muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4649, Karar No: 2022/7127, Tarih: 21.04.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/4649 E.  ,  2022/7127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Sarıoğlan Sulh Hukuk ve Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemeleri'nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Kısıtlı ..., Sarıoğlan Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 24.10.2007 tarih ve 2007/360 Esas - 2007/422 Karar sayılı ilamı ile TMK’nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Sarıoğlan Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, 30.09.2021 tarihli ek karar ile re'sen kısıtlının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanun'un 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Kısıtlının, Sarıoğlan Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 24.10.2007 tarih ve 2007/360 Esas - 2007/422 Karar sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı, vesayetin Sarıoğlan Sulh Hukuk Mahkemesi'nce takip edildiği, kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Sarıoğlan Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Antalya Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Sarıoğlan Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Sarıoğlan Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/498, Karar No: 2015/210, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/498 E.  ,  2015/210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 30. İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/953-2013/267

Hukuk Genel Kurulu’nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş mahkemeleri kararlarına karşı temyiz süresi 30/1/1950 tarih ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 2/3/2005 tarih ve 5308 sayılı Kanunla değişmeden önceki 8. maddesine göre belirlenmekte ise de, temyiz usul ve işlemlerinde 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3. maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nın hükümleri uygulanmaktadır.

Her ne kadar uygulamada iş mahkemesinde karşı temyiz yolu ile temyiz hakkı tanınmamakta ise de gerek iş hukuku mevzuatında gerekse de HUMK’nun temyize ait hükümlerinde bunu engelleyen bir hüküm bulunmadığı açıktır. Bu nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 433/1. maddesi gereğince temyiz dilekçesinin hüküm veren mahkeme aracılığı ile karşı tarafa tebliğ edilmesi ve karşı tarafa temyiz dilekçesine karşı cevap verme ve karşı temyiz isteminde bulunmak hakkının tanınması gereklidir.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı T..Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd.. Şti. vekiline ait temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Temyiz eden davalı T.Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nu “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan HUMK’nun 433. maddesi gereğince davacı vekiline Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat dikkate alınarak tebliğ edilmeli ve yasal süre beklenildikten sonra Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmelidir.

Açıklanan nedenle eksiklik giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığı’na gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S 0 N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22938, Karar No: 2010/30759, Tarih: 08.11.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/22938 E.  ,  2010/30759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyetine ve zararın tazmin suretiyle iderilmesi şeklinde tedbire çevrilmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından,hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan,5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmama” koşulunun bulunmaması nedeniyle,sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış,5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 Sayılı TCK.nun 522.maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı “değer azlığı”nın 5237 Sayılı Kanuna özgü,ayrı ve yeni bir kavram olduğu bunun daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca ihtiyacı kadar ve değeri az olan eşyanın alınması durumunda olayın özelliği değerlendirilerek yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak suretiyle uygulanabileceği gözetilmeden somut olayda uygulama yeri bulunmayan 5237 Sayılı TCK.nun 145.maddesi gereğince sanık hakkında verilen cezadan yarı oranında indirim yapılması,kaçak elektrik kullanmak suretiyle hırsızlık suçuna ilişkin zararın,iddianame tarihinden önce veya kovuşturma sırasında tamamen veya kısmen iade ve tazmin edilmesinin,5237 sayılı TCK.nun 168. maddesi gereğince cezadan indirim nedeni olduğu,yasal bir indirim nedeninin aynı zamanda hapis cezasını tamamen ortadan kaldıracak şekilde,aynen tazmin tedbirine dönüştürülmesinin mümkün olmadığı,böyle bir uygulamanın yakınanın zararını gidermeyerek hükümlüye yeni

Bir olanak tanırken,soruşturma evresinde zararı ödeyen sanık aleyhine ve adalete aykırı bir sonuç doğuracağı da gözetilmeden,sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 142/1-f ve 145.maddeleri uyarınca hükmolunan 1 yıl hapis cezasının,TCK'nın 50. maddesi uyarınca katılan idarenin toplam 3.027 YTL'lik zararını tazmin suretiyle tamamen giderilmesi şeklinde tedbire çevrilmesine karar verilmesi ve vekili duruşmaları takip etmese bile davaya katılmasına karar verilen katılan kurum lehine lehine dilekçe yazma ücreti ödenmesine karar verilmesi gerektiğinin gözetillmemesi,karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 08/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4210, Karar No: 2019/7920, Tarih: 01.07.2019

**12. Ceza Dairesi         2019/4210 E.  ,  2019/7920 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1, 2-b-62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, verilen cezanın yetersiz olduğuna, katılanın beyin kanamsı geçirdiğine, kaburgalarının kırıldığına, yürümesinde dengesizlikler olduğuna, tekrar adli tıp kurumundan rapor alınması gerektiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4009, Karar No: 2024/1145, Tarih: 22.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/4009 E.  ,  2024/1145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

Sanık ...'in, 02.01.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmıştır.

Sanıklar ... ve ... hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan; İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen düzeltilerek esastan ret kararları ile bu suça yönelik temyizlerin niteliği dikkate alındığında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca hükümlerin temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme ve kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından; İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden katılanlar ... ve ... vekilinin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar ... ve ... vekilinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.05.2022 tarihli ve 2021/267 Esas, 2022/190 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında;

a. Maktul ...'a karşı nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Katılanlar ... ve ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatine,

Karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/3773 Esas, 2022/3547 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince;

a. Nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik müşteki Elif vekilinin, müşteki ... vekilinin ve sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca Adli Emanette kayıtlı eşyalar yönünden düzeltilerek esastan reddine,

Karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/3773 Esas, 2022/3547 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince;

a. Nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelik müşteki Elif vekilinin, müşteki ... vekilinin ve sanık müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca Adli Emanette kayıtlı eşyalar yönünden düzeltilerek esastan reddine,

b. Kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümlere yönelik katılanlar ... ve ... vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi uyarınca Adli Emanette kayıtlı eşyalar yönünden düzeltilerek esastan reddine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz istemi özetle; eksik incelemeye, sanık ...'in eylemini tasarlayarak gerçekleştirdiğine, sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan kurulan hükümde üst hadden haksız tahrik indiriminin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, sanık ...'in katılanlar ... ve ...'a karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması gerektiğine,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, olası kast hükümlerinin tartışılmamasının hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; meşru savunma ya da sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, olası kast hükümlerinin tartışılmamasının hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Katılan sanık ... ile maktul ...'in kardeş oldukları, arazi anlaşmazlığı nedeniyle aralarında husumet bulunduğu, olay günü sabah saat 06.00 sıralarında ... ile maktulün, maktulün ikametine yaklaşık 30-40 metre kala karşılaştıkları, o esnada ...'in yolda, maktulün ise ...'in bulunduğu konuma göre yolun sol tarafında kalan dere kenarında bulunduğu, ...'in yola devam ettiği esnada, maktulün dere kenarından çıkarak ikametine doğru gittiği, ...'in maktulün ikametini yaklaşık 20-25 metre kadar geçtiği esnada maktulün ikametinin önünde bulunan ahırın üzerine çıkarak ...'e doğru ele geçirilemeyen 9 mm çaplı tabanca ile ateş ettiği, maktul tarafından ateş edilince ...'in yol kenarında bulunan kayaların arkasına gizlendiği, o esnada ...'in de üzerinde bulunan olaydan sonra ele geçirilen, 6136 sayılı Kanun kapsamında yasak niteliği haiz 9 mm çaplı tabancayı çıkartarak maktule doğru ateş ettiği, tarafların bir süre birbirlerine karşılıklı ateş ettikleri, silah seslerinin duyulması üzerine maktulün oğlu katılan ...'in dışarıya çıktığı, o esnada babası olan maktulün ...'in silahla ateş etmesi neticesinde vurulduğunu gördüğü, ...'ın elinde bulunan ve olaydan sonra ele geçirilemeyen kaleşnikof marka silah ile ...'e doğru ateş ettiği, yine maktulün oğlu olan katılan ...'in sesleri duyması üzerine ikametten dışarıya çıktığı, o esnada babası olan maktulü yerde yatar vaziyette vurulmuş olduğunu gördüğü, olaydan sonra ele geçirilemeyen 9 mm çaplı tabanca ile ikametin bahçe kapısının bulunduğu yerden ...'e doğru ateş ettiği, maktul ile ... ve ...'ın ateş etmesi neticesinde ...'in yaralanmadığı, ancak ...'in saklanmış olduğu kayaların yan tarafında bulunan plastik borular üzerinde mermi giriş çıkış izlerinin bulunduğunun tespit edildiği, ...'in ateş etmesi neticesinde maktulün göğsünden ve kolundan yaralandığı, kaldırıldığı hastanede ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı iç organ yaralanmaları (akciğer, kalp) ile iç ve dış kanama sonucu öldüğü anlaşılmıştır.

2. Sanık savunması, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları, maktulün kesin ölüm sebebinin tespitini içeren ... Adli Tıp Şube Müdürlüğünün, 04.09.2021 tarihli raporu, 01.08.2021 tarihli ölü muayene ve klasik otopsi tutanağı, 01.08.2021 tarihli ölü muayene tutanağı, Adli Tıp Kurumu Kimya İhtisas Dairesi Toksikoloji Şubesinin, 26.08.2021 tarihli raporu, olay yeri inceleme raporu, keşif, bilirkişi raporları, uzmanlık raporları, yazı cevapları, nüfus ve adli sicil kayıtları, tutanaklar ve diğer tüm deliller dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Sanık ... müdafiinin süresinde yaptığı temyiz başvurusundan sonra, sanık ...'in 02.01.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği dava dosyasının, sanık müdafiinin temyiz isteği yönünden incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

C. Sanık ... Hakkında Katılanlar ... ve ...'a Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından şüphe sanık lehine değerlendirilerek atılı suçlarda ayrı ayrı beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

D. Sanık ... Hakkında Maktul ...'e Karşı Nitelikli Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

D. Sanık ... Hakkında Maktul ...'e Karşı Nitelikli Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan raporların yeterli olduğu, sanığın eylemini maktul ile karşılaşmaları akabinde maktulün kendisine silahla ateş etmesi üzerine ani kast ile gerçekleştirdiği, tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, sanığın eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen cezanın isabetli olduğu anlaşıldığından, katılanlar ... ve ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) paragrafında açıklanan nedenle sanık müdafiinin temyiz istemi yönünden dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanıklar ... ve ... Hakkında Kasten Öldürmeye Teşebbüs Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) paragrafında açıklanan nedenle, sanıklar müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

C. Sanık ... Hakkında Katılanlar ... ve ...'a Karşı Kasten Öldürmeye Teşebbüs, Maktul ...'e Karşı Nitelikli Kasten Öldürme Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçe bölümünün (C) ve (D) paragraflarında açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 22.12.2022 tarihli ve 2022/3773 Esas, 2022/3547 Karar sayılı kararında katılanlar ... ve ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3940, Karar No: 2024/16539, Tarih: 10.12.2024

**4. Ceza Dairesi         2022/3940 E.  ,  2024/16539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde,

Görevi yaptırmamak için direnme suçundan doğrudan zarar görmemesi nedeniyle davaya katılma ... bulunmadığı halde İlk Derece Mahkemesince Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikâyetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz isteğinin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Denizli 10. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/31424, Karar No: 2010/31988, Tarih: 28.12.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/31424 E.  ,  2010/31988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 5. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/10/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı .......... Varlık Yönetimi A.Ş. vekili ve Z. G. vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun mahkeme kararının İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 1,55 TL harcın temyiz eden davalı Z. G.'ten alınmasına, davalı ........ Varlık Yönetim A.Ş.'den harç alınmasına yer olmadığına, 28/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.