muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/3694, Karar No: 2006/6942, Tarih: 16.06.2006

Yukarıdan beri vurgulandığı üzere 1724 parsel harman yeri olan 1714 ile 1723 parsellerden gelmektedir. 1714 sayılı öncesi harman yeri olan taşınmazın Belediye tarafından imar planına alınarak özel mülk şeklinde kişilere satışı hukuken yok hükmünde ise de, 1723 parselin niteliği ve evveliyatı araştırılmamıştır. Anılan bu parsel imar uygulaması suretiyle Belediye tarafından mülk edinilecek yerlerden ise ve davalıya yapılan satış 1723 parselin kapsamında kalan bir yer ise şüphesiz davalı gerçek kişi Belediyeden satın almayla bu yeri kazanabilir. O yüzden öncelikle bu husustaki deliller toplanıp yerinde keşif yapılarak dava konusu taşınmazın harman yeri niteliğindeki 1714 parsel yoksa 1723 parsel kapsamında kalıp kalmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Yapılacak inceleme ve araştırma sonucu dava konusu taşınmazın 1714 parsel kapsamında kaldığı saptanırsa öncesi harman yeri olan ve kamunun genelinin yararlandığı bu yer imar uygulamasında ancak yine kamunun genelinin yararlandığı bir yer olarak bırakılmak koşuluyla imar planına alınabileceğinden ( örneğin meydan, yol, ..., yeşil alan, otopark, toplu taşıma istasyonu, terminal…. gibi) bu yerin kamunun yararlanmasına tahsis edilmek üzere ve bu koşulla Hazine adına tescili gerekir. Mahkemece bütün bu yönler düşünülmeden ve uygulama yeri olmadığı halde 4342 sayılı Mera Kanunun geçici 3. maddesinden bahsedilerek davanın yazılı olduğu şekilde doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazların kabulü hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.6.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18206, Karar No: 2014/15587, Tarih: 17.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18206 E.  ,  2014/15587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... idaresi vekili 10.01.2013 havale tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtiğinden sanığın temyizine göre yapılan incelemede ;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.09.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3864, Karar No: 2019/15953, Tarih: 16.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/3864 E.  ,  2019/15953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Bozma üzerine, Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Yaralama eyleminden kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yapılan değişiklikle " Mağdurun veya suçtan zarar görenin gerçek veya özel hukuk tüzel kişisi olması koşuluyla, suça sürüklenen çocuklar bakımından ayrıca, üst sınırı üç yılı geçmeyen hapis veya adli para cezasını gerektiren suçlar." uzlaştırma kapsamına alınmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilip, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4636, Karar No: 2018/1423, Tarih: 12.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/4636 E.  ,  2018/1423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-27/09/2013 tarih ve 3145 sayılı kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, bilirkişi raporunda sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesi ve normal tarifeye göre vergili cezasız kurum zararının hesaplanmasına rağmen; sanığa bilirkişi raporunun tebliğ edilmemesi ve usulüne uygun ihtarın yapılmaması karşısında;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nın 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usulü işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK’nın 168/5 ve CMK'nın 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip, yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine göre adli para cezası taksitlendirilirken, infazda duraksamaya neden olacak şekilde taksit aralığının gösterilmemesi ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği hususunun yazılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1396, Karar No: 2012/3200, Tarih: 30.04.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/1396 E.  ,  2012/3200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin olarak Dairemizin 30.12.2011 gün ve 2011/3986 esas 2011/2997 karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı, davalının üyesi olduğunu, taşınmazını plastikten granül imalatı icra eden kişiye kiraya verdiğini, davalı kooperatif genel kurul kararı ile bu iş kolunun ruhsat dışı tutulduğunu ileri sürerek, bu konuya ilişkin 15.04.2010 tarihli genel kurulun 8. maddesi ile alınan kararın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının genel kurul kararına muhalefetinin bulunmadığını, davacının üyelik talepnamesi ve taahhütnamesinde iş kolunun alüminyum ve plastik doğrama olarak bildirildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar davacının temyiz istemi üzerine, Dairemizin 30.12.2011 tarih, 2011/3986 E. 2997 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 30.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24745, Karar No: 2015/1518, Tarih: 19.01.2015

**4. Ceza Dairesi         2014/24745 E.  ,  2015/1518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2014/152243

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/12/2010

NUMARASI : 2009/843 (E) ve 2010/1100 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yasak silah taşıma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk Y.. K.. bakımından,

Temyiz dilekçesinin süresi içinde verilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk Y.. K..'nın tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk Ş.. B.. müdafiinin temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk Ş.. B.. müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 19.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3850, Karar No: 2016/15083, Tarih: 25.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/3850 E.  ,  2016/15083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA: Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 1999-2006 yılları arasında davalı ... de çalıştığını ve emekli olduğunu, emekli olduktan sonra 2007 yılının ilk ayından 2011 yılı Mart ayına kadar belediyede çalışmaya devam ettiğini ancak maaş ve fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, 2011 yılı Mart ayında davacı yerine başka bir elektrik ustası alındığı için iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile aylık ücret ve fazla çalışma ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işten ayrıldığı 29.06.2007 tarihinden sonra davalı ... de hiç bir çalışmasının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında davacının hizmet süresi uyuşmazlık konusudur.

