muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7912, Karar No: 2024/1743, Tarih: 15.02.2024

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; emsal karşılaştırması yapılırken dava konusu taşınmazın o günkü durumu yerine, kamulaştırma tarihindeki durumunun dikkate alınması gerektiğini, emsal karşılaştırmasının kanunun aradığı şartlara uygun olarak yapılmadığını, emsal alınan taşınmazın dava konusu taşınmaz ile benzer niteliklere sahip olmadığını, dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin yüksek olduğunu, fazla ödenen bedelin iadesine ilişkin hüküm kurulmamasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle, taşınmazın bedelinin düşük olduğunu, taşınmazın konumunun oldukça iyi olduğunu, bilirkişi raporunda emsal alınan taşınmazın uygun emsal olmadığını, hükmün fazla yatan tutarın iadesine ilişkin bölümünün hatalı olduğunu, taşınmazın imar durumunun sonradan değiştirildiğini, ihale ve açık artırma ile yapılan satışların emsal alınması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, temel olarak davacı idare ile davalı tapu maliki arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

3. Tespit edilen kamulaştırma bedeli ilk kararla hükmedilen bedelden düşük olduğundan, davacı idarece fazla bloke edilem 12.214,78TL fark bedel davalı tarafa ödenmemiş ise işlemiş nemaları ile birlikte davacı idareye iadesine, ödenmiş ise davalı tarafça çekilme tarihine kadar işlemiş nemaları ile davalı taraftan alınarak davacı idareye verilmesine hükmedilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde davalıdan alınarak davacı idareye verilmesine hükmedilmesi doğru değildir.

4. Mahkemece son kararla belirlenen kamulaştırma bedeli ilk kararla hükmedilen bedelden düşük olduğundan, hükmedilen bedelden acele el koyma dosyasında hükmedilen bedelin mahsubu ile fark bedel olan 18.989,72 TL'ye 27.09.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 27.11.2015’e kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken son karar tarihine kadar faiz işletilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının;

a) (3) üncü bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine ''davacı idarece fazla bloke edilen 12.214,78 TL davalı tarafa ödenmemiş ise işlemiş nemaları ile birlikte davacı idareye iadesine, ödenmiş ise davalı tarafça çekilme tarihine kadar işlemiş nemaları ile davalı taraftan alınarak davacı idareye verilmesine'' cümlesinin yazılması,

b) (4) üncü bendinde geçen '' 29.05.2014" ve "karar tarihi olan 30.03.2023'' ibarelerinin hükümden çıkartılarak yerine sırasıyla "27.09.2014" ve " ilk karar tarihi olan 27.11.2015’ ibarelerinin yazılması suretiyle mahkeme kararının DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde taraflara iadesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1686, Karar No: 2018/3143, Tarih: 02.07.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/1686 E.  ,  2018/3143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, olası kastla yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : 1- TCK.nun 81/1, 35/2, 53, 58/6. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası (2 kez),

2- TCK.nun 86/2, 86/3-e, 21/2, 53, 58/6. maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası (2 kez),

3- TCK.nun 86/1, 86/3-e, 21/2, 53, 58/6. maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası (2 kez),

4- 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nun 52/2, 53, 58/6. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis ve 1.000 TL. adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Kasten yaralama ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları yönünden istinaf talebinin esastan reddine ilişkin kararların 5271 sayılı CMK'nun 286/1-a maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sanık müdafii ve katılan vekilinin bu kararlara yönelik temyiz taleplerinin REDDİNE verilmiştir.

2- Sanık ... hakkında; kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne karşı, sanık müdafii ve katılan vekilince süresinde istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine; Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince verilen 12.09.2017 gün ve 2017/1255 esas, 2017/1866 karar sayılı "istinaf başvurusunun esastan reddi" kararının, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince verilen 12.09.2017 gün ve 2017/1255 esas, 2017/1866 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, eksik incelemeye; katılanlar vekilinin canavarca hisle ve tasarlayarak öldürme olduğuna, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yönelen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden, temyiz başvurularının ESASTAN REDDİNE, 02.07.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11149, Karar No: 2007/12221, Tarih: 18.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11149 E.  ,  2007/12221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar, arasındaki tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 16.10.2006 gün ve 2006/9633-10976 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalılı vekilinin diğer karar düzeltme isteminin açıklanan nedenlerle yerinde değildir Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması davalı vekilinin karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün bu yazılı gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 16.10.2006 tarih 2006/9633-10976 Esas ve Karar sayılı ilamının KALDIRILARAK hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 18.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1059, Karar No: 2016/9950, Tarih: 05.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/1059 E.  ,  2016/9950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 12/10/2015 tarih, 2015/17200-24044 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek (10) nolu ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, imzaya ve senedin anlaşmaya aykırı olarak sonradan doldurulduğu itirazlarının yanı sıra takip dayanağı bononun, borçlu adına alacaklı eşi tarafından bankalardan çekilen kredilerin teminatı olarak verildiğini ve kredi bedellerinin ödendiğini ileri sürerek takibin durdurulmasını istediği, mahkemece, alacaklı vekilinin beyanında bononun çekilen krediler karşılığı verildiğinin açıkça beyan edildiğinden alacağın miktarının yargılamayı gerektirdiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

6102 Sayılı TTK'nun 776/1. maddesinin (b) bendinde bono veya emre yazılı senedin kayıtsız ve şartsız belirli bir bedeli ödemek vaadini içermesi gerektiği, 777. maddesinde de bu unsuru içermeyen bir senedin bono sayılmayacağı hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, alacaklının 30.03.2015 tarihli dilekçesinde; alacaklının eşi...’ın borçlu için birden fazla kredi çektiğini, ancak alacaklının kredi çekilmesine muvafakat etmemesi üzerine borçlunun senet düzenleyip verdiğini beyan etmiş, borçlu ise kredi bedellerini ödediğinden borcun bulunmadığını ileri sürmüştür.

Bu durumda, bonoda keşidecinin borçlu, lehtarın ise alacaklı konumunda olup bankadan çekilen kredilerin teminatı olarak bono verildiği tartışmasızdır. Bononun çekilen kredilerin teminatı olarak alınması nedeniyle alacağın varlığı ve miktarı yargılamayı gerektirir. Dar yetkili icra mahkemesinde bu konunun incelenmesi ve değerlendirilmesi mümkün değildir.

O halde, mahkemenin itirazın kabulü ile durdurulmasına ilişkin kararı İİK'nun 169/a maddesine göre doğru olmakla Dairemizce onanması gerekirken bozulduğu anlaşılmakla borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 12.10.2015 tarih ve 2015/17200 E., 2015/24044 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12546, Karar No: 2012/15902, Tarih: 06.07.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/12546 E.  ,  2012/15902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fark ücret alacağı, ilave tediye, ikramiye, yemek bedeli ve temizlik yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3107, Karar No: 2010/6378, Tarih: 23.12.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/3107 E.  ,  2010/6378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

..., dahili davacılar ... ve müşterekleri ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair Arhavi Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.11.2009 gün ve 52/161 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R AR

