muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9632, Karar No: 2014/9818, Tarih: 16.05.2014

-//-

2014/9632-9818 -2-

doğumlu M.. Ç.., 1 payın Ali ve Fatma'dan olma 1952 doğumlu N.. D.., 1 payın Ali ve Fatma'dan olma 1966 doğumlu M.. Ç.., 1 payın Ali ve Fatma'dan olma 1959 doğumlu F.. A.. adlarına iştirak halinde mülkiyet kuralları uyarınca tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, süresi içerisinde davalı A.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve muristen intikal hukuksal sebeplerine dayalı olarak TMK'nun 713/1, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14.maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Dava konusu taşınmazlar ortak miras bırakan A.. Ç..'ten kaldığına ve mirasbırakan 26.05.1915 tarihinde ölmüş olduğuna göre, terekesi elbirliği mülkiyet hükümlerine tabidir. Dava, mirasçılar arasında açılıp yürütülen bir dava olup, davacı dava dilekçesinde 1/8 hissenin muris A. Ç., 3/8 hissenin kendisi adına tescilini isteyerek tüm mirasçılar adına iptal ve tescile karar verilmesi talep etmiş olsa bile, mirasçılardan birinin başka mirasçılar adına iptal ve tescil isteğinde bulunması mümkün olmadığından; davacının talebinin kendi miras payı oranında iptal ve tescil olarak kabulü gerekir. Bu ilke, TMK'nun 701 ve 702. maddelerinde açıklanan elbirliği mülkiyetinin bir gereği ve birlikte tasarruf kuralının bir istisnasını oluşturmaktadır.

Bundan ayrı, keşifte dinlenen yerel bilirkişiler ve tanıklar beyanlarında özetle, davaya konu taşınmazların tarafların ortak mirasbırakanı A.. Ç..'e ait olduğunu, ölümü ile murisin kızı ve davacının annesi Satı'ya kaldığını, Satı'nın davacı ve davalıların babası A. Ç.'ten önce öldüğünü, davalıların A. Ç.'in 2. eşinden olma çocukları olduğundan miras payları bulunduğunu bildirdiklerine göre, davacının miras payı oranında davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın kabul edilerek tüm mirasçılar adına tescile karar verilmesi doğru olmamıştır.

Öte yandan, davalı A.. Ç.. tarafından ileri sürülen taşınmaz üzerindeki ev ve samanlığı kendisine verildiğine ilişkin 03/03/1980 tarihli anlaşma senedi ile Çerkeş Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1986/99 Esas sayılı dosyasında tarafların sulh olduklarına ilişkin anlaşma tüm mirasçıların katılımıyla yapılmamıştır. Mirasbırakan A.. Ç..'ten kalan taşınmazlar elbirliği mülkiyet hükümlerine tabi olup tüm mirasçıların katılımı olmadan yapılan tasarruflar geçerli değildir. Bu nedenle anılan davalının sunduğu anlaşma senedi ve sulh anlaşmasına itibar edilmemesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı A.. Ç.. vekilinin temyiz itirazları açıklanan bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde davalı Ali Osman'a iadesine 16.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/951, Karar No: 2017/1457, Tarih: 09.02.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/951 E.  ,  2017/1457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

İLİŞKİLİ KİŞİ : MARMARA TEMİZLİK HİZMETLERİ A.Ş. ADINA AVUKAT ...

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, bozmaya uyarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 09/02/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/374, Karar No: 2008/375, Tarih: 14.05.2008

**Hukuk Genel Kurulu         2008/13-374 E.  ,  2008/375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Balıkesir 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/02/2007

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Balıkesir Asliye 2.Hukuk Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 27.12.2005 gün ve 2005/357-506 sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 13.Hukuk Dairesinin 7.6.2006 gün ve 2006/5207-9297 sayılı ilamı ile, (... Davacı, kendi adına kayıtlı olan ve üçüncü kişiye satmış olduğu kooperatif hissesinin, davalı tarafından açılan dava sonunda üçüncü kişi adına olan tapusunun iptal edilerek davalı adına tescil edildiğini, bu nedenle alıcıdan aldığı satım bedelini iade etmek zorunda kaldığını, oysa kooperatif hissesine ilişkin tüm ödemeleri kendisinin yaptığını, davalının hiçbir katkısı olmadığını ileri sürerek bağımsız bölümün dava tarihindeki rayiç bedelinden şimdilik 10.000.000.000 TL.nin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulü ile 10.000.00 YTL. alacağın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Davalının hissedar olduğu kooperatife ilişkin aidatların davacı tarafından ödendiği, davalı adına olan kooperatif hissesinin bilahare davacı kocaya geçtiği ve onun tarafından üçüncü kişiye satıldığı, ancak davalı E..Ö.. (D..) tarafından, eşi H..Ö..ün başkanı olduğu kooperatife ve hisseyi satın alan üçüncü kişiye karşı açılan Burhaniye Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/68 esas, 1999/219 karar sayılı dava sonunda, hisse devrinin Kooperatifler Kanununun 19. maddesine aykırı olması nedeniyle geçerli olmadığı, bu nedenle üçüncü kişiye satışın da geçerli olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacı E.. O..'ün kooperatif üyesi olduğunun tespitine, üçüncü kişi adına kayıtlı olan tapunun iptali ile davacı adına tesciline karar verildiği, kararın 21.9.2000 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Davacı, davalı ile evli iken kendisi adına kayıtlı kooperatif hissesinin iptali sonucu iade etmek zorunda kaldığını, kooperatife yükümlülüklerin kendisi tarafından yerine getirildiğini ileri sürerek kooperatif hissesinin raiç bedeli 10.000.000.000 TL.nın tahsilini istemiştir. Dava katkı payından dolayı alacak istemine ilişkin olup davacının evlilik birliği devam ederken çalıştığında tereddüt bulunmadığı ancak davalının da ailesinin maddi olanaklarının iyi olduğu, bankadan kredi çektiği ve dikiş dikmek suretiyle gelirinin de bulunduğu dosyadaki belge ve delillerden anlaşılmaktadır. Böyle olunca mahkemece davalının aile bütçesine katkısıyla dava konusu taşınmaz hissesinin alınmasında katkısının ne olabileceği konusunda taraf delilleri toplanıp araştırılıp gerektiğinde bilirkişi vasıtasıyla katkı oranı ve miktarı belirlenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. .. ) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere ve özellikle; tarafların evlilik birliğinin sürdüğü dönemde yürürlükte bulunan 743 sayılı Türk Kanunu Medenisi'nin 152. maddesi uyarınca, davacı kocanın evlilik birliğinin reisi olmasına, eşini ve çocuklarını uygun şekilde geçindirmekle yükümlü bulunmasına göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının yukarıda ve Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 14.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6528, Karar No: 2016/22070, Tarih: 13.12.2016

**9. Hukuk Dairesi         2015/6528 E.  ,  2016/22070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar taminatı, kötüniyet tazminatı, işe başlatmama tazminatı farkları ile yıllık izin ücreti ve boşta geçen süre ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 13.12.2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Kıdem tazminatı dışındaki alacaklarda, davadan önce temerrüt olmadığı taktirde davaya konu edilen miktarlar için faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir.

Dava dilekçesi ile alacağın kalan kısmının sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarına ilerde talep edildiği tarihten itibaren faiz yürütülmesine karar verilmelidir.

Dava dilekçesi ile alacağın kalan kısmının sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarına ilerde talep edildiği tarihten itibaren faiz yürütülmesine karar verilmelidir.

Somut olayda, davacı tarafından açılan dava, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda, külli tespit davası niteliğinde olduğundan ihbar tazminatı ve işe başlatmama tazminatı alacaklarının artırılan miktarlarına talep artırım tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, bu alacakların tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi, ayrıca hükmedilen miktarların brüt mü yoksa net mi olduğunun kararda gösterilmemesinin infazda tereddüde mahal verebileceğinin düşünülmemesi hususları hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, işe başlatmama tazminatı, yıllık ücretli izin alacaklarına ilişkin paragraflarının çıkartılarak yerine;

“8.061,81 TL. net kıdem tazminatının fesih tarihi olan 28.08.2013 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte,

11.200,00 TL. net ihbar tazminatı alacağından 1.000,00 TL. sinin dava tarihi olan 18.12.2013 tarihinden, 10.200 TL. sinin talep artırım tarihi olan 01.12.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,

3.624,28 TL. net işe başlatmama tazminatı alacağından 500 TL. sinin dava tarihi olan 18.12.2013 tarihinden, 3.124,28 TL. sinin talep artırım tarihi olan 01.12.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte,

92,44 TL. net yıllık ücretli izin alacağının dava tarihi olan 18.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte, davalıdan alınarak davacıya verilmesine” paragraflarının yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.350.00 TL. duruşma avukatlık parası ile aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 13.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25985, Karar No: 2017/15110, Tarih: 04.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/25985 E.  ,  2017/15110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde 17,00 TL değerinde tereyağ çalmaya teşebbüs etmesi karşısında sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2)T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3)Yargılama gideri olarak hesaplanan 16,00 TL'nın CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesiyle eklenen değişiklik gözetilerek, terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nın altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1036, Karar No: 2009/2084, Tarih: 18.02.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/1036 E.  ,  2009/2084 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 02.06.2000 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, kademeli istek ise tazminat istenmesi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne, tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 14.12.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ... ve ... vekili ile davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, davalılardan ...’ın paydaşı olduğu ve üzerine inşaat yapılan parselden ...’e ait caddeye bakan taraftaki iki adet 35 metrekare büyüklüğündeki bağımsız bölümleri noterde 18.05.1998 tarihinde biçimine uygun olarak düzenlenen satış vaadi sözleşmesi ile satın aldığını, ancak ...’in dükkanları 22.07.1998 tarihinde kardeşi davalı ... ...’a tapudan danışıklı olarak devrettiğini, ... ...’ın da bunlardan bir tanesini noterde 11.05.1998 tarihinde düzenlenen satış vaadi sözleşmesi ile davalı ... ...’a sattığını ileri sürerek tapu iptali ve tescil, kademeli olarak ise yapılan ödemeler ile ferilerinin cezai şartla birlikte tahsilini istemiştir.

Mahkemece, 109 ada 175 parsel sayılı taşınmazdaki zemin kat 1 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline, 4.000.000.000 TL. satış bedelinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, 4.000.000.000 TL cezai şartın davalı ...’ten tahsiline dair verilen ilk hüküm Dairemizce özetle “... Davalı ... ...’ın bütün, davalı ...’ın sair temyiz itirazlarının reddine, cezai şartın ifaya ekli cezai şart olduğu ifa olanağı kalmadığından, davacının sadece ./..

ifayla birlikte talep edebileceği cezai şartı müstakil olarak istemesinin mümkün olmadığı” gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak 109 ada 175 parsel sayılı taşınmazdaki zemin kat 1 numaralı bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tesciline 4000.00 YTL satış bedelinin dava tarihinden yasal faizi ile davalı ...’ten tahsiline, cezai şarta ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ile davalı ... ve ... ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre davacının tüm, davalıların ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

Hükmü, davacı ile davalı ... ve ... ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulmuş olmasına göre davacının tüm, davalıların ise aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş ve reddi gerekmiştir.

2-Tescile karar verilen 109 ada 175 parsel sayılı taşınmazın temyiz dilekçesine ekli tapu kaydına göre, zemin kat 1 numaralı bağımsız bölüm dava tarihinde davalı ... ...’a ait iken yargılamalar sırasında tapuda altı kez el değiştirmiş ve en son 19.06.2008 tarihinde ... Karakuş isimli kişiye satılmıştır. Bu durumda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 186. maddesi uyarınca davacıya seçimlik hakkı hatırlatılarak, seçimlik hak kullanıldıktan sonra kullanılan seçimlik hak doğrultusunda davaya devam olunarak bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece bu hususun göz ardı edilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte yazılan nedenlerle davacının tüm davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, (2). bentte yazılan nedenlerle davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine, 18.02 2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2144, Karar No: 2006/5415, Tarih: 20.04.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/2144 E.  ,  2006/5415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı ... kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Beldesi ... Mahallesi 117 ada 7 ve 134 ada 23 parsel sayılı sırasıyla 326.20 m2 ve 481.75 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar tarla niteliğiyle öncesinde dava dışı 112 ada 15, 16, 114 ada 10, 11, 117 ada 3 ila 8, 134 ada 21, 22, 23, 64 sayılı parsellerin ile bir bütün olarak, Mayıs 1289 tarih 156, ve 217 sıra numaralı tapu kaydı ve tedavüllerinin kapsamında kaldıklarından söz edilerek davalı adına tesbit edilmiştir. ... taşınmazların, 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince orman sayılan yerlerden olduğu, iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, çekişmeli ... Beldesi ... Mahallesi 134 ada 23 sayılı parselin kadastro tesbitinin iptaline ve orman niteliğiyle Hazine adına, 117 ada 7 sayılı parselin ise tesbit gibi davalı adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm ... tarafından 117 ada 7 ve davalı ... kişi tarafından da 134 ada 23 sayılı parsele ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre yapılmıştır.

Karara dayanak alınan ve uzman bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 20.06.2005 tarihli raporda, çekişmeli 134 ada 23 sayılı parselin eski tarihli haritalarda orman olarak nitelendirildiği, %30-35 eğimli, üzerinde genç yaştan kökte 40-45 yaşlarına varan dağınık vaziyette kızılağaçlar, eğrelti, böğürtlen ve ... otları bulunduğu, 1959 baskı memleket haritasında orman olarak nitelendirildiği ve sonuç olarak taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu bildirilmiş, rapora eklenen memleket haritasında çekişmeli taşınmaz ... renkli orman olarak nitelendirilmeyen alanda işaretlenmiş, taşınmazın kesinleşmeyen orman kadastrosundaki orman sınır hattına irtibatlı krokisi düzenlenmemiş, mahkemece bu çelişki ve yetersizlik üzerinde durulmamıştır. Bu haliyle, eski tarihli haritaların yöntemince uygulayıp uygulanmadığı yönünde tereddüt yaratan bilirkişi raporu hükme dayanak yapılamaz.