muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/9325, Karar No: 2010/18177, Tarih: 28.12.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/9325 E.  ,  2010/18177 K.**

**"İçtihat Metni"**

...Havacılık Savunma San. Danışmanlık Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile 1-Savunma San. Müsteşarlığı vekili avukat ... ... 2-Milli Savunma Bak vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Ticaret Hukuk Mahkemesinden verilen 22.4.2009 tarih ve 300-166 sayılı hükmün Dairenin 7.4.2010 tarih ve 12322-4542 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı şirket, davalılardan Milli Savunma Bakanlığına bağlı,...Bakım Merkezi Komutanlığı Döner Sermaye Genel Müdürlüğü ile imzaladıkları 28.09.2000 tarihli asıl ve 26.07.2001 tarihli ek sözleşme gereğince, teslim edilen 44 adet uçak malzemeleri için düzenlemiş oldukları 26.08.2002 ve 07.10.2002 tarihli faturalardan Kaynaklanan toplam 473.740,57 USD alacaklarının ödenmediğini, davalı tarafından, söz konusu alacaklarının ödenmesi için, vermiş oldukları 50.000 USD teminat mektubunun, 846,696 USD’a tamamlanmasının istenildiğini, oysa ki teminatın amacının, akdin ifa edilmemesi veya eksik ifa edilmesi durumunda, alıcının muhtemel zararlarını karşılamak olduğunu, mevcut teminatın daha önceki siparişler için yeterli görüldüğünü, Borçlar Kanununun 210. maddesi gereğince, satılan malzeme alıcıya teslim edilmekle semene hak kazanılacağından, alacaklarının ödenmesi gerektiğini, davalı ... Sanayi Müsteşarlığının da, ek sözleşmenin 7.1 maddesi gereğince, faturaları ödemekle yükümlü taraf olarak alacaktan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 473.740,57 USD alacağın aynen veya fiili ödeme günündeki TL karşılığının, alacağın 258.965,25 USD’lık kısmına 21.09.2002 tarihinden itibaren, 214775,32 USD’lık kısmına ise 03.11.2002 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4. Maddesi gereğince yürütülecek faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davacı ile aralarında sözleşme bulunmadığını, davacının, diğer davalı ile imzalamış oldukları sözleşmenin alt yüklenicisi konumunda olduğunu, sözleşmenin 20. maddesinde, doğrudan alt yükleniciye ödeme yapılacağına dair bir düzenleme bulunmadığını, davacı ile diğer davalı arasında imzalanan sözleşmenin 7.5.1 maddesinin ise, kendileri açısından bağlayıcı olmadığını, daha önce yapılmış olan ödemelerin de, sözleşmenin kabulü şeklinde yorumlanamayacağını savunarak, kendileri hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddini, diğer davalı ise, alacağın zamanaşımına uğradığını, davacıya ödeme yapılabilmesi için sözleşmede belirtilen sipariş bedelinin %10’u oranındaki teminat mektubunun verilmesi gerektiğini, davalının bu konudaki edimini yerine getirmemesi nedeniyle, teslim alınan malzeme bedelinin ödenmemesinde hukuka aykırılık bulunmadığını savunarak, davanın esastan reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının 473.740,57 ABD dolar alacağı bulunduğu taraflar arasında ihtilafsız ise de, sözleşme gereğince sipariş verilen toplam parça bedelinin %10'u oranında kesin teminat mektubu verilmesi zorunluluğu yerine getirilmediğinden dava tarihi itibari ile alacağın ödenmesi koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı tarafından temyiz edilen hüküm Dairemizce onanmış, davacı bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1-Mahkeme kararında belirtilip, Dairemizce de benimsenen gerektirici nedenler karşısında, usulün 440.maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmadığından, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme itirazlarının reddi gerekir.

2-27.6.1956 tarih ve 2/14 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 3/2. maddesinde, davacıya karşı birlikte sorumlu bulunan birden çok gerçek ve tüzel kişi aleyhine açılan bir davanın, davalılar için müşterek bir sebepten dolayı reddedilmesi halinde, davalılar yararına tek bir vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği öngörülmüştür. Dava konusu olayda da, mahkemece aynı nedenle davanın reddine karar verilmiş olan davalılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, açıklanan husus gözardı edilerek, davalıların her biri için ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, HUMK.nun 438/7 maddesi gereğince, hükmün vekalet ücreti yönünden bozulması gerekirken, Dairemizce sehven onandığı, bu kez yapılan inceleme ile anlaşılmış olmakla, davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemize ait 7.4.2010 tarihli, 2009/12322 esas ve 2010/4542 karar sayılı “onama” ilamının kaldırılmasına, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2010/9325-18177

Ne var ki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK 438/7 maddesi gereği hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer karar düzeltme itiraz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle, davacının vekalet ücretine ilişkin karar düzeltme talebinin kabulüne, Dairemize ait 7.4.2010 tarihli, 2009/12322 esas ve 2010/4542 karar sayılı “onama” ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının “Hüküm” başlıklı bölümünün davalılar yararına ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilen 6. ve 7. pragraflarının tümüyle karardan çıkarılarak, yerine (Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 33.887,24 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine) sözlerinin yazılmasına, kararın düzeltilen bu şekliyle ONANMASINA, 35,50 TL peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 28.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8681, Karar No: 2017/6731, Tarih: 29.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/8681 E.  ,  2017/6731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/03/2016 tarih ve 2015/435-2016/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı şirket temsilcisi tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı şirket temsilcisi, taraflar arasında müvekkilinin satın aldığı malzemenin 4 tır ile gönderilmesi konusunda anlaşmaya varıldığını, ücretinin ödendiğini, davalının malzemeyi iki tır ile gönderdiğini, malın zarar gördüğünü, ileri sürerek 5.719,62 TL zararın dava tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmeye göre fiyatlara nakliyenin dahil olduğunu, yüklemenin müvekkiline indirmenin şantiyeye ait olduğunun kararlaştırıldığını, sözleşme gereğince malın %2’lik kısmının zararının alıcıya, üzerinin ise müvekkil firmaya ait olduğunu, buna göre 375 adet firenin davacının kendisine ait olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin sözleşmede yer almadığı halde ürünlerin 4 tır ile gönderilmesini talep etmesinin yerinde olmadığı, 4 tır ile teslim isteniyor ise bu durumun açıkça sözleşmede yer alması gerektiği, bu hususta sözleşmede herhangi bir hükmün bulunmadığı, davalı şirketin sözleşmeye uygun olarak malzemeleri tır ile gönderdiği, sözleşmeye uygun hareket ettiği, malzemelerin indirilmesinin davacıya ait olduğu ve dolayısıyla indirme masraflarının da davacıya ait olduğu, davacının malzemelerin indirilmesi ile ilgili yapılan masrafları davalıdan istemesinin mümkün görülmediği, sözleşmeye göre % 2 oranında ürünlerde fire bulunması durumunda sorumluluğun davacı şirkete ait olduğu ve davalı şirketin sorumluluğunu gerektiren daha fazla oranda malzemede hasar olduğunun anlaşılamadığı, davacı tarafça sözleşmeye aykırı olarak hareket edildiğinin ispat edilemediği, tarafların tacir olup yapılan sözleşme ile bağlı oldukları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı şirket temsilcisi temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı şirket temsilcisinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı şirket temsilcisinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4181, Karar No: 2006/4472, Tarih: 14.07.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4181 E.  ,  2006/4472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava BK.nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşüyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz olunmuştur.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlayama göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da –yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna(eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan bütün bu nedenlerle davanın esasının incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, özel hükümler uyarınca Tüketici Mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 14.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6251, Karar No: 2015/17965, Tarih: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6251 E.  ,  2015/17965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2014

NUMARASI : 2014/450-2014/806

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden sorulduktan,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı il müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan araştırıldıktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9613, Karar No: 2025/2153, Tarih: 27.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/9613 E.  ,  2025/2153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2923E. - 2022/2482K.

SUÇLAR : 2863 sayılı Kanuna aykırılık, 3621 sayılı Kıyı Kanununa aykırılık

HÜKÜM : Davanın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ula Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz istemi yönünden, temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması... vekilinin temyiz istemi yönünden; 5271 sayılı CMK'nın 298/1 maddesi uyarınca süreden reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan kurum vekilleri tarafından temyizi üzerine işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık ve 3621 Sayılı Kıyı Kanununa aykırılık suçlarından yürütülen yargılama neticesinde sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden CMK 223/2-e maddesi gereğince beraat kararı verilmiş, kararın katılan kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurularının kabulü ile dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 280/1 ve 303/1-a maddeleri uyarınca düzeltilebilir mahiyette olduğu değerlendirilerek "Hükmün 1.ve 2. fıkrasında sanık ... yönünden çıkarılarak, hükmün 3. paragrafından önce gelmek üzere hükme;

'' Sanık ... hakkında suçlama konusu edilen eylemine ilişkin olarak, aynı fiil nedeniyle, sanık hakkında daha önceden verilmiş bir hüküm bulunduğundan, CMK'nın 223/7 maddesi gereğince sanık hakkında AÇILAN KAMU DAVASININ REDDİNE'' ifadesinin eklenmesine,

Davanın reddi halinde sanık lehine vekalet ücreti hükmedilemeyeceğinden, hükmün vekalet ücretine yönelik olan 4.paragrafında geçen ''sanıklar" ve "sanıklara ayrı ayrı" ifadelerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla "sanık ......" ve "sanık ...'ya..." ifadeleri eklenmek ve diğer kısımları aynen korunmak suretiyle; hükmün CMK 280/1-a maddesi uyarınca sanık ... yönünden, düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin CMK 298/1 uyarınca reddi ve temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Dairemize tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz isteği; gerekçeli kararın vekil yerine usulsüz şekilde kurum adresine tebliğ edildiğine, davanın reddi kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, mükerrer yargılama olmadığına, bilirkişi raporlarının çelişki içerdiğine sair ve resen tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

Katılan ... Başkanlığı vekilinin temyiz isteği; davanın reddi kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, mükerrer yargılama olmadığına, bilirkişi raporlarının çelişki içerdiğine sair ve resen tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkeme Kabul ve Gerekçesi:

Katılan ... Başkanlığı vekilinin temyiz isteği; davanın reddi kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, mükerrer yargılama olmadığına, bilirkişi raporlarının çelişki içerdiğine sair ve resen tespit olunacak nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkeme Kabul ve Gerekçesi:

"Sanık ... ve ... hakkında,Ula İlçesi ... Mahallesi ... üzerinde ... Restauranta ruhsata aykırı olarak 9,12 m² ahşam iskele yaptıklarından bahisle 2863 Sayılı Yasanın 65/1, 3621 Sayılı Yasanın 15/4-5 maddelerine muhalefet suçlarından kamu davası açıldığı,

Sanık ... Savunmasında, ... isimli restorantı 2015 yılında işletmek üzere kiraladığını ve kiraladığı esnadaki şekilde kullanmaya devam ettiğini, ilave iskeleyi kendisinin yaptırmadığını,

Sanık ... Savunmasında, ... Restaurantın sahibi olan şirketin yetkilisi olduğunu, bu işletmeyi ... 'a 2015 yılında kiraladığını, kiralarken mevcut olan iddianameye konu iskele mevcut olduğunu, bu işyerini 2007 yılında satın aldıklarında da mevcut haliyle iskelenin bulunduğunu, buna ilişkin Google fotoğraflarını sunduğu,

Suça konu ilave iskeleye ilişkin 23/03/2020 tarihli bilirkişi raporu tanzim edildiği, İnşaat Mühendisi bilirkişisinin 09/06/2021 tarihli sunmuş olduğu ek raporunda; " ... Uydu görüntülerine bakılarak yapılan inceleme sonucunda iskelenin ... taşan kısmı ile ilgili olarak en net görüntünün 01/07/2015 tarihinde elde edilebildiği, bundan önceki uydu görüntülerinde bu taşan kısım ile ilgili net bir görüntünün olmadığı anlaşılmıştır. Eğer sanık elimde o yıllara ait görüntü mevcut ise; iddia edildiği gibi söz konusu suça konu edilen alanın 2003 veya 2005 yıllarında mevcut olduğu ispatlanabilir. " şeklindeki rapor sunduğu ve iskelenin yapım tarihinin belirlenemediği,

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde;sanıkların üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği" gerekçeleriyle atılı suçlardan sanığın beraatine karar verildiği anlaşılmıştır.

Bölge Adliye Mahkemesi Kabul ve Gerekçesi:

"Sanık hakkında, Muğla ili Ula ilçesi ... ... mevkinde Belediye görevlilerince 22/06/2016 tarihli tutanak ile tespiti sağlanan suçlamaya konu ahşap iskele imalatı nedeniyle Muğla Cumhuriyet Başsavcılığının 03/10/2016 tarihli iddianamesi ile imar kirliliğine neden olmak suçundan açılan davada yapılan yargılama sonunda Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/07/2017 tarihli, 2016/557 Esas, 2017/2222 sayılı kararı verilen hükme ilişkin, Dairemizin 2017/1955 Esas, 2017/172 Karar sayılı kararı ile hüküm kurulmadığı tespit olunan 03/10/2016 tarihli iddianameye konu eylem yönünden 3621 sayılı Kıyı Kanununun tatbikinin gerekliliği gözetilerek zaman aşımı süresi içerisinde hüküm kurulmasının olanaklı olduğunun tespit edildiği, Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin Dairemiz kararı sonrasında 03/10/2016 tarihli iddianameye konu davayı yeniden esasa kaydını yapıp, 2018/110 Esas, 2018/Karar sayılı 28/06/2018 tarihli karar ile imar kirliliğine neden olmak suçundan beraatına, sanık hakkında 3621 sayılı yasa yönünden suç duyurusunda bulunulmasına hükmedildiği, hükmün 10/09/2018 tarihinde kesinleştiği, bu karar gereği sanık hakkında yapılan suç duyurusu neticesi sanık hakkında Muğla Cumhuriyet Başsavcılığının 16/07/2019 tarihli iddianamesi ile 3621 sayılı yasaya aykırılık suçundan açılan yargılamaya bakan Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesince yargılama sırasında ahşap iskelenin yapıldığı taşınmazın tescilli doğal sit alanı içerisinde kaldığının tespiti üzerine bu defa sanık hakkında 2863 sayılı yasaya aykırılık suçundan kamu davası açılması için suç duyurusunda bulunulduğu, Muğla Cumhuriyet Başsavcılığının 07/10/2020 tarihli iddianamesi ile 2863 sayılı yasaya aykırılık suçundan kamu davası açıldığının, yargılama sonucu incelemeye konu beraat kararının verildiğinin anlaşılmasına göre; Eldeki dosya ile sanık hakkında İmar Kirliliğine Neden Olmak suçu açısından açılan ve kesinleşmiş beraat kararı verildiği anlaşılan Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/110 Esas sayılı dosyasına konu eylemin aynı olması nedeniyle, sanık hakkında 2863 sayılı yasaya aykırılık suçundan aynı eylem nedeniyle açılan ikinci davanın mükerrer olduğu gerekçesiyle CMK'nın 223/7 maddesi gereğince reddine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, davanın esası yönünden beraat hükmü tesis edilmesi isabetsiz bulunduğu, bu aykırılıkların CMK 280/1-a ve 303/1-a.h maddeleri uyarınca Dairemizce düzeltilebilir mahiyette bulunduğu anlaşılmakla;" gerekçeleriyle Yerel Mahkeme hükmünün 1.ve 2. fıkrasında sanık ... yönünden çıkarılarak, hükmün 3. paragrafından önce gelmek üzere hükme; ''Sanık ... hakkında suçlama konusu edilen eylemine ilişkin olarak, aynı fiil nedeniyle, sanık hakkında daha önceden verilmiş bir hüküm bulunduğundan, CMK'nın 223/7 maddesi gereğince sanık hakkında AÇILAN KAMU DAVASININ REDDİNE'' ifadesinin eklenmesine, hükmün vekalet ücretine yönelik olan 4.paragrafında geçen ''sanıklar" ve "sanıklara ayrı ayrı" ifadelerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla "sanık ......" ve "sanık ...ya..

.. yönünden çıkarılarak, hükmün 3. paragrafından önce gelmek üzere hükme; ''Sanık ... hakkında suçlama konusu edilen eylemine ilişkin olarak, aynı fiil nedeniyle, sanık hakkında daha önceden verilmiş bir hüküm bulunduğundan, CMK'nın 223/7 maddesi gereğince sanık hakkında AÇILAN KAMU DAVASININ REDDİNE'' ifadesinin eklenmesine, hükmün vekalet ücretine yönelik olan 4.paragrafında geçen ''sanıklar" ve "sanıklara ayrı ayrı" ifadelerinin çıkarılarak yerlerine sırasıyla "sanık ......" ve "sanık ...ya..." ifadeleri eklenmek ve diğer kısımları aynen korunmak suretiyle; hükmün sanık yönünden düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

1-Ula Belediye Başkanlığı vekilinin temyiz istemi bakımından;

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan "suçtan zarar görme" kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 65–69, 22/10/2002 gün ve 234–366, 04/07/2006 gün ve 127–180, 03/05/2011 gün ve 155–80, 21/02/2012 gün ve 279–55, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında;

Katılan ... Başkanlığının Kıyı Kanunu'na muhalefet ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından doğrudan zarar görmediği, bu nedenle davaya katılma ve kanun yoluna başvurma hakkı bulunmadığından temyiz isteminin CMK 298/1 uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

2-... vekilinin temyiz istemi bakımından;

7201 sayılı Tebligat Kanununun 11. maddesine göre; “vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılması” gerektiği gözetilmeden yokluğundan verilen kararın katılan ... vekili yerine 09.07.2022 tarihinde kurum adresine tebliğ edildiği anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz süresinin öğrenme ile başladığı ve yasal süresi içinde temyiz talebinde bulunduğu değerlendirilerek yapılan inceleme neticesinde;

Davaya konu edilen aykırılıklar yönünden Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/110 Esas, 2018/Karar sayılı 28/06/2018 tarihli kararı ile sanık hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan beraat kararı verildiği ve kararın 10.09.2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve Kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, katılan vekilİ tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda sanık hakkında 2863 sayılı yasaya aykırılık suçundan aynı eylem nedeniyle açılan davanın mükerrer olduğu gerekçe gösterilerek, mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Muğla 1. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.02.2025 tarihinde karar verildi.