muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9, Karar No: 2024/4449, Tarih: 19.12.2024

2. Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davalı ....Ltd. Şti. yönünden yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde; davacının da kabulünde olduğu üzere ilgili davalı şirketin taşınmazın inşası ve satışından kaynaklı tüm edim ve alacaklarını diğer davalı ....Ltd. Şti.'ye devrettiği, nitekim davacı ile ....Ltd. Şti. arasında haricen ikinci kez daire satış sözleşmesi akdedildiği, bu anlamda bahsi geçen davalı ... Yapı'nın davacının talepleri bakımından husumet ehliyetinin bulunmadığı, davalı arsa malikleri ..., ... ve ... yönünden yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde; somut uyuşmazlıkta ilgili davalıların arsa maliki konumunda bulunduğu ve diğer davalı ....Ltd. Şti. ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi akdettikleri fakat davacı ile bahsi geçen arsa malikleri arasında akdedilmiş herhangi bir sözleşme bulunmadığı gibi, davacının dosyaya ibraz ettiği ödeme belgelerinden anlaşıldığı üzere arsa maliklerine yapılmış herhangi bir ödeme de bulunmadığı, davacının davalılara husumet yöneltmesindeki temel neden ise, arsa maliklerinin kat karşılığı inşaat sözleşmesine aykırı hareket ederek B blokta inşa edilen taşınmazlar üzerinde de hak iddia etmeleri olduğu ancak bu hususun esasen arsa malikleri ile diğer davalı ....Ltd. Şti. arasında görülebilecek başka bir davanın konusu olabileceği, bunun haricinde Mahkemece inşaat mühendisi bilirkişi eşliğinde dava konusu taşınmazın bulunduğu ana yapı üzerinde yapılan keşif sonrasında alınan bilirkişi raporunda, inşaat seviyesinin %76,68 olduğunun anlaşıldığı, taşınmazın inşaatının fiziki seviyesi belirli bir oran altında iken arsa sahiplerinin bedelin ödenmesi koşulu ile tescile zorlanamayacağı, davalı ....Ltd. Şti. yönünden yapılan inceleme ve değerlendirme neticesinde; davalı ....Ltd. Şti'nin tüm borç ve alacaklarını devri neticesinde davacı ile ikinci bir sözleşme akdedildiği, sözleşmenin Mahkemece geçerli kabul edildiği, sözleşme içeriğinde "150 bin TL nakit ödenmiştir, kalan 70 bin TL tapu teslimatında ödenecektir." ibaresine yer verildiği, sözleşme altında ilgili davalı şirketin kaşesinin ve kaşe üzerine atılı imza bulunduğu, bu anlamda davalının sözleşme ile bağlı olduğu, mevcut delil durumuna göre davacının kazanç kaybına uğradığına yönelik bir kanaat edinilemediği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile; davalılardan ... Yapı İnş. Tah. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. yönünden pasif husumetten reddine, davalılardan ... Mütahitlik İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. yönünden kabulü ile 150.000,00 TL'nin davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davalılardan ..., ..., ... yönünden ayrı ayrı reddine, fazlaya ilişkin sair istemlerin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili; davalı arsa sahiplerinin şirketlerin değişiminden ve yapılan sözleşmelerden haberdar olduklarını, ödemelerin kat karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden yapıldığını, arsa sahipleri daire satın alanların ödedikleri meblağ ile inşaatın bitirilmesi sureti ile daire sahibi olduklarından müteahhite ödenen meblağdan sorumlu olduklarını, arsa sahipleri yönünden davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu, sözleşmenin yapıldığı dönemde 220.000,00 TL bedelle alınacak olan taşınmazın dava tarihindeki bedelinin 750.000,00 TL civarında olduğunu, aradaki farkın müvekkilin kazanç kaybını oluşturduğunu, kazanç kaybının da hesap edilmesi gerektiğini, tüm davalıların eylem ve işbirliği içerisinde hareket ederek müvekkilini zarara uğrattıklarını ifade ederek, kararı istinaf etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında alacağın temliki niteliğindeki satış sözleşmesi imzalandığı, yüklenicinin edimini yerine getirmediğinden bahisle dava tarihi itibarı ile davacının sözleşmenin ifasından vazgeçerek bedel iadesi istediği, davacının tapu iptali ve tescil isteği bulunmadığından arsa sahiplerine yönelik davanın reddi ile sözleşme akidi olmayan ....Ltd. Şti.'ye yönelik davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddinin doğru olduğu, sözleşme gereği yüklenicinin herhangi bir inşai faaliyette bulunmaması karşısında, davacının satış sözleşmesinin ifasından haklı olarak vazgeçtiğinin kabulünün gerektiği, kazanç kaybı müspet zarar olduğundan, sözleşmenin ifasından vazgeçen davacının artık aynı sözleşmeye dayanarak sözleşmeye dönük beklenti kaybını isteyemeyeceği gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; istinaf sebeplerini tekrar ederek, dava açıldığı tarih itibariyle taraflar arasında taşınmaz satımına ilişkin sözleşmenin varlığını korumaya devam ettiğini, sözleşmenin feshine ilişkin herhangi bir ihtarın olmadığını, müvekkili açısından oluşan müspet zararın da sözleşme taraflarca feshedilmediğinden ödenmesinin gerektiğini, sözleşmeye bağlı olarak edimin ifa edilmemesinden dolayı müvekkilinin uğradığı zararın tazminin talep edildiğini, tüm davalılar yönünden davanın kabul edilmesi gerektiğini ifade ederek, kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yüklenicinin payına düşen taşınmazın alacağın temliki yoluyla satın alınmasına rağmen taşınmazın teslim edilmemesinden kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 706 ncı maddesinin birinci fıkrası,

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yüklenicinin payına düşen taşınmazın alacağın temliki yoluyla satın alınmasına rağmen taşınmazın teslim edilmemesinden kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 706 ncı maddesinin birinci fıkrası,

2. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Karar) 112 ve 237 nci maddeleri,

3. 2644 sayılı Tapu Kanunu'nun 26 ncı maddesi,

4. 1512 sayılı Noterlik Kanunu'nun 60 ıncı maddesinin üçüncü fıkrası ile 89 uncu maddesi,

5. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 33 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Davalı ....Ltd. Şti.'nin, taşınmazın inşası ve satışından kaynaklı tüm edim ve alacaklarını diğer davalı ....Ltd. Şti.'ye devrettiği, davacı ile ....Ltd. Şti. arasında haricen ikinci kez daire satış sözleşmesi akdedildiğinden davacının talepleri bakımından husumet ehliyetinin bulunmadığı, davacı ile ....Ltd.Şti. arasında yapılan harici satış sözleşmesi ile yükleniciye ait olacak bağımsız bölümlerden birinin davacıya 220.000,00 TL bedelle satılması kararlaştırılmış olup, taraflar arasındaki bu sözleşmenin alacağın devri niteliğinde olduğu, davalı yüklenici ....Ltd.Şti.'nin arsa sahibine karşı edimlerini yerine getirmediği ve inşaat tamamlanmadan işi bıraktığı, bu durumda borçlu arsa malikinin devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları devralan davacıya karşı da öne sürebileceği, davacı ile yüklenici arasında imzalanan sözleşmede arsa sahibinin taraf olmadığı ve satış bedelinin de arsa sahibine ödenmediği, bu durumda davacının yalnızca sözleşmenin tarafı olan yükleniciye başvurabileceği ve arsa sahibine husumet yöneltilemeyeceği anlaşılmakla, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Kaynağını 6098 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri, aynı Kanun'un 237 nci maddesi ile Türk Medeni Kanunu'nun 706 ve Noterlik Kanunu'nun 89 uncu maddesi hükümleri uyarınca noter önünde resen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan, tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan bir sözleşme türüdür. Geçerli bir satış vaadi sözleşmenin ifa olanağının bulunmaması hâlinde ise vaat alacaklısının 6098 sayılı Kanun'un 112 nci maddesine dayanarak borcun ifa edilmemesi nedeniyle uğradığı zararın tazminini isteyebileceği kuşkusuzdur.

3. Bununla birlikte; yüklenici ile arsa sahibi arasında imzalanan geçerli bir kat karşılığı inşaat sözleşmesinde, yükleniciye ait olacağı kararlaştırılan bir bağımsız bölümün, yüklenici tarafından resmi olmayan ancak yazılı bir sözleşmeyle üçüncü bir kişiye satılması, Yargıtay'ın kökleşmiş uygulamasına göre, tapulu taşınmaza ilişkin bir satış sözleşmesi değil, 6098 sayılı Kanun'un 183 ve devamı maddelerinde düzenlenen "alacağın temliki" hükümlerine tabi bir işlemdir. Başka bir ifadeyle, yüklenici kat karşılığı inşaat sözleşmesinden doğan kişisel hakkını (bağımsız bölümün mülkiyetinin kendisine devredilmesini isteme hakkını) üçüncü kişiye temlik etmiş sayılır. Yazılı şekilde düzenlenmiş olması şartıyla, "alacağın temliki" hükmünde olan böyle bir sözleşme geçerlidir.

4. Davalı ....Ltd. Şti.'nin, gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile inşaatını üstlendiği taşınmazdan bir adet daireyi 01.10.2018 tarihli sözleşmeyle davacıya sattığı, tarafların, alıcı durumundaki davacı ve yüklenici durumundaki davalı olmasına göre, inşa halindeki taşınmazın satın alınması konusunda yapılan yazılı sözleşme geçerlidir. Bu sözleşme gereğince davacı, toplam 150.000,00 TL ödemiş olduğunu ispat etmiş, dava tarihi itibariyle de daire kendisine teslim edilmemiştir. Bu haliyle, sözleşme geçerli olduğundan; davacının, menfi zarar talebinde bulunabileceğinin kabulü gerekir. Menfi zarar, uyulacağı ve yerine getirileceğine inanılan bir sözleşmenin hüküm ifade etmemesi ve yerine getirilmemesi yüzünden güvenin boşa çıkması dolayısıyla uğranılan zarardır. Geçerli sözleşmenin ifa edilmemesi nedeniyle, davacı, taşınmazın ifasının imkânsız hale geldiği tarihteki rayiç değerini isteyebilir.

5. Maddi olayları ileri sürmek taraflara, hukuki nitelendirme yapmak ve uygulanacak kanun maddelerini belirlemek hakime aittir (6100 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesi). Davacı vekili her ne kadar dava dilekçesinde; ödenen bedel ve kazanç kaybının tahsilini istemişse de, iddianın ileri sürülüş şekline göre talep sonucundaki ifadelerden, geçerli sözleşmenin ifa edilmemesi nedeniyle taşınmazın ifasının imkânsız hale geldiği tarih olan dava tarihindeki rayiç değerin talep edildiği anlaşılmıştır.

6. Hal böyle olunca, Mahkemece; davacı tarafından yapıldığı ispat edilen 150.000,00 TL kısmi ödemenin, (harici satım sözleşmesinde dairenin değeri 220.000,00 TL'dir) taşınmazın ifasının imkansız hale geldiği tarih olan dava tarihi (27.09.2019) itibariyle belirlenen rayiç bedeline oranlanması suretiyle talep edilen menfi zararın saptanarak sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken; açıklanan hususlar gözardı edilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE,

2. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.12.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5970, Karar No: 2013/13654, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/5970 E.  ,  2013/13654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya trafik sigortalı aracın yaya olan müvekkiline çarparak omurilik felci olacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiğini, müvekkilinde %92 oranında sürekli işgöremezlik kaybı meydana geldiğini, kesin rapora göre malulen emekli olduğunu, ceza mahkemesinde sürücü hakkında 3/8 kusur oranına göre mahkumiyet kararı verildiğini ve kesinleştiğini, ihtara rağmen davalının zararı karşılamadığını belirterek şimdilik 18.000,00 TL maddi, 18.000,00 TL manevi tazminat ile tedavi giderinin olay tarihinden işleyecek ticari faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiş, 17.12.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 12.000,00 TL daha artırarak toplam 30.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsilini, manevi tazminat talebini atiye bıraktığını bildirmiştir.

Davalı vekili, sigortalının kusuru oranında azami 18.000,00 TL poliçe limiti ile maddi tazminattan sorumlu olduklarını, manevi tazminatın teminat kapsamında olmadığını, temerrüde düşürülmediklerini belirtereke davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile 30.000,00 TL maddi tazminatın 18.000,00 TL.sının 29.04.2008 temerrüt tarihinden, 12.000,00 TL.sının 17.12.2010 ıslah tarihinden işleyecek avans faizi ile davalıdan tahsiline, manevi tazminat hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan sürekli işgöremezlik ve manevi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Davalıya trafik sigortalı araç davacı yayaya çarparak sürekli malul olacak şekilde yaralanmasına neden olmuştur. Davalı sigorta şirketi nezdinde düzenlenen ZMSS poliçesi 09.12.2002/09.12.2003 vadelidir. Davaya konu kaza 14.10.2003 tarihinde meydana gelmiştir. Poliçede kişi başına sakatlanma teminat limiti 18.000,00 TL olarak belirlenmiş ve dava dışı sigortalı tarafından limit artışıyla ilgili ek prim ödenerek zeyilname düzenlenmemiştir. TC Hazine Müsteşarlığının 31.12.2003 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan kararına göre, 01.01.2004 tarihinden sonra düzenlenecek poliçelerde otomatik teminat artışına olanak sağlanıp yeni teminat ve primler üzerinden zeyilname düzenleme zorunluluğu ortadan kaldırılmıştır. Dosyada mevcut ZMSS poliçesi tarih itibariyle bu değişiklikten öncesini kapsadığından zeyilname düzenlenip ek prim ödenmediğinden davalı sigortacının 18.000 TL limitle sorumlu olduğunun kabulü gerekir.

Bu durumda mahkemece, davalı sigorta şirketi hakkındaki davanın azami 18.000,00 TL poliçe limiti üzerinden kabulüne karar verilmesi gerekirken zeyilname olmadığı halde yazılı olduğu gibi olay tarihi itibariyle geçerli poliçe limiti olan 30.000,00 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; aynı olay nedeniyle davacı tarafça, Rize 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/55 - 2012/325 Karar sayılı dosyasında davalıya sigortalı aracın sürücüsü ... hakkında açılan davada 205.524,49 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ve 10.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmiş, bu karar temyiz edilmeden 07.06.2012 tarihinde kesinleşmiştir. Aynı trafik kazası nedeniyle meydana gelen zarardan aracın işleteni, sürücüsü ve trafik sigortacısının müştereken ve müteselsilen sorumluluğu bulunmaktadır.

Bu durumda mahkemece, eldeki dosyada hükmedilen tazminatın Rize 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/551-2012/325 sayılı dosyasında sürücü aleyhinde hükmedilen tazminat nedeniyle mükerrer tahsilata yol açmayacak şekilde davalı sigorta şirketinden müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken bu hususa değinilmeden yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması da isabetli değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Sigorta A.Ş vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davalı lehine BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı sigorta şirketine geri verilmesine 10.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14949, Karar No: 2016/8126, Tarih: 30.05.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/14949 E.  ,  2016/8126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde:

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.200,00 TL adli para cezası ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan tayin edilen 2.400,00 TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince O yer Cumhuriyet Savcısı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun müştekinin işyerinden 15,00 TL bozuk para çaldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8086, Karar No: 2013/10130, Tarih: 10.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8086 E.  ,  2013/10130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, irtifak bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın hangi ilçenin sınırlarında olduğunun tapu müdürlüğünden sorularak alınacak cevabın dosyaya konulmasından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, şeker pancarı, ayçiçeği, mısır (cin) ürünlerine ait kuru-sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verim, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin ... ve ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüklerinden getirtilmesinden,

3-Elbistan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/470 esas sayılı acele el kayma dosyasının bu dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.