muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1661, Karar No: 2014/961, Tarih: 23.01.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/1661 E.  ,  2014/961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; sanığın İhlas şirketinde satış elemanı olarak çalıştığı dönemde katılana temizlik robotu sattığı, 2007 yılı mart ayında işten ayrıldığı ve suç tarihinde katılanın evine giderek satmış olduğu temizlik robotunun bakımının yapılması gerektiğini söyleyerek tüm aksamı, kullanım kılavuzu ve garanti belgesi ile birlikte geri aldığı ve bir daha iade etmediği, sanığın bu şekilde katılanı hileli davranışlarla aldatıp haksız menfaat temin etmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediğine dair kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, doğrudan verilen adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "120 gün", "100 gün" ve "2000 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün" ve "80 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10672, Karar No: 2013/11561, Tarih: 29.11.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/10672 E.  ,  2013/11561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı ...’e gerekçeli kararın tebliğ edildiği tarihte tebligatı alan ..... isimli şahsın davalı ile aynı adreste ikamet edip etmediğinin kolluk marifetiyle tespiti ile kolluk araştırma tutanağının,

2- Dava konusu eski 2209, 2217, 2786 ve 2787 parsel sayılı taşınmazlara ait tesis kadastro tutanak örnekleri ve tapu kaydı ile bu parselleri birlikte gösterir tesis kadastro paftasının,

3- Tavşanlı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2003/470 Esas, 2004/66 Karar sayılı dosyasının getirtilerek dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10245, Karar No: 2010/3437, Tarih: 08.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/10245 E.  ,  2010/3437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 441 ada 87 parsel ve emsal alınan 1242 ada 24 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için 2008 yılı itibarıyla emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlığından getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/52, Karar No: 2021/3934, Tarih: 15.03.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/52 E.  ,  2021/3934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar ..., ..., ... haklarında beraat, sanık ... hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere,76 DR 068 VE 76 DR 069 plakalı araçların müsadere talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan ... İdaresi vekilinin suçta kullanılan ... plaka sayılı (çekici ve dorsesi) nakil aracının iadesine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre malen sorumlu vekili ile katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Katılan ... İdaresi vekilinin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan ... İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

III- Katılan ... İdaresi vekilinin sanıklar ... ile ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihinde sanık ...'in yetkilisi olduğu Perenler tır garajına kaçak mazot getirildiği yönünde yapılan ihbar üzerine güvenlik güçlerince olay yerine gidildiğinde, Perenler Uluslararası Nakliyat...Ltd.Şti adına kayıtlı... plaka sayılı kamyonun açık kasasındaki 2 adet fiber tankta yer alan 2023 lt markersız motorinin, sanık ...'a ait Tır aracının yakıt deposuna diğer sanık ... tarafından siyah bir hortum vasıtasıyla aktarıldığının tespit edildiği olayda, mahkemece sanıklar hakkında delil yetersizliği nedeniyle beraat kararı verilmiş ise de, sanık ...'ın aşamalardaki savunmalarında, Perenler ünvanlı işyerinde işçi olarak çalıştığını, tır garajına akaryakıt almaya gelen araçların depolarına garajda bulunan bidonlardan akaryakıt doldurduğunu ve olay günü de söz konusu işyerine gelen aracın deposuna mazot doldururken yakalandığını beyan etmesi, adı geçen sanığın aynı zamanda sanık ...'in damadı olması ve yine diğer sanık ...'a ait aracın yakıt deposunda 188 lt marker seviyesi geçersiz motorinin ele geçirilmesi ile anılan sanığın aşamalardaki savunmalarında suça konu eşyanın yakalandığı tır garajını İran ülkesinden getirdiği akaryakıtları depolamak amacıyla kullandığını beyan etmesi karşısında, sanıklar ... ve ...'ın ... plakalı çekici ve dorsesine akaryakıt olarak kullanmak amacıyla markersız motorin aktardıkları sabit olduğundan, sanıkların mahkumiyetleri yerine suçtan kurtulmaya yönelik beyanlarına itibarla yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/916, Karar No: 2018/5580, Tarih: 13.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/916 E.  ,  2018/5580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili ...... 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/158 Esas nolu dosyası ile açmış olduğu davada sunduğu dilekçesinde özetle; ödenmeyen ortak gider alacağının (aidatların) tahsili amacı ile davalı aleyhine ...... 4. İcra Müdürlüğünün 2014/16496 Esas sayılı dosyası üzerinden icra takibine geçildiğini, davalının icra takibine itiraz ettiğini ve takibin durduğunu beyan ederek; takip dosyasına davalının yapmış olduğu itirazın iptaline, icra takibinin devamına, davalının inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

...... 5. Sulh Hukuk Mahkemesi 2015/158 Esas, 2015/351 Karar sayılı ilamı ile; 6100 sayılı Kanunun 6. maddesi uyarınca, davada genel yetki kuralının geçerli olup, buna göre genel yetkili mahkemenin, "davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi" olduğu, dava tarihi itibari ile davalının yerleşim yerinin "......" olması sebebiyle; mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın yetkili ...... Sulh Hukuk Mahkemelerine gönderilmesine karar verilmiş, söz konusu karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiş olmakla; bu defa dosya kendisine tevzi olunan yerel mahkemece; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesine göre yetkili mahkemenin ana gayrimenkulün bulunduğu yer Sulh Hukuk Mahkemesi olduğu, bu tür (itirazın iptali) davalar taşınmazın aynına ilişkin olmasa da, söz konusu hükmün kamu düzeni ile ilgili ve emredici nitelikte olduğu, ilk itiraza tabi olmayıp mahkemece kendiliğinden dikkate alınması gerektiği gerekçesiyle; 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi uyarınca mahkemenin yetkisizliğine, ...... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğunun tespitine, ...... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkili olduğundan dosyanın ...... Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine, ...... Sulh Hukuk Mahkemesi ve yerel mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı çıktığı için kararın temyiz edilmeksizin kesinleşmesi halinde dosyanın, yetki uyuşmazlığının çözümü için re'sen Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; ortak gider alacağı nedeni ile başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkin olup, uyuşmazlık Kat Mülkiyeti Kanununun uygulanmasından kaynaklanmaktadır. Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi uyarınca, bu Kanunun uygulanmasından kaynaklanan davalarda, kat mülkiyeti veya kat irtifakı kurulu ana taşınmazın bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir. Anılan yetki, Yargıtay uygulamalarıyla kesin yetki olarak kabul edilmektedir. Bilindiği üzere, kesin yetki, kamu düzeni ile ilgili olduğu gibi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114/1-ç maddesi uyarınca dava şartı olup yargılamanın her aşamasında istek olmaksızın gözetilir. Belirtilen yetkinin kesin yetki niteliğinde olmasına göre; dava konusu taşınmazın "......" ilçesi sınırlarında olduğu, dolayısı ile ...... Mahkemelerinin yetkili olmadığı anlaşılmakla, mahkemece işin esasına girilmeksizin yazılı gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının davalıya yükletilmesine 13/09/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8680, Karar No: 2013/17298, Tarih: 02.07.2013

**7. Ceza Dairesi         2013/8680 E.  ,  2013/17298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Endüstriyel tasarım hakkının ihlâli suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/02/2012 tarihli ve 2011/39116 soruşturma, 2012/2907 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin, mercii TARSUS 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/09/2012 tarihli ve 2012/2467 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 11.04.2013 gün ve 23387 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.05.2013 gün ve KYB. 2013-140260 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, müşteki şirket vekilince, müvekkili şirket adına tescilli "Altınyıldız" markasının kumaş yapısına ve zeminindeki şekle uygun olarak "Yumateks" markası adıyla kullanılması suretiyle haksız rekabet oluşturduğu ve marka ihlâline sebep olunduğu iddiasıyla yapılan şikâyet üzerine, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca her iki markanın yan yana incelendiğinde farklı markalar olduğu, müşteki firmanın orjinal kumaşlarının alınarak marka hakkına tecavüz edilmediği bahsiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, müşteki vekilince "Altınyıldız" markasının ve kumaş yapılarının kendisine has özgün türü ile müvekkili adına tescil edilmiş bulunduğunun ileri sürülmesi, tescil belgelerinin ibraz edilmiş olması, şikâyet dilekçesi ekindeki marka tescil belgelerine göre sanığın kullandığı markanın, orta düzeyde algılama yeteneğine sahip bir kişi tarafından ilk bakışta iltibas yaratacağının anlaşılabileceği gözetildiğinde, marka ihlâli konusunda yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak suç oluşmadığı kanaati ile verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya kapsamına göre kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görülmediğinden REDDİNE, 02.07.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9409, Karar No: 2013/20809, Tarih: 01.07.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/9409 E.  ,  2013/20809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Tanık ...'ın olay esnasında bond çantayı taşıyan kızlardan birisinin sanık ... olduğunu aşamalarda teşhis etmesi; olayda kullanılan aracında plaka numarasını vererek hemen Alo 155'i arayarak ihbarda bulunması, soruşturma aşamasında dinlenen tanıklar ... ve ...’ın sanık ...’e ait aracı olay yerinde gördüklerini beyan etmeleri ve aracı teşhis etmeleri, sanık ...'in tüm aşamalarda ki savunmasında aracın kendisine ait olduğunu ve suç tarihi itibariyle de kimseye kullanması için vermediğini belirtmesi ayrıca soruşturma ve kovuşturma evresinde ki çelişkili savunmaları karşısında suçun sübuta erdiği gözetilmeden sanıkların beyanlarına itibar edilerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 01.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1707, Karar No: 2017/9036, Tarih: 05.07.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/1707 E.  ,  2017/9036 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Müştekiye ait olan damacanaların bina içinden çalınması eylemi nedeniyle suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesini oluşturmasına rağmen aynı Yasa'nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suç tarihi itibariyle damacanaların piyasa değeri araştırılarak elde edilecek sonuç çerçevesinde, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3)Suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasındaki ifadesinde müştekinin zararını ödeyeceğini söylediği, müştekininde mahkemede çocuğun babası tarafından zararının karşılandığını beyan etmesi karşısında; mahkemece zararın karşılandığı zaman dilimi tespit edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. veya 168/2. maddesi ile uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

3)Suça sürüklenen çocuğun soruşturma aşamasındaki ifadesinde müştekinin zararını ödeyeceğini söylediği, müştekininde mahkemede çocuğun babası tarafından zararının karşılandığını beyan etmesi karşısında; mahkemece zararın karşılandığı zaman dilimi tespit edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. veya 168/2. maddesi ile uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6887, Karar No: 2019/1487, Tarih: 28.02.2019

**21. Hukuk Dairesi         2018/6887 E.  ,  2019/1487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Davacı, yurtdışında hizmet akdine tabii olarak çalışmaya başladığı 22/09/1972 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespitine, tahsis talep tarihini takip eden aybaşı olan 01/10/2013’ten itibaren bağlanması gereken yaşlılık aylıklarının yasal faizleri ile ödenmesine karar verilmesini istemiştir.Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, feragat nedeniyle reddine, karar vermiştir.Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı Kurum vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 28/02/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/683, Karar No: 2022/250, Tarih: 03.03.2022

**Hukuk Genel Kurulu         2020/683 E.  ,  2022/250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesi

1. Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 30. Hukuk Dairesince ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi:

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı işveren nezdinde alt işveren işçisi olarak 01.08.2012-01.08.2015 tarihleri arasında çalıştığını, çalışması süresi boyunca yaptığı sayaç okuma, gaz açma ve kesme, kalibrasyon, sayaç sökme, barkodlama işlerinin davalının asıl işlerinden olduğunu ve müvekkilinin davalının işçileri ile aynı işi yaptığını, işe giriş-çıkış işlemleri davalı tarafından yapıldığı gibi çalışma koşullarını, yıllık izin işlemlerini de davalının belirlediğini, ekipman ve üniformaların davalı tarafından sağlandığını, davalı ile dava dışı şirketler arasındaki asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaaya dayandığını ileri sürerek eşit işlem borcuna aykırılık tazminatı, fark ücret, sosyal yardım ve iş riski, fazla çalışma ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı:

5. Davalı ... İzmit Gaz Dağıtım San. ve Tic. A.Ş. (...) vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def’înde bulunduklarını, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini, davacının alt işveren işçisi olup alt işverene ihale ile verilen işin yardımcı iş niteliğinde olduğunu, müvekkilinin davacının yaptığı işin kontrol sürecini takip ettiğini, hangi bölgede çalışılacağı, çalışma saatleri, yapılacak işin planlaması hususlarının alt işverene ait olduğunu, alt işveren işçilerinin kıyafetleri, kimlik kartları, kullandıkları araçların sözleşme ile alt işverenin sorumluluğunda olmak üzere temin edildiğini, abonelere tanıtıcı olması açısından bu hususların önem arz ettiği ve bunun muvazaaya delil teşkil etmeyeceği, özlük dosyalarının alt işverende olduğunu, davacının alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararı: