muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1894, Karar No: 2012/4088, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/1894 E.  ,  2012/4088 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06.10.2011 gün ve 2010/75 Esas, 2011/191 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nın 53/3. maddesi gereğince sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerini kullanmaktan koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın, 1412 sayılı CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 53. maddenin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine "Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53. maddenin 1. fıkrasının (a), (b), (c), (d) ve (e) bentlerinde belirtilen hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar ve kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7330, Karar No: 2016/5561, Tarih: 02.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/7330 E.  ,  2016/5561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...Tic. Ltd. Şti. yetkilisinin beyanına göre bir grup aracın sorumlu ve organizatörü sıfatıyla, yaptığı iş karşılığı prim alan şoförlerce "iş veren" ve "onları işe yönlendiren" olarak tanınan bir pozisyonda görev yaptığı iddia edilen sanığın, 2008'in Mart ayı içerisinde şirket adına kayıtlı toplamda 11 adet çekici ve dorseleri yurtiçi ve yurtdışında değişik yerlere yük taşımak üzere sevk ettiği, ancak bahse kanu araçların üzerinden yirmi günden fazla geçmiş olmasına rağmen dönmediği, sanığın telefonlarına da, şoförlere de ulaşılamadığı, bahse konu şirkete ait araçları şirketin rızası ve bilgisi haricinde kaçırmak suretiyle kullandığı ve gizlediği iddia edilen olayda ifadesine başvurulan sanığın şirket adına tescilli görünen araçların aslında kendisine ait olduğunu, şirketin C2 belgesi alması için gereken 300 tonluk kayıt için bu araçlardan beşinin kaydının şirket üzerine yapıldığını, bu suretle alınan C2 belgesi bilahare iptal edildiğinden, tır karnesi olmaması nedeniyle araçları kullanamadığını, araçların kendisine ait olduğuna ilişkin elinde protokol bulunduğunu ifade ettiği, katılanın mahkemeye sunduğu şirket yetkilisi katılan ve sanık arasında akdedilmiş olarak gözüken 30/01/2008 tarihli bahse konu protokol içeriğinde 34 ZEH 53 plakalı dorse hariç, şikayete konu dorse ve çekicilerin tamamının sanığa ait olduğunu, C2 yetki belgesinin alınabilmesi için gereken tonaj haddinin sağlanması amacıyla şirket adına kaydedildiklerinin, araçların bütün sorumluluk ve hakları ile gelir ve giderlerinin sanığa ait olduğunu ifade ettiğinin anlaşıldığı, katılanın aşamalardaki ifadelerinde arabaların ilk peşinatı olan 30.000 Euro’yu sanığın ödediğini ifade ettiği, bahse konu 5 adet tırı şirket olarak kendilerinin C2 belgesi almak için alacağını, ancak parasını sanığın çalışıp ödeyeceğini ve bu tırları kullanacağını, ancak tırları alarak bedeli ödemeden gittiğini, sanığın bankadan kredi alması için tırların sanığa aitmiş gibi gösterildiğini ifade ettiği olayda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçesiyle sanığın beraatine karar verilmesine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 02/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4178, Karar No: 2012/23371, Tarih: 03.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/4178 E.  ,  2012/23371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı koca tarafından; kusur belirlemesi, manevi tazminatın reddi ve nafakalar yönünden; davalı kadın tarafından ise kocanın kabul edilen boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece tarafların eşit kusurlu oldukları kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan tahkikat ve toplanan delillerle davalı kadının annesinin zoruyla evlendiğini ve boşanacağını söyleyip, yüzüğünü attığı ; davacı kocanın ise eşini tehdit ettiği, onu aşağıladığı ve babasının eşine hakaretine sessiz kaldığı, boşanmaya neden olan olaylarda davacı kocanın daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece tarafların eşit kusurlu bulunduklarına yönelik kusur tespiti yerinde değil ise de Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları gerçekleştiğinden boşanma kararı sonucu itibarıyla doğru olup kadının bu yöne ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına (HUMK.md. 438/son) karar vermek gerekmiş ve davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Velayeti anneye bırakılan 21.04.2010 doğumlu ... ...'un yaşı nazara alındığında he yıl 1 Temmuz ile 30 Temmuz arasında kurulan kişisel ilişki çoktur. Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün bu yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir (HUMK.md 438/7).

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4. bendindeki " ve her yıl Temmuz ayının birinci günü saat 09.00'dan otuzuncu günü saat 17.00'ye kadar" sözcüklerinin hüküm fıkrasından çıkarılmasına yerine " ve her yıl Temmuz ayının birinci günü saat 09.00'dan onuncu günü saat 17.00'ye kadar" sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu bölümünün düzeltilmiş şekliyle, temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple gerekçesinin düzeltilmek suretiyle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna ve 103.50 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcını yatıran davalıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.10.2012 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2015/14524, Karar No: 2017/8299, Tarih: 27.11.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/14524 E.  ,  2017/8299 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

506 sayı....... 134. maddesinde, "Bu kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlık, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görülür." 80. maddesinin 6. fıkrasında, "Kurum alacaklarının tahsilinde 21.07.1953 tarih ve 6183 Sayılı Kanunun uygulanmasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde, alacaklı Sigorta Müdürlüğünün bulunduğu yer İş Mahkemesi yetkilidir." hükümleri yer almakta iken, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 101. maddesinde, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği," 88. maddesinin 19. fıkrasında, "Kurumun prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usûlü Hakkında Kanunun uygulamasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı biriminin bulunduğu yer iş mahkemesinin yetkili" olduğu düzenlenmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde ise, "İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın, Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz." 15. maddesinde de, "Bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümleri uygulanır." düzenlemeleri bulunmaktadır.

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu/Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetki kurallarına uygun olup, buna ek olarak işçinin işinin yapıldığı yer mahkemeleri de yetkili kılınmıştır. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesindeki düzenleme ile kanun koyucu, anılan kanunun 1. maddesi gereğince görevli bulunan iş mahkemelerinin, yer itibariyle yetkisini saptamaktadır. Bu maddenin kapsamı, sadece İş Mahkemeleri Kanunu’nun 1. maddesine göre açılacak davalarla sınırlı bulunmaktadır. Diğer Kanunlar bakımından, örneğin 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'na, 1479 sayılı Bağ-Kur Kanunu’na (5510 sayılı sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’na) göre açılacak davalar, bu maddenin kapsamına dahil değildir (Uygur T.: İş ve sosyal Güvenlik Hukukunda Temel Kavramlar, Olgaç matbaası, 1980, s.412)

Bu aşamada, genel ve özel yetki kurallarının niteliğinin açıklığa kavuşturulmasında yarar vardır. Bütün davalar için uygulanan yetki kuralına genel yetki kuralı denilmekte olup, genel yetkili mahkeme, davalının ikametgâhı mahkemesidir. Eş deyişle, her dava, kanunda aksine hüküm bulunmadıkça açıldığı tarihte davalının ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde görülür (HUMK. 9/1., HMK. 6. maddeler). Bundan ayrı olarak bazı davalar için davalının ikametgâhı mahkemesinin yanında başka yer mahkemeler de yetkili kılınmıştır. Bu istisnai nitelikteki yetki kurallarına “özel yetki” kuralları denilmektedir. İlke olarak, özel yetki kuralları genel yetkiyi kaldırmaz, onunla birlikte uygulanır. Ancak, istisna olarak bazı davaların mutlaka belli bir yer mahkemesinde açılması öngörülmüştür ki, bu halde kesin yetki söz konusu olur. Kesin yetki halleri, genel yetki kuralının istisnasıdır ve mutlaka uygulanması gerekir. Bunun dışında, bir dava için özel yetki kuralı bulunsa bile, davacının genel yetki ile özel yetki arasında bir seçim hakkı vardır. Özel yetki kuralları ilke olarak kamu düzenine ilişkin değildir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 08.07.2009 gün 2009/10-236-345 sayılı kararı) Bu yönde, kamu düzenine ilişkin yetki kuralını düzenleyen 5521 sayılı Kanunun 5. maddesinin, işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanununa dayanan alacak ve hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarına uygulanacağı kabul edilmelidir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 13.02.2013 gün 2012/10-1153 E., 2013/245 K. sayılı kararı)

Somut olaya ilişkin olarak, davacı hakkında .........tanzim edilen ödeme emirler, ile 6183 sayılı Kanunun uygulanması nedeniyle doğan uyuşmazlığın çözümlenmesi için açılan eldeki davada, 5510 sayılı Kanunun 88/19. maddesinde belirtilen yetkiye ilişkin hüküm, kesin nitelikte olup diğer yetki kurallarının üzerindedir ve uygulanmasının yasal gereklilik olduğu belirgindir.

Öte yandan, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanuna Göre Kullanılacak Yetkilere İlişkin Yönetmeliğin;"Tanımlar" başlıklı 4. maddesinde; “Tahsil dairesi: Kurumun tahsilâtla görevli ünitesini, servisini, icra memurlarını, memurlarını ve Kurum adına vekâletname verilen gerçek ve tüzel kişileri” “Ünite: Kurumun tahsilâtla görevli sosyal güvenlik il müdürlüğü ile sosyal güvenlik merkezlerini ifade eder.”

“Takip işlemlerine yetkili tahsil dairesi” başlıklı 17. maddesinde;

“ Takip işlemleri, Kurumun ilgili ünitesince yapılır.

Borçlu veya malları başka mahallerde bulunduğu takdirde, takip işlemleri Kurumun o mahaldeki ilgili ünitesince niyabeten yürütülür.”

