muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10424, Karar No: 2023/6232, Tarih: 06.07.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/10424 E.  ,  2023/6232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1208 E., 2022/1130 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ithal etme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 15.12.2021 tarihli ve 2021/322 Esas, 2021/457 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkraları ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 17 yıl 6 ay hapis ve 50.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2022/1208 Esas, 2022/1130 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2022/1208 Esas, 2022/1130 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; 1. Suçun unsurlarının oluşmadığına, 2. Yeterli delil bulunmadığına, 3. Suça konu maddenin bulunduğu çantanın ele geçiriliş yönteminin ve buna dair tutanakların usule ve gerçeğe aykırı olduğuna, 4. Sanığın tırı ile şüpheli hareketler sergilemesinin suçu işlediğine karine kabul edilemeyeceğine, 5. Suça konu kazaktan alınan ilk örnek hakkında olaydan yaklaşık üç yıl sonra rapor düzenlendiği, kazaktan ne şekilde örnek alındığı, numunenin genetik özelliğinin korunup korunmadığı, araştırmanın neden bu zamana kadar yapılmadığı yönündeki hususların aydınlatılmamış olması nedenleriyle tüm raporlara itiraz ettiklerine, suça konu kazağın bedeni nedeniyle sanığa ait olamayacağına, suça konu çantanın ... ve ...'nin himayesinde uzunca bir süre kalması nedeniyle sanık ile suç arasındaki illiyet bağının koptuğuna, 6. Saat 09:23 itibarıyla Türkiye'ye giriş yaptığı tespit edilen sanığın eyleminin ne şekilde tamamlanmış kabul edildiği hususuna gerekçeli kararda yer verilmediğine, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına, 7. Kararın dosya kapsamına, oluşa, usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

17.03.2017 tarihinde sanık ...'in sürücülüğünü yaptığı tırın Kapıkule Tır Gümrük Müdürlüğü Türkiye'ye giriş tescil peronlarına gelmeden önce tescil sırasına girip saat 02.16'da X-Ray cihazına yönlendirilmesine rağmen Kaytrans firmasına ait ...ın kullandığı tırın yanına park edilmesinin

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

17.03.2017 tarihinde sanık ...'in sürücülüğünü yaptığı tırın Kapıkule Tır Gümrük Müdürlüğü Türkiye'ye giriş tescil peronlarına gelmeden önce tescil sırasına girip saat 02.16'da X-Ray cihazına yönlendirilmesine rağmen Kaytrans firmasına ait ...ın kullandığı tırın yanına park edilmesinin

ardından sanığın araçtan inip tescil peronlarına doğru gittiği, saat 02.51'de aracına gelip kapısını açtığı, kapının yaklaşık 45 saniye açık kaldığı, daha sonra aracına bindiği, havanın karanlık olması ve kamera çözünürlüğünün düşük olmasından dolayı sanığın aracın içerisinde ne yaptığının tam olarak seçilemediği, saat 03.27'de X-Ray sırasına girip 07.08'de çıkarak 09.23'de Türkiye'ye giriş yaptığı, 16.03.2017 tarihinde saat 18.51'de Kapıkule gümrük sahasına gelmiş olan Kaytrans firmasına ait tır sürücüsü ...ın 17.03.2017 tarihinde saat 12.00-13.00 sıralarında park halinde olan aracının dorsesinin arka yedek lastiği üzerinde siyah renkli fermuarlı bir çanta olduğunu farkederek bir dönem kendisiyle aynı firmada çalışmış olan tır sürücüsü ...'nin oraya bıraktığını düşündüğü, çünkü Kaytrans firma çalışanı ...'in Almanya'daki annesi ...'nin içinde kıyafetlerin bulunduğu bir valizi Türkiye'deki oğlu ...'e götürülmek üzere Almanya ülkesinde ...'ye verdiği, çantayı açtıklarında içinde uzmanlık raporuna göre MDMA etken maddesini içeren ve net miktarı 2035,2 gram olan mavi tabletlerin olduğunu görerek durumu kolluk görevlilerine bildirip rızalarıyla teslim ettikleri, kolluk görevlilerince yapılan aramada ...'nin kullandığı araçta ...'ye ait valizin görüldüğü, ..., ... ve ... hakkında kamu davası açılarak sanık ... hakkında ek takipsizlik kararı verildiği, Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2018/539 Esas sayılı dosyasında uyuşturucu maddelerin sarılı olduğu belirtilen 52 beden gri renkli kazağın alınan karara istinaden biyolojik incelemesinde kazak üzerinde tespit edilen biyolojik örneğin ...'den alınan kan örnekleri ile uyumlu olduğunun tespit edildiği, ..., ... ve ... hakkında beraat kararı verilerek ... hakkında yapılan yargılamada; görüntü inceleme tutanağı, uzmanlık raporu, yakalanan madde miktarı ve olayın oluş şekline göre sanığın savunmasının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu, olay tarihinde ele geçirilen uyuşturucuyu Ülkemize ithal eden sanığın aracının X-Ray taramasına sevk edilmesi üzerine ...ın kullandığı tırın dorsesinin arka yedek lastiğinin üzerine bıraktığı kabul edilerek uyuşturucu madde ithal etme suçundan mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin suçun vasfına ve sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, uyuşturucu madde ithal etme suçunun uyuşturucu maddenin ülke sınırlarından girmesiyle tamamlanacağı, bu nedenle somut olayda teşebbüs hükümlerinin uygulanamayacağı, dosyadaki delillerin suçun sübutunu tayinde yeterli olduğu

anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 26.04.2022 tarihli ve 2022/1208 Esas, 2022/1130 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/177, Karar No: 2019/1424, Tarih: 11.03.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/177 E.  ,  2019/1424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 81, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna dair Bodrum Ağır Ceza Mahkemesinin 21/12/2017 tarih ve 2017/150 esas, 2017/273 sayılı kararına yönelik düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında, maktul ...’a karşı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün, sanık müdafii, katılan ..., Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve katılan ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 13.02.2018 tarih, 2018/464 esas, 2018/365 sayılı kararında usul ve esasa ilişkin olarak isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafiinin, eksik ve hatalı inceleme yapıldığına, gerekçenin yetersiz olduğuna, haksız tahrik uygulanması gerektiğine; katılan Bakanlık vekilinin, eksik inceleme yapıldığına, gerekçenin yetersiz olduğuna, suçun tasarlanarak ve canavarca his saikiyle işlendiğine; katılan ... vekilinin, ağırlaştırıcı sebebin var olduğuna, suçun tasarlanarak ve canavarca his saikiyle işlendiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, 11/03/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2526, Karar No: 2017/7318, Tarih: 02.10.2017

**7. Ceza Dairesi         2015/2526 E.  ,  2017/7318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve işleniş şekli itibariyle sanıkta ele geçirilen bandrolsüz sigaralar yönünden eyleminin 4733 sayılı Kanunun 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı düşünülmeden 5607 sayılı Kanuna muhalefetten yazılı şekilde hüküm kurulması ile sanığın adli sicil kaydında bulunan 10.06.2008 kesinleşme tarihli Rize 1. Asliye Ceza Mahkemesi kararı tekerrüre esas olduğu halde TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hükümden önce kamu zararını gidermiş ise de, tekerrüre esas adli sicil kaydı bulunduğundan dikkate alınmamıştır.

1-01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasanın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasanın 106. maddesinin 4. ve 9. yine 18/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler gözönüne alındığında, ayrıca 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, verilen adli para cezasının ödenmemesi durumunda, ödenmeyen para cezasının hapis cezasına çevrilmesine karar verilmesi,

2-24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Açılan davanın niteliğine göre, suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan ... lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1- Hüküm fıkrasının adli para cezasının gün hesabına ilişkin bölümden “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ifadesinin çıkarılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca,

1- Hüküm fıkrasının adli para cezasının gün hesabına ilişkin bölümden “ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine” ifadesinin çıkarılması,

2- Hükümden TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkarılması, yerine “24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi’nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararındaki iptal edilen hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 53/1...3. madde ve fıkralarının tatbikine,” ifadesinin eklenmesi,

3- Hüküm fıkrasının katılan idareler lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin kısmından “katılan taraflar kendilerini” ibaresinin çıkartılarak yerine “katılan ... İdaresi kendisini” ibaresinin ve “katılan kurumlara eşit olarak” ibaresinin çıkartılarak yerine “katılan ... İdaresine” ibaresinin eklenmesi ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.10.2017 günü oyçokluğuyla karar verildi.

Olay tarihinde, sigara satıldığı ihbarı üzerine polisin Rize' nin Trabzon istikameti tarafında Sahil Cami altına geldiklerinde, sanıklar ... ve ...'nın pekmez ve bal olan tezgahın yanında oldukları ve tezgahın duvara bakan kısmının alt tarafında 2 adet poşet ve 2 adet koli içinde sigaraların bulunması üzerine, sanıklar sigaraların kendilerine ait olanları söylemişlerdir. Sanık ...'...ait poşette 108 paket, sanık ...'... ait kolide 53 paket kaçak sigara yakalanmıştır. Sanık ... hakkında Mahkeme hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verdiğinden inceleme dışında bırakılmıştır.

Sanık ..., bir bayandan değişik markalarda ki sigaraları içmek için ve ucuz olduğu için aldığını savunmuştur. Sanıkların beyanları aynı yönde olup, başkaca delil bulunmamaktadır.

Sanığın bal ve pekmez sattığı yer yakınında sigaraların yakalanmasını, önceki 5607 sayılı kanuna muhalefet suçundan mahkumiyetinin olmasını, bu dosya da satma amaçlı kaçak sigara bulundurması suçunun delili olarak görmediğimden Sn. Çoğunluğun sanığın mahkumiyetine dair mahkeme kararını onayan kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2007/9007, Karar No: 2008/1782, Tarih: 11.02.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/9007 E.  ,  2008/1782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılardan ... Yalnız vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacılar murisinin iş kazası sonucu ölümünden dolayı maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacılar murisi Kadir Altan'ın 8.7.1999 tarihinde iş kazası geçirerek felç olduğu, 11.6.2000 tarihinde de öldüğü anlaşılmaktadır.

Davacıları zararlandırıcı ölüm olayı 11.06.2000 tarihinde gerçekleştiğinden ve zarar ölüm tarihinde doğduğundan mahkemece hüküm altına alınan maddi ve manevi tazminat alacağına ölüm tarihi olan 11.6.2000 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken olay tarihi olan 8.7.1999 tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmiş olması usul ve yasa'ya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendinin 2.cümlesindeki ve 3. bendinin 3. cümlesindeki " 08.07.1999" tarihinin silinerek yerlerine " 11.6.2000" tarihinin yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 11.2.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9753, Karar No: 2015/15595, Tarih: 17.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/9753 E.  ,  2015/15595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, ... sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olarak kabulü ile tahsis talep tarihini takip eden ay başından itibaren yaşlılık aylığı bağlanması, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.06.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Davadan feragat, kesin hükmün hukuki sonuçlarını hasıl eder. (HMK.m.311/1) Davacı, yerel mahkemece hüküm verilmesinden sonra henüz kesinleşmeden davadan feragat ettiğine göre, böyle bir durumda yerel mahkemenin dosyayı ele alıp ek karar oluşturması ve önceki kararını değiştirmesi artık mümkün değildir. Bu durumda dosyanın Yargıtay'a gönderilmesi gerekir. Yasa'da öngörülmemiş ve düzenlenmemiş bir hususta yönetmelikle (HMK Yönetmeliği 57.madde) getirilen düzenlemeye üstünlük tanınamaz.

O hâlde, mahkemenin hükümden sonra dosyayı ele alıp, ek karar oluşturması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14270, Karar No: 2007/366, Tarih: 18.01.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14270 E.  ,  2007/366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 22.10.2004 tarihli dava dilekçesiyle ... Köyü (Mahallesi) 27515 ada 6 parsel sayılı taşınmazın, 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1989 yılında kesinleşen 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığından, tapu kaydının iptali ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin davalılar adına olan tapu kaydının iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine 15.12.1989 tarihinde kesinleşen 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan parselin tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

... köyünde yer alan, arsa niteliğindeki ve 1000 m2 yüzölçümündeki çekişmeli parsel, ½ şer pay ile davalı gerçek kişiler adına kayıtlı olup, 08.06.2001 tarihinde tapuya geçirilen imar uygulamasında yine aynı pay ile davalılar adına kayıtlı 7314 ada 6 sayılı parselden, bu parsel ise imar uygulaması ve parselasyonla aynı köy 62 sayılı kadastro parselinden gelmektedir. Kadastroda ... köyü 62 parsel sayılı 52890 m2 yüzölçümündeki taşınmazın, Temmuz 1937 tarih 55 sıra numaralı tapu kaydıyla ... ... adına tesbiti itirazsız kesinleşip tapuya kayıt edilmiş, mirasçılarına intikal etmiştir. 27.02.1991 tarihinde 2981 sayılı yasa hükümlerine göre yapılan imar uygulaması ve parselasyonla bir çok imar parseli ile birlikte 7314 ada 6 sayılı parsel olarak aynı kişiler adına tescil edilmiş, satış ile davalılara geçmiş, yeniden yapılan parselasyonda çekişmeli 27515 ada 6 sayılı parsele gitmiştir. Fiili olarak, kısmen arazi kadastrosunda orman olarak tapulama dışı bırakılan ve imar uygulamasına hazırlık için ihdasen Belediye adına kayıt edilen 219 hektar 2075 m2 yüzölçümündeki 331 sayılı parsel içinde, kısmen de 89 sayılı kadastro parseli içinde kalmaktadır.

Kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporuyla, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan ve 1947 yılında kesinleşen orman tahdidinde, orman sınırları