muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/15746, Karar No: 2025/7801, Tarih: 12.05.2025

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum ve davalı ... Şirketi vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı Kurum ve davalı ... Şirketinin vekillerinin istinaf başvurusunun Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davalı ... –... Temizlik Gıda Özel Güvenlik Sistemleri Turizm San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, zamanaşımı itirazlarının dikkate alınmadığını, işçi alacaklarının 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu, ibraname ve feragat nedeni ile davanın reddedilmesi gerektiğini, davacı tarafından sunulan belgelerdeki yazıların okunamayacak şekilde silik olduğunu ve bilirkişi raporunda da belgelerin silik olmasından ötürü iddia edilen hususun anlaşılmadığının belirtilmesine rağmen bu belgelere dayanılarak rapor oluşturulduğunu beyan etmiştir.

Davalı Kurum vekili, ücret iddialarının yazılı deliller ile ispatının gerektiğini, İlk Derece Mahkemesi tarafından tanık ifadelerine dayanılarak hüküm kurulduğunu, prime esas kazançların tespitine ilişkin davaların kamu düzenini ilgilendirmesi nedeni ile özel bir duyarlılık ile yürütülmesi gerektiğini beyan etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, prime esas kazanç tespiti istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanun'un “Prime esas ücretler” başlığını taşıyan 77. maddesinin 1. fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un “Prime esas kazançlar” başlıklı 80. maddesinin birinci fıkrasında, sigortalıların prime esas kazançlarının nasıl belirleneceği açıklanmıştır. Diğer taraftan 506 sayılı Kanun'un 79/10. ve 5510 sayılı Kanunun 86/9. maddelerine dayalı olarak açılan bu tür hizmet tespiti davalarında kesinleşen mahkeme ilamı, işverence Kuruma verilmeyen belgelerin yerine geçecek nitelikte olduğundan hükümde ayrıca 77 ve 80. maddelere göre hesaplanacak olan 1 günlük ücretin belirtilmesi de gerekmektedir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200. maddesinde, bir hakkın doğumu, düşürülmesi, devri, değiştirilmesi, yenilenmesi, ertelenmesi, ikrarı ve itfası amacıyla yapılan hukuki işlemlerin, yapıldıkları zamanki miktar veya değerleri belirli bir tutarı geçtiği takdirde senetle kanıtlanması gerektiği, bu hukuki işlemlerin miktar veya değeri, ödeme veya borçtan kurtarma (ibra) gibi herhangi bir sebeple belirli bir tutardan aşağı düşse bile senetsiz kanıtlanamayacağı, bu madde uyarınca senetle kanıtlanması gereken konularda yukarıdaki hükümler hatırlatılarak karşı tarafın açık muvafakati durumunda tanık dinlenebileceği, 202. maddesinde de senetle kanıtlanması zorunlu konularda delil başlangıcı varsa tanık dinlenebileceği açıklanarak delil başlangıcının, dava konusunun tamamen kanıtlanmasına yeterli olmamakla birlikte, bunun var olduğunu gösteren ve aleyhine sunulmuş olan tarafça veya temsilcisi tarafından verilen belgeler olduğu belirtilmiştir.

Kuruma ödenmesi gereken sigorta primlerinin hesabında gerçek ücretin/kazancın esas alınması gerekmekte olup hizmet tespiti davalarının kamusal niteliği gereği, çalışma olgusu her türlü kanıtla ispatlanabilmesine karşın ücret konusunda aynı genişlikte ispat serbestliği söz konusu değildir ve değinilen maddelerde yazılı sınırları aşan ücret alma iddialarının yazılı delille kanıtlanması zorunluluğu bulunmaktadır. Ücret tutarı maddede belirtilen sınırları aştığı takdirde, tespiti gereken gerçek ücretin; hukuksal geçerliliğe sahip olarak düzenlenmiş bulunmaları kaydıyla, sigortalının imzasını içeren aylık ücreti gösteren para makbuzları, banka kayıtları, ticari defter kayıtları, ücret bordroları gibi belgelerle kanıtlanması olanaklıdır. Yazılı delille ispat sınırının altında kalan miktar için tanık dinlenebileceği gibi, tespiti istenen miktar sınırı aşsa dahi varlığı iddia edilen çalışmanın öncesine ve sonrasına ait yazılı delil başlangıcı sayılabilecek belgeler bulunuyorsa tanık dinlenmesi mümkündür. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 20.10.2010 gün ve 2010/10-480 Esas-2010/523 Karar, 20.10.2010 gün ve 2010/10-481 Esas-2010/524 Karar, 20.10.2010 gün ve 2010/10-482 Esas-2010/525 Karar, 19.10.2011 gün ve 2011/10-608 Esas - 2011/649 Karar, 19.06.2013 gün ve 2012/10-1617 Esas-2013/850 Karar sayılı ilamlarında da aynı görüş ve yaklaşım benimsenmiştir.

Diğer taraftan davanın diğer yasal dayanaklarından olan 506 sayılı Kanunun “Prime esas ücretler” başlığını taşıyan 77. maddesinin 1. fıkrası ile 5510 sayılı Kanun'un “Prime esas kazançlar” başlığını taşıyan 80. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendinde, 4/1(a) maddesi kapsamındaki sigortalıların prime esas kazançlarının hesabında; idare veya yargı mercilerince verilen karar gereğince yukarıdaki (1) ve (2) numaralı alt bentlerde belirtilen kazançlar niteliğinde olmak üzere sigortalılara o ay içinde yapılan ödemelerin, brüt toplamının esas alınacağı öngörülmüştür.

Buna göre maddenin 1/(b) bendinde sayılan istisnalara girmemesi koşuluyla hizmet akdi karşılığı elde edilen gelirlerden sigorta primi kesilmesi asıldır. Anılan Kanun'un 3. maddesinde ücret, 4. maddenin birinci fıkrasının (a) ve (c) bendi kapsamında sigortalı sayılanlara saatlik, günlük, haftalık, aylık veya yıllık olarak para ile ödenen ve süreklilik niteliği taşıyan brüt tutar olarak tanımlanmış, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 32. maddesinde de genel anlamda ücret, bir kimseye bir iş karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tarif edilmiştir. 5510 sayılı Kanun'un 80. maddesinin 1. fıkrasının (a)/(1) alt bendindeki “ücretler” kavramı içine asıl ücretle birlikte fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretleri gibi unsurlar da girmektedir. (3) numaralı alt bend gereğince, idare veya yargı makamları tarafından belirlenen ücretlerin prim hesabına esas alınabilmesi için bu tür kazançlara hak kazanmak yeterli olmamakta, işçilik alacaklarına ilişkin taraflar arasında çıkan uyuşmazlıkta mahkemece verilen karar sonrasında işçiye (sigortalıya) ödeme yapılmış olması aranmakta, bu durumda, yargı kararı ile hak kazanılan ücret niteliğindeki kazançların primlerinin sigortalı payının infaz sırasında sigortalıya yapılan ödemeden düşülmesi işverenin Kuruma karşı prim yükümlülüğünü kaldırmadığı da dikkate alınmak suretiyle, ödemenin yapıldığı ayın prime esas kazanç matrahına dâhil edilmesi, hizmet akdi daha önceki bir tarihte sona erdiği takdirde ise yapılan ödemelerin çalışmanın geçtiği son ayın prime esas kazancında gözetilmesi gerekmektedir.

İnceleme konusu eldeki davada; davacının davalı şirketler nezdinde çalışmasının bulunduğu 01.08.2004 ile 31.08.2015 tarihleri arasında prime esas kazancının asgari ücretin iki katı olduğunu, iddia edilmiş olup Mahkemece bilirkişi raporunda yapılan hesaplamaya göre davacının prime esas kazancının asgari ücretin iki katı olduğunun tespitine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik inceleme ve araştırma ile gidilmiştir.

Dosya kapsamına göre davacı her iki şirketteki çalışmaları ile ilgili prime esas kazanç tespiti talebinde bulunmuş ise de öncelikle taraflar arasındaki ilişki davalıların sicil kayıtları celp edilmek suretiyle irdelenmelidir. Öte yandan, Mahkemece 2007/8. ay ile 2008/1. tarih aralığına yönelik banka kayıtlarına uygun kabul kararı yerinde ise de öncesi ve sonrasına yönelik kabul kararı isabetli bulunmamıştır.

Dosya kapsamına göre davacı her iki şirketteki çalışmaları ile ilgili prime esas kazanç tespiti talebinde bulunmuş ise de öncelikle taraflar arasındaki ilişki davalıların sicil kayıtları celp edilmek suretiyle irdelenmelidir. Öte yandan, Mahkemece 2007/8. ay ile 2008/1. tarih aralığına yönelik banka kayıtlarına uygun kabul kararı yerinde ise de öncesi ve sonrasına yönelik kabul kararı isabetli bulunmamıştır.

Davalı ... A.Ş. tarafından düzenlendiği belirtilen 30.04.2015 ile 30.06.2015 tarihli ancak okunaklı olmayan dava dilekçesine ekli evrak fotokopisi bilirkişi raporunda dikkate alınmış olup bir kısım ücretlerin bankaya yatırıldığı geriye kalan kısmın elden alındığına ilişkin belirleme yapılmak suretiyle hüküm kurulduğu anlaşılmakla bu yönden de karar hatalıdır. Bu kapsamda, bu belgenin aslı işverenden sorularak ,şayet aslına ulaşılabilirse yazılı delil başlangıcı olarak kabul edilmek suretiyle tanıkların doğrulaması halinde ise hükme esas alınabileceği göz önünde tutulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3833, Karar No: 2019/6461, Tarih: 30.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3833 E.  ,  2019/6461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I) Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun çaldığı eşyanın değerinin 25 TL olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun çaldığı eşyanın değerinin 25 TL olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6816, Karar No: 2015/17973, Tarih: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6816 E.  ,  2015/17973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2014

NUMARASI : 2014/500-2014/771

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20634, Karar No: 2016/4068, Tarih: 15.03.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/20634 E.  ,  2016/4068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi Belgede Sahtecilik, Kaçakçılık

HÜKÜM : Resmi belgede sahtecilikten beraat, kaçakçılık suçundan hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Sanıklar ..., ... ve ... müdafiileri ile sanıklar ... ve ...'ın kaçakçılık suçundan verilen mahkumiyet kararlarını temyizi üzerine yapılan incelemede;

Kapıkule Gümrük Sahasına 05.02.2010 tarihinde giriş yapan Demir Uluslararası Nakliyat firmasına ait ..../ .... plakalı tır ile ..../ .... plakalı tırda bulunan boyanın yurtşından ülkemize ithal edildiğinin bildirilmesi üzerine boyalar ve Tır Organize Bölgesinde faaliyet gösteren Falcon marka boya üreten .. Boya Kimya Ltd. Şti. ne ait olduğunun ve burada üretildiğinin tespit edildiği, ancak tır karneleri ve eki olan 456,68 sayılı CMR'lerde eşyanın alıcısının ... Boya İnş. San. Tic. Ltd. Şti. olduğunun tespit edildiği, ... Boya Kimya San. İth. İhr. Ltd. Şti. ile.... İht. İhr. Ltd. Şti. Ve Yilsan Boya İnş. San. Tic. Ltd. Şti.nin tüzel kişiliklerinin farklı olmasına rağmen sahip, ortak ve yönetici kadrolarının birbirleriyle ilişkili oldukları, ..... ve .... tır karnesi muhteviyatı eşyaların Gaziantep Gümrük Müdürlüğü'nde işlem gören 11.08.2009 tarih ve EX028172 sayılı ve 15.09.2009 tarih ve EX33465 sayılı ihracat beyannameleri ile ihracatı yapılan eşyaların iddianameye konu eşyalar olduğu, ancak eşyanın ihracat aşamasında cins ve nevinin farklı gösterilerek fiyat farkı oluşturulmak suretiyle farklı birim kıymeti fiyatla satılan eşyanın aslında 15.02.2010 tarihinde Kapıkule Gümrük Müdürlüğü'nde yapılan tespitte belirtilen hazır dış cephe sıvası, silikonlu iç cephe boyası ve iç cephe boyası olduğunun tespit edildiği, dosya içerisinde bulunan ilgili ihracat firmasının ihracat beyannamesine ekli faturalarda aynı eşyanın farklı tarihlerde farklı fiyata satıldığı, ihracat fiyatı ile tır karnesindeki faturalarda aynı eşya arasında yaklaşık olarak 2 kata varan fiyat farkı olduğu, tır karnesi ve ekleri ile ihracat beyannamesi ve eklerine göre; söz konusu eşyaların miktar ve kilogramlarının benzeştiği, her iki İhracat Beyannamesi ile ihracı yapılan eşyaların geriye gelen eşya olduğu, bu durumda adı geçen firmaların dosya kapsamındaki eşya için ihracatta ve ithalatta esas fatura kıymetini farklı göstererek haksız yere kendi lehlerine KDV farkı oluşmasını sağladıklarının anlaşılması karşısında sanıkların 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 3 (14) maddesine göre, teşvik, sübvansiyon veya parasal iadelerden yararlanmak suretiyle haksız çıkar sağlayıp sağlamadıkları ilgili kurumlardan araştırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

II- O yer cumhuriyet savcısı ve katılan kurum vekilinin sanıklar hakkında Resmi Belgede sahtecilik suçundan Beraat kararlarının temyizi üzerine yapılan incelemede;

Sanıkların birlikte hareket etmek suretiyle Gümrük Müdürlüğü'nde işlem gören 11.08.2009 tarih ve ... sayılı ve 15.09.2009 tarih ve ... sayılı ihracat beyannamelerine ekli fatura kapsamı eşyaların iddianameye konu eşyalar olduğu ancak; eşyanın ihracat aşamasında cins ve nevinin farklı gösterilerek fiyat farkı oluşturulmak suretiyle farklı birim kıymeti fiyatla satılan eşyanın aslında 15.02.2010 tarihinde Kapıkule Gümrük Müdürlüğü'nde yapılan tespitte belirtilen hazır dış cephe sıvası, silikonlu iç cephe boyası ve iç cephe boyası olduğunun tespit edildiği, tır karnesi ve ekleri ile ihracat beyannamesi ve eklerinin incelenmesinde söz konusu eşyaların miktar ve kg. larının benzeştiği böylece ilgili firmaların dosya kapsamındaki eşya için ihracatta ve ithalatta esas fatura kıymetini farklı göstererek haksız yere lehlerine KDV farkı oluşmasını sağlamaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin aynı zamanda resmi belgede sahtecilik suçunu da oluşturabileceğinin anlaşılması karşısında fatura ve belgelerin getirtilerek KDV alınması konusunda ilgili kurumlara verilen belgelere eklenip eklenmediği araştırılarak sonucuna göre suç vasfı ve sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken yazılı gerekçe ile sanıkların beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Sanıklar ..., ... ve ... müdafiileri ile sanıklar ... ve ..., o yer cumhuriyet savcısı ve katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı yasanın 8/1 .maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 15.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/475, Karar No: 2007/457, Tarih: 30.01.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/475 E.  ,  2007/457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mahk.Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... Mak.San.ve Tic.A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı ... Mak.San.ve Tic.A.Ş'nin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ... Mak.San.ve Tic.A.Ş.’ye geri verilmesine, 30.01.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11262, Karar No: 2007/10745, Tarih: 19.09.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/11262 E.  ,  2007/10745 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Tekman Sulh Hukuk ile Erzurum 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; hükümlünün açık adresinin belli olmadığı, ...İlçesi, ... Köyü nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme Tekman Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Tekman Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 19/09/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.