muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1745, Karar No: 2019/1421, Tarih: 19.12.2019

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 19.12.2019 tarihinde yapılan ikinci görüşmede oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, yüklenici kooperatif üyeliği ile harici trampa akdinden kaynaklanan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; davalının 4436 parsel sayılı taşınmazın kayden maliki olduğu; davalı ile dava dışı S.S. Hasdeniz Konut Yapı Kooperatifi arasında kat karşılığı inşaat ve satış vaadi sözleşmesinden kaynaklanan hukuki bir ilişki mevcut olup; adı geçen kooperatifin davalının 4436 parsel sayılı taşınmazı üzerine inşaat sözleşmesi uyarınca belirlenen bağımsız bölümlerden oluşan bloklar halinde binaları yapma edimini üstlendiği; farklı bir ifadeyle, davalının arsa maliki, S.S. Hasdeniz Konut Yapı Kooperatifi’nin de yüklenici olduğu; davacının, dava dışı S.S. Hasdeniz Konut Yapı Kooperatifinin üyesi bulunduğu; anılan sözleşme uyarınca yapılacak bağımsız bölümlerden yükleniciye isabet edecek olan bağımsız bölümlerin kooperatif üyelerine paylaştırılmasına ilişkin 25.09.1999 tarihinde noterde kur’a tespit tutanağı düzenlendiği ve yapılan çekiliş sonucu davacıya 8. blok zemin kat 1 nolu dairenin isabet ettiği; 02.11.1999 tarihinde SS. Hasdeniz Yapı kooperatifi üyesi olarak davacı ile mal sahibi sıfatıyla davalının “karşılıklı daire takas sözleşmesi” başlıklı harici trampa akdi düzenleyerek, 4436 parsel sayılı taşınmaz üzerine yapılmakta olan dairelerden 2 nolu blok 5 nolu davalıya ait dairenin, kurada davacıya düşen 8 nolu blok 1 nolu daireyle takas edilmesini ve davacının davalıya peşin ve taksitler halinde ödemelerde bulunmasını kararlaştırdıkları; davacının burada belirtilen ödemeleri yaptığı ve 2002 yılından itibaren de 2. blok 5 nolu bağımsız bölümde ikamet ettiği; 4436 parsel sayılı taşınmazda 27.10.2004 tarihinde her blokta 8 bağımsız bölüm olmak üzere 12 blok ve toplam 96 bağımsız bölümden oluşan kat irtifakı tesis edildiği ve tüm bağımsız bölümlerin davalı adına kayıtlı bulunduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan; davalı arsa malikinin davacının üyesi bulunduğu SS Hasdeniz Yapı Kooperatifi’ne karşı, “yüklenici kooperatifin aralarında düzenlenen sözleşmeler uyarınca süresi içerisinde edimini getirmediği, inşaatta eksik ve ayıplı imalatlar bulunduğu, teslimde gecikme olduğu” iddialarıyla; eksik ve ayıplı imalat bedeli ile kira tazminatı ve cezai şart bedellerinin tahsili, eksik inşaatın tamamlanması için nama ifaya izin verilmesi” istekleriyle açtığı davayla, yüklenici kooperatifin davalı arsa malikine karşı, “dava konusu taşınmaz üzerinde arsa sahibine ait A-B bloktaki 12 daire ile J-K bloktaki 16 daire haricindeki dairelerin kooperatif adına tescili” istemiyle açtığı davanın birleştirilerek Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/686 esas sayılı dosyasında yargılamanın sürdürüldüğü; başka bir deyişle, davalı arsa sahibi ile davacının üyesi bulunduğu yüklenici kooperatif arasında inşaat sözleşmesinden kaynaklanan derdest davalar bulunduğu görülmektedir.

