muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/35599, Karar No: 2017/5452, Tarih: 11.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/35599 E.  ,  2017/5452 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, CMK'nın 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun daha önce üç aydan fazla hapis cezasına mahkum edilmemiş olması karşısında, suçu işledikten sonra yargılama sürecinde pişmanlık gösterip göstermediği dikkate alınıp tekrar suç işleyip işlemeyeceği konusunda oluşan kanaat değerlendirilerek cezasının ertelenip ertelenmeyeceğine karar verilmesi gerekirken, “suça sürüklenen çocuğun suç işleme konusundaki eğilimi, duruşmada izlenen kişiliğini” değerlendiren ve 5237 sayılı TCK’nın 51.maddesinde yer verilmeyen, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları yönünden oybirliğiyle, hırsızlık suçu yönünden oyçokluğuyla 11/05/2017 gününde karar verildi.

KARŞI OY:

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçları yönünden oybirliğiyle, hırsızlık suçu yönünden oyçokluğuyla 11/05/2017 gününde karar verildi.

KARŞI OY:

Malın değerinin az ya da çok olması, 5237 sayılı TCK'nın 61/1.maddesine göre temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olmakla birlikte, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının aynı Kanun'un 145.maddesinde de özel olarak düzenlenmesi kanun koyucunun hırsızlık suçlarında malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. 145.maddenin gerek ilk şekli gerekse de değiştirilmiş şekli hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını esas almaktadır. 145.maddeye göre faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin suç tarihindeki ekonomik koşullara göre az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3.maddesinde de öngörüldüğü üzere "işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde belirlemelidir. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise, malın değerinin azlığı yanında suçun işleniş şekli ve özelliklerinin de dikkate alınması gerekir. 145.maddenin uygulanması sırasında hakime geniş takdir hakkı tanınmış olup, hakim bu hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayda; sanığın şikayetçinin yetkilisi olduğu marketten bilinen değeri itibarıyla, değeri az olan 2 adet bebek bezini çaldığı, bu eylemden 15 gün sonra da Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 17.05.2013 gün 2013/150-243 Esas - Karar sayılı ilamı ile mahkum olup Dairemizin 24/02/2016 tarih 2014/513 E. , 2016/2969 K. Sayılı ilamı ile onanan dosyasında yine bilinen değeri az olan 3 adet şampuanı çalmaya kalkışırken yakalandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145.maddesi uyarınca sanık hakkında hükmolunan cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekçesiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/09/2015 gün ve 2015/13-103 esas, 2015/299 karar sayılı ilam ile, 09/05/2017 günlü olup henüz karar yazımı aşamasında bulunan kararında da değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145.maddesinin uygulanması gerektiği kabul edilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2006/14921, Karar No: 2010/4471, Tarih: 19.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/14921 E.  ,  2010/4471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yakınana yönelik yağma suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nun 149. maddesi ile hüküm kurulurken hangi bentlerle uygulama yapıldığının kararda gösterilmemesi, kurulan gerekçe ile temel cezanın alt sınırda belirlenmiş olması karşısında, sonuca etkili olmadığından; 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘’53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19166, Karar No: 2023/7199, Tarih: 06.11.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/19166 E.  ,  2023/7199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2010/371 E., 2012/221 K.

