muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7709, Karar No: 2023/9135, Tarih: 26.09.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/7709 E.  ,  2023/9135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Koruyucu ve destekleyici tedbir talebi hakkında yapılan inceleme sırasında; Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesiyle Antalya 2. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Diyarbakır 2. Çocuk Mahkemesiyle Antalya 2. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine,

26.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4981, Karar No: 2014/4098, Tarih: 12.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/4981 E.  ,  2014/4098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Düzce 2. Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıf.)

Tarihi :14.03.2013

Numarası :2009/263-2013/137

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. Sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 Sayılı Yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17599, Karar No: 2017/1601, Tarih: 28.02.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/17599 E.  ,  2017/1601 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emri iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 134. maddesinde, "Bu kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlık, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görülür." 80. maddesinin 6. fıkrasında, "Kurum alacaklarının tahsilinde 21.07.1953 tarih ve 6183 sayılı Kanunun uygulanmasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde, alacaklı Sigorta Müdürlüğünün bulunduğu yer İş Mahkemesi yetkilidir." hükümleri yer almakta iken, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 101. maddesinde, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği," 88. maddesinin 19. fıkrasında, "Kurumun prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanunun uygulamasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı biriminin bulunduğu yer iş mahkemesinin yetkili" olduğu düzenlenmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde ise, "İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın, Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz." 15. maddesinde de, "Bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümleri uygulanır." düzenlemeleri bulunmaktadır.

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu/Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki kurallarına uygun olup, buna ek olarak işçinin işinin yapıldığı yer mahkemeleri de yetkili kılınmıştır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesindeki düzenleme ile kanun koyucu, anılan kanunun 1. maddesi gereğince görevli bulunan iş mahkemelerinin, yer

itibariyle yetkisini saptamaktadır. Bu maddenin kapsamı, sadece İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesine göre açılacak davalarla sınırlı bulunmaktadır. Diğer Kanunlar bakımından, örneğin 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'na, 1479 sayılı Bağ-Kur Kanunu’na (5510 sayılı sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’na) göre açılacak davalar, bu maddenin kapsamına dahil değildir (Uygur T.: İş ve sosyal Güvenlik Hukukunda Temel Kavramlar, Olgaç matbaası, 1980, s.412)

itibariyle yetkisini saptamaktadır. Bu maddenin kapsamı, sadece İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesine göre açılacak davalarla sınırlı bulunmaktadır. Diğer Kanunlar bakımından, örneğin 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'na, 1479 sayılı Bağ-Kur Kanunu’na (5510 sayılı sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’na) göre açılacak davalar, bu maddenin kapsamına dahil değildir (Uygur T.: İş ve sosyal Güvenlik Hukukunda Temel Kavramlar, Olgaç matbaası, 1980, s.412)

Bu aşamada, genel ve özel yetki kurallarının niteliğinin açıklığa kavuşturulmasında yarar vardır. Bütün davalar için uygulanan yetki kuralına genel yetki kuralı denilmekte olup, genel yetkili mahkeme, davalının ikametgâhı mahkemesidir. Eş deyişle, her dava, kanunda aksine hüküm bulunmadıkça açıldığı tarihte davalının ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde görülür (HUMK. 9/1., HMK. 6. maddeler). Bundan ayrı olarak bazı davalar için davalının ikametgâhı mahkemesinin yanında başka yer mahkemeler de yetkili kılınmıştır. Bu istisnai nitelikteki yetki kurallarına “özel yetki” kuralları denilmektedir. İlke olarak, özel yetki kuralları genel yetkiyi kaldırmaz, onunla birlikte uygulanır. Ancak, istisna olarak bazı davaların mutlaka belli bir yer mahkemesinde açılması öngörülmüştür ki, bu halde kesin yetki söz konusu olur. Kesin yetki halleri, genel yetki kuralının istisnasıdır ve mutlaka uygulanması gerekir. Bunun dışında, bir dava için özel yetki kuralı bulunsa bile, davacının genel yetki ile özel yetki arasında bir seçim hakkı vardır. Özel yetki kuralları ilke olarak kamu düzenine ilişkin değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 08.07.2009 gün 2009/10-236-345 sayılı kararı)

Bu yönde, kamu düzenine ilişkin yetki kuralını düzenleyen 5521 sayılı Kanunun 5. maddesinin, işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan alacak ve hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarına uygulanacağı kabul edilmelidir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 13.02.2013 gün 2012/10-1153 E., 2013/245 K. sayılı kararı)

Somut olaya ilişkin olarak, davacı hakkında ... Sosyal Güvenlik Merkezince tanzim edilen ödeme emri ile 6183 sayılı Kanunun uygulanması nedeniyle doğan uyuşmazlığın çözümlenmesi için açılan eldeki davada, 5510 sayılı Kanunun 88/19. maddesinde belirtilen yetkiye ilişkin hüküm, kesin nitelikte olup diğer yetki kurallarının üzerindedir ve uygulanmasının yasal gereklilik olduğu belirgindir.

