muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7915, Karar No: 2014/9705, Tarih: 11.09.2014

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda; kiralanan taşınmazın cephesinin 6 metre derinliğinin 27,50 metre olduğu brüt 165 m2 alanlı olduğu ayrıca asma kat kısmının 55 m2 lik depo ile 70 m2 lik boş alandan oluştuğu, davalının emsal göstermediğini, davacı tarafından gösterilen emsalin bitişik binada konfeksiyon mağazası olarak kullanılan 4 katlı yer olduğunu bu yerin cephesinin 4,5 m derinliğinin 27 m toplam alanının 121 m2 olduğunu kiracısının halen buraya aylık 12.500 USD ödediği, kiralanan yerin bulunduğu çevrede yapılan detaylı araştırmalar ve kira bedeline etki eden faktörler gözönünde bulundurularak davaya konu taşınmazın boş olarak kiraya verilmesi halinde aylık 20.000 TL bedelle kiralanabileceği belirtilmiştir.

Tarafların itirazları üzerine alınan ek bilirkişi raporunda ise davacının emsal kira kontratının incelendiğini, emsal gösterilen işyerinin kira parasının aylık 12.500 USD olduğunun kiracısı tarafından beyan edildiğini, ancak bu kiracının ödeme belgesi veya kontrat sunmadığını, dava konusu mecurun cephesinin emsale göre daha küçük ve dar olduğunu, dava konusu mecura girişinin birkaç basamak inilerek yapıldığını bunun ciddi bir dezavantaj olduğunu dava konusu mecurun bakım ve tamirat gerektirdiğini belirterek boş olarak kiraya verilmesi halinde aylık 20.000 TL bedelle kiralanabileceği bu sebeple emsalin raporlarına etkisi olmadığı bildirilmiştir.

Her ne kadar bilirkişi ek raporunda emsal kira sözleşmesi sunulmadığı belirtilmekte ise de dava dilekçesi ekinde emsal kira sözleşmesi sunulmuş olup 01/01/2013 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi ile kiralanan taşınmazın aylık net kira bedelinin 12.500 USD olduğu görülmektedir. Öte yandan asıl bilirkişi raporunda dava konusu yerin cephesinin 6 metre olduğu emsal taşınmazın cephesinin 4,5 metre olduğu belirtilmiş ek raporda da emsalin cephesinin 4,5 metre olduğu belirtildiği halde dava konusu mecurun cephesinin emsal taşınmaza göre daha küçük ve dar olduğu beyan edilmiştir. Öte yandan raporda davaya konu taşınmazın zemin katının 165 m2 asma katının 125 m2 olduğu belirtildiği, emsal 4 katlı işyerinin ise 121,50 m2 olduğunun belirtildiği görülmüş olup emsal işyerine ait olduğu belirtilen yüzölçümünün zemin katın mı yoksa 4 ayrı katın toplam yüzölçümü mü olduğu da anlaşılamamaktadır. Yine bilirkişi raporunda taşınmazın boş olarak kiraya verilmesi halinde aylık 20.000 TL bedelle kiralanabileceği belirtilmiş ise de bu rakamın ne şekilde belirlendiği dosya kapsamından anlaşılamamaktadır. Yukarıda açıklanan yönleri içermeyen genel ifadeli bilirkişi raporuna itibar edilerek eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru değildir. O halde Mahkemece yukarıda açıklanan ilke doğrultusunda hüküm kurmaya yeterli ve denetime elverişli bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK’ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3. madde hükmü gözetilerek HUMK’nın 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine 11/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4102, Karar No: 2022/1577, Tarih: 22.03.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/4102 E.  ,  2022/1577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik verilen hüküm davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacılar vekili Avukat ... ile davalı S.S. Bio Botonik Konut Yapı Koop. ve dahili davalılar ... vd. vekili Avukat ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davalı yüklenici ile davacı arsa sahipleri arasında yapılan gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesi hükümlerine uymaması nedeniyle sözleşmenin geriye etkili feshi ile davacıların hisseleri oranında tapu iptâli ve tescil talebinden ibarettir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen ve davalı tarafın temyizi üzerine onanan karar daha sonra yine davalının karar düzeltme istemi kabul edilerek bozulmuş, bozma ilamına uyulmak sureti ile yapılan yargılamada davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir. Verilen karar davacı tarafça temyiz edilmiştir.

TMK'nın 692. maddesi hükmü gereğince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi feshi davasının sözleşmenin tarafı olan tüm arsa sahipleri tarafından açılması ya da açılan davaya onay vermeleri zorunludur. Sözleşmenin feshi için açılan davanın dinlenebilmesi için TMK'nın 692. maddesi hükmü gereğince, tüm paydaşların birlikte dava açması ya da açılan davaya onay vermeleri, ayrı ayrı davalar açılmış ise 6100 sayılı HMK'nın 166. maddesi hükmü gereğince davaların birleştirilerek görülmesi zorunludur. Mahkemece bu hususta yapılan bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada davacı vekiline “beyanda bulunmak üzere” 2 hafta kesin süre verilmiş, sunmadığı takdirde davanın usulden reddedileceği ihtar edilmiştir. Davacı vekilince 21/09/2020 tarihli beyan dilekçesi sunulmuş olmasına rağmen sonraki celse davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Davada yer almayan arsa sahiplerinin muvafakâtını sağlamak üzere davayı açan arsa sahiplerine süre verilerek muvafakâtlerin sağlanması, muvafakat vermeyen arsa sahibinin bulunması halinde ayrı bir dava açması için davacılara süre verilmesi, dava açılması halinde eldeki dava ile birleştirilmesi ve bu şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilip, sonucuna uygun bir hüküm kurulması gerekirken taraf teşkili sağlanmaksızın karar verilmesi ve gerekmediği halde davacı vekiline beyanda bulunmak üzere süre verilerek süre içinde davacı vekilince beyanda bulunulduğu halde yazılı gerekçe ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozulması uygun bulunmuştur

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; davada yer almayan arsa sahiplerinin muvafakatlerin alınması yahut bu arsa sahiplerine ayrı bir dava açması için davacı vekiline kesin süre verilmesi, kesin süre ihtaratının usulüne uygun yapılması hususuna dikkat edilmesi, dava açılması halinde eldeki dava ile birleştirilmesi ve bu şekilde taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilip, sonucuna uygun bir hüküm kurulmasından ibarettir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, temyiz nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 3.815,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtaydaki duruşmada vekille temsil olunan davacılara verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine, 22.03.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10848, Karar No: 2014/872, Tarih: 27.01.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/10848 E.  ,  2014/872 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Gaziantep 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.05.2013 gün ve 2008/409 Esas, 2013/245 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olay tarihinde sanığın, mağdurun elbiselerini çıkarmasından sonra cinsel organını mağdurun anüsüne sokmaya çalıştığı esnada mağdurun ağlaması üzerine eylemine son verdiği, mağdur beyanı, bu beyanı doğrulayan mağdurda fiili livata bulgusu olmadığına dair adli rapor ve tüm dosya içeriğinden anlaşılmasına karşın sanığın eyleminin TCK.nın 36. maddesine göre aynı Kanunun 103/1. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15658, Karar No: 2015/3722, Tarih: 18.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15658 E.  ,  2015/3722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 37. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/05/2012 gün ve 2011/45-2012/108 sayılı kararı bozan Daire’nin 21/04/2014 gün ve 2013/13872-2014/7750 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalının 08.06.1999 tarihli Özel Kargo Taşımacılığı'na ilişkin sözleşmeyi imzaladıklarını, bu sözleşme kapsamında müvekkilinin Almanya ve Avusturya'dan davalıya 10 tır sevkiyat yapmayı üstlendiğini, tırların Denizli Gümrüğü'ne ulaşması sonrasında Almanya'daki ihracatçının tüm araçların tek bir FCR ile yola çıkmasını istemesi ve davalının da tüm uyarılara rağmen emtiaların antrepoya boşaltılmasına izin vermemesi sebebiyle emtiaların tırların üzerinde kalmasından dolayı bekleme ücreti doğduğunu, tedarikçi firma ile davacı arasında yapılan anlaşma ile bekleme ücretlerinin günlük 295 Euro'dan 165 Euro'ya çekildiğini, bu miktar üzerinden toplam 11.715 Euro bekleme ücreti doğduğunu, davalı adına 23.11.2006 tarihli, 22.250,29 TL bedelli faturanın keşide ve tebliğ edildiğini, ödeme yapılmaması üzerine davalı aleyhine icra takibi başlatıldığını, davalının icra takibine itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla icra takibine itirazın iptali ile takibin devamına, alacağın %40'ından az olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce bozulmuştur.

Davalı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 18/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20780, Karar No: 2015/1090, Tarih: 09.02.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/20780 E.  ,  2015/1090 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

vekili Av....

2-...Hizmet Yönetim Temizlik ve Tic. A.Ş.

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı .... vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ....'ne yükletilmesine, 09/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11072, Karar No: 2020/1637, Tarih: 11.02.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/11072 E.  ,  2020/1637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.600 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan kurulan hükme ilişkin yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

İş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 11.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12053, Karar No: 2015/6111, Tarih: 08.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/12053 E.  ,  2015/6111 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/1, TCK'nın 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamında mevcut sanığa ait adli sicil kaydı incelendiğinde,... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/04/2009 gün, 2008/703-2009/267 sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu, bu kapsamda sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının TCK'nın 58/6. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, üzerine atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Jandarma Karakol Komutanlığına yapılan bir ihbar üzerine, kolluk görevlilerince .. Kasabası istikametinden, ... istikametine gelmekte olan ... plakalı ticari taksinin durdurulduğu, aracın şoförü olan tanık ... ile araç içerisindeki yolcular olan sanık ... ve mahkumiyet kararı temyiz incelemesine gelmeyen sanık ...'in araçtan aşağıya indirildiği, kolluk görevlilerince şahıslara yanlarında tarihi eser bulunup bulunmadığının sorulduğu, bu esnada sanık ...'in beyaz bir poşet uzatarak, bu poşeti sanık ...'in taksi içerisinde kendisine verdiğini beyan ettiği ve kendi rızası ile kolluk görevlilerine teslim ettiği, poşet içerisinden çıkan 1 adet kandil, 1 adet ördek biçiminde biblo ve 2 adet alçı kalıbın kolluk görevlilerince muhafaza altına alındığı, Müze Müdürlüğünden alınan 21.12.2011 tarihli raporda, eserlerden 1 adet pişmiş topraktan yapılan kandilin Geç Roma dönemine ait, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli kültür varlığı olduğunun, diğerlerinin ise günümüz yapımı olup, 2863 sayılı Kanun kapsamında olmadığının

tespit edildiği, bu tespitler üzerine sanıklar hakkında soruşturmaya başlandığı ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, davaya konu eserler hakkında aldırılan 05.04.2013 tarihli bilirkişi raporunda da bir adet kandilin 2863 sayılı Kanun kapsamnda korunması gerekli eser olduğunun tespit edildiği, her ne kadar sanık ... verdiği ifadelerinde, davaya konu eserlerden haberdar olmadığını beyan etmiş ve üzerine atılı suçlamayı kabul etmemiş ise de; sanık ...'in verdiği ifadesinde, sanık ...ile beraber taksiye bindiklerini, sanık ...in ön koltuğa oturduğunu, yolda giderlerken sanık ...'in jandarmayı görünce elindeki poşeti hemen kendisinin yanına doğru attığını beyan ettiği, tanık sıfatı ile ifadesi alınan taksi şoförü ...'ın da verdiği ifadesinde, her iki sanığın koşarak taksisine doğru geldiklerini ve ...'ye gitmek istediklerini, davaya konu eserlerin bulunduğu poşetin kendi aracında daha önce olmadığını beyan ettiği, bu nedenle sanığın beyanlarının cezadan kurtulmaya yönelik olduğu ve hayatın normal akışı karşısında inandırıcı olmadığı, ancak davaya konu eserlerin sanık tarafından ticari maksatla satın alındığına, kabul edildiğine ve satışa arz edildiğine dair dosyada somut ve kesin bir delil bulunmadığı, bu bakımdan sanığın eyleminin 2863 sayılı Kanunun 70/1. maddesinde düzenlenen “kültür varlığını izinsiz bulundurma” suçunu oluşturduğu anlaşılmakla, sanığın bu suçtan cezalandırılması gerekirken 2863 sayılı Kanunun 67/1. maddesinde düzenlenen “bildirim yükümlülüğüne aykırılık” suçundan cezalandırılması,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı tutularak, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18484, Karar No: 2013/22221, Tarih: 28.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/18484 E.  ,  2013/22221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 04.08.1981 - 04.11.1981 tarihleri arasında davalı işverene ait iş yerinde geçen ve Kuruma bildirilmeyen sigortalı çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ise de bu sonuca eksik araştırma ve inceleme ile gidilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; 104531 sicil numaralı davalı işyerinin hangi tarihte 506 sayılı Kanun kapsamına alındığına dair bir bilginin dosya içerisinde olmadığı, bu işyerinden davacı adına 04.08.1981 tarihinde işe giriş bildirgesinin verildiği, ancak dönem bordroları verilmediğinden çalışmanın bildirilmediği, dava konusu dönemde başka işyerinden de davacı adına bildirimde bulunulmadığı, Köy Hizmetleri 1. Bölge Müdürlüğü tarafından ... – Merkez – Yukarı ... Sulama Tesisi 1. Kısım inşaat işinin 29.06.1981 tarihli ihale ile davalı işverene verildiği, 17.07.1981 tarihinde işin davalı işverene teslim edildiği, işin 156 gün içerisinde tamamlandığı görülmüştür.

Somut olayda; davalı işyerine ait sicil dosyasının getirtilmediği, dava konusu dönemde davalı işyerinden dönem bordrolarının verilmediği, ... Köy Hizmetleri İl Müdürlüğü’nden 29.06.1981 tarihli ihale ile davalı işverene verilen ... – Merkez – Yukarı ... Sulama Tesisi 1. Kısım inşaat işinde çalışan işçilerin listesinin getirtilmediği, davacı ile birlikte davalı işverene ait işyerinde çalıştığını iddia eden davacı tanıklarının davacının çalışmasını doğruladıkları, ancak dava konusu dönemde işin yapıldığı köyün muhtarı ile azalarının beyanının alınmadığı, eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiği anlaşılmıştır.

Yapılacak iş; davalı Kurumdan 104531 sicil numaralı işyerine ait sicil dosyasını getirtmek, işyerinin hangi tarihlerde aktif olduğunu araştırmak, ayrıca ... İl Özel İdaresi’nden 29.06.1981 tarihli ihale ile davalı ...’a verilen ... – Merkez – Yukarı ... Sulama Tesisi 1. Kısım inşaat işinde çalışan işçilerin listesini istemek, davacının adının bu listede bulunup bulunmadığını tespit etmek, dönem bordrolarının verilmediği gözünde tutularak, İl Özel İdaresinden getirtilen listedeki kişiler arasından resen seçilecek tanık ile dava konusu dönemde çalışmaların geçtiği, Yukarı ... Köyünde muhtarlık veya azalık yapan kişiler ve davacının çalışmasını bilebilecek diğer tanıkların tespit edilerek çalışmanın niteliği ile gerçek bir çalışma olup olmadığı yönünde yöntemince beyanlarını almak ve gerçek çalışma olgusunu somut ve inandırıcı bilgilere dayalı şekilde ortaya koyduktan sonra sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.