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerini bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.10.2012 tarihli ve 2010/371 Esas, 2012/221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.10.2012 tarihli ve 2010/371 Esas, 2012/221 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan 5237 sayılı Kanun'un 116 ncı maddesinin dördüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 15.01.2021 tarihli ve 14-2017/34428 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii edilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Somut delil olmadığından sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Sanığın yargılamanın tüm aşamalarında değişmeyen savunmaları, eylemin zora dayandığına ilişkin dosyada mağdurenin soyut iddiası dışında hiçbir maddi delilin bulunmaması, tanığın görgüye dayalı herhangi bir bilgisinin olmaması birlikte değerlendirildiğinde, sanığın yüklenen suçları işlediğinin sabit olmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince '' İddia, Savunma, Tanık beyanları, mağdur beyanı, Adli Tıp raporu, Olay yeri inceleme raporu, Olay yeri krokisi, Mütalaa, Emanet Makbuzu , Nüfus ve Adli Sicil kaydı, mağdura ait pasaport örnekleri, Yurt dışına yazılan talimat cevapları, yurt dışına yazılan talimatlara verilen cevaplar, Özellikle mağdur ve tanık beyanları ile yapılan yargılamada edinilen hukuki ve vicdani kanaata göre yurt dışından tatil amacıyla Marmaris' e gelen ve burada tanıştığı tanık ... ile olay yeri olan ... caddesi no :38 Marmaris adresinde bulunan ... Pansiyon da kalan ve olay günü taşındıkları 105 nolu oda da tanık ... ile kaldıkları olay gecesi olan 06.07.2010 tarihi olan tanık ile beraber pansiyondan ayrılarak barlar sokağına gittikleri alkol alıp eğlendikten sonra mağdure' nin yalnız olarak pansiyona döndüğü saat 04.00 civarında pansiyondaki odanın kapısını oda arkadaşının henüz gelmemiş olması ve ayrı ayrı oda anahtarlarının bulunmaması nedeniyle kilitlemeden kapı arkasına valizini bırakarak çıplak olarak odadaki yatağında uyuduğu mağdurenin gece yarısı yalnız ve sarhoş olarak geldiğini gören sanığın mağdure odaya çıktıktan bir süre sonra uyumakta olan mağdure' nin üzerinde çıkarak cinsel duygularının tatmini amacıyla mağdure' nin iradesi dışında vajinasına kendi cinsel organını sokarak gidip gelmeye başladığı, mağdurenin bu sırada uyanıp sanığı ittirdiği, sanığın yere düşüp tam bilmediği ingilizcesi ile mağdure ile konuşmaya çalıştığı tekrar yatağa gelip bu sefer yeniden mağdurenin üstüne çıktığı, mağdurenin tekrar sanığı tekmelediği, o sırada oda arkadaşı tanık ...' nın kapıyı açmaya çalıştığını ...' nın geldiğini gören sanığın valizin üzerinden atlayarak odadan çıktığını, oda dan çıktığı sırada tanık ... ile karşılaştıkları, mağdurenin tanığa tecavüz' e uğradığını anlattığı ağlamaya başladığı, balkona çıkarak o sırada aşağıda durmakta olan sanığı kast ederek " o bana tecavüz ettiği " şeklinde beyanda bulunduğu, hatta olay anında sanığın bacak arasına doğru pençe attığını ancak sonra konsolosluk görevlilerinin yanında kendine gelmek amacıyla elini yüzünü yıkadığını beyan ettiği, tüm bu anlatımlar ışığında sanığın iradesi dışında kendi beyanına göre odada klima bulunmaması ve odanın sıcak olması nedeniyle çıplak olarak uyumakta olan mağdurenin organ sokmak suretiyle tecavüz ettiği böylelikle 5237 sayılı TCK' nun 102/2 maddesinde yer alan Nitelikli cinsel saldırı (organ sokmak suretiyle cinsel saldırı) suçunu işlediği, aynı zamanda geceleyin mağdurenin egemenlik alanı olan konut dokunulmazlığının da ihlal ettiği, bu şekilde 5237 sayılı TCK' nun 116/4. Maddesinde yer alan geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak suçunu işlediği sonucuna varılmıştır. Olaydan hemen sonra olay yerine gelen ... ...' in ve ... ...' ye de mağdure hissedarlı bir şekilde sanığın kendisine tecavüz ettiğini, beyan ettiğini bildirmişlerdir.

Her ne kadar mağdurenin cinsel bölgelerinde sanığa ait vücut sıvısı tespit edilmemiş ise de, mağdurenin itibar edilen beyanına göre sanık henüz boşalmadan mağdure uyanarak sanığa engel olduğu için herhangi bir vücut sıvısı da tespit edilmemiştir. Kanun koyucu boşalmayı değil organ sokmayı cezalandırmıştır. Bu şekilde eylemin tamamlandığı kanısına varılmıştır. Yine mağdurenin olayın geçtiği odaya o gün taşındıkları ve çarşafın her gün değişmediği şeklindeki beyanlarının tersini ispatlayıcı bir bilgi veya belgeye rastlanmadığından kriminal inceleme sırasında çarşafta bulunan menü lekesinin elde edilen DNA profilinin bir başka şahsa ait olması suçsuzluk karinesi olarak kabul edilmemiştir.

Her ne kadar sanık, tanık ...' in mağdurenin kaldığı odanın açık olan kapısını kapat şeklindeki talimatı nedeniyle odaya çıkıp kapıyı kapatmak istediği sırada mağdurenin balkonda olduğunu, mağdureye kapıyı kapatayım mı şeklinde sözler söylediğini o sırada odanın önüne gelen tanığı problem yok sen gidebilirsin dediğini, dolayısıyla cinsel saldırı eylemini işlemediğini beyan etmiş ise de, mağdurenin istikrarlı anlatımları, tanıkların, mağdurenin tecavüze uğradığı şeklindeki beyanları doğruladığı ve olayı bir bütün olarak değerlendirilmesi sonucu sanığın savunmasına itibar edilmemiştir. Sanığın suçu sabit görüldükten sonra hüküm kurulurken alt sınırdan ayrılmayı gerektirir bir neden görülmediğinde alt sınırdan ceza tayini yoluna gidilmiş, sanığa verilen cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri dikkate alınarak takdiri indirim uygulanmış, saniğa geceleyin konut dokunulmazlığını bozmak eyleminden dolayı verilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı ceza sanığın işlediği diğer suç, sanığın tekrar suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde olumlu kanaat edinilmediğinden sanığa verilen cezanın ertelenmesine, para yada başkaca tedbirlere çevrilmesine yer olmadığına ve hakkında Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilerek aşağıdaki şekilde mahkumiyet hükmü kurulmuştur. '' gerekçesiyle sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın savunması, katılanın beyanlarının istikrarlı olmaması, tanık beyanları ve katılanın arkadaşı olan tanık beyanının görgüye dayalı olmaması, moleküler inceleme neticesinde sanığa ait DNA örneğinin mağdureden alınan sürüntü ve olayın gerçekleştiği iddia edilen çarşaftan elde edilememesi, katılan ve sanığın alınan doktor raporlarında eylemin gerçekleştiğini gösteren bir tespitin yapılamamış olması ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, katılanın başka delille desteklenmeyen soyut beyanları dışında sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Bozma gerekçesine göre onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

2. Bozma gerekçesine göre onama isteyen Tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan açıklanan nedenlerle Muğla 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.10.2012 tarihli ve 2010/371 Esas, 2012/221 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13471, Karar No: 2010/4857, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13471 E.  ,  2010/4857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/156 Esas-2005/61 Karar, Dairenin:2009/13404 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14627, Karar No: 2014/34386, Tarih: 03.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/14627 E.  ,  2014/34386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan zamanaşımına kadar işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanığın kesintisiz takip olmaksızın ihbar üzerine olay yerine giden kolluk görevlileri tarafından sokak üzerinde yakalandığnın anlaşılması karşısında suçun tamamlandığı gözetilmeksizin yazılı şekilde teşebbüs hükümlerinin uygulanması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3187, Karar No: 2016/1308, Tarih: 09.02.2016

**3. Hukuk Dairesi         2015/3187 E.  ,  2016/1308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : .... 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2013/791-2014/649

DAVACI : N.. Y.. VEK.AV.R....

DAVALI : S.. Ş.. VEK.AV.E....

Taraflar arasındaki eşya alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde, tarafların Bakırköy 2. Aile Mahkemesinin 2012/698-E. 2013/455-K. Sayılı ilamıyla boşandıklarını, düğünde müvekkiline takılan takıların davalı tarafta kaldığını, her ne kadar davalı taraf boşanma davasındaki beyanlarında takıların düğün masrafları için bozdurulduğunu iddia etmiş olsa da bu iddianın gerçeği yansıtmadığını, kaldı ki bir an için bu iddianın doğru olduğu kabul edilse dahi, müvekkilinin rızası dışında bozdurulan takıların davalı tarafça müvekkiline iadesinin zorunlu olduğunu belirterek, nitelik ve özellikleri tek tek sayılan ziynet eşyalarının aynen ya da bu mümkün olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili 19.08.2014 tarihli dilekçesi ile talebini 25.928 TL olarak ıslah etmiş ve ıslah harcını tamamlamıştır.

Davalı cevap dilekçesinde, boşanma davası sırasında düzenlenen eşya teslim protokolü ile ziynet eşyaları dahil tüm eşyalarının davalıya teslim edildiğini ve bunun üzerine davacının boşanma davasında tüm eşya taleplerinden vazgeçtiğini, düğün takılarının çok büyük kısmının davacının rızası ile düğün borçlarını ödemek için bozdurulduğunu ve kalan tüm takıların ise davacı tarafça götürüldüğünü belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile 25.928 TL.nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

HMK. 297. Maddesi (HUMK. md. 388) gereğince; mahkemenin, hüküm fıkrasında asıl ve yardımcı taleplerin hepsi hakkında, açık ve tereddüde yol açmayacak şekilde infazı kabil karar vermesi gerekir.

Davacı dilekçesinde, öncelikle eşyaların aynen iadesinin talep edilmiş olması karşısıda, hükümde davacının talebine uygun olarak öncelikle davacıya iadesine karar verilen eşyaların tür ve nitelikleri de açıklanmak sureti ile aynen iadesine, bunun mümkün olmaması halinde bedelinin iadesine karar verilmesi gerekirken, mahkemece bu husus göz ardı edilerek, eşyaların yalnızca bedelinin davacıya iadesine şeklinde infazı mümkün olmayan bir karar verilmesi doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.