muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5427, Karar No: 2018/1373, Tarih: 26.02.2018

Bu yasal düzenlemeler ile tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre oluşan ve ilgilileri adına tapuya kaydedilen taşınmazlardan nitelik yitirdiği gerekçesiyle orman sınırı dışına çıkartılan taşınmazlar hakkında verilen tapu iptal ve tescil kararı kesinleşmiş ve infaz edilerek Hazine adına tescil edilmiş olan taşınmazlar, ilgililerinin 2 yıl içinde başvurusu halinde aynı maddenin dördüncü fıkrasındaki şartları taşımamaları halinde yalnızca önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına iade edilecektir. Şayet, iptaline karar verilip Hazine adına tapuya tescil edilen taşınmaz, özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına oluşmuş tapu kayıtlarından ise, 6292 sayılı Kanunun 7/1-b maddesi uyarınca önceki maliklerine veya kanuni ya da akdî haleflerine bedelsiz olarak iade edilebilecektir. Görüldüğü üzere, iptal edilen tapu kaydının oluşumuna göre, iade edilecek kişilerde ilgili maddelerde açıkça belirlenmiştir.

Ayrıca, aynı Kanunun 7/4. maddesinde “Bu maddeye göre ilgililerine iade edilmesi gereken taşınmazlardan orman olduğu iddiasıyla Orman Genel Müdürlüğünce açılan davalar sonucunda orman niteliğiyle Hazine adına tescil edilen, fiilen orman niteliğinde olan veya bu nedenle dava açılması gereken, ağaçlandırılmak üzere Orman Genel Müdürlüğüne tahsis edilen, kamu hizmetlerine ayrılan veya bu amaçla kullanılan, özel kanunlar gereğince değerlendirilmesi gereken veya Maliye Bakanlığınca belirlenen taşınmazlar ilgililerine iade edilmez. Bu taşınmazların yerine, idarece belirlenen ve ilgililerince itiraz ve dava konusu edilmeksizin kabul edilen rayiç bedelleri ödenebilir veya rayiç bedellerine uygun taşınmazlar verilebilir.” hükmü düzenlenmiştir.

6292 sayılı kanunun uygulanma esas ve usullerini göstermek üzere çıkarılan 345 sayılı milli emlak genel tebliğinin 10 maddesinde “Tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan veya özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan (karşılığında daha önce taşınmaz verilen ya da bedel ödenenler ile mahkemelerce verilen kararlara göre tazminat ödenenler hariç) taşınmazlardan açılan davalar sonucunda mahkemelerce kişiler adına olan tapuları iptal edilerek; orman vasfıyla tapuda Hazine adına tescil edilen ve daha sonra Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan veya doğrudan Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu gerekçesiyle Hazine adına tapuya tescil edilenler ilgililerine iade edilecektir.” hükmü bulunmakta ise de Anayasanın 138. maddesinde

de yer alan, "Normlar hiyerarşisi" ilkesi uyarınca, hukuk kuralları yukarıdan aşağıya doğru "Anayasa", "Kanun", "Kanun Hükmünde Kararname", "Tüzük", "Yönetmelik" ve "Diğer alt düzenleyici işlemler (Yönerge, Genelge vb.)" şeklinde sıralanmakta olup, alt kademe yer alan bir normun üst kademedeki norma aykırı olması ya da onun kapsamını aşan düzenlemeler içermesi mümkün bulunmamaktadır. Bu durum, “Genel kurallar, usulü dairesinde değiştirilinceye veya kaldırılıncaya kadar, düzenleyici işlem tesis etme yetkisi olan makam ve kurumları da bağlar” şeklinde ifade edilen “Tu patere legem quam facisti” prensibi ile izah olunmaktadır. Bu ilkenin doğal sonucu olarak, normlar hiyerarşisinde üst kademede yer alan yasal kurallara aykırı düzenleyici tasarrufların idare tarafından yürürlüğe konulması durumunda idari tasarruf yerine yasal düzenlemenin uygulanması gerektiği şüphesizdir.

Yukarıda yapılan açıklamalara göre, gerek 6292 sayılı Kanunda gerekse Kanunun gerekçesinde, orman olması nedeniyle iptal edilen şahıs tapularına konu alanların, sonradan 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılması halinde iade edileceklerine ilişkin bir düzenleme bulunmadığından, 345 sayılı milli emlak genel tebliğinde Kanunun kapsamını genişletecek şekilde yorum yapılması yerinde değildir. dosya kapsamında sureti yer alan 19.07.2013 günlü Maliye Bakanlığı Maliye Uzmanlığının 2013/ 2, 3, 5, 2 ve 3 sayılı inceleme raporunda da orman olduğu gerekçesi ile tapusu iptal edilen bir taşınmaza ilişkin iptal kararı sonrasında şahsın 6292 sayılı Kanun kapsamında hak sahibi olarak değerlendirilmesinin mümkün olmadığı görüşüne yer verilmiştir.

Tüm bu açıklamalar ışığında mahkemece davacı yanın dayanağı tapu kaydı kapsamında kalan taşınmazın tapusunun orman olduğu gerekçesi ile iptal edilerek Hazine adına tescil edilmesi ve aynı yerin daha sonra yapılan 2/B madde uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarılması halinde iptaline karar verilen tapu maliki ve halefinin süresi içinde 6292 sayılı Kanuna dayalı olarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açabileceği yorumu ile davacının tapu malikinin halefi olduğu somut olayda davanın kabulüne karar verilmesi yerinde değildir.

Şöyle ki; dosya kapsamının incelenmesinden; davacı yanın dayanağı 21 Eylül 1970 tarih 64 sıra numaralı tapu kaydının ½ hissesinin ... oğlu ..., ½ hissesinin Hasan oğlu ... adına kayıtlı iken 1971 yılında yapılan tapulamada 304 ve 305 parsellere revizyon gördüğü, 304 parsel sayılı taşınmazın 511,00 m2 yüzölçümü ve arsa vasfı ile ... oğlu ..., 305 parsel sayılı taşınmazın ise 559,00 m2 yüzölçümü ve arsa vasfı ile Hasan oğlu ... adına tespit edildiği, Üsküdar Tapulama Mahkemesinin 19/12/1977 tarih 1973/85-148 sayılı ilamı ile 305 parselin orman tahdit haritası hudutları içinde kaldığı anlaşıldığından tahdit haritası tapuya tescil edilmiş ise 766 sayılı Kanunun 46/son; edilmemiş ise 46/I maddesi gereğince tapu sicil muhafızlığınca işlem yapılmasına karar verildiği, hükmün kesinleşmesi sonrasında taşınmazın orman olarak terk edildiği, orman olarak terk edilen 305 nolu parsel ve civar parseller 400 nolu parsel adı altında orman olarak tescil edildiği; 400 nolu orman parselinin orman sınırları dışına çıkartılarak 431, 432, 433, 434 ve 435 parsellerin oluştuğu; 432 nolu parselin yörede 1995 yılında yapılıp 10/03/1997 ila 08/04/1997 tarihleri arasında ilan edilen kadastro sırasında Alemdağ mahallesi, 128 ada 9 sayılı 414,44 m² yüzölçümündeki taşınmaz olarak kadastro tutanağının beyanlar hanesine, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarıldığı yazılarak “Bahçe” vasfıyla Hazine adına tespit ve itirazsız kesinleşerek tapuya tescil edildiği, daha sonra 5831 sayılı Kanunun 8. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununa eklenen Ek-4. maddesine göre yapılan güncelleme çalışmasında, taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine “İş bu taşınmaz bahçe ve üzerindeki bina Fikri oğlu ...’ın kullanımındadır” şeklinde kullanıcı şerhi konulduğu anlaşılmıştır.

Davacı vekili; müvekkilinin dava konusu 128 ada 9 parsel sayılı taşınmazın 6292 sayılı Kanun kapsamında adına tescili için Kartal 7. Noterliğinin 06/06/2012 tarih 14723 yevmiye numarası ile eski tapunun maliki ...’dan muvafakat aldığını, müvekkilinin 6292 sayılı Kanundan yararlanarak taşınmazı doğrudan satın alma hakkına sahip olduğunu ancak 6292 sayılı Kanunun taşınmazın evveliyatının tapulu olması durumunda eski tapu kayıt maliklerinin veya mirasçılarının talep etmesi halinde hak sahibi olarak belirlenen kullanıcıların bu kanundan yararlanacaklarını ve taşınmazın bedelsiz olarak önceki tapu kayıt malikine veya mirasçılarına iadesini öngördüğünü, somut olayda müvekkilinin de akdi halef olduğu ve yasadan yararlanma hakkı olduğunu belirterek dava konusu taşınmazın bedelsiz olarak tapuda müvekkili adına tescili isteminde bulunmuştur.

6292 sayılı Kanunun 7. maddesinin 1/a bendinde belirtildiği üzere Tapu ve Kadastro veya İmar Mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda kişiler adına kayıtlı olan taşınmazların Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilmesi kişilerin 6292 sayılı Kanunda belirtilen haklardan yararlanması için yeterli ve gerekli olup davacı yanın akdi halefi olduğu eski tapunun maliki ...’ın tapusunun maliki ...’ın tapusunun revizyon gördüğü 305 parsel sayılı taşınmazın orman tahdit haritası hudutları içinde kaldığı anlaşıldığından orman olarak terk edilmiştir. Bu hali ile davacı yanın dayanağı tapunun revizyon gördüğü taşınmazın hükmen orman olduğu ve sonradan 2/B uygulaması ile orman sınırları dışına çıkarıldığı anlaşılmakla yukarıda belirtilen kanun maddelerine uygun düşmeyen davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksine düşüncelerle kanun hükümlerinin hatalı yorumlanması ve delillerin yanlış taktiri ile yazılı olduğu gibi hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26/02/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16162, Karar No: 2022/4226, Tarih: 10.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/16162 E.  ,  2022/4226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hısızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihllai suçundan hüküm kurulurken uygulanan maddenin TCK'nın 116/2 yerine 116/1 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 10/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1261, Karar No: 2020/5521, Tarih: 15.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/1261 E.  ,  2020/5521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmiş, davalılardan... Elektrik Temizlik Taah. San. Ltd. Şti. avukatı tarafından duruşma talep edilmiş ise de; HUMK'un 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 15/06/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4383, Karar No: 2019/9, Tarih: 21.01.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/4383 E.  ,  2019/9 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında; TCK'nin 87/4, 29, 62/1 ve CMUK'un 326/son maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası,

2- Sanık ... hakkında; TCK'nin 87/4, 29 ve 62/1. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık ... müdafiinin hükmolunan cezanın miktarı itibariyle yerinde görülmeyen ve süresinden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme talebinin CMUK’un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'nin maktul ...'e yönelik eylemlerinin sübutu kabul, kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine kurulan hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin sübuta, suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, maktulün sert ve künt bir cisim ile birden fazla vurmaya bağlı olarak kafatasıda ayrıklı kırık hattına, epidural ve subdural hematoma, beyin doku harabiyetine ve gelişen komplikasyonlara bağlı olarak öldüğü anlaşılan olayda; maktulde oluşan yaraların niteliğine göre sanıkların eyleme bağlı olarak açığa çıkan kasıtlarının maktulü öldürmeye yönelik olduğu ve bu nedenle haklarında kasten öldürme suçlarından mahkumiyet hükümleri kurulması gerektiği gözetilmeden suçların nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçlarından hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin CMUK'un 326/son maddesi gözetilmek kaydıyla tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/01/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5981, Karar No: 2019/5274, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/5981 E.  ,  2019/5274 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı Kanun'un 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.maddeden sözedilip, bu madde kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf talebi, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Hukuk Dairesince, karar gerekçesi yerinde görülerek esastan reddedilmiş; davacı bu sefer temyiz talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürülüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, özellikle de, davadan önce bir ödeme olgusu olup olmadığı, var ise, bunun borcu sona erdirip erdirmediği hususu üzerinde durulup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.01.2015 tarih 2014/3-8 E., 2015/10 K. sayılı kararı da gözetilerek, gerekirse konusunun uzmanı bilirkişiden rapor da alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak, İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2020/1302, Karar No: 2020/1890, Tarih: 29.06.2020

**15. Hukuk Dairesi         2020/1302 E.  ,  2020/1890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :... 3. Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’nce verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, taraflar arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan tapu iptâli ve tescil istemine ilişkin olup ilk derece mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Karara karşı davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuş, görevli ve yetkili Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici, davalı arsa sahibidir.

