muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16887, Karar No: 2012/2266, Tarih: 06.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/16887 E.  ,  2012/2266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının talebi üzerine, icra müdürlüğünce 22.07.2010 tarihinde borçlu şirkete ait hastane ruhsatının haczine karar verildiği ve bu doğrultuda T.C.Sağlık Bakanlığı'na haciz yazısı gönderildiği, borçlu şirketin sahibi olduğu "Özel .... Hastanesi" işletme ruhsatı üzerine haciz şerhinin konulduğu, borçlunun ise haczin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.

İİK'nun 85.maddesi uyarınca, borçlunun kendi yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmazlarından ve alacak ve haklarından borcu karşılayacak kadarı haczolunur. Kural olarak borçlunun her türlü mal ve hakkı haczedilebilir. Hangi malların kısmen veya tamamen haczedilemeyeceği, İcra ve İflas Kanunu'nda tahdidi olarak sayılmış olup, bu sayılanların dışında olup da her hangi bir özel kanunla haczedilemeyeceğine ilişkin düzenleme bulunmayan borçluya ait bütün mal ve hakların haczi kabildir.

Ancak İcra ve İflas Kanunu'nda düzenlememekle birlikte maddi hukuk kurallarına göre bir kısım mal ve hakların da haczi mümkün değildir. Buna göre, maddi hukuka göre başkasına devri yasak olan mal ve haklar haciz de edilemez. Yine bir mal veya hakkın haczedilebilmesi için, tek başına ekonomik bir değer ifade etmesi ve bu değerin hukuksal dayanağının bulunması zorunludur (Hukuk Genel Kurulu'nun, 06.12.2006 tarih, 2006/12-765 Esas, 2006/765 Karar sayılı kararı).

27.03.2002 tarih ve 24708 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Sağlık Bakanlığı Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin ruhsat1andırma başlıklı 15. maddesinde, özel hastanelerin ruhsatlandırma işlemleri düzenlenmiş olup, özel hastaneye ruhsat verilmesinden sonra konsültan hizmet verilecek dallarda çalışacak tabipler dışındaki diğer personelini tamamladığı tespit edilen özel hastanelere, Bakanlıkça, Faaliyet İzin Belgesi verilmesi ile özel hastanenin hasta kabul ve tedavisine başlayacağı düzenlenmiştir.

Özel hastanenin devri ise, aynı yönetmeliğin 69. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre özel hastanelerin ancak bu yönetmelik kapsamındaki kişilere devri mümkün olup, devir işlemi, taraflar arasında yapılan hastane işletmesinin devrine ilişkin sözleşme ile mümkündür. Devir tarihinden itibaren en geç bir ay içerisinde başvurulması zorunludur. Devralan kişi

adına ruhsatname ve faaliyet izin belgesi tanzim edilinceye kadar hastanenin faaliyeti devreden sorumluluğunda devam eder. Şayet devredenin sorumluluğunda faaliyet gösterilmesi istenmiyor ise, devralan kişi adına ruhsatname ve faaliyet izin belgesi tanzim edilinceye kadar hastanenin faaliyetine ara verilir.

adına ruhsatname ve faaliyet izin belgesi tanzim edilinceye kadar hastanenin faaliyeti devreden sorumluluğunda devam eder. Şayet devredenin sorumluluğunda faaliyet gösterilmesi istenmiyor ise, devralan kişi adına ruhsatname ve faaliyet izin belgesi tanzim edilinceye kadar hastanenin faaliyetine ara verilir.

Bu durumda, mahkemece şikayetin mahiyeti dikkate alınarak öncelikle duruşma açılıp, taraf teşkili sağlandıktan sonra tarafların iddia ve delilleri toplanmalı, özellikle de Sağlık Bakanlığı'na yazı yazılarak, hastane işletme ruhsatının hukuki niteliği, hastane binasından ayrı olarak tek başına ekonomik değere sahip olup olmadığı, yine tek olarak ve hastaneden ayrı devrinin mümkün bulunup bulunmadığı sorulmalı ve ayrıca özel hastane mevzuatı tartışılmalıdır. Bu araştırma ve yukarıda yapılan açıklamalar ve yönetmelik hükümleri doğrultusunda yapılacak değerlendirme sonucunda, hastane işletme ruhsatının, bir ticari işletme olan özel hastaneden ayrı ve müstakil bir ekonomik değere sahip olduğu ve tek başına devrinin mümkün bulunduğu sonucuna varılırsa haczedilebileceği, aksi halde haczinin mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14926, Karar No: 2018/10063, Tarih: 05.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/14926 E.  ,  2018/10063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleteni/sürücüsü ve trafik (...) sigortacısı olduğu aracın davacıların müşterek çocuğu ...'na çarparak ölümüne sebebiyet verdiğini ileri sürerek, davacılar için 5.000,00'er TL. destekten yoksun kalma tazminatı ile 20.000,00'er TL. manevi tazminatın faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle destekten yoksun kalma talebini ... için 13.656,94 TL’ye, ... için 8.155,83 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı ... vekili, davanın müvekkilinin ... sigortacısı olan ... ... ...ne ihbarı ile davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ş. vekili, zarar bedeli davacılara ödendiğinden davanın reddini istemiştir.

İhbar edilen ... ... A.Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozmaya uygun yapılan yargılama sonucunda, davacıların maddi tazminata yönelik taleplerinin ıslahla birlikte kabulü ile; anne ... yönünden güncellenen son bilirkişi raporu doğrultusunda 13.656,94 TL maddi tazminat ile, baba ... yönünden güncellenen son bilirkişi raporu doğrultusunda 8.155,83 TL maddi tazminat olmak üzere toplam 21.812,77.-TL'nin olay

tarihi olan 02/06/2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile; davalı ...'dan anne ve baba için ayrı ayrı 7.500,00' er TL manevi tazminatın olay tarihi olan 02/06/2005 tarihinden itibaren davalı ...'dan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut olayda; davacı taraflar hükmedilecek manevi tazminata olay tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece faizin cinsi konusunda bir karar verilmemiş ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.’nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

2-Somut olayda; davacı taraflar hükmedilecek manevi tazminata olay tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece faizin cinsi konusunda bir karar verilmemiş ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK.’nun 438/7.maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (2) numaralı bendinde yer alan "itibaren" sözcüğünden sonra "işleyecek yasal faizle" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 05/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6218, Karar No: 2012/189, Tarih: 16.01.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/6218 E.  ,  2012/189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülükleri bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1-son maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, maddesine uyan hırsızlığın yanı sıra, aynı Yasanın 116/1-4, 119/1-c maddelerine uyan geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1 maddesine uyan mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilerek, bu suçlarla ilgili bir uygulama yapılmaması; 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip yasal ve yeterli gerekçeleri de gösterilerek uygulanabileceği gözetilmeden, değer az kabul edilerek aynı Yasanın 145. maddesi gereğince 2/3 oranda indirim yapılmasına karar verilmesi ve uygulamaya göre de TCK 145. maddesi ile indirim yapılırken 3 ay 16 gün hapis cezası yerine hesap hatası yapılarak 3 ay 15 gün hapis cezasına karar verilmesi karşı temyiz olmadığından; 5237 sayılı TCY’nın 61/4 ve 5. fıkralarına aykırı olarak, aynı Yasanın 35/2. maddesinin, 143/1. ve 145. maddelerinden önce uygulanması ise sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 16.01.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6025, Karar No: 2020/8298, Tarih: 08.10.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/6025 E.  ,  2020/8298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki taraflarca istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte borçlunun, icra mahkemesine başvurusunda; takip konusu senedin alacaklı ile imzalanan 19.12.2011 tarihli kredi sözleşmesi için düzenlendiğini ve yapılan ödemelere rağmen takip başlatılmasının usulsüz olduğunu, taraflar arasında imzalanan taahhütname gereğince borçluya ödeme için süre verildiğini ileri sürerek borca itirazda bulunduğu, mahkemece, istemin reddi ile birlikte borçlu aleyhine tazminata hükmedildiği, borçlunun istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesince borçlunun istinaf talebinin kısmen kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, itirazın ve alacaklının tazminat talebinin reddine karar verildiği, kararın borçlu tarafından temyizi üzerine Dairemizce takip konusu bononun yabancı dilde düzenlenmiş olması nedeniyle belgenin düzenlendiği dili ve ülke hukukunu inceleyebilecek yeterlilikte bilirkişiye inceleme yaptırılarak uyuşmazlığa uygulanacak ülke hukukunun tespiti ile buna göre belgenin kambiyo vasfı ve alacaklının takip hakkı ile borçlunun sorumluluğu olup olmadığı hususlarının tespiti yönünde rapor aldırılarak karar verilmesi gerektiğinden bahisle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulduğu, bozma üzerine Bölge Adliye Mahkemesi’nce alınan bilirkişi raporu gereğince, senedin teminat senedi olduğu ve bu nedenle borçlunun sorumluluğu bulunmadığı belirtilerek borçlunun istinaf talebinin kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile borçlu hakkındaki takibin İİK’nun 169/a-5. maddesi gereğince durdurulmasına hükmedildiği, kararın taraflarca temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

İcra takibine dayanak yapılan senedin teminat olarak verildiği iddiası, İİK'nun 169. maddesi kapsamında borca itiraz olup, bu itirazın, aynı Kanun'un 168/5. maddesi uyarınca, ödeme emrinin tebliğinden itibaren beş günlük sürede icra mahkemesine yapılması gerekmektedir.

Somut olayda, borçluya ödeme emrinin 13.10.2015 tarihinde tebliğ edildiği, borçlunun, yasal beş günlük itiraz süresi içerisinde 19.10.2015’te icra mahkemesine verdiği dilekçede; yapılan ödemelere ve mehil verilmesine rağmen takip başlatılmasının usulsüz olduğundan bahisle borca itiraz ettiği, ancak bu dilekçede teminat iddiasının bulunmadığı,

30.6.2016 tarihli duruşmada borçlu vekilinin senedin teminat senedi olduğunu ileri sürdüğü, bu tarihe göre ise teminat iddiasının yasal beş günlük süre içerisinde olmadığı görülmektedir.

30.6.2016 tarihli duruşmada borçlu vekilinin senedin teminat senedi olduğunu ileri sürdüğü, bu tarihe göre ise teminat iddiasının yasal beş günlük süre içerisinde olmadığı görülmektedir.

Bu durumda, Bölge Adliye Mahkeme’since, teminat iddiasına dayalı borca itiraz sürede olmadığından, bu gerekçeye dayalı olarak takibin durdurulması yerinde olmayıp, alacaklının 22.01.2020 tarihli beyan dilekçesinde yazılı, takip konusu borcun Bulgaristan’da yapılan takipte ödendiğine ilişkin tahsilat beyanı ile borçlunun yasal beş günlük sürede ileri sürdüğü ödeme ve mehil verildiğine ilişkin sair itirazları incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi’nin 25.6.2020 tarih ve 2019/2692 E. - 2020/1243 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçlunun temyiz itirazalarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, 08/10/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12589, Karar No: 2012/19436, Tarih: 06.06.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/12589 E.  ,  2012/19436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Yasadışı yollardan Türkiye'ye giriş yapan yüzkırkbeş göçmeni TIR'la Van ilinden İstanbul iline götürürken Erciş-Patnos karayolu Dedeli Beldesi mevkiinde TIR'ın lastiğinin patlaması sonrasında yakalan sanığın eyleminin göçmenlerin yurt içinde kalmalarına imkan sağlamaya teşebbüs aşamasında kaldığı ve hakkında 5237 sayılı TCK.nun 35/2. madde ve fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2 - 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı, üst C.Savcısı ile sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itirazları yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1302, Karar No: 2014/1534, Tarih: 11.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/1302 E.  ,  2014/1534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 22. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/11/2012

NUMARASI : 2010/303-2012/428

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 11.2.2014 Salı günü davacı Z.. A.. vekili Av. A.. G.. geldi. Davalı taraftan gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı Z.. A.. vekili dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davacının davalı şirkete zorunlu mali sorumluluk sigortası ile sigortalı araçta yolcu olarak bulunduğu sırada meydana gelen trafik kazasında yaralandığını, yapılan tedavilere rağmen boyundan aşağısının felç kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, 9.000 TL. tedavi ve bakım giderinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, birleştirilen dosyada ise davacının maluliyeti nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 9.000 TL. işgöremezlik tazminatının davalıdan tahsilini istemiş, ıslah dilekçesi ile işgöremezlik tazminatı talebini 150.000 TL. tedavi ve bakım giderleri talebini 136.575,31 olarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacının araçta hatır için taşındığını, zararının ispat edilmesi gerektiğini davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının tedavi giderlerinin ödendiğini tedavi gideri talep edemeyeceğini, işgöremezlik ve bakım gideri için 150.000 TL. tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava trafik kazasında yaralanmadan kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkidir. Davacı vekili asıl davada davacının trafik kazasında yaralanması nedeniyle yapılan tedavi giderlerini ve boyundan aşağısı felç olduğunu bakıma muhtaç olduğunu belirterek bakıcı giderlerini, birleştirilen dosyada ise davacının maluliyeti nedeniyle işgöremezlik tazminatı talep etmiştir.Davacının maluliyetinin belirlenmesi için alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre davacının maluliyetinin %100 oranında olduğu belirlenmiştir.

Davalı sigorta şirketi davacının yolcu olarak bulunduğu aracın zorunlu mali sorumluluk sigortasıdır ve poliçe genel şartlarına göre poliçede trafik kazası sonucu zarar gören kişilerin tedavi giderleri ve sakatlanma giderleri için ayrı teminat limitleri belirlenmiştir. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda davacının işgöremezlik tazminatının 564.982,63 TL., bakıcı giderinin ise 371.252,38 TL. olduğu belirlenmiş ve davacın tedavi giderlerinin ödenmesi nedeniyle tedavi gideri talep edemeyeceği belirtilerek talebin reddine,poliçede belirtilen sakatlanma halinde ödenecek limite göre, davacının bakım ve işgöremezlik zararı olan 150.000 TL. nın tahsiline karar verilmiştir. Ancak davalı tarafından düzenlenen poliçede sakatlanma halinde 150.000 TL., tedavi giderleri için 150.000 TL. limit belirlenmiştir. Davacının talep ettiği bakıcı giderleri de tedavi giderleri arasındadır ve limitler dahilinde davalı trafik sigortacısı tedavi giderlerinden de sorumludur. Mahkemece davacının maluliyeti ve tedavi gideri olan bakıcı giderleri için poliçede ayrı ayrı belirlenen teminat limitleri dikkate alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken tedavi gideri olan bakıcı giderinin de maluliyet teminatı kapsamında değerlendirilerek karara verilmiş olması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11.2.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6026, Karar No: 2016/7859, Tarih: 28.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/6026 E.  ,  2016/7859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın UYAP kanalı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 17.01.2016 tarihinde vefat ettiği belirtildiğinden, öldüğünün tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.