muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5198, Karar No: 2022/205, Tarih: 11.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/5198 E.  ,  2022/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekinin tüm aşamalarda değişmeyen iddiası, bu iddianın, olay esnasında mağdurenin yanında bulunan müşterek kızları olan tanık ...'in beyanıyla doğrulanmış bulunması ve sanığın, müştekinin kolundan tutup, yatak odasına götürmek istediği, müştekinin gelmemek için naz yaptığına dair dolaylı ikrarı içeren savunması ve tüm dosya kapsamına göre; Olay tarihinde müşteki ile sanığın evli oldukları, hakkında tedbir kararı verilmiş olması nedeniyle ayrı evde yaşayan sanığın, müştekinin yaşadığı eve giderek müştekiyi kolundan tutup zorla yatak odasına götürdüğü, kapıyı arkadan kilitleyerek cinsel istismarda bulunduğu, bu şekilde üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu cebir, tehdit veya hile ile gerçekleştirdiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nın 109/2, 109/3-e, 109/5. maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Kanun'un 109/1, 109/3-e, 109/5. maddeleri uygulanarak mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince, ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 11.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2429, Karar No: 2018/4028, Tarih: 05.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/2429 E.  ,  2018/4028 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmün, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 22/12/2017 tarih ve 2017/3851-2017/2437 sayılı "istinaf talebinin esastan reddine" ilişkin kararın katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olaydan yaklaşık 4 saat 40 dakika kadar yapılan kan ölçümü ile 0.81 promil alkollü olduğu belirlenen, yerleşik Adli Tıp Kurumu uygulamalarına göre alkol promil miktarının her saat 0.15 promil azaldığı dikkate alındığında olay anında 1.51 promil alkollü olduğunun kabulü gereken sanığın kullandığı aracın arkasına asılan ve olaydan yaklaşık 40 dakika kadar sonra yapılan kan ölçümü ile 3.08 promil alkollü olduğu tespit edilen, buna göre de olay anında 3.18 promil alkollü olduğu anlaşılan ...'ün, arkasına (tamponuna) asıldığı aracını bırakmasını temin için gaza basıp sonra da fren yapması üzerine düşerek genel vücut travmasına bağlı kafa ve yüz kemik kırıklarıyla birlikte beyin kanaması ve gelişen komplikasyonlar sonucu ölümüne neden olduğu somut olayda; dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler ile tanık ...'ın aksi ispatlanmamış ifadelerine göre, ölenin aracın sanığın sevk ve idaresindeki aracın arkasında bulunan tampona ayaklarını koyarak aracı salladığı, sanığın bu esnada aracı sürmeye devam ettiği, sanığın öleni tamponu kıracağı hususunda uyardığı, ölenin de "kırılırsa kırılsın gerekirse parasını öderiz" dediği ve taraflar arasında küfürleşmenin devam ettiği sırada, sanığın gaza bastığı ve sonrasında fren yaptığı esnada düştüğünün anlaşıldığı, taraflar arasındaki küfürleşmelerin devam ettiği esnada aracı sürmeye devam eden sanığın, aracın arkasına asılmış olan ölenin fren yaptığı esnada düşeceğini açıkça öngörmesine rağmen, sonucu kabullenerek eylemini gerçekleştirdiği, bu nedenle eyleminin olası kastla öldürme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu bilinçli taksirle öldürme suçunu teşkil ettiğinin kabulü,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 22/12/2017 tarih ve 2017/3851-2017/2437 sayılı "istinaf talebinin esastan reddine" dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA, 05/04/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 22/12/2017 tarih ve 2017/3851-2017/2437 sayılı "istinaf talebinin esastan reddine" dair hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA, 05/04/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ:

Sanığın kasten adam öldürme eyleminden dolayı TCK' nın 29/1. maddesi delaletiyle aynı yasanın 81/1, 53 ve 63. maddeleri gereğince cezalandırılması talebiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılama neticesinde, eylemin bilinçli taksirle gerçekleştiği kanaatiyle sanığın TCK' nın 85/1, 22/3, 62 ve 53/6. maddeleri geregince ehliyetinin 3 yıl süreyle geri alınması ve 7 yıl 6 ay hapis cezasıyla tecziyesine hükmedildiği, mahkeme kararına karşı başvurulan istinaf kanun yolu neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 12. Ceza Dairesince istemin "Esastan Reddine" karar verildiği, bu karara karşı katılan vekilince temyiz yoluna müracaat edildiği görülmüştür.

Olayımızda; vakıanın meydana geldiği saatten yaklaşık 4 saat 40 dakika geçtikten sonra yapılan ölçümde 0,81 promil alkollü olduğu (olay anı itibariyle Adli Tıp verilerine göre 1,51 promil) anlaşılan sanığın, yine olaydan 40 dakika sonra alınan kan örneğine göre 3,18 promil alkollü olduğu belirlenen maktülün çocukluk ve asker arkadaşı oldukları, aralarında geçmişte ya da olay tarihinde husumet olduğuna dair bir iddianın da olmadığı, olay günü maktül, sanık ve bir kaç arkadaşının piknik yapmak amacıyla bir araya geldikleri, ölen ve sanık arasında ailevi konuları konuşurken tartışma çıktığı, ölenin piknik yerinden yürüyerek uzaklaştığı, sanığın aracıyla sanığı almak için arkasından gittiği ancak aralarındaki tartışmanın devam ettiği, sanığın ısrarına rağmen ölenin araca binmemekte ısrar ettiği ancak aracın arkasına asılarak sanığa yönelik tacizlerde bulunduğu, ölenin tampona asılıp sanığı taciz etmek isterken sanığında aracını bir miktar hızlandırıp aniden fren yaptığı, ölenin alkolünde etkisiyle dengesini kaybedip yüzüstü düştüğü ve yaralarının etkisiyle öldüğü anlaşılmaktadır.

Kasta dayalı sorumlulukla taksire dayalı sorumluluğu ayıran husus, failin neticeye yönelik isteme unsurudur. Fail neticeyi istiyorsa kast sorumluluğu, öngörmüyorsa doğal olarak öngörmediği bir şeyi istemesi mümkün değildir taksir sorumluluğu mevcuttur. Bu ikisinin arasında, bilinçli taksir ve olası kast kavramları mevcuttur. Bunların ortak noktası, neticenin tasavvur edilmiş; öngörülmüş olmasıdır. Ayrıldıkları nokta ise, olası kastta neticenin göze alınmış olması sebebiyle istenmiş sayılması, bilinçli taksirde ise kesin olarak istenmemesidir. Olası kastta neticenin istenmiş sayılması söz konusu olduğu için sorumluluk, kasta dayalı sübjektif sorumluluk kapsamında yer almaktadır. Bilinçli taksirde neticenin kesinlikle istenmemesi söz konusu olduğu için sorumluluk, taksire dayalı sübjektif sorumluluk kapsamında kalmaktadır.

Bu izahatlar da dikkate alındığında; Aralarında husumet bulunmayan tarafların eski arkadaş oldukları, olay günü piknik yapıp alkol aldıkları, aralarında çıkan tartışma nedeniyle ölenin piknik yapılan yerden uzaklaştığı, sanığın aracıyla ölenin arkasından gidip araca binmesi için ısrar ettiği, ölenin bunu ret edip sanığın arabasının tamponuna asılarak ya da vurarak onu taciz ettiği, bu tacizlerin artması üzerine bu durumdan kurtulmak isteyen sanığın aracının hızını bir miktar arttırıp (ifadelere göre 20-30 km) aniden durduğu, dengesini kaybeden ölenin yüz üstü düşerek yaralandığı ve daha sonra yaralanmanın etkisiyle öldüğü, bu açıklamalardan da anlaşıldığı üzere aracını hızlandırıp aniden fren yapan sanığın amacı ölenin tacizlerinden kurtulmaktır. Bu açıklamalar doğrultusunda; sanık böyle bir eylem neticesinde şahsın yaralanabileceğini hatta ölebileceğini öngörmekte ama neticeyi istememektedir. Bu iradesinin tersini yani eylemi gerçekleştirirken öldürme kastı yada olursa olsun kastını (olası kast) ortaya koyacak her türlü şüpheden uzak delil ya da emare bulunmamaktadır.

Açıklanan nedenlerle; sanığın eyleminin bilinçli taksir kapsamında kaldığı düşüncesiyle fiilin olası kastla işlendiği yönündeki sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/9694, Karar No: 2015/21290, Tarih: 19.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/9694 E.  ,  2015/21290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2014

NUMARASI : 2014/482-2014/784

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama verim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatı ve dekar başına ortalama üretim masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7102, Karar No: 2024/5643, Tarih: 05.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/7102 E.  ,  2024/5643 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI: 2014/263 E., 2015/144 K.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteğinin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu anlaşılmıştır.

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında katılan mağdureye karşı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2-6, 43/1. maddeleri, katılan ...'ya karşı tehdit suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Kanun'un 106/1-c.1.maddesi, ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçunu işlediği iddiası ile 6136 sayılı Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13/1.maddesi uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2015 tarihli ve 2014/263 Esas, 2015/144 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan, 6136 sayılı Kanun'un 13/1 ve 5237 sayılı Kanun'un 53 ve 58.maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay hapis cezası ve 4000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine; 10.07.2015 tarihli ek kararı ile sanığın tehdit suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanık ile mağdure arasındaki cinsel ilişkinin mağdurenin on sekiz yaşından küçük olduğu döneme dayandığına, sanığın mağdurenin on sekiz yaşından küçük olduğu intikalden önceki yedi aylık dönemde mağdure ile sadece sevişmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, polis raporuna göre bir videoda görüntü oluşturma tarihi itibarıyla mağdurenin on sekiz yaşından küçük olduğu bir dönemde sanık ile ilişkiye girdiğinin sabit olduğuna, sanığın ilişkiye girdiği birçok görüntü olduğuna, görüntülerin dikkatli incelenmesi suretiyle görüntüdeki kişinin mağdure olup olmadığının tespiti gerekirken sadece mağdurenin beyanına göre hareket edilerek hüküm kurulmasının yerinde olmadığına ilişkindir.

B. Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdurenin beyanları, tanık anlatımları, darp raporu, ikrar, iddianamenin yazılış biçimi karşısında, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun işlendiğinin sabit olduğuna, sanığın mağdure ile arasındaki cinsel münasebeti kayda alıp bu görüntüleri internette yayacağı şantajıyla mağdureye zor kullandığına, sanığın mağdure ile ifade tarihi olan 2013 yılı Aralık ayından 7 ay öncesinde sevişmeye başladığını ikrar ettiğine, 2013 yılı Mayıs ayı itibarıyla on yedi yaşında olan mağdureye yönelik reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun oluştuğuna, hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure Betül Nur'a Karşı Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümde hukuka aykırılık bulunmamış ve o yer Cumhuriyet savcısı ile katılanlar vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Ruhsatsız Ateşli Silahlarla Mermileri Satın Alma veya Taşıma veya Bulundurma Suçundan Kurulan Mahkumiyet ve Katılan ...'ya Karşı Tehdit Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

1. Sanığın yargılama konusu eylemleri için, 5237 sayılı Kanun’un 106/1-c.1 ve 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddeleri uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. Ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan kurulan hüküm yönünden, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 06.07.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

2. Ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan kurulan hüküm yönünden, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-d maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 06.07.2015 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

3. Tehdit suçu yönünden, 5237 sayılı Kanun’un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 22.12.2014 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

4. Bozma-düşme sebebine göre Tebliğname'de onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

A. Katılan Mağdure Betül Nur'a Karşı Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 2.Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.07.2015 tarihli ve 2014/263 Esas, 2015/144 Karar sayılı kararında o yer Cumhuriyet savcısı ile katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden o yer Cumhuriyet savcısı ile katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Ruhsatsız Ateşli Silahlarla Mermileri Satın Alma veya Taşıma veya Bulundurma Suçundan Kurulan Mahkumiyet ve Katılan ...'ya Karşı Tehdit Suçundan Kurulan Beraat Hükümleri Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Alanya 2. Ağır Ceza Mahkemesi kararına yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322/1. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20463, Karar No: 2014/16307, Tarih: 01.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/20463 E.  ,  2014/16307 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye, iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, suç tarihi itibariyle suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan EPDK lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 6.fıkrasındaki "katılan idareye verilmesine" ifadesinin çıkarılması, yerine "katılan ... İdaresine verilmesine" ibaresinin eklenmesi, sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4015, Karar No: 2006/4186, Tarih: 04.07.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4015 E.  ,  2006/4186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (Tüketici) Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ise de miktar itibariyle duruşma isteği reddedilerek incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 04.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4771, Karar No: 2015/6749, Tarih: 01.07.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/4771 E.  ,  2015/6749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Menemen Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/02/2015

NUMARASI : 2015/127-2015/128

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada Lüleburgaz Sulh Hukuk ve Menemen Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Davacı, Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemesine sunduğu 9/10/2013 tarihli dava dilekçesiyle ağabeyi İbrahimin engelli olduğunu, yürüme ve konuşmada güçlük çektiğini, 8 aydır kendisinin baktığını belirterek ağabeyine vasi tayin edilmesini talep etmiştir.

Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının dava açıldığı sırada ilçe sınırları içinde bulunan Tatar Köyünde ikamet ettiği ancak dava devam ederken İzmir'in Menemen ilçesinde bulunan İlçim Huzurevine yerleştiği, dava devam ederken yerleşim yerinin değiştirilmesinin TMK'nın 462. maddesi uyarıncayerleşim yerinin değiştirilmesine izin mahiyetinde kabul edilmesi gerektiği belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Menemen Sulh Hukuk Mahkemsince ise kişinin sağlık ve bakım için bir yere konulmasının yerleşim yeri edinme sonuucunu doğurmayacağı, kısıtlının son yerleşim yerinin Lüleburgaz olduğu belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Dosya kapsamından, Lüleburgaz Sulh Hukuk Mahkemesi ve Menemen Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararlarının taraflara tebliğe çıkartılıp, kesinleşme şerhi verilmeden gönderildiği anlaşılmaktadır.

HMK’nın 22/2. maddesinde "İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtay’ca belirlenir." hükmüne yer verilmiştir.

Yargı yeri belirlenebilmesi için, her iki kararın da temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olması gerektiğinden öncelikle, anılan kararların tebliğe çıkartılıp temyiz edilmesi halinde, dosyanın Yargıtay ilgili hukuk dairesine, temyiz edilmeden kesinleşmesi halinde kesinleşme şerhi verildikten sonra yargı yeri belirlenmesi için Daireye gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline GÖNDERİLMESİNE 01/07/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.