muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14438, Karar No: 2013/299, Tarih: 14.01.2013

**14. Hukuk Dairesi         2012/14438 E.  ,  2013/299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 17.06.2009 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 12.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, ipoteğin kaldırılması isteğine ilişkindir.

Davalılar vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Somut olayda; incelenen ve ipotek aktinin çerçevesini tayin eden resmi akit tablosu içeriğinden ipoteğin, 750.000.000 TL için tesis edildiği görülmektedir. Açıklanan bu niteliğe göre ipotek, kesin borç (karz) ipoteğidir. Türk Medeni Kanununun 875. maddesine göre kesin borç (karz) ipoteği, anapara yanında, gecikme faizini ve icra takibi yapılmışsa takip masraflarını da güvence altına alır. Alacaklı, ipoteğin fekki için anaparanın dışında takip masraflarını ve geçen günlerin faizlerini de isteyebileceğinden, ipoteğin kaldırılmasına ancak anaparanın, gecikme faizinin, icra takibi yapılmışsa takip giderlerinin ödenmesi halinde karar verilebilir. Taşınmaz malikinin ödeme iddiası varsa bu iddianın da yazılı delille kanıtlanması zorunludur.

Ancak, borçlu anapara ipotek miktarından bir kısmını ödemiş veya depo etmişse yine de davanın reddi gerekir ise de, “çoğun içinde az da vardır” kuralı uyarınca Tapu Sicil Tüzüğünün 31/son maddesi hükmüne göre ipotek bedelinden ödenen bölümün kütüğün düşünceler sütununda gösterilmesi gerekir.

Bütün bu açıklamaların sonucu doğrultusunda mahkemece yapılması gereken iş; İpotek, kesin borç (karz) ipoteğine ilişkin bulunduğundan, taraflardan alacaklının ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla icra takibi yapıp yapmadığını sorup saptamak, icra takibi varsa bu dosyayı getirtmek, resmi akit tablosundaki sözleşme hükümlerini gözetmek suretiyle alacaklının anapara dışında isteyebileceği gecikme faizi ve icra takibi yapılmışsa takip giderlerinin yanı sıra davacının talebi rayiç bedelin tespit edilerek davalılara ödemeleri kaydıyla ipoteğin fekkine ilişkin olduğundan anaparanın rayiç bedelini de gerek görülürse bilirkişiye hesaplatmak, bunların toplamını alacaklıya ödenmek üzere davacıya depo ettirmek, eksiksiz depo edilirse ipotek şerhini terkin etmek, kısmen ödeme yapılırsa davanın reddine karar verilmekle beraber ödenen bölümü kütüğün düşünceler sütununda gösterilmesine karar vermek olmalıdır.

Değinilen yönler gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Değinilen yönler gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 14.01.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6209, Karar No: 2013/12010, Tarih: 27.06.2013

**7. Hukuk Dairesi         2012/6209 E.  ,  2013/12010 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dava, tarımsal sulama abonesi davalının elektrik tüketim borcunu ödemediği iddiasıyla girişilen icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece itirazın iptaline ve asıl alacağın %40’ı oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir. Kararı davalı temyiz etmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, bu yolla saptanan dava niteliğine ve dosya kapsamında toplanıp değerlendirilen delillere, delillerin takdir, tahlil ve tartışımına ilişkin hükümde gösterilen gerekçelere göre aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; davacı, davalının Ekim 2009 tarihli fatura bedelini ödememesi üzerine aleyhine asıl alacak, gecikme zammı ve gecikme zammı KDV’sinden oluşan alacağının tahsili için icra takibine girişmiş, davalının borca itirazı üzerine takip durmuştur. Eldeki davada itirazın haksız olduğu iddiasıyla itirazın iptalini istemiştir.

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda asıl alacak miktarı için ayrıntılı bir inceleme yapılmaksızın fatura bedeli esas alınmış, gecikme zammı 6183 sayılı Yasa uyarınca hesaplanmış ve gecikme zammına KDV uygulanmıştır.

Dava konusu borç tarımsal sulamada kullanılan elektrik bedeline ilişkin olduğuna göre mahallinde uzman bilirkişi marifetiyle keşif yapılıp fatura dönemi itibariyle sulanan arazi miktarı, ekilen ürün cinsi ve kurulu güç dikkate alınarak asıl alacak miktarı belirlenmelidir. Anılan

yön gözetilmeden yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Gecikme zammı ve gecikme zammına yönelik temyiz itirazına gelince; davacı takip talebinde gecikme zammı ve gecikme zammı KDV’sini de istemiş, mahkemece bu istemler de hüküm altına alınmıştır.

Davacı, faturanın davalıya posta yolu ile gönderildiğini iddia etmiş ancak buna dair belge ibraz etmemiştir. Davalı ise faturanın kendisine tebliğ edilmediğini belirtip gecikme zammı ve gecikme zammı istenemeyeceğini savunmuştur. Hal böyle olunca, davalının fatura bedeli yönünden icra takibinden önce temerrüde düşürüldüğü ispatlanamadığından asıl alacağa gecikme zammı ve gecikme zammı KDV’si uygulanması doğru değildir. Bu yönün gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

4-Mahkemece asıl alacağın %40’ı oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiştir.

İcra İflas Kanununun 67. maddesinde (2.7.2012 tarihli ve 6352 sayılı Kanunun 11. maddesi ile) yapılan değişiklik uyarınca icra inkar tazminatının asıl alacağın %20’si oranında hüküm altına alınması gerekir. Bu yön gözetilmeksizin verilen kararın bozulması gerekmiştir.

4-Mahkemece asıl alacağın %40’ı oranında icra inkar tazminatına hükmedilmiştir.

İcra İflas Kanununun 67. maddesinde (2.7.2012 tarihli ve 6352 sayılı Kanunun 11. maddesi ile) yapılan değişiklik uyarınca icra inkar tazminatının asıl alacağın %20’si oranında hüküm altına alınması gerekir. Bu yön gözetilmeksizin verilen kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 27.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2925, Karar No: 2021/7823, Tarih: 13.12.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/2925 E.  ,  2021/7823 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... (...) 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 29.12.2015 tarihli ve 2007/489 Esas - 2015/560 Karar sayılı hükmün onanmasına, düzeltilerek onanmasına- bozulmasına ilişkin olan 12.10.2020 tarihli ve 2016/16094 Esas - 2020/4249 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı ... vekili ile davalı Hazine vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşüldü:

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteklerinin REDDİNE, davacı ... ve davalı Hazineden HUMK'un 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 490,00'ar TL para cezası alınmasına, davacı ...'ten karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca red harcı alınmasına yer olmadığına, 13/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11805, Karar No: 2021/2544, Tarih: 22.02.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/11805 E.  ,  2021/2544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Kabule göre ;

1-Sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, ayrıca suça konu kaçak eşyaların müsaderesi hususunda karar verilmemesi,

2-13/05/2014 tarihli iddianamenin kabulü kararı, tensip tutanağı ve 04/06/2014 tarihli duruşma tutanağının katip tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 219. maddesine muhalefet edilmesi,

3-Sanık ... hakkında iddianamenin Bala Cumhuriyet Başsavcılığınca 13/05/2014 tarihinde tanzim edildiği ve aynı gün sanık hakkında mahkemede yargılama yapılarak duruşmada savunmasının alındığı, 5271 Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 175/4. maddesinde iddianame ve çağrı kağıdının sanığa tebliğ tarihi ile duruşma günü arasında en az 1 hafta sürenin olması gerektiğinin belirtildiği, sanığa duruşmada bu husus hatırlatılmadan ve muvafakati de alınmadan savunmasının ve sorgusunun yapılması suretiyle CMK'nun 175/4. maddesine muhalefet edilmesi,

4-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği gereği davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunan Gümrük İdaresine duruşma günü bildirir davetiye tebliğ edilip katılma hakkı tanınmadan yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

5-Bilirkişi Haşim Yalçınkaya'ya 04/06/2014 tarihli duruşmada 250.00 TL bilirkişi ücreti takdir edilmesine karşılık yargılama giderinde 200.00 TL gösterilerek yargılama giderinin eksik tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın, Üst Cumhuriyet Savcısının ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12016, Karar No: 2018/12569, Tarih: 16.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/12016 E.  ,  2018/12569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça konu eşyanın değerinin toplam 24,5 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Önceki hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olduğundan lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceği ayrıca bozma öncesi yargılama giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

2-Önceki hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olduğundan lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceği ayrıca bozma öncesi yargılama giderinin 6352 sayılı Yasa'nın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa’sının 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasa'nın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu müdafii ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretlerin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu müdafii ücretinin sanık ...'tan alınmasına hükmedilmesi,

4-Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.10.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2872, Karar No: 2013/8221, Tarih: 03.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/2872 E.  ,  2013/8221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar Verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanığın pasaportsuz şekilde yasal olmayan yollarla ... Gümrük Sahası'na girdiği, sanığın hareketlerinden şüphelenilmesi nedeniyle üzerinde yapılan aramada gümrük kaçağı sigaralarla birlikte yakalandığı, bu konuda ... Gümrük Müdürlüğü görevlileri tarafından hakkında kaçakçılık yasasına muhalefet etmek suçundan evrak düzenlendiği ve gerekli işlemlerin yapıldığı, görevlilere mukavemet etmesi ve düzenlenen tutanağı imzalamaması nedeniyle gözaltına alınmak istenildiğinde tepki gösterdiği, bunun üzerine jandarma görevlilerine teslim edilene kadar ... Gümrük Müdürlüğü Kaçakçılık İstihbarat Bölge Amirliğinin D Blokta bulunan nezaretine konulduğu, nezarette bulunan tavan penceresindeki açma kapama kolunu kırdıktan sonra, kırdığı pencere koluyla nezarethanenin demir parmaklıklı kapısının asma kilidini de kırdığı anlaşılmakla mala zarar verme suçunun işlendiğine dair mahkemenin kabülünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 03.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8196, Karar No: 2012/20190, Tarih: 28.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/8196 E.  ,  2012/20190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

... ...

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; müvekkilinin davalıya ait iş yerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak fesh edildiğini, beyanla fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak işçilik alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Islah dilekçesiyle, dava dilekçesinde saklı tutmuş olduğu fazlaya ilişkin hak ve alacaklarını bilirkişi raporu doğrultusunda artırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda, işveren tarafından yapılan feshin geçersiz olduğu, davacının iddia ettiği alacaklara hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı kanuni süresi içinde davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin ücret alacağı bulunup bulunmadığı, işverence davacıya hüküm altına alınan ücret alacağına ilişkin ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise işverence yapılan ödemelerin ücret alacağını karşılayıp karşılamadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 37. maddesine göre, işçiye ücretinin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Kanun'un 5754 sayılı Kanun'la değişik 32. maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü,

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Kanun'un 5754 sayılı Kanun'la değişik 32. maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü,

işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanuni kesintiler düşüldükten sonra kalan ... miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka  hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Somut olayda, işverence temyiz aşamasında davacıya ücret ödemelerinin yapıldığı iddiasıyla banka hesap hareketlerini gösteren bir kısım belgelerin dosyaya sunulduğu anlaşılmış olup, ödeme iddiası itiraz mahiyetin de olduğundan ve yargılamanın her safhasında ... sürülebileceğinden, davalı tarafından sunulan belgeler üzerinde durularak taraflardan diyecekleri de sorulduktan sonra gerçekten ödendiği belirlenirse mahsub yapılarak karar verilmesi gerektiğinden hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeple BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.