muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2115, Karar No: 2023/6314, Tarih: 18.10.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/2115 E.  ,  2023/6314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2334 E., 2022/2977 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin 23.09.2021 tarihli ve 2020/5 Esas, 2021/198 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2022 tarihli ve 2021/2373 Esas, 2022/427 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusu üzerine son celsede bizzat hazır edilmeden ve gerekçe gösterilmeden SEGBİS ile son savunmasının alınması suretiyle duruşma yapılarak CMK'nin 193/1 ve 196/4. maddelerine aykırı davranılması, ölüm ile sanığın eylemi arasında illiyet bağını kesen bir sebep bulunup bulunmadığı, ölümün darp dışında başka bir sebeple gerçekleşip gerçekleşmediği, maktulün vücudunda darba bağlı çökme kırığı oluşup oluşmadığı hususunda İstanbul ATK ilgili ihtisas kurulundan rapor aldırılması gerektiğinin düşünülmemesi, sanığın maktule birden çok kez yumrukla vurmaktan ibaret eyleminde, eyleminin TCK'nin 87/4. maddesinde düzenlenen suçu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi nedenleriyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

3. Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin 02.09.2022 tarihli ve 2022/104 Esas, 2022/161 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

3. Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesinin 02.09.2022 tarihli ve 2022/104 Esas, 2022/161 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve mahsuba karar verilmiştir.

4. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2022/2334 Esas, 2022/2977 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, eksik incelemeye, sanığın öldürme kastı bulunmadığına, sanığın ceza sorumluluğunun bulunmadığına, ölçülülük ilkesine aykırı ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktulün organik olmayan psikoz tanısı ile 31.01.2019 tarihi itibariyle özel bir bakım merkezinde yatılı bakım hizmeti almaya başladığı, sanığın ise anksiyete bozukluğu ve ruhsal hastalıklardan dolayı bakıma muhtaç kimse olduğundan bahisle 11.07.2019 tarihi itibariyle aynı yatılı bakım merkezinde geçici olarak bakım altına alındığı, olay tarihi olan 14.08.2019 tarihine kadar aynı odada yaklaşık iki hafta kadar birlikte kaldıkları ve öncesinde taraflar arasında herhangi bir kavga olayı gerçekleşmediği,olay tarihinde ise saat 20.30 civarında sanığın, maktulün tuvalet ışığını açık bıraktığı, görünür ve görünmez kişileri üzerilerine çekip sorumluluk almalarına sebep olduğundan bahisle, maktul kendisine karşı herhangi bir sözel veya fiziksel saldırıda bulunmaksızın, doğrudan maktule saldırarak 7-8 kez yumrukla vurduğu, maktulün aldığı yumruk darbeleri neticesinde künt kafa ve genel beden travmasına bağlı yüz kemik kırıkları ile karakterli beyin zarları kanaması, beyin doku harabiyeti sonucu vefat ettiği anlaşılmıştır.

2. Sanık üzerine atılı suçu ikrar etmiştir. Katılanlar ve tanıkların beyanları, ölü muayene ve otopsi tutanağı, sanığın yaralama eylemi ile ölüm arasında illiyet bağı bulunduğuna ilişkin Adlî Tıp Kurumu 1. İhtisas Kurulu raporu, sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğuna ilişkin Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesi ile Adlî Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi ve Adlî Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun raporları dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın eksik incelemeye, ceza sorumluluğuna yönelen temyiz sebepleri yönünden

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

1.Sanığın eksik incelemeye, ceza sorumluluğuna yönelen temyiz sebepleri yönünden

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın cezai ehliyetinin tam olduğuna ilişkin alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanığın Suç vasfına ve ceza miktarına yönelen temyiz sebepleri yönünden

Maktulün ve sanığın aynı yatılı bakım merkezinde olay tarihi olan 14.08.2019 tarihine kadar aynı odada yaklaşık iki hafta kadar birlikte kaldıkları ve öncesinde taraflar arasında herhangi bir husumet bulunmadığı, olay tarihinde ise saat 20.30 civarında sanığın, maktulün tuvalet ışığını açık bıraktığından bahisle kendisine karşı herhangi bir sözel veya fiziksel saldırıda bulunmayan maktule saldırarak 7-8 kez yumrukla yüzüne doğru vurduğu, maktulün aldığı yumruk darbeleri neticesinde künt kafa ve genel beden travmasına bağlı yüz kemik kırıkları ile karakterli beyin zarı kanaması, beyin doku harabiyeti sonucu vefat ettiği olayda, sanık ile maktul arasında öldürmeyi gerektirir husumet olmaması, sanığın elinde silah niteliğinde bir cisim bulunmaması ve sadece beden yoluyla maktulü yaraladığının anlaşılması karşısında, sanığın öldürme kastını açığa çıkaran kesin ve inandırıcı delil bulunmaması nedeniyle sanığın eyleminin kasten yaralama neticesinde ölüme sebep olma suçunun kanunî unsurlarını taşıdığı gözetilerek 5237 sayılı Kanun'un 87 nci maddesinin dördüncü fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca kastın yoğunluğu ve yaralanmanın niteliği dikkate alınarak üst sınırdan hüküm kurulması gerekirken, sanığın kastının öldürmeye yönelik olduğunun kabulü ile eylemin kasten öldürme suçu olarak nitelendirilmesi suretiyle suç vasfında hataya düşülmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 28.12.2022 tarihli ve 2022/2334 Esas, 2022/2977 sayılı sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bolvadin Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5317, Karar No: 2013/138, Tarih: 16.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/5317 E.  ,  2013/138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Eşini canavarca hisle öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta vesaireye, katılanın tahrik olmadığına, takdire vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, resen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süreye göre tahliye talebinin reddine, 16/01/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9854, Karar No: 2024/8373, Tarih: 26.09.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/9854 E.  ,  2024/8373 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/288 Esas, 2024/791 Karar

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/105 Esas, 2023/163 Karar

Taraflar arasındaki tapu kaydının hatalı oluşması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı Hazine temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak, yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince, miktar veya değeri 378.290,00 TL'yi geçmeyen davalara ilişkin olarak Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup, bu kararlar aleyhine temyiz yoluna başvurulamaz.

Temyize konu edilen miktarın kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Hüküm altına alınan ve temyize konu edilen miktar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin miktardan REDDİNE,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/27875, Karar No: 2020/11781, Tarih: 03.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/27875 E.  ,  2020/11781 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme suçundan şüpheli ... hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığının 18/01/2019 tarihli ve 2019/646 soruşturma numaralı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı müştekice yapılan itiraz sonucu ... 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 2019/1384 Değişik İş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 17/10/2019 gün ve 12437-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25/10/2019 gün ve 2019/102015 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Mala zarar verme suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 18/01/2019 tarihli ve 2019/646 soruşturma, 2019/1956 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 2019/1384 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında;

Somut olayda, müştekinin beyanında kendisine ait ve şüphelinin daha önce kiracı olarak oturduğu eve zarar veren, yine kendisine ait otomobilin dört lastiğine bıçak ile zarar veren kişi veya kişilerden şikayetçi olduğunu ifade ettiği, soruşturma kapsamında müşteki ve şüphelilerin ifadesinin alındığı, söz konusu eve ilişkin olay yeri görgü tespit tutanağı düzenlendiği, ancak araç lastiklerinde meydana gelen zarar ile ilgili her hangi bir araştırma yapılmadığı gibi soruşturma makamının kovuşturmaya yer olmadığına dair kararında bu konuda değerlendirme dahi yapılmadığı anlaşılmakla itirazın bu yönüyle kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, bir suçun işlendiği ihbarını alan Cumhuriyet savcısı, delil toplayıp maddi gerçeği araştırmaya başlayarak, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe bulunması halinde, aynı Kanun’un 170/2. maddesi uyarınca iddianame düzenleyip kamu davasını açmakla, yeterli şüphe bulunmaması halinde ise aynı Kanun’un 172. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına karar vermekle görevli bulunmaktadır. Cumhuriyet Savcısının kararına itiraz üzerine Sulh Ceza Hakimliğince (soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmez ise) dosya kapsamındaki deliller itibariyle itiraz incelenip kabul veya reddedilecektir.

Somut olayda, müştekinin beyanında kendisine ait ve şüphelinin daha önce kiracı olarak oturduğu eve zarar veren, yine kendisine ait otomobilin dört lastiğine bıçak ile zarar veren kişi veya kişilerden şikayetçi olduğunu ifade ettiği, soruşturma kapsamında müşteki ve şüphelinin ifadesinin alındığı, söz konusu eve ilişkin olay yeri görgü tespit tutanağı düzenlendiği, ancak araç lastiklerinde meydana gelen zarar ile ilgili her hangi bir araştırma yapılmadığı, dosyaya müşteki tarafından araca zarar verme olayına ilişkin sunulan kamera kayıtlarının incelenmediği, bu kayıt üzerinde olaya ve failin kimliğinin tespitine ilişkin bilirkişi raporunun alınmadığı gibi soruşturma makamının kovuşturmaya yer olmadığına dair kararında araca verilen zarar ile ilgili değerlendirme dahi yapılmadığı anlaşılmakla, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın yukarıda açıklanan nedenlerle itiraz merciince kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (...) 1. Sulh Ceza Hakimliğinden kesin olarak verilen 2019/1384 D.İş sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 03/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17747, Karar No: 2016/3808, Tarih: 01.03.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/17747 E.  ,  2016/3808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

KATILANLAR : ...

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanık

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Hakaret suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Sanığa yükletilen, hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilmemiş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde infaz evresinde re'sen uygulanması mümkün görüldüğünden bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2- Tehdit suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

A- Sanığın, görevli polis memurlarına hitaben söylediği “benim kafamı bozmayın sizlerle uğraşırım, size bu dünyayı dar ederim, sinkaf olup gidin” şeklindeki tehdit sözlerinin, TCK'nın 265/1. maddesinde düzenlenen görevi yaptırmamak için direnme suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılmaması,

B- Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/03/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6371, Karar No: 2024/3799, Tarih: 21.03.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/6371 E.  ,  2024/3799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2690 E., 2021/2855 K.

SUÇ : Birden fazla kişi tarafından birlikte yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ :Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının 14.01.2021 tarihli ve 2021/701 Esas sayılı iddianamesiyle sanıklar hakkında nitelikli yağma ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-c, h, 109/2, 109/3-d, f, 53 ve 63 üncü maddeleri gereğince cezalandırılmaları istemiyle kamu davaları açılmıştır.

2.Diyarbakır 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.10.2021 tarihli ve 2021/41 Esas, 2021/473 Karar sayılı kararıyla 5237 sayılı Kanun’un sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan 149/1-c, 62/1, 53/1, 63. maddeleri uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

3. Diyarbakır Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesi’nin 29.11.2021 tarihli ve 2021/2690 Esas, 2021/2855 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Yağma suçunun unsurlarının olmadığına, beraati gerektiğine,

2.Somut Delil olmadığına,

3.Yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... ve Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1.Yağma suçunun unsurlarının olmadığına, beraati gerektiğine,

2.Somut Delil olmadığına,

3.Yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olay günü mağdurun saat 19.20 sıralarında arkadaşları ile saklambaç oynarken ara sokaklarda kaybolduğu sırada sanıklar ile karşılaştığı, sanıkların ''sen hırsız mısın neden evleri gözetliyorsun'' şeklinde sözler söylemesi üzerine yanlarından ayrıldığı, sanıkların yaklaşık 100 metre kadar mağduru takip ettikten sonra durdurdukları, yumruk atıp yaraladıktan sonra parkın köşesine zorla götürdükleri, köşeye sıkıştırdıklarında zorla kolunda bulunan ''Bigotti'' marka saatini aldıkları, mağdurun olay yerinden uzaklaşıp karşılaştığı polis ekiplerine durumu anlatması üzerine sanıkların yakalandığı, mağdura ait saatin sanık ...'ta ele geçirildiği, eylemin ilk derece mahkemesi tarafından maddi vakıa olarak kabul edildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ... 'un "Mağdur çocuğu tanımam, olay günü dayım olan diğer sanıkla iş çıkışı eve gidiyorduk, sokakta yürürken mağdur çocukla karşılaştık, kapüşonunu başına geçirmişti, yüzü görünmüyordu, hırsız olabileceğinden şüphelenerek onu durdurduk, ona ''sen kimsin burada ne yapıyorsun'' dedik, o da anıtparkta saklambaç oynadığını, saklanmak için oraya geldiğini söyledi, bunun üzerine bizim uzaktan akrabamız olan tanıdığımız ... gelip çocuğu alıp götürdü, az ileride onu bıraktı, çocuğun yanına tanımadığımız iki kişi gitti, biz şahısların ona zarar verebileceğini düşünerek yanına doğru gittik, o sırada bu çocuk kaçmaya başladı, ben kovaladım, onu yakaladığım sırada saati yere düştü, kendisi kaçmaya devam etti, saatin yerden aldım, vermek için çağırdım ama gelmedi, biz bu çocuğu dövmedik, saatini zorla almadık, üzerime atılı suçları kabul etmiyorum, beraatimi talep ederim" şeklindeki savunması dosyada mevcuttur.