muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4437, Karar No: 2022/4390, Tarih: 27.09.2022

Sözleşme ilişkisinin sona ermesinden sonra da tarafların sözleşmenin yükümlerinden kurtulmaları, başka bir anlatımla, sözleşme ilişkisinin tasfiyesi gerekir. Geriye etkili fesihte alacaklı BK'nın 108/I maddesine dayanarak yükleniciye veya onun halefi durumundaki kişilere verdiği tapuları geri isteyebilir. Geriye etkili feshin en önemli sonucu tarafların sözleşmenin yapıldığı tarihteki mal varlığına getirilmeleridir. Bunun anlamı, geriye etkili fesihte yükleniciye inşaatın fesih tarihindeki fiziki durumuna uygun bağımsız bölüm verilmez. Feshin geriye etkili olacağı konusunda taraf iradelerinin uyuşmaması halinde mahkemece ileriye etkili feshin koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmalıdır. Fesih ileriye etkili sonuçlar yaratacak şekilde yapılmış veya bunun koşulları oluşmuş ise feshin doğal sonucu olarak yapılacak tasfiye işleminde yüklenici eserin getirildiği fiziki seviyeye uygun bağımsız bölüm tapusunun devrini isteyebilir. Feshin geriye etkili olması durumunda, sözleşme hiç yapılmamış (yok) farzedilerek hüküm doğuracağından taraflar karşılıklı olarak birbirlerine verdiklerini sebepsiz zenginleşme hükümlerince geri alabilir. Örneğin, avans niteliğinde bir miktar arsa payı devredilmiş ise arsa payının adına tescili arsa sahibince; yasaya uygun bir kısım imalât gerçekleşmiş ise bunun bedeli de yüklenici tarafça istenebilir. Oysa, ileriye etkili fesihte sonuç farklıdır. Öncelikle inşaatın seviyesi (tamamlanma oranı) belirlenerek, davalı yüklenicinin hakettiği arsa payı ile arsa sahiplerine bağımsız bölüm ve bırakılacak pay oranı, inşaatın bitirilmiş olması durumunda yükleniciye verilmesi kararlaştırılan bağımsız bölüm (ve arsa payı) oranına kıyas yolu uygulanarak, yüklenicinin yaptığı kısmi ifanın ayni olarak karşılığı tespit edilir, ayni olarak bağımsız bölüm verilmesi mümkün olmadığı takdirde yapılan iş ve bağımsız bölümlerin saptanacak değerlerine göre ivaz ilavesi suretiyle tasfiye gerçekleştirilir. Diğer anlatımla, 25.02.1984 tarihli ve 3/1 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca ileriye etkili fesih, yüklenicinin yaptığı imalatın oranına göre bedel alması anlamına gelmektedir.

Ayrıca, gerek Dairemiz, gerekse Hukuk Genel Kurulu Kararlarında, akdin ileriye etkili feshedilebilmesi için inşaat seviyesi %90 ve üzeri orana ulaşmış olmalıdır. Bunun için yüklenicinin işten el çektiği tarihte inşaatın fiziki durumunun tespitinde ve yapılan işin tüm işe oranının saptanmasında zorunluluk vardır. Böylece işin arz ettiği özellik, işin kapsamı ile birlikte değerlendirilerek feshin ileriye etkili mi, yoksa geriye etkili mi sonuçlar doğuracağı üzerinde durulması gerekir.

Ayrıca, gerek Dairemiz, gerekse Hukuk Genel Kurulu Kararlarında, akdin ileriye etkili feshedilebilmesi için inşaat seviyesi %90 ve üzeri orana ulaşmış olmalıdır. Bunun için yüklenicinin işten el çektiği tarihte inşaatın fiziki durumunun tespitinde ve yapılan işin tüm işe oranının saptanmasında zorunluluk vardır. Böylece işin arz ettiği özellik, işin kapsamı ile birlikte değerlendirilerek feshin ileriye etkili mi, yoksa geriye etkili mi sonuçlar doğuracağı üzerinde durulması gerekir.

Somut olayda, taraflar arasında düzenlenen 17.10.2014 tarihli tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, asıl ve birleşen davalarda davacı arsa sahibi ...’in tapuda adına kayıtlı 58 ada 25 no.lu parseli, yüklenici ...’a devredeceği, bunun karşılığında yüklenicinin, anılan parsel ile kendisine ait 58 ada 26 no.lu komşu parseli tevhid ettirerek, eni ve boyu eşit iç yükseklikleri üç metre olan bodrumlu 2 adet dükkan yapacağı ve dükkanlardan bir adetinin arsa sahibine, bir adetinin yükleniciye ait olacağı kararlaştırılmıştır.

Dosya kapsamında kapsamında, bozmadan önce 29.01.2016 tarihinde yapılan keşif üzerine alınan bilirkişi raporunda, sözleşemeye konu taşınmazların tehvid ettirilerek 58 ada 76 parsel numarasını aldığı, arsa üzerindeki eski dükkanların halen durduğu, riskli yapı grubunda olduklarından yıkılmaları gerektiği, sözleşmeye uygun yeni yapının yapılmadığı tespit edilmiştir.

Bozma sonrası dosyaya gelen 06.10.2020 tarihli belediye yazısında, 58 ada 76 no.lu parselin ifrazının mümkün olmadığı, fakat ekte yer alan 09.04.2018 tarih ve 11 no.lu ruhsatta 2 adet dükkan bulunduğundan kat irtifakı projesi hazırlanıp, bağımsız bölümlerin tapularının çıkartılıp ayrılayabileceği bildirilmiştir. Beledeyi yazısı ekinde yer alan yapı ruhsatından, yüklenici ... tarafından yargılama sırasında 09.04.2018 tarihinde yapı ruhsatının alındığı, yapıda ofis ve işyeri niteliğinde iki adet bağımsız bölüm bulunduğu anlaşılmış, ayrıca yeni inşa edilen dükkanlara ilişkin fotoğraflar görülmüştür.

Nitekim, davalı yüklenici, eski kiracıyı tahliye ettirerek, yapı ruhsatını aldığını ve ediminin bir kısmını ifa ettiğini savunmuştur.

Bu durumda, mahkemece, ortaya çıkan bu yeni durum karşısında, mahallinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak, inşaatın geldiği seviyenin ve yüklenicinin edimlerini ne oranda ifa ettiğinin tespit edilmesi, yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde feshin ileriye etkili mi geriye etkili mi olacağının tartışılıp değerlendirilmesi, yargılama harç ve giderlerinden sorumluluğun dava tarihindeki haklılık durumuna göre saptanması ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davalarda davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün asıl ve birleşen davalarda davalı BOZULMASINA, takdir olunan 8.400,00 TL duruşma vekalet ücretinin, asıl ve birleşen davalarda davacıdan tahsili ile vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan asıl ve birleşen davalarda davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğin itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 27.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1800, Karar No: 2013/11506, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/1800 E.  ,  2013/11506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

27.01.2009 tarihinde hazır olan katılanın gösterdiği yerde sanıkların bilgisi dışında yapılan keşifte, dava konusu yerin mezarlıkla ilgisinin olmadığının belirlenmesine karşın, sanıkların temyiz dilekçelerinde, kendilerinin toprak aldığı yer ile keşif yapılan yerin birbirini tutmadığını ileri sürmeleri ve yargılama aşamasında da toprak aldıkları yeri mezarlık olarak bildiklerini belirtmeleri karşısında, öncelikle sanıkların toprak aldıkları yerin ve sahibi kesin olarak belirlenip, bu yerin mezarlık alanı veya hazine arazisi ile ilgisinin bulunup bulunmadığı saptandıktan ve katılanın kolluk ifadesinde adı geçen ve olaya ilişkin bilgi ve görgüsü bulunan tanık ... de dinlendikten sonra sonucuna göre fiilin niteliğinin, sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken yetersiz soruşturmayla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6080, Karar No: 2023/9179, Tarih: 08.03.2023

**6. Ceza Dairesi         2022/6080 E.  ,  2023/9179 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 7035 sayılı Bölge Adliye ve Bölge İdare Mahkemelerinin İşleyişinde Ortaya Çıkan Sorunların Giderilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 21 inci maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 27.12.2013 tarihli ve 2013/14243 Esas sayılı iddianamesi ile; sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-c, 53. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.09.2014 tarihli ve 2014/2 Esas, 2014/308 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 157/1, 62, 52/2, 53/1, 58 ve 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 1.500 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mahsuba karar verilmiştir. Karar sanık müdafii tarafından temyiz edilmiştir.

3. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 25.10.2018 tarihli ve 2015/14350 Esas 2018/7202 Karar sayılı ilâmıyla;

3. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 25.10.2018 tarihli ve 2015/14350 Esas 2018/7202 Karar sayılı ilâmıyla;

"..Katılanın kovuşturma aşamasında alınan ifadesinde, sanığın kendisine 5.000 TL'yi verdikten sonra kolundaki bileziklerin okutulması gerektiğini söyleyip bilezikleri diğer uzun boylu şahısla birlikte istediğini, sanığın kolundaki iki adet bileziği çıkartmaya çalıştığını, zorlamasına rağmen çıkartamadığını, kendisinin bileziklerin çıkmayacağını söylemesi üzerine sanığın, eline bulaşık deterjanı dökmek suretiyle bilezikleri aldığını ve bu sırada uyandığını beyan etmesi ve söz konusu paranın hayır amacıyla fitre olarak ihtiyaç sahiplerine dağıtılmak üzere katılana verileceği sanık tarafından söylendikten sonra, bileziklerin mevlütte okutulacağı bahanesiyle katılandan alınmış olması karşısında, sanığın katılana karşı eylemleri sırasında cebir kullandığına dair somut delil bulunmadığı, fakat, sanığın dini inanç ve duyguları istismar ederek, hileli söz ve davranışlarla katılanı bilezikleri kendisine vermesi konusunda ikna edip haksız menfaat temin etmek şeklinde sübut bulan eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenen 'Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle' dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde basit dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kabule göre de;

Sanığa yüklenen dolandırıcılık suçu nedeniyle, hükümden sonra, 02.12.2016 tarihli ve 29906 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 07.12.2018 tarihli ve 6 - 2014/381109 sayılı yazısı ile;

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 07.12.2018 tarihli ve 6 - 2014/381109 sayılı yazısı ile;

"...Sanık, 1939 doğumlu suç tarihinde 75 yaşında bulunan mağdureyi kolundaki takılı altı adet bileziği görerek hedef olarak seçmiş ve eyleminin icrasına dolandırıcılık niyetiyle başlamış, hayır parası dağıtma bahanesiyle bir binaya soktuktan sonra önce bilezikleri rızasıyla istemiş, çıkmayacağını söyleyen mağdureye inanmayarak koluna asılmak suretiyle cebir uygulamış yine çıkmayınca bu kez de eline deterjan sürerek kayganlaşmasını sağlayıp iki adet bileziği alıp kaçmıştır. Sanığın niyeti ve kastı her ne suretle olursa olsun mağdurenin kolundaki bilezikleri almaktır ve eylemine önce yaşlı ve savunmasız gördüğü mağdurenin hile ile rızasını elde ettikten sonra bilezikleri alıp kaçmak ise de, para verme bahanesiyle eşinin yanından ayırıp tek başına soktuğu binada mağdurenin kolunda takılı bulunan bileziklere önce fiziki kuvvet uygulayarak asılmıştır. Bu zor kullanma TCK'nın 148. maddesindeki cebir boyutuna ulaşmış olup bileziklerin çıkıp çıkmamasının bir önemi yoktur, önemli olan husus bilezikleri almak için mağdureye karşı fiziki bir kuvvet uygulanmış olmasıdır. Bu hâliyle de eylem yağma suçuna vucüt vermekte olup suç vasfı yönünden hüküm bozulmalıdır.

Bu sebeplerle; sanık aleyhine olarak suç vasfı yönünden kazanılmış hakları saklı tutularak hükmün bozulması gerektiği,"

Nedeniyle itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

5. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesi 31.01.2019 tarihli ve 2018/8974 Esas, 2019/214 Karar sayılı ilâmıyla oy çokluğu ile itirazın Reddine ve itirazın incelenmesi için dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar vermiştir.

6. Yargıtay Ceza Genel Kurulu 14.10.2021 tarihli ve 2019/15-115 Esas, 2021/475 Karar sayılı kararıyla, '' 1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2-Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 25.10.2018 tarihli ve 14350-7202 sayılı bozma kararının KALDIRILMASINA,

3- ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 30.09.2014 tarihli ve 2-308 sayılı kararının, sanığın eyleminin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde basit dolandırıcılık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi isabetsizliğinden, aleyhe yönelen temyiz bulunmaması nedeniyle ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunması kaydıyla BOZULMASINA,'' şeklinde karar vermiştir.

7. ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.04.2022 tarihli ve 2022/64 Esas, 2022/148 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 148/1, 62/1, 53, 63 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, 1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkı gözetilerek neticeten 2 yıl 1 ay hapis ve 1.500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Sanığın Beraat etmesi gerektiğine,

2.Sanığın suç tarihinde ...'de olmadığına,

3. Vesaire

İlişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Sanığın Beraat etmesi gerektiğine,

2.Sanığın suç tarihinde ...'de olmadığına,

3. Vesaire

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Katılanın eşi ile birlikte olay günü saat 14.00 sıralarında sokakta yaya olarak giderken, sanığın katılanın eşinin eline sarılarak "... abi elini öpeyim." dediği, katılan ve tanık E.G.'nin sanığı önceden tanımadıkları ve eşine böyle söylemesine de hayret ettikleri, sonra sanığın fakir fukaraya yardım ettiklerinden bahsettiği "Anneannem öldü, fitresini dağıtıyoruz, onun için hayır yapacağız, tanıdığınız ihtiyacı olan fakir bir insan varsa onlara para yardımında bulunacağım" dediği ve katılanın eşi tanık E.G.'e 200,00 TL para verdiği, daha sonra ''5.000 TL yardım yapacağım, teyze benimle gelsin, ona vereyim'' diyerek katılanı yanında götürdüğü, yolda giderken bir binaya girdikleri, binanın içinde iken bir başka kimliği belirsiz şahsın yanlarına geldiği ve sanığın yardım amaçlı bir tomar parayı çıkartarak'' burada 5.000 TL var, bunu ihtiyaç sahiplerine dağıtırsınız'' diyerek parayı katılana verdiği ve burada katılana kolundaki bileziklerin okutulması gerektiğini söyleyerek sanığın katılanın kolunu tutarak iki adet bileziği çektiği, katılanın bileziklerinin kolundan çıkmayacağını söylemesine rağmen çıkarmaya çalıştığı bilezikleri çıkartamayınca sanığın ve kimliği belirsiz şahsın katılanı karşıda başka bir binaya götürdüğü sanığın ''Burada mevlit var, yukarı çıkmamız gerekiyor, asansör çalışmıyor, yaya çıkalım'' diyerek katılanı binanın 3.katına çıkardığı ve ''Burada bileziklerini ver, okutup o şekilde para vereyim'' dediği, katılanın ''Mevlüt ile bileziklerimin ne alakası var'' dediği, sanığın katılanın kolunu tutarak bilezikleri çektiği, çıkartamayınca eline bulaşık deterjanı dökerek iki adet bileziği çekip aldığı ve katılanın cebine koyduğu tomar halindeki parayı da alarak uzaklaştığı anlaşılmıştır.

2. Sanığın aşamalarda olay tarihlerinde babasının ayağının kesilmesi nedeni ile ... ili, Bayındır ilçesinde olduğunu, hayatında ...'e gitmediğini, kullandığı her iki hattın da eşi olan tanık P.N. adına kayıtlı olduğunu beyan ettiği savunması dosyada mevcuttur.

3. Katılanın ve tanık E.G.'ün sanığı önce emniyette fotoğraftan teşhis ettiği 02.11.2013 tarihli araştırma ve fotoğraf teşhis tutanağı dosyada mevcuttur.

4. Katılanın ve tanık E.G.'ün sanığı mahkeme huzurunda teşhisine ilişkin duruşmadaki beyanları dosyada mevcuttur.

5. Mahkemece Hukukî Süreç başlığı altında (6) numaralı parağrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2019/15-115 Esas, 2021/475 Karar sayılı kararıyla belirtilen bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

IV.GEREKÇE

A. Sanığın Suç Tarihinde Mersinde Olmadığı ve Beraat Etmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden;

4. Katılanın ve tanık E.G.'ün sanığı mahkeme huzurunda teşhisine ilişkin duruşmadaki beyanları dosyada mevcuttur.

5. Mahkemece Hukukî Süreç başlığı altında (6) numaralı parağrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2021 tarihli ve 2019/15-115 Esas, 2021/475 Karar sayılı kararıyla belirtilen bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği anlaşılmaktadır.

IV.GEREKÇE

A. Sanığın Suç Tarihinde Mersinde Olmadığı ve Beraat Etmesi Gerektiğine İlişkin Temyiz Sebepleri Yönünden;

Katılanın aşamalarda tutarlı beyanları, katılanın beyanlarını doğrulayan tanık E.G.'ün beyanları, Katılanın ve tanık E.G.'ün sanığı emniyette fotoğraftan teşhis etmelerine ilişkin araştırma ve fotoğraf teşhis tutanağı ve mahkeme huzurunda teşhisleri karşısında sanığın eyleminin sabit olduğu anlaşıldığından hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Vesaire Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 15.04.2022 tarihli ve 2022/64 Esas, 2022/148 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11779, Karar No: 2016/8124, Tarih: 11.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/11779 E.  ,  2016/8124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 149 ada 10 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı... Belediyesi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Ziraat bilirkişisi, dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olduğunu belirtmiş, fen bilirkişisi ise dava konusu taşınmazın krokisini çizmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın toprak tevzi komisyonunu 2159 mera parselinin kadastro tespiti sırasında 1465 nolu mera olarak tespit edildiği ve bu parselinde imar uygulamasa ve parselasyon sonucu 149 ada 10 nolu parselin oluştuğu anlaşılmaktadır. .... Asliye Hukuk Mahkemesi 2002/2042 Esas sayılı Hakem dosyasında yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda 149 ada 10 nolu parselin toprak tevzi komisyonunun 2159 nolu mera parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 2159 sayılı mera parselinden

gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (.... Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;