muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11661, Karar No: 2016/11836, Tarih: 29.09.2016

(3) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması nedeniyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükmü getirilmiştir.

Dosya kapsamında, el konulan ve TMSF’ye devredilen bir kısım şirketler arasında davalı ....’nin de yer aldığının bildirildiği anlaşılmakla, Mahkemece, eldeki dava hakkında 675 sayılı KHK. nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın 675 sayılı KHK. nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için BOZULMASINA, bozma sebebine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 29.09.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/864, Karar No: 2020/5196, Tarih: 11.03.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/864 E.  ,  2020/5196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında yaralama suçundan kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyizde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suç tarihi itibariyle 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 106/2-a kapsamındaki tehdit suçu için TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık olağanüstü zamanaşımının suç gününden inceleme tarihine kadar gerçekleştiğinin anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca KAMU DAVASININ DÜŞMESİNE, 11.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12272, Karar No: 2013/12025, Tarih: 09.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/12272 E.  ,  2013/12025 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik ve Bakım Hiz. İnş. Turzm.Mad. Tekstil San. Ve Tic. Ltd. Şti. Vekili Avukat ... ile ... vekili Avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 10.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 30.5.2012 tarih ve 542-132 sayılı hükmün Dairenin 28.1.2013 tarih ve 2442-1741 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 9.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5952, Karar No: 2012/1572, Tarih: 08.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/5952 E.  ,  2012/1572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün ONANMASINA ilişkin olarak daireden verilen 30.06.2011 gün ve 2010/6754-2011/4493 E.K. sayılı ilamın karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece davacı ...'ün tutunduğu T.Evvel 1302 tarih 315 sayılı sicilden gelen Mayıs 1926 tarih 32 sayılı tapu kaydının dava konusu 122 ada 24 ve 120 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara uymadığı belirlenmiştir. Karar düzeltme nedeni olarak ileri sürülen diğer yönler ise daire kararında gerekçesi gösterilmek suretiyle karşılanmıştır. Düzeltilmesi istenilen karar, dosya içeriğine, usul ve kanuna uygundur. Bu nedenlerle, yerinde olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesi gereğince REDDİNE, aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 203,00 TL para cezasının ve peşin alınan red harcının mahsubu ile geriye kalan 5,70 TL harcın karar düzeltme isteğinde bulunan davacı ...'ten alınmasına, 08.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2418, Karar No: 2010/4627, Tarih: 25.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2418 E.  ,  2010/4627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin galle fazlasına müstehak vakıf evladı olduğunun tespitini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Vakıftan galle fazlasının alınabilmesi için öncelikle vakfeden ile soybağının ispatlanması, sonra da vakfiyede öngörülen şartların gerçekleşmesi gerekir. Davacının babası ... oğlu ...’un mahkeme kararı ile vakıf evladı olduğundan davacının da vakıf evladı olduğu yolundaki mahkemenin tespiti doğrudur. Ancak; davaya konu vakıflardan ...Bey Vakfına ait 1271 tarihli vakfiyede galle, kız erkek ayrımı yapılmadan batın şartı (ön kuşakta sağ vakıf evladı varsa sonraki kuşakta bulunan evladın hak sahibi olmaması kuralı) ile evlada bırakıldığı, ön batında davacının amcası Sıdkı Turunç’un da kayden sağ olduğu aile nüfus kayıt tablosundan anlaşılmaktadır. Saptanan bu durum karşısında davanın bu vakıf için galle istemi yönünden reddine karar verilmesi gerekirken kabulü doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2227, Karar No: 2018/3157, Tarih: 03.07.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/2227 E.  ,  2018/3157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme, nitelikli hırsızlık, nitelikli biçimde konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-b, 62, 63, 53. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası,

TCK'nun 116/4, 62, 53. maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası,

TCK'nun 142/2-h, 143/1, 62, 53. maddeleri gereğince 6 yıl 3 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahkemece verilen hükümlerin 5271 sayılı CMK.nun 35/2, 260, 6284 sayılı Yasanın 2/1-d ve 20/2 maddeleri gözetilerek Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına tebliği üzerine anılan Kurum vekili tarafından katılma talebini içerir temyiz dilekçesi verildiği anlaşılmakla,

Sanık ... hakkında açılan kamu davasında, 6284 sayılı Yasanın 2/1-d ve 20/2 maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının bu suçların zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK.nun 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma, CMUK'nun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 03/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4027, Karar No: 2011/5525, Tarih: 25.04.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/4027 E.  ,  2011/5525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 11.01.2010 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.01.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin isim, soyisim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan HUMK’nun 13.maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapu Sicil Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak Şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, 256 ada 13 ve 272 ada 10 parsel sayılı taşınmazlarda “... oğlu ... ...'nun” kimlik bilgilerinin “... oğlu ...” olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı idare vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisinde bulunan belgeler incelendiğinde, davacının murisi “... oğlu ...'ın” nüfusa kayıtlı olmadığı, 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/466-460 sayılı dosyası ile nüfusa tesciline karar verildiği, ancak tescil edilen nüfus kayıtlarının getirtilmediği görülmüştür. Ayrıca nüfus müdürlüğünden tapu maliki “... oğlu ... ...” isminde bir kimsenin mevcut olup olmadığı sorulmamıştır.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içerisinde bulunan belgeler incelendiğinde, davacının murisi “... oğlu ...'ın” nüfusa kayıtlı olmadığı, 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2010/466-460 sayılı dosyası ile nüfusa tesciline karar verildiği, ancak tescil edilen nüfus kayıtlarının getirtilmediği görülmüştür. Ayrıca nüfus müdürlüğünden tapu maliki “... oğlu ... ...” isminde bir kimsenin mevcut olup olmadığı sorulmamıştır.

Bu durumda mahkemece, davacının murisinin mahkeme kararı ile oluşturulan nüfus kayıtları getirtilmeli, nüfus müdürlüğünden tapuda malik görünen “... oğlu ... ...” isminde bir kimsenin mevcut olup olmadığı sorulmalı, dava konusu taşınmazın tesciline esas tapu kayıtları getirtilerek gerekirse taşınmaz başında keşif yapılmalı oluşacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır. Değinilen hususlar gözardı edilerek eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 25.04.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3024, Karar No: 2018/13969, Tarih: 04.12.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/3024 E.  ,  2018/13969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma-Tedbiren Kişisel İlişki Kurulması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi ikinci hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, davacı-karşı davalı kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayet düzenlemesi yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 04.12.2018 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... ....ağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-İlk derece mahkemesi, davacı-karşı davalı kadın tarafından sunulan CD delilinde yer alan kayıtlara göre davalı-karşı davacı erkeğin sadakat yükümlülüğüne aykırı tutum ve davranışlar sergilediğini, davacı-karşı davalı kadının ise eşinin başkalarıyla ilişkisi olduğunu yakınlarına anlatmak suretiyle eşini küçük düşürücü davranışlarda bulunduğunu kabul ederek, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin ağır kusurlu olduğu gerekçesiyle, karşılıklı boşanma davalarınm kabulüyle tarafların boşanmalarına, ortak çocukların velayetinin anneye bırakılmasına, ortak çocuklar yararına tedbir ve iştirak nafakasına, davacı-karşı davalı kadın yararına maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) ile tedbir ve yoksulluk nafakasına, davalı-karşı davacı erkeğin maddi ve manevi tazminat isteklerinin ise reddine karar vermiş, davalı-karşı davacı tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, görevli ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince 15.02.2017 tarih E.2016/185-K.2017/123 sayılı kararla; davalı-karşı davacı erkeğin istinaf talebinin kısmen kabulü ile; erkeğe yüklenen sadakat yükümlülüğüne aykırı davranış fiilinin ıspatında kullanılan CD nin hukuka aykırı delil niteliğinde olması sebebiyle davalı-karşı davacı erkeğe sadakat yükümlülüğüne aykırı davranış vakıasının kusur olarak yüklenemeyeceği, ancak incelenen ceza kovuşturması dosyaları içeriğine göre davalı-karşı davacı erkeğin eşine hakaret ettiği ve onu tehdit ettiği, kadının ise eşinin başkalarıyla ilişkisi olduğunu yakınlarına söyleyerek onu küçük düşürdüğü, tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda eşit derecede kusurlu oldukları belirtilerek, davacı-karşı davalı kadının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddine, davalı-karşı davacı erkeğin diğer istinaf isteklerinin ise reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince; ortak eve ve davalı-karşı davacı erkeğin kullandığı otomobiline, davalı-karşı davacı erkeğin haberi olmaksızın, onun bilgisi ve rızası dışında ses kayıt cihazı yerleştirilmek suretiyle elde edilen ses kayıtlarının hukuka aykırı delil niteliğinde olduğunun kabulü ile tarafların boşanmaya sebep olan olaylarda kusurlarının belirlenmesinde dikkate alınmaması (HMK m. 189/2) doğru olup, davalı-karşı davacı erkeğin sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışlarını ispata yarar başkaca bir delil de bulunmamaktadır, ilk derece mahkemesince davalı-karşı davacı erkeğe yalnızca hukuka aykırı yolla elde edilmiş ses kayıtlarına göre "sadakat yükümlülüğüne aykırı davranışlar" vakıası kusur olarak yüklenmiş, bu karara karşı yalnızca davalı-karşı davacı erkek tarafından istinaf isteğinde bulunulmuştur. Davacı-karşı davalı kadın tarafından istinaf isteğinde bulunulmadığına göre istinaf isteğinde bulunan davalı-karşı davacı erkeğin aleyhine olacak şekilde ilk derece mahkemesi tarafından davalı-karşı davacı erkeğe kusur olarak yüklenmeyen hakaret ve tehdit vakıalarının Bölge Adliye Mahkemesince davalı-karşı davacı erkeğe kusur olarak yüklenmesi doğru değildir. Aynı şekilde ilk derece mahkemesince davacı-karşı davalı kadına kusur olarak yüklenen "eşinin başkalarıyla ilişkisi olduğunu yakınlarına anlatmak suretiyle eşini küçük düşürücü davranışlarda bulunduğu" şeklindeki vakıada kadın tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmaması sebebiyle kesinleşmiş olup, gerçekleşen bu durum karşısında davacı-karşı davalı kadın boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu hale gelmiştir. O halde, davacı-karşı davalı kadının boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu olduğunun kabulü gerekirken, yazılı şekilde kusur belirlemesi yapılması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere; evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı kadın tamamen kusurlu olup, kadının boşanma davasının reddine karar verilmesi gerekir ise de, davalı-karşı davacı erkeğin boşanma davasında verilen boşanma hükmü taraflarca temyiz edilmeksizin kesinleştiğinden kadının davasındaki boşanma talebinin konusuz hale geldiği de görülmektedir. Bu durumda kadının boşanma davasının esası hakkında bir karar verilemeyecektir. Ancak, davanın konusuz kalması sebebiyle esası hakkında bir karar verilmesine gerek bulunmayan hallerde hakim, davanın açıldığı tarihteki, tarafların haklılık durumuna göre vekalet ücreti ve yargılama giderlerini takdir ve tayin eder (HMK m. 331/1). Bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

4-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere; tazminat isteyen davalı-karşı davacı erkeğin ağır yada eşit kusurlu olmadığı, bu olayların onun kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m. 4) dikkate alınarak erkek yararına maddi ve manevi tazminata (TMK m.174/1-2) karar vermek gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

5-Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir (TMK m.175). Yukarıda 2.bentte açıklandığı üzere, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı kadın tamamen kusurlu olup, yararına yoksulluk nafakası koşulları oluşmadığı halde, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (2.), (3.) (4.) ve (5.) bentlerde gösterilen sebeplerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 15.02.2017 tarih, 2016/185 esas, 2017/123 karar sayılı kararının, kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminatlar ile yoksulluk nafakası yönünden BOZULMASINA, kararın bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1630 TL vekalet ücretinin ....'tan alınıp...'e verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden ...'a yükletilmesine, peşin alınan harcın mahsubuna 154.30 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...'e geri verilmesine, 6100 sayılı HMK'nın 373/2. maddesi gereğince dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oybirliğiyle karar verildi. 04.12.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2021/9219, Karar No: 2024/2050, Tarih: 11.03.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/9219 E.  ,  2024/2050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/261 E., 2015/287 K.

SUÇ : Sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca cezalandırılması talebi ile açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Adana 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.08.2015 tarihli ve 2015/261 Esas, 2015/287 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın, katılan mağdurenin arkasından sarılarak göğüslerine dokunma, koltuk altlarından tutarak havaya kaldırıp kendisine döndürerek dudaklarından öpmeye çalıştığının kabulü ile sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın aşamalarda çelişkili anlatımlarda bulunduğuna, sanığın eğitici vasfının olmasından ötürü 5237 sayılı Kanun’un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (e) bendinin tatbik edilmemesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptanarak eylemine uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşılmış, bu kapsamda kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.