muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7595, Karar No: 2012/1871, Tarih: 15.03.2012

organlarında işlev kaybına yol açan iyileşmesi mümkün olmayan hastalığa yakalandığı, % 80 oranında sakat kaldığı olayda;

Mağdurun geçirdiği felç nedeniyle duyu ve organlarında işlev kaybına yol açan iyileşmesi mümkün olmayan hastalığa yakalanması ve suçun silahla işlenmesi halinde, öngörülen hapis cezasının 8 yıldan az olamayacağı; olayımızda olduğu gibi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 86. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmayı gerektiren nedenlerin varlığı halinde, bu cezanın üst sınırının 12 yıl 18 aya kadar ulaşabileceği (TCK.nun 86/1,3-e, 87/2-a-b, 87/2-son), 12 yıl 18 ay hapis cezasının kasten yaralama suçları için öngörülen cezanın üst sınırı olduğu, anılan 8 yıl hapis cezasının bu cezanın yarısından (6 yıl 9 aydan) fazla olduğu; kasten insan öldürmeye teşebbüs suçu için öngörülen cezanın, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığına göre, 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası olduğu (TCK.nun 35/2); anılan suçlar arasında hiyerarşik bir denge (önem sırası, daha ağır bir ceza ile cezalandırmayı gerektirme hali) bulunduğu; uygulamada birliğin sağlanması için bu dengenin korunması gerektiği, 35. maddenin uygulanmasında esas alınan tek "ölçütün" "meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı" olduğu; 35. maddesi uyarınca cezanın alt ve üst sınırlar arasında belirlenmesinde yargıca takdir hakkı tanınmış ise de, taktirde yanılgı bulunup bulunmadığını denetlemenin, uygulamada birliği sağlamakla görevli Yargıtay'a ait olduğu; "tehlike" sözcüğünün, büyük bir zarara ya da yok olmaya yol açabilecek bir durum ya da şey olarak, "zarar" sözcüğünün, bir şeyin, bir olayın yol açtığı kötü sonuç olarak, "hayati tehlike" kavramının, yaralama ile başlayan ve ölüme yol açabilen, tedavi ile düzelse bile bir kişiyi ölüme yaklaştırmış olan tablo olarak tarif edildiği; bir olayda, tehlike (atışların isabet etmemesi) ve zarar (yara meydana getirilmesi) hallerinin birlikte bulunmasının mümkün olduğu konuları gözönünde tutularak, somut olaya bakıldığında; 35. madde uyarınca, meydana gelen zararın ağırlığına göre, cezanın üst sınırdan tayini gerektiği halde, 14 yıl hapis cezası verilerek eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 15/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5859, Karar No: 2007/620, Tarih: 27.02.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/5859 E.  ,  2007/620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

-K A R A R-

1-) Davalılardan ...'a ait veraset ilamı veya vukuatlı nüfus kayıt örneğine dosya içerisinde rastlanmamıştır. Davalı ...'ın veraset ilamının ilgililerinden temin edilmesi veya vukuatlı nüfus kayıt örneğinin merciinden getirtilerek evraka eklenmesi,

2-) Davalılardan ...'ın tüm mirasçılarını gösterecek şekilde veraset ilamının ilgililerinden temin edilmesi yada nüfus kayıt örneklerinin merciinden getirtilmesi,

3-) Kararın, temyiz eden davacılardan ...'a tebliğ edildiğine ilişkin olarak dosyada bir belge yada bilgiye rastlanılmamıştır. Tebligat yapılmışsa tebliğ belgesinin eklenmesi, yahut kayıtlara dayanılarak tebliğ gününün açıklanması, tebligat yapılmamışsa usulen kararın tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.2.2007 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9356, Karar No: 2016/9126, Tarih: 27.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9356 E.  ,  2016/9126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanık ... hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 164/1 maddesi uyarınca düşmesine, diğer sanıklar hakkında ayrı ayrı beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

.. Uluslararası Taşımacılık şirketi sahibi ve yetkilisi olan sanık ...'in, diğer sanıklar ile birlikte iştirak halinde hareket ederek, akaryakıt alım ve satım işiyle uğraşan katılana, şirketlerine ait tırlarla uluslararası file ve taşıma işi ile Amerikalılarla ortak iş yaptıklarını, güvenilir bir şirket olduklarını söyleyerek, katılanın güvenini kazandıktan sonra, katılana ait akaryakıt istasyonundan şirketlerine ait tırlara farklı tarihlerde akaryakıt alma konusunda anlaştıkları, ancak sanıkların katılana olan akaryakıt borcunu ödemeden ortalıktan kayboldukları, katılanın ... şirketi hakkında yaptığı icra takiplerinin sonuçsuz kaldığı, sanıkların bu surette dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

a)Sanık ... hakkında verilen karara yönelik yapılan incelemede; sanık ...'ın, yargılama aşamasında, 23/01/2011 tarihinde vefat ettiğinin UYAP sistemi aracılığıyla MERNİS'ten temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında; sanık ... hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine dair verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.

b)Sanıklar ..., ...,...n ve ... hakkında verilen kararlara yönelik yapılan incelemede; ...Uluslararası Taşımacılık şirketinin taşımacılık işi ile uğraşan gerçek bir şirket olduğu ve kendisine ait mevcut bir iş yerinin bulunduğu, sanık ... ile katılan arasında, akaryakıt alım-satımına ilişkin, hukuken geçerli, taraflarca da kabul edilen sözleşme yapıldığı, bu sözleşme kapsamında da sanık ...'e ait şirkette çalışan tırların katılana ait akaryakıt istasyonundan peyder pey akaryakıt aldıkları, bu akaryakıt alımı karşılığında da sanık ... tarafından sahteliği iddia olunmayan çekler verildiği, bir müddet sonra katılanın talebi üzerine ise bu kez, sanık ...'in şirketi adına kayıtlı iki adet taşınmazın katılan lehine ipotek olarak verildiği, ancak sanık ...'e ait şirketin ekonomik sıkıntılar nedeni ile katılana olan borcunu ödeyemediği, katılan tarafından da ...Uluslararası Taşımacılık şirketi adına icra takibi başlatıldığı, başlatılan icra takiplerine her hangi bir itirazın olmadığı ve takiplerin kesinleştiği, dolayısıyla sanıklar ile katılan arasında, sözleşme kapsamında teslim alınan akaryakıt bedelinin ödenmemesi hususunda hukuki ihtilaf mahiyetinde bir anlaşmazlık olduğu tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/10/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10696, Karar No: 2016/2909, Tarih: 08.03.2016

**8. Ceza Dairesi         2015/10696 E.  ,  2016/2909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Beyin kanaması geçirmesi sonucu rahatsızlanan ve kendisine vasi tayin edilen 26.07.2011 tarihinden önce kardeşi ...'e bakan ve ihtiyaçlarını maaş kartından sağlayan sanığın, vasi kararından sonra da maaş kartını vermeyerek kullandığın- dan bahisle açılan davada; sanık suçlamayı kabul etmemiş, vasi kararına kadar kendi bakımında olan abisinin daha sonra vasi olan kızı tarafından alınıp götürüldüğünü, kartın kendisinde abisinin rızası dahilinde kaldığını, bakım sürecinde tüm ihtiyaçları için bu karttan harcama yaptığını, daha sonra vasinin abisini bakım evine bıraktığını haber alınca ona ulaşıp, ziyaretleri sırasında aynı karttan çektiği para ile gerek yiyecek gerek harçlık olarak kendisine verdiğini, buna ilişkin dinlettiği tanıkların da sanığı doğruladıklarının anlaşılması karşısında; suça konu kartı kendi menfaatine kullandığına dair her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde gö- rüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6121, Karar No: 2013/11767, Tarih: 29.05.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/6121 E.  ,  2013/11767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Açılan davanın niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Maliye Hazinesinin davaya katılma hakkı bulunmadığı gözetilmeden lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/l.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca "Katılan idare kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden ve duruşmalara gelmediğinden avukatlık ücret tarifesi uyarınca 575,00YTL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan hazineye verilmesine" ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/05/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1511, Karar No: 2013/133, Tarih: 09.04.2013

**Ceza Genel Kurulu         2012/12-1511 E.  ,  2013/133 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazname 2008/224279

Yargıtay Dairesi : 12. Ceza Dairesi

Taksirle öldürme suçundan sanık H. K..’un 5237 sayılı TCK’nun 85/1, 62 ve 53/6. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin, Adana 10. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 28.04.2008 gün ve 764-316 sayılı hükmün, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay12. Ceza Dairesince 10.05.2012 gün ve 19192-11763 sayı ile onanmasına karar verilmiş, Daire Üyesi G.Y..; “Mahkemece işlenen suçun taksirli olduğu gözetilmeksizin, dosya kapsamı ile de örtüşmeyecek şekilde, ‘suçunu işleyiş şekli, sebep ve saikleri nazara alınarak verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın para cezasına çevrilmesine takdiren yer olmadığına’ karar verilmiştir. Gösterilen gerekçeler TCK'nun 50/1. maddesindeki ölçütlere uymamaktadır, bir an suçun işleyiş şeklinin fıkradaki ölçütlerden olduğunu kabul etsek dahi, bu gerekçe dosya kapsamına uymadığı gibi esasen mahkemece de gerek temel cezanın tayininde gerek 51. maddesinin uygulanmamasında aynı gerekçeye dayanmış olup, bu da yerel mahkemece bu ibarenin bilinçli kullanılmadığını göstermektedir. Bu nedenlerle hükmün bozulması kanaatiyle aksi yönde oluşan çoğunluk görüşüne katılmıyorum” düşüncesiyle karşıoy kullanmıştır.

Yargıtay C. Başsavcılığı ise 04.07.2012 gün ve 224279 sayı ile;

“Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki kamyonetle 20 km/s hızla seyir halindeyken olay mahalline geldiğinde yolun sağ tarafında bulunan 4 yaşındaki bisikletli çocuğu görerek korna ile ikaz ettiği, ikaz üzerine çocuğun bisikletini durdurarak beklemeye başladığı, sanığın da hızını azaltarak geçişini sürdürdüğü sırada kazanın meydana geldiği, olay ile ilgili olarak soruşturma sırasında yapılan keşif sırasında dinlenen bilirkişi beyanına göre sanığın kazanın meydana gelmesinde tali derecede kusurlu olduğu, yine yargılama aşamasında yapılan keşif sonucunda alınan bilirkişi raporuna göre aynı şekilde tali derecede kusurlu olduğu belirlenmiştir. Ancak dosyanın Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesince incelenmesi sonucunda sanığın 1. derece kusurlu olduğu değerlendirilmiş ve mahkeme bu rapora itibar ederek sanığın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle cezalandırılması yoluna gitmiştir.

Yerel mahkeme dosya arasında bulunan 16.10.2007 tarihli bilirkişi mütalaası ve 11.01.2008 tarihli bilirkişi raporu ile 05.03.2008 tarihli Adli Tıp Kurumu raporları arasındaki çelişkiyi gidermeden sanığın somut olaydaki kusur durumunu tam olarak belirlemeden karar vermiştir.

Mahkeme temel cezanın belirlenmesi sırasında 'suçun işleniş şekli, sebep ve saikleri' gerekçelerini kullanarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle sanığın cezalandırılmasına ve aynı gerekçelerle sanığın almış olduğu hürriyeti bağlayıcı cezanın paraya çevrilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Mahkeme temel cezanın belirlenmesi sırasında 'suçun işleniş şekli, sebep ve saikleri' gerekçelerini kullanarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle sanığın cezalandırılmasına ve aynı gerekçelerle sanığın almış olduğu hürriyeti bağlayıcı cezanın paraya çevrilmesine yer olmadığına karar vermiştir.

Ceza Genel Kurulunun 07.07.2009 tarih ve 2009/9-62-191 sayılı kararında da belirtildiği üzere; herhangi bir suç nedeniyle alt ve üst sınır arasında bir ceza belirlenmesi gerektiğinde, göz önünde bulundurulması gereken tek kıstas 5237 sayılı Yasanın 61/1. maddesinde düzenlenmiştir. Ancak taksirle işlenen suçlar açısından aynı Yasanın 22/4. maddesinde bir kıstas daha eklenmiştir. Bu itibarla, alt ve üst sınır arasında belirlenmesi gereken cezanın taksirli suça ilişkin olması durumunda, bunun Yasanın 61/1 ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlere yapılması gerekmektedir. Yasanın 61/1. maddesindeki kıstaslar genel nitelikte olup; bunların her biri, her suça uymayabileceğinden, her suç için tüm kıstasların değil, sadece ilgili suça uyan kısımlarının nazara alınması gerekir. Taksirli suçlar açısından 61/1. maddenin ( g ) bendinde yer alan 'failin güttüğü amaç ve saik' kıstası uygulanamayacağı belirtilmiştir.

Öte yandan TCK’nun 50/1. maddesine göre; kısa süreli hapis cezası, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre; adli para cezasına çevrilebilmektedir. Aynı maddenin 4. fıkrasına göre de; taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezası uzun süreli de olsa; bu ceza, diğer koşulların varlığı hâlinde, birinci fıkranın (a) bendine göre adlî para cezasına çevrilebilecektir.

Somut olay ve dosya kapsamı incelendiğinde; sanığın, dosyaya yansımış herhangi olumsuz bir kişilik özelliği ve davranışı bulunmadığı gibi olayın işleniş şeklinde herhangi bir özellik bulunmamaktadır. Anılan madde de belirtilen suçlunun kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu ve yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık hususları mahkemece değerlendirme dışı bırakılmıştır.

Diğer yandan mahkemenin 'suçun işleniş şekli, sebep ve saikleri' gerekçesini, temel cezanın belirlenmesi, TCK’nun 51/1 ve 50/1. maddelerinin her ikisinin de uygulanmaması noktasında kullandığı dikkate alındığında; yerel mahkemenin anılan gerekçeleri bilinçli şekilde kullanmadığı kanaatine varılmaktadır.

Diğer yandan mahkemenin 'suçun işleniş şekli, sebep ve saikleri' gerekçesini, temel cezanın belirlenmesi, TCK’nun 51/1 ve 50/1. maddelerinin her ikisinin de uygulanmaması noktasında kullandığı dikkate alındığında; yerel mahkemenin anılan gerekçeleri bilinçli şekilde kullanmadığı kanaatine varılmaktadır.

Bu açıklamalar doğrultusunda; sanığın somut olaydaki kusur durumunun tam olarak belirlenmesi amacıyla mevcut bilirkişi raporları arasındaki çelişkilerin giderilmemesi; sanık hakkında temel cezanın belirlenmesi sırasında 'sebep ve saikleri' gerekçesinin kullanılması; yasal şartları bulunduğu halde dosya kapsamıyla örtüşmeyecek ve benzer nitelikteki genel uygulamalar ile bağdaşmayacak şekilde uygulama yapılmak suretiyle sanık hakkında TCK’nun 50/1. maddesinin uygulanmaması yasaya aykırı görülmüştür” görüşüyle itiraz kanun yoluna başvurarak Özel Daire onama kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Yargıtay 12. Ceza Dairesince 19.11.2012 gün ve 25601-24460 sayı ile itiraz nedenlerinin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın kusur durumuna ilişkin bilirkişi raporları arasında çelişki bulunup bulunmadığı ve varsa bu çelişkinin giderilmesinin gerekip gerekmediği ile temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenme ve taksirli suçtan hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmeme gerekçesinin yasal ve yeterli olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Sanığın yönetimindeki kapalı kasa kamyonet ile seyri sırasında, taşıtlara ayrılan yolda kaldırıma yakın biçimde bisiklet kullanan 5 yaşındaki Z.K..’a çarparak ölümüne neden olduğu,

Adli raporlar, ölü muayene ve otopsi tutanağına göre; mağdurun trafik kazası sonrası ölü olarak hastaneye kabul edildiği, yapılan fizik muayenesinde kafatasında sağ ve sol bölgede kırık, masif hemotoraks (göğüs kafesi içinde 1000 ml üzerindeki kanama), sol yanak, sol uyluk ve bacak yan kısmında yüzeysel sıyrıklar saptandığı, ölümünün trafik kazası ile husulü mümkün genel beden travmasına bağlı kafatası kırığı, kafa ve göğüs içi değişimler sonucu meydana geldiğinin belirlendiği,

Sanığın alkolmetre ile yapılan test sonucunda alkolsüz olduğunun tespit edildiği,

Sanığın alkolmetre ile yapılan test sonucunda alkolsüz olduğunun tespit edildiği,

Olay yeri keşif tutanağı ve krokisine göre; olay yerinin ...Mahallesi ... Nolu Sokak içi, .. nolu ikamet ile 22 nolu ikamet bahçesi arasındaki kısmında olduğu, sokağın genişliğinin 6 metre olup yolun bir tarafının bahçe duvarları ile sınırlandırıldığı ve diğer tarafında ise kaldırım bulunduğu, kazanın meydana geldiği nokta olan 22 nolu ikametin bahçe duvarından 160 cm kadar yolun içinde kan izleri bulunduğu, herhangi bir fren izine rastlanmadığı, kaza yerinde mağdur ve sanık ile sanığın aracının olmadığı, sadece mağdurun bisikletinin bulunduğu, bisiklette herhangi bir hasar olmadığı,

Savcılıkça yapılan keşfe katılan trafik bilirkişisi S. Ö..’un sözlü mütalaasında; kazanın oluşunda sürücü H. K..un 2918 sayılı Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 95. maddesinde belirtilen dikkatsiz ve tedbirsiz araç kullanması ve sokak içinde hareket ettiğinden yoldan yararlanan diğer unsurları yeterince dikkate almaması nedeniyle kazada tali kusurlu olduğunu, bisiklet sürücüsü ölen Z.K..'ın ise aynı yönetmeliğe bağlı 95 ve 102. 136. madde hükümlerini ihlal ettiği, dar sokak içinde yolun sağında durduğu, araç geçişini tamamlamadan sola doğru manevra yaptığı, manevraları düzenleyen kural ve kaideleri ihlal ettiği, bisiklet sürücülerinin 11 yaşından önce taşıt yoluna bisikletle çıkmasının yasak olduğu, bu nedenle bu yaştaki bisiklet sürücüsünün trafik kural ve kaidelerini bilmediği, dikkatsiz ve tedbirsizliği sonucu kazada asli kusurlu olduğunu beyan ettiği,

Mahkemece yapılan keşfe katılan trafik bilirkişisi M. A..’nun raporuna göre; araç sürücüsü sanık H.K..un görüşün yeteri kadar açık olduğu 6 m genişliğindeki sokak içerisinde seyrederken önünde giden ve tehlikeyi algılamayacak kadar küçük olan bisiklet sürücüsünü geçiş esnasında her ne kadar ikaz etti ise de yolun soluna manevra yapıp sağ dikiz aynası ile kontrol ederek daha güvenli geçiş imkanı varken sürücünün bu hususu dikkate almadığı, Karayolları Trafik Yönetmenliğinin 95. maddesinde "Trafik güvenliği ve düzeni ile ilgili olarak Karayolları Trafik Kanununda ve Karayolları Trafik Yönetmeliğinde gösterilen diğer kural, yasak, zorunluluk ve yükümlülüklere, uymak zorundadırlar." şeklinde belirtilen hususları ihlal ettiği, dikkatsizliği sonucu kazada tali kusurlu olduğu, bisiklet sürücüsü ölen Z. K.'ın ise solundaki aracın geçişini tamamlamasını beklemeden sola manevra yaptığı manevrayı düzenleyen kurallar ile bisiklet sürücülerinin uyması gereken kaidelere uymadığı, 2918 sayılı Karayolları Trafik Yönetmenliğinin 95, 136 ve 137. maddesindeki hususları ihlal ettiği dikkatsiz ve tedbirsizliği sonucu kazaya etken davranışta bulunduğu kazanın oluşunda asli kusurlu olduğu,

Adli Tıp Kurumu Ankara Adli Tıp Grup Başkanlığı Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre ise; sürücü sanık H.K..'un ifadesinde belirttiği üzere önünde aynı istikamette yolun sağından kaldırıma yakın seyrettiğini gördüğü bisikletliyi korna ile ikaz ettiği, ancak geçme eylemini yeterince belirleyemediği, çocuğun hareketlerini izleyip solundan mümkün olduğunca uzağından güvenli biçimde geçmeye özen göstermeyip, kendisinin geçişi esnasında bisiklet sürücüsüne çarpmasıyla meydana gelen olayda dikkatsizliği (KTK mad.47/d), tedbirsizliği ve kurallara aykırı davranışlarıyla 1.derecede kusurlu olduğu, bisiklet sürücüsü 2003 doğumlu ölen Z. K..'ın ise yaşı itibariyle trafiğe çıkmasının yasak olduğu bisikleti ile yolun sağından kaldırıma yakın seyri sırasında geldiği olay mahallinde arkasından aynı istikamete yolun solundan seyreden ve kendisini geçme manevrasına başlayan kamyonun sürücüsünün korna ile ikazı karşısında durup ve geçmesini beklemeye başladığı sırada kendisini geçmekte olan kamyonetin tekerinin altında kaldığı olaydaki davranış faktörleri yaşının da müdrik olmayışı nedeniyle oluş üzerine 2. derecede etkili olduğu,

Tanıklar C. D..ve D.Y..'ın aşamalarda özetle; olay yerine yakın kahvenin önünde oturdukları sırada, bakkalın önünden hareket eden bir kamyonetin kendilerinden yaklaşık 100 metre ileride kaldırıma yakın bisiklet kullanan çocuğa sağ tarafından çarptığını, bisikletin kaldırım üzerine düştüğünü, çocuğun başının kamyonetin altında kaldığını gördüklerini, kamyonetin kazayı farketmeden biraz ilerlediğini, hemen koşarak yerde yaralı durumda bulunan çocuğu alıp sanığın kamyoneti ile hastaneye götürdüklerini beyan ettikleri,

Sanık aşamalarda özetle; mesleğinin şoförlük olduğunu, olay günü ..... Mahallesi ara sokaklarında bulunan bir bakkala mal vermek için gittiğini ancak bakkal sahibinin yerinde olmadığını öğrenince fazla durmadan başka bir bakkala mal vermek üzere kazanın meydana geldiği 31. sokağa girdiğini, sokak içinde ortalama 20 km hızla seyir halinde bulunduğu sırada yolun sağ tarafında bisikletli 4-5 yaşlarında bir erkek çocuğunu gördüğünü, korna ile ikaz ettiğini, çocuğun bisikleti ile durup beklemeye başladığını, çocuğun yanından yavaşça geçtiğini, karşıdan gelmekte olan ismini bilmediğim bir şahısın "Dur çocuğu ezdin!" demesi üzerine aracını durdurduğunu, aşağıya indiğinde çocuğun yerde yattığını ve başının ezildiğini gördüğünü, olay yerine gelen tanıklarla birlikte çocuğu hastaneye getirdiğini, kullandığı kamyonunun kasası olduğu için yan ve arka tarafını göremediğini, bu nedenle çocuğa çarptığını fark edemediğini, meydana gelen kazada kusurunun bulunmadığını savunduğu,

Sanık müdafiinin 28.04.2008 tarihli oturumda lehe hükümlerini uygulanmasını talep ettiği, sosyal ve ekonomik durumuna ilişkin tespitlerden sanığın evli, iki çocuklu olduğu, asgari ücretle çalıştığı, mesleğinin şoförlük olduğu,

Anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık konularının sırasıyla ele alınmalarında yarar bulunmaktadır.