muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/27448, Karar No: 2025/1306, Tarih: 19.02.2025

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

... Devlet Hastanesi Kadın Doğum ve Çocuk Kliniği Çocuk İzlem Merkezi'nde katılan mağdurun adli muayenesinin yapılması sonrasında, katılan mağdurdan oral sürüntü örneğinin alınarak ... isimli polis memuruna teslim edildiğinin anlaşılması ve dosya kapsamına göre bu hususta bir araştırma yapılmadığının anlaşılması karşısında, oral sürüntü örneğinin akıbeti araştırılıp söz konusu sürüntünün suça sürüklenen çocuğa ait herhangi bir vücut sıvısı içerip içermediğinin belirlenmesi ve ayrıca tanık ...' ın duruşmaya çağrılarak dinlenilmesinden sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi karşısında istinaf başvurusunun kabulü ile hükümlerin kaldırılarak beraat kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Şikayetçi Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle şikayetçi Bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan Mağdur Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle katılan mağdur vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/33544, Karar No: 2021/14409, Tarih: 18.05.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/33544 E.  ,  2021/14409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; suça sürüklenen çocuk ...’un (...) direnme eylemini silahtan sayılan çakı ile işlemediği anlaşılmakla tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmeyerek yapılan incelemede dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

1) Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyizinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklara yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk Erhan Tatbak müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2) Suça sürüklenen çocuk ... (...) hakkında kurulan hükümlerin temyizinde;

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçların yasa maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2. ve 67/2. maddelerine göre, suçların tabi bulunduğu 6 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye kısmen uygun olarak, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. 66/2. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 18/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18888, Karar No: 2017/9666, Tarih: 25.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/18888 E.  ,  2017/9666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.10.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 22.05.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı, Belediye Başkanlığının 1996 yılında şehir içinde esnaflık yapan kişilerle yaptığı toplantı ve görüşmeler sonucu esnaflık yapan kişileri sözlü uyarı ve baskılarla ikna ederek bir plan çerçevesinde buğday pazarı yapımına başlandığını ve müteahhit ile herbir dükkan için 1.500 TL'ye anlaşma sağlandığını ve bu bedeli Belediye'ye ödediklerini ancak müteahhitin işi yarım bıraktığını, kendileri tarafından masraf yapılarak dükkanların içine buğday ve gübre konulacak vaziyete getirildiğini, Belediye tarafından tapu devrine yanaşılmadığını ileri sürerek; dava konusu taşınmazın Belediye tarafından 3. kişilerden kamulaştırılarak tapusunun alınması ve anılan tapu kayıtlarının iptali ile adlarına tescilini mümkün değilse bugünkü birim fiyatı üzerinden parasal tutarının tahsiline karar verilmesini dava ve talep etmiştir.

Davalı ..., dava konusu taşınmazın özel şahıslara ait olduğunu, davacı tarafça inşaatın tamamlandığına dair herhangi bir delil olmadığını, satışın yasalara aykırı yapıldığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil isteminin reddine, tazminat isteminin kısmen kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre taraf vekillerinin aşağıda yazılı nedenler dışındaki tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava, tapu iptali tescil mümkün değilse tazminat istemine ilişkindir. Yasal düzenlemeye uygun taşınmaz satışı bulunmadığı ve tescili istenen taşınmazın özel kişilere ait olması nedeniyle tapu iptali ve tescil isteminin reddi yerinde görülmüştür. Ancak terditli talep olan tazminat istemi konusunda verilen kararın dayandığı bilirkişi raporu hüküm vermeye yeterli görülmemiştir. Davacı geçersiz satış sözleşmesine dayalı olarak sebepsiz zenginleşme hükümleri uyarınca davalıya ödediği bedeli geri alabilir. Davacı, davalıya yaptığı ödemelere ilişkin makbuzlar ibraz etmiştir. O halde, mahkemece uzman bilirkişi aracılığı ile davacı tarafça ödendiği ispatlanan ödeme tutarının dava tarihi itibariyle güncellenmiş değerinin tespiti ile saptanacak bedelin tahsiline karar verilmesi gerekir iken hesaplama şekli anlaşılmayan rapora göre karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bu sebeple bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7658, Karar No: 2017/10637, Tarih: 09.05.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/7658 E.  ,  2017/10637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda 01 Ekim-30 Nisan tarihleri arasındaki döneme ilişkin günlük çalışma sürelerine göre fazla çalışma saatleri belirlenirken ara dinlenme yarım saat olarak esas alınmıştır.

Ara dinlenmesi 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda davacının 01 Ekim-30 Nisan tarihleri arasındaki dönemi günlük çalışması 05:00-14:00 saatleri arası dokuz saat kabul edildiğine göre ara dinlenmenin yukarıda açıklanan kanun ve ilkeler uyarınca bir saat olarak dikkate alınması gerekirken yarım saat olarak kabulü hatalı olup bozma sebebidir.

3-Taraflar arasında davacının ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda davacının 01 Ekim-30 Nisan tarihleri arasındaki dönemi günlük çalışması 05:00-14:00 saatleri arası dokuz saat kabul edildiğine göre ara dinlenmenin yukarıda açıklanan kanun ve ilkeler uyarınca bir saat olarak dikkate alınması gerekirken yarım saat olarak kabulü hatalı olup bozma sebebidir.

3-Taraflar arasında davacının ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda, davacı şahit beyanlarına dayanılarak, davacının resmi bayramların tamamında, dini bayramlardan Ramazan Bayramında bir gün, Kurban Bayramında ise iki gün çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ise de, Yargıtay 9. Hukuk Dairesince temyiz incelemesi yapılan 2014/9967-9971-9972-9970 esas numaralı emsal dosyalarda benzer işi yapan işçilerin dini bayramlarda çalışmayıp resmi tatil günlerinde çalıştığı kabul edilmiştir. Ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının davacının resmi tatil günlerinde çalıştığı kabul edilerek hesaplanması dosya kapsamına, emsal dosyalara daha uygun düşecektir. Bu tespite göre davacının ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı yeniden hesaplanarak hüküm altına alınmalıdır.

4-Kabul göre de, ıslah tarihi 10.04.2014 olmasına rağmen hüküm fıkrasında ıslah tarihinin 12.03.2014 olarak belirtilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12472, Karar No: 2024/737, Tarih: 05.02.2024

**10. Hukuk Dairesi         2023/12472 E.  ,  2024/737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/728 E., 2023/656 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/648 E., 2022/34 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili ve fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili ile fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; 1996 - 2007 dönemi işe giriş bildirgesi ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmayan dönem bordrolarının dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmıştır.

Bu itibarla 1996 - 2007 dönemi işe giriş bildirgesi ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olmayan dönem bordrolarının hem Kurumdan hem de davalı üniversiteden talep edilerek dosyaya kazandırıldıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen eksikliklerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24277, Karar No: 2019/37639, Tarih: 12.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/24277 E.  ,  2019/37639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında; beraat, sanık ... hakkında; hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Duruşmadan haberdar olduğu halde, usulüne uygun olarak düzenlenmiş dilekçe ile veya duruşmada sözlü beyanda bulunarak 5271 sayılı CMK'nun 237. ve 238. maddelerine göre katılan sıfatını almayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanık ... müdafiinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

Sürücülüğünü hakkında beraat kararı verilen sanık ...’ın yaptığı 31 HU 868 plakalı kamyonette yapılan aramada 4 adet Hollestion cinsi dana ele geçirildiği, sanık aşamalardaki savunmalarında hayvanları yurt dışından getirmediklerini, kendi hayvanları olduğunu beyan ettiği, hayvanların kulaklarındaki küpelerin olmaması ya da tek küpe olması, bu hayvanların kaçak olarak ülkeye sokulduğunun kabulüne olanak vermeyeceği cihetle sanığın mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden, sanığın üzerine atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

1. Hükümden sonra 24.11.2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle bir karar verilmesinin gerekmesi,

2. Sanık hakkında hem adli para cezası hem de hapis cezası verildiği ve adli para cezaları için TCK'nun 58. maddesine göre tekerrür hükümleri uygulanamayacağı halde tekerrür hükümleri uygulanmasına karar verilirken ayrım yapmaksızın sanığın cezasının TCK'nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

3. Duruşmadan haberdar olduğu halde, usulüne uygun olarak düzenlenmiş dilekçe ile veya duruşmada sözlü beyanda bulunarak 5271 sayılı CMK'nun 237. ve 238. maddelerine göre katılma talibinde bulunmayan Gümrük İdaresi lehine vekalet ücretine hükmolunması,

4. Dava konusu eşyanın müsaderesi sırasında uygulama maddesi olan TCK'nun 54/4. madde ve fıkrası yerine TCK'nun 54. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK'nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2035, Karar No: 2012/34331, Tarih: 11.04.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/2035 E.  ,  2012/34331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinin ... Defterdarlığı Beşocak Vergi Dairesinin Seçen Özel Dersanesi Limited Şirketinin belirtilen adresinde yapmış olduğu denetim ve inceleme sonucu düzenlediği yoklama fişi tarihi olan 26.04.2004 olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Suç tarihi olan 26.04.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasa'nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9403, Karar No: 2013/47854, Tarih: 23.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/9403 E.  ,  2013/47854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Hüküm fıkrasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nin 86/3-e yerine TCK'nin 86/3-a olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... adli para cezasının paraya çevrilmesinin ve adli para cezasının taksitlendirilmesinin dayanağını oluşturan kanun maddelerinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nin 232/6. maddelerine muhalefet edilmesi

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi uyarınca hükümde ... adli para cezasının paraya çevrilmesine ilişkin parağrafın başına "TCK'nin 52/2. maddesi gereğince" adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin parağrafın başına "TCK 52/4 maddesi gereğince" ibaresinin eklenmesi diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19807, Karar No: 2013/4178, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19807 E.  ,  2013/4178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CMK’un 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Uluslarası nakliye firması sahibi olan müştekiye ait ... plakalı tırın şoförü olan sanığın, 29.12.2005 tarihinde söz konusu araç ile Irak ülkesine yük götürüp 28.01.2006 tarihinde Türkiye'ye giriş yaptığı, 02.02.2006 günü müştekiye ait tır ile Mersin'e gelip tırı müştekiye bilgi vermeden Mersin Orman Bölge Müdürlüğü karşısında bulunan "Sur Tır" garajına park edip araca ait ruhsatı, triptik belgesini, C-2 karnesini, uygunluk belgesi ile iki adet yedek lastiği, kriko ve malzemeleri alarak ortadan kaybolduğunun anlaşıldığı olayda, eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

1-Hükmolunan adli para cezası tayininde 5237 sayılı TCK'nın 61/8.maddesi hükmü karşısında adli para cezası hesaplanırken bu madde hükmüne göre cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesine yönelik arttırma ve indirimlerin gün üzerinden yapılması ve sonuç gün ile kişinin bir gün karşılığı ödeyebileceği miktarın çarpılması sonucu belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanık hakkında adli para cezası tayin edilirken uygulama maddesi olan 5237 Sayılı TCK'nun 52/2.maddesinin gösterilmemesi,

2-Sanık hakkında adli para cezası tayin edilirken uygulama maddesi olan 5237 Sayılı TCK'nun 52/2.maddesinin gösterilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükümde yer alan "5237 sayılı TCK'nın 155/2.maddesi uyarınca 1 yıl hapis ve 100 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 62/1.maddesi uyarınca cezasından 1/6 oranında indirim yapılarak 10 ay hapis ve 80 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadesi çıkarılarak yerine "sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 155/2.maddesi gereğince 1 yıl hapis ve 5 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, bu cezadan anılan Kanunun 62/1.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak 10 ay hapis ve 4 gün karşılığı adli para cezası ile cezalandırılmasına, aynı yasanın 52/2.maddesi gereğince verilen 4 gün adli para cezası karşılığı günlüğü 20.00 TL den olmak üzere sonuç olarak 10 ay hapis ve 80.00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ifadesi yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16140, Karar No: 2012/15849, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/16140 E.  ,  2012/15849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiracılığın tespiti

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılığın tespiti davasına dair karar Dairemizin 12.06.2012 gün ve 2012/6724-2012/8727 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmesi üzerine bu defa davalı tarafından yasal süresinde karar düzeltme isteminde bulunulmuş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Mahkemenin kararında ve Yargıtay ilamında yazılı sebeplere göre 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 440.maddesinde yazılı hallerden hiçbirine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE ve aynı yasanın 442.maddesi gereğince takdiren 200.00.-TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.