muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/322, Karar No: 2013/15808, Tarih: 01.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/322 E.  ,  2013/15808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 11.08.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38999, Karar No: 2017/9858, Tarih: 28.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/38999 E.  ,  2017/9858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, hakaret eylemlerini, aynı olay ve zaman dilimi içerisinde ve aynı suç işleme kararı kapsamında, her iki müştekiye yönelik gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında tek mahkumiyet hükmü kurulup, TCK'nın 43/2. maddesi uyarınca cezasının artırılması gerektiği gözetilmeden, müşteki sayısınca hükümler kurularak fazla ceza tayin edilmesi,

2- TCK'nın 53/1-(b) maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E, 2015/85 sayılı kararı ile iptal edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8724, Karar No: 2017/11073, Tarih: 19.09.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/8724 E.  ,  2017/11073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı 3. kişi vekili; müvekkiline ait .....05/12/2014 tarihli haciz tutanağında belirtilen 10.710,00.-TL. değerinde malların haczedildiğini, aynı gün .... Kayapalıoğlu'na ait deniz mahsülleri ve balık satış yerinde de haciz yapıldığını ve .... haczedildiğini, ... mallarının leasingli olduğunu, .... ilgisinin olmadığını belirterek, haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda,dava konusu menkullerden .... yönünden mülkiyete, diğer menkuller yönünden ise finansal kiralama sözleşmesine dayalı olarak istihkak iddia edildiği.... yönünden yapılan değerlendirmede davacı şirket ile borçlu şirket arasındaki organik bağ nedeniyle bu menkulün takip borçlusuna ait olduğu, diğer menkuller yönünden davacının mülkiyete dayanan bir istihkak iddiasında bulunmadığı,sadece kiracılık ilişkisine dayandığı, 6361 sayılı.....” başlıklı 23. maddesinde: “Finansal kiralama konusu malın mülkiyeti kiralayana aittir…” denildiği, diğer yandan İİK’nun 96/1. maddesi gereğince genel haciz yolu ile takiplerde istihkak iddiasında bulunan üçüncü kişinin, mülkiyet, rehin, vb. haklardan birisine dayanabileceği, finansal kiralama sözleşmesi kapsamındaki kiracılık ilişkisinden kaynaklanan şahsi haklarını istihkak iddiası yolu ile alacaklılara karşı ileri süremeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş karar davacı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere,mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp,değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı 3. kişi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı 3. kişi vekilinin hacizli menkullerden..... yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; dava dilekçesinde, 05/12/2014 tarihli haciz tutanağında,.... Kayapalıoğlu'na ait deniz mahsülleri ve balık satış yerinde de haciz yapıldığı ve ...haczedildiği belirtilerek bu taşınır üzerindeki haczin de kaldırılmasına karar verilmesinin talep edildiği,bu haliyle davacının kendi lehine mülkiyete dayalı istihkak iddiasında bulunmayıp, dava dışı .... Kayapalıoğlu lehine istihkak iddiasında bulunduğu kabul edilerek, bu mahcuz yönünden de istihkak davasının usulden reddine karar verilmesi gerekirken davanın esasına ilişkin hüküm kurulması hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 19.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9893, Karar No: 2014/5559, Tarih: 21.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/9893 E.  ,  2014/5559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Burdur 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2010/382-2013/180

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 01.01.1988 tarihinde davalı işverene ait işyerinde 1 gün süreyle çalıştığının ve bu tarihin sigortalılık başlangıç tarihi olduğunun tesbitini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, davacının hizmetinin işverene bağımlı olarak gerçekleşmediği,hizmet akdine dayalı çalışılmadığı, dokuma işi karşılığı kendisine bedel ödendiği gerekçesi ile isteğin reddine karar vermiş ise de, bu sonuç usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır.

İstem döneminde yürürlükte bulunan davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Yasa'nın 3. maddesinin son bendinde, el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollarının uygulanacağı; ancak bunların istek halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85. madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilecekleri belirtilmiştir.Bu düzenleme 06.08.2003 tarihinde yürürlüğe giren 4958 sayılı yasanın 57. maddesi ile yürürlükten kaldırılmiştır.

Somut olayda, davalıya ait işyerinin el halıcılığı işyeri olduğu sabittir. Dosya içindeki bilgi ve belgeler ile davacının sigortalı hizmet süresini gösteren hizmet döküm cetveli içeriğinden,davalılara ait işyerinden 01.01.1988-03.10.1988 tarihleri arasında toplam 136 günlük çalışma süresinin kısa vadeli sigorta kollarına tabi olarak kuruma bildirildiği ve taraflar arasında ihtilaflı olan hususun, anılan çalışma süresinin halı dokumacılığı işinde mi, hizmet akdine dayalı sürekli çay ve temizlik işinde mi geçtiği konusunda olduğu anlaşılmaktadır. Dinlenen bordro tanıkları davacının, bu işyerinde maaşlı olarak, daha çok temizlikçilik ve çaycılık yaptığını beyan ettiklerine göre, davacının bu işyerinde halı dokumacılığı işinde değil, hizmet akdiyle çay ve temizlik işlerine bakan sürekli bir eleman olduğu dikkate alınıp değerlendirilerek bir karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Sonuç: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 21.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31087, Karar No: 2022/23145, Tarih: 22.11.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/31087 E.  ,  2022/23145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Avukat olan sanık hakkında kovuşturma şartı olan izin alınmadan tehdit suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, yapılan yargılamada Adalet Bakanlığı'nca kovuşturma izni verilmediği ve ... Ağır Ceza Mahkemesinin 15/04/2014 tarih 2014/78 Esas 2014/163 Karar sayılı ilamı ile son soruşturmanın açılmasına yer olmadığına dair karar verilmesi üzerine ... Asliye Ceza Mahkemesinin 13/02/2015 tarih 2014/379 Esas 2015/171 sayılı kararıyla mahkeme dosyasının konusuz kalması nedeniyle hüküm verilmesine yer olmadığına karar verildiği, katılan vekilinin 28/06/2016 havale tarihli dilekçe ile yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu, söz konusu talebin kabulüyle sanık hakkında yeniden yargılama yapıldığı, yapılan yargılama sonucu mahkemesince 26/09/2017 tarih 2016/251 Esas 2017/353 sayılı kararıyla kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması nedeniyle CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca davanın düşmesine karar verildiği, bu karara karşı katılan vekilinin istinaf talebinde bulunduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin 18/05/2018 tarih 2017/3502 Esas, 2018/1144 sayılı kararıyla ... Asliye Ceza Mahkemesinin 13/02/2015 tarih 2014/379 Esas 2015/171 sayılı kararının katılan vekiline tebliğ edilmemesi sebebiyle henüz kesinleşmediği ve yargılamanın yenilenmesi müessesesinin olağan üstü kanun yolu olup kesinleşmiş kararlara yönelik böyle bir talepte bulunulabileceği, böylelikle katılan vekilinin talebinin temyiz istemi mahiyetinde olduğu belirtilerek dosyanın temyiz incelemesi için Dairemize gönderildiği anlaşılmakla;

Avukat olan sanık hakkında açılan davada kovuşturma şartı olan iznin gerçekleşmemesi, sanık hakkında usulüne uygun olarak açılmış bir davanın bulunmaması, mahkemesince hüküm verilmesine yer olmadığına dair verilen kararın da temyize tabi olmaması sebepleriyle katılan ... vekilinin temyiz istemi hakkında KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine geri gönderilmesine, 22/11/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12602, Karar No: 2016/9188, Tarih: 31.05.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/12602 E.  ,  2016/9188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62/1, 50/1a-4, 52/2-4, 53/6, 63 maddeleri gereğince mahkûmiyet,

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre meskun mahal dışında, 7 metre genişliğinde, çift yönlü yolda, gece vakti, sanığın idaresindeki dorseli tır aracı ile, karşı yönden gelen ölenin sevk ve idaresindeki otomobil ile viraj girişinde sol ön yan kısımlarının çarpışması şeklinde gerçekleşen olayda, kolluk görevlileri tarafından tutulan olay yeri inceleme tutanağında “... plaka sayılı otomobilin Hassa istikametine doğru yolun sağında olduğu görüldü. Aracın ön kısmının tamamen parçalanmış olduğu, araçtan kopan parçaların yolun genişçe bir alanına savrulduğu görüldü, kazaya karışan diğer araç olan ... plaka sayılı tır ve ... plakalı dorsesinin otomobilin ... Beldesi istikametinde yaklaşık 100-150 metre mesafede istikamete göre yolun sağında olduğu, sol ön teker kısmından dorsenin arka kısmına kadar sürtünme izinin bulunduğu, olay yeri olan yolun incelenmesinde yolda araçlara ait herhangi bir fren izinin bulunmadığı, çarpma noktasından yaklaşık bir metre uzunluğunda asfaltta bir kazıntı olduğu, bu kazıntının orta şerit çizgisinin ... istikametinde 60 cm olduğu görüldü, kazıntının bulunduğu yere yakın asfalt zemin üzerinde bir hafif derinlikte bir çukur oluştuğu” rapor edilmiş yine 50 km hız tahdit ile viraj yön levhaları mevcut olmasına rağmen kaza anında ölenin idaresindeki otomobilin 4. viteste olması nedeniyle tahmini hızının ortalama 80 km olduğu, sanığın idaresindeki tırın takometresinin ise 80 km yi gösterdiği tespit edilmiş olup, dosyada mevcut Adli Tıp Kurumu kusur raporuna göre, araçların ilk çarpışma noktasında kazıntı izi olmasının beklenen bir durum olduğu, ayrıca araçların hasar durumları, tır aracının son duruş yeri, otomobilin savrulma ve son duruş yerleri de birlikte değerlendirildiğinde, araçların ilk çarpışma noktasının ... istikameti gidiş şeridi üzerinde olduğu anlaşılmakla, sanığın 50 km hız tahdit levhasına rağmen viraja 80 km hızla giren sanığın karşı yönden şerit ihlali yaparak gelen ölenin idaresindeki araçla çarpışmaları ile sonuçlanan olayda viraja girerken hızını azaltmayan sanığın kazanın oluşumunda tali kusurlu olduğu anlaşılmakla, yeniden kusur tayini gerektiği yönündeki tebliğname düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan, katılanlar vekilinin ise eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 31.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/7075, Karar No: 2014/162, Tarih: 10.01.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/7075 E.  ,  2014/162 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tarsus 1. Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi :06.09.2013

Numarası :2013/69-384

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalıların temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 10.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16414, Karar No: 2015/17536, Tarih: 01.10.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/16414 E.  ,  2015/17536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının ve yatırılmayan primlerinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, mahkemenin yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, hizmet süresinin tespitine ilişkindir.

Davacı, 1997-2006 tarihleri arasında sigorta primlerinin yatırılmadığının ve 2012 yılındaki sigorta primlerinin esik yatırıldığının tespitini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı Kurum vekili tarafından süresinde yapılan yetkisizlik itirazına istinaden yetkisizlik kararı verilerek, dosyanın... İş Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesinde yer alan "İş Mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikâmetgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşmeler muteber sayılmaz" hükmü ile işçi-işveren arasındaki uyuşmazlıklara ilişkin kesin yetki kuralı düzenlenmiş olup Kanun'un 1/B bendinde "...Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakarlar" hükmü doğrultusunda 5510 sayılı Kanun'dan kaynaklanan davalar İş Mahkemesinde görülmekle birlikte Kurumun taraf olduğu uyuşmazlıklarda yetkili mahkemenin neresi olacağına dair Kanun'da açık bir düzenleme bulunmamaktadır.

5521 sayılı Yasa'nın 15. maddesinde bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2.maddesine göre "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" hükmü gereğince genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında 6100 sayılı HMK'da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin İş Mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması gerektiği ortadadır.

6100 sayılı HMK 6/1. maddesi genel yetki kuralını düzenlemekte olup; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." denilmektedir.

6100 sayılı HMK 6/1. maddesi genel yetki kuralını düzenlemekte olup; "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." denilmektedir.

Öte yandan tüzel kişilere karşı açılacak davalarda yetkili mahkeme tüzel kişinin ikametgahının (merkezinin) bulunduğu yer mahkemesidir. (6102 s. TTK. 213., 339., ve 576. maddeleri) HMK. 14. maddesi ise, bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesinin de yetkili olabileceğini hüküm altına almıştır.

Yukarıda anlatılanlar ışığında; hizmet tespiti davalarında şu dört yer yetkili sayılır. Birincisi, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi gereğince işin (hizmetin) yapıldığı yer mahkemesi, ikincisi, yine İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi ile genel yetki kuralını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6. maddesi gereğince işverenin (davalının) ikametgahı mahkemesi, üçüncüsü, genel yetki kuralını düzenleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6. maddesi ile ...'nun merkezi bulunduğundan Ankara mahkemeleri, dördüncüsü ise, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 14. maddesi gereğince hizmetin geçtiği yerin bağlı olduğu ... şubesinin bulunduğu yer mahkemesidir. Davacı, seçimlik hakkını kullanarak belirtilen yer mahkemelerinden herhangi birinde dava açarsa, yetkisizlik kararı verilmemesi ve işin esasına girilmesi gerekir.

Somut olayda davacı, seçimlik hakkını kullanarak işin (hizmetin) yapıldığını iddia ettiği yer itibariyle ... semtinin bağlı bulunduğu...İş Mahkemesi'nde dava açmıştır. Davalı işverenin sicil ve vergi kaydının ... olması, davacının fiiliyatta hamal olarak İstanbul’da çalışmış olduğu olgusu karşısında yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında gerekçe olamaz. Mahkemece, davaya bakmaya yetkili olduğu kabul edilerek yargılamaya devamla işin esasına girilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 01/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/464, Karar No: 2020/7291, Tarih: 01.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/464 E.  ,  2020/7291 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın aşamalarda alınan ifadesine göre, olayın saat 19:00-19:30 sıralarında meydana geldiğini beyan ettiği ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati nedeniyle gece vaktinin saat 19.26’da başladığının anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.