muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6986, Karar No: 2011/8391, Tarih: 27.06.2011

Mera Kanununa ilişkin bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, yörede 4342 Sayılı Mera Kanununa göre kurulan komisyon çalışmaları yapıldığı, çekişme konusu 102 ada 12 sayılı parselin mera kaynakları kapsamına alındığı anlaşılmaktadır. Ancak komisyon çalışmalarının kesinleşip kesinleşmediği belli değildir. Yukarıda belirtildiği üzere, komisyon çalışmaları kesinleşmişse bir yerin mera kaynaklarına alınıp alınmayacağı, mera komisyonlarının yetkisi dahilinde olduğundan çalışmaların sonucunun ne olduğu, başka bir anlatımla mera komisyon çalışma sonuçlarının kesinleşip kesinleşmediği önem kazanmaktadır. Bu nedenle mahkemece, komisyon çalışmalarının kesinleşip kesinleşmediği sorulup saptanmalı, istem bunun sonucuna uygun bir hükme bağlanmalıdır.

Değinilen yön bir yana bırakılarak, eksik inceleme ve araştırmayla dava kabul edildiğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 04.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3062, Karar No: 2010/7315, Tarih: 09.11.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/3062 E.  ,  2010/7315 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/09/35899

Kastın aşılması suretiyle ...'yı öldürmekten sanık ... İlbey'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (...) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26.02.2008 gün ve 297/25 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ve müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, katılanlar vekili duruşma da talep etmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Katılanlar vekilinin yetkisi bulunmadığından duruşma talebinin CMUK.nun 318 maddesi gereğince reddine,

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yaralama kastı bulunduğuna, suç niteliğine, haksız tahrik bulunduğuna, eksik incelemeye, katılanlan vekilinin suç niteliğinin canavarca hisle kasten öldürme olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık, beden veya ruh bakımından kendine savunamayacak durumda olan dört yaşındaki çocuğa karşı suçu işlediğinden CMUK.nun 322 maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasındaki "5237 sayılı TCK.nun 86/1-3,e maddesi delaletiyle aynı yasanın 87/4-son" şeklindeki uygulama maddesinin "5237 sayılı TCK.nun 86/1-3,b,e maddesi delaletiyle aynı yasanın 87/4-son olarak değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA) 09.11.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5930, Karar No: 2015/1041, Tarih: 26.02.2015

**1. Ceza Dairesi         2014/5930 E.  ,  2015/1041 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, konut dokunulmazlığını ihlal

Sanık .müdafii ve sanık . yönünden davaya katılan. ile katılan . vekilinin temyizleri üzerine, sanık .'in, mağdur .'i kasten yaralama suçundan mahkumiyetine, sanık .nin konut dokunulmazlığının ihlali suçundan beraatine dair kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık .'in, mağdur .'e yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile değerlendirilmiş, sanık . hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre bozmaya uyularak verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, tahrikin derecesine, katılanlar vekilinin tahrike, sanık . yönünden sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A) Sanık . hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık . hakkında mağdur .'i kasten yaralama suçundan kurulan hüküm yönünden,

a) Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, kavga sırasında mağdurun kafasına balta ile vurarak hayati fonksiyonlannı ağır (4) derecede etkileyecek nitelikte kafatasında çökme kırığına, yaşamsal tehlike geçirmesine ve kemik defekti nedeniyle duyularından veya organlarından birinin işlevinin sürekli yitirilmesine sebebiyet verdiği, yaralanan mağdurun yere düşmesi üzerine sanığın ve yakınlarının olay yerinden ayrıldıkları olayda; yaralanma yeri ve niteliği, hedef alınan vücut bölgesi, meydana gelen zarar dikkate alındığında, sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılması yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

b) Kabule göre ise de;

aa) Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde, temel cezayı düzenleyen ve 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK'nun 86/1. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, aynı Kanunun 61. maddesi gözetilerek makul bir cezanın tayini yerine yazılı şekilde 1 yıl hapis cezası verilmek suretiyle eksik ceza tayini,

bb) Sanık hakkında uygulama yapılırken, cezanın önce TCK'nun 87/2-b maddesi gereğince 2 kat artırılarak 3 yıl 18 ay hapis olarak belirlendikten sonra TCK'nun 87/2-son maddesi gereğince 8 yıla çıkarılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan Şahin vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 26/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5263, Karar No: 2023/573, Tarih: 14.02.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/5263 E.  ,  2023/573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/60 E., 2020/262 K.

DAVA TARİHİ : 25.05.2012

HÜKÜM/KARAR : Red

- K A R A R -

Davacı vekilince açılan, tapu iptali ve tescil davası sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın davalılar ... ile ... ... vekili duruşmalı, davalı ... ve ... vekillerince duruşmasız temyiz edilmesi üzerine Dairemizce 2022/215 Esas, 2022/2791 Karar sayılı ilamı ile yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davalılar ... ile ... ... ve Müdahil ... vekillerince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ilgili kişi ...'ten 375,10 TL harç ve takdiren 1.470,00 TL para cezası ve davalılar ..., ... ...'dan 375,10 TL harç ve 1.470,00 TL para cezasının tahsilatta tekerrüre sebebiyet vermemek kaydıyla müştereken ve müteselsilen alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine, 14.02.2023 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15082, Karar No: 2023/608, Tarih: 23.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15082 E.  ,  2023/608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kurşunlu Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.09.2014 Tarihli ve 2014/88 Esas, 2014/186 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 09.04.2021 tarihli dilekçesi ile görev süresinin uzatılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 25.05.2021 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yerinin .... Maltepe/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.09.2021 Tarihli ve 2021/1093 Esas, 2021/1099 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle yetkisizlik karar verilmiştir.

Mahkemeler arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosya Yargıtaya gönderilmiş, Dairemizin 20.01.2022 tarihli ve 2021/13491 Esas, 2022/466 Karar sayılı ilâmı ile de Kurşunlu Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

C. Yargı yeri belirlenmesinden sonra;

Vasi, 09.04.2021 tarihli dilekçesi ile görev süresinin uzatılmasını talep etmiştir.

c. Kurşunlu Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.06.2022 Tarihli ve 2022/72 Esas, 2022/139 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yeri adresinin ... Maltepe/İstanbul adresi olduğu gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

D. İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.08.2022 Tarihli ve 2022/1272 Esas, 2022/1215 Karar Sayılı Kararı

Vesayet makamının, vasinin yahut kısıtlının talebi olmaksızın re'sen inceleme yaparak vesayet dosyası üzerinden yetkisizlik kararı vermesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin görev süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Vesayet makamı olan Kurşunlu Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkisizlik kararı verdiği 01.06.2022 tarihi itibariyle kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadığı, vesayet makamınca re'sen kısıtlının adres değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın İstanbul Anadolu Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşıldığından, vasinin talebi ile ilgili karar vermekte Kurşunlu Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası

gereğince Kurşunlu Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.01.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6768, Karar No: 2020/676, Tarih: 20.01.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/6768 E.  ,  2020/676 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 22/3, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında katılan ...’nin müşteki olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Olay günü, saat 00:20 sıralarında, meskun mahalde, aydınlatması bulunan, 12 metre genişliğinde, kuru asfalt yolda katılan ... sevk ve idaresindeki kamyonet ile seyir halinde iken kendisine hitaben “Dur“ trafik levhası bulunan kontrolsüz kavşağa geldiğinde, seyir istikametine göre sağ taraftan gelerek kavşağa giren 1,70 promil alkollü vaziyette sanık ... idaresindeki otomobilin ön kısımlarına çarpması sonucu ...‘nin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı, yanında yolcu bulunan ...‘nin kafatası, boyun omur, göğüs kafesi kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması, akciğer, karaciğer, dalak yaralanması ve iç kanaması sonucu öldüğü olayda, sanığın tali kusurlu olarak bir kişinin ölümüne ve bir kişinin yaralanmasına sebebiyet verdiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanık hakkında bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmasının yerinde olmadığına, katılan vekilinin sanığın tali kusurlu olduğuna, Yargıtayın bozma ilamı sonrasında keşif yapılmadığına, eksik inceleme sonucu karar verildiğine dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 20/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5116, Karar No: 2012/473, Tarih: 24.01.2012

**22. Hukuk Dairesi         2011/5116 E.  ,  2012/473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Akseki Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/04/2010

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyede 15.07.1998 tarihinde işe başladığını, davalı tarafından 27/07/2009 tarihinde iş sözleşmesinin fesih edildiğini, davacının iş sözleşmesinin geçerli neden olmadan işverence feshedildiğini ileri sürerek feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davalı belediye tarafından geçerli bir nedenle İş Kanunun 25/2-h hükmü gereğince iş akdinin fesih edildiğini, davacının işe iade davası açabilmesi için 4857 sayılı İş Kanunun 18. maddesine göre iş yerinde en az 30 kişinin çalışıyor olması gerektiğini bu nedenle açılan davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davalı belediyede 30 kişinin altında işçinin çalıştığı davacı ve davalı vekillerinin beyanıyla sabittir. Davacı vekili TİS 31. maddesi uyarınca dava açma hakkı olduğunu ifade etmişse de TİS' in ilgili maddesi incelendiğinde işe iade kararı verildikten sonra işverenin işe başlatmaması  ve tazminatlarıyla ilgili olduğu görülmektedir. Dolayısıyla davalı işyerinde 30 kişiden az işçi çalışmasından dolayı davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekili tarafından karar temyiz edilmiştir.

Somut uyuşmazlıkta,  davacı işçinin davalı belediyede temizlik görevlisi olarak  çalıştığı, iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu  İş Kanunu 25 /II-h madde çerçevesinde   feshedildiği , davalı belediyede fesih tarihi itibariyle 30'un  altında işçi çalıştığı, davacının sendika üyesi olduğu dosya kapsamından sabittir . Davalı Belediye Başkanlığı ile Belediye İş Sendikası arasında düzenlenen 01/07/2009-30/06/2012 yürürlük süreli Toplu İş Sözleşmesinin 31. maddesinde, “İşverence geçerli sebep  gösterilmediği veya gösterilen sebebin geçerli olmadığı mahkemece veya özel hakim tarafından tesbit edilerek feshin geçersizliğine karar verildiğinde,  işveren, işçiyi bir ay içinde işe başlatmak zorundadır. İşçiyi başvurusu üzerine işveren bir ay içinde işe başlatmaz ise işçiye en az 4 aylık ve en çok 8 aylık ücreti tutarında tazminat ödemekle yükümlü olur. “şeklinde düzenlenmiş olup söz konusu düzenleme nedeniyle davalı belediyede 30’un altında  işçi  çalışması  halinde  dahi  iş

güvencesi hükümlerinin uygulanmasının kabul edildiği anlaşılmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 18. maddesinde belirtilen en az 30 işçi sayısına ilişkin düzenleme nispi emredici nitelikte olup, iş güvencesi hükümlerinin 30'dan az işçi çalışması halinde uygulanacağına ilişkin düzenlemeler geçerlidir. Buna göre davalı Belediye'de fesih tarihi itibariyle çalışan işçi sayısı 30'dan az ise de Toplu İş Sözleşmesinin 31. maddesi gereği davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlanması mümkün olduğundan işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddi hatalı olmuştur. Çalışan işçi sayısının çok az olduğu belediyelerde toplu iş sözleşmelerine işçiler lehine hükümler konulmak suretiyle iş güvencesi hükümlerinden çalışanların yararlanmasının sağlandığından, taraflar arasında imzalanan toplu sözleşmesinin ilgili maddesi de bu amaca yönelik olduğundan, davanın bu yönden reddine karar verilmesi hatalıdır.

Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacının Toplu İş Sözleşmesinin 31. maddesi gereğince davacının iş güvencesi hükümlerinden yararlandırılması gerektiğinden işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA,  peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/355, Karar No: 2009/353, Tarih: 15.07.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/10-355 E.  ,  2009/353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10.İş Mahkemesi

TARİHİ : 09.04.2009

Taraflar arasındaki “Sigortalılık Başlangıcının Tespiti” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Ankara 10.İş Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 26.07.2007 gün ve 2006/81 E- 2007/451 K. Sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 25.12.2008 gün ve 2007/18215-2008/16787 sayılı ilamı ile; (…Dava, sigortalılık başlangıcının tespiti istemine ilişkin olup; mahkemece, davanın kabulü ile bildirgede yazılı işe giriş tarihi olan 01.05.1978 tarihinde ilk defa sigortalı olarak çalıştığının tespitine karar verilmiş ise de, yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya elverişli değildir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 108.maddesinde sigortalılık süresi düzenlenmiş olup,sigortalı statüsünde bulunmayan bir kimsenin sigortalılık süresinden söz edilemez. Olağan olarak sigortalılık niteliği, 506 sayılı Kanunun 2.maddesine göre hizmet akdinin kurulması ve 6. madde gereğince çalışmaya başlanması ile edinilir. Sigortalılığın zorunlu, kişiye bağlı, devredilemez niteliği gereğince bu tür davaların kamu düzenine ilişkin olduğu açık ve özel bir duyarlılıkla çözümlenmesi zorunludur. Yöntemince düzenlenip süresinde Kuruma verilen işe giriş bildirgesi, kişinin işe alındığını gösteren yazılı delil niteliğinde ise de, fiili çalışmanın varlığının ortaya konulması açısından tek başına yeterli kabul edilemez. 506 sayılı Kanunun 2., 6. ve 108.maddelerindeki düzenlemelerde de belirtildiği gibi, sigortalılığın  oluşumu  yönünden  çalışma  olgusunun  varlığı  zorunludur ve fiili çalışma saptanmadıkça, sadece hizmet akdine dayanılması halinde dahi sigortalılık söz konusu olamaz. Bu kapsamda fiili çalışmanın varlığının hangi kanıt ve olgularla belirleneceği üzerinde durulmalıdır. İşe giriş bildirgesi Kuruma verilmesine karşın yasal diğer belgelerin bulunmadığı durumlarda çalışma olgusunu ortaya koyabilecek inandırıcı ve yeterli kanıtlar aranmalı, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun konu ile ilgili 16.06.1999 gün ve 510/527,  30.06.1999 gün ve 549/555,  05.02.2003 gün ve 35/64,  15.10.2003 gün ve 634/572,  24.11.2004 gün ve 538/621,  01.12.2004 gün ve 629/641 sayılı kararlarında da açıkça belirtildiği gibi, bildirgenin hangi tarihte Kuruma intikal ettiği, intikal ediş tarihine göre 506 sayılı Kanunun 79/10. maddesinde öngörülen beş yıllık hak düşürücü sürenin geçirilip geçirilmediği, bildirgedeki kimlik bilgilerinin, yaptırılacak grafolojik inceleme sonucuna göre bildirgedeki imza ve varsa fotoğrafın davacıya ait olup olmadığı, bildirge Kuruma teslim edildiğinde davacıya verilen sigorta sicil numarasının hangi yılın serilerinden olduğu ve bu numaranın sigortalının daha sonraki yıllarda gerçekleşen hizmetlerinde kullanılıp kullanılmadığı belirlenmeli, bulunabildiği takdirde, sigortalı ile birlikte çalışan kişiler ile, aynı çevrede iş yeri olan işveren veya bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler saptanarak bilgi ve görgülerine başvurulmalı, çalışma olgusu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı biçimde yöntemince araştırılarak, elde edilen bilgi ve belgelerin tanık anlatımlarında belirtilen olgularla örtüşüp örtüşmediği de irdelenip sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece, eksik inceleme ve araştırma sonucu davanın kabulüne karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ  EDEN  : Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç :  Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile  direnme kararının Özel Dairenin bozma kararında açıklanan nedenlerden dolayı HUMK.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.07.2009 gününde oybirliğiyle  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16016, Karar No: 2021/21872, Tarih: 16.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/16016 E.  ,  2021/21872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 66/2 ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin, HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. 66/2. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 16/09/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.