muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18318, Karar No: 2014/3076, Tarih: 27.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/18318 E.  ,  2014/3076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ESKİŞEHİR 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2013/331-2013/477

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı, davalının tarımsal sulama tesisinde aboneliğinin sona ermesinden sonra 26/08/2010 tarihinde yapılan kontrolde mühürü kopartarak kaçak elektrik kullanmaya devam ettiğinin tespit edildiğini, tahakkuk ettirilen kaçak elektrik tüketim bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine davalının haksız olarak (yetkiye ve borca) itiraz ettiğini öne sürerek, itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, yetki ilk itirazında bulunarak takibin Mihalıççık İcra Dairesinde, davanın da Mihalıççık Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülmesini gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 16.maddesine göre, haksız fiilden doğan davaların haksız fiilin meydana geldiği yer mahkemesinde açılabileceği, davaya konu haksız eylemin Mihalıççık İlçesi yargı sınırlarında meydana geldiği, davalının konutunun da aynı ilçe sınırlarında olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, dosyanın görevli ve yetkili Mihalıççık Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Dava, haksız fiilden kaynaklanan tazminat alacağının tahsili için başlatılan icra takibine karşı öne sürülen itirazın iptali istemine ilişkindir.

İİK’nun 50/2.maddesi uyarınca, ödeme emri tebliği üzerine borçlu sadece yetki itirazında bulunur ise, alacaklı bu itirazın kaldırılmasını ancak, icra tetkik mercii hakimliğinden isteyebilir. Borçlu yetki itirazı ile birlikte borcun esasına da itiraz etmişse, alacaklı aynı Kanunun 67/1. maddesi uyarınca merci hakimliğine başvurabileceği gibi, dilerse mahkemeye itirazın iptali davası da açabilir. Borçlunun icra dairesinin yetkisine ve borca itiraz etmesi halinde, itirazın iptali davasının dinlenebilmesi için, yetkili icra dairesinde mevcut bir takip bulunmalıdır. Dolayısıyla, mahkemenin önce icra dairesinin yetkili olup olmadığını incelemesi, icra dairesinin yetkili olmadığının tespit etmesi halinde, itirazın iptali davasının bu nedenle reddine karar vermesi gerekmektedir.

Somut olayda, davacı alacaklı, kaçak elektrik tüketim bedelinin tahsili amacıyla davalı aleyhine Eskişehir 3.İcra Müdrlüğünde takip başlatmış, davalı borçlu, takip sırasında yetkili icra dairesinin Mihalıççık İcra Dairesi olduğu yönünde yetki itirazında bulunmuş, ayrıca borcun esasına da itiraz etmiştir. İcra dairesinin yetkisine ve borca itiraz edilmesi nedeniyle takip durmuş, yetkiye itiraz konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemiştir. Davacı alacaklı, itirazı benimsemeyerek, takibin başlatıldığı yer itibariyle Eskişehir Asliye Hukuk Mahkemesinde işbu davayı açmıştır. Mahkemece, yetkili mahkemenin Mihalıççık Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu, davanın yetkisiz mahkemede açıldığı gerekçesiyle, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir. Mahkemenin öncelikle icra dairesinin yetkili olup olmadığını incelemesi gerektiği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan hukuki ve maddi olgular gözetilerek, mahkemece öncelikle icra dairesinin yetkili olup olmadığının incelenmesi gerekirken, icra dairesinin yetkisine ilişkin inceleme yapmadan mahkemenin yetkisine ilişkin itirazı değerlendirerek yetkisizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23945, Karar No: 2017/5660, Tarih: 18.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/23945 E.  ,  2017/5660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ...’a ait diğer davalı ...’ın sevk ve idaresindeki aracın tam kusurlu olarak müvekkilinin kullandığı motosiklete çarpması sonucu müvekkilinin ağır yaralandığını ileri sürerek, 3.000,00 TL daimi ve geçici iş göremezlik tazminatının, 6.000 TL manevi tazminatın davalılardadan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 10.02.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini artırmıştır.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile 32.118,33 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 08/03/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, davacının manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile takdiren 4.000,00 TL'nin kaza tarihi olan 08/03/2007 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin asağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-) Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar sebebiyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davacının maruz kaldığı iş göremezlik tazminatının belirlenebilmesi için zarar görenin son gelir durumunun net olarak belirlenmesi gerekir. Davacı vekili müvekkilinin uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını beyan etmiştir.

Davacının kaza tarihi itibari ile ... kaydı olmayıp, en son işe giriş kaydı 03.03.2007, işten çıkış tarihi ise 05.03.2007’dir. ... Şoförler Odasından tır şoförü olarak çalışan birinin 1.500,00 TL gelir elde edeceği bildirilmiş olup bilirkişi raporunda davacının dilekçesinde bildirdiği aylık 1.200 TL gelir ettiği kabul edilerek zarar hesaplanmış ve mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Davacının kaza tarihi itibari ile ... kaydı olmayıp, en son işe giriş kaydı 03.03.2007, işten çıkış tarihi ise 05.03.2007’dir. ... Şoförler Odasından tır şoförü olarak çalışan birinin 1.500,00 TL gelir elde edeceği bildirilmiş olup bilirkişi raporunda davacının dilekçesinde bildirdiği aylık 1.200 TL gelir ettiği kabul edilerek zarar hesaplanmış ve mahkemece bu rapor hükme esas alınmıştır.

Davacının mesleği hususunda beyan ve dava dilekçesine ekli muhtarlık belgesi dışında herhangi başka bir delil ibraz edilmemiştir. Yine davacının tır şoförü olarak çalıştığı beyan edilmesine karşın kendi hesabına mı çalıştığı yoksa ücret karşılığı mı çalıştığı, ücret karşılığı çalışıyorsa çalıştığı iş yerinden gelirine ilişkin ödeme belgeleri, banka kayıtları gibi evrakların olup olmadığı, kendi hesabına çalışıyorsa ilgili meslek kuruluşlarında kaydı olup olmadığı, kaza tarihi itibariyle kendi hesabına çalıştıracağı tır ve benzeri türden bir aracı olup olmadığı, tır şoförlüğü yapmak için gerekli ehliyet ve belgelerinin kaza tarihi itibariyle bulunup bulunmadığı hususlarında herhangi bir araştırma yapılmamış ve buna dair belgeler celbedilmemiştir.

Bu nedenle davacının gelirine ilişkin olarak yapılan araştırma yetersizdir. O halde, davacının kazadan önce ne kadar gelir elde ettiğinin tespiti için mahkemece, ... ve çalıştığı işyerinden gelire ve ödemelere ilişkin belgelerin celbedilmesi, kendi hesabına çalışıyorsa ilgili kuruluşlardan gerekli belgelerin sorulması, gelirin kazadan önce geriye doğru tespitinin yapılması, gerektiğinde bu hususda bilirkişi inceleme yapılarak davacının gerçek gelirinin tespiti ile usuli kazanılmış haklar da nazara alınarak sonucuna göre hesaplama yapılması gerekirken yetersiz araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine 18/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26827, Karar No: 2018/128, Tarih: 08.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/26827 E.  ,  2018/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın olay tarihinde ... Market isimli iş yerinden toplam değeri 18,90 TL olan iki adet tulum peynir çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2-Sanığın, mağdurun uğradığı zararı ödememesi nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmeyecek ise de; sanığın üç aydan fazla hapis cezası aldığı kasıtlı suçlardan mahkumiyeti bulunmadığı halde, ertelemenin yanlış gerekçe ile uygulanmaması,

Kabule göre de;

2-Sanığın, mağdurun uğradığı zararı ödememesi nedeniyle hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmeyecek ise de; sanığın üç aydan fazla hapis cezası aldığı kasıtlı suçlardan mahkumiyeti bulunmadığı halde, ertelemenin yanlış gerekçe ile uygulanmaması,

3-Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı tutarının 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin Devlet Hazinesi üzerinde bırakılması gerektiğinin gözetilmemesi;

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08/01/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2900, Karar No: 2010/3877, Tarih: 06.04.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/2900 E.  ,  2010/3877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 07.07.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil, müdahil Hazine tarafından 08.03.2005 tarihli dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine, müdahil davacının isteminin kabulüne dair verilen 02.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, kadastro çalışmaları sırasında davalı ... adına tespit ve tescil edilen 130 ada 50 numaralı parselin vakıfname kapsamında idarenin özel mülkiyetinde bulunduğu gerekçesiyle tapunun iptali ve adına tescil isteğinde bulunmuştur.

Davaya müdahil olarak katılan Hazine, dava konusu taşınmazın yayla olduğunu belirterek tapunun iptali ile özel siciline yayla niteliğiyle yazılması isteğinde bulunmuştur.

Mahkemece, davacı ... tarafından açılan davanın reddine, müdahil Hazine'nin isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... ve davalı ... temyiz etmiştir.

1-Yerel mahkeme kararı davalı ...'ye 18.09.2007 tarihinde tebliğ edilmiş olup, davalı tarafından 04.10.2007 tarihli dilekçeyle temyiz edilmiştir. Davalının temyizi yasal 15 günlük süre içerisinde olmadığı gibi harcı da yatırılmadığından davalının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Her ne kadar mahkemece dosyaya sunulan kanıtlar, bilirkişi raporu, Dairemiz ve Yargıtay’ın çeşitli dairelerince verilen kararlara da atıf yapılmak suretiyle dava konusu yerin yayla olduğu kabul edilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Gerçekten; 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesinde yapılan tanıma göre, yaylak; çiftçilerin hayvanları ile birlikte yaz mevsimini geçirmeleri, hayvanlarını otlatmaları ve otundan yararlanmaları için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerlerdir. Mera, yaylak ve kışlakların özel mülkiyete geçirilmesi, amacı dışında kullanılması, kazandırıcı zamanaşımı yoluyla mülk edinilmesi olanaksız olduğu gibi sınırlarının daraltılması da mümkün değildir.

