muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1174, Karar No: 2015/2519, Tarih: 06.11.2015

16.07.1981 gün ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

Şu durumda; bir mahkeme kararının temyiz edilip edilemeyeceği veya Yargıtay kararına karşı karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı belirlenirken, temyiz ya da karar düzeltme hakkının doğduğu (kararın verildiği) tarihteki hukuksal durum esas alınmalı; temyiz yada karar düzeltme istemine konu karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmü temyiz sınırı yönünden hangi düzenlemeyi içeriyor ise, ona bağlı kalınmalıdır.

Buradaki "karar" teriminin, mahkemenin, Özel Daire bozmasına karşı verdiği direnme kararını ve ayrıca Hukuk Genel Kurulu’nun verdiği kararı da kapsayacağında duraksama bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Dava, işçilik alacağı istemine ilişkindir. Eldeki davada, temyiz istemine konu direnme kararının verildiği 09.12.2013 tarihinde, uygulanacak temyiz (kesinlik) sınırı 1.820,00:-TL’dir. Uyuşmazlığı oluşturan direnme kararına konu fazla çalışma ücreti alacağı miktarı, açık biçimde temyiz edilebilirlik sınırı altında olduğundan, anılan karara karşı temyiz yasa yoluna gidilmesi, miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalılardan ... Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yer alan açıklamalara göre davalılardan ... Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazının REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 06.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12879, Karar No: 2015/14875, Tarih: 21.12.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/12879 E.  ,  2015/14875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVATÜRÜ:ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece, intifadan men şartının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, davacı ... tarafından duruşma istemli olarak temyiz edilmişse de, karar tarihi itibari ile duruşma dava değerinin yasal sınırın altında kaldığı anlaşılmakla, duruşma talebinin reddine karar verildi; Tetkik Hakimi ...' ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar, çay bahçesi niteliğinde olan 110, 111, 276, 338, 510, 532 parsel sayılı taşınmazlara veraseten iştirak halinde paydaş olduklarını, dava konusu taşınmazların, dedeleri ... ile babaları ...öldükten sonra davalılar tarafından kullanılarak gelir elde edildiği, davacı ...' in çay üretici hesap belgesi sahibi olmasına rağmen, ürün toplatılmasına izin verilmediğinden, cüzdan üzerinden işlem yapamadığını ileri sürerek, dava tarihinden geriye doğru payları oranında hesaplanacak 5 yıllık ecrimisile karar verilmesini istemişlerdir. Davalılar, taşınmazların... ilinde bulunduğunu, ... mahkemelerinin yetkili olduğunu, çay ürününü bizzat toplamadıklarını, ürünü yarıcının topladığını, az miktarda elde edilen gelirin, murisleri İsmail' den kalma evin bakım ve onarımı için kullanıldığı, kendilerinin para almadıklarını, davacıların taşınmazı kullanmaktan men edilmediklerini belirtip, davanın reddini savunmuşlardır.Mahkemece, dava konusu taşınmazların tarafların murisleri adına kayıtlı olduğu, davacılar tarafından intifadan men şartının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden; davacılar ... ..., ... ve ...' nin 1975 yılında ölen muris ...' in mirasçısı, muris ... ve davacılar ... ve ...' ın 1963 yılında ölen ...' in çocukları oldukları, mahallinde yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu ile çay yetiştirildiği sabit bulunan dava konusu 532 parsel sayılı taşınmazda ..., ... ve ...' ın, yine dava konusu olan 510, 111, 338, 276 ve 110 parsel sayılı taşınmazlarda tarafların kök murisi ...' in paydaş olduğu anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, davaya konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğini davalı paydaşa bildirmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır.Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir.Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 günlü ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı).Somut olaya yukarıdaki ilkeler uyarınca bakıldığında, ecrimisil istenilen taşınmazların çay bahçesi niteliği taşıdığı keşfen saptanmıştır.Bu durumda, ecrimisil isteğinin intifadan men koşuluna bağlı tutulamayacağı kuşkusuzdur.Hâl böyle olunca, ecrimisil miktarı belirlenerek hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir. Davacı ...' in bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile yerel mahkeme kararının (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/352, Karar No: 2021/3258, Tarih: 22.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2021/352 E.  ,  2021/3258 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bilişim sistemleri, banka veya kredi kurumlarının aracı olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının 12/11/2019 tarihli ve 2019/67148 soruşturma, 2019/6820 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma esnasında suç yeri bakımından dosyanın Antalya Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 09/06/2020 tarihli ve 2019/9818 soruşturma, 2020/12 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Antalya Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/07/2020 tarihli ve 2020/475 değişik iş sayılı kararı aleyhine, Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 11/11/2020 gün ve 94660652-105-07-15776-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak soruşturma dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/12/2020 gün ve 2020/103347 sayılı tebliğnamesiyle Dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 04/11/2019 tarihli ve 2019/6236 esas, 2019/10639 karar sayılı ilâmında belirtildiği üzere, dolandırıcılık suçunun, iradesi fesada uğratılan kişinin yatırmış olduğu paranın fail tarafından çekildiği anda tamamlanacak olması nedeniyle suç yerinin de menfaatin temin edileceği yer olacağı nazara alındığında, somut soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin cep telefonundan aranmak suretiyle geriye doğru kredi kart aidatlarının iade edilmesi inancıyla telefonuna gelen şifreyi şüpheli ile paylaşması üzerine kredi kartının bağlı bulunduğu hesaptan gönderilen 6.000,00 Türk lirası paranın Denizbank İstanbul/Beykoz Türk Telekom Şubesine ait ATM'den çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.

5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin Beykoz Cumhuriyet Başsavcılığı yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet bulunmadığından, kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, İstanbul 39. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/07/2020 tarih ve 2020/475 D.İş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, 22/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4525, Karar No: 2014/14187, Tarih: 11.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4525 E.  ,  2014/14187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16675, Karar No: 2023/3609, Tarih: 10.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16675 E.  ,  2023/3609 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesinin 06.09.2022 Tarihli ve 2022/165 Esas, 2022/548 Karar Sayılı Kararı

Zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının can sigortası olduğu, davacının adresinin Antalya olduğu, yine sigortalının adresinin Antalya olduğu gözetildiğinde Antalya Asliye Ticaret Mahkemelerinin davanın görülmesinde kesin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin 29.11.2022 Tarihli ve 2022/810 Esas, 2022/971 Karar Sayılı Kararı

Eldeki davanın haksız fiile dayalı tazminat davası olduğu, bu tür davaların, genel yetki kuralı çerçevesinde davalının yerleşim yerinde açılabileceği gibi zararın ortaya çıktığı yer mahkemesinde veya zarar görenin yerleşim yeri mahkemesinde açılabileceği, herhangi bir kesin yetki halinin olmadığı, davalı ... şirketinin usulüne uygun yetki itirazında bulunduğu ve kendi yerleşim yeri olan İstanbul Mahkemelerini doğru olarak yetkili gösterdiği, mahkemece yapılması gereken ya yetki itirazının reddedilmesi ya da kabul edilecekse dosyanın İstanbul Ticaret Mahkemesine gönderilmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Sigorta sözleşmelerinden doğan davalarda yetki

” başlıklı 15 inci maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“Can sigortalarında, sigorta ettirenin, sigortalının veya lehtarın leh veya aleyhine açılacak davalarda onların yerleşim yeri mahkemesi kesin yetkilidir.”

C. Değerlendirme

1. Kural olarak yetki, dava şartı olmayıp ilk itirazdır. Bu sebeple mahkeme yetkiyi kendiliğinden dikkate alamaz. Ancak, kesin yetki hâllerinde, davanın mutlaka yetkili mahkemede açılması gerekir. Kesin yetki, görev gibi bir dava şartıdır. Kanunlarda kesin yetki olduğu anlaşılan hâllerde de başka yerde dava açılamaz.

2. Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası bir can sigortası olup uyuşmazlığın 6100 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince davacının yerleşim yeri olan Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası bir can sigortası olup uyuşmazlığın 6100 sayılı Kanun'un 15 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince davacının yerleşim yeri olan Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Antalya 1. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3314, Karar No: 2013/8441, Tarih: 07.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/3314 E.  ,  2013/8441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanıklardan...’in, "Kaptanın Yeri" isimli iş yerinin sahibi olduğu ve ...’a kiraladığı, katılan ...’e ait binanın bu tesisin hemen giriş kısmında ve kendisine ait arazide bulunduğu, sanıkların katılana ait binayı, müşterilerin görmesini engellediği için yıkmak ve yerini satın almak amacıyla teklif götürdükleri, ancak; katılan ile anlaşamadıkları, bunun üzerine katılanı razı edebilmek için binanın bir kısmını yıktıkları, fakat; binaya tesiste bulunan bir tırın geri manevrası sırasında çarpıp zarar verdiğinin sanık ... tarafından beyan edildiği, yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporlarından hayatın olağan akışına göre tırın çarpması neticesinde binada bu şekilde bir hasar oluşmasının mümkün olmadığının anlaşıldığı, sanıkların, eylem birliği içerisinde katılana ait binaya zarar verdikleri ve bu şekilde üzerlerine atılı mala zarar verme suçunu işlediklerine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3923, Karar No: 2013/3481, Tarih: 14.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3923 E.  ,  2013/3481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava su abonelik sözleşmesinin kurulması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16832, Karar No: 2009/43, Tarih: 19.01.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/16832 E.  ,  2009/43 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti ile 5458 sayılı Yasa'dan yararlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının temyizine gelince;Dava, davacının 1995 yılında teslim ettiği ürün kesintileri nedeniyle kesintiyi takip eden aybaşı ile 01.03.1999 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının temyizine gelince;Dava, davacının 1995 yılında teslim ettiği ürün kesintileri nedeniyle kesintiyi takip eden aybaşı ile 01.03.1999 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan ve dava tarihinde yürürlükte olan 2926 sayılı Yasa hükümlerine göre,bu yasa da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Somut olayda, davacının Ziraat Odasına 16.08.2005 tarihinden itibaren kayıtlı olduğu, Tarım Kredi Kooperatifine kaydının bulunmadığı ancak Çilimli Fındık Satış Kooperatifine 21.09.1978 yılından itibaren ortak olduğu, davacının sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin Mayıs 1995 tarihinde yapıldığı görülmektedir.

Davacının, kesinti ve ekli Fındık Satış Kooperatif kaydına göre dava tarihinde yürürlükte bulunan 2926 sayılı yasa gereğince 01.06.1995-01.03.1999 tarihleri arasında sigortalı olduğunun tesbitine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 01.06.1995-31.12.1995 tarihleri arasında sigortalı sayılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı H.M.U.K’un 438/7 maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün birinci fıkrası tamamen silinerek, yerine; “ Davanın kabulü ile davacının 01.06.1995-01.03.1999 tarihleri arasında kalan sürelerde Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine, ” yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 19.01.2009 günü oybirliğiyle karar verildi.