muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/589, Karar No: 2015/5718, Tarih: 11.02.2015

Dosya içeriğine göre, davalı işçinin davacı şirkete ait işyerinde çalıştığı, davalı işçinin aldığı ücretin miktarında ve hizmet süresinde uyuşmazlık olmadığı, davalı işçinin istifa etmek suretiyle iş akdini sonlandırdığı, davacının ihbar tazminatı alacağının tahsili için kısmi dava açtığı anlaşılmıştır.

Davacı şirket vekili dava dilekçesinde, ihbar tazminatının hesaplanmasında zorunlu olan tüm unsurları (davalının hizmet süresini, davacının aldığı son net ücretini, brüt ücretini ve brüt ücrete giydirilmesi gereken ayni yardımları) miktar belirtmek suretiyle belirlemiştir. Bu nedenle, dava açıldığı sırada ihbar tazminatının (tazminat miktarının) davacı tarafından belirlenebilir olduğu açıktır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tarafından dava açıldığı sırada da belirlenebilir olan tazminat miktarı bilirkişi raporu ile belirlenmiş, davacı vekili davasını ıslah ederek talep ettiği alacak miktarını rapor ile tespit edilen miktara yükseltmiştir. Bu şekilde tamamlanabilir dava şartı olan hukuki yarar şartı gerçekleşmiştir. Bir başka ifadeyle, dava şartı noksanlığı hüküm anında giderilmiştir. Bu durumda, 6100 sayılı HMK'nun 115 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü, davanın usulden reddi mümkün değildir.

Davanın başlangıçta kısmi dava olarak açıldığı da gözetilerek esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5607, Karar No: 2008/7987, Tarih: 29.05.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/5607 E.  ,  2008/7987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Kartal 1. Sulh ile Edremit Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; Kartal 1. Aile Mahkemesince vasi tayini için ihbarda bulunulan ...’ın yapılan araştırmalarda sürekli olarak “... ... Mahalle Pir ... .... Sokak No: .... / İstanbul” adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından M.K. 411. maddesi gereğince davaya bakmakla yetkili ve görevli mahkeme Kartal Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Kartal 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29/05/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5553, Karar No: 2014/6304, Tarih: 02.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/5553 E.  ,  2014/6304 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/284600

MAHKEMESİ : Akhisar Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

NUMARASI : 2005/122 (E) ve 2012/177 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğine göre; sanığın, hükümden sonra 27.12.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4263, Karar No: 2013/22653, Tarih: 28.11.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/4263 E.  ,  2013/22653 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı SGK Başkanlığı vekili ve davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiblerine bağlanan gelirin davalı işverenden rücuan tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir.

İncelenen dosyada; sigortalının ölümü nedeniyle dava dışı şantiye şefi ... hakkında taksirle ölüme neden olma suçundan verilen mahkumiyet hükmünün Yargıtay 12. Ceza Dairesinin onaması ile kesinleştiği, hak sahiblerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değer tablosunda indirim yapıldığı, bu indirimin 506 sayılı yasanın 92. maddesinden mi kaynaklandığının araştırılmadığı anlaşılmıştır.

Bilindiği gibi, 818 sayılıl Borçlar Kanununun 53. maddesi (6098 sayılı yasanın 73. madddesi ) hükmü uyarınca, hukuk hakimi ceza davasında alınmış kusur raporu ile bağlı değilse de kesinleşmiş ceza ilamıyla saptanmış maddi olgularla bağlıdır.Bu anlamda; ceza davasında kusurlu bulunarak mahkum edilmiş olmaları ve mahkumiyetin kesinleşmesi halinde cezada mahkum olan kişilere kusur payı verilmesi gerekeceği muhakkaktır.

506 sayılı Yasa’nın 92. maddesine göre, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazası ve meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazası ve meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortasından bağlanan aylığın da yarısı verilir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca Mahkemece; ceza dava dosyasında kabul edilen olguda dikkate alınarak, ceza dosyasında mahkumiyet alan dava dışı şantiye şefi ...'ın kusur oranı araştırılmalı, maddi oluşa ve kanuna uygun olarak kusur oran ve aidiyetleri usulünce belirlenmeli, ilk peşin sermaye değer tablosunda yapılan indirimin 506 sayılı yasanın 92. maddesinden mi kaynaklandığı araştırılmalı, 92. madde uygulamasından kaynaklanmış ise, gelirin başlangıç tarihi itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. madde uygulaması gözetilerek belirlenmiş miktarı gösterir ilk peşin sermaye değeri Kurumdan sorulmalı ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan maddi ve hukuki esaslar doğrultusunda yargılama yaparak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgı sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21842, Karar No: 2012/28415, Tarih: 25.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/21842 E.  ,  2012/28415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/2, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53, 58 maddeleri uyarınca mahkumiyet, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre infazı,

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan doğrudan zarar gören Adana Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'na usulüne uygun olarak iddianame ekli, duruşma gün ve saatini bildirir davetiye tebliğ edildiği böylece müşteki kurumun, sanığın eyleminden ve sanık hakkında açılan kamu davasından haberdar olduğu, buna rağmen davayı takip ederek usulüne uygun şekilde katılma hakkını kullanmadığı anlaşılmakla, suçtan zarar gören kurumun davadan haberdar edilmediğinden bahisle tebliğnamede bozma öneren (2) numaralı görüşe iştirak edilmemiştir.

Suç tarihinde Karataş ilçe emniyet müdürlüğü görevlileri tarafından, Bahçe yol kavşağında icra edilen uygulama sırasında hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen ... ve tanıklar ..., ..., ...'un içerisinde bulundukları aracın durdurulduğu, aracın sağ ön ve arka koltuğu arasında tarafsız bilirkişi kurulu raporu ile Geç Roma, Erken Bizans dönemine ait olup 2863 sayılı Kanunun 23. maddesi kapsamında, tasnif ve tescile tabi, müzelik değerde taşınır kültür varlığı niteliğini haiz olduğu belirlenen pişmiş topraktan yapılma amphoranın ele geçirildiği, ...'nin savunmasında suça konu eseri sanık ...'ın bahçesinde gördüğünü, kendisine ait kuaför dükkanında süs olarak kullanmak için istediğini, sanığın herhangi bir ücret almaksızın eseri kendisine verdiğini ifade ettiği, sanık ...'ın ise 8-10 yıl önce balık avladığı sırada suça konu eseri bulduğunu, süs amaçlı olarak bahçesine koyduğunu, bir yıl önce kendisi tarafından işletilen kiralık çadırlarda kalması nedeniyle tanıdığı ...'nin testiyi kuaför dükkanında kullanmak üzere istediğini, herhangi bir ücret almaksızın eseri adı geçen sanığa verdiğini beyan ettiği anlaşılmış olmakla,

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Suça konu eserin ele geçiriliş şekli, eserin araçta gizlenmeksizin aşikar bir halde bulundurulması, dava konusu eserin ticaret kastıyla verildiğine ve kabul edildiğine dair savunmanın aksine bir delil bulunmadığı hususları nazara alındığında, sanığın sübuta eren eyleminin 2863 sayılı Kanunun 67/1 maddesine temas eden bildirim yükümlülüğüne aykırılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK’nın 53/3 maddesi uyarınca sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılmasına karar verilirken, hak yoksunluğu süresinin koşullu salıverilme tarihine kadar olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 25/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/725, Karar No: 2020/3083, Tarih: 23.06.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/725 E.  ,  2020/3083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Elmalı Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 04/05/2016 gün ve 2014/331 - 2016/326 sayılı kararı bozan Daire'nin 22/05/2018 gün ve 2016/11771 - 2018/3811 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait 3541 kasa birinci kalite, 853 kasa ikinci kalite ve 155 kasa bodur elmayı müvekkilinin velisi sıfatıyla babası ...'in davalıya ait ... Soğuk Hava deposuna teslim fişi ile teslim ettiğini, 1417 kasa birinci kalite ve 311 kasa ikinci kalite elmanın velisi tarafından geri alındığını, geriye kalan elmanın da taraflarına iadesi için yaptıkları sözlü başvuruların davalı tarafından geri çevrildiğini, teslim edilmeyen elma bedeli 43.736,00 TL tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, yaygın olan ticari örf ve adete göre soğuk hava deposuna ürün tesliminde ve ürünün çıkışında imzalı belge verilmesinin şart olmadığını, ürünlerin davacının velisi tarafından Necmettin Kanat'a satıldığını ve bu doğrultuda da müvekkiline verilen talimat uyarınca ürünlerin teslim edildiğini, bu nedenle müvekkili yedinde bir ürünün bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, Antalya Ticaret ve Sanayi Odası yazısına göre genel olarak tüccar ile ürün sahibinin sözlü olarak anlaştıkları, çoğu zaman soğuk hava depocularına sözlü talimatın verildiği, yani örf ve adet gereği her zaman yazılı belge ile işlemlerin yapılmadığı, Ticaret Odası yazısı ile tanık beyanlarının birbiriyle örtüştüğü, bu durumda davacı tarafı iddiasını ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 38,50 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 477,45 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 23/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5238, Karar No: 2025/3159, Tarih: 22.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/5238 E.  ,  2025/3159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/496 E., 2023/532 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Karaman Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2022 tarihli ve 2022/300 Esas, 2022/493 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 inci maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2023/496 Esas, 2023/532 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin, katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca emanet eşyaları ve vekalet ücreti yönlerinden düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrikin derecesine ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin canavarca hisle ve eziyet çektirerek kasten öldürme olarak nitelendirilmesi gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, eksik vekalet ücretine hükmedildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; haksız tahrikin derecesine ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eylemin canavarca hisle ve eziyet çektirerek kasten öldürme olarak nitelendirilmesi gerektiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, eksik vekalet ücretine hükmedildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme koşullarının oluşmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, maktulden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturduğu kabul edilen söz ve davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak uygulanan haksız tahrik indirim oranının isabetli olduğu, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirim hükümleri yönünden mahkemenin takdir yetkisi dikkate alınarak yerinde, yeterli ve kanunî bir gerekçeyle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde düzeltme nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki düzenleme karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine eksik vekalet ücretine hükmedilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de; söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde yer alan (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılan vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemleri vekalet ücreti yönünden yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.03.2023 tarihli ve 2023/496 Esas, 2023/532 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği, vekalet ücreti takdirine ilişkin fıkradan "10.250,00 TL" ibaresi çıkartılarak yerine "17.400,00 TL" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karaman Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17283, Karar No: 2015/31409, Tarih: 17.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/17283 E.  ,  2015/31409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/217458

MAHKEMESİ : Bor(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/04/2011

NUMARASI : 2011/2 (E) ve 2011/169 (K)

SUÇLAR : Hakaret, tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A-Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık A.. Ü.. ve katılan S.. E.. Cumhur vekilinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B-Tehdit ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyizine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-TCK'nın 123. maddesinde seçenekli ceza öngörülmediği halde, doğrudan adli para cezasına hükmedilmesi,

2-Sanığın katılana gönderdiği mesajlarda yer alan “son şansını kaybettin sen benle oynadın, bende seni altımda oynatacağım iş çıkışlarında” ve “senin üstünden eğer üçten fazla kişi geçirmezsem ben de ben değilim, ben elimi değmem” şeklindeki sözlerin, TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamında kalacağı gözetilmeden, anılan Kanunun 106/1-2. cümlesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi,

3-Sanığın, bir suç işleme kararı kapsamında, katılanı değişik zamanlarda gönderdiği mesajlarla tehdit etmesi karşısında, TCK’nın 43/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabule göre de; tehdit suçundan verilen adli para cezası taksitlendirilirken TCK'nın 52/4. maddesi uyarınca, taksit miktarının dörtten az olamayacağının düşünülmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık A.. Ü.. ve katılan S.. E.. Cumhur vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3595, Karar No: 2016/4633, Tarih: 18.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3595 E.  ,  2016/4633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke davasında Amasya ve Suluova Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, terekenin tespiti istemine ilişkindir.

Suluova Sulh Hukuk Mahkemesince, müteveffanın yerleşim yerinin “.../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Amasya Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından ise, müteveffanın ...'da huzurevinde kaldığı, son yerleşim yerinin huzurevi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

TMK'nın 19. maddesinde; “Bir kimsenin ikametgahı yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” TMK'nın 22. maddesi "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz." hükmünü içerdiğinden ve müteveffanın son yerleşim yerinin, "... Mahallesi, ... Caddesi, ... Sitesi, ... .../..." olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın, Amasya Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Amasya Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/04/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.