muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/34217, Karar No: 2015/8504, Tarih: 02.03.2015

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanunu'nun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. 4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda; davacının 05.07.1996-12.08.2011 tarihleri arasında davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı, mahkemece karara esas teşkil eden bilirkişi raporunda tanık beyanlarına göre davacının yılın üç ayında, haftanın altı günü 08:00-19:00 saatleri arası bir saat ara dinlenme sonrası haftada on beş saat, diğer aylarda haftanın altı günü 08:00-20:00 saatleri arası bir saat ara dinlenme ile haftada yirmi bir saat fazla mesai yaptığı kabulü ile fazla çalışma alacağının hesaplandığı anlaşılmaktadır.

Davacının günde on iki saat çalıştığı tespit edilen dönemde ara dinlenme süresinin günlük bir saat olarak kabul edilmesi isabetli olmamıştır. Dairemizin yerleşik uygulaması dikkate alınarak günlük on bir saati aşan çalışmalar için asgari bir buçuk saat ara dinlenme kabul edilerek yapılacak hesaplamaya göre davacının fazla mesai alacağı tespit edilmelidir.

Karara esas teşkil eden raporda davalının dosyaya ibraz ettiği davacının imzasını inkar etmediği bir kısım fazla mesai tahakkuku içeren imzalı ücret bordrolarının ve davacının imzasına havi, davalının davacıya yaptığı fazla mesai ödemelerine ilişkin belgeler değerlendirilmeksizin, fazla mesai alacağının hesaplandığı anlaşılmış olup söz konusu belgeler dikkate alınmaksızın yapılan hesaba göre fazla mesai alacağına hükmedilmesi isabetsizdir. Anılan belgeler dikkate alınarak fazla mesai alacağı talebi yeniden değerlendirilmelidir.

Belirtilen nedenlerle yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8456, Karar No: 2010/9784, Tarih: 07.07.2010

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/8456 E.  ,  2010/9784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 104 ada 513, 514 ve 515 parsel sayılı sırasıyla 333,33 m2, 578,37 m2 ve 699,80 m2 yüzölçümündeki bahçe niteliğiyle ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ayrı ayrı davalılar adına tesbit edilmiştir. Orman Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğunu, tesbitinin iptalini ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescili iddiasıyla dava açmış davalar birleştirilmiştir. Mahkemece, davanın KABULÜNE ve çekişmeli parsellerin tesbitlerinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yer ... İlçesi ... Köyü sınırları içindeyken 1990 yılında yapılan ve 06.05.1994 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B uygulaması mevcuttur, daha sonra bu yer genel kadastroda ... Köyü çalışma alanı sınır içinde kabul edilerek, genel arazi kadastrosuna bu orman sınırları esas alınmıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yer ... İlçesi ... Köyü sınırları içindeyken 1990 yılında yapılan ve 06.05.1994 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 6831 Sayılı Yasanın 2/B uygulaması mevcuttur, daha sonra bu yer genel kadastroda ... Köyü çalışma alanı sınır içinde kabul edilerek, genel arazi kadastrosuna bu orman sınırları esas alınmıştır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 31.01.2001 gün ve 2000/8-1836-2001/13; Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 17.02.2004 gün ve 2003/8340 - 894; Aynı Dairenin 09.03.2004 2003/9190-1666; ve 19.07.2007 gün 2007/7808-9782 ve Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 11.02.2002 gün ve 2002/269-976 Sayılı Kararlarında da kabul edildiği gibi, Yayla, genel tanımıyla "bir veya birkaç köy, kasaba halkının yaz aylarında hayvanlarını otlatmak ve serinlemek için tahsisen veya kadimen yararlandığı arazi parçalarıdır." Yaylak ve yaylalar ; mer'a ve kışlaklar gibi köy ve belde halkının ortak yararlanmasına terk ve tahsis edilen mülkiyeti Hazineye ait yerlerdendir, Türk Medeni Yasanın 715 (Emy 641) ve 3402 Sayılı Yasanın 16/B madde hükümleri uyarınca kamu malı niteliğinde ve sınırlandırmaya tabi olup kazandırıcı zamanaşımı ve zilyedlik yolu ile edinilmesi mümkün olmayacağı gibi TMK.999 (E.M.Y.nun 912) maddesi hükmüne göre özel mülkiyetine tabi olmayan ve kamunun yararlanmasına ayrılan taşınmazlar, bunlara ilişkin tescili gerekli bir ayni hakkın kurulması söz konusu olmadıkça kütüğe kaydolunamaz. Bu tür yerlerden doğal olarak yararlanabilmenin gereği, yaylalar üzerinde geçici nitelikte basit bina ve hayvan ağılı bulunabilir, ancak; yerleşim amacına yönelik kalıcı inşaat ya da tarım yapılmış olması sonucu zilyetlik süresi ne olursa olsun yaylalarda özel mülk olarak ... kazanılamaz. Başka bir anlatımla, yaylaların kişiler tarafından amacı dışında ... evler yapılarak yaygın yapılaşma sonucu yerleşilmesi, belde teşkilatının kurulması, o yerde imar uygulaması yapılarak kesinleşmesi, kısa yada ... süreli özel mülkiyet olarak kullanılması o taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz ve o yerin özel mülkiyet olarak tapuya tescil edilmesini gerektirmez.

