muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5772, Karar No: 2013/9451, Tarih: 05.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/5772 E.  ,  2013/9451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik, başkasına ait kimlik bilgisinin kullanılması

HÜKÜM : A- Asıl karar nedeniyle;

1- Resmi belgede sahtecilik suçundan; TCK'nun 204/1, 43/1, 62 ,53. maddeleri gereği 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına

2- Özel belgede sahtecilik suçundan; TCK'nun 207/1, 43/1, 62, 53. maddeleri gereği 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına

3- Başkasına ait kimlik bilgisinin kullanılması suçundan; TCK'nun 268. maddesi dalelatiyle 267/1, 43/1, 62, 53. maddeleri gereği 1 yıl 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına

B- Ek karar nedeniyle; temyiz talebinin reddine

Hüküm ve kararlarda yasa yolu bildiriminin; yasa yolu, mercii, şekli ve süresini de kapsayacak şekilde açıkça anlaşılabilir ve her türlü yanıltıcı ifadeden uzak biçimde belirtilmesi zorunlu olup yüze karşı kurulan hükümde yasa yoluna başvuru için sürenin başlangıcının yanılgıya yol açacak biçimde tefhim veya tebliğden itibaren şeklinde gösterilmek suretiyle sanığın yanıltıldığı anlaşılmakla, temyizinin süresinde yapıldığının kabulü ile 19.01.2011 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Suça konu sahte nüfus cüzdanlarında isimleri geçen şahısların gerçek kişi olmaları halinde eylemin adına sahte belge düzenlenen kişi sayısınca 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddesinde öngörülen ayrı bağımsız resmi belgede sahtecilik suçunu oluşturacağı gözetilerek belgelerdeki kimlik bilgilerinin gerçek kişiye ait olup olmadığının araştırılmaması hususu aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, adına sahte belge düzenlenenlerden Mustafa Ayaz’ın gerçek kişi olduğunun dosya kapsamından anlaşılması ve sanığın 31.10.2009 tarihli Ankara 5. Sulh Ceza Mahkemesindeki sorgusunda iki kez iki ayrı tarihte resim götürerek sahte kimlik yapılmasını sağladığına dair beyanı karşısında da, zincirleme suç hükümlerinin uygulanacağını kabul eden mahkemenin takdirinde isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki (1) nolu bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

1- Sanığın resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen “resmi belgede ve özel belgede sahtecilik” suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasıfları tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

2- Başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçuna yönelik temyize gelince;

2- Başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması suçuna yönelik temyize gelince;

Ankara Asayiş Şube Müdürlüğü ekiplerince sanığın durumundan şüphelenilmesi üzerine durdurularak üzerinde yapılan aramada suça konu belgelerin ele geçirilmesinden ibaret olayda; sanığın gerçek kimliği üzerinden soruşturma işlemlerinin yürütüldüğü, işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemediği, başkasının kimliğini ya da kimlik bilgilerini kullanarak kendisini suçsuz, kimliğini ya da kimlik bilgilerini kullandığı gerçek kişiyi ise işlemediği bir suçun faili olarak göstermediği cihetle, 5237 sayılı TCK'nun 268. maddesinde düzenlenen iftira suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22310, Karar No: 2013/12487, Tarih: 27.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/22310 E.  ,  2013/12487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın olay günü yakınana ait markete gelip hırsızladığı temizlik malzemeleri ile dışarı çıktığında, kendisini takip eden kolluk görevlileri tarafından yakalanması olayında, eylemin TCK'nın 142-1-b maddesi kapsamında kalmasına rağmen yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...'nün temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/5496, Karar No: 2010/3837, Tarih: 16.06.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/5496 E.  ,  2010/3837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 147 ada 37 parsel sayılı 89162,99 m2 yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğundan söz edilerek ham toprak niteliğiyle davalı hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın belirli bölümüne yönelik olarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Kadastro sırasında 147 ada 37 parsel sayılı 89162,99 m2 yüzölçümündeki taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğundan söz edilerek ham toprak niteliğiyle davalı hazine adına tespit edilmiştir. Davacı ... kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın belirli bölümüne yönelik olarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Kısa kararda doğru olarak 147 ada 37 parsel sayılı taşınmaz hakkında hüküm verilmiş olmasına rağmen gerekçeli kararda taşınmazın 137 ada 47 parsel olarak belirtilmesi isabetsiz olduğu gibi; dava ve temyize konu 147 ada 37 parsel sayılı taşınmaz üzerinde davacı ...'ın zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşulu ile iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliğinin bulunmadığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davacı ...'ın sair temyiz itirazları yerinde değildir. Nevar ki, kadastro hakimi infazı mümkün ve doğru sicil oluşturmakla yükümlüdür. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19/2 maddesi hükmünde de taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesi gerektiği açıklanmıştır. Dosya içeriğinden hakkında açılan davanın reddine karar verilen 147 ada 37 parsel sayılı taşınmaz üzerinde tespit gününden önce davacı tarafından meydana getirilmiş muhdesat niteliğindeki bir katlı bina ve ahır'ın mevcut olduğu anlaşılmaktadır. Açıklanan bu olgular gözetildiğinde 147 ada 37 parsel sayılı taşınmazla ilgili hüküm kurulurken çoğun içinde azında bulunduğu kuralı gözetilerek davanın reddine karar verildikten sonra taşınmazın tespit gibi davalı hazine adına tesciline, ayrıca taşınmaz üzerinde bulunan muhdesatın davacı tarafça meydana getirildiğinin tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi gerekirken, bu konuda olumlu ve olumsuz bir hüküm kurulmaması isabetsiz ise de yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm yerinin 1. bendinin 1. satırında "137" rakamının hüküm yerinden çıkarılmasına yerine "147" rakamının ve 1 numaralı bendine “TESCİLİNE” sözcüğünden sonra gelmek üzere aynı bende ayrı bir paragraf olarak “Taşınmaz üzerinde bulunan ve tespit gününden önce meydana getirildiği anlaşılan bir katlı bina ile ahır'ın davacı ...'a ait olduğunun tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesine,” sözlerinin eklenmesine, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, davacı tarafça peşin ödenen 82,80 TL temyiz harcının istek halinde iadesine, 16.06.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3876, Karar No: 2015/3759, Tarih: 25.02.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/3876 E.  ,  2015/3759 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/167568

MAHKEMESİ : Senirkent Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/03/2013

NUMARASI : 2011/77 (E) ve 2013/18 (K)

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-) Suça sürüklenen çocuklar hakkında aynı suç tarihinde yakınan Y.. Ç..'nin işlettiği işyerine girerek hırsızlık yapmaları nedeniyle 2011/526 soruşturma ve 2011/156 esas sayılı iddianameyle, yakınan S.. Ç..'in işlettiği işyerine girerek hırsızlık yapmaları nedeniyle 2011/530 soruşturma ve 2011/157 esas sayılı iddianameyle, yakınan H.. K..'ın işlettiği işyerine girerek hırsızlık yapmaları nedeniyle 2011/525 soruşturma ve 2011/154 esas sayılı iddianame ile kamu davalarının açıldığı, açılan kamu davalarının yargılama sırasında birleştirildiği, suça sürüklenen çocukların aşamalarda alınan savunmalarının talimat ile alındığının anlaşılması karşısında suça sürüklenen çocuklara hangi yakınan için hangi eylemleri nedeniyle kamu davasının açıldığı açıkça belirtilerek ayrıntılı savunmalarının alınması gerekirken talimat mahkemesinde suça sürüklenen çocuklara ayrıntılı isnat edilen eylemleri bilgilendirilmeden suça sürüklenen çocukların da eylemlerine ilişkin ayrıntı vermeksizin eksik ve yetersiz savunmalarına dayanılarak hüküm kurulması,

2-) 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımlar" başlıklı 50/1-c maddesinde "En az iki yıl süreyle, bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla, gerektiğinde barınma imkânı da bulunan bir eğitim kurumuna devam etmeye çevrilebilir," hükmünün yer aldığı, suça sürüklenen çocuklara tayin edilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın seçenek

yaptırıma çevrilirken, kanun koyucunun amacına uygun, akla ve mantığa aykırı olmayan tarafları tatmin edici, denetime elverişli bir seçenek yaptırıma hükmedilmesi gerektiği halde suça sürüklenen çocukların üç yakınana yönelik hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından sonuçta ve toplamda 8 yıl süreyle süreyle bir meslek veya sanat edinmeyi sağlamak amacıyla barınma imkanıda bulunan bir eğitim kurumuna devam etmesine ilişkin kısa süreli hapis cezasına seçenek tedbire hükmedilirken Milli Eğitim müfredatında kesintisiz ve 8 yıl sürecek meslek ya da sanat edinmeyi sağlayacak bir eğitim programı olmadığının gözetilmemiş olması,

3-) 5237 sayılı TCK'nın 50/3 maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4 maddesinde “Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu taktirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır “şeklinde düzenleme yapılmıştır. Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6 maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6 maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır. Bu itibarla suça sürüklenen çocuklara hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

4-) Suça sürüklenen çocuk Y.. S..' in aşamalarda alınan savunmalarında diğer suça sürüklenen çocuk ile birlikte saat 02:00-03:00 sularında yakınan Y.. Ç..' nin iş yerine girdiklerini beyan ettiği, suç tarihinde gecenin saat 05:36 da bittiğinin anlaşılması karşısında, eylemin geceleyin işlendiğinin kabulü ile, hırsızlık suçundan TCK'nın 143. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenden dolayı BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 25.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11447, Karar No: 2014/12979, Tarih: 05.05.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/11447 E.  ,  2014/12979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/06/2013

NUMARASI : 2013/308-2013/402

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı banka tarafından konut finansmanı sözleşmesine dayalı olarak ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile icra takibi başlatıldığı, borçlu adına kayıtlı taşınmazın alacağa mahsuben bankaya ihale edildiği, ihalenin kesinleştiği ve ihale bedeli üzerinden %11.38 oranında tahsil harcı alındığı görülmektedir

492 Sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (1) sayılı tarifenin "(B) İcra ve iflâs harçları" bölümünün "I-İcra harçları" başlıklı fıkrasının 3/h bendinde "2499 Sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 38/A maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan konut finansmanından kaynaklanan alacaklar ile Toplu Konut İdaresi Başkanlığının rehinle temin edilmiş alacaklarının takibinde, bu bentte belirtilen tahsil harçları dörtte biri oranında uygulanır." düzenlemesi yer almaktadır.

2499 Sayılı Kanun, 30.12.2012 tarih ve 28513 Sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 06.12.2012 tarih ve 6362 Sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 139. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış ise de; 30.12.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6362 Sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 139. maddesindeki; ''... Mevzuatta 2499 Sayılı Kanun hükümlerine yapılan atıflar, bu Kanunun ilgili hükümlerine yapılmış sayılır.'' düzenlemesi karşısında, 492 Sayılı Harçlar Kanunu'na bağlı (1) sayılı tarifenin "(B) İcra ve iflâs harçları" bölümünün "I-İcra harçları" başlıklı fıkrasının 3/h bendindeki atfın 6362 Sayılı Kanun'un 57/1. maddesine yapıldığının kabulü gerekir.

6362 Sayılı Kanun'un 57/1. maddesinde; ''Konut finansmanı, konut edinmeleri amacıyla tüketicilere kredi kullandırılması, konutların finansal kiralama yoluyla tüketicilere kiralanması, sahip oldukları konutların teminatı altında tüketicilere kredi kullandırılması ve bu kredilerin yeniden finansmanı amacıyla kredi kullandırılmasıdır. Konut finansmanı kuruluşları, konut finansmanı fonları ve ipotek finansmanı kuruluşlarının bu kredilere ve alacaklara dayalı veya bunların teminatı altındaki işlemleri de bu kapsamdadır.'' hükmüne yer verilmiştir.

Bu durumda, yukarıda değinilen yasal düzenlemeler uyarınca somut olaya bakıldığında; takip konusu kredi konut finansmanı kapsamında olduğundan tahsil harcının ¼ oranında alınması gereklidir.

O halde, mahkemece, alacaklı bankanın tahsil harcına yönelik şikayetinin kabulüne karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

Bu durumda, yukarıda değinilen yasal düzenlemeler uyarınca somut olaya bakıldığında; takip konusu kredi konut finansmanı kapsamında olduğundan tahsil harcının ¼ oranında alınması gereklidir.

O halde, mahkemece, alacaklı bankanın tahsil harcına yönelik şikayetinin kabulüne karar verilmesi gerekirken; yazılı şekilde reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05/05/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16388, Karar No: 2013/16672, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/16388 E.  ,  2013/16672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını belirterek, kredi nedeni ile kendisinden tahsil edilen 2.250 TL’nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiş, bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde

bendinde yer almış olup buna göre, Mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Bu bağlamda, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29005, Karar No: 2015/2971, Tarih: 04.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/29005 E.  ,  2015/2971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

ADINA VEKİLİ AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, yurtdışı harcırah alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde 22.08.2006 tarihinden 06.01.2011 tarihine kadar teknik servis bölümünde elektronik mühendisi olarak çalıştığını, sigortasının geç başlatıldığını, en son aldığı ücretin net 3.100,00 TL olduğunu, çalışma saatlerinin genellikle oniki saati bulduğunu ve ücretlerinin ödenmediğini, gerekli ekipmanların sağlanmadığını, buna rağmen iş sözleşmesinin davalı işverenlikçe haksız olarak fesh edildiğini, dini ve resmi bayramların çoğunda çalıştığını, ücretlerinin ödenmediğini, yıllık izinlerini kullanmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının birlikte hareket ettiği altı kişi ile aynı tarihte işyerinden ayrıldıklarını, daha sonra bu kişilerin birlikte şirket kurduklarını ve bundan hiç bahsetmediklerini kötü niyetli olduklarını, fazla mesai yaptırılmasının söz konusu olmadığını, yurt dışına daha çok eğitim amaçlı gönderildiğini aylık ücretinin bordro ve banka kayıtlarında görüleceği üzere 845,00 TL olduğunu, dini, milli bayramlarda çalışmadığını, tüm ücretlerinin ve harcırahlarının da ödendiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazı yerinde değildir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 26. maddesi “Hâkim, tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır; ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Duruma göre, talep sonucundan daha azına karar verebilir.” hükmü uyarınca taleple bağlılık kuralına aykırı olarak talepten fazlasına karar verilmesi usule aykırıdır.

./..

- 2 -

Dosya içeriğine göre, davacı vekili dava dilekçesinde davacının ücretinin net 3.100,00 TL olduğunu beyan etmesine rağmen hükme esas alınan bilirkişi raporunda talepten fazla olarak davacının ücreti net 3.300,00 TL olarak kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Mahkemece taleple bağlılık kuralı gereği davacının ücretinin net 3.100,00 TL olarak kabulü ile hesaplamaların bu miktar esas alınarak yapılması gerekirken talebin aşılması suretiyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...