muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/11425, Karar No: 2022/4312, Tarih: 09.05.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/11425 E.  ,  2022/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kesinleşen Kullanım Kadastrosuna İtiraz

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı Hazine vekili, davalı ... vekili, davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Kullanım kadastrosu sonucunda 788, 789, 790 parsel sayılı sırasıyla 99,67 - 143,00 ve 69,74 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar beyanlar hanesinde 6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, 788 parsel ...'nün, 789 parsel ...'nün kullanımında olduğu, 790 parselin kullanıcısının olmadığı belirtilerek tarla niteliği ile davalı Hazine adına tespit ve tescil edildikten sonra 788 parsel ... adına, 789 parsel ise ... adına satış suretiyle kayden tescil edilmiştir.

Davacılar ... ve arkadaşları murisleri Hasan Bal'ın kullanımında olan ve evveliyatında Hazine adına kayıtlı 584 parsel sayılı taşınmazın kulllanım kadastrosu sırasında dört parçaya bölünerek davalıların kullanımında olduğu belirtilmek suretiyle tespitlerinin yapıldığını öne sürerek dava açmışlardır.

Mahkemece Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin usule ilişin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne çekişmeli 789 ve 790 nolu parsellerin evveliyatında davacıların murisi Hasan Bal'ın zilyetliğinde bulunduğu, murisin ölümü ile mirasçıların zilyetliği sürdürdüğünün tespitine, 788 nolu parsel yönünden davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili, davalı ... vekili, davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Davalı Hazine vekili, davalı ... vekili ve davacı ... ve arkadaşları vekilinin çekişmeli 788 ve 789 parsel sayılı taşınmazlara yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'na 5831 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile eklenen Ek-4. maddesi uyarınca yapılan kadastro çalışması sonucunda düzenlenen kadastro tutanağının beyanlar hanesindeki kullanım şerhinin düzeltilmesi istemine ilişkindir. Bu nitelikteki davaların görülebilmesi için kullanım kadastrosuna tabi tutulan taşınmazın Hazinenin mülkiyetinde bulunması gerekir. Eldeki davada, çekişmeli taşınmazlar, dava tarihinde Hazine adına kayıtlı olmakla birlikte, yargılama sırasında 31.10.2013, 12.11.2013 ve 02.01.2014 tarihlerinde, ..., ...'e 6292 sayılı Kanun uyarınca satılmış ve böylelikle taşınmazlar Hazinenin mülkiyetinden çıkmıştır. Taşınmazların davalılar adına tapuya tescil edilmesi nedeniyle artık şerhe yönelik, davanın dinlenme imkanı kalmamış ve dava konusuz kalmıştır.

Hal böyle olunca; Mahkemece, davanın konusuz kalması nedeniyle, esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına ve dava tarihi itibariyle haklılık durumuna göre yargılama giderine hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

2.Davalı Hazine vekilinin çekişmeli 790 parsel sayılı taşınmaza yönelen temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle Kanun'a uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkeme kararlarının doğru, infazı kabil, infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak nitelikte olması gerekmektedir. Hüküm yerinde, çekişmeli taşınmazın tarafların kullanıcı olduklarına dair tapu kütüğünün beyanlar hanesine şerh verilmesi yönünde hüküm kurulması gerekirken sadece zilyetliğin tespitine karar verilerek hükmün infazında tereddüt oluşturulması isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

3.Davacı ... ve arkadaşları vekilinin çekişmeli 790 parsel sayılı taşınmaza ilişkin vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Davacılar, 2/B şerhi ile orman sınırları dışına çıkarılarak Hazine adına tapuya tescil edilen taşınmazın murislerinin fiili kullanımlarında olduğunu ileri sürerek, taşınmazda lehlerine kullanım şerhi verilmesi istemiyle dava açmışlardır. Bir başka anlatımla, davacıların talebi mülkiyet hakkına yönelik olmayıp, kullanım hakkının belirlenmesi ve tapunun beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmesine yönelik bulunmaktadır. Hal böyle olunca; kendisini vekil ile temsil ettiren davacılar lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken vekalet ücretine hükmedilmemiş olması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı açıklanan nedenlerle çekişmeli 788 ve 789 parsel sayılı taşınmazlara yönelik tüm temyiz itirazları, (2) ve (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle çekişmeli 790 parsel sayılı taşınmaza yönelik davacı ... ve arkadaşları vekili ile davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla ile 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, davacıların yargılama giderine ilişkin temyiz itirazlarının bozma nedenine göre bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edenler davalı ... ve davacı ... ve arkadaşlarına ayrı ayrı iadesine, 09.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11276, Karar No: 2019/1196, Tarih: 18.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/11276 E.  ,  2019/1196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacının ... 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012 / 1419 Esas sayılı dava dosyasının 11/02/2013 tarihli duruşmasında; " ... Baha Bey ile 145.000.00.-TL'ye payını bana devretmesi konusunda anlaştık, daha sonra Baha'ya 156.000.00.-TL para ödedim , oteli çalıştırmaya ben devam ediyorum..." şeklindeki ifadesinden tarafların arasındaki ortaklığın fesih ve tasfiyesinin tamamlandığının anlaşılmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.00'şer TL bakiye temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2839, Karar No: 2012/25163, Tarih: 04.09.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/2839 E.  ,  2012/25163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Emanete kayıtlı tabanca ve eklerinin akıbeti hakkında her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından "hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına" ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZETİLEREK ONANMASINA), 04.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23762, Karar No: 2015/9657, Tarih: 06.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/23762 E.  ,  2015/9657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, “ boşanmaya sebep olan olaylarda davalı fazla kusurlu” bulunarak, davacı yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmiştir. Oysa, davalının 2010 yılında geçirdiği kaza sonucu omirlik zedelenmesine bağlı olarak felç olduğu, davacının, kocasının maaş kartı elinde olduğu ve ihtiyaçlarını karşılayabilecek durumda bulunduğu halde, felçli olan kocasına bakmadığı, “ kardeşimize bak” diyen kocasının ailesine “ ben eşek miyim burda” diyerek çekip gittiği, davalının da, ailesinin müdahalesine kayıtsız kaldığı, kayınvalidesinin davacıyı sürekli olarak eleştirdiği, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında tarafların ikisi de aynı oranda kusurludur. Eşit kusurlu olan taraf yararına da maddi ve manevi tazminata hükmedilemez. Davacının tazminat taleplerinin reddi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.05.2015 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2012/2620, Karar No: 2012/2912, Tarih: 24.04.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2620 E.  ,  2012/2912 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7931, Karar No: 2019/2941, Tarih: 13.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/7931 E.  ,  2019/2941 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

19/02/2010 tarihli iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan suça sürüklenen çocuk ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 116/2, 119/1-c, 31/2, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Edirne Çocuk Mahkemesinin 20/05/2014 tarihli ve 2013/724 esas, 2014/311 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında; “Dosya kapsamına göre, müştekinin beyanına göre hırsızlığın müştekinin iş yerinin karşısında bulunan malzemelerini koyduğu depodan yapıldığının anlaşılması karşısında; benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 25/09/2018 tarihli ve 2016/8686 esas, 2018/11170 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, salt eşya muhafazası için kullanılan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği veya bir iş yerinin eklentisi niteliğindeki olmayan yere girilmesinin iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçunu oluşturmayacağı gözönünde bulundurularak, suça konu yerin sadece depo olarak kullanılıp kullanılmadığı, depoya girişin ne şekilde gerçekleştirildiği hususu netleştirilerek sonucuna göre, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet hükmü kurulup kurulamayacağına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10/06/2014 tarih ve 2014/15-157 esas, 2014/314 sayılı kararında açıklandığı üzere, Türk Ceza Kanununun "Konut dokunulmazlığının ihlali" başlıklı 116. maddesinin birinci fıkrası; "Bir kimsenin konutuna, konutunun eklentilerine rızasına aykırı olarak giren veya rıza ile girdikten sonra buradan çıkmayan kişi, mağdurun şikâyeti üzerine, altı aydan iki yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır", ikinci fıkrası ise; "Birinci fıkra kapsamına giren fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyerleri ve eklentileri hakkında işlenmesi halinde, mağdurun şikâyeti üzerine altı aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezasına hükmolunur" şeklinde düzenlenmiştir.

Maddenin işyeri dokunulmazlığının ihlalini düzenleyen ikinci fıkrasının gerekçesinde ise; "Birinci fıkrada tanımlanan fiillerin açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi mutat olan yerler dışında kalan işyeri ve eklentileri hakkında işlenmesi ayrı bir suç olarak tanımlanmıştır. Bu fıkranın uygulanmasında, birinci fıkrada sözkonusu olan koşullar aranacaktır. Niteliği itibarıyla açık bir rızaya gerek duyulmaksızın girilmesi alışılmış, mutat olan yerler dışında kalan yerlere rıza olmaksızın girilmesi bu suçu oluşturacaktır. Avukatlık bürosu ve özel muayenehane bu gibi izinle girilmesi gereken yerlere örnek olarak gösterilebilir. Keza herkesin herhangi bir koşulu yerine getirmeksizin girebileceği yerlere, söz gelimi süpermarketlere, dükkânlara, mağazalara, halka açık olmadıkları zamanlarda, mesela mesai saatleri dışında rıza hilafına girilmesi halinde de bu suç oluşacaktır. Zira hak sahipleri bu gibi yerlere isteyenin girmesi hususunda daha başlangıçta rızalarını örtülü olarak açıklamış sayılırlar" biçimindeki açıklamalara yer verilmiştir.

İnceleme konusu somut olayda;

Suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait işyerinin eklentisi niteliğinde olmayan sadece depo olarak kullandığı yere girdiği anlaşılmaktadır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında 19/02/2010 tarihinde işlediği hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ile 14/02/2010 tarihinde işlediği hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kamu davası açılıp, her iki suçtan mahkumiyet kararları verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından kararın temyiz edildiği, Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 02/07/2018 tarihli ve 2016/12073 esas, 2018/9755 karar sayılı ilamı ile 19/02/2010 tarihinde işlemiş olduğu işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan verilen hükme yönelik temyiz talebinin, adli para cezasının miktarı itibariyle kararın kesin olması nedeniyle reddine, 14/02/2010 tarihli hırsızlık suçundan verilen hükmün onanmasına, 19/02/2010 tarihli hırsızlık suçundan kurulan hükmün zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ve son olarak 14/02/2010 tarihinde işlemiş olduğu işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun ise suçun yasal unsurlarının oluşmaması sebebiyle bozulmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

Suça sürüklenen çocuğun girdiği, müştekinin işyerinin karşısında bulunan malzemelerini koyduğu depoya girdiği, girdiği deponun işyerinden bağımsız olması nedeniyle, unsurları itibariyle oluşmayan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan beraat kararı verilmesi gerekirken, hükümlülük kararı verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında Edirne Çocuk Mahkemesinin 20/05/2014 tarihli ve 2013/724 esas, 2014/311 sayılı kararının, CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Sonuç ve Karar:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan suça sürüklenen çocuk ... hakkında Edirne Çocuk Mahkemesinin 20/05/2014 tarihli ve 2013/724 esas, 2014/311 sayılı kararının, CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- Bozma nedenine göre anılan Kanun maddesinin 4-d fıkrası gereğince karar verilmesi mümkün görüldüğünden; suça sürüklenen çocuk ...'un unsurları itibariyle oluşmayan işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan BERAATİNE, dosyanın Yüksek Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 13/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3480, Karar No: 2014/5427, Tarih: 10.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3480 E.  ,  2014/5427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Hukuk Mahkemesi

Dairemizin 24.10.2013 günlü geri çevirme kararında istenilen ...i ile ...'nin ait ticaret sicil kayıtlarının gönderilmediği anlaşılmakla;

1-Davalı borçlu .....nin adresinin ...... olduğu anlaşılmakla bu şirkete ait ticaret sicil kayıtlarının ... ticaret sicil memurluğundan,

2-Davacı 3.kişi ....'nin adresi...... olarak görülmekte ise de adresi ve sicil numarası vekilinden de sorularak kayıtlı olduğu ticaret sicil memurluğu tespit edilmek suretiyle ticaret sicil kayıtlarının ilgili memurluktan, ilk tescil tarihlerinden itibaren ortakları, yetkili temsilcileri, merkez ve şube adresleri, bunlarda meydana gelen değişiklikleri gösteren kayıtların ticaret sicil gazetesi örnekleri ile birlikte istenilmesi, karar gereğinin titizlikle yerine getirilmesi, aksi takdirde ilgililer hakkında yasal işlem başlatılacağı da dikkate alınarak temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15011, Karar No: 2015/14026, Tarih: 07.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/15011 E.  ,  2015/14026 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, Kurumca resen yapılan işyeri tescili işlemi ile tahakkuk ettirilen fark işçilik prim borcuna dair işlemin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma sonrasında ilâmında belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Husumet konusu, davanın her aşamasında ileri sürülebilir. Taraflarca ileri sürülmese dahi gerek mahkemece, gerekse Yargıtay’ca tarafların bu yönde bir savunmasının olup olmadığına bakılmaksızın kendiliğinden göz önünde tutulur. Eldeki gibi sigortalılık hizmetleri ve ücret tespitine ilişkin davalarda elde edilecek hükmün uygulayıcısı konumundaki davalı Kurum tarafından yerine getirilebilmesi için, husumetin doğru kimselere yöneltilerek davaya devam edilmesi gereklidir.

10.05.2012 tarihinde davacıya ait işyerinde tutulan tutanak sonrasında davacı ile dava dışı ... arasında yapılan noter onaylı sözleşmenin farkedilmesi üzerine 5510 Sayılı Yasa'nın 86'ncı maddesi kapsamında kurumca resen tescil işlemi yapılması ve sözleşmenin yapılıdğı 31.10.2011 tarihi ile tespitin yapıldığı 10.05.2012 tarihleri arasında aylık 30 gün üzerinden re'sen tahakkuk ettirilen prim borcuna karşı aynı maddede sayılan prosedür işletildikten sonra süresi içinde açılan davada, sigortalı çalışmaları olduğu kurumca kabul edilen davadışı ...'un aslen davacı yanında çalışmadığı bu nedenle kurumca yapılan tahakkukun ve tescil işleminin iptali gerektiği iddiası ile eldeki davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Eldeki davada, her ne kadar Kurumca davacının işlettiği kaför işyerinin resen tescili ve çalışmalar nedeniyle çıkartılan fark prim borcuna ilişkin işlemin iptali ve menfi tespit istemi mevcut ise de, verilecek karar sonrasında, dava dışı sigortalının da prim talep edilen dönemler bakımından hangi ücretle çalıştığının tespiti söz konusu olacaktır. Dolayısıyla dava sonunda verilecek karar dava dışı sigortalıların da hak alanını etkileyecek olup, Mahkemece bu sigortalıların da HMK 124. maddesi gereğince, davaya dahil edilmesi, savunma ve delillerinin toplanması ve sonrasında bir karar verilmesi gerekmektedir.

O halde, Mahkemece yapılacak iş,öncelikle davadışı ...'nün davaya katılımını sağlamak ve sonrasında bu davalının da delillerini toplamak ve 5510 sayılı Yasanın 86'ncı maddesi kapsamında kurumca prim tahakkuk ettirilen dönemdeki çalışmaların varlığını usulünce irdelemek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

S O N U Ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17139, Karar No: 2012/17308, Tarih: 22.05.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/17139 E.  ,  2012/17308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.