muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/540, Karar No: 2016/2525, Tarih: 12.05.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/540 E.  ,  2016/2525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme sebep olmak

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-)Katılan.ile müşteki . yüzüne karşı 04.06.2013 tarihinde verilen hükmün, CMUK'nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra katılan vekili tarafından 10.07.2013 havale tarihli dilekçesi ile temyiz edildiği anlaşılmakla, yasal süreden sonra gerçekleşen katılan vekilinin temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

II-)Temyiz edenin sıfatı ve dilekçesinin içeriği dikkate alınarak, sanık .hakkında kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılan incelemede;

A) Duruşmalarda kendisini vekil ile temsil ettiren katılan. lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış, maktulün annesi olan. davaya katılması ile ilgili bir karar verilmediği halde gerekçeli karar başlığında “katılan” olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir nitelikte yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

B) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık. maktul . yönelik eyleminin sübutu kabul, takdiri indirim sebebinin

nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1-) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; sanık ., halasının kızına incelenen dosyaya göre mesaj gönderen kişinin maktul .olduğunu iddia ettiği, olay günü sokakta yakaladığı maktulü darp etmeye başladığı, sanığın elinden kurtulan ve kaçmaya başlayan maktulün dengesini kaybededek yere düştüğü ve kafasını asfalt yola çarptığı, olay tarihinden 10 gün sonra hastanede tedavi edildiği sırada ise künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldüğü anlaşılan olayda; tüm tıbbi belgeler ve otopsi tutanağındaki bulgular dikkate alınmak suretiyle, sadece yumruk ve tekme darbeleri sonucunda oluşan yaralanmaların niteliği ile bu yaralanmalarla ölüm arasında illiyet olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor aldırılması, sanığın yumruk ve tekmelerle vurması nedeniyle meydana gelen yaralanmanın TCK’nun 86/1. maddesi kapsamında kalması ve illiyetin varlığı halinde aynı Kanunun 87/4. maddesinin 1.cümlesi gereğince kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan; TCK'nun 86/2. maddesi kapsamında kalması durumunda ise aynı Kanunun 22/2 ve 86/2. maddelerinin yollamasıya 85/1.maddesi gereğince taksirle ölüme neden olma suçundan mahkumiyeti gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-)24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, .E. Ve 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık İsmet müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5237, Karar No: 2015/22179, Tarih: 09.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/5237 E.  ,  2015/22179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanıklardan ...'ın ... ilçesi ... köyü muhtarı, sanıklar ... ve ...in ... köyü ihtiyar heyeti üyeleri oldukları, mağdurun ... ilçesi ... köyü ... mahallesinde ikamet ettiği, mağdurun evinin su ihtiyacını karşılamak amacıyla 7 yıldır ... köyü tüzel kişiliğinden satın aldığı suyu kullandığı, bu suyun ihtiyacına yetmemesi üzerine çıkış yeri ... köyü ... mevkii olan suyu da 26/01/2011 tarihli su satış senedi ile ... isimli şahıstan satın aldığı, her iki suyu birleştirip evine taşımak için ... köyü ... mevkiine su kaptaçı yaptığı, kanal açıp su borusu döşemeye başladığı, sanıkların olay günü mağdura ait su kaptaçını kırdıkları, su borularını söküp kestikleri, açık su kanallarını da toprakla doldurarak zarar verdikleri iddia edilen olayda, mağdurun kazdığı hendeğin bir bölümünü kendisinin kapattığı, 7 m kadar kısmının ise, suyun aidiyeti konusunda aralarında ihtilaf bulunan sanıkların daha önce mağduru arayarak hendeğin kapatılması konusunda rızasını aldıktan sonra kapattıkları, sanıklar ile mağdur arasındaki uyuşmazlığın suyun aidiyetinden kaynaklandığı ve bunu da kendi aralarında çözdüklerini anlaşıldığından sanıkların beraatına yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21913, Karar No: 2013/5269, Tarih: 19.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/21913 E.  ,  2013/5269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan masrafların 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, istek gibi davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ile davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 Sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Davanın yasal dayanağını teşkil eden 506 sayılı Yasanın 26. maddesi hükmü gereğince davalı işverenin rücu alacağından sorumluluğu ancak maddede öngörülen yasal koşulların gerçekleşmesi halinde mümkündür. Somut olayda, zararlandırıcı sigorta olayının, dava dışı şirketin tanker şoförü olan kazalı sigortalının, gece vardiyasında saat on buçuk sularında, fabrika önünde tankerdeki suyun boşalmasını beklerken, araç içindeki telefonunu almaya kalkıştığı iddia edilen davalı

tarafından taşla gözüne vurulup yaralanması biçiminde gerçekleştiği, hükme dayanak kılınan 25.04.2010 tarihli kusur raporunda, davalıya %100 kusur verildiği, diğer yandan, ... . Çocuk Mahkemesinin 2007/152 E. sayılı dosyası ile davalı hakkında kamu davası açıldığı ve halen derdest olduğu anlaşılmaktadır.

tarafından taşla gözüne vurulup yaralanması biçiminde gerçekleştiği, hükme dayanak kılınan 25.04.2010 tarihli kusur raporunda, davalıya %100 kusur verildiği, diğer yandan, ... . Çocuk Mahkemesinin 2007/152 E. sayılı dosyası ile davalı hakkında kamu davası açıldığı ve halen derdest olduğu anlaşılmaktadır.

Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi hükmüne göre; hukuk hâkimi kusur olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun mesuliyete dair hükümleri ile bağlı olmadığı gibi kusurun takdiri ve zararının miktarını tayin hususunda da ceza mahkemesi kararı ile bağlı değildir. Ancak, kesinleşen ceza mahkemesi ilamında saptanmış olan maddi olguların hukuk hakimini de bağlayacağı tartışmasızdır. Hükme dayanak kılınan kusur raporu bu nedenle yetersiz olup mahkemece, ceza davasının sonucu beklenip ilgili dosyanın kesinleşmesi halinde işçi sağlığı ve iş güvenliği konularında uzman bilirkişi heyetinden ceza davasında kesinleşen maddi olgular da değerlendirilerek tarafların kusur oran ve aidiyeti konusunda yeniden rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekir.

O halde; davacı Kurum avukatı ile davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 19.03.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2913, Karar No: 2024/11539, Tarih: 12.12.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/2913 E.  ,  2024/11539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/1930 E., 2021/1493 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol

Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî bozma

Şikâyetçi Gümrük İdarisi vekilinin temyizi yönünden; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Katılan ... vekilinin temyizi yönünden; sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; suçtan doğrudan zarar gördüklerinden vekâlet ücretine hükmedilmesiyle nakil aracının müsaderesine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.

II. GEREKÇE

A. Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı anlaşılmıştır.

B. Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Suçun işlenmesinde kullanılan nakil aracı ve vekâlet ücreti hakkında kurulan hükümlerle sınırlı olarak yapılan incelemede;

1.5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54/1.maddesindeki düzenleme gereği nakil aracının müsaderesi için iyiniyetli üçüncü kişilere ait olmaması gerektiği ve malen sorumlu tarafından nakil aracının kaçakçılık suçunda kullanılması amacıyla sanığa teslim edildiğine ilişkin dosya kapsamında delil bulunmadığı gözetilerek, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına karar verilmesinde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar gören ... olduğu halde, suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi lehine vekâlet ücreti takdir edilmesi Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmekle hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

III. KARAR

A. Şikâyetçi Gümrük İdaresi Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenlerle şikâyetçi Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 317. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılan ... Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle katılan ... vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hükmün beşinci bendinde yer alan "Gümrük İdaresi" ibaresinin çıkartılarak yerine "..." ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2014 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20169, Karar No: 2015/19513, Tarih: 16.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/20169 E.  ,  2015/19513 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... 2-... arasındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden (İş Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 19.06.2014 günlü ve 2010/110, 2014/380 sayılı hükmün, davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Usûlüne uygun olarak bir tebligat yapıldıktan sonra adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılabilir.

19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine göre “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”; yine, 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre, “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır."

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir.

Somut olayda; gıyabi hükmün davalı ...'e, adres kayıt sisteminde yazılı olup-olmadığı araştırılmaksızın, dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilip, sonrasında çıkarılan tebligatın bila döndüğü adresine, Kanunun 35. maddesine göre tebliği usûlsüz olup; Mahkemece; anılan davalının, yapılacak araştırma ile tespit edilecek adres kayıt sisteminde yazılı adresine, gıyabi hükmün usûlünce tebliğ edilerek; temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra; anılan davalının, adres kayıt sisteminde kayıtlı olmadığının anlaşılması durumunda, önceki adresine Kanunun 35. maddesine göre yapılan tebliğ geçerli olacağından, başkaca bir şey yapılmaksızın gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklik giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine 16.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6350, Karar No: 2010/8236, Tarih: 26.04.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/6350 E.  ,  2010/8236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

KARAR DÜZELTME İSTEYEN :Davalı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 11.1.2010 gün ve 14837-205 sayılı ilamiyle ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. maddesi gereğince; bu maddede gösterilen para cezasının miktarı 5252 sayılı Kanunun 4. maddesiyle artırıldığından ve aynı yasanın 7. maddesiyle, ceza, idari para cezasına dönüştürüldüğünden, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 17. maddesinin 7. fıkrasıyla da idari para cezaları her takvim yılı başından geçerli olmak üzere, önceki yıl uygulanan miktarın, o yıl için belirlenmiş olan yeniden değerleme oranında artırılarak uygulanacağı öngörülmüş olmakla, hesaplanan 172.00 TL. idari para cezasının ve Harçlar Kanunu uyarınca 35.50 TL. ilam harcının karar düzeltme talep edene yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, oybirliğiyle karar verildi. 26.4.2010 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/15529, Karar No: 2013/16855, Tarih: 28.11.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/15529 E.  ,  2013/16855 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasında görülen alacak davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması davalı vekili tarafından istenilmekle; taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz eden taraf vekillerinden davalı vekili .... geldi. Davacı vekili ....geldi. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin ....çalışan bir işletme olduğu, davalının elektrik dağıtım şirketi olduğu, davalının ....875 sayılı kararına göre 01.09.2006-31.12.2010 dönemi için perakende satış hizmet bedeli- sayaç okuma bedelini .....başına nispi olarak tahakkuk ettirerek tahsil ettiği, oysa ..... Dairesinin sözü edilen 875 sayılı kararını 06.04.2011 tarih ve ..... Karar sayılı ilamı ile iptal ettiği, gerekçe olarak sayacı okuma ve faturalama hizmetlerine ilişkin maliyetlerin, abone grubuna ve tüketim enerji miktarına göre değişiklik gösterecek maliyetler olmadığı ve bu nedenle abone başına sabit ücret uygulanması gerektiğinin benimsendiği, bu nedenle tahsil edilen sayaç okuma bedelinin hukuki dayanağı kalmadığı iddia edilerek fazla ödenen 10.000 TL'nin (ıslah ile 111.006 TL) faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili cevabında; tahsilatın mevzuata uygun olduğunu belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; hükme esas alınan bilirkişi raporu doğrultusunda; ..... Dairesinin 06.04.2011 tarih ve....Karar sayılı ilamı karşısında, artık....bazında hesaplanarak abone başına sabit ücret olarak alınması gerektiği gerekçe gösterilerek, davacıdan fazla alınan 111.006 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

....

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmektedir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, .... Dairesinin 06.04.2011 tarih ve .....sayılı kararıyla..... Düzenleme Kurumu ....nun 875 sayılı Kurul kararının ekinde yer alan 20 dağıtım şirketi için....geçiş döneminde uygulanmasına ilişkin II. Bölümünün B bendini; "Sayaç okuma ve faturalandırma hizmetlerine ilişkin maliyetlerin abone grubuna ve tüketilen enerji miktarına göre değişiklik gösterecek maliyetler olmadığı ve bu nedenle abone başına sabit bir ücret uygulanması gerektiğinin ortada olduğu, kaldı ki buna ilişkin maliyetlerin metodolojinin 1. Bölümünde abone başına sabit bir ücret olarak belirlendiğinin açık şekilde ifade edildiği" belirtilmek suretiyle iptal etmiştir.

Anılan .... Dairesinin kararı ise;..... Dava Daireleri Kurulu'nun 24.05.2012 tarih ve .... sayılı kararı ile "davacı şirketin ürettiği elektriği serbest tüketicilere sattığı ve perakende satış hizmet tarifesinin Kwh üzerinden alınmasına ilişkin kuralın "Serbest tüketiciler" yönünden hukuka aykırı olduğu iddiasında bulunduğunun anlaşıldığı, bu durumda davacının dava konusu işlemlerin iptali isteminin "serbest tüketiciler"e yönelik olduğu dikkate alındığından, Daire kararının da "serbest tüketiciler"le sınırlı olarak uygulanacağı belirtilerek onanmıştır.

İptal kararları, iptali istenen tasarrufu ve ona bağlı işlemleri yapıldıkları tarihten itibaren ortadan kaldırır, geçmişe etkilidir, işlem hiç yapılmamış gibi hüküm ve sonuç doğurur, işlemden önceki hukuki duruma dönülür ve genel etkilidir.

Bu durum karşısında,.... iptal kararının onanmasına ilişkin .... İdari Dava Daireleri Kurulu'nun, anılan 24.05.2012 tarihli kararı uyarınca Daire kararının "serbest tüketiciler"le sınırlı olarak uygulanacağının gözönünde bulundurulmak suretiyle ve .... dikkate alınarak davacının "serbest tüketici" olup olmadığı konusunda bilirkişiden rapor alınmak ve serbest tüketici olduğu takdirde ise, iptal kararı ile işlem önceki hukuki duruma geri dönüleceğinden, buna göre değerlendirme yapılarak davacının "fazladan ödediği" miktar hesaplanmak suretiyle hasıl olacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 990 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davacı tarafa verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,28.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....