muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7783, Karar No: 2011/1272, Tarih: 07.02.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/7783 E.  ,  2011/1272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 2.Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 18.12.2008 tarih ve 2003/1472 - 2008/712 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı Frentek Balatacılık Oto. San.Tic.A.Ş’nin müvekkili bankadan 16.07.1997 tarihinde kullandığı 3.000.000 USD ve 18.09.1997 tarihinde kullandığı 15.000.000.000.-TL krediye davalıların murisi Altan Ulusagüven’in müşterek borçlu ve müteselsil kefil olduğunu, kredi borcunun ödenmemesi üzerine hesap kat edilerek 27.03.2001 tarihli ihtarname gönderildiğini, ancak davalılarının murisinin 27.02.1997 tarihinde ölmesi nedeniyle ihtarnamenin iade edildiğini, borçlu şirket ve davalılar aleyhine yapılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve tahsilde tekerrür olmamak kaydı ile 17.870.587.200.000.-TL’nın dava tarihinden itibaren asıl alacak üzerinden işleyecek %133 temerrüt faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, davalıların kredi sözleşmelerindeki kefalet limiti ve kendi temerrütlerinden sorumlu oldukları, davacı tarafından gönderilen hesap kat ihtarının davalılarının murisinin ölümü nedeniyle tebliğ edilemediği, davacı bankanın USD kredisini 31.12.2000 tarihinde TL’ye çevirdiği, davalıların murisinin USD cinsi krediden dolayı kefalet miktarının 2.930.868,00 YTL olduğu, TL kredisindeki kefalet tutarı ise 15.000,00 YTL olduğundan toplam kefalet limiti 2.945.868,00 YTL olup davalıların 02.11.2001 tarihinde temerrüde düştükleri, USD kredisinden dolayı işlemiş temerrüt faizinin 8.554.063,91 YTL olduğu, kefalet limiti ve işlemiş faiz toplamının 11.499.931,91 YTL olduğu, icra dosyasında yapılan tahsilat tenzilinden sonra bankanın alacağının 11.491.612,07 YTL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 11.491.612,07 YTL’nın 2.945.868,00 YTL’lık asıl alacak kısmına dava tarihinden itibaren %133 oranında yıllık temerrüt faizi uygulanmak suretiyle davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına mahal olmadığına, 07.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16635, Karar No: 2019/2697, Tarih: 21.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/16635 E.  ,  2019/2697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 52 ve 51. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Sanık hakkında hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan verilen mahkumiyet hükmü, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

Katılan şirkette tır şoförü olarak çalışan sanığın, suç tarihinde katılan şirkete ait tıra yüklenen malı Fransa'ya götürmek üzere yola çıktığı, Kapıkule Sınır Kapısında katılan şirketin sürekli çalıştığı akaryakıt istasyonundan 500 litre mazot aldığı, yine Kapıkule Sınır Kapısında bulunan Garanti Bankasından adına çıkarılan 200 TL ve 1150 Euro yol harcırahını alarak sınırdan çıkış yaptığı, daha sonra suça konu tır ve dorseyi Sırbistan-Hırvatistan karayolu üzerinde bulunan Pirot Türkiyem isimli otoparka bırakarak, depoda bulunan mazotu da boşaltmak suretiyle aracı terk ettiği, bu surette sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda,

Sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, katılan beyanı ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik mahkemece verilen mahkumiyet hükmünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1136 sayılı Kanun'un 168. ve hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13.maddesinin 1. fıkrası uyarınca, mahkumiyet kararı verilmesi halinde, kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine maktu avukatlık ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekili temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına "katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre belirlenen 1.500 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesi" şeklindeki fıkranın eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9038, Karar No: 2015/1945, Tarih: 24.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2014/9038 E.  ,  2015/1945 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ......... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1976 yılında 766 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp kesinleşen kadastro sırasında ....... Köyü 2173 parsel sayılı 2.340 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, 02.02.1972 tarih 330 ve 331 sıra nolu tapu kayıtları uygulanarak tarla niteliği ile ........ adına tesbit ve tescil edilmiştir.

