muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9001, Karar No: 2022/6190, Tarih: 28.06.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/9001 E.  ,  2022/6190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil (İhtiyati Tedbirin Kaldırılması Talebinin Reddinin Temyizi)

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, ihtiyati tedbirin kaldırılması talebinin reddine dair ara karar verilmiş olup hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili tarafından davalı aleyhine açılan tapu iptal tescil davasında, çekişmeli ... İli ... İlçesi Kemerburgaz Köyü 323 ada 6, 7 ve 8 parsellere ihtiyati tedbir konulması talep edilmiştir.

Davalı, davanın esasının ve ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda; 05.06.2015 tarihli ara kararıyla ihtiyati tedbir talebinin kabulüne karar verildikten sonra, davalı vekilinin bu ara karara karşı temyiz talebinde bulunması üzerine, 30.09.2015 tarihli ara kararla davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Davalı ... vekili süresi içinde temyiz dilekçesinin reddine ilişkin ara kararı temyiz etmiştir.

Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK'nin 394/1. maddesi hükmüne göre; "Karşı taraf dinlenmeden verilmiş olan ihtiyati tedbir kararlarına itiraz edilebilir.” Aynı maddenin 4. fıkrasına göre "itiraz dilekçeyle yapılır, itiraz eden itiraz sebeplerini açıkça göstermek ve itirazının dayanağı olan tüm delilleri dilekçesine eklemek zorundadır. Mahkeme, ilgilileri dinlemek üzere davet eder; gelmedikleri takdirde dosya üzerinden inceleme yaparak kararını verir. İtiraz üzerine mahkeme, tedbir kararını değiştirebilir veya kaldırabilir” aynı maddenin 5. fıkrasında ise; "İtiraz hakkında verilen karara karşı kanun yoluna başvurulabilir. Bu başvuru öncelikle incelenir ve kesin olarak karara bağlanır...” denilmiştir. 6100 sayılı HMK'nin 341/1. fıkrasında, ilk dereceli mahkemelerden verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi ve bu taleplerin kabulü halinde, itiraz üzerine verilecek kararlara karşı istinaf yoluna başvurulabileceği belirtilmiştir.

İlk derece mahkemelerince verilen ihtiyati tedbir taleplerinin reddi veya bu taleplerin kabulü halinde, itiraz üzerine verilen kararların bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar istinaf yolu yerine temyiz yoluyla incelenip incelenemeyeceği konusunda, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Hukuk Genel Kurulunca 21.02.2014 tarihli ve 2013/1 Esas, 2014/1 Karar sayılı ilamıyla temyiz yolunun kapalı olduğuna karar verilmiştir.

Somut olayda davalı tarafından ihtiyati tedbir kararına karşı Mahkemeye itiraz edilmediği, diğer bir deyişle Mahkemeye itiraz hakkı kullanılmadığı, ihtiyati tedbir verilmesi kararı temyizi kabil kararlardan olmadığı gibi mahkemece, bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 30.09.2015 tarihli ara kararın da temyizi kabil olmadığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda davalı tarafından ihtiyati tedbir kararına karşı Mahkemeye itiraz edilmediği, diğer bir deyişle Mahkemeye itiraz hakkı kullanılmadığı, ihtiyati tedbir verilmesi kararı temyizi kabil kararlardan olmadığı gibi mahkemece, bu nedenle temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 30.09.2015 tarihli ara kararın da temyizi kabil olmadığı anlaşılmaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkemenin 30.09.2015 tarihli ara kararının temyizi kabil olmadığından davalı vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine 28.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8738, Karar No: 2021/13929, Tarih: 08.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/8738 E.  ,  2021/13929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, nitelikli yağma

HÜKÜMLER :1) Nizip Ağır Ceza Mahkemesinin 06/11/2019 tarih ve 2019/109 (E) - 2019/141 (K) sayılı kararı ile;

a)Sanıklar , ..., ... ve ...'nin nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 37 maddesi delaletiyle 82/1.a,h, 35, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına

b)Sanıklar , ..., ... ve ...'nin nitelikli yağma suçundan TCK'nin 37 maddesi delaletiyle 149/1.a,c,d,h, 168/1,3, 62, 53, 63 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 5 yıl 10 ay hapis cezasıyla cezalandırılmalarına

2)Kararın istinafı üzerine, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01/03/2021 tarih ve 2020/8 (E) - 2021/288 (K) sayılı kararı ile istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair karar

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01/03/2021 tarih ve 2020/8 (E) - 2021/288 (K) sayılı kararının sanıklar müdafiileri tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar hakkında hükmedilen hapis cezalarının beş yılın üzerinde olması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1) Sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve nitelikli yağma suçlarından istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair karara karşı temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Sanık ...'in cezaevi kanalı ile gönderdiği 09.07.2021 tarihli dilekçe ve 28.07.2021 tarihli beyan tutanağı, sanık ...'nın cezaevi kanalı ile gönderdiği 21.06.2021 tarihli dilekçe ve 08.07.2021 tarihli beyan tutanağı, sanık ...'nin cezaevi kanalı ile gönderdiği 14.09.2021, 28.10.2021, 29.10.2021 tarihli dilekçeler ve 17.06.2021, 10.09.2021 tarihli beyan tutanakları birlikte değerlendirildiğinde sanıkların temyiz hakkından vazgeçtiği anlaşıldığından, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii ve sanık ... müdafiinin, temyiz istemlerinin temyizden vazgeçme nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 266/1 ve 298/1 maddeleri uyarınca REDDİNE,

2) Sanık ... müdafiilerinin, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve nitelikli yağma suçları; sanık ... müdafiinin nitelikli yağma suçundan istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair karara yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

2) Sanık ... müdafiilerinin, nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs ve nitelikli yağma suçları; sanık ... müdafiinin nitelikli yağma suçundan istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair karara yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 01/03/2021 tarih ve 2020/8 (E) - 2021/288 (K) sayılı “istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine” dair hükmünün hukuka uygun olduğu anlaşıldığından, sanık ... müdafiilerinin, sübuta ve suç vasfına; sanık ... müdafiinin, suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, sanık ... hakkında hükmolunan ceza miktarları ile tutuklulukta kaldığı süre dikkate alınarak tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “Nizip Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5696, Karar No: 2021/7572, Tarih: 21.10.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/5696 E.  ,  2021/7572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalılar ..., ve ... vekili Av. ...’ın dosya içerisinde bulunan vekâletnameleri genel vekâletnamedir. Açıkça yetki verilmemiş ise vekil, kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları açamaz ve takip edemez (HMK m. 74). TMK'nin 301. maddesine göre, evlilik haricinde doğan çocukla baba arasındaki soybağı hakim hükmüyle kurulabilir. Bunu sağlayan dava ise babalık davasıdır. Babalık davası, kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Buna göre; Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 74. maddesi gereğince adı geçen davalılar vekilinden babalık davasını takip edebilmesi için özel yetkiyi içeren vekâletname istenmesi, bu süre içinde vekâletname verilmemesi halinde asıllara kararın tebliği ile, asıl tarafından temyiz veya temyizden feragat dilekçesi verilmesi halinde dilekçe eklendikten, sonra gönderilmek üzere iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 21.10.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/4033, Karar No: 2012/3576, Tarih: 09.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/4033 E.  ,  2012/3576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 08.12.2009 tarih ve 2009/302-2009/486 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 09.03.2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Essen Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 20.10.2006 tarihli 8 O 332/05 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre tenfizi istenen kararın 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi'nde belirtilen usulde tebliğ edilmediği, doğrudan posta yolu ile tebligatın yapıldığı, bu itibarla kesinleşmiş bir kararın mevcut olmadığı, ayrıca tenfize konu kararın kamu düzenini ilgilendiren TTK’nın 329. ve 405/2. maddelerine de açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına yabancı mahkeme kararının tenfiz edilebilmesi için kararın Lahey Sözleşmesi hükümleri uyarınca kesinleşmesinin gerekmesine, somut olayda ise tenfizi talep edilen kararın Lahey Sözleşmesi uyarınca yetkili makamlar aracılığıyla tebliğ edilmeyip, posta yoluyla tebliğ edilmesi nedeniyle kesinleşmediğinden mahkemece sırf bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ayrıca yerinde bulunmayan diğer gerekçelerin de davanın reddine dayanak yapılması doğru değil ise de yukarıda da belirtildiği üzere usulünce kesinleştirilmiş bir karar bulunmadığından yerinde olan bu gerekçeye göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, takdir olunun 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin herbir yandan alınarak yekdiğerine verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00'ar TL temyiz ilam harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, 09.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8082, Karar No: 2022/12937, Tarih: 24.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/8082 E.  ,  2022/12937 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Dava, ... kazasında ölen sigortalının hak sahiplerine yapılan harcamalar nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davalı ... yönünden husumetten red, diğer davalılara yönünden davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ve davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece uyulan bozma ilamında "...Mahkemece yapılacak iş, 09.07.2009 tarihinde, davalı ... Başkanlığına ait park ve bahçe bakım işlerini yüklenen davalı ... İnş. Turz. San. Tic. Ltd. Şti. sigortalı işçisi ... çimleri suladığı sırada hortuma suyun tazikli gelmesi sebebiyle hortumun yola fırlaması sebebiyle hortumun peşinden yola fırladığı, yolda seyretmekte olan Emniyete ait olduğu anlaşılan ..... ....(resmi 35 A....) plakalı araç sürücüsü polis memuru olduğu anlaşılan davalı ...'un çarpması neticesinde yaralandığı olaya ilişkin bozma gereğince usulune uygun araştırma yapılarak davalı ... yönünden husumet durumu incelenerek karar verilmelidir. Ayrıca, davalı ...'a husumet yönetilememesi durumunda diğer davalılar ... Büyükşehir Belediyesi Başkanlığı ve ... İnş Ltd Şti'nin teselsül sorumluluğunu kaldırmayacağı hususununda gözetilerek karar verilmesi ğerektiği..." belirtilmiştir.

Mahkemece, davalı ... yönünden verilen karar isabetli isede, diğer davalı işverenler yönünden 5510 sayılı yasanın 21/1 ve 21/4 maddesi hükümleri gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir.

Önemle vurgulanmalıdır ki 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren ... sayılı Türk Borçlar Kanununda eksik ve tam teselsül ayırımına son verilmiş, 61. maddede, birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu oldukları takdirde, haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin uygulanacağı, 62. maddede, tazminatın aynı zarardan sorumlu müteselsil borçlular arasında paylaştırılmasında, bütün durum ve koşullar, özellikle onlardan her birine yüklenebilecek kusurun ağırlığı ve yarattıkları tehlikenin yoğunluğunun göz önünde tutulacağı, tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip ve zarar görenin haklarına halef olacağı bildirilmiştir.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (... sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (... sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.
Yargıtay — Esas No: 2014/9362, Karar No: 2014/12099, Tarih: 25.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/9362 E.  ,  2014/12099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar ....ında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 28/01/2014 tarih ve 2013/290-2014/21 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının .... Anonim Türk Sigorta Şirketi'nin acentesi olduğunu, müvekkilinin de dava dışı .... Holding bünyesinde kurulu bir şirket olup, .... Holding ile davalı ....ında 2.5.2011 tarihli sigorta sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin de bu sözleşme kapsamında davalıdan sigorta hizmeti aldığını, anılan sigorta hizmeti kapsamında düzenlenen ve sonradan iptal ettirilen poliçeler ile davalının acentesi olarak faaliyet yürüttüğü .... Anonim Türk Sigorta Şirketi'nden temin edilen poliçeler karşılaştırıldığında davalının iptal edilen poliçeler sebebiyle müvekkiline iade edilmesi gereken tutarlar üzerinde oynama yapmak, müvekkiline sahte olarak daha düşük tutarlı düzenlenen zeyilname göndermek, bazı poliçeleri müvekkiline hiç göndermemek ve böylece iptal poliçeler nedeniyle eksik iade yapmak suretiyle gerçekleştirdiği usulsüz eylemler nedeniyle müvekkilini 454.332,74 TL zarara uğrattığını, davalı aleyhine zararın tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığını ancak, davalının haksız ve kötüniyetli itirazı ile takibi durdurduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına, davalının takip konusu alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı şirketin de bünyesinde bulunduğu .... Holding A.Ş. ....ında 2.5.2011 tarihli sözleşme imzalandığını, sözleşmenin 7. maddesi uyarınca taraflar ....ındaki uyuşmazlıklarda İstanbul mahkemeleri ve icra müdürlükleri'nin yetkili olduğunun düzenlendiğini ileri sürerek yetki itirazında bulunmuş, davacının aktif husumet ehliyetinin de bulunmadığını savunarak, davanın yetki, husumet yönünden usulden ve ayrıca esastan da reddini, kötüniyetli davacı aleyhine reddolunan meblağın %20'sinden aşağı olmamak üzere kötüniyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalının dava dışı .... Holding ile yaptığı sözleşme ile davacıya hizmet verdiği ve bu sözleşmede taraflar ....ında çıkacak uyuşmazlıkta İstanbul mahkemelerinin ve icra dairelerinin yetkili olacağının bildirilmiş olup, dava dışı .... Holding'in bünyesinde ve uhdesinde aracılık hizmeti yapan davalının şirketin sözleşme gereği muhatap olduğu şirketlerle aralarındaki uyuşmazlığın da çözüm yerinin 02.05.2011 tarihli sözleşmenin 7. maddesi gereği İstanbul mahkemeleri ve icra daireleri olduğu, HMK'nın 10. maddesi gereği sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği, yine HMK'nın 6. maddesine göre genel yetkili mahkemenin davalının davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu, HMK'da kesin yetki sözleşme ile belirlenmişse ilgili Kanun'un 17. maddesine göre tacirler veya kamu tüzel kişilerin

aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşme ile yetkili kılabilecekleri, taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça davanın sadece sözleşme ile belirlenen bu mahkemelerde açılacağı, tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyeceği konular ile kesin yetki hallerinde yetki sözleşmesinin yapılamayacağı, yetki sözleşmesinin geçerli olabilmesi için yazılı olarak yapılması, uyuşmazlığın kaynaklandığı hukuki ilişkinin belirli veya belirlenebilir olması ve yetkili kılınan mahkeme veya mahkemelerin gösterilmesinin gerektiği, yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkemenin yetkili olup olmadığını davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorunda olduğu, tarafların da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebileceği, somut olayda kesin yetkili mahkeme söz konusu olmayıp, sözleşme ile yetkili olan mahkemenin belirlendiği, yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalının süresi içerisinde ve usulüne uygun yetki itirazında bulunması gerektiği, süresinde yetki itirazında bulunduğu ve yetki itirazının uygun görüldüğü gerekçesiyle, davacının dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, talep halinde dosyanın yetkili ve görevli Nöbetçi İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 25/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26377, Karar No: 2018/2196, Tarih: 01.03.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/26377 E.  ,  2018/2196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle suç tarihi olan 01.12.2005’ten temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 67/4. ve CMK.nun 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.