muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/12037, Karar No: 2014/750, Tarih: 16.01.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/12037 E.  ,  2014/750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK'nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar" bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.04.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; Özelleştirme İdaresi Başkanlığının 12.11.2013 tarih ve 2525 sayılı Dairemize hitaben gönderilen cevabi yazısında belirtildiği üzere Meram Elektirik Dağıtım A.Ş.'nin 30.10.2009 tarihinde hisselerinin özel şirkete devredildiği, 23.03.2010 olan suç tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, açıklanan bu gerekçelerle; Cumhuriyet savcısının ve katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle beraat hükmünün ONANMASINA, 16.01.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin bozma kararının gerekçelerine karşı düşüncelerimizin açıklanmasına ilişkindir.

1- 4628 Sayılı Elektrik Piyasası Kanununun 2/2. maddesi uyarınca çıkarılan "Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği"nin 13. maddesinin 4. fıkrasında 13.07.2011 tarihinde yapılan değişiklik ile "Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak tespit süreci sonucunda kaçak elektrik enerjisi tüketimi tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektrik enerjisini keserek mühür altına alır ve Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur" hükmü getirilmiştir. Hükümde kaçak elektriği tespit eden kurumun/şirketin enerjiyi keserek mühür altına alacağı belirtilmiştir.

Bu düzenleme kaçak enerji kullanımı halinde yapılacak işlemlere ilişkindir. Herhangi bir ceza hükmü içermemektedir. Konulan mührü kaldıranların nasıl bir ceza ile karşılaşacaklarına ilişkin bir düzenleme değildir. Suç oluşturan bir düzenleme de değildir. Bu idari işleme suç elbisesini giydiren TCK'nun 203. maddesidir. Ceza Kanununun 203. maddesindeki düzenleme ortadan kaldırıldığında yönetmelikteki işlem/hüküm aynen yerinde durmasına rağmen ceza hukuku açısından herhangi bir önem ifade etmeyecektir. Kaldı ki, TCK'nun 203. maddesindeki suçu

oluşturan eylem mührün bozulmasıdır. Yönetmelikte ise mührün konuluşu düzenlenmiştir. Suç duyurusu da mühür bozma suçu ile değil kaçak elektrik kullanma suçu ile ilgilidir. Mühür bozma suçunu oluşturan eylem mührün konulması değil kaldırılmasıdır.

Bu düzenlemenin "suçta ve cezada kanunilik" ilkesine aykırı olduğu şeklindeki kabul halinde, örneğin, 2863 sayılı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kanunu ve 6831 sayılı Orman Kanunun birçok maddesi uyarınca ceza verilmesi mümkün olmayacaktır. Zira sit alanları, bu alanlarda uygulanacak hükümler, ne tür faaliyetlere izin verileceği, hangilerinin yasak olduğu, orman sınırları gibi hususlar komisyon kararları ile düzenlenmekte ve bu düzenlemelere yönelik cezai hükümler kanun ile getirilmektedir.

2- Mühür Bozma suçu 765 sayılı TCK'nun "Devlet İdaresi Aleyhine İşlenen Cürümler" başlıklı üçüncü Babının "Mühür Fekki ve Hükümletin Muhafazası Altında Bulunan Eşyayı Çalmak" başlıklı onuncu faslındaki 274. maddesinde düzenlenmişken, 5237 Sayılı TCK'nun "Topluma Karşı Suçlar" başlıklı üçüncü kısmının "Kamu Güvenine Karşı Suçlar " başlıklı dördüncü bölümüne alınmıştır.

Millete ve Devlete Karşı Suçlar ise 5237 sayılı Yasanın dördüncü kısmında, 247 ile 343. maddeleri arasında 8 bölüm halinde düzenlenmiştir. Görüleceği gibi Mühür Bozma suçu Devlet otoritesi değil kamu güvenine karşı işlenmiş suçlardandır. Mevzuat gereği konulan mührün kaldırılmasının da topluma karşı olduğu ve kamu güvenini sarsacağı hususunda da kuşku bulunmamaktadır.

3- TCK'nun 203. maddesindeki "kanun veya yetkili makamların" şeklinde düzenleme ile veya bağlacı kullanılarak mühürlemeyi ya yetkili makamların yapması ya da dayanağını kanundan alması amaçlanmıştır. Aradaki veya bağlacı çıkarılarak yetkili makam ve kanun terimlerinin birlikte değerlendirilmesinin ve mutlaka kamu görevlisi tarafından yapılması gerektiği düşüncesinin doğru olmadığı kanaatindeyim.

3- TCK'nun 203. maddesindeki "kanun veya yetkili makamların" şeklinde düzenleme ile veya bağlacı kullanılarak mühürlemeyi ya yetkili makamların yapması ya da dayanağını kanundan alması amaçlanmıştır. Aradaki veya bağlacı çıkarılarak yetkili makam ve kanun terimlerinin birlikte değerlendirilmesinin ve mutlaka kamu görevlisi tarafından yapılması gerektiği düşüncesinin doğru olmadığı kanaatindeyim.

4- Elektrik Piyasası Kanununun 2/2. maddesi "Piyasada faaliyet gösterecek tüzel kişilerin faaliyetlerinde uymaları gereken usul ve esaslar bu kanun ve ilgili yönetmeliklerle düzenlenir" hükmünü getirmiştir. Bu hüküm gereğince çıkarılan "Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği"nin 13. maddesi ilk düzenlemede "Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur" şeklinde iken 13.07.2011 tarihli değişiklik ile "Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak tespit süreci sonucunda kaçak elektrik enerjisi tüketimi tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektrik enerjisini keserek mühür altına alır ve Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunur" şeklinde değiştirilmiştir. Bu yönetmelik kanuna aykırı değildir. Kanunun verdiği yetki ile, uygulanacak usul ve esasların belirlenmesi amacıyla, kanun koyucunun iradesine uygun şekilde çıkarılmış ve lisans sahibi tüzel kişilere mühürleme yetkisi verilmiştir. Bu yetkiye dayanılarak konulan mührün kaldırılması da kamu güvenini zedeleyecek ve TCK'nun 203. maddesindeki suçu oluşturacaktır.

Özelleştirme tarihlerinden itibaren mevzuata mühürleme yetkisinin konulduğu 13.07.2011 tarihine kadar şirketlerin mühürleme yapabileceğine dair hüküm bulunmadığından bozma kararı sonuç itibariyle doğru ise de, bozmanın dayanağı olan gerekçelere yukarıda sayılan nedenlerle katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/9715, Karar No: 2019/5174, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2017/9715 E.  ,  2019/5174 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... Belediye Başkanlığı vekili avukat ... ....... ve avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Davanın kabulüne dair verilen karar, Dairece, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersizliğinden sözedilip, yeni bir rapor alınması gereğine değinilerek bozulmuş, bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucu, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanunu'nun 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde düzenlemesi dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürürlüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Daire'nin önceki bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılmak üzere, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2021/19263, Karar No: 2021/5051, Tarih: 20.09.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/19263 E.  ,  2021/5051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki muvazaa nedeniyle temliknamenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan 17. Hukuk Dairesinin 18/06/2018 tarihli 2015/11695 esas ve 2018/6047 karar sayılı ilamı ile “davalı şirketlerin kurulduğu tarihten itibaren tüm ticaret sicil kayıtları getirtilerek kurucularının ve ortaklarının incelenmesi, SGK kayıtları getirtilerek ...’ın davalılardan ...’ın şirketinde çalışıp çalışmadığı hususunun belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile Adana 10. Noterliğinin 14/08/2013 tarihli ve 16950 yevmiye sayılı temliknamesinin iptaline karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, muvazaa nedeniyle temliknamenin iptali istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Davacının amacı, açtığı dava sonucunda alacağının tahsili olanağına kavuşmaktır. Her ne kadar muvazaalı işlemin saptanması ile birlikte, temliknamenin iptali istenilmiş ise de çoğun içinde azın da bulunduğu ilkesi gereğince, muvazaalı işlemin açılan dava yönünden hüküm doğurmasının istenildiği açıktır. Bu bakımdan, İİK’nun 283. maddesi düzenlemesi yol gösterici niteliktedir. Mahkemece, İİK’nun 283. maddesi hükmü gereğince muvazaalı işlemin davacının Datça İcra Müdürlüğünün 2013/422 esas sayılı takip dosyasındaki alacak ve ferileriyle sınırlı olmak üzere iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi yerinde görülmemiş ve bu husus bozmayı gerektirmiş ise de; belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı da gerektirmediğinden, HUMK’nun 438. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinde yer alan “…yevmiye sayılı Temliknamesi’nin…” sözcük dizisinden sonra gelmek üzere “ davacının alacaklı olduğu Datça İcra Müdürlüğünün 2013/422 sayılı icra takip dosyasındaki alacak ve ferileriyle sınırlı olmak üzere” biçimindeki söz dizisinin yazılmasına, davacının diğer temyiz itirazlarının yukarıda ilk bentte açıklanan nedenlerle reddiyle kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 20/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7936, Karar No: 2019/10483, Tarih: 25.11.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/7936 E.  ,  2019/10483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım, Ecrimisil(Mahkeme Elatmanın Önlenmesi ve Yıkım Konusunda Aksi Kanaatte Olursa Arsa Bedeli ve Muhik Bir Tazminat)

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin sahibi olduğu 1120 ada 3 parsel sayılı taşınmaza, davalılara ait komşu parseldeki binanın taşkın olduğunu belirterek, davalıların elatmasının önlenmesine, taşkın yapının kâl'ine ve 1.000 TL ecrimisil tazminatının tarafına ödenmesine; elatmanın önlenmesi ve kâl'e ilişkin talepleri kabul görmez ise, arsa bedeli ve muhik bir tazminat karşılığında temliken tescile karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 17.12.2014 havale tarihli rapora ekli krokide (A) harfi ile ve kırmızı renkli gösterilen 17,41 m2'lik bölüm ile aynı raporda (B) harfi ile ve yeşil renk ile gösterilen 29,13 m2'lik kısımlarının 1120 ada 3 parsel numaralı taşınmazdan ifrazı ile aynı mahallede bulunan 1120 ada 2 parsel numaralı taşınmaza (hissedarların arsa payları oranında) eklenmesine, (3.000 TL ecrimisil bedeli, 27.924 TL arsa bedeli ve 93.080 TL tazminat olmak üzere) toplam 124.004 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, elatmanın önlenmesi ve kâl taleplerinin reddine karar verilmiş olup; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, elatmanın önlenmesi, kâl ve ecrimisil, olmazsa arsa bedeli ve muhik bir tazminat karşılığında temliken tescil isteklerine ilişkindir.

Dosya kapsamı ve toplanan delillerden, uyuşmazlığın, davalılar lehine verilen temliken tescil kararı mukabilinde, davacı lehine hükmedilen tazminat miktarına ilişkin olduğu sabittir.

Öncelikle belirtilmelidir ki; Mahkemece, gayrimenkul değerleme uzmanı alınmadan keşfe gidilmesi ve dosya kapsamına uygun düşmeyen, denetime elverişli olmayan ve yargısal içtihatlar dikkate alınmadan hazırlanan bilirkişi raporu uyarınca hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Diğer yandan; temliken tescil kararı verilmesi halinde arsa malikinin, tesciline karar verilen taşınmaz parçasının değeri ve arsanın uğrayacağı değer kaybından oluşan zararını karşılamak gerekir. Burada kastedilen zarar, sadece taşılan arazinin değerinden ibaret değildir. Bu değerin içinde arazi sahibinin taşılan kısım dışında kalan arazisinin uğrayacağı değer kaybı da vardır. Arsa malikinin arsasının uğrayacağı değer kaybı ise uzman bilirkişilerden rapor alınmak suretiyle TMK’nin 4., TBK’nin 50. maddesi uyarınca ve aynı zamanda sebepsiz zenginleşmeyi önleyecek biçimde dava tarihine ve objektif esaslara göre tespit ve takdir edilmelidir.

Şu halde Mahkemece yapılacak iş; inşaat mühendisi, gayrimenkul değerleme uzmanı, gayrimenkul değerleme uzmanı bulunamazsa emlakçı bilirkişi ve fen bilirkişisinden oluşacak üç kişilik heyet eşliğinde dava konusu taşınmaz başında keşif yaparak, belediyeden getirtilecek ilgili veriler nazara alınmak suretiyle, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda belirlenecek temliken tesciline karar verilen arsa bedeli ve arsanın geri kalanının uğrayacağı değer kaybından oluşan zararı belirlemek ve temliken tescil karşılığında, davacı lehine belirlenen bu bedele hükmetmek olmalıdır.

SONUÇ: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının yukarıda yazılı nedenlerle kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 25.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23586, Karar No: 2015/8821, Tarih: 11.05.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/23586 E.  ,  2015/8821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya içeriği, katılanın ve tanıkların beyanları, keşif tutanağı ile sanığın savunmasında, kendisinin bahçe ve temizlik işleri yaptığını, katılana ait ağaçları da ... isimli şahsın talimatı doğrultusunda kestiğini belirterek bu şahsa ait telefon numarasını da beyan etmesi ve GSM şirketi ile yapılan yazışma sonucu belirtilen numaranın kime ait olduğunun belirlenmesi karşısında; söz konusu kişinin beyanının alınarak sanığın savunmasının irdelenerek sonucuna göre; sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22121, Karar No: 2010/16446, Tarih: 20.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2009/22121 E.  ,  2010/16446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, yakınanın önündeki ana kucağında bulunan 4 aylık bebeğinin kolundaki altın bilekliği çekip alıp, yakınanı da ittirerek yere düşürüp sonrasında ise ele geçirilemeyen falçata ile bacağından yaralayıp kaçmasına karşın yapılan kovalamaca sonucu yakalanarak bilekliğin geri alınması biçimdeki eylemde;

a)Sanığın bilekliği bebeğin kolundan çekip zorlayarak alması ile yağma eyleminin tamamlandığı gözetilmeden hakkında TCY.nın 35/2. maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmolunması;

b)Annesinin önündeki ana kucağında yatmakta olan 4 aylık bebeğin, annesinin koruması altında olduğu ve bu bağlamda TCY.nın 149/1-e maddesinin yasal koşullarının bulunmadığı gözetilmeden, temel cezanın, aynı maddenin (a) bendinin yanında anılan bendinde gerekçe gösterilerek, alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi;

2-Sanığın adli sicil kaydında yer alan Kartal 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 3.4.2007 tarih ve 2005/668 – 2007/425 sayılı ilamının onaylı bir sureti getirttirilerek, tekerrüre esas olup olmadığı araştırılmadan eksik incelemeyle hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle kısmen tebliğname gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesinin gözetilmesine, 20.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.