muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2172, Karar No: 2023/183, Tarih: 21.02.2023

C. GEREKÇE VE SONUÇ

Davacı şirket ile dava dışı ... arasında kira sözleşmesi yapıldığı, kalıp iskelelerinin dava dışı ... adına şantiye adresine teslim edildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamakta olup, davalının ve davalının babasının kartından kira bedeli ödemesi yapılmış olmasının iskeleler yönünden mülkiyete karine teşkil etmeyeceği, dinlenen tanık beyanlarının uyuşmazlığı çözecek nitelikte olmadığı, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre, dava dışı ... tarafından .... Aksesuarları ve İnşaat San. Tic. Ltd. Şti.'den kiralanan kalıp iskelelerinden bir tırın ... Bulvarı üzerinde bulunan... Kentsel Dönüşüm Plan İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin inşaatından davacı tarafından tespit yapılmadan kendi depolarına götürülmesi ve davalının da söz konusu malzemelerin kendisine ait olduğunu ifade etmesi ve söz konusu malzemelerin davalı tarafından sunulan irsaliye faturasındaki malzemelerle de benzerlik arz etmesi nedeniyle ... Okulu bahçesindeki şantiyesinde tespit edilen kalıp iskelelerinin davacıya ait olup olmadığının tespitinin mümkün olmadığı hususları dikkate alındığında ilk derece mahkemesince ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ...'ın, ... Bulvarı üzerinde bulunan... Kentsel Dönüşüm Plan İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin yapmakta olduğu binanın kaba inşaatını yapmayı üstlendiği; üstlendiği işin kalıp işini yaptırdığı dava Dışı ... adına Davacı ... Ltd.Şti.'nden kalıp iskelesi kiraladığı; kiralanan kalıp iskelelerinin inşaat şantiyesinde dava dışı ... 'ya teslim edildiği ve inşaatta kullanıldığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmadığını, davaya konu kalıp iskelelerinin inşaatta kullanıldıktan sonra davalı ... tarafından sökülerek şantiye sahasına konulduğu ve davacı ... LTD.ŞTİ. tarafından paketlenerek taşınmaya hazır hale getirildiği, ancak paketlenen bu kalıp iskelelerinin davalı tarafından inşaat sahasından alınarak ... İlkokulu inşaat şantiyesine götürüldüğünün tanık beyanları ve karakolda tutulan tutanakla kanıtlandığını, davalının ... Bulvarı üzerinde bulunan... Kentsel Dönüşüm Plan İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti.'nin şantiyesinden tıra yükleyerek ... İlkokulu şantiyesine götürüldüğü kalıp iskelelerinin kendisine ait olduğunu kanıtlayamadığını, davalının süresinde mahkemeye hiçbir delil ibraz etmediğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davaya konu edilen kalıp iskelelerinin mülkiyetinin davacıya ait olup olmadığı ve davacı lehine ecrimisil şartlarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davaya konu edilen kalıp iskelelerinin mülkiyetinin davacıya ait olup olmadığı ve davacı lehine ecrimisil şartlarının oluşup oluşmadığına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

T.M.K. nun 683 üncü maddesinde “Bir şeye malik olan kimse, hukuk düzeni sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir. Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız el atmanın önlenmesini de dava edebilir.” şeklinde düzenleme yer almaktadır.

3.Degerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci

maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlıgı halinde mümkündür.

2. Temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında; hukuki iliskinin ve bu iliski nedeniyle ortaya

çıkan uyusmazlıga uygulanması gereken hukuk kurallarının doğru şekilde belirlendigi, davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdükleri sebeplerin kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte bulunmadıgı anlaşılmıştır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

8.400 TL Yargıtay duruşması vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.02.2023 tarihinde gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4605, Karar No: 2023/14740, Tarih: 29.11.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/4605 E.  ,  2023/14740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/1624E. 2016/360 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, aynı sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/1624 Esas, 2016/360 Karar sayılı kararı ile sanığın, silahla tehdit suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına 53 üncü maddesi gereği hak yoksunluklarına ve 51 inci maddesi gereği 2 yıl denetim süresi belirlenmesi suretiyle ertelenmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği

Temyiz etme iradesine yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Mağdurun sanık ... hakkında sağda solda ve facebookta fake adres açmak suretiyle ağır, olumsuz ve hakaret içeren sözler söylemesi üzerine adı geçen sanığın bu haksız tahrikin etkisi altında mağduru aradığı ve olay günü markette karşılaştıkları sırada kurusıkı tabancayı mağdura göstererek ve ona doğrultarak "Vurayım mı lan?" demek suretiyle silahla tehdit ettiğinin kabul edildiği görülmüştür.

2. Sanık Savunmasında: "Ben daha önce bu konuda ifade vermiştim, o ifademi aynen tekrar ediyorum, kendisi benim hakkımda sağda solda ve facebookta fake adres açmak suretiyle ağır, olumsuz ve hakaret içeren sözler söylemesi üzerine ben kendisini konuşmak için aradım ve olay günü karşılaştık, kendisine fiili bir saldırım söz konusu olmadı, sadece konuşmak istedim ve tutup kolundan çektim, fakat müşteki marketin içine doğru kaçtı, ... bey de o sırada marketteymiş, o da sizi anlaştırayım, esnafsın, bunlar yakışmaz gibi sözler söyledi, biz tartıştığımız sırada elemanım kuru sıkı, bozuk bir tabanca getirdi, bana verdi, ben bu tabancayı çektim, ancak bu sırada ... bey tabancayı elimden aldı, bu sırada ... bey beni gönderdi ve şahısla konuştu, bu şekilde biz aramızda meseleyi hallettik, suç kastım yoktur, beraatime karar verilmesini istiyorum " demiştir.

3. Mağdur Beyanında: "Daha önce küfür ettiği için tartıştığım ve ismini ... olarak bildiğim şahıs 04.07.2015 günü saat 12.00 sıralarında ben markete giderken arkamdan seslenmiş, ben duymadım, markete girerken kolumdan biri tuttu ve çevirdi, ... senmisin dedi, ben de şahsı tanımadığım için değilim dedim, koluma bırakmasını söyledim ve markete yöneldim, beni tuttu plakasını bilmediğim gri Audi maka araç yanaştı, içinden 3 kişi indi içlerinde ... de vardı, kolumdan tutan şahıs beni çekti ... te bana" ananı avradını s.. rim, çağırıyorum da niye gelmiyorsun" dedi, bende "senin le işim yok" dedim, o arada bana ... benim yüzüme yumruk attı, kaşım açıldı ve kanamaya başladı, ben müdahale etmedim sonra yeniden yumruk attı, yanında bulunan ismini ... olarak bildiğim şahıs üzerime yürüdü, ... te belinden çıkartığı parlak gri kabzesi siyah bir silah çıkarttı benim üzerime doğrultarak,"vuruyum mu lan" dedi, ben ellerinden kurtulup markete girdim, onlarda arkamdan geldi, marketten kolumdan tutup çıkartmaya çalıştılar ben direndim, marketin arka tarafına geçtim ve 155'i aradım, maarketin arka tarafına geldiler ve beni dışarı çıkartmaya çalıştılar polis gelene kadar marketin dış arka girişinde kaldım, o esnada ismini ... olarak bildiğim ve ilk olarak yanıma gelen şahıs niye kavga ettiğimizi sordu "bak seni asar keserim, seni öldürürüm" dedi ve uzaklaşalım burdan konuşalım dedi, ... beni darp ve silahla tehdit eden ... ve tehdit eden ... ve yanlarında bulunan diğer şahıslardan bu olayın daha fazla büyümemesi için davacı ve şikayetçi değilim" demiştir.

