muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1597, Karar No: 2018/4295, Tarih: 19.04.2018

Davalılar; davacı ile kara ve zarara eşit oranda ortak olduklarını, taraflarınca gerçekleştirilen iki ayrı balık ithali işinden zarar edildiğini, ayrıca satış yapılan bir firmadan olan alacağın ise davacı tarafından tahsil edilemediğini, bu nedenlerle davacıya toplam 10.000 TL ödeme yaptıklarını, ancak davacının kendilerini adli makamlara şikayet ettiğini belirterek, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 11.793,20 TL'nin karar tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 2.maddesine göre reeskont faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen kararın davalı ... tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.03.2014 tarihli ve 2014/2572 E., 2014/4070 K. sayılı ilamı ile; "Taraflar arasındaki sözleşme içeriği değerlendirildiğinde, davacı ile davalılar arasında 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 620 ve devamı maddelerinde (818 sayılı BK.nun 520 ve devamı maddelerinde) düzenlenen adi ortaklık ilişkisinin bulunduğu açıkça anlaşılmaktadır ki, bu husus mahkemenin de takdirindedir. Somut olayda; davacı, bu dava ile ortaklığa koyduğu sermaye payının (geriye kalan bölümünün) ödetilmesini istemiş olup, bu istek ortaklığın fesih ve tasfiye isteğini de kapsar. Buna göre mahkemece; 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 620 ve devamı maddelerinde düzenlenen adi ortaklık hükümleri dikkate alınmalı ve 642. vd. maddelerindeki tasfiye hükümlerinin somut olaya uygulanması gerekmektedir. ...Bütün bu açıklamalar ışığında, uyuşmazlığın yukarıda açıklanan ve maddeler halinde belirtilen sıra ve yöntem izlenerek çözümlenmesi gerekirken, mahkemece, değinilen bu yönlerin hakimlik mesleğinin gerektirdiği genel ve hukuki bilgi ile çözümlenmesi mümkün olan konulardan olduğu dikkate alınmadan, hukukçu bilirkişiden rapor aldırılması ve yanılgılı değerlendirmeler içeren bu raporun esas alınması sureti ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir." gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne, 11.793,20 TL'nin bozmadan önceki karar tarihi 07.06.2012 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 2.maddesine göre hesaplanacak reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre; davalı ...'ın temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Davalı ... Mirasçıları'nın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mirasın reddi, Türk Medeni Kanunu'nun 605 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, anılan Kanunun 605'nci maddesinde, yasal ve atanmış mirasçıların mirası reddedebilecekleri belirtilmiştir. Mirasın reddi halinde, mirası reddedenler yönünden davaya devam edilemez.

2) Davalı ... Mirasçıları'nın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mirasın reddi, Türk Medeni Kanunu'nun 605 ve devamı maddelerinde düzenlenmiş olup, anılan Kanunun 605'nci maddesinde, yasal ve atanmış mirasçıların mirası reddedebilecekleri belirtilmiştir. Mirasın reddi halinde, mirası reddedenler yönünden davaya devam edilemez.

Yargılama devam ederken 18.01.2015 tarihinde davalı ...'ün vefat ettiği, mirasçılarının Adalar Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/46 E., 2015/57 K. sayılı kararı ile mirası reddettikleri anlaşılmaktadır.

Yargılama sırasında vefat eden tarafların mirasçılarının mirası reddetmeleri halinde mirasçıların murisin borçlarından sorumlulukları son bulmaktadır.

O halde Mahkemece, mirası reddeden mirasçıların, murisin borcundan sorumlu tutulamayacakları gözetilerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ...' ın temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davalı ... mirasçıları yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun Geçici Madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nun 440. maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2784, Karar No: 2012/4838, Tarih: 05.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/2784 E.  ,  2012/4838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan şüpheliler ... ve ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Kartal Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17/03/2010 tarihli ve 2008/44212 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz reddine ilişkin mercii Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığınca verilen 09/07/2010 tarihli ve 2010/912 değişik iş sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 10.10.2011 gün ve 51759 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.01.2012 gün ve 360002 sayılı istem yazısıyla dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

İstem yazısında “Dosya kapsamına göre, kamu görevlisi olan şüpheliler hakkında görevi kötüye kullanmak suçundan yapılan soruşturma sırasında, Sancaktepe Kaymakamlığının 04/08/2009 tarihli ve 2009/19 nolu kararı ile soruşturma izni verilmemesi sebebiyle Kartal Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 17/03/2010 tarihli ve 2008/44212 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itirazın merciince reddine karar verildiği, Sancaktepe Kaymakamlığının söz konusu kararının İstanbul Bölge İdare Mahkemesinin 05/01/2011 tarih ve 2010/307 esas, 2011/1 sayılı kararı ile ortadan kaldırılması üzerine bu durumun 5271 sayılı Kanunun 173/6 maddesi kapsamında yeni bir delil olduğundan bahisle soruşturma açılması hususunda Kartal Cumhuriyet Başsavcılığınca vukubulan talep üzerine yapılacak bir işlem bulunmadığına yönelik Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/02/2011 tarih, 2010/912 müteferrik sayılı yazısı nazara alınarak yapılan incelemede;

Görevi kötüye kullanmak suçundan kamu görevlisi şüpheliler hakkında 4483 sayılı Kanun uyarınca soruşturma izni verilmemesine ilişkin Sancaktepe Kaymakamlığının 04/08/2009 tarihli ve 2009/19 nolu kararı kesinleşmeden Kartal Cumhuriyet Başsavcılığınca 17/03/2010 tarihli ve 2008/44212 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına yönelik karar verildiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

Görevi kötüye kullanmak suçundan kamu görevlisi şüpheliler hakkında 4483 sayılı Kanun uyarınca soruşturma izni verilmemesine ilişkin Sancaktepe Kaymakamlığının 04/08/2009 tarihli ve 2009/19 nolu kararı kesinleşmeden Kartal Cumhuriyet Başsavcılığınca 17/03/2010 tarihli ve 2008/44212 soruşturma sayılı ek kovuşturmaya yer olmadığına yönelik karar verildiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

Sancaktepe Kaymakamlığının, 04.08.2009 tarih ve 2009/19 sayılı kararı ile ... ve ... hakkında 4483 sayılı Yasa gereğince soruşturma izni verilmemesine karar verildiği, kararın, suçtan zarar gören İstanbul Büyükşehir Belediyesine tebliğ edilmeden kesinleştirilerek, 02.03.2010 tarihinde Kartal Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği. Kartal Cumhuriyet Başsavcılığınca 17.03.2010 tarih ve 2008/44212 soruşturma numarası ile ... ve ... hakkında soruşturma izni verilmediğinden bahisle kovuşturmaya yer olmadığına karar verildiği. İstanbul Büyükşehir Belediyesinin, Sancaktepe Kaymakamlığının ... ve ... hakkındaki soruşturma izni verilmemesine dair kararına İstanbul Bölge İdare Mahkemesi, kovuşturmaya yer olmadığı kararına karşı da Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi nezdinde itiraz ettiği. Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 09.07.2010 tarih ve 2010/912 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verdiği, İstanbul Bölge İdare Mahkemesinin ise 05.01.2011 tarih ve 307/1 sayılı kararı ile Sancaktepe Kaymakamlığının, soruşturma izni verilmemesine ilişkin kararını kaldırarak. ... ve ... hakkında soruşturma izni verilmesine karar verdiği. Kartal Cumhuriyet Başsavcılığının, İstanbul Bölge İdare Mahkemesi kararına dayanılarak CMK'nun 173/6 maddesi gereğince kamu davası açılabilmesi için Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinden karar istemesi üzerine

Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesi, 16.02.2011 tarih ve 2010/912 müteferrik sayılı kararı ile İstanbul Bölge İdare Mahkemesinin kararını yeni bir delil olarak kabul etmeyip, itiraz üzerine 09.07.2010 tarih ve 2010/912 değişik iş sayılı kararı ile verilen karın kesin olduğunu, ancak yazılı emir yoluna gidilebileceğine karar verdiği anlaşılmaktadır.

Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, itirazın reddine dair 09.07.2010 tarih ve 2010/912 değişik iş sayılı karar tarihinde henüz İstanbul Bölge İdari Mahkemesince karar verilmemiş olduğu, dolayısıyla İstanbul Bölge İdari Mahkemesinin. 05.01.2011 tarih ve 307/1 sayılı kararı ile Sancaktepe Kaymakamlığının, soruşturma izni verilmemesine ilişkin kararını kaldırarak, ... ve ... hakkında soruşturma izni verilmesine dair kararın, kovuşturma olanağı bulunmadığından verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karar için CMK'nun 172/2 maddesi gereğince yeni delil niteliğinde olduğunun kabulü ile Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.07.2010 tarih ve 2010/912 değişik iş sayılı kararını kaldırması ve Kartal Cumhuriyet Başsavcılığının 31.01.2011 tarihli talebinin kabul edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuku aykırıdır.

Açıklanan nedenlerle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğname yerinde görülmekle. Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.02.2011 tarih ve 2010/912 müteferrik sayılı kararın 5271 sayılı CMK'nun 309.maddesi uyarınca BOZULMASINA, anılan yasa maddesinin 4/a fıkrası gereğince sonraki işlemlerin Kadıköy 1. Ağır Ceza Mahkemesince tamamlanmasına, 05.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6694, Karar No: 2014/8416, Tarih: 25.06.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/6694 E.  ,  2014/8416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adalar İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/24-2013/52

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı 10.01.2013 tarihinde davalı borçlu hakkında yaptığı haciz ve tahliye istekli icra takibi ile 2008 yılından 2010 yılına kadar 7800,00 TL ecrimisil bedeli ve 3.523,65 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 11.323,65 TL nin tahsilini ve taşınmazın tahliyesini istemiştir. Davalı Örnek ... nolu ödeme emrinin tebliği üzerine ecrimisil alacağına istinaden örnek 13 nolu ödeme emrinin gönderilmesinin yasaya aykırı olduğunu, taşınmazda kiracı olmadığını, bekçi ve bahçe bakıcısı olarak oturduğunu belirterek itiraz etmiştir. Mahkemece davalı borçlu taşınmazda bekçi veya bakıcı olduğunu yazılı belge ile kanıtlayamadığından itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

İcra İflas Kanunun 269 ve devamı maddesinde düzenlenen takip yolu, kira alacaklarının tahsili ve kiralananın tahliyesine yönelik olarak getirilmiş bir düzenleme olup, kira sözleşmesine istinaden alacakların tahsili ve kiralanın tahliyesi için bu yola müracaat edilebilir. Ecrimisil alacaklarının tahsili İİK'nun 269 maddesine göre talep edilemeyeceği gibi ecrimisil alacağının ödenmemesi nedeniyle İİK'nun 269 vd. Maddeleri gereğince İcra mahkemesinden tahliye talep edilmez. Davacı alacaklı icra takibi ile ecri misil alacağının tahsilini talep etmiştir. Taraflar arasında kira sözleşmesi olduğuna dair bir iddiası da yoktur. Bu nedenle alacağın tespiti yargılamayı gerektirdiğinden uyuşmazlığın dar yetkili mahkemede çözülmesi mümkün olmadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerler davalının temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/88, Karar No: 2025/1328, Tarih: 04.03.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/88 E.  ,  2025/1328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/275 E., 2023/649 K.

DAVA TARİHİ : 12.02.2009

Mahkemece bozmaya uyularak verilen karar, taraf vekillerince duruşma talepli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, 04.03.2025 tarihinde duruşma yapılmasına ve duruşma gününün taraflara davetiye ile bildirilmesine karar verilmiştir.

Belli edilen günde gelen davacı/ karşı davalı asıl ... ve vekili Avukat ... ile davalı karşı davacı vekili Avukat ...'nin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için uygun görülen saat 14.00'te Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlenerek dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; davalının, dava dışı arsa sahipleri ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlediğini, bu sözleşmeye dayanarak 8 parseldeki arsa üzerinde gerçekleştirilecek dükkan ve dairelerin bir kısmına malik olacak davalının, mali yükün altından tek başına kalkamayacağından davacı ile 27.09.2007 tarihli inşaat ortaklığı sözleşmesi imzaladıklarını ve 8 parselde yapılacak inşaata gelir ve giderler olmak üzere %50 ortak olmayı kararlaştırdıklarını, daha sonra 19.11.2008 tarihinde imzalanan sözleşmenin mevcut olduğunu, davalının taraflar arasındaki bu sözleşmeler uyarınca bir kısım dairelere ilişkin ½ hissenin davacı adına tapu tescillerini yapmadığını ileri sürerek; bodrum kat 15 nolu, zemin kat 1 nolu, 4. kat 9 nolu, 6. kat 14 nolu bağımsız bölümlerin ½ hissesinin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini veya şimdilik 350.000,00 TL değerinin 27.09.2007 tarihinden itibaren bankalar tarafından mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı uygulanmak suretiyle tahsilini talep etmiş, 17.07.2023 tarihli dilekçesi ile talebini 3.680.000,00 TL üzerinden ıslah etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının sermaye olarak koymayı üstlendiği 250.000,00 TL'yi ödemediğini, kendi edimini yerine getirmeden davalıdan talepte bulunamayacağını, %75'i tamamlanan inşaatın tüm giderlerini davalının karşıladığını, bundan sonraki ödemelerinin kabul edilmeyeceğini, sözleşmeyi tek yanlı fesih yetkisine dayanarak feshettiklerini savunarak, davacının talebinin reddini istemiş, karşı davasında ise; sermaye payı olan 250.000,00 TL'nin ödenmesi koşuluyla davacı/karşı davalıya 13 nolu bölümün tamamının 19.11.2008 tarihli sözleşme ile devredildiğini, ancak ödemenin gerçekleşmediğini ileri sürerek; 13 nolu bağımsız bölümün karşı davalı adına olan tapu kaydının iptali ile karşı davacı adına tescilini, olmazsa 250.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 13.11.2013 tarihli kararıyla; tarafların aralarında dava konusu inşaatı birlikte yapmak amacıyla adi ortaklık kurdukları, davacının sözleşme gereğince ortaklığa koyması gereken sermayeyi 13 nolu daireyi satın almak ve davalı şirkete şirketin mal aldığı yerlere ödemeler yapmak suretiyle ödediği, tarafların 27.09.2007 tarihinde ilk ortaklık sözleşmesini yaptıktan sonra 19.11.2008 tarihinde ikinci kez sözleşme yaparak ortaklık iradelerini teyit ettiği, davacının ortaklık payına hak kazandığı gerekçesiyle; asıl davanın kabulüne, ispatlanamayan karşı davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

1. Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının süresi içinde davalı/ karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece verilen 18.11.2014 tarihli ilamla; " (...) Hal böyle olunca, Mahkemece; ortaklığın tasfiyesi için ortaklığın sona erdiği tarih itibariyle, ortaklığın harcamalarıyla ilgili yönetici ortaktan hesap istenmeli, hesap listesinin verilmemesi halinde yönetici ortağın hesap vermekten kaçındığı kabul edilmeli, hesap listesinin üzerinde uyuşmazlık çıkması halinde taraflardan delilleri sorularak toplanmalı, ortaklığa ait tüm gelir gider hesabı çıkarıldıktan, ortaklığın tüm aktif ve pasifi kesin olarak belirlendikten sonra konusunda uzman bilirkişi ya da bilirkişi kurulu aracılığıyla verilen hesap listesinin sunulan belgeler ile inşaatta yapılan imalatlarla uyumlu olup olmadığı belirlenerek denetim sağlanmalı, ortaklığa kalan bağımsız bölüm ve dairelerin, karar tarihine en yakın tarih itibariyle değeri belirlenmeli, ortaklığın varsa üçüncü kişilere veya kurumlara olan borçları ortaklığın aktifinden mahsup edilmeli, ortaklardan her birinin ortaklığa verdiği avanslarla, ortaklık için yapmış oldukları masraflar ve vermiş oldukları sermaye iade edildikten sonra taraflar arasındaki sözleşme hükümlerine uygun 2, 13 ve 8 no'lu bağımsız bölümler dışında ortaklara paylaştırılması gereken miktar belirlenmeli, bu aşamalardan sonra, tasfiye memurunun yaptığı tasfiye işleminin sonuç bilançosuna göre hakim (HMK.297 madde uyarınca) tarafların hak ve yükümlülüklerini saptayıp tasfiye işlemini sonlandırmalı ve bu doğrultuda hüküm kurulmalıdır.

Ayrıca, davacının sermaye payını ödeyip ödemediği, harcamalara katılıp katılmadığı da yöntemine uygun araştırılmalıdır. Adi ortaklıkta ortaklardan birinin sermaye koyma borcunu yerine getirmediği, yine harcamalara katılması gerekirken katılmadığı sabit olsa dahi bu hususlar, ortaklığın tasfiyesine engel değil, tasfiye sırasında gözetilmesi gereken bir durum olarak değerlendirilmelidir." gerekçesiyle; kararın bozulmasına karar verilmiştir.

2. Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında ortaklık sözleşmesinin kurulduğu, arsa sahipleriyle yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereği, müteahhide düşecek 1,2,8,9,13,14,15 nolu dairelerin taraflar arasında %50-50 paylaştırılacağı hususunda anlaşıldığı, taşınmazın tamamını davalı şirketin yaptığı, davalı şirketin idareci ortak olduğu, davacının 30.000,00 TL sermaye koyduğu, başkaca sermaye koyduğunu ispatlayamadığı, diğer tüm masrafları davalının yaptığının kabulü gerektiği, taraflar arasındaki 19.11.2008 tarihli sözleşmeye göre; 2 nolu dairenin davalıya, 13 nolu dairenin davacıya bırakıldığı, tarafların bu dairelerden dolayı haklarından feragat ettiği, dolayısıyla tarafların bu dairelerden dolayı ayrıca bir talepte bulunamayacağı, 8 nolu dairenin dava tarihinden önce satıldığı, davacının dava tarihi itibariyle davalının elinde kalan (2 nolu daire hariç) 1,9,14 ve 15 nolu dairelerin tescilini talep ettiği, tasfiye halinde tescilin mümkün olmadığı, davacı vekilinin bu dairelerin karar tarihine yakın rayiç değerleri üzerinden ortaklık hissesini talep edebileceği, bilirkişi heyetince Çevre Şehircilik Bakanlığı birim maliyet fiyatları gözetilerek taşınmazın IV-A sınıfı yapıda olduğu gerekçesiyle maliyetinin 924.079,20 TL olarak hesap edildiği, tarafların maliyetin piyasa rayicine göre olması gerektiği yönünde itirazı olmadığı, davacı vekili taşınmazın III-B olarak sınıflandırılması gerektiği yönünde itiraz sunmuş ise de, raporda ve birim maliyet cetvelindeki esaslara göre taşınmazın IV-A olarak değerlendirilmesi gerektiği, taşınmazın maliyeti 924.079,20 TL olarak tespit edilmiş ise de değeri 165.000,00 TL olarak belirlenen 8 nolu dairenin davalı tarafından satılması ve davalı tarafın satış bedelinin yarısını davacıya verdiğini ispatlayamaması nedeniyle bu bedelin maliyetten düşülmesi gerektiği, yine davacının ödediği ispat olunan 30.000,00 TL sermaye değeri düşülüp, kalan tutar paylaşıldıktan sonra sermaye bedelinin ayrıca davacıya ödenmesi gerektiği, bilirkişi heyeti tarafından 1,9,14 ve 15 nolu dairelerin toplam değeri 7.360.000,00 TL hesap edildiğine göre tasfiye sonucu net tutarın 7360.000,00-(924.079,20-165.000,00)-30.000,00=6.570.920,80 TL olacağı, bu miktarın yarısı olan 3.285.460,40 TL'ye davacının ödediğini ispat ettiği 30.000,00 TL'nin eklenmesiyle davacının tasfiye alacağının 3.315.460,40 TL olarak hesap edildiği, davalı karşı davacının ise tasfiye alacağının olmadığı gerekçesiyle; asıl davanın kısmen kabulüne, taraflar arasında inşaat yapımına ilişkin kurulan adi ortaklığın feshine, 3.315.460,40 TL'nin 14.10.2022 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, karşı davanın kısmen kabulüne, taraflar arasında inşaat yapımına ilişkin kurulan adi ortaklığın feshine, davalı-karşı davacının tasfiye alacağı olmadığından alacak talebinin reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Davacı/ karşı davalı vekili; taraflar arasındaki adi ortaklığın yanlış bir yöntem ile tasfiyesi yoluna gidildiğini, tasfiye sonucunda tarafların iradesine aykırı olarak, kanunun dile getirmediği şekilde taraflara farklı nitelikte hak vermek suretiyle bozma kararına ve adalet ilkelerine aykırı olarak hüküm kurulduğunu, tarafların iradesinin daima aynen taksim üzerine olduğunu, kanunun da daima pay vermek suretiyle adi ortaklığın tasfiyesini emrettiğini, payların nitelik yönünden ayrıştırılması anlamına gelecek bir ifadeye yer verilmediğini, taraflara irade ve uygulamaları doğrultusunda aynı nitelikte pay-hisse verilmesi ile adi ortaklığın tasfiye edilmiş olacağını, dava konusu inşaat muhitinde ve aynı nitelikteki dairelerin karar tarihindeki fiyat ortalaması 4.500.000,00-5.000.000,00 TL civarında olduğunun da taleplerindeki haklılığı gösterdiğini, belirttilen haksızlığı ortadan kaldırmayacak olsa dahi Mahkemece hüküm tarihine yakın bir tarihte yeniden dava konusu gayrimenkullerin değerlemesininin yapılması ve hükmün de bu değerlendirmeye göre kurulmasının kararı daha tutarlı hale getireceğini, davacı lehine parasal alacağa hükmedilmesi ve sözleşme konusu gayrimenkullerin davalı tarafa bırakılmasının davacının ecrimisil, kullanım tazminatı vb. haklarına da zarar verdiğini, davacının ortaklık payı olarak sadece 30.000,00 TL ödediği, sözleşme ile yükümlendiği ortaklık payının tamamını ödemediğine dair Mahkeme tespit ve hesaplamalarını kabul etmediklerini, sözleşme şartından da görüleceği üzere davacıya sözleşme ile nakit olarak ödenmek üzere yüklenen tutarın sadece 30.000,00 TL olduğunu, davacının kalan edimini inşaata harcamakla yükümlü olduğunu, edimini bu şekilde yerine getireceğinin taraflarca imzalanan sözleşme ile belirlendiğini ve davacının bu bedeli inşaata harcadığını, harcamalarını karşı tarafa sunduğunu, karşılıklı olarak kabul ile onayladıklarının dosyada mevcut deliller ile sabit olduğunu, taraflardan birinin ticari şirket olduğu bir sözleşmenin dava konusu olması halinde, ticari amacın da açık olmasına rağmen kanuni faize hükmedilmesi de haksızlık oluşturduğunu, taraflar arasında parasal olarak hükmedilecek bir paylaştırma kararında ticari avans faizine hükmedilmesi gerektiğini ileri sürerek; kararın bozulmasını istemiştir.