muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20108, Karar No: 2014/15463, Tarih: 25.11.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/20108 E.  ,  2014/15463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Uyuşmazlık, davacı ile davalı banka arasında imzalanan konut kredi sözleşmesinin yapılandırılması esnasında davacıdan farklı isimler altında tahsil edilen bedellerin iadesine ilişkindir.

14.02.2011 gün ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 gün ve 6110 sayılı bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair Kanunun 8.maddesiyle Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca 01.03.2014 tarihinden itibaren uygulanmaya başlanan iş bölümü kararının Yüksek 13.Hukuk Dairesi için Borçlar Kanunun ikinci kısmında yer alan sözleşmelerden (istisna akdi hariç akdin muhtelif nevilerinden) kaynaklanan davalar bakımından Sulh ve Asliye ayrımının yapılmadığı ve incelemenin bu nedenlerle Yüksek 13.Hukuk Dairesince yapılacağından uyuşmazlık konusu dosyanın temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/15587, Karar No: 2006/15136, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15587 E.  ,  2006/15136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davası sırasında davacı taraf vekili 08.06.2006 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 08.06.2006 günlü dilekçesinde duruşmada tanık dinlenmesi sırasında "tanığın neden tek tek ya da ikişer ikişer fabrikaya gitmedinizde topluca gitme ihtiyacı duydunuz? Bu şekilde işverene biz mahkemeden karar alarak işe döneriz, işyerine de gireriz demek mi istediniz." şeklinde soru sorulup taraflı davrandığı, ayrıca hakimin davalı şirkete ait misafirhanede bir müddet kaldığı gerekçeleri ile davaya bakan hakim hakkında reddi hakim talebibinde bulunmuştur.

Red edilen Hakim ... ' in 39878 red talebinin yerinde olmadığı görüşü üzerine dosyayı inceleyen merci hakimliğince reddi hakim talebinin reddine ve H.Y.U.Y.'nın 36. maddesi gereğince 137.00.-YTL. para cezasının red talebinde bulunan davacıdan alınmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İncelenen dosya kapsamına göre, hakimin reddi için ileri sürülen hususlar H.Y.U.Y.'nın 29. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 13/11/2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29954, Karar No: 2015/11437, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29954 E.  ,  2015/11437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 02/10/2014

NUMARASI : 2014/916-2014/1434

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.05.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5120, Karar No: 2012/16651, Tarih: 21.05.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/5120 E.  ,  2012/16651 K.**

* MÜKERRIRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJIMI

* DENETIMLI SERBESTLIK TEDBIRI

* DENETIM SÜRESININ BELIRLENMESI

* CEZA VE GÜVENLİK TEDBİRLERİNİN İNFAZI HAKKINDA KANUN (5275) Madde 108

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 58

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: DENETİM SÜRESİNİ BELİRLEME VE GEREKTİĞİNDE UZATMA GÖREVİNİN, HÜKMÜ VEREN MAHKEMEYE DEĞİL, HÜKÜMLÜNÜN İNFAZ AŞAMASINDAKİ DAVRANIŞLARINI DA DEĞERLENDİREREK KOŞULLU SALI­VERME İLE İLGİLİ KARARI VERECEK OLAN MAHKEMEYE AİT OLDUĞU GÖZETİLEREK, 5237 SAYILI TCK’NIN 58/7. MADDESİ UYARINCA MÜ­KERRİRLERE ÖZGÜ İNFAZ REJİMİNİN VE CEZANIN İNFAZINDAN SONRA DENETİMLİ SERBESTLİK TEDBİRİNİN UYGULANACAĞININ BELİRTİLMESİ İLE YETİNİLMESİ GEREKİR.

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra gereği gö­rüşülüp düşünüldü;

Sanığın önceden kasıtlı suçtan hükümlülüğünün bulunması nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakıl­ması hükümlerinin uygulama olanağının bulunmadığı gözetilerek yapılan ince­lemede;

5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesinde; mahkumiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra de­netimli serbestlik tedbirinin uygulanacağı düzenlenmiştir.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 108. maddesinin 4. fıkrasında “Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler.” 5. fıkrasında “Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim sü­resinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır.” 6. fıkrasında “Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir. Denetim süresi en fazla beş yıla kadar uzatılabilir.” hükümleri mevcuttur.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, denetim süresini belirleme ve ge­rektiğinde uzatma görevinin, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 58/7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın in­fazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca denetimli serbestlik tedbiri süresinin de gös­terilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerek­tirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, hükmün 7. bendindeki “5275 sayılı Yasa’nın 108/4. maddesi gereğince cezasının infazından sonra takdiren 1 yıl süre ile hakkında denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına” iba­relerinin çıkarılarak, “cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” cümlesinin hükme eklenmesi, suretiyle hükmün (DÜZEL­TİLEREK ONANMASINA), hükmün sair kısımlarının aynen bırakılmasına, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/618, Karar No: 2024/2056, Tarih: 12.03.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/618 E.  ,  2024/2056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/200 E., 2022/2279 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Keşan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/202 E., 2021/249 K.

Taraflar arasındaki tapu iptali tescil ve tenkis davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istekli temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelendi, duruşma isteği değerden reddedildi, gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı; mirasbırakan babası ...’in 139 ada 88 ve 140 ada 139 parsel sayılı taşınmazlarını ölünceye kadar bakma akdi ile davalı oğlunu temlik ettiğini, yapılan işlemin mirasçılardan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu, ayrıca mirasbırakanın ağır felç geçirdiğini ve yatalak hasta olduğunu, bunama nedeniyle de temlik tarihinde ehliyetsiz olduğunu ileri sürerek tapu kayıtlarının iptali ile miras payı oranında adına tesciline, olmadığı takdirde tenkise karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

Davalı; mirasbırakanın 2013 yılında felç geçirdiğini, bu nedenle vücudunun sağ tarafını kullanamaz hale gelip yatağa mahkum olduğunu, temel ihtiyaçlarını dahi kendi kendine sağlayamadığı mirasbırakanın tüm ihtiyaçlarının kendisi ve eşi tarafından yerine getirildiğini, davacının ise ne maddi ne de manevi hiçbir desteği olmadığını, bu durumun mirasbırakanın fiil ehliyetini etkilemediğini, sadece fiziksel hareketlerini kısıtladığını, temlik tarihinde fiil ehliyetini haiz olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Keşan 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.11.2021 tarihli, 2016/202 Esas, 2021/249 Karar sayılı kararı ile; Adli Tıp Kurumu raporuna göre temlik tarihinde mirasbırakanın fiil ehliyetini haiz olduğunun saptandığı, davalının uzun yıllardır mirasbırakan babasıyla yakından ilgilendiği, temliklerin mirasbırakanın geriye kalan mal varlığına oranlandığında makul karşılanabilecek sınırda olduğu, mal kaçırmak amacıyla değil bakıp gözetilmek amacıyla yapıldığı, davalının bakım borcunu yerine getirdiği, muvazaa iddiasının ispatlanamadığı, mirasbırakan tarafından karşılıksız bir kazandırmada bulunulmadığından tenkis de talep edilemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu, mirasbırakanın varlıklı biri olup sosyal güvencesinin bulunduğunu, temliklerin davacıyı mirasından mahrum etmek amacıyla yapıldığını, temlik edilen taşınmazların mirasbırakanın en kıymetli taşınmazları olduğunu, mirasbırakanın ağır felç geçirdiğini, bu nedenle yatalak hasta olup geçirdiği hastalıklar ve yaşlılığı nedeniyle akli melekelerinin önemli ölçüde zayıfladığını ve temyiz kudretinin bulunmadığını, davalı ve eşi tarafından değil, davacı ve ailesi tarafından bakılıp gözetildiğini, maddi ve manevi tüm ihtiyaçlarının giderildiğini, mirasbırakanın rahatsızlığı döneminde kardeşler arasında sorunlar yaşandığını, bu nedenle diğer kardeşlerin davacıyı mirasbırakan ile görüştürmediğini, davalının ise mirasbırakanın mal varlığını kendi nam ve hesabına kullanmaya çalıştığını, temliklerin açıkça mal kaçırmak amacıyla yapıldığını belirterek kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesinin 27.12.2022 tarihli, 2022/200 Esas, 2022/2279 Karar sayılı kararıyla; tarafların mirasbırakanın oğulları olduğu, mirasbırakanın eşi ile birlikte yaşadığı, davacı ve davalının da aynı avlu içinde kendi evlerinde yaşadıkları, mirasbırakanın ölümünden yaklaşık 3 yıl kadar önce geçirdiği felç nedeniyle yatalak duruma geldiği, yatalak olan mirasbırakanın beslenme, tuvalet, kişisel temizlik dahil hiçbir temel ihtiyacını tek başına gideremediği, ağır bakım ihtiyacı içinde olduğu, sözleşmenin düzenlendiği tarihte mirasbırakanın bu şekilde sözleşme yapmasının hayatın olağan akışına uygun ve ihtiyaçtan kaynaklandığı, davalının ise sözleşme ile üstlendiği bakım edimini yerine getirdiği, mirasbırakanın bakımının ağırlıklı olarak davalı ve eşi tarafından yapıldığı, mirasbırakanın eşi ve kızının da yardımcı oldukları, mirasbırakanın hayattayken bakılmadığına ilişkin bir itiraz ve iddiasının olmadığı, mirasbırakanın bakım sözleşmesine 2 adet taşınmazı konu ettiği, terekesinde 16 adet taşınmaz bıraktığı, yine bankada mevduatının bulunduğu, terekesinde kalan taşınmazların değerleri tespit edilmemiş ise de sözleşme konusu taşınmazlarla aynı yerde ve aynı nitelikte taşınmazlar olduğu, bu nedenle değerlerinin benzer olacağı dikkate alındığında mirasbırakanın bakım ihtiyacının ağırlığına göre sözleşmeye konu edilen taşınmazların değerinin tüm mamelekine oranının makul sınırda olduğu, bu nedenlerle mirasbırakanın gerçek iradesinin ölünceye kadar bakma akdi yapmak olduğu, davacıdan mal kaçırma kastı ile hareket etmediği, davacının muvazaa iddiasını ispat edemediği, mirasbırakanın davalı ile düzenlediği dava konusu ölünceye kadar bakma sözleşmesinin muvazaalı olmadığı, davalının bakım edimini ifa ettiği, karşılıksız bir kazandırmanın söz konusu olmadığının dosya kapsamı ile sabit görüldüğü, bu nedenlerle tüm talepler yönünden davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ehliyetsizlik ve ölünceye kadar bakma sözleşmesinden kaynaklanan muris muvazaası hukuki nedenlerine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı; 4721sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ıncı, 706 ncı; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 237 nci; 2644 sayılı Tapu Kanunu'nun 26 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, ehliyetsizlik ve ölünceye kadar bakma sözleşmesinden kaynaklanan muris muvazaası hukuki nedenlerine dayalı miras payı oranında tapu iptal ve tescil, olmadığı takdirde tenkis istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

01.04.1974 tarihli ve 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı; 4721sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 6 ıncı, 706 ncı; 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 237 nci; 2644 sayılı Tapu Kanunu'nun 26 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 1935 doğumlu mirasbırakan ...’in 27.01.2016 tarihinde ölümü üzerine geride mirasçı olarak davacı oğlu ... ile davalı oğlu ..., dava dışı eşi ... ve kızı ...’nin kaldığı, mirasbırakanın dava konusu 140 ada 139 ve 139 ada 88 parsel sayılı taşınmazlarını 5.05.2015 tarihinde ölünceye kadar bakma akdi ile davalı oğlu ...’e devrettiği anlaşılmaktadır.

2.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

3.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370 inci maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye 247,70 TL onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.03.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/686, Karar No: 2007/652, Tarih: 26.09.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-686 E.  ,  2007/652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2007

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın  kabulüne  dair verilen  2.6.2006 gün ve  141-373 sayılı kararın incelenmesi   davalı  vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay  20.Hukuk Dairesinin  13.11.2006    gün ve  11551-15190 sayılı ilamı ile, (..Kadastro sırasında, .... Köyü 105 ada 25 parsel sayılı 5.283,99 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesizden tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı A.  A. adına  tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm  davalı vekili  tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.  O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi,bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır..) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,  26.9.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.