muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3089, Karar No: 2014/113, Tarih: 13.01.2014

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda (HUMK)açıkça kısmi dava düzenlenmediği halde, söz konusu Kanunun yürürlükte olduğu dönemde kısmi dava açılması mümkün bulunmaktadır. Çünkü alacak hakkının bir bölümünün dava edilip geriye kalan kısmının ikinci bir dava ile istenmesini engelleyen bir hüküm bulunmamaktadır. Kısmi dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 109. maddesinde ise, ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Anılan maddenin birinci fıkrasında; talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği; ikinci fıkrasında ise; talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı belirtilmiştir.

Somut olayda uyuşmazlık 21.04.2011 tarihinde, yani 6100 sayılı HMK'nun yürürlüğe girmesinden önce mahkemeye getirilmiştir. Buna göre 1086 sayılı HUMK uyarınca kısmi dava açılmasında yasal engel bulunmadığına göre mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 13.1.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9514, Karar No: 2018/124, Tarih: 22.01.2018

**23. Hukuk Dairesi         2015/9514 E.  ,  2018/124 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili kooperatifin 23.02.2014 tarihli genel kurul toplantısında alınan kararların, katip üye seçilen davalı tarafından tutanağa geçirildiğini, tutanağın daha sonra temize çekildiğini, bakanlık temsilcilerinin temize çekilen tutanağı aslından farklı olduğu için imzalamadıklarını, tutanağın aslına da, toplantıda tutulan tutanağa paraflarının olmadığı ek sayfalar eklendiğinden bahisle şerh düştüklerini, toplantı tutanağının ilan edilmesi için ... Ticaret Sicil Müdürlüğü'ne yaptıkları başvurunun, bu şerhin içeriği nedeniyle reddedidiğini, bu nedenle 06.07.2012 tarihinde yeniden toplantı yapılmak zorunda kalındığını, ilk toplantı nedeniyle 6.905,66 TL masraf yapıldığını, ancak talebin reddi nedeniyle toplantının tekrarlandığını, ret kararına, davalının toplantı tutanağına daha sonra eklemeler yapmasının sebep olduğunu ve davalının söz konusu miktardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, 6.905,66 TL'nin kanuni faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, bakanlık temsilcilerinin toplantı sırasında tutanağı tereddütsüz imzaladıklarını, bakanlık temsilcilerince tutanağa eklenen şerhin, toplantıdan sonra eklenmiş olmasına rağmen toplantı tarihinde yazılmış gibi gösterildiğini, bu durumun şaibe yarattığını, kendisinin tutanağı doğru şekilde düzenlediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı, bakanlık temsilcilerinin toplantı sırasında tutanağı tereddütsüz imzaladıklarını, bakanlık temsilcilerince tutanağa eklenen şerhin, toplantıdan sonra eklenmiş olmasına rağmen toplantı tarihinde yazılmış gibi gösterildiğini, bu durumun şaibe yarattığını, kendisinin tutanağı doğru şekilde düzenlediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davalının genel kurul sırasında tuttuğu tutanağın, bakanlık temsilcileri tarafından imzalandığı, elle tutulan bu tutanağın daha sonra davalı tarafından temize çekildiği, elle tutulan tutanak ve temize çekilen tutanağın temsilcilere götürülerek imzalamalarının istendiği, temsilcilerin genel kurul sırasında elle tutulan tutanağa, davalının ilave sayfalar eklediğini ve bu ilave sayfaların da temize çekilen tutanağa yazıldığını gördükleri ve temize çekilen tutanağı imzalamadıkları, genel kurul sırasında tutulan tutanak altına da şerh düştükleri, bakanlık temsilcilerinin elle tutulan tutanak altına genel kuruldan birkaç gün sonra şerh düştüklerinin anlaşıldığı, bakanlık temsilcilerinin genel kurul sırasında tutulan ve altını paraf ettikleri tutanaklara davalının sonradan eklemeler yaptığı, davalı, genel kuruldan sonra temsilcilerin bulunmadığı bir ortamda özellikle kendi konuşmalarını içerir tutanaklar düzenleyerek, bunları tutanağa eklediği, bu nedenle, davalının temize çektiği tutanaklardaki olayların genel kurulu yansıtmadığı, davalı elle tuttuğu tutanaklara sonradan ilave yaparak ve hatta bunları temize çektiği tutanaklara aktararak genel kurulun tescil talebinin reddine, böylece davacının yeniden genel kurul toplamasına ve talep edilen masrafları yapmasına yol açtığı, bu nedenle yapılan masraflardan sorumlu olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 6.905,66 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/800, Karar No: 2010/16582, Tarih: 27.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/800 E.  ,  2010/16582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı yasanın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanığın cezasından indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış; diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla hükümlülüğün yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bendinde Yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddesine ilişkin bölüm çıkarılarak; yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesi eklenmek suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10028, Karar No: 2016/6883, Tarih: 28.04.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/10028 E.  ,  2016/6883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 99 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan, buğday, buğday samanı, mercimek ve mercimek samanının 2013 yılı itibariyle kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, toptan satış fiyatlarına ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

2-Davalı ...'ya mahkemenin gerekçeli kararının tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasına dosya içinde rastlanılamamıştır. Mahkemenin gerekçeli kararı tebliğ edilmiş ise tebliğ kağıdının dosyasına konulması ya da kayıtlara göre tebliğ günü saptanarak bildirilmesi, tebliğ edilmemiş ise, tebliğ edilerek temyiz sürelerinin de beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1471, Karar No: 2020/6756, Tarih: 30.06.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/1471 E.  ,  2020/6756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 14.03.2012-26.11.2013 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin işverence haksız olarak feshedildiğini, fesih gerekçesinin 23.11.2013 tarihinde verilen görevi kabul etmeme, 25.11.2013 tarihinde gidilmek üzere verilen görevi kabul etmeme, 26.11.2013 tarihlerinde aynı nedenle işe gitmeme olduğunu, bu gerekçelerin gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil, ücret alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davalı şirketin ilaçlama ve çevre temizlik işini yaptığını, davacının 23.11.2013 tarihinde ... Alüminyum ... tesislerine, ... Alüminyum Boyalı tesislerine, 25.11.2013 tarihinde işe gitmediğini, 26.11.2013 tarihinde aynı şekilde verilen işe gitmeyi kabul etmediğini, bu nedenle davacı hakkında tutanaklar tutularak iş akdinin feshine kendisinin sebep olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne dair verilen karar Dairemizin 28.02.2019 tarih, : 2015/32571 Esas, 2019/5018 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı şirketi devralan ... Çevre Sağlığı Sistemleri Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketi vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Hüküm süresi içinde davalı şirketi devralan ... İnitial Çevre Sağlığı Sistemleri Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketi avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, davalıya yapılan tebligat usulsüz olduğundan temyiz talebinin reddine ilişkin 26.11.2019 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilerek, 2019/176 E. 2019/431 K. ve 26.11.2019 tarihli kararın temyiz incelemesi sonucunda;

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğüne 09.04.2019 tarihli müzekkere yazılarak, davalı ... Çevre Sağlığı İlaçlama Temizlik ve Gıda Hiz. Tic. Ltd. Şti’nin tebligata yarar açık adres bilgisinin tespit edilmesi istenmiştir. İstanbul Ticaret Sicili Müdürlüğü’nün 03.05.2019 havale tarihli cevabi yazısı incelendiğinde Rota Çevre Sağlığı İlaçlama Temizlik ve Gıda Hizmetleri Ticaret Limited Şirketi’nin ünvanının ... olduğu, ...’nin ise tüm aktif ve pasifiyle, kül halinde İzmir Ticaret Sicil Müdürlüğü’nün Merkez-80791 sicil sayısında kayıtlı ... İnitial Çevre Sağlığı Sistemleri Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketi tarafından 29.12.2017 tarihinde devir alındığı görülmektedir.

Mahkemece İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü’nün bu cevabi yazısına karşın Dairemizin 28.02.2019 tarihli bozma ilamı, bozma ilamı sonrasında hazırlanan “Tensip Zaptı” ve 18.07.2019 tarihli duruşma zaptı, hukuk dünyasında var olmayan ...’nin bilinen adresine Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğe çıkarılmış,yine mahkemenin 26.11.2019 tarihli gerekçeli kararı da aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edilmiştir.

