muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4573, Karar No: 2024/3204, Tarih: 07.05.2024

II. CEVAP

Davalı kadına dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup davalı tarafından yasal süresinde cevap dilekçesi verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin 30.11.2017 tarihli kararı ile kadının erkeğe hakareti nedeniyle tam kusurlu olduğundan bahisle davanın kabulüne ve erkek lehine 1.000,00TL manevî tazminata, erkeğin maddî tazminatlarının reddine, kadın yararına aylık 700,00 TL tedbir nafakasına ve kadının maddî, manevî tazminat talepleri ile yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş olup, karar davalı kadın vekilince istinaf edilmekle Bölge Adliye Mahkemesince kadına dava dilekçesinin tebliği usulsüz olduğu gerekçesiyle hükmün kaldırılmasına, Mahkemesine gönderilmesine kesin olarak karar verilmiştir.

2.İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile erkeğin eşiyle ilgilenmediği, hastalığında yanında olmadığı, kadının ise erkeğe hakaret ettiği gerekçesi ile tarafların evlilik birliğini sona erdiren olaylarda eşit kusurlu bulundukları belirtilerek davanın kabulüne, tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, tarafların maddî ve manevî tazminatlarının reddine, kadın yararına aylık 700,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı kadın vekili; hükmün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davanın kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı yönünden kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadın tarafından cevap dilekçesi verilmemiş ise de istinaf edenin sıfatına göre eşit kusur belirlemesinin isabetli olduğu, yine kadının sürede yoksulluk nafakası talebi olmadığından karar verilmesine yer olmadığı denilecek yerde kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi isabetsiz ise de, istinaf edenin sıfatına göre miktarının yerinde görüldüğü, kadın yararına takdir edilen tedbir nafakasının az olduğu gerekçesi ile istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin ilgili hükmün kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle kadın yararına karar tarihinden itibaren 1.000,00 TL tedbir nafakasına, davalının sair yönlere ilişkin istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili; kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davanın kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı kadın vekili; kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, davanın kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, taraflarca açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, erkeğin davasının kabulü, yoksulluk nafakasının miktarı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesi, 166 ncı maddesinin birinci ve ikinci fıkrası, 169 uncu, 175 inci, 176 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 369 uncu, 370 inci ve 371 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı kadın vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,07.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26031, Karar No: 2018/4552, Tarih: 28.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/26031 E.  ,  2018/4552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı idarenin alt işverenlerinde çalışırken 2010 yılından itibaren almış olduğu ücret miktarında indirim yapıldığını, yapılan bu indirime kendisinin muvafakatının bulunmadığını, işlemin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek haksız şekilde ücrette indirim yapılan tarih ile dava tarihi arasında oluşan ücret farkı alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C. ... vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararı Yargıtay 7. Hukuk Dairesince, "...Yapılacak iş; davacının ücretinde indirim yapılan tarih ile davacı ile davalı idarenin alt işverenleri arasında yapılan ve maaş miktarının yazılı olduğu hizmet sözleşmesinin tarihi arasındaki dönemde davacının ücretinde yapılan indirime muvafakatının olmadığı kabul edilerek, bu dönem için oluşacak ücret farkı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Diğer bir husus ise işçinin ücret indirimini yazılı olarak kabul etmediği dönemde oluşacak ücret farkının daha açık bir anlatımla ücretin miktarının nasıl belirleneceğidir. Yapılacak iş; öncelikle davacının ücretinde indirim yapılmadan önceki ücret miktarı rakamsal olarak belirlenmelidir. Yani davacının ücreti, indirim yapılmadan önce asgari ücretin %30 fazlası ise bunun rakamsal karşılığı bulunmalı, asgari ücrette yapılan artışlar dikkate alınarak yapılan ödemeler düşüldükten sonra varsa fark alacaklarını hüküm altına almaktan ibarettir. Davacının ücret indirimini kabul ettiği dönemler için ise İş Kanunu'nun 22. maddesini uygulanma imkanı doğmakla bu dönem sonrası için alınması gereken ücret buna göre belirlenip yapılan ödemeler karşılaştırılarak varsa farkın hüküm altına alınabileceği gözetilmelidir." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak ve bozmadan sonra davacının ıslahı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ücret farkı alacağı ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C. ... temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı T.C. ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ücret farkı alacağı ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece bozma kararından sonra yapılan ıslaha değer verilerek karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6550, Karar No: 2013/3507, Tarih: 15.01.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/6550 E.  ,  2013/3507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de; doğrudan verilen adli para cezasına hükmedilirken hesap hatası sonucu 10.000 YTL yerine 100.000 YTL yazılması,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün CMUK 321. maddesi uyannca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK.nun 322. ve CMK 303. maddeleri uyarınca doğrudan verilen adli para cezasının TCK 52/2 maddesi uyarınca takdiren 20 TL (YTL) den 10.000 TL(YTL)" yazılmak, diğer hususlar aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.01.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1644, Karar No: 2014/4532, Tarih: 27.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/1644 E.  ,  2014/4532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taşınmaz hukukuna ilişkin davada ...Asliye Hukuk Mahkemesi ve Kadastro Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, çekişmeli taşınmazın beyanlar hanesinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamına göre dava konusu olduğu anlaşılan .... Mahallesi, ... Caddesi, ...Sokak, 1415 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağı ve tüm dayanakları ile varsa kadastro sonucu oluşan tapu kaydının ilgili yerden getirtilerek dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2369, Karar No: 2016/5418, Tarih: 12.04.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/2369 E.  ,  2016/5418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, Kurum zararının rücuen tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının avukatının tüm, davalı ... avukatının sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-)Peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup, Kurum, iş kazası ya da meslek hastalığı ile malullük sonucu sigortalılara ve bunların ölümü halinde hak sahiplerine yaptığı her türlü ödemelerle bağlamış bulunduğu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerini, zarara sebep olan işveren/üçüncü kişilere rücu etmektedir. Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun, (masraf ve ödemeler yanında) sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi, Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği hususunun, tazmine yönelik davalarda gözetilmesi gerekir.

Bu çerçevede, davaya konu işkazası sonucu sürekli işgöremezlik kaybına uğrayan kazalıya bağlanan sürekli işgöremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değeri 79.816,42 TL nin tazmin sorumlularının % 80 toplam kusurları karşılığı olan 63.853,14 TL nin tahsili kararı verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde artışlı peşin değer alınarak fazla alacağa karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca, hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden davacı Kurum yararına oluşan usuli kazanılmış hak durumu gözetilerek, düzeltilerek onanmalıdır.

./...

SONUÇ : Hükmün fıkrasının tamamen silinerek yerine;

"1) Davacının davasının kısmen kabulü ile;

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi gereğince, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca, hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden davacı Kurum yararına oluşan usuli kazanılmış hak durumu gözetilerek, düzeltilerek onanmalıdır.

./...

SONUÇ : Hükmün fıkrasının tamamen silinerek yerine;

"1) Davacının davasının kısmen kabulü ile;

a)Toplam 70.116,68 TL peşin sermaye değerli gelirden, 63.853,14 TL’nin gelir bağlama onay tarihi olan 13.02.2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilerek davacı Kuruma verilmesine, (Hükmü temyiz etmeyen davalı ... Acar yönünden, davacı Kurum lehine oluşan usulü kazanılmış hak durumunun gözetilmesi ile) bakiye 6.263,54 TL peşin sermaye değerli gelirin onay tarihi olan 13/02/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsil edilerek davacı kuruma verilmesine,

b) 682,26 TL hastane ve tedavi giderlerinin 06/02/2004 tarihinden itibaren,

c) 121,04 TL geçici işgöremezlik ödeneğinin 08/03/2004 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılar ... ve ...'dan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

2-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan harçlar tarifesine göre alınması gereken 4.844,54 TL harçtan 4.416.68 TL'nin davalılardan müştereken müsteselsilen (Hükmü temyiz etmeyen davalı ... Acar yönünden davalı ... lehine oluşan usulü kazanılmış hak durumunun gözetilerek) bakiye 427,86 TL harcın davalı ...'dan tahsili ile hazineye gelir kaydedilmesine,

3-Davacı tarafından yapılan 115,50 TL posta gideri ve 2.000,00 TL bilirkişi ücreti olmak üzere toplam 2.115,50 TL yargılama giderinin 1785,00 TL'sinin davalılardan müştereken müsteselsilen (Hükmü temyiz etmeyen davalı ... Acar yönünden davalı ... lehine oluşan usulü kazanılmış hak durumunun gözetilerek) bakiye 332,50-TL yargılama giderinin davalı ...'dan tahsili ile davacıya verilmesine,

4-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan...'ne göre hesap ve takdir edilen 7.723,59 TL vekalet ücretinin 7.222,51-TL'sinin davalılardan müştereken müsteselsilen (Hükmü temyiz etmeyen davalı ... Acar yönünden davalı ... lehine oluşan usulü kazanılmış hak durumunun gözetilerek) bakiye, 500,49-TL vekalet ücretinin davalı ...'dan tahsili ile davacıya verilmesine,

5-Davalı ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ....'ne göre hesap ve takdir edilen 1500,00 -TL maktu vekalet ücretinin davacı Kurumdan alınarak davalıya verilmesine ; "sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'dan alınmasına, 12.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2015/10182, Karar No: 2015/21857, Tarih: 17.09.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/10182 E.  ,  2015/21857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takip başlatıldığı, borçlu tarafından icra mahkemesine başvurularak yetkiye itiraz edildiği, yetki itirazının mahkemece kabul edilerek takip dosyasının yetkili Karaman İcra Müdürlüğü'ne gönderildiği, yetkili icra dairesinden gönderilen ödeme emrinin tebliğinden itibaren süresi içerisinde borçlunun bu kez imzaya ve borca itiraz ettiği, mahkemece, yetkisiz icra müdürlüğünce çıkartılan ödeme emrinden sonra borçlunun yetki itirazı dışındaki diğer itirazlarını sunmadığından itiraz hakkını kaybettiği gerekçesiyle istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yetkisizlik kararının kesinleşmesini müteakip, yetkisiz icra müdürlüğünce yapılan işlemler geçersiz olur. Borçlu, yetkiyle birlikte aynı zamanda borca da itiraz etmişse, dosya yetkili icra müdürlüğüne gönderilip kendisine yeniden ödeme emri tebliğ edildiğinde, borca yeniden itiraz etmesi gerekir. Buna göre borçlu, yetki itirazı ile birlikte borca itirazlarını bildirmemiş olsa bile yetkili icra dairesince gönderilen ödeme emrinin tebliği üzerine süresi içinde yetkili icra mahkemesine borca itirazlarını sunabilir. Bir başka deyişle yeni ödeme emri tebliği, borçluya yeni itiraz hakkı sağlar.

O halde mahekemece yukarıda belirtilen ilkeler ışığında itirazın esasının incelenmesi gerekirken borçlunun itiraz hakkını kaybettiği gerekçesiyle istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5327, Karar No: 2013/4603, Tarih: 27.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/5327 E.  ,  2013/4603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava,su aboneliği yapılması sırasında ödenen kanal katılım ve şebeke bedelinin istirdadına ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,27.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/25772, Karar No: 2008/23363, Tarih: 26.12.2008

**12. Hukuk Dairesi         2008/25772 E.  ,  2008/23363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki her iki taraf vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1- Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının reddine,

2- Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5393 sayılı yasanın 15/son maddesine göre “Belediyenin proje karşılığı borçlanma yoluyla elde ettiği gelirleri şartlı bağışlar ve kamu hizmetinde fiilen kullanılan malları ile belediye tarafından tahsil edilen vergi, resim ve harç gelirleri haczedilemez” hükmüne yer verilmiştir. Bu durumda haczedilmezlik şikayetinin kabul edilebilmesi için mahcuzların kamu hizmetinde (fiilen) kullanılması gerekli olup belediye tarafından kamuya tahsis kararı alınmasının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

Dosyaya ibraz edilen 17.06.2008 tarihli Jandarma Tahkikat Tutanağının incelenmesinde; üzerinde haciz uygulanan ...... E 0623 Plakalı otobüsün hizmet aracı, (öğrenci ve işçi servisi), .... E 1896 ve .... 1904 plakalı kamyonların  fen işleri - temizlik - yol bakımı ve yük taşıma aracı olarak kullanıldığı .... E 4836 plakalı minibüsün hizmet aracı (işçi servisi); ..... E 0331 plakalı traktörün (fen işleri - temizlik - malzeme ve yük taşıma) aracı olduğu, .... E 0200 plakalı otomobilin (hizmet aracı - fen işleri - zabıta ve muhabere hizmetinde) kullanıldığı, .... E 5393 plakalı itfaiye aracının itfaiye hizmetinde kullanıldığı, ....  E 4050 plakalı otomobilin hizmet aracının ise başkanlık hizmetinde fiilen kullanıldığının tespit edildiği görülmektedir. Yine dosyada bulunan bu araçlarla ilgili trafik kayıtlarından da araçların niteliklerinin yukarıda açıklanan Jandarma Tahkikatındaki tutanakta belirtilen niteliklere ve fiili kullanım açıklamalarına uyduğu anlaşılmaktadır. Bu kayıtların incelenmesinde ...... F 2019 plakalı araç üzerinde ise haciz uygulanmadığı belirlenmiştir.

Bu durumda mahkemece üzerinde haciz uygulanan yukarıda nitelikleri belirtilen araçların da 5393 Sayılı Yasanın 15/son maddesi gereğince kamu hizmetinde fiilen kullanılmaları nedeniyle bu araçların üzerindeki hacizlerin de kaldırılmasına karar verilmesi gerekirken şikayetin kısmen kabulü ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bende açıklanan nedenlerle  İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 26.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.