muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17587, Karar No: 2015/17378, Tarih: 23.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/17587 E.  ,  2015/17378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, kaçağa konu eşyaların müsaderesine, tır çekici ve dorsenin müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23.06.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15797, Karar No: 2012/3758, Tarih: 14.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/15797 E.  ,  2012/3758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 13/11/2009 gün ve 11497-16683 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli ... köyü 101 ada 2 sayılı parsel (2320 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tespitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14. - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu taşınmazın (B)=844 m2 bölümünün orman niteliğiyle Hazine; (A)=1476 m2 bölümünün tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdıkları peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 14/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15874, Karar No: 2014/5638, Tarih: 24.02.2014

**9. Hukuk Dairesi         2013/15874 E.  ,  2014/5638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAKARYA İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/09/2013

NUMARASI : 2012/915-2013/736

DAVA :Davacı vekili, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık ücretli izin, fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılardan T.. D.. Genel Müdürlüğü ile ihbar olunan avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Aleyhine hüküm kurulmayan ve kararı temyiz yetkisi bulunmayan ihbar edilen vekilinin temyiz dilekçesinin reddine, nisbi temyiz harcının isteği halinde ihbar olunana iadesine;

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalılardan T.. D.. Genel Müdürlüğü vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3.Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Ancak kısmi davadaki miktar, kısmi davanın açıldığı dava tarihine göre geriye doğru belirlenen zamanaşımı süresini kapsar. Bakiye alacak talep edildiği tarihe göre, geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalıyor ise zamanaşımına uğramadığı kabul edilmelidir. Kısaca kısmi davadaki alacak miktarı belirlendiği tarihten itibaren öncelikle ileriye doğru gerçekleşen alacak için mahsup edilmeli, bakiye alacak ise ondan sonraki süreyi kapsamalıdır. İlk kısmi davada belirlenen alacak mahsup edildikten sonra bakiyenin talep edildiği tarihten geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalan alacak, alacaklı lehine hüküm altına alınmalıdır.

Dosya içeriğine göre kısmi olarak açılan davada davacı vekili bilirkişi hesap raporundan sonra ıslah sureti ile alacakları arttırmış ve davalı vekili ise ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Hüküm altına alınan fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücret alacaklarının kısmi olarak istenen miktar dışlandığında kalan kısmında ıslah tarihine göre geriye beş yıllık süre dikkate alındığında bu süre dışında kalan miktarların zamanaşımına uğradığı anlaşılmaktadır. Mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı itirazının dikkate alınmadan ve bu konuda ek rapor alınmadan fazla mesai ve tatil çalışmaları karşılığı ücretin hüküm altına alınması hatalıdır.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın yukarda belirtilen nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.02.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2046, Karar No: 2024/3292, Tarih: 08.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/2046 E.  ,  2024/3292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1689 E., 2022/1077 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ: İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/87 E., 2022/109 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekilince duruşmalı, davalılar ..., ..., ..., ... vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 08.10.2024 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde davacı vekili Avukat ... geldi.

Tebligata rağmen karşı taraftan gelen olmadığı anlaşılmakla onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saatte Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

Davacı yüklenici kooperatif vekili dava dilekçesinde özetle; taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre davacı yüklenicinin Hatay ili, ... ilçesi, ...Mah., ... Mıntıkası, 13 parsel sayılı taşınmaz üzerine inşaat yapılması işini üstlendiğini, söz konusu parselin ifraz ile 10 parsele ayrıldığını, 1294, 1296 ve 1300 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde sosyal tesisler bulunduğunu, sözleşme uyarınca dava konusu parsellerin mülkiyetinin davacıya ait olacağının taahhüt edildiğini belirterek, 1294, 1296 ve 1300 parsel sayılı taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı arsa sahipleri ..., ..., ..., ..., ... vekilleri cevap dilekçelerinde özetle; sözleşmenin 6. maddesinde “yüzme havuzu, yollar, trafo, arıtma tesisi, çevre düzenini ikinci taraf yapacaktır. Mal sahibi parasal katkıda bulunmayacaktır” ibaresini davacı kooperatifin kendi lehine yorumlamak istediğini, oysa ki bu yerlerin tapularının davacı kooperatife devredileceğine dair hiçbir ibare yer almadığını, burada sadece bu işlemlerin parasal katkılarının kooperatif tarafından karşılanacağının belirlendiğini, aynı sözleşmenin 7. maddesinde de, iş merkezi ve gazino yapılması halinde sadece “%42’sinin arsa sahibine ait olacağı” hususunun belirlendiğini, oysa ki 6. maddede herhangi bir yüzdelik ve devir taahhüdünün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

İskenderun 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2021/87 Esas, 2022/109 Karar, 29.03.2022 tarihli kararı ile özetle; sözleşmeye konu taşınmazdan ifrazen oluşan 1294 parselin üzerine site yüzme havuzu, 1296 parselin üzerine site idare binası, 1300 parselin üzerine de site fosseptik alanının inşa edildiği, sözleşmenin 6. maddesinde yüzme havuzu, yollar, trafo, arıtma tesisi ve çevre düzenini ikinci tarafın yani davacı yüklenici kooperatifin yapacağı, arsa sahibinin herhangi bir parasal katkıda bulunmayacağının düzenlendiği, 7. maddesinde ise iş merkezi ve gazino yapılması halinde yapılacakların % 42’sinin arsa sahibine verileceği, arsa sahibinin parasal katkıda bulunmayacağının (ek sözleşme ile oran %z 40’a çekilmiştir) kararlaştırıldığı, söz konusu sözleşmenin 6. maddesinde ortak alanların devredileceğine dair hüküm bulunmadığından davacının bu ortak alanların bulunduğu 1294 ve 1300 parsel sayılı taşınmazlar yönünden taleplerin reddine, söz konusu sözleşmenin 7. maddesinde tarafların yükümlülüklerinin yerine getirilmesi halinde yapılan yerin %60’ının davacı kooperatife, %40’ının arsa sahibine kalacağının kararlaştırıldığı, her ne kadar ilgili maddede iş merkezi ve gazino yapılması halinde ibaresi bulunsa da 1296 parsel üzerinde site yönetim binasının bulunduğu, bu yer için dükkan ve işyeri ruhsatı alındığı gözetilerek 1296 parselin % 60’lık kısmı yönünden ise davanın kısmen kabulüne karar vermek gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile dava konusu Hatay ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1296 parsel sayılı taşınmazdaki davalıların hisseleri toplamının % 60’ına ilişkin tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline, geriye kalan % 40’nın miras payları oranında davalılar üzerinde bırakılmasına, ... ilçesi, ... Mahallesi 1294 ve 1300 parsel sayılı taşınmazlardaki tapu iptali ve tescil taleplerinin ise reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı kooperatif vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 2022/1689 Esas, 2022/1077 Karar, 11.10.2022 tarihli kararı ile özetle; 11.11.2009 tarihinde arsa sahibine ait dublekslere yapı kullanma izinlerinin alındığı, davacı kooperatife 38, davalı arsa sahiplerine ise 25 bağımsız bölüm düştüğü, bağımsız bölümlerin 1291-1292-1293-1295-1297-1298, 1299 parsel sayılı taşınmazlarda yer aldığı, davalılar murisinin kooperatif üyelerine tapuları devrettiği, 63 bağımsız bölümün ortak kullandığı yüzme havuzu ve arıtma tesisinin 1294 ve 1300 parsel nolu taşınmazlar üzerinde olduğu, ... Sitesi'nin sadece S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi üyelerinin (38) ikamet ettiği site olmadığı, davalılar murisinin 3. kişilere sattığı yeni maliklerin (toplam 25) de ikamet ettiği, 1296 parsel sayılı taşınmazın sözleşmenin 7. maddesinde iş merkezi ve gazino yapılması halinde %40’ın arsa sahibine verileceğinin düzenlendiği, ... Belediyesi’nce 27.04.2006 tarihinde 1296 parsel için dükkan ve işyeri olarak ruhsat alındığı, maddeye göre buraya yapılacak olan iş merkezinin %40'ının davalı arsa sahibine verilmesi gerektiği, yerinde yapılan incelemede 1296 parsele site yönetim binası yapıldığı, ortak alanlar üzerinde her bir bağımsız bölüm malikinin, arsa payı oranında hak sahibi olduğu, bu haliyle davacı kooperatifin %60 oranında ortak alan üzerinde de hak sahibi olduğu, ilk derece mahkemesince her üç parsel yönünden davanın kısmen kabulü ile davalılar adına kayıtlı tapunun %60 oranında iptali ile davacı kooperatif adına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, yalnızca 1296 parsel yönünden kısmen kabul kararı verilmiş olmasının yerinde olmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf talebinin kısmen kabulü ile yerel mahkeme kararının HMK'nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kaldırılmasına, dava konusu Hatay ili, ... ilçesi, ... Mahallesi 1294 parsel, 1296 parsel, 1300 parsel sayılı taşınmazlarda davalılardan her birinin 1/5 olan payının 5/25 kabul edilerek her bir davalı yönünden ayrı ayrı 3/25 (% 60'a denk gelen) payının iptali ile; davacı S.S. ... Konut Yapı Kooperatif adına toplamda 15/25 pay olarak tapuya tesciline karar verilmiştir.

