muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12215, Karar No: 2023/2946, Tarih: 23.03.2023

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne, kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti ile bu hakkın davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; mevcut irtifaklar sebebiyle oluşan değer düşüklüğünün eksik hesaplandığını, objektif değer artış oranının yüksek uygulandığını, dava konusu taşınmazların geldisi olan 1167 parsel sayılı taşınmaz için 3.103,91 TL’nin, 940 parsel sayılı taşınmaz için 13.252,58 TL bedelin daha önce depo edildiğini, bu bedeller mahsup edilmeden faize hükmedildiğini, asıl ve birleştirilen davalar için tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın arsa vasfında olduğu halde, arazi vasfında değerinin belirlendiğini, bozma kararının Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin yerleşik uygulamasına aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazlar üzerinde seraların bulunduğu bilirkişi raporunda belirtilmesine rağmen, açık arazi olarak değerlendirildiğini, bölgeyle ilgisi olmayan münavebe ürünlerinin alındığını, sulu arazide buğday ürününe ait resmi verinin bulunmadığını, üretim masraflarının brüt gelirin 1/3’ü oranından fazla alınmaması gerektiğini, kapitalizasyon faiz oranının sulu arazide %4 oranında alınması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma konusu irtifak hakkı bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda 2 yıllık münavebe planı uygulanmak suretiyle metrekare birim bedeli belirlendiği ve bu husus bozmaya konu edilmediği halde bozma sonrasında hükme esas alınan bilirkişi raporunda aynı münavebe deseni esas alınarak 3 yıllık münavebe planı uygulanmak suretiyle eksik bedel hesaplanması doğru değildir.

2. Bozma öncesi hükme esas alınan bilirkişi raporunda 2 yıllık münavebe planı uygulanmak suretiyle metrekare birim bedeli belirlendiği ve bu husus bozmaya konu edilmediği halde bozma sonrasında hükme esas alınan bilirkişi raporunda aynı münavebe deseni esas alınarak 3 yıllık münavebe planı uygulanmak suretiyle eksik bedel hesaplanması doğru değildir.

3. Toplulaştırma işlemi sonucu oluşmuş yeni tapu kayıtlarına göre dava konusu 326 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerinde mevcut 1.828 m² ve 88 m²lik irtifak hakları ile 325 ada 1 parsel sayılı taşınmaz üzerinde mevcut 425 m² ve 125,10 m²lik irtifak hakları nedeniyle oluşacak değer kaybı düşülmek suretiyle zemin bedeline hükmedilmesi gerekirken, mevcut irtifak haklarının değer düşüklüğünün eksik hesaplanması isabetli değildir.

4. Bozma öncesi ilk kararla davalı tarafa ödenmesine hükmedilen bedele ilk karar tarihine kadar yasal faiz yürütülmesi gerekirken, tüm bedele son karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile ... 2.Asliye Hukuk Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

23.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1739, Karar No: 2019/103, Tarih: 17.01.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/1739 E.  ,  2019/103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre; suç tarihi olan 04.11.2014 günü ... ilinde, güneşin saat 17:00'da battığı, geceden sayılan zaman dilimin ise 18:00'da başladığı, suçun gündüz vakti saat 17:40 sıralarında işlendiği olayda, sanıklar hakkında TCK'nin 149/1. maddesinin (a) ve (d) bentlerinin yanında uygulanma yeri olmayan (h) bendinin de uygulanması, gösterilen teşdit gerekçesi karşısında, sonuca etkili bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

TCK'nin 53.maddesinin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, bu hususun infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazlarının reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 17.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1407, Karar No: 2025/5644, Tarih: 24.06.2025

**12. Ceza Dairesi         2022/1407 E.  ,  2025/5644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2856 E., 2021/77 K.

DAVA : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; davacı vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 6100 sayılı HMK'nın 361/1. ve 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince davacının haksız gözaltı nedeniyle 13.363,62 TL maddi ve 750.000,00 TL manevi tazminatın gözaltı tarihinden işleyecek yasal faizi ile ödenmesine ilişkin talebinin, gözaltına alınması nedeniyle sözleşmesi 03.07.2018 tarihinde askıya alınan davacının 08.10.2018 tarihli karar ile göreve iade edildiği, göreve iade kararının içeriğinde Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığının 17.08.2018 tarih ve 2018/3834 soruşturma sayılı kararı ile adı geçen hakkında kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiğinin belirtildiği, göreve iade kararının davacıya 09.10.2018 tarihinde tebliğ edildiği, dolayısıyla davacının bu tarih itibariyle kovuşturmaya yer olmadığı kararından haberdar olduğu, karara karşı 15 gün içerisinde itiraz edebileceği ancak itiraz etmediği, bu hali ile kovuşturmaya yer olmadığı kararının 24.10.2018 tarihinde kesinleştiği, davanın ise 05.12.2019 tarihinde açıldığı, bu itibarla Kanunda öngörülen 1 yıllık yasal süre içinde davanın açılmadığından bahisle reddine karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca davacı vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın davacıya 07.10.2019 tarihinde tebliğ edildiği, göreve iade kararı ile birlikte kovuşturmaya yer olmadığı kararının davacıya tebliğ edilmediği, dolayısıyla davanın tebliğden itibaren yasal süre içerisinde açıldığı, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Davacı vekilinin temyiz sebepleri; kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın davacıya 07.10.2019 tarihinde tebliğ edildiği, göreve iade kararı ile birlikte kovuşturmaya yer olmadığı kararının davacıya tebliğ edilmediği, dolayısıyla davanın tebliğden itibaren yasal süre içerisinde açıldığı, davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. DAVANIN KONUSU

İlk Derece Mahkemesince, tazminat talebinin dayanağı olan Bingöl Cumhuriyet Başsavcılığının 2018/3834 soruşturma numaralı soruşturma dosyası kapsamında, davacının silahlı terör örgütüne üye olmak suçundan 27.06.2018-09.07.2018 tarihleri arasında 12 gün gözaltında kaldığı, yapılan soruşturma sonunda 17.08.2018 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği, davacının göreve iade edilmesi ile birlikte 09.10.2018 tarihinde karardan haberdar olduğu ve bu hali ile kararın 24.10.2018 tarihinde kesinleşmiş sayılacağı, davanın ise 05.12.2019 tarihinde açıldığı, bu itibarla gözaltı tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 142. maddesinde öngörülen süre içinde davanın açılmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince süre yönünden reddedilen davada, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, tazminat davasının CMK 142. maddesinde belirtilen süre içinde açılmadığı anlaşıldığından, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin kararında davacı vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Antalya 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/65, Karar No: 2012/7282, Tarih: 07.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/65 E.  ,  2012/7282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Bozmadan önce sanığa verilen adli para cezasının TCK’nun 52/4 maddesi gereğince 1’er ay ara ile 24 eşit taksitte ödenmesine karar verildiği ve hüküm yalnız sanık tarafından temyiz edildiği halde, sanığa verilen adli para cezasının 1’er ay ara ile 20 eşit taksitte ödenmesine karar verilmesi suretiyle kazanılmış hak ilkesinin ihlal edilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin fıkradaki “1’er ay ara ile 20 eşit taksitte ödenmesine” ibaresinin çıkarılarak yerine "1’er ay ara ile 24 eşit taksitte ödenmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 07.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7768, Karar No: 2016/8439, Tarih: 26.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/7768 E.  ,  2016/8439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı tarafından, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı-davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı-davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.26.04.2016(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2020/3189, Karar No: 2021/1773, Tarih: 19.04.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/3189 E.  ,  2021/1773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R -

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve HMK 355. maddedeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine, 19.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24275, Karar No: 2014/2144, Tarih: 27.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/24275 E.  ,  2014/2144 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/267591

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2010

NUMARASI : 2007/570 (E) ve 2010/310 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın aşamalardaki tutarlı beyanlarına, sanığın soruşturma evresinde katılana hakaret içeren mesaj gönderdiğine ilişkin savunmasına, tanık A.. B..'ın aşamalardaki sanığın katılana gönderdiği mesaj içeriğini gördüğüne ilişkin anlatımına ve katılanın soruşturma evresinde alınan ifadesinde yer alan mesaj içeriklerine neden itibar edilmediği açıklanmadan, yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan Zeynep Ballar vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 27/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18633, Karar No: 2013/12005, Tarih: 22.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/18633 E.  ,  2013/12005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdurun, tanık olarak dinlenen ... isimli kişiye borcu bulunduğu, adı geçen tanığın mağdurdan alacağını alamadığını köyde dile getirmesi üzerine tanıdığı olan sanığın, alacaklı konumdaki tanığa hitaben “sen borcu olan kişinin telefonunu ver, ben arayıp konuşayım” dedikten sonra mağduru arayıp çocuklarını öldürmekle tehdit edip adı geçen tanığa olan borcunu ödemesini istediğinin anlaşılması ve mahkemece de kabul edilmesi karşısında; sanığın eyleminin TCK’nın 150/1. maddesi yollamasıyla 106/1. maddesinde tanımlanan tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Hüküm tarihinden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın Geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 22/05/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/13875, Karar No: 2017/9108, Tarih: 19.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13875 E.  ,  2017/9108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Düşme

Sanıkların, iddianamelerde adı geçen kişileri çalışmadıkları halde inşaat işinde çalışıyormuş gibi beyan ederek sahte işe giriş bildirgeleri düzenlenmesini sağlayıp kuruma ibraz etmek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işledikleri iddiasıyla açılan kamu davasında, sahte olduğu iddia edilen işe giriş bildirgelerinin 2003 ve 2004 yıllarından önce düzenlendiklerinden bahisle zamanaşımı nedeniyle düşme kararları verilmiş ise de; dosya arasında bulunan aylık prim ve hizmet belgesi fotokopisine göre sigortalı olarak bildirilen ...'un, ...'na ait inşaatta çalıştığına dair bildirgenin 2006 yılına ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında; sigortalı gösterilen kişilerin çalışmadıkları işyerlerine ait işe başlama ve işten ayrılmalarına dair giriş ve ayrılış bildirgelerinin celp edilerek suç tarihlerinin şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesinden sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.12.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/708, Karar No: 2016/185, Tarih: 26.02.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2014/708 E.  ,  2016/185 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########İş Mahkemesi

##########

##########

##########

##########

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; ........ İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 17.02.2011 gün ve 2009/234 E., 2011/87 K. sayılı kararın incelenmesi ................ istenilmesi üzerine, Yargıtay......... Dairesi’nin 12.06.2013 gün ve 2011/16984 E., 2013/18059 K. sayılı ilamıyla;

(...A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin devamsızlık gerekçesiyle işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve izin ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık yaptığını ve iş akdinin bu nedenle haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, işçinin devamsızlıkta bulunması nedeniyle işverence haklı olarak feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur (Yargıtay .... 1.7.2008 gün 2007/21656 E, 2008/18647 K.).