muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17477, Karar No: 2014/15330, Tarih: 14.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/17477 E.  ,  2014/15330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyete dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanığın mağdur ...'ye fiilinden dolayı kurulan hükmün temyizen tetkikinde,

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51.maddesinin 3.fıkrasında yer alan "cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz" şekindeki hüküm karşısında; cezası ertelenen sanık hakkında hükmolunan denetim süresinin 1 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesi gereğince; hükümde yer alan ertelemeye ilişkin bölümden “4 ay 5 gün ” ifadesinin çıkarılarak "1 yıl " ibaresinin eklenerek, diğer yönleri aynen bırakılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2) Sanığın mağdur Abdurrezzak'a fiilinden dolayı kurulan hükmün temyizen tetkikinde,

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

a) Mağdur Abdurrezzak'ın soruşturma safhasında alınan 08.10.2010 tarihli ifadesinde açıkça şikayetinin olmadığını belirtmesine rağmen sanık hakkında iddianame düzenlenerek soruşturulması ve kovuşturulması şikayete tabi TCK'nin 86/2 maddesinden cezalandırılması,

Kabule göre de,

b) Sanık hakkında hükmedilen temel ceza olan 4 ay üstünden TCK'nin 62. maddesine göre indirim yapılırken 3 ay 10 gün yerine 4 ay 5 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

c) 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 51.maddesinin 3.fıkrasında yer alan "cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz" şekindeki hüküm karşısında; cezası ertelenen sanık hakkında hükmolunan denetim süresinin 1 yıldan az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca talep gibi BOZULMASINA, 14.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10977, Karar No: 2022/14777, Tarih: 27.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/10977 E.  ,  2022/14777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Amasya Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.06.2018 Tarihli ve 2018/552 Esas, 2018/765 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve babası ...’nın velayeti altına bırakılmıştır.

Kısıtlı, 11.11.2021 tarihli dilekçesi ile iyileştiğini belirterek kısıtlılığının kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Serik 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 29.03.2022 Tarihli ve 2022/374 Esas, 2022/469 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, TMK’nın 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının kısıtlılığının kaldırılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının, Amasya Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.06.2018 tarihli ve 2018/552 Esas, 2018/765 Karar sayılı kararı ile vesayet altına alındığı, kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Amasya Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Serik Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla kısıtlının talebi ile ilgili karar vermekte Amasya Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Amasya Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

27.10.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35774, Karar No: 2015/12897, Tarih: 13.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/35774 E.  ,  2015/12897 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/110818

MAHKEMESİ : Sorgun(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/221 (E) ve 2013/785 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Katılanın, sanığın belindeki kemeri çıkararak kendisine vurmaya çalıştığını, elinden kemeri alınca yumrukla vurduğunu bildirmesi, katılanın adli raporunda dudağında laserasyon dışında yaralanma tarif edilmemesi karşısında; sanığın aynı zaman dilimi içerisinde katılanı önce silahtan sayılan kemerle yaralamaya teşebbüs ettiği, sonra da katılana yumruk vurmak suretiyle yaraladığı olayda, sanığın katılana yönelik birden çok eyleminin tek bir yaralama suçunu oluşturduğu dikkate alınarak, sanığın sadece tamamlanmış basit yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği ve silahla basit yaralama suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı da gözetilmeden, yazılı şekilde silahla basit yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/2984, Karar No: 2025/3413, Tarih: 26.02.2025

**7. Ceza Dairesi         2023/2984 E.  ,  2025/3413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/742 E., 2022/30 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Olayların oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunmaları, ele geçirilen kaçak eşyanın miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun ile değişik 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasının "Yedinci fıkrası hariç, 3 üncü maddede tanımlanan suçlardan birini işlemiş olan kişi, etkin pişmanlık göstererek suç konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı kadar parayı Devlet Hazinesine; a) Soruşturma evresi sona erinceye kadar ödediği takdirde,

hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza yarı oranında, b) Kovuşturma evresinde hüküm verilinceye kadar ödediği takdirde, hakkında bu Kanunda tanımlanan kaçakçılık suçlarından dolayı verilecek ceza üçte bir oranında indirilir. Bu husus, soruşturma evresinde Cumhuriyet savcısı tarafından şüpheliye ihtar edilir. Soruşturma evresinde ihtar yapılmaması hâlinde kovuşturma evresinde hâkim tarafından sanığa ihtar yapılır." hükmünü içermesi karşısında; kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği, sanığa soruşturma aşamasında etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmadığı cihetle, kovuşturma aşamasında yapılan tebligatta, suça konu eşyanın gümrüklenmiş değerin iki katını ödenmesi halinde verilecek cezada 1/2 oranında indirim yapılacağı bildirilmesi gerekirken 1/3 oranında indirim yapılacağı bildirilmek suretiyle sanığın yanıltılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenle, sanığın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 26.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30095, Karar No: 2018/6359, Tarih: 02.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/30095 E.  ,  2018/6359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya arasında yer alan, katılan kurumun denetçileri tarafından yapılan kurum içi soruşturmaya ilişkin olarak kurumun kalite sorumlusu ...'nın yazılı savunmasında, yılbaşından bir kaç gün önce sanık ...'ın kendisini arayıp cam temin edip edemeyeceğini kendisine sorduğunu, ... ile görüşerek bir tır malı 15.000,00 TL karşılığında teslim edebileceklerini sanığa söylediğini, 02.01.2010 tarihinde ... evinden aldıklarını ve Tuzla Cam Fabrikasına geldiklerini, kendisinin fabrikanın güvenliğini başka bir yere götürdüğünü, bu sırada ..., ... ve ... un suça konu camları tıra yüklediklerini, ...'un işin tamamlandığını kendisine söyleyince güvenlik görevlisiyle birlikte olay yerine geri geldiklerini beyan ettiği, ...'un da, savunmasının ... ile aynı mahiyette olması karşısında; ... ve ...'nın yargılandıkları İstanbul Anadolu 8. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/357 Esas ve 2013/141 Karar sayılı dosyasının onaylı bir örneğinin dosya arasına alınması, ... ve ...'nın tanık sıfatıyla konuya ilişkin ifadelerinin alınarak, söz konusu fabrikadan suça konu camları tıra kimlerin yüklediklerinin sorularak sonucuna göre tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilerek sanıkların eylemlerinin bina içinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında hırsızlık ve birden fazla kişiyle birlikte iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarına uyup uymadığının tartışılması, sanıkların eylemlerinin anılan suçlara uyduğunun kabul edilmesi durumunda, bu suçlardan açılmış bir kamu davasının bulunmaması nedeniyle sanıklar hakkında atılı suçlardan iddianame düzenlenmesi sağlanıp, bu dava dosyası ile birleştirildikten sonra delillerin bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hükümlerin kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... Sanayi A.Ş vekilinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 02/05/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9080, Karar No: 2010/2596, Tarih: 23.03.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9080 E.  ,  2010/2596 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın 409 maddesi gereğince davanın açılmamış sayılmasına dair verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların malik sürücü ve Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortacısı olduğu, aracın müvekkiline ait araca çarpması nedeniyle araçta meydana gelen hasar bedeli, değer kaybı ve kazanç kaybı toplamı 20.339 TL zarar belilendiğini davalı ... başkanlığının yolun bakım ve onarımından sorumlu olduğunu, davalıların kusur oranına göre 17.800 TL'nin kusurları oranında davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece davacı vekilinin 19.6.2007 tarihli oturuma gelmediğinden dosyanın işlemden kaldırıldığı,süresi içinde yenilenmediği gerekçesi ile HUMK 409. maddesine gereğince davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiş hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 409/son madde ve fıkrası uyarınca, önceki fıkralara göre işlemden kaldırılmış ve sonradan yenilenmiş olan dava, ilk yenilemeden sonra bir defadan fazla takipsiz bırakılamaz.

Davanın 13.9.2005 tarihinde işlemden kaldırıldığı, 9.11.2005 tarihinde yenilendiği, bundan sonra 3.4.2007 tarihinde yeniden işlemden kaldırıldığı ve 11.4.2007 tarihinde tekrar yenilendiği; artık bundan sonra takipsiz

bırakıldığı takdirde HUMK'nun 409/5. maddesi uyarınca açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, 19.6.2007 tarihindeki takipsiz bırakma sonrasında işlemden kaldırılma ile yetinilmiş ve yenileme süresi beklenerek açılmamış sayılmasına karar verilmesi sonuca etkili görülmediğinden ve davacı vekilinin dava hakkında karar verilmesinden sonra 13.2.2008 tarihinde Kocaeli Barosundan kaydının silinmiş olduğu anlaşılmakla dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 1,55 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına 23.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4800, Karar No: 2017/4841, Tarih: 07.06.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/4800 E.  ,  2017/4841 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : 1- Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması,

2-Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre resmi nikahlı eşi katılanın kendisini aldattığından şüphelenen sanığın katılan ile ortak kullanımlarında olarak araç içerisine yerleştirmiş olduğu dinleme cihazı ile katılanın aynı iş yerinde beraber çalıştığı ve konuşma içeriklerine göre duygusal yakınlaşma içerisinde olduğu kişi ile olan konuşmalarını ve aynı kişi ile kafede oturduklarına ilişkin görüntüleri kaydedip, açmış olduğu boşanma davasında delil olarak kullandığı iddia ve kabul edilen olayda,

Katılanın tarafı olduğu konuşma içeriklerini ve görüntüleri üçüncü kişi ya da kişilerle paylaştığı ve/veya çoğaltarak dağıttığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, kendisine ve aile birliğine yönelen, onurunu zedeleyen başkaca şekilde ispatlanması mümkün olmayan bir hal içerisinde iken, kaybolma olasılığı bulunan delilin muhafazasını sağlayıp, katılanın güven sarsıcı olumsuz tutum ve davranışlarını ispatlama amacını taşıyan eyleminde, hukuka aykırı hareket etme bilinciyle davranmadığı gözetildiğinde atılı suçların yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken, CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince atılı suç açısınından sanığın kastının bulunmaması nedeniyle beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun'un 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin, “Yapılan yargılama sonunda, sanığa yüklenen fiillerin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu anlaşıldığından, CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince sanığın beraatine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30663, Karar No: 2013/27467, Tarih: 02.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/30663 E.  ,  2013/27467 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik Güvenliğini Tehlikeye Sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3, 62, 50/3, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

14.04.2011 ve sonrasında, doğrudan hükmedilen 3000-TL’ye kadar adli para cezaları 5320 sayılı Kanunun Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.04.2011 tarih ve 262 - 35 sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, mahkemelerce doğru uygulama yapıldığında temyiz incelemesine konu olabilecek bir eylemde, suç niteliği doğru belirlenmesine karşın, yanılgılı bir uygulama ile kesinlik sınırı içinde kalan bir cezanın verilmesi halinde, bu gibi hükümlerin, başvuru üzerine temyiz denetimine konu olabilecekleri anlaşılmakla hükmün temyizinin mümkün olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- TCK'nın 179/3. madde ve fıkrası yollamasıyla 179/2. madde ve fıkrasında iki yıla kadar hapis cezası olarak yaptırıma bağlanan ve TCK'nın 49/1. maddesi uyarınca asgari haddi bir aydan başlayan hapis cezası gerektiren suçta, suçun yaptırımının adli para cezası olmadığı gözetilmeksizin sanık hakkında temel cezanın 30 gün adli para cezası olarak belirlenip TCK'nın 179/2, 62, 50/3, 52/2. maddeleri gereğince sonuç olarak kesin nitelikte 500-TL adli para cezasına hükmedilmesi,

2- Olaydan 1,5 saat sonra yapılan ölçümde 297 promil alkollü olduğu tespit edilen sanığın, idaresindeki kamyonla meskun mahalde bölünmüş tek yönlü yolda seyrederken yolun sağında park halinde bulunan kamyonete çarpması şeklinde gelişen olayda, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken adalet, hakkaniyet ve nasafet kurallarına, sanığın alkol düzeyine ve suçun işleniş şekline uygun olarak alt sınırdan uzaklaşmak suretiyle makul bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, asgari hadden ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7607, Karar No: 2015/9510, Tarih: 22.12.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/7607 E.  ,  2015/9510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılanın aşamalardaki beyanları, sanığın ifadeleri, 04/06/2006 tarihli olay yeri tespit tutanağı ve aynı tarihli teslim tesellüm tutanağı ile dosya kapsamına göre, katılanın... Valiliği İl Özel İdaresinden kiralamış olduğu Lagün gölüne sanığın izinsiz girerek avladığı iddia edilen yaklaşık 100 kg olan 7 kasa balığın katılana teslim edildiği, bozma sonrası yapılan yargılamada 28/10/2010 tarihli celsede ise, katılanın "zararının giderilmemiş" olduğunu beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; katılanın varsa somut zararının ne şekilde oluştuğu belirlendikten sonra, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca, sabıkası bulunmayan sanık hakkında maddede belirtilen objektif ve subjektif koşullar birarada değerlendirilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı karar yerinde açıklanıp tartışılması gerektiği gözetilmeden, "zararın giderilmemesi" şeklindeki yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4791, Karar No: 2012/2294, Tarih: 13.03.2012

**16. Hukuk Dairesi         2011/4791 E.  ,  2012/2294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 132 ada 1, 2, 14, 15, 16, 17, 18, 158 ada 4, 15, 16, 17, 18, 19 ve 228 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 14 parsel sayılı taşınmazlar irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tespit edilmiştir. Davacı ..., irsen intikal ve tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda 132 ada15, 17 ve 228 ada 2 parseller yönünden açılan davanın feragat nedeniyle reddine ve dava konusu 132 ada 1, 2, 14, 16, 18; 158 ada 4, 15, 16, 17, 18, 19 ve 228 ada 1, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 14 parsel numaralı taşınmazlar yönünden davanın ise esastan reddine ve taşınmazların tespit gibi tescillerine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece verilen kesin süre içinde gereği yerine getirilmediği ve mevcut delillerle davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle hüküm kurulmuş ise de; hüküm dosya kapsamına ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36. maddesinin ispat külfeti kendisine düşen taraf aleyhine uygulanabilmesi için, öncelikle taraflardan tanık ve diğer delil listelerinin alınması, dayanılan kayıtlar varsa celbedilip dosyaya konulması, komşu parsel tutanak ve dayanaklarının getirtilmesi, yerel bilirkişi adaylarının isimlerinin zabıta aracılığı ile tespit edilmesi, kısaca dosyanın keşfe hazır hale getirilmiş olması gerekir. Bundan sonra belirlenecek keşif günü ile ilgili ara kararında hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayları, taraf tanıkları, uzman bilirkişilere verilecek ücretler, vasıta parası ve yapılacak tebligatlarla ilgili masraflar kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgililere makul bir süre tanınmalı, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da, bilirkişi adayları, taraf tanıkları ve uzman bilirkişilere çıkarılacak davetiyelerin muhatabına ulaşabilmesi için yine uygun bir sürenin bulunmasına özen gösterilmeli, bu ara kararına uymamanın sonuçları, hazır bulunan davacıya ihtar edilip, hazır bulunmayanlara usulen tebliğ edilmelidir. Somut olayda; davaya konu tüm taşınmazların tutanak asılları dosyaya getirtilip dosya tekemmül etmeden hükme dayanarak yapılan ara kararıyla kesin mehil verilmiştir. Öte yandan ara kararına göre sadece "keşif delilinden vazgeçmiş sayılacağı hususu ihtar edilmiş, ara kararın yerine getirilmemesinin sonucu ihtar edilmemiştir. Bu durumda ara kararının da usulüne uygun olduğunun kabulüde mümkün değildir. Usulüne uygun olmayan kesin mehil verilmesini içerir ara kararına dayanılarak hüküm oluşturulması isabetsiz olup, davacının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.