muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6968, Karar No: 2024/8608, Tarih: 17.09.2024

1.Asıl davada davacı vekili dava dilekçesinde özetle; davacı hakkında, T.C. ... Başkanlığı ... Muhasebe Birimince, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 96 ncı maddesine istinaden, "Hak sahibinin boşanma nedeniyle gelir/aylık bağlandıktan sonra boşandığı eşi ile fiilen birlikte yaşadığının tespit edilmesi - boşandığı eşi ile evli" gerekçe gösterilerek ... dosya no.lu 06.02.2020 tarihli, 165.825,38 TL (04.02.2020 tarihi itibariyle) tutarında borç bildirim belgesi düzenlendiği, söz konusu işlemin 10.02.2020 tarihinde kendisine tebliğ edildiği, yine davacının ... babasından kalan ölüm aylığı aynı işleme dayanılarak 2020 yılı Şubat ayından itibaren (şubat ayı da dahil) kesildiği, anılan tarihten sonra davacıya herhangi bir ödeme yapılmadığı, söz konusu hukuka aykırı işlemin iptali için T.C Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı- ... Başkanlığı- Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğüne (Bağımsız Ve Hizmet Akdiyle Çalışanlar Emeklilik Daire Başkanlığına) 13.02.2020 tarihinde başvurulmuşsa da idarece söz konusu işlemin iptal edilemeyeceği yönünde karar verildiği, işbu kararın 12.03.2020 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, davalı idarenin davacı hakkında tesis ettiği işlemlerin hukuka aykırı olduğu, ...'ın ... ile 08.08.1983 tarihinde evlendiği ve ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/544 Esas 2005/570 Karar Nolu 07.12.2005 kesinleşme tarihli kararı uyarınca 07.12.2005 tarihinde tarafların boşandığı, boşanma kararının verildiği tarihte henüz ergin olmayan müşterek çocuk ... ...’nun velayetinin davacıya verildiği, boşanma ilamında da görüleceği üzere tarafların evlilik birliği içerisinde “Hamdibey Mah. Araplar Cad. No. 100 .../...” adresinde ikamet ettikleri, davacının 28.10.2005 tarihinde ... ili ... ilçesi Hamdibey Mahallesi 127 Ada 9 Parsel nolu taşınmazı arsa vasfındayken bedeli mukabilinde satın aldığı, söz konusu arsada yaptırdığı binaya 18.02.2007 tarihinde taşındığı, davacının bu tarihten sonra, "Hamdibey Mah. Kaymakam ... Bey Cad. No: 68/1 ... / ..." adresinde tek başına ikamet ettiği, eski eşi ...'nun ise, boşanma kararından sonra, dava evvel evlilik birliği içinde müşterek adres olan "Hamdibey Mah. Kaymakam ... Bey Cad. No:84" adresinde uzun yıllar ikamet ettiğinin öğrenildiği, davacının oğlu ... ...'nun da evlendikten bir süre sonra, Hamdibey Mah. Kaymakam ... Bey Cad. No: 68/2 adresinde, davacının bir üst katında ikamet etmeye başladığı ve kendi ailesiye orada yaşadığı, tam tarihini bilmemekle birlikte dava dışı ...'nun, oğlu ... ...'nun kendisine bakması, kendisinin yemek ve diğer ihtiyaçlarını karşılaması için onun alt katındaki bölüme, 68/3 nolu adrese taşındığı, dava dışı ...'nun oturduğu yerin, taşınmazın diğer cephesinde yer aldığı, davacının tek başına ikamet ettiği 68/1 nolu daireden tamamen bağımsız bir yer olarak bulunduğu, anılan taşınmazın ..

. No: 68/2 adresinde, davacının bir üst katında ikamet etmeye başladığı ve kendi ailesiye orada yaşadığı, tam tarihini bilmemekle birlikte dava dışı ...'nun, oğlu ... ...'nun kendisine bakması, kendisinin yemek ve diğer ihtiyaçlarını karşılaması için onun alt katındaki bölüme, 68/3 nolu adrese taşındığı, dava dışı ...'nun oturduğu yerin, taşınmazın diğer cephesinde yer aldığı, davacının tek başına ikamet ettiği 68/1 nolu daireden tamamen bağımsız bir yer olarak bulunduğu, anılan taşınmazın ...'nun yaşadığı yerin ancak tek bir kişinin yaşayabileceği bir yer olduğu, eğer hukuka aykırı yaptırımda belirtildiği gibi davacının boşandığı kişi ile boşandıktan sonra tekrar fiili birlikteliği olsa idi, onunla aynı dairede oturmasının gerektiği, ancak dava dışı ...'nun, davacı ile hiçbir ilişkisi ve ilişiği olmadan, tarafların ortak çocuğu ... ...'nun ailevi duygularla hareket ederek ona bakma ve onun ihtiyaçlarını gidermek maksadıyla yakınına alma isteği ile belirtilen kısma taşındığı iddiasıyla T.C. ... Başkanlığı ... Muhasebe Biriminin, davacı ... hakkında düzenlediği "... Dosya Nolu 06.02.2020 Tarihli, (04.02.2020 tarihi itibariyle) toplam 165.825,38 TL tutarındaki borç bildirim belgesi işleminin iptaline, davacı ... hakkında, 2020 yılı şubat ayından itibaren uygulanan aylık kesme işleminin iptaline, davacının kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması ve ödenmeyen aylıkların ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

2.Birleşen davada davacı Kurum vekili dava dilekçesinde özetle; Kurumdan babası İbrahim Kınçal'dan dolayı yetim aylığı almakta olan davalının boşandığı eşi ... ile beraber yaşadığının tespit edilmesi sebebiyle aylıklarının kesildiği, davalı yana boşandıkları tarih olan 07.12.2005 tarihinden itibaren 26.01.2020 tarihine kadar toplam ödenen 120.765,83 TL aylık maaş ödemesi ve ilaveten 2.000,00 TL bayram ikramiyesi ödemelerinin toplamı 122.765,83 yersiz ödemelerin tahsilinin istenildiği, davalı yanın ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/96 Esas sayılı dosyasının davacısı olduğu, yetim aylığının kesilmesi neticesine bağlı Kurumun işleminin iptali davasının henüz derdest olduğu iddiasıyla yersiz ödenen 122.765,83 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II.CEVAP

1.Asıl davanın davalısı Kurum vekili cevap dilekçesinde; ... Denetmeni Abdülkadir Uz tarafından hazırlanan 29.11.2019 tarih 2019/AU-189 sayılı raporda davalının boşandığı eşi ... ile ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/544 E.-2005/570 K. sayılı kararı ile 07.12.2005 tarihinde resmi olarak boşanmalarına rağmen ... - ... çiftinin boşandıkları tarihten itibaren birlikte yaşadıklarının tespit edildiği, Kurum denetmeninin hazırladığı raporda çevre soruşturması yapıldığı, çevreden edinilen bilgilere göre çiftin "Hamdibey Mah. Kaymakam ... Bey Cad. No:68 .../..." adresinde uzun yıllardır birlikte yaşadıklarının, evin alt katında kendileri, üst katında oğulları ... ...'nun yaşadığının tespit edildiği, ayrıca çiftin boşandıkları tarihten 02.05.2016 tarihine kadar aile hekimine kayıtlı olduklarının tespit edildiği savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Birleşen davanın davalısı ... vekili cevap dilekçesinde özetle; zaman aşımı itirazlarının bulunduğu, davalı ile ...'nun 07.12.2005 tarihinde boşandıkları, her ne kadar ... Denetimi uzmanı tarafından hazırlanan raporda davalı ve dava dışı eşinin birlikte yaşadığı tespit edilmişse de dava dışı ...'nun davalı ile hiçbir ilişkisi ve ilişiği olmadan, tarafların müşterek çocuğu ... ...'nun ailevi duygularla hareket ederek babasına bakma ve onun ihtiyaçlarını giderme maksadıyla yakınına alma isteği üzerine belirtilen yere taşındığı, raporun hukuka aykırı olduğu, davalının dava dışı eski eşi arasında fiili birliktelik durumunun söz konusu olmadığı savunmasıyla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

III.İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk Derece Mahkemesi tarafından; dosya kapsamında toplanan bilgi ve belgeler ışığında davacı birleşen davalının eski eşi ...'dan boşandıktan sonra tarafların aynı muhitte farklı adreslerde yaşamlarını sürdürmeye devam ettikleri, birlikte bir evlilik hayatı yaşamadıkları, dava dışı ...'nun evinin yıkılmasıyla birlikte müşterek çocukların babalarının durumuna üzülüp oturdukları konutun arka kısmında bir göz odayı ona verdikleri, girişinin farklı bir kapı ile olduğu, kapı numaralarının farklı olduğu, burası ile davacının evi arasında bir geçişin bulunmadığı, tarafların fiilen evlilik hayatı yaşadıklarına ilişkin de herhangi bir delilin dosya içerisinde bulunmadığı, davacı ile dava dışı ...'nun yakın yerlerde yaşamalarının fiilen birlikte yaşadıklarına karine teşkil etmeyeceği, tüm tanık mahalli bilirkişi ve muhtar ve azalarının beyanlarında tarafların birlikte yaşamadıklarına dair ortak ve inandırıcı beyanlarda bulunduğu, taraflar arasında evlilik hayatının gerçek olarak sona erdiği kanaatinin oluştuğu gerekçesiyle asıl davanın kabulü ile davacı ...'ın ... sicil numarası ile annesi Atiye Kınçal'dan dolayı aldığı yetim maaşının kesilmesine dair Kurum işleminin iptaline, SGK ... Muhasebe Birimi'nin davacı ... hakkında düzenlediği "... dosya numaralı 06.02.2020 tarihli toplam 165.825,38 TL tutarındaki borç bildirim belgesinin iptaline, davacı ...'ın yetim aylığının kesildiği Şubat 2020 döneminden sonraki aylıklarının ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV.İSTİNAF

A.İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davanın davalısı/birleşen davanın davacısı Kurum vekili istinaf yoluna başvurmuştur.

B.İstinaf Sebepleri:

Asıl davanın davalısı Kurum vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurum denetmenleri tarafından tanzim edilmiş 29.11.2019 tarih ve 2019/AU-189 sayılı rapordaki değerlendirmelerin detaylı bir şekilde incelenmediği, eksik araştırma ve inceleme ile karar verildiği, dinlenen hiçbir kamu tanığının ifadelerinde kesin bilgi vermedikleri, sadece davacı tanıklarının ifadeleri ile hüküm kurulmasının hatalı olduğu iddiasıyla İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

C.Gerekçe ve Sonuç

C.Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile asıl davanın davacısı birleşen davanın davalısı olan ... ile eşi ...'nun 07.12.2005 tarihinde kesinleşen ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2005/544-570 E.-K. sayılı ilamı ile boşandıkları, davacıya 10.11.2005 tarihinde ölen annesi ...'dan ötürü 01.01.2006 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlandığı, SGK ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 29.11.2019 tarih ve 2019/AU-189 sayılı Raporunda özetle, Hamdibey Mah. Kaymakam Ethem Bey Cad. adresinde yapılan çevre soruşturmasında, 90 numaralı dairede oturan ... ile 72 numaralı dairede oturan ... isimli kişilerin davacı ... ile eşi ...'nun uzun yıllardan beri birlikte yaşadıklarını belirttikleri ve davacı ile boşandığı eşinin boşandıktan sonra da fiilen birlikte yaşamaya devam ettikleri kanaatine varıldığının" belirtilmesi üzerine ölüm aylığının kesildiği, ödenen aylık ve bayram ikramiyesinin geri istendiği, yaptırılan kolluk araştırması sonucu düzenlenen tutanakta davacı ile boşandığı eşinin, fiilen birlikte yaşamadıklarının tespit edildiğinin ayrıca ... Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü'nün 29.11.2019 tarih ve 2019/AU-189 sayılı raporunda isimleri geçen Hamdibey Mah. Kaymakam Ethem Bey Cad. No.; 72 ve No;90 adreslerinde ... ve ... isimli kişilerin yaşamadığının belirtilmesi, davacı ile boşandığı eşinin boşanma sonrası farklı adreslerde kayıtlı bulunmaları, Mahkemece dinlenilen tanıkların da, davacı ... iddiasını destekler nitelikte beyanda bulunmaları, davacı ... ile boşandığı eşinin; boşanma tarihinden sonrasında karı koca gibi fiilen birlikte yaşamaya devam ettiklerini gösterir güç ve nitelikte somut, yeterli ve inandırıcı delil elde edilememesi gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V.TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl davanın davalısı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Asıl davanın davalısı Kurum vekili istinaf sebepleri doğrultusunda temyiz isteminde bulunmuştur.

C.Gerekçe

1.Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Asıl dava, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşadığı iddiasıyla ölüm aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin iptali ile aylıkların ödenmesi; birleşen dava, yersiz aylıkların tahsili davasıdır.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56 ncı maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56 ncı maddesi ilgili hükümlerdir.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde verilen hükmün yerinde olduğu anlaşılmakla temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22083, Karar No: 2017/10280, Tarih: 20.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/22083 E.  ,  2017/10280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Olay tarihinde, mağdurların yayladaki evlerinde bulunan eşyaların çalındığının anlaşılması karşısında, suça konu olan her bir müştekiye ait eşyaların ayrı ayrı değer tespiti yapılarak, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hırsızlık suçundan hüküm kurulurken suçun işleniş biçimi, faillerin güttüğü amaç ve saik, meydana gelen neticenin ağırlığı nazara alınarak gerekçesi ile alt hadden ayrılınmadan ceza tayin edildiği halde bu kez konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken aynı gerekçe ile bu kez alt hadden hüküm kurulmayıp teşdiden uygulama yapılarak hükümde çelişkiye neden olunması,

2-Hırsızlık suçundan hüküm kurulurken suçun işleniş biçimi, faillerin güttüğü amaç ve saik, meydana gelen neticenin ağırlığı nazara alınarak gerekçesi ile alt hadden ayrılınmadan ceza tayin edildiği halde bu kez konut dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken aynı gerekçe ile bu kez alt hadden hüküm kurulmayıp teşdiden uygulama yapılarak hükümde çelişkiye neden olunması,

3- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4-Yargılama gideri olarak hesaplanan 103,95 TL'nin, sanıklardan ayrı ayrı tahsiline karar verilmesi gerekirken, kanun metninde yazılı olmamasına rağmen 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı olarak eşit oranda tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/954, Karar No: 2010/3848, Tarih: 25.03.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/954 E.  ,  2010/3848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar ... ve ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında Topcu Köyü Hayranbeleni mevkii 101 ada 264 parsel sayılı 1287.78 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman kadastrosu sınnırları dışında kalsa da şahısların kullanımında olmayan meşelik olduğundan söz edilerek meşelik niteliğiyle Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı gerçek kişiler, tapu kaydına ve zilyetliğe dayanarak taşınmazın adlarına tescilini istemişlerdir. Mahkemece davanın reddine ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1980 yılında yapılıp ilan edilen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 1991 yılında yapılıp 08/05/1993 - 08/11/1993 tarihlerinde ilan edilen ve dava tarihinde kesinleşen 1980 yılında yapılan orman kadastrosu ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2 madde uygulamasına itirazlarını incelenmesi, daha önce yapılan orman kadastrosunun aplikasyonu sınırlandırması yapılmamış ormanların kadastro ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşmiş orman kadastro tutanak ve haritaları ile eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotğraflarının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşifte alınan yerel bilirkişi ve tanık beyanları, ziraat uzmanı ve orman bilirkişi raporları ve özellikle ... bilirkişi raporuyla çekişmeli parselin yörede 1993 yılında kesinleşen orman kadastrosu sınırları içinde kaldığı, bu işlemin üzerinden dava tarihine kadar hak düşürücü sürelerin çoktan geçtiği, davacı tarafın orman kadastrosuna itiraza ilişkin kullanabileceği bir yasa yolu kalmadığı, gibi davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının değişebilir nitelikte sınır içermesi nedeniyle kapsamının yüzölçümüne değer verilerek saptanacağı, yüzölçümü ile çekişmeli parseli kapsamadığı, taşınmazın öncesi ve eylemli durumu itibariyle orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına, Orman Yönetimi ve Hazinenin davası olmadığı halde taşınmazın meşelik olan cinsinin devlet ormanı olarak düzeltilmesi ve devlet ormanı olarak tapuya tesciline

karar verilmesi doğru değilse de davalı Hazinenin temyizi bulunmadığına göre, davacı gerçek kişilerin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onaa harcının temyiz eden gerçek kişilere yükletilmesine 25/03/2010 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20767, Karar No: 2013/23698, Tarih: 21.10.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/20767 E.  ,  2013/23698 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Takıların İadesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden davalı kocanın takıların iadesine yönelik temyizi yönünden 265.50 TL nisbi temyiz harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi.21.10.2013(Pzt.)