muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/773, Karar No: 2012/2313, Tarih: 21.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/773 E.  ,  2012/2313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 10.07.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil veya tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; 20.000 TL tazminatın davalı ...'dan alınmasına dair verilen 27.04.2010 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 14.06.2011 günü mürafaa icrasından sonra dosyada görülen eksiklik nedeniyle evrak mahalline iade edilmiştir. Anılan eksikliğin giderilmesinden sonra dosya tekrar Dairemize gönderilmiş olmakla, içerisindeki bütün kağıtlar inelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademedeki istek satış vaadine konu taşınmazın rayiç değerinin tahsili istemleriyle açılmıştır. Davacı ikinci kademedeki istemini 27.07.2009 tarihindeki ıslah dilekçesiyle 42.000,00 TL olarak belirlemiştir.

Davalı arsa sahiplerinden Halil ve Melahat, davanın reddini savunmuş, diğer davalılar davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, davacının ilk kademedeki istemi reddedilmiş yaptığı ödeme miktarı olan 20.000,00 TL’nin davalı yükleniciden tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, davalılar arasında biçimine uygun düzenlenmiş 27.03.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğu, bu sözleşme uyarınca çekişme konusu yapılan 2 sayılı parseldeki zeminde 6 numaralı depo niteliğindeki bağımsız bölümün yükleniciye bırakıldığı görülmektedir.

Davada dayanılan 17.12.2007 tarihli taşınmaz satış vaadi sözleşmesi aslında yüklenicinin davacıya yaptığı bir temlik işlemidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç göstermeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Bir bina yapım işinden maksat ise, yüklenicinin binayı sözleşmeye, fen ve amacına, imar kurallarına uygun meydana getirilmesi, ifa olarak da arsa sahibine arz etmesidir. Gerek yüklenici gerekse onun temlik işleminde bulunduğu üçüncü kişi bu koşullar varsa (eser reddi gerekmeyecek bir fiziki oranda tamamlanmışsa) arsa sahibinden sözleşmeye uygun davranmasını, yani bir kısım arsa payının kendilerine devrini isteyebilir.

Yerinde yapılan keşif sonucu bilirkişi 25.01.2010 tarihli raporunda, her kattaki tamamlanan fiziki seviyeyi ayrı ayrı hesaplamış, ortak alanlardaki eksik iş bedelini ise 33.750,00 TL olarak bulmuştur. Halbuki, eser bir bütün olduğundan, eserin ortak alanlar da dahil getirildiği ortalama fiziki seviyenin ortaya çıkarılması gereklidir.

Yerinde yapılan keşif sonucu bilirkişi 25.01.2010 tarihli raporunda, her kattaki tamamlanan fiziki seviyeyi ayrı ayrı hesaplamış, ortak alanlardaki eksik iş bedelini ise 33.750,00 TL olarak bulmuştur. Halbuki, eser bir bütün olduğundan, eserin ortak alanlar da dahil getirildiği ortalama fiziki seviyenin ortaya çıkarılması gereklidir.

Davacının mülkiyet aktarımı isteminin değerlendirilmesi için mahkemece yapılması gereken iş, eserin ortak alanlar da dahil getirildiği genel fiziki seviyeye bilirkişiye hesaplatmak, geldiği fiziki seviyeye göre davalı arsa sahibinin ifaya zorlanıp zorlanamayacağını veya kalan bir kısım eksik işler varsa bunların bedelinin davalı arsa sahibine ödenmesi koşuluyla arsa sahibinin ifaya zorlanıp zorlanamayacağını saptamak ve mülkiyet aktarımı istemi hakkında bundan sonra bir karar vermek olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırmaya dayalı karar, açıklanan nedenle bozulmalıdır.

Davacının parasal isteğine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı ile davalı arasında düzenlenen 17.12.2007 tarihli sözleşme geçerlidir. Bu sözleşmeyle, arsa sahibi ifaya zorlanamasa bile davacı sözleşmenin ademi ifası sebebiyle Borçlar Kanununun 96.maddesinden yararlanarak sözleşmenin diğer tarafı olan yükleniciden uğradığı zararın tazminini isteyebilir. Bu tazminatın nedeni, borçlunun (yüklenicinin) taahhüdünü ihlal etmesidir. Borçlunun taahhüdü genellikle bir akte dayanmaktadır. Onun için de istenen tazminata akti tazminat, borçlunun sorumluluğuna da akti sorumluluk denilmektedir. Buradaki zarar, bir kimsenin mal varlığında onun rızası dışında meydana gelen eksilmedir. Satış vaadi sözleşmelerinde, vaat borçlusu olan tarafın kusuru sebebiyle edimin yerine getirmemesinden ötürü vaat alacaklısına ödenmesi gereken zarar daima müspet zarardır. Çünkü borç yerine getirilmiş olsaydı, alacaklının mal varlığına borcun konusunu teşkil eden şey (somut olayda 6 numaralı depo) fiilen girmiş hem de satış vaadi alacaklısı (davacı) başka kazançlar elde etmiş olacaktı. Nitekim, somut uyuşmazlıkta bilirkişiler 6 numaralı bağımsız bölümün dava tarihindeki rayiç değerini (davacının müspet zararını) 42.000,00 TL olarak saptamıştır.

Mahkemece bütün bu yönler gözardı edilerek, davacının ilk kademedeki isteminin reddi halinde ödenmesi gereken tazminat 42.000,00 TL iken bunun 20.000,00 TL olarak hüküm altına alınması da doğru değildir.

Karar, bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 21.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20292, Karar No: 2014/28276, Tarih: 25.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20292 E.  ,  2014/28276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 21. İş Mahkemesi

Tarihi : 29.04.2014

No : 2014/47-2014/305

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13258, Karar No: 2021/21982, Tarih: 20.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/13258 E.  ,  2021/21982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2. ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 20/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19067, Karar No: 2013/21618, Tarih: 06.09.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/19067 E.  ,  2013/21618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasa Mahkemesi'nin temyiz harcına ilişkin 29.12.2011 gün ve 28157 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 20.10.2011 gün ve 2011/54-142 sayılı iptal kararının yürürlüğe girmemesi ve geçmişe etkili olmaması nedeniyle; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 13. maddesi ile 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun (1) sayılı Tarifesi'nin IV. bölümünde yapılan değişiklik gereğince, bu kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihinden sonra Yargıtay Ceza Dairelerine yapılacak temyiz başvurularında temyiz harcı alınması zorunludur.

Temyiz eden sanıklar ... ve ...’ten temyiz tarihi olan 23.11.2011 tarihi itibariyle tek bir temyiz harcı alındığı, harcın hangi sanık adına yatırıldığının belirtilmediği anlaşıldığından; mahkemece yedi gün içinde temyiz harcını ödemeleri, ödenmediği takdirde temyizden vazgeçmiş sayılacakları uyarısını taşıyan tebligat yapılması, ödendiği takdirde makbuzu da eklenerek Dairemize iadesi sağlanmak üzere dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına (TEVDİİNE), 06.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4306, Karar No: 2024/9182, Tarih: 21.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2024/4306 E.  ,  2024/9182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/1131 E., 2024/635 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, müsadere, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz istemi, müsadere talebine hasren, nakil aracı hakkında müsadere kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık ...'ın eşinin temyiz istemi, sanığın Irak'ta olması nedeniyle hak kaybına uğramaması için hükmü temyiz etmek istediğine ilişkindir.

3. Sanık ... müdafiin temyiz istemi, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyetine karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanık ...'nun sürücüsü olduğu, diğer sanık ...'ın ise yolcu olarak bulunduğu .... plaka sayılı aracın durumundan şüphelenilmesi üzerine güvenlik güçlerinin dur ihtarında bulunduğu, ihtara uymayan aracın takip sonucu durdurulmasına müteakip araçta Mardin Sulh Ceza Mahkemesinin 2013/1409 Değişik İş sayılı önleme araması kararına istinaden yapılan aramada suç ve suç unsuru olabilecek eşyaya rastlanmadığı ancak aracın belli bir süre boyunca karanlık alanda kalmasından şüphelenilerek, geliş istikâmetindeki toprak yol üzerinde yapılan incelemede, su tahliyesi amacıyla yapılan menfez içerisinde, üzeri otlarla kapatılmaya çalışılmış siyah poşetler içerisinde toplam 696 karton gümrük kaçağı sigara ele geçirilmiş olup, sanıkların 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Ele geçen gümrük kaçağı sigaralar hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının dosya arasına alındığı ve sigaraların gümrüklenmiş değerinin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "normal değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Sanıklar soruşturma aşamasındaki savunmalarında, ele geçen sigaraları satmak amacıyla satın aldıklarını kabul etmiş olmalarına karşın kovuşturma aşamasındaki savunmalarında üzerine atılı suçlamaları kabul etmediklerini beyan etmişlerdir.

Ele geçen gümrük kaçağı sigaralar hakkında düzenlenen kaçak eşyaya mahsus tespit varakasının dosya arasına alındığı ve sigaraların gümrüklenmiş değerinin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "normal değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Sanıklar soruşturma aşamasındaki savunmalarında, ele geçen sigaraları satmak amacıyla satın aldıklarını kabul etmiş olmalarına karşın kovuşturma aşamasındaki savunmalarında üzerine atılı suçlamaları kabul etmediklerini beyan etmişlerdir.

Her ne kadar sanıklar hakkında suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası ile 6545, 7242 ve 7423 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci, onuncu, yirmiikinci (10.12.2022 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3. maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek) fıkraları ile 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri ile sonucuna göre hüküm tesis edilmesi gerekmekte ise de, bu husus sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

A. Sanıklar Hakkındaki Mahkûmiyet Kararlarına Yönelik

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ...'ın eşi ile sanık ... müdafin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen aşağıda belirtilen husus dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

Suç tarihi itibarıyla suçtan zarar gören ve kamu davasına katılan kılınan Gümrük İdaresi olması karşında, gerekçeli karar başlığında Tarım ve Orman Bakanlığının da katılan olarak yazılması ve vekâlet ücreti kısmında da katılan ... İdaresi açıkça belirtilmeyerek, vekâlet ücretinin "katılan kuruma" verilmesinden bahsedilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması, isabetli bulunmamıştır.

B. Nakil Aracının İadesi Kararına Yönelik

Suç tarihi itibarıyla suçtan zarar gören ve kamu davasına katılan kılınan Gümrük İdaresi olması karşında, gerekçeli karar başlığında Tarım ve Orman Bakanlığının da katılan olarak yazılması ve vekâlet ücreti kısmında da katılan ... İdaresi açıkça belirtilmeyerek, vekâlet ücretinin "katılan kuruma" verilmesinden bahsedilmesi suretiyle çelişkiye neden olunması, isabetli bulunmamıştır.

B. Nakil Aracının İadesi Kararına Yönelik

Nakil aracının kayıtlı olduğu şirket ortağının 26.02.2014 tarihli talimat yolu ile alınan beyanında, aracı yaklaşık bir yıl kadar önce... isimli bir şahsa sattığını ancak devrini gerçekleştiremediğini beyan etmesi karşısında, adı geçen... isimli şahıs araştırılıp beyanı alınarak sonucuna göre nakil aracının iadesi ya da müsaderesine karar verilmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde aracın hakkaniyet gereği iadesine karar verilmiş olması hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Sanıklar Hakkındaki Mahkûmiyet Kararlarına Yönelik

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle sanık ...'ın eşi ile sanık ... müdafin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükümden vekâlet ücretine ilişkin bendinde yer alan "kurum" ibaresi çıkartılarak yerine "Gümrük İdaresi" yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Nakil Aracının İadesi Kararına Yönelik

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 21.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2709, Karar No: 2010/6590, Tarih: 08.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/2709 E.  ,  2010/6590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 28.12.2007 gün ve 2005/409 - 2007/484 sayılı kararı bozan Daire’nin 19.11.2009 gün ve 2008/5295 - 2009/12100 sayılı kararı aleyhinde davalı - karşı davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1994 yılından bu yana “...” markası ve unvanıyla mağazacılık ve alışveriş merkezi işletmeciliği yaptığını, bu tarihten itibaren de müvekkilinin markasının hemen tüm sınıflarda tescil edildiğini, ancak davalının 29 ve 30 ncu sınıflardaki “krema, kazein, laktoz, peyniraltı suyu tozu, pastörize süt, süt tozu, bal, turşu, ketçap, salça, konserve” emtialarını 16.09.1994 tarihinde adına tescil ettirmiş olduğundan bu emtialar ile ilgili tescil başvurusunun reddedildiğini, kamuoyu tarafından müvekkili şirkete aidiyeti her alanda genel kabul görmüş bu markanın üçüncü şahıslarca kullanılmasından müvekkilinin zarar göreceğini, ayrıca davaya konu markanın davalı tarafından kullanılmadığını ileri sürerek, davalı adına tescilli bulunan “...” markasının 556 sayılı KHK.nin 14 ncü maddesi uyarınca iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu markanın müvekkili tarafından halen kullanıldığını, davacının iddialarının doğru olmadığını savunarak, davanın reddini istemiş; açılan karşı davada ise davalı adına tescilli 13.12.1994 tarihli markanın daha önce müvekkili adına tescil edilmiş markanın ayırt edicilik karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabileceğini ileri sürerek, söz konusu markanın sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davacı-karşı davalı vekili karşı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, asıl ve karşı davaların reddine dair verilen karar, taraf vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizce karşı dava yönünden onanmış, asıl dava yönünden davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez davalı- karşı davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı - karşı davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı - karşı davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 08.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20782, Karar No: 2015/1092, Tarih: 09.02.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/20782 E.  ,  2015/1092 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

vekili Av....

2-...Hizmet Yönetim Temizlik ve Tic. A.Ş.

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Fabrikaları A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Fabrikaları A.Ş. vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Fabrikaları A.Ş.'ne yükletilmesine, 09/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4479, Karar No: 2025/513, Tarih: 21.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/4479 E.  ,  2025/513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/627 E., 2023/681 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekilleri, sanık müdafi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ereğli (Konya) Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2022/336 Esas, 2022/421 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 58/6-7, 53/1-2-3. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mükerirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 15.03.2023 tarihli ve 2023/627 Esas, 2023/681 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar ve katılan Kurum vekilleri ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca tekerrür, vekalet ücreti ve emanet eşyaları yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılanlar Rabia ve ... vekillerinin temyiz istemi özetle, cezanın yetersiz olduğuna, sanığın eyleminin eşe karşı ve canavarca hisle öldürme suçunu oluşturduğundan bahisle suç vasfına,

2.Sanık müdafiinin temyiz istemi özetle, eksik araştırmaya, mahkûmiyete yeter delil bulunmadığından beraat kararı verilmesi gerektiğine, suç vasfına,

ilişkindir.

III. GEREKÇE