muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/480, Karar No: 2007/484, Tarih: 04.07.2007

..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Bir kısım davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Bir kısım davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 04.07.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13947, Karar No: 2014/1235, Tarih: 10.02.2014

**5. Ceza Dairesi         2012/13947 E.  ,  2014/1235 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/111088

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/12/2011

NUMARASI : 2010/211 Esas, 2011/443 Karar

SUÇ : Zimmet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihlerinde Bismil ilçesi S.S A...Köyü Tarımsal Kredi Kooperatifi yönetim kurulu başkan ve üyeleri olarak görev yapan sanıkların, kooperatifçe ortaklara verilen hayvanlarda sığır brucellosisi hastalığı tespit edilerek bir kısmının kesilmesi bir kısmının da telef olması üzerine Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı ile Et ve Balık Kurumu tarafından 3285 sayılı Kanunun 41. maddesi gereğince kooperatife tazminat olarak aktarılan paralardan 300.538,44 lirayı tahsil etmelerine rağmen, kooperatife ait defterlere işlemedikleri ve kooperatife ait işlere harcandığını belgeleyemedikleri iddiasıyla açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, sanıkların söz konusu paraları bankadan çekerek hayvanları hastalanan hak sahibi çiftçilere makbuz karşılığında dağıttıkları, ancak tecrübesizlikleri nedeniyle yevmiye defterine işlemediklerine ilişkin savunmalarına itibar edilerek beraet kararı verilmişse de, kovuşturma aşamasında alınan bilirkişi raporunda bulunan "tediye makbuzlarının sonradan düzenlendiğinin kabul edilmesi gerektiğine" ilişkin tespit de göz önüne alınarak, öncelikle sözü edilen makbuzlarda isimleri geçen kooperatif ortaklarının Mahkemece dinlenip tazminat olarak makbuz karşılığında para alıp almadıkları konusunda ayrıntılı beyanlarının tespitinden ve gerekirse tediye makbuzları üzerinde sahtecilik incelemesi yaptırılarak gerçeğe uygun olarak düzenlenip düzenlenmediği konusunda rapor alınmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/02/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7115, Karar No: 2016/9601, Tarih: 28.06.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/7115 E.  ,  2016/9601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal,

mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

29.06.2015 günlü yokluğunda verilen kararın suça sürüklenen çocuk ...'ın savunması alınırken bildirdiği adres yerine mernis adresine 03.09.2015 tarihinde tebliğ edildiği, gerekçeli kararın son paragrafında “ yedi gün içinde bir dilekçeyle veya mahkeme kaleminde tutulacak bir tutanakla Yargıtayda temyizi kabil olarak karar verildiğinin” belirtildiği, temyiz yasa yol ve süresinin ne zaman başlayacağı hususunda suça sürüklenen çocuk ...'ın yanıltıldığı gibi bildirilen adrese yapılmayan 03.09.2015 günlü tebligatın da geçersiz olduğu, bu halde suça sürüklenen çocuk ...'ın vekaletnameli müdafiinin hükmü öğrenmekle 27.01.2016 günlü temyizinin geçerli kabul edilmesi gerektiği, CMK'nın 34/2 ve 232/6. maddelerinde hak sahibi olanlar bakımından gerek yüze karşı gerekse yoklukta verilen hüküm ve kararlarda yasa yolu bildiriminin; başvurulacak yasa yolu, başvuru yapılacak mercii, başvurunun şekli, süresi ve bu sürenin ne şekilde başlayacağını kapsayacak ve hiçbir duraksamaya, yanıltıcı ifadeye yer vermeyecek biçimde yapılması zorunlu olduğunun düzenlendiği nazara alınmadan suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin yokluğunda temyiz talebinin süre yönünden reddine ilişkin verilen 29.01.2016 tarihli ek kararda da, karar temyizi kabil olmasına rağmen başvurunun şekli, yasa yolu süresi ve bu sürenin ne şekilde başlayacağının belirtilmemesi ve itiraza tabi olduğunun gösterilmesi nedeniyle suça sürüklenen çocuk müdafiinin yanıltıldığı, itiraz üzerine ... Çocuk Mahkemesi'nin 2016/83 değişik iş kararının da yok hükmünde olduğu, dolayısıyla yasa yolu bildiriminin yöntemince yapılmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin öğrenmekle hükmü 27.01.2016 günlü temyiz talebinin süresinde ve geçerli olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 28.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2059, Karar No: 2007/4138, Tarih: 29.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2059 E.  ,  2007/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine ve 2/B'ye itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ile davalı Hazine ve müdahil gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 01.07.2004 tarih 2003/1678-7008 sayılı bozma kararında özetle: "Müdahil davacıların dayandıkları 06.05.1942 tarih 28/32 nolu tapu kaydının miktarı olan 2800 m2'lik alanın yörede 1951 yılında yapılan orman kadastro çalışmasında orman alanları dışında bırakıldığı ve bu tapu kaydının dava dışı 71 parsele revizyon gördüğü ve davacının talep edebileceği yerin 551 m2 olduğu anlaşılmakla, tapu kaydının miktarı ve kapsamının belirlenmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu ... Mahallesi 506 ada 72 parselin (A) ile gösterilen bölümünün ... niteliği ile özel siciline kaydedilmesine, (B) ile gösterilen bölümünün ise orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... ile davalı Hazine ve müdahil gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine ve 2/B'ye itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1951 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1996 yılında yapılıp dava tarihinde kesinleşmeyen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır.

1) Davalı Hazinenin temyiz itirazları yönünden;

Maliye Bakanlığı ve Muhakemat Genel Müdürlüğü'nün 29.12.2006 tarih 41764 sayılı yazıları üzerine temyiz talebinden vazgeçildiği anlaşılmakla, davalı Hazinenin temyiz dilekçesinin reddi gerekmiştir.

2) Davacı ... Yönetiminin temyiz itirazları yönünden;

Mahkemece yapılan inceleme sonucunda çekişmeli 506 ada 72 parsel sayılı taşınmazın (B) ile gösterilen 832 m2 yüzölçümündeki bölümünün halen orman niteliğinde olduğu, (A) ile gösterilen 551 m2 yüzölçümündeki bölümün ise yörede 1951 yılında yapılan orman kadastro çalışmasında müdahil gerçek kişilerin murisi adına kayıtlı 06.05.1942 tarih 28/32 nolu 2800 m2 yüzölçümündeki tapu kaydı kapsamında ve kesinleşen orman tahdit sınırları dışında kalan yerler olduğu anlaşıldığına göre davacı ... Yönetiminin (A) ile gösterilen bölüme yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

3) Müdahil davacıların temyiz itirazlarına gelince;

3) Müdahil davacıların temyiz itirazlarına gelince;

Müdahil gerçek kişilerin dayandıkları 06.05.1942 tarih 28/32 nolu 2800 m2 yüzölçümündeki tapu kaydı dava dışı 506 ada 71 parsele 2249 m2 olarak revizyon görmüş ve davacı gerçek kişiler adına tesbit edilerek kesinleşmiştir. Gerçek kişiler çekişmeli 506 ada 72 parsele yönelik açılan bu davada, tapu kaydına dayanrak davaya katılmışlardır. Yörede 1951 yılında yapılan orman kadastro çalışmasında davacıların dayandıkları tapu kaydı kapsamında

kalan 2800 m2 yüzölçümündeki alanın orman sınırları dışında kaldığı, bunun 2249 m2'lik bölümünün dava dışı 71 parsel olarak kendi adlarına tesbit ve tescil edildiği, geriye kalan 551 m2'lik bölümünün ise çekişmeli 506 ada 72 parselin (A) bölümü içinde kaldığı ve Hazinenin bu taşınmaza yönelik olarak açtığı bir davası da bulunmadığı anlaşılmakla, mahkemece (A) ile gösterilen bölüm ile ilgili olarak müdahil davacıların davalarının kabulü ile (A) ile gösterilen 551 m2'lik bu bölümün müdahil gerçek kişiler adlarına tescili yolunda hüküm kurulması gerekirken, aksine düşünceler ile bu bölüm ile ilgili olarak "... olarak özel sicile kaydedilmesine" denilmek suretiyle hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: 1) Yukarıda 1. bendde açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz dilekçesinin vazgeçme nedeniyle REDDİNE,

2) 2. bendde açıklanan nedenlerle davacı ... Yönetiminin temyiz itirazlarının REDDİNE,

3) 3. bendde açıklanan nedenlerle müdahil davacı gerçek kişilerin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün (A) ile gösterilen 551 m2'lik bölümüne yönelik olarak BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 29/03/2007 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9764, Karar No: 2019/14526, Tarih: 01.10.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/9764 E.  ,  2019/14526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet , beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10/2. maddesinin, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise MERNİS adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanun’un 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, Tebligat Kanunu'nun 23/1-8 ve Tebligat Kanunu’nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkânsızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeksizin, yokluğunda verilen kararın, temyiz dışı sanık ... ...'in adres kayıt sistemindeki adresine, doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca yapılan karar tebliği işleminin geçersiz olması karşısında; gerekçeli kararın sanık ... ...’e usulüne uygun olarak tebliği ile, tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek ve ek tebliğname de düzenlenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 01/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7554, Karar No: 2020/11828, Tarih: 23.11.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/7554 E.  ,  2020/11828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, kamu malına zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-) Sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme yönelik incelemede:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... Çoşkun’un temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-) Sanık hakkında kamu malına zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

1- Sanığın, polis memuru olan katılan ...’un görev yaptığı sırada giyinmiş olduğu resmi polis montunun arka kısmında bulunan fosforlu polis yazan kısmına asılarak yırtması şeklinde gerçekleştirdiği sabit görülen eyleminin, polis memurunun şahsına verilmiş olan polis montunun TCK’nın 152/1-a maddesinde öngörülen kamu kurum ve kuruluşlarına ait, kamu hizmetine tahsis edilmiş veya kamunun yararlanmasına ayrılmış yer, bina veya diğer eşya kapsamında değerlendirilemeyeceğinin anlaşılması karşısında yargılama konusu eylemin basit mala zarar verme suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

2- Polis memuru olan ...’ın elinde bulunan polis telsizinin sanığın müdahalesi sonucu mandal kısmının kırıldığı iddia ve kabul edilmiş ise de; katılan ...’ın soruşturma beyanında olay günü dosyanın diğer sanığı olup hakkında hagb kararı verilen ve sanığın abisi olan ...’un kendisinin üzerine yürümesi sonucu düşmemek için ekip

../..

2- Polis memuru olan ...’ın elinde bulunan polis telsizinin sanığın müdahalesi sonucu mandal kısmının kırıldığı iddia ve kabul edilmiş ise de; katılan ...’ın soruşturma beyanında olay günü dosyanın diğer sanığı olup hakkında hagb kararı verilen ve sanığın abisi olan ...’un kendisinin üzerine yürümesi sonucu düşmemek için ekip

../..

otosunun kapısına sarıldığını ve bu esnada elinde olan el telsizinin zarar gördüğünü ifade etmiş olduğu, buna karşılık 14.01.2015 tarihli olay tutanağında ise sanık ... Çoşkun’un hastaneye getirildiğinde doktor tarafından kendisine iğne yapıldığı esnada direnmeye devam ettiği ve bu sırada el telsizinin kırıldığının belirtilmiş olması karşısında suça konu el telsizine kim tarafından nasıl zarar veridiğinin tespit edilebilmesi ve cezai sorumluluğun da belirlenebilmesi için katılan ... Yılmaz duruşmada dinlenerek soruşturma aşamasındaki beyanı ile olay tutanağındaki çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Çoşkun’un temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 23.11.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1181, Karar No: 2015/2522, Tarih: 06.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1181 E.  ,  2015/2522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 14. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.04.2013 gün ve 2009/893 E., 2013/450 K. sayılı kararın incelenmesi davalılardan ...Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 12.07.2013 gün ve 2013/14504 E., 2013/17495 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, dava konusu alacak miktarı itibariyle direnme kararına karşı temyiz yasa yolunun açık olup olmadığı, ön sorun olarak incelenmiştir.

1 Ekim 2011 tarihinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) yürürlüğe girmiş; anılan Kanunun 450.maddesiyle de 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleriyle birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bununla birlikte yasa koyucu uygulamada birtakım sorunların ortaya çıkmasını engellemek için, 6100 Sayılı Kanuna geçiş hükümlerini ayrıca düzenlemiştir.

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici madde 3 (Ek:31.03.2011– 6217/30 md.) göre bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.9.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 427’nci ilâ 454’ncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacaktır.

Bilindiği üzere, 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”; yürürlük tarihinden sonra mahkemelerce verilen hükümler yönünden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını bir milyar TL; yine yürürlük tarihinden sonra Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulunca temyiz incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilebilmesi için 440/III-1. maddesinde aranan parasal sınırı da altı milyar TL olarak değiştirmiştir. 5219 ve 5236 sayılı Kanunlara göre katsayı artışı uygulanarak bu sınırlar yıllar itibariyle arttırılmıştır.

16.07.1981 gün ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

16.07.1981 gün ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

Şu durumda; bir mahkeme kararının temyiz edilip edilemeyeceği veya Yargıtay kararına karşı karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı belirlenirken, temyiz ya da karar düzeltme hakkının doğduğu (kararın verildiği) tarihteki hukuksal durum esas alınmalı; temyiz yada karar düzeltme istemine konu karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmü temyiz sınırı yönünden hangi düzenlemeyi içeriyor ise, ona bağlı kalınmalıdır.

Buradaki "karar" teriminin, mahkemenin, Özel Daire bozmasına karşı verdiği direnme kararını ve ayrıca Hukuk Genel Kurulu’nun verdiği kararı da kapsayacağında duraksama bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Dava, işçilik alacağı istemine ilişkindir. Eldeki davada, temyiz istemine konu direnme kararının verildiği 09.12.2013 tarihinde, uygulanacak temyiz (kesinlik) sınırı 1.820,00:-TL’dir. Uyuşmazlığı oluşturan direnme kararına konu fazla çalışma ücreti alacağı miktarı, açık biçimde temyiz edilebilirlik sınırı altında olduğundan, anılan karara karşı temyiz yasa yoluna gidilmesi, miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalılardan ...Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yer alan açıklamalara göre davalılardan ...Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazının REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 06.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17070, Karar No: 2022/1559, Tarih: 07.02.2022

**11. Ceza Dairesi         2021/17070 E.  ,  2022/1559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şirket veya kooperatif hakkında yanlış bilgi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Şirket veya kooperatif hakkında yanlış bilgi vermek suçunun konusunu kamuya yapılan yalan beyanlar ile ilgilileri zarara uğratacak şekilde genel kurula sunulan raporların oluşturduğu; bu kapsamda, kamuya yapılan beyanların basın ve yayın yoluyla veya postayla prospektüsler gönderilerek, belirli olmayan kişilere hitap edilmesi şeklinde işlenmiş olabileceği gibi bu tür gerçeğe aykırı önemli bilgilerin genel kurula sunulan raporlarda ya da önerilerde “Gerçeğe uymayan bilançolar yapılması, gerçeğe aykırı karlardan bahsedilmesi" biçiminde de işlenmiş olabileceği, ancak bütün bunların, yapılan açıklamanın sunulan raporların veya önerilerin gerçeğe aykırı olduğu bilinerek aldatma kastıyla doğruymuş gibi gösterilmesi ve buna dayalı olarak şirket ya da kooperatifle ilgili bir başkasının iktisadi menfaatinin zarara uğramış veya en azından zarara uğrama tehlikesiyle karşı karşıya kalmış olması zorunludur.Sanık ...'ın Keçiborlu İcra Müdürlüğü'ne hitaben ".. şirket ortaklarından ...'ın şirket müdürü olarak görev yaptığı, şirketten her hangi bir maaş almadığı, bu sebeple maaşına haciz konulamadığı " şeklinde müzekkere yazmaktan ibaret eyleminde şirket veya kooperatif hakkında yanlış bilgi verme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 07.02.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.