muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2681, Karar No: 2017/8543, Tarih: 03.10.2017

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, ceza yargılaması sırasında alınan ve kesinleşen bilirkişi raporundaki kusur dağılımının oluşa uygun olması sebebiyle benimsenmesinde, davacı ... için manevi tazminat miktarı takdirinde B.K.nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nesafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına, kazanın tek taraflı olup davacı ...’nın midibüste yolcu olmasına, davacı yolcu ...’nın hazırlık aşamasındaki beyanına göre midibüste şoför tarafında 3. koltuk cam kenarında oturuyor olmasına, midibüsün sol yanı üzerine devrilip sürüklenmesine, davacı yolcu ...’nın sol kolunun dirsek hizasından kesilmesine, kaza tarihi 12.6.2013 olup, belirli sınıf minibüs ve otobüslerde emniyet kemeri bulundurma ve kullanma zorunluluğu da getiren Karayolları Trafik Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmeliğin 19.2.2014 tarihinde yürürlüğe girmesine göre, davalı ... vekili ve davalı .... vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle manevi tazminat talebine ilişkindir.

Davacılardan ... trafik kazasında daimi malul kalmış, davacı eşi... için 30.000 TL manevi, çocuklar ... ve ... için ayrı ayrı 10.000'er TL manevi tazminat isteminde bulunulmuştur. Mahkemece davacı eş ... için 20.000 TL, davacı ... için 8.000 TL ve ... için 2.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir. Borçlar Kanunu’nun 47. maddesi (TBK. md. 56) hükmüne göre hakimin özel halleri göz önüne alarak manevi tazminat adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarının adalete uygun olması gerekir. Tazminatın amacı zarara uğrayanda bir huzur duygusu doğurmaktır. Somut olayda davacı ...’nın sol kolunun dirsek hizasından kesilmesi, kusurunun olmaması, dava tarihi (15.9.2014), davacı eş ve çocuklar tarafından duyulan acı gibi nedenler dikkate alındığında, davacılar ..., ... ve ... için hükmedilen manevi tazminat miktarı, duyulan acıyı, çekilen sıkıntıyı hafifletebilecek düzeyde değildir. Hükmedilen manevi tazminat miktarı ‘‘davacılar ..., ... ve ... için’’ bir miktar az olup, adı geçen davacılar bakımından daha üst düzeyde manevi tazminat takdiri için hükmün bozulması gerekmiştir.

3- Kabule göre de, davacılar vekili dava dilekçesinde tüm davacılar için avans faizi talep ettiği ve davalıların maliki ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu araç kullanım amacı ticari olan midibüs olduğu halde, mahkemece ‘‘tüm davacılar için’’ talep gibi avans faizi yerine, yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

3- Kabule göre de, davacılar vekili dava dilekçesinde tüm davacılar için avans faizi talep ettiği ve davalıların maliki ve zorunlu trafik sigortacısı olduğu araç kullanım amacı ticari olan midibüs olduğu halde, mahkemece ‘‘tüm davacılar için’’ talep gibi avans faizi yerine, yasal faize hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekili ve davalı .... vekilinin yerinde görülmeyen tüm, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile davacılar hakkındaki hükümlerin BOZULMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3.082,40 TL kalan onama harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'den alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 3.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5985, Karar No: 2010/7985, Tarih: 08.10.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2010/5985 E.  ,  2010/7985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vesayet hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Somut olayda, ... ilçesi ... Köyünde ikamet ederken ... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından vesayet altına alınan kısıtlı ..., 05.05.2009 tarihinden itibaren ...'ta bulunan Bakım Ve ... Merkezinde kalmaya başlamış, bunun üzerine vesayet makamınca kısıtlının yerleşim yerinin değiştiğinden söz edilerek yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 412.maddesinde vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişinin yerleşim yerini değiştiremeyeceği, yerleşim yerinin değişmesi halinde yetkinin yeni vesayet dairesine geçeceği hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanunun 462/14 maddesinde de vesayet altındaki kişinin yerleşim yerinin değiştirilmesinin vesayet makamının iznine bağlı olduğu belirtilmiştir. Bu halde vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesinin kararı aynı zamanda kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin niteliğinde olup, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 08.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7007, Karar No: 2021/1008, Tarih: 02.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/7007 E.  ,  2021/1008 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle yaralama

Hüküm :CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; olay günü saat 22.00 ile 22.10 arasında sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile meskun mahal içi, aydınlatmanın mevcut olduğu asfalt yolda seyir halindeyken, kaza mahalli olan ışıkla kontrollü kavşaktan sola dönmek istediği esnada karşı yönden gelmekte olan katılanın motosikletine çarpması sonucu, katılanın basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek ve 2. derecede kırık oluşacak şekilde yaralandığı olayda,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın kusur durumuna ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 02.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37991, Karar No: 2017/3002, Tarih: 15.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37991 E.  ,  2017/3002 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Olay günü katılanın para yatırmak için PTT'ye gittiği, havale kağıdı aradığı sırada sanığın yaklaşarak kendisine yardımcı olabileceğini söylediği, havale kağıdını doldururken katılana yardımcı olduğu, katılanın sanığı orada çalışan personel zannettiği, sanığın orada bulunan görevli bayana seslenerek “Turgut Bey 250 TL ödeyecek, havale ücretini kendisi ödeyecek yardımcı olun” dediği, katılanın elindeki 260 TL para ve havale kağıdını alarak görevli bayana doğru gittiği, bir dakika sonra gelerek kimlik fotokopisi lazım diyerek katılanı dışarıya gönderdiği, katılan geri geldiğinde sanığın orada olmadığını anlaması karşısında, sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1084, Karar No: 2006/2316, Tarih: 23.02.2006

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2006/1084 E.  ,  2006/2316 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Silivri Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 10.3.2005 tarih ve 292-128 sayılı hükmün Dairenin 18.10.2005 tarih ve 9800-15497 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatı tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Davacı, davalıdan 1.7.1995 tarihli harici senetle satın aldığı taşınmaz için hazineye ödenecek bedeli davalının karşılamayı taahhüt ettiğini ,hazineye tapu için 23 051 500 000 TL ödemek durumunda kaldığını,davalının bunu ödemeyi kabul etmediğini ileri sürerek 23.051.500.000 TL nin ödeme tarihinden faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, hazine tarafından kendi adına tapu tahsisi yapıldığında bu bedeli ödeyip taşınmazı davacıya devretme yükümlülüğünü aldığını,ancak taşınmazın davacıya ihale ile satışının yapıldığını bu bedeli ödeme yükümlülüğünün olmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece,davacıya satımın ihale ile yapıldığına ve davacının davalıya ödediği bedeli talep hakkının saklı tutulduğuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiş,davacının temyizi sonucu hüküm Dairemizce onanmış ,davacı bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme taleplerinin reddi gerekir.

2–Taraflar arasında düzenlenen 1.7.1995 tarihli harici senetle taşınmazın 2.400.000.000TL’ye davacıya satıldığı,hazine tarafından davalıya satışının yapılması halinde tapuda davacıya devretme ve hazinece istenilen bedeli ödeme taahhüdünde bulunulduğu ve taşınmazın ihale ile davacıya satışının yapılmış olduğu tartışmasızdır.Dosya içeriğinden davalı ile yapılan satış sözleşmesinin, hazinece davacıya yapılan satışa katkısının olmadığı ve davacının ihaleye girerek taşınmazı kendisinin satın aldığı anlaşılmaktadır.Bu durumda davacının davalıya yaptığı ödeme

karşılıksız kaldığından çoğun içinde azı da var prensibindenhareketle, davacının ödediği 2.400.000.000 Tl yi talep etme ... olduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken usul ekonomisine de aykırı olarak yazılı şeklinde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.Ne var ki bu hususun daha önce yapılan temyiz incelemesinde sehven gözden kaçırıldığı bu kez yapılan incelemeden anlaşıldığından Dairemizin 18.10.2005 tarihli 9800/15497 sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkeme kararının az yukarıda açıklandığı şekilde bozulmasına karar verilmiştir.

SONUÇ :Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle Dairemiz 18.10.2005 tarih 9800/15497 sayılı onama ilamının kaldırılarak mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 23.2.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Lira :

22.90 P.H. iade
Yargıtay — Esas No: 2009/13472, Karar No: 2010/4856, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13472 E.  ,  2010/4856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/156 Esas-2005/61 Karar, Dairenin:2009/13404 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5016, Karar No: 2018/6567, Tarih: 08.11.2018

**14. Ceza Dairesi         2018/5016 E.  ,  2018/6567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (üç kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (üç kez)

HÜKÜM : Zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve zincirleme şekilde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki çelişkili anlatımları, savunma, tanık ...'nin mağdurenin beyanını doğrulamaması, tanık Ömer'in soruşturma evresindeki beyanlarından dönmesi, baba ...'in mağdurenin anlatımlarının doğru olmayabileceğine ilişkin ifadesi, olayın intikal şekli ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın atılı suçları işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine, dosyadaki delillerle uyuşmayan yazılı gerekçeyle mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.11.2018 tarihinde üye ...’in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Olay tarihlerinde yedi yaşı içerisinde bulunan mağdurenin komşuları olan ve 73 yaşında bulunan sanığa iftira atmasını gerektiren bir nedenin bulunmadığı, mağdurenin soruşturma aşamasında üç farklı eylemden bahsettiği halde duruşmada iki eylemden bahsetmesinin mağdurenin yaşı ve aradan geçen zaman dikkate alındığında çelişki olarak değerlendirilemeyeceği, Mahkemenin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin mahkumiyet kararının yerinde olduğu, çocuğun nitelikli cinsel istismarı eyleminin ise çocuğun basit cinsel istismarı kapsamında değerlendirilerek bu yönlerden onama-bozma kararı verilmesi gerekirken sayın çoğunluğun sanığın beraati gerektiği yönündeki görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/15563, Karar No: 2012/282, Tarih: 17.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/15563 E.  ,  2012/282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

İ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 6.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06.10.2011 tarih ve 2011/580 - 2011/580 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati tedbir kararına itiraz eden vekili, ihtiyati tedbir isteyenin tedbir talebinin 09.08.2011 tarihli karar ile reddedildiğini, daha sonra dosyadaki delil durumu değişmediği halde tedbir isteyen tarafın talebi üzerine 22.08.2011 tarihinde tedbir kararı verildiğini, ancak karşı tarafın isteminin esasen önceki tedbir talebinin reddine ilişkin karara itiraz niteliğinde olduğunu, HUMK'nun 108. maddesi uyarınca tedbir kararına itirazın duruşmalı olarak değerlendirilmesinin gerektiğini, mahkemece bu usule uyulmadığını, karara dayanak kabul edilen Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/248 Esas sayılı dosyasının yeterince incelenmediğini, iptali istenen genel kurul kararlarının usulüne uygun biçimde alındığını ileri sürerek, 22.08.2011 tarihli icranın geri bırakılmasına yönelik tedbir kararının kaldırılmasına karar verilmesi talep olunmuştur.

İhtiyati tedbir isteyen vekili, sermaye artırımının kısa sürede yapıldığını ve ayrıca sermaye borcunun ödenmesi için kısa süre verildiğini, şirketin sermaye artırımına ihtiyacı olmadığını savunarak, itirazın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, 22.08.2011 tarihli ihtiyati tedbir kararının kaldırılmasını neden olacak bir hususun bulunmadığı gerekçesiyle itirazın reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre ihtiyati tedbir kararına itiraz eden vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İhtiyati tedbir isteyen vekilinin temyiz itirazlarına gelince, söz konusu temyiz itirazları, mahkemenin 22.08.2011 tarihli tedbir kararına yönelik olup, anılan tarih itibariyle yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK hükümleri uyarınca ihtiyati tedbir talebi üzerine verilen kararlar, temyizi kabil kararlardan değildir. Bu nedenle, ihtiyati tedbir isteyen vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-İhtiyati tedbir isteyen vekilinin temyiz itirazlarına gelince, söz konusu temyiz itirazları, mahkemenin 22.08.2011 tarihli tedbir kararına yönelik olup, anılan tarih itibariyle yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK hükümleri uyarınca ihtiyati tedbir talebi üzerine verilen kararlar, temyizi kabil kararlardan değildir. Bu nedenle, ihtiyati tedbir isteyen vekilinin temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ihtiyati tedbire itiraz eden vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle ihtiyati tedbir isteyen vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,75'ar TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 17.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25665, Karar No: 2018/22076, Tarih: 03.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/25665 E.  ,  2018/22076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 26/06/2012-07/11/2012 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde kebapçı olarak ve net 2.300,00 TL. aylık ücretle, sigortasız şekilde ve günlük 14 saat olmak üzere haftanın 7 günü ve ulusal bayram günleri de dahil olmak üzere çalıştığını, iş akdinin davalı işveren tarafından haksız şekilde feshedildiğini ancak müvekkilinin almaya hak kazandığı tazminat ve bir kısım işçilik alacaklarının davalı işveren tarafından müvekkiline ödenmediğini ileri sürerek, ihbar tazminatı ile ücret, fazla çalışma, hafta tatili, asgari geçim indirimi, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının müvekkiline ait işyerinde 01/07/2012 tarihinde kebapçı usta yardımcısı olarak çalışmaya başladığını, asgari ücret aldığını, işe başladıktan iki ay sonra işyeri dışında kolunu kırdığı ve sonrasında işi bıraktığını, fazla mesai yapmadığını, haftalık izinlerini kullandığını ve tatil günlerinde çalışmadığını, asgari geçim indirimi ve diğer ücretlerinin ödendiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ile bilirkişi raporuna dayanılarak ve davacının kolunu kırdığı için işyerinden kendisinin ayrıldığı savunmasının davalı tarafından ispatlanamadığı ve buna göre iş akdinin davalı tarafından haksız şekilde feshedildiği gerekçesiyle, hafta tatili alacak talebi tamamen ret, ücret kısmen kabul, diğer alacak taleplerinde ise fazla mesai ile ulusal bayram ve genel tatil alacaklarında yapılan takdiri indirim dışında kabul edilmek suretiyle, dava kısmen kabul edilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacının ihbar tazminatı almaya hak kazanıp kazanmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14’üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

İhbar tazminatı, iş sözleşmesini fesheden tarafın karşı tarafa ödemesi gereken bir tazminat olması nedeniyle, iş sözleşmesini fesheden tarafın feshi haklı bir nedene dayansa dahi, ihbar tazminatına hak kazanması mümkün olmaz. İşçinin 1475 sayılı Yasanın 14’üncü maddesi hükümleri uyarınca emeklilik, muvazzaf askerlik, evlilik gibi nedenlerle iş sözleşmesini feshetmesi durumunda ihbar tazminatı talep hakkı bulunmamaktadır. Anılan fesihlerde işveren de ihbar tazminatı talep edemez.

Somut uyuşmazlıkta, iş akdini hangi tarafın ne sebeple feshettiği uyuşmazlık konusudur.

Tüm tanık beyanlarına göre davacı işyeri dışında kolunu kırmış olup, davacı tanıklarının feshe ilişkin beyanları bulunmamakla birlikte davalı tanıkları, davacının kolu kırıldığı için işten ayrıldığını açıklamışlardır. Buna göre, iş akdini davacının kolu kırıldığı için feshettiği anlaşılmakta olup iş akdini fesheden tarafın ihbar tazminatı talep edemeyeceği gözetilerek ihbar tazminatı talebinin reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulü hatalıdır.

3- İhtarname gideri, yargılama giderlerindendir. (HMK m.323/1-ç) ayrı bir alacak kalemi olarak hüküm altına alınamaz. Dava tarihinden önce davalı temerrüde düşürülmüş ve sonrasında açılan davada, davalıyı temerrüde düşüren ihtarname gideri talep edilmiş ise, ihtarname gideri yargılama giderleri içine katılarak, davanın kabulü halinde davalıya yükletilmeli, reddi halinde ise davacı üzerinde bırakılmalıdır. Davanın kısmen kabulü halinde ise, yine yargılama giderleri içine katılarak HMK'nın 326. maddesi uyarınca kabul ve ret oranına göre taraflar arasında paylaştırılmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, dava açılmadan önce davalıya ihtar gönderilmiş ise de ihtarnamenin sonucu beklenmeden dava açıldığından ve noter ihtarı dava tarihinde davalıya tebliğ edildiğinden, davalı eldeki davanın açıldığı tarihte temerrüde düşürülmüştür. Buna göre, davacı tarafından gönderilen ihtarname ile davalı dava tarihinden önce temerrüde düşürülmediğinden talep edilen noter ihtar gideri yargılama gideri olarak da kabul edilemez.

Bu itibarla mahkemece, talep edilen noter ihtar gideri yargılama gideri içine de katılmadan reddedilmesi gerekirken, yargılama gideri olduğu belirtilip bu kabulle de çelişki oluşturacak şekilde ayrı bir alacak kalemi gibi hüküm altına alınıp faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesi hatalıdır.