muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/1795, Karar No: 2011/1248, Tarih: 03.03.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/1795 E.  ,  2011/1248 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava ve temyize konu 136 ada 1, 2, 3, 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazlar, kadastro sırasında gerçek kişi adına tespit ve tescil edilmiş, Hazine tarafından kesinleşen kadastroya karşı süresinde açılan dava sonucunda taşınmazın “YAYLAK” niteliği ile 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca sınırlandırılmasına karar verilerek sicil oluşturulmuştur. Davacı ... İdaresi taşınmazların “Ramazan oğlu, ... bey oğlu ... Vakfiyesi” sınırları içerisinde kaldığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere ve her ne kadar taşınmazlar geniş kapsamlı vakfiye sınırları içerisinde ise de, vasıflarının vakıf olmayıp, yaylak olarak belirlenmiş olmasına göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ...'nün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 15,10 TL harcın davacı taraftan alınmasına, 03.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14876, Karar No: 2015/4282, Tarih: 26.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14876 E.  ,  2015/4282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kocaeli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/12/2013 gün ve 2012/119-2013/330 sayılı kararı bozan Daire’nin 11/06/2014 gün ve 2014/5107-2014/11113 sayılı kararı aleyhinde fer'i müdahil ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 11.06.2014 gün ve 2014/5107 E. - 2014/11113 K. sayılı ilamına karşı karar düzeltme isteminde bulunan .... davanın tarafı olmayıp, davalı taraf yanında davaya katılarak fer'i müdahil sıfatını almıştır. Davanın tarafı olmayan, bu nedenle taraflara tanınmış hakları tek başına kullanma yetkisi bulunmayıp ancak lehine katıldığı tarafla birlikte hareket etme yetkisine sahip olup, kararı tek başına temyiz etme yetkisi bulunmayan fer'i müdahilin karar düzeltme yoluna başvurması mümkün olmadığı gibi mahkemece hüküm altına alınan miktarın HUMK'nın 427/2 maddesi gereğince karar düzeltme sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle fer'i müdahil .... vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14425, Karar No: 2018/14190, Tarih: 12.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/14425 E.  ,  2018/14190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabul ve nitelendirmede, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın iş yerinden çaldığı paranın 90,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Sanığın tekerrüre esas alınan Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/432 Esas ve 2011/576 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde yazılı dolandırıcılık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası bu suçun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; söz konusu ilamda uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

a-Sanığın tekerrüre esas alınan Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/432 Esas ve 2011/576 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nın 157/1. maddesinde yazılı dolandırıcılık suçuna ait olduğu ve CMK'nın 253. maddesinde 6763 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonrası bu suçun uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; söz konusu ilamda uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı araştırılıp sonucuna göre karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

b-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/894, Karar No: 2019/1644, Tarih: 11.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/894 E.  ,  2019/1644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, ... Köyü çalışma alanında bulunan 175 ada 18 parsel sayılı 2.186,02 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği, miras yoluyla gelen hak ve hibeye dayanılarak ... ve müşterekleri adına paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., satın almaya, ölünceye kadar bakma akdine, hibeye ve taksime dayanarak çekişmeli taşınmazın adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, dava konusu taşınmazın fen bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 240,43 metrekare yüzölçümündeki kısmının ayrı bir parsel numarası verilmek suretiyle davacı adına tapuya tesciline, aynı krokide (A) harfiyle gösterilen 1.945,59 metrekare yüzölçümündeki temyize konu bölümün ise tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, çekişmeli taşınmazın fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen temyize konu bölümünün mirasbırakan Mehmet Bala’dan intikal ettiği dosya kapsamıyla sabit olup, kadastro tutanak içeriğinde ... mirasçıları arasındaki iştirak halinde mülkiyetin müşterek mülkiyete çevrildiği belirtildiğine ve müşterek paydaşlardan davalılar ... ile ... yargılama sırasında davayı kabul ettiklerine göre, temyize konu bölümdeki adı geçen davalılara ait payların kabul beyanları doğrultusunda davacı adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/187, Karar No: 2013/8709, Tarih: 18.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/187 E.  ,  2013/8709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklara yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükümlerin sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/35879, Karar No: 2018/19179, Tarih: 19.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/35879 E.  ,  2018/19179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirkette ücret+ yol harcırahı esasına göre uzun yol tır şoförü olarak çalıştığını, emeklilik nedeni ile iş akdini feshettiğini beyan ederek ödenmeyen ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davalının asgari ücretle çalıştığını, taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının fazla çalışma yapmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, tır şoförü olan davacının yurt içi ve yurt dışında sefer yaptığı, tır şoförlerinin çalışmalarında harcırah uygulamasının yaygın bir uygulama olduğu, dosyada tespit edilen sefer sayısına göre harcırah miktarının hesaplanarak ücrete yansıtıldığı, davacının iş akdini emeklilik nedeni ile haklı sebeple feshettiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık işçiye ödenen aylık ücretin miktarı noktasındadır.

4857 sayılı İş Kanununda 32. maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Somut olayda, davacı tarafça asgari ücret+ yurtiçi ve yurtdışı sefer harcırahı aldığı iddia edilmiş, işveren ise davacının asgari ücret aldığını savunmuştur. Mahkemece yapılan yargılamada, davacının yurtdışı çıkış kayıtları getirtilerek, davacının yılda ortalama 8 kez yurtdışı seferi yaptığı, yurtiçinde ise yılda 8 ay çalıştığı, seferlerin 2 gün sürdüğü, aylık sefer sayısının 15, yıllık sefer sayısının ise 60 olduğu değerlendirilerek davacının aylık ücreti belirlenmiştir. Her ne kadar Mahkemece davacının yurtdışı sefer sayısı ve yurtdışı sefer harcırahı doğru tespit edilmiş ise de; duruşmada dinlenen tanık beyanlarından davacının yurtiçi seferi yapıp yapmadığı, yurtiçi seferi yapıyorsa yılda ne kadar sefer yaptığı ve sefer harcırahının ne kadar olduğu anlaşılamamaktadır.

Mahkemece, tanıklar yeniden çağrılarak davacının yurtiçinde sefer yapıp yapmadığı, sefer yapıyorsa sefer sayısı ve yurtiçi seferine çıkıldığında ne kadar harcırah alındığı noktasındaki uyuşmazlık çözümlenmeli, davacının ücreti buna göre belirlenerek davacının işçilik alacakları hesaplanmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, tanıklar yeniden çağrılarak davacının yurtiçinde sefer yapıp yapmadığı, sefer yapıyorsa sefer sayısı ve yurtiçi seferine çıkıldığında ne kadar harcırah alındığı noktasındaki uyuşmazlık çözümlenmeli, davacının ücreti buna göre belirlenerek davacının işçilik alacakları hesaplanmalıdır. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5819, Karar No: 2015/30575, Tarih: 02.11.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/5819 E.  ,  2015/30575 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/265385

MAHKEMESİ : Emirdağ(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/05/2013

NUMARASI : 2012/300 (E) ve 2013/240 (K)

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanık hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan Emirdağ Asliye Ceza Mahkemesine ait 09/06/2010 tarih ve 2008/271 Esas 2010/211 Karar numaralı ilamın kesinleşme tarihinin suç tarihi olan 19/05/2012 tarihinden sonra 29/05/2012 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından TCK'nin 58. Maddesinde düzenlenen tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınamayacağının gözetilmemesi,

2) 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun'un 23 ve devamı maddeleri gereğince özel güvenlik görevlilerine karşı görevlerinden dolayı işlenen suçların kamu görevlilerine karşı işlenmiş gibi cezalandırılacağına dair düzenleme uyarınca, mağdurun olay tarihinde özel güvenlik görevlisi olup olmadığının araştırılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3) 5237 sayılı TCK’nin 53/3. maddesine göre TCK’nin 53/1-c maddesinde yer alan velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri ile ilgili hak yoksunluğunun sadece kendi altsoyu üzerinde şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde tüm kişiler için velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinin şartla tahliye tarihine kadar uygulanabileceğine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı tutulmak kaydıyla, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 02/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14129, Karar No: 2013/1312, Tarih: 31.01.2013

**18. Hukuk Dairesi         2012/14129 E.  ,  2013/1312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

...-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, münavebeye alınan buğday, mısır ve yer fıstığının veriminin, fiyatının ve üretim giderlerinin ..., ... ve ... ilçe müdürlüğünün 2009 yılına ait listelerinde belirlenen değerler üzerinden hesaplanması gerekirken 2008 yılı verilerine endeks uygulanmak suretiyle bedel tespit edilmesi,

...-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasa ile değişik .... maddesinin son fıkrası uyarınca ve Yargıtay'ın yerleşmiş uygulamalarına göre kamulaştırma yoluyla daimi irtifak hakkı kurulması nedeniyle taşınmazda oluşacak değer düşüklüğü oranının (dolayısıyla kamulaştırma bedelinin) saptanmasında taşınmazın cinsi (arsa veya arazi olması) ve yüzölçümü ile irtifak hakkının kurulduğu alanın yüzölçümü, irtifakın niteliği (petrol, akaryakıt ya da doğalgaz boru hattı, elektrik enerjisi nakil hattı vb.) ve konumu gözönünde bulundurulur. Buna göre bulunacak değer düşüklüğü oranı (yöntemince kanıtlanmış önemli ve özel bir durum söz konusu olmadıkça) taşınmazda irtifak hakkının kurulduğu alanın mülkiyet değerinin arazilerde %35'inden, arsalarda %50'sinden fazla olamayacağı kabul edilmektedir.

Buna göre, ... arazisi niteliğinde olan dava konusu taşınmazda daimi irtifak nedeniyle oluşacak değer düşüklüğünün en fazla %...'yi geçemeyeceği düşünülmeden irtifak tesis edilen alan için belirlenen mülkiyet bedelinden %35 oranı çıkarılarak (yani bedelin %65'ine) kalanı irtifak bedeli olarak hesaplayan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi,

...-Tapuda mevcut haciz ve ipotek şerhlerinin tespit edilen bedele yansıtılmaması,

...-Dava konusu taşınmazın üzerinde ... lehine ....06.1998 tarihli eski irtifak hakkı mevcut olup bu irtifak hakkının taşınmazda getirmesi kaçınılmaz olan değer kaybının bilirkişi kurulunca dikkate alınmaması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 31.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6999, Karar No: 2022/6785, Tarih: 17.10.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/6999 E.  ,  2022/6785 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre, sanığın yerleşim yeri dışında, iki şeritli, bölünmüş, asfalt kaplama, düz, eğimsiz, hız limitinin 70 km/s olduğu, aydınlatmalı yolda, saat 16:00 sıralarında seyir halindeyken orta refüjden yolun sağına doğru karşıya geçmek isteyen yayaya çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın tali kusurlu olarak bir kişinin ölmesine sebebiyet verdiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, Yargıtay bozma ilamına aykırı hareket edildiğine ve sair nedenlere, katılan vekilinin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ceza miktarına ve verilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 17/10/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2632, Karar No: 2020/1676, Tarih: 18.02.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/2632 E.  ,  2020/1676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 23/11/2008 tarihinde davalılardan ...'ın eşi ve murisi ...'ın sürücüsü bulunduğu davalı ...'un maliki olduğu... plakalı motosikletin ...Kavşağı istikametinde önce bir kamyona sonra yola çıkmış bulunan davacıya çarptığını, kaza da ...'ın vefat ettiğini, kazada davacının kusursuz olup motosiklet sürücüsünün trafik tespit tutanağına göre kusurlu olduğunu, kaza neticesinde davacının hayati tehlike geçirdiğini, halen Ilgın ilçesinde annesi tarafından bakıldığını, felç olduğunu, küçük çocuğu bulunduğunu ve bakıma muhtaç olduğunu, nikahsız yaşadığı eşinin kazadan sonra kendisini terk ettiğini, davacının küçük çocuğuna da annesinin baktığını, hiç bir gelirinin olmadığını, kaza sebebiyle maluliyet ve iş göremezlik durumu olduğunu, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 2008/4151 sorgu, 2275 K sayılı dosyasında geçici rapor ve kusur durumunu mevcut olduğunu, davalının felç olması, eşinin terk etmesi sebebiyle çok üzüldüğünü, işlerini yapamayarak kazanç kaybına uğradığını, manevi yönden yıprandığını, bu nedenle davacı için 20.000 TL manevi, 20.000 TL maddi tazminat talepleri olduğunu, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında 285.017,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili; yargıtay kararları doğrultusunda davacının iş gücü kaybı ile ilgili tazminat talebinde bulunabilmesi için öncelikle tam teşekküllü sağlık kuruluşları tarafından tanzim edilen maluliyet oranı ve mahrum kaldığının bildirir raporların mevcut olması gerektiğini, kaza sonrası polis memurları tarafından tanzim edilen bilirkişi raporunda yaya davacı ...'ın 2918 Sayılı KTK'nun yaya kusurlarından kod 05 (yol içerisinde koşmak, yürümek, oynamak ve oturmak) maddesini ihlal ettiğinin anlaşıldığını ve davacıya kusur izafe edildiğini, kusur ile birlikte zarar miktarının tam ve net olarak kesin olmadığını, davacının dava dilekçesinde kaza tarihinden itibaren faiz talep ettiğini kaza tarihi itibariyle ortada doğmuş bir alacak bulunmadığını, davacı tarafından istenilen manevi tazminat miktarını ise hakkaniyet ve adalet kurallarından uzak ve fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.