muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/855, Karar No: 2009/1799, Tarih: 13.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/855 E.  ,  2009/1799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.02.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın Pozantı ilçesi Akçatekir Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında Beşoluk, Elmalı Boğazı, Nanelik, Topakardıç, Boyun, İladinli, Gedik, Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak ... yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan ... bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.02.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2553, Karar No: 2025/804, Tarih: 12.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/2553 E.  ,  2025/804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/123 Esas, 2023/1444 Karar

HÜKÜM : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 3. Asliye Hukuk Mahkemesi (Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla)

SAYISI : 2018/1096 E., 2020/171 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı şirketin kurulduğu günden bu yana “...” markası ile hizmet verdiğini, 2013 yılında da "..." markasını tescil ettirdiğini, davalıların davacı markası ile benzer nitelikteki “... CADDE BALIK ET RESTAURANT” ibaresini kötüniyetle tescil ettirdiğini, taraflara ait restoranların birbirine çok yakın olduğunu, davalıların zikredilen markasal kullanımı sebebiyle ortalama tüketicinin, işletmeler arasında idari ve ekonomik bir bağlantı bulunduğunu hatta müvekkilinin Mersin'de ikinci bir şube açtığını düşünebileceğini, davalıların eylemlerinin davacının marka haklarına tecavüz oluşturduğu gibi haksız rekabet de teşkil ettiğini ileri sürerek davacı markasına tecavüzünün tespitine, meni’ne, refine, davalıların hukuka, ticari ahlak ve teamüle aykırı eylemleri ile yol açmış oldukları haksız rekabetin tespitine, menine ve refine, davalının 2018/61945 sayılı "... CADDE BALIK ET RESTAURANT" markasının hükümsüzlüğüne, davacının uğramış olduğu zararlara binaen fazlaya dair ve maddi tazminata dair hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL manevi tazminatın davacıya ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; markaların birbirine benzemediğini, "..." ibaresinin çok eskilerden beri davalı gerçek kişi tarafından fiilen kullanıldığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf markaları arasında karıştırılma tehlikesine sebep olabilecek derecede benzerlik bulunmadığı, bu kapsamda davacı markasından doğan haklarını ihlal edilmediği ve davalı markasının haksız rekabet oluşturmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, meni, refi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, markaya tecavüzün ve haksız rekabetin tespiti, meni, refi ve manevi tazminat talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12.02.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/780, Karar No: 2012/2429, Tarih: 28.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/780 E.  ,  2012/2429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif üyesi iken, kooperatif ana sözleşmesine aykırı olarak ihraç edildiğini ileri sürerek ihraç kararının iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının kooperatife üye olduktan sonra kooperatifin ticari faaliyetlerine katılmadığı, başka bir nakliye firmasından iş aldığı, bunun ana sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen kooperatif amacına aykırı olduğu, bu durum karşısında davalı kooperatifin üyelikten ihraç kararının yerinde olduğu, ayrıca üyelikten ihraç kararının iptalini isteyen davacının bu iptal kararının doğru olmadığının ispat külfeti altında olmasına rağmen mahkemece kendisinden istenen faturaları ve muhasebe defterlerini ibraz etmediği gerekçesiyle davanın reddine karar vermiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ihraç kararının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmiştir. Bu itibarla, mahkemece, kooperatif konusunda uzman bir bilirkişi seçilerek, kooperatif defter, kayıt belgeleri, yönetim ve genel kurul kararları ile davacının elindeki delil ve belgeler istenerek davacının kooperatif ile ilişkisinin fiilen ve hukuken devam edip etmediği, davacının kooperatifin zararına olabilecek, Kooperatifler Kanunu'na ve ana sözleşme hükümlerine aykırı işlem yapıp yapmadığı, davacı ile benzer statüde olan diğer ortaklara karşı kooperatifin eşitlik ilkesine uygun davranıp davranmadığı, üyelikten ihraç şartlarının oluşup oluşmadığı hususlarında gerekçeli, açıklamalı ve denetime elverişli rapor alınarak oluşacak uygun sonuç dairesinde karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ :Yukarıda açıklanan gerekçelerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6577, Karar No: 2021/4280, Tarih: 18.02.2021

**9. Hukuk Dairesi         2019/6577 E.  ,  2021/4280 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01/07/1992 tarihinde ... Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü'nde işçi olarak çalışmaya başladığını, 01.03.2005 tarihinde ... İl Özel İdaresi'ne devrolduğunu, sonrasında 6360 sayılı Yasa gereği ... İl Özel İdaresinin tasfiyesi ile ... Büyükşehir Belediyesine devredildiğini ve halen davalı ... Su Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğünde çalışmasını sürdürdüğünü, Türkiye Yol İş Sendikası ile işveren adına TÜHİS arasında yapılan toplu iş sözleşmesi gereği davacının bağlı olduğu inşaat iş kolunun devredilen Belediye Başkanlığının diğer işçilerinin bağlı olduğu genel işler iş kolundan ayrık tutulduğunu, bu kapsamda 01/03/2013 tarihli toplu iş sözleşmesi hükümlerinin 01/03/2015 tarihinden itibaren müvekkili yönünden bireysel iş sözleşmesi hükümlerine dönüştürülerek 01/03/2013 tarihli toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan haklarının sürdürülmesi gerektiğini, ... Sendikası ile davalı arasında yapılan toplu iş sözleşmesinde ücret yönünden aleyhe hükümler konulduğu gibi müktesep haklardan olan pozisyonların da yok sayıldığını, bu durumun nitelik gereklerine ve görev tanımı yönetmeliğine aykırı olduğunu, inşaat iş koluna mensup Özel İdareden devralınan müvekkilin genel işler iş kolunda değil inşaat iş kolunda değerlendirilmesi, ücret zamlarının ve diğer sosyal haklarının 01/03/2015-01/03/2017 dönemini kapsayan 2015 yılına ait kamu toplu iş sözleşmeleri çerçeve anlaşma protokolüne göre belirlenmesi gerektiğini ve Yol İş Sendikası ile TÜHİS arasında imzalanan 01/03/2015 - 01/03/2017 arasındaki dönem için imzalanan Toplu İş Sözleşmesi'nin ücrete ve sosyal haklara ilişkin hükümlerinin müvekkili hakkında bireysel iş sözleşmesi olarak uygulanması gerektiğinin tespiti ve buna göre ücret farklarının hesaplanması gerektiğini, müvekkilinin 2002 yılından bu yana ... Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü bünyesinde akaryakıt ambar görevlisi ve son olarak satın alma görevlisi olarak üst pozisyonlarda çalıştırılmasına karşın maaşının daha düşük pozisyon olan iş makinesi yağcısı olarak gösterildiğini, bu nedenle ücretlerinin eksik hesaplanıp ödendiğini, bu durumun ilerleyen yıllarda aleyhine ücret farklılığının doğmasına yol açtığını, davalı idare tarafından toplu iş sözleşmesinin 98/3

... Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü bünyesinde akaryakıt ambar görevlisi ve son olarak satın alma görevlisi olarak üst pozisyonlarda çalıştırılmasına karşın maaşının daha düşük pozisyon olan iş makinesi yağcısı olarak gösterildiğini, bu nedenle ücretlerinin eksik hesaplanıp ödendiğini, bu durumun ilerleyen yıllarda aleyhine ücret farklılığının doğmasına yol açtığını, davalı idare tarafından toplu iş sözleşmesinin 98/3. maddesine aykırı hareket edilerek derece kademe intibakı yapıldığını, 1985 yılında işe başlayan müvekkili için 2001 yılına kadar olan dönem içinde her bir yılın ayrı ayrı değerlendirilerek olması gereken derece ve kademesinin belirlenmesi gerekirken toplu iş sözleşmesine aykırı davranıldığını, sonuç olarak müvekkilinin kadroya alınma tarihine kadar olan çalışma sürelerinin eksik hesaplandığını, başlangıçtan itibaren hatalı işlem yapılması nedeniyle ilerleyen yıllar içinde de müvekkilinin kadro ve derecesinin hatalı belirlendiğini, 2002 yılından itibaren baskın olarak akaryakıt ambar görevlisi ve satın alma görevlisi olarak çalıştığını ancak maaşının daha düşük pozisyondan ödendiğini,yine müvekkiline sağlanan ve parayla ölçülebilen ikramiye, prim ve diğer sosyal yardımlar ile fazla çalışma ücretleri ile akdi ve yasal tediyelerin de eksik ödendiğini ileri sürerek, Yol-İş Sendikası ile TÜHİS arasında son olarak 01/03/2015 - 01/03/2017 tarihleri arasında akdedilen toplu iş sözleşmesinin, ücrete ve sosyal haklara ilişkin hükümlerinin davacı hakkında bireysel iş sözleşmesi olarak uygulanması gerektiğinin tespitine, davacının 2002 yılından itibaren akaryakıt ambar görevlisi ve satın alma görevlisi olarak çalıştırıldığının ve iş makinesi sürücü operatörü pozisyonu üzerinden eklenmeyen derece ve kademelerinin yeniden hesaplanarak dava tarihi itibariyle olması gereken derece ve kademesinin tespitine, tespit edilecek derece ve kademesine göre derece ve kademe farkından kaynaklanan dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık fark ücret alacaklarının tespiti ile ücret farkı alacağının, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının, ilave tediye farkı alacağının, akdi ikramiye farkı alacağının, fazla mesai ücreti farkı alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, 06.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6360 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 10. fıkrasında “…devredilen veya nakledilen işçilerin ücret ile diğer mali ve sosyal hakları toplu iş sözleşmesi bulunan işçiler bakımından yenileri düzenleninceye kadar devir veya nakil işleminden önce tabi oldukları toplu iş sözleşmesi hükümlerine göre,toplu iş sözleşmesi olmayan işçiler bakımından 2012 yılı eylül ayında geçerli olan bireysel iş sözleşmesi hükümlerine göre belirlenir” düzenlemesi bulunduğunu, diğer yandan 26/03/2014 tarih ve 28953 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan İşkolları Yönetmeliğinde Değişik Yapılmasına Daire Yönetmeliğin 8. Maddesindeki düzenlemeye göre davacının genel işler işkoluna dahil edildiğini, davacının 1985 yılında Köy Hizmetleri İl Müdürlüğünde çalışmaya başlaması ve akabinde bu kurumun kapatılmasından sonra 6360 Sayılı Yasa kapsamında davalı kurumun devrinin yapıldığını ve davacının da davalı İdare kapsamında bulunan Fen İşleri Daire Başkanlığında çalışmaya başladığını, davacının Yol İş Sendikası ile TÜHİS arasında imzalanan 01/03/2013-28/02/2015 tarihleri arasında geçerli olan toplu iş sözleşmesi hükümlerinden faydalandığını, ancak İşkolları Yönetmeliğinde yapılan değişiklik ile genel işler işkoluna alındığını ve buna göre 01/03/2015 - 01/03/2017 dönemini kapsayan ve adı geçen sendika ile TÜHİS arasında akdedilen toplu iş sözleşmesinden yararlanabilmesinin mümkün olmadığını, Yol İş Sendikası üyeliği sona eren davacının tarafı olmadığı bir sendikanın imzaladığı Toplu İş Sözleşmesin' den yararlanamayacağını, davacının 01/03/2013 tarihinden itibaren iş makinesi sürücüsü operatörü olarak atandığını, söz konusu tarihten itibarende buna göre ücretinin ödendiğini, buna göre derece ve kademesinin yanlış değerlendirildiği ve hatalı veya eksik ücret ödendiği iddiasının yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan deliller ile bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı taraf istinaf başvurusunda

bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Somut uyuşmazlıkta; davacı vekili, müvekkilinin 01.07.1992 tarihinde dava dışı kapatılan Köy Hizmetleri İl Müdürlüğünde işe başladığını, 02.02.2001 tarihinde kadroya geçirildiğini, 12.11.2012 tarihinde ... İl Özel İdaresinin tasfiye sürecine girmesi ve yasal düzenlemeler ile davalı ... Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğü’ne devredildiğini, davacının 2001 yılında kadroya alınırken geçici işçilikte geçen hizmetinin dikkate alınmadığını, ilk defa işe giriyormuş gibi işlem yapıldığını, ayrıca o tarihe dek sürücü operatörü olarak görev yapmasına ve intibak sonucu kadrosunun 4.dereceden başlatılmasının gerekmesine karşın, iş makinası yağcısı olarak 2. dereceden başlatıldığını, 2002 yılından itibaren ise ambar görevlisi olarak çalışmasına karşın ve pozisyonunun hatalı olarak, iş makinası yağcısıymış gibi devam ettirildiğini, hatalı derece ve kademe nedeniyle eksik ücret ödemesi yapıldığını, ayrıca, ... İl Özel İdaresi nezdinde çalışırken üyesi olduğu Türkiye Yol İş Sendikası ile işveren adına TÜHİS arasında imzalanan toplu iş sözleşmesinden yararlandığını, 26.03.2014 tarihli İşkolları Yönetmeliğinde yapılan değişiklikte İl Özel İdarelerinden başka kamu kurum ve kuruluşları ile mahalli idarelere 30 Mart 2014 tarihinden sonra devredilen işçilerin şahsına münhasır olmak üzere bu işçiler tarafından yerine getirilen işlerin İş Kolları Yönetmeliğinin 13 sıra numaralı inşaat işkolu bölümünde düzenlendiğini, buna göre Özel İdareden devredilen işçilerin bağlı olduğu inşaat iş kolunun, Büyükşehir Belediyelerinin diğer işçilerinin bağlı olduğu genel işler işkolundan ayrık tutulduğu ,bu düzenlemenin amacının, davacı ve bu durumdaki işçilerin iş kolu konusundaki sendikal hak ve menfaatlerinin korunması ve Yol İş Sendikası ile olan bağının Büyükşehir Belediyesine taşınması olduğunu, buna göre bu bağın devam etmesi nedeniyle, davacının devrinden sonra da 01.03.2013 tarihli toplu iş sözleşmesi hükümlerinin bireysel iş sözleşmesine dönüşerek davacının haklarının sürdüğünü, nitekim ..