muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/34155, Karar No: 2018/17411, Tarih: 09.07.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/34155 E.  ,  2018/17411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin akaryakıt taşımacılığı konusunda faaliyet gösteren davalı işyerinde yanıcı-patlayıcı-tanker şoförü olarak çalıştığını, ... -..., .... - ... arası çalıştığını, 6 ay eve gelememesi sebebi ile izin istediğini, izin isteğinin işverence kabul edilmeyerek iş sözleşmesinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile bir kısım işçilik alacalarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiğini, davacının şoförlük yaptığı aracı yükleme yapmak amacıyla ...’ye getirip, müvekkiline haber vermeden Konya'ya gittiğini, işverenin davacıyı aradığını ancak davacının işe gelmediğini, bu sebeple çıkışının verildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının süresinde ödenmeyen fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, ücret alacakları olduğu için iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II-e maddesi uyarınca kendisinin haklı nedenle feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Taraflar arasında, iş sözleşmesinin işverence feshedildiği konusunda uyuşmazlık olmayıp, uyuşmazlık haklı sebeple feshedilip feshedilmediği noktasındadır.

Somut olayda, he ne kadar mahkemece davacının süresinde ödenmeyen fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, ücret alacakları olduğu için iş sözleşmesini 4857 sayılı İş Kanunu’nun 24/II-e maddesi uyarınca kendisinin haklı nedenle feshettiği kabul edilmişse de, davacının iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini iddia etmesi ve davalı işverence de feshin davalı tarafından haklı sebeple gerçekleştirildiğinin belirtilmesi karşısında böyle bir kabulün dosya içeriğine uymadığı anlaşılmıştır. Hal böyle olunca, mahkemece iş sözleşmesinin işverence feshinin haklı olup olmadığı araştırılmaksızın yanlış değerlendirme ile sonuca gidilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

2-Uluslararası tır şoförü olan davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı, ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıp çalışmadığı hususu da ihtilaflıdır.

Fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışma yaptığını, ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Söz konusu alacakların ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de iddia edilen dönemlerde çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille söz konusu olabilir. Buna karşın, bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda dahi, işçinin geçerli bir yazılı belge ile bordroda yazılı olandan daha fazla çalışmayı yazılı delille kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda da ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır. Bu alacakların yazılı delil ya da tanıkla ispatı imkan dahilindedir. İşyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Yargıtay'ın kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin salt tanık deliline dayanarak fazla çalışma ücreti talep etmeleri mümkün değildir. Tanıkların anlatımları kendi çalışma saatleri ile ilgili olup, dava açan tır şoförü ile aynı seferde görev yapmamaları sebebiyle günlük çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri imkânsızdır (Yargıtay 22. H.D. 02.05.2013 gün, 2012/ 20294 E, 2013/ 9333 K.). Öte yandan uluslararası tır şoförleri mesailerini kendileri belirledikleri gibi günlük tır kullanımıyla ilgili sıkı trafik mevzuatına uymak zorundadırlar (Yargıtay 9.H.D. 25.03.2013 gün, 2013/ 1808 E, 2013/ 9914 K. ; Yargıtay 9.H.D. 23.01.2013 gün, 2010/ 39429 E, 2013/ 2594 K.).

... ülkelerinde hafta tatili günlerinde tır trafiği yasak olduğu için ... ülkelerine sefer yapan tır şoförleri için salt tanık beyanları ile hafta tatili çalışmalarının ispatı mümkün değildir (Yargıtay 9.H.D. 2011/ 16868 E, 20T3/ T7242 K.; Yargıtay" 9.H.D. 03.05.2013 gün, 2011/ 7424 E, 2013/ 13347 K.).

... ülkelerinde hafta tatili günlerinde tır trafiği yasak olduğu için ... ülkelerine sefer yapan tır şoförleri için salt tanık beyanları ile hafta tatili çalışmalarının ispatı mümkün değildir (Yargıtay 9.H.D. 2011/ 16868 E, 20T3/ T7242 K.; Yargıtay" 9.H.D. 03.05.2013 gün, 2011/ 7424 E, 2013/ 13347 K.).

Yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin fazla çalışma yaptıklarını ve hafta tatillerinde çalıştıklarını yazılı delille ispatlamaları gerekir.

Tır şoförünün yurt dışında olduğu sırada bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının yazılı delil veya tanık beyanları ile ispatı mümkündür. Tanık beyanları ile kanıtlanan bu tür çalışmalarda pasaport ve benzeri yurda giriş çıkış kayıtları üzerinden inceleme yapılmalı ve işçinin yurt dışında olduğu süreye rastlayan bayram ve gene tatil günleri için hesaplamaya gidilmelidir. (Yargıtay 9.H.D. 11.04.2013 gün, 2011/5273 E, 2013/11883K. Yargıtay 9.H.D. 24.01.2013 gün, 2010/ 39272 E, 2013/ 2778K.).

Somut olayda; her ne kadar mahkemece, davacının Karayolları Trafik Yönetmeliğine göre en fazla 9 saat çalışabilecekleri gerekçesiyle fazla çalışma yaptığı kabul edilmişse de, yukarıdaki açıklamalar ışığında fazla çalışma alacağı talebi reddedilmeli; ancak davacının seferde bulunduğu yurt dışı çıkış ve giriş kayıtlarından davacının çalıştığı ulusal bayram ve genel tatil günleri tespit edildikten sonra, bilirkişiye usulüne uygun ve denetlenebilir şekilde hesaplama yaptırılarak davacının ulusal bayram ve genel tatil ücreti talebi hüküm altına alınmalıdır. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda belirtilen sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.07.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2024/2179, Karar No: 2024/5734, Tarih: 13.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2179 E.  ,  2024/5734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/2353 Esas, 2024/293 Karar

TALEP EDEN : ... 3. Noterliği

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.11.2023 Tarihli ve 2023/2071 Esas, 2023/1994 Karar Sayılı Kararı

Müteveffa ...' in yerleşim yeri adresinin Baienfurt / lmanya Federal Cumhuriyeti olduğu , 5718 sayılı Miiletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 41 inci maddesi uyarınca yetkili mahkemenin İzmir Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.02.2024 Tarihli ve 2023/2353 Esas, 2024/293 Karar Sayılı Kararı

Murisin Türkiye'de sakin olduğu yerin Kasaplar Mahallesi Sındırgı Caddesi Ebru Apartmanı No: 26 Altıeylül/ ... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 596 ncı maddesi uyarınca vasiyetnamenin açılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vasiyetnamenin açılması” başlıklı 596 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Vasiyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi tarafından açılır ve ilgililere okunur.”

4. 5718 sayılı Kanun'un “Miras davaları” başlıklı 43 üncü maddesi şöyledir:

“Mirasa ilişkin davalar ölenin Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, son yerleşim yerinin Türkiye'de olmaması hâlinde terekeye dâhil malların bulunduğu yer mahkemesinde görülür.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, murisin yerleşim yerinin olduğu, yapılan kolluk araştırması ile Türkiye'deki son yerleşim yerinin ise Altıeylül / ... olduğunun tespit edildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/18722, Karar No: 2021/5456, Tarih: 23.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/18722 E.  ,  2021/5456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Düşme, ceza verilmesine yer olmadığı

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığa atılı suçlara ilişkin yasa maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e ve 67/2. maddelerine göre, suçların tabi bulunduğu 8 yıllık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnamaye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin hükümlerin BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle, 5237sayılı TCK’nın 66/1-e ve CMK’nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 23/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2040, Karar No: 2016/7371, Tarih: 28.04.2016

**12. Ceza Dairesi         2016/2040 E.  ,  2016/7371 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 24/11/2015

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın bozma ilamından sonra, 12/10/2015 tarihinde icra edilen keşfe katılarak beyanda bulunması, sanık müdafinin bozma ilamına karşı diyeceklerini dile getirmiş olması ve mahkemece sanığın lehine olarak verilen beraat kararında isabetsizlik görülmemesi karşısında, “aleyhine olan bozma ilamına karşı sanığa diyeceklerinin sorulmadığı” ndan bahisle bozma öneren tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik araştırma ve inceleme ile beraat kararı verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 28/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/8036, Karar No: 2012/16951, Tarih: 09.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/8036 E.  ,  2012/16951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve hükümlerin özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları bulunmadığı halde 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek sanık hakkında cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu

salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nın 322. Maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCK’nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/6090, Karar No: 2024/4066, Tarih: 16.04.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/6090 E.  ,  2024/4066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/853 E., 2015/377 K.

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasına suçtan doğrudan zarar görmeyen Hazinenin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237 nci maddesine göre katılma hakkı olmadığı gibi mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği, bu itibarla aynı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereğince sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası da gözetilerek 1412 sayılı Kanun'un 317 nci maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5105, Karar No: 2018/19, Tarih: 02.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/5105 E.  ,  2018/19 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu , hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 02.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3194, Karar No: 2019/5652, Tarih: 01.07.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/3194 E.  ,  2019/5652 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... arasında görülen dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nden verilen 19.07.2016 tarih ve 2015/1087 E. - 2016/572 K. sayılı hükmün, davalı ... Kurumu Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Önceki Geri Çevirma Kararı gereğince; davaya konu ödeme emrinin borç dönemleri olan 2010/3, 2010/4 ve 2010/5 dönemlerinde, davacının temsil ve ilzama yetkili kişilerden olup olmadığı tespit edilemediğinden, derneği temsil ve ilzama yetkili kişilerin tespit edilerek dosyanın temyiz incelemsine gönderilmesi gerekmekte ise de mahkemece İl Dernekler Müdürlüğü ile yapılan yazışma neticesinde, derneği davaya konu dönemde temsil ve ilzama yetkili kişilere ilişkin bir bilgi içermeyen yönetim kurulu üyelerinin isimlerinin yazılı olduğu belgeler temin edilerek dosya yeniden temyiz incelemesine gönderilmiştir.

İkinci bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin, davaya konu ödeme emrinin borç dönemleri olan 2010/3, 2010/4 ve 2010/5 dönemlerinde, davacının temsil ve ilzama yetkili kişilerden olup olmadığının tespitiyle, gelen yazı cevapları dosya arasına alınarak iş bu dosyaya eklendikten sonra dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklik giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine 01.07.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.