muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11726, Karar No: 2013/15385, Tarih: 06.11.2013

Somut olayda;.... Mahkemesi tarafından verilen yetkisizlik kararının temyiz edilmeksizin kesinleşmesi üzerine dosyanın...Hukuk Mahkemesine gönderildiği, .... Mahkemesi tarafından, davacı ve davalı tarafa duruşma gününü bildirir davetiyenin tebliğ edildiği ancak davalının yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece; HMK'nun 19/4 maddesi gereğince davalı tarafından yapılmış yetki itirazı bulunmadığından mahkemenin, yetkili mahkeme olması nedeniyle yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde yukarıda açıklanan yasal düzenlemelere aykırı şekilde re'sen yetkisizlik kararı verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/18442, Karar No: 2014/29603, Tarih: 30.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/18442 E.  ,  2014/29603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 13. İş Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2013/136-2013/154

Hüküm süresi içinde taraflar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 16.10.1999 - 06.08.2010 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığını 01.01.2009 sonrası yurtiçinde; öncesinde yurtdışında çalışma yaptığını, iş sözleşmesini emeklilik sebebi ile haklı nedenle feshettiğini, uluslararası sefere çıktığında ,ücretinin asgari ücret+ sefer ücreti şeklinde, yurt içi seferlere gittiğinde ise asgari ücret+ km başına olduğunu, ayrıca bir kısım sosyal haklardan da faydalandığını, davalı işveren tarafından eksik kıdem tazminatı ödemesi yapıldığını iddia ederek bakiye kıdem tazminatı ile fazla çalışma, hafta ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, alacakların zamanaşımına uğradığını, davacıya emekli olması sebebi ile kıdem tazminatının ödendiğini, şirketi ibra ettiğini, fazla çalışma yapmadığını, diğer alacakların da reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesinin emeklilik sebebi ile feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının ve davalının aşağıdaki bendlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında fazla çalışma alacağı yönünden uyuşmazlık bulunmaktadır

Somut olayda davacının uluslararası tır şoförü olarak çalıştığı dönem için fazla çalışma alacağının reddi isabetlidir. Ancak 01.01.2009 sonrası yurt içinde çalıştığını belirten davacının bu dönemde ara dinlenme hariç fiilen günde dokuz saat çalışabileceği, haftalık dokuz saat fazla çalışma yapabileceği gözetilerek dosya kapsamındaki kanıtlara göre fazla çalışma alacağı konusunda bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.

Somut olayda davacının uluslararası tır şoförü olarak çalıştığı dönem için fazla çalışma alacağının reddi isabetlidir. Ancak 01.01.2009 sonrası yurt içinde çalıştığını belirten davacının bu dönemde ara dinlenme hariç fiilen günde dokuz saat çalışabileceği, haftalık dokuz saat fazla çalışma yapabileceği gözetilerek dosya kapsamındaki kanıtlara göre fazla çalışma alacağı konusunda bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli değildir.

3-Dosya içeriğine göre mahkemece davacının tüm çalışma döneminde ulusal bayram genel tatillerde çalıştığı kabul edilip zaman aşımı def'i dikkate alınıp bordrolarda tahakkuk bulunan aylar dışlanarak ulusal bayram genel tatil alacağına hükmedilmişse de davacı, tüm çalışma döneminin bir kısmında uluslararası tır şoförü olarak çalışmıştır. Bu sebeple ulusal bayram genel tatil alacağı hesaplanırken davacının Uluslararası tır şoförü olarak çalıştığı dönemler ayrıca belirlenip dosya içerisinde yer alan pasaport kayıtları dikkate alınarak davacı işçinin yurtdışında olduğu süreye rastlayan bayram ve genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmesi gerekirken davacının yurt içinde çalıştığını belirttiği 01.01.2009 - 06.08.2010 arası dönem dışlanmadan yapılan hesaplama hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

4-Kabule göre de yargılama giderlerinin hesaplanması hatalı olup ayrıca bozma sebebi yapılmıştır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3762, Karar No: 2015/10757, Tarih: 10.11.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/3762 E.  ,  2015/10757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2013/100764

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 3. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2011/1559 (E) ve 2012/2264 (K)

SUÇ TARİHİ : 10/08/2011

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın hakaret eylemlerini, aynı olay ve zaman dilimi içerisinde ve aynı suç işleme kararı kapsamında, her iki katılanı da hedef alarak gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında tek mahkumiyet hükmü kurulup, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiği gözetilmeden, katılan sayısınca hükümler kurularak fazla ceza tayin edilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık N.. K..'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 10/11/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6817, Karar No: 2009/5328, Tarih: 13.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/6817 E.  ,  2009/5328 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat A. ... ile davalı vekili avukat S.S. ... Konut Yapı Koop. Temsilen Başkan .... Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı ile davalı temsilcisi dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, müdahalenin önlenmesi istemiyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki 01.05.1997 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi noterde düzenleme şeklinde yapıldığından geçerliliği tartışmasızdır. Arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmeleri karşılıklı edimleri içerdiğinden kural olarak mahkeme kararıyla feshedilebilir. Bunun istisnası tarafların fesih konusunda iradelerinin birleşmesidir. Arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesi feshedilmediği, geçerli olduğu sürece tapu maliki olan arsa sahibi yüklenicinin müdahalesinin önlenmesini isteyemez. Bunun nedeni yüklenicinin sözleşme gereği taşınmazı elinde bulundurmasıdır.

Somut olayda, arsa sahibi ...1. Noterliğinden gönderdiği 03.09.2004 gün, 8335 yevmiye numaralı ihtarnamesiyle 01.05.1997 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesini feshettiğini bildirmiş, ihtarname davalı kooperatife 06.09.2004 tarihinde tebliğ edilmiştir. Mahkemece sözleşmenin feshi konusunda bir dava bulunmadığı sözleşmenin ayakta olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmelerinin mahkemece feshi dışında, tarafların fesih konusunda iradelerinin birleşmesi durumunda da sözleşme feshedilmiş olur. Dosyada bulunan davalı kooperatifin 15.05.2004 tarihinde yapılan genel kurul tutanağının 14. maddesinde sözleşmenin feshedildiğinden söz edilmiş, yerine yeni sözleşme yapılması için yönetim kuruluna yetki verilmesine karar verilmiştir. Aynı şekilde davalı kooperatif temsilcisinin 07.07.2005 tarihli oturumdaki beyanında da, sözleşmenin feshedildiği yeni bir sözleşme için çalışmalar yapıldığı sonucuna varılmaktadır. Gerek genel kurulda alınan karar, gerekse kooperatif temsilcisinin beyanı dikkate alındığında, feshin davalı kooperatif tarafından da kabul edildiği, yeni sözleşme için çalışıldığı sonucuna varılmaktadır. Bu durumda taraf iradelerin 01.05.1997 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi konusunda birleştiğinden sözleşmenin feshedildiğinin kabulü zorunludur.

Mahkemece 01.05.1997 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinin taraf iradelerinin uyuşması ile feshedildiği kabul edilerek sonucuna göre davacı tarafın isteğinin değerlendirilip bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddedilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, 625,00 TL vekâlet ücretinin davalı yüklenici kooperatifden alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacı arsa sahibine verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 13.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8975, Karar No: 2012/11321, Tarih: 07.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/8975 E.  ,  2012/11321 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna Muhalefet

Hüküm : Sanıkların unsurları oluşmayan suçtan ayrı ayrı beraatlarına ,

2863 sayılı Kanun kapsamında bulunan eserlerin müzeye tevdiine, diğer eşyaların sahibine iadesine,

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlarına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında jandarmaya yapılan ihbarda Kandıra ilçesinde tefecilik yapan ..., ...ve ... lakaplı şahısların kazıda buldukları ve denizde batan gemilerden çıkardıkları tarihi eserleri Karasu ilçesinde balık lokantacılığı yapan sanıklar ... ve ...'a sattıklarının bildirilmesi nedeniyle fail ve fiilin ortaya çıkarılması gayesiyle her iki sanık hakkında soruşturmanın birlikte yürütülmesinde 5271 sayılı CMK'nın 11. maddesi anlamında aralarında geniş anlamda bağlantı bulunan davaların birlikte görülerek hükme bağlanmasında isabetsizlik görülmemiş olup tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07/05 /2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8829, Karar No: 2016/1196, Tarih: 08.02.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/8829 E.  ,  2016/1196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas alınabilecek mahkumiyetleri içinde en ağırı olan hükümlülüğünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde müştekinin çantasındaki, içinde nüfus kimliği bulunan cüzdanını çaldığı ve kolluğun olay yerindeki takibi üzerine yakalandığı, eylem kalkışma aşamasında kalsa da başkaca herhangi bir eşya çalınmadığının anlaşılması karşısında, hırsızlığa konu malın değerinin az olduğunun tespiti halinde, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8148, Karar No: 2011/10083, Tarih: 17.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/8148 E.  ,  2011/10083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 31/08/2004-15/06/2005 tarihleri arasında çalıştığının tespitiyle, işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda değişiklik yapan 5219 sayılı Yasa'nın 2. maddesi uyarınca, anılan Yasa'nın 427.maddesindeki kesinlik sınırı, 21.07.2004 tarihinden sonra 1.000,00.-TL’ye; 01.01.2006 tarihinden sonra 1.090,00.-TL’ye; 01.01.2007 tarihinden sonra 1.170,00.-TL'ye, 01.01.2008 tarihinden sonra 1.250,00.-TL'ye; 01.01.2009 tarihinden sonra 1.400,00.-TL'ye çıkarılmıştır. İnceleme konusu karar, hizmet tespitinin yanısıra işçilik alacaklarının toplamı olan 955,16..-TL’nin davalı ... Fab.Tic.A.Ş.'den tahsiline ilişkin olup bu miktar kesinlik sınırının altında bulunmuş olmakla, söz konusu maddelere göre işçilik alacaklarına ilişkin hüküm kesin nitelik taşıdığından 01.06.1990 tarih ve E: 1989/3, K: 1990/4 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı da göz önünde tutularak, davalı ... Fab.Tic.A.Ş vekilinin davacı yararına hükmedilen işçilik alacaklarına yönelik temyiz dilekçesinin, kararın kesinlik sınırları içinde kalması nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalıların hizmet tespitine ilişkin temyizine gelince, dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre ve davacının hizmetinin 31.08.2004-15.06.2005 tarihleri arasında geçtiği hükmün infazında dikkate alınabileceğinden davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden ilgiliye yükletilmesine, 17/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21582, Karar No: 2013/16060, Tarih: 28.10.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/21582 E.  ,  2013/16060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinin, söz konusu kartın en son kullanıldığı 03.01.2005 günü olduğu anlaşılmakla, gerekçeli karar başlığına hatalı yazılan bu hususun mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tarihi olan 03.01.2005’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7071, Karar No: 2012/10050, Tarih: 08.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7071 E.  ,  2012/10050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 4 Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/09/2010 tarih ve 2008/210-2010/396 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08/06/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. .... ile davalı vekili Av. ....dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Braunschweig Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 18.05.2006 tarihli, 7 O 2679/05 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenen kararın 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi'nde belirtilen usulde tebliğ edilmediği, doğrudan posta yolu ile tebligatın yapıldığı, bu itibarla kesinleşmiş bir kararın mevcut olmadığı, kurulan hükmün TTK’nun 329 ve 405/2. maddesine aykırı olduğu, benzer nitelikteki Türkiye’de açılan davaların bu nedenle reddedilmesi nedeniyle eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu, tüm bu durumların açıkça kamu düzenine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına yabancı mahkeme kararının tenfiz edilebilmesi için kararın Lahey Sözleşmesi hükümleri uyarınca kesinleşmesinin gerekmesine, somut olayda ise tenfizi talep edilen kararın Lahey Sözleşmesi uyarınca yetkili makamlar aracılığıyla tebliğ edilmeyip, posta yoluyla tebliğ edilmesi nedeniyle kesinleşmediğinden mahkemece sırf bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ayrıca yerinde bulunmayan diğer gerekçelerin de davanın reddine dayanak yapılması doğru değil ise de yukarıda da belirtildiği üzere usulünce kesinleştirilmiş bir karar bulunmadığından yerinde olan bu gerekçeye göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4480, Karar No: 2024/7711, Tarih: 17.12.2024

**12. Ceza Dairesi         2022/4480 E.  ,  2024/7711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/54 E., 2021/1573 K.

SUÇ : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan 5237 sayılı TCK'nın 134/2, 43/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına kararı verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesince sanık müdafinin istinaf başvurusu üzerine İlk Derece Mahkemesinin kararı kaldırılarak sanık hakkında verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan TCK'nın 136/1, 43/1, 62/1, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanığın temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz sebepleri; suç vasfı değiştirildiğinden temyizi kabil karar olduğuna, TCK 134. maddesinin şikayete bağlı olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. GEREKÇE ve KARAR

Sanığın temyiz dilekçesi değişen suç vasfına yönelik itiraz ihtiva ettiğinden, temyiz isteminin reddine karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname'ye iştirak edilememiştir.

Özel hayat; kişinin sadece gözlerden uzakta, başkalarıyla paylaşmadığı, kapalı kapılar ardında, dört duvar arasındaki yaşantısı ve mahremiyetinden ibaret değil, herkesin bilmediği veya bilmemesi gereken, istenildiğinde başka kişilere açıklanabilen, tamamen kişiye özel hayat olayları ve bilgilerin tamamını içerir. Bu nedenle, kamuya açık alanda bulunulması, bu alandaki her görüntü veya sesin dinlenilmesine, izlenilmesine, kaydedilmesine, sürekli ve izinsiz olarak elde bulundurulmasına rıza gösterildiği anlamına gelmez. Kamuya açık alanda bulunulduğunda dahi, “kalabalığın içinde dikkat çekmezlik, tanınmazlık, bilinmezlik” prensibi geçerli olup, kamuya açık alandaki kişinin, gün içerisinde yaptıkları, gittiği yerler, kiminle niçin, nasıl, nerede ve ne zaman görüştüğü gibi hususları tespit etmek amacıyla sürekli denetim ve gözetim altına alınması sonucu elde edilmiş bilgileri ya da onun başkalarınca görülmesi ve bilinmesini istemeyeceği, özel yaşam alanına girdiğinde şüphe bulunmayan faaliyetleri özel hayat kapsamına dahildir.