Davacı ... (...) dava dilekçesinde; kadastro çalışmaları sırasında 293 ada 1, 3, 297 ada 5, 7, 25, 298 ada 1 ve 303 ada 11 sayılı parsellerin esasen miras bırakan babaları ... ...’ten mirasçılarına kaldığı halde mirasçılardan ...’in oğlu ... adına tespit ve tescil edildiklerini, tapu kayıtlarının oluştuğunu açıklayarak davalı ... adına bulunan tüm parsellere ait tapu kayıtlarının iptali ile muris ... ...’in veraset belgesindeki payları oranında tüm mirasçılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Dahili davacı olarak gösterilen ..., ... ve ... 16.6.2009 tarihli yargılama oturumunda; dava konusu taşınmazların muris ... ...’ten kaldığını, ölümüyle mirasçıları olan kendilerine geçtiğini, açılan davaya olurlarının bulunduğunu ve tüm mirasçılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Dahili davacı ... ise 2.7.2009 tarihinde yapılan keşifte açılan davaya olur verdiğini ve tüm mirasçılar adına iptal ve tescile karar verilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı ... dava konusu taşınmazların dedesi ... ...’ten babasına intikal ettiğini ve babası ...’in de kendisine devrettiğini, bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile Kadıköy 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2009/900 Esas, 2009/922 Karar sayılı veraset belgesindeki mirasçılarının payları oranında adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve muristen intikal hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK. nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Uyuşmazlık konusu 293 ada 1, 3, 297 ada 5, 7, 25, 298 ada 1 ve 303 ada 11 sayılı parsellerin kadastro tespitleri 3.10.2007 tarihinde davalı ... adına yapılmış olup, itiraz edilmeksizin 15.2.2008 tarihinde kesinleştikleri anlaşılmıştır. Tutanakların edinme sebebinde; 30 yılı aşkın bir zamandan beri aralıksız, çekişmesiz malik sıfatıyla ...oğlu...’in zilyet ve tasarrufunda iken taşınmazların tümünün 2001 yılında oğlu ...’e bağışlayarak hak ve alakasını kestiği gerekçesiyle davalı adına tespitlerinin yapıldığı belirtilmiştir. Kadıköy 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 8.7.2009 gün ve 2009/900 Esas, 2009/922 Karar sayılı ...’e ait veraset belgesinde mirasçılarının ..., ..., ..., ... ve ... olduğu belirlenmiştir. Veraset belgesinde ve davada yer alan kızların taşınmazların bulunduğu Dikyamaç köyü dışında ikamet etmeleri nedeniyle murisin tek erkek çocuğu olan ... tarafından taşınmazların kullanıldığı dosya kapsamı ve keşif tutanağı ile sabittir. Kadastro calışmaları sırasında ...’in tek başına köyde bulunması nedeniyle oğluna bağışladığı gerekçesiyle tespitlerin davalı ...’nin oğlu adına yapıldığı kanaatine varılmıştır. Muris ... 4.12.2001 tarihinde vefat ettiğine göre, terekesi TMK.nun 701 ve 702. maddeleri uyarınca elbirliği mülkiyet hükümlerine tabidir. Elbirliği mülkiyetinde ortakların belirlenmiş payları olmayıp her birinin payı taşınmazların tamamı üzerinde söz konusu olur. Yine elbirliği mülkiyetinde kural olarak, terekeye dahil taşınmazlar üzerinde bir veya birkaç mirasçının sürdürdüğü zilyetlik tüm mirasçılar adına sürdürülmüş sayılır. Davalı ...’in babası ve mirasçı olan ... henüz sağ bulunduğundan terekeye göre davalı ... üçüncü kişi durumunda bulunmaktadır. Olayın oluş biçimi ve açıklanan somut olgular birlikte değerlendirildiğinde üçüncü kişi durumunda bulunan ...’in babası ve murisin mirasçısı ... adına taşınmazlar üzerindeki zilyetliği sürdürdüğünün kabulü gerekir. Yani davalı babasına tebaen (bağlı olarak) taşınmazlar üzerinde zilyetliği sürdürdüğü anlaşılmaktadır. Kaldı ki, tereke malı olan taşınmazların nedeni ve gerekçesi açıklanmadan mirasçı ... tarafından tek başına oğluna bağışlaması da düşünülemez. Tüm taşınmazlar elbirliği mülkiyet hükümleri tabi olup, bir veya birkaç mirasçının tek başına terekeye tabi taşınmazları satması veya bağışlaması mümkün bulunmamaktadır. TMK. nun 701 ve 702. maddeleri gereğince elbirliği mülkiyetin söz konusu olduğu olaylarda tüm mirasçıların oybirliğiyle (birlikte) tasarrufi işlemleri yapma zorunluluğu vardır. Kadastro tutanaklarının kesinleştiği 15.2.2008 tarihinden davanın açıldığı 25.2.2009 tarihine kadar 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. fıkrasında öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre henüz geçmemiştir. Kadastro tutanağının edinme sebebi ile davalının iddiasına göre, taşınmazları kendisine bağışlayan mirasçı ... 16.9

. TMK. nun 701 ve 702. maddeleri gereğince elbirliği mülkiyetin söz konusu olduğu olaylarda tüm mirasçıların oybirliğiyle (birlikte) tasarrufi işlemleri yapma zorunluluğu vardır. Kadastro tutanaklarının kesinleştiği 15.2.2008 tarihinden davanın açıldığı 25.2.2009 tarihine kadar 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. fıkrasında öngörülen 10 yıllık hak düşürücü süre henüz geçmemiştir. Kadastro tutanağının edinme sebebi ile davalının iddiasına göre, taşınmazları kendisine bağışlayan mirasçı ... 16.9.2009 günlü yargılama oturumunda; taşınmazların babasından kaldığını, kadastro sırasında rahatsız olduğunu, bu nedenle bilirkişilerin oğlu olan davalının adına yazdırdıklarını, kardeşlerinin yanında olmaması nedeniyle diğer kardeşleri adına tespitlerinin yapılmadığını, ancak şu anda davayı kabul ettiğini tapuların iptal edilerek diğer kardeşleri ile adına payları oranında yazılmasını istediğini bildirmiş ve beyanı HUMK.nun 151/son fıkrası gereğince imzasıyla onaylattırılmıştır. Ortada bağışın olmadığı davalının babasına ait bu beyanı ile sabittir.

Şu halde, saptanan bu hukuki ve somut olgular ile dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde mahkemece, dava konusu parsellerin tapu kayıtlarının iptaliyle murisin veraset belgesindeki payları oranında tüm mirasçıları adına tapuya kayıt ve tescillerine karar verilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmadığından davalı ...’in tüm temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 2.700,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 8.531,94 TL’nın temyiz edenden alınmasına 23.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.