muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1031, Karar No: 2021/105, Tarih: 16.03.2021

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Direnmenin kapsamına göre inceleme sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükümleriyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığa atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve fuhuş suçlarının sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 27. maddesi uyarınca öncelikle Yerel Mahkeme kararının "yeni hüküm" niteliğinde olup olmadığının değerlendirilmesi gerekmektedir.

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak,

c) Bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) Önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi hâlinde ise incelemenin Yargıtayın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

b) Bozma kararında tartışılması gerektiği belirtilen hususları tartışmak,

c) Bozma sonrası yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d) Önceki kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile hüküm kurmak,

Suretiyle verilen hüküm, direnme kararı olmayıp yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi hâlinde ise incelemenin Yargıtayın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekmektedir.

İncelenen dosya kapsamından;

Sanığın insan ticareti suçundan TCK’nın 80/1, 62, 50 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis ve 80 TL adli para cezasıyla; fuhuş suçundan ise aynı Kanun’un 227/2, 227/4, 62, 50. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis ve 100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan 03.05.2011 tarihli ve 203-353 sayılı hükümlerin Özel Dairece bozulmasından sonra yapılan yargılamada; Yerel Mahkemece fuhuş suçu bakımından bozma ilâmına direnilerek sanığın bu suçtan TCK’nın 227/2, 227/4, 62, 50. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 100 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına; insan ticareti suçundan kurulan hüküm açısından ise "Sanık ... hakkında mahkememizce insan ticareti suçundan mahkûmiyetine dair karar tesis edilmiş ise de, Yüksek Yargıtay 9. Ceza Dairesi sanığın mevcut suçtan beraatine karar verilmesi yönünden mahkememiz kararının bozulmasına karar vermiş, sanığın mağdurenin cinsel amaçlı olarak özgürlüğünü kısıtladığı tüm dosya kapsamından anlaşılmış olmakla birlikte 02.07.2005 tarihinde TCK'nın 80. maddesinde eylemin maddi unsuru olarak gösterilen fuhuş için zorla alıkonulmanın mevcut eylem içerisinde yer almadığı, 06.12.2006 tarihli ve 5560 sayılı Kanun'un 3. maddesi ile mevcut maddeye ‘fuhuş yaptırmak’ ibaresi konulmuş olup, mahkememizce tesis edilen insan ticareti suçundan verilen mahkûmiyet kararının bozulmasına ilişkin karara karşı direnme kararı verilmemiş ise de, sanığın eyleminin zorla fuhuş amaçlı alıkoyma suçunu oluşturacağı, mevcut eylemin TCK'nın 109/2-3-5. maddeleri uyarınca cezalandırılması gerektiği sonucuna varılarak yeniden karar verilmesi sonucuna varılmış ve sanık hakkında aşağıdaki karar tesis edilmiştir." açıklamalarına yer verilerek sanığın ilk hükümde bulunmayan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan TCK’nın 109/2, 109/3-b, 109/5, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna karar verildiği, böylelikle önceki hükümde yer almayan yeni ve değişik bir gerekçe oluşturulduğu ve sanık hakkında önceki cezadan farklı bir cezaya hükmedildiği,

Anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin olarak yapılan değerlendirmede;

Anlaşılmıştır.

Bu açıklamalar ışığında ön soruna ilişkin olarak yapılan değerlendirmede;

Bozma sonrası yapılan incelemeye dayanılarak yeni gerekçe ve sanığa atılı suçun vasfının değiştirilmesi suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm direnme kararı niteliğinde değildir. Önceki hükümde yer almayan bu hususlar Özel Dairece denetlenmemiş olduğundan, Özel Dairece denetlenmeyen bir konunun ilk kez ve doğrudan Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmesine kanunen imkân bulunmamaktadır.

Bu itibarla, Yerel Mahkemece verilen karar, direnme kararı niteliğinde olmayıp “yeni hüküm” niteliğinde olduğundan, Özel Daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni hükmün doğrudan ve ilk kez Ceza Genel Kurulu tarafından ele alınması mümkün olmadığından, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ile bu suçla arasında bağlantı bulunan fuhuş suçundan kurulan hükümlerin incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesine karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Antalya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.10.2013 tarihli ve 401-346 sayılı kararı yeni hüküm niteliğinde olduğundan, dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİ EDİLMESİNE, 16.03.2021 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8203, Karar No: 2019/21223, Tarih: 14.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/8203 E.  ,  2019/21223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Davacı eldeki alacak davası ile; bir kısım işçilik alacağının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece, 07.05.2015 tarihli kararla, bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.Mahkemenin 07.05.2015 tarihli kararı, Dairemizin 13.02.2019 tarihli ilamıyla, fazla çalışma ve genel ttail alacağı yönünden bozulmuştur. Diğer alacak talepleri yönünden bir bozma sebebi yapılmadığından, hükmün bu kısmı kesinleşmiştir.

Mahkemece, bozma sonrasında davacının 2.172,69 TL fazla çalışma ve 447,58 TL genel tatil alacağının bulunduğu kabul edilerek hüküm kurulmuş; diğer alacak talepleri hakkında ise bozmadan önceki karar gibi hüküm sonucu tesis edilmiştir. Kararı, davalı ... ve ... San Temizlik Gıda. Ltd. Şti. vekilleri temyiz etmiştir.Bozmadan sonra tesis edilen Mahkeme kararında, temyiz kesinlik sınırının belirlenmesinde, bozma kararı kapsamı dışında kalan alacaklara dair hüküm kısmının dikkate alınmaması gereklidir. Şu halde, dosya içeriğine göre, Dairemizin 13.02.2019 tarihli bozma kararı kapsamında bulunan fazla çalışma ve genel tatil alacakları bakımından hüküm altına alınan toplam miktarın karar tarihi itibari ile temyiz kesinlik sınırı olan 3.200,00 TL kapsamında kaldığı anlaşılmakla, davalı vekilinin temyiz isteminin, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427, 432 maddeleri uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı sebepten, davalı davalı ... ve ... San Temizlik Gıda. Ltd. Şti. vekillerinin temyiz isteminin 6100 sayılı Kanun'un geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 427, 432 maddeleri uyarınca REDDİNE, peşin temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.11.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11572, Karar No: 2023/6444, Tarih: 17.10.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/11572 E.  ,  2023/6444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hâkimliği

SAYISI : 2018/5073 Değişik iş

SUÇ : Cinsel saldırı

İNCELEMENİN KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı itirazın reddi

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

Cinsel saldırı suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17.08.2018 günlü, 2018/136305 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 11. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18.09.2018 günlü, 2018/5073 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 160 ıncı maddesinde yer alan “Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.” şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu,

Somut olayda müştekinin, şüphelinin yanına iş ilişkisi sebebiyle gittiğini, bu sırada şüphelinin göğsünü eliyle sıkması üzerine şahsı iterek uzaklaştırdığını ve aynı gün karakola şikâyette bulunduğunu belirtmesine karşılık, Cumhuriyet savcılığınca herhangi bir araştırma yapılmadan, şikâyetin, müştekinin soyut iddiasından ibaret olduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, müştekinin 28.08.2018 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz dilekçesinde belirttiği tanıkların dinlenilmesi, müştekinin bahsettiği iki adet güvenlik kamerası kayıtlarının dosyaya getirtilerek çözümünün yaptırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, itirazın kabûlü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 23.01.2019 günlü, 94660652-105-34-14454-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrakla birlikte tevdi kılınmakla gereği düşünüldü:

Tüm dosya içeriği nazara alındığında olay günü müştekinin işyerine gittiği şüpheli tarafından cinsel saldırıya uğradığı iddiasıyla karakola yaptığı başvuru üzerine başlatılan soruşturma sonucunda Cumhuriyet Başsavcılığınca kamu davası açmayı gerektirir delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararla ilgili sunulan itiraz dilekçesinde müştekinin şikayetinden vazgeçmesi için şüpheli tarafından aracı kılınıp kendisiyle telefonla görüşen ve açık kimlikleri bilinmeyip, telefon numaraları verilen ... ile eşinin konuyla ilgili beyanlarının alınması ve sanığın işyerinde bulunan olay gününe ait güvenlik kamera görüntü kaydının temin edilmesinin talep edilmesi karşısında, itiraz mercii tarafından esasen müştekinin karakol ifadesinde geçmeyip, kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra sunulan itiraz dilekçesinde bu hususların gündeme getirildiği göz önüne alınarak bununla ilgili Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından gerekli soruşturmanın yapılarak sonucuna göre karar verilmesinin sağlanması için itirazın kabul edilmesi gerekirken yazılı şekilde reddedilmesi karşısında;

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden, vaki talebin kabulü ile mercii İstanbul 11. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18.09.2018 günlü, 2018/5073 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin merciince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14768, Karar No: 2013/7510, Tarih: 12.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14768 E.  ,  2013/7510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kasten basit yaralama suçlarından sanık ... ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanıklar ..., ... ve ...'un yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan ve diğer atılı suçtan, sanıklar ..., ... ve ...'in ise beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 12.07.2012 gün ve 2010/193 Esas, 2012/203 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafileri tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Oluş ve kabule göre, sanıkların mağduru darp ederek direncini kırdıktan sonra aynı koğuşta bulunan tanıklar ..., ... ve ...'i tehdit ederek ayrı ayrı mağdurun anüsüne cinsel organlarını sürtmek suretiyle basit cinsel istismar eylemini gerçekleştirmelerini sağlayıp onları gönderdikten kısa bir süre sonra bu kez de sanıklardan ... ve ...'in mağdurun kollarından tutarken diğer sanıklar ... ve ...'in de orada bulunan çekpasın sopa kısmını mağdurun anüsüne sürtmek suretiyle basit cinsel istismar eyleminde bulunmaları karşısında sanıkların eylemlerinin bütün halinde kısa aralıklarla ve aynı suç işleme kararı altında zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19634, Karar No: 2014/16426, Tarih: 30.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/19634 E.  ,  2014/16426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, sigaraların müsaderesine, araçların müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin lehine de olacak şekilde yazım ücreti hususunda "...müdahil idareye verilmesine" denilerek infazda tereddüt oluşturulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasının 12 nolu bendindeki "Müdahil idare" ibarelerinin çıkarılarak yerlerine "..." ibarelerinin eklenmesine, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22297, Karar No: 2014/43092, Tarih: 24.12.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/22297 E.  ,  2014/43092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/31258

MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/11/2012

NUMARASI : 2012/1280 (E) ve 2012/1237 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1) Sanık hakkında 5271 Sayılı CMK'nin 226. maddesi hükmü gereğince ek savunma hakkı tanınmadan iddianamede gösterilmeyen 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

2) Mağdurun olaydan iki gün sonra 01.11.2012 tarihinde alınan Adli Tıp raporunda; Sol parieto oksipital bölgede 7 cm.'lik metalik sütüre lezyon, sağ periorbital bölgede ekimoz, sol kol iç yüzde 3x2 cm.'lik mor renkte ekimoz, mevcut olduğu, oksipitalde yaklaşık 10 cm.'lik düzensiz sınırlı kesi mevcut olduğu, solunum sıkıntısı olduğu ve mide içeriğine aspire ettiği için entübe edildiği, beyin cerrahisinde konsülte edilip takipte ekstübe edildiği, vitallerinin stabil seyrettiği, acil NRŞ girişim düşünülmediğinin kayıtlı olduğu, dosyaya sonradan girdiği anlaşılan Hacettepe Üniversitesi Radyoloji Anabilim Dalından verilen 01.11.2012 tarihli Beyin BT raporunda ise; kemiklerde kırık saptanmadığı, intrakranyal kanama, yer kaplayan lezyon saptanmadığı, kranyal kemiklerin normal olduğu, sol arka parietal skalp hematomu olduğu, intrakraniyal yaralanma bulgusu saptanmadığının kayıtlı olduğu, mağdurun da aynı gün 01.11.2012 tarihinde hastaneden taburcu edilip Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı'na bizzat gelerek şikayetinden vazgeçtiğini bildirir dilekçe verdiğinin anlaşılmasına göre; mağdurun yaralanmasının ne şekilde yaşamını tehlikeye soktuğuna dair şüphe oluştuğundan, bu durumun kesin olarak tespiti için mağdurun tedavi evrakları, film ve grafilerinin Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesine gönderilerek, yaralanması sonucu yaşamını tehlikeye sokan bir durum olup olmadığı hususunda rapor alınmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13843, Karar No: 2010/658, Tarih: 26.01.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13843 E.  ,  2010/658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmaz ile bilirkişi kurulunca somut emsal kabul edilen 1107 ada 6 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde ve sokak için 2007 yılı itibariyle belirlenen asgari m2 değerlerinin ilgili belediye başkanlıklarından getirtildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5143, Karar No: 2006/4791, Tarih: 07.09.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5143 E.  ,  2006/4791 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava BK.nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşüyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz olunmuştur.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlayama göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da –yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna(eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan bütün bu nedenlerle davanın esasının incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, özel hükümler uyarınca Tüketici Mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 07.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26671, Karar No: 2013/3851, Tarih: 21.02.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/26671 E.  ,  2013/3851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle sanığın, müştekiye ait kömürlükte elinde zıpkın ile bulunduğu esnada müşteki ... tarafından yakalanmak istendiğinde bir süre aralarında boğuştuklarının ileri sürülmüş olması karşısında, sanığın eyleminin sübutu halinde yağma suçunu oluşturup oluşturmadığına ilişkin delilleri takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesi'ne ait olduğu gözetilmeden, görevsizlik kararı yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereği sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6006, Karar No: 2017/7762, Tarih: 12.10.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/6006 E.  ,  2017/7762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Davacının 25.02.2015 tarihinde posta kanalı ile Kurum'dan tahsis talebinde bulunduğu anlaşılmakla davacının Kurum'a intikal eden tahsis talep tarihi itibariyle davacının 15/07/1986-01/08/1987 ve 18/08/2001-28/08/2003 tarihleri arasında Bağ-Kur sigortalısı olduğunun kabul edilmesi durumunda herhangi bir sigortalılık prim borcunun bulunup bulunmadığının, prim borcunun bulunması halinde tutarı davalı Kurum'dan sorularak gelen yazı cevapları eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13097, Karar No: 2011/18158, Tarih: 03.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/13097 E.  ,  2011/18158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atmanın önlenmesi ve kal davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın BEDAŞ ve Ten Enerkom A.Ş. yönünden husumetten reddine, TEDAŞ yönünden kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi dahili davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuştur.

Davalının temyiz nedenleri bozma ile kesinleşen yönlere ilişkindir.

Dahili davalı TEDAŞ vekilinin temyiz itirazı yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 03.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.