muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6387, Karar No: 2014/424, Tarih: 24.01.2014

Mahkemece bu protokolün aslı istenip, içeriği ve imzalar ile ilgili taraf vekillerinin beyanları da alınmak suretiyle yapılacak inceleme ve değerlendirme sonucuna göre bir hüküm kurulmak gerektiğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Protokolün geçerli olmadığının sonucuna varılması halinde, 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 355. vd. (6098 sayılı TBK'nın 470. vd.) maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin, arsa sahibi olan tüm paydaşlar yönünden Türk Medeni Kanunu'nun 692. maddesinde düzenlenen olağanüstü tasarruflardan olması sebebiyle, sözleşme konusu taşınmaz ile ilgili arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılabilmesi ve sözleşmenin paydaşlar ve yüklenici için bağlayıcı olması için tüm paydaşlarca ya da yetkili temsilcilerinde imzalanmış olması ya da yapılan sözleşmeye ''onay'' verilmesi zorunludur. Taraflar arasındaki sözleşme içeriğinden ve taraf vekillerinin beyanlarından sözleşme konusu taşınmazların davacı dışında paydaşları da olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece sözleşme tarihi itibarıyla dava konusu taşınmazların tapu kayıtları getirtilip, yüklenici kooperatifin sözleşme konusu taşınmazların tüm paydaşları ile sözleşme imzalayıp imzalamadığı araştırılarak tüm paydaşlarla sözleşme imzalanmamış olduğunun tespiti halinde sözleşmede taraf olmayan dava dışı paydaşların sözleşmeye onayları olup olmadığının sorulması, sözleşme imzalanmayan paydaşların sözleşmeye onay vermediklerinin belirlenmesi durumunda sözleşmenin geçersiz olduğunun kabulü ile bu gerekçeyle davanın reddine, tüm paydaşlarla imzalandığının ya da imzalanmayanların sözleşmeye onay verdiklerinin belirlenmesi durumunda ise, uyuşmazlığın esası incelenip, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri uyarınca davacı arsa sahibinin eksik ve ayıplı işler bedeli ile gecikme tazminatı talepleri hakkında inceleme ve araştırma yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, kooperatifin üyelerine konut edindirmek amacıyla yüklenici sıfatıyla arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapabileceği, 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu ve anasözleşmede bunu yasaklayan herhangi bir düzenleme bulunmadığı hususu gözardı edilerek yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle re'sen, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

S.A
Yargıtay — Esas No: 2017/15794, Karar No: 2017/15995, Tarih: 16.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/15794 E.  ,  2017/15995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı hakkında ödenmeyen kira bedelleri için icra takibi başlattıklarını, davalının icra takibine haksız itiraz ettiğini ileri sürerek davalının itirazının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

(1) Ülkemizde T.C. Devletine karşı 15.07.2016 tarihinde yapılan ve bastırılan darbe teşebbüsü sonrasında 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03.10.2016 tarihli 675 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dava ve Takip Usulü başlıklı 16. Maddesinde aynen; “ MADDE 16- (1) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15/8/2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/8/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması nedeniyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükmü getirilmiştir.

Dava dosyası 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirildiğinde; 15.09.2013 başlangıç tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile dava konusu taşınmazı kiralayan davalı ... Özel Eğitim Öğretim Yayıncılık Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş' nin bu kapsamda kapatıldığı anlaşıldığından; dava hakkında 675 Sayılı KHK. nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın 675 Sayılı KHK. nin 16/1. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için BOZULMASINA, bozma sebebine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9241, Karar No: 2012/2582, Tarih: 05.03.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/9241 E.  ,  2012/2582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca, davalıların maliki ve sürücüsü olduğu aracın çarptığını, araçta meydana gelen 5.600 TL hasar bedelinin sigortalıya ödendiğini, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu, bununla birlikte davalı ...'e ait aracın müvekkili şirkete trafik sigortalı olduğunu, sigortalı araç sürücüsünün alkollü olduğunun tespit edildiğini, müvekkili tarafından aynı kazada hasar gören başka bir araç için 700 TL hasar bedeli ödendiğini iddia ederek 5.500 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 700 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'ten tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ..., davaya cevap vermemiştir.

Davalı ... ...'e dava dilekçesi usulüne uygun şekilde tebliğ edilmemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulü ile 5.500 TL tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 700 TL maddi tazminatın ödeme tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalı ...'ten tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, TTK.nun 1301. maddesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir.

T.C. Anayasası'nın 36/1 maddesinde " Herkes meşru vasıta ve yollardan faydalanmak suretiyle yargı merciileri önünde davacı veya davalı olarak iddia ve savunma ile adil yargılanma hakkına sahiptir" hükmü düzenlenmiştir. Yine 6100

sayılı HMK'nın 122. maddesi (1086 sayılı HUMK.un 73. maddesi) uyarınca "kanunun gösterdiği istisnalar haricinde hakim her iki tarafı istima veyahut iddia ve müdafaalarını beyan etmeleri için kanuni şekillere tevfikan davet etmedikçe hükmünü veremez."

Somut olayda, davalı ...'e dava dilekçesinin tebliği için çıkartılan tebligat bila ikmal iade edilmiş, bunun üzerine davalının adresinin tespiti için ilçe emniyet müdürlüğüne yazılan müzekkereye verilen cevapta, davalının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresi bildirilmiştir. Mahkemece, bildirilen adrese Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre dava dilekçesi tebliğ edilmiştir. Oysa, tebliğ yapılan adreste davalıya daha önce yapılmış bir tebliğ olmadığından davalıya yapılan tebliğ usulsüz olup davalının yokluğunda yargılama yapılarak aleyhine hüküm kurulmuş olması savunma hakkının kısıtlanmasına yol açan esaslı bir usul hatası olduğundan hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'a geri verilmesine 5.3.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4497, Karar No: 2016/5240, Tarih: 02.03.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/4497 E.  ,  2016/5240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Davalı belediyeden, 16/02/2006 – 08/07/2013 tarihleri arasında temizlik işine yönelik yapılan tüm ihalelere ilişkin hizmet alım sözleşmelerinin ve yine aynı tarih aralığına ilişkin davacının sigorta hizmet cetveline göre çalışması gözüken işyerlerinin ünvanı, faaliyet adresi ve yürütülen faaliyet konusu ile ayrıca bu işyerlerinin asıl işvereni varsa bu asıl işverenin de ünvan ve adres bilgileri ile asıl-alt işveren arasındaki varsa ihale sözleşmelerinin de ...’ndan istenerek verilecek cevapların eklenip tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4408, Karar No: 2013/7923, Tarih: 27.05.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/4408 E.  ,  2013/7923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hüküm kısmını değiştiremez. (HGK'nun 08/10/1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar)

Somut olayda borçlu aleyhine İş Mahkemesi ilamında hükmedilen kıdem tazminatı, ücret alacağı ve diğer alacakların tahsili amacı ile ilamlı takip başlatılmış, borçlu kıdem tazminatına ve ücret alacağına istenen faizin fazla olduğu itirazında bulunmuş, Mahkemece ücret alacağına da 4857 sayılı Yasa gereğince en yüksek banka mevduat faizinin uygulanacağını, ilamdaki ''ücret alacağının dava tarihi ( 07.03.2006 ) dan itibaren yasal faiziyle tahsili'' ifadesinin bu anlama geldiği kabul edilerek en yüksek banka mevduat faizi oranlarına göre hesaplama yapılan bilirikişi raporu kısmına göre sonuca gidilmiştir.

Takip dayanağı ilam incelendiğinde; kıdem tazminatı için en yüksek banka mevduat faiziyle, ücret alacağının ise yasal faiziyle tahsiline karar verildiği görülmektedir.

Bu durumda, Mahkemece yukarıda açıklandığı üzere ilam hükmünün yorumlanarak uygulanamayacağı, ilamda ücret alacağına uygulanacağı belirtilen yasal faizin, 3095 sayılı Yasa'nın 1. maddesinde belirtilen yasal faiz olduğu ve bilirkişi raporunda bu faiz oranına göre de hesaplama yapıldığından raporun bu kısmı nazara alınarak sonuca gidilmesi yerine yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi ve İİK.nun 366. uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK. nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1567, Karar No: 2021/4956, Tarih: 08.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/1567 E.  ,  2021/4956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece Dairemizce verilen 12.04.2018 tarihli 2016/2575 E. 2018/3475 K. sayılı bozma kararına uyulmuş ise de, bozma gereğinin tam olarak yerine getirilmediği görülmüştür. Mahkemenin, Yargıtay Dairesince verilen bozma kararına uyması sonunda, kendisi için o kararda gösterilen şekilde inceleme ve araştırma yaparak, yine, o kararda belirtilen hukuki esaslar gereğince hüküm verme yükümlülüğü doğar.

Somut olayda; anılan bozma ilamında davaya konu kaza nedeni ile davacı Kurum Müfettişi/Denetmeni tarafından hazırlanmış Soruşturma Raporu ve tutanakları ile Ağrı 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/97 Esas sayılı dosyasının celbi ile kusurun dayanaklarını belirtir İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gerektiği belirtilmesine rağmen, celbedilen ceza dosyasına itibar edilerek alınan kusur raporuna istinaden karar verildiği görülmüştür.

Ayrıca, bozma ilamında; “5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin ilk fıkrasında, iş kazası, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği belirtilmiş olmakla, işverenin rücu alacağından sorumluluğu belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.” tespiti ile gerçek zarar hesabına ilişkin ilkeler belirlenmiştir. Bu madde uyarınca, Kurumun rücu alacağı, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri 105.239,35 TL ile sınırlı iken karara esas alınan hesap bilirkişisi raporunda katsayı artışlarını da içeren 117.546,34 TL gelir üzerinden hesaplama yapıldığı görülmüştür.

Mahkemece bozma ilamında belirtildiği halde bu hususların gözardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bozma ilamında belirtildiği halde bu hususların gözardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/177, Karar No: 2018/5832, Tarih: 10.12.2018

**20. Ceza Dairesi         2017/177 E.  ,  2018/5832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : DİYARBAKIR 4. Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet 2-Düzeltilerek onama (Sanık ... yönünden)

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kendilerinde herhangi bir uyuşturucu ya da uyarıcı madde ele geçmeyen sanıkların savunmalarının aksine, olay yerindeki sulama kanalında ele geçen esrar ile ilgileri bulunduğuna ilişkin, kuşku sınırlarını aşan mahkumiyetlerine yeterli ve kesin delil bulunmadığından; sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan beraatleri yerine mahkûmiyetlerine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafiinin itirazları bu nedenle yerinde olduğundan hükümlerin BOZULMASINA, 10.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1038, Karar No: 2012/9525, Tarih: 17.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/1038 E.  ,  2012/9525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak, canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit, hakaret

HÜKÜM : 1-Tasarlayarak, canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçundan; TCK.nun 82/1-a-b-e, 53/1-2, 63 maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

2-Tehdit suçundan; TCK.nun 106/1, 43, 53/1-2 maddeleri uyarınca 8 ay hapis cezası.

3-Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan; TCK.nun 109/2, 109/3-f, 53/1-2 maddeleri uyarınca 4 yıl hapis cezası.

4-Hakaret suçundan; TCK.nun 125/1, 43, 53/1-2 maddeleri uyarınca 4 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanığın yüzüne karşı tefhim olunan hükümle ilgili olarak, süresinden sonra gerçekleşen duruşma talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın nitelikli kasten öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit ve hakaret suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş,

incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 17/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15521, Karar No: 2015/494, Tarih: 16.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15521 E.  ,  2015/494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada..... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/06/2014 tarih ve 2014/33-2014/138 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin marka başvurusunun, ...’nın 2013-M-7069 sayılı kararıyla, dava dışı şirketlere ait 2003/21955, 2006/17433, 2009/37839 sayılı ve “...” ibareli markalara ayırt edilemeyecek derecede benzer olduğu gerekçe gösterilerek KHK 7/1 (b) maddesi uyarınca reddedildiğini, oysa redde mesnet markalar karşısında başvuru markasının farklı bir kompozisyonla yaratılmış olduğunu, tescil kapsamlarının da farklı olduğunu ileri sürerek, başvurunun reddine dair....kararının iptaline ve müvekkili marka başvurusunun ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamından, başvurunun ret gerekçesi markaların, 35. sınıfta, belirli bir eşya/mal türüyle sınırlı olmaksızın tüm mallar yönünden “malların bir araya getirilmesi ve satış” hizmetlerini kapsadığı, davacının başvuru markasının ise sadece bazı tür (aksesuar) “malların bir araya getirilmesi ve satış” hizmetlerini kapsadığı, “çoğun içerisinde azı da vardır” kuralı gereğince, ret gerekçesi markaların “malların bir araya getirilmesi ve satış” hizmetlerinin, davacı marka başvurusuna konu malları da kapsadığı, her hangi bir sınırlandırma yapılmadığı, bu markaların “kullanmama sebebiyle hükümsüzlük” davası açılıp sonuca ulaşılmadan, tüm mallar yönünden “malların bir araya getirilmesi ve satış” hizmetlerinde kullanılabileceği, taraf markaları işaretsel yönden karşılaştırıldığında, her iki markada da “...” ibaresinin markanın tek ayırt edici unsuru olduğu, başvuru markasındaki “.... ibaresinin, tescil kapsamında bulunan ve genel olarak “aksesuar sektörü” olarak tabir edilen mallar olması nedeniyle tanımlayıcı bir ibare olduğu, markadaki renk unsurunun da öneminin olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.