muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/7484, Karar No: 2010/11165, Tarih: 01.11.2010

**4. Hukuk Dairesi         2010/7484 E.  ,  2010/11165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı SS ... San. Sitesi ... Koop. aleyhine 19/04/2006 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/06/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle uğranılan maddi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istem reddedilmiş; karar, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı, döküm işi ile uğraştığı sanayi sitesinin yönetim işlerinin davalı tarafından yürütüldüğünü, bu amaçla özel güvenlik birimi de görevlendirildiğini, yönetim hizmetleri karşılığında işyeri sahiplerinden ödenti (aidat) alındığını, işyerinde hırsızlık yapıldığı bildirilen özel güvenlik görevlilerinin müdahalesine rağmen zararlı sonucun engellenmediğini belirterek, uğradığı maddi zararın ödetilmesini istemiştir.

Davalı ise, gereken önlemlerin alındığını ve kusurun bulunmadığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporunda; özel güvenlik görevlilerinin, kamuya açık olan site içi yol üzerinde durdurma, çevirme ve arama yetkilerinin bulunmadığı nedeniyle, davalının kusur ve sorumluluğunun bulunmadığı belirtilmiş ve yerel mahkemece de olayın kamuya açık alanda meydana geldiği ve özel güvenlik görevlilerinin müdahale yetkilerinin bulunmadığı gerekçesiyle istemin reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden; davacının kapalı olan işyerine saat 20:30 sıralarında hırsızlar tarafından araç yanaştırıldığı, işyerinin kapısı açılarak malzemelerin araca yüklenildiği; davacının komşusu tarafından durumun özel güvenlik birimine iletildiği, olay yerine gelen görevlilerin hırsızlar tarafından oyalandıkları ve aniden araca binmek suretiyle kaçtıkları; sanayi sitesinin, beton duvar ve demir korkuluklar ile çevrili olduğu; 4 ayrı giriş kapısının bulunduğu anlaşılmaktadır.

5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Yasa'nın 7/c maddesi gereğince özel güvenlik görevlileri, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 127. (5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasası'nın 90.) maddesine göre suçüstü durumunda suç işleyen kişiyi yakalamak ile yetkilidir. Somut olay, suçüstü koşulları çerçevesinde gerçekleşmiş olduğundan yakalama yetkisinin özel güvenlik görevlileri tarafından kullanılması gerekir. Karara gerekçe yapılan bilirkişi raporundaki açıklamalar ve varılan sonuç ise önleyici kolluk yetkilerine ilişkin olup dava konusu olaya uygun düşmemektedir.

2010/7484-2010/11165

2010/7484-2010/11165

Yerel mahkemece açıklanan olgular gözetilerek, oluşan zarardan davalının sorumlu olduğu benimsenip davacının bölüşük kusuru olup olmadığı da irdelenmek suretiyle zararın kapsamı belirlendikten sonra varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçeyle, istemin tümden reddedilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/11/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6031, Karar No: 2011/11544, Tarih: 04.07.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/6031 E.  ,  2011/11544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, 5233 sayılı yasanın 13. maddesi gereğince üç ay içinde ödenmeyen tazminat nedeniyle yapılan icra takibine konu faize vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece ödemeden onaltı gün sonra yapılan icra takibinin makul sürede olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

BK.nun 113. maddesindeki düzenlemeye göre, faiz isteme hakkı saklı tutulmadıkça veya halin icabından anlaşılmadıkça asıl borcun ödenmesi ile feri haklar sona erer. Davalının üç aylık ödeme süresinin dolmasından sonra sulhnameye konu tazminatı 26.01.2010 tarihinde davacı vekilinin banka hesabına ödediği, ödemeden onaltı gün sonra davacının icra takibi yaparak faiz istediği anlaşılmaktadır. Davalının, davacı vekilinin banka hesabına ödeme yapması, ödeme sırasında davacının faiz isteme hakkını saklı tutma olanağını ortadan kaldırdığından, ödemenin öğrenilmesinden sonra makul süre içinde bu hakkın kullanılması hukuken olanaklıdır. Davacının ödemeyi öğrendikten sonra makul olan süre içinde icra takibi yapmış olması nedeniyle davacının faiz isteme hakkı bulunduğu sonucuna varıldığından, ödeme tarihine kadar işleyen yasal faizle ve faize faiz verilmez ilkesi gözetilerek davalının sorumluluğu yönünde itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken mahkemece makul süre bulunmadığı kabul edilerek davanın reddedilmesi bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5519, Karar No: 2022/6627, Tarih: 26.05.2022

**9. Hukuk Dairesi         2022/5519 E.  ,  2022/6627 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 29. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 45. İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davalıların başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işverenlerin Rusya'daki çeşitli projelerinde 01.02.2007 ile 08.10.2014 tarihleri arasında personel ve idari işler şefi olarak çalıştığını, son aylık ücretinin 3.000,00 USD olduğunu, iş sözleşmesinin davalı işverenler tarafından iş bitimi gerekçe gösterilerek sonlandırıldığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile prim, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı ... vekili; davacının İş-Kur hizmet sözleşmesi ile müvekkili Şirkette belirli süreli olarak istihdam edildiğini işçilik alacaklarının Rusya Federasyonu kanunlarına tabi olduğunu, davacının çalışmış olduğu ülke olan Rusya ile Türkiye arasında sosyal güvenlik anlaşması bulunmadığından davacın dava konusu dönem için Türkiye'de Sosyal Güvenlik Kurumu kaydının bulunmasının mümkün olmadığını, davacının talep konularının Rusya Federasyonu hukukuna göre değerlendirilmesi gerektiğini, bu nedenle davanın yetkisiz ve görevsiz bir mahkemede görülmekte olduğunu, proje kapsamında belirli süreli iş sözleşmesi ile çalışan davacının iş sözleşmesinin projenin sona ermesi sebebiyle kendiliğinden sona erdiğini, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına mahal verecek bir fesih olgusu bulunmadığını, davacının hak kazanıp da kendisine ödenmeyen hiçbir ücret alacağı bulunmadığını, varlığını iddia ettiği son ücretin gerçekle bağdaşmadığını, yıllık izinleri kullandığını, taleplerinin zamanaşımına uğradığını ve müvekkili Şirkette prim uygulaması bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ...Ş. vekili; davacı işçinin hangi şirketlerde, ülkelerde, hangi yıllar arasında çalıştığının açıklattırılması gerektiğini, yargılama konusu davada müvekkili Şirkete husumet yöneltilemeyeceğini, müvekkili Şirkette davacıya ilişkin kayda rastlanmadığını, alacak kalemlerinin zamanaşımına uğradığını, işin yapıldığı yer mahkemesinin yetkili olduğunu, davacının dava konusu ettiği alacak kalemlerinin çalıştığı ülkenin mevzuatına göre değerlendirilmesi gerektiğini, davalı Şirketlerin ayrı tüzel kişiliği olan ve ayrı ülkelerde kurulan Şirketler olduğunu, dava konusu alacak kalemlerinin varlığına itiraz ettiklerini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Şirketler arasında hukuki ve fiilî bağlantı bulunduğu, bordro ve tanık beyanına göre ücretin tespit edildiği, kira-yemek-yol yardımının eklenmesi sureti ile tazminata esas ücretin hesaplandığı, zamanaşımı definin dikkate alındığı, davacının 7 yıl, 8 ay, 5 gün kıdemi bulunduğu, iş bitimi sebebi ile iş sözleşmesinin feshedildiği, iş bitiminin haklı fesih sebebi olmadığı, hafta tatili ücreti ve fazla çalışma ücreti anlamında elektronik posta yazışmaları yazılı delil olduğundan ve sadece tanık beyanına göre tespit yapılmadığından hakkaniyet indirimi yapılmasına gerek olmadığı, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı için ise tanık beyanlarına göre hesap yapıldığından hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği, davacının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, prim alacağı için kısmi dava, ücret alacakları için ise belirsiz alacak davası açtığı, belirsiz alacak davası anlamında dava tarihinden itibaren zamanaşımının kesildiği ve tüm alacak için temerrüdün oluştuğu, prim alacağına hak kazanıldığının ispatlanamadığı gerekçesiyle alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı Tarafın İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde, prim konusunda dosyaya sundukları davalı işverene ait "Personel Ücret ve Yan Haklar Prosedürüne İlişkin Doküman" başlıklı belge içeriğinden anlaşıldığı üzere işyerinde prim uygulamasının mevcut olduğunu, işyerinde diğer emsal işçilere yapılan prim ödemelerine ilişkin belgeye dayanıldığı hâlde bu itirazlarının dikkate alınmamasının hatalı olduğunu ve prim hesabı yönünden yeni rapor talepleri karşılanmadan hukuka aykırı şekilde ret kararı verildiğini ileri sürerek Mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı Tarafın İstinaf Sebepleri

