muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12377, Karar No: 2024/7400, Tarih: 11.12.2024

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 07:50 sıralarında sanık sürücünün sevk ve idaresindeki 34 SVU 22 plaka sayılı kamyonet ile meskun mahalde, iki şeritli iki yönlü yolda seyrederken, olay mahalline gelip sola dönmek istediği esnada kendisine hitap eden "Dur" işaret levhasını dikkate almadığından, kamyonetin sol ön çamurluk kısımları ile seyir istikametine göre yolun solundan seyreden ölen sürücü ...'un sevk ve idaresindeki bisikletin çarpışması sonucu, sürücü ...'un ölümüne neden olduğu, mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesinin 04.04.2016 tarihli raporuna göre, sanık sürücünün kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğunun kabul edilmiş, Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4-1.a, 52, 52/4. maddeleri uyarınca 18.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

A. Malen Sorumlu Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Taksirle öldürme suçunun mağduru olmayan ve bu suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen malen sorumlu vekilinin yargılamaya konu suç yönünden kamu davasına katılma hak ve yetkisinin olmadığı gibi hükmü temyiz etme hakkı da bulunmadığı anlaşıldığından, malen sorumlu vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Sanık Müdafinin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Sanık hakkında adli para cezası miktarının hesaplanması sırasında, hesap hatası sonucu 910 gün karşılığı 18.200 TL adli para cezası yerine, 900 gün karşılığı 18.000 TL adli para cezasına hükmedilmek suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanık müdafinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin on birinci fıkrasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlarda denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlenmesi halinde hükmün açıklanacağının düzenlenmesi ve atılı suçun taksirli bir suç olması karşısında, sanığın adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararına ihbarda bulunulamayacağının gözetilmemesi,

5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin on birinci fıkrasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlarda denetim süresi içerisinde yeniden kasıtlı bir suç işlenmesi halinde hükmün açıklanacağının düzenlenmesi ve atılı suçun taksirli bir suç olması karşısında, sanığın adli sicil kaydında bulunan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararına ihbarda bulunulamayacağının gözetilmemesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle, Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından sanık hakkında verilen daha önceki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının açıklanmasına yönelik ihbarı içeren paragrafın hükümden çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8794, Karar No: 2011/2660, Tarih: 04.05.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/8794 E.  ,  2011/2660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca davanın düşmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların okul lojman camını kırdıklarının iddia edilmiş olması karşısında, binanın mülkiyeti kamuya ait olup kullanımının özel kişiye ait olması suç vasfını değiştirmeyeceğinden, atılı suç 5237 sayılı TCK’nın 152/1-a maddesinde tanımlanmış olup kovuşturulmasının şikayete tabi olmadığı gözetilmeden değerlendirmede yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün diğer yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9131, Karar No: 2018/2480, Tarih: 12.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/9131 E.  ,  2018/2480 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : .... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet (her üç sanık hakkında)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanıkların bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanıklar bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanıklar hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanıklar bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanıklar hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin BOZULMASINA, 12/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2621, Karar No: 2020/3817, Tarih: 16.09.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/2621 E.  ,  2020/3817 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Bölge adliye mahkemesi karar ilamı ve temyiz dilekçesi davalı ...'ın "Mimar Sinan Mah. 1175 Sokak No: 18/7 Erzincan" adresine mernis şerhli olarak tebliğe çıkarılmış, evrak muhtıra bırakılarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesi uyarınca tebliğ edilmiştir. Dosyada daha önceden bu adrese yapılıp da bila ikmalen iade edilen bir tebligat bulunmamaktadır. Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m, 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Bu bakımdan bölge adliye mahkemesi karar ilamı ve temyiz dilekçesinin tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davalının bilinen adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre mernis adresi olduğu belirtilerek tebligatın çıkarılması gerekmekte olduğundan, bu haliyle davalıya bölge adliye mahkemesi kararına yönelik tebligat geçersizdir. Ayrıca erkek vekilinin istilasına ilişkin tebligatında dosyada bulunup bulunmadığı araştırılarak, açıklanan sebeple bölge adliye mahkemesi karar ilamı usulüne uygun şekilde davalı asile tebliği sağlanarak onun yönünden de temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın bölge adliye mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi.16.09.2020 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/9276, Karar No: 2023/815, Tarih: 26.01.2023

**7. Ceza Dairesi         2019/9276 E.  ,  2023/815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/812 E., 2015/477 K.

MALEN SORUMLU : ...

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEMYİZ EDENLER : Sanık, katılan ... İdaresi vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.16.2015 tarihli 2014/812 Esas, 2015/477 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet suçundan 6545 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onbirinci fıkrası yollaması ile aynı maddenin birinci fıkrası, aynı maddenin onuncu fıkrası ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereği 2 yıl 6 ay hapis ve 100,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, eşya müsaderesine, nakil aracının iadesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz sebebi, kastı bulunmadığına ve kararın bozulması talebine ilişkindir.

2.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebebi, kaçak eşyanın naklinde kullanılan aracın müsaderesine yer olmadığına ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olduğu ve resen nazara alınacak diğer sebeplere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay günü Gürcistan'dan Türkiye'ye giriş yapmak üzere Sarp Gümrük Kapısına gelen sanığın idaresindeki ... çekici plakalı tırda 250 litre muafiyet fazlası mazot ve 450 kg bal ele geçilerek muhafaza altına alındığı anlaşılmıştır.

2.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

3.Sanığın aşamalarda balı Gürcistan'dan Türkiye'de satmak amacıyla kaçak sayılacağını bilerek satın aldığını, muafiyet fazlası mazotun çalıştığı firmaya ait olması nedeniyle almama gibi bir şansı olmadığını beyan ederek üzerine atılı suçu ikrar ettiği belirlenmiştir.

4.Malen sorumlunun beyanı dava dosyasında bulunmaktadır

5.Araç ruhsat sureti dosyaya eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

2.Kaçak eşyaya mahsus tespit varakası dava dosyasında bulunmaktadır.

3.Sanığın aşamalarda balı Gürcistan'dan Türkiye'de satmak amacıyla kaçak sayılacağını bilerek satın aldığını, muafiyet fazlası mazotun çalıştığı firmaya ait olması nedeniyle almama gibi bir şansı olmadığını beyan ederek üzerine atılı suçu ikrar ettiği belirlenmiştir.

4.Malen sorumlunun beyanı dava dosyasında bulunmaktadır

5.Araç ruhsat sureti dosyaya eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Nakilde Kullanılan ... Plaka Sayılı Aracın İadesi Yönünden

Sanık savunması, malen sorumlunun beyanları ve tüm dosya kapsamından, sanıktan ele geçirilen 250 litre kaçak mazot ile 450 kg balın ağırlık veya hacim olarak suçta kullanılan tırın ağırlıklı bölümünü oluşturmadığı anlaşılmakla 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesi birinci fıkrası (b) bendi uyarınca aracın iadesine karar verilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

1.10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'nun 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “23 üncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde, soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle; 5237 sayılı Kanun'un 7 inci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 inci maddenin ikinci fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunmaktadır.

2.Gerekçeli kararın İddia başlığı altında yer verilen bölümünde davaya konu olayla ilgisi bulunmayan başka bir olay anlatılarak ve yine gerekçeli kararın Savunma ve Beyan başlığı altında yer alan bölümünde malen sorumlunun beyanı kısmında davaya konu olayla ilgisi bulunmayan başka bir beyana yer verilerek karışıklığa neden olunması hukuka aykırı bulunmuştur.

2.Gerekçeli kararın İddia başlığı altında yer verilen bölümünde davaya konu olayla ilgisi bulunmayan başka bir olay anlatılarak ve yine gerekçeli kararın Savunma ve Beyan başlığı altında yer alan bölümünde malen sorumlunun beyanı kısmında davaya konu olayla ilgisi bulunmayan başka bir beyana yer verilerek karışıklığa neden olunması hukuka aykırı bulunmuştur.

3.5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanması açısından 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı gözönünde bulundurularak hüküm oluşturulması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

4.Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası yerine aynı Kanun'un 54 üncü maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Nakilde Kullanılan 53 DU 492 Plaka Sayılı Aracın İadesi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2015 tarihli 2014/812 Esas, 2015/477 Karar sayılı kararında nakil aracının iadesi yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden hükmün nakil aracının iadesine ilişkin bölümünün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık Hakkında Kurulan Mahkumiyet Hükmü Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle Hopa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 18.06.2015 tarihli 2014/812 Esas, 2015/477 Karar sayılı kararına yönelik sanığın ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.01.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10572, Karar No: 2006/14762, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/10572 E.  ,  2006/14762 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Mimarlık İç Mimarlık Taah. ve Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ... ile 1-... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili avukat R.... ... 2-... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 25 Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.4.2006 ... ve 378-133 sayılı hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili avukat ... ... gelmiş diğer davalı taraftan gelen olmadığından onun yoklunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanların sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen; davacının, davalı ...’ten kiralamış olduğu taşınmazın kamulaştırılmasına ilişkin tüm evrakların eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/691, Karar No: 2007/657, Tarih: 26.09.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-691 E.  ,  2007/657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2007

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın  kabulüne  dair verilen  2.6.2006 gün ve  410-446 sayılı kararın incelenmesi   davalılar  vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay  20.Hukuk Dairesinin  13.11.2006    gün ve  12001-15205  sayılı ilamı ile, (...Kadastro sırasında, .... Köyü 120 ada 1 parsel sayılı 16.707,43 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar H.C. ve arkadaşları adlarına  tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm  davalılar  tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.