muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7328, Karar No: 2024/4348, Tarih: 11.06.2024

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin 07.02.2022 tarihli ve 2021/2567 Esas, 2022/304 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında kasten öldürmeye yardım etme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 39/2, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca 10 yıl 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri, sanığın canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olaydan birkaç hafta önce maktulün temyiz dışı sanık ...'nün kız arkadaşı tanık ...'ya sanık ...'nün ailesi hakkında ileri geri konuştuğu, sarkıntılık yaptığı, bir arkadaşına para vererek o kızı bana ayarla dediği, sanık ...'nün bu olanları sonradan öğrenerek öfkelendiği, sanıklar ve sanık ...'nin kardeşi tanık ...'ın 02.10.2019 tarihinde birlikte alkol aldıkları, saat 23.00 sıralarında, sanık ...'nin sevk ve idaresindeki araçla maktulün evine gittikleri, sanık ...’nün kapıyı çalıp maktule “kapıyı aç konuşacağız” dediği, maktulün ilk başta ... ile tartıştığı ve “gidin burdan, polisi arayacağım” diyerek sanık ...’ye sövdüğü, sanık ...’nün de ahşap kapıya tekme atarak kırdığı, sanık ...’nün maktule “çevredekileri rahatsız ediyoruz sakin bir yere konuşmaya gidelim” dediği, bunun üzerine maktulün hazırlanıp cüzdanını da alarak kapıyı açtığı ve rızasıyla arabaya bindiği, maktulün isteği üzerine olay yerine geldikleri, araçtan inerek oturmaya başladıkları, bu sırada temyiz dışı sanık ...'ın maktule sanık ...'nün ailesi hakkında konuşup konuşmadığını sorduğu, maktulün ise inkar ettiği, bunun üzerine sanık ...'ın sanıklar ... ile ...'ye tanık ...'yu yüzleştirmek için getirmelerini söylediği, sanık ...'nün sanık ... ile giderek tanık ...'yu olay yerine getirdiği, sanık ...'ın tanık ... ile maktulü yüzleştirdiği, maktulün inkar etmeye devam etmesi üzerine sanık ...'ın elindeki bira şişesi ile bağdaş kurmuş oturan maktulün kafasına vurduğu ve maktulün sırt üstü yere düştüğü, sanıklar ... ve ...'nün maktulü yaklaşık 15 dakika kadar daha çok kafasına tekme atmak suretiyle dövdükleri, sanıkların maktulü dövdükleri esnada küfrettikleri, tanık ...'ın sanıklara engel olmaya çalıştığı ancak sanıkların kendisine karışma dedikleri, sonrasında baygın olan maktulü tutarak çalılıklara doğru attıkları ve olay yerinden ayrıldıkları, sanık ...'ın küfrederek burada gebersin dediği, maktulün 04.10.2019 tarihinde olay yerinde ölü olarak bulunduğu olayda,

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet

çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak

tanımlanması karşısında sanıkların canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli, her türlü kuşkudan uzak ve kesin kanıt bulunmadığı, sanıkların eylemlerinin kasten öldürme suçunu oluşturduğu, sanık ...'nin sevk ve idaresindeki araçla maktulü, sanıkları ve tanıkları olay yerine götürdüğü, olay sırasında maktul temyiz dışı diğer sanıklar ... ve ... tarafından darp edilirken onların çok yakınında olmasına rağmen müdahale etmediği, suçun işlenmesinden önce ve işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırdığı, dolayısıyla sanık ...'nin kasten öldürmeye yardım etme suçundan cezalandırılmasına isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünde;

Sanık müdafiinin, kanunî süresi içinde öne sürdüğü temyiz isteğinden sonra, sanığın 02.04.2024 ve 21.05.2024 tarihli dilekçeler ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz isteminin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle, 5271 sayılı Kanun'un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca REDDİNE,

B. Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 19.06.2023 tarihli ve 2023/812 Esas, 2023/965 Karar sayılı kararında katılan ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16984, Karar No: 2014/19322, Tarih: 13.10.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/16984 E.  ,  2014/19322 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bingöl 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 19.07.2013

No : 2009/869-2013/507

Dava, Emekli Sandığı tarafından yapılan yersiz ödemelerin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın Geçici 4. maddesinde, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32 nci, 34 üncü ve 37 nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir.

Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır…” hükmüne yer verilmiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. Davaya konu uyuşmazlık, dayanağı işlem ve olayların meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 2330 sayılı Kanun’dan kaynaklanmakta olup, görev alanına girmediğinden İş Mahkemelerinde çözümlenmesi mümkün değildir.

Öte yandan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesine göre kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın, işin esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 13.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2431, Karar No: 2012/5000, Tarih: 02.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/2431 E.  ,  2012/5000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ..., her iki suça yardım etmekten sanıklar ... ve ... ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçuna yardım etmek ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'un yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'ın atılı suçlardan mahkumiyetine, sanıklar ....ve .....'un atılı suçlardan beraatlerine dair Ardahan Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.10.2011 gün ve 2010/83 Esas, 2011/148 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılanlar vekili ve sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Katılanlar.... ve....'ın sanıklardan .... ve ..... hakkında şikayetçi olmayıp diğer sanıklar .... ve ..... hakkında şikayetçi olduklarını belirtmeleri ve davaya katılma kararlarının da bu sanıklar yönünden verilmiş olması gerekliliği karşısında, katılanlar vekilinin katılanlar ... ve ... adına bulunduğu temyiz talebinin sanıklar ... ve .... ile sınırlı, 15 yaşından küçük olan katılan mağdure adına talepte bulunduğu temyiz incelemesinin ise tüm sanıklarla ilgili olarak yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., .... ve ... hakkında atılı suçlardan kurulan beraat hükümleri ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu ve beraati kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan katılanlar vekili ve sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü ile sanıklar ..., ... ve ... hakkında atılı suçlardan kurulan beraat hükümlerinin ONANMASINA,Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyizlere gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ...'ın aşamalarda ısrarlı ve istikrarlı bir şekilde “mağdurenin 15 yaşından küçük olduğunu bilmediğine” dair mağdurenin yaşına itiraz niteliğinde savunmalarda bulunması ve sunduğu dilekçe ile yaş tespitini istemesi, mağdurenin resmi sağlık kuruluşunda doğmamış olduğunun mernis doğum tutanağından anlaşılması, dosyada mevcut nüfus kayıtlarına göre 25.10.1996 doğumlu olarak görünmesine karşın, 8 aya varan bir süre sonra 23.06.1997 tarihinde nüfusa tescil edilmesi karşısında, suçun niteliğine etkisi bakımından, mağdurenin yaş tespitine esas olacak film ve kemik grafileri çektirilerek tam teşekküllü hastaneden içinde radyoloji uzmanının da bulunduğu sağlık kurulundan rapor alınması, duraksama halinde Adli Tıp Kurumundan görüş alınarak, mağdurenin gerçek yaşının bilimsel şekilde saptanmasından sonra sanık ...'ın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin ve sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/405, Karar No: 2020/1060, Tarih: 27.02.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/405 E.  ,  2020/1060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. İş Mahkemesi ile Sakarya 3. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

... 1. İş Mahkemesince, dava konusu işlemin Sakarya Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından yapıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Sakarya 3. İş Mahkemesince, ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından gerçekleştirilen araştırma sonucu, kurum işleminin tesis edildiği, çekişme konusu, davacı ve boşandığı eşinin fiilen birlikte yaşama olgusunun gerçekleştiği iddia edilen yerin ve davacı ile boşandığı eşin yerleşim yeri ... ili olduğu anlaşılmakla ... iş mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, “iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup, buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemeleri de yetkili kılınmıştır.

Buna göre, iş ve sosyal güvenlikle ilgili davaların dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılması gerekmektedir.

Türk Medenî Kanununun 19/1. maddesi uyarınca gerçek kişi yönünden “Yerleşim yeri", "Bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh sayılması gerekir.

HMK'nın 14/1.maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir."

Diğer yandan Türk Medeni Kanununun 51. maddesi uyarınca “Tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yerdir."

HMK'nın 14/1.maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir."

Diğer yandan Türk Medeni Kanununun 51. maddesi uyarınca “Tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yerdir."

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde itiraz edilmese dahi hâkim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.04.2008 gün ve 2008/10-329 Esas - 2008/334 Karar numaralı ilâmında da "Davaya konu uyuşmazlık tüzel kişilere karşı açılacak davalarda genel yetkili mahkeme, tüzel kişilerin yerleşim yerinin, yani merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olmakla birlikte, şube işlemleri nedeniyle açılacak dava, taraf olarak bağlı bulunulan merkez davalı gösterilerek, şubenin bulunduğu yerde de açılabilir. “Kurum adına işlem yapmaya yetkili bulunmak” şubenin tanımından ortaya çıkan bir sonuç olup, şubenin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olmasında tek başına yeterli değildir. Şubenin bulunduğu yer yetkisi, o şubenin yapmış olduğu işlemlerden, davacıya ait işlemlerin yürütülmesinden doğan uyuşmazlıklarda geçerli bulunmaktadır." görüşü benimsenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekili, müvekkilinin boşanması nedeniyle müteveffa babası ...'dan ölüm aylığı bağlandığı, Adapazarı Sosyal Güvenlik Merkezinin yazısı ile, müvekkilinin boşanmasının "anlaşmalı boşanma" olması gerekçe gösterilerek yetim aylığı kesildiği, müvekkilinin karara itiraz ettiğini ancak itirazın reddine karar verildiği, müvekkilinin boşanmasının anlaşmalı boşanma olmadığını, müvekkilinin boşanmadan önce evde oturduğunu, belirterek müvekkilinin babası ...'dan aldığı ölüm aylığının tekrar bağlanmasına, aylığın kesilmesine ilişkin işlemin iptaline, birikmiş aylıkların ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; eldeki davada yetkili mahkeme Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığının merkezinin bulunduğu Ankara veya davacının işlemlerini yürüten şubenin bulunduğu yer mahkemesidir. Davacının ölüm aylığının tekrar bağlanması istemine yönelik başvurusu üzerine davacının talebinin reddine ilişkin kararın Adapazarı Sosyal Güvenlik Merkezince tesis edildiği anlaşılmakla uyuşmazlığın Sakarya 3. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; Sakarya 3. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5220, Karar No: 2024/9398, Tarih: 02.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5220 E.  ,  2024/9398 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/3195 Esas, 2024/535 Karar

DAVA TARİHİ : 02.10.2013

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/1376 Esas, 2019/2628 Karar

Taraflar arasındaki mevcut kat irtifakının iptali ile yeni arsa paylarının tespiti ile tapu siciline tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; İstanbul ili, Gaziosmanpaşa ilçesi, Merkez Mahallesi 1974 ada 13 parsel sayılı 532 m² miktarlı arsanın davacı ve davalıya 1/2 şer hisse olarak kayıtlı olduğunu, tarafların kardeş olduklarını, 08.07.2011 tarihinde kat irtifaklandırması yapıldığını, bağımsız bölüm paylaşımının tapudaki 1/2 pay esasına uygun yapılmadığını, davacıya 1773 m² davalıya 2441 m² tahsis edildiğini, davalı adına kayıtlı kısmın %20 daha fazla değerli olduğunu, eşit arsa payı karşılığı irtifak paylaşımı olması gerekirken davalıya kaydırma yapıldığını belirterek mevcut kat irtifakının iptali, bağımsız bölümlerin arsa payı ve ekonomik değerlerinin tespiti ile eşit bir bölüşümle yeniden irtifaklandırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talepleri ve oluru ile irtifaklandırma yapılıp tapuya tescil edildiğini ve binanın bu şekilde kullanılmaya başladığını, binanın arsa payları ile birlikte irtifakandırma yapılan her bir dairenin değerinin tespitinde binanın bitim tarihi ve davacının fiilen kullanmaya başladığı tarih olan 2001 yılının esas alınması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının talepleri ve oluru ile irtifaklandırma yapılıp tapuya tescil edildiğini ve binanın bu şekilde kullanılmaya başladığını, binanın arsa payları ile birlikte irtifakandırma yapılan her bir dairenin değerinin tespitinde binanın bitim tarihi ve davacının fiilen kullanmaya başladığı tarih olan 2001 yılının esas alınması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile arsa paylarının yeniden düzenlenmesi için taşınmazda sonradan bağımsız bölüm edinen kişilerin dava açabilecekleri ilkesi kabul edilse dahi arsa paylarının düzenlenmesi sırasında bu düzenlemeye katılan kat maliklerinin sonradan dava açması halinde, bunun iyiniyet kuralları ile bağdaşmayacağı, kat mülkiyetinin kurulup, arsa paylarının belirlendiği sırada davacı ... vekili Zerrin Sarısoy'un arsa paylarının düzenlenmesine katıldığı ve arsa paylarının bu şekilde belirlenmesine itiraz etmeyip, bizzat arsa paylarını belirlediği, aradan 3 yıl geçtikten sonra arsa paylarının hatalı olarak belirlendiğinin öne sürülmesinin hukuken korunacak iyiniyet koşullarını taşımadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde; davacının inşaatın mühendisine vekaletname vermesinin irtifaklandırmanın iptalini talep etmesine engel olmadığını, irtifaklandırmanın eşit ve adil yapılmadığını, irtifaklandırmaya davacının bizzat katılmadığını, davalılar lehine açık bir gabin bulunduğunu, kaldı ki davalıların bu konuda hiçbir savunmaları bulunmadığını, irtifaklandırmanın 2011 yılında yapıldığını, iş bu davanın 2014 yılında açıldığını, bu konuda zamanaşımı da olamayacağını, mahkemenin bilirkişi raporunu dahi esas almadığını, bina kurulduktan sonra binanın değerinde de değişiklikler olduğunu, verilen kararın hukuka uygun olmadığını belirterek, kararın kaldırılmasına ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç