muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/397, Karar No: 2023/2114, Tarih: 10.04.2023

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 11.10.2022 tarihli ve 2022/1708 Esas, 2022/1338 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik, sanık müdafii ve katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının Temyiz İstemi

Mağdurenin olayı arkadaşına anlatınca ailesinin Ağustos 2021’de haberi olduğu, ancak olayın emniyete intikalinin 05.01.2022 tarihinde olayı din dersi hocasına anlatınca gerçekleştiği, mağdurenin olayı arkadaşlarına ve öğretmenine anlatımlarında balık tutarken gerçekleşen olaydan bahsetmediği, soruşturma sırasında beyanı alınırken bu olayı anlattığı, mağdurenin bir çok konuda “Mart mı Mayıs mı, Mayıs'ın hangi günü, sanığın cinsel organını çıkarıp çıkarmadığı, mağdurenin olaydan sonra ağlayıp ağlamadığı, eylemlerin ne kadar sürdüğü, mağdurenin olay tarihini öğrenmek için telefonuna mı tabletine mi baktığı, mağdurenin arkadaşı ...'ya olayı ... Pakdemir parkında mı, yoksa Burcu Kafe de mi anlattığı, mağdurenin ağabeyi ...'in bunlardan hangisine gittiği" konularında ifadesinin çelişkili olduğu, dosyadaki bilgi ve belgelerden sanığın ikinci olaydan dolayı cezalandırılması düşünülecek olsa bile balık tutarken gerçekleşen olaya ilişkin mağdurenin soyut ve muğlak ifadesinden başka delil bulunmadığı, eylemin gerçekleştiği tarih ve yere ilişkin net bir şey söylemediği, ayrıca sanığın göğsüne dokunması şeklinde gerçekleşen eylemi normal karşıladığını ifade ettiği, sübutu olmayan bir olay nedeni ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mağdurenin olay tarihine ilişkin çelişkili beyanları olmasına rağmen mahkemenin olay tarihi olarak 21.05.2021 tarihini kabul ettiği, bu tarihe ilişkin olarak Emniyetten gelen yazıda sanığın o tarihte telsiz nöbetçisi olduğunun bildirildiği, mağdureye bu durum sorulduğunda 21.05.2021 olarak verdiği ifadesini inkar ettiği, şikayetçi ile sanık arasındaki ortaklık ilişkisi ve husumetin bundan kaynaklandığı olgusunun mahkeme tarafından görmezden gelindiği, oysa ki dinlenen tanık beyanlarının ortaklığın varlığını bildiklerine dair beyanlarının görmezden gelindiği, mağdurenin ilk olaydan, sanığa olan iftirasını güçlendirmek için bahsettiği, balık tutarken gerçekleştiği ileri süren olayın varlığının kabul edilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığa alt sınırdan ceza verilmesi, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin üst sınırdan tatbik edilmemesi, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması ile 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmamasının hatalı olduğuna, vekalet ücretine hükmedilmemesinin de hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Sanığa alt sınırdan ceza verilmesi, 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin üst sınırdan tatbik edilmemesi, aynı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanması ile 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulanmamasının hatalı olduğuna, vekalet ücretine hükmedilmemesinin de hukuka aykırı olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Mahkemece "Olay tarihinde sanığın Bigadiç ilçesinde polis memuru olarak görev yaptığı, sanık ile

