muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5014, Karar No: 2023/9937, Tarih: 30.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5014 E.  ,  2023/9937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/2343 Esas., 2023/577 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Fethiye 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 25.08.2022 Tarihli ve 2022/919 Esas, 2022/1089 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi 1017. Sokak No: ..../Antalya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Antalya 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.03.2023 Tarihli ve 2022/2343 Esas, 2023/577 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının ... Mahallesi ... Sokak No:2 .../Antalya adresinde olmadığının, adı geçen şahsın Fethiye/... mevkiinde olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 432 nci maddesi uyarınca zorunlu yatış kararı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Koşulları” başlıklı 432 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu Madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması hâlinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir. Görevlerini yaparlarken bu sebeplerden birinin varlığını öğrenen kamu görevlileri, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Yetki” başlıklı 433 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin Seydikemer/Muğla olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Fethiye 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Fethiye 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9647, Karar No: 2010/11532, Tarih: 28.10.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/9647 E.  ,  2010/11532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8349, Karar No: 2015/10690, Tarih: 21.04.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/8349 E.  ,  2015/10690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından, genel haciz yolu ile ilamsız icra takibine başlandığı, borçlunun, ödeme emri tebliğ işleminin usulsüz olduğunu ve kendisine gönderilen ödeme emrinin içeriğinin İİK.'nun 58. ve 60. maddelerine aykırı olarak düzenlendiğini ileri sürerek, icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.İcra takip dosyasının incelenmesinde, şikayetçi borçlu adına çıkan ödeme emri tebligatlarının 29.07.2013 ve 22.08.2013 tarihlerinde bila tebliğ iade edildiği ve icra müdürlüğünün 13.02.2015 tarihli yazısına göre ise borçluya ödeme emrinin 11.11.2013 tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür.Buna göre borçlunun şikayet tarihi olan 25.10.2013 tarihinde henüz kendisine tebliğ edilmiş bir ödeme emri bulunmadığından, şikayetin konusu yoktur.Bu durumda mahkemece şikayetin konusu bulunmadığından reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi doğru değil ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 27,70 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29498, Karar No: 2017/12529, Tarih: 14.12.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/29498 E.  ,  2017/12529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, 03.07.2007 tarihinde... Belediyesine kullanılmak üzere bir adet kanal kazıyıcı ve yükleyici makine teslim ettiklerini,... Belediyesi kapandığından makineyi davalı belediyeye teslim etmek istemediklerini, makinenin şirketlerine ruhsatlı olduğunu ileri sürerek iş makinesinin iadesi ile teslim alınacak tarihe kadar Bayındırlık ve İskan Bakanlığının belirlemiş olduğu makinenin saatlik ücreti üzerinden hesaplanacak kullanım ücretinin şirketlerine ödenmesini istemiştir.

Davalı, taraflar arasında yapılmış bir bağış işleminin bulunduğunu ve bağıştan rücu koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; ... plaka sayılı kanal kazıyıcı ve yükleyici iş makinenin davacı şirkete iadesine, ecri misil talebinin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, eldeki dava ile kapatılarak davalı Belediyeye devredilmesinden önce kullanılmak üzere ... Belediyesine teslim edilen iş makinesinin tarafına iadesine ve teslim edileceği tarihe kadar kullanım ücreti ödenmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı ise bağıştan rücu koşullarının oluşmadığı gerekçesi ile davanın reddini dilemiştir. Davacı, dava dilekçesinde dava değerini 1.000,00 TL olarak göstermiş ve bu miktar üzerinden harç yatırmıştır. Ne var ki; davacının iadesini istediği iş makinesinin değeri dava dilekçesinden anlaşılamadığı gibi iş makinesinin kullanım bedeli olarak ne miktarda talepte bulunduğu da anlaşılamamaktadır. O halde, Mahkemece, dava konusu iş makinesinin değeri ve talep ettiği miktar hususunda davacıdan açıklama istenilmesi ve açıklanan bedeller üzerinden harcın ikmali sağlanarak yargılamaya devam edilmesi gerekirken, bu husus gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8234, Karar No: 2020/4550, Tarih: 14.09.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/8234 E.  ,  2020/4550 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...’ün Bedaş'ta elektrik elektronik mühendisi; sanık ... ve ...’nin ise Başakşehir Belediyesinde İmar ve Şehircilik Müdürlüğünde yapı denetim elemanı olarak çalıştıkları, imarsız yapılaşmaların bulunduğu alanda imara aykırı değişiklikler öncesinde var olan elektrik nakil hattının, olay yerindeki binaya ek kat çıkılması sonrası yasal sınırın altında olacak şekilde bina yüksekliğine 2 metre mesafede yer alır hale geldiği, olay günü, yaşı küçük ...’ın, binaya sonrada çıkılan çatı katında, yaklaşık 4 metre uzunluğundaki balık oltası ile oynadığı sırada, oltanın ucunun 2 metre yükseklikten geçmekte olan yüksek gerilimin bulunduğu enerji nakil hattına takılması sonucu akıma kapılarak basit tıbbi müdahale ile giderilemez, hayati tehlike geçirecek ve orta 3. derece kemik kırığı oluşacak şekilde yaralandığı olayda;

1-Sanık ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılama sonunda suç açısından failin kast veya taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin, hizmet alanının geniş olması sebebiyle sanıklara sorumluluk yüklenmemesinin yerinde olmadığına, sanığın cezalandırılması gerektiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanıklar ... ve ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların üzerlerine atılı taksirle yaralama suçu TCK'nın 89. maddesinde hükme bağlanmış olup aynı maddenin 5. fıkrası gereğince 1. fıkrası kapsamı dışında bulunan bilinçli taksir hali hariç şikayete tabi olduğu, katılanlar ... ve Fikret Aydın’ın 19.03.2012 tarihli beyanlarında belediye görevlilerinden şikayetçi olmadıklarını beyan etmeleri karşısında şikayetten vazgeçmeden vazgeçme olmayacağından 16.01.2014 tarihli duruşmada verilen katılma kararı hükümsüz olmakla taksirle yaralama suçundan açılan davanın TCK'nın 73/4 ve CMK'nın 223/8. maddesi gereğince düşmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanıklar hakkındaki davanın TCK'nın 73/4, 73/6 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,14.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4734, Karar No: 2016/6916, Tarih: 14.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4734 E.  ,  2016/6916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır.

... Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.09.2005 tarih ve 2005/2097 E. - 2005/1838 K. sayılı kararı ile ... kısıtlanarak, kendisine dedesi ... vasi olarak atanmıştır.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, dosyanın re'sen incelenmesinde, 12/05/2015 tarihli ek karar ile kısıtlı ...'ın MERNİS adresinin “...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise kısıtlı ...'ın MERNİS adresinin “...” olduğu olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise ... Sulh Hukuk Mahkemesinin vermiş olduğu talimat cevabî yazısında küçüğün “...” adresinde babaannesiyle birlikte ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” Yine Aynı Kanunun 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hallerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır.

Dosya kapsamından, kısıtlının daha önce ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.09.2005 tarih ve 2005/2097 E. - 2005/1838 K. sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı ve vesayetin bu mahkemece takip edildiği, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin olarak vesayet makamınca verilmiş bir izin kararı bulunmadığı gibi ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.02.2016 tarihli talimat duruşmasındaki tanık ve kısıtlının beyanlarından kısıtlının “...” adresinde ikâmet ettiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15986, Karar No: 2014/26579, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/15986 E.  ,  2014/26579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Trabzon 2. İş Mahkemesi

Tarihi :15.05.2014

No :2014/260-2014/274

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.