muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/594, Karar No: 2013/2227, Tarih: 11.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/594 E.  ,  2013/2227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....11.2011 tarih ve 2011/81-2011/183 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının, müvekkili kurumun adına tescilli ''TSE'' şeklindeki garanti markasını, taraflar arasındaki sözleşme sona ermesine rağmen izinsiz olarak kullanmaya devam ettiğini ve bu durumun, 2011/14 D. İş sayılı dava dosyası ile de tespit edildiğini ileri sürerek, müvekkili kurum yönergeleri uyarınca hesapladıkları 7.670,00 TL maddi ve 38.350,00 TL manevi tazminatın, haksız tecavüzün tespiti tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı kurumun yönerge ve markalarının insan sağlığının korunması ile ilgili olduğunu, davalı kurumu zenginleştirme amacı taşıyamayacağını, müvekkiline ait fabrikanın zaten üretim yapmadığını, tespit esnasında eskiden kalma ürünlerin görüldüğünü, satış halinde bir ürüne rastlanmadığını, tüketicinin, güven kaybına uğramadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacı kurum adına tescilli ''TSE'' şeklindeki garanti markasının, üzerine konulduğu ürün veya hizmetlerin, Türk Standartları’nı karşılar nitelikte ve belli bir kalitede olduğunu göstermesi sebebiyle tüketici haklarının korunması alanında kritik öneme sahip olduğu, davalı şirketin un fabrikası ve eklentilerinde yapılan tespitte, davalıya ait dolu ve boş un çuvalları üzerinde davacıya ait markanın mevcut olduğunun belirlendiği, tespit esnasında devam eden bir üretim görülmemiş ise de, tespit edilen delillerin markanın kullanımını kanıtladığı gerekçesiyle, maddi tazminat talebi yönünden davanın kabulü ile 7.670,00 TL'nin; manevi tazminat talebi yönünden ise, davacı kurum iç yönergesinde yer alan ve maddi tazminat miktarının 5 katı olarak belirlenen manevi tazminata hükmedilmesinin davanın özellikleri ve hakkaniyet ilkesiyle bağdaşmadığı gerekçesiyle, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 1.000,00 TL manevi tazminatın, 11.04.2011 tarihinden işleyen değişen oranlı ticari faiziyle davalıdan tahsiline verilmiştir.

Kararı, taraf vekileri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, taraf vekileri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 05,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 463,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 11.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9775, Karar No: 2009/10510, Tarih: 07.10.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/9775 E.  ,  2009/10510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 07.06.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda murise ait isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, çekişme konusu 214 ada 7 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında muris annesi ...'in, "..." yazılan isminin "..." olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan HUMK’nun 13.maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 1.1.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda miras bırakanla ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

... de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Tapuda isminin düzeltilmesi istenen miras bırakan ...'e ait nüfus kayıtları dosyaya getirtilmediği gibi tapuda yazılı ... kızı ... isimli bu kişinin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı da araştırılmamıştır.

Çekişme konusu 214 ada 7 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanağı ve varsa dayanağı olan kayıtlar istenmemiş ve incelenmemiştir.

Ayrıca, taşınmazın bulunduğu yerde tapu kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan bir kişinin bulunup bulunmadağı sorulacak yerde, çekişmeli taşınmazın malikinin ... olup olmadığı hakkında zabıta araştırması yaptırılmıştır.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda mahkemece, düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmeli, doğru kişi hakkında nüfus ve zabıta araştırması yaptırılmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı getirtilerek tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandıktan sonra bir karar verilmesi gerekirken bunlar yapılmadan eksik inceleme ile davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ve.kilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 07.10.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16783, Karar No: 2016/4626, Tarih: 18.04.2016

**14. Hukuk Dairesi         2014/16783 E.  ,  2016/4626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.08.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki haciz şerhinin terkini istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; dava dilekçesinin görevden reddine dair verilen 17.09.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, haciz şerhinin terkini isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kaldırılması talep edilen haciz şerhlerinin, icra dairelerinin yaptığı işlemlere istinaden konulmuş ve halen derdest olan hacizler olduğu, icra müdürlüğünce konulan hacizlerin kaldırılmasının ancak icra mahkemesinden istenilebileceği belirtilerek görev yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Haciz, kesinleşmiş icra takibinin konusu olan bir alacağın ödenmesini teminen borçluya ait ve haczi kabil bulunan mallara bir bakıma takibi yapan icra müdürlüğünün el koyması işlemidir.

İcra İflas Kanununun 91. maddesi hükmü gereğince gayrimenkulün haczi ile takip konusu borç ve eşya arasında ilişki kurulur ve tasarruf yetkisi Türk Medeni Kanununun 1010. maddesi anlamında kısıtlanmış olur. Bu tür kişisel haklar tapu kütüğüne şerh verilmekle hak sahibine eşya üzerinde dolaylı da olsa hâkimiyet kurma hakkı sağlamaz ise de tasarruf yetkisinin dar anlamda kısıtlanması sonucunu doğurduğundan taşınmaz üzerinde sonradan bu hakla bağdaşmayan hak kazanan kişilere karşı da ileri sürülebilir hale gelir.

Haciz şerhinin usulsüz konulduğunun saptanması halinde veya lehtarın talebi üzerine kaldırılması mümkün olduğu gibi İcra İflas Kanununun 110. maddesi uyarınca da borcun ödenmesi, icra takibinin düşmesi ya da herhangi bir sebeple haczin kalkması halinde de şerhin terkini mümkündür.

Somut olaya gelince; davacı 187 ada 19 parsel, 264 ada 2 parsel, 370 ada 8 ve 10 parsel sayılı taşınmazların tapu kaydında yer alan haciz şerhlerinin terkinini istemiş olduğuna göre asliye hukuk mahkemesi görevlidir. Davanın, tapu sicilinde haciz lehtarı olarak gösterilen kişilere husumet yöneltilmek suretiyle asliye hukuk mahkemesinde görülmesi gerekir. Mahkemece, yerinde olmayan gerekçeyle görev yönünden davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 18.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3787, Karar No: 2011/15245, Tarih: 16.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/3787 E.  ,  2011/15245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19/11/2009 tarih ve 2006/513-2009/497 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili;Kara K.K.K 1. Komando Tugay Komutanlığı tarafından poşet tahin pekmezi alımı için 12.11.2004 tarihinde yapılan ihaleyi davalı Gülen Toptan Gıda Tekstil İnş.Tur. Tic.San. Ltd. Şti.'nin kazandığını, alınan malın muayene ve kabul işlemleri sırasında TSE ve TSEK belgesi istenmesi üzerine, davalının yetkili vekili ...'ın diğer davalı Seğmen Kardeşler Gıda Üretim ve Ambalaj San. A.Ş'ne Seğmen markalı bal için verilen belgenin üzerinde tahribat yapılmış nüshasını verdiğini, bu şekilde ihale sürecinin tamamlandığını, aynı kurum tarafından ikinci kez ihale hazırlığı yapıldığı sırada poşet tahin pekmez için Türk Standardı bulunmadığının ilgili kuruma bildirilmesi üzerine önceki ihale evraklarının yeniden incelenmesi neticesinde, sunulan belgenin sahte olduğunun tespit olunduğunu ve müvekkilinin haberdar edildiğini, müvekkiline ait marka ve belgenin haksız kullanımı nedeniyle maddi-manevi zarara uğradıklarını, davalı Seğmen Kardeşler Gıda Üretim ve Ambalaj San. A.Ş'nin kendisine ait belgeyi diğer davalıya kullandırması, diğer davalı Gülen Toptan Gıda Tekstil İnş.Tur. Tic.San. Ltd. Şti. nin ise belgede tahrifat yapması nedeni ile zarardan birlikte sorumlu olduklarını ileri sürerek, (4.718,50) TL maddi ve (12.390) TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Seğmen Kardeşler Gıda Üretim ve Ambalaj San. A.Ş vekili; ihalede kullanılan belgenin müvekkili tarafından tahrif edilmediğini, zaten sözkonusu belgenin diğer davalıya gireceği bal ihalesi için verildiğini, tahrifatın diğer davalı tarafından yapıldığını, davalı Gülen Toptan Gıda Tekstil İnş.Tur. Tic.San. Ltd. Şti. vekili ise, ihale dosyasına sundukları belgelerin yetkili temsilcileri Mehmet Yılmaz tarafından imzalanan ve noter sözleşmesi sırasında sunulan belgeler olduğunu, ... isimli kişinin malların teslim edildiği tarih itibariyle şirketin yetkilisi ve temsilcisi olmadığını, bahsi geçen belgenin müvekkili tarafından sunulduğuna dair bir kanıt bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen ikinci bilirkişi kurulu raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafın sözleşme olmaksızın davacıya ait TSE markasını kullanarak davacının marka hakkına tecavüz ettiğinin sabit olduğu, davalıların eyleminin davacının itibarını sarsmasının muhakkak olduğu gerekçesi ile, davanın kabulü ile bilirkişi kurulunca hesaplanan maddi ve manevi tazminatın faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı; davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Gülen Toptan Gıda Tekstil İnş.Tur. Tic.San. Ltd. Şti. vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Dava, davacı kurum adına tescilli "TSE" markasının haksız olarak kullanımından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Davacı enstitü Belgelendirme Talimatına dayalı olarak maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Türk Standartları Enstitüsü Belgelendirme Talimatı'nın 29'uncu maddesinde marka ve belge kullandırma ücreti taban miktarından az olmamak üzere tavan miktarının on katına kadar manevi tazminat istenebileceği karara bağlanmıstır.

Ancak, bu düzenlemenin manevi tazminatın tayin ve takdiri yönünden mahkemeyi bağlayıcı bir yanı bulunmamaktadır. Davacı istemini TTK hükümlerine dayandırmıştır. TTK'nun 58/e maddesinde haksız rekabet nedeniyle zarar görenin Borçlar Kanunu 49'uncu maddesinde gösterilen şartların mevcudiyeti halinde manevi tazminat verilmesini isteyebileceğinin belirtilmiş olması karşısında mahkemece, eylemin işleniş şekli, davalının konumu, haksız kullanımın niteliği ve dosya kapsamı bir bütün olarak değerlendirilerek manevi tazminatın tayini gerekirken, yazılı şekilde tarife uyarınca manevi tazminata karar verilmesi doğru görülmemiş olup, kararın manevi tazminat yönünden davalı yararına bozulması gerekmiştir.

3-Diğer davalı Seğmen Kardeşler Gıda Üretim ve Ambalaj San. A.Ş vekilinin temyiz istemine gelince; ihaleyi yapan kuruma diğer davalı tarafından sunulan tahrifat edilmiş belgenin, davalı Seğmen Kardeşler Gıda Üretim ve Ambalaj San. A.Ş'den alındığına dair dosyada somut bir bilgi ve belge bulunmamasına göre; gerekçesi açıklanmaksızın ve yazılı şekilde bu davalının sorumluluğu cihetine gidilmesi doğru görülmemiştir.

3-Diğer davalı Seğmen Kardeşler Gıda Üretim ve Ambalaj San. A.Ş vekilinin temyiz istemine gelince; ihaleyi yapan kuruma diğer davalı tarafından sunulan tahrifat edilmiş belgenin, davalı Seğmen Kardeşler Gıda Üretim ve Ambalaj San. A.Ş'den alındığına dair dosyada somut bir bilgi ve belge bulunmamasına göre; gerekçesi açıklanmaksızın ve yazılı şekilde bu davalının sorumluluğu cihetine gidilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davalı Gülen Toptan Gıda Tekstil İnş.Tur. Tic.San. Ltd. Şti. vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Gülen Toptan Gıda Tekstil İnş.Tur. Tic.San. Ltd.Şti. vekilinin, (3) numaralı bente açıklanan nedenle davalı Seğmen Kardeşler Gıda Üretim ve Ambalaj San. A.Ş vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 16.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22113, Karar No: 2015/11347, Tarih: 06.10.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/22113 E.  ,  2015/11347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ELAZIĞ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/05/2014

NUMARASI : 2012/526-2014/344

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi ..................'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar, mirasbırakanları ........... adına kayıtlı bulunan çekişme konusu 1252 ada 2 parsel sayılı taşınmazın davalı tarafından işletilmek ve kiralanmak suretiyle kullanıldığını, ihtarname gönderilmesine rağmen davalının haksız işgalini sürdürdüğünü ileri sürerek, dava tarihinden önceki beş yıllık dönem için şimdilik 1.000,00 TL ecrimisil isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, dava konusu taşınmazda payına isabet eden kısımda kendi oluşturduğu muhdesatı kullandığını, muhdesatın olmaması halinde taşınmazın kira getirmeyeceğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazda bulunan halı yıkama tesisinin davalı tarafından inşa edildiği, taşınmazın boş haliyle kira getirisinin olamayacağı, öte yandan anılan tesisin yapılmasından önceki dönemde taşınmazdan kira elde edildiğinin de kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; tarafların mirasbırakanı .............'ın 4.8.2002 tarihinde ölümü ile geride mirasçı olarak davanın taraflarının kaldığı, davacılardan ..............'ın taşınmazda kiracı olarak bulunan dava dışı ..........'ya taşınmazı tahliye etmesi konusunda 6.4.2006 tarihli ihtarname keşide ettiği, ayrıca davacıların davalıya taşınmazı tahliye etmesi ve ecrimisil ödemesi konusunda 30.7.2009 tarihli ihtarname keşide ettikleri, ancak her iki ihtarnamenin de muhataplarına tebliğ edilemediği görülmektedir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazlarda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin veya başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 günlü ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı).

25.05.1938 tarihli ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olayda, davacı tanıkları taşınmazın bir dönem davalı tarafından kiraya verildiğini ve bir dönem davalı tarafından kullanıldığını belirtmişler ise de, davalının taşınmazı hangi tarihlerde kullandığı, hangi tarihlerde davacıların kullanma iradesinin davalıya iletildiği belirlenmemiştir.