muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/19104, Karar No: 2013/11111, Tarih: 15.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/19104 E.  ,  2013/11111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, İşyeri dokunulmazlığını bozmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan, Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2004 gün ve 2003/107-2004/38 sayılı kararına konu mahkumiyet hükmü esas alınarak hakkında 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz sisteminin ve denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakınanın ifadesi ve olay yeri inceleme raporuna göre, sanığın, yakınanın iş yerine, kapı kilidini zorlayıp kırmak suretiyle içeriye girerek hırsızlık yapmaya kalkıştığı anlaşılıp kabul edildiğine göre, eylemin 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı yasanın 142/2-d maddesi ile uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı,

./..

-2-

“değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3- Kasten işlenen suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin yasal sonucu olan ve 5237 sayılı TCK’nın 53.maddesinin 1.fıkrasında öngörülen belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma tedbirlerinin seçimlik olmadığı gözetilmeden, anılan fıkranın (a), ( c) , (d) ve (e) bendinde yazılı tedbire hükmedilmemesi,

4- Sanık hakkında geceleyin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan 5271 sayılı CMK’nın 170/3 ve 225/1. maddelerinde öngörülen yönteme ve biçime uygun olarak açılmış dava bulunmadığı halde, ek iddianame düzenlettirilmeden, ek savunmayla yetinilerek bu suçtan da hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2009/7971, Karar No: 2010/6189, Tarih: 27.10.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/7971 E.  ,  2010/6189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve arkadaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 114 ada 5, 115 ada 26 ve 116 ada 33 parsel sayılı sırası ile 68,59 m2, 707,56 m2 ve 229,81 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar bağışlamaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 114 ada 5, 115 ada 26 ve 116 ada 33 parsel sayılı taşınmazların tarafların ortak miras bırakanı ...'den kaldığı konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık miras bırakan ... tarafından dava ve temyize konu taşınmazların davalıya bağışlanıp bağışlanmadığı ya da terekesinin yöntemine uygun biçimde paylaşılıp paylaşılmadığı noktasında toplanmaktadır.

Kural olarak ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra mirasçıları arasında yapılmış yöntemine uygun bir paylaşmanın varlığından söz edilebilmesi için, ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra tüm mirasçıların bir araya gelerek terekeyi kendi aralarında pay etmeleri, her bir mirasçının kendi payına düşeni aldıktan sonra terekedeki diğer miras haklarından vazgeçmesi koşuluna bağlıdır. Az yukarıda açıklanan hukuksal olgular dikkate alındığında mahkemece varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemiştir.

Tarafların ortak miras bırakanı ...'in ölüm gününden sonra tüm mirasçıların katılımı ile yöntemine uygun bir paylaşmanın yapılmadığı, davacılara terekeden pay verilmediği, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanan delillerle belirlenmiştir. Dava konusu taşınmazların miras bırakan tarafından bağışlandığını ispat yükü kendisinde olan davalı taraf, bağışlamayı kanıtlayamadığı gibi, davacı ... ile davalı ... arasında yapılan ve mahkeme huzurunda kabul edilen 22.03.2006 tarihli protokol de paylaşmanın yapılmadığını göstermektedir.

Mahkemece bu olgular gözönüne alınarak davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların payları oranında miras bırakan ... mirasçıları adına tapuya tesciline, tespitten önce meydana getirilen muhdesatların yaşı, cinsi, sayısı ve kim tarafından meydana getirildiği belirlenerek 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19. maddesi hükmü uyarınca tutanağın beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacılar ... ve arkadaşlarının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 82,80 TL harcın istek halinde davacılara iadesine, 27.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8929, Karar No: 2007/19783, Tarih: 05.11.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/8929 E.  ,  2007/19783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Sivas  İş Mahkemesi

Tarih                :  21.03.2007
Yargıtay — Esas No: 2013/2092, Karar No: 2013/17090, Tarih: 04.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/2092 E.  ,  2013/17090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görül- meyen sair itirazların reddine, ancak:

1- Sanık hakkında temel ceza belirlenirken hapis cezası alt sınırdan tayin olduğu halde, aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının alt sınır- dan uzaklaşarak belirlenmesi suretiyle çelişkiye neden olunması,

2- TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yet- kilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye ka- dar hak yoksunluğuna hükmolunması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 197/1. madde ve fıkrası uyarınca hapis cezası ya- nında hükmolunan adli para cezasına esas alınan 37 günün 5 güne, TCK.nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak hükmolunan 30 günün 4 güne, TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca günlüğü 20 liradan hükmolunan 600 TL adli para cezasının 80 TL'ye indirilmesi ve hükümden 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kay- yımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise 2. fıkra gereğince cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bıra- kılmasına" yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZEL- TİLEREK ONANMASINA), 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25781, Karar No: 2012/30833, Tarih: 06.03.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25781 E.  ,  2012/30833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bedelsiz Senedi Tahsile Koymak

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların üzerlerine atılı bedelsiz senedi tahsile koyma suçunun gerektirdiği cezaların miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu 765 sayılı TCK.nun 102/4.maddesine göre, hesaplanan beş yıllık dava zamanaşımının sanık ...'in 31.07.2006, sanık ...'ın 28.11.2006 tarihlerinde yapılan sorguları ile inceleme tarihleri arasında, sanık ... yönünden ise suç tarihi olan 05.02.2004'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin gerçekleştiği anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA; 5320 sayılı Kanun’un 8/1 madde hükmü uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 06.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4124, Karar No: 2012/6560, Tarih: 13.09.2012

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2012/4124 E.  ,  2012/6560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KULLANIM KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ :

Kullanım kadastrosu sırasında ... Köyü çalışma alanında bulunan ... ada ... parsel sayılı 15.417 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesine 6831 sayılı Yasa'nın 2/B maddesi uyarınca Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı ve ... oğulları Dünyamin ve ...’ın kullanımında olduğu şerhi verilerek tarla niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve arkadaşları, taşınmazın babaları ...’den kaldığını belirterek babaları adına zilyetlik şerhi verilmesi istemi ile dava açmışlar; yargılama esnasında davalarının 152 ada 57, 59 ve 60 sayılı parsellere yönelik olduğunu belirtmişlerdir. Mahkemece yargılama sonunda, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar ... ve arkadaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar, 152 ada 53 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesindeki zilyetlik şerhinin düzeltilmesi istemi ile ...’e yönelterek dava açmışlar; daha sonra davalarının 152 ada 57, 59 ve 60 parsel sayılı taşınmazlara yönelik olduğunu belirterek, Hazine ile ... Nazif ve ...’i davaya dahil etmişlerdir. Dosya kapsamından bu taşınmazların da Hazine adına kayıtlı olduğu; 152 ada 59 sayılı parselin kullanıcısının ..., 152 ada 60 sayılı parselin kullanıcısının ise ... olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece; 152 ada 53 sayılı parselin taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayıp, davanın ... ada 57, 59 ve 60 parsellere yönelik olduğu ancak dava konusu taşınmazların dava dilekçesinde doğru belirtilmediği, ıslah ile dava konusu ve tarafları değiştirilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiştir.

1- Dava 152 ada 57 sayılı parselde lehine zilyetlik şerhi verilen ...’e yöneltilmiş olup, parsel numarası dava dilekçesinde yanlış gösterilmiştir. Maddi hatanın düzeltilmesi her zaman mümkündür. Yapılan maddi hata yargılama esnasında giderilerek davalı ...’e ait 152 ada 57 sayılı parselin davaya konu edildiği belirtilmiştir. Taraf değişikliği icap etmediğine göre doğru parsel üzerinden davanın yürütülmesi, işin esasının incelenmesi gerekir. Mahkemece eksik ve dosya kapsamına uygun bulunmayan değerlendirme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

2- 152 ada 59 ve 60 sayılı parseller yönünden ise; lehine zilyetlik şerhi verilen ... ve ...’e yönelik dava bulunmadığına, bu kişilerin bilahare davaya dahil edilmeleri 152 ada 59 ve 60 sayılı parsellerin davalı olması sonucunu doğurmayacağına göre davaya konu edilmeyen bu parseller yönünden kesin hüküm oluşturacak şekilde hüküm kurulması isabetsizdir. Anılan taşınmazlar davaya konu olmadıklarından bu parseller hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi isabetsiz olup, davacıların temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.09.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2496, Karar No: 2007/1637, Tarih: 14.05.2007

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/2496 E.  ,  2007/1637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı ...'a ait sevk ve idaresindeki ... plakalı aracıyla, müvekkiline ait ... plakalı araca çarptığını, hasar, değer kaybı, araç mahrumiyeti ve tespit giderleri olarak toplam 1.595.775.000TL'sı üzerinden yaptıkları icra takibine davalıların itiraz ettiğini belirterek, borçluların Bursa 1.İcra Müdürlüğünün 2003/803 sayılı dosyasındaki itirazlarının iptaline takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, ikametgah ve kaza yeri itibarıyla mahkemenin yetkisiz olduğunu dosyanın yetkili ... mahkemelerine gönderilmesi gerektiğini, kusur oranı, hasar miktarı ve icra inkar tazminatını kabul etmediklerini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı sigorta şirketi tebligata rağmen savunma yapmamıştır.

Yetkili mahkemece yapılan yargılamada iddia, savunma toplanan deliller benimsenen bilirkişi raporu gereğince davalı ... Sigorta AŞ. aleyhine açılan davanın reddine, davalı ... aleyhine açılan davanın kısmen kabulü ile takibin 1.545.55YTL'lik kısmına yönelik itirazın iptaline, takibin bu miktar üzerinden devamına, icra inkar tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı ... vekilinin temyiz itirazları yönünden;

Somut olayda davalı ...'un yetki itirazı nedeniyle yetkisizlik kararı verilerek dosya yetkili Karacabey Asliye Hukuk mahkemesine gönderilmiş ve bu karar 11.10.2003 tarihinde kesinleşerek 17.10.2003 tarihinde yetkili mahkemeye gönderilmiştir.Yetki ile ilgili karar kesinleştikten sonra dava dosyası kendisine gönderilen yetkili mahkeme, kendisine göndermiş olan yetkisiz mahkemenin yetkisizlik kararı ile bağlıdır. Bu konudaki kesin hüküm tarafları da bağlar. Artık bu konudaki yeniden yapılan itiraz dürüstlük kuralı ile bağdaştırılamaz ve kesinleşen hüküm karşısında dinlenemeyeceğinden davalı vekilinin yetki yönünden temyiz itirazlarının bu nedenle reddi gerekmiştir.

Mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere özellikle oluşa ve dosya içeriğine uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen kusur oranının ve tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına ve davalı sigorta şirketi yönünden yetkili icra dairesinde yapılan icra takibi olmaması nedeniyle hakkındaki davanın reddinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ve aşağıda dökümü yazılı 0.90.-YTL kalan onama harcın temyiz eden davacıdan, 63.45YTL'nin de davalı ... Yemişçioğlu'ndan alınmasına 14.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11895, Karar No: 2020/1187, Tarih: 22.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/11895 E.  ,  2020/1187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın çaldığı malzemelerin tespit edilen değerine göre, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de TCK' nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılmaması,

2- T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3090, Karar No: 2010/7311, Tarih: 10.12.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/3090 E.  ,  2010/7311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında temyize konu 175 ada 1 parsel sayılı 747,66 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın musalla taşı ve cenaze namazı kılınan yer niteliği ile ... adına tesçiline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı Hazine vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, keşifte dinlenen yerel bilirkişi, dava konusu taşınmazda cenaze namazı kılındığını ve üzerinde musalla taşı bulunduğunu, beyan etmiş olduğundan 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/A maddesi uyarınca böyle bir yerin “Namazgah” olarak Köy Tüzel Kişiliği adına tesçil edilmesi gerekir. Yerel mahkemece taşınmazın “Musalla taşı ve cenaze namazı kılınan yer” niteliğiyle Köy Tüzel Kişiliği adına tespit ve tesçiline karar verilmesi isabetsiz olup, bozma nedeni ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün ikinci paragrafında yer alan “747.66 m2'lik kısmın” sözcüklerinden sonra gelen “musalla taşı ve cenaze namazı kılınan yer vasfı ile” sözcüklerinin çıkartılmasına, yerine “Namazgah niteliği ile” sözcüklerinin eklenmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 10.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9089, Karar No: 2022/8558, Tarih: 27.10.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/9089 E.  ,  2022/8558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : 3402 Sayılı Kanun'un 41. Maddesi Uyarınca Yapılan Düzeltme İşleminin Kaldırılması

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalılardan Hazine vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, Kütahya ili ....,ilçesi ... Köyü Yanık mevkiinde, 3402 sayılı Kanun'un Ek 4. maddesi gereğince 2/B alanlarında güncelleme ve teknik mevzuata göre fenni hataların düzeltilmesi yolunda çalışmalar yapıldığını, bu çalışmada 1063, 1064 ve 1065 sayılı parsellerin cinsinin tarla olarak belirlendiğini, bu taşınmazların tamamen eylemli orman olduğunu ileri sürerek, düzeltme çalışmasının iptali ile taşınmazların orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece verilen davanın kabulüne ilişkin önceki hüküm, davalılardan Hazine vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 01.03.2017 tarih ve 2015/12308 Esas, 2017/1701 Karar sayılı ilamıyla; "çekişmeli parsellerden 1063 nolu parselin tapu kaydında ..., 1064 nolu parselin tapu kaydında ... ve 1065 nolu parselin tapu kaydında ... lehine kullanım şerhi bulunmasına rağmen ilgililer davaya dahil edilmeden karar verilmesinin doğru görülmediği açıklanarak, lehine kullanım şerhi bulunan gerçek kişilerin usulünce davaya dahil edilip kendilerine dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir davetiye tebliğ edilerek taraf teşkilinin sağlanması ve bundan sonra delilleri toplanarak sonucuna göre bir karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalılardan Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, eylemli orman iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1979 tarihinde yapılan orman kadastrosu, 1744 sayılı Kanun ile değişik 2. madde uygulaması, 1989 tarihinde 3402 sayılı Kanun'un 4. maddesine göre yapılan orman sınırlandırması ve 6831 sayılı Kanun'un 2/B madde uygulaması bulunmaktadır.

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu dairesinde hüküm tesis edildiğine göre, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul, kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 27.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.