muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1194, Karar No: 2019/3658, Tarih: 26.09.2019

Asıl davada davalı yükleniciler ile birleşen dava davalısı yüklenici şirket vekili cevap dilekçesinde ve aşamalardaki savunmalarında, davacı arsa sahipleri adına ... ile yüklenici şirket arasında binanın eksik kalan işlerinin giderilmesi ile ilgili 20.11.2013 tarihli sözleşme yapıldığını ve bununla ilgili arsa sahiplerine vekâleten ...'ye bono verildiğini, daha sonra eksik işlerin yüklenici tarafından tamamlanmış olması nedeniyle bononun iptâl edildiğini ve buna dair bir tutanak düzenlendiğini ileri sürmüş, sözleşmenin 17. maddesinde elektrik, su ve dağalgaz abonelikleri ve sayaçların daire sahiplerine ait olacağının kararlaştırıldığını, dolayısıyla aboneliklerle ilgili sorumluluğun yüklenici şirketin değil davacıların üzerinde olduğunu belirtmiş ve cevap dilekçesi ekinde arsa sahipleri adına ... ve yüklenici şirket adına ...'nin imzaladığı adi yazılı sözleşme başlıklı belgeyi, yüklenici şirketin borçlu, arsa sahiplerinden ...'nin alacaklı olduğu 80.000,00 TL'lik bonoyu ve 16.08.2014 tarihli "Taahhütname" başlıklı ...'nin imzasını içeren tutanağı dosyaya ibraz etmiştir. Mahkemece asıl ve birleşen dava davalılarının bu savunmaları yönünden herhangi bir inceleme yapılmadığı gibi arsa sahiplerinin sunulan belgelere karşı beyanları alınmamış, savunma ve belgeler tartışılıp değerlendirilmemiştir.

Ayrıca ilk derece mahkemesince yapı denetim hizmet bedeli de dahil edilerek belirlenen miktarla sınırlı olmak üzere nama ifaya izin kararı verilmiştir. Yapı Denetim Kanunu'na göre yapı denetim sözleşmelerinin arsa sahibi ile yapı denetim şirketleri arasında düzenlenmesi yasal zorunluluktur. Kural olarak da sözleşmenin tarafı olduğundan yapı denetim ücretinden yapı sahibi sorumludur. Yapı Denetim Kuruluşu hizmet bedelini yükleniciden talep edemez. Ancak aralarındaki sözleşmede hüküm bulunması halinde arsa sahibi ödediği yapı denetim bedelini yükleniciden talep edebilir. Somut olayda arsa sahiplerinin asıl ve birleşen dava dilekçelerinde ve ıslah dilekçesinde yapı denetim hizmet bedeli ile ilgili yükleniciden bir talepleri bulunmadığı gibi aralarındaki sözleşmede de yapı denetim hizmet bedelinden yüklenicinin sorumlu olacağına ilişkin bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda ilk derece mahkemesince yapı denetim hizmet bedelinin hesaba katılması doğru olmamıştır.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda yüklenicinin süresi içinde işi tamamlanmaması ya da ayıplı olarak yapması halinde eksik ve kusurlu işlerin yüklenici namına arsa sahibince infazına izin verilmesi mümkündür. Dairemizin yerleşik içtihat ve uygulamalarında nama ifaya izin verilirken giderilmesi gereken eksikler, ayıpların nelerden ibaret olduğu ve bunların avans niteliğindeki giderim bedellerinin hüküm fıkrasında infazı mümkün olacak şekilde gösterilmesi gerektiği kabul edilmektedir. Gerçekten, yapma borcu, borçlu tarafından ifa edilmediği taktirde alacaklı, (arsa sahibi) masrafı borçluya ait olmak üzere edimin kendisi veya başkası tarafından ifasına izin verilmesini isteyebilir. İstemin hukuki dayanağını sözleşme tarihi itibariyle yürürlükte olan 818 sayılı BK'nın 97. maddesi oluşturmaktadır. Yasa hükmüne göre nama ifaya izin verilebilmesi için sözleşmenin feshedilmemiş, yani yürürlükte olması, borçlunun edimin ifasında temerrüde düşmesi ve borcun "yapma borcuna" dair bulunması gerekir. Hakim bu talep üzerine konusunda uzman bilirkişi yardımı ile keşif yaparak eksik bırakılan ve ayıplı yapılmış olan iş kalemlerinin ve bunların tamamlanması ile giderilmesi masraflarını, imalâtın metraj, yöntem ve takribi bedellerini, diğer kurumlara olan borçları ve iskân masraflarını tahminen saptayarak izin kararı verir. İzin kararının hüküm fıkrasında da eksik ve ayıplı iş kalemleri ve diğer borç ve masrafların her birinin tahmini masrafları tek tek gösterilir. Genel Nitelikli yetki ve izin verilemez. Mahkemece, infazda tereddüde yol açmamak için nama ifasına izin ve yetki verilen iş ve işlemlerin hüküm fkırasında tek tek belirtilip gösterilmesi veya bu nitelikte olduğu denetim sonucu anlaşılacak infazı mümkün hüküm kurulması ve nama ifa için belirlenen giderlerin ne suretle karşılanacağının da gösterilmesi gerekir. Bu giderler yükleniciye kalacak bağımsız bölümün satışı suretiyle karşılanacak ise, satışına izin verilecek yükleniciye kalacak bağımsız bölümün hükme en yakın tarih itibariyle rayiç değeri belirlenip bu değerden düşük olmamak suretiyle satışına izin verilmesi gerekir.

Öte yandan, tarafların mahkemece yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporuna itiraz üzerine, mahkemenin 21.06.2016 tarihli ara kararı ile tarafların bilirkişi raporuna itirazlarının değerlendirmek üzere bilirkişi heyetine makina mühendisi bilirkişi eklenerek heyete yerinde inceleme yapma yetkisi verilmiş, ara kararı üzerine makine mühendisi bilirkişi tarafından taşınmazın bulunduğu yere gidilip inceleme yapılarak diğer bilirkişilerce düzenlenen ek rapordan ayrı olarak 12.08.2016 tarihli bilirkişi raporu düzenlenmiştir. Hakim, uyuşmazlık konusu hakkında bizzat duyu organları yardımıyla bulunduğu yerde veya mahkemede inceleme yaparak bilgi sahibi olmak amacıyla keşif yapılmasına karar verebilir. Hakim gerektiğinde bilirkişi yardımına başvururur (HMK 288/1). Keşif kararı, mahkemece, taraflardan birinin talebi üzerine veya resen alınır (HMK 288/2). Mahkeme, çözümü hukuk dışında, özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, taraflardan birinin talebi üzerine yahut kendiliğinden, bilirkişinin oy ve görüşününün alınmasına karar verir (HMK 266/1). Kanunda belirtilen haller dışında, deliller davaya bakan mahkeme huzurunda, mümkün olduğunca birlikte ve aynı duruşmada incelenir. Hakimin doğrudan inceleme yaptırma yetkisi bulunmadığı gibi hakimlik yetkisinin bilirkişilere devri de mümkün bulunmamaktadır. Bu nedenle yukarıda belirtilen kanun hükümlerine aykırı olarak hakim gözetimi olmadan makine mühendisi bilirkişi tarafından yerinde inceleme yapılarak düzenlenen 12.08.2016 tarihli raporun hükme esas alınması doğru olmamıştır.

O halde mahkemece, yeniden olşturulacak konusunda uzman teknik bilirkişi kurulu marifetiyle mahallinde keşif yapılıp, yüklenicinin savunması ve ibraz ettiği belgeler ile ilgili arsa sahiplerinin de beyanı alınarak, gerekirse anılan belgelerin sıhhati de araştırılıp değerlendirildikten sonra, oluşturulacak bilirkişi kurulundan davacı arsa sahiplerinin nama ifa isteyebilecekleri eksik ve kusurlu işlerin nelerden ibaret olduğu ve bunların giderim bedelleri ile keşif tarihi itibariyle satışına izin verilmesi talep edilen yükleniciye isabet eden 16 nolu bağımsız bölümün piyasa rayiçleri ile bedeli konusunda, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınmalı, yapı denetim hizmet bedeli ile ilgili davacıların bir talebi olmadığı gözetilmeli, nama ifa suretiyle davacı arsa sahipleri tarafından yapılmasına izin verilen eksik ve ayıplı işlerin nelerden ibaret olduğu ve bunların avans niteliğindeki giderim bedeli ile giderim bedelini karşılamak üzere satılarak 16 nolu bağımsız bölümün asgari satış bedeli hüküm fıkrasında açık ve infazı mümkün olacak şekilde göstermelidir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile, birleşen davada yazılı şekilde karar verilmesi ve Bölge Adliye Mahkemesi'nce de istinaf talebinin reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile, birleşen davada yazılı şekilde karar verilmesi ve Bölge Adliye Mahkemesi'nce de istinaf talebinin reddi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyize konu ...Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak, ilk derece mahkemesi hükmünün BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 218,50 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden birleşen dosya davalısından alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden birleşen dosya davalısına iadesine,

6100 sayılı HMK 373. madde hükümleri gözetilerek dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğin ise Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi’ne gönderilmesine, 26.09.2019 gününde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/890, Karar No: 2024/6585, Tarih: 28.05.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/890 E.  ,  2024/6585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1609 Esas, 2023/3692 Karar

DAVA TARİHİ: 20.03.2019

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ: Turgutlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/405 Esas, 2020/560 Karar

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin kaldırma kararı üzerine yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı idare vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı idare vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle;...Mahallesi 81 ada 10 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; acele el koyma dosyasında tespit edilen bedelin çok düşük olduğunu savunarak taşınmazın gerçek değerinin tespitini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile işbu bedelden, acele kamulaştırma bedelinin mahsup edilmesi suretiyle tespit ve depo edilen fark bedele 21.07.2019 tarihinden karar tarihi olan 24.12.2020 tarihine kadar yasal faiz işletilerek davalıya derhal ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı idare vekili istinaf dilekçesinde özetle; hükme esas alınan bilirkişi raporunun hatalı olup rapora karşı itirazlarının karşılanmadığını, 2018 yılı İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğü verileri esas alınarak hesaplama yapılması gerektiğini, bulunan değerin 2019 yılına endekslenemeyeceğini, endekslemenin de hatalı yapıldığını, üretim masraflarının neler olduğunun denetime el verecek şekilde kalem kalem açıklanması gerektiğini, net gelir hesabı yapılırken ürün verim miktarının son 5 yıla dair ürün verim ortalamasının yine ürünün toptan satış fiyatının alınması gerektiğini, sulu tarım arazilerinde sulamanın taşınmazın tamamında ve her mevsim için fiilen yeterli olup olmadığının tespitine raporda yer verilmediğini, sulama giderinin üretim giderine eklenmesi gerektiğini, objektif değer artışı uygulamasının yerinde olmadığını, muhdesat bedelinin de hatalı hesaplandığını, kıymet takdir raporunda sundurma ve binanın yer almadığını, tespit edilen bedelin çok yüksek olduğunu, davacı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmemiş olmasının hatalı olduğunu ileri sürerek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; hükme esas alınan bilirkişi raporunda taşınmazın sulu tarım arazisi niteliğinde olduğu kabulü ile yerleşik Yargıtay içtihatları doğrultusunda kapitalizasyon faiz oranının % 4 alınması ve dava konusu taşınmazın konumu, yüzölçümü, bilirkişi kurulu raporunda belirtilen özellikleri ve gelişmişlik durumu dikkate alınarak, tespit edilen metrekare birim fiyatına objektif değer artış oranı ilave edilmesi gerektiğinin düşünülmesi doğru görülmüş ise de 2019 yılı verileri hazır olmadığından bahisle Turgutlu İlçe Tarım ve Orman Müdürlüğünün 2018 yılı verileri esas alınarak hesaplama yapılıp bulunan değerin 2019 yılına endekslenmek suretiyle taşınmaza değer biçilmesinin doğru olmadığı, 2019 yılı maliyet cetveline göre, üretim masrafları brüt gelirin 1/3'ü oranında alınarak yeniden hesaplama yapıldığında tespit edilen net gelirin daha fazla olduğu anlaşıldığından, istinafa gelen tarafın sıfatı dikkate alınıp bu hususta aleyhe değerlendirme yapılmayacağı gözetilerek İlk Derece Mahkemesince tespit edilen bedele itibar edilmesi gerektiği, taşınmaz üzerindeki yapılara değerlendirme tarihi olan 2019 yılı Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığınca yayımlanan Yapı Yaklaşık Birim Maliyetleri Hakkında Tebliğe göre yapının sınıfına uygun birim fiyatları ve yaşı belirlenip buna göre yıpranma payı düşülerek değerlendirme yapıldığı gerekçesiyle, davacı idare vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı idare vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava konusu taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası ile 11 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, temyiz edenin sıfatına göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı idare vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacı idareden peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

28.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6788, Karar No: 2012/7953, Tarih: 25.06.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/6788 E.  ,  2012/7953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 701 parsel sayılı taşınmaz ile emsal alınan 8957 ada 4 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9897, Karar No: 2016/2516, Tarih: 15.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/9897 E.  ,  2016/2516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31602, Karar No: 2014/17828, Tarih: 05.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/31602 E.  ,  2014/17828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/07/2013

NUMARASI : 2011/300-2013/348

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı F.. A.. avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davcaı, 5.2.2001 tarihli düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi sözlşemesi ile dava konusu dükkanı davalı müteahhit M.. B..'ten satın aldığını, sözleşme gereğince dükkanı 1 ay içerisinde tamamlayıp teslim etmesi gerekirken teslim edilmediğini, İzmir 3. AHM' nin 2006/194 esas sayılı dosyası ile tapu iptali ve tescil davası açmış olup bu dava ile dava konusu yerin davalı Fatma adına olan tapusunun iptali ile kendi adına tesciline karar verildiğini ve bu kararın 22.5.2007 tarihinde kesinleştiğini, söz konusu dükkana imalat bedeli yapmış olup bu süreç zarfında kira gelirinden de mahrum olduğundan İzmir 2. SHM' nin 2010/182 D.İ.ş sayılı dosyası ile tespit eidlmiş olan 29.933,40 TL zararının fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Fatma, davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesini dilemiş, diğer davalı Mehmet davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 19.999,79 TL' nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen karar davalı Fatma tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı Fatma, davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesini dilemiş, diğer davalı Mehmet davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne, 19.999,79 TL' nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine dair verilen karar davalı Fatma tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu uyuşmazlık, davacının davalı müteahhit Mehmet ile aralarında yaptıkları gayrimenkul satış vaadi sözleşmesi uyarınca satın aldığı dükkanın bedelinin ödenmesine rağmen zamanında teslim edilmemesi nedeniyle uğradığını iddia ettiği kira kaybı ve taşınmaza davalı Mehmet tarafından yapılması kararlaştırılan imalat bedellerinin davacı tarafından yapılması nedeniyle uğranıldığı iddia edilen zarara ilişkindir. Davacı tarafından, taşınmazın tarafında tapuda tescil edilmemesi nedeniyle açılan tapu iptali ve tescil davası davacı tarafından kazanılmış olup, taşınmazın davalı Fatma adına olan tapusunun iptali ile davacı adına tesciline dair verilen karar 22.5.2007 tarihinde kesinleşmiştir. Davacı ile davalı Fatma arasında akdi ilişki bulunmamaktadır. Davaya konu sözleşme, davacı ile davalı müteaahhit Mehmet arasında aktedilmiştir. İzmir 3. AHM' nin 2006/194 esas sayılı tapu iptali ve tescil davasında da davalı Fatma, kayıt maliki olduğu için zorunlu olarak hasım gösterilmiştir. Dava konusu dükkanın, davalılar Fatma ile Mehmet arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalı Mehmet'e düştüğü anlaşıldığından, davacı ile akdi ilişkiyi de davalı müteahhit kurduğundan, davalı Fatma'ya husumet düşmemektedir. Açıklanan sebeplerle davacının istek kalemlerini yalnızca müteahhit davalı M.. B..'ten isteyebileceği gözetilerek davalı Fatma hakkında pasif husumet nedeniyle ret kararı verilmesi gerekirken, davalı Fatma hakkında davanın kabul edilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı Fatma yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11370, Karar No: 2015/5820, Tarih: 09.02.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/11370 E.  ,  2015/5820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, müsadereye, iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

11.01.2012 tarihinde karar verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'un 310/3'te belirtilen 1 aylık yasal süresinden sonra 05.03.2012 tarihinde temyiz etmiş bulunan o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1- Doğrudan verilen ve hapisten çevrili adli para cezalarının, günlüğü 20 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesi olan TCK.nun 52/2. maddesi yerine fıkrası belirtilmeksizin TCK.nun 52.maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK.nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2- Sanık hakkında hükmolunan hapisten çevrili adli para cezasının taksitle tahsiline karar verilirken 5237 sayılı TCK.nun 52/4, 5275 sayılı yasanın 109 ve bu maddeye dayanılarak çıkarılan Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkındaki Tüzüğün 51.maddelerine aykırı olarak sanığın aleyhine ve infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının hükmün kesinleşme tarihinden itibaren taksitlendirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi gereğince, doğrudan verilen ve hapiste çevrili adli para cezalarının paraya çevrilmesine ilişkin hükmün 4. ve 6 fıkralarında yer alan "52.madde" ibarelerinin çıkartılarak yerine "TCK.nun 52/2." maddesi uyarınca" ibarelerinin eklenmesi ve hükmün taksitlendirmeye ilişkin kısmından "kararın kesinleşmesinden itibaren" ifadesinin çıkarılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/02/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.