muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3645, Karar No: 2014/4312, Tarih: 04.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3645 E.  ,  2014/4312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 6. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2008/41-2012/477

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir. 5219 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik sonucu HUMK'nun 438/I. maddesindeki parasal sınır, 5236 sayılı Kanun'un 19. maddesiyle HUMK’na eklenen Ek-Madde 4’te öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2012 yılı için 17.220,00 TL’dir.

Temyize konu 11.12.2012 tarihli kararda kabul edilen miktarın 13.069,49 TL'nin olması nedeniyle, duruşma isteğinin miktar yönünden reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı yüklenici ve dava dışı diğer yüklenici E.. Y.. arasında 28.01.1997 tarihinde imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, inşa edilecek 24 adet daireden 4 adetinin müvekillerine verilmesi ve inşaatın taşınmazın boş olarak teslim edildiği 30.04.1997 tarihinden itibaren 20 ay içerisinde bitirilmesinin kararlaştırıldığını, davalının bu süre geçtikten sonra Temmuz 1999 tarihinde bir takım eksik ve ayıplı imalatları ile birlikte daireleri teslim ettiğini, öte yandan arsa sahiplerine sözleşme tarihinden teslim tarihine kadar rayiç değer üzerinden dört adet dairenin kira bedelinin ödenmesi gerektiği halde davalının herhangi bir ödeme yapmadığını ileri sürerek, eksik iş bedeli ile sözleşmeye göre ödenmesi gereken kira bedeli ve dairelerin geç teslimi nedeniyle oluşan kira bedeli için şimdilik 6.500,00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, ıslah yoluyla talebini 13.069,49 TL'ye arttırmıştır.

Davalı vekili, davacıların daireleri teslim alırken herhangi bir ihtirazi kayıt ileri sürmediklerini ve süresi içerisinde ayıp ihbarında bulunmadıklarını, sözleşmenin diğer bir yüklenicisi olan E.. Y..'a da husumet yöneltilmesi gerektiğini, binadaki küçük eksikliklerin tamamlandığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı R.. A..'ın yargılama esnasında vefat ettiği, mirasçılarının davayı takip etmedikleri, ortak alanlardaki eksik işlerin giderilmesi için gerekli bedelden davacı V.. A..'ın arsa payına düşen miktarın 9.817,49 TL ve kira bedeli alacağının da 3.255,00 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 13.069,49 TL'nin 31.03.1999 tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, davacı R.. A.. yönünden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2) Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı eksik iş bedeli, sözleşme ile kararlaştırılan kira bedeli ve gecikme tazminatının tahsili istemlerine ilişkindir.

Davacının da aralarında bulunduğu arsa sahipleri ile davalı yüklenici ve dava dışı E.. Y.. arasında 28.01.1997 tarihinde imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 4. maddesinde; taşınmazın boş olarak müteahhite teslim edildiği tarihten itibaren 20 ay içerisinde işin anahtar teslimi olarak teslim edileceği, yine sözleşmenin "Arsa Sahiplerine Ait Bağımsız Bölümlerin Teknik Özellikleri" başlıklı bölümünün 2. maddesinde; inşaatın belirlenen tarihte teslim edilmemesi halinde, geçen her ay için günün rayiç değeri üzerinden arsa sahiplerine ait bağımsız bölümlerin kira bedellerinin tazminat olarak yüklenici tarafından ödeneceği, 16. maddesinde; arsa sahiplerine, sözleşme tarihinden teslim tarihine kadarki dönem için 4 adet dairenin rayiç kira bedelinin ödeneceği ve 17. maddesinde her iki yüklenicinin sorumluluğu müştereken kabul ve tahahhüt ettikleri kararlaştırılmıştır.

Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereğince yüklenicinin sözleşmede kararlaştırılan tapu payı veya bağımsız bölümlere ya da satılmışsa yüklenicinin tescil istemeyip bedelini istemesi halinde bedeline hak kazanabilmesi için inşaatı sözleşme ve ekleri ile tasdikli proje ve inşaat ruhsatı ile kamu düzeninden olan imar mevzuatı ve bu doğrultuda çıkartılan Deprem Yönetmeliği hükümlerine uygun olarak tamamlayıp, arsa sahiplerine teslim etmesi gerekir. 3194 sayılı İmar Kanunu uyarınca her türlü bina inşaatının yerel idarenin tasdikli projesine uygun yapılması zorunludur. Şayet inşaatta kısmen veya tamamen tasdikli projesine aykırı imalat var ise, aynı Yasa'nın 32. maddesi uyarınca inşaatın yıkımı gerekir. Yıkılacak yerlerle ilgili olarak da, kazanılmış ekonomik değerden söz edilemez. İmar Kanunu kamu düzenine ilişkin olup mahkemenin re'sen göz önünde bulundurması gerekir.

Kaçak yapılan inşaatlarda eksik imalât bedeli istenemez ise de, davalı sözleşme uyarınca teslim taahhüdünü yerine getiremediğinden temerrüde düştüğü tarihten sonrası için davacıların gecikme nedeniyle oluşan kira kaybını ödemekle yükümlüdür.

Kaçak yapılan inşaatlarda eksik imalât bedeli istenemez ise de, davalı sözleşme uyarınca teslim taahhüdünü yerine getiremediğinden temerrüde düştüğü tarihten sonrası için davacıların gecikme nedeniyle oluşan kira kaybını ödemekle yükümlüdür.

Bahçelievler Belediye Başkanlığı'nın 26.01.2012 tarihli kararında binanın kaçak olan bölümleri ile diğer ruhsata aykırılıkların nelerden ibaret olduğu belirtilerek arsa sahipleri hakkında idari para cezası uygulanmış ve mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda da, binanın 4 ve 5. normal katları ile çekme katın ruhsatsız olarak yapılmış olduğu tespit edilmiş ise de, mahkemece yukarıda açıklanan ilke doğrultusunda, belirlenen aykırılıkların binaya iskân ruhsatı verilmesine engel olup olmadığı, kaçak olan bölümlerin yıkımı halinde iskân ruhsatı verilip verilemeyeceği, ruhsata aykırılıkların tadilat projesi ya da başka bir usulle ile giderilmesinin mümkün olup olmadığı hususlarında araştırma yapılmamıştır.

Bu itibarla Mahkemece, mahallinde yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak, bu hususların araştırılması, bunun mümkün olmadığının, diğer bir anlatımla kaçak olan kısımları nedeniyle tüm binanın yasal hale getirilmesinin mümkün bulunmadığının ve binanın yıkılması gerektiğinin tespiti halinde, inşaat herhangi bir ekonomik değer taşımayacağından kaçak yapının belirli bir bölümü ve ortak alanlar için eksik işbedeli ödenmesinin mümkün olmadığının kabulü ile bu talep yönünden davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru olmamıştır. Binanın kaçak olan bölümlerinin yıkılması ve/veya tadilat projesi yoluyla yasal hale getirilmesinin mümkün olduğunun tespit halinde ise, binanın yasal olan bölümleri için dosya kapsamına göre, dava tarihindeki serbest piyasa rayiçleri esas alınarak eksik iş bedelinin belirlenmesi gerekirken, hangi yıl ve serbest piyasa rayici mi yoksa bayındırlık birim fiyatlarının mı esas alındığı açıklanmayan, denetime elverişsiz bilirkişi raporuna dayalı olarak karar verilmesi doğru olmadığı gibi, bu talep yönünden, davacı tarafından davalı yükleniciye usulünce gönderilmiş bir temerrüt ihtarı bulunmadığı gözönünde bulundurularak, dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi gerekirken, işin teslimi gerektiği kabul edilen 31.03.1999 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi de isabetsiz olmuştur.

Öte yandan, ortak alanlardaki eksik imalatların giderilme bedeli arsa sahibinin sözleşmedeki paylaşım oranı nazara alınarak hesaplanmalıdır. Somut olayda, sözleşmeye göre inşa edilmesi kararlaştırılan 24 adet bağımsız bölümden 2 adetinin davacı arsa sahibine ait olacağı dikkate alınarak, ortak alanlardaki eksik iş bedelinin hesaplanması gerekirken, hükme esas alınan bilirkişi raporunda, bina ortak alanlarındaki eksik işlerin giderilmesi bedelinin, davacı arsa sahibinin arsa payı esas alınarak hesaplanması doğru olmamıştır.

Ayrıca davalı tarafça, sözleşmenin "Arsa Sahiplerine Ait Bağımsız Bölümlerin Teknik Özellikleri" başlıklı bölümünün 16. maddesinde kararlaştırılan kira ödemesine ilişkin olarak 23.12.2009 tarihli dilekçe ile 60.000,00 TL bedelli 7 adet bono aslı dosyaya sunulmuş ise de, mahkemece söz konusu bonoların kasaya alınması ile yetinilmiş olup, bu ödeme savunması üzerinde herhangi bir tartışma ve değerlendirme yapılmaması da doğru değildir.

Diğer taraftan, yine davalı tarafça, bağımsız bölümlerin 1998 yılı sonunda fiilen teslim edildiği savunulmuş olup, tanık Mahmut Polat ve davacı tarafça da gösterilen arsa sahiplerinden tanık K.. A.. bağımsız bölümleri 1998 yılı sonunda fiilen teslim aldıklarını, davacı Veysel'in de bu tarihlerde dairelerini teslim aldığı yönünde beyanda bulunmuşlardır. Mahkemece, bu beyanlara ne sebeple itibar edilmediği gerekçede yeterince ve denetime elverişli olarak tartışılmaksızın, davacı tarafça kabul edilen 31.07.1999 tarihinin fiili teslim tarihi olarak kabul edilmesi de doğru olmamıştır.

Ayrıca, davacı tarafça istenen kira tazminatı BK'nın 106/2. maddesinde düzenlenen gecikme tazminatı niteliğinde olup, vade tarihini takip eden her bir ayın gecikme tazminatı, ait olduğu ayın sonu itibariyle istenebilir (muaccel) hale gelirse de, ecrimisil ya da kira bedeli niteliğinde olmadığından muaccel olduğu tarihten değil, temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülür. Buna rağmen mahkemece, davacı tarafça dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı BK'nın 101. maddesine uygun olarak gönderilmiş bir temerrüt ihtarı bulunmamasına rağmen, bu tarihin de öncesinden başlayacak şekilde 31.07.1999 tarihine kadar hesaplanan gecikme tazminatına 31.03.1999 tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi de hatalı olmuştur.

Bunun yanında, sözleşmenin yukarıda özetlenen 17. maddesinde yükleniciler E.. Y.. ve davalı Yunus Kaplan, sorumluluklarının müştereken olduğunu kabul ve taahhüt etmişlerdir. Davacı taraf, işin E.. Y.. tarafından tümüyle davalı Yunus Kaplan'a devredildiğini ileri sürmüş ise de dosyaya bu hususta herhangi bir delil sunulmamıştır. Birden fazla borçlunun bir borçtan müteselsilen sorumlu olması ancak BK'nın 141. maddesindeki (TBK 162.) istisnai hallerde mümkündür. Bu istisnaların söz konusu olmadığı hallerde, birden fazla borçludan herbiri borcun sadece belirli bir kısmında sorumlu tutulabilecektir. Müteselsil borcun söz konusu olmadığı hallerde, alacaklı birden fazla borçlunun herbirinden borcun tamamını değil, ancak her bir borçlunun bu borçtan hissesine düşen kısmın ifasını talep edebilecektir. Borçlular ile alacaklı arasında müteselsil borcun varlığına ilişkin iradenin sözleşmeden açık bir şekilde anlaşılması gerekir. (Prof. Dr. Ahmet Kılıçoğlu, Borçlar Hukuk Genel Hükümler 5. Bası sfh. 545 vd.) Somut olayda, sözleşmede davalı Yunus Kaplan'ın arsa payının 128/400, dava dışı diğer yüklenici E.. Y..'ın da 128/400 hissesine sahip olacağı kararlaştırılmış, borçtan hangi oranlarda sorumlu olacaklarına dair herhangi bir hükme yer verilmemiştir. O halde, yüklenicilerin borçtan eşit hisselerde sorumlu olduklarının kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece, davalı yüklenicinin hüküm altına alınan miktarın yarısından sorumlu tutulması gerekirken, tamamından sorumlu tutulması da bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14335, Karar No: 2013/14609, Tarih: 30.05.2013

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2013/14335 E.  ,  2013/14609 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik İnş. Gıda Mo. Tarım Hayv. Turz. Özel Eğt. Hizm. San. Tic. Ltd. Şti. Vekili avukat ... ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 04.10.2012 tarih ve 238-479 sayılı hükmün Dairenin 19.03.2013 tarih ve 157-6993 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 30.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23521, Karar No: 2013/40648, Tarih: 23.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/23521 E.  ,  2013/40648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekiye ait tırın dorsesine dış kısmında vida ile monteli stepnesini çalmaya teşebbüs eden sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 142/1-e maddesi yerine aynı Kanunun 142/1-b maddesiyle hüküm kurulması sonuç ceza değişmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ...’ün temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 23.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12471, Karar No: 2018/76, Tarih: 08.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2016/12471 E.  ,  2018/76 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde

çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5899, Karar No: 2018/12809, Tarih: 12.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/5899 E.  ,  2018/12809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ziynet Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın dava dilkeçesinde; 25 adet bilezik her biri 25 gram, 4 adet burma bilezik, 25 adet küçük altın, 2 adet tam altın, 1 adet set, 1 adet inci set ve 1 adet kelepçeli bileziğin aynen ya da bedellerini talep etmiş, mahkemece ilk kararında kadının ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmiştir.

Mahkemece verilen ilk hüküm, davacı kadının temyizi üzerine Dairemizin 23.06.2014 tarih, 2014/3930 esas ve 2014/14255 karar sayılı ilamıyla ziynet alacağı yönünden davacının dava dilekçesinde talep ettiği ziynetler yönünden davanın kabulü gerektiği yönünde bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak, bilirkişi raporu düzenlettirilmiş, düzenlenen 02.02.2015 tarihli bilirkişi raporunda da kadının talebine ek olarak başkaca takılar ile takı parası olduğu da belirlenmiş, bu nedenle davacı kadında sadece bedel yönünden alınan uzman raporuna istinaden talebini 76.593 TL olarak 17.03.2015 tarihli dilekçesiyle ıslah etmiş, mahkemece verilen ikinci kararda da sadece bedel belitilerek hüküm kurulmuş, Dairemizin 30.05.2016 tarih, 2016/2020 esas ve 2016/10587 karar sayılı ilamıyla bu seferde ziynetlerin değerleri ve cinslerinin ayrı ayrı belirtilmediği gerekçesiyle bozularak dosya yerel mahkemeye gönderilmiş, mahkemece bu ikinci bozma ilamına da uyulmuş yargılamaya devam edilmiş, bu seferde ikinci bozma ilamından sonra davacı kadın tarafından 29.03.2017 havale tarihli dilekçesiyle talep ettiği ziynetlerin cinslerini ve nevini de artırarark talep sonucunu ıslah ile tekrardan genişletmiştir.

Bozmadan sonra ıslah mümkün değildir (04.02.1948 günlü 10/3 sayılı Yargıtay İBK ve 06.05.2016 tarih 2015/1 esas-2016/1 sayılı Yargıtay İBK kararı). Bu husus gözetilmeden, ilk bozma ilamınında amacına aykırı davranılmak suretiyle, davacı kadının dava dilekçesinde belirttiği ziynetlerle sınırlı olarak ziynet konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alındıktan sonra hüküm kurulması gerekirken, davacının 17.03.2015 ile 29.03.2017 tarihli ıslah talepleri dikkate alınarak ziynetlerin cinsi ve bedelleri yönünden talebin aşılarak yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması usul ve kanuna aykırı olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 12.11.2018(Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/6287, Karar No: 2014/3704, Tarih: 29.05.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/6287 E.  ,  2014/3704 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İzmir 6. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :06.12.2012

Numarası :2011/805-2012/327

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı E.. Ç.. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanan alacak ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece davalı E.. Ç.. hakkındaki davanın kısmen kabulüne, davalı şirket hakkındaki davanın reddine karar verilmiş, karar, davalı E.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada, davacının sahibi olduğu...Gossip isimli işletmede sanatçı olan davalılardan E.. Ç..'nun altı şarkılık konser vermesi için davalı .. Organizasyon Ltd. Şti ile davacının anlaşma yaptığı ve anlaşma bedeli 5.000,00 TL'nin davalı şirket sorumlusu adına havale ile gönderildiği, fakat davalı E.. Ç..'nun konser vermeden işletmeden ayrıldığı, bu nedenle davacının iş bedeli olarak ödediği 5.000,00 TL'nin davalılardan tahsiliyle mağdur olan ve sözünde durmayan bir işletme konumuna düşen davacının uğradığı manevi zarara karşılık 15.000,00 TL manevi tazminata hükmedilmesi talep edilmiştir.

Davacı ile davalılar arasında yazılı sözleşme bulunmamaktadır. Dava dilekçesi ekinde dosyaya sunulan “Taahhütname” başlıklı belgede davalı E.. Ç..'nun imzası yoktur. Davacı ile davalı E.. Ç.. arasında akdî ilişki olduğu davacı tarafça kanıtlanamadığı gibi davacı tarafından davalıya konser vermesi karşılığında 5.000,00 TL ödeme yapıldığı da kanıtlanmış değildir. Dosyaya ibraz edilen 15.07.2008 ve 01.08.2008 tarihli makbuzlardaki havale tutarları 2.500,00 TL'nin alıcısı olarak dava dışı B.. A.. adının yazılı olduğu görülmektedir. Dava dışı B..A..'nın davalı E.. Ç.. adına havale tutarlarını aldığı da ispat edilememiştir. Diğer yandan eser sözleşmelerinde manevi tazminata hükmedilebilmesi için taraflardan birinin sözleşmeye aykırı davranışının aynı zamanda diğer tarafın kişilik haklarını ihlâl edici nitelikte olması gerekir (BK. 49. mad.). Somut olayda davalı yönünden az yukarıda da açıklandığı gibi manevi tazminat isteme koşulları da oluşmamıştır.

Hâl böyle olunca davalı E.. Ç.. hakkında açılan davanın da reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı E.. Ç.. yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı E.. Ç..'ya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8392, Karar No: 2012/16284, Tarih: 07.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/8392 E.  ,  2012/16284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasından dolayı yerel mahkemece verilen gün ve sayısı yukarıda yazılı kararın; Dairemizin 22/02/2012 gün ve 2010/14740-2012/2681 sayılı ilamıyla bozulmasına karar verilmiştir. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla HUMK’nun 440-442. maddeleri uyarınca tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Temyiz ilamında bildirilen gerektirici nedenler karşısında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun değişik 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin reddine ve aynı kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 2. ve 4/b-1. maddeleri gereğince takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine 07/11/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

...

KARŞI OY YAZISI

Islah, iddia ve savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağının istisnalarından olup, taraflardan birinin yapmış olduğu bir usul işlemini tamamen veya kısmen düzeltmesi olarak tanımlanmaktadır. Islah ile taraflar dava sebebini, dava konusunu veya talep sonucunu değiştirebilirler. Usulüne uygun olarak açılmış bir davanın bulunması şartı ile davanın tamamen veya kısmen ıslahı mümkündür.

-/-

-2-

2012/8392-2012/16284

Dava sebebinin veya dava konusunun değiştirilmesi tamamen ıslah halleridir. (Baki Kuru 4. Cilt s. 3990). Davanın kısmen ıslahında ise, dava dilekçesinden sonraki bir usul işleminin ıslahı söz konusudur. Gerek doktrinde gerekse Yargıtay uygulamalarında kabul edildiği üzere müddeabihi (dava değerini) arttırma halinde kısmi ıslah söz konusu olup kısmi ıslahta, tamamen ıslahın aksine ıslah tarihine kadar yapılan bütün usul işlemleri yapılmamış sayılmaz. Kısmi ıslah yapıldığı tarihten ileriye dönük olarak hüküm ifade eder.

Zamanaşımı ise borcu ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, doğmuş ve var olan bir hakkın istenebilirliğini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Bu nedenle zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilirliğini ortadan kaldırır. BK. 133 madde zamanaşımını kesen sebepler sayılmış olup bunlardan biri de dava açılmasıdır. Davanın tamamen ıslahında dava baştan beri (dava dilekçesinden itibaren) ıslah edildiği için ıslah edilen kısım içinde davanın açıldığı tarihte zamanaşımı kesilmiş olur.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder.