muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14106, Karar No: 2024/7553, Tarih: 13.05.2024

**2. Ceza Dairesi         2021/14106 E.  ,  2024/7553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, konut dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Sanık ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık ...'ın yanında diğer sanık ... olduğu hâlde, katılan ...'nin ikametine zorla girdikten sonra ele geçirilemeyen balta ile evin camına vurup kırdığı ve elinde bulunan baltanın sapı ile katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı olayda, sanığın kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından eylemlerine uyan ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/2, 86/3-e ve 151/1 maddelerinde öngörülen cezaların üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık aslî (olağan) dava zamanaşımının mahkûmiyet kararlarının verildiği 17.09.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar dolduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık ... hakkında kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2. Sanıklar ... ve ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

5237 sayılı Kanun'un 116/1-4 ve 119/1-c maddelerine uyan konut dokunulmazlığının ihlâli suçunda, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11.12.2012 tarihli ve 2012/1247 Esas ve 2012/1842 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere; aynı Kanun'un 116/4 ve 119/1-c maddelerinde düzenlenen "suçların gece vakti ve birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi"nin, suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli halleri olması nedeniyle aynı Kanun'un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, TCK'nın 66/1-d ve 67/4. maddelerine göre zamanaşımı süresinin dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Konut dokunulmazlığının ihlâli suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında; kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun'un 119/1-c maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31393, Karar No: 2017/8262, Tarih: 11.04.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/31393 E.  ,  2017/8262 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılar ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı ile ... Temizlik Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 11.04.2017 gününde oybirliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17107, Karar No: 2014/17326, Tarih: 23.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17107 E.  ,  2014/17326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Müşteki gümrük idaresi adına hazine vekilinin temyiz istemine yönelik yapılan incelemede;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, Gümrük idaresi adına hazine vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanığın temyizine yönelik yapılan incelemede;

1-Sanık savunmasında; suça konu sigaraları evde bulunmadığı bir zamanda amcasımn oğlu Yusuf Adir'in eve bıraktığını öğrendiğini ve bu konuda kızı Mihriban Adir'in bilgi sahibi olduğunu belirtmesine göre bu konuda araştırma yapılmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Suça konu kaçak eşyanın 5607 sayılı kanunun 13/1.maddesi delaletiyle TCK.54/1.maddesi gereğince müsaderesi yerine, doğrudan TCK.nun 54.maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22781, Karar No: 2016/892, Tarih: 26.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/22781 E.  ,  2016/892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz senedi kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanıklar hakkında bedelsiz senedi kullanma suçundan verilen beraat hükümleri, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...’ın katılandan ticari alışveriş esnasında aldıkları, 19.000 TL bedelli 24/08/2007 ödeme tarihli 21/07/2007 keşide tarihli bonoyu bedeli ödendiği halde katılan aleyhine icra takibine koydukları ve bu şekilde üzerlerine atılı suçu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık, katılan ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanıkların atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla haklarında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçu işlemedikleri gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 26.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/356, Karar No: 2015/3344, Tarih: 26.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/356 E.  ,  2015/3344 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/41416

MAHKEMESİ : Sivas 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 21/11/2013, 2013/137 (E) ve 2013/200 (K)

SUÇ : Çocuğu canavarca hisle öldürmeye teşebbüs etmek

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık A.. İ..'nin yaşı küçük mağdur ...’yı kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kısmen suç vasfı tayin, takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Olay günü isteğiyle alkol ve tiner alan sanığın, ikametine gitmek için apartmana giren mağdurun arkasından yaklaşarak, kapşonunun ipini boğazına dolamak suretiyle sıkmaya başladığı, mağdurun bağırarak yardım istediği, sanığın "gel buraya öldüreceğim seni" dediği bağırma seslerini duyan tanık .. "abi yetiş" demesi üzerine sanığın koşarak olay yerinden uzaklaştığı, mağdurun eylem nedeniyle basit şekilde yaralandığı olayda,

A- Teşebbüs nedeniyle TCK’nun 35. maddesi uyarınca yapılan uygulamada meydana gelen zararın ağırlığına göre 13-20 yıl aralığında makul, bir ceza yerine, yazılı şekilde 18 yıl ceza verilmek suretiyle fazla ceza tayini,

B-Mahkemenin oluşa uygun kabulüne göre ve Dairemiz uygulamalarına göre, sanık hakkında TCK.nun 82/1-b maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 26/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11893, Karar No: 2021/7609, Tarih: 04.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/11893 E.  ,  2021/7609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...’ın mahkumiyetine, sanıklar ..., ... ve ...’ün beraatlerine ilişkin hükümler sanık ... ve katılan vekili tarafından, mala zarar verme suçundan sanıklar ... ve ...’nın beraatlerine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Katılan vekilinin, mala zarar verme suçundan sanıklar ... ve ...’nın beraatlerine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Mağdur kavramı gibi kanunda açıkça tanımlanmamış olan “suçtan zarar görme” kavramının, gerek Ceza Genel Kurulu, gerekse Özel Dairelerin yerleşmiş kararlarında; “suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali” olarak anlaşılıp uygulandığı, buna bağlı olarak da dolaylı veya muhtemel zararların, davaya katılma hakkı vermeyeceğinin kabul edildiği, bu hususun, Ceza Genel Kurulunun 11/04/2000 gün ve 65–69, 22/10/2002 gün ve 234–366, 04/07/2006 gün ve 127–180, 03/05/2011 gün ve 155–80, 21/02/2012 gün ve 279–55, 15/04/2014 gün ve 599-190, 28/03/2017 gün ve 214-206 sayılı kararlarında; “dolaylı veya muhtemel zarar, davaya katılma hakkı vermez” şeklinde açıkça ifade edildiği ve Ceza Genel Kurulunun 25/03/2003 gün ve 41–54 sayılı kararında da “tazminat ödenmesi, itibar zedelenmesi ve güven kaybı” gibi dolaylı zararlara dayanarak kamu davasına katılmanın olanaklı olmadığının kabul edilmesi karşısında; katılan Kültür ve Turizm Bakanlığının mala zarar verme suçundan açılan davaya katılma ve hükmü temyiz etme hak ve yetkisi bulunmadığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz isteminin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2-2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıklar ..., ... ve ...’ün beraatlerine ilişkin hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince:

Şikayetçi ...’in 25/09/2014 tarihinde kolluk kuvvelerine müracaat ederek, zeytin bahçesinde kaçak kazı yapıldığını ve kazıdan dolayı 1 adet zeytin ağacının zarar gördüğünü, kendi araştırmalarına göre kaçak kazıyı sanık ... ve ...’ın yaptığını beyan etmesi üzerine kolluk kuvvetleri tarafından olay yerine gidildiğinde, kazıların yaklaşık 6 ay önce yapıldığının tespit edildiği, sanıklar ...ve...’in savunmalarında şikayetçi ...’nin bahçesinde kazı yapmadıklarını beyan ettikleri, şikayetçi ...’nin de duruşmada alınan beyanında, kolluk kuvvetlerine kazıları sanıklar ...ve...’in yaptıklarını kesinlikle söylemediğini, sanıkları bahçesinde kazı yaparken de görmediğini ifade ettiği anlaşılmakla, sanıkların izinsiz kazı yapmak suçundan beraatlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Karacasu Sulh Ceza Hakimliğinin 14/10/2014 tarih ve 2014/10 Değişik ... sayılı arama kararına istinaden sanık ...’ın aracında yapılan aramada 9 adet sikke ile sanığın daha önce birlikte yaşadığı tanık İsmihan Türk’ün 17/10/2014 tarihinde kolluk kuvvetlerini arayarak kendisine ait evde sanığa ait eserlerin olduğunu ihbar etmesi üzerine evin ... katında yapılan aramada 35 adet sarı renkli aynı ebatlarda madeni para, 31 adet farklı ebatlarda sikke, 38 adet farklı ebatlarda sikke, 2 adet bilezik, 2 adet kapı süsü, 4 adet süs eşyası ele geçirildiği, sanığın savunmasında, Ördek Hakkı lakaplı sanık ...’ün 2 ay önce yanına gelerek tarlada bamya çapası yaparken sikke ve bilezik şeklinde kültür varlıkları bulduğunu, “ne yapayım” diye sorduğunu, kendisinin de müzeye teslim etmek üzere eserleri sanık ...’dan aldığını ve tanık İsmihan’ın evinin ... katındaki sandığa koyduğunu beyan ettiği, mahkemece sanık ...’a 06/04/2016 havale tarihli bilirkişi raporundaki resimler gösterilerek, hangi eserlerin sanık ... tarafından kendisine verildiği sorulduğunda, sanığın tam olarak hatırlamadığını beyan ettiği, sanık ...’nın da hangi eserleri sanık ...’a verdiğini bilemediğini, içlerinde bilezik olup olmadığını hatırlayamadığını beyan ettiği, bilirkişi raporunda, ele geçirilen bir kısım eserlerin 2863 sayılı Kanun kapsamında oldukları, bir kısım eserlerin ise anılan Kanun kapsamında olmadıklarının belirlendiği, mahkemece, sanık ... tarafından sanık ...’a verilen eserlerin 2863 sayılı Kanun kapsamında kalıp kalmadıkları yönünde tereddüt bulunduğundan sanık ... hakkında “kültür varlığı ticaretine aykırılık” suçundan beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların mahkumiyetlerine yeterli, kesin ve her türlü şüpheden uzak delile ulaşılamadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, sanıklar hakkındaki beraat hükümlerinin isteme uygun olarak ONANMASINA;

3-2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanık ...’ın mahkumiyetine yönelik adı geçen sanığın ve katılan vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin, cezanın miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dolandırıcılık suçuna mahal verilmemesi yönünden, bilirkişi raporunda sahte oldukları belirtilen eserlerin müzeye teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin sanığa iadesine karar verilmesi,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan, katılan vekilinin, cezanın miktarına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dolandırıcılık suçuna mahal verilmemesi yönünden, bilirkişi raporunda sahte oldukları belirtilen eserlerin müzeye teslimine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin sanığa iadesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükümden (IV-2/a ve 2/b) bentlerinin çıkarılarak yerine, “Bilirkişi raporunda sahte oldukları ve 2863 sayılı Kanun kapsamında kalmadıkları tespit edilen eserlerin Müze Müdürlüğüne teslimine” cümlesinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 04/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9804, Karar No: 2014/26595, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/9804 E.  ,  2014/26595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Trabzon 2. İş Mahkemesi

Tarihi :31.03.2014

No :2014/154-2014/161

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi Barış Kılıç tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12748, Karar No: 2014/10209, Tarih: 19.06.2014

**4. Hukuk Dairesi         2013/12748 E.  ,  2014/10209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gümüşhane Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2013

NUMARASI : 2007/14-2013/7

Davacılar H.. Ç.. vdl. vekili Avukat M. K.. tarafından, davalılar İ.. B.. vasisi İ.. İ.. aleyhine 22/01/2007 gününde verilen dilekçe ile kasten öldürme nedeni ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15/01/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının davacılar G.. Ç.., İ.. Ç.., Dilek Vural, E.. Ç.. ve K.. Ç..'a yönelik temyiz itirazlarını reddedilmelidir

2-Davalının davacılar S. Ç.., H.. Ç.., B.. Ç.. ve Ş.. Ç..'a yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Dava, kasten adam öldürme nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin bir bölümü kabul edilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı Se. Ç.. kendi adına asaleten, çocukları Hatice, Ş. ve Barış adlarına velayeten açtığı davada, davalının eşini öldürmesi nedeni ile desteğinden yoksun kaldıkları gibi manevi olarak büyük bir acı yaşadıklarını bildirerek uğradıkları maddi ve manevi zararlarının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, öncelikle davanın zamanaşımına uğradığını savunmuş, davacı S. Ç.. ile olaydan sonra 22/09/2006 günü anlaşmaya vardıklarını, davacıya 60.000 TL ödeme yapması karşılığında davacının kendisinden hiçbir hak ve alacağı kalmadığını beyanla kendisini ibra ettiğini, anlaşma uyarınca davacıya 18/10/2006 ve 11/10/2006 günlerinde 30.000'er TL'lik iki ödeme yaptığını, davacının söz konusu ödemeleri şahitler huzurunda kendisi ve çocukları adına maddi ve manevi tazminatlarına karşılık olarak tahsil ettiğini, bu nedenle açılan davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davacıya yapılan ödeme, hesaplanan destek tazminatından indirilerek kendisi ve velayeti altındaki çocukları yararına maddi ve manevi tazminat ödetilmesine karar verilmiştir.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, davalının 30/12/2005 günü davacı S.Ç..'ın eşi, diğer davacıların babasını kasten öldürdüğü, ceza yargılamasında eylemin tahrik etkisi altında olduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verildiği, olaydan yaklaşık bir yıl sonrasında davacı S. Ç..'ın davalının haksız eylemi nedeni ile kendi adına asaleten çocukları adına velayeten davalı ile yaptığı anlaşma uyarınca davalıdan 60.000 TL tahsil ettiği, maddi ve manevi tazminat olarak aldığı para uyarınca davalıyı ibra ettiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda, davacı S. Ç.., H.. Ç.., Ş.. Ç.. ve B.. Ç.. yönünden davalının ibra edildiği, ibranamenin olaydan bir yıl sonra düzenlendiği, olay nedeni ile uğranılan maddi ve manevi tazminatlara karşılık alındığının yazılı olduğu anlaşıldığından iş bu davacılar yönünden istemin reddi yerine kısmen kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davalının davacılar G.. Ç.., İ.. Ç.., Dilek Vural, E.. Ç.. ve K.. Ç..'a yönelik temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 19/06/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.