muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3147, Karar No: 2011/4323, Tarih: 06.07.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/3147 E.  ,  2011/4323 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/39129

Mahkemesi : Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi Esas Karar No : 26.08.2010 - 2010/63 -185

Suç : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Mehmet'in "kasten öldürme" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin bulunmadığı gerekçeleri açıklanarak takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede; tahrikin varlığına, takdiri indirim nedeninin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre; kızı olan ve soruşturma aşamasındaki ifadesinde "maktulün sanığa telefon ederek senin eşyalarını haczettireceğim, sandalyeye oturup eşyalarının çıkartılmasını seyredeceğim diyerek küfür edip namuslarına dil uzattığına" dair beyanı bulunan tanık Lütfiye Can'ın duruşma aşamasında dinlenmediği anlaşılmakla, bu tanığın duruşmada dinlenerek sonucuna göre sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA) 06.07.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13458, Karar No: 2008/14428, Tarih: 04.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/13458 E.  ,  2008/14428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVALI (KISITLI ADAYI) : ...

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Ankara 3. Sulh Hukuk, Didim Sulh Hukuk, Karşıyaka 2. Sulh Hukuk ile Ankara 13. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; yapılan araştırmalarda ve dosya içerisine alınan belgelerde kısıtlı adayının son yerleşim yerinin 6054 Sokak No: 4/4 Dedebaşı/Karşıyaka adresi olduğunun belirtildiği anlaşılmakla, uyuzmazlığın çözümünde yetkili mahkeme Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Karşıyaka 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/11/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3275, Karar No: 2012/5351, Tarih: 14.06.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/3275 E.  ,  2012/5351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, tapu kaydı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 124 ada 12 parsel sayılı 2.960,61 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ..., 124 ada 19 parsel sayılı 1.278,63 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ..., 124 ada 21 parsel sayılı 274,89 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz davalı ... ve 124 ada 22 parsel sayılı 1.307,04 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydına dayanarak, kadastro sırasında Meşe Köyü Camii Şerif Vakfı adına tespit edilen 124 ada 20 parsel sayılı taşınmazın yüzölçümünün eksik tespit edildiği iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulü ile 124 ada 12, 19 ve 21 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tescillerine, 124 ada 22 parsel sayılı taşınmazın hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda (A) harfiyle gösterilen 133,89 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ifraz edilerek 124 ada 20 parsel sayılı taşınmaza eklenmesine ve 124 ada 20 parsel sayılı taşınmazın 1.283,42 metrekare yüzölçümü ile Meşe Köyü Camii Şerif Vakfı adına tesciline, 124 ada 22 parsel sayılı taşınmazın geriye kalan 1.173,15 metrekare yüzölçümündeki bölümünün ise tespit gibi davalı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ... İdaresi, tespit dayanağı tapu kaydına dayanmakta olup davalılar da tapu kayıtlarına dayanmaktadır. Tarafların dayandıkları tapu kayıtlarının haritalarının bulunduğu anlaşılmaktadır. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20/A maddesi uyarınca, kayıt ve belgeler harita, plan ve krokiye dayanmakta ve bunların yerlerine uygulanması mümkün bulunmakta ise, kapsamlarının harita, plan ve krokideki sınırlar esas alınarak belirlenmesi zorunludur. Ne var ki mahkemece, tarafların tutundukları tapu kayıtlarının tesisine esas belgeler ile haritaları getirtilmemiş, kapsamlarının haritalarına göre belirlenmesi gerektiği düşünülmemiştir. Tarafların tutundukları tapu kayıtlarının kapsamları yöntemince belirlenmeden; eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak karar verilemez. Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşabilmek için öncelikle tarafların tutundukları tapu kayıtlarının tesislerine esas belgeler ile haritaları getirtilmeli, bundan sonra mahallinde tarafsız, yöreyi iyi bilen ve elverdiğince yaşlı kişiler arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, tarafların aynı yöntemle tespit edip bildirecekleri tanıklar ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı; keşifte, yerel bilirkişi ve tanıklardan çekişmeli 22 parsel sayılı taşınmazın batısından geçen yolun tapu kayıtlarının tesisinden sonra güzergah değiştirip değiştirmediği, çekişmeli taşınmazların fiili kullanım ve zemindeki sınırlarının zaman içinde değişip değişmediği hususlarında ayrıntılı bilgi alınmalı, fen bilirkişisinden, yerel bilirkişilerin de yardımı ile tarafların tutundukları tapu kayıtlarının haritalarını zemine uygulaması ve tapu kayıtlarının haritaları ile pafta haritasının ölçeklerini eşitlemek suretiyle tapu kayıtlarının haritalarına göre kapsamlarını göstermesi, ayrıca yerel bilirkişi ve tanıklarca gösterilen sınırları haritasında işaretlemek suretiyle keşfi izlemeye olanak verir nitelikte rapor ve harita hazırlaması istenmelidir. Bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece, açıklanan şekilde inceleme ve araştırma yapılmaksızın yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz ve temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı bulunan hükmün BOZULMASINA, 14.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3155, Karar No: 2018/16029, Tarih: 19.12.2018

**2. Ceza Dairesi         2017/3155 E.  ,  2018/16029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, katılanın akaryakıt istasyonu karşısına park ettiği tırın arkasında, üzeri branda ile örtülü ve brandanın çelik halkalar ve iple bağlanmak üzere kapatılmış olduğu tır kasasından 14 adet 18 litrelik dolu sıvı yağ tenekelerini çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e. maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19/12/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/26406, Karar No: 2022/882, Tarih: 31.01.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/26406 E.  ,  2022/882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Sanığın cezasından teşebbüs nedeniyle indirim yapılması esnasında uygulanan kanun maddesi olan TCK'nın 35. maddesinin hükümde gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7904, Karar No: 2024/8980, Tarih: 25.09.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/7904 E.  ,  2024/8980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/356 E., 2024/24 K.

KARAR : Ret

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen hizmet tespiti Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin, işe giriş tarihi 20.09.1989 olup iş akdinin sonlandığı tarih olan 30.04.1994 tarihine kadar kesintisiz çalıştığı halde eksik gösterilen ayların sigortalı hizmeti olarak tespit edilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Fer'i müdahil Kurum vekili cevap dilekçesinde; hizmet tespiti davalarının 5 yıllık hak düşürücü süreye tabi olduğunu, davacının belirtilen süre içerisinde sürekli ve kesintisiz çalışmasını gösterir herhangi bir bordro vs. belgenin bulunmadığını, davanın sadece tanık beyanları ile ispatının mümkün olmadığını, tanıkların işyerine ait bordroda ismi geçen veya komşu işyeri çalışanları olması gerektiğini beyanla haksız ve yasal dayanaktan yoksun açılan davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 08.03.2022 tarihli ve 2019/245 Esas, 2022/108 Karar sayılı kararıyla; 506 sayılı Kanun'un “Sigortalı Sayılmayanlar” başlıklı 3 üncü maddesinin II. fıkrasının D bendinde 3395 sayılı Kanun ile 20.06.1987 tarihinde yapılan değişiklik ile el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollarının uygulanacağı düzenlemesine yer verilmiş ise de, 4958 sayılı Kanun'un 57 nci maddesi ile bu düzenleme 06.08.2003 tarihinden itibaren yürürlükten kalkmıştır. Mahkemenin emsal nitelikteki 2011/298 Esas sayılı dosyası üzerinden yapılan yargılama sırasında davacı ile benzer durumda olan sigortalının 15.03.1984 - 30.09.1992 tarihleri arasındaki el halıcılığı dokuma işine ilişkin sigortalılık süresinin tespitine karar verildiği, kararın Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 2012/9403-22394 sayılı 19.11.2012 tarihli ilamı ile onandığı görülmüş; Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin, 4958 sayılı Kanun ile yapılan değişikliği sigortalı ile işveren arasında hizmet sözleşmesine dayalı ilişkinin varlığı halinde geçmişe etkili bir şekilde uyguladığı, bu kabulün sosyal güvenlik ilkesine uygun olduğu, bu nedenle davacının kayıtlara yansıyan çalışmalarının uzun vadeli sigorta kolları kapsamında değerlendirilmesi gerektiği" gerekçesi ile davacının davasının kabulüne, davacı ...'ın 20.09.1989 - 30.04.1994 tarihleri arasında davalı ...ye ait işyerinde sürekli ayda 30 gün üzerinden hizmet akdine dayalı olarak kesintisiz çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 16.05.2023 tarihli ve 2022/1346 Esas, 2023/1123 Karar sayılı kararıyla; el halıcılığı dokuma işinde çalışanların 506 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin II. fıkrasının D bendi gereğince, bu bendin yürürlükte kaldığı 20.06.1987-29.07.2003 tarihleri arasındaki dönemde kalan el halısı dokuma işi olan çalışmalarının, uzun vadeli sigorta kollarına tabi sayılması mümkün olmaması yönünden somut davada davacının durumu değerlendirildiğinde; dosya kapsamında bulunan Kocaeli 1. İş Mahkemesinin 2011/298 Esas 2012/168 Karar sayılı dosyası üzerinde bordro tanığı olarak dinlenen Sona Mintaş'ın açtığı hizmet tespiti davasının yapılan yargılaması sonucunda davacının 15.03.1984-30.09.1992 tarihleri arasında davalı işyerinde çalışmalarının bulunduğunun tespitine karar verilip, verilen hükmün Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 2012/9403 Esas 2012/22394 Karar sayılı ilamı ile onanarak kesinleştiği hususu dikkate alınarak, yargı kararlarına güven ve istikrar ilkesi de değerlendirilerek davacı yönünden de bu yasal düzenleme yönünden tespite ilişkin bir engel bulunmadığı gerekçesi ile fer'i müdahil Kurumun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 04.10.2023 tarih 2023/9519 E. 2023/9192 K. sayılı bozma ilamı ile ...uyuşmazlık konusu 20.09.1989-30.04.1994 dönem yönünden davanın reddine karar verilmesi gerekirken aksi kabul ile davanın kabulüne dair verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir, gerekçesi ile karar bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile uyuşmazlık döneminde yürürlükte bulunan 506 sayılı Kanun’un 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasının (D) bendine göre el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanların iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollarına tabi olacağı, malûllük, yaşlılık, ölüm sigorta kollarının bunlar hakkında uygulanmayacağı gözetilerek davacının davalı işverene bağlı olarak yerine getirdiği faaliyetin “el halıcılığı dokuma işi” niteliğinde olup olmadığı araştırılmış olup, dinlenen tanık beyanları da dikkata alınarak yapılan işin el halıcılığı dokumacılığı kapsamında olduğunun anlaşılmış olup davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; ilgili Kanun maddesinin yürürlükten kaldırılmış olması, hizmet tespiti davalarında verilen kabul kararlarının Yargıtayca bir kısmının onanmasının bir kısmının ise bozulmasının hukukî güvenlik ilkesine uygun olmadığını, hukuki güvenlik ilkesi de dikkate alınarak, gerek bordro tanıklarının beyanları gerek emsal nitelikte Bölge Adliye Mahkemesi ve Yargıtay kararları dikkate alındığında Kocaeli 1. İş Mahkemesinin vermiş olduğu davanın reddine dair kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 506 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanun'un 1 inci maddesiyle eklenen (D) bendinde; “El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler.” düzenlemesine yer verilmiş, sonrasında 06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanun'un 57 inci maddesiyle söz konusu bent ilga edilmiş olup yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığından, şu durumda 09.07.1987 – 05.08.2003 (dahil) dönemi bakımından bentte yazılı nitelikteki hizmetin 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince uzun vadeli sigorta kollarına tabi zorunlu sigortalılık olarak değerlendirilemeyeceği belirgindir.

3. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6718, Karar No: 2010/3240, Tarih: 01.03.2010

**7. Ceza Dairesi         2008/6718 E.  ,  2010/3240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7201 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hüküm, tebliğnamenin düzenlenmesinden sonra, 13.05.2008 havale tarihli dilekçe ile müdahil vekili tarafından da, temyiz edildiğinden, bu temyize ilişkin ek tebliğname düzenlendikten sonra iade edilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 01.03.2010 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12155, Karar No: 2012/12028, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/12155 E.  ,  2012/12028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs, tehdit ve diğer atılı suçtan mahkûmiyetine dair Düzce Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 29.05.2012 gün ve 2010/276 Esas, 2012/230 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 12.03.1990 gün ve 1990/8-3-70, 09.10.2007 gün ve 2007/11-44-200 sayılı Kararlarında vurgulandığı gibi, bir olayın açıklanması sırasında başka bir hadiseden söz edilmesi o hadise hakkında da dava açıldığını göstermeyeceği ve dava konusu yapılan eylemin açıklıkla ve bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, buna karşılık sanık hakkında düzenlenen 04.08.2010 tarihli iddianamede suçların "cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali" olarak gösterildiği, tehdit suçundan açılmış bir davanın bulunmadığı ve bu hususta iddianame ile dava açtırılmaksızın ek savunma verilip yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi suretiyle CMK.nın 225. maddesine aykırı davranılması,

Yine, iddianamede sanık hakkında TCK.nın 58. maddesinin uygulanması talep edilmediği ve ek savunma da verilmediği halde, tekerrür hükümlerinin uygulanması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21941, Karar No: 2012/14846, Tarih: 13.06.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/21941 E.  ,  2012/14846 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Uygulama : 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Tebliğname Düşünce : Bozma

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

23.07.2007 tarihli dilekçe ile müvekkilleri adına katılma talep eden ve bu talebini 31.07.2007 tarihli duruşmada da dile getiren katılanlar vekilinin bu talebi hakkında karar verilirken suçtan zarar gören diğer müştekiler ..., ... ve... (...)'nun katılmasına karar verilmemiş ise de, suçtan zarar gördüğü anlaşılan ve katılma isteğini ortaya koyan şikayetçilerin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında CMK'nın 231. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki görüşe katılanların zarar taleplerinin bulunması ve sanığın da bu zararı giderdiğine ilişkin dosyada bir bilgi bulunmaması karşısında iştirak olunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 13.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.