muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5395, Karar No: 2006/5218, Tarih: 22.09.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5395 E.  ,  2006/5218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Dava BK.nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşüyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davacılar tarafından temyiz olunmuştur.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlayama göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da –yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna(eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan bütün bu nedenlerle davanın esasının incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, özel hükümler uyarınca Tüketici Mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacıların temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 23.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/24000, Karar No: 2010/12677, Tarih: 30.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/24000 E.  ,  2010/12677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine.Ancak;

1-Sanıklar aşamalardaki tüm savunmalarında mağdur ...’ın olay tarihinden 1-2 yıl kadar önce kafasına düşen römork kapağının çarpması sonucu yaralanıp beyindeki epidural kanamanın bu nedenle olduğunu savunmalarına , mağdur hakkında tanzim olunan geçici raporun suçun işlendiği tarih olarak kabul edilen 21.05.2004 tarihinden sonra 15.06.2004 tarihine ait bulunmasına ve raporda yazılı bulgulara göre, mağdura ait tüm geçici ve kati doktor raporları, hastane tedavi belgeleri ve mağdura suç tarihinden öncesine ait görmüş olduğu tedavilerine ilişkin olarak temin edilecek belgelerle birlikte ... Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas dairesine gönderilerek mağdurda meydana gelen beyin kanamasının suç tarihinde mi yoksa önceki başka bir tarihte mi oluştuğu, sanıkların eylemi ile mağdurdaki yaralanma arasında illiyet bağının bulunup bulunmadığı sorulup alınacak mütalaya göre sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken yazılı eksik soruşturmayla hüküm tesisi,

2- Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Saraykent Asliye Ceza Mahkemesinin 1999/ 50 esas, 2000/10 sayılı ilamındaki infaz olunan para cezasının 150.000.000 eski TL den ibaret olup, tekerrür nedeniyle yapılacak artırımın 5252 sayılı yasanın 5/3 ve 5275 sayılı CGİK geçici birinci maddesi hükmü uyarınca bir ... karşılığı hapis cezası karşılığının 100 TL olarak hesaplanıp buna göre hapis cezasına ilavesi gereken sürenin 1 ... olarak hesaplanması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

3- Sanık ... hakkında, hükümden sonra 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562.maddesinin 1.fıkrası uyarınca, CMK.nın 231/5,14. madde ve fıkralarında öngörülen, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza sınırının 2 yıla çıkartılması ve soruşturma ve kovuşturması şikayete bağlı suç olma şartının kaldırılması kuralları gereğince bu hususların mahalli mahkemece birlikte değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş sanıklar vekili ve Üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 30.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3805, Karar No: 2022/10490, Tarih: 22.06.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/3805 E.  ,  2022/10490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

...

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın balık avlamaya giderken yanına aldığı ve suya düşürmesi sonucu kaybettiği tabancanın ele geçirilememesi ve bu nedenle 6136 sayılı Yasa kapsamında olup olmadığının belirlenememesi karşısında, sanığın atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeter, somut, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilmeden, atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/l. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.06.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2454, Karar No: 2022/2468, Tarih: 27.04.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/2454 E.  ,  2022/2468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hüküm süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatif üyesi olan dava dışı Murat Bostancı'dan üç adet üyeliği devraldığını, aidat ve gecikme zammı ödenmediği gerekçesiyle ihraç edildiğini, ihraç kararının kesinleşmesine rağmen çıkma payı alacağının ödenmediğini ileri sürerek, çıkma payı alacağının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar kapatılan Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 15.04.2014 tarih ve 2014/2968 E., 2014/2969 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur. Bu aşamadan sonra davacı vekilince 10.12.2014 tarihinde dava değeri arttırılmak suretiyle ıslah yapılmış ve dava ıslah edilen değer üzerinden kabul edilmiştir. Bu kez davalı vekili kararı temyiz etmiş, davanın kabulüne dair verilen karar Yargıtay kapatılan 23. Hukuk Dairesinin 2015/4476 E., 2016/3224 K. sayılı ilamı ile bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı gerekçesiyle bozulmuştur. Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, bozmadan sonra ıslah yapılabilmesinin mümkün olmadığı, davalı kooperatif üyeliğinden çıkartılan davacının davalı kooperatiften 10.000 TL aidat alacağın mevcut olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

22.07.2020 yürürlük tarihli 7251 sayılı Kanun ile değişen 6100 sayılı HMK’nın 177/2. maddesi ile Yargıtayın bozma kararından sonra tahkikata ilişkin bir işlem yapılması halinde, tahkikat sona erinceye kadar da ıslah yapılması mümkün hale getirilmiştir.

