muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7462, Karar No: 2016/2252, Tarih: 02.03.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7462 E.  ,  2016/2252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :

TARİHİ : 18/07/2014

NUMARASI : 2014/85-2014/568

Taraflar arasında görülen davada Mahkemesi’nce verilen 18/07/2014 tarih ve 2014/85-2014/568 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler

okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında imzalanan Sistem Kullanım Anlaşması'nın 10. maddesi uyarınca davalı tarafça, her bir trafo merkezi için reaktif sınırların aşıldığı gerekçesiyle müvekkiline Mayıs 2010 dönemi için cezai şart faturası düzenlendiğini, müvekkilince itirazi kayıtla cezai şart faturasının ödendiğini, cezai şart uygulanması şartlarının bulunmadığı gibi hesaplamanın hatalı ve fahiş olduğunu ileri sürerek, davalı ....'ın 212.648,88L'lik ceza faturasının hukuka aykırı olduğunun tespiti ile bu miktarın ödeme tarihinden itibaren faiziyle müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, iptali ve istirdadı istenen ceza faturasının bir idari işlemden doğduğu, bu hali ile davaya bakma görevinin İdari Yargıda bulunduğu gerekçesiyle görevsizlik nedeniyle davanın usul yönünden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, taraflar arasında düzenlenen sözleşmeden kaynaklanan cezai şart faturasının haksız olduğunun tespiti ve yapılan ödemenin istirdadı istemine ilişkin olup mahkemece, Uyuşmazlık Mahkemesi Hukuk Bölümünün 05.05.2014 tarih 2013/1855E 2014/K sayılı kararına atıflar yapılarak .....'ın 4628 sayılı Enerji Piyasası Kanunda verilen görevleri kapsamında tesis ettiği işlemlerin idare hukuku hükümlerine tabi olduğu, davalının kanunlar ve ilgili mevzuat çerçevesinde yetkisine dayalı olarak tek taraflı irade beyanı ile dava konusu ceza faturasını düzenlediği, uyuşmazlığın idari bir işlemden doğduğu gerekçesiyle, yargı yolu nedeniyle davanın usul yönünden reddine karar verilmiştir.

Ancak, mahkemenin gerekçesine dayanak yaptığı Uyuşmazlık Mahkemesi kararı, dava konusu dosyaya ilişkin olmadığı için bağlayıcı olmadığı gibi, fatura dönemi itibariyle yürürlükte olan mülga 6762 Sayılı TTK'nın 18'inci maddesinde kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümleri dairesinde idare edilmek ve ticari şekilde işletilmek üzere devlet, vilayet, belediye gibi kamu tüzel kişileri tarafından kurulan teşekkül ve müesseselerin dahi tacir sayılacakları belirtilmiş, aynı yasanın l2/11'inci maddesinde su, gaz, elektrik dağıtım, telefon, radyo ile haberleşme ve yayın yapma gibi işlerle uğraşan müesseselerin ticarethane sayılacakları hükme bağlanmıştır. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nın 16/1'inci maddesi uyarınca da ticaret şirketleriyle, amacına varmak için ticari bir işletme işleten vakıflar, dernekler ve kendi kuruluş kanunları gereğince özel hukuk hükümlerine göre yönetilmek veya ticari şekilde işletilmek üzere Devlet, il özel idaresi, belediye ve köy ile diğer kamu tüzel kişileri tarafından kurulan kurum ve kuruluşlar da tacir sayılırlar. Nitekim, davalının ana statüsünün 3/2' inci maddesinde de açıkça özel hukuk hükümlerine tabi olduğu belirtilmiş olduğundan, mahkemenin, davalının kanunlar ve ilgili mevzuat çerçevesinde yetkisine dayalı olarak tek taraflı irade ile dava konusu ceza faturasını düzenlediği dolayısıyla uyuşmazlığın idari bir işlemden kaynaklandığı yönündeki gerekçesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10297, Karar No: 2015/3675, Tarih: 06.05.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/10297 E.  ,  2015/3675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Kadastro sırasında, ... Köyünde bulunan 168 ada 26 parsel sayılı 163,92 m² yüzölçümündeki taşınmaz, fındık bahçesi niteliğiyle ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ..., taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu iddia ederek, tespitin iptali ve orman niteliğiyle adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın reddine ve çekişmeli taşınmazın tespit gibi davalılar adına tapuya tesciline dair verilen önceki tarihli hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 11/03/2010 tarih ve 2010/69 - 3103 sayılı kararı ile bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma ilâmında özetle; ''... Kadastro Mahkemesinin incelenen dosyası ile aynı gün temyiz incelemesi yapılan dosyalarında, eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceme ve keşif sonucu aynı orman bilirkişiler tarafından düzenlenen uzman bilirkişi kurulu raporlarında, çekişmeli parsellerin memleket haritasında beyaz renkli açık alan olarak nitelendirildiği, orman sembolü bulunmadığı, sonuç olarak öncesi ve eylemli durumu itibariyle orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmişse de; raporlara eklenen memleket haritası ile harita mühendisi bilirkişinin raporuna eklediği memleket haritalarının boyama ve semboller yönünden bir birinden çok farklı olduğu, mahkemece bu haritaların tarihleri saptanıp çelişki yöntemince giderilmeden karar verildiği; en eski tarihli memleket haritasının uygulanıp uygulanmadığı ve taşınmazların yerinin bu haritalarda doğru olarak belirlenip belirlenmediği yönünde tereddüt oluştuğu, ayrıca, taşınmazdaki ağaçların sayısı, cinsi ve kapalılık durumunun tereddüte yol açmayacak şekilde belirlenmediği açıklanarak; mahkemece, en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planının getirtilmesi, önceki bilirkişiler dışında üç orman mühendisi ve bir fen elemanı bilirkişi yardımıyla yeniden yapılacak keşifte uygulanarak taşınmazın konumu ve orman olup olmadığının çelişkiye yol açmadan belirlenmesi'' gereğine değinilmiştir.

Mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 168 ada 26 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli parselin bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesine göre yapılmış, çekişmeli parsel bu işlemde orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Mahkemece bozma ilâmına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 168 ada 26 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamına göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli parselin bulunduğu yerde orman kadastrosu, 3402 sayılı Kanunun 4. maddesine göre yapılmış, çekişmeli parsel bu işlemde orman sınırları dışında bırakılmıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, bozma ilâmına uygun şekilde uzman orman bilirkişi kurulu tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemince yapılan inceleme ve araştırma sonucunda çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu belirlendiğine ve yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 06/05/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15442, Karar No: 2020/10397, Tarih: 12.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15442 E.  ,  2020/10397 K.**

**"İçtihat Metni"**

İşyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'un, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2, 151/1, 31/3 (2 kez), 62/1 (2 kez) ve 52/2 (2 kez). maddeleri uyarınca 2.000,00 Türk lirası ve 1.320,00 Türk lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Bakırköy 6. Çocuk Mahkemesinin 16/05/2013 tarihli ve 2012/578 esas, 2013/400 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 10/12/2019 gün ve 94660652-105-34-7537- 2016-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/01/2020 gün ve 2020/10398 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre,

1-Kayden 06/01/1996 doğumlu olup atılı suçların işlendiği 27/06/2010 tarihi itibariyle 12-15 yaş grubu aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/2. maddesi gereğince indirim yapılması gerekirken 31/3. maddesi gereğince indirim yapılarak fazla ceza tayini edilmesinde;

2-Kayden 06.01.1996 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun, suçun işlendiği 27/06/2010 tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunduğu anlaşılmakla; üzerine atılı işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilecek durumda olup olmadığı, bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığına dair rapor alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde;

3-Çocuk Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20/1-7. maddesi ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca, fiili işlediği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukla ilgili sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu, mahkemece sosyal inceleme raporuna gerek görülmemesi halinde ise bu hususun gerekçesinin kararda gösterilmesinin zorunlu olduğu ancak suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme raporu aldırılmaksızın ve bu hususa ilişkin kararda gerekçe belirtilmeksizin hüküm kurulmasıda isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Dosya kapsamına göre kayden 06/01/1996 doğumlu olup, suçun işlendiği 27/06/2010 tarihinde 12 yaşını doldurup, 15 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan cezalarda, TCK’nın 31/2. maddesi yerine, aynı Kanun’un 31/3. maddesi gereğince indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Dosya kapsamına göre kayden 06/01/1996 doğumlu olup, suçun işlendiği 27/06/2010 tarihinde 12 yaşını doldurup, 15 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından hükmolunan cezalarda, TCK’nın 31/2. maddesi yerine, aynı Kanun’un 31/3. maddesi gereğince indirim yapılması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK’nın 31/2. maddesi uyarınca atılı iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarının hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabilecek durumda olup olmadığı, bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunup bulunmadığına dair uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

3- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu’nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle kanun yararına bozma istemleri yerinde görüldüğünden, (BAKIRKÖY) 6. Çocuk Mahkemesinden verilip kesinleşen 16.05.2013 tarihli ve 2012/578 E., 2013/400 K. sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 12/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13692, Karar No: 2015/17695, Tarih: 26.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/13692 E.  ,  2015/17695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesidir. Mahkemece, anılan maddenin “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasa Mahkemesinin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmî Gazete'de yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonucu oluşan hukuki durum dikkate alınarak karar verilmiş ise de, Kurumun rücû alacağı, gelirin ve sosyal yardım zammının ilk peşin sermaye değerini oluşturan 80.983,01 TL ile sınırlı olup, anılan tutar gözetilerek davalının %70 oranında kusuru karşılığı hüküm altına alınması gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, gelirlerde kanun ve katsayı değişiklikleri nedeni ile meydana gelen artışlarda gözetilerek bu miktarı aşan talebin hüküm altına alınması, usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkranın ilk üç pragrafı ve devamındaki üç bendin silinerek yerine “1-Davanın kısmen kabulü ile gelirin ilk peşin sermaye değeri olan 56.370,04 TL’nin ve sosyal yardım zammının ilk peşin sermaye değeri olan 318,06 TL’nin onay

tarihinden, 1.347,63 TL tedavi giderinin ödeme tarihinden işleyecek yasal faizi davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2-Hüküm tarihindeki harç tarifesi gereği hesaplanan 3964.42 TL nispi karar ve ilam harcı ile davanın açılması esnasında davacı Kurumun harçtan muaf olması nedeni ile alınmayan 21.15 TL başvuru harcının davalıdan alınarak hazineye gelir kaydına,

3- Davacı tarafından karşılanan posta, tebligat, havale masrafı 220,00 TL ile 850,00 TL bilirkişi ücreti gideri olmak üzere toplam 1.070,00 TL yargılama giderinden kabul ret oranına göre takdiren 855,00 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,

3- Davacı tarafından karşılanan posta, tebligat, havale masrafı 220,00 TL ile 850,00 TL bilirkişi ücreti gideri olmak üzere toplam 1.070,00 TL yargılama giderinden kabul ret oranına göre takdiren 855,00 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına,

4-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereği, kabul edilen tutar üzerinden hesaplanan 6683,93 TL. vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ret edilen tutar üzerinden hesaplanan 1778,36 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 26.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/20317, Karar No: 2010/11794, Tarih: 30.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/20317 E.  ,  2010/11794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınana yönelik yağma eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 149/1. maddesinin (a) ve (d) bentlerine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması ve aynı yasanın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanığın cezasından indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından, TCK.nun 61. maddesine aykırı biçimde aynı yasanın 35/2. maddesinin 150/1. maddesinden önce uygulanması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla hükümlülüğün yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından; 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “ Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına, ” tümcesinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.06.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1182, Karar No: 2024/4366, Tarih: 21.05.2024

**8. Ceza Dairesi         2024/1182 E.  ,  2024/4366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2133 E., 2022/2047 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I.HUKUKİ SÜREÇ

A. Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.12.2021 tarihli ve 2021/29811 Esas, 2021/64076 Soruşturma sayılı iddianamesi ile sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 63 üncü, 54 üncü, 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

B. Gaziantep 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.06.2022 tarihli ve 2022/6 Esas, 2022/493 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan 15 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 14.11.2022 tarihli ve 2022/2133 Esas, 2022/2047 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

Ele geçen maddenin uyuşturucu ticareti saikiyle ele geçirildiğine ilişkin dosyada kuşku sınırını aşan, kesin nitelikte delil olmadığına, kolluğun üç farklı otu birleştirerek usule aykırı tutanak düzenlediğine, sanığa ait olan kısmın kağıt içerisindeki 5 gramlık bonzai olup diğerlerinin mide rahatsızlığı için kullanıldığına ve kriminalde ele geçen maddenin oranının belirlenmediğine, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin uygulanması gerektiğine, kan ve idrar sonuçlarında sentetik kannabionid çıkmamışsa da sonuçların kesin nitelikte olmadığına ve sanığın yakalanmadan önce sentetik kannabionid kullandığına ilişkin bir beyanının da olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Dava konusu olay, sanığın ticari miktarda uyuşturucu bulundurduğuna ilişkindir.

Dosyada mevcut olay, yakalama ve arama tutanaklarına göre, sanığın ikametinde ticari miktarda uyuşturucu madde ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Ele geçirilen maddelerin yapılan Kriminal incelemesi neticesinde sentetik kannabionid maddesi ihtiva ettiğinin tespit edildiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü