muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/20501, Karar No: 2024/1843, Tarih: 08.02.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/20501 E.  ,  2024/1843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/3176 E., 2023/2726 K.

SUÇLAR : Nitelikli yağma, nitelikli kasten yaralama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi Onama- Kısmi Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Olay öncesinde taraflar arasında öldürmeyi gerektirir husumet bulunmadığı gibi, sanığın olay esnasında bulunan boş kovanlara göre iki el ateş ettiği, yaralandığını gördüğü mağdura tabancasında yeterli mermisi olmasına rağmen tekrar ateş etmediği ve yaralının dışarı taşınmasına müsaade ettikten sonra olay yerinden ayrıldığı, sanığın öldürmek kastıyla hareket etmiş olsaydı yeterli zaman ve imkanı olmasına rağmen bunu yapmamış olması ve dış dünyaya yansıyan davranışları birlikte değerlendirildiğinde, kastının yaralama olduğunun anlaşılması karşısında, suç vasfının nitelikli kasten yaralama olarak belirlenmesinde isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Oluş ve dosya içeriğine göre, nitelikli yağma ve nitelikli kasten yaralama suçlarının yasal unsurlarının oluştuğu ve sanık hakkında kurulan hükümlerde, herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 06.09.2023 tarihli ve 2023/3176 Esas, 2023/2726 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, hukuka aykırılık görülmediğinden aynı sayılı Kanun'un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Yozgat 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

08.02.2024 tarihinde yağma suçu yönünden oy birliğiyle, nitelikli kasten yaralama suçu yönünde oy çokluğuyla karar verildi.

K A R Ş I O Y

Olay günü saat 23.00 sıralarında katılanın sahibi olduğu ... Market isimli işyerinde bulunduğu sırada sanığın alkollü bir vaziyette elinde tabanca ile markete girdiği, katılana hitaben "bana 5.000,00 TL para vereceksin lan" şeklinde sözler sarf ettiği, tabancayı katılana doğrultması nedeniyle katılanın sanığı iş yerinden çıkarmak amacıyla üzerine doğru yürüdüğü esnada aralarında yaklaşık 4 adım kadar mesafe varken sanığın hedef gözetmek suretiyle tabanca ile bir el ateş ederek katılanı karın bölgesinden yaraladığı, katılanın cüzdanını göstererek parasının olmadığını söylemesi üzerine sanığın bir kez daha tabancayla ateş ettiği ancak merminin sekerek bira dolabının camına isabet ettiği, sanığın ısrarla para istemeye devam etmesi nedeniyle katılanın cebinde bulunan 3.500,00 TL parayı sanığa doğru fırlattığı, sanığın paraları yerden topladığı esnada bu durumdan istifade eden katılanın kendi imkanlarıyla marketten dışarı çıkarak yoldan geçen bir aracı durdurarak Şefaatli Devlet Hastanesi'ne gittiği, ilk müdahalenin burada yapıldığı daha sonra Yozgat Şehir Hastanesi'ne sevk edildiği, 19.10.2022 tarihli Yozgat Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen rapora göre katılanın batın sol üst kadranda giriş deliği, lomber bölgeden çıkış deliği olan ateşli silah yaralanmasının bulunduğu, olay tarihi olan 15.08.2022 ile 31.08.2022 tarihleri arasında hastanede yatışının yapılarak tedavi edildiği, Genel Cerahi biriminde bir kısım ameliyatlara tabii tutulduğu, dalağının alındığı, safra kesesi mide, ince ve kalın barsakta zarar gören kısımlarının alındığı, netice olarak yaşamını tehlikeye sokan bir duruma neden olduğu, duyularından veya organlarından birinin işlevini yitirmesine neden olduğu anlaşılan olayda sanığın öldürücü nitelikteki tabancayla ateş etmek suretiyle katılanı hayati bölge olan karın bölgesinden yaraladığı, katılanın yapılan tıbbi müdahaleler sonucunda hayata döndürüldüğü nazara alındığında sanığın eyleminin kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturduğu kanaatinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun eylemin kasten yaralama suçu kapsamında kaldığına dair görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2012/10855, Karar No: 2013/15724, Tarih: 31.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/10855 E.  ,  2013/15724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 20.05.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4837, Karar No: 2024/36, Tarih: 08.01.2024

**8. Ceza Dairesi         2022/4837 E.  ,  2024/36 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/1287 E., 2021/2430 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul (Anadolu) Cumhuriyet Başsavcılığının 18.05.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. İstanbul Anadolu 5. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.06.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

3. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesi tarafından, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 6 ay hapis cezası cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sadece katılan ve katılanın abisinin beyanlarına itibar edilip olayın tarafsız tanığı olan U.B'nin ifadesine itibar edilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, sanığın iyi niyetinin mahkemece dikkate alınmadığına, sanığın katılanı zorla götürdüğüne dair dosyada herhangi bir delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmama gerekçesinin yetersiz olduğuna, hükmün gerekçe içermediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz istemi; sadece katılan ve katılanın abisinin beyanlarına itibar edilip olayın tarafsız tanığı olan U.B'nin ifadesine itibar edilmemesinin hukuka aykırı olduğuna, sanığın iyi niyetinin mahkemece dikkate alınmadığına, sanığın katılanı zorla götürdüğüne dair dosyada herhangi bir delil bulunmadığına, lehe hükümlerin uygulanmama gerekçesinin yetersiz olduğuna, hükmün gerekçe içermediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, sanığın katılanın eski erkek arkadaşı olduğu, olay günü katılanın Arnavutköy'de arkadaşının ikametine gittiği, sanığın ikamete gelerek kapıyı çaldığı, kapının açılmaması üzerine sanığın kapıyı kırarak içeri girdiği, katılanı kast ederek ''bu or...punun burda ne işi var'' şeklindeki sözlerle hakarette bulunduğu, katılanın koluna ve bacağına tekme atmak suretiyle vurduğu, akabinde çantasını ve cep telefonunu alarak ikametten çıktığı, bu nedenle katılanın da ikametten ayrıldığı, katılanın sanıktan cep telefonunu istediği, ancak sanığın telefonu vermediği ve katılanı zorla aracına bindirdiği, araçta iken hakaret edip katılanı darp edip, katılanı abisinin ikametine götürüp bıraktığı iddiasına ilişkindir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Tanık beyanlarına göre katılanın sanığın peşinden evden ayrılarak sanıkla birlikte gittiği, her ne kadar sanığın katılanı arabaya zorla bindirdiği iddia edilmiş ise de, katılanın sanığa karşı direndiğine, karşı koyduğuna ve sanığın kendisine cebir uyguladığına dair herhangi bir delilin bulunmadığı, tanık Uğur'un da, sanığın "gidiyoruz" demesi üzerine katılanın gitmek istemediğine dair herhangi bir beyanda bulunmadığı ve dışarıda herhangi bir bağırma sesi duymadığını beyan ettiği, bu nedenle sanığın katılanı zorla alıkoyduğuna dair şüphe boyutunu aşacak ve mahkumiyet hükmüne esas teşkil edecek nitelikte bir delilin elde edilemediği, katılanın adli raporunda belirtilen yaralanmanın sanığın beyanında belirttiği şekilde arabaya binerken sinirli bir şekilde katılanı çekmesi nedeniyle kulağının arabanın kapısına vurması nedeniyle oluştuğu kabulünün adli raporla uyumlu olduğu, buna göre söz konusu eylemin basit yaralama suçunu oluşturacağı sonuç ve vicdani kanaatine varılmakla, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat ,yaralama suçundan mahkumiyet kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Olay günü sanığın, eski kız arkadaşı olan mağdurenin bulunduğu tanık ...'ün evine giderek kapıyı kırıp içeriye girdiği, mağdureyi kastederek "bu orospunun burada ne işi var" şeklinde sözler söyleyip mağdurenin koluna ve bacağına tekmeyle vurduğu, mağdurenin çantasını ve cep telefonunu alarak evden çıktığı, peşinden gelip çantasını ve cep telefonunu isteyen mağdureyi kolundan çekerek zorla aracına bindirdiği, araçta da "oruspu, kahpe, seni sinkaf ederim, annen kardeşin orospu, baban gavattır, seni öldürürüm" şeklinde hakaret ve tehditlerine devam ettiği, mağdurenin sol kulağına yumrukla, yüzüne ve dudağına tokatla vurduğu, saçını çekip tekme attığı, daha sonra mağdurenin abisi tanık ...'nu arayıp "orospu kardeşini sana getiriyorum" diyerek Tuzla ilçesinde ikamet eden tanık ...'nun evine götürüp bıraktığı, mağdurenin aşamalarda özü itibariyle değişmeyen, ısrarlı, samimi ve tutarlı beyanları ve bu beyanları destekler mahiyetteki tanık ...'nun "kız kardeşimin telefonundan beni aradı, kız kardeşimin uyuşturucu kullandığını, bu yüzden defalarca dövdüğünü, kız kardeşimi öldüreceğini, elinde kalacağını söyleyip, evimin konumunu atmamı istedi, ben de tedirgin olup polise haber verdim, kız kardeşim geldiğinde kulağında kan gördüm" şeklindeki anlatımı, sanığın "... ile birlikte uyuşturucu kullandıkları için mağdureyi bu ortamdan uzaklaştırmak amacıyla oraya gittim, seni abine götüreceğim dediğimde gelmek istemedi, benimle gelmesini sağlamak amacıyla koltuğun üzerinden çantasını aldım, peşimden gelen mağdureyi araca bindirmek için çektiğimde sol kulağını kapı direğine çarptı, piercing olduğu için kulağı kanadı, abisini arayıp konum atmasını istedim, götürüp abisinin evine bıraktığım, gittiğimde polis memurları orada bekliyordu" şeklindeki kısmi kabule dayalı savunmaları, mağdurenin yaralanmasına ilişkin Tuzla Devlet Hastanesinin 07.03.2019 tarihli raporu ile mağdurenin yaşamanı tehlikeye sokan bir duruma neden olmaksızın basit bir tıbbi müdahaleyle iyileşebilecek surette yaralandığına dair İstanbul Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 08.04.2019 tarihli raporu, olayın intikal şekli ve süresi, hayatın olağan akışı ve olayın oluş şekli gözetildiğinde sabit kabul edilerek mahkumiyet kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

IV. GEREKÇE

Sanığın kısmi kabule dayalı savunmaları, mağdurenin yaralanmasına ilişkin doktor raporları olayın intikal şekli ve süresi, hayatın olağ̆an akışı ve olayın oluş şekli gözetildiğinde sanığın olay günü katılanın bulunduğu eve gidip, katılandan kendisi ile birlikte gelmesini istediği, katılanın kabul etmemesi üzerine katılana ait şahsi eşyaları alıp dışarı çıktığı, katılanın şahsi eşyalarını geri almak için sanığın arkasından gittiği, sanığın katılanın istemesine rağmen eşyalarını vermediği gibi zorla aracına bindirdiği, araç içerisinde katılanı darp ettiği, akabinde katılanın abisini arayıp katılanı darp ettiğini belirtip adres istediği hususları sabit görülmek suretiyle bölge adliye mahkemesi tarafından verilen mahkumiyet kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 29.11.2021 tarihli kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 5.Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2024 tarihinde karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/28408, Karar No: 2023/337, Tarih: 25.01.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/28408 E.  ,  2023/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI :

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2013 tarihli ve 2012/3 Esas, 2013/192 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 14.11.2013 tarihli ve 2012/3 Esas, 2013/192 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 03.03.2020 tarihli ve 2016/1826 Esas, 2020/1684 Karar sayılı kararı ile mağdure hakkında alınan mevcut raporlar arasında çelişki oluştuğu gözetilip, mağdurenin dosyayla birlikte İstanbul Adli Tıp Kurumu Üst Kuruluna gönderilerek yeni rapor aldırılması suretiyle mevcut çelişkinin giderilmesi ve hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanun'un 102, 103, 104 ve 105 inci maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi gerektiğinden ayrıca Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunmasından bahisle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

3. Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2020/156 Esas, 2021/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

3. Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2020/156 Esas, 2021/347 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Adli Tıp Birinci Üst Kurulu tarafından hafif orta derecede zeka geriliği belirlenmesine rağmen mağdurenin olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayacağı ve fiile karşı ruhsal yönden mukavemete muktedir olmasına mani olacak mahiyette ve derecede olduğu belirtilmişse de hafif zeka geriliği olan birisinin fiile karşı mukavemete muktedir olması gerekeceğinden Adli Tıp Birinci Üst Kurulunun raporunun çelişki içerdiği,

2. Mağdurenin bizzat kendi beyanları da dikkate alındığında zeka durumunun normal olduğu ve mukavemet gösterebilecek bir durumda olduğunun dosya kapsamından anlaşıldığı, mahkeme tarafından, sanığın mağduredeki mevcut zeka geriliğini biliyor kabul edilmesinin hatalı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dosya kapsamında alınan heyet raporlarından mağdurenin hafif - orta düzeyde zeka geriliğinin bulunduğu, mağdurede tespit edilen bu zeka geriliğinin olayların hukuki ve anlam sonuçlarının engel teşkil edip fiili ruhsal yönden mukavemete muktedir olmasına mani olacak mahiyette ve derecede olduğu, mağduredeki zeka geriliğine ilişkin Adli Tıp Üst Kurulundan alınan son raporda; kendisindeki mevcut zeka geriliğinin hekim olmayanlarca ilk bakışta anlaşılamayacağı fakat tanıyanlarca tekrarlayan görüşmelerde anlaşılabilecek durumda olduğunun belirtildiği, mevcut haliyle sanık ile mağdurenin aynı köyde ve sosyal çevrede yaşadıkları ortamda sanığın mağduredeki zeka geriliğini bilerek 2010 yılının Nisan ve Mayıs aylarında mağdure ile onun geçersiz rızasına dayanarak bahçede meyve ağaçlarını budadığı sırada cinsel ilişkiye girdiği ve bu cinsel ilişkiden 21.01.2011 tarihinde bir bebeğin dünyaya geldiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesinin 03.03.2020 tarih ve 2016/1826 Esas, 2020/1684 Karar sayılı kararı sonrası İlk Derece Mahkemesince Adli Tıp Üst Kurulundan aldırılan rapor sonucunda, mağdurenin zeka geriliği hususunda önceden düzenlenen raporlar arasındaki çelişkilerin giderildiği, sanık ile aynı köy ve sosyal çevrede yaşayan mağduredeki zeka geriliğinin köy sakinleri tarafından bilindiğinin muhtar Abdurrahman'ın beyanlarından anlaşıldığı ve sanığın söz konusu bu durumu bilmemesinin mümkün olmayacağı kabul edilmekle hükmün bozulmasını isteyen sanık müdafiinin talebi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Zonguldak 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 19.10.2021 tarihli ve 2020/156 Esas, 2021/347 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy çokluğuyla ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.01.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı oy)

KARŞI OY

İlk derece mahkemesince sabit kabul edilen bu olay nedeniyle sanığın 5237 sayılı TCK'nın 102/2, 102/3-a, 62. maddeleri gereğince 8 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sayın çoğunlukla aramızdaki görüş ayrılığı hafif-orta derecede zeka geriliği bulunan mağdurenin kendisine karşı cebir, şiddet ve tehdit uygulanmaksızın cinsel ilişkiye girmesi durumunda, TCK'nın 102/2. maddesi uyarınca, rızasına itibar edilemeyecek olması yanında, aynı zamanda TCK'nın 102/3-a. maddesi uyarınca, "suçun beden ve ruh bakımından kendini savunamayacak durumda olan kimseye karşı işlenmesi" nedeniyle artırım yapılıp yapılamayacağı hususudur.

TCK'nın sisteminde cinsel saldırı suçu (madde 102) ilgilinin rızası hilafına işlenebilecek bir suç olarak formüle edilmiştir. Dolayısıyla cinsel saldırı suçunun oluştuğundan bahsedilebilmesi için cinsel arzuları tatmine yönelik olarak gerçekleştirilen fiile muhatap olan kişinin buna ... göstermemesi, onun rızası hilafına bu fiilin gerçekleştirilmiş olması gerekmektedir. Buna göre, ilgilinin rızası, bir fiilin cinsel saldırı olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceği noktasında belirleyici bir özelliğe sahiptir. Fiili şekillendiren bir özellik taşıdığından, ilgilinin rızası tipik bir cinsel saldırının varlığından bahsedilmesi için bulunmaması gereken (tipikliğin olumsuz unsuru) bir unsur olarak karşımıza çıkmaktadır (tipikliği kaldıran ...). Tipikliği kaldıran bir ... bulunması halinde fiil suç teşkil etmeyecektir. Tipikliği kaldıran ... fiili tüm hukuk düzeni bakımından hukuka uygun hale getirip getirmediği ayrı bir konudur. Fiil tipe uygun olmadığı için, böyle bir fiilin hukuka uygun olup olmadığı ile ceza hukuku ilgilenmeyecektir. Zira hukuka aykırılık unsuru suçun analizinde tipe uygunluğun belirlenmesinden sonra ele alınmaktadır.

İlgilinin rızası cinsel saldırı suçu bakımından tipikliği kaldıran bir etkiyi gösterebilmesi için; ilgilinin ... göstermeye ehil olması, ... çerçevesinde hareket eden kişinin ... sınırı aşmayacak şekilde hareket etmiş olması, rızasının fiilin icrasından önce açıklanmış olması gerekmektedir.