muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/2917, Karar No: 2018/3685, Tarih: 21.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/2917 E.  ,  2018/3685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı ile ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı idarenin altişverenlerinde çalışırken 2010 yılından itibaren almış olduğu ücret miktarında indirim yapıldığını, yapılan bu indirime kendisinin muvafakatının bulunmadığını, işlemin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, ayrıca her ne kadar kayıtlarda veri hazırlama elemanı olarak çalışıyor gibi gösterilseler de davalı işyerinde diş hekimi asistanlığı, sterilizasyon işlemleri, hasta hikayesini almak, diş tedavisinde kullanılan malzemelerini hazırlamak gibi asıl işverenin yapması gereken işleri de yaptığını bu nedenle asıl işveren ile alt işverenin yapmış olduğu sözleşmenin muvazaalı olduğunu, başlangıçtan beri asıl işveren işçisi olarak kabul edilmeleri gerektiğini iddia ederek haksız şekilde ücrette indirim yapılan tarih ile dava tarihi arasında oluşan ücret farkı ve ilave tediye ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararının Yargıtay 7. Hukuk Dairesince, "...Yapılacak iş; davacının ücretinde indirim yapılan tarih ile davacı ile davalı idarenin alt işverenleri arasında yapılan ve maaş miktarının yazılı olduğu hizmet sözleşmesinin tarihi arasındaki dönemde davacının ücretinde yapılan indirime muvafakatının olmadığı kabul edilerek, bu dönem için oluşacak ücret farkı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Diğer bir husus ise işçinin ücret indirimini yazılı olarak kabul etmediği dönemde oluşacak ücret farkının daha açık bir anlatımla ücretin miktarının nasıl belirleneceğidir. Yapılacak iş; öncelikle davacının ücretinde indirim yapılmadan önceki ücret miktarı rakamsal olarak belirlenmelidir. Yani davacının ücreti, indirim yapılmadan önce asgari ücretin %30 fazlası ise bunun rakamsal karşılığı bulunmalı, asgari ücrette yapılan artışlar dikkate alınarak yapılan ödemeler düşüldükten sonra varsa fark alacaklarını hüküm altına almaktan ibarettir.

Davacının ücret indirimini kabul ettiği dönemler için ise İş Kanununun 22.maddesini uygulanma imkanı doğmakla bu dönem sonrası için alınması gereken ücret buna göre belirlenip yapılan ödemeler karşılaştırılarak varsa farkın hüküm altına alınabileceği gözetilmelidir." şeklinde bozulması üzerine, Mahkemece bozmaya uyularak ve bozmadan sonra davacının ıslahı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacının ücret indirimini kabul ettiği dönemler için ise İş Kanununun 22.maddesini uygulanma imkanı doğmakla bu dönem sonrası için alınması gereken ücret buna göre belirlenip yapılan ödemeler karşılaştırılarak varsa farkın hüküm altına alınabileceği gözetilmelidir." şeklinde bozulması üzerine, Mahkemece bozmaya uyularak ve bozmadan sonra davacının ıslahı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ilave tediye ve ücret farkı alacakları ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu' nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu' nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece bozma kararından sonra yapılan ıslaha değer verilerek karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK. nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3914, Karar No: 2014/6217, Tarih: 24.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/3914 E.  ,  2014/6217 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALIKESİR 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2012/1095-2013/218

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, annesi ve miras bırakanı olan ''N. A.'tan'' irsen intikal eden 1301 parsel sayılı taşınmazın tapu kayıtlarında annesinin soyadının ''Ataklı'' olarak yazıldığını, annesinin bir süre ''H. A.'' adlı şahısla imam nikahı ile birlikte yaşadığını, aynı soyadını taşındığı inancı ile kadastro tespitinin de ''Ataklı'' soyadı ile yapıldığını belirterek annesinin soyadının nüfus kayıtlarına uygun şekilde düzeltilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Tapu Müdürlüğü, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ispatlanmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır.

Yukarıda belirtilen ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; dava konusu taşınmazın mahallinde 1955 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sonucunda kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle E. B. ile H. B...ın çocukları olan ve içlerinde kayıt maliki olup davacının murisi olduğu belirtilen Nuriye'ye intikal ettiği, getirtilen nüfus kayıt örneklerinden kayıt malikinin anne ve baba adlarının ve tespitte belirtilen kardeşlerinin bulunduğunun anlaşıldığı, kayıt maliki adına kayıtlı başka taşınmazlara ilişkin aynı şekilde açılan düzeltim davalarının kabul ile sonuçlandığı, nüfus ve kolluk aracılığıyla yapılan araştırma da ise yörede ''Hasan kızı N.. A..'' adlı bir kaydın bulunmadığını tespit edilip, taşınmazın da yıllardır davacı ve müşterekleri tarafından kullanıldığı anlaşılmaktadır.

O halde, ispatlanan davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru değildir.

Davacının, temyiz itirazlrı yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4720, Karar No: 2011/5157, Tarih: 02.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4720 E.  ,  2011/5157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILANMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1138 parsel sayılı taşınmazı hakkında kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle açılan iptal davasının kabulle sonuçlandığını ve derecattan geçmek suretiyle kesinleştiğini, ancak 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2.maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen hükmün, yenilik doğuran bir hak olup, kamu düzenini ilgilendirmesi nedeniyle yargılamanın yenilenmesi, kesinleşen mahkeme kararının kaldırılması ve mülkiyet hakkının kendisine iadesiyle tapuya tescilini istemiştir.

Davalı, yargılamanın yenilenmesi davasının koşullarının oluşmadığını, dayanılan yasal düzenlemenin bu davanın gerekçesi olamayacağını, kaldı ki, anılan yasanın yürürlüğünden önceki tarihte kesinleşen kararlara da uygulanamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, "davacının yargılamanın iadesi davasının esasına girilmeksizin koşulları oluşmadığı gerekçesiyle reddine" karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın geçici 10.maddesi gereğince taşınmazın niteliğine ve tarafların sıfatına bakılmaksızın 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesinin uygulamasına ilişkin hüküm ancak kesin hüküm halini almamış olan davalarda uygulanabileceği eldeki davada ise mahkemece verilen kabul kararı yasal yollardan geçerek kesin hüküm niteliğini kazandığı gözetildiğinde davanın reddine karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.25.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3907, Karar No: 2012/18514, Tarih: 02.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/3907 E.  ,  2012/18514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 22.08.2008 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18501, Karar No: 2015/16739, Tarih: 18.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/18501 E.  ,  2015/16739 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Tarsus 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2013

NUMARASI : 2011/669-2013/556

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak parsel sayılı taşınmazın bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirmenin gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Bu nedenle;

Bilirkişi kurulu tarafından ecrimisil hesabında münavebeye alınan domatesin 2007 ve 2009 yılları itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi ile ortalama toptan satış fiyatının ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Karşılaştırıldı ZS.
Yargıtay — Esas No: 2010/6667, Karar No: 2010/19980, Tarih: 01.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/6667 E.  ,  2010/19980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manisa 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :28.01.2010

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 06.01.2010 tarihli sağlık kurulu raporunda "organik beyin sendromu, iyileşme süreci mevcut, bugün itibarıyla vasi tayini gerekmemektedir." denildiği halde, dava tarihinden önce aynı hastaneden alınan 27.10.2009 tarihli sağlık kurulu raporunda ise "organik mental bozukluk, tedavi ile işlevselliği düzelmeyen tip, 1 yıl sonra kontrolü uygundur" denilmiştir. Sağlık kurulu raporları birbiri ile çelişmektedir. Bu çelişkinin giderilmesi için Adli tıp kurumu ilgili ihtisas dairesinden rapor alınıp sonucu uyarınca karar verilmesi gerekirken eksik incelemeyle hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi.01.12.2010(Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2017/15869, Karar No: 2017/8200, Tarih: 27.11.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/15869 E.  ,  2017/8200 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 26.05.2016 tarih ve 2016/4636 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 01.11.2017 tarih ve KYB-2017/61090 sayılı ihbarname ile;

Karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 25/01/2016 tarihli ve 2015/43264 soruşturma, 2016/2674 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik yapılan itirazın karşılıksız yararlanma suçu yönünden verilen karar bakımından reddine, mühür bozma suçu yönünden verilen karar bakımından kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılmasına dair Gaziantep 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 09/03/2016 tarihli ve 2016/1641 değişik iş sayılı kararının, ".... numaralı ..... adına kayıtlı abone kaydına ilişkin ilk mühürleme tutanağının dosya arasına getirtilmesinin dosyaya bir yenilik katmayacağı, suça konu elektrik sayacının mühürlendiğine ve bu mührün şüpheli tarafından bozulduğuna dair mühür bozma suçunun ispatına yarayacak herhangi bir mühürleme tutanağının bulunmadığı gibi kurum ile yapılan yazışmada da her hangi bir mühürleme tutanağından bahsedilmediğinin anlaşılması karşısında, merciince mühür bozma suçundan da verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünceler yerinde görüldüğünden, Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 25.01.2016 tarih ve 2015/43264 soruşturma-2016/2674 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik, mühür bozma suçu açısından itirazın kabulüne ilişkin mercii Gaziantep 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 09.03.2016 tarih ve 2016/1641 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38541, Karar No: 2017/9603, Tarih: 25.09.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/38541 E.  ,  2017/9603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A. Sanığın katılan ...'a yönelik hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde ise;

Sanığa yükletilen hakaret eylemliyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçlarında; temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince tayini yerine aynı Kanun'un 125/1. maddesi ile belirlenip daha sonra arttırım yapılmış ise de, sonuç cezanın değişmemesi nedeniyle bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanığın katılan ...'a yönelik hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçlarında; temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince tayini yerine aynı Kanun'un 125/1. maddesi ile belirlenip daha sonra arttırım yapılmış ise de, sonuç cezanın değişmemesi nedeniyle bozmayı gerektirmediği,

Hakaret fiilinin 155 polis imdat hattının aranması sırasında telefonda yapılmasına karşın bu yerin aleni olmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması ile fazla ceza tayini,

Kamu görevlisine karşı görevinden dolayı hakaret suçlarında; temel cezanın doğrudan TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince tayini yerine aynı Kanun'un 125/1. maddesi ile belirlenip daha sonra arttırım yapılmış ise de, sonuç cezanın değişmemesi nedeniyle bozmayı gerektirmediği,

Hakaret fiilinin 155 polis imdat hattının aranması sırasında telefonda yapılmasına karşın bu yerin aleni olmadığı halde sanık hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması ile fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen aykırı olarak, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddeleri uyarınca; hükümde TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın çıkarılarak netice cezanın “6.080 TL Adli Para Cezası ile Cezalandırılmasına” şeklinde belirtilmek suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/09/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4718, Karar No: 2011/5152, Tarih: 02.05.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/4718 E.  ,  2011/5152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILANMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1267 parsel sayılı taşınmazı hakkında kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından bahisle açılan iptal davasının kabulle sonuçlandığını ve derecattan geçmek suretiyle kesinleştiğini, ancak 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2.maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen hükmün, yenilik doğuran bir hak olup, kamu düzenini ilgilendirmesi nedeniyle yargılamanın yenilenmesi, kesinleşen mahkeme kararının kaldırılması ve mülkiyet hakkının kendisine iadesiyle tapuya tescilini istemiştir.

Davalı, yargılamanın yenilenmesi davasının koşullarının oluşmadığını, dayanılan yasal düzenlemenin bu davanın gerekçesi olamayacağını, kaldı ki, anılan yasanın yürürlüğünden önceki tarihte kesinleşen kararlara da uygulanamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, "davacının yargılamanın iadesi davasının esasına girilmeksizin koşulları oluşmadığı gerekçesiyle reddine" karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın geçici 10.maddesi gereğince taşınmazın niteliğine ve tarafların sıfatına bakılmaksızın 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesinin uygulamasına ilişkin hüküm ancak kesin hüküm halini almamış olan davalarda uygulanabileceği eldeki davada ise mahkemece verilen kabul kararı yasal yollardan geçerek kesin hüküm niteliğini kazandığı gözetildiğinde davanın reddine karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.25.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 02.5.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.