muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1699, Karar No: 2014/2809, Tarih: 04.03.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/1699 E.  ,  2014/2809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kazan Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2012

NUMARASI : 2012/161-2012/331

Davacı vekili tarafından, davalı Tapu Müdürlüğü aleyhine 20.06.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgisi düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.11.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır.

Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya gelince; yaptırılan nüfus ve zabıta araştırmaları hüküm kurmaya yeterli olmadığı halde bu araştırmalara dayalı olarak hüküm kurulduğu görülmüştür. Bu itibarla mahkemece Nüfus Müdürlüğü'nden "taşınmazların bulunduğu S.. Köyü ile Ö.. Köyü'nde tapu kayıtlarında malik görünen Yakup oğlu Ç.. Ö.. ve Y.. oğlu C.. Ö.. ile aynı kimlik bilgilerini taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı" sorularak ayrıca bu konuda zabıta araştırması da yaptırılarak aynı kimlik bilgilerine sahip kişi veya kişiler var ise bu kişiler veya mirasçıları duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlar üzerinde mülkiyet iddiaları bulunup bulunmadığı konusunda dinlenmeli, yukarıda belirtilen ilkelere uygun inceleme ve araştırma yapılıp kayıt maliki ile ismi düzeltilmesi istenen kişinin aynı kişi olup olmadığı kesin bir şekilde saptandıktan sonra neticesine göre bir karar verilmelidir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; infazda tereddüt oluşturacak şekilde dava konusu taşınmazların tapu sicilinde kayıtlı olduğu ada numaraları belirtilmeksizin sadece parsel numaraları belirtilmek suretiyle hüküm tesisi de doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 04.03.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13227, Karar No: 2019/17131, Tarih: 27.11.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/13227 E.  ,  2019/17131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin 2. fıkrasında; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz başvurusunda bulunulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 26/09/2004 tarih ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı düzenlemesine yer verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra anılan mahkemelerce verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca tesis edilen kararlar hakkında Hukuk Muhakemeleri Kanununda karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır.

Somut olayda;... İcra Hukuk Mahkemesi'nin 11/05/2018 tarih ve 2018/6 E. - 2018/44 K. sayılı kararına karşı davacı vekili tarafından istinaf talebinde bulunulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi'nin 25/03/2019 tarih ve 2018/2389 E. - 2019/473 K. sayılı kararı ile; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 10/09/2019 tarih ve 2019/8987 E.-2019/12300 K. sayılı ilâmı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının onandığı anlaşılmaktadır.

Davacı tarafından onama kararının tebliği üzerine karar düzeltme talebinde bulunulmuş ise de, yukarıda da açıklandığı üzere, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Yargıtayca verilen kararlar hakkında karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmadığından, bu yöndeki dilekçenin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:1-Yukarıda yazılı nedenlerle karar düzeltmeye ilişkin dilekçenin REDDİNE,

2- Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Yargıtayca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmayıp karar düzeltme talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından, HMK'nun 368. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329/2. maddesi uyarınca karar düzeltme talebinde bulunan davacı ...'nun takdiren 2.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, para cezasının mahal mahkemesince yerine getirilmesine, 27/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11269, Karar No: 2014/8534, Tarih: 23.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11269 E.  ,  2014/8534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4524, Karar No: 2011/5976, Tarih: 13.10.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/4524 E.  ,  2011/5976 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hasımsız olarak görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, Harran Asliye Hukuk Mahkemesi'nin verdiği yetki uyarınca mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece miras bırakan ... kızı ...'ın mirası tek çocuğu olduğu iddiasıyla ... çocuklarına verilmiş ise de; varılan sonuç doğru olmadığı gibi hükmün gerekçesi de yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 30.maddesi hükmünde doğum ve ölümün nüfus sicilindeki kayıtlarla ispat olunabileceği, nüfus kütüklerinde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde gerçek durumun her türlü delille kanıtlanabileceği açıklanmıştır. Hasımsız açılan ve çekişmesiz yargıya tabi olan davalarda verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmediği gibi bu kararlar açılacak bir iptal davası sonucunda değiştirilebilir veya ortadan kaldırılabilir.

Somut olaya gelince; miras bırakan ... kızı ...'ın 30 yıl kadar önce öldüğü ve nüfus kaydının olmadığı, eski tapu kayıtlarında isminin geçtiği, ... çocuğu olduğu ileri sürülen ... ...'nin nüfus kaydında anne isminin ... göründüğü, ... ile ...'nin aynı kişi olduğuna dair genel yetkili Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilmiş bir mahkeme kararı bulunmadığı anlaşılmaktadır. Dar yetkili Sulh Hukuk Mahkemesi'nin bu iki kişinin aynı şahıs olduklarını kabul ederek karar veremeyeceği kuşkusuzdur.

O halde, yetkiye dayanılarak açılan davalarda mahkemece mirasçılık belgesi istenen kişinin namı müstear veya hiç yaşamadığı belirlenmedikçe mirasçılık belgesi verilmesi gerektiği, davanın ispat imkanı kısıtlı üçüncü kişi tarafından açılmış olduğu ve miras bırakan ... Kızı ...'ın nüfusta kayıtlı olmadığı gözönüne alınarak, mahkemece yetki verilen Asliye Hukuk Mahkemesi dosyası, tapu kaydının dayanağı olan tapulama tutanakları getirilmeli, tanık dinlenmeli, mirasçısı olduğu belirtilen kişilerin miras bırakanla soy bağı araştırılmalı, bütün aramalara rağmen mirasçısı bulunamaz ise TMK'nun 501. maddesi gereğince son mirasçının Hazine olduğu düşünülmeli, mirasçılar duraksamasız belirlendikten sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın, eksik araştırma, soruşturma ve yersiz gerekçeler ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13668, Karar No: 2014/1348, Tarih: 12.02.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/13668 E.  ,  2014/1348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıklar ..., haklarında zimmet suçundan verilen beraet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanıklar hakkında verilen beraet hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen beraet hükmünün temyiz incelemesinde;

Hükümden sonra temyiz incelemesi sırasında sanığın 12/11/2013 tarihinde öldüğü UYAP ortamından temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322, 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının sanığın ölümü sebebiyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

Sanık ... hakkında zimmet suçundan verilen beraet hükmünün temyiz incelemesinde ise;

Kooperatifte fiilen işleri yürüten kooperatif başkanı sanığın zimmet kastı ile hareket ettiği kanıtlanamamışsa da üyeler tarafından kooperatife satılan balıklar için müstahsil makbuzu düzenlemeden ve kooperatif kayıtlarına işlemeden haricen satışını gerçekleştirerek kooperatif üyelerinin mağduriyetine yol açtığının tüm dosya kapsamından anlaşıldığı ve görevi kötüye kullanma suçundan cezalandırılması gerektiği halde oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı biçimde beraetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19874, Karar No: 2013/19562, Tarih: 11.07.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/19874 E.  ,  2013/19562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'ın yokluğunda ve bilgisi dışında atanan zorunlu müdafii Avukat ...'ın yüzüne karşı verilen hükmün adı geçen Avukat tarafından temyiz edilmediği anlaşılmakta ise de, sanık zorunlu olarak atanan müdafiden haberdar olmadığından 22.06.2009 tarihli dilekçesinin temyiz niteliğinde olduğu ve öğrenme üzerine süresinde verildiği kabul edilerek temyiz isteminin reddine dair 05.08.2011 tarih 98-337 sayılı kararı kaldırılarak ve dosyada vekaletnamesi bulunan ve 05.06.2001 ile 25.09.2001 tarihli oturumlarda sanık ... müdafii olarak davaya kabulüne karar verilen ve vekillikten çekildiğine dair dosyada bir belge ve bilgi bulunmayan Avukat ...’in yanı sıra, sanığa 18.05.2005 tarihli oturumda zorunlu müdafii olarak Avukat ...’ın tayin edildiği, Sanık ... ve müdafii Avukat ...’in yokluğunda ve sanığın bilgisi dışında atanan zorunlu müdafii Avukat ...'ın yüzüne karşı verilen hükmün Avukat ... tarafından temyiz edilmediği anlaşılmakta ise de, sanık ...’ın zorunlu olarak atanan müdafii Avukat ...'tan haberdar olmaması nedeniyle, dairemizin “gerekçeli kararın sanık ... müdafii Avukat ...’e tebliği için” iade edilmesi üzerine, hükmün sanık müdafiine 08.03.2013 tarihinde tebliğ edildiği ve sanık ... müdafii Avukat ...’in 12.03.2013 tarihinde hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, sanıklar ... ve ... hakkında kurulan 25.10.2007 tarihli hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde;

1- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanık ...'ın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün

açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

1- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Sanık ...'ın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün

açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 142/1-b. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanık ...'nin, ölümü nedeniyle hakkında açılan kamu davası düşürülen diğer sanık ... ve sanık ...'ın sürücülüğünü yaptığı ticari taksi ile birlikte, 14.04.2001 tarihinde, geceleyin, Samsun ilinden Amasya iline geldikleri, mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi raporuna göre, sanık ...'ın hırsızlık yapılan işyerlerinin görünmediği bir ara sokakta park ederek araç içerisinde beklediği sırada, diğer sanıkların ana cadde üzerinde bulunan beş yakınana ait işyerlerinin muhkem olan giriş kapılarını sert bir cisimle zorlayarak açıp, mağdur ...'na ait işyerinden 25.04.2001 tarihli değer tespit tutanağına göre 75,00 TL değerindeki 37 ekran televizyon ile yazar kasanın çekmecesinden 2,00 TL, mağdur ...'in işyerinden 25.04.2001 tarihli değer tespit tutanağına göre 100,00 TL değerindeki müzik seti ile 50,00 TL değerindeki VCD player'i ve 4,00-5,00 TL bozuk para, şikayetçi ...'ın işyerinden 5,00 TL, şikayetçi ...'ın işyerinden 26,00 TL kağıt para ile 10,00-15,00 TL bozuk para, mağdur ...'ün işyerinden 15,00 TL çaldıkları ve suça konu eşyaları getirerek park halindeki araca yükleyip Samsun'a döndükleri ve suça konu eşyaları sanık ...'nin evine bıraktıkları, 22.04.2001 tarihinde başka bir hırsızlık olayı nedeniyle Amasya ili Taşova ilçesinde yakalanan sanık ...'ın, Amasya merkezde işlenen bu suçları diğer sanıklarla beraber işlediğini ikrar etmesi ve suça konu eşyaların Samsun ilindeki evinde olduğunu ifade etmesi ve diğer sanık ... ile birlikte yer göstermesi sonucu mağdurlardan ...'ın işyerinden çalınan 1 adet 37 ekran TV ile mağdur ...'in işyerinden çalınan müzik seti ve VCD player'in sanık ...'nin evinde ele geçirilerek mağdurlara iade edildiği ve yakınanlardan ..., ... ve ...'in şikayetçi olmadığı olayda;

Adli sicil kaydına ve dosyada mevcut onaylı karar suretine göre, geçmişte aynı suç cinsinden mükerrir olan sanık ... hakkında 765 Sayılı TCK.nun 522. maddesi uyarınca, belirtilen maddedeki indirimden yararlanamayacağı ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarının birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 116/2-4 ve 119/1-c maddelerinin uygulanması halinde atılı suçun uzlaşma kapsamında olmayacağı ve şikayeti bulunmayan mağdurlar ... ve ...'in kısmi iade nedeniyle sanıkların etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına ... gösterip göstermedikleri sorularak sonucuna göre sanıklar hakkında 5237 Sayılı TCK.nun 168/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilerek;

Sanık ...'nin eylemlerinin, 493/1, 81/2. (beş kez) maddeleriyle, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b, 143/1, (üç kez) ve mağdurlar ... ve ...'in kısmi iade nedeniyle sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına ... göstermeleri halinde 142/1-b, 143/1, 168, (iki kez) maddelerine uyan hırsızlık ve aynı Yasanın 116/2-4, 119/1-c maddeleri uyarınca geceleyin işyeri dokunulmazlığını bozma suçu (beş kez) ile şikayetleri devam eden ... ile ...'a yönelik olarak aynı Yasanın 151/1. maddesindeki mala zarar verme suçlarını (iki kez) oluşturacağı, uzlaşmanın sağlanması ve sanık hakkında mala zarar verme eylemlerinden davaların uzlaşma nedeniyle düşürülmesi ve mağdurlar ... ile ...'in kısmi iade nedeniyle sanığın etkin pişmanlık hükümlerinden yararlanmasına ... göstermeleri halinde dahi, her iki Kanunun karşılaştırılması sonucu verilecek ceza miktarları dikkate alındığında, 765 Sayılı TCK.nun lehe olduğu anlaşılmakla, mahkemenin 765 Sayılı TCK.nun lehe olduğunu kabulünde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 Sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün CMUK. nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı kanunun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,

“74,50 TL yargılama giderinin, sanık ...'den sebebiyet verdiği miktarda ve ayrı tahsiline” karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne gelince;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

“74,50 TL yargılama giderinin, sanık ...'den sebebiyet verdiği miktarda ve ayrı tahsiline” karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne gelince;

Dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 142/1-b. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanık ...'nin, ölümü nedeniyle hakkında açılan kamu davası düşürülen diğer sanık ... ve sanık ...'ın sürücülüğünü yaptığı ticari taksi ile birlikte, 14.04.2001 tarihinde, geceleyin, Samsun ilinden Amasya iline geldikleri, mahallinde yapılan keşif ve bilirkişi raporuna göre, sanık ...'ın hırsızlık yapılan işyerlerinin görünmediği bir ara sokakta park ederek araç içerisinde beklediği sırada, diğer sanıkların ana cadde üzerinde bulunan beş yakınana ait işyerlerinin muhkem olan giriş kapılarını sert bir cisimle zorlayarak açıp, mağdur ...'na ait işyerinden 25.04.2001 tarihli değer tespit tutanağına göre 75,00 TL değerindeki 37 ekran televizyon ile yazar kasanın çekmecesinden 2,00 TL, mağdur ...'in işyerinden 25.04.2001 tarihli değer tespit tutanağına göre 100,00 TL değerindeki müzik seti ile 50,00 TL değerindeki VCD player'i ve 4,00-5,00 TL bozuk para, şikayetçi ...'ın işyerinden 5,00 TL, şikayetçi ...'ın işyerinden 26,00 TL kağıt para ile 10,00-15,00 TL bozuk para, mağdur ...'ün

işyerinden 15,00 TL çaldıkları ve suça konu eşyaları getirerek park halindeki araca yükleyip Samsun'a döndükleri ve suça konu eşyaları sanık ...'nin evine bıraktıkları, 22.04.2001 tarihinde başka bir hırsızlık olayı nedeniyle Amasya ili Taşova ilçesinde yakalanan sanık ...'ın,

Amasya merkezde işlenen bu suçları diğer sanıklarla beraber işlediğini ikrar etmesi ve suça konu eşyaların Samsun ilindeki evinde olduğunu ifade etmesi ve diğer sanık ... ile birlikte yer göstermesi sonucu mağdurlardan ...'ın işyerinden çalınan 1 adet 37 ekran TV ile mağdur ...'in işyerinden çalınan müzik seti ve VCD player'in sanık ...'nin evinde ele geçirilerek mağdurlara iade edildiği ve yakınanlardan ..., ... ve ...'in şikayetçi olmadığı olayda;