muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4718, Karar No: 2019/5674, Tarih: 23.09.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/4718 E.  ,  2019/5674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Lüleburgaz 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 05/10/2017 tarih ve 2014/509 E- 2017/1128 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince verilen 27/06/2018 tarih ve 2018/4 E- 2018/616 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı müvekkilinin davalı şirketten 400.187,50 TL alacağının olduğunu, davacı müvekkilinin alacağının kendisine ödenmesi için Lüleburgaz 1. Noterliğinin 21/07/2017 tarih ve 03941 yevmiye nolu ihtarnamesi ile ihtarda bulunduğunu, ancak 7 günlük süre içerisinde borcun kendisine ödenmediğini, davalı şirketin borcunu ödememesi üzerine Lüleburgaz 1. İcra Müdürlüğünün 2014/5305 sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, ancak davalı tarafın haksız olrak itiraz ettiği, haksız yapılan itiraz neticesinde takibin durduğunu, davalı şirketin 01/01/2014 - 28/02/2014 tarihli detay mizanda da açıkça görüleceği üzere davacı müvekkiline davalı tarafın 400.187,50 TL borçlu olduğunu, davalı şirketin borcunu bilmesine rağmen haksız olarak itiraz etmesinin kötü niyetli olduğunu ileri sürerek, icra takibine yapılan itirazın iptalini talep etmiştir.

Davalı vekili, 31/08/2013 tarihinde akdedilen ortaklık sözleşmesinin 4.3.3.maddesi uyarınca şirkete pata yatırıldığını, bu paranın sermaye ihtiyacına istinaden ve akdedilen ortaklık sözleşmesine dayandığını, aktarılan paranın davacı ve ...'a ait müşterek hesaptan alarak davacının şirket hesaplarına kendi adı ile yatırıldığını, davacının yönetim kurulu üyesi ve ayrıca mali müşavir de olduğundan ve şirket kayıtlarını da kendisi tuttuğundan söz konusu tutarları, şirketin muavin defterine kötü niyetli bir şekilde "Ortaklara Borçlar" hesap adı ve "Şirkete Borç" açıklaması ile kendi adına kaydettiğini, daha sonra ... ile yapılan anlaşma kapsamına şirketlerin paylaşıldığını ve davacının şirketten ayrıldığını savunarak, davanın reddine, davacı aleyhine kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı şirketten 433.087,50 TL alacağının bulunduğu gerekçesiyle, ancak taleple bağlılık ilkesi gereğince, davanın kabulü ile, Lüleburgaz 1. İcra Müdürlüğünün 2014/5305 Esas sayılı dosyasına davalı tarafından yapılan itirazın iptali ile takibine devamına, asıl alacak miktarı 400,187,50 TL üzerinden %20 oranında hesaplanacak icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı şirketten 433.087,50 TL alacağının bulunduğu gerekçesiyle, ancak taleple bağlılık ilkesi gereğince, davanın kabulü ile, Lüleburgaz 1. İcra Müdürlüğünün 2014/5305 Esas sayılı dosyasına davalı tarafından yapılan itirazın iptali ile takibine devamına, asıl alacak miktarı 400,187,50 TL üzerinden %20 oranında hesaplanacak icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiştir

Karar aleyhine, davalı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesince, dosya üzerinden yapılan istinaf incelemesinde; davacı tarafından delil olarak sunulan banka dekontları ile şirkete borç verildiği iddia edildiği, davalı yan ise paraların, taraflarca imzalanan 31.08.2013 tarihli protokolün 4.3.2 maddesi uyarınca taahüt edilen sermaye kapsamında davalı şirkete gönderildiğini ileri sürdüğü, davacının davalı şirkete borç verdiğini (karz) kanıt yükü altında olduğu, davacının dayanak gösterdiği banka havale makbuzları içeriğinde, gönderilen tutarların borç olarak gönderildiğine dair herhangi bir şerh içermediği, açıklamasız para havale gönderimi ise borç ödeme belgesi niteliğinde olup davacının borç verdiğini kanıtlamadığı, davalı defterlerinin dava tarihinde dahi davacı elinde bulunduğu gözetildiğinde, davacının davalı şirkete borç verdiği kanıtlanmadığı gerekçesiyle davalı istinaf başvurusunun kabulü, Lüleburgaz 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05/10/2017 tarih 2014/509 Esas 2017/1128 Karar sayılı kararının HMK 353/1-b2 maddesi gereğince kaldırılmasına, kanıtlanamayan davanın reddine, karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, borç olarak verilen paranın tahsili istemine ilişkin icra takibine itirazın iptali davasıdır. Davacı, davalı şirkete ortak ve yönetici olduğu dönemde şirket hesabına gönderdiği ve şirket defterlerine ortaklara borçlar hesabında gözüken paranın tahsilini istemiştir. Davalı, davaya konu paranın davacı ile dava dışı diğer şahıslar arasında imzalanan şirketin sermaye arttımına ilişkin adi yazılı sözleşme hükümleri uyarınca gönderilen meblağ olduğunu savunmuştur. Mahkemece, davanın kabulüne dair karara yönelik istinaf başvurusu üzerine, istinaf dairesince, hangi amaçla gönderildiği ispat edilemeyen paranın borç ödemesi amacıyla gönderildiğinin kabulü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Ancak davacı ile dava dışı şahıslar arasında yapılan 31.08.2013 ortaklık sözleşmesinin 4.3.2. maddesi uyarınca davacı ile dava dışı ortak ...'un şirkete sermaye olarak 400.000 TL para getireceğinin kabul edildiği, sözleşme yapıldıktan sonra 400.187,50 TL'nin davacı tarafından şirket hesabına havale edildiği ancak sözleşme hükümleri uyarınca sermaye arttırımı yapılmadan davacının şirketteki hisselerini 01.04.2014 tarihinde devrederek şirket ortaklığından ayrıldığı sabit olduğuna göre; davacı tarafından şirkete gönderilen paraların 31.08.2013 ortaklık sözleşmesi uyarınca sermaya artırımına yönelik gönderilen miktar olduğu kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, istinaf dairesince yerel mahkeme kararının kaldırılarak davanın reddine karar verilmesi isabetli olmadığından, kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz istemlerinin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin teymiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 23/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3407, Karar No: 2009/3593, Tarih: 10.03.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/3407 E.  ,  2009/3593 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, Bal et ve et Mam.Gıd.San.Tic.Ltd.Şti. ile davalı ... Factoring Finansal Hizm. A.Ş. aralarındaki istihkak davası hakkında Kadıköy 2. İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 13.11.2008 gün ve 1264/1383 sayılı hükmün, davacı vekili tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü

K A R A R

Yargıtay 21.ci Hukuk Dairesinin İş Bölümü alanı, özel Kanunlarda başkaca hüküm bulunmadığı taktirde, "Yargıtay Kanunu" nun 14'ncü maddesiyle sınırlıdır. Anılan madde hükmünde ise, Dairemizin hasren 506 ve 1479 sayılı Yasalardan doğan uyuşmazlıklara ilişkin olarak İş Mahkemelerinden verilen hüküm ve kararları inceleyeceği öngörülmüştür. Yargıtay Başkanlar Kurulunun 26.01.2009 tarih ve 1 sayılı kararı ile temyiz incelemesi 21.Hukuk Dairesi tarafından yapılmakta olan İcra Mahkemeleri tarafından genel hükümler çerçevesinde verilen istihkak davasına ilişkin kararların temyiz incelemesinin 02.02.2009 tarihinden geçerli olmak üzere 17.Hukuk Dairesince yapılmasına karar verilmiştir.

İnceleme konusu karar, istihkak davasına ilişkin olup Yargıtay 17.Hukuk Dairesinin işbölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü dava dosyasının Yargıtay 17.Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7091, Karar No: 2024/6000, Tarih: 17.09.2024

**2. Hukuk Dairesi         2024/7091 E.  ,  2024/6000 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1008 E., 2024/910 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 22. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2022/146 E., 2023/93 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; davacı vekilinin özel boşanma davası takip etme yetkisi içeren vekâletnamesinin veya usulüne uygun olarak düzenlenmiş yetki belgesinin dava dosyası içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda yer almadığı belirlenmiştir.

Bu itibarla;

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 77 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca işlem yapılarak;

a) Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğinde olup, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74 üncü maddesi gereğince vekâletnamenin boşanma davası ile ilgili özel yetki içermesi gerektiğinden; özel yetkiyi içeren vekâletnamenin aslı veya onaylı örneğinin dosyaya sunulması için davacı vekiline kesin süre verilmesi,

b) Vekâletname sunulmaz ise 6100 sayılı Kanun’un 77 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi gereğince davacı asıl yapılan işlemlere muvafakat verdiğini açıkça belirtmediği takdirde gerekçeli kararın asıla tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

17.09.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/823, Karar No: 2010/1729, Tarih: 16.02.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/823 E.  ,  2010/1729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sırasında davacı taraf 10/11/2009 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, reddi hakim talebini içeren 10/11/2009 günlü dilekçesi ile Mahkemenin, 06/10/2009 günlü duruşmada 1 nolu ara kararında "Makina Mühendisleri Odasından Gezer Vinç ile uzmanlığı olan 3 bilirkişi ismi bildirilmesi" için müzekkere yazılmasına karar verdiğini, bu ara kararından rücu edilmesi için dilekçe verdiğini, 27/10/2009 günlü 1 nolu ara kararı ile "önceki ara kararı usul ve yasaya uygun olup, makina mühendisleri odasında çalışanların dürüst, nitelikli olup, bu nedenle değiştirilmesi gerekmediğine" karar verildiğini, kendisinin makina mühendisleri odasında çalışanların dürüstlüğü ve niteliği konusunda beyanda bulunmadığını, bu nedenle hakimin tarafsızlığını kaybettiği kanaatinde olduğunu belirterek reddi hakim talebinde bulunmuş, İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesi Hakimi ..., ret gerekçelerinin yerinde olmadığını bildirmiştir.

Konuyu inceleyen merci, verilen ara kararlarında hakimin tarafsızlığını ortadan kaldırıcı bir unsura rastlanmadığı gerekçesiyle reddi hakim talebinin reddine, davacının 500.00.- TL. İdari para cezasıyla cezalandırılmasına karar ..., hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.’nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 16/02/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5424, Karar No: 2014/8734, Tarih: 18.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/5424 E.  ,  2014/8734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DİYARBAKIR 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/11/2011

NUMARASI : 2011/10-2011/1088

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, 09.08.2006-05.03.2009 tarihleri arasında belirsiz süreli iş sözleşmesiyle davalı işveren nezdinde çalıştığını, iş sözleşmesinin doğum izninde iken haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla mesai, genel tatil ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili; müvekkili Kurumun temizlik hizmetlerini kamu ihale mevzuatına göre her yıl yapılan hizmet alımı ihaleleriyle firmalara tevdi ettiğini, davacının da bu kapsamda temizlik hizmetleri işini yüklenen firmalarca istihdam edildiğini, doğum iznine ayrılmasına müteakip çalıştığı M. K. Özel.......AŞ tarafından yerine başka bir personel gönderildiğini, davacı ile müvekkili arasında herhangi bir iş akdi olmadığını, sorumluluğun yüklenici firmalara ait olduğunu savunarak; davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilince temyiz dilekçesi ekinde, davacı adına çalışma bildirilen alt işverenlerden M.Temizlik güvenlik …..AŞ'ye hitaben yazılan ve davacı imzasını içeren 05.03.2009 tarihli istifa dilekçesi ile ihbar tazminatı ödemesini içerir ibraname ibraz edilmiştir.

Bu belgeler davacı asile gösterilip beyanı alındıktan ve dosyadaki diğer bilgi ve belgeler ile birlikte bir değerlendirmeye tabi tutulduktan sonra hüküm kurulması gerekmekte olup, hükmün bu nedenle bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8743, Karar No: 2014/13148, Tarih: 20.11.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/8743 E.  ,  2014/13148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 11.01.2012 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ve davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 24,30'şer TL’nin davalılar ..., ..., ...,... ..., ..., ..., ...'den, 25,20'şer TL' nin de davalılar ... ..., ...'ten mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, 20.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6536, Karar No: 2019/1543, Tarih: 12.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6536 E.  ,  2019/1543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kullanma hırsızlığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Suça sürüklenen çocuğun 04.03.2015 tarihli karar duruşmasından henüz 18 yaşını tamamlamadığı ve duruşmanında kapalı olarak yapılıp kısa kararın yapılan bu kapalı duruşmada açıklandığı anlaşıldığından tebliğnamedeki hükmün açık duruşmada tefhim edildiği yönündeki eleştiri isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Suça sürüklenen çocuğun incelemeye konu eyleminin 01.30 ila 03.35 saatleri arasında gerçekleştiği, olay tarihinde güneşin 07.14 saatinde doğduğu, gece vaktinin 06.14 saatinde son bulduğu ve bu şekilde eylemin gece işlendiği anlaşılmasına rağmen, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesinin uygulanmaması ve suça sürüklenen çocuğun katılana ait otomobili çaldıktan sonra araç ile gezerken kolluk görevlilerinin yaptığı idari denetim işlemi sırasında yakalandığı ve aracın yediemin otoparkına çekilerek katılana haber verildiği olayda 5237 sayılı TCK'nun 146. maddesinde öngörülen "Malın geçici bir süre kullanılıp zilyedine iade edilmesi" koşulunun gerçekleşmediği gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen cezada anılan madde gereği indirime gidilmesi, aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 12/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/407, Karar No: 2012/153, Tarih: 16.01.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/407 E.  ,  2012/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 01.01.1999-20.04.2011 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, 6111 sayılı Kanundan yararlandırılma hakkının saklı tutulmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının 01.01.1999-20.04.2011 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti ve 6111 sayılı Yasa'dan faydalanma hakkının saklı tutulması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile davacının 01/10/1999-20/04/2011 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, 6111 sayılı Yasa doğrultusunda çıkartılan prim affından faydalanma hakkının saklı tutulmasına karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasada 506 sayılı Yasanın 79. maddesine koşut geçmiş Tarım ... hizmetlerinin tespitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasanın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum'a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasanın 5. maddesi ile 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasanın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından Tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan re'sen tescil başlığını taşıyan 9. maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kuruma kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum'ca re'sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasanın 36. maddesi kapsamında Kurum'un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2. madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...'a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için Kurum'a başvuru olmasa dahi bahse konu biçimde prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır.

...'un işbu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re'sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re'sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasanın 10. maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, Tarım Satış Kooperatifler Kanunu'na göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği, T. ... Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının kuruma sigortalı tescilinin bulunmadığı, davacının 1999, 2003, 2007 ve 2009 yıllarında teslim ettiği ürün bedellerinden prim kesintisinin yapıldığı, 24.05.1980-19.04.1995 tarihleri arasında ve 15/06/2005 tarihinden itibaren Ziraat Odasına kayıtlı olduğu, Kooperatif kaydının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece Ziraat Odası kaydının başladığı tarih de dikkate alınarak prim kesintisinin bulunduğu 01/10/1999–31/12/1999 ve 01/10/2003-20/04/2011 tarihleri arasında davacının Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesi doğru ise de zirai faaliyetini kanıtlayan zirai kaydının ve prim kesintisinin bulunmadığı, 01/01/2000-30/09/2003 tarihleri arasındaki dönem yönünden istemin reddi yerine kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1421, Karar No: 2021/3880, Tarih: 08.04.2021

**17. Hukuk Dairesi         2020/1421 E.  ,  2021/3880 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

17. HUKUK DAİRESİ

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu'nun 03.11.2020 tarihli 245 sayılı kararınca 17. Hukuk Dairesi'nin 08.04.2021 tarihinden geçerli olmak üzere KAPATILMASINA, 28.01.2020 tarih ve 31022 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 23.01.2020 tarih ve 2020/1 sayılı işbölümü kararı ile 17. Hukuk Dairesi'ne verilen ve bu dairenin arşivinde bulunan işlerin 4. Hukuk Dairesi'ne UYAP bilişim sistemi üzerinden devrine karar verilmiştir.

Bu nedenle işbu dosyanın 4. Hukuk Dairesi'ne DEVRİNE ve esasının bu şekilde kapatılmasına karar verildi.