muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/17047, Karar No: 2012/29865, Tarih: 11.12.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/17047 E.  ,  2012/29865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Sanığın, tartışma sırasında silahını çekip katılana doğrulttuğu esnada katılanın elinden tutmaya çalışırken 3 kez ateş etme biçimindeki eyleminin, adam öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturabileceği, eylemi nitelendirme ve kanıtları değerlendirmenin ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı biçimde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafii ve katılan ...’nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN başkaca yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6431, Karar No: 2022/3777, Tarih: 12.05.2022

**11. Hukuk Dairesi         2020/6431 E.  ,  2022/3777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09.07.2020 tarih ve 2020/93 E. - 2020/201 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından duruşmalı, davacı ... vekilince duruşmasız olarak istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 10.05.2022 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait öğrenci yöneltme, rehberlik ve okul yönetimi otomasyon sistemi içerikli işletim sisteminin davalıya ait GSM operatöründe kullanılması için anlaşıldığını, ancak davalının işletim sistemini kendi sistemi gibi tanıtıp pazarladığını ileri sürerek haksız rekabetin tespiti ile men'i ve 20.000,00 TL maddi tazminat ile 40.000,00 TL manevi tazminatın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamına göre, davanın kısmen kabulüne, davacı Oluşum ... Ltd. Şti yönünden davanın açılmamış sayılmasına ilişkin kısım kesinleşmiş olduğundan yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına, davacıya ait "okul otomasyon sistemi" içerisinde yer alan "veli bilgilendirme sistemi" ve "sürekli gelir getiren iş modeli"nin TTK'nun 54. maddesi gereğince ticari sır olarak kabulü ile davalının bu sistemi MEB sistemi içerisinde izinsiz kullanmasının haksız rakebet olduğunun tespiti ve men'ine, 20.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine,hükmün ilanına karar verilmiştir.

Kararı davacı ... ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

(1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ... vekilinin sair, davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

(2) Dava, haksız rekabetin tespiti, men’i ve tazminat istemine ilişkindir.

Kararı davacı ... ve davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

(1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı ... vekilinin sair, davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

(2) Dava, haksız rekabetin tespiti, men’i ve tazminat istemine ilişkindir.

TTK'nın 58'nci maddesinde haksız rekabet nedeniyle zarar gören kimsenin maddi tazminat isteyebileceği belirtilmiştir. Kural olarak böyle bir istemin kabul edilebilmesi için davacının uğradığı zararı kanıtlaması gereklidir. Bu şekildeki tazminat davasında asıl olan, haksız rekabet nedeniyle davacının aktifinde azalma olduğunun iddia ve ispat edilmesidir. Ancak, bu tür zararın ispat edilmesindeki güçlüğü dikkate alan kanun koyucu, TTK'nın 58/e maddesinde eylemin mali bakımından karşılıksız kalmaması bakımından haksız rekabette bulunanın davranışı sonucu elde etmesi mümkün bulunan menfaatin karşılığını da maddi tazminat olarak hükmetme yetkisini hakime vermiştir. Davacı taraf da işbu davada tazminat talebini TTK'nın 58/e bendine dayandırmıştır. Bu kapsamda "davalı şirketin elde ettiği gelir üzerinden %3" şeklinde bir hesaplama yöntemi benimseyen bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle hüküm tesisi doğru olmamıştır.

Yine dava, haksız rekabet nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup, temerrüt halinde uygulanması gereken faiz türü avans faiz olup, reeskont faize hükmedilmesi de isabetli görülmemiş, hükmün temyiz eden davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı ... vekilinin sair, davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün mümeyyiz davacı yararına BOZULMASINA, takdir olunan 3.815,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 1.536,98 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 12/05/2022 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Davacının maddi tazminat isteminin yasal dayanağı mülga 6762 sayılı TTK 58/d maddesi olup hükümde "davacı lehine ve (d) bendi hükmünce tazminat olarak hakimin, haksız rekabet neticesinde davalının elde etmesi mümkün görülen menfaatin karşılığına dahi hükmedilebileceği" öngörülmüştür.

21.12.2016 tarihli ek raporda, dava tarihi itibariyle dava konusu sistemden elde edilen bir gelir bulunmadığı bilirkişiler kurulunca mütalaa edilerek, davacının maddi tazminat istemi mülga 818 sayılı TBK 42/2 maddesi hükmüne göre bilirkişilerce 2012-2016 yılları arasında elde edilen toplam gelirin %3'ünün davacıya maddi tazminat olarak verilmesinin hakkaniyete uygun olacağı mütalaa edilmiş, yerel mahkemece de bilirkişiler kurulunca hesaplanan maddi tazminat uygun görülerek yazılı şekilde karar verilmiştir.

Davacı, davalının elde etmesi mümkün görülen menfaatı isbat edemediği gibi, mahkemece yapılan inceleme ve araştırma ile de TTK 58/d. maddesinde öngörülen şekilde tesbit yapılamamıştır.

Davacının haksız rekabet nedeniyle zararının doğduğu sabit olup, bu halde miktarının belirlenememesi karşısında BK 42/2. maddesi gereğince mahkemece zarar miktarı dava tarihi itibariyle 182.000,00 TL olarak belirlenmiştir ki bu belirleme BK 42/2 maddesi hükmüne ve Dairenin yerleşik uygulamasına da uygundur.

Davacının, hükmolunan maddi tazminat miktarına yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, yerel mahkemece hükmolunan maddi ve manevi tazminatlara reeskont faizi uygulanmış olup, davalıların eyleminin TTK 3. maddesi gereğince ticari iş niteliği taşımasına göre avans faizine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde reeskont faizine hükmedilmesi doğru değildir.

Ancak bu yanılgının giderilmesi yerel mahkeme kararının bozulmasını gerektirmediğinden hükmün faiz cinsi yönünden düzeltilerek onanması mümkündür.

Açıklanan nedenlerle, davalının tüm, davacının sair temyiz itirazlarının reddi ile yerel mahkeme kararının, hükmolunan maddi ve manevi tazminata uygulanan faiz cinsi yönünden düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2007/8647, Karar No: 2007/9108, Tarih: 27.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/8647 E.  ,  2007/9108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ...'un 2002 yılından beri ...'da bulunan ... Huzurevinde kalmakta olduğu, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince vesayet altına alındığı, T.M.Y.'nın 412. maddesi anlamında izin mevcut olmadığı anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4671, Karar No: 2019/7724, Tarih: 02.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/4671 E.  ,  2019/7724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 21/03/2019 tarih ve 2018/781-2019/243 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ressam olan davalının Rize Pazar Aras Kargo şubesine gönderilmek üzere müvekkili şirketin Gimat Şubesi Müdürlüğü'ne teslim ettiği resimlerinin kaybolduğunu, bu nedenle davalının Ankara 8. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/392 Esas sayılı dava dosyasıyla müvekkili aleyhine açtığı maddi ve manevi tazminat davasının kabulüne karar verildiğini, hüküm nedeniyle müvekkilinin davalıya 8.905,00 TL ödediğini, hükmün Dairemizin 2011/9948 Esas, 2012/1674 Karar sayılı ilamı ile bozulduğunu, mahkemenin bu defa bozma ilamına uyarak verdiği kararda manevi tazminat talebinin reddine karar verdiğini, bu nedenle müvekkili tarafından manevi tazminat adı altında ve buna bağlı olarak yapılan ödemenin iadesi için yapılan icra takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %20'den aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre, davalının yerleşim yerinin Samsun olduğu, İİK 50. maddesinde para ve teminat borcu için takip hususunda HMK hükümlerinin kıyas yolu ile uygulanacağının düzenlendiği, HMK hükümlerine göre genel yetkili mahkemelerin davalının yerleşim yeri mahkemeleri olduğu, HMK 10. maddesinde sözleşmeden kaynaklanan davalarda sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin yetkili olduğu düzenlenmiş ise de; somut olayda icra takibine konu alacağın sözleşmeden kaynaklanan bir alacak olmayıp, fazladan ödenen sebepsiz zenginleşildiği iddia olunan bedel için yapılan takip olduğu, bu sebeple genel yetkili olan davalının yerleşim yeri mahkemeleri yetkili olduğundan ve yetkili icra dairesinde takip yapılmadığından dava şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle yetkili icra dairesinden takip yapılmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesine dayalı olarak daha önce açılan davada verilen karar henüz kesinleşmeden haricen ödenen manevi tazminat ve buna bağlı giderlerin istirdatı istemine ilişkin ilamsız icra takibine vaki icra dairesinin yetkisine ve borca itirazın iptali talebinden ibaret olup, mahkemece yazılı şekilde yetkili icra dairesinde takip yapılmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesine dayalı olarak daha önce açılan davada verilen karar henüz kesinleşmeden haricen ödenen manevi tazminat ve buna bağlı giderlerin istirdatı istemine ilişkin ilamsız icra takibine vaki icra dairesinin yetkisine ve borca itirazın iptali talebinden ibaret olup, mahkemece yazılı şekilde yetkili icra dairesinde takip yapılmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Davacı tarafından taşınan emtianın hasarlı teslimi iddiasına dayalı maddi ve manevi tazminat istemli davada, maddi tazminatın yanında manevi tazminata da hükmolunmuş ve davacı tarafından bu hüküm gereğince henüz karar kesinleşmeden ödeme yapılmışsa da bilahare manevi tazminat yönünden kararın Dairemizce bozulması ve akabinde bozma sonrası yapılan yargılama neticesinde manevi tazminat isteminin reddine dair verilen kararın kesinleşmesi üzerine davacı somut davaya konu takibi başlatmıştır. Bu durumda, mahkeme kararının manevi tazminat yönünden bozulması nedeniyle daha önce manevi tazminat istemine ilişkin olarak ödenmiş olan tutar davalı uhdesinde sebepsiz zenginleşme oluşturuyorsa da, taraflar arasındaki taşıma sözleşmesi gereğince açılan dava sonucunda bu ödemenin yapılmış olması nedeniyle, mezkur davada da ilk davadaki gibi yetkili mahkemenin taraflar arasındaki sözleşmeye göre belirlenmesi gereklidir. Bu itibarla, dava ve takip tarihi itibariyle yürürlükte olan 2004 sayılı İİK'nın ilamsız icra takiplerinde icra dairelerinin yetkisini düzenleyen 50. maddesi ile 6100 sayılı HMK'nın sözleşmeden doğan davalarda yetki kuralını düzenleyen 10. maddesi delaletiyle uygulanması gereken 6098 sayılı TBK'nın ifa yerine ilişkin 89. maddesi gereğince, konusu bir miktar paranın ödenmesi olduğu anlaşılan dava konusu değere dair talebin, ödeme zamanı itibariyle alacaklının yerleşim yeri mahkemelerinde dava edilmesi veya icra dairelerinde ilamsız icra takibine konu edilmesi mümkündür. Şu halde, mahkemece davalının icra dairesinin yetkili olmadığı yönündeki itirazının reddine karar verilerek, işin esasına girilip yapılacak inceleme neticesinde bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde davanın usulden reddi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün anılan taraf yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 02/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10149, Karar No: 2013/15054, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10149 E.  ,  2013/15054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyanın incelenmesinden davacı vekilinin 27.05.2013 havale tarihli temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt edilip edilmediği anlaşılamamıştır. Mahkemece bu konu araştırılarak anılan dilekçenin temyiz defterine kaydı varsa bu kaydı gösterir sayfanın onaylı bir örneğinin dosya içerisine konulmasından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan elmanın kuru-sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimini, tüm harcama kalemlerini gösteren ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

3-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların 2012 yılı itibariyle rayiç bedellerini gösterir listenin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/16815, Karar No: 2023/3754, Tarih: 20.06.2023

**2. Ceza Dairesi         2023/16815 E.  ,  2023/3754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1114 E., 2023/1267 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi vedüzeltilerek istinaf başvurusunun esastan redd

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret - Onama

A-İŞ YERİ DOKUNULMAZLIĞININ İHLÂLİ VE MALA ZARAR VERME SUÇLARINDAN KURULAN HÜKÜMLER YÖNÜNDEN

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2023/1114 Esas, 2023/1267 Karar sayılı kararının sanık müdafîî tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında, İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2023 tarihli ve 2022/1124 Esas ve 2023/100 Karar sayılı kararı ile iş yeri dokunulmazlığının ihlâli ve mala zarar verme suçlarından, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/4, 151/1 ve 168/2. maddeleri uyarınca kurulan “1 yıl 6 ay hapis” ve "4 ay 15 gün hapis" cezaları ile mahkûmiyet hükümlerine konu cezaların türü ve miktarları ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararları ve bu kararlara yönelik temyizlerin niteliği karşısında;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/2-a. maddesinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, 5271 sayılı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz istemlerinin, aynı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE,

B-HIRSIZLIK SUÇUNDAN KURULAN HÜKÜM YÖNÜNDEN

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun’un 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.12.2022 tarihli ve 2022/58685 Esas No'lu iddianamesi ile sanık hakkında olay günü, gece vakti katılanın...Mermer isimli iş yerine kapı kilidine zarar vererek girip, içeriden koltuk takımı, laptop, mermer silim makinesi, 8 adet el taşlama makinesi, elektrikli su motoru, çay ocağı ve enerji uzatma kablosu çalması şeklindeki eylemi nedeniyle hırsızlık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h, 143, 53/1 ve 58. maddeleri gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İzmir 8. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.02.2023 tarihli ve 2022/1124 Esas, 2023/100 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 142/2-h ve 143/1. maddeleri uyarınca 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 53/1. maddesi gereği hak yoksunluklarının uygulanmasına ve aynı Kanun'un 58. maddesi gereği cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 14.03.2023 tarihli ve 2023/1114 Esas, 2023/1267 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-c maddesi uyarınca sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 4 yıl 6 ay hapis olarak belirlenmesine karar verilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği, kararın yasaya, usule ve hakkaniyete aykırı olduğuna, müvekkilinin aşamalardaki savunmalarında; Y.U. isimli şahsın yönlendirmesi ile bahse konu iş yerine gittiğini, kendisinin sadece nakliye için yardımcı olduğunu, nakliye ücretinin karşılığı olarak sadece 400,00 TL aldığını, başkaca para almadığını beyan ettiğine, sanığın suçlamayı kabul etmemesine rağmen katılanın zararını gidermeyi kabul ettiğine, ancak müvekkilinin suça iştirakini gösterir herhangi bir delil bulunmadığına, bir kimsenin hırsızlık yapmaya giderken annesi üzerine kayıtlı araçla gitmesinin hayatın olağan akışına da aykırı olduğuna, Y.U. isimli şahsın beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğu kanaatinde olduklarına, sanık hakkında diğer takdiri indirim nedenlerinin ve erteleme hükümlerinin uygulanmamasının da hukuka aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek nedenlere ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü