muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4985, Karar No: 2024/1293, Tarih: 21.02.2024

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin (556 sayılı KHK) 5 inci maddesine göre her türlü işaretin marka olarak kullanılmasının mümkün olduğunu, seçilen bu işaretin orijinal ve yeni olmasının, bir mana ifade etmesinin gerek olmadığını, bir markanın ayırt edici karakterini ve bu ayırt ediciliğin yüksek olup olmadığını değerlendirirken markanın tescile konu malları veya hizmetleri belirli bir firmadan gelen mal ve hizmetler olarak gösterebilme yeterliliğinin bütünsel olarak incelenmesi gerektiğini, tüketici algısında "TOMBİK" kelimesinin "et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri" emtialarının karakteristik özelliğini ifade etmediğini, doğrudan bu ürünleri çağrıştırmadığını, ayırt edicilik vasfının bulunduğunu, müvekkili şirket markalarının esas unsuru olan TOMBİK sözcüğünün davalı markasının son kısmında aynen yer aldığını, taraf markaları arasında karıştırılma ihtimali doğuran bir benzerlik olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın kabulünü istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı markasında yer alan şekil ve sözcük unsurlarının markaları farklılaştırdığı, tarafların markaları arasında görsel, işitsel ve anlamsal açıdan 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi anlamında benzerlik veya karıştırılma ihtimalinin bulunmadığı, "TOMBİK" ibaresinin zayıf marka olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taraf markalarının iltibas oluşturacak şekilde benzer olduğunu, markaların aynı sınıflarda tescilli olduğunu, tombik ibaresinin ayırt ediciliği yüksek bir ibare olduğunu ve zayıf marka olarak görülemeyeceğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalı adına tescilli "... Oliveoil+şekil" markasının 29. sınıfta "et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri" ve 35. sınıfta "et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünlerinin satış hizmetleri" emtiaları ve hizmetleri sınıfında davacının TOMBİK ibareli markaları ile iltibas yaratıp yaratmadığı hususuna ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 42 nci maddesi.

3. Değerlendirme

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 556 sayılı KHK'nın 8 inci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, 42 nci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6816, Karar No: 2014/7342, Tarih: 03.06.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/6816 E.  ,  2014/7342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Turhal 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/09/2013

NUMARASI : 2012/674-2013/669

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 06.11.2012 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, kal ve manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 10.09.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin kapısının önündeki atık su kanalının üzerine davalı Yazıtepe Belediyesi tarafından ızgara konulduğunu, konan bu ızgaranın kötü koku ve gürültüye neden olduğunu bu yüzden müvekkilinin evinin önünün eski hale getirilerek müdahalenin önlenmesi ve uğradığı sıkıntılar nedeniyle manevi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, ses absorbsiyonu yapılmak suretiyle elatmanın önlenmesine ve manevi tazminata hükmedilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırları" başlıklı 2. maddesinin (a) bendinde idari işlemler hakkında, yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaati ihlal edilenler tarafından açılan iptal davaları, (b) bendinde de idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel haklara muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları idari yargının görev alanı içinde sayılmıştır.

Davacı davalı belediyenin atık su kanalının üzerine ızgara koyması nedeniyle kötü koku ve gürültüye neden olduğunu. Davacının talebi İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. maddesi anlamında idari yargının görevi alanına giren idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakkının muhtel olması niteliğinde olduğundan davanın görülme yeri idari yargıdır.

