muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9568, Karar No: 2011/12517, Tarih: 24.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9568 E.  ,  2011/12517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve ... vekili tarafından, davalılar aleyhine 19.01.2001 gününde verilen dilekçe ile birleşen davada davacı ... vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.06.2001 gününde verilen dilekçe ile satış vaadi sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın ve birleşen davanın kısmen kabulüne dair verilen 19.01.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi birleşen davanın davacısı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Asıl davada davacılardan ..., davalı arsa sahipleri ... ve diğer davalılarla davalı kooperatif arasında 75 ada 8, 79 ada 3, 4, 6 sayılı parseller üzerine arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmenin 7.maddesine göre (D) bloktaki 7 ve 14 numaralı bağımsız bölümlerin arsa sahiplerinden ...’a bırakılmasının kararlaştırıldığını, sözleşmenin 9.madde hükmüne göre arsa sahibi ...’ın 7 numaralı bağımsız bölümü dava dışı kişilere verme taahhüdünde bulunduğunu, ancak ...’ın 14 numaralı bağımsız bölümü 03.08.1994 tarihli satış vaadi sözleşmesiyle davacı ...’ya, 7 numaralı

bağımsız bölüm ise 07.09.1998 tarihli satış vaadi sözleşmesiyle diğer davacı ...’ya satış vaadinde bulunduğunu ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile 14 numaralı bağımsız bölümün ..., 7 numaralı bağımsız bölümün ... adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... mirasçısı ..., 7 numaralı bağımsız bölümün kendileri ile ilgisi olmadığını, bu bağımsız bölümün davaya müdahil olan ...’a bırakıldığını, 14 numaralı bağımsız bölümün ise davacı ...’ya satışının vaat edildiğini, davalı kooperatif her iki bağımsız bölüm üzerinde hak iddiaları olmadığını bildirmiştir.

Davaya müdahale eden ..., 7 numaralı bağımsız bölümün 29.09.2993 tarihinde sözleşmenin 9.maddesi gereğince kendilerine bırakılacak yerlerden olduğunu, bağımsız bölüm mülkiyetinin kendisine ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı ..., yapıdaki 7 numaralı bağımsız bölümün 28.01.1994 tarihli satış vaadi sözleşmesiyle kendisine davalı ... tarafından satışının vaat edildiğini, bu bağımsız bölümün adına tescilini, olmadığı takdirde şimdilik 15.000,00 TL’nın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, birleşen davada da benzer savunmada bulunmuşlar, birleşen davaya da ... müdahale ederek 7 numaralı bağımsız bölüm aidiyetinin tespiti talebinde bulunmuştur.

Birleşen davada davacı ..., yapıdaki 7 numaralı bağımsız bölümün 28.01.1994 tarihli satış vaadi sözleşmesiyle kendisine davalı ... tarafından satışının vaat edildiğini, bu bağımsız bölümün adına tescilini, olmadığı takdirde şimdilik 15.000,00 TL’nın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, birleşen davada da benzer savunmada bulunmuşlar, birleşen davaya da ... müdahale ederek 7 numaralı bağımsız bölüm aidiyetinin tespiti talebinde bulunmuştur.

Mahkemece, asıl dava bakımından davacı ...’nın açtığı davanın reddine, davalılar ..., ..., ..., ..., ... ile davaya dahil edilenler ... ile ... haklarında açılan davaların retlerine, arsa sahibi ... mirasçılarından olan ..., ..., ... ile davalı kooperatif aleyhine açılan davanın kabulü ile imar uygulamasıyla 21 sayılı parsel numarasını alan binanın 4.katı güneydoğusundaki 16/180 arsa paylı mesken niteliğindeki 14 numaralı bağımsız bölümün davalı kooperatif adına oluşan tapu kaydının iptali ile ilerde kat irtifakı ya da kat mülkiyeti kurulması halinde 14 numaralı bağımsız bölüm olarak davacı ... adına kayıt ve tesciline;

Birleşen dava yönünden ise, davacı ...’in tapu iptali ve tescil talebinin reddine, tazminat istemi bakımından davalı ..., ..., ..., ..., ..., ... ve davalı kooperatif aleyhine açılan davanın reddine ..., ... ve ... adına açılan davaların kısmen kabulüne satış bedelinin güncelleştirilmiş tutarı olan 3.272,65 TL’nın yasal faizi ile birlikte bu davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, birleşen davanın davacısı ... temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden; davaya dahil edilen kooperatif ile diğer davalılar ..., ... ve ... arasında 75 ada 8, 79 ada 3, 4 ve 6 sayılı parseller üzerine inşaat yapılmak üzere sözleşme düzenlendiği, sözleşmede kooperatifin yüklenici, yukarıda isimleri belirtilen ..., ... ve ...’ın arsa sahibi sıfatı taşıdıkları, sözleşmenin 7.maddesinde binanın (D) bloğunda bulunan 7 ve 14 numaralı bağımsız bölümler olarak nitelenen yerlerin arsa sahiplerinden ...’a bırakılmasının kararlaştırıldığı, 9.maddesinde ise ...’ın 7 numaralı bağımsız bölümü davaya müdahil olarak katılanlardan ... ile Saniye ve Huriye’ye verme taahhüdünde bulunduğu görülmektedir.

Yine dosyada yer alan delillerden; arsa sahiplerinden ..., sözleşmenin 9.maddesindeki taahhüdüne rağmen binadaki 7 numaralı bağımsız bölümü 28.01.1994 tarihinde satış vaadi sözleşmesiyle birleşen davanın davacısı ...’e satış vaadinde bulunduğu, 07.09.1998 tarihli satış vaadi sözleşmesiyle de aynı bağımsız bölümü asıl davanın davacılarından ...’ya satışını vaat ettiği anlaşılmaktadır.

Yine dosyada yer alan delillerden; arsa sahiplerinden ..., sözleşmenin 9.maddesindeki taahhüdüne rağmen binadaki 7 numaralı bağımsız bölümü 28.01.1994 tarihinde satış vaadi sözleşmesiyle birleşen davanın davacısı ...’e satış vaadinde bulunduğu, 07.09.1998 tarihli satış vaadi sözleşmesiyle de aynı bağımsız bölümü asıl davanın davacılarından ...’ya satışını vaat ettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekten, 29.09.1993 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 9.maddesinde aynen “… 7 numaralı bağımsız bölüm verilecek olan ..., bu bağımsız bölümü diğer hak sahipleri ..., ... ve ...’e vereceğini taahhüt eder” hükmü vardır. Öte yandan, 7 ve 14 numaralı bağımsız bölümlerin anılan sözleşmeyle arsa sahiplerinden ...’a bırakılacağı hususu tartışmalı olmadığı gibi, tüm dosya kapsamıyla da sabittir.

Bu genel açıklamalardan sonra öncelikle belirtilmesi gereken husus, 29.09.1993 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ifa olanağı olup olmadığıdır. Çünkü, imar uygulamasıyla 75 ada 21 sayılı parsel olan başlangıçtaki 75 ada 8 ve 79 ada 3, 4 ile 6 sayılı parsellerde dava dışı ... de paydaştır. Ancak, paydaş olan bu malik 29.09.1993 tarihli sözleşmeye iştirak etmemiştir. Türk Medeni Kanununun 692.maddesi hükmüne göre, paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanımının gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerinin yapılması, bütün paydaşların oybirliği ile kabulüne bağlıdır. Sözleşmeye paylı maliklerden ... katılmadığından, yasanın anılan hükmüne göre sözleşmenin icrası (ifası) olanaklı değildir. Dolayısıyla, ne davacı ... ne de birleşen davanın davacısı ... alacağın temliki hükümlerinden yararlanarak 7 ve 14 numaralı bağımsız bölümlerin tescilini isteyemez. Ne var ki, hükmü kayıt maliklerinden yüklenici davalı kooperatif temyiz etmediğinden, bu husus bozma nedeni yapılmamış, düşülen yanlışlığa değinilmekle yetinilmiştir.

Birleşen davanın davacısı ...’in diğer temyiz itirazlarına gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre birleşen davanın davacısı ...’in bütün temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 24.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8700, Karar No: 2016/5881, Tarih: 04.10.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/8700 E.  ,  2016/5881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile MERNİS üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 20.06.2016 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, hakkındaki kamu davasının TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10169, Karar No: 2018/5511, Tarih: 12.09.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/10169 E.  ,  2018/5511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK’nın 155/2, 62, 52/2, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın müştekinin işletmekte olduğu nakliyat firmasında tır şoförü olarak çalıştığı, suç tarihinde sanığın müştekinin rızası dışında şoförlüğünü yaptığı tırı tasarruf amacı dışında kullandığı, ayrıca nakliye parasını da teslim etmediği, bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''60 gün'', ''50 gün'' ve ''1.000 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla ''5 gün'', ''4 gün'', ''80 TL'' adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/09/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2009/8384, Karar No: 2010/3137, Tarih: 06.04.2010

**17. Hukuk Dairesi         2009/8384 E.  ,  2010/3137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı üçüncü kişi tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi, ... İcra Müdürlüğünün ... Esas sayılı dosyasından, 20.02.2008 tarihinde, oğlunun borcundan dolayı kendisine ait işyerindeki malların haczedildiğini belirterek, İİK”nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu, haciz yapılan yer ve haczedilen malların davacıya ait olduğunu ve davayı kabul ettiğini beyin etmiştir.

Mahkemece, borç kaynağı bono ve ödeme emrinin tebliğ edildiği adresin haciz adresi olduğu ve davacı 3.kişinin mülkiyet karinesinin aksine ispatlayamadığından bahisle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı 3.kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı 3.kişi yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı 3.kişi'den alınmasına 6.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10727, Karar No: 2016/10559, Tarih: 14.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10727 E.  ,  2016/10559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 11. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.07.2012 tarih ve 2012/307 Esas, 2012/480 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine oğlu ...'ın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi, 04.04.2016 tarihli dilekçesi ile vasilik süresinin uzatılması için talepte bulunmuştur.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının MERNİS adresinin “..../...” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 11. Sulh Hukuk Mahkemesince yetkisizlik kararı veren mahkemenin ikamet değişikliğine izin verdiğine dair herhangi bir kararının bulunmadığı ve vesayet makamından izin alınmaksızın yapılan yerleşim yeri değişikliğinin hiçbir hukuki sonuç doğurmayacağı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar vermiştir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur" hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir karar olmadığından vasinin talebi ile ilgili olarak karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/11/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13559, Karar No: 2010/5287, Tarih: 05.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13559 E.  ,  2010/5287 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/317 Esas-2006/10 Karar, Dairenin:2009/13574 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10876, Karar No: 2012/11110, Tarih: 27.09.2012

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2012/10876 E.  ,  2012/11110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın Pozantı ilçesi Akçatekir Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında Beşoluk, Elmalı Boğazı, Nanelik, Topakardıç, Boyun, İladinli, Gedik, Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkesçe bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu beldede Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK'nun 238/2. maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurova'ya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde 20.06.2007 tarihli ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı Kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarihli ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı Kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

09.03.1988 tarihli ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı Kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/42169, Karar No: 2019/2007, Tarih: 13.02.2019

**4. Ceza Dairesi         2014/42169 E.  ,  2019/2007 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit,yaralama

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Müştekinin soruşturma evresinde verdiği ifade ve dinlenen tanık beyanına göre; sanıkların, mağdura yönelik kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da işlendiğine ilişkin deliller bulunduğu; temyiz dilekçesi ile tebliğnamenin bu hususa işaret etmesi dikkate alındığında, sanıklar hakkında kişi hürriyetini yoksun kılma suçundan ek iddianameyle dava açılıp, iki dava dosyasının birliştirilmesi hususunun mahalinde değerlendirilebileceği düşünülmüştür.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Mağdurun soruşturma beyanında sanıkların, kollarından tutarak oturdukları yerden kaldırdıklarını, gitmemek için direndiğini, sürükleyerek götürdüklerini ve bu olayı Ayten isimli komşusunun gördüğünü, araca bindirip Firüzköy Göl kenarına götürüp tehdit ve hakaret ettikleri ve kendisine sanık ...'ün beline bıçak dayadığı, korkudan dilinin tutulduğu şeklinde anlatımı, tanık Aslı'nın ise mağdurun gitmek istemediğini, ''konuşalım kimse rahatsız olmasın'' diyerek kollarına girip sanıkların mağduru dışarıya çıkardıklarını beyan ettiği, adli raporda, mağdurun boyun kısmında eritem tespit edilmesi karşısında, mağdur ve tanık beyanları alınmadan eksik inceleme ile sanıklar hakkında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi