muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/360, Karar No: 2020/1690, Tarih: 11.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2020/360 E.  ,  2020/1690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Davacı vekilince açılan itirazın iptali davası sonucunda mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş olup, verilen kararın davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizce yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez Dairemiz kararına karşı davalı vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, yatırılması gereken karar düzeltme harcı peşin olarak yatırıldığı anlaşılmakla ve takdiren 450,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine 11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10330, Karar No: 2016/9987, Tarih: 03.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10330 E.  ,  2016/9987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada ... 21. İş ve ... 19. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, % 60 oranında engelli olduğu halde yasa çerçevesinde hakkı olan yetim aylığı başvurusunun ... tarafından reddedildiği, yetim aylığının bağlanması istemiyle ... İş Mahkemesinde dava açmıştır.

... 21. İş Mahkemesince uyuşmazlık konusu davada 5510 sayılı Kanunun 88/19. maddesi uyarınca kurumun bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu, anılan yetkinin kesin yetki olduğundan re'sen dikkate alındığı, uyuşmazlığın ... Sosyal Güvenlik Merkezi işleminden kaynaklandığı, mahkemenin yetki alanı dışında kaldığı, ... İş Mahkemelerinin yetki alanında kaldığı, yetkili mahkemenin ... İş Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisilik kararı verilmiştir,

... 19. İş Mahkemesi tarafından ise, , 21. HD'nin 2014/392 Esas-731 Karar sayılı içtihadı uyarınca kurum işleminin iptali davalarında davalı tarafından süresinde yetki itirazında bulunulması gerektiği, davalının yetki itirazında bulunmadığından yetkili mahkemenin ... 21. İş Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş; kararlar, temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir.

Dosya kapsamından, davacının "...."da oturduğu, ... Sosyal Güvenlik Merkezi işleminden kaynaklandığı, davalının yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde yer alan "İş Mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikâmetgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşmeler muteber sayılmaz" hükmü ile işçi-işveren arasındaki uyuşmazlıklara ilişkin kesin yetki kuralı düzenlenmiş olup Kanunun 1/B bendinde "İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakarlar" hükmü doğrultusunda 5510 sayılı Kanundan kaynaklanan davalar iş mahkemesinde görülmekle birlikte Kurumun taraf olduğu uyuşmazlıklarda yetkili mahkemenin neresi olacağına dair Kanunda açık bir düzenleme bulunmamaktadır.

5521 sayılı Kanunun 15. maddesinde bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usûlü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447/2. maddesine göre "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun

5521 sayılı Kanunun 15. maddesinde bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usûlü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 447/2. maddesine göre "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanununun

bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" hükmü gereğince genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında 6100 sayılı HMK'da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin iş mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması ve bu doğrultuda uyuşmazlığın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 14. maddesinde yer alan hükümler doğrultusunda çözüme kavuşturulması gerekir.

HMK'nın 14/1. maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19. maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 2012/10-1153 Esas- 2013/245 Karar sayılı ilâmı da aynı yöndedir.

6100 sayılı HMK'nın İlk İtirazların Konusu başlığı altında düzenlenen 116/1-a maddesi "Kesin yetki kuralının bulunmadığı hâllerde yetki itirazı"nı ilk itiraz olarak hüküm altına almıştır. Aynı Kanunun İlk İtirazların İleri Sürülmesi ve İncelenmesi başlığı altında düzenlenen 117/1. maddesi "İlk itirazların hepsi cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez." hükmünü amirdir. Yine, Yetki İtirazının İleri Sürülmesi başlığı altında düzenlenen 19/2 maddesi "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz." hükmünü içermektedir. Aynı Kanunun Cevap Dilekçesini Verme Süresi başlığı altında düzenlenen 127/1. maddesi de "Cevap dilekçesini verme süresi, dava dilekçesinin davalıya tebliğinden itibaren iki haftadır. Ancak, durum ve koşullara göre cevap dilekçesinin bu süre içinde hazırlanmasının çok zor yahut imkânsız olduğu durumlarda, yine bu süre zarfında mahkemeye başvuran davalıya, bir defaya mahsus olmak ve bir ayı geçmemek üzere ek bir süre verilebilir. Ek cevap süresi talebi hakkında verilen karar taraflara derhâl bildirilir." hükmünü içermektedir.

Somut olayda, davanın ... 21. İş Mahkemesinde açıldığı, davalı Kurumun yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı ... İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince; ... 21. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 03/11/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2061, Karar No: 2012/30493, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/2061 E.  ,  2012/30493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25207, Karar No: 2014/2414, Tarih: 12.02.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/25207 E.  ,  2014/2414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 10. İş Mahkemesi

Tarihi : 17.01.2013

No : 2011/764-2013/16

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün tarafların vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin

süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki tarar tespit edildi.

Yargılamanın sağlıklı bir biçimde sürdürülebilmesi, iddia ve savunma ile ilgili delillerin eksiksiz toplanıp tartışılabilmesi, davanın süratle sonuçlandırabilmesi, öncelikle tarafların yargılama gününden haberdar edilmesi ile mümkündür. Kişinin hangi yargı merciinde duruşmasının bulunduğunu, hakkındaki iddia ve isnatların nelerden ibaret olduğunu bilebilmesi, usulüne uygun olarak tebligat yapılması ile sağlanabilir. Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 73. (HMK 27.) maddesi hükmünde çok açık bir şekilde vurgulanan temel kurala göre, mahkeme, tarafları dinlemeden, onları iddia ve savunmalarını bildirmeleri için usulüne uygun olarak davet etmeden hükmünü veremez. Bu bakımdan, davetin ve bunun yazım şeklinin, (davetiyenin) davadaki önemi büyüktür. Asıl olan, tarafların huzurunda yargılamanın yürütülmesi olmakla birlikte, hukuk mahkemelerinde, taraflar yargılamaya katılmasalar bile, mutlaka duruşmadan haberdar edilmelidirler. Duruşmaya gelinmese dahi, ilgilinin yokluğunda davaya devam edilip karar verilmesine usulün olanak tanıdığı hallerde; açıklanan biçimdeki uyarıyı taşıyan davetiyenin tebliğ edilmesinden ve yasaya uygun biçimde taraf teşkilinin tamamlanmasından sonra işin esasına girilmesi, deliller toplanarak bir sonuca ulaşılması gereklidir. Değinilen işlemleri nedeniyle tebligat, bilgilendirme yanında, belgelendirme özelliği de bulunan bir usul işlemidir. Bu nedenle tebliğ ile ilgili 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri tamamen şeklidir. Kanunun amacı, tebliğin muhatabına ulaşması, konusu ile ilgili olarak kişilerin bilgilendirilmesi ve bu hususun belgeye bağlanmasıdır. Hal böyle olunca, kanun hükümlerinin tüm ayrıntılarına kadar uygulanması zorunludur.

Dava dilekçesi, davalı şirkete 7.7.2011 tarihinde " Ö.. C.. mahallesi, S.. Sokak, No: ... Kurtuluş/ Ankara '' adresinde, muhatabın tatilde olması nedeniyle,

TK 21/1. maddeye göre tebliğ edilmiştir. Tebliğ tarihi itibariyle davalı şirketin Ticaret Sicil Memurluğu'ndaki adresinin ise ''Ç.. Mah. O.. Sokak, No:... Kurtuluş/Çankaya '' olduğu ve adreste bulunmama halinde; davalının tüzel kişi olduğu gözetilerek, Ticaret Sicil Memurluğu'ndaki adrese TK 35. maddeye göre tebligat yapılması gerekir.

Dava dilekçesi davalıya usulünce tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanmadan ve davalıya savunma hakkı verilmeden yargılamaya devam olunarak davanın esasına girilip, karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Dava dilekçesi davalıya usulünce tebliğ edilerek taraf teşkili sağlanmadan ve davalıya savunma hakkı verilmeden yargılamaya devam olunarak davanın esasına girilip, karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, sair yönler incelenmeksizin taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 12.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9431, Karar No: 2013/3439, Tarih: 10.04.2013

**16. Hukuk Dairesi         2012/9431 E.  ,  2013/3439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1) Dava konusu 266 ada 121 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine uygulanan tapu kayıtların tüm tedavülleriyle birlikte getirtilmediği görüldüğünden, 05.11.1962 tarih 2, 18.10.1968 tarih 19, 21.06.1976 tarih 30, Mayıs 1976 tarih 2 sıra nolu tapu kayıtlarının ilk tesislerinden itibaren geldi ve gitti kayıtları denetlenebilir biçimde tüm tedavülleriyle birlikte temin edilmesi,

2) Çekişmeli 266 ada 121 sayılı parselin komşuları olan taşınmazların kadastro tutanakları ile bunlara uygulanan tapu ve vergi kayıtları var ise bu kayıtların da getirtilmesi,

3) 647 ada 3 sayılı imar parselinin oluşumuna esas imar uygulamasına ilişkin belgelerin (Belediye Encümen Kararı, şuyulandırma cetvelleri, vs.) temini ve ayrıca bu uygulamanın iptal edilip edilmediğinin araştırılarak, iptal söz konusu ise kesinleşme şerhli ilam suretinin evraka eklenmesi,

4) ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/50 Esas, 2008/200 Karar sayılı dosyası ile ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2009/43 Esas, 2010/289 Karar ve 2011/136 Esas, 2011/195 Karar sayılı dosyalarının getirtilerek dosya içerisine konulması, bu noksanlıklar tamamlandıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6829, Karar No: 2015/17970, Tarih: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6829 E.  ,  2015/17970 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/09/2014

NUMARASI : 2014/495-2014/906

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1- Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2- Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan araştırıldıktan,

3- 25 yaşındaki dut ve 20 yaşlarındaki asma ağaçlarının maktu bedellerinin İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/12866, Karar No: 2011/8593, Tarih: 20.06.2011

**6. Ceza Dairesi         2007/12866 E.  ,  2011/8593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yağma suçunun işlenmesi sırasında, hakkında daha önce mahkumiyet kararı kurulan sanık ... ...'un yanında bulunan ve mağdura ait cep telefonunun zorla alınmasından sonra birlikte olay yerinden kaçan ve telefonu satmaya götüren, bu bağlamda eyleme fikir ve işbirliği ile katıldığı anlaşılan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/1. maddesi yerine aynı Yasanın 39/1.maddesi ile uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCK’nın 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu,yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle,daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda,yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden,somut olayda koşulları bulunmadığı halde 150/2.maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3-Diğer sanık ... ...'un olaydan 15 gün sonra yakalandığında yağmaladıkları telefonu hakkında daha önce beraat hükmü kurulmuş olan ... ...'nın işyerine götürüp sattıklarını belirterek bu yeri kolluk görevlilerine gösterdiği ve telefonun hasarlı olarak adı geçen şahıstan alınıp zapedildiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinde “mağdurun zararının giderilmesinin” uygulama koşulu olarak belirtildiği, “satın alan üçüncü kişilerin zararlarının karşılanmasının” etkin pişmanlık müessesesinin uygulama koşulları arasında sayılmadığı anlaşıldığından; somut olayda diğer sanığın telefonu sattığı yeri söyleyerek hasarlı olarak mağdura iadeyi sağlamış olması, sanık ...'in de iadeye karşı duruşunun bulunmaması nedeniyle, mağdura kısmi iadeye onay verip vermediği sorularak, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin 3. fıkrasının ilk cümlesi ve anılan Yasa maddesinin 4. fıkrasında tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 20.06.2011tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5182, Karar No: 2024/3522, Tarih: 22.04.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/5182 E.  ,  2024/3522 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/102 E., 2015/45 K.

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ - OLAY VE OLGULAR

Sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçlarını işledikleri iddiası ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi, ikinci ve altıncı fıkraları, 43 üncü maddesi, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, beşinci fıkrası, 43 üncü maddesi, 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi, altıncı fıkrası uyarınca açılan kamu davalarının yapılan yargılaması sonucunda, Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/102 Esas, 2015/45 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi ile sanık ve suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraatlerine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdureyi ailesine zarar vermekle korkutan ve bu yolla istismarda bulunan sanıkların eylemlerine rağmen haklarında beraat kararı verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğuna, mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna, kararların bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve süresi, aldırılan rapor içerikleri, sanık ve suça sürüklenen çocuğun aşamalardaki savunması, mağdurenin aşamalardaki beyanları ve tüm dosya kapsamına göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve katılan mağdure vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 9. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.02.2015 tarihli ve 2014/102 Esas, 2015/45 Karar sayılı kararında katılan mağdure vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan mağdure vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

22.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5049, Karar No: 2018/12785, Tarih: 06.11.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/5049 E.  ,  2018/12785 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun 22.04.2016 tarihinde SEGBİS ile alınan sorgusu esnasında 18 yaşını doldurduğu ve müdafii istemediğini beyan etmesi karşısında, zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün mahkeme tarafından atanan zorunlu müdafiinin yüzüne karşı verilmiş ise de, hükmün suça sürüklenen çocuğun kendisine de tebliğ edilmesi ve kendisi tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde; suça sürüklenen çocuğun kendisine müdafii atandığından haberinin olmadığı, yokluğunda verilen 07/06/2016 tarihli kararın atanan zorunlu müdafiiye tefhim edildiği, hükmün atanan müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuk ...'a tebliği ile tebligat belgesi ve vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 06/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.