Davacı ... İdaresi davasında, çekişmeli taşınmazın yayla ile bir ilişkisi olmadığını, dayandıkları vakıfname kapsamında ve vakfın özel mülkü niteliğinde bulunduğunu ileri sürmüştür.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

Yaşamını genelde çiftçilikle sürdüren kişilerin hayvanlarını otlatmakta olduğu yaylaya yakın bölgelerde ikamet etmek, ziraat yapmak, bağ ve bahçe yetiştirmek için tarım taşınmazlarına ihtiyaçları olacağı ve bu amaçlarına uygun kazanmaya elverişli bazı taşınmazları mülk edinebilecekleri olgusunu göz ardı etmek, mera, yaylak ve kışlak gibi bölgelerden insanları soyutlamak mümkün değildir.

İddia ve savunma ile az yukarıda anlatılanlara göre, davada sağlıklı bir sonuca ulaşmak ve davacının dayandığı vakıfnamenin kamu malı niteliğindeki yayla sınırları içerisinde kalması halinde, yaylaların özel mülkiyete konu olamayacağı hususunun irdelenebilmesi için dava konusu taşınmazın ... Köyü sınırları içinde kalıp kalmadığının ve bu köyün ikamet edilen veya tarım alanları kapsamında olup olmadığının saptanması önem kazanmaktadır.

O nedenle, öncelikle ... köyünün kuruluş tarihi İçişleri Bakanlığı İller İdaresi Genel Müdürlüğünden sorulmalı, böylelikle ... Köyünün kadim köy olup olmadığı yönü üzerinde durulmalı, yine bu köye ait en eski tarihlisinden başlamak üzere idari sınır belgeleri ile sınırlar bir haritaya bağlanmışsa haritası da istenilmeli, ... Köyüne ait mevcut en eski sınırname yerel bilirkişiler yardımıyla keşfen zemine uygulanmalı, köyün kuruluşundaki idari sınırları belirlenmeli, dava konusu taşınmazın ... Köyünün ilk idari sınırları kapsamında kalıp kalmadığı saptanmalı, eğer dava

konusu taşınmaz kadim ... Köyünün idari sınırları içersinde kalıyorsa seçilecek ve keşifte bulundurulacak harita mühendisi bilirkişiye daha önce sağlanacak eski tarihli memleket haritasındaki durumu incelettirilmeli, köyün ikamet edilen veya tarım alanları içinde kaldığı belirlenirse özel mülkiyete konu teşkil edeceği kabul edilmeli, bu arada taşınmazın kadastro tutanağı edinme sebebi sütununda yerel bilirkişiler çekişmeli yerin kadim ...

Köyünün tarım alanında kaldığını, dava dışı şahıs tarafından kullanıldığını belirttiklerinden tutanak bilirkişilerinin sözleri denetlenmeli, bütün bunların sonucuna uygun hüküm kurulmalıdır.

HUMK’nun 275.maddesi, “Mahkeme, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir. Hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olan konularda bilirkişi dinlenemez” hükmünü içermektedir.

Somut olayda;Mahkemece, mahallinde sadece fen bilirkişisinin katılımı sonucu düzenlenen rapor ile Dairemiz ve Yargıtay’ın çeşitli daire kararlarına atıf yapılmak suretiyle dava konusu taşınmazın maruf ve meşhur Kızıldağ Yayla’sı sınırları içerisinde olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma, inceleme ve dayanılan gerekçe bu nedenle de hüküm kurmaya yeterli değildir. Tüm bu hususlar gözetilmeksizin eksik araştırma ve inceleme sonucu verilen karar doğru olmadığından bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'nin temyiz dilekçesinin reddine, 2.bentte yazılı nedenlerle davacı ... Müdürlüğünün temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10996, Karar No: 2017/1747, Tarih: 01.06.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/10996 E.  ,  2017/1747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’ın, yakınan ...’e karşı 22/06/2013 günü saat 06:00 sıralarında silahla gerçekleştirdiği eyleminin, olay tarihi itibariyle yaz saati uygulaması nazara alındığında güneşin, 22/06/2013 günü saat 05:14’te battığı, eylemin gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde kaldığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK.nun 149. maddesinin 1.fıkrasının (a) bendiyle uygulama yapılmakla yetinilmesi yerine, koşulları bulunmadığı halde aynı Kanunun 149.maddesinin 1.fıkrasının (h) bendine yer verilmesi kanuna aykırı ise de; temel cezanın alt sınırdan tayini dikkate alındığında bu husus sonuca etkili görülmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 01.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8694, Karar No: 2010/7214, Tarih: 06.12.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/8694 E.  ,  2010/7214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 117 ada 33 parsel sayılı 4033.68 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 4753 sayılı Yasa'ya göre oluşan Hazine'ye ait tapu kaydı kapsamında kaldığı ve ...'in işgalinde olduğu beyanlar hanesinde gösterilerek davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişmeli parselin davacı ... adına tesçiline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.