muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3859, Karar No: 2015/3095, Tarih: 15.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/3859 E.  ,  2015/3095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Talep, 4721 sayılı TMK'nın 407/2. maddesi uyarınca vasi tayin edilmesine ilişkindir.

..., 01/08/2013 gün 2014/19185 sayılı yazı ile ...’a vasi tayin edilmesi isteminde bulunmuştur.

... Sulh Hukuk Mahkemesi, 26/03/2014 Tarih ve 2013/381 - 239 sayılı kararla; "...kısıtlı adayının Mernis adresinin .. .. olması nedeniyle yetkili mahkemenin ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, 16/02/2015 gün ve 2015/57-92 sayılı kararla "..kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki adresinin Gündüzlü .. adresi olmadığı bu adresin ... Ceza İnfaz Kurumları Kampüsüne ait olduğu, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki adresinin . olduğu, yetkili mahkemenin TMK'nın 19 ve 411. maddeleri uyarınca ... Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu..." gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

4721 sayılı TMK'nın;

411. maddesinde "Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

412. maddesinde "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi halinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur."

19/1. maddesinde “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

22. maddesinde ise “Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

hükümlerine yer verilmiştir.

Yukarıda zikredilen bu yasal düzenlemeler karşısında, kısıtlı adayının mahkemeye bildirdiği, sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerleşim yeri "..." olduğundan, yetkili mahkeme, ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/04/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9153, Karar No: 2011/11554, Tarih: 05.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9153 E.  ,  2011/11554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 04.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro sırasında 1580 sayılı yasanın 159 ve 160. maddeleri uyarınca davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 721 ada 14 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü,davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Kanununa eklenen geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin

hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K. 2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin "harmanyeri" iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında kalmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5757, Karar No: 2021/2739, Tarih: 04.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/5757 E.  ,  2021/2739 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

...

Dava, davacının 1993'ten beri davalı ...'na bağlı Halk Eğitim Merkezi'nde usta öğretici sıfatıyla aylık maaş ile mevsimlik işçi olarak tam gün çalışmasına rağmen part-time bildirildiğinin, çalıştığı süreler için işe giriş ve çıkış tarihleri arasındaki sürelerde aylık 30 ar gün çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davacıdan alınmasına, 04/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4310, Karar No: 2015/217, Tarih: 15.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/4310 E.  ,  2015/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali, hırsızlık

HÜKÜM : Sanık ...'ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından mahkûmiyeti ile hırsızlık suçundan beraatine, sanık ...'ın atılı suçlardan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat kararı ile sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat kararı ile sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün ONANMASINA,

Her iki sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihi olarak kabul edilen 17.06.2010 tarihinde sanık ...'ın dosyada mevcut nüfus kaydına göre henüz 18 yaşını tamamlamadığı anlaşıldığından, hakkında 5237 sayılı TCK.nın 31/3. madde hükümlerinin uygulanmaması,

5237 sayılı TCK.nın 145. maddesinde yer alan "Değer azlığı" kavramı, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan malın alınması olup, sanık ...'ın olay günü evden çıkarken sadece mağdur .....ait eşofmanı alması göz önünde buludurulup söz konusu eşofmanın olay tarihindeki değeri araştırılarak, sanık hakkında TCK.nın 145. madde hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Tüm dosya kapsamına göre, olay günü sanıkların yanlarında kız arkadaşlarıda bulunduğu halde mağdurların birlikte kaldıkları eve gelerek onları tehditle evlerinden çıkardıkları anlaşılmakla, gerçekleştirmiş oldukları eylemlerinin TCK.nın 109/2. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin 1. fıkrası ile cezalandırılmalarına karar verilmesi, ayrıca sanıkların tek bir eylemle birden çok mağdurun hürriyetini kısıtladıkları kabul edilmesine karşın, cezalarında TCK.nın 43/2. maddesi delaletiyle aynı maddenin 1. fıkrası uyarınca arttırım uygulanmayarak eksik cezaya hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafileri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5875, Karar No: 2012/3507, Tarih: 16.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/5875 E.  ,  2012/3507 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... Genel Müdürlüğü tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 132 ada 2 parsel sayılı 493,40 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak tespit edilmiş, Kadastro Mahkemesinin kesinleşen ilamı ile yayla niteliği ile sınırlandırılarak özel siciline yazılmıştır. Davacı ... Genel Müdürlüğü taşınmazın ... Bey oğlu ...'ya ait 1961 numaralı tercüme defterinin 413. sayfasında kayıtlı ... Vakfiyesi kapsamında kaldığını öne sürerek ve ...'yi hasım göstermek suretiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında Hazine davaya dahil edilmiştir. Mahkemece usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere ve her ne kadar taşınmazlar geniş kapsamlı vakfiye sınırları içerisinde ise de, vasıflarının vakıf olmayıp, yayla olarak belirlenmiş olmasına göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ... Genel Müdürlüğünün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 16,25 TL harcın davacıdan alınmasına, 16.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6659, Karar No: 2014/5708, Tarih: 28.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6659 E.  ,  2014/5708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15357, Karar No: 2014/35421, Tarih: 11.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/15357 E.  ,  2014/35421 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Soruşturma aşamasında suça konu tırın yakıt depo kapağı üzerinde yapılan incelemede kapağın elle açılabilir bir kapak olduğunun belirtilmesi ve kilit tertibatından bahsedilmemiş olması karşısında, yakıt depo kapağının açılarak mazot çalınmaya teşebbüs edilmesi şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 142/1-e maddesi kapsamında kaldığı halde aynı maddenin (b) bendiyle uygulama yapılması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Kolluk görevlilerince olay sonrası suça konu araç üzerinde yapılan inceleme sonucu tutulan 26.07.2012 tarihli "Tutanak" ve "Olay Yeri İnceleme Raporu Formu" başlıklı belgeler incelendiğinde, müştekiye ait tırın yakıt depo kapağının kilit tertibatı olduğundan bahsedilmediği, buna karşılık kapakta zorlama izinin bulunmadığı ve kapağın elle açılabilir durumda olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin; müştekinin soruşturma aşamasındaki soyut beyanından başka hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.12.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2063, Karar No: 2012/21318, Tarih: 10.10.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/2063 E.  ,  2012/21318 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ... vekili ile diğer katılanlar ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre katılan ... vekili ile diğer katılanların sanığın kusurlu olduğuna ve cezalandırılması gerektiğine, mahalli Cumhuriyet savcısının ise eksik kovuşturma ile sanık hakkında beraate karar verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.10.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3750, Karar No: 2019/4629, Tarih: 03.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/3750 E.  ,  2019/4629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın katılanın iş yerinden çalmaya teşebbüs ettiği 1 çift ayakkabının değerinin 45 TL olduğunun tespit edilmiş olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2) T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2581, Karar No: 2012/9022, Tarih: 11.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/2581 E.  ,  2012/9022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ile ... ve ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Cide Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.11.2011 gün ve 362/330 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili dava dilekçesinde, ada ve parsel numarası belirtilen toplam 17 adet çaplı taşınmazın tarafların miras bırakanı ... isimli kişiden miras yoluyla intikal ettiğini, kadastro çalışmalarında bu taşınmazların davalılar adına tespit ve tescil edildiğini açıklayarak taşınmazların tapu kaydının iptali ile davacı ve muris Bilal Ak’ın mirasçıları adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, dava konusu taşınmazların tarafların kök miras bırakanı Bilal Ak’tan kalmadığını, kendi babalarının üçüncü kişiden bu yerleri satın aldığını, eklemeli zilyetliğin 50 yıldan beri kendi miras bırakanları ve vekil edenlerinde olduğunu, kadastro tespitlerinin doğru yapıldığını iddia ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 6.10.2011 tarihli oturumdaki 1 nolu ara kararı uyarınca davacı tarafa keşif masrafını keşif gününe kadar yatırması için kesin süre verildiği, aksi halde bu delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılacağı ihtar edilmesine rağmen davacı tarafın keşif masrafını yatırmadığından ve bu delile dayanmaktan vazgeçmiş sayıldığından, ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 6.10.2011 tarihli oturumdaki 1 nolu ara kararı uyarınca davacı tarafa keşif masrafını keşif gününe kadar yatırması için kesin süre verildiği, aksi halde bu delile dayanmaktan vazgeçilmiş sayılacağı ihtar edilmesine rağmen davacı tarafın keşif masrafını yatırmadığından ve bu delile dayanmaktan vazgeçmiş sayıldığından, ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller, tüm dosya kapsamından; dava konusu parsellere ilişkin kadastro tutanaklarının suretleri ve çap kayıtları getirilmiştir. Davalılar adına tescilli olduğu görülmüştür. Harici satış senetleri fotokopileri dosya içerisindedir. 6.10.2011 tarihli 8 nolu oturumun 1 nolu ara kararında; “..mahallinde 28.10.2011 günü saat 10’dan itibaren keşif yapılmasına, refakate kadastrocu bilirkişinin alınmasına, bilirkişi için 80 TL, vasıta ücreti için 75 TL, keşif harcı olarak 129,20 TL olmak üzere toplam 284.20 TL keşif avansının davacı tarafça yatırılması için keşif gününe kadar kesin süre verilmesine, süresinde yatırılmaması halinde bu delilden vazgeçilmiş sayılacağının ihtaratına (ihtarat yapıldı), 2 nolu ara kararında, mahalli bilirkişiler ve tespit bilirkişiler adına keşif gününü bildirir davetiye tebliğine, masrafın davacı tarafça karşılanmasına, 3 nolu ara kararında, taraflar tanıklarını keşif mahallinde hazır ettiklerinde dinlenmesine, 4 ve 5 nolu ara kararlarında, tanık ücretlerinin keşif gününe kadar yatırılması için davacı ve davalı tarafa kesin süre verilmesine, süresinde yatırılmaması halinde bu delilden vaz geçilmiş sayılacağının ihtaratına (ihtarat yapıldı) biçiminde ara kararları verildiği görülmüştür. Duruşmanın ertelendiği 17.11.2011 günlü oturumda ise, davacı tarafça keşif avansının keşif gününe kadar yatırılmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verildiği görülmüştür.

Hemen belirtmek gerekir ki; keşfe ilişkin ara kararının HUMK. nun 163 ve HMK. nun 94. maddesi uyarınca taraflara yüklenen görevlerin net, anlaşılır ve yerine getirilebilir olması gerekir. Ne var ki, kadastro bilirkişinin refakata alınmasına ilişkin ara kararı doğru değildir. Kadastro Müdürlüğünde görevli olan bilirkişinin keşif günü kendisine tebliğ edilmemesi nedeniyle görevli olarak başka bir yerde bulunması, hastalığı nedeniyle görevde olmaması, izinli vs. sebepleri dikkate alındığında böyle bir ara kararının infazı mümkün olmamaktadır. Nitekim, aynı hakim tarafından keşfin yapılamadığına ilişkin tutulan 28.10.2011 tarihli tutanakta, bilirkişi temin edilemediğinden keşfin yapılamadığı yazılıdır. Dolayısıyla hakimin almış olduğu karar bu tutanak ve yukarıda yazılan gerekçelerle yerine getirilmesi mümkün olmayan bir ara kararıdır. Aynı oturumdaki diğer 2, 3 ve 4 nolu ara kararlarının da, uygulama kabiliyeti yoktur. Şöyle ki, gayrimenkulün aynına ilişkin uyuşmazlıklarda taraf tanıklarının ve mahalli bilirkişilerin taşınmaz başında ayrı ayrı dinlenmeleri gerekir. Bu amaçla taraflara tanıklarını hazır etme görevi verilemez. Taraflardan bildirdikleri tanıklarının keşif gününü bildirir davetiye ile çağırılması, tanık ücretlerinin depo ettirilmesi, tebligatların yapılması için makul bir sürenin bulunması zorunludur. Dolayısıyla hakim tarafından tayin edilen tüm süreler usul ve yasaya uygun değildir. Öte yandan, genel mahkemelerde açılan gayrimenkulün aynına ilişkin davalarda tespit bilirkişilerinin dinlenmesine ilişkin bir zorunluluk bulunmamaktadır. Çeşitli mevkilerde yeralan toplam 17 adet çaplı taşınmaz başında yapılacak keşif için vasıta ücreti olarak 75 TL. tespiti de isabetsizdir.

Hal böyle olunca; HUMK. nun 163 ve HMK. nun 94. maddesine ve mahkemece tutulan dosyada mevcut 28.10.2011 tarihli tutanak kapsamına aykırı olarak verilen karar usul ve yasaya aykırı olmakla bozulması gerektiğinden, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK.nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 21.15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.