muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9887, Karar No: 2024/752, Tarih: 22.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9887 E.  ,  2024/752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/3 Esas, 2023/3 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.06.2023 Tarihli ve 2022/53 Tereke Esas, 2023/13 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın adres kayıt sistemine kayıtlı adresinin Çipil Küme Evleri No:7 ... / Sivas olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kangal Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.08.2023 Tarihli ve 2023/3 Tereke Esas, 2023/3 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın adres kayıt sistemine kayıtlı adresinin Kurutürk Mahallesi Neşet Ertaş caddesi 108/4 .../Ankara olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un "Koruma Önlemleri" başlıklı 589 uncu maddesinin birinci ve dördüncü

fıkraları şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak

sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri

sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için

gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine

gönderir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, müteveffanın ölmeden önceki yerleşim yeri adresinin Mamak/Ankara olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ankara 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

22.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19240, Karar No: 2020/6809, Tarih: 01.07.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/19240 E.  ,  2020/6809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili 08/04/2014 harç tarihli dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin 27.03.2006 tarihinden iş akdinin 4857 sayılı Yasa'nın 24. maddesi mucibince haklı nedenlerle ve eylemli fesih tarihi olan 08.05.2008 tarihine kadar davalı işverenlik bünyesinde aralıksız fasılasız uluslararası tır şoförü olarak asgari ücret+sefer primi sistemi ile çalıştığını, istihdam edildiği dönem boyunca aylık ortalama 2 seferi başarı ile gerçekleştirdiğini ve sefer başına 550 EURO sefer primi verildiğini, müvekkilinin hemen hemen tüm dini ve milli bayramlarda aralıksız çalışmasına rağmen karşılığının ödenmemesi, sefer priminin sigorta matrahına yansıtılmaması ve en son yaptığı 8 seferinden dolayı adına tahakkuk eden sefer priminden dolayı haksız ve mesnetsiz şekilde borç tahakkuk ettirilmek suretiyle sefer primlerinden kesinti yapılması ve asgari ücret maaş alacaklarının davalı işerenlikçe haklı bir gerekçe olmaksızın asgari ücretin altında (aylık 190-210 TL arasında) ödenmesi karşısında iş akdinin devamının müvekkili açısından çekilmez hale geldiğini ve iş akdinin anılan tarihte haklı nedenlerle sona erdirildiğini iddia ederek, fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla, 4.000 TL kıdem tazmnatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; müvekkili şirketin 2011 yılı sonunda uluslararası tır taşımacılığı işini bıraktığını, tasfiye ettiğini, davacının 27.03.2006 tarihinde uluslararası/yurt dışı tır şoförü olarak işe girdiğini, davacının 06.05/07.05 ve 08.05.2008 tarihlerinde mazeretsiz ve izinsiz olarak işe gelmediğini, bu hususta tutanak tutulduğunu ve 08.05.2008 tarihli disiplin kurulu kararı ile iş akdinin 4857 sayılı Yasa'nın 25/11 maddesince haklı nedenle feshedildiğini, fesih bildiriminin 21.05.2008 tarihinde davacının eşine tebliğ edildiğini, aradan takriben altı sene geçtikten sonra iş akdinin davacı tarafından eylemli olarak feshedildiğinden bahisle huzurdaki davanın ikame edilmesinin hakkaniyete uygun olmadığını, davacının garanti asgari ücret+sefer primi harcırahı usulü ile çalıştığının doğru olduğunu, ancak ayda ortalama iki sefer yaptığı ve sefer başına 550 EURO sefer primi aldığı iddiasının gerçeği yansıtmadığını, o dönemde müvekkili şirkette çalışan tır şoförlerinin aylık ortalama 1,5 yurtdışı seferi yaptıklarını ve sefer başına 450 EURO sefer primi aldıklarını, dava dilekçesinde davacı işçinin son sekiz seferinde, hak kazandığı sefer primlerinden kesinti yapıldığının iddia edildiğini, müvekkili şirkette çalışan tır şoferlerine taşıdığı yükün tonajına ve kattetiği kilometreye göre kullanılan tırları/çekicileri ithal eden firmanın verdiği ortalama yakıt oranlarının aşılması halinde yakıt cezası/mazot cezası verildiğini, bu hususun müvekkili şirketin işyeri uygulaması olduğunu, müvekkili şirket 2011 yılının 12. ayının sonunda uluslararası tır taşımacılığı işini bıraktığından davacı işçinin yurt dışı seferleri ile ilgili belgelere ulaşmanın mümkün olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe :

İş akdinin hangi tarafça ne sebeble feshedildiği uyuşmazlık konusudur. Davacı vekili, davacı işçinin 08.05.2008 tarihinde işyerini terk ettiğini, terkin sebebinin hak ettiği ödenmemiş işçilik alacakları olduğunu 08/04/2014 tarihli dava dilekçesiyle açıklamış ve davacı eylemli haklı fesih iddiasında bulunmuştur.

Davalı ise hiçbir neden yokken davacı işçinin işi bıraktığını devamsızlık tutanakları düzenlediklerini sonrasında da devamsızlığa bağlı haklı fesih yaptıklarını savunmuştur.

İş akdinin hangi tarafça ne sebeble feshedildiği uyuşmazlık konusudur. Davacı vekili, davacı işçinin 08.05.2008 tarihinde işyerini terk ettiğini, terkin sebebinin hak ettiği ödenmemiş işçilik alacakları olduğunu 08/04/2014 tarihli dava dilekçesiyle açıklamış ve davacı eylemli haklı fesih iddiasında bulunmuştur.

Davalı ise hiçbir neden yokken davacı işçinin işi bıraktığını devamsızlık tutanakları düzenlediklerini sonrasında da devamsızlığa bağlı haklı fesih yaptıklarını savunmuştur.

Tarafların açıklamaları ve dosyadaki bilgi ve belgelerden davacı işçinin 08/05/2008 tarihinde hiçbir açıklama yapmadan iş yerini terk ettiği eylemli fesih yöntemiyle işi sona erdirdiği görülmektedir. Dairemiz uygulamasına göre işi terk esnasında sözlü veya yazılı olarak belirtilmeyen terk sebebinin makul süre içerisinde açılan dava dilekçesinde açıklanması mümkün ise de yine dairemiz uygulamasına göre fesihten çok sonra açılan davada yapılan izah başlangıçta haklı sebebe dayandırılmayan feshe sonradan haklılık kazandırma çabası olarak değerlendirilmektedir. Somut olay bakımından davacı işçi yazılı ve sözlü hiçbir açıklama yapmadan 08.05.2008 tarihinde işi terk etmiş, terk sebebini 6 yıl sonraki dava dilekçesiyle açıklama yoluna gitmiş, bir anlamda başlangıçta haklı sebebe dayandırmadığı feshine sonradan haklılık kazandırmaya çalışmıştır. Feshe ilişkin oluşa göre şartları bulunmayan kıdem tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 01.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2015/8036, Karar No: 2015/18137, Tarih: 29.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/8036 E.  ,  2015/18137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlu aleyhine genel haciz yoluyla ilamsız takip başlatıldığı, takibin kesinleşmesinden sonra borçlunun şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurarak, takip dayanağı senede ilişkin 3 yıllık zamanaşımının dolduğunu belirterek icranın geri bırakılmasını istediği ve takip tarihinden sonra uygulanan faiz oranının yüksek olduğunu belirterek dosya hesabına yönelik şikayette bulunduğu, mahkemece zamanaşımı şikayetinin yerinde bir gerekçe ile reddine karar verildiği halde, takip tarihinden sonra uygulanan faiz oranının yüksek olduğu belirtilerek dosya hesabına yönelik şikayet hakkında olumlu yada olumsuz herhangi bir karar verilmediği anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, borçlunun takip tarihinden sonra uygulanan faiz oranının yüksek olduğunu belirterek dosya hesabına yönelik şikayetinin esası yönünden inceleme yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu konuda olumlu yada olumsuz bir hüküm tesis edilmemesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4357, Karar No: 2022/8828, Tarih: 22.11.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/4357 E.  ,  2022/8828 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki otomobil ile olay gecesi, saat 23:20 sıralarında ... yönünden ... yönüne doğru meskun mahalde ve tek yönlü yolda seyir halinde iken, olay yerine geldiğinde direksiyon hakimiyetini kaybedip frenli vaziyette sağa doğru yönelerek sağdaki otobüs durağı önünde bulunan yayalara çarpması sonucu, yayalardan ...'ın öldüğü, eşi ...’ın ise hayati tehlike geçirecek ve kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak neden olduğu, kazadan yaklaşık 30 dakika sonra trafik ekibince alınan alkolmetre raporuna göre 1.57 promil alkollü olduğunun tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, olayın meydana gelmesinde alkolün etkisinin olmadığına, başka bir aracın sağ taraftan üzerilerine doğru gelmesi üzerine sanığın direksiyonu sağa kırdığına, otobüs durağının tadilat halinde olması nedeni ile yayaların yol içinde beklemeleri nedeni ile sanığın tamamen kusurlu olmadığına; katılanlar vekilinin ise cezanın az olduğuna ve sanığın tahliye edilmemesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 22.11.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14234, Karar No: 2016/13126, Tarih: 31.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/14234 E.  ,  2016/13126 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1... İnş. Tic. A.Ş. adına Av. ... 2... adına Av. ... 3... İnş. Tur. Otomotiv San. ve Tic. Ltd. Şti. Tasfiye Memuru ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi'nden verilen 31.10.2013 günlü ve 2011/127 E. - 2013/432 K. sayılı hükmün, davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 12. maddesine göre, tüzel kişilere tebligat yetkili temsilcilerine yapılır. Dosya içindeki belgelerden daval...'nin ihyasının sağlanması amacıyla açılan davanın kesinleşip kesinleşmediği belli olmamaktadır. Öncelikle ilgili ihya davasının kesinleşme durumu sorularak, yetkili tasfiye memuru belirlenmeli, yetkili tasfiye memurunun dosyada tebliğ çıkarılan ... olduğu anlaşılırsa, belirtilen şahsa yapılan tebliğ mazbatasında, şahsın inşaattan düştüğü ve yoğun bakımda hastanede tedavisinin sürdüğü şerhinin bulunması karşısında söz konusu tebliğin usûlsüz olduğu anlaşılmıştır. Bu sebeple gıyabi hükmün ilgili dava sonucuna göre yetkili tasfiye memuruna usulüne uygun bir biçimde tebliğinin sağlanması ile temyiz süresi geçtikten ve 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesindeki düzenleme gereği, gerektiğinde Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, davalı .... avukatının temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 31.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22726, Karar No: 2024/6163, Tarih: 05.06.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/22726 E.  ,  2024/6163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2017/39 E., 2018/15 K.

SUÇ : 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'na aykırılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bala Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.01.2018 tarihli ve 2017/39 Esas, 2018/15 Karar sayılı kararının, sanık tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hizmette tekasülle askeri aracın mühimce hasarına sebebiyet vermek suçundan kamu davası açıldığı, kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve öteki haklarını kullanabilmesi için suçtan zarar gören Hazine'nin dava ve duruşmalardan haberdar edilmesi gerektiği, diğer yandan kamu davasından haberdar edilmemiş bulunup da katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş olanların kanun yollarına başvurma haklarının bulunduğu gözetilerek gerekçeli kararın tebliğinin gerektiği, ancak dosyada Hazine'nin duruşmadan haberdar edildiğine ilişkin bilgi ve belgeye rastlanmadığının anlaşılması karşısında; evvela davanın Hazine'ye haber verildiğini ve hükmün tebliğ edildiğini gösteren bilgi ve belgeler var ise dosya içine konulmasından, aksi halde anılan tebligat noksanlığının giderilmesi ile tebellüğ belgesinin ve verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenmesinden, hükmün temyiz edilmesi halinde ise bu konuda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14245, Karar No: 2011/14218, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14245 E.  ,  2011/14218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23/02/2011 gün ve 14734- 1568 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli ... köyü 106 ada 59 parsel (8099 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu taşınmazın B (1854 m2) bölümünün orman niteliğiyle Hazine, A (6234 m2) bölümünün tesbit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince, davalıdan onama harcının alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2872, Karar No: 2020/5437, Tarih: 26.10.2020

**1. Hukuk Dairesi         2020/2872 E.  ,  2020/5437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03.05.2016 gün ve 2007/451 Esas - 2016/131 Karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 09.06.2020 gün ve 18008 Esas - 2429 Karar sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK'nun 440. maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteklerinin REDDİNE, davalı ...'ten HUMK'nun 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 460,00 TL para cezası alınmasına, karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, 26/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/595, Karar No: 2021/5363, Tarih: 22.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2018/595 E.  ,  2021/5363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirdiğinden, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayıp sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28463, Karar No: 2013/26837, Tarih: 19.11.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/28463 E.  ,  2013/26837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine ve oluşa göre; sanığın suç tarihinde geceleyin sayılan zaman dilimi içerisinde katılana ait park halinde kapıları kilitli bulunan otomobili düz kontak yöntemiyle çalıştırarak yüklenen hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı Kanunun 493/1, 522 (pek fahiş) maddelerine ve 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Kanunun ise 142/1-b, 143/1 maddelerindeki hırsızlık suçuna uyduğu, mahkemece her iki Yasa'nın suça uyan hükümlerinin olaya uygulanarak, sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasa hükümlerinin belirlenerek sanık hakkında uygulanması gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı Yasa hükümlerince uygulama yapılıp hüküm kurulmuş ise de; 5237 sayılı Yasa'nın suça uyan 142/1-b, 143/1 ve 53. maddeleri uyarınca uygulama yapılıp sanık hakkında kurulan hükmün açıkça sanık lehine olması karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 19.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.