muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/38400, Karar No: 2018/1236, Tarih: 22.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/38400 E.  ,  2018/1236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-c, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü.

5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu ve sanığın 16.02.2009 tarihli dilekçesi ile eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunduğu anlaşıldığından, mahkemenin 09.06.2009 tarih, 2007/92 E, 2008/406 K sayılı ek karar kaldırılarak ve daha önce adli merciilerce usule uygun olarak herhangi bir tebligat yapılmayan adreslere doğrudan 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan tebligatların geçersiz olduğu, sanığın temyiz talebinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Şikayetçi ... 'in kendisine ait işyerini yeğeni olan 12 yaşındaki ...'e emanet edip cuma namazı için camiye gittiği sırada, sanığın suça konu işyerine gelip, mağdur ... 'e toptancıdan geldiğini, işyerinde bulunan cihazları yenisi ile değiştireceğini söyleyerek dört adet uydu sistemleri cihazını ... plaka sayılı araca yükleyip götürdüğü olayda; Ceza Genel Kurulu'nun 2014/15-90 Esas ve 2015/511 Karar sayılı ilamında da bahsedildiği üzere ceza sorumluluğu olmayan 12 yaşını bitirmemiş mağdurun hareketlerinin anlam ve sonuçlarını bilemeyecek durumda olduğunun kanunen kabul edilmesi karşısında, suç tarihinde henüz 12 yaşını bitirmeyen mağdur ... 'in iradesinin sakatlanacağından bahsedilmeyeceği gözetilip sanık hakkında suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi gereğince hüküm kurulması gerekirken suçun vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanunun 158/1-c maddesi gereği hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 22/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1372, Karar No: 2016/348, Tarih: 18.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/1372 E.  ,  2016/348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 18.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3692, Karar No: 2006/3367, Tarih: 03.04.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/3692 E.  ,  2006/3367 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      :  Mersin İş Mahkemesi

Tarih                :  25.11.2004
Yargıtay — Esas No: 2015/20390, Karar No: 2017/7093, Tarih: 23.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/20390 E.  ,  2017/7093 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... adına Av. ... .. adlarına Av. ... aralarındaki dava hakkında verilen 24.06.2015 günlü ve 2012/412 E. - 2015/374 K. sayılı hükmün, davacı Kurum, davalılardan. ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalılar ile ... vekili tarafından 25.08.2015 tarihli temyiz dilekçesi verilirken her iki davalı için ayrı ayrı nisbi temyiz karar harcı ve temyiz başvuru harcı yatırılması gerekirken, tek harç yatırılmak suretiyle temyiz harçlarının eksik tahsil edildiğinden, temyiz harcının yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirimesi ve çıkartılan muhtıraya rağmen temyiz harcının tamamlanmaması halinde temyiz isteğinin reddi hususunda bir karar verilerek yöntemince tebliğ edildikten sonra, bu karar yönünden temyiz süresi geçtikten ve harcın hangi davalı için yatırıldığı da tespit edildikten sonra dosyanın gönderilmek üzere geri çevrildiği, ancak temyiz harcının ödenmesi için çıkartılan muhtıranın usulene uygun olmadığı gibi temyiz talebinin değerlendilmesi içinde ek karar verilip taraflara tebliğ edilmeden dosyanın gönderildiği anlaşıldığından, öncelikle ödenmesi gereken temyiz harcının miktarı, verilen kesin süre ve temyiz harcının kesin süre içinde yatırılmamasının sonuçlarını anlatır şekilde düzenlenmiş muhtıra usulüne uygun olarak temyiz edenler vekiline tebliğ edildikte sonra, temyiz harcının tamamlanması halinde dosyanın doğrudan,temyiz harcının tamamlanmaması halinde ise temyiz isteğinin reddine dair verilen ek kararın usulünce taraflara tebliğinden sonra bu ek karar yönünden de temyiz süresi geçtikten sonra dosyanın gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13046, Karar No: 2015/39894, Tarih: 22.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/13046 E.  ,  2015/39894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kasten yaralama

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... ve savunmanı tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre tayin edilen günde yapılan duruşma sonunda, incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Sanığın kasten yaralama suçundan hükümlülüğüne dair kararın temyizen incelenmesinde;

Adli emanetin 2014/180 sırasında kayıtlı bulunan mağdurlara ait balta ile ilgili olarak esas hükümden sonra da CMK'nın 256/2 maddesine göre bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanığın konutta yağma suçundan hükümlülüğüne dair kararın temyizen incelenmesinde;

Soruşturma ve kovuşturmanın sonuçlarını içeren tutanaklar, belgeler ve duruşmalı inceleme sırasında ileri sürülen savunmalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulu'nun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tehdit ile 7.000-TL parayı alan sanığın mağdurun evden çıktığını fark etmesinden sonra sinirlenerek evdeki eşyalara zarar verdiği sırada aldığı parayı da cebinden çıkarıp oturma odasına savurup attığının anlaşılması karşısında CMK'nın 168/3 maddesi gereğince sanığın cezasında indirim yapılması gerekirken paranın bu şekilde iadesinin iradi olmadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile etkin pişmanlık hükmünün uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı Av. ..'in temyiz dilekçelerinde ve sanık savunmanının duruşmada ileri sürdüğü tüm temyiz itiraz ve savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, ilişkin oybirliğiyle alınan karar, 22.04.2015 gününde Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ...’ın katıldığı oturumda, sanık ve savunmanının yokluklarında açıkça ve yöntemince okunup anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/18470, Karar No: 2015/23717, Tarih: 01.07.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/18470 E.  ,  2015/23717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Dosyanın incelenmesinde, iş bu ek davadan önce davacı tarafından ...ve .....aleyhine kısmi dava açıldığı, davada kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının talep edildiği, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiği, kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Ancak, kısmi dava dosyasının Yargıtay'da incelenmesinin tamamlandığı ve yargılama dosyasının mahkemesine gönderildiği tespit edilmiştir.

Uyuşmazlığın çözümü için, kısmi dava dosyasının incelenmesi gerektiğinden kısmi dava dosyasının dosya içine alınarak gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesine karar verilmişse de mahkemece kısmi dava dosyalarının dosya içine alınmadan dosyaların gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu nedenle, kısmi dava dosyalarının ilgili mahkemeden istenmesi, dosyalar geldiğinde her birinin ilgili dava dosyasına konması ve bu şekilde gönderilmesi için dosyanın bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2022, Karar No: 2022/7173, Tarih: 14.04.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/2022 E.  ,  2022/7173 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili;davalıların trafik sigortacısı, işleteni ve sürücüsü olduğu aracın davacının sevk ve idaresindeki araca çarpması neticesinde davacının yaralanarak omuriliğinde kırık meydana geldiğini ve tedavisinin 5 ay sürdüğünü, bu kazadan önce müvekkilinin bir şirkette şoför olarak çalıştığını, gelirinin oldukça iyi olduğunu, ancak kazadan sonra çalışma imkanı kalmadığından iş akdinin sona erdiğini ve halen işsiz olduğunu, uzun süre yatağa mahkum olması sebebiyle, hem kendisi, hem de çocuklarının büyük acı ve ızdırap çektiğini, 5 ay boyunca başkalarının yardımı ile hayatını devam ettirebildiğini, davalılara başvurduklarını ancak zararlarının tazmin edilmediğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 10.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş,ıslah dilekçesi ile maddi tazminat talebini 65.103,86 TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili; karşı tarafın SSKlı olup tüm hastane masraflarının ve çalışmadığı sürece maaşının SSK'nca karşılandığını bu yönden zararının olmadığını, davacı tarafın çok fahiş tazminat istemesi nedeni ile anlaşma sağlanamadığını, davacının kaza sonrası iyileştiğini ve normal hayatını aksatacak hiçbir araz kalmadığını, 2006 yılı Nisan ayı sonunda tekrar işe başladığını, ancak müvekkillerinden para tahsil etmek için işten ayrıldığını, sigortasız bir işte çalıştığını, manevi tazminat talebinin fazla olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde yargılama aşamasında vefat eden davalı ... aleyhine açılan maddi ve manevi tazminat davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına, dahili davalı ... Sigorta aleyhine açılan maddi tazminat talebini içerir davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davalı ... aleyhine açılan maddi tazminat talebini içerir davanın kısmen kabulü ile dahili davalı ... Sigorta A.Ş tarafından davacıya yapılan ödemeden sonra bakiye 5.447,38 TL maddi tazminatın ıslah tarihi olan 12/06/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline, manevi tazminat davasının kısmen kabulü ile 15.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen ilk karar Yargıtay (Kapatılan) 17 Hukuk Dairesi’nin 2016/6041 - 2019/5375 sayılı kararı ile bozulmuş olup, hükmüne uyulan bozma ilamında “...daha düşük manevi tazminata hükmedilmesi...“ gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamı ile hükmün maddi tazminat yönünden kesinleşmesi nedeniyle ilk kararda davacı aleyhine maddi tazminat yönünden 1.500,00 TL olarak takdir edilen vekalet ücretinin de kesinleştiğinin dikkate alınması gerekirken, yeniden vekalet ücreti takdir edilmesi doğru olmayıp bozma sebebi ise de bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden, hükmün 6100 sayılı HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle,davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün 7. bendindeki "7.255,34 TL" ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine "1.500,00 TL" ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 14/04/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2022/1421, Karar No: 2022/3356, Tarih: 09.05.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1421 E.  ,  2022/3356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Eziyet Çektirerek Öldürme

HÜKÜMLER :1-Akhisar Ağır Ceza Mahkemesinin 01/06/2021 tarih, 2021/120 E. ve 2021/270 K. sayılı ilamı ile sanık hakkında; 5237 sayılı TCK'nin 82/1-b, 53.

maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararı.

2-Bu kararın istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20/10/2021 tarih ve 2021/2403 Esas ve 2021/2112 K. sayılı ilamı ile sanık hakkında istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20/10/2021 tarih ve 2021/2403 Esas ve 2021/2112 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20/10/2021 tarih ve 2021/2403 Esas ve 2021/2112 Karar sayılı istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararında düzeltme nedeni dışında isabetsizlik görülmediğinden sanık müdafiinin eksik incelemeye, lehe hükümlerin somut olaya tatbikinin ve beraat kararı verilmesi gerektiğine, yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE,

Ancak;

Mahkeme kabulüne göre gerekçeli kararda "eziyet çektirerek öldürme" suçunun nitelendirilmesine ve sanığın maktulü eziyet çektirerek öldürdüğü anlaşıldığı halde, hüküm fıkrasının mahsus bölümünden "canavarca hisle" ibaresi de eklenmek suretiyle hükmün mahsus bölümünde çelişki yaratılması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirdiğinden hükmün 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK'nin 303/1. maddesi gereğince, sanık hakkında kurulan hükümde "canavarca hisle" ibaresinin çıkartılmasına karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1 ve 303. maddeleri uyarınca DÜZELTİLEREK TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "Akhisar Ağır Ceza Mahkemesine; Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09/05/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17621, Karar No: 2016/10935, Tarih: 24.10.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/17621 E.  ,  2016/10935 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-İadenin soruşturma aşamasında yapıldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında verilecek cezada TCK'nın 168/1. maddesi gereğince 1/2 oranından fazla indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Toplam 25-30 TL civarında para çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise;

Toplam 25-30 TL civarında para çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine, aynı maddenin diğer haklar ile a, b, d ve e bentlerindeki hak yoksunluğun ise infaz tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması, ayrıca T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19253, Karar No: 2014/2726, Tarih: 24.02.2014

**3. Hukuk Dairesi         2013/19253 E.  ,  2014/2726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen kanal katılım ve şebeke bedelinin iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 24.02.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8427, Karar No: 2012/9907, Tarih: 26.11.2012

**16. Hukuk Dairesi         2012/8427 E.  ,  2012/9907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Karaçoban Köyü çalışma alanında bulunan 101 ada 1, 2, 3, 4, 5,6; 102 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6; 103 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6; 104 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6; 105 ada 1, 2, 3, 4, 5, 6; 106 ada 1, 2; 107 ada 1, 3 parsel sayılı 406.95, 406.95, 406.97, 406.95, 406.96, 406.96, 406.92, 406.91, 406.97, 406.96, 406.96, 406.96, 412.40, 412.39, 412.47, 412.46, 412.47, 412.46, 412.38, 412.36, 412.47, 412.47, 412.47, 412.47, 406.88, 406.84, 406.94, 406.96, 406.96, 406.96, 1158.37, 1088.82, 370.41 ve 3168.63 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, zilyetleri tarafından zilyetliğin terk edildiği ve 29 adet parsel üzerine köy halkına dağıtılmak üzere 2002 yılında afet konutları yapıldığı belirtilerek davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar irsen intikal, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve dava konusu taşınmazların 2/4 payının muris ..., 1/4 payının muris Abdi Alparslan, 1/4 payının muris ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm bir kısım davacılar vekili ve davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesine göre “Taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye ya da paydaşlarından birine ait muhtesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilir” hükmü karşısında, dava konusu parsellerin edinme sebebinde taşınmazların 33 adet parsele bölünerek 29 adet parsel üzerine afet konutları yapıldığı belirtilerek 101 ada 1 ila 4, 6; 102 ada 1 ila 6; 103 ada 1 ila 6; 104 ada 1 ila 6; 105 ada 1 ila 6 sayılı parseller kargir ev ve arsası vasfıyla tespit edilmiştir. Hal böyle olunca dava konusu taşınmazlar üzerindeki muhtesatlar yönünden 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19/2 maddesi gereğince yöntemince araştırma ve inceleme yapılarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, bu yönden inceleme yapılmaması isabetsiz, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 26.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.