muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6278, Karar No: 2018/544, Tarih: 08.01.2018

**14. Hukuk Dairesi         2017/6278 E.  ,  2018/544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Davacı, davalı arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre yükleniciye düşen davaya konu bağımsız bölümü yüklenicinin temlikine dayalı olarak arsa malikinin yüklenicinin isteği doğrultusunda tapuda satışı suretiyle ortak alanla birleştirilerek ayıplı hale gelmiş olduğunu öğrendiğini bu nedenle ödediği 100.000 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece talep olmadığı halde davacı adına olan tapunun iptaline davalı arsa sahibi adına tesciline karar verilmiştir.

Hüküm, davalı arsa sahibi ve yüklenici tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlığın çözümünde Borçlar Kanununun ayıplı mala ilişkin hükümleri uygulanacağından temyiz incelemesi 13. Hukuk Dairesine aittir.

2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6723 sayılı Kanunun 21. maddesi ile değişik 60/3. maddesi gereğince, Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun Hukuk Dairelerinin işbölümünü düzenleyen 20.01.2017 tarihli ve 2017/1 sayılı Kararına ve davanın açıklanan niteliğine göre temyiz inceleme görevi Yargıtay (13 ) Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Ne var ki; (13) Hukuk Dairesince de görevsizlik kararı verildiğinden 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 6644 sayılı kanunla değişik 60. maddesine göre görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna sunulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, görevli Dairenin belirlenmesi için dosyanın Yargıtay Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna GÖNDERİLMESİNE, 08.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10616, Karar No: 2017/3938, Tarih: 28.02.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/10616 E.  ,  2017/3938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih, esas ve karar numarası belirtilen kararının temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizin 28.11.2016 tarihli ve 2016/28457 esas, 2016/ 25995 karar sayılı ilamıyla ONANMASINA karar verilmiştir.

Davacı vekilince, Dairemiz kararının maddi hataya dayandığı gerekçesi ile ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun 04.02.1959 tarihli ve 1957/13 esas, 1959/5 karar sayılı ile 09.05.1960 tarihli ve 1960/21 esas, 1960/9 karar sayılı kararlarında açıklandığı üzere, Yargıtayca maddi hata sonucu verilen bir karara Mahkemece uyulmasına karar verilmesi halinde dahi usulü kazanılmış hak oluşmaz ve Yargıtayın hatalı kararından dönülmesi mümkündür.

Somut olayda, Mahkemenin 19.07.2016 tarihli ve 2016/114 esas, 2016/266 karar sayılı kararıyla, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulduğu, muvazaaya dayanmadığı ve alt işveren olan davalı şirketin aynı iş kolundaki işyerlerinde çalışan işçi sayısının otuzdan az olduğu ve dolayısıyla otuz işçi sayısı şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Karar, Dairemizin 28.11.2016 tarihli ve 2016/28457 esas, 2016/25995 karar sayılı ilamıyla onanmış ise de, Dairemiz kararının maddi hataya dayalı olduğu anlaşılmaktadır. Şöyle ki; öncelikle mahkeme kararı davacı vekilince temyiz edilmiş olmasına rağmen, Dairemiz onama ilamında, kararın davalı vekili tarafından temyiz edildiği belirtilmiştir. Diğer taraftan, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’nın davaya dahil edilmesi gerekmesine ve davacı vekilinin de bu yöne ilişkin talep de bulunmasına rağmen, Mahkemece talebin nazara alınmadığı; ayrıca otuz işçi sayısına yönelik şartın gerçekleşip gerçekleşmediği yönünden de Türkiye genelinde aynı iş kolundaki işyerlerinde çalışan işçi sayısının araştırılması gerekirken mahkemece yapılan araştırmanın eksik olduğu anlaşılmakla, kararın bahsi geçen hususlar bakımından bozulması gerekirken, onama ilamının tesis edildiği anlaşılmaktadır. Anılan sebeple, maddi hataya dayanan Dairemizin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının ORTADAN KALDIRILMASINA karar verildi. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ... Evleri Çocuk Yuvası ve Kız Yetiştirme Yurdu Müdürlüğü işyerinde, davalı şirketin işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin feshinin usulsüz olduğunu, geçerli veya haklı sebebe dayanmadığını ileri sürerek, feshin geçersizliğiyle işe iadesine karar verilmesini ve buna bağlı mali haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı şirket, davanın reddini savunmuştur.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin ... Evleri Çocuk Yuvası ve Kız Yetiştirme Yurdu Müdürlüğü işyerinde, davalı şirketin işçisi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin feshinin usulsüz olduğunu, geçerli veya haklı sebebe dayanmadığını ileri sürerek, feshin geçersizliğiyle işe iadesine karar verilmesini ve buna bağlı mali haklarının belirlenmesini talep etmiştir.

Davalı şirket, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak, asıl işveren-alt işveren ilişkisinin kanuna uygun kurulduğu, muvazaaya dayanmadığı ve alt işveren olan davalı şirketin aynı iş kolundaki işyerlerinde çalışan işçi sayısının otuzdan az olduğu ve dolayısıyla otuz işçi sayısı şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, davacının, dava dışı Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’na bağlı ... Çocuk Yuvası ve Kız Yetiştirme Yurdu Müdürlüğü işyerinde, davalı alt işveren şirketin işçisi olarak çalıştığı, eldeki davanın sadece davalı alt işveren şirkete karşı açıldığı anlaşılmaktadır. Dairemizce, işe iade davasının yalnızca asıl işveren veya alt işveren aleyhine açılması durumunda, davalı olarak gösterilmeyen asıl işveren veya alt işverene davanın yöneltilmesi gerektiği kabul edilmektedir.

Davacı vekili, 24.06.2016 havale tarihli dilekçesinde, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’nın davalı sıfatıyla davaya dahil edilmesini talep etmiş olmasına rağmen, Mahkemece bu talebin nazara alınmadan yargılamaya devam edilmesi hatalı olmuştur. Anılan sebeple, dahili dava dilekçesi, Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı’na tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanmalıdır.

Diğer taraftan, otuz işçi sayısının belirlenmesinde, davalı alt işveren şirketin, fesih tarihi itibariyle Türkiye genelinde aynı iş kolundaki işyerlerinde çalışan işçi sayısı toplamının araştırılması gereklidir. Mahkemece, otuz işçi sayısının araştırılmasında, bu yöne dikkat edilmemesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.02.2017 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12372, Karar No: 2013/17445, Tarih: 04.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/12372 E.  ,  2013/17445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/02/2012 gün ve 2010/281-2012/27 sayılı kararı bozan Daire’nin 19.03.2013 gün ve 2012/5988-2013/5370 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile imzaladığı İç Mimari İşleri Sözleşmesi ile davalı hastanenin C ve B blok binalarına ilişkin iç mimari projeleri, A Bloka ilişkin olarak da yeniden yapılandırma kapsamında iç mimari projelerinin hazırlanması işini yükümlendiğini, müvekkilinin sözleşme gereğince projeyi hazırlayıp davalıya teslim ettiğini, davalının sözleşme kapsamında olmayan B bloktaki lobiye müvekkilinin D blok lobisi için hazırmış olduğu konsept ve detaylardan alıntılar yapıp uyguladığını, sözleşmeye aykırı olarak projenin dar bir yere takbikinin kötü bir uygulama olduğunu, davalının projeye aykırı imalatlar yaptığını, projenin eser sahibinin izni olmadan değiştirildiğini, bundan dolayı müvekkilinin imajı ve isminin zarar gördüğünü ileri sürerek, projenin izinsiz uygulanması nedeniyle şimdilik 20.000,00 TL maddi, projenin kötü bir kopyası olma özelliği taşıması ve bütünlük arzetmeyen bir şekilde yapılması nedeniyle 10.000,00 TL manevi, davalının hazırlanan projelere aykırı olarak yaptırdığı imalatlar nedeniyle 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/927, Karar No: 2022/11885, Tarih: 09.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/927 E.  ,  2022/11885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Müştekinin aşamalardaki tüm ifadelerinde olay tarihinden önce çay ocağına ait diyafon sisteminin koparılmış olması nedeniyle kimin kopardığını kontrol etmek için olay günü sabaha kadar beklediğini, başka bir ceza dosyasında aleyhine tanıklık yapmış olduğu sanığın sabah namazına gelirken elektrik trafosunun üzerine çıkarak diyafonun kablolarını kopardığını gördüğünü beyan ettiği, olay yerini gören MOBESE kamerasının çözümüne ilişkin 09/04/2015 tarihli CD çözüm tutanağında, “güvenlik kamerasıının müşteki ile birlikte izlendiğinde müştekinin diyafon sistemine zarar veren şahsı yürüyüşünden ve giyim tarzından tanıyarak ...isimli şahıs olduğunu beyan ettiğinin ve şahıs benzerliğinin ispatı için de karakoldaki görüntüsünün eklendiğinin” belirtildiği, sanığın ise suçlamaları kabul etmediğinin anlaşılması karşısında, sanığın muhtelif mesafe ve açılardan yüksek çözünürlükte fotoğrafları temin edilerek, kamera görüntüleri ile birlikte Emniyet Genel Müdürlüğü veya Jandarma Komutanlığı Kriminal Dairesi Başkanlığına gönderilip, olaya ilişkin görüntülerin bulunduğu CD üzerinde, olanaklı ise görüntü iyileştirmesi de yapılmak suretiyle, bu görüntüler ile sanığın fotoğrafları arasında karşılaştırılma yapılmasının sağlanarak bahse konu görüntülerdeki kişinin sanık olup olmadığına ilişkin rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin tespiti halinde ise;

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, CMK’nın 253/3. fıkrasında yer alan “etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar” ibaresi madde metninden çıkarılmakla TCK’nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, mala zarar verme suçundan uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1585, Karar No: 2024/5411, Tarih: 06.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1585 E.  ,  2024/5411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2023/388 Esas, 2023/324 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara Batı 2. Aile Mahkemesinin 20.10.2022 Tarihli ve 2021/882 Esas, 2022/666 Karar Sayılı Kararı

Davacının yerleşim adresinin ...olduğu, adrese ilişkin beyan tarihinin 10.07.2021 olduğu, 07.12.2021 tarihli davacıya ait sosyal ve mali durum araştırma raporunda ev adresinin ... olduğunun tespit edildiği, davalının yerleşim yeri adresinin ...olduğu, adrese ilişkin beyan tarihinin 28.01.2007 olduğu, 21.01.2022 tarihli ekonomik ve sosyal durum araştırma raporunda ev adresinin ... olduğunun tespit edildiği, davacının eldeki boşanma istemli davasını 06.12.2021 tarihinde açtığı, davalının da yetki itirazında Adana Aile Mahkemesini seçtiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Adana 7. Aile Mahkemesinin 01.06.2023 Tarihli ve 2023/388 Esas, 2023/324 Karar Sayılı Kararı

Davacının dava açılmadan önceki yerleşim yeri adresinin ve davacının dava tarihindeki yerleşim yerinin Sincan/Ankara olduğu ve hali hazırda da davacının Ankara'da oturmaya devam ettiği, eldeki davayı da davacının seçim hakkını kullanarak boşanma davasını dava tarihinden önce edindiği yerleşim yeri olan Sincan/Ankara'da açtığından davanın ilk açıldığı Ankara Batı 2. Aile Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanma istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 168 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası şöyledir:

“(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

“(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamında yapılan incelemeye, tarafların beyanına ve yapılan kolluk araştırması sonucunda alınan davacıya ait sosyal ve mali durum araştırma raporuna göre davacının sürekli kalma niyeti ile Sarıkamış/Kars adresinde bulunduğu, daha sonra adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresini de Sarıkamış/Kars olarak tescil ettirdiği, tarafların davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yerinde Sarıkamış/Kars'da bulunduğu, davalının yerleşim yerinin ise Seyhan/Adana olduğu anlaşılmaktadır. Dolayısı ile birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, Ankara ilinde yetkisiz bir mahkemede davacının dava açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı vekilince de süresinde ve usulüne uygun olarak Adana Aile Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin yetki itirazında bulunulduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Adana 7. Aile Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Adana 7. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

06.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14784, Karar No: 2021/5402, Tarih: 23.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/14784 E.  ,  2021/5402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Germencik Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle maddi manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; maddi manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 19/01/2017 günlü karara karşı davalı ... vekili AŞ. vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 25/02/2019 günlü İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi kararının Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... AŞ. vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, 20/02/2012 tarihinde davalıların sürücüsü ve zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olduğu aracın müvekkilinin kullanmakta olduğu motosiklete çarpması neticesinde müvekkilinin boyundan aşağısı felç olacak şekilde yaralandığını, bakıma muhtaç, yatalak halde bulunduğunu, iş gücü kaybına uğradığını ileri sürerek, belirsiz alacak davasına esas olmak üzere 5.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle bilirkişi raporuyla toplam alacağın 416.053,00 TL olarak belirlendiğini, davalı ... şirketince yapılan ödemenin güncellenmiş miktarının mahsubu ile toplam maddi tazminat talebini 297.650,31 TL'ye yükselttiklerini belirtmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile toplam 177.587,61 TL maddi tazminatın davalı ... yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile, birlikte teminat limitiyle sınırlı olarak, diğer davalının olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 30.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı ...'den tahsiline, karar verilmiş; karara karşı davalılardan Işık Sigorta A.Ş. vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 8.630,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...Ş.'den alınmasına 23/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15932, Karar No: 2014/26544, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15932 E.  ,  2014/26544 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gaziantep 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 07.03.2014

No : 2013/288-2014/71

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, .12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.