muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/24847, Karar No: 2014/14517, Tarih: 26.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/24847 E.  ,  2014/14517 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/180364

MAHKEMESİ : Balıkesir Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2012

NUMARASI : 2011/240 (E) ve 2012/130 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuğun aşamalarda inkara yönelik savunmaları karşısında, onaysız fotokopiden oluşan soruşturma evrakı üzerinden yargılamaya devam olunması,

2) Aynı suçtan Balıkesir 1. Asliye Ceza mahkemesinde yargılanan yaşı büyük sanıklara ait dosya getirtilip incelenmeden,iş yeri kamera kayıtları üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılıp, 23.04.2011 tarihli CD izleme tutanağı da gözetilmek suretiyle suça sürüklenen çocuğun görüntülerdeki şahıslardan olup olmadığı araştırılmadan ve suça sürüklenen çocuğun müşteki S.. D..'a teşhis ettirilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA,26.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7782, Karar No: 2013/6925, Tarih: 14.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/7782 E.  ,  2013/6925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 3568 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğe, ertelemeye, denetim süresi belirlenmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa isnat edilen suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmayan ... Yönetim Kurulu'nun davaya katılmasına karar verilmesi ve lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca "200,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan idareye verilmesine" ilişkin kısmın, hüküm fıkrasından çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 14/03/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14415, Karar No: 2013/14238, Tarih: 28.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/14415 E.  ,  2013/14238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 28.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/53, Karar No: 2010/13072, Tarih: 01.07.2010

**3. Ceza Dairesi         2010/53 E.  ,  2010/13072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1- Sanık hakkında lehe kanun değerlendirilimesi yapılırken gerekçe gösterilmeden 647 sayılı Yasanın 4. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına denilmesi ve 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddelerinin uygulanması halinde 01.06.2005 ten önceki düzenlemelerin daha lehe olacağının gözardı edilmesi,

2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan hükümlülüğünün silinme koşullarının oluştuğu nazara alınmadan yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile CMK'nun 231. Maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve Yerel Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10878, Karar No: 2021/5861, Tarih: 15.09.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/10878 E.  ,  2021/5861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 89/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık idaresindeki servis minibüsü ile meskun mahal içinde düz, eğimsiz, iki yönlü yolda gündüz vakti seyri sırasında gidiş istikametine göre yolun sağından yola giren ve karşıdan karşıya geçmek isteyen, 8.30 metre genişliğindeki yolun 4.20 metresini tamamlayan yaya, aracının sağ ön köşe kısımları ile çarpması sonucunda yayanın, beyin travmasına bağlı beyin ölümü nedeniyle ölmesi ile sonuçlanan olayda, olayın oluş şekli ve olaya ilişkin trafik bilirkişi raporu ile İstanbul Adli Tıp İhtisas Dairesi tarafından düzenlenen sanığın asli kusurlu olduğu belirtilen raporlar dikkate alındığında, sanık hakkında mahkemece, adli para cezasına çevrilmeme hükümlerinin uygulanmaması konusunda gösterilen gerekçede herhangi bir isabetsizlik bulunmamakla, teblignamede bu konu hakkında bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, cezanın üst hadden tayin edildiğine, paraya çevrilme hükümlerinin uygulanması gerektiğine, takdiri indirim maddesinin uygulanması gerektiğine, mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine ancak;

Hüküm kısmında, sanık hakkında taksirle öldürme suçundan hüküm kurulurken Kanun maddesinin TCK'nın 85/1. yerine TCK’nın 89/1. maddesi olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. paragrafındaki "TCK’nın 89/1" ibaresinin çıkartılarak yerine "TCK’nın 85/1" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul

ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA 15/09/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23494, Karar No: 2021/9363, Tarih: 25.11.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/23494 E.  ,  2021/9363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Oluşa uygun kabule göre olay tarihinde on iki - on beş yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun 5237 sayılı TCK'nın 103/2, 103/6 maddelerinde düzenlenip, öngörülen ceza miktarına göre aynı Kanunun 66/1-c, 66/2. maddelerinde belirtilen 10 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve bozma öncesi yapılan yargılama neticesinde beraatine karar verilen suça sürüklenen çocuk yönünden zamanaşımını kesen son işlem olan 10.06.2010 tarihli mahkeme sorgusu ile ilk hükmün temyiz incelemesinde bozulmasından sonra mahkumiyet kararının verildiği 09.10.2020 arasında bu sürenin geçtiği gözetilerek zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca müsnet suçtan görülen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/780, Karar No: 2018/2887, Tarih: 04.07.2018

**15. Hukuk Dairesi         2017/780 E.  ,  2018/2887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkin olup, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı Yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da tüketici mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkiler de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.02.2003 gün ve 2003/15-127 Esas, 2003/102 Karar sayılı kararında bu husus belirtilmiştir.

Somut olayda dava tarihi itibariyle taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada asliye hukuk mahkemesinin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalılardan geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 04.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5173, Karar No: 2018/7671, Tarih: 30.11.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/5173 E.  ,  2018/7671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.02.2017 tarih ve 2016/491 E. - 2017/213 K. sayılı kararı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi vekili, 18.01.2018 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesi nedeniyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının MERNİS adresinin halen “...” olduğu, kararın verildiği tarihten bu yana vasi tarafından adres değişikliği ile ilgili işlemler yapılmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir izin kararı olduğu anlaşıldığından vesayet dosyasının takibi ile ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5697, Karar No: 2025/1034, Tarih: 13.02.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/5697 E.  ,  2025/1034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/39 E., 2023/220 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

Her ne kadar sanık bulunduğu cezaevinden göndermiş olduğu 21.03.2023 tarihli dilekçesi ile dosyasının

onaylanmasını talep etmiş ise de söz konusu dilekçenin açıklattırılmasına yönelik tanzim olunan 24.01.2025 tarihli tutanak ile temyiz hakkından vazgeçmediğini beyan ettiği anlaşıldığından sanık müdafinin temyizi doğrultusunda da inceleme yapılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2022 tarihli ve 2021/251 Esas, 2022/250 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 29/1, 53, 58. maddeleri uyarınca 14 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10.02.2023 tarihli ve 2023/39 Esas, 2023/220 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca tekerrür yönünden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik ceza tayinine, sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmaması gerektiğine,

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrikin varlığına ve takdiri indirim uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik ceza tayinine, sanık hakkında haksız tahrik indirimi uygulanmaması gerektiğine,

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; meşru savunmaya, meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrikin varlığına ve takdiri indirim uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay günü maktul ... ile sanık ...'nın Geyve ilçesi merkezinde pazar yerinde karşılaştıkları ve sebebi bilinmeyen bir nedenden dolayı aralarında tartışma çıktığı, tartışma esnasında küfürleşmelerin olduğu ve tarafların birbirine yumruk vurmaya çalıştığı, tanık ... ve tanık ...'ün de içerisinde bulunduğu kişiler tarafından kavganın aralandığı, daha sonra sanık ...'in olay yerinden ayrıldığı, akabinde maktul ...'ın da olay yerinden ayrılarak kayınvalidesi tanık ...'a ait ikamete gittiği, tanık ... ile maktul ...'in komşu olduğu, tanıklar ... ve ...'in sanık ... ile maktul ...'ın pazar yerindeki tartışmasını konuşmak için evin önünde bulundukları esnada olay yerine sanık ...'in pompalı av tüfeği ile geldiği, tanık beyanlarıyla ve sanığın kendi beyanıyla da sabit olduğu üzere sanık ...'in havaya bir el ateş ettiği, bu esnada sanık ...'in elinde silahla geldiğini gören maktul ...'ın tanık ...'in ikametinin balkonundan yarı otomatik av tüfeği ile sanık ...'in istikameti doğrultusunda ateş ettiği, bu esnada tanık beyanlarından sabit olduğu üzere olay yerinde bulunan inceleme dışı maktul ...'nın sanık ... ile aynı istikamette bulunduğu ve maktul ...'ın silahından çıkan saçma tanelerine bağlı olarak yaralandığı, ...'in yaralandığını gören sanık ...'in maktul ...'ın bulunduğu tarafa doğru elindeki silahla ateş etmeye başladığı, sanık ...'in silahından çıkan saçma tanelerinin maktul ...'a isabet ettiği, olaydan sonra tarafların ...'i ve ...'ı hastaneye götürdüğü, ...'ın av tüfeği saçma tanesi yaralanmasına bağlı kafatası kemik kırığı ile birlikte yaygın beyin kanaması, beyin doku harabiyeti, iç kanama ve gelişen erken dönem komplikasyonlar sonucu vefat ettiği ve ...'in ise, av tüfeği saçma tanesi yaralanmasına bağlı, iç organ yaralanması ve iç kanama sonucu vefat ettiğinin bildirildiği, olaydan sonra kaçan sanık ...'in bir gün sonra yakalandığı anlaşılmıştır.

2. Tüm dosya kapsamına göre; husumetli olan sanık ve maktul ...'ın pazar yerinde kavga ettikleri, burada kavganın aralandığı, akabinde maktulün kayınvalidesinin ikametine geldiği ve tüfeğiyle sanık ...'i beklemeye başladığı, sanığın da dedesi inceleme dışı maktul ...'in evine geldiği, bu sırada elindeki tüfekle havaya doğru ateş ettiği hususunun tanık beyanlarıyla doğrulandığı, sanığın ateş ettiğini gören maktul ...'ın sanığın dedesi olan ...'i hedef alıp ateş ederek vurduğu, dedesinin vurulduğunu gören sanığın maktul ...'ın devam eden kendisinin ve başkasının vücut bütünlüğüne ve yaşam hakkına yönelen haksız saldırısına karşı eş zamanlı olarak ruhsatsız av tüfeği ile maktule doğru ateş ettiği, maktulün almış olduğu isabet sonucu olay yerinde düştüğü ve kaldırıldığı hastanede hayatını kaybettiği anlaşılmakla sanığın başka türlü def etme imkanı bulunmayan saldırıdan orantılı bir savunma ile kurtulmaya çalıştığı, yaşam haklarına yönelen ve devam eden haksız saldırıyı saldırı ile eş zamanlı olarak def eden sanık lehine 5237 sayılı Kanun'un 25/1. maddesinde düzenlenen meşru savunma koşullarının gerçekleşmesi nedeniyle beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin yetersiz ve yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde haksız tahrik altında kasten öldürme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle sanık müdafinin temyiz istemi meşru savunma yönünden yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 10.02.2023 tarihli ve 2023/39 Esas, 2023/220 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Bozma sebebi gözetilerek sanığın bu suçtan TAHLİYESİNE, başka bir suçtan tutuklu veya hükümlü değil ise ilgili Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Sakarya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1864, Karar No: 2014/17596, Tarih: 30.10.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/1864 E.  ,  2014/17596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanığın, ... İlinde faaliyet gösteren ... Tekstil isimli işyerinden katılan ...'in sahibi olduğu ... isimli işyeri adına 117 parça nevresim takımı siparişi verdiği, teslimat adresi olarak ta ... garajı yanındaki tanık ...'a ait iş yerinin adresini verdiği, gelen suça konu eşyaları da sahte olarak oluşturduğu kaşeyi kullanmak suretiyle aldığı, akabinde sanığın tekrar aynı şekilde 24 parça nevresim takımı siparişi verdiği ve söz konusu eşyaları almak için belirtilen adrese geldiğinde eşyaları alamadan kolluk güçlerince yakalandığı, bu şekilde sanığın hileli hareketlerle haksız menfaat temin ederek üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ile tanık ifadesi ve tüm dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.