muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/2461, Karar No: 2015/8326, Tarih: 21.12.2015

Diğer yandan, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 12.06.2013 tarih ve 8-1013 E, 816 K, 25.12.2013 tarih ve 10-436 E, 1748 K sayılı ilamlarında açıklandığı üzere; Usul hukuku alanında geçerli temel ilke; yargılamaya ilişkin kanun hükümlerinin derhal yürürlüğe girmesidir. Bu ilkenin benimsenmesinin nedeni ise, usul kanunu hükümlerinin kamu düzeni ile yakından ilgili olması, yeni hükümlerin daima eskisinden daha iyi ve amaca en uygun olduğu fikri ile kanun koyucunun, fertlere ait olan hakların yeni usul hükümleri ile daha önce yürürlükte olan kanundan daha iyi ve daha adil bir şekilde korunacağına ilişkin inancıdır. Yetki sözleşmesine, HMK'nın müdahalesini kabul etmek, derhal uygulama ilkesinin özü ile de çelişmektedir. Nitekim, sözleşme ile daha fazla yetkili mahkemede dava açma hakkı olan tarafların tek bir mahkemede dava açma hakkının kabulü, tarafların lehine değil, aleyhine sonuç doğurmaktadır.

Öte yandan, HMK'nın yetkiyi düzenleyen maddelerinde kesin yetki halleri açıkça belirtilmiştir. HMK'nın 18/1. maddesi uyarınca, yetki sözleşmesi de ancak kesin yetki bulunmayan hallerde yapılabilir. Ancak, HMK'nın 17. maddesindeki, taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça davanın sadece sözleşmeyle belirlenen mahkemelerde açılabileceğine ilişkin yetki kuralı, aksi de kararlaştırılabildiğinden münhasır yetkiyi düzenlemekte olup, kesin yetki kuralı değildir. HMK'nın 19/2. ve 116/a maddesi uyarınca mahkemenin yetkisinin kesin yetki esasına göre belirlenmediği hallerde ise, yetki itirazı bir ilk itiraz olduğundan ve 19/2 ile 17/1. maddesi uyarınca cevap dilekçesinde süresinde ileri sürülmesi gerektiğinden, aynı Kanun'un 19/4. maddesi uyarınca da yetki itirazı süresinde ve usulüne uygun olarak ileri sürülmezse, yetkisiz mahkeme yetkili hale gelir. Kesin yetki bulunmayan hallerde davalı tarafından süresinde ileri sürülmeyen yetki itirazının daha sonra ileri sürülmesi mümkün olmadığı gibi mahkemece de kendiliğinden dikkate alınamaz. Davalının süresinde yetki itirazında bulunmaması halinde dava sırasında taraflar arasında aksi yönde zımnen oluşan ve geçerli olan bir yetki sözleşmesi kurulduğunun kabulü de gerekir. (Bkz. Prof. Dr. B. Kuru, Hukuk Muhamekeleri Usulü, El Kitabı, İstanbul 1995, Sh. 174 vd.) HMK'nın 17. maddesindeki, ''taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça” hükmünün bu anlama geldiği kabul edildiği taktirde bu madde anlam kazanacaktır. Somut olayda, davalı yan süresinde yetki itirazında bulunmuştur. Bu durumda mahkemece, sözleşmede kararlaştırılan yetki şartı, münhasır yetkiyi düzenlemekte olup, aksinin kararlaştırıldığı yönünde herhangi bir savunma ya da delil ileri sürülmediği, davanın sözleşmede kararlaştırılan münhasır yetkili yer mahkemesinde açıldığı gözetilerek, davalının yetki itirazının reddi ile uyuşmazlığın esasının incelenmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, 01.10.2011 tarihinden önce yapılmış yetki sözleşmeleri için geçerli olan yazılı gerekçeye dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 21.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2395, Karar No: 2011/2890, Tarih: 14.03.2011

**1. Hukuk Dairesi         2011/2395 E.  ,  2011/2890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILANMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 1240 parsel sayılı taşınmazı hakkında kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığından söz edilerek açılan tapu iptali davasının kabulle sonuçlandığını ve derecattan geçmek suretiyle kesinleştiğini, ancak 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2.maddesi ile 3402 Sayılı Yasanın 12.maddesinin 3.fıkrasına eklenen hükmün, yenilik doğuran bir hak olup, kamu düzenini ilgilendirdiğini ileri sürüp yargılamanın yenilenmesi suretiyle tapu kaydının iptaline dair kesinleşen mahkeme kararının kaldırılması ve mülkiyet hakkının kendisine iadesiyle tapuya tescilini istemiştir.

Davalı Hazine, 5841 sayılı Yasa ile getirilen düzenlemenin kesin hükme bağlanmamış davalarda uygulanacağını, yargılamanın yenilenmesi talebinin hukuki dayanağının bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yargılamanın yenilenmesi şartlarının somut olayda gerçekleşmediği ve kararın 5841 Sayılı Yasa’nın yürürlük tarihinden önce kesinleşmiş olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özelllikle 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın geçici 10. maddesi gereğince taşınmazın niteliğine ve tarafların sıfatına bakılmaksızın 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesinin uygulamasına ilişkin hüküm ancak kesin hüküm halini almamış olan davalarda uygulanabileceği eldeki davada ise mahkemece verilen kabul kararı yasal yollardan geçerek kesin hüküm niteliğini kazandığı gözetildiğinde davanın reddine karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1,25.-TL. bakiye onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.03.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5628, Karar No: 2014/9703, Tarih: 24.03.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/5628 E.  ,  2014/9703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GAZİANTEP 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/12/2011

NUMARASI : 2010/377-2011/537

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş akdinin 04.05.2010 tarihinde 30 günlük brüt ücretini aşacak şekilde işverene zarar vermesi nedeni ile haklı olarak feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş akdini feshinin haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre; davalının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi nedeniyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır (Yargıtay 9.HD. 281.2010 gün, 2008/14825 E, 2010/1448 K.).

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır (Yargıtay 9.HD. 281.2010 gün, 2008/14825 E, 2010/1448 K.).

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. Örneğin işverene ait iş makinesi paletlerine kasten metal cisim sokmak suretiyle zarar veren veya trafik kazası sonucu işvereni zarara uğratan işçinin aynı şekilde iş sözleşmeleri haklı nedenle sona erdirilebilir. İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 26.1.2010 gün, 2009/25906 E, 2010/1326 K). Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Yasada herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içersinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış pirimi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgarî ücret ve sefer pirimi karşılığı çalışmaktadır. Sefer pirimi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 24.11.2008 gün 2007/32361 E, 2008/32028 K.).

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

4857 sayılı İş Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Mahkemece konusunda uzman bir bilirkişi marifetiyle mahallinde ve özellikle davacının geçici olarak çalıştırıldığı ileri sürülen makine üzerinde inceleme yaptırılarak davacı işçinin sebebiyet verdiği ileri sürülen arıza sonucu meydana gelen zararın miktarı, bu zararın oluşumunda davacının kusuru bulunup bulunmadığı ve varsa zarar miktarının 30 günlük ücretiyle karşılanabilecek miktarda olup olmadığı araştırılıp elde edilecek sonuca göre işveren tarafça yapılan feshin haklı olup olmadığının tartışılması gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/3504, Karar No: 2018/3070, Tarih: 17.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3504 E.  ,  2018/3070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile ... ili, Merkez ... mahallesi 418 ada 8, 374 ada 15, ... mahallesi 143 ada 16 sayılı parseller zemin kat 2 nolu bağımsız bölüm, ... Mah. 819 ada 725 sayılı parsel A blok 1.Kat 6 nolu bağımsız bölümde kayıtlı taşınmazların maliki... ... ile ... ... 'ın tarafların ortak miras bırakanları olduğunu, taşınmazların miras yoluyla taraflara intikal ettiğini, taşınmazların anlaşma yoluyla taksimi veya satışının mümkün olmadığını bildirerek satış yoluyla ortaklığın giderilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece tarafların dava konusu taşınmazlara hisseli olarak birlikte malik bulundukları, taşınmazların yüzölçümü, cinsi, pay ve paydaş sayısı itibariyle aynen taksiminin mümkün olmadığı, ortaklığın ancak satış yoluyla giderilebileceği gerekçesiyle davanın kabulüne, ... ili, Merkez ... mah. 418 ada 8, 374 ada 15, ... mahallesi 143 ada 16 sayılı parseller zemin kat 2 nolu bağımsız bölüm, ... mahallesi 819 ada 725 sayılı parsel A Blok 1.Kat 6 nolu bağımsız bölümde kayıtlı taşınmazlar üzerindeki ortaklığın satış yolu ile giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalılardan... vekili tarafından 418 ada 8 sayılı parsele yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava 418 ada 8, 374 ada 15 sayılı parseller, ... mahallesi 143 ada 16 sayılı parsel zemin kat 2 nolu bağımsız bölüm, ... mah. 819 ada 725 sayılı parsel A blok 1.Kat 6 nolu bağımsız bölümlere ilişkin ortaklığın giderilmesi istemine ilişkin olup, mahkemece davanın konusu parsellerin hepsinin satış suretiyle ortaklığının giderilmesine karar verilmiş ise de davacı ... ... ’ın 07.04.2014 tarihli dilekçesi ile 418 ada 8 sayılı parsele yönelik açmış olduğu davasından feragat ettiği daha sonra 02.12.2014 tarihli duruşmadaki beyanında ise feragatten vazgeçtiği, temyiz eden davalının yalnızca bu parsele yönelik olarak temyiz ettiği ve feragatten vazgeçmenin mümkün olmadığını bildirdiği anlaşılmakla, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 309. maddesi gözönünde bulundurulduğunda feragatten vazgeçmenin mümkün olmadığı kanun gereği bulunduğundan mahkemece 418 ada 8 sayılı parsele ilişkin davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bu parselin de satışına karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılardan Makbule Lüleci'nin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 17/04/2018 temyiz harcının istek halinde iadesine günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/14414, Karar No: 2022/16059, Tarih: 01.12.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/14414 E.  ,  2022/16059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dosyanın incelenmesinde; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına yönelik itiraz dilekçesinin ve bozma ilamı sonrasında alınan maluliyet raporunun dosya içinde bulunmadığı anlaşılmakla, temyiz incelemesine esas olmak üzere,

- Uyuşmazlık Hakem kararına yönelik itiraz dilekçesinin,

-Bozma ilamı sonrasında alınan maluliyet raporunun dosya içerisine konulması, eksiklik giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın İtiraz Hakem Heyetine iletilmek üzere saklayan mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2705, Karar No: 2019/138, Tarih: 08.01.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/2705 E.  ,  2019/138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen .../07/2016 gün ve 2016/129-2016/572 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesinin temlik alan davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Dosyanın incelenmesinde gerekçeli kararın davalılar ..., ..., ..., ...’a Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Bazı maddeleri dışında ....01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanun'un .... maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun .../.... maddesine göre “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”, yine, 6099 sayılı Kanun'un 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanun'un .... maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre, “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”, yine, 6099 sayılı Kanun'un 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” düzenlemelerine yer verilmiştir. Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanun'un 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak olup, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, .... maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir.

Dosyanın incelenmesinde, yargılama aşamasında davalı ...’ın adres kayıt sisteminde yazılı adresine tebligat çıkartıldığı, ancak gerekçeli kararın Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği, diğer davalılardan ..., ..., ...’ın ise adres kayıt sisteminde adresinin bulunup bulunmadığı araştırılmadan Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebligat çıkartıldığı anlaşılmıştır. Bu durumda mahkemece, adı geçen davalıların adres kayıt sisteminde bulunan adreslerine Tebligat Kanunu’nun yukarıda anılan hükümleri ./.

doğrultusunda tebligat çıkartılması, gerekçeli kararın davalı ..., ..., ... ve ...’a tebliğ edilmesi, yasal temyiz süresinin geçmesinin beklenilmesi ve her halükârda davacı vekilinin temyiz isteminin incelenmesi için Dairemize gönderilmek üzere, dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.01.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1805, Karar No: 2021/9894, Tarih: 09.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1805 E.  ,  2021/9894 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınıp, hükmedilen ceza miktarlarına göre sanık müdafisinin duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, duruşmasız yapılan değerlendirmede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisi ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Katılanın aşamalardaki beyanları, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında olay günü reşit katılanın, arkadaşı olan sanıkla buluşarak onun evine gitmesi eyleminde, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu kanuni unsurları itibarıyla oluşmadığı gibi nitelikli cinsel saldırı eylemiyle sınırlı süre ile alıkonulmasından dolayı da sadece nitelikli cinsel saldırı suçunun oluştuğu ve cinsel eylem sonrası sanığın katılanla birlikte ayrıldığı gözetilerek müsnet suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11227, Karar No: 2018/6888, Tarih: 18.10.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/11227 E.  ,  2018/6888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, hakkında 26/06/2013 tarihli celsede katılmasına karar verilen ...Uluslararası Nakliyat ve Ticaret Limited Şirketi’nin adı yazılmamış ise de, bu eksikliğin mahallinde tamamlanması mümkün görülmüştür.

Sanığın, şoförlüğünü yaptığı ve katılan şirkete ait olan tırda bulunan mazotu çekerek sattığı, ardından bahse konu aracı bu şekilde tır garajına bıraktığı, bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanık, şikayetçi ve tanık beyanları ile dosya kapsamına göre, sanığın suçunun sabit olduğu gerekçesi ile, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin suçun sabit olmadığı gerekçesine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17122, Karar No: 2014/4675, Tarih: 24.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/17122 E.  ,  2014/4675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin çalınan motosikletini, olaydan iki gün sonra sokakta sanığın kullanımında iken gördüğü, durması için işaret etmesi üzerine sanığın motosikleti bırakıp kaçması şeklindeki eyleminde 5237 sayılı TCK.nun 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulama şartlarının bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, müşteki beyanına göre motosikletin kilitli olduğunun anlaşılması karşısında sanığın 5237 sayılı TCK.nun 142/1-b maddesiyle mahkumiyeti yerine yazılı şekilde hüküm kurulması sonuç cezanın aynı olması karşısında bu aykırılık bozma nedeni yapılammıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 24.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.