muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5186, Karar No: 2022/8074, Tarih: 21.06.2022

9. Sözleşmenin belirli süreli olarak yapılıp yapılamayacağı, sözleşmenin sona ermesi nedeniyle işçinin hak kazanacağı tazminatlar, fazla çalışma, yıllık izin, işverence yapılan uygulama ve ödemelerin niteliği, zamanaşımı gibi hususlar 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesi uyarınca tayin edilen hukuka göre değerlendirilmelidir. Hafta tatili, dinî ve millî bayram günleri ve ücretlerini düzenleyen hükümler, doğrudan uygulanan kuraldır; ancak uygulama alanına giren iş ilişkilerine uygulanır. Örneğin tamamen yurt dışında ifa edilen bir iş ilişkisinde, dinî ve millî bayram günleri Türk hukukuna göre belirlenemez (AYGÜL, s. 528; ERDOĞAN, Ersin/ERDOĞAN, Canan, “Türkiye’den Yurt Dışına Götürülen İşçiler Hakkında Yargıtay Kararının Değerlendirilmesi”, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, C. 13, 2016, S. 50, s. 971-972).

10. Dosya kapsamına göre davacı işçi davalının yurt dışında bulunan işyerlerinde 04.05.2013-21.04.2016 tarihleri arasında çalışmıştır. Taraflar arasında 04.05.2013 tarihli yurt dışı (Abu Dabi) iş sözleşmesinin imzalandığı, sözleşmenin, tarafların iş ilişkisindeki hak ve yükümlüklerine ilişkin çalışma süresi, fesih, fazla çalışma ve hafta tatili ücretine ilişkin maddelerinde çalışılan ülke mevzuatının uygulanacağının belirtildiği; 16 ncı maddesinde de anlaşmazlık hâlinde uygulanacak mevzuata ilişkin ihtilaf durumunda, sözleşme maddelerinde çalışılan ülke mevzuatının geçerli olduğunun belirtildiği hususlardaki ihtilafların çözümünde öncelikle çalışılan ülke mevzuatının uygulanacağının ifade edildiği görülmüştür. Buna göre tarafların iş sözleşmesi ile bir hukuk seçimi anlaşması yaptıkları açıktır. Davacı, uyuşmazlık konusu dönemde davalıya ait Abu Dabi'de bulunan işyerinde çalışmış olup bu durumda ilgili dönemde mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı Abu Dabi olduğu sabittir.

12. Tüm bu hususlar dikkate alındığında, taraflar arasında 5718 sayılı Kanun'un 27 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında bir hukuk seçimi anlaşması bulunduğundan, uyuşmazlık ve talepler bakımından Abu Dabi hukukunun uygulanması gerekmektedir. Hâl böyle olunca, gerekirse Abu Dabi hukukunda uzman bir bilirkişiden de rapor alınmak suretiyle dava konusu uyuşmazlık bakımından değerlendirme yapılması ve dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup davalının sair temyiz nedenleri incelenmeksizin kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Davalı yararına takdir edilen 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Davalı yararına takdir edilen 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı tarafa yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14553, Karar No: 2011/16457, Tarih: 06.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/14553 E.  ,  2011/16457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/07/2009 tarih ve 2007/454-2009/160 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 06.12.2011 gününde davacı avukatı ... ve davalılardan Özde Bereket Et Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti. avukatı .. geldi, diğer davalı TPE avukatı davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmedi, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 43.hizmet sınıfında "Bereket +halk+şekil" ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, davalı şirketin "BH Bereket Döner", "Özde Bereket" ve "Bereket" markalarına dayanarak, başvuruya yaptığı itirazın diğer davalı TPE'nce Markalar Dairesi tarafından reddedildiğini, ancak YİDK tarafından bu karara itirazın kabul edildiğini, oysa markanın gerçek hak sahibinin müvekkili olduğu gibi redde dayanak markaların benzer olmadığını ileri sürerek, davalı TPE YİDK'nun 04.10.2007 tarih ve 2007/M-5517 sayılı kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, tarafların markalarında "Bereket" ibaresinin esas unsur olarak kullanıldığı, davacı başvurusundaki "Halk" ibaresi ile kullanılan şeklin özel bir ayırt ediciliğinin bulunmadığı, tarafların markalarının kapsadığı mal ve hizmetlerin de aynı veya benzer olduğu, dolayısıyla iltibas tehlikesinin bulunduğu, her ne kadar davacı tarafından markalarının kullanımının daha önceye dayandığı savunulmuşsa da, davacı başvurusunun 08.07.2005 tarihli olduğu ve 22.06.2004 tarih ve 5194 SK ile değişik 556 sayılı KHK'nin 7/son maddesi uyarınca, tescili bir marka varken önceki kulanım ve ayırt edicilik kazandırmaya dayanarak tescili sağlayamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı vekilince davalı şirketin hakim ortağı Hayrettin Taşkıran tarafından “B Bereket Halk Döner” ibaresinin tüm haklarının 15.05.1998 tarihli noterde düzenlenen işletme hakkı devir sözleşmesi ile müvekkiline devredildiği iddia edilmişse de davacı tarafın dayandığı 28.05.1998 tarihli işletme devir sözleşmesinin marka hakkının devrini kapsamadığı ve esasen bu sözleşmenin 556 sayılı KHK'nin 16/2. maddesi koşullarını da taşımadığı, taraflar arasında görülen ve Dairemiz incelemesinden geçerek kesinleşen Ankara 3. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nin 01.05.2008 tarih 2006/549 Esas- 2008/125 Karar sayılı davası ile Dairemizin 20.09.2011 tarih ve 2009/10216 E.- 2011/10276 K. sayılı ilamı ile onanan İstanbul 1. Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi'nin 10.03.2009 tarih ve 2007/153 E.- 2009/44 K. sayılı kararı ile anlaşılmış olmasına, kaldı ki işbu davada redde mesnet 2001/22260, 22261 ve 2004/12386 numaralı markaların halen dahi davalı şirket adına tescilli bulunmasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, takdir edilen 825,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı Özde Bereket Et Gıda San. ve Tic. Ltd. Şti.'ne verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 06.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6216, Karar No: 2010/1139, Tarih: 05.03.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/6216 E.  ,  2010/1139 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... ile müdahiller ... ve ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi. Dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Mahkemece davacı ...’ın tutunduğu tapu kaydının dava konusu taşınmazı kapsamadığı, katılan davacılar ... ve ...’nin ise davasını ispat edemediği gerekçe gösterilerek davalarının reddine karar verilmiş ise de mahkemece yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Diğer yandan dava konusu taşınmazın kadastro tespiti 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 5. maddesi hükmü uyarınca yapılmadığı, aynı yasanın 30. maddesi hükmünün uygulama olanağı bulunmadığı dikkate alınmadan ve dosya keşfe hazır hale getirilmeden keşif günü tayin edilerek tarafların gıyabında keşif yapılması ve tarafların savunma ... kısıtlanarak hüküm kurulması dahi isabetsizdir. Yetersiz araştırma ve soruşturma ile hüküm kurulamaz.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı ...’ın tutunduğu T.Sani 1303 D. tarih 83 sayılı tapu kaydı ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden, davalı tarafın tutunduğu 141 sayılı vergi kaydı Özel İdare Müdürlüğünden getirtilmeli, kayda dayanan tarafın kayıt maliki yada malikleri ile akdi, ırsi ilişkisi saptandığı takdirde dayanılan kayıtların dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğünden ve Kadastro Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmazla birlikte revizyon gördüğü dava dışı taşınmazları ve bu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita Kadastro Müdürlüğünden getirtilmeli, dayanılan kayıtların dava dışı başka taşınmazlara revizyon gördüğü ve davalı olduğu saptandığı takdirde HUMK’un 45 ve onu izleyen maddeleri hükmü uyarınca dava dosyalarının birleştirilip birleştirilemeyeceği yönü üzerinde durulmalı, vurgulanan bu olgunun dava ekonomisi ve kaydın kapsamının sağlıklı biçimde belirlenebilmesi için zorunlu olduğu özellikle dikkate alınmalı, ayrıca katılan davacılar ... ve paydaşının tüm delilleri sorulup saptandıktan sonra dayandıkları kayıt ve belgeler de getirtilmeli, dosya keşfe hazır hale geldiğinde keşfe karar verilirken 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 36. maddesi dikkate alınmalı, bundan sonra yöreyi iyi bilen yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, taraf tanıkları ile taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, bundan sonra dayanılan tapu ve vergi kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, kayıt uygulamasına yönelik yerel bilirkişi ve tanık sözleri komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve dayanak kayıtları ile denetlenerek dava konusu taşınmazın kayıt kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız saptanılmalı, dava konusu taşınmazın kayıt kapsamları dışında kaldığı saptandığı takdirde zilyetlik araştırması yapılmalı, tespit gününde zilyetleri yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi hükmünde öngörülen kısıtlamalar da dikkate alınarak taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ... ile katılan davacı ... ve ...’nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 14,00 TL ilam harçlarının istek halinde temyiz eden davacı ve müdahillere iadesine, 05.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4532, Karar No: 2023/6402, Tarih: 21.09.2023

**11. Ceza Dairesi         2023/4532 E.  ,  2023/6402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2617 E., 2023/2163 K.

SUÇ :Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 ... Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 ... Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanık müdafiilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 ... Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 ... Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Çorum 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.04.2023 tarihli ve 2023/15 Esas, 2023/100 Karar ... kararı ile sanık hakkında kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçundan, 5237 ... ... Ceza Kanunu’nun (5237 ... Kanun) 158 maddesinin birinci fıkrasının (l) bendi, son cümlesi, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle aynı maddenin birinci fıkrası, 35 inci, 52 inci, 53 üncü ve 58 inci maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 937.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2023/2617 Esas, 2023/2163 Karar ... kararı ile dosya üzerinden yapılan incelemede, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2023/2617 Esas, 2023/2163 Karar ... kararı ile dosya üzerinden yapılan incelemede, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 ... Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiilerinin temyiz isteği; duruşma talepli olarak, suçun sübut bulmadığına, HTS kayıtlarına ilişkin bilirkişi raporu alınmadığı ve parmak izi araştırması yapılmadığından eksik araştırmaya, zincirleme suç ve ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanma şartlarının oluşmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ve tahliye kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Açık kimlik bilgileri tespit edilemediğinden evrakı tefrik edilen faili meçhul şüphelinin katılan ...'yı sabit telefondan aradığı, kendisini Emniyet personeli olarak tanıttığı ve kuyumcu soygunundan bahsederek katılanları yönlendirmesi sonucu 7.890 Euro ve 4.650 TL ile çok sayıda altın ve bileziği katılan ... tarafından kapısına gelen ve sivil polis olduğu bilgisi verilen sanığa teslim edildiği, telefonda iletişimde olunan şahıstan şüphelenildiğinden kolluk görevlilerine ihbarda bulunduğu, olay yerine intikal eden kolluk kuvvetlerince söz konusu ziynet eşyalarının sanığa verilmesinin hemen ardından yakalandığı, yapılan fotoğraf teşhis işleminde katılan ... tarafından sanığın teşhis edildiği, bu suretle sanığın kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddiasıyla kamu davası açılmıştır.

2. Sanık; üzerine atılı suçlamayı kabul etmediğini, olay, yakalama ve el koyma tutanağını okumadan imzaladığını, olay ile bir ilgisinin bulunmadığını beyan etmiştir.

3. Katılan ...; hazırlamış olduğu ziynet ve para dolu poşeti duruşma salonunda sanık olarak bulunan şahsa verdiğini, vermiş olduğu ziynetler ile paraların tamamının iade edildiğini beyan ettiği; katılan ... ise, duruşma salonunda bulunan sanığı görmediğini, zararının bulunmadığını, verilen para ve ziynetlerin ev almak için katılan olan kızı ile beraber biriktirdikleri para olduğunu beyan etmiştir.

4. 16.01.2023 tarihli değer tespit tutanağına göre; suç tarihi itibari ile sanığa verilen altın ve Euro cinsi paranın değerinin 498.992 TL olduğunun rapor edildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

4. 16.01.2023 tarihli değer tespit tutanağına göre; suç tarihi itibari ile sanığa verilen altın ve Euro cinsi paranın değerinin 498.992 TL olduğunun rapor edildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi tarafından kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik bulunmadığı ancak; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 06.10.2009 gün ve 8-124-224 ... kararında açıklandığı üzere, hakimin işlenen suçun kanuni tanımında öngörülen cezanın alt ve üst sınırları arasında temel cezayı belirlerken, 5237 ... Kanun'un 61 inci maddesinin birinci fıkrası göz önünde bulundurarak aynı yasanın 3/1. maddesi uyarınca hüküm ile işlenen fiil arasında "orantı" bulunmasını gözetmesi, dayandığı gerekçenin yasal ve yeterli olması, denetime izin verecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekmektedir. Bu açıklamalar ve somut olay birlikte ele alındığında, sanık hakkında alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmiş olmasına karşın, hükümde buna dair bir ibareye yer verilmediği gibi, hükmün gerekçesinde de bu yönde bir açıklama yapılmamış olması, “suçun işleniş biçimi, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zararın ve sanığın kastına dayalı kusurunun ağırlığı” şeklinde, cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tespit edildiğini gösterir nitelikte, alt sınırdan uzaklaşılarak uygulama yapılmasını gerektirir mahiyette, hak ve nefaset kuralları ile orantılılık ilkesine uygun bir gerekçe gösterilmiş olması nedeniyle, maddi yazım hatası olarak görülerek eleştirilmekle yetinildiği; yine bir kuyumcu iş yeri aracılığında yaptırılan tespit işlemi sonucunda olaya konu altın ve döviz cinsi paranın olay tarihi itibariyle 498.992,00 TL değeri haiz olduğunun öğrenilmesi, sanığın olay esnasında altın ve döviz cinsi paranın yanında, 4.650,00 TL'da aldığının belirli ve kabul edilmiş olması, buna göre toplam menfaat tutarının 503.642,00 TL olması karşısında; sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan uzaklaşarak tayin olduğu halde, 5237 ... Kanun'un 158'nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının hatalı hesaba bağlı tespit edilen alt sınır esas alınarak belirlenmesi suretiyle sanık lehine çelişkiye neden olunup, eksik ceza tayini ve yine sanık ile eylem ve karar birliği içinde hareket ettiği yönünde delil elde edilmiş şüpheli sayısına nazaran, sanığın cezasından 5237 ... Kanun'un 158 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca artırım yapılıp yapılmayacağının tartışılmamış olması, aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından eleştirilerek istinaf başvurularının esastan reddine karar vermiştir.

IV. GEREKÇE

1. Sübut, Suçun Unsurları ve Eksik Araştırma Yönünden

IV. GEREKÇE

1. Sübut, Suçun Unsurları ve Eksik Araştırma Yönünden

Sanığın suçtan kurtulmaya yönelik soyut savunmaları, tanıklar ve katılanların oluşa ve dosya kapsamına uygun tutarlı beyanları, canlı teşhis tutanağı, olay, yakalama, üst arama, el koyma, muhafaza altına alma ve tespit tutanağı, HTS kayıtları ve dosya kapsamında toplanan diğer delillere göre sanığın yüklenen suçu işlediği anlaşılmakla, sanığın mahkûmiyetine dair yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmediğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Zincirleme Suç ve İkinci Kez Tekerrür Hükümlerinin Uygulanması Yönünden

Somut olayda; sanığın aynı suçu birden fazla katılana karşı tek bir fiille işleyerek haksız menfaat elde etmiş olduğu anlaşılmakla; zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarına ilişkin 5271 ... Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin takdir ve kabulünde bir isabetsizlik görülmediği gibi tekerrüre esas alınan Yozgat Ağır Ceza Mahkemesi'nin 19.02.2018 tarih, 2017/397 Esas ve 2018/91 Karar ... ilamında sanık hakkında 5237 ... Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmış olması karşısında, sanığın ikinci kez mükerrir olduğundan, hakkında 5275 ... Kanun'un 108 inci maddesinin üçüncü fıkrasında belirlenen "ikinci defa tekerrür" hükümlerinin uygulanmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Sair Temyiz Nedenleri Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 16.05.2023 tarihli ve 2023/2617 Esas, 2023/2163 Karar ... kararında sanık müdafiilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 ... Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 ... Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Çorum 3.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.09.2023 tarihinde karar verildi.