Dosya içeriğine göre davacının davalı belediyede elektrikçi olarak çalıştığı anlaşılmaktadır.

Davacı dava dilekçesinde, 1999-2006 yılları arasında davalı belediyede çalıştığını ve emekli olduğunu, emekli olduktan sonra da 2007 yılının ilk ayından 2011 yılı Mart ayına kadar belediyede çalışmaya devam ettiğini ileri sürmüştür. Davalı ise, davacının emekli olarak işten ayrıldığı 29.06.2007 tarihinden sonra çalışmasının bulunmadığını savunmuştur. Sosyal Güvenlik Kurumu yazısında, davacının davalı belediyeden 29.06.2007 tarihinde ayrıldığı ve 29.06.2007 tarihli tahsis talep dilekçesi ile tarafına yaşlılık aylığı bağlanması için müracaatta bulunduğu ve 15.07.2007 tarihinden geçerli yaşlılık aylığı bağlandığı belirtilmiştir. Sigorta hizmet cetvelinde, 29.06.2007 tarihinden sonrası için kayıt bulunmamaktadır. Davacı tanıkları, davacının iddia ettiği çalışma döneminde davacı ile birlikte davalı işyerinde çalışması olmayan kişilerdir. Davalı tanıkları ise davacının emekli olduktan sonra davalı işyerinde çalışmadığını beyan etmişlerdir. Bu durumda davacı emekli olarak işten ayrıldıktan sonra davalı belediyede çalıştığını yeterli ve inandırıcı deliller ile ispat edememiştir. Bu sebeple davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Diğer yandan karar başlığında dava ile ilgisi olmayan ... adlı kişininde davacı olarak gösterilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Diğer yandan karar başlığında dava ile ilgisi olmayan ... adlı kişininde davacı olarak gösterilmesi hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15585, Karar No: 2006/15140, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15585 E.  ,  2006/15140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası sırasında davacı taraf vekili 08.06.2006 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 08.06.2006 günlü dilekçesinde duruşmada tanık dinlenmesi sırasında "tanığın neden tek tek ya da ikişer ikişer fabrikaya gitmedinizde topluca gitme ihtiyacı duydunuz? Bu şekilde işverene biz mahkemeden karar alarak işe döneriz, işyerine de gireriz demek mi istediniz." şeklinde soru sorulup taraflı davrandığı, ayrıca hakimin davalı şirkete ait misafirhanede bir müddet kaldığı gerekçeleri ile davaya bakan hakim hakkında reddi hakim talebibinde bulunmuştur.

Red edilen Hakim ... ' in 39878 red talebinin yerinde olmadığı görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince reddi hakim talebinin reddine ve H.Y.U.Y.'nın 36. maddesi gereğince 137.00.-YTL. para cezasının red talebinde bulunan davacıdan alınmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.'nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13/11/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5325, Karar No: 2022/15309, Tarih: 23.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/5325 E.  ,  2022/15309 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki cismani zarardan kaynaklanan maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili; 11/08/2013 tarihinde davalı ...'nin maliki, ...'in sürücüsü olduğu yabancı plakalı aracın, davalı .....'ne kasko sigortalı davacı ...'in maliki ve sürücüsü olduğu araca çarpması sonucu bu araçta yolcu olarak bulunan ...'in yaralandığını, ...'in yaralanması sonucunda iş ve gücünden kaldığını, özel yardımcıya ihtiyaç duyduğunu, pansuman, kontrol, fizik tedavi, ulaşım masrafları ve daha bir çok zararları olduğunu belirterek şimdilik 12.500,00 TL talep ettiklerini, yine ... için gördüğü tedavi ve yaralanmasına bağlı olarak 20.000,00 TL manevi tazminat, eşi ... için kendinin hafif yaralanması ve eşinin yaralanması nedeniyle 10.000,00 TL, çocukları ... ve ...'in her biri için 5.000,00 TL manevi tazminatın davalı ... şirketleri yönünden poliçede yazılı maddi tazminat teminat limitleri ile sınırlı sorumlu olmak üzere davalılardan olay tarihinden itibaren yasal faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davacılar tarafından davalılar aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davasından feragat edilmiş olması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacılar vekili ile davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Hükmüne uyulan Yargıtay 17.Hukuk Dairesi 19/06/2019 gün ve 2016/18017 Esas 2019/7784 Karar sayılı ilamında "davacılar tarafından verilen 07/05/2015 tarihli protokol ve davacılar vekilinin Motorlu Taşıtlar Bürosu hakkındaki davadan feragatin, protokol içeriğine göre diğer davalılara etkisi ve sirayet edip etmeyeceğinin değerlendirilmesi ve ...'in eş ve çocuklarının manevi tazminat taleplerinin reddedilmesinin doğru olmadığı" gerekçesiyle davalılar ... ve ... vekilinin temyiz itirazları incelenmeksizin davacılar yararına hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Davacılar vekilince; 12/03/2021 tarihli dilekçe ile maddi tazminat miktarı 99.475,23 TL olarak belirlenmiş, ardından 01/11/2021 tarihli dilekçe ile dava değeri 180.543,60 TL'ye yükseltilmiştir.

Davacılar vekilince; 12/03/2021 tarihli dilekçe ile maddi tazminat miktarı 99.475,23 TL olarak belirlenmiş, ardından 01/11/2021 tarihli dilekçe ile dava değeri 180.543,60 TL'ye yükseltilmiştir.

İlk derece mahkemesince verilen karar ile davanın davalı Türkiye Motorlu Taşıt Bürosu yönünden feragat nedeniyle reddine, davalı ... yönünden davanın esastan reddine, davalılar ... ve ... yönünden davanın kısmen kabulü ile 178.132,56 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı ile 2.411,04 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 180.543,60 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ...'ten kaza tarihi olan 11/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte müştekeken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'e ödenmesine, davacı ...'in manevi tazminat talebinin feragat nedeniyle reddine, davacı ...'in manevi tazminat talebinin kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 11/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılar ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'in mirasçıları ..., ... ve ...'e veraset ilamındaki miras payları oranında ödenmesine, davacı ...'in manevi tazminat talebinin kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 11/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılar ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'e ödenmesine, davacı ...'in manevi tazminat talebinin kabulü ile 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 11/08/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılar ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'e ödenmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre davalılar ... ve ... vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalılar ... ve ... vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava açıldıktan sonra davacılar vekili ile davalı Türkiye Motorlu Taşıtlar Bürosu arasında 07/05/2015 tarihinde protokol yapılmış olduğu, protokol uyarınca 33.572,00 TL asıl alacak olmak üzere ferileri ile birlikte 61.933,25 TL ödenmesi karşığılığında davacıların büro aleyhine açmış oldukları davadan feragat edeceklerinin düzenlendiği anlaşılmıştır.

2-Davalılar ... ve ... vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava açıldıktan sonra davacılar vekili ile davalı Türkiye Motorlu Taşıtlar Bürosu arasında 07/05/2015 tarihinde protokol yapılmış olduğu, protokol uyarınca 33.572,00 TL asıl alacak olmak üzere ferileri ile birlikte 61.933,25 TL ödenmesi karşığılığında davacıların büro aleyhine açmış oldukları davadan feragat edeceklerinin düzenlendiği anlaşılmıştır.

Davacı ... için, yaralanmasından kaynaklanan alacağının belirlenmesi bakımından bozma öncesi alınan, 02/02/2016 tarihli hesap raporunda davacının iş göremezlik tazminat tutarının 97.977,69 TL, bakıcı giderinin 2.411,04 TL olarak hesaplandığı; yapılan ödemeyi kabul ederek Türkiye Motorlu Taşıtlar Bürosu aleyhine açtığı davadan feragat etmesi sebebiyle maddi tazminat yönünden yapılan ödemenin üzerindeki bakiye teminat limiti (250.000,00 TL-33.572,00 TL=216.428,00 TL) 216.428,00 TL'lik kısımdan feragat ettiğinin kabulü ile tüm davalılar yönünden maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Hükmüne uyulan Yargıtay 17. Hukuk Dairesi'nin 19/06/2019 gün ve 2016/18017 Esas 2019/7784 Karar sayılı ilamında "davacılar tarafından verilen 07/05/2015 tarihli protokol ve davacılar vekilinin Motorlu Taşıtlar Bürosu hakkındaki davasından feragatinin, protokol içeriğine göre diğer davalılara etkisi ve sirayet edip etmeyeceğinin değerlendirilmesinin gerektiği" gerekçesiyle hükmün davacılar yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Bozma sonrası alınan 08/07/2021 tarihli hesap raporunda, davacının bakiye iş göremezlik tazminat tutarının 178.132,56 TL ve bakıcı giderinin 2.411,04 TL olarak hesaplandığı anlaşılmış, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, “davacının almış olduğu ödeme miktarının hesaplanan tazminat miktarına göre yetersiz olduğu ve davacının davalı Motorlu Taşıtlar Bürosu yönünden talebinden feragat ederken açıkça teselsülsen feragat etmediği ve davacının bakiye tazminat miktarını davalılar Naciye ve ...'den talep edebileceği” gerekçesiyle, davacının bozma sonrası sunduğu ıslah dilekçesi doğrultusunda, davanın davalı Türkiye Motorlu Taşıt Bürosu yönünden feragat nedeniyle reddine, davalı ... yönünden davanın esastan reddine, davalılar ... ve ... yönünden davanın kısmen kabulü ile 178.132,56 TL geçici ve sürekli iş göremezlik tazminatı ile 2.411,04 TL bakıcı gideri olmak üzere toplam 180.543,60 TL maddi tazminatın davalılar ... ve ...'ten tahsiline karar verilmiştir.