muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13886, Karar No: 2013/1506, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/13886 E.  ,  2013/1506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Tebligat Kanununun 21. ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 30. maddeleri uyarınca yapılacak tebliğlerde, muhatap veya onun adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste bulunmazsa, tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini, anılan yönetmelik maddesinde gösterilen bilmesi muhtemel kişilerden soruşturup beyanlarını tebliğ tutanağına yazıp altını imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazarak imzalaması gerekir. Bu soruşturmada, muhatap ve onun yerine tebliğ yapılabilecek kimseler, o adreste bulundukları halde tebliğin yapılacağı sırada orada mevcut olmadıklarının saptanması durumunda, Yönetmeliğin 31. maddesine göre tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti veya meclis azasından birine veyahut zabıta amir veya memuruna imza karşılığında teslim edip, usulünce düzenlenen ihbarnameyi, gösterilen adresteki kapıya yapıştırarak ve durumu muhatabına duyurmasını mümkünse en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da ismini ve imzasını alarak bildirecektir.

Somut olayda, davalı ...'e mahkeme kararı ve temyiz dilekçesi tebliği Tebligat Yasasının 21. maddesi gereğince yapılmışsa da, yapılan tebligat Yasa ve Yönetmeliğin yukarıda sözü edilen emredici kural ve koşullarına uygun yapılmadığından geçersizdir. Buna göre mahkemece yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutularak davalıya mahkeme kararı ile temyiz dilekçesinin yöntemince tebliği sağlanıp temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan domatesin 2009 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösterir veri cetvellerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14406, Karar No: 2018/14165, Tarih: 12.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/14406 E.  ,  2018/14165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın çaldığı malzemenin değerinin 65,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.11.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/917, Karar No: 2013/3061, Tarih: 25.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/917 E.  ,  2013/3061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Kredi kartının kötüye kullanılması

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 245/1, 31/3, 62, 50/1.a, 52/2. maddeleri geregince 1 yıl 8 yıl hapis cezası ve 320 YTL adli para cezası. 5237 sayılı TCK' nun 51/1-3-5-7. maddesi gereğince cezanın ertelenmesi.

Kabule göre; kredi kartının birden fazla iş yerinde kullanılması sebebiyle zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini, 5237 sayılı TCK'nun 51. maddesi gereğince sadece hapis cezasının ertelenmesine karar verilebileceği halde suça sürüklenen çocuğa verilen hapis ve adli para cezalarında ayırım yapılmaksızın karar verilmesi isabetsizlikleri aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1)Suça sürüklenen çocuğun, arkadaşı ...'nin annesi olan müştekiye ait kredi kartını ele geçirip değişik iş yerlerinde kullandığının iddia ve kabul olunduğu olayda; sanığın olay günü ...'nin evinde kaldığını, sabah beraber evden çıkıp müştekinin kredi kartıyla ...'nin alışveriş yaptığını, birlikte girdikleri iş yerlerinde yapılan harcama sliplerini ...'nin imzaladığını, birkaç yerde ise ...'nin annesi sebebiyle kendisini tanıyacakları için onun adına alışveriş yapmasını istediğinden kartı kullandığını savunması, tanık ...'nin mahkemede Ocağın 17'sinde pideciye olan borcunu ödemeye gittiği sırada suça sürüklenen çocuk ile birlikte yemek yediklerini, borcunu kredi kartıyla ödediğini beyan etmesi karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde belirlenebilmesi bakımından, suçta kullanılan kredi kartının olay gününü içeren hesap ekstresi getirtilip, başka iş yerlerinden de alışveriş yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise çalışanları tanık olarak dinlenip, bu harcamalara ilişkin slipler ile emanete kayıtlı slipler üzerinde imza incelemesi yaptırılarak, soruşturma aşamasında beyanları alınmış olan ..., ..., ... ve ...'nın yargılama aşamasında da tanık sıfatıyla ifadelerine başvurularak sonucuna göre hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

2) Suça sürüklenen çocuğa ait onaylı nüfus ve adli sicil kayıtlarının getirtilmeden hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı CMK’nun 209. maddesine aykırı davranılması,

3) Hüküm fıkrasında 5237 sayılı TCK'nun 31/3 maddesinin uygulanması sonucu belirlenen 2 yıl hapis ve 20 gün adli para cezasından 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılması sonucu 1 yıl 8 ay hapis cezası ve 16 gün adli para cezasının belirlenmesi gerekirken 1 yıl 8 yıl hapis ve 16 gün adli para cezası belirlenmek suretiyle yazım yanlışı yapılması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 25.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2976, Karar No: 2012/8702, Tarih: 07.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/2976 E.  ,  2012/8702 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna itiraz davasının yapılan yargılaması sonunda kurulan 16.03.2010.günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar ... ve diğerleri vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 22.11.2011 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden Canberk Saylan ve diğerleri vekili Avukat ... ile diğer taraftan Orman Yönetimi vekili Avukat Birsen Tamkoç İrak geldi, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişilerin 29.01.1988 tarihli dava dilekçesiyle, Marmara ilçesi, ... köyü sınırları içinde bulunan, öncesi orman sayılmayan Kasım 1954 tarih 74, Ağustos 1932 tarih 8 ve 9 Temmuz 1934 tarih 11 ve 12 1932 tarih 7 numaralı tapu kayıt kapsamında kalan taşınmazların, 42 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından yörede 1986 yılında yapılan ve 31.07.1987 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 3302 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 2/B uygulamasında orman olarak nitelendirilip, orman olarak sınırlandırıldığı, yapılan bu işlemin iptali istemiyle Orman Bakanlığı aleyhine açılan davanın feragat nedeniyle reddine, Orman Yönetimi aleyhine açılan davanın kısmen kabulüne, Marmara ilçesi, ... beldesinde bulunan, fen ve uzman orman bilirkişiler kurulunun 26.02.1993 tarihli rapor ve krokilerinde 1, 2, 3, 4, 6 ve 8 numara ile işaretli taşınmazlara ilişkin orman sınırlandırmasının iptaline ve davacılar adına orman sınırları dışına çıkarılmasına, 5 numaralı taşınmazın iadeye tabi orman niteliğinde olduğundan taşınmazın orman sınırlandırmasının iptali ile özel orman olarak davacılar adına orman sınırlandırması dışına çıkarılmasına, 7 nolu taşınmaz yönünden davacıların davasının reddine ilişkin Marmara Kadastro Mahkemesinin 13.10.1999 gün ve 1999/4-45 sayılı kararının, davalı ... Yönetimi vekili tarafından fen bilirkişi krokisinde 1, 2, 3, 4, 5, 6 ve 8 ile işaretlenen bölümler yönünden temyiz edilmiş,

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20.03.2006 gün ve 2006/3048-3535 sayılı kararıyla özet olarak “Dayanak bilirkişi krokisinde (7) ile gösterilen bölümün devlet ormanı olarak sınırlandırılmasına ilişkin işlem kesinleşmiş olduğundan Orman Yönetiminin ekli bilirkişi krokisinde 1, 2, 3, 4, 5, 6 ve 8 ile işaretlenerek gösterilen bölümlerine ilişkin hüküm özetle “Davacıların tarla, bağ, bahçe, zeytinlik, özel mera, mermer ve taşocağı cinsli tapu kayıtlarına dayanarak orman kadastrosunun iptalini istediği, mahkemece fen ve uzman orman bilirkişiler kurulu aracılığı ile 25.08.1992 tarihinde yapılan keşifte dayanılan tapu kayıtları ile diğer resmi belgeler uygulaması sonucu, uzman orman bilirkişiler kurulunun düzenlediği 26.02.1993 tarihli raporda krokilerinde 1 ilâ 8 numara ile gösterilen yerlerin 1/25000 ölçekli memleket haritası ile üç adet hava fotoğrafı ve orman kadastro haritasının taşınmazların

2012/2976 - 8702

öncesini esas alarak inceleme yaptıklarını bildirmişlerse de, dava konusu taşınmazların eski tarihli memleket haritasındaki konum ve nitelendirilme biçimlerini tartışmadıkları, 1969 tarihli hava fotoğraflarını incelemedikleri, memleket haritası ve orman kadastro haritasını yöntemince uygulamadıkları, çekişmeli taşınmazın bu belgelerdeki konumunu işaretlemedikleri, tapu kayıtlarının uygulanması konusunda kendisinden rapor alınan kadastro şefi Mustafa Dinç, Kasım 1992 tarihli raporunda davacıların dayandığı Kasım 1954 tarih 74 sıra nolu tapu kaydının sınırlarını düzenlediği haritada göstermişse de, diğer dayanak tapu kayıtlarının hangi taşınmazları ne şekilde kapsadığının tartışılmadığı, bu haliyle alınan raporların yetersiz olduğu, bu nedenle, öncelikle çekişmeli taşınmazların bulunduğu İstanbul Marmara ilçesi, ... köyü, ..., Mermer Ocakları ve ..

... köyü, ..., Mermer Ocakları ve ... mevkilerinde bulunan yaklaşık 9840 dönüm araziye ait 1957, 1958, 1968, 1969, 1980 ve 1982 yıllarına ait hava fotoğrafları ile bu fotoğraflara dayanılarak üretilen memleket haritaları orijinal örnekleri harita genel komutanlığından amenajman planları ile orman kadastro haritasının orijinal örneklerinin Orman Genel Müdürlüğünden istenip dosyaya konulması, davacıların dayandıkları tüm tapu kayıtlarının (dosyaya getirtilenler dışında eksik olanların) Kasım 1959 tarih 74 numaralı tapunun geldisi Temmuz 1303 tarihli tapu kaydının ilk tesisinden itibaren tüm gittilerinin varsa krokileri ile birlikte kayıtlar üzerindeki beyan ve şerhleri, nitelik, miktar ve iktisap sütunları ile birlikte ve (tapu sicil defterinin fotokopisi olmayacak şekilde) Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü ile yerel tapu idaresinden ayrı ayrı getirtildikten sonra, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ve bir harita mühendisi ile bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmesi; 3116, 4785 ve 5658 sayılı yasalar karşısındaki durumunun saptanması; tapu ve zilyetlikle ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğunun düşünülmesi; orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritası ile irtibatlı, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmesi; mera cinsli Kasım 1954 tarih 74 nolu tapu kaydının geldisi Temmuz 1303 tarihli tapu kaydının ..

... Çiftliğinin genel sınırlarını gösterdiği, diğer Ağustos 1932 tarih 8 ve 9, Temmuz 1934 tarih 11 ve 12; Ağustos 1932 tarih 7; Ocak 1933 tarih 36 ve 37; Kasım 1940 tarih 1, 2 ve 3; Eylül 1972 tarih 80, 81 ve 82; Kasım 1983 tarih 7; Ağustos 1943 tarih 57; Ağustos 1977 tarih 46; Kasım 1950 tarih 334; Nisan 1957 tarih 79; Ağustos 1975 tarih 79, Şubat 1977 tarih 47; Kasım 1950 tarih 31; Nisan 1957 tarih 78; Ağustos 1975 tarih 80 ve 81; Kasım 1950 tarih 335, 336; Nisan 1957 tarih 76, 77; Ağustos 1975 tarih 82, 83; Mart 1951 tarih 76, 77 ve 78; Ağustos 1955 tarih 1, 2 ve 3; Eylül 1957 tarih 75, 76, 77; Kasım 1983 tarih 2, 3 ve 4; Nisan 1941 tarih 2; Şubat 1942 tarih 48; Nisan 1942 tarih 46; Eylül 1972 tarih 74; Kasım 1983 tarih 1; Eylül 1972 tarih 78 ve 79; Kasım 1983 tarih 6; Ağustos 1933 tarih 1; Kasım 1983 tarih 5; Mayıs 1960 tarih 101, 102, 103 ve 104; Mart 1961 tarih 27, 28; 55 ve 56; Kasım 1961 tarih 62 ve 63; Şubat 1963 tarih 41 ve 42; Eylül 1972 tarih 83 ve 84 ve Kasım 1983 tarih 8 ve 9 nolu tapuların ise, bu çiftliğin genel sınırları içerisinde ayrı ayrı taşınmazlar için oluşturulduğu, gerek çiftliğin genel sınırlarına ait, gerekse bu sınırlar içinde bulunan tapu kayıtları kapsamında kalan taşınmazların resmi belgelere göre orman olduğunun saptanması halinde 4785 sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince hiç bir bildirime gerek olmadan devletleştirilmesi nedeniyle tapu kayıtlarının yasal değerini yitireceği, bu tapu kayıtlarının kapsamı orman olmasa bile, bilirkişilerin krokisinde 7 numaralı yerin orman olduğu

kabul edilip gerçek kişilerin davası reddedilerek bu bölümün devlet Ormanı olduğu kesinleştiğine göre tapu kayıtlarının kapsamlarının 3402 sayılı Yasanın 20/c maddesi gereğince yüzölçümleri ile geçerli olacağının düşünülmesi, diğer taraftan 5 numara ile işaretlenen bölümün öncesi ve eylemli durumu halen orman ise de, 5658 sayılı Yasaya göre iadeye tabi özel orman olduğu kabul edildiği, ne var ki; devlet ormanına bitişik ve ondan tamamen ayrılmayan ormanlar özel orman olarak kabul edilemeyeceği gibi; dayanılan tapu kaydının orman nitelikli bir tapu kaydı da olmadığı, haritada 5 numara ile işaretli 300 dönüm yüzölçümlü olan ve özel orman olarak kabul edilen yerin hangi tapu kaydı kapsamında kaldığının da belirlenmediği, tapu kaydının çekişmeli yere uymaması ya da uysa bile yasada belirtilen koşullarla devlet ormanlarından tamamen ayrılmaması halinde 5 nolu yerin özel orman olduğu kabul edilemeyeceği gözönünde bulundurularak davanın devamı sırasında yörede arazi kadastrosu yapılmış ve çekişmeli parseller hakkında kadastro tespit tutanaklarının düzenlenip düzenlenmediği kadastro müdürlüğünden sorularak tespit tutanakları düzenlenmemişse bulunduğu yerden getirtilip dava dosyası ile birleştirilmesi; dayanılan tapu kayıtlarının bir kısmının cinsi Taşocağı-mera nitelikli olup, zemini Şehzade Sultan Mehmet Han Vakıflarına ait olduğu, iktisap ve nitelik sütunlarından yazılı olduğu, tapu kayıtları ile davacılar arasındaki akdi ve hukuki bağın ne şekilde oluştuğunun da araştırılmadığı, tapu kayıtlarının ilk oluşturduğu sınırları ile uygulanıp kapsamlarının tayin edilmesi, daha sonra ifraz tapuları ve kapsamları saptanması, bilirkişiler tarafından düzenlenecek bileşik haritada, tapu kaydında yazılı sınırlar ayrı renkli kalemlerle işaretlenerek yapılan uygulama gösterilmesi; böylesine yapılan araştırma ve uygulama sonucu tapu kayıtlarının kapsamında kalan taşınmazların tamamı ya da bir kısmının orman ya da orman toprağı sayılan yerlerden olmadığının saptanması halinde, tapu kayıtları değişir sınırlı olması nedeniyle 3402 sayılı Yasanın 20/c ve 32/3. maddeleri gereğince miktarı ile kapsamı belirlenmeli; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi” gereğine değinilerek BOZULMUŞTUR. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda bu kez davanın KABULÜNE, çekişmeli Marmara ilçesi, ... beldesinde bulunan fen ve harita bilirkişilerinin 22.06

. maddeleri gereğince miktarı ile kapsamı belirlenmeli; bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi” gereğine değinilerek BOZULMUŞTUR. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonunda bu kez davanın KABULÜNE, çekişmeli Marmara ilçesi, ... beldesinde bulunan fen ve harita bilirkişilerinin 22.06.2010 gülü raporunun ekindeki krokilerde ve haritalarda 1, 2, 3, 4, 6 ve 8 numaralı parsellerin orman sınırlandırmasının iptali ile orman sınırları dışına çıkarılmasına, bilirkişi raporlarına ekli krokide 5 ile gösterilen taşınmazın özel orman olarak sınırlandırmasının iptaline ve orman sınırları dışına çıkarılmasına ekli krokide 7 ile gösterilen orman alanı olarak kesinleşmesi ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) aleyhine açılan davanın husumetten reddine ilişkin karar kesinleşmiş olduğundan bu hususta karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı ... Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiş, davacı gerçek kişiler vekili temyiz incelemesinin duruşmalı yapılması talep etmiştir. .

Dava dilekçesindeki açıklamaya ve dosya kapsamına göre, dava; orman kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen gereklerine uyulmamıştır. Şöyle ki, çekişmeli taşınmazlara uyduğu iddia edilen tapu kayıtlarının tesis ve tedavülleri bir sıra dahilinde getirtilip, kök kayıtlar Fatih Sultan Mehmet Han vafkından geldiğine göre, ne zaman vakıf taşınmazı olmaktan çıkıp özel mülkiyete geçtiği, taviz bedelinin ödenip ödenmediği gibi hususlar araştırılmadan ve ilgili tapu kayıtlarında getirtilmeden, keşif tutanağına yerel bilirkişinin tapu kayıtlarının sınırlarını fen bilirkişiye göstereceğine ilişkin beyanı yazılarak, yerel bilirkişi ve fenbilirkişinin birlikte çalışmasın müsaade edilmiş, yerel bilirkişinin kendisine verdiği bilgilere dayalı olarak fen bilirkişi tarafından düzenlenen raporda, dayanılan tapu kayıtlarından hangilerinin hangi bölümlere uyduğu yönünde soyut görüşlerine yer verilmiş, komşu parsel kayıtları ile yerel bilirkişi beyanları denetlenmemiş, hükme dayanak yapılan orman bilirkişi tarafından düşük eğimli makilik olarak nitelendirildiği söylenen alanlar, rapora eklenen memleket haritasında yüksek eğimli yeşil renkli makilik alanlarda işaretlenmiş, mahkemece bu çelişkiler üzerinde durulmamış, çekişmeli taşınmazın bilirkişi krokisinde 5 ile gösterilen bölümünün tapu kaydı kapsamında kalan etrafı tarım alanları ile çevrili iadeye tabi özel orman alanı olduğu kabul edilmişse de, bu bölümün 7 nolu bölüme sınır olduğu, fen

2012/2976 - 8702

bilirkişi krokisinde 7 ile gösterilen bu bölümün ise orman olgusunun hükmen kesinleştiği, bu nedenle 5 numaralı bölümün ormana sınır olmadığı söylenemeyeceği için, iade tabi özel orman olarak kabul edilemeyeceği gözetilmemiş, çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde yapılan genel arazi kadastrosunda çekişmeli taşınmaz bölümlerinin ne gibi işlem gördüğü, davanın aynı zamanda kadastro tesbitine itiraza dönüşüp dünüşmediği üzerinde de durulmamıştır.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukukî durumunun 3116, 4785, 5658, 6831 sayılı yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 sayılı Yasa ile sadece hangi nitelikteki taşınmazların devlet ormanı sayılacağını göstermiş ve devlet ormanlarının kadastrosunun yapılmasını öngörmüştür. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuş ve iadenin koşulları aynı yasada gösterilmiştir.