muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/1170, Karar No: 2013/3903, Tarih: 17.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/1170 E.  ,  2013/3903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalı asil ... geldi. Diğer davalı ihbar olunan asiller gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalı asil dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi kapsamında verilen vekâletten azil nedeniyle tadilat projesinin hazırlanması ve onaylatılması için davacı şirkete yetki verilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle karardan sonra iskan ruhsatının alınıp inşaatın tamamlanmış ve iskan ruhsatının iptâli istemiyle açılmış bir davanın bulunmamasına göre davalının yerinde bulunmayan ve aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Taraflar arasında 10.12.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin 22. maddesi kapsamında işlerin hızlı bir şekilde yürütülmesi için arsa sahiplerinin yüklenici şirket temsilcisine 10.12.2009 tarihli vekâletname verdikleri, davalı arsa sahibinin ... 1. Noterliği'nin 19.07.2010 tarih ve 17779 yevmiye sayılı ihtarnamesi ile yüklenici şirkete inşaat ruhsatının alınarak inşaatın yasal hale getirilmesi konusunda 1 aylık süre verdiği, 19.08.2010 günü davacı yüklenici şirketçe inşaat ruhsatının onaylattırıldığı, 23.08.2010 günü davalı arsa sahibinin ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/142 Değişik İş sayılı dosyasında inşaatın seviyesi ve yasallığı konusunda tespit yaptırdığı, inşaat mühendisi bilirkişi tarafından düzenlenen 06.09.2010 tarihli bilirkişi raporunda inşaatın projesine aykırı bir şekilde devam ettiğinin tespit edildiği, 25.08.2010 günü davalı arsa sahibinin yüklenici şirket temsilcisini vekâletten azlettiği, 08.10.2010 günü inşaatın projesine aykırı yapıldığından bahisle idarece düzenlenen yapı tatil tutanağı ile mühürlendiği, 08.11.2010 tarihinde eldeki davanın açıldığı ve 15.09.2011 günü davanın kabul edilerek yüklenici şirkete inşaatın tamamlanması ve tadilat projesinin hazırlanıp onaylattırılması konusunda yetki verildiği, 07.02.2011 tarihinde davalı arsa sahibince ikinci kez inşaatın yasal hale getirilmesi

için ihtarname gönderildiği ve aynı taleple 14.03.2011 günü ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/87 esas sayılı dosyasında dava açıldığı, mahkemeden alınan yetki üzerine yüklenici şirketçe tadilat projesi hazırlanarak 30.11.2011 ve 19.06.2012 onay tarihli iki ayrı tadilata ilişkin inşaat ruhsatı alındığı, yüklenici şirketçe 12.11.2012 tarihinde belediyeye başvurularak iskan ruhsatı talebinde bulunulduğu ve belediyece 28.12.2012 onay tarihli iskân ruhsatının verildiği anlaşılmaktadır.

Taraflar arasındaki sözleşme ilişkisi incelendiğinde, davacı tarafın makul bir süre içerisinde inşaat ruhsatını almadığı, davanın açıldığı tarih itibariyle inşaatın mühürlü olduğu anlaşıldığından, davalı arsa sahibinin davanın açılmasına sebebiyet verdiğinden söz edilemez. Bu nedenle, davalı arsa sahibinin yargılama giderleri ve vekâlet ücretinden dolayı sorumlu tutulmaması gerekirken sorumlu tutulmuş olması doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 Sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 Sayılı HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün 3 numaralı bendinde yer alan “davalıdan tahsiline” ibaresinin hüküm fıkrasından çıkartılarak yerine “davacıdan tahsiline” sözlerinin yazılması, 4 ve 5 numaralı bentlerinin tümüyle çıkartılmasına, yerine 4 numaralı bent olarak “Davalı taraf davanın açılmasına sebebiyet vermediğinden davacı tarafça yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerinde bırakılmasına ve aynı nedenle davacı yararına vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına” cümlesinin yazılması suretiyle hükmün düzeltilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı taraf Yargıtay duruşmasında kendisini vekille temsil ettirmediğinden yararına vekâlet ücreti takdir edilmesine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9765, Karar No: 2009/6837, Tarih: 14.05.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/9765 E.  ,  2009/6837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,ilk kesinti 1.3.2000 tarihleri arası tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk prim kesintisini takip eden aybaşından tescil edildiği 1.3.2000 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk prim kesintisini takip eden aybaşından tescil edildiği 1.3.2000 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre, sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden , davacının sattığı ürün bedelinden tevkifat yoluyla tarım BağKur’a ilk prim kesintisinin 31.10.1994 tarihinde yapıldığı, 2003 ve 2004 yıllarında prim kesintilerinin bulunduğu, 10.2.2000 tarihinden beri ziraat odasına kayıtlı olduğu, kooperatif kaydının bulunmadığı ve tarım arazisine sahip olduğu 1.3.2000 tarihi itibariyle tescil edildiği anlaşılmaktadır. Davacı vekilinin temyiz dilekçesiyle 1996 yılı 8.ayında prim kesintisi yapıldığına dair belgenin fotokopisi ile davalı Kurumun davacıyı 1.11.1994-31.12.1994 ve 1.10.1995-16.3.2007 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı kabul ettiğine dair tarihsiz yazısını sunduğu görülmüştür.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda dosyadaki mevcut belgeler gözetilerek prim kesintisinin bulunduğu, 1.11.1994-31.12.1994 tarihleri arasındaki dönemi reddetmesi yerinde değildir. Ancak davacının temyiz aşamasında sunduğu Kurum yazısına göre davacının 1.11.1994-31.12.1994 ve 1.10.1995-16.3.2007 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun kabul edildiğinin bildirilmesine davanın da sigortalılık istemine yönelik olup kamu düzenine ilişkin olduğu ve yargılamanın her aşamasında ibraz edilen belgelerin dikkate alınması gerektiği dikkate alınarak Kurumdan davacının uyuşmazlık dönemi içerisinde sigortalı kabul edilip edilmediği ve davacının temyize eklediği 1996 yılı 8 aya ait kesinti belgesi de dikkate alınarak sonucuna göre yeniden bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacın bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz hacının istek halinde davacıya iadesine 14.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3467, Karar No: 2018/1873, Tarih: 14.03.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/3467 E.  ,  2018/1873 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 14.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23006, Karar No: 2016/20128, Tarih: 28.11.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/23006 E.  ,  2016/20128 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Davalı şirketin fesih tarihi itibariyle çalışan işçi sayısı ve davalının aynı iş kolunda başka işyerlerinde çalışan işçileri varsa aynı işkolundaki tüm işyerlerinde çalışan işçilerin sayısına ilişkin belgelerin .....Bakanlığından temin edilerek dosyaya eklenmek suretiyle tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5424, Karar No: 2021/1455, Tarih: 19.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/5424 E.  ,  2021/1455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçunda TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanması sırasında hesap hatası sonucu eksik ceza belirlenmiş ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 19/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30037, Karar No: 2014/30957, Tarih: 10.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/30037 E.  ,  2014/30957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/08/2014

NUMARASI : 2014/80-2014/1496

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 11.03.2008 ve 02.10.2013 tarihleri arasında davalı şirkette çalıştığını, son ücretinin net 1.380,00 TL olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL kıdem tazminatı, 10.000,00 TLfazla mesai ücreti alacağı olmak üzere toplam 10100,00 TL'nin davalıdan tahsil edilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesini feshinin haklı sebebe dayanmadığını ve fazla çalışma yapmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının çalışma süresi ve ücretini bildiği, talep konusu alacakları belirleyebilecek durumda olduğu, davanın kısmi alacak davası olarak açıldığı, tam eda davasına konu edilmesi mümkün iken kısmi eda davası açılmasında hukuki yarar olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davanın niteliği ve işçilik alacaklarına ilişkin kısmi dava açılmasında hukuki yarar bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda dava çeşitleri 105. ila 113. maddelerinde düzenlenmiş, eda davası (m. 105), tespit davası (m.106) ile belirsiz alacak ve tespit davası (m.107), inşai dava (m.108), kısmi dava (m.109) ayrı ayrı maddelerde gösterilerek farklılıkları belirtilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davanın niteliği ve işçilik alacaklarına ilişkin kısmi dava açılmasında hukuki yarar bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda dava çeşitleri 105. ila 113. maddelerinde düzenlenmiş, eda davası (m. 105), tespit davası (m.106) ile belirsiz alacak ve tespit davası (m.107), inşai dava (m.108), kısmi dava (m.109) ayrı ayrı maddelerde gösterilerek farklılıkları belirtilmiştir.

Kısmi dava 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’nun 109. maddesinde tanımlanmıştır. Maddenin birinci fıkrasına göre “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir”. İkinci fıkrasına göre ise “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz”. Bu çerçevede doktrinde de talep konusu taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı belirtilmiştir. (Pekcanıtez/Atalay/Özekes: Medeni Usul Hukuku, 13. Bası, Ankara, 2012, s. 405 vd.)6100 sayılı Kanun ile birlikte, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukukî yarar bulunmadan kısmî dava açma imkânı sınırlandırılmış; ancak tamamen ortadan kaldırılmamıştır. Bir yandan, Hukuk Muhakemeleri Kanunu m. 109’da, haktan açıkça feragat edilebileceği şeklindeki temel maddî hukuk ilkesinden hareketle, kısmî dava açılırken fazlaya ilişkin hakları saklı tutma şeklindeki uygulamaya son verilmesi, bu veya buna benzer bir ibare kullanılmadığında haktan feragat edilmiş sayılacağı yönündeki uygulamanın önüne geçilmesi amaçlanmış; ancak, diğer yandan da hukukî yararı olmadan kısmî dava açılması engellenmek istenmiştir. Böylece uygulamada bazen başvurulduğu üzere kısmî davanın amacı dışında kullanılmasının önüne geçecek düzenleme yapılmıştır (HMK m. 109’un Hükümet Gerekçesi).

Anılan Kanun'un 107. maddesinde düzenlenen belirsiz alacak davası ile kısmî dava birlikte değerlendirildiğinde, eğer alacak belirli veya belirlenebilir nitelikte ise, tam veya kısmî şekilde belirsiz alacak davası açarak, bu davanın sağladığı imkânlardan yararlanmak mümkün değildir. Ancak, Kanunun kısmî dava açma imkânını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirlenebilir alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukukî yarar bulunduğunda kısmî dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkândan söz edilebilir ki, o zaman da kısmî davaya ilişkin Hukuk Muhakemeleri Kanunu madde 109’daki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkânlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir.Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, Hukuk Muhakemeleri Kanunu madde 109’da kısmî davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmî dava açılabilecektir. Buradaki temel ölçü, kısmî dava açmakta hukukî yararın bulunması ve Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere, kısmî dava açma hakkının dürüstlük kuralına aykırı şekilde kötüye kullanılmamasıdır. Şüphesiz ki, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun kabulünden sonra, gerek 29. maddenin açık hükmü gerekse 109. maddenin 2. fıkrasındaki düzenleme gereği, kısmî dava açılması halinde hukukî yararın, özellikle dürüstlük kuralı çerçevesinde daha sıkı gözetilmesi gerekli ve zorunludur. Bu noktada belirtmek gerekir ki, dava konusu edilen alacak, yargılama sırasında hesap raporu alınmasını veya miktar veya değerinin belirlenmesi yargılama sırasında başka bir olgunun tespit edilmesini gerektiriyor ise talep konusu alacağın tartışmalı olduğu veya açıkça belirli olmadığı kabul edilmeli ve kısmi dava olarak görülmelidir.

Somut olayda, işçilik alacaklarının tahsiline ilişkin dava açılırken fazlaya dair haklar saklı tutulmuş ve şimdilik 100,00 TL kıdem tazminatı ve 10.000,00 TL fazla çalışma ücreti alacağının davalıdan tahsili talep edilmiştir. Mahkemece, tam eda davasına konu edilmesi mümkün iken kısmi dava açılmasında hukuki yarar olmadığı gerekçesi ile davanın hukuki yarar yokluğundan reddine karar verilmiştir. Ancak talep konusunun miktarı belirlenebilir olmakla birlikte kanununda belirtildiği şekli ile açıkça belirli olduğundan söz edilemez. Kısmi dava açma hakkını sınırlandıran 6100 sayılı Kanun'un 109/2 maddesi koşulları somut olayda bulunmamaktadır. Mahkemece, kısmi istekle dava açılmasına kanuni engel bulunmadığı gözetilerek işin esasına girilip oluşacak sonuç dairesinde karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın hukuki yarar yokluğundan reddilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11048, Karar No: 2013/6277, Tarih: 15.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/11048 E.  ,  2013/6277 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK.nun 204/1, 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezası

15.04.2013 günü UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 01.04.2010 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4319, Karar No: 2018/7243, Tarih: 10.10.2018

**21. Hukuk Dairesi         2017/4319 E.  ,  2018/7243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ..., ... ve ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin kabulüne, manevi tazminat talebinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, hükme esas alınan 08.04.2015 tarihli hesaba ilişkin bilirkişi raporunda davacı kazalının olayın meydana gelişinde % 25 oranında müterafik kusurunun bulunması sebebiyle bu kusur oranında zarardan indirim yapılarak gerçek zarar tavanının 51.737,52 TL olarak bulunduğu, bulunan bu zararın davalıların toplam kusuru olan % 75 kusuruna isabet eden miktar olduğu halde bilirkişi tarafından % 100'e isabet eden kısımmış gibi davalıların kusur oranlarına göre yeniden hesaplama yapılarak ayrı ayrı belirlenen tutarların toplamı üzerinden sonuca gidildiği ve belirlenen nihai zarardan davacıya kurum tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin düşülmediği anlaşılmaktadır.

SGK tarafından bağlanan gelirin maddi tazminat alacağından tenzili noktasında davanın yasal dayanağını, 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununu oluşturmaktadır. Kanunun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.” hükmüne yer verilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 55. maddesi gereğince rücu edilmesi mümkün olan peşin değerli gelirin tazminat alacağından tenzili, kanunun emredici hükmü gereği olduğundan, maddi tazminat alacağının tespitinde davacıya Kurumca bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir kısmının 08.04.2015 tarihli hesaba ilişkin bilirkişi raporunda tespit edilen 51.737,52 TL tutarındaki zarardan tenzili gerekirken tenzilat yapılmadan sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, Kurum'dan davacıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin sorularak davacının maddi zararını yukarda belirtildiği şekilde hesaplamak ve incelemeye esas hükmü davacı tarafın temyiz etmemesi nedeniyle kazanılmış haklar gözönünde bulundurularak sonuca gitmektir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.