muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18022, Karar No: 2015/1451, Tarih: 29.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/18022 E.  ,  2015/1451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 18/03/2014

NUMARASI : 2012/414-2014/84

Taraflar arasında görülen tapu iptali, tescil davası sonunda, yerel mahkemece kayıt malikinin gaipliğine ve taşınmazın vakfı adına tesciline ilişkin olarak verilen karar davalı kayyım vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, 5737 sayılı Yasanın 17. maddesine dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece; 5737 sayılı Yasanın 17. maddesindeki koşulların gerçekleştiği gerekçesiyle kayıt malikinin gaipliğine ve taşınmazın vakfı adına tesciline karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu kagir ev vasıflı 434 ada 3 parsel sayılı taşınmazın Konstantin kızı A.. B.. adına kayıtlı olduğu, tapu kaydında E..S.. Ç..Vakfı şerhinin bulunduğu, Beyoğlu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1993/1058 Esas - 1994/192 Karar sayılı ilamı ile taşınmaz malikine 3561 sayılı Yasa uyarınca Defterdarın kayyım olarak atandığı, davacının taşınmazın 5737 sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca gaiplik sebebiyle vakfı adına tescili gerektiğini ileri sürerek eldeki davayı açtığı, hükümden sonra M.. F.. vd. vekili tarafından kayıt malikinin mirasçısı olduklarına ilişkin dilekçe ekinde veraset ilamı ve kayyımlık kararının kaldırılması kararı ibraz edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; 5737 sayılı Yasanın 17. maddesinde “Tasarruf edenlerin veya maliklerin mirasçı bırakmadan ölümleri, kaybolmaları, terk veya mübadil gibi durumlara düşmeleri halinde icareteynli ve mukataalı taşınmaz malların mülkiyeti vakfı adına tescil edilir.” hükmüne yer verilmiş olmakla, anılan yasal düzenleme uyarınca taşınmazın vakfı adına tesciline karar verilebilmesi için mukataalı ya da icareteynli olup olmadığı, kayıt maliklerinin mirasçılarının bulunup bulunmadığının saptanması zorunludur.

Somut olaya gelince, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin yukarıda açıklanan yasal düzenleme ve ilkeler ile birlikte değerlendirildiğinde hüküm vermeye elverişli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur. Şöyle ki; kayıt maliki Konstantin kızı A... B..’nun taşınmazı iktisabına dair 02.12.1952 tarihli satış işlemine ilişkin resmi akit ve dayanak belgeler getirtilmemiş, bu belgelerdeki veriler gözetilerek adı geçenin mirasçısı bulunup bulunmadığı konusunda nüfus kayıtları üzerinden bir araştırma yapılmamıştır.

Hal böyle olunca, taşınmazın kayıt maliki adına tesciline ilişkin resmi akit ve akde dayanak tüm belgelerin getirtilmesi, bu belgelerdeki verilerden yararlanmak suretiyle nüfus kayıtlarının temini ve mirasçısı bulunup bulunmadığının açıklığa kavuşturulması, öte yandan hükümden sonra 15.09.2014 havale tarihli dilekçe ile ibraz edilen veraset ilamı ve kayyımlık kararının kaldırılmasına ilişkin kararlar değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de; kayıt malikinin gaipliğine karar verilmesi istemi olmadığı halde, gaipliğe karar verilmesi de isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazı açıklanan yönler itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8404, Karar No: 2025/1746, Tarih: 05.03.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/8404 E.  ,  2025/1746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/28 E., 2024/218 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar ... ve ... ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, sanık ... hakkında ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanıklar ... ve ... ...'in ayrı ayrı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı suçundan, sanık ...'in ise atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... ve ... ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin sanıklardan herhangi bir şikayetinin bulunmadığına, mağdure ile sanık ...'in rızası ile kaçtığına, eylem sebebiyle mağdurenin ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda üst kuruldan rapor alınmasına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi doğrultusunda mağdurenin Sanık ...'e iftira attığının gözetilmediğine, talebe rağmen gerekli araştırmalar yapılmadan ve raporlar alınmadan karar verilmek suretiyle savunma haklarının kısıtlandığına, hükümlerin bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Kararın yalnızca şikayetçinin soyut ve çelişkili beyanlarına dayalı olduğuna, diğer sanıkların cinsel saldırı suçuna dair herhangi bir somut delil bulunmamasına rağmen sanığın suça yardım ettiğinden bahisle karar verilmesinin hukuka uygun olmadığına, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğine dair herhangi bir delil bulunmadığına, suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesinin gözetilmediğine, mağdurenin beyanlarının hayatın olağan akışına aykırı olduğuna, belirtilen nedenlerle sanığın beraatine karar verilmesi için hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanıklar ... ve ... ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

B. Sanıklar ... ve ... ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı Kanun'un 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" düzenlemesi gözetilerek Mahkemece sanıklar hakkında lehe kanun belirlenirken önceki ve sonraki kanunların ilgili maddeleri ayrı ayrı olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi gerekirken Kanun değişikliği öncesi ve sonrası öngörülen soyut cezaların alt sınırları nazara alınarak alt sınırının daha az olduğundan bahisle 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi 5237 sayılı Kanun'un 102. maddesinin sanığın lehine olduğu şeklindeki yetersiz gerekçe ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 230. maddesine aykırı hareket edilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanıklar ... ve ... ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle Çorum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıklar ... ve ... ... müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9919, Karar No: 2024/1763, Tarih: 18.03.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9919 E.  ,  2024/1763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/71 E. 2021/135 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.10.2018 tarihli ve 2017/583 Esas, 2018/404 Karar sayılı kararının sanık müdafii ve katılan kurum vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin, 11.02.2020 tarihli ve 2019/3828 Esas, 2020/426 Karar sayılı ilâmı ile teşebbüsün ve haksız tahrikin derecesi ile uygulama yeri bulunmayan ceza miktarı yönünden kazanılmış hak hükümlerinin uygulanması nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29.04.2021 tarihli ve 2020/71 Esas, 2021/135 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 35 inci maddesinin ikinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 8 yıl 10 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle; öldürme kastı ile hareket etmediğine, eksik incelemeye, son sözün kendisine verilmediğine, kararın gerekçesiz olduğuna, meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrikin derecesine,

B. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; suçun tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğinden bahisle suç vasfına, vekalet ücretine, takdiri indirim ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

B. Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; suçun tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğinden bahisle suç vasfına, vekalet ücretine, takdiri indirim ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Sanık ile katılan arasında önceye dayalı sorunlar olduğu, mağdurun daha önce 18.02.2012 tarihinde meydana gelen olayda sanık ...'i bıçakla yaraladığı, fakat ...'in profil demirlerinin üzerine düştüğünü söyleyerek koruyucu bir tutum takındığı, daha sonra bu konuda konuşurlarken sanık ...'in mağdur ...'a neden kendisini bıçakladığını sorması üzerine onun "ne o zoruna mı gitti" şeklinde cevap verdiği, olay günü geçmişe dayalı sorunları görüşmek bahanesiyle buluştukları, olay yerinde bulunan diğer kişilerden biraz daha uzaklaşarak kuytu bir yere geldiklerinde mağdurun yeniden önceki olayı bahane ederek tartışma başlattığı, ayrıca muşta takarak ve sanık ...'e vurarak raporunda belirtildiği şekilde yaralanmasına neden olduğu, mağdurdan kaynaklanan haksız tahrik nedeniyle sanık ...'in de bıçağını çekerek birden fazla kere göğüs bölgesine gelecek şekilde saplaması sonucunda katılanın hayati tehlike geçirecek nitelikte yaralandığı şeklinde olayın geliştiği değerlendirilerek sanık hakkında nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan uygulama yapıldığı anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılan beyanları, tanıkların anlatımları, Bursa Adli tıp Şube Müdürlüğünün 27.12.2013 tarihli adli muayene raporu, tutanaklar, uzmanlık raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

2. Sanık savunması, katılan beyanları, tanıkların anlatımları, Bursa Adli tıp Şube Müdürlüğünün 27.12.2013 tarihli adli muayene raporu, tutanaklar, uzmanlık raporları, nüfus ve adli sicil kayıtları ile diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, olayda, sanığın öldürmeye elverişli bıçak ile mağdurun hayati bölgelerini hedef alması, darbe sayısı mağdurda meydana gelen yaralanmanın niteliği gözetildiğinde eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, somut olayda saldırı ve savunma arasında orantı bulunmaması nedeniyle sanık lehine meşru savunma ve sınırın aşılması koşullarının oluşmadığı, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, mağdurdan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, son sözün duruşmada hazır olan sanığa verileceği, sanığın hazır olmaması nedeniyle son sözünün sorulmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine, sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.04.2021 tarihli ve 2020/71 Esas, 2021/135 Karar sayılı kararına yönelik, katılan kurum vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasına; “Katılan kurum kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan 8.200 TL maktu vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılan kuruma verilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/723, Karar No: 2015/12244, Tarih: 30.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/723 E.  ,  2015/12244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı-karşı davalı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatil ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ücret alacağı, çocuk parası, asgari geçim indirimi alacaklarının, davalı-karşı davacı, davacıya verilen avansın iadesi alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, her iki davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davalı-karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı (karşı davalı) İsteminin Özeti:

Davacı (karşı davalı), davalı (karşı davacı) Şirkete ait işyerinde uluslararası TIR şoförü olarak çalışırken haksız şekilde işten çıkarıldığını iddia ederek, kıdem-ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti, 1,5 aylık birikmiş ücret ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesini istemiştir.

B) Davalı (karşı davacı) Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, akdin, davacının (karşı davalının) görevini hatırlatmaya rağmen yapmaması sebebiyle feshedildiğini savunarak, asıl davanın reddini, karşı davasında ise fesihten önce davacıya verilen avansın iadesini veya mahsubunu istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, feshin işverence haksız olarak yapıldığı ve davacının çalışmasının bir yıldan az olduğu sonucuna varılarak, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, pasaport kayıtlarına göre belirlenen hafta tatili ve genel tatil ücreti, ücret taleplerinin kabulüne, diğer taleplerin reddine, karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı (karşı davacı) vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Somut olayda davacının (karşı davalının) çıplak brüt (temel) ücreti, asgari ücret + sefer başına 200 Euro olarak belirlenmiştir. TIR şoförlerinin temel ücretine sefer primi dâhil olup, sefer primi çıplak ücretin bir parçasıdır. Giydirilmiş brüt ücrete eklenen bir yan ödeme değildir.

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının (karşı davacının) aşağıdaki bent kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

3- Somut olayda davacı, davalı Şirkete ait işyerinde uluslararası TIR şoförü olarak en son asgari ücret + sefer başına 200 Euro ücretle çalışmıştır.

Davacı (karşı davalı), son 2 aylık ücretinin ödetilmesini, davalı (karşı davacı) ise fesihten önce verilen 530 Euro avansın tahsilini veya mahsubunu istemiştir.

Bilirkişi, davacının (karşı davalının) ücret alacağını net 887 TL olarak, karşı davada istenen davalının (karşı davacının) avans alacağını ise net 1.166 TL olarak hesaplamış, aradaki farkın işverene iadesi gerektiğini tespit etmiştir.

Davacı (karşı davalı), son 2 aylık ücretinin ödetilmesini, davalı (karşı davacı) ise fesihten önce verilen 530 Euro avansın tahsilini veya mahsubunu istemiştir.

Bilirkişi, davacının (karşı davalının) ücret alacağını net 887 TL olarak, karşı davada istenen davalının (karşı davacının) avans alacağını ise net 1.166 TL olarak hesaplamış, aradaki farkın işverene iadesi gerektiğini tespit etmiştir.

Mahkemece, mahsup sebebiyle asıl davada istenen 887 TL ücret talebinin reddine, karşı davada istenen 278 TL avans alacağına hükmedilmesi gerekirken, asıl davadaki 887 TL ücret talebinin ve karşı davadaki 278 TL avans talebinin kabulüne karar verilmesi isabetsizdir.

Mahkemece, davacının (karşı davalının) ücret, hafta tatili ücreti ücreti ve genel tatil ücreti alacaklarının, hesaba esas çıplak brüt (temel) ücrete, sefer primi katılmadan sadece asgari ücretin esas alınarak hesaplanması hatalı ise de bu husus, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, 30.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25448, Karar No: 2013/13084, Tarih: 03.06.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/25448 E.  ,  2013/13084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Sanığın yakınanın işyerinin bulunduğu Medrese Han içerisinde, duvarda asılı bulunan halıyı çalma eyleminin TCK’nın 142/1-b.maddesine uyduğu halde, yazılı şekilde uygulama yapılması, 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.