muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/2053, Karar No: 2006/3712, Tarih: 10.04.2006

Yapılan incelemede davacının 25.02.1985 tarihinde verdiği bildirge üzerine davalı Kurumca 01.01.1995 tarihi itibarıyla kayıt ve tescil edildiği, 10.01.1994-31.10.1994, 20.01.1995- 30.11.1995 tarihleri arasında S.S.K. zorunlu sigortalısı olarak çalışmalarının bulunduğunun anlaşılması üzerine 09.01.1994 tarihi itibariyle terkin edildiği, davacının 01.10.2001 tarihinden dava tarihine kadar primlerini düzenli olarak ödediği, davalı Kurumca 01.01.1985-09.01.1994, 01.10.2001 ile dava tarihi arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak kabul edildiği belirtilen tarihler yönünden taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece verilen davacının 01.01.1985-09.01.1994 ve 01.10.2001 ile dava tarihi arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine ilişkin hüküm yerindedir.

Uyuşmazlık; davacının 01.11.1994-20.01.1995 ve 01.12.1995-01.10.2001 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılıp sayılmayacağı noktasındadır. 506 sayıl Yasa'ya tabi zorunlu çalışma nedeniyle tarım Bağ-Kur sigortalılığına uzunca bir zaman ara verdikten ve 506 sayılı Yasaya tabi zorunlu sigortalılığın sona ermesinden sonra 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığın yeniden başlatılabilmesi için doğrudan prim yatırılması veya aynı Yasa'nın 36. maddesine göre ürün bedelinden tevkifat yoluyla prim kesilerek yeniden kayıt ve tescil yolundaki iradenin ortaya konulması gerekir.

Yapılacak iş; davacıya yukarıda açıklanan tarihler arasında zirai ürün sattığı kurum, kuruluş ve kişileri açıklattırmak, bu kurum veya kuruluşlarca ürün bedelinden tevkifat yoluyla prim kesintisi yapılıp yapılmadığını araştırmak prim kesintisi var ise davacının kesintinin yapıldığı tarihi takibeden aybaşından itibaren tescil edilmiş sayılacağı gözetilerek kesintinin bulunduğu yıllarda tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunu kabul etmek, kesintinin bulunmadığı yıllarda 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirlenen kayıtların varlığını araştırmak ve çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece yukarıda açıklanan doğrultuda araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu davacının 01.11.1994- 20.01.1995 ve 01.12.1995-01.10.2001 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.04.2006  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12465, Karar No: 2013/1912, Tarih: 05.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/12465 E.  ,  2013/1912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

... ...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, ara dinlenme ücreti, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ... sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai ve ara dinlenme ücreti alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili, davacının istifa ederek işten ayrıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dosyadaki tutanaklara göre davacının ... sözleşmesini cep telefonundan sms (mesaj) ile davalı şirket yetkilisine feshettiğini bildirdiği, davacının daha sonra ....02.2010 tarihinde ... Noterliği'nden çektiği ihtarnamede, birlikte çalıştığı ekip arkadaşlarının haksız yere işine son verilmesinin kendisini üzdüğünden dolayı bu şekilde mesaj çektiğini, ancak aradan on gün geçtikten sonra satış müdürü tarafından işine son verildiğinin sözlü olarak belirtildiğini, telefon mesajında sarf ettiği sözlerin istifa anlamına gelmediğini, şayet işine son verilme iradesi var ise bunun yazılı olarak bildirilip yasal haklarının verilmesini talep ettiği, ancak davalı işverenlikçe bu ihtarnameye karşı her hangi bir cevap verilmediği gibi davacıya yazılı fesih bildirimi de yapılmadığı, ... sözleşmesinin kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanacak şekilde işveren tarafından feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

...- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

...- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davacının ... sözleşmesinin istifa ile sona erip ermediği noktasında toplanmaktadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının, aynı işyerinde çalışan bir arkadaşının ... sözleşmesinin, davalı işverenlikçe sonlandırılması üzerine, 30.01.2010 tarihinde, cep telefonundan şirket ortaklarından Fuat Ayrancıoğlu'nun cep telefonuna “... Bey yoksa ben de yokum. Benim de çıkışımı verin. Biz kader birliği yapmıştık. Size inandık, güvendik. Bey yoksa ben de yokum. Kusura bakmayın...” şeklinde mesaj gönderdiği, davacının da mesaj içeriğini inkar etmediği anlaşılmaktadır. Mesaj içeriğinden, davacının, ... sözleşmesini tek taraflı irade beyanı ile sona erdirdiği açıkça anlaşılmaktadır. Davacı kendi isteği ile işten ayrıldığına göre, mahkemece isabetli olmayan değerlendirmeyle kıdem ve ihbar tazminatının hüküm altına alınması hatalı bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 05.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14460, Karar No: 2014/8999, Tarih: 07.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14460 E.  ,  2014/8999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/188922

MAHKEMESİ : Reyhanlı 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2012

NUMARASI : 2012/78 (E) ve 2012/340 (K)

SUÇ : 5607 Sayılı kanuna muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "03/02/2012 yerine 25/01/2012" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

Dava konusu balıkların yurda yasal olmayan yoldan getirildiklerine ve yabancı menşeli olduklarına, dolayısıyla sanığın isnat edilen suçtan mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı cihetle beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3112, Karar No: 2018/3666, Tarih: 10.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3112 E.  ,  2018/3666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... ve Ark.

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin dava konusu ana taşınmazda kat maliki olduklarını, onaylı mimari projesinde ve yapı kullanma izin belgesinde apartmanın ortak alanlarının, asansör, açık otopark, kapıcı dairesi, ortak depo-ardiye, kiler, sığınak, yangın merdiveni olarak gösterildiğini, ancak bodrum kattaki ortak alanlardan iki adet depo-ardiye ve kilerin, aynı zamanda apartmanın müteahhidi olan ... tarafından kendisine ait 3 no.lu bağımsız bölümün eklentisi olarak tapuya tescil ettirildiğini beyan ederek; davalının kat maliklerinin izni ve rızası olmadan ortak yer olan kapıcı dairesine yaptığı müdahalenin önlenmesine, kapıcı dairesinin 3 nolu bağımsız bölümden mimari projeye göre ayrılmak suretiyle eski haline getirilmesine ve kal'ine; davalının sahibi olduğu 3 nolu meskene eklenti olarak tescil edilen ve bodrum kattaki ortak alanlara yaptığı müdahalenin önlenerek onaylı mimari projeye uygun hale getirilmesine bunun sağlanması için tapu kaydının düzeltilmesine, arsa paylarının yeniden belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; yönetim planının oy birliği ile oluşturulduğu, yönetim planının Kat Mülkiyeti Kanununa göre bütün kat maliklerini bağlayan bir belge olduğu, davalının bu nedenle maliki olduğu 3 numaralı bağımsız bölüme eklenti olarak tahsis edilen zemin kattaki depoları onaylı mimari projeye uygun olarak kullanmasında bir yasal engel bulunmadığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile kısmen reddine, dava konusu ...ili, Turhal ilçesi, Seyfidemirsoy mahallesi, 29 ada 21 parselde tapuya kayıtlı Çarşı Sokak No:18 adresinde bulunan binanın 3 numaralı bağımsız bölüm maliki davalı tarafından zemin katta 3 numarada bağımsız bölümün bitişiğinde bulunan kapıcı dairesine yaptığı müdahalenin men'ine, 3 nolu bağımsız bölüm ile kapıcı dairesinin mimari projeye uygun eski hale getirilmesine, dava konusu taşınmazın bodrum katında bulunan 3 nolu bağımsız bölümün eklentileri E-1 ve E-2 deki projeye aykırı olarak açılan pencerelerin kapatılması suretiyle mimari projeye uygun eski hale getirilmesine, dava konusu taşınmazın bodrum katında bulunan 3. nolu bağımsız bölümün eklentisi E-3'ün mimari projeye uygun olarak eski hale getirilmesine, hüküm fıkrasının 1, 2 ve 3 numaralı bentlerindeki kararların gereğinin yerine getirilmesi için davalıya bir ay süre verilmesine, dosyada bulunan 29/04/2015 havale tarihli İnşaat Mühendisi Emre Birsoy tarafından düzenlenen bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına, davacılar vekilinin diğer taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca projeye aykırı yapıldığı bildirilen tadilat ve eklentilerin eski hale getirilmesi, ortak yerlere elatmanın önlenmesi, arsa paylarının yeniden belirlenmesi istemine ilişkindir.

- 2 -

2017/3112 - 2018/3666

Dava, Kat Mülkiyeti Kanunu uyarınca projeye aykırı yapıldığı bildirilen tadilat ve eklentilerin eski hale getirilmesi, ortak yerlere elatmanın önlenmesi, arsa paylarının yeniden belirlenmesi istemine ilişkindir.

- 2 -

2017/3112 - 2018/3666

1- Mahkemece davanın kabulü, müdahalenin önlenmesi ve projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi yönünde hüküm kurulmuş ise de, verilen hüküm infaza elverişli değildir. HMK'nın 297/2. maddesi; "Hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir." hükmünü amir olup, hüküm fıkrasının tarafların taleplerini karşılayacak şekilde açık ve maddeler halinde, infazda tereddüt yaratmayacak şekilde oluşturulması gerekirken, anılan kanun hükmüne aykırı olacak şekilde, dava konusu taşınmazın tam olarak hangi bölümlerine, ne şekilde bir müdahalede bulunulduğu ve bu müdahalenin ne suretle giderilebileceği somut olarak belirtilmeksizin, bilirkişi raporuna atıf yapmakla yetinilmiş olması, özellikle hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde; "kapıcı dairesine yapılan müdahalenin men'ine, 3 no.lu bağımsız bölüm ile kapıcı dairesinin mimari projeye uygun eski hale getirilmesine", 2 nolu bendinde "E-1 ve E-2 de ki projeye aykırı olarak açılan pencerelerin kapatılması suretiyle mimari projeye uygun eski hale getirilmesine," ve 3 nolu bendinde "E-3'ün mimari projeye uygun olarak eski hale getirilmesine" şeklindeki genel ve soyut, infazda tereddüt yaratabilecek tarzdaki ifadelerle hüküm kurulması, hüküm fıkrasının açık, şeffaf, uygulanabilir ve gerekçe ile uyumlu olma, talepleri tek tek karşılama ilkesine aykırı olması nedeniyle bozmayı gerektirmiştir.

2- Dava dilekçesinde, davalının sahibi olduğu 3 nolu meskene, bodrum kattaki iki adet depo-ardiye ve kilerin "eklenti" olarak tapuda tescil edilmesi nedeniyle bodrum kattaki ortak alanlara yapılan müdahalenin önlenmesi ve onaylı mimari projeye uygun hale getirilmesinin sağlanması için tapu kaydının da düzeltilmesi ve arsa paylarının yeniden belirlenmesi talep edilmiş olmasına rağmen, projeye aykırılığın giderilmesine ve eski hale getirmeye karar verilmesinden sonra, "eklenti"ye ilişkin düzeltmenin infazı için tapuda tescile yönelik hüküm kurulmaması, özellikle arsa paylarının yeniden belirlenmesine yönelik hiçbir araştırma yapılmamış olması, yukarıda anılan HMK'nın 297/2. maddesi hükmüne aykırı olacak şekilde, taleplerden her biri hakkında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında açıkça belirtilmemesi, hüküm oluşturulurken taleplerden her biri hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması, bozmayı gerektirmiştir.

3- Davacılardan ... ve ..., mahkemeye sundukları 15.12.2014 havale tarihli dilekçeleri ile davadan vazgeçtiklerini ve feragat ettiklerini beyan etmelerine rağmen, mahkemece bu davacılar yönünden "feragat nedeniyle davanın reddi"ne dair hüküm kurulmamış olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın, eksik ve yetersiz inceleme neticesinde yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 10/05/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5181, Karar No: 2013/12570, Tarih: 09.07.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/5181 E.  ,  2013/12570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... Ltd.Şti.ile ... Asansör Ltd.Şti.vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalılardan ... Asansör Ltd.Şti.ile imzalanan finansal kiralama sözleşmesi uyarınca sözleşmeye konu malların adı geçen davalıya teslim edildiğini, söz konusu malların bu davalı tarafından diğer davalı ... Dünyası Ltd.Şti.ne zilyetliğinin devredildiğini, daha sonra davalılardan ... Sac San.Tic.Ltd.Şti.nin, ... Dünyası Ltd.Şti.aleyhine giriştiği icra takibi nedeniyle müvekkiline ait davaya konu makineler haczedilip, davalı ... Ltd.Şti.tarafından alınıp, işyerinde kullanıldığını, ancak bu makinelerin müvekkiline ait olduğunu iddia ederek makinelerin aynen iadesine, bunun mümkün olmaması halinde makine bedelleri üzerinden global ödemenin düşülmesinden sonra hesaplanabilen 30.000 TL.zararın müşterek ve müteselsilen davalılardan ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Asansör ve Nakliye San.Tic.Ltd.Şti.yetkilisi cevabında, davacıdan finansal kiralama sözleşmesi ile kiraladıkları makinelerin bir kısmını komşuları olan kendileri ile aynı işi yapan ... Dünyası firmasının borcuna karşılık davalılardan ... Şirketi tarafından haczedilip satıldığını, her iki davalının da kötüniyetli olduğunu, ... Şirketinin haczedilen makinelerin leasingli olduğunu bildiği halde haczettirip sattırdığını, davalı ... Dünyası da menfaat temin ettiği için sessiz kaldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Sac San.ve Tic.Ltd.Şti.vekili cevabında, finansal kiracı şirketin sözleşme hükümlerinin gerektirdiği şekilde zilyedliğini muhafaza etmediğini, sözleşme konusu menkulleri zilyedliğinden çıkardığını, bu durumu finansal kiralayana bildirmediğini, ayrıca menkullerin haczini de bildirmediğini, menkuller icrai şatış ile 3.şahsa ihale edilip satış işleminin gerçekleştiğini, fakat ihalenin feshine yönelik bir dava açılmadığını, ihalenin kesinleştiğini ve mülkiyetin ihale alıcısı 3.şahsa geçtiğini, finansal kiralayanın uğradığı tüm zararlardan davalı ... Asansör Ltd.Şti.nin kusursuz sorumlu olduğunu, finansal kiralama sözleşmesinin kiracının ikametgahı noterliğinde yapılarak özel sicile tescil edilmesi zorunlu iken buna uyulmadığını, sözleşmenin geçersiz olduğunu, menkul malların icra borçlusu olan

diğer davalı ... Dünyası Ltd.Şti.nin adresinde haczedilip, daha sonra muhafaza altına alındığını, davalılar ... Dünyası Ltd.Şti.ile ... Asansör Ltd.Şti.arasında fiziki bir bağ olup, ... Dünyası Ltd.Şti.nin ... Asansör Ltd.Şti.nin devamı niteliğinde olduğunu, satış ile mülkiyetin 3.şahıs müvekkiline geçtiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

diğer davalı ... Dünyası Ltd.Şti.nin adresinde haczedilip, daha sonra muhafaza altına alındığını, davalılar ... Dünyası Ltd.Şti.ile ... Asansör Ltd.Şti.arasında fiziki bir bağ olup, ... Dünyası Ltd.Şti.nin ... Asansör Ltd.Şti.nin devamı niteliğinde olduğunu, satış ile mülkiyetin 3.şahıs müvekkiline geçtiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ... Dünyası Ltd.Şti.davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalılardan ... Ltd.Şti.ile yaptığı finansal kiralama sözleşmesinin İzmir 21.Noterliği Özel Siciline tescil edildiği, böylece üçüncü kişilerin finansal kiralamaya konu mal üzerinde aynı hak taleplerinin, kiraya veren davacıya karşı ileri sürülmesinin olanaklı olmadığı, davalı ... Ltd.Şti.nin üçüncü kişinin iyiniyetinden bahsetmesinin mümkün olmadığı, diğer davalıların da sözkonusu malların bu şekilde icra kanalıyla satılmasında elbirliğiyle hareket ederek davacıyı zarara uğrattıkları, her üç davalının da davacıya ait menkul malların kiracı olan ... Ltd.Şti.nde bulunması gerekirken, icra kanalıyla davalı ... Ltd.Şti.ne geçmesinde müşterek ve müteselsil sorumluluklarının bulunduğu, bu nedenle menkul malların davalılardan aynen iadesine, bunun mümkün olmaması halinde ise 2004 sayılı İİK.nun 24.maddesi gereğince işlem yapılmasına ve bu durumda ise menkul malların icra kanalıyla satılan değeri olan 18.500 TL.nin dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar ... Ltd.Şti.vekili ve davalı ... Ltd.Şti.vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar ... Ltd.Şti.vekili ve davalı ... Ltd.Şti.vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4285, Karar No: 2017/16065, Tarih: 04.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/4285 E.  ,  2017/16065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın Tahliyesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı, 01.04.2013 başlangıç tarihli ve yedi yıl süreli yazılı kira sözleşmesine dayanarak 15.09.2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile toplam 5.403,86 TL alacağın tahsili ve tahliye talep etmiş, davalı borçlu borca ve imzaya itiraz etmediğinden icra takibi kesinleşmiştir.

Dava, kesinleşen icra takibi nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra takibinde dayanılan ve karara esas alınan 01.04.2013 başlangıç tarihli ve yedi yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesi kiraya verenler..... ve.... tarafından imzalanmıştır. Kira sözleşmesinde kiralayanlar birden fazla olduğundan, kiralayanlar arasında mecburi dava arkadaşlığının bulunduğunun kabulü gerekir. Birden fazla kiralayan olması halinde icra takibinin bütün kiralayanlar tarafından yapılması ve davanın da birlikte açılması zorunludur. Zira, tahliye hakkı bölünemeyen haklardan olup, zorunlu dava arkadaşlarından biri tek başına tahliye isteyemez.

Somut Olayda; Davaya dayanak icra takibi kiraya verenlerden ... tarafından açılmıştır. Kiraya verenlerden ... kendi hissesine düşen kira alacağı için tek başına takip başlatabilir ise de yukarıdaki açıklamalar ışığında tek başına tahliye isteyemez. Davadaki eksiklik giderilebilirse de icra takibindeki eksikliğin giderilmesi mümkün değildir. Bu nedenle Mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken tahliye kararı verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2498, Karar No: 2018/329, Tarih: 01.02.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/2498 E.  ,  2018/329 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı .... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı Yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da tüketici mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.02.2003 gün ve 2003/15-127 Esas, 2003/102 Karar sayılı kararında bu husus belirtilmiştir.

Dava açıldığı tarih itibariyle yürürlükte bulunan 4822 sayılı Yasa ile değişik 4077 sayılı Yasa kapsamında olmayan eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup, davacı iş sahibi, davalılar ise yüklenici ve üreticidir. Bu durumda davaya genel mahkeme sıfatıyla bakılması gerekirken; tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma sebebine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden daval.... geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 01.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

....