muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/8479, Karar No: 2024/35, Tarih: 08.01.2024

4. 5718 ... Kanun’un “Türklerin kişi hâllerine ilişkin davalar” başlıklı 41 inci maddesi şöyledir:

“Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya

açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin

olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı

takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, nüfus kaydı düzeltilmesi istenilenin yerleşim yeri adresinin Mannheim /Almanya Federal Cumhuriyeti olduğu, dosya kapsamından ise Türkiye'deki sakin olduğu yerin ise Ayvalık/Balıkesir olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Ayvalık 1. Asliye Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Ayvalık 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1770, Karar No: 2019/923, Tarih: 21.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/1770 E.  ,  2019/923 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hakaret ve halkı kin ve düşmanlığa tahrik etme veya aşağılama suçlarından şüpheli ...hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Tunceli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30.09.2014 tarihli ve 2014/1802 soruşturma, 2014/705 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Tunceli Sulh Ceza Hakimliğinin 27.10.2014 tarihli ve 2014/276 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, şüphelinin 11.09.2014 tarihli ve .....-dersim-tunceli ....uzantılı internet sitesinde yer alan ve bila tarihli bilirkişi raporu ile dökümü yapılmış olan konuşma içeriğinde kullanmış olduğu sözler nedeniyle toplanan delillerin kamu davası açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu ve bu delillerin mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 05.01.2018 gün ve 2017-10558 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2018 gün ve KYB/2018-6585 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gereği görüşülüp düşünüldü:

İhbarcının 12.09.2014 havale tarihli şikayet dilekçesi ile şüphelinin, ne zaman yayınlandığını bilmediği, farklı internet sitelerinde yayınlanan konuşma videolarında sarfettiği sözlerle Tunceli halkını aşağılamak, dini değerlere hakaret etmek ve ayrımcılık yapmak suretiyle halkı kin ve düşmanlığa tahrik veya aşağılama suçunu işlediği iddiasıyla yaptığı şikayet üzerine başlatılan soruşturmada; Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından ihbarcının beyanı alınıp, iddiaya konu konuşma içeriğinin bilirkişiye çözümü yaptırılarak soruşturma sonucunda da Tunceli Cumhuriyet Başsavcılığının 2014/1802-705 sayılı karar ile “Şikayete konu konuşma içeriği dikkate alındığında konuşmanın ifade özgürlüğü sınırları içerisinde değerlendirilmesi gerektiği ve herhangi bir suça vücut vermeyeceğinden” bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın tebliği üzerine ihbarcının karara itiraz ettiği, itiraz mercii tarafından 27.10.2014 tarih ve 2014/276 D.İş sayılı karar ile “Tunceli Cumhuriyet Başsavcılığının 30.09.2014 tarih, 2014/1802 soruşturma ve 2014/705 kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanaatine varıldığından, kamu davası açılması için yeterli nedenler bulunmadığından” bahisle CMK.nun 173/3. maddesi gereğince itirazın reddedilmesi üzerine kararın kesinleştiği; 25.07.2017 tarihinde ise ihbarcı BİMER'e başvurarak daha önce şüpheli hakkında yaptığı suç duyurusu ile ilgili FETÖ mensubu hakim ve savcılar tarafından takipsizlik kararı verildiğini, dosyanın yeniden açılarak incelenip şüphelinin cezalandırılmasını istediğini belirtmesi üzerine Tunceli Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından dosya yeniden incelenerek talebe konu merci kararına yönelik kanun yararına bozma yoluna gidilmesi talebiyle dosya Adalet Bakanlığına gönderilmiş, akabinde de "şüphelinin 11.09.2014 tarihli ve...-dersim-tunceli..." uzantılı internet sitesinde yer alan ve bila tarihli bilirkişi raporu ile dökümü yapılmış olan konuşma içeriğinde kullanmış olduğu sözler nedeniyle toplanan delillerin kamu davası açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu ve bu delillerin mahkemesince değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca Tunceli Sulh Ceza Hâkimliğinin 27.10.2014 tarihli ve 2014/276 değişik iş sayılı kararının bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 05.01.2018 gün ve 94660652-105-62-10558-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.01.2018 gün ve 2018/6585 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve soruşturma evrakının tevdi kılındığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Ceza Muhakemeleri Kanununda;

“Madde 160 - (1) Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

Ceza Muhakemeleri Kanununda;

“Madde 160 - (1) Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.

Madde 170 - (1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet Savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler.

Madde 172 - (1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

(2) “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.”

(2) “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildikten sonra yeni delil meydana çıkmadıkça, aynı fiilden dolayı kamu davası açılamaz.”

Madde 173 - “(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren on beş gün içinde, bu karan veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir. (2) îtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir. (3) (Değişik fıkra: 18.06.2014-6545 S.K./71. md) sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir. (4) (Değişik fıkra: 25.05.2005-5353 S.K./26.mad) sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir. (5) Cumhuriyet Savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz. (6) İtirazın reddedilmesi halinde; Cumhuriyet Savcısının, yeni delil varlığı nedeniyle kamu davasını açabilmesi, önceden verilen dilekçe hakkında karar vermiş olan sulh ceza hâkimliğinin bu hususta karar vermesine bağlıdır.” şeklindeki düzenlemeler karşısında; Cumhuriyet Savcısı kendisine yapılan suç duyurusu veya şikayet üzerine suçun gerçekten işlenip işlenmediğinin tespiti için hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı ve maddi gerçeğin ortaya çıkmasına yarayan tüm yasal yöntemlere başvurmalıdır. Toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açması, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermesi gerekmektedir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 172/2. maddesinde yer alan hüküm ile kovuşturmaya yer olmadığına dair verilip de kesinleşen kararların şüphelinin hukuki güvencesini sağlamak bakımından yeniden soruşturulabilmesi için yeni delil bulunması şartına bağlanmıştır. Bu şart aynı zamanda ceza muhakemesine hakim olan “hukuk devleti”, “adil yargılanma hakkı” ve “non bis in idem (aynı fiilden dolayı iki kez yargılama olmaz)” ilkelerinin ihlallerini de engelleyecektir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun’un 71. maddesi ile değişik 173/6. maddesine göre, Cumhuriyet Savcısının, yeni delil varlığı nedeniyle kamu davası açabilmesi, önceden verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararı hakkında karar vermiş olan sulh ceza hâkimliğinin bu hususta karar vermesine bağlıdır.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun’un 71. maddesi ile değişik 173/6. maddesine göre, Cumhuriyet Savcısının, yeni delil varlığı nedeniyle kamu davası açabilmesi, önceden verilen kovuşturmaya yer olmadığı kararı hakkında karar vermiş olan sulh ceza hâkimliğinin bu hususta karar vermesine bağlıdır.

İncelenen dosyada; Tunceli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 30.09.2014 tarih ve 2014/1802-705 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik ihbarcının itirazının reddedilip, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kesinleşmesinden sonra, ihbarcının şüpheli hakkında yaptığı suç duyurusu ile ilgili FETÖ mensubu hakim ve savcılar tarafından takipsizlik kararı verildiğini, dosyanın yeniden açılarak incelenip şüphelinin cezalandırılmasını talep etmesi üzerine, Tunceli Cumhuriyet Başsavcılığınca 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/6. maddesi uyarınca sulh ceza mahkemesinden ihbarcının başvurusunda belirttiği hususların yeni delil niteliğinde olup olmadığının değerlendirilerek kovuşturmaya yer olmadığına dair karann kaldırılması hususunda karar verilmesi talebinde bulunarak sulh ceza hakimliğinin talebe aykırı karar vermesi durumunda kanun yararına bozma yoluna başvurulabileceği anlaşılmakla;

Açıklanan nedenlerle; Adalet Bakanlığı'nın kanun yararına bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığımın talebinin yukarıda belirtilen usuli işlemler yerine getirilmeden yapılması nedeniyle REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın Adalet Bakanlığı'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 21.01.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14256, Karar No: 2011/14219, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14256 E.  ,  2011/14219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16/02/2011 gün ve 2010/14723-1200 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli ... köyü 103 ada 15 parsel (1445 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazların öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu taşınmazın B (411 m2) bölümünün orman niteliğiyle Hazine, A (2465 m2) bölümünün tesbit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18014, Karar No: 2023/25796, Tarih: 18.12.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/18014 E.  ,  2023/25796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/96 E., 2016/195 K.

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Kırıkhan 2. Asliye Ceza Mahkemesinin kararı ile sanık hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 265 inci maddesinin birinci fıkrası , adı geçen Kanun'un 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, görevli memurlara karşı bir müdahalesi olmadığına, eksik araştırma ve delille karar verildiğine, mağdur olduğuna, vesaire ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Şikâyetçinin görevli polis memuru olduğu, olay günü saat 19:40 sıralarında sanığın işlettiği kıraathanede hakkında arama kararı bulunan şahısların olduğu yönünde bilgi alınması üzerine sanığa ait kıraathaneye ekip arkadaşları ile birlikte gittiği, kıraathane içerisinde bulunan şahıslardan kimliklerinin istendiği, bu sırada A.A. isimli şahsın tuvalet bölümüne gitmek istediği sırada şikâyetçi tarafından durdurulduğu, bunun üzerine sanığın A.A. isimli şahsın kolundan tuttuğu "Arabadaki montundan kimliğini al gel" diyerek dışarı göndermek istediği, bu esnada şikâyetçinin A. isimli şahsın kolundan tuttuğu sırada sanığın şikâyetçinin sağ koluna eliyle vurarak "Her gün buraya geliyorsunuz, buradan adam mı alacaksınız" dedikten sonra şikâyetçinin boynuna sarılarak görevini yaptırmamak için direndiği iddiasıyla açılan davada Yerel Mahkemece şikâyetçi ve tanık beyanları ile tüm dosya kapsamına göre sanığın mahkumiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

IV. GEREKÇE

A.Sanığın Temyiz İsteği Yönünden

Tüm dosya kapsamı, şikâyetçinin aşamalarda iddiasını tekrarlaması ve tanıkların şikâyetçiyi doğrular nitelikteki beyanları ile 14.02.2016 tarihli tutanak karşısında, sanığın, hakkında yakalama kararı olan A.A'ın isimli şahıs ile ilgili işlem yapmak isteyen polis memurunu engellemek amacıyla kolundan tutup boynuna sarılmak suretiyle cebir uygulayarak direndiğinden bahisle hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmesinde hukuka aykırılık görülmemiştir. Tebliğname'de yer alan görüşe bu sebeple iştirak edilmemiştir.

B. Sair Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanığa yükletilen görevi yaptırmamak için direnme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından,

Sair yönlerden yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/19082, Karar No: 2012/3876, Tarih: 01.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/19082 E.  ,  2012/3876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kapıları kilitli olarak sokağa park edilen minibüsün camını kırarak içindeki eşyanın çalınması eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1.maddesinin (b) bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin (e) bendi ile uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 01.03.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1432, Karar No: 2010/2205, Tarih: 02.03.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/1432 E.  ,  2010/2205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.12.2003 gününde verilen dilekçe ile taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ve kötüniyet iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Davacı, davalılardan ...'ın paydaş olduğu 2730 ada 3, 4, 5 numaralı parseller ile ilgili olarak 21.09.2000 tarihinde yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince davalı ...'a isabet eden dairelerden 2 adedinin 14.11.2002 tarihinde düzenlenen satış vaadi sözleşmesi ile kendisine devir edildiğini, yüklenici ile yapılan sözleşmenin feshi ve yeni yüklenici ile yapılan 02.06.2003 tarihli sözleşmenin muvazaa ve davalı ...'e yapılan satışın da ...'in kötüniyetli olması sebebiyle geçerli olmadığını belirterek, taşınmaz satış vaadi sözleşmesine konu dairelere isabet eden arsa payı veya satış vaadinde bulunan ...'a isabet etmesi gereken arsa payından sözleşmeye konu bağımsız bölümlere isabet eden arsa payının iptali ile adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı ..., davaya konu dairelerin davacı ile evlilik birliğinin devamını sağlamak amacıyla verildiğini, gerçek bir satışın söz konusu olmadığını, davacı ile boşandıklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., dava konusu bağımsız bölümü iyiniyetle ve bedelini ödeyerek satın aldığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın aile mahkemesinin görev alanına girdiği gerekçesi ile verilen karar Dairemizin 29.04.2008 tarihli kararı ile bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, 2730 adına 6 parselde davalı ... adına kayıtlı olan (441/1607) hissenin (255/1607) hissesinin iptali ile davacı adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü davalı ... temyiz etmiştir.

Dava, taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ve kötüniyet iddiasına dayalı tapu iptal ve tescil isteğine ilişkindir.

Kaynağını Borçlar Kanununun 22. maddesinden alan taşınmaz satış vaadi sözleşmeleri Borçlar Kanununun 213. maddesi ile Türk Medeni Kanununun 706. ve Noterlik Kanununun 89. maddesi hükümleri uyarınca noter önünde re'sen düzenlenmesi gereken, bir başka anlatımla geçerliliği resmi şekil şartına bağlı kılınan tam iki tarafa borç yükleyen ve kişisel hak sağlayan sözleşme türüdür. Vaat alacaklısı taşınmaz satış vaadi sözleşmesi ile mülkiyet devir borcu yüklenen satıcıdan edimini yerine getirmediğinde Türk Medeni Kanununun 716. maddesi uyarınca açacağı tapu iptal ve tescil davasında borcun hükmen yerine getirilmesini isteyebilir.