muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/329, Karar No: 2020/40, Tarih: 21.01.2020

2.2. Yerel mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda “resen tescil tarihinde davacının tarım arazisinin bulunduğu, tarım ile uğraştığının tanık beyanlarından anlaşıldığı, 12.09.2006 tarihli 480 kg ay çekirdeği sattığına dair Bolukoğulları Ayçekirdeği Merkezince düzenlenen belgenin, Bala Ziraat Odasınca düzenlenen 18.08.1998 tarihinde 600TL, 31.03.2000 tarihli 1.000TL tahsilat makbuzlarının varlığı ve afetten zarar gören çiftçilere yardım kapsamında davacının 1989 ve 1995 yıllarında yardım ve bağış alması, Polatlı 966 sayılı Yağlı Tohumlar Tarım Satış Kooperatifince düzenlenen 50 kg baldo pirinç satış belgesi ile Türkiye Şeker Fabrikaları Bala Ziraat Bölgesinde düzenlenen söküm avans listesi ve ZiraatBankası Bala Şubesinin 24.06.2015 tarihli doğrudan gelir desteğine ait hesap ekstresi nedeniyle 7764060377 Bağ-Kur kaydının tescil tarihinde ölü olan baba Haydar Yardım'a değil davacıya ait olduğunun tespitine ve davacının 2926 sayılı Kanun kapsamında 01.07.1987-01.04.2006 tarihleri arası Tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılması ile 6111 sayılı Kanun kapsamında 01.07.1987 tarihinden itibaren borçlarının yapılandırılmasına” karar verilmiştir.

2.3. Verilen kararın temyizi üzerine Özel Daire “ilk bozma kararına uyulmasına rağmen, bozma kararının gereğinin yerine getirilmediği belirtilerek 01.01.1989-01.04.2006 tarihleri arası döneme ilişkin davacının tarımsal faaliyetinin kesintisiz sürüp sürmediğinin araştırılması” gerektiği gerekçesi ile karar bozulmuştur.

2.4. Mahkemece, “bozma kararında belirtilen hususların araştırıldığı, davacı adına kayıtlı taşınmazların, ziraat odasından davacının kayıt bilgilerinin, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden çiftçi kayıt sistemi kaydının, İlçe Jandarma Komutanlığından, nüfus ve seçim müdürlüklerinden ikametgahının sorulduğu, gelen yazı cevaplarının ve diğer tüm belgelerin dosya içerisinde bulunduğu, ayrıca ikamet edilen köyde davacının baba adı olan Haydar ismi ile tanındığı gerekçesiyle ve önceki gerekçeler tekrar edilmek suretiyle” direnme kararı verilmiştir.

3. Verilen direnme kararının davalı kurum tarafından temyizi üzerine, çoğunluk görüşü ile Özel Dairenin ilk bozma kararına uyulması ile davalı lehine usulü kazanılmış hak oluşturulduğu, bozma gereklerinin tam olarak yerine getirilmesi gerekçesi ile direnme kararı bozulmuştur.

4. Çoğunluğun görüşüne aşağıda açıklanan nedenler ve özellikle kurumca resen tescil yapılması, geriye doğru tescilin sözkonusu olmaması, aslında kurum tarafından yaratılan bir uyuşmazlık da bulunmaması, ayrıca Özel Dairenin son bozmasında somut olarak hangi bozma gereklerinin yerine getirilmediğinin gerektiğinin belirtilmemesi ve özellikle sosyal güvenlik hakkının vazgeçilmez olması karşısında, açılan davanın kamu düzenini ilgilendirmesi ile resen araştırma ilkesinin geçerli olduğu bu davada usulü müktesep haktan söz edilememesi nedenleri ile katılınmamaıştır. Zira;

4.1. Davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun Geçici 7. maddesi delaletiyle mülga 2926 sayılı Kanunun 2, 3, 5, 9 ve 10. maddeleridir.2926 sayılı Kanunun 2. maddesinde, kanunla veya kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulan sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdiyle bağlı olmaksızın, 3. maddenin (b) bendinde tanımlanan tarımsal faaliyette bulunanların Tarım Bağ-Kur sigortalısı sayılacakları açıklanmıştır.

Kanunun 3. maddesinin (b) bendinde "Tarımsal faaliyette bulunanlar; kendi mülkünde, ortaklık veya kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde, kamuya mahsus mahallerde ekim, dikim, bakım, üretim, yetiştirme ve ıslah yollarıyla veya doğrudan doğruya tabiattan istifade etmek suretiyle bitki, orman, hayvan ve su ürünlerinin üretimini, avlanmasını, avcılar ve yetiştiriciler tarafından muhafazasını, taşınmasını sağlayanlar veya bu ürünlerden sair bir şekilde faydalanmak suretiyle kendi adına ve hesabına faaliyette bulunanlar" olarak tanımlanmış, 5. maddesinde, sigortalı olmanın zorunlu olduğu, sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemeyeceği ve kaçınılamayacağı hüküm altına alınmıştır. Resen tescil başlığını taşıyan 9. maddeye göre bu Kanun kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kuruma kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurumca resen yapılması gerektiği belirtilmiştir.

Anılan Kanunun 10. maddesine göre ise, kayıt ve tescil işlemlerinde valilik, kaymakamlık, özel idare, belediye, muhtarlık ve nüfus idareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifleri ve birliklerinin T. Şeker Fabrikaları A.Ş. ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir.

Diğer yandan, 2926 sayılı Kanunun 36. maddesi kapsamında Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2. madde kapsamına girenlerin prim borçlarının 36. madde kapsamında ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için Kuruma başvuru olmasa dahi bahse konu biçimde prim ödenmesi suretiyle sigortalı olarak kayıt ve tescil konusundaki iradenin ortaya koyulduğunun kabulü ile Tarım Bağ-Kur sigortalılığının prim tevkifatını takip eden aybaşından itibaren başlatılması zorunludur.

4.2. Resen kurum tarafından ileriye yönelik tescillerde, tarımsal faaliyet her türlü delille kanıtlanabilir. Böyle bir durumda ürün teslimi ve tevkifatı zorunlu değildir. Tarımsal faaliyetin varlığına ilişkin ziraat odası, meslek kuruluşu, kooperatif veya birliklerin kayıtları da delil olarak değerlendirilmelidir.

4.2. Resen kurum tarafından ileriye yönelik tescillerde, tarımsal faaliyet her türlü delille kanıtlanabilir. Böyle bir durumda ürün teslimi ve tevkifatı zorunlu değildir. Tarımsal faaliyetin varlığına ilişkin ziraat odası, meslek kuruluşu, kooperatif veya birliklerin kayıtları da delil olarak değerlendirilmelidir.

4.3. Anayasa’nın 60. Maddesi uyarınca “Herkes, sosyal güvenlik hakkına sahiptir. Devlet, bu güvenliği sağlayacak gerekli tedbirleri alır ve teşkilatı kurar”. Belirtmek gerekir ki; Sosyal devlet olmanın bir gereği ve sonucu, sosyal güvenlik hakkının tüm bireylere sağlanması ve güvence altına alınmasıdır. Sosyal güvenlik hakkı vazgeçilmez bir anayasal haktır ve kamu düzenindendir. Bu hakla ilgili uyuşmazlık, resen araştırma ilkesinin uygulandığı dava olup, bozmaya uyma usulü müktesep hak teşkil etmez.

5. Somut uyuşmazlıkta davacı tarımsal faaliyeti nedeni ile kurum tarafından resen 01.07.1987 tarihinde tescil edilmiştir. Davacı ileriye dönük olarak ve 1984 yılında ölen babası Haydar Yılmaz adına ölümünden sonra oluşturulan sigortalılık kaydının aslında kendisine ait olduğunu belirterek ileriye dönük olarak tescilini talep etmektedir. Kurum tarafından 1984 yılında ölen babanın bu tarihten sonra tarım faaliyetine devam edildiği kabul edilmektedir. Davacı babası 1984 yılında öldüğüne göre bu tarımsal faaliyetin davacıya ait olduğu uyuşmazlık dışıdır. Kaldı ki ilk bozma sonrası mahkemece yapılan araştırma sonucunda Özel Dairece kabul edilen 01.07.1987-31.12.1988 tarihleri dışından 01.01.1989-01.04.2006 arası davacının “1989 ve 1995 yıllarında afetten zarar gören çiftçilere yardım kapsamında yardım ve bağışaldığı, 1998 ve 2000 yılında Ziraat odasınca üründen dolayı tahsilat makbuzu düzenlendiği, Kooperatife baldo pirinç sattığı, 2006 yılında ay çekirdeği üretip sattığı, Türkiye Şeker Fabrikaları Bala Ziraat Bölgesinde düzenlenen söküm avans listesine ve Ziraat Bankası Bala Şubesinin 24.06.2015 tarihli doğrudan gelir desteğine ait hesap ekstresi bulunduğu ve sonuç itibari ile 7764060377 Bağ-Kur kaydının tescil tarihinde ölü olan baba Haydar Yardım'a değil davacıya ait olduğu” saptanmıştır.

6. Sonuç olarak, resen tescili yapılan davacının ileriye dönük tarımsal faaliyetinin aralıksız devam ettiği, aslında bu faaliyetin ölen babası adına tescilinin kurum tarafından yapıldığı ve bunun uyuşmazlık dışı olduğu, ilk bozma kararında bu olgular saptanmasına rağmen, kararın araştırmaya yönelik bozulduğu, mahkemece bozma gereklerinin ziraat odası, meslek kuruluşu, kooperatif veya birliklerin kayıtları irdelenerek yerine getirildiği, sonraki bozmanın somut olgulara dayanmadığı, kaldı ki uyulmasının da usulü müktesep hak

oluşturmayacağı gerekçesi ile yerel mahkemenin direnme kararının onanması gerektiği düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun aksi yöndeki bozma gerekçesine katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2016/10331, Karar No: 2019/163, Tarih: 09.01.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/10331 E.  ,  2019/163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki satış vaadi sözleşmesinden kaynaklı tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu taşınmazların dosya içerisinde yer alan tapu kayıtlarına göre; halen davalının murisi ... adına kayıtlı olduğu görülmektedir. Ancak davacı tarafından elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesi için ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2014/33 E. sayılı dosyasında dava açıldığı, davanın kabulüne karar verildiği ve temyiz edilmeden 09.02.2015 tarihinde hükmün kesinleştiği dosya içerisinde yer alan bilgi ve belgelerden anlaşılmaktadır.

Ne var ki, dava konusu 842, 502, 114, 545, 238, 717 ve 995 parsel sayılı taşınmazların Uyap sisteminde bulunan TAKBİS kayıtları üzerinden yapılan güncel sorgulamaya göre 03.06.2016 tarihinde yenileme çalışmalarına tabi tutulduklarından pasif durumda bulunduklarından güncel tapu kayıtları mahkemece temin edilmeli, güncel kayıtlarda da taşınmazlardaki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete çevrilmesine ilişkin hükmün infaz edilemediği anlaşılırsa; hükmün neden infaz edilemediği araştırılarak davacıya hükmün infazını sağlaması için süre verilmeli, oluşacak son durumu gösteren tapu kayıtları dosya içerisine alınarak eksiklik giderildikten sonra Dairemize gönderilmesi için MAHALLİNE İADESİNE, 09.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3715, Karar No: 2023/4806, Tarih: 15.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3715 E.  ,  2023/4806 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Karabük Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.10.2022 Tarihli ve 2022/1727 Esas, 2022/1678 Karar Sayılı Kararı

Hükümlünün adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:33/2 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 23. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.12.2022 Tarihli ve 2022/1037 Esas, 2022/1288 Karar Sayılı Kararı

Karabük T Tipi Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğüne hükümlüden son yerleşim yeri adresinin sorulması ve bildirilmesi için talimatlı müzekkere yazıldığı, müzekkereye verilen 29.11.2022 tarihli cevabi yazıda hükümlünün Covid-19 izninde olduğu ve hükümlünün beyanına dayanarak izinde bulunacağı adresin ... . Yıl Mahallesi 1070 Nolu Sokak No:3 D:15 .../... olduğunun bildirildiği, sistemde bulunan yerleşim yeri adresinin de bu adresi doğrular nitelikte olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

...'nün 13.10.2022 tarihli yazısının ekinde bulunan tutanağa göre hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresini .../... olarak beyan ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Karabük Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Karabük Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4006, Karar No: 2006/4096, Tarih: 03.07.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4006 E.  ,  2006/4096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (Tüketici) Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve davacının temyiz dilekçesinin süresi içinde, davalının temyiz dilekçesinin süresi dışında verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava eser sözleşmesine dayalı eserin iadesiyle ödenen bedelin tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmış, mahkemenin kabule dair kararı taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Mahkeme kararı davalı vekiline 21.10.2005 tarihinde tebliğ edilmiş, 29.11.2005 tarihinde temyiz edilmiştir. Davacının temyiz dilekçesi de 10.11.2005 tarihinde tebliğ edilmiş olduğuna göre süresinde yapılmayan temyiz istemi reddedilmelidir.

2-Davacının temyizine gelince;

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 03.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8498, Karar No: 2020/1473, Tarih: 04.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2016/8498 E.  ,  2020/1473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı iflas idaresince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında cari hesap ilişkisi olduğunu, bu alacak nedeni ile ayrı bir dava açıldığını, davanın kısmen kabulü ile icra inkar tazminatı ve vekalet ücretine hükmedildiğini, icra inkar tazminatı ve vekalet ücreti alacağı yönündeki hükümlerin temyiz edilmemesi nedeniyle kesinleştiğini, bu miktarlar için kayıt başvurusu yaptıklarını ancak reddedildiğini ileri sürerek müflisten olan 235,391,02 TL tutarındaki alacaklarının kayıt ve kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı iflas idaresi, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece iddia ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın alacak talebinin dayanağı mahkeme kararının icra inkar tazminatı ve vekalet ücreti yönünden kesinleşmiş bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı iflas idaresi temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı iflas idaresinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı iflas idaresinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4680, Karar No: 2024/7440, Tarih: 07.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/4680 E.  ,  2024/7440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/402 E., 2024/106 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 16.06.2022 tarihli ve 2022/815 Esas, 2022/933 Karar sayılı kararının katılan Kurum vekili ve sanık müdafi tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 26.10.2023 tarihli ve 2023/253 Esas, 2023/6555 Karar sayılı ilâmı ile suç vasfı ve takdiri indirim yönlerinden bozulmasına karar verilmiştir.

B. Bozma ilamı üzerine Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2024 tarihli ve 2023/402 Esas, 2024/106 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktullere karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81, 53. maddelerine göre 2 kez müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilerek dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307/3. maddesi uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; suçların tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğinden bahisle suç vasıflarının nitelikli kasten öldürme olduğuna,

B. Sanığın temyiz sebepleri özetle; sübuta ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz sebepleri özetle; suçların tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğinden bahisle suç vasıflarının nitelikli kasten öldürme olduğuna,

B. Sanığın temyiz sebepleri özetle; sübuta ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, sanığın savunma hakkına riayet edilerek adil bir biçimde yargılandığının anlaşıldığı, eylemlerin sanık tarafından kasten gerçekleştirildiğinin saptandığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, yine suçun canavarca hisle işlendiğine dair nitelikli halin uygulanma koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Yargıtay bozma ilamı doğrultusunda, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2024 tarihli ve 2023/402 Esas, 2024/106 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Bakırköy 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2024 tarihinde karar verildi.