muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6821, Karar No: 2015/17959, Tarih: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6821 E.  ,  2015/17959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2014

NUMARASI : 2014/497-2014/907

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden sorulduktan,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı il müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan araştırıldıktan,

3)2 yaşındaki nar fidanının ve 25 yaşındaki dut ağacının maktu bedellerinin, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19340, Karar No: 2013/7578, Tarih: 07.03.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/19340 E.  ,  2013/7578 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç işlemeye alenen tahrik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme karşısında; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZUL- MASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6358, Karar No: 2012/3064, Tarih: 19.04.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/6358 E.  ,  2012/3064 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2011/170064

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 09/09/2009, 2008/88 (E) ve 2009/110 (K)

SUÇ : Kasten insan öldürme.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Oluşa, dosya kapsamındaki delillere göre, mahkemenin haksız tahrik hükmünü uygulamamasında isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki haksız tahrik bulunduğuna yönelen bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Mevlüt’ün öldürme suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde TCK.nun 25 ve 27.maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen, katılan Recai’nin suçun canavarca hisle, tasarlanarak işlendiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Gerekçede, 77 yaşında olan maktulün tekerlekli sandalyeye muhtaç olacak kadar fiziki düşkünlük ve yaşlılık içerisinde bulunduğu belirtilmekle, maktulün rahatsızlığının da bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra dosyanın Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ilgili İhtisas Dairesine gönderilerek; maktulün yaşı ve sağlık durumu da dikkate alınmak suretiyle beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığına ilişkin rapor alınıp değerlendirilmesi ve buna göre suç niteliğinin belirlenmesi gerektiği düşünülmeden, eksik soruşturma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan Recai’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden re’sen de temyize tabi bulunan hükmün bu nedenle tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 19/04/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

19/04/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı Ö. Y.'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık M.. Ç.. müdafii Avukat M.S.'in yokluğunda 26/04/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2022/3143, Karar No: 2022/8315, Tarih: 26.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/3143 E.  ,  2022/8315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun bozma sonrası yapılan yargılama sırasında 04/10/2019 tarihinde talimat yoluyla alınan ifade esnasında müdafii talebinin olmadığını, savunmasını kendisinin yapacağını belirttiği gibi, 18 yaşını doldurmuş olması nedeniyle zorunlu müdafi atanmasının da gerekli olmadığı anlaşılmakla, zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu itibarla bozma öncesi mahkemenin istemiyle baro tarafından atanan müdafiinin hükmü temyize yetkisi bulunmadığı, Dairemizin 11/01/2022 tarihli gönderme kararı sonrası, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa 10/03/2022 tarihinde usulüne uygun şekilde tebliğine rağmen suça sürüklenen çocuğun hükmü temyiz etmediği ve yukarıda belirtilen gerekçeler ile daha önce atanan ve temyize hakkı olmayan suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE, 26.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27870, Karar No: 2012/28985, Tarih: 18.12.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/27870 E.  ,  2012/28985 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Konter vekili Avukat ... ile ASKİ Genel Müdürlüğü vekili Avukat ... aralarındaki alacak davası hakkında ... 2.Tüketici Mahkemesinden verilen 28.6.2012 gün ve 734-815 sayılı hükmün davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, ... - Yenimahalle İlçesi-... Konutları 61910 ada 2 Parsel A/6 blok F/2 no.lulu bağımsız bölümde bulunan meskenine su aboneliği için müracaat ettiğini, 3.308,62 TL. kanal katılım ve şebeke bedeli istendiğini, bu bedelin 308,62 TL'sinin peşin alındığını,geri kalanı için senet düzenlendiğini belirterek bu bedelden sorumlu olmadığının tespitine, dava tarihinden önce ödenen miktar ile bundan sonra ödenmek zorunda kalınacak tutarın ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece, davanın kısmen kabulü ile, davacının kanal katılım ve şebeke hissesi bedeli olarak davalı idareye 1.623,11 TL'den sorumlu olduğu anlaşılmakla fazladan alınan 685,51 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine,dava konusu olan 08.12.2009 tarih ve 1.000,00 TL bedelli senetten dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2012 tarihinden itibaren 1.690,00 YTL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davacı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 1.690,00 YTL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 2012/27870-28985

sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davacının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2219, Karar No: 2024/1728, Tarih: 21.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/2219 E.  ,  2024/1728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1589 E., 2016/566 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜMLER : Sanık ... hakkında beraat, sanık ...

hakkında mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I.TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebepleri; sanık ... hakkındaki beraat kararının usul ve kanuna aykırı olduğuna ve re'sen tespit edilecek sebeplerle sanık ... hakkındaki beraat hükmü ile sınırlı olarak hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık ...'un temyiz sebepleri; hükmü temyiz ettiğine ilişkindir.

II.GEREKÇE

Asıl davada; 16.11.2014 tarihinde, önleme araması kararına istinaden, aynı sokakta 25 numaralı bina

önünde sanık ...’nin kendisine ait olmadığını beyan ettiği, yanında bulunan ağzı açık görünür vaziyetteki üç adet siyah poşet içerisindeki toplam 1.490 paket kaçak sigara, aynı sokakta 18 numaralı bina önünde sanık ...’un yanında bulunan siyah poşet içerisindeki toplam 150 paket kaçak sigara olmak üzere toplam 1.640 paket bandrolsüz ve kaçak sigara ele geçirilmiştir.

Birleşen davada; 25.12.2014 tarihinde, arama kararına istinaden sanık ...’un evinde, huzurunda yapılan aramada toplam 460 paket bandrolsüz ve kaçak sigara ele geçirilmiştir.

Sanıklar hakkında 16.12.2014 tarihli iddianame ile 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin onsekizici fıkrasına aykırılık suçundan, yine birleşen davada sanık ... hakkında 20.01.2015 tarihli iddianame ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizici fıkrasına aykırılık suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır.

Sanık ... savunmalarında; suça konu poşetlerin ve sigaraların kendisine ait olmadığını, kolluk görevlilerine de poşetlerin kendisine ait olmadığını söylediği, poşetleri evinin önünde sanık ...’un bıraktığını beyan etmiştir.

Sanık ... savunmalarında; asıl davadaki eylemine ilişkin, suça konu sigaraların kendisine ait olduğunu, sigaraların bir kısmın korktuğu için sanık ...’in evinin önünde bıraktığını, satacağını, birleşen davada eylemine ilişkin, suça konu sigaraları satacağını beyan etmiştir.

Sanık ... savunmalarında; asıl davadaki eylemine ilişkin, suça konu sigaraların kendisine ait olduğunu, sigaraların bir kısmın korktuğu için sanık ...’in evinin önünde bıraktığını, satacağını, birleşen davada eylemine ilişkin, suça konu sigaraları satacağını beyan etmiştir.

Asıl davaya ilişkin eyleme yönelik tutanak tanığı C. İ. ve M. T. beyanlarında; sanık ...’in kapısını çaldıktan yada sonradan mı evinden sokağa çıkıp çıkmadığını hatırlamadığını, poşetlerin iki ayrı kaldırımda bulunduğunu, sanıkların da sokakta bulunduğunu, ihbar üzerine sokağa gittiklerini, çok sayıda Suriye uyruklu şahsın bulunduğunu, poşetlerin yanında bulunan sanıklar hakkında tutanak düzenlediklerini, sanık ...’in elinde taşırken poşet görmediklerini, poşetlerin yanında bulunduğu için tutanak düzenlemiş olabileceklerini, başka Suriye'li şahısların da bulunduğunu, beyan etmişlerdir.

Suça konu eşyaların kaçak olduğuna ilişkin bilirkişi raporları dava dosyasında mevcuttur.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakaları dava dosyasında bulunmaktadır.

A.Sanık ... Hakkındaki Beraat Hükmüne Yönelik

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde; sanığın aşamalardaki savunmaları, bu savunmaları doğrulayan sanık ...'un savunması, tanık beyanları, olay tutanağının içeriği ve dosya içeriğindeki belgeler ve bilirkişi raporu dikkate alınarak, sanığın üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmaması nedeniyle sanık ... hakkında beraat hükmü verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

B.Sanık ... Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik

Asıl davada; olay tutanağına göre, sanığın suç tarihinde kendisine ait olduğunu ikrar ettiği poşetler içerisinde ticari nitelikteki kaçak sigaraların ele geçirilmiş olması, tutanak tanıklarının beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yine birleşen davada da, sanığa ait evde yapılan aramada ticari nitelikteki kaçak sigaraların ele geçirilmiş olması, sanık savunması ve dosya kapsamına göre, sanık ...'un

eylemlerinin sabit olduğu, belirlenmekle, sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

eylemlerinin sabit olduğu, belirlenmekle, sanık ... hakkında mahkûmiyet hükmü kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

Dava konusu eşyanın gümrüklenmiş değerinin 2 katının ödenmesi halinde; soruşturma evresinde etkin pişmanlık konusunda ihtarat yapılmamış ise verilecek cezada 1/2 oranında, yapılmış ise 1/3 oranında indirim yapılacağı belirtilerek, 7242 sayılı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca etkin pişmanlık ihtaratında bulunulması gerektiği de göz önünde bulundurulmak suretiyle; hükümden sonra 10.12.2022 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının “yirmiüçüncü” fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık ...'un lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmıştır. 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının mahkemesince saptanması ve sonucuna göre uygulama yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

1.Suça konu sigaraların kaçak olarak yurda sokulduğunun anlaşılması nedeniyle, suç tarihinde yürürlükte bulunan 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesiyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesinde belirtilen "...Ancak, tütün mamullerinin etil alkol, metanol ve alkollü içkilerin kaçak olarak yurda sokulduğunun anlaşılması halinde, onuncu fıkra hükmüne istinaden cezaya hükmolunur." amir hükmü dikkate alınarak, sanık hakkında 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları gereğince uygulama yapılması, yine 3 üncü maddesinin yirmiüçüncü fıkrasının da uygulama şartlarının oluşup oluşmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2.İncelenen asıl dava dosyasında suç tarihinin 16.11.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 16.12.2014 olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesine esas alınan birleşen İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/73 Esas, 2015/1156 Karar sayılı dosyasında suç tarihinin 25.12.2014, iddianame düzenleme tarihinin ise 20.01.2015 olduğu; 16.12.2014 tarihli iddianamenin düzenlenmesi ile incelenen asıl dava dosyası ile hukuki ve fiili kesintinin gerçekleşmesi nedeniyle, anılan eylemlerle ilgili ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, sanık ...'un eylemleri birleştirilerek 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uygulanarak yazılı şekilde hüküm tesis edilmek suretiyle eksik ceza tayini, nedenleriyle, kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

III.KARAR

A.Sanık ... Hakkındaki Beraat Hükmüne Yönelik

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin

28.04.2016 tarihli ve 2014/1589 Esas, 2016/566 Karar sayılı kararında katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B.Sanık ... Hakkındaki Mahkûmiyet Hükmüne Yönelik

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2016 tarihli ve 2014/1589 Esas, 2016/566 Karar sayılı kararına yönelik sanık ...'un temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, sanığın cezada kazanılmış hakkının 1412 sayılı Kanun'un 326 ncı maddesinin son fıkrası uyarınca saklı tutulmasına, 21.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/341, Karar No: 2018/7690, Tarih: 21.05.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/341 E.  ,  2018/7690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

02.12.2016 gün ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 36. maddesiyle, 5271 sayılı CMK’nın 307. maddesinin üçüncü fıkrasının ikinci cümlesi değiştirilerek;

"Direnme kararları, kararına direnilen daireye gönderilir. Daire, mümkün olan en kısa sürede direnme kararını inceler ve yerinde görürse kararını düzeltir; görmezse dosyayı Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderir”... şeklindeki düzenleme karşısında, yerel mahkemece verilen direnme kararı üzerine dosya Dairemize gönderilmekle;

Ceza Genel Kurulunun süreklilik kazanmış uygulamalarına göre, şeklen direnme kararı verilmiş olsa dahi;

a) Bozma kararı doğrultusunda işlem yapmak,

b) Bozma kararında tartışılması gereken hususları tartışmak,

c)Bozma sonrasında yapılan araştırma, inceleme ya da toplanan yeni delillere dayanmak,

d)İlk kararda yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş bulunan yeni ve değişik gerekçelerle hüküm kurmak, suretiyle verilen hüküm, özde direnme kararı olmayıp, yeni bir hükümdür. Bu nitelikteki bir hükmün temyiz edilmesi halinde ise incelemenin Yargıtay'ın ilgili dairesi tarafından yapılması gerekir.

İncelenen dosya kapsamından;

Dairemizin 16.01.2014 tarih, 2012/24689 esas 2014/1039 karar sayılı kararı ile 20.04.2014 tarihli ilk hükmün; "Sanığın, kargo şirketi tarafından yanlışlıkla Carfoursa mal kabul bölümüne teslim edilen eşyayı çaldıktan sonra suça konu eşyanın değerini ödemek zorunda kalan kargo şubesi sahibi katılan ...'na 122 TL ödeme yaptığının anlaşılması karşısında; katılana kısmi iade nedeniyle rızasının bulunup bulunmadığı sorularak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinin uygulama koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi" nedeniyle bozulmasından sonra, yerel mahkemece direnilmesine karar verilmesinden sonra verilen karar ile '' Her ne kadar Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 2012/24689 esas 2014/1039 sayılı kararıyla, sanık tarafın kısmi ödemesi nedeniyle TCK 168/1-4 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı yönünde katılanın görüşünün sorulması gerektiği nedeniyle bozma kararı verilmiş ise de, bu kararın TCK 168 maddesindeki düzenlemeye uygun olmadığı açıktır.

Konuya ilişkin yasal mevzuat incelendiğinde; TCK 168/1 maddesinde "....failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir."

TCK 168/4 "Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır." şeklinde belirtildiği görülmüştür.

Konuya ilişkin yasal mevzuat incelendiğinde; TCK 168/1 maddesinde "....failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir."

TCK 168/4 "Kısmen geri verme veya tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için, ayrıca mağdurun rızası aranır." şeklinde belirtildiği görülmüştür.

Buna göre TCK 168 maddesinin uygulanabilmesi için sanığın müşteki tarafın zararını gidermesi tek başına yeterli olmayıp, ayrıca bizzat pişmanlık duyması ve göstermesi gereklidir. Bunun haricinde kısmi iadenin de geçerli olabilmesi için yine sanığın açıkça pişman olması ve müşteki tarafın önemli ölçüde zararını giderici hareketlerde bulunması gereklidir. Salt sanığın suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik hareketleri TCK 168 maddesinin uygulanması için yeterli değildir. Bu kapsamda sanığın müştekiye ait zararın çok cüzi bir kısmını ve son celsede karar aşamasında gidermesinin yeterli olmadığı gayet açıktır. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2012/1437 esas 2013/153 karar sayılı ilamına da belirtildiği gibi " .......Örneğin, misli bir eşya olan 1.000 Lira paranın çalınmasında, çalınan paranın 900 Lirasının iadesi halinde kısmi iadeden söz edilebilecektir....... " 1.000 TL'lik çalınma hadisesinde ancak 900 TL gibi önemli ve makul sayılabilecek bir kısmi ödeme, TCK 168/1-4 maddesinin uygulanmasını sağlattıracağından, bozma ilamı ceza genel kurul kararına aykırı bulunmaktadır. Zira sanık tarafından iki adet cep telefonu ve çeşitli miktarlarda telefon kontörü çalınmış olup toplam değeri 2.400 TL'dir.

Dosya kapsamında 09/02/2010 tarihinde alınan ifade gereği müştekinin toplamda 2.400 TL değerinde zararı bulunduğu, 18/03/2010 tarihli celsede sanık müdafinin esas hakkında beyanda bulunmak için süre istediği, 20/04/2010 tarihli celsede sanık müdafinin PTT kanalıyla 30/03/2010 tarihli ve 122 TL değerinde suçtan doğan zararını giderilmesine yönelik dekont ibraz ettiği, bu haliyle 2.400 TL'lik zarara karşı 122 TL gibi çok cüzi bir bedelin ve üstelik son celsede karar aşamasında ödenmesinin TCK 168/4 maddesinde tanımlanan kısmi ödeme olmadığı, bir an için olduğu bile kabul edilse dahi sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmediği, sanığın dosyaya yansımış hiçbir pişmanlık duyar hareketinin veya sözünün bulunmadığı açıktır. Bu durumda sanık hakkında TCK 168/1-4 maddesinin uygulama şartları gerçekleşmemiştir.