muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/8774, Karar No: 2018/10352, Tarih: 23.10.2018

Bu durumda, ihale alıcısı ...'ın ihaleye şahsı adına katıldığı ve teminattan muaf olmadığı anlaşılmakla, ihaleye katılmak için gerekli teminatı da yatırmadığı anlaşılmıştır.

O halde, mahkemece ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi isabetsizdir.

SONUÇ: Şikayetçi borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/1. maddesi uyarınca, ... ... Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nin 17.07.2017 tarih ve 2017/1115 E. - 1295 K. sayılı istinaf talebinin reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA ve ... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 06.01.2017 tarih ve 2016/209 E. - 2017/10 K. sayılı kararının BOZULMASINA, 23.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6124, Karar No: 2017/8370, Tarih: 18.12.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/6124 E.  ,  2017/8370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 13/04/2015 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 11/02/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, kişilik haklarına saldırı nedeniyle manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, sosyal paylaşım sitesi olan Facebook'ta “ODATV” isimli kullanıcının sayfasında müvekkili hakkında bir takım haberler çıktığını, davalının müvekkili hakkında başlıklar oluşturmak suretiyle isim ve resmini deşifre ederek hedef haline getirdiğini, bu kullanıcının takipçileri tarafından kişilik haklarını zedeleyici yorumlar yapılmasına olanak tanıdığını ileri sürerek, manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalının davacı hakkında başlıklar oluşturmak, kişisel bilgilerini paylaşmak ve isim ve resmini deşifre etmek suretiyle hedef haline gelmesine neden olduğu, kendi kullanıcıları tarafından çeşitli yorumlar yapılmasına olanak tanıdığı, bu yorumların bir kısmı eleştirel mahiyette olsa bile bir çoğunun hakaret niteliğinde olduğu, Sulh Ceza Hakimliğinde suçu sabit görülerek 30 ayrı internet linklerindeki görüntülü ve yazılı kayıtların içeriklerinin yayından çıkarılması ve erişimin engellenmesine karar verildiği, ODATV isimli kullanıcının bu hakaretleri Facebook'a iletmekle davacıya hakaret edilmesinde ana unsur olduğu gerekçeleriyle, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyanın kapsamında, davaya konu ODATV isimli Facebook kullanıcısının kim olduğuna dair bir araştırmanın yapılmadığı anlaşılmaktadır. 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Nedeniyle İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanun’un 4. 5. ve 6. maddede internet ortamında yapılan yayınlardan kimlerin sorumlu olduğu sınırlı şekilde sayılmak suretiyle belirlenmiş, buna göre içerik sağlayıcının sorumluluğunun bulunduğu düzenlenmiştir. 5651 sayılı Kanunda belirtilen şekilde Facebook sosyal paylaşım sitesinde “facebook.com/ODATV” isimli sayfanın içerik sağlayıcısının kim olduğu tespit edilerek varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, açıklanan yönler ve yasal düzenlemeler gözetilmeksizin eksik araştırma sonucu yazılı biçimde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4158, Karar No: 2025/1660, Tarih: 19.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2024/4158 E.  ,  2025/1660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/59 E., 2022/247 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Beraat

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

A. Sanıklar İnanç, ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre; mahkemenin, sanıkların atılı suçu işlediklerine dair yeterli delil bulunmadığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden Cumhuriyet savcısının temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan hakkında açılan davanın vefat nedeniyle düşmesine karar verilen temyiz dışı sanık ...'in, ....'nden İstanbul'a uyuşturucu madde göndereceğine ilişkin ihbar üzerine, 16.01.2009 tarihinde üzerinde göndericinin ..., alıcının ... olduğu yazılı, üst kısmında balık, alt kısmında suça konu uyuşturucu maddenin bulunduğu kolinin ele geçtiği olayda;

Somut olay öncesinde 02.01.2009 tarihinde ...'un ... adına posta yoluyla para havalesi yaptığı, ... ve ... arasında gerçekleşen telefon görüşmelerinde para havalesinden ve uyuşturucu maddenin gönderilme şeklinden bahsedildiği; iletişim tespit tutanakları, suç konusu uyuşturucu maddenin ele geçiriliş şekli, olay tutanağı ve sanıkların savunmalarından sanık ... tarafından temin edilip, şehirlerarası otobüs aracılığıyla nakledilen suça konu uyuşturucu maddenin sanık ... tarafından ticari amaçla teslim alınacağı, ancak icra hareketlerine başlamış olmasına rağmen, uyuşturucu maddenin teslim alınmasından önce kolluk görevlilerinin müdahalesi neticesinde, elde olmayan nedenlerle eylemin tamamlanamayıp teşebbüs aşamasında kaldığı anlaşılmakla;

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 188/3. ve 35/2. maddeleri uyarınca uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyeti yerine, beraatına karar verilmesi kanuna aykırı, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle BOZULMASINA,Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,19.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22555, Karar No: 2016/18865, Tarih: 31.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/22555 E.  ,  2016/18865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ilave tediye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- HMK.nun 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkân dâhilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava, niteliği itibariyle külli tespit kısmi eda istemli belirsiz alacak davasıdır. Bu nedenle davacının alacaklarına işletilecek faizlerin başlangıç tarihlerinin dava ve ıslah tarihleri olarak ayrı ayrı belirtilmesi gerekirken talep edilen tüm alacağa dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi ve hükmedilen miktarın net mi, yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi, ayrıca davalı harçtan muaf olmadığı halde karar-ilam harcına hükmedilmemesi, hatalı olup bozma sebebi ise de, söz konusu hatanın giderilmesi yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1/a ve 2 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;

“ a- 11.574,30 TL. net ilave tediye alacağından;

1.000,00 TL. sinin dava tarihi olan 24.09.2014 tarihinden itibaren,

10.574,30 TL. sinin ıslah tarihi olan 25.12.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

2- Hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan 790,64 TL. karar ilam harcından davacının yatırdığı peşin harç ile tamamlama harcı toplamı 584,44 TL. nin mahsubu ile 464,41 TL. bakiye karar-ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

Davacının yatırdığı başvuru harcı, peşin harç ile tamamlama harcı toplamı 231,40 TL. nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, “ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalıya yükletilmesine, 31.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1302, Karar No: 2011/5022, Tarih: 14.12.2011

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/1302 E.  ,  2011/5022 K.**

**"İçtihat Metni"**

Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beraatine dair ... Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 30.11.2005 gün ve 2005/56 Esas, 2005/523 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma suçunun kanun da öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK.nın 102/4. maddesinde belirlenen 5 yıllık zamanaşımına tâbi olduğu mahkûmiyet karar tarihi olan 30.11.2005'ten inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5230 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9036, Karar No: 2010/13410, Tarih: 19.10.2010

18. Hukuk Dairesi 2010/9036 E., 2010/13410 K.

**18. Hukuk Dairesi 2010/9036 E., 2010/13410 K.**

**- NÜFUS DAVALARI

- NÜFUS KAYDININ DÜZELTİLMESİ**- 1086 S. HUKUK USULÜ MUHAKEMELERİ KANUNU(MÜLGA) [ Madde 428 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının nüfus kütüğünde 20.05.1970 olan doğum tarihinin 10.09.1969, "R…

…" olan adının da "Ş…

…." olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Davacı vekili, davacının nüfus kütüğünde yazılı 20.05.1970 olan doğum tarihinin 10.09.1969 olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece adı geçenin doğum tarihi 10.09.1969 olarak düzeltilmiştir. Uşak Devlet Hastanesi'nden alınan 22.07.2003 tarihli sağlık kurulu raporu düzeltilmek istenen doğum tarihini kesin olarak doğrulamamaktadır. Ayrıca, 25 yaşından sonra tıbben yaş tespiti mümkün olmadığı gibi kayden 25 yaşın üzerinde olan davacının yaşının düzeltilmesi için bu bilgi ve belgeler yeterli sayılamaz. İlgilinin doğum tarihi ile tanıkların dinlendiği tarih arasında uzunca bir zaman geçtiğinden beyanlarında yanılgı olasılığı da bulunmaktadır. O halde, kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kamu düzeni ile ilgili olan resmi kaydın mücerret iddia esas alınarak değiştirilmesi yolunda hüküm kurulması,

2-Dava dilekçesine ekli vekaletname genel nitelikte olup, vekil eden davacının nüfus kaydında adının değiştirilmesi konusunda özel bir yetkiyi içermemektedir. Vekilin, kişiye sıkı sıkıya bağlı kişilik hakları ile ilgili böyle bir davayı açabilmesi için vekaletnamesinde özel yetkinin bulunması gerekir.

Bu durumda mahkemece, genel vekaletname ile dava açan avukata dava konusu işle ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini ibraz etmesi için belli bir süre tanınması, bu süre içerisinde vekil vekaletnamesini getirmediği ya da asil bir dilekçe ile veya bizzat duruşmaya gelerek özel yetkisi bulunmayan vekilin açmış olduğu davaya ve yapılan işlere icazet verdiğini bildirmediği takdirde davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, bundan zuhul ile davaya bakılıp esas hakkında hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 19.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7503, Karar No: 2018/6911, Tarih: 13.11.2018

**4. Hukuk Dairesi         2016/7503 E.  ,  2018/6911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... Bakanlığı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 06/03/2008 gününde verilen dilekçe ile rücuen tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15/12/2011 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı kurum vekili; davalının, ... Emniyet Müdürlüğünde polis memuru olarak görev yaptığını ve 09/02/1999 tarihinde hırsızlık şüphesi ile aranan şahsa yönelik ateş ettiği esnada silahından çıkan kurşunlardan birinin yoldan geçmekte olan... 'nın başına isabet ederek ölümüne neden olduğunu, davalı hakkında kastı aşan müeessir ile ölüme neden olmak suçundan cezalandırılmasına karar verildiğini, adı geçen murisin yakınları tarafından ... 3. İdare Mahkemesinin 2000/938 esas sayılı dosyası üzerinden davacı idare aleyhine hizmet kusuru iddiası ile maddi ve manevi tazminat davası açıldığını, tazminat kararının icra takibine konu edilmesi neticesinde hak sahiplerine davacı idare tarafından ödeme yapıldığını belirterek, ödenen miktarın kusuru bulunan davalıdan rücuen tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı vekili; müvekkilinin kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddedilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; bilirkişi raporu hükme esas alınarak, kesinleşen 3. İdare Mahkemesinin 2000/938 esas sayılı ilamının murisin yakınları tarafından icraya konulması neticesinde ... 7. İcra Müdürlüğünün 2003/5611 esas sayılı dosyasında davacı kurum tarafından ödenen miktarın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalının polis memuru olarak, görevini gereği gibi yerine getirme saiki ile hırsızlık şüphesi ile aranan şahsın yakalanması amacıyla ateş ettiği esnada, silahından çıkan kurşunlardan birinin muris ... 'nın başına isabet ederek, ölümüne neden olduğu anlaşılmaktadır. Şu durumda; olayın oluş şekli, davalının kusur durumu, ceza yargılamasında toplanan deliller, davalının yürütmüş olduğu kamu görevinin koşulları gözetildiğinde hükmedilecek tazminattan olay tarihinde yürürlükte olan 818 sayılı BK. 43 ve 44. (6098 Sayılı TBK 50. ve 51) maddeleri gereğince uygun bir miktarda hakkaniyet indirimi yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekir. Kararın açıklanan nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) sayılı bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 13/11/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22559, Karar No: 2016/18869, Tarih: 31.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/22559 E.  ,  2016/18869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ilave tediye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- HMK.nun 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkân dâhilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava, niteliği itibariyle külli tespit kısmi eda istemli belirsiz alacak davasıdır. Bu nedenle davacının alacaklarına işletilecek faizlerin başlangıç tarihlerinin dava ve ıslah tarihleri olarak ayrı ayrı belirtilmesi gerekirken talep edilen tüm alacağa dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi ve hükmedilen miktarın net mi, yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi, ayrıca davalı harçtan muaf olmadığı halde karar-ilam harcına hükmedilmemesi, hatalı olup bozma sebebi ise de, söz konusu hatanın giderilmesi yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1/a ve 2 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;

“ a- 11.617,68 TL. net ilave tediye alacağından;

1.000,00 TL. sinin dava tarihi olan 24.09.2014 tarihinden itibaren,

10.617,68 TL. sinin ıslah tarihi olan 25.12.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

2- Hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan 793,60 TL. karar ilam harcından davacının yatırdığı peşin harç ile tamamlama harcı toplamı 586,40 TL. nin mahsubu ile 464,41 TL. bakiye karar-ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

Davacının yatırdığı başvuru harcı, peşin harç ile tamamlama harcı toplamı 232,40 TL. nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, “ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalıya yükletilmesine, 31.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2979, Karar No: 2015/795, Tarih: 30.04.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/2979 E.  ,  2015/795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen karar temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararı itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri gereğince şikayetçi ... vekilinin temyiz isteğinin REDDİNE, CMK'nın 264. maddesi gözetilerek, itiraz mercii tarafından incelenmek üzere dosyanın, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/04/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.