muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10230, Karar No: 2018/1561, Tarih: 13.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/10230 E.  ,  2018/1561 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5.fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19050, Karar No: 2014/3090, Tarih: 24.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/19050 E.  ,  2014/3090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacı vekili tarafından ödenmesi gereken temyiz karar harcının (maktu) ve temyiz yoluna başvurma harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Temyiz eden davacı vekilinden temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması ve dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi, temyiz karar harcı ve temyiz yoluna başvurma harcı alınmamışsa HUMK.nun 2494 sayılı Kanun ile değiştirilen 434. maddesinin 3. fıkrası uyarınca gerekli tebligat yapılarak harcın süresinde tamamlanmasından,

2-Davalı idare tarafından, dava konusu taşınmazın kamulaştırılıp kamulaştırılmadığına dair ilgili evrakların davalı idareden,

3-Herhangi bir kamulaştırma kararı bulunmadığı anlaşıldığı takdirde, dava konusu taşınmaza hangi tarihte (gün, ay, yıl olarak) ve hangi idare tarafından el atıldığının davalı idareden ve ... idaresinden,

4-El atma tarihi tespit edildikten sonra dava konusu taşınmazın; bu tarih itibariyle imar planı içinde kalıp kalmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türünün (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının ve yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

5-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, buğday samanı, fasülye ve domatesin 2013 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına üretim giderine (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) ilişkin verilerin Pütürge Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 24.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2145, Karar No: 2015/2739, Tarih: 08.04.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2145 E.  ,  2015/2739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

İ

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada .. Sulh Hukuk ve.. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının ceza evine girmeden önce, adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yeri olarak bildirilen "2. ... 688 Sok. No..dresinde mi, yoksa hükümlünün belirttiği "... adresinde mi ikamet ettiğinin araştırılmadığı anlaşılmakla, ceza evine girmeden önceki adresinin, kolluk gücü ile araştırılarak tesbiti ile belgelendirilmesi ve dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 08.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/22806, Karar No: 2012/17820, Tarih: 27.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/22806 E.  ,  2012/17820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Eskişehir 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ :11.10.2011
Yargıtay — Esas No: 2008/18129, Karar No: 2009/271, Tarih: 19.01.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/18129 E.  ,  2009/271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sırasında davalı taraf 19/06/2008 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme hükmü davalıya 20.10.2008 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise H.Y.U.Y.'nın 36/A-2 maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süre geçirildikten sonra davalı tarafından 31.10.2008 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca, Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, istek halinde peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 19/01/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16205, Karar No: 2014/19747, Tarih: 10.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/16205 E.  ,  2014/19747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/70984

MAHKEMESİ : Ankara 10. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/12/2012

NUMARASI : 2012/839 (E) ve 2012/893 (K)

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.06.2008 gün ve 148/169 sayılı kararında da açıklandığı üzere, yargılama esnasında başka suçtan yargı çevresi dışında hükümlü bulunan ve Yozgat Asliye Ceza Mahkemesi'ndeki 14.12.2012 tarihli ifadesinde duruşmalardan bağışık tutulmak istemediğini ve savunmasını mahal mahkemesinde yapmak istediğini beyan eden sanığın, 5271 sayılı CMK.nun 196.maddesine aykırı olarak duruşmada hazır bulundurulması sağlanmadan hüküm kurulması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/13004, Karar No: 2012/13673, Tarih: 04.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/13004 E.  ,  2012/13673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanığın eşini ve çocuklarını sokağa atıp yoksulluk içerisinde yaşamalarına sebebiyet verdiği iddia olunduğuna ve eylemin sanığın zımmi ikrarı ile doğrulanmasına göre isnat edilen suçun 765 sayılı TCK'nin 478/2. maddesinde öngörülen suçu oluşturup oluşturmadığı tartışılmadan ve araştırılmadan eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan , hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321 maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 04.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4491, Karar No: 2008/4744, Tarih: 21.10.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4491 E.  ,  2008/4744 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

ESAS 2008 KARAR

4491 4744

Davacı ... ile davalı ..., aralarındaki dava hakkında Küçükçekmece 2.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 11.4.2007 gün ve 2005/691-2007/154 sayılı hüküm dairemizin 21.4.2008 gün ve 2008/390-2054 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı ... tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HYUY’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 170.00.-YTL para cezasının davalı ...'ten alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve peşin harcın tashihi karar harcına mahsubuna 21.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2859, Karar No: 2008/431, Tarih: 17.01.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/2859 E.  ,  2008/431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir İş Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2006

Davacı, 30.09.1995-12.2.2002 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı ve 13.2.2002 tarihinden itibaren de 506 sayılı Yasaya tabi sigortalı olduğunun tesbitine  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan  temyiz itirazlarının reddine;

2-Dava davacının 30.9.1995-12.2.2002 tarihleri arasında  Tarım Bağ-Kur  sigortalısı  ve 13.2.2002 tarihinden itibaren de 506 sayılı Yasa’ya  tabi sigortalı olduğunun tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere  göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan  temyiz itirazlarının reddine;

2-Dava davacının 30.9.1995-12.2.2002 tarihleri arasında  Tarım Bağ-Kur  sigortalısı  ve 13.2.2002 tarihinden itibaren de 506 sayılı Yasa’ya  tabi sigortalı olduğunun tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına  girenlerin  belirtilen  şekilde  prim  borçlarının  ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine  göre  kayıt  ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden  davacının1.4.1985 tarihli giriş bildirgesiyle 1.1.1985 tarihinde tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak  Kurum’a kayıt ve tescilinin yapıldığı SSK’na tabi çalışması nedeniyle 1.5.1985 te terkin edildiği, prim ödemesinin bulunmadığı 25.11.1997-dava  tarihleri arasında tarım kredi kooperatifine üye olduğu, ziraat odası ve pancar ekicileri kooperatifine kayıtlı olmadığı, tarımsal kredi kullanmadığı, üzerine kayıtlı tarım arazisinin bulunmadığı ve  uyuşmazlık döneminde  tevkifat yoluyla prim kesintisi yapılıp yapılmadığının mahkemece araştırılmadığı öte yandan davacının 506 sayılı Yasa’ya tabi 1985 yılında 232 gün, 1986 yılında 335 gün, 1987 yılında 303 gün, 1988 yılında 292 gün, 1989 yılında 283 gün, 1990 yılında 254 gün, 1992 yılında 20 gün, 1994 yılında 30 gün, 1995 yılında 167 gün, 2002 yılında 19 gün, 2003 yılında 53 gün,  30.12.2005 tarihinden halen devam eden zorunlu çalışmalarının bulunduğu   görülmüştür.

Davacının 2926 sayılı Yasa’ya tabi sigortalılığı 1.5.1985 tarihinde terkin edildikten sonra 1.5.1985-30.09.1995 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığından sigortalılığının 30.9.1995 tarihinde yeniden başlatılabilmesi için ya doğrudan prim yatırılması veya ürün bedelinden prim kesintisi yapılmış olması gerekir. Davacının prim yatırdığına veya ürün bedelinden prim kesintisi yapıldığına ilişkin dosyada kayıt ve belge bulunmadığı halde mahkemece davacının 30.9.1995-12.2.2002 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiş olması ayrıca SSK hizmet cetvelinden davacının  13.12.2002-23.2.2003  ve 30.12.2005 – 31.7.2006 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olduğu anlaşılmasına ve davada  SSK Başkanlığı taraf olmadığı halde 13.2.2002 tarihinden itibaren 506 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olduğunun tespitine karar verilmiş olması isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; 30.9.1995-12.2.2002 tarihleri arasında, davacıya varsa ürün sattığı kişi, kurum ve kuruluşları açıklattırmak, buralardan  ürün bedellerinden  prim  kesintisi yapılıp  yapılmadığını  sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek ve 2926 sayılı kanunun 10.maddesinde belirtildiği üzere tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonuca ulaşmaktır.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın mahkemece hatalı değerlendirme eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 17.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2217, Karar No: 2022/614, Tarih: 18.01.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/2217 E.  ,  2022/614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Doğubayazıt Gümrük Müdürlüğünde 080620100000 GTİP’inde yer alan korint üzüm cinsi eşyaların Tarım Kontrol Belgesine sahip olmayan kişi/ firmalar tarafından getirtilerek antrepo beyannamesi verilerek antrepoya konulduğu, antrepo beyannamesi ekinde yer alan fatura bilgilerindeki gönderici-alıcı isimlerinin uyumlu olduğu, daha sonra bu eşyaların sanık ...’ye devredildiği, sanık ...’nin kendi adına bulunan Tarım Kontrol Belgesini kullanarak söz konusu Tarım Konrol Belgesinde kayıtlı bilgilere göre (gönderici- alıcı , eşyanın ithal edildiği ülke gibi) uygun eşyayı kendisi yurt dışından almış gibi gösteren bir başka fatura kullanarak üzümlerin ithalatını gerçekleştirdiği olayda; devir sözleşmesinden sonra sanık ... adına 11.09.2009-12.01.2010 tarihleri arasında işlem gören 8 adet 1194, 1354, 1585, 1749, 1762, 10, 66, 17 sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri ilavesinde antrepo beyannamesi ekinde bulunan asıl faturalara gönderici ve alıcı ismi bakımından uygun olmayan ihracatçı firmanın sanık ...’ye direk eşya satışı gerçekleştirmiş gibi gösterilen göndericisi ... Tabriz alıcısı ... olan faturaların eklenerek: biri gerçek diğeri sahte fatura olmak üzere çifte fatura kullanıldığı, yine sanık ...’nin beyanname eklerinde ithalat işlemi tamamlandıktan sonra yurt içine ilk getiren şirketlere tekrar satıldığı tespit edilmekle; 1194, 1354, 1585, 1749, 1762, 10, 66 nolu serbest dolaşıma giriş beyannamesi ekinde sunulan göndericili alıcı isimleri farklı olan ikinci bir fatura bulunduğu sanıkların eyleminin resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturduğu gözetilmeden özel belgede sahtecilik suçundan mahkumiyet hükümleri kurulması yasaya aykırı ise de, zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğunun anlaşılması karşısında;

Sanıklara yüklenen suçun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen olağanüstü dava zamanaşımının, 12.01.2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanıklar müdafiilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının gerçekleşen olağanüstü dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE,18.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7457, Karar No: 2024/9072, Tarih: 25.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/7457 E.  ,  2024/9072 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/893 Esas, 2024/1057 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.03.2013 Tarihli ve 2012/1454 Esas, 2013/437 Karar Sayılı Kararı

Hükümlü, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi gereğince kısıtlanmış, kendisine ...'in vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Hükümlü 09.01.2024 tarihli dilekçesi ile; vasisinin vasilik görevinin sonlandırılarak ...'ın kendisine vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 23.02.2024 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yerinin ... Mah. ... Cad. No:267B Ümraniye/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.05.2024 Tarihli ve 2024/893 Esas, 2024/1057 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün yerleşim yeri değişikliği talebi bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık,4721 sayılı Kanunun 407 nci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadığından konu ile ilgili karar vermekte Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bandırma Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,25.11.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.