muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/8245, Karar No: 2019/7864, Tarih: 25.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/8245 E.  ,  2019/7864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, ...'ın sevk ve idaresindeki aracın sürücü ...' nın sevk ve idaresindeki araç ile çarpması sonucu maddi hasarlı, yaralamalı ve ölümlü trafik kazası meydana geldiğini, kaza neticesinde ...'ın sevk ve idaresindeki araçta yolcu olan müvekkilinin eşi ... çocukları ... ve ... 'nın vefat ettiğini, şehirler arası yolcu taşımacılığı yapan minibüsün Karayolları Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk ferdi kaza sigortası yaptırılmadığını, davalı kuruma 26/03/2013 tarihinde yazılı olarak başvurarak Karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının yaptırılmamış olması nedeniyle limitler dahilindeki teminatların ödenmesini talep ettiklerini, davalı kurumca 02/07/2013 tarihinde "Yapılan taşıma D4 yetki kapsamında olup, Hazine Müsteşarlığının 2010/8 nolu Genelgesi gereği 01/07/2010 tarihinden itibaren D4 türü yetki belgesi kapsamında yapılan yolcu taşımaları zorunlu koltuk ferdi kaza sigortası kapsamı dışında bırakıldığından taleplerinin karşılanmasının mümkün olmadığının" yazılı olarak bildirdirildiğini, Gölbaşı İcra Müdürlüğünün 2014/1 sayılı dosyasıyla davalı aleyhine genel haciz yoluyla icra takibi başlatıldığını, davalının 24/01/2014 tarihinde borca itiraz ettiğini, icra müdürlüğünce 06/02/2014 tarihinde İİK'nın 66 maddesi uyarınca takibin durdurulmasına karar verildiğini belirterek, borçlunun icra takibine yaptığı itirazın iptaline borçlunun takip konusu borcu reskont-avans faiziyle ödemeye ve takip konusu alacağın %20'sinden az olmamak üzere tazminata mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre davanın kabulüne, davalının Gölbaşı İcra Müdürlüğünün 2014/1 sayılı takibe vaki itirazının iptaline, takibin, 477.417,38 TL üzerinden 437.500,00 TL asıl alacağa, takip tarihinden avans faiz yürütülerek ve talepnamedeki diğer koşullarla, devamına, hesap olunan 95.483,47.-TL %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 24.458,88 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 25/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8962, Karar No: 2016/1707, Tarih: 16.02.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/8962 E.  ,  2016/1707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya kapsamından, olay günü geceleyin saat 04.00 sıralarında ........... Caddesi üzerinde devriye gezen ekiplerin, 5607 Sokak üzerinde seyir halinde bulunan motosikletli bir şahsı görerek şüphe üzerine takip ettikleri, ancak ............. Sokak üzerinde şahsı gözden kaçırdıkları, adres bölgesinde araştırma yapan ekiplerin tesadüfen ........... Sokak üzerinde suça konu motosikleti terk edilmiş halde buldukları, 10 metre kadar ileride bir ağaç arkasında saklanmış olan sanığı da görerek yakaladıkları, yapılan araştırmada, motosikletin ........ Mahallesi ......... Sokak No:......... sayılı yerden çalındığının anlaşıldığı, sanığın aşamalarda atılı suçu kabul ederek motosikleti bir müddet götürdüğü yolunda beyanda bulunduğu, duruşmada dinlenen ve tutanak içeriğini doğrulayan zabıt mümzilerinin beyanları ile yakalama tutanağı da dikkate alındığında atılı hırsızlık suçunun tamamlanmış olduğu görülmekle, TCK'nın 35. maddesinin tartışmasız bırakılması yönünde bozma talep eden düşünce ile her ne kadar hükmün gerekçesinde “sanığın adli sicil kaydındaki mahkumiyet ilamlarına göre ileride bu yönde bir suç işlemeyeceği bakımından mahkememizde vicdani kanaat oluştuğundan hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar vermek gerekmiştir” denilip, bu kez hüküm fıkrasında “5271 sayılı Yasa'nın 231/6. maddesindeki koşullar oluşmadığından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına” şeklinde karar verilmek suretiyle kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki meydana getirilmiş ise de, 28.7.2011 günlü “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına” ilişkin kısa kararın sanığa tefhim kılındığı, gerekçeyi içerir kararın dahi bu yönde olduğu, sadece gerekçeli kararın son paragrafında maddi yazım hatası sonucu sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin yazılı bulunduğu, sanık hakkında TCK'nın 51. maddesinin değerlendirildiği sırada da “adli sicil kaydına göre yeniden suç işlemeyeceği yönünde kanaat gelmemesi nedeniyle verilen cezanın ertelenmesine yer olmadığına “ karar verildiği göz önüne alındığında, mahkemenin amacının sanık hakkında kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde olmadığı, nitekim sanığın adli sicil kaydında kasıtlı suçlardan çok sayıda verilmiş mahkumiyet hükümlerinin bulunduğu, CMK'nın 231. maddesinin yasal olarak da tatbikine olanak olmadığı değerlendirilmekle, bu yönde de bozma talep eden tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiş; sanığın adli sicil kaydında yer alan ve TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunan .......Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/434-656 Esas-Karar sayılı ilamının mala zarar verme suçu nedeniyle kurulan hükmün devamında uygulandığı, bahse konu paragrafın incelenmesinde, suç adı belirtilmeksizin, “sanığın mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına” şeklinde kurulan hükmün sadece TCK'nın 151/1. maddesi kapsamında kalan mala zarar verme suçuna özgü olup hırsızlık suçuna sari olmadığı anlaşıldığından, hırsızlık suçu bakımından TCK'nın 58

. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunan .......Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2007/434-656 Esas-Karar sayılı ilamının mala zarar verme suçu nedeniyle kurulan hükmün devamında uygulandığı, bahse konu paragrafın incelenmesinde, suç adı belirtilmeksizin, “sanığın mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına” şeklinde kurulan hükmün sadece TCK'nın 151/1. maddesi kapsamında kalan mala zarar verme suçuna özgü olup hırsızlık suçuna sari olmadığı anlaşıldığından, hırsızlık suçu bakımından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık .... ve O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle; "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hüküm fıkrasından çıkartılması ile yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" ibarelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

1-Sanığın hırsızlık eyleminin, suç konusu motosikletin mülkiyetine yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı gözetilmeden atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2-5275 sayılı Yasa'nın 108/4-5-6. maddesi gereğince, mükerrir sanık hakkında denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverilme kararını verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilmeden, sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümleri uygulandığı sırada infazı kısıtlayacak biçimde denetimli serbestlik süresinin 1 yıl 11 ay 10 gün olarak belirlenmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık........ ve O yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 16.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1102, Karar No: 2013/6513, Tarih: 10.04.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2013/1102 E.  ,  2013/6513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı ... A.Ş.'nin icra takibine konu ettiği 30.12.2007 vade tarihli 6.900 TL bedelli senetteki borçlu imzasının müvekkiline ait olmadığını belirterek müvekkilinin senetten dolayı davalıya borçlu olmadığının tespitine, % 40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Varlık Yönetimi A.Ş. vekili, ... A.Ş.'nin icra takibinden kaynaklanan alacağını müvekkiline temlik ettiğini, icra hukuk mahkemesince aynı konuda açılan dava sonucunda davanın kabulüne dair verilen kararın kesinleşmesinin beklenmesi gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, icra hukuk mahkemesince alınan Adli Tıp raporunda davaya konu senetteki borçlu imzasının davacıya ait olmadığının belirlendiği, hükmün Yargıtay'ca onanarak kesinleştiği gerekçesiyle davanın kabulüne, icra takibine konu senetten dolayı davacının davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş, hüküm temlik alan davalı ...Varlık Yönetimi A.Ş. tarafından temyiz edilmiştir.

İcra Hukuk Mahkemesi dar yetkili mahkeme olup İcra Hukuk Mahkemesinde yaptırılan bilirkişi incelemesi genel yetkili Ticaret Mahkemesinde hüküm kurmaya elverişli mahiyette delil olarak kabul edilemez. Mahkemece senetteki imzanın davacıya ait olup olmadığı yönünden imza örnekleri getirtilerek usulüne uygun bilirkişi incelemesi yaptırılıp sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 10.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22711, Karar No: 2013/7627, Tarih: 10.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/22711 E.  ,  2013/7627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/114713

MAHKEMESİ : Ilgın Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/12/2009

NUMARASI : 2008/285 (E) ve 2009/283 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında hırsızlık suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK.nun 62.maddesi uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası yerine 13 ay 10 gün hapis cezası tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki suçun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı kavramından, daha çoğunu alabilme imkanı varken sadece gereksinimi kadar ve değer olarak da az şeyi alma durumunun anlaşılması ve suçun işleniş şekli ile özellikleri de nazara alınarak uygulanabileceğinden, söz konusu olayda 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesinin uygulama imkanı olmadığından tebliğnamedeki bu husustaki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir, ancak;

1- Geçmişinde olumsuzluk bulunmayan ve suç işlemeyi alışkanlık haline getirdiğine ilişkin dosyaya yansıyan bir bilgi ve belgesi olmayan sanık hakkında hükmolunan cezanın ertelenmesine yer olmadığına karar verilirken, 5237 sayılı TCK.nun 51.maddesi gereğince sanığın suçu işledikten sonra yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dolayısıyla tekrar suç işlemeyeceği konusunda mahkemede bir kanaatın oluşup oluşmadığı hususunu irdeleyen yasal ve yeterli gerekçeye dayandırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının kanuni sonucu olarak 5237 sayılı TCK.nun 53.maddesinin 1.fıkrasının ‘a,b,c,d’ bentlerindeki haklardan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, 5237 sayılı TCK.nun 53/1-c maddesinde belirtilen velayet hakkından vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin ise aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri yönünden koşullu salıvermeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde söz konusu maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- Katılan lehine hükmedilen vekalet ücretinin sanıklardan eşit olarak tahsiline karar verilmesi gerekirken müteselsilen tahsiline hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 10/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2877, Karar No: 2016/2667, Tarih: 24.03.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/2877 E.  ,  2016/2667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 17.01.2016 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1819, Karar No: 2020/1014, Tarih: 12.06.2020

**19. Hukuk Dairesi         2018/1819 E.  ,  2020/1014 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Av. ... ile davalılar 1- ... Tarım Ür. Paz. San. Tic. Ltd. Şti. 2-... vekilleri Av. ... arasındaki menfi tespit davası hakkında Kuşadası 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nden verilen 2015/28 esas 2017/465 karar sayılı ve 11.04.2017 tarihli hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi’nce istinaf talebinin esastan reddine yönelik kararın davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının tehdit altında imzaladığı sözleşme ile 400.000,00-TL ve 600.000,00-TL bedelli 2 adet senetten dolayı borçlu olmadığını ileri sürerek, borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davaya davalının yerleşim yeri ve faaliyet merkezinin sınırlarında bulunan İstanbul Anadolu Adliyesi Mahkemelerinin bakması gerektiğini, ayrıca istemin zaman aşımına uğradığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk derece mahkemesince, toplanan delillere göre, somut olayda icra takibinden sonra menfi tespit davası açıldığı, her iki davalının yerleşim yerinin ...,... olduğu, menfi tespit davalarında yetkili mahkemelerin davalıların yerleşim yeri adresleri yahut icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olacağı gerekçesi ile davanın yetkisizlik nedeniyle reddine, davaya bakmaya İstanbul Anadolu Adliye Mahkemeleri yetkili olduğuna karar verilmiş, hükme karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge adliye mahkemesince, davacının istinaf sebepleri yerinde görülmediğinden, HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekilince temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.

H.M.K.’nun 353/1-a-3 maddesi gereğince, “Mahkemenin görevli ve yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermiş olması veya mahkemenin görevli ya da yetkili olmamasına rağmen davaya bakmış bulunması…” hallerinde Bölge Adliye Mahkemesi esası incelemeden kararın kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın kararı veren mahkemeye veya kendi yargı çevresi içinde uygun göreceği başka bir yer mahkemesine ya da görevli ve yetkili mahkemeye gönderilmesine duruşma yapmadan kesin olarak karar verir.

H.M.K.’nun 362/1-c maddesi gereğince, Bölge Adliye Mahkemeleri’nin “Yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar ile merci tayinine ilişkin kararlar.” hakkında temyiz yoluna başvurulamaz.

H.M.K.’nun 362/1-c maddesi gereğince, Bölge Adliye Mahkemeleri’nin “Yargı çevresi içinde bulunan ilk derece mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek için verilen kararlar ile merci tayinine ilişkin kararlar.” hakkında temyiz yoluna başvurulamaz.

H.M.K. sisteminde, yukarıda belirtilen maddelerle; ilk derece mahkemesinin görevli veya yetkili olmasına rağmen görevsizlik veya yetkisizlik kararı vermesi veya görevli veya yetkili olmadığı halde işin esasına girmesi halleri ile birinci mahkemenin görevsizlik veya yetkisizlik kararının istinaf edilmeden kesinleşmesi ancak ikinci mahkemece verilen görevsizlik veya yetkisizlik kararının istinaf edilmesi halinde bu başvuru sonucu verilen veya her iki mahkemenin de görevsizlik veya yetkisizlik kararlarının istinaf edilmeden kesinleşmiş olması halinde merci tayini için verilen Bölge Adliye Mahkemesi kararlarının kesin olduğu ve temyiz edilemeyeceği düzenlenmiştir.

Ancak yargılama süreçlerinde görev ve yetki çekişmelerinde ihtimaller bunlardan ibaret değildir.

İlk derece mahkemesince verilen görevsizlik veya yetkisizlik kararının Bölge Adliye Mahkemesi’nce benimsenerek bu karara karşı başvurulan istinaf talebinin reddedilmesi halinde veya ilk derece mahkemesince verilen görevsizlik veya yetkisizlik kararına karşı başvurulan istinaf talebinin Bölge Adliye Mahkemesi’nce kabul edilerek ilk derece mahkemesinin kararı kaldırılıp ilk derece mahkemesi kararında belirtilen mahkemeden başka bir mahkemenin görevli veya başka bir yer mahkemesinin yetkili olduğuna karar verilmesi halinde; Bölge Adliye Mahkemesi’nin bu tür kararlarına karşı temyiz yoluna başvurulup başvurulamayacağı diğer bir değişle bu kararların kesin olup olmadığı hususunda H.M.K.’da bir düzenleme bulunmamaktadır.

Bu durumda ilk bakışta, lafzi bir engel bulunmadığı için bu kararlara karşı temyiz yolunun açık olduğu düşünülebilir ise de bu kabul H.M.K.’nun sistematiğine ve mantığına aykırı olacaktır. Zira bu sistemin mantığına göre görev ve yetki ihtilafları istinaf aşamasında kesinleşmelidir.

Bu itibarla Dairemizce bu kararların ve somut olayda temyize konu Bölge Adliye Mahkemesi kararının kesin olduğu kanaatine varılmakla temyiz talebinin bu nedenle reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesi olan Kuşadası 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine, 12.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14023, Karar No: 2007/5826, Tarih: 09.04.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/14023 E.  ,  2007/5826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ       :Bala A.H.

TARİHİ        :16.06.2005

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere   oybirliğiyle karar verildi. 09.04.2007 pzt.