muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/992, Karar No: 2007/1270, Tarih: 12.04.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/992 E.  ,  2007/1270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında temyize konu 347, 439, 865 ve 875 parsel sayılı 5712, 6250, 390 ve 18 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar irsen intikal, tapu kaydı, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ve davalılar adına tespit edilmiştir. İtirazı Kadastro Komisyonunda reddedilen davacı ..., tapu kaydı, hibe ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; çekişmeli parsellerin tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı ... mirasçıları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ... mirasçılarının yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddi ile 347 ve 439 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin hükmün ONANMASINA,

2- Davacılar ... mirasçıları vekilinin 865 ve 875 sayılı parsellere ilişkin temyizine gelince; mahkemece bu taşınmazların muris ...'tan çocukları ...,... ve ...'ya miras kaldığı, davacı tarafça bu parsellerin babası tarafından kendisine devredildiğinin ispatlanamadığı, davaya dayanak tuttuğu tapu kayıtlarının da bu taşınmazlara uymadığı nedeniyle davanın reddine karar verilmiş isede; mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Taşınmazların tarafların murisleri ...'tan kaldığı tartışmasızdır. Keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler davacının tutunduğu 10.7.1952 tarih 18 nolu tapu kaydının mevkii ve doğu, batı, kuzey sınırı ile çekişmeli 865 ve 875 sayılı parseller ile dava dışı 866, 867 ve 873 sayılı parselleri, birlikte kapsayacak şekilde uyduğunu bildirmiştir. Tapuda taşınmazın cinsi tarla olarak gösterilmiştir. Bir tapu kaydının taşınmaza uyduğunun kabulü için mevkii ve üç sınırının uyması yeterlidir. Taşınmazların üzerindeki ahşap ev, ahır ve samanlığın kim tarafından yapıldığı, zilyedinin kim olduğu araştırılmamıştır. Tapu kaydı kapsamında kaldığı bildirilen dava dışı 867 ve 874 nolu parseller ..., 866 nolu parsel ... mirasçıları davacı ve davalılar adına, 873 nolu parsel ise davacı ... ... adına senetsizden tesbit edilmiştir. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahallinde yeniden tarafsız, yaşlı, yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişiler ve tarafların yine aynı şekilde gösterdikleri tanıklar ve teknik bilirkişi marifetiyle keşif yapılmalı, davacının tutunduğu 10.7.1952 tarih 18 nolu tapu kaydı ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle birlikte

./..

2007/992-1270 S/2

./..

2007/992-1270 S/2

okunup bu kayıtdaki sınırlar özellikle batı ve güneydeki " ...'ten mahdumu ... 'ya geçen tarla" sınırları zeminde tek tek gösterilmeli, bilirkişilerce gösterilemeyen hudutların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazların geçmişte ne durumda bulunduğu, üzerindeki ahşap ev ahır ve samanlıkların kim tarafından ne zaman yapıldığı ve kimin zilyetliğinde bulunduğu sorulup saptanmalı, fen bilirkişiden keşfi izlemeye olanak veren kroki ve rapor alınmalı, toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar verilmelidir. Temyiz itirazlarının bu nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 12.4.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/1508, Karar No: 2015/10277, Tarih: 08.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/1508 E.  ,  2015/10277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kars 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/09/2014

NUMARASI : 2013/675-2014/750

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerle verilen kabul kararı hükmünün süresi içinde davalı sigorta vekili ve davalılar G. Ç. ve C. Ç. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, maddi hasarlı trafik kazası sonucu müvekkiline ait araçta meydana gelen 2.770,00 TL hasar bedeli ve 1.000,00 TL değer kaybı olmak üzere 3.770,00 TL'nin olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı R.. A.., kazadan 13 gün önce sigortalı aracın resmi satışla davalılardan G.. Ç..'e satıldığını bu nedenle kaza tarihinde yürürlükte poliçe olmadığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar G.. Ç.. ve C.. Ç.., davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile 2.770,00 TL'lik maddi zararın davalılar C.. Ç.. ve G.. Ç.. yönünden olay tarihi 29.07.2013 den itibaren davalı R.. A.. yönünden başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, 1.000,00 TL değer kaybının davalılar C.. Ç.. ve G.. Ç..'ten müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiştir. Davalılar .....Sigorta vekili ve G.. Ç.. ve C.. Ç.. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar G.. Ç.. ve C.. Ç..'in tüm temyiz itirazlarının davalı sigorta şirketi vekilinin ise

aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Kazaya neden olan aracın zorunlu mali sorumluluk trafik sigortacısı olan davalı R.. A...'nin, 2918 sayılı KTK.nun 99/1.maddesi ile Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi Genel Şartları`nın B.2-b.maddesi uyarınca rizikonun, bilgi ve belgeleri ile birlikte kendisine ihbar edildiği tarihten itibaren 8 iş günü içinde tazminatı ödeme yükümlülüğü bulunmakta olup bu sürenin sonunda ödememe halinde davalı yönünden temerrüt gerçekleşmektedir. Mahkemece anılan düzenleme uyarınca, davalı sigorta şirketine yapılmış bir ihbar bulunup bulunmadığı araştırılarak davadan önce temerrüde düştüğünün kanıtlanması halinde temerrüt tarihinden, aksi halde dava tarihinde temerrüde düştüğünün kabulü ile dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekir.

Mahkemece anılan düzenleme uyarınca bir araştırmaya girilmeksizin ve kararda temerrüt tarihin net olarak belirtilmeden karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece anılan düzenleme uyarınca bir araştırmaya girilmeksizin ve kararda temerrüt tarihin net olarak belirtilmeden karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar G.. Ç.. ve C.. Ç..'in tüm temyiz itirazlarının davalı R.. A.. vekilinin sair temyiz itirazlarının, reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı R.. A.. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı .... Sigorta AŞ'ye geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 192,53 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar G.. Ç.. ve C.. Ç..'den alınmasına 08/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17681, Karar No: 2013/6003, Tarih: 21.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/17681 E.  ,  2013/6003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram genel tatili, yıllık ücretli izin, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı taraf, davacının davalı işyerinde 05.01.2010-22.02.2011 iş sözleşmesinin son bir ay, yirmiiki günlük ücretinin ödenmemesi nedeniyle haklı olarak feshettiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı taraf, davaya cevap vermemiş, ancak bilirkişi raporunun ibrazından sonra vermiş olduğu dilekçesinde, davacının ücret alacağının ödendiğini belirterek bir kısım belgeler ibraz etmiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davacının kıdem tazminatı, ücret alacağı, fazla çalışma alacağı, ulusal bayram genel tatil ücret alacağı ve yıllık izin ücreti alacağının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Ücret alacağının ödenip ödenmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık vardır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 37. maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur. Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir. Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir. 4857 sayılı kanunun 32. maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten

sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu devlet bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Somut olayda, davalı vekili, Garanti Bankasına ait 11.03.2011 işlem tarihli, üzerinde şubat ayı maaşı yazılı olan 498,27 TL bedelli banka dekontu sunmuştur. Yine davalı taraf davacıya ait yıllık izin belgeleri, istirahat raporları ve kasa açığına ilişkin tutanakları ile imzalı ücret bordrolarını dosyaya ibraz etmiştir. Mahkemece bu belgelerin dosyada mevcut diğer deliller ile birlikte değerlendirilmesi ve gerekirse bilirkişiden ek rapor alınması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması hatalı olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 21.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11357, Karar No: 2021/2865, Tarih: 08.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11357 E.  ,  2021/2865 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

...

Dava, kurum işleminin iptali ve alacak istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereğince hâlen uygulanmakta olan, 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden nispi harca tabi davalarda verilen esasa ilişkin hükümlerin temyizi sırasında, nispi temyiz harcı peşin alınır. Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması hâlinde, Harçlar Kanunu’nun 32. maddesine göre müteakip işlemler yapılmaz. Karar veren Hâkim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi hâlde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği hâlde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Yukarıda sözü edilen yasa ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükümlerine aykırı olarak hükmü temyiz eden ... Temizlik San. Tic. Ltd. Şti.’den alınması gerekli harç ve giderlerin eksik tahsil edildiği anlaşıldığından; Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun anılan maddelerinde öngörülen prosedür işletildikten ve harçlar tamamlandıktan sonra veya harç tamamlanması için muhtıra çıkartıldıktan sonra harçların ödenmemesi halinde temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse red kararının davacı tarafa tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 08.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1278, Karar No: 2015/2626, Tarih: 23.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/1278 E.  ,  2015/2626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEPSUT SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/11/2014

NUMARASI : 2014/182-2014/293

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ............. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında doğum tarihinin düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan kardeşi İ...U... kayden malik olduğu 130 ada 119 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağında yanlış yazılan doğum tarihinin “29/08/1932” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, 130 ada 119 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespit tutanağının malik hanesindeki “Ali oğlu 1935 doğumlu İ...U... ”ın kaydının “Ali oğlu 29/08/1932 doğumlu İ...U... ” olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare temsilcisi temyiz etmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki; 22.07.2013 tarihli ve 2013/5150 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicili Tüzüğü'nün “Mülkiyet Hakkının Tescili” başlıklı 27. (18.05.1994 tarihli ve 94/5623 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Tapu Sicil Tüzüğü'nün 25.) maddesinde kütükte bulunması zorunlu bilgiler; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarası olarak belirlenmiştir. Görüldüğü gibi bunların arasında malikin doğum tarihi yer almamıştır. Dolayısıyla, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan nüfus bilgisinin ilavesi veya düzeltilmesi dava yoluyla istenemez.

Ne var ki; akit tablosu, dayanak tapu kaydı, kadastro tutanağı gibi belgelerde var olan çelişkiler veya hatalı yazımlar nedeniyle, idarece tapu maliklerinin tasarruf talepleri kabul edilmemektedir. Ancak, tapuda intikal işlemlerinin yaptırılabilmesi için "çoğun içinde az da vardır" kuralı gereğince bir tespit hükmü kurulması gerekeceği açıktır.

Hâl böyle olunca; davacının iddiaları doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak çekişmeye konu taşınmazların malikinin davacının mirasbırakanı olduğunun belirlenmesi halinde, tapu kayıt maliki ile davacının mirasbırakanının aynı şahıslar olduğunun tespiti şeklinde bir tespit kararı verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Kabule göre de; davada yasal hasım olarak yer alan Tapu Müdürlüğü’nün yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulması da isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25278, Karar No: 2013/23588, Tarih: 27.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/25278 E.  ,  2013/23588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Av....

İhbar Olunanlar: 1... Temizlik İnş.Taş. Dan.San.ve Tic.Ltd.Şti.

2-...Ltd.Şti.

3-... Dek.Tem.Ser.Hizm.Taah.San.Tic.Ltd.Şti.

4-Ö... Tem.Peyzaj Hiz.Tur.Bilg.Sağ.Y.Üretim

San.ve Tic.Ltd.Şti.

5...İnş.Tem.San.ve Ltd.Şti.

6-Arcan Sosyal Hizmetler Tem.İnş.Eğitim Tic.

Ltd.Şti.

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10947, Karar No: 2012/1468, Tarih: 06.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/10947 E.  ,  2012/1468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca rücuan tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26.maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca, Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:.../..., K:.../... sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirlerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı şekilde hüküm kurulması gerekir. Kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken ise, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiği, şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmadığı göz ardı edilmemelidir. Buna göre hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelir ve sosyal yardım zammı toplamının 3.035,45 TL olmasına, %90 kusur karşılığının 2.731,91 TL olması, ilk rücuda hükmedilen %50 ilk peşin değerli gelir ve sosyal yardım zammı karşılığı 1.517,73 TL'nin düşülmesi ile bakiye 1.214,18 TL'nin onay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken davanın tümüyle reddine karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; anılan aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden; karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 436. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının içeriğinin silinerek, yerine;

“1-Davanın kısmen kabulüne, 1.214,18 TL gelirin onay tarihi olan 25.02.1999 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacı Kuruma verilmesine,

2-492 sayılı Harçlar Yasasına göre 71,39 TL’nin davalılardan müteselsilen alınarak hazineye gelir kaydına,

SONUÇ:Hüküm fıkrasının içeriğinin silinerek, yerine;

“1-Davanın kısmen kabulüne, 1.214,18 TL gelirin onay tarihi olan 25.02.1999 tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacı Kuruma verilmesine,

2-492 sayılı Harçlar Yasasına göre 71,39 TL’nin davalılardan müteselsilen alınarak hazineye gelir kaydına,

3-Davada kendisini vekil ile temsil ettiren davacı Kurum lehine karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdiren 1.000,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müteselsilen tahsili ile davalı Kuruma verilmesine,

4-Davacı tarafından yapılan 60,00 TL yargılama giderinin davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine” sözcük ve rakamlarının yazılmasına, gerekçenin de bu esasa göre düzeltilmesine ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9127, Karar No: 2015/6191, Tarih: 01.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9127 E.  ,  2015/6191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2013

NUMARASI : 2013/124-2013/117

Taraflar arasında görülen karşılıklı tazminat, tapu iptali ve tescil, alacak davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 11.06.2014 gün ve 2014/4080 Esas, 2014/449 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı arsa sahipleri vekili, müvekkilleri ile davalı yüklenici şirket arasında imzalanan 30.07.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği yüklenicinin müvekkiline vermesi gereken 4 daireyi 11 ay geç teslim ettiğini ve fazladan 2 daire daha inşa ettiğini ileri sürerek, 4 adet dairenin kira bedeli olarak şimdilik 25.300,00 TL'nin davalıdan tahsilini ve fazladan inşa edilen bağımsız bölümlerden bir adetinin müvekkilleri adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı yüklenici şirket vekili, sözleşmeye göre arsa sahiplerinin zemin katın altında fazladan yapılacak yapılarda hak sahibi olmadığını, müvekkilinin edimlerini süresinde yerine getirdiğini, davacı arsa sahiplerinin daireleri fiilen teslim aldıklarını savunarak, asıl davanın reddini istemiş; açtığı karşı davada ise, müvekkilinin, teminat olarak arsa sahiplerine 126.000,00 TL verdiğini, ancak sözleşme ifa edilmiş olmasına rağmen arsa sahiplerinin bu bedeli iade etmeye yanaşmadıklarını ileri sürerek, 126.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini istemiştir.

Karşı davada davalılar vekili, müvekkillerine, davacı yüklenici tarafından, sözleşmenin imzalanması ile birlikte 126.000,00 TL değil makbuz karşılığı 25.000,00 TL verildiğini, bu ödemenin de avans olarak değil sözleşmeye dayalı olarak yapıldığını savunarak, karşı davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı arsa sahiplerinin 4 daire için toplam 23.100,00 TL kira alacakları bulunduğu, tapu iptali ve tescil talepleri yönünden davayı müracaata bıraktıkları ve süresi içerisinde yenilemedikleri, karşı dava yönünden ise; 126.000,00 TL istemine ilişkin olarak sunulan makbuzda 26.000,00 rakamının önüne 1 rakamı eklenerek tahrifat yapıldığının ceza yargılamasında belirlendiği, söz konusu makbuzda bu bedelin avans olarak ödendiğinin yazılı bulunduğu gerekçesiyle, asıl dava yönünden; davanın kısmen kabulü ile 23.100,00 TL'nin davalıdan tahsiline, tapu iptal ve tescil davasının açılmamış sayılmasına, karşı dava