muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14688, Karar No: 2015/17795, Tarih: 08.10.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/14688 E.  ,  2015/17795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/11/2013

NUMARASI : 2012/498-2013/558

A.. Ö.. ve F.. Ç.. ile F.. Ç.. aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Çorlu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 22.11.2013 gün ve 498/558 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı A.. Ö.. tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar A.. Ö.. ve F.. Ç.., davalının dava konusu 3596 parsel sayılı taşınmazda kendisine intikal eden hisseyi 01.09.1976 tarihli senet ile davacıların mirasbıranına devrettiğini açıklayarak, dava konusu taşınmazdaki davalıya ait hissenin iptali ile adlarına tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, resmi şekilde yapılmayan taşınmaz satışının geçerli olmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davacı F.. Ç.. yönünden HMK'nun 150. maddesi uyarınca davanın açılmamış sayılmasına, davacı A.. Ö.. bakımından ise; tapuya kayıtlı taşınmazların satışının Tapu Müdürlüklerinde resmi şekilde yapılması gerektiği, adi yazılı sözleşme ile satışın yapılamacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine hüküm, davacı A.. Ö.. tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; harici satış sözleşmesine dayalı tapudaki miras payının iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Dosya arasında mevcut tapu kaydı, tapulama tutanağı ve nufüs kayıtlarının incelenmesinde; dava konusu 3596 parsel sayılı taşınmazın 03.10.1969 tarihinde yapılan tapulama çalışmalarında ½ hisse oranında H.. Ç.. ve M.. Ç.. adına tespitinin yapıldığı, itiraz edilmeksizin kesinleşerek 13.03.1970 tarihinde tapuya tescil edildiği, M.. Ç..'ın 1971 yılında, H.. Ç..'ın ise 1990 yılında vefat ettikleri, davacıların mirasbırakanı H.. Ç.. ve davalının tapu kayıt malikleri M.. Ç.. ve H.. Ç..'ın miraçıları oldukları görülmüştür. Davacının davasının dayanağını oluşturan sözleşme 01.09.1976 tarihli olup, sözleşmenin düzenlendiği bu tarihte tarafların ortak miras bırakanı M.. Ç..'ın hissesi iştirak halinde mülkiyet hükümlerine tabi olup, böyle bir taşınmazda, mirasçıları olduğu anlaşılan taraflar arasında yapılan ve miras payının devrine ilişkin bulunan dayanak sözleşme TMK'nun 677. maddesi hükmü uyarınca kural olarak geçerli ve sonuç doğuran bir sözleşmedir.

O halde, Mahkemece, TMK'nun 677. maddesi hükmü uyarınca bir mirasçının diğer mirasçıya payını yazılı sözleşme ile devrinin geçerli olduğu ve davalı tarafından sözleşmeye atılan imza inkar edilmediği göz önünde bulundurularak; taraflar arasında miras payının devrine ilişkin 01.09.1976 tarihli sözleşmeye değer verilerek, dava konusu taşınmazda mirasbırakan Mümin'den intikal eden miras payının, davacının miras payı oranında iptal edilerek davacı A.. Ö.. adına tescili gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Davacı A.. Ö..'ın temyiz itirazlarının açıklanan nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile usul ve kanuna aykırı bulunan hükmün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 08.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10100, Karar No: 2012/13529, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/10100 E.  ,  2012/13529 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, mükerrer kaydın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tereke temsilcisi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı ... mirasçısı ...'a mahkeme kararı ve davacı ... mirasçısı ...'a mahkeme kararı ve temyiz dilekçesi yurt dışında oldukları halde ... kanalı ile tebliğ edilmiştir. Tebligatlar, Tebligat Kanununun 25 ve 25/a maddelerine aykırı olup geçersizdir. Yöntemine uygun olarak mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin tebliğinin sağlanmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14111, Karar No: 2012/10794, Tarih: 20.03.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/14111 E.  ,  2012/10794 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın atılı suçu kabul etmemesine, katılanın soruşturma aşamasında olaydan bir kaç ... önce Berkan.... isimli arkadaşının kendisine kafa atarak yaraladığını beyan etmesine, katılanın aldırılan adli raporunda tespit edilen yaralanmasının sanık tarafından meydana getirildiğinin sabit olmamasına, katılanın olay esnasında yanında olduğunu bildirdiği tanıklar ... ve ...'in yanlarında iken sanığın mağduru darp etmediği yönündeki anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediğinin sübut bulmadığı anlaşılmakla, mahkemenin beraat kararı vermesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 06.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2011/2073, Karar No: 2011/6131, Tarih: 22.11.2011

**8. Hukuk Dairesi         2011/2073 E.  ,  2011/6131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali ve Tescil

... ve ... ile ... aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kısmen kabulüne ve kısmen reddine dair ... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.11.2001 gün ve 82/135 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılardan ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar Tahsin ve ... vekilleri, dava konusu 449 ada 12 ve 454 ada 4 parsellerin ortak miras bırakan babaları ...’ten kaldığını, taksim edilmediğini, eşit hisseli olarak vekil edenleri ve davalı adına tespit ve tescil edilmesi gerekirken tamamının davalı adına tescil edildiğini ileri sürerek tapu kaydının iptaliyle 1/3’er paylı olarak vekil edenleri adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...: 449 ada 12 parselin 1/3’er oranında davacılar ile kendisi adına olması gerektiğini; ancak, 454 ada 4 parselin miras bırakan babaları ... ile amcaları ...’ten kaldığını, amcasına ait hisseyi 1964 yılında kendisinin satın aldığını, taşınmazın davacı ... ile kendisine ait olduğunu açıklamıştır.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarının iptaline, 449 ada 12 parselin 1/3’er paylı olarak davacılar ile davalı adına tesciline, 454 ada 4 parselin ise 2/3 payının davalı ..., 1/3 payının ise davacı ... adına tesciline karar verilmesi üzerine; hükmün 454 ada 4 parsele ilişkin bölümü davacılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı tanığı ...; 454 ada 4 parselin tarafların babaları ...’e ait olduğunu, öldükten sonra davacı ... ile davalı ...’ın kullandığını, davalının bu parseldeki amcasına ait bir bölümü satın aldığını bildirmiştir. Yerel bilirkişi ... ise beyanında; söz konusu taşınmazın tarafların ortak miras bırakan babaları ...’e ait olduğunu, öldükten sonra davacılardan ...ile davalının tasarruf ettiğini açıklamıştır.

Davalı tanığı ...; 454 ada 4 parselin tarafların babaları ...’e ait olduğunu, öldükten sonra davacı ... ile davalı ...’ın kullandığını, davalının bu parseldeki amcasına ait bir bölümü satın aldığını bildirmiştir. Yerel bilirkişi ... ise beyanında; söz konusu taşınmazın tarafların ortak miras bırakan babaları ...’e ait olduğunu, öldükten sonra davacılardan ...ile davalının tasarruf ettiğini açıklamıştır.

Ne var ki, 454 ada 4 parsele ilişkin olarak mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, davaya konu 454 ada 4 parselin öncesinin kime ait olduğu, bu parselde tarafların amcalarının payının bulunup bulunmadığı, bulunduğu bildirilirse bu payın davalı ... tarafından satın ve devralınıp devralınmadığında duraksama hasıl olmuştur. Öyle ise, mahalli bilirkişiler ve taraf tanıkları hazır edilerek 454 ada 4 nolu parselin başında yeniden keşif yapılarak; bu taşınmazın evveliyatında kime ait olduğu ondan davacıların miras bırakanı ile tarafların amcasına nasıl kaldığı, amcanın bu yerde payı bulunup bulunmadığı ve payını davalı tarafa özgüleyip özgülemediğinin kapsamlı bir biçime soruşturulması, zeminde özgülenen kısımlara teknik bilirkişi tarafından düzenlenecek ölçekli kroki ve rapora yansıttırılması, böylece bu parselin tamamının tarafların ortak murisinden mi kaldığı, ya da amcalarının da bir kısım yerde malik olup olmadığı ve davalıya özgüleyip özgülemediğinin açıklığa kavuşturulması ve bu belirlemeler dikkate alınarak bir karar verilmesi gerekirken, bu durum açıklığa kavuşturulmadan yazılı olduğu biçimde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Davacılardan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 454 ada 4 parsele ilişkin bölümünün 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve 17,15 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadeine 22.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8264, Karar No: 2019/64, Tarih: 08.01.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8264 E.  ,  2019/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

: (Alaplı Asliye Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, velayet hakkına sahip anne tarafından bakım ve gözetim yükümlülüğünün yerine getirilmemesi nedeniyle sokakta kalan küçük çocuğun babaannesi olan sanık tarafından geçici süre kalmak üzere eve götürülmesi şeklinde gerçekleşen olayda atılı suçun kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1697, Karar No: 2013/1551, Tarih: 28.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/1697 E.  ,  2013/1551 K.**

**"İçtihat Metni"**

...Temizlik ve İlaçlama Hizmetleri Organizasyon Turizm İnşaat Bilgisayar ve Danışmanlık Tic. Ltd. Şti. ile ... Bakanlığı aralarındaki dava hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 25.05.2012 tarih ve 2011/16 2012/169 sayılı hükmün Dairenin 5.11.2012 tarih ve 25166-24658 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 28.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4077, Karar No: 2015/11644, Tarih: 23.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/4077 E.  ,  2015/11644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MERSİN 5. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2014

NUMARASI : 2014/137-2014/860

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı dilekçesinde; davalının 2010 yılında müşterek konutu terk ettiğini ve ardından kendisine karşı boşanma davası açtığını ancak davayı takip etmediğinden dolayı dosyanın işlemden kaldırılmasına karar verildiğini, davalının buna rağmen eve dönmediğini ve halen ayrı yaşadıklarını belirterek, kendisi için aylık 250 TL, müşterek çocuk için ise aylık 400 TL tedbir nafakasına hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, cevap dilekçesi sunmamış, ancak duruşmadaki beyanında; kendisinin tır şoförlüğü yaptığını, fakat ağustos ayında rahatsızlıkları sebebiyle işten çıkarıldığını ve hali hazırda çalışmadığını belirtmiştir.

Mahkemece; davalının tır şoförü olduğu, evini terk ettiği ve eşi ile çocuğuna yardımda bulunmadığı gerekçesi ile müşterek çocuk için talep edilen tedbir nafakasının isteminin kısmen kabulüne ve müşterek çocuk için aylık 400 TL tedbir nafakasına, davacı kadının ise emekli olduğu ve düzenli geliri bulunduğu gerekçesi ile davacı kadın bakımından talep edilen tedbir nafakası isteminin reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafça temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

TMK’ nun 195. maddesi uyarınca, evlilik birliğinden doğan yükümlülüklerin yerine getirilmemesi veya evlilik birliğine ilişkin önemli bir konuda uyuşmazlığa düşülmesi halinde eşler ayrı ayrı veya birlikte hâkimin müdahalesini isteyebilirler. Hâkim, gerektiği takdirde eşlerden birinin istemi üzerine Kanunda öngörülen önlemleri alır. Aynı yasanın 197. maddesine göre de; eşlerden biri, ortak hayat sebebiyle kişiliği, ekonomik güvenliği veya ailenin huzuru ciddi biçimde tehlikeye düştüğü sürece ayrı yaşama hakkına sahiptir.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hâkim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.

Birlikte yaşamaya ara verilmesi haklı bir sebebe dayanıyorsa hâkim, eşlerden birinin istemi üzerine birinin diğerine yapacağı parasal katkıya, konut ve ev eşyasından yararlanmaya ve eşlerin mallarının yönetimine ilişkin önlemleri alır.

Tedbir nafakasının niteliği ve yasal düzenleme gereği, her iki eşin birliğin giderlerine katılma zorunluluğu vardır. Birliğin giderlerine katılmada ise eşlerin "güçleri" esas alınmıştır. Eşler birliğin giderlerine güçleri oranında katılmak zorunda olduğundan davacı (kadının) maaşının olması, gelirinin davalı(kocadan) az veya çok olması, tedbir nafakasına hükmolunmasına engel değildir. Zira; davalı koca evin ortak giderlerine (elektrik, su, telefon, yakıt, kira parası v.s.) katılmak zorundadır. Davacı kadının gelirinin bulunması sadece nafaka miktarının belerlenmesinde nazara alınır.

Hakim, eşlerin birlikte yaşarken sürdürdükleri hayat seviyesini, ayrı yaşamaları halinde de korumaları gerektiğini gözetmelidir.

Somut olayda; tarafların sosyal-ekonomik durumlarının araştırmasından; davacı kadının emekli olduğu ve aylık 950 TL maaş aldığı, konut kredisi ödemesi devam eden kendisine ait evde yaşadığı, davalının ise tır şoförü olduğu, aylık 1.500-2.000 TL arasında gelirinin bulunduğu ve aylık 470 TL kira bedeli ödediği tespit edilmiştir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, ayrı yaşamakta haklı olan davacı kadın için TMK.nun 4.maddesinde vurgulanan hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak uygun bir miktar tedbir nafakasına hükmolunması gerekirken, davalının geliri olmasının ancak nafakanın miktarını tayin ederken nazara alınacağı ve bu durumun davacının birliğin giderlerine katılması yükümlülüğünü sona erdirmeyeceği düşünülmeden, davacı yönünden tedbir nafakası isteminin reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 23.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3733, Karar No: 2014/13586, Tarih: 02.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/3733 E.  ,  2014/13586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan SHÇEK vekili ile katılan mağdure ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1404, Karar No: 2013/6064, Tarih: 27.03.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/1404 E.  ,  2013/6064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 14.07.2011 tarih ve 2011/91-2011/150 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı/karşı davalı vekili, müvekkilinin 16...1976 tarih ve 30. sınıf için tescilli “...” markasının üzerinde kullandığı ürün ambalajının da 2001/02649 sayı ile endüstriyel tasarım olarak tescilli olduğunu, davalı şirketin 16...2002 tarihinde 29, 30 ve 32. sınıflar için “YEŞİ ...” ibareli marka tescil başvurusunda bulunduğunu, başvuruya müvekkilinin itiraz ettiğini, itirazın ... tarafından reddedildiğini ve “YEŞİ ...” ibareli markanın tesciline karar verildiğini, dava konusu ... kararının yasalara uygun olmadığını ve iptalinin gerektiğini, “...” markalı ürünlerin bir çok ülkeye ihraç edildiğini ve tanınmış bir marka olduğunu, davalı şirket adına 16...2002 tarih ve 2002/31951 no ile 29, 30 ve 32. sınıflar için tescilli “MAVİ ...” markasının da bulunduğunu, “...” ibaresinin eklenmesiyle davalı şirketin müvekkilinin “...” markasının tüketiciler nezdinde tesis ettiği imaj ve güvenden haksız olarak yararlanacağını ileri sürerek, haksız rekabetin tespiti ve meni’ne, ...’nin ... kararı ile karar gereği tesciline karar verilen 2002/31950 sayılı “YEŞİ ...” markasının iptaline ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, yapılan işlemin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı/karşı davacı ...Ş. vekili, “...” markalı ürünlerin 1986 yılında piyasaya sürüldüğü iddiası ile davacının bağlı olduğunu, bu iddianın kullanmama nedeniyle başka bir hususun araştırılmasına gerek kalmadan hükümsüzlük talebinin kabulü için yeterli olduğunu, davacının “...” markasının 1986 yılından beri sadece “kurutulmuş ekmek” cinsi üründe kullanıldığını, “...” markasının başkaca bir üründe kullanılmadığını savunarak, asıl davanın reddini istemiş, karşı davasında ise davacı adına tescilli “...” markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, asıl davanın kısmen kabulüne, ... ...’nın 2005-M-1258 sayılı kararının iptaline, 2002/31950 sayılı “YEŞİMEK” ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine, karşı dava yönünden daha önce verilen ve Yargıtay denetiminden geçen karar kesinleşmiş olmakla karşı dava ile ilgili olarak yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak, asıl davanın kısmen kabulüne, ... ...’nın 2005-M-1258 sayılı kararının iptaline, 2002/31950 sayılı “YEŞİMEK” ibareli markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine, fazlaya ilişkin istemlerin reddine, karşı dava yönünden daha önce verilen ve Yargıtay denetiminden geçen karar kesinleşmiş olmakla karşı dava ile ilgili olarak yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 27.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11998, Karar No: 2012/17886, Tarih: 08.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/11998 E.  ,  2012/17886 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :285-65

Dava, davacının davalı işverene ait işyerindeki çalışmaların, itibari hizmet süresinden yararlanmayı gerektirir koşullarda geçtiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, kararında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan SGK avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesi kapsamında yapılan değerlendirmeyle varılan sonuç, dava konusu edilen dönem yönünden uygun bulunmakla birlikte; anılan düzenleme, 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Yasanın 106. maddesi uyarınca yürürlükten kaldırılıp, 5510 sayılı Yasanın 40. maddesindeki düzenlemeyle davacının çalıştığı iş kolunun kapsamdan çıkarılmış olmasına karşın, 5510 sayılı Yasanın Geçici 7. maddesinde, 506 sayılı Yasanın Ek 5. maddesindeki düzenleme gereğince hak edilen itibari hizmet sürelerinin “3600 gün prim ödeme şartı” aranmaksızın değerlendirilmesi olanağının öngörüldüğü yönü gözetilmeksizin hüküm kurulmuş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının birinci bendinde yer alan, “bu sürenin davacının 3600 gün matbaa işi kolunda gerçekleşmesi koşuluyla kararın infaz edilebileceğinin belirlenmesine” ibaresinin hüküm fıkrasından silinmesine ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.