muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11771, Karar No: 2016/9567, Tarih: 10.11.2016

Kanun yararına bozma isteminde;

5271 sayılı Kanun'un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun'un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun'un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun'un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun'un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, somut olayda müştekinin şüpheliler ... ve ...'in ortağı olduğu, şüpheli ...'in eski ortağı olup diğer şüphelilerle birlikte hareket ettiği ...... Geliştirme ve İnşaat Taah. Ltd. Şti'nden proje üzerinden daire satın alarak, daire bedelinin söz konusu şirketin hesabına yatırdığı, ancak müştekiye vaat edilen dairenin verilmediği gibi ödediği bedelin de iade edilmediği, şüphelilerin iflas ettiklerini savunmalarına rağmen, müşteki vekilinin dilekçesinde şüphelilerin iflasının hileli olduğu, bu konuda araştırma yapılmasının gerektiği yönündeki talebinin dikkate alınmadığı, söz konusu şirkete ait ticari defter ve bilançoların getirtilerek bilirkişi incelemesinin yaptırılması, 3. kişilere devredildiği iddia olunan devirlerin araştırılması, toplanacak deliller ve yapılacak inceleme sonucuna göre şüphelilerin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken, sadece müştekinin dilekçesi üzerine kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verildiği gözetilerek, itirazın bu yönden kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,... 4. Sulh Ceza Hakimliği'nin 23/09/2014 tarihli ve 2014/1245 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 10/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8432, Karar No: 2020/1832, Tarih: 09.03.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/8432 E.  ,  2020/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurun olay günü suça sürüklenen çocuğun, haklarında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen diğer üç çocukla birlikte kendisine nitelikli cinsel istismarda bulunduğunu ve bundan beş gün sonra tanık ...’ın evinde diğer tanık ... tarafından bu durumun dile getirildiğini beyan etmesine rağmen alınan raporda anal bölgede herhangi bir bulguya rastlanılmadığının tespit edilmesi, tanıklar ... ile ...’ın konuya ilişkin bilgilerinin olmadığını belirtmeleri, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, katılan mağdurun herhangi bir delille desteklenmeyen soyut beyanları dışında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/564, Karar No: 2023/11622, Tarih: 26.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/564 E.  ,  2023/11622 K.**

**"İçtihat Metni"**

TUTUKLU

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.06.2021 tarihli ve 2020/219 Esas, 2021/338 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ...'nin uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.10.2021 tarihli ve 2021/1955 Esas, 2021/1797 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine ve buna yönelik ilk derece mahkemesince gerekçe gösterilmediğine,

4. Gece karanlıkta aydınlatması olmayan sitede, tanık polislerin sanığı teşhis etmelerinin mümkün olmadığına,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine ve buna yönelik ilk derece mahkemesince gerekçe gösterilmediğine,

4. Gece karanlıkta aydınlatması olmayan sitede, tanık polislerin sanığı teşhis etmelerinin mümkün olmadığına,

5. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına

6. Keşif yapılmaması sebebiyle eksik inceleme yapıldığına,

7. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

8. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Tanık beyanlarının çelişkili olduğuna,

4. Tanığın kolluk beyanına itibar edilmesine dair gerekçe gösterilmediğine,

5. Eksik araştırma ve inceleme yapıldığına,

6. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yaptığına yönelik bilgilerin teyidi amacıyla adresi önünde tertibat alındığında kullanıcılar Burak D. ve Salih Kemal'in adresten çıktıklarının görüldüğü, durdurulduklarında Salih Kemal'in net 0,54 gram ağırlığında eroin maddesini kolluk ekiplerine teslim ettiği, tanığın bu maddeleri 18 numaralı daireden Türkmen görünümlü bir erkekten 50,00 TL'ye satın aldığını, daha önce de bu adresten aynı kişiden uyuşturucu madde aldığını belirterek uyuşturucu madde aldığı kişi olarak sanık ...'yi teşhis ettiği; yine binadan kullanıcılar Şenol ile Mehmet'in çıktığının görülmesi ile bu kişiler de durdurulduğunda, Mehmet'in net 0,1 gram ağırlığındaki eroin maddesini kolluk ekiplerine teslim ettiği, bu maddeleri 18 numaralı dairede sanık ...'ten 80,00 TL'ye satın aldığını, sanıktan daha önce de bir çok kez eroin maddesi aldığını belirterek sanık ...'i uyuşturucu madde aldığı kişi olarak teşhis ettiği; arama kararına istinaden ilgili ikamete gidildiğinde ikamet kapısının çalınmasına karşın gecikmeli olarak sanık ... E. tarafından açıldığı, bu sırada sanık ...'in içeride koşuşturduğunun görüldüğü, ikametin dışında düzen alan ekiplerce sanık ...'in binadan aşağıya torbalar attığının görüldüğü, atılan 3 ayrı poşet içerisinde daralı ağırlığı 875 gram eroin maddesi ile hassas terazinin çıktığı, ikamette de daralı 39,62 gram toz madde ile uyuşturucu madde ticaretinden elde edildiği değerlendirilen 1.495 TL paranın ele geçirildiği; 10.06.2021 tarihli uzmanlık raporuna göre hassas terazi üzerinde metamfetamin ve eroin kalıntısı tespit edildiği; 02.06.2021 tarihli uzmanlık raporuna göre, net 36,4 gram ağırlığındaki açık kahve renkli toz maddenin Uyuşturucu Maddelerin Murakabesi Hakkında Kanun kapsamında değerlendirilmeyen uyarıcı etkili Kafein ile ağrı

kesici, ateş düşürücü etkili Parasetamol içerdiği; ikametten atılan maddenin ise net 837 gram ağırlığında eroin maddesi olup içerdiği eroin miktarının %20 oranında olmak üzere 167,4 gram olduğunun belirlendiği, sanıklar her ne kadar suçlamaları kabul etmemişlerse de; sanık ...'e aidiyeti konusunda şüphe bulunmayan uyuşturucu eroin maddelerinin sanık ... tarafından kullanıcı Mehmet'e, sanık ...'in bilgisi dahilinde sanık ... tarafından kullanıcı Salih Kemal'e satışının gerçekleştirilerek, ikametten atılan ve kullanım sınırlarının çok üzerinde olan eroin maddesini ticaret amacıyla bulundurduğu konusunda tam kanaat oluşmakla; üzerlerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümlerde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık ... yönünden temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, arama işlemlerinde bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla sanıklar müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 22.10.2021 tarihli ve 2021/1955 Esas, 2021/1797 Karar sayılı kararında sanıklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ile tutuklu kalınan süreler dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Antalya 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5816, Karar No: 2018/9931, Tarih: 20.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/5816 E.  ,  2018/9931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü suça sürüklenen çocuğun yanında kimliği tespit edilemeyen arkadaşı olduğu halde kullanmış olduğu motosiklet ile yolda yürümekte olan şikayetçinin çantasını çekerek almaya çalıştığı, şikayetçinin çantayı vermemek için direndiği şeklinde gerçekleşen olayda, şikayetçi soruşturma aşamasındaki ifadesinde; kol çantasının çekerek alınmaya çalışıldığını, fakat çantasını bırakmayınca şahısların çantasını alamadığını, kendisini çekmelerinden dolayı sağ kolu üzerine düştüğünü, kendi düşmesi sonucunda onların da motosikletle ile birlikte düştüklerini ve çantayı alamadan kaçtıklarını ve duruşma aşamasında ise şikayetçi kendisine ait çantasını suça sürüklenen çocuğun çektiğini, kendisinin vermediğini, kendisinin direnmesi ile motosiklet üzerindeki iki kişinin de motosikletle beraber düştüklerini ve kendisinin de yere düştüğünü beyan etmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin sübut bulması halinde 5237 sayılı TCK'nın 148 ve devamı maddelerinde düzenlenen yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirmenin, üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine duruşmaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, yeniden kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 20/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1595, Karar No: 2015/2138, Tarih: 26.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1595 E.  ,  2015/2138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .............. Sulh Hukuk ve .............. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Talep, 4721 sayılı TMK'nın 405/2. maddesi uyarınca ...'e vasi tayin edilmesine ilişkindir.

.............. Sulh Hukuk Mahkemesi, 19/11/2014 gün 2014/945 E. - 2014/1070K. sayılı kararla; "...kısıtlı adayı ...'ün yerleşim yeri adresinin ........ No: 106 .............. Merkez .............. ...... olduğu olduğu, TMK'nın 411. maddesi uyarınca yetkili mahkemenin .............. Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu...." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

.............. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, 30/12/2014 gün 2014/713 E. - 2014/709 K. sayılı kararla "...24/12/2014 tarihli zabıta araştırmasında ........ No: ..... .............. Merkez ............../........ adresinin kısıtlı adayının yerleşim yeri adresi olduğu, ancak bu adreste bir buçuk iki senedir ikamet etmediği, şahsın .............. İlinde bulunan bir bakım evinde bulunduğu tespit edilmiştir. Ayrıca uyap sisteminden sorgulanmasında kısıtlı adayının en son mernis adresi olarak da zabıta araştırmasında kısıtlı adayının yerleşim yeri olarak tespit edilen ...... Mah. ....... Cad. No: .../.... İç Kapı No: .. .../.... adresi olduğu" gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

4721 sayılı TMK'nın;

- 411. maddesinde "Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

- 412. maddesinde "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur."

- 19/1. maddesinde ise “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının halen ..............'de bulunduğu, burada süresiz kalacağı belirtilmiş olup, her ne kadar Türk Medenî Kanununun 22. maddesinde bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı belirlenmişse de, kısıtlının yerleşmek niyetiyle bakımevinde kaldığı ve sürekli bakım ve gözetiminin bakımevinde gerçekleştirildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın .............. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .............. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/03/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1794, Karar No: 2013/24277, Tarih: 24.10.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/1794 E.  ,  2013/24277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kilitlenmek suretiyle koruma altına alınarak sokak üzerinde park halinde bırakılan otomobilin “adet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya” niteliği bulunmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b bendi yerine, 142-1-e bendi uyarınca uygulama yapılması, iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırları aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16748, Karar No: 2013/28816, Tarih: 19.11.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/16748 E.  ,  2013/28816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Dosya kapsamı ve oluşa uygun olarak, sanığın katılana gönderdiği kabul edilen telefon mesajlarındaki “o ... seni alırım, o konuşan dilini kıçına sokarım,bir kelime daha konuş nasıl sakat bırakılırmışsın o zaman herkes görsün, bizi o köye getirme, son uyarım şerefsiz herif, etrafımdaki adamları zor tutuyorum, kesecek adam arıyorlar, bu sen olma " biçimindeki sözlerin TCK'nın 106/1. maddesinin 1.cümlesi kapsamında müştekinin “hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştirme olasılığı bulunun tehdit niteliğinde olduğu gözetilmeksizin, yetersiz ve kanuni olmayan gerekçeyle eylemin sair tehdit suçunu oluşturduğundan bahisle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7377, Karar No: 2020/5041, Tarih: 23.06.2020

**13. Hukuk Dairesi         2017/7377 E.  ,  2020/5041 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Motorlu Araçlar İmal ve Satış A.Ş vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Bölge Mahkemesinden verilen 22/03/2017 tarih ve 2017/121-2017/124 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, 13.02.2013 tarihinde dava konusu otomobili satın aldığını, dava konusu araçta pek çok arıza ve problemlerin ortaya çıktığını ve bunların bir çoğunun da servis eliyle gerçekleştirilen tamir ameliyelerine rağmen giderilemediğini, yine dava konusu aracın tavan kısmı boyasında kabarmalar ve yarılmalar ortaya çıktığının farkedildiğini, bu haliyle aracın ayıplı olduğunu ileri sürerek dava konusu otomobilin ayıpsız misli ile değişimine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ilk derece yargılama makamına sunmuş olduğu yanıt dilekçesi ile dava konusu aracın üretimden kaynaklı ayıplı olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama neticesinde davanın kabulü ile davacının davalı şirketten A-644170 nolu 13/02/2013 tarihli fatura ile 34.636,75 TL'ye satın aldığı Renault Clio 4 icon Turbo 90 bg model aracın yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporu ile ayıplı olduğu, anlaşılmakla satıcı davalıya aracın her türlü takyidattan yani rehin ipotek haciz gibi her türlü takyidattan ari olarak satıcı davalı şirkete iadesine ve aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine karar verilmiş; bu karara karşı, davalı taraf istinaf başvurusunda bulunmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi, davalının istinaf istemini esastan kabul ederek, ... 7. Tüketici Mahkemesi'nin 2015/788 esas, 2016/936 karar sayılı kararı usul ve yasaya uygun olmadığından kaldırılmasına ve davanın reddine karar vermiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin kararı süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

6763 sayılı yasa ile 6100 sayılı HMK'na eklenen geçici 1. madde uyarınca, aynı Kanunu'nun 362/1-a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2017 tarihinden itibaren 41.530 TL'ye çıkarılmıştır. Eldeki davada, davacı tarafından temyiz edilen miktar aracın fatura değeri olan 34.636,75 TL olup karar tarihi itibariyle 41.530,00 TL’yi geçmediğinden davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz dilekçesinin REDDİNE, 23/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.