muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6648, Karar No: 2023/10005, Tarih: 22.11.2023

B. Sanık ... ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 2. Eylemin kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçunu oluşturacağına, 3. Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak, kesin, somut ve inandırıcı delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... hakkında yapılan değerlendirmede;

14.07.2022 tarihli fiziki takip ve olay tutanağına göre, sanık ile hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan soruşturma yürütülen tanık ... arasında uyuşturucu madde ve para alışverişi yapıldığının görüldüğü, tanık ...'nin sanıktan uyuşturucu madde aldığına yönelik aşamalardaki beyanları, sanık savunması, ele geçen uyuşturucu madde miktarı, niteliği ve ele geçiriliş şekli birlikte değerlendirildiğinde, sanığın 14.07.2022 tarihinde tanık ...'ye uyuşturucu madde satmak suretiyle üzerine atılı eylemi gerçekleştirdiği sabit görülmüştür. 25.08.2022 tarihli fiziki takip tutanağı, diğer sanık ...'nin beyanları, sanık ...'ten ele geçen uyuşturucu maddenin niteliği, miktarı ve ele geçiriliş şekli, söz konusu uyuşturucu maddenin ambalajlanmasında kullanılan A4 boyutundaki kağıdın Mehmet Aykut Özçelik ve Ahmet Cemil Ramazan (sanık ...'ın kardeşi) isimli şahıslar arasında düzenlenmiş satış sözleşmesinin fotokopisi olduğunun anlaşıldığı, söz konusu sözleşmenin başka bir suretinin ise 14.07.2022 tarihinde ele geçen uyuşturucu madde ambalajında kullanılmış olduğunun tespit edildiği, sanık ...'in rızaen teslim ettiği whatsapp ekran görüntüsünde sanık ... olduğu tespit edilen Ördek isimli şahısla yaptığı uyuşturucu alım satımına ilişkin şifreli görüşmeler ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın 25.08.2022 tarihli eylemininde uyuşturucu madde ticareti yapma suçuna vücut verdiği anlaşılmakla, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmasına, sanığın 25.08.2022 tarihli eyleminde söz konusu uyuşturucu maddelerin alım satımını umuma açık tandırda okula yaya olarak yedi metre mesafede işlemiş olması nedeniyle cezasında artırım yapılmasına, sanığın işbu suçu sabit olan eylemi 14.07.2022 tarihli eylemi ile birlikte aynı suç işleme kastı altında ve birbirinin devamı niteliğinde birden fazla kez zincirleme olarak işlediğinden hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasının uygulanmasına, sanığın aşamalardaki çelişkili savunmaları, 14.07.2022 tarihli eyleme ilişkin üzerine atılı suçu inkar etmesi, kısmi anlatımlarının dosya kapsamındaki somut delillerle ispatlanması ile anlatımlarının üzerine atılı suçu yada suç ortaklarını ortaya çıkarır samimi anlatımlar olmaması nazara alındığında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına gerekçesiyle sanık ...'in mahkûmiyetine karar verilmiştir.

Sanık ... hakkında yapılan değerlendirmede;

Sanık ... hakkında yapılan değerlendirmede;

25.08.2022 tarihli fiziki takip tutanağı, sanık ...'in rızaen teslim ettiği whatsapp ekran görüntüsünde sanık ... olduğu tespit edilen Ördek isimli şahısla yaptığı uyuşturucu alım satımına ilişkin şifreli görüşmeler, sanık savunmaları, mahkemece dinlenen tutanak tanıkları beyanları, uyuşturucu maddelerin sarılı olduğu ambalajın sanık ...'ın kardeşi Ahmet Cemil Ramazan'ın ismini içerir elektrikli bisiklet alım satımına ilişkin sözleşme kağıdı olması ve diğer deliller değerlendirildiğinde, sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu işlediği kanaatine varılarak 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca cezalandırılmasına, sanığın söz konusu uyuşturucu maddelerin alım satımını umuma açık tandırda okula yaya olarak yedi metre mesafede işlemiş olması nedeniyle cezasında arttırım yapılmasına gerekçesiyle sanık ...'nin mahkûmiyetine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uygulanırken keşif yapılmaması, hapis cezasının miktarı dikkate alındığında resen istinafa tabi olduğunun kararda belirtilmemesi ve gerekçeli karar başlığında suç tarihinin eksik gösterilmesi hususlarında yapılan eleştiriler dışında isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Sanık ve müdafiinin, kanunî süresi içinde temyiz talebinde bulunduktan sonra, sanığın 24.07.2023, 04.08.2023, 04.09.2023 ve 09.10.2023 tarihli dilekçelerinde temyiz isteminden vazgeçtiğini bildirdiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle dava dosyasının incelenmeksizin iadesine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına ve sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına ilişkin takdirlerinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler

tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) başlıklı bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

A. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünün (A) başlıklı bendinde açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun'un 266 ncı maddesinin birinci fıkrası gereği dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden;

Gerekçe bölümünde (B) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 18.01.2023 tarihli ve 2023/47 Esas, 2023/118 Karar sayılı kararında sanık ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Hatay 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11221, Karar No: 2015/7178, Tarih: 18.02.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/11221 E.  ,  2015/7178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, milli ve dini bayram ücreti ile temizlik ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 18.02.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10717, Karar No: 2019/7881, Tarih: 27.11.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/10717 E.  ,  2019/7881 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08/07/2014 gününde verilen dilekçe ile İcra ve İflas Kanunun 121. maddesi gereğince ortaklığın giderilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 22/12/2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya içeriğine göre, mahkeme kararı ve dayandığı gerekçeler usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın % 011,38 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 29,20TL’nin mahsubu ile bakiyesinin temyiz edene yükletilmesine, 27/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5331, Karar No: 2013/12868, Tarih: 08.07.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/5331 E.  ,  2013/12868 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki itirazlarının reddine.

2-Davacı, davalı işyerinde tır şoförü olarak çalıştığını iş akdinin işveren tarafından işçilik alacaklarını istemesi üzerine “tırı parka çek anahtarları da bırak” demek suretiyle sonlandırıldığını bildirerek kıdem ve ihbar tazminatı ile genel tatil ücreti ve Eylül 2011 ayına ait ücret alacağının ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının iş akdinin başka bir işe girmek isteyen davacı tarafından sona erdirildiğinden ve tüm alacakları ödendiğinden hatta son sefere ait fazla ödeme yapıldığından bahisle davanın reddi ile yaptığı fazla ödemeden alacaklı olduğunun kabulü halinde son ödenen ücrettin mahsubuna karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, hazırlanan bilirkişi raporuna göre tüm alacak taleplerinin kabulüne karar verilmiştir.

Davacının fazla çalışma ücretini hak edip etmediği ve ödenen avansın mahsubunun gerekip gerekmediği konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacı işçinin, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağı hesabı davacının yurda giriş ve çıkış kayıtları dikkate alınmadan, bu sürelerde yurt dışında olup çalışıp çalışmadığı araştırılmadan giriş çıkış kayıtlarının karışık olduğu gerekçesiyle tanık beyanlarına göre hesaplama yapılmıştır. Oysaki, davalı, davacının yurt dışında olmadığı zaman dini bayramlarda çalışılmadığını savunmaktadır. Davalının bu savunması üzerinde durulmalıdır. Emniyetten gelen kayıtların eksik olduğu, 2009 yılı kayıtlarının tam olmadığı, gelen kayıtlarda giriş ve çıkışlar özellikle dini bayramlara denk gelen süreler yönünden birbiri ile örtüşmediği bu bağlamda, 2009 yılı 28.7.2009 tarihinde ülkeden çıkışından sonra giriş kaydı olmadan 13.1.2010 tarihinde yeniden çıkışının görüldüğü, bu tarih aralığında bir dini bayram ile yılbaşı resmi tatil gününün bulunması nedeniyle yurda giriş tarihinin hesaplamalar yönünden önem taşıdığı açıktır. Bu nedenle emniyet kayıtları yeniden getirtilmeli, ayrıca tır karnelerinin dosyaya ibrazı sağlanmalı ve bilirkişiden bu belgelere dayanarak hesaplama yapması açıkça belirtilerek yeniden rapor alınmalı, ayrıca davalının son sefere mahsuben 10.9.2011 tarihinde yaptığını iddia ettiği avans ödemesinden mahsubu gerekli bir meblağın olup olmadığı muhasebeci bilirkişi marifetiyle hesaplattırılıp ücret alacağı konusunda bir karar verilmelidir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 08.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4909, Karar No: 2015/29935, Tarih: 13.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/4909 E.  ,  2015/29935 K.**

**"İçtihat Metni"**

.

MAHKEMESİ : .Asliye Ceza Mahkemesi

.

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan,söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; sanık ve katılan Ayşe'nin akraba oldukları ve aralarında ortak kullanımlarında bulunan su nedeniyle tartıştıkları, çıkan tartışmada sanığın eline geçirdiği balta ile Ayşe'nin ikametgahının kapısına vurduğu ve bu şekilde mala zarar verme suçunu işlediği anlaşılmakla,

TCK'nın 167.maddesinin 1.fıkrasındaki "Yağma ve nitelikli yağma hariç, bu bölümde yer alan suçların; ...Üstsoy veya altsoyunun veya bu derecede kayın hısımlarından birinin zararına olarak işlenmesi hâlinde, ilgili akraba hakkında cezaya hükmolunmaz." hükmü karşısında; dosyadaki beyanlardan, katılan A.. Z..'in damadı olduğu belirtilen sanık hakkında anılan maddenin uygulanması gerekip gerekmediğinin tespiti amacıyla, nüfus aile kayıt tablosu getirtilip incelenerek sonununa göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15381, Karar No: 2012/9327, Tarih: 17.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/15381 E.  ,  2012/9327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik yapmak

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdura bu niteliği ve dolayısıyla Yasa yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca yakınan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİN

2- Katılan ... vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 17.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17946, Karar No: 2015/118, Tarih: 12.01.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/17946 E.  ,  2015/118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

..... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 31/03/2014 tarih ve 2014/141-2014/135 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi itiraz eden borçlu vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki dilekçe, layihalar ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati haciz kararına itiraz eden vekili, müvekkili aleyhine bonoya dayalı olarak ihtiyati haciz kararı verildiğini ancak, ihtiyati haciz kararına dayanak senette iki ayrı ödeme günü bulunduğundan senedin kambiyo senedi vasfı taşımadığını, ayrıca senetteki yazı ve rakamla gösterilen bedellerin farklı olduğunu, müvekkilinin borcunun bulunmadığını ve son olarak kararı veren mahkemenin yetkisiz mahkeme olduğunu ileri sürerek, müvekkili aleyhine verilen ihtiyati haciz kararının kaldırılması talebinde bulunmuştur.

Aleyhine itiraz edilen alacaklı vekili, müvekkilinin talep konusu senedin meşru hamili olduğunu, ihtiyati hacze konu senet üzerinde keşide tarihi ile ödeme tarihinin farklı olmasının senedi geçersiz kılmayacağını, borçlunun senetteki imzaya itirazda bulunmadığını, bu nedenle senedin alacak yönünden kesin delil teşkil ettiğini, karşı tarafın yetki itirazının da hukuki dayanaktan yoksun olduğunu savunarak, itirazın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, itiraz eden borçlu vekilinin ileri sürdüğü itirazların ayrı ayrı değerlendirildiği, yetki itirazı yönünden; ihtiyati haciz kararına dayanak kambiyo senedinde keşidecinin adresinin ve keşide yerinin mahkemenin yetki çevresinde bulunduğu, bu haliyle yetkiye ilişkin itirazın kabul edilemeyeceği, talebe konu senetlerin lehdar tarafından ciro edildiği, alacaklının senetlerin meşru hamili olduğu, senet üzerinde iki farklı ödeme tarihi olduğu görülmüş ise de ihtiyati haciz kararı verilebilmesi için senedin kambiyo senedi vasfında olmasının gerekmediği, taraflar arasında borç ilişkisinin bulunmadığına yönelik itiraz sebeplerinin ise İİK'nın 265. maddesinde sınırlı şekilde sayılan sebepler arasında bulunmadığı, ancak senet üzerindeki bedelin yazılı kısmı ile rakam kısmının para cinsi yönünden farklı olduğu, bu durumda yazılı kısımdaki TL cinsinden bedel üzerinden ihtiyati haciz kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle, itirazın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı İtiraz eden borçlu vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, itiraz eden borçlu vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı İtiraz eden borçlu vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, itiraz eden borçlu vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, itiraz eden borçlu vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 02,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4674, Karar No: 2015/16209, Tarih: 08.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/4674 E.  ,  2015/16209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 8. İş Mahkemesi

Tarihi : 08.12.2014

No : 2014/1555-2014/2440

Dava, Alman Rant sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabülüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili karar tarihinden sonra 10.07.2015 tarihli dilekçesi ile, 6552 sayılı Kanun ile 3201 sayılı Kanun'da yapılan değişiklik ile borçlanma hakkı verildiğinden davasından feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacı aleyhine yargılama giderine hükmedilmeyeceği yönündeki 3201 sayılı Kanun'un Geçici 8'inci maddesi düzenlemesi dikkate alınarak yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 08.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.