ve arka balkonuna ve binanın arka kısmındaki garajın üst kısmına 4 adet görüntü kaydeden kamera taktırmak suretiyle, aynı apartmandaki daire komşuları olan şikayetçilerin özel hayatının gizliliğini ihlal ettiğinin iddia edildiği olayda; sanığın, kullandığı yerleri görecek şekilde kamera taktırdığı, bu kameraların 4 tane olduğu, bir tanesinin balkon kapısını, bir diğerinin diğer balkon kapısını, diğerinin daire giriş kapısını, sonuncusunun da arabasını koyduğu garajını gördüğü, tamamının açısının kendisine ait alanları görecek şekilde konumlandırıldığı, balkona taktırdığı kameranın açısına şikayetçilerin balkonunu görmemek için paravan yaptırdığı yönündeki savunması ile kolluk görevlileri tarafından olay yerinde yapılan incelemede, sanığın 4 adet kamera taktırdığı, bu kameralardan birincisinin sanığın ikamet ettiği dairenin dış kapısını görür şekilde bulunduğu, diğerinin evin arka tarafında bulunan balkonu gösterdiği, diğerinin garaj olarak kullanılan yerin sağ üst köşesinde olduğu ve son kameranın da mutfak balkonunda olduğu, mutfak balkonunda, balkonun dış kısmının görülmesini engelleyen paravan bir bölüm olduğu, sanığın kameraları taktırdıktan sonra hiçbir şekilde kameraların görüntü alma açısını değiştirmediği, sanığın taktırdığı dört adet kameranın 3 tanesinin sanığın kullanımında olan alanları gösterdiği, yalnızca sanığın daire kapısına taktırdığı kameranın dar açıdan katılana ait giriş kapısını gördüğünün anlaşılması karşısında, kameraların görüntü aldığı açılar, kameraların kurulduğu tarihten itibaren görüntü açılarının değişmemiş olması ile sanığın aksi kanıtlanamayan güvenliği için kameraları taktırdığı yönündeki savunması gözetildiğinde, sanığa atılı suç sabit olmadığından beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik incelemeye, sübuta ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1651, Karar No: 2016/7336, Tarih: 02.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/1651 E.  ,  2016/7336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında katılan ...'nun borçlu, sanıklardan ...'un alacaklı olarak göründüğü, 01/11/2011 tanzim 15/03/2012 vade tarihli, 8.000 TL bedelli senedi sahte olarak düzenlediklerinden bahisle resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmaları istemi ile açılan kamu davasında; sanık ...'un katılan'dan 20.000,00-TL alacaklı olduğunu, 10.06.2011 ve 02.04.2011 tarihleri arasında ...Cezaevinde hükümlü olarak bulunduğu sırada katılan’ın borcuna karşılık suça konu senedi otobüsle kapalı zarf içinde ağabeyi ...'a yolladığını, ağabeyi ...'un da ...'dan aldığı bal karşılığında suça konu senedi ciro ederek verdiğini sonradan öğrendiğini savunması,sanık ...'un soruşturma aşamasındaki ifadesinde, kardeşi ...'un cezaevine girerken suça konu senedi “sen tahsil et” diyerek kendisine verdiğini, kendisinin de yaptığı alışveriş karşılığında ciro ederek ...'a verdiğini beyan etmesine karşın kovuşturma aşamasındaki anlatımında ifadesini değiştirerek kardeşi ...'un savunmasını doğrular nitelikte savunma yaparak senedi elde ediş biçimleriyle ilgili kendi içinde ve birbiriyle çelişen anlatımlarda bulunmaları,katılan ...'nun başlangıçtan itibaren istikrarlı bir biçimde sanık ...'la aralarında herhangi bir ticari ilişki bulunmadığını,hiçbir zaman borçlanmadığını,suça konu senedi kendisinin düzenlemediğini beyan etmesi, ... Kriminal Polis Laboratuarı'nın 17/07/2012 tarihli raporu ile suça konu senetteki adına atfen atılan borçlu imzalarının katılan'a ait olmadığının saptanması karşısında; yüklenen suçun sübut bulduğu ve sanıkların atılı suçtan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden hatalı ve yetersiz gerekçeyle beraatlerine hükmolunması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13650, Karar No: 2014/12837, Tarih: 12.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13650 E.  ,  2014/12837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/308306

MAHKEMESİ : Aydın 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2012

NUMARASI : 2011/414 (E) ve 2012/927 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Katılan gümrük idaresi adına hazine vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı C.M.U.K.'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE;

2-Sanık A.. Y..'un temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

a-)Sanığın alınan savunmasında diğer sanıklarla zarar bölüştürüldüğü takdirde tarafına düşeni ödeyeceği beyanı karşısında, 4733 sayılı Yasaya muhalefet suçundan doğan ve kamu zararı olarak kabul edilen "eşyanın ithalinde öngörülen gümrük vergileri ve diğer eş etkili vergiler ile mali yükler" toplam tutarı sanığa bildirilmeden zarar giderilmediğinden bahisle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b-)Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7436, Karar No: 2010/8517, Tarih: 28.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/7436 E.  ,  2010/8517 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/306275

MAHKEMESİ :KADIKÖY Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :16/05/2007-422/147

SUÇ :Canavarca bir his sevkiyle insan öldürmek

Z.. D.. D..'ı canavarca bir his sevkiyle öldürmekten sanık O.. E..'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (KADIKÖY) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 16/05/2007 gün ve 422/147 sayılı hüküm re'sen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin eksik incelemeye, suç vasfına, tahrik bulunduğuna, takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 17/04/2007 gün ve 2007/1-32-97 sayııl kararı uyarınca, Haziran 2005 tarihinden öne işlenen suçlarda, her suç yönünden ayrı yapılan değerlendirme sonucu, her suçla ilgili lehe yasa ve buna göre her suçun sonuç cezasının belirlenmesi, 765 sayılı TCK.nun uygulanması suretiyle belirlenecek ceza miktarı ile 5237 sayılı Yasanın uygulanması suretiyle belirlenecek ceza miktarının aynı olması halinde de, 5237 sayılı Yasanın 53.maddesinin 765 sayılı Yasanın 31 ve 33.maddelerine göre daha lehe olması nedeniyle, 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b ve 53.maddeleri uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 28/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29944, Karar No: 2015/11454, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29944 E.  ,  2015/11454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/1256-2014/1419

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.05.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5720, Karar No: 2018/1293, Tarih: 01.03.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/5720 E.  ,  2018/1293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanları ... Özcan'ın, 488, 966, 1093, 1552 ve 471 parsel sayılı taşınmazlarını satış suretiyle davalıya temlik ettiğini, işlemlerin mirastan mal kaçırmak amacı ile muvazaalı olarak yapıldığını, davalının 488, 966 ve 1093 parsel sayılı taşınmazları üçüncü kişilere satarak paraya çevirdiğini ileri sürerek, halen davalı adına kayıtlı olan 1552 ve 471 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile adına tesciline, 488, 966 ve 1093 parsel sayılı taşınmazların değerlerinin tespiti ile bedelin payı oranında davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, dava konusu 1552 parsel sayılı taşınmazın ... Hazinesinden, 471 parsel sayılı taşınmazın ise üçüncü şahıslardan satın alındığını, 1997 yılında felç geçiren murisin 16 yıl boyunca bakım ve gözetimini yapması nedeniyle diğer dava konusu 488, 966 ve 1093 parsel sayılı taşınmazların yarı payının devredildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddianın kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 01.03.2018 ... günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı vekili Avukat ... Avşar geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 30.12.2007 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 1.630.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 8.20.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 01.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.