muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/13318, Karar No: 2020/1179, Tarih: 30.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/13318 E.  ,  2020/1179 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve görevi kötüye kullanma suçlarından, sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekilleri tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, suç tarihi itibari ile... Devlet Tiyatrolarında memur olarak görev yaptığı, katılan kurum tarafından yapılan araştırma ve inceleme neticesinde, sanığın maaş bordrosuna müdahale ederek değişik tarihlerde maaşına esas olacak unsurları değiştirip, ilave yapmak suretiyle, eşi çalıştığı halde Aralık 2011-Ocak 2012 ve Ağustos 2012 aylarında aile yardımı, 2012 yılı Haziran-Ağustos-Eylül ve Ekim aylarında fazladan yan ödeme, ayrıca 2013 yılı Şubat ve Mart aylarında ek ilave tazminatı fazla almak suretiyle toplam 771,21 TL haksız menfaat elde ettiği, bu hususta sanık hakkında 4483 sayılı yasa hükümlerine göre ön inceleme yapıldığı ve görevi kötüye kullanma suçu ile ilgili olarak soruşturma izni verildiği, sanığın soruşturma aşamasında oluşan kamu zararını ödediği, bu surette sanığın nitelikli dolandırıcılık ve görevi kötüye kullanma suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanık savunması, katılan vekili beyanları, soruşturma raporu ile tüm dosya kapsamına göre, maaş bordro düzenleme görev ve yetkisi bulunmayan sanığın maaş bordrolarına ilişkin sisteme müdahale ettiğine dair herhangi bir delilin bulunmadığı, olayın ortaya çıkması üzerine haksız ödendiği belirtilen fazla ödemelerin sanık tarafından katılan kuruma iade edildiğinin anlaşılması karşısında, atılı suçun kast unsuru itibariyle gerçekleşmediği gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekillerinin suçun sübutuna ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23023, Karar No: 2012/16324, Tarih: 28.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/23023 E.  ,  2012/16324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Değişen suç vasfına göre şahadetnamede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanıklara yüklenen sahte “eşyanın gümrük mührü altında taşınması için karayolu taşıtı onay belgesini” düzenlemek eyleminin, suça konu belgenin 1975 tarihli Tır Sözleşmesi’nin 3, 12, 13, 14 ve Tır Uygulama Tebliği’nin 3, 10, 12, 13 ve 14. maddeleri uyarınca karayolu ile uluslararası eşya taşımacılığı yapan taşıtların bu sözleşme hükümlerine uygun olarak imal edildiğini ve sözleşmede öngörülen teçhizatlara sahip olduğunu gösterir, Gümrükler Başmüdürlükleri tarafından yetki verilen Gümrük İdarelerince "iki yıllık" süreyle geçerli olarak verilen ve suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun 355. maddesinde öngörülen belgelerden olduğu ve anılan Yasanın 356. maddesinde düzenlenen şahadetnamede sahtecilik suçunu oluşturacağının anlaşılması karşısında,

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; değişen suç vasfına göre sanıklara yüklenen “şahadetnamede sahtecilik” suçunun yasada gerektiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan sanıklar ... ve ...’ün sorgularının yapıldığı 16.05.2005; sanık ...’ın sorgusunun yapıldığı 12.09.2005 ve sanık ...’ın sorgusunun yapıldığı 09.05.2006 tarihlerinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanıklar hakkındaki kamu davalarının 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 28.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/39170, Karar No: 2015/40849, Tarih: 24.12.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/39170 E.  ,  2015/40849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2012/88624

MAHKEMESİ : Hafik(Kapatılan) Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/01/2012

NUMARASI : 2011/55 (E) ve 2012/7 (K)

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre katılan sanığın 22.02.2011 tarihli temyizini ayrıca katılan sıfatı ile yapması nedeniyle sanıklar İ.. K.., O.. K.., T.. K.., T.. K.., A.. K.. hakkında yaralama ve hakaret suçlarından verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı itirazda bulunduğu ancak bu hususun mahallince değerlendirilmediği tespit edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık A.. K..'ın eylemine ve yükletilen suça yönelik katılan O.. E..'un temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık O.. E.. hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmünde başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

a) Katılan O.. K..'ın kullandığı traktör ile karşı taraftan gelen sanık O.. E..'un kullandığı traktörlerin yolun dar olması ve geçiş sırasında birbirlerine yol vermemeleri nedeniyle yaşanan tartışma sonucunda katılan O.. K..'ın sinkaflı sözlerle hakaret etmesi, yaşanan tartışmanın devamında sanık ile babası A.. E..'un darp edilmesi ve tarafların ayrıldıktan sonra sanığın eline aldığı av tüfeğini katılanlara doğrultarak “Sizi öldüreceğim” dedikten sonra havaya doğru iki el ateş etmesi şeklinde gerçekleşen olayda, katılanların eylemleri nedeniyle sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

b) Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık O.. E..'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 24/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12004, Karar No: 2014/14616, Tarih: 22.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/12004 E.  ,  2014/14616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU KAYDINDA DÜZELTİM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mirasbırakan annesi ...'in malik olduğu 2941, 2540, 2842, 3369, 1325, 985, 1231, 1788, 990, 573, 267, 1807, 3692, 3696, 2536, 1806, 1789, 919, 530 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında “...” yazan soyadının “...” olarak; yine mirasbırakan ...'in malik olduğu 2841, 919, 1789, 1806, 2536, 3692, 1807 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında “...” yazan soyadının “...” olarak; 530 parselde ise “... ...” yazan ad ve soyadının “... ..” olarak düzeltilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu kayıt maliklerinin davacının miras bırakanı olduğu, nüfus kayıtlarına uygun olarak tapu kayıtlarının düzeltilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalı ... Müdürlüğünden harç alınmasına yer olmadığına

, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8600, Karar No: 2007/9337, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8600 E.  ,  2007/9337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.07.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1488, Karar No: 2007/2747, Tarih: 06.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/1488 E.  ,  2007/2747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada İzmir 4. Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; vesayet altına alınmak istenilen ... 'un ... İlçesi nüfusuna kayıtlı olduğu, davacı ile birlikte ... Mahallesi ... Tatil Köyü No: 11 - ... adresinde oturduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/03/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1613, Karar No: 2011/6233, Tarih: 25.11.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/1613 E.  ,  2011/6233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

K A R A R

Davacılar ... ve altı arkadaşı 3.8.2006 havale tarihli dilekçesiyle ... İli, ... İlçesi, Aşağıkonak Köyü, Kasımbeği mevkiinde bulunan ve Mayıs 1933 tarih 62 sıra nolu tapu kaydı kapsamında kalan taşınmazı haricen satın aldıklarını belirterek ... adına bulunan tapu kaydının iptaliyle adlarına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece taşınmazın bulunduğu köye 8.8.2008 tarihinde kadastronun girdiğini ve bu tarihte tespitinin yapıldığını, taşınmaz hakkında kadastro tutanağının düzenlendiğini gerekçe göstermek suretiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine, dosyanın görevli kadastro mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Ne var ki, kararın gerekçesinde ve kısa kararda iptal ve tescili istenen taşınmazın kadastronun hangi ada ve parseli içerisinde kaldığı konusunda herhangi bir bilgiye rastlanılmamaktadır. Taşınmazın bulunduğu bölgeye kadastronun girişinden sonra yapılmış bir keşifde söz konusu değildir.

Diyarbakır Kadastro Müdürlüğünün 17.12.2008 tarih 200.03./4403 sayılı Aşağıkonak Köyü'nde bulunan davalı parseller listesi konulu karşılık yazılarında; “... Aşağıkonak Köyü çalışma alanı içerisinde mahkemenizce verilen 2006/75 Esas ve 2007/112 Karar sayılı ilamında belirtilen taşınmazla ilgili olarak bu köyde yapılan sınırlandırma ve tespit aşamasında mahkemece dava listesi gönderilmediğinden söz konusu nizalı taşınmazla ilgili olarak çalışma alanı teknisyenliğince herhangi bir çalışmanın yapılmadığı …” bildirilmiştir. Görevsizlik kararına karşın dava konusu yerin hangi ada ve parselde kaldığı anlaşılamamaktadır.

1- Bu nedenle; dava dilekçesinin fotokopisi ile teknik bilirkişi ...'nun 15.5.2007 tarihli rapor ve krokisi eklenmek suretiyle ve istekte gözetilerek iptalini istediği ve tapu kaydı kapsamında kaldığı bildirilen taşınmaz hakkında herhangi bir kadastro tutanağının düzenlenip düzenlenmediği, düzenlenmiş ise kadastro tutanağı ile eki belgelerin,

2- Davacının dayandığı Lütfu oğlu Mehmet Balta adına kayıtlı geldisi Mayıs 1933 tarih 62, gittisi 1.6.2006 tarih ve 1 sıra nolu tapu kaydının fotokopisi de eklenmek suretiyle anılan tapu kaydının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir parsele revizyon görüp görmediği, görmüş ise revizyon gördüğü parselin kadastro tutanağı ve eklerinin Kadastro Müdürlüğünden getirtilerek dosya arasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın mahal mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 25.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/964, Karar No: 2012/31785, Tarih: 14.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/964 E.  ,  2012/31785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; Sanığın eşi beyin ameliyatı olduğundan ... Üniversitesi hastanesinde tedavi gören müştekiye kendisini tedavi eden doktorun asistanı olarak tanıttığı, eşinin patoloji raporunun alınması ve film çektirilmesi için 9 ... Üniversitesi hastanesine götürülmesi ve bu işlemler için para gerektiğine inandırarak, müştekiden 700 TL, 100 Dolar ve 25 gram ağırlığında bilezik aldığı anlaşıldığından;

Dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3753, Karar No: 2013/7813, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/3753 E.  ,  2013/7813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.11.2012 gün ve 2011/32 Esas, 2012/113 Karar sayılı kısmen re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde zincirleme biçiminde gerçekleşen eylemleri nedeniyle uygulamanın TCK.nın 61/4-5. maddeleri hükümleri de dikkate alınarak 103/2. maddesi uyarınca verilecek cezaya 43. maddenin uygulanması sonucu bulunacak artırımın, 103/6. maddenin tatbikiyle tayin edilecek cezaya ilave edilmesi suretiyle yapılması gerekirken TCK.nın 103/2, 43/1 ve 103/6. maddeleri sırası ile ceza tayin edilerek eksik cezaya hükmedilmesi,

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2006 gün ve 2005/689 Esas, 2006/120 Karar sayılı hükmünün esas numarasının 2005/686 olarak yanlış gösterilmesi,

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ... Ağır Ceza Mahkemesinin 21.04.2006 gün ve 2005/689 Esas, 2006/120 Karar sayılı hükmünün esas numarasının 2005/686 olarak yanlış gösterilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususlar yeniden duruşma yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden sonra gelmek üzere “Sanığa TCK.nın 103/2. maddesi ile hükmolunan 8 yıl hapis cezasının, aynı Kanunun 43/1. maddesi ile dörtte bir oranında artırılması suretiyle bulunan 2 yıl hapis cezasının TCK.nın 103. maddesinin 6. fıkrası ile belirlenen 15 yıl hapis cezasına eklenmesi suretiyle sanığın 17 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,” cümlesinin eklenmesi ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümde yer alan “... 2005/686 Esas...” ibaresi çıkarılarak yerine “...2005/289 Esas...” ibaresinin yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.