muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/7146, Karar No: 2017/1376, Tarih: 22.02.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/7146 E.  ,  2017/1376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının kendisi aleyhine icra takibi başlattığını, takibe konu çekin icra dosyasında borçlu olarak görünen ... tarafından müvekkili adına cirolandığını, çeki bankaya takasa verdiğini ancak daha sonra... isteği üzerine çeki vererek karşılığında bir kısım senet aldığını, çeki geri verirken ciroyu silmeyi unuttuğunu, bir yıl sonra çek üzerinde değişiklik yapılarak takibe konulduğunu belirterek, borçlu olmadığını tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu çekin süresi içinde bankaya ibraz edildiğini, karşılıksız çıkması üzerine takip başlatıldığını, çekte tahrifat iddalarını kabul etmediklerini belirterek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, davacının cirosu bulunan dava konusu çek bedeli kadar çekin lehdarından senet almış olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, icra takibine konu çekten dolayı borçlu bulunulmadığının tespitine ilişkindir. Dava konusu çekin davacı tarafından yetkili hamil olarak takas yoluyla ibraz edildiği ve ibrazdan sonra geri alınıp keşideciye geri verildiği hususu dosya içindeki çek örneğinden anlaşılmış olup mahkemenin kabulü de bu yöndedir. Keşideci tarafından keşide tarihinin ibrazdan sonra düzeltildiği, keşide tarihi düzeltildikten sonra ise keşideci tarafından ciro edilerek davalı hamile verildiği anlaşılmıştır. Bu durumda ibrazdan sonra keşideci tarafından tekrar çekin ciro yoluyla davalıya devri nedeniyle davacı söz konusu çek bedelinden sorumlu tutulamaz. Davalı, bu çek nedeniyle keşideci dışındaki diğer borçlulardan alacak talebinde bulunamaz. Bu nedenle mahkemece davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4085, Karar No: 2009/4592, Tarih: 10.09.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4085 E.  ,  2009/4592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık Çankaya, Malazgirt Mahallesi 3 nolu parselinde bulunan arsaya inşaat yapılması hususunda imzalanan 20.06.1997 asıl 25.11.2000 tarihli ek düzenleme kat karşılığı inşaat sözleşmelerinden kaynaklanmıştır.

Arsa sahiplerince açılan davada eksik iş bedeli ve kira alacağı, yüklenici tarafından açılan davada ise yine tapuların geç devrinden dolayı kira alacağı ve cezai şartın tahsili talep ve dava edilmiş, mahkemece her iki davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece yüklenicinin açtığı davada 4.090,00 lira rayiç kira bedeli ile kira bedelinin 200 katı tutarı olan 10.000,00 TL’nin tahsiline karar verilmiştir. Asıl sözleşmenin cezai hükümler başlıklı 2. maddesinde; arsa sahiplerince satış yetkisinin belirli aşamalarda verilmemesi halinde, rayiç kiranın 200 katı tazminat ödeyecekleri kabul edilmesine rağmen ayrıca yükleniciye tazminat dışında kira bedeli ödeneceğine dair bir hükme yer verilmemiştir. Buna rağmen mahkemece arsa sahiplerinden 4.090,00 lira kira alacağının tahsiline hükmedilmesi doğru olmamıştır. Bu istemin reddi gerektiği gibi, sözleşmedeki 200 kat tutarındaki tazminat hükmü cezai şart niteliğinde olup davacı arsa sahipleri tacir sıfatına haiz olmadıklarından mahkemece BK’nın 161/son maddesi uyarınca cezai şart alacağından olayın cereyanı da dikkate alınarak tenkis gerekip gerekmediğinin düşünülmemiş olması da doğru olmamış kararın arsa sahipleri yararına bozulması gerekmiştir.

3-Yüklenicinin sair temyiz itirazlarına gelince; arsa sahipleri sözleşmede öngörülen aşamalarda yükleniciye tapu devrine yanaşmamıştır. Böylece yeterli mâlî imkânı bulamayan yüklenicinin inşaatı geç teslim etmesine sebep olmuşlardır. Nitekim yüklenici şirket tarafından daha önce açılan tapu iptâl ve tescil davasında 4 adet dairenin tescil istemi 3 daire yönünden kabul görmüş ve bu husus kesinleşmiştir. Bu nedenle arsa sahipleri lehine hesaplanan kira alacağının, gecikmelerindeki kusur dikkate alınarak gecikilen süreye isabet eden kira alacağı talebi reddedilerek alacak hesaplanmalıdır.

Mahkemece bu husus gözetilmeden gecikilen sürenin tamamı için kira alacağına hükmedilmesi doğru olmamış kararın bozulması uygun bulunmuştur.

Mahkemece bu husus gözetilmeden gecikilen sürenin tamamı için kira alacağına hükmedilmesi doğru olmamış kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bendde yazılı nedenlerle taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bendde gösterilen sebeplerle hükmün temyiz eden davacılar Rafet, Ahmet ve Yüksel yararına, 3. bent gereğince ise Uykun Limited Şirketi yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 10.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26249, Karar No: 2019/23867, Tarih: 19.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26249 E.  ,  2019/23867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, iş sözleşmesinin haklı bir neden olmadan feshedildiğini öne sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, ayrı ayrı davalının reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla çalışma hesaplanırken düşülen ara dinlenme süresine ilişkin uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık anlatımlarından hareketle davacının haftanın 4 günü günde 10 saat bir saat ara dinlenme ile haftanın 2 günü ise günde 8 saat yarım saat ara dinlenme ile çalışarak haftada 6 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Ne var ki; hesaplama yapılırken ara dinlenme sürelerinin hatalı düşüldüğü görülmektedir.

Somut uyuşmazlıkta; Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanık anlatımlarından hareketle davacının haftanın 4 günü günde 10 saat bir saat ara dinlenme ile haftanın 2 günü ise günde 8 saat yarım saat ara dinlenme ile çalışarak haftada 6 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilmiştir. Ne var ki; hesaplama yapılırken ara dinlenme sürelerinin hatalı düşüldüğü görülmektedir.

Az yukarıda belirtilen ilke kararına göre günde 8 saat yapılan çalışmadan 1 saat ara dinlenme süresi düşülmesi gerekir. Mahkemece bu husus gözetilmeden günde 8 saat yapılan çalışmadan yarım saat ara dinlenme düşülmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan, davacının hafta tatili ücreti alacağı da talep ettiği ancak Mahkemece bu konuda olumlu -olumsuz hüküm kurulmadan karar verildiği görülmektedir. Bu husus da isabetli olmayıp ayrıca bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine,19.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15659, Karar No: 2017/4281, Tarih: 18.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/15659 E.  ,  2017/4281 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... ve davalı ... şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı ..., yetki itirazında bulunmuş mahkemece olumlu yada olumsuz bir karar verilmemiş ise de; 5510 sayılı Yasanın 21. maddesine dayalı rücuan tazminat davaları nedeniyle mahkemelerin yetkisi konusunda, düzenleme bulunmadığından, yetkili mahkemenin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun yetkiye ilişkin genel hükümleri gözetilerek belirlenmesi gerekmektedir. 5521 sayılı Yasanın 15. maddesinde de “bu Kanunda sarahat bulunmayan hâllerde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümleri uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun “yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19'uncu maddesinde "yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir." denilmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 127'nci maddesinde, cevap dilekçesini verme süresinin, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki hafta olduğu, 116/1-a maddesinde kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazının ilk itirazlar içinde sayıldığı ve 117/1'inci maddesinde de ilk itirazların hepsinin cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorunda olduğu belirtilmiştir. Davalının yetki itirazı, açıklamalar ışığında süresi içinde ileri sürülmüştür.

Eldeki rücuan tazminat istemli davada, kesin yetki söz konusu değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 27.05.2015 gün 11-2359-1443 sayılı kararı).

5510 sayılı Yasanın 21 maddesine dayanılarak açılan rücu davalarında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun yetkiye ilişkin hükümleri kapsamında, davalıların ikâmetgâhı Mahkemesi yanında HUMK 21. maddesi uyarınca, haksız fiilin oluştuğu yer mahkemesi de yetkilidir. Davacı tarafından dava kazanın olduğu yer mahkemesinde açılmış olduğundan, ... İş Mahkemesi’nin eldeki davada yetkili olduğu açıktır.

5510 sayılı Yasanın 21 maddesine dayanılarak açılan rücu davalarında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun yetkiye ilişkin hükümleri kapsamında, davalıların ikâmetgâhı Mahkemesi yanında HUMK 21. maddesi uyarınca, haksız fiilin oluştuğu yer mahkemesi de yetkilidir. Davacı tarafından dava kazanın olduğu yer mahkemesinde açılmış olduğundan, ... İş Mahkemesi’nin eldeki davada yetkili olduğu açıktır.

Davalı ... şirketi tarafında ödeme def’inde bulunulmuştur. Mahkemece; ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa kime yapıldığı tarih ve miktarı dayanağı belgeler de getirtilerek, yöntemince araştırıldıktan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Dava, 10.11.2011 tarihli trafik iş kazasında ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle doğan kurum zararının, 3. kişi olan davalı ve aracın sigorta poliçesine göre sigorta şirketinden rücuan tazmini istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21/4 maddesidir. Mahkemece de 21/4 maddesinin şartlarına göre davanın kabulüne karar verilmiş olmasına karşın, hükmün gerekçe kısmında 5510 sayılı yasanın 21/1 maddesinin dayanak olarak gösterilmesi çelişki oluşturmuştur.

Mahkemenin, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma yaparak, elde edilecek sonuca göre karar vermesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının ve davalı ... şirketi vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 18.05.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2164, Karar No: 2018/4187, Tarih: 31.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2164 E.  ,  2018/4187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 3. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.01.2017 tarih ve 2016/641 E. - 2017/5 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış, mahkemenin 07.12.2017 tarihli ek kararı ile de kendisine yeğeni ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi vekili 26.01.2018 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlının ...’da bulunan özel bakımevinde kalması sebebiyle dosyanın ...’ya gönderilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, 29.01.2018 tarihli ek karar ile vasi vekilinin talebinin kabulü ile kısıtlının yerleşim yerinin ... olarak değiştirilmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının bakım merkezinde kalıyor olmasının yerleşim yeri değişikliği sonucu doğurmayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır. Yine aynı Kanunun 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Her ne kadar, TMK’nın 22. maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de; dosya kapsamından alzheimer hastalığı bulunan kısıtlı ile kısıtlının önceki vasisi eşinin vefatından itibaren mevcut vasisi yeğeninin ilgilendiği, bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakımevinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu anlaşıldığından ve kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ...Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir izin kararı olduğundan vesayet dosyasının takibi ile ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24472, Karar No: 2015/781, Tarih: 22.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2014/24472 E.  ,  2015/781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, sefer primi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, yurtdışında çalışan tır şoförü olduğunu, kullandığı tırın iki ay önce satıldığını bu sebeple sefere gönderilmeyerek ücretinin asıl kısmını oluşturan sefer priminden 500,00 Euro mahrum bırakıldığını, sefere gönderilmeyi veya sözleşmesinin feshedilmesini istemesi üzerine çıkarıldığını beyan ederek kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, noksan ücret, sefere primi ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının devamsızlık sebebiyle iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, iddia edilen alacak isteklerinin yerinde olmadığını beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, sefer primi isteğinin reddine diğer taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin haklı sebeple sona erdirilip erdirilmediği hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Davacı işçinin 05.05.2007 tarihinde beri işyerinde Avrupa ülkelerine yük taşıyan tır şoförü olduğu anlaşılmaktadır. Davalı tarafından noter vasıtası ile çıkarılan 18.19.2010 tarihli ihtarnamede işyerinde davacının da kullandığı dahil olmak üzere toplam yirmi adet tırın satıldığını ancak davacının buna rağmen seferelere gönderildiğini, son seferden sonra davacıya çalışacağı araç plakası bildirilince başka araç almayacağını bildirerek haklarını avukatı aracılığı ile talep edeceğini belirtip işyerinden 15.10.2010 tarihinde ayrıldığı, 16.10.2010 tarihinde telefonla işe çağrıldığı halde gelmediği varsa mazeretini bildirmesi ve iki gün içinde işe başlaması istendiği halde işe gelmediği, buna dair ihtarın adres değişikliğinden dolayı tebliğ edilememesi üzerine bu defa 15.10.2010 günü yeni adresine tebliğ edildiği görülmüş davacının işe başlamamsı üzerine bu defa iş sözleşmesi 11.11.2010 tarihli ihtarname ile devamsızlık olgusuna dayanılarak haklı gerekçe ile feshedildiği bildirilmiştir.

Yurtdışı tır şoförü olan davacının ücretinin çoğunluk kısmını oluşturan sefer primi ücretinden 500 Euro mahrum bırakılacak şekilde sefere gönderilememesi itirazının dikkate alınması gerekir. Ancak somut olayda davacının devamszılık tutanağı tutulan 15.10.2010 tarihinden önce 08.07.2010-04.10.2010 tarihleri arasında her ay sefere çıktığı bazı aylar iki defa sefer yaptığı dosyadaki belgelerden anlaşılmaktadır. Davacının dosyada tanık dinletmediği ve sefere gönderilmediği iddiasını da dosya kapsamına göre delillendiremediği de görülmüştür. Bu durumda sefere gönderilmemeye dayalı gelişen olay sonucu işveren tarafından çıkarıldığı iddiası davacı tarafından ispat edilememiştir. Devamsızlık feshine dayanan davalının ise bu konudaki tutanakları ve tutanakları doğrulayan tanık beyanlarına göre davacının seferden geldikten sonra işi bırakıp gittiği tüm dosya kapsamı ile de anlaşılmakla iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-g bendi uyarınca haklı sebeple feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatı isteklerinin reddi yerine kabulüne karar verilmesi bozma sebebidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alman temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.