muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5406, Karar No: 2025/3271, Tarih: 04.03.2025

A. Değerlendirme ve Gerekçe

1. Davalı vekilinin davacıların manevi tazminat istemleri hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

Miktar veya değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihai kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nu 110. maddesi kapsamında dava yığılması (objektif dava birleşmesi) kapsamında her bir talebin ayrı bir dava olduğu ve ayrı ayrı hüküm ve sonuç doğuracağı açıktır.

Dosya içeriğine göre davacılar lehine hüküm altına alınan manevi tazminat tutarlarının Bölge Adliye Mahkemesi karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kaldığı anlaşıldığından davalı vekilinin bu kısımlara yönelik temyiz itirazlarının ayrı ayrı miktardan reddine karar verilmiştir.

2. Davalı vekilinin diğer hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde

Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışındaki sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dosya kapsamından Bölge Adliye Mahkemesince başvurusu esastan reddedilen davalıdan alınması gereken nispi istinaf karar harcı belirlenirken eksik hesaplama yapıldığı anlaşılmaktadır.

Ne var ki bu hatanın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kararın düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle,

1.Davalı vekilinin davacıların manevi tazminat istemleri hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının ayrı ayrı miktardan REDDİNE,

2. Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının davalıdan alınması gereken nispi istinaf karar harcına ilişkin 2 numaralı bendinin tamamen silinerek yerine geçmek üzere "2-Alınması gereken 58.864,91 TL istinaf karar harcından davalı tarafından peşin olarak yatırılan 14.716,25 TL harcın mahsubu ile bakiye 44.148,66 TL harcın davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına," ibarelerinin yazılması suretiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Davalı avukatı yararına takdir edilen 28.000,00 TL duruşma avukatlık parasının davacılara yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14796, Karar No: 2012/31589, Tarih: 05.11.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/14796 E.  ,  2012/31589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/01/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ve borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1)Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlu temyiz itirazlarının REDDİNE,

2) Alacaklının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İ.İ.K.’nun 82/12 maddesi gereğince, borçlunun “haline münasip” evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki “aile” terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetine konu edilen taşınmazın ...... İli, ...... İlçesi, .... Mahallesi, ...... ada, .... nolu parsel, ....Blok, Kat ...... nolu bağımsız bölümde kayıtlı mesken olduğu, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; değerinin 90.000,00 TL olup, borçlunun aynı mevkide haline münasip meskeni 70.000,00 TL ye alabileceğinin bildirildiği görülmüştür.

Bu durumda mahkemece yapılacak borçlunun Antalya’nın daha mütevazı bir semtinde haline münasip evi alabileceği değerin yukarıdaki kurallara göre belirlenerek ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, haczedilmezlik şikayetine konu taşınmazla aynı mevkiden alınabilecek taşınmaz değerine göre hesaplama yapan bilirkişi raporuna dayalı olarak eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda 2 nolu bentte yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8723, Karar No: 2013/13035, Tarih: 16.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/8723 E.  ,  2013/13035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalıyla alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın 16.10.2011 tarihinde hükümden sonra vefat ettiği anlaşıldığından, hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17533, Karar No: 2012/4679, Tarih: 28.02.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/17533 E.  ,  2012/4679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı Bakanlığa bağlı Kars Emniyet Müdürlüğü ile “2010 yılı İl ve ilçe Hizmet Binalarının Temizlik İşi Hizmet Alımı” konulu sözleşme imzaladığını, 5510 sayılı yasanın 81/1. maddesine göre, bu kanunun 4.madde 1.fıkrası A bendi gereğince malüllük, yaşlılık ve ölüm sigorta işlemlerinden işveren listesinin 5 puanlık kısmına isabet eden tutarın Hazine tarafından karşılanması gerektiğini, buna rağmen davalı tarafından söz konusu yasaya aykırı şekilde hak edişlerinden kesintiler yapıldığını, bunların toplamının 7.976,23 TL olduğunu ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, anılan miktarın, her bir hak ediş tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davada görevli mahkemenin ... mahkemesi olduğunu savunarak, davanın görevsizlik nedeniyle reddini dilemiştir.

Mahkemece, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel ... Sigortası Kanununun 101. maddesi gereğince, taraflar arasındaki ihtilafın söz konusu kanun kapsamında bulunması nedeniyle görevli mahkemenin ... mahkemesi olduğu kabul edilerek, mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında imzalanan “2010 yılı İl ve ilçe Hizmet Binalarının Temizlik İşi Hizmet alımı” na ilişkin sözleşmeden kaynaklanmakta olup, davacı şirket, sözleşme gereğince üstlendiği işin yerine getirilmesi sırasında 2011/17533-2012/4679

sözleşme bedelinden yapılan %5’lik kesintinin, 5510 sayılı kanuna aykırı olduğundan bahisle iadesi istemiyle eldeki davayı açmıştır. Dava konusu olayda, davacı şirket ile davalı kurum arasında, Borçlar Kanunu hükümlerine göre düzenlenmiş sözleşme ilişkisi mevcut olup uyuşmazlık, ... Kanunu ve Sosyal Sigortalar ve Genel ... Sigortası Kanununun uygulanmasını gerektiren bir hizmet akdine dayalı bulunmadığından, davada görevli mahkeme ... mahkemesi değil, genel mahkemelerdir. O halde genel mahkeme niteliğinde olan Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmış olan ... bu davada, mahkeme davaya bakmakla görevli olduğundan, işin esası incelenerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirmelerle yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 2,75 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 28.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7433, Karar No: 2017/524, Tarih: 23.01.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/7433 E.  ,  2017/524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" dair karar verilmelidir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) ise temyiz yoluna başvurma harcı ile temyiz karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Temyiz yoluna başvurma harcı Harçlar Kanununda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından temyiz esnasında peşin olarak yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise maktu temyiz karar harcı ve nispi temyiz karar harcı olmak üzere ikiye ayrılmaktadır;

1- Maktu karar ve ilam harcına tabi davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi karar ve ilam harcına tabi davaların reddine ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde kararı temyiz edenden maktu temyiz karar harcı alınmalıdır. Maktu temyiz karar harcının tamamı temyiz esnasında temyiz edenden peşin olarak alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde;

a) Kararı yalnız davalı temyiz etmiş ise kararı temyiz eden davalıdan nispi temyiz karar harcı alınmalıdır,

b) Kararı taraflar temyiz etmiş ise kararı temyiz eden davalıdan yukarıda belirtildiği gibi nispi temyiz karar harcı, kararı temyiz eden davacıdan ise maktu temyiz karar harcı alınmalıdır,

Nispi temyiz karar harcı, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri olup bu miktar (mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri) temyiz esnasında temyiz edenden peşin olarak alınır.

Mahkemelerce verilen asıl kararların temyizinde olduğu gibi ek kararların temyizinde de mahkemece temyiz edenden temyiz harçlarının alınması gerekir. Başka bir antalımla, asıl kararların temyiz edilmesi halinde temyiz edenden alınması gereken temyiz harçlarından ayrı ve bağımsız olarak ek kararların temyiz edilmesi halinde de temyiz edenden temyiz harçlarının alınması gerekir. Buna göre, ek kararların temyiz edilmesi halinde temyiz edenden temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının alınması gerekir. Burada dikkat edilmesi gereken husus, açılan dava nispi karar ve ilam harcına tabi bir dava olsa bile ek kararın temyiz edilmesi halinde temyiz edenden nispi temyiz karar harcı değil, maktu temyiz karar harcı alınması gereğidir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece verilen karar davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş ancak temyiz esnasında yatırılması gereken harç ve giderleri yatırılmamıştır. Bunun üzerine mahkemece temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için usulüne uygun olarak düzenlenen bir muhtıra davacı vekiline 12/01/2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı vekili, tamamlanması istenen temyiz harç ve giderlerini 7 günlük kesin süre geçtikten sonra 20/01/2015 tarihinde yatırmıştır. Bu durumda yapılması gereken "davacının kararı temyiz etmemiş sayılmasına" karar vermektir. Ancak, mahkemece böyle bir kararın verilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle, muhtıra tebliğine rağmen temyiz harç ve giderlerini 7 günlük kesin süre içerisinde yatırmayan davacının kararı temyiz etmemiş sayılmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Davacının mahkeme kararını, HUMK nun 432 ve devamı maddeleri uyarınca, TEMYİZ ETMEMİŞ SAYILMASINA, 23/01/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9679, Karar No: 2015/21294, Tarih: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9679 E.  ,  2015/21294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2014

NUMARASI : 2014/557-2014/736

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama verim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatı ve dekar başına ortalama üretim masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31904, Karar No: 2016/8856, Tarih: 27.04.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/31904 E.  ,  2016/8856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Tehdit ve hakaret suçlarından doğrudan doğruya zarar görmeyen, bu suçlardan davaya katılma, Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisi bulunmayan katılan ... vekilinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca tebliğnamedeki isteme aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Katılan ... vekilinin temyizinde,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnamedeki isteme uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 27.04.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11619, Karar No: 2014/34399, Tarih: 28.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/11619 E.  ,  2014/34399 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/286803

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş(Kapatılan) 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/09/2012

NUMARASI : 2011/470 (E) ve 2012/935 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine. Ancak;

1) Sanığın aşamalarda istikrarlı biçimde atılı suçu inkar etmesine, müşteki ve tanık D.. A..'nun hazırlık aşamasında “...sanığın kola şişesi ve çekici mağdura fırlatığı fakat isabet ettiremediği...” şeklindeki beyanlarına, mağdure hakkında dosyada bir adli rapor bulunmamasına rağmen, müşteki ve tanığın kovuşturma aşamasında “...sanığın çekiç ve kola şişesi ile müştekiyi darp etti...” biçiminde beyanda bulunmalarına karşın; müşteki ve tanığın soruşturma ile kovuşturma beyanları arasındaki çelişki giderilmeden, hangi beyanın hangi gerekçelerle üstün tutulduğu gerekçede tartışılmadan yazılı şekilde sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,

2) 5237 sayılı TCK' nın 53/1-c maddesindeki hak yoksunluğunun TCK'nin 53/3.maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyu dışındaki kişiler bakımından infaz tarihine kadar geçerli olacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6993, Karar No: 2014/12544, Tarih: 25.09.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/6993 E.  ,  2014/12544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davasında ... 6.Tüketici ve ... Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü;

-K A R A R-

Dava, elektrik faturalarında kullanım bedeli altında alınan bedellerin iadesi istemine ilişkindir.

... 6.Tüketici Mahkemesi'nce, taraflar arasındaki sözleşmenin 11.1 maddesi ile yetkili mahkemenin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Tüketici Mahkemesi ise, davanın ilk açıldığı mahkemenin yetkili olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

6100 sayılı HMK.'nun 19/2. (HUMK.'nun 9/1.) maddesine göre "yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının,cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir.yetki itirazında bulunan taraf,yetkili mahkemeyi ;birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz" hükmüne yer verilmiştir.

Dosya kapsamından,taraflar arasındaki 17.06.2010 tarihli Elektrik Enerjisi satışına ilişkin sözleşmenin 11/1. maddesinde " anlaşmazlığın çözüme kavuşturulması durumunda ve ihtilaf halinde ... mahkemelerinin ve İcra daireleri yetkilidir" ibaresinin bulunduğu, davalı tarafın süresinde itirazda bulunduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı anlaşılmıştır. Yetkinin kesin olmadığı hallerde, birinci mahkemenin yetkisizlik kararı üzerine dava dosyası kendisine gönderilen ikinci mahkeme, birinci mahkemenin yetkisizlik kararı ile bağlı olup, yetkisizlik kararı veremeyecektir.

Somut olayda, davalının süresinde yapmış olduğu yetki itirazı neticesinde ... 6.Tüketici Mahkemesinin vermiş olduğu ilk yetkisizlik kararı davanın taraflarınca süresi içinde kanun yoluna başvurmamaları nedeniyle kesinleşmiş olup, dosya kendisine gelen ... Tüketici Mahkemesi birinci mahkemenin yetkisizlik kararı ile bağlıdır. Bu durumda uyuşmazlığın ... Tüketici Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 25.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.