muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/15983, Karar No: 2023/18915, Tarih: 05.12.2023

7. Gerek mülga 2675 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesi gerekse 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca iş sözleşmesinin tarafları, sözleşme ile irtibatlı olsun olmasın diledikleri bir ülkenin hukukunu seçebilirler. Ancak tarafların seçmiş oldukları bu hukuk düzeninin, işçinin mutad işyeri hukukunun emredici hükümleri uyarınca sahip olacağı asgari korumanın altında kalması hâlinde mutad işyeri hukuku uygulanır. Bu durumda, seçilen hukuk ile mutad işyeri hukuku arasında bir yararlılık karşılaştırması yapılmalıdır (Vahit Doğan, “5718 sayılı Kanunu'na Göre İş Akdine Uygulanacak Hukukun Tespiti”, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt XI, 2007, Sayı 1-2, s.153; A. İpek Büyükalp Sarıöz, “Mutad İşyeri Kavramı ve MÖHUK m.27/f.3’ün Uygulanması Sorunu”, Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 8, 2018, Sayı 2, s.211-212; Elçin, s.89-100). Mutad işyeri, işin zaman ve içerik olarak ağırlıklı ifa edildiği işyeridir. Başka bir anlatımla mutad işyeri, işçinin işini fiilen yaptığı yerdir. İşçinin ücretinin ne şekilde ve hangi para biriminden ödendiği mutad işyerinin belirlenmesi açısından belirleyici değildir. İşçinin işini geçici olarak başka bir ülkede yapması, örneğin montaj için yurt dışında görevlendirilmesi durumunda, bu işyeri mutad işyeri sayılmayacaktır. Geçici çalışmanın ne kadar olacağı her olayın özelliğine göre hâkim tarafından belirlenmelidir. İşçi sadece yabancı ülkede çalışmak için işe alınmışsa ya da işveren çalışmak üzere yabancı ülkeye gönderdiği işçisini geri alma niyetinden veya işçi geri dönme niyetinden vazgeçerse, yabancı ülkeye gönderilen işçinin fiilen çalıştığı yer, mutad işyeri hâline gelir (Musa Aygül, Nazlı Çoban, “Birden Fazla Ülkede İfa Edilen İş Sözleşmelerinde Mutad İşyerinin Tespiti”, Terazi Hukuk Dergisi, 2020, Sayı 169, s.1822-1824; Elçin, s.118-137; Büyükalp Sarıöz, s.217).

8. Yabancılık unsuru taşıyan iş sözleşmelerinde taraflar uygulanacak hukuku seçmemişlerse veya yapmış oldukları hukuk seçimi anlaşması herhangi bir sebepten geçerli değilse, işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukuku uygulanır. 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince işçinin işini geçici olarak başka bir ülkede yapması hâlinde, bu işyeri mutad işyeri sayılmaz. İşin birden fazla ülkede ifa edilmesinde de mutad işyerinin tespitine çalışılmalıdır. Bu hâlde mutad işyeri, Avrupa Birliği Adalet Divanı kararlarında ve doktrinde belirtildiği üzere, işçinin işini ifa faaliyetlerini veya ifa faaliyetlerinin çoğunluğunu gerçekleştirdiği yer, işçinin esas olarak işverene karşı yükümlülüklerini yerine getirdiği yer, işçinin işini ifa etmek üzere hangi ülkede daha çok zaman geçirdiği, işin organize edildiği yer, işin esas kısmının ve ağırlıklı bölümünün yapıldığı yer gibi kriterlerden hareket edilebilir (Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi, 18.09.2019 tarihli ve 2016/9339 Esas, 2019/16564 Karar sayılı kararı; Aygül, Çoban, s.1822-1824). Ancak aynı maddenin üçüncü fıkrasına göre işçinin işini belirli bir ülkede mutad olarak yapmayıp devamlı olarak birden fazla ülkede yapması hâlinde iş sözleşmesi, işverenin esas işyerinin bulunduğu ülke hukukuna tâbidir. Esas işyeri ile kastedilen, işverenin işyeri merkezinin bulunduğu ülkedir. Örneğin açık denizlerde görev alan gemi adamları bakımından esas işyerinin bulunduğu ülke hukuku önem taşır. Maddenin dördüncü fıkrasında ise hâlin bütün şartlarına göre iş sözleşmesiyle daha sıkı ilişkili bir hukukun bulunması hâlinde sözleşmeye mutad işyeri hukuku ve işverenin esas işyerinin bulunduğu ülke hukuku yerine bu hukukun uygulanabileceği ifade edilmiştir. Daha sıkı ilişkili hukukun uygulanmasındaki en önemli unsur, işçinin menfaatidir (Elçin, s.147). Örneğin, işçinin sosyal çevresinin Türkiye’de bulunması, Türkiye’nin sosyal güvence sistemi içinde yer alması, ücretinin Türkiye’de ve Türk lirası üzerinden ödenmesi, işverenin Türk olması, iş sözleşmesinin Türk hukukuna özgü kurumlar gözetilerek düzenlenmesi, Türk hukukuna tâbi daha önceki bir iş sözleşmesine gönderme yapılması, iş sözleşmesinin Türkçe kaleme alınması gibi unsurların tamamının ya da önemli bir bölümünün varlığı hâlinde, iş sözleşmesinin Türk hukuku ile sıkı ilişki içinde olduğu sonucuna varılabilir (Elçin, s.152).

9. Sözleşmenin belirli süreli olarak yapılıp yapılamayacağı, sözleşmenin sona ermesi nedeniyle işçinin hak kazanacağı tazminatlar, fazla çalışma, yıllık izin, işverence yapılan uygulama ve ödemelerin niteliği, zamanaşımı gibi hususlar 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesi uyarınca tayin edilen hukuka göre değerlendirilmelidir. Hafta tatili, dinî ve millî bayram günleri ve ücretlerini düzenleyen hükümler, doğrudan uygulanan kuraldır; ancak uygulama alanına giren iş ilişkilerine uygulanır. Örneğin tamamen yurt dışında ifa edilen bir iş ilişkisinde, dinî ve millî bayram günleri Türk hukukuna göre belirlenemez (Aygül, s. 528; ... ..., Canan ..., “Türkiye’den Yurt Dışına Götürülen İşçiler Hakkında Yargıtay Kararının Değerlendirilmesi”, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, Cilt 13, 2016, Sayı 50, s.971-972).

10. Somut uyuşmazlıkta davacı işçi; davalının yurt dışında bulunan şantiyelerinde çalıştığını, ücretinin USD olarak ödendiğini ileri sürerek ödenmeyen bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiş; davalı işveren ise davacının yurt dışı şantiyelerinde çalışması sebebiyle uyuşmazlığın yabancı hukuka göre çözümlenmesi gerektiğini savunmuştur. İlk Derece Mahkemesince, davalı vekilinin bu savunmasına değer verilmeksizin uyuşmazlığa Türk hukuku uygulanmak suretiyle yargılama sonuçlandırılmış ve istinaf yolu incelemesinde de davalının bu yöndeki istinaf başvurusu; Türk hukukunun olaya uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Ne var ki varılan sonuç, dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

11. Dosyadaki bilgi ve belgelere göre davacı işçi; 01.09.2005-30.11.2005, 01.01.2006-10.01.2007, 10.01.2007-05.12.2008, 29.01.2009-25.06.2009, 18.08.2012-11.02.2014, 17.06.2014-21.12.2014 ve 22.05.2015-24.09.2016 tarihleri arasında davalı Şirketin yurt dışındaki projelerinde fasılalı olarak çalışmıştır.

12. Taraflar arasında davacının Rusya, Gürcistan ve Irak ülkelerindeki çalışmaları bakımından yurt dışı iş sözleşmeleri düzenlenmiştir. Bu sözleşmelerin; tarafların iş ilişkisindeki hak ve yükümlüklerine ilişkin çalışma süresi, fesih, fazla çalışma, yıllık izin, hafta tatili ve genel tatil ücretine ilişkin maddelerinde çalışılan ülke mevzuatının uygulanacağı belirtilmiş, yine sözleşmelerin 16 ncı maddesinde de anlaşmazlık hâlinde uygulanacak mevzuata ilişkin olarak sözleşme maddelerinde çalışılan ülke mevzuatının geçerli olduğunun belirtildiği hususlardaki ihtilafların çözümünde öncelikle çalışılan ülke mevzuatı, çalışılan ülkede konuya ilişkin hukuki düzenleme bulunmaması hâlinde Türk mevzuatının uygulanacağı açıklanmıştır. Davacı işçi, dava konusu alacaklara konu bu dönemlerde davalının Rusya, Irak ve Gürcistan'da bulunan işyerlerinde çalışmış olup bu durumda ilgili dönemde mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı Rusya, Irak ve Gürcistan olduğu sabittir. Bu nedenle yurt dışı iş sözleşmesi imzalanan bu çalışma dönemlerinde, iş sözleşmesi ile seçilen hukuk uygulanmalıdır.

13. Tüm bu hususlar dikkate alındığında mülga 2675 sayılı Kanun'un 24 üncü ve 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddelerinin birinci fıkraları kapsamında hukuk seçimi anlaşması bulunan davacının 01.09.2005-30.11.2005, 01.01.2006-10.01.2007, 10.01.2007-05.12.2008, 29.01.2009-25.06.2009 tarihleri arasındaki çalışma döneminde Rusya hukuku, 18.08.2012-11.02.2014 ve 22.05.2015-24.09.2016 tarihleri arasındaki çalışma döneminde Irak hukuku, 17.06.2014-21.12.2014 tarihleri arasındaki çalışma döneminde Gürcistan hukukunun uyuşmazlıkta uygulanması gerekmektedir. Hâl böyle olunca, uzman bir bilirkişiden de denetime elverişli rapor alınmak suretiyle dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek dava konusu alacaklar hakkında, usuli kazanılmış haklar da gözetilerek bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Davalı yararına takdir edilen 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin karşı tarafa yükletilmesine, Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,05.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/250, Karar No: 2012/8964, Tarih: 04.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/250 E.  ,  2012/8964 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/344009

MAHKEMESİ : Gebze Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 07/06/2011, 2010/368 (E) ve 2011/185 (K)

SUÇ : Çocuğu öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın “çocuğu öldürme” suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı takdiri indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, müdahil vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre, TCK.nun 6/1-b maddesi uyarınca “çocuk” olan maktul Anıl ile arkadaşları olan tanıklar Kubilay ve Resul’ün, 02.07.2010 günü annelerinin pazarda satması amacıyla kekik toplamaya çıktıkları, saat 17.00 sıralarında sanığın bekçiliğini yaptığı, çitlerle çevrili, içinde bekçi kulübesi bulunan özel araziye geldikleri, girişteki kapıya ulaştıklarında maktulün bekçi kulübesinin önünde gördüğü sanıktan su istediği, sanığın herhangi bir cevap vermeden dönerek kulübesine girdiği, bunun üzerine sanığın kendisine su vereceğini uman maktulün, çitlerin üzerinden atlayıp araziye girerek beklemeye başladığı, kısa bir süre sonra elinde av tüfeği olduğu halde dışarı çıkan sanığın ise önceden arazilerinde yapılan kablo hırsızlığının etkisi ve maktulün hırsız olduğu düşüncesiyle, mevsim ve saat itibarıyla uygun görüş şartları içinde, hiçbir şey söylemeden ve etkili mesafeden maktule doğru bir el ateş ettiği, baş, yüz, göğüs ve kol bölgelerinden yaralanan maktulün aldığı isabetlerle arkasına dönüp kaçmaya başlayacağı sırada, ilk atışla yetinmeyen sanığın, bu kez maktulün arkasından bir el daha ateş ettiği, sırt, bel ve kalça bölgelerinden de yaralanan maktulün can havliyle arkadaşları ile birlikte bir süre koştuktan sonra yere yığılarak, kafatası kırığı, beyin kanaması, beyin doku harabiyeti, iç organ ve büyük damar yaralanması sonucu hayatını kaybettiği olayda,

Maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan herhangi bir söz veya davranış bulunmadığı gibi, maktulün su istemek ve akabinde çitlerin üzerinden atlamaktan ibaret, olay koşulları içinde kesinlikle hırsızlık emaresi olmayan hareketlerinin, sanığın haksız tahrik koşullarının oluştuğu konusunda, TCK.nun 30/3.maddesi kapsamında, kaçınılmaz bir hataya düşmesini sağlayacak nitelik ve seviyede olmadığı anlaşıldığı halde, sırf sanığın sübjektif düşüncesi dikkate alınıp, üstelik tayin olunan temel ceza üzerinden azamiye yakın indirim yapılarak, yazılı biçimde, haksız tahrik hükmünün uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, müdahil vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görüldüğünden, resen de temyize tabi hükmün, tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 04/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3721, Karar No: 2012/296, Tarih: 09.01.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/3721 E.  ,  2012/296 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma.

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14. maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede

Sanığın soruşturma evresinde 03.03.2006 tarihli ifadesinde uzlaşmak istemediğini beyan etmesi karşısında uzlaşma hükümlerinin uygulanmamasında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak edilmemiştir.

5237 sayılı CMK'nın 232/2-c maddesi uyarınca sucun işlendiği yer ve zaman dilimi gerekceli karar başlığında yazılmamış ise de, bu husus mahallinde tamamlanması münkün eksiklik olarak kabul edilmiş;

5237 sayılı TCK’nın 143. maddesi ile uygulama yapılırken hapis cezasının 2 yıl 6 ay yerine 2 yıl 3 ay olarak belirlenerek sonuçta az cezaya hükmedilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 09.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1602, Karar No: 2019/4812, Tarih: 08.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1602 E.  ,  2019/4812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın dosyada bulunan değer tespit tutanağında göre 58 TL değerinde 12 Kg'lik tüp çaldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11690, Karar No: 2014/14041, Tarih: 23.10.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/11690 E.  ,  2014/14041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

KISITLI : ...

VASİ ADAYI : ...

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Karaburun Sulh Hukuk ve ... 13. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içerisindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir. “Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgâhı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümlerine yer verilmiştir.

Türk Medeni Kanununun 22. maddesi uyarınca bakım ve sağlık kurumuna konulma yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.

Dosya Kapsamındaki, kısıtlının halen “.../...” de bulunan bakımevinde kaldığı anlaşılmıştır. Yetki konusun belirlenmesinde kısıtlının bakımevine girmeden önceki son yerleşim yeri dikkate alınacağından, kısıtlı adayının adrese dayalı nüfus kayıt sisteminde yer alan ... mahallesi ... evleri No:....” adresinin bakımevine girmeden önceki son yerleşim yeri adresi olduğu anlaşılmıştır. Bu nedenle uyuşmazlığın Karaburun Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.'nın 22. ve 23. maddeleri gereğince Karaburun Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 23.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13936, Karar No: 2020/7690, Tarih: 06.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/13936 E.  ,  2020/7690 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A-Mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

B-Hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 142/2-h ve 145. maddesine göre belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından, aynı Kanun’un 31/3. maddesi ile 1/3 oranında indirim yapılması sırasında 1 yıl 8 ay yerine, 1 yıl 4 ay hapis cezası olarak uygulama yapılarak eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

C-İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Katılanın işyerini 31/10/2014 günü saat 19:30’da kapattığını ve 01/11/2014 günü saat 06:00 sıraları açtığında suçun işlendiğini fark ettiğini söylemesi, suça sürüklenen çocuğun suçu kabul etmemesi ile işyerinde kamera kayıdının bulunmaması nedeniyle suç saatinin tam olarak belirlenememesi karşısında; oluşa uygun şekilde hırsızlık suçundan hükmolunan cezada TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanmadığı da nazara alınarak, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden 5237 sayılı TCK’nın 116/2. maddesi yerine 116/4. maddesinin uygulanması,

2- Suça sürüklenen çocuğun adli sicil kaydında mahkumiyet hükmü niteliğinde sabıkasının bulunmaması ile iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmaması karşısında; hükümden önce 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun’un 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesi uyarınca, suça sürüklenen çocuğun kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/07/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21539, Karar No: 2013/29165, Tarih: 25.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/21539 E.  ,  2013/29165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile 15.05.2012 tarihinde yapılan sözlü anlaşma gereğince davalının adresinde bulunan eşi Rukiye Şahin'in yatalak hasta olması nedeniyle ihtiyaçlarını ve bakımını yapmak üzere asgari ücret karşılığında anlaştıklarını, yine belirtilen hizmetler dışında davalının evinin günlük temizliği, tüm ailenin çamaşırlarının ütülenmesi ve yemeklerin pişirilmesi ile üst katta bulunan dairelerin temizliğinin de kendisine yaptırıldığını, işini kaybetme endişesi nedeniyle zorunlu olarak sözleşme dışında belirtilen işleri de yaptığını, davalı tarafından ... akdinin 10/08/2012 tarihinde bildirimsiz olarak fesh edildiğini ileri sürerek 300,00 TL ihbar, 500,00 TL kıdem tazminatı ile 100,00 TL fazla çalışma, 50,00 TL hafta sonu, 50,00 TL dini ve milli bayramlar ve 50,00 TL izin ücreti olmak üzere şimdilik toplam 1.050,00 TL alacağın fesih tarihinden itibaren en yüksek banka faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, bu tür davalara ... mahkemesinde bakılacağı gerekçe gösterilerek dava dilekçesinin görev yönünden reddinedosyanın görevli ve yetkili ... ... mahkemesine görderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalıya ait evde yatalak eşine baktığı gibi evin günlük işlerinide yaptığını belirterek, davalı tarafından işine haksız olarak son verildiğinden bahis

ihbar, kıdem, hafta sonu vb. den kaynaklı alacaklarının tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı davanın reddini dilemiş. Mahkemece ... mahkemesi görevli olduğundan bahis ile davanın görevden reddine karar vermiştir. 4857 sayılı yasanın 4.maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ayarınca, "ev hizmetlerinde çalışanlar" hakkında bu kanun hükümleri uygulanmaz. Ev hizmetlerinde aşçı, uşak, temizlikçi gibi işlerde çalışan işçi ile ev sahibi işveren arasındaki uyuşmazlığın ... mahkemesi yerine genel mahkemelerde çözümlenmesi gerekir. ... Kanunu kapsamı dışında bırakılan bu hizmetleri gören kimselerle bunları çalıştıranlar arasındaki hukuki ilişkilerden Borçlar Kanununun hizmet akdine ilişkin hükümleri uygulanır. Öyle olunca mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken aksi düşüncelerle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.