muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/597, Karar No: 2014/2919, Tarih: 06.05.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/597 E.  ,  2014/2919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 86/1, 87/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 1 yıl 10 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanığın yumrukla vurması nedeniyle beton zemine düşen mağdurun beyin kanaması nedeniyle yaşamsal tehlike geçirdiği, kafatasında yaşam fonksiyonlarını orta (3.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı meydana geldiği olayda, bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 86/1 maddesinin uygulanması sırasında, mağdurdaki zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde bir yıl hapis cezası verilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...in kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, takdir ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı nedenlerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta, suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 06/05/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/42079, Karar No: 2014/35023, Tarih: 04.12.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/42079 E.  ,  2014/35023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/55416

MAHKEMESİ : Hatay 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/09/2010

NUMARASI : 2010/565 (E) ve 2010/629 (K)

SUÇLAR : Görevi yaptırmamak için direnme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Olay günü A... Lisesi yakınında bekledikleri sırada oradan uzaklaşmaları konusunda kendilerini uyaran müşteki polis memurlarına okulda öğrenim gören kardeşlerini beklediklerini söyleyen sanıkların, müşteki polis memurlarının kendilerine müdahalede bulunmaları üzerine aralarında arbede yaşandığına dair aşamalardaki savunmaları, sanık H..'ın, sol kolunun ameliyatlı olduğunu söylediği halde müşteki A..'in kolunu tutup kıvırarak kendisini yere yatırdığına ilişkin soruşturma evresindeki ifadeleri, olay nedeniyle sanık Sinan'ın basit şekilde, sanık H..'ın ise sol kolunda kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralandıklarının adli raporlarla doğrulanması karşısında, olayın çıkış sebebi ve gelişimi üzerinde durularak, TCK'nın 29. maddesindeki haksız tahrik hükmünün uygulanma olanağı tartışılmadan, yetersiz gerekçeyle hükümler kurulması,

2-Sanıkların kardeşi olup dosya içeriğine göre somut olayla ilgili bilgi ve görgü sahibi olduğu anlaşılan E.. T..'nin tanık sıfatıyla çağrılıp dinlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Birden faza kolluk görevlisine karşı direnen sanıkların cezasından TCK'nın 43/2, maddesi uyarınca artırım yapılmaması,

4-TCK'nın 53/1-(c) maddesinde yer alan hak yoksunluğunun sanıkların kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının düşünülmemesi,

5-Sanıkların sabıkalarının bulunmaması, somut olarak ortaya konulan herhangi bir maddi zararın oluşmaması, manevi zararın ise hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına engel teşkil etmemesi karşısında, CMK’nın 231/6-b maddesinde açıklanan “kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları” irdelenip yeniden suç işleyip işlemeyecekleri” hususunda değerlendirme yapılarak sanıkların hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, “yüklenen suçu işlerken sergiledikleri kişilik özellikleri, herhangi bir pişmanlık bildirmemiş olmaları ve uslandırıcı etki yapması bakımından” biçimindeki kanuni olmayan gerekçeyle, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar H.. T.. ve S.. T..'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden kurulan hükümlerde aleyhe temyiz olmadığından 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10618, Karar No: 2018/971, Tarih: 13.02.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/10618 E.  ,  2018/971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dairenin 30/03/2017 tarih 2015/13555-2017/2657 E.K. sayılı geri çevirme kararında, çekişmeli taşınmazların bulunduğu yörede yapılan kadastro tespit çalışmalarından 15-20 yıl öncesine ait memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde inceleme yapılarak bu hususta hükme esas alınan fen ve orman bilirkişilerden ek rapor alınması gerektiği belirtilmiş ise de iade gereklerinin yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1)Mahkemece kadastro tespit tarihinden geriye doğru 15-20 yıl öncesine ait (1975-1985 arası yıllara ait) memleket haritaları ile hava fotoğraflarının getirtilmesi, sonrasında dava dosyası hükme esas raporları sunan fen ve orman bilirkişilerine verilerek, bu hava fotoğrafları ile memleket haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine 1/5000 ölçekte bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, dağılım oranı, hakim ağaç türü, kullanım şekli ve niteliğinin detaylı olarak incelendiği müşterek imzalı, krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

2)Mahkemece 10.02.2006 tarihinde mahallinde yapılan ilk keşifte hazır bulunan ziraat bilirkişi ...’in hazırlamış olduğu bilirkişi raporunun dosya arasında olmadığı, UYAP ortamında da mevcut olmadığı anlaşılmış olup, bu hususta mahkemece titizlikle araştırma yapılarak gerek davanın taraflarından gerek ilgili bilirkişiden sorulmak suretiyle bilirkişi raporunun temini ile dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 13/02/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20346, Karar No: 2014/11668, Tarih: 09.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/20346 E.  ,  2014/11668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar savunmanları tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezaların türü ve süresine göre sanıklar savunmanlarının duruşmalı inceleme istemlerinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur ...'un sanıklar ... ve ...'nun ortak olarak işlettiğ....'in isimli iş yerinden vermiş olduğu çekler karşılığında faizle para aldığı; mağdurun vermiş olduğu çeklerin bir kısmının sahte ve çalıntı çıkması üzerine sanık ...'ın alacaklı, mağdur ...'ın borçlu, diğer mağdurlar ... ve ...'in de borçlu ve müteselsil kefil olduğu 12.11.2007 vade tarihli 57.000 TL bedelli bir adet bononun verildiği; bono bedelinin vadesinde ödenmemesi üzerine sanık ...'ın vekili marifetiyle 13.11.2007 tarihinde mağdurlar hakkında 57.000 TL bedelli bonoya dayanılarak ihtiyati haciz için mahkemeye başvurarak almış olduğu 14.11.2007 tarihli ihtiyati haciz kararına istinaden mağdurlar hakkında 15.11.2007 tarihinde icra takibi başlattığı; mağdur ...'ın, sanık ...'ın ihtiyati haciz kararı almak için mahkemeye başvurduğu gün (13.11.2007) Cumhuriyet Savcılığına müracaat ederek bononun zorla imzalatıldığından bahisle şikayetçi olduğu;

Mağdurlar ... ve ...'ın aşamalardaki beyanları çelişkili olduğu gibi adı geçen mağdurların beyanları arasında da birbiriyle uyum göstermeyen noktaların bulunduğu; mağdur ...'ın 28.11.2007 tarihinde kollukta şüpheli sıfatıyla alınan beyanında bononun zorla alındığına ilişkin bir anlatımda olmadığı ve sahte çeklerle ilgili olarak yargılandığı ... 3.Ağır Ceza Mahkemesinin 2008/204 Esas sayılı dosyasında 2.4.2009 tarihli oturumda alınan savunmasında, “senedi rızasıyla verdiğini” beyan ettiği; mağdur ...'ın 28.11.2007 tarihinde kollukta şüpheli sıfatıyla alınan beyanında bononun zorla alındığına ilişkin bir beyanda bulunmadığı; mağdurlar ... ve ...'ın Cumhuriyet Savcılığına ibraz etmiş oldukları 6.12.2007 tarihli dilekçede, “...zorla senet alma olayının yanlış anlamadan kaynaklandığını” belirterek şikayetlerinden vazgeçtikleri; bonoyu borçlu ve müteselsil kefil olarak imzalayan mağdur ...'ın aşamalardaki beyanlarında bononun kendisine ve diğer mağdurlara zorla imzalatılmadığını beyan ettiği, bu bağlamda mağdurların beyanlarının birbirleriyle uyum sağlamadığı; alınan ihtiyati haciz kararına istinaden mağdurlar hakkında başlatılan icra takibi esnasında 19.11.2007 tarihinde mağdurlar ... ve ....'ın huzuru ile yapılan haciz işlemi esnasında her iki mağdurun da alacaklı tarafından yatırılan teminatın iadesine muvafakat ettikleri ve mağdurlar tarafından başlatılan icra takibine yönelik herhangi bir itirazda bulunulmadığı; sanıkların da atılı suçlamaları kabul etmediklerinin anlaşılması karşısında; sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, kanıtların değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı biçimde mahkumiyetlerine kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile sanıklar ..., ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları ile sanıklar ... ve ... hakkında tehdit suçu yönünden tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 9.6.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14720, Karar No: 2016/2575, Tarih: 09.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/14720 E.  ,  2016/2575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Sanığın, TCK'nın 152/1-a, 62/1, 53 maddeleri gereğince 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ilişkin.

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın,... İlçesi, ... Beldesi ... Bulvarı üzerinde bulunan sokak aydınlatmalarından 5 adet sokak lambasını ve 10 adet bu aydınlatmalarda kullanılan karpuz adı verilen çerçeve ile bu karpuzlara bağlı 10 adet demir korkuluğu kırmak suretiyle 660 TL'lik zararın meydana geldiğinin tespit edildiği anlaşıldığından mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi ve ayrıca TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine

kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması nedeniyle bu hususlar,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin (c) bendinin hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi ve TCK'nın 53/1. maddesinin (b) bendinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin tamamen çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/10305, Karar No: 2019/4888, Tarih: 27.02.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/10305 E.  ,  2019/4888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Kıdem tazminatının iş akdinin feshi ile muaccel hale gelmesi nedeni ile aksi talep edilmedikçe kıdem tazminatının fesih ten itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte hüküm altına alınması gerekirken faiz açısından dava/ıslah ayırımı yapılması davacı temyizi olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere, delillerin taktirinde isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden Öz-gürtem Taah. Tic. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 27/02/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6570, Karar No: 2014/5031, Tarih: 15.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6570 E.  ,  2014/5031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ :Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM :Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1628, Karar No: 2023/5087, Tarih: 02.11.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/1628 E.  ,  2023/5087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/791 E., 2022/2201 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun kısmen kabulü ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ: ... Batı 8. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2019/315 E., 2021/231 K.

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince her iki davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı davacı kadın vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmünün kısmen kaldırılmasına, yeniden esas hakkında hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı karşı davalı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; 5 ay kadar süren evlilikte kadının 3 kez baba evine gittiğini, evlilikleri süresince elinden telefonun hiç düşmediğini, gece geç saatlere kadar mesajlaşmayı yine geç saatlere kadar telefonla konuşmayı sürdürdüğünü, telefonu saklayarak güven sarsıcı davranışlarda bulunduğunu, müvekkiline karşı "sen nasıl erkeksin ? neden küfür etmiyorsun, bizim evimizde abim, babam küfür ederdi" şeklinde sözler sarfettiğini, müvekkilinin sevgi ilgi gösterdiğinde ise davalının "yavru ördek gibi peşimdesin" dediğini, kendi haline bıraktığında ise "bana ilgi göstermiyorsun" dediğini, taraflar evlenmeden önce davalı kadının namaz kıldığı, örtülü bir kadın olduğunu, bazı konularda hassas davranıyor gibi bir profil çizdiğini, ancak evlendikten sonra bir kere bile namaz kılmadığını, kılık kıyafetine örtüsüne önem vermediğini, erkek misafirler geldiğinde onları karşılarken ya da dışarı çıktığında örtüsünü düzeltmediğini, saçlarının ve başının bir kısmı açıkta kalacak şekilde dolaşmayı tercih ettiğini, hatta akrabalarına sarıldığı gibi müvekkiline sarılmadığını, davalının abisi tarafından "namus yönünden şüphen varsa geçip kafasına sıkayım" dediğini, kadının hiç bir zaman evliliği benimsemediğini, özel bakımına özen göstermediğini, müvekkili kendisi ile birlikte olmasın diye neredeyse bunu bilinçli yapmaya başladığını, toplum içerisinde hatta aynı çatı altında yaşadığı kayınvalide ve kayınbabasına dahi kötü kokmaktan çekinmeyip banyo yapmamak adına neredeyse direttiğini, eşi ile cinsel birliktelikten kaçındığı, kimseye haber vermeden, 22.10.2019 tarihinde abisini arayarak davacı müvekkilinin işe gittiği kayınvalide ve kayınbabasının ise uyuduğu zaman diliminde tüm eşyalarını toparlayarak abisinin geldiği arabaya binerek evi terk ettiğini, bir süre sonra da davalının "abim geldi, beni aldı, ben gidiyorum," şeklinde mesaj gönderdiğini iddia ederek tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası gereğince boşanmalarına, müvekkili yararına 100.000,00 TL maddî, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı karşı davacı kadın vekili cevap ve karşı dava dilekçesinde özetle; erkeğin iddialarının doğru olmadığını, erkeğin evlilikten önce müvekkiline 1-1,5 sene sonra ayrı eve çıkacaklarını vaat ettiğini, müvekkilinin bu vaade güvenerek evlenmeyi kabul ettiğini, ancak tarafların evlendikten sonra, davacı-davalının ve ailesinin evleri ayırmayacaklarını, birlikte yaşamaya devam edeceklerini söylediğini, kayınpederi ve kayınvalidesinin her konuda sürekli müvekkilinin üzerine geldiklerini, erkeğin sorunları annesine ilettiğini, el öpme ziyaretinden sonra bir daha müvekkilin ailesini bayramlarda dahi ziyarete gitmediğini, müvekkilinin yeğeninin düğününe bile katılmadığını, maddî konuları sürekli sorun ettiğini, para yüzünden sıkıntı çıkardığını, müvekkilinin tek başına dışarı çıkmasına izin vermeyerek baskı uyguladığını, birlikte çıkıp gezdiklerinde ise “sürekli bana para harcatıyorsun, sen çok savurgansın” tarzında sözler söylediğini, 7 aylık evliliklerinde müvekkiline toplamda en fazla 100,00 TL kadar para verdiğini, evlilik süresince müvekkiline ailesinin müvekkiline harçlık verdiğini, erkeğin yükümlülüklerini yerine getirmediğini, erkeğin işten gelir gelmez evde bekar iken kaldığı odaya gidip tek başına telefonla vakit geçirdiğini, telefon ve sosyal medya alışkanlığının bağımlılık halini aldığını, aralarında karı-koca ilişkisinin oluşmadığını iddia ederek, tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, her yıl ÜFE oranında arttırılmak üzere aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, 100.000,00 TL manevî tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıdaki tarih ve sayısı belirtilen kararı ile kadının evliliği benimsemediği, sürekli telefon ile uğraştığı, sık sık baba evine gittiği, örtülü olduğu halde kılık kıyafetine, kişisel bakımına özen göstermediği, eşi ile cinsel birliktelikten kaçındığı, "sen nasıl erkeksin, küfür etmiyorsun, çirkin ördek yavrusu gibi peşimdesin, " demek suretiyle aşağıladığı, aile içerisindeki özel konuları akrabalarına anlattığı, evi terk etmek suretiyle evden ayrıldığı, erkeğin ise; evlendikten kısa bir süre sonra ayrı ev kuracağını vaat etmesine rağmen anne babasıyla yaşamaya mecbur bıraktığı, anne ve babasının sözünden çıkmayıp ailesinin evliliklerine müdahale etmesine izin verdiği, ihtiyaçları için az miktarda para verdiği, kadının ihtiyaçları için ailesinin maddî destekte bulunduğu tüm dosya kapsamı ve tanık anlatımlarıyla sabit olduğu, evlilik birliğinin devamında taraflar ve toplum için korunması gereken bir faydanın bulunmadığı, evlilik birliğinin taraflar açısından çekilmez hale gelmesinde tarafların eşit kusurlu olduğu, kadın yarına tedbir ve yoksulluk nafakası koşullarının oluştuğu, gerekçesi ile her iki davanın kabulü ile tarafların 4721 sayılı Kanun'un 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca boşanmalarına, kadın yararına aylık 200,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına, tarafların tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı davacı kadın vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı karşı davacı kadın vekili istinaf dilekçesinde özetle; müvekkilinin kusurlu bir davranışının olmadığını, birliğin temelinden sarsılmasında erkeğin tamamen kusurlu olduğunu, müvekkili yararına manevî tazminat koşullarının oluştuğunu, erkeğin davasının reddi gerektiğini, talepleri doğrultusunda yıllık ÜFE oranında arttırılmak üzere aylık 500,00 TL tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesi gerektiğini belirterek erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı, nafakaya artış uygulanmaması, reddedilen manevî tazminat talebi yönünden İlk Derece Mahkemesinin kararının lehine kaldırılmasını talep ederek istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç