muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/780, Karar No: 2024/189, Tarih: 17.04.2024

IV. GEREKÇE

24. 7194 sayılı Kanun’un 41 inci maddesiyle 3332 sayılı Kanun’a eklenen Geçici Madde 4, Anayasa Mahkemesinin 18.05.2023 tarihli ve 2020/11 Esas, 2023/98 Karar sayılı kararıyla iptal edilmiştir. Anayasa Mahkemesinin iptal kararı 32307 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanmış olup, yayımlandığı tarih olan 12.09.2023’de yürürlüğe girmiştir. Bu nedenle sonradan yürürlüğe giren iptal kararı doğrultusunda inceleme yapılmak üzere dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

25. Hâl böyle olunca temyiz isteminin incelendiği tarih itibariyle yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi iptal kararı ile oluşan yeni durum karşısında dosyanın incelenmek üzere Özel Daireye gönderilmesi gerekir.

V. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Anayasa Mahkemesi iptal kararı ile oluşan yeni durum karşısında davalı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

Ancak karar düzeltme yolunun açık olması sebebiyle öncelikle mahkemesince Hukuk Genel Kurulu kararının taraflara tebliği ile karar düzeltme yoluna başvurulması hâlinde dosyanın Hukuk Genel Kuruluna, başvurulmaması hâlinde ise mahkemesince doğrudan YARGITAY 11. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE,

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440 ıncı maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/851, Karar No: 2021/220, Tarih: 13.01.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/851 E.  ,  2021/220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj

Hükümler : 1- Görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan TCK’nın 134/1-1, 134/1-2, 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Şantaj suçundan TCK’nın 107/2. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 107/1, 43/1, 62/1, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal ve şantaj suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.05.2020 tarihli ve 2018/375-2020/208 sayılı kararında vurgulandığı üzere; hükmün aleyhe bozulması halinde davaya yeniden bakacak mahkeme tarafından sanıktan bozmaya karşı diyeceğinin sorulması, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326 ve 5271 sayılı CMK'nın 307/2. maddeleri uyarınca zorunludur. Savunma hakkının sınırlandırılamayacağı ilkesine dayanan bu zorunluluk uyarınca, sanığa, bozmada belirtilen ve aleyhinde sonuç doğuracak olan hususlarda beyanda bulunma, kendisini savunma ve bu konudaki kanıtlarını sunma olanağı tanınmalıdır.

İncelenen dosyada, sanık hakkında 03.08.2011 tarihinde işlenen kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ile şantaj suçlarından kurulan 03.10.2012 tarihli mahkumiyet hükümlerinin, sanığın ve katılan vekilinin istemlerine dayalı olarak yapılan temyiz incelemesi sonunda, Dairemizin 14.10.2015 tarihli ve 2015/2303 esas, 2015/15380 karar sayılı bozma ilamı ile “... 1- Sanığın, katılanla yaptığı yüzyüze konuşmaları kaydetme eyleminin TCK’nın 133/1. maddesindeki suçu değil, aynı Kanunun 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu kapsamında değerlendirilebileceği; taraf beyanlarından ve dosya kapsamından, sanık ve katılan arasındaki konuşma içeriğinin aleni olmayan ortamda katılanın başkalarının duymasını ve bilmesini istemeyeceği zannıyla hareket ederek kendi özel yaşamına ait "yabancı uyruklu kadın bul, alem yapalım" şeklindeki beyanların özel hayatın gizliği kapsamında değerlendirilebileceği dikkate alındığında, sanığın, katılanın özel hayatına ait konuşmalarını kaydetmesi eyleminin TCK’nın 134/1-2. cümlesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu oluşturduğu gözetilerek bu suçtan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, suçun vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, 2- Sanığın farklı tarihlerde sanığa yönelik şantaj eyleminde bulunduğu ve sanık hakkında şantaj suçundan da, TCK’nın 43. maddesinin uygulanması talep edildiği halde, sanık hakkında şantaj suçundan TCK’nın 43. maddesinin uygulanmaması, 3- Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde, TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ‘koşullu salıverilme tarihine kadar’, diğer kişiler yönünden ise, ‘hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar’ karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,” nedenlerine dayalı olarak bozulduğu ve bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, bozmanın sanık aleyhine de olması karşısında, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 326/2. maddesine göre sanığın bozma ilamına karşı diyeceklerinin tespiti gerekirken, sanığa duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilmesi ile yetinilerek karar verilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

2- Kabul ve uygulamaya göre de:

a) 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanun'un 81. maddesi ile yapılan değişiklikten önce yürürlükte olan ve sanığın lehine olduğu kabul edilen TCK'nın 134/1-2. madde, fıkra ve cümlesindeki görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı temel cezanın doğrudan TCK'nın 134/1-2. madde, fıkra ve cümlesi gereğince tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, aynı Kanunun 134/1-1. madde, fıkra ve cümlesi uyarınca temel ceza belirlenip, daha sonra artırım yapılması,

B) TCK'nın 107/2. madde ve fıkrası yollamasıyla aynı Kanun'un 107/1. madde ve fıkrasında, temel ceza miktarı “bir yıldan üç yıla kadar hapis ve beşbin güne kadar adli para cezası” olarak belirlenmesine rağmen sanığa hapis cezası yanında adli para cezası tayin edilmemesi suretiyle şantaj suçundan eksik ceza tayini,

c) TCK’nın 134/1. madde ve fıkrasındaki görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun, aynı Kanunun 139/1. madde ve fıkrası uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suçlardan olduğu, mağdur ...’in, karar tarihinden sonra hüküm mahkemesine sunduğu 13.07.2017 hâkim havale tarihli ve ekine nüfus cüzdanı fotokopisinin eklendiği dilekçesinde, sanığa yönelik şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle TCK'nın 73/6. madde ve fıkrası uyarınca sanıktan vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak, sonucuna göre görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal suçu açısından sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,

d) Katılan ...’in, karar tarihinden sonra sanığa yönelik şikayetinden vazgeçtiğini belirtmiş olması karşısında, CMK'nın 243. maddesi gereğince katılmanın hükümsüz kalması ve adı geçene vekalet ücreti hükmedilmesi nedeniyle bu hususun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca şantaj suçu ile ilgili olarak ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının infazda gözetilerek saklı tutulmasına, 13.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19005, Karar No: 2012/44174, Tarih: 26.11.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/19005 E.  ,  2012/44174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz Senedi Kullanma (Değişen suç vasfına göre güveni kötüye kullanma)

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında hatalı gösterilen suç tarihinin, icra takibinin başladığı 16.02.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tarihi olan 16.02.2005’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5607, Karar No: 2013/7747, Tarih: 05.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5607 E.  ,  2013/7747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde ...dışındaki davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmeye göre davalı tarafından yapılması gereken üç blokun ek sözleşme ile verilen süreye rağmen tamamlanmadığını ileri sürerek, sözleşmenin feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 13.02.2012 günlü, 2010/7664 esas, 2012/795 karar sayılı ilamı ile “somut olayda taraflar arasında düzenlenen sözleşmede davacılar arsa sahibi...'ın mirasçıları olup bu davacılar dışında...'in de arsa sahibi olarak sözleşmede taraf olduğu anlaşıldığından Medeni Kanun'un 692. maddesi uyarınca diğer arsa sahibinin davada taraf olmadığı anlaşıldığından, mahkemece davacılara dava dışı arsa sahibinin fesih talebine onayı bulunduğunu belgelendirmeleri, onayın sunulamaması halinde bu arsa sahibi aleyhine dava açıp eldeki dava ile birleştirilmek üzere süre verilmesi gerektiği” gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, davalı yüklenicinin taraflar arasındaki sözleşme ve ek sözleşmeye rağmen inşaatı tamamlamadığı, inşaatın tamamlanma oranının % 13,333 olduğu, ek süreden itibaren 7 yıl 50 gün süre geçtiği, 23.08.2006 tarihinde imara aykırılık nedeniyle yapı tatil zaptı düzenlenerek davacılara cezalar kesildiği, davalının işi süresinde kendi kusuru ile bitiremediği ve gecikmeden sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, taraflar arasındaki sözleşme ve ek sözleşmenin geriye dönük olarak feshine karar verilmiş, karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Bir kısım davacılar vekili Av. ..., 09.05.2013 tarihli tavzih dilekçesi ile hüküm fıkrasındaki geriye dönük fesih ibaresinin tavzih yolu ile düzeltilmesini mahkemeden istemiştir.

Mahkemece, 20.05.2013 günlü ek karar ile hüküm kısmının yeterince açık ve icrasında da tereddüt uyandıracak herhangi bir durumun bulunmadığı, kararın temyiz edilmeksizin kesinleştiği gerekçesiyle, tavzih talebinin reddine karar verilmiştir.

Bir kısım davacılar vekili Av.... tarafından, tavzih isteminin reddine dair karar temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, Devlet Tüfenkci dışındaki davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Bir kısım davacılar vekili Av.... tarafından, tavzih isteminin reddine dair karar temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, Devlet Tüfenkci dışındaki davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, ... davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan 20.05.2013 tarihli tavzih talebinin reddine ilişkin ek kararın ONANMASINA, alınması gereken harç peşin olarak yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6042, Karar No: 2013/9361, Tarih: 10.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/6042 E.  ,  2013/9361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki kamyonla geçe vakti yerleşim yeri dışında iki yönlü kullanıma açık yolda seyrederken köprü girişine geldiği esnada karşı yönden gelen motosikletin köprüyü geçerek sanığın aracının soluna çarpması sonucu sürücüsünün hayatını kaybetmesi şeklinde gelişen olayda, yolun geometrik özellikleri, sanığın kamyonunun yol içindeki konumu, fren mesafesi, sanık ve tanık beyanları ile bilirkişi raporlarıda gözetilerek, bozmaya uyularak yapılan yargılamada suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekillerinin kusur durumuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.04.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21028, Karar No: 2013/24948, Tarih: 13.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/21028 E.  ,  2013/24948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nin 86/2 maddesi gereğince ceza tertip edilirken, gerekçeleri gösterilerek maddede öngörülen seçenek yaptırımlardan hapis cezası tercih edilerek netice olarak bulunan 4 ay hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nin 51/2 maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların, kardeşleri olan mağdurun çalışmamasına rağmen çalıştırdıkları balık tezgahına gelerek para istemesi üzerine yaralama eyleminin gerçekleştiğini savunmaları, bu savunmalarının mağdur ve tanık beyanları ile doğrulanması karşısında sanıklar hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 Sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 Sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA 13/06/2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5160, Karar No: 2014/27801, Tarih: 13.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/5160 E.  ,  2014/27801 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarında kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekiye ait işyerinden 30-40TL bozuk para çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; müştekiye ait işyerinden 30-40TL bozuk para çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3882, Karar No: 2019/7962, Tarih: 24.09.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3882 E.  ,  2019/7962 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar ... ve ... vekili, davalı ve davacıların muris .. mirasçıları olduğunu, murisin adına kayıtlı bir adet dükkanı bulunduğunu, davalının murisin dükkanını 2011 yılından bu yana kullandığını, herhangi bir bedel ödemediğini, bu nedenle davalıya noter kanalı ile ihtar çekildiğini, davalının ihtara karşılık PTT kanalı ile bir kısım ödeme yaptığını ancak bedelin çok düşük olduğunu açıklayarak fazlaya dair haklarının saklı kalması kaydı ile murisin ölüm tarihinden dava tarihine kadar 5.000,00 TL ecrimisil bedelinin yasal faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacıların ihtarname ile talep ettikleri bedellerin fahiş olduğunu, davalı tarafından davacılara 18/03/2014 tarihinden 09/07/2014 tarihine kadar toplamda 4.084,00 TL ödeme yapıldığını, davacıların talep edebilecekleri ecrimisil bedelinin sadece ihtarın çekildiği tarih sonrası döneme ilişkin olabileceğini, bu bedelin de PTT kanalı ile fazlası ile ödendiğini, davalının dava konusu dükkanın akan çatısının tadilatını yaptırdığını, binaya ait vergilerini ödediğini, bu vergilerden davacıların payına düşen bedelleri istediğini ve davacıların bu bedelleri ödemediğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacılar tarafından davalıya çekilen ihtarname ve mevcut bilirkişi raporuna göre; davalının murisinden kalan taşınmazın tüpgaz bayii olarak kullandığı, davalının bizzat dükkan olarak kullandığı bu yer açısından intifadan men şartının gerçekleştiği, davanın bu niteliği uyarınca mahallinde keşif yapılmak suretiyle bilirkişi raporu ile belirlenen dava konusu taşınmazın murisin vefat tarihi olan 14.07.2011 tarihi ile dava tarihi olan 16.06.2014 tarihleri arasındaki her bir davacının hissesine düşen 2.854,69 TL ecrimisil bedelinden, davalının davacıların hissesine düşen 2.042,00 TL ödediği dikkate alınarak bu miktar her bir davacının hissesinden düşürülmek suretiyle davacıların paylarına isabet eden Tuğba için 740,60 TL, Gökçe için 740,60 TL'nın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine, takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre, davacılar vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, davacılarında kabulünde olan davalı tarafça PTT vasıtasıyla yapılan ödemelerin, ecrimisil hesabı yapılırken gözetilmesi yerinde olmuş ise de, ödemelerin ne kadarının hangi davacı tarafından çekildiği dikkate alınmaksızın, tamamının davacılar tarafından tahsil edildildiğinin kabulüyle hesap yapıldığı anlaşılmaktadır. Dosya içinde yer alan PTT yazı cevabında belirtildiği üzere davalı tarafça parça parça, toplamda 4.084,00 TL yatırılmış ise de bu paradan davacılardan sadece Gökçe tarafından toplam 1.505,00 TL çekilmiş, geri kalan yatırılan paralar ise gönderilen mutahap tarafından çekilmediği için davacı taraf hesabına iade edilmiştir. Hükme esas alınan raporda belirlenen ecrimisil miktarı üzerinden ve her iki davacıdan 2.042,00'şer TL düşülmesi hatalı olmuştur. Mahkemece, sadece davacılardan Gökçe yönünden ve 1.505,00 TL mahsup yapılması gerektiği gözetilerek oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte gösterilen nedenlerle davacılar vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının yukarıda (1) nolu bentte gösterilen nedenle reddine, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 24.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.