muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17392, Karar No: 2020/13632, Tarih: 26.10.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/17392 E.  ,  2020/13632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre, olay günü katılanın, tanığın çocuğuyla ilgilendiği esnada tarafların tartıştıkları gözetildiğinde, tanığın katılanla şahsi yakınlığının bulunduğunun anlaşılması, ayrıca diğer tanık Nedime’nin de sanığın tehdit ve hakaret sözlerini söylemediğini beyan etmesi karşısında, dosya kapsamı ve tanık anlatımlarından oluşan vicdani kanaate göre tebliğnamede bu konudaki bozma düşüncesine iştirak edilmeyerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 26/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/727, Karar No: 2016/3130, Tarih: 23.05.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/727 E.  ,  2016/3130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacılar-birleşen davada davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl dosyada davacılar vekili, müvekkillerinin arsa sahibi olarak 05/06/2008 tarihinde davalı ile arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladıklarını, yüklencininin habersiz plan değişikliği yaparak 5. kattaki büroları dubleks büro olarak yaptığını, bu eylem neticesinde davalı lehine haksız iktisap ve sebepsiz zenginleşme meydana geldiğini sözleşmenin 3. maddesine göre davalının müvekkillerinin her birine 1.000' er Euro vermesi gerekirken bu bedelin ödenmediğini, sözleşmenin 4. maddesine göre davalı inşaatı 15 ayda tamamlayamadığından müvekkillerinin her birine aylık 1.200 Euro kira tazminatından toplam 3.600 Euro kira tazminatı ödenmesini ve taraflar arasında imzalanan sözleşmeye aykırı eylem ve davranışları sonucunda davacıların uğradığı zararlardan fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 30.000,00 TL tazminatın davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl dosyada davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Birleşen dosyada davacı vekili, taraflar arasındaki sözleşme gereği arsa sahiplerinin ödemeleri gereken fatura, resmi harç ve sair masrafları ödememeleri nedeniyle yüklenici olan müvekkili tarafından ödendiğini ileri sürerek 4.980,89 TL'nin birleşen dosya davalılarından tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen dosyada, davalılar vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, yüklenicinin, daha değerli ve büyük yaptığı bürolar nedeni ile 35.000,00 TL sebepsiz zenginleştiği 35.000,00 TL'nin 1/2'sinin davacı arsa sahipleri aleyhine oluşan yüklenicinin sebepsiz zenginleşmesi olarak kabulü gerektiği, sözleşmenin 4. maddesinde yer alan ek süreye ilişkin şartların oluşmaması nedeniyle 3 aylık ek süre ilave edilmeden gecikme nedeniyle kira alacağı hesaplanması gerektiği, yine sözleşmede belirtilen her bir arsa sahibine ödenmesi kararlaştırılan 1000.00'er Euro'nun hangi nedenle arsa sahiplerine ödeneceği sözleşmede açıklanmadığı için davalı tarafın bu konudaki savunmasına itibar edilmeyeceği

gerekçesi ile asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen dava yönünden ise sözleşme gereğince yüklenicinin ödemesi gereken toplam 4161.29 TL giderlerin arsa sahipleri lehine ödendiği ve arsa sahiplerinden tahsili gerektiği gerekçesi ile birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, asıl dosyada davacı, birleşen dosyada davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

gerekçesi ile asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen dava yönünden ise sözleşme gereğince yüklenicinin ödemesi gereken toplam 4161.29 TL giderlerin arsa sahipleri lehine ödendiği ve arsa sahiplerinden tahsili gerektiği gerekçesi ile birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, asıl dosyada davacı, birleşen dosyada davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacılar, birleşen davada davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Asıl dava, gecikme tazminatı, sözleşmeye aykırı olarak inşa edilen dubleks kat nedeni ile tazminat ve alacak istemine ilişkindir. Sözleşmeye aykırı olarak dubleks şekilde inşaa edilen bağımsız bölümlerin normal bağımsız bölümlere göre 35.000,00 TL daha değerli olduğu, bu durumda yüklenicinin bu bedelin 1/2'si oranında arsa sahipleri aleyhine sebepsiz zenginleştiğinin kabul edildiği, 35.000,00 TL'nin 1/2'sinin 17.500,00 TL olduğu ve bu bedelin asıl dosyada davacı tarafa verilmesi gerektiği belirtilmesine rağmen hüküm bölümünde, bu miktarın sehven 12.500,00 TL olarak yazıldığu anlaşılmış ise de maddi hataya dayalı bu hususun yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği, talep üzerine veya resen her zaman mahallinde düzeltilmesi mümkün olduğu dikkate alınarak hükmün onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacılar, birleşen davada davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 23.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3687, Karar No: 2010/5790, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/3687 E.  ,  2010/5790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/186 Esas-2005/445 Karar, Dairenin:2009/13572 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33726, Karar No: 2016/18425, Tarih: 30.11.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/33726 E.  ,  2016/18425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın, kullandığı tırın dorsesinde ele geçen göçmenlerden haberdar olmadığı yönündeki savunması ile Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 03.10.2013 tarih 2013/658 Sr. ve 2013/3319 E-1249 nolu iddianamesinin “7 nolu Yakalama” başlığı altında, bu dosyaya konu olaydan söz edilerek şüphelilerin, sanığın kullandığı tırın dorsesine kaçak göçmeleri bindirdiklerinin iddia edilmesi karşısında, Yalova Cumhuriyet Başsavcılığının 03.10.2013 tarihli iddianamesi ile açılan dava dosyasının incelenerek dosyada karar verilip verilmediğinin tespit edilmesi, karar verilmesi halinde dosyanın tasdikli bir suretinin dosya arasına alınması, dosyanın derdest olması halinde ise, birleştirilme kararı verilerek, oluşacak duruma göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanık ...'nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/11/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4459, Karar No: 2022/11994, Tarih: 26.12.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/4459 E.  ,  2022/11994 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Sanık ...'ın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyetine, sanıkların üzerlerine atılı diğer suçlardan beraatine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ve sanık ... hakkında ise çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Oluşa uygun kabule göre sanığın işlediği reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun 5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e, 66/2. maddelerinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve zamanaşımını en son kesen işlem olan 11.11.2014 tarihli mahkumiyet kararı ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bu suçtan görülen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 26.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3984, Karar No: 2022/2029, Tarih: 17.03.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3984 E.  ,  2022/2029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ SANAYİ VE TİCARET LİMİTED ŞİRKETİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 09.10.2019 gün ve 2019/337 - 2019/997 sayılı kararı bozan Daire'nin 01.02.2021 gün ve 2020/713 - 2021/667 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirkette 30.000,00 TL değerinde %6 oranında hissesinin bulunduğunu, müvekkili tarafından Kadıköy 1. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/587 Esas sayılı dosyasıyla şirketten haklı nedenle çıkış ve ayrılma payının tespiti konulu dava açıldığını, davacının şirket ortaklığından çıkmasına izin verilmesine, çıkma payı olan 11.000,00 TL'nin davalı şirketten tahsiline karar verildiğini, ancak davacının sermaye payının 30.09.2008 tarihli bilirkişi raporunda 747.245,15 TL olarak tespit edildiğini, 05.05.2009 tarihli gerekçeli kararda bilirkişilerin alternatif hesap tarzına itibar edilmediğini, bilançoya göre tespit edilen 747.245,15 TL'nin esas alındığının belirtildiğini, dava ıslah edilmediğinden 11.000,00 TL üzerinden karara çıktığını ve kararın davacının haklı nedenle çıkışı bakımından onandığını beyan ederek her türlü hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkiline ait sermaye payından kalan 737.245,15 TL'nin tahsilini, kararın kesinleşmesi sonrası avans faizinin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; zamanaşımı itirazında bulunarak davacının ayni yahut maddi sermaye koymadığını, tüm sermayenin müvekkilince getirildiğini, iddialarının doğru olmayıp kötü niyetle ileri sürüldüğünü, hisse değeri hesabında karlılığın esas alınması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; davanın kısmen kabulüne dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce bozulmuştur.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 44,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 709,50 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davalıdan alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 17/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5101, Karar No: 2020/4292, Tarih: 02.07.2020

**10. Hukuk Dairesi         2019/5101 E.  ,  2020/4292 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi

Dava, 19.09.1989 tarihinde 1 gün çalıştığının tespiti ile sigorta başlangıç tarihinin tüm sigorta kollarında olmak üzere 19.09.1989 tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince davalı Kurumun istinaf başvurusunun reddine, ... İş Mahkemesinin 2017/281 Esas, 2018/229 Karar sayılı 19.06.2018 tarihli kararının kaldırılmasına,Davanın kabulü ile;davacının 19.09.1989 tarihinde davalı işyerinde 1 gün çalıştığının tespiti ile davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 04.12.1994 tarihi olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Dava; davacının (1) gün süreyle hizmet akdine tabi sigortalı çalışmasının ve 506 sayılı Kanun'un 108'inci maddesine göre sigorta başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili; Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu, başvuru koşulunun yerine getirilmesi gerektiğini, çalışma olgusunun yöntemine göre kanıtlanması gerektiğini, davanın hak düşürücü süreye uğradığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davanın kabulü ile, davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 19.09.1989 tarihi olarak tespitine karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

Davalı Kurumun istinaf başvurusunun reddine,... İş Mahkemesinin 2017/281 Esas, 2018/229 Karar sayılı 19.06.2018 tarihli kararının kaldırılmasına, davanın kabulü ile; davacının 19.09.1989 tarihinde davalı işyerinde 1 gün çalıştığının tespiti ile davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 04.12.1994 tarihi olduğunun tespitine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı Kurum vekili; davanın yöntemince kanıtlanmadığını, hak düşürücü sürenin söz konusu olduğunu, yazılı belge bulunmadığını, davanın tanık sözleri ile kanıtlanamayacağını belirterek temyizen incelenmesi talep edilmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

506 sayılı Kanunun 108. maddesi gereğince sigortalılık başlangıç tarihinin belirlenmesine ilişkin açılan her dava, sigortalılığın saptanması istemini de içerdiğinden, aynı Kanunun 79/10 maddesi kapsamında bir günlük çalışmanın belirlenmesi davasıdır.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

506 sayılı Kanunun 108. maddesi gereğince sigortalılık başlangıç tarihinin belirlenmesine ilişkin açılan her dava, sigortalılığın saptanması istemini de içerdiğinden, aynı Kanunun 79/10 maddesi kapsamında bir günlük çalışmanın belirlenmesi davasıdır.

Halı imalatı işyerinde 19.09.1989 günü çalışmaya başladığı yönünde hakkında düzenlenen işe giriş bildirgesi davalı Kuruma verilmesine karşın adına sadece kısa vade sigorta primleri denilen malüllük, yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olmayanlar için bordro düzenlenen davacının istemi, sigortalılık başlangıç tarihinin tespitine ilişkin olup mahkemece yapılan yargılamada davanın kabulüne karar verilmiş, davalı kurum vekilinin istinaf başvurusu “... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince ... İş Mahkemesinin 2017/281 Esas, 2018/229 Karar sayılı 19.06.2018 tarihli kararının kaldırılmasına,Davanın kabulü ile;davacının 19.09.1989 tarihinde davalı işyerinde 1 gün çalıştığının tespiti ile davacının sigortalılık başlangıç tarihinin 18 yaşını doldurduğu 04.12.1994 tarihi olduğunun tespitine şeklinde karar verilerek” ret edilmiştir.

Davanın yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 3. maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanunun 1. maddesiyle eklenen (D) bendinde “El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler.” düzenlemesine yer verilmiş, sonrasında 06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 57. maddesiyle söz konusu bent ilga edilmiş olup yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığından, şu durumda 09.07.1987 – 05.08.2003 (dahil) dönemi bakımından bentte yazılı nitelikteki hizmetin 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince uzun vadeli sigorta kollarına tabi zorunlu sigortalılık olarak değerlendirilemeyeceği belirgindir.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava irdelendiğinde, anılan Kanun kapsamında malûllük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85. madde gereğince isteğe bağlı sigortalılık başvurusu bulunmayan davacının sunduğu yazılı belgeler karşısında uyuşmazlık konusu dönemde davacının, işverene bağlı olarak yerine getirdiği faaliyetin “el halıcılığı dokuma işi” niteliğinde olup olmadığı belirlendikten sonra, yapılan işin el halıcılığı kapsamında olduğunun anlaşılması halinde davanın reddine, aksi halde elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi'nin kararı, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı bozulmalıdır.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi'nin kararı, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı bozulmalıdır.

SONUÇ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, 02/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1492, Karar No: 2015/1871, Tarih: 07.05.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/1492 E.  ,  2015/1871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Müştekiye ait aracın, bilirkişi takdiri kıymet değeri 5 TL olan ön panjurunun tornavida ile sökülüp,çalınması şeklindeki hırsızlık suçunda, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan

malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suçun gece vakti işlendiğinden cezadan artırım yapılırken ''TCK 143 yerine TCK 43 şeklinde'' uygulanan yasa maddesinin yanlış yazılması,

3-TCK 62. madde uygulanırken hesap hatası sonucu 1 yıl 9 ay 20 gün olması gerekirken 1 yıl 9 ay 15 gün şeklinde eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07.05.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.