muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/23165, Karar No: 2021/17050, Tarih: 03.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/23165 E.  ,  2021/17050 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143, 31/3, 62, 116/2, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay 83 gün hapis ve 5 ay 50 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/01/2015 tarihli ve 2013/652 esas, 2015/62 sayılı kararının 27/03/2015 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 26/06/2017 tarihinde işlediği kasıtlı bir suçtan mahkûm edildiğinin ihbar edilmesi üzerine, hükmün açıklanmasına, suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Kanun’un 142/1-b, 31/3, 143, 62, 116/2, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay 83 gün hapis ve 6 ay 20 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 17/01/2019 tarihli ve 2018/402 esas, 2019/63 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 01.04.2021 gün ve 94660652-105-63-3068-2020-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 21.04.2021 gün ve 2021/47468 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre,

1-Viranşehir 1. Asliye Ceza Mahkemesince suça surüklenen çocuk ... hakkında verilen gerekçeli kararda, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 12-15 yaş aralığında olduğu, bu itibarla sonuç ceza hesaplanırken anılan Kanun'un 31/2. maddesi uyarınca 1/2 indirim oranının uygulanması gerektiği gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun 15-18 yaş aralığında olduğu belirtilerek anılan Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 indirim oranı uygulanmak suretiyle yazılı şekilde fazla ceza tayininde,

2-Suça sürüklenen çocuğun diğer suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte müştekiye ait iş yerine girerek toplam 700,00 Türk lirası değerinde sucuk, dondurma, tüp, bozuk para gibi eşyaları çaldıkları, aynı gün ellerinde çuval ile birlikte devriye görevlilerine yakalandıklarında suça konu eşyaları çaldıkları yeri söylemek suretiyle bir kısmının müştekiye iadesini sağladıkları, müştekinin de 05/12/2013 tarihli duruşmada çalınan eşyaların bir kısmının teslim edilmediğini bildirmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1-4. maddesi uyarınca soruşturma aşamasındaki kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olup olmadığının müştekiden sorularak sonucuna göre karar verilmemesinde,

3-Suça konu eylemin iki kişi tarafından gerçekleştirildiğinin tespiti karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanmasını gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

3-Suça konu eylemin iki kişi tarafından gerçekleştirildiğinin tespiti karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanmasını gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun “Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olmak koşuluyla, fiili işlediği sırada on sekiz yaşını doldurmamış olanların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” şeklindeki hüküm karşısında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu işlediği sırada on sekiz yaşından küçük olan ve daha önce işlediği başka bir suçtan hapis cezasına mahkûmiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/1 maddesindeki adli para cezası ya da diğer tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hususu da belirlenmiş olup, bu yönden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na GÖNDERİLMESİNE, 03/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19757, Karar No: 2016/19777, Tarih: 19.09.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/19757 E.  ,  2016/19777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin yetki yönünden reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket bünyesinde inşaat kalıpçı ustası olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı ve birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Dava dilekçesi davalı tarafa tebliğ edilmemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda, işin yapıldığı yerin Kazan’da bulunduğu gerekçesi ile Ankara Batı İş Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre, taraflar arasında çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, somut olay bakımından davaya bakmakla yetkili mahkemenin hangi yer iş mahkemesi olduğudur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

Dosya içeriğine göre, davacının fiilen çalıştığı yerin Kazan'da bulunduğu anlaşılmaktadır. Ancak, davanın açıldığı tarih itibari ile dava olunanın Türk Medeni Kanunu 51. maddesi gereğince ikametgahı sayılan yer açıklığa kavuşturulmamıştır. Bu durumda öncelikle davalı şirketin dava tarihindeki merkez adresini gösteren ticaret sicil kaydı ve kuruluş belgesi temin edilerek Türk Medeni Kanunu 51. maddesi gereğince ikametgahı sayılan yer belirlenmelidir.Davalı şirketin dava tarihindeki ikametgah adresinin Ankara'da bulunduğunun anlaşılması durumunda Ankara Mahkemelerinin davaya bakmakla yetkili olduğu kabul edilerek yargılamaya devam edilmelidir. Ankara dışında bir başka yerin şirketin dava tarihindeki ikametgah adresi olduğunun anlaşılması halinde ise, dairemizin yerleşik uygulaması gereği kanunda belirlenen yetkili mahkemelerden birini seçme hakkının işçide olduğu gözetilerek davacıya, fiilen çalıştığı yer için yetkili Ankara Batı İş Mahkemesi ile davalının dava tarihindeki ikametgah adresi mahkemesi arasında seçim hakkı sorularak yetkili mahkeme belirlenmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.09.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25269, Karar No: 2013/23579, Tarih: 27.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/25269 E.  ,  2013/23579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Av....

İhbar Olunanlar: 1... Temizlik İnş.Taş. Dan.San.ve Tic.Ltd.Şti.

2...İnş.Ltd.Şti.

3-...Tem.Peyzaj Hiz.Tur.Bilg.Sağ.Y.Üretim

San. ve Tic.Ltd. Şti.

4-...İnş.Tem.San. ve Ltd.Şti.

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6597, Karar No: 2009/11131, Tarih: 03.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/6597 E.  ,  2009/11131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 1631 ada 3 parsel ile somut emsal 1242 ada 24 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulunduğu cadde veya sokak için belediyelerce 2007 yılı itibarıyla emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m2 fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlıklarından getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5812, Karar No: 2018/1867, Tarih: 08.03.2018

**10. Hukuk Dairesi         2017/5812 E.  ,  2018/1867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ... sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun, yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili, karar tarihinden sonra 08.08.2016 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.06.1982 günlü 1982/376 - 547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacının 6552 sayılı Yasadan yararlanmak amacıyla davadan feregat ettiği gözetilerek, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24153, Karar No: 2016/2009, Tarih: 16.02.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/24153 E.  ,  2016/2009 K.**

**"İçtihat Metni"**

S.. B.. adına Av. S.Y.ile 1-C.. P....2-Ç.. A.. 3-M.. T.. adlarına Av. N.. Ö.. ve İhbar Olan ....Sigorta A.Ş. adına Av. F.. D.. aralarındaki dava hakkında .... 1. İş Mahkemesinden verilen 27.03.2014 günlü ve.....sayılı hükmün, temyicen incelenmesi ve taraflar avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

03.11.2015 tarihli geri çevirme kararı ile her bir davalı yönünden ayrı ayrı temyiz başvuru harcı ve temyiz karar harcı tahsil edilmesi gerektiği, harç eksikliğinin giderilmesi için, 6100 Sayılı Hukuk Muhakemesi Kanununun geçici 3. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan, 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması, aksi halde temyiz isteğinin reddi gerektiği belirtilmiştir.

1-Geri çevirme sonrası davalılar vekilinin 03.12.2015 tarihli dilekçe ile; davalılar C.. B.. ve Melike Balta yönünden temyiz isteğinden vazgeçtiklerine ilişkin dilekçe verdikleri halde, bu konuda Mahkemece ek karar verilerek, yöntemince tebliğinin sağlanmadığı

2-Öte yandan diğer davalılar C.. B.. ve davalı şirket yönünden ise ayrı ayrı harç yatırılması gerektiği halde, harç eksikliğinin giderilmediği ve böylece geri çevirme kararının gereklerinin tam olarak yerine getirilmediği görülmüştür.

Önceki temyiz harcının hangi davalı yönünden yatırıldığı konusunda davalılar vekilinden yazılı beyan alınarak, diğer davalı yönünden Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun anılan maddesinde öngörülen prosedür işletildikten, şayet temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse, bu konuda ek karar verilerek, davalılar vekillerine tebliğ edilerek iade edilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12879, Karar No: 2013/12311, Tarih: 13.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/12879 E.  ,  2013/12311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

K A R A R

Dava, su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 13.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11005, Karar No: 2014/2791, Tarih: 04.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/11005 E.  ,  2014/2791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

10.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında, ... Köyü 322 ada 5 parsel sayılı 212,03 m2 yüzölçümündeki taşınmazın ...'un zilyetliğinde olduğundan ve taşınmaz hakkında kadastro mahkemesinde 2008/3 Esas sayılı dava dosyası bulunduğundan sözedilerek parselin cinsi ve malik hanesi boş bırakılmak suretiyle 3402 sayılı Kanunun 5. maddesi gereğince kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

Davacı ... Yönetimi, 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğunu belirterek, orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle kadastro mahkemesinde 2008/3 Esas sayılı davayı açmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tutanak aslı, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazın zilyedi davaya dahil edildikten sonra 322 ada 5 parsel sayılı taşınmaza ilişkin dava ayrılarak yeni esasa kayıt edilmiş ve yapılan yargılama sonucunda davacı ... İdaresinin davasının sübut bulmadığından reddine, dava konusu taşınmazın tarla vasfı ile davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından orman kadastrosu, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın orman sayılmayan yerlerden olduğu ve adına tescil kararı verilen davalı ... yararına 3402 sayılı Kanunun 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyedliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına ve taşınmaza komşu 322 ada 3, 4 ve 6 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin olarak Orman Yönetimince açılmış aynı mahiyetteki davaların reddi ile kişiler adına tesciline dair yerel mahkeme kararları dairemizce onandığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 04/03/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4148, Karar No: 2021/8409, Tarih: 30.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/4148 E.  ,  2021/8409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanıklar ... ve ....haklarında beraat

