muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6182, Karar No: 2024/9360, Tarih: 30.05.2024

9. Sözleşmenin belirli süreli olarak yapılıp yapılamayacağı, sözleşmenin sona ermesi nedeniyle işçinin hak kazanacağı tazminatlar, fazla çalışma, yıllık izin, işverence yapılan uygulama ve ödemelerin niteliği, zamanaşımı gibi hususlar 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesi uyarınca tayin edilen hukuka göre değerlendirilmelidir. Hafta tatili, dinî ve millî bayram günleri ve ücretlerini düzenleyen hükümler, doğrudan uygulanan kuraldır; ancak uygulama alanına giren iş ilişkilerine uygulanır. Örneğin tamamen yurt dışında ifa edilen bir iş ilişkisinde, dinî ve millî bayram günleri Türk hukukuna göre belirlenemez (Aygül, s. 528; ... ..., Canan ..., “Türkiye’den Yurt Dışına Götürülen İşçiler Hakkında Yargıtay Kararının Değerlendirilmesi”, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, Cilt 13, 2016, Sayı 50, s.971-972).

10. Somut uyuşmazlıkta davacı işçi; davalı Şirkete ait yurt dışı inşaat şantiyelerinde çalıştığını ücretinin USD olarak ödendiğini ileri sürerek ödenmeyen işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiş; davalı işveren ise davacının yurt dışı şantiyelerinde çalışması sebebiyle uyuşmazlığın yabancı hukuka göre çözümlenmesi gerektiğini savunmuştur. İlk Derece Mahkemesince, davalı vekilinin bu savunmasına değer verilmeksizin uyuşmazlığa Türk hukuku uygulanmak suretiyle yargılama sonuçlandırılmış ve istinaf incelemesinde de davalının bu yöndeki istinaf başvurusu; daha sıkı ilişkili hukukun Türk hukuku olduğu gerekçesiyle reddedilmiştir. Ne var ki varılan sonuç, dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

11. Tarafların hukuk seçimi anlaşması yapmadıkları veya yapılan hukuk seçimi anlaşmasının geçersiz olduğu dönemde iş sözleşmesine, kural olarak işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukukunun uygulanması gerektiği 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin ikinci fıkrasında genel bir kural olarak düzenlenmiştir. Burada yetkili kılınan hukuk, işçinin işini fiilen yerine getirdiği yer ülke hukukudur. Mutad işyeri hukuku, karakteristik edimin ifa yeri hukuku olarak iş sözleşmesiyle en sıkı ilişkili olan hukuktur. 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen daha sıkı ilişkili hukuk ise bir istisna hükmü olup bu hükmün iş sözleşmelerinde dar yorumlanması gerekir (Beyza Çağla Şahin, Bireysel İş Sözleşmelerine Uygulanacak Hukuk, İstanbul, 2021, s. 74, 89).

12. Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belge göre davacı işçinin; 25.04.2013-02.03.2014 tarihleri arasında davalı Şirketin Süleymaniye'de bulunan işyerinde, 31.05.2014-07.01.2015 tarihleri arasında ise davalı Şirketin Erbil'de bulunan işyerinde çalıştığı kabul edilmiştir. Davacı tarafından iş görme edimi fiilen söz konusu ülkede yerine getirilmiş olup mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı Irak Cumhuriyeti olduğu sabittir. Davacıya çalıştığı dönemde ücreti USD olarak ödenmiştir. Buna göre daha sıkı ilişkili hukukun Türk hukuku olmadığı anlaşılan ilgili çalışma döneminde uyuşmazlığa mutad işyeri hukukunun uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

13. Tüm bu hususlar dikkate alındığında, hukuk seçimi anlaşması bulunmayan tüm çalışma döneminde 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında mutad işyeri hukuku olan Irak Cumhuriyeti hukukunun uyuşmazlıkta uygulanması gerekmektedir. Hâl böyle olunca, uzman bir bilirkişiden de denetime elverişli rapor alınmak suretiyle dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek dava konusu alacak hakkında, usuli kazanılmış haklar da gözetilerek bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16416, Karar No: 2013/2008, Tarih: 08.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/16416 E.  ,  2013/2008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı amacıyla sahtecilik

HÜKÜM : Ortadan kaldırma

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "bir hukuki ilişkiye dayanan alacağın ispatı amacıyla sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, yüklenen suç tarihi olan 14.01.2003'ten hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının ortadan kaldırılması gerektiği gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 08.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22657, Karar No: 2016/129, Tarih: 12.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/22657 E.  ,  2016/129 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/66521

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : İstanbul 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/02/2012

NUMARASI : 2010/279, 2012/60

SANIK : O.. Ü..

SUÇ : Dolandırıcılık

Sanık hakkında dolandırıcılık suçlarından verilen mahkumiyete ilişkin hükümler, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında müşteki olarak M.. Ç..’in gösterilmemesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Müşteki M.. Ç..'in 16.10.2006 günü saat 17.00 sıralarında Beşiktaş Süleyman Saba Caddesi üzerinde yürüdüğü esnada sanığın müştekinin yanına yaklaştığı, müştekiden Bahçeşehir Üniversitesi'ni sorduğu, müştekinin de Bahçeşehir Üniversitesi'nin yerini bilmediğini söylemiş olmasına rağmen sanığın müşteki ile konuşmayı sürdürdüğü, konuşma arasında kendisinin Boğaziçi Üniversitesinde görev yaptığını, başarılı olan öğrencilere verilmek üzere İBM ile ilgili broşür olduğunu, bunların dağıtılması halinde müştekiye kot pantolon ile tişört vereceğini, müştekinin bunu kabul edip etmemesi hususunu sorduğu, müştekiye konuşmanın devamında kendilerinin iş yerlerinin Beşiktaş'ta bulunduğunu, bulundukları yere yakın olduğunu söylemek suretiyle müşteki ile birlikte yürüyerek Deniz İş Hanına geldikleri, binanın alt katına geldiklerinde sanığın yukarıda iş yerleri varmış gibi ve orada çalışanlara seslenir gibi yaparak ve yukarıya bağırarak "Sedef Hanım arkadaşı gönderiyorum, karşılayın" diyerek yukarıya seslendiği ve hazır olan asansöre müştekiyi bindirmek istediği, müşteki asansöre bineceği sırada asansörün elektronik malzemelere duyarlı olduğu bu nedenle üstünde bulunan metal eşyaların indirilerek asansöre binmesi gerektiğini söylediği, müştekinin de kendi üzerinde bulunan eşyaları bırakarak yukarıya çıktığı, yukarıya çıktığında seslendiği Sedef Hanım diye birinin bulunmadığını görünce hemen aşağıya indiği ve aşağıya bıraktığı cep telefonunun olmadığını gördüğü ve sanığın müştekinin bıraktığı cep telefonunu alarak kaybolduğu, yine sanığın 29.11.2006 günü aynı şekilde Beşiktaş meydanında dolaştığı, dolmuşa binmek isteyen müşteki M.. Ç..'ın yanına yaklaşarak bu müştekiye de aynı şekilde Bahçeşehir Üniversitesi'nin yerini sorduğu,

yine konuşma esnasında kendisinin Boğaziçi Üniversitesi'nde görevli olduğunu söylediği, müştekinin de kendisinin Marmara Üniversitesi'nde öğrenci olduğunu sanığa söylediği, bu şekilde tanıştıkları ve konuşmaya devam ettikleri, konuşma esnasında müştekiye Boğaziçi Üniversitesi kampanya broşürlerini tanıtıp dağıtımını yaptığını, aynı şekilde müştekiye söz konusu broşürleri Marmara Üniversitesi'nde dağıtıp dağıtamayacağını sorduğu, müştekinin de dağıtımını yapabileceğini söylemesi üzerine yine Beşiktaş'ta bulunan iş hanına müşteki ile birlikte gittiği ve orada forma baktıkları, formun bulunamadığı, bunun üzerine Beşiktaş Çarşı'da bulunan bir iş merkezine geldikleri, iş hanının girişinde sanığın telefon ile biriyle konuşur gibi yaptığı, müştekiye dönerek "formların yukarıda olduğunu", üzerindeki metal malzemeleri bırakarak yukarı çıkıp formu almasını söylediği ve müştekinin de üzerinde bulunduğu bilgisayarını, telefonunu, çantasını ve çanta içerisinde bulunan cüzdanını bırakarak iş hanının 4. Katına çıktığı, orada bulunanlardan form sorduğu ve sorduktan sonra alınan cevaplardan ötürü dolandırıldığını anladığı, hemen aşağıya indiği, aşağıya indiğinde sanığın müştekinin asansöre binerken bıraktığı malzemeleri alarak olay yerinden uzaklaştığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olaylarda, dosya kapsamına göre sanığın atılı suçları işlediği anlaşılmakla mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini ve 5237 Sayılı TCK’nın 53/4. maddesi gereğince, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı aynı Kanunun 53/1 maddesi maddesinde gösterilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321.maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkralarından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla "30 gün", "25 gün" ve "500 TL" adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "4 gün", "80 TL" adli para cezası ibaresinin eklenmesi ve yine hükümlerden “TCK 53.madde gereğince sanık hakkında güvenlik tedbirlerine hükmedilmesine” ilişkin kısımların çıkartılması suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3954, Karar No: 2018/12331, Tarih: 11.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/3954 E.  ,  2018/12331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanığın yokluğunda verilen 28/01/2014 tarihli kararın öncelikle sanığın duruşmada bildirdiği adresine tebliğ edildiği ancak bu tebligatın sanığın adresten ayrılmış olduğu gerekçesiyle iade edilmesi üzerine sanığın adres kayıt sistemindeki adresine gönderilen tebligatın sanık işe gittiğinden kapısına 2 nolu haber kağıdı yapıştırılarak evrakın ... Mahallesi muhtarına teslim edilerek en yakın komşu ...'na haber verildiği ve bu haliyle tebligatın usulüne uygun olduğu anlaşılmakla; sanığın CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra temyiz ettiğinden, haklı bir sebebe dayanmayan eski hale getirme istemi ile süresinde olmayan temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III)Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün yapılan temyiz incelemesinde;

Kolluk tutanakları ve müşteki ...'ın anlatımlarına göre, suça konu yerin katılanın iş yerinden ayrı bir adreste bulunan ve sadece depo olarak kullanılan yer olduğu, salt eşyaların muhafazası için kullanılan, herhangi bir ticari faaliyetin yürütülmediği ve/veya bir iş yerinin eklentisi niteliğinde olmayan yere girilmesinin iş yeri dokunulmazlığı suçunu oluşturmayacağı düşünülmeden, sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden bozma nedeninin temyiz talebi reddedilen diğer sanık ...'e sirayet ettirilmesine, 11.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/554, Karar No: 2018/1532, Tarih: 22.02.2018

**3. Hukuk Dairesi         2018/554 E.  ,  2018/1532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki kişisel eşyanın iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 03.06.2011 tarihli mehir senedi ile davalı tarafından 30 gr bilezik hibe edildiğini, düğünde 7 adet 20’şer gr burma bilezik, 1 gerdanlık set, 31 adet çeyrek altın, 8 adet yarım altın ve 1 adet inci kolye set takımı takıldığını, evlendikten sonra bu takıların kendisine verilmediğini, boşanma aşamasında da iade edilmediğini, bir kısım takıların davalının anne-babasının evinin tadilatında kullanıldığını öğrendiğini belirterek, düğünde takılan takıların ve mehir senedi ile hibe edilen ziynet eşyalarının aynen, olmadığı takdirde bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı; iddia edilen takı miktarlarının sayıca daha az olduğunu, mehir senedi aslının ibrazının gerektiğini, mihri müeccelin geçerli olamayacağını, boşanma davasında tarafların eşit kusurlu kabul edildiklerini, evlendikten sonra davacının bankaya olan borcu 2.817,80 TL ödediğini, bu paranın takas ve mahsubunu talep etmiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulü ile 1 adet 30 gram altın bilezik, 7 adet 20 gram burma bilezik, 1 adet gerdanlık seti, 31 adet çeyrek altın, 8 adet yarım altın, 1 adet kolye set takımı ve takdiren nakit 3.500 TL'nin davalıdan aynen alınmasına ve davacıya verilmesine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde eşya ve nakit para tutarı 25.475,08 TL'den davalı tarafından davacının borcu için yapılan 2.817,80 TL'lik alacağın takas ve mahsubundan sonra kalan 26.157,28 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, eşya ve nakit paranın aynen iadesi halinde de 2.817,80 TL'nin mahsup edilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, süresi içerisinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- HMK 266.maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

2- HMK 266.maddesi hükmüne göre, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren konularda bilirkişi oy ve görüşünün alınması zorunludur. Genel hayat tecrübesi ve kültürünün sonucu olarak herkes gibi hakimin de bildiği konularda bilirkişi dinlenmesine karar verilemeyeceği gibi, hakimlik mesleğinin gereği olarak hakimin hukuki bilgisi ile çözümleyebileceği konularda da bilirkişi dinlenemez. Her halde seçilecek bilirkişinin mesleği itibarıyla konunun uzmanı olması gerekir.

...nun 281.maddesinde, tarafların, bilirkişi raporunda eksik gördükleri hususların, bilirkişiye tamamlattırılmasını; belirsizlik gösteren hususlar hakkında ise bilirkişinin açıklama yapmasının sağlanmasını veya yeni bilirkişi atanmasını mahkemeden talep edebilecekleri; mahkeme, bilirkişi raporundaki eksiklik yahut belirsizliğin tamamlanması veya açıklığa kavuşturulmasını sağlamak için, bilirkişiden ek rapor alabileceği; ayrıca gerçeğin ortaya çıkması için gerekli görürse, yeni görevlendireceği bilirkişi aracılığıyla, tekrar inceleme de yaptırabileceği açıklanmıştır.

Somut uyuşmazlıkta dosya üzerinden konusunda uzman olmayan mali müşavir tarafından düzenlenen bilirkişi raporu hükme dayanak yapılmıştır.

Mahkemece, dosyanın kuyumcu bilirkişiye tevdii ile, talep edilen ziynet eşyalarının gram, ayar ve niteliklerinin gözönüne alınarak, mehir senedi, ... ve fotoğraflar incelenmek sureti ile, davacının talep ettiği ziynet eşyalarının, incelenen resim ve ...'lerde hangilerinin mevcut olup olmadığı tek tek yazılarak, buna göre davacıya takılan ziynetlerin hiçbir tereddüte yer vermeyecek şekilde belirlenmesi için, Yargıtay ve taraf denetimine elverişli bilirkişi raporu alınarak, bedeli hüküm altına alınan ziynet eşyalarının cins, nitelik, miktar ve değerlerinin hükümde ayrı ayrı gösterilerek ve davalının infaz sırasında seçimlik hakkının kullanılması (aynen iade veya bedeli tercih etmesi) bertaraf edilmeden taraflara yüklenen borç ile tanınan hakkın infazda güçlük çıkarmayacak biçimde belirtilmesi gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde HMK'nın 297. maddesine aykırı ve hükme elverişli bulunmayan rapora dayanılarak hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bendde açıklanan nedenlerle tarafların sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bendde açıklanan nedenlerle hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/12971, Karar No: 2024/13565, Tarih: 02.10.2024

**2. Ceza Dairesi         2022/12971 E.  ,  2024/13565 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/830 E., 2021/1699K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

SUÇLAR TARİHİ : 21.07.2017

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine, düzeltilerek

istinaf başvurusunun esastan reddine

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçundan kurulan istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik yapılan incelemede;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurularının esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik yapılan incelemede;

Suça sürüklenen hakkında ilk derece mahkemesince 5237 sayılı Kanun'un 142/2-d-h, 143, 31/3 maddelerinden 8 yıl hapis cezasına dair hükmün suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından istinaf edilmesi akabinde Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılarak aynı Kanun'un 142/2-h, 143, 31/3 maddelerinden suça sürüklenen çocuğun 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedilerek düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesi nedeniyle verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebebine yer verildiği, 298/1. maddesi uyarınca temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, cezanın fazla olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 145 maddesinden uygulama yapılması gerektiğine, zararın giderimi için fırsat tanınmadığına suça sürüklenen çocuğun atılı suçtan beraat etmesi gerektiğine" yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hüküm hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN İSTEM GİBİ ONANMASINA, aynı Kanun'un 304/1 maddesi uyarınca dava dosyasının, KDZ. Ereğli 2. Asliye Ceza Mahkemesine kararın bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.10.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.