muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4761, Karar No: 2017/10516, Tarih: 14.12.2017

**21. Hukuk Dairesi         2017/4761 E.  ,  2017/10516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... ... Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 1. İş Mahkemesi

KARAR

A) Davacı İstemi:

Davacı, asıl davada; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ile borçlu olmadığının tespitini talep etmiştir.

Birleşen 2015/357 Esas sayılı dosyada davalı Kurum, davacının ölüm aylığı almakta iken 5510 sayılı Kanunun 56. Maddesi gereğince boşandığı eşiyle birlikte yaşadığı tespit edilmesi sebebiyle, 25/12/2008 - 24/02/2015 tarihleri arasında yersiz olarak ödendiği iddia olunan 51.990,17-TL'nin tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabı:

Davalı ... vekili özetle; 5510 sayılı Kanunun 56. Maddesi kapsamında değerlendirme yapılırken, boşanmanın ölümden önce veya sonra olmasının bir fark yaratmayacağını, ... güvenlik denetmen raporunun aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğunu beyan ederek davanın reddini talep etmiştir.

C)İlk Derece Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı:

İlk derece Mahkemesince; “Tüm dosya kapsamına göre ; ... müfettişinin hazırlamış olduğu araştırma ve inceleme raporunun gerçeği yansıtmadığı, dosyada dinlenen tanıkların davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşamadığını beyan ettikleri, mahkememizce yaptırılan zabıta araştırmasında davacının boşandığı eşi ile yaşamadığının tespit edildiği anlaşılmakla davacının davasının sübut bulduğundan davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilerek aşağıdaki hüküm kurulmuştur. ” gerekçesiyle

1-İşbu davanın KABULÜ ile, davacının maaşının kesilmesine ilişkin kurum işleminin iptaline,

2-Davacının kesilen aylığının kesildiği aydan itibaren yeniden bağlanmasına ve ödenmesi gereken aylardan itibaren yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesi gerektiğinin tespitine,

3-Bu dosya ile birleşen mahkememize ait 2015/357 Esas sayılı dava dosyası ile Kurum tarafından açılan davanın REDDİNE, , karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu ;

Davalı ... vekili; 5510 sayılı Kanunun 56. Maddesi kapsamında değerlendirme yapılırken, boşanmanın ölümden önce veya sonra olmasının bir fark yaratmayacağını, ... güvenlik denetmen raporunun aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğunu beyan ederek ilk derece kararının bozulmasını talep etmiştir.

D) ... Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

İstinaf Başvurusu ;

Davalı ... vekili; 5510 sayılı Kanunun 56. Maddesi kapsamında değerlendirme yapılırken, boşanmanın ölümden önce veya sonra olmasının bir fark yaratmayacağını, ... güvenlik denetmen raporunun aksi sabit oluncaya kadar geçerli olduğunu beyan ederek ilk derece kararının bozulmasını talep etmiştir.

D) ... Adliye Mahkemesi Gerekçesi ve Kararı :

İlk derece mahkemesince yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamından, davacının 2006 yılında boşandığı, babasının vefatının 2008 yılında gerçekleştiği, 2007 yılından sonra davacı ve eski eşinin aynı yerde oy kullanmadıkları, davacı adına su aboneliğinin bulunduğu, eski eşin 2005-2010 yılları arasında Dubai'de de bulunduğu, dinlenen kamu tanıklarının beyanları ile ... güvenlik denetmeni tarafından dinlenen tanıkların mahkemedeki beyanları karşısında, 5510 sayılı Kanunun 56. Maddesi kapsamındaki düzenlemede öngörüldüğü şekilde, davacının eşinden boşandığı halde fiilen birlikte yaşadığının sübut bulmadığı, dolayısıyla Kurumun aylık kesme ve borç çıkarma işleminin yerinde olmadığının belirlendiği, buna göre mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, davalı Kurum vekilinin istinaf isteminin 6100 sayılı HMK'nın 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

E) Temyiz:

Davalı ... vekili; tutanak tanıklarının beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden, gerekli incelemeler yapılmadan hüküm kurulduğundan, kararın bozulmasını talep etmiştir.

F) Delillerin Değerlendirilmesi ve Gerekçe:

Dava; 5510 sayılı Yasa'nın 56/2.fıkrası uyarınca boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile ölüm aylığının kesilmesine ilişkin davalı Kurum işleminin iptali ile borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Hüküm, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

Davanın, yasal dayanağı 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı ... Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 56. maddesinin ikinci fıkrasıdır. Fıkrada: “Eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen eş ve çocukların, bağlanmış olan gelir ve aylıkları kesilir. Bu kişilere ödenmiş olan tutarlar, 96. madde hükümlerine göre geri alınır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya ... eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce ... güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

Düzenleme ile ölen sigortalının kız çocuğu veya ... eşi yönünden, boşanılan eşle boşanma sonrasında fiilen birlikte olma durumunda, ölüm aylığının kesilmesi ve ödenmiş aylıkların geri alınması öngörülmektedir. Buna göre, daha önce ... güvenlik kanunlarında yer almayan, boşanılan eşle fiilen birlikte yaşama olgusu, gelir veya aylık kesme nedeni ve bağlama engeli olarak benimsenmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde de açıklandığı üzere, düzenleme ile hakkın kötüye kullanımının olası uygulamaları engellenmek istenmiş ve bu amacın gerçekleştirilebilmesi için kötüye kullanımın varlığı belirlendiği takdirde ilgiliyi haktan yararlandırmama; hakkın kötüye kullanılması durumunda hak sahipliğinin ortadan kalkması ve dolayısıyla gelir veya aylıktan yararlandırılmama yöntemi benimsenmiştir.

5510 sayılı Yasa'nın 56. maddesinde oldukça yalın olarak; "eşinden boşandığı halde, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı belirlenen" ibareleri yer almakta olup kanun koyucu tarafından örneğin; "... güvenlik kanunları kapsamında ölüm aylığına hak kazanmak amacıyla eşinden boşanan", " hak sahibi sıfatını haksız yere elde etme amacıyla eşinden boşanan", "gerçek boşanma iradesi söz konusu olmaksızın (muvazaalı olarak) eşinden boşanan" veya bunlara benzer ifadelere yer verilmemiş, sade olarak kaleme alınan metinle uygulama alanı genişletilmiştir. Maddede, boşanma amacına/saikine yönelik herhangi bir düzenlemeye yer verilmediğinden, gerek Kurum'ca, gerekse yargı organlarınca uygulama yapılırken, eşlerin boşanma iradelerinin gerçekliğinin/samimiliğinin araştırılıp ortaya konulması söz konusu olmamalı, boşanmanın muvazaalı olup olmadığına ilişkin herhangi bir araştırma/irdeleme ve boşanma yönündeki kesinleşmiş yargı kararının geçerliliğinin sorgulaması yapılmamalı, özellikle kesinleşmiş yargı organının verdiği karara dayanan "boşanma" hukuki durum ve sonucunun, eşlerin gerçek iradelerine dayanıp dayanmadığının araştırılmasının bir başka organın yetki ve görevi içerisinde yer almadığı, kaldı ki, 4721 sayılı Türk Medeni Kanununda "anlaşmalı boşanma" adı altında hukuki bir düzenlemenin de bulunduğu dikkate alınmalıdır. Şu durumda sonuç olarak vurgulanmalıdır ki, boşanma tarihi itibariyle gerçek/samimi boşanma iradelerine sahip olan (evlilik birliği temelinden sarsılan) veya olmayan tüm eşlerin, maddenin yürürlük tarihi olan 01.10.2008 tarihinden itibaren her ne sebeple olursa olsun eylemli olarak birlikte yaşadıklarının saptanması durumunda gelirin/aylığın kesilmesi zorunluluğu bulunmaktadır.

Somut olayda ; davacı ...’un 11/08/2006 tarihinde eşi ...'tan boşandığı, 01/11/2008 tarihinde vefat eden babasından dolayı yetim aylığı bağlandığı, ... Güvenlik Denetmeni tarafından düzenlenen 23/12/2014 tarih ve 187 sayılı rapora göre davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edildiği, bu rapora dayanılarak davacının aylığının kesilerek, Kurumca 25/12/2008 - 24/02/2015 tarihleri arasında ödenen aylıklar ve işlemiş faizinin borç çıkarıldığı, anlaşılmıştır.

Somut olayda ; davacı ...’un 11/08/2006 tarihinde eşi ...'tan boşandığı, 01/11/2008 tarihinde vefat eden babasından dolayı yetim aylığı bağlandığı, ... Güvenlik Denetmeni tarafından düzenlenen 23/12/2014 tarih ve 187 sayılı rapora göre davacı ve boşandığı eşinin birlikte yaşadıklarının tespit edildiği, bu rapora dayanılarak davacının aylığının kesilerek, Kurumca 25/12/2008 - 24/02/2015 tarihleri arasında ödenen aylıklar ve işlemiş faizinin borç çıkarıldığı, anlaşılmıştır.

Ayrıca; 23/12/2014 tarih ve 187 sayılı denetmen raporunda;iIhbar dilekçesinde şahısların birlikte yaşadıkları adres olarak bildirilen ve ...’ un mernis adresi olan ... ilçesi ... Mahallesine gidilerek çevre soruşturması yapıldığı, mahallenin azalarından ... Şentaş'ın ifadesinde ; “ Sürekli olarak ... yaşamaktayım. ... Bozkurt'u tanırım. Hurü hanım köyümüzün kızı olmakla birlikte ... şehir merkezinde yaşar. ... ilçesinden ... isimli kişiyle evlidir. Şahıslar son 3-4 aydır köyümüzde ikamet etmekte, kardeşi (muhtar) ... Bozkurt ile keçi besiciligi (yaylım) yapmaktadırlar. ... Bey ve eşi ... Hanim son 3-4 aydir sürekli ... ikamet etmekle birlikte öncesinde de ziyaret için köye birlikte gelip gitmekteydiler.” dediği, ... ilçesi ... Mahallesinde yapılan çevre soruşturmasında tanıklar ... ve boşandığı ... Arslantaş'ın muhtar ... Bozkurt'un ikamet adresi olarak kayıtlı babası ... Bozkurt’un evinde 39 numaralı hanede yaşadıklarını beyan ettikleri, adresin komşusu olan ...’ın ifadesinde ; “ Sürekli olarak ... yaşarım. ...'u tanırım. ... hanım ...'de ikamet eder.Hurü hanım ... ilçesi Kümbetir köyünden ... Arslantaş ile evlidir. ... ... hanimin babasina ait evi olması nedeniyle sürekli olarak eşiyle gelir gider. Son iki-üç ayıir ... bey ile eşi ... ... kalmaktadır.Bildigim kadarıyla kayin biraderi olan (muhtar) ... Bozkurt ile küçükbaş hayvan bakmaktadırlar.Komşum olmalari nedeniyle sürekli gördüğümden durumlarını biliyorum. ... Bey ve eşi ... Hanim son 3-4 aydır sürekli ... ikamet etmekle birlikte öncesinde de ziyaret için köye birlikte gelip gitmekteydiler.” dediği, ... ifadesinde ; “ Sürekli olarak ... yaşarım. Komşum olan ...'u tanırım. ... Hanım son 3-4 aydir sürekli ... ikamet etmekte. Eşi ... beyi zaman zaman evin civarında görmekteyim. ... bey aslen bizim koylümüz degildir. ... Bey ve kayınbiraderi ... beyin surekli yurtdışına işçi olarak birlikte gidip gelmelerine tanığım “dediği, ... Arslantaş’ın mernis adresi olan ... Mahallesi Ayrık Sokak No:11 Melikgazi adresine gidilip adresin kapalı olduğunun görüldüğü, yapılan çevre soruşturmasından adreste Gazi Arslantaş ve ailesinin yaşadığı, ...’ın adreste yaşamadığı çevre sakinlerinin beyanından tespit edildiği, son 19 aydır davacı ve eşi arasında inşaat işinden dolayı işçi işveren ilişkisinin olduğunun tespit edildiği, denetmence birlikte yaşadıkları kanaatine varıldığı görülmüştür.

Tüm bu hususlar, ... Güvenlik Denetmeni tarafından tanzim edilen raporun içeriği, davacı ve eşinin 2007 yerel seçimlerinde aynı okul ve sandıkta peş peşe kayıtlı olmaları, davacı ve eşinin dönem dönem aynı adreste kayıtlı olmaları, davacı ve eşi arasında inşaat işinden dolayı işçi işveren ilişkisinin olması, denetim sırasında dinlenen tanıkların Mahkemede nedensiz ifade değiştirmelerine itibar edilemeyeceği hususları birlikte değerlendirildiğinde davacı ve eşinin boşandıktan sonra birlikte yaşamaya devam ettikleri sabit olup 5510 sayılı yasanın 59/2. maddesi gereğince Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından düzenlenen tutanak içeriğinin de aksi ispat edilemediğinden, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken aksi yönde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

O halde, davalı ... vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulması gerekirken, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, temyiz olunan ... Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASI gerekmiştir.

G)SONUÇ:

Temyiz olunan ... Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddeleri uyarınca (KALDIRILMASINA), ilk derece mahkemesi kararının yukarıda belirtilen nedenle (BOZULMASINA), dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de ... Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14/12/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3385, Karar No: 2017/6493, Tarih: 23.11.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/3385 E.  ,  2017/6493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 20/03/2014 gün ve 2013/208 - 2014/139 sayılı kararı onayan Daire'nin 21/12/2015 gün ve 2015/13925 - 2015/13749 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı ... San. ve Tic. A.Ş'nin kullandığı krediye davalının kefil olduğunu, buna ilişkin düzenlenen bonoyu da kefil olarak imzaladığını, müvekkilinin banka alacağını temlik aldığını, borçlular hakkında takip başlatıldığını, dar yetkili icra hukuk mahkemesince davalı yönünden takibin zamanaşımına uğradına dair karar verildiğini, ancak ticari alacaktan doğan hakların 10 yılda zamanaşımına uğradığını, bu sürenin geçmediğini ileri sürerek ... 1. İcra Müdürlüğünün 2005/3491 sayılı dosyasına konu alacağın ticari alacak olduğunun tespitine ve davalı yönünden zamanaşımına uğramadığından takibin devamına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 4,60 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8255, Karar No: 2007/9668, Tarih: 12.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8255 E.  ,  2007/9668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkeme kararının kamulaştırılan taşınmazın gerçek maliki olan ... Kızı 1949 doğumlu ve tapulama tutanağına göre Kuruçay adresinde ikamet eden ... dışında aynı adı taşıyan üçüncü bir şahsa tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında taşınmazın gerçek maliki araştırılıp adresi tespit edildikten sonra mahkeme kararının usulüne uygun olarak tebliği sağlanarak temyiz süresi de beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4757, Karar No: 2024/3126, Tarih: 06.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/4757 E.  ,  2024/3126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/588 E., 2020/1933 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimler kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın uyuşturucu madde kullandığı ve bu maddenin temini için evde babası olan mağdurdan bıçak çekmek suretiyle para istediği, mağdurun parasının olmadığını söylemesi üzerine "nerden bulursan bul yoksa seni öldürürüm" şeklinde mağduru tehdit ettiği bunun üzerine mağdurun sanığa 50,00-100,00 TL kadar para verdiği olayda: sanığın eylemi hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-d,168/3,62 maddeleri kapsamında mahkûmiyet hükmü kurulmuş değer azlığı indirimi de uygulanmamıştır.

5237 sayılı Kanun'un "Daha az cezayı gerektiren hâl" başlıklı 150/2. maddesinde; "Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar inidirilebilir." denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise: "Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir." açıklamasına yer verilmiştir.,

5237 sayılı Kanun'un 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak "Değer azlığı", hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir." ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

5237 sayılı Kanun'un 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak "Değer azlığı", hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir." ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere. 5237 sayılı Kanun 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde "Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

5237 sayılı Kanun'un 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup. suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez. Hâkim indirim oranını 5237 sayılı Kanun'un 3. maddesinde öngörüldüğü üzere "İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde saptamalıdır.

5237 sayılı Kanun'un 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup. Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. 5271 sayılı Kanun'un 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim. 5237 sayılı Kanun'un 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır. Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çfkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.'de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, yargılama aşamasındaki mağdur ifadesinden de anlaşılacağı üzere 50,00-100,00 TL parayı zorla mağdurdan alan sanık hakkında paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları birlikte değerlendirildiğinde, verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

1.5237 sayılı Kanun'un 150/2. maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi,

2.Sonuç cezanın 6 yıl 1 ay 10 gün yerine yazılı olduğu şekide eksik hesaplanması, sebebiyle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmüştür.

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 06.11.2020 tarihli ve 2019/588 Esas, 2020/1933 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve resen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun 'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görüldüğünden hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 307. maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

06.03.2024 tarihinde karar verildi.