muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20250, Karar No: 2012/24787, Tarih: 21.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/20250 E.  ,  2012/24787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin sokak üzerine parkettiği aracının kilitli olan kapılarını belirlenemeyen bir şekilde açarak düz kontak yapmak suretiyle çaldığının anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nın 142/1-b. maddesi yerine yazılı şekilde uygulama yapılması, sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'in temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6489, Karar No: 2020/3476, Tarih: 15.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6489 E.  ,  2020/3476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL Anadolu 67. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanunun 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişiklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3.fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre;

2-Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı değerlendirilip karşılaştırma yapılması, sonucuna göre lehe Kanun tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

Kabule göre;

2-Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı değerlendirilip karşılaştırma yapılması, sonucuna göre lehe Kanun tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

3-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 15.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15293, Karar No: 2013/7818, Tarih: 14.05.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/15293 E.  ,  2013/7818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi usul kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık ...'ın hükümden sonra 01.09.2012 tarihte vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2937, Karar No: 2015/5911, Tarih: 30.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/2937 E.  ,  2015/5911 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... adına Av. ... Özel arasındaki dava hakkında ... 16. İş Mahkemesinden verilen 29.04.2014 günlü ve 2014/65-2014/636 karar sayılı hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Önceki geri çevirme kararımızda davacı sigortalının 3201 sayılı Kanun kapsamında borçlanmasına ilişkin tahakkuk ve ödeme belgeleri dahil tüm belgeleri ile yurtiçinde mevcut sigortalılığına ilişkin belgelerin okunaklı onaylı suretleri istenilmiş ise de, gelen cevabi belgelerden davacının ilk borçlanma talebini iptal ettirdiği ve bu arada yurt içinde çalışmalarının bulunduğu anlaşılmakta olup, davacının iptal ettirdiği ve ilk borçlanmasından sonra yeniden borçlanma talebinde bulunup bulunmadığı ve Kurumca yapılan tahakkuk sonrasında ödemesinin olup olmadığının belirlenmesi için tüm borçlanma ve ödeme belgelerinin davalı Kurumdan celbedilip, dosyaya eklendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15920, Karar No: 2013/12620, Tarih: 03.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/15920 E.  ,  2013/12620 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, trafik güvenliğini tehlikeye sokma, genel güvenliği kasten tehlikeye sokulması, görevi yaptırmamak için direnme ve tehdit suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Kozan Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.04.2007 gün ve 2007/87 Esas, 2007/235 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ve Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 25.05.2011 gün ve 2009/8761 Esas, 2011/6994 Karar sayılı görevsizlik kararı ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Anayasa Mahkemesi'nin, 07.10.2009 tarih ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 Karar sayılı ilamı ile iki milyar liraya kadar (iki milyar dahil) para cezalarına dair hükümlerin temyiz olunamayacağına ilişkin 1412 sayılı CMUK.nın 305. maddesinin 3842 ve 5219 sayılı kanunlar ile değişik (1) numaralı bendinin Anayasa'ya aykırı olması nedeniyle iptaline ilişkin kararı 07.10.2010 tarihi itibarıyla yürürlüğe girmiş olmakla birlikte, Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki yasal düzenlemenin dikkate alınması gerektiğinden, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince verilen cezanın miktarına göre kesin olan hükmün temyizi kâbil olmadığından, sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, genel güvenliği kasten tehlikeye sokulması, görevi yaptırmamak için direnme ve tehdit suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyizi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde,

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, genel güvenliği kasten tehlikeye sokulması ve tehdit suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyize gelince;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, genel güvenliği kasten tehlikeye sokulması ve tehdit suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyize gelince;

Mağdurlar ... ve ... 'nin aşamalardaki anlatımlarına, tanık ...'in beyanlarına, sanığın savunmalarına, 01.02.2007 tarihli olay, yakalama ve el koyma ile olay yeri inceleme tutanaklarına ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın babası olan mağdur ... ile arasında ailevi ve maddi sebeplerden dolayı anlaşmazlık bulunduğu, olay günü bir miktar alkol aldıktan sonra adli emanete kayıtlı av tüfeğini alıp kamyonetle mağdur ...'in bulunduğu babaannesi mağdur ...'nin evine geldiği ve havaya ateş açtığı, evin kapısının açılmasını istediği, mağdur ...'nin evin kapısını açacağı esnada mağdur ...'in evin kapısını açtırmadığı ve polise olayı ihbar ettiği, olay yerine gelen polis ekiplerinin sanıktan teslim olmasını istedikleri, sanığın bu esnada evin bahçesine girerek bir el daha havaya ateş açtığı, yaklaşık bir saatlik ikna çalışmalarımıza rağmen ikna olmadığı, evin penceresinin camlarını kırarak evin içine av tüfeği doğrulttuğu, ancak ateş etmediği, daha sonra sanığın olay yerine geldiği kamyonete binerek olay yerinden ayrıldığı, polis ekiplerince yaklaşık 15 dakika takip edildikten sonra sanığın tekrar olay yerine geldiği, polis memurlarınca ikna edilmeye çalışıldığı, bu esnada sanığın elindeki av tüfeği ile sokak içerisine doğru kaçtığı, yapılan takip sonucunda dayısı olan tanık ...'in iknası üzerine elindeki av tüfeğini vererek teslim olduğu, mağdurun kurtulmak için kapıyı kilitlediği, sanığın eylemlerinde mağdurları hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakma değil, silahla tehdit kastının bulunduğu, sanığın havaya ateş etmesi şeklinde gerçekleşen eyleminin tek fiil ile silahlı tehdit ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokma suçunu oluşturduğu, TCK.nın 44. maddesi ve fikri içtima kuralları gereğince daha ağır cezayı gerektiren aynı Kanunun 106/2-a maddesinde tanımlanan silahlı tehdit suçundan cezalandırılması gerektiği gözetilmeyerek, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve genel güvenliğin kasten tehlikeye sokma suçlarından da cezalandırılmaları,

Dosya içeriğine göre, oturması için verdiği evi sanığın tamir ettikten sonra mağdur babasının oturmasına izin vermemesi nedeniyle sanığın başka eve taşındığı, babası olan mağdurun buradan çıkartmaya çalışması üzerine sanığın, bu haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suçları işlediği gözetilmeden hakkında TCK.nın 29. maddesinin uygulanmaması,

Dosya içeriğine göre, oturması için verdiği evi sanığın tamir ettikten sonra mağdur babasının oturmasına izin vermemesi nedeniyle sanığın başka eve taşındığı, babası olan mağdurun buradan çıkartmaya çalışması üzerine sanığın, bu haksız fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli elemin etkisi altında suçları işlediği gözetilmeden hakkında TCK.nın 29. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4719, Karar No: 2013/10219, Tarih: 01.04.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/4719 E.  ,  2013/10219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Olayın oluş şekli, zaman dilimi, sanık savunması ve dosya içeriğine göre, sanığın sürücülüğünü yaptığı kiralık araç ile para karşılığı İstanbul'dan aldığı "10-12" şahısla birlikte Edirne ili ... ilçesi ... köyünde, yapılan istihbari çalışma sonucu görevlendirilen sivil Jandarma ekibinin durması hususunda kendisini uyardığı halde hızla uzaklaştığı, ileride bulunan kontrol noktasına yaklaştığında ise geri dönüp, yolunu değiştirerek stabilize yola ve ardından da tarlaya girerek aracın lastiğinin patlaması sonucunda takipte olan Jandarma görevlilerince yakalandığı, araç içerisinden içerisinde giyim eşyaları olan 5 adet sırt çantası, şişme bot, kürek ve pompa elde edildiği anlaşılmakla, sanığın bu suretle gerçekleşen eyleminin göçmenlerin yurt dışına çıkmalarına imkan sağlamaya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 01.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7177, Karar No: 2020/2707, Tarih: 25.06.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7177 E.  ,  2020/2707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık ... ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyeti ile sanık ...'nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine dair Silifke Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2017 gün ve 2015/353 Esas, 2017/381 Karar sayılı hükümlere ilişkin istinaf başvurusunun sanık ... ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden düzeltilerek, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden esastan reddine; sanık ... hakkında kurulan hükümler yönünden ise Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteminin sıfat yönünden reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesine göre takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi.

Bakanlık vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükümlerle ilgili istinaf başvurusunun ilk derece mahkemesindeki yargılama sırasında bu sanık yönünden katılma talebinde bulunmaması nedeniyle sıfatı bulunmadığından usulden reddine dair verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nın 279/son. maddesi gereğince itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve Bakanlık vekilinin söz konusu karara yönelik temyiz istemi aynı Kanunun 264. maddesi hükmüne göre itiraz kabul edilip bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verildiği anlaşıldığından, incelemenin katılan Bakanlık vekilinin sanık ... ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyizi ile sanık ... ... müdafisinin temyiziyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. gereğince REDDİNE,

Sanık ... ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ... ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık .... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süreyle mağdurun iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre de, sanığın, aynı evde yaşadığı mağdureye karşı nitelikli cinsel istismar eyleminde bulunması dışında onun hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketi olmadığı göz önüne alındığında, ilk derece mahkemesince eylemin sadece çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması karşısında, anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 31.05.2018 gün ve 2018/1070 Esas, 2018/1080 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmesine, 25.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4506, Karar No: 2022/5320, Tarih: 05.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4506 E.  ,  2022/5320 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın yetkili ortağı olduğu ... Mıcır ve Mermer Sanayi Ticaret A.Ş.’de kepçe operatörü olarak çalışan ...’ın kullandığı ... makinesinin arızalanması sonucu yokuş aşağı giderken hakimiyetini kaybettiği, ...’ın araçtan atladığı, ... makinesinin tamir edilen başka ... makinesine çarparak durabildiği, ...’ın künt kafa ve göğüs travmasına bağlı kafatası ile kaburga kırıklarına bağlı beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu öldüğü, mahkemece kaza nedeniyle sanığın asli kusurlu, ölenin tali kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusura, sanığın tek başına şirketi temsile yetkisi olmadığına, sanığın hisselerini devrettiğine ve saire ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istemine aykırı olarak BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 4. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 1 ay hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.