Mahkemece, açıklanan bu husus gözetilerek yargı yolu bakımından davanın reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 03.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22938, Karar No: 2012/40245, Tarih: 28.06.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/22938 E.  ,  2012/40245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın mahkümiyetine dair, 20.10.2010 tarihli Gerekçeli kararın, sanığın yokluğunda verilerek, 12.11.2010 tarihinde usulüne uygun olarak sanığın sorgusunda belirttiği adrese tebliğ edildiği, temyiz istemninin kurban bayramı tatili sürelerine tesadüf ettiği, bu süreler nazara alındığında; sanığın, 22.11.2010 tarihli temyiz isteminin yasal süresi içerisinde olduğu kabul edilerek tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi,mağdurun durumu,kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Müşteki ...’in, işyerinin karşısında bulunan berber dükkanında çırak olarak çalışan ve yargılama aşamasında tanık olarak dinlenen ...’e, kredi kartı borcunu yatırması için 700 TL para vererek Bankaya gönderdiği, sanığın, Bankada sıra bekleyen ...’in yanına gelerek ‘’ ... Bey’in parasını mı yatıracaksın ‘’ şeklinde sorduğu ve tanığı dışarı çıkardığı, Beyzade isminde bir kuyumcunun olduğunu, burada ... Bey’e ait bir senedin bulunduğunu ve alıp getirmesini istediği, vakit kaybı olmasın diyerek de ...’in elinde bulunan ve müşteki’ye ait olan paraları bankaya yatırma bahanesi ile alarak olay yerinden gitmesi şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin, mahkemece dolandırıcılık olarak kabulünde ve nitelendirmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Hapis cezası takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde aynı gerekçe ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak 25 gün olarak tayini suretiyle gerekçede çelişkiye düşülmesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Hapis cezası takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde aynı gerekçe ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak 25 gün olarak tayini suretiyle gerekçede çelişkiye düşülmesi,

Bozmayı gerektirmiş,sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 1412 Sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA ,ancak bu hususların yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasında yer alan 500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kısmın çıkartılarak, yerine 5237 sayılı TCK 'nın 157/1, 52 maddeleri gereğince 5 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL hesabıyla 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, denilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6835, Karar No: 2015/11634, Tarih: 23.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/6835 E.  ,  2015/11634 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/18881

MAHKEMESİ : İzmir(Kapatılan) 11. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2011

NUMARASI : 2010/1037 (E) ve 2011/1577 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanığa yükletilen ve seçimlik ceza içeren hakaret suçunda temel ceza olarak hapis cezasına hükmolunduktan sonra bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyerek TCK'nın 50/2 ve 58/3. maddelerine aykırı davranılmış ve kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret suçundan hüküm kurulurken, TCK'nın 125/1. maddesi uygulanmadan doğrudan TCK'nın 125/3-a madddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, bu husus sonuca etkili olmadığından ve aleyhe temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

TCK'nın 50 ve 52. maddeleri uyarınca hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında hata yapılarak sonuç adli para cezasının 9000 TL yerine 9100 TL olarak belirlenmesi suretiyle sanığa fazla ceza verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık S.. K..'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının tebliğnameye aykırı olarak, uygulamaya göre sonuç adli para cezasının "9000 TL" ye indirilmesi biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün, bu bağlamda ONANMASINA, 23.11.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16269, Karar No: 2017/9306, Tarih: 26.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/16269 E.  ,  2017/9306 K.**

**"İçtihat Metni"**

...........

Dava, 01.05.2013 tarihinden itibaren sadece 5510 sayılı Kanun’un 4/1-a kapsamındaki hizmetleri üzerinden yaşlılığı aylığı bağlanması ve ödenmeyene aylıkların faiziyle tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamı incelendiğinde, davacının 02.10.1987-27.11.2006 tarihleri arası 506 sayılı Yasa kapsamında 5302 gün, 01.05.2008-30.09.2008 tarihleri arası 150 gün isteğe bağlı ......, 01.10.2008-30.03.2013 tarihleri arası 1621 gün isteğe bağlı ........ (5510 sayılı Yasa’nın 4/1-b maddesi kapsamında) sigortalılığın bulunduğu, 01.04.2013 tarihinde tahsis talebinde bulunması üzerine, son 1260 gün .......... lu olduğu için davacının talebinin reddedildiği, diğer taraftan 27.01.1997-26.11.2006 tarihleri arası limited şirket ortaklığı nedeniyle 23.11.2009 tarihli müfettiş raporu ile bu sürelerle çakışan 506 sayılı Yasa kapsamındaki hizmetlerin iptal edilmesi gerektiğinin bildirilmesi karşısında, davalı Kurumca, söz konusu çakışan hizmetler yönünden müfettiş raporunun 5510 sayılı Yasa’nın yürürlüğü sonrası düzenlenmesi nedeniyle 506 sayılı Yasa’ya üstünlük tanındığı, mahkemece, yalnız başına 506 sayılı Yasa kapsamındaki hizmetlerin aylık bağlanması için yeterli olduğundan bahisle talep gibi karar verildiği anlaşılmış ise de; söz konusu hüküm eksik inceleme ve araştırmaya dayalıdır.

Sosyal Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkındaki 2829 sayılı Kanunun amacı; hiçbir Kurumdaki hizmeti tek başına aylık bağlanmasına yeterli olmayan sigortalı ya da hak sahiplerine, değişik Kurumlardaki hizmet süreleri birleştirilmek suretiyle aylık bağlanmasını sağlamak, bu suretle değişik Kurumlardaki hizmetlerin ziyan olmasını önlemek olup, bazı Sosyal Güvenlik Kurumlarında geçen hizmet süreleri toplamının tek başına aylık bağlanmasına yeterli olması halinde; diğer Kurumlarda geçen hizmetlerin birleştirilmesinde; sigortalının, ya da, hak sahibinin iradesinin de bu yönde olması koşuluyla zorunluluk bulunmamaktadır. Dolayısıyla, tek başına bir sigorta kolunda geçen hizmetlerin aylık bağlanması için yeterli olması durumunda diğer sigorta kollarında geçen hizmetlerin birleştirilmesine gerek olmadığından, mahkemenin kabulü bu yönüyle yerindedir. Ne var ki, davacının tek başına 506 sayılı yasa kapsamındaki sigortalılık süreleri yeterince irdelenmemiştir.

Davacının 1479 sayılı Kanuna tabi sigortalılığının başladığı tarihte yürürlükte bulunan anılan Kanunun 24. maddesindeki düzenleme ile “Kanunla ve Kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulu sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdi ile bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlardan; … Limited

./..

şirketlerin ortakları …” sigortalı sayılmışlardır. Anılan Yasanın 25. maddesi gereğince, zorunlu sigortalı kabul edilen şirket ortaklarının sigortalılıkları, şirketlerle ilgisi kalmayanların, çalışmalarına son verdikleri veya ilgilerinin kesildiği tarihten itibaren sona erer. Dairemizin yerleşmiş görüşlerine göre de, kural olarak limited şirket ortakları az sayıda olmaları nedeniyle kendi işini yapan kimse konumunda oldukları için, 1479 sayılı Kanuna tabi zorunlu sigortalı sayılırlar. Başka bir deyişle bunların ortağı oldukları limited şirketteki çalışmaları, hizmet akdine değil, vekalet akdine dayalıdır ve 506 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilemez. Bu kuralın istisnası, Limited Şirket ortağı, başka işyerlerinde hizmet akdine göre çalışmışsa, o taktirde 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı sayılabilir.

