muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11265, Karar No: 2015/7023, Tarih: 03.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/11265 E.  ,  2015/7023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: Bakırköy 8. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/09/2014

NUMARASI : 2013/286-2014/436

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. O.. Ç.. ile davalılar vekili Av. Ş.. T..'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili yüklenici ile davalı arsa sahipleri arasında davalıların sahibi bulundukları İstanbul B.. F.. Ç.. Mahallesinde bulunan taşınmazın üzerinde inşaat yapılmak üzere 22.06.2005 tarihinde ön anlaşma ve bu ön anlaşmaya bağlı olarak 3 sayılı parsel üzerinde çıkan O.. Sitesi 1. Etabına ilişkin olarak 01.08.2008 tarihli, 20 sayılı parsel üzerinde ise Ç..O.. Sitesi 2. Etapla ilişkin olarak da 04.08.2008 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin imzalandığını, her iki sözleşmenin 10. maddesi uyarınca müvekkili şirketin taşınmazların abonelik sözleşmeleri yapılmış halde teslim edildiğini, abone sözleşme masraflarının müvekkili tarafından karşılandığını, İSKİ, BEDAŞ ve İDAŞ'a toplam 85.121,49 TL abone bedeli ödendiğini, bu bedelin müvekkiline ödenmesi için davalılara ihtarname keşide edildiğini ancak sonuç alınamadığını, bu nedenle dava açma zarureti doğduğunu ileri sürerek, 85.121,49 TL'nin temerrüt tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, sözleşmenin 10. maddesinde belirtilen ücretin abonman güvence bedeli olduğunu, bu bedellerinde müvekkillerinin kiracıları tarafından ödendiğini, anılan madde uyarınca yüklenicinin elektrik, su, doğalgaza ait tüm giderlerinden sorumlu olduğunu, sadece güvence bedelinin arsa sahiplerine ait olduğunu, davacı yüklenicinin sözleşme uyarınca kendisine ait olan masrafları müvekkillerinden talep etttiğini, davanın haksız açıldığını savunarak reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, celp edilen belgeler ve tüm dosya içeriğine göre; taraflar arasında akdedilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri uyarınca davacı yüklenici şirketin, davalı arsa sahiplerine ait bağımsız bölümleri anahtar teslimi şeklinde teslim etmesi gerektiği, "anahtar teslim" ibaresinden abonelik için ilgili birimlere ödenmesi gereken bedellerin yükleniciye ait olması şeklinde yorumlanması gerektiği, davacının talebinin güvence bedeli dışında kalan abonelik işleri için yapılması gereken ödemeler olduğu ve sözleşme uyarınca bu ödemelerin yükleniciye ait bulunduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki 04.08.2011 ve 01.08.2011 sayılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin 10. maddelerinde "Mal sahiplerine ait bağımsız bölümlerin elektrik, su, doğalgaza ilişkin tesisat, eksiksiz yapılıp sayaçlar takılacak her bağımsız bölüm için ayrı ayrı abonelik sözleşmesi yapılıp kullanıma hazır vaziyette teslim edilecektir. İyileştirme projelerine ilişkin masraflar müteahhide ait olup sadece abonelik ücretleri mal sahiplerine ait olacaktır."hükmü yazılıdır.

Mahkemece, her ne kadar abone ücretlerinin de yükleniciye ait alacağı kabul edilmiş ise de, bu hususta konusunda uzman bilirkişi heyeti oluşturularak uyuşmazlık konularına ilişkin olarak ilgili kurumlardan abone olmak için gerekli belgelerin sorulup, ödenmesi gereken miktarlar ve bu ödemelerin neye ilişkin oldukları belirlenip, getirilen belgelerden sözleşmelerin 10. maddelerinde yükleniciye ait olan masraflar ile sadece arsa sahiplerine ait olan abonelik ücretlerinin neler olduğu hususları açıklığa kavuşturularak, bunların dayanakları da tesbit edilip, arsa sahiplerine ait olduğu halde yüklenici tarafından ödenen miktarlar varsa bunların da tutarı hesaplanıp tüm deliller birlikte değerlendirilip uygun sonuç dairesince bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak abonelik ücreti kavramından, depozitonun arsa sahiplerine ait olduğu yorumuyla yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı şirket vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19935, Karar No: 2019/14438, Tarih: 25.09.2019

**4. Ceza Dairesi         2017/19935 E.  ,  2019/14438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan verilen kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafilerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyizde ise,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Suça sürüklenen çocuk ve müdafilerinin olayla ilgili bilgileri olduğunu belirttikleri ... ve Av. ...'nın tanık sıfatıyla duruşmaya çağrılarak dinlenmeleri gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle hüküm kurulması,

b-Suça sürüklenen çocuğun birlikte suç işlediği iddia edilen İsmail Karakuş hakkında açılan davaya ilişkin dosyanın onaylı örneği getirtilip incelenmeden, eksik incelemeyle karar verilmesi,

c-Kabule göre de; Suça sürüklenen çocuğun savunmasında, müştekinin, babası ...'in önünü kestiği ve adliyeye intikal eden husumetin olduğunu belirtmesi karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak sonucuna göre TCK'nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 25/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12055, Karar No: 2018/1577, Tarih: 05.03.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/12055 E.  ,  2018/1577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; dava dışı ... Kozmetik San.ve Tic.Ltd. Şti. nin işyerini müvekkiline İşyeri Paket Sigorta Poliçesi ile sigorta ettirdiğini, 06.07.2012 tarihinde sigortalı işyerinin önünde bulunan davalı ... ye ait su borusunun patlamış ve sigortalı işyerine sızan suların mallara hasar vermiş olduğunu, sigortalının talebi üzerine hasar bedeli olan 2.678,13-TL'nin müvekkili tarafından sigortalıya ödendiğini, böylelikle müvekkilinin TTK. 1472/1 gereğince sigortalının yerine geçtiğini, ayrıca ödenen tazminatla ilgili olarak sigortalıdan Tazminat Makbuzu ve Temlikname de alındığını, halefıyet ve temlik sebebiyle davalı aleyhine ... 3. İcra Müdürlüğünün 2012/19671 sayılı dosyası ile icra takibi açıldığını, fakat davalının yasal süre içinde itiraz etmiş ve takibi durdurmuş olduğunu; davalının ... 3.İcra Müdürlüğü'nün 2012/19671 sayılı dosyasına yapmış olduğu itirazlarının haksız olduğundan, itirazlarının iptaline, takibin devamına, İİK.m.67 gereğince davalı tarafa aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı ... vekili; davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve dosya kapsamındaki benimsenen bilirkişi raporuna göre; davaya konu edilen hasarın oluşmasında asıl kusurun onaylı mimari projeye aykırı olarak kaldırım kotu ile aynı kotta bir havalandırma penceresi imal eden müteahhit veya yapı sahibinde bulunduğu, dolayısıyla davalı ...Genel Müdürlüğü'nün oluşan hasarda herhangi bir kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Dava, işyeri sigorta poliçesi gereği sigortalısına ödeme yapan davacının ödediği bedelin, zarardan sorumlu olduğu iddia olunan davalıdan rücuen tahsilini içerir icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.Davacının rücu alacağının doğmasına ilişkin su basması olayının gerçekleştiği mahalde, konusunda uzman bilirkişi refakatiyle keşif yapılmış, bilirkişi tarafından düzenlenen ve hükme esas alınan raporda; patlayan su hattının hasarın meydana geldiği binanın hemen ön cephesinin bitişiğinde yer aldığı, Patlayan hattın beton parke taşı ve bir tahta parçasıyla dışarı doğru yönlendirilmiş olduğu, dışarı doğru tazyikli suyun fışkırdığı, ancak patlayan hattın hemen yanında kaldırım kaplaması ile aynı kotta başlayıp yukarı doğru devam eden bina bodrum katına ait havalandırma penceresi bulunduğu, bu havalandırma penceresinin projeye aykırı yapıldığı, hasara sebep olan suyun da bu havalandırma penceresinden içeri sızarak girdiğini, su borusu patlaması meydana gelmeseydi dahi yağışlı havalarda bu durumun risk oluşturacağını, buna göre asıl kusurun kaldırım kotuyla aynı kotta havalandırma penceresi imal eden müteaahhit veya yapı sahibinde olduğunu belirtmiştir

. Dosya kapsamında bulunan ekspertiz raporunda ise; sigortalının işyerinin depo kısımlarına İski hattından sızan suların dolması üzerine hasar ihbarında bulunduğu,hasarın bina önünde bulunan temiz su bağlantı vanasının patlaması sonucu meydana geldiği tespitlerinde bulunulmuştur.

Mahkemece her ne kadar kaldırım kotuyla aynı kotta havalandırma penceresi imal edilmesi nedeniyle kusurun tamamı Müteahit ve Yapı Malikine verilmiş ise de, kaldırım kotuyla aynı kotta havalandırma penceresi yapılmış olması ...'ye ait su borusunun patlaması nedeniyle tazyikli suyun davacının işyerine girmesinde yapının projeye aykırı yapılmasının tek başına ...'nin kusurunu tamamen kaldırıcı nitelikte olmadığı sigortalının müterafik kusuru bulunup bulunmadığı da değerlendirilerek sonucuna göre ... yönünden de davanın kabulüne karar vermek gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu biçimde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 05/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8974, Karar No: 2009/8387, Tarih: 14.12.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/8974 E.  ,  2009/8387 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... 3-... arasındaki dava hakkında Kozan Asliye 2. Hukuk Mahkemesinden verilen 12/02/2009 gün ve 2007/63 E. ve 2009/2906 K. sayılı hükmün Dairenin 07/05/2009 gün ve 2009/2616 Esas ve 2009/2906 Karar sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalılar Halil ve Ümit vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HYUY’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 170.00 TL para cezasının davalılar ... ve ...'ten alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 14.12.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10915, Karar No: 2011/11916, Tarih: 12.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/10915 E.  ,  2011/11916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar tarafından, davalı aleyhine 20.09.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında düzeltim istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar, 121 ada 73 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “..." olan baba adının “...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı, doğum tarihleri gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli değildir. Şöyle ki;

Dava konusu 121 ada 73 parsel sayılı taşınmaz 03.08.1991 tarihinde zilyetlik nedenine dayalı olarak 1325 doğumlu ... oğlu ... adına tespit edilmiştir. Tutanakta malikin nüfus kayıt bilgileri de 079/01-83 şeklinde belirtilmiştir. Bu kayıt numarası dosya içindeki nüfus kayıt örnekleri ile uyuşmadığı gibi, nüfus müdürlüğünden sorulmak suretiyle araştırılmamıştır. Davacının amcası ... oğlu 1909 (1325) doğumlu ...' nın kaydı tapu maliki ile uyuşmaktadır. Her ne kadar davacı tanıkları ve tespit bilirkişisi dava konusu taşınmazı davacının kullandığını ve davacının amcasının bu taşınmaz ile ilgisi olmadığını belirtmiş olsalar da kayıtlarla çelişki yaratmaktadır. Mülkiyet nakline neden olmamak için davacının amcası ... Çukurelmalı' nın mirasçılarının davadan haber edilerek istem hakkında beyanları alınmalı ve sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Eksik inceleme ve araştırma ile verilen hükmün yazılı nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda yazılı nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 12.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1835, Karar No: 2019/3536, Tarih: 18.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1835 E.  ,  2019/3536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin, yaşı büyük olduğundan yargılaması ayrı yapılan sanık ...'un yargılandığı davanın duruşmasında zararının 50 TL olduğunu ifade etmesi karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de; hükmün gerekçe kısmında suça sürüklenen çocuğun ''Toplam değeri 50 TL civarında olan 20-25 tane yastık kılıfı çaldığı anlaşıldığından'' yazılmasına rağmen hüküm fıkrasında ''Suça konu eşyanın değerinin 100 TL olarak belirlenmiş olması karşısında; TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına'' yazılması suretiyle hükümde çelişki meydana getirilmiş olması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de; hükmün gerekçe kısmında suça sürüklenen çocuğun ''Toplam değeri 50 TL civarında olan 20-25 tane yastık kılıfı çaldığı anlaşıldığından'' yazılmasına rağmen hüküm fıkrasında ''Suça konu eşyanın değerinin 100 TL olarak belirlenmiş olması karşısında; TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına'' yazılması suretiyle hükümde çelişki meydana getirilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14702, Karar No: 2019/17517, Tarih: 05.12.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/14702 E.  ,  2019/17517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 44,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 05/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24505, Karar No: 2017/14100, Tarih: 13.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/24505 E.  ,  2017/14100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı kurumda işçi statüsünde çalışmaya başladığını, halen de davalı kurumda çalışmasını sürdürdüğünü, çalışmasının karşılığı her sene bir ilave tediye ödemesi yapılmasının gerektiği, ayrıca Bakanlar Kurulu kararıyla bu sayının ikiye çıkarılabileceğinin söylendiğini, nitekim Bakanlar Kurulu da her sene bu yönde karar alarak davacının statüsünde bulunan işçilere ayrıca bir ilave tediye ücret ödemesi daha yapılması yönünde karar aldığını, Bakanlar Kurulu kararlarından da anlaşılacağı üzere her sene 6772 sayılı Kanun'un 3. maddesine göre ek bir karar alarak davacı statüsünde çalışan kişilere ayrıca bir ilave tediye ücretinin daha ödenmesi yönünde karar aldığını, bu durumda her sene iki ilave tediye ücreti alması gerekirken idare tarafından herhangi bir ödeme yapılmadığını, bu sebeple ödenmeyen ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

A-İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile il özel idaresi ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumlan ifade etmektedir.