muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4157, Karar No: 2024/923, Tarih: 13.02.2024

hususları hep birlikte değerlendirildiğinde, sanık ...'in maktuller ... ve ...'a silahla ateş ederek öldürmesi neticesinde her bir maktul yönünden ayrı ayrı "Kasten Öldürme" suçlarından 5237 sayılı TCK'nın 81 ... maddesi gereğince ayrı ayrı cezalandırılması şeklindeki ilk derece Mahkemesi ile İstinaf Mahkemesinin görüşü dosya kapsamına uygun bulunmakla birlikte yukarıda belirtildiği üzere sanığın maktulleri sadece adam öldürmek için keyfi olarak öldürme maksadı ile mi, yoksa daha sonra ki savunmalarında belirtildiği üzere ...'in telkinleri altında mı veya açıklamak istemediği başka nedenlerle mi maktulleri öldürdüğü net bir şekilde belirlenemediği için oluşan şüpheli bu durumun sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğinden sanığın eylemlerinin TCK'nın 81 ... maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği görüşüyle bozma görüşüne katılmıyoruz.13.02.2024
Yargıtay — Esas No: 2018/6123, Karar No: 2019/30557, Tarih: 29.04.2019

**7. Ceza Dairesi         2018/6123 E.  ,  2019/30557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Düşme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 18/03/2004 tarih ve 2004/873 esas sayılı iddianamesi ile 765 sayılı TCK.nun 345 ve 350. maddeleri gereğince açılmış olan kamu davaları ve birleşen Sakarya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2004/238 Esas ve 2006/776 Karar sayılı dosyasına ilişkin Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığının 19/03/2004 tarihli ve 2004/883 esas sayılı iddianamesi ile 765 sayılı TCK.nun 332/2 maddesi gereğince açılmış olan kamu davası hakkında hüküm kurulmamış ise de; bu hususlarda mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

I- Sanık ...'un kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın temyizi hükmün gerekçesine yönelik olmayıp kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesi kararını temyizde derhal beraat kararı verilebilecek haller dışında hukuki yararı bulunmadığından temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz istemlerinin suça konu "...,...,...,...,ve ...plaka sayılı araçların müsaderelerine ilişkin hükümler ile sınırlı olduğu kabul edilerek sanık ...'un temyiz istemi ile birlikte yapılan incelemede;

Dosyada mevcut Emniyet Genel Müdürlüğü'nün 20.01.2004 tarihli yazısına göre suça konu gerçek plakaları "... ve ...", Türkiye'de trafik siciline kayıtlı plakaları ise "... ve ..." olan çekici cinsi araçlar ile ilgili Hollanda ülkesinde çalıntı kaydının olduğunun ve katılan... und ... şirketi tarafından araçlarla ilgili sahiplik belgelerinin sunulması karşısında, suça konu ".... ve ...." plaka sayılı araçların hak sahibine iade edilmek üzere ... İdaresine teslimine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... müdafiileri ile sanık ...'un temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

Hüküm fıkrasında suça konu kaçak araçların müsaderesine ilişkin bentte yer alan "..." ve "...." ibarelerinin çıkarılması ile bu bendin sonuna eklenmek üzere "suça konu ... ve... plaka sayılı araçların ise çalıntı olduğunun anlaşılması karşısında hak sahibine iade edilmek üzere Gümrük İdaresine teslimine" ifadesinin yazılması ve sair kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28090, Karar No: 2015/24195, Tarih: 03.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/28090 E.  ,  2015/24195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekillerince tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle gerekçeli kararda temizlik işçisi olduğu belirtilen davacının büro elemanı olarak çalıştığı ve işe başlatmama tazminatının '' her iki davalıdan '' tahsiline şeklinde kurulan hükümde sözü edilen ''her iki davalı'' nın tüm davalılar olduğu anlaşılmasına göre davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davalılardan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 03.12.2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/607, Karar No: 2018/1677, Tarih: 21.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/607 E.  ,  2018/1677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın müştekiye ait, sokağa park edilmiş vaziyette bulunan elektrikli bisikleti çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-e maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun’un 141/1. maddesi uyarınca ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılamamış, sanığın gözaltında ve tutuklulukta geçirdiği sürenin TCK’nın 63.maddesi uyarınca cezasından mahsup edilmesinin infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 21.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27603, Karar No: 2015/10862, Tarih: 13.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/27603 E.  ,  2015/10862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/06/2013

NUMARASI : 2011/107-2013/102

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak, üzerindeki ağaçlara ise yaş, cins ve verim durumuna göre değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dört ay içinde sonuçlandırılamayan davada kamulaştırma bedeline uygulanacak faizin karar tarihine kadar işletilmesi gerektiği hususunun hüküm fıkrasında belirtilmemesi ve faiz başlangıç tarihinin hatalı yazılması,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 3 nolu bendindeki (06/09/2011 tarihinden itibaren) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (07.09.2011 tarihinden ka

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9313, Karar No: 2017/2764, Tarih: 04.04.2017

**21. Hukuk Dairesi         2016/9313 E.  ,  2017/2764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacılar, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlerle temyiz edenin sıfatına temyiz kapsam ve nedenlerine göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigortalının iş kazası sonucunda vefatı nedeniyle yakınlarının maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı eş ile davacı çocuk ...'nin maddi tazminat istemlerinin kabulüne, davacı çocuk ...'un maddi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davaya konu olayın iş kazası olduğuna dair verilen kararın Yargıtay incelemesi neticesinde onanarak kesinleştiği, ancak bu iş kazası olayı nedeniyle davacılara iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanmadığı anlaşılmaktadır.

Dava nitelikçe ... Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesine ilişkin olup, davanın bu niteliğinden ötürü, haksız zenginleşmeyi ve mükerrer ödemeyi önlemek için Kurum tarafından hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir bölümünün belirlenen tazminattan düşülmesi gerektiği Yargıtay'ın oturmuş ve yerleşmiş görüşlerindendir.

Bu bakımdan, davanın niteliği göz önünde tutularak öncelikle hak sahiplerine ... Kurumu tarafından iş kazası nedeniyle gelir bağlanıp bağlanmadığının araştırılması, gelir bağlanmış ise, bildirilen miktarın rücu edilebilecek kısmının, tazminattan düşülmesi, gelir bağlanmamış ise bu yön, hak sahibinin tazminat hakkını doğrudan etkileyeceğinden hak sahibine; gelir bağlanması için ... Kurumuna karşı dava açması için önel verilmesinde yasal zorunluluk olduğu açıktır. Başka bir anlatımla, kendisine gelir bağlanmayan hak sahibinin destekten yoksun kalma tazminat isteme hakkına sahip olmayacağı açık-seçiktir.

Somut olayda, olayın bir iş kazası olduğu sabit ise de davacıların kendilerine iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanması için ...'na başvurmadıkları anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacılara Kurum'a müracaat etmeleri, gerektiğinde dava açmaları için mehil verilerek sonucuna göre karar verilmek gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile davacıların maddi tazminat istemleri hakkında yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Somut olayda, olayın bir iş kazası olduğu sabit ise de davacıların kendilerine iş kazası sigorta kolundan gelir bağlanması için ...'na başvurmadıkları anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca davacılara Kurum'a müracaat etmeleri, gerektiğinde dava açmaları için mehil verilerek sonucuna göre karar verilmek gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile davacıların maddi tazminat istemleri hakkında yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

Yapılacak iş, maddi tazminat isteminde bulunan davacılara iş kazası sigorta kolundan kendilerine gelir bağlanması için Kurum'a başvurmak üzere süre vermek, başvurularının reddi halinde ... Başkanlığı'nı hasım göstererek iş kazası sigorta kolundan kendilerine ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespiti davası açması için önel vermek, dava açılması halinde 6100 sayılı HMK'nun 165/2. maddesi gereğince bu dava için bekletici mesele yapmak, kesinleşen mahkeme kararı ile dava reddedilmiş ise davacıların maddi tazminat istemlerinin reddine karar vermek, başvuru üzerine Kurumca davacılara gelir bağlanmış veya açılan tespit davası kabul edilmiş ve kesinleşmiş ise davacıların eldeki temyiz incelemesine konu dava dosyasının temyizine verdikleri cevapta kararın onanmasını istemeleri dolayısıyla davalı yararına oluşan usuli kazanılmış hak dikkate alındığında, hükme esas teşkil eden 05/11/2014 tarihli bilirkişi ek hesap raporunda belirlenen zarar tutarlarından, davacılara kurumca bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerlerinin davalı işverene rücu edilebilecek kısımını tenzil ederek, çıkacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmektedir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

04/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9540, Karar No: 2014/12614, Tarih: 03.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/9540 E.  ,  2014/12614 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/205940

MAHKEMESİ : Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/02/2011

NUMARASI : 2010/530 (E) ve 2011/117 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun emniyeti arayarak verdiği eşkal bilgileri doğrultusunda çevrede araştırma yapan görevlilerce, daha önceden tanınan ve eşkale uyan sanığın görülerek yakalandığı, sanığın da suça konu teraziyi polis memurlarına teslim ettiği anlaşılmakta ise de, elektronik terazinin hangi koşullarda teslim edildiği ve bu kapsamda suçlamayı kabul eden sanığın etkin pişmanlık oluşturan bir eyleminin bulunup bulunmadığının tespiti bakımından, sanık Ahmet ile yakalama tutanağında imzası bulunan polis memurlarının dinlenilerek, sanık tarafından yapılmış rızai bir iadenin bulunduğunun anlaşılması ve bu halde, suça konu terazinin kısmen hasarlı olarak mağdura teslim edilmesi karşısında, kısmi iadeye mağdurun rızasının bulunduğunu açıklaması durumunda, sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanmasında zorunluluk olduğunun gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olmasının, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olduğu; hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının ise TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi nedeniyle kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına ayrıca verdiği önemi gösterdiği,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de; maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılmasının da olanaklı olmadığı; 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçiminin; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel aldığı,

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkimin indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptayacağı,

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkimin indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptayacağı,

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özelliklerinin” de dikkate alınmasının gerektiği; TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkimin takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapacağı anlaşılmakla,

Somut olayda; mağdura ait kamyonetin kasasından, yaptırılan kıymet takdirine göre 20,00-25,00 TL değerindeki teraziyi çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. D..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 03.04.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10781, Karar No: 2015/14706, Tarih: 10.09.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/10781 E.  ,  2015/14706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, davacının yurtdışında geçen borçlanmaya esas süreleri 5510 sayılı Yasanın 4/1-a maddesi kapsamında borçlanma hakkı olduğunun tespiti, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabülüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekilinin, karar tarihinden sonra 17/06/2015 havale tarihli dilekçesi ile, 6552 sayılı Kanun ile 3201 sayılı Kanun'da yararlanmak amacıyla, davasından feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan vazgeçildiği (feragat edildiği) bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 10.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18068, Karar No: 2012/17282, Tarih: 18.09.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/18068 E.  ,  2012/17282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçuna ilişkin olarak müşteki suça sürüklenen çocuk ...'in doğrudan zarar görmediği ve suça sürüklenen çocuk ... hakkında açılan kamu davasına usulüne uygun katılma kararı da verilmediği,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyet hükmüne ilişkin temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Suça sürüklenen çocuk ...'e yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2144, Karar No: 2018/5043, Tarih: 21.03.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2144 E.  ,  2018/5043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdur hakkında Ordu Devlet Hastanesi 03.12.2012 tarihli beyin cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen rapor hükme esas almaya elverişli ve yeterli görüldüğünden tebliğnamenin (1) numaralı; 25.06.2015 günlü son celseye Üye Hakim Gülperi Göze katıldığı halde, gerekçeli karar başlığında Üye Hakim olarak Betül Yalım'ın gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edildiğinden tebliğnamenin (3) numaralı bozma görüşlerine iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 21.03.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.