muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/11165, Karar No: 2012/30680, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/11165 E.  ,  2012/30680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılığa Teşebbüs

HÜKÜM :Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın suç tarihinde yardım istemek bahanesiyle katılanın evine gittiği, katılanın yardım edemeyeceğini söylemesi üzerine ısrarla el falı bakacağını söyleyerek içeriye girdiği, katılandan kırmızı ve beyaz ip getirmesini istediği, katılanın getirdiği ipleri düğüm yaparak avucuna koyduğu ve sağ tarafının felç olacağını, ağrının olduğunu, eğer ipler açılırsa geçecek diye fal baktığı, sanığın kendisinden takılarını istemesi üzerine kolundaki bir adet bileziği çıkardığı, sanığın ısrarla başka takılarının da olduğunu söylemesi nedeniyle katılanın diğer altın bileziğini de getirdiği, sanığın bu iki bileziği bir iple bağlayarak yazmanın içine koyduğu ve bohça yaptığı iki adet altın bileziği bohçadan alıp cebine koyarak evden ayrıldığı sırada katılanın bileziklerin yerinde olmadığını fark etmesi üzerine sanığın arkasından giderek komşusunun yardımıyla sanığı yakaladıkları, sanığın kaçtığı sırada aldığı bilezikleri yere attığı iddia ve kabul olunması karşısında, eylemin temas ettiği, 5237 sayılı TCK’ nun 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın gözetilmesine 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2718, Karar No: 2025/3503, Tarih: 17.03.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2718 E.  ,  2025/3503 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/11 Esas, 2021/6 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Düzce 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.06.2021 Tarihli ve 2021/23 Tereke, 2021/18 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın huzur evine yerleşmeden önceki mernis adresinin ... Mahallesi 46 Sokak Dış Kapı No:56 İç kapı No: 3 .../ İstanbul olduğu yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bakırköy 12. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.07.2021 Tarihli ve 2021/11 Tereke, 2021/6 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın sürekli kalmak amacıyla huzurevinde yerleştiği ve ölüm tarihine kadar huzurevinde yaşadığı, huzurevi adresinin Yeşiltepe Mahallesi 9. Düzce Bulvarı No:47/1 Merkez/ Düzce olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 nci maddesi şöyledir:

“Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

4. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine gönderir.”

C. Değerlendirme

Her ne kadar 4721 sayılı Kanun’un 22 nci maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de; dosya kapsamından müteveffanın bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakımevinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Düzce 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Her ne kadar 4721 sayılı Kanun’un 22 nci maddesinde bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de; dosya kapsamından müteveffanın bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakımevinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Düzce 1. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Düzce 1.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

17.03.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10498, Karar No: 2010/9574, Tarih: 01.10.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/10498 E.  ,  2010/9574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12.07.2007 gün ve 2007/162-2007/363 sayılı kararı bozan Daire’nin 09.07.2009 gün ve 2007/13635-2009/8522 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davacı vekili dava dilekçesi ve duruşmadaki yazılı-sözlü beyanları ile, davadışı ...Balı’nın keşide ettiği 08.07.2002 vade tarihli bononun hamili olan müvekkilinin, adı geçen keşideci, bono lehdarı ..., ikinci ve son ciranta ...hakkında başlattığı kambiyo senetlerine mahsus icra takibine, borçluların, “keşideci bölümündeki imzanın ...Balı eli ürünü olmadığı” ve “ciranta konumundaki borçlu ...ve ... Kumsel’e de ödememe protestosu keşide edilmediği” iddialarıyla şikayet ve itiraz etmeleri üzerine merci hakimliğince takibin iptaline karar verildiğini, bunun üzerine lehdar ... ve ciranta ...hakkında aynı senede dayalı olarak genel haciz yoluyla icra takibine giriştiğini, borçlu davalıların itirazı üzerine takibin durdurulduğunu, davalıların itirazının haksız ve yersiz olduğunu, takip konusu bononun müvekkilinin davalılardan ...’a verdiği borç karşılığında düzenlenip müvekkiline verildiğini, davalı ...’ın ise bonoyu garanti eden sıfatıyla ciroladığını, her iki davalının da müvekkiline karşı sorumlu olduğunu, ileri sürerek itirazların iptali ile icra inkar tazminatının tahsilini istemiştir.

Davalılar, TTK'nun 626-642. maddeleri uyarınca protesto edilmeyen senet için hamilin cirantaya müracaat hakkı bulunmadığını, savunarak davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, davalıların haklarında açılan kamu davasında taraflar arasındaki temel ilişkiye yönelik kaçamaklı beyanları ve tüm dosya kapsamı gözetilerek davanın her iki davalı açısından da kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davalıların temyiz istemi üzerine Dairemizin 12.12.2006 tarihli bozma ilamıyla, özetle, ceza mahkemesinde davalılardan ...’ın temel ilişkiye dair herhangi bir ikrarının bulunmadığı, diğer davalının ise hangi hukuksal nedenle sorumlu tutulduğunun karar yerinde tartışılmadığı, gerekçesi ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Davalıların temyiz istemi üzerine Dairemizin 12.12.2006 tarihli bozma ilamıyla, özetle, ceza mahkemesinde davalılardan ...’ın temel ilişkiye dair herhangi bir ikrarının bulunmadığı, diğer davalının ise hangi hukuksal nedenle sorumlu tutulduğunun karar yerinde tartışılmadığı, gerekçesi ile yerel mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda, davada ispat yükünün davacıya ait olduğu, takibin dayanağını oluşturan belgedeki ciro imzaları nedeniyle mezkur belgenin davalılar aleyhine yazılı delil başlangıcı niteliğinde bulunduğu, bu nedenle davacının tanık deliline de başvurabileceği, bozmadan önce dinlenilen davacı tanıklarının beyanları ile de davacının davalı ...'a borç para verdiğinin anlaşıldığı, diğer davalının kefil olduğu hususunun gerek davacı ve gerekse de anılan davalı tarafından ceza davasında beyan edilmiş olması nedeniyle BK’nun 484. maddesi gereğince yazılı kefalet sözleşmesi bulunmamasından dolayı davalı ...’ın sorumluluğunun bulunmadığı, takip dayanağı belgede gösterilen vade tarihinin temerrüde esas alınması gerektiği gerekçesiyle davalı ... hakkındaki davanın kısmen kabulü ile 26.000,00 YTL asıl alacak 23.617,00 YTL işlemiş faize yönelik itirazın iptaline, asıl alacağa takip tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine, asıl alacağın %40’ı oranında inkar tazminatının davalı ...’dan tahsiline, fazla istem ile diğer davalı hakkındaki davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davalı ... vekilince temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 09.07.2009 tarihli ilamıyla, özetle, davanın bonoya dayalı ilamsız takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkin olduğu, belgenin kambiyo senedi niteliği taşımadığının sabit bulunduğu, mahkemece, davalı ...’ın cirosunun bu davalı açısından belgeyi yazılı delil başlangıcı haline getirdiği değerlendirilerek sonuca gidilmiş ise de, ...’ın cirosunun davacı lehine değil davalı ... lehine yapılmış olması nedeniyle temel ilişkinin ispatı açısından davalı ... aleyhine ve davacı lehine yazılı delil başlangıcı oluşturmayacağı, bu durumda davacının temel ilişki açısından muhatabının davalı ... olduğu, eldeki davada davalı ...ile herhangi bir temel ilişkiye dayanılmamış ve bu davalı hakkında verilen davanın reddine ilişkin kararın davacı yanca temyiz edilmemiş olmakla davalı ... hakkındaki davanın da reddi gerektiği, gerekçesiyle yerel mahkeme kararının anılan davalı yararına bozulmasına karar verilmiştir.

Davacı vekili, bu kez, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

Davacı vekili, bu kez, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 01.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14886, Karar No: 2020/5130, Tarih: 17.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/14886 E.  ,  2020/5130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkeme

Davacı tarafından, 01.04.2016 gününde verilen dilekçe ile mirasın gerçek reddi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın süre yönünden reddine dair verilen 02.06.2016 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, TMK 605/1. madde gereğince mirasın gerçek reddi talebine ilişkindir.

Davacı ..., teyzesi ...'in 12.11.2015 tarihinde evli ve çocuksuz olarak vefat ettiğini, sağlığında malvarlığını aşacak şekilde borç altına girdiğinden annesi ... tarafından mirasın reddedilmesi üzerine ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.03.2016 tarihli 2016/272 Esas, 242 Karar sayılı veraset ilamı ile teyzesi ...'ın mirasçısı olduğuna karar verildiğini, murisin ölümünü ve veraset ilamı uyarınca mirasçısı olduğunu kuzeni ...'ten 21.03.2016 tarihinde öğrendiğini belirterek mirası kayıtsız şartsız reddettiğinin tespitini istemiştir.

Mahkemece, davanın üç aylık yasal süresi geçtikten sonra 01.04.2016 tarihinde açıldığı gerekçesi ile reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yasal koşulların gerçekleşmesi halinde mirasçılar, Türk Medeni Kanununun 605/1 maddesine dayalı dava açabilecekleri gibi Türk Medeni kanununun 605/2 maddesine dayalı dava da açabilirler.

Gerçek ret, mirasçıların sulh mahkemesine sözlü veya yazılı beyanı ile yapılır. TMK 606. maddesine göre; miras 3 ay içerisinde reddolunabilir. Bu süre, yasal mirasçılar için mirasçı olduklarını daha sonra öğrendikleri ispat edilmedikçe mirasbırakanın ölümünü öğrendikleri tarihten itibaren işlemeye başlar. 3 aylık bu süre hak düşürücü nitelikte olup mahkemece re'sen dikkate alınması gerekir. Böyle bir davada sulh hukuk mahkemesi hakiminin görevi, reddin süresinde olup olmadığı ve ret edenin mirasçılık sıfatı bulunup bulunmadığını incelemek, süre koşulu ile mirasçılık sıfatının gerçekleşmesi halinde ise, Türk Medeni Kanununun 609. maddesi uyarınca ret beyanını tespit ve tescil etmekten ibarettir.

Somut olayda, murisin ölüm tarihinden itibaren Kanunun 606. maddesinde öngörülen üç aylık hak düşürücü süre geçtikten sonra mirasın reddinin tespiti talep edilmiştir. Ancak davacı, murisin ölümünü daha sonraki bir tarihte öğrendiğini beyan ettiğinden mahkemece, davacıya murisin ölümünü daha sonra öğrenme durumu ile ilgili delillerini sunması için imkan verilerek gösterdiği deliller toplandıktan sonra öğrenme tarihinin belirlenmesi ve bu tarih itibariyle hak düşürücü sürenin geçip geçmediği tespit edildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 17.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22067, Karar No: 2014/7543, Tarih: 10.04.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/22067 E.  ,  2014/7543 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ADANA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/06/2013

NUMARASI : 2011/1112-2013/370

Taraflar arasında görülen alacak davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ... raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davalılar A. ve S. yönünden davanın reddine, davalı S.yönünden kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; çekişme konusu Kagir Ev vasıflı 126 parsel sayılı taşınmazın davacı, davalılar ve dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, davacının taşınmazın davalılar ve diğer paydaşlarca kullanılmakta olduğunu, kullandığı yer bulunmadığını ileri sürerek ecrimisil isteğiyle eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan ecrimisil istiyebilir.

Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Somut olaya gelince, çekişme konusu taşınmazın paylı mülkiyet üzere kayıtlı olup, paylı mülkiyet hükümlerinin uygulanması gerektiği kuşkusuzdur. Ne var ki, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur.

Somut olaya gelince, çekişme konusu taşınmazın paylı mülkiyet üzere kayıtlı olup, paylı mülkiyet hükümlerinin uygulanması gerektiği kuşkusuzdur. Ne var ki, mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hüküm vermeye yeterli olduğunu söyleyebilme imkanı yoktur.

Hâl böyle olunca, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılması, öncelikle davacının çekişme konusu taşınmazın tamamında kullanabileceği bir yer bulunup bulunmadığının tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması, kullanabileceği bir yer bulunmadığının saptanması halinde davacının payına karşılık gelen ecrimisilin davalıların kullandıkları bölümler gözetilmek suretiyle hüküm altına alınması gerekirken, bir kısım davalıların payından az yer kullandığı gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmadığı gibi, dosyaya Fen bilirkişisi tarafından ibraz edilen 28.02.2013 tarihli bilirkişi raporu ekindeki krokide B harfi ile gösterilen bölümün alt katındaki işyerinin davalı Saliha’nın oğlu olan dava dışı Mehmet tarafından kullanıldığı saptandığına göre, bu bölümün dava dışı Mehmet tarafından annesi Saliha’ya teb’an kullanılıp kullanılmadığı belirlenerek hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek ve yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları açıklanan yönler itibariyle yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2826, Karar No: 2016/822, Tarih: 29.02.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/2826 E.  ,  2016/822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek ve tasarlayarak öldürme ve bu suça azmettirme, bir suçu işleyememekten dolayı duydukları infialle iştirak halinde öldürme, iştirak halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve bu suça azmettirme, suçu bildirmeme.

HÜKÜM : 1- Sanık ... hakkında;

a- TCK.nun 37/1, 82/1-i maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası,

b- TCK.nun 37/1,109/2, 109/3-b-son maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası.

2- Sanık ... hakkında;

a- TCK.nun 37/1, 82/1-i, 62/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası,

b- TCK.nun 37/1,109/2, 109/3-b-son, 62/1. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası.

3- Sanık ... hakkında;

TCK.nun 278/2, 50/a, 52. maddeleri uyarınca 5.400.TL adli para cezası.

4- Sanık ... hakkında; Canavarca hisle veya eziyet çektirerek ve tasarlayarak kasten öldürmeye azmettirme suçu ile cebir, tehdit veya hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna azmettirme

suçlarından CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince ayrı ayrı beraat.

5- Sanık ... hakkında;

Canavarca hisle veya eziyet çektirerek ve tasarlayarak kasten öldürme ve cebir, tehdit veya hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından CMK'nun 223/2-e maddesi uyarınca ayrı ayrı beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan ... vekilinin 10/03/2014 ve 09/04/2014 tarihli temyiz dilekçelerinin kapsamı birlikte değerlendirildiğinde; sanık ... hakkındaki beraat hükmünün de temyiz edildiği dosya kapsamından anlaşılmakla, tebliğnamede, hakkında görüş bulunmayan bu sanıkla ilgili olarak ek tebliğname düzenlenmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 29/02/2016 günü oybirliği ile karar verildi.

29/02/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 10/03/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.