muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/1878, Karar No: 2021/8693, Tarih: 08.12.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/1878 E.  ,  2021/8693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durumuna, eksik incelemeye, ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Dosya içeriğine göre; 18/09/2014 günü saat 08.30 sıralarında demirci ustası olan ...... ilçesindeki...Atatürk Çok Programlı Anadolu Lisesi bahçesinde bulunan ve yol ile okulu ayıran istinat duvarında çalıştığı sırada, 3.86 metre yüksekten zemine düşmesi sonucu öldüğü, ölü muayene ve otopsi işlemine göre; kişinin ölümünün künt ağır kafa travmasına bağlı oluşan kafatası kubbe ve kaide kemik kırıkları ile birlikte beyin doku harbiyeti ve beyin kanaması sonucu meydana gelmiş olduğunun belirlendiği, 18/09/2014 tarihli olay yeri inceleme raporuna göre, inşaat alanında, ... güvenliği hususu ile ilgili herhangi bir ikaz ve uyarı levhası ile baret ve emniyet kemeri gibi ekipmanların olmadığı, ölenin düşmüş olduğu yerde demir bükme aletinin olduğu tespit edildiği, .... Sanayi Tic. Ltd. Şirketi ile İslahiye ilçesi...Mahallesinde bulunan...Atatürk Çok Programlı Anadolu Lisesi bahçesinde bulunan ve yol ile okulu ayıran istinat duvarının demir bağlama işinin yapımı konusunda ... arasında 09/08/2014 tarihinde sözleşme imzalandığı, soruşturma aşamasında ... sağlığı ve güvenliği uzmanı ile inşaat mühendisinden oluşan 02/10/2014 tarihli bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere; ölen işçisinin, istinat duvarı demir bağlama işini taahhüt eden (alt işveren ) ... ile beraber çalıştığı, ...'ın sözleşmede belirtilen hususlara riayet etmediği, inşaat alanı içerisinde herhangi bir güvenlik tedbiri almadığı, duvarın demirini bağlarken bir metre yüksekliği geçmesine rağmen iskele kurmadığından asli kusurlu olduğu, asıl işveren konumunda olan ve.. Sanayi Tic.Ltd. Şirketinin sahibi olan sanık ...'ın çalışma alanları ve çalışanları denetleme sorumluluğunu yerine getirmemesi, sağlıklı ve güvenli çalışma ortamı oluşturmaması, gerekli ... güvenliği önlemlerini almaması, kişisel koruyucuları (Baret ve emniyet kemeri vb.) temin etmemesi nedeniyle asli kusurlu olduğu, ölen ...'ın ise çalışırken tedbirsiz davranması sebebiyle tali kusurlu olduğu anlaşıldığı olayda,

Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısı ve uygulama maddesi olan TCK'nın 52/3. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322.maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün B bendinin beşinci paragrafı hükümden çıkarılarak yerine “Sanığın sosyal durumu nazara alınarak, TCK'nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a.maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine; TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine, TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20312, Karar No: 2014/8755, Tarih: 31.03.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/20312 E.  ,  2014/8755 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olduğu anlaşıldığından, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilmesi için aranan, 5271 sayılı CYY’nın 231/6.maddesinin (a) bendinde yazılı “kasıtlı bir suçtan mahkum olmamış bulunma” nesnel koşulunun bulunmaması nedeniyle, sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği belirlenerek yapılan incelemede;

5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, olay günü mağdur Fedai Özdere'nin evinden su güğümü, çaydanlık, tepsi, tencere gibi mutfak malzemesi çalmaktan ibaret eyleminde değer azlığı kavramının unsurlarının bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulanmasına karar verilmesi ve adli sicil kaydındaki Kırklareli Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2007 tarih ve 2005/132-2007/511 sayılı 27.07.2007 tarihinde kesinleşen ve 765 sayılı TCK.nun 491/4.maddesi uyarınca hükmolunan ceza nedeniyle sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesi uygulanırken, yalnızca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeyerek diğer kişileri kapsayacak şekilde uygulama yapılarak aynı maddenin 3. fıkrası hükmüne aykırılık yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları ile tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,

Sanığın 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c ve 3.fıkrası uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmesine kadar, diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar bu haktan yoksun bırakılmasına karar verilmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20116, Karar No: 2012/24336, Tarih: 26.11.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/20116 E.  ,  2012/24336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 10.000,00 TL manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece dava dilekçesinin görevsizlik nedeni ile reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davada; düğün organizasyonu kapsamında çekilen kamera kayıtlarının bozuk olmasından dolayı uğranılan manevi zararın tazmini talep edilmiştir.Mahkemece, görevli mahkemenin Tüketici Mahkemesi olduğu gerekçesi ile dava dilekçesinin görevsizlik nedeni ile reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; video çekiminden kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkin olup, davaya bakmaya görevli mahkemenin belirlenebilmesi için öncelikle taraflar arasındaki hukuki ilişkinin tanımlanması gerekir.Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesine dayanmaktadır. Zira eser sözleşmesi, BK 470.maddesinde belirtildiği gibi, yüklenicinin bir eser meydana getirmeyi, iş sahibinin de bunun karşılığında bir bedel ödemeyi üstlendiği sözleşmedir. Eser sözleşmelerinde sözleşme anında eser ortada olmayıp, sözleşmeden sonra meydana getirilmesi söz konusudur. Bir uyuşmazlığa Tüketici Mahkemesi'nde bakılabilmesi için uyuşmazlığın 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun uygulanmasıyla ilgili olarak çıkmış olması gerekir. Anılan Kanunun 3/e maddesinde tüketici; bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır.Somut olayda olduğu gibi Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin eser sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda uygulanması hukuken mümkün değildir. O halde mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre hüküm tesisi gerekirken, görev yönünden dava dilekçesinin reddi usul ve yasaya uygun görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5247, Karar No: 2015/5142, Tarih: 10.09.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/5247 E.  ,  2015/5142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un Geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre, karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, O Yer Cumhuriyet Savcısının, tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 10/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2548, Karar No: 2015/3932, Tarih: 10.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2548 E.  ,  2015/3932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz dışı sanık ...'nın, katılan ...'yı, hükmü temyiz eden sanık ... ile evlendireceğini söylediği, katılanın söz konusu teklifi kabul etmesi üzerine temyiz dışı sanığa 1.200 TL verdiği, hükmü temyiz eden sanık ...'e ise 2.890 TL değerinde ziynet eşyası aldığı, akabinde ise sanık ...'in, katılanın namaz kıldığı esnada muhtelif ziynet eşyaları alarak kaçtığı, sanıkların bu şekilde fikir ve eylem birliği içinde katılandan hileli yollarla haksız menfaat elde ettikleri anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 120 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından adli para cezasına ilişkin sırasıyla "120 GÜN", "100 GÜN" ve "2.000 TL." terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 GÜN", "4 GÜN" ve "80 TL" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5315, Karar No: 2012/4762, Tarih: 13.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/5315 E.  ,  2012/4762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı Kurum, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, Anayasa Mahkemesi iptal kararı dikkate alınarak yazılı biçimde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı işveren avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı işveren avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 Sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve .... Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Diğer taraftan, birbirini teyit eden ve hükme dayanak kılınan 18.12.2006 ve 19.06.2007 tarihli iki ayrı kusur raporuna göre, davalı işverenin %50, sigortalının %50 oranında kusurlu sayılmasına ilişkin mahkeme kabulü yerinde görülmüştür.

Diğer taraftan, birbirini teyit eden ve hükme dayanak kılınan 18.12.2006 ve 19.06.2007 tarihli iki ayrı kusur raporuna göre, davalı işverenin %50, sigortalının %50 oranında kusurlu sayılmasına ilişkin mahkeme kabulü yerinde görülmüştür.

Ancak, davalı işverenin, gerek aşamalarda gerekse temyiz dilekçesinde; 04.11.2003 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu başta %27,2 olarak belirlenen meslekte kazanma gücü kaybı oranının, ... 5. İş Mahkemesinin ...Esas sayılı hak sahipliği davasında alınan... %24 olarak belirlendiğini ileri sürmesine ve anılan dosyanın derdest olduğunun anlaşılmasına göre, öncelikle, ilgili dosyanın celbi ile işgöremezlik derecesinin %24 olarak belirlenmesine ilişkin raporun, .... alınmış bir rapor olup olmadığı araştırılmalı, .... alınmış bir rapor mevcut ise bu raporda belirtilen işgöremezlik derecesi oranına itibar edilip buna göre değerlendirme yapılmalı, aksi takdirde, mahkemece, 506 sayılı Yasanın 109. maddesinde öngörülen prosedür doğrultusunda inceleme yapılarak, konu hakkında öncelikle.... itiraz doğrultusunda rapor alınmalı, buna itiraz halinde ... görüşüne başvurulmalı, söz konusu raporlar arasında çelişki ortaya çıkması durumunda ise, Tıp Fakültelerinin konuya ilişkin Ana Bilim Dalı uzmanlarından oluşturulan kurullardan rapor alınmak suretiyle sigortalının meslekte kazanma güç kaybı oranı kesin biçimde belirlenmeli, söz konusu değişikliğin, 506 sayılı yasanın 96. maddesi gözetilerek ilk peşin değerli gelire olan etki ve dereceleri Kurumdan sorulup, bu çerçevede bağlanması gereken ilk peşin değerli gelir tutarları istenerek yukarıdaki ilke ve esaslara göre Kurumun %50 kusur karşılığı rücu alacağı tutarı yeniden belirlenip sonucuna göre karar verilmelidir. Aksi yönde ve yazılı biçimde verilen karar usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

O halde; davalı işveren avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2100, Karar No: 2019/3845, Tarih: 07.03.2019

**4. Ceza Dairesi         2017/2100 E.  ,  2019/3845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, mağdur çocuk ...’in suça sürüklenen çocuktan şikayetçi olduğu ancak mahkemesince katılma hususunda bir karar verilmediği anlaşılmakla, kararı temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyan mağdur çocuk ... vekili Av. ...’ın katılan vekili, mağdur çocuk ...’in ise katılan olarak CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca kamu davasına katılmasına karar verilerek, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Soruşturmaya konu olay yerinde bulundukları anlaşılan, diğer suçların tarafları olan... ile...'ın bu suçun tanığı oldukları da değerlendirildiğinde, her iki tanığın da dinlenilerek, olayla ilgili beyanları sorulup tartışılmadan, eksik inceleme ve yerinde olmayan gerekçeyle suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8436, Karar No: 2007/14428, Tarih: 29.11.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/8436 E.  ,  2007/14428 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Tüketici Mahkemesi

KARAR

Uyuşmazlık, sipariş vermek suretiyle yaptırılan koltuk takımına ilişkin istisna sözlemesinden doğduğundan kararın temyizen incelenmesi görevi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesi uyarınca 15.Hukuk Dairesinindir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 15.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 29.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7529, Karar No: 2014/14901, Tarih: 25.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/7529 E.  ,  2014/14901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 17.12.2014 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından .... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki yetki belgesine dayanarak sanık ... adına gelen Av. ..... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 14.01.2015 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ve duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan re'sen de temyize tâbi mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;