muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/5370, Karar No: 2007/6195, Tarih: 09.10.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/5370 E.  ,  2007/6195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava, yanlar arasında yapılan ve ... Noterliğince doğrudan düzenlenen 19.08.2004 tarih ve 1393 yevmiye numaralı “Düzenleme Şeklinde Kat-Daire Karşılığı İnşaat Sözleşmesi ve Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi” başlıklı sözleşmeye dayalı olarak açılmış olup, davacı arsa sahibi, davalı ise yüklenicidir.

Davada, sözleşme konusu ... İli Merkez ... Mahallesinde bulunan ve 1068 ada, 13 ve 14 parsel sayılı olarak tapuya tescilli parseller üzerinde yapımı yüklenilen binaların, Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi hükümleri gereğince sözleşme tarihinden itibaren 6 ay içerisinde anahtar teslimi olarak yapılıp, yüklenici tarafından davacı arsa sahibine teslim edilmemesi sebebiyle eksik iş bedeli ve gecikme tazminatının davalıdan tahsili istenmektedir.

Mahkemece, yanlar arasındaki sözleşme hükümlerine göre binaların 01.09.2005 tarihinde arsa sahibine teslim edileceğinin kararlaştırılmış olduğu ve dava tarihi itibariyle yüklenici davalının “teslimde temerrüde” düşmediği gerekçesiyle dava reddedilmiştir. Oysa, 19.08.2004 günlü sözleşmenin “sözleşmeye ilişkin koşullar” başlığı altındaki düzenlemede “.. Mahallesi pafta F/20, ada 1068 üzerinde bulunan ve 13 ve 14 parsel nolu arsalar üzerinde yukarıda özellikleri belirtilen bina bu sözleşmenin imzalanması tarihinden itibaren 6 ay içerisinde anahtar teslimi olarak arsa sahibine teslim edilecektir..” içerikli hüküm yeralmaktadır. Sözleşmenin bu hükmüne göre, işin teslimini haklı olarak geciktiren

sebeplerin bulunmaması durumunda sözleşme konusu 1068 ada 13 ve 14 parsellerdeki yapıların, 21.02.2005 tarihinde yüklenici davalı tarafından davacı arsa sahibine teslimi gerekmektedir. Mahkemenin, sözleşme hükümlerinin yorumlanmasında hataya düşülerek yazılı şekilde davanın reddine karar vermesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece yapılacak iş; tarafların sundukları delilleri toplamak, tapu kayıtlarını getirtmek, gerekirse yerinde uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla keşif yapılmak ve tarafların iddia ve savunmaları birlikte değerlendirmek suretiyle verilecek sonuca göre uyuşmazlığın esası hakkında bir karar vermekten ibaret olmalıdır.

Açıklanan sebeplerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 09.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10451, Karar No: 2018/15579, Tarih: 27.12.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/10451 E.  ,  2018/15579 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında doğrudan verilen adli para cezasının bir gün karşılığının belirlenmesi sırasında uygulama maddesi TCK.nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı ise de, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK.nun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının günlüğünün 20 TL'den adli para cezasına çevrilmesine ilişkin hüküm fıkrasına "TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2925, Karar No: 2011/41163, Tarih: 12.12.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/2925 E.  ,  2011/41163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/123812

MAHKEMESİ : Gölcük Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/01/2008

NUMARASI : 2007/363 (E) ve 2008/40 (K)

SUÇ : Hakaret, Kasten Yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Hükümde temyiz süresinin ne zamandan itibaren başlayacağının belirtilmediği ve temyize başvurma şeklinin gösterilmediği, dolayısıyla yasa yolu bildiriminin yönetimince yapılmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin 03.04.2008 tarihli temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Soruşturma sırasında herhangi bir küfür veya tehdit sözü duymadığını söyleyen tanık O.. D..’nin kovuşturma sırasında “sanığın katılana küfür ve hakaret ettiğini de duydum” şeklinde beyanda bulunması karşısında, tanığın soruşturma ve kovuşturma evrelerinde verdiği ifadeleri arasında oluşan çelişki giderilmeden ve hangi aşamadaki beyanına hangi sebeple itibar edildiğinin gerekçeleri kararda gösterilmeden, olay hakkında bilgisi olduğu anlaşılan tanık A. Ç... da dinlenmeden eksik araştırma ile atılı suçu kabul etmeyen sanık hakkında hakaret suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

a)-Olay günü katılanın telefonda konuşurken sinkaflı sözlerle sanığa hakaret ettiğinin, sonrasında ise yanına aldığı iki kişi ile birlikte sanığın işyerine giderek alacağını isteyip sanık ile tartıştığı ve sanığın boğazını sıktığının sanık tarafından iddia edilmesi karşısında, sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından mahkumiyet kararı verilirken 5237 Sayılı TCK.nın 29 ve 129.maddelerinin sanık lehine uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

b) Katılanın soruşturma aşamasındaki ifadesinde, sanığın işyerinin önünde kendisine sinkaflı sözlerle hakaret ettiğini belirtmesine rağmen, kovuşturma sırasında sanık ile telefonda konuşurken kendisine hakaret ettiğini beyan etmesi karşısında, katılanın bu beyanları arasındaki çelişki giderilip tereddüde yer bırakmayacak şekilde suçun işleniş şekli belirlendikten sonra sonucuna göre sanık hakkında 5237 Sayılı TCK.nın 125/4.maddesinde düzenlenen aleniyet hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 12.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6203, Karar No: 2020/333, Tarih: 23.01.2020

**20. Hukuk Dairesi         2019/6203 E.  ,  2020/333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olarak açılan davada İzmir 12. Asliye Hukuk ile ... 1. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; nüfus kayıtlarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

İzmir 12. Asliye Hukuk Mahkemesince; davacı ... ve vasisi ...'in yerleşim yeri adreslerinin ".../..." olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince; 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendinde nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları düzenlenmiş olup, bu davalarda yetkili ve görevli mahkemenin düzeltmeyi isteyen şahısların yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki asliye hukuk mahkemesi olduğu hükme bağlanmıştır. Dava 5490 sayılı Kanunun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olup, bu tür davalardaki yetki kuralı kamu düzenine ilişkin ve kesin nitelikte olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinin 1/a bendine göre nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaların, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılması gerekir. Bu yer mahkemesinin yetkisi itiraza tabi olmayıp kamu düzenine ilişkin kesin yetkidir. Dolayısıyla mahkemece itiraz olup olmadığına bakılmaksızın bu husus mahkemece resen gözetilir. Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Kanunun 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

TMK’nın 412. maddesinde, vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişinin yerleşim yerini değiştiremeyeceği hükümlerine yer verilmiştir.

Dosya kapsamında davacı ... ve vasisi ...'in yerleşim yeri adreslerinin ".../..." olduğu anlaşılmıştır. Buna göre uyuşmazlığın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 23/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8774, Karar No: 2022/809, Tarih: 09.02.2022

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; asıl dava ile birleşen 2012/200 Esas sayılı davanın kabulüne, diğer birleşen davaların ise kısmen kabulüne dair verilen hüküm, davacılar ve davalılardan ... tarafından temyizi üzerine, Dairenin 23/12/2020 tarihli ve 2020/4267 E. 2020/8224 K. sayılı kararıyla " ...

Somut uyuşmazlıkta, temyize konu dosyada ilk derece mahkemesince sonuca ulaşırken bir adet hayvan bedelinin dava tarihleri itibariyle ... para cinsi üzerinden Türk Lirasına çevrilerek hesap edilmiş olduğunun tüm dosyaların ortak gerekçesi olarak gösterilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Ancak bu gerekçe; asıl ve birleşen davalar dava tarihleri ve bu dava tarihleri yabancı para kur fiyatları da göz önüne alındığında, asıl ve birleşen 2012/200 Esas sayılı dosyalarında bu dosyalar davacılarının talepleri hakkında tam kabul sonucuna varılırken diğer birleşen davalarda taleplerin kısmen kabul edilmiş olması neticesi bakımından yeterli bir gerekçe ortaya koymadığı gibi bu ayırımın sebebi de temyize konu karar gerekçesinden anlaşılamamaktadır. İlk derece yargılama makamınca hüküm gerekçesinde yukarıda da belirtildiği gibi sonuca ulaşılırken sadece bir adet hayvan bedelinin dava tarihleri itibariyle ... para cinsi üzerinden Türk Lirasına çevrilerek hesap edilmiş olduğu açıklaması/gerekçesi ile davaların kabulüne/kısmen kabulüne karar verilmiş ise de bu hesaplamada kullanılan tarih ve değerler gösterilmeden ve nasıl yapıldığı belli olmayan hesaplamalar ile ulaşılan hüküm taraf ve Yargıtay denetimine elverişli değildir ve bu haliyle de yasanın aradığı anlamda ve denetime uygun gerekçeli bir kararın mevcut olmaması nedeniyle, mahkemece verilen karar usul ve yasaya uygun olmayıp; gerekirse mahkemece, bu konuda rapor düzenlemeye ehil ve donanımlı bir hesap bilirkişisinden teknik verileri gösterir, bu verileri yorumlar mahiyette ve bu yorumların nedenlerini açıklayıcı, taraf, Mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli, taraf itirazlarını karşılar nitelikte rapor alınarak sonucuna göre hüküm tesisi..." gerektiğinden bahisle bozulmuştur.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; asıl davanın kabulüne, 37.686 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, faiz talebinin reddine, 37.686 TL alacağa dava tarihi olan 31/05/2012 tarihinden itibaren faiz işletilmesine; yine birleşen davaların kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalının birleşen davalara yönelik tüm, asıl davaya yönelik sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.
Yargıtay — Esas No: 2017/2903, Karar No: 2019/7403, Tarih: 14.10.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/2903 E.  ,  2019/7403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

No : 2017/124-2017/113

Mahkemesi : Bakırköy 2. İş Mahkemesi

No : 2016/26-2016/295

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabul kısmen reddine dair verilen karara karşı her iki taraf vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, davacının eski ortağı olduğu ... Tekstil Emprime Baskı İth. İhr. Tic. Ltd. Şti.’nin kuruma olan prim borçları sebebiyle gönderilen ödeme emrinin iptalini talep etmiştir.

II-CEVAP

Davalı vekili, yasa gereği davacının şiketin prim borçlarından sorumlu olduğu, zamanaşımı sürelerinin dolmadığı ve kuruma başvuru şartının yerine getirilmediği gerekçeleriyle davanın reddini savunmuştur.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davacının, ticaret sicil kayıtlarına göre ortaklık tarihleri dikkate alınarak, şirketin 2009/4. ay ile 2012/2. ay dahil prim borçlarından sorumlu olduğu gerekçesiyle “Davanın kısmen kabulü ile, Davacı kurum tarafından davalı aleyhine düzenlenen ..., 11231 sayılı ödeme emrindeki 17.334,80 TL'lik kısmın iptaline, diğer ödeme emirleri hakkında açılan davanın reddine” karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

“Bakırköy 2. İş Mahkemesinin 06/10/2016 tarihli 2016/26 Esas, 2016/295 Karar sayılı kararı usul ve esas yönünden hukuka uygun bulunduğundan davacı vekili ile davalı vekilinin istinaf başvurularının ESASTAN REDDİNE” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ

Davacı vekili, Bölge Adliye Mahkemesi kararında gerekçeyle hüküm fıkralarının çelişkili olduğu, ilk derece mahkemesi kararının gerekçesiyle hükmün de çelişkili olduğu gerekçeleriyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, 6552 sayılı yasa gereği kuruma başvuru yapılmadan dava açılamayacağı, davacının yönetim kurulu üyesi olduğu ve zamanaşımı sürelerinin dolmadığı gerekçeleriyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Davalı vekili, 6552 sayılı yasa gereği kuruma başvuru yapılmadan dava açılamayacağı, davacının yönetim kurulu üyesi olduğu ve zamanaşımı sürelerinin dolmadığı gerekçeleriyle kararın bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacının, 13.10.2009 tarihli ticaret sicil gazetesine göre 16.05.2009 tarihli devir sözleşmesi ile şirketin %37,5 hissedarı olduğu, 20.03.2012 tarihli ticaret sicil gazetesine göre, 13.03.2012 tarihinde hisselerini devrederek ortaklık sıfatının sona erdiği, dava dışı limited şirketin 2007 yılının 12. ayı ile 2012 yılının 2. ayı arasındaki döneme ilişkin prim borçları sebebiyle gönderilen ödeme emrinin iptalini talep ettiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanaklarını oluşturan, 506 sayılı Yasa’nın 80/12. maddesinde; sigorta primlerini haklı sebepleri olmaksızın, birinci fıkrada belirtilen süre içerisinde tahakkuk ve tediye etmeyen kamu kurum ve kuruluşlarının tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri mesul muhasip, sayman ile tüzelkişiliği haiz diğer işverenlerin üst düzeydeki yönetici veya yetkililerinin Kurum'a karşı, işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları, 5510 sayılı Yasa'nın 88. maddesinde de Kurum'un sigorta primleri ve diğer alacakları haklı bir sebep olmaksızın bu Kanun'da belirtilen sürelerde ödenmez ise kamu idarelerinin tahakkuk ve tediye ile görevli kamu görevlileri, tüzel kişiliği haiz diğer işverenlerin şirket yönetim kurulu üyeleri de dahil olmak üzere üst düzeydeki yönetici veya yetkilileri ile kanuni temsilcilerinin Kurum'a karşı işverenleri ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumlu olacakları bildirilmiştir.

Öte yandan, 6183 sayılı Yasa'nın 35. maddesinde; (Değişik madde: 22.07.1998 - 4369/21. m.) limited şirket ortakları (Değişik ibare: 04.06.2008 - 5766 S.K./3. m.) şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu Kanun hükümleri gereğince takibe tabi tutulurlar. (Ek fıkra: 04.06.2008 - 5766 S.K./3. m.) Ortağın şirketteki sermaye payını devretmesi halinde, payı devreden ve devralan şahıslar devir öncesine ait amme alacaklarının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur. (Ek fıkra: 04.06.2008 - 5766 S.K./3. m.) Amme alacağının doğduğu ve ödenmesi gerektiği zamanlarda pay sahiplerinin farklı şahıslar olmaları halinde bu şahıslar, amme alacağının ödenmesinden birinci fıkra hükmüne göre müteselsilen sorumlu tutulur.

Bir sermaye şirketi türü olan limited şirketlerde ortaklar açısından sınırlı sorumluluk ilkesi geçerlidir. Ortağın asıl borcu, taahhüt ettiği sermayeyi ödemektir. Sermaye borcunu tam olarak yerine getiren ortağın sorumluluğu sona ermektedir. Türk Hukukunda ortaklar, limited şirketin borçlarından şahsen sorumlu değildirler. Başka bir ifade ile, limited şirket, iki veya daha fazla gerçek ve tüzel kişi tarafından bir ticaret ünvanı altında kurulup, iktisadi konularda faaliyet gösteren, ortaklık borçlarından sadece ortaklığın malvarlığı ile sınırlı olarak sorumlu bulunduğu, esas sermayesi muayyen ve bu sermaye ortakların sermaye paylarının toplamına eşit olan ortaklıktır. Ortakların sorumluluğu sadece ortaklığa karşıdır ve esas sermaye payı ile sınırlıdır.

İlke olarak kanun, ortaklarla limited şirket alacaklıları arasında bir ilişki kurmamış, alacaklılara gereğinde ortaklara başvurma imkanını tanımamıştır. Bu ilkenin üç istisnası vardır. Birincisi, TTK'nun 532/f.3 maddesindeki açığı kapama yükümü, ikincisi selef sıfatıyla sorumluluk (TTK.529, 530 ve 531 maddeleri) ve üçüncüsü ise kamu borçlarından ortakların sorumluluğudur.

Dava konusu borca ilişkin ödeme emrinde, dava dışı limited şirkete ait prim borçlarının 2007 yılının 12. ayı ile 2012 yılının 2. ayı arasında olduğu ve kurum talebinin, davacının hisse oranıyla uyumlu olarak borcun %37,5’i kadar talepte bulunduğu anlaşılmakla, söz konusu borcun, davacının hissesini devrettiği 13.03.2012 tarihli şirket hisse devrinden önce doğduğu ve limited şirketin borcundan davacının tamamen sorumlu olduğu dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen karar bozulmalıdır.

SONUÇ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, karardan bir örneğin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/34176, Karar No: 2021/10568, Tarih: 24.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/34176 E.  ,  2021/10568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 06/02/2020 tarihinde sanığın vefat ettiğinin belirtilmesi karşısında, bu husus araştırılarak, 5237 sayılı TCK’nın 64. maddesi gereğince sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak başkaca yönleri incelenmeyen HÜKMÜN BOZULMASINA, 24/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/131, Karar No: 2024/4101, Tarih: 03.06.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/131 E.  ,  2024/4101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/592 E., 2021/2382 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereğince temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 14.12.2020 tarihli ve 2020/148 Esas, 2020/509 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.11.2021 tarihli ve 2021/592 Esas, 2021/2382 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemi ile katılanın yaralanması arasında illiyet bağı bulunmadığından sübuta, aksinin kabulü halinde haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Aynı mahallede ikamet eden katılan ve sanık arasında geçmişte yaşanan bazı olaylardan kaynaklanan husumet sebebiyle tarafların konuşmadıkları, olay günü, katılanın arkadaşları ile birlikte tanık Hakkı'ya ait kahvehanenin dışında oturdukları sırada sanığın sarhoş vaziyette kahvehaneye gelip, elinde silahla katılanın bulunduğu masaya doğru yönelerek, katılana "senin ananı s..eceğim" şeklinde küfür ederek elinde bulunan tabancayla karın bölgesine doğru bir el ateş edip, katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamasının ardından, katılanın yola doğru gittiği, sanığın katılanın arkasından giderek tabancayı tekrar doğrulttuğu esnada katılanın sanığın elinden tabancayı alıp, sanığı etkisiz hale getirdiği, anlaşılmıştır.