muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7385, Karar No: 2024/1012, Tarih: 20.02.2024

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davası olup, uyuşmazlık dava konusu taşınmazın orman vasfında olup olmadığı ve davacı taraf lehine kazanım koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususlarına ilişkindir.

Davalı ... İdaresi vekili cevap dilekçesinde; davacı tarafından ... ili Çayeli ilçesi... Köyünde bulunan dava konusu taşınmazın kadastro çalışmaları neticesinde müvekkil idare lehine tespit gördüğünden bahisle ikame edilen davanın yasal dayanaktan yoksun olduğunu ve reddinin gerektiğini, dava konusu 101 ada 1 ve 102 ada 1 parsel ile ilgili ... Kadastro Mahkemesinin 11.03.2014 tarihli ve 2013/22 Esas, 2014/10 Karar ... ''Yargıtay yerleşik kararına göre gerçek kişilerin orman alanlarının orman dışına çıkartıp Hazine adına tescil edilmesine hukuki yararının bulunmadığı ve bu nedenle açılan davanın reddine karar verildiği gerekmiştir'' gerekçesi ile davacı tarafın ikame etmiş olduğu bu davayı hukuki yarar yokluğu sebebi ile reddettiğine dair kesin hükmün mevcut olduğunu, öncelikle davanın iş bu kesin hükmün varlığı nedeni ile reddolunması gerektiğini, şayet davanın esasına girilecek olur ise davaya konu yerin devlet ormanı olduğunu, ilgili yerde 3402 ... Kanun'un 5304 ... Kanun ile değiştirilen 4 üncü maddesi kapsamında orman kadastrosu yapıldığını ve 10.12.2009 tarihinde kesinleştiğini ve orman tahdidi sınırları içinde bırakıldığını, tahdidin kesinleştiği yerde başka bir incelemeye de girişilmeyeceğinin muhakkak olduğunu, ayrıca davaya konu alanın orman bütünlüğü içerisinde kalmakta olduğunu, orman sayılan alanlardan olduğunun tartışma götüremez bir gerçek olduğunu, kaldı ki söz konusu yerin memleket haritaları, amenajman planı ve hava fotoğraflarında da orman olarak görüldüğünü, fiilen orman özelliğini koruyan yerlerden olduğunu, toprak muhafaza karakteri taşıdığını, orman bütünlüğü içinde olduğunu, Anayasa'nın 169 uncu maddesi ile güvence altına alınan Devlet ormanlarının tapu kaydı, zilyetlik veya kazandırıcı zamana aşımı ile iktisabının mümkün olmadığını, buna rağmen Devlet oranı niteliğinde olan bu yerle ilgili dava ikame edilmiş olmasının usul ve yasaya aykırı olduğunu, tüm bu sebeplerle müvekkili idare aleyhine açılan yersiz ve yasal dayanaktan yoksun iş bu davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin 10.10.2017 tarihli ve 2015/397 Esas, 2017/410 Karar ... ilamı ile; tanık ve mahalli bilirkişi beyanları ile bilirkişi raporları birlikte değerlendirildiğine; dava konusu alanın orman olmadığı ve orman sınırı dışında kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne ve Fen Bilirkişileri Hakan Yamiç ve İbrahim Kaygusuz'un 13.12.2016 havale tarihli raporlarında ve krokilerinde belirtilmiş olan (1A) ile gösterilen 15.566,26 m2 yüzölçümüne sahip alanın tapusunun iptali ile 101 adanın son parsel numarası verilerek davacı adına tesciline karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin 10.10.2017 tarihli ve 2015/397 Esas, 2017/410 Karar ... ilamına karşı davalı Hazine vekili ve davalı ... İdaresi vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 16.07.2018 tarihli ve 2018/828 Esas, 2018/991 Karar ... ilamı ile; hükme esas alınan orman bilirkişi raporu ekinde sunulan 1971 tarihli memleket haritasında çekişmeli taşınmazın yerinin kadastro paftası ile çakıştırılarak ve komşu taşınmazlar ile birlikte gösterilmeyerek elle işaretlemekle yetinildiği, aynı bilirkişi raporunun giriş bölümünde 1951 tarihli hava fotoğrafının uygulandığı bildirilmesine rağmen devam eden sayfalarda 1959 tarihli hava fotoğraflarının incelendiği belirtilerek raporun kendi içinde çelişkili hale getirildiği, hava fotoğrafının stereoskop aleti ile incelenmediği, eski tarihli hava fotoğrafından (bilirkişi raporuna göre 1951 veya 1959, HGK'nın yazısına göre 1959 tarihli) üretilen memleket haritasının incelenmesi ile sonuca ulaşılması gerekirken daha yeni tarihli 1971 tarihli memleket haritasının uygulanmış olduğu, yetersiz, denetlemeye elverişli olmayan ve kendi içinde çelişkili orman bilirkişi raporuna dayanarak karar verildiği, davacı dayanağı 1929 tarih 13 ... tapu kaydının uygulandığına dair bir belirtmede bulunulmadığı, üç orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden keşif yapılarak denetlemeye elverişli krokili rapor alınması ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle davalı Hazine vekili ve Orman İdaresi vekilinin istinaf başvurularının 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 ... Kanun) 353/(1)-a.6 ncı maddesi uyarınca ayrı ayrı kabulüne ve İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ilamı ile; bilirkişi raporları, mahalli bilirkişi ve tanık beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; dava konusu taşınmazın 6831 ... Kanun'un 1 inci maddesi uyarınca orman sayılan yerlerden olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen ilamı ile; bilirkişi raporları, mahalli bilirkişi ve tanık beyanları bir bütün olarak değerlendirildiğinde; dava konusu taşınmazın 6831 ... Kanun'un 1 inci maddesi uyarınca orman sayılan yerlerden olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuş, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; uzman orman bilirkişiler tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmaz bölümünün orman sayılan yerlerden olduğunun belirlenmiş olduğu, orman sayılan yerlerin zilyetlikle kazanılmasının hukuken mümkün bulunmadığı, nizaya konu taşınmaz bölümünün davacının dayandığı tapu kaydı kapsamında kaldığı kabul edilse dahi tapu kaydının 4785 ... Orman Kanununa Bazı Hükümler Eklenmesine Ve Bu Kanunun Birinci Maddesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (4785 ... Kanun) karşısında hukuki değerini yitirmiş olduğu ve davanın reddinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 ... Kanun'un 353/(1)-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı davacılar vekili; mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarından dava konusu taşınmazın etrafının özel mülkiyete konu olan şahıslara ait arazilerle çevrili olduğu, müvekkili tarafından uzun yıllardır bu taşınmazın tarımsal amaçlı olarak kullanıldığı, etrafının orman arazisi ile çevrili olmadığı, yani ormandan açılan bir yer olmadığının açıkça görüldüğünü, yerel mahkemece mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarının göz ardı edildiğini, hükme esas alınan son bilirkişi raporuna karşı itirazlarının değerlendirilmediği, bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu yönünde yapılan değerlendirmenin hatalı olduğunu, dava konusu taşınmaz üzerinde hiçbir zaman orman ağacı ve toprağı olmadığını ve taşınmazın evveliyatından bu yana hiçbir zaman orman niteliğinde olmadığını ileri sürerek ve istinaf dilekçesinde ileri sürülen gerekçeleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 ... Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 ... Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

59,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 368,30 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,
Yargıtay — Esas No: 2019/2482, Karar No: 2019/14828, Tarih: 03.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/2482 E.  ,  2019/14828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Ekiplerce takibe alınan sanıkların Gümrük sırası bekleyen park halindeki tırların camlarına vurarak tırlara binmeye çalıştıkları sırada ve sanıklardan ...’nin şikayetçinin direksiyonda bulunduğu sırada tırın camına vurduktan sonra talep etmesi üzerine, şikayetçinin sanık ...’ye 1 TL sadaka verdiği ancak sadakayı aldıktan sonra gitmeyerek fal bakma bahanesiyle şikayetçinin istememesine rağmen aracın açık kapısından girerek şikayetçinin yan koltuğuna oturduktan sonra, şikayetçinin sırtı dönük vaziyette yatağını topladığı sırada araç torpidosunda bulunan cüzdanın içerisinden parayı alarak uzaklaştığı olayda sanıkların eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 141/1 maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanıkların eylemine uyan TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- UYAP kayıtlarına göre, sanık ...’nun hüküm tarihinde farklı yargı çevresi içerisinde bulunan Kocaeli Açık Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, sanığın hükmün açıklandığı 11/03/2015 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 03/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8389, Karar No: 2010/5198, Tarih: 24.03.2010

**7. Ceza Dairesi         2007/8389 E.  ,  2010/5198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : ..., ...`nın beraatlerine ve Sanık ...`un hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...' un bilinen son adresi ... mahallesi, 81017 sokak, no: 16/1 ... olduğu halde, yoklukta verilen kararın ilk adresinde ve nedeni de belirtilmeksizin TK.nun 35.maddesine göre tebliğ edildiği gibi, hükümde yasa yolu açıklamasının da gösterilmediği gözetilerek, yasa yolu mercii, süresi ve yöntemini tam bir netlikle ifade eden yeni bir bildirimin, yöntemine uygun açıklamalı tebligatla sanığa usulüne uygun olarak tebliğinden sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1354, Karar No: 2018/9183, Tarih: 21.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/1354 E.  ,  2018/9183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; hırsızlık için girdiği iş yerinden müştekinin beyanına göre 10,00 TL, kendi beyanına göre 50,00 TL bozuk para çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle suça sürüklenen çocuğa hırsızlık suçundan verilen cezada TCK'nın 145. maddesi gereğince belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21/06/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7438, Karar No: 2011/2040, Tarih: 04.04.2011

15. Hukuk Dairesi 2010/7438 E., 2011/2040 K.

**15. Hukuk Dairesi 2010/7438 E., 2011/2040 K.**

**- MENFİ ZARAR

- MENİ MÜDAHALE

- SÖZLEŞMENİN FESHİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 893 ]

**"İçtihat Metni"**

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshi, menfi zarar, fesih edilemeyen süreyle ilgili gecikme cezası alacağı ile men'i müdahale istemlerine ilişkindir. Mahkemece sözleşmenin feshi isteminin kabulüne, diğer taleplerin reddine dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilâmı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında Seferihisar Noterliğinde düzenlenen 22.04.1998 gün 2376 yevmiye nolu Düzenleme Şeklinde Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesinin İnşaat Süresi ve Seyri başlıklı 6. maddesinde inşaat ruhsatı alınmasından itibaren tüm binaların 36 ayda anahtar teslimi hale getirileceği, arsa sahiplerine ait 23 adet dairede mücbir sebepler hariç gecikme halinde geçen her ay için kooperatifin daire başına 100 Dolar ceza ödeyeceği, ancak bu cezalı sürenin 6 ayı geçmesi halinde arsa sahibinin sözleşmeyi tek taraflı fesih etme yetkisine haiz olduğu kararlaştırılmış, aynı noterlikte düzenlenen 26.03.2001 gün 1430 yevmiye nolu ek sözleşmeyle asıl sözleşmenin 6. maddesindeki inşaat ruhsatının alınmasını müteakip 36 ay olup 09.09.2001 tarihinde bitecek olan inşaat süresinin bu tarihten, yani 09.09.2001 tarihinden itibaren 10 aylık ek süreyle 09.07.2002 tarihine kadar uzatılmıştır. Dosya kapsamına göre davalı yüklenicinin uzatılan sürede de edimini yerine getirmediği ve davacı arsa sahiplerine ait bağımsız bölümleri bitirip teslim etmediği anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik içtihat ve uygulamalarına göre fesih halinde sözleşmede kararlaştırılan BK'nın 158/II. maddesine uygun ifaya ekli gecikme cezası ya da müspet zarar kapsamındaki gecikme tazminatının talep edilmesi mümkün değil ise de; sözleşmedeki cezai şart gecikme halinde fesih edilemeyen süreyle ilgili olarak kararlaştırılmış olduğundan, bu hüküm gereğince yüklenici temerrüdü gerçekleşse dahi belirtilen süre geçinceye kadar arsa sahibinin sözleşmeyi fesih etmesi mümkün değildir. Bu halde davacı arsa sahibi daha sonra fesih hakkını kullansa dahi fesih edilemeyen cezalı süreyle sınırlı olarak gecikme cezası ya da tazminatını isteyebilir.

Öte yandan yüklenicinin temerrüdü sabit olduğuna göre, talep halinde inşaattan el çektirilmesi de zorunlu olup, yüklenicinin iş bedeli ile ilgili dava açmış olması ya da açma hakkının bulunması TMK'nın 893/III. maddesi gereğince kanuni ipotek hakkına haiz olduğundan, el atmanın önlenmesi talebinin reddine neden olmaz.

Bu durumda mahkemece sözleşmenin 6. maddesi gereğince uzatılan 09.07.2002 tarihinden itibaren 6 aylık fesih edilemeyen süreyle sınırlı olarak arsa sahibinin isteyebileceği gecikme cezasının hesaplattırılıp hüküm altına alınması ve davalının sözleşme konusu taşınmazda müdahalesinin men'ine karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu, bu taleplerin reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 04.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20299, Karar No: 2015/5481, Tarih: 05.05.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/20299 E.  ,  2015/5481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Dava fundalık ve çamlı tepe olması nedeni ile tescil harici bırakılan yerde imar-ihyaya dayılı tescil davası olarak açılmış mahkemece veriler kabul kararı 20. Hukuk Dairesince orman araştırmasına yönelik olarak bozulmuş bozma sonrası yapılan yargılama esnasında Kadastro Kanunu'nun geçici 8. madde uyarınca yapılan kadastro çalışması sırasında tutanak düzenlendiğinden Asliye Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verilerek tutanak ve dosya kadastro mahkemesine gönderilmiş olmakla, 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun Geçici 14. maddesi ve Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 2015/8 sayılı iş bölümü kararı uyarınca temyiz inceleme görevinin Yargıtay 20. Hukuk Dairesine ait bulunması nedeniyle görevli Dairenin belirlenmesi bakımından dosyanın, 6644 sayılı Kanunla değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 60/2 maddesi uyarınca Hukuk İş Bölümü İnceleme Kurulu'na GÖNDERİLMESİNE, 05.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11249, Karar No: 2022/13439, Tarih: 31.10.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/11249 E.  ,  2022/13439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetinin kararı, Sigorta Tahkim Komsiyonunca KEP Bildirim belgesi ile (Sigortacılık Kanunu'nun 30/16. maddesinde 28/07/2020 tarihinde yürürlüğe giren değişiklik ile) davalı vekiline 26/10/2020 tarihinde tebliğ edilmiş, davalı vekilince temyiz harçları iki haftalık yasal süre geçtikten sonra 13/11/2020 tarihinde yatırılmış, temyiz dilekçesi iki haftalık yasal süre geçirildikten sonra 16/ 11/2020 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01/06/1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtay tarafından da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 31/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13512, Karar No: 2018/752, Tarih: 22.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/13512 E.  ,  2018/752 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu, hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 22/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.