muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24892, Karar No: 2018/12, Tarih: 15.01.2018

Davacı, ... Defterdarlığı Sağlık Kurumları 7 numaralı Döner Sermaye Saymanlığının Mayıs 2009 yılı harcama belgelerinin incelenmesine ilişkin düzenlenen 12.08.2009 tarih ve 12-910/4 sayılı inceleme raporuna dayanarak bu davayı açmıştır. Söz konusu inceleme raporunun; 1-a maddesinde; Ocak-Şubat 2009 aylarında asgari ücret farkı ve bu farka isabet eden işveren priminin yanlış hesaplanarak ve mart, nisan ve mayıs 2009 aylarında da asgari ücret farkı oluşmamasına rağmen (ihalesi 2009 yılında yapıldığından) tahakkuk edilerek 2.922,24 TL, 1-b maddesinde; mart, nisan ve mayıs 2009 aylarında ihalede teklif edilen birim fiyat yerine eski ihalede (oca, şubat iki aylık ihale) belirlenen birim fiyatlar dikkate alınarak yapılan hesaplamayla mart, nisan ve mayıs aylarında toplam 2.965,57 TL, 1-c maddesinde; şubat 2009 ayında ihale şartname ve sözleşmesinde 23 kişi ile hizmet verileceği belirtilmesine rağmen 24 teknik personel üzerinden fatura tanzim edilerek 2.242,11 TL, 2-a maddesinde; ocak 2009 ayında ihale şartname ve sözleşmesine göre 260 kişi çalıştırılması gerekirken 267 kişi üzerinden fatura tanzim edilerek 7.729,38 TL, 2-b maddesinde; şubat 2009 ayında ihale şartname ve sözleşmesine göre 260 kişi çalıştırılması gerekirken 269 kişi üzerinden fatura tanzim edilerek 8.048,58 TL, 2-c maddesinde; mart 2009 ayında ihale şartname ve sözleşmesine göre 260 kişi çalıştırılması gerekirken 267 kişi üzerinden fatura tanzim edilerek ve yeni birim fiyatlar üzerinden ödeme yapılması gerekirken eski ihaleye (ocak-şubat 2009 iki aylık) ait birim fiyatlar üzerinden hesaplama yapılarak ve ayrıca asgari ücret farkı ödenmemesi gerekirken asgari ücret farkı ödenerek 25.734,32 TL fazla ödeme yapıldığı, 2-d maddesinde; mart 2009 ayında ihale şartname ve sözleşmesine göre 260 kişi çalıştırılması gerekirken 267 kişi üzerinden fatura tanzim edilerek ve yeni birim fiyatlar üzerinden ödeme yapılması gerekirken eski ihaleye (ocak-şubat 2009 iki aylık) ait birim fiyatlar üzerinden hesaplama yapılarak ve ayrıca asgari ücret farkı ödenmemesi gerekirken asgari ücret farkı ödenerek 25.734,32 TL fazla ödeme yapıldığı, 2-e maddesinde; mayıs 2009 ayında yeni birim fiyatlar üzerinden ödeme yapılması gerekirken eski ihaleye (ocak-şubat 2009 iki aylık) ait birim fiyatlar üzerinden hesaplama yapılarak ve ayrıca asgari ücret farkı ödenmemesi gerekirken asgari ücret farkı ödenerek 19.014,98 TL fazla ödeme yapıldığı, 3-a maddesinde; Ocak ve Şubat 2009 aylarında eksik çalışılan günlerden dolayı firmadan geri alınan tutarlardan KDV alınmayarak ocak ayında 690,54 TL ve Şubat ayında 943,36 TL olmak üzere toplam 1.633,90 TL eksik alacak tahsil edildiğini, 3-b maddesinde; mart, nisan ve mayıs 2009 aylarında yeni birim fiyat üzerinden hesaplama yapılarak ve ayrıca asgari ücret farkı ödenmemesi gerekirken asgari ücret farkı ödenerek Mart, nisan, mayıs 2009 aylarında toplam 27

.014,98 TL fazla ödeme yapıldığı, 3-a maddesinde; Ocak ve Şubat 2009 aylarında eksik çalışılan günlerden dolayı firmadan geri alınan tutarlardan KDV alınmayarak ocak ayında 690,54 TL ve Şubat ayında 943,36 TL olmak üzere toplam 1.633,90 TL eksik alacak tahsil edildiğini, 3-b maddesinde; mart, nisan ve mayıs 2009 aylarında yeni birim fiyat üzerinden hesaplama yapılarak ve ayrıca asgari ücret farkı ödenmemesi gerekirken asgari ücret farkı ödenerek Mart, nisan, mayıs 2009 aylarında toplam 27.376,78 TL, 3-c maddesinde; Şubat 2009 dönemine ilişkin 3780 gün üzerinden fatura düzenlenip eksik çalışılan 97 gün düşüldükten sonra 3683 gün üzerinden ödeme yapılmasına rağmen Şubat 2009 ayına ait ... prim tahakkuk fişinde 123 kişi için 3675 gün üzerinden prim ödendiğinden 8 gün için 506,82 TL olmak üzere, toplam 116.888,61 TL fazladan ödeme yapıldığının tespit edildiğini, aynı konuda saymanlıkça daha önceden yapılan incelemede sonucunda 86.908,16 TL borç çıkarıldığından ve bu bedel davalıdan tahsil edildiğinden bakiye kalan borcunun 29.980,45 TL olduğu belirtilmiştir. Davalı ise 16.9.2011 tarihli itiraz dilekçesi ile, söz konusu inceleme raporunda belirtilen 1-a, 1-b, 3-a ve 3-c maddelerinde ileri sürülen hususlara ilişkin bir itirazının olmadığını, 1-c, 2-a, 2-b ve 2-c maddelerinde fazla personel çalıştırılmasına ilişkin olarak, ilk önce Başhekimliğin şifahi talimatı ile sözleşmede kararlaştırılan personel sayısında artış yapılmak suretiyle fazladan personel çalıştırıldığını ve ilgili personellere ait ödemelerin faturaya dahil edildiğini, Başhekimliğin 25.02.2009 tarih ve 1750 sayılı yazılı talimatı doğrultusunda fazla personel çalıştırılmasına devam edildiğini beyan ederek tamamına itirazda bulunmuş, 2-c, 2-d, 2-e ve 3-b maddelerinde yeni birim fiyat üzerinden ödeme yapılması gerekirken eski ihaleye ait (Ocak-Şubat) birim fiyatlar üzerinden fatura düzenlenmesi hususunda ise, fatura düzenleme işlemlerinin şirket muhasebecilerinin hatalı işlemlerinden kaynaklandığını ancak inceleme raporunda da yeni birim fiyat üzerinden yapılan hesaplamanın hatalı yapıldığını ve bir kısım yapılan kesintilerin de dikkate alınmadığını beyan ederek kısmi itirazda bulunmuş, itiraz edilmeyen 54.596,87 TL’nın toplam iadesi istenilen 116.888,61 TL'dan düşüldükten sonra aradaki farkın 62.291,74 TL olduğunu, kabul edilmemesine rağmen hakedişinden kesilen 86.908,16 TL dikkate alındığında davacı idareden alacaklı olması nedeniyle davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak alınan bilirkişi raporunda ise; taraflar arasındaki uyuşmazlığın, saymanlık tarafından düzenlenen inceleme raporunun 1-c, 2-a, 2-b ve 2-c maddelerinde belirtilen sözleşmede kararlaştırılan sayıdan personel çalıştırılması ve çalıştırılan personele yapılan ödemelerin davacı kuruma fatura edilmesi sonucu fazla ödeme yapılmasından kaynaklandığı, taraflar arasında imzalanan sözleşmenin 30.maddesinde iş artışı olması durumunda idarenin yükleniciye bu işi yaptırmak için talimat vermeye yetkili olduğunun kararlaştırıldığı, davalı şirketin Başhekimliğin şifahi talimatı gereği fazla personel çalıştırıldığını beyan etmişse de davalının tacir olması nedeniyle bu talimatı yazılı almasının gerektiği, ancak .... Hastanesi Başhekimliği tarafından davalı şirkete hitaben yazılan yazıda kurumun ihyiyacı gereği 9 kişi kadar fazla personel çalıştırılmasının düşünüldüğü ve bu hususta gereğinin yapılması gerektiğinin bildirildiği, davacı idarenin bu talimatı Ocak-Şubat ayı için verilmediği, izleyen aylar için verildiğini ileri sürmüşse de talimatın verildiği tarihin Ocak-Şubat dönemine ilişkin 2 aylık süre ile imzalanan hizmet alım sözleşmesi süresi içerisinde verilmesi nedeniyle fazla personel çalıştırılmasına yönelik verilen talimatın Ocak-Şubat dönemine ilişkin verildiğinin kabul edilmesi gerektiğini, bu nedenle davalının inceleme raporunun 2-a maddesinde belirtilen 7.729,38 TL ve 2-b maddesinde belirtilen 8.048,58 TL bedele yönelik yaptığı itirazın haklı olduğu, haklı itiraz edilen bedel talep edilen 29.980,45 TL’dan düşüldükten sonra davacı idarenin alacaklı olduğu bedelin 14.202,49 TL olduğuna yönelik rapor düzenlenmiş ve mahkemece, düzenlenen bu rapor hükme esas alınarak 14.202,49 TL yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmişse de; söz konusu bilirkişi raporunda davalının yukarıda ayrıntısı ile bahsedildiği şekilde 12.08.2009 tarihli inceleme raporunun 2-c, 2-d, 2-e ve 3-b maddelerinde yönelik yaptığı itirazlar hakkında bir değerlendirme yapılmadığı gibi davalının kurum tarafından hakedişinden kesilen 86.908,16 TL’nin tamamı kabulünde değilken bu hususta da bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, alınan bilirkişi raporu yeterli inceleme yapılmaması nedeniyle hüküm kurmaya elverişli değildir. Hal böyle olunca, mahkemece, bozma kararında da belirtildiği şekilde, öncelikle tarafların dava konusu alacağa ilişkin tüm delilleri toplanıp değerlendirildikten sonra konusunda uzman bilirkişi heyetinden denetime elverişli, gerekçeli, açıklayıcı ve davaya konu hususları taraflar arasındaki sözleşmelere göre tüm yönleriyle değerlendiren bir bilirkişi raporu alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, aksine düşüncelerle eksik ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacı ve davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacı ve davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacı ve davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 242,50 TL harcın istek halinde davalıya iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/01/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/40031, Karar No: 2015/26955, Tarih: 28.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/40031 E.  ,  2015/26955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, davacının davalı Üniversite’de muvazaalı olarak çalıştırıldığından baştan itibaren davalının işçisi sayılmasına rağmen ödenmeyen ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece her ne kadar davacı daha önce muvazaalı çalıştırılsa da 31/12/2013 tarihi sonrası alındığı işlerde çalıştırıldığından yeni hizmet sözleşmelerinde muvazaa bulunmadığından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı tarafından aynı iddia ile açılan ... 4. İş Mahkemesi 2012/681 E. 2013/256 K. sayılı dosyada davacının muvazaalı çalıştırıldığı ve ilave tediye alacağına hak kazanacağı kabul edilmiştir. Davalının temyizi üzerine karar Dairemiz 2013/17397 E. 2013/10819 K. sayılı ilamıyla 10/06/2013 tarihinde onanmıştır.

Davacının açtığı davanın onanması ile davalı Üniversite ile taşeron şirketler arasında muvazaalı iş ilişkisi bulunduğu kabul edildiğinden davacı 4857 sayılı İş Kanunu 2.maddesi 7.fıkrası gereği baştan itibaren asıl işverenin işçisi sayılmıştır. Davacı açtığı bu ek dava ile ilk dava sonrası ödenmeyen ilave tediye alacağı talebinde bulunmuştur. Davacı baştan itibaren asıl işveren işçisi sayıldığından muvazaalı iş ilişkisini takip eden dönem ihalelerinde alındığı yardımcı hizmet işlerinde veya kanunla cevaz verilen hastanenin asıl işlerinde çalıştırılsa bile hem ilk Mahkeme kararı ile kesin hüküm niteliğinde hukuki ilişki tespit edildiğinden ve hem de asıl işveren kendi işçisini alt işverene devrettiğinden muvazaalı ilişkinin varlığı ve davacının yine asıl işveren işçisi olduğu kabul edilecektir.

Mahkemece yerinde olmayan gerekçe ile 31/12/2013 tarihi sonrası alındığı işlerde çalıştırıldığından bu tarihten sonraki ilave tediye alacağı talebinin reddine karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12801, Karar No: 2012/612, Tarih: 30.01.2012

**1. Hukuk Dairesi         2011/12801 E.  ,  2012/612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı Vasi, ...’un kayden maliki olduğu 1 ada, 14 parsel ile 177 ada, 9 parsel sayılı taşınmazdaki paylarını oğlu olan ...’a, 243 parseldeki payını da dava dışı oğlu ...’ya devredilmek üzere diğer davalı ... Balini’ye satış yoluyla temlik ettiğini, adı geçenin hukuki ehliyetinin olmadığını, yabancı mahkeme kararı ile vesayet altına alındığını, davalı oğlunun annesinin ehliyetsizliğinden ve yaşlılığından yararlanarak diğer mirasçılardan mal kaçırma amacıyla taşınmazların bedelsiz devrini sağladığını ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile ... adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; vesayete ilişkin yabancı mahkeme kararının tanınma kararının ibraz edilemediği, dava açıldığı tarih itibariyle davacının dava açma sıfatının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün (6100 sayılı HMK.'nın geçici 3/2. maddesi yollamasıyla) ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.75.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 30.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7046, Karar No: 2025/1532, Tarih: 10.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7046 E.  ,  2025/1532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/407 Esas, 2024/542 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmiş ise de kısıtlı adaylarının yaşadığı belirtilen yerlerde kolluk araştırması yapılmadığı ve kısıtlı adaylarının dava tarihi itibarıyla yerleşim yerinin tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, kısıtlı adaylarının dava tarihi itibarıyla nerede ikamet ettiklerinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan ve kısıtlı adaylarının dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri adresleri tespit edildikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15393, Karar No: 2015/9860, Tarih: 10.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/15393 E.  ,  2015/9860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, asıl davada ve birleşen davada kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, her iki davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, dava ve birleşen dava dilekçelerinde davacının bir kısm işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacı ile davalı arasında işçi-işveren ilişkisi bulunmadığını, sair iddia ve taleplerin de yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Somut olayda, davacının bir müşteriye hizmet vermesi üzerine bu hizmetin karşılığını ücretini müşteri tarafından ödendiği ve davacının bahşiş usulu ile çalıştığı anlaşıldığından, fazla mesai ücretinin sadece %50 zamlı kısmının hüküm altına alınması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

3- İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

3- İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, davacının fazla mesai ücretinin hesaplanmasında, yukardaki ilkelere göre ara dinlenme sürelerinin düşülmemesi hatalıdır.

4- Fazla mesai ücretinin ve genel tatil ücretinin net miktarlarının hesaplanmasında gelir vergisi ve damga vergisi yanında sigorta priminin ve işsizlik priminin de düşülmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28981, Karar No: 2013/20259, Tarih: 24.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/28981 E.  ,  2013/20259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmayarak yapılan incelemede,

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, hükmün vekalet ücretine ilişkin 11.fıkrasının çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri yada taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulana bilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle mahkemece verilen karar doğrudur. Ancak;

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması yerine çoğunluğun tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/15255, Karar No: 2014/16888, Tarih: 10.12.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/15255 E.  ,  2014/16888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... vd vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 19/12/2013 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin görevsizliğine ve dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine dair verilen 06/05/2004 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın yargı yolu bakımından reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, davalı Birliğe ait sulama kanalının kırık ve harabe olması nedeniyle kanaldan sızan suların ürünlerine zarar verdiğini belirterek, uğradıkları zararın davalıdan tazminine karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı ise, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın idari yargının görev alanına girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek, dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verilmiştir.

Davalı ... bir kamu tüzel kişisidir. İşlem ve eylemleri kural olarak kamusal nitelik taşır. Dava konusu istemin idare hukuku kuralları çerçevesinde ve idari yargı yerinde değerlendirilmesi gerekmektedir. İtirazın iptali davası sırasında, icra takibinin temelini oluşturan ve aslı da idari eylem olan alacağın varlığının ve kapsamının hukuk mahkemesi tarafından çözümlenmesi kabul edilemez. Diğer yandan, idari yargı yerinde "itirazın iptali" biçiminde bir dava yolu düzenlenmediğinden, adli yargı yerinde yargı yolu bakımından görevsizlik kararı da verilemez. Bu durumda, istem idari yargı yerinde dava konusu edilip oradan bu konuda bir karar alınmadan icra takibi yapılmasına ve icra takibine itiraz üzerine adli yargı yerinden itirazın iptalinin istenmesine yasal olanak bulunmadığından, davacının istemi dinlenilebilir nitelikte değildir.

Mahkemece, açıklanan olgular gözetilerek, dava dilekçesinin yukarıdaki gerekçe ile reddedilmesi gerekirken, davanın İdari Yargı alanına girdiği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi doğru değil ise de; mahkemenin kararı sonuç olarak doğrudur. Bu nedenle bu değişik gerekçe ile karar onanmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle, gerekçesi düzeltilerek ONANMASINA 10/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.