muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/26938, Karar No: 2013/95, Tarih: 14.01.2013

**6. Ceza Dairesi         2009/26938 E.  ,  2013/95 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa kalkışma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından, 5237 sayılı Yasanın 61. maddesine aykırı olarak aynı Yasanın 143. maddesinin 35. maddesinden sonra uygulanması, sonuç cezayı değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53.maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4417, Karar No: 2012/155, Tarih: 23.01.2012

**5. Ceza Dairesi         2010/4417 E.  ,  2012/155 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Rüşvet almaya teşebbüs

HÜKÜM : Mahkümiyet (Görevi Kötüye Kullanma)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, geneği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen YCGK'nın 20/10/2009 tarih ve 2009/1-85 Esas, 2009/242 sayılı kararında da vurgulandığı gibi, aralarında menfaat çatışması bulunduğu anlaşılan sanıkların savunmalarının ayrı müdafiiler tarafından üstlenilmesinin sağlanması gerektiği gözetilmeksizin aynı müdafii tarafından temsil edilmeleri suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasının 38 ve 5271 sayılı CMK'nın 152. maddesine aykırı davranılması,

Kabule göre de;

Mersin Devlet Hastanesinde Kadın Doğum Uzmanı olarak görev yapan aynı zamanda özel muayenehanesi de bulunan sanık ...’un katılanın “idrar torbasında sarkma, rahim içinde yırtık ve dönme olduğunu ve ameliyat gerektiği” teşhisinden 10 gün sonra tekrar muayenehaneye gelen ve ameliyat olmak istediğini söyleyen katılana odasından çıkarken sekreterine uğramalarını söylediği, katılanın odadan çıkmasından sonra sekreter olan diğer sanık ...’ın katılanın yanına gelerek “ameliyattan 1 gün önce benim yanıma gelin, 200-250 milyon TL ameliyat parası alıyoruz, fakat sizden bir muayene parası alacağız, siz 50 milyon TL muayene parası verdiğiniz için 100 milyon TL kadar para getirin" diye söylediği; müştekinin emekli sandığına bağlı olup sağlık güvencesinin bulunduğu, söz konusu ameliyatın heyet raporuyla ücretsiz olarak yapıldığı ve masrafların emekli sandığı tarafından karşılandığı, bu olaydan bir gün sonra katılanın Mersin Devlet Hastanesi’nde sanık doktor ...'un yanına gittiği ve ona tüplükasyondan vazgeçtiğini, ancak ameliyat

olacağını söylediği, sanık ...'un da ameliyat günlerine bakmak suretiyle, katılana 6 Ocak 2005 gününü ameliyat günü olarak verdiği ve ona 6 Ocak'ta gel, ameliyat edeyim, dediği, bu arada bir şeyler söylediği, ancak katılanın anlamaksızın dışarıya çıktığı, fakat; anlamadığı sözün ne olduğunu tekrar sormak amacıyla sanık ...'un yanına gelip, ne dediğini sorduğunda, sanık ...'un ... hanımın yanına gidin diye iki kez tekrarladığı, katılanın sanık ...’ın yanına gitmeyip eve gittiği, durumu eşi ...'ya anlattığı, bunun üzerine katılanın eşinin sanık ...'u aradığı, sanık doktora "eşimi ameliyat edecekmişsiniz" dediği, sanık doktor ...'unda evet ameliyat edeceğim, dediği, katılanın eşinin ameliyatına siz mi karar veriyorsunuz, ... hanım mı karar veriyor, diye bir soru sorduğu, bunun üzerine sanık ...'un sesini yükselterek, "... hanım karar veriyor...ben sizin hastanızı ameliyat etmeyeceğim, başka bir doktora ameliyat ettirin" dediği, ertesi gün sabahleyin sanık ...'ın katılanın evine telefon açtığı, katılana "doktor bey, bana fırça attı, hastanede doktor beyin sizden bıçak parası istediği hususunda, yaygara çıkartmışsınız, trilyonlarca para da verseniz, doktor bey sizi ameliyat etmeyecek, ayrıca, 60 milyon TL'de borcunuz var, onu da vereceksiniz," dediği, bunun üzerine katılanın eşinin C.Savcılığına şikayet dilekçesi verdiğinin anlaşılması karşısında sanık ...’un eyleminin 765 sayılı Yasanın 212/1-son, 61, 219/3-son, sanık ...’ın 765 sayılı TCK'nın 65. maddesi delaleti ile aynı Yasanın 212/1-son, 61, 219/3 TCK'nın maddelerine uyan yapması gereken işi yapmak için rüşvet almaya eksik teşebbüs suçunu oluşturduğu; ancak 765 sayılı Yasanın 212. maddesinin bir ve ikinci fıkralarında basit ve nitelikli rüşvet alma suçları ayrı ayrı düzenlenip yaptırım altına alındığı halde, sonradan yürürlüğe giren 5237 Sayılı TCK'nın rüşveti tanımlayan 252/3. maddesinde “rüşvet, bir kamu görevlisinin, görevinin gereklerine aykırı olarak bir işi yapması veya yapmaması için kişiyle vardığı anlaşma çerçevesinde bir yarar sağlamasıdır” denilerek sadece nitelikli rüşvete yer verildiği, kamu görevlisinin yapması gereken bir işi yapması ya da yapmaması gereken işi yapmaması için yarar sağlanmasının rüşvet suçu kapsamından çıkarıldığı, bu cihetle sanık ...’in eyleminin aynı yasanın 257/3. sanık ...’nin eyleminin ise TCK'nın 40/2. maddesi yollaması ile 257/3, 39. maddelerinde düzenlenen görevinin gereklerine uygun davranmak için çıkar sağlama ve buna yardım etme suçlarını oluşturduğu ve lehe kanun değerlendirmesinin buna göre yapılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

Hükümlerden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi ve bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının da indirilmesi karşısında TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Sanıklar hakkında hapis cezası asgari hadden verildiği halde gerekçesi gösterilmeden TCK'nın 20. maddesine aykırı şekilde memuriyetten yoksun kılma cezasında asgari hadden uzaklaşılmak suretiyle hüküm kurulması,

Suç tarihi itibariyle adli para cezasının 450 TL'den fazla olamayacağının gözetilmemesi,

CMK'nın 5728 sayılı Yasa ile değişik 231. maddesinin 647 sayılı Yasanın 6. maddesine göre daha lehe hüküm niteliğinde olmasına rağmen verilen cezaların ertelenemeyeceğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmaması suretiyle hükmün karıştırılması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321.ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 23/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11606, Karar No: 2015/17627, Tarih: 26.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/11606 E.  ,  2015/17627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı Kurum, 04.09.2009 tarihli iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan masrafların şimdilik 12.438,15TL’sinin rücuan tahsilini talep etmiş olup; Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, Kurum zararı 5.162,43TL’nin gelirin tahsis tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.

5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasına göre, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.”

Anılan Kanunun 76. maddesinin 4. fıkrasına göre, “İş kazası ile meslek hastalığı, işverenin kastı veya genel sağlık sigortalısının iş sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca yapılan sağlık hizmeti giderleri işverene tazmin ettirilir.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Eldeki dosya kapsamına göre, hükme esas alınan kusur raporunda davalı şirketin %70, sigortalının %30, diğer davalıların kusursuz olduğu kanaatinin bildirildiği, iş kazası nedeniyle yaralanan sigortalıya 10.272,20 TL ilk peşin sermaye değerli gelir bağlandığı, 2.334,15 TL geçici iş göremezlik ödemesi, 4.851,05 TL tedavi masrafı, 311,38 TL ilaç masrafı yapıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca, gelirin başladığı tarihte geçerli ilk peşin sermaye değerli gelir, geçici iş göremezlik ödemesi ve tedavi ile ilaç masraflarından oluşan Kurum zararının davalı işveren şirkete atfedilen kusur karşılığına isabet eden miktarın rücu edilebileceği gözetilerek, rücu edilebilecek miktarın altında olan Kurum talebinin hüküm altına alınması gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23358, Karar No: 2015/7955, Tarih: 28.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/23358 E.  ,  2015/7955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan hükmolunan neticeten 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hüküm miktar itibariyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi uyarınca kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin, çalınan 4 koli dondurma ile birlikte kırılan dolap camından dolayı zararının 120 TL olduğunu beyan etmesi ve hırsızlık suçundan dolayı çalınan dondurmaların değerinin az olma ihtimalinin bulunması karşısında; öncelikle müştekiden hırsızlık suçuna konu dondurmaların değeri sorularak tespit edildikten sonra sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemiş olması,

2-Suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilen toplam 16 TL yargılama giderinin inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20 TL'den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet hazinesine yüklenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.04.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13090, Karar No: 2013/13961, Tarih: 29.05.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/13090 E.  ,  2013/13961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda kurulan hükmün, yargılama devam ederken sanığın savunmasının alındığı sırada bildirdiği adresine tebliğ edilmediği, tebligatın daha önce hiç tebligat yapılmamış olan Özgürlük mahallesi ... sokak ... apartmanı merkez/Antalya adresine Tebligat Kanununun 21. maddesi gereğince tebliğ edildiği, tebligatın iade olması nedeniyle sanığın mernis adresine de tebligatın yapıldığı, sanığın 01.03.2012 tarihli temyiz dilekçesinde tebligattan haberder olmadığını beyan etmesi karşısında sanığın temyiz isteminin öğrenme ile süresinde olduğu kabul edildiğinden tebliğnamedeki düşünceye katılınmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA 29.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/928, Karar No: 2021/2668, Tarih: 14.06.2021

**15. Hukuk Dairesi         2021/928 E.  ,  2021/2668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı ... Sağ. Hizm. ve İlaç Elek. Gıda Ür. Bilgisayar Temizlik Hizmet. San. Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.06.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12833, Karar No: 2013/2807, Tarih: 18.03.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12833 E.  ,  2013/2807 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ... ile bu suça yardım etmekten sanıklar ..., ..., ... ve ...'nun yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nin atılı suçtan mahkûmiyetine, diğer sanıkların ise atılı suçtan beraatlerine dair Burdur Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.04.2012 gün ve 2011/85 Esas, 2012/118 Karar sayılı hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii, katılan ... vekili ve ... (SHÇEK) vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık ... müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesiyle Daireye gönderilmekle 20.02.2013 Çarşamba saat 13.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık ... müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaâsı dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştır.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat hükümleri ile delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan ... vekili, katılan SHÇEK vekili ile sanık ... müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7808, Karar No: 2015/2350, Tarih: 10.02.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/7808 E.  ,  2015/2350 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama, hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçundan

Hüküm : Taksirle yaralama suçundan; TCK'nın 89/1, 89/2-d, 62/1, 52/2-4. maddeleri CMK'nın 231. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması,

Hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçundan; Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar ve hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2) Sanık hakkında hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay tarihinde yaşı küçük katılan....'ın arkadaşları ile beraber markete gitmek için yürüdüğü sırada sanığa ait kangal cinsi köpeğin evin duvarından atlayarak katılana saldırdığı ve alınan doktor raporuna göre katılanın basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda, sanığın sahibi olduğu havyanı başkalarının hayatı bakımından tehlikeli olabilecek şekilde, duvarını aşarak atlayabileceği bir bahçe içerisinde serbest halde bırakması ve gerekli önlemleri almaması nedeniyle olayın meydana geldiği anlaşılmakla, sanık hakkında hüküm verilmesine yer olmadığına karar verilmesi yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 1. paragrafının hükümden çıkartılıp yerine "Hayvanı tehlike yaratabilecek şekilde serbest bırakma suçundan sanık hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına" bendi eklenip, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.