muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15409, Karar No: 2023/6630, Tarih: 30.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/15409 E.  ,  2023/6630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1393 E., 2022/2297 K.

SUÇ : Kasten Öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun'un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin ve katılanlar vekillerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesinin 12.04.2022 tarihli ve 2021/463 Esas, 2022/194 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun'un) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/1393 Esas, 2022/2297 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik Cumhuriyet savcısı (aleyhe) ve katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında ; kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanunu’nun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekillerinin temyiz sebepleri; eylemin tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğinden bahisle vasfa, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık müdafinin temyiz sebepleri ; eylemin olası kastla işlendiği ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama hükümleri uygulanması gerektiğine yönelen suç vasfına, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktulün, ailesi olan katılanlar ile birlikte askerden gelen akrabaları olan sanığı ziyarete gittikleri, ziyaret sırasında sanık ve maktulün birden fazla kez sigara içmek amacıyla dışarı çıktıkları, dışarıda maktul ile sanığın, sanığın tanık ... ile olan gönül ilişkileri konusunda tartıştıkları, tartışma sırasında, maktulün sanığa, gönül ilişkisi olduğu tanık...'i kastederek "sen hala a. koyduğumun çocuğu ile mi konuşuyorsun" dediği, bunun üzerine sanığın evin kapısında bulunan ahşap saplı balta ile maktulün yüzüne ve maktul yere düştükten sonra yüzüne ve kafasına vurduğu, buna bağlı olarak maktulün, ölü muayene ve otopsi tutanağında belirtildiği üzere, künt kafa travmasına bağlı yaygın kafatası ve yüz kemik kırıkları ile birlikte beyin doku harabiyeti ve beyin kanaması sonucu öldüğü, dava konusu olayın bu şekilde gerçekleştiği değerlendirilerek sanık hakkında kasten öldürme suçundan uygulama yapıldığı, anlaşılmıştır.

2. Maktul hakkında Kastamonu Adli Tıp Şube Müdürlüğü'nce düzenlenen 31.03.2021 tarihli; "25/02/2021 tarihinde yaralanması nedeniyle kaldırıldığı hastanede 26/02/2021 tarihinde öldüğü bildirilen, ... ve Zeliha oğlu, 05/12/1997 Kastamonu doğumlu, ...'ın cesedine

26/02/2021 tarihinde yapılan otopsiden ve tetkiklerden elde edilerek yukarıya kaydedilen bilgi ve bulgular dikkate alındığında;

1- ... Adli Tıp Grup Başkanlığı Kimya İhtisas Dairesi Toksikoloji Şubesi'nin 22/03/2021 tarihli ve 63411923-101.02-2021/4610/2286/2197 nolu raporunda; Kanda; a) Alkol (Etanol, Metanol) bulunmadığı, b) Sistematikteki maddelerin (uyuşturucu-uyarıcı maddeler dahil) bulunmadığı, İdrarda; Sistematikteki maddelerin (uyuşturucu-uyarıcı maddeler dahil) bulunmadığı, Safrada; Sistematikteki maddelerin bulunmadığı,

2- Ölü muayene ve otopsi bulguları ile histopatolojik ve toksikolojik tetkik sonuçları birlikte değerlendirildiğinde; kişinin ölümünün künt kafa travmasına bağlı yaygın kafatası ve yüz kemik kırıkları ile birlikte beyin doku harabiyeti ve beyin kanaması sonucu meydana gelmiş olduğu kanaatini bildirir rapordur." görüşünü içeren raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

3. Sanık savunmaları, olay yeri inceleme raporu ile basit kroki, ölü muayene ve otopsi tutanağı, Kastamonu ATK raporu, Jandarma Kriminal Laboratuvarı uzmanlık raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

3. Sanık savunmaları, olay yeri inceleme raporu ile basit kroki, ölü muayene ve otopsi tutanağı, Kastamonu ATK raporu, Jandarma Kriminal Laboratuvarı uzmanlık raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları ile tutanaklar dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiş ise de; maktulün sanığın kız arkadaşını kastederek "Sen hala o o..pu ile mi konuşuyorsun" şeklinde söylediği sözün sanık açısından tahrik oluşturmayacağı belirlenerek ve ekspertiz raporunda sanığın pantolonundaki kanın, sanığın DNA'sı ile, maktulün pantolonundaki kanın, sanık ve maktulün DNA'sı ile uyumlu olduğu belirtilmiş ise de; sanığın eylemini kız arkadaşına yönelik olarak maktulün söylediği sözden dolayı gerçekleştirmesi, sanıkla maktul arasında sanığın baltayı eline almasından sonra meydana gelen arbede sırasında olabileceği değerlendirilerek ilk haksız hareketin maktulden kaynaklanmadığı kabul edilmiş ve sanık lehine haksız tahrik hükmü uygulanmamış, sanık hakkında eksik ceza tayin edildiğinden ilk derece mahkemesince verilen hüküm kaldırılarak yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulduğu, anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların, toplanan delillerin yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın hedef aldığı vücut bölgesi, birden fazla darbe bulunması, maktulün ölümüne neden olan yara yerleri, yaraların niteliği, kullanılan aletin elverişliliği gözetildiğinde suç vasfının kasten öldürme olarak doğru şekilde belirlendiği, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı Kanun'un 25/1. maddesinde düzenlenen meşru savunmanın yargısal

kararlarda ve öğretide; bir kimsenin, gerek kendisine gerek başkasına ait bir hakkı hedef alan, gerçekleşen ya da gerçekleşmesi veya tekrarı muhakkak olan haksız bir saldırıyı, saldırı ile eş zamanlı olarak hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde, kendisinden veya başkasından uzaklaştırmak mecburiyetiyle saldırıda bulunan kişiye karşı işlediği ve hukuk düzenince meşru kabul edilen fiiler olarak kabul edilmesi karşısında; dosya kapsamındaki delillerden meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 21.10.2022 tarihli ve 2022/1393 Esas, 2022/2297 Karar sayılı kararında katılanlar vekilleri ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan netice ceza miktarı ile sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kastamonu Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3778, Karar No: 2010/4487, Tarih: 15.04.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/3778 E.  ,  2010/4487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.11.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.05.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında., ., ..., ..., Boyun, ..., Gedik, Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkesçe bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından

amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurova'ya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce

Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 15.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28489, Karar No: 2017/739, Tarih: 24.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/28489 E.  ,  2017/739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek arsanın rayiç değerinin tespiti yapılarak, bu bedelin yasal faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı kanunun 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanununa eklenen geçici 10.maddesi ile “... ili, ... ilçesi sınırları içerisinde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu Kanuna göre ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi hâlinde; arsa veya konut tahsisi için ödenen bedeller, ilgili idarece yapılacak tebligatı müteakip en geç üç ay içerisinde, ödeme gününden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte hak sahiplerine veya kanuni mirasçılarına ödenir. Hak sahipleri bunun dışında ilgili idareden herhangi bir hak, bedel ve tazminat talebinde bulunamazlar.

Bu maddenin birinci fıkrası hükmü; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce hak sahipleri tarafından, ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi nedenleriyle arsa veya konutların adlarına tescili, bedel veya tazminat ve benzeri taleplerle açılan ve henüz kesinleşmeyen her türlü davada da uygulanır. Bu hükmün mahkemelerce uygulanması nedeniyle reddedilen davaların yargılama giderleri davalı idare tarafından ödenir. Bu madde kapsamında kalan davalarda mahkeme harçları ile her türlü vekâlet ücreti maktu olarak belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece, anılan yasa kuralı uyarınca değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13373, Karar No: 2012/4576, Tarih: 23.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/13373 E.  ,  2012/4576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.06.2010 gün ve 2009/165-2010/96 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi ihbar olunan vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkilinin Show TV logosu ile yayın yapan televizyon kanalının yayın hakkı sahibi bulunduğunu, diğer müvekkili Medya Pazarlama A.Ş. nin "Kurtlar Vadisi Pusu" isimli dizinin dava konusu bölümünü de içine alan Mart 2009 - Temmuz 2009 tarihleri arasında yayınlanacak olan 14 bölümünün yayın haklarını, Show TV isimli televizyon kanalında kullanılmak üzere ihbar olunan “Pana Film Sinema Televizyon Prodüksiyon Sanayi ve Ticaret A.Ş.”den devraldığını, davalının 24 Eylül 2009 tarihinde "Kurtlar Vadisi Pusu" isimli dizinin yeni bölümünü yayınlamaya başlamadan önce müvekkilinin hak sahibi olduğu 14 bölümü 60 dakikayı aşan bir süre ile izinsiz olarak yayınladığını ileri sürerek müvekkillerinin rayiç bedel itibariyle uğradığı zararın üç katı oranında tazminat talebinin kabulüne, 100.000 TL tazminatın yayın tarihinden itibaren hesap edilecek faizi ve KDV'si ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 03/06/2010 tarihli duruşmada da, davadan feragat ettiğini ve yargılama gideri talebi bulunmadığını bildirmiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuş ancak 03/06/2010 tarihli duruşmada, feragat doğrultusunda işlem yapılmasını ve yargılama gideri talebi bulunmadığını bildirmiştir.

İhbar olunan vekili, müvekkiline ihbar edilen davanın ve ihbar dilekçesinin reddini istemiştir.

Mahkemece, feragat nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı ihbar olunan vekili temyiz etmiştir.

Dava, Pana Film A.Ş'ye davalı tarafından ihbar edilmiş ve Pana Film vekili de 29.04.2010 tarihli dilekçesiyle ihbar olunan sıfatıyla davanın reddini istemiştir. Davalının kararı temyiz etmeyeceğine ilişkin dilekçe vermiş olması karşısında ihbar olunanın tek başına kararı temyiz etme yetkisi bulunmadığından, ihbar olunan Pana Film vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle ihbar olunan Pana Film Sinema TV Reklamcılık ve Filmcilik San ve Tic. A.Ş. vekili tarafından verilen temyiz dilekçesinin REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7364, Karar No: 2016/5769, Tarih: 04.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7364 E.  ,  2016/5769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 157/1, 62/1, 52 maddeleri uyarınca hapisten çevrili 6.000 TL ve doğrudan verilen 80 TL adli para cezası ile mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan Sadet'e ait telefoncu dükkanında çalışan Serpil'in yanına gelen sanığın, iş yeri sahibi Sadet'i tanıdığını, kendisi ile daha önce görüştüğünü, telefonlara birlikte bakacaklarını söyleyerek katılan Serpil üzerinde güven tesis ettikten sonra iş yerinde Sadet'in gelmesini beklemeye başladığı, bir süre sonra namaz vaktinin geldiğini, daha sonra geleceğini söyleyerek iş yerinden ayrıldığı, bir müddet sonra tekrar iş yerine gelerek acil paraya ihtiyacı olduğunu, sokağın köşesinde bekleyen kız kardeşine vereceğini söyleyerek kendisine inanmasını sağlayan katılan Serpil'den 140 TL alarak olay yerinden uzaklaştığı ve bir daha dönmediği, sanığın bu surette hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, sanığın tevil yollu ikrarı, katılan beyanları, güvenlik kamera kayıtları ve tüm dosya kapsamında anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezası adli para cezasına çevrilirken uygulamaya esas teşkil eden TCK 50. maddesinin kararda gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6 maddesine aykırılık oluşturulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkrasının 3. paragrafında “TCK'nın 52/2. maddesi” ibaresinden önce “hükmolunan hapis cezasının TCK’nın 50/1-a ve ” terimlerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.