Davacı .........; 2173 parsel sayılı taşınmazın 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulamasıyla ......... adına orman rejimi dışına çıkarılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece; çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman tahdidi içinde iken, 6831 sayılı Kanunun 2/B madde uygulamasıyla ......... adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, ancak, tapuda kişiler adlarına kayıtlı olduğu, 6292 sayılı Kanunun 7. maddesi uyarınca .........nin bu yerler hakkında dava açamayacağı, açılmış davalardan da vazgeçileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı ......... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kesinleşen 2/B madde uygulamasına dayalı tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 1948 yılında 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu, daha sonra, 21.05.1986 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 2896 sayılı Kanun hükümlerince yapılan aplikasyon ve 2/B madde uygulaması, 01.02.1989 tarihinde ilân edilerek kesinleşen 3302 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılan aplikasyon ve 2/B madde uygulaması vardır.

Somut uyuşmazlıkta, davaya etkisi ve uyuşmazlığı sona erdirecek nihaî karar şeklinin belirlenmesi bakımından, 26/04/2012 tarihli ve 28275 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak, aynı tarihte yürürlüğe giren 19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı “Orman Köylülerinin Kalkınmalarının Desteklenmesi ve ......... Adına Orman Sınırları Dışına Çıkarılan Yerlerin Değerlendirilmesi İle .........ye Ait Tarım Arazilerinin Satışı Hakkında Kanun” hükümlerinin değerlendirilmesi gerekmektedir.

19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı Kanunun 2/1-b maddesi uyarınca, bu Kanun uygulamasında “2/B alanları”; 6831 sayılı Kanunun 20/6/1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. maddesi ile 23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı, 5/6/1986 tarihli ve 3302 sayılı kanunlarla değişik 2. maddesinin birinci fıkrasının (B) bendine veya kesinleşmiş mahkeme kararlarına göre ......... adına orman sınırları dışına çıkarılan ve çıkarılacak yerleri ifade etmektedir.

19/4/2012 tarihli ve 6292 sayılı Kanunun 2/1-b maddesi uyarınca, bu Kanun uygulamasında “2/B alanları”; 6831 sayılı Kanunun 20/6/1973 tarihli ve 1744 sayılı Kanunla değişik 2. maddesi ile 23/9/1983 tarihli ve 2896 sayılı, 5/6/1986 tarihli ve 3302 sayılı kanunlarla değişik 2. maddesinin birinci fıkrasının (B) bendine veya kesinleşmiş mahkeme kararlarına göre ......... adına orman sınırları dışına çıkarılan ve çıkarılacak yerleri ifade etmektedir.

6292 sayılı Kanunun 7. maddesinde, hukuk Devletinin bir gereği olarak, tapu sicilinin tutulmasından Devletin sorumlu olduğu da dikkate alınarak ve ayrıca, vatandaşların Devlete olan güveninin devamının sağlanması amacıyla, tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayıtlarının geçerliliği, belirtmelerin terkini ve iade edilecek taşınmazlarla ilgili düzenlemeler yapılmıştır. Buna göre Kanunun 7. maddesinin: birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca “Tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan ......... adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi bulunan veya konulan

taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edilir ve tapu kütüklerindeki 2/A veya 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescilleri aynen devam eder, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir, açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle ......... adına tesciline karar verilen, kesinleşen ve tapuda henüz infaz edilmeyen taşınmazlar hakkında da aynı şekilde işlem yapılır…”; birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca “Özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan, ancak, daha sonra ......... adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/A veya 2/B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayıtları geçerli kabul edilir, aynı gerekçeyle bu nitelikteki taşınmazlar hakkında dava açılmaz, açılan davalardan vazgeçilir,…”; birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca “Bu fıkra (yani, 7. maddenin birinci fıkrasının “a” ve “b” bentleri) kapsamında kalan taşınmazların kullanıcılarının kayıt maliklerinden farklı kişiler olmaları ve kayıt maliklerinin bu fıkradan yararlanmak istemeleri hâlinde, kullanıcılar bu kanunda belirtilen şartları taşısalar dahi doğrudan satış hakkından yararlanamazlar.”; ikinci fıkrası uyarınca, “Birinci fıkra kapsamında kalan taşınmazlardan orman sınırı dışına çıkartılacak yerlerde bulunan ve ......... adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/B belirtmesi konulması gereken taşınmazların tapu kütüklerine 2/B belirtmesi konulmaz ve bunlar hakkında dava açılmaz.”

6292 sayılı Kanunun “Davalar” başlıklı 9. maddesinin ikinci fıkrasında da, “Bu Kanuna göre yapılacak işlemler sonuçlanıncaya kadar 2/B alanları hakkında ......... tarafından kişiler aleyhine açılması gereken davalar açılmaz, açılmış ve devam eden davalar durdurulur. Durdurulan bu davalara konu taşınmazlar hakkında hak sahipleri veya ilgilileri tarafından bu Kanunda belirtilen süreler içinde gerekli başvuruların yapılmaması veya başvuru yapılmasına rağmen yükümlülüklerin yerine getirilmemesi hâlinde mahkemelerce bu davalara devam edilerek genel hükümlere göre karar verilir.” hükmü yer almaktadır.

6292 sayılı Kanunun 7. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentlerinde, tapu ve kadastro veya imar mevzuatına göre ilgilileri adına oluşturulan ve tapuda halen kişiler adına kayıtlı olan taşınmazlardan ......... adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/B belirtmesi bulunan veya konulan taşınmazların tapu kayıtları bedel alınmaksızın geçerli kabul edileceği ve tapu kütüklerindeki 2/B belirtmeleri terkin edilerek tescillerinin aynen devam edeceğinin; keza, özel kanunları gereğince Devlet tarafından kişilere satılan, dağıtılan, trampa edilen, bedelli veya bedelsiz olarak devredilen veya iskânen verilen ya da özelleştirme suretiyle satılanlar ile hisseleri devredilen özel hukuk tüzel kişileri adına kayıtlı olan, ancak, daha sonra ......... adına orman sınırı dışına çıkarıldığı gerekçesiyle tapu kütüklerine 2/B belirtmesi konulan taşınmazların tapu kayıtlarının geçerli kabul edileceğinin; yine, aynı Kanunun “Tasarrufa geçme” başlıklı 3. maddesinin ikinci fıkrasında, 2/B alanlarında bulunan taşınmazların tapu kütüklerinde 6831 sayılı Kanunun 2. maddesi ile aynı maddenin birinci fıkrasının (B) bendine göre orman sınırları dışına çıkartıldığı yönünde yer alan belirtmelerin, ilgisine göre Orman Genel Müdürlüğünün veya Maliye Bakanlığının ya da idarenin talebi üzerine tapu idarelerince terkin edileceğinin öngörülmüş bulunmasına göre, 6292 sayılı Kanunun 7. maddesinin birinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri kapsamında bulunan ve tapu kütüklerine 2/B belirtmesi konulan taşınmazların kayden maliki olan kişilerin, idareye başvurmalarını gerektiren bir işlem ve süre öngörülmediği gibi, bu kişilere idareye başvurmaları yönünde kanunen getirilen bir yükümlülükten söz etmek mümkün değildir. Burada konumuz çerçevesinde ve Kanunun 9. maddesinin ikinci fıkrası bağlamında, ancak, kanunun 6. maddesi hükümlerine göre 2/B alanlarında bulunan taşınmazlar hakkında, bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce düzenlenen veya bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten sonra düzenlenecek güncelleme listelerine veya kadastro tutanaklarına ya da kesinleşmiş mahkeme kararlarına göre oluşturulacak tapu kütüklerinin beyanlar hanesine göre taşınmazların 31/12/2011 tarihinden önce veya sonra kullanıcısı ve/veya üzerindeki muhdesatın sahibi olarak gösterilen ve “hak

sahibi” sayılan kişiler açısından öngörülen bazı yükümlülük ve sürelerden (m. 6/1-16); keza, açılan davalar sonucunda tapularının iptaliyle ......... adına tesciline karar verilen ve kesinleşen kararlardan infaz edilerek tapuda ......... adına tescil edilen taşınmazların iadesi bakımından, ilgililerin 6292 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 26.04.2012 tarihinden itibaren iki yıl içinde idareye başvurmaları gereğinden bahsedilebilir (m. 7/1-a bendi son cümle; (b) bendi son iki cümle). Buna göre, kanunun 9. maddesi hükümlerinin, ......... tarafından, taşınmazın 2/B alanında kaldığı iddia ederek açılan tapu iptali ve tescil davaları bakımından uygulanması sözkonusu değildir. Dolayısıyla bu tür davalarda; yargılama sırasında, ......... davadan 6292 sayılı Kanun gereğince vazgeçmez veya vazgeçmeyeceğini bildirir ve tapu kütüğündeki 2/B belirtmesi de 6292 sayılı Kanun hükümleri uyarınca terkin edilmemiş olursa, “.........nin davadan 6292 sayılı Kanun gereğince vazgeçmiş sayılmasına” karar verilmesi gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan bu nedenlerle; mahkemece, 6292 sayılı Kanun gereğince davacı .........nin davadan vazgeçmiş sayılmasına karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmiş olması ve 6292 sayılı Kanun gereğince sonuçlandırılan bu tür davalarda yargılama giderlerinin taraflar üzerinde bırakılması ve tarafların leh ve aleyhine vekâlet ücreti de takdir edilmemesi gerekirken, " davanın 6292 sayılı Kanun gereğince reddine ve davalı taraf lehine, ......... aleyhine takdir edilen 1.320.- TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine," karar verilmesi doğru değil ise de, bu yanılgıların giderilmesi hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir. Bu sebeple; hükmün birinci bendinin kaldırılarak, yerine "1-Davacı .........nin, 6292 sayılı Kanun hükümleri uyarınca davadan vazgeçmiş sayılmasına" ibaresinin yazılmasına, hükmün vekâlet ücretine ilişkin dördüncü bendinin kaldırılarak, yerine "Her iki taraf leh ve aleyhine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına" ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA 24.03.2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4311, Karar No: 2014/11563, Tarih: 28.05.2014

**7. Hukuk Dairesi         2014/4311 E.  ,  2014/11563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ordu İş Mahkemesi

Tarihi : 14/01/2014

Numarası : 2012/502-2014/12

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 23.06.2009-19.03.2012 tarihleri arasında ilaç satış temsilcisi olarak çalıştığını, iş akdinin işveren tarafından kendisine tahsis edilen araçla buzlanmadan dolayı kaza yapması nedeniyle feshedildiğini belirtip kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davacının daha öncede hakkında çeşitli nedenlerden ötürü tutanak tutulduğunu, en son kaza yapması ve daha önce yaşanan diğer olumsuzluklardan dolayı davacının iş akdinin haklı nedene dayalı olarak feshedildiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi nedeniyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır.

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir. Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Yasada herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içersinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış pirimi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgarî ücret ve sefer pirimi karşılığı çalışmaktadır. Sefer pirimi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir.

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Somut olayda, davacı iş akdinin işverence haksız nedenle feshedildiğini iddia etmiş, davalı ise davacının trafik kazası geçirdiğini ve durumu kendilerine bildirmediği gerekçesi ile şirket disiplin kurulunun 19.03.2012 tarihli kararı ile şirket Araç Yönetmeliğine aykırı araç kullanmak ve Keymen İlaç Disiplin Yönetmeliğinin 10.14. maddesine aykırı olarak iş güvenliğini tehlikeye düşürmek ve şirket malına zarar vermek eylemlerinden dolayı iş akdi fesh edildiğini savunmuştur. Davalının dayandığı fesih nedeni 4857 sayılı Kanun 25/II-ı maddesi kapsamındadır. Dosya içerisinde bulunan trafik kazası tutanağı ve D.Otomotiv tarafından düzenlenen 15.03.2012 tarihli faturaya göre davalının feshe gerekçe olarak gösterdiği trafik kazasından dolayı uğradığı zararın sadece 50,50 TL. Olduğu, kazanın boyutunun küçük olduğu ve buzlanmadan kaynaklı olarak davacının kusuru dışında gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Gerek kazanın davacının kusuru dışında meydana gelmesi, gerekse oluşan zararın 4857 sayılı Kanun 25/II-ı maddesinde düzenlenen 30 günlük ücret miktarını aşmaması nedeniyle davacının iş akdinin davalı tarafından feshi haklı nedene dayanmayıp, mahkemece bu husus gözetilemeden kıdem ve ihbar tazminatının kabulüne karar vermek gerekirken reddine karar verilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine,

28.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.