muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/8471, Karar No: 2025/1995, Tarih: 17.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/8471 E.  ,  2025/1995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/14 Esas, 2024/16 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gazipaşa Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.11.2023 Tarihli ve 2021/1 Tereke Esas, 2023/13 Karar Sayılı Kararı

Murisin nüfusa kayıtlı olduğu adresin ....... İli ,Merkez İlçe, ....... Mahalle olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Elazığ 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.04.2024 Tarihli ve 2024/14 Tereke Esas, 2024/16 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın merkezi nüfus idare sistemindeki adresinin ....... Mah. ..... Cad. No:.... İç Kapı No:7 ......../Antalya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un "Koruma Önlemleri" başlıklı 589 uncu maddesinin birinci ve dördüncü fıkraları şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine gönderir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, müteveffanın ölmeden önceki yerleşim yeri adresinin Gazipaşa/Antalya olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Gazipaşa Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gazipaşa Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22678, Karar No: 2014/1234, Tarih: 16.01.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/22678 E.  ,  2014/1234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/118359

MAHKEMESİ : Kula Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/02/2012

NUMARASI : 2011/368 (E) ve 2012/126 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıkların eyleminin 6831 Sayılı Kanunun 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüşüp suç tarihi olan 17/10/2007 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Yasanın 20/c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 Sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince sanık hakkında idari para cezası verilmesine yer olmadığına, emvalin istirdadı kabil olmak üzere orman idaresine bırakılmasına, motorlu testere, balta, tahra, 45 FS 034 plakalı traktör ve römorkun sahiplerine iadesine, 16.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17916, Karar No: 2012/3324, Tarih: 13.02.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/17916 E.  ,  2012/3324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/04/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlular tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

1)  Tarafların iddia ve savunmalarına, dosya içeriğindeki bilgi ve belgelere ve kararın gerekçesine göre borçlular C.. T.. ve D. T..'nin  temyiz itirazlarının REDDİNE;

2) Borçlular ... San. ve Tic.A.Ş., H.. T... ve C.. T..'nin temyiz itirazlarına gelince;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlular hakkında İstanbul 8. İcra Müdürlüğü'nün 2011/343 sayılı takip dosyasında bonoya dayalı kambiyo takibi yapıldığı, borçlular vekilince icra mahkemesine yapılan itiraz ve şikayetlerin, mahkemece dar yetki ile donatılan icra mahkemesinde tartışma imkan ve kabiliyeti bulunmadığından bahisle reddine karar verildiği anlaşılmıştır. Borçlular vekilinin itiraz ve şikayetleri arasında bulunan, takibe konu bonoların vadesinin gelmediği, finansal kiralama sözleşmesi usulüne uygun feshedilmediğinden henüz vadesi gelmemiş bonolara dayanılarak icra takibi yapılamayacağı, alacaklının yıllık % 25,50 oranındaki faiz isteminin fahiş olduğu, borçluların temerrüdü söz konusu olmadığından takipten önceki döneme ilişkin faiz talep edilemeyeceği, protesto edilmeyen senetlerden dolayı keşideci haricindeki borçlular aleyhinde kambiyo takibi yapılamayacağı, takibe konu bonoların teminat senedi olduğu yönündeki iddiaların icra mahkemesinde incelenmesi mümkün bulunmaktadır. O halde mahkemece anılan hususlarda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin tümden reddi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlular ... San. ve Tic.A.Ş., H.. T. ve C.. T..'nin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda (2) nolu bentte yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 13/02/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25233, Karar No: 2013/1937, Tarih: 04.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25233 E.  ,  2013/1937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığından hatalı yazılan suç tarihinin 11.01.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tarihi olan 11.01.2005’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2 maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2156, Karar No: 2023/4424, Tarih: 08.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/2156 E.  ,  2023/4424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli karar sanığın savunmasında vermiş olduğu son bilinen adresine tebliğ edilmesi, bu tebliğin yapılamaması halinde MERNİS adresine tebligatının çıkartılması gerekirken, doğrudan doğruya MERNİS adresine çıkartılan ve Tebligat Kanunu'nun 21 inci maddesinin ikinci fıkrasına göre yapılan tebligatın usulsüz olduğu, temyiz talebinin süresinde olduğunun kabulü ile aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Gürün Cumhuriyet Başsavcılığının 22.08.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2.Gürün Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli kararı ile sanığın köy tüzel kişiliğine ait veya köylünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz

suçundan 7 ay 15 gün hapis cezasının kamunun uğradığı 1.853.80 TL zararın aynen tazmini seçenek yaptırımına çevrilmesine ve doğrudan verilen 100,00 TL. adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Sanığın temyiz istemi, mera olduğunu bilmediğine, delillerin eksik ve yanlış değerlendirildiğine,

2.Katılanın vekilinin temyiz isteği, eksik inceleme ile alt sınırdan hüküm kurularak usul ve yasaya aykırı karar verildiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay köy tüzel kişiliğine ait veya köyünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçu olup bu eylemin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulüne tabi olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 22.08.2014 tarihi olduğunun gözetilmemesi,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay köy tüzel kişiliğine ait veya köyünün ortak yararlanmasındaki taşınmazlara tecavüz suçu olup bu eylemin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulüne tabi olduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1. Suçun temadi etmiş olması nedeniyle, suç tarihinin hukuki kesintinin gerçekleştiği iddianame tarihi olan 22.08.2014 tarihi olduğunun gözetilmemesi,

2. Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na (5271 sayılı Kanun) 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Kanun 250 nci maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gürün Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.11.2015 tarihli kararına yönelik sanık ve katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13485, Karar No: 2021/3452, Tarih: 12.04.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/13485 E.  ,  2021/3452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki çöp kamyonu ile meskun mahal içindeki, iki yönlü, iki şeritli, asfalt kaplama yolda çöp alımı yapmak için karşı şeride geçmesi ve ters istikamette durması ardından harekete geçerek yolun sağ tarafında bulunan kavşağa gireceği esnada maktulün idaresindeki motosiklet ile çarpışması şeklinde meydana gelen ve sanığın asli kusurlu olarak bir kişinin ölmesine sebebiyet verdiği olayda;

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin ve katılanlar vekilinin ceza miktarına ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1118, Karar No: 2019/6156, Tarih: 03.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1118 E.  ,  2019/6156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce (Ticaret mahkemesi sıfatıyla) verilen 21/01/2016 gün ve 2013/696 - 2016/108 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire'nin 21/09/2017 gün ve 2016/5190 - 2017/4596 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların her istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği garantisiyle binlerce kişiden para topladıklarını, bu kapsamda müvekkilinden de hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi başlıklı belge karşılığında para alındığını, ancak müvekkilince istenmesine rağmen alınan paranın geri ödenmediğini, davalıların eylemlerinin hukuki dayanağının bulunmadığını, TTK, Bankalar Kanunu ve SPK hükümlerinin ihlal edildiğini, anılan kanunlar uyarınca müvekkilinin şirket ortağı yapılmasının mümkün bulunmadığını, şirket yönetim kurulu üyelerinin yürütülen bu faaliyetler nedeniyle defalarca yargılandıklarını ve mahkum edildiklerini, yapılan bu yargılamalar neticesinde şirket defterlerinde bulunan kayıtların gerçeği yansıtmadığının tespit edildiğini, TTK'nın 336. maddesi uyarınca davalı ...'ın da ortaya çıkan zarardan sorumlu olduğunu ileri sürerek, geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, 21.212 EURO karşılığı 36.138,88 TL alacağın yasal faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile davacı ile davalı ...arasında geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespiti ile 35.907,67 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizce faizin cinsi yönünden davalılar yararına düzeltilerek onanmıştır.

Davalılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisini ihtiva etmeyen diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

Davalılar vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1-Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisini ihtiva etmeyen diğer karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2- Mahkemece, uyulan bozma ilamı doğrultusunda, davanın kısmen kabulü ile davacı ile davalı ...arasında geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespiti ile 35.907,67 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birliktedavalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar Dairemizin 21.09.2017 tarih 2016/5190 E. 2017/4596 K. sayılı ilamı ile faizin cinsi yönünden davalılar yararına düzeltilerek onanmıştır. Ancak davacı vekili, alacağın avans faiziyle tahsilini talep etmiş, Dairemizin ilk bozma ilamıyla eksik inceleme nedeniyle davanın reddi kararı bozulmuş, bozmaya uyularak verilen ikinci kararda davalı ...Ş. ile davacının hukuki bir ilişkisinin mevcut olmadığı gerekçesiyle bu davalı hakkındaki “davanın husumetten reddine”, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulü ile taraflar arasında ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine, kurulan yatırım ilişkisinin hükümsüzlüğüne, 36.136,88 TL’nin dava tarihinden itibaren “yasal faizi” ile birlikte anılan davalılardan tahsiline karar verilmiştir. Mahkemece, 13.09.2012 tarihli ek karar ile davacı vekilinin temyiz harcını yatırmaması nedeniyle ile temyiz talebinin yapılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ek kararın davacı vekili ve asıl kararın davalılar Yimpaş Gıda San. Tic. AŞ ile ... vekilince temyizi üzerine Dairemizin 29.03.2013 tarih 2012/17086 E. 2013/6341 K. sayılı ikinci bozma ilamı ile davacı vekilinin temyiz istemi süre yönünden reddedilmiş, asıl karar mümeyyiz davalılar yararına eksik araştırma gerekçesiyle bozulmuştur. Bu durumda, ikinci bozma öncesi verilen alacağın yasal faizi ile tahsil hükmü yönünden davalılar lehine usuli kazanılmış hak oluşmuştur.

Yine mahkemece Dairemizin ilk bozma ilamına uyularak verilen ikinci kararda davalı ...Ş. yönünden davanın husumet sebebiyle reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. İkinci kararın mümmeyiz davalılar yönünden eksik inceleme nedeniyle Dairemizce bozulması karşısında ikinci bozma öncesi davalı ...Ş. hakkında verilen husumetten red kararı kesinleşmiştir. Buna göre mahkemece, hakkındaki husumetten red kararı kesinleşen davalı ...Ş yönünden yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması gerekirken kabul edilen meblağın “davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline” dair hüküm kurulması da yerinde görülmemiştir.

Bu durum karşısında, alacağın yasal faizi ile tahsil hükmü yönünden davalılar lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu ve yine ikinci bozma öncesi davalı ...Ş. hakkında verilen husumetten red kararının kesinleştiği dikkate alınıp kararın bu iki husus yönünden davalılar yararına bozulması gerekirken, davalılar vekilinin sair temyiz itirazları reddedilerek yazılı şekilde faizin türü yönünden düzeltilerek onanmış olduğundan, davalılar vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 21.09.2017 tarih 2016/5190 E. 2017/4596 K. sayılı düzelterek onama ilamının kaldırılarak hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin sair karar düzeltme istemlerinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin karar düzeltme istemlerinin kabulü ile Dairemizin 21.09.2017 tarih 2016/5190 E. 2017/4596 K. sayılı düzelterek onama ilamının kaldırılarak, mahkemece verilen kararın açıklanan gerekçelerle davalılar yararına BOZULMASINA, ödediği karar düzeltme harcının isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 03/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/14766, Karar No: 2023/18914, Tarih: 05.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/14766 E.  ,  2023/18914 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1718 E., 2023/1203 K.

DAVA TARİHİ : 11.01.2019

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 14. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/40 E., 2021/273 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı ... davalı vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davalı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş ise de 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin ikinci fıkrası gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine karar verildikten ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalı Şirketin yurt dışı şantiyelerinde 2012-2015 yılları arasında çalıştığını ve iş sözleşmesi işverence feshedildiğinden Türkiye'ye geri döndüğünü, son ücretinin net 3.250,00 USD olduğunu ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; uyuşmazlığa yabancı hukukun uygulanması gerektiğini, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, belirli süreli projelerde çalıştığından tazminata hak kazanmadığını, ücretin bordroda tahakkuk ettirilerek davacının banka hesabına ödendiğini, davacının alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının hizmet süresinin 08.10.2013-26.10.2014 tarihleri arasında toplam 1 yıl, 18 gün olduğu, davacının ünvanı, fiilen yaptığı iş, tanık beyanları, emsal ücret miktarı, bordro ve bankaya yapılan ödemelere göre davacının 3.000,00 USD ücret aldığı, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı neden olmadan feshedildiği, tanık beyanlarına göre fazla çalışma yaptığı, dinî bayramlarda bir gün ve yılbaşında çalışmadığı, bunun dışındaki diğer ulusal bayram genel tatil günlerinde çalıştığı, davacının iki haftada bir hafta tatili yaptığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ... davalı vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili; 2014 yılı Ekim ayına ait bordroda 1.284,36 USD kıdem tazminatı ve 1.142,40 USD ihbar tazminatı tahakkuku bulunduğundan bahisle davacı işçinin hak ettiği tazminat miktarlarından işbu tutarların mahsup edildiğini, banka kayıtları incelendiğinde 2014 yılı Ekim ayında davacıya yapılan ödemenin "maaş ödemesi" adı altında yapıldığı, davacı işçiye kıdem ve ihbar tazminatı açıklamasıyla herhangi bir ödeme yapılmadığını, İlk Derece Mahkemesi tarafından yapılmış olan %30 indirimin yüksek olduğunu, bilirkişi raporunda davacı işçinin brüt ücretinin eksik hesaplandığını ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı vekili; davacının son ücretinin 4,70 USD/saat olduğunu, giydirilmiş brüt ücretin yüksek tespit edildiğini, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil çalışmaları bakımından imzalı ücret bordroları ve bunlarla uyumlu mesai şeridi tabloları ile banka ödemeleri dikkate alınmadan, davacı ile menfaat birliği içinde bulunan ve davacıyla beraber çalıştıkları dönem belli olmayan tanık beyanlarına itibar edilerek hüküm kurulduğunu, davacı tanıklarının beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğini, davaya konu döneme ilişkin yıllık izin alacaklarının zamanaşımına uğradığını, davacının yıllık izin ücreti alacağı da bulunmadığını, uyuşmazlığa çalışılan ülke hukukunun uygulanması gerektiğini, reddedilen talepler yönünden davalı vekili yararına vekâlet ücretine hükmedilmemesi nedeniyle de İlk Derece Mahkemesi kararının hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç