muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/16011, Karar No: 2006/18238, Tarih: 26.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/16011 E.  ,  2006/18238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile ... 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ... 2. Aile Mahkemesince açılan boşanma davasında mahkeme ihbarı ile vesayet altına alınmak istenen ...'ın ... Köyü ... adresinde oturduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13264, Karar No: 2021/14975, Tarih: 13.12.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/13264 E.  ,  2021/14975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkin olarak açılan davada ... 2. Sulh Hukuk ve ... 5.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK gereğince tedavi amaçlı kişisel koruma kararı istemine ilişkindir.

... 2. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının en son adresinin "... mahallesi, 26220 Sokak, No:27/1 İç Kapı No:3 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 5.Sulh Hukuk Mahkemesince, kişisel koruma altına alınması talep edilen şahsın sistem üzerinden temin edilen yerleşim yeri adresininin ... gözüktüğü ancak şahsın sistemde kayıtlı adreslerde yapılan kolluk araştırmalarında temin edilemediği, bu sebeple resmi sağlık kurulu raporu tanzimi için hastaneye sevk edilemediği, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünün 14/10/2021 tarihli cevabında şahsın sürekli olarak "İpekyol Mahallesi, 2329 Sokak, ... Apartmanı, No:56/1 .../..." adresinde kaldığının bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamından, ... İlçe Emniyet Müdürlüğü tarafından yapılan araştırma sonucunda kısıtlı adayının “... /... “ adresinde anne ve babası ile birlikte ikamet etttiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22122, Karar No: 2011/22841, Tarih: 30.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/22122 E.  ,  2011/22841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tanık...'ın, sanık tarafından mağdur ...'nin üzerine yanan sigarayı fırlatıp "Seninle görüşeceğiz, sen kim oluyorsun?" diyerek tehdit ettiğini ve yakasına yapışıp yakalamak amacıyla ona doğru uzanarak hamle yaptığını söylemesine karşın diğer tanık ve yakınanlarının hiçbirinin tehditten ve yakasına yapışmaktan söz etmemesi, mağdur ...'ın sanığın saldırganlaşıp kalemi almak ve tutanağı yırtmak amacıyla mağdur ...'ın üzerine yürüdüğünü söylemesi ve tanık ...'ın "...bu sırada sanıkla mağdur Rıza arasında itiş kakış oldu" demesine karşın, mağdur .... çelişki oluşturacak biçimde sanığın kendisine yönelik doğrudan bir hareketinin olmadığını söylemesi, sanığın arkadaşları olan tanıklar ... ve ...'ın direnmeden hiç söz etmemiş olmaları karşısında; yakınanlar, tutanak yazıcısı olan tanıklar ile sanığın arkadaşı olan tanıklar ....ve ...'ın duruşmaya çağrılarak yöntemince dinlenmesi, anlatımlar arasında oluşan çelişkiler giderilip, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı, görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturan cebir veya tehdit niteliğindeki eylemlerin nelerden ibaret olduğu açıklanıp tartışılarak sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik soruşturma ve CYY.nın 230/1. maddesine aykırı şekilde soyut olarak "sanığın yüklenen suçu işlediği" denilmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'nin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce sonucu itibariyle yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32934, Karar No: 2015/20391, Tarih: 22.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/32934 E.  ,  2015/20391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bursa 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 01/07/2015

Numarası : 2014/911-2015/299

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı U.. R.. ile dava dışı şirketler arasında imzalanan ihale sözleşmeleri uyarınca çalıştığını, iş müfettişliğince işyerinde yapılan incelemede davalı ile dava dışı şirketler arasında yapılan hizmet alım sözleşmesinin muvazaalı olduğunun tespit edildiğini, bu tespitin yargı kararı ile kesinleştiğini, bu nedenle davacının baştan beri davalı Üniversitenin işçisi haline geldiği halde 6772 sayılı Yasa gereği ödenmesi gereken ilave tediye alacağının ödenmediğini iddia ederek bu alacağın davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kamu işçisi olma hakkını elde etmediğini, 6772 sayılı Yasa ile düzenlenen ilave tediye hakkının kamu işçilerine uygulanmakta olduğunu, davacının kamu işçisi olmadığından ilave tediye talep edemeyeceğini, davacının yüklenici firma elemanı olduğunu, bahsedilen iş müfettişi muvazaa raporunun temizlik işçilerini kapsamadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece “Davacının, işe girdiği tarihten dava tarihine kadar davalı Uludağ Üniversitesi işyerinde alt işveren olarak faaliyette bulunan taşeron firmalarla yapılan sözleşmeler incelendiğinde sözleşmelerin büro hizmetleri konusunda hizmet alımına dair olduğu, davacının da başından beri büro hizmetlerinde çalıştığı görülmüştür. Davacı tanığı da davacının bu çerçevede istihdam edildiğini doğrulamıştır. Yapılan işin niteliği itibariyle alt işverenlerin her idari birimin bulunduğu yerde ya da kendi bünyesinde çalışan işçilerin görev yaptığı her alanda bir de amir bulundurması olağan çalışma hayatına aykırıdır. Bunun yanında asıl işverenin yapılan işin sözleşmeye uygun olarak yapılıp yapılmadığı konusunda denetim görevi de olduğu dikkate alındığında tanığın çalışırken öğrenci işleri şefinden emir ve talimat aldıkları yönündeki beyanları muvazaanın varlığına yeterli bulunmamıştır. Zira denetim görevi ve amirlik faaliyetleri birbirine çok yakın aktivitelerdendir. Davacının hep büro elemanı olarak çalıştığı da dikkate alındığında muvazaa iddialarına itibar edilmemiş, başından beri alt işveren işçisi olduğu sabit görülmüştür. Hal böyle olunca davalı Üniversitenin savunmaları yerinde bulunmuş davanın reddine dair aşağıdaki hüküm kurulmuştur. ” gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Davacının ilave tediye ücreti talep edip edemeyeceği ihtilaflıdır.

Alt işveren; bir işyerinde yürütülen mal ve hizmet üretimine ilişkin asıl işin bir bölümünde veya yardımcı işlerde, işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren alanlarda iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini, sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımlamalara göre asıl işveren-alt işveren ilişkisinin varlığından söz edebilmek için iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekmektedir.

Alt işverene yardımcı işin verilmesinde bir sınırlama olmasa da, asıl işin bir bölümünün teknolojik uzmanlık gerektirmesi zorunludur. 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde, asıl işveren alt işveren ilişkisinin sınırlandırılması yönünde kanun koyucunun amacından da yola çıkılarak, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada bulunması şarttır. Kanun'un 2. maddesinin altıncı ve yedinci fıkralarında “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu gerekliliği ortaya koymaktadır. Alt İşverenlik Yönetmeliğinin 11. maddesinde de yukarıdaki anlatımlara paralel biçimde, asıl işin bir bölümünün alt işverene verilebilmesi için “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik sebeplerle uzmanlık gerektirmesi” şartlarının birlikte gerçekleşmesi gerektiği belirtilmiştir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir.

İşverenler arasında muvazaalı biçimde asıl işveren alt işveren ilişkisi kurulmasının önüne geçilmek amacıyla 4857 sayılı Kanun'un 2. maddesinde bazı muvazaa kriterlerine yer verilmiştir. Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla, kendi gerçek iradelerine uymayan, aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesini arzu etmedikleri, görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir.

Bilindiği üzere 24.07.2003 tarih ve 25178 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 4924 sayılı Eleman Temininde Güçlük Çekilen Yerlerde Sözleşmeli Sağlık Personeli Çalıştırılması ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılması Hakkında Kanunu'nun 11. maddesi gereğince 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 36. maddesinin III. Sağlık Hizmetleri ve Yardımcı Sağlık Hizmetleri Sınıfı başlıklı kısmına eklenen fıkra ile “Bu sınıfa dahil personel tarafından yerine getirilmesi gereken hizmetler, lüzumu halinde bedeli döner sermaye gelirlerinden ödenmek kaydıyla bakanlıkça tespit edilecek esas ve usullere göre hizmet satın alınması yoluyla gördürülebilir.” hükmü getirilmiş; sağlık ve yardımcı sağlık personeli tarafından yürütülen sağlık hizmetlerinin 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nda öngörülen istihdam şekillerinden farklı olarak, gerektiğinde hizmet satın alma yolu ile de gördürülebileceği ve anılan hizmetin satın alma işlemlerine ilişkin esas ve usullerin de bakanlıkça tespit edileceği hükme bağlanmıştır. Bu çerçevede gerek Kanun'un tanzim şekli, gerekse satın alınacak olan sağlık hizmetinin diğer hizmet alanlarına nazaran haiz olduğu önem ve hususiyet göz önüne alındığında, bu kabil hizmetlerin satın alınması işlemlerinde 4734 sayılı Kamu İhale Kanunu ve bu kanuna dayanılarak hazırlanmış bulunan Hizmet Alımı İhaleleri Uygulama Yönetmeliği hükümlerinin bire bir uygulanma imkanının olmaması nedeniyle temel ilkeler ve kurallarda anılan kanun ve yönetmelik hükümlerine bağlı kalmak koşuluyla, salt sağlık hizmetlerinin satın alma yoluyla gördürülmesine yönelik olarak bu esas ve usullerin hazırlanması zarureti doğmuş ve Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı, Kamu İhale Kurumu ve Sayıştay Başkanlığı'nın da uygun görüşü alınmak suretiyle bakanlıkça hazırlanmış bulunan bu esas ve usuller 05.05.2004 tarih ve 25453 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir

Dosya içinde bulunan,muvazaa tespitine dair iş müfettişi raporlarının davalı ve ... İnş. Tur. Ltd. Şti. arasında 01.01.2010 tarihinde başlanacak temizlik işleri ile ilgili imzalanan hizmet alım sözleşmesi, yine davalı ve ... Tıp Hiz. Ltd. Şti. ve İlmero Teks. Mak. Ltd. Şti. adi ortaklığı arasında 01.11.2008 tarihinde başlanacak temizlik işleri ile ilgili imzalanan hizmet alım sözleşmesine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkindir.

Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettiş raporu, temizlik işçisi adı altında alınıp da temizlik işi dışındaki işlerde çalıştırılan işçiler bakımından muvazaa olgusu bulunduğuna ilişkindir.

Somut olayda; Dava dilekçesinde davacının santral operatörlüğü, sekreter olarak çalıştığı belirtilmiştir. İşveren belgesinde davacının büro personeli olduğu kayıtlıdır. Davacı tanığı davacı tarafın iddialarını doğrulamış ve davacının sekreter olarak çalıştığını beyan etmiştir. SGK kayıtlarına göre davacının 19.02.2010 – 31.12.2010 tarihleri arasında bizzat davalı Üniversite üzerinden sigortalandığı anlaşılmaktadır ki tek başına bu durum dahi muvazaanın ispatı bakımından yeter neden teşkil etmektedir. Tüm bu tespitler karşısında davanın kabulü yerine yazılı gerekçeyle reddine karar verilmesi hatalıdır.

O halde davacı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının alacağın hesabına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 22.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6005, Karar No: 2022/634, Tarih: 13.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/6005 E.  ,  2022/634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk Furkan Kılınç ile beraber müştekiye ait markete, kepenkleri zorlayıp girdikten sonra, yazar kasayı kırarak para ve sigara çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 151/1 ve 31/2. maddelerinde tanımlanan mala zarar verme suçunu oluşturduğu bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli dava zamanaşımının, 21/06/2016 tarihli mahkûmiyet hükmünden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2-Hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 142/2-h, 143/1, 31/2 maddeleri gereğince belirlenen 3 yıl 9 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi gereğince 1/6 oranında yapılan indirim sonucu 3 yıl 1 ay 15 gün yerine 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 13/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8922, Karar No: 2012/13865, Tarih: 31.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/8922 E.  ,  2012/13865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, Dairemizin 16.02.2012 gün ve 2011/13821-2012/2249 sayılı ilamı ile temyiz isteminin reddine-bozulmasına karar verilmesi üzerine bu defa davalı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklılar tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine, davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur.Mahkemece alacağa ilişkin talebin kısmen kabulüne, tahliye istemi hakkında pay ve paydaş çoğunluğu sağlanmadığından bahisle istemin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen kararın tahliyeye ilişkin bölümünün Dairemizin 16.2.2012 gün ve2011/13821-2012/2249 sayılı ilamının 2. maddesinde açıklanan nedenle bozulmasına karar verilmiştir.Kiralananda davacılar ve davalının paylı mülkiyet hükümlerine göre paydaş oldukları anlaşılmaktadır.Ancak takibin kiraya verenler sıfatıyla davacılar tarafından kiracı paydaş hakkında yapılmış olmasında ve davanın açılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Dosya kapsamından takibe konu alacağın 1967.30 TL kısmının ödenmemiş olduğu ve davalının temerrüde düştüğü anlaşılmaktadır.Temerrüt olgusunun gerçekleşmesi nedeniyle bir paydaşın diğer paydaş hakkında kiralananın tahliyesini istemesi mümkün ise de, verilen bu kararın infazı mümkün değildir.Bu nedenle taraflar arasındaki aktin feshi ile yetinilmesi gerekir.Ancak, akdin feshi ve bununla ilgili taleplerin değerlendirilmesi genel mahkemelerde genel hükümlere göre yapılacak dava niteliğindeki bir yargılamayla çözümü mümkün olup, sınırlı delillerle dar yetkiye sahip icra mahkemesince karara bağlanması mümkün değildir.Bu nedenle mahkemece davalı kiracı aynı zamanda taşınmazda paydaş olduğundan paydaş hakkında tahliyeye karar verilemeyeceğinden tahliye isteminin bu gerekçe ile reddine karar verilmesi gerekirken pay ve paydaş çoğunluğu bulunmadığından bahisle red edilmesinin doğru olmadığı bu defaki incelemeden anlaşılmakla karar düzeltme isteminin kabulüne karar verilmiştir.

SONUÇ:Davalı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 16.2.2012 gün ve 2011/13821-2012/2249 sayılı ilamının 2 maddesinde belirtilen bozma ilamının kaldırılarak mahalli mahkemenin 10.5.2011 gün ve 2009/4-900 sayılı ilamının yukarıda belirtilen değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenden alınmasına 31.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/142, Karar No: 2015/987, Tarih: 25.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/142 E.  ,  2015/987 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

1-) Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanık ..... av tüfeği ile yaklaşık 15 metre mesafeden mağdur .... bir kez ateş ettiği, mağdur ... sağ göz etrafına, sağ pariatele, sol temporel ve elmacık kemiğine isabet eden av tüfeği saçmalarının her iki göz çevresinde periorbital ödeme, beyinde sağ subdural hematoma, sağ gözde glob perforasyonuna, hayati tehlike geçirmesine ve sağ gözün işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda; Meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alındığında, 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesi uyarınca, üst sınıra yakın bir ceza verilmesi yerine, 16 yıl ceza verilerek eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .....’un 18 yaşından küçük olan mağdur .... yönelik nitelik öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin yasal savunma koşullarının oluştuğuna, takdire dayalı indirim miktarının az olduğuna, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 25/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.