muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1480, Karar No: 2021/1268, Tarih: 29.03.2021

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davalı-karşı davacı vekilinin tüm, davacı-karşı davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Mahkemece karşı davada; tapu iptal ve tescil davası yönünden davanın kabulü ile, davalı-karşı davacı yüklenicinin eksik ve ayıplı imalat bedeli olarak hesaplanan 74.949,14 TL'nin (eksik ve ayıplı imalat bedeli yönünden, 20.000,00 TL'nin davacının talebi doğrultusunda hüküm altına alındığından davacı yönünden tahsilde tekerrüre sebebiyet vermemek kaydı ile) karşı davacı-karşı davalı arsa sahibine ödenmesi kaydıyla dava konusu ... ili, ... ilçesi, ... Köyü, ... mevkii, 3255 ada, 373,72m² lik arsa üzerinde inşa edilen binanın 2 ve 17 Nolu bağımsız bölümlerinin davacı adına olan tapu kaydının iptali ile davalı-karşı davacı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.Ancak davacı arsa sahibinin eksik işlerin giderim bedeli alacağının yanında davacı lehine kira tazminatına da hükmedildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda mahkemece hesaplanan eksik işlerin giderim bedeline arsa sahibi lehine hükmedilen kira tazminatı alacağı da eklenip bulunacak miktarın tamamının davalı-karşı davacı yükleniciye depo ettirdikten sonra birlikte ifa suretiyle karşı davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi uygun olmamıştır.Yerel mahkemenin asıl ve karşı davada verdiği kararın davacı karşı davalı arsa sahibi yararına bu gerekçeyle bozulması gerekirken, yerel mahkemenin karşı davada birlikte ifa hükmü kurarken kira tazminatı ile ilgili değerlendirme yapmadığı gözden kaçırılarak yazılı gerekçeyle düzeltilerek onandığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından karar düzeltme talebinin kabulü uygun görülmüştür.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle, davalı-karşı davacı yüklenicinin tüm, davacı-karşı davalı arsa sahibinin 2. bent kapsamı dışında kalan karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca davacı-karşı davalı arsa sahibinin karar düzeltme taleplerinin kabulüyle, Dairemizin 17.12.2019 gün, 2019/1381 Esas 2019/5197 Karar sayılı düzelterek onama ilamının kaldırılarak az yukarıda 2. bentte belirtilen gerekçeyle karşı davada kurulan hükmün arsa sahibi yararına BOZULMASINA, peşin alınan harç ile karar düzeltme harcının istek halinde davacı-karşı davalıya iadesine, 10,30 TL harç ve takdiren 490,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyen davalı-karşı davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 29.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/35778, Karar No: 2014/24252, Tarih: 09.07.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/35778 E.  ,  2014/24252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/227724

MAHKEMESİ : Urla 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2012

NUMARASI : 2011/411 (E) ve 2012/487 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etmek

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu gözetilmeden hakkında TCK’nın 31/2.maddesi yerine aynı maddenin 3.fıkrasıyla indirim yapılması sonucu fazla ceza tayini,

