muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3526, Karar No: 2011/5053, Tarih: 15.04.2011

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, dava dilekçesinde dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile adına doğru şekilde tescilini istemiş ise de dosya kapsamından, iddia ve savunma ile mahkemenin hukuki nitelendirmesinden anlaşıldığı üzere dava konusu parsellerin tapu kayıtlarında adının ve doğum tarihinin yanlış yazıldığını belirterek tapu kayıtlarının nüfus kaydına göre düzeltilmesi istemiyle dava açmıştır.

Ancak, davacı tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemiyle açmış olduğu davada, ... İnebolu İşletme Şefliğini hasım göstermiştir.

Tapu sicilindeki yanlışlıklardan kaynaklanan davalarda yasal hasım, kayıtları tutmakla görevli ve sorumlu tapu sicil müdürlükleridir. Bu nedenle dava doğrudan tapu sicil müdürlüğüne yöneltilmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.03.1999 tarihli ve 1999/14-165-149 sayılı kararı da bu yöndedir. Mahkemece bu yön gözetilmeden yanlış hasıma yöneltilen davanın husumet yönünden reddi gerekirken yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... İdaresinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.04.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7638, Karar No: 2013/7234, Tarih: 21.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/7638 E.  ,  2013/7234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Uyuşmazlık istisna sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca İşin niteliği ve tarafların sıfatına bakılmaksızın eser (istisna) sözleşmelerinden kaynaklanan davalar sonucu verilen (TBK m. 470-486) hüküm ve kararları temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 15.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/54269, Karar No: 2014/3947, Tarih: 11.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/54269 E.  ,  2014/3947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/10/2011

NUMARASI : 2010/182-2011/652

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, genel tatil ücreti ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, davalılara ait iş yerinde çalışmakta iken iş akdinin haksız olarak 31.12.2009 tarihinde feshedildiğini, dini bayramların 1. günleri hariç genel tatillerde çalıştığını ve fazla mesai yaptığını buna karşın ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile genel tatil ve fazla mesai ücretlerinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalılar cevaplarında özetle:

Davalı Maltepe Belediyesi vekili; davacının belediye çalışanı olmadığını diğer davalı ile belediye arasında Destek Hizmetleri Müdürlüğü genel temizlik hizmet alımı işine ait 4 adet sözleşme olduğunu, bu sözleşmelere göre işçilik alacaklarından davalı belediyenin sorumlu olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı A.. Temizlik....Ltd Şti vekili; müvekkilinin, temizlik işini ihale ile ve bir yıl süreli olarak aldığını, çalışan işçilerin seçimi-işten çıkarma yetkisinin belediyede olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı ve genel tatilerde çalışıp çalışmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını ve genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddialarını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma ve genel tatil alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, söz konusu olguların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Fazla çalışmanın ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, söz konusu olguların yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Fazla çalışma yapıldığı ve genel tatillerde çalışıldığı olgularının yazılı belgeler yerine tanık anlatımlarına dayanması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı bir uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma ve genel tatil miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir(Yargıtay 9.HD. 21.03.2012 gün, 2009/48913 E, 2012/9400 K .).

Somut olayda; davacı işçi, fazla çalışma yaptığı ve genel tatillerde çalıştığı yönündeki iddialarını tanık beyanları ile ispat etmiş olup yukarıdaki ilkeler uyarınca takdiri delil niteliğindeki tanık beyanlarına dayanılarak hesaplanan fazla mesai ve genel tatil ücretlerinden hakkın özünü etkilemeyecek oranda taktiri indirim yapılması gerektiği gözetilmeksizin alacakların indirim yapılmadan hüküm altına alınması hatalıdır.

3- Mahkemece, hüküm altına alınan alacak miktarlarının net mi brüt mü olduklarının belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12563, Karar No: 2013/15717, Tarih: 11.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/12563 E.  ,  2013/15717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kanal katılım bedelinden kaynaklanan alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 11.11.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/14117, Karar No: 2015/6376, Tarih: 15.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/14117 E.  ,  2015/6376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ELAZIĞ 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2012/1011-2013/932

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile anlaşma doğrultusunda dava konusu taşınmazın %50 oranında taraflar adına tapuya tescil edildiğini, davalının 2009 yılı 6. ayında taşınmazı kiraya verdiğini, 2012 yılı 6. ayına kadar olan kira bedelini tek başına tahsil ettiğini, belirtilen tarihler arası 30.000TL toplam kira bedelinin %50 'si olan 15.000TL alacağın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı, mahkeme huzurundaki beyanında; taşınmazın yapımı esnasında yapılan harcamalara istinaden taşınmazı kiraya veridiğini, kira bedelini bir müddet aldığını kabul ettiği, yazılı beyanında ise; taşınmazın yapımı esnasında sözleşme harici çeşitli iş ve imalatlar yapması sebebiyle davacıdan alacaklı olduğunu, bilirkişi incelemesi ile alacağının tespiti ile davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece,davanın kabulü ile 15.000TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Somut olayda; davacının arsa sahibi davalının müteahhit sıfatı ile 07/09/2004 tarihinde aralarında düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıkları, dava konusu dubleks niteliğindeki bağımsız bölümün 07/04/2008 tarihinde, sözleşme doğrultusunda, davacı ve davalı taraf eşi adına ½ hisseli olarak tapuya tescil edildiği, davalının mahkeme huzurundaki kabulü, kiracı tanık F.. Ç.. K.. beyanıyla taşınmazın davalı tarafça kiraya verildiği, aylık kira bedelinin 2010 yılında, 700TL, 2011 yılında 800TL, 2012 yılında 900TL olduğu, 2010 yılı Eylül ila 2012 yılı Haziran aylarında davalı tarafa ödendiği anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece yapılacak iş; dava konusu taşınmazın yıllar itibariyle değişen kira bedellerini, davacı talebi ile de bağlı kalarak bilirkişi incelemesi yapılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, uzmanlık gerektiren bir konuda bilirkişi incelemesi yaptırılmadan eksik incelemeyle karar verilmesi usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11302, Karar No: 2023/7897, Tarih: 13.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/11302 E.  ,  2023/7897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarih, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca ilk derece mahkemesince verilen "beraat" kararı, istinaf mercii tarafından "mahkûmiyet " kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden temyiz edilebilir olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.01.2020 tarihli ve 2019/243 Esas, 2020/18 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2020/2418 Esas, 2021/468 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının aleyhe istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, 86 ncı maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendi, 58 ... maddesinin altıncı fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, atılı suçu işlemediğinden beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, atılı suçu işlemediğinden beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay tarihinde şikayetçi ... yolda yürürken yanına gelen sanık ... ile aralarında tartışma çıktığı, sanığın şikayetçi Çağlar'ın üzerine yürüdüğü oradan geçenlerin araya girip ayırdığı, sonrasında şikayetçi ...'ın olay yerinden ayrıldığı sırada arkasından gelen sanığın bıçakla şikayetçiyi bacağının baldır kısmından yaraladığı, adli raporuna göre şikayetçi ...'ın yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu anlaşılarak dava açılmış ancak sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair şikayetçinin soyut ve çelişkili beyanlarından ve iddialarından başka her türlü süpheden uzak, yeterli, inandırıcı ve kesin delil elde edilemediğinden sanığın beraatine karar verilmiştir.

2.Sanık, şikayetçi, tanık beyanları ile olay yeri krokisi ve tutanaklar ile Btk yazısının dava dosyasında bulunduğu anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Olay tarihinde şikayetçi ... yolda yürürken yanına gelen sanık ... ile aralarında tartışma çıktığı, sanığın şikayetçi Çağlar'ın üzerine yürüdüğü oradan geçenlerin araya girip ayırdığı, sonrasında şikayetçi ...'ın olay yerinden ayrıldığı sırada arkasından gelen sanığın bıçakla şikayetçiyi bacağının baldır kısmından yaraladığı, adli raporuna göre şikayetçi ...'ın yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğu anlaşılarak soruşturma aşamasında şikayetçi ...'ın kendisini yaralayanın sanık ... olduğuna dair fotoğraftan teşhis tutanağı, şikayetçi ...'ın aşamalardaki kendisini yaralayanın sanık ... olduğuna dair istikrarlı ve adli raporu ile uyumlu beyanlarına göre sanığın suçtan kurtulmaya yönelik olduğu anlaşılan suçu inkara yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, şikayetçinin beyanları ile adli muayene raporu ve teşhis tutanakları ile tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2020/2418 Esas, 2021/468 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Söke 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15062, Karar No: 2013/6788, Tarih: 29.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/15062 E.  ,  2013/6788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...'nin bozma üzerine yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ..., ... ve ...'ın ırza geçme eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek vâki şikâyet yokluğu nedeniyle davaların düşmesine, reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma eylemleri kişiyi hürriyetinden yoksun kılma kabul edilerek beraatlerine ve sanık ...'ın ise atılı suçlardan beraatine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.02.2011 gün ve 2009/131 Esas, 2011/30 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında ırza geçme suçundan kurulan beraat hükmünün incelenmesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat kararı usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanıklar ..., ... ile ... haklarında verilen düşme kararları ile beraat hükümlerinin ve sanık ... hakkında reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan verilen beraat kararının incelenmesinde;

Oluşa uygun kabule göre, sanıklar ..., ... ile ...'ın işledikleri reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun zamanaşımı süresi yönünden lehe olup 765 sayılı TCK.nın 416/son maddesinde düzenlenen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu ve tüm sanıklara isnat edilen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ise 765 sayılı TCK.nın 430/2. maddesinde düzenlenen reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunu oluşturup öngörülen cezalarının üst sınırları itibarıyla, aynı Kanunun 102/4. maddesinde belirtilen 5 yıllık asli dava zamanaşımına tâbi bulunduğu ve sanıklardan ... ile ... için mahkemede duruşma sorgularının yapıldığı 01.07.2004, sanık ... için 25.11.2004 ve sanık ... için 25.08.2004 tarihleri ile mahkemece bozma sonrası ikinci hükmün kurulduğu 23.02.2011 arasında bu sürelerin gerçekleştiği anlaşıldığından, mahkemece zamanaşımı nedeniyle davaların düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat ve düşme hükümleri kurulması,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca adları geçen sanıklar haklarındaki davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 29.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8220, Karar No: 2018/1664, Tarih: 08.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/8220 E.  ,  2018/1664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davacıların annesi ...’ın 08.03.2010 günü ... Meydanında davalı sürücünün dikkatsizliği sonucu otobüs altında kalması nedeniyle öldüğünü, ...’in ölümü nedeniyle ailenin üzüntü duyduğunu, davacıların babasının bir süre sonra felç geçirdiğini ve babalarını da 09/03/2012 günü kaybettiklerini, manevi üzüntülerinin katlanarak arttığını iddia ederek her bir davacı için ...’ın ölümü nedeniyle 9.000,00 TL olmak üzere 54.000,00 TL manevi tazminatın olay gününden itibaren davalılardan tahsilini, anneleri ...’ın ölümünden sonra ölen babaları ...’ın mirasçıları olarak da her biri için ayrı ayrı 1.500,00 TL olmak üzere toplam 9.000,00 TL manevi tazminatın olay gününden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini ve ayrıca maddi tazminat için toplam 5,000,00 TL’nin de davalılardan faizi ile tahsilini istemiş, 20.5.2014 günlü ıslah dilekçesiyle maddi tazminat talebini 9.157,50 TL’ye yükseltmiştir.Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacılardan ..., ... ve ...ın defin masrafı taleplerinin kısmen kabulü ile anılan her davacı için 250,00 TL defin masrafının davalılardan tahsiline, davacıların babalarının annelerinin ölümünden dolayı yoksun kaldığı destek tazminatı isteğinin kısmen kabulü ile 6.820,00 TL belirtilen destekten yoksun kalma tazminatının olay günü olan 8/3/2010 gününden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan dayanışmalı olarak alınarak hisseleri eşit şekilde davacılara verilmesine, davacıların babaları ...'ın ölümünden dolayı talep ettikleri manevi tazminat isteğinin reddine,davacıların annelerinin ölümünden dolayı talep ettikleri manevi tazminat isteğinin kısmen kabulü ile her bir davacı için 4.000,00 TL olmak üzere toplam 24.000,00 TL manevi tazminatın davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ...İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının hükme esas alınmasında, ayrıca manevi tazminatın takdirinde 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 56. maddesindeki (eski BK 47) özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı ... İşletmeleri Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1.617,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı... İşletmeleri Genel Müdürlüğü'nden alınmasına 08/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.