muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11323, Karar No: 2015/14367, Tarih: 08.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/11323 E.  ,  2015/14367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde yetkisizlik nedeni ile dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, 506 sayılı Yasanın 79. ve 5510 sayılı Yasanın 86. maddesi kapsamında hizmet tespiti istemine ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama neticesinde, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkemece bu hususun resen göz önünde bulundurulması gerektiği, davalı tüzel kişinin merkezinin bulunduğu ... İş Mahkemesi ve iş ilişkisinin oluştuğu yer ... Asliye (İş) Hukuk Mahkemelerinin yetkili bulunduğu, seçimlik yetki kendisine geçen davalı vekilince, yetkili mahkeme olarak ... İş Mahkemesi bildirildiğinden bahisle, Mahkemenin yetkisizliğine ve talep halinde dosyanın yetkili ve görevli ... İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, İş mahkemelerinde açılacak her davaya açıldığı tarihte dava olunanın, Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabileceği, bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmayacağı, aynı yasanın 15 maddesinde de, bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümleri uygulanacağı düzenlemesi bulunmaktadır.

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işçinin işinin yapıldığı yer mahkemeleri de yetkili kılınmıştır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesindeki düzenleme ile kanun koyucu, anılan Kanunu’nun 1 inci maddesi gereğince görevli bulunan iş mahkemelerinin, yer itibariyle yetkisini saptamaktadır. Bu maddenin kapsamı, sadece İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesine göre açılacak davalarla sınırlı bulunmaktadır. Diğer Kanunlar bakımından, örneğin 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu, 1479 sayılı Bağ-Kur Kanunu’na göre açılacak davalar, bu maddenin kapsamına dahil değildir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesindeki düzenleme ile kanun koyucu, anılan Kanunu’nun 1 inci maddesi gereğince görevli bulunan iş mahkemelerinin, yer itibariyle yetkisini saptamaktadır. Bu maddenin kapsamı, sadece İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesine göre açılacak davalarla sınırlı bulunmaktadır. Diğer Kanunlar bakımından, örneğin 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu, 1479 sayılı Bağ-Kur Kanunu’na göre açılacak davalar, bu maddenin kapsamına dahil değildir.

Bu aşamada, genel ve özel yetki kurallarının açıklığa kavuşturulmasında yarar vardır. Bütün davalar için uygulanan yetki kuralına genel yetki kuralı denilmekte olup, genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahı mahkemesidir. Eş deyişle, her dava, kanunda aksine hüküm bulunmadıkça açıldığı tarihte davalının ikametgahı sayılan yer mahkemesinde görülür (HMK md.6, HUMK.md.9/1). Bundan ayrı, bazı davalar için davalının ikametgahı mahkemesinin yanında, başka yer mahkemeleri de yetkili kılınmıştır. Bu istisnai nitelikteki yetki kurallarına “özel yetki” kuralları denilmektedir. İlke olarak, özel yetki kuralları genel yetkiyi kaldırmaz, onunla birlikte uygulanır. Ancak istisna olarak, bazı davaların mutlaka belli bir yer mahkemesinde açılması öngörülmüştür ki, bu halde kesin yetki söz konusudur. Kesin yetki halleri, genel yetkiye istisnadır. Bunun dışında, bir dava için özel yetki kuralı bulunsa bile, davacının genel yetki ile özel yetki arasında bir seçim hakkı vardır. Özel yetki kuralları ilke olarak kamu düzenine ilişkin değildir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 08.07.2009 gün 2009/10-236-345 sayılı kararında da aynı ilkeler benimsenmiştir.

Ayrıca 6100 sayılı HMK’nın 19/2. maddesine göre, yetkinin kesin olmadığı davalarda yetki itirazının cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi, birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz .

6100 sayılı HMK’nin 127. maddesinde, cevap dilekçesini verme süresinin, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki hafta olduğu, 116/1-a maddesinde kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazının ilk itirazlar içinde sayıldığı ve 117/1.maddesinde de ilk itirazların hepsinin cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorunda olduğu belirtilmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar çerçevesinde, kesin yetkinin söz konusu olmadığı eldeki davada, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmadığı halde, Mahkemece yetkisizlik kararı verilmesi isabetsiz bulunmuştur.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, Mahkemece, yetkisizlik nedeni ile dava dilekçesinin usulden reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 08.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5728, Karar No: 2019/6829, Tarih: 05.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5728 E.  ,  2019/6829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 3. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Trabzon 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 28/06/2018 tarih ve 2015/695 E- 2018/301 K. sayılı kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi'nce verilen 25/10/2018 tarih ve 2018/1365 E- 2018/1370 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, davalılar tarafından müvekkillerine gönderilen ihtarnameler ile davalıların 24/05/2014 tarihinde “ÇOKLU KAFESLİ, KENDİNDEN YATMALI, HIZ KONTROLLÜ, OTOMATİK BAL SAĞIM MAKİNESİ” nin 2014/05831 numarası ile faydalı model belgesinin alındığını öğrendiklerini, makinenin davalılar adına tescilinden çok önce üretilen ve kullanılan bir makine olduğunu, bu makineyi davalıların icat edip tasarlamadığını, aynı ürünün 1990 yılından bu yana satışa sunulduğunu, buluş sahibinin davalılar olmadığını, ayrıca TPMK’ya başvuru tarihinden çok önce davalılar tarafından makinenin görüntüsünün 16/11/2012 tarihinde Youtube kanalına yüklenmesi sebebiyle 551 sayılı KHK 156. md. gereğince buluşun yeniliğinden bahsedilemeyip faydalı model belgesine konu edilemeyeceğini, müvekkillerinin davalıların gönderdiği ihranameler sebebiyle hukuki ve cezai yaptırım tehdidi altında olduklarını ileri sürerek, davalılara ait 2015/05831 sayılı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davacılar arasında ihtiyari dava arkadaşlığı bulunmadığından davaların tefrik edilmesi gerektiğini, ayrıca davacıların davayı açmakta hukuki yararlarının bulunmadığını, müvekkillerinin makinesinin fonksiyon ve şekil olarak farklılıklar taşıyan benzerlerinin piyasada bulunduğunu, ancak bu makinelere yenilik getiren daha önce bu tür makinelerde kullanılmayan ve petekteki balın tamamen süzülmesini sağlayan farklı bir model yaptıklarını, tescil ile ilgili kuruma başvurulduğunda yapılan ilan üzerine davacıların itirazlarının olmadığını, davacıların bu tür bir modelin kullanımda ve internette videolarının olduğu iddilarını kabul etmediklerini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu faydalı modelin piyasaya sürülüş ve faydalı model belgesi alınış tarihi itibarıyla yeni olmadığı, bu nedenle faydalı model belgesinin hükümsüzlük koşullarının oluştuğu gerekçesi ile davanın kabulüne, davalı adına kayıtlı 2015/05831 sayılı faydalı model belgesinin hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Karara karşı, davalılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılardan alınmasına,05/11/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15541, Karar No: 2022/1275, Tarih: 09.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/15541 E.  ,  2022/1275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Alacağı tahsil amacıyla tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet Savcısı, sanıklar müdafiileri

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinden önce müştekiyi tanımayan ve hukuki ilişkinin tarafı olmayan sanıkların tehdit suretiyle gece vakti iş yerinde müştekiye 3 adet senet imzalatıp aldıkları sabit olduğu halde 5237 sayılı TCK’nın 149/1-c,d,h maddeleri gereğince cezalandırılmaları yerine yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiileri ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5589, Karar No: 2009/352, Tarih: 26.01.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5589 E.  ,  2009/352 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacıya ait daire ve dükkânın yüzölçümünün sözleşmeye göre eksik olarak teslim edilmesi nedeniyle tazminat istemiyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... ve dava dışı arsa sahipleriyle davalı yüklenici arasında imzalanan 07.06.1994 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 32. maddesinde dairelerde arsa miktarının %40’ı dükkânlarda %50’si oranının esas alınacağı, davacıya 1 daire ile 1 dükkân verileceği, 38. maddede ise davacıya ait olan dairenin fazlalığının dükkâna ilave edileceği kararlaştırılmıştır.

Dosyada bulunan 07.06.1994 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesini arsa sahibi olarak imzalayan bazı kişilerin kendilerine ait bağımsız bölümlerin yüzölçümlerinin sözleşmeye göre eksik teslim edilmesi iddiasıyla açılan davanın Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2000/381 E. sayılı dosyası ile görüldüğü, bu dosyada dava açan arsa sahiplerinin bu konudaki iddialarının kabul edilerek tazminatın tahsiline karar verildiği, bu kararın Yargıtay denetiminden geçmek suretiyle kesinleştiği belirlenmiştir. Bu dosya taraflar yönünden kesin delil niteliğindedir.

Dairemizin yerleşmiş uygulamasına göre arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin yüzölçümlerinin sözleşmeye göre eksik yapılıp teslim edilmesi, eksik iş niteliğinde kabul edilmektedir. Eksik iş bedelinin bağımsız bölümlerin teslim edildiği tarihten itibaren zamanaşımı süresi doluncaya kadar istenmesi mümkündür. Ancak bu konudaki eksik iş bedelinin bağımsız bölümlerin arsa sahibine teslim edildiği tarih üzerine dava açılması için gerekli makul süre eklenerek bulunacak tarih itibariyle hesaplanması gerekir. Bu konudaki eksik iş miktarı hesaplanırken daire ve dükkânlar için inşaat ruhsatında yer alan yüzölçümün dikkate alınması ve teslim edilen bağımsız bölümler, daha küçük yapılmışsa sözleşmedeki düzenlemeler de dikkate alınarak bedelin hesaplattırılması ve karar altına alınması zorunludur.

Mahkemece kesin delil niteliğindeki Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2000/381 E. sayılı dava dosyası dikkate alınmaksızın yazılı şekilde sözleşmede teslim edilecek daire ve dükkân alanlarının belli olmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Mahkemece kesin delil niteliğindeki Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2000/381 E. sayılı dava dosyası dikkate alınmaksızın yazılı şekilde sözleşmede teslim edilecek daire ve dükkân alanlarının belli olmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, kesin delil niteliğindeki Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2000/381 E. sayılı dosyası da dikkate alınarak, davacıya ait daire ve dükkânın teslim tarihi belirlendikten sonra, bu tarihe eklenecek makul süre sonunda ulaşılan tarih itibariyle davacının hakkı olan tazminat miktarının bilirkişilere hesaplattırılıp karar altına alınmasından ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 26.01.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1307, Karar No: 2015/7119, Tarih: 30.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/1307 E.  ,  2015/7119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 54 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise bir kısım davalılar vekili Av.... tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekilleri Av.Ş... ve Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu... Köyü 54 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 20.03.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kiraz, buğday ve kavunun 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6393, Karar No: 2012/13525, Tarih: 18.09.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6393 E.  ,  2012/13525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.01.2011 tarih ve 2010/181-2011/2 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin 13/07/1999 ve 18/09/2000 tarihlerinde TPE nezdinde tescilli 99/011274 ve 2000/19691 nolu "KARADAĞ" ibareli markası bulunduğunu, davalının iş yerinde "KARADAĞ Temizlik ve Kozmetik Toptan Perakende " tabelası kullanmak suretiyle tecavüz ve haksız rekabet oluşturulduğunu ileri sürerek davacının tescilli markasına haksız rekabet ve iltibas suretiyle tecavüz eyleminin gerçekleştiğinin tespitine, durdurulmasına ve kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, KARADAĞ kelimesinin davalının soyadı olduğunu, davacı şirketin gıda inşaat ve otomobil sektöründe faaliyet göstermekte iken davalının iştiraki olan şirketin temizlik ve kozmetik ürünlerin ticareti ile iştigal etttiğini, davalının 1988 yılından beri faaliyetini sürdürdüğünü, davacının marka tescilinin ise 1999 yılına tekabül ettiğini, Karadağ kelimesini davalının davacıdan çok daha önce kullanıyor olduğunu, davalının tabelasında yer alan unvanın yazılış şekli, renk ve görünümü açısından davacının tescil ettiği markayla benzerliği bulunmadığı, davacının 2002 yılında davalı aleyhine marka haklarına tecavüz ve haksız rekabet suçlamasıyla C.Başsavcılığına şikayette bulunduğunu, mahkemece beraat kararı verildiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacının ceza dosyasından itibaren uzun süre sessiz kalmak suretiyle hak kaybına uğradığı ve davacının talebinin TMK 2. maddesine aykırı düştüğü belirtilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5728, Karar No: 2021/7576, Tarih: 21.10.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/5728 E.  ,  2021/7576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 18. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı ... vekili Av. ...’ın dosya içerisinde bulunan vekâletnamesi genel vekaletnamedir. Açıkça yetki verilmemiş ise vekil, kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları açamaz ve takip edemez (HMK m. 74). TMK'nin 301. maddesine göre, evlilik haricinde doğan çocukla baba arasındaki soybağı hakim hükmüyle kurulabilir. Bunu sağlayan dava ise babalık davasıdır. Babalık davası, kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Buna göre; Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 74. maddesi gereğince adı geçen davalı vekilinden babalık davasını takip edebilmesi için özel yetkiyi içeren vekâletname istenmesi, bu süre içinde vekâletname verilmemesi halinde asıla kararın tebliği ile, asıl tarafından temyiz veya temyizden feragat dilekçesi verilmesi halinde dilekçe eklendikten, sonra gönderilmek üzere iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 21.10.2021 (Prş.)