muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/6737, Karar No: 2009/7460, Tarih: 28.05.2009

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun tüm temyiz itirazlarının reddine,

2--Davacının temyizine gelince;

Dava, davacının murisi olan eşinin ilk kesintiyi takip eden aybaşından itibaren 11.06.2001 ölüm tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının murisinin 01.01.1990 tarihinden itibaren Ziraat Odasına üye olduğu, Tarım Kredi Kooperatifine üyeliğinin bulunmadığı, sattığı ürün bedelinden ilk prim kesintisinin 30.04.1994 tarihinde yapıldığı, başkaca kesintisinin bulunmadığı, 11.06.2001 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.05.1994-31.12.1994 tarihleri arasındaki dönem yönünden verilen tesbit kararı yerinde ise de 01.01.1990 tarihinden itibaren devam eden Ziraat Odası kaydı, tanık beyanı ve zabıta araştırması ile davacı murisinin ilk prim kesintisinin yapıldığı 30.04.1994 tarihini takip eden aybaşı olan 01.05.1994 tarihinden itibaren 11.06.2001 ölüm tarihine kadar tarımsal faaliyette bulunduğu anlaşıldığından istemin kabulü yerine kısmen kabulüne karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek, yerine,

“1-Davanın kabulü ile, davacının eşi ... ....’ın ilk ... prim kesintisinin yapıldığı 30.04.1994 tarihini takip eden aybaşı olan 01.05.1994 tarihinden 11.06.2001 ölüm tarihi arasında 2926 sayılı Yasa kapsamında ... tarım sigortalı sayılması gerektiğinin tespitine,

2-Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

3-Davacı tarafından yatırılan 26,20 TL harcın karar kesinleştikten sonra talep halinde davacıya iadesine,

4-Davacı tarafından yapılan 40,00 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 60,00 TL temyiz başvuru harcı yatırılmış olduğundan, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 28.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8756, Karar No: 2013/4667, Tarih: 12.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/8756 E.  ,  2013/4667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın eylemlerini ODTÜ Tübitak Uzay Bilimleri Enstitüsünde gerçekleştirdiği anlaşılmakla, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesi uyarınca uygulama yapılması gerekirken yazılı şekilde aynı Yasanın 142/1-b maddesinden uygulama yapılması sonuca etkili olmadığından; 5237 sayılı TCK.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, değer az kabul edilip yazılı şekilde uygulama yapılması ve sanığın tekerrüre esas hükümlülüğü bulunmasına rağmen sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58.maddesinin uygulanma olanağının değerlendirilmemesi, karşı temyiz bulunmadığından; bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK’nın 53. maddenin uygulanmasına,” ilişkin bölümler çıkarılıp, yerlerine, “Sanığın, TCK’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlelerinin yazılması suretiyle, eleştiriler dışında diğer yönleri, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8542, Karar No: 2008/9635, Tarih: 21.07.2008

14. Hukuk Dairesi 2008/8542 E., 2008/9635 K.

**14. Hukuk Dairesi 2008/8542 E., 2008/9635 K.**

**- İNŞAAT YAPIM SÖZLEŞMESİ

- SATIŞ YETKİLERİ

- TAPU İPTALİ VE TESCİL

- TAZMİNAT**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 13.04.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, olmazsa tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.01.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı arsa sahiplerinin vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı mülkiyet aktarımı, ikinci kademedeki istek ise, ademi ifa nedeniyle satışı vaad olunan bağımsız bölüm rayiç değerinin davalı yükleniciden tahsili istemleriyle açılmıştır.

Yüklenici savunmada bulunmamıştır.

Arsa sahibi davalılar, inşaatın ancak %40 seviyesine getirildiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının mülkiyet aktarımı istemi kabul edilmiştir.

Hükmü, davalı arsa sahipleri temyiz etmiştir.

Davalılar arasında biçimine uygun düzenlenmiş 04.04.2003 günlü arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi bulunmaktadır. Sözleşmenin 1. maddesinde davalıların maliki olduğu 30820 ada 6 parsel sayılı taşınmaz üzerine yapılacak binadaki taksim şekli kararlaştırılmış, 3. normal kat 10 numaralı meskenin davalı yükleniciye bırakılması hükme bağlanmıştır.

Sözleşmenin teslime ilişkin 5. maddesinde ise, inşaat ruhsatının en geç 7 ay içinde alınacağı ve binanın 18 aylık süre sonunda teslim edileceği yazılıdır. Buna göre eserin teslim tarihi 04.06.2005 olmaktadır. Gerçekten, sözleşmenin "satış yetkileri" başlıklı 11. maddesinde taraflar "kademeli ferağ" şeklini benimsemişler, yükleniciye birinci normal katın betonu atıldığında bir dairenin, çatı kapandığında iki dairenin, duvarlar örülüp sıva yapılınca iki dairenin, fayanslar döşenip camlar takıldığında bir dairenin, iskan alındıktan sonra kalan bir dairenin tapusunun verileceği kabul edilmiştir.

Eldeki dava, 25.08.2004 günlü yüklenicinin temlik işlemine dayanılarak 13.04.2005 tarihinde açılmıştır. Yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucu; önce eserin %56 fiziki seviyeye getirildiği, sonradan alınan bilirkişi raporunda da, %80 seviyeye ulaştığı saptanmıştır. Görülüyor ki, eser sözleşmede teslim için kararlaştırılan 04.06.2005 tarihini geçmesine rağmen tamamlanmamış, yüklenici teslimde temerrüde düşmüştür. Burada hemen vurgulanmalıdır ki, bir binanın tamamlanması demek o yapının sözleşme hükümlerine fen ve sanat kuralları ile imar mevzuatına uygun ortaya çıkartılması demektir. Somut olayda olduğu gibi, eser söylenen niteliklere uygun bitirilmemiş, ancak %80 fiziki seviyeye getirilebilmişse orta yerde meydana çıkartılmış eser yok demektir. Bu özelliğinden dolayı arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmeleri ani edimli sözleşme türündendir. Edimin bütünüyle yerine getirilmesinden evvelki çalışmalar eseri meydana getirme çalışmalarıdır. Yine somut olayda olduğu gibi, tarafların kademeli ferağ şeklini kabul etmeleri durumunda taşınmaz mülkiyetinin devri (arsa payının devri) ancak her iki yanında sözleşme hükümlerine uymaları durumunda mümkündür. Eldeki davada, yüklenici sözleşmenin teslime ilişkin hükmüne uymayıp temerrüde düştüğünden dava tarihinde dahi temerrüdü sürdüğünden ve ayrıca yüklenici sözleşmenin kademeli ferağ hükmünden yararlanmak için arsa sahiplerini temerrüde düşürerek tapu talep etmediğinden %80 fiziki seviyeye getirilerek eylemli olarak terk edilen işten bir istemde bulunamaz. Yüklenicinin doğrudan arsa sahibinden isteyemeyeceği bir edimi onun temlik işleminde bulunduğu üçüncü kişide talep edemeyeceğinden davacının mülkiyet aktarımı istemi açıklanan nedenlerle red olunmalıdır.

Mahkemece yapılan bu hukuki saptamalar karşısında mülkiyet aktarımına ilişkin istemin reddi ile ikinci kademedeki istemin incelenerek hükme bağlanması yerine istek yazılı olduğu şekilde kabul edildiğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 21.07.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16637, Karar No: 2015/18870, Tarih: 09.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/16637 E.  ,  2015/18870 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği üzere davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-(a)Davacı Kurum, 16.03.2001 tarihli iş kazası sonucu yaralanan sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan masrafların rücuan tahsilini talep etmiştir.

506 sayılı Yasanın 92. maddesi, “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşıldığı eldeki davada; davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarının; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının yarısının da eklenmesi suretiyle belirlenecek değere davalının kusur oranı uygulanmak suretiyle belirlenmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

(b) Sigortalıya 4.797,91 TL tedavi masrafının yapıldığından bahisle açılan eldeki davada, dava dilekçesine ekli sunulan tedavi masrafları belgesinde 4.621,00 TL masraf yapıldığının belirtildiği, 15.01.2014 tarihli yazı cevabında ise 17.11.2009 tarihinden sonra karşılanmış olan tedavi giderlerinin miktarının bildirilerek dayanak belgelerin gönderildiği anlaşılmaktadır.

(b) Sigortalıya 4.797,91 TL tedavi masrafının yapıldığından bahisle açılan eldeki davada, dava dilekçesine ekli sunulan tedavi masrafları belgesinde 4.621,00 TL masraf yapıldığının belirtildiği, 15.01.2014 tarihli yazı cevabında ise 17.11.2009 tarihinden sonra karşılanmış olan tedavi giderlerinin miktarının bildirilerek dayanak belgelerin gönderildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, dava konusu 16.03.2001 tarihli iş kazası nedeniyle sigortalıya yapılan tedavi masraflarına ilişkin, dayanak belgeleri de getirtilmek suretiyle, çelişki giderilerek, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraflar avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3279, Karar No: 2015/29224, Tarih: 30.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/3279 E.  ,  2015/29224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek ya da yakıştırmalarda bulunmak ya da sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatı konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır. Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.Hakaret huzurda işlenebileceği gibi, gıyapta da işlenebilir. Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için, mağdurun yokluğunda en az ikiden fazla kişilerle ihtilat edilerek yani en az üç kişinin hakaret sözünü öğrenmiş olması kaydıyla hakaretin yapılması şarttır. Mağdur bu sayıya dâhil değildir. Mağdurun hazır olması halinde gıyapta hakaret den bahsedilemez. Kendileriyle ihtilat edilen kişilerin bir arada bulunmaları ve hakaret sözünü aynı anda öğrenmelerine gerek yoktur. İhtilat aktarma suretiyle gerçekleşmişse hakaret sözlerinin aynı ya da benzer olması aranmalıdır. Fail, sözlerini ikiden fazla kişiye söylemekte ya da daha çok kişinin duyabileceği bir yerde konuşmakta ve sözleri başkaları tarafından duyulabilmekte, failde bu durumun bilincinde ise ihtilat oluşmuştur.Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Suç tarihinde sanığın 02:10 sıralarında Eğitim ve Araştırma Hastanesinde çevreye zarar veren bir şahıs olarak motosiklet ile kaçarken yakalandığı, mağdur ...'un özel güvenlik görevlisi olarak çalıştığı Eğitim ve Araştırma Hastanesine olay tarihinde saat 01.30 sıralarında sanık ...’ın annesi ve kafasından yaralı olan babası ile gittiği, alkollü durumda olan ...’ın kayıt yaptırmak için dışarıya çıktığı, hemşire olarak görev yapan hemşire ...'e “gözlük takıyorsun, göremiyormusun, ne işe yarıyorsun” şeklinde sözler söylemesi üzerine görevli mağdur ...'un müdahale ettiği ve ...'a “kaydını yaptır, kimseyi rahatsız etme” dediğinde sanık ...’ın "y...rak, sen kimsin, dışarıya gelsene" diyerek hakarette bulunduğu, bu esnada mağdur ...'un yanına yine özel güvenlik görevlisi olan arkadaşı mağdur ...’ın geldiğini, sanık ...'ın ... ve ...'a “sizin Allahınızı s.k. ederim, y..rak kafalılar, siz kimsiniz" şeklinde sözlerle hakaret ettiği ve hastane nöbetçi memuru olan şikayetçi ...'un yetkilisi olduğu ve hastanenin acil servis önünde klima dış ünitesinde bulunan iki adet fanın sanık tarafından kırıldığını görerek şikayetçi olduğu, böylece sanığın üzerlerine atılı kamu malına zarar verme ve hakaret suçlarını işlediği iddia edilen olayda;

Tüm dosya kapsamı, sanığın dolaylı ikrarı, şikayetçi ifadeleri ve olay tespit tutanağına göre, sanığın görevli memurlara hakaret ettiği, sanığın hakaret suçunu zincirleme şeklinde işlediği yine sanığın hastane klimasına sopayla zarar verdiğinin anlaşılması gerekçesine dayanan mahkemenin kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Hakaret suçunun alenen işlenmesi nedeniyle TCK'nın 125/4.maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 30.09.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.