muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11625, Karar No: 2010/405, Tarih: 21.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/11625 E.  ,  2010/405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil ... Bank A.Ş. ile ... Bankası A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1995 yılında kurulduğunu, mobilya, beyaz eşya, ısıtıcı ve soğutucu grupları satışı yapıldığını, perakende satışlar da yapan şirketin bir ara 11 mağazada satış yaparken 8 mağaza ile faaliyetine devam ettiğini, ülkedeki ekonomik kriz nedeniyle mal aldığı tedarikçilerin mal tesliminde zorlandığını, müvekkilinin alacaklı olduğu firmaların ise borçlarını ödemediğini, toptan mal satışlarının azalması nedeniyle kar marjının düştüğünü, birbirini tetikleyen olumsuzluklar nedeniyle borca batık hale gelen şirketinin iyileştirme projesinde öngörülen tedbirlerle mali durumunu düzeltebileceğini, stratejik ortak bulunarak şirkete sermaye girişi sağlanacağını veya ortakların sermaye artırımı yoluyla yeni kaynak sağlayacağını, şüpheli alacakların tahsiline hız verileceğini ileri sürerek iflasın 1 yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iflas erteleme talebinde bulunan şirketin borca batık durumda olduğu, davacı tarafından icra takibine konu edilen alacakların aktifte gösterilemeyeceği, davacı şirketin borç ödeme protokolleri imzaladığı, ödemeler yaptığı, şirketin projeyi yerine getirmek için çaba gösterdiği gerekçesiyle iflasın 6 ay süreyle ertelenmesine karar verilmiş, karar alacaklı ... A.Ş. ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-... Bank A.Ş. vekili hükmü temyiz etmişse de temyiz isteminden feragat ettiğinden temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-İflasın ertelenmesine karar verilebilmesi için iflas erteleme talebinde bulunan şirketin borca batık durumda olması ve mali durumunu iyileştirme ümidinin bulunması gerekir. İflas erteleme talebinde bulunmak için şirketin talep tarihi itibariyle borca batık durumda bulunması gerekir. İflas erteleme talebinde bulunan şirketin bir kısım alacaklarının şüpheli alacak olduğu gerekçesiyle şirketin aktifinde değerlendirilmemiştir. Oysa şirketin iflas erteleme talebinde bulunduğu tarih itibariyle bu alacaklar yönünden takibe geçilmediğine göre daha sonra başlatılan takiple bu alacakların şüpheli alacak olarak kabulü isabetsizdir.

Mahkemece bu yönün gözetilememesi isabetsiz olduğu gibi şirketin iyileştirme projesinde gösterdiği sermaye artırımının yapılıp yapılmadığı hususunun açıklığa kavuşturulmaması da kabul şekli itibariyle isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle ... Bank A.Ş. vekilinin temyiz isteminin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12348, Karar No: 2011/14539, Tarih: 29.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/12348 E.  ,  2011/14539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı tarafından, davalı aleyhine 20.05.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 10.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünün 12/01/2010 tarihli bir başvuru üzerine vermiş olduğu B050NÜV0070003.120-15688-10-101.01 sayılı cevabi yazısında; “Nüfus Hizmetlerinin Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 72. maddesinde belirtildiği üzere; nüfusta kaydı bulunmayanların ölüme ilişkin resmi veya özel sağlık kurumları veya kamu kurum ve kuruluşlarının kayıtlarına dayanılarak düzenlenmiş herhangi bir ölüm kaydı bulunmadığı takdirde nüfus kütüklerine tescilin yapılması kanunen mümkün olmadığı” bildirilmiştir.

İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü yazısında belirtilen nedenlerle idari yoldan tapu kayıtlarında intikal yaptırılamadığından zorunlu olarak açılan bu tür davalarda düzeltme kararı verilemeyen hallerde tespit kararı verilmesi gerekli ve zorunludur.

Nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de bu gibi durumlarda tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verilmelidir.

Dosya içerisinde bulunan Beyoğlu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1997/824 esas 1998/16 karar sayılı ilamında muris ...'nin nüfus kaydına rastlanmadığı belirtilmiş ise de, her iki dosyada da bu konuda yeterli araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu sebeple muris ...'nin oğlu olduğu anlaşılan İbrahim'in nüfusa kayıtlı olduğu cilt, sayfa ve kütük sıra numaralarından yararlanarak nüfus kayıtları araştırılmalı gerekirse bu kayıtlar İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden de sorularak kimliği açıkça belirlenmelidir.

Muris ...'nin açık kimliği belirlendikten sonra tapuda malik görünen “...” ile davacının murisi “...'nin” aynı şahıslar olup olmadığı araştırılmalı; tüm bu işlemler yerine getirildikten sonra hala tereddütler giderilememiş ise mahkemece taşınmaz başında keşif yapılarak tanıklar ve mahalli bilirkişiler dinlenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Muris ...'nin açık kimliği belirlendikten sonra tapuda malik görünen “...” ile davacının murisi “...'nin” aynı şahıslar olup olmadığı araştırılmalı; tüm bu işlemler yerine getirildikten sonra hala tereddütler giderilememiş ise mahkemece taşınmaz başında keşif yapılarak tanıklar ve mahalli bilirkişiler dinlenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 29.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10923, Karar No: 2010/3049, Tarih: 02.04.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/10923 E.  ,  2010/3049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk, ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayının vesayet altına alınması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlı adayının nüfusa kayıtlı olduğu yer mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi de, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yerinin ... İlçesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, Nüfus Kanunun 4. Maddesine göre kısıtlı adayının yerleşim yerinin nüfusa kayıtlı olduğu yer mahkemesi olduğu gerekçesiyle, yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

Dosya kapsamındaki, 15.06.2009 ve 17.11.2009 günlü ... polis amirliği tahkikatı, kısıtlı adayı ...ın 30.06.2009 günlü ... C.Savcılığına, 28.07.2009 günlü ... Sulh Hukuk hakimliğine,18.11.2009 günlü Asliye Ceza Mahkemesine verdiği dilekçelerden ve nüfus müdürlüğü yazısından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sistemine göre yerleşim yerinin ... Mahallesi, ... Sokak, No : ... ..., ... adresi olduğunun anlaşılmasına göre, ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 02.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13411, Karar No: 2010/4860, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13411 E.  ,  2010/4860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/268 Esas-2005/185 Karar, Dairenin:2009/13417 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23564, Karar No: 2015/37982, Tarih: 03.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/23564 E.  ,  2015/37982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Oluş ve dosya içeriği ile sanığa suç atması için bir neden bulunmayan yakınanın anlatımlarına göre; sanığın, yakınanın arkasından gelerek sağ kolundaki çantaya asıldığı, yakınan direnip vermek istemeyince, aralarında bir süre arbede yaşandığı, arbede sırasında yakınanın sağ kolundaki saatinin kordonu koptuğu ve yere düşerek parçalandığı, yakınanın çantasını sanığın elinden kurtarıp uzaklaştığının anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında hataya düşülerek hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2-) Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5504, Karar No: 2012/2789, Tarih: 01.03.2012

**9. Ceza Dairesi         2010/5504 E.  ,  2012/2789 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 152/1-c, 62, 51/1-3- 7. maddeleri uyarınca mahkumiyet, erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sarhoş olduğu esnada eşi olan tanığa katılanın kavak ağaçlarını kestiğini söylemesi üzerine, tanığın katılana olayı bildirmesi sonrası yapılan şikayet nedeniyle mala zarar verme suçundan açılan kamu davasında, görgüye dayalı bilgisi olmayan tanığın sanığın eşi olması nedeniyle CMK'nın 45/3. maddesi uyarınca tanıklıktan çekinme hakkı hatırlatılmadan alınan beyanı hükme esas alınamayacağından ve sanığın atılı suçu işlediğine dair bu tanığın beyanı dışında mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14044, Karar No: 2016/5961, Tarih: 21.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/14044 E.  ,  2016/5961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde müştekinin fabrikasının arka kısmında bulunan 27,00 TL değerinde 45 kg demir talaşını alması karşısında hırsızlık konusunu

oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü olmayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)T.C. ... Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2)Adli sicil kaydında tekerrüre esas hükümlülüğü olmayan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi ile uygulama yapılmaması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)T.C. ... Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1346, Karar No: 2015/7860, Tarih: 01.07.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/1346 E.  ,  2015/7860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/224748

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19.04.2012

NUMARASI : 2010/141 Esas, 2012/94 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre, sanığın Kayardı mevkiinde hayvan otlatan mağdureye karşı nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebüs ettiği dışında onu alıkoyduğuna dair delil bulunmaması karşısında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, sonucu itibariyle doğru olan beraat kararına yönelik katılan vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün değişik gerekçeyle ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin aşamalarda özü itibariyle değişmeyen beyanları ile bu anlatımları destekleyen tanık Halil'in ifadeleri ve tüm dosya içeriğine göre; sanığın mağdureyi Kayaardı mevkiinde hayvan otlattığı sırada arkasından yaklaşıp, ağzını kapatarak "Seni sinkaf edeceğim" dedikten sonra mağdurenin direnmesi ve bağırması nedeniyle bırakması şeklindeki eyleminin nitelikli cinsel saldırı suçuna teşebbüs olduğu gözetilerek TCK'nın 102/2, 102/5 ve 35. maddeleri gereğince cezalandırılması yerine delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13239, Karar No: 2013/12527, Tarih: 20.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/13239 E.  ,  2013/12527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Küçükçekmece 1.Aile Mahkemesi ve Midyat 1.Asliye Hukuk(Aile) Mahkemesince ayrı ayrı yetkisizlik karan verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için Küçükçekmece 1.Aile Mahkemesince gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, velayet altındaki küçüğe vasi tayin edilmesi talebine ilişkindir.

Küçükçekmece 1.Aile Mahkemesi'nce,küçüklerin babalarının yanından ayrılarak, dedesi ile birlikte ikamet ettiği nedeni ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Midyat 1.Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi ise, dava açıldıktan sonraki değişikliklerde ilgili kişilerin yerleşim yeri değiştiği gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilemeyeceğinden bahisle karşı yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Göreve ilişkin kurallar, kamu düzenindendir. (HMK.m.l) Velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri, ana ve babasının; ana ve babanın ortak yerleşim yeri yoksa, çocuğun kendisine bırakıldığı ana veya babanın yerleşim yeridir. Diğer hallerde çocuğun oturma yeri, onun yerleşim yeri sayılır. (TMK.m.21)

Dosya kapsamından, Küçükçekmece 3. Aile Mahkemesi'nin 16.06.2007 tarih, 2007/223 esas ve 575 karar sayılı boşanma ilamında, küçük Gülşen ve ...'ın velayetlerinin babaya verildiği, dolayısıyla küçüklerin yerleşim yerinin babanın ikametgahı olan "Küçükçekmece" olacağı ve Türk Medeni Kanununun 412. maddesi uyarınca yerleşim yerinin değişikliğine ilişkin her hangi bir izin verilmediği de anlaşılmakla, uyuşmazlığın Küçükçekmece 1.Aile Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Küçükçekmece 1.Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22053, Karar No: 2013/1805, Tarih: 06.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/22053 E.  ,  2013/1805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 12.12.2011 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 06.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/30, Karar No: 2020/3790, Tarih: 25.11.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/30 E.  ,  2020/3790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı şirketin 2005 yılında kurulduğunu, tekstil ürünleri satış ve pazarlama işi yaptıklarını, sektördeki krize rağmen kampanyalı satışlar ile müşteri talebinin karşılandığını, ancak stokların devir hızının düşük olması mağaza sayısının çokluğu dolayısı ile organizasyonun tam olarak sağlanamadığı ve ekonomik çıkmaz içerisine girildiğini, şirketin borca batık duruma düştüğünü, ancak iyileştirme projesi kapsamında borca batıklıktan çıkılabileceğini ileri sürerek, iflasın 1 yıl süre ile ertelenmesini talep ve dava etmiştir.

Bir kısım müdahiller, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, davacının borca batık olduğunun, iyileştirme projesinde toplam 4 yılda 1.000.000,00 TL sermaye arttırımının yetersiz olduğu, davacı tarafından başkaca bir sermaye artırım kararı alınmadığı, hedeflenen kâr ve sermaye artırımını borca batıklığı karşılamadığı, iyileştirme tedbirlerinin soyut ve temenni niteliğinde bulunduğu, projenin samimi, inandırıcı ve yeterli çözümü üretir nitelikte olmadığı, şirketin kendi üretiminin bulunmadığı, mağaza sayısının 10'a düştüğü, tedbir bulunmasına rağmen zararın artarak devam ettiği, çalışan personelin dahi ücretlerinin zamanında ödenemediği, iflas erteleme talebinin yasal şartlarının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddi ile davacının iflasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi tarafından istinaf incelemesi neticesine; davacı aktifindeki stokların rayiç değerleri üzerinden hesaplanması gerektiği, bu yöndeki itirazların yerinde olmadığı, diğer istinaf sebeplerinin de alınan rapor içerikleri doğrultusunda sonuca etkili olmadığı, mahkeme kararında usul veya esas yönünde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle İstinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bu karara karşı süresinde davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.