Davacı; üyesi bulunduğu SS Hasdeniz Konut Yapı Kooperatifi ile davalı arsa sahibi arasında inşaat sözleşmesi olup, noterde çekilen kur’a sonucu kendisine isabet eden 8. blok 1 nolu daire ile davalı arsa malikine ait 2. blok 5 nolu daireyi 02.11.1999 tarihli sözleşmeyle takas ettiklerini ve 2002 yılında 5 nolu daireye taşındığını, ancak, arsa sahibi ile yüklenici arasında görülmekte olan derdest davada davalı arsa sahibinin 5 nolu bağımsız bölümü kendisine ait olarak bildirdiğini ileri sürerek; 4436 parsel 2. blok 5 nolu bağımsız bölümün adına tescili isteğiyle eldeki davayı açmıştır.

Davalı; davacının üyesi bulunduğu yüklenici S.S. Hasdeniz Konut Yapı Kooperatifi ile arasında kendisinin arsa sahibi sıfatıyla hareket ettiği bir hukuki ihtilaf olup, davacının davasını şartlı olarak kabul edebileceğini, davacının mensubu olduğu kooperatif edimini eksiksiz yerine getirdiği takdirde, kendisinin de davacının tapusunu vermeye hazır olduğunu, ancak davacının üyesi olduğu kooperatifin edimini halâ yerine getirmediğini, eksik bıraktığı inşaata rağmen kendisinden tapu talep ettiğini belirterek; davanın reddini savunmuştur.

Hemen belirtilmelidir ki; 1086 Sayılı HUMK’nin yürürlükte olduğu dönemde davanın kabulünün veya davadan feragatin şartlı olamayacağı konusunda içtihat birliği olduğu gibi, 6100 Sayılı HMK’nin 309/4. maddesinde “feragat ve kabul, kayıtsız ve şartsız olmalıdır” şeklinde açık düzenleme getirilmiştir.

O hâlde; davalının, davacının üyesi olduğu yüklenici kooperatifin edimini yerine getirmesi şartıyla davayı kabulünün, usul hukuku anlamında davanın kabulü sonucunu doğurmayacağı açıktır.

Hemen belirtilmelidir ki; 1086 Sayılı HUMK’nin yürürlükte olduğu dönemde davanın kabulünün veya davadan feragatin şartlı olamayacağı konusunda içtihat birliği olduğu gibi, 6100 Sayılı HMK’nin 309/4. maddesinde “feragat ve kabul, kayıtsız ve şartsız olmalıdır” şeklinde açık düzenleme getirilmiştir.

O hâlde; davalının, davacının üyesi olduğu yüklenici kooperatifin edimini yerine getirmesi şartıyla davayı kabulünün, usul hukuku anlamında davanın kabulü sonucunu doğurmayacağı açıktır.

Diğer taraftan; kural olarak, inşaat sözleşmesinden kaynaklanan şahsi hakka dayalı davalarda tescile karar verilebilmesi için yüklenicinin eseri sözleşme koşullarına uygun bitirip bitirmediği dolayısıyla tescile hak kazanıp kazanmadığının saptanması önem arz etmektedir. Burada yüklenicinin temel borcu, sözleşme gereği fenne ve amacına uygun bir bina meydana getirerek arsa sahibine teslim etmektir. Zira yüklenici bu nitelikleri haiz bir bina meydana getirmiş ve arsa sahibine teslim etmiş ise, sözleşmenin karşı edimi olan arsa payının-bağımsız bölümün- devrini ondan isteyebilir. Bu hak doğrudan yüklenici tarafından talep edilebileceği gibi, yüklenicinin kişisel hakkını devralan üçüncü kişi de yüklenicinin halefi olarak tescil isteminde bulunabilir. Ancak, yüklenicinin açtığı davalarda olduğu gibi halefi olan üçüncü kişilerin açacağı tescil davalarında da tescile hak kazanabilmesi için, yapının arsa sahibinin reddedemiyeceği seviyeye getirilmesi, ayıp ve eksiklikler varsa bunların yüklenicinin halefi olan üçüncü kişi tarafından tamamlanması veya bedelinin arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmesi gerekir.

Somut olayda da; davalı arsa sahibi ile davacının üyesi olduğu yüklenici kooperatif arasında Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/686 esas sayılı dosyasında görülmekte olan dava sonucunda yüklenici kooperatifin 4436 parsel sayılı taşınmazla ilgili edimini yerine getirip getirmediği, inşaat sözleşmesi gereğince kendisine isabet edecek bağımsız bölümlerin mülkiyetini kazanıp kazanmadığı ortaya çıkacak; arsa sahibi ile yüklenicinin hak ve borçları hükmen kesinlik kazanacaktır.

Yargıtay içtihatlarında vurgulandığı üzere; “eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemekte; yüklenici, finansı sağlayan arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Yargıtay içtihatlarında vurgulandığı üzere; “eser sözleşmelerinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, taraflara karşılıklı hak ve borçlar yüklemekte; yüklenici, finansı sağlayan arsa malikinin taşınmazı üzerine bina yapma işini üstlenmekte, arsa maliki ise inşa edilecek binadaki bir kısım bağımsız bölümlerin mülkiyetini yükleniciye devretmeyi vaat etmektedir.

Arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alınmasına dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil davaları ile ilgili olarak kanunlarımızda bir düzenleme mevcut olmadığından bu konulardaki uyuşmazlıkların çözümünde uygulanan 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay İBBGK Kararı ile “tapuda kayıtlı bir taşınmazın mülkiyetini devir borcu doğuran ve ancak yasanın öngördüğü biçim koşullarına uygun olarak yapılmadığından geçersiz bulunan sözleşmeye dayanılarak açılan bir cebri tescil davasının kural olarak kabul edilemeyeceği, bununla beraber Kat Mülkiyeti Kanununa tabi olmak üzere yapımına başlanılan taşınmazdan bağımsız bölüm satımına ilişkin geçerli bir sözleşme olmadan tarafların bağımsız bölüm satımında anlaşarak alıcının tüm borçlarını eda etmesi ve satıcının da bağımsız bölümü teslim ederek alıcının onu malik gibi kullanmasına rağmen satıcının tapuda mülkiyetin devrine yanaşmaması hallerinde; olayın özelliğine göre Medeni Kanunun 2. maddesi gözetilerek açılan tescil davasını kabul edilebileceği” benimsenmiştir.

Yüklenicinin arsa payı karşılığı inşaat yapmakta olduğu veya arsa sahibinin aynı zamanda yüklenici sıfatıyla hareket ederek (yapsatçı konumunda) inşa etmekte olduğu binalardandan bağımsız bölüm satın alınması halinde Türk Borçlar Kanununun 184. maddesi gereğince üçüncü kişiye yapılacak temlikin yazılı olması yeterlidir.

Bu tür davalarda mahkemece öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki iskan koşulu (oturma izni) v.s. diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur. Bunun için de davaya konu temlik işleminin geçerli olup olmadığı, arsa maliki ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yüklenicinin borçlarının neler olduğunun sözleşme hükümleri çerçevesinde incelenip değerlendirilmesi gerekmektedir.

Üçüncü bir kişinin, arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alması halinde arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Türk Borçlar Kanununun 188. maddesi gereğince; “Borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, devralana karşı da ileri sürebilir”. Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye temlik etmişse, üçüncü kişi Türk Borçlar Kanununun 97. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.”

O hâlde; yukarıda değinilen ilkeler de gözetilmek suretiyle bir değerlendirme yapıldığında; davalı arsa sahibi ile SS. Hasdeniz Konut Yapı Kooperatifi arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat ve satış vaadi sözleşmesi gereğince yüklenici kooperatifin yapmış olduğu inşaat nedeniyle hakları, yani çekişme konusu 4436 parsel sayılı taşınmazda hangi bağımsız bölümleri hakettiği belirlenmelidir ki, ancak bu halde, yüklenici kooperatif üyesi olan davacı ile davalı arasında düzenlenen harici trampa sözleşmesinin konusunun var olup olmadığı saptanabilsin. Başka bir ifadeyle, davacının kooperatif üyesi sıfatıyla harici trampa akdine konu ettiği 8. blok 1 nolu bağımsız bölümün mülkiyetini yüklenici kooperatifin hakettiğinin tespit edilmesi durumunda anılan takas sözleşmesinin hukuki niteliği değerlendirilebilecektir.

Bilindiği üzere; Türk Medeni Kanununun 706. md, Türk Borçlar Kanununun 237 md. ve Tapu Kanununun 26. md. hükümleri uyarınca taşınmaz mülkiyetinin devrini amaçlayan sözleşmelerin (satış, bağış, trampa, vb. gibi akitlerin) geçerli olması, resmi şekilde düzenlenmiş bulunmalarına bağlıdır. 10.07.1940 tarih ve 2/77 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştrime Kararında da “haricen gayrimenkul satılıpta bedeli satana ve gayrimenkul de alana teslim ve bu suretle gayrimenkul alanın intifaına terk edildiği ve ahiren bunlardan biri ferağdan veya teferruğdan imtina ettiği takdirde rnuteber olmayan bu satış zımnında her iki tarafın verdiğini istirdada hakkı mevcut ve satın aldığı parayı ve müşteri de gayrimenkulü iade vecibeleriyle mükellef bulundukları” vurgulanmış; başka bir deyişle, harici taşınmaz satışı ve fiilen kullanımın, ferağdan imtina durumunda mülkiyetin tescilini talebe olanak vermediği, geçersiz olan bu sözleşme ile ancak tarafların verdiklerini geri isteyebilecekleri tartışmasızdır. Ancak; ortada geçerli bir inşaat sözleşmesi var ise, bu sözleşme hükümlerine göre mülkiyetin naklinin talep edilebileceği de açıktır. Yine, yüklenicinin alacağını temliki halinde de, temlikin yazılı olması kaydıyla ve koşulları oluştuğunda 30.09.1988 tarihli ve 1987/2 1988/2 sayılı Yargıtay İBBGK Kararı uyarınca mülkiyet talep edilebileceği de kuşkusuzdur ve böylesi durumlarda da, mülkiyet talebinin kabulünün yüklenicinin edimlerini noksansız yerine getirmesine bağlı olduğu yukarıda ayrıntılı şekilde açıklanmıştır. Özel Daire tarafından da, yüklenici ile arsa sahibi arasındaki hukuki ihtilaf çözümlenmediğinden taraflar arasında düzenlenen harici sözleşme henüz değerlendirilmemiştir.

Bu durumda; eldeki dosyadaki çekişmenin çözümünün, arsa sahibi ile yüklenici arasında görülmekte olan inşaat sözleşmesinden kaynaklanan derdest davanın sonucuna bağlı olduğu açıktır. Öyleyse; HMK’nin 165/1 maddesi uyarınca Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2004/686 esas sayılı dosyasında görülmekte olan dava sonucunun, eldeki dosya bakımından bekletici sorun yapılması gerekmektedir.

Hâl böyle olunca; Özel Dairenin bozma kararının yerinde olduğu, Yerel Mahkemenin direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle bozulması gerektiği görüşünde olduğumuzdan, sayın çoğunluğun direnmeyi uygun gören kararına iştirak edemiyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2008/13418, Karar No: 2010/12043, Tarih: 21.06.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/13418 E.  ,  2010/12043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Tehdit

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Onama

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın yakınanı "dilini keser boğazına veririm" diyerek yaptığı tehdit eyleminin vücut dokunulmazlığına yönelik bir saldırı niteliğinde olduğu gözetilmeden TCY.nın 106/1.1 cümlesi yerine aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hüküm kurulması,

2-Kabule göre;

Daha önce hapis cezası ile mahkumiyeti bulunmayan sanığın 7 günlük hapis cezasının TCY.nın 50/3.maddesi uyarınca aynı maddenin 1.fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, CYY.nın 326/son.maddesinin yeni kurulacak hükümde gözetilmesine yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8404, Karar No: 2019/22311, Tarih: 03.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/8404 E.  ,  2019/22311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : TESPİT

Dava yetki belgesinin yok hükmünde olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

... 15. İş Mahkemesince Düzce İş Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, bu karara karşı davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bu karara karşı da temyiz kanun yoluna başvurulması sonrasında, Bölge Adliye Mahkemesince kararın kesin olduğu gerekçesiyle ek karar ile temyiz istemi reddedilmiş ve kanuni süresinde ek karara karşı da temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) ayrımının üçüncü bendine göre “Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması” durumunda bölge adliye mahkemesi, esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir.

HMK’nın “Temyiz edilemeyen kararlar” başlıklı 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (c) bendinde yer alan düzenlemeye göre de, bölge adliye mahkemesince “Yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar ile merci tayinine ilişkin kararlar” hakkında temyiz kanun yoluna başvurulamaz.

Belirtilen kanuni düzenlemeler bir bütün halinde değerlendirildiğinde, bölge adliye mahkemesinin kendi yargı çevresinde bulunan ilk derece mahkemeleri arasındaki görev ve yetkiye ilişkin uyuşmazlıkları kesin olarak karara bağlayacağı anlaşılmaktadır.

Bu anlamda olmak üzere, aynı bölge adliye mahkemesi yargı çevresine dahil bir mahkemenin yetkili olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesince yetkisizlik kararı verilmesi ve bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması durumunda bölge adliye mahkemesince verilen karar kesin nitelikte ise de, başka bir bölge adliye mahkemesi yargı çevresine dahil bir mahkemenin yetkili olduğu gerekçesiyle ilk derece mahkemesince yetkisizlik kararı verilmesi ve bu karara karşı istinaf kanun yoluna başvurulması durumunda bölge adliye mahkemesince verilen karar kesin nitelikte olmayacaktır.

Bütün bu açıklamalar karşısında, somut uyuşmazlıkta başka bir Bölge Adliye Mahkemesi yargı çevresine dahil bir mahkemenin yetkili olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince yetkisizlik kararı verildiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz kanun yolu açıktır. Açıklanan gerekçe ile temyiz isteminin reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin 26/09/2019 tarihli EK KARARININ BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Bütün bu açıklamalar karşısında, somut uyuşmazlıkta başka bir Bölge Adliye Mahkemesi yargı çevresine dahil bir mahkemenin yetkili olduğu gerekçesiyle İlk Derece Mahkemesince yetkisizlik kararı verildiği anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesi kararına karşı temyiz kanun yolu açıktır. Açıklanan gerekçe ile temyiz isteminin reddine dair Bölge Adliye Mahkemesinin 26/09/2019 tarihli EK KARARININ BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya kapsamının birlikte değerlendirilmesiyle yapılan inceleme sonucunda, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, 03/12/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10535, Karar No: 2013/22306, Tarih: 10.07.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/10535 E.  ,  2013/22306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hırsızlık suçunun konusunu oluşturan mala çalınmak istendiği sırada veya kullanıldığı esnada verilen zararların mala zarar verme suçunu oluşturmayacağının düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.07.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16249, Karar No: 2009/17929, Tarih: 03.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16249 E.  ,  2009/17929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, davalı adına tapuda kayıtlı olan ... Beldesi ... Mahallesi 460 ada 736 parsel sayılı 376 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 gün 2000/8-1836 sayılı kararında belirtilen ilkelere göre kamu malı, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ... niteliğindeki yerlerden olduğunu ve özel mülkiyete konu olamayacağını belirterek, tapu kaydının iptali ile Hazine adına özel sicile kaydedilmesini istemiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın (B) işaretli 159 m2 bölümünün tapu kaydının iptaline, bu bölümün orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmektedir.

Dava, kamu malı olduğu halde, yanlışlıkla kişiler adına tapuya tescil edilen taşınmazın tapu kaydının iptali ile tescil istemine ilişkindir.

Yörede 1951 yılında yapılan orman kadastro çalışması ile 1999 yılında yapılan aplikasyon ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.