muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7342, Karar No: 2016/10812, Tarih: 14.04.2016

Bu noktada şu da açıklığa kavuşturulmalıdır ki, şartları bulunmadığı halde dava dilekçesinde davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığı durumda davacıya herhangi bir süre verilmeden hukuki yarar yokluğundan davanın reddi yoluna gidilmelidir. Çünkü, alacağın belirlenebilmesi mümkün iken, böyle bir davanın açılmasına Kanun izin vermemiştir. Böyle bir durumda, belirsiz alacak davası açmakta hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmeli, ek bir süre verilmemelidir. Zira, burada talep açıktır, bu sebeple 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ. maddesinin uygulanarak süre verilmesi mümkün değildir; aslında açılmaması gerektiği halde belirsiz alacak davası açılmış olduğundan, bu konudaki eksiklik de süre verilerek tamamlanamayacağından, dava hukuki yarar yokluğundan reddedilmelidir. Buradaki hukuki yarar, sonradan tamamlanacak nitelikte bir hukuki yarar değildir. Çünkü, dava açıldığında o sırada mevcut olmayan hukuki yarar, bunun da açıkça mahkemece bilindiği bir durumda, tamamlanacak bir hukuki yarar değildir. Aksinin kabulü, aslında açık olan talep sonucunun süre verilerek davacı tarafından değiştirilmesi ve bulunmayan hukuki yararın sağlanması için davacıya ek imkan sağlanması anlamına gelecektir ki, buna usûl bakımından imkan yoktur, böyle bir durum taraflar arasındaki eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır. Bunun yanında, şayet açılan davada asgari bir miktar gösterilmişse ve bunun alacağın bir bölümü olduğu anlaşılmakla birlikte, belirsiz alacak davası mı yoksa belirli alacak olmakla birlikte kısmi dava mı olduğu anlaşılamıyorsa, bu durumda 6100 sayılı Kanun'un 119/1-ğ. maddesinin aradığı şekilde açıkça talep sonucu belirtilmemiş olacaktır. Talep, talep türü ve davanın niteliği açıkça anlaşılamıyorsa, talep muğlaksa, aynı Kanunun 119/2. maddesi gereğince, davacıya bir haftalık kesin süre verilerek talebinin belirsiz alacak davası mı, yoksa kısmi dava mı olduğunun belirtilmesi istenmelidir. Verilen bu süreden sonra, davacının talebini açıklamasına göre bir yol izlenmelidir. Eğer talep, davacı tarafından belirsiz alacak davası şeklinde açıklanmış olmakla birlikte, gerçekte belirsiz alacak davası şartlarını taşımıyorsa, o zaman yukarıdaki şekilde hareket edilmeli, hukuki yarar yokluğundan dava reddedilmelidir. Açıklamadan sonra talep belirsiz alacak davası şartlarını taşıyorsa, bu davanın sonuçlarına göre, talep kısmi davanın şartlarını taşıyorsa da kısmi davanın sonuçlarına göre dava yürütülerek karar verilmelidir (Dairemizin 31.12.2012 tarih 2012/30463 esas 2012/30091 karar sayılı kararı).

Somut olayda davacı kıdem ve ihbar tazminatı, ücret ile yıllık izin ücreti alacaklarını dava dilekçesinde talep ederken fazla haklarını saklı tutarak 100'er TL için talepte bulunmuştır. Bu talebte bulunurken de dava türü hakkında hiçbir nitelemede bulunmamıştır. Bu alacak istekleri yönünden netice-i taleplerini belirleyebileceği davacıda beklenebilirse de, aynı alacakları kısmi dava konusu yapma açısından da bir engeli bulunmamaktadır. Davacı temyize gelirken davanın hiçbir aşamasında belirsiz alacak davası açtıklarını beyan etmediklerini, davanın baştan beri kısmi dava olduğunu ileri sürmüş ise de bu aşamaya kadar davanın kısmi dava olduğunu da ileri sürmemiştir. İşte bu tür belirsizliklerde yukarıda açıklandığı üzere 6100 sayılı Kanun'un 119/2. maddesi uayrınca verilecek sürede dava türünün davacı tarafa açıklattırılması gerekirken, mahkemece mümkün olmadığı halde dava türünü re'sen belirlenerek hukuki yarar yokluğundan red kararı verilmesi isabetsiz olmuştur.

Davacı dava türünü artık kısmi dava olarak açıkladığı da dikkate alınarak yeniden bir süre verilmesine gerek olmaksızın tüm alacak istekleri yönünden davanın kısmi dava gibi görülüp sonuçlandırılması gerekir.

3-Davacı ikramiye, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını talep etmiştir. Davalı ödeme iddilarına karşı davacı bir ödemede bulunulmadığında ileri sürdüğü halde mahkemece ödemeye dair tüm bordrolar ve belgeler getirtilerek inceleme yapılmadan red kararı verilmesi isabetsiz olmuştur

Fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı bulunduğunu iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp ispatlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacağının ispatı konusunda iş yeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, iş yeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, bu çalışmalarının bu tür yazılı belgelerle ispatlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları şahit beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre bu çalışmaların olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacağı ücretlerinin ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille ispatlaması gerekir.

Somut olayda fazla çalışma konusunda tanık beyanları değerlendirilirken yapılan hesaplamada haftalık çalışma gün sayısının kaç gün kabul edildiği ve ara dinlenme süresinin düşülüp düşülmediği veya kaç saat düşüldüğü anlaşılamadığından bu konuda denetime açık ek rapor alınarak yeniden değerlendirilme yapılması gerekmektedir.

Açıklanan maddi ve hukuki olguların dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile karar verilmesi bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4937, Karar No: 2014/9046, Tarih: 02.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4937 E.  ,  2014/9046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sanıklar ..., ..., hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma; sanıklar ..., ..., ..., hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ... hakkında mağdurun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından; sanıklar ..., ..., ...'ın üzerine atılı suçlardan mahkûmiyetlerine; sanıklar ..., ...,..'un üzerlerine atılı suçtan beraatlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler sanıklar ... ve ... müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 25.06.2014 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanıklar müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanıklar ... ve ... adlarına gelen Av.... ve Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanıklar ... ve ... haklarında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanıklar müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmalarda bulunup müvekkilleri haklarındaki hükümlerin BOZULMASINI istediler.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözleri sorulan sanıklar müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 09.07.2014 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanıklar ..., ..., ve ... hakkında kurulan hükümlerin yapılan incelemesinde:

Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, sanık ...’ın mağdureye yönelik nitelikli cinsel saldırı suçunu aynı gün içerisinde farklı zamanlarda iki kez gerçekleştirdiği anlaşıldığından ve gerekçede bu husus tartışıldığından, sanıklar Serhat, ... ve ... hakkında mağdurun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan hüküm kurulurken TCK.nın 61. maddesindeki sıralamaya göre TCK.nın 102/2-3-d maddeleri uyarınca tespit

Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre, sanık ...’ın mağdureye yönelik nitelikli cinsel saldırı suçunu aynı gün içerisinde farklı zamanlarda iki kez gerçekleştirdiği anlaşıldığından ve gerekçede bu husus tartışıldığından, sanıklar Serhat, ... ve ... hakkında mağdurun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan hüküm kurulurken TCK.nın 61. maddesindeki sıralamaya göre TCK.nın 102/2-3-d maddeleri uyarınca tespit

edilen 12 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 43. maddesi uyarınca yapılan 1/4 artırım sonucu tespit edilen 3 yıl hapis cezasının, 102/5. maddesi ile tespit edilen ceza miktarına eklenmesi gerektiği halde, bu sıralamaya uyulmamış ise de, mahkemece 43. maddenin uygulanmasından sonra hakkaniyet gereği sanığın hapis cezasından 102/5. madde gereğince takdir edilen artırımın 1 yıl olduğu, buna göre yapılacak doğru uygulama halinde de sanıklar hakkındaki sonuç ceza miktarı değişmediğinden ve bu husus sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş beraati ve sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafileri ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ve sanıklar müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmarının reddiyle sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında mağdurun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve sanıklar ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat hükümlerinin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükmün yapılan incelemesinde:

Sanık ...’ın, 18.05.2012 tarihinde diğer sanıklar... ve...’ın iştirakiyle mağdureyi zor kullanmak suretiyle kaçırdığı, aynı gün ... ve ...’in ...’nin evine götürerek nitelikli cinsel saldırıda bulunduğu, 19.05.2012 tarihinde ise, sanık Kezban ile mağdureyi sanık ...’in evine götürdüğü, mağdurenin sanık ...’e zorla kaçırıldığını söylediği ancak sanık ...’in müdahale de bulunmadığı, mağdurenin pencereden işaretle yardım istemesi üzerine komşuların yaptığı ihbar sonucu sanıklar ... ve ... ile mağdurenin sanık ...’in evinde yakalandıklarının anlaşılması karşısında, sanık ...’in sanıklar ... ve ...’ın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna TCK.nın 39. maddesi anlamında yardım eden sıfatıyla katıldığı tüm dosya kapsamından sabit olduğu halde, sanığın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. 02.07.2014 tarihinde verilen işbu karar 09.07.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanıklar müdafii Av. ...'ın yüzüne karşı tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2014/28758, Karar No: 2018/5434, Tarih: 21.03.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/28758 E.  ,  2018/5434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Birden fazla kişiyle tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, hakaret suçunun uzlaşma kapsamında bulunmayan birden fazla kişiyle tehdit suçu ile birlikte işlendiği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Hakaret suçu bakımından; seçimlik ceza öngören suçlarda hapis cezasının tercih edilmesi halinde bu cezanın ancak adli para cezası dışındaki diğer seçenek yaptırımlara çevrilebileceği gözetilmeyerek, TCK'nın 50/2. maddesine aykırı davranılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

1-Dosya kapsamına göre, olay günü sanık ile katılanın tesdaüfen karşılaştıkları ve sanık ... ile yanındaki diğer iki sanığın "Orduyu sana dar edeceğiz, karını altından alacağız" diyerek tehdit etttiklerinin kabul edilmesi karşısında, ani gelişen olayda, hangi sanığın hangi tehdit sözünü ne şekilde katılana yönelttiği, sanıklar arasında fikir ve irade birliğinin ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak açıklanıp tartışılmadan eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle, TCK'nın 106/2-c maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında tehdit suçundan TCK 106/1-1. cümle gereğince suçun subütu halinde; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret suçu yönünden ise uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte CMK'nın 253/3. maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suç yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8694, Karar No: 2013/337, Tarih: 21.01.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/8694 E.  ,  2013/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, K...................... Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza ... poliçesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Başkanlar Kurulu Kararı Ve ... Yasasının .... maddesine göre temyiz inceleme görevi ... ... ....Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE ....01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5313, Karar No: 2021/5043, Tarih: 24.03.2021

**1. Ceza Dairesi         2018/5313 E.  ,  2021/5043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten öldürme, gece vakti konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER: 1) a) Sanığın, maktul ...'yı kasten öldürme suçundan; TCK'nin 81/1, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

b) Sanığın, maktul ...'ya karşı gece vakti konut dokunulmazlığının ihlali suçundan; TCK'nin 116/1-4, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezasına mahkumiyetine dair; ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.02.2017 tarih ve 2016/141 Esas - 2017/22 Karar sayılı kararı

2) Her iki hüküm yönünden de istinaf başvurularının esastan reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13.09.2017 tarih ve 2017/2277 Esas - 2017/1593 Karar sayılı kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13.09.2017 tarih ve 2017/2277 Esas - 2017/1593 Karar sayılı kararının, sanık ... müdafii, katılan ... vekili, katılan ..., katılan ... vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, duruşmalı olarak yapılan incelemede;

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık ...'nın maktul ...'ya karşı kasten öldürme suçuna ilişkin katılan ...'in temyiz sebepleri yönünden;

Yokluğunda verilen kararın katılan ...'e 21.09.2017 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği halde, katılanın 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesi gereğince 15 günlük yasal temyiz süresinden sonra 19.10.2017 tarihli dilekçesi ile hükmü temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2) Sanık ...'nın maktul ...'ya karşı gece vakti konut dokunulmazlığının ihlali suçuna ilişkin sanık müdafii, katılan ... vekili ve katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri yönünden;

Hükmolunan cezanın türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafii, katılan ... vekili ve katılan kurum vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

3) Sanık ...'nın maktul ...'ya karşı kasten öldürme suçuna ilişkin sanık müdafii, katılan ... vekili ve katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri yönünden;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

3) Sanık ...'nın maktul ...'ya karşı kasten öldürme suçuna ilişkin sanık müdafii, katılan ... vekili ve katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri yönünden;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 13.09.2017 tarih ve 2017/2277 Esas - 2017/1593 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiin temyiz dilekçesinde ve duruşmada ileri sürdüğü; sübuta, eksik incelemeye, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna vesaireye yönelen, katılan ... vekilinin temyiz dilekçesinde ve duruşmada ileri sürdüğü; suçun canavarca hisle işlendiğine vesaireye, katılan kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü; suçun canavarca hisle ve tasarlanarak işlendiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA, ceza miktarı ve sanığın tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alınarak sanık müdafiin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.

24/03/2021 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Mehmet Işık'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ... ve katılan ... vekili Avukat ...'ın yokluklarında 25/03/2021 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/4136, Karar No: 2013/4294, Tarih: 21.06.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/4136 E.  ,  2013/4294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatifin üyesi olan müvekkilinin ....02.2007 tarihli noter ihtarnamesi ile istifa ederek ödediği aidatların iadesini istediğini, ....06.2007 tarihli genel kurulda, istifa eden ve ayrılan ortakların aidatlarının 2008 yılında dört eşit taksitte ödenmesine karar verildiğini, genel kurul kararının iptali için dava açılmadığını ileri sürerek, 232.500,00 TL aidat alacağının 01.05.2008 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka iskonto faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davalı kooperatifin iflasına karar verildiğinden dava, kayıt kabul davasına dönüşmüştür.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre; davacının talebinin, müflis kooperatiften çıkma payı alacağının tahsili istemine ilişkin olduğu, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 98. maddesi uyarınca bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde TTK'daki anonim şirketlere ait hükümlerin uygulanacağı, anonim şirket ortağının ödediği sermaye miktarı için şirketten alacaklı olamayacağı, ortakların payları için ödediği miktarın, ortaklığın sermayesini oluşturduğu, sermaye payının, ortaklığa verilmiş bir borç olmadığından ortaklığın iflası halinde ortakların kural olarak iflas alacaklısı olamayacağı, ortakların, ödedikleri sermaye borcunu, iflas masasına alacak olarak kaydettiremeyecekleri, ancak, pay cetveline göre paylaşım yapıldıktan sonra ve İİK'nın 196. maddesi uyarınca faiz ödemelerinden sonra masada para kalması halinde pay sahiplerine ödeme yapılmasının mümkün olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, kayıt kabul istemine ilişkindir. Mahkemece, TTK'daki anonim şirketlere ilişkin hükümlere atıfla ortakların ödediği sermaye borcunun iflas masasına alacak kaydı olarak isteyemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmişse de Dairemizin ....02.2013 ve 2012/6955 E, 2013/752 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere istifa eden ortağın 1163 sayılı Kanun'un .../.... ve anasözleşmenin .../.... maddeleri uyarınca hesaplanması gereken çıkma payı alacağı, aynı Kanun'un 98. maddesi yollamasıyla TTK'nın 329 ve 405/.... maddeleri kapsamında bir alacak olmayıp, iflas masasına kaydı mümkün alacaklardandır. Davacıya iadesi gereken meblağ, ödediği aidatların toplamı kadar olmayıp, yapılan toplam ödemeden ayrıldığı yıl sonu bilançosunda yer alan genel giderlerden davacıya isabet eden kısımlarının mahsubundan sonra bakiyesidir. Bu yasal düzenlemeye uyulmaması diğer ortaklar aleyhine