muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5011, Karar No: 2015/20560, Tarih: 16.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5011 E.  ,  2015/20560 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Uşak İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/11/2013

NUMARASI : 2009/113-2013/581

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Davacı alacaklı vekili; Uşak 2. İcra Müdürlüğü'nün 2007/120 Esas sayılı takip dosyası ile borçlu .. Eğitim Öğretim Hiz. Basın Yayın İnş. Turizm San. Tic. Ltd. Şti hakkında icra takibi yaptıklarını, 15.01.2007 tarihinde “.. Mahallesi .. Sokak No:10 ..” adresinde, haciz işlemi yapıldığını, diğer davalı .. Eğitim Öğretim ve Sağlık Hiz. Basın Yayın İnş. Tur. San ve Tic. Ltd. Şti tarafından istihkak iddiasında bulunulduğunu, haczedilen mahcuzların borçlu şirkete ait olduğunu beyan ederek davalı 3. kişinin istihkak iddiasının reddini ve %40 dan aşağı olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı 3. kişi vekili; açılan davayı kabul etmediklerini, haczedilen malların müvekkili şirkete ait olduğunu, işyerini devir aldığını, ayrıca dava konusu takibe konu senedin takip kabiliyetinin olmadığını beyanla davanın reddine ve %40'dan aşağı olmamak üzere tazminata karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, dava konusu haciz sırasında borçlunun ve borçlu şirket yetkilisinin hazır olmadığı, haczedilen mallarla ilgili davalı 3. kişinin istihkak iddiasında bulunduğu, ispat yükünün davacı alacaklıda olduğu, Ticaret Sicil Memurluğu kayıtlarına göre, davalı 3. kişinin “.. Mahallesi, .. Sokak, .. Uşak” adresinde 20.12.2006 tarihinde işe başladığı, borçlu şirketin ise ".. Mahallesi, .. Sokak, bila no Uşak" adresinde 02.03.2005 tarihinde faaliyete başladığı, her ne kadar 3. kişi tarafından bu işyerinin devralındığı beyan edilmiş ise de, borcun doğumundan sonra, 3. kişiye tüm eşyaların satışı uygulamada ve yerleşik Yargıtay içtihatlarında alacaklılardan mal kaçırmaya yönelik danışıklı işlem olarak kabul edildiği ve hukuken geçersiz olduğu davanın alacaklı tarafından İİK'nun 99. maddesi uyarınca açıldığı, bu maddede tazminat konusunda bir düzenleme yapılmamış olmasına karşın İİK'nun 97/13 maddesindeki hükmün kıyasen alacaklı tarafından açılacak istihkak davalarında da uygulanması gerektiği istihkak iddiasında davalıların kötü niyetli oldukları kanaatine varıldığından davanın kabulüne %15 kötüniyet tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiş, karar, davalı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı 3. kişi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı 3. kişi vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine

2-Dava, İİK’nun 99 maddesine dayalı olarak alacaklı tarafından açılmış 3. kişinin istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir. Anılan Kanun maddesinde, tazminata ilişkin düzenleme mevcut değildir. Kıyas yoluyla da genişletilmesi mümkün olmayıp, Dairemizin yerleşik uygulaması da bu yönde olduğundan, kötü niyet tazminatının davalılardan tahsili ile davacıya verilmesi hakkında hüküm kurulması hatalı olmuştur. Ne var ki, yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nun ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı 3. kişi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı 3. kişi vekilinin temyiz itirazının kabulüne ve hüküm fıkrasında yer alan ''İİK.nun 97/15 maddesi hükmü uyarınca, kötüniyetli istihkak iddiasında bulunulduğu kanaatine varıldığından, haczolunan mal değerinin yüzde on beşi olan 915,00 TL kötü niyet tazminatının davalılardan tahsili ile davacıya verilmesine'' ilişkin bölümün çıkartılarak hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcı istek halinde temyiz edene iadesine, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3042, Karar No: 2014/3587, Tarih: 26.05.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/3042 E.  ,  2014/3587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Söke 2. Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 21.01.2014

Numarası : 2013/423-2014/37

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı Y... Teknik Isı ve Endüstri Mak. San. ve Tic. Ltd.Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 Sayılı Yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 Sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalı Y... Teknik Isı ve Endüstri Makinaları San. ve Tic. Ltd.Şti'nin temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı Y... Teknik Isı ve Endüstri Makinaları San. ve Tic. Ltd.Şti'ye geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 26.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2782, Karar No: 2018/17858, Tarih: 20.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/2782 E.  ,  2018/17858 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyize konu hükme ilişkin dosyanın içeriğinde mevcut cd inceleme tutanağına göre, olay esnasında sanığın müştekinin üzerine doğru yürüdüğünün ve müştekiyi sol eliyle bir kez iteklediğinin belirtilmesi ve katılan ...'nun aşamalardaki beyanı ile uyumlu şekilde yaralandığını gösterir doktor raporu karşısında, sanığın üzerine atılı kasten yaralama suçunu işlediği sabit olduğu halde atılı suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeple, 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38, Karar No: 2014/3061, Tarih: 18.04.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/38 E.  ,  2014/3061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/12/2012

NUMARASI : 2006/715-2012/615

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil ve alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı, dahili davalılar H.. T.., G.. T.., M.. D.. vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat A. G..gelmiş, davalı G.. Y.. ve N.. A.. adına çıkartılan tebligatların bila tebliğ edildiği görüldüğünden ve davacı vekilinin duruşma talebinden vazgeçmesi üzerine incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı yüklenici vekili, davacı ile davalı arsa sahibi arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince, inşaat tamamlandığı halde, davacıya isabet eden hissenin devrinin yapılmadığını ve davadan sonra ihtiyati tedbirin kaldırılması üzerine davalı arsa sahibinin muvazaalı olarak 3. kişilere bağımsız bölümleri tapuda sattığını ileri sürerek, yüklenici payına isabet eden hissenin davacı adına tescilini, mümkün değil ise rayiç bedelinin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiş; dava sırasında iki bağımsız bölüm dışındaki haklarını B. G..'e, o da H. C. B..'ya temlik etmiş, temlik alan vekili, arsa sahibinin dahili davalılara bağımsız bölümleri muvazaalı olarak devrettiğini ileri sürerek, yükleniciye isabet eden hissenin temlik alan adına tescilini, mümkün değil ise rayiç bedelinin davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı arsa sahibi ve bir kısım dahili davalılar vekilleri, inşaatın sözleşmeye uygun yapılmadığını, yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini,satışların gerçek satışlar olup, muvazaa bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi raporuna göre inşaatın projesine uygun yapılarak, %90 seviyeye getirildiği, ancak dahili davalıların sözleşmeye göre yükleniciye isabet eden tüm bağımsız bölümleri iyiniyetli olarak satın aldıkları gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı temlik alan C. B.. vekili ve dahili davalılardan H.. T.., G.. T.. ve M.. D.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, dahili davalılardan H.. T.., G.. T.. ve M.. D.. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

Karar, davacı temlik alan C. B.. vekili ve dahili davalılardan H.. T.., G.. T.. ve M.. D.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, dahili davalılardan H.. T.., G.. T.. ve M.. D.. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

Taraflar arasındaki 24.08.2004 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, yüklenicinin inşaatı kaba aşamaya getirdiğinde kendisine 88/130 arsa payının tapuda devredilmesi kararlaştırılmıştır. Yargılama sırasında yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporuna göre yapılan inşaatın fiziki seviyesinin sözleşmede belirtilen ferağ aşamasını oldukça geçtiği saptanmıştır. Ne var ki, mahallinde yapılan incelemede, inşaatta ruhsat ve projesine aykırı bazı imalatların da bulunduğu anlaşılmıştır. Sözleşmenin halen ayakta olduğu hususunda ise çekişme bulunmamaktadır.

