muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3107, Karar No: 2023/5362, Tarih: 19.09.2023

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Suç tarihinde sanık ...'un aile hekimi olarak görev yaptığı; katılan ...'in 30.07.2018 günü sabah saatlerinde sivilcelerinden rahatsız olduğu için sanığın görev yaptığı sağlık ocağına gittiği ve kan tahlili yaptırdığı, daha sonra 01.08.2018 tarihinde kan tahlili sonuçlarını göstermek amacıyla sanık doktorun odasına gittiği, sonuçları verdiğinde sanığın karaciğerde iltihaplanma olabileceğinden muayene etmek istediğini söyleyerek mağdurenin sedyeye oturmasını istediği; ışık altında ilk olarak mağdurenin sivilcelerine baktığı daha sonra mağdurenin karaciğerinde iltihaplanma olabileceğini bu sebeple karnında şişlik olup olmadığını kontrol için muayene edebilmek için sırtüstü sedyeye yatmasını istediği, mağdurenin sedyeye uzandığı, sanığın mağdurenin şortunun içinde bulunan tişörtünü yukarı doğru sıyırarak kalp muayenesi yapmak istediğini söylediği ve mağdurenin sol göğsüne stateskopu koyduğu, karnında ağrı olup olmadığını ve akıntısı olup olmadığını sorduğu, mağdurenin yaşı gereği normal olduğunu söylediğinde sanığın bunun normal olmadığını, karaciğer iltihabından kaynaklanmış olabileceğini söyleyerek mağdurenin hızla şortunun düğmesini açarak elini içeri soktuğu, mağdurenin bu esnada irkilerek bir anda kalktığı, bu esnada mağdurenin tutmuş olduğu elini aşağı yukarı oynatarak kendi cinsel organına değdirdiği, bu esnada sanığın cinsel organının erekte olduğunu gördüğü, sanığın mağdurenin kendisini geriye doğru çekmesinden sonra normal muayeneye devam ediyormuş gibi ellerini tekrar mağdurenin karnına götürerek tekrar genital bölgesine doğru elini indirip kaldırdığı, bu esnada mağdurenin elini kendi cinsel organına doğru sürtmeye devam ettiği, mağdurenin daha sonra ayağa kalkarak olay yerinden ayrıldığı, sanığın suçlamaları kabul etmediği, tanıkların dinlendiği, katılanın dosya temyiz aşamasında iken 17.04.2023 tarihli dilekçe ile gördüğü lüzum üzerine şikayetten vazgeçtiğini beyan ettiği dosya kapsamından anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf talepleri esastan reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Aile Sağlığı Merkezinde aile hekimi olarak görev yapan sanık tarafından muayene ettiği reşit mağdureye karşı gerçekleşen cinsel saldırı eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendi kapsamında kamu görevinden kaynaklanan bir nüfuz kullanılarak gerçekleştirilmediği, sanığın nüfuzunun bulunduğunun kabulü için görevinin mağdure üzerinde güç ve otorite oluşturması, bu otoritenin mağdurenin direncini kırması ve bu nedenle çekinerek sanığın eylemine karşı koyamaması gerektiği, dolayısıyla sadece görevin sağladığı kolaylıktan faydalanılarak eylemin gerçekleştirilmesi halinde nüfuzun kötüye kullanıldığının kabulünün mümkün olmadığı anlaşıldığından, sanığın eyleminin, aynı Kanun'un 102 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı cinsel saldırı suçunu oluşturduğu, mağdurenin ise hükümden sonra verdiği 17.04.2023 günlü dilekçe ile mevcut şikâyetinden vazgeçtiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin altıncı fıkrası gereğince vazgeçmeyi kabul edip etmediği sanıktan sorulup neticesine göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2020/1195 Esas, 2022/508 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5054, Karar No: 2012/10703, Tarih: 02.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5054 E.  ,  2012/10703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 10.04.2007 gün ve 2006/231 Esas, 2007/75 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre, sanığın 18.06.2006 günü parkta gördüğü mağdure ile konuşmasının ardından yanından ayrılmak isteyen mağdurenin kolundan tutarak gitmesine engel olmaya çalışması ve yine 19.06.2006 günü yolda gördüğü mağdureyi kolundan çekiştirmek suretiyle evine götürmeye çalışması şeklinde gerçekleşen eylemlerinin zincirleme şekilde cebir kullanmak suretiyle cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılmaya teşebbüs suçunu oluşturacağı tutmak ve çekmek şeklindeki bedensel temasın doğrudan şehevi maksatlı olmayıp bu amaç için hürriyetten yoksun kılma suçunun cebir unsurunu içeren nitelik taşıdığı gözetilmeden suç nitelendirmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 02.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12770, Karar No: 2024/1248, Tarih: 15.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/12770 E.  ,  2024/1248 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/233 E., 2015/156 K.

KATILAN MAĞDURE : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ..., ..., ...,

...

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel

istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ-OLAY VE OLGULAR

1. Suça sürüklenen çocuklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2013/233 Esas, 2015/156 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile suça sürüklenen çocukların;

a. Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci, üçüncü, dördüncü ve altıncı fıkraları, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

b. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası, 31 inci maddesinin ikinci fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, 51 inci maddesi uyarınca cezalarının ertelenmesine,

Karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama, bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Süre tutum dilekçesiyle usul ve kanuna aykırı kararı temyiz etmiş olup, gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle mağdurenin beyanlarının gerçeğe uymadığına, rızasını gösteren maddi olgular olduğuna, rızası olan olayda ruh sağlığının bozulamayacağına, adlî tıp raporunun yetersiz olduğuna, kararın bozulması istemine ilişkindir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Süre tutum dilekçesiyle usul ve kanuna aykırı kararı temyiz etmiş olup, gerekçeli temyiz dilekçesi sunmamıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle mağdurenin beyanlarının gerçeğe uymadığına, rızasını gösteren maddi olgular olduğuna, rızası olan olayda ruh sağlığının bozulamayacağına, adlî tıp raporunun yetersiz olduğuna, kararın bozulması istemine ilişkindir.

C. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlemediğine, mağdurenin yalan söylediğine, rızasını gösteren maddi olgular olduğuna, adlî tıp raporunun yetersiz olduğuna, kararın bozulması istemine ilişkindir.

D. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle suça sürüklenen çocuğun atılı suçları işlemediğine, mağdurenin yalan söylediğine, rızasını gösteren maddi olgular olduğuna, adlî tıp raporunun yetersiz olduğuna, DNA'ya rastlanılmadığına kararın bozulması istemine ilişkindir.

E. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle suça sürüklenen çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediğine dair yeterli delil olmadığına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına, verilen cezanın haksız olduğuna, yeniden rapor aldırılmayıp, eksik incelemeyle karar verildiğine, kararın bozulması istemine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıflarının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hükümlerde Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıdaki hususlar dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Suça sürüklenen çocuklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince yapılacak 1/2 oranındaki indirim sonucunda bulunan 7 yıl 6 ay hapis cezasının, aynı maddenin son cümlesi uyarınca 7 yıla indirilmesi ve takdiri indirimin bu ceza üzerinden yapılması gerekirken, 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi gözetilmeden fazla ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

3. Suça sürüklenen çocuklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hapis cezalarının ertelenmesine karar verilirken 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca denetim süresinin hükmedilen ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeden “2 yıl 6 ay” yerine “2 yıl” olarak belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Açıklanan gerekçelerle Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

3. Suça sürüklenen çocuklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hapis cezalarının ertelenmesine karar verilirken 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca denetim süresinin hükmedilen ceza miktarından az olamayacağı gözetilmeden “2 yıl 6 ay” yerine “2 yıl” olarak belirlenmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Açıklanan gerekçelerle Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bergama Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2015 tarihli ve 2013/233 Esas, 2015/156 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği suça sürüklenen çocuklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerde, hükümler fıkrasına 5237 sayılı Kanun'un 31 inci maddesinin ikinci fıkrasının uygulanmasından sonra gelmek üzere ''belirlenen 7 yıl 6 ay hapis cezasının, aynı maddenin son cümlesi uyarınca 7 yıla indirilmesine'' ibaresinin eklenmesine ve 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümdeki ''5 yıl 15 ay'' ibaresinin çıkartılıp, yerine ''5 yıl 10 ay'' ibaresinin eklenmesine, suça sürüklenen çocuklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan denetim süresinin belirlenmesine ilişkin kısımda yer alan ''2 yıl'' ibaresinin çıkartılıp, yerine '' 2 yıl 6 ay'' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.02.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/6281, Karar No: 2016/8425, Tarih: 12.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/6281 E.  ,  2016/8425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi tazminat davacının zararı sigorta kurumu tarafından karşılanmakla talebin reddine, manevi tazminatın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı şirketin tüm, davacının sair temyizitirazları reddolunarak davacının yeniden hesaplatılacak zararından Kurum tarafından bildirilen ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir kısmının tenziliyle sonuca gidilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacı vekilinin bozma ilamından sonra sunduğu ıslah dilekçesine istinaden maddi tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, dosyanın Dairemizce incelenmesi bu konunun değerlendirilmesi için askıya alınmış, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “ İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “ Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece davacı vekilinin bozmadan sonra “ıslah dilekçesi”ne değer verilerek alınan rapor doğrultusunda karar verilmesi ...nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkinK. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece davacı vekilinin bozmadan sonra “ıslah dilekçesi”ne değer verilerek alınan rapor doğrultusunda karar verilmesi ...nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkinK. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

C.C
Yargıtay — Esas No: 2020/892, Karar No: 2020/1577, Tarih: 04.06.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/892 E.  ,  2020/1577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davad..... Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ....Hukuk Mahkemesinin 12.01.2011 tarih ve 2010/126 E. - 2011/5 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine .... vasi olarak atanmıştır.

Vasi adayı, 25.01.2018 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlının ....’nda ikamet ettiğini, kısıtlının vasisinin kısıtlı ile ilgilenmediğini belirterek dosyanın.... gönderilmesini ve kısıtlıya kendisinin vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

....02.01.2019 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

...., kısıtlı ya da vasinin yerleşim yeri değişikliğine ilişkin izin talebi bulunmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Kısıtlının....2.01.2011 tarih ve 2010/126 E. - 2011/5 K. sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı, vesayeti.....Mahkemesince takip edildiği, kısıtlı ya da vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan.....kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın .... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibinde ve vasi adayının talebi ile ilgili karar vermekte ......k Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince....ARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/737, Karar No: 2019/3577, Tarih: 19.06.2019

**6. Ceza Dairesi         2019/737 E.  ,  2019/3577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanıklar ... ve ...’ın, nitelikli yağma suçundan beraatlerine dair Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2015 tarihli ve 2015/32 Esas, 2015/81 sayılı kararının temyiz edilmeksizin 10.04.2015 tarihinde kesinleşmesine müteakip, Cumhuriyet Savcısı tarafından adli emanetin 2015/1426 sırasında kayıtlı bulunan ve yakınan ...’un üst ve ikamet aramasında ele geçirilen 1 adet ... marka laptop ile ... marka cep telefonunun dosyada delil olarak saklanmasına ilişkin Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.04.2015 tarihli ve 2015/32 Esas, 2015/81 sayılı kararına karşı kanun yararına bozma talebinde bulunması üzerine Adalet Bakanlığının 20/02/2019 gün ve 94660652-105-27-838-2019/Kyb sayılı kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/02/2019 gün ve KYB/2019/21082 sayılı ihbar yazısı ile soruşturma dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

Anılan Yazıda;

Dosya kapsamına göre, münhasıran müsadereye tabi olmayan ve herhangi bir suçta kullanıldığı tespit edilemeyen adli emanetin 2015/1426 sırasında kayıtlı bir adet ... marka laptop ve bir adet ... seri numaralı cep telefonunun zarar görene teslim edilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş olduğundan bahisle, 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması Dairemizden istenilmiştir.

TÜ R K M İ L L E T İ A D I N A

Adli emanetin 2015/1426 sırasında kayıtlı bulunan ve yakınan ...’un üst ve ikamet aramasında ele geçirilip, bilirkişi incelemesi yaptırılan 1 adet ... marka laptop ile ... marka cep telefonunda, 5237 sayılı TCK’nin 226/4. maddesi uyarınca doğal olmayan yoldan yapılan cinsel davranışlara ilişkin çok sayıda görüntü bulunduğunun belirlenmesine karşın, Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.04.2019 tarihli yazısında, yakınan ... hakkında anılan cinsel içerikli görüntülere ilişkin herhangi bir soruşturma veya kovuşturma yapılmadığının bildirildiği,

Suç konusu olduğu anlaşılan bilgisayar ve telefonun iadesi ile ilgili olarak, yakınan ... hakkında müstehcen görüntülere ilişkin soruşturma açılıp, açılmayacağı hususunun Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca değerlendirildikten sonra anılan suç bakımından delil niteliği taşıyan eşyaların hukuki durumunun yeniden takdiri gerektiği anlaşıldığından;

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbar yazısı, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmediğinden; Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/04/2015 tarihli ve 2015/32 Esas, 2015/81 karar sayılı ilamına yönelik Kanun Yararına Bozulması talebinin bu aşamada REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 19.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1418, Karar No: 2015/24057, Tarih: 19.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/1418 E.  ,  2015/24057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 30.01.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ve vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.