muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14912, Karar No: 2019/2847, Tarih: 27.03.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/14912 E.  ,  2019/2847 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, trafik kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan yardımların davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İnceleme konusu davada; 22.11.2006 tarihinde meydana gelen trafik kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan kurum ödemelerinin tahsili talep edilmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulan istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, 5510 sayılı Kanun’un geçici 4’üncü maddesinde; “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 08.06.1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dâhil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32 nci, 34 üncü ve 37 nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir... Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dâhil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır.” hükmü öngörülmüştür.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmeye göre; hak sahiplerine yapılan yardımların 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre yapıldığının anlaşılması nedeni ile anılan Kanun hükümlerince yapılan davaya konu yardımların sorumlulardan tahsilinin de 5434 sayılı Kanunun 129. maddesi hükmüne tabi olduğu, uyuşmazlığın çözümünde ne 506 sayılı Kanun’un ne de 5510 sayılı Kanun’un uygulama yerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmeye göre; hak sahiplerine yapılan yardımların 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre yapıldığının anlaşılması nedeni ile anılan Kanun hükümlerince yapılan davaya konu yardımların sorumlulardan tahsilinin de 5434 sayılı Kanunun 129. maddesi hükmüne tabi olduğu, uyuşmazlığın çözümünde ne 506 sayılı Kanun’un ne de 5510 sayılı Kanun’un uygulama yerinin bulunmadığı anlaşılmaktadır.

İş Mahkemelerinin 5521 sayılı Kanun ile kurulan istisnai nitelikte özel mahkemeler olup, bu durumda 5510 sayılı Kanunun 101’inci madde hükümlerine göre sınırlı yetki ile donatılmış İş Mahkemesinin görevli olmadığı, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesine göre, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınarak, varılacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4106, Karar No: 2010/7836, Tarih: 20.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/4106 E.  ,  2010/7836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Babalık

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 60.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.4.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/4473, Karar No: 2014/37929, Tarih: 10.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/4473 E.  ,  2014/37929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 3. İŞ MAHKEMESİ (KADIKÖY 1.İŞ)

TARİHİ : 16/10/2012

NUMARASI : 2010/326-2012/948

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, hafta tatili ücreti, maaş alacağı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, harcırah alacağı, ulusal bayram ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiği iddiasıyla kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin, harcırah, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak isteğin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı avukatı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davacının hizmet süresi ihtilaflıdır. Mahkemece, sigorta kayıtlarına itibar edilmişse de; davacının SSK kaydından önce yurtdışına çıkışları görülmektedir. Davacı, davalı şirkete ait araçla yurtdışına çıkış yaptığını iddia ettiğinden ilgili emniyet/gümrük idareleriyle yazışma yapılarak, davacının yurtdışına çıkışlarının herhangi bir araçla olup olmadığı, araç (kamyon/tır) ile çıkışı varsa plakası ve araca ilişkin kayıtlar istenerek davacının şirkete ait araçla çıkış yaptığı tespit edilirse hizmet başlangıcının en geç bu tarih olduğunun kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken eksik araştırma ile SGK kaydına itibar edilmesi hatalıdır.

2- Davacı 1500 TL net ücret, günlük 20 TL yemek parası ve yol harcırahı ile çalıştığını aylık ücretinin 3.000 TL’yi bulduğunu iddia etmiştir. Davalı işveren, asgari ücretle çalıştığını savunmuş ve Mahkemece asgari ücretle yapılan hesaplamaya itibar edilmiş ise de; bu kabul, dosya kapsamına ve hayatın olağan akışına aykırıdır. Davacı Arap ülkelerine tır ile otomobil vb. araçları götüren bir şofördür. Yurtdışına tır götüren bir şoförün asgari ücretle çalışmayacağı ortadadır. Talimatla dinlenilen tanıklar bu konuda detaylıca sorgulanmamıştır. Ücret araştırması için yazılan yazıda soyuttur. Bu nedenle davacının ücreti, yemek parası verilip verilmediği, harcırah alıp almadığı ve bunların miktarları konusunda davacı tanıklarının yeniden ifadesi alınıp, emsal ücret araştırması yapılan kurumlardan davacının Arap ülkelerine sefer yapan bir tır şoförü olduğu açıklanarak araştırma yapılıp ücreti belirlenerek sonuca gidilmesi gerekirken davacının ücretinin hatalı değerlendirme ile asgari ücret olarak kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, nispi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13881, Karar No: 2018/2242, Tarih: 05.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/13881 E.  ,  2018/2242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : ... . Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu, hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 05.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1081, Karar No: 2013/1657, Tarih: 18.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/1081 E.  ,  2013/1657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki müdahalenin men'i ve alacak davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili yüklenici ile arsa sahibi davalılar arasında akdedilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine ve projesine göre 4307 ada, ... parselde bulunan C blok zemin kattaki dairenin kapıcı dairesi olarak öngörüldüğünü ancak söz konusu yerin davalılar tarafından amacı dışında kiralandığını ileri sürerek, davaya konu yere yapılan müdahalenin önlenmesine, elde edilen kira gelirinin tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, taşınmazın müvekkillerine ait olduğunu, yüklenici davacının edimlerini yerine getirmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında akdedilen ek sözleşmeye göre davaya konu yerin davalı arsa sahiplerine ait olduğunun kararlaştırıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

...) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

...) Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı müdahalenin önlenmesi ve alacak istemine ilişkindir. Davadaki, istemlerden biri de, C blok zemin kat kapıcı dairesinin projede yer almasına rağmen davalılar tarafından müdahale edildiği ileri sürülerek bu müdahalenin önlenmesine karar verilmesidir. Mahkemece, projesinde böyle bir bölümün bulunup bulunmadığı bilirkişi vasıtasıyla denetlenmemiş, bu husus mahallinde de tespit edilmemiş, mücerret taraflar arasındaki ....09.1998 tarihli ek sözleşmeye göre C blok zemin katın tümüyle arsa sahiplerine ait olacağı kararlaştırıldığından bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa ki, C blok zemin katın tümüyle arsa sahiplerine bırakılması, aynı kattaki ortak alanların da münhasıran arsa sahiplerine bırakıldığı anlamına gelmeyecektir. Nitekim kapıcı dairesi de benzer şekilde ortak alanlardan sayılan yerlerdendir. Ne var ki şu halde, mahkemece bilirkişi marifetiyle keşif yapılarak proje ve ruhsat üzerinde inceleme yapılarak, dava konusu bölümün mahiyeti araştırılmalı, gerçekten kapıcı dairesi olduğunun anlaşılması halinde müdahalenin önlenmesi talebinin kabulüne karar verilmelidir.

Değinilen yönler dikkate alınmaksızın hatalı yorum ve eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Değinilen yönler dikkate alınmaksızın hatalı yorum ve eksik inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1694, Karar No: 2020/4157, Tarih: 29.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2019/1694 E.  ,  2020/4157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili, 47 parselde tapuya kayıtlı 7 nolu bağımsız bölüm dükkanın 1/5 hissesinin davalı ve davacının paylı mülkiyet şeklinde paydaş olduğunu, davalının 7 nolu bağımsız bölümü ticari işletme olarak kullandığını, davalıya Rize 1. Noterliğinin 09.11.2010 tarihli ve 8241 yevmiye nolu ihtarnamesi keşide edilerek 2010 yılı Kasım ve Aralık ayları ile 2011 ve gelecek yıllara ilişkin kullanım ve kira bedellerinden müvekkilinin hissesine isabet eden kısmının ödenmesini talep ettiğini, davalı tarafından davacıya ait Türkiye İş Bankası nezdindeki 0879187 numaralı hesaba 320,00 TL yatırıldığını, bu ödemeden başka bir ödeme yapılmadığını belirterek 7 nolu bağımsız bölüm dükkanın haksız işgalinden kaynaklanan ecrimisil tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın dava ve ıslah dilekçesine karşı zaman aşımı itirazında bulunduklarını, zamanaşımına uğrayan talepler yönünden davanın reddine karar verilmesini, 03.06.2012 tarihli bilirkişi raporunun eksik ve yetersiz incelemeye dayalı olarak düzenlendiğini, dava konusu taşınmaz için belirlenmiş olan aylık kira bedellerinin rayiç kira bedellerinin çok üzerinde olduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında çaplı taşınmaza yönelik ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında çaplı taşınmaza yönelik ecrimisil istemine ilişkindir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu 47 parsel sayılı taşınmazda yer alan 7 nolu bağımsız bölümün 1/5 hissesinin kayden davacıya, 1/5 hissesinin davalı Bilgi Mataracı’ya ait olduğu anlaşılmaktadır. Yukarıda izah edildiği üzere davalının kullanımında olan bağımsız bölüm için davacı paydaşın ecrimisil talep edebilmesi diğer paydaş davalıları intifadan men etmesi şartına bağlıdır. Davacı tarafından, davalıya Rize 1. Noterliğinin 09.11.2010 tarihli ve 8241 yevmiye nolu ihtarnamesi keşide edilerek 2010 yılı Kasım ve Aralık ayları ile 2011 ve gelecek yıllara ilişkin kullanım ve kira bedellerinden davacının hissesine isabet eden kısmının ödenmesinin talep edildiği, bu ihtarnamenin tebliğ edildiği tarih itibarıyla intifadan men koşulunun gerçekleşmiş olduğunun kabulünün gerektiği, ihtarnamenin tebliğ edildiği tarihten itibaren dava tarihi olan 10.06.2011 tarihine kadar davacının hissesi oranında ecrimisil bedeli hesaplandıktan sonra davalının bu dönem için davacıya ödediği ecrimisil bedeli var ise bu miktar mahsup edilerek ecrimisil bedeli belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 29.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5356, Karar No: 2022/6537, Tarih: 25.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5356 E.  ,  2022/6537 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DE...E

MAHKEMESİ : ... 20. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk De...e Mahkemesince 10.12.2018 tarihli ve 2016/482 Esas, 2018/527 Karar sayılı karar ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; bu karar Bölge Adliye Mahkemesinin 13.01.2021 tarihli ve 2019/710 Esas, 2021/11 Karar sayılı ilâmı ile ortadan kaldırılarak dosyanın yeniden yargılama yapılmak üzere Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

İlk De...e Mahkemesince yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; bu kararın karşı davacı vekili ile davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalıların istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin başvurusunun kabulü ile İlk De...e Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının yurt dışı iş sözleşmesi ile davalı Şirketlerin Rusya’da bulunan şantiyelerinde 15.09.2002- 15.01.2016 tarihleri arasında 2.000,00 USD ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işverenler tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, aylık ücretin 200-300 USD tutarındaki kısmının şantiyede avans olarak elden verilip kalan kısmın banka hesabına yatırıldığını, davalılara ait şantiyelerde haftanın her günü 07.00-21.00 saatleri arasında çalışıldığını, Kurban Bayramı ve Ramazan Bayramında birer gün ile Yılbaşı günü hariç dinî ve millî bayram günleri dahil olmak üzere çalıştığını, bu günlerin dışında davacının kanuni hiçbir iznini kullanmadığını, davacıya 3 öğün yemek ve barınma yardımı yapıldığını, belirli süreli iş sözleşmelerinin birden fazla üst üste yapılmasından dolayı iş sözleşmesinin belirsiz süreli olduğunu, davacı her ne kadar davalılardan...bünyesinde çalıştırılmış görünse de her iki davalı şirket arasında organik bağ bulunduğunu iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, hafta tatil ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücretinin faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen ve müştereken tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP