muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/28643, Karar No: 2020/12604, Tarih: 17.12.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/28643 E.  ,  2020/12604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-a, 52 maddeleri ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi gereğince erteli mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Suç tarihinde sanığın yanında, hakkında ek kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen kızı Nurgül’de olduğu halde mağdurun oturduğu binaya geldikleri, mağdurun kapısını çaldıkları, mağdur kapıyı açtığında emri vaki yapmak suretiyle evin içerisine girdikleri ve sanığın evinin yandığını, sokakta kaldığını söyleyip, mağdurdan hayır yapmasını istediği, daha sonra da fal baktığını söyleyerek, mağdurun elini açtırıp para istediği, inanarak mutfakta sakladığı 300 Euro parayı sanığa verdiği, sanığın mağdura parayı okuyup üfleyerek çoğaltacağını, çoğalınca da bu parayla hacca gideceğini ancak öncelikle namaz kılması gerektiğini söylediği, mağdurun buna inanarak namaza durduğu, bu sırada sanığın mağdurun kendisine gösterdiği 300 Euro’yu alarak kızı ile birlikte mağdurun evinden uzaklaştığı, bu şekilde sanığın üzerine atılı dini inanç ve duyguların istismarı suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği kabul olunan somut olayda; sanık savunması, mağdur beyanı, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamından, sanığın eyleminin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin herhangi bir gerekçe içermeyen temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10953, Karar No: 2018/437, Tarih: 11.01.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/10953 E.  ,  2018/437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında zamanaşımı süresi içerisinde mala zarar verme suçundan işlem yapılması olanaklı kabul edilmiş, suç tarihinden önce hapis cezası hükümlülüğü bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan tayin olunan hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK'nın 50/1. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11.01.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9888, Karar No: 2016/4545, Tarih: 25.04.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/9888 E.  ,  2016/4545 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/06/2015 tarih ve 2015/762-2015/579 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin eşi ...'ın davalı ... uhdesinde mevduat hesabı bulunduğunu, ... tarafından ... hesaplarından tüm işlemleri yapabilmesi amacıyla müvekkiline ....Noterliği'nin 19/08/1991 gün ve ... yevmiye numaralı düzenleme şeklinde genel vekaletname verildiğini, ...’ın felç geçirdiğini ve tedavisi için paraya ihtiyaç duyulduğunu, müvekkili tarafından davalı ...'dan vekaletnameye istinaden eşinin hesabındaki paranın kendisine ödenmesi için talepte bulunulduğunu, ancak davalı ...'nın TBK'nın 513. maddesi hükmünü gerekçe göstererek müvekkilinin talebini reddettiğini, vekaletnamenin hala geçerli olduğunu ileri sürerek müvekkilinin eşinin hesabında bulunan paradan şimdilik 10.000,00 TL'nin vekaletname gereği müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davacının eşinin vekalet tarihinden sonra fiil ehliyetini yitirdiğinin anlaşıldığı, bu durumda davacıya verilen vekaletin sona ermiş olduğu, davacının eşi ...'a vasi tayin edilip vasinin vereceği vekaletname ile dava açılması gerektiği, ayrıca davacının bu davayı eşi adına açabilecekken kendi adına açması nedeniyle dava ehliyeti olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, ...cılık işleminden kaynaklanan alacak istemine ilişkin olup, mahkemece, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiştir. Ancak, davacı, genel vekaletnameye istinaden davalı ... nezdinde bulunan, eşine ait mevduat hesabındaki paranın kendisine ödenmesini talep etmiştir. Bu durumda, mahkemece, davacının kendisine ait olmayan mevduat hesabındaki parayı talep etme hakkı olmadığı gözetilerek, davanın husumetten reddine karar verilmesi gerekirken, ayrıca yazılı şekilde işin esasına girilerek, davacının eşinin fiil ehliyetini kaybetmesi nedeniyle vekaletnamenin sona erdiğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi yerinde değil ise de, sonucu itibariyle doğru olan hükmün HUMK’nın 436. maddesi uyarınca gerekçesi değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan hükmün açıklanan değişik gerekçeyle ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 25/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10814, Karar No: 2024/220, Tarih: 10.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2022/10814 E.  ,  2024/220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2012/118 E., 2016/14 K.

SUÇLAR : 5607 sayılı Kanun'a aykırılık, kamu kurum ve kuruluşları vb tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle ve kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet, beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzeltilerek onama, bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Hakkari 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2016 Tarihli ve 2012/118 Esas, 2016/14 Karar Sayılı Kararı ile;

1. Sanıklar ..., ..., ... hakkında kamu kurum ve kuruluşları vb tüzel kişiliklerin araç olarak kullanılması suretiyle ve kamu kurum ve kuruluşları zararına dolandırıcılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine,

2.Sanıklar ... ve ... hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 15.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

B. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 05.02.2021 tarihli, 7-2016/185330 sayılı, sanıklar ..., ... ile ... hakkında kurulan hükümlerin düzeltilerek onanması ve sanıklar ... ile ... hakkında kurulan hükümlerin bozulması görüşünü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz talebi, eksik araştırma ile verilen beraat kararlarının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

Sanıklar müdafinin temyiz talebi; sanıkların atılı suçu işlediklerine dair her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli delil olmamasına karşın verilen mahkûmiyet hükümlerinin, ayrıca beraat kararı verilen sanıklar yönünden de vekâlet ücretine hükmedilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Şahin Petrol Ürünleri Ltd Şti firmasına ait ... plakalı ve... plaka sayılı tırların ceviz içi yükü ile 28.01.2012 tarihinde İran'dan...Gümrük sahasına giriş yaptıkları ve gümrük işlemlerinin tamamlandığı, işlemleri tamamlanan tırların gümrük sahasında bırakıldığı, 06.02.2012 tarihinde yine aynı firmaya ait ... ve... plaka sayılı tırların yine ceviz içi yükü ile...Gümrük sahasına geldiği, ancak bu araçlarla getirilen mallara dair uygunluk belgesinin olmaması nedeniyle, gümrük işlemleri tamamlanmış ... ve... sayılı tırların plakalarının çıkarılarak, gümrük işlemleri tamamlanmamış ... ve... plaka sayılı tırlara takılmak ve işlemleri tamamlanmış araçların belgeleri kullanılarak Türkiye'ye girişinin sağlandığı olayla ilgili olarak açılan kamu davasında; adı geçen şirketin yetkilisi olan sanık ...'nun savunmalarında;... plaka sayılı tır ve yüklerin kendisine ait olduğunu, uygunluk belgesi yetersiz olduğundan ithalatı yapamadıklarını, işlemler sırasında orada olmadığını, ancak şirketinin gümrük işlemlerini takip eden sanık ...'un malı İran'a iade ettiklerini söylediğini, araç plakalarının başka kişiler tarafından sökülüp alınmasını engellemek amacıyla sanıklar ... ve ... tarafından çıkarılması nedeniyle durumdan şüphelenildiğini, ... plaka sayılı tırın ise şirketlerine ait olduğunu ancak ağabeyi olan ...'ya kiraladıklarını, suçlamaları kabul etmediğini beyan etmiş, sanık ... savunmalarında, ... plaka sayılı tırı kendisinin kiraladığını, bu araçla getirilen ceviz içi yükünün uygunluk belgesi yetersiz olduğundan İran'a iade ettiklerini, aracın plakasının düşmesi nedeniyle plakanın camın önüne konulduğunu, suçlamaları kabul etmediğini söylemiş, sanık ......plaka sayılı aracın şoförü olduğunu, sanık ...'nun talimatı ile ithalat izni olmadığı için malı İran'a geri götürdüğünü, olayla ilgisinin olmadığını savunmuş, sanık ..., şirketin çalışanı olduğunu ve gümrük işlemlerini takip ettiğini, araçların uygunluk belgeleri olmadığı için araçtaki yükleri sanık ... ile birlikte İran'a iade ettiklerini, plakaların değiştirilmesinden haberdar olmadığını söylemiş, sanık ... ise... plaka sayılı aracın şoförü olduğunu, plaka değişkliği diğer olaylardan haberdar olmadığını savunmuş, dosya arasında bulunan kamera görüntüleri izleme tutanakları incelendiğinde, söz konusu araçların İran'a geri dönmedikleri, gümrük sahasından Türkiye yönüne çıkış yaptıklarının tespit edildiği belirtilmiş, mahkemece sanıklar ..., ... ve ...'nun eylemlere iştirak ettiğine dair delil bulunmadığı kabulü ile haklarında beraat kararı verilmiş, sanıklar ... ve ...'un ise tüm dosya kapsamı ile eylemlerinin sübut bulduğu ve eylemlerinin 5607 sayılı Kanun'a aykırılık suçunu oluşturduğu gerekçesi ile haklarında temyize konu mahkûmiyet hükümleri kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

IV. GEREKÇE

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Sanıkların eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ederek, gümrük işlemleri tamamlanmış araçlara ait plaka ve belgeleri kullanarak, gümrük işlemleri tamamlanmış araçlardaki malları Türkiye'ye getirmeleri şeklindeki eylemlerinin 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen suçu oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın yargılama konusu eylemi için, değişen suç vasfına göre 5607 sayılı Kanun'daki cezasının türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 10.07.2012 tarihli sorgu işlemi olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine tarihine kadar olağan zamanşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

B.Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

1.Sanık ...'nun söz konusu şirketin temsilcisi olması sanık ...'nun da kardeşi olan sanık ...'nun şirketine ait araçlardan birini kiralaması ve bu araçlarla İran'dan getirilen malların bu sanıklara ait olması hususu ile tanık beyanları, sanıkların savunmaları, CD izleme tutanakları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanıklar ... ve ...'nun diğer sanıklarla eylem ve fikir birliği içerisinde hareket ettikleri ve eylemlerine uyan 5607 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken beraatlerine hükmedilmesi,

2.Kabule göre de; sanıklar yönünden 10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrası “yirmiüçüncü” fıkrası olarak değiştirildiği gözetilerek; hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı gözetilerek, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3. 1136 sayılı Kanun’un 168 inci maddesi ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanıklar lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmemesi,

4. 5237 sayılı TCK’nın 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesi gerekliliği,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle Hakkari 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2016 Tarihli ve 2012/118 Esas, 2016/14 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağan zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B.Sanıklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle Hakkari 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 19.01.2016 Tarihli ve 2012/118 Esas, 2016/14 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekili ve sanıklar müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14389, Karar No: 2014/35861, Tarih: 16.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/14389 E.  ,  2014/35861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/105563

MAHKEMESİ : Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2012

NUMARASI : 2011/537 (E) ve 2012/1126 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak; 1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda; 05.04.2011 tarihli CD inceleme tutanağı uyarınca, sanığın 28.03.2011 tarihinde kasap reyonundaki görevliden küçük paket alarak herhangi bir ödeme yapmaksızın mağazadan ayrıldığı, 04.04.2011 tarihinde ise, 12,00 TL değerindeki 600 gr kıymayı çalmaya teşebbüs ettiği sırada yakalandığı, mahkemece ilk olayda çalınan ürünün değerinin belli olmadığı gerekçesiyle sanık hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, 28.03.2011 tarihli hırsızlık olayına konu ürünün değerinin kasap reyonundaki görevliden/müştekiden sorulmak suretiyle tespit edilerek sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemiş olması,

2-Sanıktan tahsiline karar verilen toplam 12 TL yargılama giderinin inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20 TL'den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet hazinesine yüklenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık C.. A..'nun temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.12.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8438, Karar No: 2012/10952, Tarih: 25.09.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/8438 E.  ,  2012/10952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.02.2010 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro tespiti sırasında davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen taşınmazların ... kayıtlarının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacı vekilinin 23.03.2012 tarihli celsede ... tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalı tarafça ödenmesi halinde davayı devralan...Toplu Konut İdaresi Başkanlığına karşı davaya devam etmeyeceklerini bildirdiği ve davacı vekilinin devreden belediyeye karşı davasını tazminat davasına da dönüştürmediği, bu hali ile davalı ... Başkanlığının dava konusu uyuşmazlıkta pasif dava ehliyetinin kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Bir dava açıldıktan sonra da sahip olunan tasarruf yetkisi gereği dava konusu olan hak veya malın üçüncü kişilere devri mümkündür. Bu durumda bir dava şartı olan davayı takip yetkisi ortadan kalkmış olduğundan, davanın açıldığı haliyle devam etmesi düşünülemez.

Mahkemece, dava konusunun üçüncü kişiye temliki re’sen dikkate alınacaktır. Ancak hakim, dava şartının ortadan kalkması nedeniyle davayı reddetmeyip davayı veya savunmayı değiştirme yasağının bir istisnası olan

6100 sayılı HMK’nın 125. maddesi uyarınca seçimlik hakkını kullanmak üzere diğer tarafa süre verecektir.

Anılan maddeye göre,

Davanın açılmasından sonra, davalı taraf, dava konusunu üçüncü bir kişiye devrederse, davacı aşağıdaki yetkilerden birini kullanabilir:

a) İsterse, devreden tarafla olan davasından vazgeçerek, dava konusunu devralmış olan kişiye karşı davaya devam eder. Bu takdirde davacı davayı kazanırsa, dava konusunu devreden ve devralan yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olur.

b) İsterse, davasını devreden taraf hakkında tazminat davasına dönüştürür.

Somut olayda; dava konusu taşınmazlardaki davalı hisselerinin tamamı davadan sonra, 07.03.2012 tarihinde dava dışı... Toplu Konut İdaresi Başkanlığı'na devredilmiştir.

Bu durumda yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda mahkemece davacıya 6100 sayılı HMK'nın 125. maddesi gereğince seçimlik hakkının hatırlatılması gerekirken, bu husus gözetilmeksizin yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olayda; dava konusu taşınmazlardaki davalı hisselerinin tamamı davadan sonra, 07.03.2012 tarihinde dava dışı... Toplu Konut İdaresi Başkanlığı'na devredilmiştir.

Bu durumda yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda mahkemece davacıya 6100 sayılı HMK'nın 125. maddesi gereğince seçimlik hakkının hatırlatılması gerekirken, bu husus gözetilmeksizin yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, 25.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.