muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10344, Karar No: 2015/23890, Tarih: 06.03.2015

Öte yandan, önceden yürürlükte bulunan ve ceza yargılamasını düzenleyen 1412 sayılı CMUK'nın 18.11.1992 tarihli ve 3842 sayılı Kanun ile değişik 254/2. maddesinde de, “soruşturma ve kovuşturma organlarının hukuka aykırı şekilde elde ettikleri delillerin hükme esas alınamayacağı” belirtilmiştir.

Anılan Kanun döneminde özel kişilerin elde ettiği deliller hakkında Anayasa Mahkemesinin 22.6.2001 tarihli ve 1999/2 esas, SPK 2001/2 sayılı kararında ise şu saptamalar yapılmıştır: CMUK'nın 254/2. maddesinde yasaklanan deliller hukuka aykırı şekilde elde edilen delillerdir. Hukuka aykırılıktan kasıt ise, tüm pozitif hukuk kuralları ile birlikte hukukun kabul edilmiş evrensel ilkelerine aykırılıktır. Bu anlamıyla yasadışılıktan daha geniş bir içeriğe sahiptir. …Anayasal haklara ağır bir müdahale söz konusu ise, özel kişiler tarafından hukuka aykırı bir şekilde elde edilen delillerin de delil yasakları kapsamına girmesi gerekir. Çünkü delil yasaklarının asıl amacı, temel insan hak ve özgürlüklerini korumaktır. …Buna aksi bir görüşü savunmak, özel kişilere bireylerin temel hak ve özgürlüklerini ihlal etme imkanı verir ki, bu bir hukuk devletinde kabul edilemez. …İnsan hakları çiğnenerek elde edilen delillerin mahkemeler tarafından dikkate alınması CMUK 254/2 hükmü nedeniyle mümkün değildir.

Özel konuşmaları kaydedilen kişilerin en temel hakları ihlal edilmiştir. Çünkü Anayasanın 20. maddesinde özel hayatın gizliliğine dokunulamaz, 22. maddesinde ise haberleşmenin gizliliği esastır’ kuralı yer almaktadır. Bu yol bir kez açılacak olursa, hukuk devletinin temel kurallarından birisi olan ve varlığını Anayasanın 2. maddesindeki ‘hukuk devleti ilkesinden alan delil yasaklarına ilişkin kanun maddesi tüm etkisini yitirecektir. Usul hukukumuzdaki ilkelerden olan "dürüst işlem ilkesi" de bu şekilde elde edilen bir delilin kullanılmasına olanak vermez. İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 6. maddesinde düzenlenen adil/dürüst yargılanma hakkı, kişilerin hukuk devletinin kuralları çerçevesinde yargılanmalarını öngörür. Bu kurala aykırılık, işlemin adil olmasını ve dürüst işlem ilkesini ihlal edecektir.”

Açıklanan kanuni düzenlemeler ve yargısal içtihatlar karşısında, kişilerin yalnızca hukuka ve yöntemine uygun biçimde kaydedilen ses ve görüntü kayıtlarının delil niteliği bulunmaktadır. Buna karşın bir kişinin yaptığı görüşmenin gizlice kaydedilmesi hukuka aykırı olduğundan, delil olarak değerlendirilmesi olanaklı değildir. Ancak Dairemizce benimsenen YCGK'nın 21.05.2013 tarih ve 2012/5 esas 2013/248 sayılı kararında da belirtildiği üzere, kişinin kendisine karşı işlenmekte olan bir suçla ilgili olarak, bir daha kanıt elde etme olanağının bulunmadığı ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı ani gelişen durumlarda karşı tarafla yaptığı konuşmaları kayda alması halinin hukuka uygun olduğunun kabulü zorunludur. Aksi takdirde kanıtların kaybolması ve bir daha elde edilememesi söz konusudur.

Bu itibarla somut olayda; telefon görüşmelerinin önceden bir plan yapılmadan ve sanığı böyle bir görüşme ve konuşmaya yöneltmeyen katılan tarafından gizlice kaydedilmesi, kanıtların kaybolması ve bir daha elde edilememesi tehlikesini ortadan kaldırmaya yönelik zorunlu bir önlem niteliğinde olup, telefon görüşmesinin, içeriği dışında sanık tarafından da doğrulanması, itibar edilmeyen tanık beyanı ile de arama ve konuşmaların sabit olması karşısında, hukuka uygun biçimde elde edildiği saptanan bu ses kaydının delil olarak kabulü ile bu bağlamda sesin sanığa ait olup olmadığı konusunda araştırma yaptırılıp deliller bir bütün halinde değerlendirilerek, sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan B.. D.. vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5728, Karar No: 2012/8213, Tarih: 11.07.2012

**5. Ceza Dairesi         2009/5728 E.  ,  2012/8213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan mahkümiyet hükmünün temyiz incelenmesinde;

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan mahkümiyet hükmünün temyiz incelenmesinde;

... S.S. ... Nolu Motorlu Taşıyıcılar Kooperatifi Yönetim Kurulu başkan ve üyeleri olan sanıkların, ... ..., ... ... ve ... ... adlı nakliyecilerin kooperatif adına kestikleri fatura bedellerinin kooperatif defterlerine fazla kaydedilmesi nedeni ile oluşan aradaki fark 1.238 TL’nin dönemin yönetim kurulu üyeleri ..., ..., ... ... mal edindikleri, ... ve ...'un görev tarihleri itibarıyla 1.186 TL’lık kısmından diğer sanıklarla birlikte sorumlu olduğu kabul edilerek basit zimmet suçundan mahkümiyetlerine karar verilmiş ise de; sanıklar savunmalarında kooperatifin defter ve belgelerinin muhasebeci tarafından tutulduğunu, zimmete konu olayın hesap hatasından kaynaklanabileceğini, suçlamaları kabul etmediklerini beyan etmeleri, ...'in kasa anahtarının başkan ...'da bulunduğunu, fatura bedellerinin başkan tarafından ödendiğini bildirmesi, ...'ın kontrolöre verdiği 07/07/2004 tarihli ifadesinde kasa sorumlusunun kendisi olduğunu beyan etmesi, ayrıca ... Mobilya'dan kooperatife alınan koltuk takımları için ödenen 1.770 TL’nın faturası geç düzenlendiği için kayıtlara intikal etmediğini belirtilerek duruşma sırasında ibraz ettiği fatura da nazara alınarak, ... Mobilya yetkilisinin tanıklığına müracaat edilerek fatura içeriğinin doğru olup olmadığı, kooperatife hangi tarihte kolluk takımı alındığı, fatura tarihinin gerçeğe uygun olup olmadığı konularının açıklattırılması, ön muhasebe işlemlerini yapan kooperatif çalışanının tanık olarak beyanının alınıp suça konu fatura miktarlarının kayıtlara neden daha fazla miktarda kaydedildiği hususlarının sorulmasından sonra kooperatife ait defter, kayıt belgeler kül halinde dava dosyasıyla birlikte konunun uzmanı Emekli Sayıştay Uzman Denetçilerinden oluşan bilirkişiler kuruluna tevdii edilerek; iddia, savunma ve tüm kanıtlar birlikle değerlendirilip kooperatifin suç tarihleri arasındaki tüm gelir ve giderlerinin ne kadar olduğunun belirlenip karşılaştırılması, buna göre her bir sanığın sorumluluğunun saptanması, zimmetlerinde kooperatif parası bulunup bulunmadığı, varsa miktarının ne olduğu hususlarında rapor alınması, ibraz edilen 31/12/2004 tarihli tahsil fişinden sanık ...'ın kontrolör tarafından tespit edilen 1.195 TL’yı kooperatif hesabına ödediğinin anlaşılmasına göre, Sanayi ve Ticaret Bakanlığı Kontrolörü tarafından düzenlenen inceleme raporunda üç adet fatura bedellerinin toplam 1.195 TL. fazla kaydedilmiş olduğu tespit edildiği halde, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu fatura bedellerinin toplam 1.238 TL. fazla kaydedildiğinin tespit edilmesi gözetilerek, raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarına gelince;

765 sayılı TCK’nın 202/1-2. maddesinde öngörülen zimmet suçunun alt sınırı itibarıyla beş yıldan fazla hapis cezası gerektirmesi karşısında; 5271 sayılı CMK'nın 150/3, 188/1 ve 289/1-e. maddelerine aykırı olarak sanıklardan ..., ..., ... ve ... müdafiin yokluğunda hüküm kurulması suretiyle adı geçen sanıkların savunma haklarının kısıtlanması,

Kabule göre de;

Zimmet eyleminin bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda işlendiği kabul edildiği halde, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması,

Mahkemece zimmet miktarı olarak kabul edilen tutarın suç tarihi itibarı ile ekonomik koşullar ve paranın alım gücü nazara alındığında değerinin pek hafif ve az olduğu dikkate alınıp sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 249/1 ve 765 sayılı TCK'nın 219/3. maddeleri uygulanarak tayin edilen cezasından indirim yapılması ve sonucuna göre lehe yasanın belirlenmesi gerektiğinin düşünülmemesi.

Suçun 5237 sayılı Yasanın 53/1-d maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle işlenmesine rağmen sanık hakkında aynı Yasanın 53/5. madde ve fıkrası gereğince cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 11/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11174, Karar No: 2011/13586, Tarih: 14.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/11174 E.  ,  2011/13586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 01.07.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, 23.05.2009 tarihinde kadastro suretiyle "ahır ve arsa" cinsi ile davalı adına senetsizden tescil edilen 154 ada 1 sayılı parselin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup mera vasfında olduğunu, zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını belirterek taşınmazın tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tanık beyanları ve mahallinde yapılan keşfe göre taşınmazın evveliyatının köy merası olduğu, bu gibi yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup zilyetlikle kazanılmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, mera vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava, söz konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla açılmıştır.

Türk Medeni Kanununun 715. maddesinde devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler genel olarak sahipsiz yerler ve yararı kamuya ait mallar olarak nitelendirilmiş, örnek olmak üzere de yararı kamuya ait sular ile kayalar,

tepeler, dağlar, buzullar gibi tarıma elverişli olmayan yerler ve bunlardan çıkan kaynaklar gösterilmiştir. Tarıma elverişli olmayan arazilerin mahiyet ve nitelikleri itibariyle olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılmaları mümkün değildir. Bu gibi yerlerin özel mülkiyete konu teşkil etmesi, ancak kanunların açıkça düzenlediği ve izin verdiği hallerde mümkündür.

Dosya içerisinde mevcut ziraat mühendisi raporunda; dava konusu taşınmazın "toprak yapısının kumlu-tınlı olduğu, zirai olarak bir tarımsal faliyetin yapılmadığı küçük baş hayvancılığa dayalı tarımsal faliyet amaçlı kullanıldığı" çevrenin ham toprak nitelikli hazineye ait taşınmaz ile çevrili olduğu belirtilmiş, mera saptaması yapılmamıştır. Dosya içindeki belgelerden de taşınmazın etrafının ham toprak vasıflı taşınmazlar ile çevrili olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında bilirkişisinin saptadığı nitelikler ve özelliklere göre çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve mera vasfı taşıdığı kabul edilemez. Davanın reddi yerine yazılı olduğu şekilde istemin hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 14.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5505, Karar No: 2021/14125, Tarih: 15.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/5505 E.  ,  2021/14125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

...Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesinin 02/10/2020 gün ve 2020/1055 Esas 2020/1052 Karar sayılı kararının, katılan kurum vekili ve sanık ... tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle ve sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Yürütülen yargılama neticesinde maktulün yüksekten düşme/itme eylemi sonucu hayatını kaybettiği suç yerinde mahkemece keşif yapılarak dosya kapsamında bilirkişi raporu düzenlendiği anlaşılmakla mahkemenin bu konudaki uygulamalarında eksiklik görülmediğinden tebliğnamedeki bu hususa yönelen bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Tüm dosya kapsamına göre; maktulün sanık ile uzun süredir fiili birliktelik yaşadığı ve bu ilişkiden üç çocuklarının mevcut olduğu, olay tarihinde ortak konutlarında iken aralarında yaşanan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, kavga esnasında maktulün ikametin yatak odası balkon penceresinden aşağıya düşmesi nedeniyle genel beden travmasına bağlı kot, pelvis ve ekstremite kırıklarıyla birlikte beyin kanaması, beyin doku hasarı, iç organ yaralanmasından gelişen iç kanama ve pnömotoraks sonucu hayatını kaybettiği olayda;

1-Sanığın savunmalarında olay tarihinde maktulün 3. kişiler ile görüşmesi nedeniyle tartışmanın başladığını beyan ettiği, söz konusu savunmalarının somut deliller ile desteklenerek doğrulanması açısından tahkikat esnasında maktulün kullanımında olduğu tespit edilen 2 adet cep telefonu üzerinde inceleme yapılarak cihaz üzerinde bulunan mesaj, fotoğraf, imaj içeriklerinin, görüşme ve kısa mesaj kayıtlarının araştırılarak buna ilişkin rapor tanzim edilmeyerek ve yine sanığın savunmalarında istikrarlı şekilde olay tarihinde maktul ...'in mesajlaştığı şahsın numarasını kendi telefonuna yazarak aradığını, düşmenin gerçekleştiği anda da telefon ile konuştuğunu iddia etmesi karşısında; buna ilişkin HTS kayıtlarından sanığın görüşme yapmış olduğu şahsın araştırılarak tespiti ile tanık sıfatıyla beyanına başvurulması, bilirkişi raporunda maktulun aşağı düştüğünde görüşmenin devam ettiği ve sonrasında düşme yerine intikalinin zaman olarak mümkün olduğu belirtildiğine göre de görüşmelerde kesinti olup olmadığı, olmuşsa bu kesinti süresi içerisinde atma/itme eyleminin gerçekleştirilip gerçekleştirilemeyeceğinin teknik olarak tespitinin yapılmadan eksik inceleme ile karar tesis edilmesi,

Kabule ve uygulamaya göre de;

Kabule ve uygulamaya göre de;

2-Sanığın suç tarihinde maktulün bir başka kişi ile görüştüğünü öğrenmesi üzerine aralarındaki kavganın başladığını belirttiği, savunmasını doğrulayan maktulun annesi ...'in beyanı da birlikte değerlendirildiğinde sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,

3- 6284 sayılı Yasa uyarınca davaya katılmasına karar verilen ve kendisini vekil ile temsil ettiren ... lehine yasaya aykırı olarak vekalet ücretine hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan kurum vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA,

Dosyanın 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince ''... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Ceza Dairesine'' gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2604, Karar No: 2016/5471, Tarih: 09.11.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/2604 E.  ,  2016/5471 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazla İlgili Mahkeme Kararı : Ağır Ceza Mahkemesi'nin 31.12.2015 tarihli 2015/129 esas ve 2015/114 karar sayılı kararı

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

İtiraz yazısı ile dava dosyası incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A) KONUYLA İLGİLİ BİLGİLER

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ... ... Ağır Ceza Mahkemesi'nce yapılan yargılama sonucu 31.12.2015 tarihinde 2015/129 esas ve 2015/114 karar sayı ile mahkûmiyetine karar verilmiştir. Hüküm sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizce 22.06.2016 tarihinde 2016/1599 esas ve 2016/4120 karar sayı ile sanık hakkındaki hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nca Dairemizin sanık hakkındaki hükmün bozulmasına ilişkin kararına itiraz edilmiş; dava dosyası 6352 sayılı Kanun'un 99. ve 101. maddeleri uyarınca Dairemize gönderilmiştir.

B) İTİRAZ NEDENLERİ :

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itiraz yazısında özetle; “Yargılama konusu olayda, muhbirden alınan bilgide ... plakalı römork ve plakası tespit edilemeyen çekici ile ...ilçesinden temin edilen esrarın batı illerine sevk edileceğinin bildirilmesi üzerine aracın güvenlik görevlilerince durdurulduğu, ... Sulh Ceza Hakimliği'nin 16.02.2015 tarih ve 2015/888 D.iş sayılı önleme araması kararına dayalı olarak çekici ve dorsede yapılan aramada 3 adet çuval içerisinde 35 paket halinde net 42276 gram esrarın ele geçirildiği anlaşılmaktadır.

Önleme araması, kolluğa suç ihbarı üzerine durdurma yapmayı ve makul şüphe oluşturak emare araması yapma yetkisi vermektedir. Salt istihbarat bilgisi adli arama kararı vermek için yeterli değildir. Bu husus Adli ve Önleme Arama Yönetmeliğinin 6. maddesinde açıkça belirtilmiştir.

Makul şüphe elde etmek için yapılan çalışmalar esnasında suç delili ile karşılaşılması halinde delilin ele geçiriliş yönteminin usul ve yasalara aykırı olduğunu kabul etmek ilgili yönetmeliğin 4, 6, 27. maddelerine açıkça aykırı” olduğu gerekçesi ile hükmün bozulmasına ilişkin Daire kararında isabet olmadığı belirtilerek; Dairemizin sanık hakkındaki bozma ilamının kaldırılarak hükmün onanması istenmiştir.

C) CUMHURİYET BAŞSAVCISININ İTİRAZIYLA İLGİLİ YASA HÜKÜMLERİ

1- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308. maddesi :

(1) ... Ceza Daireleri'nden birinin kararına karşı ... Cumhuriyet Başsavcısı, resen veya istem üzerine, ilâmın kendisine verildiği tarihten itibaren otuz gün içinde Ceza Genel Kurulu'na itiraz edebilir. Sanığın lehine itirazda süre aranmaz.

(2) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

(3) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı ... Ceza Genel Kurulu'na gönderir.

(2) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) İtiraz üzerine dosya, kararına itiraz edilen daireye gönderilir.

(3) (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen fıkra) Daire, mümkün olan en kısa sürede itirazı inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı ... Ceza Genel Kurulu'na gönderir.

2- 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un geçici 5. maddesi (05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanan 6352 sayılı Kanun'la eklenen):

(1) Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 308 inci maddesinde yapılan değişiklikler, bu Kanunun yayımı tarihinde ... Ceza Genel Kurulu'nda bulunan ve henüz karara bağlanmamış dosyalar hakkında da uygulanır.

D) İTİRAZIN VE KONUNUN İRDELENMESİ :

Somut olayda, muhbirden alınan bilgide ... plakalı römork ve plakası tespit edilemeyen çekici ile Lice ilçesinden temin edilen esrarın batı illerine sevk edileceğinin bildirilmesi üzerine aracın güvenlik görevlilerince durdurulduğu, ....Sulh Ceza Hakimliği'nin 16.02.2015 tarih ve 2015/888 D.iş sayılı önleme araması kararına dayalı olarak çekici ve dorsede yapılan aramada 3 adet çuval içerisinde 35 paket halinde net 42276 gram esrarın ele geçirildiği anlaşılmaktadır.

Dairemizin itiraza konu olan kararının, itiraz yazısında ileri sürülen tüm nedenler tartışılıp değerlendirildiğinde, yapılan araştırmada uyuşturucu madde taşıyan aracın plakasının verildiği, araçta bulunan kişilerin açık kimlik ve adres bilgilerinin verilmediği, ele geçen uyuşturucu maddelerin bir kısmının olay yerinde narkotik köpeğinin tepki vermesi üzerine aracın rüzgarlık kısmında ve dorsede tespit edildiği, 5271 sayılı CMK'nın 90. maddesine, 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyat Kanun'un 4. ve 13. maddelerine, Adli ve Önleme Aramaları Yönetmeliği'nin 27. maddesine uygun olarak çekici ve dorsede önleme arama kararına dayalı olarak yapılan aramanın hukuka uygun olduğu, bu nedenle hükmün kanuna uygun ve gerekçesinin yeterli olduğu anlaşılmış ve ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

E) KARAR: Açıklanan nedenlerle;

1- ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulüne,

2- Dairemizin 22.06.2016 tarih 2016/1599 esas ve 2016/4120 karar sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- Sanık hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Yargılama sürecindeki işlemlerin yasaya uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilen dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin 5237 sayılı “TCK'nın 188/3” maddesi yerine “183/3” maddesi olarak gösterilmesi,

1- Sanık hakkında temel ceza belirlenirken uygulama maddesinin 5237 sayılı “TCK'nın 188/3” maddesi yerine “183/3” maddesi olarak gösterilmesi,

2- Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi nedeniyle bu maddenin uygulanması açısından, sanğın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

3- ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu maddeden alınan tanık numunenin de müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA; ancak bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca giderilmesi mümkün bulunduğundan;

1- Hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan, “TCK.nun 183/3” ibaresi çıkarılarak yerine “TCK'nın 188/3 ” ibaresinin yazılması,

2- TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün hüküm fıkrasından çıkarılması ve yerine “Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarihli iptal kararından sonra oluşan durumuna göre, sanık hakkında, TCK'nın 53. maddesinin 1 ve 2. fıkraları ile 3. fıkrasının birinci cümlesinin uygulanmasına” ibaresinin yazılması,

3- Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünde yer alan "uyuşturucu maddenin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ....Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu maddeden alınan tanık numunenin" ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

09.11.2016 tarihinde tarihinde, Başkan ... ve Üye ...'in karşı oyları ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY: