muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10523, Karar No: 2015/12683, Tarih: 06.04.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/10523 E.  ,  2015/12683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davayı yetkisizlik yönünden reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, uluslararası nakliyat yapan davalı iş yerinde tır şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, yetki itirazında bulunarak şirketin ticari faaliyet alanı ve resmi adresinin...'da bulunduğunu, davaya bakmakla... İş Mahkemesinin yetkili olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, davalının ikametgah adresi Bursa'da bulunduğundan ... İş Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiştir.

Karar, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz etmiştir.

Yetkili mahkemenin hangi yer iş mahkemesi olduğu taraflar arasında tartışmalıdır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı iş yeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

Somut olayda davacı, uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını ve yük taşımacığılı yaptığını belirterek işçilik alacaklarına ilişkin davayı... İş Mahkemesinde açmış tır. Yükleri doldurup boşalttığı yerin...'da olduğunu ve fiilen ...merkezli çalıştığını savunmuştur. Mahkemece davalının ikametgah adresi ...'da bulunduğundan anılan yer mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiştir. Dosya içeriğine göre dava olunanın, dava açıldığı tarihteki ikametgah adresinin Bursa'da bulunduğu konusunda mahkemece yapılan tespitte bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, davacının fiilen çalıştığı yer açıklığa kavuşturulmamıştır. Bu durumda mahkemece, tarafların gösterdikleri şahitler dinlenmeli ve şahit anlatımları diğer delillerle birlikte değerlendirilerek davacının yük doldurup boşalttığı ve hangi yer merkezli çalıştığı tereddüte yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulmalıdır. Ardından iş mahkemelerinde yetki kuralının işçiyi koruma amaçlı düzenlendiği ve kanunda belirlenen yetkili mahkemelerden birini seçme hakkının işçide olduğu gözetilerek yetkili mahkeme belirlenmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.04.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2020, Karar No: 2012/7857, Tarih: 23.05.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/2020 E.  ,  2012/7857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü, 148 ada 1 parsel sayılı 6939,18 m² yüzölçümündeki taşınmaz, zilyetlikle iktisap edilebilen yerlerden olduğu ancak zilyedinin kimler olduğu muhtar ve bilirkişilerce bilinmediği gerekçesiyle davalı ... adına tarla niteliğiyle tesbit edilmiştir. Davacı gerçek kişiler, dava konusu taşınmazı 22.09.1994 tarihli köy senedi ile taşınmazın önceki zilyedi ... Salı’dan altmış milyon lira bedelle ..... Konut ve Yapı Kooperatifi adına satın alındığını, sonrasında ise 04.10.2003 tarihinde kooperatifçe çekişmeli taşınmazın kendilerine satıldığı iddiasıyla eklemeli kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak çekişmeli taşınmazın 1/2 hisse oranında adlarına tescili istemiyle dava açmışlardır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu ... köyü, 148 ada 1 parsel sayılı taşınmazın 1/2 hisse oranında hisseli olarak davacı gerçek kişiler adına kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1965 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 8 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 1977 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması ile 8 nolu Orman Kadastro Komisyonu tarafından 1985 yılında 3302 sayılı Yasaya göre yapılıp 14.09.1989 tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Mahkemece çekişmeli 148 ada 1 parsel sayılı taşınmazın üzerinde davacı gerçek kişiler yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu kabul edilerek çekişmeli taşınmazın davacı gerçek kişiler adına tesciline karar verilmişse de, verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki, çekişmeli 148 ada 1 parsel sayılı taşınmazın dört tarafı 101 ada 1 sayılı orman parseli ile çevrili olup taşınmaz orman içi açıklık niteliğindedir.

Mahkemece çekişmeli 148 ada 1 parsel sayılı taşınmazın üzerinde davacı gerçek kişiler yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu kabul edilerek çekişmeli taşınmazın davacı gerçek kişiler adına tesciline karar verilmişse de, verilen karar usul ve yasaya aykırıdır. Şöyle ki, çekişmeli 148 ada 1 parsel sayılı taşınmazın dört tarafı 101 ada 1 sayılı orman parseli ile çevrili olup taşınmaz orman içi açıklık niteliğindedir.

6831 sayılı Yasanın 17/2. maddesinde açıklanan orman içi açıklık niteliğinde olduğu, gerek 26.05.1958 tarihli Orman Tahdit ve Tescil Talimatnamesinde gerekse 25.06.1970 günlü Resmî Gazete’de yayımlanan 31.05.1970 gün ve 531 sıra no'lu Orman Tahdit ve Tescil Yönetmeliğinin 33/3 ve 19.08.1974 günlü Resmî Gazete’de yayımlanan 25.07.1974 tarihli Orman Kadastro Yönetmeliğinin 40/A ve 30.05.1984 günlü Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 30/1 ve 02.09.1986 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 23/1 ve 15.07.2004 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26/a maddesinde "... 6831 sayılı Yasanın 17. maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaççık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıkların orman olarak sınırlandırılacağı" öngörülmüştür.

6831 sayılı Yasanın 17. maddesi, orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat yapılmasına, hayvancılık amacı ile ağıl yapılmasına, bu kesimlerin özel mülke dönüşmesine izin vermez.

6831 sayılı Yasa, madde: 17/1-2

Devlet ormanları içinde bu ormanların korunması, istihsal ve imarı ile alakalı olarak yapılacak her nevi bina ve tesisler müstesna olmak üzere; her çeşit bina ve ağıl inşaası ve hayvanların barınmasına mahsus yerler yapılması ve tarla açılması, işlemesi, ekilmesi ve orman içinde yerleşilmesi yasaktır.Devlet Ormanlarının herhangi bir suretle yanmasından veya açıklıklarından faydalanılarak işgal, açma veya herhangi şekilde olursa olsun kesme, sökme, budama veya boğma yollarıyla elde edilecek yerlerle buralarda yapılacak her türlü yapı ve tesisler, şahıslar adına tapuya tescil olunamaz. Buralara doğrudan doğruya orman idaresince el konulur. Yanan orman alanlarındaki her türlü emval Orman Genel Müdürlüğünce değerlendirilir (17/06/2004 gün ve 5192 sayılı Yasa ile değişik hali).

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle ... açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Yasa metninden açıkça anlaşıldığı gibi, hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım, inşaat ve hayvancılık yapmak amacı ile ağıl yapılamaz. Bu tür yerler özel mülk olamaz. Yönetim derhal el koyma hakkına sahiptir. Orman içi açıklıklardan yararlanabilmek için zorunlu olarak orman kullanılacaktır. Bu kullanım nedeniyle ... açma, genişletme, yangın oluşması önlenemeyecek ve orman bütünlüğü bozulacaktır.

Ayrıca, bu tür taşınmazların öncesinin orman olma zorunluluğu yoktur. Zira, öncesi orman olan ve ormandan açılan taşınmazlar, 6831 sayılı Yasanın 1. maddesi ve Yargıtay uygulamaları gereği oluşan kesin içtihatlara göre zaten orman sayılmaktadır. 17. maddede tanımı yapılan olgu, öncesi orman iken açılan yerlerle beraber ayrıca [HANGİ NEDENLE OLURSA OLSUN ORMAN İÇİ AÇIKLIKLARIN KAZANILAMAYACAĞI İLKESİNİ İÇERMEKTEDİR VE AMACI ORMAN BÜTÜNLÜĞÜNÜ KORUMAKTIR]. Bu tür yerlerin 15.07.2004 günlü Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Kadastrosunun Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 26/a maddesi gereğince orman olarak sınırlandırılması gerekir.

Yasa koyucu ayrı bir kavram oluşturmuş ve hangi nedenle olursa olsun orman içi açıklıklarda tarım ve inşaat ile özel mülke dönüşme yolunu kapamıştır. Bu itibarla, dava konusu taşınmazın memleket haritasında açık alanda gözükmesi bu olguyu değiştirmez. Etrafı ormanla çevrili olan taşınmazlar, özel mülke dönüşüp tarım ve inşaata açıldığında orman bütünlüğünün bozulacağı tartışmasızdır. Dairemizin bu yoldaki kararları Yargıtay Hukuk Genel Kurulunca benimsenmiş ve yerleşik kararlar halini almıştır [Y.H.G.K.’nun 10.12.1997 ve gün 1997/20-830/1034, 10.12.1997 gün ve 1997/20-808/1039, 08.02.1999 gün ve 1999/7-22-43, 13.10.1999 gün ve 1999/8-689-822, 03.04.2002 gün ve 2002/8-230-261 ve 22.10.2003 gün ve 2003/20-665/614 sayılı ve yine orman kadastrosunun kesinleştiği tarihten sonra 20 yıldan fazla süre geçse dahi orman içi açıklık konumunda olan taşımazların zilyedlik yoluyla kazanılamayacağı konusundaki 11.10.2004 gün ve 2004/7-531-582 sayılı kararları].

Tapu ve zilyetlik yoluyla kişi ve kurumların ormandan toprak kazanmasını sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları da Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Ayrıca; orman içi açıklık ve boşluklar ile orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanlar, yasa gereği orman sayıldığı için, 15.07.2004 günlü Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin (a) ve (j) bentleri gereğince Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması öngörülmüştür. Bu tür yerler zilyetlik yolu ile kazanılamaz ve özel mülk olarak tescil edilemez.

Ayrıca; orman içi açıklık ve boşluklar ile orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanlar, yasa gereği orman sayıldığı için, 15.07.2004 günlü Resmî Gazete’de yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin 26. maddesinin (a) ve (j) bentleri gereğince Devlet Ormanı olarak sınırlandırılması öngörülmüştür. Bu tür yerler zilyetlik yolu ile kazanılamaz ve özel mülk olarak tescil edilemez.

Mahkemece değinilen yönler gözetilerek davacı gerçek kişilerin davasının reddine karar verilmesi gerekirken, dava konusu taşınmazın özel mülke dönüşmesini sağlayacak biçimde davanın kabulü yolunda hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 23/05/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3728, Karar No: 2014/3236, Tarih: 19.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2014/3728 E.  ,  2014/3236 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/65434

Mahkemesi : İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 11.12.2013

Numarası : 2013/534 değişik iş

Başkasına ait kimlik bilgilerini kullanmak suçundan sanık A.. Ö..’nün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 267/1, 31/3, 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun’un 50/3-1-f maddesi gereğince kısa süreli hapis cezasının 4 ay süre ile bir kamuya yararlı bir işte çalıştırılması tedbirine çevrilmesine dair, Üsküdar 2. Çocuk Mahkemesinin 08.02.2008 tarihli ve 2007/64 esas, 2008/56 sayılı kararının infazı sırasında, seçenek yaptırımın gereklerini yerine getirmediğinden bahisle 6 ay 20 gün hapis cezasının tamamen infazına ilişkin, aynı İstanbul Anadolu 5. Çocuk Mahkemesinin 14.10.2013 tarihli ve 2007/64 esas, 2008/56 sayılı ek kararına yönelik itirazın reddine dair İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2013 tarihli ve 2013/534 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, 19.11.1989 doğumlu sanığın 10.08.2006 olan suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 50/3 maddesine göre “... fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4 maddesindeki “Çocuklar hakkında hükmedilen adlî para cezasının ödenmemesi hâlinde, bu ceza hapse çevrilemez. Bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır.” biçimindeki emredici düzenlemeler ve 5237 sayılı Kanun'un 50/6-7. madde hükümleri birlikte değerlendirildiğinde, kısa süreli hapis cezasının infazının mümkün olmadığı, seçenek tedbirin değiştirilmesi gerektiği gözetilmeksizin itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığının 10.02.2014 ve 2014/3054/9834 sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.02.2014 ve 2014/65343 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin 11.12.2013 tarihli ve 2013/534 değişik iş sayılı kararının CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın gereği için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/934, Karar No: 2013/3384, Tarih: 29.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/934 E.  ,  2013/3384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İştirak halinde çocuğu veya beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumdaki kimseyi canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme, hırsızlık

HÜKÜM : Sanık ... - ...'u öldürmekten 5237 sayılı TCK.nun 37/1.maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b-e, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

- ...'yı öldürmekten 5237 sayılı TCK.nun 37/1.maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b-e, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

Sanık ... - ...'u öldürmekten 5237 sayılı TCK.nun 37/1.maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b-e, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

- ...'yı öldürmekten 5237 sayılı TCK.nun 37/1.maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b-e, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

- Hırsızlık suçundan beraatine.

Sanık ... - ...'u öldürmekten 5237 sayılı TCK.nun 37/1.maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b-e, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

- ...'yı öldürmekten 5237 sayılı TCK.nun 37/1.maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b-e, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve belli haklardan yoksun bırakılmasına

Sanık ... - ...'u öldürmekten 5237 sayılı TCK.nun 37/1.maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b-e, 31/3. maddeleri uyarınca 19 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

- ...'yı öldürmekten 5237 sayılı TCK.nun 37/1.maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b-e, 31/3. maddeleri uyarınca 19 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

- 5237 sayılı TCK.nun 142/2-a, 31/3. maddeleri uyarınca, 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına

Sanık ... - ...'u öldürmekten 5237 sayılı TCK.nun 37/1.maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b-e, 31/3. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

...'yı öldürmekten 5237 sayılı TCK.nun 37/1.maddesi delaletiyle 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b-e, 31/3. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık ... hakkında maktul ...'e karşı hırsızlık suçundan kurulan beraat hükmü yönünden;

Sanık ... müdafiinin gerekçeye yönelik olmayan temyizinde, hukuki bir yarar bulunmadığından, bu suç yönünden temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Sanık ... hakkında çocuk maktuller Erdem ve Emre'yi canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme ve nitelikli hırsızlık, sanıklar ..., ..., ... ve

... hakkında çocuk maktuller Erdem ve Emre'yi canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Sanık ... müdafiinin gerekçeye yönelik olmayan temyizinde, hukuki bir yarar bulunmadığından, bu suç yönünden temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Sanık ... hakkında çocuk maktuller Erdem ve Emre'yi canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme ve nitelikli hırsızlık, sanıklar ..., ..., ... ve

... hakkında çocuk maktuller Erdem ve Emre'yi canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, düzeltme ve bozma nedenleri saklı kalmak kaydıyla oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede yetersiz gerekçeye, eksik soruşturmaya, sübuta, TCK.nun 28. ve 39. maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen, sanık ... müdafiinin yetersiz gerekçeye, eksik soruşturmaya, sübuta, sanığın suça iştirakinin bulunmadığına, TCK.nun 28. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişen, sanık ... müdafiinin yetersiz gerekçeye, savunma haklarının kısıtlandığına, eksik soruşturmaya, sübuta, sanığın suça asli iştirakinin bulunmadığına yönelen, sanık ... müdafiinin yetersiz gerekçeye, hırsızlık suçu yönünden sübuta, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişen, sanık ... müdafiinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanıklar ..., ... ...ve ... hakkında çocuk maktuller Erdem ve Emre'yi canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden;

Mahkemenin kabulüne göre; sanıkların olay tarihinde kabadayı olduklarını göstermek, ders vermek, zarar vermek için maktulleri öldürmelerinin veya maktul ...'nin diğer maktulün ölümünü görmesinin tek başına suçun canavarca hisle ya da eziyet çektirerek işlendiğini kabule yeterli bulunmadığı gözetilmeyerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b maddesinin uygulanması yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki "TCK.nun 82/1-b-e" ibarelerinin "TCK.nun 82/1-e" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN ve resen de temyize tabi bulunan hükümler ile sanık ... hakkında nitelikli hırsızlık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanıklar ... ve ... hakkında çocuk maktuller Erdem ve Emreyi canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçlarından kurulan hükümler yönünden;

B-Sanıklar ... ve ... hakkında çocuk maktuller Erdem ve Emreyi canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçlarından kurulan hükümler yönünden;

a-Dosya içeriğine ve Adli Tıp Kurumu Birinci İhtisas Kurulu'nun 27.07.2007 tarihli raporlarına göre; maktul ...'in künt kafa travmasına bağlı kafatası kemik kırıklarıyla müterafik kafa içi değişimler sonucu, maktul ...'nin ise doğal olmayan zorlamalı nitelikte öldüğü, maktul ...'nin ölümünün zorlamalı olmasının veya maktul ...'e pek çok öldürücü nitelikte yara ika edilmesinin tek başına suçun canavarca hisle ya da eziyet çektirerek işlendiğini kabule yeterli bulunmadığı, canavarca hisle öldürme sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olup, eziyet çektirerek öldürme ise ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olup sanıkların öldürme kasıtlarının yanında işkence ya da eziyet çektirme kasıtlarının da bulunması gerekmekte olup, somut olayda sanıkların canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiklerinin veya sırf öldürmek için eylemlerini gerçekleştirdiklerinin kabule yeterli kesin kanıt bulunmadığı gözetilmeyerek, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e maddesi gereğince hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek, aynı Yasanın 82/1-b-e maddeleri gereğince cezalandırılmalarına karar verilmesi,

b-Çocuk maktulleri öldürmekten yargılanan sanıklara TCK.nun 82/1-e maddesi gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası verildikten sonra, sanıkların suç tarihinde 16 yıl 4 ay 28 gün ve 15 yıl 8 ay 26 gün yaşında olmaları dikkate alındığında, yaş küçüklüğü nedeniyle 14 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası verilmesini öngören 5237 sayılı TCK.nun 31/3. maddesinin uygulanması sırasında yaşları ile orantılı makul bir ceza tayin edilmesi gerekirken sanıkların yaşlarıyla orantılı olmayacak şekilde üst sınıra yakın ceza tayin edilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süreler gözönüne alınarak sanıklar ... ve ... müdafiilerinin tahliye istemlerinin reddine, 29/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

29/04/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... Erdoğmuş'un huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ... Menki'nin yokluğunda 09/05/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.