muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12466, Karar No: 2018/1577, Tarih: 22.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/12466 E.  ,  2018/1577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, belirlenecek olan zararın yani hesap edilecek peşin sermaye değerinin ilk tahsisin yapıldığı andan itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve ... Kurumu vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere , hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre hukuki yararı olmadığından davalı kurumun tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının temyizine gelince;

Dava, davacının prime esas kazancının davalı işveren tarafından eksik bildirilmesi sebebi ile hesap edilecek peşin sermaye değerinin ilk tahsisin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacının prime esas kazancının eksik bildirilmesi ile oluşan zararının yani hesap edilecek peşin sermaye değerinin yasal faizi ile tahsilini talep ettiğini beyan etmişse de dava dilekçesinden ve daha sonra verdiği dilekçelerinden davacının, prime esas kazancının davalı işveren tarafından davalı Kuruma eksik bildirilmesi sebebi ile yaşlılık aylığının da eksik hesaplandığını ve ödendiğini, işe giriş tarihinden itibaren eksik yatırılan primlerin davalı Kuruma ödenmesi ile yaşlılık aylığının yeniden hesaplanmasını ve fark tutarın yasal faizi ile tahsilini istediği dolayısıyla davacının işbu davadaki talebinin prime esas kazancının belirlenmesi ve nihayetinde tahsis edilen yaşlılık aylığında fark meydana gelecekse bunun tahsili istemine ilişkin olduğu açıktır. Bunun yanı sıra davacı vekilinin mahkemede tekrar ettiği dilekçesi ile davalı işveren tarafından düzenlenen ek aylık prim ve hizmet belgelerinin davalı Kurumca işleme alındığını, yaşlılık aylığındaki artışların davacıya ödendiğini bu sebeple davanın konusuz kaldığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının davalı Belediyeden hizmetinin bildirilmeye başlandığı tarihten itibaren tüm çalışma dönemine ilişkin olarak ek aylık prim ve hizmet belgelerinin verilip verilmediğini araştırarak prime esas kazancın gerçek tutarı üzerinden davalı Kuruma bildirilip bildirilmediğinin belirlenmesi ile eğer tüm çalışma dönemine ilişkin olarak eksiklik giderilmiş ise bu hususta davacının beyanı da alınarak davanın konusuz kalıp kalmayacağı göz önünde bulundurulduktan sonra sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de işbu davada ret sebebi ortak olduğundan davalılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olması da hatalıdır.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine

12.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7075, Karar No: 2011/3709, Tarih: 27.06.2011

**8. Hukuk Dairesi         2010/7075 E.  ,  2011/3709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Mer'a sınırlandırmasının iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi ve yıkım

... ve müşterekleri ile davalı-karşı davacı ...ve... Köyü Tüzel Kişiliği, ... mirasçıları; ... ve müşterekleri aralarındaki mer'a sınırlandırmasının iptali ve tescil ile elatmanın önlenmesi ve yıkım davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair Karabük Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 13.07.2010 gün ve 132/390 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi ...vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar ... ve arkadaşları vekili, satın alma ve kazanmayı sağlayan eklemeli zilyetlik nedeniyle 122 ada 39 nolu mera parseline ait sınırlandırmanın iptaliyle vekil edenlerinin miras bırakanı ...mirasçıları adına hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ve karşı davacı ...vekili, davacıların davalarının reddine karar verilmesini savunmuş ve dava konusu 122 ada 39 nolu mera parseline davalılar Halil ve ...'in müdahalelerinin men'i ile taşınmazın eski hale getirilmesini (kal'ini ) talep etmiştir.

Davalılar ... Köyü Tüzel Kişiliği ile ... ve arkadaşları, davaya bir cevap vermemişlerdir.

Mahkemece; davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...ve ...aleyhine açılan davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, davacılar ... ve arkadaşları tarafından ...ve ... Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine açılan davanın kabulü ile 122 ada 39 parsele ait mera sınırlandırılmasının iptaliyle, Muris ...mirasçıları adına miras payları oranında tapuya tesciline ve karşı davacı Hazinenin birleşen men'i müdahale davasının reddine, karar verilmesi üzerine; hükmün kabule ilişkin bölümüyle birleşen davanın reddine ilişkin bölümü, davalı-karşı davacı ...vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan kanıtlar tüm dosya kapsamından;

Uyuşmazlık konusu 122 ada 39 parsele ait kadastro tutanağından; senetsizden, 122 ada 19 ve 20 parsellere uygulanan 1938 tarih ve 532 tahrir numaralı vergi kaydının kuzey sınırının mera okuyup, zeminde kuzeyde 11 nolu mera parseli bulunduğu ve kaydın sınırlarının gayrı sabit olup, zilyetlikle iktisap edilemeyen mera okuduğundan vergi kaydının miktarına itibar edilerek kayıt miktarı kadar yer 19 ve 20 parsellerle kayıt maliklerine ve kayıt miktar fazlası olan kısım da 19 parselin kuzeyinden ifrazen orta malı olarak 16.12.1997 tarihinde, 4918,67 m2 yüzölçümünde ve "Mera" niteliğiyle sınırlandırıldığı, bu sınırlandırmanın itiraz edilmeden 16.06.1998 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere ve kural olarak, özellikle,

4342 sayılı Mera Kanununun, 3/d maddesine göre, “Mera: Hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yeri,” ifade etmektedir.

Bilindiği üzere ve kural olarak, özellikle,

4342 sayılı Mera Kanununun, 3/d maddesine göre, “Mera: Hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yeri,” ifade etmektedir.

Aynı Kanunun 4. maddesine göre de; “Mera, yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Komisyonun henüz görevine başlamadığı yerlerde, evvelce çeşitli kanunlar uyarınca yapılmış olan tahsislere ve teessüs etmiş teamüllere göre; mera, yaylak ve kışlakların köy veya belediye halkı tarafından kullanılmasına devam olunur. Mera, yaylak ve kışlaklar; özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zaman aşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz ...” hükmü yer almaktadır.

Dava konusu taşınmazın ifraz edildiği 122 ada 19 ve 20 parsellere uygulanan ve davacıların kök miras bırakanı ... adına kayıtlı bulunan 1938 tarih ve 532 tahrir numaralı vergi kaydı kuzey sınırında mera okumakta olup, 50'ar olan kayıt miktarı kadar yerin 19 ve 20 parsellerle kayıt maliklerine verildiği anlaşılmaktadır. Mahallinde 23.06.2010 tarihinde yapılan keşif sırasında komşu köyler halkından dinlenen bazı mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarına göre, dava konusu 39 parsel sayılı taşınmazın içinde bulunan bir kısım yerin öncesinden köyün mandalarının gelip suya girdikleri manda gölü olduğu, bu kısımdan sonra da 11 parsel sayılı eylemli ve kadim mera taşınmazının bulunduğu anlaşılmaktadır. Beyanlarda geçen manda gölü, Fen bilirkişi ... tarafından hazırlanan 24.03.2010 hakim havale tarihli krokide yüz ölçümü belirtilmeden, fakat krokide yeşille boyanarak dava konusu 39 parsel içinde ve doğu kuzey sınırda 11 parsele bitişik olarak gösterilmiştir. Fen bilirkişinin hazırladığı krokiye göre, zeminde dava konusu parselden sonra, kuzey ve doğu sınırda 11 parsel sayılı eylemli ve kadim mera bulunduğu anlaşıldığına ve dava konusu taşınmazın içinde manda gölü bulunduğu yönündeki yerel bilirkişi ve tanık beyanlarına göre, nizalı yerin de meradan elde edildiğinin kabulü gerekir. Eylemli durum karşısında bir kısım yerel bilirkişi ve tanıkların mera olmadığı yönündeki beyanlarına değer verilemez. Dava konusu parselin özel mülkiyete konu yapılması halinde mera bütünlüğünün bozulacağı açıktır. Bu nedenlerle davacılar ... ve arkadaşlarının davasının reddine Hazinenin karşı davasının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davacı gerçek kişilerin davasının kabulüne ve Hazinenin karşı davasının reddine karar verilmiş bulunması usul ve kanuna aykırıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı-karşı davacı ...vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün kabule ilişkin bölümüyle birleşen davanın reddine ilişkin bölümünün HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12498, Karar No: 2012/17477, Tarih: 05.07.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/12498 E.  ,  2012/17477 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik Güvenlik San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... Büyükşehir Belediye Başkanılğı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 21.09.2011 tarih ve 824-494 sayılı hükmün Dairenin 15.03.2012 tarih ve 19158-6392 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 203.00 (ikiyüzüç) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15523, Karar No: 2019/22543, Tarih: 09.12.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/15523 E.  ,  2019/22543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Sanığın, katılanın kafasına çekiçle vurmak şeklinde gerçekleşen eylem neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Aksaray Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 11.11.2015 tarihli raporda, " ...kafatası (sol parietal) çökme kırığına, beyin (epidural) kanamasına ve alında lezyon...” bulunduğu ve söz konusu yaralanma nedeniyle katılanın hayati tehlike geçirdiğinin, yüzde sabit iz ve kemik kırığına sebep olduğunun belirtilmesi karşısında, suçta kullanılan aracın elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, meydana gelen yaralanmaların ağırlığı nazara alınarak, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olup olmadığı hususunda delillerin takdir ve değerlendirmesinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiisi ile katılan ve vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.12.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/20471, Karar No: 2010/11503, Tarih: 29.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/20471 E.  ,  2010/11503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, yakınana ait işyerinin alüminyum kapısı zorlanıp açılarak içeri girilmek suretiyle hırsızlık suçunun işlendiğinin anlaşılması karşısında; eylemin hırsızlığın yanı sıra 5237 sayılı TCY’nın 116/2-4 maddesine uyan işyeri dokunulmazlığını bozma ve 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi, 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından; sanık hakkında 5237 sayılı TCY hükümleri uyarınca uygulama yapılmasına rağmen, kısa süreli özgürlüğü bağlayıcı cezanın ertelenmesine ilişkin değerlendirmede ise, 5237 sayıl yasa yerine, 647 sayılı Yasanın 6. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmek suretiyle karma uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamış, kasten işlemiş olduğu suç nedeniyle mahkum olan sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilerek, sanığın önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğünün bulunması nedeniyle, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiriler dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 29.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36538, Karar No: 2015/12267, Tarih: 01.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/36538 E.  ,  2015/12267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar avukatları temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda yaz aylarına ilişkin günlük çalışma sürelerine göre fazla çalışma saatleri belirlenirken ara dinlenme birbuçuk saat olarak esas alınmıştır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda davacının yaz dönemi günlük çalışması 08:00-18:00 saatleri arası on saat kabul edildiğine göre ara dinlenmenin yukarıda açıklanan kanun ve ilkeler uyarınca bir saat olarak dikkate alınması gerekirken birbuçuk saat olarak kabulü hatalı olup bozma sebebidir.

3-Mahkemece, hüküm altına alınan alacakların işleyecek faizin başlangıç tarihinin belirlenmesinde, dosyaya sunulmuş temerrüd ihtarnamesinin nazara alınmaması bir diğer hatalı yöndür.

Somut olayda davacının yaz dönemi günlük çalışması 08:00-18:00 saatleri arası on saat kabul edildiğine göre ara dinlenmenin yukarıda açıklanan kanun ve ilkeler uyarınca bir saat olarak dikkate alınması gerekirken birbuçuk saat olarak kabulü hatalı olup bozma sebebidir.

3-Mahkemece, hüküm altına alınan alacakların işleyecek faizin başlangıç tarihinin belirlenmesinde, dosyaya sunulmuş temerrüd ihtarnamesinin nazara alınmaması bir diğer hatalı yöndür.

Davacı taraf, davalıya karşı keşide ettiği 01.02.2012 tarihli ihtarnamesinde yazılı işçilik alacaklarının ödenmesini ihtar etmiştir. İhtarname, davalıya 08.02.2012 tarihinde tebliğ edilmiştir. Bu şekilde davacı dava açmadan önce çektiği ihtarname ile davalı işvereni temerrüde düşürmüştür. Faiz başlangıç tarihinin ihtarnamenin tebliğ sonrası ödeme için verilen günün bitiminden başlatılması gerekirken yazılı şekilde kabulü hatalı olmuştur.

4-Belirtilmesi gereken diğer bir hususta mahkemece fazla çalışma alacağına esas alınan haftalık fazla çalışma süresinin onbeş saat mi yoksa altı saat mi olarak kabul edildiği konusunda gerekçesi yetersiz olduğundan, hangi sürenin fazla çalışma alacağına esas alındığının açıklanması ve gerekçelendirilmesi açısından da kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 01.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1519, Karar No: 2021/12530, Tarih: 07.04.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/1519 E.  ,  2021/12530 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, gerekçeli karar başlığında suç tarihinin “11/09/2013” yerine “2013” olarak yazılmasının mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu kabul edilerek yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın aşamalardaki savunmalarında, katılanın yanında işçi olarak çalıştığını, işyerindeki malzemeleri çaldığını, katılan hakkında hırsızlık ve dolandırıcılık suçlarından dolayı suç duyurusunda bulunduğunu ve kamu davası açıldığını, kendisini zarara uğrattığını, bu nedenle aralarında husumet bulunduğunu, olay günü katılanın kendisini telefonla arayıp hakaret ettiğini, bunun üzerine katılanı telefonla aradığını beyan ettiği, CD çözüm tutanağında da sanığın, katılanın 160 tıra mal yükleyip 130 tır olarak gösterdiği, ayrıca katılanın hırsızlık yaptığına dair beyanlarının bulunduğu anlaşılmakla, olayın çıkış nedeni ve gelişimi üzerinde durulup, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiği değerlendirilip, sanık hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağının bulunup bulunmadığının tartışılması gerektiği gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanunun 24. maddesiyle değişik CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiş olup, bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, CMK'ya 7188 sayılı Kanunla eklenen geçici 5. maddenin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan “hükme bağlanmış” ibaresinin, Anayasa Mahkemesinin 14/01/2021 tarihli ve 2020/81 Esas, 2021/4 Karar sayılı kararıyla "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görülerek iptaline karar verilmesi karşısında, temyiz incelemesi yapılan ve CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye farklı gerekçe ile uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.