muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6568, Karar No: 2024/1301, Tarih: 28.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/6568 E.  ,  2024/1301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası ve 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında katılana yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün, sanık müdafii ve katılanlar vekilleri tarafından temyizi üzerine Yargıtay 1. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2022/2367 Esas, 2022/6092 Karar sayılı kararı ile; '' sanığın cezai ehliyeti yönünden Adli Tıp Kurumu Üst Kurulundan rapor aldırılarak mevcut raporlar arasındaki çelişki giderildikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde eksik inceleme sonucu hüküm kurulmasının hukuka aykırı olması'' nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir.

2.Bozma ilamı sonrasında ... ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2022/557 Esas, 2023/109 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; 5237 sayılı Kanun’un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 35 ... maddesi, 53 üncü maddesi ve 58 ... maddesi uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrüre karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz merciine gönderilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık müdafiinin temyiz istemleri; delillerin hatalı değerlendirildiğine, öldürme kastı bulunmadığına, sanığın suç tarihinde cezai ehliyetinin bulunmadığına, haksız tahrikin varlığına, takdiri indirim nedenlerine, ceza miktarına ilişkindir.

B. Katılan ... ve Katılan ... vekillerinin temyiz istemi; eksik ceza tayinine, suç canavarca hisle işlendiğinden suç vasfının hatalı belirlendiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan ile sanığın resmi nikahla evli oldukları, daha önceki tarihlerde katılan ile sanık arasında anlaşmazlıkların yaşandığı, olay günü sanığın bu anlaşmazlık nedeniyle ikametlerinde iken mutfakta olan katılanın yanına gelerek bıçakla katılanı adli tıp raporunda belirtildiği şekilde vücudunun çeşitli yerlerinden bıçak darbeleriyle basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yaşamı tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Katılan ile sanığın resmi nikahla evli oldukları, daha önceki tarihlerde katılan ile sanık arasında anlaşmazlıkların yaşandığı, olay günü sanığın bu anlaşmazlık nedeniyle ikametlerinde iken mutfakta olan katılanın yanına gelerek bıçakla katılanı adli tıp raporunda belirtildiği şekilde vücudunun çeşitli yerlerinden bıçak darbeleriyle basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ve yaşamı tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı anlaşılmıştır.

2.Sanık savunmaları, katılan ... tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu ve basit krokisi, ölü adli tıp raporları ve mütalaası, sanığın cezai ehliyetinin tam olduğuna dair Adli Tıp 1. Üst Kurulunun raporu, olay tutanakları, güncel nüfus ve sabıka kayıtları dava dosyasında bulunmaktadır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin Hukukî Süreç başlığı altında (1) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmının içeriği nazara alınarak kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, sanığın cezai ehliyetinin bulunduğu, sanığın eylemine uyan suç vasfı ile yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, katılandan sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı, canavarca hisle öldürmenin koşullarının bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafiinin, katılan ... ve katılan ... vekillerinin temyiz istemlerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle ... ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.02.2023 tarihli ve 2022/557 Esas, 2023/109 Karar sayılı kararında katılanlar vekilleri ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19523, Karar No: 2011/17863, Tarih: 04.10.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/19523 E.  ,  2011/17863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kazan İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2010

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK.nun 4. Maddesine göre, haciz işlemi (ve icra kefaleti işlemi), icra emri düzenlenmesi ve tebliği işlemi hangi İcra Dairesi'nce yapılmış ise, bunlarla ilgili şikayetler bu icra dairesinin bağlı olduğu icra mahkemesince çözümlenir. Anılan yetki kuralı kamu düzenine yönelik olup, kesin niteliktedir. Mahkemece re'sen gözetilir (HGK 21.03.2001 tarih ve 2001/12-235 sayılı K.).

İİK.nun 79. maddesi hükmü uyarınca, haciz olunacak mallar başka yerde ise, asıl icra dairesi haciz işleminin yapılması için malların bulunduğu yerin icra dairesine talimat yazar. Bu halde hacizle ve haciz sırasında yapılan işlemlerli ilgili şikayetler istinabe olunan icra dairesinin bağlı bulunduğu icra mahkemesince çözümlenir.

İİK.nun 16. maddesi gereğince icra memurunun kanuna aykırı işlemlerine karşı 7 günlük süre içerisinde şikayete gelinmelidir.

Somut olayda şikayetçi İstanbul 6. İcra Müdürlüğü'nün talimatı üzerine Kazan İcra Müdürlüğü'nce 25.11.2009 tarihinde huzurunda yapılan haciz işlemi sırasında gerçekleştirilen icra kefilliğine dair tutanağın ve İstanbul İcra Müdürlüğü'nce gönderilen icra emrinin iptali istemi ile Kazan İcra Mahkemesine 14.05.2010 tarihinde başvurmuştur.

Yukarıda yazılan yasal düzenlemeler karşısında şikayetçinin icra kefaletini içeren haciz tutanağının iptali için 7 günlük başvuru süresi geçirilmiştir. İstanbul İcra Müdürlüğü'nden gönderilen icra emrinin iptali ise bağlı bulunduğu İstanbul İcra Mahkemesi'nden istenebilir.

O halde icra mahkemesinde haciz tutanağının iptaline ilişkin istemin süre yönünden reddine, icra emrinin iptaline ilişkin istem yönünden Kazan İcra Mahkemesi'nin yetkisizliğine karar verilmesi gerekirken işin esası incelenerek yazılı şekilde sonuca gidilmesi isabetsizdir. Kabule görede icra kefaletinin sıhhati geçersizliği değerlendirilerek iptaline karar verilebilmesi genel mahkemelerde yapılacak yargılama ile mümkün olup dar yetkili icra mahkemesinde bu hususun tartışılması doğru değildir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 04/10/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3859, Karar No: 2014/25740, Tarih: 05.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/3859 E.  ,  2014/25740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2012/1085-2013/936

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece verilen hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattır ve anılan Kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14591, Karar No: 2015/32230, Tarih: 15.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/14591 E.  ,  2015/32230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2015/318397

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Bursa 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/04/2015

NUMARASI : 2014/322, 2015/170

SANIKLAR : M.. Ç.., B.. Ç..

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık M.. Ç.. ve sanık B.. Ç.. müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin (1), (2) ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak, Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E. 2014/140, K. 2015/85 sayılı kısmi iptal kararı, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden, koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık M.. Ç.. ve sanık B.. Ç.. müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 15/12/2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/427, Karar No: 2009/492, Tarih: 11.11.2009

Hukuk Genel Kurulu 2009/6-427 E., 2009/492 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2009/6-427 E., 2009/492 K.**

**- ONALIM HAKKI

- PAYLI MÜLKİYET**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 732 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 733 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "şufa (onalım)" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; (Antalya Dördüncü Asliye Hukuk Mahkemesi)'nce davanın kabulüne dair verilen 15.05.2008 gün ve 2006/336-2008/172 sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay Altıncı Hukuk Dairesi'nin 04.11.2008 gün ve 9209-11961 sayılı ilamı ile; (...Uyuşmazlık, onalım hakkına konu edilen payın iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece 13.450 YTL onalım bedeli üzerinden davanın kabulüne, davalı Şefika adına kayıtlı payın iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesi üzerine, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, müvekkilesinin dava konusu payın ilişkin bulunduğu 13 no'lu parselin paydaşlarından olduğunu, Hollanda'da ikamet ettiğini, Türkiye'ye dönüşünde bir işlem için Tapu Sicil Müdürlüğüne gittiğinde dava konusu edilen payın 28.02.2005 tarihinde davalı Mehmet'e satıldığını, onun da onalım hakkının kullanılmasını engellemek için 29.09.2005 tarihinde eşi olan davalıya bağışladığını öğrendiğini, onalım hakkını kullanmak istediğini belirterek, davalı adına kayıtlı payın iptali ile davacı adına tescilini talep etmiştir. Davalılar vekili, onalım hakkının payın üçüncü kişiye satılması halinde kullanılabileceğini, tapuda davalı Şefika'ya yapılan temlikin ise bağış olması nedeniyle davacının onalım hakkının bulunmadığını, diğer yandan üzerinde pay olmayan davalı Mehmet'e dava açılamayacağını, ayrıca payın

dava tarihindeki değerinin tespitini istediklerini belirterek, davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Onalım hakkı, paylı mülkiyet hükümlerine tabi taşınmazlarda payın üçüncü şahsa satılması halinde, diğer paydaşlara o payı öncelikle satın alma yetkisini veren bir haktır. Bu hak paylı mülkiyet ilişkisi kurulduğu anda doğar ve payın üçüncü kişiye satılması ile de kullanılabilir hale gelir.

Onalım hakkının kullanılması ile bu hakkı kullanan paydaş ile alıcı arasında kapsam ve şartları satıcı ile davalı arasında yapılan sözleşmenin aynı olan bir satım ilişkisi kurulmuş olur. Onalım hakkını kullanan paydaş bu payı satın almak isterken tapuda gösterilen satış bedeli ile davalı tarafından ödenen harç ve masraflar toplamından ibaret onalım bedelini depo etmesi gerekir. Ancak davacı, tapuda yapılan işlemin tarafı olmadığından tapuda yapılan temliki işlemin muvazaalı olduğu iddiasında bulunabilir ve bu iddiasını her türlü delille kanıtlayabilir. İşlemin gerçekte bağış olmayıp satış olduğunun belirlenmesi halinde, şayet satış bedeli kanıtlanabilirse bu bedel, yoksa keşfen bilirkişi aracılığı ile tapudaki işlem tarihinde saptanan bedel onalım bedeli olur.

Olayımıza gelince; davacının paydaşı olduğu 13 no'lu parselde bulunan ve dava konu edilen 528/972 pay, taşınmazın bir kısım paydaşları tarafından 28.02.2005 tarihinde 13.000 YTL bedelle davalı Mehmet'e satılmıştır. Adı geçen davalı da söz konusu payı 29.09.2005 tarihinde eşi olan davalıya 13.000 YTL bedel göstererek bağışlamıştır. Davacı son temlikin muvazaalı olup gerçekte payın satıldığını ileri sürerek onalım davası açmıştır. Bu iddia üzerine mahkemece yerinde yapılan keşif sonrasında düzenlenen 02.10.2007 tarihli bilirkişi raporunda temlik tarihi itibariyle payın değerinin 382.528.96 YTL, dava tarihi itibariyle ise 421.509.44 YTL olduğu belirtilmiştir. Yine davacının iddiası doğrultusunda dinlenen tanıkları payın davalı Şefika'ya bağışlandığını beyan etmelerine karşın gerçekte satıldığına dair bir beyanda bulunmamışlardır. Dava konusu edilen payın eşler arasında tapuda bağış olarak temlik edilmesi, payın değerinin tapuda gösterilen bedelin çok üzerinde bulunması, tanık beyanlarının temlikin aslında satış olduğunu kanıtlayacak yeterlilikte olmaması karşısında davacı tapuda yapılan bağışın satış olduğunu kanıtlayamamıştır. Onalım hakkı yukarıda açıklandığı üzere sadece payın üçüncü kişiye satılması halinde kullanılabileceğinden ve dava konusu edilen pay da davalı Şefika'ya bağışlanmış olduğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı

şekilde hüküm kurulması doğru görülmediği gibi, tapuda üzerinde pay kaydı bulunmayan davalı Mehmet hakkındaki davanın reddedilmemesi de usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

Temyiz Eden: Davalılar vekili

Hukuk Genel Kurulu'nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz etiildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve klanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S o n u ç: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme ararının Özel Daire'nin bozma kararında açıklanan nedenlerden dolayı HUMK'nın 429. maddesi gereğince (BOZULMASINA), istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 11.11.2009 gününde oyçokluğuyla karar yerildi.

KARŞI OY

Taraflar arasında görülen onalım davası sonunda mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Özel Daire'ce bozma ilamında belirtilen nedenlerle bozulmuş, yerel mahkemenin direnme kararı üzerine HGK tarafından Özel Daire bozma ilamı doğrultusunda yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

KARŞI OY

Taraflar arasında görülen onalım davası sonunda mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar Özel Daire'ce bozma ilamında belirtilen nedenlerle bozulmuş, yerel mahkemenin direnme kararı üzerine HGK tarafından Özel Daire bozma ilamı doğrultusunda yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

Aşağıda açıklanan nedenlerle bozma ilamına katılamıyorum: Davalılardan Mehmet davacının da paydaş bulunduğu taşınmazdan pay satın almıştır. Yedi ay kadar sonra da bu payını tapuda bağış yolu ile eşi olan diğer davalıya intikal ettirmiştir. Özel Daire bozma kararının gerekçesinde dinlenen tanıkların payın Mehmet tarafından davalı Şefıka'ya bağışlandığını beyan etmelerine rağmen gerçekte satıldığına dair bir beyanda bulunmadığını belirtmiştir. Keza bozma ilamında onalım hakkının sadece satışta kullanılabileceği, nizalı pay davalı Şefıka'ya bağış yolu ile geçtiğinden davanın reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulünün doğru olmadığı gerekçesi ile yerel mahkeme kararı bozulmuştur.

HUKUK BOLÜMÜ

İlke olarak Özel Daire'nin bozma gerekçeleri doğrudur, ancak eldeki davada davacı yapılan işlemin bağış olmayıp satış olduğu yolunda bir iddiada bulunmamıştır. Davalılar karı-koca olup zaten hayatın olağan akışına göre de işlemin genel olarak bağış olması her zaman rastlanan bir olaydır. Davacı yapılan işlem bağış olmakla beraber bu işlemin kendisinin onalım hakkının ortadan kaldırılması için danışıklı yapıldığını iddia etmektedir. Tapudaki devrin aslında bağış olmayıp satış olduğunu iddia etmek başka şey, bağış işleminin danışıklı olduğunu söylemek başka şeydir. Davacı bağışın gerçek amacının kendisinin onalım hakkını önlemek olduğunu iddia etmektedir. Türk Medeni Yasası'nın 733/3. maddesine göre davalı Mehmet'in payın satın alındığına dair davacıya bir uyarı çekmeksizin aldığı payını eşine devretmesi zaten başlı başına danışıklı işlemin bir delilidir. Bu konuda zaten kolay kolay delil bulmak da mümkün olmamakla birlikte dinlenen tanık da davalı Mehmet'e pay alımının sakıncalı olduğu hatırlatıldığında kendisinin gerekli tedbirleri aldığı yolunda beyanda bulunduğunu söylemiştir. Davacı taraflar arasında onalım hakkının önlenmesi için yapılan bağış işleminin dışındadır, bu nedenle olayın oluş biçimi, onalım hakkının kullanım süresi içerisinde karı-koca arasında yapılmış olması gözönüne alındığında gerçek amacın davacının onalım hakkını önlemek için yapıldığı çok açıktır. Bu nedenle davacının böyle bir iddiası olmamasına rağmen bağışın satış olduğu ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın reddi doğru değildir. Aksi düşünüldüğü takdirde paylı taşınmazda pay satın alan kişi bunu danışıklı olarak bir yakınına bağış olarak devrettiğinde hiçbir zaman onalım hakkı kullanılamayacaktır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının doğru olduğu ve işin esasının incelenmesi için Özel Daire'ye gönderilmesi gerektiği düşüncesindeyim.

Erdal SANLI Birinci Başkanvekili

KARŞI OY

Yukarıda açıklanan nedenlerle yerel mahkeme kararının doğru olduğu ve işin esasının incelenmesi için Özel Daire'ye gönderilmesi gerektiği düşüncesindeyim.

Erdal SANLI Birinci Başkanvekili

KARŞI OY

Davacının hissedarı olduğu 7463 ada 13 parselde kayıtlı taşınmazın davalı Mehmet tarafından diğer hissedarlardan satın alınıp bilahare eşi olan diğer davalı Şefika'ya devredildiği ileri sürülerek yasal şufa hakkına ve muvazaa iddiasına dayanılarak hissenin iptaline karar verilmesi talep ve dava edilmiş, mahkemenin tapunun iptaline dair verdiği karar Yüksek Özel Daire'ce bozulmuş, direnme kararı da Yüksek Hukuk Genel Kurulu'nca bozulmuştur.

Davacı yasada öngörülen hakka dayanarak şufa hakkını kullanmıştır. Davalılar karı koca olup şufa hakkını bertaraf etmek amacıyla devir işlemini bağış olarak gerçekleştirmişlerdir. Olayda şufa hakkının ortadan kaldırılması amacıyla ve durumu

bilmesi gereken kişilerce yapılan bağış açıkça muvazaaya dayalıdır. Bu tür işlemlerin şılfa hakkını ortadan kaldırdığının kabul edilmesi halinde benzer uygulamaların çoğalacağı ve bu yolla onalım hakkının ortadan kaldırılacağı ortadadır. Davalılar karı koca olup iyiniyetle hareket ettikleri, durumu bilmediklerine dair savunmalarına itibar olunması mümkün değildir.

Belirtilen nedenlerle davanın kabulüne dair mahkeme kararının onanması gerektiğini düşündüğümden aksine oluşan sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.

İhsan ULUSOY

Onbeşinci Hukuk Dairesi Başkanı
Yargıtay — Esas No: 2012/25885, Karar No: 2014/10290, Tarih: 27.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2012/25885 E.  ,  2014/10290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/108796

MAHKEMESİ : Bayburt Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2010

NUMARASI : 2009/43 (E) ve 2010/6 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 07.03.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.