muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/2769, Karar No: 2025/6552, Tarih: 16.04.2025

**2. Ceza Dairesi         2025/2769 E.  ,  2025/6552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2693 E., 2020/2127 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Temyiz isteminin esastan reddine, istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan verilen ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen 23.12.2020 tarihli ve 2019/2693 Esas, 2020/2127 Karar sayılı ek kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 296/2. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin ek kararı temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 296/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Temyiz isteminin reddine dair 23.12.2020 tarihli ve 2019/2693 Esas, 2020/2127 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik temyiz isteminin reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın Tebliğname'ye uygun olarak ONANMASINA,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi uyarınca temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun'un 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin "Suça sürüklenen çocuğun suçu samimi olarak ikrar ettiği, zararı gidermek isteyip istemediğinin sorulmadığı, sosyal inceleme raporu alınmadığı, alt sınırdan uzaklaşma gerekçesinin açıklanmadığı, 62. maddenin uygulanması gerektiğine" ilişkin olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun, inceleme dışı sanıklar ... ve ... ile birlikte, katılanın iş yerinin camını kırarak içeriye girip, içeriden 3 adet cep telefonu, park hâlinde bulunan otomobilin anahtarını alarak, bu anahtar ile çalıştırarak katılanın otomobilini çaldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-d-h maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden sadece aynı Kanun'un 142/2-h maddesi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında katılana yönelik eylemi sebebiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, ilk derece mahkemesi kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye uygun olarak usul ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 2. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5947, Karar No: 2024/2878, Tarih: 19.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/5947 E.  ,  2024/2878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1365 E., 2023/961 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 38. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/241 E., 2020/742 K.

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklı tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabul ve kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne ve duruşmanın düzenlendiği 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hâllerden hiçbirine uymadığından, temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkillerinden ...'nın davalı ... Şirketi işçisi olarak çalışmaktayken10.05.2014 günü elektriğe kapılarak yüksekten düşmesi şeklinde gerçekleşen iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğradığı iddiası ile sigortalı ... lehine 1.000 TL maddi ve 70.000 TL manevi, iş kazası nedeniyle müvekkili yakınlarının yansıma suretiyle duydukları manevi zararın tazmini açısında eşi ... lehine 30.000 TL, çocukları ..., ... ve ... lehlerine 10.000 TL'şer manevi tazminatın kaza tarihinden faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiş, yargılamanın devamında sigortalı lehine talep edilen maddi tazminatın 334.962,72 TL'ye artırıldığı anlaşılmıştır.

II. CEVAP

1.Davalı ... EDAŞ vekili; kazaya konu elektirik hattının mevzuat gereği yeterli uzaklıktaki mesafeden geçtiğini, ayrıca hattın müvekkiline değil, dava harici ...’a ait şahsi hat niteliğinde olduğunu, davacının elindeki metali tele doğru uzatmakla kusurlu davrandığını beyanla davanın reddine karar vermiştir.