4. Dosya arasında 04.07.2015 tarihli tutanağa göre kuru sıkı tabancanın bulunduğu anlaşılmıştır.

5. Mağdurun Adli Tıp Kurumundan alınan basit tıbbi müdahale ile giderilebilir raporu dosya arasında mevcuttur.

IV. GEREKÇE

5237 sayılı Kanun'un 53/4 üncü maddesinde yer alan "kısa süreli hapis cezası ertelenmiş olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" şeklindeki düzenleme karşısında, cezası ertelenen sanığın, aynı Kanun'un 53/1 inci maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceği infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... Batı 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 03.03.2016 tarihli ve 2015/1624 Esas, 2016/360 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

29.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8449, Karar No: 2019/5768, Tarih: 08.05.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/8449 E.  ,  2019/5768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davasının yapılan yargılaması sonucunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davacının davalıya sigortalı araçta yolcu olarak bulunduğu sırada, sürücünün tedbirsizliği ve dikkatsizliği sonucu meydana gelen kazada yaralandığını ve malul kaldığını, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/182 Esas sayılı dosyası ile dava açıldığını ve davalının tazminata mahkum edildiğini, ancak tedavi giderlerinden sayılan bakım ve gözetim gideri için dava açılmadığını, müvekkilinin kazadan sonra felç kaldığını, sürekli olarak bir başkasının bakımına muhtaç olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere müvekkilinin bakıma muhtaç olması nedeniyle 10.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 04/06/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, 23/02/2016 tarihli dilekçesi ile bilirkişi raporu doğrultusunda maddi tazminat talebini 225.000,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili bila tarihli, cevap dilekçesinde, davacının maluliyeti dolayısıyla açılan dava sonucu davacı adına 22/05/2014 tarihinde 75.000,00 TL, 23/05/2014 tarihinde 75.000,00 TL, 26/05/2014 tarihinde de 126.460,00 TL olmak üzere toplamda 276.460,00 TL ödendiğini, bu tutarın 225.000,00 TL'sinin asıl alacak (tazminat) olarak ödendiğini, davacının iş bu davada ömür boyu bakıcı gideri talep ettiğini, ancak poliçede sakatlanma teminatı içinde verilen uzun süreli bakıcı giderinin poliçe teminat limitinin

sakatlanma teminatının tamamen ödenmesi ile limit sona erdiğinden müvekkili şirket tarafından karşılanmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile poliçedeki limit aşılmamak kaydıyla 225.000,00 TL'nin dava tarihindeki yasal faizi ile birlikte davalı yandan alınarak davacıya verilmesine, dair karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 11.488,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 08/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13812, Karar No: 2010/14726, Tarih: 24.12.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/13812 E.  ,  2010/14726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın Pozantı ilçesi Akçatekir Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında Beşoluk, Elmalı Boğazı, Nanelik, Topakardıç, Boyun, İladinli, Gedik, Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkesçe bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurova'ya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 24.12.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3149, Karar No: 2011/4033, Tarih: 28.04.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/3149 E.  ,  2011/4033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

K A R A R

Davacı ...'e ait 1479 sayılı Yasaya tabi sigortalılığına ilişkin ... dosyası ve bu sigortalılık koluna ilişkin prim ödeme belgelerinin ilgili Kurumdan istenilerek gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/34439, Karar No: 2014/21230, Tarih: 16.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/34439 E.  ,  2014/21230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/230426

MAHKEMESİ : Denizli Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2012

NUMARASI : 2010/589 (E) ve 2012/526 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin verilen kararın 5271 sayılı Yasanın 231/12. maddesi uyarınca itiraz yolu açık olup temyizi olanaklı olmadığından, itiraz merciince karar verilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun ssuça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;müşteki A.. B..ya ait bisikletin 20.TL değerindeki iç lastik ve direksiyonunu, müşteki Y.. E..'in bisikletine ait 35.TL. değerindeki fren sitemini ve müşteki S.. U..'a ait bisikletin işçilik dahil 45.TL. değerindeki jant ve iç lastiğini sökerek çalan suça sürüklenen çocuklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar İ.. B.. ve O.. Ç.. müdafiileriinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

16.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.