muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5954, Karar No: 2024/7212, Tarih: 08.10.2024

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki talepleri tekrarla temyiz talebinde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, şirket yöneticisinin sorumluluğundan kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 558inci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve yasaya uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.10.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25230, Karar No: 2014/31291, Tarih: 23.12.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/25230 E.  ,  2014/31291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2014

NUMARASI : 2014/407-2014/492

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından, çeke dayalı olarak Bakırköy İcra Müdürlüğü’nde kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, Malatya İcra Dairesinin yetkili olduğunu ileri sürerek, yetkiye itiraz ettiği, mahkemece, Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen ihtiyati haciz kararı ile takibe başlandığı ve ihtiyati haciz kararı veren mahkemenin yetki çevresinde kararın infazı istenmiş olduğu gerekçesiyle yetki itirazının reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Hukuk Genel Kurulu’nun, 15.01.2014 tarih ve 2013/12-476 esas 2014/5 karar sayılı kararında, ihtiyati haciz kararının verildiği mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinde takip yapılabileceğine ilişkin İİK.nun 50. maddesi yollaması ile kıyasen uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK’nun 12.maddesinin, 6100 Sayılı HMK’da karşılığı bir düzenleme bulunmadığı ve bu nedenle, ihtiyati haciz kararının uygulanmasından sonra bu kararı veren mahkemenin bulunduğu yer icra dairesinin, sırf o yer mahkemesinde ihtiyati haciz kararı verilmesi nedeniyle yetkili hale gelmeyeceğinin kabul edilmesi üzerine, Dairemizce, anılan karar doğrultusunda içtihat değişikliğine gidilerek, ihtiyati haciz kararını veren mahkemenin bulunduğu yerin, icra takibi için yetkili hale gelmeyeceği sonucuna varılmıştır.

İİK.nun 50.maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK.nun 7. maddesine göre borçlu birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yerinde takip yapılabilir ve bu durumda diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Ancak, anılan hüküm yalnız borçlulardan birinin yerleşim yerindeki (onun için genel yetkili) icra dairesinde takip yapılması hali içindir. Borçlulardan biri için özel yetkili bir icra dairesinde takip yapılması halinde HMK nun 7. maddesinin 1.cümlesi hükmü uygulanmaz.

Somut olayda, icra takibinin diğer borçluları M. T. Ö.T. ve F.T.'a ödeme emrinin Bağcılar/İstanbul adresinde 23.01.2014 tarihinde tebliğ edildiği ve itiraz tarihi itibariyle Bakırköy İcra Dairesinin yetkisinin kesinleştiği görülmüştür.

Somut olayda, icra takibinin diğer borçluları M. T. Ö.T. ve F.T.'a ödeme emrinin Bağcılar/İstanbul adresinde 23.01.2014 tarihinde tebliğ edildiği ve itiraz tarihi itibariyle Bakırköy İcra Dairesinin yetkisinin kesinleştiği görülmüştür.

Bu durumda, icra takibinin diğer borçluları yönünden genel yetkili icra dairesi olan Bakırköy İcra Dairesi, HMK. nun 7. maddesine göre yetkili olduğundan, mahkemece borçlunun yetki itirazının açıklanan nedenlerle reddi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi isabetsiz ise de sonuçta itiraz reddedildiğinden, ret kararı sonucu itibariyle doğru olmakla, onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 25,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4719, Karar No: 2023/794, Tarih: 15.03.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4719 E.  ,  2023/794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... (...) Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2015 tarihli ve 2015/25 Esas, 2015/607 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 22 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca 4 yıl 5 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 2 yıl süreyle ehliyetinin geri alınmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 22.09.2020 tarihli ve 2016/246768 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz nedenleri;

1.Bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna,

1.Eksik inceleme ile karar verildiğine,

3.Diğer temyiz nedenlerine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1.Sanık ...'ın sevk ve idaresinde bulunan kamyon ile ... istikametinden Vakıflar istikametine doğru seyir halinde iken önünde bulunan tırı sollamaya çıktığı ve bu sırada karşı istikametten gelen .'ün idaresindeki çekici ile çarpışması neticesinde.'ün aracında yolcu olarak bulunan ...'ın yaşamını yitirdiği olayda, sanığın 2918 sayılı KTK'nın 52. maddesinde düzenlenen hız kurallarına uymaksızın aynı Yasanın 54. ve 104. maddesinde düzenlenen geçme kural ve yasaklarına uymayarak yanlış sollama yaptığı, sanığın yanlış sollamaya çıktığı noktada önünde birden fazla aracı seyir halinde görmesi üzerine karşı şeridi görmemesine rağmen sollamayı bitirmesi gerekir iken aksine hızını daha da arttırarak karşı yönden kendi şeridinde seyir halinde bulunan .'e ait çekici ile çarpışıncaya kadar devam etmesi nedeni ile sanığın TCK 22/3. maddesi uyarınca bilinçli taksir ile hareket ettiğinin kabulünün zorunlu olduğu kabul edilerek, sanığın asli kusurlu olduğu, buna karşın diğer ... sürücüsünün kusurunun bulunmaması nedeni ile sanık hakkında temel ceza belirlenir iken alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle cezalandırıldığı anlaşılmıştır.

2.Sanığın savunmasında; ''Olay günü mesai bitiminde .... köyü istikametinde seyir halindeydim, yol geliş ve gidiş olan çift yönlü bir yoldur,önümde bir tır seyir halindeydi, ben bu tırı sollamak amacıyla çıkış yaptım,ben sollamaya çıkarken sadece önümde bir tane tır olduğunu düşündüm ancak çıkış yaptığım anda benim önümde üç tane tırın seyir halinde olduğunu fark ettim,ancak bir kere sollamaya çıkmış bulundum,tekrar yerime dönemedim,bunün üzerine hızımı artırarak önümdeki iki tırın arasına geçmek istediysem de önümde seyir halinde olan tırlar buna müsade etmediler,bu sırada bana göre geliş istikametinde olan tır ile kafa kafaya çarpıştık,zaten yapacak da bir şey kalmamıştı, ben hızımı şuanda tam olarak hatırlamıyorum, ancak tahminimce 90 km hızdaydı,olay nedeni ile ben yaralanmıştım aracımdan inemedim, çevreden kazayı görenler yardıma geldiler,kaza bu şekilde gerçekleşti, mahkumiyetime karar verilecek olursa hakkımda verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasını istiyorum.'' şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.

3..; '' Olay tarihinde ben .plaka sayılı çekici ile Vakıflar istikametinden ... istikametine doğru geliyordum. Benim bu sırada hızım 65 km civarındaydı. Daha sonra karşı yönden gelen 39 SR 145 plakalı kamyonun ... istikametinden Vakıflar istikametine doğru geldiğini ve önünde peş peşe seyreden dört aracı sollayarak benim şeridime geçtiğini gördüm. Ben hemen frene bastım ve 15 km hıza düştüm, ancak sanık aşırı derece hızlı olduğu için benim şeridime girerek benim aracıma çarptı, sanık çarpışma esnasında aracının direksiyonunu sola doğru çevirerek tarlaya geçmek istedi, ancak mesafe az olduğu için çarpmaktan kurtaramadı. Bu sırada sanık hiç fren dahi yapamadı. Yolda fren izi dahi yoktu. Olayla ilgili bilgim görgüm bundan ibarettir.'' şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.

4.Ölen ...'ın eşi olan katılan ...; ''Ben bu konu hakkında daha önce soruşturma aşamasında ifade vermiştim. O ifadem doğrudur. Aynen tekrar ederim. yaşanan olayı görmedim, ben evdeydim. Olay nedeniyle oluşan maddi zararım vardır. Defin masrafları yaptık. Evimde çalışan tek kişi olan eşim vefat etti ben iki çocukla kaldım maddi açıdan sıkıntılar yaşıyorum ama net olarak ne kadar zarara uğradığımı şu an bilmiyorum. Karşı taraftan şikayetçiyim. Kamu davasına katılmak istiyorum.''şeklinde beyanda bulunduğu görülmüştür.

5.Adli Tıp Kurumu tarafından tanzim edilmiş olan 19.11.2014 tarihli otopsi raporuna göre; ...'ın ölümünün genel beden travması sonrası kafatası, kot ve çoklu ekstremite kırıkları ile birlikte beyin kanaması ve iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu öldüğü belirtilmiştir.

5.Adli Tıp Kurumu tarafından tanzim edilmiş olan 19.11.2014 tarihli otopsi raporuna göre; ...'ın ölümünün genel beden travması sonrası kafatası, kot ve çoklu ekstremite kırıkları ile birlikte beyin kanaması ve iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama sonucu öldüğü belirtilmiştir.

6.Kaza tespit tutanağına göre; sanığın, 2918 sayılı Yasanın 54/1-a maddesi uyarınca geçme kurallarına riayet etmemek ve yönetmeliğin 103. maddesinde düzenlenen geçmek için kullanacağı şeridin yeteri kadar ilerisinin görüşe açık ve boş olmaksını kontrol etmeden sollama yaptığı ve ihlalinde bulunarak kazaya sebebiyet verdiği ve kusurlu olduğu, diğer ... sürücüsü Apdullah Ergün'ün kazanın oluşumunda herhangi bir kusurunun olmadığı belirtilmiştir.

7.Trafik bilirkişi tarafından tanzim edilmiş olan 02/03/2015 tarihli bilirkişi raporuna göre; sanığın, plakası tespit edilemeyen başka bir aracı geçmek isterken gerekli şartları oluşturmadığından bu kazanın oluşumunda, 2918 KTK'nın 54/1-a (geçme kurallarına riayet etmemek) maddesini ihlal ettiği yine aynı Kanun'un yönetmelik 103. maddesinde belirtilen önünde seyreden bir aracı geçmek için, geçmede kullanılacak şeridin yeteri kadar ilerisinin görüşe açık ve boş olmasına, araçlardaki hız farkları ve uzunlukları göz önünde bulundurularak yeterli mesafe ve zamanın olup olmadığına, karşıdan gelen trafiğin yeteri kadar ilerisinin görüşe açık ve boş olmasına, sürücünün dikkat etmek zorunda olmasına rağmen kazanın meydana geldiği mevkiinin 12 m 80 cm ilerisinde keskin viraj levhası bulunduğu ve başka bir aracı geçmek için gerekli görüş açısı ve şartları oluşturmadığından kusurlu olduğu, .'ün ise dosya ekinde mevcut olan takometre bilgisine göre kaza öncesi hızının 80 km/h olduğu ve şeridine giren aracı fark ettiği, fren yaparak hızını 60 km/h ve daha sonra 20 m/h düşürdüğü ve kazanın meydana geldiği mevkide banket bulunmadığından kendi şeridinin en sağına manevra yaparak geçişi kolaylaştırmaya çalıştığı trafik görevlilerinin çizmiş olduğu krokide görüldüğü, sürücünün kendi şeridinde seyrettiği hız sınırlarına riayet etmiş olduğu ve kazayı engellemek için gerekli şartları oluşturmaya çalıştığından kusurlu olmadığı belirtilmiştir.

8.Keşfe binaen tanzim edilen 11.05.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre; sanığın, KTK'nın 52/1-a, 52/1-b, 54, 104 maddelerini ihlal ettiğinden asli kusurlu olduğu, .'ün ise kazada normal olarak kendi şeridinde seyir ettiği, görüş mesafesinde olan karşı şeritten katar halinde seyreden çekicileri ( tır ) gördüğü fakat kazaya sebebiyet veren aracı fark etmesinin zor olduğu onun içinde kazayı önleyici bir müdahalede bulunmadığından kusurunun bulunmadığı belirtilmiştir.

9.Sanığa ait güncel adli sicil ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

9.Sanığa ait güncel adli sicil ve nüfus kaydı, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden temin olunarak dava dosyasına eklenmiştir.

IV. GEREKÇE

16.09.2014 günü saat 17:45 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki kamyon ile meskun mahal dışı, 90 km/saat hız sınırının bulunduğu, iki yönlü, eğimsiz ve virajlı yolda seyir halindeyken önündeki araçları sollamak amacıyla karşı yön istikametine geçerek burada seyir halindeyken, karşı yön istikametinden gelmekte olan Apdullah Ergün'ün idaresindeki tır ile çarpması neticesinde sanığın kamyonun da yolcu olarak bulunan ...'ın öldüğü olayda,

Sanığın Temyiz Talebi Yönünden Yapılan İncelemede;

1. Eksik İnceleme ile Hüküm Kurulduğu Yönünden;

Sanığın tevil yollu ikrarı, katılan ve tanık beyanları, ölen hakkında düzenlenen otopsi raporları ile kusur durumuna ilişkin düzenlenmiş bilirkişi raporları karşısında Mahkemece, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Bilinçli Taksir Hükümlerinin Uygulanması Yönünden;

Oluş, dosya kapsamı, olay ve olgular kısmında ayrıntılı olarak gösterilen deliller kapsamında sanığın meydana gelen kazada tam kusurlu olduğu ancak kazaya neden olan eylemin yalnızca şerit ihlalinden ibaret olduğu ve bu eylemin Dairemizce kabul gören bilinçli taksir hallerinden biri olmadığı anlaşıldığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık tespit edilmiştir.

3.Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... (...) Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.01.2015 tarihli ve 15.10.2015 tarihli ve 2015/25 Esas, 2015/607 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5697, Karar No: 2008/8139, Tarih: 07.07.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/5697 E.  ,  2008/8139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Bilirkişi kurulu raporu içeriğinden, dava konusu taşınmazın %3'ünün üzerinde 4 yaşlarında kavak ağaçlarının bulunduğu ve bunların taşınmaza kısmen kavaklık niteliğini kazandırdığı; söz konusu kavakların cinsi ve yaşları dikkate alındığında aynı bölgeden daha önce Dairemize gelen dava dosyalarındaki resmi verilere göre -değerlendirme tarihi itibariyle- henüz kesim çağına gelmedikleri anlaşılmaktadır.

Yargıtay’ın yerleşmiş uygulamalarına göre kapama kavaklığa değer biçilirken; kavakların bir yılda hasat edilemeyeceği gözönünde tutularak, öncelikle kaç yılda kesim çağına geleceği resmi verilere dayanılmak suretiyle tespit edilmeli, kesim çağında elde edilecek brüt gelir yine resmi verilere göre belirlenerek bundan kavakların kesim çağına kadar geçecek süre içindeki masraflar (üretim giderleri) düşüldükten sonra kesim yılına bölünmek suretiyle dekar başına elde edilecek yıllık net gelir bulunmalı, bu net gelire de kapitalizasyon faizi uygulanarak (tarım arazisi formülü uyarınca) kapama kavaklığın kamulaştırma bedeli tespit edilmelidir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda, taşınmazın kapama kavaklık olarak kabul edilen kısmına değer biçilirken yukarıda açıklanan esaslara uyulmadığı görülmektedir.

Bu itibarla, öncelikle dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede kavak ağaçlarının kaç yılda kesime geleceğinin ve kesim çağına gelmiş kavaklıktan dekar başına elde edilecek kereste miktarı ile bir m3 kavak kerestesinin değerlendirme tarihindeki satış fiyatının ilgili resmi kuruluşlardan sorularak saptanması, bu veriler esas alınmak suretiyle taşınmazın kapama kavaklık olarak değerlendirilen kısmının kamulaştırma bedelinin tespit edilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınması, mümkün olmadığı takdirde yeniden keşif yapılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği düşünülmeden yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 7.7.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14435, Karar No: 2023/532, Tarih: 23.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/14435 E.  ,  2023/532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Tavas Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.07.2019 Tarihli ve 2019/289 Esas, 2019/649 Karar Sayılı Kararı

Hükümlü, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ...'in vasi atanmasına karar verilmiştir.

Vasi, 21.02.2022 tarihli dilekçesiyle kısıtlının yerleşim yeri adresinin değiştirilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 23.02.2022 tarihli ek kararıyla hükümlünün yerleşim yerinin ... Elazığ olarak değiştirilmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Elazığ 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.06.2022 Tarihli ve 2022/695 Esas, 2022/1225 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresinin ... Denizli olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 407 nci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yeri adresinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Tavas Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olduğundan vesayet dosyasının takibi ile Elazığ 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Elazığ 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.01.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.