muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/29074, Karar No: 2015/13644, Tarih: 14.09.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/29074 E.  ,  2015/13644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına göre sanığın geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunundan TCK.nun 116/4 maddesi gereğince taktiren 1 yıl hapis cezası ile cezalandırıldıktan sonra, eylemin gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlenmiş olması nedeni ile sanığa verilen cezanın TCK'nın 143. maddesi gereğince takdiren 1/6 oranında artırılarak 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına şeklinde belirlenen sonuç cezanın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair ilk kararda belirlenen TCK'nın 62. maddesinin uygulanmasına yönelik olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında belirlenen sonuç ceza değişmediğinden yapılan yanlışlık yerinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün eleştiri dışında tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11319, Karar No: 2016/4238, Tarih: 29.03.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/11319 E.  ,  2016/4238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin işyeri önünde teşhir amaçlı bırakılan ayakkabının çalındığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 30,00 TL değerinde ayakkabı çaldığının ve çalma kastının yalnızca bu ayakkabıya özgülendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/547, Karar No: 2017/7000, Tarih: 28.09.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/547 E.  ,  2017/7000 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Mahkemece hükme esas alınan orman bilirkişi raporunda 1957 tarihli memleket haritası incelendiği belirtildiği halde bu memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı ile kadastro tespitinden 15-20 yıl öncesine ilişkin memleket haritası ve hava fotoğrafları incelenmemiştir.

Açıklanan sebeplerle dava dosyasının keşfe katılan fen ve orman bilirkişilere verilerek keşifte uygulandığı bildirilen 1957 tarihli memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı ile kadastro tespitinden 15-20 yıl öncesine ilişkin memleket haritası ve hava fotoğrafının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında ( veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra bu haritalar birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik yöntemle üç boyutlu inceleme yapılarak dava konusu taşınmazların, o hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, üzerinde bulunan bitki örtüsü, varsa ağaçların cinsi yaşı ve adedi, kapalılık oranı ile üzerinde tarımsal faaliyet yapılıp yapılmadığı, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı, mezkur tarihlerde kullanıldığına ilişkin emareler bulunup bulunmadığı, kullanım varsa kullanım durumu hususlarında ayrıntılı anlatımı içeren müşterek imzalı, aplikeli ve açıklamalı ek rapor alınması,

2-Dava konusu taşınmazlara komşu olan 119 ada 16, 18, 120 ada 4, 5, 6, 102 ada 1, 115 ada 1, 3, 4, 13, 14 ve 111 ada 1, 2, 3 parseller ile 111 ada 4, 5, 6 parsellerin doğusunda bulunan, ancak mevcıt paftada ada numarası bulunmayan 5, 6 ve 7 parsellere ilişkin taşınmazların ada numrasının tespiti ile bu taşınmazların ve 103 ada 1 parsele güney yönden komşu olan ada numarası tespit edilemeyen taşınmazlara ilişkin kadastro tutanakları, tapu kayıtları, davalı ise dosyalarının dosya içerisine alınması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 28/09/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10152, Karar No: 2024/515, Tarih: 25.01.2024

**2. Hukuk Dairesi         2022/10152 E.  ,  2024/515 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2163 E., 2022/2006 K.

DAVA TARİHİ : 11.11.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Mersin 2. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/763 E., 2021/344 K.

Taraflar arasındaki katılma alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların boşandıklarını ve bu kararın 14.04.2010 tarihinde kesinleştiğini, evlilik birliği devam ederken 15.03.2006 tarihinde Mersin İli, Mezitli İlçesi, Mezitli Mah, 95 ada, 6 parselde kayıtlı 15 nolu bağımsız bölümün satın alınarak davalı adına tescil edildiğini, bu taşınmazdan dolayı davalı tarafından müvekkiline herhangi bir ödeme yapılmadığını, davaya konu taşınmazın değerinin müvekkilince tam olarak bilinmediğini, dolayısıyla müvekkilinin davalıdan ne kadar alacaklı olduğunu bilemediğini, bu nedenlerle davalı adına kayıtlı taşınmaz ile bu taşınmazın devredilmiş olması ihtimalinde ise davalı adına tespit edilecek diğer taşınır ve taşınmaz mallar üzerine tensiple birlikte ihtiyati tedbir konulmasına, yapılacak yargılama neticesinde tarafların evlilik süresince devam eden mal rejiminin tasfiye edilerek müvekkilinin alacak miktarı tespit edildikten sonra harcı tamamlanıp artırılmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL katılma alacağının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava ile ilgili alacağın zamanaşımına uğradığını, öncelikle davanın zamanaşımı yönünden reddine karar verilmesini gerektiğini, dava konusu edilen taşınmazın her ne kadar evlilik sonrası davalı adına tapuda kayıt ve tescil edilmiş ise de, gerçekte bu mal varlığının davalının kişisel malı olup edinilmiş mal rejimine tabi olmadığını, zira bu taşınmazın davalının babası ... tarafından arkadaşı olan müteahhit Alim S.'den satın alındığını, bedelinin de yine babası tarafından ödendiğini, davalının bu malın edinilmesinde hiçbir katkısı olmadığını, davalının dava konusu taşınmazı karşılıksız kazanma yoluyla elde ettiğini, davacının dava konusu malın değerinde katkı payı ve katılma alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının babası tanık ...'un dava konusu taşınmazı müteahhit Alim'den kızı adına kendisinin satın aldığını, kızının taşınmaz için hiç para ödemediğini beyan ettiği, davalının kardeşi Mustafa'nın da babasının beyanı doğrultusunda tanıklık yaparak babasının kendisine de Mezitli'de bir daire aldığını söylediği, davalı tanıklarından Alim'in özetle Ayaş'ta yazlık inşaatı yaparken davalının babasına ait arsanın üzerine de bina yaptığında arkadaşlıklarının başladığını, daha sonra Mezitli İlçesi, Menderes Mahallesi, Milli Egemenlik Caddesi üzerinde inşaat yaparken ekonomik sıkıntı sebebiyle daha önceden kendisini tanıdığı davalının babasını arayarak onun ekonomik durumu da iyi olduğundan 50.000,00 TL civarında borç para aldığını, bir ay sonra ödeyeceğini söylediğini, ancak ekonomik sıkıntı devam edince söylediği tarihte ödemeyi yapamayacağını anladığını, ... Bey'e durumu anlattığını, kendisine yaptığı inşaattan bir daire teklif ettiğini, aslında dairenin fiyatının hatırladığı kadarıyla 120.000,00 TL civarı iken 95.000,00-100.000,00 TL gibi bir fiyata anlaştıklarını, daire bitmek üzere iken artık tapuları verebileceğini ... Bey'e telefonla ilettiğini, ... Bey'in ertesi gün eşi ile kızını göndererek taşınmazı kızının adına yapmasını istediğini, 8 inci katta olan daireyi kızının adına yaptıklarını, bu daire için ne kızından ne de damadından bir lira para almadığını, dairenin parasını ... Bey'in borcundan da düşerek kalan kısmı ara ara ödediğini, dairenin parasının tamamını ... Bey'in verdiğini beyan ederek davalı tanığı ...'un olayın gelişimine ilişkin anlatımını doğruladığı, dava konusu taşınmazın, davalının karşılıksız kazandırma yoluyla edindiği kişisel malı niteliğinde olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve kanuna aykırı olduğunu, Mahkemenin kararının davalı tanıklarının beyanlarına dayandırıldığını, davalı tanıklarının her ne kadar tarafların taşınmazın alımı için bedel ödemediklerini, ödemelerin davalının babası tarafından yapıldığını beyan etmişlerse de buna dair herhangi bir somut delil dosyaya sunulmadığını, tanıkların beyanlarının soyut düzeyde kaldığını, resmi tapu senedi varken soyut tanık beyanlarına itibar edilmesinin mümkün olmadığını, edinilmiş malın kişisel mal olduğunu iddia eden tarafın bu iddiasının somut delillerle ispatlamasının gerektiğini, dosya kapsamına göre davalının kişisel mal iddiasını ispatlayamaması karşısında dava konusu taşınmazın edinilmiş mal olduğu kabul edilerek müvekkilinin alacak miktarının tespiti cihetine gidilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek davanın reddi yönünden istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, İlk Derece Mahkemesinin dosyadaki delillerle çelişmeyen tespitlerine ve uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kurallarına göre İlk Derece Mahkemesinin olay ve hukuki değerlendirilmesinde usul ve esas yönünden kanuna aykırılık bulunmadığından davacı erkek vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrarla davanın reddi yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmalık, kişisel mal savunması ve ispat yükü noktasında toplanmaktadır. Dava, katılma alacağı istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ncı maddesi, 179 uncu maddesi, 202 nci maddesi, 219 uncu maddesi, 220 nci maddesi, 222 nci maddesi, 225 inci maddesinin ikinci fıkrası, 235 inci maddesinin birinci fıkrası, 236 ıncı maddesinin birinci fıkrası

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7339, Karar No: 2017/577, Tarih: 26.01.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/7339 E.  ,  2017/577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun Bilinen Adreste Tebligat başlıklı 10/1. maddesine göre tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. 11.01.2011 tarihinde 6099 Sayılı Kanun'un 3. maddesiyle eklenen 10/2. maddesine göre; ''Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır'', aynı Yasa'nın Usulüne Aykırı Tebliğin Hükmü başlıklı 32. maddesinde ''Tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır. Muhatabın beyan ettiği tarih, tebliğ tarihi addolunacağı düzenlenmiştir,

Tebligat Kanununun değişik 21/2. maddesi gereğince; "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.

Tebligat Kanunu'nun 10. maddesinin 2. fıkrasında gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir. Muhatabın adresi (davacı) tarafından bildirilecek ve normal tebligat çıkarılacaktır. Buna göre İlk defa bildirilen adresin muhatabın (davalının)

./..

2015/7339-2017/577 -2-

adres kayıt sistemindeki adresi veya başka bir adres olması arasında fark yoktur. Her iki adres de Tebligat Kanunu'nun 10/1. maddesi kapsamında bilinen adrestir. Bildirilen adrese çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebligat çıkarılacaktır. Tebligat Kanunu'nun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılamaz. Doğrudan Mernis adresine Tebligat Kanunu 21/2. maddeye göre tebligat çıkartılması Anayasa'nın 36. maddesine aykırı olacak ve muhatabın savunması kısıtlanmış olacaktır.

Tebligat Kanunu'nda değişiklik getiren madde gerekçelerinden açıkça anlaşılacağı üzere iki veya üç tebligatla sorun çözülmek istenmiştir. Hem yasa metninde, hem yasanın uygulanmasını gösteren yönetmelikte ve hem de madde gerekçesinde muhatabın sadece adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin bilinen adres olarak bildirilmesi halinde doğrudan doğruya 21/2'ye göre tebligat yapılacağı açıklamasına yer verilmemiş, bilakis bildirilen adrese tebligat yapılamaması halinde 21/2'ye göre tebligat yapılacağı önemle vurgulanmıştır.

Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre "Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün olduğunca en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirilir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır."

Muhtar, ihtiyar heyeti azaları, zabıta amir ve memurları yukarıdaki fıkralar uyarınca kendilerine teslim edilen evrakı kabule mecburdurlar.

Bu maddeye göre yapılacak tebligatta tebliğ memurunun izleyeceği yolu gösteren Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 29. 30. maddeleri ise;

"1- 21, 22, 23, 25, 26 ve 27'nci maddelerde yazılı kişiler, tebliğ yapılacak olanın geçici olarak başka yere gittiğini belirtirlerse, tebliğ memuru, muhatabın hangi sebeple adresten geçici olarak ayrıldığını, beyanda bulunanın adı ve soyadı ile sıfatını tebliğ tutanağına yazar. Tebliğ tutanağını

./..

2015/7339-2017/577 -3-

beyanda bulunana imzalattırır ve tebliğ edilecek evrakı beyanda bulunana verir. Bu kişiler, tebliğ evrakını kabule mecburdurlar.

2- Bu kişilerin beyanlarını imzadan kaçınmaları ve tebliğ evrakını kabul etmemeleri durumunda, tebliğ memuru bu hususu tutanağa yazar, imzalar ve tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti üyesinden birine ya da kolluk amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve teslim ettiği kişinin adresini içeren ihbarnameyi gösterilen adresin kapısına yapıştırır."

Muhatabın adreste bulunmaması halinde ise 30/1. maddesi, Adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruhat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir, hükmünü içermektedir.