muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/11506, Karar No: 2025/1280, Tarih: 03.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11506 E.  ,  2025/1280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/73 Esas, 2024/121 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kırıkhan Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.01.2024 Tarihli ve 2023/1540 Esas, 2024/197 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlılar ..., ..., ... ,..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 404 üncü maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendilerine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi vekili 07.02.2024 tarihli dilekçesiyle kısıtlıların ....... Mahallesi Saygın ... No:63 ...../Şanlıurfa adreslerinde fiilen ikamet ettikleri belirtilerek dosyanın Suruç Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesini ve adres değişikliğine izin ve yetki verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 08.02.2024 tarihli ek karar ile kısıtlıların Saygın Mahallesi Saygın ... No:63 Suruç adresine yerleştiği anlaşıldığından kısıtlıların yerleşim yerinin değiştirilmesine ayrı ayrı izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Suruç Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.03.2024 Tarihli ve 2024/73 Esas, 2024/121 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının adres değişikliğinin yapılmadığı, mahkemenin karar tarihi itibarıyla Uyap kayıtlarında adresinin Kırıkhan olduğu, kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet makamlarının yetkili olduğu fakat kısıtlının yerleşim yeri değiştirilmeden dosyanın yetkisizlik kararı verilerek yeni vesayet dairelerine gönderilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanunu’nun 404 üncü maddesi uyarınca kısıtlanan küçüklerin yerleşim yerinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Kırıkhan Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun'un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olduğundan vesayet dosyasının takibi ile Suruç Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Suruç Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4652, Karar No: 2021/10980, Tarih: 27.09.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/4652 E.  ,  2021/10980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. ... Gümrük Kapısından Suriye'ye çıkış yapmak üzere gelen sanık ...' a ait 63 adet cep telefonu, 63 adet batarya 102 adet şarj cihazı, 9 adet modem 5 adet ekran koruyucu, 93 adet sim kart ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında suça konu eşyaları Suriye ülkesinde satmak için Kilis ilinden aldığını beyan etmesi, eşyaların Türkiye Gümrük Bölgesinde ele geçirilmesi karşısında; ele geçen kaydı bulunmayan cep telefonu, ekran koruyucu, batarya ve şarj cihazı cinsi eşyalar yönünden eylemin 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde 5607 sayılı Yasanın 3/1. maddesi uyarınca uygulama yapılmak suretiyle fazla ceza tayini,

2. Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 61. maddesi ile 5607 sayılı Yasanın 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Yasanın 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Yasanın 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nun 7. maddesi ve 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3. Sanık hakkında takdiri indirim uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nun 62/1. maddesi yerine TCK'nun 62. maddesinin yazılması suretiyle CMK’nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4. Ele geçen modem ve sim kartların kaçak olmadığından iadesi ile diğer kaçak eşyaların 5607 sayılı Kanunun 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken, eşyaların tamamı hakkında TCK’nun 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4727, Karar No: 2014/13849, Tarih: 08.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4727 E.  ,  2014/13849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24305, Karar No: 2013/13167, Tarih: 03.06.2013

**22. Hukuk Dairesi         2012/24305 E.  ,  2013/13167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve asgari geçim indirimi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 03.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32936, Karar No: 2014/2001, Tarih: 27.01.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/32936 E.  ,  2014/2001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ...'ın temyiz iddiaları yerinde görülmemiştir.

Sanık müdafiinin temyizi yönünden ise,

Sanığın dava dilekçesinde yazdığı sözlerin, TCK’nın 128. maddesine uyan iddia ve savunma dokunulmazlığı kapsamında olduğunun kabul edilmesi karşısında, anılan maddedeki iddia ve savunma dokunulmazlığı bir hukuka uygunluk nedeni olarak öngörüldüğünden CMK’nın 223/1-d maddesi uyarınca beraat kararı verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görülmekle hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi delaletiyle 1412 sayılı Kanunun 322. maddesi uyarınca,

1-Hüküm fıkrasındaki “Sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına” ibaresi çıkarılarak yerine “Sanığın CMK'nın 223/1/d maddesi uyarınca beraatine” ibaresinin,

2-Beraat eden sanık kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 2. Bölümüne göre 2.400 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine" ibaresinin, eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27/01/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Eyüp Cumhuriyet Savcısı olarak görev yapan sanığı, daha önceki görev yerinde denetim yapan Adalet Müfettişleri olan şikayetçi ve katılan tarafından düzenlenen Hal Kağıdına Orta not takdir edildiğini öğrenip, yapılan değerlendirmenin iptali istemiyle İstanbul İdare Mahkemesine verdiği dilekçede; hakim sınıfından olan muhatapları kastederek "...müfettiş adı altında Adalet Bakanlığı'na bağlı bir memurun..." "en sahte düşünce, en kasti not ve en sefih intiba..." "müfettiş efendiler.." şeklinde yazılı hitap tarzındaki eyleminde; sanığın mesleği, sosyal konumu, meramını anlatmak için bir çok yol olmasına rağmen muhatap müfettişleri küçük düşürücü bir yolun seçilmiş olması, yargı mesleğinden olanların ve yargı görevini yapanlarla ilgili ifade özgürlüğünün dar yorumlanması gerektiği şeklindeki evrensel kabule rağmen, muhatapların bu eyleme katlanması sonucunu doğuran beraat yönündeki çoğunluk görüşüne katılamamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2013/21640, Karar No: 2013/19484, Tarih: 18.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/21640 E.  ,  2013/19484 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gerçeğe aykırı nüfus cüzdan talep belgesi düzenlemek

