muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11725, Karar No: 2014/21802, Tarih: 18.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/11725 E.  ,  2014/21802 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/257430

MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/04/2012

NUMARASI : 2012/677 (E) ve 2012/828 (K)

SUÇ : 5187 sayılı Yasa'ya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

İddianame ile dava açıldığı cihetle, duruşma açılarak, suçtan doğrudan doğruya zarar gören müştekinin CMK'nun 234.maddesi uyarınca davadan haberdar edilip, aynı yasanın 237.maddesi gereğince davaya katılma imkanı sağlanmadan tensiple yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, müştekinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 18.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9866, Karar No: 2014/645, Tarih: 22.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/9866 E.  ,  2014/645 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Bakırköy 15. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 18.07.2013 gün ve 2013/32 Esas, 2013/238 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında TCK.nın 43. maddesi, 103/6. maddesinden önce uygulanmış ise de; 103/6. maddesinin uygulandığı hüküm fıkrasında, mağdurenin ruh sağlığının bozulması nedeniyle verilen cezanın 20 yıl hapis cezası olduğunun belirtilmesi ve 103/2 ve 103/3. maddeleri ile belirlenen ceza üzerinden 43. maddenin uygulanması suretiyle ulaşılan artırım miktarı olan 5 yıl hapis cezasının 103/6. madde ile tayin edilen 20 yıl hapis cezasına eklendiğinin ve sonuç cezanın bu şekilde 25 yıl olarak belirlendiğinin ifade edilmesine göre sonuç cezanın doğru uygulama ile bulunduğunun anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, velâyet hakkını kötüye kullanmak suretiyle öz kızına karşı nitelikli cinsel istismar suçunu işlediği anlaşılan sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2809, Karar No: 2013/2085, Tarih: 01.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2809 E.  ,  2013/2085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava,su aboneliği yapılması sırasında ödenen kanal katılım ve şebeke bedelinin istirdadına ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile tarafların sıfatına bakılmaksızın bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 7.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 7.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18427, Karar No: 2014/4265, Tarih: 25.02.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/18427 E.  ,  2014/4265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 26.04.2013 gün ve 1602-660 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1) Dava konusu 1119, 1125 ve 1146 parsel sayılı taşınmazların geldisini teşkil eden dayanak tapu kayıtları ile kayıt malikinin edinimini gösteren resmi akitlerin merciinden istenmesi,

2) Tapu kayıt maliki Ali kızı Emine Demir isimli başka bir kişinin bulunup bulunmadığı hususunun Nüfus Müdürlüğünden sorulması,

3) Mirasbırakan Ali kızı Emine Arslan'ın kardeşlerini de gösterir nüfus aile kayıt tablosunun merciinden istenip evrakına eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7476, Karar No: 2009/8686, Tarih: 09.07.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/7476 E.  ,  2009/8686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.01.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın Pozantı ilçesi Akçatekir Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında Beşoluk, Elmalı Boğazı, Nanelik, Topakardıç, Boyun, İladinli, Gedik, Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 09.07.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3847, Karar No: 2020/4357, Tarih: 17.09.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/3847 E.  ,  2020/4357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen tazminat davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

YARGITAY KARARI

Davacı, davalı spor kulübü ile aralarında 16/08/2006 başlangıç ve 31/05/2007 bitiş tarihli futbolcu sözleşmesi bulunduğunu, davalı ... , ... arasında 08/04/2007 tarihinde oynayan spor müsabakasında rakip oyuncu ile çarpışarak iş kazasına maruz kaldığını omuriliğinde ödem oluştuğunu ve felç geçirdiğini, halen felçli durumda olduğunu, iş gücü kaybına uğradığını ileri sürerek; 50.000,00 TL maddi, 150.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, kulübe atfedilebilecek bir kusurun bulunmadığını savunarak; davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, maddi ve manevi tazminat davası açma koşullarının davacı lehine gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş; davacının istinaf başvurusu Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5.Hukuk Dairesince " ... davacının kulübü olan ...,... arasında yapılan spor müsabakasında rakip takım oyuncusu ile çarpışması sonucunda davacının yaralandığı, bu olayda davalı kulübe atfı kabil bir kusurun bulunduğu davacı tarafından ispatlanamadığı, meydana gelen olay ve zarar arasında kulübün kusuru yönünden illiyet bağının bulunmadığı, taraflar arasındaki sözleşmede spor karşılaşması sırasında meydana gelebilecek yaralanma - sakatlanma durumunda kulübe sorumluluk yükleyen bir hüküm de bulunmamasına futbol kaşılaşması esnasında davacıda meydana gelen kalıcı hasarın (mevzuata, yargıtay içtihatlarına göre)iş kazası olarak kabul

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

BAŞKANLIĞI

edilmemesi de dikkate alındığında" denilerek reddedilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

T.C.

YARGITAY

3. HUKUK DAİRESİ

BAŞKANLIĞI

edilmemesi de dikkate alındığında" denilerek reddedilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı sporcunun, sözleşmeli oyuncusu olarak mahiyetinde müsabakalara çıktığı davalı spor kulübünün başka bir spor kulübü ile yaptığı karşılaşma sırasında sakatlanması ve iş gücü kaybına uğraması nedenine dayalı maddi ve manevi tazminat isteğine ilişkin olup, olayda spor hukukuna ilişkin mevzuat hükümlerinin uygulanması gerekeceği açıktır. Olay tarihinde yürürlükte bulunan ve Futbol Federasyonu tarafından yayımlanarak 14.05.2002 tarihinde yürürlüğe giren Profesyonel Futbol ve Transfer Talimatı'nın Kulüplerin yükümlülüklerini düzenleyen lV. Bölümün 27/k maddesinde "Federasyonca her yıl transfer döneminden önce belirlenecek esas ve limitler dahilinde, futbolcularını yurt içinde ve dışında yapacakları maçlarda, antrenmanlarda ve taşıt araçlarında meydana gelmesi muhtemel kazalar için kısmi veya daimi maluliyet ve ölüm hallerine karşı özel sigorta şirketlerine sigorta ettirmek ve sigorta poliçeleri ile sezon sonuna kadar sigorta primlerinin ödendiğine dair makbuzu tescil için süresinde Federasyona ibraz etmek, (özel sigorta primlerinin tamamı kulüp tarafından ödenir. Bu hususta doğacak her nevi aksaklık ve eksiklikten sorumludur. ) " düzenlemesine yer verilmiştir. Nitekim sonraki tarihli talimatlarda da benzer hükümlerin olduğu görülmektedir. Hal böyle olunca, talimatın anılan hükmü kapsamında inceleme ve değerlendirme yapılıp, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekeceği tartışmasızdır. Davacının sigortasının bulunup bulunmadığı, bulunmuyorsa davalının bu noktada bir sorumluluğu doğup doğmayacacığı hususu irdelenerek bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde sonuca gidilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak, İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 44,40 TL harcın iadesine, HMK'nın 373/2 maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesi'ne kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 17/09/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2292, Karar No: 2014/4677, Tarih: 17.04.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2292 E.  ,  2014/4677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ...Köyü 148 ada 1 parsel sayılı 6939,18 m² yüzölçümündeki taşınmaz, zilyetlikle iktisap edilebilen yerlerden olduğu, ancak, zilyedinin kimler olduğu muhtar ve bilirkişilerce bilinmediği gerekçesiyle davalı ... adına tarla niteliğiyle tesbit edilmiştir.

Davacı gerçek kişiler, dava konusu taşınmazı 22.09.1994 tarihli köy senedi ile taşınmazın önceki zilyedi ...’dan altmışmilyon lira bedelle S.S. ... Konut ve Yapı Kooperatifi adına satın alındığını, sonrasında ise 04.10.2003 tarihinde kooperatifçe çekişmeli taşınmazın kendilerine satıldığı iddiasıyla, eklemeli kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın 1/2 hisse oranında adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır.

Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu ...Köyü 148 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 1/2 hisse oranında hisseli olarak davacı gerçek kişiler adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine hüküm, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 2012/2020-7857 E. K. sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “Mahkemece çekişmeli 148 ada 1 parsel sayılı taşınmazın üzerinde davacı gerçek kişiler yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu kabul edilerek çekişmeli taşınmazın davacı gerçek kişiler adına tesciline karar verilmişse de, verilen karar usûl ve kanuna aykırıdır. Şöyle ki, çekişmeli 148 ada 1 parsel sayılı taşınmazın dört tarafı 101 ada 1 sayılı orman parseli ile çevrili olup taşınmaz orman içi açıklık niteliğindedir. '... 6831 sayılı Kanunun 17. maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaççık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıkların orman olarak sınırlandırılacağı öngörülmüştür. 6831 sayılı Kanunun 17. maddesi, orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Mahkemece değinilen yönler gözetilerek davacı gerçek kişilerin davasının reddine karar verilmesi gerekirken, dava konusu taşınmazın özel mülke dönüşmesini sağlayacak biçimde davanın kabulü yolunda hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır. ” denilmiştir. Bozmaya uyularak mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1965 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 8 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 1977 yılında 1744 sayılı Kanuna göre yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2. maddeuygulaması ile 8 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 1985 yılında 3302 sayılı Kanuna göre yapılıp 14.09.1989 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 17/04/2014 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7408, Karar No: 2015/19428, Tarih: 04.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7408 E.  ,  2015/19428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/898-2014/100

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2) Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan araştırıldıktan,

3) 3 yaşındaki zeytin ve nar fidanlarının maktu bedellerinin İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4886, Karar No: 2006/6966, Tarih: 16.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4886 E.  ,  2006/6966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Hazine vekili tarafından, davalı aleyhine 08.07.2004 gününde verilen dilekçe ile mera iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.03.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mera iddiasıyla Hazine tarafından açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece çekişme konusu taşınmazın imar planı kapsamına alınan mera olduğu davalıya 4342 sayılı Kanununun değişik 3. maddesi uyarınca taşınmazın emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısını Hazineye ödenmek üzere önel verilmesine rağmen ödeme yapmadığı gerekçeleriyle dava kabul edilmiş ve dava konusu taşınmazın kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hükmü davalı gerçek kişi temyiz etmiştir.

Dosya kapsamında toplanan delillere göre, 1965 yılında yapılan tapulama tespiti sırasında 50 parsel sayılı taşınmazın Yayaköy Köyü Tüzel Kişiliği adına harman yeri olarak sınırlandırıldığı, köyün Belediye olmasından sonra Belediye adına tescil edildiği, 22.6.1973 tarihinde de üç ayrı parsele ifraz edildiği ve bunlardan bir kısım parsellerin imar planında sosyal alanlara ayrıldığı, harman yerinden ifraz edilen 1714 parsel ile ihdasen tesis edilen 1723 parselin tevhit edilerek 1724 parsel numarasını aldığı daha sonra bu parselin 55 ayrı parsele bölündüğü, 1978 yılındaki emcümen kararıyla bu parsellerin üçüncü kişilere satıldığı anlaşılmaktadır.

Görüldüğü gibi dava konusu taşınmazın öncesi köy halkının yararlandığı kamu malı özelliği taşıyan genel harman yeridir.

Davacı Hazine dava konusu taşınmazın mera olduğunu iddia etmiş ise de, bu iddia kanıtlanamamıştır. Burada öncelikle harman yeri niteliği üzerinde durulması gerekecektir. Gerçekten, harman yerleri köy halkının tümünün yararlandığı harman yapılmak üzere ya yetkili mercii tarafından tahsis edilen ya da, ... kullanma biçimi harman yeri olan köy orta malı taşınmazlardandır. Bu gibi yerlerin yararlanma hakkı ilgili köy ve belde halkına ait ise de, kuru mülkiyeti Devlete aittir. Yine hemen belirtilmelidir ki, harman yerlerinin özellikleri mera, yaylak ve kışlakların özelliklerinden farklı değildir.