muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/12872, Karar No: 2023/13317, Tarih: 25.12.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/12872 E.  ,  2023/13317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/2178 E., 2023/1898 K.

KARAR : Esastan red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 8. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/185 E., 2023/251 K.

Taraflar arasındaki iş kazası olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Kurum vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi 21.07.2007 tarihinde uzun yol taşımacılığı yaptığı TIR'a binmek üzereyken Almanya Lampertheim şehrinde kalp krizi geçirerek vefat ettiğini, iş kazası şartlarının 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinde tanımlandığını, muris ...'in davalıya firmaya ait tır ile taşımacılık faaliyetini yapmak için gittiği Almanya'da aracına binmek istediği sırada meydana gelen kalp krizi sonrası vefatının sosyal güvenlik hukuku anlamında iş kazası sayılacağının davalı iş verenin vefat edenin yaşına ve sağlığına uygun olmayan işlerde çalıştırdığını, hasta olduğunu bilmesine rağmen yoğun iş temposu altında çalıştırma yaptırdığını belirterek davacılar murisinin geçirmiş olduğu kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ...... Ltd. Şti. vekili, davacıların murisinin vefatından sonra 10 yıldan fazla zaman geçtiğini, davanın ikamesinin kötü niyetli olduğunu, müteveffanın araç başında değil araca binmekte iken kalp krizi sonucu yaşamını yitirdiğini vefat konu olayın kaza değil kalp krizi olduğunu, murisin 01.06.2007 tarihinde işe girişinin yapıldığını, 02.06.2007 yılı günü yola çıktığını, kalp krizi ile müvekkili şirket arasında illiyet bağının bulunmadığını müvekkiline kusur atfedilemeyeceğini belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili ise davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Davalı Kurum vekili ise davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; Mahkemece yapılan değerlendirmelere göre; davalı adına Kahramankazan adresinde 1028235.006 numaralı nakliye iş yerinin 15.02.1996 tarihinden itibaren tescil edildiği, davacıların murisinin 06.02.2007 ile 19.07.2007 tarihleri arasında bu iş yerinden sigorta bildirimlerinin yapıldığı, Alman makamları tarafından sunulan ve tercümesi yapılan belgelere göre ...'in davalı nezdinde yurt içi ve yurt dışı TIR şoförü olarak işe alındığı, davalı şirkete ait ... ve 4856 plakalı TIR ve dorsesiyle yurt dışına nakliye işi için gönderildiği, 21.07.2007 günü saat 10:00 sıralarında Almanya Lampertheim - Lelorch Otobanında geçirdiği kalp krizi sonucu yaşamını yitirdiği, davacıların murisinin sigortalı olarak işini yaptığı sırada hayatını kaybettiği anlaşıldığından davanın kabulüne, davacıların murisi ...'in 21.07.2007 tarihinde geçirdiği kazanın iş kazası olduğunun tespitine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, Frankfurt Başkonsolosluğundan belgeler gelmeden karar verildiğini ileri sürmüş, eksik inceleme ile verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; davacıların murisine ait sigorta hizmet cetvelinde 06.02.2007 ile 19.07.2007 tarihleri arasında bu işyerinden sigortalı hizmetlerinin bildirildiği, 14.03.2018 tarihli denetmen raporunda, olayın üzerinden uzun zaman geçmesi işyeri defter ve kayıtlarına ulaşılamaması nedeniyle bir tespit yapılamadığı, davalı işveren tarafından sunulan ve davacıların murisinin Almanya'da geçirdiği kalp krizi ile ilgili olarak Alman makamları tarafından sunulan ve tercümesi yapılan belgelere göre; ...'in davalı nezdinde yurt içi ve yurt dışı TIR şoförü olarak işe alındığı, davalı firmaya ait ... ve 4856 plakalı TIR ve dorsesi ile yurt dışına nakliye işi için gönderildiği, 21.07.2007 günü saat 10.00 sularında Almanya Lampertheim-Lorch otobanında dinlenme tesisinde kalp krizi sonucu öldüğünün belirtildiği, Mahkemece dinlenilen bordro tanıklarının beyanları ile de doğrulandığı üzere davacıların murisinin kaza geçirdiği sırada davalı şirkete ait nakliye aracının uzun yol şoförü olduğu, ölümün işin yürütümü sırasında meydana geldiği, işin niteliği itibariyle zorunlu dinlenme saatleri sırasında meydana gelse dahi olayın iş kazası niteliğinde sayılması gerektiği anlaşıldığından davanın kabulüne dair Mahkemenin maddi vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve kanuna aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla davalı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK 353/1-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı Kurum vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davalı Kurum vekili istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemişlerdir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacıların murisinin 21.07.2007 tarihinde kalp krizi geçirerek vefat etmesi olayının iş kazası olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 11 inci maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalı Kurum vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/3995, Karar No: 2008/128, Tarih: 17.01.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/3995 E.  ,  2008/128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye 3. Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, borçlular ... Dış Ticaret Ltd. Şti, ... ..., ..., ... aleyhine icra takibi yapıldığını, borcu karşılayacak mal bulunamadığını bu nedenle borçluların diğer davalılara yaptıkları tasarrufların iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Borçlular ... Dış Ticaret Ltd. Şti, ... ..., ... ve ... vekili, davacının geçici veya kesin aciz belgesine sahip olmadığını, banka alacağının muaccel olmadan kat edildiğini, yapılan hacizde borçlu şirket adresinin açılmadan boş olduğunun tutanağa geçirildiğini, borçluların mevcutlarının alacağı karşılamaya yeter olduğunu, yapılan satışlardan elde edilen gelirlerin ithalata ve ihracatın artırılması için kullanıldığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, satış işleminin iyiniyetli olarak yapıldığını, borçlu şirketin borçlarından haberdar olunmadığını ve tasarruf amacı ile taşınmazın satın alındığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Davalı ..., taşınmazı davalılardan ...’den ve bedelini ödeyerek satın aldığını, satılan taşınmazların ve borçluların durumlarını bilecek durumda olmadığını bu nedenle iyiniyetli olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, satıcı olan borçlu ile davacı arısındaki hukuki ilişkinin müvekkilini etkilemeyeceğini, dava konusu evin parasının ödenerek satın alındığını, tapuda gösterilen değerin düşük olmasının genel bir uygulama olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... ..., davacının elinde aciz belgesi bulunmadığını, satışın gerçek bedel üzerinden yapıldığını, satıcının içinde bulunduğu ekonomik durumu bilmesinin mümkün olmadığını ve davanın reddi gerektiğini belirtmiştir.

Davalı ... ..., takip kesinleşmediği için iptal davası açılamayacağını, satışın yapıldığı sırada borçlunun hakkında bilgi sahibi olmadığını, satışın gerçek olduğunu ve bedelin ödendiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., tapu kaydına dayanarak ve bedelini ödeyerek taşınmazı satın aldığını, taşınmazı üçüncü bir kişiye sattığını bu yüzden davada taraf gösterilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Turizm A.Ş vekili satın alınan taşınmazın rayiç bedeller nazara alınarak, şirketin ... bağlantılarında kullanılmak için satın alındığını, şirket kayıtlarında da satışın gözüktüğünü beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., tapu kaydına dayanarak ve bedelini ödeyerek taşınmazı satın aldığını, taşınmazı üçüncü bir kişiye sattığını bu yüzden davada taraf gösterilmesinin doğru olmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Turizm A.Ş vekili satın alınan taşınmazın rayiç bedeller nazara alınarak, şirketin ... bağlantılarında kullanılmak için satın alındığını, şirket kayıtlarında da satışın gözüktüğünü beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... ... vekili, takibe geçiş tarihinin tasarruf tarihinden sonra olduğunu, müvekkilinin taşınmazları satın alıp iki parseli birleştirdikten sonra fabrika inşa edip kiraya verdiğini, gerçek olmayan bir satıştan sonra böyle bir inşaatın yapılmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda satış bedelleri ile gerçek değerler arasında fark olduğu ancak az vergi ödemek için resmi satış bedellerinin genellikle gerçek değerin altında gösterildiğini, davalıların davacıyı zarar vermek amacı ile ve birlikte tasarrufta bulunduklarına ilişkin delil olmadığından davanın reddine karar verilmiş hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, İY'nın 278/2 maddesinde akdin yapıldığı sırada, kendi verdiği şeyin değerine göre borçlunun ivaz olarak pek aşağı bir fiyat kabul ettiği akitler bağışlama hükmünde sayılıp, yapılan tasarrufun iptale tabi olduğunun öngörülmüş olmasına, davalı borçlu ... tarafından davalı ... ...’a satılan ..., ... Köyü 1198 ada 1 parsel sayılı taşınmaz ile davalı borçlu ... tarafından davalı ... ... ...’e devredilen Kadıköy, ... 406 ada 19 parselde kain 6 nolu bağımsız bölümün bilirkişilerce belirlenen gerçek değeri ile kaydın satış değerleri arasında fahiş fark bulunmadığının saptanmasına göre bu tasarruflara ilişkin hükmünün ONANMASINA,

2- Diğer taşınmazlar hakkında verilen karara yönelik temyiz itirazlarına gelince; birinci bentte açıklandığı üzere İİY'nın 278/2 maddesi hükmüne göre edimler arasındaki aşırı farkın bağışlama hükmünde sayılıp, tasarrufların iptal edileceğine taşınmazların bilirkişilerce belirlenen gerçek değerlerinin ödendiğinin yasal ve inandırıcı delillerle kanıtlanamamasına bu durumda 3. kişilerin iyi niyet iddialarınında dinlenemeyeceği nazara alınarak tasarrufların iptaline karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları birinci bentte gösterilen taşınmazların haricindeki dava konusu diğer taşınmazlar yönünden yerindedir. Kabulüyle hükmün bu taşınmazlarla sınırlı olarak BOZULMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 0.90.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davacı Türkiye Garanti Bankası AŞ'den alınmasına 17.1.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10229, Karar No: 2016/6237, Tarih: 30.06.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/10229 E.  ,  2016/6237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı vergi usul kanununa aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 24.10.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.06.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5286, Karar No: 2013/4504, Tarih: 11.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/5286 E.  ,  2013/4504 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili ile davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin tüm, davacı Kurum vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir. Mahkemece, anılan maddenin “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasa Mahkemesinin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonucu oluşan hukuki durum dikkate alınarak karar verilmiş ise de, Kurumun rücu alacağı, gelirin ve sosyal yardım zammının ilk peşin sermaye değerini oluşturan 39.582,50 TL. ile geçici iş göremezlik ödeneği tutarı 748,99 TL. ve tedavi gideri tutarı 659.45 TL.’nin, anılan Yasa’nın 9, 10 ve 26. maddelerine göre, davalının %87,5 kusuruna isabet eden 35.867,07 TL. ile sınırlı olup, iş bu davada Kurumca sigortalıya yapılan yardımlardan 5000,00 TL.’nın talep edilmiş olması karşısında, ilk peşin sermaye değerli gelirler ile geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi giderlerinin %87,5 kusur karşılığı içinde kalan talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi gideri tutarı da eksik belirlenerek, hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkranın 2. bendinin silinerek, yerine “2-Davalının olayda %87,5 kusurlu olduğunun kabulü ile, davacı kurum tarafından yapılan gelirin ilk peşin sermaye değeri 39.582,50 TL, geçici iş göremezlik ödeneği tutarı 748,99 TL. ve tedavi gideri tutarı 659.45 TL. olmak üzere toplam 40.990,94 TL.’nin %87,5 kusur karşılığı 35.867,07 TL. ise de; taleple bağlı kalınarak 5000,00 TL.’nin gelirler yönünden onay, tedavi gideri ve geçici iş göremezlik ödeneği yönünden sarf ve tediye tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” cümlesinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 11.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/664, Karar No: 2018/10960, Tarih: 20.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2016/664 E.  ,  2018/10960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki, trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 20.01.2014 tarihinde ... plakalı aracı ile seyir halinde iken davalılardan ... adına kayıtlı davalı ...'in sevk ve idaresindeki diğer davalıya ZMMS ile sigortalı ... plakalı kamyonun davalı sürücünün kusuru ile çarpması sonucunda yaralandığını ve yaralanması sonucunda geçici ve sürekli iş göremezliğinin ortaya çıktığını, davacının kaza nedeniyle uzun süre tedavi görüp dar gelirli olan ve geçimini bedensel çalışması ile sağlayan davacının tedavi süresince hayli üzüntü ve acı çektiğini ve geleceği için endişeli ve karamsal bir hal aldığını, mental olarak yıpranıp zarar gördüğünü ileri sürerek 20.000,00 TL manevi tazminat ve 500,00 TL geçici iş göremezlik nedeniyle maddi tazminatın davalılar ... ve ...'den kaza tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte müşterek ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere sürekli iş göremezlik nedeniyle 4.500,00 TL maddi tazminatın tüm davalılardan müşterek ve müteselsil olarak kaza tarihinden ticari temerrüt faizi ile tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece;maddi tazminat istemi yönünden; davanın esası hakkında karar verilmesine yer olmadığına; manevi tazminat

istemi yönünden; davalılar ... ve ...'e yönelik davanın kısmen kabulü ile; 7.500,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faizi ile birlikte davalılardan müşterek ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar ... ve ... vekili tarafından süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde; bir usulsüzlük bulunmamasına göre davalılar ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 411,94 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'dan alınmasına, 20/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1230, Karar No: 2017/11150, Tarih: 04.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/1230 E.  ,  2017/11150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibariyle hüküm tarihinde yürülükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Somut olayda ise;

Suça sürüklenen çocuk, olay tarihinde mağdurun arabasında bulunan çantayı hırsızlaması karşısında, suça konu çantanın değerinin 10,00 TL olması nedeniyle; hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7218, Karar No: 2021/4455, Tarih: 06.04.2021

**10. Ceza Dairesi         2017/7218 E.  ,  2021/4455 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Oluşa, dosya içeriğine ve mahkemenin kabulüne göre, suç tarihinde rahatsızlanması üzerine Kars Devlet Hastanesine getirilen ve hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan ayrı soruşturma yapılan ... ile sanığın, yanlarında tanıklar ..., ... ve ... ile birlikte okul bahçesinde oturdukları esnada ...’ın sigara almaya gideceğini söylediği, bunun üzerine sanığın içmekte olduğu esrarlı sigarayı ...’a uzatarak “gel sen de çek” dediği ve ...’ın da sanığa ait esrarlı sigaradan içtiği olayda; sanığın sabit olan fiilin uyuşturucu madde içeren sigarayı ... ile birlikte kullanmak olduğu ve eyleminin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6155, Karar No: 2015/7359, Tarih: 13.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/6155 E.  ,  2015/7359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü: