muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/3186, Karar No: 2012/5496, Tarih: 15.05.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/3186 E.  ,  2012/5496 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...’in yapılan yargılamaları sonunda; sanıklar ... ve ....'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetlerine, sanık ...'un atılı suçtan beraatine dair Ankara 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.02.2008 gün ve 2005/1003 Esas, 2008/49 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar İrfan, Mustafa, Gökhan ve Emrah müdafileri, katılan ... vekili ve katılan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu (SHÇEK) vekili tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Sanıklar .... ve ... müdafiin süresinden sonra yapılan duruşmalı inceleme talebinin, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verilerek gereği düşünüldü:

Katılan Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu vekili, mahkemenin 21.02.2008 tarihindeki karar duruşmasında hazır bulunmadığı, kararın öğrenilmesi üzerine 29.02.2008 tarihinde bu vekilce süresinde temyiz edildiği anlaşıldığından, bu hususda tebliğnamedeki temyiz talebinin reddi görüşüne iştirak edilmemiş, çocuk olan mağdurenin dinlenilmesi sırasında, CMK.nın 236/3. maddesi gereğince psikoloji, psikiyatri, tıp veya eğitim alanında uzman kişilerden herhangi birinin duruşmada hazır bulundurulması gerektiğinin gözetilmemesi kanuna aykırı ise de, bu hükmün kanunun mağdurenin haklarına ilişkin bölümde düzenlenmiş olması, suça ilişkin eylemlerin mağdurenin anlatımıyla yeterince aydınlanmış bulunması, CMK.nın 236/2. maddesi uyarınca mağdurun zorunluluk arz eden haller dışında bir defa dinlenebileceği hükmü dikkate alınarak bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıklar ..., .... ve ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükümleri ile sanık ... hakkında ırza geçme suçundan verilen beraat hükmünün temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, kurulan mahkûmiyet hükümleri ile delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, sanıklar ..., ... ve ... müdafileri, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından verilen mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, 2 haftalık süre içerisinde değişik zamanlarda, inşaat ve su deposunda iki kez mağdureye karşı vajinal yoldan nitelikli cinsel istismarda bulunduğu halde, zincirleme suça ilişkin TCK.nın 43/1. maddesi yerine sanığın her bir eyleminin ayrı ayrı suçlar olduğu kabul edilerek 103/2-4-6. maddelerine göre iki kez mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27680, Karar No: 2022/18292, Tarih: 28.09.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/27680 E.  ,  2022/18292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

TCK'nın 79. maddesinde unsurları belirtilmekle beraber bir tanımı yapılmamış olan göçmen kaçakçılığı, Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesine Ek Kara, Deniz ve Hava Yoluyla Göçmen Kaçakçılığına Karşı Ek Protokolün 3. maddesinde, “Doğrudan doğruya veya dolaylı olarak mali ve diğer bir maddi çıkar elde etmek için, bir kişinin vatandaşlığını taşımadığı veya daimi ikametgah sahibi olmadığı bir taraf devlete yasa dışı girişinin temini” şeklinde tanımlanmıştır.

Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek Dört Numaralı Protokolün 3. maddesinde ise hiç kimsenin, uyruğunda bulunduğu devletin ülkesine girme hakkından yoksun bırakılamayacağı düzenlenmiştir.

Bu düzenlemeler ile yabancı uyruklu kişilerin kendi vatandaşlığını taşıdığı ülkeye gidebilmek amacıyla sanık ile anlaşmış olması dikkate alındığında, söz konusu yabancıların TCK'nın 79. maddesindeki suçun konusunu oluşturmadığı ve göçmen kaçakçılığı suçunun yasal unsurlarının somut olayda gerçekleşmediği anlaşılmakla, dairemizin istikrar kazanan “bir kimsenin uyruğu bulunduğu devlet ülkesine yasa dışı yollarla sokulması” eyleminin göçmen kaçakçılığı suçunu oluşturmayacağı biçimindeki kabulü de dikkate alındığında, CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... ile malen sorumlu ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28/09/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7745, Karar No: 2018/9603, Tarih: 21.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/7745 E.  ,  2018/9603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibariyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın çaldığı ayakkabıların değerinin müşteki tarafından 25 TL olarak beyan edildiği anlaşılmakla, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışmasız bırakılması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32152, Karar No: 2013/3252, Tarih: 07.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/32152 E.  ,  2013/3252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun savunmasında, mağdurun kızının kaçması ile ilgili olarak, kendisinin suçlanması nedeniyle olayın meydana geldiğini belirtmesi karşısında; haksız kışkırtma hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Suça sürüklenen çocuğun yargılama sırasındaki tutum ve davranışları olumlu kabul edilerek hakkında takdiri indirim nedenlerinin uygulanmasına karşın, bu kez aynı husus erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünden değerlendirme yapılırken olumsuz kabul edilmek suretiyle cezaların şahsileştirilmesinde çelişkiye düşülmesi,

3-Suça sürüklenen çocuğun tutuklulukta geçirdiği sürenin, TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... ... Bozkurt müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8983, Karar No: 2013/14558, Tarih: 10.07.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8983 E.  ,  2013/14558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

ASIL VE BİRLEŞEN DAVADA

BİRLEŞEN DAVA : ERZURUM 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ 2008/172 ESAS

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 06/12/2011 gün ve 2008/165-2011/488 sayılı kararı onayan Daire’nin 28/02/2013 gün ve 2012/1367-2013/3756 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada dava dışı ...'ın asıl borçlu sıfatıyla, dava dışı... Otomotiv Ltd. Şti. ve davalı ...'ün ise müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla müvekkil bankayla genel ticari kredi sözleşmesi imzaladıklarını, bu sözleşme kapsamında 37.500 TL meblağlı kredi kullandıklarını, noter kanalıyla gönderdikleri ihtarnameye rağmen borçluların kredi borcunu ödemediklerini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 7.000 TL'nın kredi tarihinden itibaren cari ticari kredi temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini; birleşen davada davalı ...’in asıl borçlu sıfatıyla, dava dışı... Otomotiv Ltd. Şti. ve dava dışı Nakip Kuşan’ın ise müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatıyla müvekkil bankayla genel ticari kredi sözleşmesi imzaladıklarını, bu sözleşme kapsamında 38.000 TL meblağlı kredi kullandıklarını, noter kanalıyla gönderdikleri ihtarnameye rağmen borçluların kredi borcunu ödemediklerini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 7.000 TL'nin kredi tarihinden itibaren cari ticari kredi temerrüt faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar, ayrı ayrı davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, asıl ve birleşen davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 28.02.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, davacı harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 10/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4584, Karar No: 2024/5513, Tarih: 16.05.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/4584 E.  ,  2024/5513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/379 E., 2023/3159 K.

KARAR : Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Aliağa 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/162 E., 2021/798 K.

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen iş kazası ve sürekli iş göremezlik oranı tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine dair karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlenildikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı, iş kazası ve sürekli iş göremezlik oranının tespitini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1.Davalı şirket vekili, davanın reddini istemiştir.

2.Davalı Kurum vekili, davanın reddini istemiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 12.11.2021 tarih ve 2019/162-2021/798 sayılı ilamı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Davacı ; kararın kaldırılması ve talep doğrultusunda karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek istinaf başvurusunda bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.03.2022 tarih ve 2022/654 E-2022/692 K sayılı kararı ile istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 30.03.2022 tarih ve 2022/654 E-2022/692 K sayılı kararı ile istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire kararında, "... davacının, davalı işveren nezdinde çalışmakta iken; 01.06.2015 günü saat 20.00 sıralarında Ege gübre sahasında çalışmakta olan ... firmasına ait iş makinası Aliağa II Almak 154 Kv ENH. Nakline değmesi sonucu hasar oluştuğuna dair tutanak tutulduğu; yangın raporunda ise yangın yerinde yapılan araştırmada yangının havadaki nemden dolayı elektrik tellerinde oluşan arg nedeni ile çıkan kıvılcımların direk dibindeki otları tutuşturmaasıyla yangın çıktığı; 02.06.2015 tarihli düzenlenen ramak kala bildirim formunda, C sahası üzerinde geçen yüksek gerilim hattına tehlikeli ve kontrolsüz yanaşma neticesi elektrik arkının oluştuğu, hasar olayı neticesinde herhangi bir yaralanmanın meydana gelmediği ve tüm bu tutanakların nihayetinde iş kazası değerlendirme raporunda; operatör yaralanmamış olup olayın ardından kısa süreli olarak şoka girmiş ve vardiyadan geri çekilmiştir şeklinde belirtmede bulunulduğu anlaşılmakla; bu kapsamda davacının kaza tarihinden bu yana olan yakınmalarını da içeren hastane başvuruları ve de kullandığı ilaçlar var ise buna ilişkin bilgi ve belgelerin eksik olanlarının celbi ile tümü değerlendirilmek, öte yandan kaza sonrası davacının şoka girdiği ve de vardiyadan geri çekildiğine dair tutanağın da göz önünde bulundurulması suretiyle; 01.06.2015 tarihinde yaşanan kaza nedeni ile Aliağa Devlet Hastanesi 17.08.2016 tarihli raporunda belirtilen baş ağrısı, beyin yarımada karıncalanma hissi şeklindeki yakınmaların meydana gelip gelmediği ve bu kapsamda izah edilen ruhen engellilik durumunun oluşup oluşmadığı; bir başka ifade ile yaşanan kaza neticesi davacıda ruhen engellilik durumu oluşup oluşmadığı, aralarında illiyet bağının olup olmadığı hususunu ortaya koyan Adli Tıp raporu alınmaksızın; yalnızca meslekte kazanma gücü tayinine gerek olmadığını belirten raporla yetinilerek, karar verilmiş olması isabetsizdir...." gerekçesiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararını bozmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine dair karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı, eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verildiğinden bahisle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası tespiti ve iş göremezlik oran tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde, davacı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı, eksik inceleme ve araştırma sonucu karar verildiğinden bahisle kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, iş kazası tespiti ve iş göremezlik oran tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 ve 95 inci maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeple;

Davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın, temyiz edenin sıfat ve kapsamına göre ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

16.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4371, Karar No: 2014/6169, Tarih: 09.06.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/4371 E.  ,  2014/6169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Zonguldak 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2014

NUMARASI : 2013/247-2014/88

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Orman Yönetimi vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Yörede 1967 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında, E. Köyü 604 parsel sayılı 960 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarlalı ahşap ev niteliğiyle 1217 tahrir nolu vergi kaydı uygulanarak, H. B. adına tesbit edilmiş, Tapulama Komisyonunun 13.06.1972 tarihli kararı ile orman sayılan yerlerden olduğundan tapulama harici bırakılmasına karar verilmiş, bu karar kesinleşerek, 29.03.1974 tarih ve 253 yevmiye numarası ile tapu kütüğüne işlenerek tapulama harici bırakılmıştır.

Davacılar, 06.07.2012 tarihli dava dilekçesi ile, taşınmazın kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle adlarına tescili istemi ile kadastro mahkemesinde dava açmışlar, dosya görevsizlik kararı ile Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile, davaya konu Zonguldak Merkez, E. Beldesi, 604 sayılı parselin kadastro tesbitinin iptali ile, bilirkişi Y. Ç.'ın 16/01/2014 tarihli rapor ve ekli krokisinde 604 parsel olarak gösterilen 1031,04 m²'lik alanın 1/2 hissesinin davacı M. B., 1/2 hissesinin de davacı K.. B.. adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Orman Yönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, Medeni Kanunun 713. maddesi gereğince açılan tapusuz taşınmazın tescili istemine ilişkindir.

Yörede 1971 yılında seri bazda yapılan orman kadastro çalışması ile 20.12.1988 tarihinde yapılarak kesinleşen orman tahdidi ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dava, tapusuz taşınmazın tesciline ilişkin olup, Türk Medenî Kanununun 713/3'deki “Tescil davası, Hazineye ve ilgili kamu tüzel kişilerine veya varsa tapuda malik gözüken kişinin mirasçılarına karşı açılır.” hükmü gereğince, Hazine ve çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerdeki köy veya belediye tüzel kişiliği davaya dahil edilmeden ve usûlüne uygun taraf oluşturulmadan karar verilmesi ve 713/4. maddesinde yer alan “Davanın konusu, mahkemece gazeteyle bir defa ve ayrıca taşınmazın bulunduğu yerde uygun araç ve aralıklarla en az üç defa ilân olunur.” hükmü gereğince, kanunî ve zorunlu ilânlar yapılmadan karar verilmesi, kanunun âmir hükmüne aykırı olup, bozma nedenidir.