2-Sanık ... hakkında; TCK’nın 85/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıklar ... ve...’in beraatlerine; sanık ...’ın ise mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... müdafii ve müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu konuda herhangi bir karar verilmeyen şikayetçinin, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılma istemi hakkında karar verilmeyenler sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu, ...’ın ölmesi nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan şikayetçinin CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerinde, haberleşme altyapısına ait sistemlerin kurulumu işinin İşveren Kule Hizmet ve İşletmecilik A.Ş. tarafından 01.01.2008 tarihli "saha hazırlık hizmet sözleşmesi" ile taşeron şirket Öz-Aş İnşaat Telekomünikasyon Ltd. Şti'ne verildiği, bu şirket tarafından da 01.01.2008 tarihli yine "saha hazırlık hizmet sözleşmesi" ile alt taşeron Es-Ka İnşaat şirketine verildiği; sanık ...’ın, Es-Ka İnşaat şirketinin sahibi ve sorumlusu olduğu, sanık ...’ın olay tarihinde askere gitmesi nedeni ile yetkilisi olduğu alt taşeron şirketi Es-Ka İnşaat şirketinin yönetim yetkisini kardeşi olan sanık ...’a devrettiği;

Yapılan yargılama sonunda, sanık ...’ın olay tarihinde şirket yetkilisi olmaması nedeni ile yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin sanığın da kusurlu olduğuna ve ceza alması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Doğu Anadolu ve Güneydoğu Anadolu Bölgelerinde, haberleşme altyapısına ait sistemlerin kurulumu işinin İşveren Kule Hizmet ve İşletmecilik A.Ş. tarafından 01.01.2008 tarihli "saha hazırlık hizmet sözleşmesi" ile taşeron şirket Öz-Aş İnşaat Telekomünikasyon Ltd. Şti'ne, bu şirket tarafından da yine aynı tarihli (01.01.2008 ) "saha hazırlık hizmet sözleşmesi" ile alt taşeron Es-ka inşaat şirketine verildiği; olayın meydana geldiği Çınar ilçesi Ağaçsever köyünde, Es-Ka firması işçilerinin sözleşme gereği "Turkcell baz istasyonu kule montajı" işini yaptıkları, sanık ... ...’in jeofizik mühendisi olup, Öz-Aş İnşaat Telekomünikasyon Ltd.Şti'nde "kule kontrol sorumlusu" ve firma yetkilisi olarak çalıştığı,

Öz-Aş şirketi ile Es-Ka arasında imzalanan hizmet sözleşmesinin 8. maddesinde Kule Kontrol Sorumlusunun görev tanımı yapılırken, sözleşme uyarınca yüklenici tarafından gerçekleştirilen iş ve hizmetlerin denetlenmesi, kontrolü, kabul işlemlerinin ve diğer imalat aşamalarının takibi ile görevli olduğu, yükleniciye gerekli değişikliklerin yapılması ve gerekli tedbirlerin alınması konusunda talimat verme hak ve yetkisine sahip olduğu, hükmünün yer aldığı,

Sanık ...’ın, olay yeri olan Ağaçsever köyüne geldiği, burada Es-Ka firması işçilerinin "Turkcell baz istasyonu" kule montajı işini saat 18.00 sıralarında bitirdikleri, sanık ...’ın yaptığı kontrolde 60 metre uzunluğundaki kulede bazı montajların hatalı yapıldığı, cıvataların ters takıldığını tespit etmesi üzerine, hatalı montajların düzeltilmesi için işçilere talimat verdiği, bu sırada Sektör Denetim Firması yetkilileri ... ile...’in de olay yerine geldiği, firma yetkilileri ile birlikte Es-Ka firmasının işçisi olan ölen ... ile birlikte işçi Recep Erkoç’un emniyet kemeri takmadan kuleye çıktıkları, İlhan’ın kulenin 40. metresinde ters atılan vidaları değiştirdiği sırada dengesini kaybederek 40 metre yükseklikten aşağıya düştüğü olayda;

Ekip şefi işçi ...’ın tüm aşamalarda verdiği ifadesinde özetle "...ölen ... halamın oğludur. Olay günü saat 18.00 sıralarında Turkcell şirketinden denetimciler ve... bey geldiler ve kuledeki bazı montajların hatalı olduğunu söyleyip yeniden düzeltmemizi istediler. Hasan bey bize kulenin Sektör denetim firmasına tamamlanmış halde teslim edileceğini söyledi. Ben de... bey’e işin bu saatten sonra yetişmeyeceğini söyledim. Hasan Bey’de ne kadar iş yapabilirsek yaptığımız kadar yapalım dedi:.." şeklindeki ifadesi, kule kontrol sorumlusunun görev tanımı dikkate alındığında; emniyet kemeri olmadan ve gerekli güvenlik önlemleri alınmadan işçilerin kuleye çıkmasına göz yuman, sanık ... ...’in kusurlu olması nedeni ile mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken hatalı bilirkişi raporunun oluşa uygun kabul edilmesi ve delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA;

3-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;