muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7674, Karar No: 2013/9242, Tarih: 17.06.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/7674 E.  ,  2013/9242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 29.09.2011 gününde verilen dilekçe ile komşuluk hukuku nedeniyle elatmanın önlenmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.02.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, komşuluk hukuku nedeniyle elatmanın önlenmesi ve kal ile tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı, ... İlçesi ... Köyü ... mevkiinde işletmesi bulunduğunu, işletmesine sınır olan ... –... karayolunda davalı ... Müdürlüğünce biriken suların tahliyesi için büz ve menfez yapıldığını, büz ve menfezin hiçbir yere bağlanmadığından tahliye suyunun doğrudan işletmesi içine aktığını belirterek davalının müdahalesinin önlenmesini, tahliye kanalının kaldırılması ile 2.250,00 TL tazminatın davalıdan tazminine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile elatmanın önlenmesine, kanalların kapatılmasına ve 2.250,00 TL tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun "İdari Dava Türleri ve İdari Yargı Yetkisinin Sınırları" başlıklı 2. maddesinin (a) bendinde idari işlemler hakkında, yetki, şekil, sebep, konu ve maksat yönlerinden biri ile hukuka aykırı olduklarından dolayı iptalleri için menfaati ihlal edilenler tarafından açılan iptal davaları, (b) bendinde de idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel haklara muhtel olanlar tarafından açılan tam yargı davaları idari yargının görev alanı içinde sayılmıştır.

Davacı, davalı idarenin karayoluna yanlış yaptığı büz ve menfez yapma şeklindeki işlem ve eylemi sonucu zarar gördüğünü ileri sürerek elatmanın önlenmesi ve kal ile tazminata karar verilmesini istemiştir. Davacının talebi İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. maddesi anlamında idari yargının görevi alanına giren idari eylem ve işlemlerden dolayı kişisel hakkının muhtel olması niteliğinde olduğundan davanın görülme yeri idari yargıdır.

Mahkemece, açıklanan bu husus gözetilmeden, yargı yolu uyuşmazlığı sebebi ile görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasına girilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 17.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1547, Karar No: 2012/907, Tarih: 20.02.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/1547 E.  ,  2012/907 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı-k.davalı ... vekili ile davalı-k.davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiş, temyizen tetkiki davacı ... vekili tarafından duruşma istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 16.04.1996 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi nedeniyle gerçekleştirilen imalât bedelinin tahsiline karar verilmesi talebiyle açılmış, davalılar reddini savunmuş, davalılardan ... karşı davasında, gecikme tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece asıl ve karşı davanın reddine dair karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ve karşı davacının tüm, davacı ve karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalılardan ... ile davacı ve ortağı arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde inşaatın 31.12.1998 tarihinde bitirilmesi kararlaştırılmış, 04.03.1999 tarihli ek sözleşme ile bitim süresi 31.12.1999 tarihine kadar uzatılmıştır. Asıl sözleşmenin 4. maddesinde, arsa sahibinin müteahhide ait bağımsız bölümlerin tapusunu vereceği, 7 ve 8 nolu dairelerin tapusunu ise iskân ruhsatı alınarak ve inşaatın tamamlanmasından sonra devrinin yapılacağı kabul edilmiştir. Sözleşmeden sonra arsa sahibi ... tapunun tamamını davalı ...'a 24.09.1998 tarihinde devretmiş, adı geçen tarafından da 19.07.1999 tarihinde kat irtifâkı kurulmuş, yükleniciye ait 2 adet bağımsız bölümün tapusu satılan kişilere devredilmiştir. Yükleniciden bağımsız bölüm satın alanların 05.06.2000 tarihinde tapu istemiyle arsa sahipleri ve yüklenici aleyhine açtıkları davada, inşaat seviyesinin %68 olduğu, böylece tamamlanmadığı anlaşıldığından yüklenicinin halefi durumundaki davacıların tapu payı isteyemeyecekleri gerekçesi ile reddine karar verilmiştir. Bu arada ... tapunun üzerinde kalan kısmını 28.03.2000 tarihinde ...'e devretmiş, daha sonra tapuyu tekrar geri almıştır. Davacının ... hakkında inşaat yapım bedelinin tahsili istemi ile açtığı davada husumet yokluğundan reddedilmek suretiyle kesinleşmiştir. Karşılıklı taahhütleri içeren akitlerde kendi edimini ifa etmeyen taraf,

diğerinden ediminin ifasını istemeyez (BK.81.mad). Taraflar kendi edimlerini ifa ile yükümlüdür. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, yüklenicinin istemi halinde tapu devri yapılacağı kabul edildiğine göre ve az yukarıda değinilen davada, satın alanlarca yüklenicinin halefi olarak tapu istemi inşaatın %68 seviyesinde olmasına karşın reddedilmiş olduğundan arsa sahiplerinin sözleşme uyarınca edimlerini ifa etmedikleri anlaşılmaktadır. İnşaatı sözleşmesine uygun biçimde ve sürede tamamlamakla yükümlü olan müteahhit davacı ise uzatılan sürede de inşaatı tamamladığını kanıtlayabilmiş değildir. Halen inşaatın terk edilmiş vaziyette bırakıldığı bilirkişi raporuyla sabit olmuştur. Bu haliyle tarafların edimlerini yerine getirmekle temerrüde düştükleri, aradan geçen uzun zaman diliminde karşılıklı olması gereken güven ve iyiniyetin önemli derecede sarsıldığı, bu aşamadan sonra artık sözleşme hükümlerince edimlerin ifasının beklenemeyeceği açık seçik ortadadır. O halde akdin ifa ile sonuçlanamamış olmasında tarafların ortak kusurlu oldukları ve sözleşmenin fiilen devamının beklenemeyeceği kabul edilerek uyuşmazlığın tasfiye ile sonuçlandırılması gerekir. Bu nedenle mahkemece yapılması gereken iş, davacının inşaat yapım bedelini 31.03.2004 tarihinde açtığı davada istediği gözetilerek gerçekleşen imalâtın, fen ve tekniğine uygun, yasal olan kısımlarının (takviye gerektiğinde, bunların bedelleri de mahsup edildikten sonra) 2004 yılı piyasa fiyatları ile tutarını uzman bilirkişiye hesaplatmak, bundan aynı tarih itibariyle davacının satışını yaptığı 2 adet bağımsız bölümün rayiç değerini mahsup etmek, varsa kalanı hüküm altına almaktan ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı ve karşı davacı arsa sahibinin tüm, davacı ve karşı davalı yüklenicinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün davacı ve karşı davalı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-k.davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalıya geri verilmesine, 20.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6025, Karar No: 2013/7153, Tarih: 15.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/6025 E.  ,  2013/7153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

Gerekçeli karar, müflis davalı şirket iflas memuru sıfatıyla iflas müdürü tarafından verilen vekaletnameyi sunan Av. ...'a tebliğ edilmiştir. Dosyada bulunan ... 3. İcra Dairesi'nin 22.07.2011 ve 12.12.2011 tarihli yazılarında müflis davalı şirketin iflas masasında toplantı nisabı oluşmadığından ikinci alacaklılar toplantısının yapılmadığı bildirilmiştir. Bu durumda ... 3. İcra Dairesi'ne yeniden müzekkere yazılarak ikinci alacaklılar toplantısının daha sonra yapılıp yapılmadığı, şayet yapılmış ve İİK'nın 223. maddesi uyarınca iflas idare memurları seçilmiş ve adi tasfiyeye geçilmiş ise, iflas idare memurlarının isim ve adresleri ile münferiden ya da müştereken temsile yetkili olup olmadıkları sorularak, iflas idare memurlarının münferiden temsile yetkili olduklarının bildirilmesi halinde aralarından biri tarafından, münferiden temsile yetkili bulunmadıklarının bildirilmesi halinde ise tamamı tarafından kararı temyiz eden Avukat ...'a verilmiş vekaletname var ise dosyaya sunulmasının temini;

Aksi halde gerekçeli karar ile Avukat ... tarafından sunulan temyiz dilekçesinin ve işbu geri çevirme kararının davalı İflas İdaresi'ne tebliğe çıkarılması; münferiden ya da müştereken temsile yetkili memurlardan Tebligat Kanunu'nun 12. maddesi uyarınca birine bu kararların ve temyiz dilekçesinin usule uygun olarak tebliğ edildiğinin tespiti halinde, temyiz süresi işlemeye başlayacağından, temyiz süresinin beklenilmesi; kararı münferiden temsile yetkili olan iflas idare memurlarından birinin ya da diğer olasılıkta hepsinin birlikte kaleme almaları gereken dilekçe ile temyiz etmeleri halinde temyiz dilekçesinin eklenmesi, temyiz etmemeleri halinde temyize muvafakat edip etmedikleri hususunda temyiz süresi içinde imzalı yazılı dilekçe vermeleri halinde usulüne uygun kimlik tespiti de yapılarak, bu hususun bir tutanak ile belirlenmesi, temyiz dilekçesinin ya da temyiz dilekçesini benimsediklerini yazılı olarak beyan etmeleri halinde bu dilekçesinin davacı vekiline tebliği ile temyize cevap süresinin beklenilmesi ve temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi; şayet adi tasfiyeye geçilmemesi ve basit usule devam edilmesi halinde başka işlem yapılmaksızın temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28063, Karar No: 2012/28555, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/28063 E.  ,  2012/28555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, işe iade davasının kesinleşmesinin ardından işverene süresinde başvurulduğu halde işçinin işe başlatılmadığını belirterek müvekkilinin işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının çalıştığı fabrikanın kapatıldığını, davacının çalıştığı fabrikaya iade edilmesinin fiilen ve hukuken mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işveren tarafından yapılan kısmi ödemenin işçinin hangi alacağına mahsup edileceği noktasında toplanmaktadır.

I. NORMATİF DAYANAK

Uyuşmazlığın normatif dayanağı Borçlar Kanununun 84.–86. maddeleridir. Borçlar Kanununun 84. maddesinde “Borçlu faiz veya masrafları tediyede gecikmiş değil ise kısmen icra eylediği tediyeyi resülmale mahsup edebilir. Alacaklı alacağın bir kısmı için kefalet, rehin veya sair teminat almış ise borçlu kısmen icra eylediği tediyeyi temin edilen veya teminatı daha iyi olan kısma mahsup etmek hakkını haiz değildir” kuralına yer verilmiş; 85. maddesinde “birden fazla borçları bulunan borçlu, borçları ödemek zamanında bu borçlardan hangisini tediye etmek istediğini alacaklıya beyan etmek hakkını haizdir. Borçlu beyanatta bulunmadığı surette vukubulan tediye kendisi tarafından derhal itiraz edilmiş olmadıkça alacaklının makbuzda irae ettiği borca mahsup edilmiş olur” hükmü öngörülmüş; 86. maddede ise “kanunen muteber bir beyan vaki olmadığı yahut makbuzda bir güna mahsup gösterilmediği takdirde, tediye muaccel olan borca mahsup edilir. Müteaddit borçlar muaccel ise tediye, borçlu aleyhinde birinci olarak takip edilen borca mahsup edilir. Takibat vaki olmamış ise tediye, vadesi iptida hulül etmiş olan borca mahsup edilir. Müteaddit borçların vadeleri aynı zamanda hulül etmiş ise mahsup mütenasiben vaki olur. Hiç bir borcun vadesi hulül etmemiş ise alacaklı için en az teminatı haiz olan borca mahsup edilir” kuralı düzenlenmiştir.

II. GENEL HÜKÜMLER YÖNÜNDEN DEĞERLENDİRME

Borçlar Kanunu'nun yukarıda belirtilen hükümleri öncelikle muacceliyet ve temerrüt kavramlarının açıklanmasını gerektirmektedir.

Muacceliyet, alacaklının borçludan borçlanılan edimi talep ve dava edebilme yetkisidir. Borç muaccel olmadan borçlu temerrüdü söz konusu olmaz.

II. GENEL HÜKÜMLER YÖNÜNDEN DEĞERLENDİRME

Borçlar Kanunu'nun yukarıda belirtilen hükümleri öncelikle muacceliyet ve temerrüt kavramlarının açıklanmasını gerektirmektedir.

Muacceliyet, alacaklının borçludan borçlanılan edimi talep ve dava edebilme yetkisidir. Borç muaccel olmadan borçlu temerrüdü söz konusu olmaz.

Temerrüt, en kısa tanımıyla, alacaklı tarafından talep edilebilir (muaccel) hale gelmiş bir borcun ifasındaki gecikmedir ve kural olarak, bu tür (muaccel) bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile temerrüde düşer (BK.m. 101/1). Başka bir ifadeyle, temerrütten söz edilebilmesi için, öncelikle muaccel bir borcun ve alacaklının o borca yönelik ihtarının bulunması gerekir. Kural böyle olmakla birlikte, borçlunun temerrüde düşmesi için alacaklının ihtarının gerekmediği bazı durumlar da vardır: Örneğin, ifa günün taraflarca birlikte kararlaştırıldığı (BK.m.101/2), borçlunun borcu ifa etmeyeceğini bildirmiş olduğu veya hal ya da durumundan bu sonuca varılabildiği (BK.m.107/1) hallerde, temerrüdün gerçekleşmesi için alacaklının ihtarına gerek yoktur.

Buna göre tek bir borç ilişkisinin söz konusu olduğu durumda borçlu para borcunun faiz ve masraflarını ödemede temerrüde düşmemişse yaptığı kısmi ödemeyi anapara borcuna mahsup etme hakkına sahiptir. Ancak, para borcunun bir kısmı için kefalet, rehin veya benzeri bir teminat verilmişse, yapılan kısmi ödemenin teminatlı olan borca mahsubu istenemez. Bu durumda kısmi ödemenin teminatsız olan ya da teminatı daha az olan borca mahsubu gerekir. Borçlu, faiz ve masrafları ödemede temerrüde düşmüşse yaptığı kısmi ödeme öncelikle gecikmiş faiz ve masraf borçlarına mahsup edilecektir. Hukuk Genel Kurulunun 27.09.2000 tarih ve 2000/12-1148 esas, 2000/1193 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, BK.nun 84. maddesi gereğince ödemelerin öncelikle asıl alacaktan düşülebilmesi için, borçlunun faiz ve masrafları ödemede gecikmemiş olması zorunludur. Gecikme ve alacaklının iradesini açıklaması halinde, ödenen kısmın öncelikle faizden düşülmesi gerekir. İcra takibi, ödemeye ihtirazi kayıt konulması irade açıklamasıdır.

Birden fazla borcu bulunan borçlu, yaptığı ödeme ifa zamanında beyan ettiği borca mahsup edilir. Borçlu, ödeme sırasında, yapılan ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu beyan etmemiş veya alacaklının makbuzda belirttiği borca derhal itirazda bulunmamışsa makbuzda belirtilen borca mahsup edilmelidir.

Birden fazla borcu bulunan borçlu, yaptığı ödeme ifa zamanında beyan ettiği borca mahsup edilir. Borçlu, ödeme sırasında, yapılan ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu beyan etmemiş veya alacaklının makbuzda belirttiği borca derhal itirazda bulunmamışsa makbuzda belirtilen borca mahsup edilmelidir.

Birden fazla para borcunun olduğu borç ilişkisinde, borçlunun, yapılan kısmi ödemenin hangi borç için mahsup edildiğini belirtmemesi, alacaklının da ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu makbuzda göstermemesi durumunda, kısmi ödemenin hangi borca mahsup edileceği sorunu BK.m. 86.’ye göre çözümlenmelidir. Buna göre kısmi ödeme öncelikle muaccel olan borç için yapılmış sayılır. Ödeme zamanında birden fazla borç muaccel hale gelmişse ödeme ilk takibe konulan borca mahsup edilir. Muaccel olan borçlardan hiçbiri takibe verilmemişse kısmi ödeme ifa zamanı önce gelen borca mahsup edilmiş sayılır. Borçların ifa zamanları (vadeleri) aynı günde gelmişse yapılan kısmi ödeme borçların miktarlarıyla orantılı olarak mahsup edilir. Borçlardan hiçbirinin ifa zamanı gelmemişse, kısmi ödeme alacaklı için güvencesi en az olan borca mahsup edilmiş sayılır.

III. İŞÇİ ALACAKLARI YÖNÜNDEN DEĞERLENDİRME

... sözleşmesinden ... para borçlarının kısmi ifasında mahsubun ne şekilde yapılacağı ile ilgili ... Kanunu'nda özel bir düzenleme bulunmadığından Borçlar Kanunu'nun yukarıda belirtilen genel hükümleri kapsamında sorun çözümlenmektedir. İşçinin işverenden bir alacağının, örneğin sadece kıdem tazminatı alacağının bulunduğu durumda kısmi ödeme nedeniyle mahsup işlemi BK.m. 84. çerçevesinde yapılacaktır. Dairemiz uygulamasına göre temerrüde düşmüş olan işverenin yaptığı kısmi ödeme işçinin bu hususta beyanda bulunup bulunmadığına bakılmaksızın öncelikle faiz ve masraflara mahsup edilmelidir.

Borcun taksitle ödenmesi konusunda yapılan anlaşma aksi öngörülmemişse, kural olarak, işçinin faiz talebinden vazgeçtiğini kapsar. Ancak, bu sonuç işverenin taksit anlaşmasına uygun hareket etmesine bağlıdır. İşverenin taksitlerden birini zamanında ödememesi halinde işçinin faizle ilgili feragati geçersiz hale gelir ve sadece ödenmeyen taksit için değil, tüm alacak için faiz talep ... doğacaktır. Bu durumda ödenmiş olan önceki taksitlerin öncelikle faiz ve masraflara mahsubu gerekecektir. Kuşkusuz taksit sözleşmesinin işçinin serbest iradesi ile meydana gelmiş olması gerekir.

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması durumunda, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise mahsup işlemi BK.m. 86. çerçevesinde yapılacaktır. ... Kanununda işçinin sözleşme ve kanundan ... alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması durumunda, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise mahsup işlemi BK.m. 86. çerçevesinde yapılacaktır. ... Kanununda işçinin sözleşme ve kanundan ... alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

4857 sayılı ... Kanunu'na göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). ... Hukuku mevzuatımızda Basın ... Kanununun 14. maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal ... ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

1475 sayılı ... Kanunu'nun 14. ve 4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi uyarınca işveren kıdem tazminatı borcu bakımından ... sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

Somut olayda, davacının son bordrosunda ek tazminat adı altında ödeme yapılmıştır. Bu ödeme davalı şirket ile sendika arasında yapılan protokol gereğince feshin olumsuz sonuçlarını azaltmak için insan kaynakları teşvik ödemesi olarak nitelendirilmiştir. Yapılan bu ödemenin hüküm altına alınan alacaklardan mahsup edilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetli olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22040, Karar No: 2014/19284, Tarih: 29.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/22040 E.  ,  2014/19284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, katılan ... vekili ve sanık ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası istekleri hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 29/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17429, Karar No: 2018/10472, Tarih: 27.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/17429 E.  ,  2018/10472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte müştekiye ait, sokakta park halinde bulunan aracı, düz kontak yapmak suretiyle çalmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eyleminin; suç kastının araç içerisinden hırsızlık değil, aracı çalmaya yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, mahkemenin, eylemin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesindeki suçu oluşturduğuna ilişkin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden ve 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında sosyal inceleme yaptırılmasına gerek olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 27/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.