muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1717, Karar No: 2014/22204, Tarih: 24.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/1717 E.  ,  2014/22204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükümden vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkartılarak yerine "Katılan ... kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 1.320,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılana verilmesine" ibaresinin eklenmesine ve diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1930, Karar No: 2018/2786, Tarih: 02.07.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/1930 E.  ,  2018/2786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı... Ltd. Şti. ile davalılar 1-... 2-... 3-... 4-... 5-... 6-...7-... 8-... arasındaki davadan dolayı ... 3. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 20.03.2014 gün ve 2013/53-2014/147 sayılı hükmü bozan 23. Hukuk Dairesi'nin 30.03.2017 gün ve 2015/8843-2017/976 sayılı ilâmı aleyhinde davacı ve davalılar ... ile ... vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, Arsa Payı Karşılığı İnşaat Yapım Sözlemesi uyarınca davacı yükleniciye verilmesi gereken 5 nolu bağımsız bölüm ve 200 m2'lik alana karşılık gelen dükkan niteliğindeki bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptâliyle yüklenici adına tescili, mümkün olmaması halinde hesaplanacak değerlerinin davalı arsa sahiplerinden müştereken ve müteselsilen tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın, davalı ... haklarında ıslahla artırılan miktar da dikkate alınarak kısmen kabulüne davacının diğer davalılara açtığı davanın ve sair taleplerinin reddine dair verilen kararın davacı ve davalı ... vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nce davalı ...'in tüm, davacının diğer temyiz itirazları reddedip 5 nolu bağımsız bölüm bedelinden müştereken ve müteselsilen sorumlu olan diğer davalı arsa sahiplerinin de yükümlü oldukları gözetilerek, her birisinin sorumlu olduğu tutarlar belirlenip hüküm altına alınması ve vekâlet ücretiyle yargılama giderlerinin de buna göre belirlenmesi gerekirken alacağın tamanından davalı ...'in sorumlu tutulmasının doğru olmadığı gerekçesiyle verilen 30.03.2017 gün, 2015/8843 Esas, 2017/976 Karar sayılı bozma ilâmına karşı davacı yüklenici vekili ile arsa sahiplerinden davalı ... ve ... vekilince karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Karar düzeltme talep edilen bozma kararı Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nce verildiğinden karar düzeltme talebinin de anılan dairece incelenmesi gerekmekte ise de; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 09.02.2018 gün ve 1 sayılı iş bölümü kararıyla, 01.07.2016 tarihinden sonra Arsa Payı Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesi'nden kaynaklanıp temyiz ya da karar düzeltme talepli olarak Yargıtay'a gelen dosyaları inceleme görevi Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'ne verildiğinden, karar düzeltme istemi Dairemizce incelenmiştir.

1-Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacı yüklenici vekilinin tüm karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

1-Yargıtay ilâmında belirtilen gerektirici nedenler karşısında davacı yüklenici vekilinin tüm karar düzeltme talepleri yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalılar ... ve ...'ün karar düzeltme taleplerine gelince; bu davalılar, arsa sahibi olup dosya kapsamı taraflar arasında imzalanan sözleşme ve alınan bilirkişi raporlarına göre, arsa sahipleri ve yüklenicinin ihtilaf konusu olan 5 nolu bağımsız bölüm dışında kendilerine isabet eden bağımsız bölümleri aldıkları, davalı arsa sahiplerinden ...'in de sözleşmeye göre kendisine verilen bağımsız bölümlerin tamamını almış olup dava edilen 5 nolu bağımsız bölümün, davacı yükleniciye verilmesi gerekirken, oluşturulan kat irtifakı nedeniyle davalı ... adına tescil edilip onun tarafından satıldığı anlaşıldığından, diğer davalı arsa sahiplerinin müştereken ve müteselsilen sorumluluğunu gerektiren bir hâl söz konusu değildir. Davacı yükleniciye kalıp da kendi adına tescil edilen bağımsız bölümü dava dışı üçüncü kişiye satan ... tek başına bunun bedelinden davacıya karşı sorumlu olup hakkında verilen kısmen kabul kararının onanması gerekirken bozuldığı bu kez yapılan incelemede anlaşıldığından, karar düzeltme talebinde bulunan davalıların bu isteklerinin kabulü uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı yüklenicinin tüm karar düzeltme taleplerinin reddine, 2. bent uyarınca davalılar ... ve ...'ün karar düzeltme istemlerinin kabulüyle Yargıtay 23. Hukuk Dairesi'nin 30.03.2017 gün, 2015/8843 Esas, 2017/976 Karar sayılı ilâmı ile bu davalılar yönünden yapılan bozma kararının kaldırılarak yerel mahkemenin davalılar ... ve ... hakkında verdiği ret hükmünün ONANMASINA, HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 275,00 TL para cezası ile bakiye 9,40 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacıya yükletilmesine, ödediği karar düzeltme harcının istek halinde temyiz eden davalılar ... ile ...'e geri verilmesine, 02.07.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4730, Karar No: 2014/7790, Tarih: 04.06.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4730 E.  ,  2014/7790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında... Mahallesi çalışma alanında bulunan 30 ada 8 parsel sayılı 13.143 metrekare niteliğindeki taşınmaz deniz kumluğu niteliği ile davalı Hazine adına tespit edilmiş ve bilahare hükmen kumluk niteliği ile tespit dışı bırakılmasına karar verilmiş, karar 1.7.1985 tarihinde kesinleşmiştir. Aynı çalışma alanında bulunan 30 ada 22 sayılı parsel 5.579 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ise tapu kaydı nedeniyle ... mirasçıları olan davacılar adına tespit edilmiş, Hazine'nin taşınmazın kumluk niteliğinde olduğuna dair itirazı üzerine Hazine adına tespit edilmiş, davacıların açtığı dava sonucunda 30 ada 22 sayılı parselin (A) harfi ile gösterilen 57,75 metrekarelik bölümünün kumluk niteliği ile tespit dışı bırakılmasına, geriye kalan bölümün davacılar adına tesciline karar verilmiş, hüküm 13.09.1979 tarihinde Yargıtay denetiminden geçerek kesinleşmiştir. Davacılar, tapu kaydı ve kıyı kenar çizgisinin İdare Mahkemesi kararı ile iptal edildiği iddiasıyla, 30 ada 8 parselin bir bölümü ile 57,75 metrekare miktarındaki kumluk alanın payları oranında adlarına tescili istemi ile dava açmışlar, ... ve arkadaşları aynı nedene dayanarak davaya katılmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve arkadaşları vekili ile müdahil ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, davacılar temyiz karar harcını peşin yatırdıklarından harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının müdahillerden alınmasına, 04.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/13640, Karar No: 2019/7455, Tarih: 23.05.2019

**8. Ceza Dairesi         2017/13640 E.  ,  2019/7455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın hayvanlarını köyde otlattığı esnada hayvanların bir kısmının dikkatsizlik ve dalgınlık sonucu katılana ait tarlaya girerek ekili halde bulunan ceviz fidanlarının yapraklarına zarar verdiğinin katılan ile sanığın aşamalardaki beyanları ve tanık ...'nın bilgi ve görgüsünden anlaşılması karşısında; sanığın nitelikli mala zarar verme suçunu işleme kastıyla hareket ettiğine dair mahkumiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/42779, Karar No: 2015/26407, Tarih: 23.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/42779 E.  ,  2015/26407 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Ltd Şti’ nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız olarak feshedildiğini bildirerek hak etmiş olduğu kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar ayrı ayrı verdikleri cevap dilekçeleri ile davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan deliler ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı temizlik işçisi olarak çalışmış olup hafta içi 08.00-17.00 saatleri arasında, cumartesi ise 08.00-13.00 saatleri arasında çalıştığını ancak çoğu itibari ile 1-2 saat fazla çalışarak günü tamamladığını ve ayda 2 kez Pazar günleri çalışma yaptığını iddia ederek fazla çalışma ve hafta tatil ücret alacağı talebinde bulunmuştur.

Mahkemece tanık beyanlarına göre hesap yapan bilirkişi raporuna itibarla davacının fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacakları hüküm altına alınmıştır.

Dosya kapsamında yer alan ve davacı tarafından imzalı olan bir kısım izin isteği belgelerinde davacının yıllık izin dışında mesai izni adı altına izin kullandığı anlaşılmıştır. Mahkemece davacıdan bu izin belgelerinde belirtilen “ mesai izni” olarak kullandığı izinleri neyin karşılığı olarak talep edip kullandığı bir başka ifadeyle mesai izni kavramından neyi kastettiği açıklattırılıp kullanılan toplamda 25,5 gün karşılığı mesai izninin buna göre değerlendirilmesi gerekirken bu belgelerin mahkemece hiç dikkate alınmaması bozma sebebidir.

3-Taraflar arasında davacının yıllık izin ücreti konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

6100 sayılı HMK’nun 26. maddesinde hâkimin, tarafların talepleriyle bağlı olduğu, talepten fazlasına veya başka bir şeye karar veremeyeceği belirtilmiştir.

Davacı dava dilekçesi ile yıllık izin ücret alacağı talebinde bulunmamasına rağmen HMK’nun 26.maddesine aykırı bir biçimde talep aşılarak mahkemece davacının yıllık izin ücret alacağının hüküm altına alınmış olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

O halde davalı ... Ltd. Şti.'nin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... Ltd. Şti.'ne iadesine, 23.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15966, Karar No: 2015/4724, Tarih: 23.03.2015

**17. Hukuk Dairesi         2013/15966 E.  ,  2015/4724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalının trafik (ZMSS) sigortacısı olduğu aracın karıştığı trafik kazasında araç içinde yolcu olarak bulunan davacının yaralanarak felç olduğunu ve yatağa bağımlı hale geldiğini ileri sürerek, ıslahla birlikte 200.000,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı ile 200.000,00 TL bakıcı gideri zararının faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere göre, ıslah edilen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, poliçe teminat limitleri ve hesap bilirkişi raporu ile belirlenen zarar tutarı karşısında hatır taşıması indirimi yapılmasının sonuca etkili olmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 20.839,00 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 23/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6175, Karar No: 2022/1055, Tarih: 07.02.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/6175 E.  ,  2022/1055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet Savcısı, sanık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Her ne kadar sanık hakkında yasal engel bulunduğu gerekçesine dayanılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de, suç tarihi itibariyle sanığın adli sicil kaydında yer alan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın, 6545 sayılı Yasanın 72. maddesinin yürürlük tarihi olan 28.06.2014 tarihinden önce kesinleşmesi nedeniyle engel oluşturmadığı, 6545 sayılı Kanun ile değişik 231/8. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde, kişi hakkında kasıtlı bir suç nedeniyle bir daha hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemez" şeklindeki düzenlemenin uygulanamayacağının anlaşılması karşısında sanık hakkında "Sanık hakkında kesinleşmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğu anlaşılmakla koşulları oluşmamakla hakkında 5271 sayılı CMK m. 231/8 uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasına yer olmadığına" biçimindeki yetersiz ve kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07/02/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3052, Karar No: 2015/16946, Tarih: 23.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3052 E.  ,  2015/16946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 06/06/2014

NUMARASI : 2014/89-2014/432

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, İzmir İli .....Köyü 436 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday ve kavuna ait kuru ve sulu şartlarda 2011, 2012, 2013 ve 2014 yılları itibarıyla dekar başına asgari ve azami verimlerini, ayrıntılı üretim giderlerini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama gideri varsa bu giderleri- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin ayrı ayrı Kemalpaşa Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü ile İzmir Gıda, Tarım ve Hayvancılık İl Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11311, Karar No: 2021/1895, Tarih: 08.03.2021

**14. Ceza Dairesi         2016/11311 E.  ,  2021/1895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılanlar vekili ile sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Oluşa uygun kabule göre, sanığın işlediği reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun 5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımı süresine tabi bulunduğu ve suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında bu suçtan görülen kamu davasının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 08.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5743, Karar No: 2019/15038, Tarih: 04.07.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/5743 E.  ,  2019/15038 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... Grup Temizlik Gıda Orman Ürünleri Turizm Sosyal Hizmetler San. Tic. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 04/07/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4970, Karar No: 2023/2735, Tarih: 10.04.2023

**11. Ceza Dairesi         2022/4970 E.  ,  2023/2735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SUÇ : Dolandırıcılık

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığının 24.09.2021 tarihli ve 2021/7641 Soruşturma, 2021/9139 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Osmaniye 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 25.11.2021 tarihli ve 2021/5644 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 25.11.2021’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2022 tarihli ve 2021/28342 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.06.2022 tarihli ve KYB-2022/74774 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.06.2022 tarihli ve KYB-2022/74774 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,