muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/4924, Karar No: 2018/8925, Tarih: 03.10.2018

2-Birleşen dosya yönünde ise; davacı hakkında yürütülen takip dayanağı senedin teminat senedi olduğunu, sözleşmede kararlaştırılan bedelin çok üzerinde ödeme yaptığını iddia etmektedir. Davalılar ise isticvaplarında senedin ikinci sözleşme için verildiğini açıkça kabul etmelerine rağmen mahkemece davacının bu iddiaları üzerinde hiç durulmamıştır. Bu husus eksik incelemeye dayalı olup, az yukarda belirlenen ilkeler çevçevesinde bir araştırma ve inceleme yapılarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte ve 2. bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 03/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21424, Karar No: 2015/17242, Tarih: 04.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/21424 E.  ,  2015/17242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MARDİN 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/09/2014

NUMARASI : 2014/107-2014/502

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine (dava şartı yokluğundan) yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili adına kayıtlı 3209 numaralı aboneliğe ait elektrik sayacının elektrik akımı nedeniyle yandığını, davalı tarafa durumun bildirilmesi ile sayacın sökülerek yenisinin takıldığını, eski sayacın yanması ile yeni sayacın takılması arasında 2 günlük süre için davalı tarafından 2012 yılı 4. dönemine ilişkin ek tahakkuk düzenlendiğini, ancak ölçü ayar tutanağında mühür kopması, kaçak kullanım veya müdahale olmadığının tespit edildiğini belirterek 2012 yılı 4. dönemine ilişkin olarak tahakkuk ettirilen 125.166,50 TL'lik faturanın iptali ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 25.000 TL dava değeri üzerinden borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu dönem faturasının endeks değerlerine göre tahakkuk ettirildiğini, davacı itirazı ile yapılan incelemede, hata tespit edilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; talep konusu belli olup taraflar arasında miktara ilişkin tartışma bulunmadığından davacının kısmi dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dava, elektrik abonesi davacı şirketin, davalı dağıtım şirketi tarafından tahakkuk ettirilen 2012 yılı 4. dönemine ait faturadan borçlu olmadığının tespitine ilişkindir.

Davacının, alacağının, şimdilik belli bir kesimi için açtığı davaya, kısmi dava denilir. Kısmi dava 6100 sayılı HMK’nın 109. maddesinde düzenlenmiş olup, maddenin birinci fıkrasında; “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir” denilmiştir.

Kısmi dava açılabilmesi için; talep konusunun niteliği itibari ile bölünebilir olması ve talep miktarının, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli olmaması gerekir.

Şu halde, davacı, talebinin tümü için dava açmak zorunda olmayıp, şimdilik belli bir bölümünü dava konusu yapabilir. Bu bağlamda kural olarak hiç kimse kendi lehine olan davayı açmaya zorlanamaz.(HMK m.24/2)

Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve bu aynı hukuki ilişkiden doğan alacağın şimdilik bir kesiminin dava edilmesi gerekir.

Şu halde, davacı, talebinin tümü için dava açmak zorunda olmayıp, şimdilik belli bir bölümünü dava konusu yapabilir. Bu bağlamda kural olarak hiç kimse kendi lehine olan davayı açmaya zorlanamaz.(HMK m.24/2)

Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve bu aynı hukuki ilişkiden doğan alacağın şimdilik bir kesiminin dava edilmesi gerekir.

Davacının kısmi dava mı yoksa tam dava mı açtığı, talep neticesinden anlaşılır. Davacı alacağının yalnız bir kesimi için dava açtığını bildirmemiş ise, dava tam dava sayılır. Davacının davasını açıkça kısmi dava olarak nitelendirmesi zorunlu değildir. Dava dilekçesindeki açıklamalardan, davacının talebinin dava edilenden daha fazla olduğunun ve bunun yalnız bir bölümünün dava edildiğinin açıkça anlaşılması gerekli ve yeterlidir.

Kısmi dava açabilmesi için alacaklının bu davayı açmada korunmaya değer bir hukuki yararının bulunması şarttır. Hukuki yarar; dava konusuna ilişkin dava şartlarından olup; dava açıldığı anda var olmalıdır. Mahkemece, esas hakkındaki incelemeye geçilmeden önce; talep sahibinin bu hususta hukuki yararının bulunup bulunmadığı incelenmeli, hukuki yarar varsa talebin esasının incelenmesine geçilmelidir.

Dava konusu olayda, iptali talep edilen dönem fatura miktarı açıkça belli ise de faturanın düzenlenmesinde hata yapılıp yapılmadığı, yapılmışsa hatanın miktarı dava tarihinde belirli olmadığından, davacının fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle dava konusu faturanın 25.000TL 'lik kısmı üzerinden kısmi dava açmakta hukuki yararı vardır.

Hal böyle olunca mahkemece, işin esasına girilerek yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5431, Karar No: 2011/6989, Tarih: 22.11.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/5431 E.  ,  2011/6989 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/158332

MAHKEMESİ :(ANKARA) Sekizinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİH VE NO :21/09/2005-337/213

SUÇ:canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürmek

kasten öldürmeye teşebbüs ve hırsızlık

K.İ. ile S. İ.'ı canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürmekten, S.. İ..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten ve hırsızlıktan sanık H.. R..'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ANKARA) Sekizinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21/09/2005 gün ve 337/213 sayılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: duruşmalı olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 27/06/2006 tarih ve 2006/3-177 ve 2006/173 Karar sayılı kararı uyarınca, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 5320 sayılı Kanunun 8/2 maddesi uyarınca yaptığı iade işlemi, başlamış olan temyiz sürecini sonlandıran ve bozma etkisi doğuran kendine özgü bir işlem olup, önceki karar ortadan kalktığından, iadeden sonra mahkemece yürütülen yargılama sonucunda verilecek kararın yeni bir karar olduğu ve Anayasa'nın 141 ve 5271 sayılı CMK.nun 34 ve 230 maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması gerektiği düşünülmeden, hükümlerin gerekçesiz bırakılması;

Usule aykırı olup, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesindeki itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu nedenle hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 22/11/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

22/11/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı M. Ş.'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık H.. R.. müdafii avukat H. T.'nun yokluğunda 24/11/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2013/8297, Karar No: 2014/1593, Tarih: 11.02.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/8297 E.  ,  2014/1593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuan muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyizi yönünden yapılan incelemede;

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük Müdürlüğünün, hükmü temyize hakkı bulunmadığından, hazine vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317 maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanıkların temyizi yönünden yapılan incelemede;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanıkların 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe, temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücretine ilişkin kısımın çıkartılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19533, Karar No: 2014/26597, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19533 E.  ,  2014/26597 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 1. İş Mahkemesi

Tarihi :27.11.2013

No :2013/581-2013/719

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2814, Karar No: 2016/3766, Tarih: 03.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/2814 E.  ,  2016/3766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 1271 ada 178 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

2942 sayılı Yasanın 11. maddesinin (d) bendi gereğince emlak vergi değerlerinin dava konusu taşınmaz ile emsalin karşılaştırılmasında gözönünde tutulması gerekir. Bu itibarla dava konusu taşınmazların ve emsalin emlak vergisine esas tutulan asgari m² değerlerinin oranı ile bilirkişi raporunda değerlendirmeye esas alınan oran birbirinden fahiş ölçüde farklı olduğunda bu farklılık ve çelişki giderilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre 2013 yılında dava konusu taşınmazın emlak vergisine esas sokak değeri 123 TL, emsal alınan ... Mahallesi 4434 ada 3 parsel sayılı taşınmazın emlak vergisine esas sokak değeri ise 247 TL'dir. Buna göre emsal taşınmaz dava konusu taşınmazdan daha değerli olduğu halde dava konusu taşınmaz emsalden değerli kabul edilmiştir. Kaldı ki emsal satış tarihi itibarıyla imar parseli, dava konusu taşınmaz ise dava tarihi itibariyle kadastro parseli olduğu halde dava konusu taşınmazın tespit edilen değerinden düzenleme ortaklık payı oranında indirim de yapılmamıştır. Bu nedenlerle bilirkişi kurulunun uygun emsal seçimi yaptığından söz edilemez.

Buna göre mahkemece bilirkişi kurulundan Dairemizce daha önce incelenerek karara bağlanan ... 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/37-575 sayılı dosyasında aynı kamulaştırma kapsamında kalan komşu parsel olan 1271 ada 177 parsel sayılı taşınmazın değerlendirilmesinde dikkate alınan ve Dairemizce de uygun emsal olarak kabul edilen ... Mahallesi 5515 ada 338 parsel sayılı taşınmazı somut emsal olarak değerlendiren ek rapor alınarak hüküm kurulması gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 03.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33339, Karar No: 2014/27647, Tarih: 24.11.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/33339 E.  ,  2014/27647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, yakınana ait tırın yan tarafında bulunan ve kapağı kilitli olmayan yakıt deposundan mazot çalmaya kalkışmaları şeklinde gerçekleşen eylemlerinin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/1-b maddesi ile uygulama yapılması her iki fıkradaki ceza sürelerinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 24.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15737, Karar No: 2018/22274, Tarih: 16.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/15737 E.  ,  2018/22274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı, davalı işyerinde 14/06/2011-30/03/2013 tarihleri arası çalıştığını, ... akdine işverence haksız olarak son verilmesine rağmen fesih sonrası hak ettiği alacakların ödenmediğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai, izin ücreti, hafta tatili, bayram ve genel tatil ücretinin tahsilini talep etmiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı, husumet ve yetki itirazında bulunmuş ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

5521 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun 5 inci maddesi uyarınca, ... mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı yer mahkemesinde de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

... mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki ... mahkemesi veya ... davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medeni Kanunu'nun 19 uncu maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49 uncu maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir.

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Yasada yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı ... Kanunu'nun 2. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan ... organizasyonu kapsamında bir bütündür. Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

... veya toplu ... sözleşmesinin taraflarının, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanun'un 5. maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

... mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de res'en yetkisizlik kararı verebilir.

Somut olayda; davalı adresi, dosya içerisinde yer alan davalı ile ihbar olunan alt ... veren arasında imzalanan sözleşmenin konusunun '... Beton'a ait Marmara Bölgesinde kurulu bulunan ve kurulabilecek hazır beton tesislerinden alınacak betonların ... Beton'a ait araçlarla müşterilere taşınarak beton kalıplarına tahliyesinin sağlanması işi' olduğu, davalı şirketin adresinin '...' olarak, Alt ... veren ... İnşaat Ltd.Şti' nin işyeri adresinin ise '... ...' olarak gösterildiği anlaşılmaktadır. Davacı hangi şehirde çalıştığı yönünde bir açıklamada bulunmamıştır. Ancak maaş hesabının ... Bankası ...Şubesinde olduğu tespit edilmiştir. Buna göre, Mahkemece davacının son çalıştığı yer araştırılarak, son çalıştığı yer ... değil ise davalının yetkisizlik itirazı üzerinde durularak çıkacak sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 16.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1729, Karar No: 2012/19089, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/1729 E.  ,  2012/19089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının 15.11.1997-01.09.2008 tarihleri arasında davalı apartman işyerinde kapıcı olarak çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının davalı apartman işyerinde kapıcı olarak çalıştığı iddiasıyla ilgili olarak Kuruma bildirim yapılmadığı, davalıya ait apartman işyerinin 1.7.1973 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı ve 17.01.1996 tarihinde yasa kapsamından çıktığı, işyeri kayıtlarının ve apartman karar defteri ve işletme defterinin dosyaya ibraz edildiği ve gelir gider defterinde talep edilen dönemlere ilişkin olarak, bahçe bakım, ot yolma, asansör temizliği, apartman temizliği gibi adlarda ödeme yapıldığı anlaşılmaktadır.

Bu tür hizmet tespitine yönelik davaların kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi icap ettiği, Yargıtay’ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir. Yasal dayanağı 506 sayılı Yasa’nın 79/10. maddesi olan bu tür davalarda, öncelikle davacının çalışmasına ilişkin belgelerin, işveren, tarafından verilip verilmediği, ya da çalıştıklarının Kurumca tespit edilip edilmediği yöntemince araştırılmalıdır. Bu yasal koşul oluşmuşsa işyerinin o dönemde gerçekten var olup olmadığı, Yasanın kapsamında veya kapsama alınacak nitelikte bulunup bulunmadığı eksiksiz bir şekilde belirlenmeli daha sonra çalışma iddiasının gerçeğe uygunluğu özel bir duyarlılıkla araştırılmalıdır. Çalışma olgusu her türlü delille ispatlanabilirse de, çalışmasının konusu, sürekli, kesintili, mevsimlik mi olduğu, başlangıç ve bitiş tarihleri ve alınan ücret konularında tanıkların sözleri değerlendirilirken bunların inandırıcılığı üzerinde durulmalı, verdikleri bilgilere nasıl vakıf oldukları, işveren ve işçiyle, işyeriyle ilişkileri, bazen uzun yılları kapsayan bilgilerin insan hafızasında yıllarca eksiksiz nasıl taşınabileceği düşünülmeli ve tanıklar buna göre isticvap olunmalı, işyerinin kapsam kapasite ve niteliği ile bu beyanlar