muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/6113, Karar No: 2019/5282, Tarih: 11.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6113 E.  ,  2019/5282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.02.2014 tarih, 2016/28033 Esas ve 2017/115 Karar sayılı kararında da belirttiği üzere; suç tarihi itibarıyla suça sürüklenen çocuğun ibadete ayrılmış yer ve bina niteliğindeki camiye girerek içeride namaz kılan müştekiye ait çantayı çalınması şeklindeki eylemi ile TCK'nun 142/1-a ve 142/2-h maddelerini ihlal ettiği nazara alındığında, suça sürüklenen çocuğun suçun daha ağır cezayı içeren nitelikli hali olan TCK'nun 142. maddenin 2. fıkrasının (h) bendi uyarınca cezalandırılması gerektiği halde, aynı Yasa'nın 142/1-a maddesi gereğince hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kuruluren 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 11.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3337, Karar No: 2014/4402, Tarih: 04.06.2014

**10. Ceza Dairesi         2014/3337 E.  ,  2014/4402 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :Ağır Ceza Mahkemesi

Suçlar : a) Uyuşturucu madde kullanma

b) Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hükümler : Her iki suçtan mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

A) Uyuşturucu madde kullanma suçundan kurulan hükmün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan hükmün incelenmesi:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipi ile aşağıda belirtilenin dışında yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Gün olarak saptanan adli para cezasının, para cezasına çevrilmesine karar verilirken CMK'nın 232/6 maddesi hükmüne aykırı olarak, uygulanan yasa maddesinin gösterilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ve müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak bu aykırılığın yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan;

Hüküm fıkrasının gün olarak belirlenen adli para cezasının para cezasına çevrilmesine ilişkin bölümünde yer alan “20.-TL'den hesaplanıp” ibaresinden önce gelmek üzere “5237 sayılı TCK’nın 52. maddesinin 2. fıkrası uyarınca” ibaresinin eklenmesi, suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26154, Karar No: 2016/4926, Tarih: 14.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/26154 E.  ,  2016/4926 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen karar temyiz edilmekle verilen kararın niteliğine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararı itiraza tabi olup, temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri gereğince sanık müdafiinin temyiz isteğinin REDDİNE, CMK'nın 264. maddesi gözetilerek, mahallinde itiraz mercii tarafından incelenmek üzere dosyanın, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14/03/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7485, Karar No: 2018/661, Tarih: 01.03.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/7485 E.  ,  2018/661 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 09.02.2018 tarih, 1 sayılı kararı ile 21.02.2018 tarih ve 30339 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak, yayınlandığı tarihi izleyen ayın başından itibaren yürürlüğe giren Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklarla ilgili davalara ilişkin hüküm ve kararların temyiz incelemesinin Yargıtay 15. Hukuk Dairesince yapılmasina karar verilmiştir. Bu nedenle, iş bu dava türüne ait Dairemizin esasına kayıtlı olup 01.07.2016 tarihinden sonra gelen dosyaların, UYAP sistemi üzerinden 15. Hukuk Dairesine gönderilmesine, esasın bu sekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak Dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1854, Karar No: 2020/13624, Tarih: 06.10.2020

**7. Ceza Dairesi         2020/1854 E.  ,  2020/13624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 19/09/2019 tarihli karar ile sanık ... hakkında istinaf başvurusunun esastan reddine, sanıklar ... ve ... haklarında hükmün düzeltilerek esastan reddine; 11/11/2019 tarihli ek karar ile katılan ... İdaresi vekilinin temyiz başvurusunun reddine

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan ... İdaresi vekilinin 19/09/2019 tarihli asıl karar ile sanık ... hakkındaki istinaf başvurusunun esastan reddi kararına karşı yaptığı temyiz isteminin reddine ilişkin 11/11/2019 tarihli ek karara yönelik 11/10/2019 ve 14/11/2019 tarihli temyiz layihaları nazara alınarak, sanıklar ... ve ... ile katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemlerine göre yapılan incelemede;

I- ... hakkındaki istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi kararına ilişkin temyiz isteminin reddine dair 11/11/2019 tarihli ek karara yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nun 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının temyizi mümkün olmadığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 11/11/2019 tarihli, 2018/5189 esas ve 2019/1480 karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında 19/09/2019 tarihli asıl karardaki hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi gereğince sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi gereğince sair yönleri incelenmeksizin BOZULMASINA,

III- Sanık ... hakkında 19/09/2019 tarihli asıl karardaki hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine dair hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Olay tutanağına göre kolluk görevlilerinin kontrol amaçlı yaklaştıkları TIR garajında barakadan uzatılan hortum ile bir tırın yakıt deposuna akaryakıt aktarımı yapıldığını görerek olaya müdahale ettikleri, aracın başında sanıklar ..., ... ve ...'ın bulunduğu, iş yerinde ve TIR'ın deposunda toplam 1700 litre kaçak akaryakıt ele geçirildiği, sanıklar ... ve ... hakkında iş yerinin sahibi oldukları, ... hakkında ise TIR'ın şoförü olması sebebiyle 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kamu davası açılmış olup, sanık ...'un aşmalardaki savunmalarında; iş yerinin kardeşi ...'a ait olduğunu, olay tarihinde kardeşini ziyaret için iş yerine uğradığını, olayla ilgisinin bulunmadığını belirttiği, sanık ...'un savunmasının da aynı doğrultuda olması karşısında; sanık ...'un savunmasının aksine eyleme iştirak ettiğine dair her türlü şüpheden uzak kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı, mevcut delillerin sanığın mahkumiyetine yeterli olmadığı gözetilmeksizin beraati yerine yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 06.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21614, Karar No: 2015/3677, Tarih: 26.02.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/21614 E.  ,  2015/3677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dairemizin 19.06.2014 gün 2014/6050 Esas 2014/14414 Karar sayılı geri çevirme kararında Gerekçeli Karar'ın davalı ...nin ilgili ticaret sicili memurluğunda kayıtlı adresinin tespitiile Gerekçeli Kararın ve Av....'ın çekilme dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline geri çevrilmesine rağmen adı geçen şirketin adresinin ilgili ticaret sicili müdürlüğünden sorulması gerekirken ... Ticaret Odasından sorulduğu, karar gereğinin bu haliyle yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Yargıtay kararlarının gereğinin yerine getirilmemesinin dosyanın temyiz incelemesini geciktirdiği gibi ilgililerin sorumluluğuna da yol açacağı açıktır.

Gerekçeli kararın davalı ....'nin ilgili ticaret sicili müdürlüğünde kayıtlı adresinin tespiti ile gerekçeli kararın ve Av. ...'ın çekilme dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/02/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1082, Karar No: 2018/1719, Tarih: 15.11.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2016/1082 E.  ,  2018/1719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “rücuen tazminat” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Konya 2. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.03.2013 tarihli ve 2010/132 E., 2013/201 K. sayılı karar davacı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 10. Hukuk Dairesinin 13.03.2014 tarihli ve 2013/11232 E., 2014/5709 K. sayılı kararı ile;

(…Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan peşin değerli gelirler nedeniyle uğranılan Kurum zararının rücuen ödetilmesi istemine ilişkin olup, davacı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla oluşan zararından %10 kusur karşılığı 12.294,08 TL'nin davalıdan tahsilini talep etmiş. Mahkemece, davalının %50 kusur karşılığından sorumlu olduğu kabul edilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasanın 26. maddesidir. Mahkemece, anılan maddenin “sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere” bölümünün Anayasa Mahkemesinin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonucu oluşan hukuki durum dikkate alınarak karar verilmiş ise de, Kurumun rücu alacağı, 80.874,54 TL peşin sermaye değerli gelir, 605,57 TL sosyal yardım zammı ve 41.460,76 TL geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi masrafı olmak üzere toplam 122.940,87 TL’nin anılan Yasa’nın 26. maddesine göre, davalının %50 kusuruna isabet eden 61.470,43 TL ile sınırlı olup, iş bu davada Kurumca sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan ödemelerin 12.294,08 TL’sinin talep edilmiş olması karşısında, kurum zararının %50 kusur karşılığı içinde kalan talebin kabulüne karar verilmesi gerekirken, hatalı değerlendirme sonucu, davacının talebinin 12.294,08 TL olduğu göz ardı edilerek %10 kusur karşılığını istenmiş olduğundan bahisle, kurum zararının %10'una %50 davalı kusurunun uygulanması sonucu eksik rücu alacağına hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır…)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Davacı ... Başkanlığı vekili, sigortalı Bekir Büyükadam’ın 11.03.2006 tarihinde davalıya ait işyerinde geçirdiği iş kazası sonucu % 66 oranında sürekli iş göremez durumuna girdiğini, iş kazasının meydana gelmesinde kusurun işverene ait olduğunu, iş kazası nedeniyle müvekkili Kurum tarafından sigortalıya 122.940,87 TL ödeme yapıldığını ileri sürerek fazlaya ilişkin talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla uğranılan Kurum zararının %10’una tekabül eden 12.294,08 TL’nin gelirler yönünden tahsis onay tarihinden itibaren, masraflar yönünden ise sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin herhangi bir kusurunun bulunmadığını, kazanın sigortalının kusurlu davranışından kaynaklandığını, diğer taraftan sigortalıya bağlanan gelirin fahiş olduğunu, müvekkilinin de sigortalıya yardımda bulunarak destek olduğunu, bu nedenle peşin değerin yeniden hesaplanması gerektiğini belirterek davanın reddinin gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kısmi dava niteliğinde olduğu, davadaki sorumluluğun tarafların kusur oranına göre değişebileceği, kısmi davada talep edilen miktarın toplam miktar içinde kaldığından hareketle davanın kabulüne karar verilmesinin tarafların eşitliği ilkesine aykırı olacağı, kısmi davanın taraflar arasındaki hukuki ilişkiye göre kalan kısma atıf yapılmadan çözümlenmesi gerektiği gerekçesiyle davacının talep etmiş olduğu miktar üzerinden kusur oranı kadar indirim yapılarak açılan davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı ... Başkanlığı vekilinin temyizi üzerine hüküm, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece önceki karardaki gerekçeler tekrar edilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davacı ... Başkanlığı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, açılan kısmi davada yapılan kusur incelemesi neticesinde talep edilebilecek alacağın kısmi olarak talep edilen alacak miktarından daha yüksek olduğunun tespiti hâlinde, kısmi dava ile talep edilen miktar üzerinden kusur indirimi yapılarak sonuca gidilmesinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle kısmi dava kavramı üzerinde durmakta yarar vardır.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, açılan kısmi davada yapılan kusur incelemesi neticesinde talep edilebilecek alacağın kısmi olarak talep edilen alacak miktarından daha yüksek olduğunun tespiti hâlinde, kısmi dava ile talep edilen miktar üzerinden kusur indirimi yapılarak sonuca gidilmesinin mümkün olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Uyuşmazlığın çözümünde öncelikle kısmi dava kavramı üzerinde durmakta yarar vardır.

Kısmi dava, aynı hukuki ilişkiden kaynaklanan alacağın veya hakkın tamamının değil de, belirli bir kısmının talep edilerek açıldığı davalardır. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve alacağın şimdilik belirli bir kesiminin dava edilmesi gerekir. Diğer bir söyleyişle, bir alacak hakkında daha fazla bir miktar için tam dava açma imkânı bulunmasına rağmen, alacağın bir kesimi için açılan davaya ''kısmi dava'' denir.

Kısmi dava açılabilmesi için talep konusunun bölünebilir olması gerekli olup, açılan davanın kısmi dava olduğunun dava dilekçesinde açıkça yazılması gerekmez. Dava dilekçesindeki açıklamalardan davacının alacağının daha fazla olduğu ve istem bölümünde “fazlaya ilişkin haklarını saklı tutması” ya da “alacağın şimdilik şu kadarını dava ediyorum” demesi, kural olarak yeterlidir (Hukuk Genel Kurulunun 02.04.2003 tarihli ve E:2003/4-260, K:271 sayılı kararı; Pekcanıtez, H./Atalay, O./Özekes, M.Medeni Usul Hukuku, 12.Bası, s.320; Kuru/Arslan/Yılmaz:Medeni Usul Hukuku, 22.Bası, s.286).

Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nda (HUMK) açıkça kısmi dava düzenlenmemiştir. Ancak 1086 sayılı Kanun’un yürürlükte olduğu dönemde kısmi dava açılması mümkün bulunmaktadır. Çünkü, alacak hakkının bir bölümünün dava edilip geriye kalan kısmının ikinci bir dava ile istenmesini engelleyen bir hüküm bulunmamaktadır. Bu nedenle 1086 sayılı Kanun döneminde “fazlaya ilişkin haklarını saklı tutması” ya da “alacağın şimdilik şu kadarını dava ediyorum” denilerek kısmi dava açılabilmesi mümkündür.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (HMK) 109’uncu maddesinde ise kısmi dava ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Buna göre;

“(1) Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir.

(2) (Mülga: 1/4/2015-6644/4 md.)

(3) Dava açılırken, talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hâli dışında, kısmi dava açılması, talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmez.” şeklindedir.

“(1) Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir.

(2) (Mülga: 1/4/2015-6644/4 md.)

(3) Dava açılırken, talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hâli dışında, kısmi dava açılması, talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmez.” şeklindedir.

Maddenin birinci fıkrasında, kısmi dava kurumunun ne zaman işlerlik kazanabileceği hususu hüküm altına alınmıştır. Bu düzenleme çerçevesinde, talep konusu niteliği itibarıyla bölünebiliyor ise onun sadece bir kısmının dava yoluyla ileri sürülmesi mümkün olacaktır. Alacağın tamamı aynı hukuki ilişkiden doğup, şimdilik sadece bir kesimi dava ediliyorsa kısmi davadan söz etmek gerekecektir. Bu dava çeşidine müracaat edebilmek için talebin konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olması gerekir.

Anılan maddenin ikinci fıkrası “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz.” şeklindeyken 01.04.2015 tarih 6644 sayılı Kanunun 4’üncü maddesi ile yürürlükten kaldırılmıştır.

Maddenin üçüncü fıkrasında ise dava açılırken fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına ilişkin bir kayda yer verilmemiş olmasının, dava dışı tutulan kesim bakımından feragat edilmesi anlamına gelmeyeceği hususu açıkça hüküm altına alınmış, bu konudaki suskunluğun ileride ek dava açma imkânını ortadan kaldırmayacağına işaret edilmiştir. Dava açılırken, talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmişse, bu durumda feragat nedeniyle alacak da zaten sona ermiş olacağından ek dava yoluyla ileri sürülmesi mümkün bir alacaktan söz edilemeyecektir.

Davacının aynı davalıdan farklı hukuki ilişkilere dayanarak birden fazla talebi varsa, bunlardan sadece birini veya birkaçını talep ederek açtığı dava kısmi dava değildir. Çünkü, davacı farklı ilişkilerden kaynaklanan alacaklarını tam olarak istemektedir.

Bir kimsenin kısmi bir dava açıp açmadığı ancak dava dilekçesinden, davacının talep sonucundan anlaşılır. Davacının davasını açıkça kısmi dava olarak nitelendirmesine gerek yoktur, alacağın yalnız bir kesiminin dava edildiğinin anlaşılması yeterlidir. Özellikle davacının “fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak” veya “şimdilik alacağın belirli bir miktarını dava ettiğini” belirterek açtığı davalar kısmi dava niteliğindedir.

Kısmi dava açılması hâlinde davaya konu edilmeyen kısmın ayrı bir davayla talep edilmesi veya aynı davada ıslah yoluyla dava konusuna dâhil edilmesi mümkündür.

Kısmi dava açıkladıktan sonra uyuşmazlığın çözümünde Sosyal Güvenlik Kurumunun rücu hakkının kapsamının da değerlendirilmesi gerekmektedir.

506 Sayılı Kanun’un “İşverenin sorumluluğu” başlıklı 26’ıncı maddesi: