muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/20421, Karar No: 2009/1252, Tarih: 03.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2007/20421 E.  ,  2009/1252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün temyiz eden ... vekili Av. ... ve karşı taraf ... vekili Av. ...geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 625.00 TL vekalet ücretinin ...ten alınıp ...a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.02.2009 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/9492, Karar No: 2015/8358, Tarih: 15.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9492 E.  ,  2015/8358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/12056, Karar No: 2011/5252, Tarih: 02.05.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/12056 E.  ,  2011/5252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizcilik İhtisas Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Denizcilik İhtisas Mahkemesi’nce verilen 12.05.2009 tarih ve 2006/406 - 2009/167 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı acente vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilince nakliyat sigorta poliçesiyle sigortalanan deterjan emtiasının denizyoluyla Türkiye'den Bulgaristan'a taşındığını, emtianın taşıma esnasında uğradığı hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini ve hasardan donatan ile taşıyana izafeten acentesinin sorumlu olduğunu ileri sürerek, 20.945,04 TL’nın faiziyle tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı donatana izafeten acentesi Orsan Deniz Acentalığı Ltd. vekili, müvekkilinin donatanın acentesi olmadığını ve yükle ilgili talimatı bulunmadığını, hasar ihbarının süresinde yapılmadığını, bu nedenle yükün konişmentodaki şekliyle sigortalıya teslim edildiğinin kabulü gerektiğini ve hasarın taşıma kusurundan kaynaklanmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sigortalıya ait deterjan emtiasının yükleme limanında M/V Anna T gemisine konişmentodaki kayda göre iyi durumda yüklendiği, emtianın yükleme ve istifinin taşıyana ait olduğu ve taşıyanın emtianın yüklenmesi, taşınması ve alıcıya teslimi ile ilgili üzerine düşen yükümlülüğü yerine getirmeyerek yükü hasarlı olarak teslim ettiğinden hasardan sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 20.945,04 TL'nın temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı acente vekili müvekkiline izafeten temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davalı acente vekili müvekkiline izafeten temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, TTK'nun 1361.maddesi uyarınca açılmış bulunan rücuan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşındığı esnada nemlenerek hasara uğrayan deterjan emtiasının sovtaj değeri bulunduğu belirlenmiş, ancak olay tarihinden uzun süre geçmesi nedeniyle bu olanağın devre dışı kaldığı belirtilmiştir. Hasara uğrayan emtianın sovtaj değeri bulunduğu kabul edildiğine göre, sovtaj değerinin hangi oranda olduğunun belirlenerek bu miktarın hesaplamada dikkate alınması, sovtaj tutarının bu yolla belirlene- memesi halinde hasarın Borçlar Kanunu'nun 42. maddesine göre belirlenmesi gerekirken, sovtaj değeri olduğu belirlenen emtianın hasara uğrayan tam değerine hükmedilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5567, Karar No: 2015/4623, Tarih: 03.12.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/5567 E.  ,  2015/4623 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : 6352 sayılı Kanunun geçici 1-b maddesi gereğince

kovuşturmanın ertelenmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin karar anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde itiraza tabi olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin itiraz merciince yapılmak üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2978, Karar No: 2019/4833, Tarih: 11.11.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2978 E.  ,  2019/4833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nin 81, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezas.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay tarihinde sanık ...’nin, yeğeni olan katılan ...’ın odun kesme makinesi satın alıp, kendisi ile aynı işi yapacak olmasına kızarak, katılanın satış yaptığı balık tezgahını kaldırmasını istemesi üzerine yaşanan tartışma esnasında, sanığın olay anında aracının üzerinde bulunan ağaç kesme makinesini çalışır vaziyete getirererek katılan ...’a doğru iki kez savurmak suretiyle katılanı baş ve boyun bölgesinden yaraladığı, ardından elinde ağaç kesme makinesi bulunduğu halde katılanı yaklaşık 10-15 metre kadar kovaladığı, yakınlarda bulunan tanıkların araya girerek sanığı suç yerinden uzaklaştırdığı ve katılanın hayati tehlike geçirerek baş bölgesinde 3. (orta) derecede kemik kırığına, boyun kısmında 3 cm’lik sabit ize neden olacak şekilde yaralanmasına sebep olduğu olayda, 9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK’nin 35. maddesinin uygulanması sırasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirildiğinde makul bir ceza yerine alt sınırdan ceza belirlenmek sureti ile eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’nin, katılan ...’ı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık ve müdafiinin; sübuta, haksız tahrike, lehe hükümlerin uygulanmadığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 11/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/530, Karar No: 2012/8650, Tarih: 02.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/530 E.  ,  2012/8650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Kayyım Av......’a kamulaştırma evrakının noter kanalıyla tebliğine ilişkin tebliğ mazbatasının davalı idareden ve ilgili Noterlikten sorulup, getirtildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12889, Karar No: 2015/12008, Tarih: 16.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/12889 E.  ,  2015/12008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA 2. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/07/2015

NUMARASI : 2015/221-2015/669

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 02/07/2015 tarih ve 2015/221-2015/669 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin banka hesabından talebi olmadığı halde iki kez sahte talimatlar ile iki koçan halinde toplam yirmi yapraklı çek karnesi alınarak ve bu çeklere sahte imzalar atılarak, çeklerin kullanıldığını ve toplam 159.000,00 TL tutarında paranın davacının hesabından çekildiğini, hakkında ceza yargılaması yapılan sanık İsmail Hakkı Akgün'ün resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından cezalandırıldığını ileri sürerek, kullanılan ve bedeli tahsil edilen çeklerin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahının İstanbul olması, ayrıca taraflar arasındaki yetki sözleşmesi nedeniyle yetkili mahkemenin İstanbul Mahkemeleri olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı şirket yetkilisinin yetki şartının da yazılı olduğu kredi sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olduğunu beyan ettiğini, 6100 sayılı HMK'nın 17. maddesi gereğince yetki sözleşmesiyle yetkili kılınan mahkemenin taraflar arasındaki uyuşmazlıkta yetkili mahkeme olduğu gerekçesiyle, yetkisizliğine ve talep halinde dosyanın yetkili İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine, yargılama giderlerinin yetkili mahkemece karara bağlanmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 16/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/21741, Karar No: 2010/6135, Tarih: 08.03.2010

**9. Hukuk Dairesi         2008/21741 E.  ,  2010/6135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini

istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 01/08/1992-02/11/2004 döneminde Antalya Devlet Hastanesinde temizlik işçisi olarak çalıştığını, işyerinde 5 farklı işverenin çalışmasına rağmen davacının işinin değişmediğini, alt işverenlerde çalışmasına rağmen asıl işverenin işyerinin sahibi olan ... olduğunu, davacının emeklilik nedeniyle işten ayrıldığını, tazminatlarının ödenmediğini belirterek, kıdem tazminatı talebinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalılar tarafından davaya cevap verilmemiştir.

Mahkemece, “Davacı vekili 13/03/2007 tarihli duruşmada imzalı beyanıyla Bülbüloğlu Itd. şti. karşı açtığı davadan feragat ettiğini bildirdiğinden, bu şirkete karşı açılan davanın bu sebebe dayalı olarak reddine karar verilmiştir.

Davacı taraf, davacının asıl itibariyle Devlet Hastanesinde çalıştığını, diğer şirketlerin alt işveren olduğunu iddia etmiş ise de, dosya kapsamındaki belgelere göre, Sağlık Bakanlığına bağlı Antalya Devlet Hastanesinin temizlik islerini dönem dönem değişik sirketlere verildiği, buna göre devlet hastanesinin ihale makamı olduğu anlaşılmaktadır. Devlet Hastanesinin asıl işveren veren olduğu davacı tarafından ispatlanmış değildir. Davacının son olarak Altınay ... Ltd. Şti. nde çalışırken emeklilik amacıyla işten ayrıldığı, dosya kapsamında bulunan 02/11/2004 tarihli dilekçeden anlaşılmaktadır. Bu durumda davacı kıdem tazminatına hak kazanmaktadır. Bilirkişi raporuyla hesaplanan kıdem tazminatının son işveren olan davalı şirketten tahsiline karar vermek gerektiği” gerekçesi ile davacı lehine kıdem taminatına hükmedilerek, davalı Altınay Ltd şirketinden tahsiline, davalı Bülbüloğlu Ltd şirketi hakkında açılan davanın feragat nedeniyle reddine, davalı Sağlık Bakanlığı aleyhine açılan davanın ise husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Alt işveren, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve görevlendirdiği işçileri sadece bu işyerinde çalıştıran diğer işveren olarak tanımlanabilir. Alt işverenin iş aldığı işveren ise, asıl işveren olarak adlandırılabilir. Bu tanımdan yola çıkıldığında asıl işveren alt işveren ilişkisinin unsurları, iki ayrı işverenin olması, mal veya hizmet üretimine dair bir işin varlığı, işçilerin sadece asıl işverenden alınan iş kapsamında çalıştırılması ve tarafların muvazaalı bir ilişki içine girmemeleri gerekir. Alt işverene yardımcı iş, ya da asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde verilebilecektir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işveren verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütünün bir arada olması gerektiği belirtilmelidir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinin 6. ve 7. fıkralarında tamamen aynı biçimde “işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” sözcüklerine yer verilmiş olması bu kararlılığı ortaya koymaktadır.

Mahkemece, değinilen gerekçe ile davalı Sağlık Bakanlığı hakkında açılan davada husumet yokluğu nedeniyle red hükmü kurulmuşsa da, dosya içeriğinden, adı geçen davalının hastane temizlik işlerini ihale yolu ile alt işverenlere verdiği, verilen işin İş Kanununun 2. maddesindeki ölçüte uygun olduğu, bu suretle asıl işveren sıfatının bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davalı Sağlık Bakanlığı hakkında açılan davada kabul kararı vermek gerekirken red hükmü kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 8.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/41846, Karar No: 2017/2199, Tarih: 28.02.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/41846 E.  ,  2017/2199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

CMK'nın 234.maddesi uyarınca, suçtan doğrudan zarar gören şikayetçiye, kovuşturma evresinde yöntemince tebligat çıkartılarak kamu davasına katılma ve delillerini sunma olanağı sağlanmadan, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/02/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13469, Karar No: 2015/1989, Tarih: 12.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/13469 E.  ,  2015/1989 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iptal ve tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı ... Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sora işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dışı işverenler ile davacı şirket arasında alt – asıl işveren ilişkisinin varlığı taraflar arasında uyuşmazlık dışı olup davalı Kurumca, alt işveren sıfatına sahip anılan işverenler tarafından çalıştırılmalarına karşın 2 adet sigortalının bildirimlerinin gerçekleştirilmediğinin 2012 yılının Eylül ayında belirlenmesi üzerine asıl işveren konumundaki davacı hakkında 2012/3 – 8 dönemi yönünden 5 puanlık sigorta primi muafiyetinin geçersizliği yönünde işlem tesis edildiği anlaşılmakta olup istem, söz konusu işlemin iptali ile prim muafiyet destek unsurundan yararlanılması gerektiğinin tespitine ilişkindir.

Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 81. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendinde, bu Kanunun 4. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi kapsamındaki sigortalıları çalıştıran özel sektör işverenlerinin, bu maddenin 1. fıkrasının (a) bendine göre malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primlerinden, işveren hissesinin beş puanlık kısmına isabet eden tutarının Hazinece karşılanacağı, işveren hissesine ait primlerin Hazinece karşılanabilmesi için, sigortalılarla ilgili olarak bu Kanun uyarınca aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresi içerisinde Sosyal Güvenlik Kurumuna verilmesinin, sigortalıların tamamına ait sigorta primlerinin sigortalı hissesine isabet eden tutarı ile Hazinece karşılanmayan işveren hissesine ait tutarının yasal süresinde ödenmesinin, Sosyal Güvenlik Kurumuna prim, idari para cezası ve bunlara ilişkin gecikme cezası ve gecikme zammı borcunun bulunmamasının koşul olduğu belirtilmiştir. Anılan (ı) bendinin 7. cümlesi “Bu Kanun gereğince yapılan kontrol ve denetimlerde çalıştırdığı kişileri sigortalı olarak bildirmediği tespit edilen işverenler bir yıl süreyle bu fıkrayla sağlanan destek unsurlarından yararlanamaz.” sözcüklerinden oluşmakta olup 01.06.2013 günü yürürlüğe giren 6486 sayılı Kanunun 5. maddesiyle, söz konusu cümle yürürlükten kaldırılıp 81. maddeye bu kez 4. fıkra olarak “Yapılan kontrol ve denetimlerde, çalıştırdığı kişileri sigortalı olarak bildirmediği veya bildirilensigortalının fiilen çalışmadığının tespit edilmesi hâlinde, işverenler bir yıl süreyle bu maddeyle sağlanan destek unsurlarından yararlanamaz. Bu madde kapsamındaki teşvikten yersiz olarak faydalanıldığının tespiti hâlinde, yararlanılan teşvik tutarı işverenden gecikme cezası ve gecikme zammı ile birlikte tahsil edilir.” ibareleri eklendiği gibi ayrıca maddeye (i) bendi eklenerek özel sektör işverenlerinin yurt dışındaki işyerlerinde çalıştırılmak üzere yurt içinden götürülen sigortalılar için benzer düzenleme yapılmıştır.

Diğer taraftan anılan Kanunun 12. maddesinde, 4. maddenin 1. fıkrasının (a) bendine göre sigortalı sayılan kişileri çalıştıran gerçek veya tüzel kişiler ile tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşların işveren olduğu belirtildikten sonra 4857 sayılı İş Kanununda tanımlanan geçici iş ilişkisi kurulan işverenin, bu Kanunda belirtilen yükümlülüklerinden dolayı işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu açıklanmış, bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde, iş alan ve bu iş için görevlendirdiği sigortalıları çalıştıran üçüncü kişiye alt işveren dendiği, sigortalılar, üçüncü bir kişinin aracılığı ile işe girmiş ve bunlarla sözleşme yapmış olsalar dahi, asıl işverenin, bu Kanunun işverene yüklediği yükümlülüklerden dolayı alt işveren ile birlikte sorumlu olduğu bildirilmiştir.

Yukarıdaki yasal düzenlemeler ışığında yapılan değerlendirmede, asıl işverenin 81. maddedeki teşvikten faydalanabilmesi için öngörülen koşulların, gerek kendisince gerekse alt işvereni tarafından çalıştırılan tüm sigortalılar bakımından yerine getirilmesi gerektiği belirgindir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece asıl işveren hakkında söz konusu maddedeki engelleyici hükmün, alt işverenin çalıştırdığı sigortalılar bakımından uygulanamayacağı yönündeki yanılgılı değerlendirme sonucu istemin karar altına alınması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.