muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/11186, Karar No: 2018/4328, Tarih: 12.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/11186 E.  ,  2018/4328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62/1, 50/1-a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta, tayin edilen cezaya, kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA; 12.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6357, Karar No: 2019/1362, Tarih: 04.03.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/6357 E.  ,  2019/1362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında ve tapuda davacı Hazine adına kayıtlı bulunan eski 1338 parsel sayılı 6.000,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 146 ada 50 parsel numarasıyla ve 5.798,72 metrekare yüzölçümlü olarak;... adına tapuda kayıtlı bulunan eski 1324 parsel sayılı 29.300,00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 146 ada 7 parsel numarasıyla ve 32.984,02 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, uygulama kadastrosu sırasında kendisine ait taşınmazın yüzölçümünün eksildiği ve eksikliğin 146 ada 7 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosuna itiraza ilişkindir. Bu nitelikteki davalarda husumetin, itiraz edenin taşınmazı aleyhine yapılan tespit sonucunda yüzölçümü artan ya da lehine ortak sınır değiştirilen taşınmazın/taşınmazların malikine/maliklerine yöneltilmesi gerektiği kuşkusuzdur. Eldeki davada; davacı Hazine kendisine ait 146 ada 50 parsel sayılı taşınmazın yözölçümünün eksildiğini ve eksikliğin taşınmaza komşu 146 ada 7 parsel sayılı taşınmazdan kaynaklandığı ileri sürerek dava açmıştır. Dava konusu 146 ada 7 parsel sayılı taşınmaz daha önce davalı ... adına tapuda kayıtlı ise de; eldeki davanın açıldığı tarihten önce satılarak dava dışı....adına kayden intikal ettirilmiştir. Ne var ki; dava; taşınmazın önceki malikine karşı açılmış olup; dava dilekçesinde taşınmazın kayıt maliki olan Cengiz Bal’a husumet yöneltilmemiştir. Hal böyle olunca, davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19325, Karar No: 2015/23309, Tarih: 06.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/19325 E.  ,  2015/23309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret ile asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın hukuki yarar yokluğu sebebiyle reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 500,00 TL ücret ve asgari geçim indirimi alacağının davalıdan tahsil edilmesine karar verilmesini istemiş ve yargılama aşamasında davayı kısmi alacak davası olarak açtıklarını beyan etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile davanın hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davanın niteliği ve işçilik alacaklarına ilişkin kısmi dava açılmasında hukuki yarar bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Kısmi dava 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 109. maddesinde tanımlanmıştır. Maddenin birinci fıkrasında; “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir” düzenlemesine yer verilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu madde 109’da, haktan açıkça feragat edilebileceği şeklindeki temel maddî hukuk ilkesinden hareketle, kısmî dava açılırken fazlaya ilişkin hakları saklı tutma şeklindeki uygulamaya son verilmesi, bu veya buna benzer bir ibare kullanılmadığında haktan feragat edilmiş sayılacağı yönündeki uygulamanın önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut olayda, kıdem tazminatı, ücret ve asgari geçim indirimi alacağının tahsiline ilişkin dava asgari miktarlar gösterilerek açılmış, davanın kısmi yada belirsiz alacak davası olarak açıldığı yönünde dava dilekçesinde bir açıklamada bulunulmamıştır. Bu durumda mahkemece, 6100 sayılı Kanun'un 119/2. maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunu açıklaması istenerek sonuca gidilmesi gerekli ise de, davacı vekili, yargılama aşamasında, davayı kısmi olarak açtıklarını beyan etmiştir. Mahkemece, belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir ancak; belirsiz alacak davası istisnai bir dava türü olup, davanın kısmi olarak açıldığının aşamalarda beyan edilmiş olması karşısında, somut olayda 6100 sayılı Kanun'un 109/1. maddesinin uygulanması zorunludur. Anılan kanuni düzenleme gereğince talep konusunun niteliği itibari ile bölünebildiği durumlarda sadece bir kısmının dava yolu ile ileri sürülmesinin mümkün olduğu ve kısmi dava açılmasında hukuki yarar bulunduğu da gözetilerek işin esasına girilip oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe davanın hukuki yarar yokluğundan reddilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9707, Karar No: 2024/20950, Tarih: 23.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/9707 E.  ,  2024/20950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/2153 E., 2022/664 K.

SUÇLAR : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 25.11.2021 tarihli bozma ilamı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'un 141. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunun, 7188 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu belirtilerek yerel mahkeme kararının bozulduğu, bozma üzerine mahkemece dosyanın uzlaştırma işlemleri için uzlaştırma bürosuna gönderilmesi üzerine; sanık ...'nın uzlaşma teklifini kabul ettiği ancak, uzlaşma teklif formu ve ihtar yazısının, katılan ...'in son bilinen adresi olan “Şeyh Şamil Mahallesi Ağrı Dağı Caddesi 589. Sokak Orankent Sitesi C Blok No:30 Etimesgut/Ankara” adresi yerine, "Şeyh Şamil Mahallesi Ağrı Dağı Caddesi No:14/33 Etimesgut/Ankara" adresine tebliğe çıkarıldığı, bu şekilde yapılan tebligat işleminin usulsüz olduğunun ve uzlaştırma işlemlerinin usulüne göre yapılmadığının anlaşılması karşısında; uzlaştırma bürosunca yeniden katılanın bilinen son adresi olan “Şeyh Şamil Mahallesi Ağrı Dağı Caddesi 589. Sokak Orankent Sitesi C Blok No:30 Etimesgut/Ankara” adresine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, güncel MERNİS adresine tebliğ yapılmak suretiyle tebliğ işlemlerinin tamamlanması ve uzlaşma evraklarının 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca usulüne uygun tebliği sağlandıktan sonra, sanığın durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25219, Karar No: 2012/31698, Tarih: 30.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/25219 E.  ,  2012/31698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme ve halkı kin ve düşmanlığa tahrik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklara yüklenen suçların; işlenme yönetimi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsa- mında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının ''b'' bendinde yer alan ''kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir'' şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/38788, Karar No: 2014/20173, Tarih: 04.06.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/38788 E.  ,  2014/20173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde, mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle ...'nin kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilerek sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, "400 TL maktu vekalet ücretinin Sanıktan alınarak kendisini vekille temsil ettirmiş bulunan katılana verilmesine, " ilişkin paragrafın hükümden çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 04/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9988, Karar No: 2012/1445, Tarih: 06.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9988 E.  ,  2012/1445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : 1-...

2-...

3-...

VEKİLİ : AV. ...

DAVALILAR : 1-...

2-...

VEKİLİ : AV. ... COŞKUN

Taraflar arasında görülen davada Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/05/2010 tarih ve 2008/53-2010/147 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi C.......al tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların “masa” adlı tasarımları için endüstriyel tasarım belgesi aldıklarını, tasarımların yenilik ve ayırt edicilik niteliklerinin bulunmadığı ve teknik bakımından tasarımcıya seçenek bırakmadıklarını ileri sürerek davalı Bürotime Mobilya Sanayi Ticaret Ltd.Şti.'ne ait “masa”, diğer davalı Tosunoğulları Mobily Sanayi Ve Ticaret A.Ş:'ye ait “masa” ve “masa ayağı profili” isimli endüstriyel tasarım belgelerinin hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacıların çoğu ürünlerinin müvekkili firmanın tasarımlarının birebir kopyası olup derdest davalarının bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre bilirkişiler raporu doğrultusunda dosyaya sunulmuş olan kataloglarda tarih olmadığı, katalogda yer alan ürünlerin davalı taraf tasarımlarından daha eski tarihli oldukları yönünde her hangi bir bilginin de bulunmadığı, deliller arasındaki tarih karşılaştırılmasının yapılamadığı, bu itibarla katalogların tek başına bir hükümsüzlük nedeni oluşturduğundan söz edilemeyeceği, yine katalogda yer alan ürünlerin davalı taraf tasarım tescil başvurusundan önce üretilip, piyasaya sürüldüklerinin ve ayrıca ürün kodlarını içeren faturalar gibi başkaca delillerle ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece somut uyuşmazlığın çözümünün özel ve teknik bilgi gerektirmesi nedeniyle bilirkişi görüşüne başvurulmuş ancak bu yolda alınan hukukçu bilirkişi görüşü benimsenmek suretiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa uyuşmazlık, 554 sayılı KHK hükümlerinden kaynaklandığına göre dava konusu tasarımların yeni ve ayırt edici olup olmadığı hususunda tasarımcı bilirkişi görüşü alınması gerekirken yukarıda açıklandığı üzere konusunda uzman olmayan hukukçu bilirkişi raporuna itibar edilerek hüküm kurulması doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

17/02/2012-S/E
Yargıtay — Esas No: 2013/26924, Karar No: 2014/14718, Tarih: 27.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/26924 E.  ,  2014/14718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/188814

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2012

NUMARASI : 2011/666 (E) ve 2012/366 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre, müştekinin çantasının, müştekinin soruşturma aşamasındaki ifadesinden saat 19:00 sıralarında ve suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasındaki ifadesinden saat 18:30 sıralarında çalındığının anlaşılması ile suç tarihinde güneşin saat 18:25'te battığının ve TCK.nun 6/1-e maddesi uyarınca gecenin saat 19:25'ten sonra başladığının anlaşılması karşısında, atılı suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 27/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1731, Karar No: 2018/3897, Tarih: 03.10.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/1731 E.  ,  2018/3897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

HÜKÜM : Sanık hakkında TCK'nun 81/1, 53, 58. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ve müdafii, suçtan zarar gören ... vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında maktule ...'i nitelikli kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında, 6284 sayılı Yasanın 2/1-d. ve 20/2. maddeleri uyarınca Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nun 233. ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMUK’nun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suçtan zarar gören Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 03/10/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11538, Karar No: 2016/4791, Tarih: 20.06.2016

**6. Hukuk Dairesi         2015/11538 E.  ,  2016/4791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, taraflar arasında düzenlenen 01/09/2005 başlangıç tarihli ve dokuz yıl üç ay süreli, arsa vasıflı taşınmazın et, balık restaurant işletmeciliği ve otopark olarak işletilmek üzere kiralandığını belirlenen yazılı kira sözleşmesine dayanarak, 31/12/2014 tarihinde davalı aleyhine başlattığı icra takibi ile kira süresinin bitimi sebebine dayalı olarak İİK.nun 272.maddesi gereğince kiralananın tahliyesini talep etmiştir. Davalı arsa üzerine üçkatlı bina yapıldığını ilamsız takip yapılamayacağını davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece kiralanan arsanın üzerine bina yapılarak vasfının değiştiği ilamsız takip yapılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Somut Olayda; Davaya dayanak yazılı kira sözleşmesinin 7. maddesinde"mecurun inşaat ve dekorasyonu kiracıya aittir. Mecurda yapılacak olan işlerin gerekli kıldığı iç ve dış her türlü inşaat malzeme ve tesisatı kiracı kurar. Arsalar üzerinde yapılacak inşaatların belediyelerden, inşaat ruhsatının alınması, projelerin çizilmesi masrafları kiracıya aittir ve bu arsalar üzerine yapılacak yapıların, her türlü inşaat malzeme ve işçilik ücretleri, otopark düzenlemesi giderleri de kiracıya aittir. " hükmünün düzenlendiği ,ve bu madde gereğince, kiralananın başlangıçta arsa olan niteliğinin sonradan çatılı iş yeri niteliğine dönüşüp dönüşmediği, yapılan binalar dolayısıyla galip vasfının çatılı iş yeri niteliğinde olup olmadığının belirlenmesi hususu yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değil ise de, karar redde ilişkin bulunduğundan, yeniden yargılama yapılmasına gerek görülmediğinden kararın değiştirilmiş ve düzeltilmiş bu gerekçe ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA ve aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden alınmasına, 20/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5718, Karar No: 2024/480, Tarih: 22.01.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/5718 E.  ,  2024/480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2016 tarih, 2013/38 Esas, 2016/90 Karar sayılı kararının temyiz incelemesi neticesinde Yargıtay (Birleşen) 3. Ceza Dairesinin 05.10.2020 tarih, 2020/8187 Esas, 2020/12555 Karar sayılı bozma ilamı üzerine, ... Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2021 tarih, 2020/569 Esas, 2021/161 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin birinci fıkrası, 87 nci maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi ve son fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, illiyet bağının bulunmadığına ve haksız tahrikin derecesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ... ile katılan ...'nin aynı köyde ikamet ettikleri ve aralarında önceye dayalı husumet bulunduğu, olay tarihinde cuma namazı çıkışı tarafların eskiye dayalı husumet nedeniyle tartıştıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, darp sonucu katılan ...'nin ... Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Polikliniği tarafından düzenlenen 01.02.2016 tarihli raporuna göre sağ gözünde organ sürekli işlev yitirilmesi oluşturacak şekilde yaralandığı sabit görülen olayda, sanık hakkında kasten yaralama suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunmaları, katılanın beyanları, ... Üniversitesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Polikliniği tarafından düzenlenen 01.02.2016 tarihli raporu, tutanaklar, nüfus ve adlî sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE