muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/3218, Karar No: 2021/7264, Tarih: 25.10.2021

Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki minibüsü ile yerleşim yeri içerisinde, tek yönlü, aydınlatmanın bulunduğu asfalt kaplama bulvar üzerinde Muğla istikametinden hava limanı istikametine gece vakti seyri esnasında kaza mahalline geldiğinde kavşaktan geçisi sırasında aracının direksiyon hakimiyetini kaybetmesi sonucu orta refüj kenarında bulunan bordür taşına çarparak ön tekerinin patlaması ile birlikte orta refüj üzerinden karşı yönden gelen yol istikametine geçerek kendi şeridinde ilerlemekte olan sürücü ... sevk ve idaresindeki otomobil ile çarpışması sonrasında sanığa ait aracın sürüklenerek elektrik direğine çarpmak suretiyle durması şeklinde gerçekleşen kaza sonucu sanık tam ve asli kusurlu olarak aracında yolcu olarak bulunan katılanlardan ...'i hayati tehlike geçirmez ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte diğer katılanlar ...'u ve ...'u hayati tehlike geçirmez, basit tıbbi müdahale ile giderilemez ve kırığın hayati fonksiyonlara etkisi ağır(6) ve ağır(4) derece olacak nitelikte yaralanmalarına sebebiyet verdiği olayda; her ne kadar müşteki ... tarafından 06/10/2012 tarihinde kollukça alınan beyanlarında sanığın hızlı gittiğini ve cep telefonu ile konuşarak aracın seyri esnasında önündeki evrakları karıştırdığını bildirilmişse de diğer müştekilerin alınan beyanlarında sanığın hızlı gittiğine yahut cep telefonu ile konuşarak aracın seyri esnasında önündeki evraklarla ilgilendiğine dair anlatımın mevcut olmadığı da göz önüne alındığında, söz konusu hususlara ilişkin olarak, yüksek hız yönünden soyut beyanların bulunduğu herhangi bir teknik tespitin mevcut olmadığı ve cep telefonu ile konuşarak aynı zamanda önündeki evraklarla ilgilenmesi hususunda eylemin süreklilik arz ettiğine dair dosya içeriğinde delil ve anlatımın mevcut olmadığı anlaşılmakla, söz konusu olayda bilinçli taksir unsurları bulunmadığından, tebliğnamenin suç vasfında yanılgıya düşülmesi sonucu TCK'nın 22/3. maddesi uygulanmadığından bahisle bozma öneren görüşüne iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulama maddesi olan TCK'nın 50/1-a.maddesinin gösterilmemesi ile sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan 52/2.maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulama maddesi olan TCK'nın 50/1-a.maddesinin gösterilmemesi ile sonuç ceza olan adli para cezasının günlük miktarının takdir edilmesinin dayanak maddesi olan 52/2.maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan,aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4.paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının 50/1-a. maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 300 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri gözönünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6083, Karar No: 2023/4579, Tarih: 22.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/6083 E.  ,  2023/4579 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/948 E., 2021/927 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii ile sanık ... ve

müdafii

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz

dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin ve sanık ...'nın duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.06.2020 tarihli ve 2019/276 Esas, 2020/123 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 10 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanıklar hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.05.2021 tarihli ve 2020/948 Esas, 2021/927 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1- Yeterli delil bulunmadığına,

2- Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri özetle;

1- Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2- Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1- Yeterli delil bulunmadığına,

2- Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri özetle;

1- Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2- Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; olay tarihinde hakkında 5237 sayılı Kanun'un 191 inci maddesinin birinci fıkrasından işlem başlatılan ...'in sanık ...'in ikametine gelerek arka cebinden çıkarttığı 100,00 TL' yi pencereden sanık ...'e uzattığı, sanığın da ... alüminyum folyo içerisinde 0,29 gr metafantamin verdiğinin kolluk görevlileri tarafından tutulan fiziki tespit tutanağından ve mahkememizce de dinlenen ... Yeğin beyanlarından sabit olduğu, ...'de ele geçen hap ile ilgili ... Polis Kriminal Laboratuvarınca alınan 23.09.2019 tarihli raporda; söz konusu uyuşturucu maddenin METAMFETAMİN etkin maddesini içerdiği ve METAMFETAMİN miktarının %70 oranında 0,14 gram olduğu tespit edildiği ... Yeğin'den uyuşturucu madde ele geçirilmesi üzerine sanık ...'in fiziki takip altına alındığı, olay tarihinde yine sanık ...'in ... plaka sayılı araç ile sanık ...'in ikametine gelerek elinde bulunan beyaz poşet ile evin içerisine girdiği, bir süre sonra sanıkların birlikte ... plakalı araca binerek hareket ettiği, sanıkların kolluk görevlilerini farketmeleri üzerine kaçmaya başladıklarını, aracın ön yolcu koltuğunda oturan sanık ...'in camdan yere birşeyler attığının görüldüğü, akabinde aracın durdurulduğu ve yere atılan maddenin incelenmesinde daralı 0,50 gram, 0,70 gram ve 1,20 gram metemfetamin olduğu değerlendirilen maddenin ele geçirildiği, sanık ...'in usulüne uygun üst araması ve ikamet araması sonucunda daralı 33,30 gram ve 12,10 gram, 8 gram daralı metamfetamin maddesi, 0,50 gram esrar, 1 adet exctasy hap, 6 adet yeşil reçeteye tabi Xanax hap, 1 adet hassas terazi, bir adet metamfetamin maddesi içmede kullanılan düzeneğin ele geçirildiği, sanık ...'ten ise iki paket halinde daralı 1,20 gram gelen metamfetamin maddesinin ele geçirildiği, sanık ...'in alınan savunmasında; etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak istediğini belirttiği, sanık ...'in ikametine ...'den önce uyuşturucu maddeler ile geldiği, daha sonra sanık ...'in dışarı çıktığında polislerin anons sesini duyması üzerine yere bir şeyler attığını, evinde ele geçirilen uyuşturucu maddelerin yerlerini gösterdiğini, sanık ...'in ele geçirilen uyuşturucuyu ... isimli şahıstan aldığını söylediğini, ...'e uyuşturucu madde verdiğini ikrar ettiği, sanık ...'in alınan savunmasında; sanık ...'in uyuşturucu ticareti ile uğraştığını, olay tarihinde sanık ...'in aracının arızasını yaptırıp teslim etmek

için evine gittiğini, bunun üzerine sanık ...'in kendisini evine bırakmak üzere araç ile seyir halinde iken polisleri gördüklerini, sanık ...'in silah ve uyuşturucu maddesini oturduğu yere doğru attığını, sanığın evine uyuşturucu madde götürmediğini, sanık ...'in etkin pişmanlık hükümlerinden faydalanmak için üzerine suçlamada bulunduğunu belirterek üzerine atılı suçlamayı kabul etmediği; tanık ... Yeğin'in beyanı, fiziki takip tutanakları, sanık savunmaları, kriminal raporlar, birlikte değerlendirildiğinde; sanıkların iştirak halinde uyuşturucu ticareti yaptıkları zira sanıkların fiziki takip neticesinde üst aramalarında ve sanık ...'in ikametinde yapılan aramada satışa hazır halde bir çok uyuşturucu maddelerin ele geçirildiği, söz konusu uyuşturucu maddelerin farklı çeşit ve miktarda olduğu, yine satışta kullanılan hassas terzinin ele geçirildiği, yine sanık ...'in ...'a uyuşturucu madde verdiğini ikrar etiği, her iki sanık da ele geçirilen uyuşturucu maddelerinin birbirlerine ait olduğunu iddia etmiş iseler de sanıkların suçtan kurtarmak amacıyla birbirleri üzerine suç istinad ettiklerinin mahkememizce değerlendirildiği, bu kapsamda sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin oluşmadığı, bu haliyle sanıkların üzerine atılı uyuşturucu ve uyarıcı madde ticaret yapma suçunu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesiyle sanıkların mahkûmiyetlerine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Mahkemece sanık ... hakkında tekkerrür uygulamasına esas alınan ilamda 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulandığı ve bu nedenle sanığın ikinci kez mükerrer olduğu anlaşıldığı halde cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, dosyada mevcut delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu anlaşılmakla sanık ...'in ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde eleştiri dışında hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin,

18.05.2021 tarihli ve 2020/948 Esas, 2021/927 Karar sayılı kararında sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık ... hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3399, Karar No: 2012/21043, Tarih: 16.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/3399 E.  ,  2012/21043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Aynı konuda Yalova 2.Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.12.2004 tarih ve 2004/1199 Esas, 2004/705 Karar sayılı ilamı ile hissesini devreden kişinin haklı olduğuna karar verildiği ve bu kararın Yalova İcra Müdürlüğünün 2007/1015 Esas sayılı dosyasında infazına başlanılmış olduğunun anlaşılması karşısında,

Katılanın tüm bunları dile getirerek yaptığı başvuru üzerine yazılı olarak bir işlem yapılmadığının ifade edilmesi gözetilerek, önceki kararın infaz edilip edilmediği araştırılarak, 1163 sayılı Kooperatifler Yasasının ortaklığın devriyle ilgili 14/2, 8/2 ve Ek 2/2'nci maddeleri dikkate alınarak karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5804, Karar No: 2023/5974, Tarih: 05.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/5804 E.  ,  2023/5974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/299 E., 2014/615 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağılını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk müdafiinin vâki duruşmalı inceleme isteminin hükmedilen ceza miktarına göre 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 318 inci maddesi uyarınca reddine karar verilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2014/299 Esas, 2014/615 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası ve 31 inci maddenin üçüncü fıkrası ve 62 nci maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafinin Temyiz İsteği

Suç vasfına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafinin Temyiz İsteği

Suç vasfına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece; "Suça sürüklenen çocuk (S.S.Ç) ... ile mağdure ... 'un komşu oldukları, evlerinin birbirlerine bitişik olduğu, evlerinin çatı (dam) larının da birbirine bitişik vaziyette olduğu, yani bir çatıdan bir diğerine rahatlıkla geçilebilecek konumda olduğu, S.S.Ç ile mağdurenin suç tarihinden önce komşu olmaları nedeni ile birbirlerini tanıdıkları ve yine suç tarihinden 10-15 gün kadar önce internet ortamında facebook üzerinden görüşmeye başladıkları, bu şekilde arkadaş oldukları, ve arkadaşlıklarını ilerlettikleri, suç tarihi olan 28/05/2014 günü S.S.Ç ...'ın mağdure ile görüştüğü ve kendi damlarında buluşmak üzere anlaştıkları, ve S.S.Ç ...'in evlerinin damlarına çıktığı mağdurenin de kendi evlerinin damına çıktığı ve oradan S.S.Ç nin bulunduğu, yere (dama) geçtiği ve burada bir müddet konuştuktan sonra öpüşmeye başladıkları ve daha sonra her ikisinin de kıyafetlerini çıkartarak çıplak bir şekilde birbirleri ile cinsel birliktelik yaşamaya başladıkları ve bunun neticesinde S.S.Ç nin mağdurenin anal bölgesine penisini sokmak sureti ile yani anal yoldan cinsel ilişkiye girdikleri, daha sonra sanığın mağdurenin elbisesinin üzerine boşaldığı, suça konu olayın bu şekilde gerçekleştiği, yani organ sokmak sureti ile çocuğun cinsel istismarı suçunun gerçekleştiği," gerekçesiyle suça sürüklenen çocuk hakkında atılı suçtan mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda alınan özde süreklilik arz eden savunması, tanık beyanları, adli muayene raporlarının içeriği ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun mağdureyle anal yoldan ilişkiye girdiğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından Mahkemece suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer alan çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin; suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasında yer alan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet hükmü tesisi,

2. Suça sürüklenen çocuğun, kendisi ile yakın yaşta bulunan mağdureyle rızaen cinsel ilişkiye girmesi şeklindeki eylemi ile ilgili olarak yapılan yargılama sırasında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı'na sevk edilerek muayenesi yapılan mağdure hakkında düzenlenen 28.08.2014 günlü raporda maruz kaldığı olaydan dolayı travma sonrası stres bozukluğu tanısı konulup ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi karşısında, anılan rapor esas alınarak suça sürüklenen çocuğun cezası 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca arttırılmış ise de, cebir veya tehdit olmaksızın gerçekleştirilen eylem nedeniyle suça sürüklenen çocuğun kastettiğinden daha farklı ve ağır bir neticenin meydana geldiği, 5237 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesi uyarınca gerçekleşen fakat kastetmediği bu neticeden suça sürüklenen çocuğun sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, somut olayda suça sürüklenen çocuğun dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumu, eğitim düzeyi, kişisel özellikleri ile olayın gerçekleşme biçimi nazara alındığında ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuk tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmesinin söz konusu olmadığı, meydana gelen bu zararın ancak 5237 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde alt sınırdan uzaklaşmada dikkate alınabileceği gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanması suretiyle fazla ceza tayini gözetilmemesi;

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.12.2014 tarihli ve 2014/299 Esas, 2014/615 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25731, Karar No: 2013/5627, Tarih: 19.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2011/25731 E.  ,  2013/5627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın mağdurlara sokakta alenen hakaret ettiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması gerektiğinin ve tekerrüre esas alınan Karşıyaka 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 19.01.2006 tarih ve 457-33 sayılı ilamı yerine daha ağır cezayı içeren Karşıyaka 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 25.06.2004 tarih ve 163-662 sayılı ilamının tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.