muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1210, Karar No: 2025/5637, Tarih: 21.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/1210 E.  ,  2025/5637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2025/56 Esas, 2025/68 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmiş ise de kısıtlı adayının yaşadığı belirtilen yerlerde kolluk araştırması yapılmadığı ve kısıtlı adayının dava tarihi itibarıyla yerleşim yerinin tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, kısıtlı adayının dava tarihi itibarıyla nerede ikamet ettiklerinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan ve kısıtlı adayının dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri adresleri tespit edildikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23095, Karar No: 2022/13956, Tarih: 18.10.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/23095 E.  ,  2022/13956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında ...’e yönelik yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin; tehdit unsuru yönünden beraat kararı olduğu, cebir unsuru yönünden ise dosyada somut hiçbir beyan ve delil bulunmadığı halde TCK 149/1-a, d, h maddeleri uyarınca 2 kez cezalandırılması hukuk ve adalet kurallarına aykırı olduğu, müşteki ve tanıkların çelişkili beyanlarının olduğu, somut delilin bulunmadığı, tüm zararın giderildiği, şikayetin bulunmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA,

II-Sanık hakkında ...’a yönelik nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye

Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

Ancak;

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, sanığın mağdurdan 55 TL parayı zorla aldığı olayda; suç tarihi olan 15.11.2016 tarihi itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı CMK'nın 304/2. maddesi uyarına yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmesine, 18/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8669, Karar No: 2012/12753, Tarih: 12.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/8669 E.  ,  2012/12753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, cahil, yaşlı ve okuma yazma bilmeyen biri olduğunu, kayden maliki olduğu 2, 58, 110, 115, 244, 246 ve 176 ada 3 parsel sayılı taşınmazların davalıya satışı esnasında kandırıldığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ıspatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle temliklerin iradi olduğu, hile iddiasının kanıtlanamadığı gözetilerek davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2164, Karar No: 2021/6341, Tarih: 17.03.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/2164 E.  ,  2021/6341 K.**

**"İçtihat Metni"**

İLK DERECE

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 14. Hukuk Dairesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, birkaç kez rapor alması nedeniyle işveren tarafından baskı yapıldığını, görevinin daha ağır işlerde çalıştırılmak suretiyle çalıştırıldığını, işten çıkmaya zorlandığını, rapor alanların sosyal yardımlarının kesildiğini bu nedenle iş akdini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem tazminatı talebinde bulunmuştur.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının haber vermeden ve mazeret bildirmeden devamsızlık yaptığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamada davanın reddine karar verilmiş olup karar, Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi’nin 2017/13574 esas, 2018/15128 karar sayılı ilamı ile davacının kıdem tazminatı talebinin kabulüne karar verilmesi gerektiği nedeniyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma sonrasında yapılan yargılama sonucunda yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmüne uyulan bozma ilamı doğrultusunda karar verilmiş olmasına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılamayacağı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemenin ilk kararı davacının temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesince bozulmuştur. Bozma kararına uyularak yapılan yargılama sırasında davacı vekili 17.07.2019 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talebini artırmış, Mahkemece ıslaha değer verilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 esas 2016/1 karar sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 esas 1948/3 karar sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı vekili 17.07.2019 havale tarihli ve “ıslah dilekçemizin sunulmasıdır” konulu dilekçesi ile davasını ıslah etmiştir. Bozma sonrasında ıslaha imkan tanımak için Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 177. maddesinde değişiklik yapan 7251 Sayılı Kanunun yürürlük tarihi 28.07.2020 tarihi olup, usule ilişkin bu düzenleme "derhal uygulanma ilkesi" uyarınca tamamlanmış işlemlere uygulanamaz. Davacının ıslah tarihinin bu tarihten önce olması sebebiyle yapılan değişikliğin bu dava bakımından uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi karşısında “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 esas 2016/1 karar sayılı kararına göre de bozmadan sonra yapılan ıslaha değer verilemez. Belirtilen sebeple mahkemece bozma sonrasında yapılan ıslah doğrultusunda hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 17.03.2021 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Bozmadan sonra ıslah yapılıp yapılamayacağı noktasında taraflar arasına uyuşmazlık söz konusudur.

Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06.05.2016 tarih ve 2015/1 esas 2016/1 karar sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04.02.1948 tarih ve 1944/10 esas 1948/3 karar sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu’nun 45/5. maddesinde içtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, dairelerini ve adliye mahkemelerini bağlayacağı kurala bağlanmıştır.

Bununla birlikte, 28.07.2020 yürürlük tarihli 7251 sayılı Kanun ile değişen 6100 sayılı HMK’nın 177/2. maddesinde bozmadan sonra ıslah konusuna açıklık getirilmiştir. Bu maddeye göre; “Yargıtay’ın bozma kararından veya bölge adliye mahkemesinin kaldırma kararından sonra dosya ilk derece mahkemesine gönderildiğinde, ilk derece mahkemesinin tahkikata ilişkin bir işlem yapması halinde tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılabilir. Ancak bozma kararına uymakla ortaya çıkan hukuki durum ortadan kaldırılamaz” düzenlemesine yer verilmiştir.

Şu hale göre HMK değişikliği ile birlikte tahkikata yönelik bozma kararından sonra ve tahkikat sona erinceye kadar ıslah yapılabilmesi mümkündür.

Somut olay bakımından asıl uyuşmazlık, 7251 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesinde yapılan ıslah işlemlerinin, “bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı” kuralına tabi olup olmadığı noktasındadır.

Şu hale göre HMK değişikliği ile birlikte tahkikata yönelik bozma kararından sonra ve tahkikat sona erinceye kadar ıslah yapılabilmesi mümkündür.

Somut olay bakımından asıl uyuşmazlık, 7251 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesinde yapılan ıslah işlemlerinin, “bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı” kuralına tabi olup olmadığı noktasındadır.

Usul hukuku alanında geçerli olan temel ilke, yargılamaya ilişkin kanun hükümlerinin derhal yürürlüğe girmesidir. Bu ilkenin benimsenmesinin nedeni ise, usul hükümlerinin kamu düzeni ile yakından ilgili olmasıdır. Usul kurallarının zaman bakımından uygulanmasında derhal uygulanırlık kuralı ile birlikte dikkate alınması gereken diğer bir husus da, yeni usul kuralı yürürlüğe girdiğinde, ilgili usul işleminin tamamlanıp tamamlanmadığıdır. HMK’nun konuya ilişkin, “Zaman bakımından uygulanma” başlığını taşıyan 448. maddesinde Kanun hükümlerinin tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanacağı öngörülmüştür.

Uyuşmazlık konusu ıslah işlemi 7251 sayılı Kanun öncesinde gerçekleşmiş ise de, sözü edilen usul işlemi sonuçlarını ileriye etkili olarak doğurmaktadır. Sözü edilen ıslah suretiyle dava konusu miktar arttırılmıştır. Islah işleminin geçersiz olduğuna dair henüz kesinleşmiş bir mahkeme kararı olmadığı bir aşamada yürürlüğe giren 7251 sayılı Kanun değişikliğinin dikkate alınması gerektiği kabul edilmelidir. Zira ıslahın yapıldığı aşamada geçerli olan İçtihadı Birleştirme Kararına göre bozmadan sonra yapılan ıslahın yok hükmünde olduğundan söz edilemez.

Öte yandan 7251 sayılı Kanunla yapılan değişiklik ile HMK’nın 177/2. maddesine eklenen son cümlesinde bozma kararına uymakla ortaya çıkan hukuki durum ortadan kaldırılamayacağı belirtilmiş olmakla, belirtilen istisna hariç olmak üzere değişen kuralın geçmişe etkili olarak uygulanabileceği sonucuna varılabilecektir.

Kanun’un değişiklik madde gerekçesinde, düzenlemeyle, iş yükünün azaltılması ve usul ekonomisi ilkesinin etkin bir şekilde uygulanabilmesinin amaçlandığı belirtilmiştir. Kanunun zaman bakımından uygulanması noktasında sözü edilen amacın da göz ardı edilmemesi gerekir.

Kanun’un değişiklik madde gerekçesinde, düzenlemeyle, iş yükünün azaltılması ve usul ekonomisi ilkesinin etkin bir şekilde uygulanabilmesinin amaçlandığı belirtilmiştir. Kanunun zaman bakımından uygulanması noktasında sözü edilen amacın da göz ardı edilmemesi gerekir.

