muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/19652, Karar No: 2022/15780, Tarih: 01.11.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/19652 E.  ,  2022/15780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Sanık hakkında kurulan hükme yönelik şikayetçi ... vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde;

6360 sayılı Yasanın geçici 1. maddesinin 13. fıkrasındaki "1. maddeye göre tüzel kişiliği kaldırılan belediye ve köylerin mahkemelerde süren davalarında katıldıkları ilçe belediyesi taraf olur." hükmü uyarınca; suçtan zarar görenin Bala Belediyesi olduğu, anlaşılmakla; şikayetçi Ankara Büyükşehir Belediyesi'nin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, vekilinin temyiz isteğinin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Ceza Genel Kurulu'nun 06.11.2007 gün, 2007/3-167 Esas, 2007/222 Karar; 10.06.2014 gün ve 2013/12-834 Esas, 2014/321 sayılı Kararlarında belirtildiği üzere, 6217 sayılı Yasa uyarınca duruşmalarına katılmadıkları Asliye Ceza Mahkemesinin kararlarına yönelik Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz süresi; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 310/3. maddesine göre tefhimden itibaren bir ay olup, Cumhuriyet Savcısı'nın 17.09.2014 günü verilen hükümlere karşı, yasal süre geçtikten sonra 17.10.2014 tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu anlaşılmakla, temyiz isteminin CMUK.nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

1)Sanık hakkında kurulan hükme yönelik katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığa yüklenen suçların yasa maddesinde öngörülen cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e maddesinde belirlenen 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin, zamanaşımını kesen son işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 17.09.2014 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nın 66/1-e ve CMK.nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6520, Karar No: 2014/5568, Tarih: 01.10.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/6520 E.  ,  2014/5568 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :27.05.2013

Numarası :2012/127-2013/157

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat .. ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağının tahsili için başlatılan ilâmsız icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminatının tahsili istemleriyle açılmış, mahkemece davanın kabulü ile itirazın iptâline, icra takibinin devamına ve icra inkâr tazminatının davalıdan tahsiline dair verilen karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı taşeron vekili Ankara 11. İcra Müdürlüğü'nün 2012/6213 sayılı takip dosyası ile başlattığı ilamsız icra takibinde, 53.100,00 TL bakiye iş bedelinin tahsili isteminde bulunmuş; davalı yüklenici vekili süresi içinde icra dosyasına verdiği itiraz dilekçesinde, icra müdürlüğünün yetkisine itiraz etmiştir.

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış uygulamalarına göre icra dairesinin yetkisine itiraz edilmiş ise, itirazın iptâli davasında mahkemenin yetkisine itiraz edilmiş olsun veya olmasın öncelikle icra dairesinin yetkisine itirazın incelenip sonuçlandırılması gerekir. İtirazın iptâli davasının görülebilmesi usulüne uygun şekilde yapılmış geçerli bir takibin varlığına bağlıdır. Geçerli bir takibin bulunmadığı durumlarda itirazın iptâli davasının görülebilmesine usulen olanak yoktur. İcra dairesinin yetkisine itiraz edildiği hallerde bu itiraz incelenip sonuçlandırılmadığı sürece açıklanan şekilde geçerli bir takibin bulunmayacağı ortadadır (HGK.nun 20.3.2002 gün, 2002/13-241 E., 208 K., 28.3.2001 gün 2001/19-267 E. 2001/311 K. sayılı kararları).

İcra takibinin yapıldığı icra dairesinin yetkisine itirazda bulunulduğuna göre, itirazın iptâli davasına bakan mahkemenin öncelikle icra dairesinin yetkisine yapılan itiraz konusunda karar vermesi gerekir. Mahkemenin 05.02.2013 tarihli ara kararı ile 818 sayılı BK’nın 73. maddesi (6098 sayılı TBK 89. maddesi) gereği istemin para borcuna ilişkin olması gerekçesiyle davalının yetki itirazının reddine karar verilerek yargılamaya devam olunmuştur. Taraflar arasındaki ilişki eser sözleşmesine dayanmaktadır. Davacı taşeron iş bedelinin ödenmeyen kısmının tahsilini istemiştir. 6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi (1086 sayılı HUMK'nın 9. maddesi) uyarınca, genel yetkili mahkeme ve buna bağlı olarak yetkili icra müdürlüğü davalının ikametgâhındaki icra müdürlüğü ve mahkemedir. Taraflar arasında yetki sözleşmesi varsa o yer mahkemesi de yetkilidir; ancak yanlar arasında imzalanan 28/06/2011 tarihli protokolde yetkili icra müdürlüğü ve mahkeme kararlaştırılmamıştır. Ayrıca HUMK'nın ve HMK'nın 10. maddesine göre sözleşmenin icra yeri de yetkili kabul edilmiştir. Anılan bu yasal kurallar dikkate alındığında kamu düzeni gereği istisnalar hariç davacı tarafın bu yer mahkemelerinden birisinde davasını açmak konusunda seçimlik hakkı vardır.

Somut olayda, taraflar arasında imzalanan 28/06/2011 tarihli protokolde yetkili icra müdürlüğü ve mahkeme kararlaştırılmamıştır. İşin yapıldığı yer Anamur; davalı yüklenicinin ikametgâhı ise Bursa'dır. İcra takibi bu yetkili yerlerin birisinde yapılmamıştır. Davalı yüklenici, icra takibinin yapıldığı Ankara 11. İcra Müdürlüğü'ne süresi içinde sunduğu itiraz dilekçesinde yetkili icra dairesinin Bursa olduğunu bildirmiştir. Taraflar arasındaki ilişki eser sözleşmesine dayandığından, 818 sayılı BK'nın 73. maddesinin (6098 sayılı TBK 89. maddesi) de uygulanması mümkün değildir.

Bu durumda, özel bir dava şartı olan yetkili icra dairesinde başlatılmış bir icra takibi bulunması koşulu oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davalı yüklenici yararına BOZULMASINA, 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7128, Karar No: 2008/27, Tarih: 14.01.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/7128 E.  ,  2008/27 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece davalıya ilanen tebligat yaptırılması için davacıya verilen mehile riayet edilmediğinden bahisle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35.maddesi uyarınca (daha önce tebligat yapılmamış olsa da taraflar arasında yapılan imzası resmî merciler önünde ikrar olunmuş sözleşmelerde belirtilen adresler ile kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına, ticaret sicillerine ve esnaf ve sanatkârlar sicillerine verilen en son adreslerdeki değişiklikler hakkında da bu madde hükümlerinin uygulanacağı) ortadadır. Dava konusu olayda davalının ticaret sicilinde gösterilen adresine çıkartılan tebligat iade olunmuş ve tebliğ memurunca da yeni adresi tespit edilememiştir. Bu durumda dava dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 35/2.maddesi uyarınca tebliğ edilmesi ve gerekli masrafı yatırması için davalıya süre verilmesi ve sonucuna göre işlem yapılması gerekirken Tebligat Kanunu’na aykırı şekilde ilanen tebligat yaptırılmasına ve bunun icrası için gerekli giderin davacıdan alınması yolunda karar oluşturulup kesin süre verilmesi doğru olmamıştır. Mahkemece yapılacak iş 7201 sayılı Kanunun 35/2.maddesi uyarınca işlem yapılması ve bunun için gereken masrafı davacının ödemesi bakımından mehil verilip, davanın sonuçlandırılmasından ibarettir. Yasaya aykırı oluşturulan ara kararına dayanılarak davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 14.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/910, Karar No: 2018/1111, Tarih: 23.05.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/910 E.  ,  2018/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki “itirazın iptali” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Karşıyaka (Kapatılan) 2. Asliye Ticaret Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 28.11.2012 gün ve 2011/23 E.-2012/366 K. sayılı karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle Yargıtay 19. Hukuk Dairesinin 12.09.2013 gün ve 2013/6924 E., 2013/13876 K. sayılı kararı ile;

(...Davacı vekili, müvekkilinin 26 adet faturaya konu malı davalıya satıp, sevk irsaliyeleri ile teslim ettiği halde bedelinin ödenmediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibinden sonra 5.000,00 TL’nin havale edildiği halde takibe haksız olarak itiraz edildiğinin belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra takibine konu sıralı ilk onyedi faturayı kabul ettiklerini, son dokuz faturanın ise davalı defterlerinde olmadığını, kabul etmediklerini, davacı ile takip konusu faturalardan önce de mal alışverişinde bulunulduğunu, kabul edilmeyen faturalardan birinin (30.10.2010 tarih, 5.036,74 TL bedelli) mükerrer olup, diğerlerinin ise sözleşme gereği kalite kontrolden geçmediğinden davacıya iade edilen mallara ilişkin olduklarını, yapılmış olan ödemeler, keşide edilen faturalar sonunda müvekkilinin bir borcu kalmadığını bildirerek davanın reddi ile tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda toplanan delillere göre, davacının muhtelif faturalara dayalı olarak 21.041,92 TL’nin tahsili için icra takibine başladığı, davacının mükerrer fatura kesmediği gibi davalının mal iadesini ve fiyat farkı iadesini gerektirecek bir hususu kanıtlayamadığı, icra takip tarihi itibariyle davacının 21.041,92 TL alacağı bulunduğunu ispat ettiği, takip tarihinden sonra ödenen 5.000,00 TL’nin infazda ve icra inkar tazminatı miktarının belirlenmesinde dikkate alınabileceği gerekçeleriyle, davanın kabulüne, davalının 21.041,92 TL’ye vaki itirazının iptaline, bu tutara takip tarihinden itibaren %16 oranını aşmamak ve artan-eksilen oranda faiz yürütülecek şekilde takibin devamına, İİK’nun 67/2. maddesi gereğince %40 icra inkar tazminatı tutarı olan 6.416,76 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, icra takip tarihinden bir gün sonra 08.12.2010’de yapılan 5.000,00 TL ödemenin infazda dikkate alınmasına, davalının kötüniyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- İtirazın iptali davasında alacak, icra takip tarihi itibariyle belirlenir. Ancak dava tarihine kadar bir ödeme yapılmış ise, yapılan ödeme düşüldükten sonra kalan alacak yönünden itirazın iptali davası açılmalıdır. Takipten sonra davadan önce yapılan ödeme yönünden davacının dava açmakta hukuki yararı yoktur. Dava tarihinden sonra yapılan ödemeler ise icra müdürlüğünce dikkate alınır.

Somut olayda, davacı davalı aleyhine 07.12.2010 günü 21.041,92 TL’nin tahsili istemiyle icra takibine başlamış, takip tarihinden sonra ve fakat 14.01.2011’de açılan davadan önce davalı tarafından 08.12.2010 günü yapılan 5.000,00 TL ödeme mahkemenin ve tarafların kabulündedir. Bu durumda davadan önceki ödeme yönünden davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir…)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava itirazın iptali ve icra inkâr tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davalıya satılıp sevk irsaliyesi ile de teslimi sağlanan malların bedelinin ödenmediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibinden sonra 5.000,00 TL havale edildiği hâlde icra takibine de haksız yere itiraz edildiğini belirterek, takibe yapılan itirazın iptaline ve icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili icra takibine konu sıralı ilk on yedi faturayı kabul ettiklerini, son dokuz faturayı ise davalı defterlerinde olmadığından kabul etmediklerini, davacı ile takip konusu faturalardan önce de mal alışverişinde bulunulduğunu, kabul edilmeyen faturalardan birinin (30.10.2010 tarih, 5.036,74 TL bedelli) mükerrer olup, diğerlerinin ise sözleşme gereği kalite kontrolden geçmediğinden davacıya iade edilen mallara ilişkin olduklarını, davalının bir borcu bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının, muhtelif faturalara dayalı olarak 21.041,92 TL’nin tahsili için icra takibine başladığı, davacının mükerrer fatura kesmediği gibi davalının mal iadesini ve fiyat farkı iadesini gerektirecek bir hususu kanıtlayamadığı, icra takip tarihi itibariyle davacının 21.041,92 TL alacağı bulunduğunu ispat ettiği, takip tarihinden sonra ödenen 5.000,00 TL’nin infazda ve icra inkâr tazminatı miktarının belirlenmesinde dikkate alınabileceği gerekçeleriyle, davanın kabulüne, davalının 21.041,92 TL’ye vaki itirazının iptaline, bu tutara takip tarihinden itibaren %16 oranını aşmamak ve artan-eksilen oranda faiz yürütülecek şekilde takibin devamına, İİK’nun 67/2. maddesi gereğince %40 icra inkâr tazminatı tutarı olan 6.416,76 TL’nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, icra takip tarihinden bir gün sonra 08.12.2010’de yapılan 5.000,00 TL ödemenin infazda dikkate alınmasına, davalının kötü niyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir.

Davalı vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel mahkemece itirazın iptali davasında takipten önce yapılan ödemelerin gözetileceği, bu tür ödemelerin kararın infazı sırasında icra müdürlüğünce dikkate alınıp borçtan mahsup edilmesi gerektiği, aksi hâlde ödeme tarihleri itibari ile takip konusu alacağa faiz yürütülüp, ödemenin öncelikle faize ve takip giderlerine mahsup edilmesinden sonra kalan alacak saptanarak hüküm kurulması gerektiği, bu şekilde yapılacak işlem sonucu bulunacak meblağ üzerinden hüküm kurulmasının infazda tereddüt yaratacağı, davacının davadan önce yapılan ödemeler yönünden tüm borç ödenip infaz edilmediği sürece hukuki yararı bulunduğu gerekçeleri ile direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık: davacının, takip talebinden sonra ancak itirazın iptali davası açmasından önce yapılan ödemeyi mahsup etmeden dava açmakta hukuki yararının bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Öncelikle belirtilmelidir ki itirazın iptali davası, müddeabihi takip konusu yapılmış ve borçlunun itiraz etmiş olduğu alacak olan, bir eda davasıdır.

Mahkemenin davanın reddi ya da kabulü yönünde verdiği karar, maddi anlamda kesin hüküm teşkil edeceğinden davanın reddi hâlinde alacaklı borçluya karşı aynı alacaktan dolayı yeni bir alacak davası açamayacağı gibi davanın kabulü hâlinde borçlu da, alacaklıya karşı bir menfi tespit veya istirdat davası açamayacaktır.

Bu nedenledir ki, mahkeme itirazın iptali davasında tarafların iddia ve savunmalarını genel hükümlere göre inceleyerek, borcun varlığını ve miktarını araştırmak zorundadır.

Mahkemenin davanın reddi ya da kabulü yönünde verdiği karar, maddi anlamda kesin hüküm teşkil edeceğinden davanın reddi hâlinde alacaklı borçluya karşı aynı alacaktan dolayı yeni bir alacak davası açamayacağı gibi davanın kabulü hâlinde borçlu da, alacaklıya karşı bir menfi tespit veya istirdat davası açamayacaktır.

Bu nedenledir ki, mahkeme itirazın iptali davasında tarafların iddia ve savunmalarını genel hükümlere göre inceleyerek, borcun varlığını ve miktarını araştırmak zorundadır.

Yasal dayanağını 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu’nun (İİK.) 67. maddesinden alan itirazın iptali davası ile alacaklı; icra takibine karşı borçlunun yaptığı itirazın iptali ile İİK’nın 66. maddesine göre itiraz üzerine duran takibin devamını sağlamayı amaçlamaktadır. Takip hukukundan doğan bu davada tespit edilecek husus, borçlunun icra takibine yapmış olduğu itirazında haklı olup olmadığının belirlenmesidir.

Bu dava, yargılama usulü bakımından genel hükümlere tabidir (İİK.m.67/1). Alacaklı, alacağının varlığını Hukuk Muhakemeleri Kanununa göre caiz olan her türlü delil ile ispat edebilir. Dava, özünde tahsil istemini de barındırmakla burada, borçlunun takip sonrası yaptığı ödeme iddialarının da nazara alınması zorunludur. Borçlu, ödeme emrine itiraz ederken bildirmiş olup olmamasına bakılmaksızın, bütün itiraz sebeplerini ileri sürebileceğinden mahkemenin, borcun sonradan ödendiği itirazını araştırarak, ödemenin takip konusu alacakla ilgili olduğunu belirlemesi hâlinde, alacaklının dava tarihi itibariyle talep edebileceği alacak miktarı üzerinden hüküm kurması gerektiğinde duraksama bulunmamaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki alacak miktarının, takip ya da dava tarihindeki koşullara göre belirlenmesinin, itirazın iptali davasında hükmolunan miktar üzerinden tahsiline karar verilebilecek bir tazminat türü olan ve bağımsız bir dava konusu yapılamayan icra inkâr tazminatının miktarına da etkili olacağı açıktır.

Hemen belirtilmelidir ki alacak miktarının, takip ya da dava tarihindeki koşullara göre belirlenmesinin, itirazın iptali davasında hükmolunan miktar üzerinden tahsiline karar verilebilecek bir tazminat türü olan ve bağımsız bir dava konusu yapılamayan icra inkâr tazminatının miktarına da etkili olacağı açıktır.

Henüz alacaklı tarafından itirazın iptali davasının açılmadığı bir evrede, borçlunun, itiraza konu borcu kısmen veya tamamen ödemesi mümkündür ve bunu engelleyen herhangi bir yasa hükmü yoktur. Borçlu, itirazın iptali davası açılmamış iken, itirazına konu borcu tamamen öderse, alacaklının itirazın iptali davası açmasına gerek kalmayacak ve böyle bir davayı açmakta hukuki yararı bulunmayacaktır. Zira itirazın iptali davası açılmasında amaç, itiraz nedeniyle kanun gereğince kendiliğinden durmuş olan takibin devamını sağlamaktır. Takibin devamı yoluyla elde edilecek olan sonuç (alacağın tahsili), borçlunun tüm borcu ödemesiyle zaten gerçekleşmiş olacağına göre, gerçekleşmiş olan bu sonucu sağlamak üzere bir dava açılmasında hukuki yarar bulunmayacaktır. Bunun gibi takibe konu borcun kısmen ödendiği durumlarda da ödenmeyen borç tutarına yönelik itirazın iptali davasında, itirazdan sonra ödenmiş olan miktar bakımından itirazın iptalinin istenilmesinde hukuki yararın mevcut olmayacağı kuşkusuzdur (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 20.10.2004 gün, 2004/9-508 E., 2004/562 K, 30.03.2005 gün, 2005/19-200 E., 2005/210 K; 08.06.2005 gün, 2005/19-270 E., 2005/365 K, 18.04.2007 gün, 2007/19-159 E., 2007/220 K., 04.07.2007 gün ve 2007/13-453 E.,2007/453 K.; 09.02.2011 gün ve 2011/13-29 E., 2011/56 K sayılı kararları).

Sonuç itibariyle; icra takibinden sonra ve itirazın iptali davası açılmadan önce borçlu tarafından ödeme yapılması hâlinde, yapılan bu ödeme düşüldükten sonra kalan miktar üzerinden dava açılması gerekir. Dolayısıyla takipten sonra, ancak dava açılmadan önce yapılmış olan ödemeler yönünden dava açılmasında, davacı tarafın hukuki yararı bulunmamaktadır. Takipten sonra, ancak davadan önce yapılan kısmi ödeme miktarı bakımından dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığından dava reddedilse -veya kısmi ödeme miktarınca dava açılmasa- bile, kısmi ödemenin yapıldığı icra takibi kendi yasal prosedürü içerisinde devam edecek, hatta asıl borç kalksa bile faiz ve ferileri yönünden takip sürebilecek, salt bu nedenle icra dosyasının kapanmasından söz edilemeyecektir.

Nitekim aynı ilke Hukuk Genel Kurulunun 12.11.2003 gün ve 2003/19-589 E., 2003/645 K , 19.10.2011 gün ve 2011/19-532 E., 2011/640 K. sayılı kararlarında da benimsenmiştir.