muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27980, Karar No: 2013/36710, Tarih: 19.11.2013

Hemen belirtmek gerekir ki, tebligat ile ilgili yasa ve tüzük(yönetmelik) hükümleri tamamen şeklidir. Değinilen işlemler bilgilendirme yanında belgelendirme özelliği de bulunan bir usul işlemi olmakla, gerek tebliğ işlemi ve gerekse tebliğ tarihi ancak yasa ve tüzükte(yönetmelikte) emredilen şekillerle tevsik ve dolayısıyla ispat olunabilir. Bu sebeple tebligatın usul yasaları ile ilişkisi de daima göz önünde tutulmalıdır.

Buna göre tebligatın öncelikle muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bu adrese tebligat yapılamaması halinde ise tebligatın muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresine gönderilmesi gerekir. Muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresinden başka bilinen bir adresi yok ise tebligatın anılan adrese gönderileceği tabiidir. Bu adrese çıkarılan tebligat evrakı üzerine tebliği çıkaran merciice tebligat çıkarılan adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olduğunun yazılması 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 23/8.maddesi uyarınca yasal zorunluluk olduğu gibi malumun da ilanıdır. Tebligat çıkarılan adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olduğu halde bu hususun tebligat evrakı üzerine yazılmamasının ise gerçeğin gizlenmesi olacağı kuşkusuzdur. Çoğunluk görüşünün aksine 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun ne 10. maddesinde ne 21.maddesinde ne de herhangi bir maddesinde, bilinen en son adrese tebligat yapılamaması halinde muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adrese önce tebligat çıkarılan adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olduğu yazılmaksızın, bir diğer ifade ile bu gerçeklik gizlenmek suretiyle tebligat çıkarılması gerektiğine, bu tebligatın yapılamaması halinde ikinci kez aynı adrese çıkarılacak tebligata adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olduğu açıklamasının yazılması gerektiğine ilişkin hiçbir düzenleme yoktur.

Bilindiği üzere Anayasa’da kuvvetler ayrılığı sistemi kabul edilmiş olup, 7.maddede yasama yetkisinin Türkiye Büyük Millet Meclisine ait olduğu belirtilmiştir. Yargı organları ise Türkiye Büyük Millet Meclisi’nce yapılan yasal düzenlemelere uygun davranmak ve yasa hükümlerini aynen uygulamak durumundadır. Bir diğer ifade ile 7201 sayılı Yasanın 10. ve 21/2.maddelerinin yasa koyucunun iradesi doğrultusunda uygulanması halinde hak kayıplarının olabileceği endişesiyle yasa hükümleri göz ardı edilmesi düşünülemez.

Yine çoğunluk görüşüne göre yapılacak uygulama 7201 sayılı Yasanın 35.maddesinin 6099 Sayılı Yasa ile değiştirilmeden önceki hali ile neredeyse aynıdır. 7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 6099 Sayılı Yasa ile değiştirilmeden önceki 35/son maddesi hükmüne göre “...kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına ve ticaret sicillerine...” bildirilen adreslere gönderilen tebliğ işlemlerinin yapılamaması halinde, değiştirilen adres bu yerlere bildirilmediği takdirde muhataba doğrudan 35. madde uygulanarak tebligat yapılabilmekte idi. Buna göre nüfus müdürlüğü de kamu kurumu olduğuna göre muhatabın nüfus müdürlüğüne bildirdiği adresine çıkarılan tebligatın yapılamaması halinde aynı adrese bu maddeye göre tebligatın yapılabilmesi mümkündü. Buna göre de yasa koyucunun amacı adrese dayalı kayıt sistemindeki adrese önce bir tebligat çıkarılıp, bunun yapılamaması halinde ikincinin çıkarılması olsa idi zaten yasanın 35/son maddesi bu işlevi gördüğünden böyle bir düzenlemeye gitmesi gerekmezdi. Yasa koyucunun bu durumu bilmemesi, bir diğer ifade ile abesle iştigal etmesi düşünülemeyeceğine göre ve düzenlemenin gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, çoğunluk görüşüne katılmak mümkün olmamıştır.

Yukarıda belirtildiği üzere değişiklik öncesi Yasanın 35/son maddesi uyarınca gerçek kişilerin kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına ve ticaret sicillerine (nüfus müdürlükleri, tapu sicil müdürlükleri, trafik tescil müdürlükleri, ticaret sicili, kamu bankaları vs. gibi birçok yer) bildirdikleri yerlere tebligatlar yapılabilmekte ve bu durum hak kayıplarına yol açmakta idi. Pek çok kamu kurum ya da kuruluşuna değişik vesilelerle adres bildiren bir kişinin adresini değiştirdiğinde bu değişikliği aynı yerlere bildirmesini beklemenin hayatın gerçeklerine ne kadar uyacağı izahtan varestedir. İşte yapılan bu düzenleme ile kişinin, adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi, resmi tebligat adresi kabul edilmiş ve ona sadece bu adresini takip etme ve değişiklikleri bildirme mükellefiyeti yüklenmiştir. Kişiler aleyhine olumsuz sonuçlar doğurması kuvvetle muhtemel olan 35.maddenin son fıkrası yürürlükten kaldırılarak anılan düzenlemeler yapılmıştır.

Şu hale göre 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun hem 10. maddesi hem de 21/2.maddesi son derece açıktır. Muhatabın bilinen adresine tebligat yapılamaması ya da bilinen adresinin bulunmaması halinde tebligat, adrese dayalı kayıt sistemindeki adresine, adresin “muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi” olduğu, tebligat evrakı üzerine yazılmak suretiyle çıkarılmalıdır. Çıkarılan bu tebligatın ise öncelikle adresin niteliğine göre 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 14, 16, 17, 18 ve 20.maddelerine göre yapılması gerekir. Kendisine tebligat yapılacak kimse veya tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse tebliğ işlemi aynı kanunun 21.maddesinin 1.fıkrasına, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış ise 2.fıkrasına göre yapılmalıdır.

O halde tebligat çıkarılan adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olması halinde, muhatap ya da muhatap yerine tebligatı alabilecek kimselerden birisi var ise tebligatın onlara yapılması, muhatap geçici ayrılmış ise 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21.maddesinin 1.fıkrasına göre tebliğ işleminin yapılması, muhatabın o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olduğunun belirlenmesi durumunda ise 2.fıkraya göre tebligatın yapılması gerekir.

Kısacası çoğunluğun muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresine önce adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olduğu belirtilmeksizin bir tebligat çıkarılıp, bu tebligatın yapılamaması halinde bu kez aynı adrese, adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olduğu şerhi verilmek suretiyle tebligat çıkarılması gerektiği görüşüne katılmıyoruz. Muhatabın bilinen adresine tebligat yapılamaması ya da bilinen adresinin olmaması halinde tebligat çıkarılan adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olması durumunda bu şerhin verilmek suretiyle tebligatın çıkarılması gerektiğini düşünüyoruz.

Somut olayda icra takip dosyasında şikayetçinin bilinen adresinin olmadığı görülmektedir. Bu nedenle borçlunun adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi bilinen en son adres kabul edileceğinden bu adrese adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olduğu yazılmak suretiyle tebligat çıkarılmasında ve 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21.maddesinin 2.fıkrasına göre tebligat yapılmasında yasaya aykırılık olmadığından tebliğ işlemi usulüne uygundur.

Bu nedenlerle çoğunluğun tebliğ işleminin usulsüzlüğüne ilişkin farklı yöndeki gerekçesine katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2015/5748, Karar No: 2015/7860, Tarih: 24.11.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/5748 E.  ,  2015/7860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A) Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Gerekçeli karar başlığında “konut dokunulmazlığını ihlal” şeklinde hatalı yazılan suç adının “işyeri dokunulmazlığını ihlal” olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüş ve adlî emanetin 2011/1112 sırasında kayıtlı eşya hakkında karar verilmemiş ise de, zaman aşımı süresi içinde karar alınması olanaklı olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

B) Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanıkların aşamalardaki ifadeleri, olay ve yakalama tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre sanıkların, haklarında yaş küçüklüğü nedeniyle ayrı dava açılan diğer suça sürüklenen çocuklarla birlikte olay gecesi müştekinin işlettiği balık lokantasındaki malzemeleri çalıp başka yerde sakladıktan sonra bulundukları yere çağırdıkları taksiyle gitmekte oldukları esnada, bu taksi içerisinde giden şüpheli kişilerin ellerindeki hırsızlık malzemeleriyle gitmekte olduklarına dair polise yapılan anons sonucu yakalandıkları ve müştekinin işyerinden hırsızlık yapıldığına dair bir ihbar ya da başvurunun bulunmadığı aşamada, kendileriyle yapılan mülakatta araçta ele geçirilen malzemeleri çaldıkları balıkçı lokantasının adresini söyleyerek müştekinin tespiti ile çalınan malzemelerin müştekiye iadesini sağladıkları anlaşıldığından; sanıklar hakkında etkin pişmanlıkla ilgili 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/11/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/448, Karar No: 2025/3200, Tarih: 21.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2025/448 E.  ,  2025/3200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2024/275 E., 2024/357 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Karabük 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, bozma öncesi beraat kararının doğru olduğuna, Yargıtay'ın yetkisini aşarak vicdani kanaate müdahele ettiğine, kararın yok hükmünde olduğuna, Mahkemenin hatalı bozma kararına uyarak hukuka aykırı karar verdiğine ve kararın eksik inceleme ile verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Karabük 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9080, Karar No: 2018/4848, Tarih: 19.04.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/9080 E.  ,  2018/4848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydına göre, tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezalarının 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

29/06/2013 tarihli CD izleme ve teşhis tutanağına göre; sanığın olay yerinden saat 04.45 sıralarında uzaklaştığı ve müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, sabah namazına saat 04.30 sıralarında kalktığında hırsızlık olayını fark ettiğini söylemesi karşısında, UYAP’tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 04.18’de bittiğinin anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarının gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında TCK’nın 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 19.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9175, Karar No: 2014/6734, Tarih: 22.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/9175 E.  ,  2014/6734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin, 12.06.2013 tarihli geri çevirme kararında Kadastro Mahkemesinin 2009/67 Esas sayılı dosyası ve dava konusu 113 ada 9, 10 parsel sayılı taşınmazlara kuzeyden komşu olan yoldan sonra gelen taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri istenildiği halde, 2009/67 Esas sayılı dosyadan tefrik edilen 2010/108 Esas sayılı dosyanın gönderildiği, yoldan sonra gelen taşınmazlara ait tutanak örneklerinin ise hiç gönderilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle;

1- Kadastro Mahkemesinin 2009/67 Esas sayılı dosyasının,

2- Dava konusu 113 ada 9, 10 parsel sayılı taşınmazlara kuzeyden komşu olan yoldan sonra gelen taşınmazlara ait kadastro tutanak örneklerinin ve varsa dayanak belgelerinin, kesinleşmiş iseler kadastro sonucu oluşmuş tapu kayıtlarının, davalı iseler dava dosyalarının getirtilerek dosya içine konulması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12775, Karar No: 2018/4306, Tarih: 12.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/12775 E.  ,  2018/4306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Her iki sanık hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/2-b maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklara isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıllık zamanaşımına tabidir. Kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, zamanaşımını kesen en son işlem, sanık ... yönünden 06/10/2009, sanık ... yönünden 26/01/2010 tarihli sorgu olup, anılan tarihlerden itibaren 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş olmakla, dosya içeriği itibariyle de, 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki derhal beraat kararı verilmesini gerektirir şartlar bulunmadığından, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının DÜŞMESİNE, 12/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7217, Karar No: 2024/13248, Tarih: 18.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/7217 E.  ,  2024/13248 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/160 E., 2021/129 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

Bursa 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.03.2021 tarihli ve 2018/160 Esas, 2021/129 Karar sayılı kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesine konu gerekçeli kararın, kamu davasına katılan sıfatı ile taraf olan ve hükmü temyize hak ve yetkisi bulunan ... adına tebliğe çıkarıldığı ancak söz konusu tebliğ işleminin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine uygun olmadığı anlaşılmıştır. Şöyle ki; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre bilinen en son adreste tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın Merkezi Nüfus Kayıt İdaresi Sisteminde (MERNİS) kayıtlı adresi esas alınarak gerekçeli kararın tebliği yoluna gidilmesi, MERNİS adresinin bulunmaması durumunda ise daha önce kanunî usullere göre tebligat yapılmış olması kaydıyla bahse konu adres esas alınarak 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılması, daha önce kendisine tebligat yapılan adresin olmaması hâlinde ise adres araştırması yoluna gidilmesi, bu şekilde de tebliğe elverişli adresin bulunamaması hâlinde ise ilânen tebligat yoluna gidilmesi gerektiği, dava dosyası kapsamına göre katılan ...'ın yokluğunda verilen inceleme konusu kararın, katılanın 14.04.2015 tarihli celsede beyan ettiği ve dava dosyasında bilinen en son adresi olan "152... Mah. ....Sok. No: 16/2 Yıldırım/BURSA" adresine tebliğe çıkarılmadığı gibi "Anadolu Mahallesi Levent Sokak No:6 Yıldırım/Bursa" adresine çıkarılan tebligatın iade edilmesi üzerine Tebligat Kanunu'nun 21/2 maddesinde öngörülen yönteme göre tebliğ işlemlerinin yerine getirilmesi gerekirken Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca tebliğ adresi olarak belirlenen "Eğitim Mahallesi 1. Aksu Sokak No:16 İç Kapı No:2 Yıldırım/Bursa" adresine daha önce herhangi bir tebligat yapılmadığı gözetilmeden adı geçen katılana Tebligat Kanun'un 35. maddesine göre yapılan tebliğ işleminin usulsüz olduğu,

Ayrıca sanıklar hakkında mağdur ...'a karşı gerçekleştirilen eylem yönünden uzlaştırma yoluna gidildiği fakat mağdur ... ve sanıklar arasında tanzim olunan Uzlaştırma Raporu ve eklerinin dava dosyasında bulunmadığı belirlenmiştir.

Mevcut açıklamalar ışığında, inceleme konusu gerekçeli kararın katılan ...'a usûlüne uygun şekilde tebliği ile tebliğ ve tebellüğ evrakının ve hükmü temyiz etmesi durumunda temyiz dilekçesinin ve mağdur ... ile sanıklar arasında tanzim olunan Uzlaştırma Raporu ve eklerinin dava dosyasına eklenmesi ve katılanın temyiz iradesi göstermesi durumunda ileri sürülen yeni temyiz sebepleri hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra dava dosyasının, geri gönderilmek kaydıyla, Mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 18.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30495, Karar No: 2019/1226, Tarih: 16.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/30495 E.  ,  2019/1226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı T.C ... vekili ile davalı... Temizlik Hizmetleri Y...Turizm ...San.Ve Tic. Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 01.10.2005 ve 01/04/2013 tarihleri arasında davalı bakanlığa bağlı hastanede değişik taşeron firmaların elemanı olarak çalıştığını ve evlenmesi nedeniyle işten ayrıldığını, davalı T.C ...'nın davacının üst işvereni olup işçilik alacaklarından sorumlu olduğunu, işten ayrıldığında nöbet sonrası izin ücretlerinin ödenmediğini, fazla mesai yapmasına rağmen ücretinin ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı T.C ... vekili; müvekkil bakanlığın hastanedeki temizlik işlerini ihale ile firmalara verdiğini ve davacının ihale alan firmaların elemanı olduğunu, yapılan sözleşmeye göre ihale alan firmaların dava konusu alacaklardan sorumlu olduğunu, davalı idareye husumet yöneltilemeyeceğini, ayrıca davacının hafta tatillerinde çalışmadığını, fazla mesaiye kaldığı günler için Cumartesi günü izin kullandığını, nöbetler nedeniyle yapılan fazla mesainin bir gününün nöbet ertesi diğer gününün cumartesi olacak şekilde kullanıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı T.C ... vekili ile davalı... Temizlik Hizmetleri Y...Turizm ...San.Ve Tic. Ltd. Şti. yetkilisi temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı şirketin tüm, davalı Bakanlığın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.