muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/27631, Karar No: 2016/163, Tarih: 11.01.2016

Dava dilekçesi ile alacağın kalan kısmının sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarına ilerde talep edildiği tarihten itibaren faiz yürütülmesine karar verilmelidir.

Somut olayda, davacı tarafından açılan dava, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda, külli tespit davası niteliğinde olduğundan kıdem tazminatı dışındaki ücret alacağı, fazla çalışma ücreti, dini ve milli bayramlar ile genel tatil alacaklarının ıslahla arttırılan miktarlarına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, bu alacakların tamamına dava tarihinden faiz yürütülmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ:

Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin ücret alacağı, fazla çalışma ve genel tatil alacağına ilişkin (2), (3) ve (4). paragraflarının çıkartılarak yerlerine;

- 1.948,97 TL. brüt ücret alacağının 250,00 TL.'sinin dava tarihi olan 11.11.2013 tarihinden, bakiye kalan 1.698,97 TL. sinin ıslah tarihi olan 18.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

- 13.443,99TL.brüt fazla çalışma ücreti alacağından takdiren %30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak 9.410,70 TL brüt alacağın 1.000,00 TL'sinin dava tarihi olan 11.11.2013 tarihinden, bakiye kalan 8.410,70 TL. sinin ıslah tarihi olan 18.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

-1.644,97 TL brüt genel tatil ücreti alacağından takdiren %30 oranında hakkaniyet indirimi yapılarak 1.151,40 TL brüt alacağın 250,00 TL'sinin dava tarihi olan 11.11.2013 tarihinden, bakiye kalan 901,4 TL.'sinin ıslah tarihi olan 18.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine," paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 11/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4545, Karar No: 2024/7041, Tarih: 11.06.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/4545 E.  ,  2024/7041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/160 E., 2018/159 K.

SUÇ : Rüşvet verme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın ... vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön incelemede;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, İçişleri Bakanlığının rüşvet verme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 237. maddesine göre doğrudan zarar görmediği, bu itibarla İçişleri Bakanlığının bahsi geçen suçtan açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyiz etme hakkı olmadığı, ... hakkında verilen usulsüz katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği anlaşıldığından, ... vekilinin kamu görevlisi olmayan sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/567, Karar No: 2011/3074, Tarih: 13.04.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/567 E.  ,  2011/3074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Keşif sırasında tanık olarak dinlenen ... ...'nın davaya konu yeri kendisinin kullandığını ve bu nedenle Mahkemenin 2006/668 esasına kayıtlı dosyada yargılamanın devam ettiğini belirtmesi karşısında, sözü edilen dava dosyasındaki davaya konu yer ile bu dosyadaki davaya konu yerin aynı yerler olup olmadığı araştırılmadan soyut tanık beyanına dayanılarak eksik soruşturmayla beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 13.4.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22405, Karar No: 2013/5344, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/22405 E.  ,  2013/5344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

(Kapanan Ümreniye 2. Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yakınanın oturduğu binanın önünde açıkta bulunan çatı malzemelerinden 37 adedini el arabasına yükleyerek götürmekte iken, ... Sokak içerisinde bir şahsın el arabası ile eşya taşıdığı şeklindeki ihbar üzerine belirtilen yere gelen görevlilerce kovalama sonucu yakalanan sanığın; suça konu malzemeleri, yakalandığı yere 500 metre uzaklıktaki ... Sokak içerisinden çaldığının tespit edilmesi karşısında, kesintisiz bir takip de bulunmadığı gözetilmeden, sanığın eylemini tamamlamasına karşın, teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek, sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi; suça konu eylemin gece 02:30 sularında gerçekleştirildiği halde, sanık hakkında hükmolunan cezadan 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uyarınca “ gece vakti “ nedeniyle artırım yapılması gerektiğinin düşünülmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedenleri yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” ve “e” bentlerindeki hak yoksunluklarına hükmedilmemesi ;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum oldukları

hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/03/2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4952, Karar No: 2013/4928, Tarih: 17.09.2013

**15. Hukuk Dairesi         2013/4952 E.  ,  2013/4928 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ..... vs. ile davalılar .... vs. arasındaki davadan dolayı ..... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 28.05.2013 gün ve 2008/189-2013/325 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmış olup, Y......'nun 09.02.2012 gün ve 1 sayılı kararı uyarınca temyiz itirazlarını inceleme görevi ........'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz itirazlarını incelemekle görevli Y.......Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 17.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

tır.
Yargıtay — Esas No: 2023/611, Karar No: 2023/3168, Tarih: 16.05.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/611 E.  ,  2023/3168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Hükmedilen ceza miktarına göre sanık müdafiinin duruşmalı inceleme isteminin, 1412 sayılı Kanun'un 318 ... maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2019 tarihli ve 2019/75 Esas, 2019/285 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), (e) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 23.05.2019 tarihli ve 2019/75 Esas, 2019/285 Karar sayılı kararının katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 26.01.2021 tarihli ve 2020/4559 Esas, 2021/367 Karar sayılı kararı ile hükmün gerekçesiz bırakılması nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2021/91 Esas, 2022/273 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten yaralama suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a), (e) bentleri, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 8 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz isteği; sanığın kastının yanlış belirlendiği, suç vasfının kasten öldürme olduğu, haksız tahrik hükümlerinin ve takdîri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın ileride suç işlemeyeceğine kanaat edinilemediği fikrinin yanlış olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz isteği; sanığın kastının yanlış belirlendiği, suç vasfının kasten öldürme olduğu, haksız tahrik hükümlerinin ve takdîri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz isteği; sanığın ileride suç işlemeyeceğine kanaat edinilemediği fikrinin yanlış olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Maktul ... ile sanık ...'in öz kardeş olup karşılıklı lokantalarının bulunduğu, olay öncesinde, sanık ...'in ... Et Mangal isimli lokantayı, maktul ...'in ise karşısında bulunan ... Et Mangal lokantasını işlettiği, ... lokantasının önceden maktul ...'e ait olduğu ve bu işletmenin yeniden ...'e devri konusunda ticari anlaşmazlığın bulunduğu, olay günü bu husumet nedeniyle önce ...'in oğlu ... ile temyiz dışı sanıklar ... ve ... arasında tartışma çıktığı, çıkan tartışmanın kavgaya dönüştüğü, diğer tarafların da bu kavgaya katıldıkları, bu kavgada sanık ...'in balta ile maktul ...'e arkadan vurduğu ve basit tıbbî müdahaleyle giderilebilir nitelikte yaraladığı anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçlamayı ikrar etmiştir. Katılan ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

3. İstanbul Adlî Tıp Birinci İhtisas Kurulunun 26.02.2014 tarihli raporunda; "Maktulün kafa bölgesinde sağ parietooksipitalde 4 cm lik yara dudakları arasında doku köprüleri bulunan etrafı ekimozlu yırtık, saçlı deri altında bu bölgede kanama tespit edildiği, bu yaralanmanın kişinin yaşamını tehlikeye sokan bir durum olmadığı, kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbî müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olduğu," şeklinde görüş açıklanmıştır.

4. İstanbul Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğü Vücut İzi Geliştirme Laboratuvarı Büro Amirliğinin 10.06.2011 tarihli ve 2011/3068 numaralı ekspertiz raporu, Fizik İhtisas Dairesi Balistik Şubesinin 07.06.2011 tarihli 02-2011/35928/6492-706 sayılı raporu, Adalet Bakanlığı Adlî Tıp Kurumu Biyoloji İhtisas Dairesinin 12.05.2014 tarihli raporu, ihbar tutanağı, olay yeri inceleme tutanağı ve fotoğraflar dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

1. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2021/91 Esas, 2022/273 sayılı kararında, bozma ilâmının gereklerinin yerine getirilmesi nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

1. ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2021/91 Esas, 2022/273 sayılı kararında, bozma ilâmının gereklerinin yerine getirilmesi nedenleriyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, ilk anda sanık ...'in balta ile maktul ...'e vurduğu, darbenin şiddeti ve meydana getirdiği sonuç bakımından basit tıbbî müdahaleyle giderilebilir nitelikte yaralanmaya sebep olduğu, ancak kavganın devamında hakkındaki hüküm kesinleşen inceleme dışı diğer sanık ... tarafından ...'in bıçaklandığı ani gelişen eyleme katılma iradesinin bulunduğunun tespit edilemediği, fiil üzerinde ortak hakimiyet kurmadığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği sanığın bir daha suç işlemekten çekineceğine dair olumlu kanaat oluşmadığından bahisle hapis cezasının ertelenmemesine ilişkin mahkemenin kabul ve takdîrinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, katılanlar vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2021/91 Esas, 2022/273 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılanlar vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18296, Karar No: 2014/27457, Tarih: 19.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/18296 E.  ,  2014/27457 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Adana 2. İş Mahkemesi

Tarihi : 11.04.2014

No : 2013/225-2014/165

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6877, Karar No: 2010/5609, Tarih: 20.07.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/6877 E.  ,  2010/5609 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2008/27172

...'ı kasten öldürmekten, hırsızlıktan ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ARTVİN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 31/10/2007 gün ve 74/126 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafi ve müdahiller vekili taraflarından istenilmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Katılanlar vekilinin 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, bu suça ilişkin temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın kasten insan öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik sebebinin derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma sebebi dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin, suç vasfına, eksik incelemeye, eylemin meşru savunma olduğuna, sanık hakkında taktiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen, katılanlar vekilinin, suç vasfının tasarlama ve canavarca hisle işlendiğine vesaireye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

A-Sanığın kasten insan öldürme suçundan kurulan resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-6136 sayılı yasaya muhalefet ve hırsızlık suçları yönünden;

Hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesi uyarınca sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinin gerekmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafi ile katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün (BOZULMASINA), 20/07/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1921, Karar No: 2023/5133, Tarih: 02.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1921 E.  ,  2023/5133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1006 E., 2022/1410 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ :...Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/67 E., 2022/86 K.

Davacı vekili tarafından açılan nüfus kaydının düzeltilmesi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle;kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; Türkiye Cumhuriyeti kayıtlarındaki ... ile... Cumhuriyeti nüfus kaydında...'nın aynı kişi olduğunun tespitini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; takdirin Mahkemeye ait olduğunu beyan etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece, hakkında tespit talep edilen davacı ...'in Türkiye Cumhuriyeti kayıtlarına göre 10.11.1935 tarihinde doğduğu,... Cumhuriyeti kayıtlarına göre ise 1942 yılında doğduğu bu haliyle ...'in doğum tarihinin Türkiye Cumhuriyeti ve... Cumhuriyeti kayıtlarına göre farklılık arz ettiği, kayıtlar birbiri ile uyumlu hale getirilmeden aynı kişi olduğu yönünde tespit yapılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kişi tespit davalarında bilgilerin birebir örtüşmesinin mümkün olmayabildiğini, bilgilerin beyanlara dayalı olarak elde edildiği için aralarında farklılıklar olabildiğini, bilgilerin birebir örtüşmediğinden bahisle tespit hükmü verilmemesinin hukuki açıdan çelişkiler yaratmakla kalmayıp davacı bakımından gereksiz yere zorluklar doğuracağını, aynı kişi tespit davalarının, ileride kaydın iptali veya düzeltilmesi için açılacak davalara karine teşkil edeceğini, bu sebeple aynı kişi tespiti talebi ile açtıkları davanın hukuka uygun bulunduğunu, davacının... Cumhuriyeti Nüfus Kaydındaki Kamile ile kendisinin aynı kişi olduğunu iddia etmekle tespit istemekte hukuki yararı bulunduğunu, dosyadaki belgelerden ...'in,... Cumhuriyeti vatandaşı... ile aynı kişi olduğunun anlaşıldığını, bu hususta gerekirse tanık beyanına da başvurulabileceklerini belirtmiş bulunmalarına karşın Mahkemece bu husus da göz önüne alınmayarak yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek karar tümü yönünden kaldırılmasına yeniden esas hakkında hüküm kurmak suretiyle karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç