muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4583, Karar No: 2012/22966, Tarih: 03.07.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/4583 E.  ,  2012/22966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Bozma öncesi verilen ilk hükümde, doğrudan verilen para cezasının taksitlendirilmesine karar verildiği halde, bozma sonra kurulan hükümde doğrudan verilen para cezasının taksitlendirilmesine yer olmadığına denilmek suretiyle CMUK.nun 326/son. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

2- Suçtan doğrudan zarar görmeyen maliye hazinesinin davaya müdahale hakkı bulunmadığı halde, katılan sıfatı ile davaya kabulüne karar verilip lehine vekalet ücreti tayini,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden 820 TL para cezasının taksitlendirilmesine yer olmadığına ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine 820 TL para cezasının kazanılmış hakkı gözetilerek 5237 sayılı TCK.nun 52/4. madde ve fıkrası uyarınca ikişer aylık arayla 10 eşit taksitte ödenmesine, taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde kalan kısmının sanıktan tamamen tahsiline ibaresinin ilavesi ve hazine lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31015, Karar No: 2016/3021, Tarih: 13.04.2016

**6. Ceza Dairesi         2013/31015 E.  ,  2016/3021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, mağdura yönelik yağma suçunu gerçekleştirirken, üzerinde yürüyen mağduru tehdit ile sokak üzerinde bulunan inşaat halindeki binanın üçüncü katına götürmek suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılmak suçunu işlediğinin iddia edilmesi nedeniyle, anılan suçtan sanık hakkında zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Sanığın, olay günü .... üzerinde rastladığı mağdura, yumruk atıp ceplerini yokladığı ve cep telefonu olduğunu görmesi üzerine sokak üzerindeki inşaatın üçüncü katına zorla götürdüğü, burada cep telefonunu mağdurun elinden çekerek aldığı, kendi SİM kartını telefonuna takmaya çalışırken olay yerine gelen polisleri görmesi üzerine telefonu mağdurun eline tutuşturmak isterken yakalanması şeklinde gelişen olayda, yağma suçunun tamamlanmış olduğu gözetilmeksizin, kalkışma aşamasında kaldığından bahisle cezasından 5237 sayılı TCK'nın 35/2 maddesi uyarınca indirim uygulanması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TC. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nın 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunmanının ücretinin, yaşı küçük sanıktan alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretinin sanıktan alınmasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “Ayrıca 5560 sayılı Yasa ile değişik 5320 sayılı Kanunun 13.maddesi gereğince sanığa Baro tarafından görevlendirilen müdafi ücreti olan 533 TL'nin adı geçen sanıktan tahsili ile hazineye irat kaydına” cümlesinin çıkartılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.04.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/46113, Karar No: 2013/33141, Tarih: 12.12.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/46113 E.  ,  2013/33141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ile izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ve ücret alacaklarını ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini ücret alacaklarının ödenmemesi sebebiyle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile izin, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ve ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının yurt dışı tır şöförü olarak ve tanık beyanları değerlendirildiğinde asgari ücret yanında sefer başı belirli bir ücret karşılığı çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece emsal ücret araştırması yapılması, ayrıca aynı iş yerinde, çalışan başka bir tır şoförünün açtığı davada, ayda bir sefer yapılıp bu sefer için 750 EURO sefer ücret ödeneğinin kabulü, buna ilişkin kararın Dairemizin ( Dairemiz 2011/77 esas 2013/9798 karar sayılı ilamı ile onanan ... 17. İş Mahkemesi 2009/371 Esas 2010/667 karar sayılı ilamı) onama kararıyla kesinleştiği de dikkate alınarak; pasaport kayıtları, tüm deliller incelenerek bu işlerden anlayan başka bir bilirkişiye gerekli hesaplamalar yaptırılarak, dosyaya işverence ibraz edilen ödeme belgeleri de irdelenmek suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle kurulan hüküm hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 12.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1123, Karar No: 2018/10306, Tarih: 03.10.2018

**8. Ceza Dairesi         2018/1123 E.  ,  2018/10306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde kasten silahla ateş etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; katılan sanık ...'nin, mağdur sanık ... tarafından yaralanması üzerine haber verdiği sanıklar...,..., ... ile sanık ...'in katılan sanık ...'nin bulunduğu yere gittikleri ve taraflar arasında yeniden kavga olduğu, sanık ...'nin kavga esnasında havaya daha sonra da kahvehaneye koşan...'in arkasından kahvehaneye doğru ateş etmesi şeklinde gelişen olayda, eylemin TCK.nun 106/2-a, 43/2 maddelerinde tanımlanan silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321, 236/son maddeleri gereğince, BOZULMASINA, 03.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20613, Karar No: 2011/1141, Tarih: 17.02.2011

**12. Hukuk Dairesi         2010/20613 E.  ,  2011/1141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/05/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından başlatılan, bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı, borçlu diğer itirazlarının yanında, Antalya icra dairelerinin yetkisine de itirazla icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece yetki itirazının kabulü ile ödeme emrinin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bonoya dayalı olarak, borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki genel yetkili icra dairesinde (HUMK. 9.md.), bonoda öngörülen ödeme yerinde, TTK'nun 689/3. maddesine göre ödeme yeri gösterilmeyen bonoda, ödeme yerinin, keşide yeri olduğunun kabulü gerekeceğinden, bononun tanzim yerinde de icra takibi yapılabilir.

Somut olayda, takibe konu edilen bonolarda keşideci adresi olarak "Antalya" yazıldığı, borçlu keşideciye ödeme emrinin "Isparta" adresinde tebliğ edildiği görülmektedir. Yukarıda açıklanan maddelere göre, bonoya dayanan takiplerin borçlunun ikametgahının bulunduğu yerdeki icra dairesinde, bonoda öngörülen yetkili icra dairesinde, bonoda öngörülen ödeme yerinde yahut bonoda ödeme yeri gösterilmemişse, bononun düzenlendiği yerde takip yapılabilir. Bu yerlerden birini tercih etme hakkı alacaklıya aittir. Alacaklının yukarıda sayılan yerlerden bononun tanzim edildiği Antalya İcra Müdürlüğünde icra takibini başlatmasında yasaya uymayan bir yön yoktur.

O halde, mahkemece, borçlunun yetki itirazının reddi ile, diğer itiraz nedenleri incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yetki itirazının kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Kabule göre de;

Yetki itirazının kabulü halinde, karar kesinleştiğinde, talep halinde takip dosyasının yetkili icra dairesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, ayrıca ödeme emrinin iptaline de karar verilmesi ve itiraz eden borçlu, kendisini vekil ile temsil ettirmediği halde, lehine vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru değildir.

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 17.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7715, Karar No: 2008/10651, Tarih: 20.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/7715 E.  ,  2008/10651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, dava dilekçesinde nüfus kaydında "." olan adının "..." olarak değiştirilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı ... Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 388. maddesinde mahkeme kararının kapsayacağı hususlar açıkça belirtilmiş olup, buna göre; kararın verildiği yargılamanın son oturumuna katılan Cumhuriyet Savcısının sicil numarasının gerekçeli kararın başlık kısmında yanlış yazılmış olması doğru değil ise de bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden mahkemenin gerekçeli kararının başlık bölümünde .'ten sonra gelen "."in çıkartılarak yerine "1."in yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 20.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10288, Karar No: 2020/311, Tarih: 09.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/10288 E.  ,  2020/311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Anayasanın 141 ve 5271 sayılı CMK'nun 34, 230 ve 289. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının denetimine imkan verecek şekilde açık ve gerekçeli olması, gerekçe bölümünde mevcut delillerin tartışılması, değerlendirilmesi, reddedilen veya kanıtlama yönünden üstün tutulan delillerin neler olduğu ve nedenlerinin gösterilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması, bir başka deyişle eldeki delillerle neden bu sonuca varıldığının anlatılması gerektiği, tüm bunların ışığında ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu kabul edilen eylemi, bunun yasal unsurları ve nitelendirmesi, uygulanacak kanun maddesi ve CMK’nun 230. maddesinde belirtilen diğer unsurların bulunması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Sanığın adli sicil kaydında yer alan Ankara 24. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/345 Esas ve 2013/735 Karar sayılı hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ilişkin ihbarda bulunulması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, Ankara Başkent Üniversitesi Hastanesine ait damlaları çaldığı ve suça konu damlaların değerinin 93.40 TL olması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

4-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/161, Karar No: 2021/14644, Tarih: 06.12.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/161 E.  ,  2021/14644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten öldürme

HÜKÜMLER : A) ... 33. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2020

tarih ve 2019/694 Esas, 2020/58 Karar sayılı ilamı ile;

1) Sanık ... hakkında maktul ...’e

yönelik kişinin yerine getirdiği kamu görevi

nedeniyle kasten öldürme suçundan 5237 sayılı

TCK'nin 82/1-g, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca

verilen ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile

cezalandırılmasına,

2) Sanık ... hakkında katılan ...

Erencan’a yönelik silahlı tehdit suçundan; 5237 sayılı

TCK'nin 106/2-a, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl

hapis cezası ile cezalandırılmasına,

B) ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza

Dairesinin 25/09/2020 tarih ve 2020/775 Esas,

2020/2015 Karar sayılı ilamı ile "istinaf

başvurularının esastan reddine" dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/09/2020 tarih ve 2020/775 Esas, 2020/2015 Karar sayılı kararının, sanık müdafii, katılan ... vekili, katılan Bakanlık vekili ve katılan ... vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ...’in katılan ...’a yönelik silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyizi üzerine yapılan incelemede;

Hükmolunan cezaların türü ve miktarı gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları, miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, sanık ... hakkında katılan ...’a yönelik silahla tehdit suçundan kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nin 298/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE karar verilmiştir.

Katılan ... Üniversitesinin maktul ...’e yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan doğrudan zarar görmediği, davaya katılma hakkı bulunmadığı ve bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı olmadığı anlaşılmakla, Çankaya Üniversitesi vekilinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi uyarınca isteme uygun REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan açılan kamu davasında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik kişinin yerine getirdiği kamu görevi nedeniyle kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafii, katılanlar vekili, katılan Bakanlık vekili, katılan ... vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine istinaf başvurusunun kabulü ile yapılan inceleme neticesinde; "istinaf başvurusunun esastan reddine" dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/09/2020 tarih ve 2020/775 Esas, 2020/2015 Karar sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; sübuta, beraat kararı verilmesine, olayda nitelikli kasten öldürme koşullarının olmadığına, suç vasfının hatalı olduğuna, TCK'nin 87/4. maddesinin uygulanmasına, eksik kovuşturmaya, adil yargılanma ilkesinin ihlaline, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, yetersiz ve hukuki olmayan istinaf kararı gerekçesine, lehine vekalet ücreti takdir edilmesine, katılanlar vekillerinin; sanık hakkında tasarlayarak, canavarca hisle, eziyet çektirerek kasten öldürme hükümleri gözetilerek birden fazla nitelikli kasten öldürmeden hüküm kurulması gerektiğine, katılan Bakanlık vekilinin; sanık hakkında canavarca hisle kasten öldürme ve tasarlayarak kasten öldürme nedenlerinin varlığına rağmen anılan nitelikli kasten öldürme halleri gözetilmeden ceza verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna, eksik incelemeye, yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca isteme uygun olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "... 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/12/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6183, Karar No: 2014/26552, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/6183 E.  ,  2014/26552 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Trabzon 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 07.12.2014

No : 2014/9-2014/44

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6531, Karar No: 2015/4695, Tarih: 18.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6531 E.  ,  2015/4695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.