muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7710, Karar No: 2023/8732, Tarih: 19.09.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/7710 E.  ,  2023/8732 K.**

**"İçtihat Metni"**

Koruyucu ve destekleyici tedbir talebi üzerine yapılan inceleme sırasında; ... Çocuk Mahkemesiyle Antalya 2. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbire ilişkin talepte bulunulmasına göre; ... Çocuk Mahkemesiyle Antalya 2. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı HMK'nin 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,19.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/421, Karar No: 2020/1646, Tarih: 20.10.2020

**9. Ceza Dairesi         2020/421 E.  ,  2020/1646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Soruşturma ve kovuşturma izni ile ilgili durma süreleri dikkate alındığında zamanaşımı süresinin henüz gerçekleşmediği gözetilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda tartışılıp sanığın suçunun sübutu kabul, olay niteliğine ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin edilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6377, Karar No: 2015/10376, Tarih: 09.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/6377 E.  ,  2015/10376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/222620

MAHKEMESİ : Bursa 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01.04.2015

NUMARASI : 2014/18 Esas, 2015/129 Karar

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli yağma, konut dokunulmazlığının ihlali, özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret, tehdit (üç kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriğinden, konut dokunulmazlığının ihlali suçunu silahla işlediği anlaşılan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 119/1.a maddesinin uygulanmaması ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 109/2, 109/3-a ve 109/5. maddelerine göre hükmolunan 6 yıl 18 ay hapis cezası, aynı Kanunun 62. maddesi ile indirilirken sonuç cezanın 6 yıl 3 ay yerine, 5 yıl 15 ay olarak belirlenmesi suretiyle noksan ceza tayini, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiriler dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2137, Karar No: 2010/6398, Tarih: 13.04.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/2137 E.  ,  2010/6398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 15.596.92 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın görev nedeniyle reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, mülkiyeti hazineye ait taşınmazın balık üretim tesisleri olarak kullanılması için 01.03.1984 başlangıç tarihli ve 15 yıllık kira sözleşmesi ile davalı şirkete kiralandığını, kira süresinin 01.03.1999 tarihinde sona ermesine rağmen davalının taşınmazı kullanmaya devam etiğini belirterek asıl davada ve birleşen davada 01.03.1999 tarihinden15.10.2003 tarihine kadar toplam 15.596.92 TL ecrimisil bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı şirket vekili cevabında, asıl alacağı kabul ettiklerini, faize itiraz ettiklerini beyan etmiştir.

Mahkemece; davada ecrimisil ihbarnamesi gönderildiğine göre her iki davanın görev nedeniyle reddi ile idari yargının görevli olduğuna karar verilmiş, hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 01.03.1984 başlangıç tarihli ve 15 yıllık kira sözleşmesinden sonra sözleşmenin yenilenmediği ve davalının dava konusu taşınmazı haksız olarak kullandığı anlaşılmaktadır.

TMK'nun 995. maddesi ve 08.03.1950 gün, 22/4 sayılı YİBK'nda da kabul edildiği gibi ecrimisil; haksız fiil benzeri olup, üstün bir hakka dayanmadan başkasının taşınmazını işgal edip böylece "haksız kazanç elde eden" şahsın iade etmekle yükümlü olduğu bir tazminat türüdür. Kötü niyetli kimsenin sorumluluğu ise, taşınmazı haksız olarak elinde tutmuş olmasından dolayı "haksız kazanç elde etmesinden doğan" davacı zararları ve buna ilave olarak, elde ettiği ya da elde etmeyi ihmal eylediği semerelerden kaynaklanan tazminatla sınırlıdır.

Davada, davacı hazineye ait taşınmazın davalı tarafından üstün bir hakkı olmadan işgal edilmesinden kaynaklanan ecrimisil bedeli talep edilmektedir. Davanın bu niteliği itibariyle Adli Yargıda görülüp çözümlenmesi gerekir.

Ayrıca davacı idarenin idare mahkemesinde şahıslar hakkında dava açması söz konusu olmayacağından uyuşmazlığın çözümlenmesinde idari yargı yerinin görevli olduğuna dair karar doğru değildir.

Bu durumda mahkemece; davanın esasına girilerek uzman bilirkişi tarafından belirlenecek ecrimisil miktarına (davalı tarafın ödediği miktarlarda dikkate alınarak) karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13119, Karar No: 2018/7937, Tarih: 30.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/13119 E.  ,  2018/7937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Mağdur hakkında Aksaray Devlet Hastanesince düzenlenen geçici raporda "sol kaş üzerinde yaklaşık 4 cm'lik cilt-ciltı kesi tespit edilen hastanın çekilen tomografisinde sol göz duvarı oluşturan üst kemikte göz içinde iç duvarda kırık hatları olan hasta ileri tetkik ve tedavi için üst merkeze sevk edildi kati raporu sevk edilen merkezce veya plastik cerrahi ve beyin cerrahi uzmanınca verilecek" denildiği, aynı hastanenin beyin cerrahi uzmanınca düzenlenen 18.08.2014 tarihli raporda ise açıklama içermeden kemik kırığına neden olmadığının bildirildiği, mağdurun yaralanmasının yüzünde sabit iz niteliğinde olduğuna dair plastik cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen 18.11.2014 tarihli raporun ise olay tarihinin üzerinden 6 ay geçmeden mağduun yapılan muayenesi sonucu düzenlendiği anlaşılmakla, Adli Tıp Kurumu uygulama ve kriterleri ile Dairemizin istikrarlı içtihatlarına göre mağdurun yüzünde sabit iz kalıp kalmayacağı yönündeki raporun olay tarihinden en az 6 aylık süre geçtikten sonra yapılacak muayene sonucunda düzenlenmesi gerekirken bu süre geçmeden düzenlendiği gibi, diğer raporların birbiriyle çelişkili ve hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle mağdurun tüm tedavi evrakları,film, grafiler ve raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevkinin yapılarak 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre yeniden raporu aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi yerine yetersiz raporlara dayanılarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre;

2)5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesine göre verilen cezanın TCK'nin 87/1-c maddesi gereğince 1 kat artırılarak 2 yıl hapis cezası olarak belirlenmesi ve sonuç cezanın 3 yıldan az olamayacağı göz önüne alınarak 3 yıla çıkartılması yerine, yazılı şekilde TCK'nin 86/1. maddesine göre uygulama yapıldıktan sonra TCK'nin 87/1-c-son maddesine göre doğrudan 3 yıl hapis cezası olarak tayini,

3)Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi hükmü gereğince, ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

3)Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi hükmü gereğince, ek savunma hakkı tanınmadan, iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

4)Oluş ve tüm dosya kapsamı ile mahkemenin kabulüne göre; mağdur ile sanığın suç tarihinde birlikte alkol aldıkları ve belirlenemeyen sebeple tartışmaya başladıkları, devamında birbirlerini yumrukladıkları, sanığın da olayda yaralandığına dair adli raporunun bulunması karşısında, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 22.10.2002 tarih, 2002/4-238 Esas, 2002/367 Karar sayılı ilamına göre ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinde, şüpheli kalan bu halin sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçe ile sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

5) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirtilen hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydı ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.04.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2197, Karar No: 2022/6628, Tarih: 31.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/2197 E.  ,  2022/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

5326 sayılı Kabahatler Kanunu’nun 32. maddesine aykırı davranmak eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında 392,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Aliağa Kaymakamlığının 17/02/2021 tarihli ve 2020/1842 sayılı idari yaptırım kararına karşı yapılan başvurunun reddine ilişkin ALİAĞA Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/03/2021 tarihli ve 2021/331 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 10/12/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/01/2022 tarihli ve KYB. 2021/156188 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Yargıtay 19. Ceza Dairesinin 25/01/2021 tarihli ve 2021/628 esas, 2021/466 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, 1593 sayılı Kanun'un, salgın hastalıklarla mücadele ve genel sağlığın korunması amacıyla çıkarılması nedeniyle, Covid 19 pandemisi kapsamında alınan tedbirlerde öncelikle uygulanması gereken özel norm niteliğinde olduğu, dolayısıyla salgını önlemeye yönelik olarak meclis tarafından alınan tedbirlerin 1593 sayılı Kanunun 282. maddesinin ikinci kısmında yer alan “zorunluluk” kavramı içerisinde değerlendirilmesi ve bu kararlara aykırı hareket edenlerin de zorunluklara uymadıkları gerekçesiyle bu madde kapsamında yaptırımlara tabi tutulmaları gerektiği nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünün 18/11/2020 tarihli ve Z-89780865-153-19161 sayılı yazısı gereğince, 20/11/2020 tarihinden itibaren 65 yaş ve üzeri vatandaşların gün içerisinde 10:00 ila 13:00 saatleri arasında sokağa çıkabilecekleri belirtildiği halde, 23/11/2020 tarihinde izin verilen saatler dışında sokağa çıkarak anılan yasağı ihlal ettiği tespit edilen 28/03/1945 doğumlu kabahatli hakkında 1593 sayılı Kanunun 282. maddesi uyarınca idari yaptırım kararı düzenlenmesi gerekirken, 5326 sayılı Kanunun 32. maddesi kapsamında yaptırım uygulandığı gözetilmeden, başvurunun bu yönden kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarnamesi içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden, Aliağa Sulh Ceza Hakimliğinin 24.03.2021 tarih, 2021/331 D. iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nun 309/4-d maddesi uyarınca BOZULMASINA, kabahatli hakkında uygulanan idari para cezasının kaldırılmasına, 31.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13018, Karar No: 2022/15920, Tarih: 14.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/13018 E.  ,  2022/15920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında açılan davada, İstanbul 2. Asliye Ticaret ile Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taraflar arasındaki ticari ilişki kapsamında davacı tarafça davalıya teslim edildiği iddia edilen tüplerin iade edilmemesi nedeniyle uğranılan zararın tahsili istemine ilişkindir.

İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesince, davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi 30/12/2021 tarihli, 2019/2710 Esas, 2021/1897 sayılı kararıyla HMK'nın 353/1-a-6 maddesindeki mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde etkili olabilecek ölçüde önemli delillerin toplanmamış veya değerlendirilmemiş olması ya da talebin önemli bir kısmı hakkında karar verilmemiş olması hali dikkate alınarak kararın kaldırılarak, dosyanın mahkemesine iadesine kesin olarak karar verilmiştir.

İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesince, somut olayda davalı borçlunun yerleşim yerinin Ankara, davacı alacaklının yerleşim yerinin ise İstanbul /Ataşehir olduğu, davacı ise eldeki davayı yetkisiz İstanbul Mahkemesinde açmış olduğu, davacı davasını yetkisiz mahkemede açtığından, süresinde sunduğu cevap dilekçesine ve yetki ilk itirazına göre yetkili mahkemeyi belirleme ve tercih hakkının artık davalı tarafa geçtiği ve davalının cevap dilekçesinde yetkili mahkemeyi genel yetki kuralları uyarınca Ankara Mahkemeleri olarak seçtiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesince, İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin davanın reddine ilişkin kararın istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesinin 30.12.2021 tarihli, 2019/2710 Esas, 2021/1897 sayılı kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, ilk derece mahkemesi kararının HMK'nın 353/1-a-6 maddesi uyarınca kaldırılmasına, dosyanın davanın yeniden görülmesi için mahkemesine iadesine karar verilmesi gerektiğine kesin olarak verilmiş olduğu ve anılan karar ile davalı vekilinin yetki itirazının da bu karar içerisinde değerlendirilmiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanun’un 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK'nin 73. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, davanın İstanbul 2. Asliye Ticaret Mahkemesinde açıldığı, dava tarihinde davacının yerleşim yerinin Ataşehir/İstanbul olduğu, davacının yetkisiz mahkemede dava açtığı, davalının yerleşim yerinin ise Altındağ/ Ankara olup ve davalı tarafça süresinde, usulüne uygun şekilde yetki itirazında bulunulduğundan, uyuşmazlığın, Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2248, Karar No: 2018/4619, Tarih: 22.11.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/2248 E.  ,  2018/4619 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat Cem Yurdakul geldi. Davalılar gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle cayılan arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinde birden fazla arsa sahibi olup, arsa sahiplerinden ...'nun cayması ile sözleşmeden dönme hukuki sonucu ortaya çıkmayacağından sözleşmenin 13. ve 14. maddelerine göre cezai şart talep edilmesi mümkün olmamakla birlikte hükmedilip tahsil edilen miktarla ilgili davalı ve dahili davalı arsa sahiplerinin aleyhe temyiz taleplerinin bulunmamasına göre davacının yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilmediğinden davalı ve dahili davalılar yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 22.11.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2646, Karar No: 2021/1668, Tarih: 23.03.2021

**1. Hukuk Dairesi         2019/2646 E.  ,  2021/1668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Davacı, mirasbırakan babası ...’ın maliki olduğu 102 ada 41 parsel sayılı taşınmazı, mirastan mal kaçırmak amacıyla ve muvazaalı olarak 04.08.1993 tarihinde ölünceye kadar bakma sözleşmesiyle davalı kızına temlik ettiğini, özel bir bakım ihtiyacı içinde olmayan mirasbırakanın başkaca taşınmazı da bulunmadığını ileri sürerek dava konusu 102 ada 41 parsel sayılı taşınmazın kat irtifakına geçmesiyle oluşan 2 ve 3 no’lu bağımsız bölümlerin davalı adına olan tapu kayıtlarının miras payı oranında iptali ile adına tescilini istemiş; davacının yargılamanın seyri sırasında ölümü üzerine mirasçıları davaya katılmışlardır.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçtiğini, bakım ihtiyacı içinde olan mirasbırakana ve annesine uzun süre baktığını, davacının ise hiç ilgilenmediğini, mirasbırakanın davacıya birtakım kazandırmalarda bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin muvazaalı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen karar Dairece, “...Somut olaya gelince; murisin sözleşmenin düzenlendiği tarihte 81 yaşında olduğu, eşinin felç geçirdiği, davalının aktin yapılmasından önce de hem felçli annesine hem de mirasbırakan babasına baktığı,murisin sözleşmeyi yaptıktan sonra da 16 yıl yaşadığı, bu süre zarfında mirasbırakanın bakım borcunun yerine getirilmediği iddiası ile bir dava açmadığı gibi davalı kızı tarafından da bakıldığı sabittir. Dosya kapsamında dinlenen tanıklar ise; murisin mal kaçırmasını gerektirecek somut bir olgu ortaya koyamamışlardır. Tüm bu delil ve olgular, yukarıdaki ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde; murisin gerçek irade ve amacının mal kaçırmak olmayıp, bakımını sağlamak olduğu, davalının da bakım borcunu yerine getirdiği sonucuna varılmaktadır. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle davanın kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.” gerekçesiyle bozulmuş; mahkemece, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafça yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 23.03.2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... ile temyiz edilen davalı ... vekili Avukat ... geldiler, davetiye tebliğine rağmen davacı ... ve davacı ... gelmedi, yokluklarında duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacı tarafın yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.11.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen davalı vekili için 3.050.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 14.90. TL bakiye onama harcının temyiz eden dahili davacılardan alınmasına, 23.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.