İstanbul Ticaret Sicil Müdürlüğü’nün 03.05.2019 havale tarihli cevabi yazısına istinaden, tüzel kişiliği ve bu nedenle aktif taraf ehliyeti olmayan, (... Çevre Sağlığı Sistemleri Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketi tarafından devralınarak infisah eden) ...’ne TK’nun 35. maddesine göre yapılan tebligatların usulsüz olduğu açıkça görülmektedir.

Mahkemece yapılacak iş; ... İnitial Çevre Sağlığı Sistemleri Ticaret ve Sanayi Anonim Şirketi’ne usulüne uygun tebligat yapılarak taraf teşkili sağlandıktan sonra, yargılama yapılarak sonuca gitmektir. Belirtilen şekilde, taraf teşkili sağlanmadan yargılama yapılması, HMK'nun 27. maddesinde belirtilen hukuki dinlenilme hakkının ihlali niteliğinde olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11825, Karar No: 2022/2256, Tarih: 23.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/11825 E.  ,  2022/2256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Neticesi sebebiyle ağırlaşmış kasten yaralama

HÜKÜMLER :1)...Ağır Ceza Mahkemesinin 25/04/2017 tarih, 2015/318 Esas, 2017/136 Karar sayılı kararı ile;

sanık ... hakkında, katılan ...'ya yönelik nitelikli kasten yaralama suçundan; TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b, 29, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 5 ay 7 gün hapis cezası ile mahkumiyetine,

Sanık müdafii tarafından istinaf Kanun yoluna başvurulması üzerine duruşmasız inceleme neticesinde;

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/09/2017 tarih ve 2017/1274 Esas, 2017/1425 Karar sayılı; ''istinaf başvurusunun esastan reddine'' dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/09/2017 tarih ve 2017/1274 Esas, 2017/1425 Karar sayılı kararının sanık ... müdafii tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın ablasıyla resmi nikah olmaksızın birlikte yaşayan katılan ile sanık arasında ailevi sebeplerden dolayı husumet bulunduğu, olay günü bu sebeple çıkan tartışma üzerine gerçekleşen tehdit ve darp olaylarının bitiminden yaklaşık yarım saat kadar sonra katılanın, sanığın bulunduğu ikamete elinde balta olduğu halde gelerek

"sizi öldüreceğim, çıkın lan dışarıya" şeklindeki sözlerle bağırması üzerine, sanığın pencereden tüfeği doğrultarak katılanı gitmesi için uyardığı, katılanın elindeki baltayı pencereye doğru fırlattıktan sonra sırtını döndüğü esnada sanığın yaklaşık 10 metre kadar uzaklıktan tüfekle bir el ateş ederek katılanı, hayati tehlikeye neden olacak, hayat fonksiyonlarına etkisi ağır (4.) derecede kemik kırığı ile birlikte sol böbreğin çıkartılması nedeniyle organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine neden olacak şekilde yaraladığı, daha fazla ateş etme imkanı bulunmasına rağmen sanığın buna tevessül etmediği, hiç kimsenin etkisi olmadan eylemine son verdiği, 03.05.2015 tarihli kolluk tutanağına göre de, olaydan hemen sonra sanığın 156 Jandarma ihbar hattını arayarak jandarmaya haber verip teslim olduğu anlaşılmakla, ilk derece mahkemesince sanığın suç kastına yönelik yapılan değerlendirmede bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/09/2017 tarih ve 2017/1274 Esas, 2017/1425 Karar sayılı kararında bozma sebebi dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/09/2017 tarih ve 2017/1274 Esas, 2017/1425 Karar sayılı kararında bozma sebebi dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

1)03.05.2015 tarihli kolluk tutanağına göre, sanığın olaydan hemen sonra 156 ihbar hattını arayarak jandarmaya haber verip katılanın hastaneye sevki için ambulans çağrılmasını sağladığı ve olay yerini terk etmeyerek kolluk görevlilerine teslim olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında, kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK'nin 81/1, 35/2. maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile açılan kamu davası üzerine yapılan yargılama neticesinde, sanığın, suçun icra hareketlerinden gönüllü olarak vazgeçmesi, kendi çabalarıyla suçun tamamlanmasını veya neticenin gerçekleşmesini önlemesi sebebiyle eyleminin, TCK'nin 36. maddesi delaletiyle TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/2-b. maddelerinde düzenlenen nitelikli kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Ateş etme olayından önce meydana gelen tehdit ve darp olaylarının başlangıcına katılanın sebebiyet vermesi, hemen akabinde katılanın, sanığa ait ikamete elinde balta olduğu halde gelerek "sizi öldüreceğim, çıkın lan dışarıya" şeklindeki sözlerle bağırması, tek katlı ikametin penceresine çıkan sanığın tüfeğini doğrultarak katılanı gitmesi için uyarması üzerine katılanın, elindeki baltayı sanığın bulunduğu pencereye doğru fırlatması sebepleri bir bütün olarak değerlendirildiğinde; haksız tahrik oluşturan eylemlerin ulaştığı boyut dikkate alınarak sanık lehine 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereği makul oranda indirim uygulanması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde asgari (1/4) oranda haksız tahrik indirimi uygulanmak suretiyle sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiinin bu itibarla yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 26/09/2017 tarih ve 2017/1274 Esas, 2017/1425 Karar sayılı kararının CMK'nin 302/2. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince ''...Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere'' Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19778, Karar No: 2013/29125, Tarih: 19.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/19778 E.  ,  2013/29125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şanlıurfa 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/03/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki M.K.ve B.K. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından icra mahkemesine yapılan başvuruda, Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/95 esas sayılı tazminat davasında alınan 05.02.2013 tarihli tensip ara kararına dayanan ihtiyati haczin icrası için yapılan takipte, tazminat davasının davalılarından İ.K. ve Y.K. taşınmazlarından kaynaklanan doğrudan gelir desteği, mazot desteği vb. ödemeler üzerine haciz konulmasının istenildiği, ancak davalılardan İbrahim'in eşi M.K. ve Y. oğlu B.K. de birtakım taşınmazları kiraladıkları ve tarafların karı-koca ve baba-oğul olması nedeni ile bu kiralamalar muvazaalı olduğundan M. ve B. almakta olduğu ödeneklerin de haczine karar verilmesinin talep edildiği, mahkemece şikayetin kabulü ile M. ve B.kira akdinin muvazaalı olduğundan bahisle almış oldukları ödeneklere haciz konulmasına karar verildiği görülmektedir.

Somut olayda, ihtiyati haciz kararının verildiği Şanlıurfa 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/95 esas sayılı tazminat davasının davalıları İ.K. ve Y.K.dir. İhtiyati haciz kararı da tazminat davasının davalıları aleyhine icraya konulmuştur. Dar yetkili icra mahkemesince alacaklı tarafından ileri sürülen muvazaa iddiası incelenemez. Bu husus genel mahkemede yargılamayı gerektirir. Kaldı ki icra mahkemesince, alacaklının yargılamayı gerektirir iddiaları esas alındığı halde, hacze konu ödeneğin hak sahipleri olan M. ve B.K. yokluğunda karar verildiği görülmektedir.

O halde mahkemece, şikayetin reddi gerekirken yazılı gerekçe ile muvazaa iddiası kabul edilerek ihtiyati haciz kararında taraf olmayan temyiz edenlere ait ödeneğin haczine  karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : M.K. ve B.K. temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19/09/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7564, Karar No: 2016/5185, Tarih: 06.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2015/7564 E.  ,  2016/5185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Dava konusu “mühür bozma” suçundan doğrudan zarar gören elektrik şirketinin, CMK'nun 260. maddesi uyarınca temyiz hakkının bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Soruşturma sırasında şikayetçi olduğunu bildiren ve müdahale yoluyla kamu davasına katılma hakkı bulunan şikayetçiye duruşma günü usulen bildirilmeden ve davaya katılma olanağı sağlanmadan tensiple yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 234/1-b maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, şikayetçi vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.