muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/1554, Karar No: 2008/3199, Tarih: 11.03.2008

10. Hukuk Dairesi 2008/1554 E., 2008/3199 K.

**10. Hukuk Dairesi 2008/1554 E., 2008/3199 K.**

**- ÇALIŞMA GÜCÜNÜN KAYBI

- MALULİYET HALİ**- 506 S. SOSYAL SİGORTALAR KANUNU(MÜLGA) [ Madde 53 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı, malûliyetinin 2/3'den fazla olduğunun tespiti ile kesilen maaşının kaldığı yerden devamına ve aksine Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ET tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Hükme dayanak alınan 24.09.2007 tarihli Adli Tıp Kurumu raporunun sonuç bölümünde, "...Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümleri 3. bölümüne göre beden çalışma gücünün en az 2/3 (üçteiki)'sini kaybetmediği,

2-85/9529 karar sayılı Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü hükümlerinden yararlanılmak suretiyle ve meslek grup numarası 1(bir) kabul olunarak... E cetveline göre % 78.0 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı..." bilgisine yer verilmiş olup; davacı vekili, anılan raporun çelişki içerdiği ve ek rapor alınarak çelişkinin giderilmesi gereğini dile getiren temyiz itirazları ileri sürmüştür.

506 sayılı Yasanın 53/A maddesinin (1) numaralı bendi "A) 1- a) Kurum hastanelerince düzenlenecek usulüne uygun sağlık kurulu raporları ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu çalışma gücünün en az 2/3'ünü yitirdiği,

b) 34 üncü madde gereğince yapılan tedavi sonunda Kurum sağlık tesisleri sağlık kurullarınca düzenlenecek usulüne uygun rapor ve dayanağı tıbbi belgelerin incelenmesi sonucu çalışma gücünün en az 2/3'ünü yitirdiği,

c) İş kazası ve meslek hastalığı sonucu meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını yitirdiği,

Kurumca tespit edilen sigortalı malullük sigortası bakımından malul sayılır." hükmünü içermektedir.

Anılan düzenlemenin (a) ve (b) bentleri "çalışma gücünün en az 2/3'ünü yitirme" ölçütünü esas alırken; iş kazası ve meslek hastalığına bağlı olarak maluliyet hali için ise, "meslekte kazanma gücünün en az % 60'ını yitirme" ölçütü esas alınmış; buna bağlı olarak hangi hallerde çalışma gücünün 2/3 oranında yitirilmiş sayılacağı Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü'nün 10. maddesinde düzenlenmişken, meslekte kazanma güç kaybı oranının hesaplanması ise aynı Tüzüğün 5. maddesi ile Tüzüğe ekli A,B,C,D ve E cetvellerinden yararlanılarak belirlenebilmektedir.

Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen raporun sonuç kısmının 2. bendindeki tespit, sigortalıdaki arazların iş kazası ve meslek hastalığına bağlı olarak gerçekleşmesi olasılığı gözetilerek belirtilmişse de, davacının durumu, 506 sayılı Yasanın 53/A-1 ( c) maddesi kapsamında değerlendirilecek bir durum olmadığından; bu nedenle de anılan raporda bir çelişki bulunmadığından davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8860, Karar No: 2019/19161, Tarih: 05.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/8860 E.  ,  2019/19161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette 01/06/2005-05/06/2012 tarihleri arasında tır şoförü olarak asgari ücret karşılığında çalıştığını, şoförlüğünü yaptığı tır aracı ile genelde Romanya'ya ve diğer Avrupa ülkelerine mal taşıdığını, yapmış olduğu sefer başına ayrıca harcırah aldığını, bu harcırahlarla birlikte aylık gelirinin 3.000-3.500 TL aralığında olduğu, ramazan aylarında 200 TL değerinde erzak yardımı yapıldığı, kurban bayramlarında ise 50 TL değerinde yine erzak yardımı yapıldığını, haftanın her günü çalıştığını, dini ve milli bayramlarda çalışmasına devam ettiğini ancak ücretlerinin ödenmediğini, müvekkilinin iş akdini 05/06/2012 tarihinde emeklilik nedeni ile feshettiğini, kıdem tazminatına istinaden 6.168 TL ödeme yapıldığını fakat bunun eksik hesaplandığını iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili; davacının müvekkili şirket çalışanı olmayıp haricen öğrendiklerine göre ... Lojistik Hizm. A.Ş. bünyesinde çalışmış olduğunu, bu nedenle husumet itirazında bulunduklarını yine fazla mesai, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin zamanaşımı itirazında bulunduklarını, esas hakkında ise haricen edindikleri bilgilere göre davacının çalıştığı ... Lojistik Hizm. A.Ş.'den kendi rızası ile iş akdini feshederek ayrılmış ve tüm hak ve alacaklarının ödendiğini, davacının emeklilik nedeni ile istifa ettiğini bildirmesine rağmen emekli olduğuna ilişkin herhangi bir belge de sunmadığını, tüm şoförlerin asgari ücretle çalıştığını, kendilerine verilen bedellerin gideceği yola göre doğabilecek ihtiyaçları karşılamak üzere verilip kalanının şirkete şoförlerce iade edildiğini, yurtdışında fazla mesainin yasak olduğunu ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışma olmadığını, davacı gibi esnek çalışma saatlerine sahip işçilerin fazla mesai taleplerinin kabul edilemeyeceğini, yurtdışı şoförü olan davacının takograf kuralları ve uluslararası taşıma kuralları gereğince 1 tam gün izin yapmak zorunda olduğunu savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı ve davalılar vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-HMK'nın 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, kısmi eda külli tespit istemli belirsiz alacak davası açılmakla, alacağının tamamı bakımından zamanaşımı kesildiğinden arttırılan miktar bakımından zamanaşımına uğrayan bir tutar olmadığı halde hüküm altına alınan ulusal bayram genel tatil ücret alacağının artırılan kısmı için zamanaşımı uygulanması hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 05/11/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2648, Karar No: 2019/10601, Tarih: 13.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/2648 E.  ,  2019/10601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 02/10/2010 tarihinde trafik kazası sonucu müvekkillerinin murisi ...' ın 10 gün yoğun bakımda kaldıktan sonra hayatını kaybettiğini, Kazanın oluşumunda kamyon sürücüsü ...'nın tamamen kusurlu olduğunu, murisin kaza sonucu ölümünden önce babasından kalan anahtar-elektrik tesisat işleri yapan dükkanı işleterek geçimini sağladığını, babasının ölümü ile ilköğretim öğrencisi kızkardeşinin tüm ihtiyaçlarını ve annesinin tüm ihtiyaçlarını dükkandan ve ek işlerden elde ettiği gelir ile sağladığını, kazaya sebebiyet veren kamyonunun ZMMS sigortacısı bulunmaması nedeniyle sigortacılık kanunu ve ... yönetmeliğine göre davacıların destekten yoksun kalma tazminatı ve defin giderlerinden güvence hesabının sorumlu olduğunu ancak davalı kuruma başvuruya rağmen sadece müvekkillerinden ...'ye tazminat ödemeyi kabul ettiğinden dolayı müvekkillerinden ... ve Dilek için 20.000,00'er TL, anne ... için 40.000,00 TL manevi tazminatın 02/11/2010 tarihinden davalı ...'ten ... ve ... için 500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının ve ... için de 1.500,00 TL defin giderinin davalı ...'ten, 02/11/2011 tarihinden, davalı ... hesabından ise başvuru tarihi olan 09/12/2010 tarihinden itibaren tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri ayrı ayrı davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyma kararı verilerek yapılan yargılama sonunda, 1-Mahkememizin 03/10/2012 tarih, 2011/86 esas, 2012/527 karar sayılı ilamının l-2- ve 5 nolu bentlerinde karara bağlanan manevi tazminat istemleri ile cenaze-defin masrafları yönünden temyiz itirazlarının reddine karar verildiği anlaşılmakla, bu hususlarda yeniden karar verilmesine yerolmadığına, 2-Davacı ...'in destekten yoksun kalma tazminatı davasının kabulüne, 50.133,60 TL'nin davalı ...'dan kaza tarihi olan 02/11/2010 tarihinden; davalı ... Hesabından dava tarihi olan 05/04/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, 3-Davacı ...'in destekten yoksun kalma tazminatı davasının kısmen kabulü, kısmen reddi ile 17.359,49 TL'nin davalı ...'dan kaza tarihi olan 02/11/2010 tarihinden; davalı ... Hesabından dava tarihi olan 05/04/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya istemin reddine, 4-Mahkememizin 09/03/2015 tarihli ara kararıyla davacılara ödenmesine karar verilen 30.000,00 TL geçici ödemenin kararın infazı aşamasında dikkate alınmasına, karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'nın temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 4.975,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 13/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25163, Karar No: 2013/7600, Tarih: 01.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/25163 E.  ,  2013/7600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ...'in mahkumiyetine dair, gıyabında verilen karar "... Mahallesi ... Sokak nd:7/9 ... İstanbul" adresine tebligat kanunu 35. Maddesine göre tebliğ edilmiş ise de söz konusu adresin sanık tarafından beyan edilmediği ve bu adrese daha önce sanık adına usulüne uygun bir tebligat da yapılmadığı görülmüş olup mahkumiyet hükmüne dair kararın sanık ...'e usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi, hükmü temyiz etmesi halinde ek tebliğname düzenlenerek iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığa TEVDİİNE, 01/04/2013 günü oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/3315, Karar No: 2019/8419, Tarih: 21.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/3315 E.  ,  2019/8419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20715, Karar No: 2015/5895, Tarih: 21.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/20715 E.  ,  2015/5895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÜNYE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 25/02/2014

NUMARASI : 2013/224-2014/61

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ....'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, davalılar ile birlikte kayden paydaşı oldukları 106 parsel sayılı taşınmazın uzun zamandan bu yana davalılar tarafından kullanıldığını, davacının yararlanmasına engel oldukları gibi, fındık gelirlerinden payı oranında herhangi bir ödeme de yapmadıklarını ileri sürerek 2008-2012 yılları için toplam 15.000,00-TL ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, kök muris H... K...'ın sağlığında çekişme konusu taşınmazı çocukları arasında taksim ettiğini, herkesin kendisine isabet eden yeri kullandığını, davacının babası Hüseyin'e verilen yerin davacının kardeşleri tarafından kullanıldığını belirtip davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, uzun süren kullanıma davacının ses çıkarmamakla zımnen muvafakat ettiği, ancak dava açmakla muvafakati geri aldığı, dava tarihine kadarki kullanım ariyet akdi niteliği taşıdığından davalıların ecrimisilden sorumlu olmayacakları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu “tarla ve fındıklık” vasfında, 36.650,00 m2 büyüklüğündeki 106 parsel sayılı taşınmazın davacı, davalılar ve dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, 12.805,00 m² alanın davalı Mehmet tarafından, 3.518,00 m2 alanın davalı Ali tarafından kullanıldığı, davacının taşınmazda kullandığı bir yer bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır.

Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olayda; çekişmeli taşınmazda rızai taksim yapılmadığı gibi tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşmadığı da sabittir. Dinlenen davacı ve davalı tanık beyanlarına göre, davacının taşınmazda kullandığı ya da kullanabileceği bir yer bulunmadığı, ortak muris H... K... tarafından yapılan paylaşıma kimine az kimine fazla yer bırakıldığından mirasçıların rıza göstermediği ve bu konuda aralarında ihtilaf bulunduğu anlaşılmaktadır.

Öte yandan, taşınmaz fındık bahçesi niteliğinde olup intifadan men koşulunun aranmayacağı kuşkusuzdur. Her ne kadar davalılar bu ağaçların kendileri tarafından dikilip yetiştirildiğini savunmuş iseler de tüm dosya kapsamı ile bu iddialarını kanıtlayamadıkları görülmektedir.

Hâl böyle olunca; davalılarca kullanılan alan üzerinden ecrimisil belirlenerek bu miktardan davacının payına isabet eden ecrimisil bedeline hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hâl böyle olunca; davalılarca kullanılan alan üzerinden ecrimisil belirlenerek bu miktardan davacının payına isabet eden ecrimisil bedeline hükmedilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 21.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3284, Karar No: 2011/7536, Tarih: 02.05.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/3284 E.  ,  2011/7536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

ÇAN DEVLET HASTANESİ

Dava dilekçesinde 2.936,53 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı ... Temizlik Gıda İnş.Tic.Ltd.Şti. yönünden kısmen kabulü, dahili davalılar yönünden ise reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 02.05.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.