muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4776, Karar No: 2022/1681, Tarih: 27.01.2022

... Ülkesinden Türkiye'ye ithal edilen ve ... plakalı araç ile ... Gümrük Müdürlüğünden Türkiye'ye giriş yapıp ... Gümrük Müdürlüğüne sevk edilen ... sayılı tır karnesi ile, yine ... plakalı araç ile ... Gümrük Müdürlüğünden giriş yapıp ... Gümrük Müdürlüğüne sevk edilen ... sayılı tır karnesi ve ... plakalı araç ile ... Gümrük Müdürlüğünden giriş yapıp ... Gümrük

Müdürlüğüne sevk edilen ... sayılı tır karnesi ile ilgili yapılan soruşturmada, her üç tır karnesi kapsamındaki eşyanın ... ve ... Gümrük Müdürlükleri sahasına getirilmediği, söz konusu tır karneleri üzerinde sahte işlemler yapılarak belgelerin sahte tanzim edildiği, malların farklı antrepolara boşaltıldığı, suça konu sahteciliğin sanık ... ve diğer sanıklar tarafından yapıldığı, şüphelilerin fikir ve eylem birliği içerisinde üzerlerine atılı suçu teşekkül halinde işledikleri, sahte kaşe ve imzalar kullanmak sureti ile Türk Gümrük İdaresine ödenmesi gereken vergileri ödemedikleri ve üzerlerine atılı suçu işledikleri toplanan delillerden anlaşılmakla; şüphelilerin 4926 sayılı Kanunun 3/a-3 delaleti ile 4a/2, 4/4, 5/1-2, TCK'nun 204/1-3, 53. maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemi ile düzenlenen 23.03.2011 tarihli iddianame ile incelemeye konu dava dosyasında; sanıklar ..., ... ve ... hakkında mahkumiyet, sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında ise beraat hükümleri kurulduğu görülmekle;

Uyap sistemi üzerinde yapılan incelemede; sanıklar hakkında transit rejime tabi tır karneleri muhteviyatı eşyanın yasal antrepolara sahte kaşe ve imzalar kullanılarak boşaltılmış gösterilerek gerçekte yurtiçinde bırakıldığı iddiasıyla kamu davaların açıldığı, sanıklardan ..., ... ve ... hakkında açılan davaların bir kısmının teşekkül halinde kaçakçılık suçundan açıldığı ve teşekkül halinde kaçakçılık suçunun TCK'nun 66/1-d ve 67. maddelerinde öngörülen zamanaşımı sürelerine tabi olduğu da gözetilerek; 23/03/2005- 05/01/2006 tarihleri arası toplam 13 ayrı tır karnesi muhteviyatı eşyaya ilişkin açılan işbu davaların, aralarındaki bağlantı sebebiyle ... Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/634 esas sayılı dava dosyasında birleştirilerek derdest bulunduğunun tespit edilmesi karşısında; sanıkların olaydaki fonksiyonlarına göre hukuki durumlarının atılı suçlar bakımından tespit edilmesinin gerektiği gözetilerek, temyize konu dosyanın da iş bu dava ile birleştirilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdir edilmesi yerine eksik araştırma ve incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi adına Hazine vekili ile sanıklar ... müdafii, sanık ... ve sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/964, Karar No: 2012/7672, Tarih: 06.12.2012

**15. Hukuk Dairesi         2012/964 E.  ,  2012/7672 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin uyarlanması, buna göre tapu iptâl ve tescil ile sözleşmenin 6. maddesinin geçersizliğine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında ... 3. Noterliği’nde imzalanan 30.03.2009 gün 6103 yevmiye nolu Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Daire Karşılığı İnşaat Sözleşmesinde arsa sahibi olarak davacılar dışında... isminde bir şahsın daha bulunduğu ve inşaat yapılacak arsanın arsa sahipleri arasında müşterek mülkiyet şeklinde kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

TMK’nın 692. maddesinde paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşar yapı işlerine girişilmesi veya paylı malın tamamı üzerine tasarruf işlemleri yapılmasının oybirliği ile aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlı olacağı hükmü getirilmiştir. Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin yapılması, uyarlanması ve feshi taşınmaz üzerinde korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işleri veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemleri niteliğindedir. Oybirliği ile de aksinin kararlaştırıldığı ileri sürülüp ispatlanmamıştır. Açılan dava sonucunda verilecek uyarlama ile tapu iptâli ve tescil ile sözleşmenin 6. maddesinin iptâli kararının davada taraf olmayan arsa sahibi...’in hukuki durumunu etkileyeceği ortadadır.

Bu durumda mahkemece öncelikle, davada taraf olmayan sözleşmenin tarafı ve arsa sahibi...’in TMK’nın 692. maddesi uyarınca davaya muvafakatını sağlamak, mümkün olmazsa zorunlu dava arkadaşlığı bulunan bu şahsı davaya dahil ettirmek üzere davacılara süre verilmesi, bu şekilde taraf teşkili tamamlandıktan sonra işin esasına girilip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken bu husus üzerinde durulmadan davanın sonuçlandırılması doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 06.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4004, Karar No: 2018/9798, Tarih: 30.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/4004 E.  ,  2018/9798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde asıl-birleşen dava davacısı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili asıl davada; davalıların maliki, sürücüsü, zorunlu trafik sigortacısı olduğu aracın müvekkilinin yolcusu olduğu araca çarpması sonucu meydana gelen ölümlü ve yaralamalı trafik kazasında müvekkilinin sakat kaldığını, davalı sürücünün ceza dosyasında 6/8 oranında kusurlu bulunduğunu, kazadan önce hastanede temizlik görevlisi olduğunu, kazadan sonra sigortalı işini kaybettiğini, davalı sürücü ...Ş.’nin işyerinde çalıştığından davalı ...Ş.’nin istihdam edenin sorumluluğu hükümlerine göre sorumlu olduğunu beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 35.000,00 TL geçici ve sürekli işgöremezlik, 1.000,00 TL tedavi gideri, 20.000,00 TL manevi tazminatın (davalı ... şirketi manevi tazminattan sorumlu değil) kaza tarihinden işleyecek ticari faiziyle davalılardan tahsilini, birleşen davada; davalının işyerinde çalışan sürücünün kullandığı aracın kırmızı ışıkta geçerek müvekkilinin yolcusu olduğu araca çarpması sonucu müvekkilinin sakat kaldığını, elem çektiğini, kazadan önce

hastanede temizlik görevlisi olduğunu, davalının istihdam edenin sorumluluğu hükümlerine göre sorumlu olduğunu beyanla, 25.156,00 TL maddi, 20.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin ilgili bozma ilamına uyulmasına karar verilerek toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, mahkememizin işbu dosyası ile birleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2015/16 esas sayılı dosyasında, davalı şirketin zamanaşımı itirazları haklı olmakla; birleşen davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş; hüküm, asıl-birleşen dava davacısı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, asıl-birleşen dava davacısı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 35,90 TL temyiz peşin harcın onama harcına mahsubuna, 30/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29713, Karar No: 2013/28189, Tarih: 06.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/29713 E.  ,  2013/28189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 06.12.2013 gününde oyçokluğu ile karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Davaya konu uyuşmazlık; davacı işçinin aylık ücretinin belirlenmesinde, banka kayıtları ile imzalı ücret bordroları karşısında, emsal ücret araştırmasının yapılıp yapılmayacağı, yapılmış ise emsal ücret ile tanık beyanlarının dikkate alınıp alınmayacağı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemenin kabulüne göre de davacının ücret miktarı taraflar arasında ihtilaflıdır. Davacı tanıkları davacının aylık 2.000,00 TL ücret aldığını duyduklarını, davalı tanıkları ise davacının ücretini bilmediklerini beyan etmişlerdir. Davacının aldığı ücret bordrolarda brüt aylık 780 TL olarak belirtilmiştir. Emsal ücret araştırmasına göre vinç kule operatörünün çıplak saat ücreti 7.61 TL olarak bildirilmiştir. Davacı işçi sendikalı olmadığı halde emsal ücretin sadece işçi sendikasına sorulması ve buna göre hüküm kurulması hatalıdır.

Hukuk Genel Kurulu’na göre de; “Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.” (E: 2012-9-2, K:2012/250; E:2012/9-843, K: 2012/9-843)

İşçilik alacağına esas olan gerçek ücret; işçinin kıdemi ve niteliği ile yaptığı işin özelliğine göre işçiye ödenmesi gereken ücrettir. İşçi ücretinin sözleşme özgürlüğü çerçevesinde tarafların ... iradeleriyle belirleneceğinde bir tereddüt yoktur. İş sözleşmesinin tarafları olan işçi ve işveren görünüşte bir ücret belirlemiş olsalar da bu ücretin taraflar aralarında kararlaştırılan gerçek ücret olmaması mümkündür. Uygulamada bazen taraflar arasında kararlaştırılmış olan gerçek ücret SSK primlerini daha az ödemek ve uyuşmazlık halinde işçiye ödenecek tazminat yükünü hafifletmek gibi nedenlerle bordroya yansıtılmamakta ve çoğunlukla da asgari ücret olarak gösterilmektedir. Bu gibi durumlarda hâkim tarafından gerçek ücretin saptanması yoluna gidilmelidir. Gerek yerel mahkemelerin ve gerekse Yargıtay’ın yerleşik kararları da bu yönde bir uygulama içindedir. Uyuşmazlığın temeli, imzalı işyeri bordrolarına ve ihtirazi kayıt içermeyen banka kayıtlarına rağmen emsal ücret araştırması yapılıp yapılmayacağı ve tanık beyanlarıyla hüküm kurulup kurulmayacağıdır.

Somut olayda, davalı işveren ihtirazi kayıt içermeyen banka kayıtları ile işyerine ait imzalı ücret bordroları sunmuştur. Davacı tarafından gösterilen tanıkların sadece duyuma dayalı bilgileri bulunmakta, beyanlarında davacının ücretinin ne kadar olduğunu kim veya kimlerden duyduğunu da açıklamamaktadır. Bir uyuşmazlığın çözümünde salt tanık beyanlarıyla yetinildiğinde eşitler arasında işçi lehine yorum ilkesi gereği davacının tanık beyanlarına üstünlük tanınması hukuka uygundur. Bu konuda ne somut olay açısından ne de

genel anlamda bir sorun ve tereddüt de yoktur. Ne var ki uyuşmazlık hakkında karar verilirken sözkonusu kararın ... ve hakkaniyetli olması kadar hukuka ve adalete olan inancı korumaya da hizmet etmesi gerekir.

Banka kayıtları ve imzalı işyeri ücret bordroları gibi yazılı belgeler karşısında tanık beyanlarına üstünlük tanımak ve emsal ücret araştırması sonucu elde edilen miktara göre aylık ücrete hükmetmek iş dünyasında banka kayıtlarını, ücret bordrolarını ve iş sözleşmesini anlamsız, gereksiz ve geçersiz duruma sokacaktır. Özellikle davacı işçilerin gösterdiği tanık beyanlarına mutlak üstünlük tanımak veya bu anlama gelecek ya da kanaate götürecek yorumlar yapmak Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinde de yer alan ve evrensel bir ilke olan ... yargılanma hakkının ihlali anlamına gelecektir. Görünen ücretle gerçek ücret arasında belirgin bir fark oluşmasında işveren kadar işçinin de kusuru bulunmakta, her iki taraf bu açıdan yasalarla da emredilen dürüstlük ilkesine aykırı hareket etmektedir. Elbette ki çalıştığı işyerinde nitelikli iş yapan kıdemli bir işçinin asgari ücretle çalıştırılmayacağı her vicdanın kabulünde olan bir husustur. Ne var ki normatif düzenlemeler herkese eşit uygulanmalı, yargı kararları tutarlı, istikrarlı ve ölçülü olmalı, adalet duygusunu ve vicdanları kısmen de olsa tatmin etmelidir. Bu ve benzeri gerekçelerle emsal ücret araştırması aşamasında görüşüne başvurulan bazı makamlar herhangi bir emsal ücret belirtmemekte “İş sözleşmesinde kararlaştırılan aylık ücret göz önünde bulundurulmalıdır” demektedir.

Yazılı belgelerin içerdiği hükümlerin ona eşdeğer delille hükümden düşürülmesi ve geçersiz kılınması usul yasalarının bir gereğidir. Banka kayıtları ve imzalı belgeler gibi güçlü bir delilin, ona nispeten çok daha zayıf olan tanık beyanları ve emsal ücret gibi delillerle hükümden düşürülmesi hukuka aykırıdır.

Yazılı belgelerin içerdiği hükümlerin ona eşdeğer delille hükümden düşürülmesi ve geçersiz kılınması usul yasalarının bir gereğidir. Banka kayıtları ve imzalı belgeler gibi güçlü bir delilin, ona nispeten çok daha zayıf olan tanık beyanları ve emsal ücret gibi delillerle hükümden düşürülmesi hukuka aykırıdır.

Uyuşmazlık halinde resmi nitelikteki banka kayıtları ile özel nitelikteki işyeri kayıtlarının tanık beyanları ve emsal ücret bildirimleri karşısında geçersiz ve değersiz hale getirilmesi kayıt dışılığı teşvik anlamına gelecek, iş sözleşmesini de anlamsızlaştıracaktır. Hukuk Genel Kurulu’nun bir kararında (2013/9-160 Esas) “İş sözleşmesinin tarafları arasında ücret miktarı konusunda çıkabilecek ihtilaflarda gerçek ücretin her türlü delille ispatı mümkündür. Aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, tanık beyanları gibi delillerle işçinin imzasını taşıyan ücret bordroları veya hizmet sözleşmesinde yazılı olan ücretin gerçek olmadığı kanıtlanabilir. Ücretin mevcut delillerle şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenmesi mümkün bulunmayan kimi durumlarda, yapılan iş, hizmet süresi ve diğer belirleyici özellikler belirtilmek suretiyle ilgili meslek örgütlerinden sorulmak suretiyle de belirlenebilir.” denilmektedir. Ne var ki bu durumda normlar hiyerarşisinde olduğu gibi deliller veya kanıtlar hiyerarşisine de uyulması hukuksal bir zorunluluktur.

Gerçek ücretin tespitinde tanık beyanlarına ve/veya emsal ücret bildirimlerine dayanılması başkaca her türlü delili geçersiz hale getirecektir. Bu durumda gerek çalışma hayatında ve gerekse yargı kararlarında ücretin tanık beyanı ve emsal ücret araştırması ile belirleneceği fikri hâkim olacaktır. Somut olayda davacı bordrolar altındaki imzanın kendisine ait olmadığını, baskı veya yanılgı sonucu söz konusu bordroları imzaladığı da iddia etmemektedir. Aynı durum banka kayıtlarına ihtirazi kayıt konulmaması açısından da geçerlidir. Dairemize gelen işçilik alacaklarına ilişkin bazı davalarda nadiren de olsa bazı işçilerin gerçek ücretin bordrolarda gösterilmediği ve kuruma eksik bildirimde bulunulduğu için iş sözleşmesini feshettiği görülmektedir.

Sonuç olarak; ihtirazi kayıt içermeyen banka kayıtları ile imzalı işyeri bordroları karşısında emsal ücret araştırmasının gerekli olmadığı kanaatiyle çoğunluk görüşüne katılamıyorum. 06.12.2013
Yargıtay — Esas No: 2019/7032, Karar No: 2019/18368, Tarih: 28.11.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/7032 E.  ,  2019/18368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A- Sanık ... hakkında hırsızlık ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının sanık ... hakkında uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, TCK'nın 168/2. maddesinin aynı Kanun’un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuç ceza değişmediğinden sonuca etkili görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

B- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında kamu malına zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca daha önce hapis cezasına mahkûm edilmeyen ve fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin yasal bir zorunluluk olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm kurulurken, TCK'nın 168/2. maddesinin aynı Kanun’un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması,

3- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

4- Kabul ve uygulamaya göre de;

4- Kabul ve uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinin 3. fıkrası uyarınca cezası ertelenen hükümlü hakkında, 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir, bu sürenin alt sınırı mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz. Cezayı ertelemenin yasal sonucu olmasından dolayı zorunlu olarak hükmedilmesi gereken “denetim süresine” ilişkin hatalar “aleyhe değiştirme yasağına” konu oluşturmaz. Somut olayda, mala zarar verme suçundan sonuç olarak verilen 3 ay 10 gün hapis cezasına ilişkin cezası ertelenen suça sürüklenen çocuk hakkında denetim süresinin belirtilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.