muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/9191, Karar No: 2011/11529, Tarih: 05.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9191 E.  ,  2011/11529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.06.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro sırasında 1580 sayılı yasanın 159 ve 160. maddeleri uyarınca davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 723 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü,davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Kanununa eklenen geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin

hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K. 2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin "harmanyeri" iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında kalmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/28649, Karar No: 2022/7811, Tarih: 19.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/28649 E.  ,  2022/7811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişiklikle birlikte infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1) 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup sanığın, sokakta açık alanda bulunan müştekinin tezgahındaki kol saatini gündüz vakti çalmaya teşebbüs etmesi şeklindeki eylemine uyan, TCK'nın 141/1 maddesinde düzenlenen suçun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Sanığın, çalmaya teşebbüs ettiği kol saatinin değerinin 10,00 TL olduğu anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 09/05/2017 tarihli ve 2015/13-156 Esas, 2017/256 Karar sayılı kararı karşısında, kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 19/04/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3207, Karar No: 2014/7997, Tarih: 12.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/3207 E.  ,  2014/7997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Mahkûmiyet (iki kez)

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Eski hale getirme şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirerek kabulüne ya da reddine dair karar verme yetkisi Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olduğundan, mahkemece verilen 26.11.2010 tarihli Ek Kararın hukuki değerden yoksun olduğu, mahkemece sanığın savunmasının yakalama emri çıkartılmak suretiyle alınabildiği istinabe duruşmasında adresini bildirdiği, sanığın yokluğunda verilen kararın ise, sanığın bildirdiği en son adres yerine, başka bir adrese gönderildiği ve tebligatın iade gelmesi üzerine de aynı adrese Tebligat Kanunun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, bu itibarla sanığın temyiz isteminin de süresinde olduğunun kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Suçun niteliğine etkisi bakımından mağdurların nüfus kayıtları getirtilmeden hüküm kurulmuş ise de, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla nüfus kayıt örnekleri temin edildiğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya kapsamına göre; tanık ... büfesinde tost yedikten sonra buradan ayrıldıkları sırada, önceden tanımadıkları ve olay tarihinde asker olduğu anlaşılan sanığın, yanlarına gelerek, "Allah'a yakın olun, anne babanızın kıymetini bilin, çünkü ben bir yıldır anne ve babamı göremiyorum, ben askerim, televizyon dizisindeki ... anne ve babası neden cep telefonu almıyor, çünkü yaşı küçük sizde anne ve babanıza size bir şey almadığında sakın kızmayın" şeklinde sözler sarf ederek yakınlık kurmaya çalıştığı, akabinde de konuştukları yerin karşısında

bulunan bayan kuaförünün camındaki bayan resmini mağdurlara gösterip bu ne diye sorduğu, mağdurların da bayan resmi olduğunu söylemelerine rağmen, o kadın değil köpek şeklinde karşılık verdiği; akabinde de mağdurlara "Anneniz ve babanız namaz kılıyor mu" şeklinde sorması üzerine mağdurların da kıldıkları şeklinde cevap verdiği, bu sefer şüphelinin "Anne ve babanızın kıldığı namaz yüzünüze nur olarak vurmuş" diyerek her iki mağduru bir kaç kez yanaklarından öpüp sıktığı, yaklaşık 15-20 dakika devam eden bu durumu gören tanıklar ... ve ... müdahale etmeleri sonrasında da olayın kolluğa intikal ettirilerek soruşturmanın başlatıldığı olayda; sanığın mağdurlara yönelik cinsel içerikli veya bunu anımsatacak sözlerde bulunmamasına ve olay yerinin aleni olmasına rağmen sanığın, mağdurları daha önceden tanımaması, ilk defa görmesine rağmen mağdurların omuzlarına ellerini koyarak sanki önceden mağdurları tanıyormuş gibi davranarak mağdurlarla yakınlık kurmak amacıyla belirtildiği şekilde sözler sarf etmesi, sanığın bu hareketlerinden mağdurların rahatsız olmasına rağmen sanığın eylemlerine devam etmesi, nitekim bu durumu gören tanık .... rahatsızlık duyarak gördüklerini tanık ... anlatması sonrasında sanığa müdahale etmeleri ve ayrıca mağdurların yaşı da gözetildiğinde sanığın, cinsel arzularını tatmin amacıyla mağdurların yanaklarını öpüp sıktığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

E/Y.
Yargıtay — Esas No: 2023/3124, Karar No: 2023/5389, Tarih: 29.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3124 E.  ,  2023/5389 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Burdur Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.11.2022 Tarihli ve 2022/19 Esas, 2022/13 Karar Sayılı Kararı

Miras bırakanların Türkiye'de ikamet ettiği bir adresinin bulunmadığı ve tespit edilen tek adreslerinin .../... Cumhuriyeti olduğu, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 41 inci maddesi gereğince İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 14. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.01.2023 Tarihli ve 2022/63 Esas, 2023/2 Karar Sayılı Kararı

Murisin son yerleşim yerinin Türkiye'de olmaması halinde 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) uygulama alanı bulacağı, ilgili Kanun'un 43 üncü maddesine göre mirasa ilişkin davaların ölenin Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, son yerleşim yerinin Türkiye'de olmaması hâlinde ise terekeye dâhil malların bulunduğu yer mahkemesinde görüleceğinin hüküm altına alındığı, murisin son yerleşim yeri adresinin Berlin/Almanya Federal Cumhuriyeti olduğu, yapılan sorguya göre her iki mirasbırakanın da terekesinde .../...'de bir çok taşınmazı olduğunun görüldüğü, terekenin mirasbırakanın ölüm anında bıraktığı malvarlığı olduğu, yapılan sorgulamada söz konusu taşınmazlar şu an pasif olarak çıksa da iş bu taşınmazlar mirasbırakanlar 2016 ve 2017 yıllarında öldükten sonra mirasçılarına intikal ettirildiği ve daha sonra pasif duruma düşürüldüğü, yani bu taşınmazların mirasbırakanların terekesinde bulunduğu, bu nedenle davanın terekeye dahil taşınmazların bulunduğu yer mahkemesi olan Burdur Sulh Hukuk Mahkemesince görülmesi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

4. 5718 sayılı Kanun’un “Miras davaları” başlıklı 43 üncü maddesi şöyledir:

“Mirasa ilişkin davalar ölenin Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, son yerleşim yerinin Türkiye'de olmaması hâlinde terekeye dâhil malların bulunduğu yer mahkemesinde görülür.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, murislerin son yerleşim yerinin Almanya Federal Cumhuriyeti'nde bulunduğu, ancak murislerin terekeye dahil mallarının Burdur ilinde olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Burdur Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Burdur Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3779, Karar No: 2009/4216, Tarih: 09.07.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/3779 E.  ,  2009/4216 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davacı-k.davalı: ... Vek.Av....

Davalı-k.davacı: ... Vek.Av....

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı-k.davacı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, yanlar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak açılmış olup, sözleşme ile davacıya verilmesi kararlaştırılan 2 dairenin noksan yüzölçümlü olarak yapılmış olduğu iddiasıyla 41.111,96 YTL (TL) maddi tazminatın tahsili istemine ilişkindir.

Karşı davada da, yapıldığı ileri sürülen sözleşme dışı iş bedeli 7.500,00 YTL (TL)nin davacı-karşı davalıdan tahsili talep edilmiştir.

Mahkemece, davacı-karşı davalının davasının kısmen kabulü ile 37.917,00 TL’nin dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalı ...’dan tahsiline; karşı davanın ise, reddine karar verilmiş ve verilen karar davalı-karşı davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı-karşı davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında yapılan 17.08.2006 tarih ve 29398 yevmiye nolu ve “Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi Suretiyle Kat Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi” başlıklı sözleşme, Karşıyaka 4. Noterliği’nce doğrudan düzenlenmiş olup, BK’nın 355. maddesinde tanımlanan eser sözleşmesinin bir türü sayılan, karşılıklı hak ve borçları içerir tam iki yanlı sözleşmelerden olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesidir. Yüklenici ..., arsa sahibi ...’nun tapunun 8 pafta ve 361 parsel nosuyla kayıtlı tapuyla maliki olduğu ...,... mahallesinde bulunan taşınmazına; sözleşmede yazılı koşullarla bir bodrum, bir zemin ve zemin üzeri üç normal kattan oluşan bodrum katta bir sığınak ile otopark, bir daire zemin kat ve zemin üstü üç normal katta, her katta 2 daire olmak üzere inşaat yapımını ve inşaatın proje onayından başlamak üzere bir yıl içinde yapı kullanma izin belgesini almaya hazır olacak şekilde inşaatın zemin katında ve sağ tarafta bulunan çift cepheli net kullanım alanı 120 m2’den az olmamak üzere bir daire ile bodrum katta sağ tarafta bahçeye cepheli kısımda net kullanım alanı sığınak ve otoparkın net kullanım alanından az olmamak kaydıyla bir adet dairenin arsa sahibine teslimini yüklenmiştir.

... ./..

s.2

15.H.D.

2008/3779

2009/4216

... ./..

s.2

15.H.D.

2008/3779

2009/4216

Arsa sahibi davasında; yukarıda açıklandığı üzere arsa sahibine verilmesi kararlaştırılan iki adet dairenin noksan yüzölçümlü olarak yapılmış olması sonucu; gerçekleştiği ileri sürülen maddi zararının tazminini istemektedir. Arsa sahibine verilmesi kararlaştırılan yüzölçüm noksanlığı “ayıplı” iş niteliğinde olmayıp, “eksik” iş sayılmaktadır. Yüklenici, Borçlar Kanunu’nun 356/I. maddesi hükmünde düzenlenen “özen” borcu gereği olarak inşaatı, sözleşme ve yasa hükümlerine; fen ve sanat kurallarına uygun ve tamamlanmış olarak yapmakla ödevlidir. Yüklenicinin sözleşme ile yüklendiği edimini kusurlu olarak, “noksan ifa” etmesi durumunda sözleşme hükümlerine aykırı davranmış olur ve BK’nın 96. maddesi gereğince arsa sahibinin gerçekleşen maddi zararının tazmini ile sorumlu tutulması gerekir.

Diğer yandan, 3094 Sayılı İmar Yasası’nın 21. maddesi gereğince, aynı Kanunun 26. maddesinde öngörülen istisnalar hariç tüm inşaat yapımı, yetkilerine göre ilgili belediye, Valilik veya özel idareden alınması gereken ruhsata tabidir. Ruhsata tamamen ya da kısmen aykırı inşaat ya da onarım yapılması durumunda İmar Kanunu’nun 32. maddesi gereğince ruhsat vermeye yetkili makamca yıkım kararı verilir ve 42. madde hükmü gereğince de ceza yaptırımı uygulanır. Somut olayda, dava dosyasındaki ruhsat kapsamı incelendiğinde ve hükme dayanak alınan bilirkişi raporu ile karşılaştırıldığında; inşaatın, 30.11.2006 tarih 3611 nolu yapı ruhsatına aykırı yapıldığı sonucuna varılmaktadır. Yasal ya da yasal hale getirilmiş şekilde yapılan yapılardaki eksik iş bedeli, “olumlu zarar” kapsamında istenebilir. Bu sebeplerle, mahkemece öncelikle ilgili belediyeden işlem dosyası getirtilerek, uzman bilirkişi aracılığıyla yerinde keşif ve inceleme yapılmak suretiyle; yapı ruhsatı ve onaylı projeleri yerinde uygulanarak inşaatın ve dolayısıyla arsa sahibine verilmesi gereken (2) adet dairenin imar mevzuatına ve yapı ruhsatına uygun olup olmadığının tespiti; uygun değilse, belediyeden de sorularak inşaatın yasal hale getirilmesinin mümkün olup olmadığının belirlenmesi; mümkün ise, edimi kapsamında olduğundan mahkemece, öncelikle yükleniciye inşaatı yasal hale getirebilmesi için yetki ve uygun süre verilmesi, yüklenici tarafından yapılmaması halinde de arsa sahibine aynı yetkinin verilmesi ve kararı temyiz eden yüklenicinin kazanılmış hakları da gözetilerek arsa sahibine ait dairelerin yasal olması durumunda, dava tarihine göre noksan alanın değerinin tespitiyle hüküm altına alınması gerekmektedir. Bu hususların mahkemece gözetilmemesi bozma nedenidir.

Diğer yandan, delil tespiti incelemesi sonucu sunulan bilirkişi raporuna yüklenici itirazda bulunduğu halde mahkemece, itirazının olmadığının kabulü doğru olmadığı gibi; yüklenici tarafından delil tespiti incelemesi sonucu alınan rapora itiraz edilmemesi hali açık bir kabul anlamı taşımaz. Kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

Diğer yandan, delil tespiti incelemesi sonucu sunulan bilirkişi raporuna yüklenici itirazda bulunduğu halde mahkemece, itirazının olmadığının kabulü doğru olmadığı gibi; yüklenici tarafından delil tespiti incelemesi sonucu alınan rapora itiraz edilmemesi hali açık bir kabul anlamı taşımaz. Kararın bu sebeple de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1.) bendde belirtilen nedenlerle davalı-karşı davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2.) bendde açıklanan nedenlerle kararın davalı-karşı davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-karşı davacı ...’ya geri verilmesine, 09.07.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...,...
Yargıtay — Esas No: 2011/417, Karar No: 2012/3433, Tarih: 05.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/417 E.  ,  2012/3433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Çevre ve Orman Bakanlığı Doğa Koruma ve Milli Parklar Genel Müdürlüğü aleyhine 11/12/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 09/7/2008 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, davalı kurum tarafından yaban hayatı koruma ve av yasağı uygulamaları nedeniyle koruma altındaki ayıların bal kovanlarına verdikleri zararın tahsiline ilişkindir. Yerel mahkemece işin esasına girilerek istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 56. maddesi, Ülkemizin taraf olduğu Avrupa Yaban Hayatı ve Tabiatları Koruma sözleşmesi ile 4915 sayılı Kara Avcılığı Kanuna göre yabani hayatı korumaya ilişkin düzenlemeler yapmak devletin görevi olarak belirlenmiş, bu kapsamda Kara Avcılığı Kanununun 1.4.5. ve 20. maddelerine göre yabani hayatı koruma, avcılığın denetlenmesi ve izlenmesi çalışmalarını yapmaya ve uygulamada gerekli tedbirleri almaya da Çevre ve Orman Bakanlığı yetkili kılınmıştır. Somut olayda, davacının dava dilekçesinde ileri sürdüğü olaylar ve hukuki sebepler hizmet kusuruna ilişkindir. Görevin hiç veya gereği gibi yerine getirilmemesi, hizmet kusuru niteliğindedir. İdare’nin hizmet kusurundan doğan zararlardan dolayı; İdari Yargılama Usulü Yasası’nın 2/1-b maddesi gereğince İdare’ye karşı, idari yargı yerinde tam yargı davası açılması gerekir. Görev sorunu, açıkça veya hiç ileri sürülmese de kendiliğinden (re’sen) dikkate alınır. Mahkemece yargı yolu bakımından görevsizlik kararı verilmesi gerekirken işin esasına girilerek çözümlenmesi usul ve yasaya aykırılık oluşturmaktadır. Açıklanan nedenlerle, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 05/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7081, Karar No: 2012/4737, Tarih: 18.06.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/7081 E.  ,  2012/4737 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... Müdürlüğü tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 119 ada 11 parsel sayılı 163,40 m2 yüzölçümündeki taşınmaz kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ve ... adına tespit edilmiş, davalı Hazine tarafından süresinde açılan dava sonucunda taşınmazın “YAYLAK” niteliği ile 3402 Sayılı Kadastro Kanununun 16/B maddesi hükmü uyarınca sınırlandırılmasına karar verilerek sicil oluşturulmuştur. Davacı ... Müdürlüğü taşınmazın “... oğlu, ... Bey oğlu Piri Mehmetpaşa Vakfiyesi” sınırları içerisinde kaldığını öne sürerek tapu iptal ve tescil davası açmıştır. Yargılama sırasında davalı ... davaya dahil edilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı, Vakıflar Genel Müdürlüğü tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere, hüküm yerinde gösterilen gerekçelere ve her ne kadar dava konusu taşınmaz geniş kapsamlı vakfiye sınırları içerisinde ise de, niteliğinin vakıf olmayıp yayla olarak belirlenmiş olmasına göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ... Müdürlüğünün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 2,75 TL harcın davacıdan alınmasına, 18.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4209, Karar No: 2017/2314, Tarih: 14.06.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/4209 E.  ,  2017/2314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

HÜKÜM : Her iki sanık hakkında;

TCK'nun 37, 82/1-b, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 20'şer yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar Ayhan ve Ekrem'in, maktul ...'a yönelik nitelikli şekilde kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, kusurluluğu etkileyen nedenlerden haksız tahrikin nitelik ve derecesi ile takdiri indirim sebebi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin sübuta ilişen, sanık ... ve müdafii ile katılan ... vekilinin bir nedene dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, sanık ... hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanığın tahliye talebinin REDDİNE, 14/06/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.