muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8307, Karar No: 2021/609, Tarih: 25.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/8307 E.  ,  2021/609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Her bir sanığın ayrı ayrı beraatine

Taksirle yaralama suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay günü katılanın bir süper markette balık tezgahında görevli olarak çalıştığı, market müdürü olan sanık ...’ın kendisinden manav reyonuna gelen kasaları taşımasını istediği, kendisinin o reyonda görevli olmadığını belirterek taşımak istemediğini belirtmesine rağmen, market müdürünün ısrar etmesi üzerine, kasaların indirilmesine yardımcı olduğu, fakat taşıma sırasında bir anda dengesini kaybederek yere düşmesi üzerine alınan Adli Tıp Kurumu raporuna göre; basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte yaralandığı olayda; emekli iş güvenliği müfettişinden alınan raporda da belirtildiği üzere; marketlerdeki işlerin genelde emeğin yoğun olarak hissedildiği işlerden olduğu, market müdürünün de olay günü katılanı görevli olduğu reyon dışında başka bir reyonda görevlendirmesinin mümkün olduğu, çünkü reyonlar arasındaki bu görev değişikliğinin ihtisas gerektiren işlerden olmadığı, katılanın kamyon ile gelen ürünleri tahliye platformundan indirirken dengesini kaybetmesiyle düşüp yaralandığı olayda, sanıklara atfı kabil herhangi bir kusurun bulunmadığı, kazazede katılanın kendi kusur ve dikkatsizliği ile yaralanmış olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak; yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatlerine karar verilmesi gerekirken, sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, yasal ve yeterli delil elde edilemediğinden bahisle sanıklar hakkında beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. paragrafında yer alan, “Sanıklar ... ve ... haklarında taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan açılan kamu davasında yüklenen suçun sanıklar tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle müsnet suçtan ayrı ayrı BERAATLERİNE,” cümlesinin hükümden çıkartılarak, yerine “Sanıkların, yüklenen suç açısından taksirlerinin bulunmaması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesi uyarınca ayrı ayrı BERAATLERİNE,” yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.01.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1870, Karar No: 2022/6596, Tarih: 07.09.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1870 E.  ,  2022/6596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

HÜKÜMLER :1)... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 09/12/2016 tarih, 2016/380 (E), 2016/444 (K) sayılı kararı; sanıklar hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan; TCK'nin 37/1, 87/4, 29, 62, 53. Maddeleri gereği ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası,

2)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 03/03/2017 tarih, 2017/182 (E) ve 2017/188 (K) sayılı bozma kararı,

3)... 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 08/11/2018 tarih, 2017/104 (E), 2018/457 (K) sayılı kararı; sanıklar hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan; TCK'nin 37/1, 87/4, 29, 62, 53. maddeleri gereği ayrı ayrı 5 yıl hapis cezası,

4)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27/05/2019 tarih, 2019/355 (E) ve 2019/1103 (K) sayılı; istinaf başvurularının kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle; sanıklar hakkında maktule yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan; TCK'nin 37/1, 87/4, 29, 62, 53. maddeleri gereği ayrı ayrı 9 yıl 4 ay 15 gün hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27/05/2019 tarih, 2019/355 (E) ve 2019/1103 (K) sayılı kararının katılanlar vekili, sanık ... müdafi, sanık ... müdafi, sanık ... müdafi

tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle CMK'nin 286/2-a maddesi gereği hükümlerin temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafilerinin; sanıkların öldürme kastı bulunmadığına, meşru savunma yada meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrike, sanıkların eylemi ile ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, ceza miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanıklar hakkında hükmolunan hapis cezalarının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle CMK'nin 286/2-a maddesi gereği hükümlerin temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık müdafilerinin; sanıkların öldürme kastı bulunmadığına, meşru savunma yada meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrike, sanıkların eylemi ile ölüm arasında illiyet bağı bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmadığına, ceza miktarına yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; kardeş olan sanıklar Veysel ve Hakan'ın demir doğrama üzerine işletmelerinin bulunduğu, diğer sanık ...'ın bu işyerinin çalışanı olduğu, maktul ...'ün yaptığı iş nedeniyle alacağının bulunduğunu iddia ederek sanıklar Veysel ve Hakan'dan parasını istediği, olay günü bu nedenle taraflar arasında çıkan tartışmada sanıkların işyerinde bulunan demir boru ve sopalarla sanığın kafasına birden fazla kez vurdukları, maktul ...'nin otopsi raporunda "sol temporoparyetalde 14X12 cm'lik kemik defekti, içinden beyin dokusunun protruze olduğu, yaygın subaraknoidal kanama ve sağ frontal bölgede organize hematom bulunduğu, ölümünün künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve gelişen komplikasyon sonucu meydana geldiğinin" bildirildiği olayda; suçta kullanılan aletlerin elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, darbe sayısı, yara yeri ve niteliği nazara alındığında sanıkların eylemi ile ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu, bu nedenle sanıkların kasten öldürme suçundan mahkumiyetleri yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirdiğinden, katılanlar vekili, sanık ... müdafi, sanık ... müdafi, sanık ... müdafinin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27/05/2019 tarih, 2019/355 (E) ve 2019/1103 (K) sayılı kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-b maddesi gereğince İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.09.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7030, Karar No: 2017/13593, Tarih: 30.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/7030 E.  ,  2017/13593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Dernekler Kanununa muhalefet, güveni kötüye kullanma, suçu bildirmeme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklara yüklenen suçların yasa maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle suç tarihi olan 08.07.2005’ten temyiz inceleme gününe kadar 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; bir kısım sanıklar müdafiinin ve katılan ...’in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanıklar hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK.nun 66/1-e, 67/4. ve CMK.nun 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞÜRÜLMESİNE, 30.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4135, Karar No: 2025/113, Tarih: 08.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/4135 E.  ,  2025/113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/319 E., 2023/319 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

Katılanlar vekilinin temyiz isteminin, temyiz dilekçesinin kapsamına göre nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik olduğu kabul edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.12.2022 tarihli ve 2022/465 Esas, 2022/576 Karar sayılı kararları ile suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82/1-h, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 20 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2023/319 Esas, 2023/319 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ile suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik inceleme yapıldığına ve suç vasfına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin söz konusu olmadığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, canavarca hisle öldürmenin sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için

öldürme olarak tanımlanması karşısında suça sürüklenen çocuğun canavarca hisle hareket ettiğinin kabule yeterli kesin delil bulunmadığından suç vasfının tayininde isabetsizlik bulunmadığı, öldürme kararının ne zaman aldığı ve belirli bir hazırlıkla eylemin gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun suça sürüklenen çocuk aleyhine yorumlanamayacağı bu itibarla olayda tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, eylemin eziyet çektirerek öldürme kapsamında da kalmadığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 02.03.2023 tarihli ve 2023/319 Esas, 2023/319 Karar sayılı kararında katılanlar vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara Batı 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2 Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6036, Karar No: 2015/5618, Tarih: 24.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/6036 E.  ,  2015/5618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan tüketici kredisi kullandığını, banka tarafından kendisinden dosya, komisyon ve masraf adı altında ıslahen 3.793,75 TL tahsil edildiğini, alınan bu bedelin haksız olduğunu ileri sürerek yapılan kesintinin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, duruşma yapılmaksızın, dosya üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde dosya üzerinde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 259,15 TL harcın istek halinde iadesine, 24.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/10523, Karar No: 2007/10413, Tarih: 16.07.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/10523 E.  ,  2007/10413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Zeytinburnu 2. Asliye ve İstanbul 5. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak, akdin ifası nedeniyle uğranılan 10.00.00.- YTL. tutarındaki alacağın ödenmesi istemine ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki yasa ile kurulan Tüketici Mahkemesi özel bir mahkemedir. Bu yasadan ... uyuşmazlıkların çözümü ile görevlidir.

4077 Sayılı Yasının 3/e maddesinde tüketici: "Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzelkişi olarak,

3/f maddesinde satıcı: "kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında, tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişiler olarak tanımlanmıştır.

Somut olayda; davanın davacının konut alımından kaynaklanmayıp, sözleşmenin B.Y.nın 355. maddesinde tanımlanan istisna aktini oluşturduğu; bu nedenle, 4077 Sayılı Yasanın uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın genel mahkeme olan asliye hukuk mahkemesinde çözümü gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Zeytinburnu 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16.07.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/72, Karar No: 2018/5878, Tarih: 19.11.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/72 E.  ,  2018/5878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabûlüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, tarafların dâhil olduğu kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği dava dışı müteahhit firmaya teminat olarak verilen dairenin paylaşımı konusunda arsa malikleri arasında yapılan protokolün teminatı olarak davacı tarafından tanzim edilen bononun davalı tarafından sözleşmeye aykırı doldurulduğunu, protokol gereği diğer arsa sahiplerinin paylarına düşen bedellerin ödendiğini, davalının payına düşenden fazla bir bedel yazmak suretiyle icra takibine konulan senetten dolayı davacının borçlu olmadığının tespitine, bononun iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının sunduğu protokolün geçerli olmadığını, diğer bir kısım arsa maliklerinin belediyeden aldıkları arsa sebebi ile davacıya düşen daire sayısının arttığını, takibe konu bononun da bu farktan dolayı verildiğini ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, dava konusu senedin taraflar arasındaki protokole istinaden davalıya verildiği, protokolde belirtilen hisselerin bedeli olarak arsa maliklerine ödemelerde bulunulduğu, davalıya ise herhangi bir ödemenin bulunmadığı, 57.000 TL meblağlı senede istinaden icra takibine konulan 15.000 TL asıl alacak yönünden protokol kapsamında davacının talep edebileceği alacak miktarının takip tarihi itibarı ile işlemiş faizi ile birlikte 9.837,96 TL olduğuna bunu aşan 7.677,36 TL yönünden davanın kabûlüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı tarafın yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 19/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28039, Karar No: 2015/4697, Tarih: 09.02.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/28039 E.  ,  2015/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/147854

MAHKEMESİ : Zonguldak 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 26/02/2013

NUMARASI : 2013/9 (E) ve 2013/93 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine ancak

1) Kavga olayını en başından itibaren gören M.. Ş.. başta olmak üzere olaya bir şekilde vakıf olan H... ve A..ve Ş..isimli şahıslar tanık olarak dinlenmek suretiyle ilk haksız hareketin kim tarafından başlatıldığı hususunun tam olarak tespitine çalışılmaksızın eksik araştırma ile suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nin 29 maddesi gereği haksız tahrik indirimi uygulanması,

2) Kabule göre de, ilk haksız hareketin kim tarafından başlatıldığı tespit edilemediğinden bahisle haksız tahrik indirimi uygulanmış olmasına rağmen ve katılanın haksız hareketinin ne olduğu da belirtilmeksizin suça sürüklenen çocuğun cezasından TCK'nin 29 maddesi gereğince 2/3 oranında fahiş indirim yapılmış olması

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15785, Karar No: 2010/12191, Tarih: 07.12.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/15785 E.  ,  2010/12191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, kesilen aylığının yeniden bağlanmasına, aylıklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 24.12.1999 tarihi itibarıyla kesilen kısmi yaşlılık aylığının, kesildiği tarihten itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin ve 24.12.1999 tarihinden itibaren birikmiş aylık tutarı 8.000,00-TL’nin her yıl için işleyecek yasal faiziyle tahsili ile kısmi aylığın tama çevrilerek aradaki farkın yasal faiziyle tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece; davalı Kurumun ilk itiraz olarak yapmış olduğu yetki itirazı reddedilerek yargılamaya devam olunmuş ve “Birikmiş aylık tutarı 7.864,21-TL’nin 21.02.2006 temerrüt tarihinden işleyecek faiziyle tahsiline, fazla istemle kısmi aylığın tam aylığa çevrilmesine yönelik istemin reddine," karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarını oluşturan 506 sayılı Yasanın 134. maddesinde, "Bu kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklar, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görülür." hükmü düzenlenmiştir.

HUMK'nun 9. maddesinde tanımlanan genel yetki kuralına koşut hüküm içeren 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, “İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği”, 15. maddesinde; bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirtilmektedir.

Genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında, HUMK’da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin İş Mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması gerekmektedir.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 17. maddesi uyarınca; “Hakiki veya hükmi bir şahsın muhtelif mahallerde şubeleri bulunduğu takdirde o şubenin muamelesinden dolayı iflas davası müstesna olmak üzere o şubenin bulunduğu mahalde dahi dava ikame olunabilir”.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının kısmi aylığının kesilmesi ve ödenen aylıkların geri alınması ile ilgili işlemlerin yapıldığı davalı Kurum Şubesinin Balıkesir İl Müdürlüğü olduğu, davalı Kurumca, işlemlerin yapıldığı Balıkesir mahkemelerinin yetkili olduğununun ileri sürülerek cevap dilekçesinde ilk itiraz olarak ve süresi içinde yetkisizlik itirazında bulunulduğu, mahkemece yetkisizlik itirazının 28.04.2006 tarihli ara kararı ile reddedildiği anlaşılmaktadır.