muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/8547, Karar No: 2011/4173, Tarih: 31.03.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/8547 E.  ,  2011/4173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının keşidecisi, müvekkilinin ciro yolu ile hamili bulunduğu iki adet çekle icra takibine başladığını, davalının sebepsiz zenginleşmiş olması nedeniyle çek bedellerinden sorumlu olduğu halde takibe itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına % 40' tan az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, icra takibinin dayanağının zamanaşımına uğramış iki adet çek olduğunu, çeklerin muhatabının Alman Bankası, keşide yerinin Almanya olduğu gibi müvekkilinin de Alman şirketi olup, ikametgahının da Bürstadt / Almanya olması nedeniyle yetkili icra müdürlüğünün ( MÖHUK 27 İİK 50, HUMK 9. maddeleri Bürstadt' ın bağlı bulunduğu icra müdürlüğü olduğundan Ümraniye İcra Müdürlüğünün yetkili olmadığının yetkisiz icra müdürlüğünde takip yapılıp dava açıldığından davanın reddini istediği gibi esasen de davanın reddini savunup, % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın hukuki niteliği itibariyle TTK' nun 644. maddesi uyarınca çek keşidecisi aleyhine sebepsiz zenginleşmeden doğan alacağın tahsili amacıyla başlatılan ilamsız icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olduğu, davalının yetkili icra müdürlüğünün yerleşim yeri Almanya – Bürstadt olduğunu bildirdiği 5718 sayılı MÖHUK' un 40. maddesi, İİK' nın 50. HUMK' nun 9. maddesi gereğince icra müdürlüğünün yetkili olmadığı yetkili icra müdürlüğünün davalının yerleşim yeri icra müdürlüğünün olduğu gerekçesiyle icra dairesinin yetkisizliği nedeniyle koşulları oluşmayan davanın ve şartları oluşmayan davalının tazminat isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 31.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25379, Karar No: 2021/21761, Tarih: 15.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/25379 E.  ,  2021/21761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçların yasa maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 66/2 ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz itirazları bu nedenle, yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeyen HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 66/2 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 15/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1302, Karar No: 2019/527, Tarih: 04.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/1302 E.  ,  2019/527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, davalılardan iş verene ait iş yerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının 1975 yılından 2003 yılına kadar her yıl Hairan-Eylül ayları arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.Mahkemece, Dairemizin 27/06/2012 tarih, 2011/1844 Esas, 2012/12310 Karar ve 28/03/2016 tarih, 2016/3293 Esas, 2016/5366 Karar sayılı Bozma İlamları üzerine davanın kısmen kabul ve kısmen reddi ile davacının davalıya ait iş yerinde 1975 ve 2002 yılları arasında ilgili yıllarda dahil olmak üzere her yıl Haziran- Temmuz-Ağustos ve Eylül aylarının tamamında tam gün süreli 4 ay süre ve 19.08.2003 - 31.08.2003 tarihleri arasında 13 gün süre ile iş akdine bağlı olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.Bu tür davalarda öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin işveren tarafından verilip verilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu koşul oluşmuşsa işyerinin gerçekten var olup olmadığı kanun kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma olgusunun varlığı özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır.Çalışma olusu her türlü delille ispat kazanabilirse de çalışmanın konusu niteliği başlangıç ve bitiş tarihleri hususlarında tanık sözleri değerlendirilmeli, dinlenen tanıkların davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlara geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin aynı nitelikte işi yapan ve bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlardan seçilmesine özen gösterilmelidir. Bu tanıkların ifadeleri ile çalışma olgusu hiçbir kuşku ve duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmelidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.9.1999 gün 1999/21-510-527, 30.6.1999 gün 1999/21-549-555- 3.11.2004 gün 2004/21- 480-579 sayılı kararları da bu doğrultudadır.Somut olayda, bozmadan sonra kolluk araştırması ile tespit edilen komşu işyeri tanıklarının davacının davalı işyerinde çalışmadığını söyledikleri, bozmadan önce beyanları alınan tanıklar ... ve ...'in davalı işyerine komşu olup olmadıklarının tespiti bakımından yapılan araştırmanın yeterli olmadığı, yine bozma öncesinde ifadeleri alınan bir kısım tanıkların davacının çalışmalarını doğruladığı dikkate alındığında tanık beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmediği anlaşıldığından davacının çalışmasının ortaya çıkması bakımından yeterince araştırma yapılmadan sonuca gidildiği anlaşılmaktadır

