muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1218, Karar No: 2021/1117, Tarih: 03.02.2021

Burada belirtilen sorumluluğun zamanı, devir anıdır. Devrin fiilen gerçekleştiği tarihte doğmuş ve nedeni vücut bulmuş borçlar, bu sorumluluğun kapsamında kalmaktadır. İşletmenin devirden önceki borcunun naklinin alacaklıya karşı hüküm ifade etmesi, kural olarak, BK. 173 ve 174.maddeleri gereğince alacaklının onamına bağlı ise de, 179.madde bu kurala bir istisna getirmiş, alacaklının rızasına gerek görülmeksizin borcun devir alana intikal ettiği kabul edilmiştir.

Alacağın temliki ve borcun naklinde kural olarak bir tek alacak ve borcun nakli söz konusu olup, bir mamelekin veya işletmenin devrinde bu mamelekin veya işletmenin bütün aktif ve pasifiyle devri söz konusu olduğundan, alacaklı ile borcun nakli sözleşmesi yapmaya ve devir için alacaklının rızasını almaya gerek bulunmamaktadır. İşletmenin devrinde teminat unsuru, eski borçlunun iki yıl daha sorumluluğunun devam etmesi durumuyla sağlanmak istenmiştir. Bu iki yıllık süre muaccel borçlar için ihbar veya ilan tarihinden, daha sonra muaccel olan borçlar için muacceliyet kazandıkları tarihten işlemeye başlar (Turgut Uygur, Borçlar Kanunu Genel Hükümler 1990, II.Cilt sh.865).

Görüldüğü üzere, davanın yasal dayanağını oluşturan Borçlar Kanununun 179.maddesinde; malvarlığının veya işletmenin devri nedeniyle borçların kendiliğinden nakledilmiş sayılabilmesi için “bunun alacaklılara ihbar veya ilanı” nın gerektiği hükme bağlanmıştır.

İlan veya ihbar birlikte aranan koşullar olmayıp, herhangi birinin yerine getirilmesi ile bu koşul gerçekleşmiş olacaktır.

İhbar için yasada bir şekil öngörülmemiştir. Burada ihbarın amacı, malvarlığı ya da işletmenin devrinin ilgililere bildirilmesidir.

Kural olarak, ihbar veya ilandan itibaren iki yıl boyunca işletmeyi ya da malvarlığını devreden devralanla birlikte müteselsil borçlu olacaktır. İhbar, alacaklıya ulaşmak şartıyla hüküm ifade edecektir (Hukuk Genel Kurulu’nun 28.11.2001 gün ve 2001/21-1030 Esas, 1077 sayılı Kararı).

Borçlar Kanunun 179.maddesi uyarınca devredenin, devir sözleşmesine göre borcunu ifası ve devrin alacaklılara ihbarı veya gazetelerde ilanı ile işyerinin devri tamamlanmış olup, İş Hukuku yönünden de devreden işveren sıfatını kaybetmiş, devralan ise kazanmış olur (Güzel, Ali: İşverenin Değişmesi-İşyerinin Devri ve Hizmet Akitlerine Etkisi, ... 1987, s26).

Hukuk Genel Kurulu'nun 14.05.2008 gün 2008/19-355 E. 2008/372 K.; 17.10.2007 gün 2007/21-664 E. 2007/745 K.; 15.11.2006 gün 2006/10-722 E. 2006/730 K.; 01.03.2006 gün 2006/9-51 E. 2006/27 K.; 26.12.2001 gün 2001/11-1155 E. 2001/1165 K. ve 28.11.2001 gün 2001/21-1030 E. 2011/1077 K., 19.06.2013 tarihli ve 2012/10-1616 Esas, 2013/854 Karar sayılı kararlarında da yukarıda açıklanan ilkeler benimsenmiştir.

Eldeki davada, Tacir olan TEDAŞ, ticari işletmesini devrettiğinden, uyuşmazlığın çözümünde; B.K.nun 179.maddesi uygulanmalıdır.

Eldeki davada, Tacir olan TEDAŞ, ticari işletmesini devrettiğinden, uyuşmazlığın çözümünde; B.K.nun 179.maddesi uygulanmalıdır.

Ticari işletmeyi devreden TEDAŞ ile birlikte, devralan davalı şirket, bu devir keyfiyetinin alacaklı Sosyal Sigortalar Kurumuna ihbar ya da gazetelerde ilan edilmiş bulunması koşuluyla, B.K.nun 179.maddesinin buyurucu hükmüne göre iki yıl süre ile işletmenin borçlarından üçüncü kişilere karşı devreden ile birlikte müteselsilen sorumlu olup, şirketlerin kendi aralarındaki sorumsuzluk anlaşmaları üçüncü kişilere karşı ileri sürülemez.

Ne var ki, devrin ilanı hususunun yerine getirilip getirilmediği açıklığa kavuşturulmadığından, Mahkemece, devir keyfiyetinin alacaklı Sosyal Sigortalar Kurumuna ihbar ya da gazetelerde ilan edilip edilmediği hususu araştırılmamıştır. Mahkemece bu yön araştırılarak, davalı şirketin 2006 yılındaki devralma işlemi ile devrin niteliği de araştırılmak suretiyle, devrin ilanının gerçekleşmiş olması halinde, davalının, Borçlar Kanununda zikredilen madde hükmü kapsamında, Kurumun rücu alacağından sorumlu olacağı nazara alınmadan, karar verilmesi isabetsizdir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...ye iadesine, 03/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3223, Karar No: 2015/7453, Tarih: 05.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3223 E.  ,  2015/7453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İlçesi ... Köyü 168 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ve davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu Ulucak Köyü 168 parsel sayılı taşınmazın 27.05.2013 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan domates, buğday ve samanı ile silajlık mısırın 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1754, Karar No: 2024/3081, Tarih: 02.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/1754 E.  ,  2024/3081 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2690 E., 2022/2144 K.

KARAR : Başvurunun kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aksaray 1. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/272 E., 2021/309 K.

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükümlerinin kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı kadın ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; düğün merasiminde 10 adet 30 gr 22 ayar altın burma bilezik, 4 adet 25 gr 22 ayar burma bilezik, 1 adet set takımı, 2 adet altın yüzük, 1 adet kol saati ve 1 çift altın küpenin müvekkiline takıldığını, taraflar evlenirken davalı ve ailesinin yurt dışında sıkıntı yaratacağını beyan ederek altınları aldıklarını, davalılar adına kayıtlı Ziraat Katılım ... şubesinde bir kasada bulunduğunu ileri sürerek ziynet eşyalarının öncelikle aynen, mümkün değilse bedelleri toplamı olan 66.200,00 TL'nin fazlaya ilişkin hak ve talepleri saklı kalmak kaydıyla dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde özetle; belirtildiği kadar ziynet eşyası olmadığını, altınların davacının rızası dışında kasaya konulmasının mümkün olmadığını, davacının hasta olması nedeniyle müvekkilinin kayınpederi ile bizzat giderek kasaya altınları koyduğunu, ziynetlerin bir kısmı ile kadının kredi borcunun kapatıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davanın sıfat yokluğundan reddi gerektiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davanın sıfat yokluğundan reddi gerektiğini belirtmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıya ait 4 adet her birisi 20 şer gram 22 ayar burma bileziğin erkek vekilinin 28.10.2019 tarihli dilekçesinde tarafların kredi borçlarını ödemek maksadıyla bozdurulduğunu açıkça beyan edildiği, bu altınların iade edilmemek üzere erkeğe verildiğine yönelik dosya içerisinde herhangi bir bilgi ve belge bulunmadığı gerekçesiyle 4 adet her biri 20 gram ağırlığında 22 ayar burma bileziğe yönelik davanın yalnızca davalılardan ... yönü ile kabulüne, 4 adet her birisi 20'şer gram 22 ayar burma bileziğin aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması durumunda 19.920,00 TL değerinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, diğer altınların varlığının, gram, ayar ve cinsinin ispat edilemediği anlaşılmakla bu ziynetler yönünden davanın reddine, diğer davalı ...'nin taraflarla birlikte yaşamaması sebebiyle ziynetlerden sorumlu tutulamayacağı gerekçesiyle davalı ...'a yönelik davanın da reddine, davacı kadın ve davalı ... lehine vekâlet ücreti takdirine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı ... açısından verilen ret kararının hatalı olduğunu, davalıların aynı evde yaşadığını, ziynetlerin ikisinin kontrolü altında olduğunu ileri sürerek ziynet alacağının reddedilen kısmı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

B. İstinaf Sebepleri

Davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; davalı ... açısından verilen ret kararının hatalı olduğunu, davalıların aynı evde yaşadığını, ziynetlerin ikisinin kontrolü altında olduğunu ileri sürerek ziynet alacağının reddedilen kısmı yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının talep ettiği 2 adet altın yüzük, 1 adet kol saati ve bir çift altın küpenin varlığının tanık beyanları ispatlanamadığı gibi davacının Bölge Adliye Mahkemesince hatırlatılan yemin delilini de kullanmadığı, buna göre 4 adet bileziğin kredi borçları için satıldığının davalının kabulünde olduğu, 10 adet bilezik ile set takımının varlığının da tanık beyanı ile ispatlandığı, davalı ...'e ait kasa da muhafaza edildiğinin davalı ...'in cevap dilekçesi ve davalı ...'un 11.07.2019 tarihli kolluk ifadesinde sabit olduğu, ziynetlerin davalı ... tarafından alınmadığı, bu nedenle davalı ...'a karşı açılan davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle, davacının istinaf talebinin kısmen kabulü ile 10 adet her biri 30 ar gram 22 ayar burma bilezik (74.700,00TL), 4 adet her biri 25 er gram 22 ayar burma bilezik (24.900,00TL), 1 adet 60 gram set takımı (14.940,00TL) olmak üzere ziynet eşyalarının aynen iadesi, aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde 114.540,00TL nin 66.200,00TL sine dava tarihi, kalanına ıslah tarihi olan 09.04.2021 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den tahsiline, fazlaya ilişkin talebinin reddine, kabul ve reddedilen miktarlar üzerinden davacı kadın ve davalı ... lehine vekâlet ücreti takdirine, davalı ... aleyhine açılan dava reddedildiğinden, davanın reddedilen miktarı olan 130.727,00 TL üzerinden davalı ... lehine 20.609,05 TL vekâlet ücreti takdirine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... ve davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili temyiz dilekçesinde özetle; davalı ... açısından verilen ret kararının kaldırılarak iki davalının da müteselsilen sorumluluğuna karar verilmesi gerektiğini ve davalı ... lehine reddedilen kısım yönünden takdir edilen vekâlet ücretinin fazla olduğunu, davalı ... açısından husumet yokluğundan ret kararı verildiğini, bu sebeple vekâlet ücretinin de maktu olması gerektiğini belirterek davalı ... açısından verilen ret kararı ve davalılar lehine takdir edilen vekâlet ücretleri yönünden kararın bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; ziynet eşyalarının kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

2.Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek; ziynet eşyalarının kabulü yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ziynet alacağı davasının kabulü koşullarının her iki davalı açısından oluşup oluşmadığı ve davalılar yararına takdir edilen vekâlet ücreti noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı , 220 nci, 222 nci, 226 ncı maddeleri, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun, 190 ıncı, 323 üncü, 326 ncı, 370 inci maddesi ve 371 inci maddeleri, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 7 nci maddesinin ikinci fıkrası.

3.Değerlendirme

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre, davalı ...'in tüm, davacı kadın vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı kadının davalı ... yönünden açtığı davanın husumet yönünden reddedildiğinin anlaşılmasına göre ve davacı kadının temyiz dilekçesinde davalı ... lehine maktu vekâlet ücreti takdiri gerektiğini beyan etmesi karşısında, kendisini vekille temsil ettiren davalı ... yararına karar tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca maktu vekâlet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı ... lehine hükmedilen vekâlet ücreti yönünden BOZULMASINA,

2-Davalı ...'in tüm, davacı kadının sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden ...'e yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ...'e iadesine,

Dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,02.05.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15521, Karar No: 2019/11496, Tarih: 18.12.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/15521 E.  ,  2019/11496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili; 21.05.2013 tarihli haciz esnasında mülkiyeti müvekkili şirkete ait malların haczedildiğini öne sürerek, istihkak iddialarının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, aralarında organik bağ bulunan üçüncü kişi şirket ile borçlu şirketin haciz adresinde birlikte faaliyet gösterdiğini, istihkak iddiasının alacağın tahsilini engellemeye yönelik olarak öne sürüldüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava konusu haczin borçlu şirket ortağı ...'ın huzurunda yapıldığı, bu kişinin 13.03.2013 tarihine kadar üçüncü kişi şirketin de ortağı ve yetkilisi olduğu, halen üçüncü kişi şirket ortağı olan ...'ın da 24.02.2005 tarihinde borçlu şirketteki hisselerini devrederek ortaklıktan ayrıldığı, her iki şirketin farklı adreslerde fakat aynı alanda faaliyet gösterdikleri, bu durumda ispat yükünün davacı üçüncü kişiye ait olduğu, borçlu şirketin faaliyetini üçüncü kişi şirket üzerinden devam ettirdiği yolundaki kanaatin üçüncü kişi şirket tarafından bildirilen deliller ve bilirkişi raporu ile çürütülemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre; dava konusu 21.05.2013 tarihli haczin borçlu şirkete ödeme emrinin tebliğ edildiği adresten farklı olarak üçüncü kişinin ticaret sicil kayıtlarında yer alan adresinde gerçekleştirildiği, evrak araştırmasında borçluya ait belgeye rastlanmadığı, üçüncü kişi şirketin borcun doğum tarihinden çok önce 2005 yılında haciz adresinde kurulduğu ve kuruluş tarihinden bu yana haciz adresinde faaliyet gösterdiği, borçlu şirketin ise haciz adresi ile ilgisinin bulunmadığı, üçüncü kişi şirketin %32 hisse sahibi ortağı ...'ın aynı zamanda borçlu şirketin %10 hisse sahibi ortağı iken borcun doğum tarihinden önce 23.02.2005 tarihinde hissesini ...'a devrederek ortaklıktan ayrıldığı, haciz esnasında hazır bulunan ...'ın ise borçlu şirketin %10 hisse sahibi ortağı olduğu, bu kişinin aynı zamanda üçüncü kişi şirketin %36 hisse sahibi ortağı ve müdürü iken borcun doğum tarihinden sonra üçüncü kişi şirketteki hisselerini devrederek ortaklıktan ayrıldığı ancak yeni eleman bulunana kadar üçüncü kişi şirkette eleman olarak çalışmasına karar verildiği, dava dilekçesi ve UYAP kayıtlarına göre ...'ın borcun doğum tarihinden önce 07.03.2011 tarihinde, borçlu şirket aleyhine İstanbul 26. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2011/234 Esas sayılı dosyası ile borçlu şirkette 2008 yılının Mart ayına kadar maaş ve prim usulü çalıştığını iddia ederek, hissesine düşen kar alacağının tahsili için dava açtığı, davalı borçlu vekilinin anılan dosyaya sunduğu cevap dilekçesinde ...'ın şirketin gider ve borçlarından, mali durumundan haberdar olmadığını, şirket ortaklığından doğan hiçbir sorumluluğunu yerine getirmediğini, ihtara rağmen şirket toplantılarına katılmayarak şirketi zor durumda bıraktığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Buna göre, üçüncü kişi şirket ortağı iken haciz tarihinden önce hisselerini devrederek ortaklıktan ayrılan ancak üçüncü kişi şirkette çalışmaya devam eden, borçlu şirketin %10 hisse sahibi ortağı ...'ın haciz esnasında hazır olması, üçüncü kişi şirketin ortaklarından ...'ın borcun doğum tarihinden önce borçlu şirketteki hisselerini devrederek ortaklıktan ayrılmış olması ve her iki şirketin faaliyet konularının aynı olması tek başına, mülkiyet karinesinin borçlu lehine işletilmesi için yeterli değildir. Somut olayda mülkiyet karinesi davacı üçüncü kişi lehine olup davanın İİK mad. 96 gereğince üçüncü kişi tarafından açılması ispat yükünün yer değiştirmesine neden olmaz. Mülkiyet karinesinin aksinin davalı alacaklı tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir.

Davalı alacaklı tarafından delil olarak gösterilen takip dosyası, ticaret sicil kayıtları, ticari defter kayıtları ve bilirkişi incelemesi mülkiyet karinesinin aksini ispata yeterli değildir.

Davalı alacaklı tarafından delil olarak gösterilen takip dosyası, ticaret sicil kayıtları, ticari defter kayıtları ve bilirkişi incelemesi mülkiyet karinesinin aksini ispata yeterli değildir.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, davanın kabulü yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile reddine yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nin 366 ve 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. Maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 18.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.