muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13435, Karar No: 2012/2955, Tarih: 21.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/13435 E.  ,  2012/2955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava , 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca rücuan tazminat davasıdır.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava konusu somut olayda;davacı Kurumun, sigortalı ...'in 25.06.2002 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu yaralanması nedeniyle yapılan masrafların tahsilinin istenildiği,davalı işverenin ise sigortalının iş kazası geçirmediği ve haksız açılan davanın reddine karar verilmesin, talep ettiği görülmüştür.

Mahkemece;davalı şirkete işçi olarak çalışan sigortalının rahatsızlığı sebebiyle, davacı kuruma ait hastanede tedavi gördüğü ve kurumca kendisine sağlık yardımı yapıldığı hususunda ihtilaf bulunmadığı,ancak sigortalının davalıya ait iş yerinde herhangi bir iş kazası geçirmediği ve sigortalının tedavi gördüğü hastalığın yaptığı iş ile bağlantılı olmadığı kanaatiyle davanın reddi yönünde hüküm tesis edildiği anlaşılmıştır.

Davacı Kurumun , olayın iş kazası olduğı yönündeki iddiası karşısında, öncelikle, bu hususa ilişkin çekişmenin giderilmesi gereklidir.

YHGK’nın, 13.10.2004 gün ve ... sayılı kararında da belirttiği üzere, hangi olayın iş kazası olduğunun saptanmasında başvurulacak yasal dayanakların ve uygulanacak ilkelerin ortaya konulmasında yarar vardır.

Hemen ifade edilmelidir ki, “iş kazası” yasada tanımlanmamış; ancak bir kazanın hangi “hal ve durumlarda” iş kazası sayılacağı “yer ve zaman” koşullarıyla sınırlanarak belirtilmiştir.

Konuya ilişkin yasal düzenleme, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu’nun “İş Kazası ve Meslek Hastalığının Tarifi” başlıklı 11. maddesinde yer almakta ve bu maddenin iş kazasına ilişkin (A) fıkrasında aynen;

“A) İş kazası aşağıdaki hal ve durumlardan birinde meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan olaydır.

a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş dolayısıyla,

c) Sigortalının, Işveren tarafından görev ile başka bir yere gönderilmesi yüzünden asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d) Emzikli kadın sigortalının çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında” denilmektedir.

Açıklanan bu madde hükmüne göre, iş kazası; maddede sayılı olarak belirtilmiş hal ve durumlardan herhangi birinde meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan olaydır.

d) Emzikli kadın sigortalının çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e) Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere toplu olarak götürülüp getirilmeleri sırasında” denilmektedir.

Açıklanan bu madde hükmüne göre, iş kazası; maddede sayılı olarak belirtilmiş hal ve durumlardan herhangi birinde meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan olaydır.

Gerek uygulama ve gerek öğretide açıkça kabul edildiği ve madde metninden de anlaşıldığı üzere bu maddede sayılan haller örnekleme niteliğinde değil, sınırlayıcı niteliktedir. Bu hallerden birine girmeyen sigorta olayı iş kazası sayılamaz. Sayılan bu hallerin birlikte gerçekleşme koşulu bulunmayıp, herhangi birinin gerçekleşmiş olması gerekli ve yeterlidir.

Eş söyleyişle, iş kazası hukuksal nitelikte bir olay olup, bu olayın yukarıda açıklanan yasa maddesinde sınırlandırılan ve belirtilen hallerden herhangi birinin oluşmasıyla ortaya çıkması gerekir.

Yeri gelmişken, iş kazasının unsurları üzerinde de kısaca durulmalıdır. Bunlar şöyle sıralanabilir: kazaya uğrayan 506 sayılı Kanun anlamında sigortalı sayılmalı; bu sigortalı bir kazaya uğramalı ve uğranılan kaza 506 sayılı Kanunun yukarıda ayrıntısı açıklanan 11. maddesinin (A) fıkrasında sayılan hal ve durumlardan birinde meydana gelmeli; sigortalıyı hemen veya sonradan bedence veya ruhça arızaya uğratan bir olay biçiminde gerçekleşmeli; bu olay ile sigortalının uğradığı zarar arasında uygun illiyet (nedensellik) bağı bulunmalıdır.

Hemen ifade etmek gerekir ki, yasanın iş kazasını sigortalıyı zarara uğratan olay biçiminde nitelendirmiş olması illiyet (nedensellik) bağını iş kazasının bir unsuru olarak ele almayı gerektirmiştir. Ne var ki, burada aranan “uygun illiyet (nedensellik) bağı” olup, bu da yasanın aradığı hal ve durumlardan herhangi birinde gerçekleşme olgusu ile sonucun birbiriyle örtüşmesi olarak anlaşılmalı, yasada olmadığı halde, herhangi başkaca kısıtlayıcı bir koşulun varlığı aranmamalıdır.

Kısacası; anılan yasal düzenleme, sosyal güvenlik hukuku ilkeleri içinde değerlendirilmeli; maddede yer alan herhangi bir hale uygunluk varsa zararlandırıcı sigorta olayının kaynağının işçi olup olmaması ya da ortaya çıkmasındaki diğer etkenlerin değerlendirilmesinde dar bir yoruma gidilmemelidir.

Davacı Kurumun iş kazası olarak nitelediği somut olayda, sigortalının davalı işyerinde tozaltı kaynakçası olarak çalıştığı,gece vardiyasında çalışırken, ön imalat kısmında 20metre uzunluğunda hazırlanmış bulunan çelik kolonlarına yaklaşık 5 metre uzunluğunda 70 cm eninde 5 cm kalınlığında olan ve 200 kg ağırlığındaki çelik sac levhaların tavan vinci ile çevirmeleri gerekirken,vinçler dolu olduğu için elle çevirmeye çalıştıkları sırada ağırlığın etkisiyle kısmi felç geçirecek şekilde yaralanması şeklinde meydana geldiği belirtilmiştir.

28.11.2006 tarih ... sayılı ... raporu ile; meydana gelen iş kazası sonucunda, davalı işverene %25, sigortalıya %75 nispetinde kusur izafe edildiği görülmüştür.

Yapılacak değerlendirmede; somut olayın gerçekleşme şekli sigortalıdan, iş yerindeki çalışma arkadaşlarından sorularak kazanın iş kazası olup olmadığı hakkındaki irdelemenin, sigorta müfettişi raporundaki değerlendirme de gözetilerek hiçbir şüphe ve kuşkuya yer vermeyecek şekilde resen araştırılıp çözümlenmesi gerekmektedir.

Açıklanan maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin, eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

O hâlde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4282, Karar No: 2014/7389, Tarih: 18.06.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/4282 E.  ,  2014/7389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 9 - 2014/103508

Mahkemesi : Pendik1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 19.09.2012

Numarası : 2010/641 - 2012/977

Suç : Göçmen kaçakçılığı

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Göçmen kaçakçılığı suçunun oluşabilmesi için, "Doğrudan doğruya veya dolaylı olarak maddi menfaat elde etmek maksadıyla, yasal olmayan yollardan; Türk vatandaşının yurt dışına çıkmasına imkan sağlanasının" gerektiği,

Somut olayda, sanığın, oğlu E. E. K.'a ait pasaportla 2001 doğumlu mağdur A. A.'ı Almanya da bulunan ailesine götürmek isterken havalimanı pasaport çıkış kontuarlarında yakalanması şeklindeki eyleminde "sanığın doğrudan doğruya veya dolaylı olarak maddi menfaat elde ettiğine veya bu maksatla atılı eylemi işlediğine" dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden yüklenen suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

a- Suç tarihi itibariyle, 6008 sayılı Kanunun 6. maddesi ile TCK'nın 79/1. maddesine eklenen cümle yürürlükte bulunmadığından sanığın havalimanı pasaport çıkış kontuarlarında yakalanması şeklindeki olayda, suçun teşebbüs aşamasında kaldığı ve tayin olunan temel cezada TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeden eylemin tamamlanmış suç kabul edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Mahkemece cezanın asgari hadden tayin edileceğinin kabul edilmesine rağmen hükmedilen temel adli para cezasının TCK'nın 52/1. maddesi uyarınca 5 gün yerine 30 gün olarak fazla tayini,

Kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2025, Karar No: 2018/6593, Tarih: 21.06.2018

**12. Hukuk Dairesi         2018/2025 E.  ,  2018/6593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından ilama dayalı olarak başlatılan takibe karşı borçlunun; takip dayanağı ilamın işçi alacakları ile ilgili olduğunu, anılan davada kendisinin ve dava dışı ... Tic. Ltd Şti.nin davalı olarak gösterildiğini, yapılan yargılama sonucu istemin kabulü ile belli miktarlardaki alacakların davalıdan alınıp davacıya verilmesine şeklinde hüküm kurulduğunu, fakat kendisi yönünden ayrıca hüküm bulunmadığını, bu haliyle anılan ilamın kendisi yönünden icra edilebilir olmadığı gerekçesiyle şikayetin kabulü ve takibin iptali istemiyle icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece; icra mahkemesinin, genel görevli mahkemelerin kararlarını yoruma tâbi tutma yetkisinin olmadığı ve fakat mevcut durumu ile şikayet edenin ilama aykırılık iddiasında haklı olduğu gerekçesiyle takibin iptaline karar verildiği görülmektedir.

