muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3965, Karar No: 2017/7825, Tarih: 16.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/3965 E.  ,  2017/7825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 29.188,57.TL maddi tazminatın davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacının 13/04/2017 tarihinde maddi tazminat istemini ıslah ederek 11.154,71 TL daha arttırdığı ancak bu ıslahın Dairemiz'in 17/03/2015 tarihli bozma ilamından sonra yapılan bir ıslah olduğu anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılamayacağı noktasında toplanmaktadır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 04.02.1948 gün 1944/10 E. 1948/3 K. Sayılı kararında da belirtildiği üzere bozmadan sonra ıslah yapılması mümkün değildir. 6100 sayılı HMK’nun yürürlüğünden sonra söz konusu İçtihadı Birleştirme Kararının uygulanıp uygulanamayacağına yönelik terreddütler nedeniyle Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunca alınan 06.05.2016 tarih ve 2015/1 Esas, 2016/1 Karar sayılı ilamında; “Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.'nın değiştirilmesine gerek olmadığına” karar vermiştir.

Yerel mahkemenin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı yönündeki tespiti yerinde ise de, ıslah dilekçesi yok hükmünde sayılacağı yerde ıslahla arttırılan kısımların yargılama giderleri ve vekalet ücretleri tayininde dikkate alınması hatalı olmuştur.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmelidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesinin yeniden yargılamayı gerektirmediği anlaşıldığından hüküm bozulmamalı HMK 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Hüküm fıkrasının red vekalet ücretine ilişkim 3. bendinin tamamen silinmesine,

2-Hüküm fıkrasının 4. bendine ikinci bir paragraf eklenerek "Davacının 13/04/2017 tarihli sayman mutemedi alındısı ile yatırdığı anlaşılan 190,50 TL harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle;

1-Hüküm fıkrasının red vekalet ücretine ilişkim 3. bendinin tamamen silinmesine,

2-Hüküm fıkrasının 4. bendine ikinci bir paragraf eklenerek "Davacının 13/04/2017 tarihli sayman mutemedi alındısı ile yatırdığı anlaşılan 190,50 TL harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,

3-Hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin 5. bendinin tamamen silinerek yerine geçmek üzere "Davacı tarafından bozmadan önce yapılan toplam 266,40 yargılama gideri ile bozmadan sonra yapılan 1.379,50 TL olmak üzere toplam 1.645,90 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine," rakam ve sözcüklerinin yazılmasına,

Hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 16/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18604, Karar No: 2012/36040, Tarih: 03.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/18604 E.  ,  2012/36040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gönen(Balıkesir) İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değilse de;

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda alacaklı bonoya dayalı alacağının tahsili için başlattığı kambiyo senetlerine mahsus icra takibinde borçluya ait taşınmaz üzerine haciz koydurmuş, borçlu meskeniyet nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunmuştur. Mahkeme tarafından yaptırılan keşif sonrasında verilen bilirkişi raporunda taşınmazın iki katlı toplam 87 metrekare büyüklüğünde olup değerinin 120.000,00 TL olduğu, binanın satılması durumunda hale uygun ev değerinin daha fazla olacağı için alınmasının mümkün olmayacağı kanaatine vararak davanın kabulüne karar vermiştir.

Takip hukukunda asıl olan borcun ödenmesi olup, mahkemece borçlunun yalnız yaşadığı da gözetilerek Erdek ilçesinin daha mütevazi semtlerinden sosyal ve ekonomik durumuna uygun bir ev değerinin tespit edilmesi için bilirkişiden ek rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yukarıda belirtilen ilkelere uygun olmayan rapora dayalı olarak haczin kaldırılmasına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5173, Karar No: 2018/7671, Tarih: 30.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/5173 E.  ,  2018/7671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ....Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.02.2017 tarih ve 2016/491 E. - 2017/213 K. sayılı kararı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi vekili, 18.01.2018 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesi nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının MERNİS adresinin halen “....” olduğu, kararın verildiği tarihten bu yana vasi tarafından adres değişikliği ile ilgili işlemler yapılmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir izin kararı olduğu anlaşıldığından vesayet dosyasının takibi ile ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4175, Karar No: 2025/2708, Tarih: 12.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/4175 E.  ,  2025/2708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/53 E. 2024/247 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında Dairemizin bozma ilamı üzerine kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1- Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında yapılan ilk derece yargılaması sonucunda, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 53/6, 63 maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına dair Hatay 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 15/02/2016 tarihli ve 2015/295 E - 2016/32 K. sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 14/11/2023 tarihli, 2020/5586 E. 2023/4977 K. sayılı kararı ile, "Her ne kadar müşteki ... kolluk aşamasında şikayetinin bulunmadığını beyan etmiş ise de, sanığın üzerine atılı taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, meydana gelen kazada düzenlenen adli raporlardan anlaşıldığı üzere müşteki ...'in ve beyanına başvurulamadan hastaneden ayrılan kaçak göçmen yolcu ... ...'nin nitelikli şekilde yaralandığının ve sanığın sollama yasağına rağmen önündeki aracı sollamaya çalıştığı sırada yasal sınırın üzerinde yolcu bindirdiği aracının direksiyon hakimiyetini kaybederek kazaya sebebiyet verdiği olayda bilinçli taksirle hareket ettiğinin anlaşılması karşısında, ... için şikayetten vazgeçmenin hukuki sonuç doğurmayacağından ve ... ... açısından ise nitelikli yaralanması şikayete tabi olmaksızın dava konusu olacağından, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 85/2. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi sırasında müştekiler ... ve ... ...'nin yaralanmalarından da sorumlu tutulacağının gözetilmemesi" ve "Meskun mahal dışı, iki yönlü, azami hız sınırının 88 km/saat olduğu 7 metre genişliğindeki yolda gündüz vakti seyri esnasında kaza noktasından 265 metre uzaklıkta bulunan ve sanığın istikamet yönüne uyarı niteliğinde bulunan sollama yasağı trafik levhasına ve yolun orta kısmanda bulunan sollama yasağına işaret eden düz çizgiye rağmen önündeki aracı yasal sınırların üzerinde aşırı yolcu aldığı minibüsü ile sollamak istediği esnada direksiyon hakimiyetini kaybederek kazaya sebebiyet vermesi şeklinde gerçekleşen olayda bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeksizin yazılı şekilde sanık hakkında eksik cezaya hükmedilmesi" nedenleri ile esastan bozulmasına karar verilmiştir.

2-Dairemizce verilen bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, Hatay 2.Ağır Ceza Mahkemesinin bozma ilamına uyulması yönündeki kararı ile mahkemece, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 62, 53/6, 63 maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sürücü belgesinin 1 yıl 6 ay süre ile geri alınmasına ancak bozma öncesi hüküm sadece sanık müdafii tarafından temyiz edildiğinden aleyhe temyiz bulunmadığından bahisle sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek infazın 7 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden yapılmasına dair verilen karar, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebebi; Eksik inceleme sonucu hatalı kusur tayini ile sanık hakkında, beraat yerine mahkumiyet kararı verilmesinin, meydana gelen olayda bilinçli taksir koşulları bulunmadığı halde sanık aleyhine uygulama sonucu fazla ceza tayininin ve koşulları bulunduğu halde lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğu ile re'sen gözetilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; Sanık sürücü ... olay tarihinde sevk ve idaresindeki 15 yolcu kapasiteli minibüs ile taşıma kapasitesinin üzerinde 22 yolcu taşıyarak, meskun mahal dışında, azami hız limitinin 88 km/saat olduğu, iki yönlü asfalt kaplama devlet karayolunda Yayladağı istikametinden Antakya istikametine gündüz vakti seyri esnasında kaza mahalline geldiğinde soruşturma aşamasında dinlenen yolcu beyanları ile sabit olduğu üzere önünde seyir halinde bulunan bir aracı sollamak amacı ile manevra yaptığında direksiyon hakimiyetini kaybetmesi ve istikametine göre yolun sağında bulunan kaldırım taşına aracının sağ lastiği ile çarpması sonucu meydana gelen kazada sanığın asli ve tam kusuru ile araçta yolcu olarak bulunan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'ın hayati tehlikeye neden olmaz, basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte yaralanmasına ve yolculardan ..., ... ile ... 'nın ölümüne sebebiyet verdiği olayda, kaza noktasından 265 metre uzaklıkta ve sanığın istikamet yönüne uyarı niteliğinde bulunan sollama yasağı trafik levhasına ve yolun orta kısmanda bulunan sollama yasağına işaret eden düz çizgiye rağmen önündeki aracı yasal sınırların üzerinde aşırı yolcu aldığı minibüsü ile sollamak istediği esnada direksiyon hakimiyetini kaybederek kazaya sebebiyet vermesi şeklinde gerçekleşen kazada bilinçli taksir koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2 maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Hatay 2.Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/856, Karar No: 2017/726, Tarih: 26.01.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/856 E.  ,  2017/726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Babalığın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabülüne karar verilmiş olup hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,70 TL'nin temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, 26.01.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24292, Karar No: 2015/8863, Tarih: 20.04.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/24292 E.  ,  2015/8863 K.**

**"İçtihat Metni"**

İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

İncelenmesi gerekli bulunduğundan;

1. İcra Müdürlüğü'nün 2013/19481 sayılı takip dosyasının aslının ya da okunaklı onaylı örneğinin tüm belgeleri ile noksansız ve sıralı olarak,

2.Dava dosyası içinde yer alan gerekçeli kararların birbiri ile uyumlu olmadığı görüldüğünden karar kartonundan onaylı karar örneğinin,

3.Dava konusu mahcuzların değer tespitinin İcra Müdürlüğü kanalı ile yaptırılarak buna ilişkin kıymet takdir tutanağı ya da raporun aslının ya da onaylı örneğinin temin edilip eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemesi'ne İADESİNE, 20.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/157, Karar No: 2022/4087, Tarih: 06.06.2022

**7. Hukuk Dairesi         2022/157 E.  ,  2022/4087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 28/02/2012 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tazminat talebi üzerine mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 15/12/2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalı yüklenici ... ile arsa sahibi diğer davalılar arasında .... Noterliğinde tanzim edilen 20.06.2001 tarih ve 12169 yevmiye no'lu kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile ... Mevkisindeki 756 ada 271 parsel sahibi taşınmaz üzerine bina yapılmasının kararlaştırıldığını, yüklenici müteahit ...'ın sözleşme gereğince kendisine bırakılan 42 no'lu bağımsız bölümü .... Noterliğinde tanzim edilen 22.10.2002 tarih ve 18313 yevmiye no'lu satış vaadi sözleşmesi ile dava dışı ...'na satmayı vaat ettiğini, ...'nun .... Noterliğinde tanzim edilen 14.02.2011 tarih ve 02470 yevmiye no'lu satış vaadi sözleşmesi ile bağımsız bölümü müvekkili ...'a temlik ettiğini, müteahhit tarafından inşaatın yapılarak bitirildiğini ancak müvekkiline satılan 42 no'lu bağımsız bölümün müvekkili adına tescilinin gerçekleştirilmediğini, açıklanan nedenlerle dava konusu bağımsız bölümün müvekkili adına tapuya kayıt ve tescilini, tescilin mümkün olmaması halinde ise şimdilik 50.000,00 TL'nin davalı ...'tan tahsilini istemiştir.

Davacı vekili 12.05.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile dava konusu 42 no'lu bağımsız bölümün 40/48 payının davalı arsa sahiplerine, 8/48 payının ise arsa sahibi olmayan hissedar ...'ye ait olduğunu belirterek 40/48 hissenin tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tapuya kayıt ve tesciline, 8/48 hissenin karşılığı bedelin davalı müteahhit ...'ten tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar ..., ..., ... ve ..., davalı ... ile aralarında .... Noterliğinde tanzim edilen 20.06.2011 tarih ve 12169 yevmiye no'lu kat karşılı inşaat sözleşmesi yapıldığını, söz konusu sözleşme gereğince dava konusu 42 no'lu bağımsız bölümün müteahhit ...'a ait olacağının kararlaştırıldığını, müteahhit ...'in kendileri aleyhine Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/1172 Esas sayılı dosyasında dava açarak 42 no'lu bağımsız bölümün kendisi adına tapuya kayıt ve tescilini talep ettiğini, söz konusu davanın halen derdest olduğunu ve bekletici mesele yapılması gerektiğini, davacı ile aralarında herhangi bir sözleşme bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Davalı ... vekili, müvekkili ile davacı arasında 42 no'lu bağımsız bölümün satışı ile ilgili olarak .... Noterliğinde tanzim edilen 20.10.2002 tarih ve 18313 yevmiye no'lu satış vaadi sözleşmesinin taraflar arasında yapılan 30.11.2002 tarihli fesihname ile hükümsüz hale geldiğini, bu nedenle müvekkili aleyhine açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

Mahkemece davacının tapu iptali ve tescil isteminin kısmen kabulü ile; dava konusu davalılar adına kayıtlılı 40/48 payının iptali ile davacı adına tesciline, davalı ... hakkında açılan tapu iptali ve tescil isteminin reddine, ... adına kayıtlı 8/48 payın bedeli olan 11.666,66 TL'nin davalı ...'tan tahsiline karar verilmiş, hükmün davalı ...'ın temyizi üzerine karar Dairemizin 15.10.2015 tarih 2015/10719 Esas, 2015/9055 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Davalı ... tarafından onama ilamına karşı karar düzeltme isteminde bulunulması üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesi'nin 29.04.2016 tarih, 2016/1633 Esas, 2016/5229 Karar sayılı ilamıyla; "...tefhim edilen kısa kararda tazminat talebi ile ilgili bir hüküm kurulmadığı halde gerekçeli kararda ''8/48 hissenin bedeli olan 11.666,66 TL'nin davalı ...'tan tahsili ile davcıya verilmesine'' şeklinde hüküm kurulduğu, kararın Dairemizce gerekçeli karar ile hüküm sonucunun çelişkili olması nedeniyle bozulması gerekirken sehven onandığı bu defa yapılan inceleme sonucu anlaşılmış, davalının yerinde görülen karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin onama ilamı kaldırılarak hükmün yukarıdaki gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir." gerekçesiyle hüküm, bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacı ... vekilinin davalılar aleyhine açmış olduğu tapu iptal ve tescil davası ile sebepsiz zenginleşmeden kaynaklanan alacak davasının reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen inşat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davaları ile ilgili olarak kanunlarımızda bir düzenleme mevcut olmadığından bu konulardaki uyuşmazlıkların çözümünde uygulanan 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay İBBGK Kararı ile “tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davasının kural olarak kabul edilemeyeceği, bununla beraber Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmak üzere yapımına başlanılan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde; olayın özelliğine göre Medeni Kanunun 2. maddesi gözetilerek açılan tescil davasını kabul edilebileceği” benimsenmiştir.