muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1765, Karar No: 2012/4259, Tarih: 20.03.2012

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 7.407,85 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4386, Karar No: 2022/5835, Tarih: 21.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4386 E.  ,  2022/5835 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gündüz vakti, saat 08.45 sıralarında sanık idaresindeki otomobil ile bölünmüş düz yolda seyri sırasında kavşağa geldiği esnada seyir istikametine göre sağ taraftan gelip sol tarafına, orta refüj aralığından geçerek seyretmek isteyen sürücü ... idaresindeki bisiklete çarpması sonucu bisiklet sürücüsünün öldüğü, sanığın tali kusurlu olarak kazaya sebebiyet verdiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesi ya da lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.09.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18843, Karar No: 2013/19839, Tarih: 14.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/18843 E.  ,  2013/19839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında TCK'nin 86/2. maddesinden kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tayin olunan cezanın karar tarihindeki miktar ve türü itibarıyla hükmün CMUK'un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından katılan vekilinin temyiz isteğinin aynı yasanın 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanıklar... ...,..., ......hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece TCK'nin 29. maddesi gereğince tahrik hükümlerinin reddine dair gösterilen takdir ve değerlendirmede bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Sanıklar Ali Gazi ve Enbiya'nın müşteki...'i balta ve sopa ile yaraladıkları müşteki anlatımı, iddianame içeriği ve doktor raporları ile iddia olunduğundan, sanıklar hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması ve sonuç cezanın TCK'nin 87/1-d-son maddesi gereğince 5 yıla çıkartılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanıklar müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükmün kısmen istem gibi ONANMASINA, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6538, Karar No: 2019/2261, Tarih: 02.04.2019

**20. Hukuk Dairesi         2018/6538 E.  ,  2019/2261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi asli müdahil ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 02/04/2019 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden ve duruşma talebinde bulunan davacı-asli müdahil ... ile karşı taraftan davalı Hazine vekili Av...., davalı ... Yönetimi vekili Av....geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı 26.05.2014 havale tarihli dilekçesi ile; ... ili ... ilçesi ... köyünde 132 numaralı ... Kadastro Komisyonunun 6831 sayılı Kanunun 1-2 vd. maddeleri gereği çalışma yaptığını ve ilan ettiğini, yapılan bu çalışmada murisinden intikal eden taşınmazlarının Devlet ormanı sınırı içinde bırakıldığını, murislerinden intikal eden taşınmazlara ait geçerli mülkiyet belgesinin 21 ...'1-evvel 1267/Miladi 25 Mart 1851 tarihli ... ... Mahkemesi tasdikli İstihkam ...eti olduğunu, bu ... ile ... ve ..., , ... ve ... ve ...l ile çevrili mülk araziyi ... ailesinden ...bey oğlu ... ...tarafından ... Mahkemesinde şahitler huzurunda nakit ödenen 6000 kuruş bedel karşılığında kök murisleri olan ...oğlu ... ... oğlu ..., ...oğlu ... Ağa adlı aile büyüklerine satıldığını belirterek 132 nolu ... Kadastro Komisyonu alanına giren kısmının mirasçılar adına hisseleri nispetinde tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı ..., 2014/5 E. sayılı dosyaya verdiği 11.08.2014 havale tarihli dava dilekçesinde, ... ili ... ilçesi ... köyünde 132 numaralı ... Kadastro Komisyonunun 6831 sayılı Kanunun 1-2 vd. maddeleri gereği çalışma yaptığını ve ilan ettiğini, yapılan bu çalışmada murisinden intikal eden taşınmazlarının Devlet ormanı sınırı içinde bırakıldığını, murislerinden intikal eden taşınmazlara ait geçerli mülkiyet belgesinin 21 ...'1-evvel 1267/Miladi 25 Mart 1851 tarihli ... ... Mahkemesi tasdikli İstihkam ... olduğunu, bu ... ... ile, ... arkasında bulunan ... yöresindeki ... ve ... isimli koyun gezeği ve ... civarıyla, ... ve ...ile çevrili mülk araziyi...ailesinden ...Bey oğlu . ... .. Bey tarafından ... ... Mahkemesinde şahitler huzurunda nakit ödenen 6000 kuruş bedel karşılığında kök murisleri olan...oğlu ...... oğlu ..., ... oğlu ... ... adlı aile büyüklerine satıldığını belirterek 132 nolu ... Kadastro Komisyonu alanına giren kısmının mirasçılar adına hisseleri nispetinde tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

-2- 2018/6538-2019/2261

-2- 2018/6538-2019/2261

Davacı ... ve ..., 2014/8 E. sayılı dosyaya verdikleri 26.12.2014 havale tarihli dava dilekçelerinde, ... ili ... ilçesi ... köyünde 132 numaralı ... Kadastro Komisyonunun 6831 sayılı Kanunun 1-2 vd. maddeleri gereği çalışma yaptığını ve ilan ettiğini, yapılan bu çalışmada murisinden intikal eden taşınmazlarının Devlet ormanı sınırı içinde bırakıldığını, murislerinden intikal eden taşınmazlara ait geçerli mülkiyet belgesinin 21 ...'1- evvel 1267/ Miladi 25 Mart 1851 tarihli ... ... Mahkemesi tasdikli İstihkam ... olduğunu, bu ... ... ile ... yöresindeki ... isimli koyun gezeği ve ... civarıyla, ... ve ... ...rı ile çevrili mülk araziyi... ailesinden ... ... Bey oğlu ... ... ... Bey tarafından ... ... Mahkemesinde şahitler huzurunda nakit ödenen 6000 kuruş bedel karşılığında kök murisleri olan İsaoğlu ... oğlu ... ... Ağa, ... ... oğlu ..., ... ... oğlu ... Ağa adlı aile büyüklerine satıldığını belirterek 132 nolu ... Kadastro Komisyonu alanına giren kısmının mirasçılar adına hisseleri nispetinde tesciline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Davacı ... ve ..., 2015/10 E. sayılı dosyaya verdikleri 20.01.2015 havale tarihli dava dilekçelerinde, ... ili ... ilçesi ... köyünde 132 numaralı ... Kadastro Komisyonunun 6831 sayılı Kanunun 1-2 vd. maddeleri gereği çalışma yaptığını ve ilan ettiğini, yapılan bu çalışmada murisinden intikal eden taşınmazlarının Devlet ormanı sınırı içinde bırakıldığını, murislerinden intikal eden taşınmazlara ait geçerli mülkiyet belgesinin 21 ...'1-evvel 1267/Miladi 25 Mart 1851 tarihli ... ... Mahkemesi tasdikli İstihkam ... olduğunu, bu ... ... ile, ... yöresindeki Kadıyurdu ve Karapınar, ..., ... isimli koyun gezeği ve ... civarıyla, ... ve ...ile çevrili mülk araziyi... ailesinden ... ... Bey oğlu ... ... ... Bey tarafından ... ... Mahkemesinde şahitler huzurunda nakit ödenen 6000 kuruş bedel karşılığında kök murisleri olan İsaoğlu ... oğlu ... İsa Ağa, İsaoğlu ... oğlu ..., ... ... oğlu ... Ağa adlı aile büyüklerine satıldığını belirterek 132 nolu ... Kadastro Komisyonu alanına giren kısmının mirasçılar adına hisseleri nispetinde tesciline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

Yargılama sırasında ... dava konusu taşınmazda lehine bağışlama senedi olduğunu, bu nedenle dava konusu taşınmazda hak sahibi olduğu belirterek davaya katılmıştır.

Yargılama sırasında ... dava konusu taşınmazda lehine bağışlama senedi olduğunu, bu nedenle dava konusu taşınmazda hak sahibi olduğu belirterek davaya katılmıştır.

Mahkemece; mübayaa hüccetleri tapu kaydı sayılmadığı, talep edilen bölümün ... ilinin büyük bir kısmı ile ... ve ... illerinin bir kısmını kapsadığı, dayanak belgenin 132 nolu ... Kadastro Komisyonunun çalışma alanını kapsadığı kabul edilse dahi, dava konusu edilen alanda daha önce yapılıp kesinleşen arazi kadastrosu bulunduğundan, kişilere ait kadastro parsellerini, kadastro harici bırakılan yerleri ve hatta bir bölümü de ormanları kapsayan alanın davacı veya murisleri adına tesciline hukuken imkan bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... ve ... tarafından temyiz edilmiş, Dairemizin 2016/4058-2017/9564 E.K. sayılı kararıyla hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Onama kararına karşı katılan ... karar düzeltme isteminde bulunmuş, Dairemizin 2018/1110 – 5373 E.K. sayılı kararıyla “1-Katılan davacının ... kadastrosuna itiraz ve reddi istenilen hakim tarafından HMK’nun 41.maddesi uyarınca verilen geri çevirme kararına ilişkin karar düzeltme isteği yönünden; karar düzeltme dilekçesinde ... kadastrosuna ilişkin yazılı sebepler temyiz aşamasında da ileri sürüldüğü gibi 1086 sayılı HUMK‘nın 440/I maddesinde belirtilen dört hâlden hiçbirine de uymamaktadır. Diğer taraftan katılan davacı; 20.11.2015 tarihli dilekçe ile mahkeme hakimini reddettiği halde reddedilen hakimin, reddi hakim dilekçesini karar verilmek üzere merciye göndermeyip davaya devam ettiğini belirterek karar düzeltme isteminde bulunmuş ise de dosya kapsamından mahkeme hakiminin 20.11.2015 tarihli reddi hakim dilekçesini inceleyip 6100 sayılı HMK’nın 41. maddesi uyarınca geri çevirme kararı vermek suretiyle yargılamaya devam ettiği anlaşılmaktadır.

6100 sayılı HMK'nın 41. maddesinde "Hâkimin reddi talebi, aşağıdaki hâllerde kabul edilmeyerek geri çevrilir:

a) Ret talebi süresinde yapılmamışsa.

b) Ret sebebi ve bu sebebe ilişkin inandırıcı delil veya emare gösterilmemişse.

c) Ret talebinin davayı uzatmak amacıyla yapıldığı açıkça anlaşılıyorsa.

Bu hâllerde ret talebi, toplu mahkemelerde reddedilen hâkimin müzakereye katılmasıyla; tek hâkimli mahkemelerde ise reddedilen hâkimin kendisi tarafından geri çevrilir.

İlk derece mahkemesinin bu kararlarına karşı istinaf yoluna, bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin başkan ve üyeleri hakkındaki kararlarına karşı da temyiz yoluna ancak hükümle birlikte başvurulabilir. " hükmüne yer verilmiştir.

Anılan yasal düzenleme karşısında geri çevirme kararı verme yetkisi reddi istenilen hakime olup, ancak esas hükümle birlikte temyizi olanaklıdır.

İlk derece mahkemesinin bu kararlarına karşı istinaf yoluna, bölge adliye mahkemesi hukuk dairelerinin başkan ve üyeleri hakkındaki kararlarına karşı da temyiz yoluna ancak hükümle birlikte başvurulabilir. " hükmüne yer verilmiştir.

Anılan yasal düzenleme karşısında geri çevirme kararı verme yetkisi reddi istenilen hakime olup, ancak esas hükümle birlikte temyizi olanaklıdır.

Somut olayda da reddi istenilen hakim tarafından HMK'nın 41.maddesi uyarınca geri çevirme kararı verilmiş olup, katılan davacı, temyiz dilekçesinde yerel mahkemenin geri çevirme kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürmemiştir. Bilindiği üzere temyiz aşmasında ileri sürülmeyen hususlar karar düzeltme aşamasında ileri sürülemeyeceğinden katılan davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme isteğide yerinde olmadığından ... kadastrosuna itiraz ve reddi istenilen hakim tarafından verilen geri çevirme kararına yönelik karar düzeltme isteklerinin reddine, karar vermek gerekmiştir.

2-Katılan davacının tescil davasına yönelik karar düzeltme isteğine gelince; kadastro mahkemesinin genel olarak görevi, 3402 sayılı Kanunun 25. maddesinde; zaman bakımından görev ve yetkisi, aynı Kanunun 27. maddesinde düzenlenmiş, kadastro mahkemesinde bakılacak dava türleri de aynı Kanunun 26. maddesinde sayılmıştır. 3402 sayılı Kanunun 26/son maddesi uyarınca kadastro mahkemesinin görev ve yetkisi her taşınmaz mal hakkında kadastro tutanağının düzenlendiği günde başlar. 6831 sayılı Kanunun 11. ve 3402 sayılı Kanununun 4. ve 12. maddeleri uyarınca ... kadastrosunun askı ilan süresi içinde açılan ... kadastrosuna itiraz davalarına bakma görev ve yetkisi de kadastro mahkemelerine aittir. Ancak ... kadastrosuna itiraz davasında kadastro mahkemesinin görev ve yetkisi dava edilen taşınmazı ... tahdit haritası içine alma veya çıkarmakla sınırlı olup tescil isteği hakkında esasa ilişkin hüküm kurulamaz. Ancak kadastro tespitine ve ... kadastrosuna itiraz davalarının birlikte kadastro mahkemesinde görülmesi halinde ... kadastrosu ve tescile yönelik hüküm kurulacaktır.

Somut olayda eldeki dava, genel arazi kadastrosunun askı ilan tarihinden sonra açılmış olup, dava edilen taşınmazların bir bölümü de genel arazi kadastrosu sırasında kadastro tespit tutanağı düzenlenmeyip tescil dışı bırakılan yerler olduğuna göre 3402 sayılı Kanunun 4, 12, 25, 26, 27 ve 6831 sayılı Kanunun 11. maddesindeki yasal düzenlemeler karşısında tescil isteği yönünden davaya bakma görevi asliye hukuk mahkemesine aittir.

Görev, kamu düzenine ilişkin olduğu gibi 6100 sayılı HMK'nın 114/1-c ve 115/2 maddeleri gereğince de dava şartlarından olup mahkemece, davanın her aşamasında istek olmaksızın kendiliğinden gözetilir ve görevle ilgili hususlarda kazanılmış haktan söz edilemez. Görevin, kazanılmış hak kuralının bir istisnası olduğu Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 04.02.1959 tarih 1957/13 Esas - 1959/5 Karar sayılı kararında da belirtilmiştir.

Görev, kamu düzenine ilişkin olduğu gibi 6100 sayılı HMK'nın 114/1-c ve 115/2 maddeleri gereğince de dava şartlarından olup mahkemece, davanın her aşamasında istek olmaksızın kendiliğinden gözetilir ve görevle ilgili hususlarda kazanılmış haktan söz edilemez. Görevin, kazanılmış hak kuralının bir istisnası olduğu Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 04.02.1959 tarih 1957/13 Esas - 1959/5 Karar sayılı kararında da belirtilmiştir.

Hal böyle olunca tescil isteği yönünden davaya bakma görevi asliye hukuk mahkemesine ait olduğundan görevsizlik kararı verilmesi gerekirken dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile işin esası hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Açıklanan bu husus katılan davacının karar düzeltme isteği üzerine yeniden yapılan inceleme sonucu anlaşıldığından, Dairenin maddi yanılgıya dayalı onama kararının kaldırılarak, hükmün tescil isteği yönünden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.” gereğine değinilerek katılan davacının tescil davasına yönelik karar düzeltme isteğinin kabulüyle Dairenin 16/11/2017 gün ve 2016/4058 E. - 2017/9564 K. sayılı onama kararının kaldırılarak hükmün tescil isteği yönünden bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularka yapılan yargılama sonucunda davacıların ... kadastrosuna itiraz talebi yönünden mahkemece verilen 20/11/2015 tarih 2015/3 Esas - 2015/10 Karar sayılı karar Yargıtay denetiminden geçmek sureti ile kesinleştiğinden bu hususta yeniden karar verilmesine yer olmadığına, davacıların esas ve birleşen 2014/5, 2014/8, 2015/10 Esas sayılı dosyalarıdaki tescil talebi yönünden mahkemenin görevsizliğine, 2 haftalık yasal süre içerisinde mahkemeye başvurması halinde dosyanın yetkili ve görevli ... Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm asli müdahil ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ... kadastrosuna itiraz ve tescil niteliğindedir.

... ve ... köylerinde, 132 nolu ... Kadastro Komisyonu tarafından yapılan ... kadastrosu ve 2/B uygulaması sonuçları sırası ile 24/04/2014 - 19/12/2014 - 11/07/2014 - 12/12/2014 tarihlerinde askı ilana çıkmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz isteminin duruşmalı yapılması nedeni ile Yargıtaydaki duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre takdir edilen 2.037,00.-TL vekalet ücretinin asli müdahil ...'den alınarak kendisini vekil ile temsil ettiren davalılar ... Yönetimi ve Hazineye verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02/04/2019 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16515, Karar No: 2017/1901, Tarih: 20.02.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/16515 E.  ,  2017/1901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, kapıları kilitli olarak sokağa park edilmiş otomobilin camının açılarak içinden müştekiye ait oto teybini çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, TCK'nın 142/1-b maddesinde yazılı bulunan suça uyduğu gözetilmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 50,00 TL değerindeki oto teybini çalması karşısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 50,00 TL değerindeki oto teybini çalması karşısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedeni ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 20.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2400, Karar No: 2015/1208, Tarih: 05.03.2015

**15. Hukuk Dairesi         2014/2400 E.  ,  2015/1208 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.