muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15289, Karar No: 2018/8046, Tarih: 20.09.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/15289 E.  ,  2018/8046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 23.05.2009 günü davalı ... şirketine ... ile sigortalı aracın karıştığı trafik kazası sonucu davacılar desteği Kalender Bal'ın yaşamını yitirdiğini belirterek, davacı ... için 2.500,00 TL destekten yoksun tazminatı 500,00 TL cenaze gideri, davacılar Eren ve ...'ın her biri için 1.000,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalının temerrüde düştüğü tarih olan 13/07/2011 tarihinden itibaren reeskont avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara payları oranında ödenmesini talep ve dava etmiş, 12/05/2015 havale tarihli dilekçe ile dava değerini, davacı ... için 102.875,35 TL destekten yoksun kalma tazminatı, davacı ... için 20.991,45 TL destekten yoksun kalma tazminatı, davalı ... için 23.663,20 TL destekten yoksun kalma tazminatı olmak üzere toplam 150.000,00 TL'ye yükselterek 06/07/2015 tarihli celsedeki beyanında; cenaze giderlerine ilişkin talebini atiye bıraktığını beyan etmiştir.

Davalı vekili,kazaya karışan aracın sigortacısı olduklarını, davadan önce temerrüdün gerçekleşmediğini, davacı tarafça tüm belgeler sunulmadığından ödeme yapılmadığını, davalı ... şirketinin şirket sigortalısına

atfedilen kusur oranında poliçe limiti ile sınırlı olmak üzere sorumlu olduğunu ve davadan önce temerrüt gerçekleşmediğinden her halükarda dava tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesi gerektiğini beyan etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacı yan cenaze giderlerine ilişkin talebini atiye bırakmış olmakla bu hususta karar verilmesine yer olmadığına, davacı ... için 20.991,45 TL, davacı ... için 23.633,20 TL, davacı ... için 105.375,35 TL olmak üzere 150.000,00 TL tazminatın (poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydıyla) dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden tahsili ile davacı yana ödenmesine, karar verilmiş, hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde ve özellikle, oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 7.684,88 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 20/09/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/45, Karar No: 2020/11038, Tarih: 04.11.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/45 E.  ,  2020/11038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nın 157/1,62, 52,53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...’ın, kendisini Kilis Devlet Hastanesi müdürü ... beyin yeğeni olarak tanıtıp, Islahiye yolu Akbez mevki yakınlarında kaza yaptığını, eşinin ve çocuğunun Akbez Devlet Hastanesine götürüldüğünü, yolda mahsur kaldığını belirterek ... Takside şoför olarak çalışan katılan ...’ı aradığı, katılanın tam yola çıkacağı sırada sanığın tekrar arayarak "eşim ve çocuklarım hastanede onlara ilaç parası olarak 200 TL ilaç parası gerekiyor " dediği ve temyiz dışı sanık ... hesabına 120,00 TL yatırmasını sağladığı, katılanın sanığın verdiği adrese gittiği ancak yolda sanığa ve kazaya rastlamadığı, sanığın bu suretle üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan beyanı, bankamatik çıktısı, İş Bankası hesap özeti, TİB cevabi yazısı, uzlaştırma raporu ile dosya kapsamına göre, suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olması nedeniyle bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmamıştır.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın uzlaştırma işlemlerinin usulüne uygun yapılmadığına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4083, Karar No: 2015/4588, Tarih: 07.09.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/4083 E.  ,  2015/4588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre ve katılan sanık ... vekilinin temyizinin kapsamının, sanık ...... hakkında hakaret suçundan beraatine ilişkin olduğu tespit edilerek yapılan incelemede dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mahkemece, “katılan sanık ...'nin kendisine hakaret eden diğer sanık ...'ten kaynaklanan haksız tahrikin etkisi altında kalarak ...'i kasten yaraladığı” kabul edilerek hüküm kurulduğu halde gerekçede çelişkiye düşülerek sanığın hakaret suçundan mahkumiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07/09/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/12481, Karar No: 2019/652, Tarih: 21.01.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/12481 E.  ,  2019/652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait kullanılmayan çiftlikteki kanalların üzerinde bulunan demir ızgaraların bir kısmını çaldığı sabit görülen olayda; TCK 142/1-e maddesi uyarınca nitelikli hırsızlık suçunun oluşacağı ve eylemi uzlaşma kapsamı dışına çıkaracağı gözetilip,hakkında uzlaşma hükümleri uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuğun savunması, müştekinin beyanları ve dosya kapsamındaki tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde; suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait kullanılmayan çiftlikteki kanalların üzerinde bulunan demir ızgaraların bir kısmını çaldığı sübut bulan olayda; hakkında eylemine uyan TCK'nın 142/1-e maddesinden uygulama yapılması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Suça sürüklenen çocuğun çaldığı ızgaraların uzun zamandır kullanılmayan çiftlikte bulunduğu ve üzerlerinin hayvan pisliği ile kaplı olduğu anlaşıldığından; suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin tespit edilerek, az olması halinde suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan TCK'nın 145. maddesi gereğince belirlenecek oranda indirim yapılması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 21.01.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8637, Karar No: 2007/9343, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8637 E.  ,  2007/9343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.06.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.12.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.07.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5473, Karar No: 2015/17869, Tarih: 14.05.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/5473 E.  ,  2015/17869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, ücret, genel tatil ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti

Davacı vekili özetle; davacının davalı şirkette 14.07.2010-29.07.2011 tarihleri arasında yurtiçi tır sürücüsü, 29.07.2011-12.04.2012 tarihleri arasında uluslararası tır sürücüsü olarak çalıştığını, davacının aylık 740,00 TL sabit ücret + yurtiçinde İstanbul içinde yapılan seferler için sefer başına 25,00 TL.şehirlerarası yapılan seferler için km başına 8 krş, yurtdışı seferlerinde İtalya için 350, Fransa için 450, Almanya için 425 euro ücret aldığını, ayrıca hızlı gidip geldiği dört seferde 50'şer serilik prim altında ek ödeme aldığını, ayda bir kez yurtdışı sefer yaptığını,bu seferlerin 20 gün sürdüğünü,kalan günlerde yurtiçi seferlerine gönderildiğini,yurtiçinde sefer ücreti dışında 15,00 TL yemek ücreti aldığını, 4.000,00 TL'nin üzerinde yakıt bedeli olarak sefer ücretlerinden kesinti yapıldığını, 2012 Şubat ayının ve işten ayrıldığı Nisan ayına ait 12 günlük aylık sabit ücret alacağının ödenmediğini, 7 günlük ücretli izninin kullandırılmadığını, iş akdini haklı olarak feshettiğini ve alacakların ödenmesinin ihtar edildiğini ancak ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle: zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının üst üste işe gelmediğini, işten kendi rızasıyla ayrıldığını, davacıya sefere çıkarken meydana gelebilecek masrafları karşılamak amacıyla ayrıca ücret verildiğini, davacının asgari ücretle çalıştığını, yol masrafları verildiğini, davacıdan teminat senedi alınmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Somut olayda; dosyada mübrez bilirkişi raporunda; davacının, uluslararası tır şoförü olarak 29.07.2011-12.04.2012 tarihleri arasında çalıştığı ve bu dönemde, asgari ücret (634,64 TL) + sefer başına 450 euro (450 euro x 1,sefer sayısı x 2,3681 TL TCMB Efektif Satış Kuru)=1.700,28 TL ücretle çalıştığı kabul edilerek, talep edilen ücret alacağı da dahil olmak üzere tüm alacak kalemleri bu miktar üzerinden hesaplanmıştır.

2-Somut olayda; dosyada mübrez bilirkişi raporunda; davacının, uluslararası tır şoförü olarak 29.07.2011-12.04.2012 tarihleri arasında çalıştığı ve bu dönemde, asgari ücret (634,64 TL) + sefer başına 450 euro (450 euro x 1,sefer sayısı x 2,3681 TL TCMB Efektif Satış Kuru)=1.700,28 TL ücretle çalıştığı kabul edilerek, talep edilen ücret alacağı da dahil olmak üzere tüm alacak kalemleri bu miktar üzerinden hesaplanmıştır.

Ancak davacı dava dilekçesinde, “2012 Şubat ayının ve işten ayrıldığı Nisan ayına ait 12 günlük aylık sabit ücret alacağı da ödenmemiştir” şeklinde iddiada bulunmuştur.Bu nedenle ödenmeyen ücret alacağı talebinin, sabit ücret olan asgari ücret üzerinden hesaplanması gerekirken, bu talebin 1.700,28 TL üzerinden hesabı hatalıdır.

3-Kabul edilen genel tatil ücreti alacağından, makul bir oranda takdiri indirim yapılmaması da hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10440, Karar No: 2023/7959, Tarih: 26.09.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/10440 E.  ,  2023/7959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/292 Esas, 2021/344 Karar

KARAR : Ret

Taraflar arasındaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı vekilince temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26.09.2023 günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü yetki belgesine istinaden davacı vekili Avukat ... gelmiş, davalılar vekilleri ve davalı asıllar duruşmaya katılmamıştır.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; ana gayrimenkulde bulunan bağımsız bölümlere, değerleriyle doğru orantılı arsa payı verilmediği, 6306 sayılı Afet Riski Altındaki Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun uyarınca yıkıma karar verilmesi hâlinde mağdur olacağı gerekçesiyle Mahkemece arsa paylarının düzeltilmesine karar verilmesi talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davada ileri sürülen iddiaların varit olmadığını, konuya 1978 yılından bu yana itiraz edilmediğini, açılan davada müvekkilerinin kusurlarının bulunmadığını davanın reddedilmesini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

İstanbul Anadolu 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli ve 2014/553 Esas, 2016/404 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İstanbul Anadolu 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

İstanbul Anadolu 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.05.2016 tarihli ve 2014/553 Esas, 2016/404 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İstanbul Anadolu 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 31.10.2018 tarihli ve 2017/3010 Esas, 2018/6933 Karar sayılı kararı ile somut olayda dava konusu taşınmazda 18.05.1983 tarihinde kat irtifakı kurulduğu, bilirkişi raporunda kat irtifakına geçiş tarihi olan 18.05.1983 tarihinde arsa paylarının orantılı olarak dağıtılmadığı belirtilmişse de; bağımsız bölümlerin değerinde ve dolayısıyla arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan bu nedenle arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı, dava konusu taşınmazda 1983 yılında kat irtifakı kurulduğu dikkate alındığında aradan geçen süre zarfında taşınmazda arsa paylarına herhangi bir itiraz olmadığı, bağımsız bölümlerin, kat mülkiyetinin kurulduğu tarihteki değerlerinin yukarıda açıklanan unsurları ve bu belirlemeye göre tapu sicilinde kayıtlı arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olduğu konusunda Mahkemece herhangi bir değerlendirme ve gerekçe içermeyen soyut ve genel ifadeli bilirkişi raporu esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmediği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İstanbul Anadolu 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İstanbul Anadolu 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; davacının 2008 yılında 7 numaralı bağımsız bölümü satın aldığını ve 2014 yılında eldeki davayı açtığını, alınan uzman bilirkişi raporlarına göre arsa payları arasındaki orantısızlığın ortaya konulduğunu, Mahkemece bozma ilâmı uyarınca inceleme yapılmadığını ve kazanılmış hakların ihlal edildiğini, davanın niteliği itibarıyla zamanaşımı ve hak düşürücü süreye tâbi olmadığını ve neticesi itibarıyla kabulüne karar verilmesi gerektiğini, eksik inceleme ile hüküm kurulduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde bağımsız bölümlerin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun 3 üncü maddesi.