muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7080, Karar No: 2020/787, Tarih: 05.02.2020

**16. Ceza Dairesi         2019/7080 E.  ,  2020/787 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK’nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK’nın 62, 53/1 ve 63. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden CMK’nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Antalya 10. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.02.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11953, Karar No: 2013/631, Tarih: 28.01.2013

**14. Ceza Dairesi         2012/11953 E.  ,  2013/631 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ... ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'nun yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'un atılı suçtan beraati ile diğer sanıkların atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair Antalya 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 22.11.2011 gün ve 2011/204 Esas, 2011/414 Karar sayılı sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ..., ... ... ve ... müdafileri ve katılan vekili tarafından istenilmesi ve sanık ... müdafii tarafından incelemenin de duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 16.01.2013 Çarşamba saat 13.30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnamelere dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... ve Av. ... ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmalarda bulunup müvekkilleri hakkındaki hükmün BOZULMASINI istediler.

Sanık müdafileri 2 sayfa savunma ve ekinde karar örnekleri ibraz etti. Alındı, okundu, dosyasına konuldu.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözleri sorulan sanık müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 30.01.2013 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenip gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Hükmedilen ceza miktarları nazara alınarak sanıklar ...,... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi gereğince reddiyle gereği düşünüldü:

Sanıklar ...,... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkında aynı suçtan verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;

Hükmedilen ceza miktarları nazara alınarak sanıklar ...,... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi gereğince reddiyle gereği düşünüldü:

Sanıklar ...,... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkında aynı suçtan verilen beraat hükmüne ilişkin temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu ve beraati kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanıklar ...,...,... ve ... müdafileri ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında zincirleme biçimde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmüne ilişkin temyizin incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin olaydan sonra alınan vekili ve psikoloğu hazır bulunduğu 15.01.2011 tarihli ilk anlatımında, sanıkla kendi isteği ve rızası dışında ilk cinsel ilişkide bulunduktan sonra kendisinin de gönlü olduğunu beyan etmiş bulunması karşısında, çelişkiler taşıyan diğer aşamalardaki bu hususa ilişkin anlatımlarına itibar edilmeyeceği, savunma ve tüm dosya kapsamından sanığın mağdureye karşı ilk olarak işlediği organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismar suçundan sonraki cinsel ilişkilerin mağdurenin rızasına dayalı olduğu gözetilerek, sanığın cezasının TCK.nın 43. maddesi ile arttırılmayacağı, nüfus kaydına göre suç tarihi itibariyle 17 yaşını bitirip 18 yaşını doldurmadığı anlaşılan mağdure ile sanığın rızaen birden fazla cinsel ilişkide bulunduğu nazara alınıp ek savunma hakkı verilerek ayrıca TCK.nın 104/1 ve 43. maddeleriyle cezalandırılması yerine 103/2. maddesinden verilen cezanın 43. maddesi ile arttırılması,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığın mağdurenin rızaen kaçtığını zannettiğine ilişkin mağdurenin bir kısım beyanları ile doğrulanan savunması, tanık ...'ın anlatımları ve tüm dosya içeriğinden mağdurenin zorla kaçırıldığını bilmediği bu itibarla sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemediği anlaşıldığından, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Sanığın mağdurenin rızaen kaçtığını zannettiğine ilişkin mağdurenin bir kısım beyanları ile doğrulanan savunması, tanık ...'ın anlatımları ve tüm dosya içeriğinden mağdurenin zorla kaçırıldığını bilmediği bu itibarla sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlemediği anlaşıldığından, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ... ve ... müdafilerinin temyiz itirazları ve sanık ... müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

28.01.2013 tarihinde verilen işbu karar 30.01.2013 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafii Av. ...'ın yüzüne karşı tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2015/18921, Karar No: 2015/20389, Tarih: 24.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/18921 E.  ,  2015/20389 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Giresun 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 27.07.2015

No : 2015/368-2015/644

Dava, bir günlük hizmet tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

Eldeki dosyada, davacı 01.02.1984 tarihinde bir günlük çalıştığının tespiti talep etmiş, davalı Kurum vekili yöntemince yetki itirazında bulunarak, işin yapıldığı yer olan Tirebolu Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin yetkili olduğunu ileri sürmüş ve mahkemece bu gerekçeyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5510 sayılı Kanunda, bu Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda hangi yer mahkemesinin yetkili olduğu konusunda açıklık olmaması nedeniyle, yetkili mahkemenin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetkiye ilişkin genel hükümleri gözetilerek belirlenmesi gerekmektedir. Nitekim 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 15. maddesinde “bu kanunda açıklık bulunmayan durumlarda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı” hükmü öngörülmüştür. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 14. maddesinde “Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir” hükmü düzenlenmiştir.

Diğer taraftan iş davalarının en kısa sürede sonuçlandırılması yasa hükmü gereği olup, konuya sosyal güvenlik açısından da bakıldığında yetkiye ilişkin genel usul kurallarının katı biçimde uygulanması, bu hukuk dalının amacı ile de bağdaştırılamaz. Kural olarak dar gelirli durumda bulunan sigortalının haklarını teslimde zorlaştırıcı değil, yasaların olanak verdiği ölçüde olabildiğince kolaylaştırıcı olunmalıdır.

Eldeki somut olayda; davacı 01.02.1984 tarihinde bir günlük çalıştığının tespiti talep etmiş olduğu davada uyuşmazlığa konu işlemlerin yürütüleceği SGK Başkanlığı şubesinin bulunduğu yer veya Sosyal Güvenlik Kurumu merkezinin bulunduğu yer

./..

mahkemelerinden birinde dava açma imkânı bulunan davacının, Giresun 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinde davayı açtığı anlaşılmakla, Mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, Tirebolu Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle, yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 24.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16653, Karar No: 2013/17551, Tarih: 08.11.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/16653 E.  ,  2013/17551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

- K A R A R -

Uyuşmazlığın koltuk imalat, satış ve montaj işini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklanmasına göre, dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine, 08.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15255, Karar No: 2012/6423, Tarih: 19.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15255 E.  ,  2012/6423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/07/2010 tarih ve 2009/83-2010/190 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilin Türkiye’nin en büyük çikolata üreticilerinden birisi olduğunu, 2003/01497 sayılı ŞÖLEN markasının tüm sınıflar itibarıyla tescilli olan tanınmış bir marka olduğunu, davalı şirketin “ŞÖLEN” ibaresinin 29. sınıftaki “et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri”nde tescili için TPE'ye başvurduğunu, müvekkilinin başvuruya yaptığı itirazın TPE-YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, davalının ibaresinin tescilinin 556 sayılı KHK'nin 8/1-b maddesine aykırı bulunduğunu, müvekkiline ait markanın tanınmış olduğunu, tanınmış markaların farklı Mal ve hizmetlerde kullanılmasının mümkün olmadığını ileri sürerek, TPE-YİDK'nun kararının iptaline, davalı markasının hükümsüzlüğünün tespiti ile markalar sicilinden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davalının markasını 1996 yılından beri kullandığını ve üzerinde müktesep hakkı bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkili şirketin dava konusu markayı 1996 yılından beri kullandığını ve üzerinde müktesep hakkı bulunduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı markaları ile davalı markasının 556 sayılı KHK'nin8/1-b hükümleri anlamında farklı sınıflarda oldukları, davalının Şölen markası için müktesep hak elde ettiği, 556 sayılı KHK’nin 8/4 maddesi anlamında her iki taraf markasının da tanınmış olduğu, birbirlerinden haksız yararlanmanın söz konusu olamayacağı, davacının davalının markasının hükümsüzlüğünü talep edemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4506, Karar No: 2013/6093, Tarih: 19.11.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/4506 E.  ,  2013/6093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 818 Sayılı Borçlar Yasası'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili için yapılan icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı ve %40 icra inkar tazminatı istemine ilişkindir.

Yerel mahkemede görülen davanın yapılan açık yargılaması sonucunda yetkili icra müdürlüğünden ödeme emri tebliğ edilmediği ve böylece HMK'nın 114/2. maddesi anlamında dava koşulunun gerçekleşmediği gerekçesi ile HMK'nın 115/2 maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici ile davalı iş sahibi arasında iş sahibinin kiraladığı iş yerinin yüklenici tarafından ağız ve diş sağlığı merkezine dönüştürülmesi konulu 04.05.2011 tarihli sözleşme düzenlenmiş, iş bedeli 570.000,00 TL olarak belirlenmiş, uyuşmazlık halinde İstanbul mahkemelerinin ve icra dairelerinin yetkili olacağı kararlaştırılmıştır.

Yerel mahkemece itirazın iptali davalarında İİK'nın 50. maddesinin kıyasen uygulanarak öncelikle icra dairesinin yetkisine vaki itirazın karara bağlanması gerektiği, HMK'nın yetki sözleşmesini düzenleyen 17. maddesi uyarınca taraflarca aksi kararlaştırılmadığı sürece davanın ancak yetki sözleşmesinde belirtilen mahkemede açılabileceği yetki kuralının kesin yetkiyi içerdiği, yetkili icra müdürlüğünden ödeme emri tebliğ edilmediği ve böylece HMK'nın 114/2. maddesi anlamında dava koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle HMK'nın 115/2. maddesi uyarınca davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Yanlar arasında düzenlenen 04.05.2011 tarihli sözleşmenin 12. maddesinde anlaşmazlık halinde İstanbul mahkemeleri ve icra dairelerinin yetkili olduğu belirlenmiştir. Sözleşme 1086 Sayılı HUMK'nın yürürlükte olduğu dönemde yapılmıştır. HUMK'nın 9. maddesi uyarınca her dava kural olarak davalının ikametgahı mahkemesinde açılır. Sözleşmeden doğan davalar ayrıca sözleşmenin icra olunacağı (işin yapılacağı) yer mahkemesinde de açılabilir (HUMK md. 10). Taraflar arasında yetki sözleşmesi varsa o yer mahkemesi de yetkilidir (HUMK md. 22). Anılan bu yasal kural dikkate alındığında kamu düzeni gereği istisnalar hariç davacı tarafın bu yer mahkemelerinden birisinde davasını açmak konusunda seçimlik hakkı vardır.

...

...

Dava konusu somut olayda aktin ifa yeri İstanbul ili Kadıköy ilçesi dahilinde olup ... Ticaret Mahkemesi davaya bakmaya yetkilidir.... Ticaret Mahkemesi'nin yetkisini engelleyen herhangi bir yasal düzenleme bulunmamaktadır. Sözleşmenin imzalandığı tarih itibariyle, 6100 Sayılı HMK yürürlüğe girmediğinden, sözleşmede kararlaştırılan yer mahkemesinin kesin yetkili olduğunun kabulü mümkün değildir. Böyle bir kabul, sözleşmenin imzalandığı tarihte değişik yer mahkemesinde dava açma imkanı bulunan tarafların seçimlik haklarını ortadan kaldıracaktır ve hak kaybına yol açacaktır. Bu bakımdan, sözleşmeyle kararlaştırılan kesin yetkinin 6100 Sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra imzalanan yetki sözleşmelerinde tatbiki uygun olacaktır. Aksinin kabulü yanların sözleşmeyle kazandıkları ve o tarih itibariyle yasayla yetkili kılınan mahkemelerde dava açma imkanını ortadan kaldıracağından eşitlik ilkesine aykırı olacaktır. Eski Kanun zamanında yapılan yetki sözleşmelerinin, eski Kanuna göre geçerli iseler bugün dahi geçerliliklerini muhafaza ettikleri kabul edilmelidir. Çünkü usul sözleşmelerinin kurulmaları ve geçerlilikleri bakımından maddi hukuk hükümlerine tabi oldukları genel kabul gören bir ilkedir. Buna göre maddi hukuk alanında yapılan yeni yasalar eski yasaya göre geçerli olarak yapılmış olan sözleşmeleri hükümsüz hale getirmedikleri gibi usul sözleşmelerine ilişkin yeni yasa hükümlerinin dahi eski yasa zamanında yapılmış usul sözleşmelerinin geçerliliğini etkilemeyeceğini kabul etmek gerekir.

Açıklanan olgular gözetilerek, yetki itirazının reddedilip işin esasının incelenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2012/21018, Karar No: 2014/13795, Tarih: 09.07.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/21018 E.  ,  2014/13795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Şikayetçinin cami imamı olarak görev yaptığı, sanığın yanında bir şahıs ile şikayetçinin görev yaptığı caminin yanına gelerek başka bir camiyi sorduğu, şikayetçinin tarif ettiği ve “ne yapacaksınız” diye sorduğu,sanığın "bizim patron orada namaz kılmış klima takacağız" diye karşılık vermesi üzerine, şiakyetçinin “imkanınız varsa bu camiyede takın" dediği, sanığın yanındaki şahıs ile diğer cami güzergahına giderek bir süre sonra tekrar geri geldikleri ve gittikleri caminin küçük olduğunu, oraya tek klimanın yeteceğini bir klimayı da şikayetçinin görev yaptığı camiye takabileceklerini, klima taktıkları yere bilgisayar hediye ettiklerini şikayetçiye de bilgisayar verebileceklerini, ancak 370TL KDV ödemesi gerektiğini söyleyerek katalogtan bilgisayar resmi gösterdiği, şikayetçinin kabul ettiği ve tereddüt etmeden 370TL'yi sanığa verdiği, sanığın parayı Alarak geleceğini söylediği ancak bir daha gelmediği, sanığın bu eylemiyle dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanı, fotoğraf teşhis tutanağı ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5836, Karar No: 2024/7580, Tarih: 25.06.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/5836 E.  ,  2024/7580 K.**

**"İçtihat Metni"**

5395 sayılı Yasa gereğince tedbir istemi hakkında yapılan yargılama sırasında; Bursa 4. Çocuk Mahkemesiyle İstanbul 4. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir uygulanmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Bursa 4. Çocuk Mahkemesiyle İstanbul 4. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine,

25.06.2024 tarihinde karar verildi.