muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1824, Karar No: 2018/5203, Tarih: 28.05.2018

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur. Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, işveren vekili olan davalı ...'un teselsül sorumluluğunun 5510 sayılı Yasanın 21/1 kapsamında, olduğu yukarıda belirtilen Daire ilkelerine uygun olarak gözetilmeli, sonucuna göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ile davalılardan ... ile ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılar ... ile ...'a iadesine, 28.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/920, Karar No: 2009/1864, Tarih: 13.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/920 E.  ,  2009/1864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.01.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın Pozantı ilçesi Akçatekir Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında Beşoluk, Elmalı Boğazı, Nanelik, Topakardıç, Boyun, İladinli, Gedik, Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak ... yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan ... bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalıların diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş

taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 13.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30512, Karar No: 2014/34128, Tarih: 02.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/30512 E.  ,  2014/34128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2014/252151

MAHKEMESİ : Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2007

NUMARASI : 2007/73 (E) ve 2007/80 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün, duruşma sırasında bildirmiş olduğu “Algün mah... Sokak no:.. Siirt” adresi yerine; “Karakol Mah. Siirt” adresinde birlikte oturduğunu beyan eden yengesi E... K...'ya tebliğ edildiği, yapılan bu tebligatın da belirtilen adreste herhangi bir cadde ve sokak numarası bulunmaması nedeniyle usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında; dilekçe tarihi öğrenme tarihi kabul edilerek 27.05.2014 havale tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Sanık, hakkında mahkumiyet hükmü kurulan diğer sanıklar M...Tetik', H.. T.. ve B.. A.. ile birlikte gece vakti müştekiye ait evin penceresini zorlayarak açıp içeriye girmek eylemine katıldığının anlaşılması karşısında, TCK'nın 116/1-4, 119/1-c, 151/1 maddeleri uyarınca, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hakkında zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

1-Sanık T.. K..'nın yakalandığında, üvey kardeşinin oğlu olan T... K...'ya ait nüfus bilgilerini kullandığı ve kamu davasının T...K...hakkında açıldığı, mahkeme aşamasında sosyal ve mali durum araştırması ve T... K....'nın ifadesinin alınması sırasında durumun tespit edildiği, sanığın da savunmasında suçlamayı kabul ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık T.. K.. hakkında müştekiye yönelik hırsızlık eylemi nedeniyle suç duyurusunda bulunularak kamu davası açıldığı takdirde bu dosya ile birleştirilip yapılacak yargılama sonucunda sanığın hukuki durumunun tespiti gerekirken, dosyanın gönderildiği Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından T..K... hakkında açılan iddianame üzerinde paraf atılmak suretiyle şüpheli kimlik bilgilerinin tamamen düzeltilmesi ile yetinilerek sanık T... K... hakkında herhangi bir karar vermeden, sanık T.. K.. hakkında yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması;

2-TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık T.. K..'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11558, Karar No: 2012/30540, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/11558 E.  ,  2012/30540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4630, Karar No: 2021/14906, Tarih: 20.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/4630 E.  ,  2021/14906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Kararın gerekçesinde, sanık lehine asgari hadden haksız tahrik hükümleri uygulandığının belirtilmesine karşın, hükümde, sanık hakkında TCK'nın 29 maddesinin uygulanmasına takdiren yer olmadığına hükmedilerek gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye neden olunması,

2) T.C. Anayasasının 41. maddesinde ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu, aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Kanunun 20/2. maddesi gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği, ancak Bakanlığın davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olduğu, CMK'nın 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilmeden Bakanlık vekili lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve katılanlar ... ve ... vekili ile sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6181, Karar No: 2016/5824, Tarih: 09.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/6181 E.  ,  2016/5824 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, taraflar arasındaki sözleşmesinin işveren tarafından haksız nedenle feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Taraflar arasında iş sözleşmesinin ne şekilde feshedildiği ve bu bağlamda davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı uyuşmazlık konusudur.

Somut olayda, davacı hasta olduğu için rapor aldığını ancak rapor almasından dolayı iş akdinin haksız nedenle feshedildiğini iddia etmiş, davalı ise davacının sık sık uzun süreli raporlar aldığını ve bu durumun iş yerinde sorunlara neden olduğunu ancak son aldığı raporda hafta tatili gününün değiştirilmemesi halinde izlemek istediği diziyi izleyemeyecek olması nedeni ile rapor alacağını beyan ettiğini ve ertesi gün rapor aldığını, rapor almadan önce sağlıklı olduğunu bu davranışının iyi niyet kurallarına ve işverene sadakat borcuna aykırı bir davranış olması sebebi ile iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunmuştur. Dosya kapsamından, davacının 01.01.2013 tarihinde izin gününü Perşembe olarak değiştirmek istediğini çalışma arkadaşlarına söylediği ancak o gün izin günü olan arkadaşının izin gününü değiştirmek istemediği buna karşılık davacının izin günü değiştirilmez ise şaka amaçlı sevdiği diziyi izlemek için rapor alabileceğini belirttiği ve ertesi gün 02.01.2013 – 06.01.2013 tarih aralığına ilişkin rapor aldığı tutulan tutanaklar ve sağlık raporundan anlaşılmaktadır. Davacının .......nden aldığı feshe sebebiyet veren sağlık raporunun aksi ispatlanamadığından işverence yapılan fesih haklı nedene dayanmamaktadır. Ancak davacının 2011 yılında 99 gün, 2012 yılında ise 111 gün rapor aldığı ve önceki yıllarda da yine dönem dönem raporlu olduğu, sık sık rapor almasından dolayı davacının çalışmış olduğu balık reyonunda işlerin aksadığı ve iş arkadaşlarının iş yüklerinin arttığı açıktır. Davacının bu eylemi, iş akışını olumsuz etkilediğinden fesih geçerli nedene dayanmaktadır.

Geçerli nedenle iş akdinin işverence feshedilmiş olması karşısında davacının kıdem ve ihbar tazminatına dair taleplerinin kabulü yerine yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 09.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1147, Karar No: 2025/108, Tarih: 14.01.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/1147 E.  ,  2025/108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/47 Esas, 2023/2133 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2020/568 E., 2021/769 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi. Duruşma için belirlenen 14.01.2025 günü hazır bulunan davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında düzenlenen 04.04.2019 tarihli "mal alım sözleşmesi" ile müvekkilince imal edilecek avizelerin davalıya satışına ilişkin esasların düzenlendiğini, sözleşme kapsamında davalının 05.04.2019 tarihli 3 adet çekle toplam 600.000,00 TL avans ödemesi yaptığını, bu avans ödemesine karşılık müvekkilince davalıya 05.04.2019 düzenleme tarihli 600.000,00 TL bedelli avans teminat senedi verildiğini, daha sonra döviz kurundaki dalgalanma nedeniyle davalının talebi üzerine verilen ilk teminat senedinin iadesi karşılığında davalıya 2 adet 50.000 USD'lik avans teminat senedinin düzenleme ve vade tarihi olmaksızın verildiğini, ancak davalının ilk senedi iade etmediğini ve boş olarak verilen iki adet senedi de anlaşmaya aykırı doldurarak işleme koyduğunu, taraflar arasında düzenlenen 26.04.2019 tarihli mal alım sözleşmesi kapsamında ise, müvekkilince davalıya satılacak avize emtiası için davalı tarafça 26.04.2019 keşide tarihli 300.000,00 TL bedelli çek ve 29.04.2019 tarihinde 50.000,00 TL nakit olmak üzere toplam 350.000,00 TL avans ödemesi yapıldığını, bu avans ödemesinin teminatı olarak da müvekkilince 26.04.2019 tarihli ve 350.000,00 TL bedelli avans teminat senedi verildiğini, sözleşmeler ile senetlerin arka yüzünde bu senetlerin teminat amacıyla verildiğinin yazılı olduğunu, müvekkilinin sözleşmeler kapsamındaki edimlerini yerine getirmesine rağmen davalının avans olarak verilen teminat senetlerinin iade edilmediğini ve cari hesap bakiye alacağını ödemediğini ileri sürerek, İstanbul 11. İcra Müdürlüğünün 2019/37064 E. sayılı takibine konu teminat senetlerinden dolayı davalıya borçlu olunmadığının tespitine, cari hesap alacak bakiyesi yönünden şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 31.08.2021 tarihli ıslah dilekçesi ile alacak talebini 598.500,00 TL'ye yükseltmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; tebligatın usulsüz olduğunu, taraflar arasında çok yönlü ticari ilişki bulunduğunu, davacının edimlerini yerine getirmemesi nedeniyle takip başlatıldığını, davacının teminat senedine ilişkin iddialarının yersiz olduğunu, sözleşmelerde yer alan soyut nitelikteki "avans teminat senedi" ibarelerinin takip konusu bonolarla ilişkilendirilmeye çalışıldığını, sözleşmelerde açıkça bono bilgilerinin yer almadığını, teminat senedi verilmesine ilişkin genel bir ibarenin bu senedi teminat senedi haline getirmeyeceğini, takip konusu iki adet TL cinsi senede ilişkin davacı şirket yetkilisinin kabul beyanı bulunduğunu, icra dosyasındaki haciz zaptı ve kefalet beyanları dikkate alındığında davanın reddi gerektiğini, USD cinsi senetler yönünden herhangi bir ispat vasıtası ileri sürülmediğini, senetlerin vade tarihlerinin sözleşmelerden önceki bir tarihe ilişkin olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasında imzalanan 04/04/2019 ve 26/04/2019 tarihli mal alım sözleşmeleri kapsamında, davacı tarafça satışı yapılan mallara ilişkin davalı tarafça yapılan avans ödemelerine karşılık takibe ve davaya konu bonoların davacı tarafça düzenlenerek davalıya verildiği, davacı tarafça satışı yapılan ve davalıya teslim edilen mallara ilişkin düzenlenen (davalı ticari defterlerinde kayıtlı olan) fatura içeriğine davalı tarafça süresi içinde itiraz edilmediği, dolayısıyla sözleşmeler kapsamında malların davalıya teslim edildiğinin kabulü gerektiği, davalı tarafça taraflar arasındaki sözleşmeler dışında, bono düzenlenmesini gerektirecek başka bir hukuki ilişkinin iddia ve ispat edilmediği, bu durumda takibe ve davaya dayanak bonoların bedelsiz kaldığı kanaatine varıldığı, davalının takibe girişmekte kötü niyetli olduğu, incelenen ticari defter ve kayıtlara göre davacının davalıdan 598.500,00 TL cari hesap bakiye alacağının bulunduğu, ancak davadan önce davalının temerrüde düşürülmediği gerekçesiyle menfi tespit davasının kabulü ile takibe dayanak yapılan 4 adet bonodan dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine, %20 oranında hesaplanan 310.000,00 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, alacak davası yönünden davanın ıslah edilmiş şekli ile kabulü ile 598.500,00 TL'nin ıslah tarihi olan 31.08.2021 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafça istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkeme kararının usul ve yasaya uygun bulunduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı tarafça temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme