muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11929, Karar No: 2013/22330, Tarih: 10.07.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/11929 E.  ,  2013/22330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın sokak üzerinde park halindeki müştekilere ait motorsikletleri çalmaya kalkışma şeklindeki eyleminin kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunun tanımlandığı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'nun temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15917, Karar No: 2013/25803, Tarih: 21.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/15917 E.  ,  2013/25803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Hakaret suçlarına ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafıinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

B-Konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılanların, rızalarına aykırı olarak girildiğini iddia ettiği bahçenin etrafının duvarla çevrili olup olmadığı ve konutun eklentisi niteliğinde bulunup bulunmadığının saptanması bakımından olay yerinde keşif yapılması ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek, sonucuna göre suça sürüklenen çocukların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ile mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de; birden fazla kişi ile konut dokunulmazlığını ihlal eden suça sürüklenen çocuklar hakkında, TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11345, Karar No: 2018/277, Tarih: 09.01.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/11345 E.  ,  2018/277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların kaynak makinesini iple bağlamış sürükleyerek götürdükleri ve ayrıca ellerinde canavar ve matkaptan oluşan aletlerin olduğu ve bunları satmaya çalıştıkları tanık ... tarafından görülüp emniyete bildirilmesi üzerine emniyet görevlileri tarafından yakalandıkları ve suça sürüklenen çocuk ...’nin elinde bulunan çuval içerisinde 1 adet matkap ve canavar denilen makinenin ele geçirildiği, müştekinin küçük canavar makinesi ve 1 adet kaynak makinesinin elde edilemediğinden teslim alamadığını beyan etmesi ile birlikte bu malzemelerin çevrede yapılan araştırmaya rağmen bulunamadığının dosya kapsamından anlaşılması karşısında, suçun tamamlanmış olmasına rağmen teşebbüs derecesinde kaldığı gerekçesi bu yönde bozma isteyen tebliğnamenin görüşüne iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 09/01/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19645, Karar No: 2013/3922, Tarih: 05.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19645 E.  ,  2013/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı,veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanıkların önceden kararlaştırarak ve belli bir plan dahilinde sanık ...'ı ayarladıkları ve bu kişinin, katılan şirketin bir kısım mallarını bir kaç kez taşımak suretiyle şirket nezdinde güven tesis ettiği ve olaydan bir kaç ay önce sanıkların ... isimli şahsa yaptıkları plan dahilinde ... (ön plaka) ... (arka dorse plaka) plakalı ... tırı satın aldıkları ve 26.09.2006 günü şirkete ait sigaraların aralarında sanık ...'ın kullandığı ve yukarıda belirtilen aracın da bulunduğu dokuz adet tıra Mersin ilinden Irak ülkesine götürülmek üzere yükleme yapıldığı, bu araçlardan sekiz tanesinin 28.09.2006 günü ... ... Kapısından Irak ülkesine giriş yaptığı, sanık ...'ın kullandığı aracın Mardin ili Kızıltepe ilçesine kadar müşteki şirketin hesabına çalışan iki şoförle birlikte geldikleri ve bir ara ...'ın aracının arızalandığını söyleyerek kendine zaman kazandırdığı ve diğer sanıklarla önceden kararlaştırdıkları şekilde 28.09.2005 günü Kızıltepe ilçesi ile İdil ilçesi ... arasında bulunan ve tespit edilemeyen bir yerde tırı durdurdukları, tır içerisinde yurt dışı edilmek üzere yüklenmiş bulunan müştekiye ait 61450 karton ... marka sigaraları alarak araca boşalttıkları ve ...'ın aracına tekrar binerek İdil ilçesi ... mevkiine geldiği ve bu aracı terk ederek kaçtığı, sanıkların önceden yaptıkları bir plan dahilinde fiili işledikleri, müşteki iddiası, tanık beyanları, dosyada mevcut ve sözü edilen araç satışıyla ilgili bilgi ve belgelerle sabit olduğu, ...'ın hiç bir yardım almadan böylesi bir fiili tek başına işlemesinin hayatın olağan akışına uymadığı, sanık ... ile bir çoğu akraba ve ... ortağı olan sanıklar arasında olayın hemen akabinde yoğun bir telefon görüşmesi yapıldığı ve mahkeme kararına müsteniden dinlenen telefon konuşması içeriğinde sanıkların söz konusu sigaraların yeri ve pazarlığı konusunda konuştukları, yine olayın gizli kalmasına oldukça özen gösterdikleri dosyada bulunan iletişim tespiti tutanaklarıyla anlaşıldığı belirtilerek, sanık ...'ın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçunu, diğer sanıkların bu suça iştirak ettiklerinin iddia edildiği olayda ,

1-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;

1-Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... haklarında verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... haklarında verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıkların, malların satılması için çaba sarfettikleri gerekçesiyle mahkumiyet kararı verilmiş ise de, bu sanıkların, malların kaçırılmasında herhangi bir etkilerinin bulunmadığı, kaçırıldıktan sonra da, malları pazarladıklarına dair hiçbir delil bulunmadığı, suça iştirak ettikleri yönünde tanık beyanı veya satış yapıldığına dair mahkumiyete yeter kesin ve inandırıcı deliller bulunmadığı, ayrıca; 5271 sayılı CMK'nın 135. maddesinde iletişimin dinlenilmesinin hangi suçlar açısından verilebileceğinin tek tek sayıldığı, TCK'nın 155/2 maddesinde düzenlenen suçun, yasada sayılan katalog suçlardan olmadığı, bu nedenle su suçla ilgili verilen iletişimin dinlenmesi kararlarının hukuka uygun olmadığı ve buna dayanarak oluşturulan dinleme kayıtlarının da hukuka aykırı delil mahiyetinde olduğu dikkate alınarak, bu delilin hükme esas alınmasının mümkün olmadığı, buna göre mevcut deliller dikkate alınarak sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3694, Karar No: 2019/6047, Tarih: 25.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3694 E.  ,  2019/6047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkim’in takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Suç tarihinde UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, güneşin 19.04’te battığı, yaz saati uygulaması gereği gece vaktinin 21.04’te başladığı, suç saatinin ise 20.19 civarında olduğu anlaşılmakla, eylemin gündüz vaktine rastlayan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesindeki artırım hükmünün uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri”

de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun toplam 52,70 TL değerinde kıyafet çaldığı olayda, suça sürüklenen çocuk ... hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun toplam 52,70 TL değerinde kıyafet çaldığı olayda, suça sürüklenen çocuk ... hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/2. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1. maddesi uyarınca; fiili işlediği sırada 12 yaşını doldurmuş olup da 15 yaşını doldurmamış çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, zorunlu olduğu halde sosyal inceleme raporu aldırılmadan hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13803, Karar No: 2011/14166, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/13803 E.  ,  2011/14166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 12/05/2009 gün ve 5674 - 8045 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli ... köyü 101 ada 24 parsel (14.476 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ve dava konusu taşınmazın B (2035 m2) bölümünün orman niteliğiyle Hazine, A (12441 m2) bölümünün tesbit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince, davalıdan onama harcının alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4958, Karar No: 2024/969, Tarih: 12.02.2024

**11. Hukuk Dairesi         2022/4958 E.  ,  2024/969 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/945 Esas, 2022/309 Karar

DAVALILAR : 1-...

vekili Avukat ...

vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ :

HÜKÜM : Kısmen kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/195 E.,2020/100K.

Taraflar arasındaki Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu (YİDK) kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı TÜRKPATENT vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili şirketin 2011/29389, 2010/44119, 2010/41718, 2010/33738, 2007/66882, 2007/34060, 80136 sayılı ve "ANADOLU ÇİFTLİĞİ", "Anadolu+şekil", "ANADOLU SOFRASI", "anadolu çiftliği", "ANADOLU KANGAL", "ANADOLU", "ANADOLU+şekil" ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin bu markalar ile karıştırılma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki "bizanadoluyuz" ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere diğer davalı Kuruma başvurduğunu, 2018/32875 kod numarasını alan başvuruya müvekkilince yapılan itirazın, önce Markalar Dairesi Başkanlığı sonrasında ise YİDK tarafından reddedildiğini, "bizanadoluyuz" ibareli başvurunun, müvekkilinin markaları ile ses, anlam, görünüş ve genel izlenim bakımından aynı ve benzer bulunduğunu, baskın unsur olarak "Anadolu" ibaresinin kullanılmasının, seri marka izlenimine ve iltibasa sebep olduğunu, tescili istenen mal/hizmet sınıflarının da aynı ve benzer bulunduğunu, müvekkilinin "Anadolu" markasının ayırt edici gücünün ve bilinirliğinin yüksek olduğunu, "Anadolu" ibaresinin ürünleriyle özdeşleştiğini, başvurunun tescil edilmesi halinde davalının, müvekkilinin markalarının bilinirliğinden yararlanarak haksız kazanç elde edeceğini ileri sürerek, YİDK'in 2019-M-2168 sayılı kararının iptaline, 2018/32875 başvuru numaralı "bizanadoluyuz" ibareli markanın 29. sınıftaki "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri" malları yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı TÜRKPATENT vekili cevap dilekçesinde; markalar arasında 6769 sayılı Sınai Mülkiyet Kanunu'nun (6769 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinin birinci fıkrası anlamında karıştırılma ihtimali bulunmadığını, taraf markaları arasındaki ortak kelime ayırt edici gücü zayıf olan ''Anadolu'' ibaresi olduğunu, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde; taraf markalarının karıştırılma ihtimali bulunmadığını, davacı şirkete ait ''Anadolu'' ibaresi ile müvekkili şirkete ait ''Bizanadoluyuz'' markasının farklı ürün gruplarında tescil edilmiş olduğunu, markalar arasında karıştırılma ihtimalinin bu nedenle de mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvuru kapsamındaki dava konusunu oluşturan çekişmeli 29.sınıftaki "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri." mallarının itiraza dayanak markaların kapsamındaki mal ve hizmetlerle aynı/aynıtür oldukları tespit ve kabul edildiği, dava konusu marka ile davacının markaları arasında marka işaretleri bakımından işitsel, görsel ve anlamsal olarak belirli düzeyde bir benzerlik bulunduğu, davacı markalarının tanınmış olduğuna dosya kapsamında sunulan bilgi ve belgelerin yeterli olmadığı; ayrıca, davacı markalarının TÜRKPATENT Sicili’nde tanınmış olduğuna dair herhangi bir kayıt yer almadığı, dava konusu markanın davacı markalarının tanınmışlığından haksız yarar sağlama, tanınmış markanın itibarına zarar verme, tanınmış markanın ayırt edici karakterini zedeleme gibi bir hususun olmadığı, davalı şirket başvurusunun kötü niyetli olduğuna ilişkin somut veriler dosya kapsamında bulunmadığı, bu nedenle kullanılış amacı ve fonksiyonlarına aykırı bir şekilde, davacı veya iyi niyetli üçüncü kişileri baskı altında tutma, onlara şantaj yapma veya engelleme amacına ilişkin herhangi bir olgu ve olay söz konusu olmadığından, davalı şirket kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, TÜRKPATENT YİDK'nun 2019-M-2168 sayılı kararının taleple bağlı kalınarak 29. sınıfta yer alan "et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri" emtiası ile sınırlı olarak iptaline, 2018/32875 sayılı markanın taleple bağlı kalınarak 29. sınıfta yer alan "et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri" emtiası ile sınırlı olarak hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı TÜRKPATENT vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı TÜRKPATENT vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının aksine taraf markaları arasında benzerlik bulunmadığını, zira taraf markalarında ortak olan "ANADOLU" ibaresinin ayırt edici gücünün zayıf olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu "bizanadoluyuz" ibareli marka başvurusu ile davacının itirazına mesnet "Anadolu" ibareli markaları arasında, uyuşmazlık konusu 29. sınıf mallar yönünden emtia benzerliği şartının gerçekleştiği, işaretler yönünden ise; taraf markalarında ortak olarak yer alan "Anadolu" ibaresi, bir coğrafi yer adı olup, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 26.11.1999 tarih, 1999/5790 E., 1999/9590 K