muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/25377, Karar No: 2019/23462, Tarih: 17.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25377 E.  ,  2019/23462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre ve gerekçeli temyiz dilekçesinin süresinde verilmediği dikkate alınarak, gerekçesiz temyiz dilekçesi çerçevesinde kanunun açık hükmüne ve kamu düzenine aykırılık bulunup bulunmadığı hususları ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda, yerinde bulunmayan bozma isteğinin reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4735, Karar No: 2018/8774, Tarih: 29.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2016/4735 E.  ,  2018/8774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK 155/2, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'nun MŞti'nde tır şoförü olarak çalıştığı, olay tarihinde tarafından kendisine İstanbul iline tır ile nakliyesi yapılacakplakalı araçların akaryakıt depoları full dolu olarak teslim edildiği, sanığın yolda bunların deposunu boşalttığı, teslim yerine depoları boş olarak götürdüğü, bu durumun teslim yerinde tutanak ile saptandığı anlaşıldığından, sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin sabit olduğuna dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/19110, Karar No: 2010/31240, Tarih: 23.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/19110 E.  ,  2010/31240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Malatya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/11/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Elazığ 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.02.2009 tarih ve 2007/444 E, 2009/42 K sayılı ilamında hak ediş tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalı İl Özel İdaresinden alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir. Borçlunun faize itirazı üzerine mahkemece avans faiz oranlarına göre hesap yapan bilirkişi raporu esas alınarak sonuca gidilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hüküm kısmını değiştiremez. (HGK.nun 8/10/1997 tarih ve 1997/12-517, 1997/776 Karar.) Takip dayanağı ilamda açıkça reeskont faiz oranlarının uygulanmasına karar verilmiş olup, bu oranların uygulanması gerekir. Bu ilke gereği ilamda hüküm altına alınan reeskont faiz oranının T.C.Merkez Bankası'nın reeskont işlemlerinde uyguladığı iskonto oranı olduğu kabul edilmelidir.

3.3.2010 tarih ve 2010/12-124 E.sayılı Hukuk Genel Kurulu kararı ile bu görüş benimsendiğinden Dairemizin eski uygulamasından dönülmüştür. Açıklanan ilkelere uygun şekilde T.C.Mermez Bankası'nın reeskont işlemlerinde uyguladığı iskonto oranına göre hesap yapılarak sonuca gidilmesi gerekirken, eski içtihatlarımız doğrultusunda aksi yönde hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilerek sonuca gidilmesi doğru değildir.

O halde, mahkemece, yukarıda açıklanan ilkelere uygun olarak, T.C.Merkez Bankası'nın reeskont faiz oranlarına göre bilirkişi incelemesi yapılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken avans faiz oranları esas alınarak sonuca gidilmesi doğru değildir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5516, Karar No: 2015/9240, Tarih: 02.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/5516 E.  ,  2015/9240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak ...sayılı taşınmaz bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca somut emsal alınarak incelenen .... sayılı taşınmaz ile dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2010 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9646, Karar No: 2010/613, Tarih: 26.01.2010

**21. Hukuk Dairesi         2009/9646 E.  ,  2010/613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 264.620.15 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi ve davalılardan ... İnş. Mad.San.Tic. Ltd. Şti. vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26.01.2010 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... İnş. Mad.San.Tic. Ltd. Şti. vekili Avukat ..., ... İnş. San. Tic.A.Ş. vekili Avukat ..., .. İnş. Turz. Mad. Enerji Ür.Tic.San.A.Ş. vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. İhbar Olunan adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere temyizin kapsamı ve temyiz nedenlerine göre davacıların tüm, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava 22.11.2004 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacıların maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmişse de davacı çocuklar yararına manevi tazminat takdirinde yanılgıya düşüldüğü, çocuklar yararına manevi tazminatın fazla takdir edildiği anlaşılmaktadır.

Davacıların eşi, babası, annesi ve kardeşi olan sigortalı ...’nın öldüğü iş kazasında sigortalının % 10 davalı asıl işverenler ile taşeronun toplam % 50, taşeron işçilerinin ise toplam 40 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacıların maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne karar verilmişse de davacı çocuklar yararına manevi tazminat takdirinde yanılgıya düşüldüğü, çocuklar yararına manevi tazminatın fazla takdir edildiği anlaşılmaktadır.

Davacıların eşi, babası, annesi ve kardeşi olan sigortalı ...’nın öldüğü iş kazasında sigortalının % 10 davalı asıl işverenler ile taşeronun toplam % 50, taşeron işçilerinin ise toplam 40 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 26.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları tarafların sosyal ve ekonomik durumları paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması, hükmedilecek tutarın manevi tatmin duygusu yanında caydırıcılık uyandıran oranda olması gerektiği de söz götürmez.

Bu ilkeler gözetildiğinde davacı çocuklardan her biri yararına 15.000,00’er TL manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken 20.000,00’er TL’sine hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine;

“1- Davacı eş ... için 49.439,85-TL, çocuk ... için 6.649,52-TL, çocuk ... için 2.530,78-TL maddi tazminat ile takdiren eş ... için 35.000,00-TL, çocuklar ..., ..., .... .... ..., ... ve ...’dan her biri için ayrı ayrı 15.000,00’er-TL, anne ... için 25.000,00-TL, kardeşler Hamza ve ... için ayrı ayrı 3.000,00’er-TL manevi tazminat olmak üzere toplam 229.620,15-TL tazminatın olay tarihi olan 22.11.2004 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalılardan dayanışmalı olarak alınarak davacılara verilmesine, fazla maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine,

2-Alınması gereken 12.399,49-TL ilam harcından peşin alınan 5.247,20-TL’nin indirimi ile kalan 7.152,29-TL ilam harcının davalılardan dayanışmalı olarak tahsili ile Hazine’ye gelir kaydına,

3-Reddedilen ve kabul edilen miktarlar nazara alınarak, davacı tarafça yapılan toplam 6.557,20-TL yargılama giderinden takdiren 3.870,00-TL’nin davalılardan dayanışmalı olarak alınarak davacılara verilmesine, bakiye kısmın davacılar üzerinde bırakılmasına,

4-Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, avukat ile temsil edilen davacılar yararına hüküm altına alınan maddi tazminat miktarları üzerinden davacı eş ... için 5.343,99 -TL, çocuk ... için 797,95-TL, çocuk ... için 575,00-TL, manevi tazminat miktarları üzerinden eş ... için 3.900,00-TL, çocuklar ..., ..., .... .... ..., ... ve ...’dan her biri için ayrı ayrı 1.800,00’er-TL, anne ... için 2.900,00-TL, kardeşler Hamza ve ... için ayrı ayrı 575,00’er-TL avukatlık ücretinin davalılardan dayanışmalı olarak alınarak davacılara verilmesine,

5- Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre, avukat ile temsil edilen davalılar yararına:

Reddedilen maddi tazminat miktarları üzerinden davacı çocuklar ..., ..., ..., ... ve ... ile anne ...’nın her birinden ayrı ayrı 575,00’er TL,

Reddedilen manevi tazminat miktarları üzerinden davacı eş ...’dan 1.800,00-TL, çocuklar ..., ..., .... .... ..., ... ve ...’nın her birinden ayrı ayrı 1.800,00’er-TL, anne ...’dan 2.900,00-TL, kardeşler ... ve ...’dan ayrı ayrı 575,00’er TL avukatlık ücretinin davacılardan alınarak davalılara verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, davalılar yararına takdir edilen 625.00 TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, fazla alınan temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, temyiz edenlerce 67.20 TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğu anlaşılmakla , aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalılara yükletilmesine, 26.01.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/314, Karar No: 2022/428, Tarih: 08.06.2022

**Ceza Genel Kurulu         2020/314 E.  ,  2022/428 K.**

**"İçtihat Metni"**

:Ceza Dairesi

Sanık ...’ın mağdure ...’ya yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK’nın 103/1-3.cümle, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl ve 2 ay, mağdure ... ...’na yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK’nın 103/1-3.cümle, 62, 53 ve 63. maddeleri 8 yıl 4 ay; hapis cezaları ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin ... Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 30.01.2018 tarihli ve 345-57 sayılı hükümlerin katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık müdafisi tarafından istinaf edilmesi üzerine dosyayı inceleyen ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince 02.07.2018 tarih ve 1248-1154 sayı ile istinaf isteminin kabulü ile ilk derece mahkemesince kurulan hükümlerin kaldırılmasına, mağdurelere yönelik sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK’nın 103/1-3.cümle, 103/3-d, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca iki kez 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verilmiştir.

Bu kararların da sanık, sanık müdafisi ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 09.01.2019 tarih ve 7558-159 sayı ile; 02.07.2018 tarihli gerekçeli hükümde imza eksikliği bulunduğundan bahisle dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine tevdiine karar verilmiş, anılan eksikliğin giderilerek dosyanın iade edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 25.06.2019 tarih ve 2485-10338 sayı ile;

"...Mağdurelerin oturduğu sitede güvenlik görevlisi olarak çalışan sanığın, mağdurelere karşı koruma ve gözetim yükümlülüğünün bulunmadığı gözetilerek ilk derece mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi gerekirken, hükümlerin kaldırılarak yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 103/3-d. maddesinin de tatbiki suretiyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Mağdure Elif Naz'ın aşamalardaki beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın, olay anında bisikletin koltuğuna oturup mağdureyi kucağına alarak göğsünü okşamaktan ibaret eyleminin ani ve kesintili şekilde gerçekleşip, süreklilik arz etmemesi nedeniyle sarkıntılık düzeyinde kaldığı gözetilerek ilk derece mahkemesince bu kabule uygun şekilde kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi yerine söz konusu eylemin sarkıntılık düzeyini aştığına ilişkin deliller ile dosya içeriğinin de çeliştiği nazara alınmaksızın 5271 sayılı CMK'nın 230/1-b. maddesine uygun düşmeyen gerekçeyle istinaf başvurusunun kabulü ile hükmün kaldırılarak yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle aynı Kanunun 289/1-g. maddesine muhalefet edilmesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi ise 07.10.2019 tarih ve 2221-1905 sayı ile mağdure ...’ya yönelik eylemin sarkıntılık suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu yönündeki bozmaya uyarak sanığın TCK’nın 103/1-2 ve 3. cümleleri, 103/3-d, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba, mağdure ... ...’na yönelik eylem yönünden ise direnerek önceki hüküm gibi sanığın mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükümlerin de sanık, sanık müdafisi ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2020 tarihli ve 116262 sayılı "onama" istekli tebliğnamesiyle dosya, kararına direnilen Daireye gönderilmiş, inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 02.07.2020 tarih ve 551-2890 sayı ile, direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; özel bir sitede güvenlik görevlisi olarak çalışan sanık hakkında mağdurelere yönelik eylemleri nedeniyle TCK’nın 103. maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendinin uygulanması gerekip gerekmediğinin belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca öncelikle, sanığın mağdure ...’ya yönelik eylemi bakımında hakkında verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının "yeni hüküm" niteliğinde olup olmadığının ayrıca değerlendirilmesi gerekmektedir.

Sanığın mağdure ...’ya yönelik eylemi bakımından hakkında verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararının "yeni hüküm" niteliğinde olup olmadığı;

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak,

c) Bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) Önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi hâlinde ise incelemenin Yargıtayın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

b) Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak,

c) Bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) Önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi hâlinde ise incelemenin Yargıtayın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın mağdure ...’ya yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK’nın 103/1-3. cümlesi, 103/3-d, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince kurulan 02.07.2018 tarihli ve 1248-1154 sayılı hükmün Özel Dairece bozulmasından sonra yapılan yargılamada; Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilâmına suçun vasfı yönünden uyularak, artırım nedeni yönünden ise direnilerek sanığın TCK’nın 103/1-2 ve 3. cümleleri, 103/3-d, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl 15 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, sanık hakkında ilk hükümde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan, ikinci hükümde ise sarkıntılık suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet kararı verildiği,

... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesince sanığın çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine ilişkin ilk hükmün Özel Dairece, sanığın eyleminin sarkıntılık suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçu kapsamında kaldığı ve sanık hakkında TCK'nın 103/3. maddesinin (d) bendinin uygulanamayacağı belirtilerek bozulmasından sonra yargılama yapan Bölge Adliye Mahkemesinin, sanık hakkında sarkıntılık suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet hükmü kurarak önceki cezadan farklı bir cezaya hükmettiği,

Anlaşılmaktadır.

Bu şekilde bozma sonrası yapılan incelemeye dayanılarak uygulama maddesinin değiştirilmesi suretiyle kurulan hüküm direnme kararı niteliğinde değildir. Önceki hükümde yer almayan bu hususlar Özel Dairece denetlenmemiş olduğundan, Özel Dairece denetlenmeyen bir konunun ilk kez ve doğrudan Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmesine kanunen imkân bulunmamaktadır.

Bu itibarla, ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin sanığın mağdure ...'ya yönelik sarkıntılık suretiyle çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine ilişkin kararı direnme kararı olmayıp yeni hüküm niteliğinde olduğundan, Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni hükmün doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulu tarafından ele alınması mümkün olmadığından dosyanın incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

Özel bir sitede güvenlik görevlisi olarak çalışan sanık hakkında mağdure ... ...'na yönelik eylemi nedeniyle TCK’nın 103. maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendinin uygulanması gerekip gerekmediği;

İncelenen dosya kapsamından;

Özel bir sitede güvenlik görevlisi olarak çalışan sanık hakkında mağdure ... ...'na yönelik eylemi nedeniyle TCK’nın 103. maddesinin üçüncü fıkrasının (d) bendinin uygulanması gerekip gerekmediği;

İncelenen dosya kapsamından;

Katılan mağdure ...'un olay tarihinde 10 yaş içerisinde bulunduğu, sanığın ise olay tarihinde 23 yaşında, evli ve bir çocuklu olduğu, olayın gerçekleştiği sitede güvenlik görevlisi olarak çalıştığı ancak sanığın 02.07.2018 tarihinde Bölge Adliye Mahkemesinde yapılan duruşmada alınan savunmasında da belirttiği üzere güvenlik sertifikasının olmadığı fakat site yönetimi tarafından gözetim ve danışma personeli olarak istihdam edildiği,

Anlaşılmaktadır.

Çocukların cinsel istismarı suçu, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun 103. maddesinde;

"(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismar deyiminden;

a) Onbeş yaşını tamamlamamış veya tamamlamış olmakla birlikte fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan çocuklara karşı gerçekleştirilen her türlü cinsel davranış,

b) Diğer çocuklara karşı sadece cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olarak gerçekleştirilen cinsel davranışlar,

Anlaşılır.

(2) Cinsel istismarın vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle gerçekleştirilmesi durumunda, sekiz yıldan onbeş yıla kadar hapis cezasına hükmolunur.

(3) Cinsel istismarın üstsoy, ikinci veya üçüncü derecede kan hısmı, üvey baba, evlat edinen, vasi, eğitici, öğretici, bakıcı, ... hizmeti veren veya koruma ve gözetim yükümlülüğü bulunan diğer kişiler tarafından ya da hizmet ilişkisinin sağladığı nüfuz kötüye kullanılmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(4) Cinsel istismarın, birinci fıkranın (a) bendindeki çocuklara karşı cebir veya tehdit kullanmak suretiyle gerçekleştirilmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza yarı oranında artırılır.

(5) Cinsel istismar için başvurulan cebir ve şiddetin kasten yaralama suçunun ağır neticelerine neden olması hâlinde, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır.

(6) Suçun sonucunda mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulması hâlinde, onbeş yıldan az olmamak üzere hapis cezasına hükmolunur.

(7) Suçun mağdurun bitkisel hayata girmesine veya ölümüne neden olması durumunda, ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasına hükmolunur." şeklinde düzenlenmiş iken,

28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile;

"(1) Çocuğu cinsel yönden istismar eden kişi, sekiz yıldan on beş yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır. Cinsel istismarın sarkıntılık düzeyinde kalması hâlinde üç yıldan sekiz yıla kadar hapis cezası verilir. Sarkıntılık düzeyinde kalmış suçun failinin çocuk olması hâlinde soruşturma ve kovuşturma yapılması mağdurun, velisinin veya vasisinin şikâyetine bağlıdır. Cinsel istismar deyiminden;