muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14330, Karar No: 2014/18987, Tarih: 29.09.2014

HMK'nın 14/1. maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz." hükmünü içermektedir. Yine, 116/1-a maddesinde "Kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazı"nı "ilk itiraz" olarak düzenlemektedir. 117/1. madde ise; "İlk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez." hükmünü içermektedir. Son olarak; "Cevap dilekçesini verme süresi" başlıklı 127/1. maddesi ise; "Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir." şeklinde düzenleme getirmektedir.

Somut olayda, davanın ilk olarak Gebze Nöbetçi İş Mahkemesi'ne açıldığı, Gebze 3. iş Mahkemesi tarafından yetki itirazında bulunulmadan Antalya iş Mahkemeleri yetkili gösterilerek re'sen yetkisizlik kararı verildiği, verilen kararın temyiz incelemesinden geçmeden 23/01/2014 tarihinde kesinleştiği, dava dosyasının Antalya 1. İş Mahkemesi'nin 2014/80 Esasına kaydedildiği, kesin yetki kuralının bulunmadığı davayla ilgili olarak; davalı Kurum vekilinin yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemece yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 2012/10-1153 E. 2013/245 K. sayılı ilamı da aynı yöndedir.

O halde, davacının bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6682, Karar No: 2008/9536, Tarih: 18.07.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/6682 E.  ,  2008/9536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar, arasındaki tapu iptali tescil veya tazminat davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 31.10.2007 gün ve 2007/12200-13043 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalılardan ... ile davalı ... arasında 15.2.1991 tarihinde arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi düzenlendiğini, ...’nun daha sonra davalı kooperatifi kurarak üye kaydettiğini, arsa sahibinin de onayı ile 30 ada 8,9 ve 33 ada 10, 11 parseller üzerine kurulan SS ... Yalı Kooperatifi tarafından binalar yapıldığını, kat irtifakında 12 numarasını alan 11 parsel üzerindeki bağımsız bölümünde kooperatif üyesi olarak kendisine isabet ettiğini, ancak yüklenici ...’nin arsa sahibinden aldığı vekaletname ile taşınmazı ...ye, onunda ...’ sattığını, bu satışların kendi tapusunu almasını engellemek amacıyla yapıldığını ileri sürerek tapu iptali tescil, bu istem kabul edilmezse rayiç değerinin tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı ... davanın reddini savunmuş, ...’nın kötü niyetli olduğu kanıtlanamadığından davacının mülkiyet istemine ilişkin dava reddedilmiş, taleple bağlı kalınarak 10 milyar lira olan satış bedelinin davalılardan ... hariç diğer davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Hükmün davacı ve davalılardan ... tarafından temyizi üzerine, yerel mahkeme kararı ...’nin temyiz itirazları yerinde görülerek Dairemizce;

“...Davacı davalılardan sonradan yüklenici sıfatı kazanan ... Yalı Konut Yapı Kooperatifinin üyesidir. Kooperatif kurulmasında amaç, ortakların belirli ekonomik menfaatlerini ve özellikle meslek ve geçimlerine ait ihtiyaçlarını işgücü ve parasal katkılarıyla karşılıklı yardım, dayanışma ve kefalet suretiyle sağlayıp korumaktır. Somut olayda ise, davalı kooperatifin amacı ortağı olan davacıya konut sağlamaktır. Dolayısıyla davacı ile ortağı olan davalı kooperatif arasındaki düzenlemenin dayanağı 1163 sayılı Kooperatifler Kanununa göre ortaklık sözleşmesidir. Bunun sonucu olarak da davacının parasal isteğinin muhatabı diğer davalılar değil ortağı olduğu davalı kooperatiftir. Bedele ilişkin tahsil isteminin kooperatife yönelik olarak kurulması gerekirken diğer davalılarında sorumlu tutulması doğru olmamıştır...” denilerek bozulmuş, bu kez davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava eser sözleşmesi ile yükleniciye bırakılması gereken bağımsız bölümün yükleniciden temlik alınması nedeniyle kişisel hakka dayanan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir. Kuşkusuz, tescil isteminin kabulünde yüklenicinin sözleşmesindeki tüm edimlerini yerine getirip getirmediğine, tescile hak kazanıp kazanmadığına bakmak gerekecektir. Ancak, buradaki yükleniciyi sadece davalı ... İnşaat Limited Şirketi olarak değil, bundan sözleşmeyi devralan S.S.... Yalı Konut Yapı Kooperatifi olarak da kabul etmek gerekir.

Olayda, davacı ... davalı (yüklenici) kooperatifin yaptığı tahsis sebebiyle yükleniciden temlik alan şahsi hak, diğer davalı ... ise aynı yeri tapuda satın almış mülkiyet hakkı sahibidir. Şahsi hak ile ayni hakkın yarıştığı ortadadır.

Davacı, kendisine tahsis edilen yerin arsa sahibine vekaleten yüklenici ... tarafından ...’ye onunda ... satışında alıcıların iyi niyetli olmadıklarını ileri sürdüğüne göre, uyuşmazlığın çözümünde üzerinde ilk önce durulması gereken husus, davalı ...’in iktisapta iyi niyetli olup olmadığının ortaya konmasıdır. Gerçekten, diğer çağdaş sistemlerde olduğu gibi hukukumuz da kişilerin satın aldığı şeylerin ileride kendilerinden geri alınabileceği endişesi taşımaması için satın alan kişinin iyiniyetinin korunması ilkesini benimsemiştir. Bu amaçla, Medeni Kanunun 2.maddesindeki genel hüküm yanında, tapulu taşınmazların el değiştirmesinde Türk Medeni Kanunu’nun 1023. (dava tarihinde yürürlükte olan MK m.931) maddesi ile düzenleme getirilmiştir. Anılan bu hüküm uyarınca tapu sicilinde ismi geçen kişinin gerçek hak sahibi olduğuna inanan veya kendisinden beklenen tüm özeni göstermesine rağmen gerçek malik olmadığını, tapu sicilinde yolsuzluk bulunduğunu bilmesi imkansız olan kişinin iktisabı geçerlidir. Burada yasa koyucunun amacının ilk bakışta şeklen iyiniyeti değil, gerçekten iyiniyetli olanı korumak olduğu gözden uzak tutulmamalıdır.

Somut olayda; dava konusu (12) numaralı bağımsız bölümün (B) blokta bulunduğu ve bu blokun arsa sahibi ve yüklenici arasındaki sözleşme gereğince yükleniciye, dolayısıyla davalı kooperatife bırakıldığı, kooperatifin de bu sebeple davacıya tahsis yaptığı, tüm bunların davalı arsa sahibi tarafından bilinmesine rağmen (12) numaralı bağımsız bölümü yüklenici ilk şirketin temsilcisi olan ... aracılığı ile 14.10.1996 tarihinde davalı ...’ye bu kişinin de 29.6.1998 gününde davalı ...’e tapuda sattığı görülmektedir. Olayların akışı doğrultusunda gerek ilk alıcı ... gerekse davalı üzerine ... ayrı ayrı bloklar halinde inşaat yapılan yerde davalı kooperatifin yüklenici olduğunu bilmemesi düşünülemez. Kaldı ki, (12) numaralı bağımsız bölümün ilk satıcı olan arsa sahibine değil, yüklenici kooperatife bırakıldığının öğrenilmesi son derece kolaydır.

Hal böyle olunca, kendisinden beklenen asgari özeni göstermeyen, kolay bir araştırma ile tapu sicilinde yolsuzluk bulunduğunu, bilmesi mümkün olan davalı ...’in iyi niyetli olduğunun kabulü olanaksızdır. Medeni Kanunun 932 (YMK.m.1024) maddesi gereğince adına yapılan tescil, hukuki sebepten yoksun-yolsuz-tescil sayılacağından davalı ...’nın ayni hakkına değer tanınamaz.

Davada, davacının devrealdığı şahsi hak sebebiyle tescile hak kazanıp kazanmadığının da ayrıca incelenmesi gerekmektedir. Şöyle ki;

Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi taraflarına karşılıklı hak ve borçlar yükler. Burada yüklenicinin temel borcu, sözleşmesine, fenne ve amacına uygun bir bina meydana getirerek arsa sahibine teslim etmektir. Zira, yüklenici bu nitelikleri taşıyan bir bina meydana getirmiş ve arsa sahibine teslim etmişse sözleşmenin karşı edimini olan arsa payının devredilmesini ondan istiyebilir. Bu hak doğrudan yüklenici tarafından talep edilebileceği gibi, yüklenicinin kişisel hakkını temellük eden üçüncü kişi de yüklenicinin halefi olarak tescil isteminde bulunabilir. Ancak, yüklenicinin açtığı tescil davalarında olduğu gibi halefi olan üçüncü kişilerin açacağı tescil davalarında da tescile hak kazanılabilmesi için, yapının arsa sahibinin reddedemiyeceği bir seviyeye getirilmesi, ayıp ve eksikler varsa bunların yüklenicinin halefi olan üçüncü kişi tarafından giderilmesi veya karşılığının arsa sahibine ödenmek üzere depo ettirilmesi (birlikte ifa kuralı) gerekir.

Bu durumda mahkemece yapılması gereken iş; yerinde konusunda uzman bilirkişilerle yeniden keşif yapılarak inşaatın arsa sahibinin reddedemiyeceği bir seviyeye getirilip getirilmediğini saptamak, getirilmiş ancak, inşaatta eksiklikler varsa bunları ve para olarak değerini bulup hesaplatmak, ayrıca sözleşmesi uyarınca yüklenicinin yapması gerektiği halde yerine getirmediği başkaca iş kalemleri bulunmaktaysa bunların para olarak tutarını da hesaplayarak davacıya depo ettirmek, tüm bunlardan sonra arsa sahibi ve yüklenici arasındaki sözleşmede teslim iskan alınması koşuluna bağlandığından, iskan ruhsatı alım işlerini sağlamak üzere davacıya işin mahiyetine uygun bir mehil vermek, bütün bu sayılanların sonucuna uygun bir hüküm kurmaktan ibarettir. Değinilen yönler bir yana bırakılarak tescil istemi eksik araştırma ve inceleme ile reddi doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; davacının parasal isteğinin muhatabı diğer davalılar değil ortağı olduğu davalı kooperatiftir. Bedele ilişkin tahsil isteminin kooperatife yönelik olarak kurulması gerekirken diğer davalılarında sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Yerel Mahkeme kararının açıklanan bu nedenlerle bozulması gerektiğinden karar düzeltme istemi yerinde görülmüştür.

Kabule göre de; davacının parasal isteğinin muhatabı diğer davalılar değil ortağı olduğu davalı kooperatiftir. Bedele ilişkin tahsil isteminin kooperatife yönelik olarak kurulması gerekirken diğer davalılarında sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

Yerel Mahkeme kararının açıklanan bu nedenlerle bozulması gerektiğinden karar düzeltme istemi yerinde görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davacının karar düzeltme isteminin kabulüne, Dairemizin 31.10.2007 tarihli ve 2007/12200-3043 sayılı bozma kararının kaldırılmasına ve kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde yatırana geri verilmesine 18.7.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13057, Karar No: 2020/1225, Tarih: 30.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/13057 E.  ,  2020/1225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanık hakkında;

1-TCK’nın 158/1-f-son cümle, 52/2, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-TCK’nın 204/1, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık müdafisi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılandan alacağı mermerlerin karşılığında suça konu Yapı Kredi Bankası ... şubesine ait 25/10/2010 tarihli, 5643277 seri nolu 13.780 TL bedelli çeki vererek mermerleri almak suretiyle sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın savunmasında ...plakalı aracını ismini bilmediği ancak katılanın kardeşi ...’un tanıdığı şahsa satıp teslim ettiğini beyan ettiği; ... İl Emniyet Müdürlüğü’nün 28/03/2013 tarihli yazı cevabında; ...plakalı aracın...Otomotiv Sanayi ve Ticaret AŞ. adına kayıtlı iken 13/10/2010 tarihinde İbrahim Küçükbulut adına tescilinin yapıldığının bildirildiğinin anlaşılması karşısında; maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya vermeksizin tespiti bakımından; ...plakalı aracın maliki İbrahim Küçükbulut’un ifadesinin alınarak sanık, katılan ve katılanın kardeşi ...’u tanıyıp tanımadığının, sanığın beyanları doğrultusunda aracın da...Otomotiv Sanayi ve Ticaret AŞ adına kayıtlı olması dikkate alınarak sanığın bu şirketle bir bağlantısının olup olmadığının araştırılması, katılanın suça konu çeki sanıktan teslim aldıktan sonra ticari ilişki kapsamında Polmak isimli şirkete verdiklerine ilişkin beyanı karşısında, Polmak isimli şirket yetkililerinin araştırılarak suça konu çekin katılan tarafından kendilerine verilip verilmediğine dair ifadelerinin alınması, tüm deliller toplandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre;

Kabule göre;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 18/06/2013 gün ve 2012/15-1351 Esas ve 2013/328 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere, kanun koyucu, cezanın kişiselleştirilmesinin sağlanması bakımından hâkime somut olayın özellikleri ve işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı bir şekilde gerekçesini de göstererek iki sınır arasında temel cezayı belirleme yetki ve görevini yüklemiştir. Ancak, hâkimin temel cezayı belirlerken dayandığı gerekçe, bu düzenlemelere uygun olarak; suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suç konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı, failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı, güttüğü amaç ve saik ile dosya içeriğine yansıyan bilgi ve belgelerin isabetli biçimde değerlendirildiğini gösterir biçimde yasal ve yeterli olmalıdır. Somut olay bu açıklamalar ışığında değerlendirildiğinde; sanık hakkında hükümler kurulurken, yetersiz gerekçe ile alt sınırdan uzaklaşılması ve 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler ile teşdit uygulama gerekçesi bilgi ve belgelerle ile bağdaşmayacak biçimde cezalarının alt sınırdan uzaklaştırılarak tayin edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15230, Karar No: 2022/1242, Tarih: 03.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/15230 E.  ,  2022/1242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 27.02.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkûmiyete konu suçun işlendiği 19.06.2014 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun gece vakti mağdurun işyerine girerek hırsızlık yapması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 116/4 ve 31/3. maddelerinde tanımlanan işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturduğu,bu suç için öngörülen cezanın üst

sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2,67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık dava zamanaşımının, suçun işlendiği 07/02/2011 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle isteme uygun olarak DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7296, Karar No: 2011/6889, Tarih: 06.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7296 E.  ,  2011/6889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen haciz ihbarnamesinin iptali davası sırasında davacı taraf vekili 04/03/2011 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme hükmü davacı vekiline 11/04/2011 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, H.Y.U.Y.’nın 432. maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süre geçirildikten sonra davacı vekili tarafından 21/04/2011 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacının temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, istek halinde peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 06/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19153, Karar No: 2013/19253, Tarih: 10.07.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/19153 E.  ,  2013/19253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava,su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 10.7.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33865, Karar No: 2014/15863, Tarih: 08.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/33865 E.  ,  2014/15863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/223821

MAHKEMESİ : Oltu Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 24/02/2010

NUMARASI : 2009/199 (E) ve 2010/53 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın mağdura söylediği kabul edilen “senin yerin yurdun belli, yarın birgün çarşıya da çıkarsın, o zaman görüşürüz seninle, el mi yaman bey mi yaman, zaten birçok cezam var, bakalım kimin babası ağlayacak, birazda senin için yatarım” biçimindeki sözlerin, TCK'nın 106/1. maddesinin 1. cümlesinde düzenlenen bir başkasını, kendisinin veya yakınının hayatına, vücut veya cinsel dokunulmazlığına yönelik bir saldırı gerçekleştireceğinden bahisle tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun maddesinin 2. cümlesi gereğince hüküm kurulması daha az ceza tayin edilmesi,

2-Sanığa gönüllü olup olmadığı sorulmadan kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya karar verilerek TCK'nın 50/1-f maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, temyizin kapsamına göre karşı temyiz bulunmadığından ceza miktarı itibariyle sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2378, Karar No: 2025/4507, Tarih: 10.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2024/2378 E.  ,  2025/4507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/3307 E., 2023/2559 K.

KATILANLAR : ..., ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan kurum vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2023 tarihli ve 2022/433 Esas, 2023/274 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında; maktule yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1.d ve 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin,10.11.2023 tarihli ve 2023/3307 Esas, 2023/2559 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan kurum vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca katılan kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri

Sanığın eylemini tasarlayarak canavarca hisle gerçekleştirdiğinden bahisle suç vasfına,

B. Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanığın öldürme kastı olmadığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE