muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3743, Karar No: 2023/8919, Tarih: 28.09.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/3743 E.  ,  2023/8919 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında Mahkemesinde görülen rücuan tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı Kurum vekili, asıl ve birleşen davalarda 08.08.2005 tarihinde davalı ... Boya Mob. Ltd. Şti., işçilerinden Ali Tamer Dinç ve Hasan İren' in, binanın dış cephe boyasının yapılması için iskelenenin monte edilmesi esnasında üzerinde bulundukları iskelenenin devrilmesi neticesinde vefat etmeleri sonucu sigortalıların hak sahiplerine bağlanan gelir ve yapılan ödemenin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar tarafından cevap dilekçesi sunulmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 27.06.2014 tarihli 2009/424 Esas ve 2014/375 Karar sayılı ilamı ile asıl davada;

1- 36.707,77 TL peşin sermaye gelirine bağlı Kurum alacağının gelirin onay tarihi olan 22.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı şirketten tahsili ile davacı Kuruma verilmesine,

2- 145,60 TL cenaze yardımı ödemesine bağlı Kurum alacağının ödeme tarihi olan 20.02.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı şirketten tahsili ile davacı Kuruma verilmesine,

Mahkememizin birleşen 2011/420 Esas sayılı dava dosyasında;

1- 3.418,87 TL peşin sermaye gelirine bağlı Kurum alacağının gelirin onay tarihi olan 22.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile asıl davanın davalısı Eka Mobilya Dekarasyon İnş. Ltd. Şti. ile ve ... ile sorumluluğun müştereken ve müteselsilen olması kaydı ile davalı ... Karasuludan alınarak davacı kuruma verilmesine,

2- 3.418,87 TL peşin sermaye gelirine bağlı Kurum alacağının gelirin onay tarihi olan 22.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile asıl davanın davalısı Eka Mobilya Dekarasyon İnş. Ltd. Şirk ile ve ... ile sorumluluğun müştereken ve müteselsilen olması kaydı ile davalı ...'den alınarak davacı kuruma verilmesine,

3- 7.28'er TL olmak üzere 14.56 TL cenaze yardımı ödemesine bağlı Kurum alacağının ödeme tarihi olan 20.02.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan sorumluluğun asıl davanın davalısı şirket ile müştereken ve müteselsilen almak kaydıyla müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı kuruma verilmesine,

3- 7.28'er TL olmak üzere 14.56 TL cenaze yardımı ödemesine bağlı Kurum alacağının ödeme tarihi olan 20.02.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılardan sorumluluğun asıl davanın davalısı şirket ile müştereken ve müteselsilen almak kaydıyla müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı kuruma verilmesine,

4- 3.426,15 TL peşin sermaye gelirine bağlı Kurum alacağının gelirin onay tarihi olan 20.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birleşen 2009/131 sayılı davanın davalısı Eka Mobilya Dekarasyon İnş. Ltd. Şti. ile ve ... ile sorumluluğun müştereken ve müteselsilen olması kaydı ile davalı ...'den alınarak davacı Kuruma verilmesine,

5- 3.426,15 TL peşin sermaye gelirine bağlı Kurum alacağının gelirin onay tarihi olan 22.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birleşen 2009/131 sayılı davanındavalısı Eka Mobilya Dekarasyon İnş. Ltd. Şti. ile ve ... ile sorumluluğun müştereken ve müteselsilen olması kaydı ile davalı ... Karasuludan alınarak davacı Kuruma verilmesine,

Mahkememizin birleşen 2009/131 Esas sayılı dava dosyasında;

1- 35.090,48 TL peşin sermaye gelirine bağlı Kurum alacağının gelirin onay tarihi olan 20.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalı şirketten alınarak davacı Kuruma verilmesine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekilince temyiz isteminde bulunulmuştur.

2.Bozma ilamında;

"...1-Anılan maddede düzenlenmiş bulunan rücû davaları, kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, iş kazasında kusurlu olanlar davacı Kurumun rücû alacağından kusurları karşılığı sorumludur. Kusurun belirlenmesinde ise; zararlandırıcı sigorta olayının ne şekilde oluştuğunun, dosya içeriğindeki tüm deliller takdir olunarak belirlenmesi ve kabul edilen maddi olgular doğrultusunda, konusunda uzman sayılacak kişilerden oluşturulacak bilirkişi heyetinden, aynı olay nedeniyle daha önce açılmış ve kesinleşmiş tazminat ve ceza dosyaları varsa, bu dosyalardaki kusur raporları ile çelişki oluşturmayacak şekilde kusur oran ve aidiyeti konusunda rapor alınması gereklidir.

Somut olayda, hükme dayanak yapılan kusur raporunda, İşveren Eka ...Ltd Şti %70 (Bu Kusurun %5'i ..., %5'i ...'e ait olduğu), kazalı işçi Ali Tamer Dinç %15 , kazalı işçi Hasan İren %15 kusurlu oldukları belirlenmiş ise de, kusur raporunda yapılan değerlendirmenin yetersiz olduğu anlaşılmaktadır. Özellikle her bir kazalının olayın meydana gelmesinde kendisine ilişkin müterafık kusuru yanında, diğer sigortalının kazalanmasında bir kusuru olup olmadığı ve oranı ortaya konulmalıdır. Bu bakımdan her bir sigortalı için kusurlar ayrı ayrı değerlendirilmeli, eğer kazalı işçinin diğer sigortalının kazalanmasında kusuru yok ise değerlendirmeye alınmamalıdır. Bu bakımdan hükme alınan raporda her bir işçinin diğerinin kazalanmasında %15 oranında sorumlu olduğu şeklinde rapora itibar edilerek karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece, dava konusu iş kazasında; iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile, işçi sağlığı ve işgüvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan, yukarıda sıralanan maddi ve hukuki olgular ışığında yapılacak incelemeyle; mevzuat uyarınca hangi önlemlerin alınması gerektiği, bu önlemlerin işverence alınıp alınmadığı ve alınmış önlemlere sigortalının uyup uymadığı yönlerinin yargısal denetime elverir biçimde irdelenip, çelişkiden uzak her bir kazalının olayın meydana gelmesinde kendisine ilişkin müterafık kusuru yanında, diğer sigortalının kazalanmasında bir kusuru olup olmadığı husularınında irdelerek kusur raporu alınmalı ve 506 sayılı Kanun'un 26 ncı ve 10 uncu maddeleri kapsamında davalılar yönünden müşterek ve müteselsil tahsil talebi gözetilerek karar verilmelidir..." gereğine işaret edilerek bozulmuştur.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile

"Davanın kabulüne,

Asıl davada;

1-36.707,77-TL ilk peşin sermaye değerli gelirin onay tarihi olan 22.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

2- 145,60 TL cenaze yardımı ödemesine bağlı kurum alacağının ödeme tarihi olan 22.02.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

3-Alınması gerekli 2.517,45-TL karar ilam harcı ile 80,70-TL başvuru harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye irat kaydına,

4-Davacı taraf kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden AAÜT hesap edilen 9.200,00-TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine,

5-Davacı tarafça toplam yapılan 5.237,80-TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine,

6-Davalı tarafından yapılan yargılama gideri olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

7- Taraflarca yatırılan gider avansından bakiye tutarın HMK 333 üncü maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde taraflara iadesine,

5-Davacı tarafça toplam yapılan 5.237,80-TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine,

6-Davalı tarafından yapılan yargılama gideri olmadığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına,

7- Taraflarca yatırılan gider avansından bakiye tutarın HMK 333 üncü maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde taraflara iadesine,

Mahkememizin birleşen 2011/420 Esas sayılı dava dosyasında;

1- 40.419,83-TL ilk peşin sermaye değerli gelirin onay tarihi olan 22.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

2-Alınması gerekli 2.761,08-TL karar ilam harcı ile 80,70-TL başvuru harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye irat kaydına,

3-Davacı taraf kendisini vekille temsil ettirdiğinden AAÜT gereğince hesap edilen 9.200,00-TL vekalet ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı tarafa verilmesine,

4- Taraflarca yatırılan gider avansından bakiye tutarın HMK 333 üncü maddesi uyarınca karar kesinleştiğinde taraflara iadesine,

Mahkememizin birleşen 2009/131 Esas sayılı dava dosyasında;

1- 30.077,55-TL ilk peşin sermaye değerli gelirin onay tarihi olan 22.03.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,.." karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili, kararın eksik araştırma ve incelemeye dayalı verildiğini belirterek temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 26 ncı,10 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

Mahkemece bozmaya uyularak alınan bilirkişi raporunda, iş kazası geçiren iki sigortalının diğerinin geçirdiği iş kazasında kusurunun bulunmadığı, kendisinin geçirdiği iş kazasında kendi dikkatsizliği ve tedbirsizliği nedeniyle %30 kusurlu bulunduklarının belirtildiği ve Mahkemece raporun oluşa uygun bulunarak hükme esas alındığı ve buna göre rücu edilecek meblağın hesaplandığı görüldüğü halde, temyize konu kararın gerekçe bölümünde "kazazedelerin % 15 'er oranlarda toplamda % 30 oranında kusurlu olduğu rapor edilmiş" ibaresinin yazılmış olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3 üncü maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438 inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 günü yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3 üncü maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438 inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, temyiz eden davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2. İlk Derece Mahkemesi hükmünün gerekçe kısmında bulunan "kazazedelerin % 15 'er oranlarda toplamda % 30 oranında kusurlu olduğu rapor edilmiş" ibaresinin silinerek yerine, "sigortalı Ali Taner Dinç'in kendi geçirdiği iş kazasında %15 oranında kusurlu olduğu, sigortalı Hasan İren'in kendi geçirdiği iş kazasında %15 oranında kusurlu olduğu rapor edilmiş" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

28.09.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11403, Karar No: 2012/11618, Tarih: 20.11.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/11403 E.  ,  2012/11618 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından sanık ... ile çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'un yapılan yargılamaları sonunda; sanık ...'in kasten yaralama ve beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından; sanık ...'un atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.09.2011 gün ve 2010/189 Esas, 2011/201 Karar sayılı sanık ... hakkında beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tabi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yüzlerine karşı verilen 26.09.2011 tarihli hükümleri 27.09.2011 ve 28.09.2011 tarihlerinde temyiz eden sanık ... ve müdafiin temyiz istemlerinin yasal süresinde olduğu belirlenerek bu sanık hakkında kasten yaralama ve beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

TCK.nın 49/1. maddesinde “süreli hapis cezası kanunda aksi belirtilmeyen halde 20 yıldan fazla olamaz” şeklinde temel cezanın üst sınırının düzenlendiği, bu maddenin sonuç cezaya ilişkin üst sınır içermediği, ancak, 29.6.2005 gün ve 5377 sayılı yasa ile 5237 sayılı TCK'na eklenen 61/7. maddesinde “süreli hapis cezasını gerektiren bir suçtan dolayı bu madde hükümlerine göre belirlenen sonuç ceza 30 yıldan fazla olamaz" şeklinde bir düzenleme yapıldığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, Dairemizce de benimsenen 30.5.2006 gün 2006/147 Esas, 2006/149 Karar sayılı ilamında da açıklandığı üzere; temel cezanın üst sınırının gösterilmediği durumlarda bunu 20 yıl ile sınırlayan 49/1. maddesinin TCK.nın 103/2, 103/3 ve 103/4. maddeleri uyarınca belirlenen cezayı da sınırlar şekilde yorumlanmasının mümkün olmadığı gözetilmeden, beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hükmolunan 23 yıl 6 ay hapis cezasının 20 yıla indirilmesi suretiyle eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca aynı Kanunun 53/1-c maddesinde düzenlenen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun koşullu salıverilmeye, diğerleri üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri yönüyle ise hak mahrumiyetinin infaz tamamlanıncaya kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Ancak;

TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca aynı Kanunun 53/1-c maddesinde düzenlenen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun koşullu salıverilmeye, diğerleri üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri yönüyle ise hak mahrumiyetinin infaz tamamlanıncaya kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden kısmende re'sen temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak hükümlerde yer alan “TCK.nın 53/1-c (velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan) maddesindeki yoksun bırakılmanın şartlı salıverilme süresine kadar devamına ilişkin bölümler çıkartılarak, yerlerine “TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca 53/1. maddesinin (c) bendinde belirtilen kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerinden koşullu salıverilmelerine kadar, diğer kişiler yönünden ise vesayet ve kayyımlık yetkilerinden hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmalarına” ibareleri eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık ... hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismar suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık müdafii tarafından temyiz aşamasında sunulan ... Devlet Hastanesi Özürlü Sağlık Kurulu'nca düzenlenen 10.05.2011 tarihli raporda; sanık ...'un Atipik Psikoz ve donuk zeka rahatsızlığı nedeniyle %80 özürlü olduğunun bildirilmesi karşısında, TCK.nın 32. maddesi uyarınca, sanığın akıl hastalığı nedeniyle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamadığı veya bu suça ilişkin davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olup olmadığı konusunda usulüne uygun olarak rapor alındıktan sonra sonucuna göre, hukuki durumunun belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Uygulamaya göre de:

TCK.nın 53/3. maddesi uyarınca aynı Kanunun 53/1-c maddesinde düzenlenen kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun koşullu salıverilmeye, diğerleri üzerindeki vesayet ve kayyımlık yetkileri yönüyle ise hak mahrumiyetinin infaz tamamlanıncaya kadar hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/32887, Karar No: 2022/7537, Tarih: 07.11.2022

**3. Ceza Dairesi         2022/32887 E.  ,  2022/7537 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : Iğdır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 22.10.2019 tarih ve 2017/19 – 2019/301 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma verilen kararın niteliği dikkate alınarak yazılmamıştır

Hüküm : Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan CMK’nın

223/2-e maddesi uyarınca verilen beraat kararına yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebebine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Oluş, sanık savunması, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar Fetö silahlı terör örgütünün mahrem hizmetleri sınıfında yer alıp polis memuru olarak görev yapan sanık hakkında, mahkemece "tanık beyanları örgütün görünen yüzü ortaya çıkmadan önceki dönemlere ilişkin" kabul edilerek beraat hükmü kurulmuşsa da; sanık ile ilgili düzenlenen veri inceleme raporunda sanığın “...” şeklinde kodlanması, bu kodlamanın “FETÖ içerisinde olup örgüt benim örgütüm diyen ancak bazı zaafları olan (himmet verme-kampa kalma-her çağrıldığında gelme-sigara-karşı cins-namaz) kişileri” ifade etmesi nazara alındığında, sanığın dosya kapsamına yansıyan eylemlerinin “silahlı terör örgütüne üye olma” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraatine yönelik karar verilmesi,

Kanuna aykırı, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün öncelikle bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Iğdır 2. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22942, Karar No: 2017/730, Tarih: 24.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/22942 E.  ,  2017/730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek arsanın rayiç değerinin tespiti yapılarak, bu bedelin yasal faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı kanunun 12. Maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanununa eklenen geçici 10. maddesi ile “.... ili, .... ilçesi sınırları içerisinde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu Kanuna göre ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi hâlinde; arsa veya konut tahsisi için ödenen bedeller, ilgili idarece yapılacak tebligatı müteakip en geç üç ay içerisinde, ödeme gününden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte hak sahiplerine veya kanuni mirasçılarına ödenir. Hak sahipleri bunun dışında ilgili idareden herhangi bir hak, bedel ve tazminat talebinde bulunamazlar.

Bu maddenin birinci fıkrası hükmü; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce hak sahipleri tarafından, ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi nedenleriyle arsa veya konutların adlarına tescili, bedel veya tazminat ve benzeri taleplerle açılan ve henüz kesinleşmeyen her türlü davada da uygulanır. Bu hükmün mahkemelerce uygulanması nedeniyle reddedilen davaların yargılama giderleri davalı idare tarafından ödenir. Bu madde kapsamında kalan davalarda mahkeme harçları ile her türlü vekâlet ücreti maktu olarak belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece, anılan yasa kuralı uyarınca değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 1.666,00 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.