Hukuk Genel Kurulunun 08/10/1997 tarih ve 1997/12-517 E. – 1997/776 K. sayılı kararında da vurgulandığı üzere "ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla, hükmün içeriğinin aynen infazı zorunludur. O nedenle sınırlı yetkili icra mahkemesince, ilamın infaz edilecek kısmı yorum yoluyla belirlenemez."

Somut olayda, takibe dayanak yapılan ...Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi Sıfatıyla) 2013/186 Esas 2014/405 Karar sayılı ilamının hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesinin, yorum, tahmin ve takdir yoluyla hüküm kısmını değiştiremeyeceği açıktır. Kaldı ki, icra emrinin de anılan ilama aykırı düzenlendiğine dair bir kayıt söz konusu değildir.

O halde, mahkemece, şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1777, Karar No: 2024/405, Tarih: 16.01.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/1777 E.  ,  2024/405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI :2020/1581 E., 2021/2176 K.

SUÇ :5607 Sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER :Beraat, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Bozma

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri, sanıklar hakkında kurulan beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

2.Sanıklar müdafiinin temyiz sebebi, Anayasaya aykırılık iddialarının değerlendirilmediğine ilişkindir.

II.GEREKÇE

A.Sanıklar Müdafiinin Temyiz İsteminin İncelenmesinde

Beraat kararının gerekçesine yönelik olmayan temyizde sanıkların hukuki yararı bulunmadığından sanıklar müdafiinin temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

B.Katılan Vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyizi İstemlerinin İncelenmesinde

Olay tarihinde, sanıkların Irak'tan Türkiye'ye giriş yapmak üzere Habur 2. Hudut Bölük Komutanlığı arama noktasından geçtikleri esnada köprü ön arama noktasında sanıklardan ...'in sevk ve idaresinde bulunan araçta yapılan gümrük görevlileri tarafından gerçekleştirilen aramada 21 karton kaçak sigara, akabinde x-ray taramasından geçirildiği esnada ise 3 karton kaçak sigara ele geçirilmiş ve sanıklar hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesine muhalefet suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır.

Sanıklar savunmalarında; atılı suçlamayı ikrar etmişlerdir.

Mahkemece 5607 sayılı Kanun'un 9/2. maddesine göre gümrük görevlilerinin arama yapma yetkisinin Türkiye Cumhuriyeti gümrük salonları ve gümrük kapılarına girdikten sonra başlayacağı somut olayda gümrük sahası dışında Habur 2. Hudut Bölük Komutanlığı arama noktası diğer adıyla köprü ön arama noktasında gümrük görevlileri tarafından ara bölgede yapılmış olan aramanın hukuka aykırı olduğu ve ele geçen delillerin yasak delil niteliğinde olduğu gerekçesiyle sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekili, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III.KARAR

A.Sanıklar Müdafiinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanıklar müdafiin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 maddesi gereği tebliğnameye aykırı olarak oybirliğiyle REDDİNE,

B.Katılan Vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde

III.KARAR

A.Sanıklar Müdafiinin Temyiz İsteğinin İncelenmesinde

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanıklar müdafiin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317 maddesi gereği tebliğnameye aykırı olarak oybirliğiyle REDDİNE,

B.Katılan Vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemlerinin İncelenmesinde

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle katılan vekili, o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili, o yer Cumhuriyet savcısı ve sanıklar müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 16.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/94, Karar No: 2017/4750, Tarih: 12.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2015/94 E.  ,  2017/4750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6540, Karar No: 2023/2607, Tarih: 26.04.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/6540 E.  ,  2023/2607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yığılca Cumhuriyet Başsavcılığının 02.10.2015 tarihli iddianamesi ile sanığın, taksirle yangına neden olma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 171 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması talep edilmiştir.

2. Yığılca Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2016 tarihli kararı ile, sanık hakkında taksirle yangına neden olma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 171 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi,

50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, 52 nci maddesi uyarınca 1.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, verilen cezanın 10 eşit taksit halinde tahsiline karar verilmiştir.

3. Dairemizin 04.10.2022 tarihli 2020/9202 Esas, 2022/13480 Karar sayılı kararı ile, suçtan zarar gören ...'a gerekçeli kararın tebliği ve temyiz etmesi halinde ek tebliğname tanzimi için tevdii kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın, fındık bahçesindeki otları temizlemek için yaktığı ateş nedeniyle kardeşi olan mağdurun fındık ağaçlarına zarar vererek genel güvenliği taksirle tehlikeye düşürdüğü ilişkindir.

2. Şikayete konu yere ait tapu kayıtları ile mağdurun iki kök fındık ocağının yapraklarının kuruduğunu tespit eden 18.08.2015 tarihli olay yeri tespit tutanağı dosyada mevcuttur.

3. 29.12.2015 tarihli bilirkişi raporunda, mağdura ait iki adet fındık ocağında ağır tahribat olması nedeniyle üretimde kullanılamaz hale geldiği, iki ocağın yeniden dikilmesi ve ocak tesisi gerektiği bildirilmiştir.

4. Mağdur ve eşi tanık ..., sanığın ateş yaktığını gördüklerini, kendi çabaları ile ve itfaiye yardımı ile ateşin söndürüldüğünü beyan etmişlerdir.

5. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan yürütülen Yığılca Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/459 sayılı soruşturma dosyası kapsamında 02.10.2015 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilmiştir.

6.Sanık savunmasında, yakmış olduğu ateş nedeniyle sadece iki ocak fındık ağacının yapraklarında yanma olduğunu, dallarda zarar olmadığını beyan ederek atılı suçlamayı inkar etmiştir.

IV. GEREKÇE

5. Sanık hakkında mala zarar verme suçundan yürütülen Yığılca Cumhuriyet Başsavcılığının 2015/459 sayılı soruşturma dosyası kapsamında 02.10.2015 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair ek karar verilmiştir.

6.Sanık savunmasında, yakmış olduğu ateş nedeniyle sadece iki ocak fındık ağacının yapraklarında yanma olduğunu, dallarda zarar olmadığını beyan ederek atılı suçlamayı inkar etmiştir.

IV. GEREKÇE

1. Hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 12 inci maddesiyle değişik 5237 sayılı Kanun'un 75 inci maddesi uyarınca sanığa yüklenen genel güvenliğin taksirle tehlikeye sokulması suçunun temas ettiği 5237 sayılı Kanun'un 171 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde düzenlenen suçun, ön ödeme kapsamına alındığı nazara alınarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunmaktadır.

2. Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38 inci maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38 inci maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7 nci maddesinin birinci fıkrasında da aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren 5271 sayılı Kanun'un 251 inci maddesinin üçüncü fıkrasının uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması gerekmektedir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yığılca Asliye Ceza Mahkemesinin 23.03.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8533, Karar No: 2021/11533, Tarih: 18.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/8533 E.  ,  2021/11533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Alacak istemine ilişkin olarak açılan davada, ... 6. Asliye Hukuk ile ... 30. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, taraflar arasında araç satışına ilişkin yapılan sözleşme sonucu davacı tarafça ödenen ÖTV borcunun davalıdan tahsili talebine ilişkin alacak istemine ilişkindir.

... 6. Asliye Hukuk Mahkemesince, davacının aracın ÖTV'sinin eksik ödendiğinden bahisle bu miktarın davalıdan tahsilini talep ettiğinden bu halde yetkili mahkemenin genel yetkili mahkeme olduğu, davalının tebligat yapılan "..." adresi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik karar verilmiştir.

... 30. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce, açılan davada kesin yetki bulunmayıp seçimlik yetki bulunmakla birlikte, davacının seçimlik yetkili mahkemelerden birinde davasını açmaması halinde seçim hakkı cevap dilekçesinde yetki itirazında bulunulması kaydıyla davalıya geçmektedir. Ancak davacı seçimlik yetkili mahkemelerden birini doğru şekilde seçerse ki, bu davada kendi yerleşim yeri olan mahkemeyi seçmiş olduğu görüldüğünden davalının yetki itirazı dinlenemeyeceğinden ve davaya bakma yetkisi davanın ilk açıldığı mahkeme olan ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne ait olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, davanın, ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açıldığı, davacının Mernis yerleşim adres bilgisinin: "Akdeniz/..." olduğu; davalının Mernis yerleşim adres bilgisinin: "..." olduğu; 6100 sayılı HMK'nın 6. maddesinde düzenlenen genel yetki kuralına göre yetkili mahkemenin: davalının davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olan İstanbul Mahkemeleri olduğu; 6100 sayılı HMK'nın 10. maddesinde düzenlenen özel yetki kuralına göre yetkili mahkemenin, sözleşmenin ifa yeri mahkemesi olduğu, ifa yeri taraflarca kararlaştırılmadığından ve talep konusu para alacağı olduğundan, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinin ifa yeri olması nedeni ile uyuşmazlığın ... 6.Asliye Hukuk Mahkemesi'nde görülüp çözümlenmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 18/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.