muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3583, Karar No: 2023/2270, Tarih: 18.09.2023

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili ve bir kısım davalı vekili ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacılar vekili; davanın arsa sahiplerine yöneltilen kısmının sebepsiz zenginleşme hükümlerine dayandığını, Mahkemece dosyanın yalnızca yükleniciye yöneltilmiş sözleşmeden kaynaklı alacak davası olarak değerlendirildiğini, kat karşılığı inşaat sözleşmesinden sonra yüklenicinin inşaatı yarıda bırakması durumunda yükleniciden taşınmazı satın alan üçüncü kişinin uğradığı zararını arsa sahibinden onun mamelekine geçen oran nispetinde isteyebileceğini, nitekim Hukuk Genel Kurulunun da 28.03.2001 tarihli ve 2001/13-200 E., 2001/286 K. sayılı kararında bu yönde hüküm kurduğunu, somut olayda müvekkillerinin malvarlığının yükleniciye ödenen 90.000,00 TL kadar azalmışken, arsa sahiplerinin mal varlığının da müvekkillerinin de katkılarıyla arttığını, Mahkemece davaya konu taşınmazlar üzerinde keşif dahi gerçekleştirilmediğini, Yargıtay kararları gereğince yüklenicinin edimini ne ölçüde yerine getirdiğinin tespit ettirilmediğini ve davalı arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine ilişkin açılan davanın bekletici mesele yapılmasından dahi vazgeçildiğini, Mahkemece taraflar arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesinin resmi şekilde yapılmaması ve bu sebeple hukuk alanında doğurduğu sonuç dikkate alınmaksızın yargılama yapıldığını, somut olayda da yüklenicinin inşaatı belli bir seviyeye getirdikten sonra işi bıraktığı, borca batık hale gelmesi akabinde de firar ettiğinin ortada olduğunu, bu noktada türlü zorluklarla ev sahibi olma umuduyla hareket eden müvekkillerinin uğradığı zararın yalnızca borca batık durumda olan yüklenici tarafından karşılanmasını beklemenin hakkaniyete ve vicdana aykırı olduğunu, kira kaybından kaynaklı alacak talebinin reddine karar verilmesinin ve faize dava tarihinden itibaren hükmedilmesinin isabetsiz olduğunu, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı gerçek kişiler vekili; davanın esastan reddedilmesi ve davalılar lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davanın husumetten reddedilmesine ilişkin kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararın bu yönüyle kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

2. Davalı gerçek kişiler vekili; davanın esastan reddedilmesi ve davalılar lehine nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davanın husumetten reddedilmesine ilişkin kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararın bu yönüyle kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; davacılar yönünden yapılan incelemede; somut olayda, davalı yüklenicinin edimini yerine getirmediğinin ortada olduğu, yüklenicinin arsa sahipleri ile arasında yaptığı sözleşme hükümleri uyarınca inşaata başladığı ancak yaklaşık 1/3'lük kısmını tamamlamadığı, temlik sözleşmesinin davacı ile davalılardan yüklenici ... Ltd. Şti. arasında düzenlendiği, sözleşmede davalı arsa sahiplerini bağlayıcı bir imza bulunmadığından hüküm altına alınan tazminat miktarından sorumlu tutulamayacaklarının ortada olduğu, arsa malikleri yönünden yüklenicinin temlikine dayalı tapu iptal ve tescil davasının reddedilmesi ve sebepsiz zenginleşen yüklenici yönünden tazminata karar verilmesinin yerinde olduğu, kira tazminatı menfi zarar olmayıp, müspet zararlardan olduğundan tescile karar verilmeyip bedele hükmedilmesi gereken durumlarda sözleşmenin ifası durumunda hükmedilebilecek müspet zarara hükmedilmesi yerinde olmadığından İlk Derece Mahkemesinin bu talep yönünden red kararı vermesinin de usule ve yasaya uygun olduğu, dava tarihinden önce davalıların temerrüde düşürüldüğü ispatlanamadığından faiz başlangıcının dava tarihi ve işletilmesi gereken faizin de aralarında ticari bir ilişki bulunmadığından yasal faiz olması gerekirse de, Mahkemece davalı yüklenici yönünden ödeme tarihinden itibaren ticari faize hükmedildiği ve bu hususta istinaf bulunmadığı görülmekle davalı yüklenici şirketin ödeme tarihinden itibaren ticari faizi ile sorumlu bulunduğuna yönelik kararın da yerinde olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7 nci maddesinin ilgili bölümündeki "....(2) Davanın dinlenebilmesi için kanunlarda öngörülen ön şartın yerine getirilmemiş olması ve husumet nedeniyle davanın reddine karar verilmesinde, davanın görüldüğü mahkemeye göre bu Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde yazılı miktarları geçmemek üzere üçüncü kısımda yazılı avukatlık ücretine hükmolunur...", düzenleme karşısında; yukarıda açıklanan nedenle bu davalılar yönünden davanın usulden reddi ile maktu vekalet ücretine hükmedilmiş olmasında da usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle; davacı vekili ile bir kısım davalılar vekili Av. ...'ın istinaf başvurularının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353/1-b.1 inci maddesi gereğince ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili ve katılma yoluyla bir kısım davalı vekili ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davacılar vekili ve katılma yoluyla bir kısım davalı vekili ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacılar vekili; istinaf sebeplerini tekrarlayarak, sebepsiz zenginleşen arsa sahiplerinin davacılar karşısında onların zararına olacak şekilde korunmasının menfaatler dengesine ve hukuka aykırı olduğunu, dosyada davacıların ödeme yaptığına dair dekont bulunmakta olup ödeme tarihlerinin belirli olduğunu, taraflar arasında düzenlenen satış sözleşmesinde dairelerin teslim tarihinin de açık olduğunu, yüklenicinin halen taşınmazları teslim etmediği de dikkate alındığında somut olay kapsamında temerrütün gerçekleştiğini, kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek, İlk Derece Mahkemesi kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı gerçek kişiler vekili; davacı tarafın temyiz isteminin miktar yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini, dairece esasa girilip inceleme yapılması durumunda ise, istinaf sebeplerini tekrarlayarak yerel Mahkeme ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının ret gerekçesinin değiştirilerek davalı arsa malikleri lehine yargılama giderlerine hükmedilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, taşınmaz satış sözleşmesinin feshi ile ödenen bedelin iadesi ve kira kaybının tahsili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 77 nci maddesi şöyledir: "Haklı bir sebep olmaksızın, bir başkasının malvarlığından veya emeğinden zenginleşen, bu zenginleşmeyi geri vermekle yükümlüdür.

Bu yükümlülük, özellikle zenginleşmenin geçerli olmayan veya gerçekleşmemiş ya da sona ermiş bir sebebe dayanması durumunda doğmuş olur."

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 29.11.2016 tarihli ve 2015/30059 E., 2016/22423 K. sayılı ilamının ilgili kısmı şöyledir: "...davacı tüketiciler ile davalı satıcı-yüklenici arasındaki konut satışından kaynaklanmakta olup, diğer davalı arsa sahibi yapılan harici satış sözleşmelerinde taraf değildir. Yüklenici ile arsa sahibi arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi yüklenicinin inşaatı %28 seviyesinde iken terk etmesi nedeniyle arsa sahibi tarafından 09.06.2000 tarihinde noterden gönderilen fesih ihbarı ile fesh edilmiş olup, inşaat 28.06.2001 tarihinde belediye tarafından inşaata devam edilmemesi için mühürlenmiştir. Yüklenici ile arsa sahibi arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre yüklenici kendisine düşen bağımsız bölümleri harici satış sözleşmesi ile satmış olup, yapılan satış sözleşmelerinde davalı arsa sahibi taraf olmadığı gibi arsa sahibinin sorumluluğu yüklendiğine dair delil de ibraz edilmemiştir. Bu durumda; zarardan sözleşmenin tarafı sorumlu olacağından arsa sahibine husumet yöneltilemez..."

3. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 30.05.2018 tarihli ve 29.11.2016 tarihli ve 2015/30453 E., 2018/6383 K. sayılı ilamının ilgili kısmı şöyledir: "...davacının istediği kira tazminatı ifaya eklenen cezai şart hükmünde olup, bedel iadesi sözleşmeden dönmenin, geç teslim nedeniyle kira kaybı ve diğer tazminatları istemekte ifanın devamını istemenin sonuçlarından biridir. Dava konusu olayda davacı, satış bedeli olarak ödediği bedelin iadesini istemiş olmakla sözleşmeden dönmüş olup, artık sözleşme devam ediyormuş gibi kira kaybı isteyemez..."

4. 6098 sayılı Kanun'un borçlunun temerrüdüne ilişkin 117 nci maddesi şöyledir: ''Muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarıyla temerrüde düşer. Borcun ifa edileceği gün, birlikte belirlenmiş veya sözleşmede saklı tutulan bir hakka dayanarak taraflardan biri usulüne uygun bir bildirimde bulunmak suretiyle belirlemişse, bu günün geçmesiyle; haksız fiilde fiilin işlendiği, sebepsiz zenginleşmede ise zenginleşmenin gerçekleştiği tarihte borçlu temerrüde düşmüş olur. Ancak sebepsiz zenginleşenin iyiniyetli olduğu hâllerde temerrüt için bildirim şarttır.''

3. Değerlendirme

1. Her ne kadar İlk Derece Mahkemesince faiz başlangıcı zaten dava tarihi olarak kabul edilmişse de, Bölge Adliye Mahkemesince; "dava tarihinden önce davalıların temerrüde düşürüldüğü ispatlanamadığından faiz başlangıcının dava tarihi ... olması gerekirse de, mahkemece davalı yüklenici yönünden ödeme tarihinden itibaren ticari faize hükmedildiği ve bu hususta istinaf bulunmadığı görülmekle davalı yüklenici şirketin ödeme tarihinden itibaren ticari faizi ile sorumlu bulunduğuna yönelik kararın da yerinde olduğu," değerlendirmesi maddi hata niteliğinde olduğundan ve sonuca etkisi görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

2. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve özellikle yüklenici ile arsa sahibi arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre yüklenicinin kendisine düşen bağımsız bölümü harici satış sözleşmesi ile davacılara sattığı, yapılan satış sözleşmesine davalı arsa sahiplerinin taraf olmadığı gibi arsa sahiplerinin sorumluluğu yüklendiğine dair delil de ibraz edilmediği, zarardan sözleşmenin tarafı sorumlu olacağından arsa sahibine husumet yöneltilemeyeceği değerlendirmesinde ve dava tarihinden önce temerrüte düşürülmediği anlaşılan davalı yüklenici şirkete ödenen bedele dava tarihinden itibaren faiz işletilmesinde hukuki isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar ile temyiz eden bir kısım davalıların temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden bir kısım davalılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

18.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12082, Karar No: 2020/12409, Tarih: 10.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/12082 E.  ,  2020/12409 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) Suça sürüklenen çocuğun müşteki ...’un işyerinden çaldığı paranın 15,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, Mahkemenin 04.11.2015 tarihli kararından sonraki Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı karşısında ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun anılan ilamından sonraki dairemizin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu nazara alındığında suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocukların işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında inceleme konusu suçların tarihinden önceki başka bir dosyaya ait sosyal inceleme raporu ile yetinilerek hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6919, Karar No: 2010/9083, Tarih: 23.09.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/6919 E.  ,  2010/9083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.10.2006 tarih ve 2002/1740-2006/581 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 21.09.2010 gününde davacı avukatı ... ile davalılar Avrupa-... Holding A.Ş. vekili Av....ile davalı ... duruşmaya geldi, davetiye tebliğine rağmen davalı ... avukatı duruşmaya gelmediğinden, temyiz dilekçesinin süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin de ortağı olduğu dava dışı ... İleşitim Sistemleri Bilgi Hizmetleri ve Yatırım A.Ş.'nin (... A.Ş.'nin) % 80 oranındaki hisselerinin davalılara devredilmesi konusunda 01.05.2000 tarihinde ön satış protokolü, 13.06.2000 tarihinde de ek protokol akdedildiğini, protokoller ile davalıların, müvekkili ve ... A.Ş.'nin diğer hissedarlarına 750.000. USD'nı hisse devir bedeli, 1.200.000 USD'nı nominal hisse değeri olmak üzere toplam 1.950.000 USD ödemeyi taahhüt ettiğini, hisse devri öncesi ... A.Ş.'nin % 50 hissedarı olan davacının davalılardan 975.000 USD alacaklı konuma geldiğini, bu alacağın 700.000 USD' lık bölümünün ödenmediğini, bu bedelin 100.000 USD'lık kısmının tahsili için iflas yolu ile icra takibi başlatıldığından hisse bedelinin diğer bölümü olan 600.000 USD' lık alacağın bulunduğunu,13.06.2000 tarihli protokolün 3/J maddesinde, taraflardan herhangi birinin sözleşme şartlarına uymaması halinde diğer tarafa 3.000.000 USD ceza ödenmesinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin devredilen hisselerin 1/2' sinin sahibi olması nedeniyle davacının 1.500.000 USD cezai şart talep etme hakkı bulunduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin talep hakkı saklı tutularak şimdilik 5.000 USD hisse devir bedeli ile 1.000 USD cezai şartın davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinden ...'un protokolün tarafı olmadığından husumet yöneltilemeyeceğini, protokole göre 400.000 USD'nın tamamının, 350.000 USD'nın ise 150.000 USD' nın ödendiği gibi, sermayenin 20.000.000.000 TL' den 200.000.000.000 TL'na artışı esnasında eski ortakların payına isabet eden 78.000.000.000 TL'nın (o günkü kur üzerinden 121.610 USD' nın) ödendiğini, sözleşmede "şirket sermayesinin 6.000.000 USD karşılığı TL seviyesine şirketin sermaye ihtiyacı oldukça çıkarılacaktır" hükmü bulunmakta olup, ekonomik kriz nedeniyle sermaye artırımının gerçekleştirilemediğini, davacının 1.200.000 USD nominal hisse bedelinden kendisine düşen pay olan 600.000 USD'nın, sermayenin 6.000.000 USD'na çıkarılması durumunda söz konusu olacağını, sermaye artırımı gerçekleşmediğinden davacının bir alacağı bulunmadığını, sözleşme ihlal edilmediğinden cezai şart da talep edilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, taraflar arasında 01.05.2000 ve 13.06.2000 tarihli protokollerin düzenlenmesinden sonra taahhüt edilen hisselerin davalı şirkete devrinin gerçekleştirildiği, 01.05.2000 tarihli protokole göre % 80 payın karşılığında ödenmesi gereken bedelin 750.000 USD olup, bu protokolden kaynaklanan bakiye 100.000 USD'nin iflas yolu ile yapılan icra takibine konu edildiği, işbu davanın konusunun 13.06.2000 tarihli ek protokolde belirlenen "şirket sermayesinin 6.000.000 USD karşılığı TL'na artırılması halinde artırılan sermayenin % 20'sine tekabül eden apel borçlarının satıcılar adına alıcılar tarafından ödeneceği" hükmüne ilişkin olduğu, protokolün bu hükmünün alıcının sermaye artırımı gerçekleştiğinde üstlendiği bir yükümlülük olup, sermaye artırımı konusunda herhangi bir açıklık bulunmadığı, aynı protokolde yapılacak sermaye artırımı gerçekleşmeden ek protokol 3/J maddesinde belirlenen cezai şart talebinin de mümkün olmadığı, sermaye artırımı gerçekleştiğinde davacının her zaman talep hakkı bulunduğu, dava tarihi itibariyle davacının talep hakkının doğmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 17.12.2009 tarih ve 2007/14875 E, 2009/13055 K sayılı kararında yazılı gerekçeyle davacı yararına bozulmuştur.

Davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 17.12.2009 tarih ve 2007/14875 E, 2009/13055 K sayılı kararında yazılı gerekçeyle davacı yararına bozulmuştur.

Davalı Avrupa ve ... Holding A.Ş. vekili ile davalı ... karar düzeltme isteminde bulunmuş, Dairemizin 2010/6919 E ve 18.06.2010 tarihli kararında yazılı “15.12.2009 olarak belirlenen duruşma gününün tebliği için davalı ... vekili Av. ...’ın, davacı yan vekilince bildirilen adresine çıkarılan davetiyenin bilatebliğ iade edilmesine karşın, duruşmanın anılan davalı ... vekilinin yokluğunda yapıldığı, bu durumun ise HUMK’nun 438.maddesine aykırı ve savunma hakkının kısıtlanması mahiyetinde olduğu” gerekçesiyle ile davalı ...’un karar düzeltme isteminin bu yön itibariyle kabulü ile Dairemizin 17.12.2009 tarih ve 2007/14875 E, 2009/13055 K sayılı bozma kararının kaldırılmasına, taraf vekillerine yeni duruşma günü tebliğine, davalı Avrupa ve ... Holding A.Ş. vekili ile davalı ...’un diğer karar düzeltme istemlerinin şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Yapılan yargılama sonunda, davacı vekilinin temyiz itirazları yeniden incelendiğinde;

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve hisse senetlerinin devri ile ilgili olarak 13.06.2000 tarihinde taraflar arasında imzalanan ek protokolde, ... İletişim Sistemleri Bilgi Hizmetleri ve Yatırım AŞ sermayesinin 6.000.000 USD'a artırılmasına kadar, devredenlerin payının ... İletişim Sistemleri Bilgi Hizmetleri ve Yatırım AŞ'nde %20 oranına kadar korunacağı, bu orana isabet eden 1.200.000 USD apel borcunun da, hisseleri devredenler adına hisseleri devralanlar tarafından payını devreden ortaklara değil, ... İletişim Sistemleri Bilgi Hizmetleri ve Yatırım AŞ’ne ödeneceğinin kararlaştırılmış olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki (2) numaralı bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Taraflar arasındaki 13.06.2000 tarihli ek protokolün 3/j maddesi “Taraflardan herhangi biri işbu sözleşme şartlarına uymadığı takdirde diğer tarafa 3.000.000 USD ceza şartı ödeyecektir.” hükmünü içermekte olup, gerek toplam 750.000 USD tutarındaki ödemeler ve gerekse şirket sermayesinin 6.000.000 USD'na çıkarılması ile ilgili tüm hususlar 13.06.2000 tarihli ek protokolde düzenlenmiş olup, 750.000 USD tutarlı ödemede sözleşmeye aykırı davranılması halinde davacı tarafın cezai şart talep hakkı bulunmaktadır. Bu durumda, gerekirse davacı tarafından 100.000 USD hisse devir bedelinin tahsili istemi ile açılan dava sonucu da beklenilerek, davalı tarafın 13.06.2000 tarihli ek protokol hükümlerine aykırı davranıp davranmadığı, dolayısıyla davacı tarafın cezai şart talep hakkı olup olmadığının belirlenmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle cezai şart isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, kararın (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 23.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.