muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1731, Karar No: 2021/6336, Tarih: 02.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2020/1731 E.  ,  2021/6336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL-BEDEL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, eşi olan davalının boşanma davası açılmasından çok kısa süre sonra, daha önce verdiği vekaletnameyi kullanarak maliki olduğu 14 numaralı bağımsız bölümü rızası ve bilgisi olmaksızın, kötüniyetli olarak yakın arkadaşı dava dışı ...’e satış suretiyle temlik ettiğini, mahkemece boşanmalarına karar verilip kararın kesinleşmesinin ardından davalının, taşınmazı dava dışı ...’ten devraldığını, temliklerin muvazaalı ve bedelsiz olduğunu, vekalet görevinin kötüye kullanıldığını ileri sürerek tapu iptali ve tescile, mümkün olmazsa bedele karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazı 3. kişiden satın alırken kredi temin edebildiği için davacı adına temlik aldıklarını, ancak ödemeleri kendisinin yaptığını, davalının alım gücünün bulunmadığını, maddi sıkıntıya girdiğini, davacının "sende vekaletim var sat öde" dediğini, taşınmazı dava dışı ...'e sattığını, satış bedeli ve kredinin kalan taksitlerinin alıcı tarafından ödendiğini, taşınmazda kiracı sıfatıyla yaşamaya devam ettiğini, satmaya ikna ettiği ...'ten taşınmazı kredi temin edip tekrar satın aldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, vekalet görevininin kötüye kullanıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile iptal – tescile karar verilmiş, davalı vekilinin istinaf başvurusu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, 6100 sayılı HMK’nın 353/1-b-1. maddesi uyarınca esastan reddedilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 02/11/2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili Avukat ... ile temyiz edilen davacı vekili Avukat ... geldiler duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, davacı tarafından evlilik birliği içerisinde davalıya verilen vekaletnamenin boşanma davası açıldıktan yaklaşık bir hafta sonra kullanılması suretiyle, davalının çekişme konusu taşınmazı yakın arkadaşı dava dışı ...'e devredip, boşanma kararı kesinleştikten yaklaşık iki hafta sonra tekrar kendi üzerine almış olması hususu birlikte değerlendirildiğinde davacının satış iradesinin bulunmadığı anlaşılmakla vekalet görevinin kötüye kullanıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.11.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz edilen vekili için 3.050.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin ve aşağıda yazılı 6.165,85 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 02/11/2021 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4874, Karar No: 2006/6954, Tarih: 16.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4874 E.  ,  2006/6954 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Hazine vekili tarafından, davalı aleyhine 08.07.2004 gününde verilen dilekçe ile mera iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.03.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mera iddiasıyla Hazine tarafından açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece çekişme konusu taşınmazın imar planı kapsamına alınan mera olduğu davalıya 4342 sayılı Kanununun değişik 3. maddesi uyarınca taşınmazın emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısını Hazineye ödenmek üzere önel verilmesine rağmen ödeme yapmadığı gerekçeleriyle dava kabul edilmiş ve dava konusu taşınmazın kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hükmü davalı gerçek kişi temyiz etmiştir.

Dosya kapsamında toplanan delillere göre, 1965 yılında yapılan tapulama tespiti sırasında 50 parsel sayılı taşınmazın ... Köyü Tüzel Kişiliği adına harman yeri olarak sınırlandırıldığı, köyün Belediye olmasından sonra Belediye adına tescil edildiği, 22.6.1973 tarihinde de üç ayrı parsele ifraz edildiği ve bunlardan bir kısım parsellerin imar planında sosyal alanlara ayrıldığı, harman yerinden ifraz edilen 1714 parsel ile ihdasen tesis edilen 1723 parselin tevhit edilerek 1724 parsel numarasını aldığı daha sonra bu parselin 55 ayrı parsele bölündüğü, 1978 yılındaki emcümen kararıyla bu parsellerin üçüncü kişilere satıldığı anlaşılmaktadır.

Görüldüğü gibi dava konusu taşınmazın öncesi köy halkının yararlandığı kamu malı özelliği taşıyan genel harman yeridir.

Davacı Hazine dava konusu taşınmazın mera olduğunu iddia etmiş ise de, bu iddia kanıtlanamamıştır. Burada öncelikle harman yeri niteliği üzerinde durulması gerekecektir. Gerçekten, harman yerleri köy halkının tümünün yararlandığı harman yapılmak üzere ya yetkili mercii tarafından tahsis edilen ya da, ... kullanma biçimi harman yeri olan köy orta malı taşınmazlardandır. Bu gibi yerlerin yararlanma hakkı ilgili köy ve belde halkına ait ise de, kuru mülkiyeti Devlete aittir. Yine hemen belirtilmelidir ki, harman yerlerinin özellikleri mera, yaylak ve kışlakların özelliklerinden farklı değildir.

Her ne kadar 4342 sayılı Mera Kanununun değişik geçici 3. maddesinde Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içersindeki yerleşim yeri olarak işgal edilen ve mera olarak kullanımına artık olanak bulunmayan taşınmazların tahsis amacının değiştirilmesi suretiyle Hazine adına tesciline olanak sağlanmışsa da bu hüküm ancak öncesi mera olan ve yasada öngörülen unsurları taşıyan taşınmazlar bakımından uygulanabilir. Anılan hükmün genişletilmiş yorumla mera dışındaki yaylak, kışlak ve somut olayda olduğu gibi harman yerlerine taşınma imkânı yoktur. O yüzden mahkemenin 4342 sayılı Kanununun geçici 3. maddesindeki taşınmaz bedelinin ilgililerince Hazineye ödenmesine dair işlem yaparak bunun sonucu bedelin ödenmediğinden bahsedilip davanın bu nedenle reddi doğru olmamıştır.

Burada üzerinde durulması gereken diğer bir sorunda 4342 sayılı Mera Kanununun 14. maddesi son fıkrasının olaya uygulanıp uygulanamayacağıdır. Anılan maddenin başlığı «tahsis amacının değiştirilmesi» şeklindedir. Yasanın daha önceki hükümlerine bakılırsa bu maddenin mera komisyonlarının çalışmaları sırasında ve ancak mera komisyonlarınca yapılan idari iş ve işlemlerde uygulanabileceği açıkça görülür. Başka bir deyişle yargı önüne getirilen bu gibi uyuşmazlıklarda harman yeri vasfının yargı yerinde değiştirilebileceği düşünülemez. Ne var ki; somut olayda, öncesi harman yeri olan 1714 parsel sayılı taşınmaz 1723 parselle tevhid edilerek imar planı kapsamına alınmış, arsa vasfına dönüştürülerek gerçek kişilere Belediye Encümeni kararıyla satılmıştır. Az yukarıda sözü edildiği üzere somut olaya 4342 sayılı Kanunun değişik geçici 3. maddesinin ve yine aynı yasanın 14 maddesinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla 1714 parselin harman yeri vasfının değiştirilerek arsa vasfıyla gerçek kişilere yapılan satış işlemi ve gerçek kişiler adına tescil yasadaki deyimiyle «yolsuz tescil» niteliğindedir. Bu gibi durumlarda hukuken yokluk ifade eden tapu üzerinden iktisapta bulunan kişiler Türk Medeni Kanunun 1023 maddesinden yararlanamaz. Ancak;

Yukarıdan beri vurgulandığı üzere 1724 parsel harman yeri olan 1714 ile 1723 parsellerden gelmektedir. 1714 sayılı öncesi harman yeri olan taşınmazın Belediye tarafından imar planına alınarak özel mülk şeklinde kişilere satışı hukuken yok hükmünde ise de, 1723 parselin niteliği ve evveliyatı araştırılmamıştır. Anılan bu parsel imar uygulaması suretiyle Belediye tarafından mülk edinilecek yerlerden ise ve davalıya yapılan satış 1723 parselin kapsamında kalan bir yer ise şüphesiz davalı gerçek kişi Belediyeden satın almayla bu yeri kazanabilir. O yüzden öncelikle bu husustaki deliller toplanıp yerinde keşif yapılarak dava konusu taşınmazın harman yeri niteliğindeki 1714 parsel yoksa 1723 parsel kapsamında kalıp kalmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Yapılacak inceleme ve araştırma sonucu dava konusu taşınmazın 1714 parsel kapsamında kaldığı saptanırsa öncesi harman yeri olan ve kamunun genelinin yararlandığı bu yer imar uygulamasında ancak yine kamunun genelinin yararlandığı bir yer olarak bırakılmak koşuluyla imar planına alınabileceğinden ( örneğin meydan, yol, ..., yeşil alan, otopark, toplu taşıma istasyonu, terminal…. gibi) bu yerin kamunun yararlanmasına tahsis edilmek üzere ve bu koşulla Hazine adına tescili gerekir. Mahkemece bütün bu yönler düşünülmeden ve uygulama yeri olmadığı halde 4342 sayılı Mera Kanunun geçici 3. maddesinden bahsedilerek davanın yazılı olduğu şekilde doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazların kabulü hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.6.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2808, Karar No: 2013/2084, Tarih: 01.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2808 E.  ,  2013/2084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava,su aboneliği yapılması sırasında ödenen kanal katılım ve şebeke bedelinin istirdadına ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile tarafların sıfatına bakılmaksızın bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 7.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 7.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/42257, Karar No: 2022/11876, Tarih: 10.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/42257 E.  ,  2022/11876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın mağduru basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve bu esnada ölümle tehdit ettiği şeklinde kabul edilen olayda sanığın eylemi bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu halde, sanık hakkında ayrıca tehdit suçundan da mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/738, Karar No: 2019/7330, Tarih: 06.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2019/738 E.  ,  2019/7330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 12.11.2008 birleştirilen davada 29.03.2010 gününde verilen dilekçeler ile geçit hakkı tesisi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kabulüne dair verilen 24.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... İnşaat İth. İhr. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava ve birleştirilen dosyada dava, Türk Medeni Kanununun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması isteğine ilişkindir.

Asıl davada ... vekili; müvekkilinin maliki olduğu 21 ada 20 parsel sayılı taşınmazın ana yola bağlantısının bulunmadığını belirterek davalılara ait taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını talep etmiştir. Yargılama sırasında dava konusu taşınmazı ... Akaryakıt A.Ş'ye devretmiştir.

Birleşen dosyada davacı ... Akaryakıt A.Ş. vekili, müvekkilinin maliki olduğu 21 ada 20 parsel sayılı taşınmazın ana yola bağlantısının olmadığını belirterek davalılara ait taşınmazlardan geçit hakkı kurulmasını talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın reddine, birleştirilen davanın kabulü ile, 21 ada 20 parsel lehine 21 ada 19 parsel aleyhine 12.02.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda (F) harfi ile gösterilen 306,24 m2 yüzölçümlü alandan 3 metre genişliğinde geçit hakkı tesisine, karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... İnş. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Bu tür davalar ülkemizde arazi düzenlenmesinin sağlıklı bir yapıya kavuşmamış olması ve her taşınmazın yol ihtiyacına cevap verilmemesi nedeniyle zorunlu olarak açılmaktadır. Geçit hakkı verilmesiyle genel yola bağlantısı olmayan veya yolu bulunsa bile bu yol ile ihtiyacı karşılanamayan taşınmazın genel yolla kesintisiz bağlantısı sağlanır. Uygulama ve doktrinde genellikle bunlardan ilkine “Mutlak geçit ihtiyacı” veya “Geçit yoksunluğu”, ikincisine de “Nispi geçit ihtiyacı” ya da “Geçit yetersizliği” denilmektedir.

Geçit hakkı verilmesine ilişkin davalarda, bu hak taşınmaz leh ve aleyhine kurulacağından leh ve aleyhine geçit istenen taşınmaz maliklerinin tamamının davada yer alması zorunludur. Ancak, yararına geçit istenen taşınmaz paylı mülkiyete konu ise dava paydaşlardan biri veya birkaçı tarafından açılabilir.

Geçit tesisi davalarında başlangıçta davacı tarafından öngörülemediğinden dava dilekçesinde talep edilen yer dışındaki güzergahlardan da geçit kurulması gerekebilir. Bu güzergah üzerindeki taşınmazların maliklerine dava dilekçesi ile husumet yöneltilmemiş olması kabul edilebilir bir yanılgıya dayandığından 6100 sayılı HMK’nin 124. maddesi gereğince dürüstlük kuralına aykırı olmayan bu taraf değişikliği talebi kabul edilerek davacının bu kişilerin harçsız olarak davaya katılmalarını sağlamasına imkan verilmelidir.

Yukarıdaki ilkeler ışığında somut olaya gelince; aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar verilen 21 ada 19 parsel sayılı taşınmazın güncel tapu kaydına göre davalı ... İnş. Ltd. Şti. dışında dava dışı 3. kişilerin de taşınmazın bağımsız bölümleri üzerinde malik oldukları ancak davada taraf olarak yer almadıkları anlaşılmıştır.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; 21 ada 19 parsel sayılı taşınmazın güncel tapu kayıt maliklerinin kimler olduğu tespit edilerek, sağ iseler kendilerinin, ölü iseler ibraz edilecek mirasçılık belgesine göre mirasçılarının davaya dahil edilmesi, taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasının incelenmesi gerekirken, bu hususun gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... İnşaat Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.11.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8714, Karar No: 2012/10010, Tarih: 12.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/8714 E.  ,  2012/10010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 22.03.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22.11.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup; hükmü davalı idare vekili temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içerine göre davalı idare vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet ... sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesine ilişkin davalarda asıl amaç tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin nüfus kaydına uygun hale getirilmesidir. Bu husus kamu düzenine ilişkin olduğundan, mahkemece de resmi kayıtlara uygun işlem yapılmasını zorunlu kılar.

Somut uyuşmazlıkta, davacı dava dilekçesinde soyadının "..." olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece de bu isteğe uygun olarak düzeltme işlemi yapılmış ise de; dosya arasındaki davacıya ait nüfus kaydında davacının soyadının "..." olarak yer aldığı saptandığından resmi nüfus kaydına aykırı olarak yapılan bu düzeltme işlemi doğru olmamış hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine 2 numaralı bent uyarınca hükmün BOZULMASINA 12.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7720, Karar No: 2011/5253, Tarih: 21.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/7720 E.  ,  2011/5253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. madde- sinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplan- ması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkra- sından, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 21.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2537, Karar No: 2023/8230, Tarih: 02.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/2537 E.  ,  2023/8230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/669 Esas, 2023/4 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce karşılıklı yetkisizlik kararı verilmiş ise de; eldeki davaya konu uyuşmazlık nedeniyle davalıya ait iş yerlerinin vergi kayıtlarının ilgili vergi dairesinden ve davalı şirketin bilhassa ..., şube, kuruluş, ortaklık, temsilci ve yönetici bilgilerini içeren ticari kayıtlarla, davacıların tacir kayıtlarına dair hususların ilgili ticaret sicilinden sorularak, celp edilecek kayıtların mevcut dava dosyası içerisine eklendikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

02.10.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6538, Karar No: 2011/16493, Tarih: 06.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/6538 E.  ,  2011/16493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir 7. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/12/2009 tarih ve 2009/1187-2009/1348 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin taşıma sorumluluğunu üstlendiği emtiayı alıcısına eksik olarak teslim ettiğini, eksik teslim edilen mallar nedeniyle müvekkilinin alıcıya ödeme yaptığını, ödenen bu miktarın davalıdan tahsili için başlatılan takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini, zira BK’nun 73. maddesi gereğince İzmir İcra Daireleri’nin yetkili olduğunu, ayrıca taşıma irsaliyesinin de İzmir İcra Daireleri’ni yetkili kıldığını ileri sürerek, davalının itirazının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra takibinin yetkisiz icra dairesinde başlatıldığını, müvekkilinin ikametgahının bulunduğu Ereğli İcra Müdürlüğü’nün yetkili olduğunu, davacının dayandığı sevk irsaliyesinin müvekkilini temsile yetkisi olmayan araç sürücüsü tarafından imzalandığını ve bu irsaliyenin müvekkili açısından geçerli olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davalı borçlunun akdi ilişkiyi reddettiği, bu nedenle BK’nun 73. maddesinin somut olayda uygulanamayacağı, yetkili icra dairesinin borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki icra dairesi olduğu, takibin yetkisiz icra dairesinde başlatıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşınan emtianın eksik teslim edilmesinden kaynaklanan tazminatın tahsili için başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkin olup mahkemece takibin başlatıldığı icra dairesinin yetkisiz bulunduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, taşımanın gerçekleştirildiği araç davalı şirkete ait olup, bu aracın sürücüsü Hasan Taşkıran tarafından taşıyıcı sıfatıyla imzalanan taşıma sözleşmesinin 10. maddesi ile İzmir Mahkemeleri ve İcra Daireleri de yetkili kılındığına göre artık sürücünün bu sözleşmeyi davalı taşıyıcıyı temsilen imzaladığı ve sözleşmenin davalı taşıyıcı açısından bağlayıcı olduğu, bu nedenle takibin yetkili icra dairesinde başlatıldığı kabul edilerek işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, hükmün bu nedenle davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 06/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.