muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6983, Karar No: 2013/8138, Tarih: 31.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/6983 E.  ,  2013/8138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Akşehir Sulh Hukuk ve Konya 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, Akşehir İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 01.06.2012 tarihli cevabi yazısından kısıtlı adayının Akşehir ilçesinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Akşehir Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 31.05.2013 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27127, Karar No: 2017/1238, Tarih: 16.01.2017

**4. Ceza Dairesi         2014/27127 E.  ,  2017/1238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın eylemlerinin "......'in kullandığı telefonu arayarak "Benim ...m, sizi adım adım takip ediyorum, siz parkın önünden geçerken beni gördünüz, birşey yapmadınız, bendeki sallama ile sizi doğrayıp felç yapacağım" dediği, bu sırada telefonu ...'in aldığı, ...'nın ... de "Bendeki sallama ile sizi doğrayıp sizi felç yapacağım, evinizi, arabanızı yakacağım"" demek biçiminde olduğunun kabul edilmesi karşısında, sanığın katılanlara yönelik hareketlerini aynı yer ve zamanda, aynı suç işleme kararıyla, birbirini takip eden söz ve davranışlarla gerçekleştirip gerçekleştirmediği, hukuken bir bütün halinde tek bir tehdit fiilini oluşturup oluşturmadığı ve buna bağlı olarak da 5237 sayılı TCK’nın 43/2. maddesinde düzenlenmiş bulunan zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp uydulanmayacağı tartışılmadan yetersiz gerekçeyle sanığın iki kez mahkumiyetine hükmolunması,

2-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/01/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2006/466, Karar No: 2007/1780, Tarih: 21.03.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/466 E.  ,  2007/1780 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar ... ve ... ... vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Davacı arsa sahipleri davalı yüklenici ile yükleniciden tapuda bağımsız bölüm iktisap eden diğer davalılar aleyhine açmış oldukları iş bu davada, yüklenicinin sözleşmedeki edimini tam olarak yerine getirmediğini ileri sürülerek yüklenici tarafından önce davalı ...’na, ... tarafından da diğer davalı ...’ya tapuda devredilen 191 parsel sayılı taşınmazdaki 10/40 arsa paylı 3.kat 4 nolu bağımsız bölümün davalılar adına olan tapu kaydının iptâli ile kendi adlarına tapuya tesciline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlar, mahkemece davanın kabulüyle 4 nolu bağımsız bölümün davalı ... adına olan tapu kaydının iptâli ile davacılar adına tapuya tesciline dair verilen karar davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuşlar, mahkemece davanın kabulüyle 4 nolu bağımsız bölümün davalı ... adına olan tapu kaydının iptâli ile davacılar adına tapuya tesciline dair verilen karar davalı ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı yüklenici ... ile davacı arsa sahibi ... arasında 31.12.1998 tarihli, yine yüklenici ... ile diğer arsa sahipleri arasında ise 19.03.1998 tarihli düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmeleri akdedilmiştir. Davalı yüklenici bu sözleşmeler uyarınca 191 parsel üzerine inşaat yapımına başlamış zemin+ 3 normal katlı, her katta bir daire bulunan inşaatı %45 seviyesine getirdikten sonra terk etmiştir. Yüklenicinin inşaatı terketmesini müteakip davacı arsa sahipleri tarafından ... 10.Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/587 Esas sayılı dosyası üzerinden dava açılmış, açılan bu dava ile arsa sahipleri inşaatın tamamlanmayan %55’lik kısmın kendileri tarafından ikmaline izin verilmesini ve bu kısımlar için gereken malzeme ve işçilik bedelleri, cezai şart ve kira alacakları ile, sözleşmeye aykırı hareket edilmesinden doğan munzam zarar karşılığı olarak şimdilik 65 milyar TL.nin tahsilini istemişlerdir. Mahkemece, yapılan yargılama sonucu dava kısmen kabul edilerek kira tazminatı karşılığı 17.472.500.000 TL eksiklerin giderilmesi için gerekli bedel karşılığı olarak da taleple bağlı kalınarak 30 milyar TL olmak üzere toplam 47.472.500.000 TL.nin yasal faiziyle tahsiline karar verilmiş, karar temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir. Kesinleşen davada ve daha sonra tapu iptâli ve tescil istemiyle açılan iş bu davada davacı arsa sahiplerinin yüklenici ile akdedilen kat karşılığı inşaat sözleşmelerinin feshi yolunda bir talepleri olmamıştır. Kat karşılığı inşaat sözleşmeleri aynı zamanda tapuda pay devri vaadini de içerdiğinden sözleşmenin feshi için fesih konusunda taraf iradelerinin birleşmesi veya bu hususta mahkemece bir karar verilmesi zorunludur. Somut olayda sözleşmenin feshi hususunda yüklenici ile arsa sahiplerinin iradeleri birleşmediğinden ve davacılar sözleşmenin geriye dönük feshi yolunda bir dava açıp mahkemeden karar almadıkları gibi daha önce ... 10.Asliye Hukuk Mahkemesinde açmış oldukları davada akdin yüklenici nam ve hesabına ifası yolunda talepte bulunduklarından yürürlükte olan kat karşılığı inşaat sözleşmeleri gereği yükleniciye ait olan ve yüklenici tarafından vekâlete istinaden davalı üçüncü kişilere devredilen bağımsız bölüm tapusunun iptâli ile adlarına tescilini talep edemezler. Bu nedenle açılan davanın reddi yerine yüklenicinin edimini tam olarak yerine getirmediği gerekçesiyle davalı üçüncü kişilere devredilen tapu kayıtlarının iptâli ile davacılar adına tesciline karar verilmesi doğru olmamış kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz davalı ... ve ... ... yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılar ... ve ... ...’ya geri verilmesine, 21.03.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/512, Karar No: 2011/4329, Tarih: 14.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/512 E.  ,  2011/4329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 13. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 22/12/2008 gün ve 2007/484-2008/586 sayılı kararı onayan Daire’nin 27.09.2010 gün ve 2009/3154 - 2010/9197 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, davalının nama yazılı hissedarlarından ...’in mirasçısı olduğunu, anılan hissedarın Erzurum Noterliğince düzenlenen 16 Kanunievvel 1929 tarih ve 3235 yevmiye numaralı vasiyetname ile davalıya ait 3 kıta nama yazılı hisse senedini miras olarak bıraktığını, duruma yakın zamanda muttali olduğunu, başvuruya rağmen olumlu sonuç alınmadığını ileri sürerek, bu senetler ile senedin bağlı olarak doğmuş rüçhan haklarına istinaden müvekkilinin ortaklığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, tespit davasının koşullarının bulunmadığını, esasen davacının murisine ait hisse senedine rastlanmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen karar, davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Bu kez davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 02,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 185.00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 14.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/523, Karar No: 2007/517, Tarih: 04.07.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-523 E.  ,  2007/517 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 02/05/2007

Taraflar arasındaki “kadastro tespitine itiraz “ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro  Mahkemesince davanın kabulüne  dair verilen  14.6.2006 gün ve 2005/144 E.  2006/572  K.  sayılı kararın incelenmesi   davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay    20.Hukuk Dairesinin  10.11.2006  gün ve  2006/12166 E. 2006/14913  sayılı ilamı ile, (...Kadastro sırasında ...  Köyü  119 ada 86 parsel sayılı 19.010,74 m2 yüzölçümündeki taşınmaz,  senetsiz ve belgesiz olarak tarla   niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı İ.K. adına  tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla  dava açmıştır. Mahkemece  davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm  davalı vekili  tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA,istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 04.07.2007 gününde oyçokluğu ile  karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8053, Karar No: 2020/5284, Tarih: 10.06.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/8053 E.  ,  2020/5284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suçun işlendiği yerin, halkın yararlanmasına sunulmuş ulaşım araçlarının belli varış veya kalkış yeri niteliğinde olduğu kabul edilmesine ve sanığın eyleminin TCK'nın 142/1-c, 35 maddelerine uyduğu kabul edilmesine rağmen kazanılmış hak ilkesine yanlış anlam verilerek ve suçun vasfında yanlışlık yapılarak, aynı Yasa'nın 141/1. maddesinden hüküm kurulmak suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekiye ait 45,00 TL değerindeki bozuk paralarını çalması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; sanığın, müştekiye ait 45,00 TL değerindeki bozuk paralarını çalması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının GÖZETİLMESİNE, 10.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/349, Karar No: 2012/1344, Tarih: 13.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/349 E.  ,  2012/1344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosya içerisinde bulunan buğday, arpa ve haşhaş ürünlerinin veri listesinin dava konusu taşınmazın bulunduğu köye ilişkin lokal veriler olduğu, ayrıca bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan ayçiçek ürününün verisinin de dosyada bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle ilçe tarım müdürlüğünden; ilçe genelinde geçerli olan sulu arazilerde 2008 yılına ilişkin buğday, arpa (yan ürünleri samanın da) haşhaş ve ayçiçek ürünlerinin dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının istenilerek dosya içerisine konulmasından,

2-Dava konusu taşınmazın tüm tedavülleriyle tapu kaydının tapu müdürlüğünden istenilmesinden,

3-Davalının murisine ait veraset ilamının dosya içerisine konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/37045, Karar No: 2013/4074, Tarih: 13.02.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/37045 E.  ,  2013/4074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

1-Gerekçeli karar başlığında müşteki sanık ...'ın ad ve kimlik bilgileri yazılmayarak CMK'nın 232/2-b maddesine uyulmaması,

2-Hakaret ve kasten yaralama suçlarından hüküm kurulurken hangi hukuksal gerekçelerle seçenek yaptırımlardan hapis cezasının tercih edildiğinin denetime olanak verecek biçimde kararda gösterilmemesi,

3-Sanığın kendisinden izin almadan tarlasından tarktörle birkaç kez geçen komşusu müşteki İksak'la bu hususu görüşürken çıkan tartışmada, İksak'ın küfrederek saldırması üzerine olayın geliştiği şeklindeki savunması yöntemince irdelenerek hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

4-Kabule göre,

a-Hakaret ve tehdit suçlarında hapis cezaları öngörülmesine karşın, TCK’nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmemesi ve kasten yaralama suçunda ise, TCK'nın 53/1-c maddesinin uygulanmaması,

b-Suçta kullanıldığı iddia ve kabul edilen adli emanette kayıtlı sanığa ait bıçak, balta ve dirgenin müsaderesi konusunda bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı ve Üst Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.