muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7826, Karar No: 2021/8088, Tarih: 17.05.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/7826 E.  ,  2021/8088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçlarından sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 86/2, 86/3-e, 62 ve 52/2. (5'er kez) maddeleri uyarınca 5 defa 3.000,00 Türk Lirası adli para cezaları ile cezalandırılmasına dair Aralık Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2014 tarihli ve 2013/388 Esas, 2014/414 Karar sayılı kararlarına karşı Adalet Bakanlığının 16.02.2021 tarihli ve 2020/12704 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası sureti Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.03.2021 tarihli ve 2021/22895 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya aslının diğer sanıklar yönünden kararın temyiz incelemesi sonrasında bir kısım sanıklar yönünden bozulmasını müteakip mahkemesince yeni esasa kayıt yapılarak yargılamaya devam ediliyor olması nedeniyle onaylı suret üzerinden yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre; Aralık Cumhuriyet Başsavcılığının 22.11.2013 tarihli ve 2013/958 soruşturma, 2013/446 esas ve 2013/317 sayılı iddianamesi ile aralarında daha önceye dayalı husumet bulunan taraflardan müşteki sanıklar Gencehan ve ...'ın birlikte Dilucu Gümrük Müdürlüğünde sıra bekledikleri sırada yanlarına ...'ın geldiği ve ...'a hakaret ederek yanında bulunan ..., ... ve ... ... Oğlu ... ve ... ile birlikte iştirak iradesi altında Gencehan ve ...'ı ele geçirilemeyen ancak beyanlardan ve kati hekim raporlarından silahtan sayılması gereken demir ve ahşap sopalarla kasten basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladıkları, olaydan sonra Gencehan ve ...'ın babaları ... Karadağ'ın Gödekli köyündeki evine gitmek üzere yola çıktıkları, olayı duyan Gencehan ve ...'ın kardeşi ... ile amcaları olan ...'ın da katıldıkları ve bu şahısların birlikte temin ettikleri ancak nereden temin ettikleri tesbit edilemeyen ve ele geçirilemeyen ancak beyanlara ve doktor raporlarına göre silahtan sayılması gereken kılıç, sopa, bıçak ve baltalarla iştirak iradesi altında Mehmet Baki, Emrah ve ...'a vurarak dosya içerisinde bulunan kati hekim raporları doğrultusunda yaralanmalarına neden oldukları, bu sırada olay yerine daha önce Gümrükte tartıştıkları şahıslar ile birlikte ...'ün geldiği ve haksız tahrik altında Mehmet Baki, Tayfur ve ...'ın bu şahıslara karşı koyduğu ve ele geçmeyen ancak beyanlara ve yaralanmaların niteliğine göre silahtan sayılması gereken sopa, balta ve bıçaklarla iştirak iradesi altında Gencehan, Ferhat ve ...'ı yaraladıkları ve müşteki sanık ...'ın da bu sırada ele geçmeyen ancak silahtan sayılan balta ile ...'ü yaraladığı somut olayda, her ne kadar sanık ...'ün müşteki sanıklar Gencehan, Ferhat ve Uğur'a karşı eylemi nedeniyle kasten

yaralama suçundan 5 kez cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmış ve sanığın Ferhat ve Gencehan'a karşı 2'şer kez, Uğur'a karşı ise 1 kez kasten yaralama eyleminden 3.000,00'er Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 225/1. maddesinde yer alan, "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenlemeye aykırı olarak, iddianamede anlatılış tarzına ve Mahkemenin de gerekçeli kararında kabulüne göre, sanık ...'ün müşteki sanıklar Gencehan, Ferhat ve Uğur'a karşı birer kez yaralama eylemi bulunmasına rağmen, müşteki sanıklar Gencehan ve Ferhat'a karşı kasten yaralama suçundan 2'şer kez cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında Aralık Cumhuriyet Başsavcılığının 22.11.2013 tarihli ve 2013/958 Soruşturma, 2013/446 Esas ve 2013/317 sayılı iddianamesi ile müştekiler Gencehan, Ferhat ve ...'ı kasten basit yaralama suçundan açılan davada yapılan yargılama sonucunda sanığın Gencehan ve Ferhat’a yönelik ayrı ayrı iki defa cezalandırılmasına karar verilmiş ise de; mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre müştekiler Gencehan ve ...'ın sanığın yakınları tarafından önce Gümrük Müdürlüğünde yaralandıkları, bu olayda sanık ...’ün bulunmadığı, tarafların ayrılmasından sonra ikinci olayda ...’ün ve diğer müşteki ...’ın da ikinci olayın olduğu olay yerine geldiği, sanığın bu ikinci olayda müştekiler Gencehan, Ferhat ve ...'ı yaraladığı halde her bir müştekiyi birer defa yaralamadan hüküm kurulması yerine Gencehan ve Ferhat’ı yaralamadan ikişer defa mahkumiyet hükmü kurulması suretiyle gerekçe ile hüküm arasında çelişkiye neden olunmasında isabet görülmemiştir.

Bu nedenle, Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; sanık ... hakkındaki Aralık Asliye Ceza Mahkemesinin 27.11.2014 tarihli ve 2013/388 Esas, 2014/414 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı CMK'nin 309/4. maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.05.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2023/3958, Karar No: 2024/4333, Tarih: 11.06.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/3958 E.  ,  2024/4333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/278 E., 2023/350 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret / Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Sarıkamış Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2014/732 E., 2019/279 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I .DAVA

Davacı; Sarıkamış ilçesi, ... köyünde yapılan kadastro çalışmaları sonucu kendisine ait yaklaşık 110 dönümlük arazinin hatalı olarak 142 ada 2 parsel sayılı Mera parseli içerisinde bırakıldığını ileri sürerek ve irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın bu kısmının tapu kaydının iptali ile adına tapuya tescilini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, yargılama sırasında davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu 142 ada 2 parsel sayılı taşınmaz üzerinde fen bilirkişi raporunun ekindeki krokide (A) ve (B) harfiyle gösterilen yerlere ilişkin 1984 yılına ait hava fotoğrafının yorumlanmasında kullanımın olmadığının ve 142 ada 2 parsel numaralı mera vasıflı taşınmaz ile benzer özellik gösterdiğinin bildirilmesi, ziraat bilirkişi raporunda da dava konusu edilen yerlerin mera olduğu, mera parseli ile belirgin bir sınırının olmadığının belirtilmesi dikkate alındığında mahalli bilirkişilerin ve tanıkların beyanlarına itibar edilmediği, öncesi mera olan bir yerin zilyetlik ile kazanılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Nedenleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Mahkemece yapılan keşif sırasında mahalli bilirkişilerin ve tanıkların dava konusu taşınmazın tarla vasfında olduğunu ve davacının babası tarafından kullanıldığını, babasından miras paylaşımı sonucu müvekkiline intikal ettiğini beyan ettiğini, ziraat bilirkişisinin dava konusu taşınmazın eğiminin mera parselinin eğiminden farklı olduğu, etrafında şahıs taşınmazlarının bulunduğu, sürülü ve ekili olduğu yönündeki raporu dikkate alınmadan ve 1984 yılından önceki yıllara ait hava fotoğrafları istenmeden verilen kararın hatalı olduğunu belirterek kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 142 ada 2 sayılı mera vasıflı taşınmazın (A) ve (B) ile gösterilen dava konusu bölümlerinin üzerinde geven ve koyun yemeği gibi mera bitki kalıntıları ile yavşan otu ve yabani arpa adı verilen bitkilerin bulunduğu, mera parseli ile bütünlük oluşturduğu, 1-2 yıl önce toprak işlemesi yapılmak suretiyle mera parselinden açıldığının ilim ve fenne dayanan teknik bilirkişi heyeti raporu ile belirlendiği, İlk Derece Mahkemesince delillerin takdirinde usul ve yasaya aykırılık görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle, İlk Derece Mahkemesi ve Bölge Adliye Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek istinaf dilekçesindeki taleplerini tekrar ile ret kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 190 ıncı maddesi, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14,16, 18 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 6 ve 713 üncü maddeleri

3. Değerlendirme

Kars ili, Sarıkamış ilçesi, ... köyünde yapılan kadastro çalışmaları sonucu 142 ada 2 parsel sayılı 1.254,688,98 m2 yüz ölçümlü taşınmaz mera vasfı ile senetsizden kamu orta malı olarak tespit ve tescil edilmiştir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 247,70 TL bakiye onama harcının davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

11.06.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29897, Karar No: 2014/19790, Tarih: 26.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/29897 E.  ,  2014/19790 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/176151

MAHKEMESİ : Kocaeli 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2012

NUMARASI : 2011/529 (E) ve 2012/271 (K)

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Katılan İ.. A..'ın kendisine ait ... plakalı aracını, katılan T.. K..'ün kendisine ait ... plakalı aracını ve şikayetçi A.. Z..'nun ... plakalı aracını yolların dar olması nedeniyle kaldırım üzerine park ettikleri ancak araçlarına park halinde olduğu zamanlarda anahtarla çizilmek suretiyle zarar verildiği, kimin çizdiğini tespit etmek amacıyla katılan İ.. A..'ın gözlem yaptığı esnada, sanığın elindeki anahtarla T.. K..'e ait ... plakalı aracı çizdiğini gördüğü ve yanına gidip sorduğunda sanığın kendisine “siz de aracı kaldırıma park etmeseydiniz” dediği, bu suretle sanığın katılanlara ve şikayetçiye yönelik olarak mala zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; Fiili işlediği tarihte altmış beş yaşını ikmal etmiş olup daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş bulunan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5671, Karar No: 2013/3662, Tarih: 05.06.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/5671 E.  ,  2013/3662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava; iş bedelinin ödenmeyen kısmının tahsili için başlatılan icra takibinin davalı şirket vekilinin itirazı üzerine durması nedeniyle itirazın iptâli, icra takibinin devamı, icra inkâr tazminatının tahsili istemleriyle açılmış; mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan ayı ve günü yazılı olmayan 2006 tarihli sözleşme taraflar arasında imzalanmıştır. Sözleşmenin konusu ekteki şartnameye göre muhtelif sokaklara bordür ve tretuvar yapılması işidir. İş bedeli götürü olarak 650.000,00 TL kararlaştırılmıştır.

Davacı şirket vekili davalı yüklenici şirketin Yenimahalle Belediyesi'nden bordür ve tretuvar yapılması işini 26.07.2006 tarihli sözleşme ile aldığını, bu işlerin bir kısmının yapımını müvekkili şirkete verdiğini, 29.12.2006 tarihli 280.000,00 TL'lik fatura ile 03.05.2007 tarihli 87.243,89 TL'lik faturaların bedellerinin ödendiğini, icra takibine ve davaya konu yaptıkları 23.07.2009 tarihli 399.756,10 TL'lik faturanın ödenmediğini iddia etmiştir. Davalı şirket vekili ise, davacı şirketin aldığı işi tamamlamadığını, başka şirkete işi tamamlattıklarını, davacı şirkete de ödemeleri yaptıklarını savunmuştur.

Taraflar arasında akdî ilişkinin kurulduğu uyuşmazlık konusu değildir. Uyuşmazlık; davacı taşeron şirket tarafından yapılan işin kapsamındadır. Taraflar arasındaki sözleşme feshedilmediğine göre, davacı şirkete verilen işlerin kural olarak davacı şirket tarafından tamamlandığını kabul etmek gerekir. Davacı şirketin aldığı işi eksik bıraktığını, dava dışı şirkete tamamlatıldığı savunmasını ispatlama yükümlülüğü davalı yüklenici şirkete aittir.

Taraflar arasındaki sözleşmede işin konusu ekteki şartnameye göre muhtelif sokaklara bordür ve tretuvar yapılması işi olarak belirtilmiştir. Sözleşmenin hangi mahalle ve sokakları kapsadığı açık olarak anlaşılamamaktadır. Taraflar arasında akdî ilişki uyuşmazlık konusu olmadığına göre, davacı şirketin sözleşmeye göre yaptığı işin kapsamını tanık dahil olmak üzere hertürlü delille ispatlama imkânı mevcuttur. Davacı şirket vekili delil dilekçesinde tanık deliline dayanmış olup, tanık dinlenmesine karar verildiği takdirde isim ve adreslerini bildireceğinden söz etmiştir.

Bu durumda davacı şirket tarafından yapılan işin kapsamı ve miktarının belirlenmesi için tanıkların dinlenmesi, belediyeden getirtilen belgelerin ve sözleşme eki şartnamenin dikkate alınması, toplanacak delillere göre yerinde yapılacak keşifle işin miktarının ve davacı taşeron şirketin haketttiği iş bedelinin belirlenmesi gerekir. Davacı taşeron şirket tarafından iş eksik bırakılmışsa, davacı şirket tarafından yapılan işin fiziki oranının belirlenmesi, bu oranın sözleşmede kararlaştırılan götürü bedele uygulanması, bu şekilde davacı taşeron şirketin hakettiği iş bedelinin saptanması zorunludur. Sözleşmede iş bedeli götürü olarak 650.000,00 TL kararlaştırıldığına ve bu bedel içerisinde KDV de bulunduğuna, ayrıca KDV ödeneceğine ilişkin bir düzenleme sözleşmede yer almadığına göre, iş bedelinin 650.000,00 TL kabul edilmesi; ayrıca KDV eklenmemesi gerekir.

Mahkemece yukarıda açıklanan kurallara uygun araştırma yapılmadan, gösterilecek tanıklar dinlenmeden, yerinde keşif yapılmadan dosya üzerinden alınan bilirkişi raporuyla davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Yapılacak iş; yukarıdaki açıklamalara göre gerekli deliller toplanıp, yerinde teknik bilirkişilerden oluşturulacak kurulla keşif yapılıp rapor alınmasından, sonucuna göre değerlendirme yapılarak davacı taşeron şirketin ödenmemiş iş bedeli varsa bu miktar üzerinden davanın kabul edilmesinden, bilirkişi incelemesi ile sonuca varıldığında şartları oluşmayan icra inkâr tazminatı isteminin reddedilmesinden ibarettir.

Eksik araştırma ile verilen red kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı taşeron şirket yararına BOZULMASINA, 990,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalı yüklenici şirketten alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacı taşeron şirkete verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19018, Karar No: 2019/16141, Tarih: 17.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/19018 E.  ,  2019/16141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık ...'nın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 17/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8890, Karar No: 2020/1394, Tarih: 03.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/8890 E.  ,  2020/1394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

el mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22/10/2019 tarih, 2019/13 Esas ve 2019/618 Karar sayılı ilamı uyarınca, sanıkların aynı gün içerisinde aynı marketin farklı şubelerinden hırsızlık yapması nedeniyle iki ayrı hırsızlık suçunun oluştuğu gözetilmeksizin, hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.TCK 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; ...-Etimesgut adresindeki marketten 90 TL değerinde gıda malzemesi çalan sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; ...-Etimesgut adresindeki marketten 90 TL değerinde gıda malzemesi çalan sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’nun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanıkların kazanılmış hakkının gözetilmesine, 03.02.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.