muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/5364, Karar No: 2021/5537, Tarih: 16.09.2021

Davalılar vekili, Koza A.Ş.'den giden 60.000.000 GBP'nin Koza Ltd.'ye şirket sermayesi olarak aktarılmasına rağmen bu paranın davalılardan tahsilinin örtülü kazanç olarak nitelendirilemeyeceğinden istenemeyeceğini, söz konusu davanın Koza Ltd.'ye yöneltilmesi gerektiğini, bu davanın görüleceği yetkili mahkemenin Koza Ltd.'nin şirket merkezinin bulunduğu İngiltere Ticaret Mahkemeleri olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, Koza Ltd. Şti.'ne gönderilen 60.000.000 GBP'nin örtülü kazanç aktarımı olarak değerlendirilmesi gerektiği, yukarıda belirtilen Sermaye Piyasası Kanunu'nun ilgili maddeleri, Anonim Şirketinde yöneticilerinin sorumluluğuna ilişkin TTK'nın 553.maddesi gereğince de söz konusu örtülü kazanç aktarımı şeklinde oluşan zarardan Koza Altın İşletmeleri A.Ş.'nin yöneticileri olan davalıların sorumlu olduğu, Sermaye Piyasası Kurulunun, Sermaye Piyasası Kanunu'nun 21.,94. ve 110.maddelerine göre örtülü kazanç aktarımı ile ilgili davayı açmaya yetkili olduğu, söz konusu paranın şirkete ödenmesini isteyebileceği, yargılama aşamasında da hesabından örtülü kazanç aktarımı yapılan Koza Altın İşletmeleri A.Ş.'nin davaya asli müdahillik talebinde bulunduğu, örtülü kazanç aktarımına konu 60.000.000 GBP'nin davalılardan tahsili ile şirkete ödenmesinin talep edildiği anlaşılmakla, örtülü kazanç aktarımı olarak kabul edilen paranın davalılardan faizi ile birlikte tahsili ile müdahil şirkete ödenmesine karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karara karşı davalılar vekili adli yardım talepli olarak istinaf talebinde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, 26.10.2019 tarihli ara kararı ile ... ve ...'in adli yardım taleplerinin reddine karar verildiği, adli yardım talebinin reddi kararına karşı davalılar ... ve ... vekilince itiraz edildiği, itiraz üzerine dosyanın Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22.Hukuk Dairesine gönderildiği ve adli yardım talebinin reddine dair ara kararın kaldırılması talebinin reddine karar verildiği, istinaf karar harcı, istinaf kanun yoluna başvurma harcı ve 150,00 TL istinaf yargılama giderinin ikmali için davalılar vekiline HMK'nın 344. maddesine uygun olarak muhtıra şerhli tebligat yapıldığı, tanınan 1 haftalık kesin süre içerisinde eksik nispi harcın davalılar tarafından tamamlanmadığı gerekçesiyle HMK'nın 344 ve 346. maddeleri uyarınca davalılar vekilinin istinaf başvurusunun yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara karşı davalı vekilince adli yardım talepli olarak istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince adli yardım talebinin reddine karar verilmiş ve bu karara karşı yapılan itiraz da reddedilmek suretiyle adli yardım talebinin reddi kararı kesinleşmiştir. Bunun üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, gerekli harçların ikmali için dosya İlk Derece Mahkemesine iade edilmiş, İlk Derece Mahkemesince de HMK’nın 344. maddesi uyarınca gerekli harçların ikmali için meşruhatlı muhtıra tebliğ edilmiş bilahare dava dosyası Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmiş ve Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminden vazgeçilmiş sayılmasına karar verilmiştir. Ancak, anılan Kanun hükmü uyarınca bu hususta görev ve yetki İlk Derece Mahkemesine ait olup, İlk Derece Mahkemesince verilen bu yöndeki kararlara karşı da HMK’nın 346/2. maddesi uyarınca bir haftalık süre içerisinde istinaf isteminde bulunulması halinde Bölge Adliye Mahkemesince gerekli inceleme yapılarak bir karar verilir.

Her ne kadar HMK'nın 352/1-ç maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesince yapılacak ön incelemede başvuru şartlarının yerine getirilmemesi halinde gerekli kararın verilmesi gerektiği belirtilmiş ise de lüzumlu karar, HMK'nın 344. maddesi gereğince karar verilmek üzere dosyanın İlk derece mahkemesine iadesi kararıdır. Bu şekilde davalıya iki aşamalı kanun yolunun önü açılmış olacaktır. Bu sebeple Bölge Adliye Mahkemesince verilen istinaf isteminden vazgeçilmiş sayılmasına dair kararın bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, takdir olunan 3.050,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalılara verilmesine, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyen davalılara iadesine, 16.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10189, Karar No: 2022/9077, Tarih: 14.11.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/10189 E.  ,  2022/9077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında ... Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı ... İdaresi vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 37. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı ... İdaresi vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kullanım kadastrosu sırasında, ... ili Çekmeköy ilçesi ...., Mahallesi çalışma alanında bulunan 104 ada 26 parsel sayılı 8.695,75 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, bahçe vasfıyla, beyanlar hanesine “6831 sayılı Kanun'un 2/B maddesi uyarınca orman sınırı dışına çıkarılmıştır”, “Krokisinde A harfi ile gösterilen 3035,16 m2 yer, ...tarafından bahçe; B harfi ile gösterilen 740,25 m2 yer, ... tarafından bahçe; C harfi ile gösterilen 1.010,59 m2 yer,......, tarafından bahçe; D harfi ile gösterilen 1.824,88 m2 yer, ...tarafından üzerindeki bina ile müştemilat; E harfi ile gösterilen 169 m2 yer, elektrik idaresi tarafından pilon yeri; F harfi ile gösterilen 506,98 m2 yer, ... tarafından bahçe; G harfi ile gösterilen 418,07 m2 yer, ... tarafından bahçe; H harfi ile gösterilen 73,55 m2 yer, ...., tarafından; J harfi ile gösterilen 917,27 m2 yer yol olarak kullanıldığı ve bu parsel üzerinde krokisinde A harfi ile gösterilen yer üzerinde 798.88 m2, V harfi ile gösterilen yer üzerinde 516.85 m2, C harfi ile gösterilen yer üzerinde 349 m2, D harfi ile gösterilen yer üzerinde 538.79 m2, E harfi ile gösterilen yerin tamamı üzerinde, F harfi ile gösterilen yer üzerinde 223.61 m2, G harfi ile gösterilen yer üzerinde 186.63 m2, J harfi ile gösterilen yer üzerinde 192,20 m2 Elektrik İdaresi lehine irtifak hakkı bulunmaktadır” belirtmeleri yapılarak, Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir.

Davacı ... İdaresi vekili, 104 ada 26 parselin bulunduğu alanların 1943 yılında yapılan tahdide göre orman sınırları içinde olduğunu, daha sonra sözü edilen bu alanların 10.04.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanun'la değişik 2/B uygulamasında orman sınırları dışına çıkarıldığını, Alemdağ Merkez Mahallesinde 5831 sayılı Kanun uyarınca güncelleme çalışmaları yapıldığını ve 08.12.2009’da tamamlandığını, vatandaşların başvurusu üzerine bazı alanlarda ek çalışmalar yapıldığını, bu bağlamda aralarında 104 ada 26 parselin de bulunduğu ve yeni tesis edilen bazı parsellerin kullanıcı tespitleri yapılarak askıya çıkarıldığını, Alemdağ Mahallesinde yapılan ek çalışmada, 104 ada 22 parsel ile 105 ada 1, 2, 5, 6 parsellerin bir kısmı birleştirilerek 104 ada 26 parsel adı altında yeni bir parsel oluşturulduğunu, 104 ada 26 parselin F ile gösterilen alanının, bitişik 105 ada 1 ve 2 parselleri, G ile gösterilen alanının ise 105 ada 5 ve 6 parselleri kısmen kapsadığını, 105 ada 1, 2, 5 ve 6 parsellerin Üsküdar Kadastro Mahkemesinin 1997/62 Esas ve 1997/78 Karar sayılı ilamıyla orman olduğunu, 104 ada 26 parselin F harfi ile gösterilen 506,98 m2 kısmının bahçe olarak ..., G harfi ile gösterilen 418,07 m2 kısmının ise bahçe olarak ... tarafından kullanılmakta olduğunu, yine F harfi ile gösterilen yer üzerinde 223,61 m2, G harfi ile gösterilen yer üzerinde ise 186,63 m2 Elektrik İdaresi lehine irtifak hakkı bulunduğunu, orman olan bir yerin üzerinde kullanıcı tespiti yapılamayacağını, devlet ormanlarının özel mülkiyete konu olamayacağını, zilyetlik, zamanaşımı ve sair sebeplerle mülk edinilemeyeceğini ileri sürerek, kadastro tespitinin iptaline, zilyetlik şerhlerinin ve irtifak haklarının silinmesine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonuda; dava konusu 104 ada 26 numaralı parselin evveliyatının eski 454 numaralı parsel olduğu, Üsküdar Kadastro Mahkemesinin 1997/62-78 sayılı ilamındaki parseller ile bir ilgisinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı ... İdaresi vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 5831 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanunu'na eklenen EK 4. madde uyarınca yapılan kullanım kadastrosuna itiraza ilişkindir.

Çekişme konusu taşınmazın bulunduğu yerde, 1943 yılında 3116 sayılı Kanun uyarınca yapılan orman tahdidi, 1989 yılında ilan edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanun'la değişik 2/B madde uygulaması, 1995 yılında 2924 sayılı Kanun uyarınca yapılan kullanım kadastrosu ve 2009 yılında 3402 sayılı Kanun'un EK-4.maddesi uyarınca yapılan güncelleme ve kadastro çalışmaları bulunmaktadır.

Çekişme konusu taşınmazın bulunduğu yerde, 1943 yılında 3116 sayılı Kanun uyarınca yapılan orman tahdidi, 1989 yılında ilan edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanun'la değişik 2/B madde uygulaması, 1995 yılında 2924 sayılı Kanun uyarınca yapılan kullanım kadastrosu ve 2009 yılında 3402 sayılı Kanun'un EK-4.maddesi uyarınca yapılan güncelleme ve kadastro çalışmaları bulunmaktadır.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve Kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nin 370. maddesi uyarınca ONANMASINA, 7139 sayılı Kanun'un 33. maddesi uyarınca Orman İdaresinden harç alınmasına yer olmadığına, 14.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11055, Karar No: 2013/14442, Tarih: 31.10.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/11055 E.  ,  2013/14442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Edremit Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2010/863 sayılı dosyasının yargılamanın yenilenmesi suretiyle kaldırılması ve 23.07.2010 tarihli kat malikleri kurulu kararlarının iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Av....'ün davacı ...'ten aldığı vekaletname Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi uyarınca yargılamanın iadesi yetkisini içermemektedir. Yargılamanın iadesi yetkisini içerir vekaletnamenin istenmesinden,

2-Edremit Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2011/407 Esas ve 2010/863 Esas sayılı dosyasının getirtilmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15984, Karar No: 2012/2371, Tarih: 07.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/15984 E.  ,  2012/2371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın olay tarihinde geceden sayılan zaman diliminde Kavaklıköyü İlköğretim Okuluna yanında ele geçirilemeyen balta ile hırsızlık amacıyla girerek okulun alt kat camını balta ile kırarak içeri girdiği daha sonra müdür odası ile kantinin muhkem kapılarını kırarak hırsızlık eylemlerini gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCK'nın 493/1.maddesiyle, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK'nın aynı suça uyan 142/1-a, 143, 116/2-4, 152/1-a maddelerinin ayrı ayrı ve bir bütün halinde olaya uygulanması sonucunda; lehe yasa değerlendirilmesi yapılırken, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanık yararına olan hükmün,önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin somut olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması ile bulunacağından 5237 sayılı Yasa ile yapılan uygulama sanık yararına olmakla 765 sayılı TCK ile yapılacak uygulamanın gösterilmemesi sonuca etkili olmadığından; 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki "hafif ve "pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değer azlığının" 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

2- 5237 sayılı TCK.nun 7/3.maddesinin açık hükmü karşısında 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58/6.ve 7.fıkralarında düzenlenen mükerrerlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

2- 5237 sayılı TCK.nun 7/3.maddesinin açık hükmü karşısında 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 58/6.ve 7.fıkralarında düzenlenen mükerrerlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "TCK'nun 53/1.maddesinin uygulanmasına" ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine "53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına" tümcesinin eklenmesi ve hükümden "tekerrür uygulanmasına" ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi. Başkan
Yargıtay — Esas No: 2019/18475, Karar No: 2020/6601, Tarih: 04.06.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/18475 E.  ,  2020/6601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, sanıklar hakkında imar kirliliğine neden olma suçundan verilen beraat hükümleri ile sınırlı olarak temyiz edildiği anlaşılarak dosya görüşüldü:

İmar kirliliğine neden olma suçundan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde, Mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, müştekiye bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca müşteki ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 04/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11518, Karar No: 2022/6805, Tarih: 05.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/11518 E.  ,  2022/6805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davası hakkında Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; davacının, kaza tarihinde geçerli trafik sigortası olmayan motosikletin çarpması sonucu gerçekleşen kazada yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp 39.900,00 TL'nin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davalının sorumluluğunun doğabilmesi için kazaya sebebiyet veren taşıtın cinsinin araştırılması gerektiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; talebin kabulü ile 39.900,00 TL'nin tahsiline karar verilmiş, anılan karara karşı davalı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazının reddine dair karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, kararın gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan bedensel zarara dayalı ... göremezlik tazminatı istemine ilişkindir.

Davacı vekili, davacının yaya konumunda iken motosikletin çarpması sonucu gerçekleşen kazada yaralandığını ve malul kaldığını, motosikletin trafik sigortasının bulunmaması nedeni ile davalı ... Hesabının zarardan sorumlu olduğunu açıklayıp tazminat talebinde bulunmuş, davalı vekili, davalı kurumun sorumluluğuna karar verilebilmesi için öncelikle taşıtın cinsinin araştırılması gerektiğini savunmuş, hakem heyetince anılan savunma üzerinde durulmayarak yazılı olduğu şekilde karar verilmiştir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

2918 sayılı KTK’nin 91. maddesinde motorlu araçların trafik sigortası yaptırmalarının zorunlu olduğu, ... Yönetmeliğinin 9. maddesinde trafik sigortası bulunmayan araçların neden olduğu bedensel zararlar için Güvence Hesabına başvurulabileceği, motorlu bisikletin tanımının yapıldığı 2918 sayılı KTK'nin 3. maddesinde de silindir hacmi 50 cm küpü geçmeyen içten patlamalı motorla donatılmış ve imal hızı saatte 50 km’den az olan bisiklet olduğu, 2918 Sayılı Yasanın 103. maddesinde de motorsuz taşıtlar ile motorlu bisiklet sürücülerinin hukuki sorumluluğunun genel hükümlere tabi bulunduğu öngörülmüştür.

Güvence Hesabına başvurulabilecek hallere ilişkin olarak, 5684 sayılı Sigortacılık Kanununun 14/2-b maddesinde "Rizikonun meydana geldiği tarihte geçerli olan teminat tutarları dâhilinde sigortasını yaptırmamış olanların neden olduğu bedensel zararlar" düzenlemesine yer verilmiş; aynı mahiyetteki düzenleme, ... Yönetmeliğinin 9/1-b maddesinde de yer almıştır. Bu düzenlemelere göre; trafik kazası sonucu oluşan bedensel zarar nedeniyle Güvence Hesabına husumet yöneltilebilmesi için, bedensel zarara yol açan aracın kaza tarihi itibariyle zorunlu sigortasının yaptırmasının zorunlu ve kaza tarihi itibari ile de sigortasının yapılmamış olması gerekmektedir.

Davalı ... Hesabına aracın trafik sigortasının bulunmayışı nedeniyle husumet yöneltildiğinden, öncelikle kazaya karışan motosikletin, trafik sigortası yaptırması zorunlu olan motorlu araçlardan olup olmadığı hususunun saptanması gerekmektedir.

Zira, ... Genel Şartlarının A.6-ı maddesi gereğince "Motorlu bisikletlerin kullanılmasından ileri gelen zararlar" teminat dışı hallerden olup, yukarıda değinildiği üzere 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 3. maddesinde motosiklet ve motorlu bisikletin tanımı yapılmıştır. Anılan düzenlemeler gereği, kazaya karışan motosikletin, KTK'nın 3. maddesindeki tanıma uyan 50 cc ve üzeri motor silindir hacmine sahip motosiklet olup olmadığının saptanması, kanun kapsamında motorlu araç olmadığı sonucuna ulaşıldığı takdirde davalı ... Hesabının bu aracın neden olduğu zarardan sorumlu olmadığı gözetilip sonuca ulaşılması gerekmektedir.

Somut olayda, dosya kapsamında kazaya karışan motosiklete yönelik olarak hiçbir bilgi ve belge bulunmamakta, hakem heyetince de bu yönde bir araştırma yapılmadığından aracın trafik sigortası yaptırması zorunlu bir araç olup olmadığı anlaşılamamaktadır.

Bu durumda hakem heyetince, trafik sigortası bulunmayan araç nedeniyle zararın doğduğu ve davalı ... Hesabının zarardan sorumlu olduğu davacı tarafça iddia edildiğine göre, aracın trafik sigortası yaptırması zorunlu araçlardan olduğunun ispat yükünün de davacı üzerinde olduğu gözetilmek suretiyle; ceza dosyası da irdelenerek, söz konusu motosiklete ilişkin bilgilerin sorulması, motosiklete ilişkin fatura var ise sunulması için taraflara uygun bir süre verilip belgenin temin edilmesi; bahsi geçen motosikletin davacı elinde bulunması halinde, araç üzerinde, aksi halde varsa eğer ceza mahkemesi dosya kapsamında elde edilen CD ve fotoğraflar üzerinden uzman makine mühendisi marifetiyle inceleme yapılıp araç motor silindir hacminin belirlenmesi; silindir hacminin 50 cm küpün üzerinde/trafik sigortası yapılması zorunlu araçlardan olduğunun anlaşılması halinde davalı ... Hesabının sorumlu olduğu gözetilerek işin esasına girilmesi gerekirken aracın niteliği konusunda eksik inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi yanılgıya dayalı olup karar bu yönüyle bozulmuştur.

3-Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti tarafından davacının başvurusunun kabulü ile kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına 5.985,00 TL vekalet ücretine karar verilmiştir. Varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

İtiraz Hakem Heyetince başvuru sahibi lehine vekalet ücretine karar verilirken Sigortacılık Kanununun 30. maddesinin 17. fıkrası ve 19/01/2016 tarihli, 29598 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmelik'in 16.maddesinin 13. fıkrasının uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 13. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine (maktu ücretin altında kalmamak kaydı ile) karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tam nisbi vekalet ücretine karar verilmesi de doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 05/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.