muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/884, Karar No: 2024/2395, Tarih: 19.09.2024

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; davanın satışın kısıtlılık nedeniyle baştan itibaren geçersiz olduğu iddiasıyla açıldığını, bu durumda satışın iptali talep edilmeliyken tazminat davası açılmasının olaya uygun düşmediğini, müvekkilinin davacının kısıtlı olduğu konusunda bilgi sahibi olmadığını, bu kişinin görünüş itibariyle en ufak bir şüphe dahi uyandırmadığını, kısıtlının akrabaları ve kızının da müvekkiline bilgi vermediğini, kısıtlılık kararıyla birlikte vesayet organlarınca tedbir alınması gerekirken bu hususun yerine getirilmediğini, bu nedenle iyi niyetli müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, müvekkili adına çıkarılan vekaletnamede satışa konu taşınmazın birim ve toplam fiyatlarının ayrıntılı olarak gösterildiğini, satış sonrasında müvekkilinin satış bedelinin tamamını satıcıya ödediğini, buna dair şahitler huzurunda yazılı bir belge düzenlenerek müvekkilinin ibra edildiğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

2. Davalı ... vekili; vesayet makamı tarafından hazırlattırılan 09.07.2013 tarihli kıymet takdir raporuna göre taşınmazların değeri 342.750,00 TL iken satış sırasında bedelin gerçeğin üstünde bir şekilde 1.888.567 TL olarak gösterildiğini, hayatın olağan akışına uygun düşmeyen bu durumun alıcı şirketin taşınmazları bankalara teminat olarak gösterme niyetinden kaynaklandığını ancak vesayet makamının izni beklenmeksizin davacının, parsellerde bulunan diğer hissedarlarında sıkıştırması ile Noterde diğer davalı adına kayıtlı taşınmazların satışı için vekaletname verdiğini, bunun üzerine vekaleti alan diğer davalının ise davacı adına kayıtlı gayrimenkulleri dava dışı 3. şahıs olan şirkete sattığını, müvekkili davacı adına kayıtlı olan gayrimenkulleri satmadığından hukuken bu taşınmazların satışından sorumlu tutulamayacağını, müvekkilinin tamamen iyi niyetli davrandığını, vasilik görevinin hukuki gereklerini bilmeden yaptığı hatalar olabileceğini, kötü niyetli olsa satıştan elde edilen parayı iade etmeyeceğini belirterek, davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin ilam başlığında belirtilen kararıyla; davacı kısıtlı ...'in, davalı ...'ya Ankara .... Noterliğinin 06.11.2013 tarih ve 29765 nolu vekaletnamesi ile "Ankara İli ... ilçesi ... mah. Kain ve tapunun 363, 392 ve 556 parselinde kayıtlı taşınmazlarının m2 si 38,00 TL den satışını yapması ve bedelini alması" yetkisini içeren vekalet verdiği, işbu parsellerdeki davacı kısıtlının hisseselerinin, davalı ... tarafından anılan vekaletname ile 11.11.2013 tarihinde dava dışı ... A.Ş.'ye satışının yapıldığı, satış akdine göre satıştan kısıtlı hissesine 1.888.481,25 TL düştüğü ve bedelinin vekil sıfatıyla davalı ... tarafından alındığının anlaşıldığı, davacı ...'in noterde vekaletname verdiği 06.11.2013 tarihi itibariyle temyiz kudretinin olmadığı, dolayısıyla fiil ehliyetinin bulunmadığının açık olup, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 15 inci maddesi gereği davacı kısıtlı tarafından yapılan hukuki işlemlerin, özellikle davalı ...'ya verdiği Ankara .... Noterliğinin 06.11.2013 tarih ve 29765 yevmiye nolu satış vekaletinin geçersiz olduğunun anlaşıldığı, işbu geçersizlik nedeniyle davalı ...'nun uhdesine geçen 1.888.481,25 TL'yi 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 508 vd. hükümleri uyarınca davacı kısıtlıya iade etmek durumunda olduğu, her ne kadar davalı ... satış nedeniyle uhdesine geçen 1.888.481,25 TL bedelin tamamını kısıtlıya Noterde bizzat teslim ettiğini, yanında vasisi ...'nun da bulunduğunu iddia etmişse de, işbu ödeme iddiasının Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 200 üncü maddesi gereği "miktar itibariyle" ancak senetle ispat edilmesi gerektiği, ancak davalı ... tarafından ispat bakımından herhangi bir senet ileri sürülmediği, bu nedenle davalının iddiasını ispat edemediği, şu halde davacı ...'nun uhdesine geçen miktardan(1.888.481,25 TL), kısıtlı vasisine yapılan ödeme (355.000,00 TL) düşüldükten sonra, bakiye(1.533.481,25 TL) miktardan davacı kısıtlıya karşı vekalet hükümleri uyarınca sorumlu olduğu, vesayet makamının 05.02.2014 tarihli vesayet dosyasındaki ek kararında; davalı ...'nun, 4721 sayılı TMK'nın 483 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği vasilik görevini kötüye kullandığı ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu gerekçesiyle vasilik görevine son verildiği, aynı tarihli kararla Ankara Barosu avukatlarından ...'ın vasi olarak atandığı, ayrıca vesayet makamınca 05.10.2015 tarihinde kısıtlının haklarını korumak bakımından alacak davası açmak üzere izin ve yetki verildiği, davalı ...'nun vasilik görevinden alınmadan önce, kısıtlıya Ankara'da bir ev almak için, kısıtlının hisselerinin bulunduğu 363, 392 ve 556 parsel sayılı taşınmazlardaki hisselerin satışı içi vesayet makamından yetki talebinde bulunduğu, vesayet makamınca da talep haklı bulunarak vasiye 27.10.2013 tarihli ek karar ile satış yetkisinin verildiği, vesayet dosyasında, hukukçu bilirkişinin ibraz ettiği 21.08.2014 havale tarihli rapora göre, davalılardan ..

...'nun vasilik görevinden alınmadan önce, kısıtlıya Ankara'da bir ev almak için, kısıtlının hisselerinin bulunduğu 363, 392 ve 556 parsel sayılı taşınmazlardaki hisselerin satışı içi vesayet makamından yetki talebinde bulunduğu, vesayet makamınca da talep haklı bulunarak vasiye 27.10.2013 tarihli ek karar ile satış yetkisinin verildiği, vesayet dosyasında, hukukçu bilirkişinin ibraz ettiği 21.08.2014 havale tarihli rapora göre, davalılardan ...'nun, vaki satış nedeniyle kısıtlı adına aldığı ve satış için yapılan masraflar ve belgelendirilen sair giderlerin tablo halinde gösterildiği, satıştan elde edilen 355.000,00 TL'nin, 350.930,63 TL'sinin kısmen vesayet hesabına iade edildiği ve bakiye 1.538.205,94 TL üzerinden halen sorumluluğunun bulunduğunun tespit edildiği, 4721 sayılı TMK'nın vesayet organlarının sorumluluğunu düzenleyen 466 ncı maddesine göre vasinin özen yükümlülüğünün bulunduğu, 467 nci maddeye göre ise, vasinin, kusurlu davranışıyla vesayet altındaki kişiye verdiği zarardan doğrudan sorumlu olduğunun hüküm altına alındığı, davalı ...'nun, kısıtlı babası ile birlikte Ankara 37.Noterliğine giderek davalı ...'ya anılan parsellerdeki hisselerin satışı için vekaletname verilmesini sağladığı, alıcı emlak şirketinden 355.000,00 TL'yi aldığı vesayet dosyası itibariyle sabit olduğu, davalı ..., vasisi olduğu kısıtlının, hukuki işlem yeteneğinin olmadığını bildiği halde noterden vekaletname verilmesini sağlamak suretiyle oluşan zarardan, yani 21.08.2014 havale tarihli rapora göre 1.538.205,94 TL'den sorumlu olduğu belirtilerek davanın kısmen kabulü ile, 1.538.205,94 TL'nin davalı ...'dan, iş bu miktarın 1.533.481,25 TL'sinin davalı ... ile davalı ...'dan müştereken ve müteselsilen olmak üzere tahsil edilerek davacı kısıtlı adına Vasi'ye ödenmesine, iş bu bedele satış tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı, süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 25.10.2018 tarihli ve 2018/751 E., 2018/2036 K. sayılı kararıyla; resmi senette gösterilen satış bedellerinin dava dışı şirket tarafından davalı ...'ya ödendiğinin tüm dosya kapsamı ve davalının ikrarı ile sabit olduğu, bu durumda davalı ...'nun satış bedelini davacı tarafa teslim ettiğini yasal delillerle ispatlaması gerektiği, davalı ..., 14.09.2017 tarihli duruşmada, resmi senetlerde yazılı satış bedelini kısıtlı ...'e bizzat noterde teslim ettiğini beyan ettiği, davalı tarafından sunulan ibranamenin, hem davacı kısıtlıya parmak bastırılarak imzalatıldığı hem de açıkça bir meblağ içermediği için geçersiz olduğu, hisseli taşınmazın iptal edilmesinin tek başına davacı kısıtlıya bir faydası olmayacağı gibi, böyle bir davanın açılması halinde kısıtlının, satış bedelinin iadesi talebi ile karşılaşmasının kaçınılmaz olacağı, Mahkemece, davalı ...'nun haksız olarak uhdesinde bulunan meblağın tahsiline karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, davalı ...'nun davacının kısıtlı olup olmadığını bilmemesi, davacının kısıtlı olduğu halde bizzat başka taşınmazlarını da satmış olmasının dava konusu taşınmazların satış bedelinin davalı ... tarafından tahsil edilmiş olması karşısında sonuca bir etkisinin bulunmadığını, davalı ...'nun satış bedelini haksız olarak elinde bulundurması nedeniyle, satış tarihinden itibaren faize karar verilmesinin de yerinde olduğu belirtilerek davalı ...'nun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMA SONRASI YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı, süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 18.02.2020 tarihli ve 2018/6931 E., 2020/2329 K. sayılı kararıyla; davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmediği belirtilerek, Bölge Mahkemesince, "Mahkemece davalı ...'nun haksız olarak uhdesinde bulunan meblağın tahsiline karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, davalı ...'nun davacının kısıtlı olup olmadığını bilmemesi, davacının kısıtlı olduğu halde bizzat başka taşınmazlarını da satmış olmasının dava konusu taşınmazların satış bedelinin davalı ... tarafından tahsil edilmiş olması karşısında sonuca bir etkisi bulunmadığı" gerekçe gösterilerek, davalı ...'nun istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, bu durumda, Bölge Adliye Mahkemesince, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 353/1-b-2 nci maddesi gereğince, yargılamada eksiklik bulunmamakla beraber, yukarıdaki gerekçesi nedeniyle istinaf isteminin reddi ile düzeltilerek yeniden esas hakkında karar verilmesi gerektiği belirtilerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

B. Direnme Kararı

B. Direnme Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin ilam başlığında belirtilen kararıyla; Mahkeme kararından farklı bir gerekçe oluşturulmadığı, davalı ...'nun istinaf sebeplerinin değerlendirildiği, yani esastan red gerekçelerine yer verildiği belirtilerek, önceki gerekçe tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

2. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 09.11.2022 tarihli ve 2021/(13)3-248 E., 2022/1481 K. sayılı ilamıyla; İstinaf başvurusunun esastan reddi kararının gerekçesinde; istinaf sebeplerinin karşılandığı, davalı ...'nun davacının kısıtlı olduğu hâlde başka taşınmazları da bu şekilde sattığı yönündeki savunmasının varılan sonucu değiştirecek, esasa etkili bir durum olmadığı yönündeki tespitin de yeni bir gerekçe olarak kabul edilemeyeceği, bu açıklamaların tamamının, İlk Derece Mahkemesinin kararından farklı bir gerekçe kabul edildiği sonucunu doğurmadığını, direnme kararının usule ilişkin uyuşmazlık noktası itibarıyla usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı ... vekilinin temyiz itirazları yönünden direnme uygun olup diğer temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın Dairemize gönderilmesine oy çokluğu ile karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen direnme kararına karşı, süresi içinde davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... vekili; davacının kızı ve o tarihteki vasisi diğer davalı ...'nun, anlaştıkları tutar üzerinden paralarını aldıkları beyanı karşısında tapu bedelinin ne kadar olduğu değil, anlaşılan bedelin tamamının ödenip ödenmediğinin önem arzettiğini, Mahkemece taşınmazın satış tarihindeki değerinin bilirkişi marifeti ile hesap ettirilmediğini, müvekkilinin davacının kısıtlı olduğunu bilmesinin mümkün olmadığını, müvekkilinin satış bedelinin tamamını ödediğine dair tanıklar huzurunda davacıdan imzalı bir ibraname aldığını, davacının kızı olan ve müvekkilinin sonradan davacının vasisi olduğunu öğrendiği ...'nun, noterde müvekkiline vekaletname verilirken ve tapuda satış işlemleri yapılırken babasının kısıtlı olduğunu söylemediğini, kısıtlı tarafından yapılan hukuki işlemler yok hükmünde olduğundan vekaletname ve satış işlemlerinin baştan itibaren yok hükmünde kabul edilerek satışın iptali ve ödenen bedelin müvekkiline iadesi yönünde karar verilmesi gerektiğini, Bala Sulh Hukuk Mahkemesinin 2010/300 E. sayılı dosyasında taşınmazın satışına izin verildiğine ilişkin kararda, bu taşınmazın 342.750,00 TL üzerinden satışa çıkarılmasına karar verildiğini, işbu dosyada alınan 09.07.2013 tarihli bilirkişi raporunda, satış işlemine konu taşınmazların davacıya ait olan 1/4 hisselerinin toplam değerinin 342.750,00 TL olarak belirlendiğini, zaten bedeli ödenmiş olan taşınmaz için müvekkilinden 1.533.481,00 TL ödemesini beklemenin, afaki ve hakkaniyete aykırı olacağını ifade ederek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava; vekilin hesap verme yükümlülüğü kapsamında alacak ve vasinin görevini yerine getirirken kusurlu davranışı sebebiyle vesayet altındaki kısıtlı kişiye verdiği zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 506 ncı maddesi, "Hesap Verme" başlıklı 508 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. 6098 sayılı Borçlar Kanunu'nun 506 ncı maddesinde;

"Vekil, vekâlet borcunu bizzat ifa etmekle yükümlüdür. Ancak vekile yetki verildiği veya durumun zorunlu ya da teamülün mümkün kıldığı hâllerde vekil, işi başkasına yaptırabilir.

Vekil üstlendiği iş ve hizmetleri, vekâlet verenin haklı menfaatlerini gözeterek, sadakat ve özenle yürütmekle yükümlüdür.

Vekilin özen borcundan doğan sorumluluğunun belirlenmesinde, benzer alanda iş ve hizmetleri üstlenen basiretli bir vekilin göstermesi gereken davranış esas alınır." denilmiştir.

2. 6098 sayılı Kanun'un "Hesap Verme" başlıklı 508 inci maddesi şöyledir:

"Vekil, vekâlet verenin istemi üzerine yürüttüğü işin hesabını vermek ve vekâletle ilişkili olarak aldıklarını vekâlet verene vermekle yükümlüdür.

Vekil, vekâlet verene tesliminde geciktiği paranın faizini de ödemekle yükümlüdür." denilmiştir.

3. Temyizen incelenen karar; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yukarıda açıklanan uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve özellikle davacı kısıtlının hisseli taşınmazlarının davalı vekil tarafından satışının gerçekleştirildiği, resmi senette gösterilen satış bedellerinin dava dışı şirket tarafından davalı ...'ya ödendiğinin tüm dosya kapsamı ve davalının ikrarı ile sabit olduğu, davalı vekilin resmi senetteki bedelin tamamını davacı kısıtlıya verdiği iddiası kapsamında sunulan ibranamenin, hem davacı kısıtlıya parmak bastırılmak suretiyle imzalanması, hem de açıkça bir meblağ içermemesi nedeniyle geçersiz olduğu, davalı vekil Necmi'nin, davacının kısıtlı olup olmadığını bilmemesinin taşınmazların satış bedelinin tarafınca tahsil edilmiş olması karşısında sonuca bir etkisinin bulunmadığı, vekaleten satışı gerçekleştirilen taşınmazların satış bedelinin tamamının davacıya ödendiğinin ispatlanamadığının anlaşılmış olmasına göre davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalı tarafa yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6503, Karar No: 2013/13216, Tarih: 04.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/6503 E.  ,  2013/13216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz

Hüküm : 1- TCK'nın 154/1, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- TCK'nın 1521/1-c, 62, 50/1-a, 52/4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın kendi tarlasına geçmek için katılana ait taşınmaz üzerinde bulunan iki adet meşe ağacını sökmek ve kepçe ile yol açtırmak şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 152/1-c maddesine temas eden mala zarar verme suçu ile TCK'nın 154/1. maddesinde uyan hakkı olmayan yere tecavüz suçlarını oluşturacağı, 5237 sayılı TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren sanığın bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, her iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyet hükmü kurulması,

2- Kabule göre de;

a) Hakkı olmayan yere tecavüz suçundan tayin olunan adli para cezasının bir gün karşılığı olarak gösterilen miktarın takdirinde uygulanan kanun maddesinin karar yerinde gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

b) Sanığa hakkı olmayan yere tecavüz suçundan hükmolunan gün para cezasından takdiri indirim nedeni ile TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası sonucu fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 04.11.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanığın katılana ait taşınmazdan kendi taşınmazına geçmek için katılanın arazisinin bazı yerlerini kepçe ile düzelttirmek, bu düzeltme işlemini yaparken iki tane meşe ağacına zarar vermek şeklindeki eyleminde yerel mahkeme tarafından mala zarar verme ve hakkı olmayan yere tecavüz suçlarından TCK'nın 152/1-c, 154/1. maddeleri uyarınca verilen mahkumiyet hükümleri "dairemiz tarafından TCK'nın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı gereğince bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet verdiğinden sanığın bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılması gerekirken iki ayrı suçtan cezalandırılması" gerekçesiyle bozulmuştur.

Hakkı olmayan yere tecavüz suçunda TCK'nın 154/1. maddesinde başkasına ait taşınmaz mal ve eklentilerini malikmiş gibi işgal etme, cezalandırılmakta olup, "malikmiş gibi işgalde bulunma" içeriğinde sürekliliği barındırmaktadır. Suçun oluşması için sanığın işgalini süreklilik arz eden eylemlerle devam ettirmesi gerekmektedir. Başka bir deyişle hakkı olmayan yere tecavüz suçu mütemadi suçlardandır. Bu nedenle sanığın başkasına ait araziyi sürekli yol olarak kullanması söz konusu suçu oluşturur ise de, taşınmazdan yol geçirmek veya bazı yerlerinden traktörle geçmek için taşınmazın bazı kısımlarında dozerle düzeltme yapmak bu suçu oluşturmaz. Bir zarar var ise mala zarar verme suçu oluşabilir. Somut olayda da sanık taşınmazın bazı yerlerini traktörle geçmek için düzelttirmiş bu arada 2 ağaca zarar vermiştir. O nedenle düzeltme işleminden sonra taşınmazı yol olarak kullandığına dair hiçbir iddia, ikrar, beyan veya delil bulunmayan sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan beraatine karar verilmesi gerekmektedir.

Fikri içtimada ise sanığın tek bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına neden olması halinde bu suçlardan en ağırı ile cezalandırılması söz konusudur. Oysa olayımızda fiil tektir ancak bu fiil ile sadece mala zarar verme suçu oluşmuştur. Hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurları gerçekleşmemiştir. Fikri içtimadaki tek fiil ile en azından iki farklı suçun bulunması zorunluluğu şartı bulunmadığından bozma kararının 1 nolu gerekçesi yerinde değildir.

Sonuç olarak sanığın eyleminde hakkı olmayan yere tecavüz suçu oluşmadığından, "sanığın eylemi ile hem mala zarar verme hemde hakkı olmayan yere tecavüz suçunun oluştuğu ve 44. maddedeki fikri içtima gereği sanığın en ağır cezayı gerektiren suçtan cezalandırılması gerektiğine" ilişkin bozma gerekçesi yerinde olmadığından, bir isabetsizlik bulunmayan mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün onanması, hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün suçun unsurları oluşmadığından bozulması düşüncesiyle, sayın çoğunluğun her iki suçtan bozma kararı verilmesine ilişkin görüşlerine katılmıyorum. 04.11.2013
Yargıtay — Esas No: 2012/20846, Karar No: 2013/38094, Tarih: 05.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/20846 E.  ,  2013/38094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, nitelikli olarak konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen karar, bildirmiş olduğu Dutluk mah. 2. cadde 5. Sokak no:22 Mamak/Ankara adresi yerine Dutluk mah. 5. cadde 2. sokak no:22 Mamak/Ankara adresine tebliğat kanunun 35. maddesi uyarınca 25.09.2009 tarihinde tebliğ edildiği ayrıca sanığın söz konusu tarihte Ankara 1 nolu L Tipi Kapalı Ceza ve İnfaz Kurumunda hükümlü bulunduğunun Uyap kayıtlarından anlaşılması karşısında ve 27.05.2010 tarihli Ankara 1 nolu L Tipi Kapalı Ceza ve İnfaz Kurumu üst yazısı ile sanık ...'ın dilekçesinin ekte sunulduğu belirtilmekle Sanık ...'a ait olduğu bu suretle anlaşılan temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşıldığından, tebliğin usulüne uygun olmamakla, sanığın 27.05.2010 tarihli dilekçesinin öğrenme üzerine verilmiş geçerli bir temyiz dilekçesi olarak kabul edilmekle; sonradan verilen 07.06.2010 tarihli ek kararının kaldırılması suretiyle yapılan temyiz itirazının incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

A-08.07.2008 tarihli duruşmada müşteki ...'ın iftardan 1 saat önce evden ayrıldıklarına dair beyanı ile sanığın iftardan yarım saat sonra hırsızlığı yaptığına dair beyanı karşısında eylemin gece saatlerinde gerçekleştiğine ilişkin deliller karar yerinde gösterilmeden, hırsızlık suçundan hükmedilen cezanın TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırılması ve konut dokunulmazlığını ihlal suçundan 116/4. maddesi uyarınca cezada artırım yapılarak fazla ceza tayini,

B-Mala zarar verme suçu yönünden;1-)taraflara uzlaşmanın hukuki sonuçları hatırlatılmak suretiyle usulüne uygun şekilde uzlaşma teklif edilerek CMK'nın 253 ve 254. maddelerinde öngörülen uzlaşma hükümlerinin uygulanması zorunluluğu gözetilmemesi,

2-Suç tarihinde sabıkasız olan sanık hakkında belirlenen cezaların iki yıldan az olması karşısında; 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.