muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/10923, Karar No: 2024/15313, Tarih: 22.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/10923 E.  ,  2024/15313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/354 E., 2016/276 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310. maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

Eyüp Feshane Eğlence ve Kültür Merkezindeki Gümüşhane günlerinde stand açan şikâyetçiye ait cep telefonunun stand üzerinden çalınması şeklinde gerçekleşen somut olayda; olay yerine ilişkin herhangi bir görgü tespit tutanağının ve olay yeri inceleme raporunun olmadığı, eyleme ilişkin CD'nin incelenmesi sonucunda da dar açıdan görüntü alınması nedeniyle olay yerinin niteliğinin tespit edilemediğinin anlaşılması karşısında; öncelikle şikâyetçinin suçun işlendiği yer hususunda net beyanının alınması, gerekirse mahallinde keşif yapılarak telefonun çalındığı yerin bina veya eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı tespit edilerek, bina veya eklentisi ise sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu, değil ise 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesi ile yeniden düzenlenen uzlaştırma hükümleri doğrultusunda uzlaşma kapsamına alınan 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesine uyan suçu oluşturacağı dikkate alınarak, suça konu eşyanın çalındığı yer açıkça belirlenip zamanaşımı süresinin dolup dolmadığı yönünden de değerlendirme yapılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 326/son maddesinin gözetilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2944, Karar No: 2020/7447, Tarih: 23.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/2944 E.  ,  2020/7447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Mağdurun yaralanmasına ilişkin, Turgutlu Devlet Hastanesinin 30.10.2015 tarihli raporunda ''Delici kesici alet yaralanması. L5 vertebra sol tarafta 3\*1 cm ebatında 4-5 cm uzanım gösteren delici-kesici alet giriş yeri. Hayati tehlike yoktur. Alkolmetre ile alkol tespit edilmedi. (0 promil).Geçici rapordur, kati rapor beyin cerrahi, üroloji, genel cerrahi tarafından verilecektir.'' şeklinde tespitlere yer verildiği, ancak aynı hastanenin birisi beyin cerrahi uzmanı tarafından verilen 11.11.2015 tarihli kat'i raporlarında; mağdurun yaralanmasının yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğunun tespit edildiği, bu hali ile raporlar arasında bulunan çelişkinin giderilmesi için mağdura ait tüm tedavi evrakları, filmler, grafiler, geçici ve kat'i raporları ile birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevkinin yapılarak, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerindeki tüm unsurları kapsayacak şekilde raporunun aldırılmasından sonra sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden yetersiz ve çelişkili raporlara dayanılarak yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi,

2)Alacak verecek meselesinden çıkan kavgada sanığın soruşturma aşamasında mağdurun kendisine küfrettiği ve göğsüne yumruk attığı savunmasında bulunması karşısında, olayın oluş şeklinin, kimin tarafından başlatıldığının, ilk haksız hareketin hangi taraftan geldiğinin araştırılması, bu hususta soruşturmada bilgilerine başvurulan tanıklar ve bilhassa olayın gerçekleştiği esnada orada bulunduğu anlaşılan ..., ... ve tanıklıktan çekilme hakkını kullanmadığı takdirde sanığın ağabeyi ...'un dinlenilmesi, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının tespitine çalışılması, ilk haksız hareketin tespit edilememesi durumunda Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarihli ve Esas 2002/4 -238- Karar 2002/367 sayılı kararı uyarınca, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi uyarınca haksız tahrik hükmünün asgari (1/4) oranda uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması,

3)Sanık hakkında kurulan hükümde mağdurun hayati tehlike geçirmesi nedeniyle cezasından artırım yapılırken kanun maddesinin 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d maddesi yerine TCK'nin 87/1 olarak gösterilmesi,

3)Sanık hakkında kurulan hükümde mağdurun hayati tehlike geçirmesi nedeniyle cezasından artırım yapılırken kanun maddesinin 5237 sayılı TCK'nin 87/1-d maddesi yerine TCK'nin 87/1 olarak gösterilmesi,

4)5271 sayılı CMK’nin yargılama giderleri başlıklı 324. maddesinin 2. fıkrasında ''Hüküm ve kararda yargılama giderlerinin kimlere yükletileceği gösterilir.'' şeklindeki açık hükmü ve 26.05.1935 tarihli ve 111/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında ''yargılama giderleri hükmün tamamlayıcı parçası olduğundan ilamlarda açıklanmalı, kime yükletileceği belirtilmelidir'' ve 02.05.1966 tarihli ve 4/3 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca da ''tefhim edilmekle hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama giderinin miktarı ve kime ne miktarda yükletileceği belirtilerek, sanığın yükümlülüğü öğrenmesinin sağlanması ve bu sayede sanığa yargılama giderlerine karşı temyiz davası açıp açmama hususunda karar verme olanağı tanınması gerektiğinin'' belirtildiği halde, mahkemece verilen hükmün esasını oluşturan kısa kararda yargılama gideri miktarı dökümü yapılmayıp,gerekçeli kararla birlikte sanık aleyhine yargılama giderine hükmolunması,

5)Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK'un 326/son maddesi gereğince sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 23.06.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5813, Karar No: 2024/7559, Tarih: 25.06.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/5813 E.  ,  2024/7559 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Yasa gereğince tedbir istemi hakkında yapılan yargılama sırasında; Kayseri 2. Çocuk Mahkemesiyle Samsun 2. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Kayseri 2. Çocuk Mahkemesiyle Samsun 2. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8969, Karar No: 2015/1494, Tarih: 12.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/8969 E.  ,  2015/1494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma talebinin değer ve giderden reddine karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Çamlıhemşin İlçesi, Kale Köyü 101 ada 1 parsel sayılı 2222850 m² yüzölçümündeki taşınmaz, yörede 5304 sayılı Kanunla değişik 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince yapılan orman sınırlandırılması sırasında orman vasfıyla ........... adına tesbit edilmiş ve 21.07.2008 tarihinde tapuya tescil edilmiştir.

Davacı vekili tarafından verilen 15/06/2010 tarihli dava dilekçesi ile; müvekkilleri ... ve ...'nun ...... İlçesi, .... Köyü, ..... Yayla Mevkiinde bulunan taşınmazlarını 1/2 hisseye göre yıllarca zilliyetlikle kullanmış olduklarını, zirai faaliyetlerde bulunduklarını, nizasız ve fasılasız kazandırıcı zamanaşımı sürelerinin çoktan geçmiş olduğunu iddia ederek tescil dışı bırakılan taşınmazın müvekkilleri adına tapuya tespit ve tesciline, yargılama gideri ve ücreti vekâletin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Sulh hukuk mahkemesince, taşınmazın değeri itibariyle asliye hukuk mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesi ile mahkemenin görevsizliğine karar verilmiş ve dosya asliye hukuk mahkemesine aktarılmıştır.

Asliye hukuk mahkemesince yapılan yargılama sonucu; dava edilen taşınmazın ...... Köyü, ..... ..... Mevkiinde bulunan 101 ada 1 nolu orman parseli içinde kaldığı, dört tarafının orman parseli ile çevrili olup orman içi açıklık konumunda bulunduğu, bu sebeple, zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığı gerekçesi ile davanın redine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarfından temyiz temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, TMK'nın 713. maddesi uyarınca tescil davası olarak açılmış, ancak, tescili istenen taşınmazın tapuda kayıtlı taşınmaz olduğunun belirlenmesi nedeni ile tapu iptal ve tescil davasına dönüşmüştür.

Yörede 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanun ile değişik 4. maddesi gereğince yapılan orman sınırlandırılması 2008 yılında kesinleşmiştir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından, kesinleşmiş tahdit haritası, eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 17/2. madde hükmüne göre orman içi açıklık niteliğinde orman sayılan yerlerden olduğu ve bu tür yerlerin zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığı belirlenerek, yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 12/03/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27708, Karar No: 2016/10929, Tarih: 31.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/27708 E.  ,  2016/10929 K.**

**"İçtihat Metni"**

NUMARASI : 2007/326-2013/343

Taraflar arasındaki tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil; bunun mümkün olmaması halinde başka bir yerde arsa tahsisi; bunun da mümkün olmaması halinde arsa bedeli ile üzerindeki yapıların bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, tapu tahsis belgesine dayalı tapu iptali ve tescil; bunun mümkün olmaması halinde başka bir yerde arsa tahsisi; bunun da mümkün olmaması halinde arsa bedeli ile üzerindeki yapıların bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacılar vekilince temyiz edilmiştir.

Tapu tahsis belgesi mülkiyet hakkı vermediğinden davalı idare adına kayıtlı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacılar adına tesciline imkan olmadığı gibi, taşınmaz bedelinin tahsili de talep edilemez. Bu nedenle tapu iptali ve tescil ile arsa bedelinin tahsiline ilişkin istemlerin reddine karar verilmesi doğru olduğu gibi, davalı idarece el atılarak yıkılan yapı ve müştemilata resmi birim fiyatları esas alınıp, yıpranma payları da düşülerek değer biçilmesinde ve bedelin davalı idareden tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Tapu tahsis belgesi alınırken davalı belediyeye ödenen bedellerin geri istenebileceği nazara alınarak davacıya talebi açıklatmak suretiyle bu bedel tespit edilerek, dava tarihine güncellenmek suretiyle davalı idareden tahsiline karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle H.U.M.K.’nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 31/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27283, Karar No: 2013/18376, Tarih: 25.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/27283 E.  ,  2013/18376 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet, Genel Güvenliğin Kasten Tehlikeye Sokma, Kamu Malına Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ve haklarında tefrik kararı verilen iki arkadaşının tanık ...’ün taksisine binip tanıktan 6221 Sokakta bulunan birahanelere götürmesini istediği, sanığın aracın ön sağ koltuğuna oturduğu, diğer iki arkadaşının aracın arka koltuğuna oturduğu, taksinin ... Kavşağını geçtiği sıralarda arkada oturan arkadaşlarından birinin içerisinde pompalı tüfek olan bezi sanığa uzattığı, sanığın 6221 sokaktaki ... ve ... Birahanelerinin önüne gelindiğinde pompalı tüfeğin namlusunu aracın sağ ön kapı camından dışarıya çıkarıp havaya doğru 3 el ateş ettiği, tanığın sanık ve arkadaşlarını talimatları doğrultusunda ...’de taksiden indirdiği, ihbar üzerine çevrede araştırma yapan görevli polis memurları tarafından saat 23.40 sıralarında ... ... Taksi Durağında sanığın

görüldüğü, görevli memurları gören sanığın da yanında bulundurduğu 6136 sayılı Kanun kapsamında bulunan sustalı bıçakla bacağına birkaç kez vurmak sureti ile kendini yaraladığı, görevli memurlar tarafından yakalanıp ekip otosuna bindirildiğinde, ayağı ile ekip otosunun nezaret kısmının sol arka açılır kapanır kelebek camını kırdığı, olayda; 6136 sayılı Kanuna muhalefet, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokma ve kamu malına zarar verme suçlarının oluştuğu yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın tüfekle havaya ateş açıp genel güvenliği kasten tehlikeye sokma eyleminden çok sonra yakalanıp karakola götürmek için görevli polis memurları tarafından bindirildiği polis aracına zarar vermesi eyleminde birbirinden bağımsız iki ayrı suçun varlığı nedeniyle TCK’nın 44. maddesinde öngörülen fikri içtima hükümlerinin uygulanmasına yönelik tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41835, Karar No: 2014/32991, Tarih: 13.11.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/41835 E.  ,  2014/32991 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 13/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9690, Karar No: 2010/13974, Tarih: 08.12.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/9690 E.  ,  2010/13974 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 09.02.2010

Nosu : 756-49

Müdahil : Maliye Bakanlığı vs.

Davacı vekili tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahillerden Maliye Bakanlığı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İflasın ertelenmesi talebinde bulunan vekili, valf imalatı ve ticareti alanında faaliyette bulunan müvekkilinin ekonomik kriz nedeniyle borca batık hale geldiğini, sunulan iyileştirme projesinde öngörülen tedbirlerin uygulanması halinde borca batıklıktan kurtulabileceğini belirterek iflasının bir yıl süreyle ertelenmesini talep etmiştir.

Mahkemece dilekçi şirketin rayiç değerlere göre borca batık olduğu, ortaklar kurulu kararı uyarınca sermaye artırımı kararı verilerek tescil ve ilan olunduğu, kayyım ve bilirkişi raporlarına göre iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğunun anlaşıldığı belirtilerek şirketin iflasının bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmiş, hüküm müdahil Maliye Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-İflasın ertelenmesi, borca batık durumda olan bir sermaye şirketinin malî durumunun ıslahının mümkün olması hâlinde o şirketin iflâsının önlenmesini sağlayan bir kurumdur. Böyle bir talep üzerine mahkemece, bu şirketin öncelikle borca batık durumda olup olmadığı rayiç değerlere göre tespit edilmeli, borca batık durumda ise bu kez ıslahının mümkün olup olmadığı üzerinde durulmalıdır. Bunun için borçlu şirket tarafından mahkemeye ibraz edilen bilanço ile malî durumun iyileştirilebilmesi amacıyla şirket tarafından bildirilen proje üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, rayiç değerler ve yapılan araştırma ve inceleme sonucu elde edilen gerçekçi verilere göre bilirkişilerce yeniden oluşturulacak şirket bilançosu (borca batıklık bilançosu) da dikkate alınıp bir sonuca gidilmelidir. Zira önerilen iyileştirme tedbirlerinin şirketin malî durumunu düzeltmeye elverişli olup olmadığının belirlenmesi özel ve teknik bir bilgiyi gerektirdiğinden, bu konuda bilirkişinin görüşüne başvurulması icap etmektedir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; şirketin borca batık olduğu, varlık ve kaynak dengesinin bozuk bulunduğu, iyileştirme projesinde öngörülen kârlılık hedeflerinin gerçekçi olmadığı, 2010 yılı Mayıs ayına kadar 1.000.000. TL artırılması gereken sermayenin nakit olarak ödenmesi hâlinde iyileşme ümidinin ortaya çıkabileceği belirtilmiş, mahkemece bu rapor hükme esas alınarak iflâsın ertelenmesine karar verilmiştir.

Mahkemece, bilirkişi raporunun hükme esas alınması suretiyle karar verildiği belirtilmiş ise de sermaye artırımı kararı verilerek bu kararın tescil ve ilân edildiği anlaşılmasına rağmen söz konusu sermaye artışının nakden ödendiğine dair bir bilgi veya belge dosya içeriğinde bulunmamaktadır. Bu nedenle hükme esas alındığı belirtilen bilirkişi raporuna göre karar verildiği kabul edilemez. Öte yandan dilekçi şirket, işletme sermayesi eksikliğinin farkında olup, bu açığın dış kaynak olmaksızın giderilemeyeceğinin bilincinde olduğundan yeni ortak alımından 2.000.000. TL ve şirket ortağı ...’in taşınmazının satılmasından 1.500.000. TL gelir sağlanacağını iyileştirme projesinde somut tedbirler olarak öngörmüştür. Ayrıca hükme esas alınan bilirkişi raporuna yönelik gerekçeleri de belirtilmek suretiyle itirazda bulunulmuş olup, bu itirazların karşılanması amacıyla ek rapor veya yeni rapor da alınmamıştır. 8.2.2010 tarihli 4. Kayyım raporunda da SGK ve Vergi borçlarının ulaştığı meblağ da dikkate alınarak, bu borçların ödenmesi gerektiği konusunda şirket yetkililerinin uyarıldığı belirtilmiştir.

Bu durumda, iyileştirme projesinde öngörülmesine rağmen işletme sermayesi eksikliğinin giderilmesine yönelik dış kaynak temin edilmeden ve gerekli diğer somut tedbirler uygulanmadan iflâsın ertelenmesine karar verilmesi isabetsizdir. Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ve değerlendirmeler çerçevesinde, bilirkişi raporuna yönelik itirazlar ile anılan kayyım raporundaki tespitler dikkate alınarak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek yeni bir bilirkişi heyetinden rapor alınıp, varılacak uygun sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle müdahil vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 8.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5120, Karar No: 2014/16259, Tarih: 02.10.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/5120 E.  ,  2014/16259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak

HÜKÜM : Beraat

Borçlunun 06.01.2012 tarihli mal beyanında borcun ne şekilde ödeneceğinin belirtilmemesi nedeniyle, beyanın İİK'nun 74. maddesine uygun olmadığının anlaşılması karşısında, yüklenen suçun unsurları oluşmadığı cihetle, şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 02.10 2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15322, Karar No: 2011/12401, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/15322 E.  ,  2011/12401 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı kanunun Ek 5/2.maddesi kapsamına girdiğinin tespitine, tespit edilecek itibari hizmet süresinin sigortalılık süresine eklenmesine, emeklilik esnasında nazara alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.