muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4988, Karar No: 2018/12493, Tarih: 19.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/4988 E.  ,  2018/12493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkiline kırmızı ışıkta geçen plakası tespit edilemeyen tırın çarpması sonucu ağır şekilde yaralandığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ve davalı tarafın kazanın meydana geldiği tarihte geçerli olan zorunlu trafik sigortası poliçesi teminat limitleriyle sorumlu olması kaydıyla 5.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine dair karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın, kazanın akabinde davacının kolluk güçlerine oluşuma ilişkin olarak verdiği ifadesine ve olay yerine ilişkin tespit zaptına nazaran, dava edilen zararın davalı ... Hesabının sorumluluğunu doğuran bir trafik kazasından kaynaklanmadığı anlaşıldığından reddine dair karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yazılı gerekçelerle davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamı ve mevcut delil durumuna uygun düşmemiştir.

Davacı, ... ışıklı kavşağında kırmızı ışıkta plakası tespit edilemeyen kırmızı renkli bir tırın kendisine çarptığını ve malul kaldığını iddia etmiştir. Davacı, 02.03.1941 doğumlu olup kaza tarihinde 71 yaşındadır. Ceza

dosyasında yer alan acil hastane evrakında vaka "Yaralamalı trafik kazası, Gatem" olarak yazmaktadır. Ayrıca ... Devlet Hastanesinin kaza tarihinde hazırlanan 21.09.2012 tarihli Genel Adli Muayene Raporunda davacının sağ kalça kemiğinde kırık olduğu sabittir. Bu nedenlerle davanın esası hakkında toplanan ve toplanacak deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 19/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9445, Karar No: 2018/5472, Tarih: 11.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/9445 E.  ,  2018/5472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 168/2, 62, 50, 52/2, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın emlakçılık yaptığı, şikayetçi ...'un Ankara ili Aydınlıkevler semtinde bulunan evini kiraya vermesi için sanık ile anlaştığı, sanığın evi aylık 350 TL karşılığında kiraya verdiği ve kiracı tanık ...'ten iki aylık peşin ve bir aylık da depozit olmak üzere toplam 1.050 TL kira bedelini aldığı, ancak kiracıdan aldığı kira bedelini şikayetçiye ödemeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği sanığın ikrarı ile sabit olduğundan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, 11/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9786, Karar No: 2022/4681, Tarih: 31.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/9786 E.  ,  2022/4681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, pazar yerinde müştekinin cebinden cüzdanını alıp kaçtığı esnada, devriye görevi yapan kolluğun olayı fark ederek sanığı takip ettiği ve sanığı kesintisiz takip sonucu olay yerinden 50 metre mesafede yakalaması şeklinde gerçekleşen eylemde, suçun teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurularak fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 31/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24032, Karar No: 2012/19430, Tarih: 21.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/24032 E.  ,  2012/19430 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama, trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : 1-5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b-e, 22/3, 53/1-a,b,c,d,e. maddeleri gereğince mahkumiyet,

2- 5237 sayılı TCK'nın 179/2, 53/1-a,b,c,d,e , 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 61/2. maddesi gereğince bilinçli taksir hükümlerinin belirlenen temel cezadan sonra uygulanması yerine suçun nitelikli haline göre yapılan artırımdan sonra uygulanması sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamış;

Olay günü alınan ve hangi saatte alındığı belirtilmeyen doktor raporunda 64 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın beyanında olay günü saat 18:00 sıralarında bir miktar alkol aldığını belirttiği,sanığın ehliyetsiz ve alkollü olarak üç yönlü kavşakta kontrolsüz bir şekilde sağındaki motorsikletin geçişini beklemeden sağındaki sokağa dönüş yaptığı sırada aynı istikametten sağ tarafında seyir halinde bulunan mağdurun sevk ve idaresindeki motorsiklete çarpması ile neticelenen olayda, mahkeme tarafından sanığın eylemini, bilinçli taksirle gerçekleştirdiğinin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Sanığın ehliyetsiz ve alkollü olarak üç yönlü kavşakta kontrolsüz bir şekilde sağındaki motorsikletin geçişini beklemeden sağındaki sokağa dönüş yaptığı sırada aynı istikametten sağ tarafında seyir halinde bulunan mağdurun sevk ve idaresindeki motorsiklete çarpması sonucu mağdurun yaşamını tehlikeye sokacak ve kemik kırığına yol açacak şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği,sanığın güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı trafik güvenliğini tehlikeye sokma ve taksirle yaralama suçlarının oluştuğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığı, ancak bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olan sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesi uyarınca 61. maddede nazara alınmak suretiyle yalnızca taksirle yaralama suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın ayrıca trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan da mahkumiyetine ve cezalandırılmasına karar verilmesi,

2-Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden taksirle yaralama suçu yönünden sanık hakkında TCK'nın 53/1-a-b-c-d-e maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8052, Karar No: 2017/9139, Tarih: 06.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/8052 E.  ,  2017/9139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1072 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun’da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Kamu davasının niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ...'nun davaya katılmasına karar verilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, vekalet ücretine ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4865, Karar No: 2025/1631, Tarih: 04.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/4865 E.  ,  2025/1631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI: 2023/619 E., 2023/333 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/139 Esas, 2023/19 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.03.2023 tarihli ve 2023/619 Esas, 2023/333 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suç işlemediğine, sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, olası kasta, haksız tahrik indiriminin üst hadden yapılması gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin canavarca hisle işlendiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, eksik incelemeye ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın suç işlemediğine, sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, olası kasta, haksız tahrik indiriminin üst hadden yapılması gerektiğine, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin canavarca hisle işlendiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, eksik incelemeye ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından öldürme kastıyla gerçekleştirildiğinin saptandığı, canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme koşullarının oluşmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, olası kast koşullarının oluşmadığı, maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak uygulanan haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirim hükümleri yönünden mahkemenin takdir yetkisi dikkate alınarak yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçeyle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 31.03.2023 tarihli ve 2023/619 Esas, 2023/333 Karar sayılı kararında sanık müdafiince ve katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4 . Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13218, Karar No: 2014/5080, Tarih: 25.04.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/13218 E.  ,  2014/5080 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : TCK'nın 267/1, 269/2, 53/1, 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kovuşturma aşamasında suça konu iddialarının doğru olduğunu beyan etmesi karşısında katılan hakkındaki iftirasından dönmediği anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 269/2. maddesindeki etkin pişmanlık hükmünün uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1292, Karar No: 2019/3084, Tarih: 02.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/1292 E.  ,  2019/3084 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ....ve....Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., .... Mahkemesinin 11.07.2017 tarih ve 2017/211 E. - 2017/731 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 16.05.2018 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlıya ait aracın satışı için izin verilmesini talep etmiştir.

....Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “.....” olması nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

....Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin bir karar olmaması nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Mahkemesi'nce TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasinin talebi ile ilgili karar vermekte...Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ....Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15478, Karar No: 2017/13557, Tarih: 06.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/15478 E.  ,  2017/13557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 08.07.2000 tarihinden itibaren davalı şirkete ait işyerinde ağır vasıta kamyon şoförü olarak yurt içi ve yurt dışı seferlerinde çalıştığını, 25.05.2012 tarihinde iş akdinin haksız şekilde feshedildiğini beyanla, tazminat ve işçilik alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, zamanaşımı def'inde bulunmuş, davacının alacak iddiasının haksız bulunduğunu ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı yurt içine ve yurt dışına sefer yapan araçta şoför olarak çalışmaktadır. Dairemizin yerleşik içtihatlarında, uzun yol kamyon ve tır şoförlerinin, kendi mesailerini kendilerinin belirlediği, bu tür çalışanların araç kullanma saat sınırlamasına tabi bulundukları, sıkı kurallara tabi uluslararası trafik mevzuatına uymak zorunda oldukları, bununla birlikte, uluslararası kamyon ve tır şoförlerinin yalnız çalışmaları, çalışmalarına tanıklık edilememesi sebebiyle, fazla çalışma iddiasının salt tanık anlatımlarıyla hesaplanamayacağı kabul edilmektedir.

Buna göre, davacının fazla çalışma ve hafta tatili alacak taleplerinin reddedilmesi gerekirken, aksi yönde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7057, Karar No: 2014/26555, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/7057 E.  ,  2014/26555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Trabzon 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 06.03.2014

No : 2014/108-2014/96

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.