muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/16554, Karar No: 2013/18717, Tarih: 18.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/16554 E.  ,  2013/18717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ (... 4.İŞ)

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti alacağı, fazla çalışma ücreti alacağı, hafta tatili ücreti, ücret alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18.06.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat.... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendi. Duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, 28.02.2000 tarihinden 17.04.2009 tarihine kadar tır şöförü olarak davalı şirkette çalıştığını, ilk üç yıl 30 TL,sonra aylık 60 TL daha sonra aylık 120 TL ve 2008 Mart ayına kadar 200 TL ücretle, hep asgari ücretin çok altında çalıştırıldığını, 2008 Marttan sonra ise ücretinin asgari ücrete çıkarıldığını genelde İtalya güzergahında çalışmış olup, her sefer için 450 € harcırah ödendiğini, harcırahın tümünün işçinin geliri olup, diğer masraflar ve gümrük harçlarının ayrıca verildiğini beyanla, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta sonu çalışmaları, hafta sonu fazla mesai alacağı talep etmiş, ıslah dilekçesi ile kıdem tazminatı, ücret fark alacağı, resmi ve dini bayram tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren, davacının iddiasının aksine 08.05.2000 tarihinde işe başladığını ... kayıtları ile durumun ortaya çıkacağını davacının sadece son çalıştığı dönemden sorumlu olduğunu davacının haklı nedene dayanmadan sözleşmeyi feshetmesi sebebiyle ihbar ve kıdem tazminatı hakkının olmadığını, asgari ücretle çalıştığını gece gündüz çalıştırıldığı iddiasının gerçeğe dayanmadığını davacıya herhangi eksik ödemenin yapılmadığını, ekonomik kriz nedeniyle işlerin azaldığını buna rağmen sözleşmelerin feshedilmediğini, ancak seferlerin azalmasının işverenin kusuru olmadığını, şirkette bayram ve genel tatillerde çalışmanın olmadığını ücret alacağı ile ilgili olarak çalıştığı dönem boyunca ödemelerin yapıldığını beyanla açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, işçinin haklı olarak sözleşmesini feshettiği gerekçesiyle kıdem tazminatı ile diğer bazı işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Mahkemece, işçinin haklı olarak sözleşmesini feshettiği gerekçesiyle kıdem tazminatı ile diğer bazı işçilik alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal süresi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi, 2008 yılı Mart ayı öncesinde asgari ücretten eksik ücret ödendiğini ileri sürerek fark ücret talebinde bulunmuştur. Mahkemece zamanaşımına uğramayan kısım itibarıyla isteğin kabulüne karar verilmiştir.

Davacının uluslar arası tır şoförü olarak çalıştığı tartışmasızdır. Ücretin bir kısmının sabit ücret, kalan kısmının ise sefere göre ödenen harcırahtan oluştuğu anlaşılmaktadır. Tır şoförünün temel ücreti sabit ücret ve sefer priminin toplamı olmakla davacıya ödenen temel ücretin asgari ücretin altında kalmadığı dosya kapsamıyla sabittir. Bu itibarla 2008 Mart öncesine ait dönem için sabit ücret ile asgari ücret arasındaki farkın tahsili yönünde isteğin kabulü hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 990.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6738, Karar No: 2022/15422, Tarih: 07.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/6738 E.  ,  2022/15422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan bilgi ve belgelere göre; tarım arazisi niteliğindeki Osmaniye İli, Merkez Cevdetiye Köyü 1676 parsel sayılı taşınmaza gelir metodu esas alınarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu kök 741 parsel sayılı 11.667,00 m² yüzölçümlü taşınmazın ifraz görerek 1152 ve 1153 sayılı parsellere ayrıldığı, hükümde atıf yapılan 17.01.2013 tarihli fen bilirkişisinin raporunda 1152 sayılı parselden geçen kanalın 1.643,48 m², 1153 sayılı parselden geçen kanalın ise 212,25 m² olarak belirlenip, krokide işaretlendiği ve bu işaretli alanların tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verildiği anlaşılmış ise de; dosyada mevcut tapu kaydına göre 1153 parsel sayılı taşınmazın tapuda 171,25 m² yol olarak tescil edilmiş olduğu, hükümde atıf yapılan fen raporunda kamulaştırılan kısımların koordinatlarının da belirtilmediğinden hükmün infazının mümkün olmadığı anlaşıldığından, öncelikle tapu kaydında mevcut Karayolları Genel Müdürlüğüne ait 27.01.2006 tarihli kamulaştırma şerhine ilişkin kamulaştırma belgelerinin dosya arasına alındıktan sonra, dava konusu taşınmazların ifrazı ile tesciline dayanak belgelerin de temin edilerek Karayolları Genel Müdürlüğü tarafından daha önceden yapılan kamulaştırma hattının gösterilmek suretiyle çelişkiyi giderecek ve hükmün infazına esas teşkil edecek şekilde kamulaştırılan alanların koordinatları da belirtilmek suretiyle fen bilirkişisinden ek rapor alınarak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25814, Karar No: 2013/1563, Tarih: 22.01.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/25814 E.  ,  2013/1563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu ve alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlunun harçlandırılmayan ve temyiz defterine kaydı da bulunmayan temyiz dilekçesinin reddine,

2-Alacaklının temyiz itirazlarına gelince;

Alacaklı tarafından genel haciz yoluyla başlatılan takibe karşı borçlunun, takip dayanağı olarak gösterilen mahkeme kararının ödeme emri ile birlikte kendisine tebliğ edilmediğini belirterek ödeme emrinin iptali istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, takip dayanağının mahkeme ilamı olması ve borçlunun bilgisi dahilinde bulunması nedeniyle ödeme emrinin iptali sebebi yapılmadığı, ancak, ilamda borçlunun vekil ile temsil edildiği halde ödeme emri ve takip talebinde vekile yer verilmediği, ödeme emrinin de vekil yerine borçlu asile tebliğinin Tebligat Kanununun 11.maddesine aykırı olduğu gerekçesi ile ödeme emrinin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

HMK.nun 26.maddesi gereğince, hakim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Somut olayda, borçlunun icra mahkemesine başvurusu İİK.nun 61/1.maddesi gereğince, takibe konu belgenin ödeme emri ile birlikte tebliğ edilmediğine yönelik olup, mahkemece, yukarıda belirtilen HMK.nun 26.maddesine aykırı şekilde, borçlu tarafından şikayet konusu edilmeyen 7201 Sayılı Kanun'un 11.maddesi gereğince ödeme emrinin vekile tebliğ edilmediğinden bahisle ödeme emrinin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

Öte yandan alacaklı, takip dayanağı olarak  Antalya 5.Asliye Hukuk Mahkemesinin 26/03/2012 tarih ve 2010/356 E.-2012/58 K.sayılı kararını göstermiş ise de, takipte talep edilen miktarın, ilamda hüküm altına alınan kısım olmayıp, yargılama sırasında bilirkişi raporunda kira kaybı olarak tespit edilen ve mahkemece hüküm altına alınmayan kısım olduğu görülmektedir. Kaldı ki genel haciz yoluyla başlatılan takipte İİK.nun 61/1.maddesi gereğince, niteliğine bakılmaksızın takip dayanağı belgenin ödeme emri ile birlikte borçluya tebliği zorunludur. Bu nedenle mahkemenin ilam olması nedeniyle dayanak belgenin gönderilmesine gerek bulunmadığı yönündeki gerekçesi doğru değildir. Takip dosyasında mevcut ödeme emri tebliğ belgesinin incelenmesinden, takibe dayanak yapılan belgenin borçluya tebliğ edilmediği anlaşılmakla, mahkemece, bu nedenle ödeme emrinin iptaline karar verilmesi gerekirken HMK.nun 26.maddesine aykırı şekilde yazılı gerekçe ile iptali isabetsiz olup, kararın bu nedenle bozulması gerekir ise de, sonuçta ödeme emrinin iptaline karar verildiğinden sonucu doğru olan kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK.'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 21,15 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 3,15 TL harcın temyiz edenden alınmasına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/01/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4221, Karar No: 2012/1201, Tarih: 27.02.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/4221 E.  ,  2012/1201 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 467 parsel sayılı 5500 m² yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydına dayanılarak davalılar ... ve ..., 1336 parsel sayılı 12400 m² yüzölçümündeki taşınmaz ise 467 parselin miktar fazlası olarak davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., tapu kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ... ve davalı Hazine'nin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 96,45 TL harcın davacı ...'ten alınmasına, 27.02.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6344, Karar No: 2024/7930, Tarih: 01.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/6344 E.  ,  2024/7930 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/105 Esas, 2024/136 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İzmir 14. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.12.2022 Tarihli ve 2022/2194 Esas, 2022/2238 Karar Sayılı Kararı

Vasi adayı tarafından sunulan dava dilekçesinde kısıtlı adayının ikamet adresinin Kaleardı Mahallesi Boylu Sokak No:26 Merkez/Bayburt olduğunun belirtildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bayburt Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.02.2024 Tarihli ve 2024/105 Esas, 2024/136 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Buca Koop Mahallesi 1409. Sokak No:15 İç Kapı No:3 Buca/İzmir olduğunun bildirildiği, aynı adresin kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki adresi olarak kayıtlı olduğu, davacı vasi adayının 15.01.2024 tarihli dilekçesinde de kısıtlı adayının fiilen kendisi ile beraber Buca/İzmir'de yaşadığını beyan ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucunda, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Buca/İzmir olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın İzmir 14. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İzmir 14. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/417, Karar No: 2020/1373, Tarih: 12.03.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/417 E.  ,  2020/1373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ....... Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı .....Mahkemesinin 03.02.2015 tarih ve 2015/8 Esas - 2015/151 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine kızı .... vasi olarak atanmıştır.

Vasi adayı, 16.04.2018 havale tarihli dilekçesi ile vasinin görevine son verilerek kısıtlıya kendisinin vasi olarak atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

.....Mahkemesince, 02.03.2019 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin ......” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

.... Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan....TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasi adayının talebi ile ilgili karar vermekte.... yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince .....YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2014/9391, Karar No: 2014/22358, Tarih: 26.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9391 E.  ,  2014/22358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 6. İş Mahkemesi

Tarihi :23.09.2013

No :2012/1527-2013/944

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7374, Karar No: 2022/7721, Tarih: 05.10.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/7374 E.  ,  2022/7721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Uygulama Kadastrosuna İtiraz

İLK DERECE

MAHKEMESİ : KDZ. Ereğli Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında KDZ. Ereğli Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve yeniden hüküm tesisine şeklinde karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... ili Kdz. Ereğli İlçesi Balı Mahallesi çalışma alanında 3402 sayılı Kanun'un 22/a maddesi uyarınca yapılan uygulama kadastrosu sırasında, tapuda davalılar adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı eski 697 parsel sayılı 932,97 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 2149 ada 21 parsel numarasıyla ve 950,62 m2 yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir.

Davacı ..., tapuda adına kayıtlı bulunan eski 701 parsel sayılı 548,00 m2 yüzölçümündeki taşınmazın 2149 ada 37 parsel numarasıyla ve 582,34 m2 yüzölçümlü olarak tespit edildiğini, taraflar arasındaki tabii sınırlar dikkate alınmadan yenileme çalışması yapıldığını öne sürerek, eski hale getirilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, dava konusu 2149 ada 21 ve 37 parsel sayılı taşınmazlar yönünden uygulama tutanaklarındaki sınır ve yüzölçümlerinin iptali ile 26.02.2020 tarihli harita bilirkişilerinin raporunda 9. Sayfasında Krokide A harfi ile gösterilen 76,66 m2 alanın 2149 ada 21 nolu parselden ifrazı ile 2149 ada 37 nolu parsele ilavesine böylelikle 2149 ada 21 nolu parselin 873,96 m2 ve 2149 ada 37 nolu parselin 659,00 m2 olarak tapuya tescillerine karar verilmiş, hükme karşı davalılar vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesinin kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 54.40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 26.30 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına, 05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.