muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6264, Karar No: 2018/7328, Tarih: 04.07.2018

Mahkemece yetki itirazının kabülü ile dosyanın ... İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilerek sonuca gidilmiş ise de, borçluların yetkili icra dairesi olarak bildirdikleri icra dairesi olan ... İcra Dairesi yetkili ise, mahkemece, gerekçesi de belirtilerek, alacaklının yetki itirazının kaldırılması talebinin reddine, diğer itirazların kaldırılması talebi konusunda karar verilmesine yer olmadığına, Bakırköy İcra Dairesi yetkili değil ise, yine gerekçesi belirtilerek, alacaklının, borçlunun esasa ilişkin diğer itirazlarının kaldırılmasına yönelik talebinin incelenmesi ve duruma göre İİK'nun 68. maddesi uyarınca borçlunun itirazının kaldırılmasına ya da itirazın kaldırılması isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, HMK'nun 26 ve 33. maddeleri hükümlerine aykırılık teşkil edecek şekilde, istek dışına çıkılarak ve hukuki nitelendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre borçluların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/07/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14373, Karar No: 2014/32556, Tarih: 11.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/14373 E.  ,  2014/32556 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/183279

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/01/2011

NUMARASI : 2010/113 (E) ve 2011/26 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, mübaşire duruşma sırasına riayet etmemesi üzerine sebebini sorduğunda, "el kol hareketleriyle, bana ne beni ilgilendirmez diyerek cevap verdi, polis memurları da üzerime yürüyerek, el kol hareketleriyle adliyenin dayısı olduğunu söylediler, mübaşir de aynı şekilde onlara eşlik ettiği", şeklindeki savunmasının, sanık ve olayın tanıkları ile İstanbul Barosu Bakırköy Adliyesi Bölge Sorumlusu tarafından düzenlenen 17.03.2009 tarihli olay tutanağı ve tanık K.. A..'ın anlatımı ile de doğrulanması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi üzerinde durulup, TCK'nın 129. maddesi gereğince haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Hakaret suçlarının aleni bir yer olan adliye koridorunda işlenmesine rağmen, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmaması,

3- Kabule göre de;

Katılan B.. A..'a yönelik hakaret eylemi nedeniyle kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık K.. T.. ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18638, Karar No: 2016/1809, Tarih: 16.02.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/18638 E.  ,  2016/1809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...1. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının, günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesi yerine fıkrası belirtilmeksizin TCK.nun 52. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini kısıtlar şekilde para cezasının hükmün kesinleşmesinden itibaren takside bağlanmasına karar verilmesi,

3- Suç tarihinden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı yasanın 5.maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6.madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı yasanın 106.maddesinin 4 ve 9.fıkralarının yeniden düzenlenip, 10.fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hapis cezasından çevrili adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1- Doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının paraya çevrilmesine ilişkin hükmün 4. ve 6. Fıkralarında yer alan "52. madde" ibarelerinin çıkartılarak yerine "TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca" ibarelerinin eklenmesi,

2- Hükmün sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin bendinde yer alan "kararın kesinleşmesinden itibaren" ibaresinin çıkarılması,

3- Hükmün 7 .bendinden "Ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine" kısmının hükümden çıkarılması ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2121, Karar No: 2017/3836, Tarih: 10.04.2017

**13. Ceza Dairesi         2017/2121 E.  ,  2017/3836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- O yer Cumhuriyet savcısının sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun ve takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA,

II- O yer Cumhuriyet savcısının sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk ...'ın, katılana ait motosikleti sanık ... ile birlikte çaldıklarına ilişkin aşamalarda ikrar içeren savunmaları, katılanın olay tarihinde sanık ...'i olay yerinde gezerken gördüğüne dair beyanı ve tüm dosya kapsamı karşısında sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ...'ın hükümlülükleri yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yerinde ve yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kaykırı olarak BOZULMASINA, 10.04.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13356, Karar No: 2019/16525, Tarih: 28.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/13356 E.  ,  2019/16525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuğun karar tarihinden sonra, 21.11.2016 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 28.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3619, Karar No: 2022/5776, Tarih: 16.05.2022

**12. Hukuk Dairesi         2022/3619 E.  ,  2022/5776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçinin, tahliye emrinin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, ilk derece mahkemesince, mahkemenin yetkisizliğine,kararın tebliğinden itibaren iki haftalık süre içerisinde başvurulması halinde dosyanın yetkili mahkeme olan ... İcra Hukuk Mahkemesine gönderilmesine aksi halde davanın açılmamış sayılmasına karar verileceğine karar verildiği, şikayetçi tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf talebinin HMK’nun 353/1-b(1) maddesi gereğince esastan reddine karar verildiği görülmüştür.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 20. maddesi “...Görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi hâlinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise tebliğ tarihinden, (…) süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır ve görevsizlik veya yetkisizlik kararı veren mahkemece bu konuda resen karar verilir....” hükmünü içermektedir.

Söz konusu madde gereğince, mahkemece verilen görevsizlik veya yetkisizlik kararı verildiği anda kesin ise, kararın tebliğinden itibaren iki hafta içerisinde taraflardan birinin görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerektiği hususuna hükümde yer verilmesi gerekir.

Somut olayda, verilen yetkisizlik kararının ise verildiği anda kesin olan yetkisizlik kararlarından olmadığı görülmektedir.

Bu halde, ilk derece mahkemesince hükmün (2) nolu bendinde; süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşir ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki haftalık süre içerisinde taraflardan birinin başvurması halinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, anılan madde gözden kaçırılarak, kararın tebliğinden itibaren iki haftalık süre içerisinde başvurulması halinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi şeklinde hüküm oluşturulması hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına, ilk derece mahkemesi kararının düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile;

SONUÇ: Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile;

A- ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi' nin kararının resen BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

B- İlk Derece Mahkemesinin hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin karar metninden çıkartılarak, yerine;

"2- Süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşir ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki haftalık süre içerisinde taraflardan birinin talebi halinde dosyanın yetkili olan ... Nöbetçi İcra Hukuk Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, iki haftalık yasal sürede yetkili mahkemeye gönderilmesinin talep edilmemesi halinde davanın açılmamış sayılmasına karar verileceğine" şeklindeki bendin yazılmasına, ilk derece mahkemesi kararının bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar düzeltilirek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, dava dosyasının ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10193, Karar No: 2012/1785, Tarih: 09.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2009/10193 E.  ,  2012/1785 K.**

**"İçtihat Metni"**

4915 sayılı Kara Avcılığı Kanunu'na aykırı davranmak suçundan şüpheliler ... ve arkadaşları haklarında yapılan soruşturma sonucunda eylemlerinin idari yaptırımı gerektirdiğinden bahisle Kırşehir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25/01/2007 tarihli ve 2007/115 soruşturma, 2007/202 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı müteakip, suç eşyalarının müsadere edilmesi talebinin kabulü ile ... Adli Emanetinin ... sırasında kayıtlı 1 adet ... A-505 marka 12 mm ... seri numaralı av tüfeği, 1 adet ... marka 12 mm ... seri numaralı av tüfeği, 1 adet ... marka 12 mm ... seri numaralı otomatik av tüfeği, 1 adet ... marka 12 mm ... seri numaralı otomatik av tüfeği, 1 adet ... marka 12 mm ... seri numaralı çifte av tüfeği ile 55 adet fişek ve 2 adet kuşaklığın anılan Kanun'un 28/1. maddesine uyarınca müsaderesine dair Kırşehir Sulh Ceza Mahkemesinin 26/12/2007 tarihli ve 2007/110 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 04.05.2009 gün ve 24152 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2009 gün ve KYB. 2009-122175 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, kabahatlilerin 4915 sayılı Kanun'un 14/2. maddesi kapsamında izinsiz avlanma yaptıklarından bahisle haklarında 10/01/2007 tarihli, A-14883 ve A-14884 numaralı tutanaklar tanzim edilmiş ise de, kabahatlilerin olay mahallinde balık avcılığı yapmak amacıyla bulundukları, tüfeklerle avlanma yapmadıkları şeklindeki beyanları, tutanak tanığı ...'un kabahatlilerin tüfekle ateş ettiklerini ve avlandıklarını görmediği yönündeki beyanı ve ayrıca olay yerinde vurulmuş veya yakalanmış av hayvanının bulunmaması karşısısında, avlanma yapılmadığı, dolayısıyla ruhsatnamesi bulunan ve bulundurulması bizatihi suç teşkil etmeyen tüfeklerin 4915 sayılı Kanun'un 28/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilemeyeceği gibi, anılan Kanun maddesi uyarınca mülkiyetin kamuya geçirilmesi idari yaptırımının mahallî mülkî amir tarafından verilebileceğinin nazara alınmamasında isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı kanuna muhalefet hallerini açıklamış ve bu halleri uygulamadaki yanlışlıklar ile esas hükme etkili olan usül yanlışlıklarından ibaret olduğunu belirtmiştir.

26.10.1932 gün ve 29/12 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı kanuna muhalefet hallerini açıklamış ve bu halleri uygulamadaki yanlışlıklar ile esas hükme etkili olan usül yanlışlıklarından ibaret olduğunu belirtmiştir.

Bu itibarla tüm deliller toplanıp değerlendirilmesi yapıldıktan sonra verilen ve Yargıtay`ca incelenmeksizin kesinleşen hükümlerde delil ve takdirde hataya düşüldüğünden bahisle kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceğinden, ve suç tarihi ile karar tarihinde yürürlükte bulanan 4918 Sayılı yasanın 28/1.maddesine göre sulh ceza mahkemesi görevli olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 09.02.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4454, Karar No: 2025/3976, Tarih: 15.05.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/4454 E.  ,  2025/3976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1742 E., 2023/202 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1.maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.06.2022 tarihli ve 2020/192 Esas, 2022/231 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35, 62,53.maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/1742 Esas, 2023/202 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a uyarınca teşebbüs nedeniyle eksik ceza belirlenmesi hususu eleştirilerek esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın öldürme kastının olmadığına, eylemin taksirle yaralama ya da olası kastla yaralama kapsamında kaldığına, haksız tahrikin varlığına, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, içerisine benzin koyduğu pet şişe ile birlikte tanınmayacak şekilde örtünerek katılanın kullandığı öğrenci servisine bindiği, öğrenciler servis aracından tamamen indikten sonra araçtan inmeyip bir süre daha gittikten sonra katılanın sanığın inmesi için aracı durdurduğu sırada, sanığın çantasından çıkardığı pet şişenin kapağını açıp katılanın üzerine benzini dökerek çakmakla ateşlediği, katılanın yanmaya başlamasıyla hızla araçtan inerek olay yerinden uzaklaştığı, katılanın çevreden gelenlerin de yardımıyla tamamen yanmadan ateşin söndürüldüğü, katılanın kafa ve yüz bölgesinde yüzey alanı olarak %15’in üzerinde (kafa ve yüz bölgesinin yaklaşık %30'unu kaplayan) ikinci ve yer yer üçüncü derece yanıklar, her iki el sırtında ikinci ve üçüncü derece yanıklar ve yumuşak doku lezyonları şeklindeki yaralanmasının, kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı ve kişinin duyularından veya organlarından birinin (sol el ve sağ el) işlevinin sürekli olarak yitirilmesine ve yüzde sabit ize neden olduğu olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya kapsamında eksik incelemenin söz konusu olmadığı, taksirin ve olası kastın koşullarının oluşmadığı, katılandan sanığa yönelen haksız söz yada eylemin olmadığı anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde bozma nedenleri dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sanığın eylemini yanıcı madde olan benzin dökerek yakmak suretiyle gerçekleştirdiğinden, 5237 sayılı Kanun'un 82/1-b, 35. maddelerinde tanımlı canavarca hisle veya eziyet çektirerek kasten öldürmeye teşebbüs suçunu işlediği anlaşıldığı halde, suç niteliğinin tayininde yanılgıya düşülerek 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 35. maddeleri uyarınca kasten öldürmeye teşebbüs suçundan yazılı şekilde hüküm verilmesi suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

4. Kabule göre de; katılanda meydana gelen yaralanmaların niteliği dolayısıyla meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle (9) yıldan (15) yıla hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında üst sınıra yakın bir ceza yerine, (12) yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (3) ve (4) nolu paragraflarda açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden sanık hakkında canavarca veya eziyet çektirerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği, teşebbüsten üst sınıra yakın ceza verilmesi gerektiği nedenleriyle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.02.2023 tarihli ve 2022/1742 Esas, 2023/202 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birligiyle BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun'un 307/5 .maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının saklı kalmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Zonguldak 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/48, Karar No: 2014/17523, Tarih: 27.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/48 E.  ,  2014/17523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/256299

MAHKEMESİ : Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2010

NUMARASI : 2008/370 (E) ve 2010/233 (K)

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 07.04.2014 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.