Dosya kapsamında bulunan 12.04.2010 tarihli temliknamede yüklenici A.. D.. tarafından davacı C. B..'ya binadaki 7 ve 8 numaralı bağımsız bölümler hariç, sözleşme uyarınca alacağı tüm hakları devretttiği anlaşılmaktadır. Yargılama sırasında arsa sahibince tüm bağımsız bölümlerin 3. kişilere satıldığı ve temlike konu olmayan 8 numaralı bağımsız bölüm hariç, satılan kişilerin de davaya dahil edildiği sabittir.Bu durumda, mahkemece, inşaattaki ruhsat ve eki onaylı projesine aykırı hususlar da nazara alınarak, gerekirse davacı tarafa bunları gidermesi için yetki ve makul süre verilerek gelinen aşama itibariyle, yüklenicinin talep edebileceği yasal bölümlerin arsa payı ve bağımsız bölümlerin tescili hususunun değerlendirilmesi gereklidir. Davalı 3. kişilerin, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak yapılan bir inşaattan bağımsız bölüm almaları karşısında, taraflar arasındaki hukuki ilişkiyi bilmemeleri ve Yargıtay'ın yerleşik içtihatları gereğince de iyiniyetli olmaları mümkün bulunmadığından yukarıda izah edilen şekilde yapılacak inceleme sonucu karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olmuştur.

Açıklanan nedenlerle mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, bir kısım dahili davalıların temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bent uyarınca davacı temlik alan vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının BOZULMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden dahili davalılar H.. T.., G.. T.. ve M.. D..'dan alınmasına, davacıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5143, Karar No: 2019/1878, Tarih: 06.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/5143 E.  ,  2019/1878 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 07/12/2016 tarih ve 2015/402 E. - 2016/431 K. sayılı kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince verilen 28/09/2017 tarih ve 2017/814-2017/839 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının tanınmışlık vasfı taşıyan "SÜZME", “SÜTAŞ SÜZME” , “SÜTAŞ SÜZME PEYNİR” ibareli birçok markaların sahibi olduğunu, davalı şirketin ise "DOST SÜZME" ibaresinin tescili için başvurduğunu, başvuruya davacı tarafından yapılan itirazın TPMK ... tarafından nihai olarak reddedildiğini, kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, davacının "SÜZME" ibareli markalarını uzun yıllardır yoğun bir reklam kampanyası eşliğinde kullanılıp tanıttığını, "SÜZME" ibaresinin bir peynir türü ismi olmadığını, aksine ilk defa davacı tarafından yaratılmış bir marka olduğunu, davacının hak sahibi olduğu patentli ürünle elde edilen peynir ürünlerine davacının verdiği ismin "SÜZME" olduğunu, başvuru konusu işaretinin iltibasa sebebiyet vereceğini, davacı markalarının serisi içerisine gireceğini, başvurunun kötü niyet içerdiğini ileri sürerek ...'in 2015-M-7931 sayılı kararının iptaline, davalı adına tescil olunan markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmesini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, "SÜZME" ibaresinin peynir üretiminin bir aşaması veya üretim yönteminin adı olduğunu, davacıdan önce de bu ibarenin tanımlayıcı olarak kullanıldığını, markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, "SÜZME" ibaresinin peynir üretiminin bir aşaması veya üretim yönteminin adı olduğunu, davacıdan önce de bu ibarenin tanımlayıcı olarak kullanıldığını, markalar arasında iltibas tehlikesinin bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın patent korunmasına yönelik olmadığını, davacının süzme markasıyla sunulu ürünün patentle korunduğu iddiasının sonuca etkili görülmediği, “SÜZME” ibaresinin ticaret hayatında davacı tarafından yaratılmadığı, ibarenin süt ve süt ürünleri yanında, yenilebilir bitkisel yağlar, tahin, bal, çay, buzlu çay ve pekmez ürünleri için vasıf bildirici olduğu, bu ürünlerin sunumuna olanak sağlayan üretime ve nihai kullanıma yönelik içerik ve yöntemi gösterdiğini, bu haliyle anılan ibarelerin herkesin kullanımına açık bulunduğu, başvuru kapsamındaki kalan ürünler bakımından ise “SÜZME” ibaresinin soyut ve somut olarak ayırt ediciliğinin bulunduğu, zayıf marka olarak nitelendirilemeyeceği, başvuru kapsamında bulunan ürünlerin davacı markalarının kapsamında aynen bulunduğu, ortalama düzeydeki alıcı ve yararlanıcıların bu marka ve işaretin farklı işletmelere ait iki ayrı marka olduğunu algılamalarının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, marka tescil başvurusu kapsamında bulunan süt ve süt ürünleri (tereyağı dahil) içerisindeki peynir ve süzme yoğurt ile yenilebilir bitkisel yağlar, tahin, bal, çay, buzlu çay ve pekmez ürünleri haricinde kalan ürünler bakımından ...'nın 2015/M-7931 sayılı kararının iptaline ve bu iptal kapsamındaki ürünler bakımından davalı adına tescilli 2012/90544 sayılı markanın hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine, sair taleplerin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalı şirket vekili, davalı kurum vekili istinaf etmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre, taraf vekillerinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili, davalı şirket vekili, davalı kurum vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 13,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden taraflardan ayrı ayrı alınmasına, 06/03/2019 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7644, Karar No: 2016/1993, Tarih: 24.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7644 E.  ,  2016/1993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 09/02/2015 tarih ve 2014/1110-2015/123 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin babası ...'in daha önce Bypass ameliyatı geçirdiğini, tansiyona bağlı olarak oluşan kısmi felç nedeniyle tekerlekli sandalye ile gezebildiğini, önceki tedavilerinin ... Bölge Devlet Hastanesi'nde yapıldığını, daha iyi tedavi yapılabileceği düşüncesiyle kendisini ...'a götürmeye karar verdiklerini, bu amaçla davalı şirketin 19/01/2010 tarih OHY 037 sefer sayılı uçağı için 3 bilet alındığını, 21:30'da yapılması gereken uçuş için en az bir buçuk saat öncesinden havaalanına gidildiğini, saatin 23:00 olmasına rağmen uçağın gelmemesi üzerine önce olumsuz hava şartlarından, sonradan da arızadan söz edildiğini, tekerlekli sandalyede rahat edemeyen babanın havaalanının hasta odasındaki yatağa yatırıldığını, aynı saatlerde uçuşları olan Sun Express ve THY uçaklarının yaklaşık 2 saatlik gecikmeyle uçtuklarını, saatin 24:00 olmasına rağmen gelmeyen uçağı beklemenin hem kendileri hem de hasta olan babaları için bir işkenceye dönüştüğünü, seferi iptal etmeyen veya yerine başka bir uçak tahsis etmeyen davalı şirketin çalışanlarının yolculara havaalanında beklemelerini söylediğini, hasta olan babanın saat 03:00'da fenalaştığını, havaalanı doktorunun bu şartlarda seyahat edemeyeceğini bildirmesi üzerine ambulansla derhal ... Devlet Hastanesi'ne götürüldüğünü, 21/01/2010 tarihinde saat 02:00'de bu hastanede vefat ettiğini, davacı ...'in babasını daha iyi bir şekilde tedavi ettirebilmek, gurbet acısı ve baba hasretini giderebilmek, kendisi ile daha iyi ilgilenebilmek amacıyla ...'a götürmek istediğini, davalının hukuka aykırı eylemi nedeniyle tedavi görme gibi kutsal bir haktan yoksun kaldığını, diğer davacı ...'in ise babasının ...'da kaldığı süre boyuncu ilgilendiğini, babasının havaalanındaki durumunun en çok onu üzdüğünü, davalı şirketin ilgisiz ve sorumsuz davranışları nedeniyle havaalanında yedi saat hasta halinde uçak bekleyen babalarının bu durumu üzerlerinde ruhsal çöküntü, elem ve ızdıraba neden olduğunu, davacı ...'in olay tarihinde ve halen ...'da özel güvenlik şirketinde çalıştığını,