muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/28352, Karar No: 2018/7986, Tarih: 28.03.2018

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise 3294 sayılı Kanun'un 5263 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 7. maddesinin 1. fıkrasında, "...Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları kurulacağı" 3 üncü fıkrasında ise "Vakıf senetlerinin mahallin en büyük mülki amiri tarafından Medeni Kanunu hükümlerine göre tescil ettirileceği" belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, kanun koyucunun Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarına bilinçli olarak "kamu tüzel kişiliği" vermediği, Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulmasını, özel hukuk tüzel kişisi olarak özel hukuk hükümlerine göre faaliyet göstermesini istediği açıktır. 27.02.2008 tarihli ve 26800 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 4. maddesinde de, "Vakıflar özel hukuk tüzel kişiliğine sahiptir." hükmü yer almaktadır.

Bu hükümle de, Vakıflar Kanununa göre "Yeni Vakıf" statüsündeki Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu bir kez daha vurgulanmıştır. Dolayısıyla; davacının, Sosyal Yardımlaşma Vakıflarının özel hukuk hükümlerine tabi kamu tüzel kişiliğine sahip oldukları yönündeki değerlendirmesi isabetli değildir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kısmen kamu kaynağı kullanmaları, kamu kurumu olarak nitelendirilmelerine yeterli bir sebep değildir. Zira; 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde; Vakfın gelirlerinin, "Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan aktarılacak miktardan, işletme ve iştiraklerden elde edilecek gelirlerden ve diğer gelirlerden" oluşacağı hüküm altına alınmıştır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı resmi senedinin 5. maddesinde ise, vakfın gelir kaynaklarının "3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde sayılan gelirler ile nakdi ve ayni, menkul ve gayrimenkul olmak üzere iktisadi değeri olan halk teberrularından oluşacağı" belirtilmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

İzah edilen sebeplerle, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı birer özel hukuk tüzel kişisi olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının izah edilen hukuki statüleri nazara alınarak personelleri hakkında 6772 sayılı Kanunun uygulanması mümkün görünmemektedir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

İzah edilen sebeplerle, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı birer özel hukuk tüzel kişisi olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının izah edilen hukuki statüleri nazara alınarak personelleri hakkında 6772 sayılı Kanunun uygulanması mümkün görünmemektedir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının oluşumuna bakılacak olursa Mütevelli Heyet üyelerinin neredeyse yarısı sivil üyelerden oluşmaktadır. 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 7. maddesinde; İlçe Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları Mütevelli Heyetinde 1 adet belediye başkanı, 1 adet köy muhtarı, 1 adet mahalle muhtarı, 1 adet sivil toplum kuruluşu yöneticisi, 2 adet hayırsever vatandaşın görev alacağı belirtilmektedir.

Mütevelli Heyet tarafından oyçokluğu ile karar alan ve uygulayan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının 12 üyesinden 6'sının seçilerek gelen kişiler olduğu nazara alındığında, bu Vakıfların kamu kurumu olarak telakki edilmesi düşünülemez.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının Vakıf statüsü, mevcut hukuki yapısı, gelirleri ve konuya ilişkin yargı kararlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir özel hukuk tüzel kişiliğine sahip, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kamu kurumu vasfında olmadığı, Vakıf çalışanlarının da fon personeli olarak telakki edilemeyeceği cihetle, 6772 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kurumlarından olmadığı açıktır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 09/06/2017 gün ve 2016/3 esas sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere her bir vakfın özel hukuk tüzel kişiliğini haiz, ayrı ve bağımsız işveren olduğu belirlendiğinden, kamu tüzel kişiliği bulunmadığından ilave tediye isteminin reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2764, Karar No: 2020/11298, Tarih: 22.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2764 E.  ,  2020/11298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanıklar hakkında müştekiler ... ve ...'e yönelik hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından; müşteki ...'a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıkların müştekilerin iş yerlerine hırsızlık amaçlı girdikten ve kolluk görevlilerince tesadüfen başka bir olaya ilişkin olarak suça konu yerlerden farklı bir yerde görüldükten sonra, müşteki Mahmut'un iş yerinden çalınan televizyonun olduğu poşeti yere bıraktıklarının görülmesi üzerine, herhangi bir kesintisiz takip olmaksızın durdurulduklarında, televizyonun sarılı olduğu poşetteki fişten hareketle müştekinin tespit edilmesi ve sanıkların müşteki ...'e yönelik hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, sanıklar hakkında koşulları oluşmadığı halde, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini; sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıkların müştekiye ait iş yerinden 12 Amerikan dolarının çalındığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

1-Sanıkların müştekiye ait iş yerinden 12 Amerikan dolarının çalındığının anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Sanıkların müştekinin iş yerine hırsızlık amaçlı girdikten sonra, kolluk görevlilerince tesadüfen başka bir olaya ilişkin olarak suça konu yerden farklı bir yerde herhangi bir kesintisiz takip olmaksızın görüldüğünün anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında müştekiye yönelik hırsızlık suçunun tamamlandığı gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde, 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini;

3-Sanıklar hakkında müştekinin iş yerinden gerçekleştirdiği hırsızlık ile ilgili mala zarar verme suçunu da işlediği iddiası ile hakkında kamu davasının açıldığı, ancak 02/08/2015 tarihli kolluk tutanağında, müştekiye ait iş yerinin elektrikli kepenginde zorlama olmadığının ve herhangi bir hasarın oluşmadığının, iş yerine açık bırakılan camlı PVC kapısından içeri girilerek hırsızlığın gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, mala zarar verildiğine dair bir tespit bulunmadığı, iş yerinde ''zararın'' ne şekilde oluştuğunun denetime olanak verecek şekilde açıklanması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, sanıklar hakkında bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 22/10/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/145, Karar No: 2019/10957, Tarih: 01.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/145 E.  ,  2019/10957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanlar ... ve ...’a yönelik olarak iki farklı yerden iki farklı hayvan hırsızlığı olayının gerçekleştiği, iddianamede olayların ikisi de anlatılmış olmasına rağmen hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan sanığın bir kez cezalandırılmasının talep edildiği, mahkemece ...’e yönelik eylem dolayısıyla tek bir hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu ve katılan ...’a yönelik eylem dolayısıyla yapılacak delil değerlendirmesi sonucu zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılmasının mümkün olduğuna kanaat getirilerek yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında her ne kadar hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde, sanığın atılı suçları işlediğine kanaat getirilerek mahkumiyete hükmedilmiş ise de; sanığın önleyici hizmet devriyesi görevi yapan jandarma personeli tarafından 31/05/2011 tarihinde kablo hırsızlığı yaptıklarından şüphelenilerek araçlarının durdurulduğu, sanık ... ve yanındaki diğer şüpheli şahısların bu aşamada yakalandığı, araçta yapılan aramada 1 adet balta, 4 çift yedek ayakkabı, 5 metre paraşüt ipi, yedek kıyafetler ve kablo hırsızlığında kullanıldığı düşünülen malzemelerin ele geçirildiği, araçta hayvan taşındığına veya bulunduğuna dair herhangi bir bulguya veya tespite yer verilmediği, sanık ...’in telefon kayıtlarının incelenmesinde, ...’e ait telefon hattının 29/05/2011-01/06/2011 tarihleri arasında Edremit ilçe sınırları içerisinde kullanıldığı ve temyize gelmeyen sanık ... Sınık ile ara ara karşılıklı görüşme yaptıkları, yine sanık ... ve temyize gelmeyen sanık ... Sınık’ın ortaklaşa kullandıkları farklı bir cihazın 29/05/2011 tarihinde... ilçe sınırları içinde kullanıldığı ve... ile karşılıklı görüşme yapıldığına yönelik tespitler bulunduğu, bu belirlemeler dışında olayı gören tanık bulunmadığı ve herhangi bir görüntü kaydının olmadığı, hayvanların bulunamadığı ve nerede oldukları veya satılıp satılmadıklarına ilişkin herhangi bir tespitin yapılamadığı, sanık ...’in üzerine kayıtlı telefon hattının suç tarihinde ...’te kullanıldığı ve diğer ortak kullanılan telefonun ise 29/05/2011 tarihinde...’de kullanıldığının tespit edildiği, suç tarihi olan 30/05/2011 tarihinde...’de bulunulduğuna dair telefon kayıtlarının da yeterli veriyi barındırmadığı, bu sebeplerle sanığın soyut iddia dışında mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gözetilmeden atılı hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 01/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25408, Karar No: 2024/11853, Tarih: 16.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/25408 E.  ,  2024/11853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak taraflar arasında uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın Akçakale 1.Asliye Ceza Mahkemesince talimatla alınan beyanında; 2018 yılında beyin kanaması geçirdiği için bir çok şeyi hatırlamadığını belirtmiş ise de, iddiaya konu paranın yatırıldığı PTT kartını ne zaman kaybettiğini belirtmediği, suça konu olayın 2012 yılında gerçekleşmiş olması nazara alındığında 5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendiren mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki eksik incelemeden bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Bozmaya uyulmak suretiyle yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle ONANMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6405, Karar No: 2012/7252, Tarih: 22.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/6405 E.  ,  2012/7252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 09.03.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.04.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı vekili, davacının davasını ispat etmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı,kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan nüfus araştırmasının usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır. Bu nedenle; 138 ada 10 sayılı parselin tapu kaydında malik görünen ..." ile aynı kimlik bilgilerine sahip başka kişiler olup olmadığı nüfus müdürlüğünden ve ilgili zabıta biriminden sorulmalı, yapılan araştırma sonunda aynı isimli başka kişiler olduğu bildirildiği takdirde bu kişiler sağ ise kendileri, ölü ise mirasçıları duruşmaya çağrılarak kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen taşınmazlarda herhangi bir hak iddiaları bulunup bulunmadığı konusunda beyanları alınmalıdır. Tüm bu işlemler yerine getirildikten sonra hala tereddütler giderilememiş ise mahkemece taşınmaz başında keşif yapılarak tanıklar ve tespit bilirkişileri dinlenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 22.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11079, Karar No: 2014/8749, Tarih: 26.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11079 E.  ,  2014/8749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanığın, ... ve ...... isimli çocuklarının annesinin gerçekte ... ... olmasına rağmen resmî nikâhlı eşi olan ... ...’den olduğunu bildirerek nüfusa kaydını yaptırılmaktan ibaret eylemin 765 sayılı TCK.nın 445. maddesine uyan suçu oluşturduğu, anılan maddede öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tâbi olduğu, çocuğun soybağını değiştirmek suçunun tarihi olan 24.02.2003'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükümlerin 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7295, Karar No: 2010/9224, Tarih: 23.06.2010

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/7295 E.  ,  2010/9224 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-..., 2-... Zirai Aletler Temizlik Gıda Oto. Turizm Akaryakıt San. Ve Tic. Ltd. Şti vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 9.4.2009 tarih ve 32-76 sayılı hükmün Dairenin 18.3.2010 tarih ve 11285-3543 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 172.00 (Yüzyetmişiki) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 26.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.