muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2799, Karar No: 2018/12009, Tarih: 19.09.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/2799 E.  ,  2018/12009 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararların aynı maddenin 12. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olduğu ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin itiraz dilekçesi üzerine İstanbul 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi'nin 10/10/2014 tarih, 2014/590 değişik iş sayılı kararı ile değerlendirme yapıldığının anlaşılması karşısında; dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasına eklenen (c) bendi uyarınca ''Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçların'' uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca; ''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 165/1. maddesinde düzenlenen suç eşyasını satın alma suçunun uzlaşma kapsamında bulunması sebebiyle 6763 sayılı Kanunun 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3479, Karar No: 2014/2915, Tarih: 14.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3479 E.  ,  2014/2915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/69-2013/586

-KARAR-

Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 24.01.2014 tarih ve 2014/1 sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 14. maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın 8. maddesinde, daireler arası işbölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; temizlik hizmeti sözleşmesinden kaynaklanan rücuan alacak istemine ilişkin olup, davacının tacir olmamasına göre, hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 13. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8578, Karar No: 2015/8596, Tarih: 28.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8578 E.  ,  2015/8596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık..'in adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğünün bulunmasına rağmen hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar haklarında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa uygun kabule göre de, sanıkların olay günü zorla araca bindirdikleri mağduru araç içerisinde ve sonrasında gittikleri tenha yerde yaraladıktan sonra bira şişesine oturmasını istedikleri mağdurun olumsuz yanıt vermesi üzerine kollarından tutarak zorla şişeye oturtmaları şeklinde gerçekleşen olayda sanıkların cinsel saldırı suçunun işlenmesi sırasında mağdura uyguladıkları cebirin kollarından tutarak şişeye oturtma biçiminde gerçekleştiği, diğer cebir içeren eylemlerin ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun işlenmesi sırasında gerçekleştiği ve mağdur hakkında düzenlenen Özel ...Hastanesinin 29.03.2010 tarihli raporuna göre de nazal kemik uç kısımda fraktür oluştuğunun bildirildiği anlaşıldığından, anılan raporla birlikte tüm tedavi evrakının temin edilip Adli Tıp Kurumuna gönderilerek mağdurdaki yaralanmanın kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış halini oluşturup oluşturmadığının tespitinden sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve tespiti gerektiğinin gözetilmemesi,

Uygulamaya göre de,

Uygulamaya göre de,

Mağdur hakkında Özel. ... Hastenesinin 29.03.2010 tarihli raporunda, mağdurun çekilen direk grafisinde nazal kemik uç kısmında fraktür saptandığının belirtilmesi karşısında bu bulgunun TCK'nın 87/3. maddesi uyarınca kemik kırığı olup olmadığı araştırılmasından sonra yaralanmanın TCK'nın 86. maddesi kapsamında kalması halinde hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 57. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 102/4. maddesinde yapılan ve aynı Kanunun ikinci maddesi gereğince sanıklar lehine getirilen düzenleme nazara alındığında mağdurdaki yaralanmanın TCK'nın 102/2. maddesinde belirtilen suçun cebir unsurunu oluşturduğu da dikkate alınarak sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerektiği,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarları itibariyle kazanılmış hakları saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 28.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14967, Karar No: 2011/14713, Tarih: 14.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14967 E.  ,  2011/14713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteğinin değerden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12.05.2009 gün ve 5679-8061 sayılı bozma kararında özetle "Çekişmeli ... köyü 102 ada 26-28 parseller hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazların kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazların fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazlardaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazların öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 3. madde ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (... tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14.-17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 26 parselin (B1) (9432 m2) - (B2) (2711 m2) bölümleri ile 28 parselin (B) (8167 m2) bölümünün orman niteliğiyle Hazine; (A) bölümlerinin davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 14/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5052, Karar No: 2014/4690, Tarih: 03.07.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/5052 E.  ,  2014/4690 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :10.06.2013

Numarası :2009/162-2013/222

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup eksik ve ayıplı ifa sebebiyle eksik ve ayıbın giderim bedeli ile işin süresinde bitirilmemesi sebebiyle fazladan ödenen yapı denetim ücretinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacılardan M.. Y.. arsa sahibi, Y.Tekstil Gıda Tem. Mad. İnş. İth. İhr. San ve Tic. A.Ş. yüklenici olup, yüklenici şirket ile davalı taşeron arasında yüklenicinin yaptığı inşaatta 4 adet 5 duraklı çift hızlı tam otomatik asansör yapımı konusunda 20.10.2007 tarihli sözleşme imzalanmıştır. Sözleşmede arsa sahibi M.. Y.. taraf olarak yer almamaktadır. Yapılmakta olan inşaatla ilgili Yapı Denetim Hizmet Sözleşmesi de davacılardan M.. Y.. ile dava dışı Yeşil Bursa Yapı Denetim Ltd. Şti. arasında imzalanmıştır. Yapı denetim ücretleri ve davada talep edilen işin ayıplı yapılması sebebiyle uzayan süre için fazladan yapıldığı ileri sürülen 16.301,85 TL'de Halk Bankası Bursa Şubesi'nin 21.05.2009 tarihli dekontunda açıklama kısmında “M.. Y.. teslimatı” olarak yazılı olduğundan, arsa sahibi tarafından yapı denetim firmasına ödenmiştir.

Davacı yüklenici şirket ile davalı taşeron şirket arasında imzalanan sözleşme ile üstlenilen asansör imalâtı eksik ve kusurlu olarak yapıldığından bunların giderim bedelinden

davalı taşeron sorumlu ise de, sözleşmenin tarafı yüklenici şirket olduğundan giderim bedelini sadece yüklenici şirket talep edebilir. Sözleşmede taraf olmayan arsa sahibinin eksik ve kusurlu işlerin giderilmesi bedelini talep etme konusunda aktif husumet ehliyeti (davacı sıfatı) bulunmamaktadır.

Eksik ve kusurların giderilmesi için gereken süre için fazladan ödenen yapı denetim hizmet bedelinin tahsili talebiyle ilgili olarak az yukarıda açıklandığı gibi talep edilen bu bedeli yapı denetim hesabına yatıran ve havale eden davacı arsa sahibidir. Arsa sahibinin davalı ile sözleşme ilişkisi bulunmadığı, Kanundan kaynaklanan yapı denetim ücreti ödeme sorumluluğu bulunmadığı gibi haksız fiil sorumluluğu da söz konusu olamayacağından fazladan yapı denetim firmasına ödenen bedelden davalının davacı arsa sahibine karşı sorumluluğu bulunmamaktadır.

Bu durumda mahkemece asansörün eski hale getirilmesi ile ilgili bedel yönünden davanın, davacı yüklenici şirket lehine kısmen kabulüne, yapı denetim firmasına ödenen ilave bedel ile ilgili yüklenicinin fazlaya ilişkin isteminin reddine, davacı arsa sahibinin davasının tümden reddine karar verilmesi gerekirken bu husus üzerinde durulmadan yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 03.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9649, Karar No: 2018/8892, Tarih: 09.04.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/9649 E.  ,  2018/8892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ :TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakanı babasına ait 155 parsel sayılı taşınmazın malik hanesinde yer alan " ..." kaydının, nufus kayıtlarına uygun şekilde " ..." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini sacunmuştur.

Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ten raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

09/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/27576, Karar No: 2013/618, Tarih: 21.01.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/27576 E.  ,  2013/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sokakta kilitli olarak park halinde bırakılan otomobilin adet, tahsis veya kullanımları gereği açıkta bırakılmış eşya sayılamayacağı, eylemin 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b maddesine uyduğunun gözetilmemesi, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında sanık hakkındaki usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15244, Karar No: 2018/22296, Tarih: 16.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/15244 E.  ,  2018/22296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ö. ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren nezdinde 15.09.2009-15.01.2014 tarihleri arasında uzun ... tır şoförü olarak gerek yurtiçinde gerekse de yurtdışındaki seferlerde çalıştığını, ücretinin kesintiler nedeniyle sürekli olarak düştüğünü, bu sebeple davacının ... akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, ücrette keyfi bir kesinti yapılmadığını, faturlandırılmayan harcamaların kesildiğini, davacının talep konusu alacaklara hak kazanmadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının hafta tatilinde çalışıp çalışmadığı ve fazla mesai yapıp yapmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 98/A. maddesinde, "Ticari amaçla yük taşımacılığı yapan ve azami ağırlığı 3,5 tonu geçen araçların şoförleri ile ticari amaçla yolcu taşımacılığı yapan ve taşıma kapasitesi şoförü dahil 9 kişiyi geçen araçların şoförlerinin 24 saatlik herhangi bir süre içinde toplam olarak 9 saatten ve devamlı olarak 4,5 saatten fazla araç sürmelerinin yasak olduğu,” belirlenmiştir.

Karayolları Trafik Yönetmeliği'nin 98/A. maddesinde, "Ticari amaçla yük taşımacılığı yapan ve azami ağırlığı 3,5 tonu geçen araçların şoförleri ile ticari amaçla yolcu taşımacılığı yapan ve taşıma kapasitesi şoförü dahil 9 kişiyi geçen araçların şoförlerinin 24 saatlik herhangi bir süre içinde toplam olarak 9 saatten ve devamlı olarak 4,5 saatten fazla araç sürmelerinin yasak olduğu,” belirlenmiştir.

Somut olayda; davacı gerek yurtiçinde gerekse de yurtdışında tır şoförü olarak çalıştığını beyan etmiş olmasına rağmen, mahkemece davacının yalnızca yurt dışı tır şoförü olduğu kabul edilmek suretiyle, Yargıtayın kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre yurt dışında çalışan davacının salt tanık deliline dayanarak fazla çalışma ücreti talep etmesinin mümkün olmadığı, ... ülkelerinde hafta tatili günlerinde tır trafiği yasak olduğu için tanık beyanlarıyla hafta tatili çalışmalarının ispatlanamayacağı, bu iddiaların yazılı delille ispat edileceği, somut olayda davacı tarafından bu hususta yazılı delil ibraz edilemediği gerekçeleriyle fazla çalışma ve hafta tatili alacaklarının reddine karar verilmiştir. Ancak gerek davacı gerekse de davalı tanıkları davalı işveren nezdinde hem yurt içi hem de yurt dışı seferlerine çıkıldığını belirtmişlerdir. Ayrıca dosya kapsamında yer alan davacıya ait yurtdışına giriş çıkış kayıtları ve sosyal güvenlik kayıtları bir bütün olarak değerlendirildiğinde, iki yurtdışı sefer arasında kimi zaman üç ay gibi uzun sürelerin bulunduğu; ancak bu sürelerde dahi davalı işveren tarafından sigorta primlerinin kesintisiz ve tam olarak yatırıldığı anlaşılmaktadır. Dolayısıyla tanık beyanları ve dosya kapsamındaki kayıtlar bir bütün olarak değerlendirildiğinde, davacının hem yurt dışında hem de yurt içinde tır şoförü olarak çalıştığı sabittir. Ancak tanıkların yurt içi çalışma düzenine ilişkin beyanları net değildir. Bu sebeple Karayolları Trafik Kanununun ilgili düzenlemeleri de göz önünde bulundurulmak suretiyle, taraf tanıkları yeniden dinlenilerek yurt içi çalışma koşulları tespit edimeli; davacının hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı ve fazla çalışma yapıp yapmadığı tespit edilmelidir. Bu yön gözetilmeden yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

Kabule göre de, Mahkemece verilen 19.08.2015 tarihli tashih kararında; bozmaya konu mahkemenin 11/06/2015 tarih 2014/559 esas, 2015/638 karar sayılı ilamının hüküm kısmının 1 numaralı bendindeki "kıdem tazminatının fesih tarihi olan 15/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek" şeklindeki kısmın "kıdem tazminatının fesih tarihi olan 15/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek" şeklinde, 2 numaralı bendindeki "yıllık izin alacağının fesih tarihi olan 15/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek" şeklindeki kısmın "yıllık izin alacağının fesih tarihi olan 15/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek" şeklinde tashihine karar verilmiş ise de; fesih tarihinin 15.01.2014 olduğu anlaşılmakla hüküm kısmının 1 numaralı bendindeki "kıdem tazminatının fesih tarihi olan 15/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek" şeklindeki kısmın "kıdem tazminatının fesih tarihi olan 15/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek" şeklinde, 2 numaralı bendindeki "yıllık izin alacağının fesih tarihi olan 15/09/2009 tarihinden itibaren işleyecek" şeklindeki kısmın "yıllık izin alacağının fesih tarihi olan 15/01/2014 tarihinden itibaren işleyecek" şeklinde hüküm kurulması gerekir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.10.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/21118, Karar No: 2013/7960, Tarih: 25.03.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/21118 E.  ,  2013/7960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ayvalık Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :05.07.2012
Yargıtay — Esas No: 2013/7212, Karar No: 2013/8141, Tarih: 31.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/7212 E.  ,  2013/8141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Burhaniye Sulh Hukuk ve Bandırma Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, hükümlünün 08.03.2013 tarihli beyanından cezaevine girmeden önce Burhaniye ilçesinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, Burhaniye Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Burhaniye Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.05.2013 de oybirliğiyle karar verildi.