4342 Sayılı Mera Yasasının 4/1. Maddesi hükmü gereğince “Mera, yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır.”

4342 Sayılı Mera Yasasının 4/1. Maddesi hükmü gereğince “Mera, yaylak ve kışlakların kullanma hakkı bir veya birden çok köy veya belediyeye aittir. Bu yerler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır.”

Somut olayda; yerel bilirkişi ve tanıklar çekişmeli taşınmazın Büyükküreci Yaylasında bulunduğunu bildirdiği gibi, uzman bilirkişi raporuna ekli eski tarihli haritalarda çekişmeli taşınmazın işaretlendiği yer, Büyükküreci Mitisin, ..., Oluk Başı., ve Ürün Yaylaları olarak nitelendirilip, haritası üzerine isimleri açıkça yazılmıştır. H.Y.U.Y.'nın 238/2. maddesinin “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” hükmü gereğince dava konusu taşınmazın bulunduğu Mitisin, ..., ... ve ... Yaylası gibi aynı bölgede bulunan yaylalar, sadece bölge halkı tarafından bilinmeyip, herkesin bildiği ve tanıdığı, yurt genelinde maruf yaylalardır. Ne var ki; Hazine tarafından yayla savıyla açılmış bir dava bulunmadığı gibi, aynı savla 3402 Sayılı Yasanın 26/D maddesi gereğince katılma isteğinde de yoktur. Bu olgular da göz önünde bulundurulup, resmi belge niteliğindeki eski tarihli harita ve fotoğraflar ve dava nedeniyle kesinleşmemiş olan orman kadastrosunun uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman bilirkişi raporlarıyla, çekişmeli parselin tamamı orman kadastrosu sınırları dışında bırakılmışsa da, eski tarihli memleket haritasında ve ... fotoğraflarında orman olarak nitelendirildiği, toprağın, humuslu orman toprağı niteliğinde olduğu, üzerinde orman ağaçları bulunduğu, eski tarihli haritalardaki görünümüne uygun biçimde orman sınırları içindeki orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 07.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20852, Karar No: 2018/14350, Tarih: 02.07.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/20852 E.  ,  2018/14350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... Temizlik Hizmetleri Gıda Bilgisayar Reklam ve Organizasyon San. ve Tic. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 02/07/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/707, Karar No: 2011/2532, Tarih: 25.04.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/707 E.  ,  2011/2532 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'ı canavarca bir his sevkiyle ve eşi ...'yu kasten öldürmekten sanık ...'nun yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, diğer sanık ...'nun beraatine ilişkin (ERCİŞ) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.06.2009 gün ve 81/159 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık ... müdafii taraflarından istenilmiş, sanık müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanığın duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Cumhuriyet Savcısının temyizinin istem kapsamına göre, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’ın eşi ...’ı kasten öldürme ve maktul ...’i canavarca hisle öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdire ilişen sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında maktul ...’i öldürme suçundan elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış ve beraatına karar verilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... ve müdafiinin sübuta vesaireye yönelen, Cumhuriyet Savcısının sanık ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ...’ın re’sen de incelemeye tabi mahkumiyet hükmü ile sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 25.04.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7920, Karar No: 2018/1471, Tarih: 27.02.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/7920 E.  ,  2018/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen davada .... 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 19/04/2016 tarih ve 2015/421-2016/659 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin kurucu ortaklarından olup şirkette ortak olan 4 kardeşin payları daha önce eşit iken sonradan sermaye artırımı yoluyla çoğunluk payının davalı yönetim kurulu başkanı ...'a geçtiğini, usulüne uygun toplanılmayan bu genel kurulda hissesinin azaltıldığını, arttırılan hisselerin çağrıyı yapan yönetim kurulu başkanının elinde toplanmasının sermaye artırımının mali gereklilik olmayıp kötüniyetle yapıldığının göstergesi olduğunu, usulüne uygun yapılmayan sermaye artırımları ile davalı ...’ın hisse oranının %99’a çıktığını, yönetim kurulu başkanı olan davalı ...'ın çağrı merasimi konusunda yükümlülüklerini kasten yerine getirmediğini, TTK’nin 336/5. maddesi uyarınca müvekkilinin uğradığı zarardan davalı ...’ın davalı şirketle birlikte müteselsilen sorumlu olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin hissesine düşen kâr payı dağıtımının doğru yapılmaması nedeniyle oluşan zarara karşılık şimdilik 10.000 TL'nin davalı ...'tan TTK'nin 336. maddesi gereğince tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili şirketin 22 ortağın iştiraki ile kurulduğunu, davalı ...'ın diğer ortakların payını devir alarak hisselerini artırdığını, 24 yıl gibi uzun bir süre geçtikten sonra dava açılmasıyla zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, genel kurul kararının kanunun öngördüğü usuller çerçevesinde yapıldığı, usule uygun yapılan genel kurul toplantısına dayalı olarak zararın oluştuğundan söz edilemeyeceği, davacının doğrudan doğruya zarara uğradığını inandırıcı belgelerle tevsik edemediği gerekçesiyle davacının subut bulmayan davasının reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

