muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2277, Karar No: 2015/4524, Tarih: 30.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2015/2277 E.  ,  2015/4524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... Köyü 103 ada 77 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince ve ihbar olunan vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece hükme esas alman bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

1-Dava konusu taşınmazın el atma tarihinde kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığının, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber belediye ve altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd. gibi) yararlanıp yararlanmadığının, özellikle etrafının meskûn olup olmadığının, taşınmaz belediye nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumunun, hangi amaçla plan kapsamına alındığının, yerleşim merkezlerine uzaklığının, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanaklarının, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıklarının belediye başkanlığından araştırılarak, bu konuda taraflara delillerini ibraz etmek üzere süre verildikten sonra, mahallinde yapılacak keşif sonucunda, taşınmaz arsa vasfında ise mahkemece tarafların vereceği ya da re’sen getirtilecek uygun emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar müdürlüğü ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre, arazi vasfında ise gelir metodu esas alınarak dava tarihindeki değerinin tespiti için alınacak bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması gerekirken taşınmazın niteliği denetlemeye elverişli şekilde belirlenmeden mahalli bilirkişilerin beyanları esas alınarak değer biçen rapora göre eksik inceleme sonucu karar verilmesi,

2-Davacı yararına hükmedilen tazminat tutarına yasal faiz işletilmemiş olması,

2-Davacı yararına hükmedilen tazminat tutarına yasal faiz işletilmemiş olması,

3-2942 Sayılı Kamulaştırma Kanununun 6487 sayılı kanunla değiştirilen geçici 6.maddesinin onikinci ve onüçüncü fıkaraları 13.03.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 tarih, Esas 2013/95 ve 2014/176 Karar sayılı kararıyla iptal edildiğinden; 04.11.1983 tarihinden sonra elatılan taşınmazlar yönünden, kamulaştırmasız elatma nedeniyle açılan davalarda, her türlü vekalet ücretinin nispi olarak uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/933, Karar No: 2015/1293, Tarih: 17.03.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/933 E.  ,  2015/1293 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedelinin tahsili istemiyle açılmış olup, mahkemenin yetkisizliğine dair kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 02.01.20008 tarihinde nehir tipi hidroelektrik santral yapım işi konusunda eser sözleşmesi imzalanmış olup, davacı şirket taşeron, davalı ise yüklenicidir.

Sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK hükümleri uyarınca, eser sözleşmelerinden kaynaklanan bir ihtilafta yetkili mahkemenin tayininde davacının seçimlik hakkı olup, davacı davasını akdin ifa yerinde (HUMK m.10) yada genel yetkili olan davalının ikametgahı mahkemesinde (HUMK m.9) açabilir. Ayrıca, taraflar arasında bir yetki sözleşmesi yapılmış ise ve bu sözleşme geçerli ise sözleşmede belirtilen yer mahkemesinde de dava açılabilir (HUMK m.22).

Yukarıda sözü edilen sözleşmenin 3.maddesinde ifa yerinin Kulp İlçesi olduğu, 33.maddesinde ise yetkili mahkemenin .... Mahkemeleri olduğu belirtilmiştir. Davalı ise, .... Caddesi No:.... .../... adresinde ikamet etmektedir. Bu durum karşısında, davacı davasını ya davalının ikametgahı ve yetki sözleşmesiyle belirlenen Ankara Mahkemesinde ya da akdin ifa yeri olan ... Mahkemesinde açmak zorundadır. Nitekim, davacı da davasını ... Asliye Hukuk Mahkemesinde açmıştır. Bu sebeple, .... Mahkemeleri eldeki davayı görmekle yetkilidir.

Şu halde, davanın açıldığı Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1086 sayılı HUMK'nın 10. maddesi uyarınca davaya bakmaya yetkili olduğu anlaşıldığından davalının yetki itirazının reddedilerek işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, sözleşme ve dava tarihinde henüz yürürlüğe girmemiş olan 6100 sayılı HMK'nın 17. maddesine dayanılarak yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 17.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2351, Karar No: 2021/6391, Tarih: 03.11.2021

**1. Hukuk Dairesi         2021/2351 E.  ,  2021/6391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Uzunköprü 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 23/09/2020 tarihli ve 2020/60 Esas - 2020/190 Karar sayılı hükmün onanmasına ilişkin olan 31/03/2021 tarihli ve 2020/3672 Esas - 2021/1934 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'un 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasa'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteklerinin REDDİNE, davacıdan ve davalı ...'ten HUMK'un 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 490,00'ar TL para cezası alınmasına, karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 03/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8621, Karar No: 2019/4522, Tarih: 10.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/8621 E.  ,  2019/4522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının yolcu olduğu tescilsiz motosiklete, 17/10/2012 tarihinde dava dışı aracın çarpması sonucunda davacının yaralandığını, davalı tarafından 18/03/2013 tarihinde 6.100,00 TL ödendiğini, ödemenin yetersiz olduğunu belirterek, adli yardım talebinin kabulü ile fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla sürekli sakatlık tazminatı olarak 2.000,00 TL.nin olay tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesiyle talebini 25.895,00 TL'ye çıkartmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 15.225,48 TL maddi tazminatın 26/02/2013 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalı vekili tarafından davaya cevap dilekçesinde hatır taşımasına yönelik bir savunma yapılmamakla beraber, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlükte olduğu tarihte açılan davada, aktüer bilirkişi raporunun düzenlenmesini müteakip davalı vekilince bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde ileri sürülen hatır taşıması indirimi yapılmasına yönelik savunmaya (def’i) (davacı vekiline tebliğ edildiği anlaşılan), davacı vekili tarafından herhangi bir itirazda bulunulmadığının (savunmanın

genişletilmesine karşı çıkılmadığının) ve dava dışı motosiklet sürücüsü ile davacının arkadaş olduklarının dosya kapsamından anlaşılmış bulunmasına, aktüer hesap raporunda davacının gelirinin asgari ücret olarak esas alınıp hesaplama yapılmasının uygun bulunmasına, davacı vekili tarafından müterafik kusur durumu dikkate alınarak ıslah talebinde bulunulduğunun da anlaşılmasına göre, davacı vekilinin hatır taşımasına yönelik, davalı vekilinin ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarara dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

2-Davacı kaza tarihinde 19 yaşındadır ve askerlik çağında olduğu görülmektedir. Mahkemenin hükme esas aldığı aktüerya raporunda, davacının askerlikte geçecek süresini de kapsar biçimde bakiye ömür süresinin tamamı için tazminat hesaplaması yapılmış; davacının kazadaki yaralanmasından kaynaklanan %8,1 oranındaki maluliyetinin askerliğe engel teşkil edip etmeyeceği konusunda da herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Bu yönden gerekli araştırmanın yapılmayışı, eksik inceleme niteliği taşımaktadır.

2-Davacı kaza tarihinde 19 yaşındadır ve askerlik çağında olduğu görülmektedir. Mahkemenin hükme esas aldığı aktüerya raporunda, davacının askerlikte geçecek süresini de kapsar biçimde bakiye ömür süresinin tamamı için tazminat hesaplaması yapılmış; davacının kazadaki yaralanmasından kaynaklanan %8,1 oranındaki maluliyetinin askerliğe engel teşkil edip etmeyeceği konusunda da herhangi bir araştırma yapılmamıştır. Bu yönden gerekli araştırmanın yapılmayışı, eksik inceleme niteliği taşımaktadır.

Açıklanan vakıalar karşısında mahkemece; davacının kazadan kaynaklanan %8,1 oranındaki maluliyetinin derecesi ve niteliğine göre, askerliğe engel teşkil edip etmeyeceğinin (maluliyet raporu eklenerek yazılacak yazı ile) ilgili askerlik şubesinden sorulması; alınacak cevaba göre askerlikte geçireceği sürede de efor tazminatı verilip verilmeyeceği tartışılarak davacının talep edebileceği tazminat miktarının belirlenmesi için, rapor düzenleyen bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-Davalı ... tarafından yapılan ödemeyi tazminat hesabı yapılmadan önce alan davacı, hesap tarihine kadar geçen süre nedeni ile aldığı paranın yasal faizi kadar kazanım da elde etmiş olup zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, davacıya yapılan ödemenin, ödeme günü ile tazminatın hesaplandığı güne kadar geçen süredeki işlemiş yasal faizi ile birlikte hesaplanan tazminattan indirilmesi gerekir. Mahkeme gerekçesinden, davalı ... tarafından dava tarihinden önce ödenen tazminatın güncellenmiş tutarının düşülmediği anlaşılmakla, bu husus da uygun bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

4-Yargılamaya hakim olan ilkelerden olan “taleple bağlılık ilkesi” 1086 sayılı HUMK'nın 74. maddesinde (6100

sayılı HMK m. 26) düzenlenmiş olup, hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır ve ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez.

Dava dilekçesinde davacı için açık bir şekilde sürekli sakatlık nedeniyle tazminat talebinde bulunulduğu ve geçici iş göremezlik nedeniyle tazminat talebinin bulunmadığı dikkate alındığında, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda geçici iş göremezlik tazminatına hükmedilerek talepten fazlasına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi de doğru görülmeyip, bozma nedeni yapılmıştır.

Bu halde mahkemece yapılması gereken iş, davacının maluliyetinin askerliğe engel teşkil edip etmeyeceği tespit ettirilmeli, talep olmadığından geçici işgöremezlik zararına yönelik hesaplama yapılmayarak, yalnızca sürekli işgöremezlik zararının hesaplandığı ve davalı ... tarafından yapılan ödemenin güncelleştirilerek düşülmesi suretiyle tazminat miktarının hesaplanması yönünden aktüer bilirkişiden ek rapor alınarak, bulunan zarar tutarından % 35 oranında kusur (davacı vekili tarafından temyiz nedeni yapılmayarak kabullerinde olduğu anlaşılan) ve % 20 oranında hatır taşıması indirimi yapılmak suretiyle bulunacak tazminata karar verilmesinden ibarettir.

Kabule göre de, davalı ... Hesabının sorumluluğu belirlenirken mahkeme gerekçesinde 28.258,10 TL.den % 20 hatır taşıması indirimi düşülürken 22.606,48 TL.ye karar verilmesi gerekirken hesap hatası yapılarak 15.225,48 TL olarak tazminata hükmedilmesi de uygun bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin hatır taşımasına yönelik, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 216,60 TL fazla alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 10.04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3193, Karar No: 2021/2221, Tarih: 13.04.2021

**1. Hukuk Dairesi         2019/3193 E.  ,  2021/2221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 06.06.1989 tarihinde ölen mirasbırakan anneleri ...’in maliki olduğu 196 ada 8 parsel sayılı taşınmazını 07.04.1987 tarihinde ölünceye kadar bakma akdi ile davalıya devrettiğini, temlik tarihinde mirasbırakanın hukuki işlem ehliyetinin bulunmadığını, felçli bir şekilde çevresindeki insanların yardımı ile hayatını idame ettirdiğini, ehliyetli olsa dahi akdin mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, kendisine herhangi bir mal verilmediğini ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tescilini istemiştir.

Davalı, ölünceye kadar mirasbırakan annesine baktığını, tüm ihtiyaçlarını giderdiğini, temlik tarihinden üç ay sonra annesinin felç geçirip yatalak hale geldiğini, altını bezleyip yemeğini yedirdiğini, davacının ise bu dönemde anneleri ile hiç ilgilenmediğini, akdin gerçek olduğunu, muvazaa ile illetli olmadığını bildirip, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dinlenen tanıklar ve Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun raporu dikkate alındığında ehliyetsizlik iddiasının kanıtlanamadığı, davalının mirasbırakana ölünceye kadar baktığı, farklı bir taşınmazın tüm mirasçılara kaldığı, devrin muvazaalı olmadığı, aksinin de ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davanın reddine karar verilmesinin doğru olduğu, ne var ki vekalet ücretine hatalı hükmedildiği gerekçesiyle 6100 sayılı HMK’nin 353/1.b.2 maddesi gereğince vekalet ücreti yönünden düzeltilerek yeniden davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 13.04.2021 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen diğer temyiz eden davalı ... vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.11.2020 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesi gereğince temyiz eden taraflardan gelen davacı vekili için 3.050.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin diğer temyiz edenden alınmasına, aşağıda yazılı 14.90 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan, 14.90 TL. bakiye onama harcının da temyiz eden davalıdan alınmasına, 13/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8302, Karar No: 2016/10967, Tarih: 13.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/8302 E.  ,  2016/10967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla icra takibine başlandığı, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlunun İİK.nun 168/5. maddesinde öngörülen yasal sürede icra mahkemesine yaptığı başvuruda, takibe konu bono bedelini alacaklıya ödediğine ilişkin belge sunarak takibin iptalini istediği, mahkemece ceza mahkemesi kararına dayanılarak ödeme belgesinin borçlunun alacaklıya karşı tehdit ve hürriyeti tahdit eylemlerini gerçekleştirmek suretiyle alındığından hukuken geçerli olmadığı gerekçesiyle borca itirazın reddi ile alacaklı lehine tazminata hükmedildiği görülmüştür.

Borçlunun icra mahkemesine başvurusu, İİK.nun 168 ve 169. maddeleri kapsamında itfa nedenine dayalı borca itiraz niteliğinde olup, itirazın incelenme yöntemi aynı Kanun’un 169/a maddesinde düzenlenmiştir. Anılan maddenin 1. fıkrası uyarınca itfa itirazının resmi veya imzası ikrar edilmiş bir belge ile ispat edilmesi gerekir. Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, sunulan ödeme belgesinin takip konusu senetten doğan borca ilişkin olarak verildiğinin kabul edilebilmesi için, belgede, takip dayanağı senede açıkça atıf yapılması zorunludur.

Somut olayda, borçlunun itirazına dayanak yaptığı bila tarihli ve alacaklı ...'un adı ve imzası bulunan belgede “30.08.2007 vadeli 6.500 YTL senedi borçlu adına ten nakten senet karşılığını teslim aldım. Hiçbir borcum kalmamıştır.” yazılı olduğu, ödeme belgesinde takip konusu bonoya açık atıf bulunduğu ve alacaklının belge altındaki imzaya ve belge içeriğine itiraz etmediği görülmüştür. Ödeme belgesinin zorla alındığına ilişkin olarak itiraz tarihi itibariyle kesinleşmiş bir mahkeme kararının bulunmadığı gibi, bu iddianın dar yetkili icra mahkemesinde incelenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla, ödeme belgesinin İİK.nun 169/a maddesi kapsamında belge olduğunun kabulü gerekir.

O halde, mahkemece, itfa itirazının kabulü gerekirken, yazılı gerekçe ile reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5903, Karar No: 2013/26682, Tarih: 25.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/5903 E.  ,  2013/26682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları kayıt etme

Hüküm : Beraat

Kişiler arasındaki aleni olmayan konuşmaları kayıt etme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; sanık ile katılan arasında iş ilişkisi bulunduğu, olay tarihinde, aralarındaki meseleleri konuşmak için katılana ait şirkette diğer çalışanlarla birlikte toplantı yaptıkları, toplantının devamı sırasında katılanın, çalışanlarının uyarması üzerine, sanığa toplantıyı kayıt edip etmediğini sorduğu, sanığın savunmasına göre, ne olacak bir korkunuz mu var şeklinde cevap verdiği ve toplantının bu şekilde sonlandırıldığı, bunun üzerine katılanın vekili aracılığıyla aleni olmayan söyleşiyi kayda aldığından bahisle şikayetçi olması üzerine başlatılan adli soruşturma kapsamında, sanık hakkında açılan davada delil yetersizliğinden beraat kararı verilmesi şeklinde gelişen olayda; sanığın aşamalı olarak verdiği savunmasında, üzerinde ses kayıt cihazı olmadığını, toplantıyı kaydetmediğini, katılanın kendisine olan borcunu ödememek için kendisini şikayet ettiğini beyan ettiği, sanığın toplantıyı kayıt ettiğine ilişkin dosyada başka bir delil veya tespit bulunmadığı, sanığın üzerinde bulunduğu iddia edilen ses kayıt cihazının ele geçirilemediği, ses kaydının tespitinin de yapılmadığı, mevcut delil durumu itibariyle dosya kapsamından, sanığın katılanın bulunduğu aleni olmayan söyleşiyi ses alma cihazı ile kayda aldığına ilişkin soyut iddia dışında bir delil veya tespitin bulunmadığı anlaşılmakla; yapılan yargılama sonunda, savunmanın aksine, sanığın mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye ve sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.