Bozmadan sonra ıslah yapılabilmesine imkan veren 7251 sayılı Kanun ile yapılan değişliğin geçmişe etkili uygulaması, Yargıtay’ın farklı hukuk dairesi kararlarına konu olmuştur. Yargıtay 3. Hukuk Dairesi 17.12.2020 gün, 2020/ 3512 E, 2020/ 7931 K. sayılı kararıyla, Yargıtay 4. Hukuk Dairesi 16.11.2020 gün ve 2020/ 809 E, 2020/3930 K. sayılı kararıyla, Yargıtay 5. Hukuk Dairesi 23.02.2021 gün ve 2020/ 6554 E, 2021/1986 K. sayılı kararıyla, Yargıtay 8. Hukuk Dairesi 09.02.2021 gün ve 2020/ 1641 E, 2021/1047 K. sayılı kararıyla, Yargıtay 10. Hukuk Dairesi 01.10.2020 gün ve 2020/6889 E. 2020/5292 K. sayılı kararıyla, Yargıtay 11. Hukuk Dairesi 24.11.2020 gün ve 2020/6043 E. 2020/ 5346 K. sayılı kararıyla, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi 21.01.2021 gün ve 2020/ 1323 E. 2021/ 124 K sayılı kararıyla, Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 02.02.2021 gün ve 2020/ 11923 E, 2021/514 K sayılı kararıyla ve Yargıtay 23. Hukuk Dairesi 22.12.2020 gün ve 2018/1014 E. 2021/ 4477 K. sayılı kararıyla, 7251 sayılı Kanunla yapılan değişiklik öncesinde yapılan ıslaha değer verilmesi gerektiği kabul edilmiştir. Dairemizin 15.12.2020 gün ve 2020/ 7102 E, 2020/ 18861 K sayılı kararı ve uyuşmazlığa konu bu dosyada verilen kararda ise, 7251 sayılı Kanunla yapılan değişikliğin, Kanunun yürürlük tarihi olan 28.07.2020 tarihinden sonraki ıslah işlemleri için uygulama alanı bulabileceği sonucuna varılmıştır.

Davacı işçi kıdem tazminatı isteğiyle bu davayı açmış, mahkemece talebin reddine karar verilmiştir. Davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesinin kararı ile davacının kıdem tazminatına hak kazandığı belirtilmiş, bozmadan sonra alınan hesap raporu çerçevesinde davaya konu kıdem tazminatı hesaplanmıştır. Bozma kararı sonrasında yapılan tahkikat sonucu belirlenen kıdem tazminatı bakımından dava konusu miktar, davacı vekilinin 17.07.2019 tarihinde verdiği ıslah dilekçesiyle arttırılmıştır. Mahkemece 12.11.2020 tarihinde verilen kararla, ıslaha da değer verilerek kıdem tazminatı hüküm altına alınmıştır.

Dairemiz çoğunluğu tarafından benimsenen görüş çerçevesinde verilen bozma kararı ile ıslahın yapıldığı tarihte bağlayıcı olan Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı gerekçesiyle ıslaha değer verilmeksizin hüküm kurulması gerektiği belirtilmiştir.

7251 sayılı Kanun ile değişen 6100 sayılı HMK’nın 177/2. maddesi hükmü gerekçesiyle birlikte bir bütün olarak değerlendirildiğinde, usulü kazanılmış hakkı ortadan kaldırmamak şartıyla kuralın geçmişe etkili olarak uygulanabileceği, Mahkeme kararının yerinde olduğu ve onanması gerektiği düşüncesiyle Dairemiz bozma kararına katılamıyorum. 17/03/2021
Yargıtay — Esas No: 2013/19049, Karar No: 2014/3091, Tarih: 24.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19049 E.  ,  2014/3091 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekili tarafından ödenmesi gereken temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığı ve ilgili evrakların davalı idareden,

3-Herhangi bir kamulaştırma kararı bulunmadığı anlaşıldığı takdirde, dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) ve hangi idare tarafından el atıldığının davalı idareden ve ... idaresinden,

4-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın; bu tarih itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türünün (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının ve yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

5-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, fasülye ve domatesin 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin Pütürge Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.