HÜKÜM : Ortadan Kaldırma

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "gerçeğe aykırı nüfus cüzdan talep belgesi düzenlemek" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK.nun 102/4. maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, suçun işlendiği 14.03.2002 tarihinden iddianamenin düzenlendiği 04.11.2010 tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibariyle doğru olan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına ilişkin kararın istem gibi ONANMASINA, 18.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3957, Karar No: 2013/3485, Tarih: 14.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3957 E.  ,  2013/3485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava su abonelik sözleşmesinin kurulması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 14.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11552, Karar No: 2011/4035, Tarih: 07.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11552 E.  ,  2011/4035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep 2. Sulh Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.06.2009 tarih ve 2008/2820-2009/1024 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili nezdinde nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı pamuk emtiasının davalıya ait araçlarla Kırgızistan’dan Türkiye’ye taşınması esnasında araçta çıkan yangın sonucu zarar gördüğünü, hasar bedelini sigortalıya ödeyip haklarına halef olduğunu ileri sürerek, 4.617,88 YTL’nin faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalıya ait aracın sürücüsünün %100 kusurlu olduğu, hasar tutarının 4.405,88 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 4.405,88 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, Nakliyat Emtia Sigorta Poliçesi' ne dayalı rücuan tazminat istemine ilişkindir. Davacı vekili müvekkili nezdinde sigortalı pamuk emtiasının davalıya ait araçla Kırgızistan’dan Türkiye’ye taşınması esnasında meydana gelen yangında hasar gördüğünü ileri sürerek, sigortalıya ödenen bedelin davalıdan tahsilini talep etmiştir. Davaya konu taşıma, güzergahı ve taşınan malların niteliğine göre bu konuda düzenlenmiş bulunan taşıma senedinde de açıkça yazılı olduğu gibi (CMR) “Eşyaların Karayolunda Uluslararası Nakliyatı İçin Mukavele Sözleşmesi” hükümlerine tabi bulunmaktadır. CMR Konvansiyonu Türkiye tarafından 30.10.1995 tarihinde kabul edilerek, bu tarihte yürürlüğe girmiştir. T.C.Anayasası’nın 90 ncı maddesinin son fıkrasında usulüne uygun olarak yürürlüğe konulmuş Milletlerarası Antlaşmaların kanun hükmünde bulunduğunun belirtilmiş olmasına göre uluslararası taşımalarda TTK’dan daha sonra yürürlüğe giren ve Ülkemiz tarafından onaylanmak suretiyle bir iç hukuk kuralı haline gelen CMR Konvansiyonu hükümlerinin uygulanması gerekmektedir. Bu itibarla, davaya konu taşımanın niteliğine göre uyuşmazlığa CMR Konvansiyonu hükümlerinin uygulanması gerekirken mahkemece, 2918 sayılı Yasa hükümlerine göre kusur durumunu belirleyen bilirkişi raporundaki değerlendirmeler esas alınarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir. Bu nedenle kararın öncelikle uyuşmazlığın çözümüne esas alınan yasal düzenlemenin doğru olarak tayin edilmemesinden dolayı bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre de davalı vekilinin uyuşmazlığın esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre de davalı vekilinin uyuşmazlığın esasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA; (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7594, Karar No: 2017/5211, Tarih: 27.04.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/7594 E.  ,  2017/5211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıların murisinin kullandığı tüketici kredisi nedeniyle icra takibi başlatıldığı, davalı mirasçıların borca ve icra dairesinin yetkisine itiraz ettiği, itirazın iptali ve %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, yetki itirazında bulunmuş ve davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, yetki itirazının kaldırılmasına ilişkin talebinin reddine, yetki itirazı doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın ... İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK.'nun 89. maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı) Az yukarıda anılan BK.' nun 89. maddesi gereğince, para alacağının tahsili amacıyla açılan eldeki davada, ... Mahkemeleri de yetkilidir. Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yetki itirazının kaldırılmasına ilişkin talebinin reddine,yetki itirazı doğrultusunda işlem yapılmak üzere dosyanın ... İcra Müdürlüğü'ne gönderilmesine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4689, Karar No: 2016/7908, Tarih: 24.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/4689 E.  ,  2016/7908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanık ... tarafından keşide edilen suça konu 25/01/2007 tarih ve 47.200.00 TL bedelli çekin ciro silsilesi yoluyla tanık ... tarafından sanık ...'ten bir alacağına karşılık aldıktan sonra müştekiye satmış olduğu kamyon ve otomobil karşılığında verdiği, daha sonra müştekinin suça konu çeki bankaya ibraz ettiğinde karşılıksız olduğunun tespit edildiği şeklinde gerçekleşen olayda; çekin önceden doğmuş borç karşılığında verilmesi nedeniyle olayda dolandırıcılık suçunun unsurları oluşmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 24/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4382, Karar No: 2015/4729, Tarih: 07.12.2015

**16. Ceza Dairesi         2015/4382 E.  ,  2015/4729 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 6352 sayılı Kanun uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararlar; anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde itiraza tabi olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından, temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin itiraz merciince yapılmak üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5465, Karar No: 2009/6639, Tarih: 29.05.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/5465 E.  ,  2009/6639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.04.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın ....Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında.... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.