muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3262, Karar No: 2023/3456, Tarih: 02.05.2023

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve ... bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

"(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz ..., süresi ve mercii gösterilir.

..." şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

"(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

..." hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

..." hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; Ankara'da yaşayan şüpheliler ... ve ...'ın, İstanbul'da ikamet eden şikâyetçi ... ... ile irtibata geçerek, Eskişehir'de uygun fiyatlı gayrimenkul olduğundan bahisle şikâyetçiyi Eskişehir'e davet ettikleri, şikâyetçinin, ... ... ve ... ... isimli kişilerle birlikte Eskişehir'e gelmesini müteakip, Çamlıca Mahallesinde bulunan konut kendisine gösterilerek 90.000,00 TL karşılığında anlaşmaya varıldığı, ertesi gün gayrimenkul sahibi olan şüpheli ... tarafından tapuda devir işleminin yapıldığı, ancak satıştan sonra devredilen yerin şikâyetçiye gösterilen yer olmadığının, şikâyetçinin bilgisizliğinden faydalanılmak suretiyle değeri daha düşük ve kat irtifakına konu arsanın devredildiğinin iddia olunması karşısında; şikâyetçinin ayrıntılı olarak beyanının alınması, ..., ... ve ...'nın şüpheli sıfatıyla ifadelerine başvurulması, ... ... ve ... ...'nun tanık olarak dinlenmesi ile olayla ilgili bilgi ve görgülerinin sorulması, sonucuna göre somut olayda dolandırıcılık suçunun unsurlarının bulunup bulunmadığının tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Eskişehir 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 30.10.2020 tarihli ve 2020/4313 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11779, Karar No: 2009/20902, Tarih: 28.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/11779 E.  ,  2009/20902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK’ nun 82/4. maddesi gereğince borçlunun "sanat ve mesleği için lüzumlu olan alet,  edevat ve kitapları" haczedilemez. Ancak, bunun için borçlunun haciz sırasında bir meslek veya sanatla uğraşıyor olması ve kendisi ile ailesinin geçimini anılan meslek ve sanatla sağlaması gerekir.

Yukarıda yer verilen madde gereğince haczedilemeyecek malların kapsamını tayin edebilmek için sanat sözcüğü ile eş anlamda kullanılmış olan meslek kavramını teşebbüsten ayıracak kıstasların açıklanması gerekir. Çünkü, borçlu bir meslek sahibi sayıldığı takdirde, bu mesleği ile ilgili alet, edevat ve kitapları haczedilemeyecek, aksine bir teşebbüs sahibi sayıldığı zaman, bu teşebbüsün malları sermaye ağırlıklı olup haczedilebilecektir. Şikayet konusu incelenirken borçlunun yaptığı işte sermaye ile emeğin karşılıklı oranları tespite çalışılır ve emeğin değerinin, sermayenin değerinden daha fazla olduğu görülürse “bir mesleğin” varlığına, aksi takdirde “bir teşebbüsün söz konusu olduğuna” hükmedilir. (Hukuk Genel Kurulu’nun 02.12.1972 tarih 1972/572-974 sayılı kararı). Uygulamada, bu şekilde incelemeye ekonomik kıstasın üstün tutulması adı verilmektedir.

Ayrıca, borçlunun mesleki eşya sayılarak haciz dışı bırakılan eşyasının kıymetinin fazla olması durumunda nasıl bir sonuca varılacağı da önemlidir. Yani, bu durumda mahcuzun satılıp, bedelinden borçluya daha ucuzunun alınması için para ayrılıp kalanının alacaklıya ödenmesi mi, yoksa kıymeti fazla olan mesleki eşyanın aynen borçluya bırakılması mı ön görülmelidir? Dairemizin, süregelen içtihatlarına göre yukarıdaki açıklamaya ve önerilen çözüme özel olarak değinen İİK’ nun 82/12. maddesi hükmünün burada kıyasen uygulanması mümkün değildir. Yani, kıymeti fazla olsa dahi mesleki eşyanın haczedilemeyeceğine karar verilerek borçluda bırakılması gerekmektedir. (Talih Uyar – Haciz – 1990 baskı, sayfa 608 vd.) ( Prof. Dr. Baki Kuru İcra ve İflas Hukuku 1. cilt -1988 Baskı sf. 797 vd).

