muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7244, Karar No: 2014/13688, Tarih: 12.09.2014

Davalı vekilince davayı kabul etmediklerini davalı Merkez Menkul Değerler A.Ş.'nin SPK;nın 46. Maddesine göre tedrici tasfiyesine karar verildiğini, SPK:46/B maddesine göre tasfiye işlemine tabi tutulan aracı kurumun müşteri hesaplarındaki sermaye piyasası araçlarının hak sahiplerine dağıtılacağının belirtildiğini, tasfiyenin amacının müşterilere ait kıymetlerin öncelikle müşterilere dağıtımını sağlamak olduğunu, söz konusu kayıtların SPK:10/A maddesine göre MKK nezdinde tutulmasının bu kuruma dava açılmasını gerektirmediğini bu kurumun işlemlerle ilgisi olmadığnıı davanın bu kurum hakkında husumetten reddi gerektiğini Kaydileştirme Tebliğinin 19.maddesine göre bir hissenin rehin verilmesi için rehin verilen kişinin yada kurumun hesabına gönderilmesi gerektiğini somut olayda söz konusu hisselerin Merkez Menkul Değerler A.Ş. nin hesabına rehin olarak kaydedildiğini bankaya ait hesaba rehin kaydı yapılmadığını, iddia edildiği gibi aracı kurumun bankadan kullandığı kredi nedeniyle sözleşmeye taraf olmayan müşterilerin hisse senetlerinin rehin olarak verilmesi mümkün olsada bunun müşterileri bağlamasının söz konusu olmadığını, davacı banka ile müşteriler arasında rehin sözleşmesi bulunmadığını bu konuda taraflarına tebliğ edilen bir evrakta olmadığını, davacı bankanın davaya konu kıymetler üzerindeki zilyetliğe saldırısının önlenmesi için fon tarafından davacı aleyhine dava açıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Birleşen 2009/478 E sayılı dosyada davacı vekili SPK nın 6.4.2009 tarihli kararı ile aracı kurumun sermaye piyasasında faaliyet gösterdiğini aracı kurumun SPK'nın 46. maddesine göre tedrici tafiyesine karar verildiğini, SPK'nun 46/B maddesine göre tasfiye halinde öncelikle sermaye piyasası araçlarının hak sahiplerine dağıtılacağının hükme bağlandığını yapılan incelemede 26 adet yatırımcının hesabındaki kıymetlerin davalı banka nezdinde bulunan aracı kurumun hesabında bulunduğunun anlaşıldığını MK.973. Maddesine göre zilyetlik hakkını kullanımı engelleyen davalının saldırısının önlenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Banka vekilince davanın reddi istenilmiştir.

Birleşen 2009/664 E.sayılı dosyada davacı vekili, yatırımcıların izni ve muvafakatı olmadan hisse senetlerinin davalı bankaya alınmış olunan kredi karşılığı rehin verilmesi imkanının olmadığını, hisse senetlerinin aracı kurum nezdinde bulunan müvekkili hesabında bulunduğunu, hisse senetleri üzerinde rehin hakkının kullanılamayacağını hisse senetlerinin müvekkiline iadesi gerektiğini, beyanla fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak şartıyla davalı bankalara rehnedilen hisse senetlerinin temettü ve bedelsiz sermaye arttırımları ile birlikte aynen iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Tekstil Bankası vekilince davanın reddi savunulmuştur.

Davalı Tekstil Bankası vekilince davanın reddi savunulmuştur.

Birleşen 2009/772 E.sayılı dosyasında aracı kuruluş Merkez Menkul Değerler A.Ş'nin faaliyetinin durdurularak tasfiye sürecine alınmasının sebebinin yatırımcıları koruma amacı güttüğünü, yatırımcıların izni ve muvafakatı olmadan hisse senetlerinin davalı bankaya alınmış olunan kredi karşılığı rehin verilmesi imkanının olmadığını, hisse senetlerinin aracı kurum nezdinde bulunan müvekkili hesabında bulunduğunu, hisse senetleri üzerinde rehin hakkının kullanılamayacağını hisse senetlerinin müvekkiline iadesi gerektiğini, beyanla fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak şartıyla davalı bankalara rehnedilen hisse senetlerinin temettü ve bedelsiz sermaye arttırımları ile birlikte aynen iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Birleşen 2010/87 E.sayılı dava dosyasında davacı vekili hisse senetlerinin aracı kurum nezdinde bulunan müvekkili hesabında bulunduğunu, hisse senetleri üzerinde rehin hakkının kullanılamayacağını hisse senetlerinin müvekkiline iadesi gerektiğini, beyanla fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak şartıyla davalı bankalara rehnedilen hisse senetlerinin temettü ve bedelsiz sermaye arttırımları ile birlikte aynen iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporlarına göre aracı kurumla hisse senetleri sahipleri çerçeve sözleşmesi imzalamamış olsalar dahi kredili olarak alınan sermaye piyasası araçlarının alımına izin vermeleri halinde hisse senetlerinin rehin olarak kredi kullanılan bankaya teminat olarak verileceğine da onay verdiğinin kabulü gerektiğini, öte yandan kredili olarak sermaye piyasası aracının satın alınmasına izin veren hisse senetleri sahiplerinin sonradan aracı kurumun hisse senetlerini rehin olarak teminat gösterme yetkisinin olmadığından bahsetmelerinin MK'nun 2. maddesine aykırı olduğu gerekçeleriyle davalı M.. K.. yönünden dava pasif husumet yokluğundan reddedilerek, asıl davanın ve birleşen 2009/478 E ile 2009/664 E sayılı davanın kısmen kabulüne,diğer birleşen davaların ise reddine karar verilmiştir.

Karar asıl davada davacı, k.davalı ve birleşen davalarda davalı T.Bankası A.Ş, davalı-k.davacı Merkez Menkul Değerler A.Ş'ni temsilen Yatırımcıları Koruma Fonu ile birleşen davalarda davacı gerçek kişiler vekillerince temyiz edilmiştir.

Karar asıl davada davacı, k.davalı ve birleşen davalarda davalı T.Bankası A.Ş, davalı-k.davacı Merkez Menkul Değerler A.Ş'ni temsilen Yatırımcıları Koruma Fonu ile birleşen davalarda davacı gerçek kişiler vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. Yürürlükten kaldırılan HUMK’nın 382 ve devamı maddeleri ile yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK’nın 294 ve devamı maddelerinde hükmün verilmesi, tefhimi ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı hususları ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi ilke olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır, şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı kabil kurulması ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun olması gerekmektedir.Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi, dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş ve mahkeme kararlarına duyulan güven sarsılmış olacaktır.Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 10.4.1992 gün ve 1991/7 esas 1992/4 sayılı kararında da kısa karar ile gerekçeli kararın çelişik bulunmasının bozma nedeni sayılacağı içtihat edilmiş olup, HMK’nın 298/2. maddesinde de gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı belirtilmiştir.

Somut olayda mahkemece verilen kısa kararda, “3-Mahkememiz dosyası ile birleşen İstanbul 6.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/664 E.sayılı dava dosyası yönünden davanın kısmen kabulü ile Tekstil Bankasına rehinli olan 20850 GARAN hisse senedi ve 1160,30 TL temettü bedeli ile 62.173,99 adet TKFEN hisse senedinin davalı Tekstil Bankasından alınarak aynen davacıya verilmesine fazlaya ilişkin istemin reddine,Takas Bank aleyhine açılan davanın reddine” karar verilmiş iken gerekçeli kararda Takabank aleyhine açılan davanın tefrik edilmiş olması nedeniyle kısa karardaki red kararının yok hükmünde olduğundan bahisle “13-Mahkememiz dosyası ile birleşen İstanbul 6.Asliye Ticaret Mahkemesinin 2009/664 E.sayılı dava dosyası yönünden davanın kısmen kabulü ile Tekstil Bankasına rehinli olan 20850 GARAN hisse senedi ve 1160,30 TL temettü bedeli ile 62.173,99 adet TKFEN hisse senedinin davalı Tekstil Bankasından alınarak aynen davacıya verilmesine fazlaya ilişkin istemin reddine” karar verilmek suretiyle kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişkili bir durum yaratılmıştır.Kısa kararın çelişki yaratan kısmının hakim tarafından düzeltilmesiyle tefhim edilen kararı ortadan kaldırması mümkün olmadığından ve asıl ve birleşen davalar arasındaki irtibat gözetildiğinde diğer davalarla ilgili değerlendirme yapılmayarak gerek anılan yasal düzenlemeler gerekse İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı Takasbank dışında kalan taraflar vekillerinin diğer temyiz istemlerinin incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı Takasbank dışında kalan taraflar vekillerinin diğer temyiz istemlerinin incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Takasbank dışında kalan taraf vekillerinin temyiz istemlerinin kabulü ile mahkemece verilen kararın açıklanan nedenle BOZULMASINA; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek olmadığına, takdir olunan 1.100 TL vekalet ücretinin her bir yandan alınarak yek diğerine verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden Takasbank dışındaki davalılar'a iadesine, 12.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6423, Karar No: 2015/527, Tarih: 26.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/6423 E.  ,  2015/527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (2 kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez), cinsel taciz (2 kez)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez) ve diğer atılı suçlardan (2 kez) mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilip kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin sanık müdafileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafilerince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 21.01.2015 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafilerine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından.... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnamelere dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... ve Av. .... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmalarda bulunup müvekkili hakkındaki hükümlerin BOZULMASINI istediler.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözleri sorulan sanık müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 11.02.2015 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler ile mağdur Sadık'a yönelik cinsel taciz suçundan kurulan hükme yönelik olduğu anlaşılmakla;

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) ve cinsel taciz (2 kez) suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafileri ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez) suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafileri ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (2 kez) suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Lise Müdürü sanığın, öğrencileri olan mağdurların penislerini ağzına almak şeklinde gerçekleştirdiği cinsel istismar eylemlerinin TCK.nın 103/1. maddesinde düzenlenen çocuğun basit cinsel istismar suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde TCK.nın 103/2. maddesi ile uygulama yapılması,

Olay tarihi üzerinden 6 ay geçtikten sonra .... Üniversitesi Meram Tıp Fakültesinden alınıp, mağdurların ruh sağlıklarının bozulduklarına ilişkin raporların dört kişilik heyet tarafından düzenlenmesi karşısında, Adli Tıp Kurumu Kanununun 7 ve 23. maddelerine uygun olmayan heyet raporlarına dayanılarak sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin tatbikine karar verilmesi,

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek,

lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkân verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Uygulamaya göre de;

Mahkemece sanığın eyleminin çocuğun nitelikli cinsel istismar suçunu oluşturduğu kabul edilmesine rağmen, önce 5237 sayılı TCK.nın 103/1 daha sonra 103/2. maddeleri tatbik olunmak suretiyle kademeli uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları ve duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

26.01.2015 tarihinde verilen işbu karar 11.02.2015 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ...hazır olduğu halde sanık müdafii Av..... yüzüne karşı tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2022/4967, Karar No: 2022/7750, Tarih: 25.05.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/4967 E.  ,  2022/7750 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı adına "balık, kabuklu deniz hayvanları" üzerine kurulu davalı işverene ait işyerinden 02.08.2011-31.12.2011 tarihleri arasında kısmi olarak Kuruma bildirilen hizmet süresinin bulunduğu, 01.12.2008-05.07.2013 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak geçen ve Kuruma bildirilmeyen çalışmaların tespiti istemine ilişkin davada, mahkemece yapılan yargılama sonucunda, yazılı şekilde karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297’nci maddesinde; “...taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir” hükmüne yer verilmiştir. Hükümlerin çelişkiden uzak ve infaza elverişli olması, gerçeğe ve hukuka uygun bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde; davacının davalıya ait 1024220032 sicil no’lu işyerinde 01/12/2008-01/08/2011, 01/01/2012-05/07/2013 tarihleri arasında hizmet aktine bağlı olarak çalıştığının ve 01/12/2008 -01/08/2011 tarihleri arasında 961 gün, 2011 yılı Eylül ayında 20 gün, Ekim ayında 19 gün, Kasım ayında 20 gün, Aralık ayında 20 gün, 01/01/2012 -05/07/2013 tarihleri arasında 545 gün olmak üzere toplam 1585 günlük çalışma süresinin 5510 sayılı Kanunun 56. maddesinin 9. fıkrası gereğince tespit edilen sigortalılık çalışma süresinin tespitine, 02/08/2011-31/12/2011 tarihleri arasındaki çalışmalar ...'na bildirildiğinden bu tarihler arasındaki talebin hukuki yarar yokluğundan reddine dair karar verilmiştir. Verilen hüküm kendi içinde çelişkili olup bu haliyle infaz kabiliyeti bulunmadığı açıktır.

Mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 297. maddesinde belirtilen unsurları içeren, tarafların hak ve yükümlülüklerini açıkça gösterir, infazda tereddüde yol açmayacak şekilde davacının taleplerine yönelik bir hüküm oluşturularak karar verilmesi gerekir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve sair yönler incelenmeksizin hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.05.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16724, Karar No: 2015/7326, Tarih: 11.02.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/16724 E.  ,  2015/7326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Somut olayda sanığın, yakınanın yürüdüğü yol üzerinde geçişini engelleyecek şekilde önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yolunu kesmek biçiminde bir hareketinin bulunmadığı ve bu bağlamda “yol kesmek”ten söz edilemeyeceği gözetilmeden, yasal koşulları oluşmayan 5237 sayılı TCK'nın 149/1.maddesinin (d) bendinin de hüküm fıkrasında gösterilmesi kanuna aykırı ise de, olayda birden fazla nitelikli halin bulunması ve temel ceza belirlenirken gösterilen gerekçe karşısında bu husus sonuca etkili görülmemiş olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu’nun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3272, Karar No: 2011/2689, Tarih: 17.03.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/3272 E.  ,  2011/2689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre , silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasakoyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastıda gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanaklarıiçeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak ;

Hapis cezasıyla hükümlülüğünün yasal sonucu olarak sanığın, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY.nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm tümden çıkarılarak yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY.nın 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.