muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/14226, Karar No: 2020/13248, Tarih: 19.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/14226 E.  ,  2020/13248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, katılanın direksiyon kilidinden kilitleyerek sokağa park ettiği motosikletini geceleyin çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturmasına rağmen aynı Kanun’un 141. maddesi gereğince uygulama yapılmak suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 19/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3213, Karar No: 2007/3861, Tarih: 09.04.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/3213 E.  ,  2007/3861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 21.4.2006 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 22.9.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 1998/84 esas sayılı dosyasından verilen yetki belgesine dayanarak dava konusu 230, 258 ve 259 parsel sayılı taşınmazların hissedarlarından ... kızı, ...’in kaydının ... kızı, ... olarak; ... oğlu, ...’in kaydının da ... oğlu, ... olarak düzeltilmesini istemişler; Mahkemece, dava dilekçesinde tapu kayıtlarında kimlik bilgileri düzeltilmesi istenen şahısların kayden malik olarak gözükmedikleri ve mülkiyet nakline yol açmamak gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hükmü davacılar vekili temyiz etmiştir.

Mahkeme tarafından yapılan yargılama ve toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Düzeltilmesi istenen tapu kayıtlarından 230 ve 258 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tespit tutanakları içeriğine göre taşınmazlar, Ağustos 1941 tarih 1 nolu, Ağustos 1941 tarih 2 nolu tapu kayıtlarına istinaden 1612/16128’er hissesi ... çocuğu, ... ve ... oğlu, ... adlarına tespit ve tescil edilmiştir. Mahkemece kadastro tespit tutanaklarında belirtilen dayanak tapu kayıtları getirtilmemiş, tapu maliki olduğu belirtilen kişilerin baba, anne ve kardeşlerini gösterir şekilde nüfus aile kayıtları getirtilip tutanak içerikleri ile karşılaştırılmamıştır. Ayrıca mahkemece yapılan nüfus araştırması sonucu ... ve ... isimli şahısların kayden mevcut olmadıkları belirtilmiş ise de zabıta araştırmasında ... (...) köyünde ... ve ...’in farklı kişiler olduğu ve her ikisinin de öldüğü belirtilmesine rağmen nüfus müdürlüğü yazısı ile zabıta araştırma yazısı arasındaki çelişki de giderilmemiştir.

Mahkemece tapuda malik görünen diğer müşterek malikler ile kaydı düzeltilmesi istenilen müşterek malikler arasındaki irtibat araştırılmalı, 21.09.2005 tarihli yetki belgesinde bahsedilen 2004/70 esas 2005/301 karar sayılı veraset dosyası ve taşınmazların dayanak tapu kayıtları getirtilmeli, yapılan zabıta araştırması yeterli olmadığından taşınmazı ve müşterek maliklerini bilen tanıklar ve bilirkişiler dinlenmeli, Nüfus Müdürlüğünden tapu kayıtlarında müşterek malik olarak görünenlerin aile nüfus kayıtları getirtilmeli ve davacılar vekilinin 14.07.2006 tarihli delil listesinde de belirtilen tüm deliller toplandıktan sonra gerekirse taşınmazlar başında keşif yapılarak sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 09.04.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1267, Karar No: 2021/217, Tarih: 15.02.2021

**15. Hukuk Dairesi         2020/1267 E.  ,  2021/217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen 2013/741 Esas sayılı dosyada tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davada karar verilmesine yer olmadığına, karşı davada kısmen kabulüne, birleşen 2013/741 esas sayılı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davalı karşı davacı-birleşen dosya davacıları vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

- K A R A R -

Asıl dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca tapu iptal ve tescil ile sözleşmede kararlaştırılan cezai şartın tazmini, karşı dava ise kat karşılığı inşaat sözleşmesinin ileriye etkili feshi, eksik ve ayıplı işin tamamlanması için nama ifaya ve ifa için yükleniciye düşen taşınmazların satışına izin verilmesi ve cezai şartın tazmini istemlerine ilişkin olup birleşen davada ise karşı davada talep edilen eksik ve ayıplı iş bedeli için işlemiş faiz alacağı talep edilmektedir. Mahkemece, asıl ve karşı davaya ilişkin sair yönler kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına, birleşen davanın 37.706,54 TL üzerinden kısmen kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı-karşı davacı-birleşen dava davacılar vekili ile davalı-karşı davacı-birleşen dava davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Birleşen davada arsa sahibi davacılar, ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinin (2013/435 Esas) 2019/205 Esas sayılı dosyasında hüküm altına alınacak asıl alacağın 3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun Md. 2 gereği kısa vadeli avanslar için uygulanan avans faizi ile birlikte yükleniciden tahsiline karar verilmesini talep etmişlerdir. Davacı-karşı davalı-birleşen dosya davalısı yüklenici ile davalı-karşı davacı-birleşen dava davacılara arsa sahipleri arasında imzalanan 17.10.2005 tarihli sözleşme, düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan 818 Sayılı Borçlar Kanununun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğindedir. Uyuşmazlığın bu hükümler çerçevesinde değerlendirilmesi gerektiği açıktır. Mahkemece, karşı davada kısmen kabulüne karar verilen alacağa yasal faiz uygulanarak birleşen davada 37.706,54 TL’ye hükmedilmiştir.Uyuşmazlık konusu olan her çeşit imal ve inşa işleri Türk Ticaret Kanunu'nun 19. maddesi gereğince ticari iş olup ayrıca aynı maddenin ikinci fıkrası gereği taraflardan yalnız biri için ticari iş niteliğinde olan sözleşmeler, kanunda aksine hüküm bulunmadıkça diğeri için de ticari iş sayılır. 3095 Sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine İlişkin Kanun'un 2/II. maddesi hükmünce avans faizi talep edilebileceğinden ve davada da avans faiz istenildiğinden mahkemece birleşen davada talep edilen faiz alacağının, faizin türü olarak yasal faiz esas alınarak hesaplanması doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı-karşı davacı-birleşen dava davacılar arsa sahipleri ile davalı-karşı davacı-birleşen dava davacı arsa sahibi ... yararına bozulması gerekir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı-karşı davacı-birleşen dava davacılar arsa sahipleri ile davalı-karşı davacı-birleşen dava davacı arsa sahibi ... yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı-karşı davacı-birleşen dava davacılar arsa sahipleri ile davalı-karşı davacı-birleşen dava davacı arsa sahibi ...’na iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 15.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/707, Karar No: 2007/673, Tarih: 26.09.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-707 E.  ,  2007/673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ            : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2007

Taraflar arasındaki “kadastro tesbitine itiraz“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen  02.06.2006 gün ve 2006/322 E-  453 K. sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin  13.11.2006 gün ve 2006/11919-15212 sayılı ilamı ile; (..Kadastro sırasında ..... Köyü 115 ada 30 parsel sayılı 829,20 m2 yüzölçümündeki taşınmaz,  senetsiz belgesiz olarak tarla    niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar A. K.ve A.G.  adlarına  tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla  dava açmıştır. Mahkemece  davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm  davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda;karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda;karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi,bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45.maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.mddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 26.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4664, Karar No: 2018/13414, Tarih: 30.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/4664 E.  ,  2018/13414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz dilekçesinde suç adı belirtmediği, mala zarar verme suçundan kurulan hükmün de suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede bu hususta görüş bildirilmemiş olduğundan ek tebliğname düzenlendikten sonra incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 30.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26516, Karar No: 2019/23356, Tarih: 16.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26516 E.  ,  2019/23356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 16/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6544, Karar No: 2014/1240, Tarih: 20.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/6544 E.  ,  2014/1240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A)Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

İşyeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından işlenmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk cezalarında TCK 119/1-c nedeniyle artırım yoluna gidilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... ve....müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 7,00- 8,00 TL bozuk parayı çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve.... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20/01/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6531, Karar No: 2020/4768, Tarih: 23.09.2020

**10. Hukuk Dairesi         2018/6531 E.  ,  2020/4768 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, tedavi giderlerinin ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı sonrası davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosya kapsamı incelendiğinde, davacılar murisinin davalı vakıf üyesi olduğu, kısmi felç geçirmesi sonucu Özel ... Hastanesi ve Özel ... Hastanesi’nde yatarak tedavi gördüğü, söz konusu hastane masraflarının ödenmesi için davalı vakfa başvurulması üzerine, davalı vakıf tarafından, Sağlık Yardımı Uygulama Yönetmeliğinin 14. maddesindeki anlaşmalı özel sağlık müesseselerinde ameliyat ve ayakta tedavi dışında, yatarak tedavi yaptırılamaz, hükmü gereğince ödemenin yapılmaması üzerine açılan işbu davada, mahkemece, yönetmelik hükmünün vakıf senedinin 3. maddesine aykırı olduğu ve muris için refakatçi gerektiğinden bahisle davanın kısmen kabulüne karar verildiği, davaya konu tedavi giderlerinin ... Hastanesindeki 25.03.2012 - 02.04.2012 tarihleri arasını, ... Hastanesi’ndeki 02.04.2012 - 20.06.2012 ve 20.05.2013 - 06.06.2013 tarihleri arasını kapsadığı, muris için hem ... hem de ... hastanesindeki tedavi sürecinde refakatçi gerektiğine dair bilirkişiden rapor alındığı, murisin eşi ...’ın 04.04.2012 - 13.04.2012 tarihleri arasında ... Hastanesi’nde tedavi gördüğü ve aynı zamanda muris için refakatçi olduğu anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanaklarından ... A.Ş. Mensupları Emekli Sandığı Vakfı Vakıf Senedi’nin 3. maddesinde, sosyal sigortalar mevzuatına göre yardım yapılacağı belirtildiğinden, bu hususu düzenleyen maddelerden 5510 sayılı Yasa’nın 65. maddesi, yol gideri, gündelik ve refakatçi giderini, 72. maddesi, sağlık hizmetlerinin ödenecek bedellerinin belirlenmesini, 73. maddesi ise sağlık hizmetlerinin sağlanma yöntemi ve sağlık giderlerinin ödenmesi hususlarını düzenlemektedir.

Mahkemece her ne kadar yapılan tedavi giderleri yönünden yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yukarıda değinilen mevzuat kapsamında inceleme yapılıp, hükmedilecek tutarın buna göre belirlenmesi gerekmektedir.

Öte yandan, refakatçi gideri yönünden 04.04.2012 - 13.04.2012 tarihleri arası için murisin eşi ...’ın hem aynı hastanede tedavi gördüğü hem de murisin refakatçisi olduğundan, bu hususun (refakatçi ödemesi yapılamayacağı) yapılan hesaplamada dikkate alınmadığı anlaşılmıştır.