muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/16056, Karar No: 2019/13884, Tarih: 24.06.2019

3-Taraflar arasında davacının aylık ücretinin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tır şoförleri yurtiçinde veya yurtdışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Somut olayda, davacı vekili, davacının davalı işveren nezdinde şehirlerarası tır şoförü olarak 2.000,00 TL ücret ve 500,00 TL harcırah olmak üzere 2.500,00 TL ücret ile çalıştığını, belirterek müvekkilinin dava konusu alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir. Dinlenen tanık beyanları birbiri ile örtüşmemekle birlikte tanıklardan biri 2.200,00 TL ücret ve günlük 30-35 TL harcırah aldığını beyan ederken diğeri asgari ücret ve günlük 70 TL den ayda 25-26 sefer yaptıklarını beyan etmiştir. Mahkemece tanık beyanlarındaki çelişkiler giderilmemiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda sevk irsaliyelerinin incelenmesinden, davacının ortalama olarak ayda 10 sefer yaptığı tanık beyanlarından sefer başına ortalama 75,00 TL. ödendiği tespit edilerek giydirilmiş brüt ücreti asgari ücrete 750,00 TL eklenmek sureti ile 1.690,50 TL üzerinden hesaplanmıştır.

İşçinin kıdemi, meslek unvanı, fiilen yaptığı iş, işyerinin özellikleri ve emsal işçilere ödenen ücretler gibi hususlar dikkate alındığında imzalı bordrolarda yer alan ücretin gerçeği yansıtmadığı şüphesi ortaya çıktığında, bu konuda tanık beyanları gözetilmeli ve işçinin meslekte geçirdiği süre, işyerinde çalıştığı tarihler, meslek unvanı ve fiilen yaptığı iş bildirilerek ilgili işçi ve işveren kuruluşlarından emsal ücretin ne olabileceği araştırılmalı, ayrıca davacının çalıştığı işyerinin faaliyet gösterdiği alanda uzman bir bilirkişiden de görüş alınarak davacının fesih tarihindeki gerçek ücreti saptanmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek bir sonuca gidilmelidir.

Türkiye İstatistik Kurumu resmi internet sitesindeki “kazanç bilgisi sorgulama” kısmından da faydalanılması ve Davacının yaptığı iş, kıdemi , iş sözleşmesinin sona erdiği tarih itibari ile emsal ücret araştırması sonucunda elde edilen verilerle birlikte, anılan Kurumun resmi internet sitesindeki bilgiler de dikkate alınarak emsal ücretin belirlenmesi gerekir. AçIklanan hususlar ve tanık beyanlarındaki çelişkiler giderilmeden yazılı şekilde belirlenen ücret üzerinden yapılan hesaplamaya itibar edilerek karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22539, Karar No: 2013/15593, Tarih: 30.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/22539 E.  ,  2013/15593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 203/1. maddelerine göre 6 ay H.C. Ayrıca TCK.nun 53/1. maddesi

1-Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK’nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK'nun "Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışım Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de bunların dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir,

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir... Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir... Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; 11.12.2007 olan suç tarihinde Aras Elektrik Dağıtım A.Ş'nin özelleştirme sürecinin kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; 11.12.2007 olan suç tarihinde Aras Elektrik Dağıtım A.Ş'nin özelleştirme sürecinin kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Sanığın tutanağa konu Kümbet Köyündeki adreste daha önce kardeşi Abdurrahman Ceylan’ın oturduğunu, kardeşinin yaklaşık bir buçuk yıl önce İzmir'e taşındığını ve orada da öldüğünü, kendisinin 20-25 yıldır Erzurum ili merkezinde oturduğunu, köy ile bir ilgisinin olmadığını, atılı suçu işlemediğini savunması, kolluk kuvvetlerince mahallinde yapılan araştırma sonunda düzenlenen 06.04.2010 ve 21.04.2010 tarihli tutanaklarda sanığın 20 yılı aşkın süredir Kümbet köyü ile bir ilgisinin olmadığı, bahsi geçen adresteki evde yaklaşık 15 yıldır oturulmadığının belirtilmesi ve tutanağa eklenen fotoğraflardan, bahsi geçen adresteki köy evinin yıkık- harabe görünümünde olduğunun anlaşılması karşısında; 02.08.2006 tarihinde 9817 Kwh endekste iken mühürlenen elektrik sayacının, 11.12.2007 tarihli Kaçak/Usulsüz Elektirk Tespit Tutanağında endeksinin 10192 olması nedeniyle bu süre içerisinde kullanıldığında kuşku yok ise de, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenebilmesi açısından; sayacın mühürlenmesine rağmen elektriği kullanan kişinin sanık olup olmadığının tespiti yönünden 02.08.2006 tarihli mühürleme tutanağı ile 11.12.2007 tarihli tutanak düzenleyicilerinin tanık olarak dinlenmeleri, gerekirse mahallinde keşif yapılması ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmayla mahkumiyet kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3434, Karar No: 2014/3279, Tarih: 28.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/3434 E.  ,  2014/3279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma, tehdit, kasten yaralama

HÜKÜM : ...; TCK.nun 87/4, 29/1, 62/1, 53/1, 63, 54 maddeleri uyarınca 7 sene 6 ay hapis cezası.

...; TCK.nun 106/1, 43, 29/1, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 4 ay 20 gün hapis cezası ....maktule yönelik olarak

...;

a-TCK.nun 106/2-c, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 1 sene 8 ay hapis cezası - ...'ayönelik olarak-

2-TCK.nun 86/2, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 3 ay 10 gün hapis cezası - ...'a yönelik olarak-

...; TCK.nun 106/2-c, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 1 sene 8 ay hapis cezası - ...'a yönelik olarak-

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılan ...'ın hak ve yetkisinin bulunmaması nedeniyle, vekilinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık...’nın maktul ...'ya yönelik eyleminin, sanık ...'ın mağdur ...'e yönelik tehdit ve kasten yaralama suçları ile sanık ...'nın mağdur ...'e yönelik tehdit suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde tehdit ve kasten yaralama suçlarının niteliği tayin, takdire ve sanık ... yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin meşru savunmaya, tahrikin derecesine vesaireye, sanık ... müdafiinin sübuta, cezanın tedbire çevrilmesi, ertelenmesi ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine vesaireye, katılan ...vekilinin suçların niteliğine, ceza miktarına vesaireye, katılan ... vekilinin eksik soruşturmaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık... hakkında mağdur ...'e yönelik tehdit ve kasten yaralama suçları ile sanık ... hakkında mağdur ...'e yönelik tehdit suçundan kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak (ONANMASINA),

B.a-Sanık ...hakkında mağdurlar... ve ... ile maktul...'ya yönelik tehdit suçundan kurulan hüküm yönünden,

Mağdur ...'ya CMK'nun 234. maddesindeki haklarının hatırlatılması, CMK'nun 237/1 ve 238/2 maddelerine göre kamu davasına katılmak isteyip istemediğinin sorulması, kamu davasına katılmak istemesi halinde bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

b-Sanık ... hakkında maktul...'ya yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan hüküm yönünden,

Mağdur ...'ya CMK'nun 234. maddesindeki haklarının hatırlatılması, CMK'nun 237/1 ve 238/2 maddelerine göre kamu davasına katılmak isteyip istemediğinin sorulması, kamu davasına katılmak istemesi halinde bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

b-Sanık ... hakkında maktul...'ya yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan kurulan hüküm yönünden,

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'nın av tüfeği ile etkili mesafeden ateş ederek maktul...'yı vurduğu, maktulün av tüfeği saçma tanesi yaralanmasına bağlı kafatası ve yüz kemikleri kırıkları, omur kırığı ile birlikte beyin kanaması ve beyin hasarı, iç organ harabiyeti ve büyük damar yaralanmasından gelişen dış kanama sonucu öldüğü olayda; suçta kullanılan silahın niteliği, atış mesafesi ve isabet sağlanan vücut bölgesi birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşıldığından, sanığın kasten öldürme suçundan TCK'nun 81/1, 29/1, 62/1 maddeleri gereğince cezalandırılması yerine, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, mağdur ... ve katılan ... vekilleri ile sanık ...müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak kısmen farklı gerekçe ile (BOZULMASINA), 28/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/93, Karar No: 2024/2916, Tarih: 11.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/93 E.  ,  2024/2916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1770 Esas, 2023/2177 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 21. Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.07.2020 Tarihli ve 2020/497 Esas, 2020/720 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi gereğince kısıtlanmış, kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 13.04.2023 tarihli dilekçesi ile, kısıtlının yerleşim yeri adresinin Mustafa Kemal Mahallesi Karataş Sokak No:21 D:1 .../Manisa olarak değişikliğine izin verilerek dosyanın gönderilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 23.06.2023 tarihli ek kararı ile, kısıtlının yerleşim yeri adresininin değiştirilmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.09.2023 Tarihli ve 2023/1770 Esas, 2023/2177 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlama kararı verilen hallerde yetkili mahkemenin kısıtlının cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri olduğu ve halen cezaevinde hükümlü olarak bulunan kısıtlı hakkında adres değişikliğine izin verilmesi halinin mevcut uygulamada mümkün olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 407 nci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan İstanbul Anadolu 21. Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin talebi üzerine 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı bulunduğuna göre vesayet dosyasının takibi ile ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan İstanbul Anadolu 21. Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin talebi üzerine 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı bulunduğuna göre vesayet dosyasının takibi ile ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2746, Karar No: 2015/4523, Tarih: 24.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/2746 E.  ,  2015/4523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesinin uygulanmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde müştekinin imam olarak görev yaptığı caminin içindeki imam odasından 20 TL parayı çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanığın katılan ...'ın imamlığını yaptığı caminin içindeki imam odasından gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminin TCK'nın 142/1-a maddesine uymasına rağmen aynı yasanın 142/1-b maddesinin uygulama yapılması,

2- Sanığın katılan ...'ın imamlığını yaptığı caminin içindeki imam odasından gerçekleştirdiği hırsızlık eyleminin TCK'nın 142/1-a maddesine uymasına rağmen aynı yasanın 142/1-b maddesinin uygulama yapılması,

3- Kasten işlemiş olduğu suç dolayısıyla hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1597, Karar No: 2018/4295, Tarih: 19.04.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/1597 E.  ,  2018/4295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalılar ile yurtdışından birlikte balık ithali yapmaları konusunda anlaştıklarını, bu nedenle Gine'den yapılacak ithalat işinde kullanılmak üzere 5.000 Euro, Pakistan'dan yapılacak ithalat için 5.000 USD, gümrük masrafları için 6.500 TL ve ayrıca 1.700 TL'yi davalılara verdiğini, ancak gümrükten çekilen malları teslim alan davalıların sadece 9.000 TL ödemede bulunduklarını, geriye kalan 16.100 TL'yi istemesine karşın davalıların ödeme yapmaya yanaşmadıklarını ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 16.100 TL'nin faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar; davacı ile kara ve zarara eşit oranda ortak olduklarını, taraflarınca gerçekleştirilen iki ayrı balık ithali işinden zarar edildiğini, ayrıca satış yapılan bir firmadan olan alacağın ise davacı tarafından tahsil edilemediğini, bu nedenlerle davacıya toplam 10.000 TL ödeme yaptıklarını, ancak davacının kendilerini adli makamlara şikayet ettiğini belirterek, davanın reddini istemişlerdir.