muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20774, Karar No: 2014/17636, Tarih: 01.10.2014

Gerek yürürlükten kaldırılan 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi ve gerekse 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6. ve 7. maddeleri hükümlerinde kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan herbirinin iddiasını, bir başka deyişle hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlü olduğu, resmi sicil ve senetlerin belgeledikleri olguların doğruluğuna kanıt oluşturacağı, bunların içeriğinin doğru olmadığının ispatının kanunlarda başka bir hüküm bulunmadıkça her hangi bir şekle bağlı olmadığı açıklanmış, 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi’nin 29, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 30. maddelerinde ise doğum ve ölümün, öncelikle nüfus sicilindeki kayıtlarla, nüfus sicilinde bir kayıt yoksa veya bulunan kaydın doğru olmadığı anlaşılırsa, her türlü delille kanıtlanabileceği belirtilmiştir. Bu hükümler dikkate alındığında mirasçılık belgesi vermekle yükümlü Sulh Hukuk Mahkemelerinin miras bırakanın ölüm tarihini, ölüm tarihi itibariyle kimi veya kimleri mirasçı bıraktığını, bunlara mirastan ne oranda pay verileceğini öncelikle nüfus sicilindeki kayıtlara göre belirlenmesi gerekir. Miras bırakan nüfus sicilinde kayıtlı değil ise, böyle bir kişinin var olduğunun ve ne zaman öldüğünün, davacı ile mirasçılık bağının her türlü delille kanıtlanabileceği, bu konudaki ispat yükünün de davacı taraf üzerinde olacağı kuşkusuzdur. Miras bırakan, ölüm tarihi ve mirasçıları nüfus sicilinde kayıtlı ve belli olmasına rağmen sicildeki bu kayıtların yanlış olduğunun öne sürülmesi halinde, bu iddialar ancak nüfus kayıt düzeltimi veya tespiti davası sırasında ve bu davalara bakmakla görevli Asliye Hukuk Mahkemeleri'nce incelenip değerlendirilebilir. Mirasçılık belgesi vermekle yetkili Sulh Hukuk Mahkemeleri mirasçılık belgesine ilişkin davalarda kendi görevini aşan bu iddiaları inceleyemez ve resmi kayıtlar aksine karar veremez.

Somut olaya gelince, dosya içerisinde bulunan nüfus kayıtlarından ... nüfusa kaytılı ..T.C. Numaralı ...'ın bekar olarak 03.02.1946 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır. Davacı vekili, nüfus kayıtlarında bekar olarak görünen ...'nın gayri resmi olarak ... ile evlendiğini, ve bu evlilikten ..., ..., ... isimli çocukları olduğunu, bu çocuklardan da, ... ve ...'nun anne adının ... olarak yazılı olduğu halde, ...'nin anne isimlerinin ... olarak yazıldığını iddia etmektedir. Bu halde, Mahkemece davanın kabulüne karar verilebilmesi için ispat yükü üzerinde bulunan davacının görülen davada öncelikle kendi miras bırakanları olan ... ile ...'nın aynı kişi olduğunu ve ...'nın gayri resmi bir birliktelikten çocukları bulunduğunu kanıtlaması gerektiği, mevcut nüfus kayıtları mahkeme kararı ile düzeltilmeden veya genel görevli Asliye Hukuk Mahkemesinde açılacak bir dava sonucunda davacıların miras bırakanı ... ile miras bırakan ...’nın aynı kişi olduğu kesin hükme bağlanmadan, nüfus kayıtlarına ve nüfusta kayıt yok ise tanık beyanı ve diğer delillere göre mirasçılık belgesi vermekle görevli Sulh Hukuk Mahkemesinde böyle bir iddianın dinlenemeyeceği kuşkusuzdur.

Mahkemece az yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilerek verilen karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/III-2. bendi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 0,90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 01.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8445, Karar No: 2011/1512, Tarih: 14.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/8445 E.  ,  2011/1512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4.Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27.03.2009 tarih ve 2007/368 - 2009/71 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ‘ETİ’ ibareli tanınmış markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin ‘ETİCA’ ibareli markayı adına tescil için diğer davalıya başvurduğunu, müvekkilinin markalarıyla karıştırılacak derecede benzer olduğunu, tanınmışlığından faydalanacağını, bu gerekçelerle yapılan itirazlarının kabul görmediğini ileri sürerek, TPE YİDK kararının iptaline ve tescil edilmesi durumunda davalının markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini istemiştir.

Davalı TPE vekili, kararın yerinde olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davacının markasının aynı zamanda ‘Eski Hitit Uygarlığının’ diğer adı bulunduğu, davalı şirketin tescilini talep ettiği ibarenin ‘ETİCA’ olduğu, ibareyi tamamlayan ‘CA’ hecesiyle ilk etapta yabancı dilde münferit bir kelime olarak algılamaya yol açtığı, semantik bakımdan benzerlik olmadığı, esasen davacı markalarının çoğunun başında ‘Hitit Güneş Kursu’ şeklinin olduğu, bir bütün olarak değerlendirildiğinde orta düzey alıcılar nezdinde karıştırma ihtimalinin olmayacağı, kaldı ki benzerlik kabul edilse bile mal ve hizmet sınıflarında aynılık veya benzerlik bulunmadığı, yakınlık olmadığı, davacı markalarının gıda sektöründe tanındıkları, davalı şirketin markasının kullanılacakları 24. ve 40. mal ve hizmet sınıfları bakımından tescili halinde davacının tanınmış markalarının itibarına zarar vermeyeceği ve ayırt edici karakterini zedelemeyeceği, tescile engel bir hal oluşturmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14883, Karar No: 2013/19392, Tarih: 18.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/14883 E.  ,  2013/19392 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : TCK'nun 203/1, 43/1, 52/2-4. maddeleri uyarınca 4.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına

Anayasa'nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi" başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde ‘kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde ‘kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Dairemize gönderilen, Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığınca dairemize gönderilen 12.11.2013 tarih ve 29415146-2525 sayılı cevabi yazıdan, suça konu mühürleme tutanağını düzenleyen Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş, mühürleme işlemi ve suç tarihinden önce özelleştirilmiş olup özel hukuk tüzel kişisi olarak kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme işleminin bulunmaması nedeniyle, sanığa yüklenen “mühür bozma” suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

2- Kabule göre de;

5271 sayılı CMK'nun 5728 sayılı Yasa ile değişik 231/5. maddesi uyarınca 2 yıl veya daha az süreli hapis veya adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için, sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunması, mahkemece sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması ve suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi gerekmektedir. İncelenen dosyada sanığa yüklenen "mühür bozma" suçu neticesinde meydana gelen somut bir zarar bulunmadığı da gözetilerek, suç tarihi itibarıyla engel sabıkası da bulunmayan sanığın hukuksal durumunun belirtilen yasal ölçütlere göre değerlendirilmesi yerine "idarenin zararının giderilmemiş olması, suçun işleniş şekli sebep ve saikleri nazara alınarak" şeklindeki yasal olmayan ve yetersiz gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3583, Karar No: 2023/2270, Tarih: 18.09.2023

**3. Hukuk Dairesi         2023/3583 E.  ,  2023/2270 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1388 E., 2022/1384 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Trabzon Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2017/448 E., 2022/201 K.

Taraflar arasındaki sözleşmenin feshi, bedel iadesi ve kira kaybı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili ve davalı gerçek kişiler vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince taraflar vekillerinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve katılma yoluyla davalı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve katılma yoluyla davalı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; davalılar ... ve diğerlerinin Trabzon İli, ... İlçesi, .../... Mahallesi, ... Cad. 220 ada 3 parsel, 220 ada 4 parsel, 225 ada 2 parsel ve (eski parsel 3372, yeni parsel 298 ada 1 parsel) kayıtlı taşınmazların maliki olduklarını, davalı arsa malikleri ile davalı ... İnşaat Harfiyat Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. arasında kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, davalılardan ... İnşaat Harfiyat Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile 19.01.2012 tarihli satış sözleşmesi imzalayarak Trabzon ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, ...-2 evleri, 3. etap, B blok, 6. kat Askeriye tarafı olarak belirlenen taşınmazı 57.500,00 TL peşin ve sonraki tarihlerde 90.000,00 TL ödeme kaydıyla toplamda 125.000,00 TL bedelle müvekkillerinin satın aldıklarını, bu sözleşmeye göre ... inşaata banka makbuzundan da anlaşılacağı üzere 90.000,00 TL ödeme yaptıklarını, evlerin sözleşme tarihinden itibaren 18 ay içerisinde teslim edileceğinin belirtildiğini, sözleşme doğrultusunda ödenmesi gereken bedeli davalı ... İnşaat Harfiyat Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye ödediklerini, kalan bedeli de ödemeye hazırlanırken davalılardan ... inşaatın satış konusu taşınmazı tamamlaması gereken tarihte tamamlayamadığını, söz konusu inşaatın davalı ... İnşaat Harfiyat Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti.'den kaynaklı sebeplerle tamamlanamadığı için geriye kalan 35.000,00 TL'yi ödemediklerini, ayrıca davalı ... İnşaat Harfiyat Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile aralarında yapılan satış sözleşmesinin 8 nolu maddesinde satıcının zamanında teslim edemediği daireler için rayiç bedelden kira bedeli ödemeyi kabul ettiğini, davalıların sebepsiz zenginleştiğini belirterek yüklenici ... inşaat şirketine ödedikleri 90.000,00 TL bedelin fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla ödeme tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiz ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, sözleşme gereğince teslim tarihi olan 19.06.2013 tarihinden dava tarihine kadarki toplam aylık kira bedellerinin hesaplanarak dava tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiz ile davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1. Davalı arsa sahipleri vekili; müvekkillerinin sözleşmenin tarafı olmadıklarını, davacıların davasına dayanak olarak gösterdiği Yargıtay kararlarından da açıkça anlaşılacağı üzere arsa maliklerine karşı yüklenicinin borcundan dolayı sebepsiz zenginleşme davası açabilmenin ön koşulunun kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedilmiş olması ve bu fesih nedeni ile arsa maliklerinin sebepsiz olarak zenginleşmiş olmaları olduğunu, davacıların sebepsiz zenginleşme davası açma hakkının bulunmadığını, davacı tarafın davasının dayanağının sebepsiz zenginleşme olduğu düşünüldüğünde huzurdaki davanın süresinde açılmadığını, süresinde açılmayan davanın zamanaşımı nedeni ile reddini, esas yönünden de açılan davanın tümden reddini istemiştir.

2. Davalı ... İnşaat Hafriyat Nak. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti.; davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; 19.01.2012 tarihli ... İnşaat firması ile davacılar adına vekil İsmail Çalık arasında imzalanan sözleşmeye göre dava konusu taşınmazın davalı ...'un inşa edeceği 3. parsel, B blok, 6. Balkon Askeriye tarafındaki daire olduğu, teslimat süresinin 18 ay olarak kararlaştırıldığı, satış bedelinin 125.000,00 TL olarak belirlendiği, 57.500,00 TL'sinin peşin olarak ödendiği, kalan tutarın daha sonra ödeneceğinin kararlaştırıldığının görüldüğü, arsa sahipleri tarafından Trabzon 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/1302 E. sayılı dosyası ile sözleşmenin feshi davası açılmış olup başlangıçta Mahkemece bu dosya bekletici mesele yapılmış iken davanın niteliği dikkate alınarak sonradan bu ara karardan dönüldüğü, toplanan delillere göre sözleşme gereğince davacıların bedelin 57.500,00 TL'sini peşin olarak ödediği, 15.000,00 TL'yi 09.07.2012 tarihli, 7.000,00 TL'yi 19.08.2012 tarihli, 5.000,00 TL'yi 21.08.2012 tarihli, 5.000,00 TL'yi 23.10.2012 tarihli tahsilat makbuzlarıyla davalı ... şirketine ödediği ancak dairelerin henüz yapılmadığı ve bu anlamda teslimin gerçekleşmediği sabit olup, yanlar arasında bu hususun çekişmeli de olmadığı, davacının ödediği bedeli kendi akidi olan ve parayı ödediği ... şirketinden isteyebileceği, davalı arsa sahiplerinin sebepsiz zenginleşmesinin burada söz konusu olmadığı, dava konusu uyuşmazlığın, davacılar ile davalı yüklenici arasındaki harici satış sözleşmesinden kaynaklı olarak satın alınan bağımsız bölümün tapuda devrinin yapılıp teslim edilmemesi nedeniyle, sözleşme gereğince ödenen bedelin tahsili talebine ilişkin olduğu, diğer davalı arsa sahiplerinin yapılan harici satış sözleşmesinin tarafı olmadığı, yüklenici ile arsa sahibi arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre yüklenicinin kendisine düşen bağımsız bölümleri harici satış sözleşmesi ile satmış olduğu, arsa sahiplerinin sorumluluğu yüklendiğine dair delil de ibraz edilemediği, zarardan sözleşmenin tarafının sorumlu olacağı, arsa sahiplerine husumet yöneltilemeyeceği, davacı ile davalı ... İnşaat Hafriyat Nakliye Turizm Sanayi Ltd. Şti. arasında yapılan satış sözleşmesinin alacağın temliki hükümleri gereğince geçerli olduğu, bu sözleşmeye göre davalı şirketin yapıyı sözleşmeye uygun olarak bitirip tapusu ile beraber davacılara teslim etme yükümlülüğü altına girdiği, davacıların da buna karşılık taşınmazın bedelini süresinde ödeme borcunu üstlendiği, karşı çıkılmayan belgelere ve açıklamalara göre davacılar tarafından daire için 89.500,00 TL'nin ödendiğinin sabit olduğu ancak davalı ..

. Şti. arasında yapılan satış sözleşmesinin alacağın temliki hükümleri gereğince geçerli olduğu, bu sözleşmeye göre davalı şirketin yapıyı sözleşmeye uygun olarak bitirip tapusu ile beraber davacılara teslim etme yükümlülüğü altına girdiği, davacıların da buna karşılık taşınmazın bedelini süresinde ödeme borcunu üstlendiği, karşı çıkılmayan belgelere ve açıklamalara göre davacılar tarafından daire için 89.500,00 TL'nin ödendiğinin sabit olduğu ancak davalı ... inşaat şirketinin üstlendiği borcu yerine getirmediği ve taşınmazın tapusunu davacılara devretmediği, davalı şirket edimini yerine getirmediğinden davacıların akdi feshederek ödediğini geri isteme haklarının olduğu, davacıların istediği kira tazminatının ifaya eklenen cezai şart hükmünde olduğu, bedel iadesinin sözleşmeden dönmenin, geç teslim nedeniyle kira kaybı ve diğer tazminatları istemenin de ifanın devamını istemenin sonuçlarından olduğu, davacıların vekilinin satış bedeli olarak ödediği bedelin iadesini istemiş olmakla sözleşmeden dönmüş olduğu, artık sözleşme devam ediyormuş gibi kira kaybı isteyemeyeceği gerekçesiyle; davacılar tarafından davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... aleyhine açılan bedel iadesi davasının işbu davalıların taraf sıfatının bulunmaması sebebiyle HMK 114/1.d, 115/1,2 nci maddeleri gereğince husumet yokluğundan usulden reddine, davacılar tarafından davalı ... İnşaat Hafriyat Nakliyat San. ve Tic. Ltd. Şti. aleyhine açılan davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 19.01.2012 tarihli ''... 2 Satış Sözleşmesi''nin feshine, davacıların ödemiş olduğu 89.500,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile davalı ... İnşaat Hafriyat Nakliyat Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti.'den alınıp davacılara verilmesine, davacılar tarafından davalılar aleyhine açılan kira tazminatı davasının koşulları oluşmadığından reddine karar verilmiştir.