muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6281, Karar No: 2009/8270, Tarih: 14.05.2009

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, dava tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1970 tarihinde ilk kez yapılan ve 26.06.1971 - 26.06.1972 tarihleri arasında ilan edilen orman kadastrosu sırasında taşınmazın, tarla niteliği ile orman tahdidi dışında bırakıldığı, Orman Yönetiminin itirazı üzerine ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.09.1972 gün ve 1972/351-1972/223 sayılı kararı ile orman sınırlandırmasının iptal edilerek taşınmazın orman tahdidi içine alındığı ve bu kararın kesinleştiği, orman kadastrosuna itiraz için 6831 Sayılı Yasanın 11. Maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği, belirtilen mahkeme kararının davacılar yönünden kesin hüküm oluşturmasa bile çekişmeli taşınmazın orman olduğunun tespiti bakımından güçlü delil oluşturduğu, bunun aksinin kesin delillerle ispatlanabileceği, davacının böyle bir delil ibraz etmediği, taşınmazın niteliğinin orman olduğunu belirleyen kesinleşmiş mahkeme kararı karşısında, yerel bilirkişilerin soyut beyanlarına değer verilemeyeceği, bir an için kesinleşen mahkeme kararının tarafı olmayan davacıyı bağlamayacağı düşünülse dahi, taşınmazın çevresinin eylemli orman olup, 6831 Sayılı Yasanın 17/2 maddesi gereğince orman içi açıklığı niteliğinde olduğu, yasa gereği bu tür yerlerin zilyetlik yolu ile kazanılmayacağı ve özel mülkiyete konu teşkil edecek şekilde tapuya kaydedilemeyeceği gözetilerek davacının davasının reddedilmesi yönündeki mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmediğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14/05/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7014, Karar No: 2017/18339, Tarih: 15.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/7014 E.  ,  2017/18339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, derece ve kademe intibakının tespitine, ücret farkı, yıpranma prim farkı, akdi ve yasal ilave tediye farkı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin işvereni olan davalı ... İdaresinde ... Sendikası üyesi olmadan önce Büro iş kolunda faaliyet gösteren ..... Sendikası üyesi olarak iş yerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinden yararlandığını, ... Sendikası üyesi olduktan sonra da işyerinde uygulanan Toplu İş Sözleşmesinden yararlandığını ancak ... Sendikasına üyeliğini müteakip ilk işe girdiği tarihten ... Sendikası üyeliğine başvuru tarihleri arası hizmet süresi dikkate alınmayarak derece ve kademelerinin yanlış uygulandığını ve ücretlerinin eksik ödendiğini ileri sürerek davalı nezdinde geçen hizmet süresinin tamamı dikkate alınarak ... Sendikasına üye olduğu tarihteki derece ve kademesinin tespiti ile buna bağlı bir kısım ücret fark alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının yürürlükteki Toplu İş Sözleşmesinden yararlandığını, geriye dönük hizmet sürelerinin derece ve kademelerinde değerlendirilmesinin yürürlükteki Toplu İş Sözleşmesi'nin 4. maddesine aykırı bir talep olduğunu, davalı idare adına ... ile ... Sendikası arasında 26/06/2012 tarihinde imzalanan ve 01/03/2011-28/02/2013 tarihleri arasında geçerli olan Toplu İş Sözleşmesinin geçici 4. fıkrasında başka bir işverenin veya aynı işveren olmakla birlikte ... Sendikası üyeliğinden önce başka iş kolunda çalışılan çalışma süreleri için derece ve kademe ilerlemesi talebinde bulunulamayacağına ilişkin hüküm gereğince davacının talebinin haksız ve mesnetsiz olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece, Toplu İş Sözleşmesinin 97. ve 99. maddesinde derece ilerlemesinin ve kademe ilerlemesinin düzenlendiği, işçi lehine yorum ilkesi gereğince davacının davalı işyerinde çalıştığı tüm hizmet sürelerine ilişkin Toplu İş Sözleşmelerindeki kademe ilerlemesi ve terfi konularının değerlendirilmesi gerektiği, davacının düz işçi olduğu, başlangıç pozisyonunun 1. derecenin 8. kademesi olarak kabul edildiği, davacının dava tarihi itibari ile hizmet süresi dikkate alınarak 6. derecenin 18. kademesinde olduğu, buna göre günlük ücretinin 69,04 TL. olduğu, ücret fark alacağı ve ikramiye alacağının ile ilave tediye fark alacağının buna göre hesaplandığı, davacı düz işçi olduğundan %15 yıpranma primi farkının ödenmesi gerektiği ve yıpranma prim alacağı yönünden işçinin izinli ve raporlu olduğu günler dikkate alınarak ve %30 hakkaniyet indirimi yapılarak bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının başka iş kolunda geçen çalışmalarının derece ve kademe tespiti bakımından dikkate alınıp alınmayacağı hususunda ihtilaf vardır.

Somut olayda davacının Toplu İş Sözleşmesinin ekindeki pozisyon cetveline göre düz işçi pozisyonunda 1 derece ile 8 derece arasında olabileceği düzenlenmiş olup, davacının işe başlama tarihinde 1. derece ve 1. kademede olduğu kabul edilerek ve başka iş kolunda geçen çalışmaları da dikkate alınarak olması gereken kademe ve derecenin tespiti suretiyle bu derece ve kademeye göre davacının fark ücret alacaklarının belirlenmesi gerekirken, davacının düz işçi olarak işe başladığı tarihte 1. derece 8. kademede olduğu kabul edilerek hesaplama yapan bilirkişi raporuna dayanarak hüküm kurulması hatalı olup, bozma nedenidir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2731, Karar No: 2012/4889, Tarih: 12.07.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/2731 E.  ,  2012/4889 K.**

* İFLAS ERTELEMESİNİN BİR YIL SÜREYLE UZATILMASI

* İCRA VE İFLAS KANUNU (İİK) (2004) Madde 179

* TÜRK TİCARET KANUNU(MÜLGA) (6762) Madde 324

**"İçtihat Metni"**

Davacının açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil T. E..Bankası A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin balık yetiştiriciliği ile iştigal ettiğini ve ekonomik darboğaza girdiğini, üretime devam edilmesi, tasarruf tedbirlerinin uygulanması, ortakların koyacakları nakit para ve borçların yapılandırılması suretiyle iflas halinden kurtulabileceğini ileri sürerek, iflasın ertelenmesinin bir yıl süre ile uzatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, erteleme süresi içinde özvarlığın lehe değiştiğini, mevcut stokların satışa hazır hale gelmesi ile tüm borçların ödenebileceği gerekçesiyle iflas erteleme kararının bir yıl süreyle uzatılmasına karar verilmiştir.

Kararı, müdahil T. E..Bankası A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

İflasın ertelenmesini (veya erteleme kararının uzatılmasını) isteyen kooperatif ve sermaye şirketlerinin borca batık durumda bulunması (bir diğer ifade ile varlıklarının rayiç değerlerinin borçlarını karşılayamaması), fevkalade mühletten yararlanmamış olması ve sunacakları iyileştirme projesi kapsamında mali durumlarının ıslahının imkân dâhilinde görülmesi gerekir (İİK.m.179). Gerek borca batıklığın ve gerek iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığının tesbiti özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden bu değerlendirmelerin yapılması için bilirkişi görüşüne başvurulmalıdır (HMK.m.266). Hâkim de bu raporla o konudaki özel ve teknik bilgi ihtiyacını giderebilmeli ve raporun hukuka uygunluğunu denetlemelidir. Projenin ciddi ve inandırıcılığı öncelikle ve özellikle sermaye ve/veya kârlılığın ne şekilde arttırılacağı ve borca batıklıktan kurtulmanın ne şekilde sağlanacağı somut, belgelere dayalı ve gerçekçi bilgi ve öngörülerden yola çıkılarak tesbit edilmeli, diğer proje unsurları için de bilimsel veriler değerlendirilmelidir. Erteleme kararının uzatılması taleplerinde ayrıca, süreç içinde meydana gelen olumlu ve olumsuz gelişmeler kayyım ve bilirkişi heyet raporları vasıtasıyla değerlendirilmeli; projenin başarı şansı, davacı şirketin erteleme hususundaki tutumu da dikkate alınmalıdır.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda özellikle borca batıklığın tesbiti noktasında, varlıklar ve borçlar karşılaştırılması yapılmamış; varlıkların rayiç değerleri yerindeki keşifle belirlenmekten ziyade, “reel değer azalış farkı” şeklindeki bir hesap kaleminin, TTK’nun 324'üncü maddesine aykırı biçimde kaydi değerlere yansıtılması suretiyle belirlenmiş; bir aktif kalemi olmakla birlikte varlık değeri sayılamayacak amortismanlar hesaplamaya dahil edilmiş ve borçların dökümünün yapılması yerine, aynı hesap kaleminin sermaye, yedekler ve kâr/zarar hesapları grubundan düşülmesi suretiyle borca batıklık belirlenmiştir. Bu şekildeki hesaplama denetime elverişli olmadığı gibi yasanın aradığı unsurları da karşılamamaktadır. Öte yandan yine reel değer azalış farkı tesbiti suretiyle oluşturulan 4.11.2009 tarihli raporda (-) 1.708.762,33 TL olarak belirlenen özvarlığın, aradan yaklaşık iki sene geçmesinden sonra 12.12.2009 tarihli raporda (-) 1.518.204,90 TL’ye inmiş olması, süreç içinde projeye uygun ve ciddi bir iyileşmenin gerçekleşmediğini göstermektedir. Bilirkişi raporunda bu hususa da değinilmemiş, sadece stokların satılması ve bir kısım havuzlardaki balıkların, süreç içinde büyüyecekleri öngörüsü ile yetinilmiştir. Diğer taraftan 3.231.273,38 TL’lik şüpheli alacağın bulunmasının (bunlar için dava ve takip yollarına girişilmiş olsa da) bir yönetim zafiyeti olup olmadığı noktasında dikkate alınması, fiktif işlemlere ya da alacaklılardan mal kaçırma maksatlı girişimlere dayalı olup olmadığının netleştirilmesi de gerekir.

Bu durumda mahkemece davacı şirketin borca batıklık durumunun tereddüde yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi ve projenin ciddi ve inandırıcı olup olmadığı ve süreç içindeki uygulamaların projede gösterilen iyileştirme unsurlarına uygun bulunup bulunmadığı hususunda somut verilere dayalı, teknik, denetime elverişli ve detaylı bir inceleme için, dosyanın oluşturulacak uzman bir heyete tevdii ile dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması ve varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmelerle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle müdahil vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.07.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2351, Karar No: 2011/9955, Tarih: 27.12.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2351 E.  ,  2011/9955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen gün ve saatte temyiz eden Halit ... vekili Avukat ... ... ve İbrahim ... ile aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dairemizin 22.06.2010 tarihli ve 2009/2261 - 2010/4472 sayılı geri çevirme kararının 1. fıkrasının gereği yerine getirilmeden dosyanın Dairemize gönderildiği anlaşıldığından; dosyanın ekinde bulunan ve hükmü temyiz edenler vekili tarafından çekişmeli taşınmazlarla ilgili olduğu iddia edilen ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1959/28 Esas sayılı dosyası iken ilk bozma kararı sonrasında önce 1961/200 Esas numarasını ve sonraki bozma sonrasında 1965/14 Esas numarasını alan dava dosyasının akibetinin yöntemince araştırılması; bu amaçla mahkeme hakiminin gözetim ve denetiminde yazı işleri müdürünün başkanlığında mahkeme katibi ve mahkeme mübaşirinden bir kurul oluşturularak, mahkemeler arşivi ve mahkemelere ait esas, karar, duruşma ve temyiz defteri üzerinde gerekli araştırma ve incelemenin yaptırılması; 1964/14 Esas sayılı dosyanın 03.05.1974 tarihli oturumundan sonraki 27.06.1974 tarihli oturumun yapılıp yapılmadığı ile dosyanın bundan sonraki akibetinin ne olduğunun araştırılması; dosyanın yapılan yargılamalar sonucunda karara çıkıp kesin hüküm niteliğini mi aldığının, yoksa kadastro çalışmalarının başlaması nedeniyle görevsizlik kararı ile kadastro mahkemesine mi aktarıldığının veya 03.05.1974 tarihli dosyada tutanağı bulunan oturum tarihinden sonra takipsiz bırakılarak bu tarihten sonraki oturumların hiç mi yapılmadığının açıklığa kavuşturulması ile ulaşılacak sonucun düzenlenecek tutanakla belirlenmesi, sonucu belirten gerekli defter, karar veya kayıtların onaylı fotokopilerin düzenlenecek tutanağa eklenmesi;

2- Davacı ve müdahillerin dayanaklarını oluşturan geldisi Mayıs 1310 yoklama tarih 27 numaralı tapu kaydı olan Haziran 1944 tarih 18 numaralı tapu kaydının, bu tarihten sonraki tüm tedavülleri tapu sicil müdürlüğünden dosya içine getirildikten sonra; Haziran 1944 tarih 18 numaralı tapu kaydı ve tüm tedavüllerinin yapılan kadastro çalışmaları sırasında, ... Köyü ile Komşu ... Köyü, ... Köyü, ... Köyü ve Uluyol Mahalleleri ile diğer komşu köy veya mahallerde herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadıkları tapu sicil müdürlükleri ile kadastro müdürlüklerinden sorulup saptanarak; varsa uygulandıkları taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanağı örnekleri ile kadastro sonrasında oluşmuş tapu sicil kayıtlarını getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılamak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14237, Karar No: 2011/14208, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14237 E.  ,  2011/14208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 30/06/2010 gün ve 5925-9244 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli Koçullu köyü 101 ada 15 parsel (3582 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazın orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22382, Karar No: 2016/2052, Tarih: 11.02.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/22382 E.  ,  2016/2052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, sokağa direksiyon kilidi ile kilitlenip park edilen motosikleti çalması biçimindeki eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 141/1. maddesinin uygulanması ve sanığın suçlamayı inkar ettiği, kollukça motosikletin ele geçirilmesinden önce müştekinin şikayetinin bulunması sebebiyle müştekiye motosikletin teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında uygulama olanağı olmayan TCK 168/1 maddesinin uygulanması suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13388, Karar No: 2018/3751, Tarih: 22.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/13388 E.  ,  2018/3751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun müşteki ...'a ait iş yerinden 10/06/2014 tarihinde saat: 11.00 sularında gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminden sonra aynı gün yani 10/06/2014 tarihinde saat: 13.00 sularında polis ekipleri tarafından yakalanmasının ardından yapılan üst aramasında 290,00TL para ele geçirildiği, suça sürüklenen çocuğun ilk aşamada paranın tamamının kendisine ait olduğunu beyan ettiği, akabinde 11/06/2014 tarihinde saat: 10.00 sularında polisler tarafından tekrar sorulduğunda müşteki ...'a ait işyerinden sadece 145,00 TL çaldığını, paranın kalan kısmının kendisine ait olduğunu beyan ederek müştekiye çaldığı miktarda parasını iade etmiş ise de; müşteki ...'ın suça sürüklenen çocuk yakalandıktan sonra fakat kimliği tespit edilmeden evvel müracaatının olduğu, polisler tarafından güvenlik kamerası görüntüleri incelendikten sonra eylemi gerçekleştiren kişinin suça sürüklenen çocuk ... olduğunun tespit edilmesinden sonra bu şekilde beyanda bulunarak paranın iadesini sağlaması karşısında suça sürüklenen çocuğun TCK'nın 168/1. maddesi anlamında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasını gerektirir rızai bir iadesinin bulunmadığı değerlendirildiğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 22/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6799, Karar No: 2012/3982, Tarih: 16.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2008/6799 E.  ,  2012/3982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2008/96738

MAHKEMESİ : Mersin 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 12/12/2007, 2006/295 (E) ve 2007/409 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, bu suça iştirak, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Tayin edilen ceza miktarına göre yasal şartları oluşmadığından sanık M. C. müdafiinin duruşmalı temyiz inceleme isteğinin CMUK.nun 318.maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Gerekçeli kararda sanık H.. K..'ın kimlik bilgilerinin yanlış yazıldığı anlaşılmışsa da mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

3- Sanıklar M. K., H.. K.. ve H.. K..'ın sabıka kayıtlarına göre, kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, CMK.nun 231.maddesinin uygulanamayacağına karar verilmiştir.

4- Sanıklar M. K. ve H.. K..'ın tekerrüre esas sabıkaları nedeniyle haklarında TCK.nun 58.maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

5- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, bozma nedeni saklı kalmak üzere takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiilerinin sübuta vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay günü sanıklarla bir bayan arasında trafikte yol verme nedeniyle yaşanan tartışmaya müdahale eden mağdur Engin'in, bayanın haklı olduğunu söyleyip olayı yatıştırması üzerine sanıkların “seninle hesaplaşacağız” diyerek bir süre sonra kalabalık vaziyette geri gelerek mağdur ve yanındakilere saldırdıkları, elinde silah olan sanık M. C.'ın, mağdura birden fazla ateş ederek sol el ve batın bölgesinden isabetle sol ele isabet eden merminin ikinci parmakta kemik kırığı olacak şekilde, batın sol üst kadrana isabet eden merminin ise L5 te omuriliğin bulunduğu bölgede kaldığı ve hayati tehlike geçirecek şekilde yaralanmasına neden olduğu, diğer sanıkların sopalarla saldırması sonucu mağdurun kafasında hassasiyet oluştuğu anlaşılmakla;

a) Hedef alınan vücut bölgesi, atış sayısı, meydana gelen yaraların niteliği, kullanılan vasıtanın elverişliliği göz önüne alındığında sanığın ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu bu nedenle kasten insan öldürmeye kalkışma yerine kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b) Sanıklar M.. G.., H.. K.., H.. K.. ve M. K.'ın mağdura sopayla saldırıp etkili eylemde bulundukları ancak sol el parmağındaki kemik kırığının silahla yapılan atış neticesi olduğu anlaşılmakla, mağdurun vücudundaki ateşli silah yaraları dışındaki yaralar yönünden yeniden adli rapor alınarak sanıkların eylemlerinin nitelendirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

c) Sanık M. C.hakkında TCK.nun 62.maddesinin yaralama suçunda uygulanmayıp, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunda ise uygulanmak suretiyle takdirde çelişkiye düşülmesi,

c) Sanık M. C.hakkında TCK.nun 62.maddesinin yaralama suçunda uygulanmayıp, 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunda ise uygulanmak suretiyle takdirde çelişkiye düşülmesi,

d) Sanık M. C. hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık, sanık M.. G.. hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerde, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik CMUK.nun 231.maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), karşı temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesinin gözönüne alınmasına, 16/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.