muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/11651, Karar No: 2010/4398, Tarih: 19.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/11651 E.  ,  2010/4398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, geceleyin hırsızlık amacıyla yakınana ait işyerine girmeye çalışırken emniyet görevlileri tarafından yakalandığının anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK.nun 116/2-4, maddesi gereğince iş yerini dokunulmazlığını bozma suçundan zamanaşımı içerisinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş,

5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının; 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinmesi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hak yoksunluklarının seçimlik olmaması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi gözetilerek 53/1. maddesindeki tüm fıkraların uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/5. maddesi uyarınca tekerrür hükmünün uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Ancak;

1- Hak yoksunluklarının seçimlik olmaması nedeniyle 5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi gözetilerek 53/1. maddesindeki tüm fıkraların uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58/5. maddesi uyarınca tekerrür hükmünün uygulanmayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53/1-b maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi ve hükümden ‘sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmasına’ ilişkin bölümün çıkartılması suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2163, Karar No: 2015/1321, Tarih: 07.05.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2163 E.  ,  2015/1321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisine hakaret, Kamu malına zarar verme, trafik güvenliğini tehlikeye atmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın bira içerek ve yüksek seste müzik dinleyerek araçla seyir ettiği ihbarı üzerine katılan polis memurlarının sanığı takibe aldığı, sanığın dur ihtarına uymayarak kaçtığı, akabinde aracı durdurup koşarak kaçmaya çalıştığı, yakalandığında işlem yapan katılanlara sinkaflı sözlerle hakaret ettiği, karakola götürüldüğü esnada polis aracına zarar verdiği, alınan doktor raporuna göre 186 promil alkollü olduğu anlaşıldığından kamu malına zarar verme, kamu görevlisine hakaret ve trafik güvenliğini tehlikeye atmak suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.05.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6664, Karar No: 2010/13650, Tarih: 01.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6664 E.  ,  2010/13650 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 10.2.2010

Nosu : 475-32

Davacı vekili tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahillerden Akbank, Yapı Kredi Bankası vekilince duruşmasız, Tekstilbank vekilince de hernekadar duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, konu itibariyle bu isteğin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

İflasın ertelenmesi talebinde bulunan vekili, tekstil hammaddesi üretimi alanında faaliyet gösteren müvekkilinin ekonomik kriz nedeniyle borca batık hale geldiğini, sunulan iyileştirme projesi çerçevesinde uygulanacak tedbirle şirketin borca batıklıktan kurtulmasının mümkün olduğunu belirterek iflasının bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bilirkişi kök ve ek raporlarında tespiti yapıldığı üzere dilekçi şirketin borca batık olduğu, şirket ortağının taşınmazını sermaye olarak koymayı taahhüt ettiği, dilekçi şirketin borcunun 2/3'ünü kapsayan borçlarıyla ilgili olarak alacaklılarla borçların yapılandırılmasına ilişkin anlaşmalar imzalandığı, bu alacaklıların iflas taleplerini geri aldıkları, projesinin ciddi ve inandırıcı olduğu belirtilerek dilekçi şirketin iflasının bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiş, hüküm müdahiller Akbank, Yapı ve Kredi Bankası ile Tekstilbank vekilince temyiz edilmiştir.

1-İflasın ertelenmesi, borca batık durumda olan bir sermaye şirketinin malî durumunun ıslahının mümkün olması hâlinde o şirketin iflâsının önlenmesini sağlayan bir kurumdur. Böyle bir talep üzerine mahkemece, bu şirketin öncelikle borca batık durumda olup olmadığı rayiç değerlere göre tespit edilmeli, borca batık durumda ise bu kez ıslahının mümkün olup olmadığı üzerinde durulmalıdır. Bunun için borçlu şirket tarafından mahkemeye ibraz edilen bilanço ile malî durumun iyileştirilebilmesi amacıyla şirket tarafından bildirilen proje üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, rayiç değerler ve yapılan araştırma ve inceleme sonucu elde edilen gerçekçi verilere göre bilirkişilerce yeniden oluşturulacak şirket bilançosu (borca batıklık bilançosu) da dikkate alınıp bir sonuca gidilmelidir. Zira önerilen iyileştirme tedbirlerinin şirketin malî durumunu düzeltmeye elverişli olup olmadığının belirlenmesi özel ve teknik bir bilgiyi gerektirdiğinden, bu konuda bilirkişinin görüşüne başvurulması icap etmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi kök ve ek raporlarında, dilekçi şirketin borca batık olduğu, bankalara olan borçların önemli bir kısmının yeniden yapılandırıldığı, şirket ortaklarına ait taşınmazların şirkete devrinin öngörülmesi nedeniyle iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğu belirtilmiş, mahkemece bu rapor hükme esas alınarak dilekçi şirketin iflâsının bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiştir.

Üç sorumlu mali müşavirden oluşturulan bilirkişi heyetinin düzenlediği kök ve ek raporlar genel ve soyut olup, denetime elverişli olmadığı gibi yeterli ayrıntıyı da içermemektedir. Bu nedenle en az bir hukukçu bilirkişi ile dilekçi şirketin faaliyet gösterdiği sektörde uzmanlığı bulunan bir kişinin de dahil olduğu yeni bir bilirkişi kurulu oluşturularak rapor alınmalıdır.

2-Ayni sermaye olarak konulması taahhüt edilen taşınmazların şirkete devredildiğine dair dosyada bir bilgi veya belge bulunmamakta olup, bu durumda sermaye artırımı tedbirinin uygulandığı varsayılarak hüküm kurulması doğru değildir.

3-İflâs erteleme talebinde bulunulduğu tarihten (30.12.2008) kısa bir süre önce (22.5.2008) bankalardan kredi kullanılmak suretiyle satın alınan arsa şirket adına değil, şirket ortağı adına tescil edilmiş olup, şirket ortağı ... şirkete borçlandırılmıştır. Ne var ki ... ’a şirket hesaplarındaki geçmiş yıl kârları gözetilip, 1.605.595. TL aktarılarak 29.11.2008 tarihi itibarıyla şirketten 700.744 Tl alacaklı duruma gelmesi sağlanmıştır. İflâs erteleme talebinden bir ay önce şirket ortağına kâr payı olarak dağıtılan 1.605.595 TL’nin dilekçi şirketin iyiniyetli olup olmadığı yönünden değerlendirilmesi ve tartışılması yapılmadan, bilirkişilerin soyut olarak böyle bir işlemin yapılmasına yasal bir engelin bulunmadığı şeklindeki görüşüne itibar edilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle müdahiller vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin harcın istek hâlinde iadesine, 1.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7759, Karar No: 2023/4743, Tarih: 12.10.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/7759 E.  ,  2023/4743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/31 E., 2022/45 K.

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Taraf vekilleri

Taraflar arasında görülen ziynet alacağı davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 3. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Taraf vekilleri tarafından Dairece verilen kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla; kesinlik, süre ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, karar düzeltme dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde özetle; erkeğin hakaret ve baskılarla düğünde takılan ziynet eşyalarını elinden aldığını, altınların alındığı gece saat 04.00 sıralarında davalının ailesinin, davacının annesini arayarak kızını gelip almalarını söylediklerini, annesinin bu saatte gelemeyeceğini söylemesi üzerine, davalının annesinin davacının birkaç parça kıyafetini poşetin içine koyduğunu ve davalının babası ve kızkardeşinin kadını annesinin evine bıraktıklarını, yanında sadece 1 poşet kıyafeti olduğunu ileri sürerek 3 adet 22 ayar 30 gram bileziğin, 1 adet saatin, 1 adet 14 ayar tek taş yüzüğün, 1 adet 14 ayar alyansın, 1 çift küpenin, 1 adet 22 ayar kolyenin, 25 adet çeyrek altının, 6 adet yarım altının, 1 adet 22 ayar 20 gram bileziğin, 1 adet 22 ayar 15 gram bileziğin aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL bedelinin yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 336 ncı ve 337 nci maddeleri gereğince adli yardım talebinin kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davalının ve ailesinin altınlarla ilgili herhangi bir talepleri olmadığını, davacının başkalarıyla mesajlaşması sebebiyle taraflar arasında çıkan kavga sonucunda davacının ağır hakaretler ederek annesinin evine gitmek istediğini, poşete doldurduğu kıyafetiyle birlikte üzerinde taşıdığı takılarını da aldığını, müvekkilinin ailesinin davacıyı annesinin evine götürdüğünü, davacıya bahsi gecen sayı ve nitelikte takı takılmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 14.12.2015 tarih ve 2014/1407 Esas, 2015/1752 Karar sayılı kararı ile ziynetlerin rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen ve götürülebilen türden olduğu, ziynetlerin kadının üzerinde olmasının olağan olduğu, davacının olağanüstü şartlarda evden ayrılmadıkça bu türden eşyaları her zaman götürebileceği, davacının ziynet eşyalarını davalının zorla elinden aldığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde davacı kadın vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin 06.12.2017 tarih ve 2016/6995 Esas, 2017/17096 Karar sayılı kararı ile kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı kadın vekili tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

4. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi’nin 25.10.2018 tarih ve 2018/1681 Esas, 2018/10639 Karar sayılı kararı ile karar düzeltme talebinin kabulü ile onama kararının kaldırılmasına; davacı kadın iddiasını ispat etmek için tanık dinlettiği, davacı tanıkları ... ile ..., 06.30-07.00 sıralarında kayınbabası, görümcesi ve görümcesinin eşinin kadını getirip eve bırakıp gittiklerini, geldiğinde üzerinde hiçbir ziynet eşyası olmadığını, elinde bir poşet olduğunu beyan ettiğini, buna karşın dinlenen erkek tanıklarından ...; "..davacıyı sahur vaktine yakın bir saatte ailesinin evine götürmüştük, biz götürürken yüzükleri parmağındaydı, bilezikleride kolundaydı.." şeklinde, ... ise; "...ailesinin evine götürdük, davacının elinde bir adet poşet vardı, poşette ne olduğunu bilmiyorum, üzerinde ziynet eşyası yoktu.." şeklinde beyanda bulunduğunu, bu iki tanığın beyanları birbiriyle çeliştiğini, davacı ve davalı tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilmek ve hangi tanık beyanlarına üstünlük tanındığı gerekçeleri ile de ortaya konulmak suretiyle hüküm tesisi gerektiği gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıdaki başlıkta tarih ve sayısı belirtilen kararı ile yeniden dinlenilen davacı tanığı ... ve ..., tarafların ayrı evleri olmadığını, kayınvaldesiyle birlikte oturduklarını, ziynetleri evde muhafaza ettiklerini, davacının annesinin evine gelinceye kadar ziynetlerin davalıda olduğunu, davacının gelirken yanında hiçbir şey getirmediğini; davalı tanığı ... her ne kadar 25.05.2015 tarihli ifadesinde davacının evden ayrılırken bileziklerinin kolunda olduğunu beyan etmiş ise de, 23.11.2021 tarihli ifadesinde o zaman olay çok yeni olduğundan şimdi davacının bilezikleri kolunda götürüp götürmediğini hatırlamadığını, ancak her iki tarihli ifadesinde de yüzükleri davacının parmağında gördüğünü; davalı tanığı ... ise davacıyı ailesinin evine kendisinin götürdüğünü, davacının elinde bir poşet olduğunu ancak içinde ne olduğunu bilmediğini, 25.05.2015 tarihli ifadesinde davacının üzerinde ziynet eşyası olmadığını, 23.11.2021 tarihli ifadesinde ise davacının üzerinde ziynet eşyası olup olmadığını hatırlamadığını, "o günkü ifademde ne dediysem odur" şeklinde beyanda bulunduğunu, davacı tanıklarının ifadelerinin birbirini doğrular mahiyette olmasına karşın, davalı tanıklarının ifadelerinde birbiriyle çelişir ifadelerde bulunduğu, dava dilekçesi ekinde ve delil listesinde sunulan fotograflardan davacının kolunda 2 adet bilezik olduğu, bozma öncesi alınan 15.10.2015 tarihli kuyumcu bilirkişi raporunda da 2 adet bilezik bildirildiği, her ne kadar davacı tarafça 24.11.2021 tarihli dilekçe ekinde sunulan fotograflarda 3 adet bilezik olduğu iddia edilmiş ise de, bu fotografların delil bildirim süresi bittikten sonra sunulduğu, davalı tarafın bu fotografların sunulmasını kabul etmediklerini beyan ettiği anlaşıldığından delil sunma süresi bitiminden sonra sunulan bu fotograflara itibar edilmediği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, 2 adet 22 ayar Bilezik x(tanesi 25gr) toplam 50gr x 82.25 TL üzerinden 4.112,50 TL,1 adet Saat 150,00 TL,1 adet 14 ayar Tek Taş Yüzük 4gr x 51.41 TL üzerinden 205,64 TL,1 adet Alyans Yüzük 6 gr x 51.41 TL 308.46 TL üzerinden 308,46 TL, 1 adet 14 ayar Kolye 20 gr x 51.41 TL üzerinden 1.028,20 TL olmak üzere toplam 5.804,80 TL olan altın eşyaların aynen iadesine, aynen iadesi mümkün olmadığı takdirde 1.000,00 TL'sinin dava tarihi olan 16.10.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, kalan 4.804,80 TL' nin ise ıslah tarihi olan 28.04.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı tarafından reddedilen talepleri ; davalı erkek tarafından hükmün tamamı ve vekâlet ücreti yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı tarafından reddedilen talepleri ; davalı erkek tarafından hükmün tamamı ve vekâlet ücreti yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Dairenin 04.04.2023 tarihli ve 2022/1147 Esas, 2023/1555 Karar sayılı kararıyla, yapılan yargılama ve toplanan delillerden, tanık beyanları ve düğün fotoğraflarına göre kadının talepleri arasında da bulunan, kadına düğünde ve sonrasında 3 adet bilezik takıldığı, 1 adet küpe ve 25 adet çeyrek altın takıldığı, Mahkemece hüküm verilen ziynet eşyaları dışında bir adet bilezik, 1 adet küpe ve 25 adet çeyrek altın yönünden de kadının ziynet alacağı davasının kabulü gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle kararın bozulmasına, erkeğin tüm, kadının sair temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

VI. KARAR DÜZELTME

A. Karar Düzeltme Yoluna Başvuran

Dairenin yukarıda belirtilen kararına karşı taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

B. Karar Düzeltme Sebepleri

1.Davacı kadın vekili; bozma kararının 1. bendi yönünden karar itiraz ettiklerini, dava dilekçesinde belirttikleri ve yargılama aşamasında ortaya çıkan 6 adet yarım altına ilişkin bir açıklama yapılmadığını, ileri sürerek; kararın bu yönden düzeltilmesini ve Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili; itirazlarının değerlendirilmediğini, davacı tanıklarının çelişki ve yanlı beyanlarına itibar edilerek karar verildiğini, bozma kararının hangi delile istinaden verildiğini anlamadıklarını, delil bildirme usulüne aykırı olarak verilen fotoğraflara itibar edildiğini, önce fotokopi sunulan fotoğrafların asıllarını, 6 sene sonrada bu dosya ile alakasız 2 adet fotoğraf fotokopisi sunulduğunu, bu delile muvafakat etmediklerini belirterek mahkeme kararının lehlerine olacak şekilde bozulmak üzere kararın düzeltilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, kadın tarafından açılan ziynet alacağı davasında mahkemece verilen kısmen kabul, kısmen ret kararının doğru olup olmadığı, 1 bilezik, 1 adet küpe ve 25 çeyrek altın yönünden de davanın kabulünün gerekip gerekmediği, buradan hareketle Dairemiz bozma kararının yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesi. 4721 sayılı Türk Medeni Kanun’un 1 inci, 2 nci, 6 ncı, 220 nci,222 nci ve 226 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 440 ıncı maddesi. 4721 sayılı Türk Medeni Kanun’un 1 inci, 2 nci, 6 ncı, 220 nci,222 nci ve 226 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Yargıtay kararının düzeltilmesi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Mahkemece verilen karar, Dairemizce yasal ve hukuki dayanakları gösterilmek suretiyle bozulmuş olup, temyiz ilamında bildirilen gerektirici sebeplere göre karar düzeltme istemi 1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesindeki nedenlerden hiçbirisine dayanmamaktadır. Bu nedenle yerinde olmayan istemin reddi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Karar düzeltme talebinin REDDİNE,

1086 sayılı Kanun'un 442 nci maddesinin son fıkrası ve 4421 sayılı Kanun'un 2 nci ve 4 üncü maddesinin (b) bendinin (1) inci alt bendi delaletiyle takdiren 1.470,00 TL para ceza ile 562,65 TL karar düzeltme ret harcının düzeltme isteyenlerden tahsiline,12.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23444, Karar No: 2021/10713, Tarih: 21.12.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/23444 E.  ,  2021/10713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Merve ... vekili Av....tarafından, davalı ... Özel ... Hastanesi aleyhine 19.11.2019 gününde verilen dilekçe ile staj eğitimi nedeniyle alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne ilişkin 25.09.2020 günlü karara yönelik olarak Adalet Bakanlığı Hukuk İşleri Genel Müdürlüğü tarafından kanun yararına bozma talep edilmesi üzerine dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin ... ... ... Sağlık Meslek Lisesi hemşirelik bölümünde 2011 - 2015 yılları arasında öğrencilik yaptığını, müfredat gereği Özel ... Hastanesinde 2014 - 2015 eğitim dönemi 4. sınıf senelik ve yaz stajı yaptığını, ücret ödenmediğini belirterek ödenmeyen staj ücreti alacağının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne kesin olarak karar verilmiştir.

Dava, staj eğitimi nedeniyle alacak istemine ilişkindir.

Adalet Bakanlığı, kararın kanun yararına bozulmasını istemiştir.

Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yararına temyizin amacı; kesin olarak verilen ya da istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen kararların Yargıtayca incelenmesini ve buna bağlı olarak kanunların uygulanmasında ülke genelinde birliği sağlamak, karar ve hükümlerdeki hukuka aykırılıkları toplum ve birey açısından gidermektir. Olağanüstü bir kanun yolu olan kanun yarına temyiz kurumunun konusunu oluşturabilecek kanuna aykırılık halleri olağan kanun yolu olan temyiz nedenlerine göre dar ve kısıtlı tutulduğunda kesin hükmün otoritesi korunmuş olacaktır.

Dosya kapsamından, davalı vekilince 25.09.2020 tarihli celsede davacıya kısmi ödeme yapıldığının mahkemeye bildirildiği, mahkemece davalının cevap dilekçesi ve savunmalarında ödeme iddiasında bulunmadığı, için savunmanın genişletilmesi kapsamında olduğu, davacı vekilinin de davanın genişletilmesine muvafakat etmediği gerekçesiyle bu husus dikkate alınmadan karar verildiği anlaşılmakla; ödeme hususunun mahkemece her aşamada gözetilmesi gerekirken ödeme belgesi de sunulduğu halde, bu hususun gözetilmemesi usul ve yasaya aykırı olduğundan Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına temyiz isteminin kabulü ile; 6100 sayılı HMK’nın 363. maddesi uyarınca ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.09.2020 günlü 2019/357 Esas ve 2020/236 Karar sayılı hükmünün, hukuki sonuçlarına etkili olmamak kaydı ile kanun yararına BOZULMASINA; dosyanın gereği yapılmak üzere Adalet Bakanlığına gönderilmesine, 21/12/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.