muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8992, Karar No: 2017/3798, Tarih: 15.05.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/8992 E.  ,  2017/3798 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tic. Mah. Sıf.)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, ... ili ... ilçesi ... Köyü 41 parsel 1 cilt, 41 sahife numarasında... ve ... adına kayıtlı bulunan gayrimenkul üzerindeki akaryakıt istasyonunun ...olarak işletmecilik hakkının, müvekkili şirket ile davalı yan arasında akdedilen 02.11.2010 tarihli bayilik sözleşmesi ile davalı yana verildiğini, bu bayilik sözleşmesiyle birlikte kurumsal kimlik giydirme ekipmanları ve bir takım demirbaşların ariyeten davalıya verildiğini, ayrıca taraflar arasında ariyet konusu malların teslimini içeren "ariyet sözleşmesi" imzalandığını, bu sözleşme uyarınca davalı şirkete 2 adet "kurumsal kimlik reklam işleri" niteliğinde malzeme, kurumsal kimlik giydirme ekipmanları ile bir takım demirbaşların teslim edildiğini, müvekkili şirketin ihtarname keşide ederek 02/11/2012 tarihli bayilik sözleşmesini feshettiğini, söz konusu fesihle birlikte davalı tarafından işletilmekte olan akaryakıt istasyonunda bulunan ve davalıya ariyeten verilen müvekkili şirkete ait kurumsal kimlik giydirme, ariyet malzemeleri, otomasyon sistemleri ve sair ekipmanın şirkete iadesi, ihtaren ve ihbaren bildirildiğini, davalı şirketin söz konusu ihtarnameye rağmen herhangi bir iadede bulunmadığını belirterek, fazlaya ilişkin tüm hakları ve talepleri saklı kalmak kaydıyla ariyet sözleşmesi ve taraflar arasında münakit sözleşmeler gereğince davalıya ariyet verilen kurumsal kimlik giydirme, ariyet malzemeleri, otomasyon sistemleri ve sair ekipmanın şirkete verilen demirbaşların davalı tarafından aynen iadesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, ariyet sözleşmesi gereği dava konusu olan kurumsal kimlik giydirme ekipmanları ve bir takım demirbaşlar ariyet bırakılmışsa da bunlara ilişkin müvekkili şirketin iade etmekten imtinası gibi bir durumun söz konusu olmadığını, mahkemece uygun görüldüğü takdirde iadeye hazır olduklarını, davacı tarafın sözleşme imzalanırken müvekkili şirketten almış olduğu teminat mektubunu iade etmekten imtina ettiğini, açılan davada davacı tarafın söz konusu olan teminat mektubundan söz dahi etmediğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda dava konusu bayilik sözleşmesi uyarınca davalı tarafa kurumsal kimlik giydirme ekipmanları, birtakım demirbaşlar vs. ariyeten verildiği, ayrıca taraflar arasında ariyet konusu malların teslimini içeren "ariyet sözleşmesi" imzalandığı, ariyet sözleşmesi uyarınca davalı şirkete 2 adet "kurumsal kimlik reklam işleri" niteliğinde malzeme, kurumsal kimlik giydirme ekipmanları ile bir takım demirbaşların teslim edildiği ve davalının da bu durumu kabul ettiği, her ne kadar teminat mektubundan bahsedilmiş ise de bu hususun dava şeklinde ileri sürülmemesi nedeniyle değerlendirilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 15/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8257, Karar No: 2019/8285, Tarih: 06.05.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8257 E.  ,  2019/8285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız yararlanma suçundan sanık ...'ın’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 163/3 ve 62. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun’un 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine dair İstanbul Anadolu 52. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/06/2018 tarihli ve 2018/15 esas, 2018/434 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 08/03/2019 gün ve 94660652-105-34-2093-2019-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 22/03/2019 gün ve 2019/29296 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre; sanığın sözleşmesiz sayaçtan elektrik kullandığına dair 29/03/2016 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağına göre Mahkemesince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, anılan Kanun’un 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine dair karar verilmiş ise de; benzer bir olayda Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 09/04/2018 tarihli ve 2018/616 esas, 2018/4761 sayılı kararında da "Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi hâlinde TCK'nın 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usûl işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi hâlinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK'nın 168/5 ve CMK'nın 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip yüze karşı ise talep etmesi hâlinde, tebligat yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkûmiyet hükmü kurulması,.." belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun'un 168/5. maddesi uyarınca etkin pişmanlıktan yararlanabileceği hususu hatırlatılıp, talep etmesi hâlinde zararı gidermesi için kendisine süre verilerek sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği, somut olayda, sanığın bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi hâlinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği hususu ihtar edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçlarında 5237 sayılı TCK'nın 163/3. ve 168/5. maddelerine göre soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan kurumun cezasız ve vergili gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanığa miktar da belirtilip usulüne uygun süre verilmek suretiyle “bilirkişinin hesapladığı kurumun cezasız ve vergili gerçek zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulması gerektiği ve bildirim sonrası verilen sürede kurumun gerçek zararının soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmesi halinde bu bir dava şartı olduğundan TCK'nın 168/5. maddesine göre kamu davasının açılamayacağı ve eğer soruşturma aşamasında bu ihtar işlemi yapılmamış olmasına rağmen sanık tarafından kovuşturma aşamasında katılan kurumun zararının tamamen karşılanması halinde bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış gibi kabul edilerek sanık hakkında CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekeceği dikkate alındığında ve bu açıklamalar ışığında somut olayda değerlendirildiğinde; katılan kurumun sanıktan talep ettiği zararın 160,07 TL olduğunun ve soruşturma aşamasında kendisine ödeme ihtarı yapılmayan sanığın, dosyaya sunduğu 14.01.2019 tarihli dilekçe ekinde yer alan dekonta göre 22.11.2018 tarihinde katılan kuruma toplam 8410 TL’lik ödemede bulunarak katılan kurumun zararını giderdiğini belirttiğinin anlaşılması karşısında; katılan kurumdan zararının giderilip giderilmediği sorularak giderildiğinin anlaşılması durumunda sanık hakkında CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi, aksi halde açıklanan şekilde işlem yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (İSTANBUL ANADOLU) 52. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 07.06.2018 tarihli ve 2018/15 E., 2018/434 K. sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin yerel mahkemece yerine getirilmesine, 06/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4359, Karar No: 2016/15093, Tarih: 24.11.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/4359 E.  ,  2016/15093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki asıl dava itirazın iptali birleşen davada menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine birleşen davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacı- birleşen davada davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, müvekkili şirketin davalıya 15.000,00 TL tutarında balık sattığı, 30/07/2013 tarihinde teslim ettiğini, davalının iki adet 7.500 TL'lik çekleri keşide ederek müvekkiline teslim ettiğini, 05/02/2014 keşide tarihli 7.500 TL bedelli çekin keşide yeri yazılmayarak çekin zorunlu unsurunun eksik bırakıldığı ve çek bedeli ile banka sorumluluk miktarının tahsil edilemediğini, zorunlu unsur eksik olduğundan kambiyo yolu ile icra takibi yapılamadığını, ihtarname keşide edildiği, ödeme yapılmaması üzerine icra takibine geçildiği, itiraz üzerine takibin durduğunu ileri sürerek davalının itirazının iptaline, takibin devamına, icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı davacı ile arasında hukuki ilişki mevcut olmadığını, davalı vekil duruşmadaki beyanında davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında herhangi bir şahsi- ticari ilişki olmamasına rağmen, müvekkili aleyhine 7.500,00 TL alacak talebiyle...Müdürlüğü 2014/261 sayılı dosyası ile icra takibine girişildiğini, takip konusu faturanın dayanağı olan herhangi bir borçlandırıcı işlemin davalı şirket ile müvekkil arasında yapılmadığını ileri sürerek müvekkilinin davalı şirkete bu şekilde bir borcu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davacı borçlu aleyhine icra takibine girişildiği, takibe itiraz nedeniyle davacı aleyhine itirazın iptali davası açıldığı, itirazın iptali davası devam ederken borçlunun menfi tespit davası açmasında hukuki yararı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davacı borçlu aleyhine icra takibine girişildiği, takibe itiraz nedeniyle davacı aleyhine itirazın iptali davası açıldığı, itirazın iptali davası devam ederken borçlunun menfi tespit davası açmasında hukuki yararı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delilere göre, T. İş Bankası Foça Şubesi'ne ait davalı ...'ün 321599 no'lu hesabından 2011/732 no'lu 05/02/2014 keşide tarihli 7.500,00 TL bedelli çekin düzenleme yerinin belirtilmiş olduğu, bu nedenle geçersiz bir çekten söz edilemeyeceği, çeki ciro eden davacı şirketin çekten doğan alacağı devretmiş olduğu, çekin tekrar ciro veya ödeme yoluyla davacıya geldiğini gösteren bir belgenin dosyada yer almadığı, bu haliyle davacı şirketin çeke dayalı olarak davalıdan bir talepte bulunamayacağı, davacının temel ilişkiye dayanarak alacağı talep etmesi için çekinde ibrazının şart olduğu, aksi durumda davalının çeki ibraz eden kişiye bir daha ödeme yapmak zorunda kalabileceği, icra takibine dayanak 30/07/2013tarih 78351 no'lu 15.000,00 TL bedelli fatura içeriği 1.400 adet levrek balığının davalıya tesliminin kanıtlanamadığı, bu konuda dosyaya ibraz edilen irsaliyeli faturada davalının veya temsilcisinin imzasının yer almadığı, bu nedenle temel ilişkinin de ispatlanamadığı gerekçesiyle, davacı Emre Balıkçılık Su Ür. İnş. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti tarafından davalı aleyhine açılan itirazın iptali davasının reddine, davalının haksız takip tazminat talebinin reddine, Davacı ... tarafından Emre Balıkçılık Su Ür. İnş. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti aleyhine açılan ve birleştirilen İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/238 E. Sayılı menfi tespit davasının kabulüne, davacının aleyhine girişilen Foça İcra Müdürlüğü'nün 2014/261 E. Sayılı icra takibi nedeniyle borçlu bulunmadığının tespitine, davacının haksız takip tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, hüküm asıl davada davacı – birleşen davada davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı- birleşen davada davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-İtirazın iptali davası açıldıktan sonra borçlunun aynı alacak sebebiyle menfi tespit davası açmakta hukuki yararı bulunmamaktadır. Mahkemece birleşen dava yönünden hukuki yarar yokluğundan red kararı verilmesi gerekirken davanın kabulü ile esası hakkında karar verilmesi doğru olmamış mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu benttea çıklanan nedenlerden asıl davada davacı – birleşen davada davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 24/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14566, Karar No: 2014/7748, Tarih: 21.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/14566 E.  ,  2014/7748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

VEKİLİ : AV. ...

VEKİLİ : AV. ...

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikir ve Sınai Haklar Mahkemesi’nce verilen 29/05/2013 tarih ve 2012/203-2013/115 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... nezdinde tescilli markalarının olduğunu, bu markaları fiilen ticari faaliyetlerinde kullandığını, müvekkilinin markasını kullandığı işletmelerden birinin ... KİPA AVM'nin 2.katında bulunduğunu, 01.05.2012 tarihinde açıldığını; davalının da Haziran 2012 tarihinde aynı AVM'de işyerine bitişik biçimde yiyecek ve içecek hizmeti sunduğu bir işletme açtığını, işletmesinde kullandığı “ŞEFİK BEY DÖNER” tanıtım işaretini müvekkilinin tanınmış “BAYDÖNER” ibare ve biçimli markalarıyla iltibasa sebebiyet verecek biçimde düzenlediğini, eyleminin müvekkilinin marka tescilinden doğan haklarına tecavüz oluşturduğunu, müvekkilinin eylemden dolayı zarar gördüğünü iddia ederek, davalının eyleminin müvekkilinin marka tescilinden doğan haklarına tecavüzünün oluşturduğunun tespitine, tecavün önlenmesine, durdurulmasına, ref'ine, 5.000,00.-TL maddî tazminat ile 20.000,00.-TL maddî tazminatın 10.07.2012 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline ve kurulacak hükmün ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ... Kipa AVM'de bulunan işletmesinde kullandığı tanıtım işaretinin, davacının marka tescilinden doğan haklara tecavüz etmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ... Kipa AVM'de bulunan işletmesinde kullandığı tanıtım işaretinin, davacının marka tescilinden doğan haklara tecavüz etmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu, tüm dosya kapsamına göre, davacı markaları ile davalının kullandığı işaret arasında iltibasa yol açacak seviyede benzerliğin bulunduğu, davalı ürün ve hizmetlerinin sunumunda kullanılan işareti gören alıcıların, anılan işaretle sunulan davalı ürün ve hizmetlerini, davacının markalarından biri ile satışa arz olunan ürün ve hizmetler olduğu izlenimine kapılacakları bu sebeple davalının, davacının marka hakkına tecavüzde bulunduğu, davalının davaya konu haksız eylemi gerçekleştirmede kusurlu bulunduğu, marka sahibinin, fiili zararı ile birlikte yoksun kalınan kazancını da talep edebileceği, davalının haksız eylemleri nedeniyle marka sahibinin ticarî işletmesinin dış dünyada yani ilgili piyasada sahip olduğu imge ve güvenin zedelendiği ve bundan marka sahibinin üzüntü ve acı duyduğu, davalının iş bu davadaki hukuka aykırı eyleminin, ŞEFİK BEY veya ŞEFİK BEY DÖNER ibaresini kullanması değil, markasını kullanırken onun şeklini davacı markalarına yanaştıracak biçimde düzenlemesi ve renklendirmesi; bu suretle davacı markalarıyla iltibasa sebebiyet vermesi olduğu gerekçesiyle

davanın kısmen kabulü ile Davalının ... Kipa AVM'nin 2. katında bulunan işletmesinde kullandığı, tanıtım işaretinin, biçim, renk ve düzenleme tarzı itibari ile davacının "baydöner" ibareli 2010/2960 ve 2009/31575 sayılı marka tescilinden doğan haklara tecavüz oluşturduğunun tespitine, tecavüz fiillerinin durdurulmasına ve önlenmesine, tecavüz konusu işareti taşıyan davalıya ait tabela, tanıtım malzemeleri, kasa fişi, pos makinesi, katalog gibi her türlü metaryallere el konulmasına; tecavüzü konusu unsurların bunlardan çıkarılmasına; çıkarılması mümkün olmaz ve tecavüzün önlenmesi için kaçınılmaz ise imhasına, 5.000,00 TL manevi tazminat ve 261,00 TL maddi tazminatın 10.07.2012 tarihinden itibaren değişir avans oranları üzerinden işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, kararın kesinleşmesini müteakip özetinin, masrafı davalıya ait olmak üzere tüm Türkiye'de yayımlanan gazetelerden birinde, bir defa ilanına, fazla istemlerin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, marka hakkına tecavüzün tespiti, önlenmesi ile maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir. Yargılama sırasında davalı tarafça işyeri tabelasındaki tecavüz oluşturan kullanımın sona erdirildiği dosyaya sunulan fotoğraflardan anlaşılmıştır. Ayrıca, davalı tarafça söz konusu tabela dışındaki tanıtım araçlarında ve diğer malzemelerde davacı markasına tecavüz oluşturan bir kullanım bulunduğu kanıtlanamadığına göre, mahkemece hüküm fıkrasında “tecavüz konusu işareti taşıyan davalıya ait tabela, tanıtım malzemeleri, kasa fişi, pos makinesi, katolog gibi her türlü metaryallere el konulmasına; tecavüz konusu unsurların bunlardan çıkarılmasına; çıkarılması mümkün olmaz ve tecavüzün önlenmesi için kaçınılmaz ise imhasına,” şeklinde hüküm tesisi doğru görülmeyip hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması yoluna gidilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükümden “tecavüz konusu işareti taşıyan davalıya ait tabela, tanıtım malzemeleri, kasa fişi, pos makinesi, katolog gibi her türlü metaryallere el konulmasına; tecavüzü konusu unsurların bunlardan çıkarılmasına; çıkarılması mümkün olmaz ve tecavüzün önlenmesi için kaçınılmaz ise imhasına,” ibaresinin çıkarılarak yerine ''yargılama sırasında işyeri tabelasındaki tecavüz oluşturan kullanıma son verildiğinden işyeri tabelasının kaldırılması hususunda bir karar verilmesine yer olmadığına '' ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 0,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 21/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13221, Karar No: 2016/10993, Tarih: 20.09.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/13221 E.  ,  2016/10993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, asıl ve karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı- karşı davalı vekili dava dilekçesinde; tarafların ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 12/02/2013 tarihli kararı ile boşandıklarını ve bu kararda davalı lehine aylık 300 TL yoksulluk, müşterek çocuk için aylık 250 TL iştirak nafakasına hükmedildiğini, ancak davalının 2015 yılı temmuz ayından itibaren ... Belediyesi'nde işe başladığını ve yoksulluğunun ortadan kalktığını, ayrıca müvekkili davacının da yeniden evlendiğini ve bu miktar nafakayı ödemekte zorluk çektiğini belirterek, davalı lehine hükmedilen 300 TL yoksulluk nafakasının kaldırılmasını ya da nafaka miktarının davalının işe giriş tarihinden itibaren indirilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı-karşı davacı vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde; müvekkili davalının belediyede geçici olarak işe girdiğini ve aralık ayına kadar asgari ücretle çalışacağını, asgari ücret düzeyindeki gelirin kişiyi yoksulluktan kurtarmayacağını, ayrıca boşanma davasında müşterek çocuk lehine hükmedilen iştirak nafakasının da çocuğun ihtiyaçlarını karşılamakta yetersiz kaldığını belirterek, asıl davanın reddini, karşı dava bakımından ise iştirak nafakasının aylık 440 TL'ye çıkartılmasını istemiştir.

Davalı vekili 05.02.2016 havale tarihli dilekçesi ile; davalının 26.01.2016 tarihinde evlendiğini ve bu kapsamda yoksulluk nafakası kendiliğinden sona ermiş olduğundan davanın konusuz kaldığını, ancak dava tarihi itibari ile davacının davasında haklı olmaması sebebi ile müvekkili aleyhine yargılama giderine hükmedilmemesi gerektiğini belirtmiştir.

Mahkemece; davacı- karşı davalı tarafından açılan davanın konusuz kalması nedeniyle reddine, davalı- karşı davacı tarafından açılan davanın esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı-karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dava bakımından;

Dava; yoksulluk nafakasının kaldırılması istemine ilişkindir.

TMK’nun 176/3.maddesi uyarınca; irat biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafaka, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi ya da taraflardan birinin ölümü halinde kendiliğinden kalkar; alacaklı tarafın evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşaması, yoksulluğunun ortadan kalkması ya da haysiyetsiz hayat sürmesi halinde mahkeme kararıyla kaldırılır.