muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7065, Karar No: 2017/384, Tarih: 19.01.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/7065 E.  ,  2017/384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 01/04/2009 tarihinde ... Üniversitesi ... Tıp Fakültesi bünyesinde kayıt elemanı olarak çalışmaya başladığını, 20/04/2013 tarihinde evlendiğini, 14/02/2014 tarihinde ise evlilik nedeniyle iş akdini feshettiğini, kıdem tazminatının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı alacağını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... Servis Otomasyon Temizlik Gıda Sağlık Hizmet Dağıtım İnşaat San ve Tic A.Ş. vekili, davacının kendilerine bağlı olarak asıl işveren ... ... Tıp Fakültesi'nde çalıştığını, tüm personel atımları ve ilgili diğer tasarruflarda asıl işveren olan ...'nün belirleyici ve sorumlu olduğunu, husumet itirazları olduğunu, davacının asıl işverenin kendileri değil, diğer davalı olduğunu, davacının tüm çalışma sürelerinin kendi bünyelerinde geçmediğini, davacının iş akdini istifa etmek suretiyle sona erdiğini, davacının evlilik nedeniyle fesih bildiriminde bulunmadığı gibi, herhangi bir belge de ibraz etmediğini, kendilerinin sorumluğunun her koşulda davacının kendi bünyelerinde çalıştığı süre ile sorumlu olduğunu, 6552 sayılı Kanun gereğince diğer davalının sorumlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Üniversite vekili, davacı ile davalı üniversite arasında akdedilmiş bir sözleşme olmadığını, davanın husumet nedeniyle reddinin gerektiğini, davalı idare ile ihale alan firmalar arasındaki ilişkinin hukuken alt işverenlik olarak nitelenemeyeceğini, ihale alan firmaların hizmetleri kendi bünye ve kadrolarındaki personelle yürüttüklerini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacıya ait nüfus kaydı ve işten ayrılış bildirgesine göre, davacının 20/04/2013 tarihinde evlendiği, iş sözleşmesini de 14/02/2014 tarihinde işverenlere verdiği dilekçe ile feshettiği, davacının kıdem tazminatına hakkı bulunduğu, davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisi bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece davalı Üniversitenin 2547 sayılı Yasa’nın 56/b maddesi delaleti ile Harçlar Yasa’sının 13/j maddesi uyarınca harçtan muaf olduğunun gözetilmemesi ve davada birden fazla davalı olduğu halde yargılama giderleri ile vekalet ücretinden hangi davalının sorumlu olduğu açıklanmadan " ..davalıdan..." denilerek hüküm kurulmasının infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

a) Hüküm fıkrasının 2 ve 4 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;

“2- Davalı Üniversite harçdan muaf olduğundan Üniversite aleyhine harca hükmedilmesine yer olmadığına,

Harçlar Yasası gereğince alınması gereken 538,87 TL. karar-ilam harcından, peşin alınan 151,39 TL. harcın mahsubuyla 387,48 TL. bakiye karar-ilam harcının davalı ... Servis Otomasyon Temizlik Gıda Sağlık Hizmet Dağıtım İnşaat San ve Tic A.Ş.'den tahsili ile hazineye irat kaydına,

4- Davacı tarafından yapılan toplam 657,39 TL. yargılama giderinden 477,00 TL. sinin davalılardan müştereken ve müteselsilen, 180,39 TL. harç giderinin ise sadece davalı ... Servis Otomasyon Temizlik Gıda Sağlık Hizmet Dağıtım İnşaat San ve Tic A.Ş.'den tahsili ile davacıya verilmesine”

b) Hüküm fıkrasının 4 numaralı bendindeki " ..davalıdan..." sözcüğünün çıkartılarak, yerine " davalılardan müştereken ve müteselsilen " sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19/01/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5291, Karar No: 2011/5910, Tarih: 12.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/5291 E.  ,  2011/5910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SOLHAN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/09/2010

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, davalı adına tespit ve tescil edilen 351 ada 6 parsel sayılı taşınmazın Hazineye ait olduğunu ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile Hazine adına tespit ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, çekişme konusu taşınmazın dede ve babasından kaldığını, 50-60 yıldır  kullandıklarını, ot biçtiklerini, eski tapu kayıtlarının da bulunduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tarım arazisi olmadığı, doğal çayır ve taşlarla kaplı olduğu, davalının taşınmazı ekonomik amaca uygun kullanmadığı ve zilyetliğin malik sıfatıyla  geçirilmesi koşulunun sağlanmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar  verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi   raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

Dava, tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 351 ada 6 parsel sayılı taşınmazın, kadastro çalışmaları sırasında, senetsizden 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesine dayalı olarak davalı adına 7.7.2006 tarihinde yapılan tespitinin 28.09.2006 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile Hazine adına tescili isteğiyle eldeki davayı açmış; davalı ise, çekişmeli yerin kadastro tespiti öncesinde de tapulu olduğunu belirtmek suretiyle davanın reddini savunmuştur.

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile Hazine adına tescili isteğiyle eldeki davayı açmış; davalı ise, çekişmeli yerin kadastro tespiti öncesinde de tapulu olduğunu belirtmek suretiyle davanın reddini savunmuştur.

Bilindiği üzere; harita ve krokisi  bulunan tapu kayıtlarına Medeni Kanunun 719, 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 20.maddesi uyarınca kapsam belirleneceği kuşkusuzdur. Ancak böyle bir harita ve kroki yoksa veya uygulanabilir nitelik taşımıyorsa öncelikle tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gittileri ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden istenilmesi,gitti kayıtlarının yüzölçümlerinde veya sınırlarında bir değişiklik varsa dayandığı belgelerin incelenip,doğru ve yasal bir nedenin bulunup bulunmadığının araştırılması,doğru esasa dayanmıyorsa, ilk tesisindeki sınırlara itibar edilmesi,ayrıca uygulamada yararlanmak üzere varsa komşu taşınmaz kayıtlarının getirtilmesi,böylece yanların dayandığı,usulüne uygun olarak çıkarılmış tüm belgeler toplandıktan,dosya öteki yönlerden de keşfe hazır hale geldikten sonra yöreyi iyi bilen yaşlı ve yansız yerel bilirkişi veya bilirkişiler aracılığı ile uygulama yapılması, kayıtlardaki her sınır yerel bilirkişi veya bilirkişilerden sorulup arazi üzerinde tespit edilmesi;gerektiğinde sınırlar hakkında açıklayıcı doyurucu bilgiler alınması, bilinmeyen sınırlar yönünden taraflara tanık dinletme olanağının sağlanması,komşu taşınmaz kayıtlarının da aynı şekilde uygulanarak yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin denetlenmesi gerekir. Öte yandan sınırlar değişebilir nitelikte ise veya tam olarak kapanmayıp açık yönler kalıyorsa, kayda değişmez sınırlarla bağlantı kesilmemek suretiyle miktarına göre kapsam belirlenmesi, ayrıca tapu fen memuru veya mühendisi sıfat ve yeteneğini taşıyan uzman bilirkişi veya bilirkişilerden keşifte saptanan bilgi ve bulgulara uygun ve uygulamayı tam olarak yansıtan, infaza elverişli rapor ve kroki alınması zorunludur.

Somut olayda; mahkemece yapılan araştırma, soruşturma ve uygulama ile temin edilen bilirkişi raporlarının hükme yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur. Davalının tutunduğu 5.7.1973 tarih ve 14 sıra nolu ve 2.6.1978 tarih 3 sıra nolu tapu kayıtları tedavülleri ve dayanak belgeleriyle getirtilmemiş, edinim sebepleri saptanmamış, hükmen tescil söz konusu ise tescil ilamı ve krokisi getirtilerek uygulanmamış, komşu taşınmazlarla ilgili ve temyiz dilekçesinde belirtilen dava dosyaları temin edilerek incelenmemiş ve tapu kayıtlarına kapsam tayin edilip edilmediği araştırılıp, değerlendirilmemiştir. Öte yandan, taşınmazın niteliği de kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenmemiştir.

