muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/10011, Karar No: 2023/207, Tarih: 01.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/10011 E.  ,  2023/207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.03.2022 tarihli ve 2021/168 Esas, 2022/96 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun'un) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesinin ikini fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 63 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, mahsuba ve müsadereye karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.06.2022 tarihli ve 2022/854 Esas, 2022/1183 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi;

Sanığın öldürme kastının bulunmadığına, suç vasfının haksız tahrik altında kendini savunma amaçlı kasten yaralama suçu olarak belirlenmesi gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü, sanık ile katılanın birlikte alkol aldıkları ve alkolün etkisiyle yaşadıkları tartışma akabinde sanığın üzerinde bulunan bıçağı çıkartıp katılanı göğüs ön yüz, karın orta hat, sağ kol yan yüz, sol kol iç yüz ve sol üst kalça kısımlarından birden fazla darbe ile yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde öldürmeye teşebbüs ettiği kabul edilmiştir.

Suç vasfı yönünden; Katılanın göğüs ön duvarında 10 cm cilt ve cilt altı kesi, karnında orta hatta 8 cm kesi, sol yanda, sağ kol dış kısımda ve sol kol altında kesilerin bulunması, darbe sayısı, darbelerin niteliği, sanığın ve hakkında tefrik kararı verilen temyiz dışı sanık ...'in beyanlarına

Suç vasfı yönünden; Katılanın göğüs ön duvarında 10 cm cilt ve cilt altı kesi, karnında orta hatta 8 cm kesi, sol yanda, sağ kol dış kısımda ve sol kol altında kesilerin bulunması, darbe sayısı, darbelerin niteliği, sanığın ve hakkında tefrik kararı verilen temyiz dışı sanık ...'in beyanlarına

göre sanığın eylemini sonlandırma şekli birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemini öldürme kastı ile gerçekleştirdiği, ancak eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı tespit edilmiştir.

2. Sanık suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Katılan aşamalarda benzer beyanlarda bulunmuştur.

4. Tanıkların beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

5. Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak;

a) Dr. Nafiz Körez Sincan Devlet Hastanesinin 06.08.2020 tarihli ve ... rapor numaralı;

"... göğüs ön duvarda 10 cm cilt cilt altı kesi olduğu, karında pubis üzeirnde orta hatta 8 cm kesi olduğu, sol yanda iliak kemik altında 3 cm kesi, sağ kol dış kısımda 2 adet 1 er cm kesiler, sol koltuk altında 2 cm kesi olduğu... hastanın göğüs cerrahisi ve yoğun bakım yatağı olan ileri bir merkeze sevki uygun olduğu..."

b) Adlî Tıp Kurumu Sincan Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 05.10.2020 tarihli;

"... Mevcut kayıtlı tıbbi evrak bulgularına göre yaralanmasının;

1-Kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum OLDUĞU,

2-Basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte OLMADIĞI,

3-Kemik kırığına neden OLMADIĞI,

4-Yüz bölgesi sınırları içerisinde sabit ize neden olabilecek nitelikte herhangi bir yaralanma bulgusu kaydı bulunmadığından yüzde sabit iz yönünden rapor düzenlenmesine gerek OLMADIĞI,

5-Duyu ve organ işlevinin sürekli zayıflaması veya yitirilmesi niteliğinde olup olmadığı yönünden rapor düzenlenebilmesi için adı geçenin olay tarihinden 6 ay sonra muayene edilmek ve değerlendirilmek üzere en yakın Adli Tıp Şube Müdürlüğüne veya Şube Müdürlüğümüze müracaatının uygun olacağı..."

c) Adlî Tıp Kurumu Sincan Adlî Tıp Şube Müdürlüğünce tanzim olunan 19.04.2021 tarihli;

"... ekte gönderilen mevcut kayıtlı tıbbi evrakının incelenmesi ve yapılan muayenesi sonucu elde edilen bulgulara göre şahsın yaralanmasının; Duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına ya da yitirilmesine neden olmadığı..."

Görüşlerini içerir adlî muayene raporları dava dosyasında mevcuttur.

6. Olay yeri inceleme raporu formu ve olay yeri basit krokisi, 06.08.2020 tarihli görgü tespit ve kamera araştırma tutanağı, ... Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğü Parmak İzi Geliştirme Laboratuvarı Büro Amirliğinin 14.08.2020 tarihli ve 2020/VIG-002688 numaralı uzmanlık raporu, suça konu bıçak hakkında düzenlenen 04.10.2020 tarihli bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

6. Olay yeri inceleme raporu formu ve olay yeri basit krokisi, 06.08.2020 tarihli görgü tespit ve kamera araştırma tutanağı, ... Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğü Parmak İzi Geliştirme Laboratuvarı Büro Amirliğinin 14.08.2020 tarihli ve 2020/VIG-002688 numaralı uzmanlık raporu, suça konu bıçak hakkında düzenlenen 04.10.2020 tarihli bilirkişi raporu dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmemiş ancak, 5237 sayılı Kanun'un 35 inci maddesinin uygulanması sırasında belirlenen ceza miktarının isabetsiz bulunduğu ve aleyhe istinaf istemi bulunmaması sebebiyle bu hususun "Katılanı vücudunun göğüs ön duvar, karın orta hat ve sol sol lateral yan (2 adet) kısımlarına dört ayrı bıçak darbesi ika etmek sureti ile yaşamsal tehlike geçirecek şekilde yaraladığı anlaşılan sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar indirim öngören TCK'nın 35. maddesi uyarınca, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza yerine, 12 yıl hapis cezası belirlenmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe istinaf başvurusu bulunmadığından davanın yeniden görülmesi nedeni yapılmamıştır." şeklinde eleştirildiği ve ... Adli Emanetinin 2020/2769 sırasında kayıtlı giysilerin sahiplerine iadesi yerine ve 2020/2521 sırasında kayıtlı biyolojik svapların imhası yerine dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesinin kanuna aykırı bulunduğu ve bu hususların hüküm fıkrasının 7 nci ve 8 inci bentlerindeki "dosyada delil olarak saklanmasına" ibarelerinin sırasıyla "sahiplerine iadesine," ve "imhasına," şeklinde değiştirilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca düzeltildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanık ile katılanın arkadaş oldukları, olay günü gece saatlerinde bir parkta temyiz dışı sanık E. K. ve kız arkadaşı da yanlarında iken birlikte alkol aldıkları, o sırada bir aracın adres sormak için yanlarında durduğu, sanığın aracın camından başını uzatarak araç içerisindeki şahısla konuştuğu, araç içerisindeki şahsın ise bu duruma tepki gösterdiği, bunun üzerine sanık ile araçtaki şahsın tartıştığı, sanığın bu şahsa küfrettiği, katılanın ise sanığın ensesine bir kez eliyle vurduğu ve "içince sapıtıyorsun, geç şuraya otur" dediği, sanığın temyiz dışı sanık E. K.'nın yanına gittiği ve durumu anlattığı, bu sırada katılanın da onların yanına gelerek tartışmaya başladıkları, tartışmanın kavgaya dönüştüğü, sanığın üzerinde bulunan, 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği bulunmayan bıçağı çıkartıp katılanı göğüs ön yüz, karın orta hat, sağ kol yan yüz, sol kol iç yüz ve sol üst kalça kısmından yaraladığı ve suçta kullandığı bıçağı olay yerine atarak kaçtığı, katılanın batına nafiz olan darbe ile yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olacak şekilde yaralandığı olayda; Suçta kullanılan bıçağın elverişliliği, hedef alınan bölgeler, darbe sayısı ve meydana gelen yaralanmanın niteliği nazara alındığında, suç vasfının kasten öldürmeye teşebbüs olarak belirlenmesinde isabetsizlik görülmediğinden, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 06.06.2022 tarihli ve 2022/854 Esas, 2022/1183 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8625, Karar No: 2023/8752, Tarih: 27.11.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/8625 E.  ,  2023/8752 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2021/3687 Değişik iş

SUÇ : Dolandırıcılık

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

... Cumhuriyet Başsavcılığının 30.03.2021 tarihli ve 2020/45837 Soruşturma, 2021/10123 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 09.06.2021 tarihli ve 2021/3687 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 09.06.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 07.07.2022 tarihli ve 2022/4197 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.10.2022 tarihli ve KYB-2022/104439 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 07.10.2022 tarihli ve KYB-2022/104439 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müştekinin Cumhuriyet Başsavcılığında alınan ifadesinde özetle, 13/10/2020 tarihinde Kanada ülkesine göçmen olarak gitmek amacıyla şüpheli ... ile iletişime geçtiğini, şüpheliye işlemler için kendisinden 5.000 Usd para verdiğini ancak geçen zaman içerisinde göçmenlik konusunda olumlu bir sonuç alınamadığı gibi paranın da kendisine iade edilmediğini, yaşanan sürece ... isimli kişinin şahit olduğunu iddia ettiği, şikayet konusu olayla ilgili olarak ... Cumhuriyet Başsavcılığınca müşteki ile şüpheli arasında tarafların karşılıklı iradesine dayalı sözleşme ilişkisi bulunduğu, şüphelinin eyleminin sözleşmeye aykırı davranmak niteliğinde olduğu, eylemin hukuki ihtilaf mahiyetinde bulunduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; maddi gerçeğin ortaya çıkarılması bakımından, müştekinin beyanında geçen tanık ... isimli kişinim açık kimlik bilgilerinin tespit edilerek olayla ilgili olarak tanık sıfatıyla beyanının alınması, şüpheli tarafından müştekinin Kanada ülkesine göçmen olarak gitmesi için resmi bir başvurusunun olup olmadığının araştırılarak sonucuna göre şüphelinin hukuki durumun takdir ve tayini gerekirken, iddialar karşılanmadan, eksik soruşturma ile verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şikâyetçi ...'ın Kanada ülkesine göçmen olarak gitmek amacıyla bu işlerle uğraştığını öğrendiği şüpheli ile irtibata geçtiği, işlemler için şüpheliye 5000 USD ödeme yaptığı halde, göçmenlik talebi hususunda herhangi bir sonuç alamadığı ve paranın da iade edilmediğinin iddia olunması karşısında; Ticaret Sicil Müdürlüğü ve ilgili Vergi Dairesinden de sorulmak suretiyle şüphelinin ifadesinde belirtiği Canadian Immıgration Service Representation isimli bir iş yerinin bulunup bulunmadığının ve meşru yollardan yabancı ülkelere göçmen olarak gitmek isteyen kişilere danışmanlık hizmeti verip vermediğinin araştırılması, şikâyetçinin beyanında ismi geçen ... isimli kişinin tanık olarak bilgisine başvurulması, şikâyetçi adına Kanada ülkesine göçmen olarak gitme talebi hususunda resmi bir başvurunun bulunup bulunmadığının ilgili makamlardan sorulmasından sonra, sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken; "...müşteki ile şüpheli arasında tarafların karşılıklı irade beyanları doğrultusunda kurulmuş bir sözleşme ilişkisinin bulunduğu, şüphelinin eyleminin sözleşmeye aykırılık niteliğinde olduğu, müşteki ile şüpheli arasında bahse konu anlaşmazlığın bu haliyle çözümü özel hukuk kurallarına bağlı hukuki mahiyetli bir ihtilaf niteliğinde olduğu, anlaşmazlığın hukuk mahkemeleri yahut icra daireleri nezdinde hallinin gerektiği, cezai takibatı gerektirir suç unsur ve delilleri bulunmadığı..." şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. ... 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 09.06.2021 tarihli ve 2021/3687 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5329, Karar No: 2014/9240, Tarih: 09.07.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/5329 E.  ,  2014/9240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 08/01/2014

NUMARASI : 2013/583-2014/8

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 25.12.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil ve alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; dosyanın karar oluşturulmak üzere gönderilmesine dair verilen 08.01.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davalı yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkeme, 07.10.2013 tarihli kararı ile HMK'nun 12. maddesi uyarınca davanın niteliği itibariyle kesin yetki nedeniyle dosyanın taşınmazın bulunduğu İstanbul Anadolu Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Davacı vekili, 23.09.2013 tarihli dilekçesi ile kararı temyiz etmeyeceklerini belirterek dosyanın kesin yetkili İstanbul Anadolu Tüketici Mahkemesi'ne gönderilmesini istemiştir.

Mahkemece, 02.12.2013 tarihli yazı ile 26.11.2013 tarihinde temyiz edilmeksizin kesinleşen yetkisizlik kararını eki dosya ile birlikte kesin yetkili İstanbul Anadolu Tüketici Mahkemesine gönderilmiştir.

Dosya kendisine gönderilen İstanbul Anadolu Tüketici mahkemesi HMK'nın 20. maddesinde belirtilen iki haftalık yasal sürede taraflarca görevli ve yetkili mahkemeye gönderme talebinde bulunulmadığı halde mahkemece resen gönderilen dosyanın mahkemesince bir karar verilmek üzere İstanbul 5. Tüketici mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 20/1. maddesi uyarınca “görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi halinde, taraflardan birinin, bu karar verildiği anda kesin ise bu tarihte, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten, kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliği tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerekir. Aksi takdirde, bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verilir.”

Davacı vekili, İstanbul 5. Tüketici Mahkemesi tarafından yetksizlik kararı verilmeden önce dosyanın kesin yetkili hale gelen İstanbul Anadolu Tüketici Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesini, kararı temyiz etmediklerini, yasal sürelerden feragat ettiklerini belirttiğinden mahkemece davacı tarafından süresinden önce verilen dilekçe ile yetkisizlik kararı sonrası dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesi iradesini açıklayan bir dilekçe sunulmuş olduğu da gözetilerek işin esasının incelenerek oluşan sonuca göre bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 09.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.