muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11033, Karar No: 2021/2852, Tarih: 08.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/11033 E.  ,  2021/2852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kat mülkiyetinden kaynaklanan arsa paylarının düzeltilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesinin kararına karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesinin 49. Hukuk Dairesinin istinaf isteminin esastan reddine dair kararı ile birlikte ... 9. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2016/560 E. - 2017/692 K. sayılı kararının Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava dilekçesinde; davacının tapuda ... ada, ... parsel sayılı parsel üzerinde mevcut apartmanda 1 nolu bağımsız bölümün maliki olduğunu, ana gayrimenkulün kat mülkiyetine geçilmesi ve kat mülkiyeti kütüğüne tescili sırasında arsa paylarının orantısız olarak tespit edildiğini, 3 bağımsız bölümlü taşınmazda toplam inşaat alanının 810 m2 olduğunu, 1 nolu bağımsız bölümün önce 500/1500 olan arsa payının sonradan 375/1500 arsa payına dönüştüğünü, davacının 1 nolu bağımsız bölümün arsa payının yanlış ve az olarak tespit edildiğinden taşınmazın arsa paylarının yeniden tespiti istenilmiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafça istinaf edilmesi üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesi 2020/19 E, 2020/11 K ile davacı tarafın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre, yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de ... Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 08/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2700, Karar No: 2014/5266, Tarih: 25.02.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/2700 E.  ,  2014/5266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 14. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/622-2013/802

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi Tuncer Kaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlular aleyhine başlatılan kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takipte borçlular diğer fesih sebepleri yanında borçlu Havva Ünal'a çıkartılan satış ilanı tebligatlarının da usulsüz tebliğ edildiğini belirterek taşınmaz ihalesinin feshini talep etmiş Mahkemece şikayetin reddine , şikayetçilerin ihale bedelinin %10'u oranında para cezasına mahkum edilmesine karar verilmiştir.

İstanbul Anadolu 20. İcra Müdürlüğü'nün 2012/14103 sayılı takip dosyasında borçlu H.. Ü..'ın Cumhuriyet Mahallesi Camiiçi Sokak. No:9A iç kapı no:A Üsküdar /İstanbul adresine gönderilen satış ilanının tebliğine ilişkin tebliğ evrakı üzerine ''Mernis Adresi'' ibaresinin yazıldığı tebligatın 29.04.2013 tarihinde tebliğ edildiği görülmüştür.

11.01.2011 tarihinde 6099 Sayılı Kanunun 3. maddesiyle 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine eklenen 2.fıkraya göre ; ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.''

Tebligat Kanunu'nun uygulanmasına dair yönetmeliğin bilinen adreste tebligat başlıklı 16/2.maddesinde; ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır'' düzenlenmesine yer verilmiştir.

6099 Sayılı Kanunun genel gerekçesinde ''...Uygulamada yaşanan sorunları önlemek üzere tasarıda yer verilen en önemli değişiklik, 25/4/2006 tarihli ve 5490 Sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nda kabul edilen adres kayıt sisteminin Tebligat Kanunu'na intibakının sağlanmasıdır. Hatta bu yolla, bazen on-onbeş tebligatla dahi sonuç elde edilemeyen durumlarda (ilanen tebligatın gerektirdiği istisnai haller hariç), en fazla iki veya üç tebligatla sorun Çözülebilecektir'' denilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 10.maddesine eklenen ikinci fıkrasında gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın adresi takip alacaklısı (veya davacı) tarafından bildirilecek ve normal tebligat çıkarılacaktır. Bildirilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adresi olması arasında fark

Tebligat Kanunu'nun 10.maddesine eklenen ikinci fıkrasında gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın adresi takip alacaklısı (veya davacı) tarafından bildirilecek ve normal tebligat çıkarılacaktır. Bildirilen adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adresi olması arasında fark

bulunmamaktadır. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, tebligat, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre çıkarılacaktır. Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, muhatabın başka adresinin bilinmediği gerekçesiyle adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan 21/2. maddeye göre tebligat çıkartılması yasanın amacına uygun değildir. Bu davranış Anayasanın 36.maddesine aykırı olduğu gibi muhatabın savunma hakkının da kısıtlanması anlamına gelir.

Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesi aynı zamanda özünde cezalandırmayı da amaçlayan bir düzenleme içermektedir. Yasa koyucu 5490 Sayılı Kanuna göre doğru adresini zamanında nüfus müdürlüğüne bildirmeyen vatandaşı cezalandırmak amacını gütmüştür. Ancak Tebligat Yasasının dar yorumlanması, geçerli bir mazereti nedeniyle yeni adresini zamanında nüfus müdürlüğüne bildiremeyen veya önemli bir mazereti nedeniyle (yatarak hastahanede tedavi gören hasta gibi) bir kaç aylığına adresinden ayrılmak zorunda kalan vatandaşın cezalandırılmasına neden olur. Yasanın yorumunda yardımcı kaynak olan madde gerekçelerini dikkate almak gerekir. Tebligat Kanunu'nda değişiklik yapılan madde gerekçelerinden de açıkça anlaşılacağı üzere iki veya üç tebligatla sorun çözülmek istenmiştir. Hem yasa metninde, hem yasanın uygulanmasını gösteren yönetmelikte ve hem de madde gerekçesinde, muhatabın sadece adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adres olarak bildirilmesi halinde doğrudan 21/2'ye göre tebligat yapılacağı açıklamasına yer verilmemiş, bilakis bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde 21/2'ye göre tebligat yapılacağı önemle vurgulanmıştır. Adres kayıt sistemindeki adres tebligat yapılamayacağı açıkça anlaşılan bir adres olmadığı için, öncelikle normal bir tebligat çıkartılarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesinde ve Tebligat Yönetmeliği'ninin 30. maddesinde muhatap lehine olan araştırmaların yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işleminin yerine getirilmesi gerekir.

Tebligatın anlamı bildirimdir. Tebligatın yazılı bildirim ve belgelendirme olmak üzere iki ana unsuru vardır. Tebligat savunma hakkı ile de sıkı sıkıya bağlıdır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 30.12.2009 tarihli ve 2009/12-563E.-2009/600 K. sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere icra takibinin sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, itirazların yapılabilmesi ve takibin süratle sonuçlandırılabilmesi, ancak, tarafların icra takibinden usulünce haberdar edilmesi ile mümkündür. Zira, takip borçlusunun hangi icra dairesinde aleyhine takip bulunduğunu, hakkındaki taleplerin nelerden ibaret olduğunu bilmesi ve varsa itirazlarını zamanında ve doğru merciiye yöneltebilmesi usulüne uygun olarak yapılacak tebligat ile sağlanabilir.

Somut olayda borçlu H.. Ü..'ın C. Mahallesi C.i Sokak. No:9A iç kapı no:A Üsküdar /İstanbul adresine satış ilanı TK.'nun 21/2 maddesi uyarınca tebliğe çıkartılmış olup bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığı veya bu adrese tebligat yapılamadığı hususu tespit edilmeden doğrudan mernis adresine TK.'nun 21/2. maddesine göre çıkartılan tebligat usulsüzdür.Her ne kadar posta dağıtıcısı T.K.'nun 21/1. maddesine göre tebliğ işlemini gerçekleştirmeye çalışmışsa da , tebligattaki şerh incelendiğinde beyanı alınan komşunun isminin tespit edilmediği veya o komşunun tesbitine elverişli hangi dairede oturduğu, bayan mı erkek mi olduğu gibi hususların tespit edilmediği yani komşunun kim olduğuna dair hiçbir bilgi bulunmadığı TK.'nun 21/1. maddesine göre de tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmıştır.

Borçlu H.. Ü..'ın K. Mah.Hacı A. Cad. M. Sokak No:17/11 Üsküdar /İstanbul adresine çıkartılan diğer satış ilanı tebligatının “Gösterilen adreste muhatabın birlikte sakin yengesi A. D.imzasına tebliğ edildi.” şerhiyle 26.04.2013 tarihinde tebliğ edildiği, anlaşılmaktadır.

Tebligat Kanununun 16. maddesine göre “Kendisine tebliğ yapılacak şahıs adresinde bulunmazsa tebliğ kendisi ile aynı konutta oturan kişilere veya hizmetçilerinden birine yapılır.”

Somut olayda ;tebliğ tarihi itibariyle borçlu H.. Ü..'ın tebligat yapılan K. Mah.Hacı A.Cad. M. Sokak No:17/11 Üsküdar /İstanbul adresinde oturmadığı kolluk memurlarınca tutulan 11.11.2013 tarihli tutanakla tespit edilmiş olup İlçe Nüfus Müdürlüğünün 23.10.2013 tarihli yazısından da borçlu H.. Ü..'ın 22.05.2012 tarihinden beri adresinin C. Mahallesi C. S.. No:9A iç kapı no:A Üsküdar /İstanbul olduğu anlaşılmaktadır .Bu durumda borçlunun K. Mah.H..ı A. Cad. M. Sokak No:17/11 Üsküdar /İstanbul adresine çıkartılan satış ilanı tebligatının birlikte sakin kaydıyla yengesine tebliğ edilmesi TK' nun 16 . maddesine aykırı olup satış ilanı tebliğ işlemi bu nedenle usulsüzdür.

Dairemizin süreklilik arzeden içtihatlanna göre, borçluya satış ilanının usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir. Bu nedenle şikayetçilerin isteminin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken bu hususun gözardı edilmesi doğru değildir.

Dairemizin süreklilik arzeden içtihatlanna göre, borçluya satış ilanının usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir. Bu nedenle şikayetçilerin isteminin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken bu hususun gözardı edilmesi doğru değildir.

SONUÇ : Borçluların temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/02/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3956, Karar No: 2008/13077, Tarih: 23.12.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/3956 E.  ,  2008/13077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde davalı ...'nun galleye müstehak vakıf evladı olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davacılar tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davacı Vek.Av.... ile aleyhine temyiz olunan davalı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davada, Kütahya Asliye 1.Hukuk Mahkemesinin 19.10.2005 günlü 2005/32-2005/202 sayılı kararı ile "... ... ... Vakfı" nın galleye hak kazanan vakıf evladı olduğu tespit edilen ...'nun adı geçen vakfın galleye hak kazanan vakıf evladı olmadığının tespitine karar verilmesi istenilmiştir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgeler incelendiğinde, davalı ... ..."nun "... ... ... Vakfının" galleye hak kazanan Vakıf evladı olduğunun tespitine karar verildiği bu kararın Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleştiği, 9 Zilhicce 1280 tarihli vakfiye ve kesinleşen karar dosyası içerisindeki Doçent Doktor ... tarafından düzenlenen bilirkişi raporu içeriğinden; vakfiyede evlada pay verilmesine ilişkin şart konulduğu ve buna göre Vakfın gelir fazlasının erkek evlatlar arasında eşit olarak paylaştırılacağı, evlattan birinin ölmesi durumunda ona düşen payın onun erkek evlatlar arasında dağıtılacağı, eğer bir kolda nesil devam etmez ise o kola ilişkin gelirin de diğer erkek evlatlar arasında pay edileceği batın şartının yalnız bir kol içerisinde gözetileceği yani babası sağ iken erkek evladın veya torununun vakıftan pay alamayacağı bu bağlamda amcası varken babası ölen yeğenin (veya yeğenlerin) babasının yerine geçerek vakıftan pay almasının gerektiği buna göre davalı ...'un dedesi ... ...'nun 1984, babası ... ...'nun ise 2001 tarihinde ölmeleri üzerine tek erkek evlat olarak kaldığı bu durumda ...'un galleye hak kazanan vakıf evladı durumuna geldiği, bu olgunun da yukarıda açıklandığı üzere kesinleşen mahkeme kararı ile tespit edildiği anlaşılmakla ve dolayısıyla ... ...'nun vakfın galleye hak kazanan evlat olduğunun saptanmasında usul ve yasaya aykırı bir durumun söz konusu olmadığı sonucuna varılmakla mahkemenin davayı reddetmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı yararına takdir edilen 625,00 YTL. vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı tarafa verilmesine, 23.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4876, Karar No: 2015/2745, Tarih: 22.05.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/4876 E.  ,  2015/2745 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı-k.davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı Yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da tüketici mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı-k.davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 22.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1150, Karar No: 2014/4285, Tarih: 01.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1150 E.  ,  2014/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi

hürriyetinden yoksun kılma (2 kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında mağdur ...’ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'ya yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay tarihinde sanığın, aynı zamanda komşuları olan ve sokakta oynayan mağdurları, evindeki bilgisayarda oyun oynamalarına izin vereceğini söyleyerek, kandırmak suretiyle evine çağırdığı ve eve gelen mağdure ...'ya basit cinsel istismarda bulunduğu, mağdur ...'e yönelik ise herhangi bir cinsel davranışının olmadığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın her iki mağdura yönelik tek bir fiile gerçekleştirdiği kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemi nedeni ile bir kez TCK.nın 109/2, 109/3-f, 109/5 ve 43. maddelerine göre cezalandırılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin, temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün ceza miktarı yönüyle sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7033, Karar No: 2012/1221, Tarih: 28.02.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/7033 E.  ,  2012/1221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle insan öldürme, izinsiz silah taşıma.

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 85/1,22/3,62.maddeleri gereğince 5 yıl hapis cezası ; 6136 sayılı Yasanın 13/1, TCK'nun 62, 53/1-a-b-c-d-e,54. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis ve 375. YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümde sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkasının bulunduğu anlaşıldığı halde TCK.nun 58. madde hükmünün uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri ve bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin teşdiden ceza tayininin yasaya aykırı olduğuna, TCK'nun 22/6. maddesının uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık hakkında maktul Nazmiye'ye yönelik eylemi nedeniyle kurulan hüküm yönünden;

Sanığın olay günü kardeşinin nişan töreni için gittiği olay mahallinde kalabalık ortamda, üzerinde bulunan ruhsatsız iki adet tabanca ile çok sayıdaateş ettiği, bu esnada mermilerden birisinin törene katılan maktul Nazmiye'nin sağ zygomatik bölgesinden girerek yatay bir seyir izlemek suretiyle foromenmagnumun arka tarafından kafatasını kat ettikten sonra oksipital kemik sol kısmından çıkarak o bölgedeki ense yumuşak doku içerisinde kaldığı, maktülün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafatası kemik kırığıyla birlikte beyin doku harabiyeti ve beyin kanaması sonucu öldüğü olayda,

Sanığın yapmış olduğu atışlar sırasında olay yerinde bulunan üçüncü kişi yada kişilerin isabet alabileceklerini öngörmesine rağmen bu sonucu kabullenerek atışlarına devam ettiği, bu nedenle de eylemi olası kastla öldürme suçunu oluşturduğu anlaşıldığı halde, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek bilinçli taksirle öldürme suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyizi üzerine incelenen hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı itibariyle sanık ...'nin kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 28/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12247, Karar No: 2013/16712, Tarih: 13.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/12247 E.  ,  2013/16712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre, sanığın hükümden sonra 10.07.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.