muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/422, Karar No: 2015/15586, Tarih: 16.10.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/422 E.  ,  2015/15586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/187669

Mahkemesi : Gaziantep 11. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 05/03/2014

Numarası : 2013/520-2014/169

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 30/06/1989 tarih ve 391 sayılı kararı ile korunması gerekli taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edilen Antik Su Yolu'nun aynı kararla 1. derece arkeolojik sit olarak tescil edildiği, Gaziantep Büyükşehir Belediyesi'nin kamulaştırma istemine binaen Kurul uzmanları tarafından mahallinde yapılan incelemelerde, 119 ada 3 parseldeki tarımsal faaliyetlerin tescilli kültür varlığına zarar verdiğinin tespit edildiğinden bahisle 119 ada 3 nolu parsel malikleri olan sanıklar hakkında suç duyurusunda bulunulması üzerine inceleme konusu davanın açıldığı, dosya kapsamında mevcut taşınmaz kaydı incelendiğinde kültür varlığı olduğuna dair şerh bulunmadığı, sanıkların aşamalardaki savunmalarında, Gaziantep il merkezinde ikamet ettiklerini, davaya konu parselde tarımsal faaliyette bulunmadıklarını, arazinin etrafı çevrili olmadığından herkesin kolaylıkla taşınmaza girerek kültür varlığına zarar verebileceğini, sit alanı olduğunu bilmediklerini beyan ettikleri, kolluk kuvvetleri tarafından yapılan incelemelerde, arazinin etrafında ihata duvarı veya tel örgünün bulunmadığının, arazi içerisinde herhangi bir yapının olmadığının, çok miktarda yaklaşık 100 yaşlarında ceviz ağacı olduğunun, arazi zemininin pulluk ile sürülmemiş olduğunun, arazinin ortasında taştan yapılmış eski bir su kanalı bulunduğunun, su kanalının kullanılmaz halde ve içerisinin toprakla dolu olduğunun, taşların yerinden sökülmüş olduğunun, arazide toprak tarımıyla uğraşıldığına dair herhangi bir iz veya emare olmadığının, ceviz ağaçlarında ham meyve olduğunun tespit edildiği, bu itibarla sanıkların atılı suçu işlediklerine dair dosya kapsamında mahkumiyetlerine yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla, Yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16959, Karar No: 2015/2673, Tarih: 27.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16959 E.  ,  2015/2673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada (Kapatılan) Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 17/04/2014 tarih ve 2013/47-2014/124 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya taşıma hizmeti verdiğini, taşıma ücretine ilişkin olarak düzenlenen faturaların davalıya teslim edildiğini, faturalara itiraz etmeyen davalının taşıma ücretini de ödemediğini ileri sürerek, şimdilik 8.000 TL'nin faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalıya taşıma hizmeti verdiği, davacı defterleri dikkate alındığında 14.906,07 TL alacağın bulunduğu, davacının şimdilik 8.000 TL'nin tahsili amacıyla alacak davası açtığı, oysa dava konusu alacağın açıkça belirli olduğu ve bu durumda kısmi dava açılamayacağı, davacının kısmi dava açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taşıma ücretinin tahsili istemine ilişkin olup mahkemece, dava konusu alacağın açıkça belirli olması ve bu durumda kısmi dava açılmasında hukuki yararın bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Gerçekten de karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nun 109/2. maddesi uyarınca talep konusunun miktarının, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli olması halinde kısmi dava açılması mümkün değildir. Ancak, kural olarak her davanın açıldığı tarihteki hukuksal duruma göre değerlendirilmesi gerekli olup eldeki davanın açıldığı tarih olan 15.06.2011 tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 1086 sayılı HMUK hükümleri uyarınca kısmi dava açılması caizdir. Bu itibarla, mahkemece somut olayda kısmi dava açılmasının mümkün olduğu gözetilerek işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2841, Karar No: 2016/946, Tarih: 09.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/2841 E.  ,  2016/946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dosyada, dava konusu 155 ada 8, 9, 10 ve 20 ile 157 ada 10 ve 158 ada 1 parsel sayılı taşınmazlara komşu olan taşınmazların tapu kayıtları ile kadastro tutanak örneklerinin bulunmadığı anlaşılmakla, bu parsellerin sınırlarında bulunan yol ve ötesini de gösterir geniş kapsamlı pafta örneğinin Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek dava konusu taşınmazlara komşu olan tüm taşınmazlar belirlenip, tapu kayıt örneklerinin, kesinleşme durumunu gösterir şekilde kadastro tutanak örnekleri ile varsa dayanak kayıtlarının ilgili Tapu Müdürlüğünden istenmesi,

2- Davalılardan Nuri ve ...'ın dayanağı olan 16.10.1981 tarih, 14 ve 19 sıra numaralı tapu kayıtları ile geldi kaydı olan Şubat 1340 tarih, 65, 70, 73 ve 76 sıra numaralı tapu kayıtlarının tüm tesis ve tedavülleri ile birlikte getirtilerek ve revizyon görüp görmedikleri de araştırılıp varsa revizyon parsellere ait tutanakların dosyasına konulması,

3- Davalı ... tarafından dosyaya ibraz edilen 11.08.1970 tarihli vergi kaydı aslının ilgili kurumdan istenerek dosya arasına alınması ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5636, Karar No: 2024/3374, Tarih: 19.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/5636 E.  ,  2024/3374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 49. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/2109 Esas, 2023/546 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/963 Esas, 2019/357 Karar

Taraflar arasındaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacılar vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.03.2024 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davacılar vekili Avukat ... gelmiş, davalılar vekili duruşmaya katılmamışlardır.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; binada toplam 7 bağımsız bölüm bulunduğunu, tapu kayıtlarından taşınmazda kat irtifakının 1988-1989 yıllarında tesis edilmiş olduğu, bağımsız bölümlere tefrik edilen arsa paylarının kat irtifakı tesisi sırasında o tarihteki malikleri tarafından tahsis edilmiş olduğunu, kat irtifakı tesis edilirken bağımsız bölüm arsa paylarının belirtilerek tahsis ve taksim edildiğini, mevcut arsa payları incelendiğinde, payların bağımsız bölümlerin o tarihteki değerleri ile orantılı olarak düzenlenmediğini, değerlerine etken olan faktörlerin dikkate alınmadan verildiğini, taşınmazda mevcut arsa paylarının 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 3 üncü ncü maddesine ve hakkaniyetine göre düzenlenmesi talebiyle dava açılmasının lüzum ve zaruretinin hasıl olduğunu, dava konusu binadaki bağımsız bölümlere ait arsa paylarının düzenlenmesi talep edilmektedir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalılar ... Bilmiş ve ... vekili cevap dilekçesinde özetle; harca esas değerin belirlenmesini, aksi halde davanın reddine karar verilmesini, davacıların davaya konu taşınmazın tapudaki durumunu bilerek satın almış olduklarını, arsa payının belirlenmesi üzerinden 30 yıl geçtiğini, tapu kayıtları incelendiğinde bağımsız bölümlerin el değiştirdiğini, davacıların bağımsız bölümlerinin mesken niteliğini ve arsa payını bilerek satın almış olduklarını, taşınmazların muhtelif tarihlerde el değiştirdiğini, davacıların satış tarihlerinden yaklaşık 20 yıl geçtiği halde arsa payının dağılımının haksızlığını ileri sürerek 20 yıl boyunca dava açmadıklarını, ortak giderlere itiraz etmediklerini, davacıların müteahhit firmalar ile görüşmeye başladıktan sonra daha çok menfaat elde etme çabası ile davanın açıldığını, bu nedenle kötü niyetle hareket eden davacılar tarafından bu davanın açıldığını, arsa paylarının yasalara uygun olarak dağıtıldığını, açıklanan nedenlerle haksız ve hukuka aykırı davanın reddine karar verilmesini talep etmektedir.

2. Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; davalının taşınmazı 2015 yılı Haziran ayında satın aldığını, aldığında böyle bir konudan bilgisi olmadığını ve uyarılmadığını, davacıların kişisel menfaat gözeterek, binanın yıkılarak yeniden daha fazla konut üretip avantaj elde etme istekleri ile ısrarlı toplantılar yaptıklarını, banka kredisi kullandığını, arsa paylarının hesaplanmasının binanın inşa proje onaylanması aşamasında yapıldığını, tapuya işlendiğini, kendilerinin müdahalesi olamayacağını, konunun dava ile düzeltilmek istendiğini, kat malikleri toplantısında karar altına alındığını, bu konuda maliklerle birlikte eşit orandaki masraflara katılacağını beyan ettiğini, işlemin yapılacağının bildirildiğini, vekâlet vermediğini, ancak bu konuda maliklerle birlikte eşit orandaki masraflara katılacağını beyan ettiğini, açıklanan nedenlerle vekalet vermediğini, dava açılması ve tüm giderlerin davalılara yükletilme isteminin haksız ve mesnetsiz olduğunu, hakkaniyet kurallarına uymayacağını, giderlere tüm maliklerle birlikte eşit orandaki masraflara katılacağını bu yönde karar verilmesini talep etmektedir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; kanunun ilgili hükmü yok sayılarak, kanuna hükmüne aykırı gerekçe ile hüküm kurulduğunu, kat irtifakının kurulduğu tarihteki dairenin iç döşemesinin kat irtifakına etki ettiği gibi bir yanılgı içerisinde olduğunu binanın ilk yapıldığı tarihteki örnek verildiği gibi dairenin iç döşemesinin kat irtifakı ilk kurulduğunda arsa payına etki eder hiçbir yanı bulunmadığını, bağımsız bölümlerin arsa paylarının, değerleriyle oransız olarak belirlenmiş olduğu bilirkişilerce somut olgularla ifade edilmediği kanaati var ise, bu konuda ek rapor almak ya da bir başka bilirkişi heyetinden rapor alınması gerekirken, davanın reddedilmiş olmasının da hukuka aykırı olduğunu, tapudan taşınmazların alım-satım değerlerinin istenebileceği, raporun somut olgulara dayandırılmasının istenebileceğini belirterek kararın kaldırılmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararını hem maddi olay, hem de hukuka uygunluk bakımından incelemeye tabi tutarak tespit edilen yargılama hatalarını bizzat düzeltmek amacıyla yapılan inceleme sonunda; Dairece duruşma yapılmasına gerek olmadığı, dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlara, yasal gerektirici nedenlere göre karar verilmiş olması sebebiyle, incelenen mahkeme kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu, istinaf sebepleri yerinde olmadığından başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın eksik inceleme neticesinde verildiğini, haklılığın dosya kapsamı ile ispatlandığını, bilirkişi raporunun aksini kanıtlayan belge olmamasına rağmen mahkemece rapor hilafına karar verilemeyceğini, arsa paylarının düzeltilmesi gerekmesine rağmen istinaf taleplerinin incelenmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde 1988 yılında kat irtifakı tesis edildiği hususunda uyuşmazlık yoktur.

3. Yukarıda yapılan açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde; davanın reddine karar verilmesine ilişkin İlk Derece Mahkemesinden verilen karara karşı yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin (1) numaralı alt bendi uyarınca esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

19.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3162, Karar No: 2012/10521, Tarih: 25.09.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3162 E.  ,  2012/10521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 175 ada 7 parsel sayılı 13996,86 m² yüzölçümündeki taşınmaz, malikinin bilinmemesi nedeniyle tarla niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı, tapu kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece yargılama sırasında 175 ada 16 parsel sayılı taşınmazın tutanak aslı davalı olarak getirtildikten sonra, 175 ada 16 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın husumet yokluğu nedeniyle REDDİNE, 175 ada 7 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın KISMEN KABULÜNE, KISMEN REDDİNE, 175 ada 7 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişisi ... ve Orman Bilirkişisi ...'ın 12/05/2011 tarihli ek rapor ve krokisinde (A) harfiyle işaretli 11.334,00 m² kısmının iptali ile tarla niteliğiyle Sarıkamış Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 21/08/1996 tarih 1996/91 Esas 1996/85 Karar sayılı veraset ilamına göre davacının babası Allahverdi Baldan'ın mirasçıları adına veraset ilâmındaki gösterilen paylar oranında tapuya tesciline, krokide (B) harfiyle işaretli parselden geriye kalan 2.662,86 m² kısmın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından (A) harfiyle işaretli bölüm yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1967 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman bilirkişi tarafından eski tarihli hava fotoğrafları ve memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada çekişmeli taşınmazın (A) bölümünün orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve davacı dayandığı Mart 1966 tarih 157 nolu tapu kaydı kapsamında kaldığı belirlenerek yazılı biçimde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına

25/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5692, Karar No: 2011/2413, Tarih: 24.03.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/5692 E.  ,  2011/2413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması suretiyle CMK.nun 232/2-c madde ve fıkrasına aykırılık yapılması ve suç tarihinin, hukuki kesintiyi oluşturan iddianamenin düzenlendiği 12.3.2004 tarihi olduğunun gözetilmemesi,

2- 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı "Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun"un 122. maddesiyle 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılması karşısında; kaldırılan bu yasanın 4786 sayılı Yasa ile değişik 5/5. madde ve fıkrası uyarınca ödenmeyen para cezasına gecikme zammı uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3- Sanığa hükmedilen sonuç adli para cezası taksitlendirilirken sanığın aleyhine ve infaz yetkisini kısıtlar biçimde hükmün kesinleşmesinden itibaren taksitlerin başlamasına hükmedilmesi,

Yasaya aykırı görüldüğünden hükmün CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), ancak bu aykırılıkların CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığına "Suçun İşlendiği Yer ve Zaman Dilimi Taşköprü İlçesi, Bey Köyü, İkipınar Mahallesi Taşlı tarla mevkii 12.3.2004" ibaresinin eklenmesi, hükümden 6183 sayılı Yasanın 51. maddesindeki gecikme zammı uygulanmasına ilişkin bölümün ve taksitlendirmeye ilişkin hüküm fıkrasından "kararın kesinleştiği tarihten itibaren" ibaresinin çıkarılması suretiyle hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 24.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24715, Karar No: 2018/715, Tarih: 08.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2015/24715 E.  ,  2018/715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava; Emekli Sandığı iştirakçisi ....’a 08.05.2002 tarihli trafik kazası nedeniyle yapılan tedavi giderlerinin 5434 sayılı Kanunun 129. maddesi uyarınca davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, dava hakkında görevsizlik kararı verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun Geçici 4. maddesinde, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 8/2/2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32 nci, 34 üncü ve 37 nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir.

Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır…” hükmüne yer verilmiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. Davaya konu uyuşmazlık, dayanağı işlem ve olayların meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5434 sayılı Kanun’dan kaynaklanmakta olup, görev alanına girmediğinden İş Mahkemelerinde çözümlenmesi mümkün değildir.

./..

Ne var ki; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesinde, kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı hususu da gözetildiğinde ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.