muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10749, Karar No: 2015/4689, Tarih: 18.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10749 E.  ,  2015/4689 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen itirazın kaldırılması ve iflas davası sonucunda verilen bozulmasına ilişkin Dairemizin 10.04.2014 gün ve 2013/7055 Esas, 2014/2812 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile eski unvanı... Şti. (.... Şti.) arasında ortak girişim grubu oluşturulduğunu, (...) özelleştirme Yüksek Kurumu'nun kararı ile ... A.Ş.'nin mülkiyetinde olan ve eski balık hali olarak bilinen yeni ismi "...r" adlı mahaldeki bir kısım taşınmazların 25 yıllık kullanım haklarını aldıklarını, daha sonra bu kullanım hakkı ile ilgili dava dışı ...A.Ş. isimli şirket ile " ...İşletme konulu bir sözleşme imzalandığını, projenin gerçekleşmesinden sonra ...A.Ş.'nin sözleşmeden doğan bütün hak ve yükümlülüklerinin davalı şirkete devredildiğini ve mahallinde işletmeye başladığını, sözleşmenin 7/b maddesi uyarınca davalının yapması gereken ödemeleri yapmaması üzerine girişilen takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın kaldırılması ile davalının iflasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ,yapılan yargılama sonunda, adi ortaklığın diğer ortağı ... Şti.'nin ( .... Şti.) davaya muvafakat ettiği, davalının davacıya olan 245.764,66 TL borcunu depo ettiği, bu nedenle konusuz kalan dava hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına da karar verilmiş, taraf vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 10.04.2014 gün ve 2013/7055 E., 2014/2812 K. sayılı ilamı ile hüküm davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 5,20 TL harç ve takdiren 248,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 18.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19420, Karar No: 2017/2519, Tarih: 08.03.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/19420 E.  ,  2017/2519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin .../04/2010 tarihinde yanında kızı var iken ... ... Pazarının kurulduğu ... ... ... AŞ'ye ait lojmanların arkasında kalan trafiğe kapalı alanda, kendisine ait ... plaka sayılı aracın bakımını yaptığı esnada, davalı ...'e ait .... plaka sayılı araç ile yanında trafik eğitim vermek konusunda yeterliliği olmayan üniversite öğrencisi oğlu... ... ile beraber ve oğlunun gözetiminde araç kullanan ...'in direksiyon hakimiyetini kaybederek, aracının yanında bulunan müvekkiline ve müvekkilinin aracına çarptığını, müvekkilinin ... gün boyunca yoğun bakımda kaldığını, yaşanan olay nedeniyle yaklaşık ... ay işe gidemediğini, müvekkilinin kaza nedeniyle maddi ve manevi zarar gördüğünü, ... ay kadar rapor aldığını ve iş yerine gidemediğini,.... AŞ firmasında çalışan müvekkilinin ve diğer çalışan personel için sıkıntılı bir süreç olarak geçtiğini, müvekkilinin işten atılmasa da geçirdiği kaza nedeniyle performans düşüklüğü yaşadığını, arkadaşlarının desteği ile bazı işleri gerçekleştirdiğini, bu nedenle iş yerinde sıkıntı yaşama endişesinin devam ettiğini, kaza sonrası aracını sattığını ve halen araba almadığını, araç kullanamadığını, araca binmekten korkar hale geldiğini, belirterek ....000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istediği görülmüştür.

Davalılar vekili, müvekkilinin ehliyetinin olmaması ve direksiyon eğitiminde tecrübesiz olması nedeniyle her hangi bir kazaya sebebiyet vermemek için trafiğin ve insanın olmadığı boş olan pazar yerinde deneme sürüşü yaptığı esnada

kazanın meydana geldiğini, davacının maddi zararı olmadığını, bu zararın da müvekkilleri tarafından giderildiğini, raporlu olduğu dönemde ...'dan ....789,00 TL ödeme aldığını, ... ay boyunca Kardemir'den ....100,00 TL prim ödemesi toplamı ....889,00 TL ödeme aldığını, davacının raporlu olduğu dönemde çalıştığı dönemden daha fazla gelir elde ettiğini, raporlu olduğu dönemde hiç bir maddi kaybı olmadığını, davalıların kaza sonrası davacı ile ellerinden geldiğince ilgilendiklerini, tedavi gördüğü hastanede sürekli davacıyı ziyaret ettiklerini, ihtiyaçlarını giderdiklerini, davacının manevi tazminat talebinin fahiş olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istediği görülmüştür.

Mahkemece, Davanın kısmen kabulü ile ....000,00 TL manevi tazminatın taleple bağlı kalınarak .../04/2013 tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaca istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, Davanın kısmen kabulü ile ....000,00 TL manevi tazminatın taleple bağlı kalınarak .../04/2013 tarihinden itibaren işleyen yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaca istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı ....152,70 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına ........2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/491, Karar No: 2007/495, Tarih: 04.07.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/20-491 E., 2007/495 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/20-491 E., 2007/495 K.**

**- EKSİK İNCELEME VE YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz " davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 14.6.2006 gün ve 2005/60 E. 2006/581 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 10.11.2006 gün ve 2006/12186 E. 2006/14929 sayılı ilamı ile,

(...Kadastro sırasında G…

…….. Köyü 105 ada 23 parsel sayılı 17.047,40 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz ve belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Mehmet D........ adına tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır.

Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 04.07.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7551, Karar No: 2012/32831, Tarih: 24.12.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/7551 E.  ,  2012/32831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılma hakkı bulunan gümrük idaresi, yargılamadan haberdar edilerek katılma imkanı tanınmadan gıyapta karar verilmek suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 233 vd. maddelerine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, gümrük idaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3724, Karar No: 2014/1795, Tarih: 17.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/3724 E.  ,  2014/1795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12993, Karar No: 2010/7532, Tarih: 31.05.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/12993 E.  ,  2010/7532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- O yer Cumhuriyet Savcısının, sanıkların yakınan ...’e yönelik eylemlerinden dolayı haklarında kurulan hükme karşı yaptığı temyizin incelenmesinde:

Sanıkların, yakınan ...’e yönelik eylemlerinden dolayı, mahkemenin 12.04.2007 tarih ve 2007/104 sayılı kararı ile haklarında verdiği düşme kararının temyiz edilmeyerek kesinleştiği ve incelemeye konu 21.01.2008 tarihli kararda da bu olaya ilişkin kurulmuş bir hükmün de bulunmadığının anlaşılması karşısında; o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II- O yer Cumhuriyet Savcısının, sanıkların yakınan ...’a yönelik eylemlerinden dolayı haklarında kurulan hükme karşı yaptığı temyizin incelenmesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2- Sanıkların, yakınandan 15 TL. ve montunu yağmaladıktan sonra, yakalanan sanık ...’un yağmaladığı 15 TL.nin üzerinde bulunduğunu belirterek parayı iade etmesine karşın, yağmalanan montun yakalanan sanık ... üzerinde tespit edilerek kolluk görevlilerince el konulup yakınana tesliminin sağlandığının belirlenmesi karşısında; olayda sanıkların bizzat pişmanlık göstermeleri sonucu zararın tamamıyla giderilmesi koşulu gerçekleşmediğinden, kısmi iade nedeniyle yakınandan rızası sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK.nun 168/3-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiği gözetilmeden, aynı Yasanın 168/1-3. maddesi uyarınca yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 31.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6362, Karar No: 2025/276, Tarih: 13.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/6362 E.  ,  2025/276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1310 E., 2023/1233 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar Halil ve Menife vekili, katılan ... vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılan ... vekili ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstinaf bozması üzerine verilen Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.03.2023 tarihli ve 2022/221 Esas, 2023/117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 25.04.2023 tarihli ve 2023/1310 Esas, 2023/1233 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilleri ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Halil ve Menife vekillerinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiğine, suçun tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine, eksik incelemeye, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine,

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, haksız tahrikin derecesine, sanığın beraat etmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Halil ve Menife vekillerinin temyiz sebepleri özetle; delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiğine, suçun tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine, eksik incelemeye, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine,

B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, haksız tahrikin derecesine, sanığın beraat etmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, hükme esas alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktûlden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 25.04.2023 tarihli ve 2023/1310 Esas, 2023/1233 Karar sayılı kararında katılanlar Halil ve Menife vekili, katılan ... vekili, sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.01.2025 tarihinde karar verildi.