muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8022, Karar No: 2012/9024, Tarih: 02.07.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/8022 E.  ,  2012/9024 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.05.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 21.02.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 442 sayılı Köy Kanununa, 3367 sayılı yasa ile eklenen 13. ek maddesi uyarınca, Boruktolu köyü tüzel kişiliğine tahsis edilen taşınmazın, köy ihtiyar heyeti tarafından hak sahiplerine satışına dayalı tapu iptali tescil, olmazsa arsanın rayiç bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı ... vekili temyiz etmiş, karar Dairemizin 13.06.2011 tarihli ilamıyla ve ilamda yazılı nedenlerle bozulmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda tazminata yönelik talebin kısmen kabulü ile; 9000,00 TL'yi geçmemek kaydıyla 350,00 TL'nin, ödendiği 15/03/2004 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ve davalı vekilleri temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davadaki ikinci kademedeki istek “taşınmazın rayiç değerinin tahsili” talebine ilişkindir. Davacı, Köy Yerleşme Alanı Uygulama Yönetmeliğinin 12.maddesinde öngörülen şartları taşımamaktadır. Bu nedenle davacı mülkiyet nakli isteminde bulunamaz ise de ikinci kademedeki taşınmazın rayiç değerinin tahsili talebinin içinde “çoğun içinde az da vardır” kuralı gereği yaptığı

ödemelerin iadesi isteminin de bulunduğunun kabulü gerekir. Gerçekten, geçersiz olan tahsis işlemi sebebiyle davacının yaptığı ödemeler, davalı bakımından sebepsiz zenginleşme oluşturur.

BK'nun 101.maddesi hükmü gereğince muaccel bir borcun borçlusu alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Davacı bu madde hükmüne göre davalıyı temerrüde düşürmediğinden, dava tarihinden daha evvelki bir tarihten itibaren faiz yürütülmesi yerinde değildir.

Mahkemece yapılması gereken iş, davacı tarafından davalıya yapılan ödemenin dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre davalıdan tahsiline karar vermek olmalıdır.

Değinilen yönler bir yana bırakılarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1). Bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2).bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde davacı tarafa iadesine, 02.07.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31182, Karar No: 2014/28181, Tarih: 22.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/31182 E.  ,  2014/28181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kastamonu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/04/2014

NUMARASI : 2013/265-2014/163

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; müvekkili davacının 04/03/2013 günü Kastamonu'da bulunan S.. Alabalık Tesislerine yemek yemek için gittiklerini, yemeklerinin akabinde tesisin bahçesinde gezintiye çıktıklarında köprünün kırılması ile balık havuzuna kucağında çocuğu Z..olduğu halde düştüklerini, bu esnada müvekkilinin henüz 2 gün önce almış olduğu IPHONE - 5 marka cep telefonunun kullanılamaz hale geldiğini, ayrıca düşme sonucu küçük yaştaki çocuğu ve müvekkili davacının büyük korku yaşayarak manevi hasar aldığını ileri sürerek 2.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacı B.. D..'a verilmesini, davacı B..için 5.000,00 TL, Z.. için 5.000,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL manevi tazminatın davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, maddi tazminat talebinin reddine,manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile, 1.500,00 'er TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacı B.. D.. ve davacı Z.. D..'a verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde kanunda tanımlanan taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

Somut uyuşmazlıkta taraflar arasında hizmet alımına ilişkin sözleşme bulunduğu, taraflar arasındaki sözleşme ilişkisinin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığı anlaşılmaktadır.4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür. Taraflar arasındaki uyuşmazlık Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında kaldığına göre davaya bakmaya Tüketici Mahkemesi görevlidir. Görevle ilgili düzenlemeler kamu düzenine ilişkin olup taraflar ileri sürmese dahi yargılamanın her aşamasında resen gözetilir. Görevle ilgili hususlarda kazanılmış hak söz konusu olmaz. Bu durumda mahkemece, uyuşmazlığın tüketici mahkemesi sıfatı ile görülmesi gerekirken genel mahkeme sıfatı ile görülüp sonuçlandırılması usul ve yasaya aykırıdır. Bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birince bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davacıların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/20527, Karar No: 2020/12552, Tarih: 19.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/20527 E.  ,  2020/12552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca, sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülükleri yerine getirmemesi halinde, duruşma açılmasını müteakip, sanığın duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına ilişkin ihtarı içeren meşruhatlı davetiye ile duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra, hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, talimat mahkemesince sanığa gönderilen davetiyede bu meşruhat bulunmamasına rağmen esas mahkemesince bu husus gözetilmeyerek duruşmaya devamla, sanığın savunması ve delilleri sorulmaksızın hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kaldırılarak mahkumiyet hükümleri kurulmak suretiyle CMK'nın 147,176,177,191. maddelerine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9616, Karar No: 2014/10858, Tarih: 02.10.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/9616 E.  ,  2014/10858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kozan 1. Asliye Hukuk (İcra Hukuk) Mahkemesi

TARİHİ : 11/10/2013

NUMARASI : 2013/24-2013/46

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemlerine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine, %20 icra inkar tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine vaki itiraz üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece istemin reddine karar verilmesi üzerine karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı tarafından 02/11/2012 günlü, haciz ve tahliye istemli olarak başlatılan icra takibi, sözlü kira anlaşmasına dayanılarak yapılmış ve ödenmediği iddia olunan kira bedellerinin tahsili talep edilmiştir. Davalı borçlu icra takibine vaki itirazında, taraflar arasında alacak ve borç ilişkisinin olmadığını, belirtilen adreste faaliyet gösteren bir iş yerinin bulunmadığını beyan ederek, sözlü kira akdinin varlığına karşı çıkmış, kiracılık ilişkisini kabul etmemiş, yargılama esnasında da aynı itirazını tekrar etmiştir.

Bu durumda davalı sözlü kira ilişkisine karşı koyduğuna göre, davalı borçlunun kiracı olup olmadığının belirlenmesindeki uyuşmazlık dar yetkili icra mahkemesinde çözülemiyeceğinden ve bu husus yargılamayı gerektirdiğinden mahkemece herhangi bir araştırma yapılmaksızın, uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiğinden bahisle itirazın kaldırılması ve tahliye davasının reddine karar verilmesi gerekirken mahkemece, toplanan taraf delillerin değerlendirilmesi neticesinde takdir hakkı kullanılarak davalının kiracı olmadığı, alacağın varlığını ispatlamadığı gerekçesiyle davanın esastan reddine karar verilmesi ve buna bağlı olarak davacı aleyhine takip konusu alacağın %20 oranındaki kötü niyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 02/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8004, Karar No: 2022/2834, Tarih: 17.02.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/8004 E.  ,  2022/2834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim davasının yapılan yargılaması sonunda; Sigorta Tahkim Komisyonu İtiraz Hakem Heyetince verilen 15/09/2019 - 2019/İHK-11863 sayılı kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; 05.08.2017 tarihinde müvekkilinin içerisinde yolcu olarak bulunduğu, davalıya zorunlu trafik sigortası ile sigortalı ... plakalı aracın yaptığı tek taraflı kazada müvekkilinin yaralandığını, kazanın sigortalı araç sürücüsünün uyuklamasından kaynaklandığını, müvekkilinin kusuru bulunmadığını, sigorta şirketine poliçe teminatı kapsamında tazminat ödenmesi için yapılan talebe karşın olumlu sonuç alınamadığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100 TL maddi tazminat, 1.000 TL tedavi ve yol masrafı olmak üzere 1.100 TL tazminatın temerrüt tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, bilirkişi raporu sonrasında dava değerini 94.024,23 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, başvurunun kısmen kabulü ile 94.024,23-TL sürekli iş göremezlik tazminatının, 06.07.2018 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı sigorta şirketinden alınarak başvuru sahibine ödenmesine karar verilmiş, hükme karşı davalı vekilince itiraz yoluna başvurulmuştur. İtiraz Hakem Heyeti, ibraz edilen SBÜ İstanbul Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 20.03.2018 tarihli rapordan da anlaşılacağı üzere, postravmatik nörojenik baş ağrısına sebep olan araz beyin hasarı niteliğinde olduğundan rapor alınması için 1 yıllık sürenin beklenmesine gerek bulunduğu, oysaki sunulan bu raporun kaza tarihinden 7 ay sonrasında düzenlendiği ve bu rapora göre tazminat hesabı yapılmasının mümkün olmadığı gerekçeleriyle itiraz eden ... Sigorta A.Ş.’nin yaptığı itirazın kabulü ile itiraza konu kararın kaldırılmasına; başvurunun dava şartı noksanlığı nedeniyle usulden reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir.

2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun "Doğrudan Doğruya Talep ve Dava Hakkı" başlıklı 97. maddesinde (Değişik: 14/4/2016-6704/5 md.) “Zarar görenin, zorunlu mali sorumluluk sigortasında öngörülen sınırlar içinde dava yoluna gitmeden önce ilgili sigorta kuruluşuna yazılı başvuruda bulunması gerekir. Sigorta kuruluşunun başvuru tarihinden itibaren en geç 15 gün içinde başvuruyu yazılı olarak cevaplamaması veya verilen cevabın talebi karşılamadığına ilişkin uyuşmazlık olması halinde, zarar gören dava açabilir veya 5684 sayılı Kanun çerçevesinde tahkime başvurabilir.” düzenlemesi yer almaktadır.

Somut olayda; kaza tarihi 05.08.2017 olup, davacı tarafça 09/10/2019 tarihinde eldeki tahkim dosyasında davalı taraftan zararın tazmini talep edilmiştir. Uyuşmazlık Hakem Heyetince başvurunun kabulüne dair verilen karara davalı vekilinin itirazı üzerine İtiraz Hakem Heyetince davacının başvurusunda sunduğu maluliyet raporunda postravmatik nörojenik baş ağrısına sebep olan araz beyin hasarı nedeniyle özür oranının belirlendiği, buna rağmen kaza tarihi ile rapor tarihi arasında Yönetmelik ekinde öngörülen 1 yıllık sürenin geçmediği gerekçesiyle davalı vekilinin itirazı kabul edilerek davacının başvurusu reddedilmiş ise de kaza tarihi itibariyle geçerli olan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümlerine göre yargılama sürecinde Yönetmelik ekindeki cetvel gereğince uygulanması gereken sürenin tamamlanmış olduğu gözetilerek anılan Yönetmelik uyarınca yeniden rapor alınarak sonucu doğrultusunda karar verilmesi gerekirken İtiraz Hakem Heyetince aksi düşünülerek sağlık raporundaki eksikliklerin dava şartı olarak kabul edilmesi ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti Kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 17/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19334, Karar No: 2015/14577, Tarih: 10.09.2015

**7. Hukuk Dairesi         2014/19334 E.  ,  2015/14577 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 6. İş Mahkemesi

Tarihi : 08/09/2014

Numarası : 2012/975-2014/731

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı Çukurova Üniversitesi Rektörlüğü ile ihbar olunan ... Özel Güv.Eğitim Hizm.Tic.Ltd.Şti.vekiller1i tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Hukuk Muhakemeleri Kanununun 61-64. maddelerine göre dava ihbar olunan gerçek ve tüzel kişi, davada taraf sıfatını kazanamaz. Bir davada hüküm, davanın tarafları arasında kurulur. Bu nedenle hükmü temyiz etme hakkı davada taraf olan kişilere aittir. Kural olarak kendisine dava ihbar olunan davaya katılmadıkça (müdahil olmadıkça) mahkemece verilen kararı temyiz etme hakkı yoktur. Ancak, mahkemece usul ve yasaya aykırı olarak taraf sıfatını almayan dava ihbar olunan kişi hakkında hüküm kurulmuşsa, ihbar olunan hükmün kendisiyle ilgili bölümünü temyiz edebilir.

Somut olayda davalı istemi ile dava kendisine ihbar olunan ve yargılama esnasında usulüne uygun müdahale talebinde bulunmayan ve aleyhine de hüküm kurulmadığı anlaşılan ... Özel Güv. Eğitim Hizm. Tic. Ltd. Şti.'nin kararı temyiz etme hakkı bulunmadığından temyiz inceleme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davalı Çukurova Üniversitesi Rektörlüğü'nün temyiz itirazlarına gelince; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ve özellikle husumetin yargılama sırasında Çukurova Üniversitesi Rektörlüğü'ne yöneltilmesine karşın karar başlığında davalı olarak Ç.. F..'nin gösterilmiş olmasının mahallinde düzeltilebilir bir hata olduğunun anlaşılmasına göre davalı Çukurova Üniversitesi Rektörlüğü'nün yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddine,

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle ihbar olunan ... Özel Güv. Eğitim Hizm. Tic. Ltd. Şti.'nin temyiz isteminin REDDİNE, davalı Çukurova Üniversitesi Rektörlüğü'nün yerinde olmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davalı Çukurova Üniversitesi Rektörlüğü harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ihbar olunan ... Özel Güv.Eğitim Hizm.Tic.Ltd.Şti.'ne iadesine, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11454, Karar No: 2024/6445, Tarih: 27.06.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/11454 E.  ,  2024/6445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102/2,102/4, 102/5, 109/1-2, 109/5 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.10.2015 tarihli ve 2014/442 Esas, 2015/266 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 102/2, 102/5 ve 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109/2, 109/5 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılanın aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna, tanık Hakan'ın beyanlarının sanık savunmalarını doğruladığına, sanığın atılı suçları işlediğine dair somut deliller bulunmadığına, şüpheden sanık yararlanır ilkesi uyarınca beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Sanığın nitelikli cinsel saldırı fiilini birkaç defa tekrarlamış olması nedeniyle hakındaki cezanın 5237 sayılı Kanun'un 43. madesi uyarınca artırılması gerekir iken artırılmamış olması nedeniyle hükmün usul ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, katılanın aşamalardaki çelişkili beyanları, adli muayene raporunun katılan anlatımları ile uyumlu olmaması, katılanın yaklaşık bir ay alıkonulduğunu iddia ettiği evden yardım için bağırması halinde çevreden rahatlıkla duyulabileceği, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın katılanla cebir veya tehditle cinsel ilişkiye girdiğine ve katılanı alıkoyduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek kanuni unsurları itibarıyla oluşmayan müsnet suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Anadolu 9. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafii ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, Başkan ...'nun karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.06.2024 tarihinde karar verildi.

KARŞI OY

Dairemizin sayın çoğunluğu ile ihtilafa düştüğüm husus sanığa atılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sübuta erip ermediği noktasında toplanmaktadır.

Başka bir olay sebebi ile olay yerinden geçen tanık polis memurlarının katılanın sesini duymaları üzerine katılanın pencere ve kapısının zincir ve asma kilitle kilitli olduğu metruk evin içinde görmeleri, katılanın sanık tarafından zorla evde alıkonulduğunu belirterek yardım istemesi, olay yeri fotoğrafları ile tanık polis memurlarının katılan anlatımları ile uyumlu olması, katılanın aşamalarda sanığın kendisini döverek birden fazla kez zorla cinsel ilişkiye girdiğini ve zorla alıkoyduğunu genel hatlarıyla ifade etmesi, olayın intikal şekli ve zamanı dikkate alınarak sanığın üzerlerine atılı suçları işlediği sabit olup, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkumiyet kararının onanması, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçu yönünden ise zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerekirken uygulanmaması nedeniyle eksik ceza tayin edilmesi sebebi ile bozma görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun müsnet suçlardan beraat kararı verilmesi yönündeki bozma görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/21553, Karar No: 2016/18750, Tarih: 09.11.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/21553 E.  ,  2016/18750 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Davalı şirketin fesih tarihi itibariyle çalışan işçi sayısı ve davalının aynı iş kolunda başka işyerlerinde çalışan işçileri varsa aynı işkolundaki tüm işyerlerinde çalışan işçilerin sayısına ilişkin belgelerin ile temin edilerek dosyaya eklenip tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.11.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10563, Karar No: 2015/26940, Tarih: 10.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/10563 E.  ,  2015/26940 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2011/296833

MAHKEMESİ : Edirne 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/04/2011

NUMARASI : 2010/165 (E) ve 2011/35 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın aşamalardaki tüm savunmalarında; çeki bir müddet yanında operatör olarak çalıştığı F.. Ö..'ten alacaklarına karşılık aldığını, çalıştığı esnada müştekinin bürosuna girmesinin yaptığı iş nedeniyle mümkün olmadığını beyan etmesi karşısında, sanığın müştekinin yanında çalıştığı döneme ait alacağı olup olmadığı ve müştekinin odasına girme olanağının bulunup bulunmadığının araştırılması, ayrıca alacaklı olduğunun tespit edilmesi halinde TCK 211. maddesinin uygulanma şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği de değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.