muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8306, Karar No: 2016/8658, Tarih: 21.12.2016

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 28.12.2016 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Mağdurenin 05.04.2011 tarihli savcılık anlatımlarında sanıkla ilişkiye girdiğini belirtmesinin ardından 15.04.2011 günlü beyanında cinsel ilişkiye girmediğini ifade etmesinden sonra Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 12.11.2011 tarihli iddianamede ilk ifadeye değinilmeksizin sanığın mağdureye basit cinsel istismarda bulunduğundan bahisle çocuğun basit cinsel istismarı suçundan açılan davaya bakan Tarsus 2. Asliye Ceza Mahkemesince iddianame kapsamında yer almayan eylemden bahsedilerek çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan görevsizlik kararı verilmesi üzerine dosyanın gönderildiği Ağır Ceza mahkemesince beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan dolayı sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulmuş ise de; iddianamede açıkça nitelikli cinsel istismar eylemlerinden bahsedilmemesi nedeniyle bu suçtan kamu davası açıldığının kabul edilemeyeceği, mahkemece belirtilen eylemlerle ilgili olarak sanık hakkında ayrıca kamu davası açılması sağlanıp dosyalar birleştirildikten sonra toplanacak delillere göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle Anayasanın 90, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin adil yargılanmayı düzenleyen 6. ve 5271 sayılı CMK'nın 225. maddelerine aykırı davranılması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın kovuşturma evresinde psikolojik tedavi gördüğüne ilişkin beyanı, şizofren hastası olması nedeniyle cezai ehliyeti açısından rapor aldırılması yönündeki müdafiin talebi ve hükümden sonra ibraz edilen Dr. Ekrem Tok Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 19.11.2013 tarihli raporunda, şizofren tanısı konulan sanığın medeni hakları kullanamayacağının, başkalarının bakımına muhtaç ve vesayet altına alınmasının uygun olduğunun belirtilmesi karşısında, suç tarihinde işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına veya fiille ilgili davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmasına etkili akıl hastalığı veya akıl zayıflığı bulunup bulunmadığı ve varılan sonuca göre, TCK'nın 32/1-2. maddesinden faydalanıp faydalanamayacağı hususu araştırılıp gerekirse Adli Tıp Kurumundan rapor alındıktan sonra neticesine göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 28.08.2013 tarihli raporuna göre, mağdurenin ruh sağlığındaki bozulmanın maruz kaldığı cinsel istismar eylemlerinden kaynaklanıp kaynaklanmadığı kesin olarak tespit edilemediğinden, bu hususta ortaya çıkan şüphenin sanık lehine yorumlanarak hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafilerinin temyiz itirazları ile duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

21.12.2016 tarihinde verilen işbu karar 28.12.2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2021/1355, Karar No: 2022/3440, Tarih: 26.04.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1355 E.  ,  2022/3440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Milas 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 07.07.2020 tarih ve 2019/243 E. - 2020/260 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı arasında tek satıcılık sözleşmesi imzalandığını, ayrıca davacı tarafından davalıya taşınmaz ve balık satımından ayrıca balık boylama, aşılama veterinerlik, tekne kiralama, tesis kurulumu vb. mal ve hizmetlerden kaynaklanan alacağı bulunduğu, davacı tarafından davalıya satılan mal ve hizmet bedelleri ile sözleşme uyarınca davacı tarafından davalıya yapılan ödemelerin mahsuplaşmasından doğan 2007-2011 yıllarına ait cari hesap ilişkisinden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan icra takibine davalının haksız yere borca ve icra dairesinin yetkisine itiraz etttiğini ileri sürerek, itirazın iptalini ve icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetki itirazında bulunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyulmuşsa da bozmanın gereği yerine getirilmemiştir. Yargıtay (kapatılan) 19. Hukuk Dairesi'nin 2015/17234 esas ve 2016/7620 karar ve 27.04.2016 tarihli bozma kararında taraflar arasında satış sözleşmesinin varlığına işaret edilerek, Muğla 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/825 esas sayılı dosyasının getirtilerek icra dairesinin yetkisi konusunda karar verilmesi gerektiği belirtilmiş, bozmadan sonra anılan dosyanın incelenmesi neticesi verilen ikinci karar, Yargıtay (kapatılan) 19. Hukuk Dairesi'nin 2017/3010 esas ve 2019/2486 karar ve 11.04.2019 tarihli kararıyla dava konusu alacağın cari hesaptan kaynaklandığına işaret edilerek bozulmuştur. Mahkemece verilen temyize konu kararda icra takibine konu alacağın yetkili satıcılık sözleşmesinden kaynaklanan komisyon alacağı ile mal ve hizmet satımından kaynaklandığı tespiti yapılarak, TBK’nın 89. maddesine göre para borçlarında ifa yerinin alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinin İstanbul olduğu, yetkisiz icra dairesinde takip yapıldığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir. Ancak bozma kararında da belirtildiği üzere taraflar arasındaki ilişki yetkili satıcılık sözleşmesinden değil, cari hesap ilişkisinden kaynaklandığı ve ayrıca davacının yerleşim yerinin İstanbul – Anadolu olduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde davanın usulden reddi doğru olmamış ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 26/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30379, Karar No: 2013/7728, Tarih: 06.03.2013

