muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/35558, Karar No: 2014/35368, Tarih: 10.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/35558 E.  ,  2014/35368 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/235983

;MAHKEMESİ : Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/07/2010

NUMARASI : 2010/240 (E) ve 2010/444 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 40TL değerinde 13 adet ağaç çalan sanıklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanıkların çaldıkları ağaçların değer tespit tutanağına göre 40 TL olduğu, TCK'nın 54/3 maddesindeki ''suçta kullanılan eşyanın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olacağı anlaşıldığında, müsaderesine hükmedilmeyebilir'' şeklinde yasal düzenleme gözetilerek, 45 SA 9183 plaka sayılı aracın ruhsat sahibine iadesi yerine, TCK'nın 54/1 maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiş olması,

2-Sanıkların çaldıkları ağaçların değer tespit tutanağına göre 40 TL olduğu, TCK'nın 54/3 maddesindeki ''suçta kullanılan eşyanın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve bu nedenle hakkaniyete aykırı olacağı anlaşıldığında, müsaderesine hükmedilmeyebilir'' şeklinde yasal düzenleme gözetilerek, 45 SA 9183 plaka sayılı aracın ruhsat sahibine iadesi yerine, TCK'nın 54/1 maddesi gereğince müsaderesine karar verilmiş olması,

3-Toplam 15,00TL yargılama giderinin, CMK'nın 324/4 maddesi uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usülü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun anlaşıldığı halde hazineye irat kaydına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar B.. S.. ve Y.. K..'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10.12.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13267, Karar No: 2006/11826, Tarih: 07.11.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/13267 E.  ,  2006/11826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Muğla 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih               : 26.6.2006
Yargıtay — Esas No: 2013/25029, Karar No: 2013/17086, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/25029 E.  ,  2013/17086 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan yürütülen soruşturma sonucunda, (Kapatılan) Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığı'nca verilen 15/10/2012 tarihli ve 2011/34842 soruşturma, 2012/16382 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesi'nin (Kapatılan) Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19/12/2012 tarihli ve 2012/2141 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'nca verilen 24/07/2013 gün ve 2013/11934/47624 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06/09/2013 gün ve 2013/257484 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 12. maddesindeki "Bir yabancı, 13'üncü maddede yazılı suçlar dışında, Türk kanunlarına göre aşağı sınırı en az bir yıl hapis cezasını gerektiren bir suçu yabancı ülkede Türkiye'nin zararına işlediği ve kendisi Türkiye'de bulunduğu takdirde, Türk kanunlarına göre cezalandırılır. Yargılama yapılması Adalet Bakanı'nın istemine bağlıdır. Yukarıdaki fıkrada belirtilen suçun bir Türk vatandaşının veya Türk kanunlarına göre kurulmuş özel hukuk tüzel kişisinin zararına işlenmesi ve failin Türkiye'de bulunması hâlinde, bu suçtan dolayı yabancı ülkede hüküm verilmemiş olması koşulu ile suçtan zarar görenin şikâyeti üzerine fail, Türk kanunlarına göre cezalandırılır..." şeklindeki düzenleme karşısında, ilgili özel hukuk tüzel kişisinin şikayetçi olduğu somut olaya ilişkin olarak Cumhuriyet Savcılığı'nca soruşturma yürütülmesinin gerektiği gözetilmeden, itirazın bu nedenle kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden; İstanbul Anadolu 6. (Kapatılan Üsküdar 2. Ağır) Ceza Mahkemesi'nin 19/12/2012 tarih ve 2012/2141 D. İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince, BOZULMASINA, bozma nedenine göre müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, 11/11/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2361, Karar No: 2019/4059, Tarih: 08.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/2361 E.  ,  2019/4059 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile ... Den. Taş. San. Tic. ve A.Ş. adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... ... 19.İş Mahkemesinden verilen 14.01.2016 günlü ve 2014/495 E. - 2016/11 K. sayılı hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dairemizin 12.12.2018 tarihli geri çevirme kararında, “davalı şirketin Ticaret Sicil Memurluğundan kayıtlarının celbi ile gelen kayıtlar doğrultusunda adı geçen davalı şirkete belirtilen mevzuat hükümleri çerçevesinde gerekçeli karar usulünce tebliğ edilmeli, şirket tasfiye halinde ise gerekçeli kararın yetkili tasfiye memurlarına tebliği, şirket kaydının karar tarihinden sonra terkin edildiğinin anlaşılması halinde, ihya edilmesi için yasal prosedür işletilmek suretiyle, şirketin ihyasına dair karar alındıktan sonra, dosyanın bila ikmal iadesi temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesindeki düzenleme gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, davalı şirket kaydının karar tarihinden önce terkin edildiğinin anlaşılması halinde ise, dosyanın bila ikmal iadesi” hususu belirtilmişse de, geri çevirme sonrası gelen ticaret sicili kayıtlarına göre davalı şirketin 21.09.2015 tarihinde iflasına karar verildiği,bu nedenle de unvanına iflas nedeniyle tasfiye halinde ibaresinin eklendiğinin bildirildiği, Mahkemece tasfiye memurlarına ilişkin bir araştırma yapılmaksızın aynı cevabi yazı içinde bildirilen şirket adresine ise Mahkemece gerekçeli kararın tebliğe çıkartıldığı, bu nedenle de geri çevirme kararının gereği gibi yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davalı şirketin tasfiye memurları usulünce tespit edildikten sonra gerekçeli karar tasfiye memurlarına tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 08.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3130, Karar No: 2023/5378, Tarih: 29.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3130 E.  ,  2023/5378 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.01.2022 Tarihli ve 2021/1230 Esas, 2022/153 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış, kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 30.06.2022 tarihli dilekçesi ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin kararı verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 05.07.2022 tarihli ek kararı ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin Doğu Yaka Mahallesi 1213 Sokak Anapark Evleri A Blok No:9 K:5 Muratpaşa/Antalya olarak değiştirilmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.12.2022 Tarihli ve 2022/1738 Esas, 2022/1901 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlının ... Mumcu Mahallesi ... Sokak No:2 İç Kapı No:1 .../... adresinde yaşayan kızı ... yanına götürdüğünün bildirildiği gerekçesiyle karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin talebi üzerine 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı bulunduğuna göre vesayet dosyasının takibi ile Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/33787, Karar No: 2012/44421, Tarih: 26.12.2012

**9. Hukuk Dairesi         2010/33787 E.  ,  2012/44421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalıya ait şirkette 02/08/2000-20/02/2008 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından haksız nedenle feshedildiğini belirterek; kıdem ihbar tazminatları,yıllık izin ücretleri ve Şubat 2009 dönem ücretinin ödenmediğini iddia ederek dava açmıştır

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 28/01/2003 tarihinde davalı şirkette çalışmaya başladığını daha önceki çalışmasının emekliliği nedeniyle 22/10/2002 tarihinde sona erdiğini, davacının iş sözleşmesinin 04/03/2009 tarihinde sona erdirildiğini, kıdem ve ihbar tazminatları ile Şubat 2009 dönem ücreti alacaklarının davacıya ödendiğini, yıllık izinlerinin kullandırıldığını, iş akdinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesine göre haklı nedenle feshedildiğini, bu sebeplerle açılan davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı asgari ücret ve sefer primi ile çalıştığını, ayrıca prim ödendiğini, tehlikeli yük parası aldığını ve grupaj adı altında ayrıca para ödendiğini iddia ederek talepte bulunmuş ve dilekçesinde İtalya'nın Trieste Limanından hareketle Avrupa ülkelerine sefer yaptığını belirtmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında Uluslararası Sürücüler Derneği 'ne yazılan yazıya verilen cevapta, Avrupa'ya çalışan tır şoförlerine yönelik sefer primi miktarları bildirilmiştir.

Mahkemece iki davacı tanığının beyanı ile bu belgeye dayanılarak davacının ücretini belirleyen rapora itibarla davacının giydirilmiş ücreti 8.236,02 TL olarak kabul edilmiştir.

