muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6818, Karar No: 2021/9431, Tarih: 04.10.2021

Tüm bu açıklamaların ışığı altında dava konusu olaya bakılacak olursa; davacı 09.03.2015 tarihinde açmış olduğu davasını 25.11.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle ıslah etmiştir. Davacı, 09.03.2015 tarihli ilk dava dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmuş ve yine 25.11.2015 tarihli ıslah dilekçesinde fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğunu bildirmiştir. Hükme esas alınan 02.11.2015 tarihli bilirkişi raporunda, 1. seçenekte toptan eşya fiyat endeksi baz alınarak hesaplama yapıldığı ve 2.seçenekte ise 23.10.2011 ve 09.11.2011 tarihlerinde meydana gelen deprem sebebi ile konut bulma zorluğu ve dava konusu taşınmazın niteliği itibariyle bu şekilde yapılan konutlara rağbetin artması sebebiyle kira bedellerindeki artışa göre hesaplama yapıldığı görülmüştür. Mahkemece, 02.11.2015 tarihli bilirkişi raporunda yer alan 1. seçeneğe göre kabul kararı verildiği anlaşılmakla birlikte seçenekli hesaplamalardan hangisinin hükme esas alındığı gerekçede açıklanmadan hüküm tesis edilmiş ve yine mahkemece davacı vekili, fazlaya ilişkin hakkını ıslah dilekçesinde de saklı tuttuğundan davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulması veya reddi yönünde de gerekçede bir değerlendirme yapılmamıştır. O halde mahkemece, 02.11.2015 tarihli bilirkişi raporunda yer alan seçenekli hesaplamalardan hangisinin hükme esas alındığı gerekçede açıklanmadan ve davacının da ıslah dilekçesinde fazlaya ilişkin hakkını saklı tuttuğu da değerlendirilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 6100 sayılı HMK'nın geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK'nın 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.10.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.

FS/GN-Karşılaştırıldı.
Yargıtay — Esas No: 2022/16614, Karar No: 2023/3789, Tarih: 05.06.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/16614 E.  ,  2023/3789 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı, yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2019/206 Esas, 2020/349 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca ayrı ayrı beraat kararı verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2021/198 Esas, 2021/1452 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdur vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

3.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 12.12.2022 tarihli tebliğnamesinde sanık hakkındaki hükmün "bozulması" yönünde görüş bildirilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Yargılama aşamasında kamera görüntülerine ve tanık beyanlarına itibar edilmediğine, tanık beyanları arasındaki çelişkilerin giderilmediğine, sanık lehine tanıklık eden tanığın sanık yakınlarınca tehdit edildiği hususunun gözetilmediği ve sanığın savunmalarındaki çelişkinin giderilmediğine, katılanın tutarlı beyanlarına itibar edilmeyip sanıkla kişisel husumet ve yakınlaşması olmamasına rağmen bu şekilde suçlamada niçin bulunabileceğinin değerlendirilmediğine, gerekçeli karar hakkının ihlal edildiğine, hürriyeti tahdit üzerinde durulmadığına HTS kayıtları açık olmasına rağmen sanki sanıkla duygusal bir yakınlaşması varmış gibi yanlış değerlendirilme yapıldığına ve dilekçesinde yer alan diğer nedenlere ilişkindir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Katılan mağdurenin samimi ve tutarlı anlatımları, sanığın katılanın kolundan tuttuğuna dair tanık beyanları, tanıklardan birinin sanık yakınlarınca tehdit edildiğini beyan etmesi dikkate alındığında sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine ve kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Katılan mağdurenin samimi ve tutarlı anlatımları, sanığın katılanın kolundan tuttuğuna dair tanık beyanları, tanıklardan birinin sanık yakınlarınca tehdit edildiğini beyan etmesi dikkate alındığında sanığın nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine ve kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık hakkında Ankara Cumhuriyet Başsavcığının iddianamesi ile sanığın aynı iş yerinde çalışan katılana yönelik nitelikli cinsel saldırı ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

2. Yapılan yargılama sonucunda; sanık hakkında aynı işyerinde çalıştığı katılana yönelik zincirleme şekilde cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan açılan kamu davasında; sanık ile katılanın aynı işyerinde üretim personeli olarak çalıştıkları ancak sanığın fiilen katılanın şefi pozisyonunda olduğu, katılanın sanığın işyerinde olduğu sırada kendisini birden fazla olacak şekilde cinsel tacizde bulunduğu, yargılama aşamasında üç veya dört kez kendisine tecavüz ettiğini, soruşturma aşamasında dört-beş kez tecavüz ettiğini belirterek 24.10.2018 tarihi itibari ile şikayette bulunduğu, katılanın aşamalarda verdiği beyanlarında en son tecavüz olayının Ağustos 2018 tarihinde gerçekleştiğini belirttiği,

Dosyadaki kamera kayıtları ile yapılan tespitlerde sanığın katılana yönelik cebir şiddet ya da tecavüze ilişkin bir tespitin yapılamadığı, sanık ve katılanın çalıştıkları işyerinden 15.10.2018 tarihi itibari ile çıkışlarının yapıldığı, katılanın şikayetinin ise işten çıkış tarihinden sonra yapıldığı, sanık ve katılanın aralarındaki telefon görüşmelerine ilişkin getirtilen HTS kayıtları ile bu konuda alınan bilirkişi raporunda katılan ile sanığın birden fazla aralarında görüşme ve mesajlaşma kayıtlarının olduğunun belirtildiği, sanığa ait cep telefonunun imaj kaydının alınarak yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu alınan raporlarda da sanığa atılı eylemler yönünden herhangi bir delil elde edilemediği, ayrıca aynı işyerinde çalışan tanık olarak dinlenen tanık beyanlarından bir kısım tanıkların katılanın kendilerine sonradan anlattığı şekilde bildirimde bulunduklarını belirttikleri, bir kısım tanıkların ise sanık ile katılan arasında bir ilişki olabileceğine yönelik anlatımlarda bulundukları, aralarında telefon görüşmeleri ve mesajların olduğunu söylemeleri, sanığın savunmasında katılan ile arasında bir dönem gönül ilişkisi olduğunu ve birbiri ile sevgili olduğunu belirttiği, katılanın ise işyerinde iki yıl çalıştığını, mağdurun kendisini işe başladıktan yedi-sekiz ay sonra taciz etmeye başladığını, üç-dört kez cinsel ilişkiye girdiğini, on beş-yirmi kez cinsel tacizinden kaçtığını, olayları tanık ...'e anlattığını, sanığın merdivenlerde ilişkiye girdiği bir olayında tanık ....'nin gördüğünü belirttiği, sanıkla ilgili gönül ilişkisinin olmadığını belirterek, işten çıkartıldığı gün bu durumu sanığa mesaj çekerek bildirdiğini kabul ettiği, tanık ....'nün mahkemede sanığın katılanı kolundan çekip tuttuğunu anlattığını, başka bir olaya şahit olmadığını belirttiği, tanık ....'nin olaylara yönelik görgüye dayalı bilgisinin olmadığını, sanık ...'ın katılan ...'ye yönelik cinsel saldırısını görmediğini, iddiaların asılsız olduğunu, aralarında bir ilişki olduğunu ...'ın anlatması ile bildiğini, birbirleri ile telefonda görüştüklerini bildiğini, kendisini uyardığını belirttiği, Mahkememizdeki beyanında da "...aynı yerde çalıştığımız dönemde işyerinde merdivenlerden üst kata doğru hızlı bir şekilde çıkıyordum, üst katta sigara içilen bölüm vardır, buraya çıktığımda ... ve ...'yi yüzyüze birbirlerine bitişik şekilde gördüm, ...'nin baş örtüsü inikti ve elinde idi, beni görünce panikledi, bir anda baş örtüsünü kafasına taktı ve üst katta bulunan mutfak bölümüne geçti, bu olay çok ani oldu, 2-3 ... içerisinde gerçekleşti, bu olaydan sonrada ... ile konuştum ve yaptığınız doğru bir şey değil işinizden olursunuz dedim ancak bu uyarılarıma rağmen ... oralı olmadı ... ile görüşmeye ve ilişkiye devam etti.... ...'ın ...'ye zorla bir eylemine şahit olmadım, aralarında rıza ile yaşanan bir ilişki vardı, hatta ..., ...'nin kendisine gönderdiği mesajları bana okutmuştu, bu mesajlar ve yakalamamdan sonrada aralarında ilişki olduğuna emin oldum,..

... içerisinde gerçekleşti, bu olaydan sonrada ... ile konuştum ve yaptığınız doğru bir şey değil işinizden olursunuz dedim ancak bu uyarılarıma rağmen ... oralı olmadı ... ile görüşmeye ve ilişkiye devam etti.... ...'ın ...'ye zorla bir eylemine şahit olmadım, aralarında rıza ile yaşanan bir ilişki vardı, hatta ..., ...'nin kendisine gönderdiği mesajları bana okutmuştu, bu mesajlar ve yakalamamdan sonrada aralarında ilişki olduğuna emin oldum,..." şeklindeki beyanı ve bir takım tanıkların taraflar arasında telefon görüşme ve mesajlarının olduğunu aralarında ilişki olduğunu bildirmeleri, katılanın da ilk taciz olayında şikayetçi olmayıp aradan uzunca bir zaman geçtikten ve kendisi de işten çıkartıldıktan sonra şikayetçi olması da dikkate alınarak tüm bu hususlar hep birlikte değerlendirildiğinde sanığa atılı nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği, sanık savunması, tanıklar ve katılan beyanı ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde; sanığın katılana yönelik cinsel saldırıda bulunduğunun şüpheli kaldığı, şüpheden sanığın yararlanması gerektiği yapılan yargılama ile anlaşılmakla, sanığın başından beri samimi ve tutarlı savunması karşısında tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın atılı suçu işlediği kesin olarak tespit edilememiş ve şüphe ortadan kaldırılamadığı, netice olarak katılanın kendi içinde çelişkili beyanları, sanık savunması, bilirkişi raporu ve tanık anlatımları ile atılı suçun işlendiğine dair yeterli kesin birbirini tamamlar delil elde edilemediği, başka delillerle desteklenmediği, sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, net ve inandırıcı delil elde edilemediği ve bu hususta şüphe hasıl olduğu şüpheden de sanık yararlanır ilke ve kaidesinden hareketle müsnet suçlardan sanığın ayrı ayrı beraatine karar verildiği görülmüştür.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediğinden istinaf talepleri esastan reddedilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Mağdure ile Bakanlık Vekillerinin Sübuta Dair Temyiz İstemi Yönünden

İlk Derece Mahkemesi ile Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak vicdanî kanıya ulaşıldığı anlaşıldığından, katılan mağdure vekili ile katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiş, onama gerekçesine göre Tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

B. Katılan Bakanlık Vekilinin Vekalet Ücretine Dair Temyiz İstemi Yönünden

5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirdiği nazara alınarak katılan Bakanlık vekilinin vekalet ücretine yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 29.12.2021 tarihli ve 2021/198 Esas, 2021/1452 Karar sayılı kararında katılan vekili ile katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ankara 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1017, Karar No: 2020/1692, Tarih: 11.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/1017 E.  ,  2020/1692 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı işçi tarafından müvekkili aleyhine açılan iş davası sonucunda verilen kararın takibe konulması üzerine müvekkilinin yaptığı ödemeden davalı alt işverenin sorumlu olduğunu ileri sürerek, icra dosyalarına yapılan ödemenin ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan sorumlulukları oranında tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili , davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar taraf vekillerinin temyizi üzerine Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 30.6.2014 tarihli 2014/6526 Esas, 2014/22023 Karar sayılı ilamıyla eksik inceleme ile karar verildiğinden bozulmuş, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde taraflar arasında yapılan sözleşmeler de dikkate alındığında ödenen bedelden davalıların sorumlu olduğu, dava dışı ...’a yapılan ödemeden icra masrafları, icra vekalet ücreti ile icra takibi sonrası faizinden davalı taşeronun aleyhine açılmış bir dava ve yürütülmüş takip olmadığından, davalı firmanın temerrüdü oluşmadığından dava dışı işçiye yapılmış olan bu ödemeler davacı talebinden ayrı tutularak kıdem ve iznin ücreti alacağı açısından işçinin davalı yanında çalıştığı dönemlerine bakıldığı, ihbar tazminatı alacağı hususunda ise son işverenin sorumlu olduğu gözetilerek hesaplama yapıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 492 Sayılı Harçlar Kanunu gereğince davacıdan harç alınmasına yer olmadığına karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17735, Karar No: 2012/45157, Tarih: 10.12.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/17735 E.  ,  2012/45157 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olaya gelince; sanık Coşkun Şahin'in, olay tarihinde müştekinin yanına yaklaşarak sohbet etmeye başladığı müştekiye hitaben "bir kadın var, istersen sana ayarlayayım, para ile yatıyor" şeklinde sözler söylediği, müştekinin kalkarak olay yerinden ayrılmaya çalıştığı, bu esnada kimliği tespit edilemeyen kendisini polis olarak tanıtan bir şahsın, sanığın talebi ve suçluluk psikolojisi ile mahcup olan müştekinin yanına gelerek telefon ile birisini arıyormuş gibi görünmek suretiyle "komiserim şahsı aldım" şeklinde beyanda bulunduğu ve akabinde müştekiden cüzdanını isteyerek sahte para var mı bakacağım dediği, cüzdan içerisindeki 150 Euro ile 200 TL parayı aldığı,

müştekiye kızarak abdest alıp tövbe namazı kılması için camiye götürdüğü, camiden çıkan müştekinin, sanık Coşkun Şahin ile kimliği tespit edilemeyen şahsı bir daha göremediği şeklindeki eylemlerin dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK'nun 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.12.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8931, Karar No: 2015/3279, Tarih: 05.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/8931 E.  ,  2015/3279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 08.05.2014 gün ve 3106 Esas, 3554 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili şirketin 1994 yılından beri salça üretimi işi yaptığını, 2011 yılında yaşanan piyasa daralması nedeniyle müvekkili şirketin borca batık hale geldiğini, ancak sundukları iyileştirme projesi ile borca batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek, iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahil vekilleri, yasal koşulları oluşmayan iflas erteleme talebinin reddini istemişlerdir.

Mahkemece, İİK'nın 179. maddesinde belirtilen iflasın ertelenmesi şartlarının somut olayda gerçekleştiği, iflasın ertelenmesi durumunda şirketin mali bünyesinin iyileşmesinin mümkün olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine dair verilen karar, bir kısım müdahiller vekillerinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 08.05.2014 tarih ve 3106 E., 3554 K. sayılı ilamıyla, iflasın ertelenmesine karar verilebilmesi için iflas erteleme talebinde bulunan sermaye şirketinin borca batık durumda olması, mali durumunu iyileştirme ümidinin bulunması gerektiği, mahkemece, her iki koşulun varlığı yönünden bilirkişi incelemesi yaptırılarak rapor alınmışsa da bu raporların Yargıtay denetimine elverişli olmadığı, borca batıklığın tespitinde, aktiflerin rayiç değerinin dikkate alınması gerektiği, iflas erteleme isteyen şirketin faaliyet alanı gözetilerek, içinde bir makine mühendisi ve mülk bilirkişisinin de bulunduğu uzman üç kişilik bilirkişi heyetinden borca batıklığın tespiti için rapor alınması, şayet davacı şirketin borca batık olduğu tespit edilir ise iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığı üzerinde durularak ve konusunda uzman bilirkişi heyetinden, denetime elverişli, açıklamalı, gerekçeli, rapor alınarak, oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesinin doğru olmadığı, mahkemenin 23.08.2012 tarihli ara kararının 5. bendi ile vermiş olduğu, “davacı şirketin taahhüdü altında bulunan işler nedeniyle lehdarı kendisi olduğu bütün banka teminat mektuplarının paraya çevrilmesinin önlenmesi için HMK'nın 389 ve devamı maddeleri uyarınca ihtiyati tedbir konulmasına” yönelik vermiş olduğu tedbir kararı, İİK'nın 179/b maddesi kapsamında olmayıp, sonuçları itibariyle maddi hukuka ilişkin bulunduğundan, mahkemece, yazılı şekilde tedbir kararı verilmesinin de doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

Bu kez, davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Bu kez, davacı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

İflasın ertelenmesi, borca batık durumda bulunan şirket tarafından sunulan; somut öngörüler içeren, ciddi ve inandırıcı bir iyileştirme projesi çerçevesinde bu durumdan kurtulması kuvvetle muhtemel bulunan kooperatiflerle sermaye şirketleri için öngörülmüş bir hukuki korunma yoludur (İİK'nın m.179). İflasın ertelenebilmesi için şirketin borca batık durumda olması, sunulacak ciddi ve inandırıcı bir iyileştirme projesi kapsamında şirketin mali durumunu düzeltebileceğine dair somut veriler ileri sürmesi ve fevkalade mühletten yararlanmamış olması gerekir (Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6102 sayılı TTK'nın m. 377, İİK'nın m.179 vd.). Mahkeme, İİK'nın 166/2. maddesine uygun ilan yapmalı, borca batıklık, 6102 sayılı TTK’nın 377. maddesinde gösterilen şekilde varlıkların rayiç değerine ve İİK’nın 178/1. madde ve fıkrasında belirtilen alacaklılar listesinde gösterilenler ile gerçek anlamda tespit edilebilecek diğer borçların tutarına göre belirlemelidir. Bunun için borçlu şirket tarafından mahkemeye ibraz edilen bilanço ile mali durumun iyileştirilebilmesi amacıyla şirket tarafından bildirilen proje üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, rayiç değerler ve yapılan araştırma ve inceleme sonucu elde edilen gerçekçi verilere göre bilirkişilerce yeniden oluşturulacak şirket bilançosu (borca batıklık bilançosu) da dikkate alınıp bir sonuca gidilmelidir. İflasın ertelenmesinin amacı, borca batık sermaye şirketinin mali durumunu düzelterek borca batıklıktan kurtulmasının sağlanmasıdır. Borca batıklıktan kurtulma ise tüm borçların ödenmesi anlamına gelmeyip, aktifin pasiften fazla olmasını ifade eder. Gerek borca batıklık ve gerek iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığı hususunda (muhasebe ve işletme ekonomisi bilgisi özel ve teknik bilgi niteliğinde bulunduğundan ve hakimin bunları genel ve mesleki bilgisiyle çözmesi beklenemeyeceğinden) HMK’nın 266. maddesinde gösterildiği şekilde bilirkişinin oy ve görüşüne müracaat edilmeli ve bu raporun da hukuka uygunluğunun hakim tarafından denetlenmesi gerekir.

Ayrıca, somut verilere dayalı, çelişmeyen öngörüler içeren, özellikle sermaye ve/veya kârlılık artışını netleştiren unsurların varlığının, proje için vazgeçilmez hususlar olduğu gözden kaçırılmamalı; iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğunun bu yolla tespiti cihetine gidilmelidir.

Hakim de bu raporla o konudaki özel ve teknik bilgi ihtiyacını giderebilmeli ve raporun hukuka uygunluğunu denetlemelidir. Projenin ciddi ve inandırıcılığı öncelikle ve özellikle sermaye ve/veya kârlılığın ne şekilde arttırılacağı ve borca batıklıktan kurtulmanın ne şekilde sağlanacağı somut, belgelere dayalı ve gerçekçi bilgi ve öngörülerden yola çıkılarak tespit edilmeli, diğer proje unsurları için de bilimsel veriler değerlendirilmelidir.