muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/245, Karar No: 2021/1300, Tarih: 02.11.2021

13. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun aile kütüklerinde bulunması gereken kişisel bilgilerin düzenlendiği 7. maddesinde, her mahalle veya köy için ayrı aile kütüğü tutulacağı ve bu aile kütüklerinde Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, kayıtlı bulunduğu il, ilçe, köy veya mahalle adı ile cilt, aile ve birey sıra numarası, kişinin adı ve soyadı, cinsiyeti, baba ve ana adı ile soyadları, evli kadınların önceki soyadları, doğum yeri ile gün, ay ve yıl olarak doğum tarihi ve kütüğe kayıt tarihi, evlenme, boşanma, soybağının kurulması veya reddi, ölüm, vatandaşlığın kazanılması veya kaybedilmesi gibi kişisel durumda meydana gelen değişiklik veya yetkili makamlarca yapılan düzeltmeler, dini, medenî hâli, yerleşim yeri adresi, fotoğrafı bulunacağı belirtilmiştir.

14. Kütüğün bireylerin kişisel durumlarını gerçeğe uygun şekilde yansıtması gereklidir. Kişisel durumlarla ilgili kütük kayıtlarının gerçek fiili duruma uymaması, kütüğe yanlış kayıt düşülmüş olması her zaman mümkün olabilir. Bu yanlışlık nüfus memurlarının hatalarından ileri gelmiş olabileceği gibi, nüfus memuruna yapılan beyanların veya sunulan belgelerin doğru olmamasından da ileri gelmiş olabilir.

15. Kişisel durumlardaki değişikliklerin nüfus kaydında belirtilmesi ve doğru olmayan kayıtların düzeltilmesi, “nüfus kayıtlarının düzeltilmesi” davalarının konusunu oluşturur (Özsunay, Ergun: Gerçek Kişilerin Hukuki Durumu, İstanbul 1982, s. 243). “Kayıt düzeltilmesi”, aile kütüğüne düşürülmüş nüfus kaydının bir kısmının “düzeltilmesi” veya “değiştirilmesi” şeklindedir [Nüfus Hizmetlerine Ait Kuruluş, Görev ve Çalışma Yönetmeliğin (Nüf. Yön.) m. 143].

16. Türk Medeni Kanunu'nun 39. maddesi ve Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun 35. maddesine göre; kesinleşmiş mahkeme hükmü olmadıkça nüfus kütüklerinin hiçbir kaydı düzeltilemez, kayıtların anlamını ve taşıdığı bilgileri değiştirecek şerhler konulamaz. Ancak kişisel durumda sonradan meydana gelen değişikliklere ilişkin kayıtlar, dava açılmasına gerek kalmaksızın hâkim kararı veya ilgililerin istemi üzerine yapılabilir (TMK m. 42).

17. Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun 38. maddesinde ise aynı Kanun'un 7. maddesinde sayılan aile kütüklerine tescil edilmesi gereken bilgilerden; dayanak belgesinde bulunduğu hâlde nüfus kütüklerine hatalı veya eksik olarak tescil edilen ya da hiç yazılmayan bilgiler veya mükerrer kayıtların maddi hata kapsamında değerlendirileceği, bu tür maddi hataların ise Genel Müdürlükçe ya da nüfus müdürlükleri tarafından düzeltileceği veya tamamlanacağı düzenlenmiştir [Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulanması Yönetmeliği (NHKUİ Yön.) m. 79].

18. Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulanması Hakkında Yönetmeliğin 80. maddesinin (ç) bendine göre, doğum veya ölüm raporuna göre düzenlenmiş olmak kaydıyla, yurt içinde doğum veya ölüm tutanaklarının düzenlenmesinde maddi bir hata olması ve doğum ya da ölüm raporunun aslının ibraz edilmesi hâlinde yapılacak değerlendirme sonucunda adı, soyadı, ana ve baba adı, cinsiyet, doğum yeri, doğum tarihi, evlenme tarihi ve ölüm tarihinde gerekli düzeltme işlemi yapılacaktır. Ancak dayanak belgelerdeki bilgilerin aile kütüklerine işlenmesi sırasında yapılmış bir maddi hata söz konusu değil ise, aile kütüğünün herhangi bir kaydında düzeltme veya değişiklik ancak mahkeme kararı ile yapılabilecektir. İşte bu noktalarda, nüfus kütüğünde yer alan “doğru olmayan kayıtlar”, ilgilileri veya Cumhuriyet savcısı tarafından açılacak olan “kayıt düzeltme davası” ile gerçek durumuna uygun hâle getirilebilir ki, bu dava uygulamada “nüfus kaydının düzeltilmesi davası” olarak adlandırılmaktadır.

19. Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun 35 ve TMK'nın 39. maddelerindeki kesinleşmiş mahkeme hükmü olmadıkça nüfus kütüklerinde yer alan hiçbir kaydın düzeltilemeyeceğine ilişkin düzenlemeler ile yine Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun 46. maddesindeki “yaş, ad, soyadı ve diğer kayıt düzeltme davaları…” ibaresi nazara alındığında, herhangi bir sınırlama olmaksızın nüfus kütüğünde mevcut her kaydın düzeltilmesinin istenebileceği kuşkusuzdur.

20. Yapılan açıklamalar ışığında somut olayın incelenmesine gelince; davacı annesi olan muris ...'ın evlenme öncesi nüfus kaydında yer alan doğum tarihinin evlenme sonrası nüfus kaydında hatalı olarak yazıldığını ileri sürerek nüfus kaydının düzeltilmesini talep etmiştir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden; Kasım ve Düriye kızı Ayşe Beşenk'in (01.07.1924 doğumlu) olduğu ve evlenerek Van ili, Gülsünler Köyü 19 haneye gittiği, 19 hanede ise Kasım ve Düri kızı (01.07.1915 doğumlu) ...'ın kayıtlı olup bu kişilerin doğum tarihleri ve T.C. numaralarının farklı olduğu, dosyada nüfusa tescile ilişkin belgelerin bulunmadığı dolayısıyla ileri sürülen yanlışlığın Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 39, NHKUİ Yön. 79 ve 80. maddeleri kapsamında maddi hata olarak değerlendirilemeyeceği anlaşılmaktadır.

21. Önemle vurgulanmalıdır ki; nüfus kayıtlarının düzenli ve gerçeğe uygun olarak tutulması kamu düzeni ile yakından ilgilidir. Nüfus kayıtlarındaki istemlerle ilgili davalarda, mahkemelerin hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunmaktadır. Bu bakımdan hâkim re'sen araştırma ilkesinin sonucu olarak kendiliğinden delil toplama yetkisine sahiptir. Kişisel durum sicilleri, TMK'nın 7. maddesi anlamında resmî sicillerin ispat gücüne sahiptir. Bu sebeple; resmî siciller hakkındaki karine kişisel durum sicilleri için de uygulama alanı bulur ve aksi ispat edilinceye kadar bu kayıtlar geçerli olur. Ancak bu kayıtların doğru olmadığı her türlü delille ispatlanabilir. Şu durumda zamanaşımı veya hak düşürücü süreye bağlı olmaksızın açılabilen nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada resmî kayıt ve belgelere başvurulabileceği gibi tanık da dinlenebilecektir (Özsunay, s. 244; Öztan, Bilge: Şahsın Hukuku Hakiki Şahıslar, Ankara 1987, s. 184).

22. O hâlde mahkemece; davacının annesi muris ... ile aynı kişi olduğu iddia edilen Ayşe Başenk'in nüfusa tescillerine ilişkin belge, evliliklerine ilişkin kayıt ve dayanağı vukuat belgesi, evlenmesinden sonra gerçekleşen nakil belgesi ile tekmil aileyi gösterecek şekilde nüfus aile kayıt tablosunun ilgili nüfus müdürlükleri burada mevcut değil ise Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden (arşiv araştırması dahil) getirtilerek incelenmesi, belgelere ulaşılması ve davacının iddiasının belgelerle kanıtlanması hâlinde nüfus kayıtlarında düzeltme yapılması, düzeltme yapılırken bu kayıtların diğerleri ile çelişik olmamasına özen gösterilmesi, istenilen belgelere ulaşılamaması veya belgelerin yeterli olmadığı durumda ise yargılama nedeni ile hukuku etkilenecek olan Ayşe Başenk mirasçılarının da davaya katılmalarının sağlanarak, tarafların göstereceği deliller toplandıktan ve gösterilmesi hâinde tanıklar dinlenildikten sonra sonuca gidilmelidir.

