muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/885, Karar No: 2019/3500, Tarih: 15.02.2019

6356 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasına göre, işkolları, Kanuna ekli (1) sayılı cetvelde gösterilmiştir. Maddenin ikinci fıkrasına göre ise, bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır. Yine aynı maddede, bir işkoluna giren işlerin neler olacağının, işçi ve işveren konfederasyonlarının görüşü alınarak ve uluslararası normlar göz önünde bulundurularak, yönetmelikle düzenleneceği belirtilmiştir.

İşkolu kavramı sendikaların faaliyet alanlarını belirleyen temel bir öğedir. Birbirine benzer işler bir hukuki kalıp altında toplu iş hukukuna sunulmaktadır.

İşkolu tespitinde birim olarak işyerinin esas alınacağı normatif düzenlemelerin tartışmasız bir sonucudur. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinin gerekçesinde, işyeri, teknik bir amaca, diğer bir deyişle mal ve hizmet üretimine yönelik ve değişik unsurlardan meydana gelen bir birim olarak belirtilmiştir. İşyerinin sınırlarının saptanmasında “işyerine bağlı yerler” ile “eklentiler” ve “araçların” bir birim kapsamında oldukları belirtildikten sonra özellikle bir işyerinin mal ve hizmet üretimi için ayrı bir alanı da kullanması halinde bunların tek işyeri mi yoksa birbirinden bağımsız işyerleri mi sayılacağı konusunda “amaçta birlik”, aynı teknik amaca bağlı olarak üretimde bulunma, nitelik yönünden bağlılık ile “yönetimde birlik”, aynı yönetim altında örgütlenmiş olma koşullarının aranacağı düzenlenmiştir.

İşkolu tespit davalarında, her işverenin işyerinin bağımsız işyeri olarak kabul edilip, o işyerinde yapılan işlerin niteliği itibarıyle işkolu tespiti gerekir. Alt işverenin işkolu tespiti asıl işverenin yaptığı işe göre belirlenmez. Alt işverenin işkolu tespitinin, asıl işverenden ayrı olarak yapılması gerektiği gibi, alt işverene ait işyerinde yapılan işlerin, asıl işverene ait işyerinde yapılan işlere yardımcı iş olarak değerlendirilmesi de doğru olmaz. 6356 sayılı Kanun'un 4/2. maddesinde öngörülen, bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işlerin de, asıl işin dâhil olduğu işkolundan sayılacağı kuralı, bir işyeri sınırları ve organizasyonu içerisinde yürütülen işler için önem taşır. Yoksa birbirinden ayrı işyerlerinde farklı işkoluna giren işler yapılıyorsa asıl iş yardımcı iş kavramı geçerli olmaz. Alt işveren işçileri ise, alt işverene ait bağımsız işyeri çalışanları olduklarından, bağlı bulundukları işkolunun, asıl işverenden ayrı olarak belirlenmesi gerekir. Nitekim 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 4. maddesinin gerekçesinde “Bir işyerinde yürütülen yardımcı işin alt işveren tarafından üstlenilmesi halinde, bu iş artık asıl işveren yönünden yardımcı iş olarak kabul edilemez. Bu işler alt işveren bakımından asıl iş kabul edilir ve işkolu buna göre belirlenir” şeklinde anılan durum açık olarak belirtilmiştir.

Bu genel açıklamalar ışığında temyiz itirazlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Bu genel açıklamalar ışığında temyiz itirazlarının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, Çalışma ve ...yal Güvenlik Bakanlığınca 03/07/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan işkolu tespit kararı ile, ... Veri. Olş. Bilş. Ziy. Yön. İnş. .... Hiz. Tmz. Yemek Bilg. .... San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti-Yükselen Teks. Tur. İnş. .... Temz. Oto. Pet. Ür. San. Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığı tarafından ... Devlet Hastanesinde temizlik işlerinin yanısıra yapılan işlerde sağlık hizmetlerinin de bulunduğu, bu nedenle yapılan işlerin İşkolları Yönetmeliğinin 17 sıra numaralı “Sağlık ve ...yal hizmetler” işkolunda yer aldığı belirlenmiştir.

İnceleme konusu davada, davalı ... Veri. Olş. Bilş. Ziy. Yön. İnş. .... Hiz. Tmz. Yemek Bilg. .... San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti-Yükselen Teks. Tur. İnş. .... Temz. Oto. Pet. Ür. San. Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığı tarafından hizmet alım sözleşmesi ile ... Devlet Hastanesinde faaliyet yürütüldüğü ve alt işveren işçilerinin çoğunluğunun temizlik görevini icra ettiği anlaşılmaktadır. Nitekim bilirkişi raporunda da toplam işçi sayısının 234 olduğu ve 165 işçinin temizlik personeli olarak çalıştığı belirtilmiştir. İş müfettişinin, ağırlıklı işin belirlenmesi bakımından mahallinde yapmış olduğu tespitlerde aynı yöndedir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgulara göre ve alt işveren işyerinde yapılan işlere dair işkolu tespitinin, asıl işveren işyerinden bağımsız olarak tespit edilmesi gerekliliği karşısında, alt işveren ... Veri. Olş. Bilş. Ziy. Yön. İnş. .... Hiz. Tmz. Yemek Bilg. .... San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti. ile Yükselen Teks. Tur. İnş. .... Temz. Oto. Pet. Ür. San. Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığı işçileri tarafından ... Devlet Hastanesinde yürütülen işler, niteliği itibariyle İşkolları Yönetmeliği'nin 20 sıra numarasında yer alan “Genel işler” işkolunda yer almaktadır.

Bu itibarla, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulü ile işkolu tespit kararının iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

Belirtilen sebeplerle, 6356 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın KABULÜ ile 03/07/2015 tarih ve 29405 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ...'nın 2015/73 sayılı işkolu tespit kararının, ... Veri. Olş. Bilş. Ziy. Yön. İnş. .... Hiz. Tmz. Yemek Bilg. .... San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti-Yükselen Teks. Tur. İnş. .... Temz. Oto. Pet. Ür. San. Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığı tarafından hizmet alım sözleşmesi ile ... Devlet Hastanesinde yürütülen işlerin İşkolları Yönetmeliğinin 17 sıra numaralı “Sağlık ve ...yal hizmetler” işkoluna girdiğine ilişkin kısmının İPTALİNE,

3- ... Veri. Olş. Bilş. Ziy. Yön. İnş. .... Hiz. Tmz. Yemek Bilg. .... San. İç ve Dış Tic. Ltd. Şti-Yükselen Teks. Tur. İnş. .... Temz. Oto. Pet. Ür. San. Tic. Ltd. Şti. adi ortaklığı tarafından hizmet alım sözleşmesi ile ... Devlet Hastanesinde yürütülen işlerin niteliği itibariyle İşkolları Yönetmeliği'nin 20 sıra numarasında yer alan “Genel işler” işkolunda yer aldığının TESPİTİNE,

4-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli olan 44,40 TL karar ve ilam harcından, peşin alınan 27,70 TL harcın mahsubu ile bakiye 16,70 TL karar ve ilam harcının davacıdan tahsili ile hazineye irad kaydına,

5-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 3.121,70 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

6-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 2.725,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

7-Yatırılan gider avanslarından varsa kullanılmayan bakiyelerinin ilgili tarafa iadesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/02/2019 tarihinde oybirliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14722, Karar No: 2014/16470, Tarih: 23.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/14722 E.  ,  2014/16470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AYDIN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/03/2013

NUMARASI : 2009/627-2013/174

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonunda, yerel mahkemece, itirazın iptali isteğinin kabulüne, icra inkar tazminatı isteğinin reddine ilişkin olarak verilen karar taraflarca yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, itirazın iptali ile icra , inkar tazminatı ödenmesi isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, itirazın iptali isteğinin kabulüne; icra inkar tazminatı isteğinin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, davacı idarenin davalının 2273 parsel sayılı taşınmazın 23 m2 'lik bölümünü trafo binası olarak kullandığı iddiası ile Denizli 7. İcra Müdürlüğünün 2009/ 11588 esas sayılı dosyasıyla 11.267.00 TL ecrimisil için takip başlattığı, davalı tarafından yapılan itiraz sonucu takibin durması üzerine eldeki davanın açıldığı; gerek takip dosyası, dava dilekçesi gerekse dosya kapsamında alınan beyanlarda ve talimatla yapılan keşif ve bilirkişi raporunda dava konusu olarak Aydın ili Didim ilçesi Karakuyu mevkiinde yer alan 2273 parsel sayılı taşınmazın bildirildiği ancak Dairenin 13.01.2014 tarihli geri çevirme kararıyla getirtilen kayıtta, 2273 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının kat mülkiyeti kütüğüne taşınmakla kapatıldığı bu parselden oluşan 603 ada 3 parsel sayılı taşınmazda ise davacının kayda dayalı bir hakkının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; ecrimisil, kötüniyetli zilyedin geri vermekle yükümlü olduğu bir şeyi haksız olarak alıkoyması nedeniyle malike ödemekle yükümlü olduğu en azı kira geliri, en çoğu ise mahrum kalınan gelir kaybı olan bir tür haksız kullanım tazminatıdır. Açıklanan bu tanıma göre, ecrimisil istenebilmesi için öncelikle, dava konusu taşınmaz üzerinde hukuken korunmaya değer bir hakkın bulunması gerektiği açıktır.

O halde, dava konusu edilen 2273 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bir hakkı bulunmayan ve yargılama sırasında da maddi hata ve benzeri bir talep ileri sürmeyen davacının eldeki davayı açmakta hukuki yararı olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur.

Hal böyle olunca, dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken değinilen husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenle yerindedir. Kabulü ile hükmün(6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/19750, Karar No: 2024/4897, Tarih: 07.05.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/19750 E.  ,  2024/4897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/760 E., 2023/780 K.

SUÇ : 6831 sayılı Orman Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, müsadere, iade

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.GEREKÇE

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 231 inci maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği tarih ile denetim süresi içinde kasıtlı suçun işlendiği tarih arasında zamanaşımının durduğu tespit edilerek yapılan incelemede; suç tarihi itibarıyla yürürlükte olan Orman Kanunu'na göre sanığın yargılama konusu ormandan motorlu testereyle yapacak nitelikte emval veren ağaç kesme eylemi bakımından belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrasına göre suçun işlendiği 01.08.2007 tarihinden itibaren 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

II.KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu orman emvalinin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, kesim motoru, balta, traktör ve römorkun SAHİBİNE İADESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6420, Karar No: 2024/2939, Tarih: 29.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/6420 E.  ,  2024/2939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/2762 E., 2023/920 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Adana 7. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2021/906 E., 2022/517 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne ve boşanmanın fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı erkek vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın kendisinin sunduğu dava ve vekili aracılığıyla sunduğu cevaba cevap dilekçesinde özetle; davalının birlik görevlerini yerine getirmediğini, çocuklarına karşı ilgisiz olduğunu, davacının evin sorumluluklarını tek başına üstlendiği, davalının işi ile ilgili sorumluluklarını yerine getirmediğini vergilerini ödemediği ve kaçak elektrik kullandığı için icra dosyalarının olduğunu, cezalarını davacının ödediğini, kaçak bahis sitelerinden bahis oynadığı, sosyal ortamlarda nasıl davranması gerektiğini bilmediğini, yalan söylediği, iş çevirdiği, haysiyetsiz hayat sürdüğü, davacıya hakaret ettiği, bu yaşananlardan ortak çocukların psikolojisinin olumsuz etkilendiği, davalı ve ailesinin çocuklara psikolojik baskı yaptığı, davalının ani tepkisi nedeniyle çıkan tartışmada kadını ve çocukları bir odaya kitlediği komşuların araya girmesiyle kadın ve çocukların odadan çıktıkları, davalının eve 21.00'da gelip saat 03.30'da gittiği, tarafların sosyal ortamlarının davalı yüzünden olmadığı, davalının kök ailesinin müşterek haneye karıştıkları, davacıyı sürekli eleştirip başkalarıyla kıyasladığı, ikinci çocuklarının doğumundan sonra tarafların ayrı odada uyuduklarını iddia ederek tarafların evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocukların her biri yararına aylık 750,00 TL tedbir ve iştirak nafakasına, nafaka miktarının her yıl ÜFE-TÜFE ortalaması oranında artırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek cevap ve ikinci cevap dilekçesinde özetle; eşini sevdiğini boşanmak istemediğini, davacının kız kardeşi ile yaşadığı sorun sonrasında evi terk ettiği sonrasında tarafların ayrı eve çıktığı, bu evi satın aldıkları ödeme için gerek krediye davacının memur olması nedeniyle davacı üzerine çektikleri ödemeyi müştereken gerçekleştirdikleri, davacının eğitimini sonradan tamamlaması için ona yardım ettiğini, davacının bu zor dönemde psikolojik destek aldığını, kendi iş yerine ait borçları kendisinin ödediğini, işinin evine uzak olmasın nedeniyle evden erken saatte çıktığı, işini bittiğinde evine döndüğü, kendisine yüklenecek kusurun bulunmadığını, davacının kendisini affettiğini, davacı kadının 23.11.2021 tarihinde ortak konuta gelmesini istemediğini söyleyerek ortak konuta gelişinin engellendiğini iddia ederek davanın 1 yıl ertelemesini aksi halde kadının davasının reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; evin geçimine tam katkıda bulunmayarak eşler arası dengesizliğe yol açan, günün çok uzun kısımını dışarıda geçirmekle ailesine manevî ilgi göstermeyen, iddia ve bahis oynayarak tartışmaya neden olan, borçları nedeniyle diğer eşi maddî külfet altına sokan, eşi ve çocukları bir odaya kilitleyerek eş ve çocuklara psikolojik baskı uygulayan davalı tarafın tam kusurlu kabul edilmesi gerektiği, dava tarihinden önceki döneme denk gelen 2021 yılının ilk aylarından itibaren ayrı yaşamaya başladıkları anlaşılan taraflardan davacı kadının bir araya gelme iradesinin bulunmadığı ve boşanma konusunda kararlı olduğu, davalı erkek tam kusurlu kabul edildiğinden boşanmaya itirazının dikkate alınamayacağı, ayrıca boşanmaya ilişkin iş bu davada dosya kapsamına göre ortak hayatın yeniden kurulması olasılığı mümkün bulunmadığından 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 170 inci maddesi uyarınca ayrılığa karar verilmediği, evlilik birliğinin ortak hayatı sürdürmeleri taraflardan beklenmeyecek derecede temelinden sarsıldığı, çocukların velâyetinin anneye verilmesinin üstün yararlarına olacağı ve velâyet kendisine verilmeyen eşin çocukların bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmakla yükümlü olduğu gerekçesi ile; tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, ortak çocukların velâyetinin anneye verilmesine, çocuklar ile baba arasında kişisel ilişki kurulmasına, ortak çocukların her biri yararına aylık 350,00 TL tedbir ve 500,00 TL iştirak nafakasına, nafakaların kesinleşmeyi takip eden yıldan itibaren geçerli olmak üzere heryıl TÜİK'in belirlediği TEFE-TÜFE ortalaması oranında arttırılmasına, karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı erkek vekili istinaf dilekçesinde özetle; kusur belirlemesi ve davanın kabulü yönünden İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılarak talepleri doğrultusunda karar verilmesi istemi ile istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı erkek temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı erkek temyiz dilekçesinde özetle; kusur belirlemesinin ve davanın kabulünün usul ve kanuna aykırı bulunduğunu beyanla kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, açılan boşanma davasında taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamında imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik bulunup bulunmadığı, geçimsizlik var ise kusurun kimden kaynaklandığı, boşanma davasının kabulünün gerekip gerekmediği, noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı ve 194 üncü maddeleri, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 4721 sayılı Kanun’un, 4 üncü, 166 ıncı, 169 uncu ve 170 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı erkek tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5641, Karar No: 2012/6288, Tarih: 24.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/5641 E.  ,  2012/6288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Yüksek (13).Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18224, Karar No: 2015/17778, Tarih: 03.12.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/18224 E.  ,  2015/17778 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Bursa 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2015

NUMARASI : 2014/304-2015/475

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuşsa da gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Mahkemece verilen ilk karar, Dairece, dava tarihi olan 2012 yılına ait veriler esas alınarak kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi gerekirken, bilirkişi kurulunca henüz 2012 yılına ait verilerin oluşmadığı gerekçesi ile taşınmazın değerlendirilmesinde 2011 yılı verilerinin esas alınmak suretiyle belirlenen m² değerine üretici fiyat endeksi uygulanarak 2012 yılı değerine ulaşılmasının doğru görülmediği belirtilerek bozulması üzerine mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, gerekleri yerine getirilmeli ve bu bağlamda kapsam dışına çıkılmamalıdır.

Bozma ilamında, taşınmazın değerlendirilmesinde esas alınan birinci yıl buğday, ikinci yıl taze fasulye ve beş yıl çilek münavebesi ve sulama masrafı yönünden herhangi bir bozma nedeni belirtilmemiş olduğundan, bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda belirtilen münavebe değiştirilmeksizin, salt bozmada belirtilen 2012 yılına ait veriler esas alınmak suretiyle hesaplama yapılıp oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, mahkemece uyulan bozma ilamında değinilen husus dışına çıkılarak, münavebenin birinci yıl taze fasulye ve beş yıl çilek olarak değiştirilmek ve üretim gideri cetvelinde yer alan sulama giderini masraflardan düşülmesi suretiyle değerlendirme yapan bilirkişi kurulu raporuna göre karar verilmesi,

2-Taşınmaz üzerinde bulunan meyve ağaçlarının sayısı, cinsi ve yaşına göre gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden ve gerektiğinde çevrede bulununan ilgili kuruluşlardan (Yalova Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma Enstitü Müdürlüğü'nden) 2012 yılı rayiç değerleri sorularak buna göre değerlendirme yapılması gerekirken, Bursa Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğü'nden gelen cevap yazısında ağaç değerleri ile ilgili bir bilgiye rastlanmadığı gerekçesiyle bozma öncesi ağaç bedelini aynen alan denetime elverişsiz rapora göre karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

./..

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı NE.