muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1424, Karar No: 2011/4891, Tarih: 12.04.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/1424 E.  ,  2011/4891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kat irtifakının iptali ile tapu kaydından terkin istenilmiştir. Mahkemece davanın arsa payının düzeltilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacılar vekili dava dilekçesinde; anataşınmazın onaylı mimari projeye aykırı biçimde inşa edildiğini, bir, iki ve üçüncü katlardaki bağımsız bölümlere 1/18 oranında arsa payı verildiği halde dördüncü kattaki 11 ve 12 nolu bağımsız bölümlere 2/18 arsa payı verildiğini bu nedenlerle kat irtifakı tesisinin yasaya uygun olmadığı gerekçesiyle kat irtifakının iptali ile tapudan terkinine karar verilmesini istemiş, davacı vekili davacıların ortak yerleri işgal ederek bağımsız bölümlerine katmaları üzerine aleyhlerine dava açılması üzerine mevcut davanın kötü niyetle açıldığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiş, mahkemece arsa payının düzeltilmesi yolunda hüküm kurulmuştur.

Davacılar vekilinin davaya konu ettiği kat irtifakının iptali istemi 634 Sayılı Yasanın 49 maddesinde ifade edilen kat irtifakının sona erdirilmesi olup mahkemece anılan yasanın üçüncü maddesi gereğince arsa payı düzeltilmiştir. HUMK.nun 74.maddesine göre hakim her iki tarafın iddia ve savunmalarıyla bağlı olup, ondan fazlasına veya başka bir şeye hükmedemeyeceği dikkate alınmadan istemin dışına çıkılarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Mahkemece dava dilekçesine konu edilen istem hakkında delil toplanıp oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 12.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9053, Karar No: 2012/7336, Tarih: 28.03.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/9053 E.  ,  2012/7336 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevde yetkiyi kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tanık ...'in soruşturma aşamasındaki ifadesinde; tanık ...'ten bir alacağının olmadığını, yine katılan ...'nin kullanımında olup ruhsatta ... adına kayıtlı olan araca haciz konulması yönünde sanık avukata herhangi bir talimat vermediğini de belirtmesi karşısında, bu kişinin kovuşturma aşamasında tanık olarak dinlenilmesi ve sanığın senede dayalı olarak yaptığı icra takibinin yasal bir dayanağının bulunup bulunmadığı da araştırılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik kovuşturma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı ve katılan ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 28.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16542, Karar No: 2012/1947, Tarih: 13.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/16542 E.  ,  2012/1947 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

Gerekçeli karar başlığındaki sanığın kimlik numarasının “73366025956” yerine “73405024612” olarak yanlış yazılması yerinde düzeltilmesi olanaklı yazım hatası kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK.nun 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanık hakkında aynı Yasanın 145. maddesi uyarınca indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3. maddesi göz ardı edilerek, 53/1-c bendinde belirtilen haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4010, Karar No: 2014/13971, Tarih: 10.07.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/4010 E.  ,  2014/13971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti Usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanığın beraatine

Türkiye Ticaret Sicili Gazetesinin 07.09.2006 gün ve 6637 sayılı yazısına göre sanığın şikayet tarihi itibariyle borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmadığının anlaşılması karşısında, yüklenen suçun unsurları oluşmadığı cihetle, şikayetçi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, 10.07.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15167, Karar No: 2014/8643, Tarih: 15.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/15167 E.  ,  2014/8643 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gümüşhane Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarihi : 15.05.2013

No : 2013/13-2013/73

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 19.05.2011 tarihli trafik kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan peşin değerli aylıkların tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun hükümleridir.

5510 sayılı Kanunun 13. maddesinde iş kazası,

"a) Sigortalının işyerinde bulunduğu sırada,

b)(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) İşveren tarafından yürütülmekte olan iş nedeniyle, sigortalı kendi adına ve hesabına bağımsız çalışıyorsa yürütmekte olduğu iş nedeniyle,

c)Bir işverene bağlı olarak çalışan sigortalının, görevli olarak işyeri dışında başka bir yere gönderilmesi nedeniyle asıl işini yapmaksızın geçen zamanlarda,

d)(Değişik bend:17.04.2008-5754 S.K./8.mad) Bu Kanunun 4 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamındaki emziren kadın sigortalının, iş mevzuatı gereğince çocuğuna süt vermek için ayrılan zamanlarda,

e)Sigortalıların, işverence sağlanan bir taşıtla işin yapıldığı yere gidiş gelişi sırasında, meydana gelen ve sigortalıyı hemen veya sonradan bedenen ya da ruhen özüre uğratan olay olarak tanımlanmıştır.

Dava konusu olayda çözülmesi gereken husus, sigortalının ölümüne neden olan olayın bir iş kazası olup olmadığı, buna bağlı olarak söz konusu uyuşmazlıkta uygulanacak olan yasa hükmünün belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

Zira kaza, bir iş kazası ise, davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun " İş Kazası Ve Meslek Hastalığı İle Hastalık Bakımından İşverenin Ve Üçüncü Kişilerin Sorumluluğu" başlıklı 21. maddesinin 4. fıkrası olup, anılan düzenlemede, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse,sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir. Anılan fıkra hükmüne göre; üçüncü kişinin rücu alacağından sorumluluğu kusur sorumluluğu esasına dayanır. Rücu edilecek miktar ise; sigortalı ya da hak sahiplerine yapılan ödemelerin tümünün, bağlanacak gelirlerin ise başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının kusur karşılığından oluşmaktadır.

Kazanın, iş kazası olmaması durumunda ise, davanın yasal dayanağı, 5510 sayılı Kanunun “Uzun Vadeli Sigorta Kolları Bakımından Üçüncü Kişinin Sorumluluğu" başlıklı 39. maddesi olup, anılan maddenin birici fıkrasında; Üçüncü bir kişinin kastı nedeniyle malûl veya vazife malûlü olan sigortalıya veya ölümü halinde hak sahiplerine, bu Kanun uyarınca bağlanacak aylığın başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı için Kurumca zarara sebep olan üçüncü kişilere rücû edileceği belirtilmiştir. Bu fıkra kapsamında rücu edilecek kişilerin sorumlulukları sadece üçüncü kişinin kasti fiili ile sınırlandırılmıştır. Rücu edilecek miktar ise ilk peşin sermaye değerli gelirin yarısıdır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, sigortalının trafik kazası sonucu vefat ettiği anlaşılmakta olup, sigortalının sigortalılığına esas faaliyetinin ne olduğu, bu faaliyeti kapsamında yolculuk yapıp yapmadığı anlaşılamamaktadır. Mahkemece; sigortalının Kurum nezdindeki şahsi sicil dosyası da getirtilerek, sigortalılığına esas faaliyeti, varsa tanık beyanı ve diğer tüm deliller birlikte değerlendirilerek olayın oluş şekli, giderek iş kazası olup olmadığı yukarıda belirtilen 13. madde kapsamında belirlendikten ve davanın yasal dayanağı tespit edildikten sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz bulunmuştur.

O halde, davacı avukatlarının bu yönlerini amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.04.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8380, Karar No: 2017/2319, Tarih: 21.09.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8380 E.  ,  2017/2319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında 28.12.2012 tarihli danışmanlık hizmetleri sözleşmesi imzalandığını, davalı şirketin müvekkilinin ihtiyaç duyduğu kredinin temini için hiç bir işlem yapmadığını ve müvekkilini tefeciye yönlendirmek istediğini, müvekkilinden alacağı ücrete mahsuben aldığı 3.100,00 TL ücreti de haksız olarak uhdesinde tuttuğunu, davalının müvekkiline herhangi bir danışmanlık hizmeti vermediğini belirterek... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2013/126 esas sayılı dosyası ile müvekkili aleyhine yapılan icra takibinde müvekkilinin davalıya borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin kredi ihtiyacı olan ekonomik dar boğazdaki şirketlere danışmanlık hizmeti verdiğini, davacı ile aralarında 28.11.2012 tarihli danışmanlık hizmetleri sözleşmesi imzalandığını ancak davacının sözleşme gereğince kredi çalışması için gerekli bilgi, belge ve kayıtları müvekkiline sunmadığını, davacının sözleşmeyi haksız olarak feshettiğini ve avansın iadesini talep ettiğini, ancak müvekkilinin sözleşme gereği bakiye danışmanlık ücretini talep etmekte haklı olduğunu belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; taraflar arasında düzenlenen danışmanlık hizmetleri sözleşmesi gereğince edimlerini yerine getirdiğini ispatlamayan davalının, davacıdan danışmanlık ücretinin tümünü istemesinin dürüstlük kurallarına aykırı olduğu, kural olarak menfi tespit davalarında kanıt yükü takip alacaklısına ait olduğundan kanıt yükü kendisinde olan davalının sözleşmenin imzalanmasıyla birlikte faaliyete geçmek için davacı ile iletişime geçme çabasını ve davacıdan ihtarname ile gerekli belgeleri istediğini kanıtlayamadığından bahisle, sözleşmeden kaynaklanan bakiye ücrete hak kazanmadığı gerekçesiyle, davacının davalıya karşı Anadolu 7. İcra Müdürlüğü'nün 2013/126 esas sayılı takip dosyası nedeniyle borcu olmadığından bahisle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/531, Karar No: 2007/3546, Tarih: 12.03.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/531 E.  ,  2007/3546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Ordu 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih               :  20.7.2006
Yargıtay — Esas No: 2011/1981, Karar No: 2012/37101, Tarih: 07.11.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/1981 E.  ,  2012/37101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan ...'in hazırlık anlatımında yüzüne sandalye ile vuranın sanık değil, ismini bilmediği, görse tanıyacağı sanığın arkadaşı olduğunu belirttiği,

Katılan ...'in de kendisine vuranı görmediğini, yaralandığını sonradan fark ettiğini belirttiği dikkate alındığında,

Kavgayı gören tanıklarda dinlenerek, kavgaya karıştığı anlaşılan ... hakkında da dava açılmasının sağlanması, aynı olay nedeniyle ayrı dava konusu edilen ve elinde olay esnasında bıçak bulunduğu anlaşılan...in İbrahim'i yaralayan kişi olup olamayacağının da beraberce değerlendirilmesi, gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle eksik incelemeyle hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7450, Karar No: 2016/8623, Tarih: 20.12.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/7450 E.  ,  2016/8623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanıkların atılı suçlardan mahkûmiyetlerine, suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyeti ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümlerin sanıklar ile suça sürüklenen çocuk müdafileri tarafından temyiz edilmesi ve sanıklar müdafilerince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 14.12.2016 Çarşamba saat 09.30’a duruşma günü tayin olunarak sanıklar müdafilerine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnamelere dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... ile Av. ... ve ibraz ettiği yetki belgesine dayanarak sanık ... adına gelen Av.... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanıklar ... ve ... haklarında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanıklar müdafileri temyiz layihalarını açıklayarak savunmalarda bulunup müvekkilleri haklarındaki hükümlerin BOZULMASINI istediler.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanıklar müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 28.12.2016 Çarşamba günü saat 09:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanıklar müdafileri savunmalarına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 28.12.2016 Çarşamba günü saat 09:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itiraz kanun yoluna tâbi olup temyizinin mümkün olmadığı ve anılan kararın mahallinde merciince incelenerek itirazın reddedildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafiin anılan karara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince Reddiyle, incelemenin sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümler ile suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 28.08.2015 tarihli raporunda, mağdurede hafif-orta derecede zeka geriliği saptandığı, kendisinde mevcut olan zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılamayabileceği ancak yakın çevresinde yaşayanlar ile kendisini tanıyanlarca ve tekrarlayan görüşmelerle anlaşılabileceğinin belirtildiği ve dosya kapsamında göre sanıklar ile suça sürüklenen çocuğun, onbeş yaşını tamamlamakla birlikte fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama yeteneği gelişmemiş olan mağduredeki zeka geriliğini bildiklerine dair dosyaya yansıyan yeterli delil bulunmadığı anlaşılmakla, sanıkların eylemlerinin TCK'nın 104/1, 234/3. maddelerinde düzenlenen reşit olmayanla cinsel ilişki, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması, suça sürüklenen çocuğun eyleminin ise TCK'nın 104/1. maddesinde yer alan reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk müdafilerinin temyiz itirazları ile sanıklar müdafilerinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.12.2016 tarihinde sanık ... ve suça sürüklenen çocuk ... yönünden oybirliğiyle, sanık ... yönünden üyeler ... ile Üye ...'ın karşı oyları ve oyçokluğuyla karar verildi. 20.12.2016 tarihinde verilen işbu karar 28.12.2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanıklar müdafilerinin gıyaplarında tefhim olundu.

KARŞI OY:

KARŞI OY:

İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 28.08.2015 tarihli raporunda, mağdurede hafif-orta derecede zeka geriliği saptandığı, kendisinde mevcut olan zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılamayabileceğinin ancak yakın çevresinde yaşayanlarca, kendisini tanıyanlarca ve tekrarlayan görüşmelerle anlaşılabileceği belirtilmesi, mağdure ile sanık ...'in olaydan önce birçok kez buluşup görüştüklerini ifade etmeleri ve mesaj tutanakları karşısında, sanık ...'in mağdurede bulunan zeka geriliğini bilmesi gerektiği kanaatiyle sayın çoğunluğun, sanık ... yönünden vermiş olduğu kararlara katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2016/9534, Karar No: 2016/14679, Tarih: 22.09.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/9534 E.  ,  2016/14679 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davalı ... ve dava dışı ... ile dava dışı ...'nin fesih tarihi 24/07/2015 itibariyle davacının çalıştığı işkolu ile aynı iş kolundaki işyerlerine ait çalışan işçi sayılarını gösterir kayıtların SGK'dan istenerek dosyaya eklenip tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.