muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2025/1221, Karar No: 2025/2835, Tarih: 14.04.2025

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanığın canavarca hisle kasten öldürme suçundan cezalandırılması ve haksız tahrik indiriminin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; suçun sabit olmadığına, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılmasına, haksız tahrik indiriminin oranına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, eksik inceleme bulunmadığı aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, canavarca hisle kasten öldürme suçunun uygulanma koşullarının oluşmadığı, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması hükmünün uygulanma koşullarının oluşmadığı yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan davranışın ulaştığı boyut dikkate alınarak haksız tahrik hükmünün uygulanması ve belirlenen indirim oranında isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 01.06.2023 tarihli, 2023/762 Esas, 2023/852 Karar sayılı kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Mersin 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine, gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3746, Karar No: 2009/6801, Tarih: 18.05.2009

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2009/3746 E.  ,  2009/6801 K.**

**"İçtihat Metni"**

... ve Temizlik Tic. Ltd. Şti vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Zonguldak 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.12.2007 tarih ve 331-315 sayılı hükmün Dairenin 29.1.2008 tarih ve 8038-15907 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 170.00 (Yüzyetmiş) Lira para cezası ile 31,30 TL. red harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 18.5.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5890, Karar No: 2020/6550, Tarih: 22.10.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5890 E.  ,  2020/6550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş olup, hükmün davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, dava konusu 13581 parsel 858 ada 7 parsel ve 150 ada 4 parsel sayılı taşınmazların vekil edene ve diğer miraşçılara muris babaları ...’dan intikal ettiğini, anılan taşınmazlarda her paydaş mirasçının payı kadar yeri ekip biçerek kullandığını, davalılardan ...’un davacının kardeşi ve diğer davalı olan ...’in ise muris ...’un köylüsü olup bu kişilerin müvekkilinin dava konusu taşınmazlardaki paylarına düşen kısımları müvekkilinin rızası ve haberi olmadan ekip biçerek kullandıklarını, vekil edeninin davalıların taşınmazda kendisine ait payları haksız biçimde kullandıklarını öğrenmesi üzerine davalılara noterden ihtarname göndererek haksız işgallerine son vermelerini ve zararlarını karşılamalarını talep etmesine rağmen haksız kullanımlarına son vermediklerini ve müvekkilinin zararlarını karşılamadıklarını açıklayarak davalıların anılan taşınmazlardaki vekil edenine ait kısımlara vaki elatmalarının önlenmesini ve fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak üzere 5.000,00 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş, daha sonra ıslah ile ecrimisil talep miktarını artırarak 10.585,792 TL’ye çıkarmıştır.

Davalılardan ... cevap dilekçesinde dava konusu taşınmazlarda murislerinin ölümünden sonra mirasçılar arasında taksim yapılmadığını, taşınmazların hangi kısımlarının kullanımının hangi mirasçıya ait olduğunun belirlenmemiş olduğunu, dava konusu taşınmazların 2015 yılının sonuna kadar boş kaldığını, 2015 yılının Ekim ayında ise dava konusu taşınmazlardan yalnızca 13581 parsel sayılı taşınmazın boş bırakılan yerine diğer davalı ile ortaklaşa olarak arpa ektiklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Diğer davalı ... ise kendisine usulüne uygun tebligatlara rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

Diğer davalı ... ise kendisine usulüne uygun tebligatlara rağmen cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına, davacı ve davalı beyanlarına, mahkemece yapılan keşif ve aldırılan bilirkişi raporlarına göre, davalıların dava konusu 13581 parsel sayılı taşınmazda davacıya ait hisse üzerinde ekim yaptıkları, davalıların kendilerinin de bu yönde kabul beyanlarının dosya münderacıtında mevcut olduğu, dava konusu yapılan diğer taşınmazlara ise davalılar tarafından ekim yapılmadığının anlaşılmış olduğu, (Davalıların kabul beyanları öninceleme tutanağı imzalanıncaya kadar verildiği için, AAÜT'nin 6/1. maddesi gereğince tarife hükümleriyle belirlenen ücretlerin yarısına dair vekalet ücreti hesaplanmıştır.) gerekçesiyle Açılan davanın kısmen kabulüne, 858 ada 7 parsel ve 150 ada 4 parsel sayılı taşınmazlara dair elatmanın önlenmesi-ecrimisil taleplerinin reddine; 13581 parsel sayılı taşınmaz yönünden davalıların elatmasının önlenmesine; 6.910,00 TL ecrimisilin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmesi üzerine; hüküm, davalılarca temyiz edilmiştir.

Dava elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Somut olay yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde değerlendirildiğinde, dava ve temyiz konusu 13581 parsel sayılı taşınmaz davacı ile davalılardan ... ile davada taraf durumunda bulunmayan 3. kişiler adına tapuda kayıtlıdır. Dava konusu taşınmazlardan olan 13581 parsel sayılı taşınmaza davalıların 2015 yılı itibariyle müdahale ederek kullandıkları gerekçesiyle bu parsel yönünden davanın kabulüne karar verilmiş ise de aynı taşınmazda diğer paydaşların kullanabilecekleri yer olup olmadığının duraksamaya mahal vermeyecek şekilde belirlenmesi gerekir. Men’i müdahale ve ecrimisil talep edilen dönem itibariyle taksim veya uzun süreli kullanmanın bulunup bulunmadığı dolayısıyla davacının talebinin yerinde olup olmadığı konusunda tarafların tanıklarının keşif ile taşınmaz başında dinlenmesi suretiyle ve tarafların iddia ve savunmaları çerçevesinde toplanan tüm delillerin neticesinde ulaşılan sonuca göre karar verilmesi gerekirken belirtilen hususlar nazara alınmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Davalıların temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19885, Karar No: 2014/27469, Tarih: 19.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19885 E.  ,  2014/27469 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gaziantep 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 08.01.2014

No : 2013/156-2014/2

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2026, Karar No: 2012/1693, Tarih: 07.03.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/2026 E.  ,  2012/1693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mahkemenin 10/09/2002 günlü hükmünün sanıklar aleyhine O Yer C.Savcısı tarafından temyiz edildiği gözetilmeksizin kazanılmış hak hükümlerinin uygulanması, 5237 sayılı TCK'nın 53/1-d maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanarak atılı suçu işledikleri kabul edilen sanıklar ... ve ... hakkında anılan Yasanın 53/5 maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından, TCK'nın 61. maddesindeki sıralamaya aykırı olarak anılan Yasanın 248. maddesinin 43. maddede önce uygulanması sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanıkların aşamalardaki savunmalarında genellikle peşin alıcı çıkmaması ve soğuk hava deposu bulunmaması sebebiyle bozulmayı engellemek amacıyla balık satışının veresiye yapıldığını, ancak perakendecilerin satış yapabilmeleri için zorunluluk olması nedeniyle para tahsil edilmiş gibi makbuz düzenleyip kayıtlara işlediklerini, bir kısım alıcıların zamanında borçlarını ödememeleri nedeniyle kasa açığı çıktığını, borçlu şahısları kooperatife liste halinde verdiklerini ileri sürdükleri, veresiye satıma ilişkin bu savunmanın tanıklar ... , ..., ... , ...., ... ve geçici olarak katılan kooperatifin yönetim kurulu başkanlığını yapmış olan ... tarafından doğrulandığı, tanıklar ... ve ...’nın beyanlarında ayrıca biz şu anda açık senet alıyoruz, senet almadan mal vermediğimiz için kasa ile kayıtlar tutmaktadır, arkadaşlar zamanında senet alınmadan mal verilmiş, bu nedenle açık çıkmıştır şeklinde anlatımda bulundukları, yine sanık ...’ın 23/08/1999 tarihli C.Savcılığında ve 07/12/1999 tarihli celsede vermiş olduğu ifadelerinde kooperatifi binaya kavuşturduk, yolunu yaptık buralara büyük harcamalar yapıldı şeklinde beyanda bulunduğu tanıklar ... , ... ve ...’ın 07/11/2000 tarihli celsede kooperatif üyelerinin acil para ihtiyaçları olduğu takdirde sanıklar ... ve ...’den para aldıklarını, bu paralar karşılığında zaman zaman makbuz kesilmediğini, yıl sonunda veya balık satışında parayı kooperatife ödediklerini, başkanlık süresi sona erdiği için bu

paraların yeni yönetime verildiğini, ancak paraların sanıklar üzerinde gözüktüğünü, sanıkların bir kamyon tuğla, 40-50 torba çimento ve bir miktar demir aldıklarını, kooperatife ulaşım için yol yaptırdıklarını, alınan malzemelerin kooperatifin yanında bulunduğunu bir kısmının hasar gördüğünü söyledikleri, 20/02/2001 günlü celsede katılan kooperatif başkanı ...’ın, devir işlemleri sırasında çıkan açığı eski yönetime sorduğunda paraların alınan tuğla ve çimento karşılığında verildiğini iddia ettiği, geçici başkanlar ... ve ... ’nın bu para ile alınan çimento ve tuğlaları kabul etmediklerini, asfalt yol yapımı ile ilgili ödemenin kabul edilmemesine ilişkin bilgisinin olmadığını ifade ettiklerinin anlaşıldığı; zimmet şekli bir suç olmayıp oluşabilmesi için diğer unsurlarının yanında failde suç kastının da bulunması gerektiği gözetilip, sanıkların eğitim durumu, tanık beyanları, savunmalar nazara alındığında kişisel çıkar sağladıklarına, mal edinme veya sahiplenme kastıyla hareket ettiklerine ilişkin delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde tartışılmadan, tanıklarca da doğrulanan yol yapımına ilişkin masraflar ile, tuğla, çimento ve demirin suç tarihlerindeki değerleri tespit edilerek sanıkların zimmetinde kooperatifin parası kalıp kalmadığı da belirlenmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabule göre de;

765 sayılı TCK'nın 80. maddesi uyarınca teselsül hükümlerinin uygulanabilmesi için kanunun aynı hükmünün muhtelif zamanlarda ihlal edilmesi, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 08/06/2010 gün ve 2010/11-98 Esas, 2010/143 sayılı Kararında vurgulandığı üzere de; TCK'nın 43/1. maddesinin açıklığı karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için suçların farklı zamanlarda işlenmesi gerekmesine göre, kasa açığı olarak benimsenen zimmetin değişik ve muhtelif zamanlarda işlenmesi koşulunun ne suretle gerçekleştiği açıklanıp tartışılmadan sanıklar hakkında tayin edilen cezaların artırılması,

16/06/1999 tarihli tutanak ile sanıkların uhdesinde bulunan miktarları 30/06/1999 tarihine kadar yönetim kuruluna devretmelerinin kararlaştırıldığı, anılan tutanak içeriğine göre 75.000.000 liranın sanık ... tarafından katılan kooperatif başkanı ... ’a teslim edildiği, sanık ...’ın C.Savcılığında ve mahkemede alınan beyanlarında parayı belirtilen günde hazır ettiğini, ancak yeni başkanın almadığını tamamını alacağını ifade ettiği, tanık ...’nın da mahkeme de alınan beyanında sanığın kendisine ait parayı ödemek istediğini, bir iki gün geçtiği için parayı almadığını, paranın daha sonra bankaya yatırıldığını beyan etmesi, suç duyurusunun ise 04/08/1999 tarihinde C.Başsavcılığı tarafından havale edilmesi karşısında sanık ...’ın ödeme iradesinin soruşturma öncesine yönelik olup olmadığı hususunun gerekçeli kararda tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

CMK'nın 232/2-c maddesine aykırı olarak gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yerin gösterilmemesi ve hapis cezasının kanuni sonucu olarak "belirli haklardan yoksun bırakılma" hükmünün uygulanması sırasında, TCK'nın 53/l-c maddesi uyarınca, "velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun, sanıkların sadece kendi altsoyu bakımından koşullu salıverme tarihine kadar, altsoyu olmayanlar yönünden ise cezanın infazına kadar hükmedilmesi gerekirken; yazılı şekilde, sanıklar ... ve ... haklarında altsoy ayırımı yapılmadan belirtilen hakları kullanmaktan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

11/09/2000 günlü dilekçe ile Av. ... ’un katılan kooperatif vekilliğinden çekildiği ve 5271 sayılı CMK'da zincirleme sorumluluğun da bulunmadığı gözetilmeksizin yazılı şekilde katılan lehine vekalet ücreti takdir edilmesi,

Birden çok sanığın mahkümiyetine karar verilmesine karşın infazda tereddüte neden olacak şekilde yargılama giderinin sanıktan tahsiline şeklinde karar verilmesi,

Adli para cezasının, 5083 sayılı Kanunun 1. maddesi ile hükümden sonra 01/01/2009 tarihinde yürürlüğe giren Bakanlar Kurulunun 04/04/2007 tarih ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca Türk Lirası (TL) olarak belirlenmesinde zorunluluk bulunması ve hükümden sonra 08/02/2008 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca sanık yararına olan 5728 sayılı Kanunun 562. maddesinin 1. fıkrası ile değişik CMK'nın 231/5. maddesinde hapis cezası için öngörülen sınırın 2 yıla çıkarılması ve anılan maddenin 2. fıkrası ile de 231/14. maddesindeki soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı suç olma koşulunun kaldırılması karşısında, bu maddenin 6. fıkrasına 25/07/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de nazara alınarak sanık ... hakkında mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağının karar yerinde tartışılması lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26550, Karar No: 2017/11564, Tarih: 04.07.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/26550 E.  ,  2017/11564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davacı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 04/07/2017 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davacı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalının müvekkine ait işyerinde, 11/08/2011-23/03/2012 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığını, 09/03/2012 tarihinde Türkiye'ye giriş yaparken kullanmakta olduğu araçta gümrük görevlileri tarafından yapılan kontrolde kaçak sigara kağıtlerı ele geçirildiğini ve bunun üzerine davalının iş sözleşmesinin haklı nedenle feshedildiğini, müvekkili şirketin uğradığı zararın temini amacıyla davalı aleyhine ... 30. İcra Müdürlüğü 'nün 2012/15535 Esas sayılı dosyasında icra takibi başlatıldığını, davalının icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini ve söz konusu takibin durduğunu ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı vekilince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Davacı Şirket vekili; davalının, müvekkine ait işyerinde tır şoförü olarak çalıştığını, 09/03/2012 tarihinde Türkiye'ye giriş yaparken kullanmakta olduğu araçta gümrük görevlileri tarafından yapılan kontrollerde kaçak sigara kağıtları ele geçirildiğini ve bu nedenle müvekkiline ait araçlara (tır ve dorse) el konulduğunu, araçların bir süre kullanılamadığını ve el koyma işlemi nedeni ile söz konusu dosyanın takibi aşamasında müvekkilince başka bir avukat tutularak vekalet ücreti de ödendiğini ileri sürmüş ve müvekkili şirketin uğradığı zararların tazminini talep etmiştir.

Davacı vekilince, dava dilekçesi ekinde; Av. ... tarafından düzenlenen, 3.000,00 TL tutarındaki bir serbest meslek makbuzu sunulmuş ise de, bahsi geçen avukata davacı Şirket tarafından verilen bir vekaletname ibraz edilmediği gibi Av. ... tarafından davacının araçlarına el konulması nedeni ile gerek Savcılık gerekse Sulh Ceza Hakimliği nezdinde ne gibi hukuki yardımlarda bulunduğuna dair de herhangi bir belge sunulmamıştır.

Davacı tarafından Av. ...'ya verilen bir vekaletname olup olmadığı ve bahsi geçen avukatın el koyma işlemleri nedeni davacı adına herhangi bir hukuki yardımda bulunup bulunmadığı (gerek davacıdan gerekse davalı aleyhine açılan ceza dosyasından celbedilecek belgeler ile) somut olarak tespit edilmeli ve buna göre avukatlık ücretinin, davacının uğradığı zarar kapsamında dikkate alınp alınmayacağı belirlenmelidir.

Eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davacı yararına takdir edilen 1.480.00 TL. duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.07.2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.