muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20999, Karar No: 2015/10606, Tarih: 12.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/20999 E.  ,  2015/10606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar murisinin, iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 141.969,78 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara verilmesine ilişkin hükmün, davacılar vekilince süresi dışında, davalılardan ... vekilince duruşmalı, .... vekilince de duruşmasız olarak süresinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12/05/2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... vekili Avukat ..., .... vekili Avukat ... ile karşı taraf vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan Avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Davacılar vekilinin katılma yoluyla temyiz isteminde bulunduğu görülmektedir. O halde katılma yoluyla temyiz isteminde bulunabilme koşullarının öncelikle incelenmesi gerekir. Bu yönüyle davanın yasal dayanağını oluşturan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 433. Maddesinde “Temyiz dilekçesinin hükmü veren mahkeme aracılığı ile karşı tarafa tebliğ olunacağı, karşı tarafın, tebliğ gününden başlayarak on gün içinde cevap dilekçesini, hükmü veren mahkemeye veya bu mahkemeye gönderilmek üzere başka bir mahkemeye verebileceği, cevap verenin, hükmü süresinde temyiz etmemiş olsa bile, cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek temyiz isteğinde de bulunabileceği” düzenlenmiştir. Somut olayda yerel mahkeme kararının tebliği üzerine, temyiz süresi içerisinde, davacı tarafça temyiz edilmemiş buna karşılık davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir. Davalılar vekilleri tarafından sunulan temyiz dilekçeleri en son 29.08.2014 tarihinde usulüne uygun biçimde davacılar vekiline tebliğ olunmuş buna karşılık katılma yoluyla temyiz 09.09.2014 tarihinde gerçekleşmiştir. Bu duruma göre katılma yoluyla temyiz isteminin süresi içiresinde yapılmadığı ortadadır.

O halde, 01.06.l990 Tarih ve l989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı da göz önünde tutularak, davacılar vekilinin, katılma yoluyla temyiz dilekçesinin, süre aşımı yönünden reddine,

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz edenin sıfatına, temyizin kapsamına ve temyiz nedenlerine göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

3-Dava 08.10.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere, temyiz edenin sıfatına, temyizin kapsamına ve temyiz nedenlerine göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

3-Dava 08.10.2011 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece maddi ve manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüyle davalılardan tahsiline karar karar verilmiş ve bu karar süresinde davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz edenin sıfatı ile temyizin kapsamına göre, Yerel Mahkemenin maddi tazminatın belirlenmesi ve Naime Balık dışındaki davacılar yararına manevi tazminatın takdirine ilişkin kararı isabetlidir.

Davacı Naime Balık’a gelince; anılan davacının ölmüş bulunduğu ancak nüfusa bildirilmediği davalı tarafça ileri sürülmesine göre anılan davacının talep tarihinde sağ olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre manevi tazminat istemi hakkında bir karar verilmek gerekirken, bu yönde araştırma yapılmaması isabetli değildir.

Dava; tek bir başvurma harcı ile açılmıştır. Hal böyle olunca hüküm altına alınan maddi tazminatların toplamı ile manevi tazminatların toplamı üzerinden davacılar yararına tek bir avukatlık ücretinin takdiri gerekirken, Avukatlık Asgari ücret Tarifesinin 3-8. maddelerine aykırı biçimde, davacılardan her biri yararına hüküm altına alınan tazminat miktarları üzerinden ayrı avukatlık ücreti takdiri usul ve yasaya aykırıdır.

Öte yandan 2547 sayılı Yasa’nın 56. Maddesine göre davalı üniversitenin harçtan muaf olduğu göz ardı edilerek, harca mahkûm edilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalılar yararına takdir edilen 1.100.00TL. duruşma Avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 12/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11224, Karar No: 2007/12696, Tarih: 25.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11224 E.  ,  2007/12696 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.6.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.04.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6729, Karar No: 2019/2180, Tarih: 04.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/6729 E.  ,  2019/2180 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Sesli, yazılı veya görüntülü bir ileti ile hakaret suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/02/2018 tarihli ve 2017/5943 soruşturma, 2018/1217 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin Karşıyaka 1 Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/03/2018 tarihli ve 2018/551 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

İstem yazısında: “5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet Savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet Savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, somut olayda, müşteki ..'nin uzlaştırmacı sıfatıyla 31/10/2016 tarihinde şüphelilerden ..."yı kullanmakta olduğu gsm hattından aradıktan belirli bir süre sereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet Savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, somut olayda, müşteki ...'nin uzlaştırmacı sıfatıyla 31/10/2016 tarihinde şüphelilerden ..."yı kullanmakta olduğu gsm hattından aradıktan belirli bir süre sonra tekrar araması üzerine, şüpheli Ahmet'in yanında bulunan günü birlik ilişki yaşadığını iddia ettiği sözde ... isimli kadının şüpheli Ahmet'in elinden telefonu alarak ve daha sonra kendi kullandığı 0553 \*\*\* \*5 96 numaralı gsm hattından da aramak suretiyle hakaretlerde bulunduğu, dosya içerisinde bulunan ve dökümü yapılarak bilirkişi raporuna bağlanan ses kayıtları ile şüpheli Ahmet'in 26/12/2017 tarihli ifadesinde geçen yapılan hakaretleri duyduğuna yönelik beyanlar karşısında, Ada Sara Elçi ismiyle tanınan şahsın müştekiye hakaret ettiği hususunun her türlü şüpheden uzak olduğu görülmekle; 0553 \*\*\* \*5 96 numaralı gsm hattının kayden sahibi olarak görülen şüpheli ...'in alınan savunmasında, söz konusu hattı kendisinin kullanmadığını beyan etmesi üzerine savunmaya itibar edilmek suretiyle kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de, gerçekten de şüpheli Fadime'nin hakaretleri eden ve ..

...'in alınan savunmasında, söz konusu hattı kendisinin kullanmadığını beyan etmesi üzerine savunmaya itibar edilmek suretiyle kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karar verilmiş ise de, gerçekten de şüpheli Fadime'nin hakaretleri eden ve ... olarak tanınan şahıs olup olmadığı hususunda bir tespit yapılmadığı, şüpheli Fadime'den alınacak imza ve yazı örnekleri ile gsm hattı sözleşmesi üzerinde bulunan imza yazı örneklerinin uzmanınca karşılaştırılmadığı, şüpheli Ahmet'e olay günü yanında bulunan şahsın şüpheli Fadime olup olmadığı hususunda bir tespit yaptırılmadığı ve şüpheli Fadime'nin olay günü nerede olduğuna dair bir araştırma ve tespit de yapılmadığı gibi, bir an için şüpheli Fadime'nin gerçek fail olmadığı anlaşılsa dahi bu defa da ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilip gerçek falinin tespiti yapılması gerekirken doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesinin, işlendiği hususunda yeterli delil ve şüphe bulunan atılı suçu soruşturmasız bıraktığı gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

I- Olay:

Müşteki ...’nin 11/04/2017 havale tarihli dilekçesi ile, bir soruşturma dosyası kapsamında uzlaştırmacı olarak görevlendirilmesi nedeni ile o dosyanın tarafı olan ... isimli şahsı telefon marifeti ile aradığını, bir arama sırasında ise tanımadığı bir bayanın telefonu alarak kendisine hakaret ettiğini, ayrıca aynı bayanın bir kaç dakika sonra 0553 \*\*\* \*5 96 numaralı gsm hattınından kendisini arayarak hakaretlerine devam ettiğinden bahisle şikayetçi olması üzerine soruşturma başlatıldığı, şüphelinin facebook isimli sosyal medya hesabı araştırmasında Ada Sara Elçi ismini kullandığını beyan ettiği, bu kapsamda Cumhuriyet başsavcılığınca yapılan araştırma kapsamında şüphelinin belirlenememesi üzerine müştekinin şahsi çabaları ile şüpheliyi tespit ettiğini beyan eder dilekçe sunduğu, bu kapsamda müştekini bildirmiş olduğu şüpheli ...’in ifadesinin alındığı, ifadesinde; müştekiye hakaret eden kişinin kendisinin olmadığını, belirtilen telefon hattının da kendisine ait olmadığını savunduğu, bunun üzerine Karşıyaka Cumhuriyet Başsavcılığınca kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, verilen bu karara yapılan itirazın da görevli ve yetkili Karşıyaka 1. Sulh Ceza Hakimliğince reddedildiği bu ret kararına karşı da kanun yararına bozma talebinde bulunulduğu anlaşılmıştır.

II- Hukuksal Değerlendirme:

CMK'nın 160/1. maddesinde, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar." 160/2. maddesinde "Cumhuriyet Savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için. emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.'' 170. maddesinin 2. fıkrasında, "Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler. 172. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir." hükümleri düzenlenmiştir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak delil veya deliller bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak delil veya deliller bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli şüpheyi uyandıracak delil veya deliller bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli şüpheyi uyandıracak delil veya deliller bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK'nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet Savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK'nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İncelenen dosyada; müştekinin şikayeti üzerine başlatılan soruşturmada, müştekiye yönelik hakaret suçunun işlendiği yönünde yeterli şüphenin dosyada mevcut olmasına rağmen fail tespiti bakımından Cumhuriyet Başsavcılığınca yeterli soruşturma işleminin yapılmadığı, bu kapsamda müştekiyi arayan ve şüphelinin kullandığı gsm hattını fiilen kullanan kişinin tespitine yönelik soruşturma işlemi yapılmadığı gibi dosyada mevcut CD içerisindeki şüpheliye ait ses kaydı ile şüpheli ...’in seslerinin aynı kişiye ait olup olmadığının alanında uzman bilirkişiye karşılaştırılmak suretiyle usule uygun rapor temin edilmediği, ayrıca şüphelinin ... olmadığının tespiti halinde de dosya kapsamındaki suçla alakalı zamanaşımı süresine kadar araştırma faaliyetinin yapılmasının temin edilmediği, hal böyle iken müştekinin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesi hukuka aykırı bulunduğundan kanun yararına bozma talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

III- Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1. Karşıyaka 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 07/03/2018 tarihli ve 2018/551 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2. Aynı Kanun maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, 04/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9572, Karar No: 2011/1502, Tarih: 25.03.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/9572 E.  ,  2011/1502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 106 ada 6 parsel sayılı 5482,52 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, bağış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ...ve müşterekleri adlarına paylı olarak tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde 4753 sayılı Yasa hükümlerine göre oluşan tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece, yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm davacı, Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.