muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/263, Karar No: 2014/14742, Tarih: 24.09.2014

Davacıların temyiz dilekçesinde, dava konusu taşınmazlara ilişkin olarak Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/1010 esasında kayıtlı ortaklığın giderilmesi davası açtıklarını bildirdikleri görülmektedir.

Bilindiği üzere; Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman isteyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya şüyuun satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Öte yandan, ecrimisil ise, kötüniyetli şagilin malike ödemekle yükümlü olduğu tazminat olup en azı kira geliri en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.

Kural olarak, intifadan edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğini davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkâr etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali ve davaya konu taşınmazın kamu malı olması halinde intifadan koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, sayılan istisnalar dışında intifadan koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 günlü ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Bu nedenle, sayılan istisnalar dışında intifadan koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 günlü ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

O halde, davaya konu 85, 110, 276 ve 535 parsel sayılı taşınmazların tamamını davalının kullandığı belirlendiğine göre, anılan taşınmazlarda davacıların payı oranında elatmanın önelenmesine, Gaziantep 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/1010 esasında kayıtlı ortaklığın giderilmesi dava dosyasının getirtilerek, dava dilekçesinin davalıya tebliğ tarihi itibariyle ntifadan men koşulunun gerçekleşmiş olacağı gözetilerek belirlenecek ecrimisilin hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacılar vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7456, Karar No: 2024/10151, Tarih: 12.09.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/7456 E.  ,  2024/10151 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/8 E., 2016/161 K.

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret, mala zarar

verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii, katılan Kurum vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, düşme, onama

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkeme kararının suça sürüklenen çocuk müdafii ve katılan Kurum vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

İddianamede açıklanıp hükümlerde kabul edilen eylemlere, Yargıtay Büyük Genel Kurulunca kabul edilen Yargıtay iş bölümü kararına ve mala zarar verme suçunun yaptırımının daha ağır olmasına göre, temyizin incelenmesi Yargıtay 2. Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının görevli Daireye gönderilmesine,

Oy birliğiyle, 12.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13227, Karar No: 2016/4770, Tarih: 06.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/13227 E.  ,  2016/4770 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Katılanın sorumlu olduğu mahallede bulunan muhtarlık yazıhanesine girilerek içindeki paranın çalınması eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (a) bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin (b) bendi ile uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde katılanın iş yerine girerek 6,00-7,00 TL parayı alması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde katılanın iş yerine girerek 6,00-7,00 TL parayı alması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi ve T.C. ... Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6052, Karar No: 2010/6860, Tarih: 14.06.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/6052 E.  ,  2010/6860 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 4442 ada 20 parsel sayılı taşınmazın Paris Bey Vakfından mukataalı olduğunu, 5/384 payın kayden İlyas oğlu Mehmet adına yazılı bulunduğunu, Vakıflar Bölge Müdürlüğü tarafından bu kişi yönünden mahluliyet kararı alındığını ileri sürerek, taşınmazın aslının vakıf olması nedeniyle 5/384 payın Vakfı adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, aslı vakıf olan dava konusu taşınmazın vakıf adına tescilinin gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı ve davalı vekillerince süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; tarafların temyiz itirazları yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 14.6.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4029, Karar No: 2013/10840, Tarih: 27.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/4029 E.  ,  2013/10840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 04.07.2011 tarihinde vefat ettiği bilgisi yer aldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 27.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/14489, Karar No: 2008/15481, Tarih: 18.12.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/14489 E.  ,  2008/15481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 4.1.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptal tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 26.9.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 126 ada 5 parselde kayıtlı taşınmazın davalıya devrine dayanak işlemin hile nedeniyle sakatlandığı gerekçesi ile taşınmazın satış işleminin ve tapu kaydının iptaline ilişkindir.

Mahkemece, dava kabul edilerek 126 ada 5 nolu parselde kayıtlı bulunan taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacıların murisi ... mirasçıları adına tesciline karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

HUMK.nun 21.7.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa ile değişik 8/1 maddesi uyarınca Sulh Hukuk Mahkemesi değeri 5.490 YTL ye kadar olan davalara bakmakla görevlidir. 492 sayılı Harçlar Kanununun 16.maddesince “müdahalenin men’i, tescil, tapu kayıt iptali gibi gayrimenkulün aynına taalluk eden davalarda, gayrimenkulün değeri nazara alınarak” harç alınır. Mahkemelerin görev konusunu düzenleyen HUMK.nun 1.maddesi gereğince de görev dava olunan şeyin değerine göre belirtilmiş ise görevli mahkemenin tespitinde davanın açıldığı gündeki değerin esas tutulması gerekir. Bütün bunlar dışında gerek harç sorununun, gerekse görev hususunun kamu düzenine ilişkin olduğu tartışmasızdır. Böyle olunca mahkemenin görevi belirlenirken dava konusunun davanın açıldığı gündeki değeri keşfen belirlenerek görevli mahkemeyi tayin etmek gerekir.

Somut olayda; davacı, dava konusu 2.421,00 m2 miktarlı kargir ev, ahır ve arsa cinsi ile 126 ada 5 parselde kayıtlı taşınmazın davalıya satışı ile birlikte davalı adına olan tapu kaydının da iptalini istemiştir. Bu durumda dava değerini dava konusu taşınmazın değeri belirler. Görev hususu kamu düzenine ilişkin olduğundan mahkemece, keşif yapılarak dava konusu taşınmazın zemin değeri de saptanmak suretiyle dava konusunun değeri açıklığa kavuşturulduktan sonra ya görevsizlik kararı verilmeli ya da işin esası incelenmelidir. Kamu düzeninden olan görev hususu araştırılmadan işin esası hakkında karar verilmesi doğru olmamış bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, 18.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/34028, Karar No: 2019/12253, Tarih: 19.11.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/34028 E.  ,  2019/12253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 158/1-a, 43/2-1, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekilerin evine gelerek müşteki ...’den yardım istediği, bu talebinin reddedilmesi üzerine bu sefer bir bardak su istediği, müşteki ...'nin suyu getirmek için kapıdan ayrıldığı sırada kapıda durması için diğer müşteki ...'yı çağırdığı, sanığın buna rağmen içeri girdiği ve müştekilere hitaben "sizde bereket kalmamış, büyü var, ben büyüyü bozayım, pirinç getirin" dediği bunun üzerine müşteki ...'nin pirinç getirdiği, daha sonra müşteki ...'nin kocasının bıçaklanacağını söyleyerek müşteki ...'den ip istediği, müştekinin ip de getirdiği, sanığın bu ipi düğümleyip açmak suretiyle büyüyü bozduğunu söylediği, ayrıca büyüyü bozmak için sanığın müşteki ...'den değerli eşyalarını da istediği, ...'nin parmağındaki altın yüzüğü ve bir çift küpesini çıkartarak teslim ettiği, sanığın bu kez diğer müşteki ...'nın değerli eşyalarını istediği, oda bileziğini çıkartıp sanığa verdiği, sanığın ziynet eşyalarını sarıp dualar okumak şeklinde hareketler yapıp bohça içerisine koyduğu ve bu malzemeleri müştekilere teslim ederek "ben gittikten sonra bu bohçayı hemen açmayacaksınız, ikindi namazı okunduktan sonra iki rekat namaz kılıp dua ettikten sonra açacaksınız" dediği ve evden uzaklaştığı, müştekilerin onun bu sözleri üzerine ikindi namazından sonra bohçayı açtıklarında ziynet eşyalarının bohça içinde olmadığı sanığın bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Sanığın savunması, müştekilerin ve tanıkların beyanları,teşhis tutanağı ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik mahkemece verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna, fazla ceza verildiğine dair temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 19/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1275, Karar No: 2014/3173, Tarih: 06.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/1275 E.  ,  2014/3173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirascılık Belgesi istemine ilişkin olarak açılan davada Sulh Hukuk ile Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, mirascılık belgesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacının murise ait veraset belgesinin verilmesi için açtığı mirasçılık belgesi davası olduğu, .... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından mirasçılık belgesi verilmesi davasının çekişmesiz yargı işi olup 6100 Sayılı HMK.nun geçici 3/2.maddesi gereğince sayılı HMK.nun 384. maddesine göre Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesi yetkili olduğunun belirtildiği nufüs kaydında davacının " Cumhuriyet mahallesi 1021. Cadde no.26 Akbük Merkez .... "adresinde oturduğundan .... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiş, .... Sulh Hukuk Mahkemesi ise çekişmesiz yargı işlerinde yetki kuralının kesin yetki olmadığı resen dikkate alınamayacağı mernis kaydına göre yetkisilik kararı verilemeyeceği belirtilerek ....Sulh Hukuk Mahkemesi yetkili olduğu belirtilmiştir.

Mirasçılık belgesinin verilmesine ilişkin dava 6100 Sayılı HMK.nun geçici 3/2.maddesi gereğince sayılı HMK.nun 382. maddesinin çekişmesiz yargı işlerinden sayılmış 384.maddesinde ise Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesi yetkili olduğu HMK.nun 11/3. maddesinde ise (3) Mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin davalarda, mirasçıların her birinin oturduğu yer mahkemesi de yetkili olduğu belirtilmiştir. Bu hale göre mirasçılık belgesinin verilmesi davalarında kesin yetki kuralı olmayıp tarafların yetki itirazı da olmadığına göre davanın açıldığı ilk mahkeme olan ....Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ....Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5167, Karar No: 2019/8350, Tarih: 19.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5167 E.  ,  2019/8350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1.Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 20/06/2018 tarih ve 2015/953-2018/490 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacılar vekili ile davalı şirket vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 03.12.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacılar vekili Av. ..., davalılar Bera Holding A.Ş vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketlerin "yüksek oranda kâr payı verileceği ve istendiğinde iade edileceği" taahhüdüyle müvekkilinden 125.200.- DM tahsil ettiklerini, davalıların Bankalar Kanunu, TTK, Sermaye Piyasası Kanunu gibi mevzuatı ihlal ettiklerini, izinsiz aracılık faaliyetinde bulunduklarını, yapılan usulsüzlüklerin SPK ve diğer resmi kurum raporlarında belirtildiğini, şirket yöneticilerinin ceza mahkemelerinde yargılandıklarını, davalı yöneticinin diğer davalılarla birlikte zarardan sorumlu olduğunu, müvekkilinin davalı şirkette ortak sıfatının bulunmadığını, kanuna uygun bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığını ileri sürerek geçerli bir hisse devri yapılmadığının ve hukuka uygun bir ortaklığın bulunmadığının tespitini, 125.200.DM (64.013,74 Euro) karşlığı 133.484,25 TL'nin avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirketler vekili, davacı ile Kombassan İnşaat Tarım A.Ş. arasında ortaklık ilişkisinin bulunduğunu, hak düşürücü ve zamanaşımı sürelerinin dolduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacı ile arasında bir hukuki ilişkinin bulunmayan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, uyulan bozma ilamı, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kısmen kabulüne, davacıların davalı Bera Holding A.Ş.'nin ortağı olmadığının tespitine, 124.940,32 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki avans faiziyle davalılardan müteselsilen alınarak mirasçılarının miras payı oranında davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili ile davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.