Davacı, dava dışı arsa sahipleri ve davalı ile aralarında düzenlenen 23.02.2015 tarihli Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi gereğince kendisine düşen bağımsız bölümlerin satış yetkilerinin verilmesi gerektiğini, edimini tam ve eksiksiz ifa etmiş olmasına karşın davalı arsa sahibinin 9, 13 ve 17 nolu bağımsız bölümlerin satışı için yetki vermediğini, davalı dışındaki arsa sahiplerinin gerekli vekâleti verdiklerini belirterek 9, 13 ve 17 nolu bağımsız bölümlerdeki davalı adına kayıtlı hisselerin tapu kayıtlarının iptâli ile adına tescil edilmesini talep etmiştir.

Davalı savunmasında, davacının sözleşme edimlerini tam ve gereği gibi ifa etmediğini, sözleşmenin 20. maddesi gereği arsa sahiplerine ait olacak A blok 3. kattaki daireyi 120.000,00 TL bedel karşılığı alması gerekir iken almadığını, daire m2'lerinin aynı olması kararlaştırılmış olmasına karşın m2'lerde farklılıklar olduğunu, sözleşmeye göre parselleri tevhit etmesi gerekir iken iki parsel olarak tevhit yapıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince 6098 sayılı TBK'nın 97. maddesindeki "Karşılıklı borç yükleyen bir sözleşmenin ifası isteminde bulunan tarafın, kendi borcunu ifa etmiş ya da ifasını önermiş olması gerekir." şeklindeki düzenleme gereğince davacı yüklenicini sözleşmenin 20. maddesinde düzenlenen arsa sahiplerine ait daireyi satın alma edimini ifa etmeden, davalıdan satış yetkisi talep edemeyeceği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Adana Bölge Adliye Mahkemesi'nce, davacının istinaf başvurusu esastan ret edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre yüklenici, inşaatı sözleşmede kararlaştırıldığı şekilde bitirmekle yükümlü olup, inşaatın bitiminde ve sözleşmede belirtilen aşamalarda arsa sahiplerinin tapu devir borcu bulunmaktadır. Sözleşmenin 20. maddesinde kararlaştırılan düzenleme, yüklenicinin arsa sahiplerine ait bir daireyi satın alması ile ilgili olup, inşaatın sözleşme kapsamında yapılması halinde elde edebileceği hakları almasına engel olabilecek bir yükümlülük değildir. Mahkemece yapılacak iş; davacı yüklenicinin, sözleşme kapsamındaki imalât ile ilgili yükümlülüklerini yerine getirip getirmediğinin, dava konusu bağımsız bölümlerin tapularını almaya hak kazanıp kazanmadığının, ifraz ve tevhitlerin sözleşmedeki edimlere etkisinin, alınacak bilirkişi raporuyla incelettirerek sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Bu nedenle eksik inceleme ve yanılgılı hukuki yorum ile karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyize konu kararın HMK 371. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 267,80 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, 29.06.2020 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2370, Karar No: 2010/2834, Tarih: 22.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/2370 E.  ,  2010/2834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, yakınanın işyerine müşteri sıfatıyla girerek hırsızlık suçunu işlemeye kalkıştığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğunun gözetilmemesi,

2- Sanığın, işyerinde çaldığı sigaralarla dışarıya çıkarken, fark edilmesi üzerine yakalanıp sigaralara da el konulmuş olmasına göre, eyleminin kalkışma aşamasında kaldığı gözetilmeyerek tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

3- 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği, sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken ve değer olarak gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

4- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 491/3, 62/1, 81/2-3. maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun aynı suça uyan 142/1-b, 35/2, 53/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 5237 sayılı Yasanın sanık yararına olduğunun gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

5- 5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 22.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.