muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/11178, Karar No: 2007/10886, Tarih: 28.09.2007

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.9.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27849, Karar No: 2016/14122, Tarih: 23.06.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/27849 E.  ,  2016/14122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, katılanı “size sorarım” diyerek tehdit ettiği kabul edilmesine karşın, katılanın, şikayet dilekçesindeki beyanlarını tekrarladığı aşamalardaki anlatımlarında, sanığın, kendisine “yapacağım işi size mi soracağım, istediğimi yaparım” dediğini belirtmesi ve bu hususun tanıklar ... ile ... tarafından da doğrulanması karşısında, sanığın söylediği sözlerin tehdit niteliğinde olmadığı ve yüklenen suçu oluşturmadığı gözetilmeden, kanuni olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

2- Sanığın, hakaret eylemini apartman boşluğunda gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, aleniyet unsurunun ne şekilde oluştuğu açıklanmadan, TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması,

3- Tanık ...'nin, “olay tarihinde banyo kapısını değiştirmek üzere daireye gelmiştik, kapıyı sökmemiz gerekiyordu, kapıyı sökmeye başlayınca gürültü oluyordu, işin yarısına gelmiştik, bu sırada alt kattan sinirli bir bayan sesi geldi, hakaretli bir şekilde sinirli olarak ayılar ve hayvanlar şeklinde sözlerini duydum, daha sonra ... beyde müdahele etti, tartıştılar” şeklindeki anlatımı karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23.06.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3318, Karar No: 2020/1652, Tarih: 18.02.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/3318 E.  ,  2020/1652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 13/09/2017 tarih ve 2013/272 E- 2017/674 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine-kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 18/04/2019 tarih ve 2018/168 E- 2019/524 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirekete 23/05/2000 tarihinde 46.950,00 DM bedelle 600 adet hisse senedi ve davalı şirketle bağlantılı Kombassan Holdings S.A. 1929 unvanlı şirketten ve 08/04/2000 tarihinde 143.980,00 DM bedelle ortaklık durum belgesi başlıklı belge aldığını, hisse senetleri ve belgeyi aldığı dönemden sonra Kombassan grubunun bir takım sıkıntı ve belirsizliklere maruz kaldığını, bir çok kişi gibi müvekkilinin de mağdur olduğunu, müvekkilinin şirkete karşı sahip olduğu haklardan mahrum kaldığını, müvekkilinin bilgilendirilmediğini, ortaklıktan kaynaklanan haklarının hiç kullandırılmadığını, son dönemde müvekkilinin şirkette muhatap dahi bulamadığını, müvekkilinin ortaklıktan doğan haklarına bilinçli bir şekilde haksızlıklar yapıldığını, şirketlerin hali hazırdaki durumlarının, hangi tarihte ne kadar sermaye artırımı yaptığının müvekkiline bildirilmediğini, müvekkilinin DM cinsinden para verdiğini, 2002 yılında EURO para birimine geçildiğini, şirketlerin bu konuda da bir bilgilendirme yapmadığını, müvekkilinin verdiği sermayenin akıbetinin şüpheli hale geldiğini, bu konuda 28/02/2013 tarihli noter ihtarnamesi ile davalıya başvurduklarını, sermaye artırımı ve kar payı dağıtımlarının, müvekkilinin verdiği paranın akıbetinin ve durumunun ne halde olduğu hakkında müvekkiline her hangi bir bilgi verilmediğini, HMK' nun 106. maddesi gereğince müvekkilinin bu hususların tespitini talep etmekte hukuki yararının mevcut olduğunu, müvekkilinin haklarının yakın tehlike ve tehdit altında olduğundan bahisle davalı şirketin mevcudiyetinin ve durumunun, EURO' ya geçilmesi nedeniyle hangi tarihte hangi parite esas alınarak dönüşüm yapıldığının, hangi tarihlerde ne kadar sermaye artışları yapıldığının, sermaye artışları vs sonrasında müvekkilinin davalı şirketteki hisse payının ve bunun parasal karşılığının ne olduğunun, hangi yıllarda kar payı dağıtımı yapıldığının ve kar payı dağıtımlarının ne şekilde olduğunun, en son ve ne zaman genel kurul toplantıları yapıldığının/yapılacağının ve Kombassan Holdings S.A. 1929 unvanlı şirketin davalı şirketle hukuki bağının ve bu bağın niteliklerinin ne olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiş, 18/04/2016 tarihli ıslah dilekçesinde özetle; dava dilekçesindeki tüm taleplerini tamamen ıslah ettiklerini, tespit davası olarak açılan davalarını alacak davası olarak değiştirdiklerini, dosya kapsamında alınan bilirkişi raporuna göre davalı şirket ve bağlı şirketlerin müvekkilinden toplamda 77.470 Euro tahsilat yapmasına rağmen müvekkiline yalnızca 2.440 adet hisse verildiğini ve kayıtlara işlendiğini, dosya kapsamı gereğince davayı tamamen ıslah ederek davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği paranın istirdadını sağlamaya yönelik olarak alacak taleplerinin mevcut olduğunu, müvekkilinden tahsil edilen 77.470 Euro'nun ıslah tarihindeki kur karşılığının 3.2267 TL'den 249.746,58 TL olduğunu, bu bedelden müvekkilinin elinde bulunan 4.270 adet hissenin 6 TL nominal değeri olan 25

.470 Euro tahsilat yapmasına rağmen müvekkiline yalnızca 2.440 adet hisse verildiğini ve kayıtlara işlendiğini, dosya kapsamı gereğince davayı tamamen ıslah ederek davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği paranın istirdadını sağlamaya yönelik olarak alacak taleplerinin mevcut olduğunu, müvekkilinden tahsil edilen 77.470 Euro'nun ıslah tarihindeki kur karşılığının 3.2267 TL'den 249.746,58 TL olduğunu, bu bedelden müvekkilinin elinde bulunan 4.270 adet hissenin 6 TL nominal değeri olan 25.620,00 TL'nin düşülmesi sonucu müvekkilinden fazla tahsil edilen 224.126,58 TL'nin ödeme tarihinden (olmadığı taktirde dava tarihinden) itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın usul ve esastan reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının alacağın temerrüt tarihi itibariyle Merkez Bankası efektif satış kurunun 1 Euro'nun 2,67 TL'den hesabı ile 199.601,19 TL olduğu gerekçesi ile 199.601,19 TL'nin dava tarihi olan 26/08/2013 tarihinden itibaren yıllık %13,75 ve değişen oranlarda hesaplanacak avans faizi ile birlikte davalı ...Ş.'den alınarak davacı tarafa verilmesine, davacı tarafın fazlaya ilişkin taleplerinin reddine, karar verilmiştir.

Karara karşı, taraf vekilleri istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Ankara Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 13/09/2017 tarih ve 2013/272 Esas 2017/674 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, davacı tarafın alacak davasının kısmen kabulü ile 215.598,41 TL'nin tam ıslah tarihi olan 18/04/2016 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalı ...Ş.'den alınarak davacı tarafa verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dava, ortaklık ilişkisinin kurulması amacıyla verilen, ancak verilen hisse senedine karşılığında fazladan tahsil edilen paranın iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, karara karşı davalı şirket vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

1-Dava, ortaklık ilişkisinin kurulması amacıyla verilen, ancak verilen hisse senedine karşılığında fazladan tahsil edilen paranın iadesi istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olup, karara karşı davalı şirket vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, 07.12.2019 tarih, 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 41. maddesinde 25/3/1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak Tedbirler İle 5422 Sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 Sayılı Vergi Usul Kanunu ve 3182 Sayılı Bankalar Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici maddenin eklendiği belirtilmiş olup, işbu geçici 4. maddede ''31/12/2014 tarihine kadar, pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar tarafından doğrudan veya dolaylı olarak nominal ya da primli değer üzerinden pay veya pay adı altında satışı yapılmış olan her türlü araç, 6/12/2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun kaydileştirmeye ilişkin şartlarına tabi olmaksızın 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu ile 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında pay addolunur, bu ortaklıklara yapılan ödemeler pay karşılığı yapılmış kabul edilir ve ortaklık ilişkisi kurulmuş sayılır. Bu payların kaydileştirilmemiş olması ortaklık haklarına halel getirmeyeceği gibi ortaklık ilişkisinin kurulmadığı da iddia edilemez. Birinci fıkra kapsamında kurulmuş olan ortaklık ilişkileri hakkında; geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı veya primli pay satışı yapıldığı ileri sürülerek sebepsiz zenginleşme, haksız fiil, sözleşme öncesi görüşmelere aykırılık veya sözleşmeye aykırılık nedenlerine dayalı olarak açılan ve kanun yolu incelemesindekiler dahil görülmekte olan menfi tespit, tazminat veya alacak davalarında, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilir ve yargılama gideri ile maktu vekalet ücreti ortaklık üzerinde bırakılır.” hükmü düzenlenmiş, aynı Kanun'un 52/1-h maddesinde de işbu hükmün yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği hükme bağlanmıştır.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının re’sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, HMK'nın 373/2. maddesi uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 18/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2865, Karar No: 2013/21915, Tarih: 30.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/2865 E.  ,  2013/21915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olay tarihinde, gece, meskun mahalde bulunan bölünmüş yolda, sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile Necip Fazıl Kısakürek caddesini takiben, ... kavşağı istikametinden, Avanos kavşağı istikametine seyrederken, olay mahalli BP petrol önüne geldiği esnada, seyrine göre yolun sağında duran otobüsün önünden, yakın vaziyette önüne çıkan ve yolu karşıdan karşıya geçen yaya ...'e aracının sağ çamurluk ve dış dikiz aynası ile çarpması sonucu meydana gelen olayda, yapılan yargılama sonunda yüklenen suç açısından sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 30/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/30584, Karar No: 2014/20685, Tarih: 10.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/30584 E.  ,  2014/20685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazılğını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Tayin olunan cezanın karar tarihindeki miktar ve türüne, 14.04.2011 tarih ve 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 23.03.2005 tarihli ve 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca hüküm kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16376, Karar No: 2014/6560, Tarih: 03.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16376 E.  ,  2014/6560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Ankara 17. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19.03.2012 tarih ve 2012/383-2012/383 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati haciz isteyen vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava, 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun ile değişik 438/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz eden borçlular vekili, ihtiyati hacze konu bonoda ihtilaf halinde Diyarbakır Mahkemelerinin yetkili olduğunun yazıldığını, borçlulardan birinin ikametgahının da Diyarbakır olduğunu belirterek, ihtiyati haczin kaldırılmasını talep etmiştir.

Alacaklı vekili, itirazın hukuksal dayanağının olmadığını, ihtiyati haciz kararının gerekli yasal unsurları içerdiğini savunarak, itirazın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, alacaklı yanın ihtiyati haciz isteminin dayanağı 25/06/2012 keşide, 18/11/2012 ödeme tarihli, 21.8750,00 TL bedelli bono olup, bonoda ihtilaf halinde Diyarbakır mahkemelerinin yetkili olduğunun belirtildiği, 6100 sayılı HMK'nın 7. maddesinde “Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” hükmü yer aldığı, mevcut davada alacaklı ve borçlular ihtiyati hacze konu bonoda Diyarbakır mahkemelerini yetkili kılmış oldukları, bu durumda Diyarbakır mahkemeleri anılan madde uyarınca tek yetkili mahkeme olduğu gerekçesiyle, ihtiyati hacze itirazın kabulü ile 10/12/2012 tarihli ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, ihtiyati haciz isteyen vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Yargıtay — Esas No: 2022/1526, Karar No: 2022/5633, Tarih: 13.09.2022

**12. Ceza Dairesi         2022/1526 E.  ,  2022/5633 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müteveffa ...’in sevk ve idaresindeki tırla gündüzün meskun mahal dışındaki üç şeritli bölünmüş yolda seyri sırasında kaza mahalli olan katılım yolu için açılan ek şeritte duraklamakta olan sanığa ait tırın sol arka kısmına çarpması sonucu hayatını kaybettiği, sanığın ise; olay yerinde emniyet şeridi olmasına rağmen tehlikeli bir şekilde köprü varyatına giriş için emniyet şeridi yanında bulunan şerit üzerinde duraklama yapması nedeniyle tali kusurlu olduğunun kabul ve tespit edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin kusur durumuna, katılan vekilinin ise; kusur durumuna, eksik araştırmaya ve ertelemeye yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

Cezası ertelenen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ve TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde cezasının infaz edilmiş sayılacağının bildirilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 8. paragrafının ardından gelmek üzere “5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca denetim süresi içinde sanığın kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere hakimin uyarısına rağmen uymamakta ısrar etmesi halinde ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğinin ve TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirdiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağının sanığa bildirilmesine” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.