muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8651, Karar No: 2016/8034, Tarih: 21.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8651 E.  ,  2016/8034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 157, 35, 52/2, 53 ve 63 maddeleri uyarınca 1'er yıl 6'şar ay hapis ve 740 TL adli para cezası, belli hakları kullanmaktan yoksunluk ve mahsup

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Şikayetçinin kullanmakta olduğu telefonunu arayan bir şahsın Diyarbakır Emniyet Müdürlüğünde görevli Komiser Okan olduğunu, kimlik bilgilerinin kullanılarak adına 46 adet Turkcell hat çıkartıldığını ve bu numaraların kullanılmamasından dolayı yüklü miktarda borç geldiğini, bu durumu kendilerinin çözeceğini, bunun için para göndermesini istemeleri üzerine şikayetçinin bu durumdan şüphelenip polisi aradığı ve polisin gelmesi ile bu şahısların vermiş olduğu Diyarbakır Akbank Ofis Şubesine sanık ... adına ATM'den 10 TL ve 20 TL para havale ettiği, bu esnada Hatay Emniyet Müdürlüğü görevlilerinin Diyarbakır Emniyet Müdürlüğü görevlileri ile irtibata geçtikleri ve hesap sahibi olan sanık ... ile sanık ...'in birlikte bankaya geldikleri esnada Diyarbakır Emniyet Müdürlüğü görevlilerince yakalandıkları anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan “ve diğer siyasi hakları kullanmaktan” şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7029, Karar No: 2014/6501, Tarih: 10.03.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/7029 E.  ,  2014/6501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yıldızeli Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2013

NUMARASI : 2013/256-2013/650

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, kendisinden haksız olarak 2.540,00 TL. dosya masrafı alındığını ileri sürerek haksız olarak tahsil edilen 2.540,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme ile davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7459, Karar No: 2018/16661, Tarih: 22.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/7459 E.  ,  2018/16661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay tarihinde sanığın mağdurun camide namaz kıldığı sırada yanında bulanan el çantasını çalması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 142/1-a maddesi kapsamında kalması karşısında; aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2-Suç tarihinde, güneşin yaz saati uygulamasıyla saat 18:46'da batması, mağdurun olayın saat 20:30 sıralarında gerçekleştiğini ifade etmesi karşısında eylemin geceden sayılan zaman diliminde gerçekleştirildiği ve suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan hükmolunan cezada TCK'nın 143. maddesi uyarınca arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 22/11/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13533, Karar No: 2016/6148, Tarih: 26.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/13533 E.  ,  2016/6148 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Hırsızlık suçunun .... Sokak ... Nolu işyerinde gerçekleştiği, sanık ve yaşı küçük suç arkadaşlarının ise asayiş görevi yapan polis memurları tarafından, aynı semtteki .... Sokak üzerinde ellerinde bilgisayar kasası taşırken yürür vaziyette görüldükleri, sanık ve arkadaşlarının polis memurlarını görmeleri üzerine kaçabilmek için ellerindeki eşyaları bırakarak koşmaya başladığı, çevrede yapılan araştırma neticesinde hırsızlık yapılan işyerinin tespit edildiği ve sanığın yakalandığı, olayda kesintisiz takip sonucu yakalamadan bahsedilemeyeceği, hırsızlık suçunun tamamlandığı anlaşılmakla, suçun teşebbüs aşamasında kaldığı yönünde tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suç nedeniyle hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması ile ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine

ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümden çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlesi eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6173, Karar No: 2014/15132, Tarih: 30.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/6173 E.  ,  2014/15132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/02/2014

NUMARASI : 2013/475-2014/60

Dava dilekçesinde, eğitim öğretim giderleri nedeniyle tahakkuk ettirilen 5.901,62 TL nin 5.000,00 TL sinden borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın hukuki yarar bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının GATA'dan mezun olarak subay atandığını, 06.07.2012 tarihinde Türk Silahlı Kuvvetlerinden ilişiğinin kesildiğini, davalı idarece mecburi hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan ilişiğinin kesilmesi nedeniyle 5.901,62 TL borcun ödenmesi gerektiğinin bildirildiğini, borcun mevzuata aykırı hesaplandığını ileri sürerek, idarece çıkarılan borcun 5.000,00 TL sinden borçlu olmadığnın tesipiti istenilmiş, mahkemece davacının kısmi dava olarak açtığı davada hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 109. maddesinin 1. fıkrasında talep konusun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmının dava yoluyla ileri sürelebileceği, talep konusun miktarı taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı düzenlemesine yer verilmiştir. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve alacağın belirli bir kesiminin dava edilmesi gerekir. Yani bir alacakta daha fazla bir miktar için tam dava açma imkanı bulunmasına rağmen alacağın bir kesimi için açılan dava kısmi davadır. Alacak bir senede veya sözleşmeye bağlanmış veya taraflar arasında uyuşmazlığın değeri konusunda tartışma bulunmadığı durumlarda kısmi dava açmakta hukuki yarar bulunmamaktadır. Ancak, değeri belirlemek için hesaplama veya değerlendirme yapmak gerekiyorsa, bölünebilir nitelikte bu uyuşmazlık kısmi davaya konu edilebilir. Kanun koyucunun kısmi davayı ihdas etmekteki amacı hak aramayı sınırlandırmak değil, hakkın kötüye kullanılmasına engel olmaktır. Miktarı belirlemek için belli bir hesaplama veya değerlendirme yapılması gerekmekte ise hak arayan şahsı tam miktar üzerinden dava açmaya zorlamak hak arama özgürlüğünü sınırlandırmaya neden olacaktır.

Somut olayda, davacı vekili davalı idarece 5.901,62 TL borçlu olduğunun davacıya bildirildiğini, borcun nasıl hesaplandığının ayrıntılı olarak belirtilmediğini, maliyet hesabı ile ilgili yasalarda değişiklik yapıldığı belirtilmiş, davacının hangi miktar borçlu olmadığının tespitinde belli bir hesaplama ve değerlendirme ile birlikte değişen yasal mevzuata göre hakimin takdirine ihtiyaç bulunduğundan bu tür davalarda talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli olduğu kabul edilemeyeceğindan davacının kısmi dava açmakta hukuki yararı bulunduğu gözetilerek tarafların delilleri toplanarak, bilirkişi incelemesi de yaptırılarak oluşacak uygun sonuç doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, davacının kısmi dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13441, Karar No: 2010/5378, Tarih: 06.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13441 E.  ,  2010/5378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı kamulaştırma kapsamında daha önce incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/197 Esas-2005/154 Karar, Dairenin 2009/13397 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6815, Karar No: 2018/1083, Tarih: 14.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6815 E.  ,  2018/1083 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada... Mahkemesi’nce verilen 15/04/2015 tarih ve 2014/127-2015/38 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili müvekkili adına .... nezdinde tescilli 2006/00871 tescil numaralı tasarımın davalı tarafından fuar alanında .... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/53 D.İş sayılı dosyasından yapılan tespite göre davalının ayniyet derecesinde "...." ürününü taklit ederek ticarete sunduğu ayrıca koruma kapsamında bulunan tepsinin de piyasaya arz edildiğini, davalının müvekkili firmaya ait tasarımları taklit etmek suretiyle haksız kazanç elde ettiğini, tasarım hakkına tecavüzde bulunduğunu ileri sürerek tecavüzün durdurulmasına, üretilen ürünlere üretimde kullanılan araç ve gereçlere el konulmasına, imhasına, haksız rekabetin tespitine, kararın gazetede ilan edilmesini karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili .... 2.Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/53 D.İş yapılan tespite ilişkin düzenlenen raporu kabul etmediklerini, davacı adına tescilli tasarımın müvekkili ürünleri ile karşılaştırıldığında, fincan ve kapağındaki figürler ile benzer olmadığı farklılıklar arz ettiğini, fincan tepsisi açısından belirgin farklılıkların bulunduğunu iki ürün arasında iltibas oluşturacak ve korumayı gerektirecek benzerlik bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; davacı adına .... nezdinde tescilli 2006/00871- 1 tescil nolu " fincan" tasarımıyla davalı tarafa ait ürün arasında bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin bir farklılık bulunmadığı, bu sebeple bilgilenmiş kullanıcı niteliğinde iltibasa sebep olabilecek şekilde benzer olarak algılandıkları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile haksız rekabetin tespitine, tecavüzün durdurulmasına, davalıya ait fincan ürünü yönünden haksız rekabetin tespitine karar verilmiştir. Davacı adına kayıtlı 2006/00871-2 tescil nolu "...." tasarımı ile davalı ürün arasında bilgilenmiş kullanıcı üzerinde yarattığı genel izlenimde belirgin farklılıklar bulunduğu gerekçesiyle de bu tasarım yönünden davanın kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

.../...

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

.../...

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, bilirkişi raporunda davacıya ait 1 tescil nolu fincan tasarımına ayırt edicilik sağlayan ve tasarımın korunma kapsamını belirleyen unsurlardan fincanın ana hatlarını belirleyen kontur çizgisi ile hilal içinde yıldız biçimindeki fincan kulpu (yan kulp) ile davalıya ait üründe yer alan unsurların kıyaslanması sonucunda ortak özellikleri itibariyle 554 sayılı KHK'nın 11. maddesi anlamında benzer olarak algılandıklarının saptanmış bulunmasının tecavüzün varlığı için yeterli olmasına, fincan tasarımına ayırt edicilik sağlayan unsurlardan tümünün dava konusu üründe yer alması gerekmemesine göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 14/02/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

....

KARŞIOY

Dava, davacıya ait çoklu tasarıma vaki tecavüzün tespiti ve men'i ile sair fer'i istemlere yöneliktir.

Mahkemece, benimsenen bilirkişi raporu çerçevesinde, davacının 00871-1 nolu fincan tasarımı ile davalının ürünü arasında bilgilenmiş kullanıcılar nezdinde belirgin bir farklılığın bulunmadığı, benzer oldukları gerekçesiyle bu tasarım bakımından davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bilirkişi raporunda, davacı tasarımındaki fincan kapağındaki kulp ile davalının ürünündeki fincan kapağının kulpunun son derece benzer oldukları belirtilmiş ise de, raporda yer verilen görsellerde de açıkça görüleceği üzere, davacının tasarımındaki kapak kulpu, "balık kuyruğu" biçiminde bir forma sahip olup hilal formunda olduğu söylenemeyeceğinden davalının kapalı hilal biçimindeki kulp formu ile uzak-yakın bir benzerliği bulunmamaktadır. Nitekim, davacı tasarım tescil başvuru formunda da bu kulpun "balık kuyruğunu anımsatan yapıda" olduğu belirtilmektedir. Şu halde, rapora bu yönden itibar edilmesi mümkün değildir.

Yine bilirkişi raporunda, davacıya ait fincanın kulpundaki ay-yıldız formu ile davalı ürünündeki fincan kulpunun ay-yıldız formunun da birbirine benzer oldukları belirtilmektedir. Ancak, yine raporda yer verilen görsellerde de açıkça görüleceği üzere, her iki ürünün fincan tutma kulplarında, bilinen ay - yıldız formunun birbirinden oldukça farklı biçimde stilize edildikleri

Yine bilirkişi raporunda, davacıya ait fincanın kulpundaki ay-yıldız formu ile davalı ürünündeki fincan kulpunun ay-yıldız formunun da birbirine benzer oldukları belirtilmektedir. Ancak, yine raporda yer verilen görsellerde de açıkça görüleceği üzere, her iki ürünün fincan tutma kulplarında, bilinen ay - yıldız formunun birbirinden oldukça farklı biçimde stilize edildikleri

gözlenmektedir. ....olarak tanımlanan bu form bakımından seçenek özgürlüğünün sınırlı olduğu, davalıya ait üründeki kulpta yer verilen yıldızın kontur ve renk unsuru kullanılmak, ay formu bakımından yine kapak kulpundaki gibi kapalı hilal formu tercih edilmek suretiyle davacı tasarımından belirgin şekilde farklılaştırıldığı açıktır. Şu halde, bu unsur bakımından da yapılan karşılaştırmada benzerlik kurulmasının mümkün olmadığı kanısındayım.

Tüm bu nedenlerle, davacının 00871-1 nolu fincan tasarımı ile davalı ürünü arasında, davacının tasarımına tecavüze yol açan bir benzerliğin bulunmadığı düşüncesinde olduğumdan, davalının katılma yoluyla temyiz isteminin kabulüyle, yerel mahkeme kararının davalı yararına bozulması gerektiği kanısındayım.