muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/6511, Karar No: 2014/9825, Tarih: 23.06.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6511 E.  ,  2014/9825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 07/03/2013

NUMARASI : 2012/681-2013/112

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın çarpması sonucu hasarlandığını, müvekkili tarafından sigortalıya 17.969,00 TL hasar bedelinin ödendiğini, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün kusurlu olduğunu belirterek müvekkilince ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı M.. A.., kazanın oluşumunda davacıya sigortalı aracın da kusurlu olduğunu, hasarın diğer davalı sigorta şirketince karşılanması gerektiğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı sigorta şirketi vekili, kaza yerinin ve davalıların ikametgah adreslerinin İstanbul olması nedeniyle yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğini bildirmiştir.

Mahkemece, haksız fiilin İstanbul'da meydana geldiği, davalıların ikametgah adreslerinin de İstanbul olduğu, HMK'nın 16. maddesine göre davaya bakmakla yetkili mahkemenin İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 6762 sayılı TTK.’nun 1301. maddesinden (6102 sayılı TTK'nun 1472. maddesi) kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. maddesi ile ZMSS Genel Şartları'nın C.7.maddesinde, motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davaların sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabileceği düzenlenmiştir. Davacı vekilinin davayı, sigortacının bir acenteden daha yetkili organı olan Bölge Müdürlüğü'nün bulunduğu yerde açtığı gözetilerek yetki itirazının reddi ile işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 23.6.2014 gününde Üye E.S.Baydar'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 23.6.2014 gününde Üye E.S.Baydar'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davalıların, sürücü-işleteni ve ZMSS Sigortacısı olduğu ... plakalı araç ile davacıya kasko sigortalı aracın 15.05.2011 tarihinde İstanbul ilinde çarpışması sonucu davacıya sigortalı araçta hasar meydana geldiği, hasar bedelinin davacı tarafından sigortalısına ödendiği iddia edilerek araç hasar bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesi istemiyle davacı tarafından Ankara Asliye Ticaret Mahkemesinde 20.01.2012 tarihinde dava açılmış,

Davalı sigorta vekili mahkemenin yetkisiz olduğunu uyuşmazlıkta İstanbul mahkemelerinin yetkili olduğunu bildirmiş,

Mahkemece 6100 sayılı HMK 16 maddesi gereğince İstanbul mahkemelerinin yetkili olması nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş,

Davacı vekilinin temyizi üzerine sayın çoğunluk görüşü doğrultusunda yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılamıyorum.

Dava 6100 sayılı HMK yürürlüğünden sonra 20.01.2012 tarihinde açılmıştır.

6100 sayılı HMK'daki yetki kuralları ve niteliğinin değerlendirilmesinden önce mülga 1086 sayılı HUMK ile 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunundaki yetki kuralları ve niteliğinin gözden geçirilmesinde yarar bulunmaktadır.

Motorlu aracın neden olduğu kazalardan doğan hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, davalının yerleşim yeri (HUMK 9, KTK 110/2), haksız fiilin vuku bulduğu yer (HUMK 21, KTK 110/2), sigortacının merkez veya şubesi veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer (KTK 110/2) mahkemesinde açılabileceği düzenlenmiştir. Seçimlik hak davacıya aittir.

Birden fazla sorumlunun bulunduğu davalarda ise davanın ortak yetkili mahkeme olan haksız eylemin gerçekleştiği yer mahkemesinde açılması gerektiği HUMK 9/2 maddesinde düzenlendiği gibi bir kısım Yargıtay kararlarında da (YHGK. 24.2.1984 gün 1981/11-772 esas, 1984/153 karar, Y.4.HD'nin 23.9.2003 gün 2003/8610 esas, 2003/10502 karar, Y.4.HD 15.7.2004 gün 2004/8738 esas, 2004/9550 karar) vurgulanmıştır.

Davalıların birden fazla olması durumunda davanın ortak yetkili mahkemede açılması gerektiğine ilişkin HUMK 9/2 maddesinde öngörülen kuralın uygulanabilmesi elbetteki tarafların süresinde yetki itirazında bulunmalarına bağlıdır.

Birden fazla davalının olduğu ve davalılardan yalnız birisinin yerleşim yerinde açılan davada diğer davalıların yerleşim yeri nedenine dayalı haklı yetki itirazları karşısında HUMK 9/2 maddesi gereğince haksız fiilin vuku bulduğu yer mahkemesi ortak yetkili mahkemedir.

Birden fazla davalının olduğu ve davalılardan yalnız birisinin yerleşim yerinde açılan davada diğer davalıların yerleşim yeri nedenine dayalı haklı yetki itirazları karşısında HUMK 9/2 maddesi gereğince haksız fiilin vuku bulduğu yer mahkemesi ortak yetkili mahkemedir.

Mülga 1086 sayılı HUMK 9/2 maddesinde düzenlenen ortak yetkili mahkemenin yetkisi kesin yetki olarak düzenlenmediğinden bu konuda uygulamada karşılaşılan ve yukarıda değinilen bazı Yargıtay kararlarına da konu edilen sakıncaların giderilmesi için 6100 sayılı HMK 7/1 maddesi ile getirilen yeni düzenleme ile ortak yetkili mahkemenin yetkisi artık kesin yetki olarak düzenlenmiştir.

Diğer taraftan birden fazla davalının olduğu haksız fiile dayalı davalarda, haksız fiilin vuku bulduğu yerin kesin yetkisi nedeniyle davalıların yerleşim yer mahkemeleri yetkili olmaktan çıkarılarak davalılar yönünden yetkili mahkeme daraltılmış ise de 6100 sayılı HMK 16 maddesinde getirilen yeni düzenleme ile davacıya haksız fiilden doğan davalarda haksız fiilin işlendiği yerin yanısıra zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer veya zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkili kılınmak suretiyle yeni alternatifler getirilmiş, haksız fiil mağdurunun yetkili mahkeme yönünden adalete erişimi daha da kolaylaştırılmıştır.

6100 sayılı HMK 7/1 maddesinde "davalı birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde davanın açılabileceği; Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkemenin belirtilmiş olması durumunda davaya o yer mahkemesinde bakılacağı" öngörülmüştür.

Yasalarda kesin yetki olduğu anlaşılan hallerde başka yer mahkemesinde dava açılması mümkün değildir.

Yetkinin kesin olduğu bazen yasa metninde açıkça ifade edilmekte, bazende maddenin düzenleme şeklinden anlaşılabilmektedir.

HMK 7/1 maddesindeki "... Davaya ancak o yer mahkemesinde bakılır" şeklindeki mutlak ifadeden, yetkinin kesin yetki olduğu sonucu çıkmaktadır.

HMK 7/1 maddesinin hükümet gerekçesinde de (madde 12) öngörülen yetki kuralının kesin yetki kuralı olduğu vurgulanmıştır.

Ortak yetkili mahkemenin yetkisi, hükmün gerekçesinde de ifade edildiği üzere kesin yetkidir. (Ejder Yılmaz HMK sayfa 120)

Somut uyuşmazlıkta davacının yerleşim yeri İstanbul, davalıların yerleşim yeri İstanbul olup, davaya konu trafik kazası da İstanbul'da gerçekleşmiştir.

İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi haksız fiilin vuku bulduğu yer mahkemesi olarak tüm davalılar yönünden ortak yetkiyi taşıyan mahkeme olup, HMK 7/1 maddesinde öngörülen yetki kuralının kesin olması nedeniyle sonucu itibariyle doğru olan kararın onanması gerekirken yazılı gerekçe ile bozulmasına ilişkin çoğunluk görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2014/2029, Karar No: 2014/4364, Tarih: 10.04.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2029 E.  ,  2014/4364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili (Kapatılan) ...Kadastro Mahkemesine verdiği 07/03/2013 havale tarihli dava dilekçesinde, ... tarafından yapılan çalışmalarla, ...Köyünde, ... Dağı Devlet Orman sınırlamasının 3116 sayılı Kanuna göre 1944 yılında yapıldığını, daha sonra 1990 yılında 72 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından aplikasyon ve 2/B madde uygulaması yapılıp, bu çalışmalar sırasında müvekkillerine ait tarlaların orman sınırları içerisine dahil edildiğini, ancak, kanunlarda ve yönetmeliklerde belirtilen yerinde ilânlar yapılmadığı için bu kadastro çalışmalarından ve işlemlerden davacıların hiçbirinin haberi olmadığını, kanunda belirtilen ilânlar yapılmadığı için bu kadastro çalışmalarının müvekkilleri açısından kesinleşmediğini, 1944 yılında yapılan orman tahdidi ve 72 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapılan aplikasyon ve 2/B uygulamasının yok hükmünde olduğunu ileri sürerek, bu işlemlerin iptalini talep ve dava etmiştir.

HSYK'nın 04/06/2013 tarih ve 1074 sayılı kararı ile Bala Kadastro Mahkemesinin yetkisi kaldırılıp... Adliyesine bağlandığından dosya ...Kadastro Mahkemesine devrolmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman sınırlamasına itiraz niteliğindedir.

... Köyünde, K...Devlet Ormanın sınırlamasının 1944 yılında 3116 sayılı Kanuna göre 2 Nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yapıldığı ve 5. Kanunu evvel 1944 gün ve 5871 sayılı Resmi Gazetede ilân edilerek kesinleştiği, 1990 yılında 3302 sayılı Kanun uyarınca aplikasyon ve 2/B uygulaması yapılmış ve 05.12.1991 tarihinde ilân edilerek kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve yörede yapılan orman kadastrosu ve 2/B çalışmalarının kesinleştiği tarihler itibariyle, 6831 sayılı Orman Kanununun 11. maddesinde belirtilen hak düşürücü sürelerin çoktan geçtiği gözönünde bulundurularak davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 10/04/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32969, Karar No: 2016/5360, Tarih: 25.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/32969 E.  ,  2016/5360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : a-Sanıklar ... ve ... hakkkında;

TCK'nın 37/1 maddesi delaletiyle 155/2,53/1-2-3, 54 maddeleri gereğince mahkumiyet

b-Sanık ... hakkında; beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıklar ... ve ...'un mahkumiyetlerine, sanık ...'un beraatine yönelik hükümler, o yer Cumhuriyet savcısı, katılan vekili, sanıklar ..., ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Beraatine karar verilen sanık ...'un soyadının gerekçeli ve kısa kararda "..." şeklinde yazılması mahallinde düzeltilebilir hata olarak görülmüştür.

Sanıklardan ...'un kendi adına kayıtlı ... plakalı çekici ve ... plakalı dorse ile yük taşıma işi için katılan ... isimli nakliye firmasına müracaatta bulunduğu, katılan firmanın kendisiyle yaptığı sözleşme uyarınca... firmasının... fabrikasından bira yükünü yükleyerek ...'a götürmek üzere yola çıktığı, ancak yükü gitmesi gereken yere ulaştırmadığı, yükün akıbeti hakkında bilgi edinilemediği, firma şoförlerince suça konu aracın görülerek firma yetkililerine haber verilip takip edildiği, firma yetkililerince güvenlik birimlerine yapılan şikayet üzerine Jandarma tarafından tıra el konularak yapılan aramada üzerinde başka bir yük bulunduğunun anlaşıldığı, tırın içerisinde bulunan ...'un takip edildiklerini anlayınca bir petrol istasyonunda tırı durdurup başka bir araç ile ...'ya döndüğü, tır yakalandığında kullananın sanık ..., yanındaki şahsın ise sanık ... olduğunun tespit edildiği olayda, tanık ...'nın duruşmada ... ile birlikte fabrikaya gelenlerden birinin sanık ... olduğunu, ancak diğer şahsın sanık ... olup olmadığından tam emin olmadığını beyan etmesi, sanık ... duruşma savunmasında, kendisiyle birlikte bira

fabrikasına gelenlerin ... ve ... olduğunu beyan etmesi gerekçe gösterilerek sanık ...'un üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine, diğer sanıklar ... ve ...'in ise hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetlerine, suçta kullanılan tırın müsaderesine yönelik mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesi gereğince hüküm kurulurken, hapis cezasının yanında ayrıca adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, bu hususta aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 155/2. maddesi gereğince hüküm kurulurken, hapis cezasının yanında ayrıca adli para cezasına da hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, bu hususta aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ...'in, suça iştirak etmediği ve delillerin taktirinde yanılgıya düşüldüğüne, sanık ...'un suçsuz olduğuna, katılan vekilinin;suçtan zarar gören katılan şirketin zararlarının kısmen tazmin edilmesi için,araçların müsadere edilmemesi gerektiğine, O yer Cumhuriyet savcısının, müsadere kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11972, Karar No: 2022/2055, Tarih: 21.02.2022

**5. Ceza Dairesi         2021/11972 E.  ,  2022/2055 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Yasa gereğince tedbir istemi hakkında yapılan yargılama sırasında; ... 2. Çocuk Mahkemesiyle ... 4. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20/06/1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuklar hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; ... 2. Çocuk Mahkemesiyle ... 4. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı HMK'nin 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE 21/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26810, Karar No: 2013/4717, Tarih: 27.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/26810 E.  ,  2013/4717 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili Avukat ... ile 1-... Yön ve Org İnş.Tem. Turz. Oto Ltd. Şti. Vekili Avukat ... 2-... Temizlik inş. Med. Oto Gıda Teks. Tic. San. Ltd. Şti. Vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 3.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 3.5.2012 gün ve 1185-560 sayılı hükmün davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, dava dilekçesinde toplam 200,00 TL alacakla ilgili talepte bulunmuş, ıslah dilekçesi ile bilirkişi raporunda hesaplanan ve her iki şirketin de müştereken sorumlu olduğu belirtilen 1.256,83 TL nın 100,00 TL sının ... Temizlik İnş. Med. Oto Gıda Teks. Tic. San. Ltd. Şt.nden, 100,00 TL sının ... Yön. ve Org. İnş. Tem. Turz. Oto Ltd. Şt.nden ayrı ayrı, 1.056,00 TL sının davalı şirketlerden müştereken ve müteselsilen tahsiline ilişkin talepte bulunmuş olup, mahkemece 03.05.2012'de davanın kısmen kabulüne, 625,41 TL nın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2012 tarihinden itibaren 1.690,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.690,00 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 27.2.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16990, Karar No: 2015/20422, Tarih: 16.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/16990 E.  ,  2015/20422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2011/709-2013/409

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili ile; müvekkili ile davalının üç sene kadar önce davalı adına kurulmuş adi şirkette ortak olarak çalışmaya başladıklarını, bu şirketi müvekkili, davalı taraf ve davalı tarafın kaynı olan dava dışı F.. B.. ile 3 eşit paylı ortak olarak işletmeye başladıklarını, davalının eşi olan dava dışı Ünsal davacıya ortak balık çiftliği kurmayı teklif ettiğini, davacının emeği ve sermayesini, davalı tarafın ve kaynının sermayesini koyarak söz konusu işletmeyi faaliyete geçirdiklerini, davacının bu işletmenin kurulması ve devamı için pek çok harcama yaptığını, iki sene boyunca emek ve sermayesini koyduğu adi şirketten bir kuruş bile alamadığını iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ortaklık payı alacağı olarak şimdilik 5.000TL, söz konusu adi şirketin kurulması için yaptığı şimdilik 2.000,00 TL masraf alacağı olmak üzere toplam 7.000,00 TL'nin ortaklığın kurulmuş olduğu 2008 yılının 9. ayından itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesi ile; müvekkiline ait işyerinde davacının ne ortak ne işçi olduğunu, bütün resmi belgelerin müvekkili adına olduğunu, davacının bu işletmenin kurulmasında ve büyümesinde hiçbir rolü olmadığını, Yamula Barajında Serbest balıkçılık yaptığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; dinlenen tanık beyanlarına göre davacı ile davalının eşi Ünsal ve Ünsal kardeşi F.. B..'ün balık üretim çiftliği işletmek üzere eşit hisseli olarak adi ortaklık kurdukları, Ünsal polis memuru olması nedeniyle resmi kayıtların eşi olan davalı L.. B.. adına yapıldığı, ortakların balık tesisini kurup işletmeye başladıkları, davacının da ortak olarak para koyduğu, ancak daha sonra davalının eşi Ünsal Bingül'ün davacıyı sen ortak değilsin diye dışladığı gerekçesi ile davanın kabulüne, 7.000TL'nin dava tarihinden yasal faizi ile birlikte, 79.159,29 TL'nin ıslah tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık; adi ortaklıktan kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Dava konusu uyuşmazlık; adi ortaklıktan kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Adi ortaklığın tüzel kişiliği olmadığı için, taraf ehliyeti de yoktur. Bu nedenle, adi ortaklığa ilişkin davalarda, adi ortaklığı oluşturan kişilerin taraf olarak hep birlikte hareket etmeleri gerekir. Adi ortaklığa karşı açılan dava, diğer ortakların tümüne karşı yöneltilmiş demektir. Başka bir anlatımla, aktif ve pasif taraf ehliyeti tüm ortaklara aittir. Bu açıdan ortaklar arasında mecburi dava arkadaşlığı vardır. Adi ortaklık adına, üçüncü kişiler aleyhine açılacak davaların bütün ortaklar tarafından açılması gerekir. Aynı şekilde, bir ortağın diğeri aleyhine açtığı davada da, tüm ortaklar davaya dahil edilmelidir.

Somut olayda; her ne kadar davaya konu işletme davalı adına kayıtlı olsa da, mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, bu işletme konusunda; davacı, dava dışı F.. B.. ve dava dışı Ünsal Bingül arasında bir adi ortaklık bulunduğu anlaşılmaktadır. Buna göre davanın; davaya konu adi ortaklığın asıl ortakları olan F.. B.. ve Ünsal de yöneltilmesi gerekmektedir.

Bozma nedenine göre davalının itirazlarının daha sonra incelenmesine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.