muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/25263, Karar No: 2023/10371, Tarih: 03.05.2023

**6. Ceza Dairesi         2021/25263 E.  ,  2023/10371 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 23.01.2018 tarihli ve 2018/1752 Soruşturma numarası ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1,a,h ve 53 üncü maddeleri uyarınca cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2018 tarihli ve 2018/167 Esas, 2018/334 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 149 uncu maddesinin birinci fıkrasının (a), (d) bentleri, 168 inci maddenin üçüncü fıkrası uyarınca 7 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluklarına ve 58 inci maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 13.03.2019 tarihli ve 2018/2488 Esas, 2019/591 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 13.12.2021 tarihli ve 2019/40031 sayılı bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıklar Müdafiinin Temyiz İstemi

1.Yağma suçunun unsurlarının oluşmadığına,

2.Uyuşturucu etkisinde olduğuna,

3.Değer azlığı hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın annesi olan mağdur ile birlikte aynı evde ikamet ettikleri, suç tarihi olan 13.01.2018 tarihinde sanığın ikamet ettiği konutta ele geçirilemeyen hortumla mağdura vurarak adli rapora göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve mağdurdan cebir kullanmak suretiyle 40,00 TL para ve mağdurun cep telefonunu zorla aldığı bu şekilde nitelikli yağma suçunu işlediklerinin kabul edildiği görülmüştür.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanığın annesi olan mağdur ile birlikte aynı evde ikamet ettikleri, suç tarihi olan 13.01.2018 tarihinde sanığın ikamet ettiği konutta ele geçirilemeyen hortumla mağdura vurarak adli rapora göre basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı ve mağdurdan cebir kullanmak suretiyle 40,00 TL para ve mağdurun cep telefonunu zorla aldığı bu şekilde nitelikli yağma suçunu işlediklerinin kabul edildiği görülmüştür.

2. Sanık savunmasında "İddianamede anlatılanlar doğrudur. Ben annemle babamla aynı evde kalırım. Olay günü gündüz vakti annemden uyuşturucu almak için para istedim. Annem para vermeyince hortumla anneme vurdum. Bunun üzerine annem bana 40,00 TL para verdi. Bende parayı aldım. Parayla gidip uyuşturcu aldım." şeklinde ikrarı mevcuttur.

3. Mağdur beyanında "Oğlum uyuşturucu madde krizindeydi. Ne yaptığını bilmiyordu. Ben sanıktan şikâyetçi değilim. Sanık benim zararımı karşılamadı ancak zararımın karşılanmasını istemiyorum. Etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızam vardır." şeklinde beyanda bulunmuştur.

4. Tanık A.Ç. olayı görmediğini beyan etmiştir.

5. ... İl Sağlık Müdürlüğü ... Akif İnan Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 15.01.2018 tarihli darp cebir raporunda basit tıbbi müdahale ile giderilir yaralanmasının olduğu tespit edilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen Olay ve Olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık müdafiinin diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın mağduru hortumla darp ettikten sonra 40,00 TL para ve suç tarihi itibari ile 50,00 TL olan telefonu aldığı, sanığın mağdurun zararını da gidermediği olayda; sanığın eylemi hakkında 5237 sayılı Yasa'nın 149/1-a-d, 168/3, 53, 58 maddeleri kapsamında mahkûmiyet hükmü kurulmuş daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek 5237 sayılı Kanun'un 150/2 maddesinin uygulama koşulları oluşmadığı şeklinde gerekçe göstererek değer azlığı indirimi uygulanmamıştır.

5237 sayılı Kanun'un "Daha az cezayı gerektiren hâl" başlıklı 150/2. maddesinde; "Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir." denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise: "Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir." açıklamasına yer verilmiştir.

Aynı sayılı Yasa'nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak "Değer azlığı", hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, "ceza vermekten de vazgeçilebilir" ibaresi ilâvesiyle hüküm altına alınmış bir husustur.

Aynı sayılı Yasa'nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak "Değer azlığı", hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, "ceza vermekten de vazgeçilebilir" ibaresi ilâvesiyle hüküm altına alınmış bir husustur.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun (Y.C.G.K.) 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere. 5237 sayılı Yasa'nın 145. (veya 150/2) maddelerinde veya gerekçelerinde "Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

Aynı Yasanın 145. veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez. Hâkim indirim oranını Aynı Kanunun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere "İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde saptamalıdır.

Aynı Yasanın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup. Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3. 5271 sayılı Yasanın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, 5237 sayılı Kanun'un 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır. Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Y.C.G.K.'nın, Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çfkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.'de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, mağdurdan 40,00 TL para ve 50,00 TL değerindeki cep telefonunu alan sanık hakkında paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları birlikte değerlendirildiğinde, verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

5237 sayılı Yasa'nın 150/2. maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunun gözetilmemesi, sebebiyle sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık görülmüştür.

2. 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinde yer alan "etkin pişmanlık" hükmünün uygulanabilmesi için, maddede sınırlı bir şekilde sayılan suçların işlenmesi ve failin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi gerekmektedir. Bu açıklamaların sonucu olarak; iade ve tazminin cebri icra yoluyla gerçekleştirilmesi, zararın failin rızası hilafına veya ondan habersiz olarak üçüncü kişilerce giderilmesi, eşyanın failin yakalanmamak için kaçarken atması sonucu veya kaçarken yakalanan failin üzerinde ele geçirilmiş olması gibi hallerde, failin gerçek anlamda pişmanlığından söz edilemeyeceğinden, 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesinin uygulanma şartları oluşmayacaktır.

Bu açıklama ışığında somut olay değerlendirildiğinde; mağdurun 10.05.2018 günlü oturumdaki zararının karşılanmadığını ve karşılanmasını istemediğinin beyanı karşısında, sanığın etkin pişmanlık iradesi sergilemediği, mağdurun zararının hiç bir aşamada giderilmediği, bu nedenle etkin pişmanlık hükmünün koşullarının bulunmadığı anlaşılan hükümde, uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden anılan Kanun maddesi ile cezasından indirim yapılması, bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin, 13.03.2019 tarihli ve 2018/488 Esas, 2019/591 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle hükmün BOZULMASINA,

1412 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

03.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29950, Karar No: 2015/11439, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29950 E.  ,  2015/11439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/914-2014/1415

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.05.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1449, Karar No: 2016/9408, Tarih: 10.05.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/1449 E.  ,  2016/9408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/04/2014

NUMARASI : 2011/108-2014/122

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek hükmün kesinleşmesi beklenmeden davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile yol olarak terkinine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dört ay içinde sonuçlandırılamayan davada kamulaştırma bedeline uygulanacak faizin karar tarihine kadar işletilmesi gerektiği hususunun hüküm fıkrasında belirtilmemesi ve faiz başlangıç tarihinin hatalı yazılması,

Doğru değilse de; bu yanılgıların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden;

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 4 nolu bendindeki (06/09/2011 tarihinden itibaren) kelimelerinin çıkartılmasına, yerine (07.09.2011 tarihinden karar tarihi olan 08.04.2014 gününe kadar geçen süre için ) ibaresinin eklenmesine,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2268, Karar No: 2021/1872, Tarih: 02.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/2268 E.  ,  2021/1872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Tüketici Mahkemesi’nce verilen 14.03.2018 tarih ve 2017/230-2018/127 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı ... vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın neden olduğu tek taraflı trafik kazasında araçta yolcu olarak bulunan davacının ağır şekilde yaralandığını ve yaralanma sebebiyle belden aşağısının felçli hale geldiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 75.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekilleri, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; felç olan ve çalışma/meslekte kazanma gücünü %100 oranında kaybetmiş bulunan davacının Türk Borçlar Kanunu’nun 58 inci maddesi uyarınca davalılardan manevi tazminat talep hakkının olduğu, manevi tazminat tutarının değerlendirilmesinde manevi tazminatın bir ceza ve bir zenginleşme aracı olmayıp haksız fiil neticesi zarara uğrayan kişiye bir nebze teselli verme amacına yönelik olduğu, somut olay bağlamında meydana gelen kazada kusurun tamamının davalılarda bulunduğu, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın alım gücü, bu kazadan dolayı davacının felç geçirip meslekte kazanma gücünü %100 oranında yitirmesi, tüm bunların yaşamında doğurduğu büyük çaplı sıkıntı, ağrı ve güçlüklerin davacıda doğurduğu elem ve ızdırabın derecesi, nihayet Türk Medeni Kanunu'nun 4'üncü maddesinde düzenlenen hakkaniyet ilkesinin bir arada gözetilmesi sonucu davacının talep ettiği 75.000,00 TL manevi tazminatın makul olduğu yönünde tam bir vicdani kanaate ulaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulü ile 75.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi olan 20.06.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Temyiz incelemesi için Dairemize gönderilen dosyada, davanın açıldığı Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesince 23.03.2016 tarihinde görevsizlik kararı verildiği, kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 17. Hukuk Dairesi’nin 26.05.2016 tarihli, 2016/8108 E., 2016/6462 E. sayılı kararı ile onanmasına karar verilerek kesinleştiği, dosyanın Ankara 6. Tüketici Mahkemesine gönderildiği, anılan mahkeme tarafından 14.03.2018 tarihinde verilen karar için davalı ... tarafından “istinaf” ibareli dilekçe ile kanun yoluna başvurulduğu, ilk derece mahkemesince dosyanın kanun yolu incelemesi için Dairemize gönderildiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince verilen karar 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesinin 2. fıkrasında sözü edilen temyiz yoluna başvurulup Yargıtay incelemesinden geçen kararlar ile ilgili ve temyiz kanun yoluna tabi olduğundan dosyanın kanun yolu değerlendirmesinin Dairemizce yapılması gerekmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.906,36 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... İşlet. Genel Müdürlüğü'nden alınmasına, 02/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9921, Karar No: 2016/8971, Tarih: 20.10.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/9921 E.  ,  2016/8971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

KSUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıklar ... ve ..'nin resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarından, Sanık ...'in nitelikli dolandırıcılık suçundan beraatlarına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur ...'e ait .... Mühendislik şirketinin muhasebecisi olan, aynı zamanda da mağdurun kardeşi ve aynı binada faaliyet gösteren katılan ...'a ait ..şirketinin muhasebe işlemlerine de yardımcı olan sanığın suç tarihlerinde, ... şirketin muhasebe kayıtlarına girerek, diğer sanıklar ....i'ye ait....Mühendislik şirketi ve ... şirketi adına mal çıkışı yaptığı, bu mal çıkışı karşılığında da diğer sanıklardan senetler alındığı, alınan bu senetlerinde tahsilde veya şirket kasasında göründüğüne, bazı senetlerin ise ...şirketine gönderildiğine dair gerçek olmayan kayıtlar girdiği, katılan tarafından yapılan kontrollerde kasada bulunması gereken senetler ile tahsil olduğu belirtilen senetlere ilişkin paraların kasa da olmadığının tespit edildiği, durumun fark edilmesi üzerine sanığın bilgisayar ve muhasebe kayıtlarına müdahale etmeye çalıştığı, sanıkların bu surette iştirak halinde hareket ederek nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda,

Sanıkların iştirak halinde hareket ederek katılana ve mağdura ait şirket muhasebe kayıtları üzerinde gerçek olmayan kayıtlar girmek suretiyle atılı suçları işlediklerinin iddia olunması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından, öncelikle katılan ve mağdura ait Kale

... şirketi ve....Mühendislik şirketine, sanıklar .... ve ....ye ait ...Mühendislik şirketi ve .... şirketine ait suç tarihlerine ilişkin muhasebe kayıtları ile ticari defterlerinin getirtilerek, kayıtlar üzerinde konusunda uzman üç kişilik bilirkişi kurulu aracılıyla inceleme yaptırılarak, iddianamede sanıklara isnat olunan eylem ve işlemlerin ve suça konu senetlerin gerçekten mevcut olup olmadığı hususunda rapor aldırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/10/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11030, Karar No: 2014/1773, Tarih: 17.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/11030 E.  ,  2014/1773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re'sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluş, kabul ve tüm dosya kapsamından, sanığın eylemini cebir, tehdit veya hile kullanmak suretiyle gerçekleştirdiğine dair herhangi bir delil bulunmadığı ve bu nedenle sanığın 109/1-3-f-5 maddeleri uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde uygulamaya yapılarak sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabule göre de ;

İddianamede sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 109/1. maddesi ile uygulama yapılması talep edildiği halde CMK.nın 226. maddesi uyarınca sanığa yahut müdafiine ek savunma hakkı tanınmadan 109/2. maddesinin uygulanması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.