muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6735, Karar No: 2007/8915, Tarih: 21.06.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/6735 E.  ,  2007/8915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evraklar üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı Belediye Başkanlığı dar gelirli vatandaşlara konut yapmak üzere davalı kooperatifin kurulduğunu, davalının plan proje,teknik hizmetler için ... A.ş. isimli firma ile anlaştığını, bu firmaya borcunu ödememesi üzerine firmanın açtığı davada BK. 110. madde uyarınca kendilerinin de sorumlu tutulduğunu, borcu ödediğini, haksız ödediği paranın rucüen tahsili için yaptığı icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline %40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davalı yargılamada avukat aracılığı ile kendisini temsil ettirmiştir. Davanın kısmen reddine karar verilmiş, reddedilen miktar üzerinden davalı yararına 185,00 TL. vekalet ücretine hükmedilmiştir. Avukatlık asgari ücret tarifesi uyarınca takdir edilen nisbi vekalet ücreti maktu

2007/6735-8915

vekalet ücretinin altında olamaz. Mahkemece bu hususun gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması HUMK 438/7 maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bent gereğince diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 6. bendinde bulunan “takdir edilen 185 YTL.” sözlerinin hükümden çıkartılarak yerine "350,00 YTL." sözlerin yazılmasına hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA,peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 21.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2160, Karar No: 2022/9028, Tarih: 20.06.2022

**4. Hukuk Dairesi         2020/2160 E.  ,  2022/9028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Av. ... tarafından, davalı ... aleyhine 01/04/2013 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne dair verilen 02/12/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hâkimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Dava trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, 21/08/2010 tarihinde meydana gelen trafik kazası sonucu davacının ağır şekilde yaralandığını ve felç kaldığını, bu nedenle bir kısım medikal malzeme kullanılması gerektiğine dair sağlık kurumlarından verilen raporları mevcut olduğunu, 6111 sayılı Kanun gereğince trafik kazası nedeniyle sunulmuş olan tedavinin gerektirdiği tüm sağlık hizmet bedellerinin SGK tarafından karşılanması gerektiği, bu kapsamda dava dışı ... Med. İth. İhr. Tic. Ltd. Şti’nden alınarak kullanılan medikal malzeme tutarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporuna itibar edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA 492 Sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 20/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8230, Karar No: 2023/1807, Tarih: 24.05.2023

**12. Ceza Dairesi         2018/8230 E.  ,  2023/1807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık ... müdafiinin ve sanık ...'nin temyiz isteği yönünden hükmün; karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık ... yönünden;

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin,12.11.2013 tarihli ve 2012/224 Esas, 2013/339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 12.100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 20 eşit taksitlendirmeye, karar verilmiştir.

Sanık ... yönünden;

... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin,12.11.2013 tarihli ve 2012/224 Esas, 2013/339 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca 24.300,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına ve 24 eşit taksitlendirmeye, karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 03.12.2018 tarihli ve 2015/192274 sayılı, sanık hakkında kurulan hükmün onaması görüşünü içeren Ek Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'nin Temyiz Sebepleri

1.Mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna,

2.Usul ve yasaya aykırı diğer hususlara

ilişkindir.

B.Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna

2. Usul ve yasaya aykırı diğer hususlara

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemenin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ...'nin Temyiz Sebepleri

1.Mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna,

2.Usul ve yasaya aykırı diğer hususlara

ilişkindir.

B.Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Mahkumiyet kararının kanuna aykırı olduğuna

2. Usul ve yasaya aykırı diğer hususlara

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Mahkemenin Kabulü

'' ...Dosya ... Teknik Üniversitesinden rapor aldırılmak üzere gönderilmiş alınan 15.07.2013 tarihli bilirkişi raporunda katılan sanık ...'ın olay mahalline geldiğinde emniyetli mesafedeyken önünde aynı istikamette seyreden diğer sanığa ait tırı etkili bir şekilde ses ve ışıkla ikaz etmesi emniyetli mesafedeyken sol şeride geçmesi gerekirken bunlara uymadığı, tır şoförünü yeterli bir şekilde ikaz etmeden sollama yaptığı anlaşıldığından tali kusurlu olduğunu, sanık ...'nin yönetimindeki tır ile seyiri sırasında sağ şeridi takip ettiği, ancak arkadan gelen otomobilin kendisini solladığı sırada sola doğru açıldığı tekrar kendi şeridine geçmek isterken dorsenin savrulduğu ve otomobile çarptığı anlaşıldığı, sağ şeridi takip ederken sol şeride açılmasını gerektiren bir durum olmadığı gibi sol şerine açılmadan önce sinyal vermesi ve dikiz aynasından solunu kontrol etmesi gerekirken bunlara uymadığı ve kazanın meydana gelmesine sebebiyet verdiğinden dolayı asli kusurlu olduğu '' denilerek sanıklar haklarında mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

2. ... Adli Tıp Kurumunun 21.01.2012 tarih 327 karar nolu ve 1.İhtisas Kuruluna ait raporuna göre maktulün ölümü ile 07.10.2011 tarihinde geçirdiği trafik kazası arasında illiyet bulunduğunun tespit edildiği belirtilmiştir.

3. 27.11.2011 tarihli keşfe dayalı bilirkişi raporunda otomobil sürücüsü sanık sürücü asli kusurlu, tır sürücüsü sanık ise tali kusurlu bulunmuştur.

4.... Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince düzenlenen 16.07.2012 günlü raporda sanık ...'nin yönetimindeki otomobil ile yola gereken dikkati vermemiş, bölünmüş yolda geçmek istediği tır sürücüsü sanığa ön tedbir mahiyetinde yeterli mesafeden sellektör ile ikazda bulunmayıp dikkatsiz ve özensiz davranmış olmakla olayda tali kusurlu olduğu ile sanık ... Hadjımintaş'ın yönetimindeki tır ile arka trafiği kontrol etmeksizin hatalı ve tehlikeli bir şekilde sol şeride yönelip sol şeridi takiben gelen ve kendisini geçmekte olan otomobil sürücüsü müşteki sanığın seyir durumunu tehlikeye düşürmüş, dikkatsiz, özensiz ve nizamlara aykırı hareket etmiş olup olayda asli kusurlu olduğu bildirilmiştir.

5. ... Teknik Üniversitesinden görevlendirilen bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 15.07.2013 günlü heyet raporunda, sanık ...'nin tali kusurlu, sanık ... Hadmintaş'ın asli kusurlu olduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'nin Temyiz İsteği Yönünden

1. Mahkumiyet Kararının Kanuna Aykırı Olduğu Yönünden;

5. ... Teknik Üniversitesinden görevlendirilen bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen 15.07.2013 günlü heyet raporunda, sanık ...'nin tali kusurlu, sanık ... Hadmintaş'ın asli kusurlu olduğu bildirilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ...'nin Temyiz İsteği Yönünden

1. Mahkumiyet Kararının Kanuna Aykırı Olduğu Yönünden;

Tüm dosya kapsamından, sanığın idaresindeki otomobil ile gece vakti meskun mahal dışı yolda seyri sırasında yola gereken dikkat ve önemi vermeyerek, mahal şartlarına uygun sürüş gerçekleştirmeyerek kazanın meydana gelmesine tali kusuru ile neden olduğu anlaşılmakla, Mahkemece, sanık hakkında taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

2. Usul ve Yasaya Aykırı Diğer Hususlar Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği Yönünden;

1.Mahkumiyet Kararının Kanuna Aykırı Olduğu Yönünden

Sanığın, idaresindeki tır ile gece vakti saat 22.50 sıralarında meskun mahalde yer alan orta refüj ile bölünmüş tek yönlü yolda seyretmekte iken olay mahalline geldiğinde bölünmüş yolun sağından soluna doğru doğrultu değiştirdiği sırada dorsenin (yarı römorkun) sol arka tampon kısmı ile aynı yönde seyir halinde bulunan ve kendisini geçmekte olan sanık ...'nin idaresindeki otomobilin sağ ön ve yan kesimi ile çarpışması akabinde direksiyon hakimiyetini kaybeden otomobil sürücüsü sanığın, yolun sağından yol dışına çıkarak aracını devirmesi sonucunda otomobilde bulunan yolculardan bir kişinin ölmesi ile üç kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanması şeklinde gerçekleşen olayda, Mahkemece, asli kusurlu olan sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

2. Usul ve Yasaya Aykırı Diğer Hususlar Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Sanıklar Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

V. KARAR

Sanıklar Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükümleri Yönünden

Gerekçe başlığı altında (A) ve (B) bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin,12.11.2013 tarihli ve 2012/224 Esas, 2013/339 Karar sayılı kararında sanık ... müdafiinin ve sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık ... müdafiinin ve sanık ...'nin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14468, Karar No: 2011/16777, Tarih: 28.09.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/14468 E.  ,  2011/16777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ceza sorumluluğu bulunmayan sanığın eylemi gerçekleştirip gerçekleştirmediğinin saptanması, eylem gerçekleştirilmemiş, kanıtlanamıyor ya da suç oluşturmuyorsa beraate, eylem kanıtlandığı ve suç oluşturduğu takdirde akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirine hükmolunması gerektiği gözetilmeden, sözü edilen saptamalar yapılıp gerekçeye yansıtılmadan, doğrudan doğruya güvenlik tedbirine hükmolunması,

Yasaya aykırı ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, başka yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6400, Karar No: 2008/8491, Tarih: 26.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/6400 E.  ,  2008/8491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar, arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 11.02.2008 gün ve 2007/15417-2008/1415 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı ... ve davalılardan ... Konut Yapı Kooperatifi tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., biçimine uygun düzenlenen 26.07.2002 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayanarak tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuştur.

Birleştirilen davada ise davacı ..., 17.07.2001 tarihli biçimine uygun düzenlenmiş taşınmaz satış vaadi sözleşmesine dayanarak aynı bağımsız bölümün adına tescilini istemiştir.

Davalı arsa sahibi S.S... Konut Yapı Kooperatifi davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı yüklenici ... İnşaat Ltd.Şti. savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davadaki taşınmaz satış vaadi sözleşmesi önceki bir tarihi taşıdığından davacı ... tarafından açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, asıl davacı ... ve arsa sahibi davalı ... temyiz etmiş, hüküm Dairemizce bozulmuştur.

Davacı ... ile arsa sahibi ... Konut Yapı Kooperatifi karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dairemizin 11.02.2008 tarihli bozma kararında vurgulandığı üzere, davalılar arasındaki 14.08.2000 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi şekil koşuluna uygun düzenlenmediğinden geçersizdir. Yine Dairemiz bozma kararında söylendiği gibi 30.09.1988 tarih 2/2 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararında kat mülkiyetine tabi olmak üzere yapımına başlanan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme bulunmadan tarafların tüm borçlarını eda etmesine rağmen satıcının tapuda mülkiyet devrine yanaşmaması halinde durumun Türk Medeni Kanununun 2.maddesinde hükme bağlanan dürüst davranma kurallarına uygun düşmeyeceği veya geçersiz sözleşmeye rağmen mülkiyet iradi olarak temlik edilmişse, o sözleşmenin geçerli hale geleceği benimsenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davalılar arasındaki 14.08.2000 tarihli arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca kooperatifin malik olduğu arsa üzerine inşaat yapım işinin gerçekleştiği, kooperatifin yükleniciye veya onun temlik ettiği kişilere kurulan kat irtifakına uygun tapu devrettiği, böylelikle iradi temlik işleminin gerçekleştiği, dosyadaki belgelerle sabittir. Dolayısı ile, 30.09.1988 tarih 2/2 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararının öngördüğü iradi temlik yapıldığından, bu aşamada sözleşmenin geçersizliğini ileri sürmek dürüst davranma kuralına uygun düşmez. Dairemizin, araştırmaya yönelik 11.02.2008 tarihli bozma ilamı da dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Davacılardan ...’ın bütün bu hususları amaçlayan karar düzeltme istemi yerindedir.

Davalılardan ... Konut Yapı Kooperatifinin karar düzeltme istemine gelince; davada davacının dayanağı 17.07.2000 tarihli yüklenicinin temlik işlemidir.

Yüklenicinin kişisel hakkını temellük eden üçüncü kişide alacağın temliki hükümlerinden yararlanarak bu hakkını arsa sahibine karşı ileri sürebilir. Zira, alacağı devralan kişi evvelki alacaklının yerine geçer. Borçludan ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak artık onun ... olur.

Fakat temlik alanın ifa talebine muhatap olan borçlu (arsa sahibi) bu talebe hemen uymak zorunda değildir. Devralan kimse temlik işlemini ve kendisinin yeni alacaklı sıfatını isbat etmiş olsa bile borçlu (arsa sahibi) ona karşı bir takım itiraz ve defilerde bulunmak imkanına sahiptir. Gerçekten BK m.167’ye göre “Borçlu temlike vakıf olduğu zaman temlik edene karşı haiz olduğu defileri, temellük edene karşı dahi dermeyan edebilir “. Buna göre temliki öğrenen borçlu temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defiler yeni alacaklıya (temlik alan üçüncü kişiye) karşı da ileri sürülebilir hale gelir. O yüzden davalı kooperatif yükleniciyle yapılan 14.08.2000 tarihli sözleşmenin 11 ve 13.maddesinde hükme bağlanan haklarını davacıya karşı açacağı davada her zaman ileri sürebilir.

Davalı kooperatifin karar düzeltme istemleri de açıklanan bu nedenlerle yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle;

Davalı ... Kooperatifinin HUMK.nun 440.maddesinde gösterilen nedenlerle hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddine, aynı Yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaleti ile takdiren, 170,00 YTL para cezası ile 28.90 YTL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenden tahsiline,

Davacı ...’ın karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 11.02.2008 tarihli ve 2007/15417-2008/1415 sayılı BOZMA İLAMININ KALDIRILMASINA ve yapılan yargılama, toplanan deliller, dosya içeriği de nazara alınarak hükmün ONANMASINA, davacı tarafından peşin yatırılan harçların istek halinde yatırana iadesine, 26.06.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4717, Karar No: 2015/12013, Tarih: 16.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/4717 E.  ,  2015/12013 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Alman Rant Sigortası'na giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabülüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekilinin, karar tarihinden sonra 02.03.2015 tarihli dilekçesi ile, 6552 sayılı Kanun ile 3201 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik nedeniyle, davasından feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547

sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan vazgeçildiği (feragat edildiği) bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacı aleyhine yargılama giderine hükmedilmeyeceği yönündeki 3201 sayılı Kanun'un Geçici 8'inci maddesi düzenlemesi dikkate alınarak yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5476, Karar No: 2015/4349, Tarih: 16.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/5476 E.  ,  2015/4349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, zaronlu koltuk ferdi kaza sigortasından kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkin olup kararın temyizen incelenmesi görevi 17.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 17.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.