muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/23870, Karar No: 2010/5820, Tarih: 09.03.2010

Diğer taraftan yasa koyucu, İİK'nın 82/4. maddesinde borçlu çiftçinin kendisi ve ailesi için zaruri olan ve haczedilmezlik konusu mal varlıklarını belirlemiş, fakat emekten ziyade sermaye ağırlığı üstün traktörün haczedilmezliğini düzenlememiştir. Bu konuda sermaye ağırlığı yoğun traktör ve römorkunun haczedilmemesine yönelik yasa koyucu tarafından yeniden düzenleme yapılmadan haczedilmezlik şikayetinin kabulü yönündeki sayın çoğunluk görüşüne katılmadığımdan, mahkemenin 06.05.2009 günlü şikayetin reddi kararının onanması görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2011/2024, Karar No: 2011/3165, Tarih: 04.10.2011

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/2024 E.  ,  2011/3165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün sanığa usulüne uygun olarak tebliğ edilmemiş olması karşısında, sanık müdafiinin yargılamanın yenilenmesi isteğine ilişkin 16.08.2007 tarihli dilekçesi, öğrenme üzerine süresinde verilmiş temyiz dilekçesi olarak kabul edilmekle yapılan temyiz incelemesinde;

Suç tarihi olan 13.03.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3118, Karar No: 2014/36749, Tarih: 03.12.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/3118 E.  ,  2014/36749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/11/2012

NUMARASI : 2011/57-2012/774

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, fazla mesai ücreti, asgari geçim indirimi, genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi..tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile maaş, asgari geçim indirimi, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işverenler, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı davalı şirketlere ait otelde temizlik müdürü olarak çalışmış olup, mahkemece taraflar arasındaki sözleşmenin belirli süreli olması ve sözleşme bitim tarihinde sözleşmenin sona erdiği gerekçesiyle ihbar tazminatının reddine karar verilmiştir.

Davalı şirketlere ait otelde temizlik müdürü olarak çalışan davacının yaptığı iş objektif olarak belirli süreli yapılmasını gerektiren bir iş olmadığından taraflar aralarında belirli süreli adı altında sözleşme yapmış olsalar da bu tanımlama sözleşmenin belirsiz süreli olduğu gerçeğini ortadan kaldırmaz.

Davacı bu belirsiz süreli sözleşmenin davalı tarafından haksız feshedildiğini iddia ettiğinden ispat külfeti üzerinde olan davalı işveren sözleşmenin haklı nedenle feshedildiğini ispatlayamadığından davacının ihbar tazminatının kabulü yerine yazılı şekilde reddi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9192, Karar No: 2013/10671, Tarih: 30.10.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/9192 E.  ,  2013/10671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (2 kez) suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.03.2013 gün ve 2009/225 Esas, 2013/124 Karar sayılı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan müştekilerden ...'in yokluğunda verilen hükümlerin, bu katılan müştekinin kovuşturma aşamasında mahkemece 23.07.2009 tarihli oturumda beyanı alınırken bildirmiş olduğu adrese tebliğ için gönderildiği ve bu adreste katılan müştekinin tanınmadığı gerekçesiyle tebligat parçasının iade edilmesi üzerine bu katılan müştekinin MERNİS adresi tespit edilerek gerekçeli kararın bu adrese doğrudan Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği ancak bu haliyle yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, gerekçeli kararın adı geçen katılan müştekiye Tebligat Kanununun 21. maddesinde belirtildiği şekilde usulüne göre tebliği, ayrıca katılan mağdurlara baroca atanan Av. ...'a da yokluğunda verilen hükümlerin tebliğ edilmesi gerektiği halde, dosyada bu tebligatın yapıldığına dair bir belge de bulunmadığından varsa eklenmesi, aksi takdirde anılan tebligat noksanlıkları giderilerek tebellüğ belgeleri ve verildiği takdirde temyiz dilekçelerinin eklenmesinden ve bu hususta ek tebliğname de düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/18160, Karar No: 2021/3550, Tarih: 08.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/18160 E.  ,  2021/3550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği hâlde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idarî bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği, sanıklar ... ve Sibel Beke’nin arama sonucu evlerinde ele geçirilen uyuşturucu maddeyi ...’ın borcuna karşılık kendilerine getirdiğini söyleyerek Ercan hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan dava açılmasına neden oldukları ve ... hakkında beraat kararı verildiği olayda; mağdur hakkında beraat kararı verilmesinin iftira suçunun oluşumu için tek başına yeterli olmadığı müşteki ...’ın adli sicil kaydında daha önce uyuşturucu madde ticareti yapmak suçundan sabıkası bulunduğu göz önüne alındığında, sanıkların, müştekiye yönelik eylemlerinin Anayasa'nın 74. maddesinde düzenlenen şikayet ve ihbar hakkı kapsamında kaldığının anlaşıldığı ve iftira suçunun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle beraat kararı verilmesinin gerektiği halde yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9741, Karar No: 2012/651, Tarih: 30.01.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/9741 E.  ,  2012/651 K.**

**"İçtihat Metni"**

1380 sayılı Su Ürünleri Kanunu'na aykırı davranmaktan ... hakkında anılan Kanun'un 36/j maddesi uyarınca İstanbul Valiliği İl Tarım Müdürlüğünün 11/02/2011 tarihli ve 237060 sayılı ceza tutanağı ile 778,00 Türk lirası idari para cezası uygulanmasını müteakip, kabahatliden zaptedilen ve İstanbul Valiliği İl Tarım Müdürlüğünce satışı yapılan balıkların satış bedeli olan 330,00 Türk lirasının müsaderesi hususunda İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığınca vukubulan talebin, Türk Ceza Kanunu'nun 54.maddesi ve 1380 sayılı Su Ürünleri Kanunu'nun 36.maddesindeki şartlar gerçekleşmediğinden bahisle reddinde ilişkin İstanbul 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 21/04/2011 tarihli ve 2011/463 müteferrik sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin İstanbul 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/05/2011 tarihli ve 2011/97 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 10/08/2011 gün ve 42152 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 27/09/2011 gün ve KYB. 2011/266770 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; sanığın boy yasağına aykırı ince tekir balığının satışını yapmak eyleminin 1380 sayılı Kanun'un 36/j.maddesi kapsamında kabahat niteliğinde olduğu, kabahatlerde mülkiyetin kamuya geçirilmesi müeyyidesinin uygulanması için 5326 sayılı Kabahatler Kanunu'nun 18/1.maddesi uyarınca kanunda açıkça hüküm bulunması gerektiği ve kabahatin düzenlendiği 1380 sayılı Kanun'un 36/j.maddesinde suça konu su ürünlerinin müsadere edileceğinin öngörüldüğü gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden İstanbul 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/05/2011 gün ve 2011/97 değişik iş sayılı kararının CMK.nın 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 30/01/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7265, Karar No: 2020/5921, Tarih: 11.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7265 E.  ,  2020/5921 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 62, 50/4, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, saat 13.40 sıralarında, azami hız sınırı 50 km/sa olan olay yerinin 90 metre gerisinde ve 83 metre ilerisinde trafik ışıkları bulunan meskun mahalde, orta refüjle bölünmüş, tek yönlü, düz, çift şeritli, kuru asfalt yolda, sürücü belgesi bulunmayan sanık ... yönetimindeki motosikletle Dr. Ahmet Toprak Caddesini takiben Edremit yönüne seyrederken olay yerine geldiğinde seyrine göre solundan geçiş önceliğine uymadan karşıdan karşıya orta refüjden geçmek isteyip kaplamaya giren yayalar ... ile ...'a çarpmasıyla, ...‘ın kaldırıldığı Balıkesir Devlet Hastanesinde yapılan tüm tedavilere rağmen 31.07.2013 tarihli Adli Tıp Kurumu Bursa Grup Başkanlığı raporuna göre 18.05.2013 tarihinde künt kafa travması ile oluşan kafatası kemik kırıkları beyin kanaması, gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü, ...‘ın ise Balıkesir Atatürk Devlet Hastanesince yapılan muayenesinde, genel durumu iyi, bilinç açık, koopere, oryante, kafada, sağ ön kolda, sağ kalça, sağ femur, sağ diz ve sağ ayak bileğinde travma, sağ tibiada travma, beyin BT olağan tespit edilerek hayati tehlikesi yoktur şeklinde geçici rapor düzenlendiği, 15.08.2013 tarihinde ise Balıkesir Atatürk Devlet Hastanesi beyin cerrahi servisine 2 ay önce trafik kazası geçiren hastanın 15 gündür beslenememe, yürüyememe, şuur bulanıklığı sebebiyle yatırıldığı, diğer sağlık kuruluşlarında tedavisinin devam ettiği, 26/01/2015 tarihinde ise vefat ettiği, mağdura ait tüm tedavi evrakları celp edilerek alınan İstanbul Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 27.07.2015 tarihli raporunda, ...‘ın maruz kaldığı araç dışı trafik kazasına bağlı yaralanması ile 26/01/2015 tarihinde ölümü arasında illiyet bağı bulunduğunun belirtildiği, sanığın tali kusurlu olarak iki kişinin ölümüne neden olduğu olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, ...’ın ölümüne ilişkin Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınması gerektiğine, sanığın lehine olan kanun hükümlerinin uygulanmadığına dair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1 ile numaralandırılan c. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine “sanığın kişilik ve sosyal özellikleri nazara alınarak, sanığa verilen hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, sanığa verilen adli para cezasının TCK'nın 52/3. maddesi gereğince 910 tam gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibaresinin eklenmek suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17762, Karar No: 2016/10342, Tarih: 13.12.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/17762 E.  ,  2016/10342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 149 ada 7 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı... Belediyesi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Ziraat bilirkişisi, dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olduğunu belirtmiş, fen bilirkişisi ise dava konusu taşınmazın krokisini çizmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın toprak tevzi komisyonunu 2159 mera parselinin kadastro tespiti sırasında 1465 nolu mera olarak tespit edildiği ve bu parselinde imar uygulamasa ve parselasyon sonucu 149 ada 7 no'lu parselin oluştuğu anlaşılmaktadır. ... Asliye Hukuk Mahkemesi 2002/2039 Esas sayılı Hakem dosyasında yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda 149 ada 7 no'lu parselin toprak tevzi komisyonunun 2159 no'lu mera parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 2159 sayılı mera parselinden gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (Danıştay 1. Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise "Yolsuz Tescil" olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 149 ada 7 sayılı parsel (imar uygulamasından önceki 2159 sayılı parsel sayılı taşınmaz) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13235, Karar No: 2013/19054, Tarih: 12.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/13235 E.  ,  2013/19054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre, sanığın, hükümden sonra 27.12.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması.

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3440, Karar No: 2018/9827, Tarih: 25.04.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/3440 E.  ,  2018/9827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 7. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı tarafça 02.02.2018 tarihli sayman mutemedi alındısı ile temyiz harçları yatırılmasına rağmen bu tarihte verilen bir temyiz dilekçesine dosya içerisinde ve UYAP sisteminde rastlanılmamıştır.

Diğer yandan, Bölge Adliye Mahkemesi kararında bahsi geçen davacı hakkında tutulan tutanaklara da dosya içerisinde ve UYAP sisteminde rastlanılmamıştır.

Yukarıda belirtilen sebeplerle;

1-Davalı tarafça 02.02.2018 tarihinde temyiz harçlarının yatırılması esnasında verilen temyiz dilekçesi varsa eklendikten,

2-Bölge Adliye Mahkemesi kararında bahsi geçen davacı hakkında tutulan tutanaklar varsa eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.04.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20202, Karar No: 2014/8376, Tarih: 27.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/20202 E.  ,  2014/8376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

müdafiinin temyiz dilekçesinin içeriğine göre, hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğun, suça konu motosikleti direksiyon kilidiyle kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınarak park edildiği sokaktan, düz kontak yapmak suretiyle çalmış olduğunun anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141. maddesiyle uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2884, Karar No: 2013/24252, Tarih: 17.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/2884 E.  ,  2013/24252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5015 sayılı kanuna muhalefet suçundan hüküm kurulması karşısında, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük Müdürlüğü'nün müdahilliğine karar verilmesi ve lehine vekalet ücretine hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK 322.maddesi uyarınca " Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca katılan hazine vekili için 160 TL dilekçe yazım ücretinin sanıktan alınarak katılan kurum vekiline verilmesine" ilişkin kararın hüküm fıkrasından çıkartılması ile sair hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.