muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/10791, Karar No: 2018/19018, Tarih: 18.09.2018

Seri dosya davacılarından Bünyamin Keçeci, ..., Orhan Altunküplü, Murat Özer, Murat Özcanoğlu, Hüsnü Uğur 05.11.2010 tarihinde ve Ramazan İlbeyli 17.01.2011 tarihinde, Mustafa Çetin 15.02.2012 tarihinde diğer davacılar ise 07.02.2012 tarihinde ...-... Sendikasına üye olmuşlardır.

Davalı işyerinde imzalanan ve dava konusu alacakları kapsayan dönemde, II. ve III. dönem Toplu ... Sözleşmesinin 98. ve 99. madde hükümlerinde kademe ilerlemesi ve derece terfine ilişkin düzenlemeler mevcuttur. Buna göre “ Kademe ilerlemesi" başlıklı 98. maddesinin birinci bendinde "En az bir yıl ... sözleşmesi ilişkisi bulunmak, bulunduğu kademede en az bir yıl çalışmak, bulunduğu derecede ilerleyeceği kademe bulunmak, değerlendirme fişinde kişisel davranış bakımından en az 7 puan ve toplam 60 puan almak şartıyla her yıl Şubat ayı içerisinde işçilere bir kademe ilerlemesi yapılır ve izleyen Mart ayı başından itibaren uygulanır." Yine “derece terfii" başlıklı 99. Maddesinde, "işçilerin çok dereceli pozisyonlarda, alt derecelerden üst dereceye terfi edebilmeleri için; a) bulundukları derecede 2 yıl çalışmış olmaları, b) kademe ilerlemesine hak kazanmaları, c) bir önceki kademe ilerlemesi yapmış olması ve son yıla ait değerlendirme fişinde de en az 70 puan almış olması, d) terfi edebileceği üst derece olması şarttır. Derece terfii kademe ilerlemesi yapıldıktan sonra ve kademe ilerlemesine hak kazandığı dönemlerde yaptırılır. Derece terfi ile işçi ancak bir üst dereceye yükselebilir. Derece terfine hak kazanan işçi, kademe ilerlemesi yapıldıktan sonra bulunacak gündeliğine, bulunduğu derece ile yükseleceği derecenin birinci kademe gündelikleri arasındaki fark ilave edilmek suretiyle bulunacak rakam, yükseltilebileceği derecenin kademeleri arasında mevcutsa bu kademeye, değilse bu rakama en yakın lehte kademeye intibak ettirilir. Derece terfine esas tarihler ve derece terfine esas teşkil eden kademeye 98. maddeye göre tespit edilen 1 mart günü esas teşkil eder."hükmü yer almıştır.

01.03.2013 -28.02.2015 yürürlük süreli 4. dönem Toplu ... Sözleşmesinin geçici 3. maddesinde başka kamu kurumlarında kanunla devredilen işçilerin bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında, devredildiği işyerinde geçen çalışma süresi bu işyerinde geçmiş gibi dikkate alınacağı düzenlemesi ile önceki durumu düzelttiği, ancak bu kez de yapılacak intibak sebebiyle bu toplu ... sözleşmesinin yürürlük tarihinden geriye doğru herhangi bir fark ödemesi yapılmayacağı düzenlemesi ile davacının geriye doğru hak taleplerinin önüne geçmek için yeni bir düzenleme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Somut olayda Mahkemece dosya bilirkişiye verilmiş ve bilirkişi Himmet Arıkan tarafından tanzim edilen asıl rapora göre davacı davasını ıslah etmiştir. Davalı tarafından geçmişe yönelik ücret farklarının ödendiği beyan edilerek fark ücret bordroları ve ödeme belgeleri dosyaya sunulmuştur. Bu belgelerin bilirkişi tarafından değerlendirilmesi için aynı bilirkişiden ek rapor aldırılmıştır. Ek raporda cüzi bir miktar alacak tespit edilmiştir. Ancak tarafların itirazı üzerine resen yeni bilirkişi Osman Yıldız seçilerek bu bilirkişi tarafından rapor tanzim edilmiştir. Bu raporda ödemeler mahsup edildiği halde önceki bilirkişinin hesap miktarının oldukça üzerinde hesaplama yapılmıştır. Raporun temyiz sırasında incelenmesinde derece ve kademe ilerleme sürelerine dikkat edilmediği, ayrıca fark ücret gün hesaplarında hatalı (ücret dönemi ve gün açısından örneğin 15.03.2011-16.04.2011 ücret dönemi karşılığı 32 gün denilip sonraki ay 15.04.2011-16.05.2011 ücret dönemi 31 gün şeklinde mükerrer gün) hesaplama yapıldığı ve ödeme belgesi olarak ileri sürülen bazı miktarların (söz gelimi Bünyamin Keçeci isimli davacıya yargılama sırasında ıslah tarihinden önce geçmişe yönelik ... farkı ödemesi olarak gözüken 4.093.37 TL ödemenin de) mahsubunun yapılmadığı anlaşılmıştır. Hesap raporları arasında çelişki olduğu anlaşıldığından dosyanın konusunda uzman bir bilirkişiye verilerek davalı idarece sunulan tüm ücret fark bordroları ve fark ücret ödemeleri (en okunaklı halinden) ay karşılığı olarak gösterilerek, idarece yapılan 2013 teki intibak cetvelleri ve ... hükümleri dikkate alınarak her iki bilirkişi raporu arasındaki çelişkiler de saptanarak ortaya konulmalı ve fark ücret alacağının bulunup bulunmadığı konusunda denetime elverişli rapor alınmalıdır.

Bu sebeple Mahkemece, davacının, dava konusu alacaklarının başlangıcı tarihi açısından Toplu ... Sözleşmesinin 98. ve 99. maddeleri dikkate alınarak kademe ilerlemesi ile derece terfine esas teşkil eden dönemlerden itibaren hesaplanması ve ödemelerin mahsubu ile varsa fark ücret alacağının hüküm altına alınması gerekirken iki rapor arasındaki çelişki giderilmeksizin hatalı rapora itibarla İlk Derece Mahkemesince yazılı şekilde karar verilmesi ve Bölge Adliye Mahkemesi tarafından davalı başvurusunun esastan reddi kararı hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18.09.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2512, Karar No: 2019/5150, Tarih: 14.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/2512 E.  ,  2019/5150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen göçmen kaçakçılığı eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda ve TCK'nın 53/1-c maddesinin de Kanunda öngörülen biçimde, infaz evresinde resen uygulanabileceği; 07/08/2012 tarihli yakalama tutanağında ... plakalı aracın arka camından bakıldığında havasızlıktan boğulmak üzere olan ve balık istifi doldurulmuş insane kalabalığı olduğunun görüldüğü ve hemen aracın kapıları açılarak havalanmalarının sağlandığının belirtilmiş olması karşısında; somut olaya göre aracın taşıma kapasitesi ve elverişliliği, göçmenlerin yolculuk süreleri ve göçmen sayısı gibi hususlarda bilirkişi incelemesi yaptırılarak TCK'nın 79/2. maddesi kapsamında bir değerlendirme yapılması gerektiği gözetilmemiş ise de; aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 14/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/22194, Karar No: 2023/5744, Tarih: 19.10.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/22194 E.  ,  2023/5744 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/731 E., 2023/310 K.

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarîyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi uyarınca temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

l.Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının, 2008/671 iddianame numaralı 14.03.2008 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında şikâyetçiye ait ... Market isimli iş yerine kapıda bulunan kepenk kilidini ... bir cisimle kanırtmak suretiyle girerek çeşitli markalarda sigara, ..., ... ve bozuk para çalmak şeklindeki eyleminden dolayı hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143, 31/3. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır

2.Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.02.2010 tarihli ve 2008/181 Esas, 2010/47 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk ...'in 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 3 ay 16 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 51. maddesi uyarınca cezanın ertelenmesine karar verilmiştir.

3. Yukarıda anılan kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 04.12.2014 tarihli ve 2012/20415 Esas, 2014/21466 Karar sayılı kararı ile "5237 sayılı Kanun'un 168/4. maddesi uyarınca katılanın kısmi iade nedeniyle ... gösterip göstermediği sorulmadan eksik araştırma ile karar verilmesi nedeniyle" hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2015/12 Esas, 2015/322 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk ...'in 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/3, 168/1-4, 62. maddelerinden 7 ay 23 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının üç yıl süre ile geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 09.06.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

4. Bozma ilâmı doğrultusunda yapılan yargılama neticesinde Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 05.05.2015 tarihli ve 2015/12 Esas, 2015/322 Karar sayılı kararıyla suça sürüklenen çocuk ...'in 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 143, 31/3, 168/1-4, 62. maddelerinden 7 ay 23 ... hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının üç yıl süre ile geri bırakılmasına karar verildiği, bu kararın 09.06.2015 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

5. Suça sürüklenen çocuk ...'in üç yıllık denetim süresi içerisinde suç tarihi 16.05.2017 tarihi olan Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.05.2018 tarihli ve 2017/316 Esas, 2018/509 Karar sayılı kararıyla kamu görevlisine görevinden dolayı hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme suçlarını işlediğinin ihbarı üzerine Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.05.2023 tarihli ve 2022/731 Esas, 2023/310 Karar sayılı kararıyla 5271 sayılı Kanun'un 231/11. maddesi uyarınca hükmün aynen açıklanmasına karar verildiği anlaşılmıştır.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk temyiz dilekçesinde "hükmü temyiz ettiğini" belirterek temyiz iradesini ortaya koymuştur.

O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istemi, 5237 sayılı Kanun’un 168/1. maddesi uyarınca 2/3 oranında indirim yapılması gerekirken sehven 1/2 oranında indirim yapılarak suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1) Dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk ...'in şikâyetçiye ait ... Market isimli iş yerine iş yerinin kapı kilidini kırmak suretiyle girerek hırsızlık suçunu işlediği ... görülerek Yerel Mahkemece suça sürüklenen çocuğun hırsızlık eyleminden cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2) Suça sürüklenen çocuğun ikrarı, tanıklar O.D., İ.Ş., M.O., E.B.'nin yargılama aşamasında alınan beyanları, 25.02.2008 tarihli araştırma sonuç tutanağı ve şikâyetçinin iddiayı doğrular nitelikteki ifadeleri dosya içerisinde mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suçun vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; suça sürüklenen çocuğun yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuk için 5271 sayılı Kanun'un 150/2. maddesi uyarınca yargılamanın önceki aşamalarında zorunlu müdafi görevlendirildiği halde, hükmün açıklanmasına ilişkin yapılan yargılamada sadece suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı ve hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı 09.05.2023 tarihli son oturumda suça sürüklenen çocuğun müdafi istemediği yönündeki bir beyanının olmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk müdafiinin duruşmalardan haberdar edilmeksizin hüküm kurularak aynı Kanun'un 188/1. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması hukuka aykırı bulunmuştur.

2) Suça sürüklenen çocuğun, soruşturma aşamasında zarar giderme iradesinde bulunarak suça konu bir kısım sigaraların teslimini sağladığı ve katılanın yasal mirasçısı olan ...'ın zararın kısmen giderilmesi halinde etkin pişmanlığın uygulanmasına rızası olduğu yönündeki beyanı nazara alınarak soruşturma aşamasında etkin pişmanlıktan dolayı 5237 sayılı Kanun’un 168/1-4. maddesi uyarınca tayin olunan cezadan indirim oranının en çok 2/3, en az 1/2 oranından fazla olması gerektiği gözetilmeden suça sürüklenen çocuk hakkında 1/2 oranında indirim yapılarak fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

3) Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 Esas, 2018/554 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiili işlediği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı olduğu bulunmuştur.

4) Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte on sekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında anılan suçtan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı Kanun'un 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptınmlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (1), (2), (3) ve (4) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle Yalova 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2022/731 Esas, 2023/310 Karar sayılı kararına yönelik suça sürüklenen çocuk ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının,

Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.10.2023 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16226, Karar No: 2008/8788, Tarih: 09.06.2008

**21. Hukuk Dairesi         2007/16226 E.  ,  2008/8788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Düzce 1. Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

TARİHİ : 17/04/2007

Davacı, ilk prim kesintisi yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun  karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının ilk prim kesintisini takip eden aybaşından  itibaren  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava, davacının ilk prim kesintisini takip eden aybaşından  itibaren  tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece,istemin reddine karar verilmiştir.

Davanın,  yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre,  sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan  resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosya kapsamından, davacının   sattığı ürün bedelinden ilk pirim kesintisinin 12.04.1995 tarihinde yapıldığı,  ziraat oda kaydının  20.7.2001 tarihinden itibaren,  Tarım Kredi Kooperatif  kaydının 08.11.1977 tarihinden itibaren  devam ettiği görülmektedir.

Mahkemece yapılan kesintinin kuruma intikal etmediği gerekçesi ile davanın reddine karar  verilmiş ise de bu sonuç doğru değildir.Davanın yasal dayanağına ilişkin yukarıdaki açıklamalara göre yapılan Prim kesintilerinin Kuruma intikali kesintiyi yapan kuruluş ile kurum arasındaki sorun olup, prim kesintisini sağlayarak  sigortalı olma yolunda iradesini ortaya koyan davacının bundan zarar görmemesi gerekir. Davacının   kooperatif  kaydının ilk  prim kesinti tarihi öncesinden beri devam ettiği dikkate alınarak ilk prim kesintisinin yapıldığı  12.04.1995 tarihini takip eden aybaşı olan  01.05.1995 tarihinden dava tarihi olan 16.6.2006 tarihine kadar  tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken  istemin  reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup  bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,   09.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4370, Karar No: 2024/8709, Tarih: 18.11.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4370 E.  ,  2024/8709 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/10 Esas, 2023/282 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mersin 6. İş Mahkemesinin 27.10.2022 Tarihli ve 2022/250 Esas, 2022/231 Karar Sayılı Kararı

Davaya konu ödeme emirlerinin gönderilmesi işleminin Mardin Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü tarafından yapılması nedeniyle, bu merkezin bulunduğu yer iş mahkemesi olan Mardin İş Mahkemelerinin 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun (5510 sayılı Kanun) 88 inci maddesinin 19 uncu fıkrası uyarınca kesin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Mardin İş Mahkemesinin 25.07.2023 Tarihli ve 2023/10 Esas, 2023/282 Karar Sayılı Kararı

Davalı tarafça süresinde ve usulüne uygun herhangi bir yetki itirazıında bulunulmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 inci ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun (506 sayılı Kanun) 80 inci ve 134 üncü maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 88 inci maddesi, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (5521 sayılı Kanun) 5 inci maddesi, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 6 ncı ve 9 uncu maddeleri, 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi

C. Değerlendirme