muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/13774, Karar No: 2007/13752, Tarih: 09.11.2007

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 9.11.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10364, Karar No: 2023/6826, Tarih: 08.11.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/10364 E.  ,  2023/6826 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN:

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2015/710 E., 2016/123 K.

SUÇLAR :Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜMLER :Ceza verilmesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aşamalardaki savunmalarında, katılanın, kızı ile ilişkisi olduğunu ve kızına para verdiğini iddia ederek verdiği paraları geri almak için kendisini daha önce bir çok kez rahatsız ettiğini, olay akşamı da saat 20.30 sıralarında katılanın yine kendisini aradığını, evde olduğunu söyleyince, "Ben de senin evine geçtiğini gördüm zaten, bekle geliyorum." diyerek tehditlerle kendisini psikolojik bastı altına aldığını ve başına bir şey gelmesinden korktuğu için eline sopa alarak beklediğini, araçla gelerek yanında ... katılanın kendisine küfür ettiğini, elindeki telefonla birilerini aramaya başlayınca, arkadaşlarını da çağırıp hep birlikte kendisine saldıracaklarından korkarak, elindeki sopayla katılanın telefonu tutan koluna iki defa vurduğunu söylediği, aynı gece saat 21.59'da tanzim olunan katılana ait kat'i doktor raporunda, katılanın sol kolunda akut ağrı ve hassasiyet bulunduğunun belirlendiği, telefon görüşme kayıtlarına göre de sanık ile katılan arasında belirtilen saatte görüşmenin mevcut olduğu, sanığa katılanın cep telefonunun nerede olduğu sorulduğunda, belirttiği yerde cep telefonunun kırılmış vaziyette bulunduğunun anlaşılması karşısında; katılanın sanığa karşı eylem ve sözlerinin haksız tahrik hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yasal olmayan ve yetersiz gerekçe ile sanık hakkında yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 08.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2953, Karar No: 2013/13505, Tarih: 18.12.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/2953 E.  ,  2013/13505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, yağma suçlarından sanık ... ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'nin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyeti ile yağma suçundan beraatine, sanık ...'ın ise atılı suçtan beraatine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.03.2010 gün ve 2008/274 Esas, 2010/128 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... müdafii ile katılanlar vekili tarafından istenilmiş ve bir suç yönünden re'sen de temyize tâbi olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme talebinin kanuni süreden sonra yapılması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi gereğince REDDİYLE, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilmekle gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık ... müdafii ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, adı geçen sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulup usul ve kanuna uygun olan kısmen re'sen de temyize tâbi mahkûmiyet hükümleri ile katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık ... hakkında yağma suçundan ve sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen beraat hükümlerinin ONANMASINA, 18.12.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7828, Karar No: 2007/8638, Tarih: 22.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7828 E.  ,  2007/8638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde vakıf yönetiminin oluşturulması istenilmiştir. Mahkemece dava konusuz kaldığından esas hakkkında karar verilmesine yer olmadığına hükmedilmiş, hüküm müdahil ... ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminde bulunan ..., vekili aracılığı ile 11.06.2007 günlü mahkemeye vermiş olduğu dilekçesinde, davacı ... yanında davaya katılmak istediğini bildirmiştir. Temyiz edenin bu istemi davaya fer'i müdahil olarak katılması yönündedir. HUMK.nun 57. maddesine göre fer'i müdahiller, taraflardan hangisinin yanında davaya katılmak isterlerse o tarafa tabi olurlar kendi başlarına istemde bulunma ve davacıya tanınan hakları kendi başlarına kullanma hak ve yetkisine sahip değillerdir. Davacı tarafın temyiz talebi olmadığına göre, davacı yanında davaya katılmak isteyen vakfedenin mirasçısı ... ...'in de bağımsız olarak temyiz hakkını kullanması mümkün değildir.

Bu itibarla, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunun 1.6.1990 gün ve 1989/3-1990/4 sayılı kararı da gözetilerek ... ...'in temyiz isteminin REDDİNE, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23466, Karar No: 2013/7808, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/23466 E.  ,  2013/7808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davalı ... vekilinin, taraflara 27/09/2012 tarihinde tefhim edilen Mahkeme kararını temyize ilişkin süre tutum dilekçesindeki havale tarihi 27/09/2012 olmakla birlikte, anılan dilekçede temyiz defterine kayıt tarihi bulunmadığı gibi, 31/10/2012 havale tarihli ek temyiz dilekçesinde de temyiz defterine kayıt tarihi yer almamakta ve anılan davalının temyiz harç makbuzunun da dosyada bulunmadığı görülmekle, 27/09/2012 havale tarihli temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt edilip edilmediği, edilmişse kayıt tarihine ilişkin bilgi ve belge ile varsa temyiz harç makbuzu eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13514, Karar No: 2013/14718, Tarih: 04.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/13514 E.  ,  2013/14718 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 2462 ada 41 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 1024 ada 27 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9810, Karar No: 2013/5485, Tarih: 15.04.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/9810 E.  ,  2013/5485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ...,... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların trafik sigortacısı, malik ve sürücüsü olduğu aracın 21/12/2002 tarihinde çarptığı aracın sürücüsü destek ... ’ın vefat ettiğini ileri sürerek, davacı eş... için 46.228,88 TL, oğlu ... için 6.469,35 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan, ... için 20.000 TL, ... için 10.000 TL manevi tazminatın davalılar ...,...’ten kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin 21/05/2003 tarihinde (dava tarihinden sonra) ölüm teminatı limiti olan 18.000 TL ödeme yaptığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı sigortaya açılan davanın konusuz kalması nedeniyle reddine, davacı eş... için 46.228,88 TL, çocuk ... için 6.469,35 TL destekten yoksun kalma tazminatı ile... için 12.000 TL, ... için 3.000 TL manevi tazminatın davalılar ...’ten kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; kararı, davalılar ... vekili temyiz etmiştir.

1)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Dava trafik kazasında sonucunda desteğin vefat etmesi nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava dilekçesiyle talep edilen toplam 30.000 TL manevi tazminatın, toplam 15.000 TL kısmının kabulüne karar verilmiş olup, davalılar ... lehine reddedilen manevi tazminat yönünden karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T.’nin 10. maddesi gereğince 1.800 TL vekalet ücretine hükmolunması gerekirken, 1.200 TL vekalet ücretine hükmolunması doğru görülmemiş ise de, bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden hükmün HMK'nın geçici 3/2 maddesi delaletiyle HUMK.’nun 438/7 nci maddesi uyarınca düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm fıkrasının B. bendinin 6. paragrafında yer alan “Reddolunan manevi tazminat üzerinden davalı ... ve ... yararına, 1.200 TL vekalet ücretinin davacılardan tahsiliyle davalılara ödenmesine,” şeklindeki hükmün çıkarılarak yerine “Reddolunan manevi tazminat üzerinden davalı ... ve ... yararına, 1.800 TL vekalet ücretinin davacılardan tahsiliyle davalılara ödenmesine,” ibaresinin yazılmasına, hükmün bu hali ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin Alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ...'e geri verilmesine 15.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5456, Karar No: 2015/7573, Tarih: 23.11.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/5456 E.  ,  2015/7573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2014/50328

MAHKEMESİ : Çorlu 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/06/2012

NUMARASI : 2009/750 (E) ve 2012/424 (K)

SUÇ : 3628 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören Maliye Hazinesinin CMK'nın 234. maddesi uyarınca davadan haberdar edilip, aynı Kanun'un 237. maddesi gereğince davaya katılma imkânı sağlanmadan yargılamaya devam edilip yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olduğu ve sanık M.. A.. müdafii, O yer Cumhuriyet Savcısı ile müşteki Hazine vekili temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye kısmen uygun olarak sair yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21037, Karar No: 2014/19926, Tarih: 16.10.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21037 E.  ,  2014/19926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Denizli 3. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2013

NUMARASI : 2012/597-2013/552

Davacı, davalı kurum işleminin iptaline, yurtdışında ilk defa çalışmaya başladığı tarih olan 02/04/1979 tarihinde Türkiyede sigortalılık başlangıcı olduğuna kısmi yaşlılık aylığı almaya hak kazandığına, biriken aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere ve temyiz nedenlerine göre davalı Kurumun sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının Almanya'da rant sigortasına girdiği 2.4.1979 tarihinin ülkemizde sigortalılık başlangıç tarihi olarak kabulü ile 4/1-(a) bendi kapsamında 01.01.2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti ve aylıkların faiziyle ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile hükümde yazılı şekilde karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 20.1.1958 doğumlu olan davacının, Tükiye'de 2.10.2012-4.10.2012 tarihleri arasında toplam 3 gün 506 sayılı Yasa kapsamında çalışmalarının bulunduğu, 3201 sayılı Yasa'ya göre 28.3.1993-31.12.1993 tarih aralığındaki 273 gün, 4.1.2000-31.3.2009 tarih aralığındaki 3327 günlük süreyi borçlandığı, 27.12.2012 tarihinde tahsis talebinde bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının sigortalılık başlangıcının tespitine ilişkin hükmü yerindedir. Yaşlılık aylığına gelince:

Somut olayda; davacının yaşlılık aylığı şartlarının 23.5.2002 tarih ve 4759 sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile değişik 506 sayılı Yasa’nın geçici 81/C madde hükümlerine göre belirlenmesinin gerekmesi karşısında; 1.1.2013 tarihinden geçerli olmak üzere yaşlılık aylığı bağlanmasına hak kazandığının tesbitine şeklindeki karar doğru olmamıştır.

Çünkü; tahsis tarihi itibari ile 15 yıl sigortalılığı çoktan dolduran davacının, 3600 gün prim ödeme gün şartını 31.3.2009 tarihinde ve 50 yaş şartını da 20.1.2008 tarihinde tamamladığı, buna göre 506 sayılı Kanunun Geçici 81/C-b-bc maddesi uyarınca 56 yaşını doldurmuş olması şartıyla yaşlılık aylığına hak kazanacağı anlaşılmaktadır.27.12.2012 tarihli tahsis talep tarihinde davacı 54 yaşındadır.O halde davacının yaşlılık aylığı talebi reddolunmalıdır.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11129, Karar No: 2020/1657, Tarih: 06.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/11129 E.  ,  2020/1657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık ... ve ... hakkında katılan ...'a yönelik hırsızlık, müşteki ...'e yönelik hırsızlığa teşebbüs ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının da kapsam ve içerik itibariyle infaz aşamasında mahallinda gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Sanık ... ve ... hakkında müşteki ...'e yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hırsızlık yapılmaya çalışılan yerin inşaat halindeki henüz kullanılmayan binanın giriş katındaki yer olması, burada iş yeri faaliyetinin yürütülmemesi ve iş yeri binasının eklentisinin de olmaması karşısında sanıkların atılı suçtan beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25249, Karar No: 2012/48822, Tarih: 20.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/25249 E.  ,  2012/48822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/293701

MAHKEMESİ : Bursa 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/07/2009

NUMARASI : 2007/330 (E) ve 2009/1360 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yürümekte olduğu esnada telefonunun cebinde olmadığını fark ettiğini beyan eden müştekinin, sanığın olay yerinde bulunduğuna ilişkin herhangi bir iddasının bulunmaması, sanığın aşamalarda atılı suçlamayı kabul etmemesi karşısında yüklenen hırsızlık suçundan mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı hususları birlikte değerlendirildiğinde eylemin 5237 sayılı TCK'nun 160. maddesinde düzenlenen kaybolmuş ya da hata sonucu ele geçmiş eşya üzerinde tasarruf suçunu oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan hatalı değerlendirmeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5325, Karar No: 2012/10464, Tarih: 13.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/5325 E.  ,  2012/10464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Kadıköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/11/2010 tarih ve 2009/324-2010/843 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin ortağı iken 11.01.2009 tarihinde hissesini davalı şirket ortaklarından ...'e devrederek ortaklıktan ayrıldığını, davalı şirkete ihtarname gönderilerek devrin bildirildiğini ve pay defterine işlenmesinin talep edildiğini, davalı şirketin sebepsiz yere hisse devrini pay defterine işlemekten kaçındığını ileri sürerek, davacının şirketin ortağı olmadığının tespiti ile bu devrin pay defterine işlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, Sermaye Piyasası Kurulu’nun tebliğine göre gayrimenkul değerleme şirketinin sermayesinin asgari % 51'nin en az iki sorumlu değerleme uzmanına ait olması gerektiğini, davacının davalı şirketin sermayesindeki payının %48 olduğunu ve payını devrettiğini bildirdiği ...'in sorumlu değerleme uzmanı sertifikası bulunmadığını, davacının amacının şirketi çalışamaz duruma getirmek ve Sermaye Piyasası Kurulu’nun kaydından çıkarılmasını sağlamak olduğunu, şirket yönetim kurulu tarafından uygunluk verilmeyen pay devirlerinin hükümsüz olduğunu, davanın uygunluk kararı verilmeyen yönetim kurulu kararının iptali şeklinde açılması gerektiği kanaatinde olduklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacı ile davaya dahil edilen ... arasındaki hisse devrinin davalı şirkete karşı ancak pay defterine kayıt ile hüküm ifade edebileceği, böyle bir kaydın da mevcut olmamasından dolayı halen davacının ortaklığının devam ettiği, şirket ana sözleşmesinde yer alan düzenlemeye göre Sermaye Piyasası Kurulu’nun uygun görüşü alınmadan yapılan pay devirleri hükümsüz sayılacağından davalı şirketin payın kaydından imtina ettiği, böyle bir onayın alındığını gösteren belge de sunulmadığı, TTK’nun 418. maddesi gereğince davalı şirketin pay defterine kayıttan imtina etmesinin yasaya aykırı bulunamayacağı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.