Usule ilişkin kanun değişikliğinin geçmişe etkili olarak uygulanması gerektiği, kanun değişikliğinin “usuli kazanılmış hak” ilkesinin istisnalarından olduğu mahkemece verilen nihai karardan sonra değişiklik yapılmış olsa dahi, bu değişikliğin uygulanmasında zorunluluk bulunduğu Yargıtay kararlarıyla açıklanmıştır. (Yargıtay HGK 20.02.2008 gün, 2008/13-160 E., 2008/147 K.)

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda; karardan sonra yürürlüğe giren 7251 sayılı Kanun uyarınca bozmadan sonra ıslahın mümkün hale gelmesi ve bu değişikliğin usule ilişkin olması nedeniyle derdest davalarda da derhal uygulanması gerektiği, kazanılmış hak oluşmayacağı, mahkemece bozmadan sonra ıslahla arttırılan talebin değerlendirilmek sureti ile sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda; karardan sonra yürürlüğe giren 7251 sayılı Kanun uyarınca bozmadan sonra ıslahın mümkün hale gelmesi ve bu değişikliğin usule ilişkin olması nedeniyle derdest davalarda da derhal uygulanması gerektiği, kazanılmış hak oluşmayacağı, mahkemece bozmadan sonra ıslahla arttırılan talebin değerlendirilmek sureti ile sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinden, açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı lehine BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 27.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24513, Karar No: 2015/7276, Tarih: 12.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/24513 E.  ,  2015/7276 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Olayın oluş ve telefon kayıtlarına, katılanın beyanlarına, olay tutanağına ve dosya içeriğine göre, mağdura ait olan aracın içinde bulunduğu esnada yakılarak yola bırakıldığı ve içindeki bir kısım eşyaların da alındığı, şeklindeki olayda 2001/578 soruşturma numaralı dosya ile ilgili dava açılmışsa fiili ve hukuki irtibat nedeniyle birleştirme kararı verilmesi, mümkün değilse ilgili dosyanın onaylı örnekleri bu dosya içine konularak sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ve yazılı gerekçe ile beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın ve katılanın temyiz nedenleri ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5747, Karar No: 2013/9614, Tarih: 06.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/5747 E.  ,  2013/9614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanmak

HÜKÜM : Düşme

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “2002 takvim yılında sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı, suç tarihi olan 26.01.2003’ten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının düşürülmesi gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün istem gibi ONANMASINA, 06.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21900, Karar No: 2014/21015, Tarih: 25.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/21900 E.  ,  2014/21015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava,su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 günlü ve 2014/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 01.02.2014 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/641, Karar No: 2017/986, Tarih: 09.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/641 E.  ,  2017/986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının adresinin “... Mah. ... Cad. ... ... No. ... .../....” olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “... Mah. ... ... ... Sk. No:... .../....” adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

İki mahkeme arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosya Yargıtay 17. Hukuk Dairesine gönderilmiş, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 10.07.2013 tarih ve 2013/9938 E. - 2013/11099 K. sayılı ilamı ile de ... Sulh Hukuk (... ...) Mahkemesi (Kapatılan ... Sulh Hukuk Mahkemesi yerine) yargı yeri olarak belirlenmiştir.

Yargı yeri olarak belirlenmesinin ardından ... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının "... Mah. ... ... ... Cad. ... ... Sitesi No:... .../..." adresinde ikamet ettiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, ... Sulh Hukuk (... ...) Mahkemesinin (Kapatılan ... Sulh Hukuk Mahkemesi yerine) yargı yeri olarak belirlendiği, buna rağmen mahkemece yetkisizlik kararı verildiğinden bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Aynı dosyayla ilgili olarak daha önce Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 10.07.2013 tarih ve 2013/9938 E. - 2013/11099 K. sayılı ilamı ile ... Anadolu Sulh Hukuk (... ...) Mahkemesi (Kapatılan ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yerine) yargı yeri olarak belirlendiği ve HMK'nın 23/2 maddesi gereği Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlayacağından uyuşmazlığın ... ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/02/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3553, Karar No: 2018/12027, Tarih: 12.12.2018

**12. Ceza Dairesi         2018/3553 E.  ,  2018/12027 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması, özel hayatın gizliliğini ihlal

Hükümler : 1- Sanık ... hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan dolayı TCK'nın 133/2, 62, 52/2-4, 54. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Sanıklar .. ve ... hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı TCK'nın 134/1-1, 134/1-2, 137/1-a, 62, 53/1. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanık ...'ın, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanıklar... ve...'in mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, mahalli Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 14.03.2018 tarihli tevdi kararı uyarınca; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sanık ... hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik mahalli Cumhuriyet savcısının temyizi ile ilgili olarak ek tebliğname düzenlendiği belirlenerek yapılan incelemede:

A) Sanık ... hakkında kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Sanık ...'ın kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan dolayı TCK'nın 133/2, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince doğrudan 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin 03.03.2016 tarihli mahkumiyet hükmü, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından, “...aleni söyleşinin kamu görevlisi tarafından kayda alındığı hususu göz önüne alınmadan yanılgıya düşülerek eksik ceza tayini...” biçiminde ifade edilen TCK'nın 137/1-a madde, fıkra ve bendi uyarınca hükmedilen cezada ½ artırım yapılmaması nedenine dayalı olarak temyiz edilmiş olup, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.03.2014 gün ve 532-126, 12.03.2013 gün ve 1515-202 ile 21.12.2010 gün ve 230-264 sayılı kararları başta olmak üzere birçok kararında da vurgulandığı gibi, kesin nitelikteki hükümlerin kesinlik sınırını aşar nitelikte yaptırım içermek şartıyla suç vasfına yönelik ya da suç niteliği doğru belirlenmesine rağmen yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan cezaların verildiği hükümlere karşı yapılan aleyhe başvuru üzerine temyiz denetimine konu olabileceği ve mahalli Cumhuriyet savcısının sanık hakkında TCK'nın 137/1-a madde, fıkra ve bendinin uygulanmamasına dair temyiz talebinin isabetli olmadığı anlaşıldığından, kesinlik sınırını aşar nitelikte yaptırım içermek şartıyla suç vasfına yönelik bir temyiz talebi ile yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan cezanın verildiği bir hükme yönelik temyiz istemi bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede:

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; 03.03.2016 tarihinde sanık hakkında doğrudan hükmedilen 3000 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik mahalli Cumhuriyet savcısının ve sanık müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

B) Sanıklar Nihat ve Nursel hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Karar tarihinden sonra 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 35. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 254. maddesinin 1. fıkrası gereğince uzlaştırma işlemlerinin aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesine karar verilmek suretiyle hükümlerin bozulmasını öneren tebliğnamedeki görüşe, soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olan özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun karar tarihinden önce de uzlaşma kapsamında olduğu, soruşturma evresinde mağdurun uzlaşmak istemediğini ifade ettiği ve taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı, adli soruşturmanın başladığı tarihten karar tarihine kadar geçen süre içerisinde gerek sanıkların gerek şikayetini devam ettiren mağdurun uzlaşma konusunda bir çabaları ve dosyaya yansıyan bir iradelerinin bulunmadığı dikkate alındığında, bir fayda sağlamayacağı ve yargılamayı gereksiz yere uzatacağı gelinen aşama itibariyle açıkça anlaşıldığından iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafiinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Evli olan ve zabıt katibi olarak görev yaptıkları adliyede kendilerine karşı kötü muamalede bulunulduğunu iddia eden sanıkların, aynı adliyede Cumhuriyet savcısı olarak görev yapan mağdur tarafından odaya çağrıldıkları farklı gün ve mesai saatleri içerisinde, cep telefonlarının ses kayıt fonksiyonunu açık bırakıp, makam odasında konuşulanları gizlice kaydetmek suretiyle iştirak halinde TCK'nın 134/1. madde ve fıkrasındaki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Ses kayıtlarının çözümüne ilişkin bilirkişi raporuna ve dosya kapsamına göre; kimi zaman makam odasının kapısının açık bırakılması için talimat veren mağdurun, gerek makam odasına çağırdığı her bir sanıkla konuşurken, gerek bir meslektaşına TCK'nın 191. maddesi ile ilgili hukuki görüşlerini aktardığı telefon görüşmesi esnasında, özel yaşam alanına ilişkin ve özel hayatının gizliliğini ihlal edecek nitelikte herhangi bir konuşmasının kaydedilmediği anlaşıldığından, sanıklara yüklenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanıkların CMK'nın 223/2-a maddesi gereğince beraatlerine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde hataya düşülerek, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle sanıklar hakkında yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) Kamu görevlisinin, kendisine verilen görev gereği sahip olduğu yetkinin dışına çıkıp, görevinin verdiği yetkiyi kötüye kullanması halinde TCK'nın 137/1-a madde, fıkra ve bendinin uygulanacağı ve koşulları bulunmadığı gözetilmeksizin, hükmedilen temel cezalarda anılan hüküm gereğince ½ oranında artırım yapılarak, sanıklara fazla ceza tayini,

b) Sanıklar hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının dikkate alınması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.12.2018 tarihinde kararın A harfiyle gösterilen bölümündeki mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin reddi yönünden oyçokluğu ile diğerleri yönünden oybirliğiyle karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI