muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6792, Karar No: 2018/10730, Tarih: 18.12.2018

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Mahkemece, yukarıdaki açıklama ve ilkeler çerçevesinde; davalı işveren şirketin 5510 sayılı Yasanın 21. maddesinden doğan teselsüle dayalı sorumluluğu %68,75 kusura göre belirlenip sonucuna göre karar verilmesi gerekirken %100 kusur üzerinden fazla rücu alacağına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı .... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan BİM Birleşik Mağazalar Anonim Şirketi'ne iadesine, 18.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2017/17753, Karar No: 2018/24598, Tarih: 15.11.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/17753 E.  ,  2018/24598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 26.12.2012-17.02.2014 tarihleri arası davalı işyerinde bekçi olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini beyanla kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının fazla mesai ücretlerinin bordrolara yansıtılarak ödendiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. Bordrolarda tahakkuk bulunmasına rağmen bordroların imzasız olması halinde ise, varsa ilgili dönem banka ve tüm ödeme kayıtları celp edilmeli ve ödendiği tespit edilen miktarlar yapılan hesaplamadan mahsup edilmelidir.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az on beş dakika, dört saatten fazla ve yedi buçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedi buçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedi buçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63. maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi on bir saati aşamayacağından, 68. maddenin belirlediği yedi buçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok on bir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde on bir saate kadar olan (on bir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, on bir saatten fazla çalışmalarda ise en az bir buçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, dava konusu fazla çalışma alacağı, tanık beyanlarına göre, fazla çalışma tahakkuk ettirilen bir kısım imzalı bordrolar dışlanmak suretiyle davacının haftanın altı günü, 18:00-08:00 saatleri arası üç saat ara dinlenme ile haftalık yirmi bir saat fazla çalıştığı kabulü ile hesaplanmış ise de itibar edilen tanık beyanlarına göre davacının haftanın yedi günü ve günlük bir buçuk saat yasal ara dinlenme ile çalıştığı anlaşılmış olup yazılı şekilde haftalık yirmi bir saat fazla çalışma kabulü isabetli olmamıştır.

Ayrıca davacının ücret bordrolarındaki fazla mesai tahakkuklarına atfen ilgili ay dışlanmak suretiyle yapılan hesaplamada isabetsizlik bulunmasa da 2013 yılı Kasım ve Aralık ayı bordrolarının imzasız olduğu, davacının söz konusu aylarda tahakkuk ettirilenin üzerinde yapmış olduğu fazla mesaisini tanık beyanları ile de ispatlayabileceği bu nedenle banka dekontları ile ödendiği anlaşılan 2013 yılı Kasım ve Aralık ayına ilişkin fazla mesai tahakkukları mahsup edildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3933, Karar No: 2022/1462, Tarih: 24.02.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/3933 E.  ,  2022/1462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece verilen davanın kısmen kabulüne ilişkin karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar, Görele ilçesi Haydarlı köyü çalışma alanında bulunan ve üç katlı kargir ev ve bahçesi vasfıyla davalı adına tespit ve tescil edilen 121 ada 8 parsel sayılı taşınmazın müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak tapu iptali ve tescil, ayrıca taşınmaz üzerinde bulunan evin davacı ...’ye ait olduğunun beyanlar hanesinde gösterilmesi istemiyle dava açmışlardır.

II. CEVAP

Davalı, dava dilekçesinde belirtilen hususların doğru olmadığını, taşınmaz üzerindeki evin davalı tarafından yapıldığını ileri sürerek, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece, dava konusu parselin davacılar ve davalının ortak murisinden intikal ettiği ve mirasçılar arasında herhangi bir taksimat yapılmadığı, keşifteki beyanlara göre parsel üzerinde bulunan ve tapu kaydında 3 katlı kargir ev olarak görünen yapının davacı ... tarafından yapıldığının sabit olduğu ve davalı tarafından yapılan kısmın tapu kaydına işlenmeyen 4. kat olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın tapusunun kısmen iptali ile taşınmazın tamamı 16 pay kabul edilerek, Görele Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.08.2014 tarihli ve 2014/425 Esas - 430 Karar sayılı veraset ilamındaki davacıların hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline, kalan hissenin ise davalı üzerinde bırakılmasına, veraset ilamının kararın ekinden sayılmasına, taşınmaz üzerinde bulunan üç katlı kargir evin davacı ...'e ait olduğunun tespiti ile tapunun beyanlar hanesine davacıya ait olduğu şerhi verilmesine, bu şekilde tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 26.06.2018 tarihli ve 2016/2335 E-

IV. TEMYİZ

1. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Bozma Kararı

Yargıtay (Kapatılan) 16. Hukuk Dairesinin 26.06.2018 tarihli ve 2016/2335 E-

2018/4321 K. sayılı kararı ile “...Taşınmazın zemininin muristen kaldığı ve mirasçıları tarafından paylaşılmadığı mahkemece toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiş olduğuna göre davalı vekilinin bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak muhdesat yönünden yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli parselin tespit tutanağında taşınmazın cinsi 3 katlı kargir ev ve bahçesi olarak belirtilmiş olup, keşiften sonra alınan inşaat bilirkişi raporunda ise evin 4 katlı olduğu belirtilmiştir; keşifte dinlenen davacı tanığı ise binanın 3. katının davalı tarafından yapıldığını beyan ettiğine göre, taşınmaz üzerindeki binanın tamamının hangi tarihte yapılıp tamamlandığı, katlar ayrı ayrı tarihlerde tamamlandıysa hangi katın kim tarafından hangi tarihte yapıldığı ayrıntılı olarak sorulup belirlenmeli, inşaat bilirkişi raporunda 4. kat olarak gösterilen katın kadastro tespit sonrası yapılmış olup olmadığı belirlenmeli, tanıklardan açıkça davalı tarafın yaptığı kat sorulmalı, çelişkiler giderilmeli, bilirkişiden binanın renkli fotoğrafı üzerinden davalı tarafından yapıldığı belirtilen kat ve tespitten sonra yapılan bölüm belirlenerek sonucuna göre karar verilmelidir... ”gerekçesiyle bozulmuştur.

3. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin 27/06/2019 tarihli ve 2018/1041 E. - 2019/880 K. sayılı kararıyla; davacı tarafın dava konusu Görele ilçesi Haydarlı köyü 121 ada 8 parsel sayılı taşınmazın zeminine yönelik tapu iptali tescil talebi ile ilgili Mahkemece verilen davanın kabulü yönündeki önceki hükmün Yargıtay tarafından bozma kararı dışında bırakıldığı ve bu yönden hükmün kesinleştiği gerekçesiyle, tapu iptali ve tescil yönünden karar verilmesine yer olmadığına, muhdesat yönüyle ise taşınmazın üzerindeki üç katlı binanın birinci ve ikinci katının davacı ... tarafından yaptırıldığı ve ...'e ait olduğu, binanın en üst katı olan üçüncü katın kadastro tespitinden önce 15 yıl kadar evvel davalı tarafından yaptırıldığı ve davalıya ait olduğu gerekçesiyle, davacı tarafın muhdesat şerhi ile ilgili talebinin kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmaz üzerinde bulunan bodrumlu üç katlı kargir evin, bodrum, 1. ve 2. katının davacı ... mirasçılarına ait olduğunun tespiti ile tapunun beyanlar hanesine bu hususun şerh verilmesine karar verilmiştir.

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

4. Bozma Sonrası Mahkeme Kararına Karşı Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

5. Temyiz Nedenleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; delillerin takdirinde hataya düşüldüğünü, davanın ispatlanamadığını, kabul anlamına gelmemekle birlikte taşınmaz üzerinde bulunan yapının 3.katının davalıya ait olduğunun kararda belirtilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

6. Gerekçe

6.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil ile muhdesat şerhi verilmesi isteğine ilişkindir.

6.2. İlgili Hukuk

6.2.1. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. maddesi, “Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

6.2.2. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 15. maddesi, “Tapuda kayıtlı taşınmaz malların malikleri veya bunların mirasçıları arasında, tapuda kayıtlı olmayan taşınmaz malların ise ondördüncü madde gereğince belirlenen zilyetleri arasında taksim edildikleri belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanları ile sabit olduğu takdirde bu mallar taksim gereğince zilyetleri adına tespit olunur.”

6.2.3. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 19/2. maddesi, “Taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilir.” hükümleri düzenlenmiştir.

6.3. Değerlendirme

Hükmüne uyulan bozma ilamı uyarınca araştırma ve inceleme yapılmış olmasına, kararın (IV/3) numaralı bendinde yer verilen Mahkeme kararının gerekçesinde belirtilen yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle davalı tarafın muhdesata yönelik açılmış bir davasının bulunmamasına göre yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 5.181,96 TL bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/02/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6776, Karar No: 2024/9337, Tarih: 04.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/6776 E.  ,  2024/9337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/1057 E., 2024/663 K.

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel

hayatın gizliliğini ihlal etme, kasten yaralama, hırsızlık

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık, sanık müdafii, katılan vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama, bozma

Antalya Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararının, katılan vekili, sanık ve sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Sanığın 14.06.2024 tarihli temyiz talebi hakkında görüş bildirilmediği anlaşıldığından bu husustaki eksikliğin giderilmesi amacıyla ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Oy birliğiyle, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5796, Karar No: 2014/10958, Tarih: 03.07.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/5796 E.  ,  2014/10958 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKŞEHİR 2.ASLİYE HUKUK (TİCARET) MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/11/2012

NUMARASI : 2012/215-2012/106

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili, davalının sanayi elektrik abonesi olduğunu, davalı kurum tarafından tahakkuk ettirilen 22.09.2012 ödeme tarihli 101.891,90 TL ve 14.452,30 TL bedelli faturalar nedeniyle davalıya borçlu olmadığının tesbitine karar verilmmesin talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekili şirketin merkezinin Konya'da bulunması nedeniyle, Konya Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğunu savunarak yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre davalı tüzel kişinin yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle HMK'nun 6. maddesi uyarınca mahkemenin yetkisizliğine, talep halinde dosyanın görevli ve yetkili Konya Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

6100 sayılı HMK.nun "Sözleşmeden doğan davalarda yetki" başlıklı 10.maddesi hükmünde; sözleşmeden doğan davaların, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği açıklanmıştır.

Somut olayda, davacı davalının elektrik abonesi olduğundan, HMK 10.maddesine göre, sözleşmeden doğan davalarda sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesi de yetkilidir. Sözleşmenin ifa edileceği yer ise, davacı şirketin merkezinin bulunduğu yer olan Akşehir'dir. Bu durumda, mahkemenin yetkili olduğu kuşkusuzudur.

Hal böyle olunca, mahkemece işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yersiz gerekçelerle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 03.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11316, Karar No: 2024/283, Tarih: 15.01.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/11316 E.  ,  2024/283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Koruyucu ve destekleyici tedbir talebinin kaldırılması talebi üzerine yapılan inceleme sırasında; Mersin 2. Çocuk Mahkemesiyle Balıkesir Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 ... Kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın korunmaya ihtiyacı olan çocuk hakkında 5395 ... Kanun hükümleri uyarınca tedbirin kaldırılmasına ilişkin talepte bulunulmasına göre; Mersin 2. Çocuk Mahkemesiyle Balıkesir Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 ... HMK'nin 21, 22 ve 23. maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE,

15.01.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6366, Karar No: 2012/16214, Tarih: 27.09.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/6366 E.  ,  2012/16214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Alacaklıyı zarara uğratmak için mevcudu eksiltmek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın sahip olduğu araçlarında zaman zaman arızalar meydana gelmesinden dolayı iş makinesi olarak kullandığı araçlarından birinin parçasını söküp diğerine taktığını, araçlarda bu sebeple eksik parçaların oluştuğunu savunması, şikayete konu Aydın 2. İcra Müdürlüğünün 20120/1410 sayılı rehnin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan takip dosyasında, ... plakalı 2008 model aracın diferansiyel, akis, manifolt, ABS beyin, mazot pompası, akü gibi çok sayıda önemli parçalarının 29.04.2010 tarihinde arıza nedeniyle sökülüp başka araca takılmasının hayatın olağan akışına uygun olmaması, yine sanık hakkında Aydın 2. İcra Müdürlüğünün 20120/1410 sayılı takipte ...plaka sayılı bir başka aracının önemli aksamlarının sökülmesi nedeniyle mahkemenin 2010/2398 esas sayılı dosyası ile dava açıldığının anlaşılması karşısında; sanığın alacaklısını zarara sokmak maksadıyla malını kıymetten düşürdüğünü ve suçunun sabit olduğunu dosyadaki somut delilleri, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK.nun 217. maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre değerlendirilip sübutu kabul eden mahkemenin takdiri uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1299, Karar No: 2018/3118, Tarih: 02.07.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/1299 E.  ,  2018/3118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-b, 62/1, 53/1, 63 ve 54/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'un, maktul ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin eksik incelemeye, suç niteliğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının duruşmada kendisini vekil ile temsil ettirmesi karşısında lehine vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi, kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümüne "hüküm tarihi itibariyle yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 3.960 TL maktu vekalet ücretinin sanıktan alınarak kendisini vekille temsil ettiren Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına ödenmesine" ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, re'sen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 02/07/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.