muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5173, Karar No: 2017/9307, Tarih: 09.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/5173 E.  ,  2017/9307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan 28.12.2007 tarihinde 125.000,00 TL ve 175.000,00 TL bedelli iki ayrı tüketici/ihtiyaç kredisi kullandığını, kredilerin açılışı esnasında 9.125,00 TL kesinti yapıldığını, ayrıca 07.10.2009 tarihinde 98.100,00 TL ve 134.500,00 TL bedelli iki adet daha tüketici/ihtiyaç kredisi kullandığını, bu kredilerin açılışı esnasında da 4.544,09 TL kesinti yapıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 13.669,09 TL haksız kesinti bedelinin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, 13.353,45 TL yönünden davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalı bankadan kullanmış olduğu konut kredisi, bireysel kredi ve tüketici kredileri nedeniyle kredinin kullandırımı aşamasında yapılan kesintilerin tahsili amacıyla eldeki davayı açmıştır. Mahkemece alınan bilirkişi raporunda, davacının davalı bankadan 28.12.2007 tarihinde 125.000,00 TL ve 175.000,00 TL bedelli, 07.10.2009 tarihinde ise 98.100,00 TL ve 134.500,00 TL bedelli ayrı ayrı konut kredileri kullanıldığı, kredilerinin açılışı sırasında davacıdan 13.353,45 TL haksız kesinti yapıldığı yönünde rapor düzenlenmiş ve mahkemece bilirkişinin belirlediği miktar üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Ancak, dosya içerisinde 28.12.2007 tarihinde kullanılan 175.000,00 TL bedelli krediye ilişkin belgeler incelendiğinde, kredi sözleşmesinde; konut finansmanı kredi sözleşmesi yazdığı, bu krediye ilişkin kesinti yapılan makbuzda; tüketici kredisi olduğu, geri ödeme planı incelendiğinde ise; işyeri kredisi yazdığı anlaşılmaktadır. Bu haliyle eksik bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması hatalıdır. İşyeri kredisi, ticari nitelikte bir kredi olup bu kredi yönünden taraflar arasında sözleşmenin kurulduğu tarih itibarıyla yürürlükte olan 4077 sayılı yasa kapsamında kalan bir ilişki mevcut değildir ve Tüketici Mahkemesi’nde dava açılamaz. Mahkemece, davacının dava dilekçesinde belirtmiş olduğu tüm kredi sözleşmelerinin getirtilerek taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine uygun gerektiğinde uzman bilirkişiden ayrıntılı rapor alındıktan sonra varsa işyeri kredileri yönünden tefrik kararı verilerek sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme nedeniyle yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, istek halinde peşin alınan harcın davalıya iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 09/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7742, Karar No: 2016/2941, Tarih: 09.02.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/7742 E.  ,  2016/2941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : 2. İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, ücret, asgari geçim indirimi, fazla mesai, yıllık izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı iş hanında müvekkilinin 29.06.2009 tarihinden iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız biçimde fesihedildiği 21.02.2011 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, belirterek işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu dikkate alınarak davacının alacaklarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafça süresinde temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2- 4857 sayılı İş Kanunu'nun 13. maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin tam süreli çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az olarak belirlendiği iş sözleşmesi, kısmi süreli iş sözleşmesi olarak tanımlanmıştır. Normal haftalık çalışma süresi ise aynı Kanun'un 63. maddesinde, haftalık en çok 45 saat olarak açıklanmıştır. 4857 sayılı Kanun'un 13. maddesinde emsal işçiden söz edilmiş olmakla, kısmi süreli iş sözleşmesinin belirlenmesinde esas alınacak haftalık normal çalışma süresi tam süreli iş sözleşmesi ile çalışan emsal işçiye göre belirlenecektir. Kanunun 63. maddesinde yazılı olan haftalık iş süresi azamidir. Buna göre o işkolunda emsal bir işçinin ortalama haftalık çalışma süresi, haftalık 45 saati aşmamak şartıyla belirlenmeli ve bunun önemli ölçüde azaltılmış olup olmadığına bakılmalıdır.

