muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/732, Karar No: 2016/227, Tarih: 02.03.2016

Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda; usul kuralları konusunda HMK' nin 448. maddesi uyarınca tamamlanmış işlemleri etkilememek koşuluyla derhal uygulanma ilkesi geçerli olduğundan derdest davalara uygulanması gerekir. Bu durumda HMK'nın 24, 26. maddeleri de gözetilerek davacının talebinin davanın kısmi dava olduğunun kabulü ile yargılamaya devamla işin esası hakkında karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında azınlıkta kalan bazı üyeler somut olayda dava konusu edilen fatura bedelinden kaynaklanan alacağın açıkça belirli olduğu, bu nedenle kısmi alacak davasına konu edilemeyeceği talep sonucunun sonradan değiştirilemeyeceği ve davacıdan davasını tam davaya dönüşmesinin istenemeyeceği, hukuki yarar konusundaki eksikliğin sonradan tamamlanamayacağı ve davanın hukuki yarar yokluğundan reddi gerektiğini belirterek kararın onanması gerektiğini ileri sürmüş iseler de bu görüşler Kurul çoğunluğunca yukarıda belirtilen nedenlerle benimsenmemiştir.

Bu durumda mahkemece işin esasına girilerek tarafların iddia ve savunmaları ile toplanan deliller değerlendirilip tartışılmak suretiyle oluşan sonuca göre bir karar vermek gerekirken, kısmi dava olarak açılmasında hukuki yarar bulunmadığından bahisle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca, Hukuk Genel Kurulunca da yukarıdaki ilave gerekçeyle benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Direnme kararı bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda gösterilen ilave gerekçe ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 02.03.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1651, Karar No: 2023/7056, Tarih: 21.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/1651 E.  ,  2023/7056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1640 E., 2021/1623 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükümlerin onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.04.2021 tarihli ve 2007/184 Esas, 2021/226 Karar sayılı kararı ile;

Sanıklar ... ve ... hakkında;

1. Maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Katılan ...'a yönelik kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2021/1640 Esas, 2021/1623 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık ... müdafiinin, sanık ... ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; eksik incelemeye, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; eksik incelemeye, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Suça konu olay öncesinde ...isimli şahsın açık kimliği tespit edilemeyen......., isimli bir kişi aracılığıyla uyuşturucu madde sattığı iddiası üzerine, ......,’ün aynı sokakta oturan sanıklardan ... ve diğer komşuları tarafından uyarıldığı, olay günü saat 18:00 sıralarında ... isimli şahsın ...ile konuşmaya geldiği ve mahallede oturanlara hitaben küfür ettiği ve tehditlerde bulunduğu, bu sebeple sokak sakinleri ile ...arasında gerginlik yaşandığı, aynı gün saat 19:00 sıralarında, çelişkili beyanlar dolayısında içerisinde kimlerin olduğu kanaat getirilemeyen ... plaka sayılı Audi marka siyah araç ile, yine çelişkili beyanlardan ötürü içerisinde kimlerin olduğuna kanaat getirilemeyen ancak bu araç içerisinde iken yaralanması sebebiyle araçta olduğu anlaşılan ve ... adlı şahsa ait kimlik bilgilerini kullanan katılan ...'un bulunduğu ... plaka sayılı siyah renkli ......., marka aracın, bahse konu ... Sokağa arka arkaya girdikleri ve bu araçlardan etrafa silahlarla ateş edildiği, o esnada sokak üzerinde yürümekte olan ve şahıslara engel olmak isteyen, esasen olayla ilgisi bulunmayan maktul ...'ın; “Sokakta çocuklar var, ateş etmeyin!” şeklindeki uyarısı üzerine silahların kendisine yönelmesiyle aldığı ateşli silah yaralanması nedeniyle öldüğü, ... plaka sayılı araçta bulunan katılan ...'un ise olay sırasında ateşli silah mermi isabeti sonucu yaralandığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. 07.06.2006 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağına göre; "Maktulün ateşli silah yaralanmasına bağlı beyin harabiyeti sonucu öldüğü," anlaşılmıştır.

4. 15.02.2007 tarihli adlî tıp raporuna göre; "Katılanın yaralanmasının sağ göz çevresinde yoğun ekimoz ve ödem,4 cm'lik parçalı kesi olduğu tetkiklerinde sağ göz altında metal artefaktı ve sağ frontalde kırık, BT’de sağ orbita lateral duvarında ve sağ frontal bölgede çökme kırığı olduğu, kafa sağ frontal kemikte defekt ve ensefomalazik değişiklikler görüldüğü, kişinin yaşamını tehlikeye soktuğu, kırıkların ağır (4.) derece olduğu," belirtilmiştir.

4. 15.02.2007 tarihli adlî tıp raporuna göre; "Katılanın yaralanmasının sağ göz çevresinde yoğun ekimoz ve ödem,4 cm'lik parçalı kesi olduğu tetkiklerinde sağ göz altında metal artefaktı ve sağ frontalde kırık, BT’de sağ orbita lateral duvarında ve sağ frontal bölgede çökme kırığı olduğu, kafa sağ frontal kemikte defekt ve ensefomalazik değişiklikler görüldüğü, kişinin yaşamını tehlikeye soktuğu, kırıkların ağır (4.) derece olduğu," belirtilmiştir.

5. 24.07.2006 tarih KİM-2006/4664 sayılı Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarları Dairesi Başkanlığının ekspertiz raporu, 12.07.2006 tarih KİM-2006/4022 sayılı Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarları Dairesi Başkanlığının ekspertiz raporu, 12.07.2006 tarih BYL-2006/2403 sayılı Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarları Dairesi Başkanlığının ekspertiz raporu, 10.06.2006 tarih BLS-2006/9664 sayılı Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarları Dairesi Başkanlığının ekspertiz raporu, 11.06.2006 tarih BLS-2006/9700 sayılı Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarları Dairesi Başkanlığının ekspertiz raporu, 12.07.2006 tarih KİM-2006/4022 sayılı Emniyet Genel Müdürlüğü Kriminal Polis Laboratuvarları Dairesi Başkanlığının ekspertiz raporu, 14.07.2006 tarih BLS-2006/11058 sayılı Kriminal Polis Laboratuvarları Dairesi Başkanlığının ekspertiz raporu, 24.07.2006 tarih KİM-2006/4664 sayılı ekspertiz raporu, 24.07.2006 tarih BLS-2006/11058 sayılı ekspertiz raporu, 08.06.2006 tarih saat: 04:00 ibareli olay, yakalama, zapt etme ve savcı görüşme tutanağı, 11.06.2006 tarih saat:14:15 ibareli ev arama, yakalama, savcı görüşme ve zapt etme tutanağı, 10.06.2006 tarih saat: 18:20 ibareli ev arama-yakalama-savcı görüşme ve zapt etme tutanağı, 08.06.2006 tarih 04:00 ibareli olay, yakalama, zapt etme ve savcı görüşme tutanağı, 11.06.2006 tarih saat: 14:15 ibareli teşhis tutanağı, 08.06.2006 tarih saat: 09:10 ibareli teşhis tutanağı, 08.06.2006 tarih saat: 03:30 ibareli teşhis tutanağı, 08.06.2006 tarih saat: 09:10 ibareli teşhis tutanağı, Adlî Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 18.07.2006 tarihli maktul ...'a ilişkin otopsi tutanağı, 08.06.2006 tarih 00.30 ibareli olay yeri inceleme raporu, 08.06.2006 tarih saat. 02:30 ibareli olay yeri inceleme raporu, 07.06.2006 tarih saat: 22:28 ibareli olay tutanağı, sanığa ait nüfus ve adlî sicil kaydı dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanıklar ... ve ... tarafından birlikte gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eksik inceleme bulunmadığı, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2021/1640 Esas, 2021/1623 Karar sayılı kararında sanıklar ... ve ... müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14952, Karar No: 2014/26587, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/14952 E.  ,  2014/26587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Trabzon 1. İş Mahkemesi

Tarihi :29.05.2014

No :2013/313-2014/281

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19208, Karar No: 2015/20050, Tarih: 13.10.2015

**7. Ceza Dairesi         2015/19208 E.  ,  2015/20050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2014/100464

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1.Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2012

NUMARASI : 2011/737 (E) ve 2012/211 (K)

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelenmede,

Açılan davanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermediğinden katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- CMK'nun 260. maddesi gereğince T.. K..'nun suçtan doğrudan zarar gördüğü, davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkının bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede,

Suç tarihine göre, sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi kapsamında kaldığı ve bu suçtan doğrudan zarar görenin T.. K.. olduğu halde şikayetçi vekilinin duruşmadan haberdar edilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 234/b-1 fıkrasına muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, anılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12471, Karar No: 2013/19557, Tarih: 19.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12471 E.  ,  2013/19557 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının yerinde olmaması nedeni ile reddine,

2-Davacı vekili davacının davalıya ait işyerinde tır şoförü olarak çalıştığını, sürekli fazla mesai yaptığını ancak karşılığının ödenmediğini, en son 2011 yılı Ağustos ayı başında fazla mesai ücretlerinin ödenmesini talep edince haksız olarak işten çıkarıldığını iddia ederek kıdem tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı vekili davacının iş arkadaşına yumruk atıp sözle sataştığını, bu olayın akabinde devamsızlık yaptığını, bu nedenlerden dolayı iş sözleşmesinin haklı olarak feshedildiğini, fazla mesai yapmadığını savunmuş ve davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna itibarla davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği, haklı feshin kanıtlanamadığı, bilirkişi raporunda hesap edilen alacaklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Fazla mesai ücreti ihtilaflıdır.

Davacı vekili davacının fazla mesai yaptığını iddia ederek ücret talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasası’nın 98/A maddesi hükmüne göre haftanın 6 günü günlük 9 saat çalışarak haftada 9 saat fazla mesai yaptığı kabul edilmiş ve fazla mesai ücreti hesaplanmış, mahkemece 1/3 hakkaniyet indirimi yapılarak alacak hüküm altına alınmıştır.

Davacının yurt içinde tır şoförlüğü yaptığı ve aylık sabit ücret yanında harcırah alarak çalıştığı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmamaktadır. Bu çalışma biçimine göre davacı işçinin yaptığı fazla mesailerin zamsız kısmını aldığını, sadece %50 zamlı kısmını almadığını kabul etmek gerekir. Bu durumda davacı yararına fazla mesai ücretinin sadece %50 zamlı kısmının hesap edilerek davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hazırlanan rapora göre karar verilmesi hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3191, Karar No: 2014/4824, Tarih: 03.11.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3191 E.  ,  2014/4824 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

1. Ceza Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

Esas No : 2014/3191

Karar No : 2014/4824

Tebliğname No : 1 - 2013/193215

MAHKEMESİ : Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 16/04/2013, 2013/8 (E) ve 2013/77 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılanlar vekilinin hak ve yetkisi bulunmadığından, sanık müdafiinin talebi yasal süresinde olmadığından, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteklerinin CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, suça sürüklenen çocuk Kemal’in suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonucuna uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan suça sürüklenen çocuk müdafiinin suç vasfına, yasal savunmaya, haksız tahrik ve takdiri indirim sebebinin varlığına, eksik incelemeye katılanlar vekilinin eylemin tasarlayarak ve canavarca hisle işlendiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinde 15 yaşını doldurmuş ve 16 yaşının içinde olan suça sürüklenen çocuk hakkında kasten öldürme suçundan hüküm kurulurken 12 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 31/3 maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğun bulunduğu yaşa göre, alt sınıra yakın bir ceza verilmesi yerine yazılı şekilde üst sınırdan 15 yıl hapis cezası verilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 03/11/2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27597, Karar No: 2010/8832, Tarih: 12.04.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/27597 E.  ,  2010/8832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde   temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK.nun 366. ve HUMK.nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15.60 TL onama harcının mahsubuna, bakiye 1.55 TL'nin temyiz edenden alınmasına, 12.04.2010 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Karşı Oy Yazıları:

20.01.2009 tarihli, keşide yeri (ARD.) olarak gösterilen belgeye dayanılarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takip yapılmaktadır. Borçlunun dayanak belgede keşide yeri unsuru bulunmadığından bahisle kambiyo takibinin iptali istemi, mahkemece vergi kimlik nosu üzerinde yer alan ibarenin keşide yeri olarak kabulü gerekeceğinden reddolunmuştur.

Yargıtaya İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 14.12.1992 tarih, 1992/1-5 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, çek TTK.'na göre kıymetli evrak mahiyetinde bir kambiyo senedidir ve hukuki niteliği itibariyle bir havaledir. Bu havalenin yazılı şekilde yapılması, belli şekil şartları içermesi ve kayıtsız şartsız bir ödeme yetkisi biçiminde olması gerekir. Diğer kambiyo senetlerinde olduğu gibi çekte de sıkı sıkıya şekle bağlılık esası geçerlidir.  Zorunlu unsurlardan birinin eksikliği bile çekin bu niteliğini ortadan kaldırır. Çekin zorunlu unsurları TTK.nun 692-693.maddelerinde gösterilmiştir. Çekin ihdas edildiği yerin çekin yüzüne yazılması zorunludur. Keşide yeri, çekin zorunlu unsuru olduğu için, keşide yeri gösterilmeyen çek bu nitelikte sayılmamaktadır. Ancak TTK.nun 693.maddesinde; "yukarıdaki maddede gösterilen hususlardan birini ihtiva etmeyen bir senet aşağıdaki fıkralarda yazılı haller dışında  çek sayılmaz. Keşide yeri gösterilmemiş olan çek, keşidecinin adı ve soyadının yanında yazılı olan yerde çekilmiş sayılır" denilmiştir. Sıkı şekilcilik, kanunun aradığı zorunlu unsurların  çek yaprağı üzerine yazmayı gerektirir. Zira çek keşideci ile lehtar arasında havale ilişkisi doğuran bir akittir.