muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/234, Karar No: 2023/2781, Tarih: 08.05.2023

b)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğunun anlaşılması,"

Nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

3. İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2018 tarih, 2018/19 Esas, 2018/73 Karar sayılı kararı ile 17.11.2015 tarihli ve 2014/385 Esas, 2015/240 Karar sayılı kararında direnilerek sanıklar hakkında hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

4. İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.02.2018 tarih, 2018/19 Esas, 2018/73 Karar sayılı kararının, katılanlar vekili ve sanık ... müdafiince temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 24.12.2018 tarih, 2018/4491 Esas, 2018/5578 Karar nolu kararı ile yerel mahkemenin direnme gerekçesi yerinde görülmediğinden dosyanın direnme konusunda karar verilmek üzere Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

5.Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 08.06.2021 tarihli, 2019/1-55 Esas, 2021/261 Karar nolu kararı ile ''sanıklar hakkında kasten öldürme suçundan kurulan hükümlerin hakaretten ibaret haksız tahrik oluşturan eylemin ulaştığı boyut gözetildiğinde sanıklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uyarınca cezalarında indirim yapılırken asgari miktarda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi'' isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

6. İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin 16.12.2021 tarihli, 2021/505 Esas, 2021/515 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar ..., ... ve ... Vekilinin Temyiz İstemleri; suç tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğinden suç vasfının hatalı belirlendiğine, haksız tahrike, takdiri indirim nedenlerine, eksik ceza tayinine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

1. Sanıklar ..., ... ve ...'in maktulü darp ederek künt kafa travmasına bağlı kafa, yüz ve hyoid kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti sonucu ölümüne sebep oldukları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun kesin kararı doğrultusunda sanıkların eylemlerini maktulden kaynaklı sanıklara ve ailelerine yönelik olarak haksız söz ve davranışlar nedeniyle gerçekleştirmeleri nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı anlaşılmıştır.

Temyizin kapsamına göre;

1. Sanıklar ..., ... ve ...'in maktulü darp ederek künt kafa travmasına bağlı kafa, yüz ve hyoid kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti sonucu ölümüne sebep oldukları, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun kesin kararı doğrultusunda sanıkların eylemlerini maktulden kaynaklı sanıklara ve ailelerine yönelik olarak haksız söz ve davranışlar nedeniyle gerçekleştirmeleri nedeniyle haksız tahrik hükümlerinin uygulandığı anlaşılmıştır.

2. Sanıkların savunmaları, katılan ve tanık anlatımları, 10.11.2014 tarihli uzmanlık raporu, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı tarafından düzenlenen 28.11.2014 tarihli otopsi raporu dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Katılanlar ..., ... ve ... Vekilinin Suç Tasarlanarak ve Canavarca Hisle İşlendiğinden Suç Vasfının Hatalı Belirlendiğine, Haksız Tahrike, Takdiri İndirim Nedenlerine, Eksik Ceza Tayinine Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden;

Dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği, eyleme uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, sanıkların öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiklerinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanıklar aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanıkların canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiklerinin kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, hukukî süreç başlığı altında bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmının ve Yargıtay Ceza Genel Kuruku Kararının içeriğine uygun verilen hükümler yönünden anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.12.2021 tarihli ve 2021/505 Esas, 2021/515 Karar sayılı kararında katılanlar ..., ... ve ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

08.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20978, Karar No: 2016/18848, Tarih: 31.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/20978 E.  ,  2016/18848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- HMK.nun 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkân dâhilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava, niteliği itibariyle külli tespit kısmi eda istemli belirsiz alacak davasıdır. Bu nedenle davacının alacaklarına işletilecek faizlerin başlangıç tarihlerinin dava ve ıslah tarihleri olarak ayrı ayrı belirtilmesi gerekirken talep edilen tüm alacağa dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi ve hükmedilen miktarın netmi, yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi, hatalı olup bozma sebebi ise de, söz konusu hatanın giderilmesi yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin çıkartılarak, yerine;

“ 1- 12.627,84 TL. net ilave tediye alacağından;

1.000,00 TL. sinin dava tarihi olan 24.09.2014 tarihinden itibaren,

11.627,84 TL. sinin ıslah tarihi olan 01.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine “ bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalıya yükletilmesine, 31.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9047, Karar No: 2013/956, Tarih: 13.02.2013

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2012/9047 E.  ,  2013/956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava niteliği ve içeriği itibariyle 1581 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan muhtesat niteliğindeki fındık ağaçlarının aidiyetinin tesbitine ilişkindir.

Tapuda kayıtlı taraflar arasında ortaklığın giderilmesi davasına konu olduğu belirlenen 1581 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan uzman bilirkişi tarafından düzenlenen 15.09.2011 günlü haritada belirlenen temyize konu 7245 m2 yüzölçümündeki bölüm içinde gösterilen 350 adet fındık ağacının davacı ... tarafından meydana getirildiği, mahkemece yapılan keşif, uygulama, toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve kararda gösterilen diğer gerekçelere göre davalılardan ...'un sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ne var ki; 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 718. maddesi hükmünde, arazi üzerindeki mülkiyetin, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsayacağı, bu mülkiyetin kapsamına yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere yapılar, bitkiler ve kaynakların da gireceği açıklandığından, taşınmaz üzerindeki bina, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Bu olgu gözönüne alındığında kural olarak ve aksine bir hüküm bulunmadıkça taşınmaz üzerindeki muhtesatların mülkiyetinin tespiti dava edilemeyeceği gibi, mahkemelerce de muhtesatların taşınmazın arzına malik olanlar dışında başka bir kişiye ait olması sonucunu doğuracak şekilde hüküm verilemez. Ne var ki, çoğun içinde azın da bulunduğu, muhtesatların mülkiyetinin tespiti isteminin muhtesatların meydana getirildiğinin tespiti istemini de içerdiği gözönüne alındığında, mülkiyet tespiti istemiyle açılan davalarda, koşullarının varlığı ve davanın kanıtlanması halinde davaya konu muhtesatların davacı tarafça meydana getirildiğinin tespitine, mülkiyet tespiti isteminin ise reddine karar verilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, mahkemece az yukarıda açıklanan hukuksal olgu gözetilerek davanın kısmen kabulü ile davacının mülkiyet tespitine ilişkin talebinin de reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ... ve arkadaşlarının temyizi bu nedenle yerinde ise de; yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirmediğinden hüküm yerinin 1 numaralı bendindeki "...kabulüne ..." sözünün hüküm yerinden çıkartılmasına, yerine sırasıyla "...kısmen kabulüne..." 3. bendindeki “...1663,20 TL nin...” ve 3. bendindeki “...1264,55 TL...” sözlerinin hüküm yerinden çıkarılmasına yerine sırasıyla “red ve kabul oranına göre 831,60 TL... ” ve 3. bendindenki “...red ve kabul oranına göre 1182,28 TL...” ile 3. bendden sonra gelmek üzere "Davacı tarafından yapılan yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına," söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, hüküm düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 13.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11142, Karar No: 2017/10519, Tarih: 14.06.2017

**9. Hukuk Dairesi         2015/11142 E.  ,  2017/10519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 20/06/2006 - 15/08/2013 tarihleri arasında davalı iş yerinde temizlik işçisi ve kapı görevlisi olarak aylık en son net 900,00 TL net ücretle çalıştığını, davacının 15/08/2013 tarihinde tutuklandığını, 10/02/2014 tarihinde tahliye olduğunu, tutuklanma nedeninin iş yeri ile ilgili olmadığını belirterek, kıdem ve ihbar tazminatının davalı işverenden tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 20/06/2008 - 15/08/2013 tarihleri arasında davalı iş yerinde çalıştığını, en son brüt 706,34 TL ücret aldığını, öz torununa tacizde bulunduğunu bunu gizleyerek davalı iş yerinde çalışmaya başladığını, 15/08/2013 tarihinde tutuklanırken olay çıktığını ve iş akdine davacının davalıyı aldatması neden ile haklı nedenle son verildiğini, davacı hakkında açılmış olan küçüğün basit cinsel istismarı suçu nedeni ile tutuklanmasından dolayı haklı nedenle davacının iş akdinin feshedildiğini, söz konusu suçun çok ağır bir suç olduğu ve kulüp üyeleri arasında çok büyük bir tepkiye sebebiyet verdiğini, bundan dolayı feshin haklı nedenle gerçekleşmesi nedeni ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağını, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının davalı işverenlikte 20/06/2008 - 15/08/2013 tarihleri arasında havuz temizliği, genel temizlik ve bekçilik işlerinde çalıştığı, iş akdinin davalı işverenlikçe haklı bir neden olmaksızın feshedildiği iddiası karşısında davalı işverenliğin davacı hakkında açılmış olan küçüğün basit cinsel istismarı suçu nedeni ile tutuklanmasından dolayı haklı nedenle davacının iş akdinin feshedildiği, söz konusu suçun çok ağır bir suç olduğu ve kulüp üyeleri arasında çok büyük bir tepkiye sebebiyet verdiği bundan dolayı feshin haklı nedenle gerçekleşmesi nedeni ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanamayacağı savunmasını sunduğu, davalı tarafın iddiaları ile ilgili olarak ... Anadolu 5. ACM'nin 2013/260 sayılı dosyasında yargılamanın yapıldığı, mahkemece davacının 15 yaşından küçük torununu cinsel istismar suçundan TCK'nun 103/1a, 103/4.- 103/6. Maddeleri gereğince neticeten 13 yıl, 9 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve bu süre zarfında 15/08/2013 - 10/02/2014 tarihleri arasında tutuklu kaldığı anlaşılmış olup davacının ceza davasına konu eylemi kendi ikametgah konutunda gerçekleştirdiği, iş yerinde yapılmış bir eylem olmadığı gibi ceza davasının işyeriyle ilgisinin bulunmadığı, davacının böyle bir somut olayda işten çıkarılmasının 4857 sayılı yasanın 25/IV. kapsamında davalı işverenliğe tanınan bir hak olduğu ancak bu durumda davalı işverenlik kıdem tazminatı ödemek yükümlülüğünde bulunduğu gerekçesi ile ihbar tazminatının reddine, kıdem tazminatına yönelik istemin ise kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2. Davalı vekilinin temyizine gelince;

İşçinin iş sözleşmesini ihlal edip etmediğinin tespitinde, sadece asli edim yükümlülükleri değil; kanundan veya dürüstlük kuralından doğan yan edim yükümlülükleri ile yan yükümlerin de dikkate alınması gerekir.

Sadakat yükümü, sözleşmenin taraflarına sözleşme ilişkisinden doğan borçların ifasında, karşı tarafın şahsına, mülkiyetine ve hukuken korunan diğer varlıklarına zarar vermeme, keza sözleşme ilişkisinin kapsamı dışında sözleşme ile güdülen amacı tehlikeye sokacak özellikle karşılıklı duyulan güveni sarsacak her türlü davranıştan kaçınma yükümlülüğünü yüklemektedir. Sadakat borcu birçok yan edimler içeren, isçiyi sadece işyerinde değil, işyeri dışında da takip eden bir borçtur. İşçi bu borç gereğince, işverenin menfaatlerini kollamak, işverenin zararına olan, itibarını zedeleyecek davranışlardan kaçınmak, işverenin menfaatlerine zarar verecek bir durum ya da davranış gördüğünde bunu engellemek veya ilgililere iletmek, onun iş sırlarını, üretim bilgilerini saklamak, işvereni ile rekabet teşkil edecek faaliyetlerde bulunmamak zorundadır.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 25 maddesinin II. Fıkrasının (b) bendinde “İşçinin, işveren yahut bunların aile üyelerinden birinin şeref ve namusuna dokunacak sözler sarf etmesi veya davranışlarda bulunması yahut işveren hakkında şeref ve haysiyet kırıcı asılsız ihbar ve isnatlarda bulunması” ve keza (e) bendinde “İşçinin, işverenin güvenini kötüye kullanması” işverene iş sözleşmesini haklı nedenle fesih hakkı vermektedir. Diğer taraftan 6098 sayılı TBK.’nun 435/2 maddesi uyarınca “Sözleşmeyi fesheden taraftan, dürüstlük kurallarına göre hizmet ilişkisini sürdürmesi beklenemeyen bütün durum ve koşullar, haklı sebep sayılır”.

Dosya içeriğine göre davacının kapı görevlisi ve temizlik işinde çalıştığı işyeri bir kulüp derneği işyeri olup, burada üyeler çocukları ile gelmekte ve faydalanmaktadır. Davacı tutuklandığı suçta, kendi öz torununa cinsel istismar suçunu işlemiş ve yargılanıp mahkum olmuştur. Bu suç işyeri dışında da işlense davacının bu davranışı kulüpte üye çocuklarının bulunması nedeni ile öncelikle çocuklar açısından tehdit içeren bir davranış olduğu gibi İşverenin itibarını zedeleyen ve dürüstlük kurallarına göre iş ilişkisini sürdürmesi beklenmeyen bir davranıştır. Bu davranışı nedeni ile iş sözleşmesinin feshi haklı nedene dayanmaktadır. Kıdem tazminatı isteğinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5689, Karar No: 2020/5104, Tarih: 14.09.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/5689 E.  ,  2020/5104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalı ... ve davalı Alaattin tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 2.647,02 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 7.941,03 TL'nin temyiz eden davalı ...'ten, 2.732,40 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 8.197,20 TL'nin de davalı ...'den alınmasına, 14.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9845, Karar No: 2012/30503, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/9845 E.  ,  2012/30503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3468, Karar No: 2013/2738, Tarih: 08.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3468 E.  ,  2013/2738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava su abonelik sözleşmesinin kurulması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 08.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.