muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1978, Karar No: 2014/17244, Tarih: 27.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1978 E.  ,  2014/17244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ...'in, daha önce tanımadığı ve altmış yaşlarında olan katılanın yanına gelerek sigarasına ateş istedikten sonra katılana sigara ikram etmek suretiyle ayak üstü sohbet ettikleri, katılana, “gel, biraz ilerde güzel bir bayan var, sana onu ayarlayayım” diyerek koluna girdiği, bir evin bulunduğu yere götürdükten sonra, bayanın telefon numarasını alma bahanesiyle eliyle gösterdiği apartmana doğru yürümeye başladığı, daha sonra katılanın yanına geri döndüğü, bu arada diğer sanık ...'in, katılan ve sanık ...'in bulunduğu yere gelip kendisinin polis olduğunu söyleyerek, her ikisine birden kimlik sorduğu, bu durumdan önceden haberi olan sanık ...'in bilerek panik yaptığı, bundan etkilenen katılanın da de panikleyerek kimliğini verdiği, sanığın, sahte olup olmadığını kontrol amaçlı olarak her ikisinin de paralarını isteyerek aldığı, sanık ...'in, katılan ve yanındaki diğer sanığın, bayanları taciz ettiğini söyleyerek, haklarında işlem yapacağını belirterek, kendilerini karakola götüreceğini söylediği, sanık ...'in, yakındaki bir caminin yanından geçerek, “burada iki rekat namaz kılın, tövbe edin, sizi karakola götürmekten vazgeçeceğim” dediği, katılanın bu sözlere inanarak camiye girdiği, namazdan çıktıktan sonra, her iki sanığın da olay yerinde olmadığını gördüğü, sanıkların daha önce de birlikte benzer suçları işlemiş olmaları nedeniyle birbirlerini tanıdıkları, katılanın, sanıkları teşhis ettiği, böylece sanıkların eylem ve fikir birliği içinde hareket etmek suretiyle katılan aleyhine haksız menfaat temin ederek dolandırıcılık suçunun işleklerinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Dolandırıcılık suçunu malvarlığına karşı işlenen diğer suç tiplerinden farklı kılan husus, aldatma temeline dayanan bir suç olmasıdır. Birden çok hukuki konusu olan bu suç işlenirken, sadece malvarlığı zarar görmemekte, mağdurun veya suçtan zarar görenin iradesi de hileli davranışlarla yanıltılmaktadır. Madde gerekçesinde de, aldatıcı nitelik taşıyan hareketlerle, kişiler arasındaki ilişkilerde var olması gereken iyiniyet ve güvenin bozulduğu, bu suretle kişinin irade serbestisinin etkilendiği ve irade özgürlüğünün ihlâl edildiği vurgulanmıştır. Somut olayda, sanıkların birlikte hareket ederek, katılanı, sanık ...'in gerçekte polis olduğuna inandırdıkları, katılanın, uygunsuz işler yaptığını iddia ederek, namaz kılması ve tövbe etmesi halinde karakola götürmeyeceğini söyleyerek hileli hareketler sergilemek suretiyle parasını ve kimliğini alarak ortadan kayboldukları, bu nedenle dolandırıcılık suçunun yasal unsurlarının oluştuğu; tebliğnamede adı geçen tanıkların olayla ilgilerinin bulunmadığı ve dinlenilmelerinin davanın sonucuna bir bir etki yapmayacağı, ayrıca; dosya içinde bulunan ve yeterli bilgileri içeren adli sicil kayıtlarına göre, sanıkların cezalarının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, ilgili belgelerin getirtilmesinin sonuca bir etkisinin olmayacağı dikkate alınarak, tebliğnamadeki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanıkların yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

2- Belirlenen gün para cezası, adli para cezasına çevrilirken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesinin yanısıra, uygulama yeri bulunmayan, aynı Kanun'un 50/1-a maddesi yazılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/6. maddesine muhalefet edilmesi,

2- Belirlenen gün para cezası, adli para cezasına çevrilirken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesinin yanısıra, uygulama yeri bulunmayan, aynı Kanun'un 50/1-a maddesi yazılarak 5271 sayılı CMK'nın 223/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek ve hüküm fıkrasından “TCK 50” ibaresinin çıkartılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13513, Karar No: 2018/7621, Tarih: 04.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/13513 E.  ,  2018/7621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, tır şoförü olarak çalıştığını,iş sözleşmesinin haksız olarak fesih edildiğini, kurum tarafından yapılan teftiş neticesinde düzenlenen tutanakta işyerinde günlük 18 saat çalışma yapıldığının tespit edildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacağı talebinde bulunmuştur.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle fesih edildiğini, fazla mesai yapmadığı, bayramlarda çalışmadığını savunarak haksız ve kötü niyetli olarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş sözleşmesinin haklı nedenle fesih edildiğini ispat ile yükümlü olan davalının haklı fesih olgusunu ispatlayamadığı buna göre davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığını, işyerinde yapılan denetim sonrası Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından düzenlenen 27/04/2012 tarihli raporda, işyerinde çalışan toplam 30 tır şoförü nazara alınarak düzenlenen raporda tır şoförlerin haftalık 97,5 saat çalıştığı ve fazla mesai ücretlerinin ödenmediği tespit edildiği ayrıca teftiş kurulu raporunu doğrular şekilde davacı ve davalı tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının haftada ortalama 52,5 saat fazla mesai yaptığını, davacı ve davalı tanık beyanları, Teftiş Kurulu Başkanlığı raporu ve dosya kapsamından dini bayramların 1. günleri hariç davacının çalıştığı, hafta tatilinin bulunmadığını şeklinde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı, yapmış ise süresi uyuşmazlık konusudur.Davacı iddia ettiği fazla mesai saatlerinin ispatı bakımından 2 tanık dinletmiş ve bu tanık beyanları hükme dayanak yapılmış ise de her iki davacı tanığının da aynı iddia ile aynı işverene dava açmış kişiler olduğundan tanıklıkları açmış olduğu davayı doğrudan etkileyecektir ve bu nedenle bu tanıkların beyanlarına son derece ihtiyatla yaklaşılmalıdır. Sadece bu beyanlar ispat için yeterli kabul edilmemelidir.

2-Davacının fazla mesai yapıp yapmadığı, yapmış ise süresi uyuşmazlık konusudur.Davacı iddia ettiği fazla mesai saatlerinin ispatı bakımından 2 tanık dinletmiş ve bu tanık beyanları hükme dayanak yapılmış ise de her iki davacı tanığının da aynı iddia ile aynı işverene dava açmış kişiler olduğundan tanıklıkları açmış olduğu davayı doğrudan etkileyecektir ve bu nedenle bu tanıkların beyanlarına son derece ihtiyatla yaklaşılmalıdır. Sadece bu beyanlar ispat için yeterli kabul edilmemelidir.

Mahkemece yapılacak iş takograf kayıtları ile GPRS kayıtları celbedilerek üzerinde uzman bir makina mühendisi bilirkişi marifetiyle inceleme yaptırılıp haftalık çalışma süreleri tespit edilerek emsal dosyalarda aynı işi yapan işçiler için haftalık kaç saatlik fazla mesai hüküm altına alındığının da gözetilerek, yeniden alınacak bilirkişi raporu ile sonuca gitmektir.Açıklanan nedenlerle verilen hüküm hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.04.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7117, Karar No: 2012/3801, Tarih: 09.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/7117 E.  ,  2012/3801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanıklar Mehmet ve ... hakkında verilen beraat hükümleri- ne yönelik temyiz incelemesinde;

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak sure- tiyle verilen beraat kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılanlar vekilinin yerin- de görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün oybirliğiyle (ONANMASINA),

II- Sanıklar ... ve ... hakkında verilen mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görül- meyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Yargılama sırasında yapılan keşif sonucu alınan 25.01.2008 tarihli bilirkişi raporunda; dava konusu olan yerin Andırın İlçesi ... Köyü ... mevkiindeki kadastro paftasına göre 137 nolu parselin doğusunda bulunan yer olup kadastro çalışmaları sırasında boşluk olarak bırakıldığı ve parsel numarası olmadığı belirtilmiş ise de, suça konu yerin öteden beri köylünün ortak kullanımına terk

edilen mera, harman yeri, yol gibi yerlerden olup olmadığı kuşkuya yer olmayacak şekilde belirlenmediğinden, yöreyi bilen tarafsız ve ehil mahalli bilirkişilerin katılımı ile suç mahallinde yeniden keşif yapılıp toprağın niteliği de belirlenerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Hükümden önce yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.7.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması;

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2039, Karar No: 2012/20549, Tarih: 03.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/2039 E.  ,  2012/20549 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ölen ...'ün irinli menenjit(ileri düzeyde beyin zarı iltihabı) hastalığı nedeni ile rahatsızlanarak ailesi tarafından önce sağlık ocağına götürüldüğü, rahatsızlığının geçmemesi üzerine aynı gün ailesi tarafından göz ve baş ağrısı şikayeti ile 23:00 sıralarında Konya Numune Hastanesine getirildiği, acil nöbetci doktoru olan sanığın faranjit teşhisi ile ilaç yazarak hastayı ve ailesini gönderdiği, evine giden ...'ün sabah 05:00 sıralarında ailesi tarafından yatağında ölü olarak bulunduğu, 26-29 Mayıs 2009 tarihli Yüksek Sağlık Şurası kararında sanık doktorun, hastayı gerektiği gibi değerlendiremediği, yönlendiremediği ve yeterli tedavinin düzenlenmesini sağlamadığı, bu nedenle kusurlu olduğunun belirtildiği, ancak kararda sanık doktorun hastaya hangi tedavi yöntemlerini uygulaması gerektiğinin belirtilmediği anlaşıldığından, sanığın kusur durumu hakkında Adli Tıp Kurumundan da bilirkişi raporu aldırılarak sanığın hukuki durumunun buna göre belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9172, Karar No: 2011/11518, Tarih: 05.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9172 E.  ,  2011/11518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro sırasında 1580 sayılı yasanın 159 ve 160. maddeleri uyarınca davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 117 ada 50 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü,davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Kanununa eklenen geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin

hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K. 2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin "harmanyeri" iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında kalmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24235, Karar No: 2017/6450, Tarih: 24.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/24235 E.  ,  2017/6450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamı itibarıyla diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekinin karakolda evine bir gün arayla 2 kez girildiğini, birinci gün Casıo marka kol saatinin çalındığının ikinci gün Rockets marka 40 lık sigara paketinin (içerisinde tütün sigarası dolu), bir adet mavi renkli çakmağının çalındığını beyan ettiği ve 30.07.2007 tarihli olay yakalama teşhis ve muhafaza alma tutanağına göre sanığın üzerinden Rockets marka paket içindeki el yapımı sigara, mavi renkli plastik çakmak, diğer şüpheli ....'ın üzerinden Casıo marka kol saatinin çıkması üzerine sanıkların bir gün arayla müştekinin evine birlikte girip hırsızlık yaptıklarının anlaşılması nedeniyle sanığın üzerine atılı hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlali suçlarından TCK'nın 43. maddesi gereği cezadan arttırım yapılmaması bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Sanıkların müştekiye yönelik hırsızlık eyleminin saatinin belli olmaması nedeniyle eylemin gündüz işlendiğinin kabulü ile hırsızlık suçundan TCK'nın 143. maddesi ve konut dokunulmazlığını ihlal suçu açısından TCK'nın 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeple isteme aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkının CMUK 326/son maddesi gereğince gözetilmesine 24.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19662, Karar No: 2012/26376, Tarih: 20.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/19662 E.  ,  2012/26376 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ...1-... Sig. A.Ş. adına Av. ... 2-...'in aralarındaki dava hakkında Ankara 10. İş Mahkemesi’nce verilen 27.06.2012 tarih ve 2011/1189 - 2012/657 Karar sayılı hükmün temyizen incelenmesi, davacı Kurum tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Gerekçeli kararın davalılara yöntemince tebliği sağlanarak ve temyiz süresinin geçirilmesi beklendikten sonra, tebligat evrakı dosya içine konulduktan sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 20.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4353, Karar No: 2019/1170, Tarih: 21.03.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/4353 E.  ,  2019/1170 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada sözleşmenin iptali, tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl davada davalı birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacılar vekili, davalı yüklenicinin, müvekillerinin murisiyle 31.08.1994 tarihinde yaptığı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan edimlerini yerine getirmediğini ileri sürerek inşaatın gerçekleşme oranının ve davalının bu orana göre sahip olabileceği payın tespitini ve sözleşmenin haklı nedenlerle feshedildiğinin tespitini talep ve dava etmiştir.

Dava vekili, davanın reddini istemiş, açtığı birleşen davada ise sözleşme uyarınca müvekkilinin hak kazandığını ileri sürdüğü, (B) blok 1, 3, 6, 7 ve 9 nolu bağımsız bölümlerin müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla tapu iptal ve tescil talep ettiği bağımsız bölümlerin numaralarını (B) blok 2, 4, 8 ve 9 olarak değiştirmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında 31.08.1994 tarihinde düzenlenen sözleşmede (A) ve (B) blok olmak üzere iki adet blok inşa edileceğinin ve 24 ay içerisinde teslim edileceğinin kararlaştırıldığı yüklenicinin sadece (B) blok inşaatını tamamladığı, dava tarihi olan 2001 yılına kadar aradan çok uzun süre geçmiş olmasına rağmen işi tamamlamadığı, toplam imalat seviyesinin %47,66 olarak tespit edildiği, bu itibarla arsa sahiplerinin fesihte haklı olduğu gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı-birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Asıl dava, yüklenicinin temerrüdü nedeniyle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmenin feshi, birleşen dava, aynı sözleşmeye dayalı tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshedilmesiyle ileriye etkili olarak feshedilmesinin sonuçları birbirinden farklıdır. Sözleşme ilişkisinin sona ermesinden sonra da tarafların sözleşmenin yükümlerinden kurtulmaları başka bir anlatımla, sözleşme ilişkisinin tasfiyesi gerekir. Geriye etkili fesihte alacaklı dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 108/I maddesine (TBK 125.md.) dayanarak yükleniciye veya onun halefi durumundaki kişilere verdiği tapuları geri isteyebilir. Geriye etkili feshin en önemli sonucu da tarafların sözleşmenin yapıldığı tarihteki mal varlığına getirilmeleridir. Bunun anlamı tarafların hiç sözleşme yapılmamış gibi sözleşmenin yapıldığı tarihteki mal varlığına .../...

S. 2