muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6258, Karar No: 2016/2873, Tarih: 18.05.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/6258 E.  ,  2016/2873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da tüketici mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun .... gün ve ........ Karar sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun ile eser sözleşmeleri de kanun kapsamına alınmış ise de bu Kanunun geçici 1. maddesi gereğince bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalar açıldıkları mahkemelerde görülmeye devam edeceğinden bu tarihten önce açıldığı anlaşılan davaların tüketici mahkemesinde veya tüketici mahkemesi sıfatıyla görülmesi mümkün olmayıp genel mahkemede görülmesi gerekir.

Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup dava tarihi de 6502 sayılı Kanunun yürürlük tarihi olan 28.05.2014 tarihinden önce olduğundan davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün temyiz eden taraflar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 18.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8640, Karar No: 2007/9247, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8640 E.  ,  2007/9247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının iptali ile yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 4.10.2006 gün ve 2006/10505-10376 sayılı ilamiyle onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece dava kabul edilmiş, hüküm davalı tarafın temyizi ile Dairemizce onanmış, davalı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırı bir yön bulunmayıp onama tarihi itibariyle 5685 sayılı Yasa henüz yürürlüğe girmediğinden Dairemiz onama kararı yerinde ise de, bu tarihten sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Davalının karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün yazılı gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltmeistemlerinin kabulü ile Dairemizin 4.10.2006 tarih ve 2006/10505-10376 sayılı ilamının KALDIRILARAK hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.7.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19294, Karar No: 2015/24816, Tarih: 21.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/19294 E.  ,  2015/24816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/06/2014

NUMARASI : 2013/81-2014/210

DAVACI : Arif Kaplan vd.Vek.Av.Burçak Güneş

DAVALI : Karayolları Genel Müdürlüğü Vek.Av.Soner Aydın

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 14.05.2015 gün ve 2014/30044 Esas - 2015/11022 Karar sayılı ilama karşı davacılar vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

-K A R A R-

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, Dairemizce düzeltilerek onanmış, bu karara karşı davalı idare vekilince karar düzeltme isteğinde bulunulmuştur.

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin on üçüncü fıkrası "09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğini zedeleyeceği" gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Davacılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulüne ile Dairemizin 14.05.2015 gün ve 2014/30044 Esas - 2015/11022 sayılı düzeltilerek onama kararının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Davalı idarenin harçtan muaf olduğu dikkate alındığında, harç alınmasına yer olmadığına karar verilerek, davacıların yatırdığı peşin harç ve ıslah harcının yatırana iadesine karar verilmesine yerine, yazılı şekilde harç tahsiline hükmedilmesi doğru olmadığı gibi,

2-Yukarıda açıklanan gerekçelerle nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)5. bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Davalı idare harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına, davacılar tarafından yatırılan peşin harç ve ıslah harcının yatırana iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

2-Yukarıda açıklanan gerekçelerle nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a)5. bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Davalı idare harçtan muaf olduğundan, harç alınmasına yer olmadığına, davacılar tarafından yatırılan peşin harç ve ıslah harcının yatırana iadesine,) cümlesinin yazılmasına,

b)7. bendindeki (1.500,00 TL maktu) kelime ve rakamlarının hükümden çıkartılmasına, yerine (3.220,00 TL nispi) kelime ve rakamlarının yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacılardan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, 21/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3030, Karar No: 2010/5343, Tarih: 29.03.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/3030 E.  ,  2010/5343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, davalı A.Ş.'den ortaklık sermaye payının T.T. Kanunu hükümlerine göre tahsili isteminden ibarettir.

Davanın bu niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 11. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 11. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19693, Karar No: 2015/21920, Tarih: 30.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/19693 E.  ,  2015/21920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/235558

MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2012/1894 (E) ve 2013/510 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin sanık D.. Ç.. hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık D.. Ç..'ın savunmasında, kimliğini 2011 yılı son aylarında kaybedip 2012 yılının bahar aylarında tekrar bulduğunu, kimliğinin kaybolduğunu ilgili merciye bildirmediğini, çalınan eşyalar satılırken ibraz edilen kimlik fotokopisinin, üzerinde taşıdığı nüfus cüzdanının fotokopisi olduğunu, ancak fotokopi üzerindeki "sattım" yazısı ile altındaki imzanın kendisine ait olmadığını belirtmesi karşısında; dosya arasındaki D.. Ç..'ın nüfus cüzdanı fotokopisi yanında suça konu eşya satılırken atılmış bulunan imzanın ve "sattım" ibaresinin sanık D.. Ç..'ın eli mahsülü olup olmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılmadan ve Sanık D.. Ç..'ın suça konu eşyayı H.. E..'e kendisinin satmadığına ilişkin ısrarlı savunması karşısında, oluşan kuşkunun giderilmesi bakımından, temyiz dışı sanık H.. E.. ile sanık D.. Ç..'ın yüzleştirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile sanık D.. Ç..'in beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itbarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 30/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13252, Karar No: 2015/8744, Tarih: 18.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13252 E.  ,  2015/8744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : EMİRDAĞ ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

TARİHİ : 14/11/2013

NUMARASI : 2010/525-2013/668

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; davalılardan Ertuğrul'un davalının eşi, Gülsüm'ün de kayınvalidesi olduğunu; müvekkilinin, davalıların birlikte yaşadıkları evlerine ziynet, ev eşyası ve çeyiz eşyası ile birlikte gittiklerini, daha sonra davalıların davacıyı yurt dışına götürdüklerini, orada ayrı bir ev döşediklerini birlikte yaşadıklarını; eşinin, müvekkiline hakaret ettiğini, şiddet uyguladığını, müvekkilini sadece günlük giysisi ile evden çıkarttığını, ziynet eşyaları, çeyiz eşyaları ve ev eşyalarının verilmediğini ileri sürerek; liste şeklinde belirtmiş oldukları ev ve çeyiz eşyaları ile ziynet eşyalarının aynen iadesini, aynen iade mümkün olmadığı takdirde, 42.505,00 TL olan bedelinin yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davalının, tüm ziynet eşyalarını alarak müşterek haneyi terk ettiğini; kardeşinin yanına gittiğini, davalı G.. K..'nun bu dava ile bir ilgisinin bulunmadığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı G.. K.. açısından açılan davanın, pasif husumet yokluğundan reddine; davacının, ziynet eşyaları yönünden açmış olduğu davalarının reddine; davacının, çeyiz eşyaları yönünden açmış olduğu davalarının kabulü ile; 1 Adet ... marka bulaşık makinesi 400 TL, 1 Tk. yemek takımı 700 TL, 1 Tk. tava takımı 100 TL, 3 Tk. kristal takımı 450 TL, 1 Tk. robot takımı 300 TL, 1 adet yün döşek 100 TL, 2 adet yün yorgan 200 TL, 3 adet yün yastık 60 TL, 1 adet uyku seti 80 TL, 3 adet nevresim takımı 60 TL, 2 adet yün halı 200 TL, bornoz ve havlu takımı 200 TL, 30 adet oyalı yazma 300 TL, 30 adet Lif 150 TL, 30 adet ayak patiği 150 TL, 1 adet çeyiz sandığı ve içi çeyiz eşyası dolu 800 TL değerindeki eşyaların aynen iadesine; aynen iade olmadığı taktirde, bedeli olan toplam 4.250,00 TL 'nin davalı E.. K.. 'dan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Dava; ziynet eşyalarının ve ev eşyalarının aynen iadesi, bunun mümkün olmaması halinde bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

./..

Dava; ziynet eşyalarının ve ev eşyalarının aynen iadesi, bunun mümkün olmaması halinde bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

./..

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca; Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan, ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse, iddia ettiği olayı ispatlamakla yükümlüdür.

Hayat deneylerine göre, olağan olanın, bu çeşit eşyanın kadının üzerinde olması ya da evde saklanması, muhafaza edilmesidir. Başka bir anlatımla, bunların, davalı tarafın zilyetlik ve korumasına terk edilmesi, olağan durumla bağdaşmaz.

Diğer taraftan, ziynet eşyası rahatlıkla saklanabilen, taşınabilen, götürülebilen türden eşyalardandır. Bu nedenle, evden ayrılmayı tasarlayan kadının bunları önceden götürmesi, gizlemesi her zaman mümkün olduğu gibi evden ayrılırken üzerinde götürmesi de mümkündür. Bunun sonucu olarak, normal koşullarda ziynet eşyalarının kadının üzerinde olduğunun kabulü gerekir.

Somut olayda; davacı, davalının kendisini evden günlük kıyafetleri ile çıkarttığını, ziynet eşyaları ve bütün eşyalarının davalıda kaldığını; davalı ise, davacının tüm ziynet eşyalarını da alarak evi terkettiğini iddia etmektedir.

Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıklarından C.. E..; davacının kız kardeşi olduğunu, tarafların ve kendisinin Belçika'da yaşadığını, 2008 yılında iki ya da üçüncü ayında, davalı Ertuğrul'un kendisine telefon ederek gelip kardeşini almasını söylediğini; tarafların yurt dışındaki evlerine gittiğinde, kardeşinin üzerinde kıyafetlerinden başka hiçbir şeyinin olmadığını, ziynetlerinin üzerinde olmadığını, hatta çantasının bile olmadığını, tarafların yanına gittiğinde kız kardeşinin darp edilmiş olduğunu, üzerindeki elbisesinin omuz kısmının yırtık olduğunu, kan lekesi olduğunu, üst dudağının şişmiş durumda olduğunu, sorduğunda eşinin yaptığını söylediğini, daha sonra kardeşini alıp kendi evine getirdiğini; sonra davalı Ertuğrul 'u aradığını, davacı kardeşinin ziynetlerini ve kıyafetlerini istediğini, git dava aç alabiliyorsan al dediğini beyan etmiştir.

Davacı tanığı, S.. A.. ise; davacının komşusu olduğunu, davacının abisinin, yurt dışından, babasının evinde misafirlikte iken aradığını, anlaşamadıklarını, abisinin davacı Gamze'yi almaya geldiğini söylediğini; daha sonra, davacının babasının yurt dışını davalının evini aradığını, o zaman ziynet eşyalarını ve kızın kıyafetlerini vermelerini söyleyince; davalının annesinin de "boşansınlar o zaman ziynet ve çeyiz eşyalarını vereyim" dediğini, bunları telefonla yanlarında konuşulduğu için duyduğunu; yanlarında, Gamze 'nin annesi babası ve komşuları Nuran olduğunu; daha sonra da, herhangi birşey vermediklerini bildiğini beyan etmiştir.

Davacı tanığı Nuran'ın da, tanık S.. A..'ün beyanını doğrular nitelikte beyanda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacının, davalı tarafından evden gönderildiği, davacı tanık beyanları ile sabit olup, davacı idddiasını ispat ettiğinden, mahkemece; ziynet eşyalarının, davalıda kaldığı kabul edilerek, ziynet eşyaları ve bedelleri tespit edilip, davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken; delillerin yanılgılı değerlendirilmesi sonucunda yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

./..

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 18.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21372, Karar No: 2012/23283, Tarih: 07.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/21372 E.  ,  2012/23283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin verilen hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

14.12.2006 tarihinde, otobüsün açık olan kapısından inmek üzereyken kabanı aracın kapısına takılan ölenin, otobüsün hareket etmesi üzerine düşerek sürüklendiği, başını kaldırım taşına çarptığı, yaralı olarak ... Yüksek İhtisas Hastahanesine gönderilen ölene hastanede tıbbi müdahalede bulunulduğu, daha sonra hastahaneden taburcu edildiği, ertesi gün gece saat 03:00 sıralarında aniden fenalaştığı yakınlarınca gözlemlenen ölenin tekrar ... Yüksek İhtisas Hastahanesine götürüldüğü ve yoğun bakıma alındığı ancak 15/12/2006 tarihinde saat 16:30 sıralarında künt kafa travmasına bağlı, kafa tası kemiği kırığı ve beyin kanaması sonucu yaşamını kaybettiği olayda, Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Kurulunca düzenlenen raporda; ölenin 14/12/2006 tarihli müracaatında çekilen kranial BT'de hemisferik ödem saptanması üzerine, hastanede alıkonup, gözlem altında bulunması gerekirken, evine gönderilmesinin, 15/12/2006 tarihli müracaatında, akut subdural hematomun saptanması sonucunda gerek radyolojik gerekse klinik olarak, transtentorial herniasyon saptanmasına rağmen gerekli cerrahi girişimin yapılmamış olması nedeniyle kusurlu görülen sanığın atılı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında, mahkemece yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraatine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Hükmün gerekçe bölümünde sanığın kusursuz olduğu kabul edilmesine karşın uygulama maddesinin CMK'nın 223/2-e maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1.maddesi gözetilerek CMUK'un 321.maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.