muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3163, Karar No: 2015/6224, Tarih: 16.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/3163 E.  ,  2015/6224 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/208311

MAHKEMESİ : Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 09/04/2014, 2014/102 (E) ve 2014/122 (K)

SUÇ : Kasten öldürme, izinsiz tabanca bulundurma

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Oluşa ve dosya içeriğine göre, maktulden kaynaklanan ve sanığın kız arkadaşına hakaret etmesinden ve birlikte işlettikleri balık çiftliğindeki ortaklıktan ayrılmak istemesinden ibaret eyleminin sanık yönünden haksız tahrik oluşturmayacağı düşünülmeden, sanık hakkında hükmedilen temel cezada TCK.nun 29. maddesi uyarınca haksız tahrik indirimi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. Y..'ın maktul H.. E..'ı "kasten öldürme" ve "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, kasten öldürme suçunda eleştiri nedeni saklı kalmak üzere kusurluluğu etkileyen sebeplerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, her iki suçta takdire ilişen cezaları azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir edilmiş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin haksız tahrikin derecesine, TCK'nun 62. maddesinin uygulanması gerektiğine, ruhsatsız tabanca bulundurma suçunun unsurlarının oluşmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin sanık hakkında bu maddeyle yaptığı uygulamaların hukuka aykırı olduğu anlaşılmakta ise de; bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin, “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 16/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16425, Karar No: 2009/25242, Tarih: 15.12.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/16425 E.  ,  2009/25242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili vasıtasıyla, borçlu aleyhinde üç adet, Bakırköy Mahkemelerinin yetkili kılındığı bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile Bakırköy 2.İcra Dairesinde takip başlatılmıştır. Borçlu vekili süresi içerisinde, icra dairesinin yetkisine, kambiyo senedi vasfına ve faize itirazda bulunmuştur.

Bonoya dayalı takiplerde yetkili icra daireleri İİK.nun 50.maddesi atfı ile HUMK.nun 9. ve devamı maddelerine göre; borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki icra dairesi, bonoda öngörülen yetkili icra dairesi, bonoda öngörülen ödeme yerinde yahut ödeme yeri gösterilmemişse bononun düzenlendiği yerde takip yapılabilir. Bu yerlerden birini tercih etme hakkı alacaklıya aittir. Alacaklının yukarıda sayılan yerlerden bonoda yetkili kılınan Bakırköy İcra Dairesinde takibi başlatmasında herhangi bir usulsüzlük yoktur.

O halde, mahkemece borçlunun yetki itirazının reddiyle diğer itirazları incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde bu itirazın kabulü isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 15/12/2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24034, Karar No: 2017/14638, Tarih: 19.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/24034 E.  ,  2017/14638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde tanker şoförü olarak aylık net 1.500,00 TL ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin açılan davadan sonra devamsızlık nedeni ile haklı sebeple feshedildiğini, hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Açtığı karşı dava ile davalı işçinin şirkette çalıştığı dönemde kendisine teslim edilen akaryakıtı eksik teslim ederek şirketi 6.910,64 TL zarara uğrattığını belirtmiş ve sözkonusu zararın davacı-karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl davanın kısmen kabulüne, iddia edilen zararın oluşmasına davalı işçinin kusurlu sayılabilecek bir eylemi ile sebebiyet verdiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki ilk uyuşmazlık işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusundadır.

Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Uluslararası alanda çalışan tır şoförlerinin ücretleri genelde asgari ücret ve sefere bağlı prim esasına göre belirlenmektedir. Bazı işveren uygulamalarında ise garanti ücret olarak adlandırılan asgari ücret ödenmeyip, sadece sefere bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu ihtimalde de tır şoförünün ücreti salt sefer primlerinden oluşur.

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir.

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir.

Uluslararası taşımacılık işinde çalışan tır şoförünün aylık ücretinin tartışmalı olması durumunda, tarafların ikame ettikleri delillerle kesin bir sonuca ulaşılamaması halinde ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşları ile gerektiğinde sendikalardan ücret araştırması yapılmalıdır. İşçinin çalıştığı süre içinde taşıma işini gerçekleştirdiği ülkeler belirtilerek sefer başına ne kadar ücret alabileceği belirlenmeli ve dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

Sefer primi hesabı yönünden işçinin aylık veya yıllık sefer sayılarının tartışmalı olması ve bu konunun diğer delillerle kesin olarak kanıtlanamaması durumunda işçinin yurda giriş ve çıkış kayıtları emniyet birimlerinden getirtilmeli ve buna göre değerlendirme yapılmalıdır.

Yurt dışı sefer primi, ücretin eki olmayıp ücret niteliğinde olmakla tazminata esas ücrette doğrudan dikkate alınır. Ücretin asgari (garanti) ücret ve sefer primi toplamından oluşması durumunda, işçinin ayda kaç sefer yaptığı belirlenerek aylık sefer primi ile asgari ücretin toplamı üzerinden tazminata esas ücret tespit olunur. Yurt dışına çıkış periyodunun değişkenlik göstermesi ve gidilen ülkeye göre sefer priminin değişmesi halinde, işçinin bir yılda yapmış olduğu seferlere göre aldığı prim tutarları toplamının bir güne bölünmesi suretiyle günlük tazminata esas ücret belirlenir.

Somut olayda, davacı, aylık net 1.500,00 TL ücretle çalıştığını iddia ederken davalı taraf kayıtlarda görülen ücretle çalıştığını savunmuştur. Tanıklar, davacının asgari ücrete ilaveten sefer primi ile çalıştığını beyan etmişlerdir. ... Şoförler ve Otomobilciler Odası tanker şoförlerinin asgari ücretin iki katı kadar aylık ve ek olarak harcırah aldıklarını bildirmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının asgari ücretin iki katı ücrete ilave ayda 14 defa yurt içi sefer harcırahı 357,00 TL ve tanık beyanları doğrultusunda ayda 2 defa yurt dışı sefer harcırahı 106,00 TL toplamı brüt 2.137,00 TL ücret ile çalıştığı, davacı talebi gözetilerek aylık ücretin brüt 2.095,26 TL olduğu kabul edilmiştir.

Davacının görevi, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının asgari ücrete ilave harcırah ile çalıştığının kabulü gerekirken iki asgari ücrete ilave harcırah toplamı ile belirlenen ücrete göre karar verilmesi isabetsiz olmuştur. Ayrıca davacının yurda giriş ve çıkış kayıtlarının Emniyet Genel Müdürlüğünden getirtildiği görülmüştür. Mahkemece bu kayıtlar gözetilerek davacının ayda kaç kez yurt dışı sefere çıktığının tespiti gerekirken tanık beyanlarına göre davacının ayda iki kez yurt dışı sefere çıktığı kabul edilerek ücrete esas harcırah miktarının belirlenmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı ve davalı arasındaki diğer uyuşmazlık fazla mesai ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının hesabı konusundadır.

Genel tatil ücreti ve fazla mesai ücreti alacaklarının hesaplanması sırasında, ıslaha karşı zamanaşımı defi değerlendirilirken dava dilekçesi ile talep edilen miktarların, ıslah tarihine göre zamanaşımına uğramayan kısma eklenmesi gerekirken hesaplama sırasında bu hususa dikkat edilmemiş olması hatalıdır.

4-Taraflar arasındaki diğer uyuşmazlık işçi ücretlerinin ödenmesi konusundadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 37. maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

Dosya içeriğine göre, davacı aylık 1.500,00 TL ücretle çalıştığını, ilk üç ay dışında her ay ücretinden haksız olarak 300,00 TL kesinti yapıldığını belirtmiştir. Mahkemece, tanker şoförü olarak çalışan davacının, aylık iki asgari ücrete ilaveten 14 yurtiçi ve 2 yurt dışı seferi yaptığı kabul edilerek aylık ücret miktarı belirlenmiş, ödenmeyen ücret alacağı ise asgari ücret üzerinden, banka ve bordro ile ödenen miktarlar mahsup edilerek hesaplanmıştır. Yargıtay (Kapatılan) 7. Hukuk Dairesince incelenen 2015/30020- 30021 esas sayılı dosyalarda aynı gerekçelerle talep edilen ücret alacağı Mahkemece belirlenen aylık ücret miktarı ve davacı iddiası gözetilerek hesaplanmıştır.

Bu durumda, ödenmeyen ücret alacağının miktarının, iki numaralı bozma gerekçesine göre belirlenecek aylık ücret miktarı ve emsal dosyalardaki kabuller gözetilerek belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililerine iadesine, 19.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/17732, Karar No: 2011/44427, Tarih: 26.10.2011

**6. Ceza Dairesi         2008/17732 E.  ,  2011/44427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 492/7. maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve yukarı sınırına göre, aynı Yasanın 102/4, 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık genel dava zamanaşımının, suç tarihleri olan 19.12.2002 ve 07.04.2003'ten inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanların temyiz itirazı bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında açılan kamu davasının 765 sayılı TCK.nın 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13213, Karar No: 2021/10293, Tarih: 12.10.2021

**8. Hukuk Dairesi         2021/13213 E.  ,  2021/10293 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İlişkin

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl ve birleşen davalar ile müdahale taleplerinin reddine karar verilmiş olup hükmün asıl dosya davacıları ve müdahillerden ... Oğlu ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Kadastro sırasında Ulus ilçesi, Kadı köyü çalışma alanında bulunan 207 ada 1 parsel sayılı taşınmaz orman vasfıyla Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı gerçek kişiler, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak, davacı Hazine ise tapu kaydına dayanarak ayrı ayrı dava açmışlardır. Mahkemece açılan davalar birleştirilerek yapılan yargılama sırasında... oğlu ... ve ... oğlu ... tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasına dayanarak davaya müdahil olmuşlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; asıl ve birleşen dosya davacıları ile müdahil davacıların davalarının reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı gerçek kişiler ile müdahillerden ... oğlu ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verilmiştir. Şöyle ki; yörede 3402 sayılı Kanun hükümlerine göre orman kadastrosu yapılmış olup, çekişmeli 207 ada 1 sayılı orman parseli içinde kalan taşınmazların eski tarihli resmi belgeler üzerindeki konumu incelenerek orman sayılan yerlerden olup olmadığının belirlenmesi gerekir. Hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazların 1957 tarihli memleket haritasında çalılık ve fidanlık rumuzlu yeşil alanda, 1947 tarihli hava fotoğrafında ise grimsi-siyahımsı alanda kaldığı belirtilmesine rağmen rapor ekinde yer alan çakıştırmaya göre memleket haritasında çekişmeli taşınmazların üzerinde geniş yapraklı ağaç rumuzunun da bulunduğu görülmüş, hava fotoğrafının stereoskopik incelemesi yapılmadığından hava fotoğrafındaki hafif koyuluğun neden kaynaklandığı, taşınmazlar üzerinde bulunan bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı incelenmemiştir.

Bunun yanında, davacıların ve müdahillerin Camibaşı mevkiindeki taşınmaz (B) için dayandıkları Aralık 1953 tarihli ve 10 nolu tapu kaydı ile ... mevkiindeki taşınmaz (F) için dayandıkları Eylül 1952 tarihli ve 6 nolu tapu kaydı Ulus Asliye Hukuk Hakimliğinin tescil ilamları ile oluşmuş olup, dayanak tescil dosyaları ve krokileri getirtilmemiş, Cumadüzü mevkindeki taşınmazlar (G, H, K) için dayandıkları Eylül 1952 tarihli ve 4 nolu ve ... mevkiindeki taşınmazlar (C, D, E, L) için dayandıkları Eylül 1952 tarihli ve 5 nolu tapu kayıtlarının yüzölçümleri tapu malikleri tarafından hasımsız olarak açılan yüzölçüm düzeltilmesi davaları ile sırasıyla 229 metreden 50.000 metrekareye ve 919 metrekareden 60.000 metrekareye yükseltilmiş olup, düzeltmeden önceki kayıtlara ilişkin ilk oluşumdan itibaren tüm tapu tedavülleri Dairemizin geri çevirme kararlarına rağmen getirtilmemiş; 4, 5 ve 6 nolu tapu kayıtları tapu malikleri tarafından açılan ortaklığın giderilmesi davası sonucunda 4 ve 5 nolu tapu kayıtlarının aynen taksim suretiyle 6 nolu tapu kaydının ise satış suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmiş olup, 4 ve 5 nolu tapuların hükmen ifrazı sonucu Şubat 2002 tarihli ve 2 ila 9 nolu tapu kayıtları oluşmuştur. Dosyada bulunan komşu 136 ada 1, 2, 3 ve 4 parsel sayılı taşınmazların kayıtları incelendiğinde ise eldeki dosyada dayanılan Şubat 2002 tarihli ve 6, 7, 8 ve 9 nolu tapulara dayanılarak tapu malikleri adına tespit gördüğü, bunlardan 2 ve 3 sayılı parsellerin itirazsız kesinleştiği, 1 ve 4 sayılı parsellerin ise davalı olduklarından tutanaklarının kesinleşmediği anlaşılmıştır. Mahkemece dayanılan 4 adet tapu kaydının kadastro sırasında hangi parsellere revizyon gördüğü kesin olarak saptanmamış, tüm komşu parsel kayıtları da getirtilmediğinden denetleme yapılamamıştır. Mahallinde yapılan keşifte tapu kayıtlarının zemine uygulaması yapılmış ise de keşifte dinlenen mahalli bilirkişiler tarafından tek tek sınırlar gösterilmeksizin soyut ve genel ifadelerle tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazları da içine alan geniş bir alanı kapsadığını beyan etmişler, hükme esas alınan fen bilirkişi raporunda ise dayanılan tapu kayıtların çekişmeli taşınmazlar ile komşu 137 ada 1, 136 ada 2 ila 8 sayılı parselleri kapsadığı tespit edilmiştir. Bu haliyle tapu kaydının zemine uygulamasının yeterli olduğu söylenemez.

Ayrıca; davacılar ve müdahiller tarafından aynı zamanda zilyetlik iddiasına da dayanıldığı halde, Mahkemece tespit tarihinden geriye doğru 15-20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ve memleket haritaları üzerindeki taşınmazların konumları incelenmemiş, tek ziraatçi bilirkişiden alınan raporda B ve L haricindeki taşınmazların üzerinde 25-30 yıldır tarımsal faaliyet yapıldığı, sınırdaki tarım arazisi niteliğindeki parsellerle bütünlük içerisinde olduğu belirtilmesine karşın, orman bilirkişi ise bu taşınmazların üzerinde yaklaşık 20 yıldır tarım yapılmadığından yabani böğürtlen ve otsu bitkiler ile çalılık türü bitkilerin olduğunu tespit etmiş, söz konusu çelişki giderilmeden karar verilmiştir.

O halde; Mahkemece, öncelikle davacıların dayandıkları Aralık 1953 tarihli ve 10 nolu, Eylül 1952 tarihli ve 6 nolu tapu kayıtlarının oluşumuna esas teşkil eden tescil dosyaları ve krokileri ile, Eylül 1952 tarihli ve 4 ve 5 nolu tapuların tapu malikleri tarafından açılan yüzölçüm düzeltilmesi davasından önceki kayıtları da içerir şekilde ilk tesislerinden itibaren sıra izler biçimde tüm tedavülleriyle birlikte ilgili Tapu Müdürlüğünden getirtilmeli, kadastro sırasında revizyon görüp görmediği araştırılarak revizyon gördüğü parsel kayıtları eksiksiz celbedilmeli; yöreye ait en eski tarihli ve kadastro tespit tarihinden geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait memleket haritası ve hava fotoğraflarının tamamı ile varsa amenajman planı ve komşu parsellere ait kadastro tutanakları, tespite esas alınan dayanak kayıtları, tutanaklar kesinleşmiş ise tapu kayıt örnekleri ve tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise mahkeme karar örnekleri ilgili yerlerden getirtilip, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan aynı köyde ve komşu köylerde ikamet eden şahıslar arasından seçilecek ayrı ayrı üçer kişilik yerel bilirkişi kurulu ve taraf tanıkları ile önceki bilirkişiler dışında halen Tarım ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek üç kişilik orman mühendisi bilirkişi kurulu, üç kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu, bir fen elemanı ve bir jeodezi ve fotogrametri mühendisi aracılığıyla yeniden keşif yapılmalıdır

. Keşifte getirtilen belgeler çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; zilyedlikle veya hukuki değeri kalmamış olan tapu kayıtlarıyla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazların dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen, jeodezi ve fotogrametri ile uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) hava fotoğrafları ve memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ve memleket haritası ölçeğine (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) denetime elverişli olacak şekilde çevrildikten sonra komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazlar, çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli; taşınmazların gerçek eğimi klizimetre aletiyle ölçülerek memleket haritalarındaki münhanilerden (yükseklik eğrilerinden) de faydalanılmak suretiyle belirlenmeli; 6831 sayılı Kanun’un 1/J bendi kapsamında kalıp kalmadığı araştırılmalı; stereoskopik hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazların niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazların üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranı ile taşınmazların imar-ihyaya konu olup olmadığını, olmuş ise imar-ihyaya en erken ne zaman başlanıldığını ve imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığını, taşınmazların ekonomik amacına uygun olarak tarım arazisi niteliğiyle zilyetliğine ne zaman başlanıldığını belirten müşterek imzalı, tereddüte mahal bırakmayacak şekilde, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli ve dosyadaki belgeler ile karşılaştırıldığında denetime elverişli rapor alınmalıdır.