muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12357, Karar No: 2014/20781, Tarih: 12.11.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/12357 E.  ,  2014/20781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İskenderun 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 13/05/2014

Numarası : 2011/311-2014/150

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, davalı işyerinde satış elemanı olarak çalıştığını, iş akdinin davalı tarafından feshedildiğini, çalıştığı son 1 yıllık sürede ücret alacağının ödenmediğini bildirerek, ücret alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacıya talep ettiği döneme ilişkin ücretinin avans olarak toplu şekilde ödendiğini, bir işçinin 1 yıl boyunca ücret almadan çalışmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 37'nci maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasanın 32'nci maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Somut olayda davacı son 1 yılda ücretinin ödenmediğini iddia etmiş, davalı ise davacıya ücret avansı olarak iş akdi devam ederken 10.09.2009 tarihinde 3.500,00 TL., 16.03.2010 tarihinde ise 8.717,00 TL. ödediğini bildirerek buna ilişkin banka dekontları ibraz etmiştir. Davacı davalının bu savunmasını kabul etmemiş, davacının davalının banka işlerini de takip ettiğini, davalının dosyaya sunmuş olduğu türden bir çok para çekme işlemi yaptığını ve bu paraların işyerinin nakit ihtiyacı için kullanılmak üzere davalıya verildiğini bildirmiştir. Bunun üzerinde mahkemece bazı bankalardan davalıya ait hesap hareketleri istenerek getirtilmiştir. Gerçekten de dosyada bulunan davalıya ait banka hesap hareketleri incelendiğinde davacının bir çok kez davalıya ait hesaplardan para çektiği anlaşılmaktadır. Ayrıca davalının ücret avansı olarak ödendiğini iddia ettiği paralara ait banka dekontlarında, bu ödemelerin ücret avansı olduğuna dair herhangi bir ibare de bulunmamaktadır. Tüm bu hususlar göz önüne alındığında davalı işverenin 4857 sayılı İş Kanununun 32. ve 37'nci maddeleri kapsamında davacının ücretinin ödendiğini ispatlamayamadığı açıktır. Buna rağmen mahkemece yazılı gerekçe ile davacının ücret alacağı talebinin kabulü yerine reddine karar verilmiş olması isabetli olmayıp, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3235, Karar No: 2013/2502, Tarih: 06.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3235 E.  ,  2013/2502 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik Gıda Bilgisayar San. Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... Bakanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Lüleburgaz 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03.07.2012 tarih ve 2011/123 2012/274 sayılı hükmün Dairenin 5.11.2012 tarih ve 25792-24692 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 06.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6210, Karar No: 2016/6909, Tarih: 14.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6210 E.  ,  2016/6909 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelenmesi yapılabilmesi için;

... ili, Merkez ilçesi, ... köyünde seri bazda yapılıp 10.07.1973 tarihinde ilân edilerek kesinleşen orman kadastrosu bulunduğu halde orman idaresince, anılan ilk orman tahdidine ilişkin çalışma tutanakları ile tahdit haritası yerine 19.06.1992 tarihinde ilân edilerek kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulamasına ilişkin haritalar ile çalışma tutanakları gönderilmiştir. Bu sebeple çekişmeli (D1) ile işaretlenen taşınmazın batısında ... mahallesi, doğusunda ise ... ... köyünün bulunduğu anlaşıldığından ... mahallesi, ... köyü ve ... köyünde yapılan ilk orman kadastrosuna ilişkin çalışma tutanakları, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir ilk orman tahdit haritasının orijinalinden çekilmiş renkli fotokopi örneği, seri bazda yapılıp 10.07.1973 tarihinde ilân edilerek kesinleşen ... Devlet Ormanının tamamına ilişkin çalışma tutanakları ve ... Devlet Ormanının tamamını gösterir şekilde ilk tahdit haritasının orijinalinden çekilmiş renkli fotokopi örneği ... ...nden getirtildikten sonra dava dosyası raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; ... mahallesi, ... ... köyü ve ... köyüne ait orman tahdit haritaları kenarlaştırılarak ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve orman rejimi dışına çıkarma haritaları ile tapulama paftası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek ... Devlet Ormanının tamamı görülecek şekilde çekişmeli taşınmazın ilk orman kadastrosu, aplikasyon ve orman rejimi dışına çıkarma hattına göre konumları orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile 1/5000 ve 1/10000 ölçekli kadastro paftası üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilmek suretiyle ayrıca 1951 tarihli hava fotoğrafının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita çekişmeli yeri ve komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafı üzerinde gösterecekleri, ayrıca, hava fotoğrafı, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle üç boyutlu incelenerek, çekişmeli taşınmazın üzerinde neler gözüktüğünü (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtir şekilde ek rapor kendilerinden alınıp dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 14/06/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6238, Karar No: 2024/7833, Tarih: 14.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/6238 E.  ,  2024/7833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi uyarınca temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi uyarınca temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocukların katılan ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihi itibarıyla 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların gündüz vakti katılan ...'a ait fındıkları dükkânın önünden çalmaları şeklindeki eylemlerinin, 5237 sayılı TCK’nın 141/1, 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu, bu suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2, maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık asli dava zamanaşımının, ilk mahkûmiyet hükmünün verildiği 12.04.2016 tarihinden itibaren 13.10.2021 tarihli hüküm tarihine kadar geçtiği gözetilerek, davaların zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkûmiyet hükümleri kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II- Suça sürüklenen çocukların şikâyetçi ...'ya yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan eylemlerine uyan TCK'nın 116/2, 116/4, 119/1-c maddeleri için öngörülen zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

II- Suça sürüklenen çocukların şikâyetçi ...'ya yönelik hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocukların iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan eylemlerine uyan TCK'nın 116/2, 116/4, 119/1-c maddeleri için öngörülen zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

1- Hükmün aleyhe bozulması hâlinde, davaya yeniden bakacak mahkemece, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 326. maddesi uyarınca sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması zorunlu olup, bu zorunluluk 1 Haziran 2005 tarihinde yürürlüğe giren 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 307/2. maddesinde de aynı şekilde benimsenmiştir. Anılan bu kanun hükümleri uyarınca sanığa, bozma ilâmında belirtilen ve aleyhinde sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtlarını sunma olanağı tanınmalıdır. Bu yasa hükümleri, savunma hakkının sınırlanamayacağı ilkesine dayanmakta olup, uyulmasında zorunluluk bulunan buyurucu kurallardandır.

İnceleme konusu somut olayda, Yerel Mahkemece bozma ilâmından sonra suça sürüklenen çocuk ... adına duruşma günü bildirir Yargıtay bozma ilâmı ekli davetiye çıkarıldığı suça sürüklenen çocuğun duruşmalara katılmadığı, bu suretle suça sürüklenen çocuğun bozmaya karşı beyanı alınmadan bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği anlaşılmakla; suça sürüklenen çocuğun ve müdafiinin hazır bulunmadığı oturumda aleyhe bozma kararına karşı diyecekleri saptanmadan bozma ilâmına uyulmasına karar verildikten sonra yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmek suretiyle 1412 sayılı CMUK’un 326. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- 5271 sayılı CMK'nın 216/3. maddesine aykırı olarak, hükmün verildiği 13.10.2021 tarihli oturumda hazır olan suça sürüklenen çocuk ...'e son sözü sorulmadan yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2196, Karar No: 2017/5582, Tarih: 28.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/2196 E.  ,  2017/5582 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/2, 62, 51/1-3, 53/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık ...'ın, amcası olan mağdur ...'e ait tek kare resmi, “Hak nedir bilir misin, bilmezsin, 7 kardeşin, 7 evin, 40 insanın hakkını yersin, sonra 5 vakit namaz kılarsın, sonra müşterilerine helal malmış gibi satarsın, o gariplerimde bilmeden alırlar. Eeee şimdi siz söyleyin, nerde hak nerde hukuk, kimse haktan hukuktan bahsetmesin...” ibareleri ile ve onun bilgisi dışında facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde yayımladığı iddia ve kabulüne konu olayda;

Mağdurun günlük kıyafetleriyle kamuya açık alanda çekilmiş tek kare resmi, mağdurun başkalarının görmesini ve bilmesini istemeyeceği özel yaşam alanına ilişkin bir görüntü olarak kabul edilemeyeceğinden, mağdurun kişisel veri niteliğindeki resmini, hukuka uygunluk nedenlerinin bulunmaması nedeniyle hukuka aykırı olduğunda tereddüt bulunmayan bir yöntemle facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde yayımlayan sanığın eyleminin, TCK'nın 136/1. madde ve fıkrasında tanımlanan verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, yasal ve yeterli olmayan gerekçelerle sanık hakkında TCK'nın 134/2. madde ve fıkrasında düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilmesi, kanuna aykırı,

2- Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7552, Karar No: 2016/5371, Tarih: 13.12.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/7552 E.  ,  2016/5371 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacıların açmış olduğu iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, 2013 yılında yakıt fiyatlarının anormal yükselişi, navlunların ise aynı seviyede bile kalmaması müvekkili şirketleri yakıt borçlarının ödenmesi konusunda sıkıntıya soktuğunu, vadeli alınan yakıtların gecikmelerden dolayı daha da pahalıya mal olduğunu, 2012 yılında alınan ... gemisi sörvey için tersaneye çıktığını, bu geminin de 2 hafta olan bakım süresi, geminin yaşlı olmasına bağlı olarak, sac değişikliği gerektirmesi nedeni ile 6 hafta sürdüğünü, Ekim 2013 tarihinde .... gemisinin satılarak, bazı piyasa borçları ve ... Türk Katılım Bankasındaki vadesi geçmiş kredi taksitlerinin ödendiğini ancak buna rağmen normalde 36 ay tersane bakımına girmesi gereken, ...gemisi, geminin eski sahiplerinin sörvey periyodlarını maksimumda kullanmış olması nedeniyle 2012 Şubat ayından 21 ay sonra yine sörvey için tersaneye girmesi gerektiğini, bu tarihten itibaren tek geminin kazancı ile mevcut borçlarını ve ekstra masrafların etkisiyle davacı şirketlerin ekonomik sıkıntı içine düştüğünü, yasa uyarınca hazırlanan ara bilanço değerlerine göre şirketin borca batık hale geldiğini, şirket borca batık hale gelmiş olmakla birlikte sunulan iyileştirme projesi uyarınca alınacak önlemler ve yapılacak sermaye artışları sonucu şirketin borca batıklıktan kurtulma ümidinin bulunduğunu ileri sürerek, davacı şirketlerin iflasının ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Müdahiller vekilleri, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; her iki şirketin de borca batık olduğu, şirket bilançolarının gerçek durumu yansıtmadığı, davacı ...'nin 600.000,00 TL sermaye arttırımı yapma kararı aldığı ancak bu sermaye arttırımını şirketi borca batıklıktan kurtarmaya yeterli olmadığı, iyileştirme projesinde belirtilen hususların genel ifadeler olduğu, şirket ortaklarının 2015-2016-2017 yıllarında şirketten pay almayacaklarına yönelik taahhütlerinin gerçekçi olmadığını, gider unsuru belgelenemeyen harcamaların ortaklara borç kayıt edildiğini, şirket ortakları kendi

gayrimenkullerini şirkete devredeceklerini vaad etmişler ise de bu gayrimenkuller üzerinde bankaların üç ayrı ipoteğinin bulunduğu, bu nedenle şirkete maddi katkısı olmayacağı, şirketin sunmuş olduğu proforma gelir tablosunun mali tablolar ile karşılaştırılabilir ve denetlenebilir nitelikte olmadığı, iyileştirme projesinin yetersiz olduğu gerekçesiyle, diğer davacı ... Şti. açısından da, şirketin bilançolarının gerçeği yansıtmadığı, iyileştirme projesinin bu şirket yönünden de borca batıklıktan çıkmaya yeterli bir proje olmadığı gerekçeleriyle, her iki davacının erteleme taleplerinin reddi ile iflaslarına karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4548, Karar No: 2023/500, Tarih: 21.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4548 E.  ,  2023/500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği katılanlar ..., ... ve ...'in hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.03.2016 tarihli, 2015/215 Esas, 2016/47 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 23.09.2020 tarihli ve 2016/132368 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekili temyiz isteminde kararın, genel usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

2.Katılanlar ... ve ... vekili temyiz isteminde temyiz etme iradesini ortaya koymuştur.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1.Mahkemece, yaklaşık 200 promil alkollü sürücü ...'in idaresindeki otomobille, gece vakti, aydınlatmanın bulunmadığı, virajlı, orta refüjle bölünmüş asfalt kaplama karayolunda seyrederken, olay mahalline geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek, önce gidiş yönüne göre solda bulunan orta refüj bordür taşına çarpmasının ardından, refüjün üstünden atlayarak karşı şeritte seyreden sanığın idaresindeki kamyonun sol ön teker ve çamurluk kısımlarına çarpması şeklinde gerçekleştiği kabul edilen ve otomobil sürücüsü ... ve araçtaki yolcu ...'ın ölümüyle sonuçlanan olayda, sanığın mevcut şartlarda alabileceği önlem ve kazaya etken kural ihlalinin olmadığı gözetilerek kusuru olmadığından bahisle hakkında beraat kararı verilmiştir.

2.Sanık aşamalardaki beyanında olayın meydana gelmesinde etken davranışının bulunmadığını ileri sürmektedir.

3.Olay günü Jandarma görevlileri tarafından hazırlanan olay yeri inceleme raporu ile polis memurları tarafından düzenlenen kaza tespit tutanağı dosyada bulunmaktadır.

4.23.05.2015 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağında, kaza sonucu ölenler ... ve ...'ın her ikisi hakkında,

''...