muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/236, Karar No: 2008/4457, Tarih: 24.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/236 E.  ,  2008/4457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

D.DAVALI : ORMAN YÖNETİMİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazların kuzeyinde kalan Tatköy-Konya yolundan sonra gelen taşınmazlara ilişkin kadastro paftasının fotokopisinin Kadastro Müdürlüğünden istenerek,

2) Kadastro pafta fotokopisi geldikten sonra yoldan sonra gelen taşınmazların ada ve parsel numaraları tespit edilerek bu parsellere ilişkin kadastro tespit tutanak suretlerin Kadastro Müdürlüğünden istenerek,

3) 316 ada 17-19-20-21-22 ve 23 nolu parsellere ilişkin kadastro tespit tutanakları ile kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının,

4) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak,

bu dosya içinde yer alması; ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 24.03.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14960, Karar No: 2011/14178, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14960 E.  ,  2011/14178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08/12/2010 gün ve 14497 - 15386 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli ... köyü 118 ada 25 parsel (6709 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 3. maddesi ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ve dava konusu taşınmazın B (2265 m2) bölümünün orman niteliği Hazine adına, A (4445 m2) bölümünün tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4279, Karar No: 2019/3848, Tarih: 21.03.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/4279 E.  ,  2019/3848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/2, 62, 50/1-a-4, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusura, cezaya, sanığın beraatine karar verilmesi ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılanlar vekilinin ise kusura, cezaya, lehe hükümlerin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın saat 15:00 sıralarında idaresindeki araç ile çift yönlü, 6 m genişliğindeki meskun mahal dışı, rampa aşağı yolda, kendi beyanına göre; 70 km hızla seyredip, viraj sonu tepe üstü mevkie geldiğinde, direksiyon hakimiyetini kaybederek, 3 m. fren sonrası yolun sağından yol dışına çıktığı, yamaca çarpıp, tekrar yola girerek, yolun sağından taklalar atarak şarampole yuvarlanması sonucu aracındaki ... ve ...’in öldüğü olayda, sanığın mahkemedeki savunmasında “Olay tarihinde benim aracımda bulunan ve birlikte çalıştığım arkadaşlarım olan ... ve ... ile birlikte benim kullandığım... plakalı araç ile inşaatta çalıştığımız için inşaatta kullandığımız malzemeleri almak için Kavaklıdere ilçesinden Yatağan ilçesine doğru gidiyorduk. Yolda bulunan bir tepeyi geçtikten sonra karşı taraftan bir tırın geldiğini gördüm. Aracı ben kullanıyordum. Tır benim gidiş istikametime göre şeridimi işgal etmiş bir şekilde geldiği için tıra çarpmamak için yolun sağına kaçmak istedim. Aracın tekerleri sağ tarafta bulunan toprak zemine temas etmesi ile birlikte aracın direksiyon hakimiyetini kaybettim. Hızımı hatırlamıyorum ancak direksiyon hakimiyetimi kaybetmeden önce rampa aşağıya indiğimiz için araç boş vitesteydi. Hakimiyetimi kaybedince araç önce asfaltta bir takla attı sonra yolun sol tarafında bulunan Tilkiler mahallesi yoluna doğru yuvarlandı. Kaza bu şekilde meydana geldi” şeklindeki anlatımından sanığın iniş eğimli olan yolda vitesi boşa alarak seyrini sürdürdüğü sırada kazanın meydana gelmesine tali kusuru ile bilinçli taksirle neden olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 22/3. maddesi uygulanmayarak sanık hakkında eksik ceza tayini,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin (50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince) gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin (50/4. maddesi delaletiyle 50/1-a maddesi gereğince) gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12019, Karar No: 2014/717, Tarih: 20.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/12019 E.  ,  2014/717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday ve haşhaşın, kuru şartlarda, değerlendirme tarihi (2010) itibariyle dekar başına düşen ortalama verim, kg başına toptan satış fiyat ve ayrıntılı üretim giderini gösteren veri çizelgesinin .... Gıda Tarım Hayvancılık İl Müdürlüğü'nden,

2-..... Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nden gelen 15/3/2011 tarihli yazıya göre dava konusu.... merkez, ...... Mahallesi, 25 no'lu parsel, 1/1000 ölçekli uygulama imar planında 1.Derece .....Sit Alanı olarak planlandığı, arsa olmadığı belirtilmiştir. Buna göre;....Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nden dava konusu taşınmazın imar planına alınma sebebinin sorulup yazı cevabının,

Temin edilip dosyaya konmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16024, Karar No: 2016/7922, Tarih: 20.06.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/16024 E.  ,  2016/7922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için şdirenme, kamu malına zarar verme, hakaret

HÜKÜM : TCK'nın 265/1, 43, 31/3, 50/1-d maddeleri gereğince 5 ay 10 gün süre ile "ikamet ettiği yerdeki belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde bulunan alkollü içki servisi yapılan iş yerlerine gitmekten yasaklanma"

TCK'nın 125/-3,a, 125/4, 43, 31/3, 50/1-d maddeleri gereğince 11 ay 20 gün süre ile "ikamet ettiği yerdeki belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde bulunan alkollü içki servisi yapılan iş yerlerine gitmekten yasaklanma"

TCK'nın 152/1-a, 31/3, 50/1-d maddeleri gereğince 8 ay süre ile "ikamet ettiği yerdeki belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde bulunan alkollü içki servisi yapılan iş yerlerine gitmekten yasaklanma"

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde suça sürüklenen çocuk ...'nin, ...'nun ikametinin kapısına geldiği, kızını zorla götürmek için evin içine girmeye çalıştığı, bunun üzerine polis ekiplerine ihbarda bulunulduğu, suça sürüklenen çocuğun polis ekiplerini görünce kaçmak isterken düşmesi üzerine alkollü olarak ve elinde bali poşeti varken yakalandığı, ardında görevli polislerce ekip aracına alınmak istenirken polis memurlarını itekleyerek araca binmek istemediği, zor kullanılarak araca alındığı, araç içinde ve adli rapor için götürülen devlet hastanesinde, müşteki polislere "sizinle hesaplaşacağım, sizleri öldüreceğim, buradan çıkınca görüşeceğiz orospu çocukları, anasını s...lerim, şerefsizler" diyerek tehdit ve hakaretlerde bulunduğu, ardından adli işlemler için Çocuk Şube Müdürlüğüne götürüldüğü, suça sürüklenen çocuğun burada da müşteki polislere karşı saldırgan hareketlerine, tehditlerine ve küfürlerine devam ettiği, saat 20:30 sıralarında polis nezaretine konan suça sürüklenen çocuğun nezaretin demirlerine ve demirler ile duvarın bağlantı noktasındaki sıvalara kasten zarar verdiği iddia olunan olayda;

1-Hakaret ve kamu malına zarar verme suçlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, kamu malına zarar verme ve hakaret suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2-Görevi yaptırmamak için direnme suçuna yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, görevi yaptırmamak için direnme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

2-Görevi yaptırmamak için direnme suçuna yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, görevi yaptırmamak için direnme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Temel ceza belirlendikten sonra TCK'nın 43. maddesi uyarınca cezadan 1/4 oranında artırım yapılması sonucunda cezanın 7 ay 15 gün olarak belirlenmesi gerekirken, sanık hakkında 8 ay hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 43. maddeye ilişkin kısmından sırasıyla "8ay", "5ay 10 gün", "5ay 10 gün" terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "7ay 15 gün", "5 ay", "5 ay" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.06.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6049, Karar No: 2013/6616, Tarih: 21.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/6049 E.  ,  2013/6616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı yasaya ayrılık

HÜKÜM : - 5237 sayılı TCK.nun 81, 35/2, 29, 62, 53. maddelerince 4 yıl 2 ay hapis cezası,

- 6136 Sayılı Yasanın 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62, 53. maddelerince 10 ay hapis ve 500 TL adli para cezası,

-CMK.nun 231/5. maddesince, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık ...’ın “6136 sayılı Kanuna muhalefet” suçu yönünden, 5271 sayılı CMK’nun 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hüküm, aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itiraz yoluna tabi olup, temyiz kabiliyeti bulunmadığından, sözkonusu hükmün itiraz merciince incelenmesi mümkün görülmüş, temyiz incelemesi “öldürmeye teşebbüs” suçundan kurulan hüküm yönünden yapılmıştır.

2- Sanığın tabancayla en az beş el ateş edip, sol göğüs, çene ve sağ baldır bölgelerinden toplam üç adet isabet sağladığı mağduru, akciğer hasarına ve hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaralayarak öldürmeye teşebbüs ettiği olayda,

9 ile 15 yıl aralığında hapis cezası öngören TCK’nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, mağdurda meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte

değerlendirilerek, üst sınıra yakın bir ceza yerine, yazılı biçimde 10 yıl hapis cezasına hükmetmek suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe ... olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın “öldürmeye teşebbüs” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 21/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3595, Karar No: 2019/3170, Tarih: 09.04.2019

**3. Hukuk Dairesi         2018/3595 E.  ,  2019/3170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki çeyiz ve ziynet eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, davalı ... vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalılardan ... ile evlenirken 300 gr 22 ayar altın bilezik, 400 gr 22 ayar altın set takımı, 4 Kat yün yatak, 6 adet taşpınar halısı, yatak odası takımı, oturma gurubu, renkli TV, Buzdolabı, dikiş makinası, elektirikli süpürge, elektirikli fırın, komple mutfak takımı, komple misafir odası takımı, çamaşır makinası, sandık ve çeyiz, bulaşık makinası için çeyiz senedi düzenlediklerini, çeyiz senedindeki eşyaların davalıların ve şahitlerin imzaları karşılığında davalılara teslim edildiğini, bir süre sonra anlaşmazlığa düşerek boşandıklarını, mehir senedinde yazılı eşyaların hiç birinin kendisine verilmediğini, bu nedenlerle eşyaların aynen, aynen iadesinin mümkün olmaması halinde ise bedelleri toplamı 29.100 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahisiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ..., davanın davalının son ikametgahı olan Ankara'da görülmesi gerektiğini, senedin kendisine evlendikleri esnada imzalatıldığını, çeyiz eşyalarını hiç bir surette görmediğini, tarafların evlendikten bir süre sonra Almanya'da yaşadıklarını ancak davacının kardeşi tarafından evden kovulduğunu ve hiçbir eşyasını alamadığını, kendi ailesine de hiçbir eşyanın verilmediğini beyan etmiş, davanın reddini dilemiştir.

Davalı ..., kendilerine teslim edilmiş herhangi bir eşya olmadığını tarafların evlendikten kısa bir süre sonra ayrıldığını, Aksaray'a dahi gelmediklerini, Ankara'dan doğrudan Almanyaya gittiklerini beyan etmiş, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 4 Kat yün yatak (Değeri 400 YTL), 6 adet taşpınar halısı (değeri 1800 YTL), yatak odası takımı (değeri 400 YTL), oturma gurubu (değeri 250 YTL), renkli TV (değeri 200 YTL), Buzdolabı (değeri 250 YTL), dikiş makinası (değeri 150 YTL), elektirikli süpürge (değeri 100 YTL), elektirikli fırın(değeri 200 YTL), komple mutfak takımı (değeri 500 YTL), komple misafir odası takımı (değeri 500 YTL), çamaşır makinası (değeri 250 YTL), sandık ve çeyiz (değeri 500 YTL), bulaşık makinası (değeri 300 YTL) nın bulunduğu taktirde aynen iadesine, bulunmadığı taktirde bedelleri toplamı olan 5.800 YTL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsiline, ziyent eşyaları yönünden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava çeyiz senedi ile bağışlanan çeyiz ve ziynet eşyalarının aynen, mümkün olmaması halinde bedelinin iadesi talebine ilişkindir.

Dava çeyiz senedi ile bağışlanan çeyiz ve ziynet eşyalarının aynen, mümkün olmaması halinde bedelinin iadesi talebine ilişkindir.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu (TMK)’nun “İspat Yükü” başlıklı 6.maddesinde; “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.” ifadesine yer verilmiştir.

Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir.

6100 sayılı HMK m.189/III maddesi (1086 sayılı HUMK mad. 287) "Kanunun belirli delillerle ispatını emrettiği hususla, başka delillerle ispat olunamaz" hükmünü amirdir. Aynı Kanunun m.200/I maddesi " senetle ispat" (1086 sayılı HUMK mad. 288) ve 200/II (1086 sayılı HUMK mad. 289) maddesinde de “senetle ispat gereken hallerde karşı tarafın açık muvafakati ile tanık dinlenebileceği” hususları düzenlenmektedir. Yine, Aynı Kanunun 201. maddesinde de (1086 sayılı HUMK mad. 290); "Senede bağlı her çeşit iddiaya karşı ileri sürülen ve senedin hüküm ve kuvvetini ortadan kaldıracak veya azaltacak nitelikte bulunan hukuki işlemler … liradan az bir miktara ait olsa bile tanıkla ispat olunamaz." denilmekte; 203. maddesinde de (1086 sayılı HUMK mad. 293); "senetle ispat zorunluluğunun istisnaları" düzenlenmiş ve hangi hallerde tanık dinlenebileceği belirtilmiştir.

Eldeki dava, mehir senedinden dolayı ziynet eşyalarının teslimi ya da bedellerinin tahsili istemine ilişkin olduğuna göre; konunun ispat hukuku açısından ele alınması gerekir.

Dava konusu ziynet eşyaları taraflar arasında senede bağlanmış olup bu senet davalıları bağlayıcı niteliktedir. Taraflar arasında düzenlenen çeyiz senedinde açıkça, davacı kadına ait olduğu kabul edilen ziynet ve çeyiz eşyalarının davalılara teslim edildiği ve davalılar tarafından da teslim alındığına dair tutanak imza altına alınmıştır. Dolayısıyla, çeyiz senedindeki bu beyanların aksini, ziynet eşyalarının davacıda olduğu iddiasını davalılar aynı nitelikte bir delille ispatlamakla yükümlüdür.

Somut olayda; davalıların, çeyiz senedinde yazılı ziynet ve çeyiz eşyalarını teslim alarak senedi "eşyaları teslim alanlar" sıfatı ile imzaladıkları ve imzalarını inkar etmedikleri anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının tanık dinlenmesine açık muvafakatı olmadığı, ispat külfetinin davalı tarafta olduğu gözetilmeksizin; davacının, dava konusu ziynet eşyalarının kadının üzerinde olması, evde saklanmış ve muhafaza edilmiş olmasının karine olup davaçı tarafça bu hususun aksi ispat edilemediği ve davalı tarafa da yemin teklif edilmediği gerekçesi ile davanın ziynet eşyaları yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Mahkemece, davacının tanık dinlenmesine açık muvafakatı olmadığı, ispat külfetinin davalı tarafta olduğu gözetilmeksizin; davacının, dava konusu ziynet eşyalarının kadının üzerinde olması, evde saklanmış ve muhafaza edilmiş olmasının karine olup davaçı tarafça bu hususun aksi ispat edilemediği ve davalı tarafa da yemin teklif edilmediği gerekçesi ile davanın ziynet eşyaları yönünden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu sebeplerle Mahkemece yapılacak iş; anılan çeyiz senedine göre, ispat külfetinin davalılarda olduğu kabul edilerek, davalıların da bu durumun aksini HMK m. 201 gereğince aynı kuvvette bir delil ile ispatlayamadıklarından davanın ziynet eşyaları yönünden de kabulüne karar vermektir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davalıların tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle hükmün HUMK'nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.04.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.