muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/946, Karar No: 2025/1792, Tarih: 19.02.2025

Adil yargılama, ceza muhakemesi hukukunda sanığa ve mağdura tanınan hakların tümü ve insan hakları ihlal edilmeden yapılan yargılama olarak tanımlanmakta olup soruşturma ve kovuşturma evrelerinin tamamında geçerli olan bir hak olarak karşımıza çıkmaktadır. Daha önce soruşturma veya kovuşturmaya tabi tutulmuş olan bireyin, aynı fiilden dolayı tekrar soruşturmaya veya kovuşturmaya tabi tutulması ve hatta buna tâbi tutulabileceği endişesi taşıması adil yargılanma hakkı ilkesine aykırılık oluşturmaktadır. Anayasamızın 36. maddesinde güvence altına alınan bu ilkenin temelinde insan onurunun korunması yatmaktadır. Kişinin daha önce soruşturma ve kovuşturmaya tabi olduğu fiilden dolayı, önceden kanunla belirlenmiş istisnai şartlar gerçekleşmeden tekrar şüpheli veya sanık statüsüne sokulması, insan olmasından kaynaklanan varlığını yani onurunu zedeleyici niteliktedir." şeklinde belirtildiği üzere hukuk sistemimizde mükerrer yargılama yasağı bulunmaktadır.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde; Adana 27. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.01.2016 tarihli kararı ile görevi kötüye kullanma suçundan sanık hakkında beraat kararı verildiği ve bu kararın 17.03.2016 tarihinde temyiz edilmediğinden kesinleştiği anlaşılmakla, sanığın aynı eyleme ilişkin değişen suç vasfına göre hakkında kesinleşmiş bir hüküm olduğu, incelemeye konu kararın mükerrer nitelikte olduğu göz önünde bulundurulduğunda, davanın reddine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi;

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle, Adana 27. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8269, Karar No: 2019/10774, Tarih: 17.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8269 E.  ,  2019/10774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ...'nın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-e, 143, 35, 290/2, 62, 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince 1.860,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28/09/2010 tarihli ve 2009/593 esas, 2010/588 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 26/03/2019 gün ve 94660652-105-48-3886-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/04/2019 gün ve 201934577 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında... İcra Müdürlüğünün 11/10/2008 tarih ve 2008/1135 talimat sayılı haciz tutanağı ile müşteki ...'ye yediemin olarak teslim edilen balık havuzundaki levrek cinsi balıkların bir kısmını müştekinin rızası dışında 07/08/2009 tarihinde alıp götürdüğünden bahisle yapılan yargılama sonucunda, Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/593 esas sayılı dosyasında sanığın mahkumiyetine dair karar verilmiş ise de; sanığın 04/08/2009 tarihinde balık havuzunda bulunan balıklardan bir kısmını alıp götürdüğünden bahisle hakkında 16/09/2009 tarihinde iddianame düzenlenerek kamu davası açıldığı ve Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/11/2017 tarihli ve 2016/296 esas, 2017/231 sayılı kararı ile sanığın mahkumiyetine dair karar verildiği ve bu kararın Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 04/06/2018 tarihli ve 2018/870 esas, 2018/7304 sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği anlaşılmakla; her iki dosyanın suç tarihlerinin çok yakın olduğu, sanığın üzerine atılı eylemlerin aynı mahiyette bulunduğu ve aynı müştekiye karşı gerçekleştiği, dolayısıyla bu eylemlerin bir suç işleme kararı icrası kapsamında işlendiği anlaşıldığından, 5237 sayılı Kanunun 43. maddesinde öngörülen zincirleme suç hükümleri uygulandıktan sonra kesinleşen kararda verilen cezanın mahsup edilmesi suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 29.04.2013 tarihli ve 2013/13197 Esas - 2013/11965 Karar sayılı ilamı ile temyiz isteminin kesinlik nedeniyle reddine karar verilen Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.09.2010 tarihli ve 2009/593 Esas - 2010/588 Karar sayılı kararında, sanığın 07.08.2009 tarihindeki eylemi nedeniyle cezalandırılmasına karar verilirken, 04.08.2009’da da aynı mağdura karşı gerçekleştirdiği benzer eylemi nedeniyle zincirleme suç hükümleri değerlendirilmemiş ise de; sanığın 04.08.2009’da gerçekleştirdiği eylem nedeniyle aynı mahkemenin 18.11.2014 tarihli ve 2014/303 Esas - 2014/507 Karar sayılı dava dosyasında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 290/2, 35/2, 62, 50/1-a ve 52/2 maddeleri gereğince verilen 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına dair kararın temyizi üzerine Dairemizin 16.06.2016 tarihli ve 2016/5775 Esas - 2016/11403 Karar sayılı ilamı ile “Uyap üzerinde yapılan araştırmada, temyiz isteminin reddine karar verilmek suretiyle kesinleşen, Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/593E. -2010/588 K. sayılı kararındaki suç tarihinin 07/08/2009 olup, eylemin aynı mağdura yönelik aynı yerde gerçekleştiği sanığın bu dosyadan aldığı ceza miktarı ile eldeki dosyadan alacağı ceza miktarının toplamının zincirleme suç hükümlerine göre alacağı cezadan fazla olduğu, her iki suç tarihi arasındaki süre dikkate alındığında sanık hakkında TCK'nın 43. maddesinin uygulanması gerekebileceği nazara alınarak TCK'nın 43. maddesinin uygulanması koşulları tartışılarak ve değerlendirilerek sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması ve kesinleşen dosyadaki ceza miktarı mahsup edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik ve yetersiz inceleme ile yazılı biçimde karar verilmesi,” şeklindeki gerekçeyle bozulduğu ve bu bozma üzerine yapılan yargılama sonucu sanık hakkında Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2017 tarihli ve 2016/296 Esas - 2017/231 Karar sayılı dava dosyasında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 143, 290/2, 35/2, 43/1 62/1, 50/1-a maddeleri gereğince verilen 2.300,00 TL adli para cezasından Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/593E - 2010/588 K. sayılı kararındaki ceza miktarı olan 1.860,00 TL’nin mahsup edilmesi sonucu sanığın 440,00 TL ile cezalandırılmasına dair kararın temyizi üzerine Dairemizin 04.06

. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2017 tarihli ve 2016/296 Esas - 2017/231 Karar sayılı dava dosyasında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e, 143, 290/2, 35/2, 43/1 62/1, 50/1-a maddeleri gereğince verilen 2.300,00 TL adli para cezasından Milas 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/593E - 2010/588 K. sayılı kararındaki ceza miktarı olan 1.860,00 TL’nin mahsup edilmesi sonucu sanığın 440,00 TL ile cezalandırılmasına dair kararın temyizi üzerine Dairemizin 04.06.2018 tarihli ve 2018/870 Esas - 2018/7304 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkındaki mahkumiyet hükmünün onandığı; böylelikle sanık hakkında kanun yararına bozma isteminde talep edilen zincirleme suç hükümleri uygulanarak kesinleşen kararda verilen cezanın mahsup edilmesi suretiyle bir karar verilmesi gerektiği hususundaki istemin yerine getirildiği, kaldı ki temyiz incelemesinden geçen dosya bakımından kanun yararına bozma yoluna gidilemeyeceği, ancak olağanüstü yasa yolu olan itiraz yasa yoluna başvurulabileceği ve bu hususun da mahallinde değerlendirilebileceği hususları nazara alındığında yerinde görülmeyen kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 17/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1180, Karar No: 2013/21767, Tarih: 27.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/1180 E.  ,  2013/21767 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK.'nın 73. maddesi gereğince düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında açılan kamu davasının düşmesine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat edilen taksirle yaralama suçunun 5237 sayılı TCK’nın 89/5. maddesi uyarınca soruşturma ve kovuşturmasının şikayete tabi olduğu, katılanların 22.12.2010 tarihinde alınan kolluk beyanlarında şikayetçi oldukları ancak şikayetlerinin 6 aylık yasal süre geçtikten sonra yapıldığı anlaşılmakla, şikayet yokluğu nedeniyle TCK’nın 73. maddesi uyarınca verilen düşme kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, mahalli Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.09.2013 tarihinde oyçukluğuyla karar verildi.

MUHALEFET GÖRÜŞÜ:

5271 sayılı CMK’nın 158/6. maddesinde “Yürütülen soruşturma sonucunda kovuşturma evresine geçildikten sonra suçun şikâyete bağlı olduğunun anlaşılması halinde; mağdur açıkça şikâyetten vazgeçmediği takdirde, yargılamaya devam olunur” hükmüne yer verilmiş, gerekçesinde; “suçun soruşturma ve kovuşturmasının şikâyete bağlı olduğunun daha sonra anlaşılması halinde doğabilecek hak kaybını önlemek amacıyla” fıkranın maddeye eklendiği belirtilmiştir.

Anılan fıkranın şikâyet kurumuyla ilgili temel tercihleri değiştirmesi nedeniyle gerek öğretide gerek yargısal kararlarda konu tartışılmış olmakla birlikte genel kabul gören bir sonuca ulaşıldığı söylenemez.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 01.02.2011 gün ve 215/19 sayılı kararında açıkça; “….gerek şikayete bağlı bir suçta şikayetin bulunmadığı nazara alınmaksızın kamu davasının açılması, gerekse suçun yargılama aşamasında nitelik değiştirerek, şikayete bağlı bir suça dönüşmesi halinde açıkça şikayetten vazgeçilmedikçe yargılamaya devamla esasla ilgili olarak hüküm kurulmalıdır” şeklindeki tespitine rağmen, uygulamada, hüküm genellikle;

1-Başlangıçta şikâyete tabi bulunmayan bir suçun, yargılama aşamasında nitelik değiştirerek şikâyete tabi hale gelmesi,

2-Re’sen takibi gereken bir suçun, yasal düzenlemelerle sonradan şikâyete tabi kılınması,

Hali ile sınırlı olarak uygulama eğilimi göstermiştir.

Öğretide de, gerek hükmün uygulanma alanı gerekse niteliği konusunda tam bir birliktelik olduğu söylenemez;

1-Başlangıçta şikâyete tabi bulunmayan bir suçun, yargılama aşamasında nitelik değiştirerek şikâyete tabi hale gelmesi,

2-Re’sen takibi gereken bir suçun, yasal düzenlemelerle sonradan şikâyete tabi kılınması,

Hali ile sınırlı olarak uygulama eğilimi göstermiştir.

Öğretide de, gerek hükmün uygulanma alanı gerekse niteliği konusunda tam bir birliktelik olduğu söylenemez;

Şahin; …düzenlemenin şikayet hakkının süresinde kullanılmış gibi sonuç doğurduğu istisnai bir hal olduğunu belirterek, ….savcının suçun resen takip edilen suçlardan olduğunu kabul ederek yada gözden kaçırması sonucu kamu davası açması nedeniyle, suçun şikayete tabi olmadığını düşünen suçtan zarar gören, kovuşturma evresinde suçun şikayete tabi olduğunun anlaşılması halinde, şikayet süresi dolduğu taktirde bu hakkını kullanamayacak ve kamu davası düşecektir. Oysa bu hükümle, suçtan zarar görene şikayet süresi dolsa dahi, şikayet konusundaki iradesini açıklama imkanı getirilmekte, başka bir deyişle geri alma söz konusu olmadıkça şikayetin süresinde yapıldığı kabul edilmektedir. (Şahin; Ceza Muhakemesi Hukuku -I-, 1. Baskı, sh. 56) şeklinde, fıkranın hukuki niteliğini ve uygulanma koşullarını açıklamış, Öztürk de, benzer şekilde, bu durumun şikayetin yapılmış varsayıldığı bir hal olduğunu belirtmiştir. (Öztürk-Tezcan-Erdem-Sırma-Kırıt-Özaydın- Alan Özaydın-Erdem; Ceza Muhakemesi Hukuku (Ders Kitabı), 4. Baskı, sh.51)

Ünver-Hakeri; ….düzenlemeyi, şikâyet için kanun koyucunun öngördüğü altı aylık sürenin bir istisnası olarak kabul eden görüşe katılmadıklarını ifade ederek; “Bu düzenlemenin şikâyet süresiyle bir ilgisi bulunmayıp, şikâyete tabi bir suçun şikâyet olmaksızın soruşturulup kovuşturma evresinde bunun şikâyete bağlı olduğunun anlaşılması halinde, bir yargılama engeli olduğu için bu kurumun doğal hukuksal sonucu olarak mahkemenin davayı düşürmesini önlemek ve eğer mağdurun bu yönde bir talebi yoksa davanın düşürülmeyerek görülmeye devam etmesi emrini içeren bir düzenlemedir.

…düzenlemenin temel amacı ve işlevi, hukuken geçerli bir şikâyet olmadığı esasen soruşturulup kovuşturmaya geçilmemesi gereken bir durumda, adli mercilerin şikâyet varmış veya şikâyete tabi bir suç değilmiş gibi muamele ederek kovuşturma evresine geçtiğinde, mağdurun aksine bir iradesi yoksa o zamana kadar yapılan soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin hukuksal değerlerini muhafaza ettirip, kanunun bu düzenlemesi gereği, bu muhakeme koşulu aranmaksızın yargılamaya devam edilerek davanın hükümle sonuçlandırılmasını sağlamaktır.” ( Ceza Muhakemesi Hukuku 6. Baskı; 1. Cilt, sh. 124 vd.) şeklinde fıkranın hukuki niteliğini ve uygulama koşullarını açıklarken;

Özbek; bu hükmün yargılama şartına getirilmiş bir istisna olduğunu, bu düzenlemeyle kovuşturma aşamasına geçildikten sonra şikâyetten vazgeçilmemesinin yeni bir yargılama şartı haline getirildiğini belirterek, kamu davası açıldıktan sonra, şikayetin yapılmamış olmasının anlaşılması halinde de yargılamaya devam imkanının sağlandığını, ancak bunun için mağdurun açıkça şikayetten vazgeçmemiş olmasının gerektiği, bu hallerde, durumun mağdura bildirilerek, vazgeçip vazgeçmeyeceğinin sorulması gerektiğini ifade etmişlerdir. (Özbek-Kanbur-Doğan-Bacaksız-Tepe; Ceza Muhakemesi Hukuku, 3. Baskı, sh. 129, 148, 149)

Eryılmaz da benzer şekilde, “…her nasılsa, yürütülen soruşturma sonucunda kovuşturma evresine geçildikten sonra suçun şikayete bağlı olduğunun anlaşılması halinde, mağdur açıkça şikâyetten vazgeçmediği taktirde yargılamaya devam olunacağını” belirtmiştir. (Ceza Muhakemesi Dersleri, sh. 339)

Bu açıklamalar da göstermektedir ki, şikâyet ile ilgili bu yeni düzenleme, yalnızca suçun hukuki nitelik değiştirmesi veya yasal düzenlemelerin değişmesi nedeniyle suçun şikayete tabi hale gelmesiyle sınırlı değildir. Hangi nedenle olursa olsun, ister değerlendirme yanılgısı nedeniyle şikâyet koşulu gerçekleşmeden kamu davası açılmış olsun, ister se gözden kaçırma nedeniyle kamu davası açılmış olsun, 5271 sayılı CMK’nın 158/6. maddesi hükmü mutlak olup, mağdur açıkça vazgeçmedikçe yargılamaya devam olunarak, işin esası hakkında karar verilmesi zorunludur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde, 04.03.2010 tarihinde gerçekleşen ve mağdurların kemik kırığına neden olacak ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandıkları olayda, mağdurların ilk beyanı yasal altı aylık süre geçtikten sonra 22.12.2010 tarihinde tespit edilmiş, mağdurlar bu beyanında sanıktan şikâyetçi olduklarını açıkça ifade etmişlerdir. Bu tarihe kadar mağdurların saptanan bir beyanı bulunmamaktadır. C. Savcılığınca, şikâyet süresi nazara alınmaksızın 10.01.2011 tarihli iddianame ile sanık hakkında taksirle yaralama suçundan Balıkesir Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açılmış, mahkemece de iddianamenin iadesi imkânı olduğu halde, iddianamenin kabulüne karar verilerek yargılamaya başlanmış, 20.09.2011 tarihinde görevsizlik kararıyla, dosya Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmiş, yargılama aşamasında da mağdurlar şikâyetini sürdürmüşlerdir, Yerel Mahkemece yargılama sürdürülerek işin esası hakkında karar verilmesi yerine, CMK’nın 158/6. maddesi görmezden gelinerek, kamu davasının şikâyet yokluğu nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

Yukarıda açıkladığım nedenlerle, Yerel mahkemece verilen hükmün bozulmasına karar verilmesi gerektiği görüşüyle, yüksek çoğunluğun geçmiş uygulamaları sürdürme yönündeki gerekçelerle verdiği onama kararına iştirak etmemekteyim.
Yargıtay — Esas No: 2021/2734, Karar No: 2023/5568, Tarih: 05.06.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/2734 E.  ,  2023/5568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/847 E., 2016/324 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

A. Şikâyetçi Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen şikâyetçi ... (Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu) vekilinin temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli ve 2015/847 Esas, 2016/324 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz istemi, mahkemece eksik araştırmaya dayalı olarak suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibar edilerek beraatine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.18.11.2015 tarihinde, bir tırdan gümrük kaçağı sigaraların paketlenerek yere indirildiğinin güvenlik güçlerine anons edilmesi üzerine, Mersin 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 2015/3440 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden, poşet içlerinde yapılan aramada farklı markalarda toplam 960 paket gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiştir.

2.Ele geçirilen gümrük kaçağı sigaralar hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakası (...) dosya arasına alınmıştır.

3.18.11.2015 tarihli olay tutanağında, güvenlik güçlerine bir tırdan gümrük kaçağı sigaraların paketlenerek yere indirildiğinin anons edilmesi üzerine olay yerinde intikal edildiği, tırların 10 metre arka kısmında bir şahsın olduğu ve şahsın yan tarafında ağız kısmı açık vaziyette siyah renkli poşetlerin olduğu, şahsın görevlileri gördüğünde panikleyerek ... bir şekilde tırın ön tarafına ... yürümeye başladığı, tırın yanında başka kimsenin bulunmadığının zapta geçirildiği görülmüştür.

3.18.11.2015 tarihli olay tutanağında, güvenlik güçlerine bir tırdan gümrük kaçağı sigaraların paketlenerek yere indirildiğinin anons edilmesi üzerine olay yerinde intikal edildiği, tırların 10 metre arka kısmında bir şahsın olduğu ve şahsın yan tarafında ağız kısmı açık vaziyette siyah renkli poşetlerin olduğu, şahsın görevlileri gördüğünde panikleyerek ... bir şekilde tırın ön tarafına ... yürümeye başladığı, tırın yanında başka kimsenin bulunmadığının zapta geçirildiği görülmüştür.

4.Sanık aşamalardaki savunmalarında, park halindeki tırların yanından geçmekte iken polislerin geldiğini, sigaraların kendisine ait olmadığını görevlilere beyan ettiğini ancak geçmiş sabıkaları nedeniyle hakkında işlem yapıldığını, polisler geldiği esnada bir şahsın yanından kaçarak uzaklaştığını gördüğünü beyan etmiştir.

IV. GEREKÇE

A. ... (Tütün Ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu) Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının (Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu) davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik

Olay ve Olgular bölümünde de açıklandığı üzere, güvenlik güçlerine bir tırdan gümrük kaçağı sigaraların paketlenerek yere indirildiğinin anons edilmesi üzerine olay yerine intikal edildiği, tırların 10 metre arka kısmında bir şahsın olduğu ve şahsın yan tarafında ağız kısmı açık vaziyette siyah renkli poşetlerin olduğu, şahsın görevlileri gördüğünde panikleyerek ... bir şekilde tırın ön tarafına ... yürümeye başladığı, yapılan kimlik tespitinde, şahsın üzerinde kimliğinin olmadığı ancak beyanına göre ... olduğunun anlaşıldığı, tırın yanında başkaca bir kimsenin de bulunamadığının zapta

geçirilmiş olması ve poşetlerin içerisinde farklı markalarda 960 paket gümrük kaçağı sigaranın ele geçirilmesi karşısında, sanığın aşamalarda değişiklik göstermeyen savunmalarında polisler geldiğinde bir kişinin kaçarak uzaklaştığını beyan etmesi göz önünde bulundurularak, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesi amacıyla, tutanak tanıklarının beyanı alınarak sonucuna göre ele geçirilen gümrük kaçağı sigaraların miktarı, olayın oluş şekli ve tüm dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesi neticesinde sanığın hukukî durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yalnızca sanığın beyanına itibar edilerek beraat kararı verilmesi

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. ... (Tütün Ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu) Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. ... (Tütün Ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu) Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının (Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu) davaya katılma ve 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, şikâyetçi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenle Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2016 tarihli ve 2015/847 Esas, 2016/324 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2023 tarihinde karar verildi.