muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/10941, Karar No: 2008/13634, Tarih: 13.11.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/10941 E.  ,  2008/13634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.06.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 13.11.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/485, Karar No: 2020/4803, Tarih: 05.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/485 E.  ,  2020/4803 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi'nce verilen 08.01.2018 tarih ve 2016/370 E- 2018/2 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi'nce verilen 25.10.2019 tarih ve 2018/1553 E- 2019/1081 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin et ve et ürünlerinin üretim ve satışıyla iştigal eden sektörde öncü kuruluşlardan biri olduğunu, "DOYUM" asıl unsurlu tanınmış markalarının bulunduğunu, davalı şirketin ise "ASDOYUM" ibaresinin tescili için davalı Kuruma başvurduğunu, müvekkilince bu başvuruya yapılan itirazın davalı Kurum tarafından nihai olarak reddedildiğini, alınan kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, zira dava konusu başvuru ile müvekkili markaları arasında ayırt edilemeyecek derecede benzerlik bulunduğunu, yine markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik olduğunu, 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesi uyarınca da başvurunun reddinin gerektiğini ileri sürerek, YİDK'in 2016-M-7506 sayılı kararının iptaline, tescil edilmiş ise 2014/82922 sayılı markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Türk Patent vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu, dava konusu başvuru ile davacının itirazına mesnet markalar arasında iltibasa yol açacak düzeyde benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, müvekkili şirketin kurubakliyat, et ve süt ürünleri üretimi ve satışı ile uğraştığını, davaya konu başvurunun asli unsurunun bir bütün olarak "ASDOYUM" ibaresi olduğunu, davacının asli unsuru "PINAR" ibaresi olan markalarında kullandığı "DOYUM" ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük bulunduğunu, taraf markalarının iltibas yaratacak derecede benzer olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı Şirket vekili, müvekkili şirketin kurubakliyat, et ve süt ürünleri üretimi ve satışı ile uğraştığını, davaya konu başvurunun asli unsurunun bir bütün olarak "ASDOYUM" ibaresi olduğunu, davacının asli unsuru "PINAR" ibaresi olan markalarında kullandığı "DOYUM" ibaresinin ayırt ediciliğinin düşük bulunduğunu, taraf markalarının iltibas yaratacak derecede benzer olmadıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davaya konu marka başvurusu ile davacının tescilli markaları arasında aynılık veya ayırt edilemeyecek derecede benzerlik olmadığı, davalının "ASDOYUM" ibareli başvurusu ile davacının "PINAR DOYUM" ibareli tescilli markaları arasında 29. sınıftaki "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri" ile 30. sınıfta yer alan "Makarnalar, mantılar, erişteler, pastacılık ve fırıncılık mamülleri" bakımından görsel ve sescil olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunduğu, her iki taraf markalarında "DOYUM" ibaresinin ön plana çıktığı, "PINAR" ibaresinin ise davacının çatı markası olarak yer aldığı, diğer mallar yönünden ise markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığı, 556 sayılı KHK'nın 8/4 maddesi koşullarının oluşmadığı, başvurunun kötü niyetli olduğunun kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, dava konusu 2016-M-7506 sayılı YİDK kararının dava konusu edilen 2014/82922 başvuru sayılı markanın kapsamında yer alan 29. sınıftaki "Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri" ile 30. sınıfta yer alan "Makarnalar, mantılar, erişteler, pastacılık ve fırıncılık mamülleri" bakımından YİDK kararının iptaline, bu mallar yönünden markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkin edilmesine, diğer kısımlar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekilleri istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, dosya kapsamı, mevcut delil durumu ve ileri sürülen istinaf sebepleri dikkate alındığında mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, vekillerinin istinaf başvurularının HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 05.11.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5110, Karar No: 2011/906, Tarih: 22.02.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/5110 E.  ,  2011/906 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/163517

Çocuk yaştaki ... 'u canavarca hisle öldürmekten sanık ...'nun bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (GAZİANTEP) İkinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26/11/2009 gün ve 347/453 sayılı hüküm re'sen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde düzeltme nedeni saklı kalmak kaydıyla suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, suç vasfına, takdiri indirim hükmünün uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle; sanığın kesici ve delici aletle sekizi öldürücü olmak üzere toplam 16 adet yara oluşturacak 16 yaş içerisinde bulunan çocuk maktulü öldürdüğü olayda, sanığın öldürmek kastıyla otopside belirtilen yaraları meydana getirmesinin canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme amacını güttüğünü tek başına ortaya koymayacağı gibi, bu amaçla hareket ettiğine ve ayrıca maktulün beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunduğuna ilişkin dosyada kesin inandırıcı kanıtlar bulunmadığı anlaşıldığından, hüküm fıkrasının 1 nolu bendindeki "sanık ...'nun üzerine atılı" ibaresinden sonra gelen "kasten kendini savunmayacak küçüğü eziyet çektirerek" ibaresinin "18 yaşını doldurmamış olup 5237 sayılı TCK.nun 6/1-b maddesi uyarınca çocuk sayılan maktulü kasten" olarak, aynı bentteki "82/1-b-e" ibaresinin ise "82/1-e" olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle CMUK.nun 322.maddesinin tanıdığı

.../...

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/163517

yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan ve re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 22/02/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

Karara Uygundur,

Yazı İşleri Müdürü

...
Yargıtay — Esas No: 2018/3440, Karar No: 2020/3749, Tarih: 17.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/3440 E.  ,  2020/3749 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle öldürme

Hüküm :TCK'nın 85/1, 22/3, 62, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ve ölenin Balıkesir Polis Meslek Yüksek Okulunda tanışıp arkadaş oldukları, bir yıl aynı sınıfta eğitim görüp ardından Siirt iline kura çektikleri, Siirt ilinde sanığın Polisevinde 412 numaralı odada, ölen ...’in de 402 numaralı odada kaldıkları, olay günü ikisinde görev saatini 19:00 olması sebebiyle gündüz beraber vakit geçirdikleri sanığın sabah 11;30 civarında ölenin odasına gittiği, birlikte cuma namazına gitmek için odadan ayrıldıkları bu sırada sanığın silahını ölen ...’ın çekmecesine koyduğu, namazdan sonra sanık ile ölenin birlikte vakit geçirdikleri, saat 17:00 sıralarında sanığın tekrar ölen ...’in odasına gittiği bir müddet birlikte kaldıktan sonra sanığın işe gitmek için hazırlanmak üzere kendi odasına gittiği sanığın bu sırada silahını Serdar’ın odasında bıraktığını hatırladığı , Serdar’ın odasına gittiğinde çekmeceden silahı aldığı , silahı doldur boşalt yaparak beline taktığı , bu sırada Serdar’ın sanığa " bir çatışma olsa silahını nasıl hızlı çekersin " dediği ve kendi silahını alıp sanığa nasıl silah çektiğini gösterdiği, sanığında bunun üzerine belinden silahı çekip hızlı dolduruş yaptığı ve o esnada silahın patlayarak Serdar’a isabet etmesi neticesinde Serdar’ın hayatını kaybettiği olayda; sanık savunması ve dinlenen tanık beyanları göz önüne alındığında, sanıkla ölenin arkadaş oldukları, aralarında herhangi bir husumet görülmediği, olayın hemen akabinde sanığın yardım istemek amacıyla dışarıya koşturduğu ve yaşanan olaydan üzüntü duyduğunun anlaşıldığı , sanığın iki yıl silah eğitimi almış olması sebebiyle belinden çıkardığı tabancanın ateş alma ihtimalini öngörebileceği ancak sanığın meydana gelen neticeyi öngörmesine rağmen ölüm neticesine yönelik bir isteğinin bulunmadığı, olası kast ve bilinçli taksir öngörme unsuru itibariye örtüşmesine rağmen, isteme unsuru bakımından ayrılması da göz önünde bulundurulduğunda mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki olası kastla öldürme suçundan sorumlu tutulması gerektiğine yönelik bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme ile karar verildiğine ve sair nedenlere ilişkin, katılanın sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme ile karar verildiğine ve sair nedenlere ilişkin, katılanın sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ve 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca cezada orantılılık ilkesi gözetilerek, temel cezanın alt sınırdan bir miktar daha uzaklaşılmak suretiyle makul ölçüde tayini gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurularak eksik cezaya hükmolunması;

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA; 17.06.2020 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10805, Karar No: 2018/19020, Tarih: 18.09.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/10805 E.  ,  2018/19020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 23. ... MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı İdareye ait işyerinde önce geçici, 2007 yılından itibaren belirsiz süreli sözleşme ile çalışan davacının-... Sendikası üyesi iken işyerinin dahil olduğu ... kolu tespitindeki değişiklik nedeniyle bu kez sözleşme yetkisine sahip ... Sendikasına üye olduğunu, 01.03.2009-28.02.2011 yürürlük tarihli II. dönem Toplu ... Sözleşmesinden yararlanmaya başladığını, İşveren tarafından toplu ... sözleşmesine göre davacının durumu belirlenirken bu ... yerindeki önceki kıdeminin dikkate alınmaksızın işe yeni girmiş gibi pozisyonunun en düşük basamağı olan birinci derece, birinci kademe seviyesinde intibakının yapıldığını, bunun sonucunda yevmiyesi ve diğer haklarının eksik ödendiğini belirterek diğer haklarını saklı tutarak şimdilik fark ücret alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı (Yargılama sırasında kapatılan) ... İl Özel İdaresi vekili, davacının kadroya geçtikten sonra üyesi bulunduğu Koop-... Sendikası ve işveren ile işveren sendikası arasında imzalanan toplu ... sözleşmesinden yararlandırıldığını, ... İl Özel İdaresi ile üyesi bulunduğu ..... ile T....-... Sendikası arasında 30.05.2012 tarihinde imzalanan III. Dönem ... (01.03.2011-28.02.2013 dönemine ait) geçici 4. maddesinde “Başka kamu kurumlarından kanunla devredilen işçilerin bu sözleşmeden doğan her türlü hak ve menfaatlerinin hesaplanmasında devredildiği işyerinde geçen çalışma süresi bu ... yerinde geçmiş gibi dikkate alınır. (yıllık ücretli izin hakkı, kıdem ve ihbar tazminatının hesaplanmasında dikkate alınan çalışma süresi, pozisyon değişikliği sınavında aranan çalışma süreleri v.b.) Ancak; bu maddeye dayanılarak başka işverenin veya aynı işveren olmakla birlikte ...-... Sendikası üyeliğinden önce başka ... kolunda çalışılan çalışma süreleri için derece- kademe ilerlemesi talebinde bulunulamaz" denildiğini, ... İl Özel İdaresinin 26.10.2010 tarihli İşkolu Tespit Kararı ile 15 sıra numaralı "İnşaat" ... kolunda |yer aldığının tespit edilmesi üzerine ilgililere söz konusu Toplu ... Sözleşmesi ile hak etmiş oldukları geriye dönük tüm sosyal haklarının ödendiğini ve intibakın yapıldığını, yargılama sırasında davalı bilirkişiden alınan rapora göre 2011-2012-2013 ücret farklarının ödendiğine dair ödeme makbuzları ve ücret fark bordroları sunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi tarafından toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu: