muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2379, Karar No: 2011/9864, Tarih: 18.05.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/2379 E.  ,  2011/9864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kartal 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/02/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının temyizine ilişkin dilekçenin reddini mutazammın 26.10.2010 tarih, 11802-24852 sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair karar düzeltme istemi yerinde değil ise de;

Alacaklı tarafından borçlular aleyhine kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile icra takibine geçilmiş, yetkili Kartal İcra Müdürlüğü’nden borçlulara gönderilen ödeme emri 02.04.2009 ve 03.04.2009 tarihlerinde tebliğ edilmiştir. Harca tabi davalarda, dava, harcın yatırıldığı tarihte açılmış sayılır (06.02.1984 tarih ve 7/3 Sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı). Borçlular vekilinin Ümraniye İcra Hukuk Mahkemesi aracılığıyla gönderdiği 06.04.2009 harç tarihli itiraz dilekçesi süresindedir.

Alacaklının, yetki itirazının kendisine tefhim ve tebliğ tarihinden başlayarak HUMK’nun 193.maddesine uygun olarak 10 gün içinde icra takip dosyasını yetkisiz icra dairesinden yetkili icra dairesine gönderilmesini istemesi gerekir. HUMK’nun 193.maddesindeki 10 günlük süre içinde yapılan talep üzerine, dosyayı alan yetkili icra dairesinin borçluya yeni bir ödeme emri tebliğ etmesi ve yetkisiz icra dairesince tahsil edilen harcı mahsup etmesi gerekir. Bu durumda yetkili icra dairesince devam edilen icra takibi, yetkisiz icra dairesinde başlamış olan takibin devamı niteliğindedir. Bu anlamda takip talebinin (Takip Hukuku ve Borçlar Hukuku bakımından) evvelce doğurmuş olduğu yasal sonuçlar saklı kalmakta devam eder.

Somut olayda; alacaklı vekili yetkisizlik kararının kesinleşmesinden itibaren 10 günlük süreyi geçirdikten sonra yetkili yere gönderme talebinde bulunmuş, yetkili Kartal 6.İcra Müdürlüğü bu hususu tespit ederek 28.04.2008 tarihinde ikinci takibin birinci takibin devamı olamayacağını belirterek yeniden harç alınmasına karar vermiş, alacaklı vekili tarafından 25.03.2009 tarihinde yeniden harç yatırılarak borçluya ödeme emri çıkarılmıştır. Bu durumda ikinci takip yeni bir takip olup, birinci takibin devamı sayılamaz. Mahkemenin gerekçesinde de bu durum bildirilmiştir. Dairemizin bozma kararı maddi hataya mütenid olup, mahkeme kararının onanması yerine bozulduğu anlaşılmakla alacaklı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklının karar düzeltme isteminin kısmen kabulü ile Dairemizin 26.10.2010 tarih, 2010/11802 Esas, 2010/24852 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), harç alınmasına yer olmadığına, 18.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24115, Karar No: 2015/2080, Tarih: 10.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/24115 E.  ,  2015/2080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yetim aylığının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptaline, yeniden bağlanması gerektiğinin tespitine, ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava; davacının boşandığı eşi ile birlikte yaşadığının tespit edilmesi nedeni ile kesilen ölüm aylığının yeniden bağlanması, ödenmeyen aylıkların ödenmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, Dairemizin 15.04.2013 Tarih ve 2013/2380 E, 2013/7542 K sayılı kararı ile; davacının boşandıktan sonra eski eşi ile aynı evde yaşamaya devam edip etmediği hususunun yeterince aydınlığa kavuşturulmadığı, bildirilen hususlarda araştırma yapılması gerektiği belirtilerek kararın bozulduğu, bozmaya uyan mahkemece yapılan araştırmalar sonunda tekrar davanın kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.

Bozma kararından sonra mahkemece; zabıtadan, eski eşin boşanmadan sonra nerede yaşadığının, hangi tarihte çocukları ile yaşamaya başladığının tespit edilmesi istenilmiş, zabıta 18.07.2013 tarihli tutanakta; davacının eski eşinin boşandıktan sonra ... adresinde oğlu ve gelini ile oturduğunun, davacının da aynı binada giriş katında yalnız yaşadığının, binanın aile binası olduğunun ve boşandıktan sonra birarada yaşamadıklarının tespit edildiğinin bildirildiği, nüfus müdürlüğünden adres hareketlerinin sorulduğu ve gelen kayıtlara göre zabıta tutanağı ile uyumlu olarak davacı ile boşandığı eşinin ... Mahallesi'ndeki adreste sadece iç kapı numaraları ayrı olan dairelerde yaşadıklarının bildirildiği anlaşılmıştır.

Somut olayda; her ne kadar mahkemece davanın kabulüne karar verilmişse de dosya kapsamındaki belgelerden, davacı ile boşandığı eşinin aynı adreste sadece iç kapı numaraları farklı olan dairelerde yaşadıkları anlaşılmış olup bu hususun hayatın olağan akışına aykırı olduğu, davacı tarafından boşandığı eşi ile kendisinin ayrı ayrı çocuklarının yanında kaldıkları iddia edilmiş ise de kontrol memuru tutanaklarında davacı ile eski eşinin birlikte yaşadığına dair beyanı bulunan komşulardan birinin duruşmada beyanını doğrulaması, tutanaktaki beyanını kabul etmeyen tanığın ise sonradan duruşmada beyanlarını değiştirmesinin makul sayılabilecek gerekçelere dayanmadığı göz ardı edilerek davanın reddi gerekir iken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3807, Karar No: 2023/14435, Tarih: 21.11.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3807 E.  ,  2023/14435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1650 Esas, 2015/571Karar

SUÇ : Nitelikli tehdit

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Erdemli Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.10.2014 tarihli iddianamesiyle sanığın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.10.2015 tarihli ve 2014/1650 Esas, 2015/571 Karar sayılı kararı ile sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

3. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

1. Tanıklar duruşmada dinlenmeden eksik inceleme ile karar verildiğine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Erdemli Cumhuriyet Başsavcılığınca, sanık ...'nın soruşturma evresinde ele geçirilemeyen, ancak beyanların içeriklerine göre 5237 sayılı Kanun'un silah tanımına uyan ekmek bıçağını mağdur ...'ya göstererek "seni dilim dilim doğrarım, senin de köpeğin kırık olmayan ayağını kıçına sokarım, amına koyacağım senin, bekle bugün değil yarın" şeklindeki sözlerle hakaret ettiği ve tehditte bulunduğu iddiasıyla kamu davası açıldığı, Mahkemece ise soruşturma aşamasında beyanlarına başvurulan tanıklar N.Ç. ve D.D'nin usulünce dinlenmeden 5271 sayılı Kanun'un 210 uncu maddesinin birinci fıkrasına aykırı davranılarak eksik inceleme ile hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuşsa da,

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 07.04.2015 tarihli sorgu işlemi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi uyarınca 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 07.04.2015 tarihli sorgu işlemi olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erdemli 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2015 tarihli ve 2014/1650 Esas, 2015/571 Karar sayılı kararına yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

21.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/625, Karar No: 2013/17929, Tarih: 09.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/625 E.  ,  2013/17929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07/02/2012 tarih ve 2009/696-2012/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin muris...ın 29.07.2004 tarihinde davalılardan ... Tur. Ltd. Şti.’ne ait otobüs ile yolculuk yaptığı sırada otobüs sürücüsünün şerit ihlali yapması nedeniyle meydana gelen trafik kazasında vefat ettiğini, davalı ... şirketince otobüs zorunlu koltuk sigortası kapsamında vefat teminatının 40.000.00 TL olmasına rağmen müvekkillerine sadece 16.911.00 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000.00 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen, müvekkillerinden müteveffanın annesi ... için 20.000.00 TL, babası ... için 20.000.00 TL kardeşi Penpegül Çakmak için 4.500.00 TL ve kardeşi ... için 4.500.00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan ... Tur. Ltd.Şti.’nden tahsilini talep ve dava etmiştir

Davalı Birlik Sig. A.Ş. vekili, maddi tazminat talebini kabul etmiştir.

Davalı ... Tur. Ltd. Şti. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve bilirkişi raporuna göre, davalı ... Şirketince davacılara 10.11.2004 tarihinde yapılan 16.911.00 TL ve 01.04.2005 tarihinde yapılan 40.000.00 TL ödeme ile davacıların bu davada maddi tazminat alacaklarının kalmadığı, davacılarca Sigorta Şirketinin ibra edildiği, dava konusu olay nedeni ile duydukları elem ve ızdırabın bir nezbe olsun dindirilebilmesi için davacıların manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabul edildiği gerekçesiyle, davacıların maddi tazminat istemlerinin reddine, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile, ... için 10.000.00 TL, ... için 10.000.00 TL ... için 3.000.00 TL, Penpe Çakmak için 3.000.00 TL manevi tazminatın davalı ...den dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan ve hükmedilen manevi tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan ve hükmedilen manevi tazminat miktarına yönelik temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davacılar vekilince, davalı ... şirketi tarafından müvekkillerinin murisinin Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi ile sigortalandığı ve bu sigortanın limitinin 40.000.00 TL olmasına rağmen dava konusu kaza sonrası müvekkillerine yapılan 16.911.00 TL ödemenin eksik olduğu iddia edilerek dava açılmış, fakat daha sonra 07.06.2005 tarihli celsede, davalı ... şirketince aynı zamanda Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesinin de düzenlendiği, bu poliçe nedeniyle 16.911.00 TL’nin ödendiği ve ödemenin eksik olduğu iddia edilmiş, bu iddiaya karşı davalı vekilince davacı tarafın iddiasını değiştirdiği ve genişlettiği ileri sürülmemiştir.

Davalı ... şirketi tarafından kazaya sebebiyet veren araç için hem Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi hem de Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesinin düzenlendiği ve Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi nedeniyle ödenmesi gereken meblağın tamamının davalı ... şirketince ödendiği, Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi gereğince de poliçe teminat limiti 40.000.00 TL olmasına rağmen 10.11.2004 tarihinde 16.911.00 TL’nin ödediği anlaşılmaktadır.

Karayolları Trafik Kanunu’nun 111/2. maddesi hükmü uyarınca tazminat miktarlarına ilişkin olup da, yetersiz veya fahiş olduğu açıkça belli olan anlaşmalar veya uzlaşmaların yapıldıkları tarihten başlayarak iki yıl içinde iptal edilebileceğinden, davacılarca, davalı ... şirketince verilen tazminatın yeterli olmadığı ve bu nedenle de ibranın geçerli bulunmadığı iki yıl içinde ileri sürülebilir. Buna göre, bir meblağ sigortası olan Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi nedeniyle davacılara poliçe teminat limitinin tamamı üzerinden yapılan ödeme nedeni ile davacıların bu poliçeye ilişkin herhangi bir alacağının bulunmadığı, fakat Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi nedeniyle poliçe teminat limitinin 40.000.00 TL olduğu gözönüne alındığında uğranılan zarar daha fazla olduğu takdirde davacılara limite kadar ödeme yapılabileceği dikkate alınarak, davalı ... şirketinin Karayolları Zorunlu Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi nedeniyle ibra edildiği tarih itibariyle aktüerya hesabı yaptırılıp bu tarih itibariyle davacıların gerçek zararının hesaplanması, yapılan ödemenin zararın altında çıkması halinde Karayolları Trafik Kanunu’nun 111/2. maddesine göre ibranın geçerli olup olmadığı değerlendirilerek oluşacak sonuç çerçevesinde karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

3- Ayrıca tahsiline karar verilen manevi tazminat haksız eylemden kaynaklandığından kaza tarihi itibariyle davalı taşıma şirketinin temerrüde düşeceğinin kabulüyle kaza tarihi olan 29.07.2004 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, dava tarihinden geçerli olmak üzere faize hükmedilmesi de doğru görülmemiş, kararın davacılar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16239, Karar No: 2010/4634, Tarih: 21.04.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/16239 E.  ,  2010/4634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa, dosya içeriğine, şikayetinden vazgeçen yakınanın, sanığın ve babasının lokanta ile bir ilgilerinin ve ortaklıklarının olmadığına ilişkin tutarlı iddiasına, aynı işyerinde çalışan tanıklar ... ve ... Tür'ün iddiayı doğrulayan beyanlarına ve oluşa uygun yazılan gerekçeye göre tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, cezadan indirim yapılması; kısmi iade nedeniyle yakınandan, 5237 sayılı Yasanın 168. maddesinin uygulanmasına muaffakatı olup olmadığı açıkça sorulmadan, yakınanın şikayetinden vazgeçmesi nedeniyle koşullarının bulunduğu kabul edilerek anılan madde uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve eleştiri dışında nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasındaki 5237 sayılı Yasanın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin cümlenin sonuna “5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesindeki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar sürdürülmesine” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/04/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8026, Karar No: 2016/9258, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/8026 E.  ,  2016/9258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı Hazine, müdahil davacı ... Yönetimi vekilleri ve davalı-müdahil davacı ... ve bir kısım davalı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazlara komşu olan ... köyü; 102 ada 1, 10, 12, 15 ve 16; 107 ada 61, 63, 117 ve 118; 108 ada 5 ve 9; 121 ada 88, 89, 91, 94, 133 ve 135 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının kesinleşme durumlarını gösterir şekilde onaylı tutanak örnekleri, tutanakları kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının, hükmen kesinleşenler varsa mahkeme ilamlarının onaylı örneklerinin, davalı iseler dava dosyalarının, temyiz incelemesi için Yargıtaya gönderilmiş iseler onaylı karar örneklerinin,

2) Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yöreye ait 1950 tarihli hava fotoğrafı ile kadastro tespit tarihinden geriye doğru 15, 20 ve 25 yıl öncesi zaman dilimi içerisinde farklı tarihlere ait en az 2 hava fotoğrafı ve bu hava fotoğrafları kullanılarak üretilmiş memleket haritaları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra dava dosyasının hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek bilirkişilere bilimsel yöntemlerle, bu cümleden, hava fotoğrafları ve memleket haritaları ile kadastro paftası ölçeği harita çizim programları aracılığıyla eşitlenerek, çekişmeli taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları ve memleket haritaları üzerinde gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafları ile kadastro paftası çakıştırılıp stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, çekişmeli taşınmazların üzerinde neler gözüktüğünü (varsa bitki örtüsünün ne olduğu, yine varsa ağaçların cinsi, sayısı, yaşı, kapalılık oranı vb) belirtecek ve dava konusu taşınmazların tasarruf edilen (kullanılıp, kullanılmayan) alanlardan olup olmadığını açıklayacak şekilde müşterek imzalı ek rapor alınarak,

dosya arasına konulması, iade kararı ile ilgili kurumun göndereceği cevabi yazı ve ekindeki belgeler ile bilirkişiler tarafından hazırlanacak olan ek rapor bizzat mahkeme hâkimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin bütünü ile yerine getirilmesi,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 17/10/2016 günü oy birliğiyle karar verildi.