muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2120, Karar No: 2025/42, Tarih: 13.01.2025

Keşif sonucu düzenlenen fen bilirkişi raporunda; ayrıca ve açıkça tüm tapu kayıtlarının sınırları okunmasına rağmen ilgililerce bilinmediğinden bahisle uygulamadığının belirtilmiş olduğu, ziraat raporunda ise; taşınmazın yer yer taşlık, yer yer emek unsuru taşımayan yabani ağaçlar ile geven bitkisi ile ayrıca yer yer çayır otu ile kaplı olduğu, üzerinde ekili, dikili bir ürün bulunmadığı ve herhangi bir tarımsal faaliyet yapılmadığı hususunun belirtilmiş olduğu, jeodezi mühendisinin raporunda ise; dava konusu 101 ada 1 parsel'in 1973 tarihli hava fotoğrafı üzerindeki sabit sınırlarının aplike edilmesi ile yapılan incelemede taşınmaz içerisinde ağırlıklı olarak ağaç formlarına rastlanıldığı belirtilmiş ve son olarak orman mühendisinin raporunda ise; taşınmazın orman toprağı özelliği taşıdığı ayrıca 3116 4185, 5658, 6831 Sayılı Kanunlar ile ilişkisinin tartışıldığı ve alanın orman sayılan yerlerden olduğu sonucuna ulaşıldığı, ayrıca 2014 yılı Erzincan mesçere haritasında ve 1984 basımlı memleket haritasında, taşınmazın orman sayılan alanlar içerisinde kaldığının belirtilmiş olduğu anlaşılmıştır.

Yukarıda açıklanan bilirkişi raporlarının keşif sırasındaki mahkeme gözlemimiz ile aynı doğrultuda olması, davacı ve mahalli bilirkişiler tarafından davacıların ya da murislerinin söz konusu taşınmazı ekip biçtiklerine ilişkin soyut beyanları dışında zeminde fiili durumu gösterememiş olmaları ve tapu kayıtlarının bir çoğunun zemine uygulanamadıkları gibi bir çoğunun da dava konusu taşınmaz içerisinde olmadığının anlaşılması, taşınmaz üzerinde emek unsuru taşımayan yabani bitki ve ağaçlara rastlanılmış olması, 1984 tarihli memleket ve 2014 yılı Erzincan mesçere haritalarında ve 1973 tarihli hava fotoğrafında ise taşınmazın orman özelliği taşıdığı anlaşılmış olup, davacı vekilinin tahkikata son verilen celsede sunduğu ve olağan üstü kazanma koşullarının gerçekleştiği yönündeki ıslah dilekçesine de bilirkişi raporlarında sunulan nedenlerle ve zilyetliğe konu kısımların dahi keşif sırasında gösterilememiş olması nedeniyle mahkememizce değer verilmemiş olup, davacı yan gerek eski tapu kayıtlarına dayanan iddiasını ve gerekse zilyetliğe dayanan iddiasının mevcut zemin durumuna göre ispatlayamadığı" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hükmün, davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusu esastan reddedilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararlarındaki gerekçelere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de bulunmadığına göre, temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

S O N U Ç : Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

179,90 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 435,50 TL'nin temyiz eden davacılardan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2294, Karar No: 2015/15652, Tarih: 30.09.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2294 E.  ,  2015/15652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2008/15-2014/30

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılarak su isale, enerji nakil hattı ve yol geçirilen taşınmazın mülkiyet bedeli ile, irtifak hakkı karşılığının tahsili ve uğranılan zararın tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı (karşı davacı) idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

Davalı (karşı davacı) idare vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa, bu belge dosya içine konulduktan,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9751, Karar No: 2023/3760, Tarih: 20.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2021/9751 E.  ,  2023/3760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/468 E., 2016/804 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Polatlı Cumhuriyet Başsavcılığının, 19.04.2016 tarihli ve 2016/595 Esas No'lu iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında, olay günü saat 17.30 sıralarında, ...Büfe isimli iş yerinde alışveriş yapmakta olan şikâyetçinin cebinde bulunan LG marka cep telefonunu çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-b ve 31/3. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Polatlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2016/468 Esas, 2016/804 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-b, 31/3, 62 ve 51. maddeleri uyarınca 2 yıl 9 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve cezasının ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafîî süre tutum dilekçesi ile kararı temyiz ettiğini belirtmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde suça sürüklenen çocuğun, şikâyetçinin arka cebinde bulunan LG marka cep telefonunu, ...Büfe isimli iş yerinde bulunduğu esnada özel beceriyle çekerek aldığı ve bu şekilde müsnet hırsızlık suçunu işlediği, olaydan sonra celb edilen HTS kayıtlarına göre suça sürüklenen çocuğun fiilen kullanmakta olduğu ... numaralı GSM hattını suça konu telefona taktığının belirlendiği, bu şekilde suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediği Yerel Mahkemece kabul edilerek cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir. Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı'nın 14.10.2015 tarihli yazısı ve ekleri, 31.03.2016 tarihli tutanak dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Suça sürüklenen çocuk üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiştir. Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu, Telekomünikasyon İletişim Başkanlığı'nın 14.10.2015 tarihli yazısı ve ekleri, 31.03.2016 tarihli tutanak dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Polatlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.06.2016 tarihli ve 2016/468 Esas, 2016/804 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3690, Karar No: 2009/6748, Tarih: 11.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/3690 E.  ,  2009/6748 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı-k.davalı ... Oto Yedek Parça İml. Ve Tic.Ltd.Şti. vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı-k.davalı vekili Avukat ... ile davalı-k.davacı vekili Avukat ... .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava eser sözleşmesine dayalı itirazın iptâli, karşı dava ayıplı imalât nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemleriyle açılmış, mahkemenin asıl davanın reddine, karşı davanın kabulüne, ıslah isteminin reddine dair kararı davacı-karşı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma ilâmı gereğince inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Hükmüne uyulan bozma ilâmında, ayıp ihbarının süresinde olup olmadığı incelenerek, süresinde olduğu anlaşılırsa davalı elinde bulunan menteşelerin bilirkişiye incelettirilmesi, ayıbın niteliği de saptanarak sonucuna göre hükme varılması gereğine değinilmiştir. Tanık anlatımlarına göre ayıp ihbarının süresinde yapıldığının anlaşılması üzerine, davalı işyerinde yapılan incelemede yaklaşık 1560 takım menteşenin gizli ayıplı imal edildiği saptanmıştır. Davalı iş sahibi diğer imalâtın başka deposunda olduğunu iddia etmiş ise de inceleme yaptırmadığından iddiasının kanıtlandığı kabul edilemez. Bu nedenlerle davalı iş sahibinin 1560 takım menteşenin dışında kalanlarla ilgili ayıp savunması kanıtlanamadığından davacı yüklenicinin ayıplı olanlar dışında kalan imalâtı teslim ettiği ve bedele hak kazandığı ortadadır.

O halde, asıl davada yüklenicinin ayıplı olan 1560 takım dışındaki imalât bedelinden alacağının kabulüne, fazla istemin reddine, karşı davada 1560 takım imalât nedeniyle davalının uğradığı nakliye, kâr kaybı, gümrük masrafı gibi zararlarının bilirkişiye hesaplattırılarak ve davada reeskont faizi istediği de gözetilerek ayıplı menteşelerin davacı yükleniciye iadesi kaydıyla tahsil kararı verilmesi gerekirken, bu hususlar üzerinde durulmadan imalâtın tamamının ayıplı olduğunun kabulüyle ve davada istenilen reeskont oranı yerine avans oranında faize hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı yüklenicinin sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bent uyarınca kabulüyle kararın temyiz eden davacı-karşı davalı yüklenici yararına BOZULMASINA, 625,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı-karşı davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacı-karşı davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalı ... Oto Yedek Parça İml. Ve Tic.Ltd.Şti.ye geri verilmesine, 11.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22951, Karar No: 2018/3644, Tarih: 21.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/22951 E.  ,  2018/3644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağı ve ilave tediye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı idarenin alt işverenlerinde çalışırken 2010 yılından itibaren almış olduğu ücret miktarında indirim yapıldığını, yapılan bu indirime kendisinin muvafakatının bulunmadığını, işlemin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, ayrıca her ne kadar kayıtlarda veri hazırlama elemanı olarak çalışıyor gibi gösterilseler de davalı işyerinde diş hekimi asistanlığı, sterilizasyon işlemleri, hasta hikayesini almak, diş tedavisinde kullanılan malzemelerini hazırlamak gibi asıl işverenin yapması gereken işleri de yaptığını bu nedenle asıl işveren ile alt işverenin yapmış olduğu sözleşmenin muvazaalı olduğunu, başlangıçtan beri asıl işveren işçisi olarak kabul edilmeleri gerektiğini iddia ederek haksız şekilde ücrette indirim yapılan tarih ile dava tarihi arasında oluşan ücret farkı ve ilave tediye ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararı Yargıtay 7. Hukuk Dairesince, "...Yapılacak iş; davacının ücretinde indirim yapılan tarih ile davacı ile davalı idarenin alt işverenleri arasında yapılan ve maaş miktarının yazılı olduğu hizmet sözleşmesinin tarihi arasındaki dönemde davacının ücretinde yapılan indirime muvafakatının olmadığı kabul edilerek, bu dönem için oluşacak ücret farkı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Diğer bir husus ise işçinin ücret indirimini yazılı olarak kabul etmediği dönemde oluşacak ücret farkının daha açık bir anlatımla ücretin miktarının nasıl belirleneceğidir. Yapılacak iş; öncelikle davacının ücretinde indirim yapılmadan önceki ücret miktarı rakamsal olarak belirlenmelidir. Yani davacının ücreti, indirim yapılmadan önce asgari ücretin %30 fazlası ise bunun rakamsal karşılığı bulunmalı, asgari ücrette yapılan artışlar dikkate alınarak yapılan ödemeler düşüldükten sonra varsa fark alacaklarını hüküm altına almaktan ibarettir. Davacının ücret indirimini kabul ettiği dönemler için ise İş Kanunu'nun 22. maddesini uygulanma imkanı doğmakla bu dönem sonrası için alınması gereken ücret buna göre belirlenip yapılan ödemeler karşılaştırılarak varsa farkın hüküm altına alınabileceği gözetilmelidir." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak ve bozmadan sonra davacının ıslahı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece bozmaya uyularak ve bozmadan sonra davacının ıslahı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ilave tediye ve ücret farkı alacakları ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece bozma kararından sonra yapılan ıslaha değer verilerek karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16209, Karar No: 2010/30015, Tarih: 14.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/16209 E.  ,  2010/30015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Adana 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 04.11.2008 tarih ve 2005/130 E., 2008/460 K. sayılı ilamında alacağın reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Borçlu tarafın alacaklı tarafça istenen faize karşı şikayeti üzerine mahkemece, 3095 sayılı Kanun'un 1. maddesinde 01.05.2005 tarihinde yapılan değişikle reeskont ibaresinin kaldırılmış ve yasal faizin %12 olarak belirlenmiş olduğundan bahisle, asıl alacağa ilamda belirtilen tarihten 30.04.2005 tarihine kadar reeskont faizi,01.05.2005 tarihinden itibaren de yasal faiz oranları olan %12 ve %9 faiz oranlarının uygulanması gerektiği belirtilerek icra emrinin ilama aykırı olarak düzenlenmesi nedeniyle icra takibinin iptaline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hüküm kısmını değiştiremez. (HGK'nun 08/10/1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar). Kaldı ki, HGK'nun 03/03/2010 tarih, 2010/12-124 Esas sayılı kararı ile de yasal faiz ile reeskont faizinin aynı anlamı taşımayacağı, reeskont faizinin yasal faizden farklı olup, cari ve geçerli olduğu karar altına alınmıştır. Takip dayanağı ilamda da açıkça reeskont faiz oranlarının uygulanmasına karar verilmiş olup, bu oranların uygulanması gerekir.

O halde, mahkemece, yukarıda açıklanan ilkelere uygun olarak, T.C.Merkez Bankası'nın reeskont faiz oranlarına göre bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz  olduğu gibi; kabule göre de, icra emrinin ilama aykırılığından  takibin iptaline karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 14.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2365, Karar No: 2023/2336, Tarih: 16.03.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/2365 E.  ,  2023/2336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Kocaeli 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.05.2018 tarihli ve 2017/563 Esas, 2018/229 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.07.2018 tarihli ve 2018/1735 Esas, 2018/1890 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü