muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/34724, Karar No: 2013/30612, Tarih: 23.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/34724 E.  ,  2013/30612 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme, Konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I- Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26.maddesiyle, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesine göre yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Konut dokunulmazlığını bozma ve hırsızlık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde ise;

Suça sürüklenen çocuğun, hırsızlık suçunun işlenmesiyle yakınanın uğradığı zararı tamamen gidermediği anlaşılmakla, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CYY.nın 231/6.maddesinin (c) bendinde yazılı “suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” koşulunun bulunmaması nedeniyle, suça sürüklenen çocuk hakkında, üzerine atılı hırsızlık suçu bakımından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun, savcılıktaki ifadesinde, yanında bulunan arkadaşlarının hırsızlık konusu eşyalarla araca binip hareket etmelerinden 5 dakika sonra polisin peşlerine düştüğünü belirtmesi, 07.11.2006 tarihli olay ve yakalama tutanağına göre hırsızlık amaçlı kişilerin olduğu yönündeki ihbarın saat:06.00'da anons edilmesi üzerine, saat:06:05'te ... Sokakta arama çalışmalarına başlanması, arama çalışmaları devam ettiği sırada yakınanın evinin bulunduğu Karanfil Sokak'tan gelmekte olan suça konu aracın görülmesi, şüphe üzerine durdurulmaya çalışılması, ancak aracın kaçmaya çalışması nedeniyle yaşanan kovalamaca sonucunda, ... Sokak üzerinden Şalcıkır

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

Caddesi'ne çıkışta aracın kaldırıma çarparak durması, suça sürüklenen çocuğun bu suretle yakalanması, yanında bulunan diğer kişinin ise kaçması, yakınanın 29.12.2006 tarihli duruşmadaki ifadesinde de hırsızlığın gerçekleştiği ev ile aracın kaza yaptığı yer arasındaki mesafenin 500-600 metre olduğunu, aralarında 2 sokağın bulunduğunu belirtmesi, suç tarihinde güneşin 06.38'de doğması nedeniyle TCK' nın 6/1-e maddesi uyarınca gece vaktinin 05.38'de bittiği gözetildiğinde; suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan uygulama yapılırken, 5237 sayılı TCK'nın 143.maddenin uygulanması ve konut dokunulmazlığını bozmak suçundan 116/1.maddesi yerine, 116/4. maddesinin uygulanması,

2- Suça sürüklenen çocuğun, yakınana ait eve girerek, evde bulunan birtakım eşyalar ile birlikte yakınanın evinin önündeki park halinde bulunan araca ait anahtarı ve sonrasında, bu anahtar ile kapılarını açıp çalıştırmak suretiyle evin önündeki aracı çalma biçiminde gerçekleşen hırsızlık eyleminde; suçun aynı zamanda işlenmesi karşısında eyleminin tek suç olarak değerlendirilip, 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d maddesi kapsamında tek hüküm kurulması gerekirken, ayrıca aynı Kanunun 142/1-b maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla cezaya hükmolunması,

3- Suça sürüklenen çocuğun, üzerine atılı konut dokunulmazlığını bozma suçunu, kimliği tespit edilemeyen bir başka kişi ile birlikte işlemiş olması nedeniyle, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, konut dokunulmazlığını bozma suçunun maddi zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı, dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde suça sürüklenen çocuğa atılı konut dokunulmazlığını bozma suçundan doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı ve adli sicil kaydına göre suç tarihi itibariyle sabıkasız olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5271 sayılı CYY.nın 231.maddesinin 6.fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

T.C.

YARGITAY

2. Ceza Dairesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Y A R G I T A Y İ L A M I

elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “suçun işlenmesiyle mağdurun zararının sanık tarafından tazmin suretiyle tamamen giderilmediği, tazmin şartı gerçekleşmediğinden ve sanığın kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile suça sürüklenen çocuk hakkında üzerine atılı konut dokunulmazlığını bozma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 23/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3524, Karar No: 2020/4546, Tarih: 22.12.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/3524 E.  ,  2020/4546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... Asliye Ticaret Mahkemesi

Davacı ... Şekerleme ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti temsilcisi ... tarafından, davalı PTT AŞ aleyhine 26/03/2018 gününde verilen dilekçe ile haksız fiil nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece verilen ara karar sonunda; "talebin reddine" dair verilen 06/11/2018 günlü karara karşı davacı temsilcisinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun reddine dair verilen 10/03/2020 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı temsilcisi tarafından süresi içinde istenilmekle dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosya kapsamından; ilk derece mahkemesine ait 25/10/2018 tarihli ara kararın davacı şirket temsilcisi tarafından 01/11/2018 tarihinde istinaf edildiği, ilk derece mahkemesince 25/10/2018 tarihli ara kararın mahiyeti itibariyle İstinaf Kanun yoluna götürülmesinin mevzuat uyarınca mümkün olmadığı gerekçesiyle 06/11/2018 tarihinde davacının istinaf başvurusunun reddine karar verildiği, 06/11/2018 tarihli red kararının davacı şirket temsilcisi tarafından istinaf edildiği, Bölge Adliye Mahkemesince 6100 sayılı HMK'nun 341. maddesi kapsamında, mahkemece verilen ara kararların tek başına istinaf incelemesine konu edilemeyeceğinin anlaşılması karşısında ilk derece mahkemesince verilen istinaf talebinin reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacı şirket temsilcisinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin 10/03/2020 tarihli kararının davacı şirket temsilcisi tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 341 maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, HMK 361 ve 362 maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilemeyen kararlar belirlenmiştir.

HMK'nun 361 maddesi uyarınca, kural olarak mahkemelerin tüm nihai kararları temyiz edilebilir. Ancak, ara kararlar tek başına temyiz edilemezler. Nihai kararla birlikte temyiz edilebilirler. Şu durumda, davacı şirket temsilcisinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Ara kararın temyizi kabil olmadığından temyiz dilekçesinin REDDİNE, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi hukuk dairesine GÖNDERİLMESİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/12/2020 gününde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14368, Karar No: 2016/20101, Tarih: 22.06.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/14368 E.  ,  2016/20101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6222 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Gerekçeli karar başlığında 02/09/2011 olan suç tarihinin gösterilmemesi yerinde giderilebilir maddi bir hata olarak kabul edilmiştir.

6222 sayılı Kanun'un 13/2. maddesindeki suç açısından maddi unsur, esasen bulundurulması yasak olmamakla beraber kesici, ezici, bereleyici veya delici aletler ile patlayıcı, parlayıcı, yanıcı veya yakıcı maddelerin spor alanlarına sokulmasıdır. Kişinin bu alet veya maddeleri spor alanında üzerinde bulundurması suçun oluşumu açısından yeterli olup, bu alet veya maddelerin spor alanlarında kullanılıp kullanılmaması önem taşımamaktadır.

6222 sayılı Kanun'un 13/5. maddesinde ise, spor alanına sokulması yasak olmayan alet veya maddeleri kullanarak müsabaka düzeninin bozulması sebebiyet veren kişinin, fiili daha ağır bir cezayı gerektiren başka bir suç oluşturmadığı takdirde, cezalandırılacağı öngörülmektir. Müsabaka düzeninin bozulması, sportif faaliyetin olağan akışının dışarıdan yapılan müdahale ile durdurulmasını ifade etmektedir.

Bu suçlar ile korunan hukuki yarar, spor alanlarında bulunan kişilerin genel sağlık ve güvenliği olup, bu suçlarla spor alanında bulunan kişilerin hayatı, sağlığı ve malvarlığı açısından tehlike doğurabilecek alet veya maddelerin spor alanlarına sokulması cezalandırılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde; 02.09.2011 tarihinde Türkiye - Kazakistan futbol takımları arasında yapılan spor müsabakası sırasında ev sahibi tribününde yer alan sanığın, üzerinde bulundurduğu kol saatini saha içine atması biçiminde açıklanan eylemi karşısında; sanığın, kol saatinin kordonunun kopması suretiyle saha içine düştüğüne ilişkin savunması, suça konu kol saatinin adli emanete alınmaması nedeniyle 6222 sayılı Kanun'un 12/1-b maddesi kapsamında olup olmadığının değerlendirilmesinin mümkün olmaması ve dosya kapsamına göre sanığın fiili ile müsabaka düzeninin bozulduğuna dair bir delil de bulunmaması dikkate alınarak, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6/2. ve Anayasanın 38/4. maddelerinde ifade edilen suçsuzluk karinesinin bir uzantısı olarak evrensel nitelikteki "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince mahkemenin beraat kararı sonuç itibariyle isabetli görülmekle, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 22/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7265, Karar No: 2007/8591, Tarih: 23.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/7265 E.  ,  2007/8591 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Yıldızeli Asliye  Hukuk  ( Aile ) Mahkemese

TARİHİ        :14.03.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Boşanma davalarında yetkili mahkeme eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir. ( TMK. md. 168 )

Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyeti ile oturduğu yerdir. ( TMK. md. 19/1)

Davacı görevi gereği 6.8.2003 tarihinden itibaren Yıldızeli’nde bulunmakta, İlçe Milli Eğitim Müdürlüğünde Şube Müdürü olarak göre yapmaktadır. Memurların idari bir tasarrufta ve iradeleri dışında görev yerleri her zaman değiştirilebilir. Bu nedenle Yıldızeli davacının yerleşim yeri olarak kabul edilemez.   Davacı, yerleşim yerinin Yıldızeli olduğuna ilişkin başka bir delil de getirmemiştir.

Dosya kapsamından tarafların son defa 6 ay oturdukları yerin Kargı olduğu anlaşılmaktadır. Davalı süresinde ve doğru olarak yetki ilk itirazında bulunmuştur. O halde yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esası hakkında hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA,  bozma nedenine göre sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 23.05.2007 çar.
Yargıtay — Esas No: 2011/3120, Karar No: 2012/6102, Tarih: 29.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3120 E.  ,  2012/6102 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı (4 kez) suçlarından sanık ...'nun yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan beraatine dair Elazığ Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 08.12.2006 gün ve 2006/341 Esas, 2006/522 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargılama aşamasında şikâyetçi olan ve davaya katılmak istediğini beyan eden mağdurenin katılmasına dair bir karar verilmemiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.10.2010 gün ve 2010/9-149 Esas, 2010/205 sayılı Kararında da belirtildiği üzere, mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca suçtan zarar gören mağdure ...'in davaya katılmasına ve zorunlu vekil Av. ...'in katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verilerek katılan vekilinin temyiziyle yapılan incelemede;

Katılanın aşamalardaki tutarlı beyanlarında 16.02.2006 tarihinde tanıştığı sanık ile 14.05.2006 tarihine kadar yaklaşık yirmi kez cinsel ilişkiye girdiğini ve şikâyetçi olduğunu belirtmesi, sanığın mağdurenin iddialarını kısmen doğrulayan ifadeleri ve mağdure hakkında adli tıp uzmanı hekim tarafından düzenlenen raporda, hymenin anüler yapıda, dar enli fehvası oldukça geniş açıklıkta serbest kenarları düzenli erektik bir penis veya benzeri cisim duhulüne müsait ve intakt olduğunun belirtilmiş olması karşısında, suç tarihi itibarıyla 16 yaşı içerisinde bulunan mağdurenin sanık ile rızası dahilinde bir çok kez cinsel ilişkiye girdiği anlaşıldığı halde, sanığın TCK.nın 104/1 ve 43. maddelerine göre cezalandırılması yerine yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 29.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4967, Karar No: 2015/23928, Tarih: 17.03.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/4967 E.  ,  2015/23928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 22.03.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.03.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4409, Karar No: 2019/322, Tarih: 04.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/4409 E.  ,  2019/322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

Ölüme neden olacak biçimde kasten yaralama suçundan CMK.nin 223/2-e maddesi uyarınca beraat.

2- Sanık ... hakkında;

Ölüme neden olacak biçimde kasten yaralama suçundan; TCK.nin 86/1,3-a,b, 87/4,2 cümle, 62, 63 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in altsoyu, küçük...'u kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'in, maktule karşı yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğüne yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınarak beraatine hükmedilmiş, verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafiinin; delillerin değerlendirilmesine, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına ve saire, katılan Bakanlık vekilinin; sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık ... hakkında; maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA karar verilmiştir.

B- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde ise;

Maktulün ölümünün künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiği olayda; 5237 sayılı TCK'nin 87/4. maddesi ikinci cümlesi ile yapılan uygulama sırasında, suçun işleniş biçimi ve meydana gelen zararın ağırlığı dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında üst sınıra yakın bir ceza belirlenmesi yerine 12 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, Üye ...'ün; sanık ...'in kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğinden hükmün bozulmasına dair karşı oyu ve oy çokluğuyla 04/02/2019 gününde karar verildi.

KARŞI OY:

Tüm dosya kapsamı ve özellikle Adli Tıp raporlarına göre; henüz 20 aylık öz çocuğu olan maktulün kafasında ve vücudunda çok sayıda eski ve yeni ekimozlar bulunduğu, ölümün künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana gelmiş olduğu, otopside saptanan ve tıbbi belgelerde kayıtlı bulgular birlikte değerlendirildiğinde, çocuğun sistematik şekilde fiziksel istismara uğradığı ve hayatını kaybettiği olayda; sanık ...'in eyleminin, kasten öldürme suçunu oluşturduğu kanaatiyle, Dairemizin sayın çoğunluğunun, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nin 87/4. maddesi kapsamında olduğuna dair görüşlerine katılmıyorum. 04/02/2019
Yargıtay — Esas No: 2015/9559, Karar No: 2017/1298, Tarih: 23.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/9559 E.  ,  2017/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık, iftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve iftira suçlarından açılan davada; sanığın kendisini Avukat ... olarak tanıtmak suretiyle katılan ...’ten aldığı bal karşılığında, bu isimle senet düzenleyerek mağdur ... hakkında soruşturma yapılmasına sebebiyet vererek dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik ve iftira suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; sanığın eyleminin, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1. maddesine eklenen (I) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık ile resmi belgede sahtecilik, iftira suçlarını oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekliliği,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 23/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/760, Karar No: 2016/3378, Tarih: 13.04.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/760 E.  ,  2016/3378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli mala zarar verme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hırsızlık yapmak amacıyla keresteleri at arabasına yükleyen sanığın, resmi ekip aracının ihtarına uymaksızın kaçtığı, ekip aracının, sanığı durdurabilmek amacıyla at arabasının önüne geçtiği esnada, sanığın at arabasıyla ekip aracına çarparak durabildiği, bu suretle sanığın kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; dosya kapsamına göre, sanığın beraatine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin suçun oluştuğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 13/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.