... ve ...'in davalı işyerine komşu olup olmadıklarının tespiti bakımından yapılan araştırmanın yeterli olmadığı, yine bozma öncesinde ifadeleri alınan bir kısım tanıkların davacının çalışmalarını doğruladığı dikkate alındığında tanık beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmediği anlaşıldığından davacının çalışmasının ortaya çıkması bakımından yeterince araştırma yapılmadan sonuca gidildiği anlaşılmaktadır.Yapılacak iş, davalı işyerinde keşif yapmak suretiyle komşu olan ve davacının çalışmaları hususunda bilgi sahibi olabilecek kişileri tespit edip tanık olarak beyanlarını almak, davalı işyeri ile ilgili olarak Belediye kayıtlarını araştırmak ve bu kayıtlarda çalışan kişiler ile ilgili bilgi ve belge bulunup bulunmadığını belirlemek, Belediyede çalışan zabıta memurlarının tanık sıfatıyla ifadelerini almak, davalı işyerinde davacı dışında çalışan başka kimseler olup olmadığını ve davacının çalışmıyor olması halinde kimin çalıştığını araştırmak, bu kişileri de tanık sıfatıyla dinlemek ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılardan ...'ya iadesine 04/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10261, Karar No: 2015/1034, Tarih: 19.02.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/10261 E.  ,  2015/1034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın husumetten reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, görevsiz Tüketici Mahkemesi'ne sunduğu dava dilekçesinde, dava dışı ... ile davalılar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, kooperatif başkanlığı yapmış olan müvekkillerinin murisi ...'ın ileride kendisine verileceği umuduyla sözleşmeye konu 4 sayılı parsel üzerine iki adet dubleks bina yaptığını, diğer parsellerde inşaat yapılmadığını, arsa sahiplerinin sözleşmenin feshi talepli olarak dava açtıklarını, murisin inşaatta yaptığı harcamaların bir kısmının ortaklardan topladığı para, bir kısmının ise arabasının satış bedeli 3.000,00 TL ile karşılandığını, arsa maliklerinin bu binaların parasını vermeye yanaşmadıklarını, müvekkillerinden ...'ın kooperatif üyesi olarak ödediği aidat miktarının 8.400,00 TL olduğunu ileri sürerek, toplam 11.400,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

... Tüketici Mahkemesi'nin görevsizlik kararı ile dosyanın gönderildiği Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin arsa sahipleri olan davalılar ile dava dışı kooperatif arasında yapıldığı, bu konudaki talebin, sözleşmenin tarafı olan dava dışı kooperatif tarafından yapılması gerektiği, davacılardan ...'ın dava dışı kooperatifin üyesi olduğu, diğer davacıların kooperatif başkanı ...'ın çocukları olduğu, davalıların arsa sahibi oldukları, davacıların ödemiş olduğu aidatlarla ilgili taleplerini kooperatife yöneltmeleri gerektiği, davalıların taraf sıfatı olmadığı gerekçesiyle, davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1)Davacıların murisinin , dava dışı kooperatifin yüklenici sıfatıyla davalı arsa sahipleri ile birlikte imzaladığı 23.09.1998 tarih ve 28788 yevmiye sayılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini, müşterek borçlu müteselsil kefil sıfatı ile imzaladığı anlaşılmış ve muris bu suretle sadece borç altına girmiş olup, müşterek ve müteselsil alacaklı sıfatı bulunmadığından, Mahkemece, davacı mirasçıların arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak talepte bulunamayacaklarının kabulü doğru olmuştur.

Öte yandan, davacıların 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 98. maddesinin yollamasıyla 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'un 547. maddesi uyarınca dava dışı kooperatifin ihyası için dava açıp, ihyasını sağladıktan sonra, murislerinin cebinden yaptığı harcamaların bedeli olan 3.000,00 TL'yi ve davacı ...'ın kooperatife yapmış olduğu ödemeleri dava dışı kooperatiften talep etmeleri mümkündür.

