muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3076, Karar No: 2023/11637, Tarih: 26.12.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığına,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına,

3. Diğer sanık ...'te ele geçen uyuşturucu maddeler ile ilgisinin bulunmadığına,

4. Temyiz dışı sanık Hüseyin'in beyanlarının çelişkili ve gerçek dışı olduğuna,

5. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

6. Arama kararı olmaksızın sanığın çantasının aranması nedeniyle elde edilen delilerin hukuka aykırı olduğuna ve hükme esas alınamayacağına,

İlişkindir.

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Hükmün gerekçe içermediğine,

2. Sanığın ikametinde yapılan aramanın hukuka aykırı olması nedeniyle elde edilen delilerin hükme esas alınamayacağına,

3. Suça konu maddeler üzerinde sanığın parmak izinin bulunmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

21.06.2020 tarihli eylem yönünden;

Olay tarihinde, 34 BKL 762 plakalı aracın şüphe üzerine takip edildiği, araçta haklarında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan tanıklar Onur ve Korhan'ın bulunduğu, kısa bir süre sonra araca hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan verilen mahkûmiyet hükmü kesinleşen temyiz dışı sanık Hüseyin'in bindiği, tanık Onur'a uyuşturucu madde sattığı ve araçtan hemen indiği, akabinde aracın durdurulduğu, tanık Onur'un üzerinde bulunan sentetik kannabinoidi rıazen görevlilere teslim ettiği, tanıkların uyuşturucu maddeyi temyiz dışı sanık Hüseyin'den aldıklarını beyan etmesi üzerine Hüseyin'in yakalandığı ve yapılan kaba üst aramasında 5 paket sentetik kannabinoid ele geçtiği, usulüne uygun arama emrine istinaden temyiz dışı sanık Hüseyin'in geçici olarak kaldığı otel odasına arama yapmak için gidildiği, odada Hüseyin ile birlikte kalan sanık ...'nın uyurken bulunduğu, sanık ...'nın el çantasında rızasıyla yapılan aramada sentetik kannabinoid ve metamfetamin ele geçirildiği, temyiz dışı sanık Hüseyin'in ifadesinde üzerinde yakalanan uyuşturucu maddeleri sanık ...'dan temin ettiğini beyan ettiği dikkate alındığında, sanık ...'nın anılan eyleminin sübuta erdiği anlaşılmıştır.

28.06.2020 tarihli eylem yönünden;

28.06.2020 tarihli eylem yönünden;

Sanık ...'in ikametinde uyuşturucu madde bulundurduğu yönündeki ihbar üzerine, usulüne uygun arama emrine istinaden sanığın ikametinde yapılan aramada yüklü miktarda sentetik kannabinoid ele geçirildiği, sanık ...'in savunmasında uyuşturucu maddenin diğer sanık ...'ya ait olduğunu, İsa'nın aracının kaza yapması nedeniyle aracın bagajında bulunan eşyaları kendi aracına yükleyip evine getirdiğini, İsa'dan aldığı paketler içerisinde uyuşturucu madde olduğunu fark etmesi üzerine paketleri valize koyup İsa'nın ya da ailesinden birisinin alması için beklediğini beyan ettiği, sanığın bu savunmasının eğitim ve mesleki durumu nedeniyle hayatın olağan akışına aykırı olduğu, kaldı ki, uyuşturucu maddenin kendisine ait olmadığı yönündeki savunmasında dahi içinde uyuşturucu olduğunu bildiği paketleri evinde tutmak suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrasında seçimlik hareket olarak sayılan ''depolayan'' sıfatına sahip olduğu, ayrıca sanığın cep telefonunda 5271 sayılı Kanun'un 134 üncü maddesi uyarınca yapılan inceleme neticesinde düzenlenen bilirkişi raporunda, uyuşturucu madde alışverişiyle ilgili olduğu değerlendirilen yazışma ve ses kayıtlarının bulunduğunun tespit edildiği, sanık ...'nın savunmasında, aracıyla kaza yapması üzerine diğer sanık ...'in yardıma gelerek kendisine ait olan eşyaları aldığını beyan ettiği, bu durumda sanık ...'in ikametinde ele geçen uyuşturucu maddenin diğer sanık ...'nın kullanımındaki araç içerisindeyken sanık ...'in ikametine bırakıldığının sanıkların beyanlarıyla da sabit olduğu dikkate alındığında, sanıklar Ahmet ve İsa'nın anılan eyleminin sübuta erdiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü;

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, delillerin takdir ve tayinine ilişkin tespitinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanıklar müdafileri ile sanık ...'in temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesinin, 11.01.2022 tarihli ve 2021/3136 Esas, 2022/62 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri ve sanık ...

tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanıklar hakkındaki salıverilme taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 17. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 28. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20432, Karar No: 2016/9096, Tarih: 28.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/20432 E.  ,  2016/9096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Somut olayda kabul edilen görevi yaptırmamak için direnme eyleminin; meçhul sanık ile tartışan müştekinin arkasından kollarını tutup engellemesi olduğu; sanıkla ile birlikte tanık olarak dinlenen diğer kişilerinde sanıktan hemen sonra olaya müdahale edip tarafları ayırdığı; sanığın ifadesinde; bu eylemi meçhul sanık ile tartışan müştekiyi sakinleştirmek, tartışmanın büyümesine engel olmak ve aracı olmak için yaptığını; müştekiyi engelleme kastının olmadığını belirttiği; dinlenen tanıklarında sanığın müştekiye vurmadığını, ittirmediğini sadece arkasından kollarından tuttuğunu ve sanığın bu eylemi hangi kasıt ile yaptığını anlayamadıklarını belirtiklerinin anlaşılması karşısında; sanığın kastının tam olarak anlaşılamaması ve şüpheden sanık yararlanır ilkesi doğrultusunda sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken; yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki düşünceye aykırı HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/04/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6481, Karar No: 2020/4501, Tarih: 29.09.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6481 E.  ,  2020/4501 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : İSTANBUL (Kapatılan) 71. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişiklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3.fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre;

Kabule göre;

2-Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı değerlendirilip karşılaştırma yapılması, sonucuna göre lehe Kanun tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

3-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4381, Karar No: 2021/4835, Tarih: 04.06.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2020/4381 E.  ,  2021/4835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "bilirkişi raporları arasında taşınmazların orman sayılan yer olup olmadığı hususunda çelişki olduğu, bu sebeple 1958 tarihli memleket haritası ve dayanak hava fotoğrafları getirtilerek yeniden inceleme ve araştırma yapılması ve taşınmazların orman niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucu davacı ... mirasçılarının davasının feragat nedeniyle reddine, Kadastro Müdürlüğüne açılan davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacı ... İdaresinin davasının kısmen kabulüne, kısmen reddine, ... Köyü 105 ada 167 nolu parselin tespitinin iptali ile; 22.02.2017 tarihli fen bilirkişi raporu ekinde bulunan ve taşınmazın 1955 tarihli hava fotoğrafındaki durumuna göre hazırlanan krokide; (A) ile gösterilen 3663,18 metrekarelik kısmın tespit gibi tespit maliki adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) ile gösterilen 2263,88 metrekarelik kısmın orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, 105 ada 162 ve 228, 147 ada 157 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tespit maliki adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekilin 105 ada 167 parselin 22.02.2017 tarihli raporda (A) harfli kısmına ve 105 ada 162, 228 parsellere ve 147 ada 157 parsele yönelik temyiz itirazları bakımından;

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2-Davacı vekilinin 103 ada 39, 42 ve 72 parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

2-Davacı vekilinin 103 ada 39, 42 ve 72 parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı ... İdaresi tarafından dava edilen 103 ada 39, 42 ve 72 parsel sayılı taşınmazlar için Mahkemenin 09.10.2013 tarihli kararı ile 103 ada 39 parselin (A7), 103 ada 42 parselin (D), (A6), 103 ada 72 parselin ise (A1) harfi ile gösterilen kısımlarına yönelik davanın reddine ve bu kısımların gerçek kişiler adına tesciline karar verildiği, bu hükmün Orman İdaresince temyiz edildiği, Orman İdaresinin 103 ada 39, 42, 72 parsellerle birlikte diğer parsellerin kişiler adına tesciline karar verilen kısımlarına yönelik temyiz itirazları olduğunun kabul edildiği ancak bozma ilamının içeriğinde 103 ada 39, 42 ve 72 parsellerin incelemesinin yapılmadığı anlaşılmakla, Orman İdaresinin bu parsellerin 27.09.2012 tarihli orman ve fen bilirkişilerinin raporlarında sırası ile (A7) -(D)- (A6) kısımlarının gerçek kişiler adına tesciline karar verilmişse de eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulmuştur. Şöyle ki hükme esas alınan bilirkişi raporunda 1958 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı incelenmemiş, taşınmazların üzerinde bulunan bitki örtüsünün niteliği cinsi belirlenmeden hüküm kurulmuştur.

O halde mahkemece, 1958 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı ile amenajman planı ve komşu parsellere ait kadastro tutanakları, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örnekleri ve tapu kayıtları hükmen oluşmuş ise mahkeme karar örnekleri ve varsa ilgili Yargıtay ilamlarının örnekleri ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi bilirkişi kurulu, bir fen elemanı ve bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte getirtilen belgeler çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; zilyetlikle veya hukuki değeri kalmamış olan tapu kayıtlarıyla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen, jeodezi ve fotogrametri uzmanı bilirkişileri ile orman bilirkişileri eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi)hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve memleket haritası ölçeğine (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) denetime elverişli olacak şekilde çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazlar çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, taşınmazların gerçek eğimi klizimetre aletiyle ölçülerek memleket haritalarındaki münhanilerden (yükseklik eğrilerinden) de faydalanılmak suretiyle belirlenmeli; stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak temyize konu taşınmazların niteliği, üzerlerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı ve dava konusu taşınmazların 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 17/2. maddesinde belirtilen orman içi açıklık vasfında olup olmadıklarını belirten, müşterek imzalı şekilde, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalı ve çekişmeli taşınmazların orman sayılan yerlerden olup olmadığı tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirlenerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresi'nden harç alınmasına yer olmadığına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.06.2021 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12619, Karar No: 2013/22558, Tarih: 13.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/12619 E.  ,  2013/22558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/03/2013 günlü kenar yazısı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hırsızlık suçunun gece sayılan zaman dilimi içinde işlendiğine ilişkin kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp gösterilmeden, yakınanın sanıklar hakkında şikayetçi olmadığı da gözetilmeden, eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d, 143, 116/2-4. maddelerine uyduğundan bahisle, somut uygulama yapılmayıp, 5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmeyip, 5237 sayılı Yasaya göre verilmesi gereken ceza belirlenmeden denetime olanak vermeyecek şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2018/1349, Karar No: 2019/3400, Tarih: 14.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/1349 E.  ,  2019/3400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkim’in takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde katılanın yetkilisi olduğu marketten 60,00 TL değerindeki sigaraları çaldığının anlaşılması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.