muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/732, Karar No: 2020/1063, Tarih: 06.05.2020

Yine arsa sahiplerinden bu davanın konusu olan bağımsız bölümün kayden maliki olan ...’nin dosyaya sunulan ...5. Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 2017/193 Esas 2017/193 Karar sayılı verasat ilamından karar tarihinden önce 10.06.2015 tarihinde öldüğü anlaşılmakta olup yargılama sırasında bildirilmediğinden adı geçen davalının mirasçılarının davaya dahil edilmesi işlemi yapılmamıştır.

Mahkemece yapılması gereken iş, öncelikle davalı arsa sahibi ...’nin sunulan veraset ilamına göre mirasçılarının davaya dahil ettirilmek suretiyle taraf teşkili tamamlandıktan sonra, dava 3. kişi ... taraf olmamakla birlikte bağımsız bölümü temlik aldığı yükleniciyle arsa sahiplerinin taraf olduğu ve dava konusu 30 numaralı bağımsız bölümün de satışına izin ve yetki verimesi talep edilen ve eldeki davadan daha önce açılan ...16. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2011/170 esas sayılı dava dosyası ile eldeki dava arasında yüklenicinin sözleşme uyarınca edimlerini yerine getirip getirmemesi, eksik ve kusurlu işler ile bunların giderim bedeli ve giderimi için arsa sahiplerinin teminat olarak elde tutmakta haklı oldukları ve her iki davanın konularından olan 30 nolu bağımsız bölümün de satışına izin ve yetki verilmesi ile ilgili verilecek karar, eldeki davanın sonucunu doğrudan etkiliyecek nitelikte bulunduğu ve davalar arasında bağlantı mevcut olup birlikte görülmesi zorunlu olduğundan 3. kişinin açtığı bu dava ile arsa sahiplerinin diğer davalı yüklenici aleyhine açtığı aynı mahkemenin 2011/170 Esasında nama ifaya izin ve satışa yetki verilmesi davasıyla birleştirilerek sonucuna uygun karar vermek olmalıdır.

Bu hususlar üzerinde durulmadan birleştirilmiş olmasına rağmen gerekçe gösterilmeksizin davaların tefrik edilmesi ve talepler dikkate alındığında diğer davanın karara çıkmış olması halinde nama ifaya izin ile satışa yetki verilmesine yönelik o davada verilen kararın kesinleşmesi beklenip, kesinleşen olgular dikkate alınarak bu davada sonucuna uygun karar verilmesi gerekirken beklenmemiş olması doğru olmamış, davaların birleştirilmesi, o dava sonuçlanmışsa kesinleşmesinin beklenmesi için ve davalı ...’nin mirasçılarının davaya katılmasında da zorunluluk bulunduğundan kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyiz eden davalı arsa sahiplerinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesi yer olmadığına, 2.037,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davalı arsa sahiplerine verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden dahili davalılara iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 06.05.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11291, Karar No: 2020/759, Tarih: 14.01.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/11291 E.  ,  2020/759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Fuhuş

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

1- Sanık ...’ın mağdurlar, ...’ye yönelik ve sanık ... hakkında mağdurlar ... ve Ayşe Bal'a yönelik kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde ;

İlk derece Mahkemesi’nce hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesi'nce verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 23/11/2018 tarihli, 2018/2426 esas ve 2018/1857 sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, bu karara yönelik sanık ... müdafiinin ve sanık ...’ın TEMYİZ İSTEMİNİN REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik verilen hükmün temyiz incelemesinde ise ;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından CMK'nın 288 ve 294. maddeleri kapsamında sanığın belirttiği hukuka aykırılık nedenleri ile CMK’nın 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri de gözetilerek, yapılan değerlendirmede:

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi kararına yönelik, sanık temyizinin; sanığın suçu işlemediği, CMK'nın 148/4. maddesine aykırı davranıldığı, somut delil bulunmadığı, aleyhe bozma yasağına uyulmadığına yönelik olduğu,

Ancak kurulan hükümde bozmayı gerektirecek bir hukuka aykırılık bulunmadığından, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesi 23/11/2018 gün, 2018/2426 E. ve 2018/1857 K. sayılı hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile, 5271 sayılı CMK’nın 302/1. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE,

28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince “dosyanın Antalya 19. Asliye Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3119, Karar No: 2012/8861, Tarih: 29.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2010/3119 E.  ,  2012/8861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, tahrikin derecesine, teşdit uygulamasının yersiz olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

Sanığın, silahtan sayılan ve ele geçirilemeyen sert bir cisim ile mağdura vurmak suretiyle nazal fraktür ile maksiller bölgede fraktüre ve beyin dokularını etkileyen travma sonucu yaşamını tehlikeye sokan duruma sebebiyet verdiği, 5237 sayılı TCK.nun 44. maddesi gereğince aynı eylem nedeniyle oluşan birden fazla neticesi sebebiyle ağırlaşan yaralamada sanığın, en ağır netice doğuran artırım nedeninden sorumlu tutulması gerektiği, bu nedenle, hakkında 87/1. maddenin (d) bendinin uygulanması halinde ayrıca 87/3. madde nedeniyle artırım yapılamayacağının gözetilmemesi, yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak;

5237 sayılı TCK.nun 87/3 maddesi ile yapılan uygulamanın hüküm fıkrasından çıkartılmasına, 62. maddenin uygulanması ile saptanan sonuç cezanın 5 yıl hapis cezası olarak saptanmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 29.11.2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11679, Karar No: 2022/13122, Tarih: 28.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/11679 E.  ,  2022/13122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun soruşturmaya başlanmadan önce şahsına zararı dokunmaksızın güvenli bir yerde serbest bırakılması gerektiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.11.2019 tarih, 2019/481 Esas, 2019/652 Karar sayılı ilamına göre kolluk makamlarına yapılan ihbar ile soruşturma evresinin başladığı, somut olayda mağdurenin babasının 13.03.2013 tarihinde saat 11:45’te kızının kaçırıldığını polise ihbar etmesinden sonra sanığın İzmit’ten yola çıkarak mağdureyi Kayseri’ye getirerek ablasının evine bıraktığı olayda, etkin pişmanlık şartları oluşmadığından Tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın yurtdışına gideceğini ve mağdureyle son kez görüşmek istediğini bahane ederek, aracıyla mağdureyi alıp aracı boş arazilere doğru sürmesi üzerine mağdurenin tedirgin olup inmek istediği ;ancak aracın kapı kilit kısımlarının koli bandıyla bantlanmış olduğu, sanığın çıkmasına izin vermediği ve mağdureyle evlenmek istediğini söylediği, sonrasında havanın kararması üzerine, sanığın çalıştığı şirkete ait tırın yanına gelerek mağdureyi zorla tıra bindirip Kayseri’den İzmit’e yola çıktıkları, İzmit’e vardıklarında mağdurenin evlenmeyi kabul ettiğini belirterek sanığı oyaladığı ve ikna etmek suretiyle Kayseri’ye döndükleri olay karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK.nın 109/2. maddesinde tanımlanan cebir ve hile kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK.nın 109/1. maddesi gereğince hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.09.2022 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2652, Karar No: 2016/11404, Tarih: 25.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/2652 E.  ,  2016/11404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı; iş akdinin 17/09/2013 tarihinde işverence haklı nedene dayanmadan ve gerekçe gösterilmeden feshedildiğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı, son ay 17 günlük ücret, ubgt, son yıla ait yıllık izin, fazla mesai ücretleri alacağını talep etmiştir.

Davalı; işyerindeki yeniden yapılandırma çalışmaları kapsamında karşılıklı görüşülerek davacının işten çıkartıldığını, davacının feshin geçerli olduğunu kabul ederek imza attığını, ibraname başlıklı belgede görüldüğü gibi alacaklarının hesaplandığını ve miktar üzerinde mutabık kalındığını, maaş, asgari geçim indirimi, yıllık izin ücreti ve hafta tatili ücreti toplamı olan 1.228,96 TL'nın davacının banka hesabına ödendiğini, ayrıca ihbar ve kıdem tazminatına mahsuben 1.010,00 TL elden ödeme yapıldığını beyanla davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçinin ulusal bayram genel tatil ve fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Ulusal bayram genel tatil ve fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen ulusal bayram genel tatil fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Ulusal bayram genel tatil ve Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, ulusal bayram genel tatil ve fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de ulusal bayram genel tatil ve fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında ulusal bayram genel tatil ve fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Ulusal bayram genel tatil ve fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda takdiri indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Ancak ulusal bayram genel tatil ve fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre taktir edilmelidir. Hakkın özünü ortadan kaldıracak oranda bir indirime gidilmemelidir.

Somut olayda; davacı, günlük 9,5 saat çalıştığını, tüm milli bayramlarda da mesai yaptığını ancak fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmediğini iddia etmiş, davalı taraf ise davacının tüm hak ve alacaklarının ödendiğini savunmuştur. Yargılama aşamasında dinlenen davacı tanığı “yaklaşık 1,5 yıl çalıştıktan sonra 2010 yılının yaz mevsiminde işten ayrıldım. Davacı hafta içi 5 gün 08.00-18.00 saatleri arasında çalışıyordu. Haftada 2 gün günde 2-3 saat fazla mesai yapıyordu. Ayda 1 Cumartesi günü de 08.00-18.00 saatleri arasında çalışıyordu. 45 dakika yemek molası vardı, başkaca dinlenme süresi yoktu. Sadece Cuma günleri erkekler için öğlen arası dinlenmesi 1,5 saate çıkarılıyordu. Bu da Cuma namazı sebebiyle idi. Pazar günü çalışma yoktu. 2009 yılı Ramazan bayramında birlikte 1 gün çalıştık. Onun dışında dini bayramlarda çalışma olmadı. Ulusal Bayramlarda, yılbaşı ve 1 Mayıs tatillerinin tamamında çalıştık.” şeklinde beyanda bulunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı tanığının beyanlarına göre davacının haftanın 5 günü 08:00-18:00 saatleri ve ayda 1 cumartesi günü de 08:00-18:00 saatleri arasında çalıştığı kabul edilerek ayda 9 saat fazla çalışma ve dini bayramlar hariç remi ve genel tatillerde mesai yaptığı kabul edilmiştir. Ancak davacı tanığı 2010 yılının yaz ayı başlangıcına kadar 1,5 yıl davalı işyerinde çalıştığını beyan etmekle, davacının fazla mesaisinin ve ulusal bayram genel tatil çalışmalarının davacı tanığının işyerinde çalıştığı dönem kapsamında davacı tanığı beyanına göre kalan kısmının ise davalı tanıklarının beyanlarına göre belirlenmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile hüküm kurulması hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11721, Karar No: 2019/13888, Tarih: 06.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/11721 E.  ,  2019/13888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan dolayı tayin edilen 2.400,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçu yönünden kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde:

UYAP' tan alınan güneşin doğuş-batış çizelgesine göre, suç tarihinde güneşin 05:07 'de doğduğu ve 17:34’de battığı, suç tarihinde yaz saati uygulaması bulunması ve 5237 sayılı TCK'nun 6/1-e maddesi uyarınca saat 05:07 'den önceki zaman diliminin gece vakti olduğu, dosya kapsamında bulunan kamera görüntülerine ilişkin çözüm tutanağına göre suçun 04:43 de işlendiği anlaşıldığından, hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin kabulünün gerekli olduğu gözetilmeden, TCK'nun 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından, TCK'nın 168. maddesinin 31/3. maddesinden önce uygulanması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7456, Karar No: 2019/6725, Tarih: 19.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/7456 E.  ,  2019/6725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu 101 ada 144 sayılı parsele komşu 101 ada 143 sayılı parsel, dava konusu 101 ada 149 sayılı parsele komşu 101 ada 145, 146, 147 ve 148 sayılı parseller, dava konusu 101 ada 91 sayılı parsele komşu 90 ve 92 sayılı parseller, dava konusu 101 ada 59 sayılı parsele komşu 56 ve 58 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının suretleri ile dayandıkları tapu kayıtları, davalı ise dava dosyalarının, dava dosyası istinaf incelemesinde ise bölge adliye mahkemesinden dosyası, tapusu oluşmuş ise tapu kayıtlarının getirtilmesi,

2) Çekişmeli 101 ada 59, 91, 144 ve 149 parsel sayılı taşınmazların bulunduğu yere ait tespit tarihi olan 2015 yılından geriye doğru 15-20 yıl içinde çekilmiş orijinal renkli, kenar işaretleri taşıyan memleket haritası ve dayanağı hava fotoğrafı ilgili yerlerden getirtilerek dosyaya eklendikten sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek hava fotoğraflarına dayanılarak elde edilen memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte (komşu parsellerle kenarlaştırılarak) memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı ek raporun kendilerinden alınması, alınacak tüm cevabî yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/11/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2857, Karar No: 2008/225, Tarih: 17.01.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/2857 E.  ,  2008/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kusur, tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* duruşmalı temyiz eden ... vekili Avukat... ve temyiz eden ... vekili Avukat ...geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 550.00 YTL vekalet ücretinin...ten alınıp ...’a verilmesine,aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 17.01.2008