muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/34924, Karar No: 2013/29953, Tarih: 11.09.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/34924 E.  ,  2013/29953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık müdafii ve katılan vekilinin nitelikli yaralama suçuna yönelik temyiz isteminde bulundukları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın işlediği fıilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayıp davranışlarını yön1endirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği yönünden rapor alındığından ve dosyada mevcut olduğundan tebliğnamenin (2) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan ...'ye ait Ordu Devlet Hastanesinin 05.04.2010 tarih ve 373 sayılı adli raporunda ...sekel sol ön kol supinasyonunda 10 derece kısıtlılık " tespit edilmesi, Ordu Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 26.04.2010 tarihli raporunda ise duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına yada yitirilmesine neden olmadığının belirtilmesi ve katılan vekilinin 28.5.2010 tarihli dilekçesinde ve temyiz dilekçesinde katılanın sol kolunu sürekli kısıtlı şekilde kullanmaya mahkum kaldığının ileri sürülmesi karşısında katılanın tüm raporları ve hastane belgeleri ile birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu İhtisas Kuruluna sevkedilerek yaralanmasına bağlı olarak duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli zayıflamasına yada yitirilmesine neden olup olmadığına dair raporu alınarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca kısmen istem gibi BOZULMASINA, 11.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17666, Karar No: 2015/1056, Tarih: 26.01.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/17666 E.  ,  2015/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEMLİK 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/03/2014

NUMARASI : 2013/250-2014/190

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hâkimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, 28 parselde kayıtlı zeytinlik niteliğinde taşınmazın mirasbırakan A..T..'a aitken murisin 2002 yılında ölümü ile mirasen taşınmazda 1/8 oranında paydaş olduğunu, ancak murisin ölümünden sonra davalıların taşınmazı kullandıklarını, halen de kullanmakta olup taşınmaz üzerindeki zeytin ağaçlarının hasadından elde ettikleri gelirden payı karşılığında her hangi bir bedel ödemediklerini, 2008 yılında ortaklığın giderilmesi davası açtığını ileri sürerek, 30/05/2008 tarihinden itibaren fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak, 8.500,00 TL ecrimisilin dönemsel faizi ile tahsili isteğinde bulunmuştur.

Davalılar, davacının kız kardeşlerinin eşi olduğunu, ablalarının öldüğü tarihe kadar payına isabet eden zeytinleri toplayarak aldığını, davacının ise hasat döneminde payına isabet eden zeytini toplamadığını, zeytinlerin kendilerince toplanarak ona verilmesini beklediğini, bu durumun ise mümkün olmadığını, davacının payını almasını hiç bir şekilde engellemediklerini, talep edilen ecrimisilin de fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece; davalıların taşınmazı kullandıkları ve zeytin ürününü topladıkları, ancak 2008 yılından bu yana kendi paylarını toplayarak davacı payının ağaç üzerinde bırakılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmazın muris A..T.. adına kayıtlı olduğu, murisin 2000 yılında öldüğü, davacı damadı ile davalı oğullarının mirasçı olarak kaldıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, ecrimisil kötüniyetli zilyedin malike ödemekle yükümlü olduğu bir bedeldir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmazın muris A..T.. adına kayıtlı olduğu, murisin 2000 yılında öldüğü, davacı damadı ile davalı oğullarının mirasçı olarak kaldıkları anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, ecrimisil kötüniyetli zilyedin malike ödemekle yükümlü olduğu bir bedeldir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

. Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince, davacı çekişme konusu taşınmazdan yararlanamadığını, elde edilen gelirden payı karşılığını ödemelerini davalılardan sözlü olarak istediğini, ancak ödemediklerini ileri sürerek eldeki davayı açmış, davalılar ise zeytin ağaçlarından kendi paylarına düşen kısmı hasat ettiklerini, davacının payına isabet eden zeytin ürününü toplamadığını savunmuşlardır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olay değerlendirildiğinde, davacının ecrimisil isteyebilmesi için taşınmazda kullandığı ya da kullanabileceği bir bölümün olmaması gerektiği açıktır. Ne var ki, bu husus davacı tarafından usulüne uygun bir şekilde kanıtlanabilmiş değildir.

Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı olduğu üzere davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/891, Karar No: 2015/17480, Tarih: 06.10.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/891 E.  ,  2015/17480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, nafakanın miktarı, kişisel ilişkinin süresi yönünden, davalı erkek tarafından ise, velayet, kişisel ilişki süresi ve iştirak nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 06.10.2015 günü duruşmalı temyiz eden davalı ... ile vekili Av. ...ve karşı taraf temyiz eden davacı ... vekili Av. ... geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda taraflar eşit kusurlu kabul edilmek suretiyle kadının tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş ise de, toplanan delillerden; davalı erkeğin birlik görevlerini yerine getirmediği, eşini aşağıladığı, buna karşılık davacı kadının da annesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davalı erkeğin, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda kadına göre ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyleyken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak kadının maddi ve manevi tazminat (TMK.md.174/1,2) taleplerinin reddedilmesi doğru görülmemiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre velayeti davacı anneye verilen müşterek çocuğun ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma sebebine göre iştirak nafakasının her yıl artışı talebi ile ilgili karar verilmemesine yönelik temyiz itirazlarının işmdilik incelenmesine yer olmadığına, hükmün bozma kapsamı dışında kalan teyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.100.00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine ve 1.100.00 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.10.2015(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/31003, Karar No: 2015/29229, Tarih: 08.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/31003 E.  ,  2015/29229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fethiye 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2011/412-2013/1263

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara,kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere özellikle,davanın kabulü ifadesinin davalıların müştereken ve müteselsilen sorumlu oldukları şeklinde anlaşılmasına göre tarafların tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 1.665,00 TL kalan harcın davalı R.. M..'ten alınmasına, peşin alınan 25,20 TL harcın davalı A.. Ş.. Z.. ve Ortk. Şti ile davacıya iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 8.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/26700, Karar No: 2013/851, Tarih: 18.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/26700 E.  ,  2013/851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın Uyap kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 27.09.2011 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 18.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12121, Karar No: 2015/34998, Tarih: 01.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/12121 E.  ,  2015/34998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tesbit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ... avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı belediye, ...Kentsel Dönüşüm Projesi kapsamında davalı adına tapu tahsisli yapının kendilerine devredildiğini, davalıya enkaz bedeli ödenmesine rağmen davalının yapı bedelinin ödenmesi gerektiğinden bahisle icra takibi yaptığını, davalının ancak enkaz bedeli isteyebileceğini, yapı bedeli istenmesinin sözleşmeye ve mevzuata aykırı olduğunu ileri sürerek icra takibinden dolayı borçlu olmadığının tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davalıya ait tapu tahsis belgeli gecekondunun Kentsel dönüşüm projesi kapsamında davacı belediyeye devri hususunda taraflar arasında sözleşme akdedildiği, davacı belediyenin elemanlarınca 4601 analiz numaralı kıymet takdir raporu düzenlenerek davalının gecekondusu, müştemilat ve ağaçları için toplam 10146 TL yapı bedeli ile 1362,90 TL enkaz bedelinin belirlendiği, belirlenen bu bedellerden sadece enkaz bedelinin davalıya ödendiği, davalının kendisine enkaz bedeli değil tüm yapı bedelinin ödenmesi gerektiği iddiasıyla icra takibi yaptığı, mahkemece de davanın reddine karar verildiği anlaşılmakta olup, çözülmesi gereken sorun davalıya yapı bedelinin tamamının mı yoksa sadece enkaz bedelinin mi ödenmesi gerektiği hususudur.

2981 sayılı İmar Ve Gecekondu Mevzuatına Aykırı Yapılara Uygulanacak Bazı İşlemler Ve 6785 sayılı İmar Kanununun Bir Maddesinin Değiştirilmesi Hakkında Kanun'un “Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular” başlıklı 13. maddesi uyarınca:

“Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular hakkında aşağıdaki uygulamalar yapılır.

a) (Değişik : 22/5/1986 - 3290/6 md.) Bu Kanun gereğince arsa tahsis edilecek kimselerin; kendisinin veya eşinin veya reşit olmayan çocuğunun oturduğu belediye ve mücavir alan sınırı içinde ev yapmaya müsait arsaya veya bir eve veya apartmanın bağımsız bir bölümüne veya bir bölümü iş yeri olarak kullanılan bir yapıya sahip bulunmaması gerekir.

“Tapu tahsis belgesi verilen gecekondular hakkında aşağıdaki uygulamalar yapılır.

a) (Değişik : 22/5/1986 - 3290/6 md.) Bu Kanun gereğince arsa tahsis edilecek kimselerin; kendisinin veya eşinin veya reşit olmayan çocuğunun oturduğu belediye ve mücavir alan sınırı içinde ev yapmaya müsait arsaya veya bir eve veya apartmanın bağımsız bir bölümüne veya bir bölümü iş yeri olarak kullanılan bir yapıya sahip bulunmaması gerekir.

b) (Değişik: 22/5/1986 - 3290/6 md.) Hazine, belediye, il özel idarelerine ait veya Vakıflar Genel Müdürlüğünün idaresinde olan veya bu Kanun uyarınca mülkiyetlerine geçen arsa veya araziler üzerinde, ıslah imar planları ile meydana getirilen imar parselleri içinde hak sahiplerine, yapılarının işgal ettiği arazi de dikkate alınarak ıslah imar planında getirilen ölçülere uygun şekilde arsa veya hisse tahsis edilir. Gecekondusu muhafaza edilemeyen hak sahiplerine aynı bölgede veya diğer gecekondu ıslah veya önleme bölgesinde başka bir arsa veya hisse verilir. Tahsis edilen arsa veya hissenin bedeli 4/11/1983 tarih ve 2942 sayılı Kanun veya 6/6/1984 tarih ve 3016 sayılı Kanuna göre tespit edilir.”

Yine dava konusu dönüşüm projesine ilişkin ... Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin “Borçlandırma suretiyle konut sözleşmesi” başlıklı 14. maddesinde:

“(1) Tapu tahsis belgesindeki tahsis miktarı 400 m2 olup arsa borcu bulunmayan hak sahiplerine Belediye Meclisince belirlenecek büyüklükte bir adet konut verilir. Tapu tahsis belgesindeki tahsis miktarı 400 m2’den az olan maliklerin eksik arsa oranları, konut sözleşmesi ile Belediye Meclisince tespit edilecek konut büyüklüğünün inşaat maliyet bedeli oranı üzerinden hesaplanacak bedele, gecekonduya ait varsa arsa borcuda ilave edilerek, toplamdan; tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli düşülerek borçlandırma yapılır.” düzenlemesi öngörülmüştür.

Belirtilen düzenlemelerin incelenmesinde, tapu tahsis belgeli taşınmaz üzerindeki bina ve eklentileri karşılığında ödenecek bedelin belirlenmesinde arsa üzerindeki yapılara ait enkaz bedelinin esas alınacağının öngörüldüğü anlaşılmaktadır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları ... Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesi Tapu Tahsis Belgeli Tesis Karşılığı Konut Sözleşmesinde hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırıldığı açıktır.

Taraflar arasında düzenlenen bu sözleşme; özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli bir sözleşme olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Öte yandan tarafların anılan mevzuat hükümleri çerçevesinde imzaladıkları ... Kentsel Dönüşüm ve Gelişim Projesi Tapu Tahsis Belgeli Tesis Karşılığı Konut Sözleşmesinde hak sahibinin alacağı belirlenirken arsa üzerindeki tesis ve müştemilata ait enkaz bedeli esas alınarak bakiye alacağın belirleneceğinin kararlaştırıldığı açıktır.

Taraflar arasında düzenlenen bu sözleşme; özel hukuk hükümlerine tabi ve geçerli bir sözleşme olduğundan taraflar yönünden bağlayıcıdır.

Yukarıda yapılan açıklamaların ışığında tapu tahsis belgeli taşınmaz üzerindeki bina ve eklentileri karşılığında ödenecek bedelin belirlenmesinde, gerek 2981 sayılı Kanun'un 13. maddesinin (b) fıkrası; gerek ...Kentsel Dönüşüm Projesi Yönetmeliğinin 14. maddesi ve gerekse tarafların serbest iradeleri ile imzaladıkları ve kendileri yönünden bağlayıcı sözleşme hükümleri uyarınca tapu tahsis belgeli gecekonduların bulunduğu arsa üzerindeki yapı ve müştemilatlar ile ağaçlara ait bedelin belirlenmesinde enkaz bedelinin esas alınması gerekmektedir. Hukuk Genel Kurulunun 10.06.2015 gün 2014/13-1500 esas, 2015/1519 karar numaralı kararı da bu yöndedir.

Yukarıda belirtilen açıklamalar bir bütün olarak değerlendirildiğinde davalının sözleşme kapsamında davacıya devrettiği gecekondusu için sadece enkaz bedeli isteyebileceği, enkaz bedelinin de davalıya ödenmiş olması karşısında davalının başka bir şey talep edemeyeceği anlaşıldığından davanın kabulüne karar verilmesi gerekir. Mahkemece değinilen bu yön gözardı edilerek yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde davacı ...'na iadesine, 01/12/2015 gününde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5082, Karar No: 2020/3814, Tarih: 08.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2020/5082 E.  ,  2020/3814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, hakaret, kasten yaralama (...); tehdit, özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret (...); tehdit, hakaret (...); özel hayatın gizliliğini ihlal (...); tehdit, kasten yaralama, 6136 sayılı Kanuna muhalefet, hakaret (sanıklar ... ile ...)

HÜKÜM : Sanıklar ... ile ...'in tehdit suçundan mahkumiyetleri ile 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan beraatlerine, sanık ... hakkında hakaret ve ... hakkında kasten yaralama, hakaret suçlarından açılan kamu davalarının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşmesine, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

İddianamedeki sevklere, hükümlerin içeriğine, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 28.01.2020 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2020 tarihinde yürürlüğe giren 23.01.2020 günlü, 2020/1 sayılı iş bölümü kararına göre temyiz incelemesini yapma görevi öngörülen ceza miktarı itibarıyla en ağır cezayı içeren tehdit suçundan (5237 sayılı TCK’nın 106/2-a. maddesi) suçundan kurulan hükümler yönünden Yargıtay 4. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 08.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3043, Karar No: 2015/2860, Tarih: 04.05.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/3043 E.  ,  2015/2860 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2013/198865

MAHKEMESİ : Gaziantep 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 28/03/2013, 2010/381 (E) ve 2013/188 (K)

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

1) Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanıkların mağduru ateşli silahlarla sağ şakak bölgesinden hayati fonksiyonlarını orta derecede etkiler nitelikte açık kafatası kırığına, beyin kanamasına ve hayati tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladıkları anlaşılan olayda, teşebbüs hükümlerini düzenleyen ve 9 ile 15 yıl arasında hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 35. maddesinin uygulanması sırasında, meydana gelen tehlike ve zararın ağırlığı dikkate alınarak üst sınıra yakın cezalar yerine 12 yıl hapis cezalan verilmesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Hakan ve Abdullah’ın mağdur Metin’i öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç nitelikleri tayin, cezaları azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin sübuta, sair hususlara yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin, tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 04/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.