2. Davalı Tarafın İstinaf Sebepleri

Davalılar vekili ayrı ayrı verdiği istinaf dilekçelerinde, Yargıtayın, işçilerin hak kaybına uğramasını engellemek amacıyla tanımlamış olduğu organik bağ kavramının, sınırlarını aşan ve hakkın kötüye kullanımını oluşturan şekilde uygulandığını, davacı tarafça hiçbir suretle müvekkilleri ...Holding A.Ş. bünyesinde çalışma yapıldığının ispat edilemediğini, davacı yönünden, aslen çalışmış olduğu Şirketten başka şirketlerin hukuki sorumluluğuna gidilmesinin de hukuken mümkün olmadığını, davacının işvereninin... olduğunu, somut olayda Türk hukukunun uygulanmasının kabulünün mümkün olmadığını, davacının Türkiye’de çalışmasının bulunmadığı hususu göz önünde bulundurulduğunda, somut olayda işçinin çalıştığı ülkelere ait mevzuat hükümlerinin uygulanması gerekmekte iken Mahkemece Türk hukukunun uygulanmasının 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun (5718 sayılı Kanun) hükümlerine aykırılık teşkil etmekte olup kararın öncelikle bu yönüyle kaldırılması gerektiğini, adil yargılanma hakkının bir uzantısı olan gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğini, yargılamanın başından itibaren bilhassa husumet ve uygulanacak hukuka dair esaslı itirazları bulunmasına rağmen gerekçeli kararda itirazları hiçbir şekilde tartışılmaksızın hüküm kurulduğunu, kabul anlamına gelmemekle birlikte, davacı yanın belirli bir projenin bitimine bağlı olarak belirli süreli iş sözleşmesi akdedilerek çalıştırıldığının dosya kapsamından anlaşıldığını, davacı yanın görev aldığı projenin ve görev tanımında yer alan işin bitimi nedeniyle iş sözleşmesine son verilmiş olup davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarına hak kazanmasının hukuken mümkün olmadığını, davacının hizmet süresinin tespitinde, kabul anlamına gelmemek kaydıyla, dosya kapsamında bulunan ve resmî belge niteliğini haiz yurt dışı iş sözleşmesinin kapsadığı tarihlerin esas alınması gerektiğini, bu nedenle, sözleşmede belirtilen tarihleri aşan dönemlere ilişkin davacının iddiasını ispat edemediği gözönüne alınarak yeniden tespit ve değerlendirme yapılması gerektiğini, hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının ücretinin tespitinin hatalı olduğunu, davacının tazminata esas ücretinin yerleşik yargı kararlarına aykırılık teşkil ettiğini, dosya kapsamında dinlenen davacı tanıklarının müvekkili Şirket aleyhine davası bulunmasına rağmen beyanlarının hükme esas alınarak davacı lehine fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alındığını ileri sürerek Mahkeme kararının kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı ... ile Rusya ülkesinde iş yapabilmek için o ülke kanunlarına göre kurulan ... arasında organik bağ bulunduğunun yerleşik yargı kararları ile sabit olduğu, dava konusu uyuşmazlığa Türk hukukunun uygulanmasının yerinde bulunduğu, dosya delil durumuna göre davacının kıdeme esas hizmet süresinin 01.02.2007-08.10.2014 tarihleri arasında 7 yıl, 8 ay, 5 gün olarak belirlenmesinin, ücret bordrolarına göre davacıya aylık 2.500,00 USD ve ilave aylık 1.080,00 USD kira yardımı ödendiği yönündeki tespitin yerinde olduğu, davacının prim alacağı bulunduğu iddiasını ispata delil bulunmadığı, fazla çalışma ücreti ile hafta tatili ücreti alacaklarının “Çalışma Saatlerinin Düzenlenmesi" konulu e-posta yazışmaları ile davacı tanıklarının çalışma saatlerine ilişkin benzer doğrultuda olan beyanları birlikte dikkate alınarak yazılı delillere bağlı kalınmak suretiyle hesaplandığı, davacının dinî bayramların birinci günü ile 1 Ocak dışındaki ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının anlaşıldığı gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı Tarafın Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; İlk Derece Mahkemesi kararında hüküm altına alınamayan belirsiz alacak davası niteliğindeki talepleri bakımından fazlaya dair hakların saklı tutulmasına yer verilmemesinin, ücret ve prim alacaklarının belirlenmesinde işveren çalışanlarının e-posta yolu ile yazışmalarının dikkate alınmamasının, ücret alacaklarından belge ile ispata rağmen hakkaniyet indirimi uygulanmasının, prim alacağının hesaplanmamasının hatalı olduğunu; istinaf itirazlarının da haksız şekilde reddedildiğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı Tarafın Temyiz Sebepleri

Davalılar vekili; istinaf dilekçesinin içeriğini tekraren, davalı ...Ş.'ye husumet yöneltilemeyeceğini, davalılar arasında organik bağ bulunmadığını, somut dosyada Türk hukukunun uygulanamayacağını Rusya Federasyonu kanunlarına göre yargılama yapılması gerektiği, hizmet süresinin ve kabul edilen ücretin hatalı belirlendiğini, tazminata esas ücret tespitinde eklenen yemek ve barınma yardımının yargı kararlarına aykırı olduğunu, davacının diğer davalı Şirket bünyesinde belirli süreli iş sözleşmesi ile istihdam edildiğini, husumetli tanık beyanlarının dikkate alınamayacağını, tanık beyanına göre yapılan hesaplamada % 30 hakkaniyet indiriminin az olduğunu, Rusya'da çalışan işçinin hem Rusya hem de Türkiye'nin genel tatil günlerinde çalışmadığını, hesaplama yapılacaksa Rusya genel tatil günlerinin dikkate alınması gerektiğini savunara, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talebiyle kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; husumet, zamanaşımı,uygulanacak hukuk, davacının hizmet süresi ve ücreti, husumetli tanık beyanlarına itibar edilip edilemeyeceği, brüt ücretin net ücrete çevrilme şekli ile dava konusu alacakların ispatı ve hesabı noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1.5718 sayılı Kanun'un 1, 2, 3, 5, 6, 24 ve 27 nci maddeleri.

2. 3. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 24.11.2020 tarihli ve 2020/5615 Esas, 2020/16554 Karar sayılı kararında iş sözleşmesinde yabancılık unsurunun bulunması hâlinde uygulanacak hukukun belirlenmesi yöntemi şu şekilde açıklanmıştır:

"...

Taraflar arasında iş sözleşmesine uygulanacak hukuk konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yabancılık unsuru, bir hukukî işlemi veya ilişkiyi ya da olayı birden fazla devletin hukuku ile irtibatlı hâle getiren unsurdur. İşçinin veya işverenin yabancı olması, işverenin işletme merkezinin yabancı bir ülkede bulunması, işçinin kendi işini mutad olarak yabancı bir ülkede yapması veya iş ilişkisinin yabancı bir ülke ile sıkı irtibatlı olduğunun durumun genelinden anlaşılması gibi hâllerde iş sözleşmesinde yabancılık unsurunun bulunduğundan söz edilir.

5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun (MÖHUK)’un 40. maddesine göre, Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisini, iç hukukun yer itibariyle yetki kuralları belirler. Aynı Kanun’un 44. maddesi ise, bireysel iş sözleşmesinden veya iş ilişkisinden doğan uyuşmazlıklarda Türk mahkemelerinin milletlerarası yetkisini tayin eden özel bir yetki kuralı getirmiştir. Buna göre, bireysel iş sözleşmesinden veya iş ilişkisinden doğan uyuşmazlıklarda işçinin işini mutaden yaptığı işyerinin Türkiye’de bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir. İşçinin, işverene karşı açtığı davalarda işverenin yerleşim yeri, işçinin yerleşim yeri veya mutad meskeninin bulunduğu Türk mahkemeleri de yetkilidir.

Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un 2. maddesinin birinci fıkrasında hâkimin, Türk kanunlar ihtilâfı kurallarını ve yetkili olan yabancı hukuku re’sen uygulayacağı ve yetkili yabancı hukukun içeriğinin tespitinde taraflardan yardım isteyebileceği belirtilmiştir. Yabancı hukukun içeriğinin tespiti, özel ve teknik bir bilgiyi gerektirdiğinden, hâkim gerekirse bilirkişi incelemesine de gidebilir. Yabancı hukukun olaya ilişkin hükümlerinin tüm araştırmalara rağmen tespit edilememesi hâlinde, Türk hukuku uygulanır (MÖHUK m. 2(2)).

Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un 5. maddesine göre, yetkili yabancı hukukun belirli bir olaya uygulanan hükmünün Türk kamu düzenine açıkça aykırı olması hâlinde, bu hüküm uygulanmaz; gerekli görülen hâllerde, Türk hukuku uygulanır. Kamu düzeni müdahalesi sınırlı ve istisnaî niteliktedir. Türk kamu düzeninin ihlâlini gerektirecek hâller, çoğunlukla emredici bir hükmün açıkça ihlâli halinde düşünülecektir. Fakat her emredici hükmün ihlâli halinde veya her emredici hükmü ihlâl eden bir yabancı kararın Türk kamu düzenine aykırı bulunduğunu söylemek olanaklı değildir. (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı, E. 2010/1 K. 2012/1 T. 10.02.2012). Örneğin, ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin, fazla mesai, hafta ve genel tatil alacaklarına ilişkin hükümler iç hukukumuz bakımından emredici nitelikte olmakla birlikte, bunlara dair yabancı hukukun farklı düzenlenmeleri, sırf farklılıkları nedeniyle somut uyuşmazlıkta ortaya çıkan durum değerlendirilmeden Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun m. 5 uyarınca kamu düzeni müdahalesine neden olmaz. Keza uygulanması gereken yabancı hukukun işçiye Türk hukukundan daha az koruma getirmesi de tek başına kamu düzeni müdahalesi için yeterli bir sebep değildir. Kanunlar ihtilâfı hukukundaki kamu düzeni anlayışı, iç hukukun kamu düzeni anlayışından farklı ve daha dar kapsamlıdır.

Bir yabancı hukuk kuralı Türk hukukunun temel değerlerine, Türk genel adap ve ahlak anlayışına, Türk kanunlarının dayandığı temel adalet anlayışına ve hukuk siyasetine, Anayasa’da yer alan temel hak ve özgürlüklere milletlerarası alanda geçerli ortak ve kabul görmüş hukuk prensiplerine, ikili anlaşmalara, gelişmiş toplumların ortak benimsedikleri ahlak ve adalet anlayışına, medeniyet seviyesine siyasi ve ekonomik rejimine aykırı olması halinde kamu düzenimize aykırılığı söz konusu olabilir (Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı, E. 2010/1 K. 2012/1 T. 10.02.2012). Örneğin yabancı hukukun, küçük çocukların çalışmasına ya da ücret ve diğer haklarda ırka dayalı ayrımcılık yapılmasına izin vermesi kamu düzenimize aykırıdır.

Yabancı hukukun uygulanmasını engelleyen diğer bir durum ise, doğrudan uygulanan kurallardır (müdahaleci normlar). Bu kurallar, taraflardan ziyade, devlet organizasyonunun sosyal, ekonomik ve politik menfaatlerini gerçekleştirmeyi amaçlar. Bu açıdan vatandaş yabancı ayrımı gözetilmeden, yabancılık unsuru taşısın taşımasın, hukuk seçimi yapılsın yapılmasın, uygulama alanına giren her ilgili olay ve hukukî ilişkide mutlaka uygulanması gereken kurallardır (ŞANLI, Cemal/ESEN, Emre/ATAMAN-FİGANMEŞE, İnci, Milletlerarası Özel Hukuk, ... 2019, s. 7; ÇELİKEL, Aysel/ERDEM, B. Bahadır, Milletlerarası Özel Hukuk, ... 2020, s. 155). İş hukukunda işçiyi koruyan her emredici kural, doğrudan uygulanan kural olarak nitelendirilmez; ayrıca devlet organizasyonunun sosyal, ekonomik ve politik menfaatlerini de koruması gerekir. Bununla birlikte, emredici hükümler ile doğrudan uygulanan kuralların ayırt edilmesi her zaman kolay değildir ve tartışmalıdır. Doğrudan uygulanan kurallara, kamu hukuku nitelikli iş güvenliği hükümleri, özel işçi gruplarını koruyucu hükümler ve yasal greve ilişkin hükümler ve asgarî ücrete ilişkin düzenlemeler örnek olarak gösterilebilir (ELÇİN, Doğa, Milletlerarası Unsurlu Bireysel ve Toplu İş Sözleşmelerine Uygulanacak Hukuk, ... 2012, s. 189-195). Devlet organizasyonun korunması, çoğu olayda ülke ile belirli bir şekilde irtibatlı ya da ülkede gerçekleştirilen iş sözleşmelerinde söz konusu olur. Örneğin, tamamen yurt dışından ifa edilen bir iş ilişkisinde Türk hukukundaki asgarî ücrete ilişkin kuralın uygulama alanına giren bir olay ya da ihtilâf söz konusu olmaz (AYGÜL, Musa, “Yabancı Unsurlu İş Hukuku İhtilâfları ile İlgili Yargıtay Kararlarının Değerlendirilmesi”, (Editörler, TANRIBİLİR, Feriha Bilge/GÜMÜŞLÜ TUNÇAĞI) Gülce, 10. Yılında Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun, ... 2017, s. 525-526; VURAL ÇELENK, Belkıs, “Yabancı Unsurlu İş Sözleşmelerinde For Devletinin Doğrudan Uygulanan Kurallarının Tespiti ve Uygulaması”, Yıldırım Beyazıt Hukuk Dergisi, 2017/1, s. 286).