muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8703, Karar No: 2016/3444, Tarih: 07.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/8703 E.  ,  2016/3444 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kaza tespit tutanağı düzenlenmeyen olayda, sanığın gündüz vakti yerleşim yerinde idaresindeki aracıyla seyri sırasında geldiği olay mahallinde, katılan yolun karşısına geçerken sol koluna aracıyla çarparak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinden bahisle beraat kararı verilmiş ise de; katılanın ve tanığın aşamalardaki tüm beyanlarında, sanığın aracı ile katılana, yolun ortasından karşıya geçerken sol koluna çarpıp olay yerinden ayrıldığını belirterek sanığa ait aracın plaka numarasını verdikleri, sanığa bu plaka bilgilerinden hareketle ulaşıldığı, sanığın da belirtilen zaman diliminde olay mahallinden aracı ile geçtiğini kabul ettiği, katılan ve tanık anlatımları, katılana ait rapor ve tüm dosya kapsamı ile hızını yol ve trafik durumunun gerektirdiği şartlara göre ayarlamayarak kazanın oluşumuna neden olan sanığın taksirle yaralama suçundan mahkumiyeti yerine hatalı değerlendirme ile beraatine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9034, Karar No: 2015/4658, Tarih: 17.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9034 E.  ,  2015/4658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, konut dokunulmazlığının ihlali, tehdit

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, tehdit suçundan açılan kamu davasında karar verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

5271 sayılı CMK.nın 260/1. maddesine göre, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, onbeş yaşını doldurduktan sonraki 11.07.2011 tarihli celsede de şikayetinin devam ettiğini bildiren ve suçtan zarar gören mağdure ile müştekilerin şikâyetçi oldukları, suça sürüklenen çocukla ilgili olarak zorunlu vekilin de cezalandırılmasını isteyip mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu, Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere mağdure ile müştekilerin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördükleri hususunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ile müştekilerin davaya katılması ve zorunlu vekil Av. ...’in katılan mağdure vekili olarak kabul edilmesinin ardından yapılan değerlendirmede suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 5271 sayılı CMK.nın 231/12. maddesi karşısında, itiraza tâbi olup temyizi mümkün bulunmadığından ve aynı Kanunun 264. maddesi gereğince bu karara yönelik temyiz isteminin itiraz mahiyetinde kabulü ile mahallinde merciince değerlendirilmesi gerektiğinden, incelemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Suça sürüklenen çocuk hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

5237 sayılı TCK.nın 103. maddesinin nitelikli hali olan ve aynı maddenin dördüncü fıkrasında yer alan “tehdit” sebebiyle cezanın artırılabilmesi için tehdit niteliğindeki söz veya eylemlerin suçun işlenmesine yönelik olarak, suçun işlenmesinden önce ya da en geç suçun işlenmesi sırasında yapılması gerektiği, suçun işlenmesinden sonra, suçun ortaya çıkmasını önlemek amacıyla yaptığı tehdidin ise ayrı bir suç oluşturacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun, cinsel istismara teşebbüsten sonra mağdureye “bunu annene ya da herhangi bir kimseye söylersen Perşembe’de adını çıkarırım, sana kimse inanmaz” demek suretiyle, eylemin ortaya çıkmasını engellemek amacıyla yaptığı tehdidin ayrı bir suç oluşturup bundan dolayı 5237 sayılı TCK.nın 106/1-2.cümlesi gereğince mahkûmiyetine karar verilmesi gerekirken dosya içeriğiyle uyumlu olmayacak şekilde yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29392, Karar No: 2013/5890, Tarih: 26.02.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/29392 E.  ,  2013/5890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, haline münasip evinin haczedildiğini belirterek bu haczin kaldırılması istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, haczedilmezlik şikayetinin kabulüne karar verildiği anlaşılmaktadır.

