muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7771, Karar No: 2010/2210, Tarih: 18.03.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/7771 E.  ,  2010/2210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 103 ada 17 parsel sayılı 5290,52 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenleri ile davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde, taşınmazın miras bırakan babası ...’ten intikal ettiği iddiasına dayanarak tüm mirasçılar adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile ... mirasçıları adına elbirliği ile mülkiyet halinde tesciline, taşınmaz üzerinde bulunan ahşap ev ve 2 adet samanlığın davalıya ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 18.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16779, Karar No: 2022/16968, Tarih: 05.07.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/16779 E.  ,  2022/16968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununun bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kişilerin huzur ve sükununu bozma suçu ile korunan hukuki yarar kişi özgürlüğünün korunması ve bireyin, psikolojik ve ruhsal bakımdan rahatsız edilmemesi ve yaşamını sağlıklı bir şekilde sürdürmesi olarak tanımlanmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, kanun metninde yazılı bulunan telefon etme, gürültü yapma yada aynı maksatla, hukuka aykırı bir davranışta bulunulması eylemlerini bir kez yapmasının yeterli olmadığı, eylemlerin ısrarla tekrarlanması süreklilik arz etmesi ve sırf kişilerin huzur ve sükununu bozma saiki ile işlenmesi gerekmektedir. Somut olayda, katılanın kızının arabasının sileceklerine “Selçuk Bey’e saygılar” yazılı bırakılan mesaj dışında başka bir mesaj gönderildiğine dair bir delil bulunmaması karşısında, TCK'nın 123. maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun sırf huzur ve sükunu bozma saikinin ve ısrar öğesinin ne şekilde oluştuğu yöntemince açıklanmadan yetersiz gerekçeyle sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı sanık ...’ın temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 05/07/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20530, Karar No: 2015/5430, Tarih: 14.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/20530 E.  ,  2015/5430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. ..'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-K A R A R-

Dava ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; 930 ada 12 parsel sayılı taşınmazın arsa cinsi ile tarafların ortak mirasbırakanı ... adına kayıtlı olup, taşınmaz üzerindeki 3 katlı binanın üst katında bizzat oturmak, kalan iki katının ise fırın olarak kiraya verilmek suretiyle davalı tarafından tasarruf edildiği ileri sürülerek mesken olarak kullanılan bölüm bakımından ecrimisil ; fırın olarak kiraya verilen yer bakımından kira alacağı talebinde bulunulmuş, başta talep edilen 10.000 TL lik toplam alacak miktarı ıslah ile 24.902 TL ye artırılmıştır.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar, 3. Hukuk Dairesince, fırın olarak kullanılan bölümlerin davacı dahil tüm paydaşlar tarafından kiraya verildiğinin anlaşıldığı, kira bedelinin sadece davalı paydaş tarafından tahsil edildiği ileri sürülerek eldeki davanın açıldığı, hukuksal semere elde edilen yerler bakımından intifadan men şartının aranmayacağı, delillerin değerlendirilmesi ve sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerektiği hususlarına değinilerek bozulmuştur.

Hemen belirtilmelidir ki, dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle bozma nedeni yapılmayan davalı tarafından kullanılan bölüm bakımından ihtarnamenin tebliğ tarihi olan 28.02.2009 itibariyle ecrimisile hükmedilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davalı vekilin buna ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalı vekilinin fırın olarak kullanılan yer bakımından temyiz itirazlarına gelince; davadaki talep vekaletsiz işgörme nedeniyle kira alacağına dayalı olup 10 yıllık zamanaşımı süresine tabi olacağı kuşkusuzdur. Ne var ki, mahkemece alacak miktarı son 5 yıl için hesaplanmış, mahkemenin bu şekildeki kabulü davacı tarafından temyiz edilmemiştir. Bu durumda davalı lehine usulü kazanılmış hak oluşmuştur. Ancak mahkemece hüküm altına alınan ve son 5 yıla ilişkin 20.590 TL nin ne şekilde hesaplandığı da anlaşılamamaktadır.

Hal böyle olunca; 23.02.2010 – 23.02.2005 dönemine ilişkin olarak dava konusu yapılan fırın yönünden davacının payına isabet eden kira alacağı hesaplatılıp, bu miktarın hüküm altına alınması gerekirken, ne şekilde hesaplandığı anlaşılamayan miktarın hüküm altına alınmış olması doğru değildir.

Hal böyle olunca; 23.02.2010 – 23.02.2005 dönemine ilişkin olarak dava konusu yapılan fırın yönünden davacının payına isabet eden kira alacağı hesaplatılıp, bu miktarın hüküm altına alınması gerekirken, ne şekilde hesaplandığı anlaşılamayan miktarın hüküm altına alınmış olması doğru değildir.

Davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/334, Karar No: 2020/2025, Tarih: 12.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/334 E.  ,  2020/2025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı T.C.... vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Gerekçeli kararda ıslah tarihinin 29/06/2015 yerine 04/11/2019 olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

2- Anayasa’nın 138 ve 141. maddeleri uyarınca Hakimler, Anayasaya, kanuna ve hukuka uygun olarak vicdanı kanaatlerine göre hüküm verirler ve bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır. Bu gerekçede hukukî esaslara ve kurallara dayanmalı, nedenleri açıklanmalıdır.

Diğer taraftan 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK.’un 27. maddesinde hukukî dinlenilme hakkı kurala bağlanmıştır. Hukukî dinlenilme hakkı, Anayasanın 36 ncı maddesinde ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6 ncı maddesinde düzenlenen adil yargılanma hakkının en önemli unsurudur. Hukuki Dinlenilme Hakkı” gereğince davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, bu hakkın yargılama ile ilgili olarak bilgi sahibi olunmasını, açıklama ve ispat hakkını, mahkemenin, açıklamaları dikkate alarak değerlendirmesini ve kararların somut ve açık olarak gerekçelendirilmesini içermektedir. Mahkemeler, kararlarını somut ve açık bir şekilde gerekçelendirmek zorundadırlar. Eksik, şeklî ve görünüşte gerekçe yazılması adil yargılanma hakkının (hukukî dinlenilme hakkının), ihlâlidir.

HMK.’un 297. maddesinde de, verilecek hükümde tarafların iddia ve savunmalarının özetinin, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususların, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delillerin, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesinin, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukukî sebeplerin yer alması gerektiği açıkça vurgulanmıştır.

Kararın gerekçesinde maddi olay saptanmalı, hukuki niteliği ve uygulanacak hukuki kurallar belirlenmeli, bu konuda gerekli inceleme ve delillerden söz edilmeli, hukuk kuralları somut olaya uygulanmalı ve sonunda hüküm kurulmalıdır. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır.

Somut uyuşmazlıkta, mahkeme kararında gerekçe olarak yazılan kısmın bilirkişi raporunun kötü bir kopyası ile oluşturulduğu görülmüştür.

Kopyalanarak oluşturulan örneğin "... DÖNEMİNİ KAPSA VAN... ", " ....otsun ya da oimasın, kıdem tazminatı açısından önceki işverenin devir tarihindeki ücret ve kendi dönemi tte sınırlı sorumtutuğu, son olr İşverenin İse ftim dönemden..." gibi gerekçedeki kopyalama sırasında oluşan yazım bozuklukları dahi düzeltilmemiştir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkeme kararında gerekçe olarak yazılan kısmın bilirkişi raporunun kötü bir kopyası ile oluşturulduğu görülmüştür.

Kopyalanarak oluşturulan örneğin "... DÖNEMİNİ KAPSA VAN... ", " ....otsun ya da oimasın, kıdem tazminatı açısından önceki işverenin devir tarihindeki ücret ve kendi dönemi tte sınırlı sorumtutuğu, son olr İşverenin İse ftim dönemden..." gibi gerekçedeki kopyalama sırasında oluşan yazım bozuklukları dahi düzeltilmemiştir.

" Sonuç olarak: davacıya fazla çalışma alacağı talebi hariç, belirlenebilir nitelikte olan kıdem ve ihbar tazminatlarını belirlemesi ve gerekli harçları yatırması için kesin süre verilmesi gerektiği kanısındayız. "

" Ödenen ücret ve eklerini aldığına ve bordro dışı ödeme uygulaması olmadığına göre fazla çalışma yapmış ise bunun karşılığının ödendiği kanaatindeyiz. " gibi bilirkişinin kanaatleri yazılmış,

Gerekçe "....dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanması gerektiği, " denilerek bitirilmiştir.

