muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9639, Karar No: 2023/8635, Tarih: 19.12.2023

Suça sürüklenen çocuğun cebir ve tehdit kullanmak suretiyle suçu işlediği nitekim tanık ...'ye suça sürüklenen çocuğun zor kullandığını, elinden kurtulamadığını söyleyerek ağladığı şeklindeki beyanı ve katılan mağdurenin istikrarlı samimi beyanının dikkate alındığının belirtildiği,

Ayrıca suça sürüklenen çocuğun katılan mağdureyi hürriyetinden de alıkoyduğu, bu eylemi çocuğu karşı cinsel amaçla işlediğinin anlaşıldığı ifade edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

1. İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 16.04.2014 tarihli raporda katılan mağdurenin yapılan muayenesinde depresyon tespit edildiği, tespit edilen bu psikiyatrik tablonun ruh sağlığını bozacak mahiyet ve derecede olduğu, bu tablonun iddia edildiği gibi cinsel istismara bağlı ortaya çıkabileceği ya da aralarında yaş farkı fazla olmayan katılan mağdure ile suça sürüklenen çocuğun hile, şiddet veya zorlama olmaksızın erken yaşta cinsel deneyim yaşamasına bağlı olabileceği gibi olay sonrası gelişen psikososyal stres ve çatışmalar nedeniyle de ortaya çıkabileceği, bunlar arasında tıbben ayırım yapılamayacağına ilişkin tespit karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrasının uygulanamayacağı nazara alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

2. Dosya kapsamı nazara alındığında Mahkemece suça sürüklenen çocuğun olay günü on beş yaşından küçük katılan mağdureyi cebir, tehdit veya hileyle götürdüğü yerde alıkoyarak cinsel istismarda bulunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanunun 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi ile beşinci fıkrasına göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, açıklanan nedenle Tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 1. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.10.2015 tarihli ve 2014/193 Esas 2015/244 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5585, Karar No: 2025/2455, Tarih: 25.03.2025

**8. Hukuk Dairesi         2023/5585 E.  ,  2025/2455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

SAYISI : 2018/6 E., 2023/12 K.

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince verilen davacı - davalı ...'ın davasının reddine, davalı - davacı ...'nin davasının kabulüne dair karar, davacı - davalı ... vekili tarafından temyiz istemi üzerine yapılan inceleme sonucunda Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 2015/14552 Esas, 2018/2948 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davacı - davalı ...'ın davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine, davalı - davacı ...'nin davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı, davacı - davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro çalışmaları sırasında ... ile ... ilçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan 325 ada 2 ve 20 parsel sayılı sırasıyla 9.504,61 ve 13.171,12  m² yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ve arkadaşları adlarına; 332 ada 1 parsel sayılı 4.479,99  m² yüzölçümündeki taşınmaz ise, irsen intikal, taksim, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, ... ile ... ilçesi ... Köyü 325 ada 2 ve 20 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kadastro tespitinin iptali ile adına tescili talep etmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; ... ile ... ilçesi ... Köyü 332 ada 1 parsel sayılı taşınmazın müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasıyla kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın adına tescilini talep etmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, ... ile ... ilçesi ... Köyü 325 ada 2 ve 20 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kadastro tespitinin iptali ile adına tescili talep etmiştir.

