muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16337, Karar No: 2014/23426, Tarih: 10.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/16337 E.  ,  2014/23426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 20/02/2014

NUMARASI : 2013/476-2014/110

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi olan İ.. S..'nun 10.12.2002 tarihinde işe başladığını, emeklilik sebebi ile iş sözleşmesinin son bulduğunu, 19.11.2009 tarihinde öldüğünü, ücretinin asgari ücret olarak gösterildiğini, oysa gittiği ülkeye göre değişen yol primi ödendiğini, tazminat hesaplanırken yol primlerinin dikkate alınması gerektiğini, yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, fazla mesai ücreti alacaklarının olduğunu, genel tatil günleri ve hafta tatili günlerinde çalıştığını, ücretlerinin ödenmediğini ilerisürerek fazlaya ait hakları saklı kalmak üzere 1.000,00 TL kıdem, 100,00 TL yıllık izin ücreti alacağı, 100,00 TL fazla çalışma ücreti alacağı, 100,00 TL genel tatil ve hafta tatili ücretinin davalıdan tahsilini davacılar murisinden işverence işe girişte alınan boş senedin teminat senedi olduğundan iptalini istemiş, bilirkişi raporu doğrultusunda talebini artırarak ıslah etmiştir.

Davalı vekili, davacılar murisinin 10.12.2002 tarihinden itibaren Aralık 2008 tarihine kadar belirli aralıklarda çalıştığını, 2006 yılından sonra tır şoförü olarak değil şirket merkezinde çalıştığını, en son aldığı ücretin 722,07 TL olduğunu, yıllık ücretli izin alacağının ve genel tatil ve hafta sonu çalışmalarının olmadığını, fazla mesai çalışmalarının bulunmadığını, var olan çalışmaların bodrolarda gösterilerek ödendiğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı süresi içinde taraflar temyiz etmiştir.

Dosya içeriğinden, ilk kararın, “...Somut olayda, davacıların, murisleri işçinin 2.000,00 TL ücretle ve sefer başına ödenen prim karşılığı çalıştığını, davalının ücret bordrolarında görülen ücretle çalıştığını iddia ettikleri, imzalı olan Nisan/2008 bordrosunda 837,90 TL, Aralık/2008 bordrosunda 638,00 TL ücretle çalıştığının anlaşıldığı, tanıkların ücret konusunda birbirleriyle uyumlu beyanda bulunmadıkları, taraflar arasında ücret konusunda uyuşmazlık bulunduğu anlaşılmış olup, davacılar murisi işçinin başşoför ve yurtdışı tır şoförü olarak meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek sendikalarla, ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılarak, çalışılan her iki dönemdeki ücretleri ayrı ayrı tesbit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Öte yandan, davacılar murisinin yurtdışı tır şoförü olarak çalıştığı dönemde, sefer başına prim alması, mesailerin işçi tarafından ayarlanması ve bazı ülkelerde hafta tatili çalışma yasağı ile normal çalışma saati sınırlamaları olması sebebiyle bu dönem için fazla çalışma, genel ve hafta tatillerinde çalışma kabul edilemeyeceği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Davacılar murisinin başşoför ve yurtdışı tır şoförü olarak çalıştığı dönemler ayrı ayrı tesbit edilerek yurtdışı tır şoförü olarak çalışılan dönemler için bu alacakların reddi ile başşoför olarak çalışılan dönem için hesaplama yapılarak şimdiki gibi karar vermek gerekir. Ayrıca, davacılar, murislerinden işe giriş tarihinde alınan senedin teminat senedi olduğunun tesbiti ile bu senet sebebiyle borçlu olmadıklarının tesbitini ve senedin iptalini talep etmişler olup, mahkemece davacıların bu talepleriyle ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmeyerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun'un 26 ve 297. maddelerine aykırı davranılması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.” gerekçesiyle bozulduğu, mahkemece bozma ilamına uyulduğu anlaşılmıştır.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacıların tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti hesabında esas alınan ücretin doğru olup olmadığı ve fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının doğru hesaplanıp hesaplanmadığı konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti hesabında esas alınacak ücret, işçinin son ücretidir. Başka bir anlatımla, iş sözleşmesinin feshedildiği anda geçerli olan ücrettir.

2-Taraflar arasında kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti hesabında esas alınan ücretin doğru olup olmadığı ve fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacaklarının doğru hesaplanıp hesaplanmadığı konularında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti hesabında esas alınacak ücret, işçinin son ücretidir. Başka bir anlatımla, iş sözleşmesinin feshedildiği anda geçerli olan ücrettir.

Somut olayda, davacılar murisinin en son başşoför olarak görev yaptığı ortadadır. Buna göre kıdem tazminatı ve yıllık izin ücretinin başşoför olarak çalışılan fesih tarihindeki son ücrete göre belirlenmesi gerekirken, yurtdışı şoför ve başşoför olarak görev yapılan dönemler için ayrı ayrı belirlenmesi hatalıdır.

Öte yandan, ücret bordrolarında fazla çalışma va ulusal bayram genel tatil ücreti tahakkuku bulunan aylar dışlanarak bu alacak miktarlarının belirlenmesi gerekirken, bordrolarda tahakkuk ettirilen miktarlar mahsup edilerek hesaplama yapılması usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7831, Karar No: 2014/9595, Tarih: 02.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/7831 E.  ,  2014/9595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mersin 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2012

NUMARASI : 2010/982-2012/506

Dava dilekçesinde, kayyım atanması istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının babası Ramazan'ın öldüğünü, davacı ve kardeşi Emre'ye kalan miras hisselerini anneleri olan Nuriye'nin vermediğini, miras haklarının korunması ve gerekli yasal işlemlerin yapılması için Emre ile yasal temsilci anne arasında menfaat çatışması da olduğu gözetilerek küçük Emre'ye kayyım atanmasını istemiş, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 11. maddesinde; "Erginlik onsekiz yaşın doldurulmasıyla başlar. Evlenme kişiyi ergin kılar." hükmü yer almaktadır.

Dava konusu olayda, davacının babası Ramazan'ın 29.11.1997 tarihinde öldüğü, davacı, kardeşi Emre ile annesi Nuriye'nin mirasçı kaldığı, kalan miras hisselerinin anneleri tarafından davacı ve Emre'ye verilmediğinin iddia edildiği, 15.05.1995 doğumlu Emre'nin haklarının korunması için dava tarihinde yasal temsilci olan annesi Nuriye ile aralarında menfaat çatışması bulunduğundan kayyım tayin edilmesi için dava açıldığı, mahkemece, davanın kabulüne karar verildiği, kendisine kayyım tayin edilmesi istenilen Emre'nin hükmün kesinleşmesinden önce 15.05.2013 tarihinde ergin olduğu, dolayısıyla davanın konusuz kaldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece konusuz kalan dava hakkında hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmektedir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14137, Karar No: 2020/856, Tarih: 21.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/14137 E.  ,  2020/856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Temyiz incelemesinde değerlendirilmek üzere;

Davacının talepte bulunduğu 08/06/2006 ile 08/05/2014 tarihleri arasında SGK Hizmet Döküm Cetvelinde görünen iş yerlerinin kime ait olduğunun ilgili SGK Müdürlüğü'nden,

Yukarıda belirtilen tarihler arasında temizlik işinin hangi işverenlere verildiğinin ...'ndan sorularak ilgili belgelerin eklenerek gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13424, Karar No: 2022/8783, Tarih: 08.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/13424 E.  ,  2022/8783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Müştekiye ait işyeri kapısına zarar veren suça sürüklenen çocuğa yüklenen 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3. maddelerine uyan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımı süresinin hüküm tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suç tarihinde müştekiye ait işyerine hırsızlık amacıyla gece sayılan zaman diliminde 04:30 sularında giren suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesiyle de uygulama yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK’nın 326/son fıkrasının gözetilmesine, 08.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28899, Karar No: 2013/22418, Tarih: 20.11.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/28899 E.  ,  2013/22418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık ...`in beraatine, Sanık ...`ın hükümlülüğüne, ertelemeye ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan ... İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin sanık hakkındaki kamu davasına katılma ve hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanık ...`ın temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihine göre. sanığın eylemi 5607 sayılı yasanın 3/5.maddesinde öngörülen kaçakçılık suçunu ve sigaraların bandrolsüz olmaları nedeniyle aynı zamanda 5762 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğundan, 5237 sayılı TCK.nun 44.maddesi uyarınca sanığın 4733 sayılı yasanın 03.04.2008 gün ve 5752 sayılı kanunun 3.maddesiyle değişik 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması.

2-Suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı kanunun 13/1.maddesi delaletiyle TCK 54/1.maddesi gereğince müsaderesi yerine, doğrudan TCK.nun 54.maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi.

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden. 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün vekalet ücretine ilişkin bendinin hükümden çıkarılması ile hükmün 3 numaralı bendinde "suça konu sigaraların" ibaresinden sonra gelmek üzere "5607 sayılı yasanın 13/1.maddesi delaletiyle" ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.11.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrasında "ambalajlarında bandrol, etiket, hologram, pul. damga veya benzeri işaret bulunmayan ürünleri yada taklit işaretleri taşıyan ürünleri ticari amaçla bulunduran, nakleden, satışa arz eden veya satanlar ile ambalajlar üzerinde bulunan ürün bilgileri ile bandrol, etiket, hologram, pul. damga veya benzeri işaretleri içerdiği bilgilerin farklı olması halinde bu ürünleri üreten veya ithal edenlere" müeyyide getirilmiş olup bu fıkranın uygulanabilmesi için ürünün yurt içinde üretilmesi veya yurt dışından yasal olarak ithal edilmesi gerekir. Yurt dışından kaçak getirilen eşyaya bandrol, etiket, pul. hologram vs konması mümkün değildir. Dolayısıyla 4733 sayılı yasa yönünden işlenemez suç söz konusu olduğundan kaçak sigara bulunduranlar için ancak 5607 sayılı kaçakçılık yasası uygulanabilir. İzah edilen nedenlerle mahkemece verilen karar doğrudur.

Ancak;

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22/07/2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması yerine çoğunluğun red, tenkit ve düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/17893, Karar No: 2016/25069, Tarih: 08.12.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/17893 E.  ,  2016/25069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 09.03.2016 tarih, 2015/30354 E., 2016/6935 K. sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu ....’ın icra mahkemesine yaptığı başvuruda, bonodaki imzanın kendisine ait olmadığını ileri sürerek imzaya ve borca itirazda bulunduğu, alacaklının cevap dilekçesinde borçlunun ... isimli kişiye vekaletname verdiğini, bononun ... tarafından imzalandığını beyan ettiği, mahkemece; borçlunun ...'a ticari faaliyetlerine sürdürme, senet tanzim etme konusunda vekalet verdiği ve takibe konu senetteki imzanın ...'a ait olduğu bilirkişi raporu ile belirlenmiş olduğu gerekçesi ile itirazın reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Takip dayanağı bononun keşide tarihi itibariyle uygulanması gereken 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 504/3. maddesinde; "Vekil, özel olarak yetkili kılınmadıkça dava açamaz, sulh olamaz, hakeme başvuramaz, iflas, iflasın ertelenmesi ve konkordato talep edemez, kambiyo taahhüdünde bulunamaz, bağışlama yapamaz, kefil olamaz, taşınmazı devredemez ve bir hak ile sınırlandıramaz" hükmüne yer verilmiştir. Ticari vekilin kambiyo taahhüdü altına girmesi de aynı Kanun'un 551. maddesinde özel yetkinin bulunması koşuluna bağlanmıştır. Buna göre vekilin vekaletnamesinde kambiyo taahhüdünde bulunma yetkisi varsa asil adına bono tanzim edebilir. Bononun"vekaleten" imzalandığı yazılmasa dahi, yukarıda açıklanan kurallara göre vekalet veren, vekil tarafından imzalanan bonodan dolayı sorumludur.

Somut olayda takibe konu bonodaki imzaların ... tarafından atıldığı tarafların kabulündedir. Borçlu ... tarafından, ... isimli kişiye verilen Sakarya 3. Noterliğinin 14.11.2011 tarih ve 18796 yevmiye nolu vekaletnamede “...çek ve belgeleri imzalamaya..”, “...ve sair ilgili senetleri tanzim ve imzaya” yetkisi verildiği, adı geçen kişiye çek düzenlemek dışında kambiyo senedi tanzimine (bu arada bono düzenlemeye) yetki verilmediği görülmektedir. Bu nedenle anılan vekaletnameye dayalı olarak tayin edilen vekil tarafından düzenlenen bonodan dolayı muteriz borçlu sorumlu olmaz.

O halde, mahkemece borçlunun imzaya itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, mahkeme kararın belirtilen nedenlerle bozulması gerekirken, Dairemizce onandığı anlaşılmakla, borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

O halde, mahkemece borçlunun imzaya itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz olup, mahkeme kararın belirtilen nedenlerle bozulması gerekirken, Dairemizce onandığı anlaşılmakla, borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ : Borçlunun karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 09/03/2016 tarih ve 2015/30354 E.-2016/6935 K. sayılı onama kararının kaldırılmasına, mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/554, Karar No: 2012/5955, Tarih: 18.04.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/554 E.  ,  2012/5955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 15/04/2009 gün ve 4556 - 6587 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli ... köyü 102 ada 21 parsel (6966 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazların kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazların öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait ( yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi ,eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14.-17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu taşınmazın (B) 2024 m2 bölümünün orman niteliğiyle Hazine; (A) 4941 m2 bölümünün tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalı ...'den onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 18/04/2012 günü oybirliği ile karar verildi.