muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/5159, Karar No: 2009/5400, Tarih: 16.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5159 E.  ,  2009/5400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ise de davetiye masrafı bulunmadığından duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca davacı arsa sahiplerine yapılıp teslim edilmesi gereken parselde inşaatın yapılmaması sebebiyle yapılan kısımda arsa sahiplerinin de sözleşmede kararlaştırılan oranda pay sahibi olacaklarının tesbiti, bu yolda yaratılan muarazanın giderilmesi ve paylarına isabet eden işletme kazancının tesbit ve tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında ... Noterliğinde düzenlenen 28.12.1999 gün 14567 yevmiye nolu düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat ve satış vaadi sözleşmesinin 13. maddesinin I. fıkrasında yükleniciye bırakılan 1825 ada 10 parsel sayılı taşınmaz üzerinde yapılacak otelin bitirilip işletmeye açılması, ancak arsa sahibine kalacak 1620 ada 2 parsel üzerine yapılacak otelin 30.04.2003 tarihinde tesliminin gecikmesi halinde, arsa sahibinin 1825 ada 10 parsel üzerinde yapılıp işletilmekte olan otelin 2003 yılı kârından o aşamadaki tapu kaydındaki hissesi oranında pay talep edip alacağı, II. fıkrasında ise bu koşulun ancak 1 yıl için geçerli olup teslim daha da gecikirse 1825 ada 10 parsel üzerinde yapılmış olan otelin faaliyete geçtiği tarihten itibaren tüm gelirlerinin %35’inin arsa sahibine ait olacağı ve geçen döneme ilişkin ödemenin reeskont faizi ile birlikte yüklenici firmaca arsa sahibine yapılacağı kararlaştırılmıştır. Tüm dosya kapsamındaki deliller, yazışmalar, yapılan keşif ve bilirkişi raporuna göre arsa sahibine kalacak olan 1620 ada 2 parseldeki otelin 30.04.2003 tarihine kadar yapılıp teslimi gerekirken inşaata hiç başlanmadığı ve hatta 07.09.2006 dava tarihine kadar dahi sözleşmenin 13. maddesinin II. fıkrasındaki bir yıllık ek süre 30.04.2004 tarihinde dolmuş olmasına rağmen söz konusu parselde inşaat tamamlanmadığından davacı arsa sahipleri sözleşmenin bu hükmü uyarınca gelirden pay isteyebilir.

Bu durumda mahkemece turistik otelin gelirinden pay istenildiğine göre, konusunda uzman bir turistik otel işletmecisi, bir mali müşavir ve yorumda yardımcı olmak üzere bir hukukçudan oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi kurulundan otelin 2001 yılı Haziran ayında faaliyete geçtiği davalı yüklenici vekilinin ibraz ettiği kira sözleşmeleriyle anlaşılmakla davacıların istemekte haklı oldukları tazminatın sözleşmenin 13. maddesinin II. fıkrası uyarınca kira dönemi müddetince kira sözleşmesindeki miktarlara, daha sonraki dönem için de sözkonusu otelin mevkiî, konumu, müşteri potansiyeli, emsal rayiç kiralar ve benzeri hususlar da göz önünde tutularak ve davacılar vekilinin 30.04.2008 tarihli beyan dilekçesindeki açıklamaları dikkate alınmak ve taraf vekillerinin önceden alınan bilirkişi raporlarına itirazları değerlendirilip karşılanmak suretiyle hesaplattırılarak, tüm deliller değerlendirilip davacıların alacak istemlerinin sonuçlandırılması gerekirken, eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde kısmen kabul kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca kabulü ile hükmün taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 16.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4700, Karar No: 2019/5270, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/4700 E.  ,  2019/5270 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı Kanun'un 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.maddeden sözedilip, bu madde kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf talebi, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Hukuk Dairesince, karar gerekçesi yerinde görülerek esastan reddedilmiş; davacı, bu sefer temyiz talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürülüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, özellikle de, davadan önce bir ödeme olgusu olup olmadığı, var ise, bunun borcu sona erdirip erdirmediği hususu üzerinde durulup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.01.2015 tarih 2014/3-8 E., 2015/10 K. sayılı kararı da gözetilerek, gerekirse konusunun uzmanı bilirkişiden rapor da alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2012/980, Karar No: 2012/32017, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/980 E.  ,  2012/32017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli kararın başlık bölümünde suç tarihi olarak 04/02/2011 ve 06/02/2011 tarihlerinin de gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım eksikliği olarak görülmüş; sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunduğu halde 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için;failin bir kimseyi,kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi,kullanılan hilenin şekli,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda;

Emekli doktor olup, geçirdiği beyin kanaması sonrası psikolojik rahatsızlıkları başlayan ve bu nedenle tedavi görmeye başlayan katılan ...'in psikolojik rahatsızlığını fark edip, algılama yeteneğinin zayıflığından da yararlanmak suretiyle, eşinin kendisini aldattığına inandırarak katılanın bir miktar parasını alıp yed'ine geçirdiği iddia olunan sanığın eylemi ile ilgili olarak dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer C.Savcısı ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1921, Karar No: 2012/6166, Tarih: 07.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/1921 E.  ,  2012/6166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gasp amacıyla öldürme ve gasp

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-e-h, 62, 53, 58,149/1-a-d-e, 168, 62, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca; Müebbet hapis cezası, 5 yıl 10 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç vasfına, sübuta, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Dosya içeriğinden, ... süredir ekonomik sıkıntı içerisinde olan sanığın, olaydan önce borç para isteyip alamadığı maktulden, olay günü de evine giderek borç para talep ettiği, olumsuz cevap alması üzerine de bıçak çekmek suretiyle önce maktulden kolundaki bilezikleri istediği, maktulün direnmesi üzerine ise onu bıçaklayarak öldürüp daha sonra kolundaki bilezikleri aldığı olayda; maktulün 77 yaşında olması tek başına TCK.nun 82/1-e bendinin uygulanmasını gerektirmeyeceğinden maktulün bedenen ve ruhen kendini savunamayacak durumda olup olmadığına dair her hangi bir araştırma ve tespit yapılmadan dosya içeriğiyle de bağdaşmayacak şekilde sanık hakkında TCK.nun 82/1-h bendinin yanında “ e ” bendininde uygulanması yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından öldürmeye ilişkin bölümdeki “82/1-e-h” ibaresinden “e” kısmının çıkartılmasına, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 07/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/992, Karar No: 2014/11214, Tarih: 16.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/992 E.  ,  2014/11214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/873, Karar No: 2018/7525, Tarih: 03.12.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/873 E.  ,  2018/7525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 27/11/2014 gün ve 2014/716 - 2014/677 sayılı kararı bozan Daire'nin 01/06/2016 gün ve 2015/8031 - 2016/6058 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin, Moskova şehrinde yapılacak fuara katılmak üzere davalı şirketle fuarda tanıtım ve teşhir işi için anlaştığını, bu nedenle nakliye ve gümrükleme dahil bu işlemleri yapacağına dair davalı şirketin taahhüt verdiğini, teşhir edilecek tüm ürünlerin davalıya teslim edildiğini, davalı tarafça tahsis edilen tırın Türkiye'den Moskova'ya yola çıktığını, böylece icap ve kabulün gerçekleştiğini, ancak tırın Rusya Gümrüğünde alıkonularak incelemeye tabi tutulduğunu, fuar tarihlerinde fuar alanında teşhir edilecek ürünlerin davalı şirketçe götürülemediğini, davacı şirketin fuar için yaptığı tüm masrafları beyan etmiş olmasına rağmen ve buna ilişkin kesmiş olduğu 26.10.2011 tarih ve 49.718,32 TL'lik faturayı davalıya göndermesine rağmen ödenmediğini, ayrıca davacının Moskova'daki fuarda ürünlerinin sergilenmemesi nedeniyle manevi zarara uğradığını ileri sürerek şimdilik fuar için yapılan 49.718,32 TL maddi zarar ile 25.000 TL manevi zararın olay tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar, Dairemizce davalı yararına bozulmuştur.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 14,00 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 314,79 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 03/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3463, Karar No: 2016/12199, Tarih: 23.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/3463 E.  ,  2016/12199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan Ç....'nin avukatı ile Ö...'nin avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar..... Ve ...’nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkân dâhilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekilinin dava dilekçesinde talep ettiği alacakların sembolik miktarlar olduğu anlaşılmaktadır. Dava, niteliği itibariyle külli tespit kısmi eda istemli belirsiz alacak davasıdır. Bu nedenle davacının alacaklarına işletilecek faizlerin başlangıç tarihlerinin dava ve ıslah tarihleri olarak ayrı ayrı belirtilmesi gerekirken talep edilen tüm alacaklara dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, söz konusu hatanın giderilmesi yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz edilen kararın hüküm fıkrasın 1. paragrafının çıkarılarak yerine;

“1- Davanın KISMEN KABUL KISMEN REDDİNE,

4.178,21 TL net kıdem tazminatının iş akdinin fesih tarihi olan 08.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

2.745,82 TL net ihbar tazminatının 100,00 TL’sinin 08.07.2014 dava tarihinden, 2.645,82 TL’sinin 31.08.2015 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

10.654,77 TL net fazla mesai ücret alacağının 100,00 TL’sinin 08.07.2014 dava tarihinden, 10.554,77 TL’sinin 31.08.2015 ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

308,23 TL net bayram ve genel tatil ücret alacağının 100,00 TL’sinin 08.07.2014 dava tarihinden, 208,23 TL’sinin 31.08.2015 ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

700,00 TL net yıllık izin ücreti alacağının 100,00 TL’sinin 08.07.2014 dava tarihinden, 600,00 TL’sinin 31.08.2015 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine” paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 23.05.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5630, Karar No: 2010/6381, Tarih: 03.06.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/5630 E.  ,  2010/6381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 31.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.04.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.