**12. Hukuk Dairesi         2012/30379 E.  ,  2013/7728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/09/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez. Bir meskenin borçlunun haline uygun olup olmadığı adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra mahkemesince, borçlunun sözü edilenlerle birlikte barınması için zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tesbit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise satılmasına karar verilmeli ve satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktar borçluya bırakılmalı, kalanı alacaklıya ödenmelidir. Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, meskeniyet iddiası nedeniyle haczedilmezlik şikayetinde bulunulan taşınmazın tamamı borçlu F. Ö adına kayıtlı olup, tapu kaydında .. İli ...İlçesi .... Köyü,  ada ... nolu parselde kayıtlı dublex mesken olduğu görülmektedir.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda; taşınmazın değerinin 78.989,00 TL olduğu  bildirilmiştir. Rapor bu hali ile hüküm kurmaya elverişli değildir. Zira takip hukukunda asıl olan borcun ödenmesi olup, borçlunun Muğla ilinin mütavazi semtlerinden alabileceği  haline münasip meskenin değeri belirtilmemiştir.

Mahkemece yapılacak iş; bilirkişilerden ek rapor alınarak borçlunun daha mütevazi koşullara sahip yerlerde haline münasip evi alabileceği değerin belirlenerek, bu tespitlerden sonra borçlunun haline münasip evi alabileceği miktar, mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, artanın alacaklıya ödenmesine, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10338, Karar No: 2019/18198, Tarih: 09.10.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/10338 E.  ,  2019/18198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Hükme esas alınan Bursa Adli Tıp Şube Müdürlüğü raporunun mağdurun kolundaki yaralanmaya ilişkin olup bu yaralanmayı mağdurun, kolunu cam parçası ile kesmek sureti ile kendi kendine gerçekleştirdiğinin mağdur ve diğer taraf beyanlarından anlaşıldığı; mağdurun, sanık tarafından yüzünün darp edildiği yönündeki iddiasının sanığın duruşmadaki tevilli ikrarı ile desteklendiği göz önüne alındığında, yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte olduğunun kabulü ve sanığın TCK'nin 86/2, 86/3-a maddeleri gereğince cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde TCK'nin 86/1. maddesinden hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2) Sanık hakkında TCK'nin 86/2. maddesi gereğince basit kasten yaralama suçundan kamu davası açılmasına rağmen 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden sanık hakkında TCK'nin 86/1. maddesinden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 09.10.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11365, Karar No: 2012/10113, Tarih: 26.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/11365 E.  ,  2012/10113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) İddianamenin kabulü kararı okunmadan duruşmaya başlanılarak CMK’nın 191/1.maddesine muhalefet edilmesi,

2) Suç yeri ve zaman dilimi gerekçeli karar başlığında gösterilmeyerek, CMK’nın 232/2-b maddesine uyulmaması,

3) Sanığın, katılandan olan alacağını isteyip, katılanın da alacağı inkar etmesi üzerine atılı suçu işlediğinin kabul edilmesine karşın, sanık hakkında tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

4) Sanığa verilen sonuç cezanın kısa süreli hapis cezası olmadığı gözetilmeden, TCK’nın 50/1-a maddesi uygulanmak suretiyle paraya çevrilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... Poyraz’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2804, Karar No: 2021/11415, Tarih: 30.09.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/2804 E.  ,  2021/11415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesi

Dava, bir günlük çalışmanın tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum avukatı tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, davanın ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesince verilen kararın davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davalı şirketin ticaret sicil adresinin Ticaret Sicil Müdürlüğünden sorulup belirlendikten sonra yöntemine uygun olarak dava dilekçesi ve gerekçeli karar tebliğ edilip, temyiz süresinin geçmesi beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklik giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 30.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3621, Karar No: 2022/5722, Tarih: 14.06.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/3621 E.  ,  2022/5722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi... Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın yararına hükmedilen nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle, bölge adliye mahkemesince her ne kadar davacı-karşı davalı erkeğe "Zaman zaman eşine şiddet uyguladığı" vakıası kusur olarak yüklenilerek erkeğin şiddetinin sürekli olduğu gibi bir kanı oluşturulmuş ise de, erkeğin, taraflar arasındaki fiili ayrılığa sebep olan son olayda kadının haksız eylemine karşı olarak tek sefer şiddet uyguladığının, bunun öncesinde erkeğin kadına şiddet uyguladığına dair dosya kapsamında başkaca bir delilin de bulunmadığının, yine de boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda; son olayda eşine fiziksel şiddet uygulayan, eşine bağımsız konut temin etmeyen ve ailesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kalan davacı-karşı davalı erkeğin, yemek, temizlik yapmayan ve eşinin anne ve babasının kapısını dinleyen davalı-karşı davacı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî (TMK m. 174/1) ve manevî (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, hükmün, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi.14.06.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/2773, Karar No: 2013/3245, Tarih: 18.02.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/2773 E.  ,  2013/3245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

...

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının 1990 yılında davalı işyerinde çalışmaya başladığını ve 21.09.2011 tarihli fesih öncesinde sorumlu kabin amiri ve kontrol kabin amirliği görevini yürüttüğünü, davalı işveren tarafından davacının kontrol kabin amirliği görevini yürüttüğü bir uçuşta sigara içerek iş güvenliğini tehlikeye düşürdüğü ve disiplin bozucu davranışlarda bulunduğu, ortaklığın güvenini kötüye kullandığından bahisle tamamen gerçeklere aykırı olan gerekçe ile iş sözleşmesinin haklı ve geçerli bir neden olmaksızın feshedildiğini ileri sürerek, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini, boşta geçen süre ücret ve diğer haklar ile işe başlatılmama halinde ödenmesi gereken tazminatın belirlenmesini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş sözleşmesinin fesih tarihindeki görevinin kabin amirliği olduğunu, davacının 24.05.2011 tarihide başlayan İstanbul-Newyork-İstanbul seferi esnasında kabin ekibine uygunsuz davranışlar sergilemesi, uçuş esnasında arka servis bölümünde sigara içmesi ve kontrol kabin amirliği görevini kötüye kullanmak suretiyle davalı şirketin ortaklık yöneticileri hakkında gerçeğe aykırı bilgiler vermesi üzerine davacının iş sözleşmesinin haklı sebeple ve bildirimsiz olarak feshedildiğini belirterek davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddiaların uçuştan yaklaşık yirmi gün sonra davalı şirkete bildirilmiş olup davalı şirketin yapmış olduğu disiplin soruşturması sırasında bu hususun üzerinde durmadığı ve özensiz bir soruşturma yürüttüğü, fesih yazısındaki "disiplin bozucu davranışlarda bulunulması ve ortaklığın güvenini kötüye kullanma" iddiasının ise soyut kavramlar olduğu, davacının hangi eylemi nedeniyle belirtilen fesih sebeplerinin gerçekleştiği konusunda bir açıklamanın olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4857 sayılı İş Kanunu’nun 18. maddesi bakımından işçinin davranışlarından kaynaklanan sebepler, işçinin aynı 4857 sayılı Kanun'un 25/II. maddesinde öngörülen sebepler niteliğinde ve ağırlığında olmayan, işyerinde işin görülmesini önemli ölçüde olumsuz etkileyen, sözleşmeye aykırı davranışlarıdır. İşçinin davranışı ancak işyerinde olumsuzluklara yol açması halinde geçerli sebep olabilir. İşçinin sosyal açıdan olumsuz bir davranışı, toplumsal ve etik açıdan onaylanmayacak bir tutumu işyerinde üretim ve iş ilişkisi sürecine herhangi bir olumsuz etki yapmıyorsa geçerli sebep sayılamaz.

Dosya içeriğine göre, davacının 25.05.1990 tarihinde davalı işyerinde çalışmaya başladığı, feshe konu olan olay öncesi davalı işverence verilmiş disiplin cezasının da bulunmadığı, ancak Disiplin Kurulu'nun 23.08.2011 tarihli kararı sonucu 21.09.2011 tarihinde davacıya yapılan yazılı fesih bildiriminde “24.05.2011 tarihinde başlayan İst-Jfk-İst. yatı görevi esnasında kabin ekibine uygunsuz davrandığı, sigara içerek işin güvenliğini tehlikeye düşürdüğü ve ek görev unvanını kullanarak kabin ekibine ortaklık yöneticileri hakkında gerçeğe uygun olmayan bilgiler verdiği, ortaklığın güvenini kötüye kullandığı” gerekçesi ile haklı nedenle feshedildiğinin belirtildiği, fesih bildiriminde belirtilen davranışların olay günü uçuşta görevli olarak bulunan tanıkların çelişki bulunmayan anlatımlarından da doğrulandığı anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, davacının güven ilişkisinin en fazla arandığı faaliyet alanlarından olan işyerinde, görevli sorumlu amir olduğu halde görevinin gerektirdiği titizliği ve denetim sorumluluğunu yerine getirmeyerek uçuş güvenliğini tehlikeye düşüren davranışının işyerinde olumsuzluklara yol açtığı ve işin yürütümünü bozucu nitelikte olduğu anlaşılmaktadır. Davacının sözkonusu davranışı işyerindeki iş akışını olumsuz etkiler niteliktedir. İşverenden artık iş ilişkisini sürdürmesi normal koşullarda beklenemez. İş sözleşmesinin feshi davacının davranışından kaynaklanan geçerli nedene dayandığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü yönünde hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 20. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM : Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1-Mahkeme kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-Davanın REDDİNE,

3-Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4-Davacının yapmış olduğu yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 75,00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalıya ödenmesine,

5-Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.320,00 TL ücreti vekâletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6-Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine, kesin olarak 18.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.