muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/4138, Karar No: 2011/14178, Tarih: 19.09.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/4138 E.  ,  2011/14178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tesbiti ve kamulaştırılan taşınmazların yol olarak terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki dava konusu taşınmazlara gelir metodu esas alınarak, üzerinde bulunan ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumu dikkate alınmak suretiyle maktuen değer biçilip, davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Ankara-Bala-Kaman Devlet Yolu yapımı nedeniyle kamulaştırılan taşınmazların davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile 4721 sayılı TMK.'nun 999. Maddesi uyarınca yol olarak tapudan terkinine karar verilmesi gerektiği düşünülmeden, Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi,

Doğru değilse de; Bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinin tescile ilişkin üçüncü paragrafından (davacı idare "Hazine" adına tapuya tesciline) kelimelerinin çıkartılarak, yerine (yol olarak tapudan terkinine) ibaresinin yazılmasına,) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21841, Karar No: 2010/3607, Tarih: 18.02.2010

**12. Hukuk Dairesi         2009/21841 E.  ,  2010/3607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çarşamba İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/05/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi borçlu vekili 11.08.2009 tarihli haciz tutanağında akaryakıt istasyonunda bulunan LPG D.tabancaları, mazot pompa tabancası ve benzin pompasına ait tabancaların İİK.nun 82. maddesi uyarınca borçlunun mesleği için lüzumlu eşyalar olması sebebiyle haczedilemeyeceğini ileri sürülmüştür.

Bir malın haczedilebilirliği yönünden “meslek” ve “teşebbüs” kavramaları birbirinden ayırt edilmesi gerekir. Borçlunun icra ettiği işte kişisel emek ve faaliyeti ön planda ise bu bir meslektir. Borçlunun uğraşında yardımcı iş gücü ve sermaye unsurları ağırlıkta ise teşebbüs söz konusudur.

Bu durumda mahkemece, sermaye unsurunun ağır bastığı akaryakıt istasyonundaki pompa tabancalarının mühürlenmesi yönündeki icra memurunun işleminde yasaya aykırı bir husus bulunmadığından şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, haczin borçlunun ticari faaliyetinin engellediğinden bahisle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 18.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4759, Karar No: 2022/13657, Tarih: 10.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4759 E.  ,  2022/13657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini davasının yapılan yargılaması sonucunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davalı Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulü ile 37.384,88 TL tazminatın davalı Hazineden tahsili ile davacılara verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden; ....İli,.... İlçesi, ....,Mahallesi, 759 ada 2 parsel sayılı 1.060,00 m² yüzölçümlü taşınmazın davacı adına tapu sicilinde kayıtlı iken Hazine tarafından dava konusu taşınmazın kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle açtığı dava sonucu Urla Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.12.2001 tarihli ve 2000/414 Esas, 2001/531 Karar sayılı kararıyla tespit dışı bırakılmasına karar verildiği, temyiz incelemesinden geçerek 14.05.2003 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın ise 19.07.2012 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre; arsa niteliğindeki İzmir İli, Urla İlçesi, Altıntaş Mahallesi, 759 ada 2 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak tazminata hükmolunmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 10.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11742, Karar No: 2009/12308, Tarih: 06.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/11742 E.  ,  2009/12308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ...

Davacı temsilcisi tarafından, davalılar aleyhine 30.11.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

./..

2009/11742-12308 -2-

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

./...

2009/11742-12308 -3-

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7243, Karar No: 2019/6948, Tarih: 30.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/7243 E.  ,  2019/6948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan “suçtan zarar görme” kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 65–69, 22/10/2002 gün ve 234–366, 04/07/2006 gün ve 127–180, 03/05/2011 gün ve 155–80, 21/02/2012 gün ve 279–55, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında; mahkemece hakkında katılma kararı verilen ...’nın, 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan açılan davaya katılma ve tesis edilen hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak REDDİNE,

2- Katılan ... vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların müsnet suçu işlediğine dair şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilemediği gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 30/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15366, Karar No: 2016/7135, Tarih: 07.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/15366 E.  ,  2016/7135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalıya dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir tebligatlar mernis adresi olduğu tebliğ zarfı üzerinde belirtilmek suretiyle, dava dilekçesinde bildirilen adres esas alınarak Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre mahalle muhtarına tebliğ edilmiştir. Dava, davalının yokluğunda görülmüş ve karara bağlanmıştır.

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Bu bakımdan tebligatı çıkaran merciin, adresin, adres kayıt sistemindeki mernis adresi olduğunu dava dilekçesinin bulunduğu tebliğ evrakında belirtmesi gerekmektedir (Tebligat Kanunu m. 23/8). Ayrıca Tebligat Yönetmeliğinin 79. maddesi gereği, Tebligat Kanununun 21/2. maddesi uyarınca yapılacak tebligatların "açık mavi" renkli zarfla yapılması zorunludur. Bu hususlar gözetilmeden, davalıya usule uygun olarak dava dilekçesi tebliğ edilerek, duruşmaya katılma ve savunma hakkını kullanma imkanı tanınmadan yargılama yapılıp, hüküm kurulması hukuki dinlenilme hakkının (HMK. m. 27) ihlali sonucunu doğurduğundan bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.04.2016 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2018/350, Karar No: 2020/3168, Tarih: 21.10.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/350 E.  ,  2020/3168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili müvekkilinin elektrik üretim faaliyeti gösteren ve perakende elektrik satış lisansı sahibi bir tüzel kişilik olduğunu, davalının ise müvekkilinin sayaçlarını okumak sureti ile müşterilere sattığı elektriğin miktarını dolayısı ile dönem tahakkuklarına esas endeksleri belirlediğini ve davalı şirketin bu hizmet karşılığı alacağı bedeli taraflar arasındaki sistem kullanım anlaşması uyarınca vermiş olduğu diğer hizmetlerle birlikte fatura düzenleyerek tahsil ettiğini, ancak bu sayaç okuma bedelinin sayaç başına sabit bir ücret olması gerekirken davalı şirketce tüketilen enerji miktarı üzerinden EPDK nın 875 sayılı kurul kararı uyarınca nispi ücret olarak tahsil edildiğini ,Danıştay 13 Dairesinin 2011/1368 K sayılı ilamı ile sayaç okuma ve faturalama hizmetlerine ilişkin maliyetlerin, abone grubuna ve tüketim enerji miktarına göre değişiklik gösterecek maliyetler olmadığını ve bu nedenle abone başına sabit ücret uygulaması gerektiği gerekçesi ile EPDK nın aynı mahiyetteki 875 sayılı kararının iptaline karar verdiğini dolayısıyla davalının 875 sayılı kurul kararının uygulandığı 01.09.2006 ile 31.12.2010 tarihleri arasındaki dönemin hukuki dayanaktan yoksun kaldığını ileri sürerek, davalının müvekkilinden 2010 yılı Ocak-Aralık dönemlerine ilişkin fazladan tahsil ettiği 9.213,37 TL nin ödeme tarihinden itibaren faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; EPDK’nın 24.08.2006 tarihli 875 sayılı kurul kararında yer alan hükmünün Danıştay 13. Dairesinin 06.04.2011 tarihli kararı ile iptal edilmiş olması nedeniyle bu hükme dayalı olarak davalı tarafça yapılan perakende satış hizmet bedeli (PSHB) tahakkuk ve tahsilatının usul ve esas itibari ile yasal dayanağının ortadan kalkmış olduğu dolayısıyla dağıtım sistemi kullanım anlaşmasının amir hükmü ve enerji piyasası düzenleme kurulunun 3607 ve 3612 sayılı kurul kararı ve ekleri gereğince kullanılan her bir kwh başına perakende satış hizmet bedeli tahakkuk ve tahsil edilmesi şeklindeki uygulanan usul ile uygulanması gereken; abone başına belli bir sabit PSHB tahakkuk ve tahsil edilmesi şeklindeki usul arasında ortaya çıkan tahakkuk ve tahsilat farkı olan 9.210,03 TL nin davalıdan alınarak davacıya ödenmesinin gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Mahkemece taraflar arasında imzalanan sistem kullanım anlaşması çerçevesinde davalı şirketin kwh başına aldığı hizmet bedelinin, Danıştay 13. Dairesi tarafından iptal edilmesi üzerine karar tarihi ile iptal tarihi arasında davacı tarafından davalıya ödenen farkın iade edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Elektrik dağıtım şirketleri tarafından tüketilen kwh bazında nisbi olarak tahsil edilen PSHB'nin yasal dayanağının ortadan kalkması nedeniyle davalının nisbi ücret ile maktu ücret farkı kadar zenginleştiği doğrudur. Ancak zenginleşmenin davacı aleyhine değil doğrudan tüketici aleyhine olduğu anlaşılmaktadır. Davacı aleyhine tüketiciler tarafından bu bedelin tahsili için dava açılması ve davacı tarafından ödenmesi halinde davacı bu bedeli talep edebilecektir. Davacının bu bedeli tüketiciye ödediğine ilişkin bir iddia da ileri sürülmediğine göre bu aşamada mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır.

3-Bozma nedenine göre; davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bozma nedenine göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1533, Karar No: 2017/20169, Tarih: 12.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/1533 E.  ,  2017/20169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 62, 52/2-4, 53. ve 204/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan akaryakıt şirketinden almış olduğu yakıt karşılığında tamamen sahte olarak üretilmiş dava konusu 1225 TL bedelli çeki verdiği böylelikle nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ve tanık beyanı ile dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiştir.

Eskişehir H tipi Cezaevinde bulunan sanık ...'un teşhise yarar fotoğraflarının temin edilerek Bursa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesinin istenildiği, gönderilen fotoğrafların 09/07/2009 tarihinde Cumhuriyet savcısında alınan beyanında sanığı teşhis ettiği ancak Cumhuriyet savcısının zapta kimin fotoğrafının gösterildiği belirtmediği, ancak soruşturmayı yürüten Cumhuriyet savcısı tarafından düzenlenen iddianamede tanık Mesut Bal'ın sanığı gösterilen fotoğraflardan açıkça teşhis ettiği belirtilmekle sonuca etkili görülmeyen eksik inceleme istemli tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın herhangi bir gerekçeye dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 12/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.