muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/22936, Karar No: 2021/3947, Tarih: 02.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/22936 E.  ,  2021/3947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM: Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin ve tanığın alınan beyanlarına göre toplamda 50 TL değerindeki makyaj malzemesinin çalınması eylemi sebebiyle suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılması gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1137, Karar No: 2019/6818, Tarih: 09.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/1137 E.  ,  2019/6818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h, 143, 43, 31/3 maddeleri uyarınca belirlenen 6 yıl 3 ay hapis cezasından aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 5 yıl 2 ay 15 gün hapis yerine hesap hatası sonucu 4 yıl 14 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK’nın 324/4 maddesinde atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL’den az olduğu halde, yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de, toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte suça sürüklenen çocuktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak,

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi gereğince aynı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanacağı gözetilmeden cezai sorumluluğu olan ve mahkumiyetine karar verilen suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-d maddesindeki sağlık tedbirine ve 5/1-a maddesindeki danışmanlık tedbirine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 5/1-d ve 5/1-a maddelerinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9686, Karar No: 2009/7887, Tarih: 23.11.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9686 E.  ,  2009/7887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR :1....

2....

3....

...

...

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada İzmir 2. Tüketici Mahkemesi ve İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, dava dışı ilaç şirketine ait aracın davalıların maliki ve güvenlik şirketi olduğu otoparka park edildikten sonra aracın camı kırılmak suretiyle içindeki dava dışı şirkete ait, dizüstü bilgisayar ile cep bilgisayarı ve davacılara ait özel eşyaların çalınması sonucu uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir.

İzmir 2. Tüketici Mahkemesince, hırsızlık yapıldığı iddia olunan aracın davacının çalıştığı şirkete ait olduğu, çalınan eşyalardan cep bilgisayarı ile dizüstü bilgisayarın şirket tarafından davacıya işte kullanılmak üzere mesleki amaçla verildiği ve davacıların 4077 Sayılı Kanun kapsamında tüketici olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

İzmir 10. Asliye Mahkemesi ise, davacıların davalı alışveriş merkezine şirket aracı ile gitmiş olmalarının onların tüketici olmadıklarını göstermeyeceklerini belirterek, uyuşmazlığın 4077 Sayılı Kanun kapsamında olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1. maddesinde

../...

-2-

2009/9686

2009/7887

yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2. maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3. maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları, hizmet; bir ücret veya menfaat karşılığında yapılan mal sağlama dışındaki her türlü faaliyeti ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek yada tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut olayda, dava dışı şirkete ait otodan, yine bu şirket tarafından davacıya işinde kullanmak üzere mesleki amaçlarla verilmiş bulunan cep ve dizüstü bilgisayar ile bir takım özel eşyanın çalınması nedeniyle uğranılan zararın tazmini isteminden kaynaklanmakta olup, ticari ve mesleki amaçlı olarak kullanılan otodan yine aynı amaçla kullanılan eşyayla ilgili Tüketici Kanunu kapsamında bulunmayan anlaşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince İzmir 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4177, Karar No: 2014/2698, Tarih: 18.02.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/4177 E.  ,  2014/2698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/10/2012

NUMARASI : 2011/993-2012/1176

Hüküm süresi içinde davalı ... ...Temizlik Hizmetleri Ticaret ve Sanayi Ltd. Şti. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre, yerinde bulunmayan ve sebepleri bildirilmiş olmayan bozma isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 18.02.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4754, Karar No: 2006/8001, Tarih: 06.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/4754 E.  ,  2006/8001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 117 ada 10 parsel sayılı 43681.51 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliğinde belgesizden, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı Hazine, parselin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu, davalı lehine zilyetlikle kazanma koşullarının da oluşmadığı iddiasıyla dava açmışdır. Mahkemece, davanın reddine ve dava konusu parselin tespit gibi davalı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1949 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 13/09/1979 tarihinde ilan edilerek dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı, davalı yararına zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının da oluştuğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmişse de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir.

Uzman orman bilirkişi raporunda çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman tahdit sınırları dışında olduğu saptanmakla birlikte Hazine adına çalılık olarak tapuya tescil edilen 9 parsele komşu 8 nolu parselle müşterek sınırında 500 m2 yüzölçümündeki bölümünde karaçalı, katırtırnağı ve maki cinsi meşelerden oluşan küme halinde çalılık bulunduğu bildirildiğine göre bu bölüm üzerinde davalının zilyetliğinin bulunmadığı ve zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olmadığı düşünülmediği gibi taşınmaz üzerindeki konumu da belirlenmemiştir. Bundan ayrı davalının bu yeri 1988 yılında ... ...'dan satın aldığı ve bağımsız zilyetlik süresi kadastro tespitinin yapıldığı 2000 yılına kadar 20 yıla ulaşmadığı halde, 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesindeki sınırlamalar satıcı yönünden de araştırılmamıştır. O halde; Mahkemece bir ... elemanı eşliğinde yeniden keşif yapılarak orman bilirkişi raporunda sözü edilen 500 m2 yüzölçümündeki bölüm belirlenerek krokide işaretlenmeli ve bu kısım yönünden zilyetlikle kazanma koşullarının oluşamayacağı düşünülmeli, ayrıca davalının bayi (satıcı ... ... yönünden...) 3402 Sayılı Yasanın 14. maddesinde yeralan sınırlamalar açısından araştırma yapılıp sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, değinilen yönler gözardı edilerek,eksik inceleme ve araştırma sonucu kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

Mahkemece, değinilen yönler gözardı edilerek,eksik inceleme ve araştırma sonucu kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 06/06/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8290, Karar No: 2014/3090, Tarih: 21.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/8290 E.  ,  2014/3090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 3. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2013

NUMARASI : 2011/74-2013/269

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen tapu iptali, tescil ve tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davaların kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde asıl ve birleşen 2011/195 E. sayılı davada davacı-birleşen 2012/67 E. sayılı davada davalı vekilince duruşmalı, karşı taraf vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmiş ise de, dosya içerisinde tebligat için mürafaa pulu bulunmadığından duruşma isteminin red edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı-karşı davalı vekili, asıl davada, 30.03.2009 tarihli sözleşme gereğince kendisine verilmesi gereken bağımsız bölümlerin davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile müvekili adına tesciline, birleşen Ankara 1.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2011/195 sayılı dosyasında, arsa sahibi davalıların sözleşmeye aykırı olarak dava konusu bağımsız bölümleri tapuda devretmemeleri nedeniyle doğan maddi ve manevi zararın tazminine karar verilmesini talep ve dava etmiş; arsa sahiplerince açılan karşı ve birleşen davaların ise reddini istemiştir.

Davalı-karşı davacılar vekili, yüklenici tarafından açılan asıl ve birleşen davanın reddini istemiş; karşı davada gecikme tazminatını ve uğranılan manevi zararın tazminine, birleşen Ankara 4.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/67 esas sayılı dosyasında ise arsa sahiplerine verilmesi gereken bağımsız bölümlerin küçük yapıldığı, iki dükkan yerine bir dükkan verildiği ve dükkanın yeri değiştirildiğinden bahisle maddi tazminatın yükleniciden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; sözleşme gereğince iskân alma yükümlülüğünün yükleniciye ait olduğu, ancak yargılama sırasında aykırılıkların giderilerek iskân alınabildiği, yüklenicinin dava açtığı tarihte arsa sahiplerinin tapudan devirden kaçınmalarının haklı olduğu, yüklenicinin teslimde geciktiği ve sözleşmede kararlaştırılan biçimde teslimi gerçekleştiremediği gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile dava konusu bağımsız bölümlerin arsa sahipleri adına olan kayıtlarının iptaline ve yüklenici adına tesciline, yüklenici tarafından tazminat istemiyle açılan birleşen davanın reddine, arsa sahiplerinin gecikme tazminatına ilişkin karşı davalarının ve maddi tazminata ilişkin birleşen davalarının kabulüne, manevi tazminat isteklerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Taraflar ve dava dışı arsa sahibi . Ö.. arasında 30.03.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlenmiş olup, yanlar aynı sözleşmeden kaynaklanan Ankara 21. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/370 (temyizde bozulmakla 2013/112 esasını aldı) ve Ankara 11.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/236 esas sayılı davaların olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır. Bu davalarda verilecek kararlar diğerlerini ektileyeceğinden ve davalar arasında fiili ve hukuki bağlantı bulunduğundan HMK'nın 166. ve devamı maddeleri gereğince bu davaların birleştirilmesinin düşünülmemesi hatalı olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26783, Karar No: 2015/21046, Tarih: 07.09.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/26783 E.  ,  2015/21046 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/293398

MAHKEMESİ : Viranşehir 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2014

NUMARASI : 2014/19 (E) ve 2014/106 (K)

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya muhalefet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine ancak;

Hapis cezası yanında hükmedilen adli para cezasının ödenmesine ilişkin taksit sayısının TCK.nun 52/4. maddesi gereğince 4' ten az olamayacağı gözetilmeyerek sanık aleyhine olarak 2 taksit halinde ödenmesine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün taksitlendirmeye ilişkin fıkrasındaki “ 2 eşit taksit “ ibaresinin “ 4 eşit taksit “ ibaresiyle değiştirilmesi suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 07.09.2015 gü- nünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1471, Karar No: 2025/4762, Tarih: 22.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2025/1471 E.  ,  2025/4762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI: 2024/5119 E., 2025/41 K.

SUÇ: Taksirle öldürme

HÜKÜM: İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince kurulan sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 22/3, 53/6 ve 63. maddeleri uyarınca 6 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sürücü belgesinin 2 yıl süre ile geri alınmasına ve mahsuba ilişkin hükme yönelik sanık müdafiinin ve katılan vekilinin istinaf başvuruları üzerine Bölge Adliye Mahkemesince yapılan inceleme sonucunda istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin sanığa az ceza verildiğine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın tahliyesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz sebepleri; temel cezanın üst sınırdan belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin sanığa az ceza verildiğine ilişkindir.

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; sanığın tahliyesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; 30/05/2024 günü ... Organize Sanayi Kavşağı mevkiinde saat 16.00 sıralarında sanık, idaresindeki ... plaka sayılı tır ile bölünmüş yol üzerinde dönel kavşağa geldiğinde kendisine hitap eden dur işaret levhasına uymaksızın kendi beyanına göre aracındaki arıza sebebiyle aracın 6. viteste takılı kaldığını, kavşağa geldiğinde kaza yapmış olduğu kırmızı renkli aracı gördüğünü, ancak mesafenin uzak olması ve aracındaki arıza sebebiyle duraklama yapması halinde tekrardan aracı yerinden kaldıramayacağını düşünerek yola devam ettiğini, bu sırada kavşağa girmekte olan ana yolda seyreden aracı görmesine rağmen kavşağa girdiği sırada ölen ... idaresindeki otomobil ile çarpıştığı olayda otomobil sürücüsü ve aracındaki yolcunun öldüğü olayda; olayın meydana geldiği mevkideki mobese kamerası incelendiğinde, sanığın kullanmış olduğu tırın tali yoldan kavşağa geldiğinde kazaya karışan diğer aracı farketmesine rağmen durmaksızın yoluna devam ettiği, müteveffaların kullandığı kırmızı aracın ise ana yoldan süratli bir şekilde geldiği, kırmızı aracın ilk olarak tırı gördüğünde süratli bir şekilde orta refüjdeki dönel kavşağın kaldırımına çarptığı, daha sonra yavaşlamasına rağmen yeteri kadar durma mesafesi olmadığından tırın sol taraf orta kısmına çarparak durduğu, çarpma gerçekleştikten sonra kamyonun kırmızı aracı sol taraf yan kısımdan sürükleyerek durabildiğinin görüldüğü, kavşakta geçiş önceliğine uymayan sanığın asli kusurlu olduğu, kaza öncesinde sevk ve idaresindeki tırda teknik bir arıza bulunan araç ile trafiğe çıkması, kazanın yaşandığı kavşağa geldiğinde kazaya karışan diğer aracı farketmesine rağmen geçebileceğini düşünerek durmaksızın yoluna devam etmesi ve tecrübesine güvenmek suretiyle hareket etmesi dikkate alındığında sanığın eyleminde bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 85/2. maddesindeki taksirle öldürme suçundan mahkûmiyet kararı verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmeyerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda bir isabetsizlik görülmeyerek istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE VE KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii ile katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı CMK'nın 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Sakarya 2.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.05.2025 tarihinde karar verildi.