muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9530, Karar No: 2014/16207, Tarih: 12.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/9530 E.  ,  2014/16207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca, kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbirine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infaz aşamasında değerlendirilecek olan hizmet kolunun da belirlenmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'nin temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye uygun olarak, "kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbiri uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasındaki "onarım iş kolunda" ibaresinin hükümden çıkarılması" biçiminde DÜZELTİLMESİNE ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hükmün bu bağlamda ONANMASINA, 12/05/2014 tarihinde oyçukluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

TCK'nın 50/1. maddesi hükmünde kısa süreli hapis cezasının, suçlunun kişiliğine, sosyal ve ekonomik durumuna, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığa ve suçun işlenmesindeki özelliklere göre; adlî para cezasına ya da diğer seçenek tedbirlere ve bunların içinde hapsin"Mahkûm olunan cezanın yarısından bir katına kadar süreyle ve gönüllü olmak koşuluyla kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya" çevrilebileceği hükme bağlanmıştır.

5275 sayılı CGTİK'nın 105. maddesinde "Türk Ceza Kanununun 50. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde yer alan kısa süreli hapis cezasının yaptırım seçeneklerinden kamuya yararlı bir işte çalıştırma; hükümlünün, ücretsiz olarak bir kamu kurumunun veya kamu yararına hizmet veren bir özel kuruluşun belirli hizmetlerinde çalıştırılmasıdır.

5275 sayılı CGTİK'nın 105. maddesinde "Türk Ceza Kanununun 50. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendinde yer alan kısa süreli hapis cezasının yaptırım seçeneklerinden kamuya yararlı bir işte çalıştırma; hükümlünün, ücretsiz olarak bir kamu kurumunun veya kamu yararına hizmet veren bir özel kuruluşun belirli hizmetlerinde çalıştırılmasıdır.

Denetimli serbestlik ve yardım merkezleri, bölgelerinde bulunan bu tür kurumlardan hükümlüleri ne suretle çalıştırabileceklerine dair bilgi alırlar ve hizmetler listesini oluştururlar. Bu listeler mahkemelere verilir. Mahkeme, bu listelerden uygun gördüğü hizmeti ve süresini hükümlüye önerir ve bunu reddetme hakkına sahip olduğunu hatırlatır." hükmüne yer verilmiştir.

Kısa süreli hapse mahkum olan sanığa, gönüllülük esasına göre, TCK'nın 50/1. maddesi uyarınca kamuya yararlı bir işte çalışmak isteyip istemedikleri sorulması gerektiğine göre, bu kişilere uygun görülen hizmet ve süresi belirlenmeden gönüllü olup olmadıklarını sormanın da bir mantığı olmayacaktır. Zira sanık bu durumda hangi kamu hizmetine gönüllülüğün sorulduğunu bilmemektedir.

CİGTK'nın 105/1. ve 2. fıkralarında, denetimli serbestlik kurumları tarafından belirlenen ve mahkemeye sunulan hizmet kollarının ve sürelerinin mahkemece, "hükümlüye" önertilmesinden söz edilmiş ise de, denetimli serbestlik kurumunun, TCK'nın 50/1-f maddesinde öngörüldüğü üzere kısa süreli hapsin bu tedbire çevrilmesi halinde uygulanması yanında, TCK'nın 51. maddesinde erteleme, 58. maddesinde mükerrirliğe ilişkin uygulanabilmesi ve koşullu salıverme sonrası uygulanabilir bir tedbir olması da dikkate alındığında, hükümlüler için de gözetilmesi gereken bir kurum olduğundan 5275 sayılı Kanunun 105. maddesindeki ibarelerin bu nedenle tercih edilmiş olabileceği düşünülebilir.

Diğer yönden 105/3. maddedeki "Diğer bir hapis cezasına hükmedildiğinde kamu yararına çalıştırma kararı verilemez." hükmü gözetildiğinde, kamuya yararlı işte çalıştırma konusundaki işkolunun belirlenmesi ve önerilmesinin, ilk derece mahkemesinin görevi olduğu, zira, diğer bir hapis cezasına hükmedildiğinde ilk derece mahkemesinin gönüllü çalıştırılmaya karar vermemesi gerektiği açıktır.

20.3.2006 tarihli, 2006/10218 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile kabul edilip yürürlüğe giren Ceza İnfaz Kurumlarının Yönetimi ile Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Tüzük'ün 51/6-7. madde hükmünde "Hükmedilen seçenekli yaptırımın hükümlünün elinde olmayan nedenlerle yerine getirilememesi durumunda, yaptırım, hükmü veren mahkemece değiştirilir." hükmüne yer verilmiş, ilk derece mahkemesinin gönüllülük esasına göre önerdiği işkolunun infaz sırasında hükümlünün bulunduğu yerde faaliyette olmaması halinde hükmolunan mahkemece değiştirilebileceği hükme bağlanmıştır.

Sanık hakkında verilen hapis cezalarının gönüllülük esasına göre TCK'nın 50/1-f. maddesi uyarınca tedbire çevrildiği sırada gönüllülüğün hangi iş koluna ilişkin olacağının mahkemece değil, infaz sırasında sorulması gerektiğine karar verilmesi, infaz aşamasında hangi mahkemenin bu işlemi yapacağı konusunda tereddüt oluşturacağı gibi, yine kararı veren mahkemenin bunu yapması gerektiği düşünülürse, önceden yapılması gereken bir işlemin sonraya bırakılması nedeniyle kurumların gereksiz yere aynı hususta tekrar tekrar meşgul edilmesi sonucunu doğuracaktır.

Bu nedenlerle sayın çoğunluğun TCK'nın 50/1-f maddesinde öngörülen tedbir uygulanırken sanığın hangi iş kolunda çalıştırılacağının belirlenmesinin infazda kısıtlamaya yol açacağı biçimindeki düzelterek onama kararına katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/8435, Karar No: 2012/10951, Tarih: 25.09.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/8435 E.  ,  2012/10951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.02.2010 gününde verilen dilekçe ile ... iptali ve tescil istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 23.03.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Dava, kadastro tespiti sırasında davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen taşınmazların ... kayıtlarının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacı vekilinin 23.03.2012 tarihli celsede ... tarafından yapılan yargılama giderlerinin davalı tarafça ödenmesi halinde davayı devralan ... Toplu Konut İdaresi Başkanlığına karşı davaya devam etmeyeceklerini bildirdiği ve davacı vekilinin devreden belediyeye karşı davasını tazminat davasına da dönüştürmediği bu hali ile davalı ... Başkanlığının dava konusu uyuşmazlıkta pasif dava ehliyetinin kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Bir dava açıldıktan sonra da sahip olunan tasarruf yetkisi gereği dava konusu olan hak veya malın üçüncü kişilere devri mümkündür. Bu durumda bir dava şartı olan davayı takip yetkisi ortadan kalkmış olduğundan, davanın açıldığı haliyle devam etmesi düşünülemez.

Mahkemece, dava konusunun üçüncü kişiye temliki re’sen dikkate alınacaktır. Ancak hakim, dava şartının ortadan kalkması nedeniyle davayı reddetmeyip davayı veya savunmayı değiştirme yasağının bir istisnası olan 6100 sayılı HMK’nun 125. maddesi uyarınca seçimlik hakkını kullanmak üzere diğer tarafa süre verecektir.

Anılan maddeye göre,

Davanın açılmasından sonra, davalı taraf, dava konusunu üçüncü bir kişiye devrederse, davacı aşağıdaki yetkilerden birini kullanabilir:

a) İsterse, devreden tarafla olan davasından vazgeçerek, dava konusunu devralmış olan kişiye karşı davaya devam eder. Bu takdirde davacı davayı kazanırsa, dava konusunu devreden ve devralan yargılama giderlerinden müteselsilen sorumlu olur.

b) İsterse, davasını devreden taraf hakkında tazminat davasına dönüştürür.

Somut olayda; dava konusu taşınmazlardaki davalı hisselerinin tamamı davadan sonra, 07.03.2012 tarihinde dava dışı ... Toplu Konut İdaresi Başkanlığı'na devredilmiştir.

Bu durumda yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda mahkemece davacıya 6100 sayılı HMK'nın 125. maddesi gereğince seçimlik hakkının hatırlatılması gerekirken, bu husus gözetilmeksizin yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Somut olayda; dava konusu taşınmazlardaki davalı hisselerinin tamamı davadan sonra, 07.03.2012 tarihinde dava dışı ... Toplu Konut İdaresi Başkanlığı'na devredilmiştir.

Bu durumda yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda mahkemece davacıya 6100 sayılı HMK'nın 125. maddesi gereğince seçimlik hakkının hatırlatılması gerekirken, bu husus gözetilmeksizin yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, 25.09.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8527, Karar No: 2016/2593, Tarih: 16.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/8527 E.  ,  2016/2593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

DÜŞÜNCE : Bozma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi, her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi ve Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan hususlar nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 16.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11499, Karar No: 2011/12403, Tarih: 07.10.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/11499 E.  ,  2011/12403 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/11/2008 gün ve 2008/367-2008/575 sayılı kararı bozan Daire’nin 16/06/2011 gün ve 2009/8070-2011/7388 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketlerin içinde bulunduğu Yimpaş Grubu'nun 1990 yılından itibaren Almanya başta olmak üzere birçok ülkede garanti verilerek binlerce insandan mevduat toplandığını, müvekkilinin davalı şirketlere 20.020.DM (10.236.05.Euro) karşılığı 20.013.52.YTL karşılığında hisse senedi ile ortak olduğunu, parasını her istediği anda alabileceği garantisinin verildiğini, müvekkiline her hangi bir faiz ve para ödemesi yapılmadığını ileri sürerek müvekkili tarafından yatırılan 10.236.05.Euro (20.020.DM) karşılığı 20.013.52.YTL'nin talep tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı şirketlerde hissesi bulunduğu, TTK'nun 405/2 maddesi uyarınca sermaye şirketlerinde sermaye olarak şirkete verilenin istenemeyeceği, ... davalı olarak gösterilmiş ise de davanın niteliği itibarıyla TTK hükümleri çerçevesinde bir sermaye şirketi olan Anonim Şirket yönetim kurulu başkanının şahsi sorumluluğunu gerektirir bir durum mevcut olmadığı gibi ortaklık sözleşmesinin kurulması sırasında adı geçen davalının sözleşmeye etki eden, taraf iradelerini fesada uğratan her hangi bir eyleminden de söz edilmediği gerekçesiyle davalı şirketler hakkında açılan davanın esastan reddine, davalı ... hakkında açılan davanın ise husumet yönünden reddine karar verilmiş, davacı vekilince temyiz edilen karar Dairemizin 16.06.2011 tarihli kararında yazılı gerekçelerle davacı yararına bozulmuştur.

Bu kez davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 07/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8824, Karar No: 2022/9180, Tarih: 22.11.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/8824 E.  ,  2022/9180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli kasten yaralama

HÜKÜM : ... 70. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/11/2021 tarih ve 2021/59 Esas – 2021/188 Karar sayılı;

Sanığın “nitelikli kasten yaralama” suçundan 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/3-d, 87/1-d,son, 29, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında Dairemizin 07/06/2022 tarih ve 2022/4920 Esas – 2022/4588 Karar sayılı onama ilamına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 14/09/2022 tarih ve 2022/27612 sayılı itiraznamesi ile;

“... 70. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/11/2021 tarih ve 2021/59-188 sayılı kararı ile sanığın, 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 3-d, 87/1-d-son, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına hükmedildiği,

Bu hükmün sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Başsavcılıklarınca düzenlenen 12/04/2022 tarih ve 2022/27612 sayılı tebliğname ile hükmün onanmasının talep edildiği,

Yargıtay 1. Ceza Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucunda 07/06/2022 gün ve 2022/4920 Esas - 2022/4588 Karar sayılı karar ile hükmün onanmasına karar verilerek dosyanın mahalline iade edilmesinden sonra sanık vekilinin 20/07/2022

tarihli dilekçesi ile sanık lehine itiraz olağanüstü yasa yoluna başvurulması isteğini içeren dilekçesi ekinde Başsavcılıklarına gönderilen dosyanın incelenmesi sonunda;

Yüksek Daire kararına karşı 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesi gereğince sanık lehine aşağıda belirtilen nedenle itiraz olağanüstü yasa yoluna başvurulması gerektiğinin düşünüldüğü,

Dava konusu olayda Yüksek Daire ile Başsavcılıkları arasında uyuşmazlık konusu olan husus eksik soruşturma ile karar verildiğine ilişkin olduğu,

Oluşa ve dosya içeriğine göre; mağdur ...’ın 17/11/2013 günü gece saat 23.00 sıralarında hasta ziyareti amacıyla yanında eşi ile birlikte özel aracı ile ... Numune Hastanesine geldiği, sanık ...'un ise hastanenin nizamiye girişinde güvenlik görevlisi olarak görev yaptığı, mağdurun hasta ziyareti için geldiğini söylediği ancak giriş kapısının geç açıldığı, mağdurun içeri giriş yaptıktan sonra yeniden güvenlik kulübesinin bulunduğu yere gelerek, giriş kapısının geç açılması nedeniyle sanık ve diğer güvenlik görevlileri ile tartışmaya başladığı ve sanığa yönelik sinkaflı sözlerle küfür etmesi üzerine tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve kavga sırasında sanığın mağdura doğru savurduğu yumrukların diğer görevlilerin araya girerek engelleme çabaları nedeniyle bir kısmının isabet etmesi ile ayrıca mağdurun ayağının takılarak yere düşmesi sonucunda yaralandığı olayda;

Sanığın eyleminin kavga sırasında mağdura yumrukla vurmaktan ibaret olduğu ve mağdurun olayın hemen akabinde alınan geçici hekim raporuna göre; “Üst dudakta sol tarafta tam kat olmayan 2-3 cm.lik kesi, sol göz altında ve üstünde ödem mevcut olduğu, hayati tehlikesinin mevcut olduğu“, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde, hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığının anlaşıldığı,

... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 06/12/2013 tarihli raporda ise; “Üst dudakta 2-3 cm.lik kesi, sol göz altında ve üstünde ödem, çekilen kranial Ct’de subdural hematom saptandığı, 4 yıl önce anevrizme ameliyatı olan ve kranioktomi defekti bulunan şahsın önce yoğun bakıma, sonra beyin cerrahi kliniğine yatırılarak takip edildiği, medikal tedavi uygulandığı, tıbbi kayıtlarının tetkikinden anlaşıldığı, ...’ın mevcut yaralanmasının 1-Yaşamını tehlikeye soktuğunu, 2-Kişi üzerinde etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığını, 3-Vücutta kemik kırığı saptanmadığı”nın bildirildiği,

Sanık ile mağdur arasında yaşanan arbede sırasında mağdurun sanığın savurduğu yumrukların bir kısmının isabet ile ve yere düşmesi sonucunda yaralandığı hususunun sabit olduğu,

Mağdura ait geçici raporda yazılı bulgulara göre yumrukla veya düşme sonucu oluştuğu değerlendirilen yaralanmanın ağırlığı, hayati tehlikeye yol açacak

mahiyette olmadığı gibi mağdura ait kesin hekim raporuna göre ise mağdurun dört yıl önce beyin ameliyatı geçirmiş olması dolayısıyla yaşamsal tehlikeye maruz kaldığının anlaşıldığı,

Mağdura ait geçici raporda yazılı bulgulara göre, sanığın yumrukla vurması ve yere düşmesi sonucu oluşan yaralanmaların ayrı ayrı tespiti ile bu yaralanmaların niteliği ve derecesi hususunda herhangi bir açıklama bulunmadığı gibi, kesin raporunda 4 yıl önce anevrizma ameliyatı geçirmiş olduğu ve yaşamsal tehlikeye maruz kaldığı belirtildiği halde yaşamsal tehlikenin sanığın eylemi sonucunda mı yoksa önceki ameliyatına bağlı olarak mı gerçekleştiği konusunda da yeterli açıklamanın bulunmadığı,

Buna göre; mağdurun yaralanmasına ilişkin olarak, sanığın eylemi nedeniyle oluşan yaralanmanın neden ibaret olduğu ve niteliği ile ağırlık derecesi hususunda ayrıntılı rapor alınması, ayrıca hayati tehlikeye maruz kalmış ise olaydan dört yıl önce beyin ameliyatı geçirmiş olduğu da nazara alınarak, sanığın eylemi ile hayati tehlike sonucu arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığı hususunda da Adli Tıp İhtisas Kurulundan ayrıntılı rapor alındıktan sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği halde mevcut hükme esas alınacak yeterlilikte olmayan raporlar ile yetinilerek, eylemin doğrudan kastla yaşamsal tehlikeye neden olacak derecede kasten yaralama suçu kapsamında kaldığı kabul edilip, eksik inceleme ile sanığın mahkumiyetine karar verildiğinin anlaşıldığı,

Bu açıklamalar doğrultusunda; yerel mahkeme hükmünün eksik inceleme nedeniyle bozulması gerektiği kanaatiyle Yüksek 1. Ceza Dairesinin hükmün onanması kararına karşı sanık lehine itiraz olağanüstü yasa yoluna başvurulmasının gerektiği” gerekçe gösterilmek suretiyle itiraz yasa yoluna başvurulduğu anlaşılmakla,

05/07/2012 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanun'un 99. maddesiyle 5271 sayılı CMK'nin 308. maddesine eklenen 2 ve 3. bentler ile aynı Kanun'un 101. maddesi gereğince dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İTİRAZININ KABULÜ ile sanık ... hakkında “nitelikli kasten yaralama” suçundan Dairemizin 07/06/2022 tarih ve 2022/4920 Esas – 2022/4588 Karar sayılı (2) numaralı onama kararımızın KALDIRILMASINA,

2) Sanık hakkında nitelikli kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; katılan ...’ın 17/11/2013 günü gece saat 23.00 sıralarında hasta ziyareti amacıyla yanında eşi ile birlikte özel

aracı ile ... Numune Hastanesine geldiği, sanık ...'un ise hastanenin nizamiye girişinde güvenlik görevlisi olarak görev yaptığı, mağdurun hasta ziyareti için geldiğini söylediği ancak giriş kapısının geç açıldığı, katılanın içeri giriş yaptıktan sonra yeniden güvenlik kulübesinin bulunduğu yere gelerek, giriş kapısının geç açılması nedeniyle sanık ve diğer güvenlik görevlileri ile tartışmaya başladığı ve sanığa yönelik sinkaflı sözlerle küfür etmesi üzerine tartışmanın kavgaya dönüştüğü ve kavga sırasında sanığın katılana doğru savurduğu yumrukların diğer görevlilerin araya girerek engelleme çabaları nedeniyle bir kısmının isabet etmesi ve akabinde katılanın yere düşmesi ile yaralandığı olayda;

Sanığın eyleminin kavga sırasında katılana yumrukla vurmaktan ibaret olduğu ve katılanın olayın hemen akabinde alınan geçici hekim raporuna göre; “Üst dudakta sol tarafta tam kat olmayan 2-3 cm.lik kesi, sol göz altında ve üstünde ödem mevcut olduğu, hayati tehlikesinin mevcut olduğu“, basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek ölçüde, hayati tehlike geçirecek şekilde yaralandığının anlaşıldığı,

... Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesi tarafından düzenlenen 06/12/2013 tarihli adli raporda ise; “Üst dudakta 2-3 cm.lik kesi, sol göz altında ve üstünde ödem, çekilen kranial Ct’de subdural hematom saptandığı, 4 yıl önce anevrizme ameliyatı olan ve kranioktomi defekti bulunan şahsın önce yoğun bakıma, sonra beyin cerrahi kliniğine yatırılarak takip edildiği, medikal tedavi uygulandığı, tıbbi kayıtlarının tetkikinden anlaşıldığı, ...’ın mevcut yaralanmasının; yaşamını tehlikeye soktuğu, kişi üzerinde etkisinin basit bir tıbbi müdahaleyle giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olmadığı ve vücutta kemik kırığı saptanmadığı” tespitinin yapıldığı,