muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1795, Karar No: 2019/2583, Tarih: 06.05.2019

Mahkemece soruşturma dosyası celbedilerek bu dosyada bulunan makbuzlar, dava dilekçesine eklenen makbuzlarla birlikte dosya bilirkişiye tevdi edilmiş, dosyada mevcut makbuz asıllarına göre borç miktarını tespit eden bilirkişinin raporunu ibrazından sonra davacı vekili yeni temin ettiklerini beyan ettiği makbuzları dosyaya sunmak istese de, mahkemece makbuzların süresi içinde ibraz edilmediği gerekçesiyle değerlendirmeye tabi tutulmamış, davacı vekili bilirkişi raporuna karşı yazılı beyanında ...... yönetiminin değişmesi nedeniyle evrakların bulunmasında güçlük yaşadıklarını, bu durumun kendi kusurlarından kaynaklanmadığını belirterek, yaptıkları araştırmalar neticesinde bulunan makbuzlarla birlikte bilirkişiden ek rapor alınmasını talep etmiş, mahkemece HMK’nun 145. maddesinde belirtilen şartların oluşmadığı gerekçesiyle yeni makbuzların sonradan delil olarak dosyaya sunulmasına izin verilmemiş, benimsenen bilirkişi raporu uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Oysa davacı ......çe, dava dilekçesinde, davalının sulama bedeline ilişkin borcu olduğunu gösterir dava dilekçesi ekinde sunulan makbuzlarla, ...... Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/243 sayılı soruşturma dosyasında bulunduğu bildirilen makbuzlara delil olarak dayanıldığı gibi, HMK’nun 145. maddesi uyarınca da her ne kadar kanunda belirtilen süreden sonra delil gösterilmesi mümkün değil ise de, HMK’nun anılan maddesinde belirtilen belirli durumlarda sonradan delil gösterilmesine izin verilebilir.

Somut olayda, soruşturma dosyasında tüm makbuzların bulunduğu düşüncesiyle hem soruşturma dosyasındaki makbuzlara hem de dava dilekçesine eklediği makbuzlara delil olarak dayanan davacı ......in, yönetimin değiştiği ve eski yönetimle ilgili devam eden bir soruşturmanın da bulunduğu yönündeki beyanı da gözetildiğinde, kendi kusurundan kaynaklanmayan sebeplerle yeni temin ettiği makbuzları sonradan delil olarak ileri sürmesinin, yargılamayı uzatmaya matuf olduğu söylenemez. Şu halde mahkemece, davacı ......in delillerinin tamamı toplanarak alacak kapsamının belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/05/2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, davacının kendinden sadır olan evrakı, hakimiyeti altındaki yerden temininin ve dosyaya süresinde ibraz edilmemesinin davacının kusurundan kaynaklanmış olması karşısında usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz. 06/05/2019
Yargıtay — Esas No: 2013/9203, Karar No: 2014/682, Tarih: 22.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/9203 E.  ,  2014/682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda: beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Bergama Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.02.2013 gün ve 2009/26 Esas, 2013/17 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmesi ve incelemenin de duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle 08.01.2014 Çarşamba günü saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanığın üzerine atılı suçu aynı zamanda mağdurenin ablası olan eşinin evde bulunmadığı zamanlarda koruma ve gözetim yükümlülüğü altındaki mağdureye yönelik gerçekleştirdiği halde hakkında TCK.nın 103/3. maddesinin uygulanmayarak eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3792, Karar No: 2023/14808, Tarih: 30.11.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/3792 E.  ,  2023/14808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/941 E., 2020/118 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu''nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301 inci maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz talebinin suçun unsurlarının oluşmadığına, tanık beyanlarına itibar edilmediğine, mağdur beyanı ile mahkeme kararının çelişkili olduğuna yönelik olduğu belirlenerek anılan sebebe yönelik yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık ...'ın Umut Müzikhol isimli işyerinde garson, mağdur ...'nin de aynı işyerinde konsomatris olarak çalıştığı, olay günü geceden sayılan saat 05.00 sıralarında bir müşterinin mağdura 50,00 TL bahşiş verdiği, mağdurun da verilen bahşişler ve sahneye atılan paralar ses sanatçısı ve müzisyenlere ait olduğu için müzisyenlere vermek isterken sanığın parayı istediği, mağdur vermek istemeyince sanığın mağdura yumruk atıp parayı zorla aldığı şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın mağdura yönelik eylemi hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-d, h, 62, 53 üncü ve 58 inci maddeleri kapsamında mahkûmiyet hükmü verilmiştir. Herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin değer azlığı indirimi de uygulanmamıştır.

5237 sayılı Kanun'un “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2 inci maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2 inci maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un 145 inci maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir. ibaresi ilâvesiyle hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

5237 sayılı Kanun'un 145 veya 150/2 nci maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

5237 sayılı Kanun'un 145 inci ve 150/2 nci maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, Türkiye Cumhuriyeti Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı Kanun'un 34, 223, 230 ve 289 uncu maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, 5237 sayılı Kanun'un 145 veya 150/2 nci maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, mağdura ait 50,00 TL paranın suç tarihi olan 11.12.2014 tarihi itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

5237 sayılı Kanun'un 150/2 nci maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 304/2 inci maddesi uyarına yeniden incelenmek ve hüküm verilmek üzere dosyanın ... 2. Ağır Ceza Mahkemesi'ne gönderilmesine,

30.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9657, Karar No: 2009/12437, Tarih: 22.12.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9657 E.  ,  2009/12437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan ikinci bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Hükme esas alınan ikinci bilirkişi kurulunun somut emsal olarak dava konusu taşınmazla karşılaştırdıkları parseller, şehrin ticaret bölgesinde yer alan dükkanlar olup dava konusu taşınmaz ise konut bölgesindedir. Somut emsallerin bulunduğu yer ve cinsi dikkate alındığında, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan ticari işletmelere yönelik olduğu sonucuna ulaşılır. Emsal taşınmazların üzerindeki yapının, değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılmış ise de, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almadığı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür emsallerin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu sebeple ikinci bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptıklarından sözedilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir.

Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen ikinci bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan bir katlı, yığma, üzeri beton tabliyeli ev Bayındırlık Ve İskan Bakanlığınca yayınlanan yapı yaklaşık birim fiyat listesine göre 3.sınıf A grubuna dahildir. Bu sebeple sözü edilen evin değerinin dahil olduğu sınıfa göre belirlenip, varsa eksik imalat bedeline karşılık gelecek oranda ve yıpranma payı cetveli dikkate alınarak yaşı itibarıyla yıpranma payının da düşülerek değerinin tespiti gerekirken 1.sınıf B grubu olarak kabul edilmesi suretiyle değerinin belirlenmesi,

3-Kıymet takdir komisyonu raporuna göre taşınmazın üzerinde bulunan muhdesatın enkazı mal sahibine bırakılmıştır. Bu durum karşısında, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan yapı ve ağaçların enkaz bedelinin tespit edilen kamulaştırma bedelinden indirilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 22.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6337, Karar No: 2018/7842, Tarih: 05.07.2018

**7. Ceza Dairesi         2016/6337 E.  ,  2018/7842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklara ait nakliyat şirketinin TIR parkında ele geçirilen 505 litre kaçak motorinin, şirkete ait .... plakalı TIR'a bakım yapılacağından boşaltıldığı iddiasına ilişkin olarak, suç tarihinden önce yakıtın boşaltıldığı ileri sürülen 31 K 3812 plakalı aracın yurt dışından yurda giriş yapıp yapmadığının ilgili Gümrük İdaresi'nden sorulup ele geçen yakıtın muafiyet kapsamında olup olmadığının tespitiyle sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5179, Karar No: 2015/6939, Tarih: 07.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/5179 E.  ,  2015/6939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KEŞAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 01/10/2014

NUMARASI : 2013/357-2014/386

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, kayden maliki olduğu kat mülkiyeti kurulu 1254 ada 15 parseldeki 1 nolu meskenini ölünceye kadar bakma akti ile davalı kızına devrettiğini, ancak davalının bakım borcunu yerine getirmediğini, eşi ile birlikte İstanbul'a taşındığını, bu nedenle sözleşmenin kendisi açısından devam etmesinin mümkün olmadığını ileri sürerek, tapunun iptali ile adına tescilini istemiştir. Davalı, iddiaların doğru olmadığını, davacının sağlığında mirasını çocukları arasında paylaştırmak istediğini, sattığı bir taşınmazının bedelini diğer çocuklarına verdiğini, dava konusu yeride inşaat halindeyken bakım akti ile devrettiğini, inşaat bittikten sonra davacının davranışlarının değiştiğini, hakaret edip balta ile kovaladığını, bakmak istediğinde evine yaklaştırmadığını, yoksa bakım borcunu yerine getirdiğini, eşi emekli olunca davacının yanına yerleşeceğini, kötüniyetli dava açıldığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davalının ölünceye kadar bakıp gözetme sözleşmesine aykırı davrandığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...............'ın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.164.01.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14964, Karar No: 2016/1643, Tarih: 17.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/14964 E.  ,  2016/1643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

.

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/02/2015 tarih ve 2014/571-2015/73 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalı adına kayıtlı "..." isimli tekneye motorin satışı yapıldığını ve alacağın tahsili amacıyla davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını ancak, davalının yetki ve borca itirazda bulunduğunu, itirazın haksız olduğunu zira, müvekkilinin ikametgah adresi ... olup, sözleşmenin ifa yeri de ... olduğundan takibin yetkili yer icra dairesinde başlatıldığını, motorinin, ... Ticareti Genel Müdürlüğü nezdinde internet ortamında tutulan yakıt alım defteri verilerek kontrol edilerek, söz konusu teknenin ihrakiye alma hakkı teyit edildikten sonra, sevk irsaliyesi düzenlenmek suretiyle tekneye teslim edildiğini, teslim sırasında teslim tutanağı da düzenlendiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve davalı aleyhine %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında hukuki ilişki bulunmadığını savunarak, ....mahkeme ve icra dairelerinin yetkili olduğunu belirtip, yetki itirazında bulunmuş, davanın usul ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, itirazın iptali davası için yetkili icra dairesinde başlatılmış geçerli bir icra takibinin bulunmasının dava ön şartı niteliğinde olduğu, icra takibinin irsaliyeli faturalara dayanılarak açıldığı, faturalarda malların teslim yeri, dolayısıyla ifa yeri davalının Samandağ/Hatay adresi olduğundan ödeme yerinin de davalının adresi kabul edilmesi gerektiği, HMK'nın 10. maddesine göre sözleşmeye dayalı olarak açılan davalarda akdin ifa yeri mahkemesinin de yetkili olduğu, davalının malı ...'da satın ve teslim aldığı iddia edildiğinden akdin ifa yerinin ... olduğu, bu durumda ... Mahkemeleri ve icra dairelerinin yetkili olduğu, İİK'nın 50. maddesi delaleti ile yetkili yer icra dairesinin HMK'nın 6. maddesi uyarınca borçlunun bulunduğu yer icra dairesi olan ... icra dairesi olduğu, faturanın tek başına borç doğurucu bir özelliğe sahip olmadığı, davalı taraf, taraflar arasında bir ticari ilişki olduğunu kabul etmediğinden icra takibine yapmış olduğu yetki itirazının yerinde olduğu ve yetkili icra dairesinde yapılmış, geçerli bir icra takibi bulunmadığı gerekçesiyle, HMK'nın 114/2 ve 115/2 maddesi gereğince, davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/14346, Karar No: 2020/12024, Tarih: 14.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/14346 E.  ,  2020/12024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya geçici 5.maddesinin (d) bendinde; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesinin (25.06.2020,2020/16,2020/33; R.G. 19.08.2020, sayı:31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmünün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1 -(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, geçici maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.