muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10646, Karar No: 2012/4925, Tarih: 26.03.2012

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle hükme esas alınan davacı faturalarının davalı defterlerinde kayıtlı olduğunun anlaşılmasına, iade faturasına konu malların ise davacıya teslim edildiğinin davalı yanca kanıtlanamamasına ve bu miktar üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş olmasına göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 26.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36393, Karar No: 2016/1077, Tarih: 25.01.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/36393 E.  ,  2016/1077 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2014/1091

MAHKEMESİ : Erzurum Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2013

NUMARASI : 2013/221 (E) ve 2013/522 (K)

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk K.. A..'ın, hırsızlık suçundan uzman doktor raporu aldırılmasına karşın, işlediği işyeri dokunulmazlığını bozma suçunun hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve suçla ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin bulunduğu uzman doktor raporu ile saptanmadan, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Suça sürüklenen çocukların eylemlerini tamamlamalarından sonra ihbar üzerine güvenlik güçlerinin olay yerine intikal ettikleri, suça sürüklenen çocukların olay yerinin iki sokak altında yer alan Elçi Sokak üzerinde görülmeleri üzerine kaçmaya başladıkları ve suça sürüklenen çocuk Ö.. H..'in takip sonucu yakalandığı, diğerlerinin ise kaçtıkları ve bilahare yakalandıkları, müştekinin ifadesinde çalınan malzemelerden bir kısmının iade edildiğini belirttiğinin ve böylece hırsızlık suçunun tamamlandığının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında eylemin teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle TCK'nın 35. maddesinin uygulanması,

3- Olay günü güneşin 05:03 de doğması nedeniyle gece zaman diliminin saat 04.03 de bitmesi, olay tutanağına göre saat 04:20 sularında hırsızlık ihbarının yapıldığının bildirilmesi karşısında; eylemin gece gerçekleştirildiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu tartışılmadan, suça sürüklenen çocuklar hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükümde TCK'nın 116/1-4. maddesi ile temel cezanın belirlenmesi ile hırsızlık suçundan kurulan hükümde yine aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca cezasında arttırım yapılması,

Kabule göre de ;

4-İddianamede uygulanması talep edilmediği halde, 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklara veya müdafiilerine ek savunma hakkı verilmeden haklarında TCK'nın 116/4. maddesi uygulaması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar K.. A.. ve Ö.. H.. müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının gözetilmesine, 25.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20785, Karar No: 2014/28273, Tarih: 25.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20785 E.  ,  2014/28273 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 28.04.2014

No : 2014/39-2014/322

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4122, Karar No: 2024/2631, Tarih: 01.04.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/4122 E.  ,  2024/2631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/214 E., 2023/88 K.

DAVA TARİHİ : 25.10.2004

HÜKÜM : Kabul

Taraflar arasında görülen kadastro harici bırakılan yerin tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesin'ce Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Müvekkilinin Bala ilçesi ... Köyü sınırları içerisinde Hazineye ait 1980 parsel sayılı taşınmazın batısında bulunan 50 dönüm miktarındaki tescil harici, ziraate gayrisalih taşınmazı 30-35 yıldır kullandığını ve bu taşınmazı hamdan ihya edip tarla haline getirdiğini, nizasız ve fasılasız malik sıfatı ile kullandığını ve halen de kullanmaya devam ettiğini öne sürerek davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini ve taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Bala Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.06.2006 tarihli, 2004/229 Esas, 2006/230 Karar sayılı kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 18.09.2008 tarih 2008/3815 Esas, 2008/4241 Karar sayılı ilamı ile “…..taşınmazın bulunduğu bölgeye ait hava fotoğrafları ve topoğrafik haritalar istenilerek taşınmaz başında uygulanmamış, imar-ihyanın hangi tarihlerde başladığı, süreci, sürdürülüş biçimi ve hangi tarihte tamamlandığı üzerinde durulmamıştır……bu yerin öncesi itibariyle niteliği, mer’a olup olmadığının sorulması, tahsisli mer’a kayıtları mevcut ise bunların kapsamında kalıp kalmadığının araştırılması, memleket haritası ve hava fotoğraflarına göre imar-ihya olgusunun hangi tarihte tamamlandığı araştırılarak niteliğinin belirlenmesi… elde edilecek sonuca göre uyuşmazlık hakkında bir karar verilmesi….” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Yargıtay (Kapatılan) 16.Hukuk Dairesinin 19/11/2013 tarih ve 2013/11067 esas, 2013/11034 karar sayıl ilamı ile özetle” … komşu köylerden belirlenecek üç kişilik yerel bilirkişi ve aynı yöntemle belirlenecek taraf tanıkları ile 3 kişilik ziraatçı bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalı, mera tahsis kararı bulunmadığına göre çekişmeli taşınmaz bölümünün imar ihyaya başlanmadan öncesinin geleneksel biçimde kullanılan kadim mera olup olmadığı, çekişmeli taşınmaz bölümü ile davacı tanığının belirttiği çekişmeli taşınmaz bölümünün batısında kalan bölümdeki “köy merası” olarak kullanıldığı belirtilen alan arasında ayırıcı unsurların bulunup bulunmadığının araştırılması" gerekçesiyle hüküm bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

4.Yargıtay (Kapatılan) 16.Hukuk Dairesinin 2017/3518 Esas - 2020/6124 Karar sayılı kararıyla " bozmaya uyulduğu halde bozma gerekleri yerine getirilmediği, aynı gerekçelerle mera araştırması yapılması" gerekçesiyle hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; Türk Medeni Kanunu'nun 713 üncü maddesinde yer alan şartların sağlandığı , taşınmazın tarım arazisi vasfında olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne; Ankara ili, Gölbaşı ilçesi, ... Mahallesinde 123579 ada 1 parsel sayılı taşınmazın batısında bulunan ve fen bilirkişisi Murat Gencan’ın 22.03.2016 düzenleme, 22.03.2016 havale tarihli raporunun ekli krokisinde "A" harfi ile gösterilen kırmızıya taranmış 33.120,44 m² yüz ölçümündeki taşınmazın, aynı ada son parsel numarası almak kaydıyla davacı adına tarla vasfıyla tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Hazine vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı Hazine vekili temyiz dilekçesinde özetle; bozmaya uyularak araştırma yapılmadığını, zilyetlikle kazanım şartlarının davacı lehine oluşmadığını öne sürerek kararın bozulmsaını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro harici bırakılan yerin tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14'üncü ve 17'inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1'inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesinin yollamasıyla davada uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesindeki sebeplerin varlığı halinde mümkündür.

2. Çekişmeli taşınmaz yörede 1958 yılında yapılan kadastro sırasında "ziraate elverişsiz arazi" olarak tescil harici bırakılmıştır.

3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14'üncü ve 17'inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun 713/1'inci maddesi

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen nihai kararların bozulması, 6100 sayılı HMK'nın geçici 3 üncü maddesinin yollamasıyla davada uygulanması gereken 1086 sayılı HUMK'un 428 inci maddesindeki sebeplerin varlığı halinde mümkündür.

2. Çekişmeli taşınmaz yörede 1958 yılında yapılan kadastro sırasında "ziraate elverişsiz arazi" olarak tescil harici bırakılmıştır.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna ve bozma kararının gereklerine uygun olup davalı tarafın temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı Hazine vekilinin, yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

492 sayılı Harçlar Kanunu'nun değişik 13 üncü maddesinin “j” bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

01.04.2024 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18584, Karar No: 2017/11118, Tarih: 14.11.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/18584 E.  ,  2017/11118 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... Temizlik Güvenlik Hizm. Ltd. Şti. vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28/11/2013 gün ve 2012/276-2013/257 sayılı hükmün Dairemizin 12/11/2015 tarih ve 2014/32541-2015/33091 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 275,00 (ikiyüzyetmişbeş) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 14/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2367, Karar No: 2025/4994, Tarih: 14.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2367 E.  ,  2025/4994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2024/89 Esas, 2024/170 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 26. İş Mahkemesinin 04.12.2023 Tarihli ve 2023/764 Esas, 2023/915 Karar Sayılı Kararı

Uyuşmazlık konusu olayda; davalı ...'ın dava tarihi olan 28.11.2023 tarihi itibarıyla adresinin ... Mah. ... Sok. No:41 Merkez/Nevşehir ve kazanın da Nevşehir İlinde gerçekleşmiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Nevşehir İş Mahkemesinin 29.04.2024 Tarihli ve 2024/89 Esas, 2024/170 Karar Sayılı Kararı

Somut uyuşmazlıkta, davacının yerleşim yerinin İstanbul İli Sultanbeyli İlçesi olduğu, 7036 sayılı İş Kanun'un (7036 sayılı Kanun) 6 ncı maddesinde yer alan yetki kuralı ve sözleşme yasağı; işçilerin çalışmalarından doğan alacak ile tazminat haklarını, en az giderle ve mümkün olan süratle elde etmelerine ve sözleşmelere işçi aleyhine yetki kuralı konulmasına engel olmaya yönelik olduğu, iş mahkemelerindeki yetki kuralının işçiyi korumak amacıyla düzenlenmesine ve Mahkemenin de bu kuralı kendiliğinden gözetmek zorunda olmasına göre, yetkili yer mahkemesini seçme hakkı her zaman işçiyi ait olması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, iş kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge

Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 7036 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesi şöyledir:

“İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.

Davalı birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.

İş kazasından doğan tazminat davalarında, iş kazasının veya zararın meydana geldiği yer ile zarar gören işçinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.

İş mahkemelerinin yetkilerine ilişkin olarak diğer kanunlarda yer alan hükümler saklıdır. Bu madde hükümlerine aykırı yetki sözleşmeleri geçersizdir.”

C. Değerlendirme

Davalı birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.

İş kazasından doğan tazminat davalarında, iş kazasının veya zararın meydana geldiği yer ile zarar gören işçinin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.

İş mahkemelerinin yetkilerine ilişkin olarak diğer kanunlarda yer alan hükümler saklıdır. Bu madde hükümlerine aykırı yetki sözleşmeleri geçersizdir.”

C. Değerlendirme

1. İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir. Ancak kamu düzenine ilişkin yetki kuralını düzenleyen 7036 sayılı Kanun’un 6 ncı maddesinin, işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu’na dayanan alacak ve hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarına uygulanacağı kabul edilmelidir.

2. Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

3. Dosya kapsamından birden çok mahkemenin yetkili olduğu ve kesin yetki kuralının bulunmadığı bu davada, davanın İstanbul Anadolu 26. İş Mahkemesinde açıldığı, davalının yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı İstanbul Anadolu 26. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 26. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14277, Karar No: 2012/3778, Tarih: 14.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/14277 E.  ,  2012/3778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtayca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1- İncelenmesine gerek görülen ve çekişmeli taşınmaza komşu bulunan 90, 91, 92 ve 95 sayılı parsellere ait, kesinleşme şerhi de bulunan tutanak örneklerinin, varsa tespitte esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının, itirazlı olmaları halinde ya da tescil davası sonucunda oluşmuşlarsa ilgili dava dosyalarının,

2- ... köyünde yer alan çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerlere ait orijinal renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ve hava fotoğraflarının en eski tarihli olanı ile 1980-1990'lı yıllara ait örneklerinin,

3- Çekişmeli yer ve geniş çevresini birlikte gösterir şekilde genel arazi kadastro paftasına ait örneğin dosyaya getirtilmesi,

4- Bundan sonra dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

A) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine aplike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

B) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili raporun,

5- Dosya arasında bulunan pafta örneği ile fen bilirkişi tarafından düzenlenen krokide komşu 95 parselin geometrik şekli arasında çelişki bulunduğundan fen bilirkişisinden çekişmeli yeri geniş çevresi ile birlikte gösterir ek krokinin yine çekişmeli taşınmazın bitişiğindeki 4 numaralı mera parseli ile ilişkisini gösterir krokinin alınıp dava dosyası içine konulması, (Not: yukarıda söz edilen belgelerin tamamı elle çizim olmayan, orijinalinden fotokopi edilmiş, renkli belgeler olmalıdır.),

6- 4 numaralı mera parseli ile ilgili olarak evvelce Orman Yönetimi tarafından açılmış bir dava bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa buna dair dosyanın dosyaya eklenmesi,

6- 4 numaralı mera parseli ile ilgili olarak evvelce Orman Yönetimi tarafından açılmış bir dava bulunup bulunmadığı araştırılarak varsa buna dair dosyanın dosyaya eklenmesi,

Ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/03/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15811, Karar No: 2022/11956, Tarih: 20.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/15811 E.  ,  2022/11956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

05.01.2015 tarihli yer gösterme tutanağına göre; sanık ... kolluk kuvvetlerince yakalandığında, mağdura ait motosikletin yerini gösterip mağdura teslimini sağladığının anlaşılması ve iadenin de soruşturma aşamasında giderildiğinin kabul edilmesi karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 168/3-1. fıkraları uyarınca indirim oranının 1/2'ten daha ziyade takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozmanın kararı temyiz etmeyen sanık ...’ye sirayetine, 20.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.