muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5657, Karar No: 2024/21, Tarih: 08.01.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5657 E.  ,  2024/21 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/393 E., 2021/1075 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, Ağrı ili, ... ilçesi, ... Köyünde yapılan kadastro çalışmaları sırasında 125 ada 23 ve 41 parsel sayılı taşınmazların çayır vasfı ile davalı adına tescil edildiğini, öncesi mera olan taşınmazın tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmısını dava ve talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, dava konusu taşınmazın atalarından kaldığını ve 150 yıldır kullandıklarını, 1309 tarih ve 5, 23, 1 No.lu tapu kaydının taşınmazı kapsadığını, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 22.12.2015 tarihli ve 2015/523 Esas, 2015/689 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

Davalı, dava konusu taşınmazın atalarından kaldığını ve 150 yıldır kullandıklarını, 1309 tarih ve 5, 23, 1 No.lu tapu kaydının taşınmazı kapsadığını, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 22.12.2015 tarihli ve 2015/523 Esas, 2015/689 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 23.1.2019 tarih ve 2016/9903 Esas, 2019/695 Karar sayılı kararı ile; '' .... dava konusu 125 ada 23 ve 41 parsel sayılı taşınmazların 12.08.2008 yılında yapılan kadastro tespiti sırasında zilyetliğe dayalı olarak davalı adına tescil edilmiştir. Uyuşmazlık taşınmazın niteliğinin mera mı yoksa özel mülkiyete tabi çayır mı olduğu noktasında toplanmaktadır. Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sağlıklı bir sonuca ulaşmaya, hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir. Davalı, 150 yıldır taşınmazın zilyetliklerinde bulunduğunu ve revizyon görmeyen muris ... bini ... ağaya ait 1309 tarih 5-23-1 nolu tapu kaydının kapsamında kaldığını ileri sürmüştür. Dosya içindeki bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmaz ve çevre taşınmazların davalı olduğu, davalıların aynı tapu kaydına dayandıkları anlaşılmaktadır. Dayanak tapu kaydının miktarı 5 dönüm olup sınırları gayrisabit ve genişlemeye elverişlidir. Dava konusu taşınmazın meradan açma olup olmadığı şüpheye yer vermeyecek şekilde araştırılmalı, bunu için de öncelikle dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların dosyaları ile birleştirme hususunun değerlendirilmesi ve diğer tüm dava konusu taşınmazlar ile bir bütün olarak yapılacak keşifde, kayıtlar yerel bilirkişilere ve tarafların gösterecekleri tanıklardan sorularak usulüne uygun olarak uygulanmalı, uygulama sırasında 3402 sayılı Kanunun 20/c, 21 ve 30, 32/3 maddeleri gözetilmeli, komşu mera parseli ile dava konusu taşınmaz toprak yapıları ziraat ve jeoloji mühendisi bilirkişiler vasıtasıyla incelenmeli, toprak bütünlüğünün bulunup bulunmadığı saptanmalı, ziraat ve jeoloji mühendisi bilirkişilerden ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, fen bilirkişisine keşfi izlemeye uygun fen bilirkişi raporu düzenlettirilmeli, inceleme ve araştırma sırasında tüm bu araştırmalardan sonra varılacak sonuca göre bir karar verilmesi yoluna gidilmelidir.'' gerekçeleri ile hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, meraların zilyetlik ile iktisabının mümkün olmadığını, bilirkişi raporlarının hüküm vermeye elverişli olmadığını, eksik inceleme ve araştırma ile verilen hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, meraların zilyetlik ile iktisabının mümkün olmadığını, bilirkişi raporlarının hüküm vermeye elverişli olmadığını, eksik inceleme ve araştırma ile verilen hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4342 sayılı Mera Kanunu.

3. Değerlendirme

4342 sayılı Mera Kanunu'nun 3 üncü maddesinde yapılan tarife göre çayır; taban suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye elverişli yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanılan yerlerdir. Çayır nitelikli bir yerin aynı zamanda mera özelliği taşıyabileceği kuşkusuzdur. Nitekim; anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin (i) bendinde çayır, mera, yaylak ve kışlak arazisinin sınırlandırmaya tâbi olduğu kabul edilmiştir. Her ne kadar bir yerin çayır olması mutlak suretle zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığının kabulünü gerektirmez ise de bu yerin özellikleri ve kullanma biçimi, özellikle de taşınmazın mera niteliği ile sınırlandırılan parsel içinde kalması mera bütünlüğünü bozacağından o yerin meradan açıldığını ve zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğunu gösterebilir. Ne var ki; Mahkemece bu konuda yapılan inceleme ve araştırma sonucu dava konusu yerin toprak yapısı ve bitki örtüsü yönünden mera parselinden farklılık gösterdiği anlaşılmakla, davanın reddine dair kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2020/204, Karar No: 2020/830, Tarih: 02.03.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/204 E.  ,  2020/830 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı ile davalı ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebine ilişkin olup mahkemece davanın ... yönünden kabulüne dair verilen karar, davacı ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılar mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ile davalı ...’ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı davasında davalı ile aralarında 03.12.2002 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, davalı arsa sahiplerinin sözleşmeye göre kendisine isabet eden 4 numaralı bağımsız bölümü bilgisi dışında üçüncü kişiye sattıklarını, ancak satış bedelinin kendisine ödenmediğini ileri sürerek daire bedelinden 15.000,00 TL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında talebini ıslah ederek 65.000,00 TL’ye çıkarmıştır.

Mahkemece davanın zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiş, bu kararın davacı tarafından temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi’nin 28.10.2015 tarihli 2014/6081 Esas, 2015/6948 Karar sayılı ilamı ile hukuken teslimin gerçekleşmediği ve taraflarca sözleşmenin feshedilmeyerek ayakta tutulduğundan zamanaşımı süresi işlemeye başlamadığı gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiş, makemece bozmaya uyularak davalı ... yönünden açılan davanın reddine, davalı ... yönünden 15.000,00 TL üzerinden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda davacı yüklenicinin talebi davalılar ile aralarında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre kendisine verilmesi gereken 4 numaralı bağımsız bölümün bilgisi dışında arsa sahibi tarafından üçüncü kişiye satılması nedeniyle bu bağımsız bölümün satış bedelinin davalı arsa sahibinden tahsili talebine ilişkindir. Gerçekten de dava konusu taşınmazın davalı arsa sahibi ... tarafından dava dışı ...’e verilen vekâletname ile dava dışı üçüncü kişiye resmi satış senedi ile satıldığı anlaşılmaktadır.

Dairemizin istikrar kazanmış içtihat ve uygulamalarına göre yazılı belge niteliğinde olan resmi senedin aksinin kanıtlanabilmesi için davalı arsa sahiplerinin bu savunmasını davacı yüklenici ile bağımsız bölümü satın alan üçüncü kişi arasında yapılan alacağın temliki niteliğindeki belge ile, satın alan kişinin bunu doğrulayan beyanı ile, üçüncü kişi tarafından satış bedelinin yükleniciye ödendiğine dair banka kaydı, havale ya da resmi belge ile kanıtlanması mümkündür. Davalı arsa sahibi satışı davacı yüklenicinin talimatıyla yaptığını, satış bedelini kendisinin almadığını açıklamıştır. Bu durumda mahkemece davalı arsa sahibi Ali’nin delilleri arasında bulunan tanıklarının dinlenerek ayrıca bu davalıya ait banka hesap kayıtlarının da incelenmek suretiyle sonucuna göre davacının ıslah talebi de dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı ile davalı ...’ın diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davacı ile davalı ... yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine, 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davalı ...'a iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 02.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2772, Karar No: 2013/3244, Tarih: 18.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/2772 E.  ,  2013/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ...Turzm Temizlik Taahhüt Tic. ve San. yükletilmesine, 18.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11159, Karar No: 2014/13431, Tarih: 03.12.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/11159 E.  ,  2014/13431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2013/398-2014/972

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira sözleşmesinin feshi ve tahliye davasına dair karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, davalı kiracı R.. Ç.. ile yapılan kira sözleşmesinin feshi, davalı N.. Ç.. tarafından resmi kurumlara ibraz ettiği diğer kira sözleşmesinin yok hükmünde sayılmasına ve davalıların fuzuli şagil nedeniyle tahliyelerine karar verilmesi istemidir. Mahkemece, kiraya vereni A.. G.., kiracısı N.. Ç.. olan 10.01.2013 tarihli kira sözleşmesinin aslının dosyaya sunulmaması ve taraflarca varlığı kabul edilmemesi nedeniyle kira sözleşmesinin yok hükmünde sayılmasına; Kiraya vereni A.. G.., Kiracısı R.. Ç.. olan 07.01.2013 tarihli aylık 2000,00 TL bedelli kira sözleşmesinin feshini gerektiren sebepler olmadığından ve bu nedenle sözleşme ayakta olduğundan sözleşmenin feshi ve fuzuli şagil nedeniyle kiralananın tahliyesi istemlerinin reddine karar verilmiş hüküm davacı ve davalılar R.. Ç.. ve N.. Ç.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ve davalı N.. Ç..'ın tüm, davalı R.. Ç..'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

1-)Davalı R.. Ç..'ın 10.01.2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin yok hükmünde sayılmasına ilişkin kararda aleyhine hükmedilen vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

2-)Davacı vekilinin dava dilekçesindeki 10.01.2013 başlangıç tarihli kira sözleşmesine yönelik isteminde; davalı N.. Ç.. tarafından, müvekkilinin bilgisi dışında 10.01.2013 tarihli 2 yıl süreli kira sözleşmesi tanzim edildiğini ve müvekkilini kiraya veren, kendisini de kiracı göstererek, vergi dairesinde vergi lehvası alarak kiralananda faaliyette bulunduğunu, sözleşmedeki müvekkilinin ismi altındaki imzanın müvekkiline ait olmadığını belirterek sözleşmenin yok hükmünde sayılmasına karar verilmesini istemiştir. İlgili sözleşmeye istinaden husumet davalı N.. Ç..'a yöneltilmiş olup, sözleşmede de kiracı N.. Ç..'dır. Mahkemece ilgili sözleşmeye yönelik açılan davanın kabulü ile “sözleşmenin yok hükmünde sayılmasına” karar verildiğine göre davacının kendisini vekil ile temsil ettirilmesi nedeniyle hükmedilen vekalet ücretinden sadece davalı N..'nın sorumlu tutulması gerekirken, davalı N.. Ç.. ile birlikte davalı R.. Ç..'ın da sorumlu tutulması doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda (2) No'lu bentte açıklanan nedenlerle davalı R.. Ç..'ın temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5622, Karar No: 2019/5275, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/5622 E.  ,  2019/5275 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı ... ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı Kanun'un 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.maddeden sözedilip, bu madde kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf talebi, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Hukuk Dairesince, karar gerekçesi yerinde görülerek esastan reddedilmiş; davacı bu sefer temyiz talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürülüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, özellikle de, davadan önce bir ödeme olgusu olup olmadığı, var ise, bunun borcu sona erdirip erdirmediği hususu üzerinde durulup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.01.2015 tarih 2014/3-8 E., 2015/10 K. sayılı kararı da gözetilerek, gerekirse konusunun uzmanı bilirkişiden rapor da alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak, İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2013/22239, Karar No: 2014/9965, Tarih: 11.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/22239 E.  ,  2014/9965 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/112951

MAHKEMESİ : İstanbul 29. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/02/2012

NUMARASI : 2011/553 (E) ve 2012/146 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılana ait doktor raporu içeriği ve katılanın 13.09.2007 tarihli duruşmada “yaralanma nedeniyle hafızasında sorun oluştuğunu, üç kez beyin ameliyatı geçirdiğini” beyan etmiş olması karşısında, katılanın tüm tıbbi evrakları ile birlikte Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Dairesine gönderilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin edilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Sanığın eylemi nedeniyle 5237 sayılı TCK”nin 86/1, 87/1-d maddeleri gereği uygulama yapılırken verilen cezanın ayrıca TCK 87/3 maddesi uyarınca arttırılması suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

3) Somut olayda katılanın sanığa yönelik haksız tahrik oluşturan eyleminin argo kelime ve küfürden ibaret olmasına karşın sanık hakkındaki haksız tahrik indiriminin oluşa ve hakkaniyete uygun olmayacak şekilde en üst (3/4) oranda yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

4) Hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında bir gün karşılığı para cezası miktarı belirlenirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nin 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/03 /2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7507, Karar No: 2020/773, Tarih: 04.02.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7507 E.  ,  2020/773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine dair İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.03.2019 gün ve 2019/1 Esas, 2019/108 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık müdafisinin temyiz dilekçesinde belirttiği nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık müdafisinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Çocuğun cinsel istismarı suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süreyle mağdurun iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, mağdurun hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre de, sanığın davet ettiği işyerine kendi rızasıyla gelen mağdura karşı cinsel istismar eyleminde bulunup, bunun dışında mağdurun hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin olmadığının anlaşılması karşısında, ilk derece mahkemesince eylemin sadece çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması karşısında, anılan karara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 10.06.2019 gün ve 2019/1521 Esas, 2019/818 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmesine, 04.02.2020 tarihinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden üye ...'in karşı oyu ve oy çokluğuyla, çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden ise oy birliğiyle karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

İzmir 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.03.2019 gün ve 2019/1 Esas, 2019/108 Karar sayılı ilamının İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine yapılan istinaf incelemesi sonucunda verilen Esastan Redde ilişkin kararın sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesince yapılan inceleme sonucunda 04.02.2020 gün ve 2019/7507 Esas, 2020/773 sayılı karar ile cinsel istismar suçundan verilen karar onamış ancak kişi hürriyetinden yoksun kılma suçu açısından ise hürriyeti kısıtlamanın cinsel eylemle sınırlı olduğundan sanığın beraati gerektiğinden bahisle bozulmasına karar vermiştir.

Özel daire çoğunluğuyla ihtilafımız hürriyeti kısıtlama suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

I. İncelenen dosya kapsamında mahkemesince yapılan kabulu incelenmesinde;

İddia, sanık savunması, mağdur beyanı, tanık beyanı, uzmanlık raporları, adli görüşme değerlendirme raporu, olay yeri inceleme raporu, olay yeri krokisi, polis tutanakları, telefon görüşme ve sinyal kayıtları ile tüm dosya kapsamından; mağdur ...'nın olay tarihinden kısa bir süre önce Diyarbakır'dan İzmir'e halasının yanına gitmek için uçağa bindiği, aynı uçakta yolcu olan sanık ..