muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2049, Karar No: 2016/143, Tarih: 10.02.2016

Somut olaya gelince; davacı yan ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı olarak taşınmazın tapu kaydının iptali ile mirasçılar adına payları oranında tescili isteminde bulunmuş olup, davada tüm mirasçılar yer almadığından mahkemece 18.02.2011 günlü celsede; “…3-Dava dilekçesinde satışı yapılan hissenin tamamının iptal edilerek mirasçılar adına hisseleri oranında tescil talep edildiğinden davada taraf olmayan tüm mirasçıların olurlarının alınması, yahutta terekeye temsilci tayin ettirilmesi için davacı vekiline gelecek celseye kadar süre verilmesine,” karar verildiği; 10.05.2011 günlü celsede ise; “…1-Bir önceki celsenin 3 nolu ara kararı doğrultusunda murisin tüm mirasçılarının usulüne uygun olurlarının alınması, yahutta terekeye temsilci tayin ettirmeleri için davacı vekiline yeniden gelecek celseye kadar süre verilmesine, bu sürenin 2. süre olması nedeniyle kesin olduğunun ihtarına (ihtarat yapıldı, sonuçları hatırlatıldı)” şeklinde hüküm kurulmuştur.

Görüldüğü üzere mahkemece kurulan ara kararda kesin süreye uyulmamasının müeyyidesinin ne olacağı belirtilmiş değildir.

Hukuk Genel Kurulu görüşmeleri sırasında bir kısım üyeler tarafından, mahkemece kurulan ara kararından müeyyidenin ne olacağı hususunun anlaşılabildiği, bu nedenle mahkeme kararının onanması gerektiği görüşü ileri sürülmüşse de Kurul çoğunluğu tarafından bu görüş benimsenmemiştir.

O halde mahkemece bozma ilamında belirtildiği üzere usulüne uygun olarak ara kararı tesis edilmek suretiyle terekeye temsilci tayin ettirilmemesinin müeyyidesinin ne olacağı da ihtar edilerek süre verilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerekir.

Açıklanan nedenlerle, Özel Daire bozma ilamına uyulmak gerekirken direnme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Yukarda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 10.02.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Açıklanan nedenlerle, Özel Daire bozma ilamına uyulmak gerekirken direnme kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Yukarda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 10.02.2016 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Dava; ehliyetsizlik ve muris muvazaası hukuki sebebine dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır. Davacı, mirasçıların tümü adına tescil istemiştir. Mahkemece, taraf teşkili açısından davacı vekiline 18.02.2011 tarihli celsede “Dava dilekçesinde satışı yapılan hissenin tamamının iptal edilerek mirasçılar adına hisseleri oranında tescil talep edildiğinden davada taraf olmayan tüm mirasçıların olurlarının alınması, yahut terekeye temsilci tayin ettirilmesi için davacı vekiline gelecek celseye kadar süre verilmesine. “ şeklinde süre verilmiş, davacı vekili ara kararı gereğini yerine getirmediği gibi 10.05.2011 tarihli oturumda “ayrıca biz mirasçılar lehine işlem yaptığımızdan tüm mirasçıların olurlarının alınmasına gerek olmadığı kanaatindeyiz bu sebeple ara kararından dönülerek davamızın kabulüne karar verilsin” şeklinde beyanda bulunmuştur. Mahkeme hakimince aynı celse “Bir önceki celsenin 3 nolu ara kararı doğrultusunda murisin tüm mirasçılarının usulüne uygun olurlarının alınması, yahutta terekeye temsilci tayin ettirmeleri için davacı vekiline yeniden gelecek celseye kadar süre verilmesine, bu sürenin 2.süre olması nedeniyle kesin olduğunun ihtarına (ihtarat yapıldı, sonuçları hatırlatıldı)” şeklinde ara kararı kurularak kesin süre verilmiş gerekli ihtarat yapılarak sonuçları hatırlatılmıştır. Bunun üzerine davacı vekili son celsa yeniden süre istemekle birlikte “davalının kardeşinin hakkını korumak gibi bir yükümlülüğümüz de yoktur” şeklinde beyanda bulunmuştur.

Bilindiği üzere hakimin verdiği ikinci sürenin kesin olduğu, ara kararının oluşturulduğu tarihte yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 163. Maddesinde “Kanunun tayin ettiği müddetler katidir. Bu müddetlerde yapılması lazım olan muamele yapılmazsa o hak sakıt olur. Hakim tayin ettiği sürenin kati olduğuna da karar verebilir. Aksi takdirde tayin olunan müddeti geçirmiş olan taraf yenisini isteyebilir. Bu suretle verilecek müddet katidir. Bir daha verilemez.” şeklinde düzenlenmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun bir çok kararında; kesin sürenin hukuki sonuç doğurabilmesi için ara kararının yasaya ve içtihatlara uygun şekilde oluşturulması, hiç bir tereddüte yer vermeyecek derecede açık olması ve kesin süreye uyulmamasının sonuçlarının ilgili tarafa ihtar edilmesi, kesin süreye ilişkin ara kararının verilmesiyle karşı taraf lehine usulü kazanılmış hak doğacağı belirtilmiştir.

Hukuk Genel Kurulu'nun bir çok kararında; kesin sürenin hukuki sonuç doğurabilmesi için ara kararının yasaya ve içtihatlara uygun şekilde oluşturulması, hiç bir tereddüte yer vermeyecek derecede açık olması ve kesin süreye uyulmamasının sonuçlarının ilgili tarafa ihtar edilmesi, kesin süreye ilişkin ara kararının verilmesiyle karşı taraf lehine usulü kazanılmış hak doğacağı belirtilmiştir.

Somut olaya döndüğümüzde, taraf teşkili açısından gayet açık ve anlaşılabilir bir ara kararı oluşturulduğu görülmektedir. Esasen davacı vekilinin bunun aksi yönde bir itirazı da yoktur. Tartışılan husus “ihtarat yapıldı, sonuçları hatırlatıldı” ifadelerinin yeterli olup olmadığı hususudur. Ara kararının yerine getirilmemesinin sonucu somut davada taraf teşkilinin sağlanmaması nedeniyle davanın usulden reddidir. Davanın taraflarının bunu bilmediğinin kabulü mümkün değildir. Aksi halde “kanunu bilmemek mazeret sayılmaz” kuralını açıkça ihlal etmiş olacağız.

Uygulamada çoğu kez oluşturulan ara kararları usulüne uygun, anlaşılabilir şekilde olmayabilmektedir. Örneğin, “ yargılama avansının yatırılması için iki haftalık kesin süre verilmesi” halinde ilgilinin yatıracağı avans miktarı belli olmadığı için verilen kesin sürenin usulüne uygun olduğundan bahsedilemeyecektir. Elimizdeki uyuşmazlık konusu olayda ise ara kararı ile davacı vekilinin ne yapacağı açık bir şekilde belirtilmiş, kesin süreye uymamanın sonuçları hatırlatılmıştır. Davanın reddedileceğinin açıkça yazılmaması sonuçların hatırlatılmadığı anlamına gelmemelidir. Davacı vekili kendisine verilen iki süreye rağmen üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmemiş, taraf teşkilini sağlamamıştır.

Kesin süreye uyulmaması halinde karşı taraf için usulü kazınılmış hak doğacağı açıktır. Usul kurallarını uygularken, usulün esastan önce geldiğini ve davanın iki tarafı olduğunu unutmamalıyız. Davacı vekilinin yargılama celselerindeki yukarıda belirtilen beyanları da göz önüne alındığında verilen sürelere bilerek ve isteyerek uyulmadığı anlaşılmaktadır. Hukuk düzeni hiç bir zaman kötü niyeti korumaz, daima mahkum eder.

Anlatılan bu nedenlerle yerel mahkeme kararının onanması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun aksi yöndeki görüşüne katılmıyorum.

##########
Yargıtay — Esas No: 2021/31231, Karar No: 2022/19004, Tarih: 06.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/31231 E.  ,  2022/19004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın 79. maddesinde unsurları belirtilmekle beraber bir tanımı yapılmamış olan göçmen kaçakçılığı, Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesine Ek Kara, Deniz ve Hava Yoluyla Göçmen Kaçakçılığına Karşı Ek Protokolün 3. maddesinde, “Doğrudan doğruya veya dolaylı olarak mali ve diğer bir maddi çıkar elde etmek için, bir kişinin vatandaşlığını taşımadığı veya daimi ikametgâh sahibi olmadığı bir taraf devlete yasadışı girişinin temini” şeklinde tanımlanmıştır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek Dört Numaralı Protokolün 3. maddesinde ise hiç kimsenin, uyruğunda bulunduğu devletin ülkesine girme hakkından yoksun bırakılamayacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler ile yabancı uyruklu göçmenlerin kendi vatandaşlığını taşıdığı ülkeye gidebilmek amacıyla sanıkla anlaşmış olmaları hususu birlikte değerlendirildiğinde, söz konusu yabancıların TCK'nın 79. maddesindeki suçun konusunu oluşturmadığı ve göçmen kaçakçılığı suçunun yasal unsurlarının somut olayda gerçekleşmediği anlaşılmakla, dairemizin istikrar kazanan “bir kimsenin uyruğu bulunduğu devlet ülkesine yasadışı yollarla sokulması” eyleminin göçmen kaçakçılığı suçunu oluşturmayacağı biçimindeki kabulü de dikkate alındığında, CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...(...)'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23361, Karar No: 2019/19545, Tarih: 12.12.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/23361 E.  ,  2019/19545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralamaya teşebbüs

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz isteğinin reddi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A-Sanığa yükletilen silahtan sayılan aletle yaralamaya teşebbüs suçundan dolayı kurulan hükümde öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre hükmün temyiz edilemez olması,

Nedeniyle yerel mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin karara karşı yapılan itirazın, tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, yerel mahkemenin redde ilişkin kararının ONANMASINA,

B-Sanık hakkında silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, sanığın, tehdit suçunu uzlaşma hükümlerine tabi olmayan silahla yaralamaya teşebbüs suçuyla birlikte işlediği belirlenerek yapılan incelemede;

1-Sanığın, ilk olayda aracının içinden, katılan ...'e yönelttiği "sen bana küfür ettin, seni indireceğim" sözünü söylemesi olayı ile ilgili olarak; katılan ... ve tanık ...'ın olaydan hemen sonra kollukta verdikleri ifadelerinde, sanığın elinde balta gördüklerine dair bir anlatımlarının olmaması karşısında, silahtan sayılan aletle yaralamaya teşebbüs eyleminden 5-10 dakika önce meydana gelen bu olayda, sanığın eyleminin TCK'nın 106/1-1. cümle kapsamındaki tehdit suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle sanık hakkında silahla tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Sanık hakkında, silahla tehdit suçundan dolayı hükmedilen hürriyeti bağlayıcı cezanın yeniden suç işlemeyeceği kanaati oluşması sebebiyle TCK'nun 51. maddesi gereğince ertelenmesine rağmen, adli sicil kaydında yalnızca 28.06.2014 tarihinden önce kesinleşmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair tek bir kayıt bulunan sanık hakkında, erteleme hükümlerinden daha lehe olan, hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin, sanığın adli sicil kaydında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kayıt bulunduğu gerekçesiyle uygulanmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6505, Karar No: 2018/4226, Tarih: 25.06.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/6505 E.  ,  2018/4226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "mahkemece yapılan araştırmanın yetersiz olduğu belirtilerek, davacının dayandığı tapu kayıtlarının yöntemince uygulanması, çekişmeli sulama kanalı ile ...-... Karayolu kapsamında kalan bölümler yönünden, sulama kanalı ile karayolunun inşa tarihleri itibariyle davacının bu yerlerdeki zilyetliğinin kesileceği gözetilerek, zilyetlikle iktisap süresinin dolup dolmadığının bu belirlemeye göre tespit edilmesi, bundan sonra toplanan ve toplanacak delillere göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda teknik bilirkişinin 15.05.2015 havale tarihli raporunda (A), (B), (C) ve (D) harfleri ile gösterilen taşınmaz bölümlerinin davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili, dahili davalı ... vekili ve dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, TMK'nın 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddelerine dayalı tescil isteğine ilişkindir. TMK'nın 713/3. maddesi uyarınca bu nitelikteki davalarda Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişiliğine husumet yöneltilmesi gerekmektedir. Somut olayda; dava Hazine ve Kamu Tüzel Kişiliği olarak da ... Köyü Tüzel Kişiliği hasım gösterilerek açılmış, yargılama sırasında ... davaya dahil edilmiş, ancak; 6360 sayılı Kanun'un 1. maddesi gereğince çekişmeli taşınmazın bulunduğu ... Büyükşehir Belediyesi'nin sınırları il mülki sınırları olarak belirlenmiş, büyükşehir belediyesi olan illere bağlı ilçelerin mülki sınırları içerisinde yer alan köy ve belde belediyelerinin tüzel kişiliği kaldırılmış, köyler mahalle olarak, belde belediyeleri ise belde ismiyle tek mahalle olarak bağlı bulundukları ilçenin belediyesine katılmıştır. Taraf teşkili dava şartlarından olup, bu şart sağlanmadan davanın esasına girilemez. Hal böyle olunca; mahkemece öncelikle ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na husumet yaygınlaştırılıp dava dilekçesi ve duruşma günü yöntemine uygun şekilde tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanmalı, bundan sonra işin esasına girilerek araştırma ve inceleme yapılmalıdır. Mahkemece bu yönün göz ardı edilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 25.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8998, Karar No: 2015/10966, Tarih: 07.04.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/8998 E.  ,  2015/10966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, banka tarafından kendisinden dosya masrafı ve yapılandırma ücreti adı altında toplam 2.835,00 TL tahsil edildiğini, alınan bu bedelin haksız olduğunu ileri sürerek yapılan kesintinin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, duruşma yapılmaksızın, dosya üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde dosya üzerinde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 07.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2752, Karar No: 2014/7217, Tarih: 08.09.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2752 E.  ,  2014/7217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çermik Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/09/2013

NUMARASI : 2011/61-2013/94

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında G. Köyü 101 ada 1 sayılı parsel 7.132.382,89 m2 yüzölçümlü taşınmaz, orman vasfıyla Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı A.. A.., 10/01/2011 havale tarihli dilekçesi ile; G. Köyünde beş-altı dönümlük taşınmazının 101 ada 1 sayılı parsel içinde kaldığı iddiasıyla, tapusunun iptali ile kendi adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Kadastro mahkemesince, görevsizlik kararı verilerek dosya sulh hukuk mahkemesine gönderilmiştir. Sulh hukuk mahkemesince, davanın kabulüne, 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 2248,84 m2'lik kısmının tapusunun iptaline, TMK'nın 713. maddesi gereğince A.. A.. adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Orman Yönetimi tarafından taşınmazın orman olduğu gerekçesi ile temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde, 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi hükümlerine göre yapılıp 08/07/2010-09/08/2010 tarihleri arasında ilân edilen orman kadastrosu vardır.

Mahkemece verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki; ormanların mülkiyeti Hazineye ait olmasına rağmen Hazinenin davada taraf olmadığı, orman bilirkişi raporunda memleket haritası ve hava fotoğraflarında aplikasyon yapılmadığı, ziraat bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmaz ve çevresi bir bütün olarak değerlendirilmediği, fen bilirkişi tarafından çekişmeli taşınmaz ve geniş çevresinin orijinal kadastro paftasında gösteriminin yapılmadığı anlaşılmaktadır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz.

Bu nedenlerle; mahkemece, öncelikle Hazinenin davaya dahil edilmesi, süre verilerek delillerinin toplanması, komşu parsel tutanak ve dayanakları, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ile dava tarihinden 20 yıl öncesine ait memleket haritası ve hava fotoğrafları ile standart topoğrafik fotogrametri yöntemiyle düzenlenen kadastro haritası, varsa amenajman planı ilgili yerlerden eksiksiz olarak getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman yüksek mühendisi veya mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen bilirkişi yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, önceki bilirkişi raporlarında elde edilen bulgular da değerlendirilerek, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785

ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü, ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, kapalılık durumu, çevresi, incelenmeli, çekişmeli taşınmazın eylemli durumu incelenerek değerlendirilmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri, hava fotoğrafında çekişmeli taşınmaz ve çevresine ait bitki örtüsünün ne olduğunun ve kullanım durumunun stereskop aleti ile incelenip ve memleket haritasındaki durumunun ne olduğu, fotogrametri yöntemiyle düzenlenen kadastro paftalarında taşınmazın konumu gösterilerek bu paftada düzenlenen zilyet ve tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı belirlenmeli, orman içi açıklık olup olmadığının, çekişmeli taşınmazda bulunduğu önceki raporlarında belirtilen kesilmiş dip kütüklerin, arazi üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi ve kapalılık oranı ve fındık ocaklarının yaşının açıklandığı, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalıdır.