muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4480, Karar No: 2024/7711, Tarih: 17.12.2024

Katılanın eşya taşıma esnasındaki görüntülerini çektikten sonra sosyal medyada katılanın rızası hilafına paylaşan sanığın eyleminde TCK'nın 134. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçunun sübut bulduğu, aynı Kanunun 139/1. maddesi uyarınca soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olduğu, katılan kovuşturma aşamasında 28/06/2021 tarihli dilekçesi ile sanık hakkında yapmış olduğu şikayetinden vazgeçtiği ve sanık müdafinin 30/06/2021 tarihli celsede mağdurun şikayetinden vazgeçmesini kabul ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan kamu davasının şikayet yokluğu nedeniyle TCK’nın 139/1, 73/1 ve CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince düşmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesinin kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; CMK’nın 223/9. maddesi hükmü de nazara alınarak, sanık hakkındaki kamu davasının TCK'nın 134/2, 139/1, 73/1 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/1. maddesi uyarınca Kayseri 4. Asliye Ceza Mahkemesine Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8334, Karar No: 2019/9964, Tarih: 22.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8334 E.  ,  2019/9964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin, sanığın boynunu öperken emmesi sonucunda boynunda morluk oluştuğu iddiasının, yaralanmanın sıyrıktan ibaret olduğu tespitini içeren adli raporla çelişmesi, mağdurenin olay sonrası, sanığın kendisini ilçe merkezine arabayla bıraktığı esnada kuzeni Hacer’in kendilerini gördüğü beyanının, tanık tarafından doğrulanmaması, savunma ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçu işlediği hususunda her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün ... sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek ... sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10767, Karar No: 2014/10316, Tarih: 22.05.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/10767 E.  ,  2014/10316 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tescil

... ve ... ile Hazine ve ... Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 04.03.2009 gün ve 110/213 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile asli müdahil davacılar vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, dava dilekçesinde mevki ve sınırlarını bildirdiği yaklaşık 1 dönüm alana sahip taşınmazın vekiledeni tarafından ... Noterliği'nin 25.11.1996 tarih ve 842 yevmiye nolu zilyetliğin devri sözleşmesiyle ...'tan satın alındığını açıklayarak vekiledeni adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Yargılama sırasında, ... mirasçıları vekili 08.08.2007 tarihli dilekçe ile, vekiledenlerin murisi ile davacı murisi ... arasında düzenlenen satış senedi şarta bağlı olarak düzenlendiğinden asıl davanın reddi ile taşınmazın vekiledenleri adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Hazine vekili, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur. Öteki davalı Köy Tüzel Kişiliğine dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen cevap vermemiş ve yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın asli müdahiller murisi ... tarafından şarta bağlı olarak davacı murisine satılıp bozucu şartın gerçekleşmesi nedeniyle taşınmazın satıcıya iade edildiği ve taşınmaz 15-20 yıldan beri kullanılmadığından asıl dava ile asli müdahillerin davasının reddine karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili ve asli müdahil ... mirasçıları vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve dosya kapsamından; dava konusu taşınmaz, tapusuz yerlerden olup taşınmazın bulunduğu bölgede kadastro çalışmaları henüz yapılmamıştır. TMK'nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 17. maddelerinde belirtilen koşulların gerçekleşmesi halinde tapusuz taşınmazın zilyedi adına tapuya tescili mümkündür. Mahallinde yapılan keşifte dinlenen yerel bilirkişi ve tanıklar; dava konusu taşınmazın öncesinde tarım arazisi olarak kullanılmaktayken keşif tarihine göre 15-20 yıldan beri kullanılmadığını bildirmiş ve bu husus ziraat mühendisi bilirkişi raporunda da belirtilmişse de, aynı raporda taşınmazın etrafının taş duvar ve tel örgü ile çekilerek sınırlarının belirlenmiş olduğu, üzerinde çöğür olarak tabir edilen değişik yaş ve sayıda meyve ağacının

bulunduğu yazılıdır. Taşınmazın bulunduğu bölgenin güvenlik şartları da dikkate alındığında 1988 yılından dava tarihine kadar yılın belirli aylarında otundan yararlanılarak sürdürülen zilyetliğin ekonomik amacına uygun zilyetlik olduğu, terör olayları nedeniyle taşınmazın önceki gibi kullanılamaması ve bakımsız halde bırakılmasının iradi terk niteliğinde olmadığı kabul edilmelidir.

bulunduğu yazılıdır. Taşınmazın bulunduğu bölgenin güvenlik şartları da dikkate alındığında 1988 yılından dava tarihine kadar yılın belirli aylarında otundan yararlanılarak sürdürülen zilyetliğin ekonomik amacına uygun zilyetlik olduğu, terör olayları nedeniyle taşınmazın önceki gibi kullanılamaması ve bakımsız halde bırakılmasının iradi terk niteliğinde olmadığı kabul edilmelidir.

Taşınmazın niteliğinin tespitinden sonra somut olaya dönülecek olursa, ... mirasçıları tarafından dava konusu taşınmaza dair satış sözleşmesinin şarta bağlı olduğu iddia edilmişse de, 26.11.1966 tarihli satış senedinde taşınmazdaki zilyetliğin sözleşme ile birlikte davacı murisine devredildiği belirtilmiştir. Tapusuz taşınmazlarda mülkiyet zilyetliğin devri ile birlikte alıcıya geçer. Taşınmaz satış tarihinden itibaren davacı ve öncesinde murisi ...'ın zilyetliğinde bulunduğundan taşınmaz üzerinde herhangi bir hakkı bulunmayan asli müdahillerin davasının reddine karar verilmesi doğru görüldüğünden asli müdahiller vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle bu kişilere hasren usul ve yasaya uygun olan yerel mahkeme kararının ONANMASINA,

Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince, yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere, taşınmaz özel mülkiyete konu olabilecek yerlerden olup 1966 tarihinden itibaren öncesinde davacının murisinin satıcısı ve alıcı, daha sonrasında davacının zilyetliğindedir. Ancak, davacıya murisinden taşınmazın ne şekilde intikal ettiği belirlenmemiştir. Mahkemece de bu husus yerel bilirkişi ve tanıklardan re'sen sorularak açıklığa kavuşturulmamıştır.

Hal böyle olunca dava konusu taşınmazın murisinden davacıya ne şekilde davacıya intikal ettiği tanık ve yerel bilirkişilerden sorularak açıklığa kavuşturulmalı, taşınmazın taksim, bağış vb bir nedenle davacıya intikal etmiş olması halinde davanın kabulüne, aksi halde TMK'nun 640/2 ve 702/2 maddeleri gereğince davacının terekeye dahil bir taşınmazın kendi adına tapuya tesciline karar verilmesini istemesi mümkün olmadığından şimdiki gibi davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve kanuna aykırı görülen hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3.maddesi yollaması ile HUMK’nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/1. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, aşağıda dökümü yazılı olan 15,60 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 9,60 TL'nin temyiz eden asli müdahaliller ... ve müştereklerinden alınmasına, 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 22.05.2014 tarihinde oybirliyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2384, Karar No: 2015/900, Tarih: 15.05.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/2384 E.  ,  2015/900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 6. maddesinin (e) bendinde gece vaktinin, güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman dilimi olarak tanımlandığı, müştekinin alınan beyanlarında hırsızlık suçunun saat 19:00'dan sonra işlendiğini ifade ettiği, sanığın üzerine atılı suçu saat 18:00 den sonra işlediğini ikrar ettiği, UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre 25/03/2007 tarihinde başlayıp 28/10/2007 tarihinde sona eren yaz saati uygulaması da dikkate alındığında, suç tarihinde güneşin batış saatinin 18:48 olduğu, ve gece vaktinin 19:48'de başladığının, bu suretle hırsızlık suçunun gündüz vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında, aynı Kanunun 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...' in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 15/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6942, Karar No: 2013/6533, Tarih: 28.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/6942 E.  ,  2013/6533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Adli sicil kaydına göre, silinme şartları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanıklar hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından,

Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanıklar savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden önce 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun'un Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı Kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14766, Karar No: 2013/16811, Tarih: 31.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/14766 E.  ,  2013/16811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetkisizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine Dairemizin 06/06/2012 tarih 2012/3988 E. 2012/9629 K. sayılı karar ile “Mahkemece; davalının savunma hakkının kısıtlanmaması yönünden cevap dilekçesinin değerlendirilmesi gerekmektedir. Öte yandan; davalı aleyhine girişilen icra takibinde davalının hem borca, hem de icra dairesinin yetkisine itirazda bulunduğu görülmektedir. Yetkili icra dairesinde takip yapılması itirazın iptali davasının koşullarından birisi olduğundan İİK'nın 50. maddesi uyarınca öncelikle icra dairesi yetkisine yönelik itirazın incelenmesi gerekmektedir. Bu durumda, mahkemece, belirtilen bu yönler üzerinde durulup gerekli araştırma ve inceleme sonucunda bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisinde isabet görülmemiştir.” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre icra takibinin HUMK 9. maddesinde yer alan genel yetki kuralı gereğince davalının ikametgahının bulunduğu yer icra dairesinde yapılması gerektiği, icra dairesinin yetkisiz olduğu, yetkili icra dairesinin Sincan/Ankara İcra daireleri olduğu gerekçesiyle itirazın iptali talebinin reddine, kararın kesinleşmesi ve talep halinde icra takip dosyasının yetkili Sincan İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava faturalardan bakiye kalan alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibe itiraz üzerine açılan itirazın iptali davasıdır.

Davalı borçlunun İcra Dairesinin yetkisine de itiraz etmesi sebebiyle öncelikle icra dairesinin yetkisine yönelik itirazların değerlendirilmesi gerekmektedir. İİK'nın 50/1. maddesi hükmü uyarınca HMK'nın yetkiye dair hükümleri kıyas yoluyla tatbik olunacak olup, fatura düzenlenmesi tek başına akdi ilişkinin kanıtı değildir. Davalının savunmaları karşısında davacının dava konusu malları davalıya satıp teslim ettiğini yazılı delille kanıtlaması gerekmektedir. Davacının temyizinde ileri sürdüğü üzere cevap dilekçesinde borcun ödendiği yönünde bir savunmada ileri sürülmemiştir. Davacı tarafça belirtilen husus yazılı delille kanıtlanamaması sebebiyle HMK.'nın 10. maddesinde düzenlenen özel yetki kuralının somut olaya uygulanması mümkün değildir. Dolayısıyla HMK.'nın 6. maddesinde düzenlenen genel yetki kuralına istinaden icra takibinde davalıların yerleşim yeri icra daireleri olan Sincan icra dairelerinin yetkili olup, takip dosyasına davalı süresi içerisinde yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece icra dairesinin yetkili olmadığı sonucuna varılmış olmasına göre takibin yetkili icra müdürlüğünde yapılmadığından itirazın iptali davasının dava şartı yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca takip dosyasının yetkili icra dairesine gönderilmesi şeklinde hüküm kurulması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 31.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7036, Karar No: 2008/10464, Tarih: 14.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/7036 E.  ,  2008/10464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 17.04.2007 tarih 2007/4859-5132 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli 123 ada 46 parsele ilişkin orman bilirkişi tarafından Resmi belgelerin uygulanmasına dayalı olarak düzenlenen 14.04 2006 tarihli raporda çekişmeli taşınmazın memleket haritası ve ... fotoğraflarında kısmen yeşil orman alanı içinde kaldığını ve sonuç olarak (B) ile gösterilen kısmının orman sayılan (A) ile gösterilen kısmının orman sayılmayan yerlerden olduğunu bildirmiş ve taşınmazın (B) ile gösterilen kısmın eğiminin %12 olup bu kısım içinde ...,... ve ... cinsi ağaçlarla birlikte ormanın tabi alt tabakasının da olduğu ,içinde yürümenin dahi güç olduğu bu kısmın fiilen orman görünümünde olduğu bildirilmiştir. Aynı bilirkişi tarafından düzenlenen 20.01.2007 tarihli ek raporda ise, dava konusu taşınmazın daha önceki raporda belirtildiği gibi tanzim edilen memleket haritasında ayni konumda olduğu yani kısmen orman kapsamında kaldığı bildirildiği halde rapora ekli ölçekleri eşitlenmiş ve kadastro paftası ile çakıştırılmış orijinal-renkli memleket haritasın da taşınmazın tamamının açık alanda işaretlendiği gözlenmiştir. Ziraatçı Bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 27.03.2006 tarihli raporda ise çekişmeli taşınmazın % 5 eğimli olduğu üzerinde 16 adet 20 yaşlı 4 adet 60-70 yaşlı ... ağacı, 85 adet ... aşısı yapılmış 10 yaşlı ... anacı, 1 adet 20 yaşlı elma ve 27 adet 40 yaşlı asma omçası bulunduğu ve taşınmazın kıraç bahçe vasfında olduğu bildirilmiş olup orman bilirkişi raporunda (B) kısmı üzerinde bulunduğu bildirilen orman ağaçlarından hiç söz edilmemiştir. Ziraatcı bilirkişi raporu ile orman bilirkişi rapor ve ek raporu birbiri ile çelişkili olup bu raporlar dayanak alınarak hüküm kurulamayacağı" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine, 123 ada 46 numaralı parselin tespit gibi davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14.07.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4308, Karar No: 2018/12917, Tarih: 18.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/4308 E.  ,  2018/12917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocukların çaldıkları dondurmaların değerinin 50,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hazırlanan sosyal inceleme raporu için bilirkişiye ödenen 150,00 TL'nin zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle, bu giderlerin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

2)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hazırlanan sosyal inceleme raporu için bilirkişiye ödenen 150,00 TL'nin zorunlu kamu masrafı niteliğinde bulunması nedeniyle, bu giderlerin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

3)Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabileceği hallerde aynı içeriği kapsayan TCK'nın 50/1-b maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde hapis cezasının müştekinin zararının tazmin suretiyle giderilmesi seçenek yaptırımına çevrilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.