muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13865, Karar No: 2020/3042, Tarih: 26.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/13865 E.  ,  2020/3042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; müvekkilinin...adi ortalığı bünyesinde 12/10/2011 tarihinde ...operatörü olarak çalışmaya başladığını, müvekkilinin davalı şirket tarafından 09/01/2013 tarihinde iş akdinin fesih edildiğini, müvekkiline, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı şeklinde toplam 7.804,07 TL ödeme yapıldığını, müvekkilinin aldığı aylığı ve fazla mesaisi gözönünde bulundurulduğunda davalı şirketin kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının eksik verildiğini, müvekkilinin davalı şirkette 1 yıl 8 ay 20 gün çalıştığını, bu nedenle yıllık izin hakkının ve fazla mesai hakkının bulunduğunu, ancak davalı şirketin yıllık iznini kullandırmadığı gibi yıllık izin ücretini de ödemediğini, ayrıca çift vardiya esasına göre normal çalışma şartlarından fazla çalıştıklarını iddia ederek; bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Yargılama aşamasında davanın, adi ortaklığı oluşturan Şirketlere yöneltildiği, taraf teşkilinin sağlandığı anlaşılmıştır.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili; açılan davanın kötü niyetli olarak açıldığını, davacı tarafa ödenmesi gereken fazla mesai ücreti alacağının olmadığını, izin ücretlerinin, kıdem ve ihbar tazminatlarının ödendiğini savunarak açılan davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili ... Yapı Tah.San. Ve Tic. A.Ş. vekili; şirketlerinin Limited şirketten Anonim Şirkete dönüştüğünü, bu nedenle davalı taraf olarak isimlerinin değiştirilmesini, davacının bir dönem şirketlerinde çalıştığını, çıkış işlemi yapıldığında davacıya bütün tazminatlarının ödendiğini buna dair dekontları sunduklarını, davacının açmış olduğu davanın haksız ve yersiz olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davanın, HMK.nın 124. maddesi uyarınca dava dilekçesinde davalı olarak gösterilen Adi Ortaklığı oluşturulan şirketlere yöneltilmesi sırasında "dahili davalılar " olarak adlandırılmaları sonuca etkili görülmemiştir.

2-Davanın, adi ortaklığı oluşturan şirketlere teşmil edilmesi karşısında gerekçeli karar başlığında adi ortaklığın davalı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

3-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Davanın, adi ortaklığı oluşturan şirketlere teşmil edilmesi karşısında gerekçeli karar başlığında adi ortaklığın davalı olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

3-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

4- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68'inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanunu'nun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı fazla mesai ücreti talebinde bulunmuş, mahkemece davacının 07:00-19:00 ile 19:00-07:00 saatleri arasında iki vardiyalı çalışma sistemine göre çalıştığı ve 1 saat ara dinlenme kullandığı kabul edilmiştir. Yukarıdaki yasal düzenleme ve ilke kararına göre davacının 12 saatlik çalışmasında 1.5 saat ara dinlenme yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

5- Mahkemece, mali haklardan, harç ve yargılama giderlerinden sorumluluğun hangi davalıya ait olduğu belirtilmeden "davalıdan şeklinde" hüküm kurulması da hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

6- Mahkemece yeniden yargılama yapılırken davalılardan "... Yapı Tah.San. Ve Tic. Ltd. Şirket"nin ünvan değiştirerek "... Yapı Tah.San. Ve Tic. A.Ş." ünvanını aldığı gözden kaçırılmamalıdır.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 26/02/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6830, Karar No: 2013/3178, Tarih: 07.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/6830 E.  ,  2013/3178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Müştekinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Yetkisiz kişiden faizle borç para almanın hukuka aykırı olduğunu bilmesi gereken bu nedenle de suçun mağduru ve suçtan doğrudan doğruya zarar göreni olmayan müşteki ...'in hükmü temyize yetkisi bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Katılan vekilinin temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... Hazinesi vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 07/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13914, Karar No: 2009/22039, Tarih: 10.11.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/13914 E.  ,  2009/22039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kırklareli İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı banka tarafından borçlu hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibine geçilmiş ve borçluya örnek 9 numaralı icra emri tebliğ edilmiştir. Satış hazırlıklarının sürdürüldüğü sırada borçlunun İ.İ.K.’nun 82/12.maddesini dayanak göstererek, satışı istenilen taşınmazın haline münasip evi olduğunu iddia ederek taşınmazın satılmamasına ve takibin iptaline karar verilmesini istediği görülmektedir.

İİK. nun 82/12.maddesine dayalı olarak yapılacak meskeniyet iddiası haczedilmezlik şikayeti olup, borçlu hakkında ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takibe geçildiği için haciz safhası bulunmadığından ve meskeniyet şikayetine konu edilecek bir “haciz işlemi” de olmadığından şikayetin reddi gerekir.

Öte yandan ipoteğin kaldırılması ancak İİK. nun 153.maddesinde öngörülen şaRtların gerçekleşmesi halinde icra mahkemesinden istenebilir. Bunun dışındaki nedenlere dayalı olarak ipoteğin geçersiz olduğu gerekçesi ile kaldırılması ancak genel hükümler çerçevesinde talep edilebilir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun " Aile Konutu" başlıklı 194/1. maddesine göre; "Eşlerden biri, diğer eşin açık rızası bulunmadıkça aile konutu ile ilgili kira sözleşmesini feshedemez, aile konutunu devredemez veya aile konutu üzerindeki hakları sınırlayamaz." H.U.M.K.’nun 76.maddesinde yer alan “hukuki tavsifin hakime ait olduğu” kuralı nazara alınarak başvuru yukarıdaki hükme  dayalı taşınmaz üzerindeki ipoteğin kaldırılması istemi olarak vasıflandırılsa bile istek yargılamayı gerektirdiğinden genel mahkemede çözümlenmesi zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesince incelenmesi mümkün değildir.

Açıklanan nedenlerle şikayetin reddi yerine esasının incelenmesi isabetsiz ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 10.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8099, Karar No: 2015/21049, Tarih: 19.02.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/8099 E.  ,  2015/21049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zincirleme dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

...'in (başka bir soruşturma evrakının şikayetçisi) işyerinden alışverişler yapmakla onunla ve orada çalışan şikayetçi ile tanışan ve kendisini ... Genel İdare Başkanı, ...'da gazinoları-eğlence merkezleri sahibi olan müteveffa...'ın kızı olarak tanıtan ve zaman içinde onlarla samimi olup, ilişkilerini ilerleten sanığın, babasından kalan mirasın yüklü olduğunu ancak muhtelif borçları (babasının) nedeniyle malvarlığına (mirasa) TMSF tarafından el konulduğunu miras nedeniyle kendi hayatının dahi ciddi tehditler altında olduğunu söyleyerek belirli inanç-güven sağlaması sonrasında, ev arkadaşı ...'ten ayrılıp (...Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/63498 no'lu soruşturma şikayetçisi) katılanın evinde kalmaya başladığında, mirasın kurtarılabilmesi için Maliye, Turizm Bakanlıklarına, TMSF gibi Devlet kurumlarına ödemeler yapılması gerektiğini (sorun çözüldüğünde aldıklarını fazlasıyla iade edeceğini vaat ederek) söyleyip, şikayetçi-katılandan peyderpey 20.000-25.000 TL civarında elden-belgesiz paralar alarak haksız yarar sağlaması eylemlerinin "zincirleme dolandırıcılık" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Katılanın aşamalarda değişmeyen anlatımlarında genel olarak sanığın benzer söylemlerle ... ve ...'ten de haksız yarar sağladığını, 2010 bahar aylarında anne-babasının da bulunduğu evde onunla kaldığını belirtmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi amacına yönelik olarak; ... ve ...'in (ve ...l'da emlakçılık yapan eniştesinin) katılanın anne ve babasının (... ve ...'in) iddia ve savunmalar doğrultusunda tanık sıfatı ile dinlenmeleri, ...Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/63498 no'lu soruşturma evrakına bağlı olarak 11/10/2010 tarihli iddianame ile açılan kamu davasına ait dosya ile, şikayetçisi ... olduğu belirtilen soruşturma-kovuşturma dosyasının getirtilip incelenmesi, davaların birleştirilip birleştirilmeyeceğinin değerlendirilip, bu davayı ilgilendiren bilgi-belgelerin intikalinin sağlanması, toplanan deliller birlikte tartışılıp varılacak sonuca göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/2087, Karar No: 2016/2530, Tarih: 03.05.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/2087 E.  ,  2016/2530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ve fazla ödenen iş bedelinin iadesi istemine ilişkin olup, mahkemenin; görevsizliğe dayalı kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı taraflar arasında ........ İli Merkez ....... Paşa Cami 2007-2008 yılları onarım işi nedeniyle eser sözleşmesi olduğunu, yapılan incelemede fazla ödeme yapıldığının belirlendiğini belirterek 5.647,65 TL idare alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte tahsilini talep etmiş; mahkemece, taraflar arasındaki ihtilâfın eser sözleşmesinden doğduğu için 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun kapsamında kaldığı, 6502 sayılı Yasa'nın 73. maddesine göre de tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddi ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6502 sayılı TKHK'nın 3. maddedeki tanımlara göre: Hizmet, bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan ya da yapılması taahhüt edilen mal sağlama dışındaki her türlü tüketici işleminin konusunu; sağlayıcı, kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla tüketiciye hizmet sunan ya da hizmet sunanın adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi; tüketici, ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder. Aynı kanun 73/1. maddeye göre tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalarda tüketici mahkemeleri görevlidir.

Davacı idarenin dayandığı cami onarımına ilişkin eser sözleşmesi yasa ile görevli kılındığı konuya ilişkin yapılmış olup, davaya tüketici mahkemesinde bakılmasını gerektiren tüketici işlemi bulunmamaktadır. Yasada belirtilen eser sözleşmesi tüketicinin kişisel ihtiyaçları için yapılan dar kapsamlı sözleşmeler olup özel hukuk tüzel kişilerinin faaliyet konularıyla ilgili, kamu tüzel kişilerinin ise yasa ile verilen görevlerin yerine getirilmesi için yaptıkları eser sözleşmeleri bakımından bu tüzel kişiler tüketici sayılmayacağı gibi yaptıkları sözleşmeler de tüketici işlemi değildir. Bu nedenle uyuşmazlıkta genel mahkeme görevli olup, tüketici mahkemesi görevli olmadığı için davaya asliye hukuk mahkemesince bakılması gerekir iken tüketici mahkemesinin görevli olduğu düşüncesiyle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 03.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17643, Karar No: 2015/18856, Tarih: 20.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/17643 E.  ,  2015/18856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Velayetin Düzenlenmesi ve Tedbir Nafakası

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine ve özellikle davacı kadının ayrı yaşamada haklılığının kanıtlanmamış olduğunun anlaşılmasına göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı, davalı babanın çocukları ile ilgilenmediği, başka kadınla yaşadığı, maddi olarak zorluk çektiği gerekçesi ile çocukları 18.12.2001 doğumlu...ve 02.02.2009 doğumlu...'ın velayetlerinin tedbiren kendisine verilmesini ve çocukları için tedbir nafakasına hükmedilmesini talep etmiştir. Mahkeme davacının davasını ispat edemediğinden bahisle davayı reddetmiştir. Ancak velayet konusu kamu düzenine ilişkindir. Ayrıca bu konuda resen delil toplanabilir. Davalı babanın adresinde bulunamadığı, mernis adresinin mevcut olmadığı bu nedenle tebligatların ilanen yapıldığı anlaşılmaktadır. Bu durumda velayetin geçici düzenlenmesi zorunludur. Çünkü, birlikte yaşamaya ara verilmesi halinde eşlerin ergin olmayan çocukları varsa hakim, ana ve baba ile çocuklar arasındaki ilişkileri düzenleyen hükümlere göre gereken önlemleri alır (TMK.md.197/son). Ortak hayata son verilmiş veya ayrılık hali gerçekleşmiş ise hakim, velayeti eşlerden birine verebilir (TMK.md.336/2). Ana ve babanın bakım borcu, çocuğun ergin olmasına kadar devam eder (TMK.md.328/1). Eldeki davada eşler fiilen ayrı yaşamaktadır. Çocuklar anneyle birlikte kalmaktadır. Davalı babanın çocuklara bakım yükümlülüğü sürmektedir. Bunun için davacı annenin ayrı yaşamakta haklılığının kanıtlanmasına gerek yoktur.

O halde çocukların geçici velayetlerinin anneye verilmesi ve çocuklar lehine tedbir nafakasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.20.10.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2024/1134, Karar No: 2024/4762, Tarih: 29.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1134 E.  ,  2024/4762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2022/341 Esas, 2022/267 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ... 3. Tüketici Mahkemesinin 08.06.2022 Tarihli ve 2022/106 Esas, 2022/266 Karar Sayılı Kararı

Davacının yerleşim yerinin ... olduğuna ilişkin herhangi bir delil ibraz edilmediği gibi davalı vekilinin cevap süresi içinde yetki itirazında bulunduğu ve davalı şirketin faaliyet adresinin İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 8. Tüketici Mahkemesinin 01.07.2022 Tarihli ve 2022/341 Esas, 2022/267 Karar Sayılı Kararı

Dava dilekçesi ile davacının tebligata yarar açık adresinin ... ili Muratpaşa ilçesi olduğu, Tüketici Mahkemesi'nde görülen davalarda yetkinin kesin olmadığı ve birden çok mahkemenin yetkili olduğu bu davada, davacının davayı kendi ikametgah mahkemesi olan ... ilinde açarak yetkili mahkemeyi seçmiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, menfi tespit istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6502 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

3. 6100 sayılı Kanunu’nun “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

C. Değerlendirme

Tüketici Mahkemesinde görülen davalarda kesin yetki kuralının bulunmadığı ve birden çok mahkemenin yetkili olduğu bu davada, yerleşim yeri...olan davacının, yetkisiz ... Tüketici Mahkemesinde dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı vekilince de süresinde ve usulüne uygun olarak yerleşim yerinin bulunduğu yer olan İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin yetki itirazında bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İstanbul 8. Tüketici Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 8. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.