muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5302, Karar No: 2015/7626, Tarih: 27.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5302 E.  ,  2015/7626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı ile davalılardan ... arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme gereğince davacı yüklenicinin, komşu parsel sahipleri ile İmar Kanunu'nun 16. maddesinin uygulanması için görüşmeler yaptığını ancak sonuç alamayınca aynı kanunun 18. maddesi gereğince işlemlere başlandığını, bu işlemler devam ederken, davalı şirketin, davacı ile sözleşmesi olduğunu bildiği halde, davalı arsa sahibini ikna ederek ve ticari ahlaka aykırı davranarak arsa sahibi ile sözleşme imzaladığını, böylece davalıların davacıyı zarara uğrattıklarını ileri sürerek, kar kaybı ile masraflarının davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından, davacı şirketin sözleşme gereğince idari işlemlere başladığı, diğer parsel sahipleri ile görüştüğü, sözleşmenin süreye ilişkin maddesine rağmen davalı arsa sahibinin, davacıya işe başlamasi için makul süre vermediği ve erken fesih hakkının doğmadığı; davalı şirketin ise davacıyı zarar görmesini sağlamak amacıyla diğer davalı ile sözleşme yaptığından sözedilemeyeceği gerekçesiyle, davalı şirkete karşı açılan davanın reddine; davalı ...'e karşı açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Davalı arsa sahibi ...'nın temyiz itirazlarına gelince:

Taraflar arasındaki 08.01.2010 günlü düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin “İnşaatın Süresi” başlıklı maddesinde, sözleşme konusu taşınmazın İmar Kanunu'nun 18. maddesine tabi olduğu, buna göre düzenleme yapıldıktan sonra, bitişik parsellerle tevhid işlemi yapılacağı ve bitişik parsel sahipleriyle anlaşmaların tamamlanmasından itibaren üç ay içinde proje ve bundan itibaren de 20 ay içinde dairelerin teslim edileceği düzenlenmiştir.Sözleşmedeki bu hükme rağmen, davacı şirket, komşu parsel malikleri ile İmar Kanunu'nun 16. maddesi gereğince tevhid işlemlerinin yapılabilmesi için görüşmelere başlamış, ancak başarıya ulaşamamış, aynı kanunun 18. maddesi gereğince uygulama yapılması için belediyeye 28.02.2011 tarihinde başvurmuştur.Buna göre işlemler

devam ettiği sırada, diğer davalı şirket tüm parsel sahipleri ile anlaşma sağladığını bildirerek, İmar Kanunu'nun 16. maddesine göre işlem yapılması yönünde belediyeye 03.06.2011 tarihinde müracaat etmiş ve davacının parselasyon planı kendisine iade edilmiştir. Bu durumda, eldeki davanın açılmasıyla davacı ile davalı arsa sahibi arasındaki sözleşmenin feshedildiğinin kabulü gerektiği ve yukarıda açıklanan nedenlerle davacının sözleşme şartlarını yerine getiremediği ve bu hususta davalıya atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı anlaşıldığından, davacının yoksun kaldığı kazanç talebinin reddi yerine hatalı değerlendirme ile kabulü usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Bunun yanında, davacının masraflarına ilişkin olarak, 18. madde uygulaması nedeniyle mimar ve harita mühendisine ödenen bedellerin tahsiline karar verilmiş ise de, anılan harcamalara ilişkin işlemlerden davalı arsa sahibinin yararlandığı kanıtlanmış değildir. O halde, davacının yaptığı masraflara ilişkin isteminin hüküm altına alınması da hatalı olmuştur.

İzah edilen nedenlerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, fazla yatırılan harcın istek halinde temyiz edene davacıya iadesine, peşin alınan harcın istek halinde davalı ...'ya iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11456, Karar No: 2016/14865, Tarih: 11.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/11456 E.  ,  2016/14865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1/1-b maddesi gereğince verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararı davayı sona erdiren ve temyizi kabil kararlardan olmayıp, karara karşı itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün bulunduğundan, temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek, gereği mahallinde itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3997, Karar No: 2010/6585, Tarih: 08.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/3997 E.  ,  2010/6585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 7.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06.11.2007 gün ve 2005/125-2007/280 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.07.2009 gün ve 2008/3458-2009/8855 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, davalılar ile ortak olarak ...Yapı Denetim Ltd.Şti.ni kurarak faaliyete geçirdiklerini, davalıların şirket müdürlüğüne seçildiğini, kendisinin fiilen ve aktif şekilde şirkette kontrol mühendisi olarak görev aldığını, şirketin faaliyete geçtiği tarihte vasıtası olmadığından kendisine ait özel aracını fiilen şirket işlerinde kullandığını, ancak aracının masraflarının ödenmediğini, ...Yapı Denetim Ltd.Şti.nin kurucu ortağı olduğunu, ödediği sermaye ve ek sermaye bedellerinin de kendisine ödenmesi gerektiğini, şirkete borç para verdiğini, kendisine ait telefonları şirket adına naklettirdiğini, bu telefonların şirket tarafından kullanılmasına rağmen borçlarının ödenmediğini, ayrıca şirkette kullanılması için verdiği makinelerin bedellerinin de kendisine ödenmesi gerektiğini, şirkette fiilen çalışması karşılığında kendisine ödenmesi gereken aylık ücretlerin de ödenmediğini, davalıların ortağı bulunduğu şirketin müdürleri olmaları nedeniyle uğradığı zararlardan ve alacaklarından şahsen sorumlu olduklarını ileri sürerek, fazlaya ilişkin başkaca maddi ve manevi tazminat dava ve talep hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 16.344,00 YTL maddi tazminatın faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... ve davalı ... vekili, davacının istemlerini ortağı olduğu şirkete karşı yöneltmesi gerektiğini savunarak, davanın husumet ve esas yönlerinden reddini istemişlerdir.

Mahkemece,davacının istemlerinin sorumlusunun dava dışı şirket olduğu, davalılar ile davacı arasında doğrudan bir hukuki ilişkinin kurulduğuna dair dosyada delil bulunmadığı, limitet şirket ortaklarının şirket tasfiyesine kadar ödedikleri sermaye ve bunun faiz alacağını talep etmelerinin de mümkün olmadığı, ayrıca bu yöndeki alacağın muhatabının da şirket müdürlerinin şahısları olmayıp, şirket tüzel kişiliği olduğu sonucuna varılarak, davanın husumet ehliyeti yokluğu yönünden reddine dair verilen karar,davacı vekilinin temyizi üzerine onanmıştır.

Davacı vekili ,karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili ,karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 03,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 172.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 08.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17972, Karar No: 2010/17546, Tarih: 26.10.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/17972 E.  ,  2010/17546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Görevine Karşı Görevinden Dolayı Hakaret

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Kısa ve gerekçeli kararda hakaret suçundan ceza maddesi doğru yazılmış ise de suçun adının görevliye mukavemet şeklinde yazıldığı, yine yakınan ... ...'ün katılan sıfatı taşımadığı halde gerekçeli kararda katılan olarak yazılarak CMK.nın 232/2-b fıkrasına muhalefet edilmiş ise de bu aykırılıklar yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyip, mahallinde düzeltilebilir nitelikte bir hata olduğundan bozma yapılmamıştır.

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen görevliye hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Eleştiri: Adli sicil kaydına göre mükerrir olan sanık hakkında tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de karşı temyiz olmadığından bozma yapılmamıştır.

Yaptırım: Eleştiri dışında cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanıkların, harcanmasına neden olduğu yargılama giderlerinin neler olduğunun hükümde denetime olanak sağlayacak şekilde gösterilmesi gerekirken yargılama giderlerinin eşit olarak tahsiline karar verilerek CMK. 236.maddesine, aykırı davranılması, Yasaya aykırı, sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenler yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan

noktası tebliğnameye aykırı olarak, hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle, sanıkların, harcanmasına neden oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı sorumlu tutulmaları biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 26/10/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4459, Karar No: 2016/22208, Tarih: 25.10.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/4459 E.  ,  2016/22208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından, 30.10.2012 keşide tarihli çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, borçlunun diğer itirazlarının yanında söz konusu çekte alacaklının yetkili hamil olmadığını da ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece ilgili bankadan celp edilen çeklerin ibraz anındaki görüntüsüne göre, alacaklının ibraz anında ciro zincirinde yer almadığı, süresinde ibraz edilen çekin devrinin, ancak alacağın temliki hükümlerine göre yapılmasının mümkün olduğu gerekçesi ile takibin iptaline karar verildiği görülmektedir.

Çeklerin keşide tarihine göre uygulanması gereken 6102 Sayılı TTK'nun 790. maddesinde, " bir çeki elinde bulunduran kişi, son ciro beyaz ciro olsa bile, kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde yetkili hamil sayılır...." hükmü yer almaktadır. Buna göre ciro silsilesi içerisinde imzası olan ve senedi elinde bulunduran kişi yetkili hamil sayılır.

Somut olayda, takip dayanağı çekte ilk ait olup, takip alacaklısı ...'ın ciro silsilesi içerisinde yer aldığı ve çekin süresinde bankaya ibraz edildiği, dolayısıyla alacaklının yetkili hamil olduğu anlaşılmakta olup, bankadan, çekin ibraz tarihindeki görüntüsünün celp edilerek sonuca gidilmesi doğru değildir.

Bu durumda, mahkemece, yukarıdaki yasal düzenleme ve çek aslı üzerindeki bilgilere göre yetkili hamil olduğu anlaşılan alacaklının takip hakkının bulunduğu gözetilerek takibin iptali talebinin reddine karar verilmesi gerekirken, bankadan celp olunan fotokopi esas alınarak takibin iptali yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11309, Karar No: 2007/12706, Tarih: 25.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11309 E.  ,  2007/12706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.4.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1981, Karar No: 2018/14414, Tarih: 12.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/1981 E.  ,  2018/14414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nafaka-Tazminat-Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve ziynet alacağı davasının kabulü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışıda kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın, ziynet alacağı davasında 3 adet Piramit bilezik, 1 adet 22 ayar takım, 1 adet bileklik, 3 adet baca bombe bilezik, 2 adet adana burma, 1 adet kesmeli bilezik, 1 adet ince bombe bilezik, 8 çeyrek altın, 1 adet tam altın, 1 adet 1 gr. altın, 1 adet bombe bilezik, 2 adet bombe özel bilezik, 3 adet sırma bilezik, 1 adet ajda bilezik, 400 Euro, 4000 TL. paranın aynen ya da nakden bedelini talep etmiştir. Mahkemce, 1 adet iki buçukluk ziynet, 2 adet yarım altın, 12 adet çeyrek altın, 8 adet 22 ayar tanesi 12 gramdan bilezik, 2 adet 22 ayar tanesi 17 gramdan bilezik geniş bombe, 3 adet 22 ayar tanesi 21 gramdan bilezik baca, 2 adet bilezik adana burma, 8 adet çeyrek altın, 1 adet 22 ayar 32 gram takım set, 1 adet 14 ayar 15 gram bileklik, 1 adet 14 gram zincir nazar boncuklu, ziynet takılarının aynen, mümkün olmadığı takdirde bu ziynetlerin toplam bedelleri olan 27.391,00 TL ile yine düğünde davalı-karşı davacı damada takılan 4 adet 200 TL, 33 adet 100 TL, 9 adet 50 TL, 1 adet 100 dolar davacı-karşı davalı geline takılan 12 adet 100 TL, 9 adet 50 TL, 4 adet 100 euro toplamı olan 7.554 TL takı bedelinin para olarak davalı-karşı davacı erkekten alınarak davacı-karşı davalı kadına ödenmesine, takıların aynen iadesinin mümkün olmadığı takdirde ziynet ve para olarak takılan kısım toplamı 34.945,00 TL’den talebe bağlı kalınarak ziynetlerin ve para takılarının toplam değerleri olan 34.880.00 TL’sinin davalı-karşı davacıdan alınarak davacı-karşı davalıya verilmesine karar verilmiştir. Hakim tarafların talepleriyle bağlı olup talepten fazlasına hükmedemez (HMK m. 26). Bu bağlamda, tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden, kadının dava dilekçesinde belirtmediği halde, ayrıca usulünce ve açıkça ıslah ile de talep edilmeyen, 1 adet iki buçukluk ziynet, 12 adet çeyrek, 2200 TL, 100 Amerikan Dolarını da kapsayacak şekilde kadının ziynet davasının kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.12.2018 (Çrş.)