muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1639, Karar No: 2015/4216, Tarih: 09.02.2015

- 2 -

haktan feragat edilmiş sayılacağı yönündeki uygulamanın önüne geçilmesi amaçlanmış; ancak, diğer yandan da hukukî yararı olmadan kısmî dava açılması engellenmek istenmiştir. Böylece uygulamada bazen başvurulduğu üzere kısmi davanın amacı dışında kullanılmasının önüne geçecek düzenleme yapılmıştır.

Anılan Kanun'un 107. maddesinde düzenlenen belirsiz alacak davası ile kısmi dava birlikte değerlendirildiğinde, eğer alacak belirli veya belirlenebilir nitelikte ise, tam veya kısmi şekilde belirsiz alacak davası açarak, bu davanın sağladığı imkânlardan yararlanmak mümkün değildir. Ancak, Kanun'un kısmi dava açma imkânını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirlenebilir alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukukî yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkândan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkânlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir.Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesinde kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmî dava açılabilecektir. Buradaki temel ölçü, kısmî dava açmakta hukukî yararın bulunması ve Yargıtay kararlarında da belirtildiği üzere, kısmî dava açma hakkının dürüstlük kuralına aykırı şekilde kötüye kullanılmamasıdır. Şüphesiz ki, 6100 sayılı Kanun'un kabulünden sonra, gerek 29. maddenin açık hükmü gerekse 109. maddenin 2. fıkrasındaki düzenleme gereği, kısmî dava açılması halinde hukukî yararın, özellikle dürüstlük kuralı çerçevesinde daha sıkı gözetilmesi gerekli ve zorunludur. Bu noktada belirtmek gerekir ki, dava konusu edilen alacak, yargılama sırasında hesap raporu alınmasını veya miktar veya değerinin belirlenmesi yargılama sırasında başka bir olgunun tespit edilmesini gerektiriyor ise talep konusu alacağın tartışmalı olduğu veya açıkça belirli olmadığı kabul edilmeli ve kısmi dava olarak görülmelidir.

Somut olayda, fark kıdem tazminatı alacağının tahsiline ilişkin davanın kısmî dava olarak açıldığı davacı vekilinin duruşmadaki beyanı ile açıktır. Davacının iddia ettiği çalışma süresi ve ücrete göre, davayı açarken alacağını belirleyebilme durumu var ise de, talep konusunun miktarının belirlenmesi, davacının giydirilmiş gerçek ücretinin tespitini de gerektirdiğinden, ayrıca anılan alacağın miktarı, hesaplama gerektirdiğinden açıkça belirli değildir. Mahkemece, kısmi dava açma hakkını sınırlandıran 6100 sayılı Kanun'un 109/2 maddesi koşullarının somut olayda bulunmadığı da gözetilerek işin esasına girilip oluşacak sonuç dairesinde karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığının kabulü ve hukuki yarar yokluğundan reddilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/3120, Karar No: 2014/28374, Tarih: 25.12.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/3120 E.  ,  2014/28374 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

1- Davacının 1999/2. dönemde 506 sayılı yasa kapsamında geçen 22 günlük çalışmasının Kurum tarafından geçerli kabul edilip edilmediğinin sorularak cevabı dosyaya eklendikten sonra,

2- Gerekçeli karar tebliğ edilmeyen davacı vekiline yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. ve 433. maddelerindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/12/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17595, Karar No: 2015/5659, Tarih: 30.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/17595 E.  ,  2015/5659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, camiye namaz kılmaya gelen müştekilere ait çaldığı ayakkabıların ayrı ayrı kişilere ait olduğunu biliyor olması karşısında her bir müştekiye karşı eyleminin ayrı ayrı hırsızlık suçunu oluşturacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 30.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5166, Karar No: 2024/7893, Tarih: 01.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5166 E.  ,  2024/7893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/387 Esas, 2024/451 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Sulakyurt Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.02.2020 Tarihli ve 2020/12 Esas, 2020/39 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 407 nci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Kısıtlı 12.01.2023 tarihli dilekçesi ile, ceza evinden tahliye olup ...Mahallesi ......., Sokak No:7/4 .......,/Ankara adresinde yaşadığını, dosyanın yetkisizlik kararı verilerek yeni adresinin bulunduğu mahkemeye gönderilmesini, vasi olarak ise ...'ın atanmasını talep etmiştir.

Mahkemece 19.10.2023 tarihli ek karar ile, kısıtlının merkezî nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresinin ......., Mahallesi 20 Temmuz ......, No:9 ......., No:2 ......,/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 21. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.03.2024 Tarihli ve 2024/387 Esas, 2024/451 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesinin vesayet makamının iznine tabi olduğu, vesayet makamının yerleşim yeri adresinin değiştirilmesine yönelik vasiye bir talimat verme veya bizzat vasinin yerine geçerek işlemde bulunma yetkisi bulunmadığını, herhangi bir talep olmaksızın vesayet makamının adres değişikliğine izin vermesi mümkün olmadığından bu kapsamda verilen izin kararına dayalı yetkisizlik kararı da verilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 407 nci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesi ve vasi değişikliği istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Sulakyurt Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığı gibi yerleşim yeri değişikliği talebinin de İstanbul Mahkemelerine yönelik olmadığından vesayet dosyasının takibinde Sulakyurt Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Sulakyurt Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1217, Karar No: 2025/2826, Tarih: 14.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2025/1217 E.  ,  2025/2826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/56 E., 2016/258 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, nitelikli yağma, suç işlemek amacıyla kurulan örgüte üye olma

HÜKÜM : Müsadere

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2024 tarihli ve 2014/56 Esas, 2016/258 Karar sayılı ek kararının; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2024 tarihli ve 2014/56 Esas, 2016/258 Karar sayılı ek kararı ile; Söke Adli Emanetinin 2019/843 sırasında kayıtlı bulunan suça konu 1 Adet 2222 Seri Numaralı ... Cal 7,65 ... T T Ve Pfs 1951 İbareli 7,65 Mm çapında el yapısı yarı otomatik tabanca ve şarjörü cinsi emanet eşyalarının MÜSADERESİNE, Söke Adli Emanetinin 2014/231 ve 2016/421 sıralarında kayıtlı bulunan suça konu eşyaların dosyada DELİL OLARAK SAKLANILMASINA, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; malzemelerin sanığa ait olduğundan iadesine ve sair yönlere, ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, ek kararda herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, sanık müdafinin eski hale getirme talebi ve hükme yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Söke 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 12.07.2024 tarihli ve 2014/56 Esas, 2016/258 Karar sayılı ek kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden ek kararın, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6773, Karar No: 2010/5053, Tarih: 26.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6773 E.  ,  2010/5053 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya kömür satıp teslim ettiğini, bedelinin ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahı icra dairelerinin yetkili olduğunu, taraflar arasında ticari ilişki bulunduğunu, müvekkilinin borcunu tamamen ödediğini bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalının takipte borca ve yetkiye itiraz ettiği, borcun esasının çekişmeli olduğu durumlarda davalının ikametgahı mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle davanın yetki yönünden reddine, talep halinde dosyanın görevli ve yetkili Van Sulh Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, faturalı mal satışından kaynaklanan alacağın tahsili için girişilen icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Davalı cevabında, akdi ilişkiyi inkar etmeyerek borcun ödendiğini de savunmuştur. Bu durumda mahkemece, B.K.73/1.maddesi uyarınca alacaklının ikametgahı icra daireleri ve mahkemelerinin yetkili olduğu gözetilerek işin esasına girilmesi gerekirken mahkemenin yetkisizliğine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 26.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/735, Karar No: 2018/12886, Tarih: 07.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/735 E.  ,  2018/12886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Bozma ilamına uyulduğu halde gereklerinin yerine getirilmediği,

1- 765 sayılı TCK'nın 493/1-son maddesinde öngörülen hırsızlık eylemi için cezanın alt sınırının 8 yıl olup, hükümlü ... hakkında anılan Yasa'nın 493/1-son maddesine göre hüküm kurulduğunun anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca sanık ve zorunlu savunman hazır bulundurulmaksızın anılan Yasanın 289/1-e maddesine aykırı davranılması,

2 - 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre; hükümlüler... ile....'ın dışında suç arkadaşları ... ve ....'in katılımıyla, mağdurların ikametinin muhkem giriş kapısının kilidini balta ile kırıp içeri girdikten sonra suç tarihinde değeri hafif kabul edilen (275 USD ile suç tarihine göre değeri 21,5 milyon altın küpe ile yine suç tarihine göre 1,5 milyon TL parayı) alan ve mağdurlar ... ve ...'nin de şikayetçi olmadıkları dikkate alınarak zararın karşılanmadığı olaya ilişkin olarak; hükümlü ...'ın eyleminin, 765 sayılı TCK'nın 493/1-son, 522 (hafif), 59.maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c maddelerine uyduğu, hükümlü ...'in eyleminin, 765 sayılı TCK’nın 493/1-son, 522 (hafif), 55/3, 59.maddeleri ile 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 31/3. (5377 sayılı yasayla yapılan değişiklik öncesi gözetilerek), 116/1, 119/1-c maddelerine uyup her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulama yapılıp verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, eksik ve denetime olanak vermeyecek şekilde yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlülerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükümlerin istem gibi BOZULMASINA, 07/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1613, Karar No: 2014/11840, Tarih: 30.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/1613 E.  ,  2014/11840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9471, Karar No: 2011/10740, Tarih: 27.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/9471 E.  ,  2011/10740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı, mısır ve kuru fasulye ürünlerinin 2010 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin İl Tarım Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından,

2- Davacı taraftan ödenmesi gereken dava harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Bu nedenle -davacı idarenin yargı harcından bağışık olmadığı da gözetilerek- davacı taraftan dava harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması, dava harcı alınmamışsa gerekli tebligat yapılarak harcın tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3584, Karar No: 2017/3315, Tarih: 24.04.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/3584 E.  ,  2017/3315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 06.11.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 06.11.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı; 27.11.2006 tarihli harici satış sözleşmesi ile davalı yükleniciden bağımsız bölüm satın aldığını, tapu devrinin yapılmadığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davalı yüklenici şirket yetkilisi; davacının faiz karşılığı borç para verme işiyle uğraştığını, faiz karşılığı aldığı paralara karşılık senet verildiğini, borcun ödenmesine rağmen sözleşmeye dayanılarak tapu devri istendiğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ...; dava konusu dairenin diğer davalı Suna adına kayıtlı bulunduğunu, inşaatın devam ettiğini, davayı kabul etmediğini açıklamıştır.

Davalı Suna vasisi Mehmet davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece; inşaatın tamamlanma oranının %86,21 olduğu, inşaatın plan ve projeye aykırı bulunduğu için iskan alınmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, yüklenicinin temliki suretiyle kazanılan kişisel hakka dayalı tapu iptali ve tescili istemine ilişkindir.

Arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri çift tipli karma sözleşmelerdendir. Burada yüklenicinin borcu arsa sahibine ait arazi üzerine sözleşmesine, amaca ve fenne uygun bir bina imal ederek, arsa sahibine teslim etmek, arsa sahibinin temel borcu ise kendisine teslim edilen binadan sözleşmeyle yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümler tapu kaydını ona aktarmaktır. Yüklenici kendisine bırakılan bağımsız bölümler tapusunu doğrudan arsa sahibinden isteyebileceği gibi yazılı olması koşuluyla şahsi hakkını Türk Borçlar Kanunu 183. maddesi hükmünce üçüncü kişilere de temlik edebilir. Davadaki davacı üçüncü kişilerin isteminin dayanağı yüklenicinin yaptığı temlik işlemidir. Alacağı devralan kişi de evvelki alacaklının yerine geçeceğinden, borçludan ifayı istemek, gerektiğinde de borçluyu ifaya zorlamak hakkını kazanır. Ancak bu tür davalarda yükleniciden temellük edilen kişisel hakka dayanılarak ifanın arsa sahibinden istenmesi halinde mahkeme yüklenicinin arsa sahibi ile olan sözleşmesine göre gerçekte neyi istemeye hak kazandığı yönü üzerinde durulmalıdır. Çünkü, yüklenici üçüncü kişiye ancak arsa sahibinden neyi hak kazanmışsa onu temlik edebilir. Gerçekten, temlik sözleşmesinin konusu bir borç ilişkisinden doğmuş olan alacak neyse odur.

Dosyada mevcut 27.04.2006 tarihli Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi davalı ..... ile yüklenici ... İnş. ve Tur. Nak. Tic. Ltd. Şti. arasında imzalanmıştır. Sözleşmeye göre; A-B-C-D ve E olmak üzere beş blok halinde yapılacak inşaatta B blokta bulunan ve sözleşmede detaylı konumu açıklanan toplam 11 adet bağımsız bölüm arsa sahibi Suna Rana Burcu'ya bırakılmış ve B blokta geriye kalan toplam 11 daire ile A-C-D ve E Bloklardaki tüm daire ve işyerleri müteahhit firmaya ait olacağı kararlaştırılmıştır.

Ayrıca, sözleşmede yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin tapu ferağının ne şekilde verileceği açıklanmış olup buna göre, inşaatın fiziki seviyesi gözetilerek kademeli olarak tapu ferağı verilmesi gerekecektir.

Davacının dayanağı 27.11.2006 tarihli harici satış sözleşmesi ile C Blok 10 nolu bağımsız bölüm satışı yapılmış olup 27.04.2006 tarihli sözleşme içeriğine göre, yükleniciye bırakılan bağımsız bölüm dava konusu edilmiştir.

Davalı arsa sahibi Suna vasisi Mehmet tarafından .... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2004/1885 Esas sayılı dosyası üzerinden 07.06.2013 tarihinde yapılan tespit sonucu alınan raporda B Bloktaki inşaatın %94 seviyesinde yapıldığı ve eksik işler bedelinin de 129.402.00 TL olduğu tespit edilmiştir.

Mahkemece, 15.02.2013 tarihinde yapılan keşifte ise; tüm bloklardaki inşaat seviyesi incelenmiş ve genel olarak inşaat seviyesinin %86,21 olarak tamamlandığı, plan ve projeye aykırılık nedeniyle iskan alınmasının mümkün olmadığı ve eksik kusurlu işler içinde 943.918,56 TL gerektiği saptanmıştır.

Yukarıda yapılan açıklamalar, sözleşme içerikleri, tespit ve keşif sonucu alınan raporlar ve raporlara yönelik itirazlar ile dava dışı taşeron ... ile yapılan 11.12.2013 günlü sözleşme içeriği de gözetilerek davalı arsa sahibi Suna ile ilgili 27.04.2006 tarihli sözleşme kapsamında yüklenicinin yaptığı inşaat seviyesinin ne oranda olduğu açıklığa kavuşturulmalıdır. Tescil isteme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği belirlenmelidir. Tescil isteme koşullarının gerçekleştiği saptanacak olursa inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenicinin karşılamakla yükümlü olduğu tüm masrafların, noksan işler bedeli ile birlikte depo ettirildikten sonra tescil cihetine gidilmelidir.

Mahkemece dosyada mevcut sözleşmeler içeriği ve rapora yönelik itirazlar dikkate alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Karar açıklanan nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.04.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.