muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9851, Karar No: 2015/638, Tarih: 04.05.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/9851 E.  ,  2015/638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

UYAP kanalıyla alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın 15.09.2014 tarihinde hükümden sonra vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 64 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca hakkındaki kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13572, Karar No: 2010/5781, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13572 E.  ,  2010/5781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/313 Esas-2005/272 Karar, Dairenin:2010/717 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25023, Karar No: 2017/9209, Tarih: 25.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/25023 E.  ,  2017/9209 K.**

**"İçtihat Metni"**

SGK Başkanlığı adına Av. ... ile ... aralarındaki dava hakkında ... 11. İş Mahkemesinden verilen 04.02.2015 günlü ve 2009/603-2015/82 sayılı hükmün, davacı Kurum vekili ve davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ... tarafından 06.04.2015 tarihli temyiz dilekçesi verilirken nispi temyiz karar harcı ve temyiz başvuru harcı yatırılması gerekirken, nispi temyiz harcını yatırmamak suretiyle temyiz harçlarının eksik tahsil edildiğinden ,temyiz harcının yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirimesi ve çıkartılan muhtıraya rağmen temyiz harcının tamamlanmaması halinde temyiz isteğinin reddi hususunda bir karar verilerek yöntemince tebliğ edildikten sonra, bu karar yönünden temyiz süresi geçtikten ve harcın hangi davalı için yatırıldığı da tespit edildikten sonra dosyanın gönderilmek üzere geri çevrildiği, ancak temyiz harcının ödenmesi için çıkartılan muhtıranın usulene uygun olmadığı gibi temyiz talebinin değerlendilmesi içinde ek karar verilip taraflara tebliğ edilmeden dosyanın gönderildiği anlaşıldığından, öncelikle ödenmesi gereken temyiz harcının miktarı, verilen kesin süre ve temyiz harcının kesin süre içinde yatırılmamasının sonuçlarını anlatır şekilde düzenlenmiş muhtıra usulüne uygun olarak temyiz edenler vekiline tebliğ edildikte sonra, temyiz harcının tamamlanması halinde dosyanın doğrudan,temyiz harcının tamamlanmaması halinde ise temyiz isteğinin reddine dair verilen ek kararın usulünce taraflara tebliğinden sonra bu ek karar yönünden de temyiz süresi geçtikten sonra dosyanın gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6137, Karar No: 2011/3518, Tarih: 13.06.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/6137 E.  ,  2011/3518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 144 ada 48 parsel sayılı 595.24 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davacı yararına imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yolu ile edinme koşulları gerçekleşmediği ve davacının, davalı adına yapılan tespit nedeninin aksini kanıtlayamadığı gerekçesi ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme karar vermeye yeterli olmadığı gibi, varılan sonuç da dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Dava konusu taşınmazın kadastro tespitinde herhangi bir kayıt ve belge esas alınmamış; miras bırakanından intikalen ve taksimen davalıya intikal edip zilyet olduğu gerekçesi ile taşınmaz, davalı adına tespit edilmiş davalı cevabında, taşınmazın babası ...'ten intikalen taksimen kendisine intikal ettiğini belirtmiştir. Davacı ise taşınmazda zilyet olduğu gerekçesi ile dava açmış, yargılama sırasında ise önceleri kardeşi, davacının miras bırakanı ... ile birlikte zilyet olduklarını, sonradan ağabeyi ...'ın ... Köyü'ne göçmüş olması nedeniyle de kendisinin zilyet olduğunu, üzerindeki ağaçları da kendisinin diktiğini ileri sürmüştür. Buna göre taraflar arasındaki uyuşmazlık taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimin zilyetinde olduğu noktasında toplanmaktadır. Hal böyle olunca mahkemece mümkün olduğunca yaşlı, taşınmazın bulunduğu yeri iyi bilen yerel bilirkişiler, taraf tanıkları ve tespit bilirkişileri hazır olduğu halde taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalıdır. Keşifte, yerel bilirkişi ve taraf tanıklarından taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, bir başka ifade ile köy boşluğundan açılıp açılmadığı, davalının miras bırakanından ya da tarafların ortak miras bırakanından mı kaldığı, taraflar arasında mirasçılık ilişkisi olup olmadığı, mirasçılık ilişkisi varsa usulünce paylaşılıp paylaşılmadığı; davalının eşi olan ... ile davacı ... arasındaki ilişkinin müşterek mülkiyet ilişkisi olması halinde taşınmazda kimin ne zamandır, ne sıfatla zilyet olduğu açıkca sorulup saptanmalı; toplanan deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek yazılı

şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi; kabule göre de taşınmaz üzerinde davacı tarafından dikilen ağaçların bulunduğu mahkemece kabul edildiği halde, 3402 sayılı Yasa'nın 19/2. maddesi uyarınca bu ağaçların yaşları ve cinsi belirtilmek suretiyle beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi gerekirken, bu yönün göz ardı edilmiş olması da isabetsiz, davacının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13402, Karar No: 2016/23737, Tarih: 21.12.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/13402 E.  ,  2016/23737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Düşme

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suç tutanağı ve bilirkişi raporuna göre, sanığın eşeğine yüklenmiş halde ele geçirilen 50 kg. orman emvalinin, balta ile kesilmiş yaşlı meşe ağaçlarının dip ve köklerinden gelen sürgünler olduğunun sabit olması ve ağacın hayatiyetini yitirdiğine dair bir saptama bulunmaması karşısında, eylemin 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesinde düzenlenen idari yaptırım gerektiren eylem olması nedeniyle, mahkemenin takdir ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1) 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesi gereğince, emvalin mülkiyetinin kamuya geçirilmesi yerine müsaderesine karar verilmesi,

2) Suçta kullanılan eşeğin orman idaresi tarafından satıldığının anlaşılması karşısında, satış bedelinin sanığa iadesi yerine, yazılı şekilde eşeğin sanığa iadesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm fıkrasının 2 numaralı bendinin 1. paragrafında yer alan “Müsaderesine” ibaresinin “Mülkiyetinin kamuya geçirilmesine” ve hükmün 2. bendinin 2. paragrafının hükümden çıkartılarak yerine “ Suçta kullanılan eşeğin orman idaresi tarafından satıldığının anlaşılması karşısında, satış bedelinin sanığa iadesine ” ibaresinin eklenmesi suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak, DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16042, Karar No: 2014/433, Tarih: 16.01.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/16042 E.  ,  2014/433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, konut kredi sözleşmesinin yapılandırılması esnasında davacıdan "yeniden yapılandırma komisyon tahsilatı" adı altında alınan meblağın iadesi istemine yöneliktir.

14.02.2011 gün ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 gün ve 6110 sayılı bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair Kanunun 8.maddesiyle Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 01.03.2014 tarihinden itibaren uygulanmaya başlanan iş bölümü kararının Yüksek 13.Hukuk Dairesi için Borçlar Kanunun ikinci kısmında yer alan sözleşmelerden (istisna akdi hariç akdin muhtelif nevilerinden) kaynaklanan davalar bakımından Sulh ve Asliye ayrımının yapılmadığı ve incelemenin bu nedenlerle Yüksek 13.Hukuk Dairesince yapılacağından uyuşmazlık konusu dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 16.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15032, Karar No: 2014/7888, Tarih: 31.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/15032 E.  ,  2014/7888 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme veya Ele Geçirme,

Bilişim Sistemine Girme, Hakaret

Hüküm : Bilişim Sistemine Girme Suçundan; TCK'nın 243/1, 62/1,52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hakaret ve Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme veya Ele

Geçirme Suçlarından; Beraat

Hakaret ve verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçlarından sanığın beraatine, bilişim sistemine girme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Bilişim sistemine girme suçundan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL. Dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanunun 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL. Dahil) para cezalarının 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu, 17.06.2008 tarihinde verilen 1.500-TL.'den ibaret mahkumiyet hükmüne karşı suç niteliğine ilişkin de herhangi bir temyiz istemi bulunmadığından katılanın temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2- Hakaret ve Verileri Hukuka Aykırı Olarak Verme Veya Ele Geçirme suçundan beraat hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Sanığın, okul müdürü olan şikayetçinin elektronik posta adresinin şifresini deneme yanılma yoluyla bularak bu bilgilerle msn programında şikayetçi adına oturum açarak, şikayetçinin kızı tanık ... ile yazıştığı sırada, şikayetçiyi kastederek "o adam kötü insanları kendi çıkarlarına kullanıyor, işini bitirince de by by, böyle bir o.ç." sözleri ile hakaret ettiği şeklinde gelişen olayda;

Yapılan yargılama sonunda yüklenen suçların kanuni unsurlarının gerçekleşmediği, gıyabta hakaret eyleminin ihtilat unsurunun gerçekleşmediği, sanığın, şikayetçinin e-posta adresi ve şifresini kullanarak msn programında oturum açmasının kişisel verileri yayma olarak nitelendirilemeyeceği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanın bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraata ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11110, Karar No: 2014/12094, Tarih: 06.11.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/11110 E.  ,  2014/12094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çeşme İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/06/2014

NUMARASI : 2014/38-2014/75

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili ve kiralananın tahliyesi amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece, itirazın kaldırılması talebinin kabulüne karar verilmiş, karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalı vekilinin kira alacağına yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı alacaklı tarafından 05/02/2014 tarihinde tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi ile Kasım 2013 ila Şubat 2014 arası kira bedeli olarak toplam 13.800 TL alacağın tahsili istenmiştir. Davalı yargılama sırasında kiralananı tahliye ettiğini, esasen taşınmaza masraf yaptığını, borcu olmadığını, alacaklı olduğunu bildirmiştir. Dosyada mevcut 10/02/2014 tarihli tahliye tutanağına göre davaya konu taşınmazın 10/02/2014 tarihinde tahliye edildiği anlaşılmıştır. İcra mahkemelerinde davalı ancak tahliye tarihine kadar kira parası ödemesi ile sorumlu tutulabilir. Tahliye tarihinden sonraki alacak tazminat hukukunu ilgilendirdiğinden ve alacağın tesbiti yargılamayı gerektirdiğinden dar yetkili icra mahkemesinde tahliye sonrasına ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekir. Bu durumda Mahkemece 10/02/2014 tarihine kadar doğan kira alacağı yönünden istemin kabulüne, tahliye sonrası kira alacağı yönünden ise istemin reddine karar verilmesi gerekirken 2014 yılı Şubat ayının tamamının tahsili ile alacağın tamamı üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 06.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4449, Karar No: 2019/10838, Tarih: 19.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2019/4449 E.  ,  2019/10838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davalı ... ile süresinden sonra davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın yaya olan davacıya çarpması neticesinde davacının yaralandığını, sağ bacağında kazadan dolayı kalıcı sakatlık ve iş göremezlik durumu olduğunu, ameliyat geçirdiği ve çeşitli masraflar yaptığını belirterek fazlaya ilişkin hakkı saklı kalmak üzere 4.000,00 TL maddi, 4.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile müşterek ve müteselsilen davalılardan tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile maddi tazmimat talebini 9.415,18 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ...Ş. vekili; aracın müvekkili nezdinde trafik sigortasının olduğunu, sorumluluğun poliçe limiti ile sigortalının kusuru oranında sınırlı olduğunu, tedavi giderlerinden SGK'nın sorumlu olduğunu, maluliyet raporu ile aktüer hesabı yapılması gerektiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; kazanın oluşumunda kusuru olmadığını, davacının yolu hiç kontrol etmeden aracının önüne çıktığını ve davacı tarafından yapıldığı iddia edilen masrafların ne olduğunun belli olmadığını, tedavi masraflarının sigorta şirketi tarafından karşılandığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; maddi tazminat yönünden davanın kabulü ile 9.415,18 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak, davacıya verilmesine, belirlenen bu miktara davalı ... yönünden kaza tarihi olan 11.03.2012 tarihinden itibaren, davalı ...Ş. yönünden ise dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına (... Sigorta A.Ş. yönünden poliçe limiti ile sınırlı kalmak kaydıyla), 4.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'ten alınarak davacıya verilmesine, belirlenen bu miktara kaza tarihi olan 11.03.2012 tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş; hüküm, davalı ... ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Temyiz olunan mahkeme kararı davacı vekiline 14.06.2016 tarihinde tebliğ edilmiş olmasına karşın karar HUMK'nun 432/1 maddesinde öngörülen 15 günlük temyiz süresi geçirildikten sonra 30.06.2016 tarihinde temyiz edildiğinden HUMK'nun 432. maddesi hükmü uyarınca davacı vekilinin temyiz isteminin süreden reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ...’ün yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ...’ün yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ...’ün tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 716,11 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 19/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34217, Karar No: 2015/8504, Tarih: 02.03.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/34217 E.  ,  2015/8504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 1996 yılından beri asgari ücretle çalıştığını, fazla çalışma, genel tatil ücretlerinin karşılığını davalı şirketten alamadığını, iş sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın işverence feshedildiğini, ancak hak ettiği tazminat ve alacaklarının ödenmediğini beyanla kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, iş sözleşmesinin müvekkili işveren tarafından davacının devamsızlığı üzerine haklı nedenle feshedildiğini, davacının çalıştığı süre içinde yapmış olduğu fazla çalışmalarının karşılığının ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ve genel tatil ücreti alacağı taleplerinin kısmen kabulüne, yıllık ücretli izin alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı davalı temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma alacağı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.