muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/12770, Karar No: 2011/22033, Tarih: 08.12.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/12770 E.  ,  2011/22033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

1-Adli sicil kaydı olmayan sanık hakkında tekerrüre esas alınmayan sabıkası bulunduğu belirtilerek dosya kapsamına aykırı olan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Kamuya yararlı bir işte gönüllü olup olmadığı hususu sanığa duruşma esnasında sorulması gerekirken hüküm fıkrasında sorulması,

3-Suça konu nakil vasıtasının müsaderesi emvalin değeri karşısında hakkaniyete uygun olup olmadığının değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7426, Karar No: 2011/5410, Tarih: 22.09.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/7426 E.  ,  2011/5410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Canavarca hisle ve eziyet çektirerek ...'i öldürmekten sanık ..., suç kanıtlarını gizlemekten sanık ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (...) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 03/03/2010 gün ve 175/63 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri ve müdahil vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nin kasten insan öldürmek, sanık ...'ın suç delillerini gizlemek suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...'ın suçunun niteliği tayin, cezalarını azaltıcı bir sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin yasal savunmaya, tahrik ve takdiri indirim maddelerinin uygulanması gerektiğine; sanık ... müdafiinin sübuta, lehe yasa maddelerinin uygulanması gerektiğine, tekerrür şartlarının oluşmadığına vesaireye; katılan ... vekilinin sanık ... hakkındaki hüküm yönünden suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

1) Sanık ...'ın suç delillerini gizlemek suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2) Sanık ...'nin canavarca hisle veya eziyet çektirerek insan öldürmek suçundan kurulan hüküm yönünden;

A) Otopsi raporuna göre, maktulün kafasında çok sayıda kırık bulunduğunun, ölümün künt kafa travmasına bağlı beyin doku harabiyeti ve kanaması sonucu meydana geldiğinin, maktulün boğaz ve sol bacak baldır

bölgelerindeki kesici delici alet yaralarının ölümden sonra gerçekleştirilmiş olduğunun anlaşılması karşısında, ölümü meydana getiren yaraların çokluğu ve niteliği tek başına canavarca his saiki ile insan öldürme suçuna kanıt sayılamayacağı düşünülmeden, sanığın TCK.nun 82/1-b maddesiyle cezalandırılması,

B) Dosyadaki delillere göre, vücut ağırlığı 100 kg.'dan fazla, vücudunun sol tarafının felç olması nedeniyle de % 50 oranında özürlü olan maktulün TCK.nun 82/1-e maddesinde ifade edilen "beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişi" konumunda olup olmadığı konusunda gerekli araştırmanın yapılması, sonucuna göre suçun niteliğinin belirlenmesi gerektiği düşünülmeden eksik kovuşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmekle, re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 22/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7421, Karar No: 2013/8986, Tarih: 13.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/7421 E.  ,  2013/8986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin ...Karakolunda Jandarma er olarak askerlik görevini ifa ederken, karakolun sorumluluk bölgesi içinde 30.06.2005 tarihinde yapılacak yarışın güvenliğini sağlamak için görevlendirildiğini, görev sonrasında karakola dönüşte müvekkilinin içinde yolcu olarak bulunduğu askeri aracın devrildiğini, müvekkilinin ağır derecede yaralandığını, belinden aşağısının felç kaldığını, davalı ...’nın işleten olarak hukuki sorumluluğunun bulunduğunu belirterek 50.000,00 TL maddi ve 100,000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davacılar vekili tarafından 13.01.2011 tarihli Islah dilekçesi verilerek maddi tazminat istemi, yargılama sırasında düzenlenen bilirkişi raporu doğrultusunda artırılmıştır.

Davalı vekili ise, idare mahkemelerinin görevli olduğunu belirterek davanın görev ve esas yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda ek rapora itibar edilerek daimi iş göremezlik zararı ve bakıcı ücreti için toplam 283,734,64 TL maddi tazminatın 21.08.2005 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Karar, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davalıdan harç alınmamasına 13.6.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15898, Karar No: 2022/16813, Tarih: 14.12.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/15898 E.  ,  2022/16813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1. Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmamasına göre davalı ... vekilinin aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Somut olayda davacı, dava dilekçesinde fazla çalışma ve ... ücreti alacak kalemleri yönünden ... sözleşmesinin feshedildiği tarihten itibaren yasal faiz, ıslah dilekçesinde ise tüm alacaklar yönünden ... sözleşmesinin fesih tarihinden itibaren bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faiz yürütülmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dava ve ıslah ayrımı yapılmadan dava dilekçesi ile talep edilen miktarlara da bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizin uygulanması talep aşımı mahiyetindedir.

Ayrıca Mahkemece temyize konu kararın hüküm fıkrasının 13 üncü bendinde, davalı ... Bakanlığının harçtan muaf olduğu gözetilmeden aleyhine harç yüklenmiştir.

Belirtilen hususlar hatalı olup bozma sebebidir. Ne var ki hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesi gereği uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438 inci maddesinin yedinci fıkrası uyarınca hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Temyize konu kararın hüküm fıkrasının; (2), (3) ve (13) üncü bentlerin hüküm yerinden tamamen çıkarılarak yerlerine;

"2. Tespit edilen ... 1.275,45 TL fazla çalışma ücreti alacağından; takdiren %30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak ... 892,81 TL fazla çalışma ücretinin, 500,00 TL'sinin dava tarihi olan 03.....2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faizi, kalan 392,81 TL'sinin ise ıslah tarihi olan 05.10.2015'ten itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,

3. ... 129,29 TL ... ücreti alacağının; 50,00 TL'sinin dava tarihi olan 03.....2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faizi, kalan 79,29 TL'sinin ise ıslah tarihi olan 05.10.2015'ten itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,

3. ... 129,29 TL ... ücreti alacağının; 50,00 TL'sinin dava tarihi olan 03.....2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi geçmemek üzere en yüksek banka mevduat faizi, kalan 79,29 TL'sinin ise ıslah tarihi olan 05.10.2015'ten itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,

13. Davacı tarafından harcanan 585,90 TL yargılama giderinden kabul ve red oranları ve davalıların yaptığı yargılama masrafı gözetilerek 493,20 TL'nin davalılar ... ile ... Turizm San. Tic Ltd Şti.den, 74,25 TL'nin ... ... Temizlik Malzemeleri ve Sosyal ve Sağlık Hizmetler San. Tic. Ltd. Şti.den alınmasına, davacı tarafından sarf edilen başvuru harcı, ıslah harcı, peşin harç, vekâlet harcı olmak üzere toplam 214,40 TL harcın davalı ... harçtan muaf olduğundan diğer davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine, geri kalan miktarın davacı üzerinde bırakılmasına,” hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.12.2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3659, Karar No: 2021/1063, Tarih: 14.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/3659 E.  ,  2021/1063 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirke bünyesinde 13.04.2004-30.05.2012 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak aylık ödenen asgari ücrete ilave sefer başına 600 Euro sefer primi karşılığı çalıştığını, 2008 yılından itibaren ücretin asgari ücret tutarlarının ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi sebebiyle 4857 sayılı İş Kanununun 24.maddesi gereğince iş sözleşmesini haklı nedenlerle sona erdirdiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik ücret alacaklarına hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının ücretlerinin ödenmediği iddiasının gerçek dışı olduğunu, davacının asgari ücretle çalıştığını ve her ay düzenli şekilde ödeme yapıldığını, yurt dışı masrafları için verilen harcırahın ücret olmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı taraf istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu:

Kararı, davacı ve davalı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında davacı işçiye ödenen aylık ücretin miktarı ve ödenmeyen ücret alacağı bulunup bulunmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.Tır şoförleri, yurt içine veya yurt dışına sefer yapmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.Uluslararası alanda çalışan tır şoförlerinin ücretleri genelde asgari ücret ve sefere bağlı prim esasına göre belirlenmektedir. Bazı işveren uygulamalarında ise garanti ücret olarak adlandırılan asgari ücret ödenmeyip, sadece sefere bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu ihtimalde de tır şoförünün ücreti salt sefer primlerinden oluşur.

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir.Uluslararası taşımacılık işinde çalışan tır şoförünün aylık ücretinin tartışmalı olması durumunda, tarafların ikame ettikleri delillerle kesin bir sonuca ulaşılamaması halinde ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşları ile gerektiğinde sendikalardan ücret araştırması yapılmalıdır. İşçinin çalıştığı süre içinde taşıma işini gerçekleştirdiği ülkeler belirtilerek sefer başına ne kadar ücret alabileceği belirlenmeli ve dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.Sefer primi hesabı yönünden işçinin aylık veya yıllık sefer sayılarının tartışmalı olması ve bu konunun diğer delillerle kesin olarak kanıtlanamaması durumunda işçinin yurda giriş ve çıkış kayıtları emniyet birimlerinden getirtilmeli ve buna göre değerlendirme yapılmalıdır.Yurtdışı sefer primi, ücretin eki olmayıp ücret niteliğinde olmakla tazminata esas ücrette doğrudan dikkate alınır. Ücretin asgari (garanti) ücret ve sefer primi toplamından oluşması durumunda, işçinin ayda kaç sefer yaptığı belirlenerek aylık sefer primi ile asgari ücretin toplamı üzerinden tazminata esas ücret tespit olunur. Yurt dışına çıkış periyodunun değişkenlik göstermesi ve gidilen ülkeye göre sefer priminin değişmesi halinde, işçinin bir yılda yapmış olduğu seferlere göre aldığı prim tutarları toplamının bir güne bölünmesi suretiyle günlük tazminata esas ücret belirlenir.Somut olayda, davalı nakliye firmasında uluslararası tır şoförü olarak çalışan davacı ücretinin asgari ücret ve ilave sefer başı 600 Euro olarak ödenen sefer priminden oluştuğunu, ayda 1,5-2 sefer yaptığını, davalı işverenin 2008 yılından beri ücretin asgari ücret kısmını ödemediğini iddia etmiştir. Davalı taraf cevap dilekçesinde; davacının asgari ücret karşılığı çalıştığını, yurt dışı masrafları için verilen harcırahın ücret niteliğinde olmadığını ileri sürmüştür.

İlk Derece Mahkemesince yaptırılan bilirkişi incelemesinde dosyaya sunulan kök raporda; davacının yurt dışına aylık ortalama bir sefer yaptığı ve sefer başına ortalama 564Euro ödendiği buna göre davacının aylık ücretinin asgari ücret + 564 Euro sefer primi tutarına karşılık geldiği tespit edilmiştir. Ancak, ilk derece mahkemesince, bilirkişiden davacının ücretinin yalnızca sefer priminden ibaret olduğu ve aylık 500 Euro sefer primi ücret karşılığı çalıştığı ihtimaline göre hesaplama yapılması için alınan ek rapor doğrultusunda hüküm kurulmuştur.Karara karşı davacı vekilince istinaf başvurusunda bulunulmuş olup, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ise; ödenen 564 Euro prim tutarının Türk Lirası ederinin 2.720 TL olmakla asgari ücret tutarının yaklaşık üç katına karşılık geldiğini, davalı tanıklarının da ücretin prim olarak belirlendiği yönündeki beyanları gözetildiğinde ilk derece mahkemesinin değerlendirmesinin yerinde olduğu, davacının ayrıca 2008 yılından itibaren asgari ücretlerin toplamından oluşan ücrete hak kazanamayacağı sonucuna varıldığı gerekçesi ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.Ne var ki, davacının aldığı ücrete ilişkin değerlendirmelerin yukarıda belirtilen ilkelere ve dosya delil durumuna uygun olmadığı anlaşılmaktadır. Zira, her ne kadar davalı taraf cevap dilekçesinde davacının yalnızca asgari ücret karşılığı çalıştığını, yurt dışı masrafları için verilen harcırahın ücret olmadığını savunmuş ise de, dosyaya sunduğu 07.05.2015 tarihli dilekçesi ile davacının asgari ücretle çalışmakla birlikte, her sefer başına masraflar hariç olmak üzere prim de aldığını, 2008 yılından itibaren ücretinin elden verildiğini, bazen bu ödemelerin davacının eşine ya da babasına da yapıldığını, beyan etmiştir.Buna göre, davacının ücreti tüm dosya kapsamına göre yeniden belirlenilerek, ödenmeyen aylık ücret ve diğer alacak taleplerinin hesaplanılarak hüküm altına alınması için kararın bozulması gerektirmiştir.

3-Davacının yıllık izin ücretine hak kazanıp kazanamadığı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davalı işyerinde 7 tam yıl çalışması olup, 110 gün yıllık izin hakkı bulunduğu belirlenen davacının yıllık izinlerinin kullandırıldığı ya da karşılığının ödendiği ispat olunmamasına karşın, yurt içinde olduğu dönemlerde izinli sayıldığı gerekçesiyle yıllık izin ücret alacağının reddine karar verilmesi hatalı olup, bir diğer bozma sebebidir. Sonuç: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13071, Karar No: 2014/11696, Tarih: 11.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13071 E.  ,  2014/11696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Tekerrüre esas sabıka kaydı bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58.maddesinin uygulanmaması, temyiz edenin sıfatına göre bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip, lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılmasına karar verilmek suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5200, Karar No: 2019/11275, Tarih: 25.06.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/5200 E.  ,  2019/11275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Suç tarihinde uzlaşma kapsamında olmayan TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunun hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253/1. madde hükmü uyarınca uzlaştırma kapsamına alınmış olması karşısında; anılan Kanunun 35. maddesiyle değişik CMK’nın 254. maddesi gereğince sanık ...’ın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

B-Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın hakaret eylemini, katılanlar ... ve ...’ye karşı aynı suç işleme kararı kapsamında ve kısa zaman aralıklarıyla işlemesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesi gereğince bu cezanın artırılması gerektiği gözetilmeden, sanık hakkında iki kez mahkûmiyet hükmü kurularak fazla ceza tayini,

2-Mahkemenin kabulüne göre, sanığın katılan ...’a yönelik söylediği, "sana Araklı'yı dar ederim" şeklindeki sözlerin basit tehdit kapsamında kaldığı gözetilmeden TCK’nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçundan hüküm kurulması,

3-TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulama olanağının ortadan kalkmış olması,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak sanık ... hakkında başkaca yönler incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6650, Karar No: 2017/6052, Tarih: 27.03.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/6650 E.  ,  2017/6052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız nedenle işverence sona erdirildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ve genel tatil ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının fazla çalışmaya esas çalışma saatleri noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yapıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir.

Fazla çalışmanın yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.