muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/17293, Karar No: 2015/14330, Tarih: 08.12.2015

**4. Hukuk Dairesi         2014/17293 E.  ,  2015/14330 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Davacı....ı vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 03/05/2012 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 03/06/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, yersiz ödenen aylıkların tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya 5434 sayılı Kanun uyarınca kızının ölümü nedeniyle ve muhtaç olması (.... aldığı maaşın asgari ücretin altında olması) da nazara alınarak 15/02/2006 tarihinde yetim aylığı bağlandığını ancak davalının .... aldığı maaşın asgari ücretin üzerinde olduğunun sonradan anlaşılması nedeniyle, aslında baştan itibaren muhtaçlık koşulunun gerçekleşmediğini, bu nedenle bağlanan aylığın baştan itibaren kesilmesine karar verildiğini, davalının rızaen ödemede bulunmadığını belirtilerek, yersiz ödenen tutarın iadesini istemiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; muhtaçlık halinin kaldırılması nedeniyle yapılan ödemelerin yersiz olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalının gelir bağlanırken herhangi bir yanıltıcı beyanının olmadığı anlaşılmaktadır. Gelirin bağlandığı tarihte kanundaki şartların taşındığı ortadadır. Ancak sonradan davacının .... aldığı maaşa vergi iadesi ve vergi kesintileri de dahil edilerek yapılan hesaplama sonucu gelirin asgari ücretin üzerinde olduğu belirlenerek muhtaçlık kararının kaldırıldığı anlaşılmaktadır. Davalıya bağlanan gelir sosyal devlet ilkesi gereği bağlanmış olup sosyal devlet; ekonomik, sosyal, kültürel bakımdan, vatandaşın insanca yaşayabilmesi için gerekli olan tedbirleri alan, sosyal barış ve sosyal adaleti sağlamak amacıyla sosyal ve ekonomik hayata müdahaleyi gerekli gören devlettir. Sosyal devlet olmanın unsurlarından başlıcası, herkese insana yakışır asgari bir hayat düzeyi sağlamaya yönelik tedbir almadır. Bu kapsamda dar gelirli olan davalıya gelir bağlanmıştır. Sonradan gelir bağlanması şartının yitirildiği gerekçesiyle yapılan ödemelerin yersiz olduğu vurgulanarak tahsili talep edilmesinin anılan ilkeye aykırı düşeceği gözetilerek davanın reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş; kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda gösterilen nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 08/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8617, Karar No: 2007/9344, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8617 E.  ,  2007/9344 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 11.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.07.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/160, Karar No: 2015/4171, Tarih: 29.06.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/160 E.  ,  2015/4171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama sonucu ölüme neden olma

1) Katılan .... ile birlikte yaşayan sanığın, katılanın çalışması nedeniyle çocuğu olan 13 aylık maktul ...'ye baktığı, ancak bu durumdan hoşnut olmadığı, öz babasında kalmasını istediği çocuğa kötü muamelede bulunmaya başladığı, olay günü yine yalnız kaldıkları sırada onu dövmesi sonucu kaldırıldığı hastanede kafa travmasına bağlı beyin kanaması sonucu ...'nin öldüğü, vücudunda ayrıca çok sayıda darp cebir izleri bulunduğu ve bu bulguların hırpalanmış çocuk sendromu ile uyumlu olduğunun anlaşıldığı olayda, 12 yıldan 16 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nun 87/4. maddesinin ikinci cümlesi uyarınca yapılan uygulama sırasında, zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek üst sınırdan ceza tayini yerine alt sınırdan ceza verilmesi, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in maktul ....'ye yönelik kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin sübuta ve suç vasfına yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 29/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3177, Karar No: 2013/4902, Tarih: 28.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3177 E.  ,  2013/4902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, tespit ve alacağın tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı 1471 ada 3 parsel nolu taşınmazda 9 nolu bağımsız bölüm maliki olduğunu, apartmanın pis su ve kanalizasyon borularının yetersiz olması nedeniyle tıkanması sonucu üst katların pis sularının zeminde bulunan iş yerine dolduğunu, yönetimin sorunu çözmediğini belirterek; pis su borusunun ayrı bir kanalla ... ana rögarına bağlanması gerektiğinin tespitine ve bu sorunun apartmanın ortak sorunu olduğunun tespitine, şimdiye kadar yaptığı kanal temizleme, pis su tahliye harcamaları nedeniyle fazlaya dair hakları saklı kalarak 1000 TL nin tahsiline, apartman projesine göre altı adet otopark yerinin maliki bulunduğu 9 nolu bağımsız bölüme ait olduğunun tespitine karar verilmesini istemiş, mahkemece dava reddedilmiştir.

1-Dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinde, davacının bağımsız bölümünde pis su tesisatından zarar oluştuğu anlaşılmakta ise de bu zararın sebebi ve ne şekilde giderileceği hususu kesin olarak belirlenmemiştir. Buna göre bilirkişi kurulundan zararın nedenini kesin olarak belirleyen ek rapor alınması ya da yeniden bilirkişi incelemesi yapılması ve zarar ortak yerlerden kaynaklanıyor ise bunun giderilmesi için gerekli önlemlerin ve masrafların nelerden ibaret olduğu kesin olarak belirlendikten sonra, öncelikle yöneticiye masrafların davacı da dahil tüm kat maliklerinden arsa payları oranında alınarak yapılmak üzere yetki ve süre verilmesi, yönetici tarafından yapılmaması halinde davacıya yetki verilmesi gerekirken yetersiz araştırma ve eksik inceleme ile bu yöndeki istemin ve ayrıca bu nedenle uğranılan zararın tazmini isteminin reddine karar verilmiş olması,

2-Dava konusu binanın mimari projesinde otopark hesabı yapılırken 9 nolu bağımsız bölümün kebap salonu olduğu düşüncesi ile gelebilecek müşterilerin ihtiyacı için altı adet, diğer bağımsız bölümlere ise dört adet araç için otopark alanı bırakılmıştır. Dosyadaki onaylı mimari proje üzerindeki otopark tespitine ilişkin bu düzenleme tüm kat maliklerini bağlar nitelikte olduğundan bu yöndeki istemin reddedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2213, Karar No: 2022/6402, Tarih: 26.04.2022

**6. Ceza Dairesi         2022/2213 E.  ,  2022/6402 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, özel hayatın gizliliğini ihlal etme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanıklar hakkında, özel hayatın gizliliğini ihlal etme, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçları ile sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarları ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları ile aynı Kanunun 286/2-b maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını arttırmayan bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, sanıklar müdafiileri ile sanık ...’ın temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıklar hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar müdafiileri ile sanık ...’ın temyiz istemi hakkında anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, sanıklar hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağmaya teşebbüs suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanıklar ..., ... ve ... müdafiileri ile sanık ...’ın yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine 26.04.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13322, Karar No: 2006/16559, Tarih: 28.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/13322 E.  ,  2006/16559 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tereke hukukuna ilişkin davada Ortaca Sulh Hukuk ile ... Tekere Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tereke hukukuna ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 589. maddesinde "miras bırakanın yerleşim yeri Sulh Hakimi, istem üzerine veya resen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.", aynı Yasanın 19. maddesinde de "Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyeti ile oturduğu yerdir" hükümleri yer almaktadır. Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yer de yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Dosya kapsamından, muris ... ...'un ölmeden önce ... Mahallesi, ... Caddesi No: 143 ... adresinde oturduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... (Tereke) Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 28/11/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11230, Karar No: 2019/22682, Tarih: 18.12.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/11230 E.  ,  2019/22682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait iş yerinde 06.11.2008-16.07.2013 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, müvekkilinin asgari ücret+ her yurt dışı seferi için harcırah aldığını, davacının Gürcistan ve Azerbaycan'a ayda ortalama 2 sefer yaptığını ve sefer başına 500USD harcırah aldığını, ayrıca yurt içi seferlerinde de kilometre başına 18 kuruş ödenerek ayda ortalama 500,00TL yurtiçi sefer ücreti aldığını, davacının yurt dışı ve yurt içi seferleri için haftada 7 gün günde 14-15 saat çalışmasına rağmen fazla mesai ve hafta tatili ücretlerinin ödenmediğini, davacının seferlerine rastlayan tüm ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalışmasına rağmen buna ait ücretin ödenmediğini, davacının yıllık izinlerini hiç kullanamadığını, son bir yılda davalının müvekkiline karşı yıldırma politikası uyguladığını ve ayrımcılık yaparak daha az yurtdışına göndererek gelirinin azalmasını sağladığını, iş sözleşmesinin tüm bu uygulamalar ve ödenmeyen ücretleri nedeniyle davacı tarafından haklı sebeple feshedildiğini, davacının Temmuz/2013 dönemine ait ücretinin halen ödenmediğini iddia ederek bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının davalıya ait iş yerinde 06.11.2008-16.07.2013 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak asgari ücret+harcırah ile çalıştığını, davacının fesih konusundaki iddialarının asılsız olduğunu, uluslar arası tır şoförlerinin esnek mesai ile bazen 10 gün hiç çalışmadıklarını bazen de genel tatil günleri de dahil olarak çalışabildiklerini, davacının rutin olarak genel tatil günlerinde çalışmasının olmadığını, davacının sigorta primlerinin gerçek ücretten ödendiğini, davacının tüm alacaklarının ödendiğini, davacının her dönem izinleri bakımından sorun çıkarttığını, kimi zaman işyerini izinsiz terk ettiğini, kimi zaman mazeretsiz işe gelmediğini, özellikle son zamanlarda işini ciddiye almaması nedeniyle davalının zarara uğradığını, tüm bu hususların tutanakla tespit edildiğini, davacıya tüm bu davranışları için iyiniyet gösterilirken davacının haksız ve bildirimsiz olarak iş sözleşmesini feshettiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin 24/02/2015 tarihli talep artırım dilekçesi ile davacının haftalık dokuz saat fazla mesai yaptığını iddia ederek talep artırımında bulunmasına rağmen mahkemece davacının haftalık 18 saat fazla mesai yaptığını kabul ederek hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibarla talebi aşarak sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Davacının brüt ücreti hesaplanırken ücretin eki niteliğinde olan sefer primlerinin net tutarının brütü tespit edilmeden doğrudan net miktarlar dikkate alınarak davacının brüt ücretinin tespiti ve tespit edilen bu ücret miktarına göre hesaplanan davacının talep ettiği alacakların hüküm altına alınması da hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 18/12/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9887, Karar No: 2022/3812, Tarih: 21.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/9887 E.  ,  2022/3812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun kendisinde bulunan yedek anahtar ile müştekinin zilyetliğinde bulunan sabit bir yere kilitlemeden, iş yeri önüne park ettiği motosikleti çalması şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d maddesinde yazılı suçu oluşturacağı düşünülmeden, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 21/03/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.