muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/585, Karar No: 2018/4881, Tarih: 28.06.2018

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c)Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca ... adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, mahallinde yapılan keşif ve alınan raporlar kararlar vermeye yeterli görülmemiştir. Bozma kararından önceki keşif ve raporlar ile bozmadan sonraki keşif ve raporlar arasında çelişki bulunmaktadır. Bozma kararından önce yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın mera norm sınırları içinde kaldığı belirtilmiş olmasına rağmen bozmadan sonra 25.05.2017 tarihinde yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda mera norm kararı dışında kaldığı belirtilmiştir. Nitekim davacı vekili temyiz itirazlarında bilirkişilerin taraflı olduğunu, sınırları değiştirdiğini belirterek itiraz etmiştir. Raporlar arasındaki bu çelişkiyi gidermek üzere tarafsız, bölge ile ilgisi olmayan mahalli ve uzman bilirkişiler ile yeniden keşif yapılmalı, mera norm kararı sınırları şüpheye yer vermeyecek şekilde belirlenmeli sınırlar içinde kalıyor ise yukarıda detaylı şekilde anlatıldığı üzere 4342 sayılı Kanunun geçiçi 3. şartları incelenmeli ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12995, Karar No: 2015/9522, Tarih: 16.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/12995 E.  ,  2015/9522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespit davasında ... Asliye Hukuk (İş Mahkemesi Sıfatıyla) ile ... 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince (İş Mahkemesi sıfatıyla) ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacının davalı şirket emrine çalışan işçi olduğunun tespiti ile kanundan ve işyerinde uygulanmakta olan TİS'den doğan fark ücret ve diğer alacakların tahsili istemine ilişkindir.

Davalının, ... Asliye Hukuk Mahkemesine (İş Mahkemesi sıfatıyla) süresi içerisinde yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, ikametgahı mahkemesi olan ... Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi sıfatıyla) tarafından ise, işin görüldüğü yerin "... Termik Santralı ... İşletmesi" olduğu ve seçimlik yetki uyarınca yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 5. maddesinde, iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, “İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup; ayrıca işin yapıldığı yer, diğer ifadeyle, işyerinin bulunduğu yer mahkemeleri de yetkili kılınmıştır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının çalıştığı işyeri ... ilçesinde bulunmaktadır. Davacı taraf, seçimlik hakkını işin yapıldığı yer olan ... Mahkemesi olarak kullanmıştır. Dolayısıyla davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan ... Mahkemesi davaya bakmakla yetkilidir. Yasal düzenlemeler çerçevesinde; uyuşmazlığın ... Asliye Hukuk Mahkemesinde (İş Mahkemesi sıfatıyla) görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinde (İş Mahkemesi sıfatıyla) YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/10/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6675, Karar No: 2022/8247, Tarih: 19.10.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/6675 E.  ,  2022/8247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tavzih

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup bu kararın kesinleşmesinden sonra ... tarafından 20.10.2020 tarihli dilekçe ile taşınmazın cinsinin düzeltilmesi/değiştirilmesi talebinde bulunulması üzerine, mahkemenin 23.11.2020 tarihli ek kararıyla talebin reddine karar verilmiş, iş bu ek karar talep eden ... tarafından temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında,.....,İlçesi ...Köyü çalışma alanında bulunan 1588 parsel sayılı taşınmaz, devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olması nedeniyle “kumsal” vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir.

İtirazı kadastro komisyonunca reddedilen davacı ..., ırsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile adına tescili için dava açmış ve yargılama sırasında müdahil ... ile müdahil ... davaya katılmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacı ve müdahillerin davasının kabulüne; çekişmeli taşınmazın kadastro tespiti ile 18.10.1984 tarihli ve 174 sayılı tapulama komisyon kararının iptaline; çekişmeli 1588 parsel sayılı taşınmazın tamamı 3 pay kabul edilerek davacı ve müdahiller adına eşit paylarla tesciline karar verilmiş; verilen kararın davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, hüküm onanarak 20.3.1989 tarihinde kesinleşmiş ve iş bu karar tapuya tescil edilmiştir.

Bilahare dava konusu taşınmaza kayden satın alma yolu ile malik olan ...; 20.10.2020 tarihli dilekçesiyle, dava konusu taşınmazın tespit vasfı olan “kumsal” vasfının tapu müdürlüğünce değiştirilmediği; Mahkemece de bu hususta bir karar verilmediği, ancak bunun hatalı olduğu, zira bu yerin vasfı kumsal olsa idi zaten lehlerine tesciline karar verilemeyeceğini ileri sürerek mahkemeden bu hususta karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, bu dilekçe tavzih talebi kabul edilerek yapılan yargılama sonucunda, mahkemenin 23.11.2020 tarihli ek kararıyla tavzih talebinin reddine karar verilmiş olup, bu ek karar, talep eden ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan 23.11.2020 tarihli ek kararın ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 54,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 26,30 TL'nin temyiz eden müdahil ...'den alınmasına 19.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5335, Karar No: 2015/1902, Tarih: 31.03.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5335 E.  ,  2015/1902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hamile olduğunu bilinen kadını canavarca hisle öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .. maktül ..’i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçuna uygun şekilde suç vasfı tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, tahrike yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, re'sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 31/03/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

31/03/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık .. müdafii Avukat ..'un yokluğunda 02/04/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2024/15917, Karar No: 2025/4126, Tarih: 13.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15917 E.  ,  2025/4126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili Jandarma Uzman Çavuş ...'ın 25.12.2018 tarihinde nöbetini vukuatsız olarak devretmeyi müteakip istirahat için evine gitmek üzere hazırlıklarını yaptığı esnada, Uzm. J. VII. Kad. Çvş. ... tarafından Bölük Komutanı odasına yapılan alçı tavanın su aldığı için düştüğü, bu nedenle çatıda açık olup olmadığının kontrol etmesi konusunda emir verdiğini, müvekkilin verilen emre ilişkin işlemini tesis ettiği esnada ayağı kayarak düşmesi neticesinde ağır yaralı olarak hastaneye kaldırıldığını, bunun üzerine vazife maluliyeti için başvurulan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığınca talebinin reddedildiği, vazife maluliyeti talebinin reddine dair 07.04.2020 tarihli ve 87075778-89.394.257-205.01.02-E5235920 sayılı işleme karşı Yüksek Sağlık Kuruluna itirazlarının ve 03.06.2020 tarihli 23361321-205.02.99-E.6497190- 89.394.257 sayılı yazı ile reddi işleminin iptaline, iptal kararına bağlı olarak müvekkilin özlük haklarının, hakediş tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faizi ile ödenmesine karar verilmesi talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı SGK vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın reddini talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, vazife malullüğü aylığı bağlanması istemine aksine Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370. maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2450, Karar No: 2018/4382, Tarih: 05.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/2450 E.  ,  2018/4382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile özetle; ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi ... sokak 333 ada 18 parsel, 745,73 m2 arsa vasfındaki taşınmaz üzerinde bulunan Anıl apartmanında kat maliki olduğunu 01/05/2015 tarihli kat malikleri kurul kararının KMK açısından usul ve yasaya aykırı uygun olmadığını beyanla iptalini, talebi kabul görmez ise ortak alanların kullanımına ilişkin 2, 3 ve ... nolu kararların iptaline ve yönetici üzerine düşen sorumlulukları yerine getirmediğinden dolayı yönetici tayin edilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile ... ilçesi ... mah. 33 ada 18 parsel sayılı taşınmaz kat malikleri arasında yapılan 01.05.2015 tarihli toplantıda alınan kararların iptali ile alınan 2, 3 ve ... numaralı kararların iptaline ve yönetici atanmasına ilişkin talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık kat malikleri kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun .... maddesinin birinci fıkrasında, kat malikleri kurulunun yılda bir defadan az olmamak üzere yönetim planında gösterilen zamanlarda, eğer böyle bir zaman gösterilmemişse, her takvim yılının ilk ayı içinde toplanacağı; olağanüstü toplantılarla ilgili olan ikinci fıkrasında ise, önemli bir sebebin çıkması halinde yöneticinin veya denetçinin veya kat maliklerinden üçte birinin istemi üzerine ve toplantı için istenilen tarihten en az onbeş gün önce bütün kat maliklerine imzalattırılacak bir çağrı veya taahhütlü bir mektupla, toplantı sebebi de bildirilmek şartıyla, kat malikleri kurulunun her zaman toplanabileceği hükme bağlanmıştır.

Dosya arasında bulunan bilgi ve belgelerin incelenmesinde iptali istenen kat malikleri toplantısının olağanüstü toplantı olduğu, davacının olağanüstü toplantıya katılmadığı, mahkemece 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun .... maddesi uyarınca toplantının yeri ve zamanının 15 gün önceden kat maliklerine taahütlü mektup veya imza karşılığı tebliğ edilip edilmediğinin araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece toplantıya ilişkin eksik tüm belgeler(çağrı kağıdı, gündem, hazirun cetveli, vekaletnameler vesair evraklar) ilgili yerlerden sorulup, dosya arasına alınarak, kat malikleri kurulunda alınan kararların Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine göre iptal edilmesini gerektiren nedenlerin bulunup bulunmadığı, tarafların iddia, savunma ve dosyada mevcut bütün deliller değerlendirilerek alınacak bilirkişi raporu da değerlendirilip hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması nedeniyle taraflarca yapılan yargılama giderleri hakkında kabul ve ret oranına göre bir hüküm kurulması gerekirken mahkemece yazılı şekilde, tüm masrafların davalıdan tahsiline dair hüküm kurulması reddedilen bölüm üzerinden davalı yararına avukatlık ücreti verilmemiş olması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 05/06/2018 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16691, Karar No: 2013/8481, Tarih: 03.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/16691 E.  ,  2013/8481 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü, Şenkaya ilçesi, Alıcık köyü, Penek çayı kenarında bulunan ağaç elektrik direğinin çürümesi nedeniyle devrildiği, yaşı küçük olan mağdurun da balık tutmak için gittiği çay kenarında bulunduğu sırada elektrik direğinde bulunan kablolara teması sonucu elektrik akımına kapılarak yaralanması ile sonuçlanan olayla ilgili olarak, dosyada bulunan 14/04/2008 tarihli bilirkişi raporunda, Elektrik Kuvveli Akım Tesisleri yönetmeliğinin 67. maddesinde, işletme tarafından belirli sürelerde hava hatları ve direkler ile topraklamaların denetlenmesi, yoklama ve bakım sonuçlarının düzenli olarak kaydedilmesi gerektiği belirtilmiş olmasına rağmen, olayın meydana geldiği Alıcık köyü, Penek çayı etrafında bulunan elektrik iletim hatlarının olaydan önce 2 yılık süre içerisinde bakımının yapıldığına dair bir kayda rastlanmadığının belirtilmiş olması karşısında, olayın meydana geldiği elektrik iletim hatlarının bakımının en son ne zaman yapıldığı, bakım ve onarım için belli bir kişi ve kişilerin görevlendirilip görevlendirilmediği tespit edilerek, maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi ve sanıkların olayda kusurlu olup olmadığının kesin olarak tespiti bakımından, teknik üniversitelerin konu ile ilgili kürsülerinden seçilecek öğretim üyelerinden oluşacak bilirkişi heyetinden alınacak rapor sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanun aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1066, Karar No: 2021/3357, Tarih: 05.04.2021

**11. Ceza Dairesi         2020/1066 E.  ,  2021/3357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, suç eşyasının kabul edilmesi veya satın alınması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanıklara yüklenen “resmi belgede sahtecilik ve suç eşyasının kabul edilmesi veya satın alınması” suçlarının gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen uzatılmış dava zamanaşımının, suç tarihi olan 30.12.2005'ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ... müdafinin ve sanık ...'ın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak; sanıklar hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 05.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22129, Karar No: 2022/10839, Tarih: 26.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/22129 E.  ,  2022/10839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ölüm nedeniyle açılan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay (Kapatılan) 17. Hukuk Dairesi’nin 08/04/2019 tarih 2016/9544 E., 2019/4282 K. sayılı bozma ilamında;davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra, davaya konu kazanın, Hazine Müsteşarlığı'nın 01/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Yaptırma Mecburiyeti ile ilgili muafiyet ve istisnalara ilişkin genelgesinden sonra şehirler arası yolcu taşımacılığı sırasında gerçekleştiği, mahkemece, kazaya karışan 33 DGZ 31 plakalı minübüs için zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yaptırılmasının zorunlu olduğu kabul edilerek, ...’nın adı geçen sigorta yönünden de davacının miras payı oranında sorumluluğuna hükmedilmesi gerektiği, hususlarına değinilmiş; bozma kararına karşı davalı vekilinin karar düzeltme talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek; davanın kısmen kabulü ile 171.456,36 TL'nin 11/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı kurumdan alınarak davacıya ödenmesine (hükmün bu fıkrası Şanlıurfa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 29/03/2016 tarih ve 2015/627 E. 2016/299 K. sayılı ilamı ile verilip Yargıtay 17 HD. 2016/9544 E. 2019/4282 k. sayılı ilamı ile onanıp aynı dairenin 2019/3793 E. 2020/6325 K. sayılı ilamı ile karar düzeltme talebi reddedilerek kesinleşen hükmün 1. fıkrası olup infazda tereddüt oluşturmamak ve hükmün bir bütün halinde olması bakımından tekraren yazılmakla), davacının zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası yönünden talebinin kısmen kabulü ile; müteveffa eş Kabal Alsaad yönünden 43.750‬,00 TL, müteveffa çocuk Betul Alali yönünden 87.500,00 TL, müteveffa çocuk Fayiz Alali yönünden 87.500,00 TL, müteveffa çocuk Gufran Alali yönünden 87.500,00 TL, müteveffa çocuk Halid Alali yönünden 87.500,00 TL olmak üzere toplam 393.750‬,00 TL tazminatın 14/05/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiş; bu karara karşı, davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, kanıtların değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 21,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 26/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.