muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/9422, Karar No: 2023/3363, Tarih: 07.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2022/9422 E.  ,  2023/3363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/253 E., 2021/367 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 05.03.2015 tarihli 2015/922 Esas numaralı iddianame ile, olay günü sanığın yaş küçüklüğü sebebiyle soruşturması ayrı yürütülen ... ile birlikte şikâyetçiye ait balık satış tezgahının arkasındaki kilitli olan tahta kasadan 700,00- 750,00 TL civarında para çalması eylemi nedeniyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143 ve 53. maddelerinin uygulanması istemiyle dava açılmıştır.

2.Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.11.2015 tarihli ve 2015/433 Esas, 2015/1197 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 168/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

3. Kararının sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 09.03.2021 tarihli ve 2020/22939 Esas, 2021/4848 Karar sayılı ilâmıyla sanık hakkında 5271 sayılı Kanun'un 196.maddesine aykırılık sebebiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamına uyan Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesi, 23.06.2021 tarihli ve 2021/253 Esas, 2021/367 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 143, 168/2, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın ve müdafinin temyiz sebebi, atılı suçu işlemediğine, suçla bir bağlantısı olmadığına, hakkında 5237 sayılı Kanun'un 145 ve 168/2. maddelerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın olay tarihinde gece sayılan zaman dilimi olan saat 03:00 sularında Balık Pazarı içerisinde bulunan şikâyetçiye ait olan tezgah altındaki kilitli olan para kasasından paraları aldığı, kamera görüntülerinde tespiti yapılan 1 nolu şahsın sanık olduğunun belirlendiği ve görüntüye göre belirlenen bu şahsın yani sanığın tezgahın altına girdiğinin tespit edildiği, bu sebeple sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanığın olay tarihinde gece sayılan zaman dilimi olan saat 03:00 sularında Balık Pazarı içerisinde bulunan şikâyetçiye ait olan tezgah altındaki kilitli olan para kasasından paraları aldığı, kamera görüntülerinde tespiti yapılan 1 nolu şahsın sanık olduğunun belirlendiği ve görüntüye göre belirlenen bu şahsın yani sanığın tezgahın altına girdiğinin tespit edildiği, bu sebeple sanığın atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilmiştir.

2. Şikâyetçinin soruşturma aşamasında dinlenilmesinde, sebze ve balık satış yerindeki tezgahını toplayıp mevcut sebzelerin üzerine branda örterek tezgahı kapattığını, kapalı ve kilitli tahta para kasasından hırsızlık eyleminin gerçekleştiğini beyan ettiği, yargılama sırasında ise, kilitli kasanın içerisinden kilidi dahi kırmadan bir şekilde paranın çalındığını, ancak kasanın kilitli olduğunu, muhtemelen tezgahın altından girildiğinde çekmecenin arka tarafındaki küçük açıklıktan paranın alındığını, bir şekilde oradan ellerini sokup parayı almış olabileceklerini söylediği tespit edilmiştir.

3.Yaş küçüklüğü sebebiyle soruşturması ayrı yürütülen ve dosya kapsamında tanık olarak dinlenen ...'un sanık ile birlikte balık tezgahının oraya gittiklerini, tezgahın altındaki kasanın kilitli olduğunu, sanığın kasanın altına girdiğini, ancak paraları ne şekilde aldığını bilmediğini söylediği tespit edilmiş, Trabzon Çocuk Mahkemesinin 18.06.2015 tarihli ve, 2015/57 Esas, 2015/163 Karar sayılı kararı ile ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 141/1, 143, 168/2, 31/3 ve 62. maddeleri uyarıca kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Hırsızlık eyleminin meydana geldiği yere ve kilitli olduğu belirtilen çekmecenin özelliklerine dair dosya kapsamında olay yeri raporu olmadığı, şikâyetçinin sanıkların kilidi dahi kırmadan, tezgahın altından girildiğinde çekmecenin arka tarafında bulunan açıklıktan para almış olabileceklerine dair beyanları birlikte değerlendirildiğinde, olay yerinde keşif yapılarak veya kolluk görevlilerince buranın tespiti istenerek, paranın çalındığı tezgahın bulunduğu yerin bina eklentisi niteliğinde veya etrafı çevrili bir alan içerisinde olup olmadığı ve para kasasının bulunduğu yerin kilitli halde olsa bile kilidin açılmasına gerek olmadan elin girebileceği şekilde bir açıklık olup olmadığı duraksamaya yer bırakmayacak şekilde belirlenip, sonucuna göre bina eklentisinden ve kilitle muhafaza altına alınmış yerden paranın çalınması halinde suç tarihinde yürürlükte olan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesi gereği hüküm kurulması, suça konu yerin bina eklentisi niteliğinde bir yer olmadığının veya kilitli halde olsa bile kasada bulunan açıklığın hırsızlık yapmaya müsait olduğunun tespiti halinde ise; aynı Kanun'un 141/1. maddesi gereği hüküm kurulması gerekirken eksik kovuşturmayla yazılı şekilde sanık hakkında hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

Kabule göre de;

Kabule göre de;

2.Sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken sonuç cezanın "3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası" yerine "2 yıl 13 ay 15 gün hapis cezası" olarak hesaplanması sureti ile eksik ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Trabzon 5. Asliye Ceza Mahkemesi, 23.06.2021 tarihli ve 2021/253 Esas, 2021/367 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı Kanun’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34465, Karar No: 2013/35104, Tarih: 09.10.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/34465 E.  ,  2013/35104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Dosya bütün olarak değerlendirildiğinde, olay günü sanığın arkadaşları ile birlikte alkol almış vaziyette limana gittiği, burada küfürlü şekilde rastgele bağırdığı, bu arada sanığa da küfrettiği, sanık ile müştekinin bu sebeple tartıştıkları, müştekinin sanığın üzerine doğru gittiği, ...'nun sanığın tuttuğu, ...'in de müştekiyi uzaklaştırdığı ...'ın yanına götürdüğü, bu esnada kalabalık grubun müştekinin üzerine yürüdüğü, sanığın da müştekiye kürekle vurarak müştekiyi yaraladığı anlaşıldığı halde, yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10120, Karar No: 2020/443, Tarih: 15.01.2020

**14. Ceza Dairesi         2015/10120 E.  ,  2020/443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Mağdurun aşamalardaki beyanlarında psikolojik rahatsızlığı sebebiyle ilaç kullandığını ifade etmesi, 10.02.2011 tarihli askeri mahkeme beyanında kendisini savunabilecek durumda olmadığını, bu kapsamda insanlara hayır diyemediğini ve itiraz edemediğini söylemesi, tanıklar Hasan Cemal, Yasin ile Cengiz’in kovuşturma evresindeki ifadelerinde mağdurun çok saf birisi olduğunu ve herkese kanıp inandığını beyan etmeleri, Diyarbakır Asker Hastanesince düzenlenen 26.10.2010 tarihli raporda mağdurda nevrotik kişilikte uyum bozukluğu ve durumsal anksiyete saptandığı belirtilip öncesinde başlanan ilaç tedavisinin devam etmesi gerektiğinin önerilmesi ve tüm dosya içeriği karşısında, mağdurun dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. ihtisas kuruluna sevk edilip, suç tarihinde herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, varsa bu durumun hekim olmayanlar ile kendisini tanıyanlar veya çevresinde yaşayanlarca anlaşılıp anlaşılamayacağı, beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, tespit edilecek durumunun kendisine yönelik cinsel saldırı eyleminin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneğine etkisi bulunup bulunmadığı ve mağduru bulunduğu eyleme karşı beden veya ruh bakımından kendisini savunup savunamayacağı hususlarında açıklayıcı rapor aldırıldıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7154, Karar No: 2021/4068, Tarih: 09.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/7154 E.  ,  2021/4068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığa atılı tehdit ve hakaret suçlarının kanun maddesinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. ve 66/2. maddelerinde belirlenen suçların tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının, son kesme nedeni olan, sanığın savunmasının alındığı 21.12.2011 tarihine göre gerçekleştiği anlaşılmakla, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ve 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 09/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4576, Karar No: 2022/10069, Tarih: 29.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/4576 E.  ,  2022/10069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki davada; davacılar ...Tur.İnş.Taah. Petr.Tic.Ltd.Şti. İle ... ile davalı tasfiye halindeki ... Mak.Loj.San.Tic.A.Ş.’nin halen faal olup olmadıkları hususu ilgili ticaret sicil müdürlüklerinden sorularak tasfiye ile sicilden terkin edilmiş olmaları halinde ihya edilmesi için yasal prosedür işletilmek suretiyle, şirketin ihyasına dair karar alındıktan sonra, belirlenecek tasfiye memuruna gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğinin sağlanması,iflas eden şirketin olduğunun tespiti halinde iflas dosya numarası tespit edildikten sonra iflas dosyasının bulunduğu icra dairesinden tasfiyenin adi tasfiye mi yoksa basit tasfiye mi şeklinde yapıldığının sorulması, adi tasfiyede İİK'nın 226-229 maddeleri gereği iflas masasını temsil yetkisinin iflas idare memurlarına, basit tasfiye (İİK. md.218) usulü benimsenmişse de bu temsil yetkisinin İflas Müdürlüğüne (İflas Dairesine) ait olması nedeniyle, iflas müdürlüğünce yetkilendirilmiş kimseye gerekçeli kararın tebliğ edilmesi gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, duruşma isteminin bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 29/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/198, Karar No: 2019/744, Tarih: 07.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/198 E.  ,  2019/744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 3. Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 407. maddesi uyarınca hükümlüye vasi atanmasına ilişkindir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin “... Mah. B Blok ... Apt. No:18 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün cezaevine girmeden önceki yerleşim yeri adresinin “... Mah. B Blok ... Apt. No:18 .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince hükümlünün halen oturduğu yerin yerleşim yeri sayılacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanunun 42. maddesine göre de “Türkiye'de yerleşim yeri bulunmayan yabancı hakkında vesayet, kayyımlık, kısıtlılık, gaiplik ve ölmüş sayılma kararları ilgilinin Türkiye'de sakin olduğu yer, sakin değilse mallarının bulunduğu yer mahkemesince verilir.”

Türk vatandaşı olmayan hükümlünün mahkumiyetine esas suçun ... ilçesinde işlenmiş olması dikkate alındığında hükümlünün Türkiye'de sakin olduğu yerin ... olduğu anlaşıldığından ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından verilmiş bir yetkisizlik kararı yoksa da ... 3. Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerinin verdikleri yetkisizlik kararları ile davadan el çektikleri ve işin görülmesinin sürüncemede bırakılmaması ve Yargıtayca yargı yeri belirlenmesi gerektiği anlaşılmakla uyuşmazlığın ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9709, Karar No: 2012/13191, Tarih: 13.11.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/9709 E.  ,  2012/13191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.11.2009 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.05.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, ödenmeyen eser bedeli sebebi ile yapılan icra takibine itirazın iptali, takibin devamı ve % 40 oranında icra inkar tazminatı tahsili istemleri ile açılmıştır.

Davalı, gerek icra takibine karşı yaptığı itirazında ve gerekse mahkemedeki savunmalarında akdi ilişkinin varlığını inkar etmemiş, ancak davacıdan alınan malın 14.7.2007 tarihli iade faturası ile iade edildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının iade faturasına konu malzemeyi davacıya gönderdiğine ilişkin iddiasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

İcra takibinin dayanağı davacı tarafından düzenlenen 16.06.2007 tarihli faturadır. Taraflar arasında fatura muhteviyatı malzemenin aynı tarihli sevk irsaliyesi ile davalıya teslim edildiği hususunda bir uyuşmazlık yoktur.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık 16.06.2007 tarihli fatura muhteviyatı malzemenin davalı tarafa ait makineye uymadığından iade edilip edilmediği konusunda toplanmaktadır. Mahkemece, araştırma ve incelemenin buna göre yapılması alacak-borç ilişkisi hakkında bunun sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekmektedir. Davalı 16.6.2007 tarihli fatura içeriği malzemenin aynı tarihli irsaliye ile tesliminden sonra 26.6.2007 tarihinde davacıya iade ettiğini iddia etmiş ve buna ilişkin de ... Kargo AŞ.ne ait 26.6.2007 tarihli faturayı delil olarak sunmuştur. Davacı sözkonusu kargo ile gönderilen malzemeyi teslim almadığını kaldı ki kargo ile gönderilen eşyanın cinsinin de ispatlanamadığını beyan etmiştir. ... Kargo AŞ.nin mahkemeye gönderdiği 28.3.2011 tarihli yazıda kargo ile gönderilen eşyanın 61kg-desi ağırlığında ya da hacminde olduğu ve ... tarafından 27.6.2007 tarihinde teslim alındığı bildirilmiştir.

Yapılması gereken iş, 16.06.2007 tarihli faturadaki malzemenin hacmi veya ağırlığının ne olduğunun belirlenerek kargo teslim belgesinde yazan gönderiye ait hacim ile uyumlu olup olmadığını karşılaştırmak, kargo ile gönderilen malzemeyi teslim alan “...”nun davacı şirket çalışanı olup olmadığını araştırmak, istemi bütün bunların sonucuna göre bir hükme bağlamak olmalıdır.

Eksik inceleme ve araştırma ile davanın kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17111, Karar No: 2023/19884, Tarih: 19.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/17111 E.  ,  2023/19884 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1791 E., 2023/886 K.

DAVA TARİHİ : 18.05.2018

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 33. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/197 E., 2021/34 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalılar nezdinde yurt dışı inşaat şantiyelerinde çalıştığını, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davacının fazla çalışma yaptığını, hafta tatili izinlerini kullanmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ve hak ettiği hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını ve iş sözleşmesinin feshi tarihinde hak ederek kullanmadığı izin sürelerine ait ücretin de ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin ve asgari geçim indirimi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının çalıştığı alt işveren şirketlerin davaya dâhil edilmesi gerektiğini, davacının davalı Şirketten talep edilebilir alacağı bulunmadığını, çalışılan ülke şartları ve mevzuat hükümleri dikkate alındığında davacının hukuka ve yasaya aykırı olarak ileri sürdüğü iddialarla çalışmış olmasının mümkün olmadığını, davacının fazla çalışma yaptığını kanıtlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI