muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/29357, Karar No: 2015/11044, Tarih: 14.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29357 E.  ,  2015/11044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2012

NUMARASI : 2009/332-2012/153

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/347, Karar No: 2006/3876, Tarih: 01.05.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/347 E.  ,  2006/3876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 2940, 2942, 2946, 2952, 2956 ve 2959 parsel sayılı sırasıyla 2850, 4600, 2900, 1120, 2500 ve 468000 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlardan 2959 nolu parsel mer’a niteliği ile sınırlandırılmış, diğer parseller ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 2940 nolu parsel ..., 2942 nolu parsel ..., 2946 nolu parsel ..., 2952 nolu parsel ..., 2956 nolu parsel ise ... adlarına tesbit edilmişlerdir. İtirazları kadastro komisyonunda reddedilen ... tapu ve vergi kaydına dayanarak 2939, 2940, 2941 ve 2942 nolu parsellere, ... ise babası olan muris ... adına tesbit edilen 2940 nolu parselin yüzölçümünün eksik yazıldığını öne sürerek ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 2959 nolu parsele yönelik olarak ... kendisine ait 2942 nolu parselin yüzölçümünün eksik yazıldığını ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 2959 nolu parsele yönelik olarak ... kendisine ait 2946 nolu parselin yüzölçümünün eksik yazıldığını öne sürerek ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 2959 nolu parsele yönelik olarak ... kendisine ait 2952 nolu parselin yüzölçümünün eksik yazıldığının öne sürerek ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 2959 nolu parsele yönelik olarak ... kendisine ait 2956 nolu parselin yüzölçümünün eksik yazıldığını öne sürerek ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 2959 nolu parsele yönelik olarak açtıkları davalar ile ... ve 28 arkadaşının kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak 2959 nolu parsel hakkında açmış oldukları dava dosyası birleştirilmiş, ..., ..., ... ve ... satınalma ve

zilyetliğe dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu 2959 nolu parselin bilirkişi krokisinde gösterilen 1 nolu yerin ..., 2, 12 ve 34 nolu yerin ... , 3 nolu yerin ..., 4 nolu yerin ..., 5 ve 31 nolu yerlerin ..., 6 nolu yerin ..., 7 nolu yerin ... 8, 11, 17, 32 ve 35 nolu yerlerin ..., 13 nolu yerin ..., 14 nolu yerin ..., 15.23 ve 25 nolu yerlerin ..., 16 ve 26 nolu yerlerin ... , 18 nolu yerin ..., 19 nolu yerin ..., 20 ve 30 nolu yerlerin ..., 21 nolu yerin ..., 22, 24 ve 27 nolu yerlerin ..., 28 nolu yerin ..., 29 nolu yerin ..., 33 nolu yerin ..., 36 nolu yerin ..., 37 nolu yerin ... adlarına tapuya tesçillerine, 38 nolu yerin mer’a olarak sınırlandırılmasının 2940, 2942, 2946, 2952 ve 2956 nolu parsellerin tesbit gibi tapuya tesçillerine karar verilmiş, hüküm davacılardan ... mirasçısı ..., ... mirasçılarından ... ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Kadastro sırasında 2959 parsel numaralı taşınmaz mer’a olarak sınırlandırılmak suretiyle tespit edilmiş, davacılar adlarına tespit edilen komşu taşınmazların yüzölçümlerinin noksan ölçülüp, eksikliğin 2959 nolu parsel içerisinde kaldığını ve de taşınmazın zilyetliklerinde olduğunu ileri sürerek dava açmışlardır. Tespit nedenine, ileri sürülüşe ve savunmaya göre uyuşmazlık taşınmazın mer’a olup olmadığı, değilse davacılar yararına 3402 S.K.Y.nın 14.mde öngörülen kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığı yönlerinde toplanmaktadır. Taşınmazla ve yöre ile ilgili olarak mer’a tahsis kaydı ve kararı olmadığı mercilerinden gelen yazı örneklerinden anlaşılmaktadır. Öğretiye ve de Yargısal uygulamalara göre bir yerin mer’a olarak kabulü için ilgili yetkili makamlarca verilmiş mer’a tahsis kararının olması, olmadığı takdirde o yerin başlangıcı bilinmeyen bir süreden beri ve de eylemli şekilde mer’a olarak kullanılması gerekir. Böyle bir kararın olmadığı belirlenmekle beraber taşınmazın kadimden beri mer’a olarak kullanılıp kullanılmadığı üzerinde yeteri kadar durulmamıştır. Davacılardan Sadettin’in dayandığı Sefer 291 tarih V.16 Daimi 8 nolu tapu kaydının uygulanması ile ilgili yerel bilirkişi sözleri soyut içerikli olması yanında adı geçen davacının kayıt malikleri ile bağlantısı sağlanmamıştır. Diğer taraftan dosyaya örnekleri getirtilen 1936 tarih 289 ila 318, 1090 ve 1091 tahrir nolu vergi kayıtlarının keza uygulaması yapılmamış, her bir davacıdan bu kayıtlardan hangilerinin dayandıkları ve de 2959 nolu parsel içerisinde dava konusu ettikleri yerler göstertilmemiş, bilirkişi ve tanıklardan da davacıların taşınmazın hangi bölümlerini, hangi tarihten beri zilyet ettikleri sorulmamış, fen bilirkişileri ... ve ... tarafından düzenlenen 12.6.2003 kaydiye tarihli rapor ekindeki krokinin de neye istinaden düzenlendiği anlaşılmamıştır.

Eksik inceleme ile hüküm verilemez. O halde, öncelikle davacılar ve davalı hazineden taşınmazın öncesini ve de yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı olmak üzere komşu ve de taşınmazların bulunduğu köyden olmak üzere tanık göstermeleri istenmeli, duruşma sırasında her bir davacıya yukarıda tarih ve tahrir numaraları bildirilen vergi kayıtlarından hangisine dayandıkları açıkça sorulup beyanları imzaları ile belgelendirilmeli, davacı ...’den tapu kayıt malikleri ile bağlantısını gösterir veraset ilamı ibraz etmesi istenmeli yada kayıt maliklerinin nüfus kayıt örnekleri getirtilmeli, daha sonra önceki keşifte dinlenen bilirkişi ve tanıklarla ayrıca taraflarca gösterilecek tanıklar ve tüm tespit bilirkişileri eşliğinde yerinde yeniden keşif yapılmalı, keşif mahallinde hazır bulunacak davacılardan 2959 nolu parselin hangi bölümlerini dava ettikleri arazi üzerinde gezerek göstermeleri istenip, beyanları imzaları ile belgelendirildikten sonra fen bilirkişisine dava edilen yerleri krokisine işaret ettirilmesi istenmeli, 3 kişilik yerel bilirkişi kurulu aracılığıyla tapu kaydı ile dayanılan vergi kayıtları gereği gibi yerlerine uygulanmalı, bilirkişilerce bilinmeyen sınırlar yönünden tanıkların bilgisine başvurulmalı, özellikle vergi kayıtlarının güney sınırında okunan “suğla” deyiminin yörede neyi ifade ettiği ve hangi taşınmazların kastedildiği bilirkişi ve tanıklardan sorularak açıklığa kavuşturulmalı yine bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın öncesinin kadim ve geleneksel şekilde kullanılan mer’a olup olmadığı, değilse davacıların dava ettikleri bölümler üzerindeki kendilerinin ve de miras bırakanlarının zilyet olup olmadıkları, zilyet iseler zilyetliklerinin başlangıç tarihi, süresi ve sürdürülüş biçimi olaylara dayalı olarak ayrı ayrı sorulup saptanmalı,

bilirkişi ve tanık sözleri arasında aykırılık doğduğunda giderilmeli, doğudaki 2960 nolu parsel ile batıdaki “sığır” yolundan sonra gelen komşu parsellerin kadastro tutanakları ve dayanakları getirtilip taşınmaz yönünü ne şekilde sınır okuduklarına bakılmalı, vergi kaydına dayanan davacılardan vergi kayıtlarının mükellefleri ile irsi yada akdi ilişkisinin ne olduğu sorulup açıklığa kavuşturulmalı, aynı şekilde dayanılan tapu ve vergi kayıtlarının kadastro sırasında herhangi bir parsele yada parsellere revizyon görüp görmedikleri Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulup revizyon görüldüğü parseller bulunduğu takdirde tutanakları getirtilip incelenmeli ve de uygulamada göz önünde bulundurulmalı, taşınmazın öncesinin mer’a olduğunun saptanması durumunda kamu orta malı niteliğindeki bu tür yerlerin zilyetlikle kazanma olanağı bulunmadığı düşünülmeli, fen bilirkişisine yapılan uygulamaları ve ayrıca her bir davacının taşınmaz içerisinde dava konusu ettikleri yerlerin konum ve miktarlarını gösterir geniş kapsamlı raporlu kroki düzenlettirilmeli, ondan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönlerin gözetilmemiş olması doğru olmadığı gibi, kabule göre de; davasının kabulüne karar verilen ... mirasçıları adına taşınmazın hangi bölümünün tesciline karar verildiğinin hüküm yerinde gösterilmeyerek infazda duraksama yaratılmış olması da doğru değildir.

Davacılar ... mirasçısı ... ile ... mirasçısı ... ve davalı Hazinenin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 1.5.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4487, Karar No: 2014/10814, Tarih: 02.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4487 E.  ,  2014/10814 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2011/324056

MAHKEMESİ : Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05.05.2011

NUMARASI : 2010/479 Esas, 2011/316 Karar

SUÇ : Özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan hükmolunan adli para cezasının miktarına göre; 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanıp aynı tarihte yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca 3.000 TL dahil 3.000 TL'ye kadar doğrudan hükmedilen adli para cezaları kesin olup temyizi kabil olmadığından, sanık müdafiin özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin ve suç tarihi itibariyle reşit olan mağdurenin 08.12.2010 tarihli celsede sanıktan şikayetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediğini belirtmesi karşısında mağdure vekilinin hükümleri temyiz etme hakkı bulunmadığı anlaşıldığından mağdure vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık müdafiin şantaj suçundan kurulan hükme yönelik temyiziyle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1413, Karar No: 2008/3055, Tarih: 26.02.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/1413 E.  ,  2008/3055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Amasya 1. Asliye Hukuk(İş)Mahkemesi

TARİHİ : 06/12/2006

Davacı,  ilk kesinti tarihinden 8.7.2002 tarihleri arası tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 2.5.1995-8.7.2002 tarihleri arasında  2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  davacının  01.06. 1995-08.07.2002  tarihleri arasında  tarım Bağ-Kur  sigortalısı olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 2.5.1995-8.7.2002 tarihleri arasında  2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  davacının  01.06. 1995-08.07.2002  tarihleri arasında  tarım Bağ-Kur  sigortalısı olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla

Kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının Ziraat Odası  kaydının  bulunmadığı  Tarım Kredi Kooperatifi ortağı ve Pancar Ekiciler Kooperatifine üye olmadığı  davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 02.05.1995 tarihinde yapıldığı , bundan sonra 1997, 1998 yıllarında prim kesintisi yapıldığı   görülmektedir. Mahkemece kesintinin bulunduğu  01.06.1995-31.12.1998 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tesbit kararı yerinde ise de prim kesintisinin bulunmadığı 01.01.1999-02.07.2002 tarihleri arasındaki dönemde   2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı   ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı halde bu döneme ilişkin istemin soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.02.2008 gününde   oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17282, Karar No: 2021/4087, Tarih: 01.07.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/17282 E.  ,  2021/4087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce verilen başvurunun kabulüne dair verilen karara davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 21.06.2016 tarih 2016/İHK-1479 sayılı itirazın reddine dair kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

- K A R A R-

Davacı vekili sigorta tahkim komisyonu başvuru dilekçesinde, 23.03.2011 tarihinde davacı idaresindeki araç ile davalıya trafik sigortalı aracın karıştığı trafik kazasında davacının yaralandığını, kaza tespit tutanağının gerçeği yansıtmadığını beyanla, belirsiz alacak olarak 5.000,00 TL geçici ve kalıcı işgöremezlik tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kusura itiraz ederek, maluliyet oranının belirlenmesi gerektiğini beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce tüm dosya kapsamına göre; başvurunun kabulü ile 175.000,00 TL tazminatın 22.04.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiş; karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti'nce; davalı vekilinin itirazın reddine karar verilmiş; itiraz hakem heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, itiraz hakem heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Hakem heyetince yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, itiraz hakem heyeti kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

Hakem heyetince yapılan araştırma inceleme hüküm vermeye yeterli değildir.

Olay tarihinde düzenlenen kaza tespit tutanağına göre; davalı sürücünün sağa sinyal vererek dönüş yaptığı esnada, yine aynı istikametten gelen davacının kamyonun sağından geçmek istediği esnada çarpıştıklarını, davacının KTK 52/1-b nedeniyle hız nedeniyle kusurlu olduğu, davalıya trafik sigortalı araç sürücüsünün kural ihlalinin olmadığı belirlenmiş, soruşturma dosyasında şikayet yokluğu nedeniyle kovurşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir. Hakem heyeti'nce alınan 14.05.2013 tarihli İTÜ Makina Fakültesi Öğretim üyesi tarafından tanzim edilen rapor ile; davalıya sigortalı sürücünün idaresindeki kamyon ile seyri esnasında sağındaki tali yola dönüşe geçmeden an az 30 metre önce sağ şeride geçmesi, sinyal verip bu şeritten dar kavisle dönüşe geçmesi gerekirken sağında giden motosiklete dikkat etmeyip tanık beyanına göre sinyal vermeden geniş kavisle dönüş yaptığından % 100 kusurlu olduğu, davacı sürücünün alabileceği bir ek tedbir olmadığından kusursuz olduğu belirlenmiş ve hakem heyetince hükme esas alınmıştır. Kusur dağılımına ilişkin çelişki giderilmeden karar verilmesi doğru değildir. Bu durumda itiraz hakem heyetince; soruşturma dosyası da getirtilerek kaza tespit tutanağı ile hakem heyetince alınan rapor arasındaki kusur dağılımına ilişkin çelişkilerin giderilmesi yönünde İTÜ öğretim üyeleri veya Karayolları Genel Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan, önceki raporların da irdelendiği, denetime elverişli, ayrıntılı ve gerekçeli şekilde rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davalı vekilinin anılan yöne ilişkin itirazlarının reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Kabule göre de;

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının doğru biçimde belirlenmesi gerekmektedir. Sözkonusu belirlemenin ise, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda; Burhaniye Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen raporda davacının %73 oranında maluliyetinin bulunduğu bildirilmiş ve hakem heyetince hükme esas alınmış ise de rapor hüküm vermeye elverişli olmayıp kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun olarak hazırlanıp hazırlanmadığı rapordan anlaşılmamaktadır.

Somut olayda; Burhaniye Devlet Hastanesi tarafından düzenlenen raporda davacının %73 oranında maluliyetinin bulunduğu bildirilmiş ve hakem heyetince hükme esas alınmış ise de rapor hüküm vermeye elverişli olmayıp kaza tarihinde yürürlükte olan yönetmeliğe uygun olarak hazırlanıp hazırlanmadığı rapordan anlaşılmamaktadır.

O halde itiraz hakem heyetince; Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulu'ndan ve üniversitelere bağlı Adli Tıp Şubesi heyetinden olay tarihinde yürürlükte olan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliğine uygun rapor alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu biçimde eksik inceleme ile davalı vekilinin anılan yöne ilişkin itirazlarının reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Sonuç: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile itiraz hakem heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 01/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.