Öte yandan, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna Göre Kullanılacak Yetkilere İlişkin Yönetmeliğin; "Tanımlar" başlıklı 4. maddesinde; “Tahsil dairesi: Kurumun tahsilâtla görevli ünitesini, servisini, icra memurlarını, memurlarını ve Kurum adına vekâletname verilen gerçek ve tüzel kişileri” “Ünite: Kurumun tahsilâtla görevli sosyal güvenlik il müdürlüğü ile sosyal güvenlik merkezlerini ifade eder.”

“Takip işlemlerine yetkili tahsil dairesi” başlıklı 17. maddesinde;

“ Takip işlemleri, Kurumun ilgili ünitesince yapılır.

“Takip işlemlerine yetkili tahsil dairesi” başlıklı 17. maddesinde;

“ Takip işlemleri, Kurumun ilgili ünitesince yapılır.

Borçlu veya malları başka mahallerde bulunduğu takdirde, takip işlemleri Kurumun o mahaldeki ilgili ünitesince niyabeten yürütülür.”

"Yetkili mahkeme" başlıklı 32. maddesinde;

"Kurum alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Kanunun uygulamasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı ünitesinin bulunduğu yer iş mahkemesi yetkilidir." ifadelerine yer verildiği görülmektedir.

Değinilen mevzuat hükümleri çerçevesinde; “sosyal güvenlik il müdürlükleri” ile “sosyal güvenlik merkezlerinin" takip işlemlerinde yetkili olduğu görülmekte olup, bu yönde davaya konu 6183 sayılı Kanunun uygulanması nedeniyle ödeme emirlerinin gönderilmesi işleminin ... Sosyal Güvenlik Merkezi tarafından yapılması nedeniyle, bu merkezin bulunduğu yer iş mahkemesi olan Bakırköy İş Mahkemesinin kesin yetkili olduğu gözetilmeksizin, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 28.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1491, Karar No: 2018/2984, Tarih: 10.07.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1491 E.  ,  2018/2984 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalar, Arsa Payı Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi'nden kaynaklanmakta olup, yüklenici tarafından açılan asıl dava tapu iptâli ve tescil ile kâr kaybı alacağının tahsili, arsa sahibi tarafından açılıp, birleşen aynı mahkemenin 2005/28 Esasında kayıt dava, gecikme tazminatı, eksik ve kusurlu iş bedeli ve güçlendirme masraflarının tahsili istemlerine, ikinci bozmadan sonra arsa sahibi tarafından aynı mahkemenin 2012/185 Esasına kayıtlı olarak açılıp birleşen dava gecikme tazminatı alacağının tahsili ile yine ikinci bozmadan sonra arsa sahibi tarafından yüklenici aleyhine açılıp, birleşen aynı mahkemenin 2012/186 esasına kayıtlı dava saklı tutulan fazlaya ilişkin hak nedeniyle eksik ve kusurlu işlerin giderim bedeli, güçlendirme masrafı ile kapıcı dairesi ve arsa sahibine bırakılan bağımsız bölümlerin küçük yapılması nedeniyle değer farkı alacaklarının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davaların birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda asıl ve birleşen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2005/28 Esas sayılı dosyalarında verilen kararlar kesinleştiğinden haklarında hüküm kurulmasına yer olmadığına, 2012/186 Esas sayılı dosyada açılan davanın, ıslahla artırılan miktarda dikkate alınarak kabulüne dair verilen karar yüklenici ve arsa sahibi vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Birleşen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/186 Esas sayılı dosyasında verilen kararla ilgili arsa sahibinin temyiz itirazlarına gelince;

2-Birleşen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/186 Esas sayılı dosyasında verilen kararla ilgili arsa sahibinin temyiz itirazlarına gelince;

Arsa sahibi inşaat, elektrik tesisatı, kalorifer ve sıhhi tesisatla ilgili eksik ve kusurlu imalâtlarla ilgili, talebi üzerine ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/143 D. iş sayılı delil tespit dosyasında yaptırdığı delil tespit sonucu düzenlenen 05.04.2004 tarihli bilirkişi raporuna itiraz etmeksizin ve bu rapora dayanarak birleşen 2005/28 Esas sayılı davayı açıtığına göre bu eksik ve kusurlar yönünden tespit dosyasında alınan bilirkişi raporundaki miktarlar aleyhine kesinleşmiş ise de arsa sahibinin birleşen 2005/28 Esas sayılı dosyada talep ettiği güçlendirme masrafları ile arsa sahibine bırakılacak bağımsız bölümler ve kapıcı dairesinin sözleşmede kararlaştırılandan küçük yapılması nedeniyle değer kaybıyla ilgili yaptırdığı bir tespit bulunmamaktadır. Dairemizin 07.03.2012 gün, 2011/6144 E, 2012/1366 Karar sayılı bozma ilâmına uyularak yapılan inceleme sonucunda 30.10.1998 sözleşme tarihinde yürürlükte bulunan deprem yönetmeliği hükümlerine göre güçlendirme masrafının 87.003,20 TL olduğu, 03.04.2013 tarihli bilirkişi raporuyla hesaplanmıştır.

Bu durumda mahkemece 6100 sayılı HMK'nın 281/2. maddesi gereğince hükme esas raporu düzenleyen bilirkişi kurulundan, deprem nedeniyle güçlendirme masraflarının 87.003,20 TL, davacının yaptırdığı delil tespiti sonrasında inşaat, elektrik tesisatı, kalorifer ve sıhhi tesisatta hesaplanan eksik işlerin bedelinin tesbitte alınan bilirkişi raporundaki miktarı hesaba katılmak suretiyle ve arsa sahibine ait bağımsız bölümler ile kapıcı dairesinin sözleşmesine göre küçük yapılması sonucu oluşan değer kaybı konusunda gerekçeli ve denetime elverişli ek rapor alınıp bulunacak miktardan davacı arsa sahibinin birleşen 2005/28 Esas sayılı dosyasında hükmedilen miktar çıkarıldıktan sonra kalan miktar üzerinden sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu husus göden kaçırılarak yanlış değerlendirme ve eksik inceleme sonucu birleşen 2012/186 Esas sayılı davada yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

3-Birleşen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/185 Esas sayılı dosyada davalı yüklenici vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

3-Birleşen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/185 Esas sayılı dosyada davalı yüklenici vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Bu davada arsa sahibi tarafından 300.000,00 TL gecikme tazminatı talep edilmiştir. Söz konusu dava, 17.05.2012 tarihinde aynı mahkemenin 2012/201 Esasında kayıtlı asıl davayla birleştirilmiş, birleştirmeden sonra üçüncü kararın verildiği 24.09.2013 tarihine kadar talep edilen gecikme tazminatı miktarı ıslah edilerek atırılmamıştır. Verilen üçüncü kararın temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 11.06.2015 gün, 2015/1796 Esas, 2015/4506 Karar sayılı bozma ilâmı üzerine yapılan yargılama aşamasında alınan bilirkişi raporuna istinaden 11.01.2017 tarihinde harcı yatırılan aynı tarihli ıslah dilekçesiyle talep miktarı 643.765,00 TL'ye çıkartılmıştır. 1086 sayılı HUMK'nın 84. maddesi gereğince ıslahın, tahkikata tabi olan davalarda tahkikat bitinceye, tabi olmayanlarda yargılamanın sonuna kadar, 6100 sayılı HMK'nın 177/1. maddesi hükmünce, tahkikatın sona ermesine kadar yapılması mümkündür. 2012/185 Esas sayılı dosyada açılan davanın birleştirilmesinden sonra birleşen dosyada tahkikat sonuçlandırılarak 24.09.2013 tarihinde karar verilmiştir. 04.02.1948 gün, 1944/10 Esas, 1948/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve bu içtihadı birleştirme kararının değiştirilmesine gerek olmadığına dair 06.05.2016 gün, 2015/1 Esas, 2016/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'na göre hangi nedenle olsura olsun bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün olmadığından mahkemece birleşen davada ıslah talebi dikkate alınmaksızın davada istenen 300.000,00 TL üzerinden davanın kabulü yerine, söz konusu Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararları gözden kaçırılarak ıslahla artırılan miktara hükmedilmesi de usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle tarafların diğer temyiz itirazlarının reddine, diğer bentler uyarınca kabulüyle hükmün 2. bent gereğince arsa sahibi, 3. bende göre yüklenici yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 10.07.2018 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

-K A R Ş I O Y Y A Z I S I-

Arsa sahibi tarafından yüklenici aleyhine ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/185 Esasına kayıtlı olarak açılan davada gecikme nedeniyle 300.000,00 TL gecikme tazminatı talep edilmiş, bu dava 2012/214 sayılı kararla irtibat nedeniyle aynı mahkemenin bozmadan sonra 2012/201 Esasını alan asıl dava dosyasıyla birleştirilmiştir.

-K A R Ş I O Y Y A Z I S I-

Arsa sahibi tarafından yüklenici aleyhine ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/185 Esasına kayıtlı olarak açılan davada gecikme nedeniyle 300.000,00 TL gecikme tazminatı talep edilmiş, bu dava 2012/214 sayılı kararla irtibat nedeniyle aynı mahkemenin bozmadan sonra 2012/201 Esasını alan asıl dava dosyasıyla birleştirilmiştir.

Birleştirmeden sonra mahkemenin 2012/201 Esasına kayıtlı davada 24.09.2013 günü verilen 2013/355 sayılı kararda, birleşen 2012/185 ve 2012/186 Esas sayılı dava dosyaları ile tarafları karar başlığında gösterilmediği gibi bu davalardaki iddia ve savunmalar karar gerekçesinde özetlenip, delilleri değerlendirilip tartışılmamış ve hüküm fıkrasında da bu davalar hakkında herhangi bir karar verilmemiştir.

24.09.2013 tarihli kararın, arsa sahibi vekilince temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 11.06.2015 gün 2015/1796 Esas ve 2015/4506 Karar sayılı ilâmı ile diğer temyiz itirazları reddedilerek, birleşen 2012/185 ve 2012/186 Esas sayılı davaların gerekçeli karar başlığında gösterilmemesi, yargılama aşamasında bu davalarla ilgili inceleme ve araştırma yapılmaması ve bağımsız nitelik taşılan bu davalarla ilgili gerekçe oluşturulmaması ve hüküm kurulmaması gerekçesiyle bozulmuş, karar düzeltme yoluna gidilmediğinden açılan duruşmada 08.12.2015 tarihinde Yargıtay bozma ilâmına uyulmuştur. Bozmadan sonra yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu tesbit edilen gecikme tazminatı üzerinden davacı arsa sahibi vekilince 11.01.2017 tarihinde harçlandırılan ıslah dilekçesi ile talep edilen miktar artırılmıştır.

Sayın çoğunluk tarafından kabul edildiği gibi 04.02.1948 gün ve 1944/10 Esas, 1948/3 Karar sayılı ve bu kararın değiştirilmesine gerek olmadığına dair 06.05.2016 gün 2015/1 Esas, 2016/1 Karar sayılı İçtihadı Birleştirme Kararlarına göre, ıslahın tahkikat bitimine kadar yapılması mümkün olup her ne sebeple olursa olsun Yargıtay tarafından hükmün bozulmasından sonra ıslah yapılması mümkün değil ise de; somut olayda birleştirilmesine rağmen 2012/185 Esas sayılı davada hiç bir tahkikat yapılmadığı, dava ve tarafları karar başlığında gösterilmediği iddia, savunma ve delilleri değerlendirilip tartışılmadığı ve hüküm kısmında bu dava ile ilgili olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar da verilmediğinden 2012/185 Esas sayılı dava yönünden tahkikatın sonuçlandığından söz edilmesi ve kabul edilmesi mümkün değildir.

Bu durumda söz konusu dava dosyasında tahkikatın henüz bitmemesi sebebiyle ıslah yapılabileceği ve söz konusu içtihadı birleştirme kararlarının somut olayı kapsamadığı ıslahla artırılan miktara göre temyiz incelemesinin yapılması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan birleşen 2012/185 Esas sayılı dosya ile ilgili sayın çoğunluğu bozma kararına katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/8673, Karar No: 2019/12027, Tarih: 27.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/8673 E.  ,  2019/12027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanık ...'nun aşamalarda, "gürültü üzerine dışarı çıktığımda mağdur ...'in annem .... ile tartıştığını gördüm, ona yaşlı kadına böyle davranmaya utanmıyormusun dedim. Bana da hakaret edip üzerime yürüyünce baltayı elime aldım" şeklindeki savunması karşısında, mağdur ... 'nın kollukta, ".... hanım bana elektrikleri kapat deyince yaşlı bayanla aramızda tartışma başladı, bu bayanın oğlu olan .... gelip bana yaşlı bir bayanla tartışmamın doğru olmadığını söyleyince ben de kendisine sözlü olarak karşılık verince, sanık üst kata gidip eline balta alıp geldi" şeklinde anlatımı karşısında, ilk haksız hareketin mağdur ... 'dan geldiği gözetilmeden, sanık ... hakkında yetersiz gerekçeyle haksız tahrik hükmünün uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.