mağdurun ailesinin ailecek görüştükleri, mağdur ve sanığın ailesinin birlikte 2021 yılı içerisinde balık tutmak için ...'e gittikleri, burada sanığın mağdurun göğsünü ellediği, mağdura 'tatlım, canım' şeklinde sözler söylediği, yine 2021 yılı Mayıs ayında mağdurun ailesi ile birlikte sanığın evine gittikleri, sanığın ailesinin ve mağdurun ailesinin evin önünde oturdukları, sanığın kızı ...'in mağdura 'Film izleyelim mi ... abla' dediği, mağdurun kabul etmesi üzerine mağdur ile sanığın kızı ...'in film izlemek için eve girdikleri, sanığın da bu esnada evin içerisinde namaz kıldığı, sanığın kızı ...'in mağdura 'ben aşağı çekirdek almaya iniyorum sen de sodaları koy ... Abla dediği', sonrasında aşağı indiği, mağdurun da bu sırada sodaları hazırlamak üzere mutfağa gittiği, bu esnada sanığın mağdurun yanına gelerek arkadan sarıldığı, daha sonra mağduru sandalyede kucağına oturtarak mağdurun kıyafetleri üzerinden göğüslerini ellediği, mağdura 'seni öpeyim mi' diye sorduğu, mağdurun da 'hayır ben aileme bile kendimi öptürmüyorum' dediği, sanığın bu şekildeki eylemlerinin 5-6 dakika sürdüğü, sonrasında mağduru çocuklarının odasına götürdüğü ve kapıyı kapattığı, mağdurun yüzü kapıya gelecek şekilde kıyafetleri üzerinde bulunan mağdurun göğüslerini elleyerek cinsel organını mağdura sürttüğü, sanığın eylemlerinin 5 dakika sürdüğü, sanığın kapının sesinden kızının geldiğini anlaması üzerine mağduru ittirdiği ve mağdura ' ... bir daha yapayım mı diye' sorduğu, sanığın kızının odaya girmesi üzerine 'baba siz ne yapıyorsunuz' diye sorduğu, sanığın da ' ... ablanla konuşuyoruz kızım' dediği, mağdurun yaşanan olayları okuldaki öğretmenine anlattığı, olayın okul yönetimi tarafından adli makamlara bildirilmesi üzerine soruşturmaya başlandığı, mağdurun ailesinin olay nedeniyle şikayetçi olduğu şeklindeki oluş ve mahkememiz kabulüne göre; mağdurun hayatın olağan akışına uygun, ayrıntılı ve eylemleri detaylandıran samimi anlatımlarda bulunduğu, mağdurun maruz kaldığı cinsel eylemleri makul sayılacak sürede öğretmeni tanık ... \*\*\*\*\*'e anlatması ile olayın açığa çıktığı, mağdur hakkında düzenlenen 13/01/2022 tarihli Adli Görüşme ve Değerlendirme Raporunda mağdurun beyanlarının güvenilir olduğu kanaatine varıldığı, mağdurun yaşadığı olayı anlatırken ağladığı, konuşmakta zorlandığı, yaşadığı olaydan çok etkilendiğinin belirtildiği, mağdurun tüm aşamalarda olaya ilişkin ayrıntılı anlatımı, sonraki anlatımlarında da olayları genişletici bir yaklaşım sergilememesi ile olay tarihindeki yaşı gözetildiğinde ifade ettiği hususları kurgulamasının mümkün olmadığı, katılan beyanları ve tanık ... \*\*\*\*\*, ... \*\*\*\*\*, ... \*\*\*\*\*, ... \*\*\*\*\*\*\*\*\*\* beyanlarının mağdur beyanları ile örtüştüğü, her ne kadar sanık tarafından mağdurun ailesi ile arasında ortaklık ilişkisinden ..

... \*\*\*\*\*, ... \*\*\*\*\*, ... \*\*\*\*\*, ... \*\*\*\*\*\*\*\*\*\* beyanlarının mağdur beyanları ile örtüştüğü, her ne kadar sanık tarafından mağdurun ailesi ile arasında ortaklık ilişkisinden ... bir husumet olduğu savunulmuş ise de, iddia olunan ortaklığa ilişkin husumetin doğrudan sanık ile mağdur arasında oluşmadığı, mağdurun olayı doğrudan ailesi ile paylaşmayarak ilk olarak arkadaşı ... \*\*\*\*\* ve ... \*\*\*\*\*\*\*\*\*\* isimli arkadaşlarına anlattığı, daha sonra öğretmeni tanık ... \*\*\*\*\*'e anlatması üzerine olayın adli makamlara intikal ettiği, mağdurun ailesi ile sanık arasındaki iddia edilen husumetin mağdur ve ailesinin kendi namus ve haysiyetlerini ortaya koyarak sanığa iftira atmalarını gerektirir mahiyette olmadığı, katılanların kızları olan mağdurun gelecekteki hayatlarını da etkileyecek şekilde sırf maddi menfaat kaygısı ile sanığa iftira atmalarının inandırıcılıktan uzak olduğu, katılan beyanları ve dosyada mevcut 11/01/2021 tarihli araştırma tutanağına göre; katılan ... \*\*\*\*\*'ın sanığın mağdura yönelik eylemini öğrendikten sonra evinin bahçe duvarına 'bu bedel ödenecek ...' şeklinde yazı yazması ve sanığın aracının lastiklerini kesmesi eylemlerine karşın sanığın sırf görgü şahidi bulunmadığı için adli makamlar nezdinde katılan hakkında herhangi bir şikayette bulunmaması ve katılanların olaydan 2021 yılı Ağustos ayında haberdar olmaları üzerine sanıktan ilçeyi terk etmesini istedikleri beyanları karşısında sanığın 31/08/2021 tarihli dilekçesi ile görev yaptığı Bigadiç ilçesinden tayin istemesi durumlarının hayatın olağan akışına uygun düşmediği, sanığın aksi yöndeki savunmalarının kendisini suç ve cezadan kurtarmaya yönelik olduğu kanaatine varılmakla bu beyanlara itibar edilmemiş ve mağdurun anlatımlarına üstünlük tanınmıştır.

Bu kapsamda sanığın 23/06/2008 doğumlu olup suç tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdura karşı cinsel arzularını tatmin etmek amacıyla 2021 yılı içerisinde farklı zamanlarda mağdurun göğsünü ellemesi, cinsel organını mağdura elbisesi üzerinden sürtmesi şeklindeki eylemlerinin gerçekleşme şekli itibariyle ani ve kısa süreli olmadığı, sarkıntılık düzeyini aştığı, eylemlerinin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu tüm dosya kapsamı ile sabit kabul edilerek, sanığın eylemine uyan TCK'nın 103/1-1.cümlesi takdiren alt sınırdan cezalandırılmasına, sanık hakkında iddianamede suçun cebir veya tehdit ile işlendiğinden bahsedilerek cezanın artırılması talep edilmiş ise de sanığın cebir veya tehdit kullanarak eylemini gerçekleştirdiği hususu şüphede kaldığından bu husus sanık lehine değerlendirilerek hakkında TCK'nın 103/4.maddesi uygulanmasına yer olmadığına, sanığın eylemini mağdura karşı aynı suç işleme kararının icrası kapsamında birden fazla kez işlemiş olduğu anlaşıldığından cezasından TCK'nın 43/1. Maddesi gereğince takdiren 1/4 oranında artırım yapılmasına, sanığın sabıkasız oluşu, duruşmada gözlemlenen olumlu hali lehine takdiri indirim sebebi kabul edilerek cezasında takdiren 1/6 oranında indirim yapılmasına karar verilerek hüküm kurulmuştur." şeklindeki gerekçeyle karar verildiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamış ve istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki anlatımları, katılan ve tanıkların beyanları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, olay tarihinden önce sanığın mağdurenin ailesi ile birlikte balık tutmaya gittikleri gün mağdurenin göğsüne dokunduğuna dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığının anlaşılması karşısında eylemini bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda gerçekleştirdiğinden bahisle hakkında zincirleme suç hükümleri uygulanarak 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince artırılması suretiyle fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş, bu nedenle istinaf başvurusunun kabulü yerine esastan reddine dair karara ilişkin sanık müdafii ile bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyizleri isabetli görülmekle, katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 11.10.2022 tarihli ve 2022/1708 Esas, 2022/1338 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, farklı gerekçe ile Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık müdafii ve bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 11.10.2022 tarihli ve 2022/1708 Esas, 2022/1338 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, farklı gerekçe ile Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Balıkesir 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

10.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16674, Karar No: 2013/4304, Tarih: 07.03.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/16674 E.  ,  2013/4304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 26.05.2009 tarihinde “Tek Satıcılık (Distribütörlük) ve Reklam Dağıtım (Ajanslık) Sözleşmesi”imzalandığını, sözleşmeye göre üretici olan davalının başka kişi ya da kuruluşlar aracılığıyla satış veya reklam yapamayacağı, yapması halinde dağıttığı tespit edilen her ürünün bedeli kadar müvekkiline cezai şart ödemeyi kabul ettiğini, davalının sözleşmeye aykırı davrandığını, sözleşmeden sonra müvekkilinin haricinde çok sayıda gerçek ve tüzel kişiler aracılığıyla sözleşmeye konu ürünlerin pazarlama ve dağıtımını yaptığını ve yapmaya da devam ettiğini, davalının sözlü olarak uyarıldığını, bunun üzerine davalının müvekkiline ürün göndermemeye başladığını, daha sonra davalının gönderdiği 15.01.2010 tarihli ihtarname ile taraflar arasında ticari ilişki bulunmadığını ileri sürdüğünü, müvekkilince davalının müvekkili dışındaki kişiler aracılığıyla tanıtım ve satışlar yaptığının mahkeme aracılığıyla tespit edildiğini belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava haklarını saklı tutarak şimdilik 100.000 TL.cezai şartın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, sözleşmenin davacı tarafından 25.12.2009 tarihli ihtarname ile feshedildiğini, sözleşme ekinde yer alan ürün ve fiyat listesi altındaki imzanın da müvekkiline ait olmadığını, sözleşmenin feshinden sonra müvekkilinin davacıdan alamadığı 223.742 adet ürün bulunduğunu ve müvekkilinin davacıdan 170.000 TL.evraklı alacağı olduğunu, davacının yaptırdığı tespitler ve sunduğu delillerin tarihinin distribütörlük sözleşmesini iptal ettiğini bildirdiği ihtarnamenin tarihinden sonra olduğunu bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre, davacının 25.12.2009 tarihli ihtarname ile taraflar arasındaki sözleşmeyi feshettiği, ihtarın davalıya 02.01.2010 tarihinde tebliğ edildiği, davacının dayandığı tespit işleminin ise fesihten sonra 06.04.2010 tarihinde yapıldığı, davalının fesihten sonra sözleşmeye bağlı olmayıp, ürettiği ürünlerin dilediği alanda reklam ve dağıtımını yapma hakkına sahip olduğu, buna göre davacının fesihten sonra yapılan tespit ve alınan rapora dayalı olarak cezai şart talebinin yerinde olmadığı, öte yandan sözleşmede öngörülen cezai şart düzenlemesinin B.K.nun 158/1.maddesi anlamında akdin icra edilmemesi veya noksan olarak ifası halinde tediye edilmek üzere kabul edilmiş cezai şart niteliğinde olduğu, buna göre feshedilmiş sözleşmeye dayalı bu nitelikteki cezai şartın istenemeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 07.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20598, Karar No: 2015/5100, Tarih: 19.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/20598 E.  ,  2015/5100 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Sanık ... Hakkında İşyeri Dokunulmazlığını İhlal, Mala Zarar Verme ve Tehdit, Sanık .... Hakkında İşyeri Dokunulmazlığını İhlal ve Mala Zarar Verme Suçlarından Kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan hüküm kurulurken TCK 116/2 olan kanun maddesinin TCK 116/1 olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanıklar ... ve ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

B- Sanıklar ... ve ... Hakkında Hırsızlık Suçundan Kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanıkların müştekinin birahanesine girerek çekmecedeki 20,00 TL.'yi çaldıklarının anlaşılması karşısında, sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 19/03/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13818, Karar No: 2011/14193, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/13818 E.  ,  2011/14193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 29/12/2009 gün ve 14938-19739 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli Hemşin köyü 119 ada 13 parsel (8945 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu taşınmazın (B) (6003 m2) bölümünün orman niteliğiyle Hazine, (A) (2941 m2) bölümünün tesbit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4264, Karar No: 2021/761, Tarih: 25.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/4264 E.  ,  2021/761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ...’in, müştekilerin sokak üzerine park ettiği motosikletlerini, temyiz dışı suça sürüklenen çocuklar ile birlikte düz kontak yaparak çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfının değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 141/1. maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısı ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.