muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1755, Karar No: 2021/5075, Tarih: 29.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/1755 E.  ,  2021/5075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/784, Karar No: 2014/8825, Tarih: 24.04.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/784 E.  ,  2014/8825 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bartın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 26/11/2013

Numarası : 2011/75-2013/239

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı şirket nezdinde çalıştığı dönem bakımından kıdem tazminatının ödenmesi için başlattıkları icra takibine itiraz edilmesi üzerine, icra takibine ilişkin itirazın iptaline ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı taraf, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalı şirketin almış olduğu ihale süresinin sona ermesi nedeniyle, davacıya yeni bir iş teklif edilmemiş olmasının işverenin haksız feshi olduğu, davacının yeni ihale almış olan dava dışı şirkette çalışmaya devam etmiş olmasının yeni bir sözleşme olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında, iş sözleşmesinin feshedilip feshedilmediği ve kıdem tazminatına hak kazanılıp kazanılmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı 01.01.2006 tarihinden 31.12.2009 tarihine kadar davalı şirket nezdinde, ihbar olunan kurum bünyesinde temizlik personeli olarak çalışmıştır. Davalı şirketin ihbar olunan kurumdan aldığı ihale 31.12.2009 tarihinde sona ermiş olup, bu tarihten sonra dava dışı başka bir şirket ihaleyi almıştır. Davacının hizmet döküm cetveli incelendiğinde, davalı şirketin ihale bitim tarihi olan 31.12.2009 tarihinden sonra ertesi gün 01.01.2010 tarihinde yeni ihale almış olan dava dışı şirket nezdinde, aynı işyerinde çalışmaya devam ettiği sabittir. İşyerinin temizlik işine ilişkin ihalenin dava dışı başka bir şirket tarafından alınarak, davacının aralıksız çalıştırılmaya devam edilmiş olması durumu, iş sözleşmesinin feshi ve yeni bir iş sözleşmesi değil, alt işveren konumunda olan şirketler arasında işyeri devridir. Dosya kapsamında davalı tarafça iş sözleşmesinin feshedildiğine ilişkin hiçbir delil olmadığı ve davacının aynı işyerinde kesintisiz olarak çalışmaya devam ettiği değerlendirilerek, kıdem tazminatına hak kazanılamayacağı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 24/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/35197, Karar No: 2014/6130, Tarih: 25.02.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/35197 E.  ,  2014/6130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Şantaj, reşit olmayanla cinsel ilişki, özel hayatın gizliliğini ihlal

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1-Sanık ...'a yükletilen özel hayatın gizliliğini ihlal ve reşit olmayanla cinsel ilişki, sanık ...'ya yükletilen özel hayatın gizliliğini ihlal eylemlerine ve bu suçlardan beraatlerine dair hükümlere yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında şantaj suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılana, suça konu mesajın gönderildiği 0... numaralı hattın sahibi olarak görülen ...'un sözkonusu telefon hattını kaybettiğini beyan etmesi karşısında, suç tarihi öncesi ve sonrasında anılan numaralı hattı arayan numaralar ile aranan numaraların TİB'den sorulması, suça konu hattı arayan veya suça konu hatla aranan kişilere GSM hattını sanığın kullanıp kullanmadığının sorulması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8054, Karar No: 2016/135, Tarih: 18.01.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/8054 E.  ,  2016/135 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Karabük İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2014

NUMARASI : 2011/363-2014/391

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere göre davalılar vekillerinin tüm, davacılar vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, 22.06.2011 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerinin maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacı Zekeriya'nın maddi tazminata ilişkin davasının kısmen kabulü ile; 29.364,23 TL maddi tazminatın olay tarihi olan 22.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine, davacılar Döndü, Kadriye, Musa, İsa, Hülya ve Pembe'nin maddi tazminata ilişkin davalarının reddine, davacıların manevi tazminata ilişkin davalarının kısmen kabulü ile; Döndü için 50.000,00-TL, Kadriye için 15.000,00-TL, Zekeriya için 15.000,00-TL, Hülya için 10.000,00-TL, Musa için 10.000,00-TL, İsa için 10.000,00-TL, Pembe için 10.000,00-TL manevi tazminatın olay tarihi olan 22.06.2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen alınarak davacılara ödenmesine, fazlaya ilişin talebin reddine, karar verilmiştir.

Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın ödetilmesine ilişkin davalarda (tazminat davaları) öncelikle haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay’ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir. 5510 sayılı yasanın 21/4. maddisine göre ise “... İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir.” hükmü düzenlenmiştir.

Dosya kapsamından; 22.06.2011 tarihli iş kazasının oluşumunda %50 davalı işveren TCDD'nin, %50 oranında ise işveren TCDD'nin işçisi davalı H.. Ş..'in kusurlu olduğu, hükme esas alınan hesap raporunda davacılara Kurumca iş kazası sigorta kolundan bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin (olayda kusuru bulunan H.. Ş..'in üçüncü kişi olduğu değerlendirmesi ile) %75'inin rücuya tabi olduğu gözetilerek hesaplanan zarardan düşüldüğü, Mahkemenin ise davalı H.. Ş..'in TCDD'nin işçisi olması karşısında üçüncü kişi sayılamayacağı ve bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerlerinin tamamının hesaplanan zararlardan mahsup edilmesi gerektiği kabulüne göre neticeye vardığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda, davacılar için hesaplanan maddi zararlardan rücuya tabi Kurum tahsislerinin düşülmesi gerektiği hususunda ihtilaf bulunmamaktadır. İhtilaf düşülmesi gereken bu Kurum tahsisinin rücuya tabi miktarının belirlenmesinde yaşanmakta olup 5510 Sayılı Yasanın 21/4 maddesinde açıkça iş kazasının üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmesi halinde sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin “yarısının” rücuya tabi olacağı düzenlenmiştir. Burada tartışılması gereken diğer bir husus da üçüncü kişi kavramından neyin anlaşılması gerektiğidir ki; ilgili yasa metni ve başlığından anlaşıldığı üzere işveren dışındaki herkes üçüncü kişidir. Hal böyle olunca işbu dosyada davalı H.. Ş..'in de üçüncü kişi sıfatını taşıdığı açık olup buna göre de davacıların hesaplanan maddi zararından tenzili gereken Kurum tahsislerinin belirlenmesi sırasında Mahkemece 5510 Sayılı Yasanın 21/4 maddesinde belirtilen üçüncü kişi kavramının hatalı değerlendirilmesi ile fazla tenzilat yapıldığı ortadadır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ : Kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacılara iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılara yükletilmesine, 18.01.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11425, Karar No: 2015/22078, Tarih: 25.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11425 E.  ,  2015/22078 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2015

NUMARASI : 2014/93-2015/8

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, davacı idare harçtan bağışık olduğundan harç alınmamasına, 25/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4508, Karar No: 2021/6950, Tarih: 18.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/4508 E.  ,  2021/6950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı ... v.d. vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 18/11/2021 ... günü için yapılan tebligat üzerine duruşmalı temyiz eden davacı ... v.d. vekilleri Avukat ... ile temyiz eden davalı Hazine vekili Avukat ... geldiler. Başka gelen olmadı. Duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Dosya incelenerek gereği görüşüldü.

Dava tapu iptali ve tescili isteğine ilişkindir.

Kadastro sonucu Karaburun İlçesi Anbarseki Köyü çalışma alanında bulunan 599 parsel sayılı taşınmaz 13.600,00 metrekare yüzölçüm ile vergi kaydına dayalı olarak ... ve arkadaşları adına tespiti yapılmış, Hazine tarafından komisyona yapılan itiraz neticesinde 3.000,00 metrekare bölüm vergi kayıt miktarı kadar kısım 599 parsel numarası ile ... ve arkadaşları adına, 10.600,00 metrekare bölüm ise miktar fazlası olarak 599/A parsel numarası ile Hazine adına tespit edilmiştir.

Davacı ... ve ... taşınmazda paydaş bulunan ... ve ...’ün paylarını satın aldıklarını belirterek paylarının adına tesciline karar verilmesi istemiyle taşınmazların tamamına yönelik, birleşen dosya davacıları ... ve arkadaşları çekişmeli taşınmazın bir bütün olduğunu, bu yerin iskanen verilen yerler olduğunu ve iskan kayıtlarının bulunduğunu belirterek 599/A parselinin ... mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmışlardır.

Davalı Hazine davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 17.05.2017 tarihli fen bilirkişi raporunda (C ) harfi ile gösterilen bölümün 599/A parselinden ifrazı ile 599 parsel sayılı taşınmaza eklenmek suretiyle taşınmazın 8.530,00 metrekare yüz ölçüm ile hüküm yerinde gösterilen paylar ile davacı ve birleşen dosya davacıları adına tapuya kayıt ve tesciline, (B) harfi ile gösterilen bölümün kıyı olarak terkinine, kesik çizgiler olarak gösterilen 490,00 metrekare bölümün yol olarak terkinine, kalan 3.710,00 metrekare bölümün 599/A parseli olarak davalı Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, karar, bir kısım birleşen dosya davacıları vekili ve davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına davacı ... ve arkadaşlarının temyiz talepleri yerinde değildir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına davacı ... ve arkadaşlarının temyiz talepleri yerinde değildir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesine gelince; Mahkemece, davacı ve birleşen dosya davacıların dayandığı iskan kaydının sabit sınırlı olduğu ve belirtilen bölümleri kapsadığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan değerlendirme dosya kapsamına uygun düşmemektedir. Tarafların dayanmış olduğu iskan kayıtlarının bir yönünü deniz okumuş olması nedeniyle gayri sabit sınırlı olması nedeniyle miktarı ile geçerli olan kayıttır. Taşınmazın kayıt miktar fazlası olan kısmı yönünden ise zilyetlikle mülk edinme koşullarının gerçekleşmesi gerekmektedir. Mahkemece mahallinde yapılan keşif ve keşif sonucu dosyaya ibraz edilen ziraat bilirkişi raporunda 599/A parselinin makilik alan, yabancı ot, geven ve sakız gibi bitkiler ile yoğun olarak kaplı olduğu ve zeytin ağaçlarına ulaşmanın imkansız olduğunu belirtildiği, dolayısı ile bu bölümde tarafların herhangi bir kullanımlarının bulunmadığı anlaşılmıştır. Her ne mahkeme tarafından yanılgılı şekilde dayanak kayıtların sabit sınırlı olduğu kabul edilmiş ise de; söz konusu iskan kayıtlarının tapu kaydına dönüşmediği, sınırları itibari ile gayri sabit sınırlı olduğu ve miktarı ile geçerli olacağı, vergi kaydının mülkiyet belgesi olmayıp zilyetlikle birleşmeyen vergi kaydı hukukça bir değer verilmeyeceği sabit olduğu, kayıt miktarı kadar yerin de 599 parsel olarak verildiği sabittir. Hal böyle olunca 599/A sayılı parsel sayılı taşınmaza yönelik davacı ve birleşen dosya davacıları yararına zilyetlik yolu ile taşınmaz edinme koşulları gerçekleşmediğinden bu parsele yönelik davanın reddi ile komisyon kararı gibi Hazine adına tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi yerinde olmadığından, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 24.11.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince gelen temyiz eden davalı Hazine vekili için 3.050.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin diğer temyiz eden davacılardan alınmasına, alınan peşin harcın temyiz edenlere geri verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11987, Karar No: 2018/1985, Tarih: 26.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11987 E.  ,  2018/1985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu, hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4831, Karar No: 2013/6245, Tarih: 03.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/4831 E.  ,  2013/6245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve Kütahya 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, hükümlünün 29.01.2013 tarihli beyanından cezaevine girmeden önce Eskişehir ilinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, Eskişehir 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Eskişehir 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 03.05.2013 de oybirliğiyle karar verildi.