muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7909, Karar No: 2013/7705, Tarih: 04.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/7909 E.  ,  2013/7705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahibi kooperatif arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin, davalı kooperatif tarafından haksız olarak feshedildiğini, haksız fesih nedeniyle müvekkilinin 13.160.000,00 TL kârdan yoksun kaldığını ileri sürerek, şimdilik 300.000,00 TL'nin fesih tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 04.04.2013 tarihinde işlemden kaldırılan dava dosyasının, üç aylık yasal süre içinde yenilenmediği gerekçesiyle HMK'nın 150/5. maddesi uyarınca 04.07.2013 tarihi itibariyle davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin haksız olarak feshi nedeniyle yoksun kalınan kârın tahsili istemine ilişkindir.

Uyuşmazlık, davaya konu olan kâr kaybı alacağı miktarının taraflar arasında tartışmasız ve açıkça belli olup olmadığı, varılacak sonuca göre de bu alacaklara ilişkin olarak HMK’nın 109. maddesine göre kısmi dava açılmasının mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle kısmi davanın hukuki niteliğinden bahsetmekte yarar bulunmaktadır.

YHGK'nın 17.10.2012 tarih ve 9-838 E, 715 K sayılı ilamında açıklandığı üzere;

Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve alacağın şimdilik belirli bir kesiminin dava edilmesi gerekir. Diğer bir söyleyişle, bir alacak hakkında daha fazla bir miktar için tam dava açma imkânı bulunmasına rağmen, alacağın bir kesimi için açılan davaya, kısmi dava denir. Kısmi dava açılabilmesi için talep konusunun bölünebilir olması gerekli olup, açılan davanın kısmi dava olduğunun dava dilekçesinde açıkça yazılması gerekmez. Dava dilekçesindeki açıklamalardan davacının alacağının daha fazla olduğu ve istem bölümünde “fazlaya ilişkin haklarını saklı tutması”  ya da “alacağın şimdilik şu kadarını dava ediyorum” demesi, kural olarak yeterlidir. Kısmi dava imkânının Kanun'la, talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olması, miktarın taraflar arasında ''tartışmalı'' olması ya da baştan beri ''açıkça belirli olmaması'' (m.109) koşullarına bağlanarak uygulama alanının daraltılmış olması

uygulamada alacağın miktarının baştan tam olarak belirli olmadığı ve bu belirlemenin dava açan alacaklı tarafından yapılmasının da mümkün olmadığı durumlarda hak kayıplarına yol açmayacağını belirtmek gerekir. Çünkü artık usûl hukukumuzda '' belirsiz alacak davası'' açılması imkânı getirilmiştir. (m.107). Alacağın yalnızca bir bölümü için açılan davaya kısmi dava denir. (YHGK'nın 02.04.2003 gün ve 4-260 Esas, 271 K.sayılı ilamı;Pekcanıtez H./Atalay M./Özekes M.; Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, s. 320; Kuru/Arslan/Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 22. Bası, s.286).

1086 sayılı HUMK'da açıkça kısmi dava düzenlenmediği halde, söz konusu Kanunun yürürlükte olduğu dönemde de kısmi dava açılması mümkün bulunmaktaydı. Çünkü, alacak hakkının bir bölümünün dava edilip geriye kalan kısmının ikinci bir dava ile istenmesini engelleyen bir hüküm bulunmamaktaydı. Kısmi dava, 6100 sayılı HMK'nın 109. maddesinde ise, ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Anılan maddenin birinci fıkrasında; talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği; ikinci fıkrasında ise; talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı belirtilmiştir.

Bu durumda; davadaki talep konusunun miktarı taraflar arasında “tartışmasız” ise veya taraflar arasında miktar veya parasal tutar bakımından bir tartışma olmakla beraber, tarafların anlaşmasına gerek kalmaksızın, objektif olarak talep konusunun miktarı herkes tarafından anlaşılabilecek şekilde “belirli” ise o talep konusunun sadece bir kısmı dava edilemeyecektir. Örneğin satım sözleşmesinde alıcının ödemesi gereken bedel, sözleşmede tereddüde yer bırakmayacak biçimde, açıkça yazılı ise kısmi dava caiz değildir.( Pekcanıtez H./Atalay M./Özekes M, age s.328; Kuru/Arslan/Yılmaz, age s.286). Talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmasız olup olmadığı, ancak davalının davaya cevap vermesinden sonra anlaşılabilecek bir husustur. Nihayet hakim, ön inceleme aşamasında bu hususu tespit edebilecektir (m. 140/1). Böylece kısmi dava açılmasında hukuki yarar bulunup bulunmadığı ortaya çıkmış olacaktır. Ancak hemen belirtmek gerekir ki, dava açılmadan önceki dönemde davalı, o davanın talep konusunun miktarı bakımından bir uyuşmazlık çıkarmış ve bu konuyu tartışmalı hale getirmiş idi ise, davacının kısmi dava açmakta hukuki yararının mevcut olduğu kabul edilmelidir. Davaya cevap dilekçesi ile davalı söz konusu tartışmayı ortadan kaldırmış olursa, artık kısmi dava olarak devamında hukuki yarar kalmamıştır. Böyle bir durumda davacı, cevaba cevap dilekçesiyle dava konusunu, tartışmasız hale gelen miktara yükselterek davaya devam edebilir. Nihayet davacı, tartışmasız hale gelen talep konusunu ön inceleme duruşmasında karşı tarafın açık muvafakatiyle ya da ıslah yoluna başvurarak tam dava haline dönüştürebilir. Aksi takdirde hakim, ön inceleme aşamasından sonra artırılan kısma ilişkin talebi reddedecektir. Zira, taraflar cevaba cevap ve ikinci cevap dilekçeleriyle serbestçe; ön inceleme aşamasında ise karşı tarafın açık muvafatiyle iddia ve savunmalarını değiştirebilirler ( m.141 ).

Doktrinde; talep konusunun miktarının, tarafların anlaşmasına gerek kalmaksızın objektif olarak belirlenebilmesinde, İİK m. 67 hükmünde öngörülen icra inkâr tazminatına ilişkin “likit alacak” kavramının yol gösterici olabileceği ileri sürülmüştür. (Kuru/Budak, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Getirdiği Başlıca Yenilikler, İstanbul Barosu Dergisi, Cilt 85, Sayı, 2011/5, s. 11; Yılmaz Ejder, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi, Ankara 2012 s.737 vd.).

Genel bir kavram olarak “likid (ligiude) alacak”; “tutarı belli (muayyen), bilinebilir, hesaplanabilir alacaktır” Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için; ya alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması ya da borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün

unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit  bir alacaktan söz edilemez (YHGK'nın 14.07.2010 gün ve 2010/19-376 Esas 397 K.sayılı ilamı).

unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit  bir alacaktan söz edilemez (YHGK'nın 14.07.2010 gün ve 2010/19-376 Esas 397 K.sayılı ilamı).

Likit alacak bakımından aranan “borçlunun, talep edilen alacağı veya alacağın bütün unsurlarını bilmesi veya bilmek (kolayca hesap edebilmek) durumunda olması; bu bağlamda alacağın miktarının belirlenmesi için tarafların ayrıca mutabakata varmasına (anlaşmasına) veya mahkemenin tayin edeceği bilirkişi eliyle bir değerlendirme yapılmasına ihtiyaç bulunmaması, diğer bir anlatımla borçlunun, yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilir durumda olması” ölçütü birçok tartışmayı sona erdirmekle beraber, bir davada bilirkişi incelemesine gidilmesinin, alacağın likit olup olmadığı ile ilgili başlı başına bir kıstas olarak kabul edilmesi de doğru değildir. Çünkü mahkeme uygulamasında “hesap işi”, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerden olduğundan borçlunun, kendi başına hesaplayabilecek durumda olduğu asıl alacak ve temerrüt faizine itiraz etmesi halinde, mahkemenin, alacaklının alacağının miktarını, bizzat tespit etmeyip bilirkişi vasıtasıyla belirleyeceğinden, likit olan bir alacağın sırf bilirkişi incelemesi yapıldığı gerekçesi ile likit sayılmaması doğru olmayacaktır (Yılmaz, age s. 737, 740).

Doktrinde, talep konusunun belirlenmesinin imkânsız olduğu durumlara örnek olarak: Biyolojik nedenlere bağlı imkânsızlık hali (ağır yaralanan kişinin tedavisi sonuçlanmadan zararının belirlenmesinin mümkün olmaması; TBK. 75, mülga BK 46/2 maddeleri gibi) ; hukuki anlamda imkânsızlık hali (davacının talep sonucunu belirleyebilmesi için gereken bilgilerin üçüncü kişi veya davalının bünyesinde olması, hakimin takdir yetkisinin bulunduğu gibi durumlar); sübjektif imkânsızlık hali (kullanılmış bir aracın kısmen zarar görmüş olması durumunda araç değerindeki azalmanın tespit hali gibi) hususlar gösterilmektedir. (Pekcanıtez: Belirsiz Alacak Davası, Ankara, 2011, s. 43,44)

Somut olayda, tüm bu açıklamalar dikkate alındığında, dava konusu yoksun kalınan kâr kaybı istemi için de, HMK'nın 109/2. madde anlamında talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli olduğundan söz edilmesi mümkün değildir. Bu bakımdan mahkemece, uyuşmazlığın esasının incelenmesi gerekirken HMK'nın 109/2. maddesine aykırı dava açıldığı düşüncesi ile davacıya harcın tamamlanması için süre verilmesi ve verilen bu sürede harcın tamamlanmadığı gerekçesiyle önce dosyanın işlemden kaldırılması, daha sonra da HMK'nın 150/5. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10982, Karar No: 2016/10369, Tarih: 10.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10982 E.  ,  2016/10369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Eldeki davada ... Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) ve .... İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, iş kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, iş kazasının “...” ilinde meydana geldiği ve bu mahkemenin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... İş Mahkemesi ise davacının dava tarihi itibariyle yerleşim yerinin dava dilekçesi ve vekaletnameden anlaşılacağı üzere ".../..." olduğu, davacının seçimlik hakkını HMK'nın 16. maddesine göre yerleşim yerinin yargı çevresi olarak bağlı bulunduğu ... İş Mahkemesinde dava açarak kullandığı gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunun 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemelerini belirlemiştir. Buna göre, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı iş yeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, diğer bir ifadeyle iş yeri mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

Diğer taraftan, 6100 sayılı HMK'nın 16. maddesinde ise “Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.

Somut uyuşmazlıkta davacı, geçirdiği iş kazası sonucu yaralanması nedeniyle davalılardan maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde davacının ikâmetgahı "... mah. .... Sok. No.../..." olup davacının seçimlik hakkını kullanarak iş kazasından kaynaklanan uyuşmazlıkta davayı ... Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde açtığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın ... Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14738, Karar No: 2015/8566, Tarih: 02.03.2015

**9. Hukuk Dairesi         2013/14738 E.  ,  2015/8566 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı farkı, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti, ücret ile sefer primi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi. gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının 15.05.2004 - 12.09.2011 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, ücretlerinin ödenmediğini, kıdem tazminatı olarak 3.008,00 TL kıdem tazminatı ödendiğini, kıdem tazminatı hesabına sefer priminin dahil edilmediğini iddia ederek, fark kıdem tazminatı, yıllık izin, genel tatil, ücret ve sefer primi alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının 15.05.2004 - 10.09.2011 tarihleri arasında tır şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesine kendisinin son verdiğini, buna rağmen davacıya kıdem tazminatı ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, gidilen ülkelere göre değişen miktarlarda (300 Euro-600 Euro) sefer primi ile çalıştığını, ayrıca asgari ücret ödenmediğini, davacıya sefer primi dışında herhangi bir ücret (fazla mesai, genel tatil) ödeneceğine ilişkin bir yükümlülüğünün olmadığını, davacının alacağı kalmadığına ilişkin işvereni ibra ettiğini, davacının yurt içinde ve yurt dışında ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmadığını, bu günlerde yürüme yasağı bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Ödeme defi niteliğindeki hakkı ortadan kaldıracak belgelerin her aşamada sunulabileceği Yargıtayın yerleşik uygulamasın olup, davalı tarafından temyiz dilekçesi ekinde sunulan yıllık izin belgesinin davacıdan sorulup, mahkemece değerlendirilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 02/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16450, Karar No: 2015/5072, Tarih: 02.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/16450 E.  ,  2015/5072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Mahallesi 108 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 108 ada 7 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 2... Mahallesi 7110 ada 4 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6789, Karar No: 2012/803, Tarih: 13.02.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/6789 E.  ,  2012/803 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı birleşen dosya davalısı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asıl dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca eksik iş bedeli ve yükleniciye ait olup kendisi tarafından yapılan harcamaların tahsili ile sözleşmeye aykırı olarak yapılan özel deponun tapu kaydının iptâli ve tüm dairelere eşit olarak paylaştırılması istemlerine, birleşen karşı dava ise aynı sözleşme gereği yapılan inşaatta sözleşme dışı imalât bedeli ve arsa sahibi adına yapılan harcamaların tahsili istemlerine ilişkindir. Mahkemece, asıl davanın reddine, birleşen davanın kabulüne dair verilen karar davacı birleşen dosya davalısı arsa sahibi vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı birleşen dosya davalısı arsa sahibi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Yanlar arasında 27.05.2005 tarihinde adi yazılı şekilde düzenlenmekle birlikte tapuda pay devri yapılmak ve sözleşme gereği inşaat tamamlanmak suretiyle akdin ifa olunması nedeniyle geçersizliğin bu aşama ileri sürülmesi iyiniyet kurallarıyla bağdaşmaz. (TMK. 2. mad.) Bu nedenle uyuşmazlığın sözleşme hükümlerince çözümlenmesi gerekir. Sözleşmenin 13. maddesinde “Binada ... kat yapılmayacak olup, sadece sığınak için yetecek miktar ... olarak değerlendirilecektir. Çatı arası ve sığınak için arsa maliki hiçbir hak talep etmeyecektir” şeklinde düzenleme yapılmıştır. Yapılan bu düzenleme ile ... katta bağımsız bölüm yapılmayacağı, sadece sığınak yapılacağı anlaşılmaktadır.

Sığınak ise arsa sahibi yüklenici veya diğer kat maliklerinin özel mülkiyetinde olmayıp, tüm kat maliklerinin ortak kullanım alanıdır. Hal böyle olmasına rağmen davalı-birleşen dosya davacısı yüklenicinin ... katta proje ve ruhsat tadilatı yaptırmak suretiyle sığınak dışında özel depo yaptırdığı ve 3 nolu dairenin eklentisi özel depo olarak adına tescil ettirdiği anlaşılmaktadır. Arsa sahibinin sığınakla beraber içerisinde kömürlük ve umumi depo da bulunan ilk projeyi onaylamış bulunması kömürlük ile umumi deponun ortak yerlerden olması sebebiyle davalı yüklenicinin kendi adına 3 numaralı bağımsız bölümün eklentisi depo yapımına onay verdiği anlamına gelmemektedir.

Mahkemece asıl davada yüklenicinin sözleşmeye aykırı şekilde yapıp kendine ait 3 nolu bağımsız bölümün eklentisi depo olarak tescil ettirdiği yer yönünden talebi kabul edilip, depoya ait davalı birleşen dosya davacısı yüklenici şirket adına oluşturulan tapu kaydının iptâli ile tüm kat maliklerine ait ortak alan olarak tesciline karar verilmesi gerekirken yanlış değerlendirme sonucu bu istemin de reddi doğru olmamıştır.

Öte yandan sözleşmenin 11. maddesinin teknik şartlar başlıklı bölümünün 5. bendinde dairelerin odaları, koridorları ve mutfağın tabanlarının şaplarının yapılacağı da kabul edilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi kurulu rapor ve ek raporunda mutfak tabanlarında şap yapılmadığı bunun yerine seramik döşendiği belirtilerek bunun sözleşme dışı fazla imalât olduğu kabul edilmiş ve bedelinin 1.676,25 TL olduğu hesaplanmıştır. Mutfak tabanında şap yerine seramik yapılması ilave imalât olup yüklenici bunların bedelini yapıldıkları tarihteki mahalli piyasa rayiçlerine göre isteyebilir ise de sözleşmede kararlaştırılan şap işini yapmamak suretiyle tasarrufta bulunduğundan bu iş bedelinin hesaplanan fazla imalât bedelinden düşülmesi gerekir.

Bu durumda hükme esas raporu veren teknik bilirkişi kurulundan yüklenicinin mutfak tabanlarında sözleşmeye göre şap yapması gerektiği halde bunu yapmayıp seramik döşemesi yapmak suretiyle şaplama işinden dolayı tasarruf ettiği miktar tespit ettirilip, bulunacak miktarın karşı davada hesaplanan fazla iş bedelinden düşülerek sonucuna göre bir karar verilmesi yerine arsa sahibinin itirazına rağmen eksik inceleme sonucu birleşen davada yazılı şekilde hüküm tesisi de usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Belirtilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı birleşen dosya davalısının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı birleşen dosya davalısı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı birleşen dosya davalısına geri verilmesine, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7371, Karar No: 2019/15069, Tarih: 10.07.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/7371 E.  ,  2019/15069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetler

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca belirlenen temel cezanın kemik kırığı nedeniyle artırılması esnasında, 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinin uygulanan yasa maddesi olarak gösterilmesi gerekirken gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak değerlendirilmiştir.

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10/07/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6816, Karar No: 2023/7887, Tarih: 03.07.2023

**5. Ceza Dairesi         2023/6816 E.  ,  2023/7887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Koruyucu ve destekleyici tedbir talebi üzerine yapılan inceleme sırasında; Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesiyle ... 1. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 sayılı Kanun hükümleri uyarınca tedbir kararına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesiyle ... 1. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı HMK'nin 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili Daireye gönderilmesine,

03.07.2023 tarihinde karar verildi.