muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4494, Karar No: 2015/12005, Tarih: 25.03.2015

6100 sayılı HMK.’un 114. Maddesinde davacının dava açmakta hukuki yararının bulunması, dava şartı olarak belirtilmiştir. Belirsiz alacak ve tespit davasında, kanun açıkça alacak miktarının veya değerinin belirlenememesi veya olanaksız olması halinde, davacının belirsiz alacak davası açmasında hukuki yararının varsayılacağını öngörmüştür. Kısaca dava açıldığında alacak belirli değil veya tartışmalı ise, belirsiz alacak ve tespit davası açılması için hukuki yarar vardır. Takip eden 115/2 maddedeki kurala göre ise “Mahkeme, dava şartı noksanlığını tespit ederse davanın usulden reddine karar verir. Ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verir. Bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddeder”. Düzenleme gereğince, eksik olan bir dava şartı, belirli bir süre verilerek giderilebilecek ise, hakim tarafından eksikliğin giderilmesi için kesin süre verilmesi gerekir. Bu süre içinde dava şartı eksikliği tamamlanmaz ise dava, dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedilmelidir. Dairemiz kararlılıkla hukuki yarar şartının tamamlanabilir dava şartı olduğunu kabul etmektedir(27.12.2012 gün ve 2012/1756 E., 2012/5741 K). Bu nedenle belirsiz alacak davası veya kısmi dava açıldığında, dava konusu edilen alacak açık ve tam olarak belirli ise davacıya tam eda davası açması, tamamlanabilir hukuki yarar şartını yerine getirmesi için öncelikle süre verilmeli, süre sonunda yerine getirmediği takdirde davanın hukuki yarar şartı yokluğu nedeni ile usulden reddine karar verilmelidir.

Davacının, aynı davalıya karşı olan birbirinden bağımsız birden fazla talebini, aralarında bir derecelendirme ilişkisi yani aslîlik–ferîlik ilişkisi kurmadan aynı dava dilekçesinde ileri sürmesine davaların yığılması denir(HMK. Mad.110). Birden fazla istemin yer aldığı ve işçi-işveren uyuşmazlıklarında işçinin işçilik alacakları için açtığı davanın örnek teşkil ettiği bir dava türüdür. Davacı birçok talebini, tek bir dava dilekçesi ile talep etmektedir. Aslında kural olarak talep sayısınca dava mevcuttur. Davacı her bir talebi için dava dilekçesinde olguları (vakıaları) ayrı ayrı belirtilmek ve ispat yükü kendisinde ise ispat etmek zorundadır. Yapılan yargılamada her bir talep hakkında ayrı ayrı inceleme yapılır. Yargılama sonunda da her biri hakkında olumlu veya olumsuz karar verilir. İşte davaların yığılması halinde, davacının isteklerinin bir kısmi belirli bir kısmi belirsiz alacak davası konusu olabilir. Bu durumda talep edilen alacaklardan açıkça belirli olan ve tartışmalı olmayanlar için belirsiz alacak davası veya kısmi dava ile talepte bulunulamaz. Bu nedenle dava şartlarının da her talep açısından ayrı ayrı değerlendirilmesi gerekir. Bir talep için dava şartının yokluğu, dava şartı olan ve gerçekleşen talepler içinde davanın usulden reddini gerektirmez.

Dosya kapsamından, davacının kıdem tazminatı alacağının tahsili için kısmi dava açtığı anlaşılmıştır.

Dosya kapsamından, davacının kıdem tazminatı alacağının tahsili için kısmi dava açtığı anlaşılmıştır.

Davalı, davanın yasal dayanağının bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, taraf beyanları alınmış, tanıklar dinlenmiş, diğer deliller toplanmış ve bilirkişi raporu aldırılmıştır. Davacı bilirkişi raporu doğrultusunda davasını davasını ıslah etmiştir. Yapılan yargılama sonunda, davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tarafından dava açıldığı sırada talep edilen, ancak miktarı kısmen belirtilen alacağın miktarı bilirkişi raporu ile tam olarak belirlenmiş, davacı vekili davasını ıslah ederek talep ettiği alacağın miktarını rapor ile tespit edilen miktara yükseltmiştir. Bu şekilde tamamlanabilir dava şartı olan hukuki yarar şartı gerçekleşmiştir. Bir başka ifadeyle, dava şartı noksanlığı hüküm anında giderilmiştir.

Bu durumda, 6100 sayılı HMK'nun 115 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü, davanın usulden reddi mümkün değildir.

Davanın başlangıçta kısmi dava olarak açıldığı da gözetilerek esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2477, Karar No: 2019/2010, Tarih: 02.04.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/2477 E.  ,  2019/2010 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme, bina içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : 1- TCK'nin 82/1-a-b, 53/1,a,b,c,d,e, 53/2, 63. maddeleri gereğince müebbet hapis cezası.

2- TCK'nin 142/2-h, 143/1, 168/1, 53/1,a,b,c,d,e, 53/2, 63/1. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hırsızlık suçunun bina dahilinden ve maktulün ölümünden yararlanarak işlendiğini anlaşılması karşısında, TCK’nin 142/2-a-h maddelerindeki farklı ağırlatıcı nedenlerin birlikte bulunduğu gözetilerek hükmedilen cezanın tayininde alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...’e yönelik öldürme eylemi ile nitelikli hırsızlık suçunun sübutları kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde hırsızlık suçunun niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, cezai ehliyete, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A- Sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E-2015/85 K sayılı Kararı ile TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama ve hüküm fıkrasında TCK 62. maddesinde belirtilen takdiri indirimin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken madde numarasının gösterilmemesi Kanuna aykırı ise de; bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün, "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nin 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde ve yine mahsus bölümde yer alan “sanığın dosyaya yansıyan olumsuz kişiliği, suçun işlenişi, niteliği, vehameti göz önüne alınarak sanık hakkında takdiri indirim nedeninin uygulanmasına yer olmadığına" kısmının “sanığın dosyaya yansıyan olumsuz kişiliği, suçun işlenişi, niteliği, vehameti göz önüne alınarak sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın 62/1. maddesi uyarınca takdiri indirim nedeninin uygulanmasına yer olmadığına" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

B- Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

B- Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

- Tasarlama halinin kabulü için öldürme kararının önceden alınması, eylemden vazgeçmeye yeterli makul bir süre geçmesine rağmen eylem kararlılığından dönülmemesi ve belli bir hazırlıkla öldürme fiilinin gerçekleştirilmesinin gerektiği, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığı kesin olarak saptanamadığından ve otopside belirtilen yaraları meydana getirmesinin, canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme amacını güttüğünü tek başına ortaya koyamayacağı gibi, bu amaçla hareket ettiğine yönelik dosyada kesin kanıt bulunmadığından, yargılamaya konu somut olayda temel cezanın 5237 sayılı TCK’nin 81. maddesi ile belirlenmesi gerekirken yazılı şekilde 82/1-a-b bendi gereğince cezalandırılması,

- Hüküm fıkrasında, TCK'nin 62. maddesinde belirtilen takdiri indirimin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken madde numarası gösterilmemesi,

- 24.11.2015 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümlerinin nazara alınması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, hükmolunan cezaların miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 02/04/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.

02/04/2019 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat...'nun yokluğunda 04/04/2019 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2021/8453, Karar No: 2022/2855, Tarih: 07.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/8453 E.  ,  2022/2855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ..., sanık ...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanıkların müştekiye ait aracın kilitli kapısını açarak içerisinden akü, oto teybi ve mazot çaldıkları, şikayet üzerine yapılan kolluk araştırması sonucu yanlarına gelen görevlilere çaldıkları oto teybini teslim ederek ve çaldıkları yeri bildirerek iadesini sağladıkları anlaşılmakla haklarında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızası olup olmadığı müştekiye sorularak sonucuna göre 5237 sayılı TCK’nın 168/1-4. maddesinin uygulanma ihtimalinin değerlendirilmemesi,

2)Sanık ... hakkında TCK’nın 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerine esas sabıkası bulunmasına rağmen hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

II-Sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanıkların kovuşturma aşamasında müştekinin bildirdiği zararı giderdikleri ve müştekinin herhangi bir zararının kalmadığını bildirmesine rağmen TCK’nın 168/2. maddesinin uygulanmaması,

2)Sanık ... hakkında TCK’nın 58. maddesinde yer alan tekerrür hükümlerine esas sabıkası bulunmasına rağmen hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ..., sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 07/03/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26912, Karar No: 2017/26857, Tarih: 30.11.2017

**5. Hukuk Dairesi         2016/26912 E.  ,  2017/26857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasının kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca BOZULMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 04/10/2016 gün ve 2015/26408 Esas - 2016/13757 Karar sayılı ilama karşı davalı ... vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup gereği konuşulup düşünüldü:

-K A R A R-

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, Yargıtay kararında yazılı gerekçelere göre karar düzeltme isteği HUMK'nun 440. maddesinde yazılı nedenlerden hiçbirisine uymadığından REDDİNE, peşin alındığından harç alınmasına yer olmadığına, H.U.M.K’nun 442. maddesi göz önünde bulundurularak takdiren 270,00-TL. para cezasının karar düzeltme isteyen davalı ...'ten alınarak Maliye Hazinesine gelir kaydedilmesine, 30/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6182, Karar No: 2014/26553, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/6182 E.  ,  2014/26553 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Trabzon 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 07/02/2014

No : 2014/6-2014/48

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4383, Karar No: 2019/4568, Tarih: 30.04.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4383 E.  ,  2019/4568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili ve sanık ... ... hakkında vekalet ücretine karar verilmesi talebi ile sınırlı olarak, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ... ... hakkında verilen beraat hükmüne yönelik sanık müdafiinin yapmış olduğu temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık müdafiinin yüzüne karşı verilen 12/03/2013 tarihli beraat hükmüne yönelik yedi günlük yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 28/03/2013 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Katılan şirket tarafından sanık ...'ın yetkilisi olduğu Turkuaz Global Lojistik Hiz. Ulus. Nak. Med. Bilg. Hizm. Tic. San. Ltd. Şti'ne ton balığı satıldığı, sanık tarafından 47.000 USD'nin avans olarak katılan şirkete ödendiği, mal teslimi sırasında malların siparişe uygun nitelikte olmaması nedeniyle malların sanığın sahibi olduğu şirket tarafından katılan şirkete iade edildiği, buna karşı ödenen avansın iadesinin istendiği, katılan taraf söz konusu bedeli bazı kesintiler yaparak 46.300 USD olarak sanık ... tarafından ismi bidirilen sanık ... ...'ın hesabına göndermek suretiyle iade ettiği, buna karşı sanık ... tarafından aleyhlerine İstanbul Ticaret Mahkemesinde 47.000 USD'nin tahsili için yeniden dava açıldığı ve dava sonunda bu miktarın kendilerinden tahsiline karar verildiği, bu nedenle aynı bedeli ikinci defa ödemek zorunda kalmaları nedeniyle sanıkların nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia olunduğu olayda;

Hukuk mahkemesi dosyasında yapılan incelemede; katılan şirketin söz konusu alışverişe ilişkin faturaları Akın Mühendislik İnş. Teks. San. Ve Tic. Ltd. Şti. adına düzünlediklerinin anlaşılması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; bu şirketin yetkilililerinin tespit edilerek katılan şirket ve sanık ... ile alışverişlerinin bulunup bulunmadığının, katılan şirket tarafından adlarına düzenlenen faturalara ilişkin alışverişin sanık ...'in şirketi ile bağlantısı olup olmadığının sorulması, ayrıca katılan şirkete gönderilen ödemenin sanık ...'nin hesabına yapılması talimatını içeren faksta yer alan numaranın suç tarihinde kime ait olduğunun tespiti ile bu kişinin dinlenerek sanıklarla bağlantısı olup olmadığının tespiti, Turkuaz şirketinin diğer ortağı olan Bilal ...'ın dinlenerek sanık ... ...'ı tanıyıp tanımadığı, şirkette çalışıp çalışmadığının sorularak olayla ilgili bilgisinin alınması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5675, Karar No: 2016/11798, Tarih: 30.05.2016

**18. Ceza Dairesi         2016/5675 E.  ,  2016/11798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen karar temyiz edilmekle verilen kararın niteliğine göre dosya görüşüdü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararı itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri sanığın temyiz isteğinin REDDİNE, CMK'nın 264. maddesine göre kanun yolunun belirlenmesinde yanılma, başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından gereğinin mahallinde takdir ve ifası için dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 30.05.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8791, Karar No: 2016/3311, Tarih: 14.03.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/8791 E.  ,  2016/3311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın camiden çalmış olduğu üzerinde ... Kuyumculuk yazan turuncu renkli çanta ve içerisinde camiye ait birkaç anahtar ile 8,00 TL'yi çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-03.06.2008 tarihli tutanakta belirtildiği üzere, sanığın şüphe üzerine kolluk tarafından yakalanması üzerine, hırsızlık yapmış olduğu camiyi göstererek çalmış olduğu eşyaların müştekiye teslimini sağladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan etkin pişmanlık hükümlerini düzenleyen TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmaması,

2-03.06.2008 tarihli tutanakta belirtildiği üzere, sanığın şüphe üzerine kolluk tarafından yakalanması üzerine, hırsızlık yapmış olduğu camiyi göstererek çalmış olduğu eşyaların müştekiye teslimini sağladığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında hırsızlık suçundan etkin pişmanlık hükümlerini düzenleyen TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmaması,

3-Sanığın talimatla alınan 26.07.2009 tarihli savunmasında, mala zarar verme suçundan miktar belirtildiği taktirde müştekinin zararını karşılamaya çalışacağını beyan ettiği, mahkemece zarar belirlenerek sanığa makul bir süre tanınarak zararı ödeyip ödemeyeceğinin beklenmesi, müştekiye ulaşılamadığı takdirde tevdi mahalli belirlenmesi ve ödemenin yaptırılması gerektiği halde hatalı uygulama ile yazılı şekilde mala zarar verme suçundan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 14.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.