muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12649, Karar No: 2013/22547, Tarih: 17.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12649 E.  ,  2013/22547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

2-İdealim Temizlik Yem.Ürn.Dağ.Bilg.San. Turizm Tic. Ltd. Şti.

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı Bakanlık harçtan muaf olduğundan temyiz harcı alınmasına yer olmadığına, 17.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/470, Karar No: 2018/3735, Tarih: 24.04.2018

**10. Ceza Dairesi         2018/470 E.  ,  2018/3735 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : .... Çocuk Mahkemesi karar

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Hükmün Açıklanması

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Dairemizin 2013/9660 esas 2017/5916 karar sayılı ilamı üzerine; gerekçeli kararın sanığın en son bildirdiği 2987 Sokak No:21 D:2 ... Mahallesi ... adresine tebliğe çıkarıldığı kararın sanığın adreste tanınmadığından dolayı iade edildiği bu defa mernis adresine tebliğe çıkarmak yerine aynı adrese Tebligat Kanunu 35. maddeye göre 05.02.2018 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmakla; sanığın son kayıtlı mernis adresine tebligat yapılmak suretiyle süresi içerisinde hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesinin dosyaya eklenmesi sağlandıktan sonra gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na İADESİNE, 24/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4917, Karar No: 2024/1082, Tarih: 12.02.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/4917 E.  ,  2024/1082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/254 E., 2015/30 K.

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

1. Sanık hakkında kayda göre on dört yaşında bulunan katılan mağdure ile rızası hilafına anal yoldan cinsel ilişki yaşama eylemine uyan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.01.2015 tarihli ve 2013/254 Esas, 2015/30 Karar sayılı kararı ile sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca bozma görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekininin Temyiz İsteği

Uzmanlık raporunda yer alan katılan mağdureye ait zıbın üzerinde bulunan meni içeren vücut sıvısı içeriğinde katılan mağdure ve sanığa ait kan örneklerinden elde edilen genotiplerin karışık olarak bulunduğu şeklindeki tespitin Mahkemesince dikkate alınmadığına, anılan rapor ve dosya kapsamındaki diğer deliller itibariyle mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olayın intikal şekli ve süresi, katılan mağdurenin aşamalarda istikrarlı anlatımlarda bulunması, fiili livatayı destekler mahiyette, anal muayenede farklı ebatlarda iki adet mukoza yırtığına rastlanıldığına dair Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalının 27.06.2013 tarihli raporu ile katılan mağdureye ait zıbından ele geçirilen meni örneğinde sanığa ait DNA profiline rastlanıldığına dair Ankara Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 16.08.2013 tarihli uzmanlık raporu, yargılama konusu eylemden sonra katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunu bildirir Adli Tıp Kurumu 6. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 17.03.2014 tarihli heyet raporu ve tüm dosya kapsamı itibariyle sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmasına karşın mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Kabul ve uygulamaya göre;

2. Kabul ve uygulamaya göre;

İlk Derece Mahkemesi kararının karar başlığı, gerekçe ve hüküm kısımında suç adının "Çocuğun nitelikli cinsel istismarı" yerine "Cinsel saldırı" olarak gösterilmesi ve beraat hükmü kurulurken uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 230 uncu ve 232 inci maddelerine muhalefet edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Eskişehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.01.2015 tarihli ve 2013/254 Esas, 2015/30 Karar sayılı kararına yönelik katılan mağdure vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oybirliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.02.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2007/4184, Karar No: 2007/3644, Tarih: 15.10.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/4184 E.  ,  2007/3644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 253 ada 16 parsel sayılı 12819.16 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen, taksimen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde taşınmazın murisi ...’ten intikal ettiği ve mirasçılar arasında yapılan taksim sözleşmesi ile kendisine kaldığı iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli 253 ada 16 parselin davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA 15.10.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3364, Karar No: 2013/8432, Tarih: 08.05.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/3364 E.  ,  2013/8432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin alacaklı, davalının borçlu olarak gözüktüğü muhtelif vade tarihli toplam 3.000 TL bedelli senetlere dayalı olarak davalı aleyhine yaptığı icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, dava dışı ... aleyhine davaya konu senetlerden dolayı açtığı menfi tespit davasının kabul edilip senetlerin iptaline karar verildiğini belirterek davanın reddine, % 40 tazminata karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davalının senetteki imzaları inkar etmediği, senetlerde dava dışı ...'nun adının geçmediği, davalının senetlerin dava dışı ...'ya verilip sonradan alacaklı kısmına davacının isminin yazılıp, senetlerin davacı tarafından kötü niyetli olarak elde edildiği iddiasını yazılı delille ispatlayamadığı, davacının yemin teklifinin davalı tarafından eda edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, icra takip dosyasında davalının 3.000 TL asıl alacağa yönelik itirazının iptaline, bu miktara takip tarihinden itibaren yasal faiz yürütülerek takibin devamına, % 20 icra inkar tazminatının davalıdan alınıp davacıya verilmesine, davalının kötü niyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili ve davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre,davalının tüm davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2)Davacı, 12.09.2013 tarihli takip talebinde asıl alacağa yıllık % 16 faiz uygulanması talebinde bulunmuş, faizin niteliği konusunda açıklama yapmamıştır. Ticari işlerde avans faizi uygulanması gerektiğinden takip tarihi itibarıyla % 16 yıllık faiz oranının hangi faiz cinsine karşılık geldiğinin araştırılarak bu oranı geçmeyecek şekilde faiz cinsinin belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken takip tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi suretiyle hüküm tesisi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte belirtilen nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9605, Karar No: 2016/4932, Tarih: 12.05.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/9605 E.  ,  2016/4932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ :Kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL'ye kadar (3.000 dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, kasten yaralama suçundan verilen cezaların miktarları itibariyle kesin olması nedeniyle hükümlerin temyizi mümkün bulunmadığından, sanıklar müdafilerinin anılan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca Reddiyle, incelemenin sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümler ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Tüm dosya kapsamına göre; sanıkların olay günü özel güvenlik görevlisi olarak çalışmakta olan... ve ...'i, ellerindeki bıçak ve tabancayı göstermek suretiyle tehdit ettikleri anlaşıldığından, haklarında ayrıca, 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanun'un 23. maddesi gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nın 265. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçundan da ceza verilmesi gerekirken, yazılı şekilde söz konusu hareketlerin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsuru kabul edilerek ceza verilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Ancak;

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümlerde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümlerin çıkartılarak yerlerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4540, Karar No: 2007/6002, Tarih: 04.10.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4540 E.  ,  2007/6002 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalılar ... vs. vekili avukat ... ve vekili avukat ... .... Davalı ... gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 19.08.1987 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca inşaata başlanabilmesi için gerekli yetkinin verilmesi ve sözleşmede kararlaştırılan rayiç arsa bedeli karşılığı bir buçuk trilyon lira cezai şart alacağının davalı arsa sahiplerinden tahsiline ilişkin olup, mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı yüklenici şirket vekilince temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle sözleşmenin 18.maddesinde yer alan cezai şart hükmü seçimlik nitelikte olup, akdin ifası için yetki isteyen davacının seçimlik cezayı talep etmesi mümkün olmadığı gibi, arsa bedelinin tamamının cezai şart olarak diğer tarafa ödeneceğine ilişkin hüküm ahlak ve adaba aykırı olup batıl olduğundan ( HGK’nın 20.03.1974 gün ve 1970/T-1053 E 1974/222 K sayılı kararı) ve davanın bu bölümünün reddinde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Davacı yüklenici şirketin ifaya izin yönündeki temyiz itirazlarına gelince;

Bilindiği gibi, tapuda arsa payı devri karşılığında inşaat yapım sözleşmelerinin taraflardan birinin tek taraflı irade beyanıyla ve BK’nın 369.maddesinde sayılan hal dışında feshi mümkün olmayıp, akdin feshi için eser sözleşmesinin taraflarının iradelerinin bu yönde birleşmesi, aksi takdirde mahkemeye açılacak fesih davası sonucunda mahkemece akdin feshine karar verilmesi gereklidir. Dava konusu olayda bu davanın açılmasından önce taraflarca çeşitli davalar açılmış, arsa sahiplerince ikame olunan akdin feshi davası reddedilmiştir. Yanlarca imzalanan taksim sözleşmesinin geçersizliği de kabul edildiğinden önceden davacı yükleniciye bırakılması gereken ve halen 6 parsel no’sunda kayıtlı bulunan arsaya yapılacak inşaatın da taraflar arasında sözleşmedeki paylaşım oranında paylaşılmak üzere davacı yüklenici tarafından bedelsiz olarak inşa olunup arsa sahiplerine isabet edecek bağımsız bölümlerin kendilerine teslimi gerekir. Şüphesiz taksim sözleşmesinin geçersiz olması nedeniyle genel paylaşımda bir haksızlık ortaya çıkacak ise tarafların bu konuda haklarının saklı olduğu da ortadadır.

Şu hale göre, 6 parseldeki inşaat sözleşmesi fesh edilmeyip yürürlüğünü koruduğuna ve davacı yüklenici de bu arsa ile ilgili olarak inşaat yükümlülüğünü yerine getirmek zorunda olduğuna göre, mahkemece inşaata başlanılması ve bitirilmesi bakımından gerekli yetki ve iznin davacı yükleniciye verilmesi lazım gelir.

Bu nedenlerle, mahkemece cezai şart alacağının reddine ilişkin hüküm yerinde ise de akdin yürürlükte olduğu gözetilmeden arsa sahiplerinin tek taraflı fesih beyanıyla akdin bozulduğu kabul edilerek izin talebinin dahi reddi doğru olmadığından kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 500,00 YTL duruşma vekillik ücretinin davalılardan alınıp vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 04.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6589, Karar No: 2016/10405, Tarih: 01.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/6589 E.  ,  2016/10405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçu nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin itirazı üzerine Ağır Ceza Mahkemesinin 16.05.2013 tarihli 2013/517 değişik iş sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin talebinin reddine karar verdiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

Suça sürüklenen çocuk ... Şaşkın hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca, mahkemesince suça sürüklenen çocuları savunmak üzere avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuklara, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından zorunlu müdafi için ödenen ücretin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilmesine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12259, Karar No: 2015/24615, Tarih: 17.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12259 E.  ,  2015/24615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2014

NUMARASI : 2013/891-2014/995

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

3)25-30 yaş aralığındaki incir ağacının da 2013 yılına ilişkin maktu bedeli İl Tarım Müdürlüğünden,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8677, Karar No: 2014/16755, Tarih: 02.10.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/8677 E.  ,  2014/16755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, yakınanın sokak üzerinde kapıları kilitli olarak park halinde bıraktığı otomobilin kapısını zorlayarak açıp hırsızlık yaptıklarının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCY'nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde uygulama yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 02.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.