muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7671, Karar No: 2024/1696, Tarih: 22.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2021/7671 E.  ,  2024/1696 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/231 E. 2016/312 K.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 238 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca mağdur ... vekilinin kamu davasına katılma talebi sorularak katılma konusunda bir karar verilmesi gerekli ise de, mağdur vekilinin hükmü temyiz etmiş olmakla katılma iradesini açıklamış sayılacağından, 5271 sayılı Kanun'un 237 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, mağdur vekilinin davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kilis Cumhuriyet Başsavcılığının 17.04.2014 tarihli iddianamesi ile eziyet suçundan sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri, sanık ... hakkında aynı Kanun'un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca dava açılmıştır.

2. Kilis 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli kararı ile eziyet suçundan sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri, 62 nci maddesi uyarınca 2 yıl 11 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, sanık ... hakkında aynı Kanun'un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca 2 yıl 7 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Şerife vekilinin temyiz isteği;

Üst sınırdan cezalandırılması gerekirken alt sınırdan ceza tayin edildiğine,

B. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz isteği;

Bakanlık lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

C. Sanıklar Hasan ve Fatma müdafiinin temyiz isteği;

Sanıkların atılı suçu işlemedikleri halde iftira atılması neticesinde cezalandırıldıklarına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, henüz sekiz yaşında olan mağdurun annesi ve üvey babası olan sanıklar tarafından eziyet çekmesine yol açacak davranışlara maruz kalıp kalmadığı iddiasına ilişkindir.

Bakanlık lehine vekalet ücreti takdir edilmemesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna,

C. Sanıklar Hasan ve Fatma müdafiinin temyiz isteği;

Sanıkların atılı suçu işlemedikleri halde iftira atılması neticesinde cezalandırıldıklarına, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, henüz sekiz yaşında olan mağdurun annesi ve üvey babası olan sanıklar tarafından eziyet çekmesine yol açacak davranışlara maruz kalıp kalmadığı iddiasına ilişkindir.

2. Mersin Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 05.07.2013 tarihli ön raporunda, çocuktan alınan öyküde annesinin yanında kaldığını, annesi tarafından sürekli kötü muameleye uğradığını, kollarının ve vücudunun ısırıldığını, boynunun ve yüzünün tırmalandığını, bacağına sıcak şiş uygulaması yapıldığını, kolunun kırıldığını ifade ettiği, yapılan muayenesinde ise sağ uylukta 1/3, üst dış yanda 4x2 cm, 4x1 cm mor ekimozlar, sol uyluk 1/3 orta dış yanda 3x1 yanık izi ile uyumlu ciltten koyu renkli nedbeleşmek üzere olan yara, sol ön kol 1/3 altta önde 3 adet oval ısırık ile uyumlu sıyrık ve ekimoz, sağ ön kol atelde olduğu, sırt bölgesinde 3 adet oval, yer yer diş izleri olan ısırık ile uyumlu ciltten yer yer açık renkte üzerinde kurutları dökülmüş lezyon, boyun sol yanda SCM kası üzerinde 1x1 ve dudak sol alt yanda 2 adet 1x0,5 cm üzerinde kurutları dökülmüş sıyrık ile uyumlu lezyon, sağ zigoma üzerinde 3x1 cm mor ekimoz, ensede sağ yanda 3 adet 1x0,2 cm üzerinde kurutları dökülmüş sıyrık ile uyumlu lezyon, sağ kulakta kanlı ve pürülan akıntı olduğunun tespit edildiği,

3. a) 24.10.2013 tarihli sosyal inceleme raporunda mağdurun annesi olan sanık ...'nın kendisine yemek vermediğini, kuru ekmek verdiğini, geceleri koluna sigara basarak uyandırdığını, sopayla vurduğunu, sağ kolunu kıvırarak kırdığını, ayrıca diğer sanık ...'ın da kendisini dövdüğünü, kafasını duvarlara vurduğunu ifade ettiği,

b) Mağdurun ifadesinde, sosyal inceleme raporu ile aynı doğrultuda beyanda bulunduğu belirlenmiştir.

4. Mersin Üniversitesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığının 26.12.2013 tarihli raporu ile mağdurun sağ humerus humerus şaftı orta kesim düzeyinde oblik seyirli lineer deplase kırık izlendiği, kırığın ve muhtelif yerlerdeki yaralarının ilişkin yaşamını tehlikeye uğratmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olmadığı, kırığın hayat fonksiyonlarını ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte olduğu ve ayrıca 03.04.2014 tarihli rapor ile fiziksel istismar olayına bağlı olarak mağdurda depresif duygudurum ve davranım bozukluğu ile giden uyum bozukluğu tanısı saptandığı belirlenmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamedeki Görüş ve Katılan Bakanlık Vekilinin Vekalet Ücretine Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden;

T.C. Anayasasının 41 inci maddesine göre ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevi Devlete aittir.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamedeki Görüş ve Katılan Bakanlık Vekilinin Vekalet Ücretine Yönelik Temyiz Sebebi Yönünden;

T.C. Anayasasının 41 inci maddesine göre ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevi Devlete aittir.

Aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, ...'nın kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği anlaşılmış ise de, Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkindir.

5271 sayılı Kanun'un 237 nci ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek yapılan değerlendirmede, katılan ... vekilinin vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine dair temyiz itirazı yerinde görülmemiş ve bu nedenle Tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır.

B. Diğer Temyiz Sebepleri Yönünden;

1. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

a) Sanık ...'nın, kızı olan katılan ...'ya yönelik eziyet suçunu oluşturan eylemlerinden biri olan kolunu kıvırarak kırması eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesi kapsamında ayrıca kasten yaralama suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, sanık ... hakkında bu suçtan zamanaşımı süresi içerisinde mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

b) 5237 sayılı Kanun'un "Eziyet" başlıklı 96 ncı maddesinin birinci fıkrasında eziyet suçunun maddi unsuru, “bir kimsenin eziyet çekmesine yol açacak davranışları gerçekleştirmek” şeklinde belirtilmiş, ancak bu davranışların ne olduğu somut olarak ortaya konulmamıştır. Ancak maddenin gerekçesinde; eziyet olarak, bir kişiye karşı insan onuruyla bağdaşmayan ve bedensel veya ruhsal yönden acı çekmesine, aşağılanmasına yol açacak davranışlarda bulunulması gerektiği belirtilmiştir. Böylece kanun koyucu işkence suçuna ilişkin 94 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki tanıma, eziyet suçunu düzenleyen 96 ncı maddenin metninde değil, gerekçesinde yer vererek eziyet suçunda fiilin arz ettiği özellikleri belirlemiştir. Bu durumda eziyet suçu ile işkence suçu, maddi unsuru bakımından benzerlik göstermektedir. Ancak eziyet suçu bakımından maddenin gerekçesinde, işkence suçunda öngörülen “algılama veya irade yeteneğinin etkilenmesine” yol açacak hareketten söz edilmemektedir.

Eziyet serbest hareketli bir suçtur. Mağdurun gerek bedensel gerek ise ruhsal yönden acı çekmesine neden olacak, mağdurda utanma, korku, acizlik ve değersizlik duygusu uyandırıp onurunu zedeleyecek hareketler eziyet kapsamındadır. Bu suç tipinde mağdur, objektif olarak aşağılayıcı ve eza verici hareketler aracılığıyla, insan olma niteliğinin gerekli kıldığı düzeyin objektif olarak altında kalan ve kişiliğinin derhal ya da ileride gelişebilmesi için gerekli olan dengeye olarak etki edebilecek muamelelere tabi kılınmaktadır.

Eziyet teşkil eden fiiller, kasten yaralama, hakaret, tehdit, cinsel taciz niteliği taşıyabilirler. Ancak, bu fiiller, ani olarak değil, sistematik bir şekilde ve belli bir süreç içinde işlenmektedir. Eziyetten söz edebilmek için, maddenin gerekçesine göre eziyet oluşturan fiillerin sistematik bir şekilde gerçekleştirilmesi gerekmektedir. Sistematik olmaktan kastedilen, mağdura karşı yapılan birden fazla saldırının, genel bir tutum çerçevesinde gerçekleştirilen davranışların bir parçası olması ya da önceden kararlaştırılmış, organize ve düzenli bir seyir izlemesidir. Sistematik olma hali, hareketlerin eziyet suçunu oluşturup oluşturmadığını tespite yarayan kriterlerden biridir. Hareketlerin sistematik biçimde uygulanması, mağdura yönelik davranışların belli bir süreç içinde düzenli ve bir bütünlük arz eder biçimde yapılmasını gerektirir. Bu sebeple mağdura yönelik hareketler, fail tarafından bilerek ve istenerek belirli bir süreçte genel bir tutum çerçevesinde bir bütünün parçası olarak veya belirli bir plan dahilinde işlenirlerse eziyet suçu oluşur. Burada çeşitli nitelikteki hareketler objektif olarak belirli bir şiddeti içermekte, asgari düzeyde bir ağırlığa ulaşmaktadır. Hareketler bir bütün halinde objektif olarak eziyet teşkil edecek boyuta ulaştığında, başka bir deyişle asgari bir düzeyde şiddete ulaştığında suç tamamlanmış olacaktır. Dava konusu olayda, henüz sekiz yaşında olan mağdurun sistematik bir şekilde öz babasının şikayet tarihine kadar devam eden süreçte sanık ... tarafından yemek verilmeyip kuru ekmek verilmesi, geceleri koluna sigara basılarak uyandırılması, sağ kolunun kıvrılarak kırılması şeklinde gerçekleşen eylemlerin 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesi kapsamında eziyet suçunu oluşturduğu anlaşıldığından, sanıklar hakkında kurulan hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

c) Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan Şerife vekilinin ve sanık Şerife müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

2. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

2. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

a) (B) bölümünün birinci fıkrasının (b) bendinde açıklanan bilgiler ışığında, henüz sekiz yaşında olan mağdurun sistematik bir şekilde öz babasının şikayet tarihine kadar devam eden süreçte üvey babası sanık ... tarafından darp edilerek kafasının duvarlara vurulması eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesi kapsamında eziyet suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, katılan Şerife vekilinin ve sanık müdafiinin suçun sübutuna ve eksik ceza tayin edildiğine ilişkin temyiz sebepleri reddedilmiştir.

b) Sanık hakkında Kilis Asliye Ceza Mahkemesinin 2001/210 Esas, 2002/608 Karar sayılı, 31.10.2010 infaz tarihli kararına istinaden tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçenin (B-1) bölümünde açıklanan nedenle Kilis 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli kararında katılan Bakanlık vekili, katılan Şerife vekilinin ve sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili, katılan Şerife vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçenin (B-2.b) bölümünde açıklanan nedenle Kilis 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.04.2016 tarihli kararına yönelik katılan Bakanlık vekili, katılan Şerife vekilinin ve sanık müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2024 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/12748, Karar No: 2015/5671, Tarih: 21.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12748 E.  ,  2015/5671 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.06.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., dava konusu taşınmazın geldisi olan 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı belediye adına tespit edildiği ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararının sınırlarında kaldığını, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulaması ile de dava konusu taşınmazların arsa vasfı ile 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesindeki şartların oluşmamasına rağmen davalı Belediye adına tescil olunduğunu, bu tescilin yolsuz tescil niteliğinde olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve ... adına tescilini talep etmiştir.

Davalı Belediye, 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesi şartlarının oluştuğunu, kadastronun çalışmalarının çok uzun süre önce yapılmasına rağmen davanın şimdi açılmasının kötüniyetli bir girişim olduğunu, ayrıca taşınmazın mevzuat hükümlerine uygun olarak adlarına tescil edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın yoğun yerleşim alanında kalmadığı ve 4342 sayılı Mera Kanununun Geçici 3. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı Hazine vekili ve davalı Belediye vekili temyiz etmiştir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasanın 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında ... dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra ... tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek ... adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, ... herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda ... adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce ... ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında ...

adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. Maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c)Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazların ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluşan ... ada ... parsel sayılı taşınmazın imar görmesiyle oluşan imar parselleri olduğu anlaşılmaktadır. Bilirkişi raporunda ... semti ... no'lu mera paftasının fenni sıhhate haiz olmadığından uygulanabilir nitelikte olmadığı ancak dava konusu taşınmazların geldiği ... ada ... parsel sayılı taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Davacının dayandığı 02.02.1953 tarihli ..., ... ve ... Beldesi için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhate haiz değilse de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse keşifte yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerden de faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığı ile uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazların konumu teknik bilirkişinin çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazın mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazın 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, 6100 sayılı HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin ve davalı vekilinin vekalet ücreti ve yargı harcına ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.