muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10899, Karar No: 2012/17603, Tarih: 07.11.2012

Davalı vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak verilen tedbir kararı ile davacının 40 takım değil daha az ürününün yediemine verildiğini, esasen tedbir konulan malların yediemine değil de davacının uhdesinde bırakıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının ihtiyati tedbir nedeni ile 16 yemek takımı ürününün, ihtiyati tedbirin hukukî olarak varlığını devam ettirdiği 27.03.2001 ilâ 27.10.2005 tarihleri arasında yedieminde kalmasına razı olmak durumunda kaldığı, bu süre zarfında anılan ürünlerle ilgili üretim ve satış yapamamak sureti ile zarara uğradığı, bu meyanda toplam 44.450,00 TL maddî zarara uğradığı, davalının bu eylemi ile davacının dış dünyada ve ilgili ticarî sektörde sahip olduğu güven ve itibarının zedelediği, sektörde yer alan ticarî rakiplerinin mallarının biçimini taklit eden bir tacir olarak algılanmasına neden olunduğu gerekçeleriyle dava kısmen kabulü ile 44.450,00 TL maddî ile 10.000,00 TL manevî tazminatın 27.03.2001 tarihinden itibaren değişir avans oranları üzerinden işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz edilmiştir.

1-Davada, davalı zaman aşımı defi'nde bulunmuş, mahkemece davalının süresinde zaman aşımı defi'nde bulunmadığı gerekçesiyle zaman aşımı defi'nin reddine karar verilmiştir. Davalı, dava dilekçesinin 26.01.2008 tarihinde kendisine tebliğ edildiğini ve 04.02.2008 tarihli cevap dilekçesiyle süresinde zaman aşımı defi'nde bulunduğunu ileri sürdüğüne ve mahkemece bu hususun belirlenmesi için PTT Genel Müdürlüğü Ankara Posta İşleme Merkezi Müdürlüğü'ne yazılan müzekkere cevabında dava dilekçesinin davalıya tebliğine ilişkin tebliği evrakının barkod numarasının bildirilmesinin istenmesine göre, mahkemece müzekkere cevabında belirtilen eksiklik tamamlanarak anılan Kuruma, dava dilekçesinin davalıya ne zaman tebliğ edildiğinin yeniden sorulması suretiyle, zamanaşımı defi'nin süresinde olup olmadığının belirlenmesi gerekirken, bu eksiklik tamamlanmadan süresinde olmadığı gerekçesiyle reddi doğru olmamış kararın bu nedenlerle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/406, Karar No: 2025/3541, Tarih: 30.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2025/406 E.  ,  2025/3541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/455 E., 2023/233 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde cinsel saldırı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Özetle, atılı suçların unsurlarının oluştuğuna ve hükümlerin sanık aleyhine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

5271 sayılı Kanun'un 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanun'un 289. maddesinde sayılı hukuka kesin aykırılık halleri ve temyiz dilekçesinde belirtilen nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, gerçekleştirilen yargılamaya, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan Bakanlık vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesiyle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/4. maddesi uyarınca Ankara 3. Ağır Ceza Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7331, Karar No: 2015/19424, Tarih: 04.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7331 E.  ,  2015/19424 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/907-2014/323

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2- Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan araştırıldıktan,

3- 20 yaş aralığındaki kayısı ağacının maktu bedellinin İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7066, Karar No: 2016/2776, Tarih: 24.03.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/7066 E.  ,  2016/2776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Köy muhtarı olan sanık ...'ın, köy karar defterinin 64. sayfasına aza ... adına; 63 ve 64 sayfalarına aza ... adına; 12,19,21,22,23,24,25,26,27,28,29,37 ve 43. sayfalarına aza ... adına imza atmak suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; sanığın aşamalarda istikrarlı olarak, azaların bilgisi dahilinde imza attığını savunması, söz konusu kararların köyün işleri için alınmış olması, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 30.03.1992 gün ve 80/98 sayılı kararında da belirtildiği üzere, belgede sahtecilik suçlarında önceden verilen rıza üzerine başkasının yerine onun imzasının atılmasında suç kastından söz edilemeyeceği gibi rızanın açık veya zımni olabileceği hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın, suça konu kararlar alınırken orada bulunmayan aza yerine bilgisi ve rızası dahilinde imza attığına yönelik savunmasının aksine yüklenen suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşılmakla, beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.03.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7064, Karar No: 2014/9516, Tarih: 02.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/7064 E.  ,  2014/9516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 1058 ada 39 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2013 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14148, Karar No: 2014/18830, Tarih: 23.12.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/14148 E.  ,  2014/18830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ermenek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2014

NUMARASI : 2013/233-2014/154

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.İ. C.. ve davacı vekili Av.Ö..T. geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de, gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

1-Dairenin bir önceki bozma ilamında, bilirkişi kurulu raporu içeriğinden dava konusu taşınmazın üzerinde sekiz yaşlarında kavak ağaçlarının bulunduğu ve bunların taşınmazın 1694 m²'sine kavaklık niteliğini kazandırdığı, söz konusu kavakların cinsi ve yaşları dikkate alındığında henüz kesim çağına gelmeyen bu kavakların kapladığı alanın kapama kavaklık olarak kabulü ile buna göre bedelinin tespitinin gerektiği belirtilerek mahkeme kararı bozulmuş ve mahkemece bozmaya uyulmuş ise de, bu defa sözü edilen alana sulu tarım arazisi olarak değer belirlenip bu değere kavakların rayiç değerinin eklenmesi suretiyle hesaplama yapan bilirkişi kurulu ek raporu hükme esas alınmıştır. Mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, bozma gereklerinin yerine getirilerek taraflar yararına oluşan usuli kazanılmış haklar gözönünde bulundurularak bir karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde karar verilmiş olması,

2-Kabule göre de;

Acele el koyma dosyasında dava açılmadan önce ödenen kısmın mahsubu ile Dairemizin ilk bozma kararı öncesinde mahkemece artırılan (9.862,84 TL'lik) kısma da dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği 06.09.2010 tarihinden ilk karar tarihi olan 04.05.2012 tarihine kadar faiz uygulanması gerektiğinin gözetilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalılar ve davacı yararına takdir edilen 1.100,00 TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacı tarafa, davacıdan alınarak davalılara verilmesine, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 23.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20191, Karar No: 2012/16143, Tarih: 13.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/20191 E.  ,  2012/16143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :21.07.2011

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" ile "ziynet eşya alacağı" davasının davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı-davalı kocanın boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat ve ziynet alacağı taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Toplanan delillerden; davacı-davalı kocanın eşine fiziksel şiddet uyguladığı, hakaret ettiği ve birlik görevlerini yerine getirmekten kaçındığı; buna karşılık davalı-davacı kadının da, birlik görevlerini ihmal ettiği, haklı olmayan gerekçelerle kocasının yakınlarıyla görüşmesine engel olmaya çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece; tarafların kusurları bu şekilde açıklanıp belirlenmesine rağmen; boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğu benimsenmek suretiyle kusur derece ve dağılımında hataya düşülmüştür. Açıklanan kusurlu davranışlarına göre, taraflar eşit kusurlu olmayıp; her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte, davacı-davalı kocanın eşine göre daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Her iki taraf da boşanma isteğiyle dava açmış olmasına ve yaşanan olayların yıkıcı etkisi karşısında evliliğin devamında korunmaya değer bir yarar kalmadığından; davalı-davacı kadının kocanın açtığı boşanma davasına karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olacaktır. Bu nedenle davacı-davalı kocanın boşanma davası bakımından, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşulları oluşmuştur. Durum böyleyken, mahkemece davacı-davalı kocanın davasında boşanmaya Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi yerine, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca karar verilmesi doğru olmamıştır. Ancak, hüküm sonucu doğru olmakla birlikte, karar gerekçesi yerinde değilse Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438/son maddesi uyarınca Yargıtay tarafından hükmün gerekçesinin değiştirilerek onanmasına karar verilmesi imkan dahilinde olduğuna göre davacı-davalı kocanın davası için verilen boşanma hükmünün, kusur derece ve dağılımına ilişkin gerekçesinin değiştirilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

2-Yukarıda l. bentte açıklandığı gibi, boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı koca daha ağır kusurludur. Durum böyleyken; mahkemece davalı-davacı kadının maddi (TMK. md. 174/1) ve manevi (TMK. md. 174/2) tazminat taleplerinin hatalı eşit kusur belirlemesine bağlı olarak reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

2-Yukarıda l. bentte açıklandığı gibi, boşanmaya neden olan olaylarda davacı-davalı koca daha ağır kusurludur. Durum böyleyken; mahkemece davalı-davacı kadının maddi (TMK. md. 174/1) ve manevi (TMK. md. 174/2) tazminat taleplerinin hatalı eşit kusur belirlemesine bağlı olarak reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-davacı kadın karşı dava dilekçesinde; düğünde kendisine (30) adet bilezik, (140) adet çeyrek altın, (4) adet yarım altın, (1) adet altın set takımı ile 12.000 TL. takı parası takıldığını; bunlardan (10) adet bilezik, (70) adet çeyrek altın ve 7000 TL. takı parasına düğünün hemen ertesinde kocasının ailesinin el koyduğunu; kalanının ise, daha sonraki dönemlerde kocası tarafından elinden alındığını açıklamıştır. Bu açıklama ve davacı-davalı koca tanıklarının bir kısım ziynetlerin koca tarafından kendi ailesine verilmiş olması nedeniyle taraflar arasında geçimsizlik çıktığı ve sonrasında da gelişen olayların da eklenmesiyle boşanma davasının açılmış olduğunu beyan etmeleri karşısında; (10) adet bilezik, (70) adet çeyrek altın için ziynet alacağı davası kanıtlanmıştır. Kalan ziynet eşyaları ve takı parası için ispat yükü üzerinde olan davalı-davacı kadın alacağını kanıtlayamamıştır. Bu durumda, mahkemece (10) adet altın takı bileziği ile (70) adet çeyrek altının dava tarihi itibarıyla değerlerin uygun bilirkişi vasıtasıyla ayrı ayrı tespit ettirilerek; davalı-davacı kadının talebi de gözönünde bulundurulup; alacak talebinin bu ziynetlerle sınırlı olarak kabulüne karar verilmesi gerekirken; alacak talebinin tamamen reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2 ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA; davacı-davalı kocanın davası hakkında verilen boşanma hükmünün ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple kusur derecesi ve dağılımına ilişkin gerekçesinin değiştirilerek ONANMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.13.06.2012 (Çar.)
Yargıtay — Esas No: 2015/2292, Karar No: 2015/3899, Tarih: 10.09.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/2292 E.  ,  2015/3899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar ... ve ...'ın sahtecilik kastı ile bir araya gelerek dava konusu 28.07.2005 keşide tarihli 8.700 TL’lik çeki sahte olarak düzenledikleri, çek üzerindeki yazıların sanık ...'a ait olduğu, sanıklardan ...'ın çekin arkasına adını, soyadını yazıp imzasını attığı ve çeki katılan ...'a satın almış olduğu mobilya malzemeleri karşılığında verdiği anlaşıldığından, sanık ... yönünden nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik, sanık ... yönünden ise resmi belgede sahtecilik suçlarının oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (f) bendinde sayılan hallerde hapis cezasının üç yıldan az ve adli para cezasının tayininde suçtan elde edilen haksız menfaat miktarının iki katından az olamayacağı, bu nedenle temel gün adli para cezası belirlenirken çek bedelinin en az iki katı dikkate alınarak temel gün belirlenmesi yerine, daha az hapis ve temel gün adli para cezası belirlenmek suretiyle eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 10.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7324, Karar No: 2015/19422, Tarih: 04.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/7324 E.  ,  2015/19422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/908-2014/351

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan araştırıldıktan,

3)0-3 yaş aralığındaki nar fidanlarının maktu bedeli ile 20 yaşlarındaki kayısı ağaçlarının maktu bedellerinin İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

Sonra, alıncak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14256, Karar No: 2023/3271, Tarih: 18.05.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/14256 E.  ,  2023/3271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1742 E., 2018/1967 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Katılan Bakanlık vekilinin usulüne uygun şekilde tebliğ edilen karara karşı temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (g) bendi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, hükmedilen ceza miktarına göre 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Mersin 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 24.04.2018 tarihli ve 2016/175 Esas, 2018/271 Karar sayılı kararı ile sanığın çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi yollamasıyla 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 26.09.2018 tarihli ve 2018/1742 Esas, 2018/1967 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili, katılan mağdure vekili ile katılan ... vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İstemi