muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14772, Karar No: 2014/4376, Tarih: 07.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/14772 E.  ,  2014/4376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 35. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 29/02/2012

NUMARASI : 2011/158-2012/37

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 35. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/02/2012 tarih ve 2011/158-2012/37 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 07.03.2014 günü tebligata rağmen gelen olmadığı yoklama ile anlaşıldı, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin uluslararası nakliye işiyle uğraştığını, davalıya ait emtiaların taşındığını, aralarında taşıma ilişkisi dolayısıyla cari hesap ilişkisi bulunduğunu, düzenlenen fatura bedellerinin ödenmediğini, yapılan takibe haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptalini, icra inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacının taşıma hizmeti verdiği, navlun bedelinin ödenmediği, takipten ve davadan sonra ödenen miktarların 818 Sayılı BK'nın 84. maddesi uyarınca icra müdürlüğünce mahsubunun yapılacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne, itirazın iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, navlun alacağından kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece davalının taşıma bedelini ödemediği, takipten sonra yapılan ödemenin 818 Sayılı BK'nın 84. maddesi uyarınca icra müdürlüğünce mahsubunun yapılacağı gerekçesiyle, davanın kabulüne, itirazın iptaline, icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmiştir. Uyuşmazlık, icra takibinden sonra ancak itirazın iptali davası açılmadan önce yapılmış olan ödemeler nedeniyle davacı tarafın dava açmakta hukuki yararının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır. Henüz alacaklı tarafından itirazın iptali davasının açılmadığı dönemde, borçlunun itiraza konu borcu kısmen veya tamamen ödemesi mümkündür, bunu engelleyen herhangi bir yasa maddesi bulunmamaktadır. Takibe konu borcun kısmen ödendiği durumlarda ödenmeyen borç tutarına yönelik itirazın iptali davasında, itirazdan sonra ödenmiş olan miktar bakımından itirazın iptalinin istenilmesinde hukuki yararın mevcut olmayacağı kuşkusuzdur. Sonuç itibariyle, icra takibinden sonra ve itirazın iptali davası açılmadan önce borçlu tarafından ödeme yapılması halinde, yapılan bu ödeme düşüldükten sonra kalan miktar üzerinden dava açılması gerekir. Yani, takipten sonra, ancak davadan önce yapılmış olan ödemeler yönünden dava açılmasında, davacı tarafın hukuki yararı bulunmamaktadır.(HGK'nın 19.10.2011 gün ve 2011/532-640 E.K. Sayılı ilamı)

Somut olayda, davacı taraf navlun alacağından dolayı 18.09.2009 tarihinde icra takibinde bulunmuş, davalı tarafından 10.11.2009 ve 23.11.2009 tarihlerinde toplam 14.800 TL ödeme yapılmış, 24.05.2010 tarihinde ise itirazın iptali davası açılmıştır.

Bu itibarla, mahkemece yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda davalının icra takibinden sonra, ancak davadan önce yapmış olduğu ödemelerin 818 Sayılı BK'nın 84. maddesi uyarınca ne miktar bakımından hukuki yararın bulunduğu tartışılıp, değerlendirilerek, neticesine göre bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin yargılama gideri, vekalet ücreti ve icra inkar tazminatına ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8377, Karar No: 2017/3185, Tarih: 08.06.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/8377 E.  ,  2017/3185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksu kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dolayı 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 6, 43/1, 62. maddelerinin tatbiki neticesinde 9 yıl 9 ay 23 gün yerine 9 yıl 11 ay 23 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında TCK'nın 62. maddesinin uygulanması ile ilgili paragrafta bulunan "9 yıl 11 ay 23 gün" ibaresinin çıkartılarak yerine "9 yıl 9 ay 23 gün" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

İlk olarak suça sürüklenen çocuğun, mağdureyi onbeş yaşından küçük olduğu 2009 yılının Nisan ya da Mayıs ayında kendi evine götürüp cinsel ilişkiye girdiği, daha sonraki ilişkilerinin ise suça sürüklenen çocuğun mağdurenin evine gittiği zamanlarda olduğu, son olarak ise mağdurenin onbeş yaşını bitirdikten sonraki bir dönemde kendi iradesiyle suça sürüklenen çocukla beraber Karasu ilçesine gidip burada kaldıkları pansiyonda ilişkiye girdiklerinin kabul edilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 109/1, 3-f, 5. maddeleri ile belirlenen cezanın koşulları oluşmadığı halde aynı Kanunun 43/1. maddesi ile arttırılması neticesinde cezanın fazla belirlenmesi

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6584, Karar No: 2010/5193, Tarih: 28.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6584 E.  ,  2010/5193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında “Uluslararası Data Kanallarına Ait Kira Sözleşmesi” yapıldığını, davalının sözleşmeye aykırı olarak 3.şahıslara data kanalını kullandırdığının anlaşılması üzerine devrenin iptal edildiğini ileri sürerek 22.769.563.167.-TL.zararın ve 210.580.000.-TL.tespit masrafının 01 Temmuz 2003 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davalının kendisine kiralanan data hattı üzerinden sözleşmeye aykırı olarak 3.kişilerin konuşma yapmasına izin verdiği, gerçek zararın miktarını tespitinin mümkün olmadığı, B.K.nun 42.maddesi gereğince halin mutad cereyanının ve zarar gören tarafın yaptığı tedbirler nazara alınarak adalete uygun bir tazminata hükmedilebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 15.000.-YTL.alacağa dava tarihinden itibaren değişken oranda avans faizi yürütülerek davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 275.maddesine göre mahkeme, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verebilir. HUMK.nun 286.maddesine göre de hakim, bilirkişi görüşü ile bağlı olmamakla beraber bu tür hallerde hakimin bilirkişi yerine geçerek olayı çözmesi usule uygun düşmez. Nitekim somut olayda da alacak tutarlarının ve sorumluluklarının saptanması için dosya üzerinde bilirkişi incelemeleri yaptırılmış, iki ayrı bilirkişiden rapor alınmıştır. Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözülemeyecek bir konuda mahkemenin bilirkişi raporlarının aksine karar vermesi yerinde olmayıp, raporlar arasında da çelişki bulunduğundan, bu yöne ilişkin itirazlar da gözetilerek çelişkinin giderilmesi bakımından üçlü bilirkişi heyetinden ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınıp, uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 28.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22611, Karar No: 2010/3847, Tarih: 06.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/22611 E.  ,  2010/3847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’nın önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğünün bulunması nedeniyle, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanıkların özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanakları varken yalnızca gereksinimleri kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2-) 5237 sayılı TCY hükümleri uyarınca uygulama yapılmasına rağmen, sanıklar hakkında 647 sayılı Yasanın 4; sanık ... hakkında aynı yasanın 5 ve sanık ... hakkında 6. maddelerinin uygulanması suretiyle karma uygulama yapılması,

3-) Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı, ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, “müştereken ve müteselsilen” alınmasına karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

4-) Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; 8.2.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanık ...’ün hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanıkların kazanılmış haklarının korunmasına, 06.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1099, Karar No: 2017/2359, Tarih: 01.06.2017

**15. Hukuk Dairesi         2016/1099 E.  ,  2017/2359 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki dahili davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin iadesi ve tazminat talebinden ibarettir. Davacı iş sahibi davalı ise yüklenicidir.

Davacı vekili; müvekkilinin Amasra ilçesinde balıkçılık yaptığını, dükkanında balıkların muhafazası için davalı ...'na buzdolabı siparişi verdiğini, ancak yapılan siparişe göre buzdolabının imal edilerek teslim edilmediğini, müteaddit defalar davalının eksiklikleri gidermesi için arandığını ancak yerine getirilmediğini, dolabın yeterli düzeyde soğutmadığı için balıkların bozulduğunu ve müvekkilinin maddi kaybının olduğunu ileri sürerek, sözleşme gereği davalıya vermiş olduğu 7.550,00 TL peşin para ile uğramış olduğu 7.450,00 TL maddi kayıp olmak üzere toplam 15.000,00 TL'nin sözleşme tarihi olan 18/08/2006 tarihinden itibaren işleyecek %28 faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, davalı ... davaya cevap vermemiş, dahili davalı ... vekili cevap dilekçesinde; müvekkili hakkında usulüne uygun olarak bir dava açılmadan davaya dahil edilmesinin mümkün olmadığını, kaldı ki davanın yetkili mahkemede açılmadığını, yetkili mahkemenin vekil edenin ikametgah mahkemesi olan ... olduğunu, bahsi geçen buzdolabının çalışır vaziyette davacının adresinde teslim ve monte edildiğini, montaj masrafı alınmadığını, davanın kötü niyetle açıldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuş. Mahkemece yapılan yargılama sonucu davalı yönünden davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle reddine, dahili davalı yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, verilen karar dahili davalı tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava, 1086 sayılı HUMK hükümlerinin yürürlükte olduğu 17.04.2007 tarihinde açılmış ve bu kanun yürürlükte iken 04.02.2008 tarihinde yapılan tebligat ile ... açılmış olan davaya dahil edilmek suretiyle davaya devam olunup bu davalı aleyhine hüküm kurulmuştur.

Mahkemenin taraflar arasında dava konusu hakkın esası hakkında bir karar verebilmesi için, bu kişilerin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatlarına sahip olmaları

Dava, 1086 sayılı HUMK hükümlerinin yürürlükte olduğu 17.04.2007 tarihinde açılmış ve bu kanun yürürlükte iken 04.02.2008 tarihinde yapılan tebligat ile ... açılmış olan davaya dahil edilmek suretiyle davaya devam olunup bu davalı aleyhine hüküm kurulmuştur.

