muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8214, Karar No: 2019/5983, Tarih: 14.03.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/8214 E.  ,  2019/5983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01/04/2012-15/07/2013 tarihleri arası davalı işyerinde uluslararası şoför olarak çalıştığını, iş sözleşmesini ücretlerinin ödenmemesi ve prime esas kazancının gerçek ücreti üzerinden gösterilmemesi üzerine haklı nedenle feshettiğini beyanla kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-İşçi veya işveren bakımından haklı fesih nedenlerinin ortaya çıkması halinde, iş sözleşmesinin diğer tarafının sözleşmeyi haklı nedenle fesih yetkisinin kullanılma süresi sınırsız değildir. Bu bakımdan 4857 İş Kanunu’nun 26. maddesinde, fesih nedeninin öğrenildiği tarih ile olayın gerçekleştiği tarih başlangıç esas alınmak üzere iki ayrı süre öngörülmüştür. Bu süreler içinde fesih yoluna gitmeyen işçi ya da işverenin feshi, haklı bir feshin sonuçlarını doğurmaz. Bu süre, feshe neden olan olayın diğer tarafça öğretilmesinden itibaren altı işgünü ve herhalde fiilin gerçekleştiği tarihten itibaren bir yıl olarak belirlenmiştir.

4857 sayılı İş Kanununda, işçinin maddî çıkar sağlamış olması halinde bir yıllık sürenin işlemeyeceği öngörülmüştür. O halde, haklı feshe neden olan olayda işçinin maddî bir menfaati olmuşsa, altı işgününe riayet etmek koşuluyla olayın üzerinden ne kadar süre geçerse geçsin işverenin haklı fesih imkânı vardır.

Altı iş günlük süre işçi ya da işverenin haklı feshe neden olan olayı öğrendiği günden itibaren işlemeye başlar. Olayı öğrenme günü hesaba katılmaksızın, takip eden iş günleri sayılarak altıncı günün bitiminde haklı fesih yetkisi sona erer.

İşverenin tüzel kişi olması durumunda altı işgünlük süre feshe yetkili merciin öğrendiği günden başlar. Bu konuda müfettiş soruşturması yapılması, olayın disiplin kurulunca görüşülmesi süreyi başlatmaz. Olayın feshe yetkili kişi ya da kurula intikal ettirildiği gün altı iş günlük sürenin başlangıcını oluşturur. Bir yıllık süre ise her durumda olayın gerçekleştiği günden başlar.

İşverenin tüzel kişi olması durumunda altı işgünlük süre feshe yetkili merciin öğrendiği günden başlar. Bu konuda müfettiş soruşturması yapılması, olayın disiplin kurulunca görüşülmesi süreyi başlatmaz. Olayın feshe yetkili kişi ya da kurula intikal ettirildiği gün altı iş günlük sürenin başlangıcını oluşturur. Bir yıllık süre ise her durumda olayın gerçekleştiği günden başlar.

Haklı fesih nedeninin devamlı olması durumunda hak düşürücü süre işlemez (Yargıtay 9.HD. 15.2.2010 gün, 2008/16869 E, 2010/3345 K). Örneğin, ücreti ödenmeyen işçi ödeme yapılmadığı sürece her zaman haklı nedenle iş sözleşmesini feshedebilir. Bu örnekte işçi açısından haklı fesih nedeni her an devam etmektedir. Ancak işçinin daimî olarak bir başka göreve atanması veya iş şartlarının esaslı şekilde ağırlaştırılması halinde, bu değişikliğin sonuçları sürekli gibi görünse de işlem anlıktır. Buna göre sözleşmesini feshetmeyi düşünen işçinin bunu altı işgünü içinde işverene bildirmesi gerekir. Yine işyerinde işi yavaşlatma ve üretimi düşürme eyleminin süreklilik göstermesi durumunda, altı iş günlük süre eylemin bittiği tarihten başlar.

İşçinin ücretinin ödenmemesi temadi eden bir durum olmakla birlikte fesih hakkı ödemenin yapıldığı ana kadar kullanılabilir. Aksi halde Yasanın 24/III-e maddesinde öngörülen neden ortadan kalkmış olur. Fesih iradesinin altı iş günü içinde açıklanması yeterli olup, bu süre içinde tebligatın muhatabına ulaşmış olması şart değildir.

4857 sayılı Kanun'un 26. maddesinde öngörülen altı işgünlük ve bir yıllık süreler ayrı ayrı hak düşürücü niteliktedir. Bir başka anlatımla fesih hakkının öğrenmeden itibaren altı iş günü ve olayın gerçekleşmesinden itibaren bir yıl içinde kullanılması şarttır. Sürelerden birinin dahi geçmiş olması haklı fesih imkânını ortadan kaldırır. Hak düşürücü sürenin niteliğinden dolayı taraflar ileri sürmese dahi, hâkim resen dikkate almak zorundadır.

Bu maddede belirtilen süreler geçtikten sonra bildirimsiz fesih hakkını kullanan taraf, haksız olarak sözleşmeyi bozmuş sayılacağından ihbar tazminatı ile şartları oluşmuşsa kıdem tazminatından sorumlu olur.

Somut olayda, davacı işçi işçilik alacaklarının tam olarak ödenmemesi ve prime esas kazancının gerçek ücreti üzerinden gösterilmemesi nedeni ile iş akdini haklı nedenle feshettiğini iddia etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde, davacının bir kısım işçilik alacağı bulunduğu kabul edilmesine rağmen davacı işçinin haklı fesih nedenini öğrenmesinden itibaren 6 iş günlük sürede iş bu davayı açmadığı gerekçesi ile kıdem tazminatı isteminin reddine karar verilmiştir. Fesih tarihinde davacı işçinin ödenmeyen işçilik alacaklarının bulunduğu anlaşılmakla, başka bir anlatımla haklı fesih nedeninin devam ettiği görülmekle hak düşürücü süre işlemeyecektir. Bu sebeple davacı işçinin feshi haklı nedene dayanmakta olup kıdem tazminatı isteğinin kabulü gerekirken yanılgılı değerlendirme ile reddi hatalıdır.

3-Yargıtay'ın kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin salt tanık deliline dayanarak fazla çalışma ücreti talep etmeleri mümkün değildir. Tanıkların anlatımları kendi çalışma saatleri ile ilgili olup, dava açan tır şoförü ile aynı seferde görev yapmamaları sebebiyle günlük çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri imkânsızdır (Yargıtay 22. H.D. 02.05.2013 gün, 2012/ 20294 E, 2013/ 9333 K.). Öte yandan uluslararası tır şoförleri mesailerini kendileri belirledikleri gibi günlük tır kullanımıyla ilgili sıkı trafik mevzuatına uymak zorundadırlar. Avrupa ülkelerinde hafta tatili günlerinde tır trafiği yasak olduğu için Avrupa ülkelerine sefer yapan tır şoförleri için salt tanık beyanları ile hafta tatili çalışmalarının ispatı mümkün değildir (Yargıtay 9.H.D. 03.05.2013 gün, 2011/ 7424 E, 2013/ 13347 K.).

Yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin fazla çalışma yaptıklarını ve hafta tatillerinde çalıştıklarını yazılı delille ispatlamaları gerekir.

Somut olayda, davacı davalı şirket işyerinde 01/04/2012-15/07/2013 tarihleri arası yurt dışı tır şoförü olarak çalışmıştır. Dava konusu hafta tatili alacağının ispatlanamadığı gerekçesi ile reddine karar verilmiş ise de dosyada takograf kayıtları bulunduğu, 29/04/2015 tarihli bilirkişi raporu ile takograf kayıtların çözümlendiği ve söz konusu rapora göre davacının bazı dönemlerde yedi günlük zaman dilimi içinde 24 saat dinlenme hakkını kullanmaksızın araç kullandığı ve dolayısıyla hafta tatili çalışmasını yazılı delille ispatladığı anlaşılmış olup hafta tatili alacağının takograf kayıtlarına göre hesaplanması gerekirken yazılı şekilde reddi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14/03/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5045, Karar No: 2014/9490, Tarih: 29.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/5045 E.  ,  2014/9490 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- adına Av. ... 2-... 3-... 4-... 5-... aralarındaki dava hakkında verilen 21.11.2013 günlü ve 2011/84-2013/700 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davacı Kurum ve davalılardan avukatları tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Bazı maddeleri dışında 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine göre “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre, “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanunun 35. maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak olup; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir.

Somut olayda; gıyabi hükmün davalı ...’ya adres kayıt sisteminde yazılı olup-olmadığı araştırılmaksızın, dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilip, sonrasında çıkarılan tebligatların bila döndüğü ve muhtarlıkta da yazılı olmadığı belirtilen “” adresine, Kanunun 35. maddesine göre tebliği usulsüz olup;

Somut olayda; gıyabi hükmün davalı ...’ya adres kayıt sisteminde yazılı olup-olmadığı araştırılmaksızın, dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilip, sonrasında çıkarılan tebligatların bila döndüğü ve muhtarlıkta da yazılı olmadığı belirtilen “” adresine, Kanunun 35. maddesine göre tebliği usulsüz olup;

Mahkemece; davalının, yapılacak araştırma ile tespit edilecek adres kayıt sisteminde yazılı adresine, gıyabi hükmün usulünce tebliğ edilerek; temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. Maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra; anılan davalının, adres kayıt sisteminde kayıtlı olmadığının anlaşılması durumunda, önceki adresine Kanunun 35. maddesine göre yapılan tebliğ geçerli olacağından, başkaca bir şey yapılmaksızın gönderilmek üzere, üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklik giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 29.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4573, Karar No: 2013/6250, Tarih: 03.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/4573 E.  ,  2013/6250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Silopi Sulh Hukuk ve Silivri Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, Ceza İnfaz Kurumu'nun 10.10.2012 tarihli cevabi yazısından hükümlünün cezaevine girmeden önce Silopi ilçesinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, Silopi Sulh Hukuk Mahkemesi'nde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Silopi Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.05.2013 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10343, Karar No: 2015/22125, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/10343 E.  ,  2015/22125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/01/2015

NUMARASI : 2013/87-2015/11

Taraflar arasındaki davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü tarafından pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilerek, diğer davalı İl Özel İdaresi tarafından ise okul bahçe duvarı yapılarak, atık su kanalı geçirilerek ve foseptik çukurları açılarak yapılan müdahalelerin önlenmesi, taşınmazın eski hale getirilmesi ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idareler vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, davalı TEDAŞ Genel Müdürlüğü tarafından pilon dikilip enerji nakil hattı geçirilerek, diğer davalı İl Özel İdaresi tarafından ise okul bahçe duvarı yapılarak, atık su kanalı geçirilerek ve foseptik çukurları açılarak yapılan müdahalelerin önlenmesi, taşınmazın eski hale getirilmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idareler vekillerince temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın el atılan bölümleri hakkında ecrimisile karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Yapılan incelemede davacının son isteminin el atmanın önlenmesi, kal ve eski hale iade istemine ilişkin olduğundan,

Taşınmazın gerek TEDAŞ Genel Müdürlüğü'nün el attığı bölümler ve gerekse İl Özel İdaresinin el attığı kısımlar dosya içerisindeki kadastro bilirkişisinin 28.04.2014 tarihli raporunda belirtildiğinden,

Davalı idarelerce yapılan atmanın önlenmesi ve inşa edilen tesislerin kal'i ile taşınmazın eski hale getirilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eski hale getirme bedeline de hükmedilmesi ve bu karar ile çelişecek şekilde enerji nakil hattından kaynaklanan değer düşüklüğü bedeli ile İl Özel İdaresince yapılan tesislerin taşınmazda oluşturduğu değer kaybına hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idareler vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7621, Karar No: 2016/7308, Tarih: 14.06.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/7621 E.  ,  2016/7308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı borçlu ...'un alacaklılarından mal kaçırmak amacıyla ... plakalı aracını 20.2.2014 tarihinde davalı ...'e, onun da 02.02.2015 tarihinde davalı ....'ne sattığını belirterek davalılar arasındaki tasarrufların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı borçlu ... savunma yapmamıştır.

Davalılar ... ve .... vekili tüm davalıların ikametgahının ... olması ve icra takibininde ...'da yapılmış olması nedeniyle ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu, gerek takip konusu alacağa ilişkin ilamın gerekse icra takibinin kesinleşmediğini,aciz belgesi sunulmadığını dava konusu tasarrufların borçtan önce ve rayiç bedelle yapıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere göre; tasarrufun iptali davalarında HMK'nun 6.maddesi gereğince genel yetki kuralının uygulanması gerektiği, somut olayda davalıların yerleşim yerinin Mahkemenin yetki çerçevesinde kalmadığı kısmen Mahkemenin kısmen ... ilçesi adresinin ... Mahkemelerin yetki alanında kaldığı, keza davalılardan yerleşim yeri Mahkemenin yetki alanında kalan davalı .....'nin ve yerleşim yeri ... ilçesi sınırlarında kalan ... vekilinin HMK'nun 19 maddesi uyarınca süresinde usulüne uygun yetki itirazında bulunduğu tasarrufun iptaline konu taşınmazın da ... ilçesi sınırlarında kaldığı bu durumda bir kısım davalıların yetki itirazının hukuka uygun olduğu usul ekonomisi bakımından davaya ... Asliye Hukuk Mahkemelerinde bakılmasının yerinde olacağı gerekçesiyle davaya bakmaya Mahkeme yetkili olmadığından davanın HMK'nun 114/1-c maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle yetki yönünden usulden reddine, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli ve yetkili olduğunun tespiti ile, dava dosyasının karar kesinleştiğinde ve talep halinde yetkili ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK'nun 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Dava İİK'nun 277 ve devamı maddeleri gereğince açılmış tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece de belirlendiği gibi bu tür davalarda HMK'nun 6.maddesi gereğince genel yetki kuralı uygulanır.HMK'nun 7-1 maddesinde de birden fazla davalı bulunması halinde davalılardan birinin yerleşim yerinin yetkili olduğu düzenlenmiştir.Somut olayda davalı ....'nin ticaret sicil adresi ... Mahallesi ... Caddesi ... Sokak No:..... ... ... olduğundan ve dava da davalılar arasında yer alan şirketin adresi olarak ....'de açıldığından HMK'nun 7/1 maddesi gereğince mahkemenin yetkili olması nedeniyle davanın esasına girilmesi ve taraf delillerinin toplanması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken (kaldı ki,dava konusu tasarruf, araç satışına ilişkin olup taşınmaz satışı olmadığından ayrıca taşınmaz bile olsa tasarrufun iptali davası gayrımenkul aynına ilişkin dava olmadığından taşınmazın bulunduğu yer de yetkili değildir)yetkisizlik kararı verilmesi isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazların kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 14/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8221, Karar No: 2014/8380, Tarih: 26.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/8221 E.  ,  2014/8380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R-

Mahkeme hükmü davalı ...'ya 11/05/2011 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3/2 maddesi yollaması ile HUMK'nun 432.maddesinde öngörülen 15 günlük yasal süre geçirildikten sonra sonra 28/06/2011 tarihinde harç yatırılarak temyiz defterine kaydedilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...'nın temyiz isteminin süre yönünden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'ya geri verilmesine 26/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2830, Karar No: 2013/6085, Tarih: 04.10.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/2830 E.  ,  2013/6085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen itirazın iptali davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin ......2012 gün ve 4301 Esas, 7718 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen davada davacı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili yüklenici şirket ile davalı arsa sahibi arasında ....05.2004 tarihli düzenleme şeklinde satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, ancak davalının sözleşmede yer alan yükümlülüklerini yerine getirmediğini, davalıya ait arsa üzerinde inşaa edilen binaların kat irtifakı tesisi için müvekkili şirketin davalı arsa sahibi adına ... dosyalarına ödemeler yaptığını, ödemeler toplamının ....150,00 TL olduğunu, ayrıca davalının müvekkiline ferağ vermediğini bu nedenle sözleşmenin .... maddesi uyarınca cezai şart alacağının doğduğunu ileri sürerek bu bedellerin reeskont faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevabında, kendisinin edimlerini yerine getirdiğini, davacının yaptığı ödemelerin kendi menfaatine olduğunu, davacının yaptığı ödemeleri ... Belediyesinden talep etmesi gerektiğini, davacının MK'nın .... maddesine aykırı davrandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davacı yüklenici firma tarafından, davalı arsa sahibi aleyhine, hissesine düşen ve bina teslim harcı ve damga vergisinin davalı tarafından ödenmemesi nedeni ile iskan ruhsatı alınamadığı için, ödenmek zorunda kaldığı ididası ile açılan alacak davasının ... .... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin ......2009 gün 2009/1077 E. 2009/2599 K. sayılı ilamı ile asıl dava dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiş, bu davada davalı arsa sahibi davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi kurulu raporu, toplanan deliller ve tüm dosya içeriğine göre, taraflar arasında ....05.2004 tarihli düzenleme şeklinde satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı, sözleşme uyarınca arsa üzerinde bulunan haciz, ipotek, rehin ve şerh gibi takyidatların kaldırılma yükümlülüğünün davalı arsa sahibine ait olduğu, taraflar arasında ek protokol kapsamında ... m² belediye payının bedelinin davalı tarafından ödendiği ve belediye payının tapuda davalı adına tescil edildiği, ... Belediyesinin borcu nedeni ile dava dışı alacaklılar tarafından taşınmaz üzerinde bulunan haczin kaldırılmadığı için kat irtifakı kurulamadığı ve yükleniciye düşen bölümün satış yetkisinin davacı yükleniye devredilemediği, ... Belediyesinin borcu nedeni ile konulan hacizlerin kaldırılması için üçüncü şahıslara davacı şirket tarafından ödemeler

yapıldığı, bu ödemelerin ....108,00 TL olduğu, sözleşmenin .... maddesi uyarınca davacı yükleniciye verilecek bağımsız bölümlerin satışı ile ilgili muvafakatların arsa sahiplerince verilmemesi halinde ....000.00TL cezai şart öngörüldüğü, birleşen dava yönünden ise, davacı yüklenici tarafından ödenen bina tesis harcından davalının hissesine düşen payın ....133.82 TL olduğu gerekçesi ile dava ve birleştirilen davanın kısmen kabulüne dair verilen karar asıl ve birleşen davada davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin ......2012 gün ve 4301 esas, 7718 karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez asıl ve birleşen davada davacı vekili, karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

... ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 50,45 TL harç ve takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 04...2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11132, Karar No: 2012/30789, Tarih: 18.12.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/11132 E.  ,  2012/30789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Eskişehir 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :02.02.2012