muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4054, Karar No: 2019/14039, Tarih: 08.10.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/4054 E.  ,  2019/14039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin kollukta; gecenin ilerleyen vakitlerinde sanığı çantasını karıştırırken gördüğünü ancak müdahale edemediği şeklindeki beyanından başka atılı suçun gece vakti işlendiğine yönelik başkaca delil olmadığı dikkate alınarak hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerektiği yönündeki tebliğnamenin düşüncesine iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanması sırasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararının da nazara alınarak, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanığın temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddine, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08/10/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5226, Karar No: 2014/6627, Tarih: 10.03.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/5226 E.  ,  2014/6627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bartın İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2014

NUMARASI : 2013/89-2014/12

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre; tebligat muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 Sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Aynı Kanun'un tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21. maddesine, 6099 Sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasında; "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü yer almaktadır.

Söz konusu 7201 Sayılı Yasa'nın 10. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde, kişilere getirilen adres kayıt sistemi zorunluluğu ile birlikte işleyişin kolaylaştığı dile getirilmiş, ancak yapılan yeni düzenlemeyle, öncelikle yine bilinen en son adrese tebligat yapılacağı, tebligatın yapılmasını isteyenin veya tebligatı çıkartan makamın bildirdiği adresin, tebligata elverişli olmadığının anlaşılması ya da bu adrese tebligat yapılamaması halinde, muhatabın 5490 Sayılı Kanun'a göre adres kayıt sistemindeki adresinin bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılacağı açıklanmış, değişiklik ile birlikte adres kayıt sistemi dışında başkaca adres araştırması yapılmasının gerekmeyeceği vurgulanmıştır.

7201 Sayılı Yasanın 21. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde ise, 21/1. maddeye göre bilinen en son adrese çıkartılan tebligattan sonuç alınamazsa, bu kanunun 10/2. madde gereği adres kayıt sistemindeki adres esas alınarak başkaca araştırma yapılmaksızın o adrese tebligat çıkarılacağı açıklanmıştır. Bunun yapılabilmesi için de tebligatı çıkaran merciin, muhatabın adresinin adres kayıt sistemindeki adresi olduğunu ve tebligatın TK.nun 21/2.maddesine göre yapılacağını tebliğ evrakında belirtmesi gerekmektedir.

Ayrıca Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2.maddesinde "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır, ayrıca başkaca adres araştırması yapılmaz. 79. maddenin ikinci fıkrasına göre renkli bastırılan tebligat zarfında, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek bu adrese tebligat yapılacağına dair meşruhata yer verilir" denilmiştir. Bu yönetmeliğe göre 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2.maddesi gereğince tebligat yapılabilmesi için, tebliği çıkaran mercice, tebligat çıkarılan adresin, muhatabın, adres kayıt sistemindeki adresi olduğuna dair tebliğ evrakı üzerine kayıt düşülmesi zorunludur. Yani; tebligatı çıkaran merci tarafından adres kayıt sitemine ilişkin olarak şerh verilmeden dağıtıcı tarafından 2l/2.maddesine göre tebliğ işlemi yapılamaz.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh verilerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

Somut olayda; borçluya ödeme emrinin bilinen son adresine tebliğe çıkartılarak, TK'nun 16. maddesi uyarınca aynı konutta oturan eşi imzasına tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Daha sonra bilinen bu son adrese tebligat çıkartılmaksızın doğrudan adres kayıt sistemindeki adresine TK'nun 21/2. maddesine göre sırasıyla İİK'nun 103. maddesi uyarınca davetiye, kıymet takdiri ve satış ilanı tebliğ edilmiştir. Borçlu Emine Erdoğan'a satış ilanı tebligatının '' (Mernis adresi) Karaköy Mah. 149 Sok. No:7 İç kapı No:1 Merkez/Bartın '' yazılarak tebliğe çıkarıldığı, dağıtıcı tarafından adreste kimsenin bulunmadığı belirtilerek muhtara haber verildiği, 2 nolu haber kağıdı kapıya yapıştırılarak TK.'nun 21/2.maddesine göre 28.05.2013 tarihinde tebliğ işleminin tamamlanmış olduğu, daha önce bu adrese veya muhatabın başka bir adresine çıkarılan tebligatın bila tebliğ döndüğüne ilişkin dairemize gönderilen dosya içerisinde bir tebligat parçasına rastlanmadığı, tebligat üzerinde çıkaran merci tarfından adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğu için tebigatın TK.'nun 21/2.maddesine göre yapılacağına ilişkin bir şerh bulunmadığı, şikayetçiye çıkarılan satış ilanı tebligatının bu haliyle TK.'nun 10/2 maddesine ve Tebligat Yönetmeliğinin 16/2. maddesine aykırı olduğu ve bu haliyle TK'nun 21/1 ve 21/2 maddelerine uygun bir tebligatın bulunmadığı satış ilanı tebligatının usulsüz olduğu anlaşılmıştır.

İİK.nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi Dairemizin süreklilik arzeden içtihatlarına göre başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

O halde mahkemece şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken şikayetin reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ :Borçlunun temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18226, Karar No: 2015/3617, Tarih: 16.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/18226 E.  ,  2015/3617 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara(Kapatılan) 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/05/2014 tarih ve 2012/79-2014/180 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili tarafından davalıya verilen taşıma hizmet bedelinin ödenmemesi üzerine başlatılan icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın sözleşme gereğince Almanya ve Avusturya'da bulunan makinelerin 3.700 Euro karşılığında taşınmasını işini üstlendiğini, bu ücretin davacıya ödendiğini, her iki makine aynı tıra sığacak olmasına rağmen davacının iki ayrı tır ile taşımayı gerçekleştirerek kötü niyetli davrandığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm makinelerin monteli veya montesiz olarak sözleşmede belirtilen tır ile tek bir seferde taşınmasının mümkün olduğu, davacının ikinci sefer yapmak suretiyle davalıdan talep ettiği taşıma ücretinin haklı olmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20837, Karar No: 2014/3820, Tarih: 04.03.2014

**18. Hukuk Dairesi         2013/20837 E.  ,  2014/3820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kaş Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2013

NUMARASI : 2011/240-2013/280

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece, dava konusu taşınmazın arsa niteliği gözönünde tutularak oluşturulan bilirkişi kurulu tarafından yerinde yapılan keşif sonucu düzenlenen ve hükme esas alınan raporda henüz satışı yapılmamış satılık ilanı bulunan emsal incelemesi ile denetime elverişli olmayan ve yasada öngörülen yönteme uygun düşmeyen genel değerlendirmelerle kamulaştırma bedeli tespit edilmiş olup taşınmazın arsa niteliği yönünde herhangi bir araştırma yapılmamıştır.

Bu duruma göre;

1-Kamulaştırma (değerlendirme) tarihinden önce; dava konusu taşınmazın kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde bulunup bulunmadığı, bu tarih itibariyle kesinleşmiş imar planı içinde olmadığının anlaşılması halinde, Bakanlar Kurulu'nun Yargıtayca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın, arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su, elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vs.) yararlanan ve meskûn yerler arasında bulunması gerekir.

Taşınmaz belediye nazım imar planı içinde İse, Yargıtay İçtihatları Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 17.04.1998 gün ve 1996/3-1998/1 sayılı kararı uyarınca, bu plan kapsamına alındığı tarih ve plandaki konumu, altyapı hizmetlerinden yararlanma ve ulaşım olanakları, belde merkezine uzaklığı, kullanım biçimi itibariyle iskan amacına yönelik yapılaşma olasılıkları da değerlendirilerek araştırılmalıdır.

Bu hususlar, belediye başkanlığından ve diğer ilgili mercilerden sorulup alınacak cevap yazılarına göre taşınmazın arsa niteliğinde olup olmadığının saptanmaması,

Kabule görede;

2-Bilirkişi kurullarınca dava konusu taşınmazın yerinde inceleme yapılarak, 4650 Sayılı Yasayla değişik 2942 sayılı Yasa'nın 11. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranlan ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

2-Bilirkişi kurullarınca dava konusu taşınmazın yerinde inceleme yapılarak, 4650 Sayılı Yasayla değişik 2942 sayılı Yasa'nın 11. maddesinin 1. fıkrasının (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değerinin ve bedelin tesbitinde etkisi olan diğer unsurlar da dikkate alınarak her unsurun gerekçeleri ve değere katkı oranlan ayrı ayrı belirlenip dayanakları gösterilmek suretiyle değerlendirilerek kamulaştırma bedelinin saptanması gerekmektedir.

Emsalin kamulaştırılan taşınmazla aynı konumda olması, taşınmaza yakın mesafede bulunması, aynı nitelik ve özellikleri taşıması, benzer yüzölçümünde olması veya kamulaştırmaya yakın günlerde satılmış olması zorunlu değildir. Aynı özellik ve nitelikleri taşıyan başka yerlerde bulunan ve kamulaştırma gününden önce satılmış olan taşınmazlar da emsal alınabilir. Bu emsalin satış fiyatına Türkiye İstatistik Kurumu toptan eşya fiyatları endeksi uygulanmak suretiyle değerlendirme tarihinde oluşan fiyatları bulunduktan sonra dava konusu taşınmazla karşılaştırılıp incelenerek aradaki farklılıklar belirtilip üstün ve eksik yönleri açıklanmalı, bu nitelik ve farklılıkların taşınmazın değerine olan etkilerinin ne olduğu belirtilmeli ve bu suretle yapılacak karşılaştırma ile dava konusu taşınmazın değeri belirlenmelidir.

Mahkemece tarafların vereceği ya da re’sen getirtilecek kayıtlar üzerinden yukarıda açıklanan ilkelere uygun taşınmaz satışları araştırılarak emsal olabilme niteliklerine uygun bulunanlar tespit edilip, bu emsallerin 11. maddenin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerleri getirtilip, dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazların ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılıp bu emsallere göre ve ayrıntılı olarak karşılaştırma yapan raporlar alınarak oluşacak duruma göre karar verilmelidir.

İncelenen emsal imar parseli olup da dava konusu taşınmazın bu nitelikte olmaması halinde, dava konusu taşınmazın yapılacak karşılaştırmadan sonra bulunacak değerinden, İmar Kanunu'nun 18. maddesinin 2. fıkrası gözetilerek, düzenleme ortaklık payına tekabül edecek oranda indirim yapılması gerektiği de dikkate alınmalıdır. Bu esaslara uygun olarak düzenlenmeyen rapora dayalı karar verilmesi,

3-Dava konusu taşınmaza ilişkin tedavüllü tapu kaydının tapu sicil müdürlüğünden getirtilerek dosya içine alınmaması,

3-Dava konusu taşınmaza ilişkin tedavüllü tapu kaydının tapu sicil müdürlüğünden getirtilerek dosya içine alınmaması,

4-Kamulaştırma Kanunu'nun 10.maddesinde yer alan "Mahkemece kamulaştırma bedelinin bankaya yatırılması ve yatırıldığına dair makbuzun ibraz edilmesi için idareye on beş gün süre verilir. Gereken hallerde bu süre bir defaya mahsus olmak üzere mahkemece uzatılabilir. İdarece, kamulaştırma bedelinin hak sahibi adına veya hak sahibinin tespit edilemediği durumlarda, ileride ortaya çıkacak hak sahibine verilmek üzere bloke edildiğine dair makbuzun ibrazı halinde mahkemece, taşınmaz malın idare adına tesciline ve kamulaştırma bedelinin hak sahibine ödenmesine karar verilir" hükmü uyarınca kamulaştırma bedeli davalı adına yatırılmadan karar verilmiş olması,

5-Dava konusu kamulaştırılan taşınmaza ilişkin tapu kayıt suretinde belirtilen geçit hakkının taşınmazın değerinde yaratması kaçınılmaz değer kaybının saptanıp, bunun taşınmazın bulunan değerinden düşülmesi gerektiğinin bilirkişi kurulunca dikkate alınmaması,

6-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut olan ipotek şerhinin (halen devam ettiği takdirde) tespit edilen kamulaştırma bedeline yansıtılmaması,

7-Dava konusu taşınmazın yol olarak terkini talep edildiği halde bu hususta karar verilmemiş olması,

Doğru görülmemiştir

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözonünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6734, Karar No: 2016/12118, Tarih: 27.06.2016

**2. Ceza Dairesi         2016/6734 E.  ,  2016/12118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmakla birlikte bozma sonrası savunmasının alındığı 22/01/2015 tarihinde, 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk ...'in, savunması esnasında müdafii talep etmediğini beyan etmesi karşısında, müdafiiye yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu, bu nedenle gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa tebliğinin gerektiği ancak hükmün tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığı anlaşılmakla, gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun olarak tebliği ile, tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahalline İADE edilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 27/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1266, Karar No: 2012/777, Tarih: 26.01.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/1266 E.  ,  2012/777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACI-KARŞI

DAVALILAR : 1-Geta Genel Taş. Mim. İnş. Tic. A.Ş.

2-At....... Vekili : Av. ...

DAVALI - KARŞI

Vekili : Av. ...

BİRLEŞEN DAVA : Tuzla Asliye Hukuk Mahkemesi 2008/586 E.

Taraflar arasında görülen davada Tuzla Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21.05.2009 tarih ve 2007/992-2009/538 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı karşı davacı Dörtler Gemi İnş. San. Tic. Koll. Şti. ile birleşen dava davacısı Engin Denizcilik İşl. San. Tic. A.Ş. vekili ve katılma yoluyla davacı - karşı davalılar Geta Genel Tasarım Mim. İnş. Tic. A.Ş. ve Atilla Balık tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 24.01.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı-karşı davalı Geta Genel Taş. İnş. Mim.Tic. A.Ş.- Atilla Balık vekili Av. ... ile davalı -karşı davacılar vekili Av. Selçuk Alagözyaylası dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi Mutlu Pınar Şengel tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkili şirketin yapımını tamamladığı römorkörü denize indirmek için gerekli hazırlıkları yaparak durumu 22.08.2007 günlü yazı ile davalıya bildirmiş olmasına rağmen davalının geminin inişine engel malzemelerini yoldan kaldırmadığını, davalının römorkörün denize indirilmesine engel teşkil eden davranışlarının mahkeme kanalıyla tespit ettirildiğini, yapılan ihtarlara rağmen davalının engelleyici davranışını devam ettirdiğini, davalının eyleminin hem taraflar arasında imzalanan protokollere hem de haksız eylemle ilgili yasal hükümlere aykırı bulunduğunu, bu nedenle römorkörün denize indirilmesinin geciktiğini ve tekne sahibinin müvekkiline gecikmeden dolayı tazminat ödemesi gerektiğine ilişkin ihtarda bulunduğunu, davalının eylemleri nedeniyle müvekkillerinin maddi ve manevi zarara uğradıklarını, itibarlarının zedelendiğini ileri sürerek, 10.000,00 Euro iş gücü kaybı, 10.000,00 Euro gecikme tazminatı olmak üzere toplam 20.000,00 Euro maddi ve müvekkillerinin her biri için 15.000,00 TL’den olmak üzere toplam 30.000,00 TL manevi tazminatın faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının 22.08.2007 tarihinden itibaren müşterek kullanıma açık 12 metre genişliğindeki yoldan usturmaçalı genişliği 12.30 metre olan römorkörü ilkel yöntemler kullanarak geçirmeye çalıştığını, davacının kendi kusurundan kaynaklanan gecikme dolayısıyla sorumluluğu müvekkili şirkete yüklemek istediğini, maddi ve manevi tazminat isteminin hukuki dayanaktan yoksun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiş, Geta A.Ş.’ye karşı açılan karşı dava ile Engin Denizcilik İşletmesi A.Ş. vekili tarafından açılan birleşen davada ise davalı Geta A.Ş.’nin hem yoldan daha geniş bir römorkör inşa ettiğini hem de geçiş tarihini önceden haber vermemesi nedeniyle 14 gün boyunca iş gücü kaybına uğranıldığı ileri sürülerek karşı davada şimdilik 10.000,00 Euro maddi ve 1.000,00 TL manevi tazminatın, birleşen davada ise 5.000,00 Euro maddi, 1.000,00 TL manevi tazminatın faizleriyle birlikte tahsili istenmiştir.

.../...

2010/1266

2012/777 -2-

Davacı-davalı Geta A.Ş.vekili, karşı davacı ve birleşen dava davacısının zarar gören değil, aksine zarara sebebiyet veren taraf olduklarını, karşı dava ve birleşen davanın mesnetsiz bulunduğunu savunarak, reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının inşa ettiği römorkörün Dörtler Tersanesinden kaynaklanan sebeplerle 6 takvim günü iniş gecikmesine maruz kaldığı, davacı Geta’nın gecikmeden dolayı işçilik kaybı ve gecikme cezası dahil olmak üzere toplam 14.613,00 Euro zarara uğradığı, meydana gelen olayda manevi tazminat şartlarının oluşmadığı, karşı dava ve birleşen davanın hukuki dayanağının bulunmadığı,meydana gelen olaylarda davacıların kendisinin kusurlu olduğu sonucuna varılarak, davacı şirketin maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 14.613 Euro tazminatın dava tarihi olan 27.09.2007 tarihinden itibaren dövize uygulanan en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalıdan alınmasına, fazlaya ilişkin talebin ve davacının manevi tazminat taleplerinin reddine, Davalı-karşı davacının karşı davası ile birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı Dörtler Gemi İnş...Koll.Şti. ile birleşen dava davacısı Engin Denizcilik...A.Ş. vekili ve katılım yoluyla davacı-karşı davalılar Geta Genel Tasarım Mim...A.Ş.ve Atilla Balık vekili temyiz etmiştir.