muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4574, Karar No: 2023/8140, Tarih: 06.12.2023

3. Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2022/94 Esas, 2023/6 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, dördüncü fıkrası, altıncı fıkrası ve 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 10 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bentleri, beşinci fıkrası uyarınca 4 yıl 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, ancak; bozma öncesi aleyhe temyiz başvurusu bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 307 nci madddesinin beşinci fıkrası gereğince netice olarak 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun müsnet suçlardan alt sınırdan cezalandırılmasının ve lehe vekalet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Suça sürüklenen çocuğun atılı konumda bulunan suçları işlediğine dair somut bir delil bulunmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mahkeme, "...Suça Sürüklenen Çocuk ...'un Mağdur Çocuk ...'e jilet vererek "tuvalete git, anüsündeki kılları temizle" dediği, Mağdurun bunu kabul etmemesi üzerine jiletle tehdit ederek zorla tuvalete gönderdiği, tuvaletteyken ...'un tek başına yanına geldiği, elindeki jileti tutarak "soyun" dediği, mağdura "senin boynunu bununla keserim" diyerek tehdit etmesi üzerine mağdurun pantolonunu indirdiği, SSÇ'nin arkasına geçtiği ve cinsel organı ile livata eylemini gerçekleştirdiği, mağdura kimseye söylememesini söylediği, livata olgusunun olayın intikal şekli ve zamanı da dikkate alındığında BTM ile giderilebilir şeklinde yaralanması ile birlikte ADÜ Adli Tıp Anabilim Dalının 22.03.2011 tarihli raporunda anal bölgede skar tespiti ile desteklenen Mağdur anlatımı ile sabit olduğu ve mağdurun beden ve ruh sağlığının bozulduğunun Adli Tıp Kurumu 6.İhtisas Kurulunun 25.09.2013 tarihli raporu ile belirlendiği..." şeklindeki gerekçeyle suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan mahkumiyetine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümler yönünden alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezaların belirlenmesinin isabetli olduğu, 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinin yerinde olduğu anlaşıldığından, katılan Bakanlık vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilerek Mahkemece kurulan hükümlerde, hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nazilli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2022/94 Esas, 2023/6 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8224, Karar No: 2016/8427, Tarih: 12.05.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/8224 E.  ,  2016/8427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi ve tazminat taleplerinin kısmen kabulüne dair verilen karar hesap raporunun denetime elverişli olmadığı, yeniden hesaba ilişkin rapor almak ve bilirkişice belirlenen zarar miktarından Kurum tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin davalının kusuruna isabet eden kısmının tenzil ederek çıkacak sonuca göre karar veilmesi gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davacı vekilinin bozma ilamından sonra sunduğu ıslah dilekçesine istinaden maddi tazminat talebinin kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlık bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, dosyanın Dairemizce incelenmesi bu konunun değerlendirilmesi için askıya alınmış, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “ İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “ Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece davacı vekilinin bozmadan sonra “ıslah dilekçesi”ne değer verilerek alınan rapor doğrultusunda karar verilmesi ...nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkinK. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 12/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

E.M
Yargıtay — Esas No: 2014/4159, Karar No: 2014/5741, Tarih: 15.10.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/4159 E.  ,  2014/5741 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bakırköy 17. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :18.03.2014

Numarası :2013/469-2014/93

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan bakiye alacağın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece tüketici mahkemesinin görevli olduğu gerekçesi ile görevsizlik kararı verilmiş, verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı Yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 Esas, 2003/102 Karar sayılı kararında bu husus belirtilmiştir.

Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada asliye hukuk mahkemesinin görevli olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi yerine tüketici mahkemelerinin görevli olduğundan bahisle görevsizlik kararı verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 15.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/17619, Karar No: 2010/21595, Tarih: 21.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/17619 E.  ,  2010/21595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sivas Aile Mahkemesi

TARİHİ :4.6.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 21.12.2010 günü temyiz eden davacı-karşı davalı E. G.vekili Av. . .geldi. Karşı taraf davalı-karşı davacı M.G.ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Boşanma ve evlenmenin iptali davalarında yetkili mahkeme; tarafların davadan önce son altı ay birlikte oturdukları yer veya eşlerden birinin yerleşim yeri mahkemesidir (TMK.md.168). Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir (TMK.md.19). Davacı kadının devlet memuru olarak iki yılı aşkın süredir Sivas il merkezinde çalıştığı, burada oturduğu, yerleşim yeri kaydını Nüfus Siciline Sivas olarak kaydettirdiği ve Sivas seçmeni olarak Sivas'ta oy kullandığı anlaşılmaktadır. Bir kişinin çok ileri bir tarihte başka bir yere taşınmayı düşünmesi, memursa başka yere tayin istemeyi düşünüyor olması; uzunca bir süredir memur olarak çalıştığı ve oturduğu yerde, sürekli kalma niyetinin olmadığı anlamına gelmez. 1587 Sayılı Nüfus Kanununun 28. maddesi 21.10.2003 gün ve 4992 Sayılı Kanunun 1. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış; 5490 Sayılı "Nüfus Hizmetleri Kanunu"nda buna ilişkin bir hükme yer verilmemiş olduğundan; artık nüfusa kayıtlı olunan yerin yerleşim yerine karine olmasına ilişkin kuralın dayanağı kalmamıştır. 5490 Sayılı Kanunun 7/g ve 50. maddesi gereğince kişilerin yerleşim yeri adreslerinin nüfus aile kütüklerine bildirilmesi ve buna uygun adres kayıt sistemi tutulması zorunluluğu vardır. Bu merkezi adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi aksi sabit oluncaya kadar geçerlidir (Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik md.13). Bu açıklamalar karşısında, davacı-karşılık davalı Emine'nin yerleşim yerinin Sivas olduğu; bunun aksinin kabulünü gerektirir bir delil bulunmadığı gözetilmeden; işin esasının incelenmesi gerekirken; yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, duruşma için takdir olunan 825.00 TL. vekalet ücretinin M.alınıp E.verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.21.12.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/33137, Karar No: 2023/950, Tarih: 09.02.2023

**4. Ceza Dairesi         2020/33137 E.  ,  2023/950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

Sanık hakkında kurulan hükümler; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 265 ncı maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca 16 ay hapis cezası ile cezalandırılmalasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

2. Sanık hakkında hakaret suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrasının yollamasıyla aynı maddenin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; almış olduğu cezalara itiraz ettiği, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; almış olduğu cezalara itiraz ettiği, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde, araç içerisinde uyuşturucu madde satan şahısların olduğu hususunda yapılan anons üzerine olay yerine polislerin geldikleri, şüphelinin bu esnada eteğinin altından beyaz renkli bir cismi yol kenarında bulunan otların arasına attığı, şüphelinin yakalanmak istenilmesi üzerine yeleğinin sağ cebinden çıkarmış olduğu jileti boynuna dayayarak ''Siz beni alamazsınız, yaklaşmayın, sizi kurşunlara dizdiririm, sizi sinkaf ettiririm, a... koyduklarım, ağzınıza ...'' diyerek jiletle kendisine zarar verdiği, şüphelinin sağ el bileğinden yakalanarak etkisiz hâle getirildiği, şüphelinin GBT sorgusunda arandığı ayrıca "Uyuşturucu veya Uyarıcı Madde İmal ve Ticareti" suçundan ayrı bir işlem yapıldığı ve o suçtan gözaltına alındığı, nezaretteyken de nezaret görevlisi olan şikâyetçilere karşı elindeki jilet ile "Sizin a... koyayım, köpekler sizi keserim." diyerek kendisine zarar vermeye başladığı, bu esnada "Hepinizin ... koyduracağım, hepinizi sinkaf ettireceğim, siz ...'a gelirseniz hepinizi vurduracağım, siz kimin köpeğisiniz, sahibinizi sinkaf edeyim..." şeklinde vb. sözler söylediği, daha sonra görevlilerce etkisiz hâle getirildiği, iddia edilen olayda, sanık savunması, şikâyetçi beyanları, tutanak, görev yazısı ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; 26.01.2015 tarihli tutanak ve tutanağı doğrulayan mümzilerin ifadeleri ile sanığın müşteki polis memurlarına görevleri nedeniyle zincirleme şekilde hakaret ettiği ve elindeki jiletle "Sizleri doğrarım." diyerek tehditte bulunmak suretiyle atılı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediği sabit olmuş, suç işleme kastının yoğunluğu, suçun işleniş şekli gözetilerek ceza takdirinde alt sınırdan uzaklaşılmış ve Yerel Mahkemece kabul olunmuştur.

IV. GEREKÇE

A. Sanığın Temyiz Sebebi Yönünden

Şikâyetçilerin beyanı, olay tutanağından anlaşılacağı üzere sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilmesinde, Mahkemenin delilleri takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülememiştir.

B. Sair Yönlerden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme, hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5527, Karar No: 2011/5340, Tarih: 23.09.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/5527 E.  ,  2011/5340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Bey Nak. Müm. Tic. Ltd. Şti. ile davalı ...Teks. Dış Tic. A.Ş. arasındaki davadan dolayı İzmir 9. Sulh Hukuk Hakimliğince verilen 08.06.2011 gün ve 1240-735 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık navlun ücretinden kaynaklanan itirazın iptâli istemine ilişkin olup kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 23.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1569, Karar No: 2015/24240, Tarih: 26.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/1569 E.  ,  2015/24240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 26.05.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23244, Karar No: 2014/10044, Tarih: 26.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/23244 E.  ,  2014/10044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4389 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Banka aleyhine işlenen zimmet suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen mudiler..., ..., ... ve ...’ın müdahilliklerine karar verilip, lehlerine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, katılan ... vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca, hüküm fıkrasında yer alan "ve diğer Müdahiller ......., ... ve ..." ibarelerinin hükümden çıkarılması ve hükmün diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 7.835,56 TL nispi temyiz onama harcının sanıktan alınmasına, 26/05/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3107, Karar No: 2023/5362, Tarih: 19.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/3107 E.  ,  2023/5362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1195 E., 2022/508 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.06.2020 tarihli ve 2018/873 Esas, 2020/361 Karar sayılı kararı ile sanığın cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, üçüncü fıkrasının (b) bendi ve 53 üncü maddesi uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2020/1195 Esas, 2022/508 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ve 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özet olarak; sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığına, katılanın mahallede başkaları tarafından yönlendirilip şikayetçi olduğuna, savunma haklarının kısıtlandığına, sanığa komplo kurulduğuna, katılan beyanlarının çelişkili olduğuna, olayı gören tanık bulunmadığına, şüpheden sanığın yararlanacağına, sanığın katılan üzerinde kamu görevinden kaynaklı bir nüfuzunun bulunmadığına, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (b) bendinin uygulanmasının usul ve kanuna aykırı olduğuna, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü