muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8052, Karar No: 2024/12637, Tarih: 10.12.2024

II. CEVAP

Davalı vekili aslı ve birleşen dava cevap dilekçesinde özetle; davacı çalışanın ikinci kat platforma çıkarken emniyet kemerini takması gerektiğini bilmesi gerektiğini, çalışana bu konuda gerekli olan iş sağlığı ve güvenliği eğitimleri verildiğini ve tüm güvenlik ekipmanlarının sağlandığını, davacının kaza anında emniyet kemerinin takılı olmamasının tamamen kendi ihmal ve kusuru olduğunu, davalı şirketin bu konuda bir ihmal ve kusurunun olmadığını, çalışana bu konuda gerekli eğitimlerin ve talimatların verildiğini, bu işlemin davacı çalışanın sürekli yaptığı ve bildiği bir işlem olduğunu, çekici de gerekli her türlü ekipmanın mevcut olduğunu, bu talihsiz kazada müvekkili şirketin hiçbir ihmal ve kusuru bulunmadığını, davacının kaza anında işlemi yaparken dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı ve işini görürken tedbirsiz davrandığını, davacı işini yaparken gerekli özeni göstermeyerek işverenin emir ve talimatlarının dışına çıkarak, iş sözleşmesine aykırı davrandığını, davacının emniyet kemerini takmayı ihmal ettiğinden dolayı kazanın meydana geldiğini, çalışana bu konuda gerekli eğitimlerin ve ekipmanların verildiğini, ayrıca yetki itirazında bulunarak; davanın esastan ve usulden reddini talep ettiği anlaşıldı.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve numarası belirtilen kararında özetle; "..1-Davanın kısmen kabulü ile

A)Davacı vekilinin talep ettiği 352.629,00 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 05.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

B)Davacı vekilinin talep ettiği 50.000,00 manevi tazminatın kaza tarihi olan 05.07.2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Davacı vekilinin fazlaya dair maddi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekilinin ve davalı vekilinin istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; "....Davacının zarar hesabında ücret bordroları ve tanık anlatımları ile yapılan işin niteliği dikkate alındığında hesap raporunda gerçek ücretinin tespit edilerek hesaplama yapıldığı; kurum tarafından yapılan geçici iş göremezlik ödemesi ve peşin sermaye değerinin davalı kusuruna isabet eden kısmı hesaplanan tazminatta gözetilmiş olup; davacının maluliyet oranına göre başkaca indirim yapılacak gelir bulunmamaktadır. Maddi tazminat hesap raporunun, hesaplama ilkelerine, Yargıtay uygulamasına ve dosya kapsamına uygun olarak olduğu anlaşılmıştır. Raporda TRH 2010 yerine PMF 1931 tablosunun uygulanması davalı lehine olup; davacının bu hususta açık istinafı bulunmadığından davalı istinafı yerinde görülmemiştir.

Her ne kadar davalı tarafından manevi tazminat miktarının zenginleşmeye neden olacağını belirtilmiş ise de; iş kazasının gerçekleşme biçimi, kaza tarihi, tarafların kusur durumu, maluliyet oranı, paranın alım gücü göz önüne alındığında manevi tazminat miktarının yüksek olmadığı anlaşılmıştır.

Bu halde taraflarca ileri sürülen tüm istinaf başvuru sebep ve gerekçeleri yerinde olmayıp, incelenen kararın; dava dosyası kapsamında mevcut maddi delillere uygun, yasal ve hukuksal gerekçelere dayandığı, delillerin takdirinde herhangi bir isabetsizlik ve kamu düzenine aykırı bir halin varlığının tespit edilemediği dikkate alınmak sureti ile yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b maddesinin (1) numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine ..." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kusur ve hesap raporuna itirazlarının dikkate alınmadığını, maddi tazminatın eksik hesaplandığını, davacının kaza tarihinde otoçeker bölümünde net 5.000 TL ücretle çalışırken kazadan sonra LPG bölümüne geçirilip maaşının düşürüldüğünü, ücrette %50 düşüş yapıldığını, bilirkişinin kaza tarihi ücretini günlük 119,15 TL hesaplamasına rağmen harcırahta düşüş olduğunu belirttiğini, davacının kaza tarihindeki ücretine daha sonra iş yerinde yapılan zam ve sosyal hakların ilavesi ile bulunacak ücret üzerinden hesap yapılması gerektiğini, SGK raporunda davalının kusurlu bulunduğunu, davacıya %20 kusur isnadını kabul etmediklerini, davacının dikkatsiz davrandığı açıklaması ile %20 kusur verilmesinin hatalı olduğunu, araçların tamamına kazadan sonra korkuluk takıldığını belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; kazada kusurları olmadığını, davacının kusurlu olduğunu, davacıya tüm ekipman ve eğitimlerin verildiğini, emniyet kemeri takmayan davacının dikkatsizliği ile kazanın meydana geldiğini, ücretinin hatalı tespit edildiğini, kaza tarihindeki ücretin 3.500 TL olduğunu, harcırahların masraflar için ödendiğini, süreklilik arz etmediğini, sefere gidilmediğinde ödenmediğini, tazminat hesabına eklenmemesi gerektiğini, YHGK ve 21. Hukuk Daire kararları bulunduğunu, PMF 1931 tablosuna göre hesabın hatalı olduğunu, TRH 2010 tablosunun uygulanması gerektiğini, davacının kaza tarihinden 01.01.2018 tarihine kadar tüm hak edişleri ödenerek iş yerinde çalıştığını, kazanç kaybı yaşamadığını, geçmiş aktif dönem ve raporlu olunan döneme itiraz ettiklerini, davacının maluliyetinin %37,5 olduğunu %100'e göre hesaplamanın hatalı olduğunu, pasif devrenin zarar hesabına dahil edilmesi için maluliyetin %60 üzerinde olması gerektiğini, bun ilişkin Yargıtay 10. Hukuk Daire kararları bulunduğunu, yeniden hesap raporu alınması gerektiğini, manevi tazminatın zenginleşmeye yol açacağını belirterek temyiz talebinde bulunmuştur.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazası sonucu maluliyeti nedeniyle maddi ve manevi tazminatın davalı taraftan tahsili istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, iş kazası sonucu maluliyeti nedeniyle maddi ve manevi tazminatın davalı taraftan tahsili istemine ilişkindir.

1-Davalı vekilinin manevi tazminat miktarlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Bölge Adliye Mahkemesinin 12.04.2023 karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan kesinlik sınırının 238.730,00 TL olup, davalı vekilinin manevi tazminat hükümlerine yönelik temyizleri kesinlik sınırı altında kaldığı anlaşılmakla, temyiz eden davalı vekilinin temyiz itirazlarının miktardan reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraf vekillerinin maddi tazminat miktarlarına yönelik tüm temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle, dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgelere, delil ve ispat durumuna göre, kusur oran ve aidiyetlerinin tespitine dair kabulün dosya kapsamı ile Dairemizce benimsenen ilkelere uygun olmasına, temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenlerin istinaf sebepleri olarak da dermeyan edildiği ve Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçesi açıklanarak itirazların karşılanmış olmasına göre, taraf vekilleri tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerinin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiş olması karşısında temyiz edenlerin sıfatlarına, temyiz kapsam ve nedenlerine göre hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

1.Davalı vekilinin manevi tazminat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının miktardan REDDİNE

2.Davacı vekili ve davalı vekilinin maddi tazminat miktarına yönelik tüm temyiz itirazlarının temyiz kapsam ve nedenleri gözetilerek reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının ilgililerinden alınmasına,

3.Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/538, Karar No: 2019/9198, Tarih: 09.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/538 E.  ,  2019/9198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisine ait ... plaka sayılı aracın davalı ... tarafından sigortalandığını, 16/02/2014 günü Ankara'dan Diyarbakır'a seyir halinde iken meydana gelen trafik kazası sonucunda müvekkillerinin murisi ... vefat ettiğini, ölüm nedeniyle müvekkillerinin desteklerinden yoksun kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak suretiyle eş ... için 1.000,00 TL, oğlu ... için 500,00 TL, kız ... için 500,00 TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, davanın ... Sigorta A.Ş'ye ihbarı ile müvekkili şirketin bedeni kişi başına 15.000,00 TL mali mesuliyet teminatının şayet davacının trafik poliçesi üzerinde kalan bir zararı varsa sorumlu bulunduğunu, araçtaki her bir koltuk için 5.000,00 TL sorumluluğunun bulunduğunu, ayrıca davacılar tarafından müvekkili şirkete bir başvurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre meydana gelen trafik kazası nedeniyle ölen ... desteğinden yoksun kalan eşi ... için 12.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihi olan 06/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan alınarak davacı ...’e verilmesine, ... desteğinden yoksun kalan çocuk ... için 5.000,00-TL destekten

yoksun kalma tazminatının dava tarihi olan 06/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan alınarak davacı ... velayeten ...'e verilmesine, ... desteğinden yoksun kalan çocuk ... için 8.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihi olan 06/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalıdan alınarak davacı ... velayeten ...'e verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava Genişletilmiş Kasko Sigorta Poliçesi ile verilen ihtiyari Mali Sorumluluk, ferdi kaza koltuk ve vefat teminatlarına dayalı destekten yoksun kalma tazminatına ilişkindir.

İMSS, trafik kazaları sonucunda üçüncü kişilerin ZMMS teminat limiti üzerinde oluşan fazla zararlarının güvence altına alınmasını temin eder.

2-Dava Genişletilmiş Kasko Sigorta Poliçesi ile verilen ihtiyari Mali Sorumluluk, ferdi kaza koltuk ve vefat teminatlarına dayalı destekten yoksun kalma tazminatına ilişkindir.

İMSS, trafik kazaları sonucunda üçüncü kişilerin ZMMS teminat limiti üzerinde oluşan fazla zararlarının güvence altına alınmasını temin eder.

Mahkemece davalı ..., hem İMM Sigortasından hem ferdi kaza koltuk sigortasından sorumlu tutulmuş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemiştir.Motorlu Kara Taşıtları İhtiyari Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartlarınını 3/a maddesinde "Sigortalının kendisinin uğrayacağı zararlar ve c bendinde ise açıkça, “İşletenin veya aracı sevk edenin eşinin, usul ve füruunun ve birlikte yaşadığı kardeşlerinin uğrayacağı zararların teminat dışında kaldığı" düzenlemesi mevcuttur.

Somut olayda davacıların murisinin kendi aracında sürücü iken kendi kusuruyla meydana gelen tek taraflı kazada vefat etmesi, davacıların da sürücünün mirasçıları olması nedeniyle davacıların talebinin teminat dışında kaldığı gözetilmeden karar verilmesi doğru olmamıştır.

Diğer yandan 14.02.2014 başlangıç tarihli poliçe kapsamına göre Ferdi Kaza Koltuk teminatı 20.000,00 TL'dir. Bunun içine kişi başı vefat halinde 5.000,00 TL'ye kadar teminat dahil edilmiştir. Davacıların vefat nedeniyle tazminat talep ettikleri gözetildiğinde, sadece bu miktar yönünden davanın kabulü gerekirken, poliçedeki sürekli sakatlık(bedeni kişi başı)nedeniyle gösterilen teminatın da nazara alınarak hüküm kurulması isabetli değildir.

Kabule göre de vefat teminatını içeren sigorta meblağ sigortası olup belirlenen teminat miktarının davacıların miras payları oranında verilmesi gerekirken, mahkemece bu husus dikkate alınmadan karar verilmeside doğru değildir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 09/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/853, Karar No: 2022/2922, Tarih: 23.02.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/853 E.  ,  2022/2922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, arsa paylarının yeniden düzenlenmesini istemiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Davacı vekili kararı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre; kat irtifakına geçiş tarihinde bağımsız bölümlerin değerinde ve arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan ve arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi arsa paylarının düzeltilmesini gerektirir bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkça saptanmadığı ve tespitlerin genel ve soyut nitelikte olduğu anlaşılmakla, davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, kararın bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi'ne, dosyanın ilk derece mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2553, Karar No: 2014/901, Tarih: 12.02.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/2553 E.  ,  2014/901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Fethiye 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :11.10.2012

Numarası :2011/784-2012/444

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava ve birleşen dava eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili için yapılan icra takibine vâki itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkâr tazminatı tayini istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonucunda davanın kabulüne, itirazın iptali ile takibin devamına, asıl alacak olan 10.529,78 TL'nin %20 oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline, birleşen 2011/785 Esas sayılı dosya bakımından ise davanın kısmen kabulüne, 18.220,33 TL asıl alacak yönünden takibin devamına, asıl alacak olan 18.220,33 TL'nin %20 oranında icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Davacı davasında davalı borçluya ait taşınmazın PVC ve alçı işlerini yaparak teslim ettiğini, ancak aradan geçen zaman içerisinde davalının iş bedelini ödemediğini, bunun üzerine müvekkil şirketin alacağının tahsili amacıyla Fethiye 2. İcra Müdürlüğü’nün 2010/9509 Esas ve 2011/129 Esas sayılı dosyaları ile takibe geçtiğini, süresinde yapılan itiraz nedeni ile icra takibinin durdurulduğunu, takibe haksız yapılan itirazın iptâli ile, takibin devamına ve % 40’tan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine, vekâlet ücreti ile yargılama giderlerinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davalı icra takibindeki itirazında ikametgâhının Dalaman olduğunu, bu nedenle icra dairesi ve mahkemenin yetkili olmadığını, davacı ile aralarında hukuki ilişkinin bulunmadığını, dava konusu işi dava dışı M...B..'ya yaptırdığını savunmuştur.

Davacı ve davalı arasında yazılı bir sözleşme yoktur. Bu durumda mahkemenin ve icra dairesinin yetkisinin genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir.

Davacı ve davalı arasında yazılı bir sözleşme yoktur. Bu durumda mahkemenin ve icra dairesinin yetkisinin genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir.

İtirazın iptali davasını gören mahkemece öncelikle takip dosyasındaki icra dairesinin yetkisine yönelik itirazın incelenmesi gerekir. Mahkemenin yetkisine yönelik bir itirazın var olup olmaması bu incelemenin yapılmasına etkili değildir. Diğer yandan itirazın iptâli davasının görülebilmesi, geçerli bir icra takibinin varlığına bağlıdır. Ortada geçerli takip yoksa itirazın iptâli davasının görülebilmesine usulen olanak yoktur. İcra dairesinin yetkisine itiraz halinde bu itiraz usulünce incelenip sonuçlandırılmadığı sürece geçerli bir takibin varlığından söz edilemez. O halde mahkemece icra dairesinin yetkisine itiraz edildiği gözetilerek eldeki dava da öncelikle bu itiraz incelenerek sonuçlandırılmalıdır. Diğer taraftan ilâmsız icrada genel yetkili icra dairesi borçlunun ikametgahındaki icra dairesidir. Sözleşmeden doğan alacaklarda akdin ifa edileceği yerdeki icra dairesi de özel olarak yetkilidir.

Somut olayda, davalı borçlunun ikametgahının Dalaman olduğu anlaşılmaktadır. Akdin ifa yerinin de aynı yerde olduğu dava dilekçesinde de belirtilmiştir. Bu durumda, yetkili icra dairesi davalının ikametgahının bulunduğu ve akdin ifa edildiği Dalaman İcra Müdürlüğü'dür. Taraflar arasında Fethiye İcra Müdürlüğü'nü yetkili kıldıklarına dair yazılı olarak yapılmış bir yetki anlaşması da sunulmamıştır. Davalının Fethiye İcra Müdürlüğü'nün yetkili olmadığına, yetkili icra dairesinin Dalaman İcra Müdürlüğü olduğuna dair icra dairesine yapmış olduğu itirazı usul ve yasaya uygundur. O halde mahkemece, Fethiye İcra Müdürlüğü’nün yetkili olmadığı ve ortada geçerli bir icra takibi bulunmadığı gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ortada geçerli bir takip varmışçasına işin esasının incelenerek yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenlerle bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarını şimdilik incelenmesine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/931, Karar No: 2019/4598, Tarih: 03.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/931 E.  ,  2019/4598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nun 142/1-e, 35, 31/2. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, zaman aşımını kesen son işlem olan ilk mahkumiyet kararının verildiği 14.01.2015 tarihi ile inceleme tarihi arasında aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresini kesen yasal başka bir neden olmaksızın geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kurulan hükmün incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkim’in takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de,

maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde katılanın yetkilisi olduğu inşaat halindeki binadan 65,00 TL değerindeki kabloları çalmak isterken yakalanması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.