muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2897, Karar No: 2019/5764, Tarih: 04.12.2019

İtiraz konusu kural, trafik kazasında zarar görenin asker kişi ya da memur olmasına, aracın askeri hizmete ilişkin olmasına, kamu ya da özel araç olmasına veya olayın hemzemin geçitte meydana gelmesi durumlarına göre farklı yargı kollarında görülmekte olan 2918 sayılı Kanun'dan kaynaklanan tüm sorumluluk davalarının adli yargıda görüleceğini öngörmektedir. İtiraz konusu düzenlemenin gerekçesinde de ifade edildiği gibi, askeri idari yargı, idari yargı veya adli yargı kolları arasında uygulamada var olan yargı yolu belirsizliği giderilerek, söz konusu davalarla ilgili olarak yeknesak bir usul belirlenmektedir. Aynı tür davaların aynı yargı yolunda çözümlenmesi sağlanarak davaların görülmesi ve çözümlenmesinin hızlandırıldığı, bu suretle kısa sürede sonuç alınmasının olanaklı kılındığı ve bunun söz konusu davaların adli yargıda görüleceği yolunda getirilen düzenlemenin kamu yararına yönelik olduğu anlaşılmaktadır.”.

Öte yandan, Anayasa’nın 158. maddesi uyarınca adli ve idari yargı mercileri arasındaki görev ve hüküm uyuşmazlıklarını kesin olarak çözmeye yetkili kılınan Uyuşmazlık Mahkemesi (UYM) de önüne gelen benzer uyuşmazlıklarda AYM’nin yukarıda yer verilen kararına atıf yaparak benzer sonuca ulaşmıştır. UYM, 2918 sayılı Kanun’un 110. maddesiyle, yargı yolu uyuşmazlıklarına ve bu nedenle de yargılamaların uzamasına neden

olan anılan Kanun'dan kaynaklanan tüm sorumluluk davalarında, yeknesaklığı sağlamak amacıyla ve kamu yararı gözetilerek adli yargı yerlerinin görevli kılındığını, AYM’nin de bu durumu Anayasa’ya aykırı bulmadığını tespit etmektedir. (UYM’nin 11/04/2016 tarihli ve 2016/163-210 E-K sayılı; 24/09/2018 tarihli ve 2018/530-467 E-K sayılı kararları)

2918 sayılı Kanun’un 110. maddesinin gerekçesiyle AYM ve UYM’nin yukarıda yer verilen kararları birlikte değerlendirildiğinde, 2918 sayılı Kanun'dan kaynaklanan tüm sorumluluk davalarının adli yargıda görülmesi gerekliliği ortaya çıkmış, Anayasa’nın 153. maddesinin birinci ve son fıkraları ile 158. maddesinin birinci fıkrası uyarınca da tüm yargı yerlerinin benzer nitelikte yorum yapması kaçınılmaz hâle gelmiştir.

2918 sayılı Kanun’un 110. maddesinin gerekçesiyle AYM ve UYM’nin yukarıda yer verilen kararları birlikte değerlendirildiğinde, 2918 sayılı Kanun'dan kaynaklanan tüm sorumluluk davalarının adli yargıda görülmesi gerekliliği ortaya çıkmış, Anayasa’nın 153. maddesinin birinci ve son fıkraları ile 158. maddesinin birinci fıkrası uyarınca da tüm yargı yerlerinin benzer nitelikte yorum yapması kaçınılmaz hâle gelmiştir.

Hemen belirtilmelidir ki benzer olaylara aynı hukuki sonuçlar bağlanması anlamına gelen yargısal kararlardaki istikrar, adil yargılanma hakkının görünümlerinden olan hakkaniyete uygun yargılama ilkesinin gereğidir. İstikrarlı karar verme, hukuki belirliliği ve öngörülebilirliği sağladığı gibi, kişilerin yargı sistemine ve mahkeme kararlarına güvenini de tesis eder. Bu itibarla söz konusu uyuşmazlıkla ilgili ilke kararı alınması gerekli hâle gelmiştir. 2918 sayılı Kanun’un 110. maddesinin uygulanmasında, Dairemizin idari yargı yerlerini görevli kabul eden kararları (11/03/2013 tarihli ve 2013/1438-4361 E-K sayılı; 18/04/2013 tarihli ve 2013/6055-7371 E-K sayılı; 06/11/2013 tarihli ve 2013/15737-17128 E-K sayılı; 06/03/2013 tarihli ve 2013/258-3916 E-K sayılı) bulunmakta ise de yukarıda açıklanan gerekçe ve yüksek mahkeme kararları gözetildiğinde önceki yerleşik uygulamadan dönülmüştür.

Somut olayda, 31/07/2015 tarihinde davacılardan ...’nın, sevk ve idaresindeki motosiklet ile seyir hâlinde iken direksiyon hâkimiyetini kaybetmesine bağlı olarak yapmış olduğu tek taraflı kazada diğer davacı ile beraber yaralandığı sabittir. Olaya ilişkin düzenlenen aynı tarihli kaza tespit tutanağında; davalı Karayolları Genel Müdürlüğünün, yol çalışması sırasında karayolu üzerine hafriyat ve moloz bırakıp gerekli tedbirleri de almadığı için asli kusurlu olduğu yönünde görüş ve kanaat bildirildiği anlaşılmıştır.

Şu durumda, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda eldeki davanın görüm ve çözüm yeri adli yargıdır. Mahkemece, davalı idare yönünden işin esasına girilerek ulaşılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yargı yolu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun değildir. Açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 373/1. maddesi uyarınca KALDIRILMASINA ve İlk Derece Mahkemesi kararının, aynı Kanun’un 371. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 04/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14667, Karar No: 2013/15952, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/14667 E.  ,  2013/15952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kullandığı kredi nedeni ile tahsil edilen toplam 2.628.29TL’nin tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiş, bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, Mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti

anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Bu bağlamda, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1277, Karar No: 2024/1094, Tarih: 08.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/1277 E.  ,  2024/1094 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2221 E, 2023/78 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun’un) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gerede Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 04.08.2016 tarihli iddianamesi ile suça sürüklenen çocuk hakkında

başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. Gerede Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 06.12.2018 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan suçun unsurlarının oluşmadığı 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının a bendi gereğince beraatine karar verilmiştir.

3. Gerede Asliye Ceza Mahkemesi'nin 06.12.2018 tarihli kararının Cumhuriyet savcısı tarafından istinaf edilmesi üzerine suça sürüklenen çocuğun Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 12.11.2019 tarihli kararı ile başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamaya teşebbüs suçundan 5 ay hapis ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hükmolunan bu cezanın 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 23 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek 3 yıl denetim süresinin belirlenmesine karar verilmiş ve bu karara yapılan itirazın reddi ile 04.12.2019 tarihinde kesinleşmiştir.

4. Suça sürüklenen çocuk hakkında uygulanan 3 yıllık denetim süresi içerisinde, kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle Gebze 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 13.01.2022 tarihli ve 2021/643 Esas, 2022/9 Karar sayılı kararı ile ihbarda bulunulması üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 12.11.2019 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hüküm açıklanarak, başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamaya teşebbüs suçundan 5 ay hapis ve 20 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi;

1-Suçun maddi ve manevi unsurunun oluşmadığına,

2- Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna,

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi;

1-Suçun maddi ve manevi unsurunun oluşmadığına,

2- Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna,

3- Suça sürüklenen çocuk hakkında verilen cezanın 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesi gereğince ertelenmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Dava konusu olay; katılana ait kredi kartı bilgilerinin internette bir takım paylaşım sitelerinde paylaşıldığını gören suça sürüklenen çocuğun bu kredi kartı bilgilerini ele geçirerek katılanın bilgisi ve rızası dışında n11.com isimli intenet sitesinden 12.99 TL'lik alışveriş gerçekleştirmek suretiyle başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Katılana ait kredi kartından yapılan harcamaları gösterir listede; 18.10.2014'te saat 12:00'da n11.com isimli siteden yapılmak istenen 12.99 TL'lik alışverişin kayıp kart-red statüsünde olduğu belirtilmiştir.

3. Katılana Türkiye İş Bankası A.Ş'den verilme 4543 ...5341 nolu kredi kartına ait 2010 yılı Ekim ayı hesap ekstresinin incelenmesinde 12.99 TL'lik harcamanının bulunmadığı tespit edilmiştir.

4. Doğuş Planet Elektronik Ticaret ve Bilişim Hizmetleri A.Ş'nin 24.12.2014 tarihli yazı cevabında; n11.com isimli alışveriş sitesinden 18.10.2014 tarihinde saat 12:00'da 12.99 TL'lik Atatürk imzalı köstekli cep saati siparişi verildiği, kargo ve fatura adresinin ... olarak belirtildiği, kargo ve fatura adresinin; Özgürlük Mah. 235. Sok. No:25, Daire 18, Çayırova/Kocaeli olarak belirtildiği, alışveriş durumunda ''geçersiz'' ibaresine yer verildiği görülmüştür.

5. Türk Telekom A.Ş'nin 13.05.2015 tarihli yazı cevabında; n11.com isimli firmadan suça konu alışverişin gerçekleştirdiği belirtilen 88.\*\*\*.\*\*.129 nolu IP'nin Harun Özkan adına kayıtlı olduğu, bağlantı tarihinin 18.10.2014 günü saat 11:35 ile 19.10.2014 günü saat 09:49 arasında gerçekleştiği tespit edilmiştir.

6. Suça sürüklenen çocuğa ait nüfus kaydında Harun Özkan'ın suça sürüklenen çocuğun babası olduğu görülmüştür.

7. Adli Tıp Kurumu Kocaeli Şube Müdürlüğü'nün 24.11.2017 tarihli raporunda; suça sürüklenen çocuğun 18.10.2014 tarihinde işlediği iddia olunan banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama fiilinin hukuki anlam ve sonuçlarını algıladığı,davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmiş olduğu kanaatine varıldıpı tespit edilmiştir.

8. 04.08.2017 tarihli bilirkişi raporunda; suça sürüklenen çocuğun kullandığı 882\*\*\*\*\*29 IP nolu bilgisayardan n11.com'dan suça sürüklenen çocuğun sipariş verdiği tespitine yer verilmiştir.

8. 04.08.2017 tarihli bilirkişi raporunda; suça sürüklenen çocuğun kullandığı 882\*\*\*\*\*29 IP nolu bilgisayardan n11.com'dan suça sürüklenen çocuğun sipariş verdiği tespitine yer verilmiştir.

9.Katılan beyanında; kredi kartı bilgileri kullanılarak n11.com isimli internet sitesinden alışveriş yapıldığını Türkiye İş Bankası A.Ş'den cep telefonuna mesaj gönderilmesi üzerine haberdar olduğunu, olay tarihinde kredi kartı bilgileriyle birden çok harcama yapıldığını, zararlarının n11.com ve katılan banka tarafından karşılandığını belirtmiştir.

10. Suça sürüklenen çocuk müdafii huzurunda savunmasında; internette oyun oynadığı sırada oyun hilelerini araştırırken alborac.com isimli siteye yönlendirildiğini, çeviri yardımıyla bu siteye girdiğini, Türk kullanıcısının paylaşımlarını ve forumdaki paylaşımda linkler gördüğünü, linklerden birini tıkladığında alışveriş yapılmış ve tüm bilgiler girilmiş halde ekranın çıktığını, kendisinin sadece adres ve kimlik bilgilerini girdiğini, kendisine herhangi bir ürün teslim edilmediğini, suç işleme kastıyla hareket etmediğini beyan ederek suçlamayı kabul etmemiştir.

11. Sanık savunmasında;katılanlar ve mağduru tanımadığını, olay tarihinde ATM cihazına kopyalama aparatı takmadığını ve banka kartlarını kopyalamadığını beyan ederek suçlamaları kabul etmemiştir.

12.Mahkemece; suça sürüklenen çocuğun yaşının verdiği tecrübesizlikle reklam yönlendirmesi sonucu katılanı zarara uğratacağını bilmeden ve katılanı zarara uğratmayı istemeden olayın yaşandığı ve suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçun manevi unsurunun oluşmadığı gerekçesiyle beratine karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kabulü

Suça sürüklenen çocuğun ikrar içeren savunması, katılanın şikayeti, Doğuş Planet A.Ş'nin yazı cevabı, Adli Tıp Kurumu raporu ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçu işlediğinin sait olduğu anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk hakkında verilen beraat hükmünün kaldırılarak başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlamaya teşebbüs suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Somut olayda; 18.10.2014 günü suça konu katılana ait kredi kartı bilgisiyle harcama yapılmak istenen n11.com isimli firmanın yazı cevabında alışveriş durumunun ''geçersiz'' ,katılana ait kredi kartından yapılan harcamaları gösterir listede 12.99 TL'lik alışverişin ''kayıp kart-red'' statüsünde olduklarının belirtilmesi, katılanın sunduğu ve Türkiye İş Bankası ile n11.com isimli site tarafından karşılandığını beyan ettiği zarar ve elde edilmek istenen haksız menfaati gösterir listede suça konu alışverişin bulunmaması, suça sürüklenen çocuğun da kendisine ürün gönderilmediğine ve bu nedenle maddi menfaati elde etmediğine dair savunması, 04.08.2017 tarihli bilirkişi raporunda; suça sürüklenen çocuğun kullandığı 882\*\*\*\*\*29 IP nolu bilgisayardan n11.com'dan suça sürüklenen çocuğun sipariş verdiği tespitine yer verilmemesi karşısında;

Olay günü suça sürüklenen çocuğun n11.com isimli alışveriş sitesinden gerçekleştirmek istediği işlemin ''geçersiz'' veya ''kayıp kart-red'' statüsünde bulunması sebebinin kredi kartının bağlı olduğu Türkiye İş Bankası A.Ş'den sorularak, suça konu kredi kartının suç tarih ve saati itibariyle kullanıma açık olup olmadığı araştırılıp, iptal edilmesi nedeniyle kullanılmasının imkansız hale gelmesinden dolayı karta el konulduğu takdirde işlenemez suç hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerekirken eksik incelemeye dayanarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Adli sicil kaydında kasıtlı suçtan mahkumiyet hükmü bulunmayan ve suç tarihinde 18 yaşından küçük olan suça sürüklenen çocuğa verilen kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Kanunun 50 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca aynı Kanunun 50 nci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen seçenek yaptırım ya da tedbirlerden birine çevrilmesinin kanunen zorunlu olduğunun gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesi'nin 12.11.2019 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3274, Karar No: 2013/2103, Tarih: 11.02.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/3274 E.  ,  2013/2103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... vd. aleyhine 14/07/2009 gününde verilen dilekçe ile muvazaa nedeni ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 18/01/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, muvazaalı işlemin iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı; davalı ...'ın eski eşi olduğunu, aralarındaki boşanma davası devam ederken davalının üzerine kayıtlı taşınmazı diğer davalı ... üzerine muvazaalı şekilde devir ederek borçtan kurtulmak amacı ile mal kaçırdığını ileri sürerek iptal ve tescil isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davacının iddialarının gerçek dışı olduğunu satış işleminin gerçek olduğunu savunmuşlardır.

Mahkemece, davalı ....'ın ekonomik durumunun dava konusu taşınmazı satın almaya uygun olması ve muvazaa iddiasının ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, muvazaa iddiasına dayanan tasarrufun iptali istemine ilişkindir. Kural olarak üçüncü kişiler, muvazaa nedeniyle hakları zarara uğratıldığı takdirde, tek taraflı veya çok taraflı hukuki işlemlerin geçersizliğini ileri sürebilirler. Çünkü danışıklı olan bir hukuki işlem ile üçüncü kişinin zararlandırılması ona karşı işlenmiş bir haksız eylem niteliğindedir.

Tüm dosya kapsamından ve toplanan delilerden, dava konusu taşınmazın bilirkişi raporu ile belirlenen satış tarihindeki değeri ile davalılar arasında yapılan satış miktarı arasındaki fark ve davalıların ilişkileri dikkate alındığında yapılan işlemin muvazaalı olduğu; davacının da bu nedenle zarar gören üçüncü kişi durumunda bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davacının amacı, yaptığı icra takibi sonucunda alacağının tahsili olanağına kavuşmaktır. Her ne kadar, muvazaalı işlemin saptanması ile birlikte, tapu kaydının iptali ve tescili istenilmiş ise de; çoğun içinde azın da bulunduğu ilkesi gereğince, muvazaalı işlemin yapılan takip yönünden hüküm doğurmamasının istenildiği açıktır. Bu bakımdan, İİK.m.383 düzenlemesi yol gösterici niteliktedir. Mahkemece, İİK.m.283 hükmü gereğince tapu kaydının iptaline gerek kalmaksızın, davacının dava konusu taşınmazın haciz ve satışını isteyebilmesi yönünde hüküm oluşturulması gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Karar, açıklanan nedenlerle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/02/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Karar, açıklanan nedenlerle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda gösterilen nedenle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 11/02/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.