muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6370, Karar No: 2021/6709, Tarih: 30.11.2021

davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde olmadığı ve davacının kişilik haklarının davalı tarafça zedelendiğinin davada ispat edilemediği, manevi tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle haksız rekabetin önlenmesi davasının kısmen kabulüne, davalı iş yerine ait dikey asılı 0,60x0,75 metre ebatlarında değişken yazılı, ışıklı iş yeri tabelasının ve 0,50x0,60 metre ebatlarında ışıklı iş yeri tabelasının kaldırılmasına, davalı iş yerinin cepheden giriş kapısına göre sol tarafa nakledilen 1.00x2.00 metre ışıksız panonun kaldırılması ve el broşürlerinin dağıtılmasının önlenmesine yönelik taleplerinin reddine, maddi ve manevi tazminat davalarının reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, haksız rekabetin tespiti, men-i, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, Bölge Adliye Mahkemesince haksız rekabetin önlenmesi davasının kısmen kabulüne, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir. Ancak, reddedilen maddi tazminat miktarı 20.000,00 TL olması nedeniyle kendisini vekil marifeti ile temsil ettiren davalı yararına 3.400,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde 32.800,00 TL ücret takdiri doğru olmamışsa da tek başına bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı HMK’nın geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 2. bendi, 7. paragrafında yer alan "32.800,00 TL", ibaresinin hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine; "3.400,00 TL" ibaresinin yazılması suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün bu haliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 30/11/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6426, Karar No: 2013/7275, Tarih: 05.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/6426 E.  ,  2013/7275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 298 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa Tebligat Kanunun 35. maddesine göre 27.04.2009 tarihinde yapı- lan tebligatın usulüne uygun olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Oluşa, sanık savunmasına ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Hükümden önce 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 306. maddesi ile değişik 298 sayılı Yasanın 160/2. madde ve fıkrasında öngörülen adli para cezasının kaldırılması karşısında, hapis cezası yanında adli para cezasına da hükme- dilemeyeceğinin gözetilmemesi,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye ka- dar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hak- kında 298 sayılı Yasanın 160/2, 62. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen 13 Türk Lira- sı adli para cezası ile 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak; yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kay- yımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bıra- kılmasına" yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün (DÜ- ZELTİLEREK ONANMASINA), 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23861, Karar No: 2013/24819, Tarih: 08.10.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/23861 E.  ,  2013/24819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... sınırları içerisinde kalan iki adet hemzemin geçitte bariyer tesis ederek bekçili bariyerli geçit olarak hizmete soktuklarını, bekçilik hizmetinin yürütülmesi için ihale yaparak Eylül 2006-Mayıs 2008 döneminde hizmet alımı suretiyle bekçilik hizmetini özel şahıslara gördürdüklerini, davalıdan bu hizmetin bedelinin ödenmesini istemelerine rağmen ödenmediğini, yapılan hizmetin belediyenin görevi olduğunu,hizmet bedelini davalının vekaletsiz ... görme hükümlerine göre ödemesi gerektiğini ileri sürerek, fazlası saklı kalmak üzere 6.700 TL hemzemin geçit bariyer hizmeti bedelinin faiziyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı; yasalarda kendilerine böyle bir yükümlülüğün verilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında Hemzemin Geçitlerin Korunması, Bakım ve Geçit Bekçilerinin Görevlerine Dair Yönetmeliğin 23.maddesine imzalanmış bir protokol bulunmaması nedeniyle davacı tarafça ödenen bekçi ücretinin davalıdan istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı tarafından temyizi üzerine Dairemize ait 14.04.2011 tarih, 2010/15967 E, 2011/5930 .... sayılı bozma ilamı ile hemzemin geçitlerdeki bekçilik hizmetinin ücretini ödeyen davacının, vekaletsiz ... görme (BK. 410 vd md.) hükümlerine göre ödediği ücretleri davalıdan istemekte haklı olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş, mahkemece bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama esnasında davacı tarafından 29.02.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucu 134.943,50 TL arttırılmış, mahkemece neticeten 141.643,50 TL nin davalıdan yasal faizi

ile birlikte (6.700,00 TL'lik kısmına dava tarihinden itibaren 134.943,50 TL'lik kısmına ıslah tarihi olan 29/02/2012 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmek suretiyle) alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki, ... bozma kararından sonra ıslah talebinde bulunulması olanaklı değildir. (... Büyük Genel Kurulu, 04.02.1948 tarih ve 1944/10 Esas, 1948/3 Karar) Davacı taraf bozma kararından sonra yapılan yargılama esnasında ıslah dilekçesi vererek talep sonucunu arttırmış ve mahkemece arttırılan bu miktar üzerinden hüküm tesis edilmiştir. Mahkemece değinilen bu yön göz ardı edilerek, dairemiz bozma ilamından sonra verilen ıslah dilekçesi esas alınarak yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda bir numaralı bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın BOZULMASINA, ikinci bent uyarınca davalı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1073, Karar No: 2011/1576, Tarih: 16.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/1073 E.  ,  2011/1576 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/20116

Yağma suçunu kolaylaştırmak maksadıyla ...'yu öldürmekten ve yağmadan sanıklar ..., ... ile ...'nun yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (GİRESUN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 06/02/2007 gün ve 312/42 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin suç vasfına, tahrik olduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanıkların otopside belirtilen yaraları meydana getirmelerinin, canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme amacını güttüğünü tek başına ortaya koyamayacağı gibi, bu amaçla hareket ettiklerine yönelik dosyada kesin kanıt bulunmadığından, sanıkların yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak için insan öldürme suçundan mahkûmiyeti yerine, yazılı şekilde TCK.nun 82/1-b-h maddeleri uyarınca hüküm kurulması ve CMK.nun 326.maddesine aykırı olarak yargılama giderlerinin eşit yerine müteselsilen alınmasına karar verilmesi, Yasaya aykırıysa da bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının 1.maddesinde yer alan “canavarca hisle veya eziyet çektirerek adam öldürmek ve” ibaresiyle, 3.maddesinde yer alan TCK.nun 82/1-b bendinin uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılmasına ve yargılama giderine ilişkin bölümde yer alan “müteselsilen” ibaresinin çıkartılarak yerine “eşit olarak” ibaresinin eklenmesine, karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süreye göre tahliye talebinin reddine, 16/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13809, Karar No: 2014/16322, Tarih: 30.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/13809 E.  ,  2014/16322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığa atılı eylemin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nm 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II- Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükümden Gümrük İdaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1659, Karar No: 2018/4486, Tarih: 03.10.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/1659 E.  ,  2018/4486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen davada menfi tespit ve tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davada karar verilmesine yer olmadığına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı kooperatif denetçileri, davalıların kooperatifin yönetim kurulu üyeleri olduklarını, eylemleri ile müvekkiline zarar verdiklerinin anlaşıldığını, öte yandan, müvekkilinin borç paraya ihtiyacı yok iken borç para alınmış gibi işlem yapılarak davalılardan ... lehine 68.700,00 TL'lik bono verildiğini ileri sürerek şimdilik davalıların kooperatife vermiş oldukları ....000,00 TL zararın temerrüt faiz ile birlikte tahsiline, davalılardan ...'in kooperatiften alacaklı olduğu gerekçesiyle kendi adına düzenlediği 68.700,00 TL'lik bononun iptaline karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalılardan ... vekili ile diğer davalılar, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin yöneticisi olan davalılardan....'ten borç para almadığı halde, bu davalının lehtarı olduğu 68.700,00 TL'lik bononun düzenlendiğini, anlaşmalı olduğu diğer davalıya ciro ederek teslim ettiğini, diğer davalı ...'ın ... takibi başlattığını, takibe dayanak bono nedeniyle borçlu olmadığının tespiti ile senet ve takibin iptaline, kötüniyetli olan davalıların ... inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddin istemiştir.

Mahkemece, asıl davanın kabulüne, birleşen dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın dairemizin ....09.2015 tarih, 2014/8436 E. - 2015/5955 K. sayılı ilamıyla birleşen davada davalılardan ...'ın başlattığı takip sonucunda, davaya konu 68.700,00 TL bedelli bono karşılığı fer'ileriyle birlikte ödendiğine göre, bu bono nedeniyle sorumluluğuna gidilen kooperatif yöneticisi davalı ...'den, bono bedeli ile birlikte Karabük ... Dairesinin 2005/1524 E. sayılı dosyasına ödenen asıl alacak

dışındaki tüm fer'iler toplamı saptanarak, ödeme tarihinden itibaren temerrüt faiziyle tahsiline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuş, bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda Karabük .... ... Müdürlüğünün 2005/1524 Esas sayılı dosyasına ödenen asıl alacak ve tüm fer'iler toplamı olan 80.602,76 TL'nin ödeme tarihinden itibaren temerrüt faizi ile birlikte davalı ...'ten alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı asıl ve birleşen davalarda davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı asıl ve birleşen davalarda davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03.....2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13433, Karar No: 2010/4424, Tarih: 23.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13433 E.  ,  2010/4424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/288 Esas-2005/173 Karar, Dairenin:2009/13429 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17066, Karar No: 2016/793, Tarih: 25.01.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/17066 E.  ,  2016/793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 16.04.2013 gününde verilen dilekçe ile geçit hakkı kurulması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacılar, genel yola çıkışı bulunmayan 2629, 2633 ve 2637 parsel sayılı taşınmazları yararına, 1325 ve 2628 sayılı parsellerden geçit hakkı kurulmasını istemişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilerek 2637 parsel sayılı taşınmaz yararına 2628, 2629, 2630 ve 2631 sayılı parseller üzerinden geçit irtifakı kurulmasına karar verilmiştir.

Davalılardan 2628 sayılı parselde paydaş olan ... vekilinin temyizi üzerine karar Dairemizin 28.12.2013 tarihli 2013/1294 Esas, 2013/2916 Karar sayılı bozma ilamında belirtilen gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak 2637 parsel sayılı taşınmaz yararına 2628, 2629, 2632 ve 2633 sayılı parseller üzerinden geçit irtifakı kurulmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davalılardan ... vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, Dairemizin 28.02.2013 tarihli 2013/1294 Esas, 2013/2916 Karar sayılı bozma ilamına uyulmasına rağmen bozma ilamının gereği yerine getirilmemiştir. Bozma ilamında aleyhine geçit kurulan 2628, 2629, 2630 ve 2631 sayılı parsellerin kuzey kısmında enlerinin oldukça dar olduğu 2,5 metre eninde geçit kurulması halinde daha da daralacağı ve kullanılmalarının zorlaşacağı belirtilerek yüzölçümünün daha büyük olması sebebiyle 2636 parsel sayılı taşınmazın doğusundan, bu taşınmazın güneyinden geçen Karaağaçlık yoluna ulaşacak şekilde geçit kurulup kurulamayacağı konusunda bilirkişilerden ek rapor alınması veya gerekirse yeniden keşif yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilmesine rağmen bu doğrultuda herhangi bir araştırma ve inceleme yapılmadan hüküm kurulduğu görülmüştür.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamının gereği yerine getirilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın yeniden bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 25.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5770, Karar No: 2016/4558, Tarih: 04.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/5770 E.  ,  2016/4558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1426, Karar No: 2021/167, Tarih: 20.01.2021

**14. Hukuk Dairesi         2017/1426 E.  ,  2021/167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 04/01/2002 gününde verilen dilekçe ile mirasta iade talebi üzerine Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28/11/2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili ve davacılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasta denkleştirme istemine ilişkindir.

Davacılar vekili; davacılar ile davalının müşterek mirasbırakanı ...'nun 1331 doğumlu olup 26/10/2001 tarihinde vefat ettiğini, mirasbırakanın gerek yaşlılık ve gerekse geçirdiği felç sonucu sağlığını ve temyiz gücünü ölümünden uzun yıllar önce kaybetmiş olduğunu, mirasbırakanın ... ... Bankasındaki hesabından 100.000.00 TL'nin 15.10.2001 tarihinde davalının aynı bankadaki hesabına aktarıldığını, murisin işlem tarihinde 85-90 yaşlarında olduğunu, murisin ehliyetsiz bulunması sebebi ile ölümünden 11 gün önce yapılan bu aktarma işleminin hukuken geçersiz olup işlemin ehliyetsizlik sebebi ile iptali gerektiğini, bir an için murisin ehliyetinin varlığı kabul edilse dahi yaşlılık ve felç nedeni ile kolayca kandırılabilecek durumda olduğunu, davalının murisi kandırarak bu aktarma işlemini gerçekleştirmiş olduğunu, murisin iradesinin bağış yönünde olmadığını belirterek TMK'nın mirasta iadeye ilişkin hükümleri uyarınca terekeye iadesi gerektiğinden gerekli yargılamanın yapılarak davacıların toplam hisselerine düşen 87.500,00TL'nin 15/10/2001 tarihinden itibaren vadeli banka mevduatına uygulanan en yüksek oranda faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile veraset belgesindeki hisseleri nispetinde davacılara verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, murisin temyiz kudretine haiz olduğunu, kaldı ki davacıların murise karşı sağlığında bakım yükümlülüğünü yerine getirmediklerini, murise davalı ve oğlunun baktığını, bu nedenle bankadaki parayı aslında davalıya bağışladığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacıların saklı paylarına tecavüz olmadığından davanın reddine karar verilmesi üzerine Yargıtay 1.Hukuk Dairesinin 15.01.2013 tarihli 2012/15721 Esas ve 2013/168 Karar sayılı ilamıyla "Türk Medeni Kanununun 669. maddesi uyarınca miras bırakanın sağlararası mirasçısına yapmış olduğu kazandırmanın, koşullarının varlığı halinde mirasta iade davasına konu teşkil edeceği kuşkusuz olup davadaki isteğin de buna ilişkin olduğu, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 669 ve devamı maddelerinde öngörülen mirasta iade davasının koşullarının araştırılması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olmasının doğru görülmediği" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.