muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/24403, Karar No: 2024/6905, Tarih: 03.07.2024

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili cevap dilekçesi ve duruşmadaki beyanlarında; açılan davanın yersiz olup davacının elinde geçici yahut kesin bir aciz belgesinin bulunmadığını, borcun en kısa zamanda ödeneceğini, açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2. Davalı ...'a usulüne uygun olarak davetiyenin tebliğ edilmiş olmasına rağmen duruşmaya gelmemiş herhangi bir savunmada bulunmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Mahkemenin 10.07.2009 tarih, 2005/305 E- 2006/504 K. sayılı kararı ile; davalı borçlu tarafından üzerine kayıtlı bulunan dava konusu taşınmazların tespit edilen gerçek değerinin çok çok altında bir bedelle halasının oğlu olan ve yanında işçi olarak çalışan diğer davalı ...'a devredildiği, İİK.nun 280 inci maddesinin 1 ve 3 üncü fıkraları gereğince bu koşullarda tasarrufun taraflarının kötü niyetli ve tasarrufun batıl sayılmasının yasal zorunluluk teşkil etmesi nedeniyle davacının davasının kısmen kabulü ile Bafra ilçesi Balıklar köyü 146 ada 11 ve 12 nolu parseller ile 147 ada 6 parsel, Bakırpınar Köyü 1576 parsel, Burunca Köyü 335 parsel, Gaziosmanpaşa Mahallesi 316 ada 16 parselde kain 1, 2, 3, 4, 6, 8, 9, 10 ve 11 nolu bağımsız bölümlerin 15.06.2005 tarihinde davalı ... tarafından diğer davalı ...'a satışına ilişkin tasarrufun iptaline, Gaziosmanpaşa Mahallesi 632 ada 2, 3 ve 4 nolu parseller ile ilgili açılmış olan davaların ise söz konusu parsellerin tapusunun dava dışı Ali Dayı Gıda Nakliyat ve Paz. Tic. Ltd. Şti. adına olduğu, bu şirket hakkında herhangi bir dava açılmamış bulunduğu gerekçesiyle bu parsellerle ilgili davanın reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

Gaziosmanpaşa Mahallesi 632 Ada 2, 3 ve 4 nolu parseller yönünden verilen davanın reddine dair kararın usul ve yasaya aykırı olduğu, iş bu taşınmazlar yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği beyan edilerek kararın bozulması talep edilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dosya içeriğine ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasındaki tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 277 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, temyize konu edilen gayrımenkullerin davalı borçluya ait olmadığının belirlenmiş olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent haricindeki temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Dava İİK 277 ve devamı maddelerine göre açılmış tasarrufun iptali davasıdır.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra ve İflas Kanununun 277 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, temyize konu edilen gayrımenkullerin davalı borçluya ait olmadığının belirlenmiş olmasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent haricindeki temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

2- Dava İİK 277 ve devamı maddelerine göre açılmış tasarrufun iptali davasıdır.

Tasarrufun iptali davalarında amaç, borçlunun haciz ya da iflasından önce yaptığı ve aslında geçerli olan bazı tasarrufların geçersiz ya da "iyi niyet kurallarına aykırılık" nedeniyle alacaklıya karşı sonuçsuz kalmasını ve dolayısıyla o mal üzerinden cebri icraya devamla alacağın tahsilini sağlamaktır. Davacı, iptal davası sabit olduğu takdirde, tasarruf konusu mal üzerinde cebri icra yolu ile hakkını almak yetkisini elde eder ve tasarruf konusu taşınmaz mal ise, davalı üçüncü şahıs üzerindeki kaydın düzeltilmesine gerek olmadan o taşınmazın haciz ve satışını isteyebilir (İİK.md.283/1). Bu yasal nedenle iptal davası, alacaklıya alacağını tahsil olanağını sağlayan, nispi nitelikte, yasadan doğan bir davadır.

Dava konusu edilen ve mahkemece davanın kabulüne karar verilen Bakırpınar Köyü, 1576 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili dava dışı Şakir Ateş tarafından davalı ... Çakır aleyhine Bafra Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 04.10.2006 gün, 2005/787 E- 2006/1060 K sayılı dosya ile "ön alım hakkı" sebebi ile dava açıldığı, mahkemece davanın kabulüne, dava konusu gayrımenkulün dava dışı ...adına tesciline karar verildiği, kararın Yargıtay denetiminden de geçerek kesinleştiği anlaşılmıştır.

Dava konusu edilen gayrımenkulün, dava sırasında, mahkeme kararı ile dava dışı başka bir şahıs adına tescil edilmiş olduğunun anlaşılmış olmasına göre mahkemece iş bu gayrımenkul yönünden infazda tereddüt oluşturacak şekilde "davanın kabulüne" karar verilmesi doğru görülmemiş, iş bu gayrımenkul yönünden karar resen bozulmuştur.

VI. KARAR

Değerlendirme bölümünün (1) nolu bendinde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazların reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın resen BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde davacıya iadesine,Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,03.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/910, Karar No: 2022/2394, Tarih: 25.04.2022

**6. Hukuk Dairesi         2022/910 E.  ,  2022/2394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan, tapu iptali ve tescil davası sonucunda mahkemece davanın reddine karar verilmiş olup, verilen kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2021/975 Esas, 2021/1515 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davalılar vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 660,00 TL karar düzeltme harcının davalılardan tahsilde tekerrüre sebebiyet vermeden müştereken ve müteselsilen alınmasına, 25.04.2022 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Öncelikle, Yapı kayıt belgesinin hukuki mahiyeti üzerinde durmak gerekir. 3194 sayılı Kanuna 11.05.2018 tarihinde eklenen geçici 16. maddeye göre;

1-Yapı kayıt belgesi alan yapılar, tıpkı ruhsatlı ve iskanlı yapılar gibi yasal hale gelmekte ve bu belge verildikten sonra, 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca verilen yıkım ve para cezası kararının infazı ortadan kalkmaktadır. (3194 s.K. geçici m.16/4) Öte yandan yapı kayıt belgesi alınan bir yapı sahibi hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan dava açılamamakta, ceza soruşturması varsa takipsizlik kararı verilmekte, açılmış olan kamu davası varsa düşmekte, mahkûm olunan ceza bütün sonuçlarıyla ortadan kalkmaktadır. (11. CD. 23.12.2019.T.2018/5966; 9877)

2-3194 sayılı İmar Kanunu’nun 30. maddesinde; yapının kullanılması yapı kullanma izin belgesi alınmasına bağlıdır. Aynı Kanunun 31. maddesinde ise; kullanma izni verilmeyen veya alınamayan yapılara elektrik, su ve kanalizasyon hizmetlerinin verilmeyeceği hükme bağlanmıştır. 3194 sayılı Kanunun geçici 16/3. fıkrasında ise, yapı kullanma izin belgesi alınan yapıya kullanma yetkisi verildiği gibi bu yapılara elektrik, su ve doğalgaz bağlanacağı belirtilmiştir.

4-İşyeri açma ve çalışma ruhsatı verilebilmesi için yapı kullanma izin belgesinin ilgili idareye sunulması gerekmektedir. Çevre ve Şehircilik Bakanlığınca hazırlanan Yapı Kayıt Belgesi Verilmesine İlişkin Usul ve Esasalar Tebliği’nin 6. maddesinin 8. fıkrasına göre; yapı kayıt belgesi verilen yapılarda, yapı kullanma izin belgesi aranmaksızın işyeri açma ve çalışma ruhsatı verileceği düzenlenmiştir.

5-İmar Kanunu’nun geçici 21. maddesine göre; yapı kayıt belgesi alınan yapılarda, ilave inşaat alanı ihdas edilmemek şartıyla, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununa göre güçlendirme kararı alınarak güçlendirme yapılabilecektir.

5-İmar Kanunu’nun geçici 21. maddesine göre; yapı kayıt belgesi alınan yapılarda, ilave inşaat alanı ihdas edilmemek şartıyla, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununa göre güçlendirme kararı alınarak güçlendirme yapılabilecektir.

6- Yapı kayıt belgesi alan gecekondu sahipleri, Hazine ve belediye arazilerini doğrudan satın alma imkanına kavuşmuştur. O kadarki yapı kayıt belgesi sahibinin istemesi halinde; “bağlı yetki” nedeniyle idare taşınmazı satmaktan imtina edemeyecektir. (3194 s.K. geçici m.16/6).

7-Yapı ruhsatı alıp da yapı kullanma izin belgesi almamış veya yapı ruhsatı bulunmayan yapılarda, Yapı Kayıt Belgesi ile maliklerin tamamının muvafakatinin bulunması ve imar planlarında umumi hizmet alanlarına denk gelen alanların terk edilmesi halinde yapı kullanma izin belgesi aranmaksızın cins değişikliği ve kat mülkiyeti tesis edilebilecektir (3194 s.K. geçici m.16/5). Görüldüğü gibi, Kanun aslında yapı kayıt belgesini, kat mülkiyeti kurulabilmesi için gerekli olan “Yapı Kullanma İzin Belgesi” yerine kabul etmekte aynı fonksiyonu yüklemektedir. Bir başka değişle yapı kayıt belgesi sahibi bu belgeye istinaden imara aykırı olan yapıyı-hiçbir aykırılık yokmuş gibi- hatta, imara uygun yapı yapan bir kişiden daha az harç ve vergi ödemek suretiyle kat mülkiyetine dönüştürebilmekte her bağımsız bölümü kat mülkiyeti kütüğüne kaydedebilmekte ve bu mülkiyet üzerinde bir malikin kullanabileceği tüm hakları kullanabilmektedir.

8- Geçici Madde 16/10 da; yapı kayıt belgesinin, yapının yeniden yapılmasına veya kentsel dönüşüm uygulamasına kadar geçerli olacağı, bu belge ile ilgili yapıların yenilenmesi durumunda yürürlükte olan imar mevzuatı hükümlerinin uygulanacağı ve yapının depreme dayanıklılığı hususu malikin sorumluluğunda olduğu belirtilmişse de, bu ifadeler bir “kısıtlama” gibi sunulmuş ise de, aslında anılan hususlar, normal imara uygun yapılar içinde geçerli olduğundan yapı kayıt belgesinin ilgili yapıyı imar mevzuatına uygun hale getirmesi özelliğine etki etmeyecektir.

TMK nın 683. maddesi, mülkiyet hakkının içeriğini; malikin, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şeyi dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahip olmak, şeklinde belirlemiştir.

Yukarıda yapı kayıt belgesinin, sahibine tanınan haklardan bir kısmını izah ettik. Bu açıklamalardan anlaşılacağı gibi yapı kayıt belgesi sahibi; yapıyı kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma hakkına sahip olduğuna göre, yapı kayıt belgesi alınan bir yapı, kural olarak İmar Kanunu’na uygun bir yapı olarak kabul edilmelidir. Aslında Kanun koyucu bazı çekincelerle açıkça adını koymamış olsa bile, yapı sahiplerine sunulan imkânlar dikkate alındığında, 3194 sayılı Kanunun Geçici 16.maddesi, “bedel karşılığı imar affı” niteliğinde bir düzenlemedir. Ancak, bir yapının yapı kullanma iznine sahip olması ile yapı kayıt belgesine sahip olması arasında piyasada bir değer düşüklüğü varsa bu değerden ve sözleşmeye göre eksik ve ayıplı işlerden yüklenici sorumlu tutulmalıdır.

Somut olaya döndüğümüzde; davacı 1999 yılında yükleniciyle yaptığı arsa payı karşılığında inşaat sözleşmesi çerçevesinde arsanın bir kısmının yükleniciye devretmiştir. Yüklenici devraldığı tapu hisselerini davalı olan üçüncü kişilere satmış ve inşaatı yaparak bağımsız bölümleri davalılara teslim etmiştir. Davalılar yükleniciden iyi niyetle bağımsız bölüm temlik alan üçüncü kişi konumundadırlar. Yüklenicinin yaptığı inşaat imara aykırı olduğundan iskan ruhsatı alınamamış ise de 2018 yılında 3194 sayılı Kanuna eklenen geçici 16. maddeye göre söz konusu inşaatla ilgili yapı kullanma izin belgesi alınmıştır. Yapı kullanma belgesi TMK nın 683. maddesinde bir malike tanıdığı tüm hakları sağladığı için, bu hakları “yok hükmünde” saymak; öncelikle 3194 sayılı Kanunun geçici 16. maddesine aykırı olacağı gibi, kullanılan ve kullanılmaya devam edilecek ve anılan Kanunun ekonomik değer atfettiği yapının “ekonomik değerinin olmadığı” kabul edilerek arsa sahibine terkedilmesi ve yükleniciye (dolayısıyla yükleniciden arsa hissesi/bağımsız bölüm temlik alan davalılara) sözleşme gereği ve yapılan işin karşılığı olan tapuların (talep edilebilecek eksik ve ayıplı işler varsa birlikte ifa kuralıda gözetilerek) verilmemesi hakkaniyete de uygun düşmeyecektir.

Bu nedenle, Yerel Mahkemenin davanın reddine dair kararı neticesi itibariyle doğru olduğundan “hüküm fıkrasındaki, “davanın konusu kalmadığından reddine” kısmının hüküm fıkrasından çıkarılarak yerine “davanın reddine” yazılmak suretiyle kararın onanması gerekirken yazılı gerekçelerle kararın bozulmasına dair Sayın çoğunluğun kararına muhalifiz.
Yargıtay — Esas No: 2013/11481, Karar No: 2014/7852, Tarih: 15.05.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/11481 E.  ,  2014/7852 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2012/370-2013/119

Davacı E.. K.n vekili Avukat H.. E.. tarafından, davalı B.. K.. aleyhine 01/08/2012 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 21/02/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eyleme dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalının boşandığı eşinin babası olduğunu, boşanmadan önce hep birlikte aynı evde yaşadıklarını, eşi ile aralarındaki tartışmalarda davalının çoğu zaman araya girerek kendisine şiddet uygulayıp kötü muamelede bulunduğunu, en son 15/07/2011 tarihinde kendisini evden çıkarıp kapıları kilitledikten sonra eve almadığını, kötü muamele suçundan hakkında ceza davası açılan davacının cezalandırılmasına karar verildiğini belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı, davacıya şiddet uygulamadığını, kötü muamelede bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; incelenen ceza mahkemesi dosyaları ile boşanma davası sırasında davacı ile davalının birbirlerine karşılıklı olarak hakaret ve tehditte bulunduklarının anlaşıldığı, ihlal edilen kişilik haklarından birisinin öbürüne üstün tutulamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; Bursa 6. Sulh Ceza Mahkemesi' nin 2011/95 esas, 2011/119 karar sayılı dava dosyası ile davalının davacıya karşı kötü muamele suçunu işlediği sabit görülerek cezalandırılmasına ve şartları oluştuğundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği anlaşılmaktadır. Davalı söz konusu dosyadaki savunmasında, gelini olan davacı evi terk edip gittiği için kapıları kilitleyerek onu eve almadığını beyan etmiştir. Bu durum yine o dosyadaki bazı tanıkların anlatımlarıyla doğrulanmıştır. Davalının davacıyı almadığını belirttiği söz konusu ev, aynı zamanda davacının o dönemki eşiyle birlikte yaşadığı müşterek konuttur. Şu durumda, davacının davalı tarafından müşterek konuta alınmayıp, kötü muameleye tabi tutulduğu sabittir. Mahkemece davanın ret gerekçesi olarak dile getirilen olgular ancak tazminat miktarının belirlenmesinde etkili olabilir. Bu nedenle davacı yararına uygun görülecek bir tazminata hükmedilmesi gerekirken; davanın tümden reddi doğru görülmemiş ve bu yön bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4045, Karar No: 2023/2923, Tarih: 03.04.2023

**10. Ceza Dairesi         2023/4045 E.  ,  2023/2923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/154 E., 2022/177 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2015 tarih, 2014/199 Esas, 2015/115 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve sanık ...'ın ayrıca 58 inci maddesi uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.03.2015 tarih, 2014/199 Esas, 2015/115 Karar sayılı kararının, Cumhuriyet savcısı, sanıklar ve müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 09.03.2022 tarihli ve 2019/5095 Esas, 2022/2914 Karar sayılı kararı ile;

1. "Sanıkların, kullanma sınırında olan suç konusu uyuşturucu maddeyi, başkasına getirdiklerini söylemek suretiyle suçlarının niteliğinin ortaya çıkmasına hizmet ve yardımda bulunmaları nedeniyle, sanıklar hakkında TCK’nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından, sanıkların durumlarının yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.06.2022 tarih, 2022/154 Esas, 2022/177 Karar sayılı kararı ile sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve sanık ...'ın ayrıca 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına ve sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

B. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

2. Yeterli delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

3. Delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına,

4. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanıkların, kolluk görevlilerince kurulan uygulama noktasının gerisinde ...... plaka sayılı araçtan inerek otların arasına bir şeyler sakladıklarının görülmesi üzerine yapılan aramada, suç konusu esrarın ele geçirildiğinin kabul edildiği olayda, sanıkların miktar itibarıyla kullanma sınırındaki suç konusu esrarı dava dışı sanık Ejder için getirdiklerini söyleyerek kendi suçlarını ortaya çıkardıkları dikkate alınarak sanıkların uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetlerine ve haklarında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bozmaya uyulduğu, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıkların müdafilerinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümlerde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.06.2022 tarih, 2022/154 Esas, 2022/177 Karar sayılı kararında sanıkların müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıkların müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/26623, Karar No: 2014/27467, Tarih: 19.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/26623 E.  ,  2014/27467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Aydın 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 06.11.2014

No : 2014/247-2014/355

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.