muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5635, Karar No: 2019/1166, Tarih: 26.02.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5635 E.  ,  2019/1166 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak kişiyi öldürme, çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Van 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.12.2017 tarih ve 2017/309 esas 2017/401 sayılı kararıyla sanıklar ...'ın TCK'nin 82/1-b-d-e, 53, 58. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası, ...'in TCK'nin 82/1-b-d, 39/2-c, 53. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası, ...'ın TCK'nin 82/1-e, 103/1-a, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet cezası ve 15 yıl hapis cezasına ilişkin hükmünün incelenmesi sonucu sanık ... Aratın istinaf talebinin esastan reddine, sanıklar ... ve ...'in taleplerinin kabulüyle beraatlerine dair karar.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, CMK'nin, 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile değişik 299. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında; çocuğa yönelik canavarca hisle kasten öldürme ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesince kasten öldürme suçunun "canavarca his saiki ile

işlenmediği" gerekçesiyle verilen düzelterek esastan ret kararı ve çocuğa yönelik cinsel istismar suçu yönünden istinaf istemlerinin esastan reddi kararı ile sanık ... hakkında altsoy çocuğa yönelik canavarca hisle kasten öldürme suçundan ve sanık ... hakkında ise çocuğa yönelik canavarca hisle kasten öldürmeye yardım suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik Bölge Adliye Mahkemesince verilen, sanıklar ...'ın mahkumiyet hükümlerinin kaldırılması ve beraatlerine ilişkin kararın sanık ... müdafii ve katılan ... tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 30.04.2018 günlü ve 2018/1323E-2018/1130K sayılı Kararında sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçu yönünden verilen esastan ret kararı haricinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafilerinin; istinafta duruşma açılması gerektiğine, sübuta, eksik araştırmaya, katılan kurum vekilinin; sanıklar...'ın cezalandırılmaları gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının, tebliğnamedeki düşünce gibi ESASTAN REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

2- Sanık ... hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

Sanık ...'nin, kendisine korumak ve bakmak üzere teslim edilen 48 günlük bebeğe yönelik cebir kullanarak cinsel istismar suçunu işlemesi, diğer sanık ...'a olaydan sonra söyledikleri sözlerden ve maktul ... hakkında hazırlanan 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu raporu ile diğer muayene ve otopsi raporları içeriğinden ise sanığın bebeğe yönelik eyleminin, organ sokmak suretiyle çocuğun cinsel istismarına teşebbüs niteliği taşıdığının anlaşıldığı, bu sebeple TCK'nin 103/2, 35, 103/3-d ve 103/4. maddeleri uyarınca cezalandırılması yerine yazılı biçimde aynı Kanunun 103/1-a maddesi uyarınca cezalandırılması suretiyle suç vasfında hataya düşülmesi bozmayı gerektirmiş olup hükmün, CMK'nin 307/4 maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarı ile temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre gözetilerek sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 26/02/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19352, Karar No: 2013/18924, Tarih: 19.06.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/19352 E.  ,  2013/18924 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin davalı işveren tarafından haklı bir neden gösterilmeden feshedildiğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı ve yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının devamsızlığı nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, tutanak tanıklarının da davacının işe gelmediğini bildirdikleri, davacının davalı işyerine kendisinin gelmediği, bu nedenle iş akdinin davalı tarafından haklı nedenle feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne ile karar verildi.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Davacının Uluslararası tır şoförü olarak çalıştığı anlaşılmakta olup iş sözleşmesinin işverence devamsızlığa bağlı olarak feshedildiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatı reddedilmiş ise de davacı sefer dönüşü aracın işyerine bırakıldığını ve evde yeni işe çağrılmayı beklediğini, çalışma sisteminin bu şekilde olduğunu ileri sürmektedir.

Mahkemece tanıklara tır şoförünün çalışma şartları açıklattırılmalı, bu tarihlerde davacının işyerine gelmemesi nedeniyle devamsızlığının bir mazerete dayanıp dayanmadığının araştırılıp araştırılmadığı da sorularak, davacının işyerine çağrılmasına rağmen işe gelmediğinin tespiti halinde devamsızlığa bağlı olarak gerçekleştirilen feshin haklı olacağı sonucuna varılacağı gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

2- Davacı dava dilekçesinde ücret seviyesine ilişkin bir açıklama yapmamış, asgari ücrete göre hesap yapan bilirkişi raporuna karşı ücret seviyesine yönelik bir beyanda bulunmuş olup, Uluslar arası tır şoförlerinin garanti asgari ücret+gidilen yere göre sefer primi ile çalıştıkları genel bir uygulamadır. Mahkemece tanıklardan bu husus sorularak açıklatılmak suretiyle ücret seviyesinin belirlenmesi gerekirken asgari ücret üzerinden hesap yapan bilirkişi raporuna itibar edilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 19.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9991, Karar No: 2012/1887, Tarih: 14.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/9991 E.  ,  2012/1887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 10.02.2010 tarih ve 2005/539 - 2010/27 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı arasında 1999 yılında acentelik sözleşmesi imzalandığını, 28.12.2004 tarihi itibariyle davalının tahsil ettiği primlerin 90.068,06 TL'sını müvekkili şirkete intikal ettirmediğini, bu nedenle acentelik sözleşmesinin feshedildiğini, acentelik sözleşmesinin feshini müteakip prim tahsilatlarının yapılmasından sonra 11.05.2005 tarihi itibariyle borç miktarının 67.393,12 TL olduğunu, alınan ipotek miktarı düşüldükten sonra bakiye borç için icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı üzerine icra takibinin durduğunu ileri sürerek, borçlunun itirazının iptaline ve icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kayıtlarının sağlıklı tutulmadığını, fesih tarihinden sonra ödenecek olan sigorta primlerinin de müvekkili aleyhine borç olarak kaydedildiğini, oysa fesih tarihinden sonra müvekkilinin prim tahsil etme yetkisinin kaldırıldığını, ayrıca iptal edilmiş poliçelerin bulunduğunu ve bunların dikkate alınmadığını savunarak, davanın reddini ve davacının kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki acentelik sözleşmesinin feshedildiği, bu sözleşmeye dayalı olarak takip tarihi itibariyle teminat altına alınmamış borç miktarının 27.393,12 TL olduğu, davalının 07.02.2005 tarihinde temerrüde düştüğü ve bu tarih dikkate alınarak istenebilecek faiz miktarının hesaplandığı, icra takibinde istenebilecek miktarın üzerinde faiz istenmiş olması nedeniyle davacının kötüniyetli kabul edilemeyeceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 27.393,12 TL asıl alacak, 2.620,14 TL işlemiş temerrüt faizine yönelik itirazın iptaline, fazlaya ilişkin istemin reddine, alacağa takip tarihinden sonra değişen oranda reeskont faizi işletilmesine, takip tarihinden sonra davalı tarafça ödenen meblağın icra aşamasında dikkate alınmasına, %40 oranında icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, davalının tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,336,30 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 14.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/394, Karar No: 2006/3842, Tarih: 23.03.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/394 E.  ,  2006/3842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünü

K A R A R

Davacı gerçek kişiler, genel mahkemelerde murisleri ... ... adına tapuda kayıtlı olan Haziran 1947 tarih 15 nolu tapu kaydının yüzölçümünün artırılması talebi ile dava açmışlar, yargılama sırasında çekişmeli taşınmazlara ilişkin olarak kadastro tespit tutanğı düzenlendiğinden mahkemece görevsizlik kararı verilerek, dosya kadastro mahkemesine gönderilmiştir.

Kadastro çalışmalarında ... Köyü 280 ada 95 ve 301 ada 1 parsel sayılı 2738.60 m2 ve 53.729.45 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar 20/06/1947 tarih 15 nolu tapu kaydı ile davalı olduğundan malikhanesi boş bırakılarak tespit edilmiştir. Mahkemece davanın reddine, dava konusu 301 ada 1 parselin (A) harfi 19.000 m2 yüzölçümündeki bölümünün davacıların, (B) harfli 34.102.36 m2 yüzölçümündeki bölümün ve 280 ada 95 parselin tamamının meşelik niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itirazdır.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve davacıların tutunduğu ve yüzölçümünün artırımı istenen T.Sani 1315 tarih 7 nodan gelen Haziran 1947 tarih 15 nolu tapu kaydının tarla cinsi ile oluştuğu, yapılan keşiflerde 280 ada 95 parselin tamamı ile temyize konu 301 ada 1 parselin (B) ile işaretli 34.102,96 m2'lik bölümünün palamut meşeleri ile kaplı olduğu, % 50'ye varan değişik eğimli arazi olduğu, 3402 Sayılı Yasanın 20/B maddesine göre tapu kaydında belirtilen sınırlar içinde kalan yer hak sahibi tarafından kullanılabiliyor ise ancak kayıt ve belgelerdeki sınırların esas alınacağı davacının tutunduğu tapu kaydının taşınmazın tamamının açık yön bırakmadan çevirmediği gibi, kullanılmaması nedeniyle tapu kaydı kapsamında kabul edilemeyeceği, yörede bu güne kadar orman kadastrosunun yapılmadığı gözönünde bulundurularak tapu kayıt miktar fazlası hakkındaki davanın reddine ve temyize konu olmayan 301 ada 1 parselin (A) harfi ile işaretli bölümünün davacı gerçek kişi adına tesciline karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden tahsiline 23/03/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8077, Karar No: 2011/8898, Tarih: 19.09.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/8077 E.  ,  2011/8898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, ortak miras bırakanları ...'nin felç geçirip, erken bunamaya maruz kalmasından sonra çekişmeli taşınmazlardaki paylarını mirastan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olarak davalıya temlik ettiğini ileri sürerek, 803 parsel sayılı taşınmaz ile devredilen kooperatif hissesinin miras payı oranında iptal ve tescilini istemiş, 2.2.2010 tarihli oturumda ehliyetsizlik iddiaları yönünden murise ait ilaç vs. listesini temin edemediklerini beyan ederek muris muvazaasına dayalı iddiaları yönünden soruşturma yapılmasını talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savnumuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davadaki hukuki ehliyetsizlik iddiasından vazgeçilmesi, iddianın kamu hukukunu ilgilendirmesi nedeniyle sonuç doğurmayacağı için incelenmesi gerekir ise de, tereke elbirliği mülkiyetine tabi olup, davada pay oranında istekte bulunulamayacağına ve muvazaa iddiası da kanıtlanamadığına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.25.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 19.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11501, Karar No: 2011/12522, Tarih: 18.07.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/11501 E.  ,  2011/12522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tebligat Kanununun 10. maddesi uyarınca tebligat; tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır.Davalı kadın 6.2.2009 tarihli dilekçesinde son adresini “... ... Mahallesi, ... Sokak No: ...” olarak bildirdiği halde; mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin bildirilen daha önceki adrese Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebliğ edilmesi, tebliği geçersiz kılmıştır. Davalı tarafa mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin bildirilen son adreste usulüne uygun olarak tebliği sağlandıktan ve yasal temyiz süresi beklendikten sonra Dairemize geri çevrilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 18.07.2011 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/19190, Karar No: 2014/5740, Tarih: 13.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/19190 E.  ,  2014/5740 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Zonguldak 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 16.05.2013

No : 2012/388-2013/188

Dava, aksi kurum işleminin iptali, muris baba üzerinden ölüm aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

22.04.2007 tarihinde vefat eden eşi üzerinden 24.04.2007 tarihinden itibaren 506 sayılı Kanun kapsamında ölüm aylığı bağlanan davacının; 27.11.2003 tarihinde vefat eden babası üzerinden tarihsiz dilekçe ile (506 sayılı Kanun kapsamında) ölüm aylığı bağlanması istemi davalı Kurumca reddedilmiştir.

506 sayılı Yasanın 68/I-C-a maddesi aylık bağlanma koşulları yönünden "evli olmayan, evli olmakla beraber sonradan boşanan veya dul kalan, Sosyal Sigortaya, Emekli Sandıklarına tabi bir işte çalışmayan, buralardan gelir veya aylık almayan kız çocuklarına” aylık bağlanması olanağı öngörürken; aynı maddenin (VI) numaralı bendi, kız çocuklarına bağlanan aylığın kesilme nedeni olarak “çalışma ve evlenme” halini kabul etmekteyken; 4958 sayılı Yasanın 06.08.2003 tarihi itibariyle yürürlüğe giren 35. maddesiyle, söz konusu (VI) numaralı bende “buralardan gelir veya aylık almaya” ibaresi eklenerek böylelikle “Sosyal Sigortadan, Emekli Sandıklarından aylık veya gelir almaya başlama” olgusu, hak sahibi kız çocuklarına bağlanan aylığın kesilme nedeni olarak benimsenmiştir. 68. maddenin son cümlesi "evliliğinin son bulması ile kocasından da aylık almaya hak kazanan kimseye bu aylıklardan fazla olanı ödenir." hükmünü içermektedir. Benzer düzenleme 5510 sayılı Kanunun 54. maddesinde de vardır.

Ancak, 506 sayılı Yasaya 02.07.2005 tarih, 5386 sayılı Yasanın 2. maddesiyle eklenen Geçici 91.madde ise, “6.8.2003 tarihinden önce hak sahibi kız çocuklarına bağlanan gelir ve aylıklar; bunların evlenmeleri, Sosyal Sigortaya, Emekli Sandıklarına tabi çalışmaları veya kendi çalışmalarından dolayı buralardan gelir veya aylık almaları halleri hariç olmak üzere geri alınmaz.” hükmünü getirmiştir. Bu düzenleme de 506 sayılı Yasanın 68/VI maddesinin 4958 sayılı Yasa ile değiştirilen haline göre farklı düzenleme getirerek “kendi çalışmalarından dolayı buralardan gelir veya aylık almaları” halini aylık kesme nedeni olarak öngörmüş; Geçici 91. maddenin altı ve yedinci fıkrasında ise; “Bu maddenin birinci ve ikinci fıkrası gereğince, aylık veya gelirleri ödenmeye devam olunacak kız çocuklarının aylık veya gelirlerinin ödenmesine devam olunması için sahip olmaları gereken şartları, ilk kez veya yeniden 6.8.2003 tarihinden sonra haiz olan kız çocukları da aynı esas ve usûllerle aylık veya gelir hakkından yararlandırılır.” kuralı yer almaktadır. Son fıkrada ise, "Bu maddenin altıncı fıkra hükmü 31/5/2006 tarihli ve 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun yürürlük tarihine kadar uygulanır" düzenlemesi yer almaktadır. 5510 sayılı Kanun bazı istisnalar dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe girmiştir.

Ayrıca belirtmek gerekir ki; muris baba ve eşin ölüm tarihlerinde yürürlükte olan 506 sayılı Yasanın Gelir ve aylıkların birleşmesi başlıklı 92. maddesi "Hem malullük hem de yaşlılık sigortasından aylık bağlanmasına hak kazanan sigortalıya, bu aylıklardan yüksek olanı, aylıklar eşitse yalnız yaşlılık aylığı bağlanır. Malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine, bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir. Malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından aylık bağlanmadan önce iş kazalariyle meslek hastalıkları sigortasından bağlanan ve sermayeye çevrilen gelirler ile yaşlılık sigortasından yapılacak toptan ödemelerde bu fıkra hükmü uygulanmaz." Zamanaşımı ve hakkın düşmesi başlıklı 99. maddesi, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazalarıyla meslek hastalıkları ve ölüm sigortalarından hak kazanılan gelir ve aylıklar, hakkı doğuran olay tarihinden itibaren beş yıl içinde istenmezse zamanaşımına uğrar. Bu durumda olanların gelir ve aylıkları yazılı istek tarihini takibeden aybaşından itibaren başlar."; yine bazı hükümleri dışında 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Kanunun, Zamanaşımı, hakkın düşmesi ve avans başlıklı 97. maddesi, "Bu Kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde, iş kazası, meslek hastalığı, vazife malullüğü ve ölüm hallerinde bağlanması gereken gelir ve aylıkların, hakkın kazanıldığı tarihten itibaren beş yıl içinde istenmeyen kısmı zamanaşımına uğrar. Kuruma müracaat etmemenin haklı bir sebebe dayandığını genel hükümlere göre ispat edenler hakkında, yukarıdaki hükümler uygulanmaz...." hükmünü taşımaktadır.

Eldeki davada; davacının, eşi ve babasının ölüm tarihlerine göre uygulanması gereken 506 sayılı Yasanın geçici 91. maddesi çerçevesinde; babasından da ölüm aylığı bağlanabilmesi için, davacının, "evlenmeme, Sosyal Sigortaya, Emekli Sandıklarına tabi çalışmama veya kendi çalışmalarından dolayı buralardan gelir veya aylık almama" hallerinin sözkonusu olup olmadığı araştırılarak; yoksa, 506 sayılı Kanunun 92 ve 99. ile 5510 sayılı Kanunun 97. maddeleri de gözetilmek suretiyle yapılacak değerlendirme sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, Üye Halil Özdemir’in muhalefetine karşı; Başkan Süleyman Caner, Üyeler Neslihan Sever, Ali Göcen ve Ali İnceman’ın oylarıyla ve oyçokluğuyla, 13.03.2014 gününde oyçokluğuyla karar verildi.