muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/490, Karar No: 2020/248, Tarih: 20.01.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/490 E.  ,  2020/248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili kurum ile davalı şirket arasında temizlik işleri hizmeti alımı sözleşmesi imzalandığını, yapılacak iş kapsamında davalı şirket bünyesinde çalışırken iş akdinin haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle dava dışı işçi ... tarafından işçilik alacaklarının tahsili için açılan davada işçinin kıdem, ihbar ve yıllık izin ücreti alacakları için müvekkili ve davalı aleyhine müteselsil sorumluluk doğduğunu, mahkeme kararının icra takibine konulması üzerine müvekkili tarafından dosyaya 6.828,96 TL ödeme yapıldığını, sözleşmeye göre işçilerin her türlü hak ve alacaklarından davalı şirketin sorumlu olduğunu ileri sürerek 6.828,96 TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki ve görev itirazında bulunarak, davacı kurumun hizmete ilişkin sözleşmedeki tüm şartları tek taraflı olarak düzenlediğini, sözleşmede müvekkiline sorumluluk yükleyen hükümlerin geçersiz sayılması gerektiğini, sözleşmenin 23. maddesinin atıf yaptığı şartnamenin 6. bölümünde işçilerin tazminat alacakları ile ilgili hiçbir düzenleme olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; dava dışı işçinin 07.02.2006 – 20.02.2008 tarihleri arasında davalı şirket personeli olarak davacıya ait iş yerinde çalıştığı, taraflar arasındaki genel temizlik işi sözleşmesinin 23 ve 37'nci maddeleri ve genel şartnamenin 6'ncı bölümü TBK.'nın 168'inci maddesi ve Yargıtay İçtihatları gereğince işçinin tazminat ve diğer işçilik alacaklarından davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle 6.828,96 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 20.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16890, Karar No: 2013/15447, Tarih: 11.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/16890 E.  ,  2013/15447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait aracın davalılardan Kurtulmuş Zirai İlaç Gübre Tar. Ür. Gıda İnş. Tah.Ltd. Şti’nin maliki, ...’ın sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu hasarlandığını belirtip, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere araçta meydana gelen hasar nedeniyle oluşan 1.000,00 TL değer kaybının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre HMK’nin 16 ve 7/1. maddeleri uyarınca haksız fiil olan dava sebebine göre davalılar yönünden ortak yetkili mahkemenin haksız fiilin meydana geldiği Aydın Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu belirtilerek mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava trafik kazası nedeniyle hasarlanan araçta oluşan değer kaybının karşı araç maliki ve sürücüsünden tahsili istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK.'nin genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin 1.fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. "7. maddesinde de," davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır. Birden fazla davalının bulunduğu hâllerde, davanın, davalılardan birini sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı, deliller veya belirtilerle anlaşılırsa, mahkeme, ilgili davalının itirazı üzerine, onun hakkındaki davayı ayırarak yetkisizlik kararı verir." denilmektedir. Yine aynı Yasa'nın 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

HMK.'da kesin yetki halleri açıkça sayılmış olup, haksız fiile ilişkin davalardaki yetki, kesin yetki olmayıp, bir seçimlik yetkidir. Diğer taraftan 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. Maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

HMK.'da kesin yetki halleri açıkça sayılmış olup, haksız fiile ilişkin davalardaki yetki, kesin yetki olmayıp, bir seçimlik yetkidir. Diğer taraftan 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. Maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mahkemece, davalılar tarafından yapılmış süresinde ve usulüne uygun bir yetki itirazı bulunmadığı halde HMK'nin 7. maddesi yanlış yorumlanarak ortak yetkili mahkemenin kesin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmesi isabetli değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4968, Karar No: 2018/1729, Tarih: 13.03.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/4968 E.  ,  2018/1729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay tarihinde sanık ...’in akrabası olan ve hakkında ek takipsizlik kararı verilen İbrahim Kılıçarslan ile birlikte 14 BT 163 plaka sayılı araçla seyir halinde olduğu, D-100 Karayolunu takiben il merkezine geldikleri sırada arkalarından gelen katılan ...’ün yönetimindeki ... plaka sayılı tır ile aniden önüne kırması nedeniyle sanığın panikleyerek orta refüje çıktığı, bu sırada aracın altının refüje sürtünmesi nedeniyle hasar gördüğü, sanığın aracı durdurduğu, katılan ...’ün ışıklarda durduğunu gören sanık ... ile İbrahim’in araçtan çıkarak tır şoförü katılana doğru ellerinde sopalarla koştukları, bunun üzerine katılanın aracın kapılarını kilitlediği, sanığın tırın şoför mahalline gelmesi üzerine katılanın kapı camını açtığı, sanıkla tartışmaya başladıkları, daha sonra sanık ...’un camdan içeri sarkarak katılana birkaç tane yumruk attığı ve araçta bulunan cep telefonunu alarak aracına geri döndüğü, katılanın ışıklı kavşağı geçtikten sonra durumu polise haber vermek için yolda müsait bir yere parkettiği ancak araçtaki cep telefonunu bulamadığı, katılanın şikayeti üzerine yapılan araştırmada; telefonun sanık ... tarafından alındığının tespit edildiği olayda; sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suçun vasfında ve delillerin takdirinde yanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının korunmasına, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6091, Karar No: 2006/10800, Tarih: 19.12.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/6091 E.  ,  2006/10800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde eğitim ve öğretim gideri olarak 16.990.441.550 TL'nin 2.7.2001 tarihinden itibaren yasal faiziyle, döviz cinsi borcu Türk Lirası karşılığı olan 28.357.659.075TL'nin de ödeme tarihine kadar oluşacak kur farkı ile işlemiş faizinin davalılardan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı ... vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde davalılardan ...'nin Sosyal Bilimler Meslek Yüksek Okulunda araştırma görevlisiyken, 2.1.1998-2.7.2001 tarihleri arasında maaşı, ekleri, yolluğu, bölge farkı eğitim öğretim ve sağlık giderleri ödenerek, 2.7.2001-13.2.2002 tarihleri arası maaşsız izinli olarak doktora eğitimi için Amerika Birleşik Devletlerine gönderildiğini, davalının yurtdışı görevi bittikten sonra göreve başlamaması üzerine 14.3.2002 günlü olurla 13.2.2002 tarihi itibarıyla görevine son verildiğini, bu sebeple yükümlüye yapılan 16.990.441.550 TL'nin 2.7.2001 tarihinden itibaren yasal faizi ile, 91.552,36 USD. Dolarında dava tarihindeki Merkez Bankası efektif satış kuru karşılığı olan 128.357.659.075 TL'nin ise ödeme tarihine kadar oluşacak kur farkı ve işlemiş faiziyle beraber davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiştir.

Dava, zorunlu hizmet karşılığı olan kurum alacağının tahsili istemine ilişkin olup, taraflar arasındaki uyuşmazlığın 8.7.2006 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmiş bulunan 5535 sayılı “Bazı Kamu Alacaklarının Tahsil ve Terkinine İlişkin Yasa”nın 2. maddesiyle 2547 sayılı Yüksek Öğretim Yasasına eklenen Geçici 53. madde hükmü çerçevesinde değerlendirilip oluşacak sonuç doğrultusunda bir karar verilmek üzere mahkeme hükmünün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 500,00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 19.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3758, Karar No: 2012/4369, Tarih: 17.05.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/3758 E.  ,  2012/4369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra takibine itiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu, takibe konu Alanya 2. İcra Müdürlüğünün 2011/15 Esas sayılı dosyasının dayanağı olan ilamda 11.000,00 TL tazminatın 07.02.2007 tarihinden itibaren işleyecek olan ticari faizi ile birlikte tahsilinin kararlaştırıldığını, faizde herhangi bir oran belirtilmediğini, buna rağmen davalı-alacaklı tarafça avans veya reeskont faizi üzerinden hesaplama yapıldığını belirterek 3095 sayılı Yasanın 1/1 maddesi gereği yasal faiz üzerinde kalan işlemiş faiz miktarının bilirkişi incelemesi yaptırılarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Alanya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/253 Esas, 2010/428 Karar sayılı ilamında Kasko sigortası nedeniyle davalı ... şirketine karşı açılan tazminat davası sonucunda 11.000,00 TL tazminatın 07.02.2007 tarihinden itibaren işleyecek olan ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) İlamda açıkça “ticari faizin” uygulanmasına karar verilmiştir. O halde takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasanın 2/2.maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekir. Mahkemece 27.06.2011 havale tarihli bilirkişi raporunda avans faiz oranlarına göre yapılan hesaplama esas alınarak şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yasal faiz oranlarına göre yapılan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366 ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13623, Karar No: 2018/1410, Tarih: 12.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/13623 E.  ,  2018/1410 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21462, Karar No: 2015/20940, Tarih: 30.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/21462 E.  ,  2015/20940 K.**

**"İçtihat Metni"**

...s adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında ... 16. İş Mahkemesinden verilen 29.04.2014 günlü ve 2014/65-2014/636 karar sayılı hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Önceki geri çevirme kararımızda davacı sigortalının, tüm borçlanma ve ödeme belgelerinin davalı Kurumdan celbedilip, dosyaya eklendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmiş ise de, davalı kurumca karardan sonra 506 sayılı Kanun kapsamında yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmakta olup, Mahkemece, davalı kurumdan tam olarak hangi tarih itibariyle davacı hakkında 5510 sayılı yasanın 4/1-a bendi kapsamında borçlanma tahakkuku yapıldığı ve hangi tarih itibari ile tahakkuka dair ödemelerin 4/1-a sigortalılık üzerinden kabul edildiği hususlarında açık ve anlaşılır şekilde cevap verildiğine dair Kurum yazısı dosya arasına alındıktan sonra GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 30.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8513, Karar No: 2019/7960, Tarih: 07.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/8513 E.  ,  2019/7960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Duruşmada ifadesi alınamayan mağdurenin kolluk tarafından alınıp dosya içerisinde bulunan görüntülü ifadesinin inceleme esnasında heyetçe izlenilmesi sonucunda bu ifadenin yönlendirme ile alındığının anlaşılması, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraat hükmü kurulmasında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekili ile katılan ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10428, Karar No: 2010/11781, Tarih: 01.11.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/10428 E.  ,  2010/11781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.10.2009 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, 75 parsel sayılı taşınmazda “... ’un” “...” olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı idare vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, Türk Medeni Kanunu'nun 1027. maddesi gereğince tapuda isim düzeltilmesi istemine ilişkindir. Tapu kayıtlarının düzgün tutulmasında kamu yararı bulunup kayıt düzeltme davalarında mülkiyet nakline meydan vermemek için tapu maliki ile adının düzeltilmesi istenen kişinin aynı şahıs olup olmadığının saptanması gerekir. Eldeki davada mahkemece nüfus müdürlüğünden tapuda malik görünen “... ” ile aynı isimli başka bir kimsenin mevcut olup olmadığı konusunda araştırma yapılmadığı anlaşıldığından bu konuda gerekli araştırma yapılarak oluşacak sonucu göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 01.11.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5879, Karar No: 2016/9116, Tarih: 17.05.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/5879 E.  ,  2016/9116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin, sokak üzerine park ettiği motosikletinin çalınması şeklinde gerçekleşen eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde yazılı suça uyduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı Yasanın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 17.05.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.