Mahkemenin taraflar arasında dava konusu hakkın esası hakkında bir karar verebilmesi için, bu kişilerin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatlarına sahip olmaları

gerekir. Bir davada taraf olarak gösterilen kişiler, taraf ve dava ehliyetine ve davayı takip yetkisine sahip olsalar bile, taraflardan birinin o davada gerçekten davacı ve davalı sıfatı yoksa, davanın esası hakkında bir karar verilemez; dava, sıfat yokluğundan (husumetten) reddedilir. Taraf sıfatı usul hukuku sorunu olmayıp, dava konusu sübjektif hakkın özüne ilişkin bir maddi hukuk sorunu olduğundan; taraf sıfatının yokluğu, davada taraf olarak gözüken kişiler arasında dava konusu hakkın doğumuna engel teşkil etmekle def'i değil, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülmesi mümkün ve mahkemece de kendiliğinden nazara alınması zorunlu bir itiraz niteliğindedir.

Nitekim aynı ilkeler, Hukuk Genel Kurulu’nun 23.06.2004 gün ve E:2004/4-371, K:2004/375; 18.04.2007 gün ve E:2007/5-233, K:2007/221; 04.03.2009 gün ve E:2009/10-34, K:2009/104; 04.11.2009 gün ve E:2009/2-402, K:2009/484; 22.12.2010 gün ve E:2010/19-638, K:2010/694,ve 07.11.2012 tarih, E :2012/2-181,K:2012/755 sayılı kararlarında da benimsenmiştir.

Öte yandan, bir davada verilen hüküm, yalnız o davanın tarafları bakımından kesin hüküm teşkil eder (Mülga 1086 sayılı HUMK m. 237; 6100 sayılı HMK m. 303). Bir davanın taraflarının kimler olduğu ise, davacı tarafından dava dilekçesinde gösterilir (Mülga 1086 sayılı HUMK m. 179; 6100 sayılı HMK m. 119). Bir başka deyişle talepte bulunan kimsenin, taraf olarak gösterdiği kişi usul hukuku yönünden taraf olup, eylemli olarak dava edilen, taraf sayılmıştır. Bu kişinin gerçekten o davada taraf ehliyetine sahip olup olmadığı da, davanın görülmesi sırasında belirlenecektir.

Nihayet, ilke olarak mecburi dava arkadaşlığı veya yasaların öngördüğü (Örneğin; 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu m.14/5, 3402 sayılı Kadastro Kanunu 29. maddesi gibi) istisnai haller dışında kendisine husumet yöneltilen kişinin dışında (ve bu arada 04.05.1978 gün ve 4/5 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ölü kişinin mirasçılarına) ve bir başkasına dahili dava veya müdahil-davalı ve benzeri tanımlamalarla taraf sıfatı verilemez. Davacı taraf istese ve masrafını da vererek dava dilekçesinde davalı olarak hiç gösterilmeyen kişiye davetiye tebliğ edilse, mahkemece ara kararı veya eylemli olarak dahili davalı veya benzeri tanımlamalarla duruşmalara kabulüne karar verilse bile, anılan kişinin usulü dairesinde davada taraf sıfatını kazandığı kabul edilemez.

Yukarıda belirtildiği üzere, ilke olarak dava dilekçesinde davalı olarak gösterilmeyen bir kişinin sonradan herhangi bir şekilde dahili davalı veya benzeri tanımlamalarla davaya katılmaları veya davada yer almaları usulen mümkün olmadığı gibi, bu şekilde davada eylemli olarak yer alan kişilerin de davada taraf sıfatını kazanamayacaklarından, dahili davalı ... 'ın dava dosyasına dilekçe sunarak cevap vermesi, duruşmalara katılması ve mahkemece de bu durumun kabul edilmesi halinde bile, davalı olarak taraf sıfatını kazanamaz.

Öyleyse, davalı ... taraf gösterilerek açılmış bir dava bulunmadığından işin esası ile ilgili yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

O halde mahkemece yapılacak iş; mahkemece; davacıya ... hakkında dava açması için uygun bir süre verilip, verilen süre içerisinde dava açılması halinde davaların

birleştirildikten sonra oluşacak kanaat çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün dahili davalı ... yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden dahili davalı ...'a geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 01.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1350, Karar No: 2013/23517, Tarih: 05.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/1350 E.  ,  2013/23517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Gümrük idaresi vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanığın temyizine yönelik yapılan incelemeye gelince;

Suç tarihine göre, sanığın eylemi 5607 sayılı Yasa'nın 3/5. maddesinde öngörülen kaçakçılık suçunu ve sigaraların bandrolsüz olmaları nedeniyle aynı zamanda 5762 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi uyarınca sanığın 4733 sayılı yasanın 03.04.2008 gün ve 5752 sayılı kanunun 3. maddesiyle değişik 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükle bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının dilekçe yazım ücretine ilişkin bendin hükümden çıkarılması ile sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükle bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının dilekçe yazım ücretine ilişkin bendin hükümden çıkarılması ile sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.12.2013 günü oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri ya da taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul, damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul, hologram vs. konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle mahkemece verilen karar doğrudur. Ancak;

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22.07.2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bozulması yerine çoğunluğun verdiği tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.