muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11886, Karar No: 2012/12690, Tarih: 16.11.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/11886 E.  ,  2012/12690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk Mahkemesi ve ...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesinde, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir“ hükmüne yer verilmiştir. Aynı Yasanın 19. maddesinde “ bir kimsenin ikametgahı yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir “ ibaresine yer verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesine açılan davada .... Sulh Hukuk Mahkemesi mernis adresinin “ ...” olması nedeniyle yetkisizlik kararı vererek dosyası Yozgat Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine göndermiştir.

02.01.2012 tarihli kolluk araştırması sonucu ... adresin cezaevi adresi olduğu anlaşıldığı için ... Sulh Hukuk Mahkemesi de yetkisizlik kararı vermiştir ve olumsuz yetki uyuşmazlığı doğmuştur.

TMK: Madde 22 ye göre “bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeri yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz“

Dosya kapsamından,hükümlünün 07.12.2011 tarihli vasi istem dilekçesine göre, hükümlünün cezaevine girmeden önceki son yerleşim yerinin “...“ olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, uyuşmazlığın .... Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.’ nın 21 ve 22. (1086 sayılı HUMK. ‘nın 25 ve 26. ) maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16.11.2012 tarihinde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/22998, Karar No: 2018/13358, Tarih: 28.06.2018

**5. Hukuk Dairesi         2016/22998 E.  ,  2018/13358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare ile bir kısım davalılar vekillerince temyiz edilmiştir.Arsa niteliğindeki ... İlçesi, ... Mahallesi, 845 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile emsalin üstün ve eksik yönleri belirlenip kıyaslaması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1)Birleşen dosya davacıları ..., ..., ... ve ...'ın tapudaki kendi paylarını dosya arasına alınan son tapu kaydına göre diğer davalılara devrettiği anlaşıldığından, ... ve ... mirasçıları yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, ... ve ... ise her ne kadar kendi paylarını devretmiş iseler de, tapu maliki ... mirasçısı oldukları gözetildiğinde, yalnızca muris ...'ten gelen payları için taraflarına ödeme yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2)Tespit edilen kamulaştırma bedelinin hüküm fıkrasında hatalı olarak gösterilmesi,

3)Tespit edilen kamulaştırma bedeline yasal faiz işletilmesine karar verilirken, 11.07.2013 tarihinden 12.11.2015 gününe kadarki dönem için işletilen ve yargılama sırasında idarece bankaya bloke edilen faizin mükerrer ödemeye sebebiyet verilmeyecek şekilde dikkate alınması gerektiği hüküm fıkrasında belirtilmeyerek infazda tereddüde yol açılması,Doğru değil ise de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Birleşen dosya davacıları ..., ... tapudaki kendi paylarını dosya arasına alınan son tapu kaydına göre diğer davalılara devrettiği anlaşıldığından, ... ve ... mirasçıları yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine) cümlesinin yazılmasına,

a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasına ayrı bir bent olarak (Birleşen dosya davacıları ..., ... tapudaki kendi paylarını dosya arasına alınan son tapu kaydına göre diğer davalılara devrettiği anlaşıldığından, ... ve ... mirasçıları yönünden pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine) cümlesinin yazılmasına,

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1. ve 2. numaralı bentlerinin çıkartılmasına, yerine (dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin 567.615,00 TL olarak tespitine, tespit edilen bu bedele dava tarihinden sonra 4. ayın bitimi 11.07.2013 tarihinden itibaren karar tarihine kadar yasal faiz yürütülmesine, mükerrer faiz ödemesine sebebiyet verilmemesi için yargılama sırasında idarece bankaya bloke edilen faizin ödeme sırasında dikkate alınmasına, ... ve ...'a yalnızca muris ...'ten gelen payları için ödeme yapılmasına,) cümlesinin yazılmasına,Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz edenlerden peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 28/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2649, Karar No: 2014/21765, Tarih: 02.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/2649 E.  ,  2014/21765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/229546

MAHKEMESİ : Gölköy Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/04/2012

NUMARASI : 2009/165 (E) ve 2012/234 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın, Gölköy Cumhuriyet Başsavcılığınca alınan 07.12.2009 tarihli ifadesindeki, müştekinin arkasından yaklaşarak jandarma aracına binmeye çalıştığı esnada müştekiye tekme salladığına dair ikrarını içerir savunmasına ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğu halde oluşa uygun düşmeyecek gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6774, Karar No: 2019/9389, Tarih: 19.06.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6774 E.  ,  2019/9389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuğun, kolluk tarafından takipte olduğu sırada hırsızlık eylemini gerçekleştirip kaçmak isterken yakalanması ile suça konu eşyanın ele geçirildiğinin anlaşılması karşısında eylemin teşebbüs aşamasında kalmasına rağmen tamamlanmış suç hükümlerinden hüküm kurulduktan sonra şartları oluşmayan TCK’nun 168/1. maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; iş yerinden çalınan eşyanın değerinin 30 TL olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; iş yerinden çalınan eşyanın değerinin 30 TL olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 19.06.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4, Karar No: 2021/6550, Tarih: 25.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/4 E.  ,  2021/6550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Denizli Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.10.2019 tarih ve 2018-1642/1069 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak davacılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 23.11.2021 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılardan ... mirascılarının vekili Av. ... Şen ile davacılardan ... vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin babası olan ...'nın davalı şirketin ortağı olduğunu, kendisinin 2010 yılında vefat ettiğini, 2007 yılında ise rahatsızlandığını ve yatağa düştüğünü, bakımının müvekkili ve müvekkilinin annesi tarafından yapıldığını, buna karşın, davalı şirketin 22/01/2008 tarihli ortaklar kurulu kararı ile sermaye artışı kararı aldığını, alınan bu kararda, ...'nın da imzasının bulunduğunu, ancak bu imzanın sahte olduğunu, diğer ortakların, murisleri şirket toplantısına katılmadığı halde katılmış gibi gösterdiklerini esasen bu dönemde evde yatalak ve bilincinin kapalı olduğunu, alınan sermaye artırımı kararı ile ...'nın hissesinin %25'ten %1,25'e indirildiğini, bunun amacının müvekkilinden mal kaçırmak olduğunu ileri sürerek davalı şirketin 22/01/2008 tarihli ortaklar kurulu kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, muris ...'nın yatalak olmadığını, aklı başında ve bilinçli bir kimse olduğunu, kendi başına bir çok işlem yapabildiğini, davalılardan ...'ın şirket ortağı olmadığını, muris ...'nın sağlığında iki ayrı vekaletname ile davalılardan ...'yı vekil tayin ettiğini, yapılan sermaye artırımının davacıya herhangi bir zarar vermediğini savunarak davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davalılar ..., ..., ... ve... hakkında açılan davanın pasif husumet yokluğundan reddine karar verilmiş olup, bu karar kesinleştiğinden bu davalılar hakkında yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davalı şirket hakkında açılan davanın 3 aylık hak düşürücü süre geçtiğinden reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan ..., ... ve ...'dan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ...'dan alınmasına, 25/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3140, Karar No: 2013/6092, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/3140 E.  ,  2013/6092 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair ... 4. Ağır ceza Mahkemesinden verilen 10.12.2012 gün ve 2011/176 Esas, 2012/462 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanık müdafiin süresinden sonra vâki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanığın, müracaat tarihinde 16 yaşında olan öz kızı mağdureye 8 yaşından beri devam eden çocuğun basit cinsel istismarı suçundan TCK.nın 43. maddesi uyarınca arttırım yapılırken, mağdureye yönelik eylemlerin sayısı ile geçen süre dikkate alınmaksızın sanığın en lehine olan 1/4 oranında arttırım yapılarak eksik ceza tayini ile suçun 5237 sayılı TCK.nın 53/1-c maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen, hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14122, Karar No: 2014/33380, Tarih: 25.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/14122 E.  ,  2014/33380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait ikamete açık olan balkon kapısından girerek içeriden cam süs eşyası ve müştekinin beyanına göre ekonomik değeri olmayan bir kısım imitasyon takıları çaldığının anlaşılması karşısında, suça konu süs eşyası ve takıların değer tespitinin yaptırılarak değerlerinin 50-60 TL ye kadar olması halinde, suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Bu dava sebebiyle yapılan 14,00 TL davetiye giderinin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8043, Karar No: 2012/1972, Tarih: 20.03.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/8043 E.  ,  2012/1972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK.nun 81, 35, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanığın bıçakla sol göğüs, sol batın, sol ön kol ve sol el bölgelerine toplam dört kez vurduğu mağduru, sol ön kolda damar yaralanmasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda, 9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek alt ve üst sınırlar arasında, makul bir ceza yerine, yazılı biçimde hiç yaralanma olmamış gibi 9 yıl hapis cezasına hükmolunmak suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "öldürmeye teşebbüs" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suçun niteliğine, tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 20.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/603, Karar No: 2016/957, Tarih: 26.01.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/603 E.  ,  2016/957 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.03.2015 tarih ve .../... Esas - .../.. Karar sayılı ilâmı ile ... ... kısıtlanarak, kendisine ... ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 28.07.2015 havale tarihli dilekçesi ile vasiliğinin iptali ile hükümlüye başka birinin vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, hükümlüye vasi olabilecek yakınlarının yerleşim yeri adreslerinin ".../..." olduğu gerekçesiyle yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, hükümlünün son yerleşim yerinin ... olduğu, vasi tarafından herhangi bir yerleşim yeri değişikliği yapılmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da, “Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Hükümlünün ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.03.2015 tarih ve .../... Esas - .../... Karar sayılı ilamı ile kısıtlandığı, kısıtlama kararından sonra hükümlünün tahliye olmadığı ve cezaevinde bulunan hükümlünün yerleşim yerinin değişmesi mümkün olmadığından, uyuşmazlığın vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 26/01/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.