muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12466, Karar No: 2015/5038, Tarih: 05.05.2015

belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Davacının dayandığı 02.02.1953 tarihli ..., ... ve ... Beldesi için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhate haiz değilse de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse keşifte yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerden de faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığıyla uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazların konumu teknik bilirkişinin çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazların mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin vekalet ücreti ve yargı harcına ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1621, Karar No: 2022/4469, Tarih: 06.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1621 E.  ,  2022/4469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : 1- Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/07/2021 tarih, 2020/28 (E) - 2021/257 (K) sayılı kararı ile sanığın TCK'nin 82/1-d, 29, 62, 53/1. maddeleri

gereğince 18 yıl 4 ay hapis cezası,

2- ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/10/2021 tarih, 2021/2504 (E) - 2021/2222 (K) sayılı "istinaf başvurularının düzeltilerek esastanreddine" dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/10/2021 tarih, 2021/2504 (E) - 2021/2222 (K) sayılı kararının, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5 yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesince verilen kararın CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 21/10/2021 tarih, 2021/2504 (E) - 2021/2222 (K) sayılı "istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddine" dair hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafinin; sanıkla maktulün evli olmadıklarına, vasfa, ceza miktarına, katılan Bakanlık vekilinin sanık hakkında takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine, suçun canavarca hisle işlendiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28/02/2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince "Yalova 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere" Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06/06/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16090, Karar No: 2014/3793, Tarih: 10.03.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/16090 E.  ,  2014/3793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/07/2013

NUMARASI : 2013/236-2013/627

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Takip dayanağı İstanbul 42. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/191 Esas ve 2012/46 Karar sayılı ilamında, “250.000 -USD'nin 17.11.1999 tarihinden itibaren % 22,75 oranında faiz uygulanmak suretiyle fiili ödeme günündeki döviz satış kuru üzerinden TL karşılığının davalı borcu üstlenen TMSF'den tahsiline ..'' karar verilmiş, bu ilama dayalı olarak alacaklılar tarafından TMSF ve İNG BANK aleyhine takip başlatılmıştır.

Borçlu İ..BANK ve TMSF vekili, ilamda borcun, üstlenen TMSF'den tahsiline karar verildiği halde, İ.. Bank'tan da borcun tahsilinin istendiği, yine faizin fahiş ve ilama aykırı olduğu gerekçeleriyle takibin iptali isteminde bulunmuş, Mahkemece, bilirkişiden faiz hususunda rapor alınarak fazla talepte bulunulmadığı gerekçesiyle, tüm taleplerin reddine karar verilmiş , borçlular vekili tarafından hüküm temyiz edilmiştir.

HGK'nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-57 Esas-1997/776 Karar sayılı kararında da vurgulandığı üzere ilamların infaz edilecek kısmı hüküm bölümüdür. Diğer bir anlatımla hükmün içeriğinin aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili İcra Mahkemesi'nce yorum yolu ile sonuca ulaşılamaz.

Somut olayda yukarıda açıklandığı üzere ilamın hüküm bölümünde alacağın davalı borcu üstlenen TMSF'den tahsiline karar verildiği, İ.. BANK aleyhine hüküm kurulmadığı görülmektedir.

O halde, Mahkemece, ilamda şikayet başvurusunda bulunan İ..BANK aleyhine hüküm kurulmadığı nazara alınarak, istemin kabulü ile takibin bu borçlu yönünden iptaline karar verilmesi gerekirken, bu hususta olumlu ya da olumsuz bir gerekçe gösterilmeden bu istemin de reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366. ve HUMK 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3.

maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 10.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4324, Karar No: 2014/14456, Tarih: 17.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/4324 E.  ,  2014/14456 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1158, Karar No: 2014/4658, Tarih: 18.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1158 E.  ,  2014/4658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 22. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 05/12/2013

NUMARASI : 2013/226-2013/291

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında hazır yemek satışı ve servisi konusunda sözleşme bulunduğunu, bu sözleşmeye dayalı 25.984,84 TL asıl alacak, 88,10 TL işlemiş faizi olmak üzere toplam 26.072,94 TL cari hesap alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine karşı davalı borçlunun, borcun esasına ve icra müdürlüğünün yetkisine haksız olarak itiraz ettiğini ileri sürerek, itirazın iptali ile %20 icra inkâr tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tarafların ikametgâhları dikkate alınarak, davanın yetki yönünden reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, TBK'nın 89 ve HMK'nın 10. maddeleri uyarınca, tarafların ikametgâhları dikkate alındığında davalı tarafın icra dairesinin yetkisine ilişkin yaptığı itirazın yerinde olduğu gerekçesiyle, yetkili icra dairesinde yapılmış usulüne uygun bir takip bulunmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava, taraflar arasındaki yemek satışı ve servis hizmetini konu alan sözleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava, taraflar arasındaki yemek satışı ve servis hizmetini konu alan sözleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Ödeme emri tebliği üzerine borçlu sadece yetki itirazında bulunmuş ise, alacaklı İİK'nın 50/2. maddesi uyarınca, bu itirazın kaldırılmasını ancak, icra hukuk mahkemesinden isteyebilir. Borçlu yetki itirazı ile birlikte borcun esasına da itiraz etmişse, alacaklı aynı Kanun'un 67/1. maddesi uyarınca icra hukuk mahkemesine başvurabileceği gibi, dilerse genel mahkemeye itirazın iptali davası da açabilir. Borçlu yetki itirazı ile birlikte borcun esasına da itiraz etmişse, icra hukuk mahkemesi tarafından önce yetki itirazı incelenip karara bağlanacaktır. Borçlunun yetki itirazı ile birlikte borca itiraz etmesi ve alacaklının da genel mahkemede itirazın iptali davası açması halinde, genel mahkeme icra dairesinin yetkisine karşı yapılan itirazı icra hukuk mahkemesi yerine geçerek çözümlemelidir. Zira, genel mahkemenin de yetki itirazını incelemeye yetkili olduğunun kabulü gerekir. Esasen icra hukuk mahkemesinden daha geniş yetkili olan genel mahkemenin yetki itirazını inceleyememesi için bir neden de bulunmamaktadır. Genel mahkemenin önce kendi yetkisine yönelik itirazı inceleyip karara bağlayacağı kabul edilirse, mahkeme yetkisizlik kararı verecek, yetkili mahkeme bu kez icra dairesinin yetkisiz olduğu, geçerli bir takip bulunmadığı gerekçesiyle itirazın iptali davasını reddedecektir. Bu durum ise Anayasa'nın 141/son ve 6100 sayılı HMK'nın 30. maddelerinde hüküm altına alınan usul ekonomisi ilkesine de aykırı düşecektir. Dairemiz`in 04.11.2013 tarih ve 5340 E, 6762 K sayılı ilamında açıklanan yerleşik uygulamasına göre de, borçlunun icra dairesinin yetkisine ve borca itiraz etmesi halinde, itirazın iptali davasının dinlenebilmesi için, yetkili icra dairesinde mevcut bir takip bulunmalıdır. Dolayısıyla, mahkemenin önce icra dairesinin yetkili olup olmadığını incelemesi, icra dairesinin yetkili olmadığını tespit etmesi halinde, borcun esasına ilişkin itirazın incelemesine geçilmeksizin takibin yetkili icra dairesinde yapılmadığı ve geçerli bir icra takibi bulunmadığı gözetilerek itirazın iptali davasının da salt bu nedenle reddine karar vermesi gerekmektedir. Artık bu durumda, mahkemenin kendi yetkisine yapılan bir itiraz varsa bunu incelemesine gerek kalmamaktadır. İcra dairesinin yetkili olduğunun anlaşılması halinde, bundan sonra mahkemenin yetkisine yönelik itirazı incelemesi, sonucuna göre gerekli kararı vermesi gerekmektedir. İİK'nın 67. maddesine dayanan davanın, mutlaka takibi yapılan icra dairesinin yetki çevresinde açılacağını gösteren bir hüküm bulunmadığı, dolayısıyla, başka bir yer mahkemesinin başka bir yer icra dairesindeki takibe yapılan borca itirazı incelemesinde yasal bir engel bulunmadığı da gözetilmelidir.

YHGK'nın 24.04.2013 tarih ve 2012/9-1435 E, 2013/569 K sayılı ilamında, "Yargıtay'ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre; itirazın iptali davasını gören mahkeme, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı inceleyebilir. Mahkemenin yetkisine yönelik bir itirazın var olup olmaması sonuca etkili değildir. Başka bir ifadeyle, itirazın iptali davasında, mahkemenin yetkisine itiraz edilmiş olsun veya olmasın, mahkeme öncelikle tetkik merciinin (icra hukuk mahkemesinin) yerine geçerek, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı inceleyerek, kesin olarak sonuçlandırmalıdır (Hukuk Genel Kurulunun 28.03.2001 tarih ve 19-267 E, 311 K sayılı; 20.03.2002 tarih ve 13-241 E, 208 K sayılı ilamları). Bu yetki itirazının incelenmesi sonucunda mahkeme, kendisinin yetkili olup olmadığını da belirlemiş olacaktır (Saim Üstündağ, İcra Hukukunun Esasları, İstanbul 1995, 6. Bası, sayfa:101-102; Aynı doğrultuda YHGK'nın 20.03.2002 tarih 13-241 E, 208 K sayılı ilamı). İtirazın iptali davasının konusunu teşkil eden icra takibinde borçlu, icra dairesinin yetkisine yönelik bir itiraz ileri sürmediğinden, takibin başlatıldığı yer ile itirazın iptali davasına bakan mahkemenin bulunduğu yerin aynı olması gerekmemektedir." açıklamasına yer verilerek, bu uygulama benimsenmiştir.

Somut olayda icra takibi, İstanbul İcra Müdürlüğü'nde yapılmış ve tebliğ edilen ödeme emri üzerine davalı-borçlu, hem borca hem de icra dairesinin yetkisine itiraz etmiştir. Takip tarihinde yürürlükte olan ve İİK'nın 50/1. maddesi atfı ile uygulama yeri olan HMK'nın 10. maddesi uyarınca, sözleşmelerden doğan uyuşmazlıklarda, dava veya icra takibi sözleşmenin (borcun) yerine getirileceği (ifa edileceği) yer icra dairesinde ya da mahkemesinde de açılabilir. Sözleşmenin yerine getirileceği yer, öncelikle yanların açık ya da örtülü isteğine göre belirlenir. Tersi durumda ise, sözleşmenin yerine getirileceği yer takip tarihinde yürürlükte olan TBK'nın Borçlar Kanunu'nun 89. maddesi uyarınca saptanır. Öyle ki, davanın konusu, varlığı inkâr edilmeyen sözleşmeden doğan bir para borcu olup da, sözleşmede aksi kararlaştırılmamış ise, bu para borcu, götürülecek borçlardan olduğundan alacaklının ödeme zamanındaki ikametgâhında ödenir. Alacaklı bu para borcunun ödenmesi için kendi ikametgahında takip ya da dava açabilir. Şayet taraflar arasında sözleşmenin varlığı tartışmalı ise İİK'nın 50/1. maddesi atfı ile HMK'nın 6. maddesi uyarınca davalı borçlunun ikametgâhının bulunduğu yer icra dairesi yetkilidir. YHGK'nın 16.02.2005 tarih ve 19-63 E.,61 K. sayılı ilamı ile Dairemizin 20.02.2014 tarih ve 2013/8119 E., 2014/1368 K. sayılı ilamı bu yöndedir.

Öte yandan, HMK'nın 297/2. maddesi uyarınca, hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin taleplerden her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir. Mahkemece, hükmün gerekçesinde, hem davalının Silivri İcra Daireleri'nin yetkili olduğunu belirterek icra dairesine yaptığı yetki itirazının yerinde olduğu ifade edilmiş, hem de TBK'nın 89. ve HMK'nın 10. maddeleri ile tarafların ikametgâhları dikkate alındığında yetki itirazının yerinde olduğu belirtilmek suretiyle davacı alacaklının ikametgâhının bulunduğu Avcılar İcra Daireleri'nin yetkili olduğuna işaret edilmiş olup, bu haliyle infazı mümkün olmayacak ve bundan sonra takibin hangi icra dairesinde devam edileceği hususunda tereddüt uyandıracak nitelikte hüküm kurulmuştur. Bu durumda mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslar üzerinde durularak ve tarafların takip tarihi itibariyle muamele merkezlerinin bulunduğu yer, ilgili ticaret sicil memurluğundan sorularak, yetkili icra dairesini tereddüte yer vermeyecek şekilde gösteren, infazı mümkün nitelikte hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

2)Bozma nedenine göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

3) Kabule göre, mahkemece, itirazın iptali davası açılabilmesi için yetkili icra dairesinde yapılmış bir icra takibi bulunmasına ilişkin dava şartı noksanlığı nedeniyle HMK'nın 114/2. ve 115/2. maddeleri uyarınca, "davanın usulden reddine" karar verilmesi gerekirken, HMK'nın 297/2. maddesine de aykırı olacak biçimde gerekçe kısmındaki bir kısım sözler tekrar edilerek, davanın esastan reddine karar verilmesi de hatalı olmuştur.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14632, Karar No: 2012/26757, Tarih: 17.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/14632 E.  ,  2012/26757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 13.12.2012 günü temyiz eden davacı idare vekilininin yüzüne karşı; usulüne göre çağrı kağıdı gönderilmesine rağmen gelmediğinden aleyhine temyiz olunan davalı vekilinin yokluğunda duruşmaya başlanarak davacı idare vekilinin sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Alınan raporlar geçerli değildir. Şöyle ki;

1)Dava konusu taşınmazın arsa olarak kabul edilebilmesi için değerlendirme tarihinde belediye imar planı içinde olması, değilse belediye veya mücavir alan sınırları dahilinde bulunması, belediye hizmetlerinden yararlanması ve etrafının meskun olması gerekir. Belediye Başkanlığı'nın 20.01.2012 günlü yazısı ile inşaat bilirkişilerince hazırlanan raporda imar planı içinde olmayan dava konusu taşınmazın, arsa için aranan diğer özellikleri taşıdığı ancak meskun olmadığının belirtilmesi karşısında, meskun olmayan bir yerin belediye hizmetlerinden yararlanması hususu tereddüt uyandırdığından, 2942 sayılı Kanunun 4650 sayılı Kanunla değişik 15. madde hükmü uyarınca oluşturulacak bilirkişi kurulu ile mahallinde yeniden keşif yapılarak taşınmazın yerleşim merkezine mesafesi, nüfus ve yapılaşma yoğunluğu mahkemece de gözlemlenmek suretiyle meskun alanda kalıp kalmadığı ve arsa vasfını taşıyıp taşımadığının tespiti gerekirken; zirai bilirkişilerin tarım arazisi, inşaat bilirkişilerin arsa olarak yaptığı ayrı değerlendirmelere itibar edilerek hüküm kurulması,

2)Taşınmazın tespit edilecek arsa veya arazi niteliğine göre belirlenen zemin bedeline ağaçların değerinin eklenmesi suretiyle bulunan bedel yerine, bilirkişilerin ayrı ayrı saptadıkları arsa ve arazi değerlerinin toplamı ile ağaç bedellerinin ödenmesine karar verilmesi suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

2)Taşınmazın tespit edilecek arsa veya arazi niteliğine göre belirlenen zemin bedeline ağaçların değerinin eklenmesi suretiyle bulunan bedel yerine, bilirkişilerin ayrı ayrı saptadıkları arsa ve arazi değerlerinin toplamı ile ağaç bedellerinin ödenmesine karar verilmesi suretiyle fazlaya hükmedilmesi,

3)Taşınmazı arsa olarak kabul eden raporda değerlendirmede esas alınan emsal kaydı (incelenen satış tarihi itibari ile alıcısını, satıcısını, satış miktarı ve bedelini gösterir şekilde) ile emsal ile dava konusu taşınmazın imar uygulanması sonucu oluşan parseller olup olmadığına ilişkin belge ve emlak vergisine esas resen belirlenen m2 değerleri getirtilip, bilirkişi raporu denetlenmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenle HUMK’nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde ödeyene iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, temyiz eden davacı idare yararına yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir olunan 900,00-TL. vekalet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, 17.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16125, Karar No: 2017/16129, Tarih: 20.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/16125 E.  ,  2017/16129 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı ,davalı ile 1998 yılında evlendiklerini,aralarındaki boşanma davasının derdest olduğunu, düğünlerinde kendisine davalının düğün hediyesi olarak verdiği 14 adet düz bilezik, 1 adet 22 ayar altın takı seti ve 10 adet çeyrek altının davalının babasından miras olarak kalan evin üzerine yaptırılan evin inşasında kullanıldığını, nitekim davalının mahkemenin 2008/773 esas sayılı daha öncesinde açılıp kendisinin feragati nedeniyle ret ile sonuçlanan boşanma dava dosyasında verdiği cevabında bu durumu kabul ettiğini ileri sürerek; bu ziynet eşyalarının aynen iadesine; aynen iade mümkün değil ise, ziynetlerin değerinin tespiti ile bedellerinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davacının iddia ettiği kadar ziynet eşyasının bulunmadığını, yine söz konusu ziynetlerin kendisi tarafından bozdurulmadığını, bu ziynetlerin davacının zilyetliğinde olduğunu; davacının 2008 yılında evdeki tüm eşyalarını, fotolarını, ziynetlerini de alıp müşterek haneyi terk ettiğini, sonrasında da mahkemenin 2008/773 E. sayılı dosyası ile kendisi aleyhine boşanma davası açtığını, bu dava devam ederken davadan feragati sonrası davacı ile yeniden biraraya geldiklerini, davacının müşterek haneye döndüğü zaman ziynet eşyalarını beraberinde getirmediğini, nikah yüzüğü dahil tüm ziynet eşyalarını sattığını ve parasını babasına verdiğini kendisine beyan ettiğini; nitekim, davacının babasının davacı müşterek haneyi terk ettiği tarihlerde eski taşınmazını satarak 2009 yılı Nisan ayında yeni bir ev satın aldığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davaya konu edilen ziynet eşyalarının davalının babasından miras kalan evin üzerine yaptırılan evin yapımında harcandığı ve davacıya iade edilmediği hususunun davacı tarafından gösterilen ve ileri sürülen tüm delillerle kanıtlanamadığından bahisle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; düğünde takılan ziynet eşyalarının aynen iadesi; mümkün olmaması halinde bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Kural olarak, düğün sırasında takılan ziynet eşyaları, kim tarafından, kime takılırsa takılsın, kadına bağışlanmış sayılır ve artık kadının kişisel malı sayılır.