Somut olayda borçlu ........... bir ticari şirket olup, kendisinin sermaye ağırlıklı makina ve tezgahları haczedilmiştir. Borçlu şirketin faaliyetinin sermeyenin önem kazandığı teşebbüs olarak nitelendirilmesi gerekeceğinden, mahcuzların İİK'nun 82/4.maddesi kapsamında sayılan haczedilemeyecek mesleki eşya olarak kabulü mümkün değildir. Bu nedenle haczedilmezlik şikayetinin reddi gerekirken kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 28.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4582, Karar No: 2020/1651, Tarih: 09.03.2020

**20. Ceza Dairesi         2018/4582 E.  ,  2020/1651 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : SAMSUN 2. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanık ... hakkında hükmedilen “12 gün adli para cezası”nın, TCK'nın 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20 TL'den paraya çevrilmesi esnasında hesap hatası yapılarak sonuç adli para cezasının “240 TL” yerine “24 TL” olarak eksik belirlenmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyulduğu yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafileri ile sanık ...'nün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 09.03.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9620, Karar No: 2010/14764, Tarih: 08.11.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/9620 E.  ,  2010/14764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, demir parmaklık, kömür kanalı ve çiçekliklerin kaldırılarak eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 08.11.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/365, Karar No: 2013/679, Tarih: 04.02.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/365 E.  ,  2013/679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava balkon ve pencere imalatı nedeniyle davacı iş sahibi tarafından yükleniciye iş bedeli olarak verilen senetlerden dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkin olup, BK'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece dava Tüketici Mahkemesi sıfatıyla görülerek, işin esası incelenmek suretiyle reddedilmiş, karar taraf vekillerince temyiz olunmuştur.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da –yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna (eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan bütün bu nedenlerle mahkemece davanın genel mahkeme olarak Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesi gerekirken, özel hükümler uyarınca yanılgılı bir şekilde Tüketici Mahkemesi sıfatıyla görülerek davanın reddine dair karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcı ile Yargıtay başvurma harcının istek halinde davacıya geri verilmesine, 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3556, Karar No: 2012/28848, Tarih: 08.11.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/3556 E.  ,  2012/28848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında açılan kamu davasının TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine, Sanık ... hakkında açılan kamu davasının önödeme nedeniyle düşürülmesine ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan idare temsilcisinin yasal süresinden sonra temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik sanık müdafiinin temyizinin incelenmesinde;

Kaçak olduğu anlaşılan çayların hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı yasanın 13.maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 54/4.maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi;

Yasaya aykırı, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı kanunun 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca "kaçak eşyanın 5607 sayılı yasanın 13.maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 54/4.maddesi gereğince müsaderesine" karar verilmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında verilen hükme yönelik sanık müdafiinin temyizinde;

5237 sayılı TCK.nun 7. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen zamanaşımı sanık lehine olup, suç tarihinden itibaren temyiz inceleme gününde zamanaşımı tahakkuk etmiş bulunduğundan hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ORTADAN KALDIRILMASINA, kaçak olduğu tespit edilemeyen balların ve önödemeye konu paranın sanığa iadesine, 08.11.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17563, Karar No: 2015/33415, Tarih: 08.09.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/17563 E.  ,  2015/33415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/192545

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2011

NUMARASI : 2009/827 (E) ve 2011/136 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilirken kendi altsoyu dışındaki kişiler üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden, yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde re'sen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden bozmayı gerektirmediği,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık A.. Z..'in ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

b-TCK’nın 61/6. maddesine aykırı olarak, aynı Kanunun 125/4. maddesi uyarınca yapılan artırım sırasındaki hesap hatası nedeniyle sonuç cezanın 1 yıl 9 ay yerine, 1 yıl 2 ay hapis olarak eksik tayini,

c-TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık A.. Z..'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken karşı temyiz olmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16002, Karar No: 2011/944, Tarih: 31.01.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/16002 E.  ,  2011/944 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Mersin 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.12.2007 tarih ve 2003/196-2007/376 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu,16.02.1998 tarihli kurada Yıldız blok 3 ve 4 kat 112 numaralı dubleks dairenin isabet ettiğini, kooperatife olan yükümlülüklerini yerine getirdiğini, ancak tapunun arsa sahibi adına çıkartıldığını ileri sürerek, davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile kendi adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı kooperatif vekili, kat irtifakının kooperatif adına olmadığını, ancak taşınmazın kooperatife ait olduğunu, davacı adına tescile muvafakat ettiklerini ifade ederek, davayı kabul etmiştir.

Davalı ... vekili, arsa sahibi müvekkilinin davada taraf olamayacağını belirterek, kooperatifle yapılan inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenicinin kendi edimini yerine getirmediğini bu nedenle davacının tescil talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, kura zaptına göre davacı adına isabet eden dava konusu taşınmazın tapuda davalı ... adına kayıtlı olduğu, kooperatifin sözleşmeye göre 21 blokta 536 adet daire yapmasının planlandığı, inşaatı devam eden 17 bloktaki 432 adet dairenin 302.4 adetinin Kent Koop., 129.6 adetinin arsa sahiplerine ait olması gerektiği halde, tapu kayıtları göre 242 adet bağımsız bölümde kooperatif lehine kat irtifakı bulunduğu, bağımsız bölüm tapularının 60.4 adetinin eksik olduğu, kooperatifin bu dairenin mülkiyetini iktisaba hak kazandığı, arsa sahipleri tarafından Soydaş Koop. ve Kent Koop. hakkında 2003/465 esasına kayden açılan sözleşmenin iptal ve tescili davasının sonucunun beklenmesine de gerek olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dosyaya sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacının davalı kooperatifin ortağı olduğu ve 16/02/1998 tarihinde noter huzurunda çekilen kur’a tespit tutanağına göre, dava konusu Yıldız Blok 3 ve 4. Kat 112 numaralı dubleks konutun kendisine isabet ettiği, ancak aynı konutun tapuda da arsa maliki olan davalı ... adına tescil edildiği ve irtifak listesinde dahi davalı ... adına gösterildiği anlaşılmaktadır.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Dosyaya sunulan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacının davalı kooperatifin ortağı olduğu ve 16/02/1998 tarihinde noter huzurunda çekilen kur’a tespit tutanağına göre, dava konusu Yıldız Blok 3 ve 4. Kat 112 numaralı dubleks konutun kendisine isabet ettiği, ancak aynı konutun tapuda da arsa maliki olan davalı ... adına tescil edildiği ve irtifak listesinde dahi davalı ... adına gösterildiği anlaşılmaktadır.

Yine aynı mahkemenin 2003/465 E. sayılı dava dosyasına ait belgelerin incelenmesinden, Cennet’in de aralarında bulunduğu arsa malikleri davacılar ile davalı Hüseyin Alp arasında imzalanan 11.12.1992 tarihli eser sözleşmesi uyarınca, dava konusu arsa üzerinde kat karşılığı inşaat yapılması işinin Hüseyin tarafından üstlenildiği, daha sonra bu işin Hüseyin tarafından 04.11.1993 tarihli sözleşme ile alt müteahhit sıfatıyla davalı S.S.Mersin Soydaş Yapı Kooperatifleri Birliği’ne devredildiği, 15.11.1994 tarihinde ise Birlik ile diğer davalı S.S.Kent Yapı Kooperatifi arasında üçüncü bir eser sözleşmesi imzalanarak, aynı işin bu kez davalı S.S.Kent Yapı Kooperatifi’ne verildiği, 04.11.1993 ve 15.11.1994 tarihli sözleşmelerde, 11.12.1992 tarihli eser sözleşmesindeki hükümlere atıflar yapıldığı, arsa maliklerince sunulan dava dilekçesinde ise, eser sözleşmelerinin feshinin talep edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı kooperatife eksik konut verildiği, davalı kooperatifin sözleşme hükümleri uyarınca dava konusu konutun da mülkiyetini kazanmayı hak ettiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmişse de, bu gerekçenin dayandığı eser sözleşmesinin 2003/465 E. sayılı davanın konusunu oluşturduğu açık olduğuna göre, öncelikle anılan davanın sonucunun beklenmesi gerekmektedir. Zira, eser sözleşmelerinin geçerli olup olmadığı ve işbu davanın konusunu oluşturan konut da dahil olmak üzere, hangi konutun kime isabet edeceği, ancak 2003/465 E. sayılı davada tartışılıp belirlenecektir. Anılan davanın sonucunda, dava konusu eser sözleşmelerinin feshine karar verilmesi halinde ise, işbu davanın da doğrudan etkileneceği tabiidir.

Her ne kadar mahkemece 2003/465 E. sayılı davanın, arsa malikleri tarafından açılan bir tapu iptali ve tescil davası olmadığı gerekçesiyle, anılan davanın sonucunun beklenmemesine karar verilmişse de, dava konusu bağımsız bölüm tapuda arsa maliki Cennet adına tescilli bulunduğundan, böyle bir davanın açılması zaten mümkün değildir. Kaldı ki yukarıda da açıklandığı üzere, anılan dava eser sözleşmelerinin feshi istemine ilişkin olsa da, işbu davanın sonucunu doğrudan etkileyecektir.

Bu durum karşısında mahkemece, 2003/465 E. sayılı dava dosyasının sonucunun beklenmesi ve anılan davadan hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

Bu durum karşısında mahkemece, 2003/465 E. sayılı dava dosyasının sonucunun beklenmesi ve anılan davadan hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 31.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.