muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12764, Karar No: 2016/2678, Tarih: 25.02.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/12764 E.  ,  2016/2678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Kovuşturmanın Ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1/1-b maddesi gereğince verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararı davayı sona erdiren ve temyizi kabil kararlardan olmayıp, karara karşı itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün bulunduğundan, temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek, gereği mahallinde itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 25/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18035, Karar No: 2022/5012, Tarih: 26.09.2022

**3. Ceza Dairesi         2021/18035 E.  ,  2022/5012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; temyiz edenin sıfatı, başvurunun süresi, kararların niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz nedenlerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Kovuşturma aşamasında kendisinin seçtiği bir müdafii bulunmadığı gibi CMK'nın 156. maddesi uyarınca da hakkında re'sen bir müdafii görevlendirilmeyen sanığın, silahlı terör örgütü üyeliği suçundan yargılanması yapıldığı dikkate alındığında, CMK'nın 101/7. maddesinin 2. fıkrası ve 150. maddesinin 2 ve 3. fıkraları uyarınca hakkında müdafii görevlendirilmesinin zorunlu olduğu, Anayasanın 36. ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 6. maddelerinde teminat altına alınan adil yargılanma ilkesine aykırı olacak ve savunma hakkının kısıtlanmasını doğuracak biçimde kovuşturmada müdafi hazır bulundurulmaksızın hakkında hüküm kurularak CMK'nın 101/3, 150/3, 188/1, 197/1 ve 289/1-a-e maddelerine muhalefet edilmesi,

2-Oluş, sanık savunması, tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar FETÖ silahlı terör örgütünün mahrem hizmetleri sınıfında yer alıp polis memuru olarak görev yapan sanık hakkındaki tanık beyanı örgütün görünen yüzü ortaya çıkmadan önceki dönemlere ilişkin ise de; dosya içerisine gönderilen sanık ile ilgili veri inceleme raporunda sanığın “EA” şeklinde kodlandığı, bu kodlamanın “FETÖ içerisinde olup örgüt benim örgütüm diyen ancak bazı zaafları olan (himmet verme-kampa kalma-her çağrıldığında gelme-sigara-karşı cins-namaz) kişileri” ifade ettiği, bu bağlamda sanığın örgütle irtibatını örgütün görünen yüzü ortaya çıktıktan sonra da devam ettirdiği anlaşılmakla; sanığın dosya kapsamına yansıyan eylemlerinin “silahlı terör örgütüne üye olma” suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin delillerin takdirinde hataya düşülerek yazılı şekilde beraatine yönelik karar verilmesi,

Kanuna aykırı, bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın Samsun 4. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2030, Karar No: 2016/3610, Tarih: 10.03.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/2030 E.  ,  2016/3610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet eşyasının iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, dava dilekçesinde; tarafların 04/07/2011 tarihinde resmi olarak evlendiklerini, müvekkilinin davalının fiziksel, ekonomik, psikolojik şiddetine dayanamayarak boşanma davası açtığını, düğünde müvekkiline takılan takı ve hediyelerin bir kısmının davalı tarafça bozdurularak harcandığını, bir kısmının ise davalının müvekili darp etmesi neticesinde zorla müvekkilinden alındığını ileri sürerek; 11 adet burma bilezik, 4 adet düz bilezik, 1 adet 5 bir yerde (bir cumhuriyet, 2 yarım ve 2 çeyrek altın) ailelerinin ortak aldığı üçlü takı seti, bir adet cumhuriyet altını, 4 adet yarım altın, 16 adet çeyrek altın olmak üzere toplam 260 gr altın ile 2.000 TL civarında nakit paranın aynen iadesinin, bunun mümkün olmaması halinde bilirkişi marifetiyle hesaplanacak dava tarihindeki karşılık değerin dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesinde; davanın haksız olarak açıldığını, altınların davacıdan zorla alınmadığını, davacının altınları alarak evden ayrıldığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; takı seti ve bir adet düz bileziğin davalıdan alınarak davacıya aynen iadesine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde 25.03.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda takı seti fiyatı olarak hesaplanan 6.525,00 TL ve bir adet düz bilezik bedeli 692,50 TL olmak üzere toplam 7.217,50 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297.maddesi (HUMK.388.md) hükmüne göre; hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yükletilen borç ve tanınan hakların mümkünse sıra numarası altında; açık, şüphe ve infazda tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekir.

Aynı kanunun 26.maddesi (HUMK’nun 74. maddesi) hükmüne göre ise, mahkeme tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Öğreti ve uygulamada taleple bağlılık olarak adlandırılan bu kural sadece sonuç istem yönünden değil, sonuç istemi oluşturulan her bir alacak kalemi yönünden de uygulanır.

Aynı kanunun 26.maddesi (HUMK’nun 74. maddesi) hükmüne göre ise, mahkeme tarafların iddia, savunma ve talepleri ile bağlıdır. Kural olarak mahkemenin talepten fazlasına veya başka bir şeye hükmetmesi olanak dışıdır. Öğreti ve uygulamada taleple bağlılık olarak adlandırılan bu kural sadece sonuç istem yönünden değil, sonuç istemi oluşturulan her bir alacak kalemi yönünden de uygulanır.

Somut olaya gelince, mahkemece; hüküm kısmında aynen iadesi olmadığı taktirde bedelinin tahsiline karar verilen ziynet eşyalarının cins, nitelik, miktar (gram ve ayarı) ve değerleri ayrı ayrı gösterilmemiş, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesis edilmiştir. Öte yandan, davacı dava değerini 5.000 TL göstermiş ve bu miktar üzerinden harç yatırmış, daha sonra ıslah yapılmamış, hükümde ise talep aşılarak bu miktardan fazlaya hükmedilmiştir.

O halde, mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde ve taleple bağlılık kuralına aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bozma sebep ve şekline göre, tarafların sair temyiz itirazları şimdilik incelenmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/43481, Karar No: 2017/24469, Tarih: 09.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/43481 E.  ,  2017/24469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin .... Temizlik Hizmetleri Taşımacılık Turizim İthalat İhracat Sanayi ve Ticaret Pazarlama Limited Şirketine yükletilmesine, 09/11/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18332, Karar No: 2015/3445, Tarih: 24.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/18332 E.  ,  2015/3445 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, meydana gelen iş kazası sonucu ölen sigortalının davacı olan eşi, dört çocuğu, annesi ve yedi kardeşinin maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş ... için 83.814,62 TL maddi ve 20.000 TL manevi; davacı çocuk ... için 1.868,81 TL maddi ve 10.000 TL manevi; davacı çocuk ... için 2.792,80 TL maddi ve 10.000 TL manevi; davacı çocuk İsa 10.000 TL manevi; davacı anne ... için 5.000 TL manevi, davacı yedi kardeş için ayrı ayrı 1.000'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı işveren şirket ve davalı şirket müdürü ...'den müştereken ve müteselsilen tahsiline, davacı çocuk İsa'nın maddi zararı bağlanan gelirle karşılandığından maddi tazminat talebinin reddine, diğer davalılar ... ve ... yönünden açılan maddi ve manevi tazminat davalarının reddine karar verilmiş,bu karar süresinde davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davacılar vekilinin 06/01/2014 tarihinde dosyaya ibraz ettiği ve 25/10/2013 tarihli bilirkişi raporuna karşı beyanını sunduğu dilekçesi ile kusur raporlarında kendilerine kusur izafe edilmeyen davalılar ... ve ... hakkında açılan maddi ve manevi tazminat davalarını atiye terk ettiklerini bildirdiği görülmüş, mahkemesince, davacılar vekilinin sözkonusu dilekçesi davalılar vekiline tebliğ edilmediği gibi, duruşmalar sırasında da davalılar vekilinden atiye terk etme istemine muvaffakat edip etmediklerinin sorulmadığı tespit edilmiş, mahkemesince davacılar vekilinin atiye terk etme istemi değerlendirilmeksizin, davalılar ... ve ... hakkında açılan maddi ve manevi tazminat davalarının reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Yapılacak iş; davalılar vekilinden, davacılar vekilinin davalılar ... ve ... hakkında açılan davanın atiye bırakılması istemine muvaffakat edip etmedikleri sorularak; muvaffakat göstermeleri halinde davalılar ... ve ... hakkında açılan maddi ve manevi tazminat davaları yönünden hüküm tesis edilmesine yer olmadığına karar vermek; aksi halde işin esasına girilerek davalılar ... ve ... hakkında olumlu veya olumsuz hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davalılara iadesine, 24/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/206, Karar No: 2007/1736, Tarih: 23.02.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/206 E.  ,  2007/1736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.6.2000 gününde verilen dilekçe ile müdahalenin men'i ve tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 3.4.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ve davalı vekilleri tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, şahsi hak iddiasına dayalı elatmanın önlenmesi, davalının yedinde bulunan malzeme bedellerinin tahsili ve kira kaybı zararının ödetilmesi istemleri ile açılmıştır.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece istem kısmen hüküm altına alınmış, kararı taraflar temyiz etmiştir.

Türk Medeni Kanununun 6.maddesi hükmünce kural olarak iddiasını ispat yükü davacıya düşer. Davacı gerek ...gerekse ... köyünde kiralama suretiyle de olsa kendisinin zilyedi olduğu ve işletmekte bulunduğu bir yerin varlığını ve buraya davalının haksız elattığını ispat edemediğinden, aksine ... köyünde bulunan dava konusu yerin davacı değil davalı tarafından kiralanarak işletildiği, işletmeye ait vergi kaydı bulunduğu saptandığından mahkemece elatmanın önlenmesi iddiası ile açılan davanın reddinde bir yanılgı yoktur.

Dosya kapsamından davacıya ait iken kısmen icra takibi marifetiyle davalı tarafından kullanılan malzemelerin bilirkişi ... Basri Çınar’ın 18.11.2005 günlü raporunda yazılanlardan ibaret olduğu sabittir. Bu rapordaki malzeme miktarına ve bedellerine tarafların yönelttikleri bir itiraz yoktur.

Bilirkişi malzemelerin dava tarihindeki değerini 570.00 YTL. olarak saptadığından mahkemece bu malzemelerin dava tarihindeki tutarı yerine 1994 yılındaki değeri olan 165.00 YTL.ye hükmedilmesi doğru olmamıştır.

Davacı her ne kadar, kar kaybı adı altında bir miktarın daha davalıdan tahsilini istemişse de az yukarıda sözü edildiği üzere dava konusu her iki yerde de davacı kendisine ait bir işletmenin varlığını kanıtlayamamıştır. O nedenle, kar kaybı zararına ilişkin istem reddolunmalıdır.

Ne var ki, bilirkişi raporunda yazılan malzemeler 1994 yılından itibaren davalı tarafından haklı bir nedene dayanılmaksızın kullanılmaktadır. Davacının kar kaybı zararının istemi içinde çoğun içinde az da bulunduğu ilkesinden hareketle kullanmadan ötürü kira alacağı talebinin de bulunduğunun kabulü gerekir. Hal böyle olunca, makine mühendisi bilirkişiden ek rapor alınarak asıl raporda dökümü yapılan malzemelerin 1994 yılından dava tarihine kadar kullanma bedelinin (kira parasının) ne olacağı hesaplattırılmalı, bu istem de hüküm altına alınmalı, davacının diğer tüm istemleri reddolunmalıdır.

Mahkemece değinilen yönler göz ardı edilerek davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece değinilen yönler göz ardı edilerek davanın yazılı olduğu şekilde kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 23.2.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/15587, Karar No: 2009/622, Tarih: 26.01.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/15587 E.  ,  2009/622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 16.05.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.09.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, 16.05.2007 tarihli dilekçe ile senetsizden kadastro suretiyle davalı adına kagir ev ve arsa cinsi ile kayıt edilen 21 sayılı parselin keşifte belirlenecek kısmının zilyetlikle iktisabı mümkün bulunmayan yerlerden olduğu nedeni ile tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalı, kadastro tespitinin doğru olduğunu, taşınmazın bütününü iktisabı sağlayan ... sıfatı zilyetlik ile tasarruf ettiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, keşfen yapılan inceleme sonucu; keşif krokisinde (A) harfi ile gösterilen 278,56 m2'lik kısmın davalının zilyetliğinde bulunmayan ziraatçi bilirkişi raporuna göre %40-50 meyilli Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğu nedeniyle davanın kabulüne 21 sayılı parselde 25.03.2008 tarihli krokide (A) harfi ile gösterilen 278,56 m2'lik kısmın iptali ile ham toprak vasfı ile aynı ada son parsel numarası ile davacı Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Dava tapu iptali ve tescil isteğine ilişkin olup, davanın kabulü ile davalı 21 sayılı parsel 25.03.2008 tarihli keşif krokisinde belirtilen şekilde 3'e

bölünmüş olup kadastro paftasındaki geometrik şekli bozulmuş olmakla 25.03.2008 tarihli keşif krokisindeki 21 sayılı parsel içinde yer alan (B) ve (C) harfli kısımların davalı adına ayrı parsel adı altında tesciline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte yazılı nedenlerle hüküm fıkrasının 1. paragrafının son satırına ilave olacak şekilde "25.03.2008 tarihli rapor ve krokide (B) harfi ile gösterilen yeşil ile boyalı 60.01 m2'lik kısmın ve (C) harfi ile gösterilen mavi ile boyalı 663.25 m2'lik kısmın aynı ada son parsel numarası ile davalıya ayrı parseller olarak tesciline, 25.03.2008 tarihli teknik bilirkişiler ... ... ve Harun Ecevit tarafından düzenlenen krokinin kararın eki sayılmasına" sözlerinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 26.01.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16415, Karar No: 2013/16674, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/16415 E.  ,  2013/16674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını belirterek, kredi nedeni ile kendisinden tahsil edilen 3.598.43 TL’nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş, bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, Mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti,

anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Bu bağlamda, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2- Bozma nedenine göre, davalının temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 61.50 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.6.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12724, Karar No: 2016/16471, Tarih: 06.06.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/12724 E.  ,  2016/16471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, bakiye ücret, yıllık izin, fazla measi ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı şirketin aylıkları çok düzensiz-eksik ödemesi ve hiç ödememesi nedeniyle müvekkilinin zorunlu olarak belirtilen tarihte iş sözleşmesini feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, yıllık izin, bakiye ücret, ulusal bayram ve genel tatil, bakiye izin, fazla mesai alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, taleplerin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 37. maddesine göre, işçiye ücretinin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.