Bu karara karşı davacı vekilince duruşmalı, davalılar ..., ..., ..., ... vekilince duruşmasız olarak süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya duruşmalı olarak incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraflar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

Bu karara karşı davacı vekilince duruşmalı, davalılar ..., ..., ..., ... vekilince duruşmasız olarak süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya duruşmalı olarak incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraflar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Taraflar arasında İskenderun 3. Noterliği’nin 07.08.1995 tarih ve 15823 no.lu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmıştır. Sözleşmenin 6 ncı maddesinde; yüzme havuzu, yollar, trafo, arıtma tesisi ve çevre düzeninin davacı kooperatif tarafından yapılacağı, davalı arsa sahiplerinin parasal katkıda bulunmayacağı belirtilmiş, yine sözleşmenin 7 nci maddesinde iş merkezi ve gazino yapılması halinde yapılacakların %42’sinin arsa sahibine verileceği düzenlenmiş, İskenderun 3. Noterliği’nin 07.02.1996 tarih ve 2974 yevmiye numaralı ek sözleşmesi ile bu oran %40 olarak belirlenmiştir. Sözleşmeye konu 13 parsel 10 ayrı parsele ayrılmış, davacı kooperatife düşen 38, davalı arsa sahiplerine düşen 25 bağımsız bölümün 1291-1292-1293-1295-1297-1298-1299 parsel sayılı taşınmazlar üzerine inşa edildiği anlaşılmıştır. Taraflara düşen bağımsız bölümler tamamlanmış ve yapı kullanma izin belgesi alınmıştır.

Kat Mülkiyeti Kanunu’nun 16 ncı maddesi uyarınca; kat malikleri anagayrimenkulün bütün ortak yerlerine, arsa payları oranında, ortak mülkiyet hükümlerine göre malik olurlar. Somut uyuşmazlıkta, dava konusu edilen 1294 parsel sayılı taşınmaz üzerine davacı kooperatifçe site yüzme havuzu, 1296 parsel sayılı taşınmaz üzerine site yönetim binası, 1300 parsel sayılı taşınmaz üzerine ise site fosseptik toplama havuzu arıtma tesisi inşa edilmiştir. Söz konusu bu alanların böylelikle site ortak kullanımına tahsis edildiği anlaşılmıştır. Ortak yerlerde az yukarıda belirtildiği üzere kat malikleri arsa payları oranında malik olduklarından sözleşmeye konu temel 13 parselden ayrılan tüm parseldeki bağımsız bölüm maliklerinin davada taraf olarak gösterilmesi, tüm malikler huzurunda davanın görülerek ortak alanların ortak alan olarak, ticari alan varsa sözleşmedeki paylaşım oranına göre sözleşmenin tarafları adına tesciline karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan yargılama yapılıp karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle, taraflar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi’nin 2022/1689 Esas, 2022/1077 Karar, 11.10.2022 tarihli kararının taraflar yararına BOZULMASINA, 28.000,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, peşin alınan harçların istek halinde temyiz eden taraflara iadesine, dosyanın kararı veren Adana Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 08.10.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7409, Karar No: 2024/9443, Tarih: 24.09.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/7409 E.  ,  2024/9443 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Yasa gereğince tedbir istemi hakkında yapılan yargılama sırasında; Ankara 1. Çocuk Mahkemesiyle Gaziantep 3. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Ankara 1. Çocuk Mahkemesi ile Gaziantep 3. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE,

24.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22961, Karar No: 2018/2234, Tarih: 05.03.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/22961 E.  ,  2018/2234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Beraat, tır, çekici ve dorsenin müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.03.2018 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2085, Karar No: 2014/3693, Tarih: 27.03.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/2085 E.  ,  2014/3693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Mevkiinde kain 135 ada 6 parsel sayılı taşınmaz, 1.584,00 m2 yüzölçümü ve tarla vasfıyla davalı adına tespit edilmiş ve tapuya kaydedilmiştir.

Davacı Hazine, davalı adına yapılan tescil işleminin usûl ve kanun hükümlerine uygun olmadığını, 03.11.2011 tarihli ... Köyü P.VII nolu 2/B bloğu inceleme ve mutabakat raporu ile 135 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 161,87 m2'lik kısmının PVII nolu 2/B parselinin içinde kaldığını iddia ederek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla çekişmeli parselin 2/B parseli içinde kalan kısmının tapusunun iptali ve Hazine adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; 6292 sayılı Kanun 7. maddesi gereğince davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, tapu kaydının iptali ile tescili istemine ilişkindir.

Yörede 1993 yılında yapılan arazi kadastrosunda davalı parsel davalı adına tespit edilmiş, ilân edilerek 04/10/1993 tarihinde kesinleşerek davalı adına tescil edilmiştir. Yörede ilk kez orman tahdit çalışmaları 15.07.1981 tarihinde yapılmış olup 1993 yılında yapılarak 23.08.1993 tarihinde bitirilen 2/B madde uygulamasında PVII nolu alan 2/B parseli olarak orman tahdidi dışında bırakılmıştır. ... Köyünde 5831 sayılı kanunun 8. maddesi ve 3402 sayılı Kadastro Kanununa eklenen Ek-4 maddesi uyarınca 2011 yılında 2/B maddesi güncelleme çalışmaları yapılmış, parselin bir kısmı 2/B alanında kaldığı tesbit edilmiş, ancak, tutanaklar itiraz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davaya etkisi ve uyuşmazlığı sona erdirecek nihaî karar şeklinin belirlenmesi bakımından, 26/04/2012 tarihli ve 28275 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak, aynı tarihte yürürlüğe giren 19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı “Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve Hazine Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle Hazineye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun” hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı Kanunun 2/1-b maddesi uyarınca, bu Kanun uygulamasında “2/B alanları”; 6831 sayılı Kanunun 20/6/1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2 nci maddesi ile 23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı, 5/6/1986 tarihli ve 3302 sayılı kanunlarla değişik 2 nci maddesinin birinci fıkrasının (B) bendine veya kesinleşmiş mahkeme kararlarına göre Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan ve çıkarılacak yerleri, ifade etmektedir.