muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6557, Karar No: 2010/10369, Tarih: 28.09.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/6557 E.  ,  2010/10369 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 20.11.2009

Nosu : 218-560

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, davalı tarafından müvekkili kurum aleyhine ilamlı icra takibi yapıldığını, takibin dayanağı ilamda TMSF'nin taraf olmadığı gibi, mahkeme aleyhine herhangi bir hüküm de tesis edilmediğini, anılan icra takibinin iptali için İcra Hukuk Mahkemesinde açılan davanın reddedildiğini, ilamın değer açısından temyiz sınırının altında kalması nedeni ile temyiz talebinin reddedildiğini ve kararın kesinleştiğini, bu defa açılan davanın menfi tespit davası olup, davanın dinlenebilmesi için gerekli olan hukuki yararın var olduğunu icra mahkemesince konu ile ilgili olarak verilen kararın kesin hüküm oluşturmadığını, ... A.Ş.nin tüzel kişiliğinin devam ettiğini ve takipte muhatap olması gerektiğini belirterek icra takibinden dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinde dava sebebi olarak ileri sürülen hususlar takip hukukuna ilişkin olması karşısında açılan davanın mahiyeti de dikkate alınarak dava dilekçesinin görev yönünden reddine, görevli mahkemenin İcra Hukuk Mahkemesi olduğuna karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı yan, aleyhinde başlatılan icra takibinden dolayı borçlu olunmadığının tespiti isteminde bulunmuştur.

Vakıaların sunulması taraflara, hukuki niteleme ve dilekçelerin yorumlanması görevi hakime aittir. Nitekim mahkemece karar gerekçesinde “dava açılış şekline göre İİK.nun 72.maddesine dayalı olarak icra takibinden sonra açılmış menfi tespit davasıdır” denilmiştir. İcra takibinin iptali istemli İcra Hukuk Mahkemesine başvurulması ve istemin reddine karar verilmiş olması da genel mahkemelerde menfi tespit davasının açılmasına engel değildir. Zira dar yetkili ve şekli inceleme yapan İcra Hukuk Mahkemesi kararları, maddi anlamda kesin hüküm oluşturmaz.

Açıklanan hususlar karşısında mahkemece davanın İİK.nun 72.maddesi anlamında menfi tespit davası olarak nitelendirilmesi ve bu yönde araştırma yapılması gerekirken, yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda belirtilen nedenlerle kararın BOZULMASINA, 28.9.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Aslı gibidir.
Yargıtay — Esas No: 2012/25471, Karar No: 2013/16365, Tarih: 16.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/25471 E.  ,  2013/16365 K.**

**"İçtihat Metni"**

......dına Av. ... ile 1-... adına Av. ... ve 2-... aralarındaki dava hakkında ......iş mahkemesi sıfatıyla verilen 07.06.2012 günlü ve 2010/293- 2012/137 sayılı hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Bazı maddeleri dışında 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine göre “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre, “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanunun 35. maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak olup; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir.

Dava dosyasından, davalı ...’na dava dilekçesi ve duruşma günü, davacının dava dilekçesinde belirttiği adrese tebliğ için gönderilmiş ancak, davalının adresten taşındığı ve mahalle muhtarının kayıtlarında bulunmadığını belirtmesi üzerine bila tebliğ iade edildiği anlaşılmıştır. Gıyabi hükmün ise, aynı adrese tebliğe çıkartıldığı ve adresten taşınıldığı gerekçesiyle iade edildiği anlaşılmış olmasına rağmen, mahkemece adres kayıt sisteminden davalının adresinin tespiti amacıyla herhangi bir araştırma yapılmaksızın, ayrıca yapılan kolluk araştırmasında davalının ......’da oturmadığı aslen İstanbul’da kaldığı belirtilmiş ve davalının da verdiği cevap dilekçesinde adresini ........ olarak belirtmesine rağmen, mernis adresi olup olmadığı da belli olmayan dava dilekçesinde belirtilen adrese tebligat Kanunu’nun 35. Maddesine göre tebliği usulsüzdür.

Mahkemece; gecikmeye ve yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin, verilen gıyabi hükmün davalı hakkında yapılacak araştırma yukarıda belirtilen adresin adres kayıt sisteminde yazılı adresi olduğu anlaşılır ise bu adrese, farklı bir adres olduğu belirlenirse adres kayıt sisteminde yazılı olan adrese usulünce tebliğ edilerek; temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3.maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 16.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13736, Karar No: 2016/2330, Tarih: 29.02.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/13736 E.  ,  2016/2330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Asıl davada davacılar, miras bırakanları...un kayden paydaşı olduğu 14056 parsel sayılı taşınmazı mirasçılarından mal kaçırmak amacıyla 1989 yılında ikinci eşi olan davalı ...'a görünürde satış sözleşmesi ile devrettiğini, murisin ölümünden sonra üvey anneleri olan davalıyı üzmemek için intikal işlemlerine başlamadıklarını, ancak 2010 yılında tapu müdürlüğüne yaptıkları başvuru sırasında muvazaalı işlemi öğrendiklerini, davalıya yapılan temlikin muvazaalı olduğunu ileri sürerek çekişmeli taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile mirasçılar adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı ..., aynı taşınmaz hakkında davalının müteahhit ile anlaşma yaparak çekişmeli taşınmaz üzerine arsa karşılığı iki bloktan oluşan bina inşa ettirdiğini ve A blok 9, 10, 51 ve 52 ile B blok 5, 6, 8, 13, 37 ve 38 no'lu bağımsız bölümlerin davalı adına tescil edildiğini, davalıya yapılan temlikin muvazaalı olduğunu ileri sürerek çekişmeli bağımsız bölümlerin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile miras payı oranında adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, öncelikle paylı mülkiyette tüm paydaşların birlikte hareket etmesi gerektiğini, bu nedenle davacıların aktif dava ehliyetlerinin bulunmadığını, harcın tamamlatılması gerektiğini, murisin 1984-1991 yılları arasında önce kanun kaçağı daha sonra ise cezaevinde bulunduğunu, bu süre içerisinde evin ve ailenin bütün giderlerinin tarafından karşılandığını, yine murisin 1995 yılında felç geçirerek yatalak hale geldiğini, ölünceye kadar geçen 8 yıllık süre zarfında murise baktığını, yerleşmiş Yargıtay uygulamaları nazara alındığında satış bedelinin mutlaka para olması gerekmediğini, murisin yaptığı temlikin geçerli olduğunu bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı ...'nin davasının 6100 sayılı HMK'nun 150.maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına, birleşen davanın davacısı ...va konusu taşınmazda ayni ve şahsi hakkının bulunmadığına ilişkin düzenlediği 07/12/2010 tarihli belge nedeniyle açtığı davanın reddine, davacılar ... ve ... açısından iddianın ispatlandığı gerekçesiyle davanın kabulü ile çekişmeli A Blok 9, 10, 51 ve 52 ile B Blok 5, 6, 8, 13, 37 ve 38 no'lu bağımsız bölümlerin 9/144 payının iptali ile davacılar ... ve ...adına ayrı ayrı tesciline, kalan payın davalı adına ipkasına karar verilmiştir.

Karar, davacı ... vekili ile davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Karar, davacı ... vekili ile davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacı ... ile davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 4.00.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına ve yine aşağıda yazılı 22.262.17.-TL. bakiye onama harcının da diğer temyiz eden davalıdan alınmasına, 29.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12012, Karar No: 2015/23929, Tarih: 10.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/12012 E.  ,  2015/23929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Muş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2015

NUMARASI : 2013/727-2015/252

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili ve ecrimisil istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmazın net gelir metoduna göre m2 birim bedelinin 14.04 TL olarak belirlenmesi yöntem olarak doğru olduğu gibi ecrimisile hükmedilmesinde de bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Dosyadaki bilgi ve belgelere göre dava konusu taşınmazın 1977 yılında yapılan kamulaştırma nedeniyle ifraz sonucu oluştuğu anlaşıldığından, kamulaştırma evraklarının kıymet taktiri dahil tümü ilgili idareden istenilip, ifraz sonucu oluşan 1331 parsel sayılı taşınmaza yönelik değer düşüklüğü bedeli verilip verilmediği araştırılıp, verilmiş ise işbu bedelin tazminat bedelinden mahsubu gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Fen bilirkişi raporunda kanal kazısı nedeniyle oluşan şevin (B) harfi ile işbu parselde kalan ve bilirkişi kurulunca tarımsal üretimin yapılamayacağının değerlendirildiği bölümün ise (A) harfi ile gösterilerek, toplam 3.450 m²'lik bölümün 1331 parsel sayılı taşınmazın tamamını oluşturduğu ifade edilmişse de, dava konusu taşınmazın tapu kaydının incelenmesinde alanın 8.800 m² olduğu anlaşılmış olup, belirtilen çelişki giderilmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

3-Dava konusu taşınmazın yüzölçümünün bedeline hükmedilen bölümden fazla olduğunun anlaşılması halinde, kamulaştırma işlemi öncesinde taşınmazın sulanıp sulanmadığı araştırılıp, sonucuna göre kanal nedeniyle taşınmazın kalan bölümünde değer artışı olup olmayacağına ilişkin bilirkişi kurulundan ek rapor alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

4-Taşınmazın tapu kaydında yeralan ipoteğin hükmedilen bedele yansıtılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Davalı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/975, Karar No: 2015/2644, Tarih: 19.02.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/975 E.  ,  2015/2644 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, aksi Kurum işleminin iptali ile ... sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıcı olarak tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Uzun vadeli sigorta kolları bakımından sigortalılık süresini düzenleyen 5510 sayılı Yasanın 38’inci madde hükmü; malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarının uygulanmasında dikkate alınacak sigortalılık süresinin başlangıcını; sigortalının, 5417, 6900, 506, 1479, 2925, 2926 ve 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanununa, 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun geçici 20’nci maddesi kapsamındaki sandıklara veya bu Kanuna tâbi olarak malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olarak ilk defa kapsama girdiği tarih olarak kabul edileceğini; Kanunun uygulanmasında 18 yaşından önce malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tâbi olanların sigortalılık süresinin, 18 yaşının ikmal edildiği tarihte başlamış olacağını, bu tarihten önceki süreler için ödenen malûllük, yaşlılık ve ölüm primlerinin, prim ödeme gün sayısı hesabına dahil edileceğini öngörürken, Uluslararası Sosyal Güvenlik Sözleşme hükümlerinin saklı bulunduğu ifade edilmiştir.

Öte yandan, Anayasamızın 90/son maddesi uyarınca, yöntemince yürürlüğe konulmuş Uluslararası sözleşmeler Kanun hükmünde olduğu gibi, normlar hiyerarşisi yönünden uluslararası sözleşme kurallarına uygulamada yasal güç tanınmakta ve bu kuralların uygulanma önceliği de haiz bulunmaktadır.

10.04.1965 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak 01.11.1965 tarihi itibarıyla yürürlüğe giren Türkiye Cumhuriyeti ile Almanya Federal Cumhuriyeti arasında imzalanan Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin uzun vadeli sigorta kollarından olan “Malüllük, Yaşlılık ve Ölüm Sigortaları(aylıkları)” başlıklı beşinci bölümde düzenlenen konuya ilişkin Ek Sözleşmenin 29’uncu maddesi “Türk Sosyal Sigorta Mercii için aşağıdaki hususlar geçerlidir:

... (4) Bir kimsenin Türk sigortasına girişinden önce bir ... sigortasına girmiş bulunması halinde, .... Sigortasına girişi, Türk sigortasına giriş olarak kabul edilir. ..” hükmünü öngörmüştür.

Anılan Uluslararası sözleşme hükmü ile, sözleşme hükmünün düzenlendiği bölüm birlikte değerlendirildiğinde; bir kimsenin Türk sigortasına girmeden önce, sözleşme hükmü kapsamında, malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından ... sigortasına girmiş bulunması halinde, rant sigortasına giriş tarihinin, Türk sigortasına giriş tarihi olarak kabul edilmesi gerekecektir.

Anılan Uluslararası sözleşme hükmü ile, sözleşme hükmünün düzenlendiği bölüm birlikte değerlendirildiğinde; bir kimsenin Türk sigortasına girmeden önce, sözleşme hükmü kapsamında, malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından ... sigortasına girmiş bulunması halinde, rant sigortasına giriş tarihinin, Türk sigortasına giriş tarihi olarak kabul edilmesi gerekecektir.

Somut olayda, dava dosyası içerisinde yer alan 17.01.2014 günlü Alman sigorta kurumuna ait sigorta hesabında, davaya konu yapılan ve ... sigortasına giriş tarihi olarak öngörülen 01.01.2005 tarihini de içeren 01.01.2005-31.10.2005 tarihleri arası dönemde “Pflichtbeitragszeit Arbeitslosengeld II Ohne Arbeitslosigkeit (işsizlik olmadan işsizlik parası)” ve 01.11.2005-31.12.2005 tarihleri arası dönemde ise “geringfügige nicht versicherungspflichtige beschaftigung (sigortadan muaf cüz’i çalışma)” olarak kayıtlı bulunması karşısında; anılan sigorta hesabındaki kayıtlı sürelerin, yukarıda bahsedilen Uluslararası Ek Sözleşme hükmü kapsamında, uzun vadeli sigorta kollarından olan malüllük, yaşlılık ve ölüm Sigortalarından ... sigortasına giriş niteliğinde bir sigortalılık süresi olup olmadığı usulünce araştırılmalıdır.

01.08.2000 tarihinden itibaren “geringfügige nicht versicherungspflichtige beschaftigung (sigortadan muaf cüz’i çalışma)” sürelerin kayıtlı bulunması karşısında, anılan sigorta hesabındaki kayıtlı sürenin, yukarıda bahsedilen Uluslararası Ek Sözleşme hükmü kapsamında, uzun vadeli sigorta kollarından olan malüllük, yaşlılık ve ölüm Sigortalarından ... sigortasına giriş niteliğinde bir sigortalılık süresi olup olmadığı usulünce araştırılmalıdır.

Yapılacak araştırma neticesi, rant sigortası kapsamında bulunmadığının anlaşılması halinde, Türk-Alman Sosyal Güvenlik Sözleşmesinin sigorta başlangıcına dair yukarıdaki sözleşme hükmünün uygulanmasını gerektirecek nitelikteki rant sigortasına giriş tarihi yapılacak araştırma ile açıkça belirlenmeli ve böylece sigorta başlangıcına ilişkin davacı istemi bu çerçevede yeniden değerlendirilerek varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.02.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8090, Karar No: 2023/828, Tarih: 06.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8090 E.  ,  2023/828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kardeşi kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2021/80 Esas, 2022/31 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kardeşe karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 63 üncü uyarınca ağrılaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, mahsuba ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2.Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 21.03.2022 tarihli ve 2022/1095 Esas, 2022/1117 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 18.07.2022 tarihinde tanzim olunan ve onama görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Suç taksirle işlendiğinden suç vasfının hatalı belirlendiğine,

2.Sanık hakkında eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine,

3. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine,

4. Hüküm kurulurken haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine,

5. Meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının varlığına

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Suç taksirle işlendiğinden suç vasfının hatalı belirlendiğine,

2.Sanık hakkında eksik inceleme ile hüküm tesis edildiğine,

3. Şüpheden sanık yararlanır ilkesinin ihlal edildiğine,

4. Hüküm kurulurken haksız tahrik indiriminin uygulanması gerektiğine,

5. Meşru savunma veya meşru savunmada sınırın aşılması koşullarının varlığına

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ...'ın ... ilinde ikamet ettiği, maktul ile kardeş olduğu, suç tarihinden kısa süre evvel ...'dan Iğdır ili Aralık ilçesine gelerek maktulün üst katındaki dairede tek başına yaşamaya başladığı, olay sabahı diğer kardeşi dava dışı ... ile, ...'in üzerine kayıtlı olan ancak sanığın mirastan fiili taksim yapıldığından bahisle pay sahibi olduğunu iddia ettiği tarım arazinde yonca ekimi yapmak istediği için münakaşa yaşadığı, ...'in tartışmaya konu arazinin kendisine ait olduğundan bahisle sanığın isteğini reddettiği ve araziden kolluk marifeti ile sanığın çıkarılmasını sağladığı, sanığın ... ile yaşadığı münakaşadan sonra doğrudan maktulün ikametine giderek önceye dayalı husumeti bulunmayan maktule suçta kullandığı tabancayla ile ateş edip ''kafa kaide kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti'' nedeniyle ölümüne sebep olduğu belirlenmiştir.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir.

3. Tanık beyanları tespit edilerek dava dosyasına eklenmiştir.

4. Adli Tıp Kurumu Iğdır Adlî Tıp Kurumu Müdürlüğü tarafından tanzim olunan 02.12.2020 tarihli ''kişinin ölümünün kafa kaide kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu meydana geldiği''

Görüşünü içerir otopsi raporu dava dosyasında mevcuttur.

5. Emniyet Genel Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme Şube Müdürlüğünün 17.11. 2020 ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün 04.01.2021ve 27.11.2020 tarihli uzmanlık raporları dava dosyasına eklenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Suç Vasfı