muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15628, Karar No: 2015/21496, Tarih: 23.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/15628 E.  ,  2015/21496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2014

NUMARASI : 2013/103-2014/372

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, bozma ilamına uyularak karar verilmiş; hüküm, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak tarım arazisi niteliğindeki taşınmaza net geliri esas alınarak değer biçilmesi yöntem itibariyle doğru ise de; bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

Kıymet takdirinde dava konusu taşınmazın sulanabilir olduğu kabul edilerek 7,00-TL/m² bedel takdir edilmiştir. 16.03.2010 tarihli bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz sulu tarım arazisi olarak kabul edilmesine rağmen, bozma sonrası alınan ve hükme esas kabul edilen bilirkişi raporu dava konusu taşınmazı kuru tarım arazisi olarak değerlendirmiştir. Bu durumda, dava konusu taşınmazın sulu mu yoksa kuru mu olduğu yönündeki çelişkinin giderilmesi için dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak, alınacak bilirkişi raporu sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 23/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10515, Karar No: 2014/9184, Tarih: 26.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/10515 E.  ,  2014/9184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 119 ada 259 parsel sayılı taşınmazın kadastro sonucu oluşan tapu kayıt örneğinin,

2- Çekişmeli taşınmaz ham toprak vasfı ile tespit edildikten sonra mera siciline kaydedildiği anlaşılmakla mera sicil kaydına ilişkin kayıt ve belgeler ile varsa mera komisyon kararının,

3- Çekişmeli taşınmaza komşu olan 119 ada 255, 256, 257 ve 258 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanaklarının onaylı örnekleri ile dayanağı olan kayıtların, tutanaklar kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3799, Karar No: 2008/12727, Tarih: 31.10.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/3799 E.  ,  2008/12727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ... ile Milli Piyango ürünleri bayiliği alınması ve işletilmesi konusunda 17.3.1997 tarihinde adi ortaklık sözleşmesi imzaladıklarını, davalı ...'in kendisini devre dışı bırakmak için diğer davalı Ltd. Şti. adına şirket temsilcisi olarak Milli Piyango İdaresi ile Bayilik Sözleşmesi yaptığını, dava tarihine kadar kendisine kazançtan pay vermediğini belirterek, davalı ... ile aralarındaki adi ortaklık sözleşmesinin feshine, elde edilen kazancın %20'sinin karşılığı olarak, fazlaya ait hakları saklı tutulup 1.000 YTL'nin davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiş, Birleşen dava ile de talebini ek olarak 2.667,50 YTL artırıp toplam 3.667,50 YTL'ye çıkarmıştır.

Davalılardan ..., davanın reddini savunmuş, diğer davalı Şti. ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; davalı ... İnşaat Ltd. Şirketi yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı ... yönünden ise; davanın kısmen kabulü ile adi ortaklık sözleşmesinin feshine adi ortaklığın tasfiyesine, davacının nakdi sermayesi olan 2 YTL'nin davalı ...'ten alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ile davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece davacı ile davalılardan ... arasındaki adi ortaklık sözleşmesinin ticari faaliyete geçmediği, yatırılan sermaye dışında tasfiyeye tabi tutulacak birşey bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile Adi ortaklık sözleşmesinin feshi ile 10 YTL sermayenin 2 YTL'sinin davacıya aidiyetine ve bu paranın davalı ...'ten tahsil edilerek davacıya verilmesine karar verilmişse de, Yargılama giderleri yönünden davanın kabul ve reddedilen kısımları göz önünde tutularak tespit edilecek orana göre yargılama giderlerine hükmedilmesi gerekirken, tespit edilen tüm yargılama giderlerinin davalılardan ...'den tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne varki bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyip hükmün düzeltilerek onanması HUMK'nun 438/7 hükmü gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle Hükmün son fıkrasında yer ... " 737,23 YTL mahkeme masraflarının " kelimelerinin çıkarılarak yerine " 737,23 YTL yargılama giderinden davanın kabul ve reddedilen kısımları nazara alınarak hesaplanan 20 YKr. yargılama giderinin " kelimelerinin konulması suretiyle düzeltilmesine, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 14,00 YTL temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 31.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5492, Karar No: 2015/30366, Tarih: 21.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/5492 E.  ,  2015/30366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

5237 sayılı TCK’nın “Millete ve Devlete Karşı Suçlar ve Son Hükümler” başlıklı dördüncü kısmının, “Kamu İdaresinin Güvenilirliğine ve İşleyişine Karşı Suçlar ”başlıklı birinci bölümünde, 265. maddesi ile düzenlenen; “Görevini Yaptırmamak İçin Direnme” suçuyla korunan hukuki yarar, kamu idaresinin güvenilirliği ve işleyişi olup; bu suçta, kamu faaliyetlerine kişilerin saygı göstermelerinin sağlanması ve kamu görevlerinin yerine getirilmesini dolayısıyla da kamu görevini yerine getirenleri engellemeye yönelik fiillerin önüne geçilmesi amaçlanmıştır. Öte yandan, kendisine verilen görevi yerine getirmekte olan kamu görevlisine karşı cebir ve/veya tehdit fiili gerçekleştirilmiş bulunduğundan bu suçla aynı zamanda kişi özgürlüğü ve beden bütünlüğü de korunmaktadır. Maddede düzenlenen görevini yaptırmamak için direnme suçu, seçimlik hareketli bir suç olup kamu görevlisinin görevini yapmasını engellemek amacıyla, cebir ve/veya tehdit kullanılması ile suç oluşmaktadır. Bu suçun oluşabilmesi için, öncelikle engellenmek istenen işin o kamu görevlisinin görevine giriyor olması zorunludur. Zira madde, kamu görevlisinin yerine getirdiği herhangi bir iş için değil, görevine giren bir iş için koruma sağlamaktadır. Cebir, kamu görevlisine karşı fiziki güç kullanılmasıdır. Cebrin sınırı, kasten yaralama suçunun temel şekli veya daha az cezayı gerektiren hâli kapsamında değiştirilebilecek boyutta olmasıdır. Cebirle, kasten yaralamanın neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerine sebebiyet verilirse,fail ayrıca bu suçtan da beşinci fıkra uyarınca cezalandırılacaktır. Cebir veya tehdidin alenî olması şart değildir. Bu manada cebir ve tehdit, kamu görevlisinin görevini yerine getirmesini engellemeğe elverişli, doğrudan kamu görevlisine yönelik ve ortadan kaldırılmadığı sürece göreve devam edilmesine engel olan güç kullanılmasını ifade eder.

Suça sürüklenen çocuğun temyiz dışı suça suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu B11 koğuşunda bulunduğu, aynı koğuşta kalan diğer çocuklarla aralarında tartıştıkları, bu nedenle suça sürüklenen çocukların tedbiren koğuş dışına çıkarıldığı, suça sürüklenen çocukların tuvalet ihtiyaçlarının olduğunu söylemeleri üzerine görevli personel tarafından tuvalete götürüldükleri, suça sürüklenen çocukların tuvalete girdikten sonra ellerine aldıkları çekpas saplarıyla tuvalette bulunan ayna, lamba, pencere camı ve lavaboyu kırdıkları, daha sonra kırık cam parçalarını kendilerine müdahale etmek isteyen görevli infaz koruma memurları mağdurlar ..., ... ve ...'e göstererek "gelirseniz size de kendimize de zarar veririz" demek suretiyle tehditte bulundukları olayda, eyleminin kamu görevlisine görevini yaptırmamak için direnme ve kamu malına zarar verme suçlarını oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiş, suça sürüklenen çocuğun eylemini silahtan sayılan cam parçalarını atarak gerçekleştirmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 265/4 maddesi uyarınca cezasında artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, suça sürüklenen çocuk hakkında düzenlenen sosyal inceleme raporunda ceza sorumluluğunu ortadan kaldıracak veya azaltacak bir duruma ilişkin rapor aldırılmasını gerektiğine dair görüş bulunmaması, Yargıtay incelemesinden geçen ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2010/35-2011/228 sayılı dosya içeriğinde de bu hususta rapor aldırıldığın ve suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 32. maddesi kapsamında kalmadığının belirlendiğinin anlaşılması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 21.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1118, Karar No: 2017/4178, Tarih: 11.09.2017

**1. Hukuk Dairesi         2015/1118 E.  ,  2017/4178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kısmı felç geçirmiş olduğunu, 223 ada 5 parsel zemin kat 3 nolu taşınmazın ölünceye kadar bakım sözleşmesi kapsamında 28/03/2013 tarihinde davalıya temlik edildiğini, davalının bakım borcunu yerine getirmediğini,tanımadığı ... ... isimli şahsın borcundan dolayı taşınmaza haciz konulmuş olduğunu, dava konusu taşınmazın tapusunun iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının yanında işe başladığını, 2013 yılı Temmuz ayında işten ayrıldığını, bakım ücreti olarak aylık 1.500,00 TL’den yıllık toplam 19.500 TL emeği karşılığı davacının borçlu olduğunu,davacı aleyhine tazminata karar verilmesini ve açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil davasının kabulüne, davacı tarafın haciz şerhinin kaldırılmasına yönelik talebinin usulüne uygun dava açılmadığından karar verilmesine yer olmadığına, davalı tarafın tazminat talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.792.98.-TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 11.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3389, Karar No: 2020/1118, Tarih: 19.02.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/3389 E.  ,  2020/1118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki konkordato davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili, davacı şirketlerin inşaat alanında faaliyet gösterdiklerini, son dönemlerde meydana gelen döviz artışı nedeniyle nakit akışında öngörülemeyen sıkıntılar yaşadıklarını, borçlarını ödemekte zorlandıklarını, uzun vadeye yayılacak bir ödeme planı içerisinde ekonomik dar boğazdan çıkmalarının mümkün olduğunu ileri sürerek, konkardato taleplerinin kabulü ile öncelikle geçici mühlet verilmesini talep ve dava etmiştir.

İlk derece mahkemesince, davacı ... San. ve Tic. A.Ş. bakımından borca batık olan şirketin konkordato projesinin inandırıcı ve gerçekçi olmadığı gerekçesiyle, talebin reddi ile davacı şirketin iflasının açılmasına, davacı Isıdem Tesisat Klima Taah. İnş. Müş. Tic. Ltd. Şti. bakımından ise borca batık olmadığı anlaşılan şirketin konkordato isteminin reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin asıl ve birleşen davalarda davacılar vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, kesin olarak 19.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12895, Karar No: 2013/12313, Tarih: 13.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/12895 E.  ,  2013/12313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

K A R A R

Dava, su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15411, Karar No: 2017/833, Tarih: 15.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/15411 E.  ,  2017/833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/07/2015 tarih ve 2014/44-2015/289 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; dava dışı...Nakliyat isimli şirketin yurt içinde yapacağı emtia taşımacılığında meydana gelebilecek hasarların müvekkili şirket tarafından Yurtiçi Sorumluluk Poliçesi ile teminat altına alındığını, 07.06.2011 tarihinde...Nakliyat Firması tarafından davalı şirket adına kayıtlı tır ve dorseye emtiaların yüklendiğini, ancak emtiaların varma yerinde alıcıya teslim edilmeyip çalındığını, hırsızlık olayı neticesinde sigortalı firmaya 120.000,00TL sigorta tazminatı ödemesi yapıldığını, Türk Ticaret Kanununun 875. maddesi ve devamı maddeleri gereğince taşıyıcının taşıdığı eşyanın zarar ve ziyana uğramasından sorumlu olduğunu, bu sebeple ödenen tazminatın bedelinin davalılardan tahsili için icra takibinin başlatıldığını, fakat davalıların takibe haksız ve mesnetsiz olarak itirazları neticesinde takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davacının sigortalısı olan firma ile aralarında taşıma ilişkisi olmadığını, nakliye faturasının kendilerine ait olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; emtianın yüklendiği tırı kullanan şahsın sahte kimlik ve ruhsatla taşıma işi yaptığını ceza yargılaması sırasında ikrar ettiği ve hakkında mahkumiyet hükmü kurulduğu, taşıma işinde kullanılan tır ve dorse davalı şirkete ait olmakla beraber çalınmış olduğuna dair şikayet tutanaklarının bulunduğu, davalı şirket ile sigortalı firma arasında taşıma ilişkisi bulunmadığı, nakliye faturasının da davalı tarafından düzenlenmemiş olduğu ve ticari defterlerinde yer almadığı, davalı ...'in olayla doğrudan bir ilgisi bulunmadığı için hakkında yapılan takibin haksız olduğu gerekçesiyle ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle usulden reddine, davalı şirket hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 15/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2119, Karar No: 2021/5121, Tarih: 24.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/2119 E.  ,  2021/5121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1-a) Sanık hakkında maktul ...’ı canavarca hisle öldürme suçundan; 5237 sayılı TCK'nin 82/1-b, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair; ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/05/2019 tarihli ve 2018/395 Esas 2019/202 Karar sayılı kararı,

1-b) Sanık hakkında maktul ...’ı canavarca hisle öldürme suçundan ... 11. Ağır Ceza Mahkemesinin 07/05/2019 tarihli ve 2018/395 Esas 2019/202 Karar sayılı kararı kaldırılmak suretiyle; sanığın kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23/12/2019 tarih ve 2019/1373 Esas 2019/2097 Karar sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23/12/2019 tarih ve 2019/1373 Esas 2019/2097 Karar sayılı kararı, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. ve 296/2. maddelerinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii süresi içerisinde temyiz isteminde bulunmuş ise de; sanığın cezaevinden gönderdiği 14.05.2020 ve 17.02.2020 tarihli dilekçeleri ile temyiz talebinden feragat ettiğini beyan ettiği anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK’nın 266/1. ve 298/1. maddesi uyarınca sanık müdafiinin TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik kasten öldürme suçundan hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması ve temyize tabi olduğunun tespiti ile katılan vekilinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik canavarca hisle öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde; "sanık ... hakkında maktul ...’a yönelik canavarca hisle öldürme suçundan kurulan yerel mahkeme kararının kaldırılarak; kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 23/12/2019 tarih ve 2019/1373 Esas 2019/2097 Karar sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılan vekilinin; suç vasfının yanlış olduğuna, tahrik indiriminin haksız olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince ... 11. Ağır Ceza Mahkemesi'ne, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 24/03/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29823, Karar No: 2015/24959, Tarih: 10.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/29823 E.  ,  2015/24959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle gerekçeli kararda temizlik işçisi olduğu belirtilen davacının büro elemanı olarak çalıştığı ve işe başlatmama tazminatının " her iki davalıdan " tahsiline şeklinde kurulan hükümde kastedilen davalıların tüm davalılar olduğu anlaşılmasına göre davalılar vekillerince sunulan ve yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalılardan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.