muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/10226, Karar No: 2011/351, Tarih: 18.01.2011

1-Davacı, ihale kapsamında 3006 adet gıda paketi ve temizlik malzemesi için davalı şirkete 168.246,78 YTL ödeme yapıldığını, sadece 1.236 adet gıda paketinin 30.11.2006 tarihli belge ile vakıf müdürü olan davalı ...’e teslim edildiğini,bu davalı tarafından kolilerin dağıtılmak üzere diğer davalı nakliyeci ...’a teslim edildiğini, koli içeriklerinin eksik olduğu gibi imza karşılığı vatandaşlara teslim edilmiş olarak gösterildiğini belirterek 168.246,78 TL zarardan şimdilik 10.000 YTL’nin davalılardan tahsilini istemiştir. Davalı şirket tarafından 1.236 adet yardım paketinin davalı vakıf müdürü ...’e teslim edildiği uyuşmazlık konusu değildir. Ne var ki, dinlenen bir kısım tanıklar, teslim edilen kolilerin içeriklerinin eksik olduğunu beyan etmişlerdir. Ayrıca davacı vakıf, toplam 3006 adet koli için ödeme yaptığını ileri sürmüş, ödemelere ilişkin belgeleri dosyaya ibraz etmiştir. Öyle olunca davalı şirket ödeme yapılan tüm kolilerin (3006 adet) tam ve eksiksiz olarak teslim edildiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Diğer davalıların sorumluluğu ise, kendilerine teslim edildiği sabit olan 1.236 adet kolinin yardıma muhtaç kişilere ulaştırılıp ulaştırılmadığı noktasındadır. Mahkemece, müfettiş raporu nazara alınarak 989 adet kolinin teslim edildiği kabul edilmiş ise de söz konusu rapor hüküm vermeye yeterli değildir.

Öyle olunca Mahkemece, taraflardan teslim ve dağıtıma ilişkin tüm delilleri sorulup toplanmalı, dağıtım yapılan kişilerin beyanları da nazara alınarak koli içerikleri tespit edilmeli, teslime ilişkin ispat yükünün davalı şirkette olduğu nazara alınarak sonucuna göre bir karar vermelidir. Eksik inceleme ve araştırma sonucu aksine düşünce ile yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalı ...’ın temyiz isteminin incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. nolu açıklanan nedenle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 2.no.lu bentte açıklanan nedenle davalı ...’ın temyiz talebinin incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 18.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/5703, Karar No: 2006/8974, Tarih: 20.06.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/5703 E.  ,  2006/8974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 23.12.2004 gün ve 2004/8743- 13544 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli ... Beldesi 327 ada 1 parselle ilgili olarak yapılan araştırmanın yeterli olmadığı açıklandıktan sonra ilk orman kadastrosu ile daha sonra yapılıp kesinleşen 2/B uygulamalarına ait harita ve tutanakların usulünce uygulanması, arazi kadastro paftası ile orman tahdit haritasının ölçekleri denkleştirilerek herbir çalışmaya göre taşınmazın konumunu gösterir irtibatlı krokinin düzenlenmesi ve sonucuna göre bir hüküm kurulması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kesinleşen 2/B uygulama sınırları içinde kalan yerin tapusunun iptali ve Hazine adına tescili istemi ile açılan dava niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1942-1943 yıllarında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 13.04.1999 tarihinde ilan edilerek dava tarihinde kesinleşen 3302 Sayılı Yasaya göre yapılan 2/B uygulaması vardır.

Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen, bozmanın gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; hükmüne uyulan Dairemiz bozma kararında ilk orman tahdit haritası, 2/B uygulamasına ait harita, arazi kadastro paftası ve imar planına ait pafta örneklerinin ölçeklerinin denkleştirilmesinden sonra aynı kroki üzerinde farklı renklerde gösterilmesi ve çekişmeli yerin bu haritalara göre konumunun saptanması gereğine değinilmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporuna ekli krokide yalnızca 2/B uygulamasına ait harita ile pafta çakıştırılmıştır. Bu nedenle, yapılan araştırma yeterli değildir. O halde;

Dairenin 2006/5701, 5702, 5703, 5704, 5705, mahkemenin 2005/447, 257, 313, 449 ve 797 Esas sayılı dosyalarında davaya konu olan ... Beldesi 328 ada 3, 329 ada 3, 327 ada 1, 328 ada 1, 327 ada 2 parseller aynı nedenle davaya konu olduklarından öncelikle dava dosyaları birleştirilmeli, bozma ilamında açıklanan yöntemle ve tümü bir arada değerlendirilerek, kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulamalarına göre konumları saptandıktan sonra kesinleşen orman tahdit sınırları dışında kaldıklarının belirlenmesi halinde, yörede 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasa hükümleri nazara alınmadan yapılan ilk orman sınırlaması sonucu kesinleşen tahdit haritalarının sınır dışında kalan taşınmazların orman niteliğini ve hukuki durumunu saptamakta yetersiz kalacağı gözetilerek, memleket haritası, amenajman planı ve ... fotoğrafları usulünce uygulanmalı; taşınmazların bulunduğu yer ve çevresine ait kadastro pafta ile orjinal renkli memleket haritası ölçekleri denkleştirilip birbiri üzerine aplike edilerek çekişmeli ve komşu taşınmazların konumları bu harita üzerinde belirlendikten sonra oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir. Değinilen yönler gözetilmeksizin eksik inceleme ve araştırmaya dayanılarak kurulan hüküm usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 20/06/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10916, Karar No: 2006/9326, Tarih: 02.10.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/10916 E.  ,  2006/9326 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Amasya 1. Asliye Hukuk  (İş) Mahkemesi

Tarih : 19.4.2006

Davacı, ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihten itibaren tarım tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk tevkifat kesintisinin yapıldığı tarih ile 28.12.2005 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk tevkifat kesintisinin yapıldığı tarih ile 28.12.2005 tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede, davacının   ilk tevkifat kesintisinin  24.5.1995 olduğu, ilk tevkifat kesintisi tarihinden sonra  1995 yılı ürünün bedelinden 10.5.1996 tarihinde, 1996 yılı ürün bedelinden 12.5.1997 tarihinde  1997 yılı ürün bedelinden 7.5.1998 tarihinde 1998 yılı ürün bedelinden 1.6.1999 tarihinde 1999 ürün bedelinden tevkifat yapılamadığı 2000 yılı ürün bedelinden 1.5.2001  tarihinde Bağ-Kur prim kesintisi  yapıldığı    ziraat odası kaydının olmadığı tapuda kayıtlı taşınmazı bulunmadığı  görülmektedir.

Mahkemece tesis edilen sigortalılık başlangıcının 1.6.1995 olarak kabulü ile  1.6.1995 ile 31.12.2001 tarihleri arasında davacının tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine ilişkin hüküm yerinde ise de, yapılan araştırma sonucu  tarımsal faaliyetinin  olmadığı tevkifat kesintisine ilişkin belgenin dosyada bulunmadığı  1.1.2002 ile dava tarihi olan 28.12.2005  tarihleri arasına yönelik istemin   kabulü usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 2.10.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1557, Karar No: 2019/343, Tarih: 29.01.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/1557 E.  ,  2019/343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar ... ve ... hakkında yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm aşamalarda suç tarihinde Türkiye’de olmadıklarını savunan sanıkların, Türkiye’ye suç tarihinden sonra giriş yaptıklarını gösteren ve herhangi bir oynama/ sahtelik saptanamayan pasaport bilgileri, olay tanığı ...’nin "Mağdurun arkadaki şahsın bir kolunun olmadığını kendisine söylediğine" dair 26/04/2013 tarihli Cumhuriyet Savcılığı ifadesi, olay yerinden elde edilen kamera kayıtları üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde düzenlenen 06/01/2014 tarihli bilirkişi raporunda "Arkadan gelen şüphelinin ceketinin sol dirsekten itibaren boş bir şekilde sallandığının, dirsekten itibaren kolunun olmadığı veya kolunu ceketinin içerisine koyduğunun değerlendirildiğinin" yazılı olması ve sanıklardan ...'un dosyaya sunduğu "Adı geçenin Kazakistan Ülkesinde 27/11/2012 ile 16/01/2013 tarihleri arasında elektromontajcı olarak çalıştığına" dair belge, karşısında;

Öncelikle;

1-Sanıkların başka bir suç nedeniyle yargılandıkları ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2013/174 Esas, 2014/33 Karar sayılı dosyası içerisinde yer alan 21.03.2013 tarihli yakalama ve üst arama tutanaklarında, sanıkların üstlerinde ele geçtiği belirtilen telefon imei ve simkart numaralarına ilişkin, olay tarihinden bir hafta

öncesinden başlayıp sanıkların pasaport kayıtlarına göre Türkiye’ye giriş tarihi olan 12.03.2013 ve 16.03.2013 tarihlerini de kapsayacak şekilde ayrıntılı HTS kayıtlarının getirtilerek, kimler tarafından kullanıldığı, sanıklar arasında görüşme olup olmadığı ve suç tarihinde olay mahallinden sinyal verip vermediği hususlarının araştırılması,

2-Müşteki ...’nun 11/07/2013 tarihli ifadesinde, "Boğuşma sırasında araçta bulunan yıldız uçlu kısa bir tornavida ile önde oturan sanık ...'un sağ baldır arka kısmına vurduğunu, ancak yaralanıp yaralanmadığını bilmediğini” beyan ettiği, olay günü kolluk tarafından mağdurun aracında yapılan incelemede üzerinde "..." yazılı kanlı havlunun ele geçtiği, 17/01/2013 tarihli Ekspertiz raporunda havlu üzerindeki kan lekelerine ait genotip özelliklerin erkek bir şahsa ait olduğunun bildirilmesi karşısında, ele geçen DNA'nın sanıklardan birine ait olup olmadığının saptanması,

3 – Dosya içerisinde yer alan kamera kayıtlarının, konusunda uzman Adli Tıp veya Polis/Jandarma Kriminal Müdürlüklerinden birine gönderilerek, görüntüler üzerinde iyileştirme yapılması suretiyle görüntülerin sanıklara ait olup olmadığı konusunda yeniden rapor alınmasından sonra, kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yetinilip, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması;

3 – Dosya içerisinde yer alan kamera kayıtlarının, konusunda uzman Adli Tıp veya Polis/Jandarma Kriminal Müdürlüklerinden birine gönderilerek, görüntüler üzerinde iyileştirme yapılması suretiyle görüntülerin sanıklara ait olup olmadığı konusunda yeniden rapor alınmasından sonra, kanıtların bir bütün halinde değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yetinilip, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması;

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5101, Karar No: 2018/12597, Tarih: 14.05.2018

**8. Hukuk Dairesi         2018/5101 E.  ,  2018/12597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın sübut bulmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacılar vekili, 7 parsel sayılı taşınmazda bulunan binanın birinci katında bulunan dairenin tarafların murisi ...’dan intikal ettiğini, davalının 5 yılı aşkın süredir daireyi haksız olarak kullandığını, ... 21. Noterliğinden 19.10.2007 gün ve 30577 yevmiye nolu ihtarnamesiyle davalıyı ihtar ettiklerini ileri sürerek geriye dönük 5 yıl için toplam 28.240 TL ecrimisilin tahakkuk edeceği dönemler sonunda işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ... katta bulunan dairede oturduğunu, Eylül 2012'de daireyi boşalttığını, binada 3/24 payı bulunduğunu, 624 payı olan annesi ...'ın 2 nolu dairede, 3/24 payı bulunan kardeşi ...'ın 3 nolu dairede, 4 nolu dairede ise 3/24 hissesi bulunan ...’in oğlunun oturduğunu, diğer davacıların işgal ettikleri dairelerin kendi oturduğu daireden daha değerli olduğunu, ecrimisil isteme haklarının bulunmadığını, ... 3. Sulh Mahkemesinin 2012/1790 Esas sayılı dosyasında ortaklığın giderilmesi davasının devam ettiğini belirterek, dosyaların birleştirilmesini ve davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, davanın sübut bulmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Karar, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; paydaşlar arası ecrimisil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın, davacı, davalı ve dava dışı 3.kişi adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu sabittir.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir.

Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı).

Somut olaya gelince; dava konusu 7 parsel sayılı taşınmazda tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı, oluşmuşsa çekişmeli bölümün kim veya kimlerin paylarına isabet ettiği ve kimler tarafından kullanıldığı, oluşmamışsa davacının kullanabileceği yer bulunup bulunmadığı ortaya konulmuş değildir.

Somut olaya gelince; dava konusu 7 parsel sayılı taşınmazda tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı, oluşmuşsa çekişmeli bölümün kim veya kimlerin paylarına isabet ettiği ve kimler tarafından kullanıldığı, oluşmamışsa davacının kullanabileceği yer bulunup bulunmadığı ortaya konulmuş değildir.

Hâl böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeleri kapsar biçimde araştırma ve inceleme yapılması, tarafların bildirdikleri tüm delillerin toplanması, yerinde uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılarak tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığının, oluşmuş ise kimin nereyi kullandığının belirlenip krokiye yansıtılması, fiili kullanma biçimi oluşmamışsa davacının payına karşılık taşınmazda kullandığı veya kullanabileceği yer bulunup bulunmadığının kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanarak harici bir taksim anlaşması varsa davanın reddedilmesi, yoksa davacıların payları oranında ecrimisile hükmedilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK’nın 440/1. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 14.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10281, Karar No: 2012/30514, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/10281 E.  ,  2012/30514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3891, Karar No: 2025/4774, Tarih: 22.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2023/3891 E.  ,  2025/4774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2790 E., 2022/3950 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz taleplerinin esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın, katılan vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde, 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk derece mahkemesince sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan, 2863 sayılı Kanun'un 74/1, 74/1-2. cümle, 5237 sayılı TCK'nın 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verilmiş, sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile CMK'nın 280/1-a ve 303/1-a maddesi gereğince istinaf yoluna başvurulan Düzce 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 26.05.2022 tarih ve 2022/190 E- 2022/475 K sayılı kararı ile kurulan hükmün sanık ... yönünden kaldırılarak, CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince sanığın beraatine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması görüşünü içerir tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdii edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz nedenleri; Sanığın kepçe kullanarak kazı yaptığının sabit olduğuna, mahkemece yapılan değerlendirmenin yerinde olmadığına, sanığın cezalandırılması gerektiğine ilişkindir

III. OLAY VE OLGULAR