muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1917, Karar No: 2014/6387, Tarih: 27.02.2014

Somut olayda, haftanın 2 günü saat 23.00'a kadar yapılan çalışmada ara dinlenmenin 1,5 saat yerine 1 saat olarak dikkate alınması sonucu yapılan fazla çalışma hesabı hatalıdır.

3- Yıllık izin ücreti hesabı da taraflar arasında ihtilaflıdır.

Hükme esas alınan 30/05/2011 tarihli Ek Bilirkişi Raporu'nda yıllık izin yönünden ilk rapora atıf yapmakta olup, ilk (Kök) raporda ise 1989-1996 yılları arası 8 yılda izin kullandığının yıllık izin defteri ile sabit olduğu, 1997-2007 yılları arasında 11 yılın izinlerini kullanmadığı için 1997-2003 arası 7 yılda her yıl için 18 günden 126 gün, son 4 yılda her yıl için 26 günden 104 gün olmak üzere toplam 230 gün izin alacağı hesaplanmış ve bu rakam 3.785,34 TL olarak bulunmuştur. Ancak, yerel Mahkemece, davalı şirkette geçen çalışma süresini esas alındığına göre, bu durumda, davalı şirkette geçen ilk dönem çalışmanın izinlerinin kullanıldığı, son dönem çalışması olan 2003-2007 arası için 4 yıla tekabül eden hizmet süresi bakımından izin ücretine hükmedilmesi gerekirken başka şirketlerde geçen 3 yıllık çalışma için de izin ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

4- Ayrıca, hükmedilen işçilik alacaklarının “net mi” yoksa “brüt mü” olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi, hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8473, Karar No: 2013/1510, Tarih: 19.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/8473 E.  ,  2013/1510 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.11.2008 gün ve 2007/181 Esas 2008/344 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar ..., ..., ... ile sanıklar ..., ..., ..., ... müdafileri ve katılan vekili tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin, kısa bir zaman önce tanıştığı sanık ...'ın kendisine birşey söyleyeceğinden bahisle arabasına bindirdikten sonra yolda kendisine yumrukla 2 defa vurduğunu, aldığı darbelerin etkisi ile sağ gözünün şiştiğini, elmacık kemiğinde çatlak oluştuğunu, daha sonra sanık ...'ın kendisini diğer sanıkların bulunduğu köy evine götürdüğünü, evde sanık ...'ın eline geçirdiği değnekle sobanın kenarına sıkıştırıp kendisine vurduğunu, daha sonra her dört sanığın birden zorla ırzına geçtiğini beyan etmesine karşın, olaydan hemen sonra ... Devlet Hastanesinden alınan 29.11.2006 tarihli raporda vücudunda herhangi bir darp ve cebir izinin bulunmadığının anlaşılması, mağdurenin hiçbir aşamada fuhuş yaptığını beyan etmemesine rağmen Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) üzerinden yapılan sorgulama neticesinde ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2006/532 Esas, 2007/728 Karar sayılı dosyasındaki beyanlarından mağdurenin fuhuş işi ile iştigal ettiğinin ve dosyada tanık olarak dinlenen ...'ın ise mağdureyi fuhuş yapması için aracılık ettiğinin anlaşılması, sanıkların savunmalarında para karşılığı rızaen cinsel ilişki sonrasında sanık ...'ın, mağdurenin ücretini ödememiş olması nedeni ile mağdurenin kendilerini şikâyet etmiş olabileceğini belirtmeleri karşısında; para karşılığı fuhuş amaçlı olarak sanıkların bulunduğu eve giden mağdurenin rızaen cinsel ilişkiye girdikten sonra kararlaştırılan ücretini alamamasından kaynaklanan husumet nedeniyle sözkonusu ithamlarda bulunmuş olduğu yönünde şüphe oluşması dikkate alınarak, mağdurenin aşamalarda birbirleri ile çelişen ve tıbbi deliler ile de örtüşmeyen beyanları dışında sanıkların cezalandırılmalarına yeterli kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, sanıkların atılı suçlardan beraatleri yerine ...mahkûmiyetlerine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar ..., ..., ... ile sanıklar ..., ..., ..., ... müdafileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16051, Karar No: 2015/19914, Tarih: 08.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/16051 E.  ,  2015/19914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, davanın hukuki yarar yokluğu sebebi ile reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100,00 TL kıdem tazminatı, 100,00 TL ihbar tazminatı ve 100,00 TL yıllık izin ücreti alacağının davalıdan tahsil edilmesine karar verilmesini istemiş ve davayı kısmi alacak davası olarak açtıklarını beyan etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile davanın hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık davanın niteliği ve işçilik alacaklarına ilişkin kısmi dava açılmasında hukuki yarar bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nda dava çeşitleri 105. ila 113. maddelerinde düzenlenmiş, eda davası (m. 105), tespit davası (m.106) ile belirsiz alacak ve tespit davası (m.107), inşai dava (m.108), kısmi dava (m.109) ayrı ayrı maddelerde gösterilerek farklılıkları belirtilmiştir.

Kısmi dava 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 109. maddesinde tanımlanmıştır. Maddenin birinci fıkrasında; “talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir”düzenlemesine yer verilmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanunu madde 109’da, haktan açıkça feragat edilebileceği şeklindeki temel maddî hukuk ilkesinden hareketle, kısmî dava açılırken fazlaya ilişkin hakları saklı tutma şeklindeki uygulamaya son verilmesi, bu veya buna benzer bir ibare kullanılmadığında haktan feragat edilmiş sayılacağı yönündeki uygulamanın önüne geçilmesi amaçlanmıştır.

Somut olayda, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının tahsiline ilişkin dava asgari miktarlar gösterilerek açılmıştır. Davacı vekili, yargılama aşamasında, davayı kısmi olarak açtıklarını beyan etmiştir. Mahkemece, belirsiz alacak davası açılmasında hukuki yarar bulunmadığı gerekçesi ile davanın usulden reddine karar verilmiş ise de; belirsiz alacak davası istisnai bir dava türü olup, davanın kısmi olarak açıldığının aşamalarda beyan edilmiş olması karşısında, somut olayda 6100 sayılı Kanun'un 109/1. maddesinin uygulanması zorunludur. Anılan kanuni düzenleme gereğince talep konusunun niteliği itibari ile bölünebilir olduğu durumlarda sadece bir kısmının dava yolu ile ileri sürülmesinin mümkün olduğu ve bu gerekçe ile kısmi dava açılmasında hukuki yarar bulunduğu da gözetilerek işin esasına girilip oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe davanın hukuki yarar yokluğundan reddedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/54, Karar No: 2023/6931, Tarih: 09.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/54 E.  ,  2023/6931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/934 E. 2022/2310 K.

SUÇLAR : Kasten öldürme, kasten yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret- Onama

1.Sanıklar ..., ... ve ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçu yönünden yapılan incelemede ;

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesi tarafından, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca verilen beraat kararının istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca hükmün temyizinin mümkün olmadığı belirlenmiştir.

2.Sanıklar ... ve ... hakkında maktul ...'a karşı kasten öldürme suçu yönünden yapılan incelemede ;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılanlar ..., ...vekilinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.02.2022 tarihli ve 2021/313 Esas, 2022/48 Karar sayılı kararı ile;

a.Sanıklar ..., ..., ... hakkında katılan ...'a karşı kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, ayrı ayrı 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

b.Sanıklar ..., ... hakkında maktul ...'ye karşı kasten öldürme suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... yönünden ayrıca 58 ... maddesi uyarınca cezasının mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

b.Sanıklar ..., ... hakkında maktul ...'ye karşı kasten öldürme suçundan ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, sanık ... yönünden ayrıca 58 ... maddesi uyarınca cezasının mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

2.Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/934 Esas, 2022/2310 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekili ve katılan ... vekilinin temyiz istemi; eksik inceleme ve hatalı değerlendirmeye, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine, sanıkların maktulü canavarca hisle ve eziyet çektirerek, tasarlayarak öldürdükleri gerekçesi ile suç vasfına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, sanık ...’in de mahkumiteyetine karar verilmesi gerektiğine, ilişkindir.

Katılan ... vekilinin temyiz istemi; sanıkların katılana ateş ettiklerine, sanıkların maktule karşı eylemi nedeni ile canavarca hisle ve eziyet çektirerek kasten öldürme suçundan cezalandırılmaları gerektiğinden suç vasfına ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine, ilişkindir.

Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi; sanığın eyleminin meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine, ilişkindir.

Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi; sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığından beraat etmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi; sanığın eyleminin meşru savunma ya da meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına, sanığın beraat etmesi gerektiğine, ilişkindir.

Sanık ... ve müdafiinin temyiz istemi; sanığın eyleminin meşru savunma kapsamında kaldığından beraat etmesi gerektiğine, ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktul ... ile maktul Ural arasında mera anlaşmazlığı nedeniyle önceye dayalı husumet bulunduğu, maktuller arasında meydana gelen kavgada maktul Ural'ın maktul ... tarafından kendisine ait olan ruhsatsız tabanca ile vurulduğu, silah sesini duymaları üzerine sanıklar ... ve ...'nın olay yerine gittikleri, maktul Ural'ın, sanık ...'ın kardeşi, sanık ...'nın oğlu olduğu, sanıklar ... ve ...'nın maktul ...'ye sopa ile saldırdıkları, aralarında arbede yaşandığı, arbede sırasında aynı zamanda sanık ...'nın maktulü bıçak darbeleri ile yaraladığı, maktulün sopa ve bıçak darbeleri sonucunda sanıklar ... ve ... tarafından öldürüldüğü, ... ve ...’ın bu öldürme eyleminde fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ettikleri, arbede bittikten sonra olay yerine sanık ... 'in aracı ile geldiği, henüz yaralı olan Ural'ı arabasına alarak hastaneye doğru götürdüğü, yine arbede sırasında olay yerine maktul ...'nin kardeşi olan katılan ...'ın aracı ile geldiği, aralarında 20-25 metre mesafe olduğu, daha sonra katılan ...'ın olay yerinden ayrıldığı şeklinde geliştiği kabul edildiği, anlaşılmıştır.

2.Sanıkların savunmaları, katılanlar ve tanık beyanları, otopsi, adli tıp raporları, olay yeri inceleme tutanakları, uzmanlık raporları, tutanaklar, adli sicil kayıtları, nüfus kayıtları, dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar ... ve ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, olayın anlık geliştiği ve tasarlama ve canavarca hisle eziyet çektirerek öldürme suçlarının koşullarının bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanıklara yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, meşru savunma koşullarının oluşmadığı, anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

1.Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçu Yönünden

V. KARAR

1.Sanıklar ..., ... ve ... Hakkında Katılan ...'a Karşı Kasten Yaralamaya Teşebbüs Suçu Yönünden

İlk Derece Mahkemesince hükmolunan cezaların tür ve miktarı ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan ret kararı nazara alınarak 5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendinde yer verilen; “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak (…) istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286 ncı maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, katılan ... vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 ... maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

2.Sanıklar ... ve ... Hakkında Maktul ...'ye Karşı Kasten Öldürme Suçları Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.10.2022 tarihli ve 2022/934 Esas, 2022/2310 Karar sayılı kararında katılanlar vekili, katılan ... vekili, katılan ... vekili, sanık ... ve müdafii, sanık ... ve müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Afyonkarahisar 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5954, Karar No: 2016/88, Tarih: 11.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/5954 E.  ,  2016/88 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 6713 ada 1 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından salt vekalet ücreti yönünden ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmaz ile emsal olarak incelenen ... 6705 ada 8 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2014 yılı emlak vergisine esas m² değerinin belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulması ve temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/33891, Karar No: 2014/4840, Tarih: 06.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/33891 E.  ,  2014/4840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 13/09/2013

NUMARASI : 2011/440-2013/341

.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, iş sözleşmesini hakları ödenmediğinden bahisle feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının işten istifa ederek ayrıldığını alacak isteklerinin yerinde olmadığını, karayolları mevzuatına göre fazla çalışam yapmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, hafta tatili ücretinin reddine diğer isteklerin toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalı tarafça temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşveren, yurt içinde tır şoförü olarak çalışan davacı işçinin Karayolları Trafik Yönetmeliğinde öngörülen sürelerde çalıştırdığını, davacıya sefer başına prim ödemesi yapıldığını, bu sebeplerle fazla çalışma ücret alacağı talep edemeyeceğini ileri sürmektedir.

Tır şoförü olarak çalışan bir işçinin öncelikle ulusal trafik kurallarına göre günde belirli bir saatten fazla çalışmaması gerekir. Dairemizde temyiz incelemesi yapılan aynı işyerinin emsal dosylarında (22 HD 2013/29189 vd. esas) şoförlerin Karayolları Trafik Kanun'a göre günde dokuz saat araç kullandığı kabul edilerek hesap yapılmış ve iş yerinde sefer başına prim ödendiği kabul edilerek sadece fazla çalışmaların %50 zamlı kısmı hesaplanmış ve bu kararlar Dairemizce de yerinde görülmüştür. Şahitlere göre işyerinde sefer primi ödemesi kabul edildiğinden bu dosyada da fazla mesai saati olarak tespit edilen süreler için primleri ödendiğinden sadece %50 zamlı kısmının hesaplanması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi bozma sebebidir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3646, Karar No: 2016/6539, Tarih: 05.12.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/3646 E.  ,  2016/6539 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Çocuk Mahkemesi

Suç : Terör örgütü propagandası yapmak

Hüküm : 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, suça sürüklenen çocuk hakkında 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararın, anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde ve itiraza tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından bu karara yönelik itirazlar konusunda merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin İADESİNE, 05.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14873, Karar No: 2013/10903, Tarih: 19.11.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/14873 E.  ,  2013/10903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme, hakaret

...

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Direnme suçunu birden fazla kamu görevlisine karşı zincirleme şekilde işlediği anlaşılan sanık hakkında TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamış, hakaret suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanması esnasında maddede yazılı olan 1/6 sabit artırım oranı yerine 1/4 ibaresinin yazılması sonuca etkili olmayan maddi hata olarak kabul edilmiş, bu nedenle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen O Yer Cumhuriyet Savcısının ve sanığın temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen husus dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 19/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.