muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3771, Karar No: 2025/2077, Tarih: 26.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/3771 E.  ,  2025/2077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/2329 E., 2018/1220 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılması ile sanığın beraatine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3, 53/6. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ertelenmesine, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafii ve katılanlar vekilinin istinaf talebinin kabulü ile kararın kaldırılarak sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri; sanığın tali kusurlu olarak kabulü gerektiğine, ilk derece mahkemesinin kararının usul ve yasaya uygun olduğuna, kararın kaldırılarak sanığın beraatine hükmedilmesinin hatalı olduğuna; katılanlar vekilinin temyiz sebepleri ise; sanığın meydana gelen kazada asli kusurlu olduğuna, beraatine hükmerilmesinin hatalı olduğuna, mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 13.15 sıralarında sürücü ...'ın idaresindeki otomobille, meskun mahal dışında, 6 metre genişliğinde, iki yönlü, zemini stabilize, kuru zeminli köy yolunda Karapazar köyü yönünde seyrederken, olay yerine geldiğinde sola doğru savrulan aracının sağ yan kesiminin karşı yönden gelmekte olan sanık ... idaresindeki kamyonun şeridi içerisinde sağ ön kesimi ile çarpışması sonucu ...'ın öldüğü olayda, sanığın tali kusurlu olduğu kabul edilerek hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

2.Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden yapılan yargılama sonucunda ise sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan, kusuru bulunmadığı gerekçesi ile, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

2.Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden yapılan yargılama sonucunda ise sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/1. maddesindeki taksirle öldürme suçundan, kusuru bulunmadığı gerekçesi ile, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca beraat karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın idaresindeki kamyon ile Y kavşak mahallinden sağa dönüşle kazanın meydana geldiği meskun mahal dışındaki, 6 metre genişliğinde, iki yönlü, stabilize köy yoluna katıldığı, 50 metre seyirle olay mahallinde geldiği sırada karşı şeritten gelerek sanığın şeridi içerisine savrulan ölen ...'ın idaresindeki otomobilin sağ yan kısımlarına, 12,60 metre fren izi bırakarak çarpması, ölenin aracını su kanalına sürüklemesi ve 14 metre mesafede yolun sağında yol dışında durması ile neticelenen olayda, sanığın kendi beyanı ile sabit olduğu üzere 150-200 metre mesafede ölenin aracının karşı şeritten geldiğini gördüğü ve aracın kontrolsüz ilerlediğini fark ettiği, her ne kadar dosya kapsamında alınan bilirkişi raporları ile belirtildiği şekilde sanığın kavşakta sağa dönüşünü dar kavisle yapmadığı ve kavşak çıkışında dar yolda yolun tam olarak sağını kullanmadığı hususunda dosyada delil bulunmamakta ise de, yolun mevcut durumunu gören ve karşı şeritte bulunan aracın kontrolsüz vaziyette geldiğini fark eden sanığın, idaresindeki aracının teknik özelliklerini de dikkate alarak, hızını gerektiği şekilde düşürerek ve etkili şekilde fren tedbirini uygulayarak ölüm ile neticelenen kazayı engelleme imkanı varken bu tedbirleri almakta gecikmesi sebebiyle meydana gelen kazada tali derecede kusurlu olduğunun kabulü gerekirken, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı ile katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gerede Asliye Ceza Mahkemesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9244, Karar No: 2020/6646, Tarih: 02.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/9244 E.  ,  2020/6646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın, sanık ...'a ait nakliyat firmasında tır şoförü olarak çalıştığı, sanık ...’un .... Yapı firmasında fabrika sorumlusu olarak çalıştığı, temyiz dışı sanık ...’in ... firmasında ustabaşı olarak görev yaptığı, olay tarihinde ... fabrikasından katılan idaresindeki tıra 19 metre boyundaki köprü kirişi yüklemesi yapıldığı, trafikte seyri sırasında yoldan çıkan çekicinin römork dorsesinin savrulması sonucu meydana gelen kazada katılanın hayati fonksiyonlarını orta (2) derecede etkileyecek nitelikte yaralanan katılanın aşırı yükleme yapıldığı iddiası ile sanıklardan şikayetçi olduğu, 02.03.2016 tarihli ... Teknik Üniversitesi bilirkişi heyeti raporu ile sanıklar.... ile ...'ın kusurlarının bulunmadığının tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik inceleme yapıldığına, sanıkların kusurlu olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ayrı ayrı ONANMASINA, 02.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26327, Karar No: 2019/23483, Tarih: 17.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26327 E.  ,  2019/23483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1784, Karar No: 2007/1642, Tarih: 07.05.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1784 E.  ,  2007/1642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 115 ada 160 parsel sayılı 95.518.86 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin teknik bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 2894.68 metrekarelik bölümün verasette iştirak olarak ... evlatları ... ve müşterekleri adına tesciline, (A) harfi ile gösterilen 2916.62 ve (C) harfi ile gösterilen 89 707.56 metrekarelik bölümlerin Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece taşınmazın temyize konu 2894.68 metrekarelik (B) bölümü üzerinde davacı yararına zilyetlikle mülk edinme koşulları gerçekleştiği kabul edilerek bu bölümün davacı ve müşterekleri adına tesciline dair yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Dinlenilen bilirkişi ve tanıklar taşınmazın 20 yılı aşkın süredir davacının babası, ölümüyle de davacı ve müşterekleri tarafından bir yıl nadasa bırakılıp bir yıl sürülerek kullanıldığını bildirmişlerdir. Uzman ziraat bilirkişisi raporunda ise; temyize konu (B) bölümünün toprak derinliğinin sığ olduğu, meyil yönünden dik arazi tipinde olup, tarım teknikleri (teraslama veya sekileme) ile bağ ve meyve bahçesi olarak kullanılabilir nitelikte olduğu, davalı parsel sahibinin böyle bir çalışma yapmamış olduğu, ancak taşınmazın tarım arazisi olduğu belirtilmiştir. Ziraat bilirkişi raporu taşınmazın hangi nedenle tarım arazisi olduğunu açıklamaya yeterli bulunmadığından kendi içinde ve dinlenen bilirkişi ve tanık beyanları ile çelişmektedir. Taşınmazın ziraate müsait olup olmaması ile fiilen 20 yılı aşkın süredir ziraat edilmiş olması farklı kavramlar olup hukuki sonuçları da davanın esasını teşkil etmektedir. Tespitte taşınmazın cinsi ham toprak olarak gösterildiğine göre; mahkemece taşınmazın niteliği ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin şekli, başlangıcı ve süresi yöntemince incelenmeli, bu nedenle taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak , üç kişilik uzman ziraat yüksek veya ziraat mühendisleri kurulundan taşınmazın niteliği hususunda kapsamlı rapor alınmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan zilyetliğin başlangıcı, sürdürülüşü hakkında olaylara dayalı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözleri çevre parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, mahkemenin taşınmaz ile ilgili gözlemi keşif tutanağına yazılmalı, teknik bilirkişiye keşfi izlemeye elverişli rapor ve kroki tanzim ettirilmeli, tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz bulunduğundan temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 7.5.2007 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/107, Karar No: 2018/12833, Tarih: 12.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/107 E.  ,  2018/12833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından, 14.11.2016 tarihli ek karar ve asıl hüküm yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemenin tarafların boşanmalarına ve ferilerine ilişkin hükmü; davalı erkek tarafından temyiz edilmiş, mahkemece 14.11.2016 tarihli ek karar ile; boşanmaya dair gerekçeli kararın taraflara usulüne uygun tebliğ edildiği ve temyiz edilmeden kesinleştiği, davalının süresinden sonra talepte bulunduğundan bahisle temyiz dilekçesi reddedilmiş, davacı ek kararı da temyiz etmiştir. Mahkemenin gerekçeli kararı davalı erkek adına 10.08.2016 tarihinde Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre mernis adresinde mahalle muhtarına tebliğ edilmiştir. Davalının dosya içerisinde, daha önce tebligat yapılan iş yeri adresi bulunmaktadır. Bilinen bir adresi varken mernis adresine tebligat yapılması yapılan tebligatı usulsüz kılar. Bu sebeple davalı erkeğin temyizi yasal süresinde görülerek, mahkemenin 14.11.2016 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

2-Davalı erkeğin esasa yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle 1998 doğumlu ortak çocuk ... 'ün temyiz inceleme sırasında ergin olduğunun anlaşılmasına göre, yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple mahkemenin 14.11.2016 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA, yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edene yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna ve 143.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.11.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/26680, Karar No: 2013/782, Tarih: 22.01.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/26680 E.  ,  2013/782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun kapıları kilitli olarak sokağa parkettiği aracı hırsızlayarak 2 gün sonra kapıları açık vaziyette terkeden sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/1.b maddesindeki suçu oluşturduğu halde aynı yasanın 142/1.e maddesi uyarınca sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi sonuç ceza değişmediğinden, TCK.nun 168/1. maddesinin uygulanma koşulları bulunmadığı halde aynı madde uyarınca indirim yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 22 /01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4890, Karar No: 2025/1443, Tarih: 11.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/4890 E.  ,  2025/1443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/596 E., 2021/743 K.

SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Özel hayatın gizliliğini ihlâl etme suçundan sanık ... Vural’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 134/1-1. cümle, 134/1-2. cümle, 43/2 delaletiyle 43/1 ve 62/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Malatya 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 02/11/2021 tarihli ve 2020/596 Esas, 2021/743 sayılı kararı istinaf edilmeksizin usûlüne uygun şekilde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. maddesi uyarınca, 07.05.2023 tarihli ve 94660652-105-44-19524-2022-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55666 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.06.2023 tarihli ve KYB-2023/55666 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 24/11/2021 tarihli ve 2019/5283 esas, 2021/27483 karar sayılı ilâmında yer alan“katılan tarafından elde edilen kayıtların TCK’nın “Özel Hükümler” başlıklı İkinci kitabının kişilere karşı suçlar başlıklı ikinci kısmının dokuzuncu bölümünde düzenlenen özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar kapsamında kabulü de olanaklı değildir. Zira katılan eylemi bir başkasının özel hayatına müdahale olmayıp, kendisine karşı işlendiğini düşündüğü suçla ilgili olarak kaybolma olasılığı bulunan kanıtların kaybolmasını engelleyerek, yetkili makamlara sunmak amacıyla güvence altına almaktır... kayıtları, yetkili makamlara sunmak amacıyla topladığının, dolayısıyla hukuka uygun olduklarının kabulü gerektiğinden, hukuka uygun bu kayıtların, tüm dosya kapsamı ile birlikte değerlendirilerek, sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi,… BOZULMASINA…” şeklindeki açıklamalar nazara alındığında, somut olayda sanık ve katılan ...’un başka bir dosyada hasım oldukları soruşturma aşamasında diğer katılan ...’ün uzlaştırmacı olarak görevlendirildiği, sanığın katılan ...’in taraflı davrandığı, bunu kanıtlamak için işbu dosyaya konu olay günü iki katılanı birlikte gördüğü, aralarındaki ilişkiyi kanıtlamak ve şüphesini doğrulamak için katılanları kayıt altına aldığı yani kendisine karşı işlendiğini düşündüğü bir suçu ispatlamak için kayıt işlemi yaptığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/12/2010 tarihli ve 2010/4-210 Esas, 2010/259 sayılı kararında da belirtildiği üzere, Yasa yararına bozma yöntemi, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke sathında uygulama birliğine ulaşılmasını sağlamak amacıyla, olağanüstü bir denetim muhakemesi yolu olarak Ceza Yargılaması Yasasının 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiş olup bu denetimin konusu, maddi ve yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılıklardır. Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ve esasa etkili usul yanılgılarının toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini sağlamaktır. Kanun yararına bozma yoluna istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle bu kanun yolu dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu olmayıp; ancak gerek kesin hükmün otoritesinin korunması zorunluluğu, gerekse olağanüstü bir denetim yolu olması nedeniyle dar kapsamlıdır. Her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu da değildir.

Bu kapsamda kanun yararına bozma istemi değerlendirildiğinde; İlk Derece Mahkemesince, yapılan yargılama ve delillerin usulünce değerlendirilmesi sonucu sanığa yüklenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 134. maddesi uyarınca mahkûmiyet kararı verildiği anlaşılmakla, delil takdiri yapılarak verilen bu karar aleyhine, sanığın katılan ...’in taraflı davrandığı, bunu kanıtlamak için işbu dosyaya konu olay günü iki katılanı birlikte gördüğü, aralarındaki ilişkiyi kanıtlamak ve şüphesini doğrulamak için katılanları kayıt altına aldığı yani kendisine karşı işlendiğini düşündüğü bir suçu ispatlamak için kayıt işlemi yaptığından bahisle kanun yararına bozma yoluna başvurulamayacağından, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmediğinden 5271 CMK'nın 309. maddesindeki koşulları taşımayan KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİNİN oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4687, Karar No: 2015/7039, Tarih: 07.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/4687 E.  ,  2015/7039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

07/10/2007 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre, yakınanın açık nitelikteki garaja park ettiği tırın dorse kapısının kapalı olduğu halde, kapı üzerinde herhangi bir kilit tertibatının olmadığı ve yine yakınanın 13/12/2007 tarihli celsede tırın arka kapısında kilidin mevcut olmadığını, sadece halat ve halatın üzerinde mühür bulunduğunu ve isteyen herkesin kolaylıkla bu tertibatı açabileceğini beyan etmesi karşısında, eşyaları çalmaya teşebbüs ettiği anlaşılmakla oluşa uygun kabul edilen sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde yine aynı Yasa'nın 142/1-b,e maddesi uyarınca cezalandırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8644, Karar No: 2015/10837, Tarih: 09.11.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8644 E.  ,  2015/10837 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 03/12/2013

NUMARASI : 2013/518-2013/587

DAVACI : A.. K..

DAVALILAR : E.. Sigorta A.Ş. - F.. E.. - S.. Şehirlerarası Otobüs İşletmeleri

Taraflar arasındaki tazminat istemine ilişkin davada Eskişehir 4. Asliye Hukuk ve 1. Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, trafik kazası nedeniyle zarar görenin, zarar veren sürücü, işleten ve sigorta şirketinden tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesi, “Davalılar arasında kazaya sebebiyet veren aracın sigortacısı olan sigorta şirketininde bulunduğu, bu nedenle asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğu” gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Asliye Ticaret Mahkemesi ise, “Davanın haksız fiilden kaynaklandığı ve taraflar arasında ticari ilişki bulunmadığı” gerekçesiyle görevsizlik kararı vermiştir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 1483/1. maddesinde, sigortacıların diğer kanunlardaki hükümler saklı kalmak üzere faaliyet gösterdikleri dalların kapsamında bulunan zorunlu sigortaları yapmaktan kaçınamayacakları belirtilmiş; aynı Kanunun 4/1-a maddesinde, tarafların tacir olup olmadıklarına bakılmaksızın, TTK'da öngörülen hususlardan doğan hukuk davalarının ticari dava sayılacağı düzenlenmiştir. TTK'nın 5. maddesi ise aksine hüküm bulunmadıkça, dava olunan şeyin değerine veya tutarına bakılmaksızın asliye ticaret mahkemelerinin, tüm ticari davalar ile ticari nitelikteki çekişmesiz yargı işlerine bakmakla görevli olduğu hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda davacı tarafından, haksız fiil teşkil eden trafik kazasından kaynaklı maddi ve manevi tazminat taleplerine ilişkin olarak, araç sürücüsü ve işleteni olan davalılar ile mali mesuliyet sigortacısı olan sigorta şirketine karşı birlikte dava açılmıştır. Haksız fiilden kaynaklanan tazminat davalarında görevli mahkeme genel hukuk mahkemesi olan asliye hukuk mahkemesi ise de; dava, gerçek kişiler ile birlikte, araç sürücüsünün ihtiyari mali mesuliyet sigortası yaptırdığı sigorta şirketine karşı da açılmıştır. Davalı sigorta şirketi, sigorta poliçesi nedeniyle sorumlu tutulmuş olup, sorumluluk sigortaları, TTK'nın 1473 vd maddelerinde düzenlenmiştir. TTK'nın 4/1-a ve 5. maddesi hükümleri karşısında, mutlak ticari nitelikteki bu davada asliye ticaret mahkemesi görevli bulunmaktadır.