muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/258, Karar No: 2019/8683, Tarih: 18.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/258 E.  ,  2019/8683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmaza komşu 29 parsel sayılı taşınmazın Karaburun Kadastro Mahkemesi'nin 1990/401 Esas sayılı dava dosyasında; 30 parsel sayılı taşınmazın ise aynı Mahkemenin 1990/515 Esas sayılı dava dosyasında davalı oldukları anlaşılmakla, sözü edilen dava dosyalarının,

2- Çekişmeli taşınmaz ile bu taşınmazı dıştan çevreleyen komşu parselleri (ada ve parsel numaralarını da gösterir şekilde) bir arada gösterir geniş çaplı kadastro paftasının,

3- Dosyada 1070 parsel sayılı kadastro tutanağının içerisinde bulunan iskan kayıt defterinin bir sureti Özel İdare Müdürlüğüne yazılacak müzekkereye eklenerek; iskan kayıt defterinin 92. sayfasında ve 2 sıra numarasında; Anbarseki Köyü'nde iskan edilen Derviş Ali Kando ve ailesine Hazine tarafından iskan suretiyle dağıtılan iskan kayıtlarının onaylı örneklerinin,

4- Dava konusu taşınmazın doğusundaki yoldan sonra gelen 23 parsel sayılı taşınmaza kadastro sırasında revizyon gören 06.07.1955 tarih ve 4 sıra numaralı tapu kaydının ve taşınmazın güneyindeki kuru dereden sonra gelen 205 parsel sayılı taşınmaza kadastro sırasında revizyon gören 05.02.1953 tarih ve 30 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin onaylı suretleri ile, taşınmazın doğusundaki yoldan sonra gelen 20 ve 22 parsel sayılı taşınmazlara ait tesis kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin, varsa dayanakları olan kayıt ve belgelerin ve tesis kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örnekleri ve 23 ve 205 parsel sayılı taşınmazların kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin,

5- Çekişmeli taşınmazın tespitine esas 646 tahrir nolu vergi kaydının onaylı örneğinin,

6- Davacı Hazine tarafından dosyaya sunulan 01.07.2014 havale tarihli dilekçede belirtilen; 17 Mayıs 1340 tarih ve 7 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin (oluşum nedenlerini gösterecek ve birbirini takip edecek şekilde bilgisayar ile yazılı ve eksiksiz olarak) mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtlarının Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi, ayrıca anılan tapu kaydının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza revizyon görüp görmediği araştırılarak; revizyon görmüş ise uygulandıkları taşınmazlara ait tespit tutanaklarının ve kadastro sonucu oluşmuş tapu kayıtlarının birer örneğinin getirtilip dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11478, Karar No: 2020/9866, Tarih: 01.10.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/11478 E.  ,  2020/9866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin ikametinin önünden aracının çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın aşamalarda suçu kabul etmediği, sanığın Mahkeme savunmasında, olay tarihinde kahvehanede garson olarak çalıştığını, geç saatlerde işten çıktığı için genelde otostop yaparak evine gittiğini beyan ettiği anlaşılmakla; sanığın olay tarihinde çalıştığı iş yerinin hırsızlığın gerçekleştiği yer güzergahında olup olmadığı araştırılarak, yine müştekinin, otostop yapmış olabileceğini söyleyen sanığı, aracına alıp almadığı müştekiden sorularak sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8329, Karar No: 2013/9968, Tarih: 25.06.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/8329 E.  ,  2013/9968 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından kasko sigorta poliçesi ile sigortalı aracın 08.04.2011 tarihinde rögar kapağının yerinden çıkması ile kaza yapıp hasarlandığını, sürücünün kusuru bulunmadığını, yolun ve ... suyu kanalının bakım ve onarımından sorumlu kurumların zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 4.340,00 TL bakiye sigorta tazminatının 10.05.2011 ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Buski Genel Müdürlüğü vekili, hizmet kusuru nedeniyle davanın idari yargıda çözümlenmesi gerektiğini, araç sürücüsünün aşırı hızlı araç kullanması nedeniyle tam kusurlu olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Belediyesi vekili, idari yargının görevli olduğunu, ayrıca ... suyu kanalının bakım ve onarımından diğer davalının sorumlu olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı ... Başkanlığının yargı yolu itirazının reddi üzerine Uyuşmazlık Mahkemesince iş bu davada davalı ... yönünden adli yargının görevli olduğuna karar verildiği, rögar kapağının yapım, bakım ve onarımından sorumlu Buski Genel Müdürlüğü'nün olayda tam kusurlu bulunduğu, pert olan sigortalı araçtaki gerçek zararın 4.340,00 TL olduğu gerekçesiyle Bursa Büyükşehir Belediyesi aleyhine açılan davanın husumet yönünden reddine,

4.340,00 TL tazminatın 10.05.2011 ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı Buski Genel Müdürlüğünden tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalı ... Genel Müdürlüğü vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 222,22 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Genel Müdürlüğü'nden alınmasına 25.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/19204, Karar No: 2020/3290, Tarih: 18.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/19204 E.  ,  2020/3290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... ... hakkında, üzerine atılı kasten yaralama suçunu kardeşi olan müştekiye karşı işlediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nin 86/3-a maddesinin uygulanmamış olması ve sanığın eylemini, kardeşi olan müştekiye karşı silahtan sayılan jop ve balta ile gerçekleştirdiğinin kabul edilmesi karşısında, birden fazla nitelikli halin (TCK'nin 86/3-a, 86/3-e) aynı olayda gerçekleşmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesindeki ölçütler ve TCK'nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi dikkate alınarak TCK'nin 86/1. maddesi gereğince temel cezaya hükmedilirken alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi nedeniyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıklar ve o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 18.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22949, Karar No: 2018/3642, Tarih: 21.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/22949 E.  ,  2018/3642 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağı ve ilave tediye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı idarenin alt işverenlerinde çalışırken 2010 yılından itibaren almış olduğu ücret miktarında indirim yapıldığını, yapılan bu indirime kendisinin muvafakatının bulunmadığını, işlemin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, ayrıca her ne kadar kayıtlarda veri hazırlama elemanı olarak çalışıyor gibi gösterilseler de davalı işyerinde diş hekimi asistanlığı, sterilizasyon işlemleri, hasta hikayesini almak, diş tedavisinde kullanılan malzemelerini hazırlamak gibi asıl işverenin yapması gereken işleri de yaptığını bu nedenle asıl işveren ile alt işverenin yapmış olduğu sözleşmenin muvazaalı olduğunu, başlangıçtan beri asıl işveren işçisi olarak kabul edilmeleri gerektiğini iddia ederek haksız şekilde ücrette indirim yapılan tarih ile dava tarihi arasında oluşan ücret farkı ve ilave tediye ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararı Yargıtay 7. Hukuk Dairesince, "...Yapılacak iş; davacının ücretinde indirim yapılan tarih ile davacı ile davalı idarenin alt işverenleri arasında yapılan ve maaş miktarının yazılı olduğu hizmet sözleşmesinin tarihi arasındaki dönemde davacının ücretinde yapılan indirime muvafakatının olmadığı kabul edilerek, bu dönem için oluşacak ücret farkı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Diğer bir husus ise işçinin ücret indirimini yazılı olarak kabul etmediği dönemde oluşacak ücret farkının daha açık bir anlatımla ücretin miktarının nasıl belirleneceğidir. Yapılacak iş; öncelikle davacının ücretinde indirim yapılmadan önceki ücret miktarı rakamsal olarak belirlenmelidir. Yani davacının ücreti, indirim yapılmadan önce asgari ücretin %30 fazlası ise bunun rakamsal karşılığı bulunmalı, asgari ücrette yapılan artışlar dikkate alınarak yapılan ödemeler düşüldükten sonra varsa fark alacaklarını hüküm altına almaktan ibarettir. Davacının ücret indirimini kabul ettiği dönemler için ise İş Kanunu'nun 22. maddesini uygulanma imkanı doğmakla bu dönem sonrası için alınması gereken ücret buna göre belirlenip yapılan ödemeler karşılaştırılarak varsa farkın hüküm altına alınabileceği gözetilmelidir." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak ve bozmadan sonra davacının ıslahı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece bozmaya uyularak ve bozmadan sonra davacının ıslahı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ilave tediye ve ücret farkı alacakları ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece bozma kararından sonra yapılan ıslaha değer verilerek karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11161, Karar No: 2012/19638, Tarih: 24.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/11161 E.  ,  2012/19638 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 Sayılı Kanuna Aykırılık suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü’nün 05.03.2009 havale tarihli dilekçe ile davaya katılma talebinde bulunulduğu anlaşılmakla; adı geçen şikayetçi kurumun temyiz hakkı bulunmadığı gerekçesiyle temyiz isteminin reddini öneren görüşe iştirak edilmemiş olup,

Katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen şikayetçi kurumun, 5271 sayılı CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçi İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü’nün 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

İzmir II nolu Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 23.02.2006 tarih ve 1876 sayılı kararı ile kısmen 1., kısmen 3. derecede arkeolojik sit alanı olarak tesciline karar verilen sanık adına kayıtlı taşınmazda, kepçe ve traktör römorku ile hafriyat ve düzeltme çalışması yapıldığı iddia edilen olayda; kendisine ait tarlaları birleştirmek amacıyla kepçe getirip sınırları birleştirdiğini, boş kalan alanlara da toprak getirtip doldurduğunu beyan eden savunması ile iddianamede yer alan anlatım karşısında,

Sanığın suça konu eylemi ile arazi yüzüne pişmiş seramik ve küp parçaları, mermer mimari parçaları ile kayaya oyulmuş ve yoğun şekilde tahrip olmuş mezarın ortaya çıkmış olması da dikkate alınarak, olay yerinde üniversitelerin arkeoloji bölümlerinden seçilecek bilirkişi heyeti ile yeniden inceleme yapılması ve sanığın eyleminin 2863 sayılı kanunun 65/a maddesi kapsamında kalıp kalmadığı açıkça ortaya konup, İzmir II Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'ndan söz konusu bölge ile ilgili ilan tutanakları da getirtilerek sanığın hukuki durumu hakkında bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18530, Karar No: 2012/11396, Tarih: 07.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/18530 E.  ,  2012/11396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Uygulama : TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3, 53/6, 63. maddeleri uyarıncamahkumiyet – erteleme.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müteveffanın, meydana gelen trafik kazası sonucu tedavi gördüğü sırada 11.06.2007 tarihinde kafa travmasına bağlı beyin ödemi sonucu vefat ettiği anlaşıldığından tebliğnamedeki 1 nolu, sanığın sürücü belgesi örneği UYAP ortamından alınarak dosyasına eklendiğinden 2 nolu bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın kusurunun bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6014, Karar No: 2018/4993, Tarih: 05.07.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/6014 E.  ,  2018/4993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (katılan mağdure ...'e yönelik); çocuğun basit cinsel istismarı (mağdure ...'ya yönelik)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı eylemi çocuğun basit cinsel istismarı eylemi çocuğun basit cinsel istismarı kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdure ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Kayden 05.05.1997 doğumlu olup kovuşturma evresinde ifadesinin alındığı 10.10.2012 tarihli duruşmada on altı yaşı içerisinde bulunan mağdure ...'nın sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık müdafii ile katılan mağdure ... vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Sanığın hükümlerden sonra 01.10.2016 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii, katılan mağdure... vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/661, Karar No: 2019/8182, Tarih: 27.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/661 E.  ,  2019/8182 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Küçükçekmece 1. Çocuk Mahkemesinin 2016/415 Esas ve 2018/126 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, suça sürüklenen çocuğun CMK'nın 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 26.10.2018 gün, 2018/1313 Esas ve 2018/2014 Karar sayılı "Esastan Red" kararına karşı, suça sürüklenen çocuk tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nun 272/3-a maddesi uyarınca, hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre, hükme karşı istinaf yasa yoluna başvurulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, CMK'nun 279/1-b maddesi uyarınca verilen, istinaf isteminin reddine dair kararın aynı maddenin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu ve temyizi mümkün olmadığı, anlaşılmakla, dosyanın bu yönden incelenmeden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ...’in temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği

de gözetilerek suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, uyuşturucu maddesi etkisi altında eylemi gerçekleştirdiğine ve zararı gidermek istediğinde yönelik olduğu belirlenerek maddi vakıa denetimi gerektiren nedenler dışındaki sebeplere yönelik yapılan incelemede;