muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2899, Karar No: 2014/2487, Tarih: 24.02.2014

**17. Hukuk Dairesi         2013/2899 E.  ,  2014/2487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2012

NUMARASI : 2007/486-2012/506

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın husumet ve yargı yolu yönünden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın kusurlu olarak sebebiyet verdiği trafik kazası sonucu yaya olan müvekkilinin yaralandığını, uzun süre tedavi gördüğünü, tedavinin devam ettiğini, maddi ve manevi zararının oluştuğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, daimi sakatlık (iş göremezlik) olarak 3.000,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL. manevi tazminatın davalılardan faiziyle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davalı S.. Ç.. aleyhine açılan davanın husumetten reddine, davalı İç İşleri Bakanlığı aleyhine açılan davanın yargı yolu nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, trafik kazası nedeni ile yaralanmadan dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir.

Dava konusu olay, 2918 sayılı Karayolları Trafik Yasası'nda yer alan düzenlemelere aykırı davranış nedeniyle meydana gelen zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Davalı, adı geçen kanun hükümlerine göre işleten konumundadır. Aynı Yasa'nın 106. maddesinde genel ve katma bütçeli daireler ile özel idare, belediye ve iktisadi kamu teşebbüslerine ait motorlu araçların neden oldukları zararlardan dolayı bu yasanın hukuki sorumluluğa ilişkin düzenlemelerinin uygulanacağı belirlenmiştir. İşletenin hukuki sorumluluğunu düzenleyen 85 ve izleyen maddelerinde ise motorlu araçların trafik kurallarına aykırı davranışları nedeni ile doğan zararlardan gerçek ve özel kişiler ile kamu tüzel kişileri ayrımı yapılmaksızın aynı sorumluluk kurallarına bağlı olmaları öngörülmüştür.

2918 sayılı Karayolları Trafik Yasası'nın bu düzenlemeleri karşısında, kamu araçlarının verdikleri zararlardan dolayı idare, kamu hukuku kurallarına göre değil, "işleten" sıfatıyla özel hukuk kurallarına göre sorumlu tutulmalıdır. Bu durumda, resmi aracın verdiği zararın ödetilmesi isteği ile açılan davanın, bu kuralları uygulamakla görevli adli yargı yerinde görülmesi gerekir. Yerel mahkemece açıklanan yasal düzenlemeler gözetilmeyerek, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle, davalılardan İç İşleri Bakanlığı yönünden yargı yolu bakımından mahkemenin görevsizliği nedeniyle reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

2-Anayasa’nın 129/5. maddesi ile 657 sayılı Devlet Memurları Yasası’nın 13/1. maddesi gereğince memurlar ve diğer kamu görevlilerinin yetkilerini kullanırken kusurlu eylemleri nedeniyle oluşan zararlardan doğan tazminat davaları, kendilerine rücu edilmek kaydıyla ve yasada gösterilen biçim ve koşullara uygun olarak idare aleyhine açılabilir. İdare aleyhine böyle bir davanın açılabilmesi, hizmet kusurundan kaynaklanmış, idari işlem ve eylem niteliğini yitirmemiş davranışlar ile sınırlıdır. Kamu görevlisinin, özellikle haksız eylemlerde, Anayasa ve özel yasalardaki bu güvenceden yararlanma olanağı bulunmamaktadır.

Dava dilekçesinde belirtilen maddi olgulardan davalı sürücünün salt kişisel kusuruna dayanıldığının anlaşılması karşısında öncelikle bu iddia doğrultusunda delillerin toplanıp değerlendirilerek sonuca varılması gerekir. Mahkemece bu husus göz önünde bulundurulmayarak davalılardan S.. Ç.. yönünden husumetten red kararı verilmesi doğru görülmemiş kararın bu nedenlede bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda 1 ve 2 nolu bentlerde gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5370, Karar No: 2014/5023, Tarih: 25.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/5370 E.  ,  2014/5023 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ... Temizlik Org. Turizm. İnş. San. ve Tic. A.Ş. vekili avukat ... ile ... Bakanlığı vekili avukat ... ... ... aralarındaki dava hakkında ... ... 22. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04.04.2013 tarih ve 2012/823 2013/123 sayılı hükmün Dairenin 19.11.2013 tarih ve 2013/29123-28583 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 228.00 (ikiyüzyirmisekiz) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 25.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7507, Karar No: 2012/9193, Tarih: 06.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/7507 E.  ,  2012/9193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/249452

MAHKEMESİ : Van 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 17/05/2011, 2009/362 (E) ve 2011/151 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

1 )Tayin olunan cezanın miktarı itibariyle sanıklar müdafiinin, duruşmalı inceleme talebinin reddine karar verilmiştir.

2 )Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar İbrahim, Cafer, Cahfer ve Rifat'ın kasten yaralama suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıklar müdafiinin sübuta, yasal savunmanın varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak; dosya içeriğine göre; olay tarihinden yaklaşık 20 gün önce sanık İbrahim'in, mağdur Kamil'e küfrettiği, bunun üzerine mağdurun da, elinde bulunan sopa ile sanık İbrahim'in kafasına vurduğu, bu darbenin etkisi ile sanık İbrahim'in kafasında kemik kırığı oluştuğu ve hayati tehlike geçirdiği, olay tarihinde ise bayram namazı çıkışında mağdurun ayakkabılarını bağladığı sırada sanıkların mağdura saldırdıkları, onu sırtta sol skapula altında bir adet ve sol bel bölgesinde iki adet olmak üzere üç yerinden bıçakladıkları, skapula altında pnömotoraksa neden olan yaralanmasının mağdurun hayati tehlike geçirmesine sebebiyet verdiği olayda, sanık İbrahim'in, mağdur Kamil'e 20 gün önceki olayda küfretmesi nedeniyle ilk haksız hareketi yaptığı, mağdurun, daha ağır bir tepki göstererek elindeki sopa ile sanığın kafasına vurduğu ve sanığın hayati tehlike geçirmesi nedeniyle etki-tepki arasındaki dengenin sanık yararına bozulduğu hususunda bilgi ve belge bulunduğu anlaşılmakla;

Mağdur Kamil'in sanık İbrahim'i yaraladığı iddiasıyla açılan ve mağdurun bu suçtan mahkumiyeti ile sonuçlanan Gevaş Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/12 Esas ve 2009/173 Karar sayılı dosyasından verilen karar kesinleşmiş ise dosyanın getirtilip incelenmesi, yargılamaya konu dosya arasına konulması, delillerin birlikte değerlendirilmesi ve sonucuna göre haksız tahrik yönünden sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 06.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5033, Karar No: 2018/13411, Tarih: 30.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/5033 E.  ,  2018/13411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İcra Takibine İtirazın Kaldırılması

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira sözleşmesinden kaynaklanan alacak talepli başlatılan icra takibine davalı borçlunun itirazı üzerine davacı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması isteminde bulunmuş mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş karar davalı borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı, 02/03/2015 başlangıç tarihli ve dokuz ay süreli araç kira sözleşmesine dayanarak 20/11/2015 tarihinde başlattığı icra takibi ile takip talepnamesi ekinde yer alan fatura bedellerinden bakiye ve haksız yere ödenen ... 19/09/2015 tarihli fatura ile 26/07/2015,14/09/2015,18/09/2015 tarihli trafik para ceza bedelleri olmak üzere toplam 7.352,28 TL asıl ve 477,90 TL işlemiş faiz alacağının tahsilini talep etmiş, davalı borçlu süresinde verdiği itiraz dilekçesi ile; kiraladığı araçları teslim ettiğini, km aşımı ile ilgili herhangi bir tutanak veya evrak imzalamadığını belirterek borca itiraz etmiştir.

Davacı alacaklının takip talepnamesine eklediği 19/01/2015 tarihli 588528 sıra numaralı faturadan yakıt hortumu,harici işçilik v.b. kalem alacakların talep edildiği anlaşıldığı gibi davacı vekili tarafından 02/03/2016 tarihli celsede, takipte kilometre aşım bedellerinin istendiğinin açıklandığı görülmüştür. Bu durumda davacı alacaklı vekilinin taleplerinin dar yetkili İcra Mahkemesince değerlendirilebilmesi mümkün değildir. Mahkemece uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı gerekçe ile davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, davalı borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 30.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5884, Karar No: 2018/796, Tarih: 08.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/5884 E.  ,  2018/796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm birleştirilen dosya davacıları ... mirasçıları ... ve arkadaşları, davacılar ... ve arkadaşları vekili ve ... ile ... mirasçıları ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Dava orman tahditine itiraz davası olup mahkeme 1957 memleket haritası bazlı inceleme ve araştırma sonucunda düzenlenen müşterek bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulmuştur. Bilindiği üzere yöntemine uygun orman araştırmasında taşınmazın öncesinin orman olup olmadığının saptanması bakımından gerçeğin bir görüntüsü olan eski tarihli hava fotoğraflarının da stereoskop aletiyle üç boyutlu incelenerek taşınmazın hava fotoğrafındaki görüntüsünün de tespit edilmesi gerekmekte olup, hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda hava fotoğrafları üzerinde inceleme yapılmamıştır. 06/10/2015 tarihli iade kararında “en eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğrafı” üzerinde yöntemine uygun şekilde inceleme ve uygulama yapılmasına değinildiği halde, iade üzerine düzenlenen müşterek bilirkişi raporunda hava fotoğrafı üzerinde ayrıntılı açıklayıcı inceleme yapılmamış ve bu haliyle iade kararı gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu nedenle, 1957 tarihli memleket haritasından üretililen hava fotoğrafı ile varsa daha eski tarihli hava fotoğrafları ve bunlardan üretilen memleket haritaları ilgili kurumlardan getirtildikten sonra dosya raporları hükme dayanak teşkil eden orman ve fen bilirkişilerine verilerek, mahallinde yapılan keşifte uygulanan 1957 tarihli memleket haritası ile bu haritanın kendisinden üretildiği hava fotoğrafı ile varsa daha eski tarihli hava fotoğrafları ile bunlardan üretilen memleket haritasının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine 1/5000 ölçekte bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle;

1) Çekişmeli taşınmazların tamamının çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli,

2) Bilhassa özellikle hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, adedi, kapalılık oranı, dağılım oranı, hakim ağaç türü, kullanılan yerlerden ise kullanım şekli ve niteliğinin detaylı olarak incelendiği, anlatıldığı, bilimsel, yeterli açıklayıcı, müşterek imzalı, krokili ek rapor alınıp dosyaya konulmalı,

2) Bilhassa özellikle hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, adedi, kapalılık oranı, dağılım oranı, hakim ağaç türü, kullanılan yerlerden ise kullanım şekli ve niteliğinin detaylı olarak incelendiği, anlatıldığı, bilimsel, yeterli açıklayıcı, müşterek imzalı, krokili ek rapor alınıp dosyaya konulmalı,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 08/02/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5800, Karar No: 2010/3069, Tarih: 24.05.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/5800 E.  ,  2010/3069 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, dosyadaki belgeler okundu. Tetkik hakiminin açıklamaları dinlendi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 110 ada 5 parsel sayılı 485,60 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yolu gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... dava konusu taşınmazın mera olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu 110 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kamu malı niteliğinde mera olduğu, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davalı ...’in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL harcın davalı ...’ten alınmasına, 24.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/219, Karar No: 2015/17702, Tarih: 11.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/219 E.  ,  2015/17702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/11/2014

NUMARASI : 2005/468-2014/305

Uyuşmazlık, davalının 406 sayılı Yasa'nın 2.maddesine ve taraflar arasında yapılan 12.11.2003 tarihli protokol(data kanalı kullanım) hükümlerine aykırı faaliyetleri neticesinde uğranıldığı iddia edilen zararın tazmini istemine ilişkin olup, taraflar arasında abonelik ilişkisinden kaynaklanan bir uyuşmazlık sözkonusu değildir.

Davanın niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 4.Hukuk Dairesinindir. 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İşbölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 11.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14717, Karar No: 2015/20459, Tarih: 16.12.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/14717 E.  ,  2015/20459 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SELÇUK ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/02/2015

NUMARASI : 2014/91-2015/9

Taraflar arasındaki nafakanın artırımı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dava dilekçesinde; tarafların 29.06.2012 tarihli karar ile boşandıklarını, müşterek çocuklar Mustafa ve Korcan' ın velayetinin kendisine bırakıldığını, boşanma ile müşterek çocuklar lehine 250' şer TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, aradan 2 yıl geçtiğini, nafakanın müşterek çocukların ihtiyaçlarını karşılamada yetersiz kaldığını belirterek, dava tarihinden itibaren, ayrı ayrı aylık 400'er TL' ye artırımına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; yeniden evlendiğini, yeni eşinden 1 kız çocuğunun olduğunu, işsizlik maaşı aldığını, ödeme gücü olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ödenmekte olan nafaka miktarının çocukların ihtiyaçları için yeterli değilse de davalının işsiz olduğu, davalının ekonomik durumunun, artırımı karşılayacak düzeyde olduğunun davacı tarafından ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

TMK 'nın 182/2 maddesinde;velayetin kullanılması kendisine verilmeyen eşin,çocuğun bakım ve eğitim giderlerine gücü oranında katılmak zorunda olduğu hükme bağlanmıştır.

Velayet kendisine tevdi edilmeyen taraf,ekonomik imkanları ölçüsünde müşterek çocuğun giderlerine katılmakla yükümlüdür. Diğer taraftan, iştirak nafakası belirlenirken ana ve babanın ekonomik durumları gözönünde tutulmakla birlikte velayet hakkı kendisine tevdi olunmuş tarafın bu görev nedeniyle emeğinin ve yüklendiği sorumlulukların karşılığı olan harcamaların da dikkate alınması zorunludur.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Mahkemece, nafaka takdir edilirken; çocuğun yaşı, eğitimi ve ihtiyaçlarının yanında, ana-babanın gelir durumu da gözetilmeli ve nafaka yükümlüsünün (babanın) gelir durumu ile orantılı olacak şekilde hakkaniyete uygun bir nafakaya hükmedilmelidir.

Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelerden; tarafların Selçuk Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)' nin 29.06.2012 tarih, 2012/76 Esas 2012/174 Karar sayılı ilamı ile anlaşmalı şekilde boşandıkları, kararın 03.07.2012 tarihinde kesinleştiği, bu davanın ise 07.04.2014 tarihinde açıldığı, boşanma kararı ile birlikte müşterek çocuklar Mustafa Uyar ile Korcan Uyar'ın velayetlerinin davacı anneye verildiği, müşterek çocuklar lehine 250'şer TL iştirak nafakasına karar verildiği, müşterek çocuk Mustafa'nın 31.03.1998, Korcan'ın ise, 28.04.2000 doğum tarihli olduğu, davacının 34 yaşında, ayakkabıcılık işi yaptığı, SGK kayıtlarında prime esas 1.071 TL maaşı olduğu, annesine ait evde yaşadığı, adına kayıtlı 1 adet daire ve 2010 model Renault Kango marka aracının olduğu; davalının ise 35 yaşında, işsizlik maaşı aldığı, babasına ait evde eşi ve çocuğuyla yaşadığı, SGK kaydında 2013 yılı 12. ayında işten ayrıldığının belirtildiği, ancak boşanma davası yargılaması esnasında, davalının, Uyar Kundura adlı işyerinde 634 TL maaşla çalıştığının tespit edildiği, davacı tanıklarının, davalının, babasına ait ayakkabı dükkanında halen çalışmakta olduğunu beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumları, boşanma davasının kesinleştiği tarih ile bu davanın açıldığı tarih arasında geçen süre, nafakanın niteliği, müşterek çocukların yaşı, eğitim durumu, ihtiyaçları ve nafaka yükümlüsünün (davalı babanın) gelir durumu nazara alındığında, TMK 4. maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi gereği, uygun miktar artırıma karar verilmesi gerekirken, davanın reddi uygun bulunmamıştır.

O halde, mahkemece, müşterek çocukların ihtiyaçlarındaki değişim ve davalının gelir durumu gözetilerek hakkaniyete uygun miktar nafaka artırımının takdir edilmesi gerekirken,yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3381, Karar No: 2014/9682, Tarih: 13.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/3381 E.  ,  2014/9682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 10. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/11/2013

NUMARASI : 2013/176-2013/704

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı; miras bırakan ablasının maliki olduğu .. ada ... parsel sayılı taşınmazdaki 33 nolu bağımsız bölümün tapu kaydında kimlik bilgilerinin “Faik ve N.. kızı H.. Ü..” şeklinde yazıldığını belirterek, nüfus kaydına göre “M... F.. ve F.. N.. kızı H.. Ü..” olarak düzeltilmesi isteğinde bulunmuştur.

Davalı kurum; davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne, tapu kaydının nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, tetkik hakimi raporu okundu, düşüncesi alındı .Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal, hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, özellikle tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlanarak tapu kaydındaki baba adının düzeltilmesine ilişkin isteğin kabul edilmiş olması doğrudur. Davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazı yerinde değildir. Ancak; kayıt malikinin kimlik bilgilerinden anne adınında düzeltilmesi istenilmiş ve mahkemecede istek kabul edilmiş ise de mülkiyet hakkının tescili sırasında tapu kütüğüne nelerin yazılacağı Tapu Sicil Tüzüğünün 25.maddesinde gösterilmiştir. Anılan maddede “anne adı” bulunmamaktadır. Davacının miras bırakanı talep konusu taşınmazda 04.07.1983 tarihinde yapılan satış yoluyla malik olup, satış akit tablosunda anne adı “Nahide”yazıldığından tapuda intikal yaptıramadığı anlaşılmaktadır. Davacının kayıt düzeltim isteğiyle eldeki davayı açtığından çoğun içinde azda vardır ilkesi uyarınca mahkemece davacının miras bırakanı ile tapu malikinin aynı kişi olduklarının tespiti yönünde hüküm kurulması gerekirken kayıt malikinin anne adınının düzeltilmesine karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, davalı vekilinin bu yöne değinen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 1 .bendinin 3.cümlesinde yer alan “..anne isminin ise F.. N.. kızı Hamide Ü..Ö..... " ibareleri çıkarılarak aynı cümlenin sonuna, “Davacının miras bırakanı F.. N... kızı H.. Ü.. Ö.. ile tapu maliki Faik kızı H.. Ü.. ” aynı kişi olduklarının tespitine “ ibarelerinin yazılmasına, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nin geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.