muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/7734, Karar No: 2021/174, Tarih: 18.01.2021

Muhatap o adreste hiç oturmamış ya da adresten ayrılmış dahi olsa tebligat iade edilmeyecek, 21/2. madde gereğince işlem yapılacaktır. Bunun yapılabilmesi için de tebligatı çıkaran merciin, adresin, adres kayıt sistemindeki mernis adresi olduğunu tebliğ evrakında belirtmesi gerekmektedir.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce, bilinen en son adresi esas alınarak (bilinen bir adresi yok ise adres kayıt sistemindeki adresi esas alınarak) tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh de düşülerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

Somut olayda ise, gerekçeli kararın davalı ... mirasçılarından ..., ... ve ...’ün MERNİS adresine doğrudan doğruya MERNİS şerhi düşülmek suretiyle yapıldığı, yukarıda yazılı düzenlemeler karşısında tebligatın usulsüz olduğu anlaşılmıştır.

Bu nedenle, yukarıda yapılan ayrıntılı açıklamalar çerçevesinde bahsi geçen davalılara önce, gerekçeli kararın tebliği için bilinen en son adresine tebligat çıkartılması, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa bu durumda "MERNİS şerhi" düşülerek adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince tebligat çıkartılması gerekmektedir.

Bu suretle davalıya gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca yöntemine uygun biçimde tebliğ edilerek bu noksanlığın giderilmesi, usulüne uygun tebliğden sonra temyiz sürelerinin beklenilmesi, sonrasında temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2235, Karar No: 2024/2700, Tarih: 13.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/2235 E.  ,  2024/2700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/701 E., 2023/782 K.

KARAR : Asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen rücuen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

1.Davacı Kurum vekili asıl davada, 26.04.2013 tarihinde meydana gelen iş kazasında müvekkili Kurum sigortalısı ... 'in malul kaldığını, sigortalıya 98.229,45 TL ilk peşin sermaye değerli gelir bağlandığını, 5.642,17 TL geçici iş göremezlik ödemesi yapıldığını, 6.177,46 TL tedavi gideri ödendiğini belirterek meydana gelen trafik iş kazasında yaralanan sigortalı ...'e bağlanan gelir, geçici iş göremezlik ödeneği ve tedavi gideri oluşan toplam 110.049,08 TL Kurum zararının olayda kusurlu olan davalı işverenden fazla hakları saklı tutularak şimdilik 55.024,53.TL olduğunu, davalı işverenin kusurlu olduğunu, beyanla davaya konu Kurum alacaklarının onay ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalı işveren Abdusselam Maakrech'den onay, sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep talep etmiş, 29.03.2016 tarihli dilekçesiyle bu talebini 93.541,71 TL olarak ıslah etmiştir.

2.Bozma kararından sonra davacı Kurum, ... aleyhine 21.04.2022 tarihli birleşen dava dilekçesi ile 26/04/2013 tarihinde meydana gelen iş kazasında müvekkili Kurum sigortalısı ... 'in malul kaldığını, sigortalıya 98.229,45 TL ilk peşin sermaye değerli gelir bağlandığını, 5.642,17 TL geçici iş göremezlik ödemesi yapıldığını, 6.177,46 TL tedavi gideri ödendiğini, kaza ile ilgiil Bursa 1. Mahkemesinin 2018/701 Esas sayılı dosyada alınan kusur raporunda davalı ...'ın olayın meydana gelmesinde %15 oranında kusurlu olduğunu, davalı ...'ın oluşan Kurum zararından Bursa 1. İş Mahkemesi 2018/701 E. sayılı dosya davalıları ile müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu bildirerek kusur ve miktar yönünden fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 51.794,20 TL 'sinin ( 41.747,52 TL PSD sine tahsis onay tarihinden, 4.795,84 TL geçici iş göremezlik ödeneği ve 5.250,84 TL tedavi giderine ödeme ve sarf tarihlerinden ) işletilecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Asıl dava davalısı ... vekili cevap dilekçesinde; işyerinde gerekli önlemlerin alındığını, işgüvenliği ile ilgili eğitimlerin verildiğini, tüm işlemlerin müvekkili yokluğunda yapıldığını, bu nedenle davaya temel teşkil eden raporu kabul etmediklerini, müvekkilinin bir kusuru bulunmadığını beyanla davanın reddini talep etmiştir.

2.Birleşen dava davalısı ... cevap dilekçesinde özetle; oluşan kazada kendisinin kusurunun bulunmadığından bahisle davanın reddini talep etmiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 03.05.2016 tarihli ve E. 2015/160 K. 2016/292 sayılı kararıyla davanın kabulüne, 83.495.03 TL peşin sermaye değerinin tahsis onay tarihi 27.10.2014'den itibaren, 4.795.84 TL geçici iş görmezlik ödeneğinin ayrı ayrı ödeme tarihinden, 5.250.84 TL tedavi giderinin ayrı ayrı sarf tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur

2.Dairemizin 05.11.2018 tarihli ve 2016/10836 E. 2018/8935 K. sayılı kararıyla,"... Yargılama sırasında kusur izafe edilen fork-lift kullanıcısı araştırılarak,iş kazasının oluşumu hakkındaki bilgisine başvurulmamıştır. Bu nedenle fork lift kullanıcısının tespit edilip beyanı alınmalı, iş kazasının oluşumuna etken kusur oranlarının saptanmasına yönelik inceleme yapılarak; ihlal edilen mevzuat hükümleri, zararlı sonuçların önlenmesi için koşulların taraflara yüklediği özen ve dikkat yükümüne aykırı davranışın doğurduğu sonuçlar, ayrıntılı olarak irdelenip, kusur aidiyet ve oranları gerekçeleriyle ortaya konulmalıdır.

Öte yandan, kabule göre de dava dilekçesinde teselsüle dayalı talep olmamasına göre dava dışı fork lift kullanıcısına verilen kusurdan davalının sorumlu tutulması yerinde görülmemiştir ..." denilmek suretiyle karar bozulmuştur.

B. Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "...Kurum sigortalısı ...'in 26.04.2013 tarihinde geçirdiği iş kazası nedeni ile % 20 oranında meslekte kazanma gücünü sürekli yitirdiği, oluşan kazada davalı Abdesselam Maakrech'in işveren sıfatı ile %70, birleşen dosya davalısı ...'ın ise 3. kişi sıfatı ile %15 oranında kusurlu olduğu;

3.1) Asıl dava davalısı işveren Abdesselam Maakrech'in İlk Peşin Sermaye Değerli gelir yönünden 5510 sayılı Kanun'un 21/1 ve 21/4 üncü maddesi uyarınca hesaplandığı şekilde, her ne kadar asıl dosya davalısı işverenin kusuru %70 ise de ilk peşin sermaye değerli gelirden sorumluluğu hesaplanır iken üçüncü kişinin kusurunun yarısı olan (15/2=7,5) %7,5 de eklenmek sureti ile İPSD gelirin %77,50 si olan 76.127,82 TL Kurum zararından sorumlu olduğu;

3.1) Asıl dava davalısı işveren Abdesselam Maakrech'in İlk Peşin Sermaye Değerli gelir yönünden 5510 sayılı Kanun'un 21/1 ve 21/4 üncü maddesi uyarınca hesaplandığı şekilde, her ne kadar asıl dosya davalısı işverenin kusuru %70 ise de ilk peşin sermaye değerli gelirden sorumluluğu hesaplanır iken üçüncü kişinin kusurunun yarısı olan (15/2=7,5) %7,5 de eklenmek sureti ile İPSD gelirin %77,50 si olan 76.127,82 TL Kurum zararından sorumlu olduğu;

3.2) Birleşen dava davalısı ...'ın İlk Peşin Sermaye Değerli gelir yönünden 5510 sayılı Kanun'un 21/4 üncü maddesi uyarınca hesaplandığı şekilde ilk peşin sermaye değerli gelirin yarısının toplam kusur oranı olan %85'i olan 41.747,52 TL Kurum zarından sorumlu olduğu

3.3) Asıl ve birleşen davada davalıların geçici iş göremezlik ödeneği ve hastane masrafından toplam kusur oranı olan %85'inden sorumlu oldukları anlaşılmış, 03.11.2023 tarihli bilirkişi heyet raporu hükme esasa alınmış , ilk kararın asıl davanın tüm taraflarınca temyiz edildiği , bu nedenle taraflardan biri lehine usulü müktesap hak oluşmadığı anlaşılmakla asıl davanın kısmen kabul - kısmen reddine, birleşen davanın ise kabulüne karar vermek gerekmiş , aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur..." gerekçesiyle

Asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kabulü ile

1. İlk Peşin Sermaye Değerli Gelire ilişkin 76.127,82 TL'nin, birleşen dosya davalısı ... yönünden 41.747,52 TL ve ferileri ile sınırlı olarak ,tahsis onay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile

2. Geçici İş Göremezlik Ödemesi yönünden 4.795,84 TL nin ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizi ile

3. Hastane Masrafı yönünden 5.250,84 TL nin sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine,

4. Asıl davada, ilk peşin sermaye değerli gelir yönünden fazlaya ilişkin talebin reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı SGK vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde, davalı işverenin %85 kusur karşılığında sorumlu olduğunun kabulü ille bu yönde hüküm kurulması gerekirken asıl davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmesinin hatalı olduğu belirtilerek kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2.5510 sayılı Kanun'un 21 inci ve 76 ncı maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri ile

2.5510 sayılı Kanun'un 21 inci ve 76 ncı maddeleri hükümleridir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler, temyiz edenlerin sıfatı, temyiz kapsam ve nedenlerine göre kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

13.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6974, Karar No: 2019/10446, Tarih: 12.06.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/6974 E.  ,  2019/10446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK'nın 116/2, 31/2 maddelerinde öngörülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu TCK'nın 66/1-e, 66/2 maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıllık asli zamanaşımının, 12/05/2015 olan karar tarihinden, inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesine gelince;

Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan TCK'nın 142/2-h ve 31/2 maddeleri uyarınca hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62/1 maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılması sonucunda 2 yıl 1 ay hapis cezası yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 12.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12297, Karar No: 2011/40030, Tarih: 26.09.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/12297 E.  ,  2011/40030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın, yağma olayının kendisinin bir araca bindirilip tenha bir mahalle götürülüp gerçekleştiğini bildirmesi karşısında gerekçede karşılaştırmanın 765 sayılı TCY’nın 499/1-2. cümle (maddesi) ile yapılması yerine 497/1.maddesi ile yapılması sonuca etkili görülmediğinden; yakınanın, olay günü saat 23:30 sıralarında eylemin gerçekleştiğini açıklaması karşısında, suçun 5237 sayılı TCY'nın 6/1-e maddesine göre gece sayılan zaman diliminde işlendiği anlaşıldığı halde anılan maddenin uygulanmaması; 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150.maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanığın cezasından indirim yapılması; 5237 sayılı Kanun’un 149/1.maddesinde tanımlanan yağma suçu ile 765 sayılı TCY.nın 499/1-2. cümle maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanıkların yakınanı gece vakti araca bindirip tenha bir mahalleye götürdükleri ve yakınanın boğazına bıçak dayayarak 120 TL’sini almaları şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 149/1. maddesine uyan yağma suçunun yanı sıra, aynı Yasanın 109/2, 3-b maddesindeki kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da oluşturduğu gözetilip bu suçtan da uygulama yapılması yerine yazılı biçimde hüküm kurulması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

./..

-2-

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2011/8888, Karar No: 2013/12763, Tarih: 29.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/8888 E.  ,  2013/12763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, genel tatil ücreti ve hafta tatili ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı,Side Belediyesinden ihale yoluyla temizlik işini alan davalı şirkete ait iş yerinde temizlik görevlisi olarak çalıştığını,iş akdinin işveren tarafından bildirim sürelerine uyulmaksızın tek taraflı olarak feshedildiğini,tazminatlarının ve işçilik alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma,yıllık izin,genel tatil ve hafta tatili alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı,davacının iş arkadaşlarına küfürlü konuşarak sataştığını,daha sonra işe gelmediğini,neden işe gelmediğini açıklaması için iş yerine çağrıldığını,davacının başka iş yerinde çalışmaya başladığını beyan ettiğini,bu sebeple iş akdinin haklı olarak feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,iş akdinin davalı işveren tarafından haksız olarak feshedildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Kararı Davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçi,dava dilekçesinde 653,65 TL net ücret aldığını iddia ederek feshe bağlı tazminatları ile işçilik alacaklarını istemiştir.

Bilirkişi davacının ücretini günlük 33,91 TL brüt kabul ederek hesaplama yapmışsa da esas alınan ücretin aylık brüt miktarı 1017,30 TL,net miktarı ise 728,89 TL olup mahkemce de kabul edilen bu ücret miktarı davacının talebinden fazladır.

Mahkemece talep aşılarak belirlenen ücrete göre yapılan hesaplamaya itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

F) SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2003/8383, Karar No: 2003/10493, Tarih: -

5. Hukuk Dairesi 2003/8383 E., 2003/10493 K.

**5. Hukuk Dairesi 2003/8383 E., 2003/10493 K.**

**- KADASTRO TUTANAKLARININ KESİNLEŞMESİ VE HAK DÜŞÜRÜCÜ SÜRE

- KAMULAŞTIRMADAN SONRA ALINAN TAPU KAYDININ İPTALİ**- 2942 S. KAMULAŞTIRMA KANUNU [ Madde 36 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 12 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki Kamulaştırma Kanununun 36. maddesi uyarınca kamulaştırmadan sonra alınan tapu kaydının iptali istemi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, Kamulaştırma Kanununun 36. maddesi uyarınca kamulaştırmadan sonra alınan tapu kaydının iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı, usulüne uygun davetiyeye rağmen duruşmaya gelmemiş, cevapta vermemiştir.

Mahkemece yapılan inceleme sonucunda; dava konusu yerin daha önce kesinleşmiş kamulaştırma sahasında kaldığı anlaşılmış olup, kamulaştırma sonrası geçen kadastro çalışmaları sonucu davalı adına tapuya tescil edilmiş ise de; kamuya ait yollar sonradan 3. kişi adına tapuya tescil edilse bile, burada 3402 sayılı Kanununun 12/3 maddesinin uygulama olanağı bulunmadığından davanın kabulüne karar verilmesinde ve yargılama giderlerinin davalıya yükletilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalının temyiz itirazları yerinde görülmediğinden usul ve yasaya uygun olan hükmün (ONANMASINA), peşin alınan harcın hazineye irad kaydedilmesine ve yeniden harç alınmasına yer olmadığına, 25.9.2003 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3989, Karar No: 2014/12708, Tarih: 26.06.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/3989 E.  ,  2014/12708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı beyanda bulunmak

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

Haciz ihbarnamesine sanıkların vekilleri tarafından itiraz edilmesi, vekilin beyanından asilin cezai yönden sorumlu tutulamamasına göre sonucu itibariyle verilen beraat kararı doğru olduğundan şikayetçinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17241, Karar No: 2012/5589, Tarih: 22.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/17241 E.  ,  2012/5589 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, isteğe bağlı ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi:

Davacı, 26.01.1999 – 30.12.2005 tarihleri arasında primleri aralıksız yatırılan sağlık, yaşlılık, malullük ve ölüm sigortalılığının isteğe bağlı sigorta olarak tespitini talep etmiştir.

1479 sayılı Yasanın 79. maddesine dayalı isteğe bağlı... sigortalısı olduğunun tespiti davaları nedeniyle mahkemelerin yetkisi konusunda, 1479 sayılı Yasada düzenleme bulunmadığından, yetkili mahkemenin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun yetkiye ilişkin genel hükümleri gözetilerek belirlenmesi gerekmektedir. 5521 sayılı Yasanın 15. maddesinde de “bu Kanunda sarahat bulunmayan hâllerde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümleri uygulanır.” düzenlemesine yer verilmiştir.

Mahkemece, Kurumun yetki itirazı reddedilmiş ise de; bu tür davalarda yetkili Mahkeme; HUMK 9. ve 17. maddeleri ile 5521 sayılı Kanunun 5. maddesi hükümlerine göre; davalılardan herhangi birinin ikametgahının bulunduğu İş Mahkemesi’nde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili Mahkeme, başka bir anlatımla iddia konusu hizmetin geçtiği yer Mahkemesi yetkilidir.

Somut olaya gelince; dava konusu çalışmaların ... ilinde geçtiği uyuşmazlık konusu değildir. Davalılardan hiçbirinin ikametgahı ... olmadığı gibi, davaya konu işlemlerinde Kurumunun ... şubesinde yapıldığı iddia ve isbat edilmiş değildir.

Şu halde; davanın, tespiti istenilen dava konusu çalışmaların geçtiği yer mahkemesi olan ...somut uyuşmazlığın çözümünde yetkili olduğu gözetilerek yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi