muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12336, Karar No: 2016/6131, Tarih: 02.06.2016

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacılara verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.702,35 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 02/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1741, Karar No: 2013/2991, Tarih: 07.03.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/1741 E.  ,  2013/2991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vasiyetnamenin açılmasına ilişkin olarak Keşan Sulh Hukuk ve Malkara Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Talep, vasiyetnamenin açılıp okunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 596. maddesinde,” Vasiyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde miras bırakanın yerleşim yeri sulh hakimi tarafından açılır ve ilgililere okunur.” Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” hükümlerine yer verilmiştir.

Keşan Sulh Hukuk Mahkemesince Dışişleri Bakanlığı kayıtlarından alınan 13.12.2012 tarihli adres bilgisine göre murisin son yerleşim yerinin ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş ise de, dosya kapsamındaki nüfus müdürlüğünce gönderilen nüfus kaydı ile mahkemece mernis sisteminden alınan 25.12.2012 tarihli nüfus kaydına göre murisin son yerleşim yerinin ... adresi olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın, Keşan Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Keşan Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1890, Karar No: 2017/3763, Tarih: 07.11.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/1890 E.  ,  2017/3763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle çocuğu öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-b-e, 35/2, 29 ve 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası,

6136 sayılı Yasanın 15/1, TCK'nun 52 ve 53. maddeleri uyarınca 8 ay hapis ve 2000.TL adli para cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükmün 5271 sayılı CMK'nun 35/2, 260, 6284 sayılı Yasanın 2/1-d ve 20/2. maddeleri gözetilerek Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığını temsilen ilgili Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğüne tebliği üzerine anılan kurum tarafından da temyiz edildiği anlaşılmakla, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

1- Sanık ... hakkında; mağdur ...’i nitelikli kasten öldürmeye suçundan açılan kamu davasında 6284 sayılı Yasanın 2/1-d ve 20/2. maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nun 233 ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMUK'nun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

2- Sanığın ceza ehliyetine ilişkin Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulu raporu ile ana tebliğnamenin düzenlenmesinden sonra Elazığ Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi raporu arasında farklılık bulunması karşısında sanığın ceza ehliyeti konusunda Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan sanığın bizzat hazır edilerek rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ilgili İl Müdürlüğü vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 07/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7552, Karar No: 2014/12502, Tarih: 11.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/7552 E.  ,  2014/12502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, arpa, arpa samanı ve ayçiçeğinin (yağlık) 2012 ve 2013 yılları itibariyle (ayrı ayrı) kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, toptan satış fiyatına ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin ... Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden getirtilerek alınacak cevap yazısının dosyaya konulmasından,

2-Tapu maliki ... oğlu ...'ın veraset ilamının dosyada bulunmadığı anlaşılmıştır. Adı geçenin, ilgililerden veraset ilamı temin edilip, dava dışı mirasçılarının bulunduğunun anlaşılması halinde, bu kişilere mahkeme kararı ve davacı tarafın temyiz dilekçesi tebliğ edilip temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20845, Karar No: 2016/2200, Tarih: 22.02.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/20845 E.  ,  2016/2200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığa atılı suçtan doğrudan zarar gören Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu olup kamu davasına katılma hakkı bulunduğu halde katılma talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken reddine karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 237/1. maddesine muhalefet edilmesi,

3- Doğrudan verilen ve hapisten çevrilen adli para cezasının, günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK'nun 52/2. maddesinin fıkrası belirtilmeksizin TCK'nun 52. maddesi olarak yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4-Sanıklar hakkında hükmolunan hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı Yasa'nın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51. maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşme tarihinden itibaren taksitlendirilmesine karar verilmesi,

5-İddianame ile müsaderesi talep edilen ancak el konulmayan ve siciline şerh de verilmeyen nakil aracı hakkında olumlu veya olumsuz karar verilmemesi,

6- Suç tarihinden önce 01.03.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK.nun 50/6. madde ve fıkrasında yer alan "yaptırım" ibaresinin "tedbir" olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesinin 4 ve 9. fıkralarının yeniden düzenlenip, 10. fıkrasının da

yürürlükten kaldırılması karşısında, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde hapis cezasından çevrili adli para cezasının ödenmemesi durumunda hapse çevrileceğinin belirtilmesi,

Yasaya aykırı, O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13464, Karar No: 2018/13203, Tarih: 28.05.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/13464 E.  ,  2018/13203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin 2002 yılı Ocak ayında davalı şirket nezdinde uluslararası tır şoförü olarak çalışmaya başladığını ancak primlerinin yılın dördüncü çeyreğinde yatırılmaya başlandığını, 2006 yılında emekliliğe hak kazanan müvekkilinin 2010 yılı Temmuz ayı sonuna kadar çalışmaya devam ettiğini, 2002 yılı başından 2010 yılı Temmuz ayına kadar aylık 1.000,00 Euro ücret ile çalıştığını, ücretin asgari ücret kısmının banka aracılığıyla yatırıldığını artan kısmının elden verildiğini, davalı işverenliğin birtakım ücretlerini tam olarak ödemediğini beyan ederek kıdem,ihbar ve kötüniyet tazminatı, fark ücret, hafta tatil, yıllık izin, bayram genel tatil, fazla mesai alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının istifa etmek suretiyle işten kendisinin ayrılarak başka firmalarda çalıştığını, tüm alacaklarının eksiksiz olarak ödendiğini ve herhangi bir ücret alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin ücretlerin ödenmemesi nedeniyle kendisi tarafından feshedildiğini gerekçesi ile kıdem tazminatının ve sair alacaklarının kabulüne, fazla mesai ücret talebinin reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre , davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda taraflar arasında davacının hizmet süresi yönünden uyuşmazlık mevcuttur.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre , davacının tüm, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda taraflar arasında davacının hizmet süresi yönünden uyuşmazlık mevcuttur.

Davacı 27.09.2002-19.05.2010 arası kesintisiz çalıştığını iddia etmiştir. Davalı davacının 30.03.2006 tarihinde emekliliğe hak kazandığını bildirerek işten ayrılmak istediğini daha sonra 10.05.2006 tarihinde ikinci kez işe devam etmek isteyip 04.11.2006 tarihinde özel durumuna gerekçe göstererek işten "istifa etmek suretiyle" ayrılmış olduğunu sonrasında... üçüncü kez çalışmaya devam ettiğini ve sonrasında daha iyi koşullarda iş bulduğu gerekçesiyle 12.12.2006 tarihinde "istifa etmek suretiyle" işten ayrılıp başka firmada çalışmaya başladığını, 30.07.2008 tarihinde dördüncü kez işe devam etmek isteyip sonrasında 16.03.2010 tarihinde "istifa etmek suretiyle" işten ayrıldığını, 15.04.2010 tarihinde yeniden çalışmaya başlayarak 19.05.2010 tarihinde "istifa etmek suretiyle" işten ayrılmış olduğunu savunmaktadır. Mahkemece getirilen yurt... giriş çıkış kayıtları ile çalışılan dönem kesintisiz kabul edilerek kıdeme esas alınmıştır. Ancak öncelikle davacının 2006 sonrası dönemi de kapsar hizmet döküm cetveli ve emniyetten tüm dönem yurda giriş çıkış kayıtları getirtilmeli, davacının yurda giriş çıkışlarda hangi araç ile hareket halinde olup bu aracın kayıtlı olduğu şirket ya da şahıs tespit edilmelidir. Yapılan araştırma sonucunda hizmet süresi yeniden değerlendirilmelidir.

3-İki nolu bentte değinilen hususların tespiti ardından kayıtlar dikkate alınarak öncelikle mahkemece, yurtdışı giriş çıkış kayıtlarına ve dosya içeriğindeki belgelere göre davacının yurtdışı ve yurtiçi çalışma sürelerinin ayrı ayrı tespiti yapılmalıdır. Uluslararası tır şoförleri tatil sürelerinde çalışmama ile ilgili sıkı trafik mevzuatına uymak zorundadırlar. Yurtdışına sefer yapan tır şoförlerinin hafta tatillerinde çalışma yaptıklarını yazılı delille ispatlamaları gerekir. Bu nedenle davacının yurtdışı ağır vasıta şoförü olarak çalıştığı dönemde hafta tatili çalışmasının olması söz konusu değildir. Yurt dışında bulunduğu tarihlerin hafta tatili ücretlerine ilişkin yapılan hesaplamadan dışlanması gerekir. Belirtilen yön gözetilmeden verilen karar hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23527, Karar No: 2015/7729, Tarih: 27.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/23527 E.  ,  2015/7729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığının ihlali, nitelikli hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve hırsızlık suçlarına yönelik temyiz talebi bulunması nedeniyle, sanık hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve hırsızlık suçlarından kurulan hükmün incelemesinde;

TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da mümkün değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. Somut olayda ise; sanığın, müştekinin işyerinden almış olduğu 30 TL'nin değerinin az olması nedeniyle hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyene düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesinde düzenlenen "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar. Ancak mahkeme, kendisine yüklenen yükümlülükleri yerine getiremeyen sanığın durumunu değerlendirerek; cezanın yarısına kadar belirleyeceği bir kısmının infaz edilmemesine ya da koşullarının varlığı halinde hükümdeki hapis cezasının ertelenmesine veya seçenek yaptırımlara çevrilmesine karar vererek yeni bir mahkûmiyet hükmü kurabilir" şeklindeki hüküm karşısında; sanığın denetim süresi içinde yeniden kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle mahkemenin hükmü açıklamakla yetinmesi gerekirken, hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından verilen hapis cezalarının TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmesi,

2-İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 119/1-c. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/4. Maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının uygulanamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 27.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4849, Karar No: 2021/10662, Tarih: 25.11.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/4849 E.  ,  2021/10662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-Borçlu ...’ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının REDDİNE,

2-Borçlu ...’ın temyiz isteminin incelenmesinde;

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibine karşı borçlunun; Bakırköy İcra Müdürlüklerinin yetkili olduğundan bahisle İstanbul Anadolu İcra Müdürlüklerinin yetkisine itirazda bulunarak, süresi içerisinde icra mahkemesine başvurduğu; mahkemece, İstanbul Anadolu İcra Dairesi'nin diğer borçlu yönünden de yetkili olduğu gerekçesiyle davacının şikayetinin reddine hükmedildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 50. maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken HMK'nun 7/1. maddesinin birinci cümlesine göre; borçlu birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri icra müdürlüğünde takip yapılabilir. Bu durumda, diğer borçlular yetki itirazında bulunamazlar. Ancak, anılan hükmün uygulanabilmesi için, borçlulardan birinin yerleşim yeri icra dairesinde takip yapılması ve onun hakkındaki yetkinin şikayet tarihi itibariyle kesinleşmiş olması gereklidir.

İİK.nun 50/1. maddesine göre, para ve teminat borçlarına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi, HMK.nun 447/2. maddesi atfıyla HMK.nun yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla uygulanmak suretiyle belirlenir. Ayrıca, takip dayanağı akdin yapıldığı icra dairesi de yetkilidir.

Buna göre, bonoya dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK. 6. md.), bonoda öngörülen ödeme yerinde (6102 Sayılı TTK'nun 777/3. maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, ödeme yeri olarak tanzim yeri kabul edilir) (HMK. 10. md.) ve ayrıca İİK'nun 50/1. maddesi uyarınca bononun tanzim edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabilir.

Somut olayda, alacaklı tarafından, borçlular aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takip başlatıldığı, itiraz tarihi itibariyle yetki itirazında bulunmayan takip borçlusu ... yönünden icra takibinin yapıldığı İstanbul Anadolu İcra Dairelerinin yetkisinin

kesinleşmediği, itiraz eden borçlu ...’a ödeme emrinin 23.07.2019 tarihinde Bağcılar/İstanbul adresinde tebliğ edildiği, süresinde borçlunun yetki itirazında bulunduğu, itirazında yetkili icra dairesi olarak gösterdiği Bakırköy İcra Dairelerinin yetkili olduğu anlaşılmaktadır.

kesinleşmediği, itiraz eden borçlu ...’a ödeme emrinin 23.07.2019 tarihinde Bağcılar/İstanbul adresinde tebliğ edildiği, süresinde borçlunun yetki itirazında bulunduğu, itirazında yetkili icra dairesi olarak gösterdiği Bakırköy İcra Dairelerinin yetkili olduğu anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece borçlu ... yönünden yetki itirazının kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu Sevda Dalkılıçlar'ın temyiz itirazlarının kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesinin 20. Hukuk Dairesinin 25.02.2021 tarih ve 2020/960 E. - 2021/632 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, İstanbul Anadolu 3. İcra Hukuk Mahkemesinin 14.11.2019 tarih ve 2019/852 E. - 2019/1019 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25.11.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1197, Karar No: 2016/3310, Tarih: 15.03.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1197 E.  ,  2016/3310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Terekenin tasfiyesi istemi hakkında, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

İstem, ...'in terekesinin tasfiyesi istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffanın son yerleşim yeri adresinin MERNİS kayıtlarına göre ".../..." olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise zabıta marifetiyle yapılan araştırmada müteveffanın son yerleşim yeri adresinin ".../..." olduğu gerekçesi ile karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 589. Maddesine göre, "Miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hâkimi, istem üzerine veya re’sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır." .../1. maddesi uyarınca da; “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

Tüm dosya kapsamından, kolluk marifeti ile yapılan araştırmadan, müteveffa ...'in son yerleşim yeri son adresinin "......., .../..." olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın ... ve .... maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE .../03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.