muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/719, Karar No: 2015/130, Tarih: 28.04.2015

Bu itibarla, bozma kararına hangi nedenlerle uyulmadığı belirtilmeden ve direnme gerekçeleri gösterilmeden önceki kararın aynen tekrarı ile yetinilmesi kanuna aykırıdır" gerekçesiyle diğer yönleri incelenmeyen direnme hükmü bozulmuştur.

Yerel mahkemece, Ceza Genel Kurulunun bozma ilamına uyulmasına karar verildikten sonra 10.07.2014 gün ve 193-169 sayı ile;

"Mağdurenin aşamalarda değişmeyen ifadelerinde ilk olarak sanığın kızı ile sanığın evine ders çalışmaya gittiğini, bir ara lavaboya girdiğini, döndüğünde sanığın kızının evde olmadığını gördüğünü, sanığa sorduğunda kızını markete gönderdiğini söylediğini, sanığın kendisinden odaya gelmesini istediğini, odaya gittiğinde kendisini tutup dudaklarından öpmeye başladığını, kendisinin 'dur ne yapıyorsun' dediğini, ancak kendisini dinlemediğini ve kendisini yatağa attığını, bağırmak istediğini ancak ağzını tuttuğunu ve kendisine bir tokat attığını, kendisini soyup ırzına geçtiğini, çıplak fotoğraflarını çektiğini, daha sonra tehdit ile 'seni ağabeyine-babana söylerim, seni doktora götürmelerini söylerim' diyerek defaatle kendisinin ırzına geçtiğini, bu şekilde tehdit altında 1-1,5 yıl kadar sanık ile cinsel ilişkilerinin sürdüğünü, bu ilişkilerin normal ve livata yoluyla olduklarını beyan ettiği, yine mağdurenin eylemler başlamadan önce sanığın annesi ile cinsel ilişki içinde olduğunu bildiğini beyan ettiği,

Katılan .... de aşamalarda değişmeyen beyanlarında mağdurenin sanığın zorla ırzına geçtiğini kendisine söylediğini beyan ettiği,

Mağdurenin aldırılan Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 26.08.2011 tarihli raporuna göre olay nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu,

08.10.2009 tarihli mesaj tespit tutanağı incelendiğinde, saat 18.20 de sanığın gönderdiği mesajların bulunduğu, telefonu mağdurenin kendi rızası ile polise verip bu mesajların tespitini sağladığı, bundan önce mağdurenin aynı gün yani 08.10.2009 günü saat 15.10'da polise verdiği ifadesinde, sanığın zorla ırzına geçtiğini söylediği, saat 15.10'da sanığın zorla ırzına geçtiğini ifade eden mağdurenin aynı gün saat 18.20 de bu ifadesini nakzedecek şekilde bir delili ibraz etmesinin olağan olmadığı,

08.10.2009 tarihli mesaj tespit tutanağına tek başına bakıldığında olayın zor veya tehdite dayalı olmadığı gibi bir sonuca varılabileceği,

Yine sanık vekili Av. R.. K.. tarafından daha önce ileri sürülmeyip 28.05.2012 tarihli esas hakkında savunma dilekçesine ekli olarak ibraz edilen mağdureye ait ve sanığa yazmış olduğu mektuplar tek başına ele alındıklarında olayın zor ve ya tehdite dayalı olmadığı gibi bir sonuca varılabileceği,

08.10.2009 tarihli mesaj tespit tutanağına tek başına bakıldığında olayın zor veya tehdite dayalı olmadığı gibi bir sonuca varılabileceği,

Yine sanık vekili Av. R.. K.. tarafından daha önce ileri sürülmeyip 28.05.2012 tarihli esas hakkında savunma dilekçesine ekli olarak ibraz edilen mağdureye ait ve sanığa yazmış olduğu mektuplar tek başına ele alındıklarında olayın zor ve ya tehdite dayalı olmadığı gibi bir sonuca varılabileceği,

Mağdure F. 30.03.1995 doğum tarihli olup, olayın başlangıcı olan 2008 yılı 10. Ayında 13-14 yaşlarında olduğu ve nüfus yaşının Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Kurulunun 10.06.2011 tarihli raporu ile doğrulandığı, olayların başlangıcında 13 yaşını doldurup 14 yaşına giren bir kız çocuğunun annesi ile cinsel ilişki halinde olduğunu bildiği, 1962 doğumlu ve 46-47 yaşlarında bir kişi ile rızası ile cinsel ilişkiye girmeye razı olduğunu kabul etmenin olağan olmadığı, eğer öyle olsaydı ruh sağlığının da bozulmamasının gerekeceği, oysaki Adli Tıp Kurumu raporuna göre olay nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulmuş olduğu,

Mağdurenin, anne-babası geçimsizlik içinde, evli olduğu halde başka bir erkekle ilişki halinde bulunan annesinin geçim için temizlik işlerine gittiği ve sanığı da bu şekilde tanıdığı,

Bu zor ve toplumsal nazarda hoş karşılanmayacak yaşam koşulları içinde bulunduğu halde, olaydan dolayı ruh sağlığı bozulan mağdurenin bu olayı rızası ile yaşadığını kabul etmenin kanaatimizce mümkün olmadığı, öte yandan mağdurenin, bilirkişi psikolog T...n duruşma öncesi mağdure ile yaptığı görüşmesine ve duruşmadaki gözlemine göre, mağdurenin zihinsel yeterlilik içinde, yaşı, fiziki ve zihinsel gelişimi birbiriyle uyumlu, kendisini rahatlıkla ifade edebilecek durumda, akli ve zekai melekeleri normal olan bir çocuk olduğu, mağdurenin aynı zamanda da öğrenci olduğu, yani doğruyu yanlışı ayırabilecek durumda ve yanlış değerlendirme yapmayacak, yani annesi ile ilişki halinde bulunan kendisinden 34-35 yaş büyük ve çocukları olan ve çocuklarından birisi kendisinin arkadaşı olan bir kişi ile rızası ile cinsel ilişki kurmayı istemeyecek bir çocuk olduğu,

Bu durumda 08.10.2009 tarihli tutanak ile sanık vekili tarafından ibraz edilen mağdureye ait mektupların nasıl açıklanacağı sorusunun akla geleceği, bunun izahının ise mağdurenin yaşadığı zor ve tehdit altındaki cinsel ilişkilerin kendisi üzerinde oluşturduğu bozulmuş ruh sağlığı olduğu, çaresizlikten mağdurenin bu mektupları yazmış olduğu gibi olayın başlangıcında zor ve tehdit ile sürdürülen cinsel ilişkilerin daha sonra rıza ile sürdürülmelerinin de çaresizlikten dolayı olduğu, bu çaresizlik nedeniyle daha sonra görünürde rızaya dayanan cinsel ilişkilerin gerçekte rızaya dayalı olamayacakları,

Dolayısıyla sanığın mağdureye karşı cinsel saldırı ve özgürlüğü sınırlandırma eylemlerinde zor ve tehdit unsurunun gerçekleşmiş olduğu" gerekçesiyle Yargıtay 14. Ceza Dairesince 12.02.2013 gün ve 13525-1127 sayılı bozma ilamına uyulmayarak, ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Dolayısıyla sanığın mağdureye karşı cinsel saldırı ve özgürlüğü sınırlandırma eylemlerinde zor ve tehdit unsurunun gerçekleşmiş olduğu" gerekçesiyle Yargıtay 14. Ceza Dairesince 12.02.2013 gün ve 13525-1127 sayılı bozma ilamına uyulmayarak, ilk hükümde direnilmesine karar verilmiştir.

Kısmen re'sen temyize tâbi olan bu hükmün sanık müdafii tarafından da temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.09.2014 gün ve 321704 sayılı “onama” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa yüklenen cinsel istismar ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının cebir veya tehdit kullanmak suretiyle işlenip işlenmediğinin belirlenmesine ilişkin ise de; öncelikle Ceza Genel Kurulu kararına uyma kararı verildikten sonra önceki Özel Daire kararına karşı direnilmesinin mümkün olup olmadığının belirlenmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun 19.03.2013 gün ve 1278-90, 26.06.2012 gün ve 816-254, 27.03.2012 gün ve 80-126 ile 05.10.2010 gün ve 172-185 sayılı kararları başta olmak üzere uyum ve kararlılık gösteren içtihatları uyarınca; Ceza Genel Kurulunun bozma kararı ile direnme hükmü tümüyle ortadan kalkmış olup, yerel mahkeme artık yeni ve değişik bir karar vermekte serbesttir. Bozmaya uyularak verilen kararlar da yeni bir karar olup, hukuken direnme niteliğinde olmadığından, öncelikle Özel Dairece incelenmesi gerekmektedir. Özel Dairece incelenmeyen bir hükmün, doğrudan doğruya ve ilk kez Ceza Genel Kurulunca incelenmesi mümkün değildir.

Özel Daire görüşünün belli olduğundan, tekrar dairece inceleme yapılmasının davayı gereksiz yere uzatacağı gibi bir görüş de ileri sürülemez. Davaların uzamasını önlemek amacıyla da olsa, emredici usul kurallarının uygulanmasından vazgeçilemeyeceği gibi, Özel Daire görüşünde değişiklik olabilmesi de her zaman mümkündür.

Öte yandan Ceza Genel Kurulunun bozma kararına uyulduktan sonra verilen kararın yeniden ve doğrudan Ceza Genel Kurulunca incelenmesi, Ceza Genel Kurulu kararlarına karşı direnilemeyeceğine ilişkin 1412 sayılı CMUK'nun, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 326. maddesine de aykırıdır. Doğrudan doğruya Ceza Genel Kurulunca inceleme yapılması, yerel mahkeme kararına direnme niteliği kazandıracak ve Ceza Genel Kurulu kararlarına karşı yerel mahkemelerin direnme yetkisi olmadığına dair temel ilke zedelenecektir. Bu nedenlerle hukuken yeni olan bu kararın Özel Dairece incelenmesi gerekmektedir.

Bu itibarla, dosyanın temyiz itirazlarının incelenmesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan sekiz Genel Kurul Üyesi; "Özel Daire görüşünün belli olması nedeniyle yerel mahkeme kararının Genel Kurulca incelenmesi gerektiği" düşüncesiyle karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Bu itibarla, dosyanın temyiz itirazlarının incelenmesi için Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Çoğunluk görüşüne katılmayan sekiz Genel Kurul Üyesi; "Özel Daire görüşünün belli olması nedeniyle yerel mahkeme kararının Genel Kurulca incelenmesi gerektiği" düşüncesiyle karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Temyiz incelemesi yapılması için dosyanın Yargıtay 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.04.2015 tarihinde yapılan müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5973, Karar No: 2022/20093, Tarih: 30.11.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/5973 E.  ,  2022/20093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit, hakaret, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 151/1. ve 106/1-1. maddelerinde düzenlenen mala zarar verme ve tehdit suçları ile uzlaşma kapsamında olan hakaret suçunun birlikte işlenmesi nedeniyle uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemlerine uyan TCK'nın 151/1. ve 106/1-1. maddelerinde düzenlenen mala zarar verme ve tehdit suçlarının uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, hakaret, tehdit ve mala zarar verme suçlarından uzlaştırma işlemi yapılması gerektiğinden Dairemizin 24/05/2021 tarihli 2020/23686 Esas ve 2021/10115 Karar sayılı bozma ilamı ile kararın bozulduğu, mahkemece bozma sonrası dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, uzlaştırma bürosunca katılana yapılan ilk tebligatta “adresin kapalı olduğu, komşusu marketçi Duran Bey’in muhatabın öldüğünü sözlü olarak beyan ettiği, muhatap öldüğü için tebliğ imkansızlığından merciine iade edildiği” nin belirtildiği, MERNİS adresine gönderilen tebligatın ise Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca tebliğ edildiği, katılan hakkında yapılan UYAP kaydında katılanın sağ olduğunun belirtildiği anlaşılmakla; katılan hakkında yapılacak araştırma sonucu öldüğünün tespiti halinde katılanın yasal mirasçıları ile uzlaştırma işlemlerinin yapılması gerektiği gözetilmeden uzlaştırma işlemlerinin teklif aşamasında kaldığından bahisle yargılamaya devam edilerek sanık hakkında hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 30/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27325, Karar No: 2014/33696, Tarih: 27.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/27325 E.  ,  2014/33696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 8. İş Mahkemesi

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2011/434-2013/335

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin 20.02.2007 tarihinde iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiği 22.10.2010 tarihine kadar yurtiçi tır şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirilmesi sebebiyle iş sözleşmesinden kaynaklanan tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık sebebiyle 25/II-g ve h bentleri gereğince haklı sebeple feshedildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususu tartışmalıdır.

Somut olayda, davacının fazla mesai alacağı davacı tanık beyanları esas alınarak hesaplanmıştır. 20.02.2007-22.10.2010 tarihleri arasında davalı işyerinde yurtiçi tır şoförü olarak çalışan davacıya ait sefer kayıtları davalı işveren tarafından dosyaya sunulmuştur. Fazla çalışma yönünden, davalı tarafından dosyaya sunulan sefer kayıtlarının davacıyada sorularak çalışma süresinin tespit edildikten sonra fazla mesainin değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında davacının yıllık izin ücreti alacağı bulunup bulunmadığı uyuşmazlık konusudur.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı ya da ücretlerinin ödendiği noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını ya da ücretlerinin ödendiğini imzalı izin defteri, bordro veya eşdeğer bir belge ile ispatlamalıdır.

Somut olayda, davacı tarafından imza itirazına uğramayan yıllık izin formlarına göre davacının kullanılmamış yıllık izni ve yıllık izin ücreti alacağı bulunmamaktadır. Davacının bu talebinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3842, Karar No: 2019/18194, Tarih: 26.11.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/3842 E.  ,  2019/18194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, cinsel taciz

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılanın aşamalarda, amcasının kızının eşi olan sanığın akrabalık ilişkilerinden faydalanarak kendisini taciz ettiğini, tehditte bulunduğunu, kullandığı telefona mesajlar attığını, bu nedenlerle bir süre sonra hattını değiştirdiğini, ailesine durumu anlattığını, sanığın kendisinin yanına gelerek elle sarkıntılık yapmak istediğini, belinden tutup öpmek istediğini, yine halası olan tanık ...'nın sanığın kendisinin kolundan çekiştirdiğini gördüğünü, sanığın mesajlarını yengesi ...'a gösterdiğini beyan etmesi, tanık ...'ın katılanın beyanını doğrulayarak sanığın katılanın kolundan tutup çekiştirdiğini gördüğünü belirtmesi, sanığın da soruşturma aşamasında alınan ilk beyanında katılanın istemesi üzerine birkaç tane aşk ve sevgi sözcükleri içeren mesajlar gönderdiğini ifade etmesi karşısında, katılanın mesajları gösterdiği yengesi ... dinlenilmeden, sanık savunmasının ne şekilde katılan ile katılanın beyanlarını doğrulayan tanık beyanlarına üstün tutulduğu denetime elverişli olacak biçimde açıklanmadan "sanık ile katılan arasında ki ilişkinin rızaya dayalı olduğu kanaatine varılarak" biçiminde dosya kapsamı ile uyuşmayan yetersiz gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10796, Karar No: 2017/6428, Tarih: 14.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10796 E.  ,  2017/6428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15306, Karar No: 2012/18142, Tarih: 18.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/15306 E.  ,  2012/18142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın almak, kabul etmek veya bulundurmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Uyuşturucu madde kullanmak suçuyla ilgili olarak 5237 sayılı TCK’nın 191/2-3-5. maddesi uyarınca verilen “Sanığın tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine tabi tutulmasına” ilişkin karara karşı, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz yolu bulunmadığından, sanık ... savunmanının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. Maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE, 5271 sayılı CMK.nun 264/1. maddesi uyarınca sanık savunmanı yönünden yasa yolu ile merciinde yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre, uyuşturucu madde kullanma suçuyla ilgili itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE,

II- Yağma suçu için kurulan hükmün incelenmesinde:

Yağma suçunun silahla ve konutta işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 149/1. madde ve fıkrasının (a) bendinin yanı sıra (d) bendinin de uygulanması ve aynı Yasanın 61/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken bunun da değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi; 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda, uyuşturucu madde almak için annesi olan yakınandan önce miktarını belirtmeden para isteyen, para verilmemesi üzerine cep telefonunu yağmalayan sanığın suçunda, koşulları bulunmadığı halde 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2515, Karar No: 2019/5225, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/2515 E.  ,  2019/5225 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekili avukat ... ...... ve avukat .....gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Davanın kabulüne dair verilen karar, Dairece, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersizliğinden sözedilip, yeni bir rapor alınması gereğine değinilerek bozulmuş, bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucu, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanunu'nun 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde düzenlemesi dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürürlüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Daire'nin önceki bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılmak üzere, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2019/13003, Karar No: 2019/14489, Tarih: 09.12.2019

**8. Ceza Dairesi         2019/13003 E.  ,  2019/14489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık,

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Denetime olanak sağlanması bakımından, sanıklar hakkındaki dosyaya ilişkin soruşturma ve kovuşturma evraklarını içeren dava dosyasının tamamının aslının veya onaylı örneğinin dosya içerisinde ve UYAP kayıtlarında bulunmadığı anlaşılmakla; yargılamaya konu Ankara 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/586 esas, 2018/666 karar, sayılı dosyanın soruşturma ve kovuşturma evraklarını içeren belgelerin tamamının aslı veya onaylı örneğinin evraka eklenerek geri gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 09.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.