muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/13880, Karar No: 2012/6342, Tarih: 17.04.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/13880 E.  ,  2012/6342 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi ... İnşaat Sanayi ve Ticaret A.Ş vekilincede duruşmalı temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 435/2. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR

Zararlarlandırıcı olaya maruz kalan davacılar murisi olay günü baraj inşaatı işyerinde, güvenlik elemanı olarak çalışırken,balık tuttuğu sırada suda boğulma sonucunda oluşan iş kazasında ölmüştür.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren, işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu iş Kanunu’nun 77. maddesinin açık buyruğudur.

Hükme esas alınan 25.03.2011 tarihli bilirkişi raporunda davalı işverenin %40, Davacılar murisi Aydın Demirel’in %60 oranında kusurlu olduğu belirtilmiştir.

Gerçekten, hükme dayanak alınan bilirkişi raporunda bilirkişiler İş Kanunun 77. maddesinin öngördüğü koşullar göz önünde tutularak ve özellikle işyerinin niteliğine göre, işyerinde uygulanması gereken işçi sağlığı ve iş güvenliği tüzüğünün ilgili maddelerini incelemek suretiyle işverenin tüzüğü ilgili maddelerini incelemek suretiyle , işverenin işyerinde olması gerekli önlemleri almadığı, alınan önlemlere işçinin uyup uymadığı gibi hususlar ayrıntılı bir biçimde incelemek suretiyle kusurun aidiyeti biçiminde saptamadıkları olayda kazalı işçinin alışkanlık haline getirdiği balık tutma eylemini yöntemince engellemeyen işverenin kusurunun bulunduğu kabul edilmekle birlikte bu oranın mahkemece alınan ancak itibar edilmeyen 12.11.2010 tarihli 2. kusur raporunda belirlenen oran kadar olması gerektiği anlaşılmaktadır. Bu halde esas alınan bu kusur raporunun, İş Kanununun 77. maddesinin öngördüğü koşulları içerdiği giderek hükme dayanak nitelikte olduğu söylenemez.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın ve özellikle inandırıcı güç ve nitelikke olmayan 77. maddenin öngördüğü koşuları içermeyen kusur raporunu hükme dayanak almak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece yapılacak iş; Dosyaya ekli, 12.10.2010 tarihli kusur raporundaki oranlara göre maddi ve manevi tazminat istemleri yönünden karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de;

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın ve özellikle inandırıcı güç ve nitelikke olmayan 77. maddenin öngördüğü koşuları içermeyen kusur raporunu hükme dayanak almak suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece yapılacak iş; Dosyaya ekli, 12.10.2010 tarihli kusur raporundaki oranlara göre maddi ve manevi tazminat istemleri yönünden karar vermekten ibarettir.

Kabule göre de;

1- Maddi tazminatın reddi, davacıya ödenen gelirlerin peşin sermaye değerlerinde yargılama sırasında meydana gelen artışlardan kaynaklandığından, reddedilen maddi tazminat miktarı için davalı yararına avukatlık ücreti takdir edilmemesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi ,

2- kabul ve red edilen manevi tazminat miktarları üzerinden her davacı için ayrı ayrı avukatlık ücreti hesaplanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, hükmolunan manevi tazminatların toplamı üzerinden karar verilmesi de doğru görülmemiştir.

O halde, Tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 17.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6096, Karar No: 2006/8110, Tarih: 22.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/6096 E.  ,  2006/8110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İcra Mahkemesi

Mal beyanında bulunmamak suçundan sanık ...'in İİK.nun 337. maddesi gereğince 10 gün hafif hapis cezası ile cezalandırılmasına, İİK.nun 345/a maddesine mümas sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan aynı Kanun'un 354.maddesi uyarınca davanın düşmesine, karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde sanık vekili tarafından temyiz edildiğinden Yargıtay C.Başsavcılığınca dosya Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan dolayı İİK.nun 354.maddesi uyarınca verilen davanın düşmesine dair karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan ONANMASINA,

Ancak, mal beyanında bulunmamak suçu nedeniyle verilen kararın incelenmesinde;

Hüküm tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar suç tarihi itibariyle sanığın lehine olan 765 sayılı TCK.’nun 102/6. maddesinde öngörülen 6 aylık asli zamanaşımı süresi dolmuştur. 29.3.1939 tarih 22/31 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca bu sürenin uzaması mümkün olmadığından sair yönler incelenmeksizin hükmün zamanaşımı nedeniyle İİK.’nun 366. maddesi gereğince BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 322/1 ve 765 sayılı TCK.’nun 102/6. maddeleri gereğince davanın ORTADAN KALDIRILMASINA, 22.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31289, Karar No: 2020/3224, Tarih: 27.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/31289 E.  ,  2020/3224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan ... Temizlik Hizmetleri Gıda Bilgisayar Reklam Ve Organizasyon San. Tic .Ltd. Şti.ne yükletilmesine, 27/02/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/607, Karar No: 2016/13205, Tarih: 06.10.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/607 E.  ,  2016/13205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kişilerin huzur ve sükununu bozma, hakaret, cinsel taciz

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz iradesinin belirlenmesi bakımından gerekçeli kararın yokluklarında karar verilen katılanların en son bildirdiği adres olan Hürriyet Mahallesi Gülşen Sokak no:17 Soma/Manisa adresine yöntemince tebliğ edilmediği,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın temyiz isteği hakkında şimdilik bir karar vermeye yer olmadığına ve dosyanın tebliğ işlemi gerçekleştirildikten, verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenmek ve EK TEBLİĞNAME DÜZENLENDİKTEN sonra Dairemize yollanılmak üzere karar mahkemesine geri GÖNDERİLMESİNE, 06/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3799, Karar No: 2023/14350, Tarih: 20.11.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3799 E.  ,  2023/14350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/557 E., 2016/21 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/557 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında;

A. Silahla tehdit suçundan 5237 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunlukları,

B. Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunlukları,

Kararı verilmiştir.

2. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz Sebepleri

1. Üzerine atılı kasten yaralama ve silahla tehdit suçlarını işlemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiğine,

2. Vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde şikâyetçi ...'in hizmetli olarak çalıştığı hastanede bulunduğu sırada sanığın hastaneye gelerek şikâyetçiye diş hekimini sorduğu, şikâyetçinin diş hekimi olmadığını söylemesi üzerine sanığın taşkınlık çıkardığı, şikâyetçinin sanığı hastaneden dışarı çıkarmak istediği sırada sanığın adli emanete kayıtlı bıçağı çekerek şikâyetçiye hitaben "ben yapacağımız bilirim, seni yaşatmayacağım, göreceksin, sana buraya dar edeceğim" demek suretiyle tehdit ettiği ve şikâyetçiye saldırdığı, şikâyetçinin, sanığın elindeki bıçağı almak istediği sırada sanığın bıçak ile şikâyetçiyi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde kasten yaraladığı iddiasıyla açılan kamu davasında, şikâyetçi beyanı, sanık savunması ve tanım beyanları ile tüm dosya kapsamından, sanığın üzerine silahla tehdit ve kasten yaralama suçlarını işlediği sabit kabul edilerek mahkûmiyet kararları verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Şikâyetçinin aşamalarda değişmeyen istikrarlı iddiaları, sanığın tevilli ikrar içeren savunması, tanık beyanları, adli rapor içeriği ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eylemi sabit olduğundan; hükümde sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri bakımından herhangi bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

B. Sanık Hakkında Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Sanığın, aynı olay bütünlüğü içerisinde şikâyetçiye ''ben yapacağımı bilirim, seni yaşatmayacağım, göreceksin, sana buraya dar edeceği '' demek suretiyle tehdit ettiği akabinde de şikâyetçiyi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaraladığı olayda, tehdit içeren sözlerin yaralama eyleminin bir bütün halinde kasten yaralama suçunu oluşturduğu, irade açıklaması şeklinde gerçekleşen eylemde tehdit kastının bulunmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 223/2-c maddesi gereğince atılı suçtan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Nedeniyle hükümde hukuka aykırılık bulunmuştur.

III. KARAR

A. Sanık Hakkında Kasten Yaralama Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (A) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/557 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık Hakkında Silahla Tehdit Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçe bölümünün (B) numaralı paragrafında açıklanan nedenlerle, ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/557 Esas, 2016/21 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/143, Karar No: 2014/534, Tarih: 14.01.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/143 E.  ,  2014/534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A-Sanık hakkında mala zarar verme ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 1 kg kıyma, 15 adet yumurta ve 4 adet şişe kolayı çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; 1 kg kıyma, 15 adet yumurta ve 4 adet şişe kolayı çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 14.01.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/33173, Karar No: 2021/7563, Tarih: 06.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/33173 E.  ,  2021/7563 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dikili ağaç, fidan veya bağ çubuğuna zarar verme, hakkı olmayan yere tecavüz etme

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-b maddesi gereğince beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin şikayetinde belirttiği araziler ile keşif esnasında dinlenen tanıkların beyanına ve bilirkişi raporlarına göre, arazilerde ada ve parsel numarasında hata olduğu, keşif yapılan arazilerde herhangi bir zararın tespit edilmediğinin belirtilmesi karşısında; söz konusu olaya doğru arazilerin ada ve parsel numaraları tespit edilip, tekrar doğru arazide müştekide hazır edilerek keşif yapılıp, sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4181, Karar No: 2008/6576, Tarih: 28.05.2008

**1. Hukuk Dairesi         2008/4181 E.  ,  2008/6576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BERGAMA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/05/2007

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden maliki olduğu 1101 ve 1103 Parsel sayılı taşınmazları haricen davalıya sattığını ve davalı taşınmazları kullanmaya başladığı halde bakiye satış bedelini ödemediğini, ileri sürerek el atmanın önlenmesi ve iki yıllık 4.000 YTL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, taşınmazı haricen davacıdan satın aldığını ve 10.180 YTL ödeme yaptığını,ancak davacının sözleşmeye rağmen fazladan 5.000 YTL istediğini ,tapuda ferağ vermeye yanaşmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kayden davacıya ait taşınmazları davalının haklı ve geçerli bir neden olmaksızın kullandığı gerekçesiyle el atmanın önlenmesi davasının kabulüne, harici satış sözleşmesi ile davalının ödediği kısmi bedel , iade edilmeden ecrimisil istenemeyeceğinden ecrimisil isteminin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, iki parça çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteğine ilişkindir.

Çekişmeli 1101 ve 1103 nolu parsellerin kamulaştırmaya tabi tutulduğu,oluşan 1115 ve 1117 nolu parsellerin kanal cinsi ile DSİ adına 1114 ve 1116 nolu nolu parsellerin ise davacı adına kayıtlı olduğu, taraflar arasında düzenlenen harici satış sözleşmesi uyarınca taşınmazların davalı tarafından kullanıldığı tartışmasızdır.

Davacı,29.3.2007 tarihli oturumda satış bedeli olarak davalıdan toplam 9.348 YTL. aldığına dair yemin etmiştir.

Bilindiği üzere; Türk Medeni Kanununun 706, Borçlar Yasasının 213 ve 2644 Sayılı Yasanın 26. maddeleri mülkiyeti nakleden sözleşmelerin resmi şekilde yapılmasını öngörmektedir.Öyle ise haricen yapılan sözleşme mülkiyetin nakli yönünden geçersizdir.Ne varki, geçersiz sözleşmeye göre kayıt malikine bir bedel ödenmiş ise davalı yararına hapis hakkı tanınması olanağı doğar.

Nitekim,değinilen ilke, 10.7.1940 tarih 2/77 sayılı Yargıtay İnançları Birleştirme Kararında da vurgulanmıştır.

Hal böyle olunca, davalının harici satış nedeniyle davacıya ödediği,9.348 YTL. üzerinden davalı yararına hapis hakkı tanınmak suretiyle ve tapu kaydına üstünlük tanınarak elatmanın önlenmesine karar verilmesi gerekirken,değinilen yön üzerinde durulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi doğru değlidir.

Öte yandan,dava dilekçesinde dava değeri 6000 YTL. gösterilmiş olup, bu miktar üzerinden davacı yararına avukatlık parası tayin ve takdir edilmesi gerekirken,hangi miktarın esas alındığı anlaşılamaz biçimde 2700 YTL. avukat parasına hükmedilmesi de isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir.Kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü H.U.M.K.'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA,alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,28.5.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11066, Karar No: 2011/11622, Tarih: 06.07.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/11066 E.  ,  2011/11622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bursa 1. Aile Mahkemesi

TARİHİ                  :17.03.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalının, davacıya balta ile saldırması olayından sonra evlilik birliğinin uzun bir süre devam ettiğinin, böylece bu olayın hoşgörü ile karşılandığının, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda,  birlik görevlerini yerine getirmeyen davalı kocanın tam kusurlu bulunduğunun anlaşılmasına göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalının evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmemesi, tek başına davacının kişilik haklarına saldırı olarak değerlendirilemez. Davalıdan kaynaklanan, davacı kadının kişilik haklarına saldırı teşkil eden başka bir maddi olayın varlığı da kanıtlananamıştır. O halde, davacının manevi tazminat isteğinin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2.bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, hükmün bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle ONANMASINA,  temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi.06.07.2011