muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18616, Karar No: 2014/13358, Tarih: 25.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18616 E.  ,  2014/13358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Suç tarihine ve açılan davanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermediğinden katılan vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanığın temyizine gelince,

1- Sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet hükmünün, 4926 sayılı yasa gereğince verilen tazmini nitelikteki para cezasına ilişkin olduğu ve 5320 sayılı yasanın 8.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 305/son maddesi uyarınca tekerrüre esas oluşturmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde 5237 sayılı yasanın 58.maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimi ile denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

2- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin kısım ile TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılması, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/509, Karar No: 2019/2260, Tarih: 15.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/509 E.  ,  2019/2260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Tasarlayarak canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

HÜKÜM : Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 04/07/2017 tarih 2017/248 esas, 2017/302 karar sayılı kararının sanık ... hakkında; mağdur ...'e yönelik canavarca hisle, eziyet çektirerek kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden Ceza Muhakemesi Kanununun 280. maddesinin 2. fıkrası uyarınca kaldırılmasına,

Sanığın tasarlayarak ve eziyet çektirerek ...'i öldürmeye teşebbüs suçundan TCK.nin 82/1-a-b, 35/2, 29, 62, 53/1-2-3, 63, 54. maddeleri uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen duruşmalı inceleme talebinin hüküm tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında katılan ...'ı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün katılan tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; katılanın 18/05/2018 tarihli temyiz dilekçesinde 5271 sayılı CMK’nin 294. maddesine uygun biçimde temyiz nedenlerini göstermediği anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK 298. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında katılan ...’ı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 11/05/2018 gün ve 2017/2736E. 2018/1040K. sayılı Kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sanığın öldürme kastının olmadığına, tahrikin derecesine, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/04/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8274, Karar No: 2013/21855, Tarih: 02.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8274 E.  ,  2013/21855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Adana 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12/02/2013 tarih ve 2011/344-2013/51 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, “...'in Yeri” ve “Balıkçı ...” markalarının davacı işletmenin tescilli ve tanınmış markaları olduğunu, ...'in Yeri markasını 01.07.2008 tarih ve 2007/41829 marka no ile tescil ettirerek hukuki koruma haklarını elde ettiğini, Balıkçı ... markasının tescili için de 21.04.2010 tarihinde tescil başvurusunda bulunduklarını, ...'a ait Babacan'ın Yeri adlı balık lokantası tabelalarında Balıkçı Saim ibaresini işyeri ünvanı olarak kullandığını, Balıkçı Saim ibaresinin ticari işletme adı olarak ticaret ünvanı ve tabelalarda kullanılmasının haksız rekabet yarattığını, açıkça kötüniyet oluşturduğunu ileri sürerek marka haklarına tecavüz ve haksız rekabetin tespiti ile önlenmesini, tecavüzün durdurulmasını, sonuçlarının ortadan kaldırılmasını ticaret sicilinde tescilli ise terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davalının 11 yıldır aynı adreste lokanta işletmeciliği yapmakta olup işyerini eşi ... ile birlikte işlettiğini, marka tescili için başvuruda bulunmadıklarını, davacı yanın marka tecavüzü ve haksız rekabet iddialarının yalnızca ...'in Yeri markası yönünden değerlendirilebileceğini, davanın açılmasından 2 ay önce yaptığı yeni marka başvurusu olan Balıkçı ... unvanının bu davada değerlendirmeye alınmaması gerektiğini, aksine davranışın M.K'nun 2. mad. kapsamında iyiniyet kurallarına aykırılık teşkil edeceğini ve hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olacağını, davacının kayıtlı ünvanının ... Restoran İşletmesi olduğunu, bu ismin tescil ettirilmiş olan marka ile aynı olmadığını, müvekkilinin işyerini 11 yıldır eşinin adı olan Balıkçı Saim adı ile işlettiğini, işletmenin işleten kişinin adı ile tanınmasının olağan olduğunu, işletmelerin ikisinin de balık lokantası olmakla birlikte yerlerinin, müşteri kitlesinin esaslı farklılıklar içerdiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacı adına tescilli markalardan 2010 26452 sayılı Balıkçı ...+Şekil markasının 13.12.2010 tarihinde resmi marka bülteninde ilan edilerek 11.07.2011 tarihinde tescil edildiği ve 30.09.2011 tarihinde resmi marka gazetesinde yayınlandığı, 556 KHK'nın 9/son fıkrası uyarınca davanın açıldığı 20.07.2010 tarihi itibariyle 3.kişilere karşı hüküm ifade etmediği, davacı adına tescilli 2007 41829 sayılı ...'in Yeri markası ile davalının Balıkçı Saim kullanımı arasında aynılık, ayırt edilemeyecek derecede benzerlik veya karıştırma ihtimali yaratacak derecede benzerlik bulunmadığı kanaatine ulaşıldığından marka hukuku açısından davalı kullanımının davacı markasına KHK'nın 61 ve a bendinin yollama yaptığı 9. madde kapsamında tecavüz etmediği,ancak davacının Balıkçı ... kullanımının davalının Balıkçı Saim kullanımından önce başladığı, davacı ve davalı kullanımının yüksek benzerlik içermesi nedeni ile TTK'nun mad.57/5.bend anlamında iltibasa neden olmasının kaçınılmaz olduğu, davacının davalı kullanımına uzun süre sessiz kaldığı ve bu anlamda davalı kullanımına rıza gösterdiğinin iddia edilemeyeceği ve açıklanan nedenlerle davalı kullanımının davacı kullanımı ile haksız rekabet oluşturduğu, ancak davalı ...'ın işletmekte olduğu Balıkçı Saim isimli lokanta ile ilgili Belediye Encümeninin 01.03.2011 tarih ve 37 nolu kararı ile yıkım kararı verildiği, 04.03.2011 tarihinde işletmeci ...'a tebliğ yapıldığı, 24.08.2011 tarihinde TEDAŞ'a yazı yazılarak elektrikleri kesilerek işletmenin Belediyece yıktırıldığı, bu nedenle davanın konusuz kaldığı gerekçesiyle davanın esası ile ilgili karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 02/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11747, Karar No: 2010/13845, Tarih: 22.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11747 E.  ,  2010/13845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILANMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki bulunduğu 101 ada 67 parsel sayılı taşınmazın Ramazanoğlu Piri Halil Bey veledi Piri Mehmet Paşa vakfına ait olduğu iddiası ile açılan ve Karaisalı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/227 Esas - 2000/728 Karar 17.7.2000 tarih sayılı kararı ile davasının kabulüne karar verildiğini, aynı nitelikte Pozantı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/173 esas sayılı dava dosyasında ise davanın reddine karar verilip derecattan geçerek kesinleştiğini ileri sürerek, yargılanmanın yenilenmesi yoluyla vakfın sınırlarının tespit edilerek anılan kararın ortadan kaldırılması isteğinde bulunmuştur.

Davalı,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yargılamanın yenilenmesi koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9358, Karar No: 2021/8212, Tarih: 23.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9358 E.  ,  2021/8212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm Katılan ... zorunlu vekili, katılanlar Münasip ve İsmail ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan vekili ile katılanların cezanın az olduğuna yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Sanığın idaresindeki tarım aracı olan pat pat diye tabir edilen araçla gündüzün meskun mahal içindeki 10 metre platform genişliği bulunan yolda seyri sırasında kaza mahalli olan dört yönlü kontrolsüz kavşakta yolun hafif sağa virajlı olduğu yerde dönüşünü dar yapmak suretiyle solundan sağına doğru karşıdan karşıya geçmekte olan ve neredeyse yolun tamamını geçen katılan ... ve yaşı küçük kızı ...’ya emniyet şeridinde çarpması neticesinde katılan ...’in basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde, katılan ...’nın ise hayati fonksiyonlarına etkisi 4. derece kırık olacak şekilde yaralanmasına tarım aracı ile trafiğe çıkıp emniyet şeridinde çarpmış olması ve çarpmayı önlemek adına hiçbir tedbir almaması nedeniyle tam kusurlu olarak sebebiyet verdiği olayda;

1-Trafiğe çıkılması yasak olan tarım aracı pat patla meskun mahal içindeki caddede seyretmek suretiyle kazaya sebebiyet verdiği anlaşılan sanık hakkında bilinçli taksir koşullarının oluştuğunun ve bu nedenle sanığın cezasından TCK'nın 22/3. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Taksirli eylemi neticesinde birden fazla kişinin yaralanmasına sebebiyet verdiği kabul edilen sanığın eylemine uyan TCK’nın 89/4 maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken hatalı olarak TCK’nın 89/1, 89/2-b maddeleri gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve katılanların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak, BOZULMASINA; 23/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14290, Karar No: 2012/17131, Tarih: 20.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14290 E.  ,  2012/17131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 20/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11930, Karar No: 2017/3019, Tarih: 01.03.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/11930 E.  ,  2017/3019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi ihale alıcısının, satılan taşınmazın iki yılı aşkın süredir yaklaşık on üç yıl borçlu-müflis ...A.Ş. bünyesinde kalması nedeni ile satımın KDV'den istisna olduğunu belirterek KDV alınması yönündeki memur işleminin iptali istemi ile süresi içerisinde icra mahkemesine başvurduğu; mahkemece, ihale alıcısının muafiyet kapsamında sayılanlardan olmadığı, bu haliyle icra müdürlüğünce verilen kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda, şikayet konusu uyuşmazlık, icraen ihalesi yapılan taşınmaz satışının KDV'den istisna olup olmadığı ve bu satış nedeni ile icra dairesince alıcıdan KDV alınmasının yasaya uygun olup olmadığı ile ilgili olup bir hakkın yerine getirilmemesine ilişkin olduğundan İİK'nun 16/2. maddesi uyarınca şikayet süreye tâbi değildir.

3065 sayılı Katma Değer Vergisi Kanunu'nun 17. maddesinde KDV’nin istisnaları düzenlenmiş olup, bu maddenin 4. fıkrasının (r) bendinde ise, kurumların aktifinde, en az iki tam yıl süreyle bulunan taşınmazların satışı suretiyle gerçekleşen devir ve teslimler ile bankalara borçlu olanların ve kefillerinin borçlarına karşılık taşınmaz ve iştirak hisselerinin (müzayede mahallerinde yapılan satışlar dahil) bankalara devir ve teslimlerinin, KDV’den istisna olduğu düzenlenmiştir.

Sermaye şirketleri de kurum kavramı içerisinde yer almakla (5520 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu m.1/a), anılan yasal düzenlemede yer alan istisna hükmü, sermaye şirketlerinin borçlarına karşılık taşınmazlarının cebri icra yoluyla satılması halinde uygulanır.

Bu durumda, mahkemece, borçlu-müflis şirketin sermaye şirketi olmasından bahisle kurum sayılacağı değerlendirilerek, 3065 sayılı Yasanın 17/4-r maddesine göre değerlendirme yapılarak ihale konusu taşınmazın iki yılı aşkın süredir müflis şirketin aktifinde kalıp kalmadığı ile anılan şirketin istisna kapsamındaki kıymetlerin ticaretini yapıp yapmadığı araştırılarak, KDV Kanunu'nun 17/4-r maddesinde belirtilen istisna kapsamında olup olmadığının tespiti ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1276, Karar No: 2021/153, Tarih: 21.01.2021

**16. Hukuk Dairesi         2017/1276 E.  ,  2021/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, Çaykara İlçesi ... köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 119 ada 15 ve 133 ada 12 parsel sayılı 1.254,89 ve 636,50 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları, taşınmazların murisleri ...'e ait olduğu halde davalı adına tespit edildiğini ileri sürerek, tapu kayıtlarının iptali ile miras hisseleri oranında adlarına tescili; birleşen dosya davacısı ... ise, tapu kaydı ve satın alma iddiasına dayanarak tapu iptali ve adına tescili istemiyle ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece, dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 119 ada 15 parsel sayılı taşınmazın 18.11.2015 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen bölümünün tapu kaydının iptali ile, 32/784 payının davacılar ... ve arkadaşları adına, kalan kısmının birleşen dosya davacısı ... adına, 119 ada 15 parsel sayılı taşınmazın (B) harfi ile gösterilen bölümü ile 133 da 12 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının 2/7 payının iptali ile 16/112 payın davacılar ... ve arkadaşları adına, 16/112 payın birleşen dosya davacısı ... adına tapuya kayıt ve tesciline, kalan payların davalı ... üzerinde bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, birleşen dosya davacısı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ... vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak davacı, dava dilekçesinde 133 ada 12 parsel sayılı taşınmaz ile 119 ada 15 parsel sayılı taşınmazın (B) bölümünün tapu kaydı kapsamında olduğunu, tapu kaydında babası ...’ten gelen miras payının bulunduğunu, murisi ...’ten kardeşi ...’a isabet eden miras payının 1/2' sini satın aldığını, ayrıca tapu maliklerinden Şerife’nin de payını satın aldığını belirterek, bu payların adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Davacının dayandığı tapu kaydının çekişmeli taşınmazlara uyduğu konusunda ihtilaf bulunmadığına göre, Mahkemece, davacının satın aldığı paylar ile kendisine murisinden isabet eden miras payı hesaplanmak suretiyle bu payların davacı adına tesciline karar verilmesi gerekirken, ne şekilde hesaplandığı anlaşılmayan ve bu nedenle denetlenmesi de mümkün olmayan 32/784 payın davacı adına tesciline karar verilmesi isabetsiz olup, davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının açıklanan nedenle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.01.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12109, Karar No: 2014/4815, Tarih: 01.04.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/12109 E.  ,  2014/4815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalı tarafa ait araç sürücüsünün kusurlu hareketi ile meydana gelen kazada davacı ...‘in felç olduğunu açıklayıp, fazlaya dair haklarını saklı tutarak davacı ... için 5.000 TL maddi, 15.000 TL manevi, eşi ... için 10.000 TL, kızı ... için 10.000 TL, babası ... için 5.000 TL, annesi ... için 5.000 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (... sadece maddiden sorumlu olarak) tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacılar vekili ıslah ile maddi tazminat talebi miktarı toplamını bilirkişi raporu doğrultusunda 39.056,36 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kısmen kabulü ile, 29.947,55 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı ... limit dahilinde ve dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizden sorumlu olarak) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla istemin reddine, davacı ... için 12.000 TL, eş ... için 7.000 TL, çocuk ... için 6.000 TL, baba ... ile anne ... için 3.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalı ...'tan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve manevi tazminatın takdirinde B.K.nun 47.maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına göre, davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 3.633,33 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'den alınmasına 1.4.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11834, Karar No: 2014/11017, Tarih: 03.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11834 E.  ,  2014/11017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Beraat, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

A)Katılan Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin beraat eden sanık ... hakkındaki temyizine yönelik incelemede;

Sanığın eyleminin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

B)Sanık ...'in temyizine yönelik incelemede;

Suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhte temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi;

Yasaya aykırı sanık ...'in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.