muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15695, Karar No: 2014/17360, Tarih: 16.06.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/15695 E.  ,  2014/17360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/01/2014

NUMARASI : 2013/380-2014/42

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi .. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Borçlu A.. G.., mahkemeye başvurusunda; Fethiye 1. İcra Müdürlüğü'nün 2010/7446 esas sayılı dosyası ile hakkında icra takibi başlatıldığını, kendisinin de alacaklı S.. G.. hakkında Fethiye 2. İcra Müdürlüğü'nün 2012/547 esas sayılı dosyası ile icra takibi başlattığını, her iki dosyada takas mahsup yapılmasını talep ettiği, mahkemece istemin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

HGK.nun 12.10.1994 tarih ve 1994 / 251-593 sayılı kararında da benimsendiği üzere dar yetkili İcra Mahkemesinin yargılama usulü göz önünde tutulduğunda takip hukuku bakımından takas ve mahsup iddiası kural olarak ;

1- Takasa konu alacağın İİK.nun 68. maddesindeki belgelere dayalı bulunması, VEYA,

2- Bu alacakla ilgili olarak icra takibinin yapılmış ve takibin kesinleşmiş olması, YA DA,

3- Alacağın ilama bağlanması hallerinde nazara alınabilir.

Takas mahsup talebi süreye tabi değildir.

Somut olayda, takas mahsup talep edilen takip dosyalarının her ikisinin de kesinleştiği görülmektedir.

O halde, mahkemece, gerektiğinde bilirkişi incelemesi de yaptırılmak suretiyle borçlunun takas-mahsup talebi esastan incelenip oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13693, Karar No: 2017/5744, Tarih: 19.09.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/13693 E.  ,  2017/5744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

A) Cumhuriyet savcısının temyiz istemine yönelik olarak yapılan incelemede;

5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 310. maddesine göre, 17.09.2014 tarihli hükmü yerel Cumhuriyet savcısının süre geçtikten sonra 20.10.2014 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından, temyiz isteminin aynı Yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B)Sanık müdafiinin temyiz istemine yönelik olarak yapılan incelemede

Bal destekleme parası almak amacıyla ... tarafından sahte olarak düzenlenip verilen müstahsil makbuzunu İlçe Tarım Müdürlüğüne ibraz ederek sahte fatura kullanma suçunu işlediği gerekçesiyle sanık hakkında açılan kamu davasında, Dairemizin 06.01.2014 gün ve 2012/14763 esas, 2014/31 sayılı bozma ilamında belirtildiği gibi eylemin sübutu halinde 5237 sayılı TCK'nın 207. maddesinde düzenlenen "özel belgede sahtecilik" suçunu oluşturacağı" gözetilmeden ve uyulmasına karar verilen bozma kararına aykırı olarak yazılı şekilde suç niteliğinin yanlış belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7117, Karar No: 2016/175, Tarih: 13.01.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/7117 E.  ,  2016/175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/117092

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/11/2013

NUMARASI : 2013/331 (E) ve 2013/342 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Bozma kararına uyularak yapılan yargılamada, sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden önce 11.09.2011 tarihinde öldüğü anlaşıldığından kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3916, Karar No: 2018/8308, Tarih: 21.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/3916 E.  ,  2018/8308 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılan Marka ve Fikri Haklar Ltd. Şti.’nde sözleşmeli olarak çalıştığı ve katılan firma adına .... isimli yerlerden tahsil ettiği toplam 3100 TL'yi uhdesinde tutatarak katılan firmaya teslim etmediğinin iddia edildiği olayda; sanığın müşterilerden para tahsil ettiğinin sabit olduğu, ancak tahsil ettiği paraların katılan şirkete teslim edilip edilmediği konusunda ihtilaf bulunduğu, sanığın tahsil ettiği paraları katılan şirket çalışanları ... ve ...'e verdiğini ancak katılan firmada marka temsilcisi olarak çalıştığını, katılan şirketle iş yapan gerçek kişilerden harç tahsilatı yaptığını ancak bunun dışında alacak tahsilatı yapma yetkisi bulunmadığını belirtmesi karşısında; sanığın katılan firma adına yaptığı tahsilatların yetkisi dahilinde hizmet ilişkisi içerisinde yapılıp yapılmadığının belirlenmesi, hizmet ilişkisi gereğince yapılmadığı takdirde ve eylemin sübutu halinde; hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34 maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254 madde fıkraları gereğince uzlaştırma kapsamında kalan ve TCK'nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı da gözetilerek; tanık ... ve tanık ...'in alınan beyanlarında; sanığın tahsil ettiği paraları kendilerine teslim etmediğini belirterek sanığın beyanlarını doğrulamaması ve tanık ...'in alınan beyanında; satış elemanlarının tahsil ettikleri paraları doğrudan şirket genel müdürü Cumhur Bey'e verdiklerini ve tahsil edilen paraların başka bir kişiye verilmesinin söz konusu olmadığını beyan etmesi karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından; suç tarihinde söz konusu şirkette sanığın ve tanıklar ... ve ...'in çalışma şeklinin ve işleyişinin nasıl olduğuna dair araştırma yapılması, bu konuda ve tanık beyanlarına göre olaya ve çalışma usulüne ilişkin bilgi ve görgüsü olduğu anlaşılan şirket yetkilisi Cumhur Bey'in açık kimliği tespit edilerek yargılama aşamasında tanık olarak dinlenilmesi neticesinde; sanığın hukuki durumunun ve suç vasfının tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2740, Karar No: 2011/2572, Tarih: 18.04.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/2740 E.  ,  2011/2572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve ... ile davalılar ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 108 ada 12, 116 ada 2, 3 ve 52 parsel sayılı sırasıyla 6916,08 m², 1350,74 m², 608,16 m² ve 824 m² yüzölçümündeki taşınmazlardan 108 ada 12 parsel sayılı taşınmaz fındık bahçesi niteliği ile miras yoluyla gelen hakka paylaşmaya ve bağışlamaya dayanılarak davalılardan ... adına, 116 ada 2 parsel sayılı taşınmaz ahşap ev ve bahçesi niteliği ile aynı gerekçelerle davalılardan ... adına, aynı ada 3 parsel sayılı taşınmaz kargir ev ve bahçesi niteliği ile miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılardan ... adına, aynı ada 52 parsel sayılı taşınmaz kargir ev, ahır ve bahçesi niteliği ile miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılardan ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., davalılar ..., ... ve ...’e husumet yönelterek 116 ada 2 ve 52 parsel sayılı taşınmazlar ile bu dosyadan tefrik edilen aynı ada 16 parsel sayılı taşınmazlar hakkında dava açmış yargılama sırasında ise aynı ada 3 parsel sayılı taşınmazında dava konusu olduğunu açıklayarak dava ve temyiz konusu taşınmazların ortak miras bırakanları ...’ten kaldığını ve paylaşılmadığını ileri sürerek tüm mirasçılar adına dava açmış, davacılar ... ve ... ise davalılar ... ve ...’e husumet yönelterek 108 ada 51 parsel sayılı taşınmaz hakkında da aynı nedene dayanarak dava açmışlar, yargılama sırasında ise dava konusu yaptıkları yerin 108 ada 12 parsel sayılı taşınmaz olduğunu açıklamışlardır.

Mahkemece dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonucunda dava konusu 108 ada 12 parsel sayılı taşınmaz hakkındaki davanın reddine, tespit gibi tapuya tesciline, 116 ada 2, 3 ve 52 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki davanın kabulüne, 3/24'er paylarının davacılar ... ve ... adlarına tapuya tesciline, geriye kalan payların tespit gibi tapuya tescillerine karar verilmiş; hükmün redde ilişkin bolümü davacılar ... ve ... tarafından, kabule ilişkin bölümü ise davalılar ..., ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu 108 ada 12 parsel sayılı taşınmazın tarafların ortak miras bırakanı ... ’ten kaldığı ve davalı ...’e bağışlandığı, diğer taşınmazların ise ortak miras bırakandan kaldığı ve paylaşılmadığı gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de, mahkemece yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Dava ve temyize konu 108 ada 12, 116 ada 2, 3 ve 52 parsel sayılı taşınmazların tarafların ortak miras bırakanı ... 'ten kaldığı yönünde taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Uyuşmazlık, ... ’ün sağlığında 108 ada 12 parsel sayılı taşınmazı davalılardan ...’e bağışlayıp bağışlamadığı, 116 ada 2, 3 ve 52 parsel sayılı taşınmazların ise ölüm gününden sonra mirasçıları arasında yöntemine uygun biçimde paylaşım yapılıp yapılmadığı yönünde toplanmıştır. Kural olarak, mirasçılar arasında yöntemine uygun bir paylaşmanın varlığından söz edilebilmesi için ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra tüm mirasçılarının bir araya gelerek, terekeyi kendi aralarında pay etmeleri, her bir mirasçının kendi payına düşeni aldıktan sonra terekedeki diğer miras haklarından vazgeçmesi, bağışlandığı iddia olunan taşınmazın ise zilyetliğinin davalı tarafa teslimi gerekir. Mahkemece bu doğrultuda bir araştırma ve soruşturma yapılmamıştır. Eksik inceleme ile karar verilemez.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için taşınmazların intikal ve kullanım şeklini iyi bilen elverdiğince yaşlı ve yansız yerel bilirkişiler ile tespit tutanağı bilirkişileri hazır olduğu halde taraflarında aynı şekilde gösterecekleri tanıklar ile taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, taşınmazların kimden kime nasıl intikal ettiği, paylaşma yapılıp yapılmadığı, paylaşma yapılmış ise davacılara miras paylarına karşılık ne verildiği, 108 ada 12 parsel sayılı taşınmazın davalı ...’e bağışlanıp bağışlanmadığı, zilyetliğin başlangıç günü ve sürdürülüş biçimi hakkında olaylara dayalı bilgi alınmalı, yerel bilirkişi ve tanık sözleri ile tespit tutanağı bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde beyanları arasındaki çelişki duraksamasız giderilmeli, paylaşma yapılmamış ise terekenin iştirak halinde bulunduğu gözetilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece az yukarıda belirtilen hukuksal olgular gözetilmeden karar verilmiş olması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de tarafların ortak miras bırakanı ... ’ün öldüğü dikkate alınmaksızın miras payları belirlenerek davacıların payının daha az hesaplanması tereke adına dava açtıkları halde miras payları oranında tescile karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi taşınmazlar üzerinde bulunan muhdesatların kim tarafından hangi tarihte yapıldığı araştırılmaksızın bu konuda bir karar verilmemiş olması dahi isabetsiz, davacı ve davalı tarafın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün davacı ve davalı taraf yararına BOZULMASINA, peşin alınan 82,80 TL harcın istek halinde davacı ve davalı tarafa ayrı ayrı iadesine, 18.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5688, Karar No: 2013/5232, Tarih: 18.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/5688 E.  ,  2013/5232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (...) .... Asliye Mahkemesi’nce verilen 29...2011 tarih ve 2011/69-2011/572 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 28/08/2007 tarihinde ... plakalı otobüsün ... ilçesinden ... ilçesine yolcu taşıması yaparken tek taraflı kaza yaptığını ve otobüste yolcu olan müvekkillerinin murisinin vefat ettiğini, kazada araç sürücüsünün %100 kusurlu olduğunu, otobüsün 4925 sayılı kanun hükümleri çerçevesinde yaptırılmış olması gereken Karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının yaptırılmamış olduğunu, davalı aleyhine ... .... İcra Müdürlüğü' nün 2010/3971 E. Sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığını, ancak davalının yetkiye, husumete ve borca itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu, ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamını ve icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ... İcra Müdürlükleri ve mahkemelerinin yetkili olduğunu, kaza yapan aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi yaptırılmasının gerekmediğini, kurumun sorumluluğunun bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, ... plakalı aracın (Y) tipi yetki belgesi ile yaptırılması zorunlu olan karayolu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının yaptırılmamış olduğu, 5648 sayılı Sigortacılık Kanunun 14 ve vd maddeleri gereği meydana gelen yolcu ölümü nedeniyle geçerli teminat tutarının ... tarafından karşılanması gerektiği, kaza tarihi itibarıyla ölüm halinde kişi başına 80.000 TL tazminat miktarını ödemekle yükümlü olduğu ve alacağın da likit olduğu, gerekçesiyle davanın kabülüne, ... .... İcra Müdürlüğü' nün 2010/3971 Esas sayılı takip dosyasındaki davalı borçlunun itirazın iptali ile takibin devamına, kabul edilen asıl alacak miktarı olan 80.000 TL değer üzerinden % 40’ı oranında icra inkar tazminatının davalı-borçludan alınarak davacı-alacaklıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4.473,80 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/19522, Karar No: 2023/10457, Tarih: 04.12.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/19522 E.  ,  2023/10457 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Esastan ret

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.07.2021 tarihli ve 2021/60 Esas, 2021/308 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan,5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/2542 Esas, 2021/2247 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Delillerin hukuka aykırı şekilde toplandığına, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Hükmün gerekçesiz olduğuna, 4. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

19.10.2020 günü saat 22:35 sıralarında Akasya Sokak üzerinde sokağın lambalarının elverişsiz olmasından ötürü plakası alınamayan mavi renkli ticari olarak nitelendirilen bir aracın şoför mahalinden inen bir şahsın, bu aracın hemen arka kısmında bulunan plakası yine aynı sebeplerden tespit edilemeyen binek bir araca birtakım maddeler uzatıp tekrar kendi aracına bindiğinin görülmesi üzerine, uyuşturucu madde ticareti olabileceği değerlendirilerek olay yerine doğru kolluk görevlileri gittiğinde, binek aracın

görevlileri fark etmesi üzerine sokak içerisinden uzaklaştığının görüldüğü, akabinde tek ekip olunmasından dolayı ticari olarak nitelendirilen aracın kesintisiz takiple sokak içerisinde durdurulduğu, araçta şoför mahallinde bulunan şahsın sanık ..., ön yolcu mahallinde temyiz dışı sanık ... olduğunun tespit edildiği, sanık ...'un kaba üst araması yapılacağı esnada sanığın sağ pantolon cebinden aracın ön tarafına doğru fırlattığı çorabın içinde toplam 18 paket halinde peçete üzeri bantla sarılıp satışa hazır vaziyete getirilen kokain maddeleri ele geçirilen olayda, sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmasına, suça konu maddenin kokain olduğu anlaşıldığından cezasında yarı oranında artırım yapılmasına, sanığın yargılama sürecindeki tutum ve davranışları dikkate alınarak 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi uyarınca cezasında 1/6 oranında indirim yapılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, hükümde isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfı ile sübutuna, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ve eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiğine ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yargılama aşamasında yapılan işlemlerin usule uygun olarak yapıldığı ve hükmün gerekçesinin 5271 sayılı Kanun'un aradığı şartları taşıdığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 28.09.2021 tarihli ve 2021/2542 Esas, 2021/2247 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6909, Karar No: 2008/6729, Tarih: 11.11.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/6909 E.  ,  2008/6729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının ve Yargıtay başvurma harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 11.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.