muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7795, Karar No: 2014/6869, Tarih: 09.04.2014

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 esas, 2013/15593 sayılı ilâmında belirtildiği üzere; "Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı Kanun’un “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un "Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur. Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de bunların dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir. 24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.” 5237 sayılı Kanun'un “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir... Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir. 4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez." şeklindeki açıklamaları dikkate alındığında somut olayda Yeşilırmak Elektrik Dağıtım A.Ş'nin suç tarihi olan 14/04/2012 tarihinde özelleştirilmiş olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 14.04.2012 tarihli mühür bozma tutanağına konu 12.10.2011 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan Yeşilırmak Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi’nin mühürleme tarihinden önce 29.12.2010 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK’nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görüldüğünden, Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 24.04.2013 gün ve 2012/1245 E., 2013/463 K. sayılı kararının CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19874, Karar No: 2016/5915, Tarih: 26.05.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/19874 E.  ,  2016/5915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 95 parsel sayılı 3030 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ifraz, taksim, satın alma, tapu kaydı, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... oğlu ... adına tespit edilmiştir. İtirazı kadastro komisyonunda reddedilen davacı Hazine vekili tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişmeli parselin davacı Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın tarafların tutunduğu tapu kayıtlarının kapsamında kaldığı ve tapu kayıtlarının çakıştığı, ancak Hazine tapusunun eski tarihli olduğu kabul edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın davalı Hazine adına tesciline karar verilmiş ise de, yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Tapu kayıtlarının çakışması halinde doğru temele dayanan eski tarihli tapu kaydına değer vermek gerekmektedir. Hangi kaydın eski tarihli olduğu, tedavül kayıtlarının tarihlerine göre değil, ilk tesis tarihlerine göre belirlenmelidir. Keza, bir kaydın doğru temele dayanıp dayanmadığının belirlenebilmesi için de ilk tesis kaydının ve tesis nedenlerinin bilinmesi gereklidir. Ne var ki, somut olayda davalı tarafın tutunduğu tapu kaydının tesisinden itibaren getirtilip incelenmesi gerektiği halde geldi kaydı olan Eylül 1926 tarihli (23) numaralı kaydın geldisi olarak görünen Kanuni Sani 1922 tarihli ve (40) numaralı tapu kaydı tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile dosya içine getirtilmediğinden hangi tapunun daha eski tarihli olduğunun belirlenebilmesi mümkün değildir. Diğer taraftan, çekişmeli taşınmaza komşu tüm taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ile dayanak kayıtları da tüm tesis ve tedavülleri ile birlikte getirtilmemiş ve yerel bilirkişi ile tanık sözleri komşu taşınmazlara ait kayıt ve belgelerle denetlenmemiştir. Bu nedenle, tapu kayıtlarının kapsamlarının doğru olarak tespit edildiği de söylenemez. O halde, mahkemece, doğru sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle davalı tarafın tutunduğu tapu kaydı ilk tesisinden itibaren bütün tedavülleri ile birlikte istenmeli, çekişmeli taşınmaza komşu bütün taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanağı belgeler tesis ve tedavülleri ile birlikte getirtilmeli, bundan sonra mahallinde üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, uzman fen bilirkişisi ve taraf tanıklarının katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte, tarafların tutundukları tapu kayıtlarının bütün sınırları tek tek okunarak bu sınırlar hususunda yerel bilirkişilerden ayrıntılı bilgi alınmalı, yerel bilirkişilerce bilinemeyen sınırlar yönünden taraflara tanıkla kanıtlama olanağı sağlanmalı, uzman fen bilirkişisinden yerel bilirkişi ve tanıklarca gösterilen sınırları haritasında göstermesi ve kayıt kapsamlarını işaretlemesi istenmelidir. Yapılan uygulama sonucunda tapu kayıtlarının çakıştığı sonucuna varılırsa bu durumda, doğru temele dayanan eski tarihli tapu kaydına değer verilmeli, Hazine tapusunun eski tarihli olduğunun anlaşılması halinde davalı tapusunun Hazinenin temliki ile oluşup oluşmadığı, Hazinenin temliki ile oluşmuşsa eski tarihli olmasa da Hazinenin temliki ile oluşan kayda değer vermek gerektiği göz önüne alınarak ve tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir

. Yapılan uygulama sonucunda tapu kayıtlarının çakıştığı sonucuna varılırsa bu durumda, doğru temele dayanan eski tarihli tapu kaydına değer verilmeli, Hazine tapusunun eski tarihli olduğunun anlaşılması halinde davalı tapusunun Hazinenin temliki ile oluşup oluşmadığı, Hazinenin temliki ile oluşmuşsa eski tarihli olmasa da Hazinenin temliki ile oluşan kayda değer vermek gerektiği göz önüne alınarak ve tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, açıklanan şekilde bir inceleme ve araştırma yapılmadan yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7034, Karar No: 2021/4525, Tarih: 04.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/7034 E.  ,  2021/4525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... ile birlikte, katılan ...’e karşı işledikleri iddia olunan eylemlerinden ötürü yaşının küçüklüğü nedeniyle evrakı ayrılıp hakkında kamu davası açılan suça sürüklenen çocuk ... hakkındaki İstanbul Anadolu 2. Çocuk Mahkemesinin 19/02/2015 tarihli 2013/932 E.,2015/62 K. sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyizi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 09/04/2019 tarihli, 2018/13266 E., 2019/5915 K. sayılı kararı incelenerek mala zarar verme suçundan temyiz talebinin reddine, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün onanmasına, hırsızlık suçundan kurulan hükmün ise bozulmasına karar verildiğinin, bozma üzerine hırsızlık suçundan verilen İstanbul Anadolu 2. Çocuk Mahkemesinin 26/02/2020 tarihli 2019/343 E., 2020/153 K. sayılı mahkumiyet kararının ise suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 24/11/2020 tarihli, 2020/6879 E., 2020/11940 K. sayılı ilamı onandığının ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 03/11/2020 tarihli ve 245 sayılı kararıyla Yüksek Yargıtay 13. Ceza Dairesinin kapatılarak dosyalarının Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesine devredildiğinin anlaşılması karşısında, atılı suçları birlikte işlediği iddia edilen sanık ... hakkındaki temyiz talebinin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden dosyanın Yüksek Yargıtay 6. Ceza Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 04/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14745, Karar No: 2013/1801, Tarih: 30.01.2013

**19. Hukuk Dairesi         2012/14745 E.  ,  2013/1801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; davalının keşideci olduğu ve dava dışı ...'ın cirosuyla müvekkiline intikal eden 10.000 TL tutarlı hamiline yazılı çeke dayalı olarak müvekkilince davalı aleyhine takip başlatılmış ise de davalının yetkiye ve borca itirazı üzerine takibin durduğunu, oysa çekin takibin yapıldığı yer olan Kandıra'da davalı yanca dava dışı hamile yaptırılan inşaat işçiliğine karşılık verildiğini hem sözleşmenin ifa yeri hem de müvekkilin ikametgahı Kandıra olduğundan dolayı icra dairesinin yetkisine yönelik itirazın haksız olduğunu belirterek, itirazın iptaliyle, takibin devamına ve %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe konu senedin çek vasfını taşımadığı gibi, yanlar arasında bir anlaşma da bulunmadığını ve yetkili mahkemenin müvekkili ikametgahının bulunduğu ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; davacı yanın ilamsız takip yolunu seçmiş olduğu ve böylece yetkili icra dairesinin davalı ikametgahının bulunduğu ... İcra Dairesi olduğundan bahisle yetkisizlik itirazının kabulüne ve takip dosyasının istem halinde yetkili ... İcra Dairesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı yanca hem icra dairesinin hem de mahkemenin yetkisine yönelik itirazlarda bulunulması üzerine, mahkemece İİK. 50. maddesi uyarınca değerlendirme yapılarak, davalı borçlunun ikametgahının bulunduğu yer olan ... İcra Daireleri yetkili icra dairesi olarak saptanmış ise de; neticeten yetkili icra dairesinde geçerli bir takip yapılmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5894, Karar No: 2022/8367, Tarih: 28.06.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5894 E.  ,  2022/8367 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ :... 27. Hukuk Dairesi

TARİHİ : 15.03.2022

NUMARASI : 2019/1381-2022/608

DAVACI : ERGÜL SARIŞIK ADINA VEKİLİ AVUKAT NESLİHAN ASLAN

DAVALI : TAV TEPE AKFEN YATIRIM İNŞAAT VE İŞLETME A.Ş. ADINA VEKİLİ AVUKAT MUHİTTİN ALİOĞLU

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Bakırköy 26. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13.04.2018

NUMARASI : 2016/82-2018/232

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre ve diğer temyiz şartları yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 28.06.2022 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı vekili Avukat Kubilay İstemi Ergül ile davacı vekili Avukat Neslihan Aslan geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 28.01.2014-31.01.2016 tarihleri arasında, davalının Cidde ve Dubai projelerinde inşaat formeni unvanı ile çalıştığını, en son ücretinin aylık 2.900,00 USD olduğunu, iş sözleşmesinin haksız ve geçersiz olarak işverence feshedildiğini, çalıştığı dönemlerle ilgili olarak hak etmesine rağmen, iş sözleşmesinden kaynaklanan bir kısım tazminat ve ücret alacaklarının da tarafına ödenmediğini beyanla dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının 28.01.2014-04.05.2015 tarihleri arasında müvekkili Şirketin Cidde projesinde formen olarak çalıştığını, tüm alacakları ödenip iş ilişkisi tasfiye edildikten sonra, yeni bir iş sözleşmesi ile müvekkili Şirketin Dubai projesinde, 05.05.2015-31.01.2016 tarihleri arasında süpervizör olarak çalıştığını, bu son projedeki iş ilişkisinin, bir yıllık süre dolmadan karşılıklı mutabakat ile sonlandırıldığını, davacıya Cidde projesi sonunda kıdem tazminatı olarak 6.867,64 SAR ödeme yapıldığını, davacının fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacakları ile ihbar tazminatı talepleri yönünden müvekkili Şirketi ibra ettiğini beyanla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı işçinin davalı taraf nezdinde 28.01.2014-31.01.2016 tarihleri arasında taraf tanık beyanlarına göre en son aylık 3.223,42 USD giydirilmiş brüt ücretle çalıştığı, toplanan deliller, davacının işyeri özlük dosyası, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtları, tanık beyanları, taraflar arasındaki iş sözleşmesi içeriğine göre davacı işçinin davalı işveren nezdinde iki farklı projede, aralıksız ve kesintisiz olarak inşaat formeni - süpervizor sıfatı ile çalıştığı, davacı işçinin ilk proje ile ilgili 04.05.2015 tarihli işten ayrılış bildirgesinde çıkış sebebinin sözleşme sona ermeden sigortalının aynı işverene ait diğer iş yerine nakli olarak gösterildiği, ikinci proje ile ilgili 31.01.2016 tarihli işten ayrılış bildirgesinde ise çıkış sebebinin belirsiz süreli iş sözleşmesinin işveren tarafından haklı sebep bildirilmeden feshi olarak gösterildiği, tanık beyanlarının da bu durumu teyit ettiği, bu nedenle davacının hizmet süresi dikkate alındığında, kıdem ve ihbar tazminatı hakkının doğduğu, dosyadaki ibranamelerin geçersiz olduğu, davacının fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacağı iddialarını da tanık beyanları ve iş sözleşmesi ile ispat ettiği gibi davalı tarafın, dava konusu bu iddialarla ilgili olarak, davacıya ödeme yapıldığına dair yeterli herhangi bir delil de ibraz edemediği gerekçesi ile kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacağı taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf dilekçesinde; davacının iş sözleşmesinin karşılıklı mutabakat ile sona erdiğini, davacının hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını, tüm hak edişlerinin kendisine ödendiğini, tanık beyanlarına dayalı hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilemeyeceğini, davacının hiçbir yazılı delil öne süremediğini, davacının kıdem ve ihbar tazminatının da kendisine ödendiğini, davacının ihtirazı kayıt bulunmadan ödemeleri kabul ettiğini, davacının proje bazlı olarak davalı Şirkette çalıştığını, fasılalı çalışma ilişkisinin bulunduğunu, her bir çalışma dönemine ilişkin alacakların da dönem sonunda ödendiğini, davacının ücret alacağının da bulunmadığını, yurt dışı iş sözleşmesi uyarınca bir kısım alacaklar için çalışılan ülke mevzuatının uygunlandığını, bilirkişinin eksik ve hatalı incelemesi ile hesaplama yapıldığını, çalışma süresi ve iş sözleşmesinin yurt dışı şartlarına göre belirlendiğini ve bu belirlemeye göre hiçbir alacağının bulunmadığını, fazla çalışma alacağının bulunmadığını, puantaj kayıtlarının ve çalışma çizelgelerinin dosyaya sunulduğunu, işçinin bu belgelerin aksine bir yazılı delil sunmadığını, tanık anlatımlarından yola çıkılarak yapılan hesaplamanın hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davalı ile husumet içerisinde bulunan tanık beyanlarına göre hüküm kurulamayacağını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yargılamada ileri sürülen iddia ve cevaplar, toplanan deliller, Sosyal Güvenlik Kurumu ve işverenlik kayıtları, hükme esas alınan bilirkişi raporu, tanık beyanları ve tüm dosya üzerinde yapılan inceleme neticesinde İlk Derece Mahkemesi kararının maddi deliller ve hukuksal gerekçelere dayandığı, incelenen İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler, tarafların karşılıklı iddia ve savunmaları, dayandıkları belgeler, hukuki ilişkinin nitelendirilmesi ile uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları gerekçe gösterilerek davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; davacının hizmet süresinin tespitinin hukuka aykırı olduğunu, davacının müvekkili Şirket bünyesinde proje bazlı işlerde çalıştığını, her çalışma döneminin birbirinden ayrı değerlendirilmesi gerektiğini, davacının ücret tespitinin hukuka aykırı olduğunu, dosyada mübrez davacının imzasını havi yazılı deliller dikkate alınmaksızın ücret tespit edildiğini, dosyaya sunulan imzalı ibra belgesi ve diğer yazılı delillerin dikkate alınmadığını, isticvap talebi hakkında karar verilmeden hüküm kurulduğunu, davacının Türkiye'de olduğu tarihlerin alacak hesabından dışlanması gerektiğini, fazla çalışma ve diğer iddiaların husumetli tanık beyanlarına itibarla kabul edilmesinin hatalı olduğunu, tanıkların davacıyla birlikte çalışmadıkları döneme ilişkin alacak hesabı yapıldığını, yurt dışı çalışmalarında işin yapıldığı yer hukukunun uygulanması gerektiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş sözleşmesine uygulanacak hukuk noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 2, 5, 27, 40 ve 44 üncü maddeleri.

2. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 24.11.2020 tarihli ve 2020/5615 Esas, 2020/16554 Karar sayılı kararında iş sözleşmesinde yabancılık unsurunun bulunması hâlinde uygulanacak hukukun belirlenmesi yöntemi şu şekilde açıklanmıştır:

"...

Taraflar arasında iş sözleşmesine uygulanacak hukuk konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yabancılık unsuru, bir hukukî işlemi veya ilişkiyi ya da olayı birden fazla devletin hukuku ile irtibatlı hâle getiren unsurdur. İşçinin veya işverenin yabancı olması, işverenin işletme merkezinin yabancı bir ülkede bulunması, işçinin kendi işini mutad olarak yabancı bir ülkede yapması veya iş ilişkisinin yabancı bir ülke ile sıkı irtibatlı olduğunun durumun genelinden anlaşılması gibi hâllerde iş sözleşmesinde yabancılık unsurunun bulunduğundan söz edilir.

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun (MÖHUK)’un 40. maddesine göre, Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisini, iç hukukun yer itibariyle yetki kuralları belirler. Aynı Kanun’un 44. maddesi ise, bireysel iş sözleşmesinden veya iş ilişkisinden doğan uyuşmazlıklarda Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisini tayin eden özel bir yetki kuralı getirmiştir. Buna göre, bireysel iş sözleşmesinden veya iş ilişkisinden doğan uyuşmazlıklarda işçinin işini mutaden yaptığı işyerinin Türkiye’de bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir. İşçinin, işverene karşı açtığı davalarda işverenin yerleşim yeri, işçinin yerleşim yeri veya mutad meskeninin bulunduğu Türk mahkemeleri de yetkilidir.