muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14717, Karar No: 2015/3373, Tarih: 05.03.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/14717 E.  ,  2015/3373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 1134/A, 1135/A, 1136/A parsel sayılı taşınmazların kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan buğday, kavun ve zeytinin 2013 yılı itibariyle kuru şartlarda ayrı ayrı dekar başına asgari ve azami verimini ve ayrıntılı üretim giderini, kilogram başına toptan satış fiyatını gösterir şekilde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe ve il müdürlüklerinden,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydına şerh verilen "izaley-i şuyu satış men 2003/16" 16/02/2003 tarihli şerhin sebebinin ve halen devam edip etmediğinin tespiti ile ilgili evrakın ve şerhe konu dosyanın ilgilisinden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının ve ilgili evrakın getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3225, Karar No: 2012/5223, Tarih: 18.09.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3225 E.  ,  2012/5223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin üyesi olduğunu, davalı kooperatifin 2010 ve 2011 yıllarında müvekkiline orman üretim işi verdiğini, müvekkilinin alacağının tahsili için ilamsız icra takibi başlatıldığını, yetki ve borca itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile alacağın %40 icra inkar tazminatı ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu icra dosyasının ... 3. İcra Müdürlüğü'ne ait olduğunu, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne itirazın iptali davası açma koşullarının oluşmadığını, müvekkil kooperatifin davacıya herhangi bir borcu bulunmadığını savunarak, öncelikle usulden, aksi halde esastan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, davanın icra takibine vaki itirazın iptali davası olarak açıldığı,davanın dinlenebilmesi için yetkili icra dairesinde mevcut bir icra takibi bulunması gerektiği,davalı borçlunun ... İcra Dairesi'nce çıkartılan ödeme emrine karşı, yetkili icra dairesinin ... İcra Dairesi olduğu yolunda yetki itirazında bulunduğu, ayrıca borcun esasına da itiraz ettiği, davacı vekilinin mahkemede alınan beyanında taraflar arasında yazılı bir sözleşmenin bulunmadığını beyan ettiği, 6100 sayılı HMK'nun 6.maddesi gereğince genel yetkili mahkemenin davalı tüzel kişinin yerleşim yeri olup, davalı kooperatifin merkezinin ... ilçesi olduğu, yine Borçlar Kanunu'nun 73.maddesi gereğince para borcu alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ödenecek olup, davacının yerleşim yerinin ... ilçesi olduğu, ortada geçerli ve yetkili yer icra dairesinde yapılmış bir icra takibinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Davalı kooperatifin merkezinin takip tarihi itibariyle ...'da bulunduğu, İİK'nun 50'nci maddesi yollaması ile HUMK'nun 17. (HMK'nun 14'ncü) maddesi uyarınca ... İcra Dairesi'nin yetkili olduğu, yetkili bu yer icra dairesinde başlatılmış bir takip bulunmadığı gerekçesiyle sonuca varılması gerekirken, aynı sonuca HMK'nun 6'ncı, BK'nun 73'ncü madde hükümlerine dayalı olarak icra dairesinin yetkisizliğinin saptanması suretiyle varılması doğru olmamış ise de, karar sonucu itibariyle doğru olup, açıklanan değişik bu gerekçeye ve hüküm yerinde yazılı diğer doğru gerekçelere göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 18.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/552, Karar No: 2024/11496, Tarih: 14.10.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/552 E.  ,  2024/11496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.03.2023 tarihli ve 2023/4844 Soruşturma, 2023/2513 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Trabzon 2. Sulh Ceza Hakimliğinin, 24.04.2023 tarihli ve 2023/1755 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 24.04.2023'te kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 08.01.2024 tarihli ve 2023/19585 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.01.2024 tarihli ve KYB-2024/4289 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 17.01.2024 tarihli ve KYB-2024/4289 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Benzer bir olayla ilgili olarak Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 22/06/2021 tarihli ve 2019/2857 esas, 2021/5792 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, özel belgede sahtecilik suçunun oluşumu için sahte özel belgenin düzenlenmesi ya da gerçek bir özel belgenin değiştirilmesi yeterli olmayıp, suçun tamamlanması veya oluşması için zorunlu kurucu unsur olarak sahte özel belgenin hukuki sonuç doğuracak şekilde kullanılması gerektiği,

Dosya kapsamına göre, müştekinin suça konu olan ve şikâyet dilekçesi ekinde fotokopisini sunduğu, Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/459 esas sayılı dosyasında delil olarak kullanılan tarihsiz oto satış sözleşmesindeki isminin altındaki imzanın kendisine ait olmadığından bahisle şikâyetçi olması üzerine, yapılan soruşturmada 8 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; suç tarihinin söz konusu oto satış sözleşmesinde yer alan tarih yerine anılan mahkemede dava açılıp kullanıldığı 18/10/2017 tarihi olduğunun kabul edilmesi gerektiği, zamanaşımı süresinin bu tarihten itibaren başlayacağı, anılan suça ilişkin olağan dava zamanaşımı süresinin 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e maddesi uyarınca 8 yıl olduğu ve bu sürenin halen dolmadığı cihetle, şikayete konu olaya ilişkin başlatılan soruşturmaya usulünce devam edilip olayın aydınlatılmasına yarar tüm delillerin toplanması, ayrıca şikayete konu ve sahte olduğu iddia edilen sözleşme aslının şüpheli ve vekilinden sorulması ile sözleşme aslının temini durumunda imza incelemesi sonucuna göre, şüphelinin hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, suç tarihinde hataya düşülerek verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172/1. maddesi;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172. maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172. maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; şüphelinin, vekili aracılığıyla şikâyetçi aleyhine açtığı ve Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/459 Esas sırasında yürütülen ticari satımdan kaynaklanan alacak davasında, 19.10.2017 havale tarihli dava dilekçesi ekinde sunulan "oto satış sözleşmesi" başlıklı belge altındaki şikâyetçi adına atılı imzanın sahte olduğu iddiasıyla başlatılan soruşturma kapsamında; Trabzon Cumhuriyet Başsavcılığının, 24.04.2023 tarihli ve 2023/4844 Soruşturma, 2023/2513 Karar sayılı kararıyla "...Trabzon Asliye Ticaret Mahkemesinin 2017/459 Esas sayılı dosyasına konu sözleşmenin 01/12/2006 tarihinde imzalandığının senet metni ve tanık beyanlarından anlaşılmakla, şüphelinin üzerine atılı Özel Belgede Sahtecilik suçunun TCK'nun 66/1-e maddesi gereği olarak 8 yıllık zaman aşımı süresine tabi olduğu, sürenin 01/12/2014 senesinde dolduğu, zamanaşımı sebebiyle bu haliyle kovuşturma olanağının bulunmadığı..." şeklindeki gerekçeyle şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 207/1. maddesinin; "Bir özel belgeyi sahte olarak düzenleyen veya gerçek bir özel belgeyi başkalarını aldatacak şekilde değiştiren ve kullanan kişi, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası ile cezalandırılır." şeklinde düzenlendiği, bu itibarla özel belgede sahtecilik suçunun oluşabilmesi için sahte olarak düzenlenen belge aslının ya da aslına uygunluğu yetkili makam veya kişilerce onaylanmış suretinin kullanılması ve suç tarihinin de buna göre tespit edilmesinin gerektiği; somut olayda, suça konu 01.12.2006 tarihli sözleşmenin, 19.10.2017 havale tarihli dava dilekçesi ekinde Mahkemeye ibraz edilmek suretiyle kullanıldığının anlaşılması karşısında suç tarihinin bu tarih olarak esas alınması ile 5237 sayılı Kanun'un 207. maddesinde belirtilen cezanın türü ve üst haddine göre, aynı Kanun’un 66/1-e. maddesi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin atılı suç yönünden dolmadığı cihetle, suça konu belge aslının şüpheli ve vekilinden de sorulmak suretiyle teminine çalışılması, belge aslının temini halinde şikâyetçi adına atılı bulunan imzanın aidiyeti yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılması hususunda soruşturmaya devam olunarak sonucuna göre bir değerlendirme yapılması gerektiği gerekçesiyle, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Trabzon 2. Sulh Ceza Hakimliğinin, 24.04.2023 tarihli ve 2023/1755 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309/4-a. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9493, Karar No: 2016/3884, Tarih: 16.06.2016

**20. Ceza Dairesi         2015/9493 E.  ,  2016/3884 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ihraç etme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmanın toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, TIR aracı ile 24.08.2017 tarihinde ... Sınır Kapısı'ndan Türkiye’ye giriş yaptığı, 26.08.2007 tarihinde .... Sınır Kapısından çıkış yaptığı, Bulgaristan’ın ... Sınır Kapısında yapılan aramada suça konu uyuşturucu madde ile yakalandığı, savunmasında İran’da TIRın römorkuna kendisinden habersiz olarak uyuşturucu maddelerin yüklenmiş olduğunu ve Türkiye’de aracına hiçbir şey yüklemediğini beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; savunmasının aksine, suç konusu uyuşturucu maddeyi Türkiye'den elde ettiğine ilişkin delil bulunmadığı, transit geçiş niteliğindeki eyleminin ihraç değil, uyuşturucu madde nakletme suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve E.2014/140; K.2015/85 sayılı kararının 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili olarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, resen de temyiz tabi olan hükmün BOZULMASINA, 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/22778, Karar No: 2010/15136, Tarih: 04.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/22778 E.  ,  2010/15136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

5237 sayılı TCK.nun 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri uyarınca sanık yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilip, anılan Yasanın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK.nun 493/1-son. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu; sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesindeki hırsızlık suçunun yanında, aynı Yasanın 116/1, 119/1-c ve 151/1.maddelerine uyan konut dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarını da oluşturduğu gözetilerek, bu suçlarla ilgili bir uygulama yapılmaması ve 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılarak eksik cezaya hükmolunması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uygulanmamışsa da, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında ve re’sen gözetilmesi olanaklı görülmüş, kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... ve savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, sanık hakkındaki eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yapılan değişiklikler dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince:

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yapılan değişiklikler dikkate alınarak, 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ile ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 04/10/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2899, Karar No: 2012/3189, Tarih: 07.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/2899 E.  ,  2012/3189 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkin olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Yüksek (13). Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5332, Karar No: 2017/2351, Tarih: 22.03.2017

**19. Hukuk Dairesi         2016/5332 E.  ,  2017/2351 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetkisizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı şirketin çeşitli tarihlerde müvekkil şirketten balık aldığını, bir kısım mal bedelinin ödenmediğini, faturaların davalıya tebliğ edildiğini, borcun ödenmemesi nedeniyle takip başlatıldığını, davalının borca ve yetkiye itiraz ettiğini, davalının itirazlarının haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket cevap vermemiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama, toplanan delillere göre, dosyaya sunulan faturaların tek başına yereli delil olmadığı, davalının akdi ilişki olmadığını ifade ettiği, faturalarda malları davalı şirketin aldığını gösteren imza ya da kaşe bulunmadığı gerekçesiyle yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, itirazın iptali talebine ilişkindir. Davalı takip borçlusu tarafından süresi içinde icra dosyasına sunulan itiraz dilekçesinde icra dairesinin yetkisine itiraz edilmiştir. Yetkili icra dairesinde takip yapılması itirazın iptali davasında dava şartlarından biridir. İcra dairesinin yetkisine itiraz edildiği durumlarda mahkemece İİK.nın 50.maddesi gözetilerek öncelikle icra dairesinin yetkisine yönelik itiraz incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu yön gözetilmeksizin yazılı şekilde mahkemenin kendi yetkisi yönünden hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir. Kabule göre de davalının davada mahkemenin yetkisine dair bir itirazı bulunmadığı dikkate alınmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 22/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.