muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/282, Karar No: 2008/3562, Tarih: 20.05.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/282 E.  ,  2008/3562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 9. İcra Mahkemesi

İİK’nun 337,337/a ve 345/a maddelerine muhalefet etmek suçundan suçundan sanıklar ..., ...’nın ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde müşteki vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak;

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5358 sayılı Kanun ile değişik 2004 sayılı İİK’nun 346.maddesindeki "Bu Kanun hükümlerine göre disiplin veya tazyik hapsine icra mahkemesi karar verir. İcra Mahkemesinin görevine giren bu işler, diğer mahkemelerde görülen ceza davaları ile birleştirilemez. Bu bapta yer alan suçlarla ilgili davalara, İcra Mahkemesinde bakılır." şeklindeki düzenleme karşısında, maddenin 2.fıkrasında yer alan hükmün farklı mahkemelerde görülen ceza davaları ile ilgili olduğu, İcra Mahkemesinin görevine giren suçların yargılamasına ilişkin bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamenin 2.bendinde yer alan görüşe iştirak edilmemiştir.

Müştekinin, sanıkların müeyyidesi disiplin hapsi olan mal beyanında bulunmamak eylemi yanında, yaptırımı hapis cezasını gerektiren ticareti terk hükümlerine muhalefet etmek ve sermaye şirketinin iflasını istememek suçlarından da cezalandırılmasını talep ettiği, bu itibarla mahkemece verilen 15.05.2007 tarihli beraat kararının, mal beyanında bulunmama eylemi yönünden İİK’nun 353/1. maddesi uyarınca itiraza, diğer ticareti terk ve sermaye şirketinin iflasını istememek suçları yönünden de temyiz incelemesine tabi olduğu halde, karara karşı itiraza bakan ... 7. Ağır Ceza Mahkemesince suç ayrımı yapılmadan genel olarak itirazın reddine karar verildiği anlaşılmakla, karar yok hükmünde sayılmalı ve müşteki vekilinin 15.5.2007 tarihli dilekçesi de temyiz dilekçesi olarak kabulü ile yapılan inceleme sonunda;

1-Mal beyanında bulunmamak eylemine yönelik olarak kurulan hüküm, İİK'nun 353/1.maddesi uyarınca itiraza tabi olduğundan itiraz merciince karar verilmesi gerekmekle temyiz isteminin REDDİNE,

2-Ticareti terk suçuna yönelik kurulan hükmün temyiz incelemesi sonucunda;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için şirketin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu 15 günlük süre içerisinde bağlı bulunduğu ticaret siciline bildirmemesi gerekmektedir. Fiili durumun araştırılarak, şirketin gerçekten ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan Vergi Dairesi Başkanlığından da mükellefliğinin devam edip etmediği sorulmadan,

3- Sermaye şirketinin iflasını istememek suçuna yönelik kurulan hükmün temyiz incelemesi sonucunda ise;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşabilmesi için şirketin fiili olarak ticareti terk etmesi ve bu durumu 15 günlük süre içerisinde bağlı bulunduğu ticaret siciline bildirmemesi gerekmektedir. Fiili durumun araştırılarak, şirketin gerçekten ticareti terk edip etmediği yönünde zabıta araştırması yaptırılmadan Vergi Dairesi Başkanlığından da mükellefliğinin devam edip etmediği sorulmadan,

3- Sermaye şirketinin iflasını istememek suçuna yönelik kurulan hükmün temyiz incelemesi sonucunda ise;

Sanıklara isnat edilen suçun oluşup oluşmadığının anlaşılabilmesi için öncelikle, İİK’nun 179. ve TTK’nun 324.maddesinde öngörülen koşullarda şirketin aktif ve pasif durumunun belirlenerek sonucuna göre şirketin iflasının gerekip gerekmediği tespit edilmelidir. Bu çerçevede Mahkemece borçlu anonim şirkete ait ticari defterler ve bilançolar getirtilip, bilirkişi incelemesine tabi tutulmadan,

Eksik inceleme ile sanıkların hukuki durumlarının değerlendirilerek sonucunda beraatlerine karar verilmesi isabetsizdir.

Açıklanan nedenlerle müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle hükmün farklı gerekçelerle BOZULMASINA, 20.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24148, Karar No: 2016/9727, Tarih: 05.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/24148 E.  ,  2016/9727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, O Yer Cumhuriyet Savcısı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen, fuhuş eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 05/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5566, Karar No: 2013/15081, Tarih: 19.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/5566 E.  ,  2013/15081 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davacının tüm davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, işyerinde şantiye şefi olarak çalıştığını, sözleşmenin haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının şantiye şefi değil tekniker olduğunu, inşaat mühendisi ... Beyin davacıya "yol üzerindeki personeli al" dediğini, ancak davacının "mühendisler ve şantiye şefleri almıyor ben niye alıyorum" diye cevap verdiği, olayın ... Beye yansıdığını, ... Beyin de "... Bey ne diyorsa o yapılacak" demesi üzerine davacının "o zaman ben de çalışmıyorum, işten çıkıyorum" diyerek ayrıldığını ve bir daha işe gelmediğini belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacının işyerinde inşaat mühendisi olarak çalışan ve teknik işlerden sorumlu ... ile aralarındaki anlaşmazlık nedeni ile kendisinin isteyerek işten ayrıldığı bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamadığı gerekçesiyle bu alacakların reddine, diğer alacak taleplerinin ise kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının ulusal ... ve genel tatiller ile hafta tatillerinde çalışıp çalışmadığı noktalarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 46 ncı maddesinde, işçinin tatil gününden önce aynı Yasanın 63 ncü maddesine göre belirlenmiş olan iş günlerinde çalışmış olması koşuluyla, yedi günlük zaman dilimi içinde yirmidört saat dinlenme hakkının bulunduğu belirtilmiş, işçinin hafta tatili gününde çalışma karşılığı olmaksızın bir günlük ücrete hak kazanacağı da 46 ncı maddenin ikinci fıkrasında hüküm altına alınmıştır.

Hafta tatili izni kesintisiz en az yirmidört saattir. Bunun altında bir süre haftalık izin verilmesi durumunda, usulüne uygun şekilde hafta tatili izni kullandığından söz edilemez. Hafta tatili bölünerek kullandırılamaz. Buna göre hafta tatilinin yirmidört saatten az olarak kullandırılması halinde hafta tatili hiç kullandırılmamış sayılır.

2429 sayılı Ulusal ... ve Genel Tatiller Hakkında Kanun'un 3 ncü maddesine göre, hafta tatili Pazar günüdür. Bu genel kural mutlak nitelikte olmayıp, hafta tatili izninin Pazar günü dışında da kullandırılması mümkündür.

2429 sayılı Ulusal ... ve Genel Tatiller Hakkında Kanun'un 3 ncü maddesine göre, hafta tatili Pazar günüdür. Bu genel kural mutlak nitelikte olmayıp, hafta tatili izninin Pazar günü dışında da kullandırılması mümkündür.

Hafta tatili gününde çalıştığını iddia eden işçi, norm kuramı uyarınca bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan hafta tatili ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde, işçi hafta tatilinde çalışma yaptığını her türlü delille ispat edebilir.

Hafta tatillerinde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. Hafta tatili çalışmalarının yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkân dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İmzalı ücret bordrolarında hafta tatili ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin hafta tatili alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, hafta tatili çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin bordroda yazılı olanın dışında hafta tatillerinde çalışmaların yazılı delille kanıtlaması mümkündür. Hafta tatili ücretlerinin tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt yoksa ödenen tutarın dışında hafta tatili çalışması yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerekir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 47 nci maddesinde, Kanunun kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal ... ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise, ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödenmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. 2429 sayılı Ulusal ... ve Genel Tatiller Hakkında Kanun'un 2 nci maddesinde ise, resmi ve dini ... günleriyle yılbaşı gününün genel tatil günleri olduğu açıklanmıştır.

Ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan ... ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal ... ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.

Ulusal ... ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

İmzalı ücret bordrolarından, ulusal ... ve genel tatil ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından daha fazla çalışıldığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının bordroda görünenden daha fazla olduğu yönünde bir ihtirazi kaydının bulunması halinde, ulusal ... ve genel tatil çalışmalarının ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıt taşımaması durumunda dahi, işçinin bordroda yazılı olanın dışında ulusal ... ve genel tatil çalışmalarının yapıldığını yazılı delille kanıtlaması imkân dahilindedir.

Somut olayda davacı 11.06.2005-18.04.2011 tarihleri arasında ulusal ... ve genel tatiller ile hafta tatillerinde çalıştığını ancak karşılığının ödenmediğini belirterek bu alacakların hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı, talep edilen günlerde çalışma olmadığını savunmuştur. Davacı tanıkları tüm resmi tatillerde ve Pazar günleri çalışıldığını, davalı tanıkları ise resmi tatillerde ve Pazar günü çalışma olmadığını belirtmişlerdir. Mahkemece davacının milli bayramlarda ve tüm hafta tatillerinde çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Davacının davalıya ait şantiyelerde şantiye şefi olarak çalıştığı tartışmasızdır. Şantiyelerde hafta sonu ve ulusal ... ve genel tatillerde çalışma yapılabilmesi için Trafik Müdürlüğüne bildirim yapılması gerekmektedir. Davacı şantiye şefi olarak çalıştığına göre hafta sonu ve ulusal ... ve genel tatillerde Trafik Müdürlüğüne yapılan bildirimlerde isminin ve imzasının bulunması gerekecektir. Bu nedenle mahkemece yapılması gereken ilgili Trafik Müdürlüğüne müzekkere yazılarak söz konusu kayıtları getirtmek ve gerekirse bu konuda tekrar bilirkişiden rapor almak suretiyle davacının hafta tatili ile ulusal ... ve genel tatil alacağı talebi hakkında çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece bu husus yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece bu husus yerine getirilmeksizin eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, davacıdan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1302, Karar No: 2017/3108, Tarih: 22.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2017/1302 E.  ,  2017/3108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/11/2015 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; yetkisizliğe dair verilen 14/06/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; ikamet adresinin ...-... olduğunu, ...-...-...’de bulunan siteyi yazlık konut olarak kullandığını, site yönetiminin 11/08/2007 tarihinde genel kurul toplantısı yaptığını, toplantı için yapılan tebligatı davalının aldığını, tebligat yapılan adresin yazlık konutunun bulunduğu adres olduğunu, davalının bilerek PTT memuruna yanlış beyanda bulunarak tebligatı aldığını ve bu sebeple ceza aldığını, daha sonra toplantı kararının iptali yönünde karar alındığını beyanla, bu nedenle manevi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalı; davanın yetkili mahkemede açılmadığını, yetkili mahkemenin kendi yerleşim yeri olan ... Mahkemeleri olduğunu belirterek, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu sonucuna varılarak yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 16. maddesine göre, haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir. Anılan kanun hükmü haksız eylemden kaynaklanan tazminat davaları için özel yetki kuralı olup, davacıya seçimlik hak tanımaktadır.

Dosya içeriğinden, uyuşmazlığın haksız fiilden kaynaklanmış olmasına göre zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir. HMK'nın 16. maddesi kapsamında zarar gören davacının seçimlik hakkını kullanarak yerleşim yeri olan ...’da dava açtığı anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece işin esasına girilerek toplanacak delillere göre karar verilmesi gerekirken, yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12975, Karar No: 2014/13937, Tarih: 21.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/12975 E.  ,  2014/13937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafiilik ücretinin, 5271 sayılı CMK.nun 101/3. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında yapılan sorgusu esnasında mahkemece sanığı savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle, zorunlu müdafi için ödenen avukatlık ücretinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, zorunlu müdafii için ödenen ücretin yargılama gideri olarak sanığa yükletilmesine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına; karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3325, Karar No: 2015/3263, Tarih: 04.03.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/3325 E.  ,  2015/3263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bozova Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 15/10/2012

Numarası : 2010/32-2012/378

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, iş akdinin davalı tarafından sonlandırıldığını, işe iade davası açtığını ve davanın kabul edilerek kesinleştiğini, bunun üzerine işe başlamak için işverene başvurmasına rağmen işe başlatılmadığını bildirerek kıdem tazminatı farkı ile bu süreye tekabül eden diğer sosyal haklar ile işe başlatmama tazminatı ve boşta geçen süre ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının tüm alacaklarının ödendiğini ve zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işveren tarafından yapılan kısmi ödemenin işçinin hangi alacağına mahsup edileceği noktasında toplanmaktadır.

Birden fazla para borcunun bulunduğu bir borç ilişkisinde, borçlunun, yapılan kısmi ödemenin hangi borç için mahsup edildiğini belirtmemesi, alacaklının da ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu makbuzda göstermemesi durumunda, kısmi ödemenin hangi borca mahsup edileceği sorunu Borçlar Kanununun 86 ncı, TBK.'nun 102'nci maddesine göre çözümlenmelidir. Bu gibi durumlarda, kısmi ödeme öncelikle muaccel olan borç için yapılmış sayılır. Ödeme zamanında birden fazla borç muaccel hale gelmişse, ödeme ilk takibe konulan borca mahsup edilir. Muaccel olan borçlardan hiçbiri takibe verilmemişse kısmi ödeme ifa zamanı önce gelen borca mahsup edilmiş sayılır. Borçların ifa zamanları (vadeleri) aynı günde gelmişse yapılan kısmi ödeme borçların miktarlarıyla orantılı olarak mahsup edilir. Borçlardan hiçbirinin ifa zamanı gelmemişse, kısmi ödeme alacaklı için güvencesi en az olan borca mahsup edilmiş sayılır.

İş sözleşmesinden doğan para borçlarının kısmi ifasında, mahsubun ne şekilde yapılacağı ile ilgili 4857 sayılı İş Kanununda özel bir düzenleme bulunmadığından, Borçlar Kanununun yukarıda belirtilen genel hükümleri kapsamında sorun çözümlenmektedir. İşçinin işverenden bir alacağının, örneğin sadece kıdem tazminatı alacağının bulunduğu durumlarda, kısmi ödeme nedeniyle mahsup işlemi Borçlar Kanununun 84 üncü maddesi çerçevesinde yapılacaktır. Dairemiz uygulamasına göre, temerrüde düşmüş olan işverenin yaptığı kısmi ödeme işçinin bu hususta beyanda bulunup bulunmadığına bakılmaksızın öncelikle faiz ve masraflara mahsup edilmelidir.

Borcun taksitle ödenmesi konusunda yapılan anlaşma aksi öngörülmemişse, kural olarak, işçinin faiz talebinden vazgeçtiğini kapsar. Ancak, bu sonuç işverenin taksit anlaşmasına uygun hareket etmesine bağlıdır. İşverenin taksitlerden birini zamanında ödememesi halinde, işçinin faizle ilgili feragati geçersiz hale gelir ve sadece ödenmeyen taksit için değil, tüm alacak için faiz talep hakkı doğacaktır. Bu durumda ödenmiş olan önceki taksitlerin öncelikle faiz ve masraflara mahsubu gerekecektir. Kuşkusuz taksit sözleşmesinin işçinin serbest iradesi ile meydana gelmesi gerekir.

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması halinde, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise, mahsup işlemi Borçlar Kanununun 86 ncı maddesine göre yapılacaktır. İş Kanununda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

4857 sayılı İş Kanununa göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). İş hukuku mevzuatımızda Basın İş Kanununun 14 üncü maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

1475 sayılı İş Kanununun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunun 120 nci maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.