muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/355, Karar No: 2007/358, Tarih: 13.06.2007

c)Diğer taraftan; aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından bu rapora dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel K..ulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel K..ulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre,Hukuk Genel K..ulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 13.6.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3050, Karar No: 2021/19235, Tarih: 09.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/3050 E.  ,  2021/19235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Şantaj, yağma

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında katılan ...'e yönelik şantaj ve yağma suçundan verilen beraat kararının incelenmesinde;

Olay ve dosya kapsamına göre; Aşure parkında düzenlenen veda partisinde katılanın omzuna bir erkek arkadaşının elini koymuş şekilde fotoğrafını çeken sanığın bu fotoğrafları ailesine göstermekle tehdit ederek paralar istediğinin, devam eden süreçte de sanığın kullandığı iddia edilen ... numaralı hat ile katılanın babaannesine ait ancak katılanın kullandığı ... ve ... numaralı hatlardan arayıp mesaj atarak yanına çağırdığı ve tehditlerini sürdürdüğü ve hatta sanığın yanına çağırdığı katılanı para getirmesi için tehdit ettikten sonra kırık bira şişesi ile kendisini kolundan yaraladığı ve katılanın bu şekilde birçok kez nakit paralar, bilezikler ve çeyrek altınları vermek zorunda kaldığının ileri sürüldüğü olayda, sanığın aşamalarda alınan ifadelerinde katılanı tanımadığını, telefonla aramadığını, yaklaşık 1,5-2 yıldır ... nolu hattı kullandığını, ... numaralı hattı hiç kullanmadığını bu numara ile annesinin cep telefonunun neden arandığını bilmediğini, parkta şarkı söylediği için katılanın babası ... tarafından daha önce darp edildiğini, ...’in eşini kendisinden kıskanması nedeniyle kızını kullanarak iftira attığını savunduğu; dosya içerisine alınan TİB kayıtları ve abonelik sözleşmesinden sanığın kullandığı ileri sürülen ... adına kayıtlı ... nolu hat ile katılanın babaannesi ... adına kayıtlı ... ve ... numaraları hatlar 22.6.2013- 25.6.2013 tarihleri arasında çok sayıda karşılıklı arama ve mesajlaşma kaydı ayrıca sanığın annesi olduğu anlaşılan ... adına kayıtlı ..., ... ve ... numaralı hatlar ile 25.6.2013 ve 27.6.2013 tarihleri arasında birden çok görüşme ve mesajlaşma kaydı olduğunun tespit edildiğinin anlaşılması karşısında;

Sanığın kullandığı ileri sürülen ... numaralı telefon hattının sahibi ... ile sözkonusu hat ile iletişimi tespit edilen ..., ... ve ... numaralı hatların sahibi olduğu belirtilen ...’ın kimliklerinin tespit edilerek beyanlarının alınması, suç tarihinden 1 ay öncesi ve suç tarihi dikkate alınarak sanığın kullandığını beyan ettiği ... numaralı telefon hattının ve adına kayıtlı olduğu tespit edilecek başkaca telefon numaralarının, katılanın kullandığını beyan ettiği telefon numaraları ve ... numaralı telefon hattı arasında iletişim tespitlerinin yapılması; katılan ...’ün sanığın kendisini kırık bira şişesiyle kolundan yaraladığına ilişkin beyanı dikkate alındığında mümkün olması halinde katılanın kolunda herhangi bir yara izi kalıp kalmadığının yara izi kalmış ise bu yara izinin ne şekilde meydana geldiğinin Adli Tıp uzmanından rapor aldırılarak bu durumların netleştirilmesi ve delillerin birlikte bütün halinde karar yerinde tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik incelemeyle yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3414, Karar No: 2016/3720, Tarih: 30.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2016/3414 E.  ,  2016/3720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Her iki sanığında atılı suçlardan CMK'nın 223/2-e madde uyarınca ayrı ayrı beraatlerine dair

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Görevsizlik kararı üzerine sanıkların TCK'nın 158/1-e maddesi uyarınca yargılanmaları sonucunda bu suçla ilgili beraat hükmü kurulurken maddenin TCK'nın 157/1. maddesi olarak gösterilmiş olması mahallinde düzeltilebilir hata olarak değerlendirilmiştir.

Sanıkların baba oğul oldukları, katılanlardan ...'a ait arsa üzerine kat karşılığı yöntemi ile inşaat yaptıkları, sanık ...'ın işe giriş bildirgelerine, muhasebe kayıtlarına işveren adı olarak katılanın adını yazıp imzalarını da katılan atmış gibi taklit ettiği, sanıkların inşaat sırasında işyerinde çalışmayan kişileri çalışmış gibi gösterip sigortalı yaptıkları, bilfiil çalışan işçilerin ise sigortalı gösterilmeyerek mağdur edildikleri, bu şekilde sanıklar ... ve ...'ın özel belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanıkların savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, katılan ... tarafından işlerin takibi için sanık ...'a verilen vekaletname ve tüm dosya kapsamına göre, sanıklar üzerine atılı suçların unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından farklı gerekçeye dayanan mahkemenin beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2804, Karar No: 2020/1025, Tarih: 04.02.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/2804 E.  ,  2020/1025 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 89/1, 62/1, 51/3, 6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; olay günü saat 13.00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki su kamyonu ile meskun mahal içerisinde, 4.5 metre genişliğindeki sokak üzerinde hareket ettiği esnada, kamyonun sağında bulunan evden çıkarak sokağa giren 2013 doğumlu çocuğa çarpması şeklinde meydana gelen ve sanığın alt düzeyde tali kusurlu olarak bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olayda, mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öngören görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin kusur durumuna, ceza miktarına ve eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Taksirle öldürme suçundan sanık hakkında temel ceza tayin edilirken uygulanan kanun maddesinin ''TCK'nın 85/1.'' yerine ''TCK'nın 89/1'' şeklinde gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ve TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde cezasının infaz edilmiş sayılacağının bildirilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm birinci paragrafındaki ''89/1'' ibaresinin çıkarılarak, yerine ''85/1'' eklenmesi ve hüküm yedinci paragrafından sonra gelmek üzere “5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ve TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağının sanığa bildirilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7691, Karar No: 2022/12172, Tarih: 19.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/7691 E.  ,  2022/12172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada İstanbul Anadolu 18. İş ile Kastamonu İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adli yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacılar murisinin hak sahibi sıfatıyla aldığı Bağkur aylığının davalı kurumca haksız olarak kesilmesi nedeniyle yeniden bağlanması ile ödenmeyen maaşların iadesi istemine ilişkindir.

İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesince, davalı kurumdan celp edilen bilgi ve belgelere göre davaya konu davacılar murisinin aylığının kesilmesi işleminin Kastamonu SGM tarafından yapıldığı, davalı ... vekilinin süresi içinde usulüne uygun yetki itirazının bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kastamonu İş Mahkemesince ise, davalı kuruma usulüne uygun tebligatın 17/03/2020 tarihinde yapıldığı, kurumun, cevap dilekçesi vermesi için gereken yasal süre geçtikten sonra 05/06/2020 tarihli dilekçesi ile yetki itirazında bulunduğu, bu haliyle itirazının süresinde olmadığı, kesin yetkinin bulunmadığı davalarda mahkemece yetki hususunun kendiliğinden gözetilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Kastamonu İş Mahkemesince ise, davalı kuruma usulüne uygun tebligatın 17/03/2020 tarihinde yapıldığı, kurumun, cevap dilekçesi vermesi için gereken yasal süre geçtikten sonra 05/06/2020 tarihli dilekçesi ile yetki itirazında bulunduğu, bu haliyle itirazının süresinde olmadığı, kesin yetkinin bulunmadığı davalarda mahkemece yetki hususunun kendiliğinden gözetilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun 134. maddesinde; “Bu kanunun uygulanmasından doğan uzlaşmazlık, yetkili iş mahkemelerinde veya bu davalara bakmakla görevli mahkemelerde görülür.” hükmü ve 80. maddesinin 6. fıkrasında; “Kurum alacaklarının tahsilinde 21/07/1953 tarih ve 6183 sayılı Kanun'un uygulanmasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde, alacaklı Sigorta Müdürlüğü’nün bulunduğu yer iş mahkemesi yetkilidir.” hükümleri yer almakta iken, 01/10/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 101. maddesinde; “Bu Kanun’da aksine hüküm bulunmayan hallerde, bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği” düzenlenmiş, görev konusu açıklanmış olmasına karşın, Kurumun taraf olduğu uyuşmazlıklarda yetkili mahkemenin neresi olacağına dair Kanunda açık bir düzenleme bulunmamaktadır. 5510 sayılı Kanun'un 88. maddesinin 19. fıkrası ile “Kurumun prim ve diğer alacaklarının tahsilinde, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un uygulamasından doğacak uyuşmazlıkların çözümlenmesinde Kurumun alacaklı biriminin bulunduğu yer iş mahkemesinin yetkili olduğu” düzenlenmişse de, anılan kesin yetki kuralının uygulanabilmesinin yasal koşulu uyuşmazlığın, Kurum alacaklarının takip ve tahsiline ilişkin olarak 6183 sayılı Kanun’un uygulanmasından doğmuş bulunmasıdır.

Mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun yetki konusunun düzenlendiği 5. maddesinde; “İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.” hükmü öngörülmüştür.

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 6. maddesinde de; "İş Mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir." düzenlemesine yer verilmiştir. Kamu düzenine ilişkin yetki kuralını düzenleyen 7036 sayılı Kanun’un 6. maddesinin, işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya İş Kanunu’na dayanan alacak ve hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarına uygulanacağı kabul edilmelidir. 7036 sayılı Kanun'un 9. maddesinde; bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde 6100 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir.

6100 sayılı Kanunun yetki itirazının ileri sürülmesi başlıklı 19. maddesinde, "Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz. Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir. Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir." denilmektedir.

6100 sayılı HMK’nin 127. maddesinde, cevap dilekçesini verme süresinin, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki hafta olduğu, 116/1-a maddesinde kesin yetki kuralının bulunmadığı hallerde yetki itirazının ilk itirazlar içinde sayıldığı ve 117/1.maddesinde de ilk itirazların hepsinin cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorunda olduğu belirtilmiştir.

Somut olayda, davanın İstanbul Anadolu 24. Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı, mahkeme tarafından 17/12/2020 tarihinde görevsizlik kararı verilmesi üzerine dosyanın İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesine tevzi edildiği, davalı kuruma usulüne uygun tebligatın 17/03/2020 tarihinde yapıldığı, kurumun, cevap dilekçesi vermesi için gereken yasal süre geçtikten sonra 05/06/2020 tarihli dilekçesi ile yetki itirazında bulunduğu, bu haliyle davalının süresinde yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanun’un 36/3. maddesi gereğince İstanbul Anadolu 18. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 19/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2287, Karar No: 2024/8207, Tarih: 02.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/2287 E.  ,  2024/8207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/600 E., 2021/761 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Beraat, kaçak eşyanın müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Sanıkların yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü, anılan Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanıklar hakkında mahkûmiyet kararı verilen 13.02.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleştiğinin anlaşılması bozmayı gerektirmiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, davaya konu kaçak şekerleme ve toz şekerin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca MÜSADERESİNE, kaçak olmadığı tespit olunan ballara ilişkin alınan teminatın ve nakil aracının sahibine iadesine, üzerindeki şerhin kaldırılmasına, 02.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15720, Karar No: 2013/2429, Tarih: 07.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/15720 E.  ,  2013/2429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketten mal satın alan davalının, fatura bedelleri olan 125.834,40 TL'yi ödemediğini, alacağın tahsili için girişilen icra takibine haksız olarak itiraz ettiğini iddia ederek fazlaya ilişkin hak ve alacakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik borçlunun 55.000,00 TL'lik itirazının iptaline ve icra inkar tazminatına hükmolunmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, tek başına fatura tanzim edilmesinin borç doğurucu bir işlem olmadığını, davacıdan alınan 930 adet kapı bedelinin ödendiğini, diğer kapıların dava dışı ... Dekorasyon A.Ş'den temin edildiğini, davacıdan temin edilen kapıların çoğunun eksik ve kusurlu olduğu gibi faturaların pahalı kapı fiyatından düzenlendiğini savunarak davanın reddi ile lehlerine tazminata karar verilmesini istemiştir.

Davacı vekili, 27.09.2011 tarihli dilekçe ile alacak miktarını 55.000,00 TL artırarak dava değerini 110.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre davalı tarafından takibe tamamen itiraz edilmiş ise de, usulüne uygun tutulmuş kendi defterleri ile davacıya 17.702,96 TL borçlu olduğunun belirlendiği, davacı defterlerinin ise usulüne uygun tutulmadığı gibi fatura ve teslimatların gerektiği gibi belgelenemediği, takipte kısmen haklı olduğu, alacağın likit ve belirlenebilir olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, davalının kötüniyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde olmayıp, reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyizine gelince;

Dava, satılan mal bedelinin tahsili için girişilen icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporu, taraflar arasındaki alacak - borç ilişkisini açıkça ortaya koyamayan ve Yargıtay denetimine elverişli olmayan bir rapordur. Bu durumda mahkemece, konusunda uzman yeni bir bilirkişiden iddia ve savunma çerçevesinde davacı vekilinin rapora itirazları da gözetilerek tüm deliller birlikte irdelenip, değerlendirilmek suretiyle ayrıntılı ve Yargıtay denetimine elverişli rapor alınarak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde karar verilmesi doğru görülmemiştir.