muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/131, Karar No: 2024/4101, Tarih: 03.06.2024

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı,eksik incelemenin bulunmadığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, her ne kadar katılanın giysilerinde delik bulunmadığı tespit edilmiş ise de, sanığın, katılana ateş ettiğinin tanık beyanları ile doğrulanması, Adli Tıp Kurumu 2. İhtisas Dairesinin 20.06.2020 tarihli raporuyla hareket esnasında üzerinde bulunan giysilerinin de fiziksel şekillerinin değişebileceği bilindiğinden atış esnasında vücuda isabet eden ateşli silah ile husulü mümkün yaranın, giysilerin hareketle yukarı doğru çekilmesi, alt giysilerin aşağı doğru çekilmesi ile açıkta kalan elbisesiz bölge olan vücuda direkt teması ile olabileceğinin oy birliği ile mütalaa edilmesi karşısında eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz ve davranış bulunmaması sebebiyle haksız tahrik hükmünün uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2021/592 Esas, 2021/2382 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13441, Karar No: 2012/14202, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/13441 E.  ,  2012/14202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, 2 çocuk ve eşin maddi tazminat istemlerinin feragat etmeleri nedeniyle reddine, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile eş için 25.000,00 TL, 2 çocuğun her biri için ayrı ayrı 20.000,00'er TL manevi tazminata hükmolunmuştur.

Davacılar murisi sigortalı Abidin Kaya’nın öldüğü iş kazasında sigortalının kusursuz olduğu, davalı işverenin % 100 oranında kusurlu olduğu dosya içeriğinden anlaşılmaktadır.

Davacılar, dava dilekçelerinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak maddi tazminat taleplerinde bulundukları gibi eş için 15.000,00TL manevi ve 2 çocuk için ayrı ayrı 10.000,00’er TL manevi tazminat taleplerinde bulunmuşlardır.Davacılar vekili 27.12.2011 tarihli yalnızca başvuru harcı yatırılan ıslah dilekçesi ile eş için ve 2 çocuğun her biri için manevi tazminat miktarının 10.000,00’er TL artırılarak eş için 25.000,00 TL, 2 çocuğun her biri için ayrı ayrı 20.000,00'er TL manevi tazminat talebinde bulunduklarını beyan etmişlerdir.

Hukuka aykırı bir eylem yüzünden çekilen elem ve üzüntüler, o tarihte duyulan ve duyulması gereken bir haldir. Başka bir anlatımla üzüntü ve acıyı zamana yaymak suretiyle, manevi tazminatın bölünmesi, bir kısmının dava konusu yapılması kalanın saklı tutulması olanağı yoktur. Niteliği itibariyle manevi tazminat bölünemez ve ıslah edilemez. Bir defada istenilmesi gerekir. Yargıtay H.G.K’nun 25.9.1996 gün ve 1996/21-397-637 karar ile 13.10.1999 gün ve 1999/21-684-818 sayılı kararı da bu doğrultudadır. Bu durumda davacılar vekilinin dava dilekçesinde talep ettiği manevi tazminat miktarları ve manevi tazminatın bölünmeyeceği göz ardı edilerek yazılı şekilde manevi tazminata karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

11.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6560, Karar No: 2014/5700, Tarih: 26.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/6560 E.  ,  2014/5700 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/23723

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 06.01.2014 gün ve 2013-491/1346 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 27.01.2014 gün ve KYB. 2014/23723 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık A.. K..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.600,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/06/2013 tarihli ve 2013/159 esas, 2013/597 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde.

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 esas, 2013/15593 sayılı ilâmında yer alan, “Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı Kanun’un “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “idarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un "Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de bunların dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı Kanun'un “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez" şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında somut olayda Yeşilırmak Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin suç tarihi olan 23/01/2012 tarihinde özelleştirilmiş olması sebebiyle suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 13.12.2012 tarihli mühür bozma tutanağına konu 23.01.2012 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan Yeşilırmak Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin mühürleme tarihinden önce 29.12.2010 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06.06.2103 gün ve 2013/159 Esas, 2013/597 sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3203, Karar No: 2015/7426, Tarih: 05.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3203 E.  ,  2015/7426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 75 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalılar vekilleri tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden davalı vekilleri Av.... ile aleyhine temyiz olunan davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ...Köyü 75 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 08.05.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4769, Karar No: 2020/5969, Tarih: 01.12.2020

**16. Hukuk Dairesi         2019/4769 E.  ,  2020/5969 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmekle; duruşma için belli edilen 01.12.2020 gün ve saatte temyiz eden taraftan gelen olmadı. Aleyhine temyiz istenilen Hazine vekili Avukat ... geldiler. Gelenlerin yüzlerine karşı duruşmaya başlandı. Tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmanın bittiği bildirildi. Süresi içinde inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dairemizin önceki tarihli geri çevirme kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bu nedenle;

1- Davacı Hazine tarafından ayrı esaslar üzerinden açılan ve eldeki dosya ile birleştirildiği anlaşılan, dava konusu 9 ada 6, 14 ada 11 ve 145 ada 111 parsel sayılı taşınmazlar hakkındaki dava dosyaları dosya arasında bulunmamaktadır. Bu nedenle Bala Asliye Hukuk Mahkemesi’nin ...,... ada 111 parsel sayılı taşınmazlar hakkında görülen ve eldeki dosya ile birleştirilen 1990/255 Esas, 2003/194 Karar; 1990/256 Esas, 2003/195 Karar; 1990/258 Esas, 2003/193 Karar sayılı dava dosyalarının Mahkeme arşivi veya dosya eklerinin bulunabileceği diğer yerlerden sıkıca ve titizlikle araştırılması, dosyanın eki niteliğinde olan ancak gönderilmeyen başka dosya ve belgelerin bulunması halinde eldeki dosyaya eklenmesi, bulunamaması halinde bu hususun resmi belge ile tevsik edilmesi; bu aşamada yapılacak tüm işlemlerin tutanağa bağlanması,

2- Dava konusu 146 ada 24 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine esas olan 1323 tarih ve 376, 378 ve 379 sıra numaralı tapu kayıtlarının ilk tesislerinden itibaren intikal eden tüm payları gösterecek şekilde bilgisayar ortamında hazırlanmış sıralı olarak tüm tedavüllerinin ve varsa haritalarının, kadastro sırasında revizyon görüp görmedikleri araştırılarak revizyon görmüşlerse revizyon gördükleri taşınmazlara ait kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ile kadastro sonucu kesinleşmiş iseler tapu kayıtlarının, Tapu ve Kadastro Müdürlüğü, Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından; tespitlerin kesinleşmediği ve davalı olduklarının ya da hükmen kesinleştiklerinin belirlenmesi halinde dava dosyalarının, ayrıca dava konusu 146 ada 24 parsel sayılı taşınmazın kadastro sonucu oluşan tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin (tapu kütük sayfasının onaylı örneğinin),

3- Dava konusu 9 ada 6, 14 ada 11 ve 145 ada 111 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının onaylı örnekleri ile varsa tespitlerine esas kayıtların tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin (tapu kütük sayfalarının onaylı örneklerinin), ayrıca dava konusu taşınmazların tüm komşularını bir arada gösterir şekilde birleşik krokilerinin,

3- Dava konusu 9 ada 6, 14 ada 11 ve 145 ada 111 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının onaylı örnekleri ile varsa tespitlerine esas kayıtların tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin (tapu kütük sayfalarının onaylı örneklerinin), ayrıca dava konusu taşınmazların tüm komşularını bir arada gösterir şekilde birleşik krokilerinin,

4- Mahkemece gerekçeli kararda belirtilen ... Mahallesi ... ada 122 parsel sayılı taşınmaz ile, kadastro komisyon kararında belirtilen ...,... parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının onaylı suretleri ile varsa dayanaklarını oluşturan kayıtların tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin; ayrıca dosya arasında bulunan Bala Kadastro Mahkemesi’nin 2006/8 Esas, 2006/12 Karar sayılı ilamından ...,... 127 ve 128 parsel sayılı taşınmazların hükmen mera vasfıyla sınırlandırılmasına karar verildiği anlaşıldığından taşınmazların hükmen tesciline esas bu dava dosyasının ve bu taşınmazlara ait mera kütük sayfasının onaylı örneklerinin getirtilerek dosya içine konulması, dosyanın geçirdiği safahat de gözetilerek geri çevirme kararının gecikmeye meydan verilmeksizin yerine getirilmesi ve bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/27040, Karar No: 2019/5674, Tarih: 02.05.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/27040 E.  ,  2019/5674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl davada alacak, birleşen davada menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne kısmen reddine birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar ile davalı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre her iki tarafın yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 101,62 TL. kalan harcın davalı ...'ten alınmasına, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 02/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9770, Karar No: 2008/17917, Tarih: 18.11.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/9770 E.  ,  2008/17917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Konya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/04/2008

Davacı,  ilk prim kesinti tarihinten itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlerle davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren, 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.08.1995 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

2-Davacı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren, 2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.08.1995 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.