muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14672, Karar No: 2023/10779, Tarih: 06.11.2023

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince, ayrıca, hükümde

belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasından yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 30.12.2013 tarihli ve 2013/130 Esas, 2013/809 sayılı Kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesinin birinci fıkrası ile 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca, Tebliğname'ye farklı gerekçeyle uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11961, Karar No: 2017/6132, Tarih: 04.12.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/11961 E.  ,  2017/6132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan Buse vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7928, Karar No: 2021/12520, Tarih: 21.09.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/7928 E.  ,  2021/12520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 27/01/2021 tarih ve 2020/2693 Esas - 2021/204 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılanlar vekili

tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 27/01/2021 tarih ve 2020/2693 Esas - 2021/204 Karar sayılı "istinaf başvurularının esastan reddine dair" hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin; eksik soruşturma ve kovuşturma yapıldığına, sanığın soruşturma aşamasındaki gerçek olmayan ikrarı dışında mahkumiyetine yeterli başkaca delil bulunmaması nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiğine, ikrarın bölünemezliği ilkesi gereğince sanık hakkında haksız tahrik indiriminin yapılmasına ve takdiri indirim sebeplerinin uygulanması gerektiğine, katılanlar ... vekilinin; sanığın tasarlayarak, canavarca hisle ya da hırsızlık delillerini ortadan kaldırmak amacıyla öldürme suçundan nitelikli hali ile 765 sayılı TCK’nin 450. maddesine göre cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince tebliğnamedeki düşünce gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince Manavgat 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/09/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18241, Karar No: 2018/16204, Tarih: 13.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/18241 E.  ,  2018/16204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın müşteki ...’ın cüzdanından 20 Euro parasını çekip alarak kendi uhdesine geçirdikten sonra tanık Timo’nun müştekiyi uyarması üzerine parayı sanıktan geri aldıkları, bu haliyle sanığın icrai hareketinde katettiği mesafe dikkate alındığında, sanık hakkında TCK’nın 35. maddesi uyarınca asgari hadden indirim yapılması usul ve yasaya uygun görüldüğünden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde müştekinin cüzdanından 20,00 Euro çalma biçimindeki eyleminde sanık hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde müştekinin cüzdanından 20,00 Euro çalma biçimindeki eyleminde sanık hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları kapsamında hak yoksunluklarına ilişkin hükmün yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 13.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/723, Karar No: 2018/2915, Tarih: 05.07.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/723 E.  ,  2018/2915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'ne ilişkin olup, mahkemece yapılan yargılama sonunda ıslahla artırılan miktarda gözetilerek davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur. Davacılar arsa sahipleri, davalı ise yüklenicidir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı arsa sahipleri, ... 2. Noterliği’nin 13.07.2005 tarih ve 8417 yevmiye numaralı Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi uyarınca kendilerine verilecek bağımsız bölümleri davalı yüklenicinin süresi içinde teslim etmediği iddiası ile gecikme tazminatı istemi ile alacak davası açmış; davadaki talebini ıslah dilekçesiyle artırmış; davalı, edimini ifa ettiğini belirterek davanın reddini savunmuş, mahkemece ıslahla arttırılan tutar da dikkate alınarak davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz olunmuştur.

Temerrüt faizi başlangıç tarihi yönünden; muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer. Borcun ifa edileceği gün, birlikte belirlenmiş (kesin vade bulunması) veya sözleşmede saklı tutulan bir hakka dayanarak taraflardan biri usulüne uygun bir bildirimde bulunmak suretiyle belirlemişse, bu günün geçmesiyle; borçlu temerrüde düşmüş olur (BK 101. ve TBK 117. madde). Kesin vade olmadığı gibi temerrüde düşüren ihtarname de çekilmeden icra takibi yapılmış ise takip tarihinde temerrüt gerçekleşir (11.12.1957 tarih 17/29 sayılı İBK). Temerrüde esas icra takibi de bulunmuyorsa dava tarihinde temerrüt gerçekleşir. Dosya kapsamından; davadan önce yapılan temerrüt ihtarı olmadığı ve taraflar arasında kesin vade de bulunmadığından kabul edilen alacağa dava ve ıslah tarihinden faiz yürütülmesi gerekirken, dairelerin teslim edilmesi gereken 31.10.2008 tarihinden itibaren bu tarihi izleyen ayların aynı

günlerine denk gelen tarihlerden itibaren faiz yürütülmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması uygun bulunmuş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

günlerine denk gelen tarihlerden itibaren faiz yürütülmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması uygun bulunmuş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK 438/VII. maddesi gereğince düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hüküm fıkrasının 1 nolu bendinde yazılı ''dairelerin teslim edilmesi gereken 31.10.2008 tarihinden itibaren bu tarihi izleyen ayların aynı günlerine denk gelen tarihlerden itibaren işleyecek her aylık kiraya,'' cümlesinin hükümden çıkartılarak yerine ''47.073,00 TL'ye dava tarihi 18.07.2013'ten, bakiye 4.135,00 TL ise ıslah tarihi olan 08.12.2014'ten itibaren” cümlesinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 05.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15256, Karar No: 2014/26572, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15256 E.  ,  2014/26572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 12. İş Mahkemesi

Tarihi :03.12.2013

No :2013/340-2013/735

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1101, Karar No: 2013/7688, Tarih: 09.09.2013

**20. Hukuk Dairesi         2013/1101 E.  ,  2013/7688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişiler vekili ve davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, ...Köyünde yapılan 3302 sayılı Kanun ile değişik 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulaması sırasında P.XLII poligon numarasıyla tespit edilen taşınmazın, ...Köyü Köy Tüzel Kişiliğinin işgalinde ve mera ve yaylak niteliğinde olduğunu belirterek orman kadastro sınırları dışına çıkarıldığını, ancak; bu tesbitin hatalı olduğunu, taşınmazın tarımsal amaçlı olarak tasarruf edilen kültür arazisi niteliğinde ve müvekkillerinin tapulu mülkü olduğunu iddia ederek, öncelikle P.XLII poligon numaralı taşınmazın orman olmadığının tesbiti ancak mahkemece taşınmazın öncesinin kesinleşmiş orman kadastro sınırları içerisinde olduğu ve 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca orman kadastro sınırları dışına çıkarıldığını kabul edildiği takdirde ise, taşınmazın tarım alanı vasfı ile davacıların zilyet ve işgalinde olduğunun tesbiti ile bu hususun tapuya şerh ve tescili istemleriyle ayrı ayrı davalar açmıştır.

Mahkemece, davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda, 6831 sayılı Kanunun 2/B maddesi uyarınca nitelik kaybı nedeniyle tahdit dışına çıkartılan taşınmazlar öncesi devlet ormanı ise Hazine adına, kamu kurumlarına ait ise bu kurumlar adına, özel ormanlar ise sahipleri adına tahdit dışına çıkartılabileceğini, davacılar özel ormanı savına dayanmadıkları, gibi taşınmazın öncesinin devlet ormanı olduğu ve Devlet ormanı iken Hazine lehine orman sınırları dışarısına çıkartılan yerler hakkında mülkiyet iddiası dinlenemeyeceği, Kadastro Kanununun Ek 4. maddesi gereğince orman sınırları dışarısına çıkartılan taşınmazların fiilî kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığının tespit edilmesi mümkünse de taşınmazlar hakkında kullanım kadastrosu yapılmadığı ve bu nedenlerle davacıların dava açmakta hukukî yararı ve aktif dava ehliyeti bulunmadıkları gerekçelerine dayanılarak asıl ve birleşen dosya davacılarının açtıkları davaların ayrı ayrı reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler vekili tarafından esasa yönelik olarak, davalı Hazine vekili tarafından ise vekalet ücretine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna itiraza ve 2/B niteliğindeki taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmesi istemlerine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp, 23.11.1949 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna itiraza ve 2/B niteliğindeki taşınmazın tapu kaydının beyanlar hanesine kullanıcı şerhi verilmesi istemlerine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 3116 sayılı Kanuna göre yapılıp, 23.11.1949 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra

25.11.2010 tarihinde ilan edilen evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ile bu ormanlarda ve evvelce sınırlaması yapılmış ormanlarda 6831 sayılı Orman Kanununun 3302 sayılı kanunla değişik 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına ve mahkemenin gerekçesinde belirttiği gibi 23.11.1949 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastro sınırları içinde bulunan taşınmaza yönelik mülkiyet iddiası hak düşürücü sürelerin dolması nedeniyle dinlenilemeyeceği gibi, davacıların zilyetlik şerhi istemi ise, ancak 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanun ile eklenen Ek 4 madde uyarınca yapılacak kullanım kadastro çalışmaları sırasında dava konusu yapılabileceğine ve mahkemece, 3402 sayılı Kanunun 31/3. maddesi uyarınca davalı Hazine lehine vekalet ücreti takdir edildiğine göre, davacı gerçek kişiler vekili ile davalı Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının gerçek kişilere yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 09/09/2013 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4478, Karar No: 2015/6698, Tarih: 07.10.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/4478 E.  ,  2015/6698 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/230508

MAHKEMESİ : Şebinkarahisar(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

NUMARASI : 2012/179 (E) ve 2013/61 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hakaret fiillerinin cezalandırılmasıyla korunan hukuki değer, kişilerin onur, şeref ve saygınlığı olup, bu suçun oluşabilmesi için, davranışın kişiyi küçük düşürmeye yönelik olarak gerçekleşmesi gerekmektedir. Bir hareketin tahkir edici olup olmadığı bazı durumlarda nispi olup, zamana, yere ve duruma göre değişebilmektedir. Kamu görevlileri veya sivil vatandaşa yönelik her türlü ağır eleştiri veya rahatsız edici sözlerin hakaret suçu bağlamında değerlendirilmemesi, sözlerin açıkça, onur, şeref, ve saygınlığı rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil veya olgu isnadını veya sövmek fiilini oluşturması gerekmektedir. Yargılamaya konu somut olayda; sanığın, koluna giren katılana söylediği “bu asker çok pis ter kokuyor, koluma girmesin” şeklindeki ifadeleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde, bu sözlerin, katılanın onur, şeref ve saygınlığını rencide edici boyutta olmayıp, rahatsız edici, kaba ve nezaket dışı hitap tarzı niteliğinde olduğu ve hakaret suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, yasal olmayan ve yerinde görülmeyen gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık U.. K..'in temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/10/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9705, Karar No: 2015/3184, Tarih: 16.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/9705 E.  ,  2015/3184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Davacının dayandığı Nisan 1957 tarih ve 2 sayılı tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve varsa krokisi, kadastro sırasında söz konusu tapu kaydının dava dışı başka parsellere revizyon görüp görmediği sorularak revizyon görmüş ise revizyon parsellerinin tutanak örnekleri ve varsa vergi kayıtları ile davalı iseler dava dosyalarının, tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise ilgili dava dosyası asılları,

2) Hükme esas alınan bilirkişi raporunda 1957 tarihli memleket haritası dayanağı hava fotoğrafı ile kadastro tespitinden 20 yıl önceki tarihlerdeki kullanım durumunu ve tasarruf sınırlarını belirlemek üzere 1985'li yıllara ait memleket haritaları ve dayanağı hava fotoğrafları bulunduğu yerden getirtilerek dosya içine konulduktan sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek; getirtilen 1980'li yıllara ait hava fotoğrafları ile bunlardan elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar dosya içerisinde yer alan çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri gösterir şekilde geniş kadastro pafta örneği de dikkate alınarak komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafı üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelenmesi,

3) Dava konusu taşınmaza komşu 402 ada 52 parsel ile fen bilirkişisinin 30.09.2009 tarihli raporunda (D) harfi ile gösterilen bölümünün Subaşı Köyüne ait kadastro pafta örneği ve buna göre saptanacak (D) harfi ile gösterilen bölüme ilişkin komşu parsellere ait kesinleşme şerhli kadastro tutanak örnekleri ile davalı olanlara ait dava dosyaları asılları ile kesinleşmiş iseler kadastroca oluşturulan tapu kayıtlarının ilgili yerlerden istenerek,

bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK'nın 433/3. maddesi ve Hukuk Muhakemeleri Kanunu Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 16/04/2015 günü oy birliği ile karar verildi.