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin  haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, mahkemece yapılan keşif sonunda düzenlenen bilirkişi raporunda, şikayete konu taşınmazın ve borçlunun haline münasip ev alabileceği değerin 95.000,00 TL olarak belirlendiği görülmektedir. Ancak, borçlunun bulunduğu yerden daha mütevazi koşullara sahip yerlerde haline münasip ev alabileceği değerin bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle yukarıdaki kurallara göre tespit edilerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan HMK’nun 297. maddesinin (1). fıkrasının (e) bendi gereği hükümde “gerekçeli kararın yazıldığı tarihin” yer alması zorunlu olup, kanunun bu emredici hükmüne aykırı davranılması da doğru bulunmamıştır.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26/02/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30463, Karar No: 2020/8781, Tarih: 06.07.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/30463 E.  ,  2020/8781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin emekli olduktan sonra 27.04.2014 ile 10.12.2014 tarihleri arasında ... Belediyesi bünyesinde halk otobüs şoförü olarak çalıştığını, ancak emekli olduktan sonra çalıştığı bu süreçte sosyal destek primlerinin ödenmediği gibi aylık ücretlerinin de ödenmediğini iddia ederek ücret alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının kurumda kaydının bulunmadığını, hiçbir surette çalışmasının bulunmadığını, sigortasız işçi çalıştırılmasının mümkün olmadığını, taşeron firmalarca çalıştırılmasa da belediyenin bu durumdan haberdar olmadığını, 8 ay maaş almadan çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının iddialarının gerçekçi olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İş hukukunda çalışma olgusunu ve hizmet süresini ispat yükü, bunu iddia eden işçiye düşer. Çalışma olgusu her türlü delille kanıtlanabilir. Çalışmanın ispatı konusunda, Sosyal Güvenlik Kurumu ve işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Özellikle iddia edilen çalışma döneminde Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarındaki işverenlerin araştırılması ve kayden görünen işverenlerle işçi arasında iş görme ediminin yerine getirilip getirilmediği, kaydın ne şekilde oluştuğu araştırılmalıdır.İşçinin çalışma olgusunun tespitinde işyerinde veya komşu işyerinde çalışanların tanıklığı önemli olduğu gibi tanık olarak dinlenecek kişinin tanıklığına güveni etkileyebilecek bir durumun olup olmadığı da araştırılmalıdır. Tanıklar belirli bir dönem çalışmışlarsa ve başkaca delil yok ise beyanlarının belirtikleri dönemle sınırlandırılması gerekir.Somut olayda davacı işçi, davalı işyerinde emekli olduktan sonra ki dönem olan 27.04.2014 – 10.12.2014 tarihleri arasında da çalıştığını ancak bu dönem ücretlerinin ödenmediğini ileri sürmüş, mahkemece hükme esas teşkil eden bilirkişi raporunda davacının iddia edilen dönemde asgari ücretle çalıştığının kabulü ile dava konusu ücret alacağı hesaplanmıştır. Davacı asil mahkemece duruşmada dinlenmiş olup “Ben 2009 yılındaki yerel seçimlerden sonra davalı ... başkanlığında işe başladım. 2012 yılında emekli oldum. Sağlık Destek Primimi ödedikleri için emekli olmama rağmen çalışmaya devam ettim. 30 Mart 2014 yerel seçimlerinden sonra da 2015 yılının başına kadar çalışmaya devam ettim. Yerel seçimden sonra 8 aylık dönemde maaşlarımı alamadım. Son çare olarak Belediye Başkanına durumumu anlattığımda ve ücretimi alamadığımı söylediğimde kendisi bana durumdan haberdar olduğunu söyledi. Bunun üzerine bana ücret vermeyeceklerini anlayınca ben de işe gitmedim. Biz çalıştığımız dönem içerisinde günlük tutanak tutardık. Bu tutanakta araca kaç kişi bindiği, aracın ne kadar yol gittiği belirtilirdi. Çalıştığım dönem içerisinde de sürekli olarak akaryakıt alımı yapıyordum. Buna ilişkin tutanaklar Belediye Başkanlığı bünyesinde mevcuttur. Dosya içerisinde mevcut bulunan ve davalı ... Başkanlığınca dosyayla ilgisi olmadığı söylenilen kart otobüs şoförlerine verilen ve günlük ortalama 200 yolcu kapasiteli dolum kartıdır. Dolum kartına ilişkin belgeler dosya içerisinde mevcuttur. Yolcu otobüse bindiğinde bu kartı okutup karşılığında parasını yolcudan alırdık dedi. “ şeklinde beyanda bulunmuştur. Yargılama esnasında dinlenen davacı tanıklarından ... “Davacı arkadaşım olur. Kendisi Kahta Belediyesinde şoför olarak çalıştıktan sonra emekli oldu. Emekli olduğu tarihi bilmiyorum. 2014 yılının Nisan ayından sonra Kahta Belediyesinde otobüs şoförü olarak çalıştığını görüyordum. Kaç ay çalıştığını tam olarak bilmiyorum “ şeklinde, ... ise “Ben davacıyı birlikte çalıştığımızdan ötürü tanıyorum. Kendisi ..

. “ şeklinde beyanda bulunmuştur. Yargılama esnasında dinlenen davacı tanıklarından ... “Davacı arkadaşım olur. Kendisi Kahta Belediyesinde şoför olarak çalıştıktan sonra emekli oldu. Emekli olduğu tarihi bilmiyorum. 2014 yılının Nisan ayından sonra Kahta Belediyesinde otobüs şoförü olarak çalıştığını görüyordum. Kaç ay çalıştığını tam olarak bilmiyorum “ şeklinde, ... ise “Ben davacıyı birlikte çalıştığımızdan ötürü tanıyorum. Kendisi ... Belediyesi Başkanlığında otobüs şoförü olarak çalıştıktan sonra 2014 yerel seçimlerinden sonra emekli oldu. Emekli olduktan sonra 2014 yılının Nisan ayından sonra ... Belediyesinde otobüs şoförü olarak çalıştığını görüyordum. 8-9 ay kadar çalıştığını biliyorum. Sonrasında bana Belediye tarafından haklarının verilmediği gerekçesiyle işten ayrıldığını söyledi. Ben Belediyede veznedar olarak memur kadrosunda çalışmaktaydım ancak davacının şoför olarak çalıştığını görüyorum ” şeklinde beyanda bulunmuştur. Hizmet döküm cetveline göre belirtilen dönemde 2009-27.04.2014 tarihleri arasında davacının bir kısım şirketler nezdinde çalışmasının bildirildiği, 28.06.2012 tarihinde ... Taş İnş Gıda Elektrik Temz San Tic Ltd Şti’nde çalışırken emekli olduğu ve ardından 12.07.2012 tarihinde aynı şirkette çalışmaya başladığı ve 27.04.2014 tarihinde işten çıkışının bildirildiği bu tarihten sonra ise herhangi bir çalışma bildirimi olmadığı görülmüştür. Davacı tarafından dosyaya ibraz edilen ... Belediyesi Halk Otobüsü Tespit Raporlarının 2014 yılı 9,10,11 ve 12. aylara ilişkin olduğu ancak davalı ... tarafından bu belgelerin resmi kayıt olmadığı ve belediyeyi bağlamadığı beyan edilmiştir. Ayrıca dosya içerisinde 10, 11 ve 12. aylara ilişkin bir kısım kent kart tahsil dolum fiş kayıtlarının bulunduğu görülmüştür. Davacının ücretlerinin ödenmediğini iddia ettiği dönemde davalı belediyede çalıştığına yönelik davacı tarafından sunulan 3 veya 4 aylık kayıtlar dışında yazılı belge ve kayıt bulunmadığı, davalı işyerinin kamu kurumu niteliği göz önünde bulundurulduğunda davacı tanık beyanlarının da somut ve kesin bilgi içermediği görülmüştür. Açıklanan nedenlerle öncelikle hizmet döküm cetvelinde davacının 2009-27.04.2014 tarihleri arasında çalışmasının geçtiği şirketlerle davalı ... arasında herhangi bir bağ olup olmadığının tespiti ile adı geçen şirketlere ve davalı belediyeye müzekkere yazılarak davacının davalı ... de çalıştığına ilişkin olan tüm belgelerin istenmesi, dosyada yer alan e kent tahsil dolum fişlerinin ait olduğu kartın kim adına düzenlendiğinin dosya içerisinde yer alan ve kart numarası okunamayan fotokopiden anlaşılamadığından tespiti ve okunaklı suretinin dosyaya eklenmesi ve karta ilişin 27.04.2014-10.12.2014 tarihleri arasındaki dolum kayıtlarının tümünün de ilgili yerden dosyaya celbi ile değerlendirme yapılmalı ve sonucuna göre davacının 27.04.2014-10.12.2014 tarihleri arasında davalı belediyede çalışıp çalışmadığına ve bu bağlamda ödenmeyen ücret alacağının bulunup bulunmadığına karar verilmelidir.

Anılan yönler düşünülmeden eksik inceleme ile hüküm tesisi bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06/07/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3648, Karar No: 2017/4002, Tarih: 12.04.2017

**17. Hukuk Dairesi         2015/3648 E.  ,  2017/4002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muvazaa nedeni ile tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve dahili davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekilinin dava dilekçesinde; davaya konu ... plaka sayılı minibüsün kullanmış olduğu 5000 Evler - 100. Yıl minibüs hattı, müvekkili ve davalının babası olan ve 1996 yılında vefat eden ... tarafından 1981 yılında satın alındığını ve bu sırada davalı askerde olup, izne geldiğinde babaları ... ... çalışıyor olması nedeni ile davaya konu minibüs hattı davalı adına tescil edildiğini, öncelikle tarafların murisine ait ticari taksi alındığını, bu taksinin 1979 yılında murisin ....'de çalışıyor olması ve aracı üzerine alamaması nedeniyle satıldığını, buradan gelen para ile minibüs hattı alındığını, bu aracın davalının üzerine yapıldığını, davalının bu araca alabilecek durumu bulunmadığını, bu durumun hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, bu durumun muvazaanın en büyük göstergesi olduğunu, daha sonra davalının askere gittiğini ve murisin de minibüs hattı satın aldığını, kendisinin Kardemir'de çalışması nedeniyle yine davalı adına tescil edildiğini, davacı ile davalının bu araçta birlikte çalıştıklarını, davacının da 1983 yılına kadar murise ait araçta çalıştığını ve sonrasında askere gittiğini, askerden dönüşte de 1986 yılına kadar dava konusu araçta çalıştığını, açılan davanın kabulü ile kötü niyetli davalının davaya konu ve adına kayıtlı ... plaka sayılı minibüsün kullanmış olduğu hattının 3. Kişilere devrinin önlenmesi için öncelikle tedbir konulmasını, davalı üzerine kayıtlı olan ... plakalı sayılı minibüs hattının davalı adına bulunan tescilinin iptali ile mirasçıların payları oranında adlarına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilinin cevap dilekçesinde, murisin 1988 yılında emekli olduğunu, engel durum ortadan kalktığını, bu güne kadar hattın tescilinin değişmesi için her hangi bir talep olmadığını, inançlı işlem iddiası varsa 10 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, iddiaları kabul etmediklerini, ayrıca davanın niteliği gereği tanıkla ispat kapsamında olmadığını, yazılı delil ile ispat yapılamadığını, öncelikle davacının davasının reddini, olmadığı takdirde davanın esasın inançlı işlem olarak değerlendirilerek zamanaşımından reddine karar verilmesini istediği görülmüştür.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, ... plakalı aracın... adına kayıtlı iken 29/09/1981 tarih ve 1/5811 sayılı encümen kararı ile ... adına devir işlemi yapılarak kayıt işlemi yapıldığını,ve o tarihten beri 5000 Evler hattının davalı ... tarafından kullanıldığı, ... AŞ'den gelen 14/10/2014 tarihli yazı cevabına göre muris ...'ın 15/12/1988 tarihinde emekli olduğunu, somut olayda, muris ... tarafından yapılan bir tasarruf bulunmadığını, dava konusu edilen minibüs hattı dava dışı İbrahim ...'ndan doğrudan davalı ... tarafından alındığını, bu nedenle murisin mirasçılardan mal kaçırma iradesi içerisinde olmasını söylemek mümkün görülmediği, hattın edinimi esnasında muris ... oğlu olan ... parasal katkı sağlaması muvazaa olarak değerlendirilemeyeceği inançlı İşlem yönünden; minibüs hattının alınması esnasında parayı temin eden muris ...'nin hattın edinimi esnasında ... ... AŞ'de çalışmış olması nedeniyle ve iş yerinin imkan vermemesi sebebiyle hattı üzerine alamadığı, eşi ...'nın ve diğer davacılar ... ve ...'in yaşlarının tescile uygun olduğu halde onlar üzerine de tescil işlemi yapmadığı, diğer davacı ...'in ise yaşının uygun olmadığı ve bu nedenle ... adına hattın tescilinin yapıldığı, ancak daha sonra bu tescilin intikalinin Yüksel tarafından gerçekleştirilmediği ifade edilmekle birlikte kısmen anlatılan hususun inançlı işlem kapsamında kaldığı kabul edilse bile az yukarıda ifade edilen inançlı işlemin yazılı delil ile ispatının gerektiği ve bunun zorunluluk olduğu ancak davacı tarafça her hangi bir şekilde yazılı delil sunulmadığı ve bu nedenle inançlı işlemin mevcudiyetinin kabul edilemeyeceği, muris ...'nin 1988 tarihinden itibaren yapılan işlemin iddia edildiği gibi olması durumunda düzeltme imkanı her zaman için var iken bu imkanı kullanmadığını, davacılarca durak hattının tescilinin muvazaalı olarak alındığına yönelik açmış olduğu davada şartları oluşmadığından ve aynı şekilde beyanlardan anlaşıldı-ğı üzere inançlı işlemin de aynı şekilde şartları oluşmadığı gerekçesiyle açılan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve dahili davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı ve dahili davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı ve dahili davacılardan alınmasına 12.4.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.