4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi kapsamında çıkarılan İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 6. maddesinde, “ İşyerinde tam süreli iş sözleşmesi ile yapılan emsal çalışmanın üçte ikisi oranına kadar yapılan çalışma kısmi süreli çalışmadır”. Gerekçede “üçte ikisinden az” olan çalışma ifadesi kullanılmışken, yönetmelikte üçte iki oranına kadar yapılan çalışmalar kısmi çalışma sayılmıştır. Bu durumda emsal işçiye göre 45 saat olarak belirlenen normal çalışmanın taraflarca 30 saat ve daha altında kararlaştırılması halinde, kısmi süreli iş sözleşmesinin varlığından söz edilir.

Kısmi süreli iş sözleşmesiyle çalışan işçinin ücreti ve paraya ilişkin bölünebilir menfaatleri tam süreli emsal işçiye göre çalıştığı süre ile orantılı olarak ödenir.

Kısmi süreli iş sözleşmesiyle çalışan işçinin ücreti ve paraya ilişkin bölünebilir menfaatleri tam süreli emsal işçiye göre çalıştığı süre ile orantılı olarak ödenir.

Kısmi çalışma kanunda yer almasına rağmen kıdemin nasıl belirleneceği ihbar izin gibi haklardan nasıl yararlanacağı, bu haklarla ilgili hesap şekli kanuni olarak düzenlenmiş değildir. Buna göre, kısmi çalışma ister haftanın bir veya bazı günleri çalışma şeklinde gerçekleşsin, ister her gün birkaç saat şeklinde olsun, işçinin işyerinde çalışmaya başladığı tarihten itibaren bir yıl geçince kıdem tazminatı hakkı doğar, izne hak kazanır. Hesaplamada esas alınacak ücret ise işçinin kısmi çalışma karşılığı aldığı ücret olmalıdır.

Kısmi süreli iş sözleşmesi kapsamında çalışan işçi yönünden ihbar süresinin de iş ilişkisinin kurulduğu tarih ile feshedilmek istendiği tarih arasında geçen süre toplamına göre belirlenmesi gerekir.

Yıllık Ücretli izin Yönetmeliğinin 13. maddesinde kısmi süresi ve çağrı üzerine çalışan işçilerin izin hakkı bakımından tam süreli işçilere göre farklı bir uygulamaya tabi olamayacakları açıklanmıştır. Bu durumda bir yıllık çalışma süresini dolduran kısmi süreli çalışan işçinin izin hakkı vardır.

Somut olayda, Ankara 14. İş Mahkemesi 2012/ esas 2013/ karar sayılı ilamı da davalı işverenlikçe açılan borç tahakkukunun iptali talepli açılan davada; neticesinde Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından yapılan tespit yanısıra dosyadaki belgelerin davacının kapıcılık yaptığını doğruladığının, ancak, nazara alınması gereken hususun işçinin çalışma süresini saptamak ve bu şekilde kısmi çalışma olup olmadığını denetlemek olduğu, işçinin ayda yedi gün üzerinden sigortalılığının sağlanması gerektiği, belirtilerek karar verilmiş, karar Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. Söz konusu karar, tüm dosya kapsamı tanık beyanları birlikte değerlendirildiğinde davacının kısmi süreli çalıştığı anlaşılmakla alacaklarının buna göre hesaplanması gerektiği gözetilmeden hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11093, Karar No: 2024/319, Tarih: 15.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11093 E.  ,  2024/319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/637 Esas, 2023/531 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kartal (Kapatılan) 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.06.1990 Tarihli ve 1989/118 Esas, 1990/624 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmıştır.

B. İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.12.2016 Tarihli ve 2004/1966 Esas, 2004/1624 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ...'ün kısıtlılık halinin devamına, kendisine ...'ün vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi 21.03.2023 tarihli dilekçesinde, vasiliğinin uzatılmasını ve kısıtlı ile beraber Sırasöğütler Mahallesi 1608. Sokak No:20 İç Kapı No:3/5 .../... adresine ikamet ettiklerini ve yerleşim yeri değişikliği yapabilmesi için yetki ve izin verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kısıtlının yerleşim yeri adresininin değiştirilmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

C. Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.05.2023 Tarihli ve 2023/637 Esas, 2023/531 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yeri adresinin halen Zümrütevler Mahallesi Can Sokak No:55 İç Kapı No:10 ... /... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin talebi üzerine 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı bulunduğuna göre vesayet dosyasının takibi ile Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin talebi üzerine 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı bulunduğuna göre vesayet dosyasının takibi ile Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17773, Karar No: 2012/10888, Tarih: 22.05.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/17773 E.  ,  2012/10888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesinin geçerli sebep olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminat ile boşta geçen süre ücret ve diğer haklarının belirlenmesini istemiştir.

Davalı ..., davacının şirket çalışanı olduğunu bu nedenle kendilerine dava yöneltilemeyeceği savunmuştur.

Davalı şirkete usulüne uygun dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilmesine rağmen dava ve duruşmalara katılmamıştır.

Mahkemece feshin geçerli nedene dayanmadığı gerekçesi ile feshin geçersizliğine ve davacının davalı ... İnşaat, Temizlik, Turizm Sağlık Güvenlik Yemek Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait işyerinde işe iadesine, işe başlatma tazminatının dört aylık ücret tutarı olarak ve çalıştırılmadığı süre için en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalıların birlikte sorumlu tutulmasına karar verilmiştir.

Hüküm davalı ... ve davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı işverence feshin geçerli nedene dayandığı kanıtlanmadığından, mahkemece feshin geçersizliğine ve davacının davalı ... İnşaat, Temizlik, Turizm Sağlık Güvenlik Yemek Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait işyerinde işe iadesine, işverenin işe başlatmaması halinde davalıların tazminat miktarından müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmalarına ilişkin karar verilmiş olması dosya içeriğine uygun olup, davalının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 21. maddesinin birinci fıkrasında işe başlatmama tazminatının alt ve üst sınırları gösterilmiş olup; söz konusu tazminatın belirtilen sınırlar

arasında işçinin kıdemi, fesih sebebi gibi olgular dikkate alınarak belirlenmesi gerekir. Üst sınırın aşılmasının tek istisnası 2821 sayılı Sendikalar Kanunu’nun 31. maddesindeki sendikal nedenle yapılan fesihlerdir. Anılan maddeye göre feshin sendikal nedene dayanması halinde işe başlatmama tazminatının işçinin en az bir yıllık ücreti tutarında belirlenmesi gerekir.

Dosya içeriğine göre söz konusu tazminatın davacının dört aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Fesih nedenine ve davacının çalışma süresine göre davacının beş aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

Dosya içeriğine göre söz konusu tazminatın davacının dört aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesine karar verilmesi hatalıdır. Fesih nedenine ve davacının çalışma süresine göre davacının beş aylık ücreti tutarı olarak belirlenmesi dosya içeriğine uygun düşecektir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı Kanun'un 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle;

1-Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İşverence yapılan FESHİN GEÇERSİZLİĞİNE ve davacının davalı Umut-Ay İnşaat, Temizlik, Turizm Sağlık Güvenlik Yemek Sanayi ve Ticaret Limited Şirketine ait işyerindeki işine İADESİNE,

3-Davacının kanuni sürede işe başvurmasına rağmen, işverenin süresi içinde işe başlatmaması halinde davalılar tarafından müştereken ve müteselsilen ödenmesi gereken tazminat miktarının fesih nedeni ve kıdemi dikkate alınarak beş aylık ücreti olarak belirlenmesine,

4-Davacının işe iade için işverene süresi içinde başvurması halinde hak kazanılacak olan ve kararın kesinleşmesine kadar doğacak olan en çok dört aylık ücret ve diğer haklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen davacıya ödenmesi gerektiğinin belirlenmesine, davacının işe başlatılması halinde varsa ödenen ihbar ve kıdem tazminatının bu alacaktan mahsubuna,

5-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

6-Davacı vekille temsil edildiğinden, karar tarihinde yürürlükte olan tarifeye göre 1.200,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine,

7-Davacı tarafından yapılan 51,20 TL yargılama giderinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, davalının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına,

8-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, kesin olarak, oybirliğiyle 22.05.2012 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1521, Karar No: 2011/3003, Tarih: 16.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/1521 E.  ,  2011/3003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÖDEMİŞ 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/02/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, miras bırakan babası R.'ten mal kaçırmak amacıyla kök miras bırakanları olan babaannesi V. ile ninesi N.e'nin 191 ve 2075 sayılı parsellerini halası olan davalıya muvazaalı biçimde devrettiklerini ileri sürerek payı oranında iptal-tescil iteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi . raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı  1,25.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,  16.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34911, Karar No: 2014/30160, Tarih: 15.12.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/34911 E.  ,  2014/30160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I-Sanıklar... ve ... hakkında konut dokunulmazlığını bozma, sanıklar... ve ... hakkında hırsızlık suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

II-Sanıklar... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...'ın soruşturma sırasında müdafii huzurundaki “...'ün ...'in talimatıyla aracı çalan şahıslardan teslim almak üzere ... yakasına gittiğine,aracı ...yakası hırsızlarının çaldığına ve bu hırsızların ...'in arkadaşı olduğuna,aracın karşıdan teslim alındıktan sonra ...'deki bulunmuş olduğu yere getirildiğine,daha sonra polisçe bulunduğuna,Salih'le aracın özellikleri ve aracın muhafaza edileceği yerin nasıl olduğu ile ilgili konuştuklarına,aracın tam özelliklerini öğrenebilmek ve ona göre satacağı şahıslara özelliklerini söyleyebilmek için ...'den aracın gerçek plakasını sorduğuna,araç çalındıktan sonra ...'le görüştüklerine,aracın satılması için ...'la pazarlık ettiklerine,çalıntı araç bulunduktan sonra,anahtarı kendisinde kaldığı için ...'ın araç sahibinin evini bildiğinden bulunan aracı ellerinde bulunan anahtarla tekrar çalabilmek için plan yaptıklarına” dair savunması,sanıklar hakkında ...C.Başsavcılığınca yürütülen 2007/34497 soruşturma sayılı “suç işlemek üzere örgüt kurmak,örgüt üyesi olmak,örgüt kapsamında hırsızlık, örgüt kapsamında sahtecilik” suçlarından yürütülen soruşturma sırasında alınan dinleme kararı sonucu elde edilen iletişimin tespitine ilişkin tutanak içeriklerinden “... adlı bir kişinin 05.07.2007 gecesi saat 04:06'da sanık ...'i arayarak modelini renç olarak nitelendirdiği bir aracı aldığını”bildirmesi,”sanık ...'in bu görüşmeden hemen sonra saat 04:08'de sanık ...'ü arayarak suça konu aracı alması hususunda görüşme yapması,ardından sanıklar ... ve ... arasında konu aracın nereden,ne şekilde alınarak nereye bırakılacağına,aracın özelliklerine, nasıl ve kaç liraya satılacağına, aracın polisler tarafından bulunması ve sonrasına ilişkin gelişmelere dair görüştüklerinin” yine olaydan haberdar olan “sanık ... ile sanık ... arasındaki görüşmelerden aracın özelliklerini,plakasını ve nerede saklandığını konuştuklarının”sanık ... ile ...'ında “suça konu aracın özelliklerinden bahsederek nasıl satabilecekleri hususunda” görüşme yaptıklarının anlaşılması karşısında,sanıkların hırsızlık suçunu bizzat işlediklerine dair delil elde edilmediği gibi suç işlenmeden önce suç işlemeye teşvik etme veya suç işleme kararını kuvvetlendirme veya fiilin işlenmesinden sonra yardımda bulunacağını vaat etme,suçun nasıl işleneceği hususunda yol gösterme veya fiilin işlenmesinde kullanılan araçları sağlama veya suçun işlenmesinden önce veya işlenmesi sırasında yardımda bulunarak icrasını kolaylaştırma şeklinde bir fiillerinin bulunduğuna ilişkin kuşku oluştuğu,oluşan kuşkunun sanıklar lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilerek; sanıkların suça konu aracın çalınmasından yani suçun işlenmesinden sonra suça konu aracın saklanması ve satılmasına yönelik olan eylemlerinin TCK'nın 165/1.maddesinde düzenlenen suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunu oluşturup oluşturmayacağı hususu karar yerinde tartışılmadan,yetersiz gerekçeye dayanılarak sanıklar... ve ... hakkında hırsızlık suçundan beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,o yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7633, Karar No: 2013/7231, Tarih: 21.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/7633 E.  ,  2013/7231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, abonenin elektrik faturasına yansıtılan kaçak kayıp bedeli ile ilgili olarak Tüketici sorunları Hakem Heyitince verilen karara itirazı ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3798, Karar No: 2021/6550, Tarih: 15.06.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/3798 E.  ,  2021/6550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 24. HUKUK DAİRESİ

Uyuşmazlık; ticari nitelikteki (tır çekicisi) araç satış sözleşmesinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yargıtay 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 15/06/2021 tarinde oy birliği ile karar verildi.