muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7230, Karar No: 2014/4989, Tarih: 24.04.2014

**20. Hukuk Dairesi         2013/7230 E.  ,  2014/4989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şarkikaraağaç Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/05/2013

NUMARASI : 2010/80-2013/159

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi R.. E.. tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Isparta İli, Y... İlçesi, D... Mevkiinde bulunan... parsel sayılı ve 3042,00 m2 yüzölçümlü taşınmaz tarla vasfı ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine istinaden davalı adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı Hazine, 12.10.1988 tarihinde yapılarak kesinleşen orman kadastro çalışmalarında dava konusu yerin 2/B parseli olarak ayrıldığını, ancak, daha sonra yapılarak 03.03.1992 tarihinde kesinleşen arazi kadastrosunda dava konusu yerin davalı adına tespit edildiğini, bu yanlışlığın düzeltilerek, dava konusu taşınmazın tapu kaydının iptali ile 6831 sayılı Orman Kanunun 2/B maddesi uyarınca Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulü ile taşınmazın tapu kaydının iptaline,... nolu parselin 2/B maddesi uyarınca Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm R.. E.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi hükmüne göre yapılmış, çekişmeli parsel orman alanı dışında 2/B alanı olarak belirlenmiştir.

Yörede 3402 sayılı Kanunun 4. maddesi gereğince yapılan orman sınırlandırılması genel arazi kadastrosu ile birlikte 30/01/1992 – 02/03/1992 tarihleri arasında ilâna çıkarılmıştır.

Mahkemece, yapılan araştırma ve inceleme yeterli olmadığı gibi, mahkemenin gerekçesinde, 28.03.2013 tarihli celsede davacı vekilinin "6292 sayılı Kanun kapsamında Maliye Bakanlığı tarafından dava konusu taşınmaz bakımından kendilerine davadan vazgeçme yetkisinin verilmediğine ve mal müdürlüğünün davadan vazgeçme yetkisinin bulunmadığına" ilişkin beyanın esas alınması ve mevcut kanun değişikliklikleri karşısında, mahkemece davanın kabulü yönünde hüküm kurulması yerinde değildir.

Somut uyuşmazlıkta, davaya etkisi ve uyuşmazlığı sona erdirecek nihaî karar şeklinin belirlenmesi bakımından, 26/04/2012 tarihli ve 28275 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak, aynı tarihte yürürlüğe giren 19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı “Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun” hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

Somut uyuşmazlıkta, davaya etkisi ve uyuşmazlığı sona erdirecek nihaî karar şeklinin belirlenmesi bakımından, 26/04/2012 tarihli ve 28275 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak, aynı tarihte yürürlüğe giren 19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı “Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun” hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı Kanunun 2/1-b maddesi uyarınca, bu Kanun uygulamasında “2/B alanları”; 6831 sayılı Kanunun 20/6/1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesi ile 23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı, 5/6/1986 tarihli ve 3302 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendine veya kesinleşmiş mahkeme kararlarına göre Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan ve çıkarılacak yerleri, ifade etmektedir.

19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı Kanunun 2/1-b maddesi uyarınca, bu Kanun uygulamasında “2/B alanları”; 6831 sayılı Kanunun 20/6/1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesi ile 23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı, 5/6/1986 tarihli ve 3302 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendine veya kesinleşmiş mahkeme kararlarına göre Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan ve çıkarılacak yerleri, ifade etmektedir.

6292 sayılı Kanunun 7. maddesinde, hukuk devletinin bir gereği olarak, tapu sicilinin tutulmasından Devletin sorumlu olduğu da dikkate alınarak ve ayrıca, vatandaşların Devlete olan güveninin devamının sağlanması amacıyla, tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayıtlarının geçerliliği, belirtmelerin terkini ve iade edilecek taşınmazlarla ilgili düzenlemeler yapılmıştır. Buna göre Kanunun 7. maddesinin: birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca “Tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edilir ve tapu kütüklerindeki 2/A veya 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescilleri aynen devam eder, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir, açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilen, kesinleşen ve tapuda henüz infaz edilmeyen taşınmazlar hakkında da aynı şekilde işlem yapılır…”; birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca “Özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan ancak daha sonra Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayıtları geçerli kabul edilir, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir,…”;birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca “Bu fıkra (yani 7. maddenin birinci fıkrasının “a” ve “b” bentleri) kapsamında kalan taşınmazların kullanıcılarının kayıt maliklerinden farklı kişiler olmaları ve kayıt maliklerinin bu fıkradan yararlanmak istemeleri hâlinde, kullanıcılar bu Kanunda belirtilen şartları taşısalar dahi doğrudan satış hakkından yararlanamazlar.”; ikinci fıkrası uyarınca, “Birinci fıkra kapsamında kalan taşınmazlardan orman sınırı dışına çıkartılacak yerlerde bulunan ve Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/B belirtmesi konulması gereken taşınmazların tapu kütüklerine 2/B belirtmesi konulmaz ve bunlar hakkında dava açılmaz.”

6292 sayılı Kanunun “Davalar” başlıklı 9. maddesinin ikinci fıkrasında da, “Bu Kanuna göre yapılacak işlemler sonuçlanıncaya kadar 2/B alanları hakkında Hazine tarafından kişiler aleyhine açılması gereken davalar açılmaz, açılmış ve devam eden davalar durdurulur. Durdurulan bu davalara konu taşınmazlar hakkında hak sahipleri veya ilgilileri tarafından bu Kanunda belirtilen süreler içinde gerekli başvuruların yapılmaması veya başvuru yapılmasına rağmen yükümlülüklerin yerine getirilmemesi hâlinde mahkemelerce bu davalara devam edilerek genel hükümlere göre karar verilir.” hükmü yer almaktadır.

6292 sayılı Kanunun 7. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde, tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edileceği ve tapu kütüklerindeki 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescillerinin aynen devam edeceğinin; keza, özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan ancak daha sonra Hazine adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayıtlarının geçerli kabul edileceğinin; yine, aynı Kanunun “Tasarrufa geçme” başlıklı 3. maddesinin ikinci fıkrasında, 2/B alanlarında bulunan taşınmazların tapu kütüklerinde 6831 sayılı Kanunun 2 nci maddesi ile aynı maddenin birinci fıkrasının (B) bendine göre orman sınırları dışına çıkartıldığı yönünde yer alan belirtmelerin, ilgisine göre Orman Genel Müdürlüğünün veya Maliye Bakanlığının ya da idarenin talebi üzerine tapu idarelerince terkin edileceğinin öngörülmüş bulunmasına göre, 6292 sayılı Kanunun 7. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamında bulunan ve tapu kütüklerine 2/B belirtmesi konulan taşınmazların kayden maliki olan kişilerin, idareye başvurmalarını gerektiren bir işlem ve süre öngörülmediği gibi bu kişilere idareye başvurmaları yönünde kanunen getirilen bir yükümlülükten söz etmek mümkün değildir. Burada konumuz çerçevesinde ve Kanunun 9. maddesinin ikinci fıkrası bağlamında, ancak, Kanunun 6. maddesi hükümlerine göre 2/B alanlarında bulunan taşınmazlar hakkında, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce düzenlenen veya bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra düzenlenecek güncelleme listelerine veya kadastro tutanaklarına ya da kesinleşmiş mahkeme kararlarına göre oluşturulacak tapu kütüklerinin beyanlar hanesine göre taşınmazların 31/12/2011 tarihinden önce veya sonra kullanıcısı ve/veya üzerindeki muhdesatın sahibi olarak gösterilen ve “hak sahibi” sayılan kişiler açısından öngörülen bazı yükümlülük ve sürelerden (m. 6/1-16); keza, açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle Hazine adına tesciline karar verilen ve kesinleşen kararlardan infaz edilerek tapuda Hazine adına tescil edilen taşınmazların iadesi bakımından, ilgililerin 6292 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 26.04.2012 tarihinden itibaren iki yıl içinde idareye başvurmaları gereğinden bahsedilebilir(m. 7/1-a bendi son cümle; b bendi son iki cümle). Buna göre, Kanunun 9. maddesi hükümlerinin, Hazine tarafından, taşınmazın 2/B alanında kaldığı iddiasıyla açılan tapu iptali ve tescil davaları bakımından uygulanması söz konusu değildir

.04.2012 tarihinden itibaren iki yıl içinde idareye başvurmaları gereğinden bahsedilebilir(m. 7/1-a bendi son cümle; b bendi son iki cümle). Buna göre, Kanunun 9. maddesi hükümlerinin, Hazine tarafından, taşınmazın 2/B alanında kaldığı iddiasıyla açılan tapu iptali ve tescil davaları bakımından uygulanması söz konusu değildir. Dolayısıyla bu tür davalarda; yargılama sırasında, Hazine davadan 6292 sayılı Kanun gereğince vazgeçmez veya vazgeçmeyeceğini bildirir ve tapu kütüğündeki 2/B belirtmesi de 6292 sayılı Kanun hükümleri uyarınca terkin edilmemiş olursa, “Hazinenin davadan 6292 sayılı Kanun gereğince vazgeçmiş sayılmasına” karar verilmesi gerektiğinden, mahkemece davanın kabulü yönündeki karar yapılan Kanun değişikliği nedeniyle usûl ve kanuna aykırı olup, bozulması gerekmiştir.

Öte yandan, 6292 sayılı Kanun hükümleri uyarınca sonuçlandırılan davalarda, taraflarca yapılan yargılama giderlerinin kendi üzerlerinde bırakılması ve taraflar leh ve aleyhine vekâlet ücreti takdir edilmemesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı R.. E..'un temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 24/04/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16547, Karar No: 2017/4740, Tarih: 27.04.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/16547 E.  ,  2017/4740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın müştekinin camiide namaz kıldığı sırada el çantasını çaldığı olayda, suçun ibadete ayrılmış yer niteliğinde olan camii içerisinde işlendiği anlaşıldığından, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesinden uygulama yapılması gerektiği gözetilmeyerek aynı kanunun 142/1-b maddesinden hüküm kurulması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53.madde 1.fıkra b. bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “b” bendinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/04/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3002, Karar No: 2018/9393, Tarih: 12.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/3002 E.  ,  2018/9393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında müşteki ...'a karşı eyleminden 157/1, 62/1, 52/4, 53 ve 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Sanık ... hakkında katılan ...'ye karşı eyleminden TCK'nın 157/1, 62/1, 52/4, 53 ve 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

3- Sanık ... hakkında müşteki ...'a karşı eyleminden TCK'nın 157/1, 52/4, 53 ve 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

4- Sanık ... hakkında katılan ...'ye karşı eyleminden TCK'nın 157/1, 52/4, 53 ve 58/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

04/06/2010 tarihinde müşteki ... kredi kartı borcunu ödemek için giderken sanık ...'ın karşısına çıktığı ve müştekiye fotoğraf makinesini göstererek değerinin 4.000,00TL olduğunu ve satmak istediğini söylediği, 2.000,00TL bedelle müştekiye satabileceğini söylediği, o sırada yanına diğer sanık ...'ın gelerek fotoğraf makinesini çok beğendiğini ve satın almak istediğini ancak üzerinde para olmadığını, eğer müştekiye şimdilik alırsa bunu kendisinden 400,00TL karla satın alacağını söylediği, müştekinin cebinde bulunan 1.800,00 TL parayı sanık ...'a verdiği ve fotoğraf makinesini aldığı, daha sonra her iki sanığın olay yerinden uzaklaştığı; yine 22/01/2013 tarihinde katılan ...'nün .... üzerinde yürüdüğü esnada sanık ...'ın yanına gelerek adres sorduğu, bu esnada yanına diğer sanık ...'ın geldiği, sanık ...'un sanık ...'in elindeki fotoğraf makinasını göstererek makinenin değerinin 5.000,00TL olduğunu, bu makineyi marketçilik yapan babasının borç karşılığı alacağını, kendisinin babasıyla tartıştığından dolayı markete gidemediğini ve katılandan kendisine yardım etmesini istediği, katılanın yanında bulunan 700,00TL para ile 1 tam Cumhuriyet altınını sanık ...'a vererek fotoğraf makinesini aldığı, makine karşılığında parasını almak üzere şahısların söylemiş olduğu markete doğru giderken kandırıldığını anladığı, sanıkların bu şekilde katılan ve müştekiye karşı atılı suçları işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanıkları daha önceden tanımayan ve sanıklara asılsız isnatta bulunması için herhangi bir sebebi olmayan katılan ve müştekinin baştan beri değişmez samimi beyanları , yapılan teşhis işlemleri Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda uzlaşma işlemleri yapılarak, tarafların uzlaşamadıklarına dair uzlaştırma raporu ile dosya kapsamına göre sanıkların katılan ve müştekiye karşı dolandırıcılık suçunu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir

Sanıklar hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken hangi mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alındığı belirtilmemişse de; bu husus infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar hakkında tekerrür hükümleri uygulanırken hangi mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alındığı belirtilmemişse de; bu husus infaz aşamasında gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık ...’ın teşhisin geçerli olmadığına ve sanık ...’ın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1451, Karar No: 2006/2616, Tarih: 28.03.2006

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2006/1451 E.  ,  2006/2616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tesbite itiraz davası üzerine yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine ilişkin verilen hüküm davacılar ..., .. (...) tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Kadastro sırasında 175 parsel sayılı 2930 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... Köyünün tamamının 1505 sayılı Kanuna göre istimlak edilmesi zilyetliğin nizasız olması nedeniyle Hazine adına tesbit edilmiştir. İtirazı tapulama komisyonunda reddedilen ... Bal irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin davalı Hazine adına tapuya tesçiline karar verilmiş, hüküm davacılar ..., ......) tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece taşınmazın son on yıldan beri davacı tarafından zilyet edilmediği, bu durumun zilyetliğin terkini ifade ettiği düşüncesi ile yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya içeriğine ve toplanan delillere uygun düşmemektedir. Kadastro tespiti 17.11.1953 tarihinde yapılmıştır. Söz konusu tarihte yürürlükte bulunan 5602 Sayılı Tapulama Kanununda kazandırıcı zamanaşımı süresi on yıldır. Yani, kadastro tespitinin yapıldığı tarihe kadar zilyetliğin çekişmesiz ve malik sıfatıyla on yıla ulaşması halinde zilyet yararına taşınmaz edinme koşullarının gerçekleşmiş olacağı kabul edilmiştir. Zilyet yararına taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığında kadastro tespitinin yapıldığı tarihte mer’i olan mevzuat hükümlerinin gözönünde bulundurulması gerekir. Bilgisine başvurulan yerel bilirkişi ve tanık sözlerinden davacı ve miras bırakanının taşınmazda 1953 yılından önce on yılı aşan zilyetliklerinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Ziraatçı bilirkişi raporunda dava konusu taşınmaz ile bitişik mer’a arasında kot farkı olduğu vurgulanmış, bilirkişi ve tanıklarda mer’a ya tecavüz’ün söz konusu omadığını bildirmiş-

lerdir. Her ne kadar 6335 Sayılı Yasa ile zilyetlik süresi 20 yıla çıkarılmışsa da bu yöndeki değişiklik kadastro tespitinin yapıldığı tarihten sonrasına rastlamaktadır. Hazine tarafından daha önce davacı aleyhine açılmış bir davanın varlığı da ileri sürülmemiştir. Taşınmazın ... ... ve müşterekleri tarafından 1945 yıllarında açılan davalara konu olmadığı da belirlenmiştir. Açıklanan bu maddi hukuksal olgular karşısında davanın kabulüne ve taşınmazın davacı adına tesciline karar vermek gerekirken delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere karar vermek olması doğru değildir.

Davacılar ..., ...,ın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene geri verilmesine 28.3.2006 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8314, Karar No: 2014/6742, Tarih: 27.10.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/8314 E.  ,  2014/6742 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 24. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/245-2013/497

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşmeye göre 1,9,12 ve 13 nolu dairelerin müvekkili B.. D..'a, 3,10,11 ve 14 nolu dairelerin ise, diğer dört davacıya eşit olarak verilmesinin kararlaştırıldığını, yine sözleşmeye göre, yüklenicinin, temelüstü ruhsatını müteakip, 20 ay içinde inşaatı sözleşme şartlarına göre bitirip, teslim etmeyi yüklendiğini, inşaatın süresi içerisinde tamamlanmaması halinde, her bir ay için, her bir arsa sahibine 2.000,00 TL ödemeyi ve her ay dairelerin teslim edilmemesinden kaynaklanan kira bedeli ödemeyi taahhüt ettiğini, temelüstü ruhsatın 16.04.2009 tarihinde alındığını, buna göre inşaatın 16.12.2010 tarihinde bitirilmesi gerekirken, sözleşmedeki taahhütlerin birçoğunun yerine getirlilmediğini, eksik ve kalitesiz malzeme kullanıldığını, mimari uygulama projesi dışında yapılan tüm değişiklikler için her iki tarafın muvafakatı alınması ve imar planında oluşacak yeni kazanımlar aynı paylaşım esasına göre paylaştırılması gerekirken, sözleşmeye göre 19 daire olan binanın, arsa sahiplerinin muvafakatı alınmadan 20 daire olarak inşa edildiğini, fazla dairenin paylaşım esasına göre paylaşımı yapılmayıp, satış bedelini yüklenicinin aldığını, yüklenicinin dairelerin bittiği iddiasıyla yedek anahtarları 2011 yılı Mayıs ayı ortalarında müvekkillerine bıraktığını, ancak görülen eksiklikler ve haksızlıklar karşısında daireler resmen teslim alınmadan ve taşınılmadan önce eksiklikler hususunda tespit yaptırıldığını, tespit raporunda, sıhhi tesisattaki hata ve eksiklik dışındaki, taşınmazın ortak alanlardaki ve davacılara ait bağımsız bölümlerdeki eksik ve ayıplı iş bedeli, gecikme tazminatı, cezai şart bedeli ve bodrum katta fazla yapılan daireden dolayı paylaşım oranına isabet eden daire bedeli olmak üzere toplam 96.000,00 TL civarında alacak belirlendiği ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere ortak alanlardaki ve davacılara ait bağımsız bölümlerdeki eksik ve ayıplı iş bedeli, gecikme tazminatı, cezai şart ve bodrum katta fazladan yapılan daireden dolayı paylaşım oranına isabet eden daire bedeli olmak üzere şimdilik 50.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiş, ıslahla talep miktarını 121.176,72 TL'ye artırmıştır.