muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3024, Karar No: 2025/1701, Tarih: 27.03.2025

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, akde konu taşınmazların belirli olduğunun Mahkemenin de kabulünde olduğunu, sözleşme ile tapudaki metrekare bilgilerinin uyumsuzluğunun kadastro yenileme çalışmalarından kaynaklandığını, ayrıca bir taşınmazın iki kişiye bırakılması durumunda paylaşımın 1/2 oranında yapılacağının aşikar olduğunu, akdin 5403 sayılı Kanun'a aykırılık içermediğini, böylece ifâ kabiliyetinin bulunduğunu, savunmanın genişletilmesi yasağının ihlâl edildiğini, davalının cevap dilekçesinde sadece akde konu taşınmazların belirsiz olduğunu savunduğunu, paylaşım oranlarının belirsizliğine yönelik bir savunması olmadığını, buna karşın Mahkemece genişletilen savunmalar esas alınarak hüküm kurulduğunu, irade sakatlığının ve gabinin ispatlanamadığını, edimler arası oransızlık olmadığını, davalılara kalan yerlerin de oldukça değerli olduğunu, bu husustaki araştırmanın eksik bırakıldığını ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, miras taksim sözleşmesi nedeniyle tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırmanın yeterli olduğu söylenemez. Taşınmaz aynına ilişkin temyizen incelenen davada, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 259/2 hükmü uyarınca, tanıkların taşınmaz başında dinlenmesi gerekir. Ne var ki, Mahkemece, 08.08.2018 tarihli miras taksim sözleşmesine konu olan taşınmazlar başında keşif yapılarak taksim sözleşmesi zeminde uygulanmamış ve tanıklar taşınmaz başında dinlenmemiştir. O hâlde, harita mühendisi ve ziraat bilirkişisinin de yer aldığı uzman bilirkişiler eşliğinde taksim sözleşmesine konu taşınmazlar başında keşif yapılarak tanıklar da taşınmazlar başında dinlenmek ve tanık beyanlarını denetlemeye elverişli bilirkişi raporları temin edilmek suretiyle miras taksim sözleşmesinin kapsamının her bir taşınmaz yönünden ayrı ayrı belirlenmesi ile akdin uygulanabilirliğinin araştırılması gerekirken eksik araştırma ile yetinilerek davanın reddi doğru görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.03.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35425, Karar No: 2014/19735, Tarih: 03.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/35425 E.  ,  2014/19735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin ikamet ettiği konutun dış yüzeyine monte edilmiş halde bulunan doğal gaz panosundan toprağa elektrik ileten bakır çubuğun kesilerek çalınması eyleminin, TCK'nın 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle aynı Yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2844, Karar No: 2010/4240, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/2844 E.  ,  2010/4240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, 28 çalışanı bulunan müvekkili şirketin çekyat ve yatak imalatı yaptığını, yurt içi ve yurt dışındaki ekonomik krizden etkilendiklerini, şirketin borca batık hale geldiğini, şirkete yeni sermaye girişi, satışların artırılması ve giderlerde tasarruf ile şirketin borca batık halden kurtulacağını iddia ederek iflasın ertelenmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan bilirkişi incelemesi sonucu davacı şirketin borca batık halde olduğu, sunulan projede yeni sermaye girişi taahhüt edilmesine rağmen bu taahhüdün yerine getirilmediği ve getirileceği yönünde de bir çalışma bulunmadığı, bu hal ile projenin uygulanabilir olmadığı gibi, davacının da iyiniyetli sayılamayacağı gerekçeleriyle davanın reddine ve davacı şirketin iflasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve özellikle davacı şirketin iyileştirme projesinde öngördüğü taahhütlerini yerine getirmediği gözetilerek yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 12.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5515, Karar No: 2011/1893, Tarih: 24.03.2011

**9. Ceza Dairesi         2009/5515 E.  ,  2011/1893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle bina yıkılmasına neden olma

Hüküm : Sanıklar hakkında; 5237 sayılı TCK'nın 171/1-b, 62, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Temyiz edenler: 1- Sanık ..., 2- Sanık ... müdafii

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanıklar müdafii olarak hükmü temyiz eden Av. ... 23.11.2004 tarihli azilname ile azledildiğinden sanık ... yönünden yapmış olduğu temyiz talebinin CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Sanık ... ile sanık ... müdafiinin temyizine yönelik yapılan incelemede;

a) Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman dilimi yazılmayarak 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesine muhalefet edilmesi kanuna aykırı,

b) Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın tür ve miktarı gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanıkların hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 24.03.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6421, Karar No: 2019/11821, Tarih: 10.09.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/6421 E.  ,  2019/11821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A- Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 53/4. maddesi uyarınca aynı maddenin birinci fıkrasındaki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenlerle yerinde ise de, bu husus, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, 5320 sayılı Yasanın 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak hüküm fıkrasındaki, ‘’TCK'nın 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarının uygulanmasına ilişkin kısımların çıkartılması’’ biçiminde HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B- Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Suç tarihi itibariyle adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında, uygulama maddesinde seçimlik ceza yaptırımı öngören hakaret suçunda gerekçe gösterilmeksizin doğrudan hapis cezasının tercih edilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas mahkemesine gönderilmesine, 10/09/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6168, Karar No: 2014/1875, Tarih: 25.03.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/6168 E.  ,  2014/1875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme ve bu suça teşebbüs