"Yetkili mahkeme" başlıklı 32. maddesinde;

"Kurum alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Kanunun uygulamasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı ünitesinin bulunduğu yer iş mahkemesi yetkilidir." ifadelerine yer verildiği görülmektedir.

“ Takip işlemleri, Kurumun ilgili ünitesince yapılır.

Borçlu veya malları başka mahallerde bulunduğu takdirde, takip işlemleri Kurumun o mahaldeki ilgili ünitesince niyabeten yürütülür.”

"Yetkili mahkeme" başlıklı 32. maddesinde;

"Kurum alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Kanunun uygulamasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı ünitesinin bulunduğu yer iş mahkemesi yetkilidir." ifadelerine yer verildiği görülmektedir.

Değinilen mevzuat hükümleri çerçevesinde; “sosyal güvenlik il müdürlükleri” ile “sosyal güvenlik merkezlerinin" takip işlemlerinde yetkili olduğu görülmekte olup, bu yönde davaya konu 6183 Sayılı Kanunun uygulanması nedeniyle ödeme emirlerinin gönderilmesi işleminin .....tarafından yapılması nedeniyle, bu merkezin bulunduğu yer iş mahkemesi olan ........ kesin yetkili olduğu gözetilmeksizin, işin esasına girilerek karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2007/471, Karar No: 2007/431, Tarih: 30.01.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/471 E.  ,  2007/431 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava BK.nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşüyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlayama göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da –yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna(eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan bütün bu nedenlerle davanın esasının incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, özel hükümler uyarınca Tüketici Mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 30.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9673, Karar No: 2008/10487, Tarih: 07.10.2008

**8. Ceza Dairesi         2007/9673 E.  ,  2008/10487 K.**

**"İçtihat Metni"**

298 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; hükümlülüğüne dair (BALA) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.3.2006 gün ve 39 esas, 61 karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile 19.10.2007 günü daireye gönderilmekle incelendi:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak,

5237 sayılı TCK.nun 7. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9/3 maddesinde "lehe olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir" hükümleri uyarınca; 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesi hükmü 765 sayılı TCK.nun 59. maddesine göre lehe bir düzenleme kabul edilerek lehe hükümlerin değerlendirilip, belirlenmesi ve bundan sonra bir hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 7.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9281, Karar No: 2022/13661, Tarih: 24.11.2022

**5. Ceza Dairesi         2022/9281 E.  ,  2022/13661 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Yasa gereğince tedbir istemi hakkında yapılan inceleme sırasında; ... 2. Çocuk Mahkemesiyle ... 1. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20/06/1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; ... 2. Çocuk Mahkemesiyle ... 1. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı HMK'nin 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE 24/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/15746, Karar No: 2025/7801, Tarih: 12.05.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/15746 E.  ,  2025/7801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1260 E., 2024/610 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : İzmir 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/493 E., 2023/6 K.

Taraflar arasındaki prime esas kazanç tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne dair karar verilmiştir.

Kararın, davalı Kurum ve davalı ... -... Temizlik Gıda Tarım Ürünleri Dağ. Paz. Taşımacılık İnş. San. ve Tic. A.Ş. tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı Kurum ve davalı ... -... Temizlik Gıda Tarım Ürünleri Dağ. Paz. Taşımacılık İnş. San. ve Tic. A.Ş. tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili özetle; davacının davalılara ait iş yerinde 01.08.2004 ile 31.08.2015 tarihleri arasındaki çalışmalarında prime esas kazançlarının eksik bildirildiğini, asgari ücretin iki katı tutarında bir ücretle çalıştığını belirterek prime esas kazancının gerçek ücretine göre tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... - ... Temizlik Gıda Özel Güvenlik Sistemleri Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın 5 yıllık hak düşürücü süre içerisinde açılmadığını, alacağını alan ve karşılığında iş hukukundan kaynaklanan her türlü dava haklarından feragat eden, işyeri kayıtlarının kati suretle doğruluğunu yazılı belge altına koyduğu imza ile tasdik eden davacının dava haklarından feragatten vazgeçme hakkının, yani dava açma hakkının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının iddialarını yazılı belgeler ile ispatının gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... Temizlik ... San ve Tic. Ltd. Şti. cevap dilekçesi sunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulü ile davacı ... TC kimlik numaralı ...'in;... sicil numaralı davalı ... Temizlik Gıda Özel Güvenlik Sistemleri Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. ünvanlı iş yerinde 01.08.2004-31.05.2009 tarihleri arasında ve ...sicil numaralı davalı ...-... Temizlik Gıda Tarım Ürünleri Dağıtım Pazarlama Taşımacılık İnşaat San. ve Tic A.Ş. ünvanlı iş yerinde 01.06.2009-31.08.2015 tarihleri arasında asgari ücretin 2 katı ücretle çalışmış olduğu ve prime esas kazançlarının davalı Kuruma eksik bildirildiğinin tespitine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF