muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4577, Karar No: 2018/5223, Tarih: 21.12.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/4577 E.  ,  2018/5223 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat ... geldi. Diğer davalılar gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmakta olup mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili; müvekkili arsa sahibi ile dava dışı diğer arsa sahipleri ve davalı yüklenici ... arasında 25.07.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca müvekkiline 20 ve 22 nolu dairelerin isabet ettiğini, buna karşılık müvekkilinin de adına kayıtlı 14, 30, 31, 32 nolu bağımsız bölümlerin mülkiyet hakkını davalı yükleniciye devredeceğinin kararlaştırıldığını, ancak davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmemesi üzerine mahkeme kararı ile sözleşmenin feshine karar verildiğini, tapu maliki davalı ...'ın bu durumu bilerek daireyi satın aldığını ve hak sahibi olabilmesi için yüklenicinin edimlerini yerine getirmesi gerektiğini ileri sürerek, dava konusu 31 nolu bağımsız bölümün tapu kaydının iptâli ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili arsa sahipleri ile yüklenici davalı ... arasındaki sözleşmenin mahkeme kararı ile feshine karar verildiğini, kararda sözleşmenin geriye etkili olarak feshedildiğine dair bir kayıt bulunmadığını, inşaatın seviyesine göre feshin ileriye etkili fesih olarak kabulü gerektiğini, bu durumda yüklenicinin yapmış olduğu

imalâtın belirlenmesi, buna göre kesin hesabın çıkarılması gerektiğini, buna bağlı olarak yüklenicinin hangi dairelerin mülkiyetini kazandığının tespit edilmesi gerektiğini ve dava konusu dairenin tapusunun davalıya bizzat davacı tarafından verildiğini, bu nedenle tapu iptâli istemeye hakkının olmadığını, ayrıca davacının sözleşme gereği hakettiği 20 ve 22 nolu bağımsız bölümleri teslim aldığını, 22 nolu bağımsız bölümü 3. kişiye sattığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

imalâtın belirlenmesi, buna göre kesin hesabın çıkarılması gerektiğini, buna bağlı olarak yüklenicinin hangi dairelerin mülkiyetini kazandığının tespit edilmesi gerektiğini ve dava konusu dairenin tapusunun davalıya bizzat davacı tarafından verildiğini, bu nedenle tapu iptâli istemeye hakkının olmadığını, ayrıca davacının sözleşme gereği hakettiği 20 ve 22 nolu bağımsız bölümleri teslim aldığını, 22 nolu bağımsız bölümü 3. kişiye sattığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Dava dışı arsa sahipleri ve davalı yüklenici arasındaki sözleşme geriye etkili fesih edildiğine göre bu itibarla, tapu iptâli tescil davasında tüm arsa sahiplerince birlikte dava açılması zorunlu olup diğer arsa sahiplerinin davaya muvafakatlarının sağlanması ya da dava açıp birlikte görülmesi zorunludur. Mahkemece, öncelikle davacı dışında paydaş olan ve sözleşme imzalayan arsa sahiplerinin de zorunlu dava arkadaşı olarak davaya katılmaları sağlandıktan sonra, tapu iptâl ve tescile karar verilebileceği, eksik taraf teşkili ile yargılamaya devam edilip hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda izah edilen hususlar yönünden inceleme yapılıp taraf teşkili de sağlandıktan sonra, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde sonuca varılması hatalı olmuş, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, temyiz nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1.630,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 21.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6758, Karar No: 2015/2396, Tarih: 09.04.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6758 E.  ,  2015/2396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacının açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı vekili, müvekkili şirketin balık yetiştiriciliği ile iştigal ettiğini, ancak ekonomik olarak zor durumda kaldığını, uygulanacak önlemlerle bu durumdan çıkabileceğini ileri sürerek, iflasın bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece Dairemizin 12.07.2012 gün ve 2731 E., 4889 K. sayılı bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, bilirkişi kurulundan rapor alınmış ve davacı şirketin 2.471,784,98 TL borca batık olduğu, davacının ilk iflas erteleme için 27.10.2009 tarihinde başvurduğu, aradan geçen 5 yıla yakın sürede iyileşmenin gerçekleşmediği ve iyileşmenin mümkün olmadığı gerekçesiyle davacının iflas erteleme talebinin reddi ile davacı şirketin iflasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9584, Karar No: 2012/25553, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/9584 E.  ,  2012/25553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

...

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın sokak üzerinde park halindeki katılana ait motorsikleti çalma şeklindeki eyleminin kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunun tanımlandığı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğunun gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 29.11.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12635, Karar No: 2022/20988, Tarih: 15.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/12635 E.  ,  2022/20988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...'in bozma öncesi vekaletname ile avukat ...'ı görevlendirdiği, avukat ...'ın dosyaya vekaletname sunduğunun 14/12/2012 tarihli duruşma tutanağında kayıt altına alındığı ve sunulan vekaletnameye istinaden avukat ...'ın suça sürüklenen çocuk vekili olarak dava ve duruşmalara kabulüne dair ara karar verildiği, bozma sonrası suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurması nedeniyle müdafii görevlendirilmediği ve avukat ...'ın da dava ve duruşmalardan haberdar edilmediği, suça sürüklenen çocuğun savunmasını avukatı ile yapmak istediğini beyan etmesine rağmen, avukat ...'ın yokluğunda suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı ve hükmün suça sürüklenen çocuğun yüzüne karşı açıklandığı, gerekçeli kararın avukat ...'a tebliğ edilmediği ve yasal süre sonunda kararın kesinleştirildiği, avukat ...'ın 10.12.2021 tarihli dilekçesi ile özetle yukarıda bahsi geçen sebepler nedeniyle suça sürüklenen çocuğun savunma hakkının kısıtlandığını infazın durdurulmasını talep ettiği, mahkemesince infazın durdurulmasına ilişkin verilen ek karar verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin 30.12.2021 tarihli dilekçesi ile de kanun yararına bozma talebinde bulunduğu, Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü tarafından yapılan inceleme sonucunda, suça sürüklenen çocuk müdafiinin verdiği dilekçelerin süresinde verilmiş temyiz dilekçeleri olarak değerlendirilmesi gerektiği cihetle, Bergama 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/10/2021 tarihli ve 2021/297 esas, 2021/555 sayılı kararı kanun yararına bozma incelemesine konu edilmemiştir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 27/11/2010 gün 274-300; 06/12/2008 gün 144-234, 23/09/1974 gün 224-408 ve 16/04/1973 gün 213-345 sayılı kararlarında temyiz süresinin geçirilmesinden sonra eski hale getirme başvurularını değerlendirme yetkisinin Yargıtay'da olduğu belirtilmiştir. Anılan Ceza Genel Kurul Kararları ışığında ve 5271 sayılı CMK'nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme istemi konusunda karar verme görevinin, bu istemle birlikte temyiz itirazı da yapılmış bulunduğundan, Yargıtay’a ait olduğu, bozma öncesi vekaletname ile suça sürüklenen çocuk ...’in müdafiiliğini yapan avukat ...'ın bozma sonrası dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği halde haberdar edilmediği ve gerekçeli kararında kendisine tebliğ edilmediği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin sunduğu dilekçelerin eski hale getirme istemli temyiz dilekçesi olduğu ve süresinde olduğunun kabulü ile yapılan incelemede;

Dairemizin 18.05.2021 tarihli bozma kararı sonrası yapılan yargılamada, suça sürüklenen çocuk müdafiinin dava ve duruşmalardan haberdar edilmediği, suça sürüklenen çocuğun savunmasını müdafii ile yapmak istediğini bildirmesine rağmen, müdafiinin yokluğunda suça sürüklenen çocuğun savunması alınarak hüküm kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16062, Karar No: 2014/16513, Tarih: 07.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/16062 E.  ,  2014/16513 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/304717

MAHKEMESİ : Nevşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/07/2010

NUMARASI : 2010/56 (E) ve 2010/295 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuğun müştekinin işlettiği markete gelerek buradan bir adet sigarayı hırsızlama eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeden anılan yasanın 141/1 maddesi ile hüküm kurulması,

2)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; toplam 7.25 TL bedelli sigarayı çalan suça sürklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunun değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; toplam 7.25 TL bedelli sigarayı çalan suça sürklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunun değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk E.. T.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının gözetilmesine, 07/05/2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2329, Karar No: 2011/2745, Tarih: 07.03.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/2329 E.  ,  2011/2745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 09.12.2010 gün ve 2010/13076 - 13709 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı Hazine vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, 1195 ada 8 parsel sayılı 257.16 m2 olarak arsa cinsi ile hükmen 10.01.1967 tarihinde Hazine adına tescil edilen taşınmazda 31.08.1984 tarihli tapu tahsis belgesi ile 149 m2 yer tahsis edilip tapuya şerh edildiğini, arsa bedelini ödediğini, üzerinde tek katlı evi bulunduğunu beyanla tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalı Hazine vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, belediyenin 14.01.2008 tarihli cevabi yazısına Göre imar ıslah planı uygulanmadığı nedeniyle davanın reddine dair verilen karar Dairemizce "Dosyada yer alan yetkili Belediyenin işlem dosyasındaki 14.01.2008 tarihli yanıtından; taşınmazın bulunduğu yerde uygulama imar planı yapıldığı, taşınmazın imar planında konut alanında kaldığının bildirildiği görülmektedir. Böyle olunca, istemin esası incelenmelidir" gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulup davanın kabulüne, 1195 ada 8 sayılı parselin Hazine adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı Hazine vekili temyiz etmiştir.

Dairemizin 09.12.2010 tarihli ilamıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Davalı Hazine vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Dava konusu 1195 ada 8 parsel sayılı taşınmazdan davacıya 31.08.1984 tarihinde 149 m2'lik kısım ile ilgili tapu tahsis belgesi verildiği ve bu miktar üzerinden tapuya şerh edildiği halde 149 m2'lik tahsis miktarına tekabül eden pay üzerinden karar verilmesi ve geri kalan payın davalı Hazine üzerinde bırakılması gerekirken davalı taşınmazın tamamının tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili doğru olmamıştır. Ayrıca, harç ikmal edilmediği halde taşınmazın keşifte belirlenen değeri üzerinden vekalet ücreti takdiri yasaya aykırıdır. Temyiz olunan kararın belirtilen bu nedenlerle bozulması gerekirken sehven onandığı bu defa yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme isteminin açıklanan nedenle kabulü gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin onamaya ilişkin 09.12.2010 tarih 2010/13076 Esas ve 2010/13709 Karar sayılı ilamının KALDIRILMASINA, temyiz olunan kararın açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35118, Karar No: 2017/8660, Tarih: 25.10.2017

**19. Ceza Dairesi         2015/35118 E.  ,  2017/8660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : İdari Para Cezası

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanıkların eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve hükümden önce 14.04.2011 tarih, 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüşüp suç tarihi olan 09/06/2012 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince sanıklara İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 6217 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile 31.03.2011 tarihinde değiştirilen 6831 sayılı Kanun'un 91/5. fıkrasının son cümlesi uyarınca, el konulan orman emvalinin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine, balta ve motorlu testerenin sahibine iadesine, tebliğnameye aykırı olarak, 25.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/22189, Karar No: 2022/9044, Tarih: 13.09.2022

**10. Ceza Dairesi         2020/22189 E.  ,  2022/9044 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : HATAY 1. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanıklar ... ve ... hakkında cezalarından TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılırken eylemlerinin sayısı dikkate alınarak 1/4'ten daha fazla oranda artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; sanıklar müdafileri ile sanık ...'ın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 13.09.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/534, Karar No: 2007/528, Tarih: 04.07.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-534 E.  ,  2007/528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 19.4.2007

Taraflar arasındaki “kadastro tespitine itiraz"  davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne   dair verilen  2.6.2006 gün ve 263-437 sayılı kararın incelenmesi   davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay  20.Hukuk Dairesinin      10.11.2006  gün ve  11906-14842  sayılı ilamı ile, (...Kadastro sırasında  ... Köyü  108 ada 150 parsel sayılı 1.621,35 m2 yüzölçümündeki taşınmaz,  senetsiz belgesiz olarak tarla    niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar M. S. ve S. S.  adlarına  tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla  dava açmıştır. Mahkemece  davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm  davalılar      vekili  tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.