muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3384, Karar No: 2024/4726, Tarih: 29.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3384 E.  ,  2024/4726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/570 Esas, 2024/510 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gediz Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.07.2021 Tarihli ve 2020/669 Esas, 2021/623 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemece 16.03.2022 tarihli ek kararıyla kendisine ...' ın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi dilekçesiyle, kısıtlının emekli maaşını çekebilmesi için yetki ve izin verilmesi ile vasilik görevinin uzatılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 04.12.2023 tarihli ek kararıyla kısıtlının yerleşim yeri adresinin ...olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.03.2024 Tarihli ve 2024/570 Esas, 2024/510 Karar Sayılı Kararı

Vasinin kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin olarak herhangi bir talebi bulunmadığı gibi mahkemenin kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izne yönelik herhangi bir ek kararının da bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının emekli maaşını çekebilmesini için yetki ve izin verilmesi ile vasilik görevinin uzatılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur."

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Gediz Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadığından konu ile ilgili karar vermekte Gediz Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Gediz Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadığından konu ile ilgili karar vermekte Gediz Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Gediz Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14031, Karar No: 2012/44540, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/14031 E.  ,  2012/44540 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın katılan ile hastanede tanışıp, samimiyet kurduğu, 20 TL bozuk parasının olup olmadığını sorduğu, katılanın 200 TL bütün parasının olduğunu söylediği, namaza giden katılanı gören sanığın önce kahvehaneye ardından birlikte namaza gitmeyi teklif etmesi üzerine kahvehanede oturdukları sırada eczaneye gidip gelen sanığın parasının üstünü almak için tekrar eczaneye giderken katılanın 200 TL parasını da bozdurmak için alıp ortadan kaybolduğu olayda dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12981, Karar No: 2017/11020, Tarih: 03.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/12981 E.  ,  2017/11020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suç tarihi itibariyle çalınan telefonun değerinin müştekinin beyanına göre 100,00 TL olması karşısında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin değerlendirilmemesi,

2-Suç tarihinde 18 yaşını bitirmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine göre sosyal inceleme raporu alınmadan veya aynı maddenin 3.fıkrasına göre bu yönde inceleme yaptırılmamasının gerekçesi de kararda gösterilmeden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5738, Karar No: 2015/10990, Tarih: 29.04.2015

**5. Ceza Dairesi         2015/5738 E.  ,  2015/10990 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2015/33069

Suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk E.. Ö..'in yapılan yargılanması sırasında; Kozan 2. Asliye Ceza Mahkemesiyle Adana 4. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılan suçların niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve Adana 4. Çocuk Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Kozan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 25/12/2014 gün ve 2014/193 E. 2014/176 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 29/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5076, Karar No: 2018/7147, Tarih: 06.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/5076 E.  ,  2018/7147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

DAVALILAR : ... ve Ark.

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 06/11/2018 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ve duruşma talebinde bulunan davalılar ... ve ... vekili Av.... ile karşı taraftan davacı Hazine vekili Av.... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1-Çekişmeli taşınmazların bulunduğu alanı kapsayan 1958 tarihli memleket haritasının yapımına esas alınan en eski tarihli hava fotoğrafları ile 1963 yılına ait ve yine 1985-1990 yıllarına ait hava fotoğrafları bulunduğu yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının yapılan 3. keşif sonucu hazırlanan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu ile tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediği belirlenmeli, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması,

2-Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 07/06/2002 tarihinde ilan edildiği anlaşılan aplikasyon ve 2/B madde uygulamasına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin temin edilerek alınacak bütün cevabi yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun 302/4. maddesi ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddesi uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 06/11/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16415, Karar No: 2015/21556, Tarih: 23.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/16415 E.  ,  2015/21556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacının iş sözleşmesinin feshedildiği tarih itibari ile davalı ...'nin ... genelinde aynı iş kolunda faaliyet gösteren tüm işyerlerinde çalışan işçi sayısının tespitine yarar her türlü delil ve belgenin ilgili ... getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1413, Karar No: 2010/2075, Tarih: 06.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2010/1413 E.  ,  2010/2075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kastı aşan müessir fiil sonucu ...'in ölümüne sebebiyet vermekten sanık ..., işbu suça iştirakten sanık ...'in yapılan yargılanmaları sonunda; sanık ...'ın hükümlülüğüne, sanık ... hakkında açılan kamu davasının TCK.nun 73/4 ve CMK.nun 223/8.maddeleri gereğince düşürülmesine ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 30.04.2008 gün ve 83/229 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi müdahiller vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'nın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ...'ın eylemine uyan basit yaralama suçundan şikayet yokluğu nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının gerekçeleri gösterilerek 5237 sayılı TCK.nun 73 ve CMK.nun 223/8.maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A-) Sanık ... hakkında basit yaralama suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine dair kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-) Sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dairemizin 30/01/2008 tarih ve 5848/464 sayılı ilamı ile "... sanık ...'in maktule yönelik yumruk ve kafa darbeleri ile vurmaya devam ettiği sırada maktul geri geri giderken kıldırıma takılarak dengesini kaybedip yol kenarında bulunan iki metre yükseklikteki boşluğa düştüğü ve beton zemine kafasını çarpması üzerine kafa travmasına bağlı kubbe ve kaide kemik kırıkları, travmatik subaraknoidal kanama ve yaygın beyin kontüzyonları sonucu hayatını kaybettiği, ... sanık ...'in eyleminin 765 sayılı TCK.nun 452/1.maddesi kapsamında kaldığı, bu eylemin 5237 sayılı TCK.nundaki karşılığının 23.madde göndermesiyle 87/4.maddesi olduğu, bu durumda 5237 sayılı TCK. ile 765 sayılı TCK.nun olayla ilgili bütün hükümlerinin yargı denetimine olanak verecek biçimde uygulanması, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması, lehe olan hükmün belirlenmesi ve uygulamanın ona göre yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde yaralama suçundan hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulduğu ve mahkemece bozmaya uyulduğu halde;

Vurulan darbenin etkisinden kurtulmak için geri geri giderken kaldırıma takılıp dengesini kaybederek yol kenarındaki iki metre yüksekliğindeki boşluğa düşen ve sert zemine başını çarpan maktulün, olayın olağan seyri içinde ve düşme sonucunda meydana gelen kubbe ve kaide kırıkları ile birlikte travmatik subaraknoidal kanama ve yaygın beyin kontüzyonları sonucu öldüğü göz önüne alındığında, ölümün gerçekleşmesi açısından eklenen bir sebep söz konusu olmadığı olayda, sanığın eyleminin 765 sayılı TCY'nın 452/1.maddesindeki suçu oluşturduğu ve 5237 sayılı TCK.nun 87/4.maddesi ile yapılacak karşılaştırma sonucunda lehe yasanın tespiti ile uygulamanın ona göre yapılması yerine, 5237 sayılı TCK.nun 86/2,23/1.maddeleri yollamasıyla 85/1,62/1.maddeleri uyarınca yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce hilafına (BOZULMASINA), 06/04/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/276, Karar No: 2019/2259, Tarih: 25.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/276 E.  ,  2019/2259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 24/01/2017 tarih ve 2015/35 E. - 2017/17 K. sayılı kararın davacı vekili ile davalılardan TPMK vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 02/11/2017 tarih ve 2017/905-2017/957 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalılardan TPMK vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete ait "GOLDEN" esas unsurlu, tanınmış markalarının bulunduğunu, davalı şirketce yapılan 2012/89400 sayılı, 29, 30, 31, 32, 35, 39, 41 ve 43. sınıf mal ve hizmetlerde geçerli, "GOLDENFISH" ibareli marka başvurusuna, müvekkili şirketçe yapılan itirazın nihai olarak TPMK ... tarafından reddedildiğini, kararın haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek, davalı TPMK ...'nın 2014-M-14093 sayılı kararının iptalini ve anılan marka tescil edilmiş ise markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkin edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı şirketin GOLDEN esas unsurlu markalarının tanınmış marka olmadığını, müvekkili şirketin davacı markasına benzetme, iltibas oluşturma çabasının bulunmadığını, müvekkilinin kötü niyetinden söz edilemeyeceğini, kaldı ki golden ibaresiyle başlayan yüzlerce tescilli markanın kullanıldığını, davacı ve müvekkili şirketin benzer iş kolunda faaliyet göstermediğini markaların aynı ya da ayırt edilemeyecek kadar benzer olmadığını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı TPMK vekili, markaların tüketici zihninde bıraktıkları izlenimin farklı olduğunu, markaların karıştırılma olasılığının bulunmadığını, ... kararının yerinde olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı TPMK vekili, markaların tüketici zihninde bıraktıkları izlenimin farklı olduğunu, markaların karıştırılma olasılığının bulunmadığını, ... kararının yerinde olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; dava konusu "GOLDENFISH" ibareli davalı markasının, davacının "GOLDEN" esas unsurlu markaları ile benzer olduğu, davalı markasının kapsadığı 29 ve 30. sınıfın tüm alt grupları ile 32. sınıfın 02, 03. ve 35/06 alt grupları yönünden markalar arasında 556 sayılı KHK’nin 8/1-b maddesi anlamında karıştırılma ihtimalinin bulunduğu, davacı markalarının tanınmışlığının dosyadaki delillerle ispatlanamadığı, markanın tanınmış olduğu kabul edilse dahi 556 sayılı KHK’nın 8/4 maddesinde sayılan koşullar somut olayda gerçekleşmediğinden, davalının 32. sınıfın 01. alt grubu ile 31, 35 (01-05), 39, 41 ve 43. sınıfın tüm mal ve hizmetlerinde tescilli "GOLDENFISH" markasının hükümsüzlüğüne yol açmayacağı, davalının ticaret unvanının, "GOLDENFISH" markasını tescil ettirme hakkı vermeyeceği, davalı marka başvurusunun kötüniyetli bir başvuru olarak değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile; TPMK ...'nın 10/10/2014 tarih 2014-M-14093 sayılı kararının 29, 30 sınıfların tamamı, 32/02 ve 03 gruplar ile 35/06 grupta "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması" 29. sınıf "et balık kümes ve av hayvanlarının etleri ile her türlü işlenmiş et ürünlerinin bir araya getirilip toptan ve perakende sunum hizmetleri" yönünden iptaline, hükümsüzlük talebinin kısmen kabulü ile, 2012/89400 sayılı "GOLDENFISH" ibareli markanın tescilli olduğu, 29, 30 sınıfın tamamı 32/ 02 veya 03 gruptaki ürünler ve 35/06 grupta "müşterilerin malları elverişli bir şekilde görmesi ve satın alması" için 29. sınıf "et balık kümes ve av hayvanlarının etleri ile her türlü işlenmiş et ürünlerinin bir araya getirilip toptan ve perakende sunum hizmetleri" yönünden hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, hükümsüzlükle ilgili fazlaya dair talebin reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili ile davalılardan TPMK vekilinin istinaf başvuruları esastan reddedilmiştir.

Kararı, Davacı vekili ile davalılardan TPMK vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekili ile davalılardan TPMK vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı ve davalı TPMK'dan ayrı ayrı alınmasına, 25/03/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.