muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2920, Karar No: 2023/5375, Tarih: 29.05.2023

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanun'un (7036 sayılı Kanun) uyarınca işçi işveren ilişkisinden kaynaklanan alacak istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 7036 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.”

C. Değerlendirme

1. Davanın açıldığı ve ilk derece mahkemesi tarafından karar verilen tarihte yürürlükte bulunan 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde İş Mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesi olduğu belirtilmiştir. Benzer düzenleme, mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun (5521 sayılı Kanun) 5 inci maddesinde ve 5521 sayılı Kanun’da sarahat bulmayan hallerde 6100 sayılı Kanun'a gönderme yapan 15 inci maddesinde de mevcuttur.

2. İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

3. Kesin yetki hali kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

4. 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih hakkı işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili İş Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

4. 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih hakkı işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili İş Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

5. Davacı tarafından davanın açıldığı yer mahkemesi yetkisiz ise de, dosya kapsamından 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince ... 2. İş Mahkemesi'nin işin yapıldığı yer ve davalının dava açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olarak yetkili olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 2. İş Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ... 2. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30905, Karar No: 2017/4059, Tarih: 10.04.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/30905 E.  ,  2017/4059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'in, hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği, o yer Cumhuriyet savcısının ise sanıklar ..., ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık ...'in atılı suçları işlemediği yönündeki savunmasının aksini gösterir, diğer sanık ...'ın soruşturma aşamasındaki suç atma niteliğindeki ifadelerinden başka mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delillerin neler olduğu tartışılıp denetime olanak sağlayacak şekilde karar yerinde gösterilmeden yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde sanık ...'in mahkumiyetine karar verilmesi,

2- Dosya kapsamında yer alan olay yerine ilişkin fotoğraflara göre suça konu büyükbaş hayvanın bulunduğu ahırın katılanın konutunun eklentisi olup olmadığının anlaşılamaması karşısında mahallinde keşif yapılarak suça konu yerin katılanın konutunun eklentisi olup olmadığı belirlenip sonucuna göre atılı

konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden sanıklar ..., ... ve ...'ın hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi ve sanıklar hakkında barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyük veya küçükbaş hayvan hakkında hırsızlık suçunu işlediklerinin kabulü ile hüküm kurulduğu halde konut dokunulmazlığının ihlali suçundan da sanıkların mahkumiyetlerine hükmedilerek kararda çelişki yaratılması,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden sanıklar ..., ... ve ...'ın hukuki durumlarının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi ve sanıklar hakkında barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyük veya küçükbaş hayvan hakkında hırsızlık suçunu işlediklerinin kabulü ile hüküm kurulduğu halde konut dokunulmazlığının ihlali suçundan da sanıkların mahkumiyetlerine hükmedilerek kararda çelişki yaratılması,

3- Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm ile ilgili olarak; suç tarihinde yürürlükte olan yasal düzenlemelere göre 5237 sayılı TCK'nın 142/2-g maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için eylemin, barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyük veya küçükbaş hayvan hakkında gerçekleştirilmesi gerektiği; konut ve eklentisi niteliğindeki yerlerden gerçekleşen eylemin ise aynı Kanun'un 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetildiğinde ve dosya kapsamında yer alan olay yerine ilişkin fotoğraflara göre suça konu büyükbaş hayvanın bulunduğu ahırın katılanın konutunun eklentisi olup olmadığının anlaşılamaması karşısında hırsızlık eyleminin ne şekilde işlendiği ve gerçekleştiği yerin bağımsız hayvan barınağı ya da konut eklentisi niteliğinde bir yer olup olmadığı hususu, mahallinde keşif yapılarak belirlenip, dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirilerek duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanıp, sonucuna göre suçun niteliğinin belirlenmesi gerekirken, eksik araştırmayla yazılı şekilde sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/2-g maddesine göre hüküm kurulması,

b) Sanıklar ..., ... ve ...'ın konut dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesine karşın atılı suçu birden fazla kişi tarafından birlikte işleyen sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4486, Karar No: 2013/5885, Tarih: 04.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/4486 E.  ,  2013/5885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : ...'ı öldürmeye teşebbüsten 5237 sayılı TCK.nun 81, 35/2, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık ... müdafiinin ceza miktarı itibari ile yasal şartları taşımayan ve süresinden sonra gerçekleşen duruşmalı inceleme talebinin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-a) Sanık ...’ın, kafasına balta ile vurarak mağdur ...'yi yaraladığı, çökme kırığı yaralanması nedeniyle mağdurun hayati tehlike geçirdiği olayda; meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek, teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine, yazılı şekilde alt sınırdan uygulama yapılarak eksik ceza tayini.

b) Oluşa ve dosya içeriğindeki delillere göre, mağdurdan sanığa yönelik, haksız tahrike sebebiyet verecek söz ve davranış bulunmadığı halde, Seherli'nin yakınlarının sanık ...'ı yaraladıklarından bahisle sanık hakkında haksız tahrik hükmü uygulanarak eksik ceza tayin edilmesi,

Aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

3) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın mağdur ...'yi kasten öldürme suçuna teşebbüsünün sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen

.../...

dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve düzeltme nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, meşru savunma hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak kurulan hükümde haksız tahrik indirimi yapılırken uygulama maddesinin gösterilmemesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı paragrafa “5237 sayılı TCK.nun 29. maddesi uyarınca" ibaresinin eklenmesine, sair yönlerinin aynen korunmasına karar verilmek suretiyle CMUK'nun 322. maddesi gereğince DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 04/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35482, Karar No: 2016/2233, Tarih: 11.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/35482 E.  ,  2016/2233 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########Sulh Ceza Mahkemesi

##########

##########

##########

SUÇ : Tehdit

##########

HÜKÜM : Mahkumiyet

##########

##########

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Soruşturma evresindeki anlatımlardan olaya ilişkin görgüye dayalı bilgileri olduğu anlaşılan ve sanığın mağduru ölümle tehdit ettiğini belirten tanıklar ... usulünce duruşmaya çağrılarak dinlenilmeden veya hukuki dayanağı gösterilip dinlenilmelerine gerek bulunmadığına dair bir karar da verilmeden, soruşturma evresinde verdikleri ifadeleri de duruşmada okunmayarak, CMK'nın 206/2, 211/1-c maddelerine aykırı davranılması,

2-Kabule göre de;

a)Sanığın, şikayetçiye yönelik söylediği kabul edilen “...hastaneyi sana dar edeceğim...” şeklindeki sözlerin TCK'nın 106/1-2. cümlesi kapsamında sair tehdit niteliğinde olduğu gözetilmeksizin sanık hakkında aynı Kanun'un 106/1. cümlesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurularak fazla ceza tayin edilmesi,

b)Tehdit suçundan dolayı somut (maddi) bir zarar oluşmaması ve mağdurun uğradığı manevi zararın da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK’nın 231/6. maddesindeki diğer koşullar tartışılarak bir karar vermek yerine “şikayetin devam ediyor olması” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

c)TCK'nın 53/l-(c) maddesindeki hak yoksunluğunun sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi ve Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

##########

##########

##########

##########

##########

##########
Yargıtay — Esas No: 2014/14242, Karar No: 2014/22772, Tarih: 01.10.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/14242 E.  ,  2014/22772 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/03/2014

NUMARASI : 2013/742-2014/129

Taraflar arasındaki 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 2.maddesine dayanan baraj inşaatı için yapılan kamulaştırma nedeniyle çevrenin sosyal, ekonomik ve yerleşme düzeninin bozulması nedeniyle taşınmazdan ekonomik ve sosyal yönden yararlanma olanağı kalmadığı iddiasına dayanan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Bilirkişi kurulu raporunda değerlendirmede esas alınan fıstık ağaçlarının yaşları da belirtilmek suretiyle dekar başına verim miktarlarının İl-İlçe Tarım Müdürlüklerinden, değerlendirme tarihi olan 2012 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

2)Davalı idarece bildirilen Halfeti Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/151E. sayılı dava dosyası dosya içerisine konulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/239, Karar No: 2014/11389, Tarih: 21.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/239 E.  ,  2014/11389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 21.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2702, Karar No: 2021/8951, Tarih: 15.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2021/2702 E.  ,  2021/8951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık tarafından, 2. derece doğal sit alanına izinsiz olarak tek katlı betonarme yapı inşa edildiğinin 13/08/2015 tarihli yapı tespit ve durdurma tutanağı ile tespit edilmesi üzerine, ... vekilinin 18/11/2015 havale tarihli dilekçesi ile sanık hakkında suç duyurusunda bulunulduğu, ... Cumhuriyet Başsavcılığının 20/01/2016 tarih, 2016/62 esas sayılı iddianamesi ile söz konusu eyleme ilişkin olarak sanık hakkında imar kirliliğine neden olma ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçlarından dava açıldığı, mahkemece yapılan keşif sonrası dosyaya sunulan inşaat bilirkişi raporunda, dava konusu binanın, ... I Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 08/02/2008 tarih ve 2969 sayılı kararı ile tescil edilen doğal sit sınırları içerisinde kaldığı ve anılan kararın mahallinde 24/11/2008 - 25/12/2009 tarihleri arasında ilan edildiği, 2005 yılı hava fotoğraflarında dava konusu bina henüz yapılmamış iken, 30/07/2011 tarihli hava fotoğraflarında binanın mevcut olduğunun görüldüğü, 2011 yılına ait fotoğraflarda yapının yer aldığı bahçede ağaçların da bulunduğu, bu itibarla binanın 2008 yılında, bölgenin sit alanı olarak tesciline ilişkin Kurul kararı henüz ilan edilmeden önce inşa edilmiş olduğunun belirtildiği, mahkemece bilirkişi raporundaki tespite dayanılarak, sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan beraat kararı verildiği anlaşılmakla,

Mahallinde alanında uzman inşaat bilirkişiler refakatinde yeniden keşif icra edilerek, yapıda kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları, paslanma ve karbonlaşma gibi teknik veriler değerlendirilmek suretiyle binanın yapılış zamanı tereddütsüz şekilde belirlenip, taşınmazın yer aldığı bölgenin sit alanı olarak tescil edildiğine ilişkin Kurul kararının mahallinde usulüne uygun vasıtalarla ilan edilip edilmediği hususu araştırılarak, buna ilişkin belgeler dosya arasına alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, teknik verilerden yoksun bilirkişi raporu hükme esas alınarak beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6493, Karar No: 2022/11478, Tarih: 02.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/6493 E.  ,  2022/11478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri yok etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

1)5271 sayılı CMK'nin 225. maddesi uyarınca hükmün konusu duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiil ve failden ibaret olup, iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılarak açılmayan davadan yargılama yapılıp hüküm kurulmasının mümkün bulunmadığı;Patnos Cumhuriyet Başsavcılığının 20.10.2014 tarihli, 2014/519 Esas sayılı iddianamesi ile 213 sayılı VUK’nin 367. maddesine göre dava şartı olan mütalaa ve vergi suçu raporuna uygun olarak sanık hakkında, "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" suçundan kamu davası açıldığı, “defter, kayıt ve belgeleri yok etme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi birbirinden ayrı ve bağımsız suçlar olan "defter, kayıt ve belgeleri gizleme" ve “defter, kayıt ve belgeleri yok etme” suçlarının birbirine dönüşemeyeceği gözetilmeden, “defter, kayıt ve belgeleri yok etme” suçundan mahkumiyet hükmü kurulması, yasaya aykırı,

2)Hükümden sonra 15.04.2022 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 7394 sayılı Kanun’un 4 ve 5. maddeleriyle değişik 213 sayılı Kanun’un 359. maddesinin 3, 4, 5 ve 6. fıkra hükümleri uyarınca 5237 sayılı TCK'nin 7/2. maddesi de gözetilerek öncelikle lehe Kanun’un tespit edilip uygulama yapılması ve her iki Kanunla ilgili uygulamanın gerekçeleriyle birlikte denetime olanak verecek şekilde ayrıntılı olarak kararda gösterilmesi suretiyle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/894, Karar No: 2016/2386, Tarih: 15.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/894 E.  ,  2016/2386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile MERNİS üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 01.11.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1871, Karar No: 2020/220, Tarih: 09.01.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/1871 E.  ,  2020/220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...3. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 20/10/2015 tarih ve 2015/317-2015/431 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 02.11.2012 tarihinde müvekkilinin konutunda meydana gelen hırsızlık nedeniyle pırlanta tek taş yüzük, altın bilezik, altın zincir, saat, cep telefonu gibi eşyaların çalındığını ileri sürerek şimdilik 8.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili, 25.02.2013 havale tarihli ıslah dilekçesi ile talep sonucunu 11. 629,78 TL'ye çıkarmıştır.

Davalı ... Genel Sigorta A.Ş vekili, diğer davalı ... ve Koruma Hizmetleri Ltd. Şti'nin 03.03.2011- 03.03.2012 tarihleri arasında "Özel Güvenlik Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi" ile müvekkilince sigortalandığını, ancak meydana gelen hırsızlık nedeniyle oluşan zarardan müvekkilinin hiç bir sorumluluğunun bulunmadığını, poliçenin özel güvenlik görevlilerinin bu hizmetlerini yerine getirirken 3. kişilere verdikleri zararları teminat altına aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Aracılık ve Danışm. Hizm. Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin acente olarak sigorta aracılık hizmeti verdiğini, poliçede taraf sıfatı bulunmadığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ve Koruma Hizmetleri Ltd. Şti, davaya cevap vermemiştir.