muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15667, Karar No: 2013/4573, Tarih: 05.03.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/15667 E.  ,  2013/4573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, servis ücreti, ikramiye, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının işveren tarafından ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, aylık ücret, servis ve ikramiye alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin ekonomik dar boğaz içerisinde olduğunu, iş hacminin daralması ve işlerin bitirilmesi sebebiyle, işçinin iş sözleşmesinin feshedildiğini, feshin haklı sebebe dayandığından kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanılmadığını, davacının ücret alacaklarının tamamına yakınının ödendiğini, yıllık izin ücreti ve sair alacaklarının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin ödenmemiş ücret alacaklarına mahsuben ücret garanti fonundan ödeme yapılıp yapılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda, davalı tarafça davacı işçinin ödenmemiş ücret alacakları için, ücret garanti fonundan Türkiye İş Kurumu, Sakarya İl Müdürlüğünce ödeme yapıldığı savunulmuştur. İşyeri kayıtlarında da, davacıya ücret garanti fonundan ödeme yapıldığına ilişkin bilginin yer aldığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, ücret garanti fonundan, işçiye ödeme yapılıp yapılmadığının araştırılmadan sonuca gidilmesi hatalıdır. Anılan sebeple, ücret garanti fonundan işçiye ödeme yapılıp yapılmadığı araştırılmalı, ödeme varsa dayanak bilgi ve belgeler istenilmeli, neticeye göre davacının ücret alacağı bir değerlendirmeye tabi tutulmalıdır. Eksik araştırma ve incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/617, Karar No: 2016/5753, Tarih: 12.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/617 E.  ,  2016/5753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 12.04.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., dava konusu taşınmazların geldisi olan 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı ... adına tespit edildiğini ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararı ve krokisinin sınırlarında kaldığını, anılan taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulamasıyla da dava konusu 4526 ada 1 ila 16 parsel sayılı taşınmazların arsa vasfıyla ...adına tescil edildiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalı, 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesi şartlarının oluştuğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın mera vasfında olması ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planı içerisinde kalmakta ise de yoğun yerleşim alanı içerisinde bulunmadığı ve üzerinde yapılaşma olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, tapu kaydının iptaliyle taşınmazın mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmişlerdir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile; “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek ... adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında ...ce dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. ...ce bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan ... adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin ...ce açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce ...ye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir. (Ek fıkra: 03/06/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, ... adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra ... tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek ... adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, ...ce herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda ... adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce ...ye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında ... adına tescili gereken veya ... adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Bir yörede 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b) Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c) Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca ... adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazların 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın ifrazıyla oluştuğu anlaşılmaktadır. fen bilirkişi ek rapor ve krokisinde; dava konusu yere ait 1953 tarihli basit kroki niteliğindeki toprak tevzi belirtmelik tutanaklarının uygulanabilir niteliği olmadığı, dava konusu taşınmazın geldisi 324 ada 146 parsel sayılı taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Davacının dayandığı 02.02.1953 tarihli ... Semti için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhatı haiz değil ise de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerdende faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığıyla uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazların konumu teknik bilirkişinin kadastro paftası ile imar planları çakıştırılmak suretiyle çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazların mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.11.2015 tarihli, 2014/14-1313 Esas sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma bedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5510, Karar No: 2016/1805, Tarih: 23.02.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/5510 E.  ,  2016/1805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yönetim kurulu başkanı olduğu şirkette başkan yardımcısı ile birlikte müşterek imza ile şirketi temsil ve ilzama yetkili olduğu halde katılana tek başına imzalayarak verdiği çeklerin bankaya ibrazında karşılıksız çıkmasına sebep olup haksız menfaat temin ettiği iddia edilen olayda,

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.03.1998 gün ve 6/8-69 sayılı kararında açıklandığı üzere, önceden bir borç için hileli davranışlarda bulunulması halinde, kandırıcı nitelikteki davranışlar sonucu doğmayacağından dolandırıcılık suçunun oluşmayacağının belirtilmesi karşısında, suça konu çekin katılana önceden doğan bir borç nedeni ile sonradan düzenlenerek verildiği ve ayrıca çeklerin ileri keşide tarihli olduğu ve tanzim edildikleri tarihte sanığın tek başına temsil yetkisinin bulunduğu dikkate alındığında nitelikli dolandırıcılık suçunun unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 23/02/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6431, Karar No: 2014/1652, Tarih: 10.03.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/6431 E.  ,  2014/1652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Giresun 2. Asliye Hukuk Hakimliği

Tarihi :18.07.2012

Numarası :2009/82-2012/267

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık, sözleşme ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesi ilişkisinden kaynaklanmış olup, davada ödenmeyen iş bedeli alacağının tahsili istenmiştir. Davacı yüklenici, davalı iş sahibidir.

Dava, davacı yüklenicinin yerleşim yeri olan Giresun'da açılmıştır.

Davalı iş sahibi süresinde verdiği cevap dilekçesinde, yetkisizlik ilk itirazında bulunarak Havza mahkemesinin yetkili olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, taraflar arasında sözleşme ilişkisinin bulunduğu, sözleşmeden doğan para borcunun götürülecek borçlardan olduğu, BK’nın 73. maddesi uyarınca davacı alacaklının ikametgah mahkemesi olan Giresun Mahkemesi'nin davaya bakmakla yetkili olduğu belirtilerek yetki ilk itirazı reddedilmiş, davanın esasına girilerek kabulüne karar verilmiş, verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK hükümlerine göre her dava, kanunda aksine hüküm bulunmadıkça açıldığı tarihte davalının Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde görülür (HUMK. m. 9). Bu genel kurala göre yetkili mahkeme davalının ikametgahının bulunduğu Havza Asliye Hukuk Mahkemesi'dir.

Taraflar arasında Giresun Mahkemesi'nin yetkili olduğuna ilişkin bir delil sözleşmesi bulunmamaktadır (HUMK m. 22).

Sözleşmeden doğan davalar, aynı zamanda sözleşmenin icra olunacağı mahal mahkemesinde de görülebilir (HUMK m.10). Sözleşmenin ifa yeri, sözleşmede açıkça veya zımnen gösterilmişse gösterilen yerdir. Sözleşmeden ifa yeri açıkça veya zımnen anlaşılamıyorsa ifa yerinin tayini için BK'nın 73. maddesine başvurulur. Maddedeki düzenlemeye göre, borc bir miktar paradan ibaretse alacaklının verme zamanında mukim bulunduğu yer sözleşmenin ifa yeri sayılır (BK m. 73/1 ). Borç muayyen bir şeye (parça borcuna) taalluk ediyorsa sözleşmenin yapıldığı tarihte o şeyin bulunduğu yer sözleşmenin ifa yeri sayılır (BK m. 73/2). Bunların dışında sözleşmenin ifa yerini tayinde kural, borcun doğumu zamanında borçlunun bulunduğu yerin ifa yeri olduğudur (BK m. 73/3). Somut olayda davacı, davalının Havza’da bulunan fabrikasının muhtelif elektrik, pano döşeme, kablo çekimi ve aydınlatma işlerinin malzeme temini ve işçiliğini üstlenmiş olup, sözleşmenin ifa yeri Havza’dır.

Dosya kapsamına göre, sözleşmenin ifa yeri ile davalının ikametgahı Havza olduğundan, taraflar arasında Giresun Mahkemesi'nin yetkili kılındığına dair bir delil sözleşmesi de bulunmadığından yetkili mahkeme Havza Asliye Hukuk Mahkemesi olmaktadır. Mahkemece davalının yetki ilk itirazının kabul edilerek yetki yönünden dava dilekçesinin reddine, talep halinde dosyanın yetkili Havza Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, BK'nın 73. maddesine yanlış anlam verilerek yetkisizlik ilk itirazının reddiyle işin esasına girilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı iş sahibi yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1551, Karar No: 2024/3403, Tarih: 14.10.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/1551 E.  ,  2024/3403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1493 E., 2023/221 K.

HÜKÜM : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ: Gebze 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/61 E., 2022/194 K.

1- İlk derece mahkemesince, tapu kaydındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dair şerhin kaldırılması istemine dair davada, davacı ve davalıların murisi arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde şerh için bir süre kararlaştırılmadığı gibi sözleşmenin feshine ilişkin taraf iradeleri birleşmediği ve fesih olgusunun bir mahkeme kararı ile kesinleşmediği, bu nedenle dava konusu taşınmazlarda bulunan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi şerhinin terkininin istenilemeyeceğinden davanın reddine, davalı ... yönünden ise sözleşmenin davacı ve davalıların murisi arasında akdedildiği, murisin vefatı ile birlikte mirasçılarının sözleşmenin tarafı olduğu, Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2017/402 E.-2017/669 K.sayılı ilamı ile davalı ...'in mirası reddettiğinin tespitine karar verildiği, kararın 02/01/2018 tarihinde kesinleştiği, eldeki davada husumetin davalı ...'e yöneltilmesinin mümkün olmadığı, bu davalı yönünden pasif husumetin olmadığı nazara alınarak davanın husumet yokluğundan reddine, red gerekçeleri farklı olduğundan davalılar lehine ayrı ayrı vekalet ücretine karar verilmiştir.

2- İlk derece mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesince; istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, yine; arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri, tapuda pay devrini de içerdiğinden, tarafların tek taraflı irade beyanı ve bunun karşı tarafa ulaşmasıyla feshi mümkün olmadığı, mahkeme kararıyla ya da tarafların fesih iradelerinin birleşmesi ile feshedilebileceği, sözleşme gereği arsa sahibi tarafından yüklenici ya da temsilcisine verilen vekâletname ile tayin edilen vekilin azledilmiş olması, zımnen sözleşmeden dönüldüğünün veya sözleşmenin feshedildiğinin kabulü için yeterli olmadığı, vekâletten azile rağmen yüklenicinin veya murislerinin arsa sahipleri aleyhine dava açarak sözleşme gereği arsa sahibi tarafından yapılması gerektiği halde yapmaktan kaçınılan ve azledilen vekâletnamedeki akdin ifası için gerekli olan yetkilerin verilmesini talep edebileceği, davalılar hakkında red nedenleri farklı olduğundan ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmesinin yasaya uygun olduğu anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz istemlerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 14.10.2024 tarihinde kesin olarak oy birliği ile karar verildi.