muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10106, Karar No: 2014/28902, Tarih: 21.10.2014

Sanıklardan tahsiline karar verilen toplam 12 TL yargılama giderinin inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20 TL'den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet hazinesine yüklenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. G.. müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerinin tahsiline ilişkin bölümün çıkarılarak yerine, “yargılama gideri olarak yapılan toplam 12 TL'nin inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20 TL'den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet hazinesine yüklenilmesine'' cümlesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık A.. K.. hakkında kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; DR Mağazası'ndan 19,99 TL bir adet DVD çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi; yine K. F. Mağazası'ndan bir çift garamond ayakkabı çalan sanık hakkında, çalınan ayakkabının değerinin tespit edilerek TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2-Sanıklardan tahsiline karar verilen toplam 12 TL yargılama giderinin inceleme tarihi itibariyle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan (20 TL'den) daha az olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet hazinesine yüklenilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. K.. müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.10.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13597, Karar No: 2024/10034, Tarih: 25.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/13597 E.  ,  2024/10034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/67 E., 2016/100 K.

SUÇ : Cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Özetle, atılı suçun işlenmediğine, katılan beyanı dışında somut delil bulunmadığına, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına, usul ve kanuna aykırı kararının bozulmasının gerektiğine ve sair hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Sanığın arkadan gelerek katılanın beline sarıldığı, 3-4 kez kendisine doğru çekip bıraktığı ve kalçasını ellediği şeklindeki eyleminin katılana karşı cebir kullanılmak suretiyle gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında Tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara 32. Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14587, Karar No: 2013/15153, Tarih: 20.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/14587 E.  ,  2013/15153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ ( ... 4. İŞ )

DAVA :Davacı ve karşı davalı, kıdem tazminatı, fazla mesai, bayram ve hafta tatili alacağı, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine, davalı ve karşı davacı ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, asıl davayı kısmen hüküm altına almış, karşı davayı

Reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı ve karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde uluslararası tır şöforü olarak çalışırken yıllık izin ücretlerinin ödenmemesi gerçek maaşıyla SSK nezdinde bildirilen maaşının farklı ve düşük olması, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi ağır ve olumsuz çalışma şartlarının bulunması nedenleriyle haklı olarak iş sözleşmesini sona erdirdiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ile fazla çalışma, bayram ve hafta tatili ve yıllık ücretli izin alacağı, istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının emekliliğe hak kazandıktan sonra tüm haklarının ödendiğini, emekli olmasından sonra tekrar çalışmaya başlayıp iş sözleşmesini feshettiğini bildirdiği tarihine kadar çalışmasını sürdürdüğünü, feshin haklı nedene dayanmadığını, iş sözleşmesi ve maaş bordrosunda açıkça görüleceği üzere aylık maaş ile çalışmakta olup, çalışması boyunca maaşlarının düzenli olarak ödendiğini bu konuda herhangi bir ihtirazı kayıt olmadan tüm yıllara ait maaş bordrolarının davacı tarafından imzalandığını, fazla mesai, hafta sonu çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, resmi ve dini bayram ücreti alacağı bulunmadığını, ücret alacakları için zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğunu, savunarak davanın reddini istemiş ve karşı dava ile ihbar tazminatı talebinde bulunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dosyada mübrez işyeri kayıtlarına göre davacının ücret bordrolarını ihtirazi kayıt koymaksızın imzaladığı ve yıllık izinlerini kullandığı ancak fazla mesai ve genel tatil ücretlerinin ödenmemesi ve sigortasının sefer primi dikkate alınmaksızın gerçek kazancı üzerinden değil, asgari ücret üzerinden ödenmesi nedeniyle davacının iş sözleşmesini haklı nedenle feshetme hakkına sahip olduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne, iş sözleşmesi davacı tarafça haklı nedenle feshedildiği gerekçesi ile karşı davanın reddine, karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının iş yerinde 2 dönem çalıştığı ve 1. dönemin emeklilik nedeni ile sona erdiği hususu taraflarca kabul edilmektedir. Ayrıca dosyada mevcut SGK işçi çıkış bildirim listesinde davacının çıkış sebebi olarak emeklilik gösterilmiştir. Bu nedenle emeklilikle davacıya yaşlılık aylığı bağlanıp bağlanmadığı ilgili SGK Müdürlüğünden sorularak davacının 1. dönem iş sözleşmesinin yaşlılık aylığı bağlanması nedeniyle sona erdiğinin anlaşılması halinde davacının 1. dönem çalışmasının bittiği 06/05/2002 tarihinde aldığı ücret belirlenip kıdem tazminatı hesaplanması ve o tarihte ödenen miktar karşılaştırılarak kıdem tazminatını karşılıyorsa 1. dönemin tasfiye edildiğinin kabulü, hak edilen kıdem tazminatını karşılamıyorsa ödenen miktarın şimdiki gibi avans olarak kabulü ile mahsubu yoluna gidilmesi gerekirken ilk dönemin tasfiye edilip edilmediği bu şekilde araştırılarak kıdem tazminatına esas sürenin belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3- Davacı uluslararası tırşoförüdür. Dairemizin yerleşik kararlarına göre, yurt dışında çalışan şoförlerin günlük araç kullanımları sıkı denetim altındadır. Yurt dışı tır şoförü olan davacının uluslararası trafik kuralları ve araç sürüşünün kendi insiyatifinde oluşu karşısında fazla çalışma ücreti isteğinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

4- Davacının yurt dışı tır şoförü olarak sefer yaptığı Avrupa ülkelerindeki uygulama, denetimler ve hafta tatillerinde kamyon ve tır benzeri araçların trafiğe çıkış yasağı olması nedeniyle hafta tatili talebinin reddi gerekirken bu hususda hüküm kurulması ve ayrıca hükmedilen 1,291,00 TL nin sadece bayram tatili alacağı olarak belirlenmesi gerekirken bu alacak için ayrıca hafta tatili yazılması da hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 20.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13438, Karar No: 2010/5375, Tarih: 06.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13438 E.  ,  2010/5375 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı kamulaştırma kapsamında daha önce incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/197 Esas-2005/154 Karar, Dairenin 2009/13397 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7432, Karar No: 2020/7749, Tarih: 18.06.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/7432 E.  ,  2020/7749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, temyiz talebinin reddi, ceza verilmesine yer olmadığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin suça sürüklenen çocuk hakkında hakaret suçundan kurulan hükmü temyiz etmediği anlaşılmakla, temyiz kapsamının suça sürüklenen çocuk ... ile sanık ... hakkında yaralama ve sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu kabul edilerek, dosya görüşüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin sanıklar ..., ..., ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar ..., ..., ...’in ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen hakaret eylemlerinin katılanlar ... ve ...’ye yönelik olduğu, suça sürüklenen çocuk ...’nin bu eylemler yönünden katılan sıfatının olmadığı, bu suretle hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlerin temyizinde;

Suça sürüklenen çocuk ... ve sanık ... hakkında yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildikleri tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, Yerel Mahkemece verilen temyiz isteğinin reddine ilişkin ek kararlara yönelik suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, Yerel Mahkemenin redde ilişkin ek kararlarının ONANMASINA,

2) Sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlerin temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere, yükletilen suça, hakaretin karşılıklı işlenmesi nedeniyle verilen ceza verilmesine yer olmadığı kararlarına yönelik katılan sanık ... müdafiinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 18/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19609, Karar No: 2015/26666, Tarih: 11.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/19609 E.  ,  2015/26666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; Önceden oturduğu söylenen ... Sokak'a saat 17.30 sıralarında alkollü vaziyette gelen sanığın, önceden komşusu olmakla tanıdığı ve mahkemelik oldukları şikayetçi katılan ... ile sokakta karşılaştığında onun yanına giden ve peşinden giderek alkolünde verdiği olumsuz tesirle ileri-geri sözler söyleyip, omuzundan tutmak gibi rahatsızlık-tedirginlik oluşturan hareketlerde bulunması, katılan ...'un komşusu katılan ...'nin evinin duvarına ve duvara monteli pis su borusuna tekme atıp kırması eylemlerinin "Mala zarar verme"; "Kişilerin huzur ve sükununu bozma" suçlarını oluşturduğunu takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamalarında aşağıdaki bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53.maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan "sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine" ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanabileceğinin nazara alınmaması,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK'nın 53.maddesinin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan "sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine" ilişkin hak yoksunluğunun koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanabileceğinin nazara alınmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı kanunun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hüküm fıkralarında yer alan TCK'nın 53.maddesinin tatbikine ilişkin bölümler çıkartılarak yerlerine "Sanığın, TCK'nın 53/3.maddesi uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1.fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" paragrafları yazılmak suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5673, Karar No: 2019/5273, Tarih: 17.09.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/5673 E.  ,  2019/5273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli 164 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerini gösterir şekilde ayrıntılı kayıtlar (eksiksiz ve tedavülleri birbiriyle bağlantılı olacak ve bilgisayar ya da daktilo ile yazılı şekilde) ile varsa haritalarının Mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtlarının Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi, dayanak kayıtların revizyon görüp görmediği araştırılarak alınacak cevabi yazıların dosyaya konulması,

2- Çekişmeli taşınmazlara komşu 137, 138, 139, 140, 145, 149, 153, 154, 156 ve 163 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanağı, kadastro sonucu oluşan tapu kaydı ve varsa tespite dayanak belgelerin onaylı birer örneğinin,

3- Çekişmeli taşınmazlara komşu 170 parsel sayılı taşınmazın tutanağına dayanak 31.01.1968 tarih, 76 sayılı ve 08.12.1972 tarih, 16 sıra numaralı tapu kayıtlarının hükmen oluştuğu anlaşıldığından, hükmen tesciline esas Gönen Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1967/290-630 ve 1968/110-278 Esas, Karar sayılı dava dosyalarının,

4- Çekişmeli taşınmazlara komşu 167 parsel sayılı taşınmazın tutanağına dayanak 1964 tarih ve 116 sayılı tapu kaydının hükmen oluştuğu anlaşıldığından, hükmen tesciline esas Gönen Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 1963/182-156 Esas, Karar sayılı dava dosyasının,

5- Çekişmeli 147 ve 148 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespitleri kesinleşmiş ise kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.09.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12504, Karar No: 2024/10128, Tarih: 23.10.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/12504 E.  ,  2024/10128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/751 E., 2024/671 K.

KARAR : Kısmen Kabul

İLK DERECE MAHKEMESİ : Tarsus 1. İş Mahkemesi

SAYISI : 2022/46 E., 2022/128 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından dolayı yapılan yargılama neticesinde İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının fer'i müdahil Kurum vekilince istinafı üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince verilen karar fer'i müdahil Kurum vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, davacının 25.10.2017-03.12.2017 tarihleri arasında, davalı şirket bünyesinde, joker diye tabir edilen ve raporlu kişiler yerine gelerek temizlik personeli olarak çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Feri Müdahil SGK vekili, davanın reddini talep etmiştir.

2.Davalı ... Hiz. Tem. İnş. Gıd. Tic. ve Taah. Ltd. Şti.'ye usulüne uygun dava dilekçesi ve duruşma günü tebliğ edilmiş, davalı şirket temsilcisi davaya cevap vermemiş, duruşmalara katılmamıştır.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile "Davanın kabulüne, davacının ... sicil nolu davalı ... Hizmet Temizlik İnşaat Gıda Ticaret ve Taahüt Ltd. Şti.'de 25.10.2017-03.12.2017 döneminde sigortalı hizmetinin bulunduğunun tespitine, tespit edilen çalışmasının davacının diğer sigortalı hizmetleri ile birleştirilmesine," karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde fer'i müdahil Kurum vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Fer'i müdahil SGK vekili istinaf başvurusunda; İlk Derece Mahkemesince verilen kararın gerekli araştırma yapılmadan verildiğini savunarak verilen kararın kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç