muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10560, Karar No: 2023/1572, Tarih: 03.04.2023

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13897, Karar No: 2014/23981, Tarih: 09.07.2014

**9. Hukuk Dairesi         2014/13897 E.  ,  2014/23981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 9. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/03/2014

NUMARASI : 2012/258-2014/76

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti ve işlemiş faiz alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, bir kısım işçilik alacağının ödenmediğini ileri sürerek, fazla çalışma ücreti ve işlemiş faizini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti ve Yargılama Süreci:

Mahkemece, davacının fazla çalışma yaptığı, ücretinin ve işlemiş faizinin ödenmediği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, iş bu ek davanın kısmi dava olarak açılıp açılamayacağı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davacı iş bu ek davadan önce, fazla çalışma ücretinin tahsili için, 11/06/2009 tarihinde davalı aleyhine kısmi dava açmıştır.

Kısmi davada, davacı 5.000 TL fazla çalışma ücreti talep etmiştir. Kısmi davada aldırılan bilirkişi raporunda, iş akdinin 10/04/2009 tarihinde feshedildiği belirtilmiş, 11/06/2004-10/04/2009 dönemi için fazla çalışma hesabı yapılmış ve davacının 36.759,36 TL fazla çalışma ücretine hak kazandığı belirtilmiştir. Kısmi davada davacı davasını ıslah etmemiştir. Mahkemece, bilirkişi raporunda tespit edilen 36.759,36 TL fazla çalışma ücretinden 1/3 oranında hakkaniyet indirimi yapılmış ve davacının 24.506,24 TL fazla çalışma ücreti alacağı olduğunun tespitine ve taleple bağlı kalınarak 5.000 TL fazla çalışma ücreti alacağının kabulüne karar verilmiştir. Bu karar Yargıtay tarafından onanmıştır.

Davacı, iş bu ek davada fazlaya dair haklarını saklı tutarak, 7.050 TL fazla çalışma ücreti ve 1.775 TL işlemiş fazini talep etmiştir. İş bu ek davada aldırılan bilirkişi raporunda davacının talep edebileceği fazla çalışma ücretinin 19.506,24 TL olduğu belirtilmiştir. Davacı iş bu ek davada 07/02/2014 tarihinde davasını ıslah etmiş ve rapor doğrultusunda alacaklarını arttırmıştır. Mahkemece, iş bu ek davada davanın kabulüne karar verilmiştir.

Uyuşmazlığın çözümü için kısmi davanın hukuki niteliğinin irdelenmesi gerekmektedir. Kısmi dava HMK'nun 109 uncu maddesinde düzenlenmektedir. Anılan maddenin birinci fıkrasında, talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmının dava yoluyla ileri sürülebileceği, ikinci fıkrasında ise talep konusunun miktarının, tartışmasız ya da açıkça belirli olduğu durumlarda kısmi dava açılamayacağı belirtilmiştir.

Uyuşmazlığın çözümü için kısmi davanın hukuki niteliğinin irdelenmesi gerekmektedir. Kısmi dava HMK'nun 109 uncu maddesinde düzenlenmektedir. Anılan maddenin birinci fıkrasında, talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmının dava yoluyla ileri sürülebileceği, ikinci fıkrasında ise talep konusunun miktarının, tartışmasız ya da açıkça belirli olduğu durumlarda kısmi dava açılamayacağı belirtilmiştir.

Yapılan bu tespitler kapsamında, davacının iş bu ek davada talep edebileceği fazla çalışma ücreti miktarı açıkça belli olup, 19.506,24 TL'dir. Davacı iş bu ek davada bu miktarın tamamını talep etmek zorunda iken sadece 7.050.TL için dava açmıştır. Davacı bu davada HMK109. Maddesi uyarınca fazlaya ilişkin haklarını saklı tutamaz. Zira ilk kısmi davada bakiye alacak miktarı belirlenip kesinleşmiştir. Dolayısıyla bu davada dava dilekçesindeki miktar ile bağlı kalınarak hüküm kurulması gerekirken ıslaha değer verilerek karar verilmesi yerinde değildir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre tarafların sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2857, Karar No: 2008/4505, Tarih: 24.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/2857 E.  ,  2008/4505 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Tereke Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada ... Tereke ile Çanakkale Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, Çanakkale'de trafik kazasında ölen ... Karagöz'ün 15 yıldır Çanakkale İntepe Beldesinde oturduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme Çanakkale Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Çanakkale Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/03/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4457, Karar No: 2017/9872, Tarih: 21.09.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/4457 E.  ,  2017/9872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, velayet, nafaka miktarları ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ortak çocuk 28.11.1998 doğumlu ...’in inceleme sırasında ergin olduğunun anlaşılmasına göre davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davası, davacı-karşı davalı erkeğin oturmuş oldukları binadan taşınmak istediği buna karşılık davalı-karşı davacı kadının, yaşlı ve hasta annesinin aynı binada oturması nedeniyle mahalle ve binadan ayrılmak istemediği, bu nedenle taraflar arasında tartışmaların olduğu, tarafların birbirlerine karşılıklı olarak saygı ve sevgilerinin kalmadığı gerekçesi ile kabul edilmiştir. Eşler oturacakları konutu birlikte seçerler (TMK m. 186/1). Hasta ve yaşlı annesi ile aynı binada oturan ve bu sebeple eşinin tek yönlü kararı ile taşınmak istemeyen davalı-karşı davacı kadına bu davranışı, kusur olarak yüklenemez. Davalı-karşı davacı kadına başka bir eve çıkmak için baskı yapan, evliliğin devamı için şartlar koyan, balık tutmaya gittiğini söyleyip 2-3 gün eve gelmeyen, eve yeterince harcama yapmayıp birlik görevlerini ihmal eden davacı-karşı davalı erkek boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurludur. Bu sebeple davacı-karşı davalı erkeğin davasının reddi gerekirken kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Yukarıda ikinci bentte belirtildiği üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda davacı-karşı davalı erkek tam kusurludur. Kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1 maddesi koşulları oluşmuştur. Bu husus gözetilmeden davalı-karşı davacı kadının maddi tazminat talebinin reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 21.09.2017 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/11932, Karar No: 2020/2280, Tarih: 18.02.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/11932 E.  ,  2020/2280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’nin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/12/2009 tarih 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, ".. daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını 5237 sayılı TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere "İşlenen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise malın değerinin azlığı yanında "Suçun işleniş şekli ve özellikleri" de dikkate alınmalıdır. 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda, sanığın 1 paket sigara çaldığı, ve değerinin yaklaşık 100.00 TL'den az olabileceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi sonucu sanık hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih. 2014/140 Esas 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile TCK'nın 53. maddesindeki bazı düzenlemelerin iptal edilmiş olması nedeniyle bu karar doğrultusunda hükümler kurulmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22814, Karar No: 2010/15135, Tarih: 04.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/22814 E.  ,  2010/15135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıkların suç tarihinde saat 05.30 sıralarında yakınan ...’na ait evin penceresinden uzanarak pantolonunu, içindeki 85 TL. para ve cep telefonu ile birlikte aldığı sırada yakınanın fark ederek bağırması üzerine sanıkların eşyalar ile birlikte araçlarına binerek kaçtıkları, bunun üzerine yakınan ile kardeşi ...’ın sanıkları gittikleri yöne doğru takip ederek yolda kesintisiz takibe başladıkları, sanıkların araçla seyir ettikleri sırada yakınana ait pantolonu aracın camından dışarı attıklarını görmelerine rağmen sanıkları yakalayabilmek için yakınanın aracıyla durmayarak takibe devam ettiği, tren yolunun bariyerle kapatılması üzerine geri gelirken arkalarında bulunan kamyona çarpmaları sonucunda duran sanıkları yakalamaya çalışan yakınan ...’ın sanık ... tarafından basit tıbbi müdahale ile tedavi edilecek şekilde bıçakla yaralandığı, sanıklar ile yakınanların aşamalardaki beyanları ile tüm dosya kapsamından sanıkların hırsızlık eyleminden sonra yer ve zaman birliği içersinde kesintisiz takip sonucunda kendilerini yakalamak isteyen yakınanlardan kurtulmak ve yakınan ...’a ait eşyaları da götürebilmek için yakınan ...’ı bıçakla yaralamak suretiyle hırsızlık eylemlerini yağmaya dönüştürdüklerinin anlaşılması karşısında, tebliğnamede bu yöndeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

5237 sayılı TCK.nun 149/1-(a) ve (c) bentleri ile yapılan uygulama da temel ceza belirlenirken aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılarak uygulama yapılmaması ve 5237 sayılı Yasanın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanıklar ..., ... ve ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, sanıklar hakkındaki usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 04/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13128, Karar No: 2012/36624, Tarih: 08.05.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/13128 E.  ,  2012/36624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın, müştekinin evine gelerek kendisinden pirinç taneleri istediği ve avcuna koyduğu iki adet pirincin çoğalması, düğümlenmiş bir ipi çözme şeklinde yanıltıcı davranışta bulunduğu, daha sonra müştekiden 22 ayar yüzüğünü ve 18 ayar setine ait gerdanlığı ve 14 ayar bileziğini çoğaltma iddiası ile istediği, müştekinin bir poşet içersinde ziynet eşyalarını sanığa verdiği, sanığın bu sırada “ben gidip namaz kılacağım, altınların için dua okuyacağım, bunlar çoğalacak” diyerek müştekinin yanından ayrıldığı bu şekilde müştekiyi hileli hareketlerle kandırarak altınlarını almak suretiyle gerçekleştirdiği eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 08.05.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2782, Karar No: 2020/2976, Tarih: 15.09.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2020/2782 E.  ,  2020/2976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 28/05/2019 gün ve 2016/12310-2019/3726 E.K. sayılı ilâmıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı-birleşen dosya davalılarından ... ve arkadaşları vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme incelemesi yapılabilmesi için;

1- Dava Konusu taşınmazlara komşu 159 ada 24, 11, 12, 17 ve 19 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanakları ve varsa dayanakları(tapu kaydı ise ilk tesisinden itibaren tedavülleri), davalı ise dava dosyaları veya kesinleşmiş karar örnekleri ile güncel tapu kayıtları,

2- Dava konusu taşınmazları ve çevresini gösteren ve dosya kapsamında incelendiği belirtilen 1959 tarihli hava fotoğrafından daha eski tarihli hava fotoğrafı bulunup bulunmadığı araştırılarak bulunması halinde eski tarihli hava fotoğrafları ile bu fotoğraflardan üretilen memleket haritaları ve varsa ortofoto haritaları getirtildikten sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek getirtilen ve ayrıca inceleme ve uygulamada kullanıldığı belirtilen 1959 tarihli hava fotoğrafı ve 1966 tarihli memleket haritası ve varsa ortofoto haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası, ortofoto haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ve hava fotoğrafına aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası, ortofoto haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, çekişmeli taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün tarif edildiği, varsa ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç/bitki türü, kullanım durumu, tasarruf sınırlarının detaylı olarak incelendiği, denetime elverişli müşterek imzalı, ek rapor düzenlettirilerek bu dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 15/09/2020 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21169, Karar No: 2011/17577, Tarih: 17.10.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/21169 E.  ,  2011/17577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanığın, tekerrüre esas alınan önceki hükümlülüğündeki doğrudan verilen adli para cezasının, uygulama tarihi itibarı ile kesin nitelikte olduğu, 765 sayılı TCY'nın 81/1. maddesi uyarınca artırım yapılamayacağı gözetilmeden fazla cezaya hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, hükümlü ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, 765 sayılı TCY'nın 81/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın hükümden çıkartılmasına, sonuç olarak sanığın 1980 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CYY.nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 17/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.