muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2773, Karar No: 2020/3648, Tarih: 18.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/2773 E.  ,  2020/3648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne ilişkin İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davalı vekilinin istinaf başvurusunun reddine dair verilen kararın Yargıtayca incelenmesi süresi içinde davalı vekili tarafından istenmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin iş yerinde çalışırken meydana gelen iş kazasında kolunun makineye sıkışması sonucu sağ kolunu ve parmaklarını hiç kullanamadığını, müvekkilinin çalıştığı iş yerinin davalı nezdinde işveren sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı olduğunu, poliçe teminat bedeli olan 250.000,00 TL'nin tahsili amacı ile davalı aleyhine başlatılan icra takibine davalının itiraz ettiğini, davalı itirazında haksız olduğunu açıklayıp itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiş, karara karşı davalı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulmuş, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile cismani zarara dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin gerçekleşen kazada yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp davalı iş veren mali sorumluluk sigortacısından zararının giderilmesini talep etmiştir.

Somut olayda, kaza, davacının basınçlı dökümde kullanılan makinenin piston granül yağlama kolunu tamir etmek istediği sırada kolunu makineye kaptırarak yaralanması şeklinde gerçekleşmiştir.

Dava, trafik kazası nedeni ile cismani zarara dayalı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin gerçekleşen kazada yaralandığını ve malul kaldığını açıklayıp davalı iş veren mali sorumluluk sigortacısından zararının giderilmesini talep etmiştir.

Somut olayda, kaza, davacının basınçlı dökümde kullanılan makinenin piston granül yağlama kolunu tamir etmek istediği sırada kolunu makineye kaptırarak yaralanması şeklinde gerçekleşmiştir.

Mahkemece, kusur oranının ve tazminat miktarının belirlenmesi yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılmış, 26.05.2015 tarihli makine mühendisi (A belgeli iş güvenliği uzmanı), hukukçu ve özel sigorta uzmanı bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporda davacının, makinenin arızalanması sonucu pistonu tutan demir çubuk arasına uzanması ve pistonun hareketi ve geri gelmesi ile kolunu kaptırdığı, pistonu tutan kısmın etrafının koruyuculu olması ve de elin bu kısma uzanmasına meydan verilmemesi gerektiği, eğer bu kısımda elin tehlikeli bölgeye akmasına mani olarak koruyucu tertibat bulunsaydı davacının bu olaya maruz kalmayacağı, yine davacının eline aldığı maşa ile ayağını sağlam yere koyarak uzanıp tıkanıklığı gidermesi şeklindeki tehlikeli çalışmanın gözetim ve denetimle mutlaka önlenmesi gerektiğini, kural olarak bu tamiratın öncelikle makine durdurularak yapılmasının iş yeri uygulaması haline getirilmesi ve de tam güvenli bir müdahale ortamı oluşturularak müdahale sağlanması gerektiğini tamirat için yeterli ve gerekli güvenlik sağlansaydı ve denetimle güvenli çalışılması iş yeri uygulaması haline getirilmiş olsaydı bu olayın yaşanmayacağı gerekçeleri ile iş verenin 1. derecede ağırlıklı %90 oranında, davacının da 2. derecede %10 oranında kusurlu olduğu, buna göre davacının zararının 256.049,51 TL olduğu belirtilmiştir.

Anılan rapora karşı davalı vekilince; tespit edilen kusur oranının haksız olduğu ve tazminat hesabının hatalı olduğu yönlerinde itiraz edilmiş, 29.02.2016 tarihli ek raporda davalının kusura ilişkin itirazları giderilmeyerek sadece tazminat hesabına yönelik yapılan itirazları karşılanmış, mahkemece bu rapor hükme esas alınarak karar verilmiş, davalı vekilince anılan karara karşı yapılan istinaf başvurusunda; aynı olay nedeni ile Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından iş veren aleyhine açılan İstanbul Anadolu İş Mahkemesinin 2014/485 Esas, 2016/250 Karar sayılı dosyasında işçinin (eldeki bu davanın davacısı) %75 kusurlu bulunduğunu, bu nedenle kusur yönünden çelişki oluştuğunu, bu çelişkinin giderilmesi gerektiğini savunmuş, Bölge Adliye

Mahkemesince; raporun davalı vekiline tebliğ edildiği ancak davalının itirazlarının kusura ilişkin olmayıp tazminat hesabı ile ilgili olduğu, her ne kadar İstanbul İş mahkemesinden alınan raporda sigortalı iş veren %75 kusurlu ise de davaların taraflarının aynı olmadığı, başka dosyada alınan raporun bu davayı bağlamayacağı gerekçesi ile davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Mahkemesince; raporun davalı vekiline tebliğ edildiği ancak davalının itirazlarının kusura ilişkin olmayıp tazminat hesabı ile ilgili olduğu, her ne kadar İstanbul İş mahkemesinden alınan raporda sigortalı iş veren %75 kusurlu ise de davaların taraflarının aynı olmadığı, başka dosyada alınan raporun bu davayı bağlamayacağı gerekçesi ile davalı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Anılan karar hatalı ve eksik incelemeye dayalı olup bozmayı gerektirmektedir.

Dosyanın incelenmesinde, hükme esas alınan 26.05.2015 tarihli raporun davalı vekiline tebliğ edildiği, davalı vekilince tazminat hesabına yönelik ayrıntılı itirazları ile birlikte kusur yönünden de itirazda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Yine, Bölge Adliye Mahkemesinin tarafları farklı olan başka dosyadan alınan kusura ilişkin raporun bu dosyayı bağlamayacağına ilişkin gerekçesi de kabul edilemez. Davalı gerçek zarardan ve sigortalısının kusuru oranında sorumlu olup aynı olay ile ilgili olarak farklı kusur oranlarının belirlenmesi yargıda birliğin ve güvenin sağlanması ilkesine de aykırılık teşkil edeceği gibi sigorta hukuku çerçevesinde davalı ... sigortalısının kusuru oranında zarardan sorumlu olduğundan ve sigortalısı ile aralarında halefiyet ilişkisi de bulunduğundan sigortalısı işveren aleyhine açılan İstanbul Anadolu İş Mahkemesinin 2014/485 Esas, 2016/250 Karar sayılı dosyasında belirlenen kusurun derecesi de davalı sigortacıyı da etkileyecek ve bağlayacaktır.

Kaldı ki davalı vekilince, aralarında çelişki oluştuğu bildirilen İstanbul Anadolu İş Mahkemesinin 2014/485 Esas, 2016/250 Karar sayılı hükmü de Yargıtay 10. Hukuk Dairesince; eldeki davada, Kurum müfettiş raporunda davalının %90, sigortalının %10 oranında kusurlu olduğunun belirlendiği, alınan tek raporda ise, davalının %75, sigortalının %25 oranında kusurlu bulunduğuna dair yapılan tespite istinaden hüküm tesis edildiği, mahkemece, iş kazasının gerçekleştiği iş kolu ile iş güvenliği alanında uzman kişilerden seçilecek bilirkişi kurulundan çelişkiyi gideren kusur raporu aldırılmak suretiyle maddi oluşa ve kanuna uygun olarak kusur oran ve aidiyetleri belirlenmesi ve varılacak sonuca göre karar verilmesi gerektiği yönünden de bozulmuştur.

Buna göre mahkemece, öncelikle İstanbul Anadolu İş Mahkemesinin 2014/485 Esas, 2016/250 Karar sayılı dosyasının sonucunun beklenmesi, eldeki bu dosyadaki kusur durumu ile çelişki oluşursa bu çelişkinin giderilmek üzere bilirkişiden ek rapor alınması gerekmekte olup kararın bu nedenle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının ilk derece mahkemesine, kakarın bir örneğinin bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, aşağıda dökümü yazılı 12.808,13 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 18/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4528, Karar No: 2017/6249, Tarih: 13.09.2017

**14. Hukuk Dairesi         2015/4528 E.  ,  2017/6249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.02.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali yayla olarak sınırlandırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 28.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, çekişmeli taşınmazın evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu olamayacağı iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın... İlçesi, ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında... ... ... ... ... ... ...ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, çekişmeli yere yakın mesafede ...Mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarihli ve 2000/8-1836 Esas, 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölge, herkesçe bilinen maruf ve meşhur ...Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup, taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun için de geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu beldede belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK'nın 238/2 maddesine göre "Maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz." Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın "yayla" olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde kanuna aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde değildir;

Ancak, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde 20.06.2007 tarihli ve 26558 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli ve 5685 sayılı Kanunla değişiklik yapılmış "Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir." hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarihli ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir kanun ve düzenleyici hüküm o kanunun yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı Kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse kanun uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 13.09.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8306, Karar No: 2022/4075, Tarih: 30.03.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/8306 E.  ,  2022/4075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın yokluğunda verilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına dair Kemer Sulh Ceza Mahkemesinin 19/02/2014 tarih, 2013/416 esas ve 2014/142 sayılı kararın sanığın MERNİS adresine tebliğe çıkarıldığı, çıkarılan tebligatın, ‘aynı konutta ikamet eden annesinin oğlunun askere gittiğini sözlü olarak beyan ederek imzadan imtina etmesi üzerine Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğ edildiği’ anlaşıldığından, 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinin 1. fıkrası ve Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 22. maddesi hükümleri uyarınca kıta komutanı ve kurum amiri gibi en yakın üste, usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi gerekirken Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre yapılan tebliğin usulsüz olduğu ve bu nedenle kararın da usulsüz olarak kesinleştirildiği dolayısıyla bu kararın kesinleşmediği, buna bağlı olarak da sanığa verilen 11/11/2015 tarihli mahkûmiyet kararının hukuki değerden yoksun olduğu anlaşılmakla, sanığın yaptığı itirazın, 19/02/2014 tarihli tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına ilişkin karara yönelik olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alma, kabul etme veya bulundurma suçundan dolayı, 5237 sayılı TCK'nın 191. maddesinin 2. fıkrası gereğince verilen “tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” ilişkin kararlar sözü edilen fıkraya 14/04/2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 20. maddesi ile eklenen son cümleye göre, durma kararı niteliğinde olup itiraza tabi olması nedeniyle, 5271 sayılı CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca, itirazla ilgili gerekli kararın yetkili ve görevli itiraz merciince verilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 30/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9958, Karar No: 2017/3487, Tarih: 31.05.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/9958 E.  ,  2017/3487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu Genel Müdürlüğü vekili Avukat ...

tarafından, davalılar ... ve ... aleyhine 11/06/2012 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 20/11/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalılıların özürlü çocuğuna evde bakmasından dolayı anneye 2828 sayılı yasa uyarınca gelir bağlandığını, gelir bağlanmasında davalı ...'in beyanında yer alan gelirin esas alındığını, davalıların düşük gelir beyan etmek suretiyle ilgili yönetmelik hükümlerinden faydalanarak aylık aldığı, yapılan denetim sonucu düzenlenen değerlendirme raporunda, davalı ...'in maaşının beyan edilen miktardan daha yüksek olduğu, gelirini eksik beyan ettiği için haksız yere aylık aldığı, bu sebeple yersiz ödeme yapıldığı belirtilerek, yersiz ödenen tutarın iadesi talep edilmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davaya konu tarihler arasında davalıların ailesinde kişi başına düşen gelirin 587,43 TL ile 594,20 TL arasında olduğu, Türk-İş den gelen 4 kişilik ailenin yoksulluk sınırının ise 2.241,21 TL ile 2.776,86 TL arasında kaldığı için kişi başı yoksulluk sınırının ödenen para civarında olduğu belirtilerek sosyal devlet ilkesi de dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalı ...'in aylık bağlanırken eşinin gelirini düşük beyan ettiği, ancak yapılan denetim sonrasında düzenlenen 07/06/2010 tarih ve 1351 sayılı değerlendirme raporunda, ailenin ilk başvuru esnasında eksik gelir beyan etmesi nedeniyle evde bakım hizmetinden yararlandığı, ortalama aylık gelir tutarının bir aylık net asgari ücretin 2/3 den fazla olduğunun tespit edildiğinin belirtildiği, rapora istinaden 09/07/2010 tarihli olurla aylıkların iptal edilerek 2007 Aralık- 2010 Nisan arası ödenen aylıkların iadesi istenilmiştir.

2828 sayılı Kanunun Ek 7. maddesindeki “ Her ne ad altında olursa olsun her türlü gelirler toplamı esas alınmak suretiyle, hane içinde kişi başına düşen ortalama aylık gelir tutarı, asgarî ücretin aylık net tutarının 2/3’ünden daha az olan bakıma ihtiyacı olan engellilere, resmî veya özel bakım merkezlerinde bakım hizmeti ya da sosyal yardım yapılmak suretiyle evde bakımına destek verilmesi sağlanır. Hanede birden fazla bakıma

