muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5851, Karar No: 2024/6371, Tarih: 05.06.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/5851 E.  ,  2024/6371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/237 E., 2024/60 K.

KARAR : Kısmen kabul

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacının, ücretsiz izinli olduğu 2013 yılı ... ayı dışında, 09.02.2011-11.02.2014 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde tam ve kesintisiz çalışmasına rağmen Kuruma bildirilmeyen hizmetlerinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 04.11.2020 tarihli ve 2015/538 Esas, 2020/148 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne,  ... T.C. kimlik numaralı davacı ...'in Kültür Mahallesi, ... Sokak, No:19/3 Aliağa/İzmir adresinde bulunan 1269564.35 işyeri sicil numaları davalı .... ve Tic. Limited Şirketine ait balık satışı işi iş yerinde 09.02.2011-01.07.2013 ve 31.08.2013-11.02.2014 tarihleri arasında asgari ücretle ve hizmet akdine dayalı olarak toplam:1023 gün çalıştığının ve bu çalışmasının Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediğinin tespitine, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 26.10.2022 tarihli ve 2021/467 E., 2022/2147 K., sayılı kararıyla; incelenen Mahkeme kararının yerinde olduğu gerekçesi ile istinaf istemlerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin, 09.01.2023 tarihli ve 2022/14609 E., 2023/28 K. sayılı kararıyla; bordro tanığı ve şirket yetkilisinin, davacının 2011 yılı Ekim ayında işe başladığı beyanları karşısında, davacının işe başlama tarihinin 09.02.2011 olarak kabulünün isabetsiz olduğu, öte yandan davacının dava konusu dönemde 2925 sayılı Kanun'a tabi sigortalılık süreleri bulunmasına rağmen, bu hususun Mahkemece değerlendirilmemiş olmasının hatalı olduğu

2. Dairemizin, 09.01.2023 tarihli ve 2022/14609 E., 2023/28 K. sayılı kararıyla; bordro tanığı ve şirket yetkilisinin, davacının 2011 yılı Ekim ayında işe başladığı beyanları karşısında, davacının işe başlama tarihinin 09.02.2011 olarak kabulünün isabetsiz olduğu, öte yandan davacının dava konusu dönemde 2925 sayılı Kanun'a tabi sigortalılık süreleri bulunmasına rağmen, bu hususun Mahkemece değerlendirilmemiş olmasının hatalı olduğu

gerekçesi ile İlk Derece Mahkemesi kararı bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Yargıtay bozma gereği dinlenen tanıkların beyanları ile davanın kısmen kabulüne,  ... T.C. kimlik numaralı davacı ...'in Kültür Mahallesi, ... Sokak, No:19/3 Aliağa/İzmir adresinde bulunan 1269564.35 işyeri sicil numaları davalı .... ve Tic. Limited Şirketi'ne ait balık satışı işi iş yerinde 01.10.2011-30.06.2013 ve 01.09.2013-11.02.2014 tarihleri arasında asgari ücretle ve hizmet akdine dayalı olarak toplam: 791 gün çalıştığının ve bu çalışmasının Sosyal Güvenlik Kurumuna bildirilmediğinin tespitine, davacının tespite konu dönemde 2925 sayılı Kanun'a tabi isteğe bağlı sigortalılık sürelerinin iptaline, fazla talebin reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı vekili; Yargıtay kararında sayılan bozma sebepleri uyarınca Mahkemece yeterli bir araştırma yürütülmediğini, hizmet tespiti süresi ile ilgili ise yalnızca tanık beyanlarının esas alınması gerekliliği durumunun ise taraflarınca kabulünün mümkün olmadığını, Mahkemece çalışmanın ikiye ayrılmasının ve bu yönde karar verilmesinin anlaşılamadığını, müvekkilin işe başlangıç tarihinin, dava dilekçesinde beyan edildiği gibi 09.02.2011 tarihi şeklinde kabul edilmesi gerektiğini ve söz konusu iş yerinde aralıksız çalışan müvekkilinin yalnızca izin aldığını belirttiği 09.07.2013 ile 07.08.2013 tarihleri arasında çalışmadığının kabul edilerek Mahkeme kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Fer'i müdahil Kurum vekili; sadece tanık anlatımları ile karar verildiğini, keşif yapılmadığını, davanın reddi gerektiğini, hizmet süresi yönünden Kurum kayıtlarının esas alınması gerektiğini, aksinin ispat edilemediğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

