muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/19327, Karar No: 2014/21309, Tarih: 16.12.2014

Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçu, TCK’nın 158/1-f maddesinde düzenlenmiştir. Maddenin gerekçesinde de; “Dolandırıcılık suçunun, bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenmesi de, birinci fıkranın (f) bendinde bu suçun bir nitelikli unsuru olarak kabul edilmiştir. Bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının, özellikle bu kurum ve kuruluşları temsil edenlerin, kurum ve kuruluşları adına hareket eden kişilerin, başkalarını kolaylıkla aldatabilmeleri bir güven kurumu olan bu kuruma güvenin sarsılması bu kurumların araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunu, nitelikli hâl saymıştır. Bilişim sisteminin aldatılmasından söz edilemeyeceği için, ancak bu sistemin araç olarak kullanılarak bir insanın aldatılması yani dolandırılması halinde bu bendin uygulanması mümkündür. Aksi halde yani sisteme girilerek bir kişi aldatılmayıp sistemden yararlanılarak çıkar sağlanmışsa bilişim suçu veya bilişim sistemi kullanılmak suretiyle hırsızlık suçunun oluşması söz konusu olacaktır. Bilişim sisteminden maksat,verileri toplayıp, yerleştirdikten sonra bunları otomatik işlemlere tâbi tutma olanağını veren manyetik sistemlerdir. Günümüzde bilişim sistemleri ile sesli-görüntülü haberleşme, elektronik imzanın kabulü, yeni ticari ilişkiler, internet bankacılığı hizmeti ile para transferleri ve bunlar gibi pek çok yenilik toplumsal hayata girmiş, bilişim gerek iş gerekse günlük hayatta vazgeçilemeyecek kadar önemli bir noktaya ulaşmış, bilişim teknolojileri daha hızlı ve ucuz bir nitelik arz etmesi nedeniyle, klasik yöntemlere nazaran daha fazla tercih edilir duruma gelmiştir. Bu sistemlerin güvenle kullanılması, aynı anda hızlı ve kolayca birçok kişi tarafından ulaşılması ve diğer taraftaki failin kontrol imkanını azaltması nedeniyle nitelikli hal sayılmıştır. Banka ya da kredi kurumlarının araç olarak kullanıldığından söz edilebilmesi için,dolandırıcılık fiili gerçekleştirilirken bankaların olağan faaliyetlerinden ya da bu faaliyeti yürüten sujelerden hileli araçlar kullanılarak yararlanılması veya banka ve kredi kurumlarının olağan faaliyetleri nedeniyle üretmiş oldukları maddi varlıkların suçta araç olarak kullanılarak haksız çıkarın elde edilmesi gerekir. Bankaların, ödeme aracı olarak kullanılması halinde bu fıkra uygulanamayacaktır.

Somut olayda; sanığın 12/07/2009 tarihinde www.araba.com.tr internet alış verişi sitesi aracılığıyla yaptığı ilan ile ... ili ... ilçesinde sahibinden satılık ... marka ...model turuncu renkli TIR'ın 100.000 TL'ye satılık olduğunu ve pazarlık payının bulunduğunu telefon irtibat numarasının ... olduğunu ilan ettiği, internetten satılık TIR almayı düşünen katılan ...'nın belirtilen telefon numarası ile sanıkla irtibat kurduğu, sanığın gerçekte ilan ettiği gibi bir TIR'a sahip olmadığı halde katılanla sahipmiş gibi pazarlık edip 95.000TL bedel karşılığında satmayı taahhüt edip 7.000 TL kapora para istediği, katılanın 1.000 TL kaparo para göndermeyi kabul ettiği sanık ... adına kayıtlı... nolu posta çeki hesabına 13/07/2009 tarihinde 1.000 TL parayı kaparo olarak gönderdiği, ertesi gün sanığın babasının hasta

olduğunu, bu nedenle babasını ... iline götüreceğini, ...ilçesinde bulunmayacağını bu nedenle daha önceden kararlaştırdıkları gibi ... ilçesine gelmemesini söylediği, sonrasında sanığın ortadan kaybolduğu bu şekilde katılanı dolandırdığı, sanığın tevilli ikrarı, katılan beyanı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16/12/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9663, Karar No: 2017/4537, Tarih: 05.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9663 E.  ,  2017/4537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10194, Karar No: 2017/10404, Tarih: 30.11.2017

**19. Ceza Dairesi         2016/10194 E.  ,  2017/10404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2873 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi Orman ve Su İşleri Bakanlığı vekilinin kamu davasına katılma talebini içeren 07/12/2015 hâkim havale tarihli dilekçesinin 22/12/2015 tarihli celsede değerlendirildiği esnada, kurum hakkında katılma kararı verilip avukatın da katılan vekili olarak kararlaştırılarak bu sıfatla UYAP'a kaydından sonra gerekçeli kararın kendisine tebliği gerekirken; 1136 saylı Avukatlık Kanunu'nun 35. maddesine aykırı davranılarak avukat olmayan kişilerin kurum temsilcisi olarak dava ve duruşmalara kabul edilmesi, vekil ile temsil edilen iş bu davanın gerekçeli kararının tebliğinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11. maddesi gözetilmeden doğrudan kuruma yapılması doğru bulunmamış, öte yandan katılan vekilinin temyiz talebinin, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 32. maddesine rağmen mahkemece 04/04/2016 tarihli ek kararla reddedilmesi yerinde olmadığından, ek kararın kaldırılması gerektiği değerlendirilerek asıl karara yönelik olarak yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların; doğal koruma alanında sülük toplamak şeklinde gerçekleşen eylemlerinin, 04/04/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Sulak Alanların Korunması Yönetmeliği' nin 12. maddesinde tanımlanan kabahat fiilini oluşturduğu, fakat dosya kapsamına göre; kabahatliler hakkında söz konusu idari yaptırım kararının uygulanıp uygulanmadığının tespit edilemediği, bu halde, mahkemece; T.C. Orman ve Su İşleri Bakanlığı VII. Bölge Müdürlüğü- Kayseri Şube Müdürlüğü' ne müzekkere yazılarak adı geçen kabahatliler hakkında söz konusu idari yaptırım kararının uygulanıp uygulanmadığının sorularak, uygulanmadığının tespiti halinde 5326 sayılı Kanun'un 24. maddesi uyarınca mahkemece idari yaptırım kararının uygulanması gerektiği gözetilmeyerek eksik araştırma ve kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12452, Karar No: 2018/1024, Tarih: 12.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/12452 E.  ,  2018/1024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, davalı Belediyle Başkanlığında çalıştığının ve prime esas ücretlerinin Kuruma eksik bildirilmesi ve kullanmadığı halde izin gösterilmek suretiyle ücretlerinin düşük olarak yansıtılması nedeniyle belirlenecek olan zararın hesap edilecek peşin sermaye değerinin ilk tahsisin yapıldığı andan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı ile dahili davalı Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının prime esas kazancının davalı işveren tarafından eksik bildirilmesi sebebi ile hesap edilecek peşin sermaye değerinin ilk tahsisin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacının prime esas kazancının eksik bildirilmesi ile oluşan zararının yani hesap edilecek peşin sermaye değerinin yasal faizi ile tahsilini talep ettiğini beyan etmişse de dava dilekçesinden ve daha sonra verdiği dilekçelerinden davacının, prime esas kazancının davalı işveren tarafından davalı Kuruma eksik bildirilmesi sebebi ile yaşlılık aylığının da eksik hesaplandığını ve ödendiğini, işe giriş tarihinden itibaren eksik yatırılan primlerin davalı Kuruma ödenmesi ile yaşlılık aylığının yeniden hesaplanmasını ve fark tutarın yasal faizi ile tahsilini istediği dolayısıyla davacının işbu davadaki talebinin prime esas kazancının belirlenmesi ve nihayetinde tahsis edilen yaşlılık aylığında fark meydana gelecekse bunun tahsili istemine ilişkin olduğu açıktır. Bunun yanı sıra davacı vekilinin 09.10.2015 havale tarihli dilekçesi ile davalı işveren tarafından düzenlenen ek aylık prim ve hizmet belgelerinin davalı Kurumca işleme alındığını, yaşlılık aylığındaki artışların davacıya ödendiğini bu sebeple davanın konusuz kaldığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının davalı Belediyeden hizmetinin bildirilmeye başlandığı tarihten itibaren tüm çalışma dönemine ilişkin olarak ek aylık prim ve hizmet belgelerinin verilip verilmediğini araştırarak prime esas kazancın gerçek tutarı üzerinden davalı Kuruma bildirilip bildirilmediğinin belirlenmesi ile eğer tüm çalışma dönemine ilişkin olarak eksiklik giderilmiş ise bu hususta davacının beyanı da alınarak davanın konusuz kalıp kalmayacağı göz önünde bulundurulduktan sonra sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de işbu davada ret sebebi ortak olduğundan davalılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olması da hatalıdır.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine, 12.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7271, Karar No: 2012/4291, Tarih: 11.04.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/7271 E.  ,  2012/4291 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan beraatine dair Didim (Yenihisar) Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 19.02.2008 gün ve 2006/148 Esas, 2008/139 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi mağdure vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan yargılama esnasında, nüfus kaydına göre suç tarihi itibarıyla 6 (altı) yaşı içinde bulunan mağdurenin annesi müşteki ... ile babası müşteki ...'in sanıktan şikâyetçi olmadıklarını ve davaya katılmak istemediklerini bildirmeleri ve mağdureye baroca tayin edilen zorunlu vekilin duruşmalarda sanıktan şikâyetçi olduğuna ve davaya katılmak istediğine dair herhangi bir beyanının da bulunmaması karşısında, hükmü temyize ... olmayan vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 17. maddesi uyarınca REDDİNE, 11.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9518, Karar No: 2019/12756, Tarih: 21.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9518 E.  ,  2019/12756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

07.05.2015 tarihinde usulüne uygun şekilde tefhim edilen hükümlere karşı, 1412 Sayılı CMUK' nun 310/1-2. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süreden sonra 15.05.2015 tarihinde temyiz isteminde bulunan suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE, 21.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12532, Karar No: 2016/10773, Tarih: 22.11.2016

**17. Hukuk Dairesi         2016/12532 E.  ,  2016/10773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin uzun süreli filo araç kiralama işi ile uğraştığını, davalıların sürücüsü ve maliki olduğu aracın müvekkiline ait araca tam kusurlu olarak çarpması sonucu araçta 1.831,64 TL hasar, 300,00 TL değer kaybı oluştuğunu, müvekkilinin aracını 1 günlük tamir süresi içerisinde kiraya veremediğini, aracın günlük kirasının 74 euro olduğunu, 222 TL kazançtan mahrum kaldığını beyanla, toplam 2.353,64 TL maddi tazminatın davalılardan kaza tarihinden işleyecek avans faizi ile müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., kazada kusuru olmadığını, yetkili mahkemenin Denizli Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemenin yetkisizliğine, yetkili ve görevli mahkemenin Denizli Asliye Hukuk Mahkemesi olduğuna, karar kesinleştiğinde ve talep edildiği taktirde dosyanın yetkili ve görevli Denizli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nin genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesinin 1. fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir. " 7. maddesinde de, " Davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır. Birden fazla davalının bulunduğu hallerde, davanın, davalılardan birini sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı, deliller veya belirtilerle anlaşılırsa, mahkeme, ilgili davalının itirazı üzerine, onun hakkındaki davayı ayırarak yetkisizlik kararı verir." denilmektedir. Yine aynı Yasa'nın 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

HMK'da kesin yetki halleri açıkça sayılmış olup haksız fiile ilişkin davalardaki yetki, kesin yetki olmayıp bir seçimlik yetkidir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

HMK'da kesin yetki halleri açıkça sayılmış olup haksız fiile ilişkin davalardaki yetki, kesin yetki olmayıp bir seçimlik yetkidir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda zarar gören davacı şirketin UYAP ortamından yapılan sorgulamada ulaşılan ve davacı vekili tarafından belirtilen adresi; ... mah. ...Bulvarı, No:... İstanbul Park B Kule Tuzla/İstanbul'dur. Bu durumda, davacı şirketin adresi İstanbul Anadolu mahkemelerinde dava açılmasında yasaya aykırı bir durum bulunmadığından mahkemece işin esasına girerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde mahkemenin yetkisizliğine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

2-Kabule göre de, kesin yetki kuralı bulunmayan davada davalılardan sadece ... yetki itirazında bulunduğu halde, yetki itirazında bulunmayan davalı ... yönünden de yetkisizlik kararı verilmesi isabetli bulunmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 22.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/38, Karar No: 2020/15843, Tarih: 22.09.2020

**8. Ceza Dairesi         2020/38 E.  ,  2020/15843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... Uzunun 20.04.2015 tarihli tebliğ tarihinde askerde olması nedeniyle, sanığa yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, süresinde temyiz talebinde bulunduğu belirlenerek yapılan incelemede,

1)Sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik sanığın temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın sübuta yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve kasten yaralama suçlarından kurulan hükümler ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin incelenmesinde ise,

Müşteki beyanı, tanık ...'ın ifadesi ve tüm dosya içeriğine göre, müşteki ve tanık İbrahim'in olay günü köy garajına doğru yürümekte iken, sanıkların arkalarından gelerek müştekinin koluna girdikleri ve yaklaşık 200 metre uzaklıktaki tren yoluna götürdükleri, sanıklar ... ve ...'ın müştekinin kolundan tuttukları ve diğer sanık ...'in ise müştekiyi kemik kırığı oluşturacak biçimde yaraladığı olayda, sanıkların üzerlerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçlarının unsurları oluştuğu halde, mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraat hükümleri kurulması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12289, Karar No: 2015/5033, Tarih: 05.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12289 E.  ,  2015/5033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.06.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı temsilcisi tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, dava konusu taşınmazın geldisi olan 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı belediye adına tespit edildiği ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararının sınırlarında kaldığını, 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulaması ile de dava konusu taşınmazların arsa vasfı ile 4342 sayılı Mera Kanunun Geçici 3. maddesindeki şartların oluşmamasına rağmen davalı Belediye adına tescil olunduğunu, bu tescilin yolsuz tescil niteliğinde olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve Hazine adına tescilini talep etmiştir.

Davalı, 4342 sayılı Mera Kanunun Geçici 3. maddesindeki koşullarının oluştuğunu ve tapuya güven ilkesi gereğince davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların yoğun yerleşim alanında kalmadığı, üzerinde yapı ve ağaç bulunmadığı ve 4342 sayılı Mera Kanunun Geçici 3. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine vekili ve davalı temyiz etmiştir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. Madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek ... adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında ... dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. ... bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.