muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2959, Karar No: 2025/1974, Tarih: 13.05.2025

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, dava konusu taşınmazın imar planında herhangi bir değişiklik olmadığı, sözleşmenin yapıldığı tarihte ve inşaatın bitimi tarihinde imar izninin zemin + 3 kat olduğunu, davalı yüklenicinin tacir olduğu sözleşme tarihinde arsanın imar durumunu bildiğini buna rağmen binanın zemin + 4 kat olarak yapabileceğini düşünmesinini hatalı olduğunu, tazminata uygulanacak faize ilişkin yerel mahkeme kararına karşı istinaf talebinin incelenmediğini beyan etmektedir.

Davalı vekili temyiz dilekçesinde; imar değişikliği nedeniyle hem inşaatın yapılacağı alanın küçültüldüğü hem de planlanan kat bakımından eksilme yaşandığını, fiili duruma göre mahkemece kabul edilen paylaşım oranlarının hatalı olduğunu beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklı tapu iptali ve tescili ile terditli tazminat istemine ilişkindir.

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında düzenlenen 01.04.2014 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesinde taraflar arasında düzenlenen kat karşılığı inşaat sözleşmesinde davacı arsa sahibine ait 645 m²'lik 242 ada 6 no.lu parselde arsa sahibine yapılacak binada yönleri belirtilmek suretiyle 4 dairenin verilmesi kararlaştırılmıştır. Sözleşmede imar değişikliği ve yapılacak tüm bağımsız bölümlerin sayıları ile kat sayısı ile ilgili her hangi bir hüküm bulunmamaktadır.

Mahkemece alınan bilirkişi raporuna göre inşaatın yapıldığı alanda bitişik nizam 4 katlı yapılaşmaya izin verildiği, fiilen bodrum kat+ zemin+3 katlı inşaat yapıldığı,binaya yapı kullanma izin belgesinin alındığı açıklanmış ancak sözleşmede bodrum,zemin kat ve 4 katlı bina yapımının kararlaştırıldığı planlanan bu yapıya göre arsa sahibi payının % 40 olduğu açıklanmış ise de sözleşmede kat sayısı ve toplam bağımsız bölüm sayısı belli olmadığından bilirkişinin paylaşımın %40 arsa sahibine ait olacak şekilde kararlaştırıldığı yönündeki değerlendirmesi yerinde değildir.

Dosya kapsamına göre davalı yüklenici tarafından sözleşmenin imzalanmasından sonra belediyeye imar değişiklik başvurusunda bulunduğu, bu başvurunun 04.02.2015 tarihli Gölbaşı Belediyesi Meclis Kararı ile reddedildiği anlaşılmaktadır.

Dosya kapsamına göre davalı yüklenici tarafından sözleşmenin imzalanmasından sonra belediyeye imar değişiklik başvurusunda bulunduğu, bu başvurunun 04.02.2015 tarihli Gölbaşı Belediyesi Meclis Kararı ile reddedildiği anlaşılmaktadır.

Davalı savunmasında imar değişikliği nedeniyle bir katı yapamadığını bu nedenle davacıya dört daire verilemeyeceğini iddia etmekte ve sözleşme yapılırken arsa sahibine verilecek dairelerin bir kısmının 4. katta olduğu tanımlanmış ise de, yüklenici tacir olup işin ehli olması sebebi ile başlangıçtaki imar mevzuatına göre yapacağı inşaatın özelliklerini tespit edip, projeleri buna göre yaptırmak zorundadır.Bu nedenlerle davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken sözleşmeye uygun olmayan paylaşım oranı dikkate alınarak karar verilmesi doğru görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının davacı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcın istek halinde ilgilisine iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,13.05.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13494, Karar No: 2012/13588, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/13494 E.  ,  2012/13588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararının gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

1-Dosya içerisinde bulunan veri listesinin köye ilişkin lokal veriler olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle ilçe genelinde geçerli olan kuru arazilerde 2011 yılına ilişkin buğday ve nohutun dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dosya içerisine dava konusu taşınmazın takyidatsız tapu kaydının konulduğu anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmazın tüm takyidat ve şerhlerini gösterir biçimde tapu kaydının tapu müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10030, Karar No: 2009/11388, Tarih: 07.07.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/10030 E.  ,  2009/11388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., ... Mahallesi, ... Bey Yeri ve Dolayı Mevkilerinde bulunan, dava dilekçesinde sınırlarını bildirdiği taşınmazlar hakkında zamanaşımı zilyetliği yoluyla kazanma koşullarının yararına oluştuğunu ileri sürerek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre adına tescilini kamulaştırılan yer dahilinde kalan taşınmaz bölümü için de mülkiyetin tespitine karar verilmesi istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, davanın KISMEN KABULÜNE; dava konusu ... Köyü, ... Mahallesi, A-)... Bey Yeri Mevkiinde bulunan Doğusu ... ... tarlası, Batı ve Kuzey sınır Kır ve ..., Güneyi Mahalle Yolu çevrili,

... Bilirkişisinin 17.04.2007 havale tarihli krokisinde ve 21.02.2008 havale tarihli krokisinde (B) ile işaretli kırmızı ... ve kamulaştırma planında 80 parsel olarak gösterilen, Mahkemenin 17.05.2006 tarih 2005/330- 2006/143 karar sayılı kararı ile Karayolları tarafından yapılan kamulaştırma nedeniyle Hazine adına tesciline karar verilen 1823.30 m2 yüzölçümündeki bölümün ... oğlu ... adına MÜLKİYETİN TESPİTİNE; (C) ile gösterilen tarla niteliğindeki 5891.51 m2 yüzölçümündeki bölümün ... oğlu ... adına TESCİLİNE; davacının aynı krokilerde (D) ile gösterilen 883.73 m2 yüzölçümündeki bölüme yönelik davasının REDDİNE, bu bölümün orman niteliğinde Hazine adına TESCİLİNE B-) Dolayı Mevkiinde bulunan, Doğusu ... Kartal ve ... Ay taşınmazı, Batı sınır Kır ve ..., Kuzey sınırı ... Ay taşınmazı, Güney sınırı ... ... tarlası ile çevrili, ... Bilirkişisinin 17.04.2007 havale tarihli ekli krokisinde, (B) ile işaretli kırmızı ... ve kamulaştırma planında 83 parsel olarak gösterilen, Mahkemenin 17.05.2006 tarih 2005/330 - 2006/143 karar sayılı kararı ile Karayolları tarafından yapılan kamulaştırma nedeniyle Hazine adına tesciline karar verilen 1864.93 m2 yüzölçümündeki bölümün ... oğlu ... adına MÜLKİYETİN TESPİTİNE; (A) ile gösterilen 898.68 m2 yüzölçümündeki bölümün ... oğlu ... adına TESCİLİNE; (C) ile gösterilen 4805.50 m2 yüzölçümündeki bölümün ... oğlu ... adına TESCİLİNE; karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce genel arazi kadastrosu yapılmamıştır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazın tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce genel arazi kadastrosu yapılmamıştır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan inceleme ve araştırmada orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve adına tescil kararı verilen kişi yararına Medeni Yasanın 713. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının oluştuğu belirlenerek hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak; hüküm yerinde davacı ... oğlu ... adına tesciline karar verilen ... Bilirkişisinin 17.04.2007 ve 21/2/2008 tarihli krokisinde 80 sayılı kamulaştırma parseli içindeki (B) ve (D) ile gösterilen bölümler çıktıktan sonra geriye kalan (C) ile gösterilen bölüm 5007,78 m2 olduğu halde 5891.51 m2 olarak yazılması doğru değil ise de bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple, hüküm fıkrasının (1.) paragrafının (A) bendinin (b) ile belirlenen alt bendindeki da yer alan “5891.51 m2” ibaresi kaldırılarak; bunun yerine, “5007,78 m2” ibaresinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 07/07/2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24729, Karar No: 2024/4662, Tarih: 15.04.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/24729 E.  ,  2024/4662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/845 E., 2016/661 K.

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemece sanık hakkında hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü fıkrası ile 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 6 ay 6 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Yerel Mahkemece sanık hakkında kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) ve (e) bentleri ile 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hakkında verilen mahkumiyet kararını temyiz ettiğine vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılanlar ... ve ...'nin Ulu Cami'de özel güvenlik görevlisi olarak görev yaptıkları, sabah namazı vaktinde sanığın, namaz kılmadığı halde camiye geldiği, bu sanığın başka camiden hırsızlık yaptığı katılanlarca bilindiğinden bu kişiye yönelik dikkatli davranıldığı, bir aşamadan sonra sanığın ulu orta küfür etmeye başladığı, bunun üzerine katılanların sanığı uyardıkları, sanığın bu kez katılanlara yönelik olarak "A... koyduğumun o... çocukları." sözleriyle hakaret ettiği, katılanların sanığı camiden dışarı çıkardıkları, devamında sanığın üzerinde taşıdığı bıçağı çıkarıp katılan ... E.'nin kuyruk sokumu üstüne batırdığı, bu suretle hakaret ve kasten yaralama suçlarını işlediği Mahkemece kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret ve kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Sanığa yükletilen hakaret ve kasten yaralama eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde tekerrür hükümleri uygulanmamış ise de aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede eleştiri dışında hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5246, Karar No: 2023/10420, Tarih: 21.12.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5246 E.  ,  2023/10420 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/99 E., 2022/330 K.

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Nizip Cumhuriyet Başsavcılığının 18.03.2014 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında kullanmak İçin uyuşturucu ve uyarıcı madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2. Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 20.01.2015 tarihli kararı ile değişen suç vasfına göre sanık hakkında infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçundan 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 20.01.2015 tarihli kararının, sanık tarafından temyizi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesi'nin 23.12.2021 tarihli ve 2019/22530 Esas, 2021/23437 Karar sayılı kararı ile "...Aynı yargı çevresinde başka suçtan cezaevinde hükümlü olması nedeniyle kendiliğinden duruşmaya gelme olanağı bulunmayan ve duruşmalardan bağışık tutulma talebi de olmayan sanığın, hükmün esasını oluşturan kısa kararın açıklandığı son oturumda hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla CMK.nın 196. maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması..." nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma üzerine yapılan yargılamada, Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 06.04.2022 tarihli kararı ile sanığın müsnet suçtan 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; somut bir gerekçe içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay; sanığın kardeşinin ziyaret etmek üzere gittiği cezaevinde yapılan üst aramasında cebinde uyuşturucu madde bulunduğu, sanığın bu şekilde ceza infaz kurumuna yasaklı madde olan uyuşturucu sokmaya çalıştığı iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1. Sanığın kardeşinin görmek için gittiği cezaevine girişi esnasında yapılan üst aramasında, cebinde kriminal raporu ile uyuşturucu olduğu tespit edilen maddeyi taşırken yakalandığı, sanığın alınan ifadesinde uyuşturucu kullandığını söylemesi de dikkate alındığında eyleminin infaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma suçunu oluşturduğuna ilişkin Mahkeme kararında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Ceza infaz kurumuna girişi esnasında üzerinden yasak nitelikte suç eşyası ele geçen sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlanmış suçtan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmakla sanığın temyiz talebi yerinde görülmüştür.

V. KARAR

2. Ceza infaz kurumuna girişi esnasında üzerinden yasak nitelikte suç eşyası ele geçen sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden tamamlanmış suçtan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmakla sanığın temyiz talebi yerinde görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Nizip 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 06.04.2022 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17826, Karar No: 2013/17153, Tarih: 11.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/17826 E.  ,  2013/17153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı, hafta tatili, fazla çalışma ücrti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, davalı işyerinde bağlı bulunduğu gruba bağlı olarak faaliyet gösteren Eşme Beldesinde bulunan fabrikasında yükleme ve ana sevkiyat yapıldığını, davacının nakliye işi yapması sebebiyle Karayolları Kanunu gereği yirmidört saat içinde mola vermek kaydı ile en fazla sekiz saat araç sürmesi gerekirken devamlı bir şekilde günde 16-18 saat çalışacak şekilde araç kullanmaya zorlandığını, davacıya verilen iş emirlerinde çıkış ve varış saatleri belirlendiğini, yola devam edebilmek için çift takometre uygulaması yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili, işbu dosya ile birleşen Kocaeli 3. İş Mahkemesinin dosyasına vermiş olduğu dava dilekçesinde davacının Kocaeli 5. Noterliği aracılığı ile 24.12.2009 tarihinde iş koşullarının düzeltilmesi ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden ödenmesi isteminde bulunduğunu 11.01.2010 tarihinde işverene tebliğ edildiği halde işverenin bu talepleri yerine getirmediğini, davacının daha önce net aldığı ücretin ödenmeyerek düşürüldüğünü, daha evvel birikmiş ücretlerin ödenmediğini, bunun üzerine davacının noter aracılığı ile 02.03.2010 tarihinde gönderdiği ihtarnameyle iş sözleşmesini 05.03.2012 tarihinden geçerli olmak üzere haklı olarak sonlandırdığını fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 500,00 TL yıllık izin ücreti, 500,00 TL hafta tatili ücreti, 500,00 TL genel tatil ücreti ve 2.000,00 TL ücret alacağı olmak üzere toplam 4.500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının, yurtiçi tır şoförü olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesini 05.03.2010 tarihinde çalışma koşullarının ağırlaştığını ileri sürerek haklı bir sebebe dayanmaksızın feshettiğini, davacının ayrılırken tüm alacaklarının ödendiğini, davacının çalışmalarının sefer görev emirleri ve araçtaki uydu takip cihazlarından alınan raporlarla sabit olduğunu, yurtiçi tır şoförlerinin günlük araç kullanma sınırları dışında araç kullanması söz konusu olmadığından Yargıtay İçtihatlarına göre tır şoförlerinin günlük çalışma sınırları nedeniyle fazla mesai alacağı isteyemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ücretinin işveren tarafından düzenlenmiş Mart 2009 ayına ilişkin bordroda belirtilen miktar olarak kabul edildiğini, davacının narenciye tır şoförü olup mesainin düzenli olmadığı, davacının fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil alacaklarının ödenmediği ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden yatırılmadığı tanık beyanları ve dosya kapsamına göre ispatlanmış bulunmakla davacı iş sözleşmesini haklı olarak sonlandırdığından davacı kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının fazla mesai yaptığının, genel tatillerde çalışıldığının, kullanmadığı yıllık izin ücreti bulunduğunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Bilirkişi sefer emirlerinde bulunan yemek ücretlerini toplayıp günlük yemek ücretini tespit etmiş bulduğu miktara göre de davacının kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücretini hesaplamıştır. Dosyaya davacının tüm sefer emirleri ibraz edilmemiştir. Ayrıca, ibraz edilen sefer emirlerinin hepsinde harcırah ve yemek bedeli bulunmamaktadır. Bu sebeple seri dava halinde açılan dosyalarda davacıların hepsinin aynı işi yapmalarına rağmen farklı farklı yemek bedelleri aldıkları tespit edilmiştirki bu durum hayatın olağan akışına uygun değildir. Davacının günlük yemek bedeli kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra gerekirse kıdem tazminatı yeniden hesaplama yapılarak hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece esas alınan bilirkişi raporu anılan sebeple hüküm kurmaya elverişli değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.