muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/11234, Karar No: 2021/6634, Tarih: 05.04.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/11234 E.  ,  2021/6634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, katılana ait işyerine müşteri gibi girdikten sonra işyerinde bulunan ayakkabı ve çantaları sorarak yabancı dilde konuşmaya başladığı, katılanı oyalamak maksadıyla başka bir çantayı göstererek, tezgah üzerinde duran paraların 2.050,00 TL'sini çalma eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde yer alan suçu oluşturacağı gözetilmeden sanık hakkında aynı Kanun'un 141/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 05.04.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29355, Karar No: 2015/11871, Tarih: 28.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29355 E.  ,  2015/11871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/01/2014

NUMARASI : 2012/109-2014/27

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Davalı idare vekilinin temyiz dilekçeleri temyiz defterine kaydedilirken Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulunun 25.01.1985 gün ve 1984/5 esas 1985/1 sayılı kararı uyarınca temyiz harcının hesaplanarak temyiz edenden istenip istenmediği araştırılarak harç istenmiş ve yatırılmış ise makbuzunun, istenmesine rağmen harç yatırılmamış ise, bu konuda mahkeme kalemince tanzim edilen belge varsa, bu belge dosya içine konulduktan,

Mahkeme kalemince belge tanzim edilmemiş ise HUMK. nun 2494 sayılı Kanunla değişik 434/3 maddesi uyarınca temyiz harcının süresinde yatırılması için muhtıra tebliğ edilip, harcın yatırılmaması durumunda 434/son maddesi uyarınca işlem yapıldıktan,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14757, Karar No: 2015/37960, Tarih: 03.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/14757 E.  ,  2015/37960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Sanık .... hakkında kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

Sanık savunmanına 23.12.2009 tarihinde tebliğ edilen hükme karşı yasal süreden sonra 04.01.2010 tarihinde temyiz isteminde bulunan sanık ....'ün temyiz talebinin isteme uygun olarak REDDİNE,

2-Sanık .... hakkında kurulan hükmün yapılan incelemesinde;

5237 sayılı TCK.nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek verilen cezadan indirim yapılması ve sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması, karşı temyiz bulunmadığından; bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “yargılama giderlerine” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “yargılama giderlerinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınmasına” cümlesi eklenmek suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve Yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/16072, Karar No: 2011/20796, Tarih: 15.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/16072 E.  ,  2011/20796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı, boşanma davasının kesinleştiği 09/06/2010 tarihinden itibaren aylık 400 TL yoksulluk nafakasının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.Davalı, davacının kendisini terk etmesi nedeniyle boşandığını, nafaka verecek durumda bulunmadığını bildirerek, yersiz olan davanın reddini dilemiştir.Mahkemece aylık 200 TL yoksulluk nafakasının tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.TMK'nun 175.maddesine göre: “boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir.”Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz.

O halde, bu şartlar yoksulluk nafakası istemine ilişkin dava tarihine göre değil, aksine boşanma tarihine göre araştırılması ve şartları varsa yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerekir.

Somut olayda koca tarafından açılan boşanma davası davalı eşin müşterek haneyi terk ettiği, bir araya gelmedikleri nedeniyle kabul edilerek, boşanmalarına karar verilmiş, taraflarca temyiz edilmeyerek 09/06/2010 tarihine kesinleşmiştir.Kesin hüküm tarafları ve mahkemeyi bağlayıcıdır. (HUMK. 237 md). Ayrıca hakimi hüküm vermeye zorlayan gerekçeler de aynı mahiyettedir.

Bu durumda, boşanma tarihi itibariyle davacı eşin davalı kocası karşısında daha ağır kusurlu olduğu kesin hükümle saptandığına ve böylece yoksulluk nafakası isteme koşullarının oluşmadığı açıklığa kavuştuğuna göre, kesin hükmün etkilerini ortadan kaldıracak şekilde delil toplanarak mahkemece yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,15/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5274, Karar No: 2016/6283, Tarih: 23.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/5274 E.  ,  2016/6283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki samimi anlatımları, savunma ile tüm dosya içeriği nazara alındığında, yabancı dil kursuna giden mağdureyle diğer öğrencileri servis aracıyla taşıyan sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda diğer öğrencileri indirdikten sonra araçta yalnız kaldığı on yaşı içerisindeki mağdurenin bacaklarını eliyle tutmak ve başka bir gün mağdureye “yarak nedir bilirmisin? sütyen takıyor musun? sen benim cinsel organıma dokun bende senin cinsel organına dokunayım” demek suretiyle üzerine atılı zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve cinsel taciz suçlarını işlediği anlaşıldığından, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlarda yapılan değişikliklerde nazara alınıp belirlenecek lehe Kanun maddeleri gereğince cezalandırılması yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2772, Karar No: 2015/2510, Tarih: 25.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/2772 E.  ,  2015/2510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın sokakta park halinde bulunan mağdura ait motosikleti alması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeyerek aynı Kanun'un TCK 141/1 maddesince cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi karşı temyiz olmadığından bozma yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ...'in temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21947, Karar No: 2013/604, Tarih: 15.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/21947 E.  ,  2013/604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle kanal katılım bedeli hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesine göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3.15 TL kalan harcın temyiz edenden alınmasına, 15.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1653, Karar No: 2016/7460, Tarih: 06.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/1653 E.  ,  2016/7460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : 1)Sanıklar ... ve ... hakkında: TCK'nın 155/2, 35/2, 52/2, 53/1.maddeleri gereğince mahkumiyet

2)Sanık ... hakkında: TCK'nın 165/1, 35/2, 52/2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıklar... ve ... ile suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

a- Sanıklar... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde:

Sanıklar... ve ...'ın katılana ait şirkette tır şoförü olarak çalıştıkları, olay tarihinde ...'dan getirdikleri tırın deposundan çektikleri mazotu diğer sanık ...'a satma konusunda anlaştıkları ve ...'ın aracına yükledikleri sırada yakalandıklarının iddia edildiği olayda, sanıkların atılı suçları işlediklerine ilişkin mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar ile katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA,

b- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde:Sanığın değişmeyen savunmalarında ısrarla suça konu mazotun katılana ait tırdan boşaltığından haberi olmadığını beyan etmesi, diğer sanıkların da bu savunmayı doğrular şekilde mazotu bidonlara doldurduktan sonra ...'ı aradıklarını, ...'ın suçtan haberi olmadığını beyan etmeleri karşısında, sanık ...'ın mazotun katılana ait tırdan boşaltıldığından haberi olmadığına ilişkin savunmasının aksine mahkumiyetine yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12228, Karar No: 2023/2268, Tarih: 27.04.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/12228 E.  ,  2023/2268 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3692 E., 2022/3431 K.

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının 08.07.2022 tarihli ve 2022/31463 Esas sayılı iddianamesi ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 58 ve 53. maddeleri uyarınca, cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2022/454 Esas, 2022/453 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h, 58 ve 53. maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/3692 Esas, 2022/3431 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/3692 Esas, 2022/3431 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi, sanığın atılı suçu gerçekleştirdiğine dair bir suçüstü halinin söz konusu olmadığı, olay yeri inceleme tutanağında, mutfaktan bina arkasındaki bahçeye açılan PVC kapının açık olduğu, kapı üzerinde sert cisim ile zorlama izlerinin olduğu ve sanığa ait parmak izlerinin bulunduğu belirtilmişse de işbu hususun atılı suçu sanığın işlendiğine dair kesin bir delil teşkil etmediği, sanığın iş çıkışlarında veya müsait olduğu diğer zamanlarda yeğenleri ve arkadaşları ile birlikte söz konusu olayın gerçekleştiği iddia edilen yere çok yakın parkta ve sokakta oyun oynadıklarını, sanığın sürekli gittiği parkın hemen yanında bulunan bir binanın dış cephesinde sanığın parmak izine rastlanmış olmasının hayatın olağan akışına aykırılık teşkil etmediği, ayrıca yargılama konusu suçun işlendiğine dair iddia edilen olayın gerçekleştiği yerin sanığın ikamet adresi ile ailesi ve arkadaşları ile birlikte vakit geçirdiği sosyal çevreye çok yakın olduğunu, katılanın duruşma esnasında olay yerine ait fotoğrafları gösterdiği, ilgili fotoğraflardan da anlaşılacağı üzere, kot farkı sebebiyle kolaylıkla oyun anında top kaçabilecek bir mesafede olan katılana ait alandan sanığın fiziki özelliklere sahip genç birisi kolaylıkla inip topu alıp çıkabileceği, tüm bu hususlar göz önüne alınarak şüpheden sanık yararlanır ilkesi gözetilerek öncelikle sanığın tahliyesine ve istinaf Mahkemesi kararının bozularak sanığın beraatine karar verilmesine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Sanığın olay tarihinde tam olarak tespit edilemeyen bir saatte katılanın üst katı ikameti olarak kullandığı, alt katı da depo olarak kullandığı binaya mutfaktan bahçeye açılan PVC kapıyı zorlayıp açmak suretiyle girdiği ve buradan katılana ait hilti ile elektrik kablolarını çaldığı, katılanın şikayeti üzerine yapılan soruşturma neticesinde, mutfaktan arka bahçeye açılan PVC dış kapı yüzeyinden elde edilen 4 adet parmak izinin sanığın sol baş, sol işaret, sol orta ve sol yüzük parmak izleri ile aynı olduğunun tespit edildiği, yakalanan sanığın savcılık huzurunda alınan savunmasında suçu kabul etmediği ve parmak izinin neden çıktığını bilmediğini beyan ettiği, daha sonra sorguda ve yargılama aşamasında, olay yerine yakın bir park olduğunu arkadaşları ve yeğenleri ile oraya oynamaya gittiklerini, topun suç yerine kaçması nedeniyle gidip aldığını ve parmak izinin kapı dış yüzeyinden çıkmasının normal olduğunu beyan ettiği anlaşılmıştır.

2. 23.05.2022 tarihli uzmanlık raporu ile ikamet girişine göre solda bulunan mutfaktan arka bahçeye açılan PVC kapı dış yüzeyinden alınan 4 adet parmak izinin sanığa ait olduğu tespit edilmiştir.

2. 23.05.2022 tarihli uzmanlık raporu ile ikamet girişine göre solda bulunan mutfaktan arka bahçeye açılan PVC kapı dış yüzeyinden alınan 4 adet parmak izinin sanığa ait olduğu tespit edilmiştir.

3. 19.05.2022 tarihli olay yeri inceleme raporunda ikamet girişine göre sol tarafta bulunan mutfaktan bina arkasındaki bahçeye açılan PVC kapının açık olduğu, kapı üzerinde sert cisim zorlama izlerinin olduğu, tespit edilmiştir.

4. Katılanın 2. celsede telefonundan gösterdiği olay yerine ilişkin fotoğrafların mahkemesince incelendiği ve katılanın evinin bahçe kısmında duvar bulunduğu, kapı kısmının kenarda olduğu, ayrıca 1. duvarın arkasında bir duvar daha bulunduğu kot farkı bulunduğu, 1. duvar ile bahçe arasında da duvara dayanmış bir merdiven olduğu, inşai faaliyet bulunduğuna ilişkin görüntü olduğu, çalışan ustaların görüldüğüne ilişkin gözlemde bulunulduğu anlaşılmıştır.

5.Sanık hakkında adli sicil kaydında yer alan Gaziosmanpaşa 19. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/346 Esas, 2018/409 Karar sayılı ilamın tekerrüre esas alındığı, tekerrüre esas alınan ilama konu suçun 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h maddesine uyan hırsızlık suçu olduğu, sanık hakkında 2 yıl 1 ay hapis cezasına hükmolunduğu ve ilamın 24.06.2019 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık savunmasında zaman zaman yeğenlerini müştekinin evinin yanında bulunan oyun parkına götürdüğünü, bazen onların topunun kaçtığını ve mecburen topları almak için müştekinin bahçesine girdiğini, bir seferinde topu almak için atladığında duvardan yere düştüğünü, bu sırada kapıya tutunduğunu, dizinin yaralandığını halen izleri olduğunu, eğer eve girip eşyaları çalmış olsa evin içindeki kapılarda da parmak izi çıkmış olacağını söylemiş ise de olay yeri inceleme raporunda müştekiye ait ikametin altında bulunup yine müşteki tarafından depo olarak kullanılan ve hırsızlık yapılan dairenin mutfağının bahçe kısmına açılan PVC kapısı üzerinde sert bir cisim ile zorlama izleri olduğunun tespit edildiği ve sanığa ait parmak izlerinin de tam bu kapının dış yüzeyinde çıktığı anlaşılmakla savunmaya itibar edilmemiş atılı suçun sanık tarafından işlendiği ilk derece mahkemesince sabit görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

19.05.2022 tarihli olay yeri inceleme raporu, katılanın beyanı ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sanık hakkında dava zamanaşımı süresi içerisinde konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

19.05.2022 tarihli olay yeri inceleme raporu, katılanın beyanı ve tüm dosya kapsamı itibarıyla sanık hakkında dava zamanaşımı süresi içerisinde konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, sanık hakkında kurulan hükümde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 22.11.2022 tarihli ve 2022/3692 Esas, 2022/3431 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.