HÜKÜM : 1- Sanıklar ..., ..., ..., ... haklarında:

a) TCK.nun 37/1, 81/1, 53/1-2, 63 maddeleri uyarınca ayrı ayrı müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

b) TCK.nun 81/1, 35/2, 53/1-2, 63 maddeleri gereğince ayrı ayrı (2 kez) 9'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

2- Sanıklar ..., ..., ... haklarında adam öldürmek ve adam öldürmeye teşebbüs suçlarından ayrı ayrı beraatlerine

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın kasten öldürme, öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, sanıklar ..., ... ve ...’ın kasten öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçları ile ilgili olarak elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığından beraatlerine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen

hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, gerekçeye, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, sübuta, delillerin takdirinde hata edildiğine, mağdurların beyanlarına itibar edilemeyeceğine, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçesi ve duruşmalı incelemede sübuta, delillerin takdirinde hata edildiğine, mağdurların beyanlarına itibar edilemeyeceğine, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine, müdahiller ..., ... ve ... vekilinin sanıklar ... , ... ve ...’in öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarından cezalandırılmaları, sanıkların eylemlerinin tasarlayarak, canavarca his saikiyle öldürme ve suç delillerini gizleme amacıyla öldürmeye teşebbüs suçlarını oluşturduğuna, Cumhuriyet Savcısının, sanıklar ... , ... ve ...’un suçlarında sübut bulunduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın kasten öldürme, öldürmeye teşebbüs suçları yönünden yapılan incelemede;

1-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kasten öldürme ve öldürmeye teşebbüs suçlarından kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- Sanıklar ..., ..., ... ve ...’ın kasten öldürme, öldürmeye teşebbüs suçları yönünden yapılan incelemede;

a) TCK.nun 62. maddesinin uygulanması mahkemenin takdirine ait olmakla birlikte hukuksal bir kavram olduğu, failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurularak, fail hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanıp, uygulanmayacağına karar verilmesi gerektiği; uygulanması yada somut olayda olduğu gibi uygulanmaması durumunda verilen bu kararın Anayasanın 141, CMK.nun 34, 230 ve 232 maddeleri birlikte değerlendirildiğinde, denetime imkan verecek şekilde yasal ve yeterli gerekçe gösterilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeksizin “sanıkların yargılamayı farklı yönlere sevk gayretleri” gibi yasal ve yeterli olmayan bir gerekçe ile sanıklar hakkında takdiri indirim hükmünün uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) Sanıkların bıçaklı ve sopalı saldırısı sonucu; mağdur ...’in sol ön aksiller hat 9. kot, sol skapula orta hat, sağ midskapuler hat 9. Kot bölgesinden ikisi göğüs boşluğuna nafiz toplam üç bıçak darbesiyle, pnömotoraksa ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde, mağdur ...’ın ise sol temporalda künt darbeye bağlı kesi oluşacak ve ayrıca sol göğüs, sağ omuz, sol baldır, sağ baldır bölgesinden toplam altı bıçak darbesiyle hemopnömotoraksa ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek alt ve üst sınırlar

arasında makul bir ceza yerine hiç isabet bulunmayan durumlarda uygulanma olasılığı bulunan 9 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı ve sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafiileri ile müdahiller ..., ... ve ... vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle sanıklar hakkında kurulan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, ceza miktarına ve tutukluluk süresine göre sanık ... müdafiinin tahliye isteminin reddine 25.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

25.03.2014 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ... ile ... müdafii Avukatlar ... ve ...’ın yokluklarında 27.03.2014 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2009/14976, Karar No: 2011/1746, Tarih: 22.02.2011

**4. Hukuk Dairesi         2009/14976 E.  ,  2011/1746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Hiz. AŞ aleyhine 18/05/2009 gününde verilen dilekçe ile yayın yolu ile kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; Mahkemece davanın reddine dair verilen 22/10/2009 günlü kararın Yargıtay’da duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle, daha önceden belirlenen 22/02/2011 duruşma günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Avukat ... ile karşı taraftan davalı vekili Avukat M. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra taraflara duruşmanın bittiği bildirildi. Dosyanın görüşülmesine geçildi. Tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü.

Dava, yayın yolu ile kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkin olup yerel mahkemece istem reddedilmiştir.

Davacı, ... TV'de 11-12.05.2009 günlerinde yayımlanan “Türkiye’yi saran ...” adlı programda yer alan söz ve görüntülerin kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu belirterek, davalının manevi tazminat ile sorumlu tutulmasını istemiştir.

Davalı Şirket ise, televizyon kanalında dava konusu edilen programın yer almadığını ileri sürerek husumet itirazında bulunmuştur.

Yerel mahkemece alınan CD çözümüne ilişkin bilirkişi raporunda “Türkiye’yi Saran ...-11.05.2009 STV Haber” yazılı CD’nin çözümünün yapıldığı belirtmiştir. Temyiz aşamasındaki duruşmada davacı vekili tarafından sunulan belgede STV Haber’in sahibinin Dünya İletişim Yayıncılık Hizmetleri AŞ olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, öncelikle dava konusu yayını yapan TV kanalının davalı şirkete ait olup olmadığı ve husumetin davalıya düşüp düşmediği araştırılıp sonucuna göre işin esası yönünden inceleme yapılmalıdır.

Yerel mahkemece açıklanan yön gözetilmeyerek, işin esası incelenip yazılı biçimde karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve temyiz eden davacı yararına takdir olunan 825.00 TL duruşma avukatlık ücretinin davalıya yükletilmesine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 22/02/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16763, Karar No: 2017/4968, Tarih: 12.06.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/16763 E.  ,  2017/4968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, sigortalının tedavisinde kullanılan sağlık malzemesi bedelinin tahsili hususunda başlatılan icra takibine davalı Kurumun vaki itirazının iptaline ve takibin devamına, % 20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, sigortalının Meram Tıp Fakültesinde yapılan beyin ameliyatında kullanılan Bos Barier isimli malzeme bedelinin tahsilini için başlattığı icra takibine ilişkin itirazın iptalini istemiş; Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davalının ... 8. İcra Müdürlüğünün 2012/6924 Esas sayılı dosyasına yaptığı itirazın kısmen iptali ile, takibin 848,86 TL asıl alacak üzerinden devamına, fazlaya ilişkin taleplerin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, sigortalı ...’in çocuğu ...’in 04/05/2007 tarihinde Meram Tıp Fakültesinde beyin ameliyatı yapıldığı, hastaya 11/05/2007 tarih ve 002137 nolu faturadaki 3.564,00 TL bedelindeki sağlık malzemesinin kullanıldığı, bu sağlık malzemesinin davacı ... Sağlık Gereçleri San. Tic. Ltd. Şti.'den alındığı, daha sonra sağlık malzemelerinin bedelinin davalı Kurumdan talep edildiği, Kurumun ise, kısmi ödeme yaptığını, bunun üzerine davacı tarafından icra takibi başlatıldığı, Kurumun süresinde itiraz ederek takibin durmasına neden olduğu, sigortalı ... tarafından davacı şirkete ameliyatta kulanılan sağlık malzemelerinin Kurumca ödenecek bedellerini almak için 30/04/2007 tarihinde vekaletname verildiği anlaşılmaktadır.

Öte yandan davada sıfat, tarafın, dava konusu maddi hukuk ilişkisinin süjesi olup olmamasıyla ilgilidir. Taraf ehliyeti dava şartlarından olup yargılamanın her safhasında re’sen gözönünde tutulması gerekir. Taraf sıfatının bulunmaması halinde dava, sıfat yokluğundan (husumet yönünden) reddedilecektir.

818 sayılı Borçlar kanunun 163. maddesine göre alacağın temliki yazılı yapılmadığı müddetçe geçerli değildir.

Somut olayda; davacının tedavi gideri yapan ve bu gideri Kurumdan isteme hakkı bulunan sigortalı ...’den alınmış yazılı bir temliknamesi bulunmadığı müddetçe davacı sıfatına sahip olduğu söylenemez. 30/04/2007 tarihli vekaletname Kurum nezdinde sağlık giderlerini tahsiline yönelik takip yetkisi vermekte olup, alacağın temliki hükümlerini içermemektedir. Bu nedenle davanın sıfat yokluğundan reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi hatalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20180, Karar No: 2010/164, Tarih: 18.01.2010

**9. Ceza Dairesi         2009/20180 E.  ,  2010/164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemes

Suç : Mala zarar verme

Hüküm : TCK'nın 151/1, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman dilimi yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/2-c. maddesine muhalefet edilmesi, kanuna aykırı;

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 11.03.2008 tarih, 2008/7-14 esas, 2008/50 sayılı kararı ile; 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde değişiklik yapan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin amaç, kapsam ve gerekçesi de nazara alındığında; hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik CMK'nın 231. maddesindeki "hükmün açıklanmasının geri bırakılması"na ilişkin düzenleme karşısında suçun niteliği, hükmolunan cezanın türü gözetilip dosyada bulunan adli sicil kaydı da değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun yeniden tayin ve takdirinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeksizin hükmün öncelikle bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 18.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.