muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/2990, Karar No: 2013/9244, Tarih: 07.05.2013

Bildirimsiz geçen çalışmaların tespitine ilişkin dava koşulları 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 79/10. maddesinde tanımlanmıştır. Bunlar; 506 sayılı Kanun kapsamında sigortalı sayılma, yönetmelikte tespit edilen belgelerinin Kuruma verilmemiş ya da çalışmaların Kurumca saptanamamış olması ile anılan davanın hak düşürücü süre içerisinde açılmış olması şeklinde sıralanabilir.

Sigortalı, bildirimsiz kalan çalışmalarının tespitini hak düşürücü sürenin işlemeye başladığı, hizmetin geçtiği yılın sonundan itibaren beş yıl (20.6.1987 tarihinde on yıla çıkarılmıştı. Ancak 1.6.1994 tarihinde tekrar beş yıla indirildi.) içerisinde isteyebilir. Hak düşürücü süre, bildirimsiz kalan çalışmalar yönünden öngörülmüştür.

İşverenin, sigortalılara ilişkin hangi belgeleri Kuruma vermesi gerektiği Kanunun 79/1.maddesinde açıkça ifade edildiği üzere yönetmeliğe bırakılmıştır. Atıf yapılan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde, işverence Kuruma verilecek belgeler; işe giriş bildirgesi, aylık sigorta primleri bildirgesi, dönem bordrosu vd. şeklinde sıralanmıştır. Bu belgelerden birisinin dahi Kuruma verilmiş olması veya Kurumca, fiilen ya da kayden sigortalı çalışma olgusunun tespiti halinde hak düşürücü süreden söz edilemeyecektir.

Kesintili çalışmanın varlığı halinde ise, kesintinin öncesi ve sonrasında oluşacak her çalışma devresi için dava koşullarının varlığı yukarıda belirtilen olgular dikkate alınarak belirlenecektir.

Somut olayda, açıklanan şekilde fiili çalışmanın varlığı, süresi ve taraflar arasındaki ilişkinin hizmet akdine mi yoksa istisna akdine mi dayalı olduğu hususu yeterince araştırılmadan, davacının dava dışı işyerlerinden çalışmaları bulunduğu anlaşıldığından hak düşümü süresinin geçip geçmediği üzerinde durulmadan sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, davanın kamu düzenine ilişkin olduğu nazara alınarak, Kurumda bulunan sigortalı ve işyeri sicil dosyalarını, ihtilaf konusu dönemin tamamına ilişkin bordroları getirtmek, davacı ile aynı dönemlerde işyerinde çalışmış ve işverenin resmi kayıtlarına geçmiş bordro tanıkları yada komşu işverenlerin bordrolarına resmi kayıtlarına geçmiş çalışanlarını yoksa işyeri sahiplerini tespit edip davacının çalışma şekli ve süresi hakkında beyanlarına başvurmak, davacının davalı işyerinde hizmet aktine dayalı mı yoksa istisna aktine dayalı mı çalıştığını belirlemek ve hak düşürücü süre yönünden değerlendirme yapmak, araştırma genişletilerek tüm deliller birlikte değerlendirilip sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme sonucunda yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan ...'na iadesine, 07/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15448, Karar No: 2013/15829, Tarih: 16.09.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15448 E.  ,  2013/15829 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30/05/2012 tarih ve 2009/367-2012/231 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi...ı tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının Almanya' da bulunan DİEROLAG firmasına 6.165,52 Euro bedelinde kauçuk hortum sattığını, bu malzemelerin davalı şirkete CF teslimatı şeklinde teslim edildiğini, davalının bu taşımayı ikinci bir taşımacı aracılığı ile deniz yolu ile gerçekleştirerek, davacıya ait bulunan malların yüklendiği ... plakalı tırı UND adriyatik isimli RO-RO gemisine yüklediğini ancak geminin İtalya' nın Tirieste limanına varmadan yolda yandığını davacı tarafın satılan malların tamamen hasara uğradığını, zararın davalıdan talep edildiğini ancak olumlu cevap verilmediğini aksine sorumluluğu üzerinden atmak için 14/02/2008 tarihli ihtarnamenin gönderildiğini, sorumluluğun UND RO-RO işletmeleri A.Ş.'de olduğunu, husumetin ona yönetilmesi gerektiğini belirterek zararı ödemediğini, sorumluluğun davalı şirkette olduğunu belirterek 6.165,52 Euro karşılığı 13.317,52 TL’nın olay tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; müvekkilinin ikametgahının İstanbul'da olması nedeniyle yetkisizlik kararı verilmesi gerektiğini, davanın CMR 32/1 maddesi gereğince 1 yıllık zaman aşımı süresine tabi olduğunu, bu sebeple davanın reddi gerektiğini, davada CMR hükümlerinin uygulanması gerektiğini, T.T.K.’nın 776. maddesi gereğince davanın ikinci taşıyıcı gemiye karşı açılması gerektiğini, bu sebeple davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesini yangının gemide çıktığını ve yangına davalıya ait aracın ve içindeki yükün sebebiyet vermediğini, ihracat belgesinde de görüldüğü üzere emtianın CF(CFR) Almanya olarak satıldığını, bu satışta mal ve malın bedelinin dahil olduğu, malın bedelinin satıcı tarafından ödeneceği ancak mallara ilişkin kayıp ve hasar riski ile birlikte gemi bordasına (kamyona) aktarılmasından itibaren alıcıya geçeceği, bundan dolayı alıcı VİEROL A.G. Firmasına 14.02.2008 tarihli ihbar yapıldığın; CMR 17/2 maddesi gereğince de davalının sorumlu olmadığını, dava dışı gemi donatının gerekli önlemleri almadığını, geminin denize elverişli olmadığını, yangını önlemekte başarısız olduğunu, kombine taşınma yapılmamasına yönelik davacının talimatı da olmadığını ayrıca istenen tazminatın ve faizin fahiş olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından davalı aracılığıyla gönderilen malların “CF “ teslimli olarak yapıldığı, malların bulunduğu tırın yüklendiği dava dışı firmaya ait geminin yandığı, davanın meydana gelen zararın tazmini davası olduğu, malın yüklendiği yerin Bursa olması nedeni ile davalının yetki itirazının yerinde görülmediği, davanın zamanaşımı süresinde açıldığı,deniz taşımasında T.T.K.’nın 1062/2-f-2 maddesine göre zarar yangının neticesinde olduğu takdirde taşıyanın kendi kusurundan sorumlu olduğu, yangının çıkmasında UND Adriyatik gemisi donatının şahsi kusurunun bulunduğuna veya yangının başlangıçtaki elverişsizlikten kaynaklandığına ilişkin bulgu ve belge bulunmadığından karayolu taşıyıcısının zarardan sorumlu tutulamayacağı, ayrıca satışın CF teslim olduğu, bu satış teslimlerde satış bedeline mal bedeli ve navlunun dahil olduğu malın gemi küpeştesini aştığı andan itibaren (Tır'a yüklendiği andan) yarar ve hasarın alıcıya geçtiği, davacının dava açmakta aktif husumetinin bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava Türkiye'den Almanya'ya taşımak üzere davalıya ait Tır'a yüklenen ve yüküyle birlikte dava dışı donatana ait Ro-Ro gemisine yükletilen davacıya ait eşyanın gemide çıkan yangın sonucu araçla birlikte yanarak zayi olduğu iddiasıyla açılmıştır. Hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda belirtildiği üzere tır yükü boşaltılmadan Ro-Ro gemisine yükletildiğinden uyuşmazlığın CMR hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. Anılan Konvansiyonun 17/2 maddesi uyarınca taşıyıcı zayi ve hasarın kendisine isnat edilmeyecek bir sebepten ileri geldiğini kanıtlaması halinde sorumluluktan kurtulabilir. Yani taşıyıcının sorumluluktan kurtulabilmesi için olayda kendisinin herhangi bir kusurunun olmadığını kanıtlaması gerekir. Davalı tarafın bu hususta dayandığı bilirkişi raporunda ise yangının sebebi konusunda kesin bir saptama yapılamamıştır. Davalının sorumluluktan kurtulabilmesi, yukarıda belirtildiği üzere kusursuzluğunun kanıtlanmasına bağlıdır. Alınan raporda her ne kadar uyuşmazlığa CMR hükümlerinin uygulanması gerektiği bildirilmiş ise de; raporun sonuç bölümünde davalının 6762 sayılı Yasa'nın 1062/2. maddesi uyarınca sorumlu olmadığı açıklanmıştır. Dosya içeriğinden dava konusu taşımanın yapıldığı Ro-Ro gemisinin yanmasıyla ilgili olarak aynı gemide zarar gören tır sahipleri tarafından Ro-Ro gemisi donatanı aleyhine dava açıldığı ve Dairemizin 18.07.2011 tarih ve 2011/6376-9220 sayılı kararıyla davanın reddine dair kararın bozulduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece o davada ihtilafla ilgili varılacak sonucun bu davaya etkili olabilceği hususu nazara alınarak, o dava neticesinde verilecek kararın CMR 17/2 maddesi ile birlikte değerlendirilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14294, Karar No: 2020/1913, Tarih: 18.02.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/14294 E.  ,  2020/1913 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

I-7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince; davalılar ..., ..., ... ve ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatlarının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre, bu davalıların adres kayıt sistemindeki adreslerine yapılmaları nedeniyle usulüne uygun olmadıkları anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere ve yasal düzenlemelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

II-Kayıt maliki ... mirasçısı ...’a ait mirasçılık belgesi ilgilisinden temin edilerek dosyaya eklenmesi,

... Asliye Hukuk Mahkemesi 2012/173 Esas sayılı dosyasının akıbeti ilgili mahkemeden sorularak, karar verilmişse karar sureti (kesinleşmiş ise kesinleştirme şerhi ekli olarak) getirtilerek dosyaya eklenmesi,

II-Kayıt maliki ... mirasçısı ...’a ait mirasçılık belgesi ilgilisinden temin edilerek dosyaya eklenmesi,

... Asliye Hukuk Mahkemesi 2012/173 Esas sayılı dosyasının akıbeti ilgili mahkemeden sorularak, karar verilmişse karar sureti (kesinleşmiş ise kesinleştirme şerhi ekli olarak) getirtilerek dosyaya eklenmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 18.02.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26318, Karar No: 2019/23475, Tarih: 17.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26318 E.  ,  2019/23475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18902, Karar No: 2014/3540, Tarih: 27.02.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/18902 E.  ,  2014/3540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... vd. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davacıya gerekçeli karar tebliği için çıkarılan tebligat evrakında tebliğ yapanın ve tebliğ alanın isimleri bulunmadığından, davacıya usulüne uygun tebligat yapılmadığı anlaşılmaktadır. Gerekçeli karar tebliğ edilerek temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

2-Bilirkişi kurulunca münavebeye alınan buğday, saman, pamuk ve mısır 2012 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verim, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4075, Karar No: 2014/5453, Tarih: 15.05.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/4075 E.  ,  2014/5453 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik suçundan şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın ... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair .... Cumhuriyet Başsavcılığının 13/01/2012 tarihli ve 2010/1321 soruşturma, 2012/6 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın... Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/09/2012 tarihli ve 2012/21072 soruşturma, 2012/9807 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, yetki konusunun çözümü için dosyanın gönderildiği .... Ağır Ceza Mahkemesince yetki uyuşmazlığı bulunmadığından karar verilmesine yer olmadığına dair 12/12/2012 tarihli ve 2012/511 değişik iş sayılı kararının;

Dosya kapsamına göre, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161. maddesine, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 21. maddesiyle eklenen 7. fıkrada "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir" hükmünün yer alması karşısında, söz konusu fıkranın yürürlüğe girdiği tarihten itibaren ikinci yetkisizlik kararını veren Cumhuriyet Başsavcılığının, yetkili savcılığın belirlenmesi için dosyayı en yakın ağır ceza mahkemesine göndermesinin gerektiği, madde hükmünün sadece ilk yetkisizlik kararı veren Cumhuriyet başsavcılığına dosyanın gönderilmesi durumunda değil, üçüncü bir Cumhuriyet Savcılığına yetkisizlik kararı verilmesi durumunda da uygulanması gerektiği gözetilmeden yetkili savcılığın belirlenmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek... Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü 20/12/2013 gün ve 94660652105-34-8157-2013/19387/78165 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ve Yüksek 11. Ceza Dairesinin görevsizlik kararı ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte tevdii kılınmakla gereği düşünüldü:

.... C.Savcılığınca dosyanın gönderildiği ... C.Başsavcılığı tarafından,... C.Başsavcılığının yetkili olduğu belirtilerek verilen yetkisizlik kararı üzerine, 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 21. maddesi ile eklenen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 161/7. maddesi uyarınca, yetkili savcılığın .... Ağır Ceza Mahkemesince belirlenmesi gerektiği halde mahkemenin "bir yetki uyuşmazlığı bulunmadığı belirlendiğinden karar verilmesine yer olmadığına" kararı

verdiği ve bunun kanun yararına bozma konusu yapıldığı, ancak dosya içeriğinden bu karardan sonra... C.Başsavcılığı tarafından da dosyanın yetkisizlikle ... ... C.Başsavcılığına gönderilmesi kararı üzerine yetkili savcılığın belirlenmesi için dosyanın tevdii edildiği.... Ağır Ceza Mahkemesince 29/04/2013 gün ve 2013/373 Değişik iş sayılı kesin nitelikteki kararla ... ... C.Başsavcılığının yetkili kılındığı hususu da belirlenmiş olup, kesin nitelikteki.... Ağır Ceza Mahkemesinin bu kararına karşı da kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın... Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1712, Karar No: 2020/3164, Tarih: 22.06.2020

**2. Hukuk Dairesi         2020/1712 E.  ,  2020/3164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Çocuğun Soyadını Değiştirmeye İzin

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalılar tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Bölge adliye mahkemesi karar ilamı davalı ...'a tebliğe çıkarılmış, evrak Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca muhtara tebliğ edilmiştir. Dosyada daha önceden bu adrese yapılıp da bila ikmalen iade edilen bir tebligat bulunmamaktadır. Aksine gerekçeli karar bu adreste davalıya usulüne uygun şekilde tebliğ edilmiştir. Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m, 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Bu bakımdan bölge adliye mahkemesi karar ilamı tebligat zarfında mernis adresi olduğu belirtilmeksizin davalı ...'ın bilinen adresine tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesi uyarınca sistemdeki adresin bilinen son adres olduğu kabul edilerek buna göre mernis adresi olduğu belirtilerek tebligatın çıkarılması gerekmekte olduğundan, bu haliyle davalıya bölge adliye mahkemesi kararına yönelik tebligat geçersizdir.

Açıklanan sebeple bölge adliye mahkemesi karar ilamı usulüne uygun şekilde davalı ...'a tebliği sağlanarak onun yönünden de temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın bölge adliye mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 22.06.2020 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/5251, Karar No: 2015/4545, Tarih: 25.11.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/5251 E.  ,  2015/4545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Sağlık mesleği mensuplarının suçu bildirmemesi

Hüküm : TCK'nın 280/1, 62, 50/1, 52/2-4. maddeleri gereğince

mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde... Devlet Hastanesinde doktor olarak görev yapan sanık ...'ın, ...Devlet Hastanesinde 15.02.2011 tarihli trafik kazası neticesinde beyin travması sonucu hastaneye yatan ve 19.02.2011 tarihinde de vefat eden... isimli bebeğin ölüm belgesinde başhekim olarak imzasının bulunması karşısında; CMK'nın 159. maddesi gereğince bildirim yükümlülüğünün ihlal edilmesi TCK'nın 257. maddesinde yazılı görevi ihmal suçunu oluşturabileceğinden bu suçun unsurlarının tartışılarak karar verilmesi yerine suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, CMUK'nın 326/son gereğince ceza bakımından hakkının saklı tutulmasına, 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3636, Karar No: 2011/5071, Tarih: 30.06.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/3636 E.  ,  2011/5071 K.**

**"İçtihat Metni"**

Zorla ve ruh sağlığını bozacak biçimde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel amaçla çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda; zorla çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve cinsel amaçla çocuğu hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkümiyetine dair, ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2010 gün ve 2008/272 Esas, 2010/410 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık ve müdafii tarafından istenilmiş ve ayrıca tayin edilen ceza miktarlarına göre zorla çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen hüküm re'sen de temyize tabi olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Dosyaya sonradan yansıdığı belirtilen Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulu raporunda eylem nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun bildirildiği ve Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 11.05.2010 gün ve 2010/4-110 sayılı kararına ve Adli Tıp Kurumu Kanunu'nun 7 ve 23. maddelerine göre suç tarihinde çocuk olduğu anlaşılan mağdurenin muayenesi ve hakkındaki raporun düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatrisi uzmanı bulundurulması gerektiği halde buna da uyulmadığı nazara alınarak, usulüne uygun teşekkül ettirilen İhtisas Kurulundan rapor alındıktan sonra sanık hakkında TCK.nun 103/6. maddesinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının saptanması yerine noksan inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış ve tebliğnamedeki buna ilişkin bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık ve müdafii ile re'sen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30.06.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.