muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/16459, Karar No: 2010/2276, Tarih: 05.02.2010

4857 sayılı İş Kanununun 63. maddesi kapsamında çıkarılan İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 6. maddesinde, “ İşyerinde tam süreli iş sözleşmesi ile yapılan emsal çalışmanın üçte ikisi oranına kadar yapılan çalışma kısmi süreli çalışmadır”. Gerekçede “üçte ikisinden az” olan çalışma ifadesi kullanılmışken, yönetmelikte üçte iki oranına kadar yapılan çalışmalar kısmi çalışma sayılmıştır. Bu durumda emsal işçiye göre 45 saat olarak belirlenen normal çalışmanın taraflarca 30 saat ve daha altında kararlaştırılması halinde, kısmi süreli iş sözleşmesinin varlığından söz edilir.

Kısmi süreli iş sözleşmesiyle çalışan işçinin ücreti ve paraya ilişkin bölünebilir menfaatleri, tam süreli emsal işçiye göre çalıştığı süre ile orantılı olarak ödenir.

Kısmi süreli hizmet aktiyle çalışan işçiye, ayrımı haklı kılan bir neden bulunmadıkça salt bu nedenle farklı bir işlem yapılamayacağı Kanunda öngörülmüştür. İşçinin, ücretinin veya diğer parasal haklarının tam süreli emsal işçinin çalışma süresi ve ücretine göre oranlanmak suretiyle belirlenecek olan haklarını talep etmesi mümkündür. Bundan başka 4857 sayılı İş Kanununun 5. maddesinde bu yönde ayrım açık biçimde yaptırıma tabi tutulmuş olmakla eşit davranma borcuna aykırılık tazminatının talep edilmesi de olanaklıdır. Ayrımın sonuçları para veya para ile ölçülebilen menfaatlere dair değilse, sadece eşit davranma borcuna aykırılık tazminatının ödetilmesi söz konusu olur.

Kısmi çalışma Kanunda yer almasına rağmen, kıdemin nasıl belirleneceği, ihbar izin gibi haklardan nasıl yararlanacağı, bu haklarla ilgili hesap şekli yine normatif olarak düzenlenmiş değildir. Konu, Yargı kararlarıyla çözüme kavuşturulmaktadır. Buna göre, kısmi çalışma ister haftanın bir veya bazı günleri çalışma şeklinde gerçekleşsin, ister her gün birkaç saat şeklinde olsun, işçinin işyerinde çalışmaya başladığı tarihten itibaren bir yıl geçince kıdem tazminatı hakkının doğabileceği ve izne hak kazanacağı Dairemizce kabul edilmiştir(Yargıtay 9. HD. 12.2.2008 gün 2007/ 31462 E, 2008/ 108 K.). Hesaplamada esas alınacak ücret ise işçinin kısmi çalışma karşılığı aldığı ücret olmalıdır.

Kısmi süreli iş sözleşmesi kapsamında çalışan işçi yönünden ihbar önelinin de iş ilişkisinin kurulduğu tarih ile feshedilmek istendiği tarih arasında geçen süre toplamına göre belirlenmesi gerekir.

Yıllık Ücretli izin Yönetmeliğinin 13. maddesinde kısmi süreli ve çağrı üzerine çalışan işçilerin izin hakkı bakımından tam süreli işçilere göre farklı bir uygulamaya tabi olamayacakları açıklanmıştır. Bu durumda bir yıllık çalışma süresini dolduran kısmi süreli çalışan işçinin izin hakkı vardır.

Kısmi süreli çalışan işçiler, sendikaya üye olabilirler, toplu iş sözleşmelerinin kapsamına girebilirler, greve katılabilirler.

Kısmi süreli iş sözleşmesi ile çalışanlar bu Kanunun 18 ve 29. maddesinde yazılı olan işçi sayısına dahildirler ve iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilirler.

Kısmi süreli çalışan işçiler, sendikaya üye olabilirler, toplu iş sözleşmelerinin kapsamına girebilirler, greve katılabilirler.

Kısmi süreli iş sözleşmesi ile çalışanlar bu Kanunun 18 ve 29. maddesinde yazılı olan işçi sayısına dahildirler ve iş güvencesi hükümlerinden yararlanabilirler.

Somut olayda ...davacının işyerinde araçların giriş çıkışı ile ilgili ofis elemanı olarak çalıştığı tanıklarca ifade edilmesine rağmen fiilen yaptığı iş tam olarak dosya içeriğinden anlaşılamamaktadır.Puantaj kayıtları 2000-2006 yılları arası için gönderilmiş olup ayda 15 er gün üzerinden çalışıldığı şeklinde düzenlenmiş davacı ise kayıtlarda ki imzaların kendisine ait olmadığını savunmuştur.Dinlenen işveren tanıklarının davacının ayrıldığı tarihe kadar aralıksız ve tam süreli çalıştığını ifade etmeleri kayıtlar üzerinde şüphe doğurmuştur.Bu sebeple mahkemece öncelikle dosya içerisinde sadece tutanağı mevcut olan Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı müfettişince düzenlenen denetim raporunun tamamı getirtilmeli, 1998-2006 tarihleri arasında fiilen yaptığı iş mahallinde keşif yapılarak tespit

edilip yaptığı işe göre tam sürelimi kısmi sürelimi çalıştığı belirlenmeli,1998 den önce yaptığı iş ile sonra yaptığı iş arasında farklılık bulunup bulunmadığı araştırılarak dosyadaki tüm delillerle birlikte bir sonuca gidilmelidir.Yazılı şekilde eksik inceleme ile sonuca gidilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05/02/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6614, Karar No: 2016/766, Tarih: 20.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/6614 E.  ,  2016/766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,... Köyü 111 ada 42, 113 ada 6, 118 ada 60 ve 112 ada 3 parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan patates, fasulye, nohut dane ve nohut samanı, buğday dane ve buğday samanının 2014 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, toptan satış fiyatına ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Nohutun sulu tarım arazilerinde ekilmesi mutad ürün olup olmadığının gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Sorularak alınacak yazı cevaplarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20513, Karar No: 2013/20733, Tarih: 02.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/20513 E.  ,  2013/20733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, banka tarafından kendisinden dosya, komisyon ve masraf adı altında 1.844.50 TL tahsil edildiğini, alınan bu bedelin haksız olduğunu ileri sürerek yapılan kesintinin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca dosya üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş; Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c

bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde dosya üzerinde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 02.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10494, Karar No: 2019/9655, Tarih: 25.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/10494 E.  ,  2019/9655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalılara ait işyerinde 01/01/2008 tarihinde temizlik işçisi olarak işe başladığını, 19/03/2009 tarihinde çöp toplama işi sırasında iş kazası geçirdiğini, iş kazası sonucunda 02/07/2009 tarihine kadar istirahat verildiğini, ancak 30/06/2009 tarihinde müvekkilinin iş akdinin feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, maddi ve manevi tazminat, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, maddi ve manevi tazminat istemleri yönünden mahkemece tefrik kararı verilmiştir.

B) Davalıların Cevabının Özeti:

Davalı ... Temizlik Ltd Şti vekili ; davacı işçinin 01/01/2008 tarihinde müvekkili şirket ile karşılıklı belirli süreli iş akdi akdettiğini ve söz konusu iş akdinde işe başlangıç tarihinin 01/01/2008, bitim tarihinin ise 30/06/2009 olduğunu, dolayısıyla iş akdinin 30/06/2009 tarihinde hiç bir bildirim ve ihbara gerek kalmaksızın sona erdiğini, davacının iş akdinin bitim tarihi olan 30/06/2009 tarihinde kendi isteği ile ve özel sebeplerinden dolayı işten ayrılmak istediğini beyan eder istifasını sunduğunu, iş akdinden doğan tazminat taleplerinin yersiz olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... Belediye Başkanlığı vekili; yasal kurallara uygun şekilde ihale yolu ile temizlik hizmeti gördürebilmek için diğer davalı şirketten hizmet alımı yaptıklarını, ihale şartnamesi ve sözleşmenin celp ve incelemesinde de yüklenici firmaya iş akdine bağlı olarak çalışan kişilerin tüm haklarının ödenmesinden belediyenin sorumlu tutulamayacağının açıkça belirtildiğini, işçilik alacaklarının da akdin belirli süreli hizmet akdi olduğu gerekçesi ile talep edemeyeceğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram, genel tatil, hafta tatili ve fazla mesai alacaklarının davalılardan tahsiline hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

D) Temyiz:

Kararı davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dava kısmi dava olarak açılmış olup, somut uyuşmazlıkta, davacı 03/05/2013 harç tarihli ıslah dilekçesini verdikten sonra, davalı şirket vekili 17/05/2013, davalı belediye vekili ise 06/05/2013 tarihli dilekçeleri ile zamanaşımı itirazında bulunduklarını bildirmiştir. Davalılar tarafından süresinde yapılan zamanaşımı savunmasının değerlendirilmemesi hatalıdır.

3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma süre ve ücretinin doğru olarak hesap edilip edilmediği noktasında toplanmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, dosya kapsamında aldırılan bilirkişi ek raporunda 2008 yılına yönelik olarak davacının da imzasının bulunduğu belirtilen personel takip formlarına değinilmiş ve bu belgelere göre davacının 2008 yılında fazla mesaisinin bulunmadığı tespiti yapılmıştır. Mahkemece karar da ek raporun bu hesabına neden itibar edilmediği gerekçelendirilmeden 12/07/2011 tarihli rapora göre hüküm kurulmuştur.

Mahkemece, 03/08/2015 tarihli ek bilirkişi raporunda belirtilen personel takip formları dosya arasına alınarak ve ek rapor bir değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 25/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3144, Karar No: 2019/2477, Tarih: 23.05.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/3144 E.  ,  2019/2477 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı tasfiye hakedişi alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı tasfiye hakedişi alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı tarafça 16.04.2014 tarihli duruşmada alacağın temliki sözleşmesi başlıklı 12.04.2014 tarihinde düzenlenmiş belge sunulmuştur. Sunulan sözleşmeden davacı ile dava dışı ... arasında düzenlendiği ve davacının dava konusu ettiği 481.167,00 euro alacağından 480.000,00 euroluk kısmını ... ’a temlik (devir) ettiği anlaşılmaktadır.Sunulan sözleşme başlığında alacağın temliki sözleşmesi yazılı olmakla birlikte 6100 sayılı HMK'nın 31. maddesine göre hakim Türk hukukunu resen uygulayacağından hukuki vasıflandırmanın hakime ait olması sebebiyle davadan sonra dava edilen alacağın bir kısmı devredildiğinden sözkonusu sözleşme HMK'nın 125/2. maddesinde düzenlenen, davanın açılmasından sonra dava konusunun davacı tarafından devri niteliğindedir. HMK'nın 125/2. maddesinde, dava açıldıktan sonra dava konusunun davacı tarafından devri halinde devralan kişinin görülmekte olan davada davacı yerine geçeceği ve davanın kaldığı yerden itibaren devam edeceği hükmü getirilmiştir. HMK'nın 125/2. maddesinde 125/1. maddede olduğu gibi dava açıldıktan sonra dava konusunun davalı tarafından 3. kişiye devrinde davacıya tanınan seçimlik haklar gibi bir hak tanınmamış ve farklı bir düzenleme yapılmamış, mutlak olarak görülmekte olan davada devralan kişinin devredenin yerine geçeceği belirtilmiştir.Bu durumda mahkemece, davadan sonra dava edilen alacağın 480.000,00 euroluk kısmının dava dışı ... ’a devredilmiş olması sebebiyle HMK'nın 125/2. maddesi gereğince devralan ... devraldığı kısımla sınırlı olarak davacı yerine geçeceği, devredilen miktar üzerinde davacının davada taraf sıfatı sona ereceğinden, dava konusunu kısmen devralan ... ’a tebligat yapılıp davaya katılması ve devralan davacı olarak davaya devam etmesi sağlandıktan sonra işin esasına girilip sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken dava şartlarından olan taraf sıfatı davalının itirazına rağmen gözden kaçırılıp davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadğına, 2.037,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 176,60 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 23.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4860, Karar No: 2013/8003, Tarih: 16.04.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/4860 E.  ,  2013/8003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalıya ait işyerinde 2005 yılı Ağustos ayında çalışmaya başladığını, 12.09.2006 tarihinde iş kazası geçirdiğini ve bu tarihten sonra işyerinde fiilen çalışmadığını, 2006 yılı Ekim, Kasım ve Aralık ayı ücretlerini ödenmediğini iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesinin devamsızlık haklı nedenine dayanılarak feshedildiğini, hak kazandığı ücretlerin ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir .

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu, davacının ödenmemiş ücret alacakları bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir .

2- Taraflar arasında, davacının iş kazası sonrasında fiilen çalışmadığı aylara ilişkin ücret alacaklarına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 Sayılı Kanunun 48. Maddesinde, hastalık nedeni ile çalışılmayan günlerde Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından ödenen geçici iş göremezlik ödeneği aylık ücretli işçilerin ücretlerinden mahsup edilir yönünde düzenleme bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı 12.09.2006 tarihinde iş yerinde kaza geçirdiğini ve kaza sonrasında fiilen işyerinde çalışmadığını bildirmiştir. Davalı işveren tarafından, Sosyal Güvenlik Kurumuna 02.10.2006-31.12.2006 tarihleri arasında davacının çalışma kaydının buldurulmuş olması nedeni ile 2006 yılı Ekim, Kasım ve Aralık aylarına ilişkin ücret alacaklarına hak kazandığı kabul edilerek hüküm kurulmuş ise de 12.09.2009 tarihi sonrasında davacının Sosyal Güvenlik Kurumundan geçici iş göremezlik ödeneği alıp almadığı araştırılmamıştır. Mahkemece bu hususta gerekli araştırıma yapılmalı ve davacı anılan dönemde geçici iş görmezlik ödeneği almış ise bu miktar, hak kazandığı ücret alacağından mahsup edilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Eksik incelemeye dayalı karar verilmesi isabetsizdir.

3- Davacı işçinin fazla çalışma ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı ve işçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği hususu ise diğer uyuşmazlık noktalarını oluşturmaktadır.

3- Davacı işçinin fazla çalışma ücret alacağına hak kazanıp kazanmadığı ve işçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği hususu ise diğer uyuşmazlık noktalarını oluşturmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63.  maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saat ve daha fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, davacı tanığı davacının günde sekiz saat mesai yaptığını beyan etmiş, bu süreninin ara dinlenme dışında kalan çalışma süresi olduğu yönünde bir bildirimde bulunmamıştır. Ara dinlenme süresi düşülmeksizin hesaplama yapılan bilirkişi raporu na değer verilerek fazla çalışma ücret alacağı talebinin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Ayrıca, davacının kaza geçirdiği 12.09.2006 tarihinden sonra işyerinde fiili çalışmadığı dikkate alınmaksızın, 12.09.2006-31.12.2006 tarihleri arasındaki dönem için fazla çalışma ücret alacağı hesaplanması da isabetsiz olup, kararın bu nedenle de bozulması gerekmiştir.

Sonuç:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.