muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7767, Karar No: 2025/1590, Tarih: 03.03.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/7767 E.  ,  2025/1590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/2080 E., 2023/1834 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bozma ilamı üzerine, Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.05.2023 tarihli ve 2022/158 Esas, 2023/233 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 81/1, 53 ve 58. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmolunan hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.07.2023 tarihli ve 2023/2080 Esas, 2023/1834 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan ilk derece mahkemesince kurulan ve resen de istinafa tabi olan hükme yönelik sanık müdafi ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemini canavarca hisle gerçekleştirdiğinden bahisle ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın cezai ehliyetinin olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanığın eylemini canavarca hisle gerçekleştirdiğinden bahisle ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanığın cezai ehliyetinin olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın cezai ehliyetinin tam olduğu, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik teşkil eden söz veya davranışın bulunmadığı, sanığın eyleminin kasten öldürme suçunu oluşturduğuna dair yapılan takdir ve değerlendirmede isabetsizlik görülmediği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, canavarca hisle öldürme koşullarının oluşmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 13.07.2023 tarihli ve 2023/2080 Esas, 2023/1834 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17173, Karar No: 2024/7968, Tarih: 30.09.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/17173 E.  ,  2024/7968 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2011/63 E., 2016/64 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bakanlık vekilinin davaya katılma ve hükümleri temyize hakkı bulunmadığı belirlenmiştir.

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1 inci maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2,4,6, 31/3, 103/2,4,6, 109/2,3-f,5, 31/3, 109/2, 3-f, 5, 63 ve 53. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin kararı ile, sanığın;

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 103/2,6, 62 ve 53. maddeleri uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstekleri

Sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün bozulması gerektiğine ilişkindir.

B. Bakanlık Vekilinin Temyiz İstekleri

5237 sayılı Kanun’un 62. maddesi uyarınca indirim yapılmasının hatalı olduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın aşamalarda mağdur ile rızası dahilinde cinsel ilişkiye girdiğine ilişkin savunmaları, olayın intikal şekli, mağdurun sanığın zorla cinsel istismarda bulunduğuna dair beyanını destekleyen doktor raporunun bulunmaması ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, iddianamede sanığın 5237 sayılı Kanun'un 103/4. maddesi uyarınca da cezalandırılmasına yönelik sevk olmasına rağmen hükümde atılı suçun yasal unsurlarının oluşup oluşmadığı ve sanığın eyleminin rıza dışı olup olmadığı tartışılmadan yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Sanık hakkında anne ve babasının sanığın akıl sağlığının yerinde olmadığına dair dilekçeleri dikkate alındığında; sanığın suç tarihinde 5237 sayılı Kanun'un 32. maddesi kapsamına girebilecek herhangi bir akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı, şayet varsa bu nedenle işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp algılayamayacağı veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalıp azalmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği Yönünden

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 /2. maddesi uyarınca davaya katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı'na yokluğunda yapılan yargılamaya ilişkin olarak mahkemelerce re'sen ihbarda bulunulmasının zorunlu olup olmadığı hususunda Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nca yapılan toplantı sonucunda verilen 13.12.2019 gün ve 2019/6 Esas, 2019/7 Karar sayılı içtihadı birleştirme kararı ile Bakanlığa bildirimde bulunulmasının zorunlu olmadığının kabul edilmesi ve 5271 sayılı Kanun'un 237/2. maddesine göre kanun yolu muhakemesinde davaya katılma talebinde bulunulamayacağının anlaşılması karşısında, davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, Bakanlık vekilinin vaki temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak oy birliğiyle REDDİNE,

B. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükme Yönelik Temyiz İsteği Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Elbistan Ağır Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliği ile BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/31959, Karar No: 2012/15889, Tarih: 16.04.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/31959 E.  ,  2012/15889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Şikayetçi olmayan mağdurun, babası tarafından kendisine tokat atıldığına dair kovuşturma aşamasındaki beyanı, dinlenen tanıkların soruşturma ile kovuşturma aşamasındaki çelişkili anlatımları karşısında, süruşturma aşamasında dinlenen tanık ... da dinlenmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/66, Karar No: 2011/3206, Tarih: 07.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/66 E.  ,  2011/3206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, taşıma hukukundan ve koltuk sigortasından kaynaklanmaktadır. Dosyanın Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek 11.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 7.4.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7930, Karar No: 2022/14016, Tarih: 17.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7930 E.  ,  2022/14016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki davada İstanbul Anadolu 10. Aile Mahkemesi ile Eşme Asliye Hukuk (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, boşanma istemine ilişkindir.

İstanbul Anadolu 10. Aile Mahkemesince, UYAP'tan yapılan sorguda davalının dava tarihinde Mernis adresinin Eşme ilçesi olduğu, davacının ise Türkiye'de kayıtlı Mernis adresinin olmadığı, TMK’nın 214/2 maddesi atfıyla TMK’nın 118. maddesi hükmü uyarınca davalının yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu, davalı vekilince yasal cevap süresi içerisinde usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunulduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Eşme Asliye Hukuk Mahkemesince (Aile Mahkemesi Sıfatıyla) ise, dava tarihinin 08.04.2021 olduğu, dava dilekçesinde tarafların her ikisinin adresinin Münih/Almanya olarak belirtildiği, davacının ve davalının vekillerine verdikleri vekaletnamedeki adreslerinin Münih/Almanya olduğu, davalının cevap dilekçesinde tarafların davadan önce son altı ayda yerleşim yerlerinin ... olduğunu belirterek yetkisizlik kararı verilmesini talep ettiği, Uyap üzerinden alınan adres sorgulamasında tarafların mernis adreslerinin dava tarihi itibarıyla boş olduğu, yapılan kolluk araştırmasında da tarafların Almanya'da ikamet ettikleri Eşme ilçesine senede bir kez bir haftalığına geldiklerinin tespit edildiği, tarafların dilekçelerindeki beyanlarından evlendikleri tarihten itibaren Almanya'da yaşadıkları, son defa birlikte oturdukları yerin de Almanya olduğu,08.04.2021 tarihinde UYAP üzerinden alınan nüfus kayıt örneğinde davacının ve davalının yerleşim yerinin Münih/Almanya Federal Cumhuriyeti olarak göründüğü, dolayısıyla dava açıldığı tarih itibarıyla tarafların Türkiye'de son yerleşim yeri adreslerinin bulunmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

TMK'nın 168. maddesinde "Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir." hükmüne yer verilmiş olup boşanma davalarında yetki kesin değildir. Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içerisinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir. (HMK m. 19)

Somut olayda; Tarafların Türkiye dahilinde "yerleşim yeri" adresi bulunmamaktadır. Her ikisinin de dava tarihi itibarıyla Merkezi Adres Kayıt Sisteminde kayıtlı "yerleşim yeri" adresleri Almanya'dır. 2001 yılında evlenmelerini takiben davalının bir süre sonra Almanya'ya gittiği ve o zamandan bu yana kısa süreli tatiller dışında hep ve sürekli olarak Almanya'da oturdukları, tarafların halen dahi Almanya’da yaşadığı, tebligatların burada yapıldığı anlaşıldığına göre, Türkiye'de davadan önce son defa altı ay süreyle birlikte oturdukları yer de bulunmadığı, davalının davadan önce son defa altı aydan beri Türkiye'de Uşak İli, Eşme İlçesi'nde eşlerin ikamet ettiğini bildirerek yetki itirazında bulunduğu, dolayısıyla yetki itirazında bulunan tarafın yetkili mahkemeyi doğru göstermediği anlaşıldığına göre, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 10. Aile Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince İstanbul Anadolu 10. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.10.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/258, Karar No: 2020/1175, Tarih: 11.02.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/258 E.  ,  2020/1175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu tarafından yasal sürede istinaf süre tutum dilekçesi sunulmasına rağmen gerekçeli karar tebliğinden itibaren 10 günlük yasal sürede gerekçeli istinaf dilekçesi sunulmadığından, istinaf süre tutum dilekçesinde ileri sürülmeyen hususların temyiz incelemesinde değerlendirilemeyeceğinin tabii bulunmasına, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 54,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 11/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5176, Karar No: 2013/11705, Tarih: 07.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/5176 E.  ,  2013/11705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, yapılandırma ücreti olarak kendisinden toplam 1984.73 TL alındığını belirterek, alınan bedelin iadesini istemiştir

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, Mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Bu bağlamda, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2- Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 7.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/851, Karar No: 2017/3538, Tarih: 22.03.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/851 E.  ,  2017/3538 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5, TCK'nın 62, 53, 58/9 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararın niteliği ve temyizin sebebine göre dosya incelendi gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükmedilen cezanın süresine göre koşulları bulunmadığından sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nın 318. maddesi uyarınca REDDİNE,

A-1-) Sanığın sokağa çıkma yasağı ilan edildiği tarihlerde Mersin iline çalışmaya gittiğine dair istikrarlı savunması ile Mersin Ağız ve Diş Sağlığı Polikliniğinde diş tedavisi olduğuna dair dosyaya sunmuş olduğu belge dikkate alınarak, Mersin'e çalışmaya gidip gitmediğinin, gittiyse hangi tarihlerde ve ne kadar süre kaldığının aydınlatılması bakımından kullandığı cep telefonunun olay tarihinde hangi baz istasyonundan sinyal aldığının araştırılması; soruşturma aşamasında fotoğraftan teşhiste bulunup kovuşturma safhasında

tanık sıfatıyla dinlenen, aynı suçtan başka dosyada sanık olan ..., ... ve ... isimli şahısların dosyalarının akıbetinin araştırılarak beyanlarının hükme esas alınıp alınmadığının, olayı aydınlatacak başkaca beyanda bulunup bulunmadıklarının tespit edilmesi; sanığın mayın yerleştirdiğinin kabulü halinde, mayın yerleştirilen yer somutlaştırılmak suretiyle sokağa çıkma yasağının ilan edildiği süreçte veya sonrasında söz konusu bölgede ölüm ve yaralamayla sonuçlanan; patlama veya silahlı çatışma meydana gelip gelmediği araştırılarak, varsa olay tutanağı da dosya içerisine eklendikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- ..., ... ve ... isimli şahıslara yaptırılan fotoğraftan teşhis işleminin PVSK'nın Ek.6. maddesine uygun yapılmadığı nazara alınarak, adı geçenlerin kovuşturma safhasındaki ifadelerinde, teşhisi baskı altında yaptıklarını ve kabul etmediklerini de beyan etmeleri karşısında, söz konusu fotoğraftan teşhis tutanağının hukuka uygun olarak elde edilip edilmediği tartışılmaksızın hükme esas alınması,

B- Kabule göre de;

CMK'nın 307/4 maddesinde düzenlenen kazanılmış hak, ceza miktarına ilişkin olup suç vasfına ilişkin olmadığından, ceza miktarı yönünden kazanılmış haklar saklı kalmak kaydıyla suç vasfından bozma yapılması gerektiği gözetilmeden aleyhe temyiz bulunmadığı gerekçesiyle bozma nedeni yapılmayarak yazılı şekilde karar verilmesi,

B- Kabule göre de;

CMK'nın 307/4 maddesinde düzenlenen kazanılmış hak, ceza miktarına ilişkin olup suç vasfına ilişkin olmadığından, ceza miktarı yönünden kazanılmış haklar saklı kalmak kaydıyla suç vasfından bozma yapılması gerektiği gözetilmeden aleyhe temyiz bulunmadığı gerekçesiyle bozma nedeni yapılmayarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, sanığın tutukluluk halinin devamına, 22.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.