23. Öte yandan, Nüfus Hizmetleri Kanunu'na göre açılan bu tür kayıt düzeltme davaları kamu düzenine ilişkin olduğu ve doğru sicil oluşturulması gerektiğinden, mahkemece tüm delillerin toplanması ve tanıkların dinlenmesinden sonra dâhi sonuca ulaşılamaması hâlinde, öncelikle 2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasa'nın 141/son maddesinde yer alan “Davaların en az giderle ve mümkün olan süratle sonuçlandırılması, yargının görevidir” hükmü ile, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 30. maddesinde yer verilen "Hakim, yargılamanın makul süre içinde ve düzenli bir biçimde yürütülmesini ve gereksiz gider yapılmamasını sağlamakla yükümlüdür” şeklindeki usul ekonomisi ilkesi göz önünde tutularak, uyuşmazlığın çözümü bakımından zorunlu ve bilimsel verilere uygun olmak, ayrıca sağlık yönünden bir tehlike oluşturmamak şartıyla Ayşe Başenk mirasçıları ile ...'ın annesi, babası veya kardeşleri arasında DNA testi yaptırılıp alınacak rapor doğrultusunda bir karar verilmesi gereklidir.

24. Hâl böyle olunca; mahkemece tarafların gösterecekleri ve re'sen toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek oluşacak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken bu husus gözetilmeden yasal düzenlemelere aykırı şekilde yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

25. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında; dosya kapsamına göre davacı iddiasının nüfus kaydının düzeltilmesi davasının konusunu oluşturduğu, mahkemenin idari yoldan düzeltilmesi gerektiği yönündeki direnme kararının yerinde olmadığı, nüfus kayıtlarının düzenli ve gerçeğe uygun olarak tutulması kamu düzeni ile ilgili olduğundan ve mahkemelerin de hiçbir kuşku ve duraksamaya neden olmaksızın doğru sicil oluşturmak zorunluluğu bulunduğundan re'sen araştırma ilkesinin sonucu olarak kendiliğinden delil toplama yetkisine sahip olduğu, kayıtların doğru olmadığının her türlü delille ispatlanabilineceği, mahkemece öncelikle çoğunluk görüşünde belirtildiği üzere nüfusa tescil, evliliğe ilişkin kayıt, nakil belgeleri ve nüfus aile kayıt tablolarının dosya arasına alınması, istenilen belgelere ulaşılamaması veya belgelerin yeterli olmadığı durumda ise yargılama nedeni ile hukuku etkilenecek olan Ayşe Başenk mirasçılarının da davaya katılmalarının sağlanarak, tarafların göstereceği deliller toplandıktan sonra sonuca gidilmesi gerektiği, ne var ki davacının iddiasının gerçek annenin tespitine yönelik olmadığı nazara alındığında DNA testi yapılmasına gerek olmadığı, tarafların gösterecekleri ve re'sen toplanacak tüm deliller ile nüfus kaydının düzeltilebileceğinden direnme kararının açıklanan farklı değişik gerekçe ile bozulması gerektiği görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

26. Hâl böyle olunca; direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

IV. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının yukarıda açıklanan değişik gerekçe ve nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Geçici 3. maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine,

Aynı Kanun'un 440. maddesi uyarınca kararın tebliğinden itibaren on beş gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 02.11.2021 tarihinde oy çokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12914, Karar No: 2022/1120, Tarih: 14.02.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/12914 E.  ,  2022/1120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten Öldürme

HÜKÜM : Sanık ... hakkında maktul ...’i kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılanlar ..., ... ve ... vekili, Resen.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm olarak temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı nedenin nitelik ve derecesi kabul ve takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin; eksik inceleme ile karar verildiğine, katılanlar vekilinin; sanığın eylemini canavarca hisle veya eziyet çektirerek işlendiğine, TCK'nin 62/1. maddesi uyarınca indirim yapılmasının uygun olmadığına, yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, resen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 14/02/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3489, Karar No: 2013/2747, Tarih: 08.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/3489 E.  ,  2013/2747 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava su abonelik sözleşmesinin kurulması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 08.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20976, Karar No: 2016/18846, Tarih: 31.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/20976 E.  ,  2016/18846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ilave tediye alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- HMK.nun 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkân dâhilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava, niteliği itibariyle külli tespit kısmi eda istemli belirsiz alacak davasıdır. Bu nedenle davacının alacaklarına işletilecek faizlerin başlangıç tarihlerinin dava ve ıslah tarihleri olarak ayrı ayrı belirtilmesi gerekirken talep edilen tüm alacağa dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi ve hükmedilen miktarın netmi, yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi, hatalı olup bozma sebebi ise de, söz konusu hatanın giderilmesi yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin çıkartılarak, yerine;

“ 1- 12.298,44 TL. net ilave tediye alacağından;

1.000,00 TL. sinin dava tarihi olan 24.09.2014 tarihinden itibaren,

11.298,44 TL. sinin ıslah tarihi olan 01.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine “ bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalıya yükletilmesine, 31.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16082, Karar No: 2013/17298, Tarih: 09.10.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/16082 E.  ,  2013/17298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1) Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, karpuz ve şekerpancarının dekar başına verim miktarları ile değerlendirme tarihi olan 2005 yılı hasat dönemindeki ortalama toptan kg satış fiyatları ile üretim masraflarının da ilgili İl Tarım Müdürlüğünden sorulmasından,

2) Vekilin, davacılardan ...'ten alınmış vekaletnamesine dosya arasında rastlanmamıştır. Bu noksanlık giderildikten,

3) Davacılar ile tapu maliki ölü ... oğlu ... arasındaki hukuki ilişkiyi sağlayan veraset ilamı ilgilisinden temin edildikten,

Sonra, birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14807, Karar No: 2013/8638, Tarih: 11.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2009/14807 E.  ,  2013/8638 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2499 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların hükümlülüklerine, hak yoksunluğuna

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmedilen cezanın miktar ve nev`ine göre sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 318. maddesi gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;

Hükümden sonra, 30.12.2012 tarih ve 28513 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan ve aynı gün yürürlüğe giren 30.12.2012 gün ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun 107. maddesi ile 30.07.1981 tarihli ve 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun tümüyle yürürlükten kaldırıldığı cihetle; 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi uyarınca suç tarihindeki ve sonraki yasaların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiri ile karşılaştırılması suretiyle denetime olanak sağlayacak biçimde lehe olan yasa hükmünün belirlenerek sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesinden sonra uygulama yapma görevinin yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... müdafiileri ve sanıklar ... ve ...`ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı yasanın 8/2. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 321. maddesi uyarınca sair yönleri incelenmeyen hükmün BOZULMASINA, 11.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16357, Karar No: 2012/30502, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/16357 E.  ,  2012/30502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18826, Karar No: 2014/9925, Tarih: 22.04.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/18826 E.  ,  2014/9925 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/14786

Mahkemesi : Adana 3. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 06/11/2012

Numarası : 2012/839-2012/1930

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanığın idaresindeki otomobil ile, gündüz vakti, meskun mahaldeki sokakta seyir halindeyken, olay mahalli dört yönlü kontrolsüz kavşağa yaklaştığında, aynı kavşağa seyir istikametine göre sağındaki sokaktan idaresindeki motosikleti ile gelmekte olan katılanla kavşak içinde çarpışarak katılanın sol omuz çıkığı oluşacak şekilde yaralanmasına sebebiyet veren sanık hakkında, suçun işleniş şekli, sanığın suçtan sonraki davranışları, suçtan meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırı da gözetildiğinde, TCK'nın 61/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken dosya kapsamı ile bağdaşmayacak şekilde alt sınırdan fazla uzaklaşılarak ceza tayini,

2- Ç.. Üniversitesi Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı Başkanlığı'nın 19.04.2012 tarih ve 9... no.lu raporunda katılanın sol omuz glenohümeroidal çıkığı oluşacak şekilde yaralandığı, çıkığın hayat fonksiyonlarını orta (2.) derecede etkilediğinin belirtildiği, 5237 sayılı TCK'nın 89/2-b maddesinde kemik kırığının artırım nedeni olarak düzenlendiği ancak çıkığın artırım nedeni olduğuna ilişkin bir düzenlemenin bulunmadığı, belirtilen hususun temel ceza tayininde dikkate alınması gerektiği ve bu nedenle sanık hakkında TCK 89/2-b maddesi gereğince artırım yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3- TCK'nın 51. maddelerinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlık nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, kasıtlı suçtan sabıkası ve yargılama sürecinde duruşma tutanaklarına yanısıyan olumsuz bir davranışı bulunmayan, çağrıldığı ilk duruşmaya gelen ve olaydan hemen sonra katılanı tedavisi için hastaneye götüren sanık hakkında "duruşmalarını takip etmemiş olması, mağduru olay sonrası arayıp sormaması, mağdurdaki olay nedeniyle acı ve ızdırap"tan söz edilerek yasal olmayan, yetersiz gerekçe ile TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.