muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/432, Karar No: 2017/7120, Tarih: 13.06.2017

Direnme gerekçesinde görüleceği üzere, yerel mahkeme üçüncü kişi olarak sürücü sanığın beyanında adı geçen ... ile ilgili iyi niyet değerlendirmesi yapmıştır.

Ancak, mahkemenin kabulünde olduğu gibi müsaderesine karar verilen aracın sahibi ... değil katılan ...’dır.

Yerel mahkemece, aracın ruhsat sahibi de katılan ile ilgili olarak TCK.nun 54.maddesi uyarınca iyi niyetli üçüncü şahıs olup olmadığı yönünde değerlendirme yapılmamıştır.

Diğer yandan, sürücü sanığın beyanında adı geçen ...’ın beyanına başvurulmamış, sanığın beyanlarının doğruluğu araştırılmamıştır.

Müsaderesine karar verilen araç katılan adına ruhsatlı ticari nitelikte bir araçtır.

Tüm dünyada, TIR gibi ülke veya uluslararası taşımada kullanılan araçlar ruhsat sahibi kişi veya firma tarafından kiralanmak ve benzeri yöntemlerle çalıştırılmaktadır.

Nakliye işi yapan kişi veya şirketlerin, her aracı bire bir kontrol etme imkanı olmadığı gibi bu tür bir uygulamada yeryüzünde yoktur.

Çoğu kez, nakliye firması sahibi veya kişiler araç sürücüsünü tanımamakta ve muhatap olmamaktadır.

Bu sebeple, aracın gizli bölümlerinde ele geçirilen suç eşyalarından bilgi sahibi olmaları da olanaklı değildir.

Nakliye araçlarında ele geçirilen suç eşyalarının, araç sahibi tarafından yüklendiğine, araç sahibine ait olduğuna ilişkin somut deliller bulunması dışında varsayım ve tahmine dayalı olarak araç sahibine aidiyetinin kabulüne olanak yoktur.

Somut olayda da, Dairemizin 16.03.2015 tarihli ilamında belirtildiği üzere, katılanın sahibi ve ruhsat sahibi olduğu TIR aracında ele geçirilen silahların sanığın bilgi ve rızası dahilinde taşındığına dair delil bulunmamaktadır.

Yerel mahkemenin bu konudaki gerekçesi tahmin ve varsayıma dayalıdır. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun birçok kararında vurgulandığı üzere, ihtimali kanıya dayalı olarak hüküm kurulamayacağı, ispatın hiçbir kuşkuya olanak vermeyecek derecede açıklıkta olması gerektiği ceza yargılamasında mahkumiyetin olasılığa değil, her türlü kuşkudan uzak kesinliğe dayanması ve tam aydınlatılmamış ve gerçekleşme şekli şüpheli olayların sanık aleyhine yorumlanması mümkün olmadığı ifade edilmiştir. (Y.C.G.K. 04.11.2014 Tarih ve 2013/1-283 esas, 2014/489 karar)

Araç ruhsat sahibi katılan TCK.nun 54/1. maddesi kapsamında iyi niyetli üçüncü şahıstır.

Yargıtay'ın yerleşik kararlarında da iyi niyet “malikin suç eşyasının suçta kullanılacağı konusunda bilgisi ve rızasının olmaması” biçiminde tanımlanmaktadır.

Dosyada mevcut delillere göre, suça konu ateşli silahların araç ruhsat sahibi ve maliki olan katılanın bilgisi ve rızası dahilinde taşındığına ilişkin delil bulunmaması karşısında, Dairemizin önceki kararında açıklandığı gibi aracın katılana iadesi gerekmektedir.

Bu sebeplerle, aracın müsaderesine ilişkin yerel mahkeme kararının onanmasına dair sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir. 13.06.2017
Yargıtay — Esas No: 2016/6367, Karar No: 2018/11664, Tarih: 18.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/6367 E.  ,  2018/11664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müşteki...ın aracını saat 17.00 sıralarında park ettiğini, aynı gün saat 22.00'de yerinde olmadığını beyan etmesi ve suç tarihinde gece vaktinin saat 20.27'de başladığının anlaşılması karşısında; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, hırsızlık suçundan hükmolunan cezanın TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca artırılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Suç tarihi itibariyle TCK'nın 143. maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılması gerektiği gözetilmeden 1/5 oranında artırım yapılarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 18/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10946, Karar No: 2012/28666, Tarih: 08.10.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/10946 E.  ,  2012/28666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 12. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra Müdürlüğü'nce borçlu adına çıkartılan ödeme emri tebligatı TK.21/1.maddesi hükümlerine aykırı olarak yapılmıştır. Bu durumda çıkartılan tebligat usulsüzdür.

Ancak borçlu takipten, kendisine yapılan 22 örnek tebligatla 3.2.2012 tarihinde haberdar olduğundan yasal 7 günlük süre olan 10.02.2012 tarihinde itiraz etmesi gerekirken 15.02.2012 tarihinde itiraz etmiş olmakla bu başvurusu süresinde değildir. Bu durumda mahkemece istemin süre aşımı sebebiyle reddine karar vermek gerekirken, işin esası incelenerek istemin reddine karar verilmesi doğru değil ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA),21.15 TL onama harcı alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına,  ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/186, Karar No: 2010/2482, Tarih: 09.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/186 E.  ,  2010/2482 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, kredi kartı üyelik sözleşmesinden kaynaklanan borcun tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, davalı vekilinin icra takibine yetkili icra dairesinin ... İcra Dairesi olmayıp ikametgah itibariyle ... olduğunu bildirdiği, davalının ikametgahının Küçükçekmece olup, itirazın yerinde bulunduğu yetkili icra dairesinde yöntemine uygun olarak yapılmış bir icra takibi olmadığı gerekçesiyle davacının davasının usul yönünden reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında akdedilen kredi kartı sözleşmesinin 41. maddesinde “Uyuşmazlık halinde ... Mahkeme ve İcra Daireleri yetkilidir.” denilmiştir. Böylelikle HUMK.’nun 22. maddesi kapsamında tarafların sözleşmeyle “yetki şartı” kararlaştırdıkları görülmektedir.

İş bu davada davalının ikametgahı yönünden icra dairesine yönelik yetki itirazı kabul edilmişse de, sözleşmenin anılan hükmü doğrultusunda yetkili mahkemenin ve icra dairesinin Beyoğlu olduğu anlaşıldığından mahkemece işin esasına girilerek toplanacak deliller çerçevesinde bir karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9837, Karar No: 2021/12563, Tarih: 13.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/9837 E.  ,  2021/12563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin sanık ... hakkındaki beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkındaki mahkumiyet kararının incelenmesinde ise;

Dava konusu kaçak sigara, puro ve yabancı menşeili kıyılmış tütün cinsi eşyalara yönelik eylemlerin TCK'nun 44. maddesi uyarınca 11/04/2013 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesi kapsamında kaldığı, ancak suç tarihinden sonra ise 28/06/2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18-son cümle delaletiyle anılan Yasanın 3/5, 3/10. madde ve fıkraları kapsamında bulunduğu gözetildiğinde;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine 7242 sayılı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla,

Suç tarihinde yürürlükte olan 6455 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasa ile 6545 ve 7242 sayılı Yasalar ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın ilgili hükümleri (5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin yollamasıyla 3/5, 3/10, 3/22, 5/2) somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri ile 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Yasaya aykırı sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13609, Karar No: 2024/21248, Tarih: 27.06.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/13609 E.  ,  2024/21248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/161 E., 2016/113 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 16.03.2016 tarihli mahkûmiyet kararı olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan nedenle Bala Asliye Ceza Mahkemesi kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,27.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18998, Karar No: 2012/25639, Tarih: 15.11.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/18998 E.  ,  2012/25639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan her iki tarafın bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazalı 273,69 TL kalan harcın davalı ...'ten alanmasına, 82,35 TL kalan harcın davacıdan alınmasına, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14474, Karar No: 2016/4377, Tarih: 10.03.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/14474 E.  ,  2016/4377 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : ...Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 11/06/2015

NUMARASI : 2014/519-2015/559

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasındaki ticari ilişki nedeniyle davalıdan ... marka temizlik malzemesi alınması karşılığı avans olarak 4 adet çek verildiğini, satım konusu malların teslim edilmediğini ileri sürerek, davalıya verilen çekler nedeniyle müvekkilinin borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, çeklerin karşılığı olarak malların teslim edildiğini, taraflar arasında ... marka temizlik malzemesinin satışına ilişkin sözleşme olmadığını, davacının iddiasını yazılı delille ispatlaması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında cari hesap ilişkisi olduğu, davaya konu dört adet çek için davacının davalıya borçlu olup olmadığı hususunun cari hesabın tümüne göre ortaya çıkacağı, davaya konu çeklerin davalı tarafça alınmış olmasına rağmen, cari hesap kayıtlarında davacının alacağına yazılmadığı, buna rağmen davalının davacıya borçlu durumda olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının çekler nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, icra takibine konu çekten dolayı borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir. Davacı, çeklerin teslim edilecek mal karşılığı avans olarak davalıya verildiğini ancak davalı tarafından malın teslim edilmediğini, bu nedenle çeklerin bedelsiz olduğunu iddia etmiştir. 6098 sayılı TBK 'nun 207/2. maddesi uyarınca, sözleşmede aksi kararlaştırılmadıkça veya aksine adet bulunmadıkça, satıcı ve alıcı borçlarını aynı anda ifa etmekle yükümlüdür. Bu hüküm uyarınca davacı tarafından çekler verilmekle malların da aynı anda teslim edildiğinin kabulü gerekir. Davacı, malların teslim edilmediğini yazılı delillerle ispatlamalıdır. Mahkemece ispat yükünün tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/21824, Karar No: 2021/7872, Tarih: 21.09.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/21824 E.  ,  2021/7872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Oluşa uygun kabule göre sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturup öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve hakkındaki davanın düşmesine karar verilen sanığın mahkeme sorgusunun yapıldığı 07.12.2011 ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında bu suçtan görülen kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 21.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17432, Karar No: 2023/19881, Tarih: 19.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/17432 E.  ,  2023/19881 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1073 E., 2023/885 K.

DAVA TARİHİ : 09.08.2019

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/318 E., 2022/50 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verilmiştir.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 19.12.2023 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı vekili Avukat .... ile davacı vekili Avukat ... ve ihbar olunan ... vekili Avukat ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalılar nezdinde yurt dışı inşaat şantiyelerinde çalıştığını, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin davalı tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, davacının fazla çalışma yaptığı, hafta tatili izinlerini kullanmadığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını ve hak ettiği hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını ve iş sözleşmesinin feshi tarihinde hak ederek kullanmadığı izin sürelerine ait ücretin ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ve yıllık izin alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; dava konusu alacakların zamanaşımına uğradığını, davacının çalıştığı alt işveren şirketlerin davaya dâhil edilmesi gerektiğini, davacının davalı Şirketten talep edilebilir alacağı bulunmadığını, çalışılan ülke şartları ve mevzuat hükümleri dikkate alındığında davacının hukuka ve yasaya aykırı olarak ileri sürdüğü iddialarla çalışmış olmasının mümkün olmadığını, davacının fazla çalışma yaptığını kanıtlaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının davalı asıl işverene işyerinde alt işveren işçisi olarak çalıştığı, tanık beyanı ve banka hesap ekstresi dikkate alınarak davacının ücret bakımından iddiasını ispatladığı, davacının iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiği, davalı tarafça davacının yıllık izinlerini kullandığının davacının imzasının bulunduğu yazılı belge ile ispatlanamadığı, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davacının müvekkili Şirket çalışanı olmadığını, davacının davalı Şirketten hiçbir hak ve alacağı bulunmadığını, davacının yurt dışında çalışmış olması nedeniyle hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil günlerine ilişkin çalışılan ülke mevzuatının uygulanması gerektiğini, hesaplamada gerçek dışı tanık beyanlarının dikkate alınmaması gerektiğini, davacının aldığını iddia ettiği aylık ücretin de dosya kapsamında hiçbir ispatı bulunmadığını, dosyanın seri olarak açıldığını, bu nedenle Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin (AAÜT) 22 nci maddesi gereğince %50 oranında vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Türk hukuku uygulanmasının yerinde olduğunu, dosya içeriği, mevcut delil durumu, tanık beyanına göre davalı işyerinde fazla çalışma yapıldığı, ulusal bayram genel tatil günlerinde ve hafta tatilinde çalışıldığı, davacının da bu çalışmalarının bulunduğu gerekçesiyle başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; iş sözleşmesine uygulanacak hukuk, davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağına hak kazanıp kazanmadığı, ücretin miktarı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ispatı ve hesaplanması ile davacı lehine hükmedilen vekâlet ücreti noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 27 nci maddesi şöyledir: