muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10800, Karar No: 2012/11450, Tarih: 30.10.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/10800 E.  ,  2012/11450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

...

...

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacı ...'nın yaralandığını, davacı ...'ya ait evinde hasarlandığını açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak 250 TL ev zararı, 1.029 TL tedavi gideri, 42.000 TL iş göremezlik, 2.000 TL manevi tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen (davalı ... sadece maddi tazminattan sorumlu olarak) tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davalı ... hakkındaki davanın açılmamış sayılmasına, evde meydana gelen zarar nedeni ile 250 TL maddi tazminat ile 1.029 TL tedavi giderinin kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 7.000 TL iş göremezlik tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen, 35.000 TL iş göremezlik tazminatının ise ıslah tarihi olan 11.6.2010 dan işleyecek yasal faizi ile davalı ..., ..., ...'ten tahsiline, 2.000 TL manevi tazminatı kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı ..., ..., ...'ten tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

../...

-2-

2011/10800

2012/11450

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olup sigorta genel şartlarının B.2 maddesi 5.fıkrası uyarınca, hükmolunan tazminat sigorta bedelini geçerse, sigortacı yargılama giderleri ile avukatlık ücretini sigorta bedelinin tazminata oranı dahilinde ödemekle yükümlüdür. Davalı ... sadece maddi tazminattan sorumlu tutulmuş olmasına rağmen, hükmedilen maddi ve manevi tazminatların için belirlenen avukatlık ücreti, yargılama gideri ve harç miktarlarının tamamından diğer davalılar ile birlikte sorumluluğuna karar verilmesi doğru değil bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nun 438/7 (HMK 370/2)maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilini temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının 3,4. ve 5. bentlerinin sonuna gelmek üzere, “(davalı ... şirketinin sigorta bedelinin, hükmedilen toplam maddi tazminata oranı dahilinde sorumlu tutulmasına)” ibaresinin eklenmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ... şirketine geri verilmesine 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/962, Karar No: 2018/8781, Tarih: 18.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/962 E.  ,  2018/8781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Önceden aldıkları karar doğrultusunda iştirak iradesi içerisinde suça gözcülük yaparak işlenen suça doğrudan katılan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine 39/2-c maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz bulunmadığından, TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş bulunan ve onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı yaptırımlara çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi ise; atıfet kuralı uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün, 2008/6-47 Esas ve 2008/43 Karar sayılı kararı ışığında, suça sürüklenen çocuğun yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden, doğru uygulama yapılmış olsaydı 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezasına hükmedileceğinden TCK'nın 50. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayacağından bu hususta bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sosyal inceleme raporu ücretinin zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle bilirkişiye ödenen 100,00 TL'nin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen ...'in temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,hüküm fıkrasının yargılama gideri kısmından 100,00 TL'nin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2103, Karar No: 2015/6553, Tarih: 12.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/2103 E.  ,  2015/6553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ardahan Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/06/2014

NUMARASI : 2014/53-2014/335

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı K.. Ç.. tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, miras ortaklığına temsilci atanması isteğine ilişkindir.

Davalılardan K.. Ç.., terekeye temsilci olarak kendisinin atanmasını istemiş, davalılardan C.. Ç.. davanın reddini talep etmiş, diğer davalılar ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne, Ardahan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/440 Esas sayılı dava dosyasında davacı K.. Ç..'in Y.. Ç..'in terekesine temsilci olarak atanmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalı K.. Ç.. temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre muris Y.. Ç..'in terekesine temsilci olarak davacı K.. Ç..'in atanmasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı K.. Ç..'in tereke temsilcisinin şahsına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Miras ortaklığı temsilcisi (TMK m. 640) özel kayyım niteliğindedir. TMK'nın 431. maddesi uyarınca vasi tayinindeki usul kayyım (mümessil) için de uygulanır. TMK'nın 422. maddesi gereğince vasinin sıfatına karşı yapılan itirazları veya vasinin ileri sürdüğü kaçınma sebeplerini inceleme görevi ile ilgili yasal hükümlerin mümessile yapılan itirazın ya da kaçınma sebeplerinin incelenmesinde de gözetilmesi zorunludur. Vesayet makamının itirazı reddetmesi halinde itirazı denetim makamının incelemesi gerekir. TMK'nın 397. maddesinde belirtilen denetim görevi asliye hukuk mahkemesine aittir. (5133 S.K. m. 2-3, TMK m. 397/2) Öyle ise miras ortaklığı temsilcisinin şahsına yönelik itiraza ilişkin dilekçenin görev yönünden reddiyle yukarıda açıklanan kurallar çerçevesinde değerlendirilip gereği yapılmak üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı K.. Ç..'in tereke temsilcisi atanmasına dair temyiz itirazları yönünden hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, (2) numaralı bentte açıklanan tereke temsilcisinin şahsına dair temyiz itirazlarının reddiyle gereği yapılmak üzere dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 12.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/5686, Karar No: 2007/6398, Tarih: 17.05.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/5686 E.  ,  2007/6398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALI(MÜTEVEFFA) : DURİYE ...

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, muris Duriye ...'ın emekli olduğu ...-... Bakımevinde kalmakta iken öldüğü önceki adresinin belli olmadığı anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1382, Karar No: 2012/7912, Tarih: 13.11.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/1382 E.  ,  2012/7912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 118 ada 5 parsel sayılı 1.725,68 m2 yüzölçümündeki taşınmaz Asliye Hukuk Mahkemesi'nde davalı olduğundan söz edilerek malikhanesi açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Tespit gününden önce davacı ... tarafından davalı ... aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde miras yoluyla gelen hakka dayanılarak açılan tapu iptali ve tescil davası görevsizlik kararı ile Kadastro Mahkemesi'ne aktarılmıştır. Mahkemece davanın reddine; dava konusu taşınmazın davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu 118 ada 5 parsel sayılı taşınmazın davalı ...'in tutunduğu, tescil ilamı sonucu oluşan 20.7.2000 tarih ve 13 sayılı tapu kaydı ve dayanağı haritanın kapsamında kaldığı, davalı yararına 3402 Sayılı Yasa'nın 13/A-a maddesi koşullarının oluştuğu gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece varılan sonuç davanın niteliğine, toplanan delillere ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; dava konusu 118 ada 5 parsel sayılı taşınmazın ortak miras bırakan ... ...'den kalıp kalmadığı, kalmış ise mirasçılar arasında yöntemine uygun bir şekilde paylaşma yapılıp yapılmadığı yönünde toplanmaktadır.

Davalı ...'in tutunduğu 20.7.2000 tarih ve 13 sayılı tapu kaydı ise davacı ... ile tarafların ortak miras bırakanı ... ...'in diğer mirasçılarının taraf olmadığı Felahiye Asliye Hukuk Mahkemesinin 2.3.2000 tarih ve 1999/20-2000/2 E.K. sayılı ilamı ile oluşmuştur. O halde, davacı ...'ın ve diğer mirasçıların taraf olmadığı tescil ilamının bu kişiler yönünden kesin hüküm oluşturmayacağından kuşku duymamak gerekir.

Dava konusu 118 ada 5 parsel sayılı taşınmazın tarafların ortak miras bırakanı ... ...’den kaldığı ve ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra tüm mirasçıların katılımı ile yöntemine uygun bir paylaşmanın yapılmadığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlendiğine göre dava konusu taşınmazın, hüküm yerinde adları ve miras payları da gösterilmek suretiyle ortak miras bırakan ... ...'in mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmesi, öte yandan, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19/2 maddesi hükmüne göre dava konusu taşınmaz üzerinde tarafların ortak miras bırakanı dışında paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirlenip tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesi gerekir.

Mahkemece bu doğrultuda bir araştırma yapılmaksızın ve yazılı şekilde davacı tarafın taraf olmadığı tescil ilamı ile oluşan tapu kaydına değer verilerek hüküm kurulması isabetsiz, davacı ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 13.11.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12336, Karar No: 2014/9680, Tarih: 10.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/12336 E.  ,  2014/9680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksunkılma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 10.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4013, Karar No: 2018/2845, Tarih: 08.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/4013 E.  ,  2018/2845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçları açısından kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu açısından kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup,hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun ikamet içerisinden çaldığı paranın yaklaşık 40-50 TL madeni para olduğu göz önüne alındığında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilip vazgeçilmeyeceğinin ya da TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışmasız bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13225, Karar No: 2013/742, Tarih: 23.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/13225 E.  ,  2013/742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı... aleyhine 20/04/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-) Dava, dinamit patlatılması nedeniyle uğranılan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından zarar verdiği iddia edilen taş ocağında 2007 yılı öncesinde daha riskli olan galeri usulü patlatma yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durum gözetilerek hasarın bu patlatmalardan oluşup oluşmayacağı hususu bilirkişiden sorulmalı ve mahkemece de bu yöndeki savunma değerlendirilmelidir. Eksik incelemeye dayalı kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-) Yine dosya kapsamından ve özellikle inşaat bilirkişisi tarafından düzenlenen raporlardan davaya konu evin köy evi tipinde olduğu, mühendislik kurallarına uygun yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durum zararın artmasına neden olmuştur. Şu halde, davacının bölüşük kusuru söz konusudur. Mahkemece, bu yön göz önünde tutulmalı ve BK'nun 44. maddesi uyarınca zarar miktarından indirim yapılmalıdır. Karar, açıklanan nedenle de yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (1 ve 2) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/01/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Islah, iddia ve savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağının istisnalarından olup, taraflardan birinin yapmış olduğu bir usul işlemini tamamen veya kısmen düzeltmesi olarak tanımlanmaktadır. Islah ile taraflar dava sebebini, dava konusunu veya talep sonucunu değiştirebilirler. Usulüne uygun olarak açılmış bir davanın bulunması şartı ile davanın tamamen veya kısmen ıslahı mümkündür.

Dava sebebinin veya dava konusunun değiştirilmesi tamamen ıslah halleridir. (Baki Kuru 4. Cilt s. 3990). Davanın kısmen ıslahında ise, dava dilekçesinden sonraki bir usul işleminin ıslahı söz konusudur. Gerek doktrinde gerekse Yargıtay uygulamalarında kabul edildiği üzere müddeabihi (dava değerini) arttırma halinde kısmi ıslah söz konusu olup kısmi ıslahta, tamamen ıslahın aksine ıslah tarihine kadar yapılan bütün usul işlemleri yapılmamış sayılmaz. Kısmi ıslah yapıldığı tarihten ileriye dönük olarak hüküm ifade eder.

Zamanaşımı ise borcu ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, doğmuş ve var olan bir hakkın istenebilirliğini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Bu nedenle zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilirliğini ortadan kaldırır. BK. 133 madde zamanaşımını kesen sebepler sayılmış olup bunlardan biri de dava açılmasıdır. Davanın tamamen ıslahında dava baştan beri (dava dilekçesinden itibaren) ıslah edildiği için ıslah edilen kısım içinde davanın açıldığı tarihte zamanaşımı kesilmiş olur.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Nitekim 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK. 107. maddesinde düzenleme altına alınan belirsiz alacak davası ve tesbit davasında davacının iddianın genişletilmesi yasağı olmadan ve karşı tarafın rızasına ve ıslaha da gerek kalmaksızın talep sonucunun arttırılabileceği kabul edilmiş, maddenin gerekçesinde de bu dava ile ilk dava tarihinde zamanaşımının kesileceği belirtilmiştir.

Aynı Yasanın 109. maddesindeki kısmi davada ise zamanaşımının kesileceği yolunda bir açıklama yoktur.

6100 sayılı Kanunun hazırlanması sırasında görev alan Prof. Hakan Pekcanıtez, Prof. Oğuz Atalay ve Prof. Muhammet Özekes tarafından yayınlanan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Hükümlerine göre Medeni Usul Hukuku Kitabının 321. sayfasında “Belirsiz alacak davası açılabilmesinin mümkün olduğu hallerde kısmi dava açmak davacı açısından üç nedenle daha elverişli olmayacaktır. Birincisi kısmi dava açan davacının alacağının geri kalan kısmı için zamanaşımı süresi kesilmemiş olacaktır. Buna karşılık belirsiz alacak davasında zamanaşımı, dava sonunda alacağın tümü için dava tarihinde kesilmiş sayılacaktır. İkinci olarak kısmi dava açan davacı dava sırasında alacağın geri kalan kısmını talep etmek isterse, bunu ancak ıslah ya da karşı tarafın açık rızası ile yapabilecektir...” şeklindeki açıklamaları ile gerek Dairemizin, gerekse HGK'nun önceki içtihatları gibi yeni ...da da kısmi dava açılması halinde sadece dava edilen bölüm için zamanaşımının kesileceği yolundaki istikrarlı uygulamanın devam ettirildiği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında davalının işlettiği taş ocağının 2010 yılı sonu itibariyle faaliyetine son verdiği dosya kapsamıyla sabit olduğuna göre davacının ıslah talebinde bulunduğu tarihte B.K.'nun 60/1. maddesinde öngörülen bir yıllık zamanaşımı süresi geçmiştir.

Davalı vekili ıslah dilekçesine karşı süresinde zamanaşımı definde bulunduğundan ıslahla artırılan bölümün zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiği görüşündeyim. 23/01/2013