muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/12255, Karar No: 2015/8437, Tarih: 26.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/12255 E.  ,  2015/8437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ile prim alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davranışlarının beğenilmediği ve şirket standartlarına uymadığı söylenerek işten çıkartıldığını ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, eksik ödenen fazla çalışma ücreti ile prim alacaklarının davalıdan tahsiline karar

verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının son aylarda işine konsantre olamadığı için işlerini sürekli olarak aksatmaya başladığını, yapılan bütün ikazlara rağmen işlerini aksatan ve işyeri disiplinine uymayan davacının 27.02.2012 tarihinde şirket adresinden iş saatleri içerisinde

özel ve uzun e-mail görüşmeleri yaptığını, bu e-maillerin şirketin adını zedeleyen ve iş ahlakına aykırı niteliklerde olduğunun tespit edilerek hakkında aynı tarihli bir tutanak tutularak çıkış yapıldığını ve ... Noterliği’nin 02.03.2012 tarih ve ... yevmiye nolu ihtarnamesi ile iş akdinin haklı nedenlere dayanılarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, dinlenen davalı tanıklarının her ne kadar davacının işlerini aksattığı gerekçesiyle iş akdine son verildiğini beyan etmişler ise de, dosyada bu hususta davacıya verilmiş her hangi bir ihtar ve uyarı yazısı bulunmadığı, bu haliyle davalı işverence haklı

fesih iddiasının somut deliller ile ispatlanamadığı gerekçesiyle davacının kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ve fazla çalışma ücreti alacakları hüküm altına alınmış, prim alacağı isteminin ise reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Yerel Mahkemece 03.10.2013 tarihli ek karar ile “davalı tarafça temyiz edilmemiş sayılmasına” dair karar vermiş ise de, işbu ek kararın dayanağını oluşturan muhtırada temyiz posta masrafı ile eksik temyiz harcının “Mahkeme veznesine” yatırılmasının istenmesi yerine, “dosyaya yatırılmasının” istenmesi muhtırayı usulüne uygun olmaktan çıkardığından, ek kararın ortadan kaldırılarak dosyanın esastan incelenmesi neticesinde:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma süresinin hesabındaki ara dinlenmesinin süresi noktasında toplanmaktadır.

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma süresinin hesabındaki ara dinlenmesinin süresi noktasında toplanmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, günlük 9 saat çalışmaya göre fazla çalışma süresinin hesabında ara dinlenme süresinin, dosya kapsamı itibariyle hafta içi günlük 1 saat yerine 0,5 saat olarak düşülmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3417, Karar No: 2014/16547, Tarih: 27.05.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/3417 E.  ,  2014/16547 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sağlık Bakanlığı vekili avukat ... ile 1-... Ltd. Şti. 2-...Ltd. Şti. Aralarındaki dava hakkında ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 03/12/2013 gün ve 2012/225-2013/1023 sayılı hükmün davalı Emsal Tem. Ltd. Şti. tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

... Devlet Hastanesi temizlik, özel güvenlik ve diğer işlerin yapılmasına dair sözleşmelerin eki niteliğinde olan genel şartnamelerin celbi ile dosya içerisine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın dairemize gönderilmesi için mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1341, Karar No: 2023/5170, Tarih: 06.06.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/1341 E.  ,  2023/5170 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/694 E., 2021/307 K.

MALEN SORUMLU : ... Nakliyat Taşımacılık Gıda İnş. Ltd.Şti

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : 1. Sanık müdafii, 2. Malen sorumlu vekili

Aralarındaki bağlantı nedeniyle Dairemizin 2023/7394 Esas sayılı dosyası ile birlikte incelenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ...Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.05.2021 tarihli ve 2020/15 Esas, 2021/144 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrası uyarınca 15 yıl hapis ve 200.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarıın uygulanmasına; suçta kullanıldığı kabul ve kanaatine varılan ... plakalı tır ile ... 147 plakalı dorsenin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müsaderesine karar verilmiştir.

B. ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/694 Esas, 2021/307 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun, suçta kullanıldığı kabul ve kanaatine varılan ... 341 plakalı tır ile ... 147 plakalı dorsenin müsaderesine yönelik malen sorumlu vekilinin 5271 sayılı Kanun'un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli ve geçerli gerekçenin olmadığına,

2. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

3. Suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. Kesin ve yeterli somut delil bulunmadığına,

5. Etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken 1/2 oranında indirim uygulanması gerektiğine,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Yeterli ve geçerli gerekçenin olmadığına,

2. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

3. Suçun unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine,

4. Kesin ve yeterli somut delil bulunmadığına,

5. Etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken 1/2 oranında indirim uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

B. Malen sorumlu vekilinin temyiz sebepleri özetle;

1. Müvekkil şirketin aracın suçta kullanılacağından haberdar olmadığına,

2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

3. Müvekkilin mağdur olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

06.03.2020 tarihinde alınan istihbari bilgi üzerine sanığın sevk ve idaresinde olan ... ... plaka sayılı tır ile ... ... plaka sayılı dorsenin ...ilçesinden ... istikametine gittiği esnada durdurulduğu, yapılan aramada dorsenin taban kısmında zulalanmış vaziyette yüklü miktarda eroin madesinin ele geçirildiği olayda; sanığın uyuşturucu maddenin bulunduğu ve şoförlüğünü yapmış olduğu tırı harici satış sözleşmesi ile satın almış olması, kendisine verilen açık hat üzerinden kendisini yönlendiren kişi ile gizlilik çerçevesinde görüşmesi ve buna ilişkin mesajları silmek suretiyle tedbirli davranmaya çalışması, satın almış olduğu dorseye zula tertibatı yaptırmış olması gerekçesiyle mahkûmiyetine karar verilmiş, suçun işlendiği zaman ve yer, ele geçirilen uyuşturucu maddenin miktarı, önemi ve değeri ile oluşturduğu tehlikenin ağırlığı göz önüne alınarak takdiren alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle temel ceza belirlenmiş; suça konu maddenin uyuşturucu maddelerden eroin maddesi olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan cezadan 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendi gereğince yarı oranında artırım yapılmış; beyanlarıyla hakkında mahkûmiyet kararı verilen diğer sanık ...'ın suçunu ortaya çıkardığından hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanmıştır.

Uyuşturucu maddenin ele geçirilmiş olduğu ... ... plakalı tır ile ... ... plakalı dorsenin, olay tarihinden önce harici satış sözleşmesi ile 30.000,00 TL'si peşin ödenmek suretiyle 90.000.00 TL bedelle sanık ...'ya satışının yapılmış olup zilyetliğinin devredilmiş olması, bakiye 60.000,00 TL'nin 40.000,00 TL'sinin olaydan sonra hakkında mahkûmiyet kararı verilen diğer sanık ... tarafından malen sorumluya ödenmiş olup kalan 20.000,00 TL hususunda sanık ...'ın ibra edilmiş olması ve araçta zula tertibatının bulunması gerekçesiyle müsaderesine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle sanık müdafiinin ve malen sorumlu vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle sanık müdafiinin ve malen sorumlu vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, arama kararında bir hukuka aykırılık bulunmadığına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ve tartışıldığına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

B. ... 341 plakalı tır ile ... 147 plakalı dorsenin müsaderesi yönünden

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, ... 341 plakalı tır ile 34 DS 147 plakalı dorsenin müsaderesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, malen sorumlu vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık Hakkında Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) bendinde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/694 Esas, 2021/307 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

B. ... 341 plakalı tır ile 34 DS 147 plakalı dorsenin müsaderesi yönünden

Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 23.11.2021 tarihli ve 2021/694 Esas, 2021/307 Karar sayılı kararında malen sorumlu vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ...Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

06.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18069, Karar No: 2014/15583, Tarih: 17.09.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18069 E.  ,  2014/15583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... idaresi vekili 10.01.2013 havale tarihli dilekçe ile temyizden vazgeçtiğinden sanığın temyizine göre yapılan incelemede ;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.09.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3692, Karar No: 2006/6940, Tarih: 16.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/3692 E.  ,  2006/6940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Hazine vekili tarafından, davalı aleyhine 08.07.2004 gününde verilen dilekçe ile mera iddiasıyla tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.03.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mera iddiasıyla Hazine tarafından açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece çekişme konusu taşınmazın imar planı kapsamına alınan mera olduğu davalıya 4342 sayılı Kanununun değişik 3. maddesi uyarınca taşınmazın emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısını Hazineye ödenmek üzere önel verilmesine rağmen ödeme yapmadığı gerekçeleriyle dava kabul edilmiş ve dava konusu taşınmazın kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hükmü davalı gerçek kişi temyiz etmiştir.

Dosya kapsamında toplanan delillere göre, 1965 yılında yapılan tapulama tespiti sırasında 50 parsel sayılı taşınmazın ... Köyü Tüzel Kişiliği adına harman yeri olarak sınırlandırıldığı, köyün Belediye olmasından sonra Belediye adına tescil edildiği, 22.6.1973 tarihinde de üç ayrı parsele ifraz edildiği ve bunlardan bir kısım parsellerin imar planında sosyal alanlara ayrıldığı, harman yerinden ifraz edilen 1714 parsel ile ihdasen tesis edilen 1723 parselin tevhit edilerek 1724 parsel numarasını aldığı daha sonra bu parselin 55 ayrı parsele bölündüğü, 1978 yılındaki emcümen kararıyla bu parsellerin üçüncü kişilere satıldığı anlaşılmaktadır.

Görüldüğü gibi dava konusu taşınmazın öncesi köy halkının yararlandığı kamu malı özelliği taşıyan genel harman yeridir.

Davacı Hazine dava konusu taşınmazın mera olduğunu iddia etmiş ise de, bu iddia kanıtlanamamıştır. Burada öncelikle harman yeri niteliği üzerinde durulması gerekecektir. Gerçekten, harman yerleri köy halkının tümünün yararlandığı harman yapılmak üzere ya yetkili mercii tarafından tahsis edilen ya da, ... kullanma biçimi harman yeri olan köy orta malı taşınmazlardandır. Bu gibi yerlerin yararlanma hakkı ilgili köy ve belde halkına ait ise de, kuru mülkiyeti Devlete aittir. Yine hemen belirtilmelidir ki, harman yerlerinin özellikleri mera, yaylak ve kışlakların özelliklerinden farklı değildir.

Her ne kadar 4342 sayılı Mera Kanununun değişik geçici 3. maddesinde Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içersindeki yerleşim yeri olarak işgal edilen ve mera olarak kullanımına artık olanak bulunmayan taşınmazların tahsis amacının değiştirilmesi suretiyle Hazine adına tesciline olanak sağlanmışsa da bu hüküm ancak öncesi mera olan ve yasada öngörülen unsurları taşıyan taşınmazlar bakımından uygulanabilir. Anılan hükmün genişletilmiş yorumla mera dışındaki yaylak, kışlak ve somut olayda olduğu gibi harman yerlerine taşınma imkânı yoktur. O yüzden mahkemenin 4342 sayılı Kanununun geçici 3. maddesindeki taşınmaz bedelinin ilgililerince Hazineye ödenmesine dair işlem yaparak bunun sonucu bedelin ödenmediğinden bahsedilip davanın bu nedenle reddi doğru olmamıştır.

Burada üzerinde durulması gereken diğer bir sorunda 4342 sayılı Mera Kanununun 14. maddesi son fıkrasının olaya uygulanıp uygulanamayacağıdır. Anılan maddenin başlığı «tahsis amacının değiştirilmesi» şeklindedir. Yasanın daha önceki hükümlerine bakılırsa bu maddenin mera komisyonlarının çalışmaları sırasında ve ancak mera komisyonlarınca yapılan idari iş ve işlemlerde uygulanabileceği açıkça görülür. Başka bir deyişle yargı önüne getirilen bu gibi uyuşmazlıklarda harman yeri vasfının yargı yerinde değiştirilebileceği düşünülemez. Ne var ki; somut olayda, öncesi harman yeri olan 1714 parsel sayılı taşınmaz 1723 parselle tevhid edilerek imar planı kapsamına alınmış, arsa vasfına dönüştürülerek gerçek kişilere Belediye Encümeni kararıyla satılmıştır. Az yukarıda sözü edildiği üzere somut olaya 4342 sayılı Kanunun değişik geçici 3. maddesinin ve yine aynı yasanın 14 maddesinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla 1714 parselin harman yeri vasfının değiştirilerek arsa vasfıyla gerçek kişilere yapılan satış işlemi ve gerçek kişiler adına tescil yasadaki deyimiyle «yolsuz tescil» niteliğindedir. Bu gibi durumlarda hukuken yokluk ifade eden tapu üzerinden iktisapta bulunan kişiler Türk Medeni Kanunun 1023 maddesinden yararlanamaz. Ancak;

Yukarıdan beri vurgulandığı üzere 1724 parsel harman yeri olan 1714 ile 1723 parsellerden gelmektedir. 1714 sayılı öncesi harman yeri olan taşınmazın Belediye tarafından imar planına alınarak özel mülk şeklinde kişilere satışı hukuken yok hükmünde ise de, 1723 parselin niteliği ve evveliyatı araştırılmamıştır. Anılan bu parsel imar uygulaması suretiyle Belediye tarafından mülk edinilecek yerlerden ise ve davalıya yapılan satış 1723 parselin kapsamında kalan bir yer ise şüphesiz davalı gerçek kişi Belediyeden satın almayla bu yeri kazanabilir. O yüzden öncelikle bu husustaki deliller toplanıp yerinde keşif yapılarak dava konusu taşınmazın harman yeri niteliğindeki 1714 parsel yoksa 1723 parsel kapsamında kalıp kalmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Yapılacak inceleme ve araştırma sonucu dava konusu taşınmazın 1714 parsel kapsamında kaldığı saptanırsa öncesi harman yeri olan ve kamunun genelinin yararlandığı bu yer imar uygulamasında ancak yine kamunun genelinin yararlandığı bir yer olarak bırakılmak koşuluyla imar planına alınabileceğinden ( örneğin meydan, yol, ..., yeşil alan, otopark, toplu taşıma istasyonu, terminal…. gibi) bu yerin kamunun yararlanmasına tahsis edilmek üzere ve bu koşulla Hazine adına tescili gerekir. Mahkemece bütün bu yönler düşünülmeden ve uygulama yeri olmadığı halde 4342 sayılı Mera Kanunun geçici 3. maddesinden bahsedilerek davanın yazılı olduğu şekilde doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazların kabulü hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.6.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2679, Karar No: 2012/3240, Tarih: 13.02.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/2679 E.  ,  2012/3240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 5.000,00 TL manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü ile davalı ...'tan 1.000,00 TL davalı ...'ten 750.00 TL, tazminatın tahsili cihetine gidilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

5219 ve 5236 sayılı yasalar ile HUMK. nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 01.01.2011 tarihinden itibaren 1.540 TL. ye çıkarılmıştır.Hüküm, karar tarihi itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kurulu uyarınca Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.