muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18607, Karar No: 2012/21097, Tarih: 09.10.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/18607 E.  ,  2012/21097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 40.000 TL ödenen bedel ile fazladan harcanan 11.485 TL alacağın yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde, müvekkili olan davacı ile davalının prefabrik ev hususunda sözleşme imzalandığını, evin yapılarak teslimi konusunda anlaşıldığını, ancak davalının evi teslim etmediğini beyan ederek, 40.000 TL. ödenen bedel ile, fazladan harcanan 11485 TL.’nin en yüksek banka faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesi talep ve dava edilmiştir.Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.Dava konusu uyuşmazlık, BK.nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır.Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır.Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır.Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir.Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nin görevli olması nedeniyle yerel mahkemece görevsizlik kararı yerine, esas hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7873, Karar No: 2014/6704, Tarih: 15.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7873 E.  ,  2014/6704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve yaralama

HÜKÜM : Beraat, düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat ve düşme hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5869, Karar No: 2013/7448, Tarih: 26.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5869 E.  ,  2013/7448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili taraflar arasında adi yazılı şekilde imzalanan 31.10.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, müvekkilinin yüklenici olarak edimlerini yerine getirerek 01.06.2008 tarihinde inşaatı tamamlamasına rağmen arsa sahibi olan davalının, müvekkiline isabet eden bölümlerin tapusunu devretmediğini, ihtarnamenin sonuçsuz kaldığını ileri sürerek, müvekkiline ait dairelerin tapu arsa payının tespiti ile bu payların tapu kayıtlarının iptaline ve müvekkili adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacı yüklenicinin inşaatı sözleşmede öngörülen süreden bir yıl sonra bitirebildiğini, inşaat masrafları gerekçesiyle müvekkilinden fazladan daire istediğini, davanın haksız olduğunu, ayrıca davacının Rüştü'nün vekil sıfatıyla hareket ettiğini, istisna sözleşmesinin oluşmadığını, sözleşme gereği ilk üç kat haricindeki katların müvekkiline ait olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, davacıya isabet eden bağımsız bölümlerin diğer davalıya satıldığını ileri sürerek, sözleşme gereği müvekkiline isabet eden kısımların tespiti ile devrettiği diğer davalı adına olan tapu kayıtlarının iptaline ve davacı adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı ... vekili, davacının edimlerini tam olarak yerine getirmediğini, müvekkilinin tapu siciline güven ilkesine göre iyiniyetli malik olduğunu, davacının HMK'nın 125 (HUMK 186) maddesindeki seçimlik haklarını kullanması durumunda 3. kişiden devralan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, birleşen davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve dosya kapsamına göre; davacı yüklenici ile davalı arsa sahibi ... arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin adi şekilde yapılmakla geçersiz olmasına rağmen inşaatın %100 oranında tamamlanması nedeniyle geçerli hale geldiği, sözleşmenin 9. maddesine göre imara göre kat sayısı ne olursa olsun çatı ve 4. katın arsa sahibine 4. kata kadar olan dairelerin davacı yükleniciye ait alacağının kararlaştırıldığı, inşaat ruhsatı alınırken bodrum 1 ve 2. katlara da izin verildiği, davalının bu durumu inşaat yapılmazdan evvel bildiği ve

yüklenici ile ek bir sözleşme yapma imkanı var iken yapmadığı, bu durumda 1. bodrum kat, 2. bodrum kat, 1. kat, 2. kat, 3. kattaki bağımsız bölümlerin davacı yükleniciye ait olduğu, davalının taşınmazı muvazaalı olarak önce dava dışı....'a, onun da birleşen davada davalı ...'e sattığı, davacı vekili yani malik ... lehine yeni dava açmış ise de bu işleminin HMK'nın 125/1-a maddesinde açıklanan yeni malike davayı yöneltme tarihi olarak kabul edildiği, satışın gerçek bir satış olmadığı, davayı etkisiz kılma amacını taşıdığı, davalı ...'ün başka bir ilde çalıştığı, yabancı bir yerde kat ittifakı kurulmamış, tapuda arsa olarak kayıtlı, oysa üzerinde 8 katlı bina bulunan taşınmazdan arsa payı satın almasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4097, Karar No: 2022/20086, Tarih: 05.12.2022

**11. Ceza Dairesi         2020/4097 E.  ,  2022/20086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : ...

1) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 tarih, 2013/11-397 Esas ve 2014/202 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nin “Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “resmi belgede sahtecilik” suçlarında korunan hukuki yararın kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği ve 5237 sayılı TCK'nin 43. maddesi uyarınca, "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla ya da aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi" durumunda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasının mümkün olduğu da gözetilerek, açıklanan ilkeler doğrultusunda yapılan UYAP sorgulamasında, sanık hakkında benzer eylemi nedeniyle Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.06.2014 tarihli, 2013/182 Esas ve 2014/209 Karar sayılı kararıyla özel belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün Dairemizce 21.09.2021 tarihinde onandığının anlaşılması karşısında, mükerrer yargılama yapılmaması ve sanığın eylemlerinin her birinin yenilenen kararla işlenmiş ayrı suçları mı yoksa bir suç işleme kararının icrası kapsamında işlenen zincirleme özel belgede sahtecilik suçunu mu oluşturduğunun değerlendirilmesi bakımından; Osmaniye 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.06.2014 tarihli, 2013/182 Esas ve 2014/209 Karar sayılı dosyasının ve varsa tespit edilebilen benzer nitelikteki dosyalarının aslı ya da onaylı örneklerinin getirtilip incelenmesi ve bu dosyayı ilgilendiren delillerin onaylı örneklerinin dosya içine alınması, iddianame ve suç tarihlerine göre hukuki kesinti olup olmadığının belirlendikten sonra sanığın eylemlerinin zincirleme şekilde işlenmiş özel belgede sahtecilik suçunu oluşturup oluşturmadığının veya mükerrer dava açılıp açılmadığının karar yerinde tartışılması, kesinleşmiş hükümlerin zincirleme suç kapsamında kaldığının anlaşılması halinde de Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.03.2016 tarih, 2014/847 Esas ve 2016/128 Karar sayılı ilamında belirtildiği üzere, tayin olunacak cezadan kesinleşmiş önceki cezaların mahsup edilmesi gerektiği gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması,

2) Belgede sahtecilik suçlarında aldatma yeteneğinin bulunup bulunmadığının takdirinin hâkime ait olduğu, öncelikle suça konu belgelerin fotokopi oluşu ve fotokopi belgenin sahtecilik suçunu oluşturmayacağı da dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulması,

3) Kabule göre de; 5271 sayılı CMK'nin 231/8. maddesine 28.06.2014 tarihli ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun’un 72. maddesi ile eklenen "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez." şeklindeki hükmün ancak yürürlük tarihinden sonra işlenen suçlar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden, suç tarihi itibarıyla engel adli sicil kaydı bulunmayan, bir daha suç işlemeyeceği hususunda olumlu kanaat oluştuğundan cezası ertelenen sanık hakkında, adli sicil kaydında daha önceden verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğu gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 05.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5911, Karar No: 2019/1281, Tarih: 09.04.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5911 E.  ,  2019/1281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin yıkama ve temizleme alanında faaliyet gösterdiğini, müvekkili ile davalı arasında var olan cari hesap ilişkisine dayalı ticari ilişkileri olduğunu, hesap devresi sonunda müvekkilinin davalıdan ....082,98 TL alacaklı oluğunu davalıya bildirildiğini, borcun ödenmemesi üzerine başlatılan ... takibine davalının haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek itirazın iptaline, %...’den aşağı olmamak üzere ... inkâr tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının tek taraflı olarak yeni birim fiyatlar üzerinden düzenlediği faturalara dayanılarak ödeme yapmalarını isteyemeyeceğini, yine tek taraflı olarak düzenlediği ve müvekkili tarafından reddedilen fiyat farkı faturasına dayanılarak hak iddia edemeyeceğini savunarak davanın reddi ile davacı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, yanlar arasında hizmet için anlaşılan belli miktarlar üzerinde tek taraflı değişiklik yapılmasının ancak karşı tarafın kabulüne bağlı olduğu olayda davalının zamlı fiyatları kabul etmediği, buna ilişkin faturaları kaydetmediği, eski fiyatlarla hizmet vermek istemeyen davacının bu durumda davalı ile yeni anlaşma yapması, anlaşma sağlanamaz ise hizmet vermemesi gerekmekte iken davacı yanın tek taraflı iradesi ile anlaşılan fiyatlar dışında fiyatlandırma yaptığı bu nedenle tarafların kararlaştırdığı eski birim fiyatlar üzerinden hesaplama yapıldığı, davalı yanın eski birim fiyatlarına göre sunmuş olduğu detaylı bir dokümanda verilen hizmetin ....663,44 TL olduğunu beyan ettiği ve sözleşmeye göre faturalar ve faturayı oluşturan hizmetler yıkanan ürünün cinsi ve o ürün için kararlaştırılan fiyatlar kontrol edildiğinde davalı yanın beyanlarının sözleşmeye uygun olduğu topluca düzenlenen fiyat farkı faturasının ise dayanağının olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, %... ... inkâr tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptaline ilişkindir.

...-Mahkeme hükmü davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece temyiz harç ve masraflarının yatırılması aksi halde temyiz talebinden vazgeçmiş sayılacağı davacı vekiline tebliğ edildiği halde davacı vekilince temyiz harç ve masrafları yatırılmadığı anlaşıldığından HUMK’nın 434/.... maddesi gereğince kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar vermek gerekmiştir.

...- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dava, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptaline ilişkindir.

...-Mahkeme hükmü davacı vekili tarafından temyiz edilmiş, mahkemece temyiz harç ve masraflarının yatırılması aksi halde temyiz talebinden vazgeçmiş sayılacağı davacı vekiline tebliğ edildiği halde davacı vekilince temyiz harç ve masrafları yatırılmadığı anlaşıldığından HUMK’nın 434/.... maddesi gereğince kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar vermek gerekmiştir.

...- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekili yönünden kararın temyiz edilmemiş sayılmasına, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 09.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10771, Karar No: 2019/4754, Tarih: 15.04.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/10771 E.  ,  2019/4754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 16.09.2008 tarihinde, müvekkilinin zorunlu koltuk ferdi kaza sigortacısı olduğu davalıya ait aracın karıştığı çift taraflı kazada sigortalı araç sürücüsünün yaralanması nedeniyle dava dışı sürücüye 29.03.2010 tarihinde 12.000,00 TL ödendiğini, sigortalı aracın taşımacılık yetki belgesi bulunmadığından poliçe genel şartları kapsamında rücu şartlarının oluştuğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 12.000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; davanın kabulü ile 12.000,00 TL'nin ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde ve özellikle, yargılama sırasında alınan KGM bilirkişi heyet raporundaki kusur dağılımının oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde ve uzman bilirkişice düzenlenen maddi tazminata ilişkin raporun hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası genel şartlarının A.7.c. maddesi

kapsamında rücu şartının gerçekleşmesine göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 614,79 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 15/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3447, Karar No: 2018/7813, Tarih: 11.12.2018

**6. Ceza Dairesi         2018/3447 E.  ,  2018/7813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya kalkışma, tehdit, dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... savunmanlarının, müvekkilleri hakkında kurulan mahkumiyet kararlarını; sanık ... savunmanının ise sanık hakkındaki beraate ilişkin hükmün, sadece vekalet ücretiyle sınırlı olarak temyiz isteminde bulundukları anlaşılmakla yapılan incelemede;

Oluş ve dosya kapsamına göre, sanıklar ... ve ...'un mağdur ...'a yönelik yağmaya kalkışma suçunu, birlikte el ve işbirliği içerisinde var olan veya var sayılan suç örgütünün oluşturduğu korkutucu güçten yararlanarak işlediği anlaşılıp kabul edildiğine göre, 5237 sayılı TCK'nin 149/1. madde ve fıkrasının (f) bentinin yanı sıra (c) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'a yönelik yağma suçlarının kalkışma aşamasında kaldığı kabul edilip bu şekilde uygulama yapıldığı halde, sanıklar hakkında koşulları oluşmayan etkin pişmanlık hükümleri ile uygulama yapılarak eksik cezaya hükmedilmesi, karşı temyiz bulunmadığından anılan hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Sanık ... hakkında mağdur ...'a yönelik yağmaya kalkışma suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin temyizen incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında mağdurlar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ...'a yönelik yağmaya kalkışma suçundan verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık ... vekilinin vekalet ücreti ile ilgili temyiz itirazlarına gelince;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-T.C. Anayasası'nın 90. maddesinin son fıkrası ve Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesi ışığında, 5271 sayılı CMK'nin 150, 234 ve 239. maddeleri ile 5320 sayılı Yasanın 13. maddesine dayanılarak hazırlanan, Ceza Muhakemesi Kanunu Gereğince Müdafi ve Vekillerin Görevlendirilmeleri ile Yapılacak Ödemelerin Usul ve Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin 8. maddesi gereğince, sanıktan, yargılandığı suç nedeniyle baro tarafından görevlendirilen zorunlu savunman ücretinin alınmasına hükmedilemeyeceği, bu ücretin Adalet Bakanlığı bütçesinde bu amaçla ayrılan ödenekten karşılanacağı gözetilmeden, yazılı şekilde zorunlu savunman ücretlerinin sanık ...' dan alınmasına karar verilmesi,

2-Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık ... yararına karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5 madde ve fıkrası uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme kısmen aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükmün yargılama giderleri ile ilgili fıkrasından “Sanık ... için atanan zorunlu savunman ücretlerinin” çıkartılması ve hüküm fıkrasına “hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/5. madde ve fıkrası uyarınca 2.640,00 TL vekalet ücretinin hazineden alınarak sanık ...'a verilmesine” ilişkin bölümün yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Sanık ... hakkında mağdurlar ..., ... ve...'a yönelik tehdit; sanıklar ... ve ... hakkında mağdurlar ..., ..., ... ve ...'e yönelik dolandırıcılık; sanık ... hakkında mağdur ...'ya yönelik dolandırıcılık suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerinin temyizen incelemesinde;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;