muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14118, Karar No: 2015/3736, Tarih: 07.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14118 E.  ,  2015/3736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret, mala zarar verme, yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı, mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde sanıklar ... ve ... ile katılan sanıklardan ... ve ... arasında park yeri meselesinden çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, ... ve ...'nın ...'e, ...'in de onlara karşılıklı hakaret ettikleri; araçlarından inen ... ve ...'nın, ...'in kullandığı aracın ön tamponuna tekme atıp kırarak mala zarar verme suçunu işledikleri, ...nın kendi arabasından bijon anahtarını alarak ...'e vurduğu, ...'ın da mezarlıktan aldığı tahta sopa ile ...'e vurduğu; ...'in kavga esnasında ...yı yaraladığı yine bu sırada olaya katılan ...'ün de ... ve ...'a yumruk atarak yaralama suçunu işledikleri, ... ve ...'ın ayrılıp kendi araçlarına binip uzaklaşmak istedikleri esnada ...'in elinde bulunan tornavidayı arkalarından atarak ...'a ait aracın arka bagaj camını kırarak mala zarar verme suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda;

1-Sanık Serdar hakkında, katılan sanıklar ... ve ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı hakkında itiraz makamı Kırıkkale Ağır Ceza Mahkemesinin 05/06/2012 tarih, 2012/394 D.iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiğinden, itiraz üzerine verilen karar kesin olmakla karar verilmesine yer olmadığına, dosyanın mahaline iadesine

2- Katılan sanıklar ... ve ... hakkında ...'e karşı; sanık ... hakkında ...a karşı mala zarar verme suçu yönünden verilen hükümlerin temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, katılan sanıklar müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

3- Katılan sanıklar ... ve ... hakkında sanık ...'e karşı; ... hakkında ... ve ...'ya karşı hakaret suçu yönünden verilen hükümlerin temyiz incelemesinde,

Katılan sanıklar ... ve ...'ın, sanık ...'e; ...'in de ... ve ...'a karşı olmak üzere hakaret suçunu karşılıklı olarak işledikleri anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 129/3 maddesi dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince sanıklar hakklarında ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen kararada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Katılan sanıklar ... ve ...'ın, sanık ...'e; ...'in de ... ve ...'a karşı olmak üzere hakaret suçunu karşılıklı olarak işledikleri anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 129/3 maddesi dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/4-c maddesi gereğince sanıklar hakklarında ceza verilmesine yer olmadığına dair verilen kararada bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanıklar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07/09/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30244, Karar No: 2012/13108, Tarih: 02.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/30244 E.  ,  2012/13108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağduru yaralayan sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 86/2. maddesinden temel hapis cezası tayin ve takdir olunduktan sonra 86/3-b-d maddelerinin tatbik edilmesi suretiyle hapis cezasının hesaplanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hatalı uygulama yapılmak suretiyle 5237 sayılı yasanın 61. maddesine aykırı davranılarak doğrudan 6 ay ceza tayini sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı ONANMASINA, 02.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/17229, Karar No: 2019/1320, Tarih: 17.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/17229 E.  ,  2019/1320 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalıya bağlı ... Devlet Hastanesinde faaliyet gösteren taşeron firmalarda ihaleye aykırı biçimde hastanenin asıl işlerinde muvazaalı olarak çalıştırıldığını, işyerinde mevcut alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunun Çalışma Bakanlığı müfettişlerince tespit edildiğini, davalı Bakanlık tarafından açılan itiraz davasının red edilmesiyle muvazaa olgusunun kesinleştiğini ve davacının ilk günden beri davalı Bakanlığın işçisi konumuna geldiğini, davalı Bakanlığın kamu kurumu olması nedeniyle hem davacının hem de davalının 6772 sayılı İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun kapsamında bulunduğunu iddia ederek ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili; açılan davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, muvazaa iddiasında bulunan davacının bu iddiasını ispat etmek zorunda olduğunu, kurumun alt işveren işçilerinin açtığı davalar sonucu yüklü meblağlar ödemek zorunda kaldığını, bu nedenle yeni sözleşme dönemlerinde ve yeni kurulan asıl işveren-alt işveren ilişkilerinde bu durumu göz önünde bulundurarak gerekli tedbirleri aldığını, bu nedenle ... Devlet Hastanesinde 01.01.2014 tarihinde bahçe bakım ve temizliği hizmet alımı ihalesi, 01.02.2014 tarihinde teknik personel hizmet alımı ihalesi, 01/05/2014 tarihinde mutfak personeli hizmet alımı ihalesi, 01.01.2015 tarihinde klinik destek hizmetleri hizmet alımı ihalelerinin yapıldığını, veri hazırlama ve güvenlik hizmetleri ihalelerinin 2010-2011 yıllarında yapıldığını ve halen devam ettiğini, muvazaa raporunda ve daha önce açılan ilave tediye davalarında temizlik işçilerinin yaptığı belirtilen işlerin ilgili ihaledeki personele yaptırıldığını, bu anlamda davacının ve diğer temizlik işçilerinin aynı koşullarda çalıştığı iddiasının herhangi bir dayanağının olmadığını, ilave tediye ücreti talep edilen döneme ilişkin herhangi bir muvazaa incelemesi ve kararı bulunmadığını, dava dilekçesinde belirtilen müfettiş raporu ve mahkeme kararının bu davada delil olarak kullanılamayacağını, davacının tediye talepli ilk davasının kabul edilmiş olmasının sözleşme dönemleri ve tarafların farklı olması nedeni ile bu davada delil olarak kabul edilemeyeceğini, alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme Kararının Özeti:

İlk derece Mahkemesi tarafından davanın kabulüne karar verilmiş, ilk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Kararı davalı vekilinin temyiz etmesinin üzerine Dairemizce 06.07.2017 tarihli bozma ilamı ile araştırmaya yönelik bozma kararı verilmiş, bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece davanın reddine karar verilmiştir. Söz konusu kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 19.04.2018 tarihli kararı ile Mahkeme kararının yeniden bozulmasına karar verilmiştir. Bozma ilamına uyulmasına karar veren Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde davanın tamamının kabulüne karar verilmiş ise de Dairemiz bir önceki bozma ilamında Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin ilamı ile kesinleşen ihale dönemi hakkında davacı yönünden kesinleşmiş muvazaa tespitine ilişkin hüküm bulunduğundan sadece aynı ihale dönemi için talep edilen alacakların hüküm altına alınması gerektiği belirtilmiş olmasına karşın Mahkemece bozma ilamına aykırı olarak sonraki ihale dönemi için de hesaplama yapılmış olan bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan hükmün, yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, 17.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1151, Karar No: 2025/1425, Tarih: 10.04.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/1151 E.  ,  2025/1425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 31. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/951 E., 2023/1231 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/148 E., 2023/384 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 10.04.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davalı vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalı ile dava dışı yüklenici ... İnşaat şirketi arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklan tüm hak ve borçların, yüklenici şirket tarafından müvekkiline devredildiğini ve inşaatların müvekkili şirket tarafından yapılmaya devam edildiğini, parsel üzerindeki A ve B blokların müvekkilince, C ve D blokların ise davalı arsa sahibi tarafından yapıldığını, müvekkiline devredilen sözleşmenin özel şartlar bölümünde, tüm bağımsız bölümlerin satış temsilciliğinin yüklenici firma tarafından yapılacağının, arsa sahibi tarafından yapılan satışlardan da yükleniciye firmaya %10 komisyon verileceğinin kararlaştırıldığını, sözleşmenin bu hükmüne güvenerek müvekkilince şantiye içerisine bir de satış ofisi kurulduğunu, ancak davalının C ve D bloklardan sattığı 59 daire için ödemesi gereken komisyon bedelini ödemediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 17.700,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla talebini 501.500,00 TL'ye arttırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sözleşmede yer alan, arsa sahibi tarafından yapılan satışlardan da yükleniciye %10 komisyon bedeli verileceğine dair hükmün kanuna ve ahlaka aykırı olduğunu, davalının iktisaden mahvına sebep olacak derecede ağır olduğunu, bu hükme dayalı olarak alacak talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; sözleşmede yer alan, arsa sahibi tarafından yapılan satışlardan da yükleniciye %10 komisyon bedeli verileceğine dair hükmün kanuna ve ahlaka aykırı olduğunu, davalının iktisaden mahvına sebep olacak derecede ağır olduğunu, bu hükme dayalı olarak alacak talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ile dava dışı ... İnşaat şirketi arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, arsa sahibi tarafından yapılacak daire satışlarından da yüklenici şirkete %10 komisyon bedeli ödeneceğinin kararlaştırıldığı, sözleşmenin diğer tüm hükümleri de nazara alındığında, komisyon bedeline ilişkin bu hükmün geçersiz sayılmasını gerektirir bir durum bulunmadığı, sözleşme serbestisi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, dava dışı yüklenici şirketin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini tüm hak ve borçları ile birlikte davacı şirkete devrettiği, davalı arsa sahibi tarafından C blokta satışı yapılan 14 daire için davacı şirkete sözleşmenin anılan hükmüne göre komisyon bedeli ödenmesi gerektiği, davacının bu kapsamda isteyebileceği komisyon bedelinin toplam 501.500,00 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile anılan meblağın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde:

Yüklenici şirkete, arsa sahibi tarafından yapılacak daire satışlarından da %10 komisyon bedeli ödenmesine dair sözleşmede yer alan hükmün aşırı yararlanma teşkil ettiğini ve batıl olduğunu, müvekkilinin iktisaden mahvına sebep olacak düzeyde olduğunu, yüklenici tarafın sözleşmeden kaynaklanan edimlerini yerine getirmediğini, henüz inşaatların temeli dahi atılmadığını, taşınmazların değerinin fahiş olarak belirlendiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, uyuşmazlık konusu olan düzenlemenin sözleşme serbestisi kapsamında kaldığı anlaşılmakla, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Dairemizdeki duruşmada vekille temsil olunan davacı yararına takdir olunan 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin, davalıdan alınarak, davacıya verilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15279, Karar No: 2013/16831, Tarih: 16.12.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/15279 E.  ,  2013/16831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine yapılan itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili ve katılma yolu ile davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı vekilinin temyiz dilekçesi, kararı katılma yoluyla temyiz eden davalı vekiline 08/05/2013 tarihinde tebliğ olunmuş, temyiz dilekçesi yasal süre geçtikten sonra 27/05/2013 tarihinde verilmiş olduğundan davalı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Davacı alacaklı tarafından kira alacağının tahsili için başlatılan icra takibine davalı borçlu tarafından süresinde yapılan itirazında kira sözleşmesinin kiralanın ayıplı olması nedeniyle feshedildiğini ve anahtarın alınması için davacıya ihtarda bulunduğunu, bu nedenle kira borcunun olmadığını belirtmiştir. Davacı kiraya verenin kira sözleşmesinin feshine yönelik kabulü bulunmamaktadır. Bu nedenle taraflar arasındaki kira alacağının varlığı yargılamayı gerektirdiğinden dar yetkili icra mahkemesinde görülemez. Buna göre, taraflar arasındaki uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, mahkemece yetki aşılarak, genel mahkemenin görev ve yetkisine giren taraflar arasındaki sözleşmenin haklı olarak feshedilip edilmediğine ilişkin deliller toplanarak, kira akdinin tek taraflı ve haklı olarak davalı tarafından feshedildiğinden bahisle, kira parası talep edilemeyeceğinden itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi doğru değilse de; Bu yanlışlığın giderilmesi için yeniden yargılama yapılmasına gerek görülmediğinden sonucu itibariyle doğru olan davanın reddine dair kararın gerekçesinin yukarıda açıklanan gerekçe ile düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) No'lu bentte yazılı nedenlerle davalının temyiz isteminin REDDİNE, (2) No'lu bentte yazılı nedenlerle sonucu itibariyle doğru olan kararın 6100 Sayılı HMK.'ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HMK.nun 438/son maddesi gereğince değiştirilmiş bu gerekçe ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz eden davalıya iadesine, 16.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3029, Karar No: 2025/4029, Tarih: 11.03.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/3029 E.  ,  2025/4029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki iş kazasından kaynaklanan maddi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz, davacılar vekili tarafından katılma yoluyla edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliğinin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede; İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2018/1196 Esas, 2021/472 Karar ve 17.06.2021 tarihli kararı ile davalı ... Kömür İşletmeleri A.Ş.’nin iflasına karar verildiği, bu nedenle vekili ile olan vekalet ilişkisinin kendiliğinden sona erdiği, bu iflas kararının İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesinin 24.03.2022 tarih 2021/1978 Esas, 2022/337 Karar sayılı kararı ile kesin olarak kaldırıldığı, devam etmekte olan iflas tasfiyesinin de bu nedenle ortadan kalktığı, Dairemizin 12.12.2023 tarihli geri çevirme kararında Bölge Adliye Mahkemesince adı geçen davalı yönünden iflas dairesinden iflasın kaldırılıp kaldırılmadığının sorulması, kaldırılmış ise davalı asilin elektronik tebligat adresine, kaldırılmamış ise birinci alacaklılar toplantısının yapılıp iflas idaresinin belirlenmesinden sonra karar ilamının iflas idare memurlarından birine tebliğ etmesi gerektiğinin belirtildiği, Dairemizin geri çevirme kararından sonra Bölge Adliye Mahkemesince iflas dairesine geri çevirme kararında bahsedilen hususlarlara ilişkin bir müzekkere yazıldığı, İstanbul 2. İflas Dairesinin 28.02.2024 tarihli cevabi yazısından ticaret mahkemesi dosyasında verilen iflas kararının Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılmasından sonra İstanbul 11. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2022/237 Esas, 2023/992 Karar sayılı kararı ile 28.12.2023 tarihinde adı geçen şirketin iflasının açılmasına karar verildiği, iflas kararının henüz kesinleşmediği ve tasfiye şeklinin belirlenmediği, bu cevabi yazının dosyaya girmesinden hemen sonra karar ilamının davalı ... Kömür İşletmeleri A.Ş.'nin ... adresine elektronik yolla 06.03.2024 tarihinde tebliğ edildiği belirlenmiştir.

Gelinen aşamada adı geçen davalı şirketin ... adresine elektronik yolla yapılan 06.03.2024 tarihli tebligatın iflasın son kez açılmasından sonra asile yapılması nedeniyle usulüne uygun olmadığının anlaşılması nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesince İstanbul 2. İflas Dairesinden davalı ... Kömür İşletmeleri A.Ş. hakkında verilen 28.12.2023 tarihli iflas kararından sonra kararın kesinleşip kesinleşmediği, tasfiye şeklinin belirlenip belirlenmediğinin sorulması, tasfiye şeklinin basit tasfiye olarak belirlenmiş olması halinde Bölge Adliye Mahkemesi karar ilamının ve davacılar vekili tarafından ibraz edilen gerekçeli temyiz dilekçesinin davalı ... Kömür İşletmeleri A.Ş. adına İstanbul 2. İflas Dairesine elektronik tebligat yoluyla tebliğ edilmesi, temyiz süresinin beklenmesi, karar temyiz edilirse usuli eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

11.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4383, Karar No: 2008/13766, Tarih: 16.09.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/4383 E.  ,  2008/13766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı temyizine gelince;

Dava, davacının ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren, tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece 01.06.2000-31.07.2006 tarihleri arasında tarım ... sigortalı olduğunun tespitine karar verilmişse de sigortalılık başlangıç tarihinin tespitinde yanılgıya düşüldüğü anlaşılmaktadır.