2.Davalı ... İnş. Dekor. Balık. San. ve Tic. Ltd.Şti sürede cevap vermediği gibi, vekalet olarak dosyaya 28.04.2016 tarihinde harçlandırılarak sunulan vekalette şirketin değil dava harici ...’un Av. ...’nu vekil tayin ettiği anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2.Davalı ... İnş. Dekor. Balık. San. ve Tic. Ltd.Şti sürede cevap vermediği gibi, vekalet olarak dosyaya 28.04.2016 tarihinde harçlandırılarak sunulan vekalette şirketin değil dava harici ...’un Av. ...’nu vekil tayin ettiği anlaşılmıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; "TEDAŞ'tan celp edilen abonmanlık sözleşmesinin incelenmesinde enerji nakil hattının periyodik denetleme ve kontrolleri enerji nakil hattının işletme, mülkiyet ve bakım onarım sorumluluğunun dava dışı ...'a ait olduğu anlaşılmış olup, ... Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin olayda kusuru bulunmadığı anlaşılarak bu şirket aleyhine açılan davanın reddine karar verildiği, davalı ... İnş. Dekor. Balık. San. ve Tic. Ltd.Şti yönünden ise davanın kısmen kabulü ile davacı ... lehine 334.962,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminat ile davacı eş ... lehine 20.000,00 TL ve davacı çocukları ...,...ve ... lehlerine 5.000,00 TL'şer manevi tazminatın kazanın meydana geldiği 10.05.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... İnş. Dekor. Balık. San. ve Tic. Ltd.Şti'den alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerin reddine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesinin, bilirkişi kusur raporuna itirazlarına itibar etmediğini, ek rapor alınması taleplerini de kabul etmediğini, kusur raporunda, davalı ...Ş.’ne özel hat sözleşmesi bulunması gerekçesiyle kusur atfedilmemesinin hatalı olduğunu, Mahkemenin, davalı ...Ş.'nin enerji nakil hattının kontrol ve denetimi ile ilgili sorumluluğu olduğu ve bu sorumluluğun tehlike sorumluluğu olduğunu gözetmeksizin bu davalı yönünden haksız ve mesnetsiz olarak davanın reddine karar verdiğini, manevi tazminat istemine yönelik Mahkeme tarafından kabul edilen kısmın müvekkillerinin manevi zararını karşılamaktan uzak olduğunu, ... Elektrik Dağıtım A.Ş. yönünden davanın reddi kararı ile müvekkilleri lehine hükmedilen manevi tazminat yönünden davanın kısmen reddi kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğunu beyan ederek Mahkemenin kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacılar vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, dair karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur raporundaki tespitlerin hatalı olduğunu, davalı ...Ş.'nin sorumluluğunun kusursuz sorumluluk olduğunu, zira her ne kadar trafo hattı dava dışı ...'a ait olduğu kabul edilse bile davalı ...Ş.'nin her ay düzenli fatura tanzim etmek suretiyle bu hattı kontrol ettiği, bu hat üzerinden abonelere elektrik sattığı, bedelini tahsil ettiği, bu hattın mevzuata uygun olarak imal edildiğini denetleme yükümlülüğü olduğu, 3 üncü kişiler aleyhine doğacak zararın giderilmesinde ... EDAŞ'ın sorumlu olduğunun kabul edilmemesinin hukuka aykırı olduğu belirtilerek iş bu davalı yönünden verilen husumetten ret kararının bozulmasını, manevi tazminatların da tam kabulüne hükmedilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazasında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemler ile yansıma suretiyle eş ve çocuklarının manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

"Temyiz incelemesinin kapsamı" açısından 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 366 yollamasıyla uygulanan 348 inci maddesi ve 369, 370 ve 371 inci maddeleri ile "Taraf ve Dava ehliyeti" açısından aynı Kanun'un 50 ve 51 inci maddeleri "Dava şartları ve incelemesi" açısından aynı Kanun'un 114 ve 115 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1. Dava ehliyeti, kişinin bizzat veya vekili aracılığıyla bir davayı davacı veya davalı olarak takip etme ve usuli işlemleri yapabilme ehliyetidir. Dava ehliyeti, medeni hakları kullanma ehliyetinin usul hukukunda büründüğü şekildir; dolayısıyla, medeni hakları kullanma ehliyetine ( fiil ehliyetine ) sahip gerçek ve tüzel kişiler dava ehliyetine de sahiptirler.

2.Taraf sıfatına gelince; bir hakkı dava etme yetkisi ( dava hakkı ) kural olarak o hakkın sahibine aittir. Bir hakkın sahibinin kim olduğu, dolayısıyla o hakkı dava etme yetkisinin kime ait olduğu, ( o davada davacı sıfatının kime ait olacağı ) tamamen maddi hukuk kurallarına göre belirlenir. Ancak, bir davanın davacısının o dava yönünden davacı sıfatına sahip bulunmadığının belirlenmesi halinde, mahkeme dava konusu hakkın mevcut olup olmadığını inceleyemeyeceği ve sıfat yokluğundan davanın reddine karar vermek zorunda olduğu için, taraf sıfatı usul hukukunun da düzenleme alanındadır.

3.Eş söyleyişle, sıfat, dava konusu sübjektif hak (dava hakkı) ile taraflar arasındaki ilişkidir. Taraf ehliyeti, dava ehliyeti ve davayı takip yetkisi, davanın taraflarının kişilikleriyle ilgili olduğu halde, taraf sıfatı dava konusu sübjektif hakka ilişkindir (Baki Kuru-Ramazan Arslan-Ejder Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 7. baskı, Ankara 1995, s. 231). Bu nedenle, davanın tarafları, taraf ehliyetine sahip olmalıdır. Yani, bir davada taraf olabilmek için, ya, hakiki şahıs; ya da, hükmi şahıs olmak gerekir. Zira, taraf ehliyeti, medeni hukukun haklardan istifade ehliyetine tekabül eder ( Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, C. I-II, 7. Baskı, İstanbul 2000, s.288).Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 06.06.2007 tarih, 2007/10-358 Esas, 2007/337 Karar sayılı kararında da benimsendiği üzere; ticari şirketin tüzel kişiliği ticaret sicilinden silinmesi (terkini) ile sona erer. Tüzel kişiliğin sona ermesi için tasfiye işlemlerinin eksiksiz yapılmış olması gerekir. Şayet tasfiye işlemleri gerektiği gibi tamamlanmamış ve tasfiyesi gereken hususlar eksik bırakılmış ise, tüzel kişilik ticaret sicilinden silinse bile şirketin tüzel kişiliğinin sona erdiğinin kabulü olanaksızdır. Bu durumda, tüzel kişiliğin yeniden ihyasına gidilerek taraf teşkili sağlanmak suretiyle yargılamanın devamının sağlanması gerekir. Şu halde yapılması gereken iş; anılan HGK kararı çerçevesinde, tüzel kişiliği sona eren davalı şirketin ihyası için tasfiye memurluğu ile Ticaret Siciline husumet yöneltilerek ayrı bir dava açılması için davacı tarafa uygun bir süre verilmeli, dava açıldığı takdirde bu davanın sonucu beklenmeli, tüzel kişiliğin yeniden ihyası halinde, taraf teşkili sağlanarak, sonucuna göre karar verilmelidir.

4.Somut olayda, internet ortamından da ulaşılabilen Türk Ticaret Sicili Gazetesinin 09.05.2017 tarihli nüshasında Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğünden yapılan ilana göre davalı ... İnş. Dekor. Balık. San. ve Tic. Ltd.Şti'nin tasfiye halinde olup ticaret siciline 04.05.2017 tarihinde tescil edilenm 02.05.2017 tarihli genel kurul kararı gereğince tasfiyenin kapatılarak şirket kaydının Ticaret Sicilinden terkin edildiği anlaşılmıştır.

4.Somut olayda, internet ortamından da ulaşılabilen Türk Ticaret Sicili Gazetesinin 09.05.2017 tarihli nüshasında Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğünden yapılan ilana göre davalı ... İnş. Dekor. Balık. San. ve Tic. Ltd.Şti'nin tasfiye halinde olup ticaret siciline 04.05.2017 tarihinde tescil edilenm 02.05.2017 tarihli genel kurul kararı gereğince tasfiyenin kapatılarak şirket kaydının Ticaret Sicilinden terkin edildiği anlaşılmıştır.

5. O halde Mahkemece, davalı şirketin bağlı olduğu Ankara Ticaret Sicil Müdürlüğünden davalı şirketle ilgili anılan terkin kaydının var olup olmadığı usulünce araştırılıp, söz konusu durumun varlığı halinde yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davacı tarafa iş bu davalı ... ihya etmesi için dava açmak üzere önel vermek, iş bu ihya davası sonucuna göre anılan davalı yönünden usulüne uygun şekilde taraf teşkilinin sağlanarak yargılama yapılması gerekirken, yazılı şekilde davalı şirketin usulüne uygun olarak temsili sağlanmaksızın, davalı ... temsile yetkili olup olmadığı anlaşılamayan ...'un verdiği vekalete istinaden, anılan davalı ... temsilen bu vekil huzuruyla yargılama yapılarak karar tesisi, giderek anılan vekilin davalı şirketten aldığı vekalet dosya kapsamında bulunmamasına karşın şirket vekili olarak karar başlığında gösterilmesi hatalı olmuştur.

6. İlk Derece Mahkemesince bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

7. O halde, HMK'nun 369/1 inci maddesi kapsamında kanunun emredici hükmüne aykırı görülen yukarıda işaret olunan hususlar dikkate alınarak temyiz eden davacılar vekilinin bu aşamada sair temyiz itirazları incelenmeksizin Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf itirazlarının esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle ;

1. Davacılar vekili tarafından temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3. Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde davacılara iadesine,

4. Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10637, Karar No: 2019/13947, Tarih: 06.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/10637 E.  ,  2019/13947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nun 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; suçtan zarar görenin kamu kurumu olması karşısında; sanık hakkında uzlaşma hükümleri uygulanamayacağından tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın 3 adet çeşitli uzunluktaki parmaklık demirlerini aracına koyduğu, 2 tanesini de koymak isterken kolluk görevlilerince kesintisiz takip sonucu yakalandığı, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi uyarınca teşebbüs hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanık hakkında usul ve yasaya aykırı olarak fazla ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Dosya içerisinde bulunan 14/12/2014 tarihli değer tespit tutanağına göre;sanığın 80,00 TL değerindeki demir parmaklıkların çalması şeklinde gerçekleşen eyleminde; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca değişik gerekçeyle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16430, Karar No: 2014/9879, Tarih: 21.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16430 E.  ,  2014/9879 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılığa konu eşyayı bu özelliğini bilerek ticari amaçla saklamak

HÜKÜM : Sanık ... yönünden Beraat, Sanık ... yönünden hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-) Katılan ... vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Sanıklara atılı eylem suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca, REDDİNE

2-) Sanık ...'ın temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/05/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.