muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21335, Karar No: 2017/10272, Tarih: 20.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/21335 E.  ,  2017/10272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk ...’ın, katılana ait kilitli depoda bulunan dinamo, sulama hortumu ve odunları çaldığı iddia edilen olayda; suça sürüklenen çocuğun olay yerinden henüz ayrılmadan at arabasına yüklenmiş olan odunlarla yakalandığı ve tüm aşamalarda sadece odunları aldığını, başkaca bir şey çalmadığını söylemesi nedeniyle, katılanın iddialarını doğrulayan her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı, bu itibarla suça sürüklenen çocuğun eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, hakkında tamamlanmış suçtan mahkumiyet hükmü kurulmak suretiyle fazla cezaya hükmedilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan odunların değerinin tespit ettirilerek az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2851, Karar No: 2016/2190, Tarih: 07.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/2851 E.  ,  2016/2190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yolda yürümekte olan mağdurenin vücuduna dokunup onu omuzlarından tutarak duvara yaslaması şeklindeki eylemi nedeniyle, ... Ağır Ceza Mahkemesinin 06.10.2011 gün ve 2010/188 Esas, 2011/163 sayılı Kararı ile sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet hükmü verilmesinin yanında aynı kararla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı suç duyurusunda bulunulması üzerine açılan kamu davasında mahkemece sanığın TCK'nın 109/1, 109/5 maddeleri gereğince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetine karar verildiği anlaşılmıştır.

Çocuğun basit cinsel istismarı suçu işlendiği sırada ve bu eylemle sınırlı süreyle mağdurenin iradesiyle hareket edebilme imkânının ortadan kaldırılmasının, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması sebebiyle, mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre de sanığın, mağdurenin hürriyetini kısıtlayan başkaca bir hareketinin de bulunmaması karşısında, mevcut haliyle eylemin sadece 5237 sayılı TCK'nın 103/1 ve 6. maddesi kapsamındaki beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve bu suçla ilgili de ... Ağır Ceza Mahkemesince hüküm kurulduğu gözetilmeden, sanığın kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5221, Karar No: 2018/573, Tarih: 14.02.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/5221 E.  ,  2018/573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : CMK.nun 223/2-e maddesi gereğince beraat.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Suçtan zarar gören ... vekilinin 30.06.2016 tarihinde tebliğ edilen hükmü, 1 haftalık yasal süreden sonra temyiz etmesi nedeniyle, CMUK’nun 317. maddesi kapsamında REDDİNE, katılan ... vekilinin temyiz istemi ile sınırlı yapılan incelemede;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; ... ili ... semtindeki evinde tek başına yaşayan maktul ...'in, 04.01.2012 tarihinde evinin banyosunda yerde yatar vaziyette başına mavi renkli çöp poşeti geçirilerek düğümlenmiş ve üzerinde sadece pembe renkli bornoz giyilmiş halde ölü bulunduğu,

Ankara Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesi Başkanlığının 22.03.2012 tarihli otopsi raporuna göre; harici muayenesinde; sağ mandibula kolu üzerinde, iki adet 0.5x0.3 cm. ve 1x0.3 cm. ebatlarında sıyrıklar tespit edildiği, ayrıca, boyunda boyunu çepeçevre saran, çürümeden az etkilenmiş, 1 cm. eninde, boyun katlantısı ile uyumlu, cilt seviyesinden hafif çökük bası izi bulunduğu, saçlı deri altında, sol parieto-oksipital bölgede, 10x8 cm. ebadında kanama ve ekimoz görüldüğü, ayrıca, sol temporal adalede ekimoz tespit edildiği,

Adli Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulunun 20.03.2013 tarihli ve 1119 sayılı raporunda ise; maktulün ölümünün başına poşet geçirilmesi ve bağlanmasına bağlı havasız kalma sonucu meydana gelmiş olduğunun kabulü gerektiğinin belirtildiği,

Mahkemece duruşmada bilirkişi sıfatıyla dinlenen ve ölü muayenesi işlemine de katılan Adli Tıp Öğretim Üyesi Doç. Dr. Birol Demirel'in uzmanlık görüşünü içeren beyanında, bir kişinin kendi kendine poşeti kafasına bağladıktan sonra düşmesi halinde mutad olarak tek bir yara görülebileceğini, buna karşın maktulün hem sol pariatal temporal hem sol temporal bölgeleri ile ayrıca sağ mandebula üzerinde yara mevcudiyeti karşısında bir başkası vasıtası ile bu ölümün husule getirilmiş olduğu kanaatinin oluştuğunu, başa geçirilen naylona üç düğüm atıldığı, maktulde doğuştan alt ve üst ekstremitede spastisite bulunması karşısında bu sayıda düğüm atması ihtimalinin zor olduğunu bildirdiği,

04.01.2012 tarihli yakalama tutanağı içeriğine göre; kollukça maktulün cesedinin bulunması üzerine, evinde olay yeri incelemesi yapıldığı esnada maktulün evinin yakınında bekleyen sanığın, maktul ...'i son görenlerden biri olduğunu beyan ettiği, olayla ilgili sorulara kaçamak ve tutarsız beyanlarda bulunması üzerin, bilgisine başvurulmak amacıyla Emniyete davet edildiği, yapılan görüşmeler neticesinde tutarsız beyanlarına devam ettiği, "konuyu kendisinin gerçekleştirdiğini" söylediği, 05.01.2012 tarihli şüpheli ifade tutanağına göre ise, Emniyette susma hakkını kullanarak beyanda bulunmadığı,

Aynı tarihte Ankara Cumhuriyet Başsavcılığında alınan ifadesinde; 29.12.2011 gecesi ...'nın evine gittiğini, birlikte şarap içtiklerini, şarap içerken ...'nın kendisine yakınlaştığını ve cinsel ilişkiye girdiklerini, ertesi gün sabah saat: 9.00 sularında kalktıklarını, ...'nın üzerine bir bornoz aldığını, beraber kahvaltı ettiklerini, ... ile cinsel ilişkiye girdiği için pişmanlık duyduğunu, konuşurken bu pişmanlığını ...'ya anlattığını, sonra işe gitmesi gerektiğini söylediğini, ...'nın gitmesini istemediğini, "defol git" benzeri bir söz söylediğini, bunun üzerine kendisinin saat: 11.00 sıralarında evden ayrıldığını,

Kollukta yaşananları bu şekilde anlattığını, ancak kolluk görevlilerinin kendisine inanmadıklarını, kendisine baskı uyguladıklarını, baskıdan kurtulmak için ...'i kendisinin öldürdüğünü söyleyerek suçlamayı kabul ettiğini, ... ile tartıştıklarını, kendisine tokat attığını, daha sonra bir poşet bulup ...'yı banyoya götürdüğünü, orada da tokat attığını, ...'nın düştüğünde kafasını yere çarptığını, sonrasında elindeki poşeti kafasına geçirip boynunun ön tarafından düğüm attığını ve kaçıp gittiğini anlattığını söylediği,

04.01.2012 tarihli yakalama tutanağı mümzii olan kolluk görevlilerinin Mahkemece duruşmada tanık olarak alınan ifadelerinde, yakalama tutanağı içeriğini doğruladıkları, bunun yanında her ne kadar sanığın kendilerine maktulün kafasına poşet geçirerek onu öldürdüğü şeklinde bir beyanı olmadığını söylemiş iseler de, sanığın, Cumhuriyet savcısı huzurunda yapılan sorgusunda kolluk görevlilerine maktulün kafasına poşet geçirip boynun ön tarafından düğüm attığını ve kaçıp gittiğini söylediği hususunu kendisi ifade etmek suretiyle kabul ettiği,

Sanığın gözaltı çıkışında alınan adli muayene raporunda, darp ve cebir izi olmadığının belirtilmesi ve emniyette susma hakkını kullanmış olması karşısında da, kollukta polis memurlarından baskı gördüğü iddiasının gerçeğe uygun bulunmadığı ve bu iddiaya itibar edilmesinin mümkün olmadığı,

Maktulün Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığından celp edilen HTS kayıtlarına göre, en son 29.11.2011 günü saat: 23.53'te sanık ile telefon görüşmesinin olduğu, bu tarih ve saatten sonra kimse ile iletişim kurmadığı, kimseyi aramadığı gibi gelen mesajlara cevap vermediği ve yakınlarının beyanlarına göre kendisini cep telefonundan aradıklarında da telefonunu açmadığı,

04.01.2012 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporunda; maktulün evinin kapısında zorlama izi bulunmadığı, kapının arkasında kilide takılı anahtar bulunduğu, evin salonundaki masada izmarit, iskambil kağıdı, şişe ve bardaklar bulunduğu, evin içerisindeki diğer maddi bulguların da aynen sanığın ifadesinde tarif ettiği şekilde tespit edildiği,

04.01.2012 tarihli Olay Yeri İnceleme Raporunda; maktulün evinin kapısında zorlama izi bulunmadığı, kapının arkasında kilide takılı anahtar bulunduğu, evin salonundaki masada izmarit, iskambil kağıdı, şişe ve bardaklar bulunduğu, evin içerisindeki diğer maddi bulguların da aynen sanığın ifadesinde tarif ettiği şekilde tespit edildiği,

Ankara Emniyet Müdürlüğü Olay Yeri İnceleme ve Kimlik Tespit Şube Müdürlüğünün 05/01/2012 tarihli uzmanlık raporu ile maktulün evinin salonunda sehpa üzerinde bulunan ibaresiz şişe üzerinde tespit edilen parmak izinin sanık ...'ın sol orta parmak izi ile aynı olduğunun tespit edildiği, ayrıca Ankara Kriminal Polis Laboratuvar Müdürlüğünün BYL-12-00672 numaralı uzmanlık raporunda maktulün evinin yatak odasında yer alan 2 nolu bulgu olan yorgan kılıfı ile 8 nolu bulgu olan yastık kılıfı üzerinde bulunan vücut sıvısı örnekleri ile, 1 nolu bulgu olan nevresim üzerinde meni içeren vücut sıvısı örneğinde, bir bayan ve erkeğe ait genotiplerin karışık olarak bulunduğu ve Ankara Kriminal Polis Laboratuvar Müdürlüğünün BYL-13-12774 numaralı uzmanlık raporunda bahsi geçen erkek genotipin sanık ...'ın genotipi ile uyumlu olduğunun tespit edildiği,

Adli Tıp Kurumu Ankara Grup Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesinin 05.06.2012 tarihli raporunda, maktulün sol eline ait olduğu bildirilen "1" ve "2" olarak numaralandırılan tırnaklarından elde edilen Y-STR DNA profilinin de sanığa ait Y-STR DNA profili ile uyumlu olduğunun belirlendiği,

Tüm bu açıklanan deliller birlikte değerlendirildiğinde; ellerinde hareket kısıtlılığı bulunan maktulün kendisini öldürmek amacıyla başına poşet geçirip düğüm atması ihtimalinin, cesedin harici muayene bulguları ve uzman bilirkişi beyanı doğrultusunda tıbbi verilere, mantığa ve hayatın olağan akışına uygun olmadığı ve bu ihtimalin kabul edilemeyeceği, bunun yanında maktulün ölümünün gerçekleştiği 30.11.2011 günü sanıktan başka bir kişinin de maktulün evine gelmediğinin, maktulle temasa geçmediğinin evde yapılan olay yeri inceleme bulgularından, HTS kayıtlarından ve diğer delillerden net ve açık bir şekilde anlaşıldığı, sanığın, kolluk görevlilerine maktulü kendisinin öldürdüğünü belirterek suçu kabullendiğini bizzat kendisi Cumhuriyet savcısı tarafından alınan ifadesinde söylediği, ikrar beyanına yönelik yaptığı açıklamalarında belirttiği hususların maddi deliller ile de uyum içerisinde olduğu, kolluk görevlileri tarafından kendisine baskı uygulandığı yönündeki iddiasının adli muayene raporu, susma hakkını kullandığına dair ifade tutanağı ve tutanak tanıkları beyanları ile çürütüldüğü, tüm bu hususlar nazara alındığında sanığın maktulü öldürdüğünün sübut bulduğu ve sabit olan kasten öldürme suçundan mahkumiyetine hükmolunması gerektiği gözetilmeden, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, 14/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12838, Karar No: 2011/1825, Tarih: 22.02.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/12838 E.  ,  2011/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 17, 18 ve 19 parsel No’lu taşınmazların ortaklığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece taşınmazların satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi üzerine hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına, taşınmazların yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ile imar durumu itibariyle aynen bölünerek paylaştırılmalarına olanak bulunmamasına nazaran satış kararı verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına göre temyiz eden davalılar vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davalılar vekilinin harç ve vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Ortaklığın giderilmesi davaları iki taraflı, taraflar için benzer sonuçlar doğuran davalar olup, sonuçta kazanan veya kaybeden taraftan söz edilemeyeceğinden yargılama giderleri ve vekalet ücretinin taraflara payları oranında yükletilmesi gerekir.

Olayımıza gelince ; dava konusu edilen 17, 18 ve 19 No’lu parsellerin ortaklığının giderilmesine yönelik davada davalılar da kendilerini vekille temsil ettirdiğine göre davalılar yararına da vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde sadece davacı yararına vekalet ücreti verilmesi ve mahkemece aynen bölünerek paylaşılamayacağı anlaşılan taşınmazların satışına karar verilirken hüküm kısmında 492 sayılı Harçlar Yasası’nın 138. maddesinin sonuna eklenen fıkra gereğince yayımlanan Harçlar Yasası’nın Genel Tebliği 1 sayılı tarifesi uyarınca hüküm tarihi itibariyle satış bedeli üzerinden % 0 9.9 nispi karar harcı alınması gerekirken % 09 harcın tahsiline karar verilmesi doğru değil ise de bu yanlışlıkların düzeltilmesi için hükmün bozularak yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hüküm fıkrasından harç ve vekalet ücreti ile ilgili 4 ve 5. bentlerin kaldırılarak yerine davacı için takdir edilen vekalet ücreti de gözetilerek “davada kendisini vekille temsil ettiren davacı ve davalılar yararına takdir edilen 750’şar TL maktu vekalet ücretinin payları oranında ortaklardan alınmasına” ve “satış bedeli üzerinden alınacak % 09.9 harcın payları oranında ortaklardan alınmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün HMUK’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilmesine ve bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 22.2.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1090, Karar No: 2023/1111, Tarih: 22.11.2023

**Hukuk Genel Kurulu         2022/1090 E.  ,  2023/1111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/281 E., 2021/97 K.

KARAR : Davanın usulden reddine

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 06.11.2014 tarihli ve

2014/26033 Esas, 2014/33099 Karar sayılı BOZMA kararı

1. Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Gaziantep 4. İş Mahkemesince verilen yetkisizlik nedeniyle davanın usulden reddine ilişkin karar davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Davacı vekili tarafından temyiz edilen direnme kararı Hukuk Genel Kurulunca usulden bozulmuştur.

3. Hukuk Genel Kurulunun usule ilişkin bozma kararından sonra Mahkemece usuli eksiklik tamamlanarak yeniden direnme kararı verilmiş, direnme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

4. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

5. Davacı T.C. Ziraat Bankası A.Ş. (Banka) vekili dava dilekçesinde; davalıların müvekkili Banka personeli olduklarını, 26.01.2009 tarihinde dava dışı ... ... isimli şahsın kredi başvurusu üzerine söz konusu kişiye banka mevzuatına aykırı olarak usulsüz kredi kullandırıldığını ve müvekkili Bankanın zarara uğratıldığını, konu ile ilgili müfettiş görevlendirildiğini, müfettişin tanzim ettiği raporda yapılan hataların ve kusurların tespit edildiğini, bu raporda belirtildiği üzere fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydı ile müvekkili Bankanın 28.664,00 TL zarara uğradığının tespit edildiğini, davalıların kusurlu davranışı neticesinde olaya sebebiyet verdiklerini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 28.664,00 TL'nin 26.01.2009 tarihinden itibaren işleyecek faizi ve fer'îleri ile birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabı

6. Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; davaya konu olayın meydana geldiği yerin Kahramanmaraş ilinin ... ilçesi olduğunu, müvekkilinin görev yaptığı sürede Kahramanmaraş Şube Müdürlüğüne bağlı olarak çalıştığını ve ikametgâhının Kahramanmaraş ilinin Merkez ilçesi olduğunu, yetkili mahkeme Kahramanmaraş mahkemeleri olduğundan mahkemenin öncelikle yetkisizlik kararı vermesi gerektiğini, öte yandan dava konusu talebin iş mahkemesinin görev alanına girmediğini, esasa ilişkin olarak ise kullandırılan kredinin usulüne uygun olduğunu, banka müfettişi tespitlerinin doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

7. Davalı ... cevap dilekçesinde; kendisi ve diğer davalı ... Kahramanmaraş ilinde ikâmet ettiklerinden mahkemenin yetkisizlik kararı vermesi gerektiğini, esasa ilişkin olarak ise davacı Banka bünyesinde aralıksız 25 yıl görev yaptığını, kullandırılan kredinin usulüne uygun olduğunu, banka müfettişi tespitlerinin doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı

7. Davalı ... cevap dilekçesinde; kendisi ve diğer davalı ... Kahramanmaraş ilinde ikâmet ettiklerinden mahkemenin yetkisizlik kararı vermesi gerektiğini, esasa ilişkin olarak ise davacı Banka bünyesinde aralıksız 25 yıl görev yaptığını, kullandırılan kredinin usulüne uygun olduğunu, banka müfettişi tespitlerinin doğru olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararı

8. Gaziantep 4. İş Mahkemesinin 02.05.2014 tarihli ve 2013/741 Esas, 2014/203 Karar sayılı kararı ile; davanın niteliği itibariyle usulsüz kullandırılan kredi nedeniyle oluşan zarara ilişkin maddi tazminat alacağının davalılardan müteselsilen tahsili istemine ilişkin olduğu ve uyuşmazlığın yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplandığı, yetkili mahkemenin 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun (5521 sayılı Kanun) 5 inci maddesi ve aynı Kanun’un 15 inci maddesinin atfı dolayısıyla ortak yetkili mahkemeyi belirleyen 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 16 ncı maddesi hükümlerine göre davalıların ikametgâhının bulunduğu ya da işçinin işini yaptığı işyerinin bulunduğu yer veyahut haksız fiilden ... davalarda haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri iş mahkemesi olduğu, anılan yetki kuralı kamu düzenine ilişkin kesin yetki kuralı olup yetki hususunun davanın her aşamasında mahkemece kendiliğinden gözetileceği gibi taraflarca da her zaman ileri sürülebileceği, davacı Bankanın yerleşim yerinin Ankara olduğu, davalılardan ... hariç diğerlerinin yerleşim yerinin Gaziantep ili olmadığı, 6100 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca davanın Gaziantep Mahkemesinde açılabileceği düşünülebilir ise de aynı maddenin ikinci cümlesinde ifade edildiği üzere davalılar bakımından ortak yetkiyi taşıyan mahkemenin 6100 sayılı Kanun'un 16 ncı maddesi kapsamında zararın meydana geldiği yer olan ... olduğu, işçilerin işini yaptığı banka şubesinin de ... ilçesinde bulunduğu, bu maddi ve hukukî olgulara göre 6100 sayılı Kanun'un 114/1-ç ve 115/1 ve 2 nci maddeleri gereğince mahkemenin yetkisizliği nedeniyle davanın usulden reddine, talep hâlinde dava dosyasının yetkili nöbetçi ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Özel Daire Bozma Kararı

9. Gaziantep 4. İş Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

10. Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 06.11.2014 tarihli ve 2014/26033 Esas, 2014/33099 Karar sayılı kararı ile; "...Dosya içeriğine göre, yetkili mahkemenin hangi iş mahkemesi olduğu uyuşmazlık konusudur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5 inci maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.