Belirtilen açıklamalar ışığında davacının ortağı olduğu dava dışı limited şirkete ait işyerlerinden 27.01.1997-26.11.2006 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı bildirimi olduğu anlaşılmakla, mahkemece öncelikle davacının hangi tarihler arasında limited şirket ortağı olduğu, hisse devrinin bulunup bulunmadığı hiçbir duraksamaya mahal vermeksizin araştırılarak, belirtilen tarihlerde ortak olduğunun anlaşılması durumunda 506 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olmasının mümkün olmadığı gözetilerek uyuşmazlığın çözülmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsizdir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin, eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması, usûl ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...............
Yargıtay — Esas No: 2011/5373, Karar No: 2013/514, Tarih: 16.01.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/5373 E.  ,  2013/514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı murisinin, sigorta kayıtlarında hatalı girilen isminin nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesine, askerlik borçlanmasının kabulüyle ölüm aylığına hak kazandığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacının murisi ....'ın ...kayıtlarında isminin yanlışlıkla ... olarak geçtiğini isminin ... olarak düzeltilmesi ile Askerlik borçlanması yapması halinde ölüm aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, sigorta kayıtlarında... ismiyle sicilsiz olarak kayıtlara geçen hizmetlerin...'a ait olduğunun tespitine askerlik bedelini ödemesi ve 5510 sayılı Kanunun 32. maddesindeki diğer koşulları yerine getirmesi halinde ölüm aylığına hak kazanabileceğinin tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden 03/09/1956 tarihli işe giriş bildirgesinde ...., 19/07/1957 tarihli işe giriş bildirgesinde ...., ... sigorta sicille 19/01/2007 tarihli prim tahakkuk cetvelinde... geçtiği sicilsiz olarak 1957 yılında 64 gün, 1956 yılında 42 gün hizmeti göründüğü dinlenen tanıklar... ......mevkiinde çalıştıklarını isminin .... olarak bildiklerini,.... Müdürlüğü de... adına rastlanmadığını bildirmiş, 1957 Temmuz-Aralık döneminde pek çok çalışan olduğu halde bu bordro tanıklarının dinlenmediği görülmüştür.

Sigortalılığın; zorunlu kişiye bağlı ve özellikle devredilemez bir hak olduğu ve bu nedenle bu tür davaların özel bir duyarlılığı gerektirdiği gözetilerek, sağlıklı bir sonuca ulaşabilmek için SGK'undan celbedilen belgelerle birlikte çalışıldığı bildirilen iş yerine ait dönem bordro tanıkları dinlenmeli, davacı murisini yakından tanıması gereken ve çalışmalar, Kurum kayıtlarına geçirilmiş çalışma arkadaşları dinlenilmeli, işe giriş bildirgelerinde yazılı hane cilt sayfa numaralarına göre davacı murisine ait nüfus kayıtları celbedilip karşılaştırılmalı eğer bir başka ... varsa o kaydın da getirilerek karşılaştırma yapılmak çekişme konusu hizmetlerin kime ait olduğu ve ne şekilde kendi adlarına gözüktüğü açıklattırıldıktan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken özellikle bordro tanıkları dinlenilmeden, bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18010, Karar No: 2011/19181, Tarih: 28.11.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/18010 E.  ,  2011/19181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için ilk açılan davada saklı tutulan bölümün tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili için ilk açılan davada saklı tutulan bölümün tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; karar tarihinden sonra yürürlüğe giren 13.02.2011 tarih ve 6111 sayılı Yasanın 125. maddesine istinaden 03.03.2011 tarih ve 857 sayılı Başbakanlık makam oluru ile Bayındır Barajı hizmet hisselerinin tamamının %100 taşkın koruma yeri olarak belirlendiği ve 25.03.2011 tarihli 27885 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan yönetmelik uyarınca Kıyı Kanununun sahil şeridi ile ilgili hükümlerinin suni ve baraj göllerinde uygulanamayacağının belirtildiği anlaşılmıştır.

Bu durumda; karar tarihinden sonra yürürlüğe giren mevzuat hükümleri uyarınca, dava konusu taşınmazların mutlak koruma bendinde yer aldığı Bayındır Barajının içme ve kullanma suyu sağlayan baraj olmaktan çıkartılıp, Bayındır Barajının taşkın koruma yeri olarak yeniden belirlenmesi nedeniyle, dava konusu taşınmazdaki davalı idarenin kısıtlaması ve el koyması ortadan kalkmıştır.

Açıklanan nedenlerle konusuz kalan davada hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.