muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3609, Karar No: 2022/4526, Tarih: 14.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/3609 E.  ,  2022/4526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olarak açılan davada Gebze 7. Asliye Hukuk ile Büyükçekmece 1.Asliye Hukuk Mahkemeleri’nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri’nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi’nin yargı çevresinde kalan Mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri Hukuk Dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan Adlî Yargı İlk Derece Hukuk Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Gebze 7. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce, nüfus kaydının iptali talep edilen ...'ın yerleşim yerinin "Orhangazi Mahallesi, 1656 Sokak, No 3, İç Kapı No :6, Esenyurt/İstanbul" olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce ise, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesi gereğince nüfus davalarına bakmaya yetkili mahkemelerin düzeltmeyi isteyen şahsın "yerleşim yeri" mahkemeleri olduğundan, davacıların üçünün UYAP kayıt sistemindeki adresleri ve dava dilekçesinde bildirdikleri adreslerinin Gebze Adliyesinin yetkisinde olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda,davacıların babası ...'ın 18/09/2019 tarihlinde vefat ettiği, bunun üzerine davacıların mirasçılık belgesi aldığı ve mirasçılar arasında ... adlı şahsı gördükleri, davacıların annesinin böyle bir çocuğunun olmadığı beyan edilerek ...'ın nüfus kaydından silinmesi talep edilmiştir.

5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 36. maddesinin 1/a bendine göre nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davalarının, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet Savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açılması gerekir. Bu yer mahkemesinin yetkisi itiraza tabi olmayıp kamu düzenine ilişkin kesin yetkidir. Dolayısıyla mahkemece itiraz olup olmadığına bakılmaksızın bu husus mahkemece resen gözetilir.

Dosya kapsamından, nüfus kaydının düzeltilmesi istenilen ...'ın yerleşim yerinin "Orhangazi Mahallesi, 1656 Sokak, No 3, İç Kapı No :6, Esenyurt/İstanbul" olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle davanın Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddesi ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Büyükçekmece 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8378, Karar No: 2019/19222, Tarih: 11.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8378 E.  ,  2019/19222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, ...Camiinde öğle namazı kılan mağdurun yanında bulunan el çantasını çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-a maddesi gereğince uygulama yapılması aleyhe temyiz olmadığından; mahkemenin kabulüne göre suç tarihi itibariyle 65 yaşını bitiren sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca erteleme sınırı 3 yıl olduğu halde ceza miktarı itibarıyla 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına şeklindeki gerekçe hatalı ise de, sanığın adli sicil kaydında ertelemeye engel sabıkası bulunması nedeniyle bozma nedenleri yapılmamış, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3469, Karar No: 2014/5563, Tarih: 30.09.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/3469 E.  ,  2014/5563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Eskişehir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :21.01.2014

Numarası :2013/11-2014/12

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli alacağının tahsili istemiyle açılmış, mahkemenin; davanın reddine dair kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde; davalıya ait Eskişehir İli M.. İlçesi Ş.. Köyü T.. Yolu Mevkiinde bulunan 3, 13, 14 ve 15 parsel numaralı taşınmazlara 2010 yılında inşaat yaptığını, işi tamamlayıp davalıya teslim ettiğini, ancak iş bedelinin ödenmediğini belirterek, inşaat bedelinin bayındırlık birim fiyatları ve müteahhitlik kârı ile birlikte dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle tahsilini istemiş, dava dilekçesinde dava değerini 50.000,00 TL olarak göstermiştir. Daha sonra, 25.11.2013 tarihinde bakiye harcını yatırarak istemini 250.000,00 TL daha artırmıştır. Ayrıca, ıslah dilekçesinde açmış olduğu davanın belirsiz alacak davası olduğunu belirtmiştir.

Mahkemece, davacının alacağını tam ve kesin olarak belirleyebilecek durumda olduğu, bu nedenle belirsiz alacak ya da kısmi dava şartlarının bulunmadığı gerekçesiyle, dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 107/1. maddesinde; davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir hükmüne yer verilmiştir. Davacının dava dilekçesinde açıkladığı olaylar ve istemleri dikkate alındığında; davacının dava tarihi itibarıyla alacağının miktarını tam ve kesin olarak belirleyebilecek durumdadır. Bu nedenle, davacı vekilinin ıslah dilekçesinde alacağının belirsiz alacak davası olarak belirtmesine karşın mahkemece belirsiz alacak davası olarak nitelendirilmemiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Sorun, davacının alacağını tam ve kesin olarak belirleyebilecek bir durumda olması halinde alacağının tahsili için kısmi dava açmasının mümkün olup olmadığında toplanmaktadır.

Sorun, davacının alacağını tam ve kesin olarak belirleyebilecek bir durumda olması halinde alacağının tahsili için kısmi dava açmasının mümkün olup olmadığında toplanmaktadır.

Davacının aynı hukuki ilişkiden kaynaklanan alacağının veya hakkının tümünü değil, belirli bir kısmını talep ederek açtığı davaya kısmi dava denir. Diğer bir ifadeyle, bir alacak hakkında daha fazla miktar için tam dava açma imkanı bulunmasına rağmen, alacağın bir kesimi için açılan davaya kısmi dava denir. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden (örneğin eser sözleşmesinden) doğmuş olması ve bu alacağın şimdilik bir kısmının dava edilmesi gerekir (Yargıtay HGK 17.10.2012 gün, 2012/9-838 Esas 715 Karar sayılı ilâmı, Kuru/Arslan/Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 22. Bası,s.286; Pekcanıtez/Atalay/Özekes, Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, s.320).

Kısmi dava, 6100 sayılı HMK'nın 109. maddesinde düzenlenmiş olup, maddenin 1. fıkrasında “Talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir” hükmüne, 2. fıkrasında ise; “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz” hükmüne yer verilmiştir. Bu düzenlemelere göre, kısmi dava açılabilmesi için;

a-Talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olması,

b-Talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmalı bulunması veya açıkça belirli olmaması gerekir.

Şayet, talep konusu taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirlenebilir ise kısmi dava açılamayacaktır. Diğer bir anlatımla; talep konusunun miktarı taraflar arasında “tartışmasız” ise veya taraflar arasında miktar veya parasal tutar bakımından bir tartışma olmakla beraber, tarafların anlaşmasına gerek kalmaksızın, objektif olarak talep konusunun miktarı herkesçe anlaşılabilecek şekilde “belirli” ise, o talep sonucunun sadece bir kısmı dava edilemez. Bu gibi hallerde, kısmi davanın yasaklanmasının sebebi, davacının kısmi dava açmakta hukuki yarar bulunmadığının kabul edilmesidir. Davacının alacağını, küçük parçalara bölüp her biri için ayrı ayrı dava açmasında hukuki yarar değil; aksine, dava hakkının kötüye kullanılması söz konusudur. (Pekcanıtez/Atalay/Özekes, Medeni Usul Hukuku, 11.Bası,s.319-320).

Talep konusu açıkça taraflar arasında tartışmalıysa ya da açıkça belirli değilse açılan bir kısmi davada davacının hukuki yararının bulunduğunun kabulü gerekir. Açılmış olan bir kısmi davada alacağın taraflar arasında tartışmalı olup olmadığı ya da açıkça belirli olup olmadığı davalının davaya vereceği cevapla anlaşılabilir. Nihayet hakim, ön inceleme aşamasında bu hususu tespit edebilir. Şayet, davalı davaya cevabında alacağı tartışmalı hale getirmişse artık, açılmış olan kısmi davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddedilmeyip işin esası hakkında hüküm kurulması gerekir (Pekcanıtez/Atalay/Özekes, Medeni Usul Hukuku, 11.bası,s.320-321). Somut olayda da; davalı iş sahibi şirket vekili cevap dilekçesinde, davacı ile aralarında herhangi bir sözleşme olmadığını, davacının iddia ettiği inşaat işinin yapılmadığını, işin eksiksiz olarak kendilerine teslim edilmediğini, yapılan işlerin ise kendileri tarafından yapıldığını, bu nedenle dava konusu alacak miktarının gerçek dışı olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. Davalı tarafın davaya cevap dilekçesinden de anlaşılmaktadır ki; davacı alacağı taraflar arasında tartışmalı hale gelmiştir. Böyle bir durumda ve yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, davacı yüklenicinin kısmi dava açmakta hukuki yararının olmadığından söz edilemez. Bu sebeple, mahkemece 6100 sayılı HMK'nın 109/1. maddesi gereği davaya bakılıp sonuçlandırılması gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle usulden reddine karar verilmiş olması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1987, Karar No: 2015/725, Tarih: 11.05.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/1987 E.  ,  2015/725 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-)Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu,

Anlaşıldığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-)Hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyizde ise,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Dosya kapsamına göre suç tarihinin 15.04.2008 günü olduğu ve suça sürüklenen çocuğun bu tarihte 12-15 yaş arası olduğu düşünülmeden, TCK'nın 31/2. maddesi yerine, aynı Yasanın 31/3. maddesi uygulanarak fazla ceza verilmesi,

2-) Mağdurun aşamalardaki beyanında, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı eylemi gece 23:30-05:00 saatleri arasında gerçekleştirdiğini belirtmesikarşısında; TCK'nın 143/1. maddesi gereğince cezada arttırma yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-)TCK'nın 31 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11/1.maddeleri gereğince, 5395 sayılı Kanunun 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanabileceği gözetilmeden; suça sürüklenen çocuk hakkında anılan Kanunun 5/1-a maddesinde düzenlenen yazılı tedbire hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkın da gözetilerek, bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4196, Karar No: 2021/15513, Tarih: 22.11.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/4196 E.  ,  2021/15513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebine yönelik yapılan incelemede;

29/11/2012 tarihinde karar verilen hükmü 1412 sayılı CMUK'nun 310/3. madde ve fıkrasında belirtilen 1 aylık yasal süresinden sonra 28/05/2013 tarihinde temyiz etmiş bulunan o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ..., ..., ..., ...'in mahkumiyetlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Suriye sınırından Türkiye'ye küçükbaş hayvan geçişinin olduğunun tespit edilmesi üzerine sınıra yaklaşık 2 km. uzaklıkta küpesiz koyun, kuzu ve keçi cinsi küçükbaş hayvan sürüsünün ele geçirildiği olayda sanıklar ..., ..., ..., ... ve ...'in yapılan araştırmada sanık ...'nın aracının durdurulduğu ve sorgulamasının yapıldığı esnada küçükbaş hayvanların bulunduğu yere 2,5 kilometre uzaklıkta bulunan inşaat şantiyesinde sekiz adet nakliye aracının bulunduğunu, anılan sanıkların beyanlarında; kendilerini ...'in arayarak nakliyat işi olduğunu, ne taşıyacaklarını bilmediklerini, hayvanları görmediklerini, hayvanlardan olay anında haberlerinin olduklarını beyan ettikleri, ...'in kendisini ...'ın arayarak nakliyat işi olduğunu söylediğini beyan ettiği olayda sanıklar hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/1-2. cümlesi gereği dava açılmışsa da; anılan sanıkların eylemlerinin 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi kapsamında kaldığı gözetilerek yapılan incelemede;

Zamanaşımını kesen son işlem tarihi olan anılan sanıklar hakkında mahkumiyet kararı verilen 29/11/2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e, TCK'nun 67/2-a maddelerine göre öngörülen asli zamanaşımı süresi olan 8 yıl tamamlanmış olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve TCK'nun 67/2-a ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, ele geçen dava konu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi delaleti ile 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca

MÜSADERESİNE, sanıkların kullandıklarını beyan ettikleri 63 B 4770, 27 YA 625, 63 NA 660, 37 PL 445, 63 DV 944 plakalı araçların sahiplerine İADESİNE, araç üzerindeki şerhlerin kaldırılmasına 22.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8035, Karar No: 2015/4508, Tarih: 09.07.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/8035 E.  ,  2015/4508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak

1- Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede talep olunmayan TCK'nın 125/4. maddesi uyarınca sanığın cezasında artırım yapılmak suretiyle CMK'nın 226. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanığın aşamalardaki savunmalarında katılanın, kolundan sert bir şekilde tuttuğunu söylemesi, temyiz dilekçesine eklenen 02/05/2012 tarihli doktor raporunda sanığın sağ kol üst kısımda ekimoz olduğunun belirtilmesi karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilip sonucuna göre tehdit suçu yönünden TCK’nın 29, hakaret suçu yönünden ise anılan Kanunun 129. maddelerinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-TCK'nın 125/3-a maddesi gereğince gün adli para cezasının alt sınırının 365 gün olduğu gözetilmeksizin, 360 gün olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı ve sanık ...'in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki isteme uygun olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/07/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11743, Karar No: 2012/30874, Tarih: 16.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/11743 E.  ,  2012/30874 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklara yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9446, Karar No: 2020/5461, Tarih: 01.06.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/9446 E.  ,  2020/5461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yüklenen silahla tehdit ve hakaret suçlarında, sanığın soruşturma ve kovuşturma evresinde silahla tehdit suçunu ısrarla inkar etmesi, eylemde kullanıldığı iddia ve kabul edilen falçatanın ele geçmemiş olması, aşamalarda dinlenen tanık konumundaki mağdur ... kolluk beyanında, sanık ...’in katılan ... ile abisi olan ...’a balta ile saldırdığını,temyiz kapsamı dışındaki mağdur sanık ... aşamalarda ...’e yönelik falçata ile tehdit ve hakaret eylemlerinden bahsetmediği, tanık ...’ün soruşturma aşamındaki beyanında falçata ile tehdit ettiğiğni belirtmesine rağmen hakaret eylemine yönelik anlatımının olmaması, diğer tanık... ise sanığın elindeki orağı ... ve ...’e göstererek küfürler ettiğine yönelik anlatımı karşısında, ifadeler arasındaki çelişkilerin giderilmesi, giderilemediği takdirde, tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı açıklanıp, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin adli para cezasının, 18/06/2014 tarih ve 6545 sayılı Kanunun 68. maddesiyle TCK'nın 191/1. maddesinde yapılan değişiklik de dikkate alınarak, tekerrüre esas olup olmadığı ve anılan Kanunun 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

3-Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunun uygulanma süresi ve şeklinin Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...‘in temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/06/2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2439, Karar No: 2025/106, Tarih: 07.01.2025

**7. Ceza Dairesi         2024/2439 E.  ,  2025/106 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/291 E., 2024/17 K.

SUÇLAR : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na ve 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyanın müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Katılan ... İdaresi vekilinin 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri ve Alkol Piyasasının Düzenlenmesine Dair Kanun'a (4733 sayılı Kanun) muhalefet suçu yönünden sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi yönünden; suç tarihi ve ele geçen sigara cinsi eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılma ve hükümleri temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Katılan ... İdaresi vekilinin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçu yönünden sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz istemi yönünden; sanıklar ... ve ... hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I-Katılan ... İdaresi Vekilinin 4733 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçu Bakımından Sanıklar ... Ve ... Hakkında Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemi Yönünden

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın gümrük kaçağı sigara olmasına göre, sanıkların eyleminin 4733 sayılı Kanun'a muhalefet suçu kapsamında kaldığı, bu suçtan zarar görenin de ... olduğu cihetle, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237/1. maddesi uyarınca anılan kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı cihetle, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Katılan ... İdaresi Vekilinin 5607 Sayılı Kanun'a Muhalefet Suçu Bakımından Sanıklar ... Ve ... Hakkında Kurulan Hükümlere İlişkin Temyiz İstemi Yönünden;

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan ... İdaresi vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 07.01.2025 tarihinde karar verildi.