muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1921, Karar No: 2023/11130, Tarih: 31.05.2023

7. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (4) numaralı paragrafda bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

Tarafların daha önceden birbirlerini tanıdıkları ve aralarında husumetin bulunduğu, tarafsız tanık olarak mahkeme gerekçesinde bahsedilen ...'in katılan ...'nın akrabası olduğu, tanık ...'nün sanığın babası olduğu, tanıkların beyanlarının birbiri ile çeliştiğinin görüldüğü ve çelişkinin giderilemediği bu sebeple Münire'nin beyanına tanık olarak itibar edilemeyeceği ve katılan beyanından başka delil bulunmadığından sanık hakkında beraat kararına hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 68. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2022 tarihli ve 2021/783 Esas, 2022/165 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

31.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3941, Karar No: 2014/22236, Tarih: 23.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/3941 E.  ,  2014/22236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük idaresi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Atılı eylemlerin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanık ...'nın temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Suç ve iddianame tarihleri ile ele geçen eşyanın niteliği itibariyle sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası ve TCK.nun 43. Maddesi kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Yasa'ya muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca; gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin hüküm fıkrasının hükümden çıkarılması suretiyle sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12630, Karar No: 2022/1617, Tarih: 09.02.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12630 E.  ,  2022/1617 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum ile ... Özel Sağlık Hizmetleri Turizm ve Taşımacılık A.Ş. Avukatları ve davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamından, davalı ... Özel Sağlık Hizmetleri Tur. ve Taş. AŞ’nin unvan değişikliği ile ... Sağlık Hizmetleri İnş. Oto San. Tic. A.Ş. olduğu anlaşılmakla, mahkemece,

1- ... Özel Sağlık Hizmetleri Tur. ve Taş. A.Ş. ünvan değişikliğine gidip gitmediği, ünvan değişikliği halinde buna ilişkin belgelerin ilgili ticaret sicil müdürlüğünden temini,

2-7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre, tüzel kişilere tebligat yetkili temsilcilerine yapılır. Dosya içindeki evraklardan hakkında tasfiye kararı verildiği görülen davalılardan ... Uluslararası Nak. Pet. Ürün. Tic. Tur. Ltd. Şti’nin tasfiye memurunun ... olarak belirlendiğinin, gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçelerinin ise davalı “ ... Uluslararası Nak. Pet. Ürün. Tic. Tur. Ltd. Şti’ne Tebligat Kanunu 35. madde hükümlerine göre yapıldığı ayrıca tasfiye memuru ...’a tebligat çıktığı ancak iade olduğu görülmekle gerekçeli karar ve temyiz başvuru dilekçelerinin, tasfiye memuru ...’a usulüne uygun tebliğ yapılmışsa tebliği parçasının, tebliğ yapılmamışsa usûlüne uygun olarak tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 09.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13967, Karar No: 2014/16763, Tarih: 04.11.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/13967 E.  ,  2014/16763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakan babaları ...'nun 1041 ve 1069 parsel sayılı taşınmazlarını 17.09.2007 tarihinde, 592 ada 54, 56 ve 57 parsel sayılı taşınmazlarını ise 07.11.2007 tarihinde davalı eşine satış göstermek suretiyle devrettiğini, temliklerin kız çocuklarından mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, öte yandan 2007 yılı Temmuz ayında felç geçiren ve beyninde tümör olduğu tespit edilen miras bırakanın akit tarihlerinde aynı zamanda ehliyetsiz olduğunu ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, miras bırakanın ehliyetsiz olduğu yönündeki iddiaların doğru olmadığını, murise 1990-1991 yıllarında MS teşhisi konulması üzerine tüm işleri kendisinin yapıp yönettiğini, oğulları ... düğün masraflarını karşılamak, ona ev almak, sermaye sağlamak, öte yandan kimseye muhtaç olmadan yaşamını temin etmek ve işletemediği taşınmazını elden çıkarmak amacıyla çekişmeli taşınmazları sattığını, bedelini ödeyerek satın aldığını, alım gücünün olduğunu, öte yandan murisin temlik dışı 10 Trilyonun üzerinde malvarlığının bulunduğunu, satışın gerçek olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ... Kurumundan alınan rapora göre miras bırakanın akit tarihinde ehliyetli olduğu, birçok malvarlığı bulunan murisin çekişme konusu taşınmazlarını davalı eşine temlikinin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 04.11.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat ... ile temyiz edilenler vekili Avukat ... geldiler, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilenler vekili için 1.100.00.-TL. duruşma avukatlık parasının ve aşağıda yazılı 33.177.20.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2049, Karar No: 2019/4722, Tarih: 04.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/2049 E.  ,  2019/4722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin sanığın aleyhine olduğu anlaşılmakla, yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık suçu ibadethane sayılan cami içerisinde işlediği, 28.06.2014 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK'nun 142/1-a maddesindeki “Kamu kurum ve kuruluşlar” ile “İbadete ayrılmış yerlerde bulunan” cümlelerinde herhangi bir değişiklik yapılmamış olsa bile, bu yerler aynı zamanda bina vasfında olduğundan dolayı bir fiille iki bendin (142/1-a ve 142/2-h) ihlal edilmesi nedeniyle, TCK'nun 44. maddesi gereği ağır olan TCK'nun 142/2-h maddesine göre sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; camide bulunan yardım kutusu içerisindeki 22,75 TL parayı çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16951, Karar No: 2013/3568, Tarih: 14.02.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/16951 E.  ,  2013/3568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI :...

DAVALI-DAVACI :.....

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma- Takı Alacağı

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma ve takı alacağı" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı-karşı davalı(koca) tarafından, kusur belirlemesi, kadın yararına takdir edilen tedbir ve yoksulluk nafakası , vekalet ücreti ve yargılama giderleri yönünden, davalı-karşı davacı(kadın) tarafından ise; kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası miktarı, ziynet eşyaları ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 103.50'şer TL. temyiz başvuru harçları peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.02.2013(Prş.)

....
Yargıtay — Esas No: 2014/22682, Karar No: 2014/29914, Tarih: 09.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/22682 E.  ,  2014/29914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2013

NUMARASI : 2013/12-2013/21

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular S.. T.. ve K.. T.. ve alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Borçlular S.. T.. ve K.. T..'un temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'un 32.maddesi gereğince tebliğ, usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğ işleminden haberdar olmuş ise geçerli sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi olarak kabul edilir. Görüldüğü üzere, usulsüz yapılan tebliğ, mutlaka batıl olmayıp, muhatap tarafından öğrenildiği tarihte geçerli olacaktır (HGK'nun 05.06.1991 tarih, 1991/12-258 E. - 1991/344 K.).

Somut olayda genel haciz yolu ile ilamsız icra takibinden borçlu M.. T.. icra mahkemesine başvurusunda, sair şikayetleri yanı sıra ödeme emri tebliğ işleminin usulsüz olduğunu ileri sürerek takibin iptalini talep etmiş, mahkemece; şikayetin kısmen kabulü ile borçluya yapılan ödeme emri tebliğ işleminin usulüne uygun olmadığı gerekçesi ile borçlu hakkındaki takibin iptaline karar verilmiştir.

Mahkemece, tebligatın usulsüzlüğü kabul edildiğine göre, anılan madde hükmü uyarınca öğrenme tarihinin tespitiyle, ödeme emri tebliğ tarihinin bu tarihe göre düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, takibin iptali yönünde yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21900, Karar No: 2013/16836, Tarih: 03.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/21900 E.  ,  2013/16836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin, yolluk ücreti, vergi iadesi ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirkette 03.06.2005 tarihinde tır sürücüsü olarak çalışmaya başladığını, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, ücret, hafta tatili, genel tatil, yıllık izin, yolluk ücreti, ve vergi iadesi alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı,davacının işi kendisinin terk ettiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davacının davalı şirkete bağlı olarak toplam 3 yıl 7 ay 7 gün tır şoförü olarak çalıştığı iş akdinin davacı tarafından haksız feshedildiği yönündeki iddianın kanıtlanmadığı anlaşıldığından iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı Taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dairemizin yerleşik uygulamaları,dosyada mevcut taraf tanık beyanlarına göre yurt dışı tır şoförü olan davacının asgari ücret ve prim esası üzerinden ücret aldığı anlaşıldığından sadece 660,00TL brüt ücret baz alınarak işçilik alacaklarının hesaplanması hatalıdır.

Mahkemece,asgari ücret ve 250 Euro prim ücreti üzerinden bilirkişiden ek rapor alınıp rapor denetlendikten sonra sonucuna göre işçilik alacaklarına hükmedilmelidir.

4-Kısmi dava açılmış olması alacağın tümüyle belirlenmesine engel olmayıp aksine her eda davası öncelikle tespit hükmü içermesi gerektiğinden, alacakların toplam tutarlarının karar yerinde saptanıp taleple bağlı kalarak hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde alacaklar tümüyle tespit edilmeden karar verilmesi yerinde değildir.

5-Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddi şeklinde hüküm kurulmasına rağmen davalı tarafından yapılan yargılama giderlerinin kabul ret oranına göre belirlenecek miktarın davalı yararına yargılama gideri olarak hüküm altına alınmaması da isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.05.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35094, Karar No: 2021/11059, Tarih: 29.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/35094 E.  ,  2021/11059 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 03.05.2021 tarih ve 2021/2935 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.06.2021 tarih ve KYB-2021/67339 sayılı ihbarname ile;

Resmi belgede sahtecilik ve bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçlarından şüpheliler ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22.01.2020 tarihli ve 2019/5218 soruşturma, 2020/2530 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin merci Mersin 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 12.11.2020 tarihli ve 2020/4594 değişik iş sayılı kararının "5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, müşteki ile şüpheli ... arasında yıllardır süregelen ticari bir ilişki olduğu, zaman zaman adı geçen şüpheliye bono verdiği, aralarında güven ilişkisi oluştuğu, bedelini ödediği şikayete konu bonoyu şüphelinin vermediği, bir süre sonra iş hayatından çekildiği, şüpheli ...’in kendisinden 20 ton limon aldığı, parasını ödediği, daha sonra iade etmek istemesi üzerine müştekinin bunu kabul etmediği, bunun üzerine şikayete konu bono üzerinde tahrifat yapılarak müştekinin borçlandırılıp, hakkında icra takibi başlatıldığından beyanla müştekinin şikayetçi olduğu, dosya kapsamında alınan ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 06.09.2019 tarihli ve ADN- BLG-19-01101 numaralı uzmanlık raporu ile suça konu senet üzerindeki imzanın müştekinin el ürünü olduğunun tespit edildiği, bu haliyle şüphelilerin atılı suçu işlediklerine dair kovuşturmaya yeterli delil elde edilememesi sebebiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; 06/09/2019 tarihli uzmanlık raporunda sadece müştekiye ait mukayese imza örnekleri alınarak imza incelemesi yapıldığı ve bahse konu imzanın müştekinin eli ürünü olduğunun tespit edildiği, şikayete konu bono üzerinde harf ve rakamlar yönünden de inceleme yapılması gerektiği, sonucuna göre şüphelilerin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Müştekinin; şüphelilerden ... ile eskiden beri ticari ilişki içerisinde olduğunu ve zaman zaman bono verdiğini, ancak bunların bedellerini ödediğini, ...'nin işi bırakmasıyla birlikte oğlu ... ile de benzer şekilde ticari alışveriş yaptığını, geçmiş zamanda verdiği, bedelini ödediği ancak teslim almadığı bir bononun, ... ile yaşadığı ticari sorundan dolayı tahrif edilip ... lehine doldurularak diğer şüpheli ...'a ciro edilerek icra takibine konulduğunu iddia ettiği olayda; her ne kadar senetteki imzanın müştekiye ait olduğu belirtilerek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; müştekinin senet üzerindeki tahrifat iddiaları doğrultusunda herhangi bir inceleme yapılmadığı anlaşıldığından, tahrifat iddiası ile ilgili bilirkişi incelemesi yaptırılması, tüm şüphelilerin beyanlarının ve imza yazı örneklerinin temin edilerek, senetteki imza ve yazıların şüphelilerin el ürünü olup olmadığı yönünde de tespit yaptırılması, senedin takibe konduğu icra takip dosyasının getirtilip incelenmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek şüphelilerin hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma sonucu kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesinin isabetli olmaması nedeniyle, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, Mersin 2. Sulh Ceza Hakimliğinin 12.11.2020 tarihli ve 2020/4594 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde merciince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE 29.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.