muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/4550, Karar No: 2021/7129, Tarih: 14.12.2021

Davalı vekili, davacının 2007 ve 2008 yıllarına ilişkin olarak talep ettiği alacaklarının zamanaşımına uğradığını, portföy tazminatı şartlarının da gerçekleşmediğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının bakiye komisyon alacağı olup olmadığına ilişkin davacı tarafın ticari defterlerinin usulüne uygun tutulmadığı, dolayısıyla delil vasfının bulunmadığı hususu da değerlendirildiğinde, davacının komisyon alacağının bulunmadığı, kabul edilen komisyon oranına göre davalının tamamen ödediği, davacının portföy tazminatı alacağı talebine ilişkin ise akdi ilişkinin sonlanmasından sonra yeni müşterilerden davalı şirketin önemli menfaatler elde etmeye devam ettiğinin ve diğer şartların gerçekleştiğinin tazminat hükmedecek şekilde ispatlanamadığı, bu tazminat türü yönünden davalı taraf zamanaşımı definde bulunmuş ise de, uygulanması gereken 6762 sayılı eTTK'da portföy tazminatı düzenlenmediğinden bu yöne ilişkin değerlendirme yapılmadığı, portföy tazminatı talebinin de şartları oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı, davacı vekilince istinaf isteminde bulunulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; taraflar arasındaki sözleşmenin 2011 yılında feshedilmiş olduğu, ticari ilişki süresince komisyon oranının %1,3 olarak uygulandığı ve bu süreçte davacının fiilen uygulanan komisyon oranına bir itirazının bulunmadığı, incelenen ticari defter kayıtlardan da davacının komisyon alacağının bulunmadığının anlaşıldığı, portföy tazminatı yönünden ise şartlarının oluşmadığı yönündeki değerlendirmenin dosya içeriğine ve somut olaya uygun olduğu gerekçesiyle davacının başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına, davacının davalı tarafından yapılan ve kendisinden saklanan satışlar nedeni ile komisyon alacağı talep etmesine, saklanan satışların davacı tarafından ispat edilmesi gerektiğine, davacının bu yönde bir delil getirmemesine, davalının defterlerinden bu hususun tespit edilememesine ve taraflar arasındaki sözleşmenin tekel hakkı veren bir sözleşme niteliğinde olmaması nedeniyle portföy tazminatı talebinin reddine karar verilmesinin yerinde olmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14/12/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2168, Karar No: 2011/4780, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2011/2168 E.  ,  2011/4780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : . İCRA MAHKEMESİ

Sermaye şirketlerinde idare ve temsil ile görevlendirilmiş kimseler veya tasfiye memurlarının şirketin iflasını istememek suçlarından sanık ...'ın beraatine karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığının bozma istemli tebliğnamesiyle dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

İcra takip dosyası içerisinde bulunan aynı borca ilişkin olarak aynı müşteki tarafça borçlu şirket yetkilisi sanık hakkında ticareti usulüne aykırı terk etmek suçundan dolayı 26/11/2007 tarihinde şikayette bulunması üzerine Antalya 1. İcra Mahkemesince yapılan yargılama sonunda 2/4/2009 tarih ve 2007/6722 Esas, 2009/377 Karar ile sanığın mahkumiyetine karar verildiği, söz konusu bu dosyadaki şikayet tarihine bakıldığında sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan dolayı 6/11/2008 havale tarihli dilekçe ile yapılan şikayetin süresinde olmadığının kabulü gerektiğinden müştekinin, şikayet hakkının düşürülmesi yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi isabetsiz olduğundan hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu durum yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hüküm fıkrasında "sanığın beraatine" ilişkin kısmın çıkarılarak yerine "İİK’nun 347. maddesi gereğince müştekinin şikayet hakkının düşürülmesine" ifadesi yazılmak suretiyle hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi gereğince düzeltilerek ONANMASINA, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35947, Karar No: 2016/6794, Tarih: 07.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2014/35947 E.  ,  2016/6794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, haksız tahsilatın iadesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davayı usulden reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davalı işçinin icra dosyası kanalı ile yaptığı tahsilatın haksız olduğunu beyanla, bu miktarın tespit edilerek tahsil tarihinden itibaren kanuni faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmi dava olarak açılmasında davacının hukuki yararının bulunmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davaya konu alacak miktarının “taraflar arasında tartışmasız ve açıkça belli” olup olmadığı, varılacak sonuca göre de bu alacağa ilişkin olarak Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 109. maddesine göre kısmi dava açılmasının mümkün bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.10.2012 tarihli ve 2012/9-838 esas, 2012/715 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere; uyuşmazlığın çözümü için öncelikle kısmi davanın hukuki niteliğinden bahsetmekte yarar bulunmaktadır.

Alacağın yalnızca bir bölümü için açılan davaya kısmi dava denir. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve alacağın şimdilik belirli bir kesiminin dava edilmesi gerekir. Diğer bir söyleyişle, bir alacak hakkında daha fazla bir miktar için tam dava açma imkânı bulunmasına rağmen, alacağın bir kesimi için açılan davaya, kısmi dava denir. Kısmi dava açılabilmesi için talep konusunun bölünebilir olması gerekli olup, açılan davanın kısmi dava olduğunun dava dilekçesinde açıkça yazılması gerekmez. Dava dilekçesindeki açıklamalardan davacının alacağının daha fazla olduğu ve “alacağın şimdilik şu kadarını dava ediyorum” demesi, kural olarak yeterlidir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 109. maddesinde ise, kısmi dava ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Anılan maddenin birinci fıkrasında; talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği; İkinci fıkrasında ise; talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı belirtilmiştir. Bu durumda; davadaki talep konusunun miktarı taraflar arasında “tartışmasız” ise veya taraflar arasında miktar veya parasal tutar bakımından bir tartışma olmakla beraber, tarafların anlaşmasına gerek kalmaksızın, objektif olarak talep konusunun miktarı herkes tarafından anlaşılabilecek şekilde “belirli” ise o talep konusunun sadece bir kısmı dava edilemeyecektir.

Somut olayda, mahkemece davacının, ... 3. İcra Müdürlüğünün 2010/4572 esas sayılı dosyasına yapmış olduğu fazla ödeme miktarını bildiği halde kısmi dava açmasında hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle dava usulden reddedilmiştir. Davacının fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak açtığı iş bu davada, davalıya yapılan ve bilirkişi incelemesi neticesinde tespit edilecek haksız ödemenin tahsili talep edilmiştir. Bu sebeple dava konusu alacak yönünden kısmi davası açılabilmesi mümkün olduğu gözetilmeksizin, istemin reddine karar verilmesi isabetsizdir. Öte yandan dosya kapsamındaki bilirkişi raporunda, sadece icra dosyasına yatırılan miktarın davalıdan tahsili gerektiği yönünde görüş bildirilmesi de hatalıdır. Mahkemece, yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılıp Dairemizin 2010/36589 esas sayılı bozma ilamının mahiyeti de göz önüne alınarak belirlenecek haksız ödeme miktarının davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile sonuca gidilmesi bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5122, Karar No: 2025/454, Tarih: 06.02.2025

**1. Hukuk Dairesi         2024/5122 E.  ,  2025/454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/43 E., 2024/922 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Palu Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/394 E., 2023/217 K.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40. ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18. maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede aşağıdaki eksiklikler tespit edilmiştir;

1.Elazığ ili Arıcak ilçesi Vali Göktayoğlu Mahallesinde bulunan 257 ada 9 parsel, ... ... Mahallesinde bulunan 121 ada 9 parsel, Hürriyet Mahallesinde bulunan 310 ada 6 ve 7 parsel, Serinevler Mahallesinde bulunan 323 ada 27, 337 ada 1, 11, 12, 13 parsel sayılı taşınmazlar hakkında toprak tevzi çalışmaları sırasında herhangi bir işlem yapılıp yapılmadığının tespit edilmesi, toprak tevzi çalışmaları sırasında bir işlem yapılmış ise çekişmeli taşınmazın hangi toprak tevzi parseline denk geldiği tespit edilerek; toprak tevzi parseli ile komşu taşınmazlara ait belirtmelik tutanaklarının, tablendikatif cetvelleri ile çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir tevzi haritalarının ve varsa belirtmelikte yazılı kayıtların tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin onaylı örneklerinin temin edilerek evraka eklenmesi,

2. Serinevler Mahallesinde bulunan 344 ada 6 parsel sayılı taşınmazın 10 ada 1 sayılı toprak tevzi parseli içerisinde kaldığı anlaşılmakla 10 ada 1 parsel sayılı toprak tevzi parseli ile komşu taşınmazlara ait belirtmelik tutanaklarının, tablendikatif cetvelleri ile çekişmeli taşınmaz ve çevresini gösterir tevzi haritalarının ve varsa belirtmelikte yazılı kayıtların tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin onaylı örneklerinin temin edilerek evraka eklenmesi,

3. Dava konusu taşınmazların tespitine esas Köprübaşı 1937 tarih ve 2, Köyiçi 1937 tarih ve 6, Biştak 1937 tarih ve 1, Varsiyek 1937 tarih ve 3 sıra numaralı vergi kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde (köy, mahalle, mevki, cins, sınırlar, yüz ölçümü, malik, hisse, geldi, gitti ve revizyona ilişkin tüm bilgileri içerir ve okunaklı şekilde) getirtilerek dosya arasına konulması,

4. Çekişmeli Vali Göktayoğlu Mahallesinde bulunan 257 ada 9 parsel, ... ... Mahallesinde bulunan 121 ada 9 parsel, Hürriyet Mahallesinde bulunan 310 ada 6 ve 7 parsel, Serinevler Mahallesinde bulunan 323 ada 27, 337 ada 1, 11, 12, 13 ve 344 ada 6 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 22. maddesi uyarınca kadastro yenileme çalışmaları yapılıp yapılmadığının tespit edilerek okunaklı örneklerinin getirtilmesi, çekişmeli taşınmazların güncel tapu kayıtları ve ilk tesisinden itibaren geldi ve gittilerini gösteren tedavüllü tapu kaydı ve birbirini takip edecek şekilde kütük sayfalarının ilgili Tapu Müdürlüğünden temin edilerek dosya arasına alınması,

5. Çekişmeli 310 ada 6 parsel sayılı taşınmaz üzerinde lehine kullanıcı şerhi bulunan Beşir oğlu ... ... isimli şahsın nüfus kayıtlarında yer alıp almadığının Nüfus Müdürlüğünden sorulması, alınacak cevabi yazının dosya arasına alınması,

6. Davalı ... Bey Oğlu ... ... Bey Vakfının yöneticisinin bulunup bulunmadığının araştırılarak buna ilişkin bilgi ve belgelerin dosyasına alınması, yöneticinin bulunması ve gerekçeli kararın davalıya usulünce tebliğ edilmediğinin anlaşılması halinde, gerekçeli kararın davalı Vakfa usulünce tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi,

bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Daireye gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

06.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2037, Karar No: 2021/7268, Tarih: 26.10.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/2037 E.  ,  2021/7268 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

...

...

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik araştırmaya, ATK Genel Kurulundan yeniden rapor aldırılması gerektiğine, kaza ile ölüm arasındaki illiyet bağının yeterince araştırılmadığına ve saire ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay günü sanığın park halindeki aracını çalıştırıp, geri geri manevra yaptığı esnada aracının arka kısmıyla yaya ...'a çarptığı, ...'un vücudunda kemik kırıklarına neden olacak ve kırıkların hayati fonksiyonlarını ağır beşinci derecede etkileyecek şekilde yaralandığı, kazadan 19 gün sonra öldüğü, İstanbul ATK 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunun 03.06.2015 tarihli raporunda; kişinin ölümünün genel beden travmasına bağlı pelvis ve femur kırığı ve gelişen komplikasyonlar sonucu olduğu, kişinin 10.07.2014 tarihinde maruz kaldığı trafik kazasına bağlı yaralanması ile 29.07.2014 tarihinde meydana gelen ölümü arasında illiyet bağı bulunduğu belirtilen, sanığın olayın meydana gelmesinde asli ve tam kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;

1-Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 1 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince istemine aykırı olarak BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının 3. paragrafının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 2 yıl 1 ay gün hapis cezasının TCK'nın 50/4. maddesi delaleti ile 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK'nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 760 tam gün olarak belirlenmesine; TCK'nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 15.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17818, Karar No: 2013/17145, Tarih: 11.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/17818 E.  ,  2013/17145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı, hafta tatili, fazla çalışma ücrti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, davalı işyerinde bağlı bulunduğu gruba bağlı olarak faaliyet gösteren Eşme Beldesinde bulunan fabrikasında yükleme ve ana sevkiyat yapıldığını, davacının nakliye işi yapması sebebiyle Karayolları Kanunu gereği yirmidört saat içinde mola vermek kaydı ile en fazla sekiz saat araç sürmesi gerekirken devamlı bir şekilde günde 16-18 saat çalışacak şekilde araç kullanmaya zorlandığını, davacıya verilen iş emirlerinde çıkış ve varış saatleri belirlendiğini, yola devam edebilmek için çift takometre uygulaması yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili, işbu dosya ile birleşen Kocaeli 3. İş Mahkemesinin dosyasına vermiş olduğu dava dilekçesinde davacının Kocaeli 5. Noterliği aracılığı ile 24.12.2009 tarihinde iş koşullarının düzeltilmesi ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden ödenmesi isteminde bulunduğunu 11.01.2010 tarihinde işverene tebliğ edildiği halde işverenin bu talepleri yerine getirmediğini, davacının daha önce net aldığı ücretin ödenmeyerek düşürüldüğünü, daha evvel birikmiş ücretlerin ödenmediğini, bunun üzerine davacının noter aracılığı ile 02.03.2010 tarihinde gönderdiği ihtarnameyle iş sözleşmesini 05.03.2012 tarihinden geçerli olmak üzere haklı olarak sonlandırdığını fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 500,00 TL yıllık izin ücreti, 500,00 TL hafta tatili ücreti, 500,00 TL genel tatil ücreti ve 2.000,00 TL ücret alacağı olmak üzere toplam 4.500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının, yurtiçi tır şoförü olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesini 05.03.2010 tarihinde çalışma koşullarının ağırlaştığını ileri sürerek haklı bir sebebe dayanmaksızın feshettiğini, davacının ayrılırken tüm alacaklarının ödendiğini, davacının çalışmalarının sefer görev emirleri ve araçtaki uydu takip cihazlarından alınan raporlarla sabit olduğunu, yurtiçi tır şoförlerinin günlük araç kullanma sınırları dışında araç kullanması söz konusu olmadığından Yargıtay İçtihatlarına göre tır şoförlerinin günlük çalışma sınırları nedeniyle fazla mesai alacağı isteyemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ücretinin işveren tarafından düzenlenmiş Mart 2009 ayına ilişkin bordroda belirtilen miktar olarak kabul edildiğini, davacının narenciye tır şoförü olup mesainin düzenli olmadığı, davacının fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil alacaklarının ödenmediği ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden yatırılmadığı tanık beyanları ve dosya kapsamına göre ispatlanmış bulunmakla davacı iş sözleşmesini haklı olarak sonlandırdığından davacı kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının fazla mesai yaptığının, genel tatillerde çalışıldığının, kullanmadığı yıllık izin ücreti bulunduğunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Bilirkişi sefer emirlerinde bulunan yemek ücretlerini toplayıp günlük yemek ücretini tespit etmiş bulduğu miktara göre de davacının kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücretini hesaplamıştır. Dosyaya davacının tüm sefer emirleri ibraz edilmemiştir. Ayrıca, ibraz edilen sefer emirlerinin hepsinde harcırah ve yemek bedeli bulunmamaktadır. Bu sebeple seri dava halinde açılan dosyalarda davacıların hepsinin aynı işi yapmalarına rağmen farklı farklı yemek bedelleri aldıkları tespit edilmiştirki bu durum hayatın olağan akışına uygun değildir. Davacının günlük yemek bedeli kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra gerekirse kıdem tazminatı yeniden hesaplama yapılarak hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece esas alınan bilirkişi raporu anılan sebeple hüküm kurmaya elverişli değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2449, Karar No: 2014/17928, Tarih: 04.11.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/2449 E.  ,  2014/17928 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik katılanın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılanın yokluğunda verilip 14.12.2010 tarihinde tebliğ olunan 30.11.2010 tarihli mahkumiyet hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı, 01.02.2010 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı,sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli,olayın özelliği,fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.