Mahkemece, davacının İtalya'nın Trieste Limanından Avrupa İçlerine sefer yaptığı hususu gözden kaçırılarak inceleme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Yurtdışı tır şoförlerinin, iki tür çalışma yaptığı Dairemizin incelemesinden geçen bir çok kararda bilinmektedir. Bir kısım tır şoförü yüklediği tır ile Avrupa daki ülkeye karayolu ile gidip gelmekte , bir kısım şoför ise Avrupa'nın değişik limanlarına Ro-Ro gemileri ile götürülen konteynırları Avrupa'daki limandan alıp Avrupa içi adreslere götürmektedirler. Bu ikinci çalışma şekli dorsecilik olarak adlandırılmaktadır.

Şoförlerin çalışma şekline göre sefer sayıları ve sefer primleri farklılık arzetmektedir.

Şoförlerin çalışma şekline göre sefer sayıları ve sefer primleri farklılık arzetmektedir.

Davacı dilekçesinde de belirttiği üzere İtalya'nın Trieste Limanından aldığı konteynrları Avrupa içine dağıtmaktadır. Dorsecilik diye tabir edilen bu çalışma şeklinde Avrupa içinde ayda dört sefer yapılması normal olup buna ilişkin tespit yerindedir. Ancak sefer piriminin miktarı konusunda anlaşmazlık olup, mahkemenin yaptığı araştırma yeterli değildir.

Mahkemece taraf tanıkları yeniden dinlenerek davacının dorsecilik diye tabir edilen çalışma şekline göre Avrupa içi dağıtım nedeniyle aldığı sefer primi tekrar sorulup sürekli tehlikeli madde taşıyıp taşımadığı açıklığa kavuşturulup diğer 100 Euro priminin neden kaynaklandığı ve grupaj denilerek ödenen paranın dayanağı açıklatılıp Uluslararası Sürücüler Derneği'nden dorsecilik diye tabir edilen çalışma şekline göre sefer priminin ne kadar olduğu araştırılıp saptanarak hükmedilen alacakların belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4034, Karar No: 2012/4805, Tarih: 30.04.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/4034 E.  ,  2012/4805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Kamulaştırma Yasasının 11.maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevkii ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir.

Geri çevirme kararı üzerine dosya içerisine getirtilen ... Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 21.02.2012 tarihli yazılarına göre dava konusu taşınmazın 1/1000 ölçekli uygulama imar planı ve 1/5000 ölçekli nazım imar planı dışında olduğu, belediye hizmetlerinden faydalanmadığı, etrafının meskûn olmadığı bildirilmiştir.

Bakanlar Kurulunun Yargıtayca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmazın, imar planı içerisinde olmadığı gibi, meskûn mahalde de bulunmadığı anlaşıldığından "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel belirlenmiş olması,

2-Kamulaştırma nedeniyle dava konusu taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan kesiminin geometrik şekli, yüzölçümü, tarımsal bütünlüğü dikkate alınarak değer kaybı verilmemesi gerekirken, artan kesimde %25 oranında değer kaybına hükmedilerek kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden değerlendirme tarihine göre münavebeye alınacak ürünlerin hangileri olduğu ve bunlara ait dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatlarına ilişkin resmi veriler getirtildikten sonra arazi niteliğine göre inceleme yapacak bilirkişi kurulu oluşturularak bu verilere uygun değerlendirme yapan rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden değerlendirme tarihine göre münavebeye alınacak ürünlerin hangileri olduğu ve bunlara ait dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatlarına ilişkin resmi veriler getirtildikten sonra arazi niteliğine göre inceleme yapacak bilirkişi kurulu oluşturularak bu verilere uygun değerlendirme yapan rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı tarafa iadesine, 30.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7105, Karar No: 2022/1978, Tarih: 21.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/7105 E.  ,  2022/1978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın eylemini saat 19:00-20:00 sularında gerçekleştirdiğini beyan ettiği ve suç tarihinde güneşin saat 17:09’da battığı, hal böyle olunca hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanmaması,

2-Sanığın 16.02.2016 tarihli oturumda pişman olduğunu söyleyip mağdurun zararını gidermek istediğini beyan ettiği, mağdurun da 22.02.2016 tarihli dilekçe ile şikayetinden vazgeçtiğini ve zararının karşılanmasını istemediğini belirtmesi karşısında, sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 21.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.