Yukarıda açıklandığı üzere mahkeme kararının yazım şeklinden, kararda mahkemenin hiç bir hukuki görüşünün olmadığı, Mahkemece Anayasa' nın ve HMK. nın amaçladığı anlamda, anlaşılır, dosyaya özgü ve gerekçeli bir karar oluşturulmadığı anlaşılmıştır.

Bu şekilde oluşturulan karar sonuç itibariyle doğru olsa dahi, yazım şekli taraflardaki adalet duygusunu zedeleyecek niteliktedir.

Netice itibariyle, yazım şekli ve içeriği itibarı ile hukukî güven ilkesini zedeler ve adil yargılanma hakkını ihlal eder nitelikteki gerekçesiz olan kararın salt bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de;

Mahkemece ihbar tazminatı ve bayram tatili ücret alacağına hükmedilirken hükümde dava ve ıslah tarihinin açıkça yazılmamasının,

Mahkemece davada birden fazla davalı olmasına rağmen hüküm altına alınan harç, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden “davalılardan” yerine “davalıdan” tahsiline şeklinde hüküm kurulmasının,

Hüküm altına alınan alacakların net mi, yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK. nun 297/2. maddesine aykırı olduğunun ve bu durumun infazda tereddüde yol açacağının gözetilmemesi de isabetsizdir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13766, Karar No: 2006/16550, Tarih: 28.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13766 E.  ,  2006/16550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bergama Tereke Mahkemesi (Sulh)

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada Bergama Tereke ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, ...'ın ... Mahallesi 104. Sk. 9/1 ...-... adresindeki yaşadığı evinde öldüğü anlaşılmakla yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13987, Karar No: 2007/14205, Tarih: 15.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/13987 E.  ,  2007/14205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.6.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.01.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında ... evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek ... yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 15.11.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/554, Karar No: 2020/1822, Tarih: 01.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/554 E.  ,  2020/1822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kooperatifin feshi ve tasfiyesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı kooperatif adresinde yapılan inceleme sonucu düzenlenen 23.10.2014 tarihli rapora göre davalı kooperatifin kiraladığı bir balıkçı barınağı bulunmadığını, kooperatif ana sözleşmesinde bulunan amaç ve çalışma konularında faaliyet gösterdiğini belgeleyen evrakların müvekkiline ibraz edilmediğini, haklarında ihraç kararı verilen ortaklara çıkarma kararının tebliğ edilmek üzere notere verildiğine dair evraklara rastlanmadığını, bir kısım ortakların kooperatif ortaklığından istifa ettikleri yönünde ortaklar defterine karar alındığı ancak dilekçelerin bulunmadığını, müdürlüğe ibraz edilmediğini, özlük dosyasında ortaklara ait belgelerin eksik olduğunu, davalının Kooperatifler Kanunu'na göre dağılma sebeplerinin oluştuğunu, davalı kooperatifin amacına ulaşma imkanının bulunmadığını ileri sürerek davalı kooperatifin feshine karar verilmesini ve tasfiye işlemleri için tasfiye heyeti atanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kooperatifin 44 ortağının bulunduğunu ve ortakların teknelerini Fenerbahçe marinada barındırarak balık satışlarını yaptıklarını, kooperatif kayıtlarında eksik husus olmadığını, 2015 yılı genel kurul toplantısının bakanlık temsilcilerinin katılımıyla yapıldığını ve kooperatifin faaliyet göstermeye devam ettiğini savunarak haksız ve mesnetsiz nedenlerle açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; kooperatifin faaliyetine devam ederek satış yaptığı, gelirlerini defterlerine kaydettiği, gerek dava öncesinde ve gerekse yargılama devam ederken genel kurul toplantılarını yaptığı, ortakların kooperatifin devamı yönünde irade gösterdikleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından 28.12.2016 tarihli ilamla istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi uyarınca davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 01.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.