.../...

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve HMK’nın 226/1-c maddesi gereğince yemin edecek kimsenin namus ve onurunu etkileyecek veya onu ceza soruşturması ya da kovuşturması ile karşı karşıya bırakacak vakıalar ile ilgili yemin teklif edilemeyecek olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

.../...

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve HMK’nın 226/1-c maddesi gereğince yemin edecek kimsenin namus ve onurunu etkileyecek veya onu ceza soruşturması ya da kovuşturması ile karşı karşıya bırakacak vakıalar ile ilgili yemin teklif edilemeyecek olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 27/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

....
Yargıtay — Esas No: 2012/14202, Karar No: 2012/16682, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14202 E.  ,  2012/16682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, bir kısım davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, bozma gereklerine uygun şekilde karar verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna ve bozma gereklerine uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8876, Karar No: 2010/8242, Tarih: 21.12.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/8876 E.  ,  2010/8242 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/08/150152

MAHKEMESİ :ARTVİN Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :20/02/2008 - 73/12

SUÇ :Kasten insan öldürmek

Ş.. Y..'ı kasten öldürmekten sanık O.. Y..'ın yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (ARTVİN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20/02/2008 gün ve 73/12 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın “kasten öldürme” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Sanık müdafiinin, sanığın olaydan önce felç geçirdiğini, işlediği fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin azalmış olduğunu iddia etmesi, sanığın da aynı iddiada bulunması karşısında, sanığın Adli Tıp Kurumu’na sevk edilerek, Gözlem İhtisas Dairesi’nde müşahedeye tabi tutulup, karar vermeye yetkili 4. İhtisas Kurumundan rapor alınması, raporlar arasında çelişki oluşması halinde Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan alınacak rapor sonucuna göre hukuki durumunun tayini gerekirken, iddialar araştırılmadan, eksik incelemeyle, yazılı şekilde “kasten öldürme” suçundan, TCK.nun 81, 62. maddelerinden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA,21/12/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9414, Karar No: 2013/8786, Tarih: 05.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/9414 E.  ,  2013/8786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava su abonelik sözleşmesinin kurulması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 5.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19570, Karar No: 2014/28028, Tarih: 24.11.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/19570 E.  ,  2014/28028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Eskişehir 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2013/551-2013/724

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklının şikayet yoluyla İcra Mahkemesi'ne yaptığı başvuruda, ihaleye konu olan taşınmazı alacağa mahsuben satın aldıklarını, ihalenin kesinleşmesi üzerin adlarına tescil ettikleri taşınmazı üçüncü kişiye devrettikleri, kesinleşen ihaleye ilişkin takibin mahkeme kararı ile iptal edildiği gerekçesi ihale bedelinin kendilerinden istenilmesine dair müdürlük işleminin iptalini talep ettiği, Mahkemece, şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

Alacaklı tarafından borçlular aleyhine ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla takip başlatıldığı ve paraya çevrilmesi talep edilen taşınmazın talimat icra müdürlüğünce 03.06.2011 tarihinde ihale edildiği ve taşınmazın alacaklı tarafından 17.200 TL bedelle alacağa mahsuben satın alındığı, ihalenin kesinleşmesi üzerine taşınmazın alacaklı adına tescilinin yapıldığı anlaşılmaktadır.

Eskişehir 2. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 06.12.2012 tarih ve 2012/659E.-2012/664K. Sayılı ilamı ile takibin iptaline karar verildiği ve bu kararın 21.06.2013 tarihinde kesinleşmiş olduğu anlaşılmakta ise de, paraya çevrilmesi talep edilen taşınmazın alacağa mahsuben ihale edildiği ve ihalenin kesinleşmesi sonucu taşınmazın alacaklı adına tescili yapıldığına göre, kesinleşen ihaleye ilişkin takibin iptal edildiği gerekçesi ile taşınmazı alacağa mahsuben satın alacak alacaklıdan ihale bedeli istenilemez ve şikayete konu uyuşmazlık genel mahkemede ileri sürülebileceğinden bu husus dar yetkili İcra Mahkemesince tartışılamaz. Şikayetin belirtilen bu gerekçe ile kabulü ile alacaklıdan ihale bedelini takip dosyasına yatırması istemli 01.08.2013 tarihli müdürlük işleminin iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/790, Karar No: 2017/20274, Tarih: 16.10.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/790 E.  ,  2017/20274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat (ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların toplam 847 metre karelik dört katlı inşaatın müteahhitliğini yaptıkları, inşaat tamamlandıktan sonra inşaat mühendisinin tavsiyesi ile çatıdaki açık çıkma alanlarını kapalıya çevirdikten sonra belediyeye başvurarak bu tadilat projesini onaylattırdıkları, SGK' ya ise 847 metre kare üzerinden başvuruda bulundukları, bu suretle sonradan tadilat projesi ile inşaat kapsamına alınan 70 metre kare için asgari işçilik hesaplaması yapılmadan 917 metre karelik bina- inşaat için yapı kullanım izin belgesi aldıklarından bahisle kurumun prim kaybına neden oldukları gerekçesiyle nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların tadilat projesini belediyeye bildirdikten sonra kurumun, eksik kalan ödemeyi sanıklardan tahsil ettiği, sanıkların kurumun denetim olanağını ortadan kaldıran hileli hareketlerinin bulunmadığı, kurum tarafından yapılacak basit bir incelemeyle durumun ortaya çıkarılabileceği, yapılan tahsilattan sonra ortada bir kurum zararının da bulunmadığı ve sanıkların suç işleme kastıyla hareket ettiklerinin ispatlanamadığı, bu nedenlerle suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, beraat hükümlerinin kanuna aykırı olduğuna ve eylemin suç teşkil ettiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.