muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1295, Karar No: 2025/5654, Tarih: 21.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/1295 E.  ,  2025/5654 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2024/185 Esas, 2024/588 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bergama 2. Asliye Hukuk( Aile Mahkemesi sıfatıyla) 22.01.2024 Tarihli ve 2023/655 Esas, 2024/50 Karar Sayılı Kararı

Hem kollukça yapılan araştırma sonucunda tutulan tutanakta hem de UYAP sorgulaması üzerinde yapılan sorgulama sonucunda davacının ... Mah. ... Cad. ... Sok. No:22/2A .../İstanbul ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 6. Aile Mahkemesinin 05.11.2024 Tarihli ve 2024/185 Esas, 2024/588 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda dava dilekçesi ve ıslah dilekçesinin davalıya 20.12.2023 tarihinde tebliğ edildiği, davalının cevap dilekçesi sunmadığı ve yetki itirazında bulunmadığı, her ne kadar davacı taraf yetkisizlik kararı verilmesini talep etmiş ise de yetki itirazında davalının bulunabileceği, davacının bu yönde bir hakkının olmadığı, eldeki davada kesin yetki halinin olmaması ve davalının da yetki itirazında bulunmamış olması nedeniyle davanın açıldığı yer mahkemesinin yetkisinin kesinleşmiş olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca evlilik birliğinin sarsılması nedeniyle boşanma istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 168 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

Somut olayda, kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun süresinde bir yetki itirazı olmadığı tespit edilmekle bu durumda davanın ilk açıldığı mahkeme yetkili hale geleceğinden uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan Bergama 2. Asliye Hukuk ( Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Bergama 2. Asliye Hukuk( Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1219, Karar No: 2015/5177, Tarih: 28.10.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1219 E.  ,  2015/5177 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/70126

MAHKEMESİ : Nevşehir Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013, 2013/323 (E) ve 2013/385 (K)

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme, cinsel saldırı, hürriyeti sınırlamak, gasp.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık .. hakkında maktule ..'yı karşı nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, mağdure ..'ye karşı nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerde, suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 102. maddesi uyarınca yapılan uygulamanın, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı kanunun 58. maddesi ile değiştirilen 5237 sayılı TCK'nun 102. maddesi uyarınca yapılacak uygulamaya göre, açıkça sanık lehine olduğu anlaşılmakla, tebliğnamedeki hükümden sonra yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58. maddesi ile değiştirilen TCK'nun 102. maddesi uyarınca yeniden değerlendirme yapılması gerektiği yönünde bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

2-)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ..'in maktule ..'ya karşı nitelikli kasten öldürme, nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli yağma; mağdure ..'ye karşı nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs, nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli yağma suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta, sair nedenlere yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 28/10/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.

28 /10/2015 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık.. müdafii Avukatı ..'in yokluğunda 05/11/2015 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/16307, Karar No: 2014/3508, Tarih: 31.03.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/16307 E.  ,  2014/3508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İrtikap

HÜKÜM : Rüşvet alma suçundan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... müdafiin, sanığın mahkumiyetine ilişkin hükmü 22/11/2012 günlü dilekçe ile yasal süre içerisinde temyiz etmesine karşın sanığın başka suçtan hükümlü bulunduğu ... Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğü kanalıyla gönderdiği 18/02/2014 günlü dilekçesinde temyiz hakkından vazgeçtiğini belirterek temyizden vazgeçme iradesini açıkladığı anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nın 266/1. maddesi uyarınca vazgeçme nedeniyle dosyanın inceleme yapılmaksızın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 31/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/3169, Karar No: 2016/10090, Tarih: 05.12.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/3169 E.  ,  2016/10090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACILAR : ... v.d.

DAVALILAR : ... v.d.

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.05.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.12.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Davacılar vekili, 04.09.2013 tarihinde vefat eden muris ...'un terekesinin borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, TMK'nın 605/2. maddesi uyarınca mirasın hükmen reddedine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dava, terekenin borca batıklığı nedenine dayanan mirasın hükmen reddi sebebiyle menfi tespite ilişkindir. (TMK M.605/2)

Murisin ölümü ile, tereke bütün aktif ve pasifi ile mirasçılarına geçer. Murisin vergi, prim vb. borçları da terekenin pasifi içerisinde olup terekeye dahildir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden murisin .... 'nin ortağı olduğu anlaşılmaktadır. Borcun, murisin şahsi borcu değil, ortağı olduğu şirketlerin vergi borcundan kaynaklandığı anlaşılmaktadır. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun 22.07.1998 tarihli 4369 sayılı Kanunla değişik 35. maddesi hükmüne göre; limited şirket ortakları, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu kanun gereğince takibe tabi tutulurlar. Aynı kanuna 25.05.1995 tarihli 4108 sayılı Kanunla ilave edilen mükerrer 35. madde hükmüne göre de tüzel kişilerin malvarlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları,

...

kanuni temsilcilerin şahsi malvarlıklarından bu kanun hükümlerine göre tahsil edilir.

...

kanuni temsilcilerin şahsi malvarlıklarından bu kanun hükümlerine göre tahsil edilir.

Şu halde açıklanan yasa hükümleri gereğince murisin; "ortağı" şirketlerin, şirketin malvarlığından tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan vergi borcundan, şirket ortağı olarak "koyduğu sermaye hissesi oranında" doğrudan doğruya sorumluğu söz konusudur. Bu itibarla mahkemece uzman bilirkişi veya bilirkişiler eliyle murisin, "ortağı" olduğu limited şirketlerin defter, kayıt ve belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak şirketin aktif ve pasifinin saptanması ve murisin şirketin kamu borcundan dolayı sermaye hissesi oranında şahsen sorumlu olacağı miktarın bu suretle belirlenmesi, amme alacağının şirketin malvarlığından tamamen tahsili mümkün ise bu halde davacıların borca batıklığın tespitini istemekte hukuki yararlarının bulunmayacağı gözetilerek isteğin reddedilmesi, aksi halde murisin ölüm tarihi itibariyle tespit edilen terekesinin aktifinin borcu karşılamaya yeterli olmaması halinde isteğin kabulüne karar verilmesi gerekir. Mahkemece, belirtilen husus üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18550, Karar No: 2013/9768, Tarih: 28.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/18550 E.  ,  2013/9768 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Mahkemenin görevsizliğine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

A-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkollü İçkiler Piyasası Düzenleme Kurumunun vaki temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

B-Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar hakkında kurulan hükme ilişkin temyizine göre yapılan incelemede;

Dosya kapsamından sanıkların dava konusu eşyayı gümrük işlemlerine tabi tutmadan yurda getirdiği gerekçesiyle kamu davası açılmış olup, tüm dosya içeriğine göre sanıkların belirlenen gümrük kapısından yolcu olarak yurda giriş yaptığı, ele geçen ve yolcu beraberi statüsünde getirilen eşyanın ticari mahiyette bulunmadığı ve ithalinin yasak olmadığı saptanmıştır.

Suç tarihinde yürürlükte bulunan ve yolcuların beraberinde getirdiği eşya hakkında yapılacak işlemleri düzenleyen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 6.maddesi;

"Yolcuların, gümrük mevzuatına göre zati ve hediyelik eşya kapsamı dışında olup beyanlarına aykırı olarak üzerlerinde, eşyası arasında veya taşıma araçlarında çıkan ya da başkasına ait olduğu halde kendi zati eşyasıymış gibi gösterdikleri eşyanın gümrük vergileri, gümrük idarelerince iki kat olarak alınır ve eşya sahibine teslim edilir.

Söz konusu eşyanın gümrükten kaçırılmak amacına yönelik olarak saklanmış veya gizlenmiş olarak bulunması durumunda gümrük idarelerince eşyanın gümrük vergileri üç kat olarak alınır ve eşya sahibine teslim edilir.

Birinci ve ikinci fıkralarda belirtilen eşya, gümrük vergileri ödenmediği taktirde, gümrüğe terkedilmiş sayılır.

Yolcuların, beyanlarına aykırı olarak üzerlerinde, eşyası arasında veya taşıma araçlarında çıkan eşyanın ticari mahiyette veya ithali veya ihracının yasak olması halinde 3.madde hükümleri uygulanır."Hükümlerini içermektedir.

Dosya içeriğine göre gümrük kapısından yolcu olarak yurda giren sanıkta ele geçen eşyanın miktar ve nitelik itibariyle ticari mahiyette bulunmadığı ve ithalinin yasak olmadığı gözetildiğinde, esastan bir hüküm ittihazı yerine yazılı şekilde görevsizlik kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... idaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı yasanın 8/2.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/198, Karar No: 2015/428, Tarih: 01.12.2015

**Ceza Genel Kurulu         2014/198 E.  ,  2015/428 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Asliye Ceza

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanığın TCK'nun 109/1, 109/3-f-son, 110, 62/1 ve 53/1. maddeleri uyarınca altı ay yirmi gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluğuna ilişkin, ... Asliye Ceza Mahkemesince verilen ... gün ve .. sayılı hükmün sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay ... Ceza Dairesince ... gün ve ... sayı ile;

"Suç tarihinde onbeş yaşını bitirmeyen mağdure ile arkadaş olan sanığın, mağdureyi rızasıyla yanına alıp bir arkadaşının evine götürmesinin ardından burada ailesini veya yetkili makamları haberdar etmeksizin iki gün süreyle alıkoyduğu, mağdureye karşı herhangi bir cinsel eylem veya suç teşkil edecek başka bir harekette bulunmaksızın iki gün sonra polis merkezine götürdüğü anlaşıldığından mevcut haliyle sanığın eyleminin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulması" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise ... gün ve ... sayı ile;

"Mağdure suç tarihi itibarıyla onbeş yaşının içerisinde olup henüz bitirmemiştir. Bu nedenle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşmuştur. Öte yandan çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunun mağduru velayet hakkına sahip anne ve babadır. Sanık hakkında düzenlenen iddianamede bu suça ilişkin anlatım sözkonusu olmadığından açılmış bir davanın bulunduğunun kabulüne de imkan yoktur" görüşüyle itiraz kanun yoluna müracaat ederek, Özel Daire bozma kararının kaldırılmasına ve yerel mahkeme hükmünün onanmasına karar verilmesi talebinde bulunmuştur.

CMK'nun 308. maddesi uyarınca inceleme yapan Özel Daire tarafından 26.02.2014 gün ve 2164-2384 sayı ile itiraz nedeninin yerinde görülmediğinden bahisle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçe ile karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Özel Daire ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı arasında oluşan ve çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; suç tarihi itibarıyla on beş yaşından küçük olan mağdureyi cebir, tehdit veya hile olmaksızın kaçırıp alıkoyan ve bu süre içerisinde suç teşkil edecek herhangi bir fiil gerçekleştirmeyen sanığın eyleminin "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçunu mu, yoksa "çocuğun kaçırılması ve alıkonulması" suçunu mu oluşturduğunun belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Olay tarihi itibarıyla onbeş yaşından küçük olan mağdurenin, bir süredir duygusal arkadaşlık yaptığı sanık ile karşılaştığı ve rızası ile sanığın arkadaşının evinde iki gün birlikte kaldıkları, mağdurenin annesinin şikâyetçi olduğu,

İncelenen dosya kapsamından;

Olay tarihi itibarıyla onbeş yaşından küçük olan mağdurenin, bir süredir duygusal arkadaşlık yaptığı sanık ile karşılaştığı ve rızası ile sanığın arkadaşının evinde iki gün birlikte kaldıkları, mağdurenin annesinin şikâyetçi olduğu,

Mağdure aşamalarda özetle; erkek arkadaşı olan sanığın üç dört ay kadar önce kendisine aldığı telefon yüzünden annesi ile tartıştığını, annesinin kendisinden sanığın evine giderek cep telefonunu geri verip "oğlunuza sahip olun, peşimde gezmesin" demesini istediğini, birlikte sanığın evine gittiklerini, annesinin evin yakınlarında beklediğini, kendisinin sanığın evine girdiğini ve annesine fark ettirmeden arka kapıdan çıktığını, boş bir tarlaya doğru yürüdüğü sırada kendisini gören sanığın yanına gelip "eve git" dediğini, sanığa eve dönmek istemediğini söylemesi üzerine birlikte sanığın arkadaşının evine gittiklerini, aralarında herhangi bir cinsel ilişki yaşanmadığını, ancak sanığın kendisine karşı cinsel tacizde bulunduğunu, iki gün sonra karakola gidip teslim olduklarını, sanığın kendisini zorla alıkoymadığını, daha öncede dört yada beş kez sanığa kaçtığını, şikayetçi olduğunu beyan ettiği,

Katılan ...; Sanığın daha önce de kızı ...'ı kaçırdığını, aldığı telefonu iade etmek amacıyla sanığın evine giden kızının peşinden gittiğini, sanığın annesinin kızına “arka kapıdan kaç git” dediğini, mağdurenin arka kapıdan kaçtığını, kızının kayıp olduğunu bildirmek için çocuk şubeye giderken sanığın kendisine telefon açıp “delinize sahip çıkın” dediğini, kendisinin buna rağmen çocuk şubeye gittiğini, daha sonra karakoldan arayıp “kızınız bulundu” dediklerini, sanıktan şikâyetçi olduğunu ifade ettiği,

Sanık ise; İzmir'de çalıştığını, aralarında duygusal ilişki bulunan mağdurenin kendisini arayıp "gel yoksa kendimi öldüreceğim" dediğini, olay tarihinde mağdureyi bulduğunu, biraz gezdiklerini, ısrar etmesine rağmen eve dönmek istemediğini, hatta ailesine telefon açtığını, bunun üzerine mağdurenin yanından kaçtığını, arkadaşını arayıp durumu bildirdiğini, bir arkadaşının mağdureyi bularak kendisine haber verdiğini, mağdurenin yanına gidip polisi aradığını ve "gelin bizi yakalayın" dediğini, suçlamaları kabul etmediğini savunduğu,

Anlaşılmaktadır.

Anlaşılmaktadır.

5237 sayılı TCK'nun "çocuğun kaçırılması ve alıkonulması" suçunu düzenleyen 234. maddesine 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Kanunla eklenen 3. fıkra ile; "kanunî temsilcisinin bilgisi veya rızası dışında evi terk eden çocuğu, rızasıyla da olsa, ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeksizin yanında tutan kişi, şikâyet üzerine … cezalandırılır" hükmü getirilmiş, anılan fıkranın gerekçesinde, "5237 sayılı Kanunun 234. maddesine üçüncü fıkra olarak yeni bir fıkra eklenmiştir. 22.11.2001 tarih ve 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 339. maddesinin dördüncü fıkrasına göre 'çocuk, ana ve babasının rızası dışında evi terk edemez ve yasal sebep olmaksızın onlardan alınamaz.' Bu hükümle, yaşı ne olursa olsun, çocuğa ana ve babasının bilgisi veya rızası dışında evi terk etmeme hususunda bir yükümlülük yüklenmiştir. Bu hükmü, ana ve babasının bilgisi ve rızası dışında evi terk eden çocuğu yanında bulunduran kişiye çocuğun ana ve babasını veya yetkili makamları durumdan haberdar etmek yönünde bir yükümlülük yüklemek suretiyle tamamlamak gerekir. Çocuğun evi terk etmesinin ana ve babada büyük tedirginlik oluşturduğu herkes tarafından bilinen bir gerçektir. Belirtilen gerekçelerle, Türk Ceza Kanununun, 'çocuğun kaçırılması ve alıkonulması' başlıklı 234. maddesine, kanuni temsilcisinin bilgisi veya rızası dışında evi terk eden çocuğu rızasıyla da olsa yanında tutan kişiye çocuğun ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmek yönünde bir yükümlülük yükleyen ve bu yükümlülüğe aykırı davranışı suç olarak tanımlayan bir fıkra eklendiği" ifade edilmiştir.

Bu suçla korunan hukuki yarar karma nitelik taşımakla birlikte, madde gerekçesinden; veli ya da vasinin çocuk üzerinde sahip olduğu velayet veya vesayet hakkının en başta korunan hukuki yararlardan olduğu anlaşılmaktadır. Kanuni temsilcisinin bilgisi veya rızası dışında evini terk eden çocuğu ailesini veya yetkili makamları durumdan haberdar etmeden, rızasıyla da olsa yanında tutan kişi şikâyet üzerine cezalandırılacaktır. Çocuğun, kanuni temsilcisinin bilgisi ve rızası olmadan fakat kendi istek ve arzusuyla evi terk edip rızasıyla failin yanına gitmesi veya onun yanında rızasıyla kalması bu suçun oluşması bakımından önşart niteliğindedir. Kanuni temsilcinin rızasının bulunması suçun oluşmasına engel teşkil edecektir. Fail, çocuğun ailesine veya yetkililere bildirme yükümlülüğünü somut olaya göre belirlenebilecek makul bir süre içerisinde yerine getirdiği takdirde çocuğu yanında tutsa bile eylemi suç teşkil etmeyecektir.

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu ise 5237 sayılı TCK'nun 109. maddesinde;

"1) Bir kimseyi hukuka aykırı olarak bir yere gitmek veya bir yerde kalmak hürriyetinden yoksun bırakan kişiye, bir yıldan beş yıla kadar hapis cezası verilir.

2) ...

3)...

f) Çocuğa ya da beden veya ruh bakımından kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı,

İşlenmesi hâlinde, yukarıdaki fıkralara göre verilecek ceza bir kat artırılır.

4)...