muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/22192, Karar No: 2014/12747, Tarih: 23.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22192 E.  ,  2014/12747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

Sanıklara atılı eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık ... ’un temyizine göre yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerekmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/471, Karar No: 2021/19521, Tarih: 15.06.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/471 E.  ,  2021/19521 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

Tehdit suçundan sanık ...'ün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 106/1-1. cümle, 29 ve 62. maddeleri gereğince 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun'un 51/1. maddesi uyarınca hapis cezasının ertelenmesine dair Dinar Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2017 tarihli ve 2017/147 esas, 2017/233 sayılı kararının, Adalet Bakanlığı tarafından kanun yararına bozulmasının istenilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 16/12/2020 gün ve 2020/105555 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Dairemize gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında;

"Sanığın değişen suç vasfı itibariyle mahkumiyetine karar verilen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesindeki, "Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin  253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir" denilmektedir.

Hukuksal Değerlendirme:

Uzlaştırma, 6763 sayılı Kanun'la değişik CMK'nın 253. maddesinde ayrıntılarıyla düzenlenmiş, mahkeme tarafından uzlaştırmaya ilişkin anılan Kanunun 254. maddesinde "(1) Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253. maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir. (2) Uzlaşma gerçekleştiği takdirde, mahkeme, uzlaşma sonucunda sanığın edimini def’aten yerine getirmesi halinde, davanın düşmesine karar verir. Edimin yerine getirilmesinin ileri tarihe bırakılması, takside bağlanması veya süreklilik arzetmesi halinde; sanık hakkında, 231. maddedeki şartlar aranmaksızın, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilir. Geri bırakma süresince zamanaşımı işlemez. Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildikten sonra, uzlaşmanın gereklerinin yerine getirilmemesi halinde, mahkeme tarafından, 231. maddenin onbirinci fıkrasındaki şartlar aranmaksızın, hüküm açıklanır." denilmiştir.

Uzlaştırmanın asıl olarak soruşturma evresinde yapılması gereken bir işlem olduğu, kovuşturma aşamasında uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasının ise istisnai olarak Cumhuriyet savcısı tarafından uzlaştırma usulü uygulanmaksızın dava açılması veya suçun uzlaştırma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması halinde mümkün olduğu kabul edilmelidir.

Uzlaştırmanın asıl olarak soruşturma evresinde yapılması gereken bir işlem olduğu, kovuşturma aşamasında uzlaştırma hükümlerinin uygulanmasının ise istisnai olarak Cumhuriyet savcısı tarafından uzlaştırma usulü uygulanmaksızın dava açılması veya suçun uzlaştırma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması halinde mümkün olduğu kabul edilmelidir.

Uzlaştırma usulü uygulanmaksızın dava açılması veya suçun uzlaştırma kapsamında olduğunun ilk defa duruşmada anlaşılması halinde uzlaştırmanın uygulanması gerekmekte olup, uzlaşma başarıyla gerçekleşir ve edim bir defada yerine getirilirse kamu davasının düşmesine karar verilecektir.

İnceleme konusu somut olayda; sanık ... hakkında TCK'nın 106/2.a ve 125/1 maddeleri uyarınca silahla tehdit ve hakaret suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, mahkemesince yapılan yargılama neticesinde sanığın eyleminin bir bütün halinde TCK'nın 106/1. maddesinin birinci cümlesi kapsamındaki tehdit suçunu oluşturduğundan bahisle TCK'nın 106/1-1.c. maddesi uyarınca neticeten 3 ay 10 gün hapis cezası verilerek TCK'nın 51. maddesi gereği ertelenmesine karar verildiği, sanığın değişen suç vasfı itibariyle mahkumiyetine karar verilen tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğunun anlaşılması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesindeki, "Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin  253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme uyarınca uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesi hukuka aykırıdır.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın, kanun yararına bozma isteği doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Sanık ... hakkında tehdit suçundan kurulan Dinar Asliye Ceza Mahkemesi'nin 11/04/2017 tarihli ve 2017/147 esas, 2017/233 sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK'nın 309. maddesinin 4-b fıkrası gereğince sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 15/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8672, Karar No: 2015/7983, Tarih: 07.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8672 E.  ,  2015/7983 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çarşamba Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12, Karar No: 2018/5124, Tarih: 22.10.2018

**19. Hukuk Dairesi         2017/12 E.  ,  2018/5124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görev yönünden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... 1. İcra Müdürlüğü’nün 2014/1710 esasına kayden davacı aleyhine başlatılan takipte davalının borca ve icra dairesinin yetkisine itiraz ettiğinin, takip konusu alacak para alacağı olduğundan alacaklının ikametgâhı mahkemesinin yetkili olduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve davalı aleyhine icra inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, icra dairesindeki takiple ilgili yetki itirazlarında ... İcra Dairelerinin yetkili olduğunu beyan ettiklerini, esasa ilişkin olarak, davalının kayıtlarında davacının herhangi bir hak ve alacağına rastlanılmadığını, davacı tarafın gönderdiği faturanın süresinde davacıya iade edildiğinden bahisle davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, takibin faturaya dayandığı, fatura düzenlenmesinin akdî ilişkinin ve alacağın varlığını kanıtlamaya yeterli olmadığı, bu nedenle 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 89/1 maddesinin uygulanma imkânı bulunmadığından genel yetki kurallarının uygulanması gerektiği, buna göre 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 6. maddesi uyarınca yetkili icra müdürlüğünün davalı borçlu şirketin ikametgâhı olan şirket merkezinin bulunduğu ... İcra Müdürlükleri olduğu, ... 1. İcra Müdürlüğünde başlatılan takipten dolayı mahkemenin yetkisizliğine, takip dosyasının yetkili icra dairesine gönderilmek üzere icra müdürlüğüne tevdiine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava itirazın iptali davasıdır. İtirazın iptali davalarında takibin yetkili bir icra müdürlüğünde yapılmış ve borçlu tarafından usûlüne uygun itiraz edilmiş olması dava şartıdır. Mahkemece yapılması gereken ..., öncelikle takip dosyasını incelemek, ödeme emrine karşı icra müdürlüğünün yetkisine itiraz varsa bu itirazı değerlendirmek, itiraz haklıysa davayı usûlden reddetmek, haklı değil ise, bunu bir ara karar ile belirledikten sonra mahkemenin görevine veya yetkisine ilişkin hususlar yoksa işin esasına girmekten ibarettir. Hâl böyle olmasına rağmen yerel mahkemece ... 1. İcra Müdürlüğü’nün yetkisine itiraz kabûl edildiği hâlde, davanın reddi yerine icra dosyasının yetkili ... İcra Müdürlüğüne gönderilmek üzere ... 1. İcra Müdürlüğü’ne tevdiine karar verilmesi yanlış olmuştur. Hüküm fıkrasının 3 üncü bendi de, yetkisizlik kararlarında bulunması gereken bir hüküm olup, hükümde bu şekilde bir fıkraya yer verilmesi de doğru olmamıştır

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin harcın istek hâlinde temyiz eden davalıya iadesine, 22/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12972, Karar No: 2019/17129, Tarih: 27.11.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/12972 E.  ,  2019/17129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın dosyası Dairemize gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3. maddesinin 2. fıkrasında; Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz başvurusunda bulunulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 Sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 26/09/2004 tarih ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ila 454. madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı düzenlemesine yer verilmiş olup, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başladığı 20/07/2016 tarihinden sonra anılan mahkemelerce verilen kararların temyizi üzerine Yargıtayca tesis edilen kararlar hakkında Hukuk Muhakemeleri Kanununda karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır.

Somut olayda; ... 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 09/05/2017 tarih ve 2015/591 E. - 2017/416 K. sayılı kararına karşı taraflarca istinaf talebinde bulunulduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi... Hukuk Dairesi'nin 17/11/2017 tarih ve 2017/1453 E. - 2017/1858 K. sayılı kararı ile; istinaf başvurularının esastan reddine karar verildiği, bu karara karşı davacı vekili tarafından temyiz yoluna başvurulması üzerine, Dairemizin 17/06/2019 tarih ve 2018/8681 E.-2019/10339 K. sayılı ilâmı ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının onandığı anlaşılmaktadır.

Davacı vekili tarafından onama kararının tebliği üzerine karar düzeltme talebinde bulunulmuş ise de, yukarıda da açıklandığı üzere, Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Yargıtayca verilen kararlar hakkında karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmadığından, bu yöndeki dilekçenin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:1-Yukarıda yazılı nedenlerle karar düzeltmeye ilişkin dilekçenin REDDİNE,

2- Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi üzerine Yargıtayca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi mümkün olmayıp karar düzeltme talebinin kötüniyetle yapıldığı anlaşıldığından, HMK'nun 368. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 329/2. maddesi uyarınca karar düzeltme talebinde bulunan davacı vekili Av. ...'ın takdiren 3.000,00 TL disiplin para cezası ile CEZALANDIRILMASINA, para cezasının mahal mahkemesince yerine getirilmesine, 27/11/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5092, Karar No: 2012/7526, Tarih: 08.06.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/5092 E.  ,  2012/7526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Hükümlü hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Fatih 3.Sulh Hukuk ve Kastamonu Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için ... 13. (Fatih) Sulh Hukuk Mahkemesince gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.

Dosya kapsamından, nüfus kayıt sisteminde yerleşim yeri olarak bildirilen "... Mahallesi, ... ... Bey Caddesi, NO;51/1 .../..." adresin cezaevi adresi olduğu, kısıtlı adayının cezaevine girmeden önceki yerleşim yerinin ise " ... Mahallesi, ... Sokak, NO;38/3 .../..." adresi olduğu, ... 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 01.12.2006 günlü ilamı ile hükümlünün 25.01.2010 günlü vasi istem dilekçesinden anlaşılmıştır. Bu durumda uyuşmazlığın, ... 13. (...)Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK.'nun 21 ve 22.(1086 sayılı HUMK.’nun 25 ve 26.) maddeleri gereğince ... 13.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 08.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23336, Karar No: 2021/8482, Tarih: 19.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/23336 E.  ,  2021/8482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mahkemece temyiz süresinin 15 gün olarak belirtilerek yanıltılan sanığın temyiz talebinin süresinde olduğu kabulüyle yapılan incelemede,

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak:

1- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 75,21 TL değerinde ürünün çalındığının anlaşılması karşısında; suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla sanık hakkında ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 19/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5036, Karar No: 2012/10628, Tarih: 11.12.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/5036 E.  ,  2012/10628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan 271 ada 4 ve 5 parsel sayılı 17444,38 ve 926,54 metrekare yüzölçümündeki taşınmazların kadastro tutanakları aynı kuvvette tapu kayıtlarının bulunması nedeni ile maliklerinin belirlenmesi için Kadastro Kanunu'nun 10. maddesi gereğince Kadastro Komisyonu tarafından Kadastro Mahkemesine devredilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davanın kısmen kabulüne, çekişmeli 271 ada 4 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi krokisinde (A) ve (C) harfleri ile gösterilen bölümlerinin ..., (B) harfi ile gösterilen bölümünün eşit paylarla ... ve müşterekleri, (D) ve (E) harfleri ile gösterilen bölümlerinin Hazine adlarına, 271 ada 5 parsel sayılı taşınmazın ise ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı Hazine tapusu ile davalı taraf tapularının aynı yere ait olduğu kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1961 yılında 4753 sayılı Yasa'ya göre toprak tevzi komisyonunca yapılan çalışma sonucu oluşan Hazine tapusu, belirtmelik krokisi ve haritası ile tescil davası sonunda tescil ilamı ile oluşan davalı tarafın tapu kayıtlarının haritaları zemine usulüne uygun olarak uygulanıp kapsamları belirlenmemiş, tescil ve tevzi haritaları ile kadastro paftasının ölçekleri eşitlenerek kayıtlar yöntemince çakıştırılarak uygulanmamış, 403 belirtmelik parseline ait belirtmelik tutanakları, tablendikatif ve haritaları getirtilmemiş, tek bir mahalli bilirkişi dinlenmesi ile yetinilmiş, dava konusu taşınmazların dayanak tapu kayıtları kapsamında kalıp kalmadığı kesin olarak belirlenmemiştir. Doğru sonuca varılabilmesi için, Hazine tapusunun dayanağını oluşturan toprak tevzi komisyonunca düzenlenen tutanak, harita ve eki olan tüm belgeler, davalı tarafın dayanağı olan tapu kayıtlarının tescil krokileri ile komşu parsellere ait kadastro tutanak örnekleri ve dayanak belgeleri getirtilerek, dosya tamamlandıktan sonra taşınmazlar başında yöreyi iyi bilen elverdiğince yaşlı ve tarafsız yerel bilirkişiler, aynı yönteme göre belirlenecek taraf tanıkları ve tespit bilirkişileri huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında oluşumlarından itibaren tüm tedavülleriyle birlikte tarafların dayandıkları tapu kayıtları, tescil ve tevzi haritaları ile kadastro paftasının ölçekleri eşitlenerek sabit noktalar esas alınmak suretiyle çakıştırılarak uygulanmalı, kapsamları kesin olarak belirlenmeli, haritaların uygulama yeteneğinin bulunmaması halinde kayıtlarda yazılı sınırlar yerel bilirkişilere okunup, zeminde tek tek göstertilmesi sağlanmalı, kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişilerce gösterilemeyen sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıkların zeminde gösterdiği sınırlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, yerel bilirkişi, taraf tanıkları ve tespit bilirkişilerinin beyanları arasında çelişki doğduğu takdirde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişki giderilmeli, tapu kayıtlarının çakışması halinde çakışan bölümde Hazine'nin taraf olduğu tescil ilamının kesin hüküm nedeniyle Hazine'yi bağlayacağı ve davalı tapusuna değer verilmesi gerektiği göz önüne alınmalı, keşfe götürülecek teknik bilirkişiye uygulanan kayıtların kapsamını belirten ve keşfi takibe imkan veren ayrıntılı kroki düzenlettirilmeli, keşif sırasında çektirilecek fotoğraflar üzerinde çekişmeli taşınmazların sınırları kabaca işaretlettirilmeli, tapu kayıtları kapsamı dışında kalan bölümlerin bulunması halinde Kadastro Kanunu'nun 14

. maddesinde belirtilen zilyetlik şartlarının davalı taraf lehine gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler göz ardı edilerek eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine temsilcisinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 11.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8254, Karar No: 2011/11906, Tarih: 15.09.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/8254 E.  ,  2011/11906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Üst C.Savcısının itiraz dilekçesi olarak verip temyiz dilekçesi kapamında değerlendirilen 27.01.2009 havale tarihli isteminin CMUK.nun 310. maddede açıklanan süre geçirildiğinden aynı kanunun 317. maddesi uyarınca reddine,

Katılan Temsilcisi ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazları, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, yakılan ekin saplarının tarlaların tırmıklanması sonucu su kanalına dolan ekin sapları olmasına, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.