muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14637, Karar No: 2015/5439, Tarih: 20.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/14637 E.  ,  2015/5439 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yakarak mala zarar vermeye teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde şikayetçinin işletmesinde çalışan oryantal ile tartıştıktan sonra benzin dolu bidonla tekrar işletmeye gelip yakacağından bahisle zarar vermeye teşebbüs ettiği iddia edilen olayda,

O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine ancak;

1) 07/08/2005 tarihli görgü tespit tutanağına göre sanığın getirdiği bidonda benzin bulunduğu ancak işyeri ve çevresinde benzin dökülen yerin olmadığının belirtildiği, şikayetçi ...'in ve tanık ...'ın soruşturma aşamasındaki beyanlarında sanığın benzini dökmeye çalıştığı ancak dökemeden bidonun çevredekiler tarafından elinden alındığını sanığın ''burayı yakacağım, size burayı dar edeceğim'' şeklinde sözler söylediğini beyan ettikleri, şikayetçi ...'in duruşmadaki beyanında ise sanığın benzini işyerinin etrafına döktüğü sırada kolluğun geldiğini belirtmesi gözetilerek, maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde ortaya çıkarılması açısından; sanığın benzin dolu bidonla geldikten sonra söz konusu benzini döküp dökmediğine dair çelişkinin giderilmesi ve akabinde dökmediğinin ve dökmek için teşebbüste bulunmadığının tespit edilmesi halinde eylemin 106/1-2 cümle kapsamında değerlendirilmesi ve sonucuna sanığın hukuki durumunun tayin ve tespiti gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2) Kabule göre de; 28/06/2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 152/2-son maddesinde yapılan değişiklik neticesinde, mala zarar verme suçunun yakarak, yakıcı veya patlayıcı madde kullanılarak işlenmiş olması halinde, “verilecek ceza iki katına kadar artırılır” cümlesi, “bir katına kadar arttırılır” şeklinde değiştirilmiş olması karşısında; sanığın hukuki durumunun lehe kanun değişikliği kapsamında yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Mahkemenin eylemi yakarak mala zarar vermeye teşebbüs olarak kabulüne rağmen ceza tayininde 5237 sayılı TCK'nın 35. maddesi uygulanmadan yazılı şekilde hüküm kurularak fazla ceza tayin edilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7520, Karar No: 2015/2165, Tarih: 17.06.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/7520 E.  ,  2015/2165 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kenevir ekme

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ele geçirilen 700 kök kenevirin niteliği ile miktarına ve buna bağlı olarak suç konusunun önem ve değerine göre, temel cezanın alt sınır aşılarak tayin edilmesi mümkünse de, TCK’nın 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olarak temel hapis cezasının alt sınırdan çok uzaklaşılarak 4 yıl olarak fazla belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10882, Karar No: 2013/5085, Tarih: 04.04.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/10882 E.  ,  2013/5085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tespit

KARAR

Davacı dava dilekçesinde, 999 parsel üzerinde dahili davalılardan ...’in ev ve mandırası dışındaki ev ve müştemilatın davalı ...’e ait olduğunun tespitine karar verilmesini istediğine, davacının davalı ...’ten alacaklı olduğuna, ... 2. İcra Müdürlüğü'nde bulunan 2007/3236 Esas sayılı takip dosyası ile ... hakkında icra takibi yapıldığı dosya kapsamı ile belirlendiğine, aynı yer Sulh Hukuk Mahkemesi'nde davacı ... tarafından ortaklığın giderilmesi davası açıldığına, İİK'nun 121. maddesi uyarınca davacının gerekli yetkiyi aldığı, kararın gerekçe kısmından anlaşıldığına, her ne kadar dilekçenin ve hükmün dava bölümünde imar ve ihyaya dayalı tapu iptali ve tescili davası denilmiş ise de esasen alacaklı davacının İİK. gereğince aldığı yetki üzerine davalıya ait muhtesatın tespitini isteğine göre, hükme yöneltilen temyiz itirazlarını inceleme görevi Yargıtay (7.) Hukuk Dairesine ait olmakla dosyanın anılan Daire Başkanlığı'na GÖNDERİLMESİNE, 04.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5175, Karar No: 2012/8661, Tarih: 03.07.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2012/5175 E.  ,  2012/8661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirascılık Belgesi istemine ilişkin olarak açılan davada ... 4.Sulh Hukuk ile ... 2.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, mirascılık belgesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacının murisine ait veraset belgesinin verilmesi için açtığı mirasçılık belgesi davası olduğu, ... 4.Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından mirasçılık belegesi verilmesi davasının çekişmesiz yargı işi olup 6100 Sayılı HMK.nun geçici 3/2.maddesi gereğince sayılı HMK.nun 384. maddesine göre Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesi yetkili olduğunun belirtildiği nufüs kaydında davacının beylikdüzü ... adresinde oturduğundan ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiş, ... 2.Sulh Hukuk Mahkemesi ise çekişmesiz yargı işlerinde yetki kuralının kesin yetki olmadığı resen dikkate alınamayacağı mernis kaydına göre yetkisilik kararı verilemeyeceği belirtilerek ... 4.Sulh Hukuk Mahkemesi yetkili olduğu belirtilmiştir.

Mirasçılık belgesinin verilmesine ilişkin dava 6100 Sayılı HMK.nun geçici 3/2.maddesi gereğince sayılı HMK.nun 382. maddesinin çekşmesiz yargı işlerinden sayılmış 384.maddesinde ise Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesi yetkili olduğu

HMK.nun 11/3. maddesinde ise (3) Mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin davalarda, mirasçıların her birinin oturduğu yer mahkemesi de yetkili olduğu belirtilmiştir. Bu hale göre mirasçılık belgesinin verilmesi davalarında kesin yetki kuralı olmayıp tarafların yetki itirazı da olmadığına göre davanın açıldığı ilk mahkeme olan ... 4.Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 4.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 3.7.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6730, Karar No: 2016/7292, Tarih: 01.06.2016

**4. Hukuk Dairesi         2015/6730 E.  ,  2016/7292 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 12/12/2011 gününde verilen dilekçe ile rücuan tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16/12/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, doktor hatası nedeniyle sakat kalan dava dışı mağdura idarece ödenen tazminatın davalı doktordan rucuan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, istem kabul edilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı doktor tarafından, belindeki eğriliğin düzeltilmesi amacıyla ameliyat edilen dava dışı ....'ın ameliyat nedeniyle felç ve %100 malul olduğunu, bu sebeple mağdur tarafından idare mahkemesinde açılan maddi ve manevi tazminat davası sonucu davacı tarafından mağdura tazminat ödendiği belirterek, kusuruyla mağdurun maluliyetine neden olan davalıdan ödenen bedelin rucuan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

818 sayılı Borçlar Yasası'nın 50. ve 51. maddelerinde düzenlenmiş bulunan teselsül kuralları, birden çok kişinin birlikte bir zarara yol açmaları ve aynı zarardan dolayı sorumlu olmaları durumuna ilişkin olup zarara yol açanlar ile zarar gören arasındaki ilişkinin düzenlenmesine yöneliktir. Eldeki davada, zarar görene ödenen tazminat, zarar verenden rücu yoluyla istendiğine göre zarar veren kendi kusuru oranında sorumludur.

Dosya kapsamından,... alınan 30.06.2010 tarihli raporda davalının yaptığı ameliyatta mağdurda oluşan durumun sık rastlanan komplikasyonlardan olduğu belirtilmiş; ancak davalının ve varsa davacı idarenin kusur düzeyi değerlendirilmemiştir. Mahkemece, dosyadaki tüm belge ve bilgiler değerlendirilerek davalı doktorun kusur düzeyinin tespit ettirilerek; davalının kusuru oranında sorumluluğuna karar verilmesi gerekirken; kusur belirlemesi yapılmaksızın davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş; hükmün, bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın, yukarıda (2) numaralı bentte gösterilen nedenlerle temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, davalının diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 01/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18918, Karar No: 2015/5766, Tarih: 13.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18918 E.  ,  2015/5766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,.. Mahallesi 163 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 163 ada 2 parsel sayılı taşınmazın; kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 25.11.2013 emsal alınarak incelenen109 ada 29 parsel sayılı taşınmazın ise satış tarihi olan 03.07.2013 tarihinden önce; imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden, (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca (nazım imar planı içinde bulunan ancak, belediye hizmetlerinden yararlanmayan ve meskûn yerler arasında yer almayan bir taşınmazın arsa olarak değerlendirilebilmesi için) bu plan içine alındığı tarih ve plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezlerine uzaklığı, sınırları ve mücavir alan içinde yer aldığı belediyenin nüfus ve yapılaşma yoğunluğu, genişleme hızı, ulaşım olanakları, kullanma biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma imkanları, bu verilere göre nazım planının hazırlanma amacı olan uygulama imar planı kapsamına alınmasının yakın bir olasılık olması gibi hususlarının belediye başkanlığından,

2-Davaya konu taşınmaz ile emsal taşınmazın ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden,

3-Dava konusu 163 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma (değerlendirme) tarihi olan 25.11.2013, 109 ada 29 parsel sayılı taşınmazın ise satış tarihi olan 03.07.2013 tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 163 ada 2 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 109 ada 29 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

4-Dava konusu 163 ada 2 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 109 ada 29 parsel sayılı taşınmazın bulundukları cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılı emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından,

5-Tapu kayıt maliki ...'ın nüfus kaydının dosyaya getirtilerek, nüfus müdürlüğü, ilçe tapu müdürlüğü ve yapılacak kolluk araştırması ile ... ile ...'ın aynı kişi olup olmadığının tespit edilip ayrıca ...'ın ya da ...'ın soyadı düzeltimine ilişkin dava olup olmadığı araştırılarak, tapu malikinin gerçek isminin tespit edilerek davacı idare tarafından verilen temyiz dilekçesinin davalıya tebliği, ölü olduğunun anlaşılması halinde veraset ilamının ilgilisinden temin edilerek tüm mirasçılarına gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin tebliği ile temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6565, Karar No: 2025/324, Tarih: 13.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/6565 E.  ,  2025/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/582 E., 2023/594 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılanlar vekili, katılan kurum vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2021/108 Esas, 2023/108 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 29, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2023/582 Esas, 2023/594 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme ilişkin sanık müdafii, katılanlar vekili, katılan kurum vekili ve Cumhuriyet savcısının (aleyhe) istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanığın eylemini canavarca hisle ve eziyet çektirerek gerçekleştirdiğine ve üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın hukuka aykırı olduğuna ve bozulması gerektiğine, fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

3.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanığın eylemini canavarca hisle ve eziyet çektirerek gerçekleştirdiğine ve üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, gerekçeye ilişkindir.

III. GEREKÇE

2.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; kararın hukuka aykırı olduğuna ve bozulması gerektiğine, fazla ceza tayin edildiğine ilişkindir.

3.Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, sanığın eylemini canavarca hisle ve eziyet çektirerek gerçekleştirdiğine ve üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, gerekçeye ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı anlaşıldığından sanık müdafii, katılanlar vekili ve katılan kurum vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde düzeltme nedenleri dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2.Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Bakırköy 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2019 tarihli ve 2016/544 Esas, 2019/787 Karar sayılı ilamında tekerrüre esas alınan ve incelemeye konu cezada ikinci kez mükerrirlik uygulanmasına yol açan Ankara 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06.07.2006 tarihli ve 1991/185 Esas, 1992/30 Karar sayılı kararının suç tarihinin 18.10.1991 olduğu, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen bu suç için işlendiği tarih itibariyle yürürlükte olan 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ve 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'da ikinci kez mükerrirlik müessesine yer verilmediği, bu hususun sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden sanığın cezasının ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

3. Sanığın yargılama konusu suçtan mahkûmiyetine karar verilmesine rağmen, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine vekâlet ücretine hükmolunmaması hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2-3) numaralı paragraflarında açıklanan nedenlerle katılan Kurum vekili, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 04.05.2023 tarihli ve 2023/582 Esas, 2023/594 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1. maddesi gereği hükmün mahsus yerine; “katılan Kurum lehine 17.400 TL maktu vekâlet ücretinin sanıktan alınarak katılan Kuruma ödenmesine” ve hükmün tekerrüre ilişkin kısmı çıkarılarak yerine "Bakırköy 42. Asliye Ceza Mahkemesinin 31.10.2019 tarihli 2016/544 Esas, 2019/787 Karar sayılı ilamı ile 213 sayılı Kanun'un 359/B maddesi uyarınca verilen ve 27.01.2020 tarihinde kesinleşen 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı Kanun'un 58/6-7 maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bakırköy 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,13.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1163, Karar No: 2015/2511, Tarih: 06.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1163 E.  ,  2015/2511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 14. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.04.2013 gün ve 2009/789 E., 2013/420 K. sayılı kararın incelenmesi davalılardan ... Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 12.07.2013 gün ve 2013/14497 E., 2013/17490 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, dava konusu alacak miktarı itibariyle direnme kararına karşı temyiz yasa yolunun açık olup olmadığı, ön sorun olarak incelenmiştir.

1 Ekim 2011 tarihinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) yürürlüğe girmiş; anılan Kanunun 450.maddesiyle de 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleriyle birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bununla birlikte yasa koyucu uygulamada birtakım sorunların ortaya çıkmasını engellemek için, 6100 Sayılı Kanuna geçiş hükümlerini ayrıca düzenlemiştir.

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici madde 3 (Ek:31.03.2011– 6217/30 md.) göre bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.9.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 427’nci ilâ 454’ncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacaktır.

Bilindiği üzere, 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”; yürürlük tarihinden sonra mahkemelerce verilen hükümler yönünden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını bir milyar TL; yine yürürlük tarihinden sonra Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulunca temyiz incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilebilmesi için 440/III-1. maddesinde aranan parasal sınırı da altı milyar TL olarak değiştirmiştir. 5219 ve 5236 sayılı Kanunlara göre katsayı artışı uygulanarak bu sınırlar yıllar itibariyle arttırılmıştır.

16.07.1981 gün ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.