Davacı ... dava dilekçesinde; ... ile ... ilçesi ... Köyü 332 ada 1 parsel sayılı taşınmazın müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasıyla kadastro tespitinin iptali ile taşınmazın adına tescilini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davaların birleştirilmesi suretiyle yapılan yargılama sonunda verilen, davacı ...'ın davasının reddine, çekişmeli 325 ada 2 ve 325 ada 20 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline, davacı ...'nin davasının kabulüne, çekişmeli 332 ada 1 parsel sayılı taşınmazın miras payları oranında ... mirasçıları adlarına tapuya tesciline ilişkin önceki hüküm, davacı - davalı ...' ın temyizi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 2015/14552 Esas, 2018/2948 Karar sayılı ilamıyla "... dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı ve birleşen dosya davalısı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının yerinde olmadığı, ancak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 19 uncu maddesinde taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye ve paydaşlardan birine ait muhtesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verileceği düzenlenmiş olup, kadastro tespiti sırasında 325 ada 20 parsel sayılı taşınmazın kargir ev, ahır, ambar, samanlık ve fındık bahçesi niteliği ile 332 ada 1 parsel sayılı taşınmazın ise fındık bahçesi niteliği ile tespit edildiği, çekişmeli taşınmazlar başında yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişilerce taşınmazlar üzerinde bulunan fındık ağaçlarının davacı ve birleşen dosya davalısı ... tarafından dikildiğinin beyan edildiği, açıklanarak, ilk derece mahkemesince, çekişme konusu taşınmazlarda kadastro tespit gününden önce varsa davacı ve birleşen dosya davalısı ...'a ait muhtesatların cinsi, yaşı, sayısı ve taşınmaz üzerindeki konumu ile taşınmaz içerisindeki dağılımının uzman fen bilirkişi raporuna işaretlenmesi, akabinde 3402 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesi uyarınca tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi ..." gereğine değinilerek bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda; asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne ve kısmen reddine, ... ili ... ilçesi ... köyünde kain 325 ada 20 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile tapunun mülkiyetin gayri ayni ve şahsi haklar bölümündeki beyanlar hanesine "17.11.2022 tarihli fen bilirkişi raporu ekindeki krokide belirtilen B ve D harfi ile gösterilen alanda ekili 20 yaşında 460 adet fındık ocağının ...'a aittir." şerhi eklenerek kadastro tespitinde belirlenen miktar ve pay oranları ile ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... adlarına tespit gibi tapuya tesciline, ... ili ... ilçesi ... köyünde kain 325 ada 2 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile tapunun mülkiyetin gayri ayni ve şahsi haklar bölümündeki beyanlar hanesine "17/11/2022 tarihli fen bilirkişi raporu ekindeki krokide belirtilen B harfi ile gösterilen alanda ekili 15 yaşında 480 adet fındık ocağının ...'a aittir." şerhi eklenerek kadastro tespitinde belirlenen miktar ve pay oranları ile ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... adlarına tespit gibi tapuya tesciline, ... ili ... ilçesi ... köyünde kain 332 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tespitinin iptali ile tapunun mülkiyetin gayri ayni ve şahsi haklar bölümündeki beyanlar hanesine "17.11.2022 tarihli fen bilirkişi raporu ekindeki krokide belirtilen alanda ekili 20 yaşında 270 adet fındık ocağının ...'a aittir." şerhi eklenerek tamamı 21 pay kabul edilerek 3 payı ölü ... ... adına, 3 payı ... ... adına, 3 payı ... adına, 3 payı ... adına, 3 payı ... (...) adına, 3 payı ... ... (...) adına, 3 payı ölü ... adına tapuya tesciline, 17.11.2022 tarihli fen bilirkişi raporu ve ekindeki krokinin kararın eki sayılmasına karar verilmiş; hüküm, davacı - davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen, davacı ...'ın davasının tümden reddine ve davacı ...'in birleşen davasının kabulüne dair önceki kararın davacı - davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtayca, davacı - davalının temyiz talebinin sadece taşınmazlar üzerindeki muhdesatlar yönünden haklı görüldüğü, sair temyiz itirazlarının ise yerinde görülmeyerek reddedildiği ve sözü edilen bozma ilamına karşı karar düzeltme yoluna başvurulmadığından önceki hükmün muhdesatlar dışında kalan talepler yönünden kesinleşmiş olduğu anlaşılmakta olup, kesinleşen hususların yeniden temyizen incelenmesinin hukuken mümkün bulunmaması nedeniyle davacı - davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle;

Davacı - davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı - davalı ...' a iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3702, Karar No: 2012/9311, Tarih: 03.05.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/3702 E.  ,  2012/9311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yağma, Etkili eylem

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında etkili eylem suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK.nun 456/2. maddesindeki etkili eylem suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 5 yıllık asli dava zamanaşımının karar tarihi olan 31.03.2006 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma sebebi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, adı geçen sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

II-Sanık hakkında yağma suçundan kurulan hükmün temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastıda gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesinin uygulanması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 35. maddesi uyarınca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden sanığın cezasından en üst oranda indirim yapılması,

3- Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, adı geçen sanık hakkındaki ,diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20289, Karar No: 2019/19012, Tarih: 04.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/20289 E.  ,  2019/19012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 07.08.2008-22.09.2011 tarihleri arasında, aralıksız fasılasız uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, iş bu tarihte 3.600 prim gün sayısını doldurduğunu ve 1475 sayılı Yasa'nın 14/1-5. maddesi gereğince emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, çalıştığı sürede asgari ücret + sefer primi şeklinde ücret aldığını, ayda ortalama 1,5-2 kez sefer yaptığını, sefer priminin başlangıçta 550,00-600,00 EURO olduğunu, ancak davalı işverenlik tarafından davacının rızası alınmaksızın 01.09.2010 tarihinden itibaren 100,00 EURO düşürüldüğünü ve işten ayrıldığı tarihe kadar davacıya sefer primi olarak 450,00-500,00 EURO ödendiğini, davacının yıllık ücretli izinlerinden 5 gün kadarını kullandığını, bakiyesini kullanmadığı gibi ücretinin de ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret, sefer primi, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının müvekkili firmada uzun yol tır şoförü olarak çalıştığını ve 22.09.2011 tarihinde istifa ederek ayrıldığını, davacının 1475 sayılı Yasa'nın 14/1-5. maddesinden yararlanabilmesi gerekli olan için sosyal güvenlik kurumundan alacağı belgeyi işverene ibraz etmediğini ve kıdem tazminatına hak kazanmadığını ancak müvekkili işverenin iyiniyetli olarak kıdem tazminatını ve kullanmadığı 19 günlük yıllık izin ücretini ödediğini, davacının asgari ücretle çalıştığını, sefer öncesi tır şoförüne yapılan ödemenin işçinin aylık kazancına ek ödeme niteliğinde olmayıp sefer giderleri için verilen ve gidilen ülkeye göre değişen miktarlarda avans olduğunu ve sefer dönüşünde muhasebeleştirilerek varsa artan kısmın şirkete iade edildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 07/08/2008-22/09/2011 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde çalıştığı ve iş akdinin emeklilik sebebiyle davacı tarafından haklı olarak feshedildiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut uyuşmazlıkta, dava dilekçesinde davacının çalıştığı dönem boyunca münhasıran 5 gün yıllık izin kullandığı açıklanmıştır.

Mahkemece, davacının ikrarı dikkate alınarak kullanıldığı açıklanan 5 günlük izin süresinin yıllık izin ücreti hesabında mahsup edilmesi gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17479, Karar No: 2023/9201, Tarih: 25.10.2023

**7. Ceza Dairesi         2023/17479 E.  ,  2023/9201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/35 E., 2023/91 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun 'a muhalefet

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

1.Sanığın yargılama konusu eylemi için, 4733 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlem sanık hakkında kurulan 08.03.2013 tarihli mahkûmiyet kararıdır. Bu tarihten itibaren 8 yıllık

olağan zamanaşımı süresi 08.03.2021 tarihinde gerçekleşmiştir.

3.Sanık hakkında temyiz incelemesine konu hükmün kurulduğu 15.02.2023 tarihinde 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin tamamlanması nedeniyle kamu davasının 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin (e) bendi uyarınca düşürülmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

V. KARAR

Suça konu eşyanın müsaderesi konusunda mahallinde karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Bala Asliye Ceza Mahkemesinin 15.02.2023 tarihli ve 2021/35 Esas, 2023/91 Karar sayılı kararında katılan vekili ile sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan Tarım ve Orman Bakanlığı vekili ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/361, Karar No: 2020/3780, Tarih: 05.11.2020

**6. Ceza Dairesi         2020/361 E.  ,  2020/3780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında katılan ...’e karşı tehdit suçundan düzenlenen Yunak Cumhuriyet Başsavcılığının 15.01.2013 gün, 2013/8 sayılı iddianame anlatımına göre, sanık ...’ın katılan ...’ten önceki ilişkilerine dayanarak para isteyip “Vermezsen öldürürüm” şeklinde sözlerle tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...’ın eyleminin sübutu halinde yağma veya yağmanın daha az cezayı gerektiren hali olan 5237 sayılı TCK’nin 150/1. maddesi yollamasıyla tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ...’in temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10499, Karar No: 2013/10313, Tarih: 24.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/10499 E.  ,  2013/10313 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik ve İlaçlama Hizmetleri Organizasyon Turizm İnş. Bilgisayar ve Danışmanlık Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 25. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 06.06.2012 gün ve 2011/23 2012/273 sayılı hükmün Dairemizin 11.02.2013 tarih ve 3613-3061 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 24.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16190, Karar No: 2021/21268, Tarih: 09.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/16190 E.  ,  2021/21268 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçun yasa maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz itirazları bu nedenle, yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e 66/2 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 09/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.