muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/6696, Karar No: 2007/8977, Tarih: 27.06.2007

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 13.05.2004 gün 2004/1880-5264 sayılı bozma ilamında: “Mahkemece parselin tesbitine esas alınan tapu kaydı getirtilip yerine uygulanmadan ve kayıt fazlası olup olmadığı belirlenmeden, taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı, tahdidin de dışında olduğu gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmesinin ve fen bilirkişi krokisinde (A-B) işaretli bölümlerin orman emvali ile kaplı olduğu açıklandığı halde, bu olgunun gözetilmemesinin usulsüz olduğu, bu sebeple öncesi bütün olduğu anlaşılan 119 ada 1 ila 71 ve 120 ada 1 ila 5 numaralı parsellerin kadastroca oluşturulan tapu kayıtları tescil tarihi ve iktisap nedenleri yazılarak ve yine bu parsellerin tümüne uygulanan T.Sani 1289 Yoklama 296, 300, 307, 329, 356, 357, 378 ve 379 sayılı tapu kayıtları yerel tapu İdaresi ve Tapu Kadastro Genel Müdürlüğünden, öncesi bütün olan parselleri birada gösteren pafta fotokopi örneği Kadastro Müdürlüğünden, aynı parsellere revizyon gören 124 tahrir numaralı vergi kaydı Özel İdare Müdürlüğünden getirtilmesi, öncesi bütün olan parselleri dıştan çevreleyen parsellerin tutanakları ve onlara ait revizyon kayıtları ve yine bölgeye ait orijinalinden renkli olarak çekilmiş memleket haritası ile eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden mahkemece getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, yöntemine uygun orman araştırması yapılması, daha sonra çekişmeli parsele revizyon gören vergi kayıtları ayrı ayrı yerine uygulanması, zilyetlik konusunda bilirkişi ve tanıklardan ayrıntılı, inandırıcı bilgi alınması, tapu kayıtlarının doğru temele dayanıp dayanmadığı yüzölçümü ve sınırlarında değişiklik olup olmadığı, varsa yasal olup olmadığının araştırılması, tapu kayıtlarının oluştuğu tarihteki cinsinin gözönüne alınması, değişir sınırlı olması halinde 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi hükmüne göre yüzölçümüne değer verilip verilmeyeceği, kayıt fazlası varsa fazlasının zilyetlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı araştırılarak tapu kaydının yüzölçümü kapsamında kalsa bile 3402 Sayılı Yasanın 20/B maddesi hükmüne göre bu sınırlar içinde kalan yerin hak sahibince kullanılmaması ya da kullanılmaya elverişli olmaması halinde o bölümün kayıt kapsamında olmayacağının düşünülmesi yapılan uygulama fen bilirkişi tarafından düzenlenecek birleşik krokiye yansıtılarak keşfi izleme olanağı sağlanması, toplanın delillerin tümüne göre karar verilmesi” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak dava konusu taşınmazın davalılar tarafından 40 yılı aşkın süreyle kullanıldığı ve orman sayılmayan, tarıma elverişli yerlerden olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 05.04.1980 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1995 yılında 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesine göre yapılarak dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2/B uygulaması vardır. Genel arazi kadastrosu işlemi 08.08.1995 tarihinde kesinleşmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulmakla birlikte bozmanın gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; davacı Hazine, kadastroca davalı adına oluşturulan 119 ada 11 sayılı parselin tesbitine esas alınan tapu kaydının yüzölçümünün az olduğu ve niteliğinin de belli olmadığı, dava konusu parsel orman kadastro sınırları dışında kalsa bile fiilen orman olması ve kamu malı niteliğinde Devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle davacı adına kayıtlı tapunun iptali isteğiyle dava açtığına göre , dava konusu taşınmazın yalnızca kesinleşen orman kadastrosu sınırları dışında kalması yeterli değildir. Çekişmeli taşınmaza kadastro sırasında uygulanan tapu kayıtları yöntemine uygun olarak taşınmaz başında uygulanmamış, taşınmazın (A) ve (B) ile işaretlenen bölümlerinin eylemli orman oldukları belirlendiği halde parselin tesbitine esas alınan tapu kaydı yöntemince yerine uygulanmadan ve kayıt fazlası olup olmadığı belirlenmeden, (A) ve (B) ile işaretlenen yerler dahi kişiler adlarına tescil edilmiştir. Bundan ayrı, hükme dayanak yapılan orman raporunda; uygulanan memleket haritası ve hava fotoğraflarının tarihleri belirtilmemiştir. Diğer taraftan, dayanak tapu kayıtlarının revizyon gördüğü parselleri bir arada gösterir kadastro paftası getirtilmiş ise de, öncesi bütün olan parselleri dıştan çevreleyen parsellerin tutanakları ve onlara ait revizyon kayıtları dosya arasına getirtilmemiş komşu parsel denetimi yapılmamış, tapu uygulaması komşu parsel kayıtları ile denetlenmemiştir.

O halde, öncesi bütün olduğu anlaşılan 119 ada 1 ila 71 ve 120 ada 1 ila 5 numaralı parseller hakkında Hazine tarafından açılmış dava bulunup bulunmadığı tüm mahkemelerden sorularak belirlenmeli, açılmış ve derdest dava dosyası var ise hukuki ve fiili bağlantı sebebiyle H.Y.U.Y.’nın 45. maddesi uyarınca birleştirilmeli, 119 ada 1 ila 71 ve 120 ada 1 ila 5 numaralı parselleri dıştan çevreleyen parsellerin tutanakları ve onlara ait revizyon kayıtları ve yine bölgeye ait eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir mühendis ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14

. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı,böylesine yapılacak araştırma sonucu taşınmazın niteliği kesin biçimde saptanmalı, daha sonra parsele revizyon gören tapu ve vergi kayıtları ayrı ayrı yerine uygulanmalı, bilinmeyen sınırlar bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, bilirkişi ve tanıklardan her sınır hakkında ayrıntılı ve inandırıcı bilgi alınmalı, bilirkişi ve tanık sözlerinin doğruluğu komşu parsel kayıtları ile denetlenmeli, zilyetlik konusunda bilirkişi ve tanıklardan ayrıntılı, inandırıcı bilgi alınmalı, tapu kayıtlarının doğru temele dayanıp dayanmadığı yüzölçümü ve sınırlarında değişiklik olup olmadığı, varsa yasal olup olmadığı araştırılmalı, tapu kayıtlarının oluştuğu tarihteki cinsi gözönüne alınmalı, değişir sınırlı olması halinde 3402 Sayılı Yasanın 20/C maddesi hükmüne göre yüzölçümüne değer verilip verilmeyeceği, kayıt fazlası varsa fazlasının zilyetlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı araştırılarak tapu kaydının yüzölçümü kapsamında kalsa bile 3402 Sayılı Yasanın 20/B maddesi hükmüne göre bu sınırlar içinde kalan yerin hak sahibince kullanılmaması ya da kullanılmaya elverişli olmaması halinde o bölümün kayıt kapsamında olmayacağı düşünülmeli yapılan uygulama fen bilirkişi tarafından düzenlenecek birleşik krokiye yansıtılarak keşfi izleme olanağı sağlanmalı, olaşacak sonuca göre karar verilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 27.06.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5209, Karar No: 2015/5960, Tarih: 07.12.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/5209 E.  ,  2015/5960 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/305610

MAHKEMESİ : Düzce 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 09/07/2014, 2013/17 (E) ve 2014/119 (K)

SUÇ : Eşini tasarlayarak, canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesinde "Bakanlık, gerekli görmesi halinde kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi dolayısıyla açılan idari, cezai, hukuki her tür davaya ve çekişmesiz yargıya katılabilir." hükmü gereğince; sanık H.. G.. hakkında eşi maktüle Ş.. G..'i tasarlayarak canavarca his saikiyle öldürme suçundan açılan davaya katılma, duruşmalardan haberdar edilme ve CMK'nun 260. maddesi uyarınca hükmü temyiz etme hakkı bulunan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığını temsilen Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü'ne yokluğunda verilen gerekçeli kararın, 5271 sayılı CMK'nun 291. maddesi gereğince “hükmün tebliğinden itibaren yedi gün içinde hükmü veren mahkemeye bir dilekçe verilmesi veya zabıt katibine yapılacak bir beyanla hükmü temyiz edebileceğini” gösterir açıklamalı tebligatla birlikte tebliği ile tebligatı gösteren belgenin ve verilirse temyiz dilekçesi ile bu durumda düzenlenecek ek tebliğnameyle birlikte Dairemize iadesi için dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29102, Karar No: 2014/19085, Tarih: 18.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/29102 E.  ,  2014/19085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1412 sayılı CMUK'nın 305. maddesinin birinci bendinin Anayasa Mahkemesi'nin 23.07.2009 tarih 2006/65 esas 2009/114 sayılı ilamı ile iptal edilmesi, bu kararın da resmi gazetede yayımlandığı 07.10.2009 tarihinden itibaren bir yıl sonra yürürlüğe girmesi, kanunun yürürlüğe girdiği 07.10.2010 tarihi ile 6217 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihleri arasında verilen bütün kararların temyize tabi olması karşısında, usul ve yasaya aykırı bulunan 19.08.2011 tarih ve 2010/438 esas, 2011/201 karar sayılı temyizin reddine dair ek kararın kaldırılarak yapılan temyiz incelemesinde;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanık ile katılanın, katılanın evinin önüne yapmış olduğu garaj nedeniyle tartıştıkları, çıkan tartışmada sanığın katılana ait garajın tahtalarını balta ile kırdığı,bu şekilde üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre, atılı suçun sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla, hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5533, Karar No: 2013/24972, Tarih: 25.12.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/5533 E.  ,  2013/24972 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Katılanlar ... ve ...'in davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması.

Yasaya aykırı, sanık müdafıinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından " Katılanların kendilerini vekille temsil ettirdiği anlaşıldığından karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Ücreti Tarifesine göre hesaplanan 1.100,00 TL vekalet ücretinin sanıktan tahsilli ile katılan'a verilmesine," ibaresinin çıkarılması diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16686, Karar No: 2016/11869, Tarih: 16.11.2016

**17. Ceza Dairesi         2016/16686 E.  ,  2016/11869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuklar hakkında müşteki ...'a yönelik işyeri dokunulmazlığının ihlali ve müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuklar hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocukların, suç tarihinde müştekinin işyerine girerek müştekinin beyanına göre toplam değeri 20,00 TL olan iki adet tüp ile 10,00 TL değerindeki demir sacı aldıklarının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiği dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/2221, Karar No: 2008/6004, Tarih: 15.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/2221 E.  ,  2008/6004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kapıcı dairesine el atmanın önlenmesi ve tahliye ile projeye aykırı yapılan değişikliklerin eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde, davalıların ana taşınmazın ortak yeri olan kapıcı dairesini kat maliklerinin rızasını almadan onaylı mimari projesine aykırı olarak onarım ile boya ve badanasını yaptırıp, kapı ve penceresini değiştirip kiraya verdiklerini ileri sürerek kapıcı dairesine yapılan el atmanın önlenmesini, bu yerde oturanın tahliyesini, yapılan değişikliklerin eski hale getirilmesini istemiş, mahkemece davaya konu yerin kapıcı dairesi olmadığı, projesinde herhangi bir amaca tahsis edilmediği, davalıların eylemlerinin Kat Mülkiyeti Yasasının 42. maddesi kapsamında faydalı işlerden olduğu, kat maliklerinin pay ve paydaş çoğunluğu ile kullanım biçimini belirleyebileceği, davacıların eylemlerinin iptal edilmemiş ve geçerli kat malikleri kurulu kararına dayandığı, kat maliki olan davacı ... dava konusu yerin kiraya verilmesine ilişkin kararda imzası bulunduğu ve iyiniyetli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, yargılama sonunda dava konusu yerde mahkemece yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporu içeriğinden; kat irtifaklı anataşınmazda kat irtifakı sahiplerince 25.11.2005 günü toplanıp dava konusu yerin atıl ve harap olduğu açıklanarak onarılıp gelir getirmesi için kiraya verilmesinin kararlaştırıldığı, ana taşınmazın 13 bağımsız bölüm sahibinin 8'inin asaleten ve vekaleten bu karara katıldığı, olumlu oylarıyla kararın oluşmasını sağlayan bu kişilerin davaya dahil edildiği, dava konusu yerin onaylı mimari projeye göre kapıcı dairesi olmayıp ortak yerlerden bulunduğu anlaşılmıştır.

../..

-2-

2008/2221-6004

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesinin ikinci fıkrasına göre kat maliklerinden biri, bütün kat maliklerinin 4/5’inin rızası olmadıkça ana taşınmazın ortak yerlerinde onarım, tesis ve değişiklik yaptıramaz. Öte yandan aynı Yasanın 45. maddesine göre de ortak yerlerin kiralanması gibi önemli yönetim işleri kat maliklerinin oybirliği ile verecekleri kararla mümkündür. Somut olayda ortak yerlerden olduğu anlaşılan dava konusu yerin projesinde gösterilmeyen bir yer olduğu bilirkişi raporu içeriğinde belirtilmiştir. Buna karşın sözü edilen yerin ortak alan olduğunda kuşku yoktur. Dava konusu bu yerin kiraya verilmesi yukarıda sözü edilen Yasanın 45. maddesine aykırı bulunduğundan mahkemece davanın bu yönü itibariyle kabulüne, yapılan el atmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10025, Karar No: 2022/12244, Tarih: 11.10.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/10025 E.  ,  2022/12244 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

No :

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne dair verilen karara karşı davacılar ve davalı .... ve Tic. A.Ş. vekili tafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince davacıların istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı şirketin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacılar ve davalı .... ve Tic. A.Ş. vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve de davacılar tarafından duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek temyiz istemlerinin süresinde olduğu, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 11/10/2022 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davacılar adına Av. ... ile davalı .... ve Tic. A.Ş. adına Av. ... geldiler. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Davacılar tarafından sunulan gerekçeli temyiz dilekçesinin davalı ...’a tebliğ edilmesi ve temyize cevap süresinin geçmesinden sonra gönderilmesi,

2-Davalı .... ve Tic. A.Ş.‘nden 25/12/2016 tarihinden geriye doğru 2 yıllık döneme ilişkin ücret ödeme bordrolarının ve davacılar murisinin ücretlerinin ödendiği banka hesabının tespit edilerek, ilgili bankadan 25/12/2016 tarihinden geriye doğru 2 yıllık döneme ilişkin detaylı hesap hareketlerini gösteren belgelerin celp edilerek dosyaya eklenmesinden sonra gönderilmesi,

3-Aynı davacıların davalı şirkete karşı açmış oldukları fazla mesai ücreti alacağını da içeren işçilik alacakları dava dosyasının (... Batı 2. İş Mahkemesi 2017/394 Esas, 2021/455 Karar) mümkünse aslı, değilse eksiksiz, okunaklı ve onaylı bir fotokopisinin celp edilerek dosyaya eklenmesinden sonra gönderilmesi,

4-Aynı kaza olayına ilişkin ... Batı 8. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 2017/376 Esas, 2017/845 Karar sayılı ceza dava dosyasının mümkünse aslı, değilse eksiksiz, okunaklı ve onaylı bir fotokopisinin celp edilerek dosyaya eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 11/10/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.