muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3485, Karar No: 2019/4451, Tarih: 21.10.2019

2- Antalya 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/09/2018 tarihli ve 2018/3340 değişik iş sayılı ek kararı yönünden yapılan incelemede;

Antalya 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/08/2018 tarihli ve 2018/3340 değişik iş sayılı kesin nitelikteki kararını müteakip, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, anılan kararın müştekilerin itiraz hakları bulunup bulunmadığı araştırılıp tartışılmadan verildiği, ayrıca etkin soruşturma yapılmadığının kabulü hâlinde dahi anılan Hâkimlik tarafından 5271 sayılı Kanun'un 173/3. maddesi uyarınca soruşturmanın genişletilmesi talebinde bulunularak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle, karar düzeltme talebinde bulunulması üzerine, anılan hâkimlikçe verilen 14/08/2018 tarihli ve 2018/3340 değişik iş sayılı kararın kaldırılmasına ve Antalya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 10/05/2018 tarihli ve 2016/7411 soruşturma, 2018/6123 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı müştekiler ... ve ... vekili tarafından yapılan itirazın reddine karar verilmiş ise de; anılan hâkimliğinin 14/08/2018 tarihli ve 2018/3340 değişik iş sayılı kararının kesin nitelikte olduğu, bu karar olağanüstü kanun yolu ile bozulmadan, adı geçen hâkimlik tarafından aynı konuda yeni bir karar verilemeyeceği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca Antalya 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 14/08/2018 tarihli ve 2018/3340 değişik iş sayılı kararı ile Antalya 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 05/09/2018 tarihli ve 2018/3340 değişik iş sayılı ek kararının bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 17/09/2019 günlü, 94660652-105-07-14602-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanun ile değişik 14. maddesi uyarınca, 31.01.2019 gün ve 30672 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren Yargıtay Büyük Genel Kurulunun iş bölümüne ilişkin 30.01.2019 tarih ve 2019/1 sayılı kararı gereğince, Nitelikli dolandırıcılık, zimmet, güveni kötüye kullanma ve terör örgütüne üye olmak suçlarından yapılan soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararlara karşı itiraz üzerine Sulh Ceza Mahkemesince verilen kararlara yönelik olarak yapılan kanun yararına bozma isteminin mahiyeti nazara alındığında, bu konuda inceleme görevinin Yargıtay 5. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE, 21/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4545, Karar No: 2010/4858, Tarih: 03.05.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/4545 E.  ,  2010/4858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

MAHKEMESİ : Bandırma Asliye 1. Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2002/122 Esas

MAHKEMESİ : Bandırma Asliye 2. Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2002/417 Esas ve 2002/448 Esas sayılı dosyalar

Taraflar arasında görülen davada Bandırma 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 02/10/2007 tarih ve 2002/334-2007/223 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, davalı kooperatif yöneticileri ile yaptığı görüşmede kendisinden 12.500,00 YTL istendiğini ancak yapılan pazarlık sonucu 01.07.2002 tarihi itibariyle 5.000.000.000 TL ödeme yapılması halinde kooperatife borç ve alacak kalmayacağı konusunda anlaşıldığını, 05.07.2002 vadeli 2.000,00 YTL, 04.10.2002 vadeli 3.000,00 YTL olmak üzere toplam 5.000,00 YTL bedelli senet verdiğini, dairesini teslim almak için gittiğinde eksiklikler bulunduğunu, bunun için Bandırma 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2002/122 D.İş. sayılı dosyası ile tespit yaptırdığını, ayrıca site yönetiminin kendisinden geçmişe yönelik 2 yıllık aidat ve yakıt bedeli talep ettiğini, davalı kooperatif yöneticilerince hataya düşülerek kendisinden senet alındığını anladığını, dava konusu senedin dairenin tam ve noksansız teslimi ile site yönetime olan borç için verildiğini ileri sürerek, 2.000,00 YTL bedelli senedin bedelsizliğine ve hataen müvekkilinden alındığınına tesbitine karar verilmesini, birleşen 2002/417 E. Sayılı dosyada 3.000,00 YTL bedelli senedin bedelsizliğine, birleşen 2002/448 E. Sayılı dosyada eksik işler için 1.000,00 YTL, yoksun kalınan kira için 100,00 YTL, apartman ortak giderleri için 100,00 YTL ve şerefiye bedeli için 100,00 YTL olmak üzere toplam 1.400,00 YTL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava konusu senetleri borcu için verdiğini, ortakların borçlarının genel kurullarda belirlendiğini, iptal edilmedikçe ortakları bağlayacağını, dairelerin pencere denizlik altları, mutfak tezgahı, alt ve üst mutfak dolabı, kapı kolu ve aynasının kooperatifçe yapılacağını diğer iç işlerin ortaklar tarafından yapılacağını, iskan alındıktan sonra apartman aidatlarından daire sahibinin sorumlu olduğunu, davacının alacağını ispat etmesi halinde takas mahsup definde bulunduklarını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu senetlerin kambiyo senedi vasfında bulunduğu, davacının davasını yazılı delille ispatlaması gerektiği, senetlerin hangi amaçla verildiğine dair protokol vs. ibraz edilmediği, senetlerin kooperatif alacağı dışında site yönetim giderleri ve aidat borçları içinde verildiğine dair yazılı belge sunulup bu iddianın ispat edilemediği, senetlerden dolayı kooperatifin alacaklı gözüktüğü, site yönetimine olan borçları da bu senetlerle ödediğini ispat külfetinin davacıda olduğu, kendi sorumluluklarını yerine getirmeyen davacının geç teslimden dolayı hak talep edemeyeceği, davacı şerefiye alacağı talep etmekte ise de bu konuda alınan genel kurul kararlarına karşı yasal yollara müracat etmediği, site yönetiminin kurulmasından sonra da tahakkuk edecek aidat borçlarından daire sahibi olan davacının sorumlu olduğu, davalı temsilcisi ...’nin yemin ifa ederek alınan senedin kooperatif ortaklığından doğan borç için alındığını ve bedelsiz olmadığını belirttiği, davacının hata iddiasının yerinde görülmediği gerekçesiyle davanın reddi yönünde hüküm kurulduğu, ancak davalı vekilinin 2002/448 E. sayılı dosyada eksik işlerle ilgili olarak ikrarda bulunduğu, bilirkişi tarafından ise eksik işler belinin 758,00 YTL olarak hesaplandığı, ikrarın varlığı gözetildiğinde bu hususlara ilişkin yemin verilmesinde hataya düşüldüğü gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava ve birleşen 2002/417 E. sayılı dava, kooperatife verilen senetler nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ilişkin olup, yukarıda yapılan özetten de anlaşılacağı üzere davacı, senetlerin konutun kendisine eksiksiz teslimi için verildiğini, buna karşılık konutun eksik olarak teslim edildiğini, bu nedenlerle de senetlerin karşılıksız kaldığını ileri sürmüş, davalı ise senetlerin aidat karşılığında verildiğini savunmuştur. Senetlerin kooperatifin yükümlülüğünde olmayan bir takım imalatlar karşılığı verildiği kanıtlanamadığına ve kooperatif senetlerin aidat karşılığı verildiğini savunduğuna göre senetler davacının varsa aidat borçları kadar karşılıklı olacaktır. Bu itibarla mahkemece, genel kurul kararları uyarınca bir ortağın ödemesi gereken tutar gerektiğinde genel kurul tutanakları ilgili Ticaret Sicil Müdürlüğü’nden istenmek ve davacı delil olarak davalı kayıtlarına da dayandığından mahkemece uzman bilirkişiler aracılığı ile kooperatif kayıtları üzerinde inceleme yaptırılarak dava konusu uyuşmalıkla ilgili olarak ne gibi kayıtlar taşıdığı tespit ettirilmek ve bu tespit edilenler dışında davacının ödemeye dair belgeleri varsa ibraz ettirilerek, ödemelerin banka aracılığı ile yapıldığı saptandığında kayıtlar ilgili bankalardan celp edilip incelenerek neticesine göre menfi tespit istemi yönünden bir karar verilmek gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan, davacı birleşen 2002/448 E. sayılı davada eksik işlerin bedelini istediğine göre bu hususta yapılan tespitte de bir kısım eksiklikler saptandığına ve davalı taraf da dairelerin pencere denizlik altları, mutfak tezgahı, alt ve üst mutfak dolabı, kapı kolu ve aynası yönünden bir kısım eksikliklerin varlığını kabul ettiğine göre mahkemece konutların diğer ortaklara ( davacı ile aynı durumda olan diğer ortaklara) ne şekilde teslim edildiği davacı konutunda buna nazaran ne gibi eksiklikler bulunduğu saptanarak, eksikliler bedeline hükmedilmek gerekirken davalının ikrarı dahi aşılmak suretiyle gereksiz olarak teklif edilen yemine göre hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10992, Karar No: 2020/897, Tarih: 20.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/10992 E.  ,  2020/897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanık, tarafından çalınan 2 lt ayçiçek yağının 12,45 TL olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, Kabule göre de;

2)Hırsızlık suçundan verilen hükümde TCK’nun142/2-h, 35. maddeleri gereğince belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasından aynı yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası yerine 1 yıl 4 ay 19 gün hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini,

2)Hırsızlık suçundan verilen hükümde TCK’nun142/2-h, 35. maddeleri gereğince belirlenen 1 yıl 8 ay hapis cezasından aynı yasanın 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 4 ay 20 gün hapis cezası yerine 1 yıl 4 ay 19 gün hapis cezası belirlenerek eksik ceza tayini,

3)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 20.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16180, Karar No: 2013/9246, Tarih: 20.05.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/16180 E.  ,  2013/9246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kural olarak öğretide ve uygulamada kararlılık kazanan görüşlere göre davada taraf koşulunun oluşturulmamış olması başlı başına bozma nedenidir. Dava konusu 106 ada 28 parsel sayılı taşınmazın maliklerinden ... 29.11.1991 tarihinde öldüğü halde mirasçıları davaya dahil edilmemiş, taraf koşulu gerçekleştirilmeden hüküm verilmiştir. Taraf koşulu gerçekleştirmeden hüküm verilemez.

O halde mahkemece öncelikle ... mirasçılarına duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilmeli, bu şekilde taraf koşulu gerçekleştirildikten sonra davanın esasına girilmeli, taraflardan varsa delilleri de sorulup saptanmalı, toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm verilmelidir.

Mahkemece taraf koşulu sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olduğu gibi, tespitte saptanan hukuksal olgu ile yargılama sırasında saptanan hukuksal olgu birbirine aykırı düştüğü halde tespit bilirkişilerinin taşınmaz başında dinlenmemesi dahi isabetsiz davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre de sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 20.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13865, Karar No: 2018/7047, Tarih: 21.06.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/13865 E.  ,  2018/7047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı banka, davalının kredili mevduat hesabından kaynaklanan borcunu ödememesi üzerine ... 2. İcra Müdürlüğünün 2004/13839 esas sayılı dosyası ile başlatılan icra takibinin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, yetki itirazında bulunmuş, esastan davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yetkili icra dairesinde yapılmış bir takip bulunmadığından davanın reddine, ... İcra Müdürlüğünün yetkisizliğine, kararın kesinleşmesini müteakip dosyanın yetkili ... İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, kredili mevduat hesabından kaynaklanan borcun ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı vekili, icra takip dosyasında süresinde ibraz ettiği ödeme emrine itiraz dilekçesinde icra dairesinin yetkisine, yine süresinde ibraz ettiği cevap dilekçesinde de mahkemenin yetkisine itiraz etmiştir. Mahkemece icra dairesinin yetkili olmadığı kanaatine varılarak takip yetkili icra müdürlüğünde yapılmadığından itirazın iptali davasının dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken yazılı şekilde karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili icra müdürlüğüne gönderilmesine, şeklinde de karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmektedir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9218, Karar No: 2014/5079, Tarih: 07.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/9218 E.  ,  2014/5079 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 11. İş Mahkemesi

Tarihi : 19.02.2013

No : 2007/736-2013/113

Dava, tedavi gideri alacağı istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1- Davacı, 25.02.2006 tarihinde evinde iken ani ve sert kriz geçirince yakınları tarafından acil olarak S.B. Dr. Siyami Ersek Göğüs Hastalıkları Hastanesi’ne götürüldüğünü; anılan hastanenin kardiyoloji bölümünde yapılan acil muayene sonucu, rahatsızlığın nöroloji ile ilgili olup, hemen nöroloji bölümü bulunan tam teşekküllü bir hastaneye sevkinin yazıldığını, doktorlar tarafından yakındaki S.B. Haydarpaşa Numune Hastanesinin beyin tomografi cihazının bozuk olduğu belirtildiğinden sevk edildikleri hastane yerine doğrudan sözleşmesiz sağlık sunucusu olan Özel A. Hastanesine götürülerek yatarak tedavisinin yapıldığını iddia edip, özel hastane tarafından düzenlenip kendisinin ödediği 46.936,00 TL fatura bedelinin tamamının tahsilini istemiş; Mahkemece, hastalık ani ve acil olup, yapılan tedavinin tıbben gerekli ve uygun olduğu gerekçesi ile 46.519,81 TL’nin davalı Kurum’dan tahsiline karar verilmiştir.

Dava sonuç itibariyle, 506 sayılı Yasa kapsamında sağlık yardımına müstehaklığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmayan davacıya sözleşmesiz sağlık sunucusunda yapılan tedavi ve iyileştirme giderlerinin Kurumdan tahsili istemine ilişkin olup; Kurum tarafından, sevkedildiği resmi sağlık sunucusu yerine sözleşmesiz sağlık sunucusuna gidilerek yapılan tedavi giderinin karşılanmayacağı gerekçesiyle ödeme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Kurum, hastalık sigortası kapsamındaki sigortalıya sağlık yardımı sağlamakla yükümlüdür. Yapılacak sağlık yardımları, ilgilinin hekime muayene ettirilmesi, hekimin göstereceği lüzum üzerine teşhis için gereken klinik ve laboratuar muayenelerinin yapılması, gerekirse sağlık kuruluşlarına yatırılması ve tedavi süresince gerekli ilaç ve iyileştirme vasıtalarının sağlanması hallerini kapsar ve sağlık yardımları sigortalının iyileşmesine kadar devam eder. Yaşam hakkının kutsallığı nedeniyle, devletin sigortalıların tedavilerini en iyi şekilde yaptırması gereği, sosyal güvenlik hukukunun en temel ilkelerinden biri olarak, Anayasanın 56. maddesinde; Devletin bu görevini kamu ve özel kesimlerdeki sağlık ve sosyal kurumlarından yararlanarak yerine getireceği hükmü öngörülmüştür.

Bu ilkelerin ışığı altında somut olaya bakıldığında; davacının rahatsızlığının ani ve acil olduğunun kabulü yerindedir. Ancak, sevkedildiği S.B.Haydarpaşa Numune Hastanesi’ndeki beyin tomografi cihazının sevk günü mevcut ve çalışır durumda olup-olmadığı hususu ile sözleşmesiz sağlık sunucuna gidilmesinin tercih nedeni araştırılmalı; yakın yerdeki sözleşmeli sağlık sunucusunda tedavinin yapılamayacağının anlaşılması durumunda, sözleşmesiz sağlık sunucusunda acil olarak yapılan tedavi giderlerinin Kurum tarafından karşılanması gerekeceği; aksi durumda ise hesaplamanın resmi tarife esas alınarak yapılması gerektiği gözetilerek, sonucuna göre karar verilmelidir.

2- Kabule göre de; davalı Kurumun harçtan muaf ve harç dışlandıktan sonra davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin tamamının 368,28 TL olduğu belirtildiği halde, yargılama giderinin oranlanması sonucu 650,92 TL’sinin Kurum’a yüklenmiş olması usul ve yasaya aykırı olduğu gibi; Ayrıca, davanın büyük oranda kabulüne karar verildiği halde, Kurum lehine fazla yargılama giderine hükmedilmiş olmasının maddi hataya dayalı olduğu görülmüştür.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 07.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.