muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/883, Karar No: 2018/2391, Tarih: 22.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/883 E.  ,  2018/2391 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı ve davalı ... Süt ve Süt Ürünleri San. Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 06.04.2011 tarihli iş kazasında iş makinesi kepçenin kovasının tırnaklarını sökmeye çalışırken, çekiçle vurduğunda sıçrayan bir çapağın sağ gözünün alt tarafına çarpması şeklinde yaralanan sigortalıya bağlanan gelir, geçici iş görmezlik ve tedavi masrafları nedeniyle uğranılan Kurum zararının tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu 21. maddesidir.

1-Mahkemece hükme esas alınan kusur raporunda davalı işveren ... Süt ve Süt Ürünleri San. Tic. A.Ş.'nin % 25 kusurlu olduğu belirtilmiş ve işverence işçilere iş güvenliği eğitimi verilmediği, bilgilendirilmediği, bilinçlendirilmediği, denetlenmediği, emniyetsiz şekilde çalışmanın engellenmediği ve emniyetli çalışma alışkanlığı kazandırılmadığı şeklinde düzenlenmiştir. Kazalı işçinin % 75 kusurlu olduğu belirtilmiş, dikkatsiz ve tedbirsiz davranmış olmasından kaynaklandığı şeklindedir. İlgili rapor kusur oranları oluşa uygun olmayıp, işveren tarafından alınması gereken önlem ve tedbirlerin alınmadığı, raporda işverenin sorumluluğu yönündeki tespitlere göre işverene verilen kusur oranı yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır.

2-Eldeki davada, davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin ilk fıkrasında, iş kazası, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri

tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiş olmakla, anlaşılacağı üzere işverenin rücu alacağından sorumluluğu belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir. Ayrıca meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

Anılan maddenin açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır.

Mahkemece, yöntemince oluşa uygun kusur incelesi yapılıp, konusunda uzman bilirkişi tarafından yöntemince gerçek zarar tavan hesabı yapılarak, bu miktar gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp davalının kusur oranına göre sorumluluğu belirlendikten sonra elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı ve davalı vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmü BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.03.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24858, Karar No: 2017/12416, Tarih: 03.05.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/24858 E.  ,  2017/12416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan... kayyımı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Bilirkişi raporunda münavebe ürünü olarak alınan buğday-saman, mısır-mısır sapı, ve biberin (sulu-kuru şartlarda) dekar başına verim miktarlarının Gıda ve Hayvancılık İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2011 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlarından sorulduktan,

2-Dahili davalı Meliha Aydın'a Mahkemenin gerekçeli kararı usulüne uygun tebliğ edilip temyiz süresi de beklendikten,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/31491, Karar No: 2019/15401, Tarih: 11.12.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/31491 E.  ,  2019/15401 K.**

**"İçtihat Metni"**

5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununa Aykırılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 05.11.2018 tarih, 2018/168085 soruşturma ve 2018/117675 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Ankara 8. Sulh Ceza Hakimliğinin 16.01.2019 tarihli ve 2018/467 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 19.07.2019 gün ve 6048 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 01.08.2019 gün ve KYB. 2019/80628 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize gönderilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca, şüpheli tarafından izinsiz ve sözleşmesiz olarak yayınlandığı iddia edilen "Türk Büyükleri Serisi" isimli eserin mali hak sahipliğine ilişkin belgenin müşteki tarafından sunulmadığı, Milli Eğitim Yayınlar Dairesi Başkanlığına ait 24/05/1991 tarihli belgenin hak sahipliğini gösterir belge niteliğinde olmadığı, suçun oluşumuna dair başkaca kanıt ve veri elde edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca, şüpheli tarafından izinsiz ve sözleşmesiz olarak yayınlandığı iddia edilen "Türk Büyükleri Serisi" isimli eserin mali hak sahipliğine ilişkin belgenin müşteki tarafından sunulmadığı, Milli Eğitim Yayınlar Dairesi Başkanlığına ait 24/05/1991 tarihli belgenin hak sahipliğini gösterir belge niteliğinde olmadığı, suçun oluşumuna dair başkaca kanıt ve veri elde edilemediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de,

Müşteki tarafından hazırlatılan ve mali hakları elinde bulundurulduğu belirtilen Türk büyüklerinin resimlerinden müteşekkil "Türk Büyükleri Serisi" adlı eserin şüpheli tarafından, müştekiden izinsiz olarak kullanıldığının iddia edildiği somut olayda, müşteki her ne kadar, Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 13/08/2018 tarihinde alınan ifadesindeki beyanında "Türk Büyükleri Serisi" adlı eseri kendisinin hazırlattığını, mali haklarının elinde bulunduğunu ancak buna ilişkin belgeleri bulamadığı için sunamadığını beyan etmiş ise de; müştekinin anılan serinin orjinal nüshalarını dilekçesi ekinde sunduğu, yine seriyi oluşturan posterlerin orjinallerinin elinde bulunduğu, şüphelinin 30/10/2018 tarihinde Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan ifadesindeki beyanında, anılan eserdeki resimleri internetten alarak kullandığını beyan ettiği, şüphelinin sahip olduğu firmanın kataloğunda da belirttiği şekilde söz konusu esere ait resimlerin yer aldığının anlaşılması karşısında, soruşturma konusu eserin 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanununda eser olarak tanımlanan ürünlerden olduğu, bu kapsamda anılan eseri oluşturan resimlere dair posterlerin orjinallerinin müştekiden temin edilmesini müteakip, "Türk Büyükleri Serisi" adlı eserin 5846 sayılı Kanun anlamında eser niteliğinde olup olmadığına yönelik bilirkişi raporu temin edilmeksizin, sonrasında ise şüpheli hakkında kamu davasının açılması için yeterli ve makul şüphenin oluşması halinde kamu davası açılarak eylemin hukuki nitelendirmesinin yapılacak yargılama neticesinde mahkemece belirlenebileceği nazara alındığında itirazın bu nedenlerle kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

5846 sayılı Kanun'un 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir" şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçinin 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde hak sahibi olduğunu kanıtlayan hukuken geçerli belgeleri dosyaya ibraz etmediği anlaşılmakla, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararı isabetli olup Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden REDDİNE, 11.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3017, Karar No: 2016/2202, Tarih: 22.02.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/3017 E.  ,  2016/2202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/01/2014 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın yetkisizlik nedeniyle reddine dair verilen 18/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne, davacı vekili 08/01/2016 tarihli ek dilekçe ile duruşma isteminden feragat ettiğinden, duruşma isteminin feragat nedeniyle reddine karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, internet yayıncılığı yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının sahibi ve genel yayın yönetmeni olduğu ... adlı internet sitesinde 25/01/2014 tarihinde yayınlanan "...." başlıklı yazı içeriğinde davacının kişilik haklarına açık ve ağır saldırıda bulunulduğunu iddia ederek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davanın yetkisiz mahkemede açıldığını, davaya bakmakla yetkili mahkemenin davalının yerleşim yeri mahkemesi olduğunu ve davanın esastan da reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacının ikamet adresinin ..... olduğu, Türkiye'de nüfusa kayıtlı olduğu yerin ... ili .... ilçesi .... Mahallesi olduğu, davacının ....'da ikamet etmediği, Türk Medeni Kanunu hükümleri gereğince davalının ikametgahı bulunmayan .... Mahkemelerinde işbu davanın açılamayacağı, davalının ikametgahı mahkemesinde açılması gerektiği belirtilerek dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Mahkemelerin yetkisi 6100 sayılı Hukuk Muhakameleri Kanunu'nun 5 ve devamı maddelerinde düzenlenmiştir. HMK/6. maddesinde ise genel yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu belirtilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 16. maddesinde ise haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu düzenlenmiştir.

Somut olayda; dava internet yayını yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle tazminat istemine ilişkin olup haksız eylem nedenine dayanmaktadır. Yayının yapıldığı internet sitesinin davanın açıldığı yerde de takip edilebilirliği tartışmasızdır. .... Adliyesinde dava açan davacının seçimlik hakkını zararın meydana gelme ihtimali olan yer mahkemesinde dava açmak sureti ile doğru kullandığı sonucuna varılmalıdır. Mahkemece yetki itirazının reddedilerek işin esasının incelenmesi gerekirken yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya uygun bulunmamış, bu durum bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1910, Karar No: 2018/381, Tarih: 17.01.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/1910 E.  ,  2018/381 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

DAVA :Davacı, ilave tediye, ikramiye ile ücret fark alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki bilgi ve belgelere, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Mahkemece bozmadan sonra yapılan araştırma sonucu davacının ücret farkı alacağından bir kısmının davadan önce, 13.127,30 TL. sinin davadan sonra ödendiği anlaşılmakla, davalı davaya sebebiyet verdiğinden vekalet ücreti hesabında davadan sonra ödenen miktarın da davacı lehine dikkate alınması gerektiğinin gözetilmemesi sonucunda davacı lehine noksan, davalı lehine fazla vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK. nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. Maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının vekalet ücretlerine ilişkin paragraflarının çıkartılarak, yerlerine ayrı ayrı;

“ – Davacı vekil ile temsil edildiğinden karar tarihindeki .... si uyarınca kabul edilen ve davadan sonra ödenen miktarlar dikkate alınarak hesaplanan 3.091,01 TL. nispi vekalet ücretinin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

- Davalı vekil ile temsil edildiğinden karar tarihindeki ..... si uyarınca kabul edilen ve davadan sonra ödenen miktarlar dikkate alınarak hesaplanan 2.334,20 TL. nispi vekalet ücretinin davacıdan tahsili ile davalıya verilmesine, paragraflarının yazılmasına, yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2011/48461, Karar No: 2013/33720, Tarih: 17.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/48461 E.  ,  2013/33720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, izin ücreti, dini ve milli bayram ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan ...şlem Otomasyon Sağ. Hiz. İnş. San. Ve Tic. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının iş aktinin davalıca haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davanın haksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, sübut bulduğu gerekçesi ile fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacakları dışındaki taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı ... Bilgi İşlem Otomasyon Sağ. Hiz. İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ... Bilgi İşlem Otomasyon Sağ. Hiz. İnş. San. Ve Tic. A.Ş. aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı kendisini bir vekil ile temsil ettirmemiş olup, davacı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK. nun geçici 3/1. maddesi yollaması ile HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ;

Hüküm fıkrasının vekalet ücretine ilişkin 3 numaralı bendi tamamen çıkartılarak, yerlerine;

"3-Karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan avukatlık ücreti vekaleti tarifesi uyarınca 1.100,00 TL. ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalı...Temizlik A.Ş.’ye verilmesine", bendi yazılarak hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan ...Temizlik Bilgi İşlem Otomasyon Sağ. Hiz. İnş. San. Ve Tic. A.Ş'ye yükletilmesine 17/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3782, Karar No: 2018/7975, Tarih: 30.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/3782 E.  ,  2018/7975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun, mağdur ...’un iş yerinden 3 parça demiri çaldığı, mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanına göre demirlerin değerinin 20,00 TL civarında olduğu, mağdur ...’in iş yerinin önündeki boş tüpü ve tuvaletlerdeki muslukları çalarak 20,00 TL ye sattığının anlaşılması karşısında: suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.05.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/559, Karar No: 2019/1564, Tarih: 07.03.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/559 E.  ,  2019/1564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.04.2017 tarih ve 2016/589 Esas, 2017/240 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 06.06.2018 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesini ve görevine son verilmesini talep etmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesi nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının MERNİS adresinin halen “.....” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir izin kararı olduğu anlaşıldığından vasinin talebi ile ilgili karar vermekte ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19346, Karar No: 2009/3404, Tarih: 02.03.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/19346 E.  ,  2009/3404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Hatay Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :15.07.2008