Öte yandan, davacıların 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 98. maddesinin yollamasıyla 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'un 547. maddesi uyarınca dava dışı kooperatifin ihyası için dava açıp, ihyasını sağladıktan sonra, murislerinin cebinden yaptığı harcamaların bedeli olan 3.000,00 TL'yi ve davacı ...'ın kooperatife yapmış olduğu ödemeleri dava dışı kooperatiften talep etmeleri mümkündür.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Dava, Tüketici Mahkemesi'nde açılmış olup, davacı tarafça başvuru harcı ile peşin nisbi karar ve ilam harcı yatırılmamıştır.Tüketici Mahkemesi'nin görevsizlik kararı üzerine dosyanın gönderildiği Asliye Hukuk Mahkemesi'nce davacı taraftan, başvuru harcı ve dava değerine göre nisbi harcının 1/4 'ünün tamamlanmasının istenmesi gerekmekte ise de harçlar yatırılmadan yargılamaya devam edildiği anlaşılmıştır.

Buna göre, davacı tarafça herhangi bir harç yatırılmamasına rağmen peşin harcın mahsubu ile bakiyesinin davacıdan tahsiline karar verilmesi doğru olmamış, davacı ... ayrıca ...k'a velayeten dava açmasına rağmen gerekçeli karar başlığında davacı ...k'ın yazılmamış olması, HMK'nın 297/1-b maddesi hükmüne aykırı olmuş ve 08.05.2012 olan dava tarihinin gerekçeli karar başlığında 19.10.2012 olarak yazılmış olması hatalı olmuş ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması, gerekçeli karar başlığının aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın "HÜKÜM" bölümünün 2. bendinde yer alan “peşin harcın mahsubu ile bakiye 3,15 TL'nin davacıdan" ibaresi hükümden çıkartılarak, yerine "21,50 TL başvurma harcı ile 24,30 TL maktu karar harcının davacılardan” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, gerekçeli karar başlığındaki dava tarihinin 08.05.2012 olarak ve davacı isimlerinin işbu Yargıtay ilamında olduğu şekilde düzeltilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6864, Karar No: 2019/18679, Tarih: 23.10.2019

**9. Hukuk Dairesi         2019/6864 E.  ,  2019/18679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 32. HUKUK DAİRESİ

YARGITAY KARARI

Dosya içeriğine göre temyizen denetim yapılabilmesi için davalı Şirketler tarafından oluşturulan adi ortaklığın dava dışı T.C. Sağlık Bakanlığı ... Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nden aldığı ihale kapsamındaki işyerinin/hastanenin kapasitesi (bahçesi dahil), bu ihale döneminde Hastanenin temizlik işini ve ihale ile verilen diğer işleri yapan kadrolu personelinin olup olmadığı, şayet varsa sayısı ve aynı ihale konusu işler ile ilgili bu dönemde başka bir şirkete de ihale ile iş verilip verilmediği hususlarının açıklığa kavuşturulması gereklidir.

Bu itibarla; T.C. Sağlık Bakanlığı ... Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nden sözkonusu bilgi ve belgelerin temini ile eklenip ivedilikle gönderilmesi için dosyanın İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 32. Hukuk Dairesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.10.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1312, Karar No: 2022/11493, Tarih: 15.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2022/1312 E.  ,  2022/11493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı (sanıklar ... ile ... ve katılan sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı), çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık ... hakkında katılan sanık ...'a, katılan sanık ... ve ... haklarında mağdur ...'a karşı)

HÜKÜM : Sanık ...'nın müsnet suçtan beraati ile sanık ... ve katılan sanık ...'ın mağdur ...'a karşı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan beraatleri ile diğer atılı suçlardan mahkumiyetlerine dair İzmir 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31.05.2021 gün ve 2019/245 Esas, 2021/153 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp, 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 294/1. maddesinde yer alan “Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır” şeklindeki düzenleme de gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan Bakanlık vekilinin matbu ifadeler bulunup, gerekçe içermeyen dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi göstermediği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin aynı Kanunun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanıklar ... ve ... haklarında mağdur ...'a yönelik nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ve sanık ... müdafileri ile katılan ... vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükümlere yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık ... müdafisi ile katılan ... vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında katılan sanık ...'a yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve katılan sanık ... hakkında mağdur ...' a yönelik nitelikli cinsel saldırı suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin

soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin

soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Katılan sanık ... hakkında, Adli Tıp Kurumu İzmir Adli Tıp Şube Müdürlüğünden aldırılan 19.09.2019 tarihli raporda kendisinde mevcut rahatsızlıklar nedeniyle ruh ve beden sağlığı bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğunun yine Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinden aldırılan 05.03.2020 tarihli kurul raporunda da ruhen kendisini savunacak durumda olmadığı, bu durumun hekim olmayan kişilerce anlaşılabileceği, beyanlarına itibar edilebileceği belirtildiği halde, kovuşturma aşamasında kendisine isnat edilen nitelikli cinsel saldırı suçu açısından Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi Sağlık Kurulundan aldırılan 05.03.2021 tarihli raporda ise sanığın atılı suçla ilgili işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayabileceği ve davranışlarını yönlendirme yeteneğini azaltacak veya kaldıracak düzeyde bir akıl hastalığı bulunmaması sebebiyle cezai ehliyetinin tam olduğunun belirtilmesi karşısında mevcut raporlar arasındaki çelişki nazara alınarak katılan sanığın dava dosyasıyla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kuruluna sevk edilip, suç tarihi itibarıyla kendisine karşı işlenen ve kendisinin işlediği aynı mahiyetteki fiillerin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu fiillerle ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin gelişip gelişmediği, var ise rahatsızlığının kendisine yönelik fiillere mukavemet etmesini engelleyecek akıl hastalığı niteliğinde olup olmadığı bu durumun suç tarihi itibari ile hekim olmayanlarca anlaşılıp anlaşılmayacağı, beden veya ruh bakımından kendisini savunup savunamayacağı, 5237 sayılı TCK’nın 32. maddesi kapsamında nitelikli cinsel saldırı suçundan işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı veya bu fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında rapor alındıktan sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken raporlar arasındaki çelişki giderilmeksizin yazılı şekilde sanıklar haklarında hükümler kurulması karşısında, söz konusu kararlara yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddedilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ile Reşat müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 25.10.2021 gün ve 2021/1238 Esas, 2021/1513 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükümlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4 madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmesine, 15.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2715, Karar No: 2011/615, Tarih: 01.02.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/2715 E.  ,  2011/615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, Kasten yaralama, Hakaret

Hüküm : 1- Katılan - sanık ... hakkında: 765 sayılı TCK'nın 456/4, 59, 647 sayılı Kanunun 6. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme; ... ve Hatice Bal’ı kasten yaralama suçlarından beraat,

2- Katılan - sanık ... hakkında: 765 sayılı TCK'nın 516/ilk, 522, 59, 72, 647 sayılı Kanunun 4-6. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme; ..., ... ve ...’ı kasten yaralama suçlarından beraat,

3- Katılan - sanık ... hakkında: 765 sayılı TCK'nın 456/4 (3 kez), 36, 59, 72, 647 sayılı Kanunun 6. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme,

4- Katılan - sanık ... hakkında: 765 sayılı TCK'nın 456/4, 59, 647 sayılı Kanunun 6. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme; hakaret suçundan beraat,

5- Katılan - sanık ... hakkında: 765 sayılı TCK'nın 456/4, 457/1, 59, 36, 647 sayılı Kanunun 6. maddeleri gereğince mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında kasten yaralama suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin incelemede;

1412 sayılı CMUK'nın 305/2. maddesindeki temyiz sınırı ve hükmolunan para cezalarının miktarları karşısında kararların kesin olması nedeniyle katılan ve sanıklar ... ve ... müdafii ile sanıklar ... ve ...'ın temyiz isteklerinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama ile ... hakkında hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyizlere gelince;

Sanıklara atılı kasten yaralama ve hakaret suçları için 765 sayılı TCK'nın 516/ilk ve 482/3. maddelerinde belirlenen cezaların süreleri itibariyle, aynı Kanunun 102/4. maddesinde öngörülen zamanaşımının, 19.11.2003 olan sorgu tarihi ile inceleme tarihleri arasında gerçekleştiği anlaşılmakla, hükmün BOZULMASINA, CMUK'nın 322. maddesi uyarınca sanıklar hakkındaki davaların zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

3- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmü hakkındaki incelemede;

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5560 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında; suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ile katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 01.02.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.