muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/7279, Karar No: 2022/13574, Tarih: 30.05.2022

İnceleme konusu somut olayda: Her ne kadar "..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... gibi internet ortamında yaygın olarak kullanılan yer sağlayıcı firmaların merkezi Amerika Birleşik Devletleri’nde bulunduğu, ülkemizde sanal ortamda işlenen suçların büyük çoğunluğunun anılan yer sağlayıcılara ait internet siteleri kullanılarak işlendiği, bilişim suçlarında şüphelinin kimlik bilgilerine ulaşmak için elektronik işlemlerin ana servis sağlayıcıları üzerinde tutulan ve "log file" olarak adlandırılan işlem dosyasına ulaşılarak burada işlem yapan bilgisayarların kimlik dosyaları niteliğinde ki IP (internet protokol) numaralarından mümkün olmadığı ve bu suçların soruşturulması için gerekli olan trafik bilgileri ceza istinabe yoluyla ABD adli makamlarından istenildiği, Adalet Bakanlığı Uluslararası Hukuk ve Dış İlişkileri Genel Müdürlüğü Ceza İstinabe ve Tebligat Bürosunun 20/01/2015 tarihli yazısında; Uluslararası Adli Yardımlaşma konusunda Amerika Birleşik Devletleri Hukuk Sisteminde ve uygulamasında "Önemli suç / hafif suç" ayrımı bulunduğu diğer devletlerden gelen ceza istinabe taleblerini de katogorize ederek hafif suçlarla ilgili talepleri yerine getirmediği Amerika Birleşik Devletleri ceza mevzuatına göre ... hesabının şifresi kırılarak hesabın ele geçirilmesi, hesabın duvarına çeşitli yazılar yazılması, fotoğraflar eklenmesi yine hesap üzerinden kişinin arkadaş çevresinden borç para, kontör vb. istenmesi, hesap üzerinden kredi kartı bilgileri ele geçirilerek internet üzerinden harcama yapılması gibi suçları hafif katogoride kabul ettiği, gerek ... gibi internet ortamında ve gerekse gerçek ortamda işlenen bu tür suçlarla ilgili olarak anılan devletten ceza istinabe talebinde bulunulması durumunda taleplerin yerine getirilmediği, müştekinin ilgili internet firmasına başvurarak kendisine ilişkin bilgilerin düzeltilmesini, hesabın kapatılmasını, erişimin kısıtlanmasını isteyebileceği, ayrıca 5651 sayılı İnternet Ortamında Yapılan Yayınların Düzenlenmesi ve Bu Yayınlar Yoluyla İşlenen Suçlarla Mücadele Edilmesi Hakkında Kanunun 9. maddesi uyarınca erişimin engellenmesi için Sulh Ceza Hakimliğine bizzat başvurabileceği gerekçeleriyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmişse de, soruşturma dosyası kapsamında yeterli ve etkili soruşturma işlemi yapılmadan bu karar verilmiştir. CMK'nın 172/1. maddesindeki, kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinin somut olayda mevcut olmadığı, dolayısıyla şüphelinin tespitine yönelik olarak gerekli tüm soruşturma işlemleri yapıldıktan sonra, şüphelinin tespiti halinde iddianame düzenlenmesi, tespit edilemediği takdirde ise daimi arama kararı alınarak dava zamanaşımı süresince soruşturmaya devam edilmesi gerektiği anlaşılmakla, merciince itirazın kabulüne karar verilmesi yerine reddedilmesi hukuka aykırı görülmüştür.

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kanun yararına bozma istemi doğrultusunda düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden,

1- Ankara 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 30/07/2018 tarihli ve 2018/5219 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

2- CMK’nın 309. maddesinin 4-a fıkrası gereğince, sonraki işlemlerin mahallinde tamamlanmasına, dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 30/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5498, Karar No: 2013/65, Tarih: 15.01.2013

**1. Ceza Dairesi         2012/5498 E.  ,  2013/65 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma suçunun işlenmesini kolaylaştırmak için canavarca hisle öldürme, yağma, 6136 sayılı Yasaya aykırılık.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanıklar ... ve ...'in "6136 sayılı Kanuna muhalefet" suçu yönünden, hükmolunan adli para cezalarının miktarları itibarıyla, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. maddesine göre kesin nitelikte olup temyizleri mümkün olmadığından, sanıklar müdafiilerinin bu suça yönelik temyiz istemlerinin, CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiş, temyiz edenlerin sıfatları ve dilekçelerinin içeriklerine göre temyiz incelemesi sanıklar ... ve ...'in "gasp suçunun işlenmesini kolaylaştırmak için eziyet çektirerek öldürme" ve "gasp" suçlarından kurulan kısmen resen de temyize tabi hükümler yönünden yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'in "gasp suçunun işlenmesini kolaylaştırmak için öldürme" ve "gasp" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı akıl hastalığı, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin meşru savunmaya; sanık ... müdafiinin sanığın akıl hastalarına özgü güvenlik tedbirinin uygulanması gerektiğine; sanık ... müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanıkların gasp amacıyla maktulü yirmi yerinden bıçaklayıp, canlı vaziyette başını gövdesinden kopma derecesine kadar boğazından kesmek suretiyle öldürdükleri olayda, sanıkların fiillerinin "gasp suçunun işlenmesini kolaylaştırmak için eziyet çektirerek öldürme" suçunu oluşturduğu, "canavarca hisle öldürme" suçunun unsurları oluşmadığı halde, kasten öldürme suçunun bu nitelikli haline de hüküm fıkrasında yer verildiği, ayrıca sanıklar hakkında "gasp" suçundan hüküm kurulurken, yaşları nedeniyle yapılan indirim oranının gösterilmediği, ancak bu hususların yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği görülmekle,

CMUK.nun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak,

a) Hüküm fıkrasının (1-a) ve (1-b) bentlerinde yer alan mahsus bölümlerinden "canavarca hisle" ibaresinin çıkartılmasına,

b) Sanıkların "gasp" suçlarıyla ilgili ceza uygulamasında, hüküm fıkrasının mahsus bölümlerinde yer alan, " ... TCK.nun 31/3.maddesi gereğince ... " ibaresinden sonra gelmek üzere, "... 1/3 oranında indirim yapılarak ... " ibaresinin eklenmesine,

Karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, kısmen resen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 15/01/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/719, Karar No: 2010/5791, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/719 E.  ,  2010/5791 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/186 Esas-2005/445 Karar, Dairenin:2009/13572 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3763, Karar No: 2022/15346, Tarih: 22.09.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/3763 E.  ,  2022/15346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.04.2020 gün ve 31100 sayılı Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre sanığın temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Müştekinin internet kafede bulunduğu esnada cep telefonunun çalınması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeksizin suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1 maddesi uyarınca hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 22/09/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5802, Karar No: 2016/3815, Tarih: 21.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/5802 E.  ,  2016/3815 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek. Av. ...

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av...... ile davacı vekili Av. ...'nün gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin de hissedar olduğu taşınmazda hissedar olan davalı şirketin, ortaklığın giderilmesi davası açacağı tehditi ile arsa sahiplerini arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalamaya zorladığını, arsa sahiplerinin bu hususta davalı şirketin avukatına vekalet vermek zorunda kaldıklarını, müvekkili ile de 03.06.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin imzalandığını ve taşınmazın tapu kaydına şerh edildiğini, taşınmazın tüm hissedarları ile sözleşme imzalanmadığından sözleşmenin geçersiz olduğunu, davalı yüklenicinin, aradan 7 yıl geçmesine rağmen hiç bir edimini yerine getirmediğini, ayrıca sözleşme tarihinden sonra bölgedeki imar planları iptal edildiğinden, sözleşmenin ifasının olanaksız hale geldiğini ileri sürerek, taraflar arasındaki 03.06.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geçersizliğinin tespiti ile bu sözleşme nedeniyle tapu kaydına konulan şerhin terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddialarının doğru olmadığını, sözleşme imzalandığı tarihte geçerli bir imar planı bulunduğunu, kaldı ki sözleşmede imar planının değişebileceği öngörülerek yeni oluşacak duruma göre paylaşım oranları belirlendiğini, ayrıca, tüm paydaşları ile sözleşme yapılmamasının sözleşmenin geçerliliğine etkisinin bulunmadığını, diğer paydaşlarla sözleşme yapılancaya ya da onlar aleyhinde açılacak davalar sonucunda, taşınmazdaki ortaklık giderilinceye kadar geçen sürenin geçici ifa imkansızlığı niteliğinde olduğunu, arsa sahiplerinin bu hususu öngörerek sözleşme imzaladıklarını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, sözleşme imzalandıktan sonra bölgedeki imar uygulamasının iptal edildiği, ortaklığın giderilmesi davasının halen devam ettiği, bugüne kadar hukuki ve fiili imkansızlıklar nedeniyle inşaata başlanamadığı, tarafları sözleşmeyi ile bağlı tutmanın hakkaniyete aykırı olduğu, aksi durumun mülkiyet hakkının belirsiz süreli olarak kısıtlanması anlamına geleceği, kaldı ki taşınmazın tüm paydaşları ile sözleşme imzalanmamış olduğundan, sözleşmenin başından beri geçersiz olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ve sözleşmenin feshi ile taşınmazların tapu kaydındaki sözleşme şerhinin terkinine karar verilmiştir.

.../...

S.2

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

.../...

S.2

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ve sözleşmeye konu taşınmazın tapu kaydına konulan sözleşme şerhinin terkini istemlerine ilişkindir.

TMK'nın 692. maddesi gereğince, paylı taşınmaz malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi olağanüstü tasarruflardan sayıldığından, aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Öncelikle sözleşme konusu taşınmaz üzerine arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılabilmesi ve yapılan sözleşmenin paydaşları ve yükleniciyi bağlayıcı olması için tüm paydaşlarca ya da yetkili temsilcilerince sözleşmenin imzalanmış olması veya yapılan sözleşmeye "onay" verilmesi zorunludur.

Somut olayda, taraflar arasındaki dava konusu ....'nin 03.06.2005 tarih ve 12834 yevmiye sayılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine konu taşınmazın davacı ve sözleşmeyi imzalayan arsa malikleri dışında başka paydaşlarının da bulunduğu, davalı yüklenici tarafından taşınmazın tüm paydaşları ile sözleşme imzalandığı ya da sözleşmeye onay verdikleri hususunun savunulmadığı anlaşılmış olup, bu sebeple sözleşme geçersiz hale gelmiştir.

Bu durumda mahkemece, feshin ancak geçerli bir sözleşme için söz konusu olabileceği, bu şekilde açılmış bir davada “Çoğun içinde az da vardır.” kuralı gözetilerek, sözleşmenin geçersizliğinin tespitine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın, hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hüküm fıkrasının 1. bendindeki “ifa imkansızlığı ve” ibaresi ile "FESHİNE" ibaresinin çıkarılmasına, "FESHİNE" ibaresinin yerine "geçersizliğinin tespitine" ibaresi yazılması suretiyle hükmün re'sen DÜZELTİLEREK ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 1.350,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10144, Karar No: 2011/4646, Tarih: 07.04.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/10144 E.  ,  2011/4646 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacının alıcı, davalının satıcı olarak 02.04.2008 tarihli sözleşmeyi imzaladıkları konusunda uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Dava, davacıya satılan ve davacıya gönderilmek üzere tıra yüklenilen malzemenin tır’ın üzerinden kayarak hasara uğraması nedeni ile oluşan zararın satıcıdan tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekili, sözleşmenin 6 ve 7. maddelerine göre sözleşmenin kurulduğu andan itibaren nefi ve hasarın alıcıya geçtiğini, nakliye işinden alıcının sorumlu olduğunu, hasara ilişkin olarak BK.183. madde hükümlerinin uygulanması gerektiği beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve toplanan deliller ve tanık beyanlarına göre BK.nun nefi ve hasar başlığını taşıyan 183.maddesi hükmü ve taraflar arasındaki sözleşmenin 6 ve 7.maddesindeki düzenlemeler dikkate alındığında nakliye işinden alıcının sorumlu olduğu, sözleşmenin kurulmasından itibaren nefi ve hasarın alıcıya geçtiğini, hasardan davacının sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2873, Karar No: 2012/5464, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/2873 E.  ,  2012/5464 K.**

**"İçtihat Metni"**

Şah Alemdar Balı adına Avukat ... ile davalı .... adına Avukat ... aralarındaki dava hakkında Bakırköy 2. İş Mahkemesinden verilen 08.03.2011 günlü ve 2010/726 esas 2011/243 karar sayılı kararının Dairenin 03.10.2011 günlü ve 2011/7317 esas 2011/1641 karar sayılı ilamıyla BOZULMASINA karar verilmiştir. Davacı avukatınca kararın maddi hataya dayandığı gerekçesiyle ortadan kaldırılması istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosya içeriğine göre, Dairemizce incelenen emsal nitelikteki dosyalarda yapılan keşiflerde davacı işçilerin niteliklerini taşıyan işçilerle ilgili olarak yapılan tespitlerde feshin son çare olarak uygulanmadığı yönünde somut kanıtlar bulunmadığı tespit edilmiştir. Fesih sebebi aynı olan ancak keşif ve bilirkişi incelemesinde bilirkişilerin farklı yönde görüş bildirdiği dosyalarda da anılan emsallere uygun olarak “bozma-ret” kararı verilmiştir. Ancak çok sayıda seri dosyada küçük farklılıklarla aynı nitelikte verilen kararların yazımı sırasında bilgisayar kullanımından kaynaklanan bir hatayla; kararın gerekçe kısmında “Dairemizce incelenen emsal nitelikteki dosyalarda icra edilen keşif ve bilirkişi incelemesinde yapılan tespitlere göre feshin son çare olarak uygulanmadığının somut olarak kanıtlanamadığı anlaşıldığından davanın reddine karar verilmesi gerekmektedir.” cümlesi yazılacakken "Yerel mahkemece icra edilen keşif ve bilirkişi incelemesinde " ibaresi kalmıştır. Gerekçede yapılan söz konusu yanlışlık kararın sonucunu etkilememektedir.

Dairemizce temyiz incelemesi sonucunda verilen kararda maddi hata saptanamadığı gibi, maddi hataya dayandığı ileri sürülen hususların dairemizin bozma ilamında tartışılıp değerlendirilerek hükme bağlandığı, Dairemizin kararının sonuç itibariyle emsallere uygun ve yerinde olduğu ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8. maddesi gereğince iş mahkemelerinin kararları ile ilgili Yargıtay kararlarına karşı karar düzeltme istenemeyeceği de dikkate alınarak davacı vekilinin dilekçesinin REDDİNE, 26.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2610, Karar No: 2011/4134, Tarih: 29.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2610 E.  ,  2011/4134 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Tüketici M.S. )

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Denizli 3.Asliye Hukuk (Tüketici M.S.) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalı ... tarafından dar gelirlilere konut üretme ve gecekondu önleme amaçlı olarak başlatılan sosyal konut projesi kapsamında yapılan konutun satışı nedeniyle mükerrer olarak tahsil edildiği bildirilen arsa bedelinin geri ödenmesi istemine ilişkindir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır. Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta ise, davalı ..., ticari veya mesleki

faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan tüzel kişi olarak kabul edilemeyeceğinden, anılan yasada tanımlanan “satıcı” tanımına uymadığı gibi, olayda 4077 sayılı kanun hükümlerinin uygulanması da mümkün değildir. Bu durumda dava konusu uyuşmazlığın Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 29.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12334, Karar No: 2019/6955, Tarih: 30.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/12334 E.  ,  2019/6955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK'nın 85/2, 62/1, 50/4-1.a,

52/1-4, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafiileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar müdafiilerinin duruşmalı inceleme isteminin, hükümlerin adli para cezasından ibaret olması nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih, 2017/463 Esas, 2018/20 Karar sayılı ve 23/01/2018 tarih, 2015/962 Esas, 2018/16 Karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine yönelik hapis ihtaratına hükümde yer verilmemesine yönelik uygulama bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekilinin, katılanlar lehine vekalet ücretine hükmedilmesinin gerektiği, olayın oluşu itibariyle sanıklara verilen hapis cezalarının paraya çevrilmemesinin gerektiği, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; sanık ... müdafiinin tayin edilen cezaya, alt sınırdan uzaklaşılmasının doğru olmadığı, mahkemenin takdir hakkını doğru kullanmadığı, bozma kararından sonra Denizcilik mevzuatında yapılan değişikliklerin dikkate alınmadığı, sanık lehine olan bilirkişi tespitine yönelik değişikliğin dikkate alınarak yeniden bilirkişi raporu alınmasının gerektiği, bilirkişi raporlarının yetersiz olduğu, bu raporlara dayanılarak müvekkiline kusur atfedilemeyeceği, müvekkilinin kusursuz olduğu kabul edilerek beraatine karar verilmesinin gerektiği, mahkemece kusura esas teşkil ettiği kabul edilen asansör arızasını giderme görevinin ulusal sularda, müvekkili kaptana ait olmayıp donatana ait olduğu, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; sanık ... müdafiinin kazanın meydana gelmesinde müvekkilinin herhangi bir kusurunun olmadığı ve beraatine karar verilmesi gerektiğine, son raporda kusur verilmediğine, yük denge hesabını yapma görevinin birinci kaptana ait olduğu, müvekkilinin ise ikinci kaptan olduğuna, alt sınırdan uzaklaşılarak temel cezanın belirlenmesinin doğru olmadığı, orantılılık ilkesinin göz önünde bulundurulmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;