muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11886, Karar No: 2016/8137, Tarih: 11.10.2016

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz. ./...

2015/11886-8137 -3-

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 150 ada 4 sayılı parsel (imar uygulamasından önceki 2159 sayılı parsel sayılı taşınmaz) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 11.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23786, Karar No: 2022/19286, Tarih: 14.11.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/23786 E.  ,  2022/19286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafinin; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Olay tarihinde sabah saatlerinde, sanık ile maktul Mu.Onb. ...’in gerçekleştirilen mıntıka temizliği sırasında tartıştıkları, olayın çevrede bulunan askerler tarafından büyümeden yatıştırıldığı; aynı gün, akşam saatlerinde, sanığın, arkadaşları ile birlikte, garaj bölgesinde muhabbet ettiği sırada, oradan geçmekte olan maktulu görünce, onunla konuşmak istediği; yanındaki arkadaşlarının, engel olmak istemesine karşın; sanığın, maktulu alarak garajdaki araçların arkasına doğru geçtiği; kısa bir tartışmanın ardından, sanığın maktulun kafasına yumruk ile bir defa vurduğu; darbenin etkisiyle yere düşen maktulun orada bulunan askerler tarafından ilk müdahalenin yapılmasına rağmen, kötüleşmesi üzerine, önce ambulans ile revire, ardından Diyarbakır Asker Hastanesi Baştabipliğine, daha sonra da Diyarbakır Eğitim ve Araştırma Hastanesi Baştabipliğine götürüldüğü, burada, ameliyata alındığı; bir müddet tedavi görmesini müteakip, 06.07.2011 tarihinde, GATA’ya sevk edildiği; ancak, tüm müdahalelere rağmen, 13.7.2011 tarihinde yaşamını yitirdiği; böylece, sanığın, tahribatı mucip üste fiilen taarruz suçunu işlediği kabul edilerek yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmakta ise de;

Askerî Ceza Kanunun Üçüncü Babının Beşinci Faslında "Askerî İtaat ve İnkıyadı Bozan Suçlar" arasında bulunan ve bu niteliği itibariyle de sırf askerî suçlardan sayılan "Âmire ve Üste fiilen taarruz" suçu Askerî Ceza Kanunun 91'inci maddesinde özel olarak düzenlenmiştir. Bu maddede, âmir ve üstün kişiliğinde somutlaşan askerî otoritenin, ast’ın her türlü fiili taarruzundan korunması amaçlanarak, taarruzun biçimine, yapıldığı ortama ve doğurduğu sonuçlara göre hafiften ağıra doğru çeşitli ve kesin yaptırımlar ön görülmüştür. ASCK'nın 91'inci maddesi; "1. Amire veya mafevka fiilen taarruz eden veya fiilen taarruza teşebbüs eden üç seneden, az vahim hallerde altı aydan aşağı olmamak üzere hapsolunur. 2. Taarruz veya taarruza teşebbüs silahlı olarak veya bir hizmet esnasında veya toplu asker karşısında veyahut silah ve tehlikeli bir alet ile yapılmış ise beş seneden, az vahim hallerde bir seneden aşağı olmamak üzere suçluya hapis cezası verilir. 3. Taarruz, amirin veya mafevkin vücudunda tahribatı mucip olmuşsa onbeş seneden az olmamak

üzere ağır hapis, eğer ölümü mucip olmuşsa müebbet ağır hapis, az vahim hâllerde yirmidört seneden otuz seneye kadar ağır hapis cezası verilir. 4. Taarruz veya taarruza teşebbüs seferberlikte yapılmışsa yirmi seneden, az vahim hâllerde onbeş seneden az olmamak üzere ağır hapis, eylem amir veya mafevkin vücudunda tahribatı mucip olmuşsa müebbet ağır hapis, ölümü mucip olmuş ise ölüm cezası verilir." hükmüne amirdir.

Maddenin ilk iki fıkrasında Türk Ceza Kanununun genel hükümlerinden farklı olarak, suçun teşebbüs halinde kalması dahi tamamlanmış suç gibi cezalandırılmıştır. Maddenin üçüncü fıkrasında ise, eylem sonucu âmirin vücudunda tahribatın veya ölümün meydana gelmesi hali cezai yaptırıma bağlanmıştır. Burada fiilin tamamlanmış olması şart olduğundan teşebbüse yer verilmemiş, doğrudan doğruya fiilin doğurduğu sonuca göre ceza belirlenmiştir. Dördüncü fıkrada ise diğer üç fıkrada belirtilen fiillerin seferberlik halinde işlenmesi halinde verilecek olan cezalar gösterilmektedir.

ASCK'nın 91'inci maddesinde yer alan bu düzenleme ve (Kapatılan) Askerî Yargıtayın 28.12.1945 tarihli ve 1945/3864-6100 E.K. sayılı İçtihatları Birleştirme Kurulu Kararı göz önüne alındığında; gerek tahribat veya ölüm gibi sonuç doğuran, gerek bu sonuçlar meydana gelmemekle birlikte cismani bütünlüğe yönelik her türlü fiili taarruzda, taammüt ve öldürmeye ilişkin bir kastın ayrıca aranmasına gerek bulunmamakta ve fiilen taarruz kastıyla hareket edilmesi, suçun oluşması açısından yeterli olmaktadır. Diğer bir ifadeyle, âmir ve üstün vücut bütünlüğüne yönelik fiili taarruzlar ASCK'nın 91'inci maddesinde özel olarak düzenlenmiş olup, en basit müessir fiilden öldürmeye kadar her türlü fiili taarruz için, fiilin işleniş biçimine, suçun işlendiği ortama ve eylemin doğurduğu sonuca göre ceza tayin edilmiş olduğundan, bu gibi durumlarda Türk Ceza Kanununun kasten yaralama ve kasten adam öldürmeye ilişkin hükümlerinin uygulanması mümkün değildir. Aksi düşüncenin kabulü halinde, sanığın zihninde oluşan ve sübjektif bir nitelik taşıyan suç işleme iradesine göre, kimi fiillere üste fiilen taarruz, kimi fiillere kasten veya taammüden adam öldürme, öldürmeye teşebbüs veya yaralama niteliklerini vermek gibi farklı sonuçlar doğmasının yanı sıra, uygulamada birlik sağlanamayacağı ve çelişkiler meydana gelebileceği gibi, Askerî Ceza Kanununun 91'inci maddesinin konuluş amacına ve Kanunun sistematiğine de ters düşen bir durum yaratılmış olacaktır.

Maktulün ölüm sebebine ilişkin olarak ölü harici muayene tutanağı ve otopsi raporunda, ölümün; kafa travmasına bağlı kafa tabanı kemik kırığı ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve sonrasında gelişen komplikasyonlar neticesinde meydana geldiği belirtilmiş; Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu'nun raporunda da; kişinin ölümünün künt kafa travmasına bağlı kafa kemiklerine kırık ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve sonrasında gelişen komplikasyonlar neticesinde meydana geldiği, künt kafa travmasına bağlı kafatasında kırık ve beyin kanaması geçiren ve buna bağlı olarak hastanede tedavi gören bir kişide enfeksiyon oluşmasının beklenen bir komplikasyon olduğu, ancak kişideki kafa travmasının tek başına öldürücü nitelikte olduğu mütalaa edilmiştir.

Yukarıda yapılan açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; sanığın maktule vurmuş olduğu yumruk ile maktulün ölümü arasında illiyet bağı bulunduğu, bu itibarla sanığın sübut bulan ölümle sonuçlanan üste fiilen taarruz suçundan dolayı, cümlenin bütünü itibariyle eylemin az vahim hal olarak kabul edilip edilmeyeceğinin Yerel Mahkemenin takdirinde bulunduğu da gözetilerek ASCK'nun 91/3 maddesinin 2. cümlesi uyarınca mahkumiyetine karar verilmesi yerine, "ölümün darbeyle bağlantısı kesin olmadığından sanığın ölüm neticesinden sorumlu tutulamayacağı ancak sanığın eylemleri neticesinde maktulün vücudunda tahribat oluşması sebebiyle bu tahribattan sorumlu tutulması gerektiği" şeklindeki yanılgılı değerlendirme ile ve yazılı şekilde tahribatı mucip üste fiilen taarruz suçundan mahkumiyetine karar verilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini,

Kabule göre;

1-Askeri Mahkemece, maktulün, sanığa hitaben sarf ettiği "sen kimsin de bana emir veriyorsun", "1992 tertipler var iken sen bana emir veremezsin", "sen kimsin ki" ve "lan" şeklindeki sözleri TCK'nun 29. maddesi kapsamında haksız tahrik kabul edilerek azami oranda indirim yapılmış ise de; maktulden sanığa yönelen ve iteklemeden ibaret olan haksız tahrik oluşturan eylem nedeniyle TCK'nun 29. maddesi gereğince asgari oranda indirim yapılarak ceza tayin edilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde azami oranda haksız tahrik indirimi yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

2-Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak sanık hakkında TCK’nın 53.maddesinin uygulanmaması,

Yasaya aykırı, Askeri Savcının ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1051, Karar No: 2008/2448, Tarih: 28.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/1051 E.  ,  2008/2448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Heyetçe incelenmesine gerek görülen dava konusu taşınmaz aleyhine 7-8-9-10-11-12 parseller lehine konulan kanal irtifak hakkının dayanağı belgelerin ve yararına irtifak tesis edilen tarafların tapu kaydının merciinden getirtilerek evrak arasına konulduktan sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18681, Karar No: 2010/18292, Tarih: 03.11.2010

**4. Ceza Dairesi         2010/18681 E.  ,  2010/18292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

LPG otogaz istasyonunun ruhsatsız olarak faaliyet göstermesi nedeniyle ... görevlilerince mühürlendikten sonra sanık tarafından mührün bozulması eyleminde İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığının suçtan zarar görmesine karşın mahkeme tarafından "suçtan doğrudan doğruya zarar görmediğinden " söz edilerek katılma kararının kaldırılması,

Yasaya aykırı ve yakınan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 03.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5790, Karar No: 2024/7572, Tarih: 24.10.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/5790 E.  ,  2024/7572 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1655 Esas, 2023/1354 Karar

HÜKÜM : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/189 E., 2022/210 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili Müflis ... Katılım Bankası hakkında 01.01.2013 ile 03.02.2015 döneminde gerçekleştirilen sermaye piyasası aracı ve yatırım hizmetleri hakkında 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu (6362 sayılı Kanun) ile ilgili mevzuat gereğince Sermaye Piyasası Kurumu (SPK) tarafından yapılan inceleme ile 15.12.2017 tarih ve XXIV-14/5-5, XXV-/29-6 sayılı denetleme raporunda, borçlunun 30.07.2013 tarihinde 333.325 adet payı 1 TL nominal bedel yerine 1,6588 TL bedel üzerinden müvekkiline satılmış olduğunun tespit edildiğini, işbu satış sebebiyle müvekkilinin 219.601,00 TL zarara uğratıldığı yönündeki SPK raporuna istinaden borçlu aleyhine icra takibi başlatıldığı ancak borçlu tarafından haksız olarak bu takibe itiraz ettiğini belirterek borçlu tarafından yapılan itirazın iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın zamanaşımına uğradığını, davanın en geç 23.06.2016 tarihine kadar açılması gerektiğini, Sermaye Piyasası Kurulu tarafından açılan davanın 4. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/461 E. sayılı dosyasında açtığı davanın derdest olduğunu, davacının davayı açmada yetkisinin bulunmadığını ayrıca SPK tarafından açılan dava nedeniyle derdestliğin söz konusu olduğunu, davacı tarafından davalıya ödeme talebinin iletilmediğini, ödeme isteminden icra takibi ile haberdar olduklarını, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, 6362 sayılı Kanun'un 94 üncü madde hükmünde açıkça ifade edildiği üzere, aynı kanunun 21 inci maddesi kapsamında tespit edilen hukuka aykırılıklar ile ilgili dava açma yetkisinin SPK'ya ait olduğu, kanun koyucunun, halka açık şirketlerde bu davayı açma hakkını açıkça SPK'ya verdiği, bu nedenle müsnet davada, 6362 sayılı Kanun'un 94 üncü maddesi uyarınca davacı müflis bankanın davalıdan dava konusu bedeli isteme yetkisi bulunmadığı, dava takip yetkisi münhasıran Sermaye Piyasası Kurulu'na ait olduğundan müsnet davanın, davacı ... Katılım Bankası A.Ş.'nin dava takip yetkisine sahip olmaması nedeniyle usulden reddine karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı, mahkemece davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ İNCELEMESİ

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı bankanın zararının tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 67 nci maddesi, 6362 sayılı Kanun'un 21 inci ve 94 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372 nci maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, davacı harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına, 24.10.2024 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6333, Karar No: 2009/15328, Tarih: 12.10.2009

**10. Hukuk Dairesi         2008/6333 E.  ,  2009/15328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :

Davacı, davalıya fuzulen ödenen aylıklar nedeniyle Kurum zararı olan 3.049.50 TL'nin tahsiline ve alacak bakiyesi 207.06 TL'ye 31.05.2004'ten itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıdan alınmasına, 12/10/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1996, Karar No: 2022/21, Tarih: 10.01.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/1996 E.  ,  2022/21 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, hükümlerin içeriği itibarıyla sanık müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, duruşmasız yapılan değerlendirmede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekili ile sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığın isnat edilen tehdit suçunun 5237 sayılı TCK'nın 106/1 maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve beraat eden sanığın mahkeme sorgusunun yapıldığı 07.11.2013 ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca

BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında bu suçtan görülen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 10 .01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15550, Karar No: 2020/4853, Tarih: 04.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/15550 E.  ,  2020/4853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının Ağustos 2010 davalı sitede kapıcı olarak çalışmaya başladığını, iş akdini 15/08/2013 tarihinde haklı nedenle feshettiğini, çalışmalarının sabah 07.30'da başlayıp servis ve temizlik işlerini yaptığını, bahçe işleri, bina içi temizlik ve diğer işlerle ilgilenmesinin ardından akşam tekrar 20.00-21.00 saatleri arasında çöp topladığını, iddia ederek; kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının kendi isteği ile işten ayrılmış olmasına rağmen kıdem tazminatının ödendiğini, tüm haklarını aldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, kapıcı olarak çalıştığı davalı işyerinde (sitede) hafta tatillerinde de çalıştığını, karşılığı ücretinin ödenmediğini iddia ederek hafta tatili ücret alacağı talebinde bulunmuştur.

Davalı, davacının haftada 6 gün çalıştığını, hafta tatili iznini kullandığını savunmuştur.

Hafta tatillerinde çalışma iddiası bakımından ispat külfeti üzerinde olan davacı iki tanık göstermiş, tanıklarından Mehmet, Cumartesi akşamı çöpü aldıktan sonra Pazar akşamı tekrar çöp alma saatine kadar davacının çalışmadığını, istirahat ettiğini açıklamış, mahallede market işletmecisi olduğu anlaşılan diğer tanık ise bu hususta son derece muğlâk ifadelerde bulunmuştur.

Davalı tanıkları ise davacının haftada 6 gün çalıştığını, 1 gün istirahat ettiğini beyan etmişlerdir. Davacı tanığı Mehmet’in beyanına göre de davacının 24 saat dinlendiği gözetildiğinde, hafta tatillerinde çalıştığı iddiasının usulünce ispat edilemediği değerlendirilerek buna yönelik talebin reddi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 04.06.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.