3.Davalı vekili; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

3.Davalı vekili; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, eksik inceleme ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 79 uncu maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz eden davalı ve feri müdahil Kurum vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29277, Karar No: 2014/30149, Tarih: 03.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/29277 E.  ,  2014/30149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/08/2014

NUMARASI : 2014/24-2014/1491

Mahkeme, hukuki yarar yokluğundan usulden reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL kıdem tazminatının davalıdan tahsil edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının çalışma süresi ve son ücretine yönelik beyanlarına itiraz etmemiş ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında çekişme konusu olmayan çalışma süreleri ve ücret seviyesi üzerinden, kıdem tazminatının hesaplanabileceği, davanın kısmi alacak davası olarak açıldığı, tam eda davasına konu edilmesi mümkün iken kısmi eda davası açılmasında hukuki yarar olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davanın niteliği ve işçilik alacaklarına ilişkin kısmi dava açılmasında hukuki yarar bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda dava çeşitleri 105. ila 113. maddelerinde düzenlenmiş, eda davası (m. 105), tespit davası (m.106) ile belirsiz alacak ve tespit davası (m.107), inşai dava (m.108), kısmi dava (m.109) ayrı ayrı maddelerde gösterilerek farklılıkları belirtilmiştir.

Davacının aynı hukukî ilişkiden kaynaklanan alacağının veya hakkının tümünü değil, belirli bir kısmını talep ederek açtığı davaya kısmî dava denir.

Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden (örneğin iş sözleşmesinden) doğmuş olması ve bu alacağın şimdilik bir kesiminin dava edilmesi gerekir.

Kısmi dava 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 109. maddesinde tanımlanmıştır. Maddenin birinci fıkrasına göre “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir”. İkinci fıkrasına göre ise “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz”. Bu çerçevede doktrinde de talep konusu taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı belirtilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile birlikte, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukukî yarar bulunmadan kısmî dava açma imkânı sınırlandırılmış; ancak tamamen ortadan kaldırılmamıştır. Bir yandan, 6100 sayılı Kanun'un madde 109’da, haktan açıkça feragat edilebileceği şeklindeki temel maddî hukuk ilkesinden hareketle, kısmî dava açılırken fazlaya ilişkin hakları saklı tutma şeklindeki uygulamaya son verilmesi, bu veya buna benzer bir ibare kullanılmadığında haktan feragat edilmiş sayılacağı yönündeki uygulamanın önüne geçilmesi amaçlanmış; ancak, diğer yandan da hukukî yararı olmadan kısmî dava açılması engellenmek istenmiştir. Böylece uygulamada bazen başvurulduğu üzere kısmî davanın amacı dışında kullanılmasının önüne geçecek düzenleme yapılmıştır.

Anılan Kanun'un 107. maddesinde düzenlenen belirsiz alacak davası ile kısmî dava birlikte değerlendirildiğinde, eğer alacak belirli veya belirlenebilir nitelikte ise, tam veya kısmî şekilde belirsiz alacak davası açarak, bu davanın sağladığı imkânlardan yararlanmak mümkün değildir. Ancak, Kanunun kısmî dava açma imkânını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirlenebilir alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukukî yarar bulunduğunda kısmî dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkândan söz edilebilir ki, o zaman da kısmî davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un madde 109’daki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkânlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, 6100 sayılı Kanun'un madde 109’da kısmî davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmî dava açılabilecektir. Buradaki temel ölçü, kısmî dava açmakta hukukî yararın bulunması ve Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere, kısmî dava açma hakkının dürüstlük kuralına aykırı şekilde kötüye kullanılmamasıdır. Şüphesiz ki, 6100 sayılı Kanun'un kabulünden sonra, gerek 29. maddenin açık hükmü gerekse 109. maddenin 2. fıkrasındaki düzenleme gereği, kısmî dava açılması halinde hukukî yararın, özellikle dürüstlük kuralı çerçevesinde daha sıkı gözetilmesi gerekli ve zorunludur. Bu noktada belirtmek gerekir ki, dava konusu edilen alacak, yargılama sırasında hesap raporu alınmasını veya miktar veya değerinin belirlenmesi yargılama sırasında başka bir olgunun tespit edilmesini gerektiriyor ise talep konusu alacağın tartışmalı olduğu veya açıkça belirli olmadığı kabul edilmeli ve kısmi dava olarak görülmelidir.

Somut olayda, işçilik alacaklarının tahsiline ilişkin dava açılırken fazlaya dair haklar saklı tutulmuş ve şimdilik 100,00 TL kıdem tazminatı alacağının davalıdan tahsili talep edilmiştir. Mahkemece, tam eda davasına konu edilmesi mümkün iken kısmi dava açılmasında hukuki yarar olmadığı gerekçesi ile davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir. Dosya içeriğine göre çalışma süresi ve aylık ücretin miktarı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Talep konusunun miktarı belirlenebilir olmakla birlikte kanununda belirtildiği şekli ile açıkça belirli olduğundan söz edilemez. Kısmi dava açma hakkını sınırlandıran 6100 sayılı Kanun'un 109/2 maddesi koşulları somut olayda bulunmamaktadır. Mahkemece, kısmi istekle dava açılmasına kanuni engel bulunmadığı gözetilerek işin esasına girilip oluşacak sonuç dairesinde karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın hukuki yarar yokluğundan reddilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 03.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28013, Karar No: 2020/5125, Tarih: 01.06.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/28013 E.  ,  2020/5125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili ile ihbar olunan vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-İhbar Olunan ... Müteahhitlik Hizmetleri ve ... San. Tic. Ltd. Şti. Temyizi Yönününden;

İhbar olunan hakkında temyize konu kararda bir hüküm kurulmadığı anlaşılmakla, ihbar olunanın kararı temyiz hakkı bulunmadığından temyiz isteminin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. Maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. ve 432. maddeleri uyarınca REDDİNE peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

2-Davalı vekilinin temyizine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyizlerin itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıdaki yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 01.06.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13943, Karar No: 2014/35634, Tarih: 05.11.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/13943 E.  ,  2014/35634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/367614

MAHKEMESİ : Niğde(Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2013

NUMARASI : 2012/409 (E) ve 2013/878 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre müşteki doktorun görevi esnasında sanığa ilaç yazamayacağını söylemesi üzerine çıkan tartışmada sanığın, müştekinin yüzünün sol tarafına yumrukla vurarak yaraladığını beyan etmesi, bunu doğrulayan doktor raporu ve tanık Hatice'nin beyanı karşısında sanığın suçu işlediği sabit olduğu ve hükmün gerekçe kısmında bu husus kabul edilmesine rağmen hüküm kısmında sanığın yazılı şekilde beraatine karar verilerek hükümle gerekçe arasında çelişki oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 05.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3353, Karar No: 2025/1933, Tarih: 11.03.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/3353 E.  ,  2025/1933 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2940 E., 2023/375 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

SUÇ TARİHLERİ : 26.06.2020 - 12.07.2020 - 12.08.2020

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri, sanık ..., sanık ...

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299/1. maddesi gereği takdiren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2022 tarihli ve 2022/498 Esas, 2022/500 Karar sayılı kararı ile uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, sanıklar ... ve ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 4-a, 62/1, 52/2, 4, 53, 63, 54/4. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000 TL adli para cezası, ... ... hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 188/3, 4-a, 43/1, 62/1, 52/2, 4, 53, 63, 54/4. maddeleri uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240 TL adli para cezası, Veysel hakkında Türk Ceza Kanunu'nun 188/3, 62/1, 52/2, 4, 53, 63, 54/4. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2022/2940 Esas, 2023/375 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Sanık ... ile müdafiinin temyiz istemi; suçun unsurlarının oluşmadığına, sadece telefon konuşmalarının mahkumiyete esas alınamayacağına, aleyhte kanıt bulunmadığına,

2. Sanık ... ... müdafiinin temyiz istemi; suçların işlenmediğine, aleyhte kanıt olmadığına, Türk Ceza Kanunu'nun 43. maddesinin uygulanamayacağına,

3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; telefon konuşmalarının uyuşturucu madde ile ilgisinin olmadığına, teşhis tutanağının hukuka aykırı düzenlendiğine, aleyhte kanıt bulunmadığına,

4. Sanık ... ile müdafilerinin temyiz istemi; aleyhte kesin delil olmadığına, mahkemedeki beyanların esas alınmadığına, olay yerinde bulunma sebebinin açıklandığına, telefon konuşmalarının tek başına delil olarak alınamayacağına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

3. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; telefon konuşmalarının uyuşturucu madde ile ilgisinin olmadığına, teşhis tutanağının hukuka aykırı düzenlendiğine, aleyhte kanıt bulunmadığına,

4. Sanık ... ile müdafilerinin temyiz istemi; aleyhte kesin delil olmadığına, mahkemedeki beyanların esas alınmadığına, olay yerinde bulunma sebebinin açıklandığına, telefon konuşmalarının tek başına delil olarak alınamayacağına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya kapsamına göre, 26.06.2020 tarihinde ...'un, ... ve ... isimli şahıslar yanındayken ...'ı aradığı, madde temini için yardım istediği, bu sanığın ...'a ...'ın numarasını verdiği, ...'un, ...'ı aradığı, bir süre sonra ... ve ... isimli şahısların araçla Çarşı Caddesi üzerine gelerek burada beklemeye başladıkları, bir süre sonra ...'un da yaya olarak gelerek şahısların yanına bindiği, aracın hareket ederek Ciğerci ... Baba isimli iş yerinin önüne geldikleri ve aracı park ettikleri, ...'un araçtan inerek beklemeye başladığı, bir süre sonra yanına ...'ın geldiği, ... ile ...'ın bir süre konuştuktan sonra her ikisinin de araca bindikleri, araç kısa bir müddet ilerledikten sonra ...'ın araçtan indiği, sonrasında aracın Bahçelievler Mahallesine geldiği, ...'un da burada araçtan indiği, bir süre sonra aracın polis tarafından durdurulduğu, araçta ... ve ...'ın bulunduğu, araçta yapılan aramada, 0,50 gram gelen bonzai maddesi ele geçirildiği, 12.07.2020 tarihinde sanık ... ile ... arasında şüpheli telefon görüşmesinin gerçekleştiği, bunun üzerine şahısların fiziki takibe alındıkları, bir süre sonra ..., ... ve ... isimli şahısların Necip Fazıl Kısakürek Anadolu Lisesinden çıkarak okulun giriş kapısı önünde beklemeye başladıkları, kısa bir süre sonra .... ... ve kimliği tespit edilemeyen bir şahsın araçla okul girişine geldikleri, ...'un aracın arka koltuğuna bindiğini, kısa bir süre sonra araçtan inerek ön yolcu koltuğunda bulunan .... ...'ın yanına geldiği, aracın camından siyah bir poşeti aldığı, sonrasında aracın olay yerinden ayrıldığı, bir süre sonra ..., ... ve ...'nun polis tarafından yakalandıkları, ...'nun üzerinde yapılan aramada 3.70 gram gelen bonzai maddesi ele geçirildiği, 12.08.2020 tarihinde sanık ... ile ... arasında şüpheli telefon görüşmesinin gerçekleştiği, bunun üzerine şahısların fiziki takibe alındıkları, bir süre sonra ... ile ...'nun araçla Yaşam Parkı önüne geldikleri ve burada beklemeye başladıkları, bir süre sonra ...'in aracın yanına geldiği ve ...'la birbirlerine bir şeyler verdikleri, sonrasında ise ...'in olay yerinden ayrıldığı, sonrasında söz konusu aracın polis tarafından durdurulduğu, araç içerisinde ... ile ...'nun bulunduğu araç içerisinde yapılan aramada 5 gram gelen esrar maddesi ele geçirildiği iddiasına ilişkin olarak;