muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14823, Karar No: 2013/16813, Tarih: 31.10.2013

Dava faturaya dayalı alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibe itiraz üzerine açılan itirazın iptali davasıdır.

Davalı borçlunun mahkemenin yetkisine de itiraz etmesi sebebiyle öncelikle icra dairesinin yetkisine yönelik itirazının değerlendirilmesi gerekmektedir. İİK'nın 50/1. maddesi hükmü uyarınca HMK'nın yetkiye dair hükümlerinin kıyas yoluyla tatbik olunacak olup, fatura düzenlenmesi tek başına akdi ilişkinin kanıtı değildir. Davalının savunmaları karşısında davacının dava konusu malları davalıya satıp teslim ettiğini yazılı delille kanıtlaması gerekmektedir. Davacı tarafça belirtilen husus yazılı delille kanıtlanamaması sebebiyle HMK.'nın 10. maddesinde düzenlenen özel yetki kuralının somut olaya uygulanması mümkün değildir. Dolayısıyla HMK.'nın 6. maddesinde düzenlenen genel yetki kuralına istinaden icra takibinde davalıların yerleşim yeri icra daireleri olan Elazığ icra dairelerinin yetkili olup, takip dosyasında davalının süresi içerisinde yetki itirazında bulunmuştur. Ancak mahkemece davacı tarafın itirazının iptali talebinin yetki yönünden reddine, icra müdürlüğü dosyasının süresinde başvuru yapılması halinde yetkili Elazığ Nöbetçi İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiştir.

Mahkemece icra dairesinin yetkili olmadığı kanaatine varılması halinde takip yetkili icra müdürlüğünde yapılmadığından itirazın iptali davasının dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davacı tarafın itirazının iptali talebinin yetki yönünden reddine, icra müdürlüğü dosyasının süresinde başvuru yapılması halinde yetkili Elazığ Nöbetçi İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmesi şeklinde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12550, Karar No: 2012/15906, Tarih: 06.07.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/12550 E.  ,  2012/15906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fark ücret alacağı, ilave tediye, ikramiye, yemek bedeli ve temizlik yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6500, Karar No: 2011/737, Tarih: 03.02.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/6500 E.  ,  2011/737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı Yapı Kredi Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete kasko sigortalı müvekkiline ait aracın tek taraflı trafik kazasında hasarlandığını ve maddi hasarlı trafik kazası tesbit tutanağının düzenlendiğini, ihbara rağmen davalının hasar bedelini ödemediğini, araçta 24.892 TL tutarında hasar meydana geldiğinin tesbit edildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere şimdilik 8.000 TL.nin 2.3.2009 tarihinde işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, 29.1.2010 tarihli ıslah dilekçesi ile talebini 5.000 TL daha artırmıştır.

Davalı vekili, davacının müvekkiline usulüne uygun şekilde başvuruda bulunmadığını, kendisinden istenilen trafik kaza tesbit tutanağı alkol raporu gibi belgeleri ibraz etmediğini kazanın alkollü olarak araç kullanılması nedeniyle meydana geldiğini, sürücünün ehliyetnamesinin yeterliliğininde araştırılması gerektiğini tek taraflı kazalarda maddi hasarlı trafik kazası tesbit tutanağı düzenlenmeyeceğini, trafik kaza zaptının tanziminin gerektiğini, davacının doğru beyan yükümlülüğüne aykırı davrandığını, hasar bedelinin fahiş ve teminat dışı olduğunu, ispat yükünün davacıya geçtiğini, temerrüde düşürülmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 13.000 TL.nin davalıdan tahsiline, hükmedilen alacağın 8.000 TL.sına 17.3.2009 tarihinden itibaren avans faizi uygulanmasına karar verilmiş, hüküm davalı ... Sigorta A.Ş vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davacı sigortalının rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten ve iyiniyet kurallarına aykırı olarak bildirdiği hususunun ispatlanamamasına, bu durum karşısında rizikonun ihbar edilenden farklı şekilde gerçekleştiğini ispat külfeti sigortacıda olup sigortacının bunu somut delillerle kanıtlayamamasına göre davalı ... Sigorta A.Ş vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 281,95 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı sigorta şirketinden alınmasına 3.2.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8953, Karar No: 2015/5102, Tarih: 31.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/8953 E.  ,  2015/5102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez)

HÜKÜM : Beraat (2 kez)

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan müştekinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 31.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/672, Karar No: 2013/39610, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/672 E.  ,  2013/39610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A)Sanıklar hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B)Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 15- 20 TL parayı hırsızlayan sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; 15- 20 TL parayı hırsızlayan sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye auygun olarak BOZULMASINA, 16/12/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21720, Karar No: 2017/9636, Tarih: 12.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/21720 E.  ,  2017/9636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık,mala zarar verme,işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Mala zarar verme suçu yönünden kurulan hükme yönelik temyiz incelemsinde ;

Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ...'un temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK' nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ...'un temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Hırsızlık suçu yönünden kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; yaklaşık 20-30 TL bozuk para çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'un temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15811, Karar No: 2016/7354, Tarih: 21.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/15811 E.  ,  2016/7354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk ve ... Ağır Ceza Mahkemelerince ayrı ayrı verilen görevsizlik kararları nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, haksız el koyma nedeniyle tazminat istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, 5320 sayılı CMK'nın 141 ve 142. maddelerine göre uyuşmazlığın ... Ağır Ceza Mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... Ağır Ceza Mahkemesi ise haksız fiilden kaynaklanan zararın genel mahkemede tır sürücüsüne karşı açılması gerektiği, davalı idarece tır ve çekiciye haksız olarak el konulmadığından görevsizlik nedeniyle davanın reddine kararı vermiştir.

01/06/2005 günü yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 7. bölümünde ''Koruma Tedbirleri nedeni ile Tazminat'' konusu düzenlenmiştir. Kanunun 141. maddesinde, suç soruşturması ve kovuşturması sırasında ''Eşyasına veya diğer malvarlığı değerlerine, koşulları oluşmadığı halde elkonulan veya korunması için gerekli tedbirler alınmayan ya da eşyası veya diğer malvarlığı değerleri amaç dışı kullanılan veya zamanında geri verilmeyen kişilerin, maddi ve manevi her türlü zararlarını, Devletten isteyebileceği" öngörülmüş; aynı Kanunun 142/2. maddesinde ''İstem, zarara uğrayanın oturduğu yer ağır ceza mahkemesinde ve eğer o yer ağır ceza mahkemesi tazminat konusu işlemle ilişkili ise ve aynı yerde başka bir ağır ceza mahkemesi yoksa, en yakın yer ağır ceza mahkemesinde karara bağlanır.'' biçimindeki düzenlemeye yer verilmiştir. Ancak, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 6/1. maddesinde de Ceza Muhakemesi Kanununun 141 ile 144. maddelerinde yer alan düzenlemelerin 01/06/2005 gününden itibaren yapılan işlemler hakkında uygulanacağı belirtilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının, araç içerisinde taşınması sırasında badem içi ürününe haksız olarak el konulduğundan bahisle tazminat isteminde bulunduğu, el koyma işleminin 11.08.2011 tarihinde 5271 sayılı CMK'nın yürürlüğe girdiği 01/06/2005 gününden sonra gerçekleştirildiği anlaşılmakla, uyuşmazlığın ... Ağır Ceza Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Ağır Ceza Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 21/06/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3322, Karar No: 2017/5853, Tarih: 19.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/3322 E.  ,  2017/5853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, 3201 sayılı yasadan kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.06.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla, somut olayda davada feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6823, Karar No: 2017/6908, Tarih: 11.12.2017

**20. Ceza Dairesi         2017/6823 E.  ,  2017/6908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme Kararı : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER:

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanıklar ... ve ... hakkında kamu davası açılmış, Manisa 1. Ağır Ceza Mahkemesince yapılan yargılama sonucu 22.10.2013 tarihinde 2013/70 esas ve 2013/301 karar sayılı ilamı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama suçundan mahkumiyetine karar verilmiş,

Hüküm sanıklar tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay 9. Ceza Dairesince 27.03.2015 tarihinde 2015/427 esas ve 2015/4341 karar sayı ile sanıklar hakkında verilen hükümlerin, oybirliği ile onanmasına karar verilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında özetle;

“Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 28.4.2015 tarih, 2014/848-2015/136 sayılı ve 30.6.2015 tarih, 2015/230-2015/262 tarihli kararlarında da açıklandığı üzere, somut olaylarda yerel mahkemenin, 5237 sayılı TCK'nın 43 üncü maddesinin tatbikine dair uygulanması yerinde değildir.

Şöyle ki;

Esas olan gizli soruşturmacı görevlinin, bir suç işlendiğini tespit ettiğinde suç işleyeni yakalayıp yargı önüne çıkarmasıdır. Adli kolluk görevlilerinin amacı, uyuşturucu madde satın almak değil, sanığın bulunduğu mahalde uyuşturucu madde ticareti yapan kişileri tespit edip, bu suça ilişkin delilleri toplamak olup, aldıkları uyuşturucu maddeyi devralma ve mal edinme iradeleri olmadığından somut olaylarda gerçek alım satım söz konusu olmayıp, gerçekleştirilen eylem sanıkların suçlarını delillendirme işlemidir.

Somut olaylarda gizli soruşturmacı 08.11.2012 günü saat 16,35 te sanık ...'ten, 03.11.2012 günü sanık ...'ten uyuşturucu maddeler satın almıştır. Böylece sanıkların satmak için uyuşturucu madde bulundurma suçları belirlenmiş ve delil elde edilmiştir.

Buna rağmen gizli soruşturmacının sanık ...'ten 08.11.2012 günü saat 16.55 te ikinci defa, sanık ... Şişek'ten 06.11.2012 tarihinde, tekrar uyuşturucu madde almaları, sanıklar açısından ayrıca suç oluşturmamalıdır.

Zincirleme suç hükümleri uygulanarak sanıklara fazla ceza verilmemelidir.

Bu nedenlerle, sanıklar açısından Yüksek Dairenin anılan kararına itiraz edilmiştir.” denilerek, hükmün bu nedenle bozulmasını, aksi takdirde dosyanın itiraz incelenmesi için Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesi istenmiştir.

C) CUMHURİYET BAŞSAVCISININ İTİRAZIYLA İLGİLİ YASA HÜKÜMLERİ:

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi:

(1) Yargıtay ceza dairelerinden birinin kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, re'sen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kurulu'na itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

(2) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.