Ayrıca, temyiz aşamasında 19.1.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Yasanın 16.maddesiyle 3402 Sayılı Yasanın 36/A maddesinde;”... Avukatlık ücreti ve yargılama giderlerinin davalıya yükletilemeyeceği 17.maddesiyle de davalı tarafın sorumlu tutulmaması süreci uzatılarak infaz edilmemiş karar için de geçerli olduğu” hükmü öngörülmüş olup; anılan yasal düzenleme gözetilerek, davalı tarafın yargılama giderlerinden ve 29.5.1957 tarih 4/16 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince yargılama giderlerinden sayılan avukatlık ücretinden sorumlu tutulup tutulmayacağının da değerlendirilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeler gözetilmek suretiyle araştırma ve soruşturmanın noksansız tamamlanması, yerinde uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılması, uygulamayı yansıtan ve infaza elverişli rapor ve krokilerin temin edilmesi, çekişmeli taşınmazın niteliğinin, özel mülk konusu olup olmadığının gerekirse üçlü zirai bilirkişi heyeti tarafından civar parsellerin nitelikleri de dikkate alınarak şüpheye mahal bırakmaksızın saptanması, iddia ve savunma doğrultusunda toplanan ve toplanacak olan tüm deliller birlikte değerlendirilmek ve 6099 Sayılı Yasa hükümleri de nazara alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davalının, temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,   12.5.2011  tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/396, Karar No: 2014/1146, Tarih: 18.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/396 E.  ,  2014/1146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2011/973-2013/275

Taraflar arasındaki şirketin ihyası davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tasfiye memurları vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatif üyesi müvekkilinin tüm yükümlüklerini yerine getirerek, kur'a sonucu kendisine isabet eden G Blok Zemin Kat 2 nolu daireyi bir kısım eksikliklerini tamamladıktan sonra kiraya vermek suretiyle kullandığı halde, kooperatife tapusunun verilmediğini ileri sürerek, S.S. H....2 Arsa ve Yapı Kooperatifi'nin ihyası ile ...Mahallesi ....Sokak Huzur 2 G Blok Zemin Kat 2 nolu dairesinin tapusunun müvekkiline verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı son tasfiye memurları, kooperatif yönetim merkezinin Sorgun'da olduğunu, tasfiye üzerinden 10 yıl geçtiğini savunarak, yetki, zamanaşımı ve esas yönünden davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı T.. M.., davalı kooperatifin son toplantı tutanağında bilançonun sıfır olduğunu ve tapu kaydına ilişkin bir hususun belirtilmedini, kusurlarının bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece, davalı kooperatif tüzel kişiliğin sona ermesi için tasfiye işlemlerinin eksiksiz olarak tamamlanması gerektiği, davacının davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu, ihya ve tüzel kişiliğin kazanılmasından sonra alacak davalarının sonuçlandırılabileceği gerekçesiyle ihya talebinin kabulüne, başvurma harcı yatırılarak açılan bir dava bulunmadığından tapu verilmesi talebiyle ilgili karar verilmesine yer olmadığına, yasal hasım ticaret sicil memurluğuna yargılama gideri ile vekalet ücreti yükletilmemesine karar vermiştir.

Karar, davalı son tasfiye memurları vekilince temyiz edilmiştir.

1)Dava, yapı kooperatifin ihyası ile tapu tescil istemine ilişkindir.

Sicilden terkin edilen kooperatiflerin ihyasına ilişkin açılan davaların, 6100 sayılı HMK'nın 14/2. maddesi gereği, kooperatifin ikametgahı addolunan mahal mahkemesinde görülmesi gerekir. Bu yetki kuralı kamu düzenine ilişkin kesin yetki kuralı olup, davanın her aşamasında ileri sürülebileceği gibi mahkemece de re'sen dikkate alınması gerekir. 4721 sayılı TMK'nın 51. maddesine göre hükmi şahsın ikametgahı, anasözleşmede aksine hüküm bulunmadıkça muamelelerinin yürütüldüğü yerdir. Dosyada bulunan Ticaret Sicil Memurluğu yazısından sicilden terkin edilen kooperatif merkezinin, Sorgun/Yozgat olduğu anlaşılmaktadır. O halde mahkemece davacı kooperatifin merkezinin bulunduğu Sorgun mahkemelerinin kesin yetkili olduğu gözetilerek yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2)Bozma nedenine göre, davalı son tasfiye memurları vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı son tasfiye memurları vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/416, Karar No: 2012/6505, Tarih: 28.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/416 E.  ,  2012/6505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile Hazine aralarındaki davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.11.2011 gün ve 131/203 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 18,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2,75 TL'nin temyiz eden davacı ...'ten alınmasına 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9430, Karar No: 2015/11820, Tarih: 26.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9430 E.  ,  2015/11820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mah. sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak istemine ilişkin davada ... 3. Asliye Hukuk ile ... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sözleşmeden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

... 3. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, “davalının, süresi içinde yetki itirazında bulunduğu, uyuşmazlığın ... ... ... Lisesindeki bir kısım işlerin yapımına ilişkin olması nedeniyle, sözleşmenin ifa yeri olan ... mahkemelerinin yetkili bulunduğu gerekçesiyle” yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesi ise, “davalı vekilinin iki haftalık cevap süresi geçtikten sonra yetki itirazında bulunduğu ve ... 3. Asliye Hukuk (Ticaret) Mahkemesinin yetkili olduğu” gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı vermiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi uyarınca genel yetkili mahkeme davalının yerleşim yeri mahkemesi olup, 10. madde uyarınca sözleşmeden kaynaklanan dava, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir. Somut olayda sözleşmeden kaynaklanan dava, genel yetkili mahkemede açılabileceği gibi ifa yeri mahkemesinde de açılabileceğinden kesin yetki bulunmamaktadır. HMK'nın 19/2. maddesi uyarınca, yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, iki haftalık (HMK m.127) cevap süresi içinde ileri sürülmesi gerekir. Aksi halde yetki itirazı dikkate alınmaz.

Somut olayda dava dilekçesi davalı tarafa 22.12.2014 ... günü tebliğ edilmiş; HMK'nın 92/2. maddesi uyarınca iki haftalık süre 05.01.2014 ... günü sona ermiştir. Davalı vekili ise iki haftalık cevap süresi geçtikten sonra 06.01.2015 tarihinde yetki itirazında bulunmuştur. Yetki itirazı süresinde yapılmadığı için dikkate alınamayacağından, uyuşmazlığı çözmekle yetkili mahkeme ... 3. Asliye Hukuk (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/11/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2023/5892, Karar No: 2025/2265, Tarih: 20.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/5892 E.  ,  2025/2265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/331 E., 2023/498 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-(a) maddeleri gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.01.2023 tarihli ve 2021/150 Esas, 2023/7 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 29/1, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/331 Esas, 2023/498 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-(a) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; suç vasfının tasarlayarak ve canavarca hisle öldürmeye teşebbüs olduğuna, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerine göre ceza indirimi yapılmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığına, sanığın öldürme kastı bulunmadığına, olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi özetle; suç vasfının tasarlayarak ve canavarca hisle öldürmeye teşebbüs olduğuna, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerine göre ceza indirimi yapılmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığına, sanığın öldürme kastı bulunmadığına, olası kast hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ile katılan arasında yaşanan ilk olayın ardından tezgahta oturmakta olan katılandan kendisine yönelmiş bir saldırı bulunmadığı halde katılanın kafasına iki kez çekiçle vuran sanığın eyleminde meşru savunma koşullarının oluşmadığı, sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, suçta kullandığı çekiçin öldürmeye elverişli oluşu, katılandaki yaralanmanın niteliği, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğu yönündeki tespitte isabetsizlik olmadığı, sanığın eylemini bilerek ve isteyerek gerçekleştirdiği, somut olayda olası kastın unsurlarının oluşmadığı, katılan ile sanık arasında ani gelişen kavga sonrası yaşanan olayda tasarlamanın unsurlarının oluşmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, olarak tanımlanması karşısında sanığın eylemini canavarca hisle öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan katılandan, sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz nedenlerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/331 Esas, 2023/498 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.03.2023 tarihli ve 2023/331 Esas, 2023/498 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2025 tarihinde karar verildi.