muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/25926, Karar No: 2013/19243, Tarih: 03.10.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/25926 E.  ,  2013/19243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Kolluk kuvvetlerine, tır garajı parkında yer altı deposunda kaçak akaryakıt bulunduğu ve 1-2 saat içinde satımının yapılacağına ilişkin ihbar üzerine mahkemeden arama kararı alınıp 29.01.2010 günü yapılan aramada, sanığa ait ve tır garajı yakınında bulunan konteyner'de 700-800 litre geçersiz markerli akaryakıt bulunması olay yerinde ayrıca akaryakıtı nakletmeye yarayan santrifüj, akaryakıt tabancası, akaryakıtı aktarmaya yarayan pompa ele geçmesi, akaryakıt tabancasının üzerinde numaratörlü sayaç bulunan santrifüj ile bağlantısının olması karşısında, sanığa atılı suçun subut bulduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat hükmü tesisi,

Kabule göre de;

2- Müsaderesi talep edilen davaya konu eşya hakkında bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürüdükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.10.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11447, Karar No: 2015/17900, Tarih: 27.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/11447 E.  ,  2015/17900 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

..... aralarındaki dava hakkında ....İş Mahkemesinden verilen 09.01.2014 günlü ve 2013/188-2014/12 sayılı hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Bazı maddeleri dışında 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine göre “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre, “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”;

Yine, 6099 sayılı Kanunun 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanunun 35. maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir.

Somut olayda; gıyabi hükmün davalılardan ...'a, adres kayıt sisteminde yazılı olup-olmadığı araştırılmaksızın, dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilip, sonrasında çıkarılan tebligatın bila döndüğü adresine, Kanunun 35. maddesine göre tebliği usûlsüz olup;

Somut olayda; gıyabi hükmün davalılardan ...'a, adres kayıt sisteminde yazılı olup-olmadığı araştırılmaksızın, dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilip, sonrasında çıkarılan tebligatın bila döndüğü adresine, Kanunun 35. maddesine göre tebliği usûlsüz olup;

Mahkemece; anılan davalının, yapılacak araştırma ile tespit edilecek adres kayıt sisteminde yazılı adresine, gıyabi hükmün usûlünce tebliğ edilerek; temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra; anılan davalının, adres kayıt sisteminde kayıtlı olmadığının anlaşılması durumunda, önceki adresine Kanunun 35. maddesine göre yapılan tebliğ geçerli olacağından, başkaca bir şey yapılmaksızın gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklik giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine 27.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20787, Karar No: 2015/1097, Tarih: 09.02.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/20787 E.  ,  2015/1097 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

vekili Av....

2-.. Hizmet Yönetim Temizlik ve Tic. A.Ş.

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı .... vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ....'ne yükletilmesine, 09/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5489, Karar No: 2009/8286, Tarih: 29.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/5489 E.  ,  2009/8286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı vekili temyiz dilekçesini Gerede Asliye Hukuk Mahkemesi kanalıyla mahkemeye göndermiştir. ...süresinde muhabere defterine kaydedilmiştir.

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinden temyiz peşin harcının alındığına ilişkin bir bilgi ve belge bulunmamaktadır.

Davacı vekilinin temyiz dilekçesinden temyiz peşin harcı alınmış ise, makbuzun eklenmesi, alınmamış ise temyiz peşin harcının ikmalinden sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 29.04.2009 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2017/90, Karar No: 2017/3535, Tarih: 27.04.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/90 E.  ,  2017/3535 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Tüm sanıklar hakkında; 5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesi uyarınca davanın reddi

Fethiye 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 04/12/2014 tarih, 2014/199 - 2014/407 sayılı direnme kararı, 6763 sayılı Kanunun 36. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 307. maddesinin 3. fıkrası uyarınca Yargıtay Ceza Genel Kurulu tarafından Dairemize gönderilmekle, dosya yeniden incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 23/01/2014 tarih, 2013/26175 Esas, 2014/1426 Karar sayılı bozma ilamı sonrası verilen inceleme konusu hükmün, ilk hükümde yer almayan ve daire denetiminden geçmemiş olan yeni ve değişik gerekçe ile verilmiş yeni hüküm olduğu ve direnme kararı niteliği taşımadığı kabul edilerek yapılan incelemede;

1- Fethiye Ağır Ceza Mahkemesinin sanıklar hakkındaki 2004/294 esas sayılı dosyasının her bir sanık yönünden tefriki sonucu oluşan 2010/282 - 283 - 284 ve 2012/43 Esas sayılı dosyalar ile suça konu taşınmazlara ilişkin olarak Muğla Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünde ve Muğla İl Özel İdaresinde mevcut tüm bilgi, belge ve fotoğraflar ve ayrıca taşınmazların tapu kayıtları getirtilip, inşaat mühendislerinden oluşan bir heyet refakate alınmak suretiyle olay yerinde yeniden keşif yapılması, kullanılan malzemelerin cinsi, yıpranma durumu, renk solmaları, karbonlaşma ve paslanma gibi teknik verilerin yanı sıra, getirtilen dosyalar ile inceleme konusu dosya kapsamında mevcut tüm bilgi, belge ve fotoğraflar birlikte değerlendirilerek, her bir taşınmazda, 16/12/2004 tarihli iddianame ile sanıklar hakkında dava açılıp hukuki kesinti gerçekleştikten sonra izinsiz müdahaleye devam edilip edilmediğinin, edilmiş ise, müdahalenin ya da müdahalelerin yapım zamanının tereddütsüz ve kesin biçimde belirlenmesi, sonucuna göre, Dairemizin 23/01/2014 tarih, 2013/26175 Esas, 2014/1426 Karar sayılı bozma ilamında belirtilen hususlar ile zamanaşımı da dikkate alınarak sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile davanın reddine dair hüküm tesisi kanuna aykırı,

2- Gerekçeli karar başlığında “Kültür ve Turizm Bakanlığı” yerine “Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğü” nün katılan olarak gösterilmesi,

İsabetsiz olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/52094, Karar No: 2014/2681, Tarih: 30.01.2014

**9. Hukuk Dairesi         2011/52094 E.  ,  2014/2681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : AKHİSAR 1. ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/09/2011

NUMARASI : 2008/430-2011/403

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş akdinin haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık ücretli izin ve ücret alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkeme, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanarak davanın kabulüne karar vermiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi nedeniyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır (Yargıtay 9.HD. 281.2010 gün, 2008/14825 E, 2010/1448 K.).

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. Örneğin işverene ait iş makinesi paletlerine kasten metal cisim sokmak suretiyle zarar veren veya trafik kazası sonucu işvereni zarara uğratan işçinin aynı şekilde iş sözleşmeleri haklı nedenle sona erdirilebilir. İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 26.1.2010 gün, 2009/25906 E, 2010/1326 K). Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da

net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Yasada herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Yasada herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içersinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış pirimi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgarî ücret ve sefer pirimi karşılığı çalışmaktadır. Sefer pirimi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 24.11.2008 gün 2007/32361 E, 2008/32028 K.).

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Somut olayda; davacının iş akdinin feshine neden olarak gösterilen davacının sebep olduğu zarar hakkında yaptırılan bilirkişi incelemesi ve akabinde düzenlenen 05.07.2011 havale tarihli bilirkişi raporunun bilimsellikten uzak, muğlak değerlendirmelerle kusur saptaması içerdiği, bunun yanında zarar miktarına ilişkin tespit bulunmadığı anlaşılmasına göre bu raporun hükme dayanak kabul edilmesi hatalıdır.

Bu durumda, Mahkemece yapılacak iş zarara uğradığı bildirilen araçtan anlar bir bilirkişi ve iş güvenliği uzmanından oluşan bir bilirkişiden oluşturulacak heyet ile denetime elverişli kusur ve buna bağlı hesap raporu aldırılarak feshin haklılığının yukarıdaki esaslara göre değerlendirilmesi gerekirken yetersiz ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26504, Karar No: 2019/23385, Tarih: 16.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26504 E.  ,  2019/23385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar ... vekili ile... San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 16.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5350, Karar No: 2014/10555, Tarih: 13.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/5350 E.  ,  2014/10555 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/213848

MAHKEMESİ : Gelibolu Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/02/2012

NUMARASI : 2010/454 (E) ve 2012/132 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 21.01.2014 tarih ve 2012/1516 Esas-2014/21 sayılı kararı uyarınca yapılan incelemede,

1)Beraat hükmü yönünden yapılan incelemede;

Katılan idare vekilinin temyiz itirazı, oluşa, yapılan yargılamaya, toplanan delillere, gerekçeye ve uygulamaya göre yerinde görülmediğinden, reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA,

2) İdari Para Cezası yönünden yapılan incelemede;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Kanunla 6831 Sayılı Orman Kanununun 91/5. maddesine getirilen değişikliğe göre, eylemin kabahate dönüştüğü, sanıklara yüklenen fiilin gerektirdiği cezanın kanunda belirtilen türü ve üst sınırına göre davanın 5326 Sayılı Kanunun 20/1-c maddesinde öngörülen 3 yıllık dava zamanaşımına tabi bulunduğu, suç tarihi olan 14.09.2010 tarihi ile inceleme tarihi arasında zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 Sayılı Kanunun 20, 24 ve 27/7. maddeleri gereğince sanıklar hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, suça konu orman emvalinin istirdadı kabil olmak üzere katılan idareye bırakılmasına, suçta kullanılan balta ve eğesinin sahibine iadesine, 13.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5473, Karar No: 2020/3875, Tarih: 01.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/5473 E.  ,  2020/3875 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin 23/01/2017 tarihli bozma ilamı üzerine dosyanın uzlaşma bürosuna gönderildiği ancak usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen tarafların uzlaşamadıkları belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, katılandan soğan satın alarak parasını ikinci tırın gelmesinden sonra ödeyeceğini söylediği, sanığa güvenen katılanın bir tır daha soğan getirdiği ancak sanığın katılana beklemesini söyleyerek olay yerinden ayrıldığı, katılanın daha sonra sanığa ulaşamadığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın ifadesi, katılan ve tanık beyanları, uzlaşma tutanakları ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yönelik mahkemenin kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 01/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5518, Karar No: 2012/7038, Tarih: 29.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5518 E.  ,  2012/7038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacının açmış olduğu iflasın ertelenmesi davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 12.07.2012 gün ve 2012/2731 Esas 2012/4889 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı şirket vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin balık yetiştiriciliği yaptığını, ekonomik darboğaza girerek borca batık hale geldiğini, ancak uygulanacak iyileştirme projesi nedeni ile bu durumdan kurtulabileceğini ileri sürerek, iflasın ertelenmesinin bir yıl süre ile uzatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün müdahil T. Ekonomi Bankası vekilince temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 12.07.2012 gün 2012/2731 Esas 2012/4889 Karar sayılı ilamı ile mahkeme kararı bozulmuştur.

Bu kez, davacı şirket vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı şirket vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 29.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11205, Karar No: 2011/12114, Tarih: 17.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/11205 E.  ,  2011/12114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 24.11.2010 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim tashihi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 27.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı idare vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, murisinin 6629 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında "... oğlu ..." şeklinde yazılan kimlik bilgilerinin ... olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı idare, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı idare vekili temyiz etmiştir.

Dava, tapuda isim düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Somut olayda; mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli değildir. Dava konusu 6629 parsel sayılı taşınmazda tapu maliki görünen "... oğlu ..." ile aynı kimlik bilgilerine sahip başka bir kişi olup olmadığı, ayrıca ... İlçesi Nüfus Müdürlüğünden sorulmalıdır. Kadastro tutanağında belirtilen 10.03.1954 tarihli 69 sıra no'lu kayıt getirtilerek bu tapu kaydının nasıl oluştuğu araştırılmalı, dayanak 6882 tahrir no'lu vergi kaydı da getirtilerek bu kayıtların; gerektiği takdirde tanıklar da dinlenerek davacının murisine ait olup olmadığı belirlenmeli, tapu kayıt maliki ile ismi düzeltilmesi istenen davacının murisinin aynı kişi olup olmadığı kesin olarak saptandıktan sonra sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı idare vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.