2828 sayılı Kanunun Ek 7. maddesindeki “ Her ne ad altında olursa olsun her türlü gelirler toplamı esas alınmak suretiyle, hane içinde kişi başına düşen ortalama aylık gelir tutarı, asgarî ücretin aylık net tutarının 2/3’ünden daha az olan bakıma ihtiyacı olan engellilere, resmî veya özel bakım merkezlerinde bakım hizmeti ya da sosyal yardım yapılmak suretiyle evde bakımına destek verilmesi sağlanır. Hanede birden fazla bakıma

ihtiyacı olan engelli bulunması hâlinde, hane içinde kişi başına düşen ortalama aylık gelir tutarının hesaplanmasında birinci bakıma ihtiyacı olan engelliden sonraki her bakıma ihtiyacı olan engelli iki kişi sayılır. Birinci fıkra ile belirlenen hane halkı gelir ölçütünü aşan gelir değişikliğinin tespiti hâlinde bu madde kapsamında yapılan ödemeler durdurulur ve değişikliğin meydana geldiği tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte genel hükümlere göre takip ve tahsil edilir.” denilmektedir.

Şu durumda hanede yaşayan kişi başına düşen gelirin asgari ücretin 2/3'ünü geçip geçmediği hususunun usulünce araştırılması, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Ayrıca; aynı kanunun Geçici 15. maddesinde “Gerçeğe uygun olmayan belge ve sağlık kurulu raporu kullanımı nedeniyle yapılan ödemeler hariç olmak üzere, bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihe kadar bu Kanunun ek 7 nci maddesi kapsamında fazla ve yersiz ödenen ve geri alınması gereken tutarlar ile bunlardan doğan faizler terkin olunur. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu kapsamda tahsil edilmiş olan tutarlar bakımından ilgili kişiler lehine hiçbir şekilde alacak hakkı doğmaz ve yapılmış olan tahsilatlar iade edilmez. Açılmış olan davalarda yargılama gideri ile vekâlet ücretine hükmolunmaz, hükmolunanlar tahsil edilmez.” şeklinde yeni bir düzenleme yapıldığı ve söz konusu düzenlemenin karar tarihinden sonra yürürlüğe girdiği anlaşılmaktadır.

Yukarıda yapılan açıklamalar kapsamında davalının durumunun yasaya eklenen geçici 15 madde kapsamında da değerlendirilmesi gerekir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 31/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12205, Karar No: 2014/16570, Tarih: 03.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12205 E.  ,  2014/16570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/05/2014 tarih ve 2014/82-2014/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... İç ve Dış Tic. Ltd. Şti'nin % 38 oranında hisseye sahip ortağı olduğunu, davalı ...'in de iki ortaklı şirketin bir diğer ortağı olduğunu, şirket ortakları arasında davalı ...'in haksız ve kötü niyetli davranışları nedeniyle anlaşmazlıklar bulunduğunu, bu durumun açılan davalara da yansıdığını, en son davalı ...'in İstanbul 44. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/34 esas sayılı dava dosyasında açtığı dava ile müdür seçimi ve yetkileri ile sermaye arttırımı amaçlı olağanüstü ortaklar genel kurulunun toplanılmasına izin verilmesi amacıyla dava açtığını, açılan davada hasım olarak davalı şirketin gösterildiğini, davalı şirket adına tebligatı alan ve cevaplarını sunan Av. ... şirketi temsile yetkisinin bulunmadığını, bu davada müvekkiline tebligat yapılmadığını, mahkemece verilen izin neticesinde yapılan toplantıda alınan kararlar yönünden iptal davası açtığını ileri sürerek İstanbul 44. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2014/34 esas sayılı dava dosyasında yargılamanın iadesine ve davacının taleplerinin reddine, şirketin tek mal varlığı olan taşınmaz üzerine ve ortaklar kurulunda alınan kararların uygulanılmamasına ilişkin ihtiyati tedbir kararı verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, yeni 6102 Sayılı TTK ile 14.2.2014 tarihine kadar şirket sermayesinin 10.000,00 TL'ye yükseltilmesinin aksi halde şirketin infisah etmiş sayılmasının düzenlendiği, şirketin infisahına engel olmak bakımından sermaye arttırımı kararının alınmasının gerektiğini, diğer ortak ile bu konuda anlaşılamaması nedeniyle mahkemeye başvurulduğunu, mahkemeden alınan izin uyarınca genel kurul toplantısının gerçekleştirildiğini, toplantıya çağrı amacının organ yokluğunun giderilmesi ve sermaye arttırımı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Asli Müdahil vekili; davanın hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak reddini istemiştir