muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2768, Karar No: 2019/8165, Tarih: 03.12.2019

Somut olayın incelenmesinde; davacı ... yüklenici arasında yapılan protokolün adi yazılı şekilde yapıldığı, geçerli olmadığından bahisle tapu iptal ve tescil isteminin reddine karar verilmiş ise de; davacı ile yüklenici arasındaki temlikin 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay İBBGK Kararı gereğince yazılı olması yeterli olduğundan 02.11.2010 tarihli adi yazılı satış sözleşmesi geçerlidir.

Ancak bu satış işlemi davalı ...'a karşı TMK'nin 1023. ve 1024. maddelerine göre kötüniyetli ise ileri sürülebileceğinden davacıya, dava konusu bağımsız bölümün devrinin muvazaalı olarak yapıldığına ilişkin varsa delilleri toplanıp dinlenilen tanıkların bu konudaki beyanları da alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken; yazılı olduğu gerekçe ile davalı ...'in üzerine kayıtlı çok sayıda taşınmaz oluşu, alım satım işiyle uğraşması, satın aldığı dairelerin bedelini ödemiş olması gerekçe gösterilerek pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 2.037 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.12.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13231, Karar No: 2024/6840, Tarih: 08.07.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/13231 E.  ,  2024/6840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/42 E., 2015/57 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin, karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1-b, 2, 6, 109/2, 3-f, 5, 43 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin 08.12.2015 tarihli ve 2014/42 Esas, 2015/57 Karar sayılı kararı ile sanığın;

1. Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/2,6, 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/2, 3-f, 5, 43/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın katılan mağdure ile rıza dahilinde ilişkiye girdiğine, katılan mağdureyi tehdit etmediğine, katılan mağdurede meydana gelen ruh sağlığındaki bozulmanın önceki ilişkilerden kaynaklanmasının kuvvetle muhtemel olduğuna, bu nedenle kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, hükümlerde hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gümüşhane Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2677, Karar No: 2024/6546, Tarih: 14.10.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/2677 E.  ,  2024/6546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3589 E. 2022/3799 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama

HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan ve düzeltilerek esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Red, temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılan ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan red kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun'un) 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin

bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aydın 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 14.09.2022 tarihli ve 2022/37 Esas, 2022/266 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Aydın 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 14.09.2022 tarihli ve 2022/37 Esas, 2022/266 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 62/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.12.2022 tarihli ve 2022/3589 Esas, 2022/3799 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafii, katılan ... vekilinin istinaf başvurularının "Sanığın daha önceden mahkumiyetine karar verildiği Aydın 8.Asliye Ceza Mahkemesinin 2021/470 Esas 2021/800 Karar sayılı basit yaralama suçundan 3 ay 22 gün hapis cezası nedeniyle mükerrir olduğu anlaşılmakla; TCK'nun 58/6 maddesi gereğince sanık hakkında hükmolunan cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın infazından sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, ayrıca yargılama giderlerine ilişkin hüküm fıkrasının tamamen karardan çıkartılarak yerine " sanığın sarfına sebebiyet verdiği 3 tebligat gideri 93 TL, keşif gideri 624,84 TL olmak üzere dosyada yapılan toplam 717,84 TL yargılama giderinin sanıktan alınarak hazineye irat kaydedilmesine" ibarelerinin eklenmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle, öldürme kastı olmadığına, haksız tahrike, delillerin hatalı değerlendirildiğine, 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağına, meşru savunma ve sınırın aşılmasına ilişkindir.

B. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle, takdiri indirime, suçun tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle, öldürme kastı olmadığına, haksız tahrike, delillerin hatalı değerlendirildiğine, 2. kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağına, meşru savunma ve sınırın aşılmasına ilişkindir.

B. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle, takdiri indirime, suçun tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, suç vasfı ve yaptırımların isabetli şekilde belirlendiği, olayda meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulama şartlarının bulunmadığı, adli sicil kaydına göre sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık hakkında katılan ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında katılan ...'a karşı neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan red kararı ve bu suça yönelik temyizin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Kanun’un 286/2-a maddesi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanık ve müdafinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

B. Sanık hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmü yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 09.12.2022 tarihli ve 2022/3589 Esas, 2022/3799 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Aydın 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14979, Karar No: 2012/35880, Tarih: 01.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/14979 E.  ,  2012/35880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan beyanı, sanık savunması, doktor raporları ve dosya kapsamına göre sanığın, olay akşamı alkollü bir şekilde eve geldiğinde, eşi katılan ...'le tartıştığı, alkolün etkisiyle yere düştüğünde kendisini yerden kaldırmak isteyen eşi katılana vurup, yaraladığı, bu arada sanığın yere düştüğünde yaralandığı, katılanın sanığa karşı, haksız davranışının bulunmadığı anlaşılmakla mahkemece sanığın yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yaralama olayının karşılıklı olduğu ve sanığın mağdureye karşı fiilindeki haksızlık derecesinin azlığı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/4-d maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 01.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15274, Karar No: 2020/2514, Tarih: 18.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/15274 E.  ,  2020/2514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 02.10.2002 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığını, iş akdinin emeklilik nedeniyle feshedildiğini, çalışma saatlerinin haftanın 6 günü 08.00 - 20.00 saatleri arasında olduğunu, genel tatillerde çalışmasını sürdürdüğünü, son iki yılda ücretinin 1.200 TL/net olduğunu, ücretin kayıtlarda asgari ücret üzerinden gösterildiğini, iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere; kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti ve genel tatil ücreti olarak toplam 17000 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının SGK kayıtlarında görünen 22.01.2004 tarihinde davalı iş yerinde çalışmaya başladığını, su satış ve dağıtım elemanı olarak 28.03.2013 tarihine kadar çalışmasını sürdürdüğünü, işten ayrıldıktan sonra emekliliğe hak kazandığına ilişkin yazı ile davalıya başvurduğunu, davacının hak kazandığı kıdem tazminatının 8.198,38 TL olarak hesaplandığını, davacıya kıdem tazminatının taksitle ödenmesinin, faizinin de son taksite ilave edilmesinin önerildiğini, bu önerinin davacı tarafından kabul edildiğini, dava tarihine kadar davacıya elden 3.775 TL ödemede bulunulduğunu, davalı işverenin kalan 5.143 TL kıdem tazminatı bakiyesini yasal faiziyle birlikte ödemeyi kabul ettiğini, davacının asgari ücretle çalıştığını, çalışma saatlerinin haftanın 6 günü 09.00 - 17.00 saatleri arasında olduğunu, 1 saat öğlen tatili verdiğini, genel tatil çalışması da yapılmadığını, davacının çalışır iken davalının müşterilerine kendi hesabına satış yapıp araçtaki eksilen su ve tüpleri bayiden tamamlayarak zarara neden olduğunu, bu konuda uyarılmasına rağmen davranışlarını sürdürdüğünü, emekli olduktan sonra davalının aracıyla kaza yaptığını, sigorta tarafından karşılanmayan 4.574,68 TL hasara neden olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı 02/10/2002 tarihinde çalışmaya başladığını iddia ederek talepte bulunmuş, davalı işveren davacının iş yerinde 22/01/2004 tarihinde çalışmaya başladığını savunmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı 02/10/2002 tarihinde çalışmaya başladığını iddia ederek talepte bulunmuş, davalı işveren davacının iş yerinde 22/01/2004 tarihinde çalışmaya başladığını savunmuştur.

SGK kaydı incelendiğinde, davacının 02/10/2002 tarihinde işe giriş bildirilen “...” adresinde faaliyet gösteren ... satışı yapan bir iş yerinde çalıştığı anlaşılmıştır.

Bilirkişi, bu iş yerinin davalı ile aynı işi yapıp aynı soyadını taşıdığı gerekçesiyle arada organik bağ olduğunu kabul ederek işe başlama tarihini iddia gibi kabul etmiştir.

Davalı vekili, rapora itiraz dilekçesinde ...’in soyadı benzerliği olduğunu ve davalı ile bir ilgisi olmadığını savunmuştur.

Yargılama sırasında “...” ile davalı arasında bir ilişki olup olmadığı araştırılmamış, tanıklardan sorulmamış ve en önemlisi davacı tarafa ... yanındaki çalışma ve ... ile davalı arasında bir bağlantı olup olmadığı sorulup açıklatılmamış, bilirkişinin itiraz gören, varsayıma dayalı organik bağ tespitine itibarla karar verilmiştir.

Yukarıda belirtildiği üzere hizmet süresinin tespiti açısından gerekli araştırma yapılmadan karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2140, Karar No: 2015/761, Tarih: 20.04.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2140 E.  ,  2015/761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’un, olay tarihinde peyzaj işleri yaptığını öğrendiği katılan ...'ı telefonla arayarak ...'da kayrak taşı işi yaptığını ve gerektiğinde temin edebileceğini söylediği, daha sonra kendisini ... ismi ile tanıtarak katılan ...'ı tekrar aradığı ve ...'daki villası için 3 tır kayrak taşı siparişi verdiği, bunun üzerine katılanın sanığı telefonla arayarak 3 tır kayrak taşı siparişi verdiği, sanığın katılandan 5000 TL kapora istemesi üzerine katılan ...'ın 2500 TL, ortağı olan diğer katılan ...'nın 1.000 TL yi sanığın verdiği hesaba yatırdığı, sanığın parayı aldıktan sonra bir daha katılanlarla görüşmediği, kayrak taşını göndermediği, paralarını iade etmediği olayda eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabul ve uygulamada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2008/6 E, 2009/109 K sayılı kararına konu suçun karşılıksız çek keşide etmek suçu olduğu ve bu suçun suç olmaktan çıkartılması nedeni ile tekerrüre esas alınamayacağı,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinde düzenlenen mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilen bölümün çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/885, Karar No: 2019/3500, Tarih: 15.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/885 E.  ,  2019/3500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞKOLU TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı sendika vekili, davalı ...'nın müracaatı üzerine davalı Bakanlıkça yapılan ve 03/07/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 2015/73 sayılı işkolu tespit kararında ... ... Devlet Hastanesi'nde yürütülen işlerin 17 numaralı “Sağlık ve ...yal Hizmetler” işkoluna girdiğine yönelik tespit yapıldığını ancak bu tespitin hatalı olduğunu zira, davalı şirketlerin oluşturduğu adi ortaklığın hastanede yürüttüğü ağırlıklı işin temizlik işi olduğunu, temizlik işlerinin de 20 numaralı “Genel İşler” İş koluna girdiğini, davalı şirketlerin oluşturduğu adi ortaklığın hizmet alım sözleşmesi ile yürüttüğü işin niteliğinin ve girdiği işkolunun tespitinde yerleşik içtihatlar dikkate alındığında asıl işverenin yaptığı işten bağımsız olarak değerlendirme yapılması gerektiğini, sağlık işinin münhasıran doktor, ebe, hemşire, laborant, sağlık memuru gibi kişilerce yürütüldüğünü, temizlik işinin asıl işe yardımcı iş olarak düşünülmesinin mümkün olmadığını, kaldı ki tespit kararının eksiklikler içerdiğini, mahallinde keşif yapılarak bilirkişi raporu alınması gerektiğini iddia ederek davalı Bakanlığın 2015/73 sayılı işkolu tespit kararının iptali ile ... ... Devlet Hastanesi'nde yapılan işlerin niteliği itibari ile 20 numaralı “Genel İşler” İşkoluna girdiğinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı davacı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 4 ve 5. maddeleri kapsamında işkolu tespitine itiraza ilişkindir.

Türk toplu iş hukukundaki normatif düzenlemelerde işkolu kavramı önemli bir yer tutmaktadır. 6356 sayılı Kanun'un 3. maddesine göre, sendikalar kuruldukları işkolunda faaliyette bulunurlar. İşkolunun belirlenmesi konusunu düzenleyen 6356 sayılı Kanun'un 5. maddesine göre, işkolu tespiti Çalışma ve ...yal Güvenlik Bakanlığınca yapılacaktır. Çalışma ve ...yal Güvenlik Bakanlığınca yapılan tespit ile ilgili kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasını müteakip, bu tespite karşı ilgililer, onbeş gün içinde dava açabilir. Belirtilen süre hak düşürücüdür.