2-Suç tarihinde 12-15 arası yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35. maddesine aykırı şekilde sosyal inceleme yaptırılmadan ve yaptırılmama gerekçeside tartışılmadan hüküm kurulması,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müşteki E.. G..’a karşı işlenen eylemde 10 Tl değerli eşyayı çalmak isterken yakalanan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk S.. K.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09/07/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8449, Karar No: 2019/23504, Tarih: 17.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/8449 E.  ,  2019/23504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, iki tarafın yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine, 17.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4455, Karar No: 2016/7946, Tarih: 25.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/4455 E.  ,  2016/7946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın daha önceden tanıdığı sanık ...’ten 200,00 TL borç alarak karşılığında kendisine senet verdiği, daha sonra sanığa olan borcunu ödemek amacıyla evinin su tesisatını döşediği, ayrıca kalan 50,00 TL parayı elden vererek borcu ödediği, buna rağmen sanığın bedelsiz kalmış senedi icraya koyduğunun iddia edildiği olayda, sanığın suç işleme kastının bulunmadığı ve atılı suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin beraat yönünde kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın kararın kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2346, Karar No: 2018/1660, Tarih: 20.04.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/2346 E.  ,  2018/1660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedelinin tahsili için başlatılan icra takibine itirazın iptâli, takibin devamı, icra inkâr tazminatı istemine ilişkin olup mahkemece yetkili icra dairesinde yapılmış bir takip bulunmadığından davanın usulden reddine dair verilen karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.Davacı vekili müvekkili şirketin, davalıya ait iki adet aracın tamirini yapıp teslim ettiğini,iş bedeline karşılık toplam 11.228,76 TL bedelli iki adet faturanın tebliğine rağmen, davalının 4.000,00TL ödediğini, bakiye 7.347,38 TL alacak için ... 8. İcra Dairesi'nin, 2015/8730 Esas nolu dosyasında başlatılan takibe yapılan haksız itirazın iptâlini istemiştir.Davalı vekili cevap dilekçesinde ve takibe itirazında; müvekkilinin ikametgahının ... ’da olduğunu, görevli ve yetkili icra dairesi ve mahkemenin ... icra daireleri ve Ticaret Mahkemeleri olduğunu, kaldı ki 5.157,78 TL bedelli fatura karşılığının ödendiğini, takibe konu faturaya ait hizmetin alınmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.Taraflar arasında eser sözleşmesi ilişkisinin mevcudiyeti çekişmesiz olup, davalının adresi takip talebinde ve dava dilekçesinde ... mahallesi, ... Cadde... sokak ... /... olarak gösterilmiş ise de, davalının faturaya itirazlarını bildirmek için davacıya gönderdiği; 22 Mayıs 2015 tarih 7664 yevmiye nolu ihtarnameden ve 28.02.2015 tarih ... nolu faturadan anlaşılacağı gibi, davacı şirketin servisinin,... ilinde bulunan ... Mah. ... Cad. ... adresinde bulunduğu anlaşılmaktadır.HMK 10. maddesinde “Sözleşmeden doğan davaların, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği, İİK 50. maddesinde de, para veya teminat borcu için yapılan takiplerde yetkili icra dairesinin tesbitinde, HMK hükümlerinin kıyasen uygulanacağı, takibe esas akdin yapıldığı icra dairesinin de yetkili olduğu hükme bağlanmıştır. Davacı davasında akdin ifa yerinin ... /... olup, ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu ileri sürdüğünden, mahkemece dilekçe teatisi de tamamlanıp duruşma açılarak, taraf delilleri toplandıktan sonra, takibin yetkili icra dairesinde yapılıp yapılmadığı değerlendirilip, gerekirse işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir.Açıklanan şekilde duruşma açılarak gerekli inceleme yapılmaksızın, dosya üzerinden yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 20.04.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5369, Karar No: 2019/1271, Tarih: 09.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5369 E.  ,  2019/1271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacı kooperatifin 30.06.2012 tarihinde yapılan genel kurulunda yeni yönetim ve denetçiler kurulunun seçilip göreve başladıklarını, eski yönetimin usulsüz işlemlerle kooperatifi zarara uğrattıklarını, davalıların yönetime geldiklerinden beri zimmet, ihtilas, faturaların geç ödenmesi ve ödenmemesi, usulsüz alınan kararlar faturasız ve belgesiz harcamalar, kooperatif alacaklarının tahsil edilmemesi, akrabalar ile ticari işlemler gerçekleştirilmesi nedeniyle kooperatifi zarara uğrattıklarını, bu hususta savcılığa da şikayette bulunduklarını ve davalılar hakkında soruşturma başlatıldığını ileri sürerek kooperatif zararının bilirkişi tarafından tespitiyle bu zararların oluştuğu tarihlerden itibaren şimdilik 144.500,00 TL'nin işlemiş ve dava tarihinden işleyecek ticari temerrüt faiziyle davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin kooperatif genel kurullarında alınan kararla ibra edildiklerini mevcut ibra kararı varken genel kurulun yeni bir karar alarak sorumluluk davası açması için denetçilere yetki veremeyeceğini, davacı yanın iddialarının gerçek dışı ve destekten yoksun soyut iddialar olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı kooperatifin eski başkanı olan davalı ...'nın ikrarı ile sabit olduğu üzere fiilen bir teslim olmadığı halde kendisine ait firmadan kooperatife, 31.08.2009 tarih 2277 ve 2278 numaralı faturalar ile 11.800,00 TL bedelli yakacak odunları satmış gibi göstererek bedelini tahsil ettiği, bunun yanında kooperatifin 30.06.2012 tarihli mizana göre 153 ticari mal stokları hesabında 6.747,53 TL bedelli yakacak odun ve 75.696,15 TL bedelli tomruk olmak üzere toplam 82.443,68 TL bedelli emtia girişi olduğu, girişi yapılan emtialardan satılan/teslim edilen 31.362,64 TL bedelli tomruk cinsi emtianın düşülmesinden sonra kalan 51.111,04 TL bedelli yakacak odun ve tomruğun bulunmadığı, bunun 11.800,00 TL'lik bölümünün davalı ...'nın eyleminden kaynaklandığı, kalan 39.311,04 TL'nin ise davalıların haksız eylemleri nedeni ile kooperatifin malvarlığından çıktığı talep edilen diğer alacak kalemleri yönünden doğan bir zarar bulunmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 09.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3868, Karar No: 2019/5431, Tarih: 20.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/3868 E.  ,  2019/5431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Aynı olayın diğer sanığı olan .... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerinin Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 24/05/2017 gün, 2016/106 Esas – 2017/6057 Karar sayılı ilamı ile incelenip sonuçlandırılmış olması nedeniyle, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebinin de aynı Daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 20.03.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/537, Karar No: 2007/531, Tarih: 04.07.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-537 E.  ,  2007/531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 26.4.2007

Taraflar arasındaki “kadastro tespitine itiraz"  davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne   dair verilen  2.6.2006 gün ve 181-318 sayılı kararın incelenmesi   davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay  20.Hukuk Dairesinin 14.12.2006  gün ve  14932-17575  sayılı ilamı ile, (...Kadastro sırasında, ...Köyü 107 ada 7 parsel sayılı 2.088,61 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesizden tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı H. K.  adına  tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm  davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.......) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,  4.7.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1579, Karar No: 2012/1503, Tarih: 23.05.2012

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2011/1579 E.  ,  2012/1503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, gerçek kişiler ile Hazine arasında tarla niteliği ile tespit gören parsellerin kadastro tespitine itirazına ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 16.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 16.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 23.5.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.