muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/29308, Karar No: 2015/1714, Tarih: 11.02.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29308 E.  ,  2015/1714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2012/692-2014/209

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan O.. Y.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalılardan O.. Y.. vd. vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net ürün gelirine göre bilimsel yolla değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Mahkemece verilen hüküm Dairemiz bozma kararı ile ortadan kalktığından tescil yönünden bozmadan önce verilen hükmün kesin olduğundan bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması,

2)Acele el koyma kararından sonra davalı taraf adına bankaya bloke edilen miktarın ilk kararla tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 30.04.2011 tarihinden ilk karar tarihi olan 24.06.2011 gününe kadar faiz işletilmesi gerektiği halde, sadece bozmadan sonra oluşan bedel ile ilk kararla tespit edilen bedel arasındaki fark bedele faiz işletilmesi,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;

a) 1 nolu bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine (Erzurum ili,.. İlçesi,...Köyü, 103 ada 6 parsel sayılı 1.500,14 m2 yüzölçümündeki taşınmazın kamulaştırılan (kadastro teknik bilirkişisi ...'ın 30.03.2011 tarihli bilirkişi raporunda b harfi ile gösterilen ) 1.168,09 m2'lik kısmına ilişkin davalı taraf adına olan tapu kaydının İPTALİ ile Hazine adına Tapuya Kayıt Ve Tesciline,),

b) 2 nolu bendindeki (ödenmesine) kelimesinden sonra gelen kısmın tümü ile hükümden çıkartılmasına, yerine (acele el koyma kararından sonra davalı taraf adına bankaya bloke edilen miktarın ilk kararla tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan 436,43-TL fark bedele 30.04.2011 tarihinden ilk karar tarihi olan 24.06.2011 gününe kadar, bozmadan sonra oluşan bedel ile ilk kararla tespit edilen bedel arasındaki fark bedel olan 4.393,09-TL'ye ise 30.04.2011 tarihinden, son karar tarihi olan 19.02.2014 gününe kadar yasal faiz uygulanmasına, fazla depo edilen bedelin.... Elektrik şirketine iadesine),

Cümlelerinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 11.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8951, Karar No: 2018/7152, Tarih: 03.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/8951 E.  ,  2018/7152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde

çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi

hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık ...'nın beden veya ruh sağlığını bozacak

şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi

reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu

suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri

bırakılması ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

suçundan beraatine, sanıklar Nejla ile Mehmet'in

müsnet suçlardan beraatlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan dolayı sanık ... hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve mağdure vekilinin anılan hükme yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesine göre itiraz kabul edilerek bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve sanıklar Nejla ile Mehmet haklarında ise atılı suçlardan kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Kayden 01.02.1996 doğumlu olup suç tarihinde on sekiz yaşı içerisinde bulunan mağdurenin, kovuşturma evresinde verdiği 21.10.2014 günlü mahkeme ifadesinde sanıklardan şikayetçi olduğunu ancak davaya katılmak istemediğini beyan etmesi karşısında, yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükümleri temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3381, Karar No: 2020/6640, Tarih: 10.12.2020

**1. Hukuk Dairesi         2019/3381 E.  ,  2020/6640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ: TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, mirasbırakan ... ’nin 544 parsel sayılı taşınmazını davalı oğluna ölünceye kadar bakma akdi ile, 2778 parsel sayılı taşınmazdaki payını ise satış suretiyle devrettiğini, mirasbırakanın devir tarihlerinde beyin felci geçirdiğini, ayrıca kanser teşhisi nedeniyle tedavi gördüğünü, hafıza ve beyin fonksiyonlarında problemler yaşadığını, ayırt etme gücünden yoksun olduğunu, davalı tarafından mirasbırakana bakılmadığını, ölümüne kadar mirasbırakana eşi ... ’nin baktığını, işlemin mirasçılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını ileri sürerek, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile terekeye iadesini istemişlerdir. Yargılama sırasında dava dışı ... ve ... ile ... davaya muvafakat etmişlerdir. Davalı ..., mirasbırakan ile kendisinin ilgilendiğini, hastaneye götürüp getirdiğini, sözleşmeden doğan yükümlülükleri yerine getirdiğini, satışa konu edilen 2778 parsel sayılı taşınmazdaki payın ise bedeli karşılığında devraldığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, iddianın ispatlandığı gerekçesiyle 2778 parsel sayılı taşınmaz yönünden davanın kabulüne, 544 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, davacı, davalı ve davaya muvafakat edenlerin istinaf başvurusu üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1.Hukuk Dairesince 6100 sayılı HMK’nin 353/1-b-2 maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan kabulü ile ilk derece mahkemesi hükmünün ortadan kaldırılarak, 2778 parsel sayılı taşınmaz yönünden mirasbırakan tarafından davalıya devredilen 13775/25050 pay yönünden davanın kabulüne, 544 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.Karar, davacı ve davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’un raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı ve davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.192.00. TL fazla yatırılan harcın temyiz eden davacıya iadesine, 6.736.36. TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 10.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14248, Karar No: 2014/16633, Tarih: 08.07.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/14248 E.  ,  2014/16633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

İnceleme konusu karar, iş kolu tespit kararı verilmesi isteğine ilişkin olup, dosyanın Yargıtay 22. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 08.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12335, Karar No: 2013/19280, Tarih: 17.12.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/12335 E.  ,  2013/19280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Şikayetçi borçlu vekili, vekil edeni aleyhine başlatılan ilamlı takipte borçluya ait 194 ada 13 parselde bulunan 7 nolu bağımsız bölüme haciz konulduğunu, borçlunun haline münasip evi olduğunu bildirerek, haczin kaldırılmasını istemiştir. Mahkemece şikayetin reddine karar verilmiştir. Hüküm borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İİK.nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. Mahkemece, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalıdır.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu ögeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Takip hukukunda asıl olan borcun ödenmesidir. İcra mahkemesi ve icra dairesi, takip aşamasında alacaklı ve borçlunun karşılıklı olarak menfaatlerini gözetmekle yükümlüdür.

Somut olayda; Mahkemece mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda şikayet edilmeyen ve tapuda arsa vasfıyla ½ hissesi borçlu adına kayıtlı 192 ada 10 parsel ile borçluya ait tarla vasfındaki taşınmazların değeri tespit edildikten sonra, borçlunun tüm malvarlığının toplamından şikayete konu taşınmazın değerinin çıkarılması sonucunda geriye kalan miktar ile borçlunun haline münasip bir ev alabileceği gerekçesiyle şikayet reddedilmiştir. Borçlunun meskeniyet şikayeti yukarıda yazılı açıklamalar doğrultusunda incelenmemiştir. Bu nedenle anılan ilkelere aykırı hatalı değerlendirmelerle yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 17.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11091, Karar No: 2019/4671, Tarih: 25.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11091 E.  ,  2019/4671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında mevcut olan deliller birlikte değerlendirilip gerekçelendirildikten sonra, suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesinde belirtilen hususlar uyarınca alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle ceza tayin edilmesinin, delillerle doğrudan doğruya temas eden yerel mahkemenin takdir yetkisi dahilinde bulunduğu gözetilerek aksi yöndeki tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin ve suça sürüklenen çocuklar ... ile ...'nun temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 25.03.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1528, Karar No: 2016/11806, Tarih: 11.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/1528 E.  ,  2016/11806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" dair karar verilmelidir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) ise temyiz yoluna başvurma harcı ile temyiz karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Temyiz yoluna başvurma harcı Harçlar Kanununda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından temyiz esnasında peşin olarak yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise maktu temyiz karar harcı ve nispi temyiz karar harcı olmak üzere ikiye ayrılmaktadır;

1- Maktu karar ve ilam harcına tabi davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi karar ve ilam harcına tabi davaların reddine ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde kararı temyiz edenden maktu temyiz karar harcı alınmalıdır. Maktu temyiz karar harcının tamamı temyiz esnasında temyiz edenden peşin olarak alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde;

a) Kararı yalnız davalı temyiz etmiş ise kararı temyiz eden davalıdan nispi temyiz karar harcı alınmalıdır,

b) Kararı taraflar temyiz etmiş ise kararı temyiz eden davalıdan yukarıda belirtildiği gibi nispi temyiz karar harcı, kararı temyiz eden davacıdan ise maktu temyiz karar harcı alınmalıdır,

Nispi temyiz karar harcı, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri olup bu miktar (mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri) temyiz esnasında temyiz edenden peşin olarak alınır.

Mahkemelerce verilen asıl kararların temyizinde olduğu gibi ek kararların temyizinde de mahkemece temyiz edenden temyiz harçlarının alınması gerekir. Başka bir antalımla, asıl kararların temyiz edilmesi halinde temyiz edenden alınması gereken temyiz harçlarından ayrı ve bağımsız olarak ek kararların temyiz edilmesi halinde de temyiz edenden temyiz harçlarının alınması gerekir. Buna göre, ek kararların temyiz edilmesi halinde temyiz edenden temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının alınması gerekir. Burada dikkat edilmesi gereken husus, açılan dava nispi karar ve ilam harcına tabi bir dava olsa bile ek kararın temyiz edilmesi halinde temyiz edenden nispi temyiz karar harcı değil, maktu temyiz karar harcı alınması gereğidir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece verilen karar davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş ancak temyiz esnasında yatırılması gereken temyiz posta gideri yatırılmamıştır. Bunun üzerine mahkemece temyiz posta giderinin yatırılması için usulüne uygun olarak düzenlenen bir muhtıra davalı vekiline 08/12/2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı vekili, tamamlanması istenen temyiz posta giderini 7 günlük kesin süre geçtikten sonra 23/12/2014 tarihinde yatırmıştır. Bu durumda yapılması gereken, davalının kararı temyiz etmemiş sayılmasına dair karar vermektir. Ancak, mahkemece böyle bir kararın verilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle, muhtıra tebliğine rağmen temyiz posta giderini 7 günlük kesin süre içerisinde yatırmayan davalının kararı temyiz etmemiş sayılmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Davalının mahkeme kararını TEMYİZ ETMEMİŞ SAYILMASINA, HUMK nun 432 ve devamı maddeleri uyarınca, 11/05/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5382, Karar No: 2019/9379, Tarih: 03.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/5382 E.  ,  2019/9379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün davacı Kurum ve davalı ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesi 1. fıkrası ile “iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi getirilmiş olup, 21. maddenin 4. fıkrası ise 3. kişilerin sorumluluğu" İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edilir." şeklinde düzenlenmiştir.

İnceleme konusu davada; 23.01.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle yaralanan sigortalıya ödenen gelirin tahsilinin talep edildiği, mahkemece alınan 05.07.2012 tarihli kusur raporunda işveren ... İnş. Malz. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. %40 (bu kusurun %5'i ...'e ait), ... %30, sigortalı %30 oranında kusurlu bulunduğu, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı raporunda davalı ... %20, ... İnş. Malz. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. %20, sigortalı %60 oranında kusurlu bulunduğu, dosyada alınan kusur raporu esas alınarak hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

1)Somut dosyada, inşaat sahibi ...'ın yaptırmakta olduğu inşaata şap atılması işi ile ilgili olarak davalı ... Ltd. Şti. müdürü ... ile sözlü olarak anlaşması üzerine Hamma şirketi işçileri çalışmak üzere ... inşaatın bulunduğu Kilis'e gelmişlerdir. İlk gece bir otelde kalan işçiler, inşaat sahibinin inşaat bekçisinin kaldığı yerde kalabileceklerini söylemesi üzerine 2. geceyi inşaatta geçirmek için yanlarında getirdikleri yatakları inşaatın zemin kat balkonuna atarken sigortalı dengesini kaybetmiş ve zemine düşerek vefat etmiştir. Sigortalı ve arkadaşları yatakları merdivenlerden indirmek yerine inşaata giriş şeklinde yapılan beton zemin üzerinden barınmak için kalacakları dairenin balkonuna yatak atmak isterken sigortalı dengesini kaybetmiş ve düşmüştür. Kaza olayının yapılan iş dışında, sigortalının dikkatsizliği nedeniyle meydana geldiği, sigortalının davranışının çalışmayla ilgili olmadığı anlaşılmaktadır. Ayrıca ceza davasında sigortalı asli kusurlu, ... tali kusurlu bulunmuştur. Ceza dosyasında sigortalıya asli kusur verilmiş olması, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı raporunda da sigortalıya %60 oranında kusur izafe edilmesi, olayın özelliği ve maddi olguya bakıldığında baskın kusurun sigortalıda olduğunun anlaşılmasına göre yeniden kusur raporu alınarak kusur oran ve aidiyetleri belirlenmelidir.

2) 5510 sayılı Yasanın 21. maddesini açık hükmü karşısında; ilk peşin sermaye değerli gelirin, Kurum yararına tazmini mümkün kısmının belirlenebilmesi için gerçek zarar tavan hesabı yapılması zorunluluğu bulunmaktadır. Mahkemece gerçek zarar hesabı yapılmış ve hak sahipleri ... ve ... ödenen gelir miktarı daha düşük olmasına rağmen bütün hak sahipleri yönünden gerçek zarar esas alınarak hüküm kurulmuştur. Somut dosyada hak sahibi eş Yüksel Karabulut'un 10.02.2014 tarihinde vefat ettiği görülmektedir. Gerçek zarar hesabı yapıldıktan sonra her hak sahibi yönünden tespit edilen gerçek zarar miktarı ile ödenen ilk peşin sermaye değerli gelirin miktarı karşılaştırılmalı ve düşük olan miktar esas alınmalıdır. Hak sahiplerinin gelirden çıkmaları durumunda ise gelirin bağlandığı tarihten gelirden çıkıldığı tarihe kadar yapılan fiili ödeme miktarları tespit edilerek gerçek zarar miktarıyla karşılaştırılmalı ve düşük olan miktar esas alınmalıdır.

Sigortalının eşi ... 10.02.2014 tarihinde vefat ettiği görülmekle, mahkemece, Kurumdan gelirden çıkanları ve onlara yapılan fiili ödemeleri de gösteren peşin sermaye değerli gelir tablosu istenilmeli, Kurum tarafından bildirilen gelir ve fiili ödeme miktarları ile gerçek zarar miktarı karşılaştırılarak düşük olan miktar üzerinden hüküm kurulmalıdır. Kararı daha önce temyiz etmeyen davalı ... İnş. Malz. Nak. San. Tic. Ltd. Şti. yönünden davacı kurum lehine usulü kazanılmış hak oluştuğu gözetilmelidir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasıya aykırı olup bozma nedenidir.