muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14409, Karar No: 2018/8005, Tarih: 18.12.2018

Davacı temlik alan ... vekili ile katılma yolu ile davalı ... vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Her ne kadar davalı ... vekili tarafından karar düzeltme isteminde bulunulmuş ise de, usulüne uygun yapılmış bir temyiz istemi bulunmayan tarafça karar düzeltme isteminde bulunulamayacağından, davalı ... vekilinin karar düzeltme dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Davacı temlik alan ... vekilinin karar düzeltme isteminin incelenmesine gelince ise, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı temlik alan ... vekilinin tüm karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı temlik alan ... vekilinin karar düzeltme istemlerinin HUMK 442. maddesi uyarınca REDDİNE, ödediği karar düzeltme harcın isteği halinde karar düzeltme isteyen davalı ...'ya iadesine, davacı temlik alan ...'den harç ve ceza alınmasına yer olmadığına, 18/12/2018 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, fiilen ödenmediği halde kayıtlarda ödenmiş gibi gösterilen sermaye borçlarının davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

KARŞI OY

Dava, fiilen ödenmediği halde kayıtlarda ödenmiş gibi gösterilen sermaye borçlarının davalılardan tahsili istemine ilişkindir.

Davacı, fiilen ödenmeyen ... ödemelerini fiktif olarak ödenmiş gibi göstermiş olmaları nedeni ile oluşan şirket zararından davalıların sorumlu olduklarını iddia etmiştir. Davacı şirket bir anonim şirket olup, ...’nun 269. maddesi uyarınca borçlarından dolayı yalnız mamelekiyle sorumlu bulunup, ortakların sorumluluğu ise taahhüt etmiş oldukları sermaye payları ile sınırlıdır.Yine anılan Kanun’un 140. maddesinde her ortağın usulüne uygun tanzim ve imza edilmiş şirket mukavelesiyle koymayı taahhüt ettiği sermayeden dolayı şirkete karşı borçlu olduğu düzenlenmiştir.Anılan maddeler ile ortakların sermaye borçlarını yerine getirme zorunluluğuna ve sermaye borçlarının ortaklardan tahsili usulüne ilişkin olarak çeşitli maddelerdeki (...’nun 405 ve devamı maddeleri gibi) düzenlemeler göz önüne alındığında ortaklar şirkete karşı sermaye borcunu ödemekle yükümlü olup, bu yükümlülüklerine uymamaları halinde şirkete tazminat isteme hakkı da tanınmıştır.Borçlarından dolayı üçüncü kişilere karşı olan sorumluluğu malvarlığı ile sınırlı bulunan anonim şirketlerin bu nedenle de sermayelerinin 3. kişiler için bir teminat ve şirketin mali gücünün ölçüsü yönünden de önemli bir gösterge niteliğinde olması nedeniyle şirket sermayesinin ödenmiş olması 3. kişilerin haklarını da etkileyen bir husustur.Öte yandan, bir şirketin devamını sürdürebilmesi ve ticari faaliyette bulunabilmesi için paraya ihtiyacı olduğundan ortakların şirkete karşı olan sermaye borçlarını yerine getirmemelerinin şirketi mutlak şekilde zarara uğrattığının kabulü gerekir.Bu itibarla, ortaklar yönünden şirkete karşı sermaye borcunu ödeme yükümlülüğü mevcut olduğu gibi bu tutarların tahsil edilmemesine rağmen tahsil edilmiş gibi gösterilmesinden dolayı kusursuz olduklarını kanıtlayamamaları halinde yönetim ve denetim kurulu üyeleri de bundan dolayı sorumlu bulunmaktadır.Başka bir deyişle, ... borçları tahsil edilmediği halde tahsil edilmiş gibi gösterilmiş olması veya geç tahsil edilmesi davacı şirket için bir zarardır.Davalılar arasında gösterilen şirket çalışanları ise şirket ortaklarının ödemekle, yönetim ve denetim kurulu üyelerinin de tahsilini sağlamakla yükümlü oldukları sermaye borçlarının yasaya aykırı şekilde kayıtlara geçirilmesinden dolayı haksız eylem hükümleri uyarınca sorumlu olduklarından meydana gelen olayda kusurlu olmaları halinde sorumlu tutulmaları mümkündür.Davalılar arasında gösterilen şirket ortağı olarak resmi kayıtlarda görünmemelerine rağmen şirketi fiilen yönettiği iddia edilen kişiler yönünden de davacının bu husustaki iddialarının incelenerek bu kişilerin ortak olmamalarına rağmen şirketi fiilen yönettiklerinin tespiti halinde bunların da somut olayla ilgili olarak haksız eylem hükümleri uyarınca sorumlu olup olmadıklarının tartışılması gerekmektedir.

O halde mahkemece, ... ödemelerinin yapıldığının ispatı yükünün davalılarda olduğu gözönüne alınarak, yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda, davacının ortak, yönetim ve denetim kurulu üyeleri, ortak olmamalarına rağmen şirketi fiilen yönetenler ve şirket çalışanları olan davalılara yönelik iddialarının yukarıda açıklanan yasal hükümler uyarınca incelenerek davalıların meydana gelen zarardaki sorumluluklarının tayin ve tespiti ile sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir (11. HD. 12.04.2012- E.831/K 5961, 21.11.2013- E. 2012/4050/K. 2013/21038).

Tüm bu nedenlerle çoğunluğun karar düzeltme isteminin reddi görüşüne katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2020/11366, Karar No: 2022/2048, Tarih: 14.02.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/11366 E.  ,  2022/2048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin evinin önünde park halinde bulunan aracının çalındığı olayda; suça konu minibüsün sağ kaporta dış yüzeyinden elde edilen parmak izinin sanığa ait olduğu tespit edilmesine rağmen sanığın tüm aşamalarda suçlamayı kabul etmeyip, araca müştekinin eşi ... kullandığı esnada bindiğini ifade etmesine rağmen adı geçen şahsın tanık olarak dinlenmediği ve savunmanın doğruluğunun araştırılmadığının anlaşılması karşısında; UYAP ortamından elde edilen nüfus kayıt bilgilerine göre, müştekinin eşi ... ve oğlu ...’nun tanık sıfatıyla dinlenip, tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.02.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3764, Karar No: 2018/9674, Tarih: 18.10.2018

**13. Hukuk Dairesi         2018/3764 E.  ,  2018/9674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı-karşı davalı, davalıdan 30.1.2002 tarihinde bedelini ödeyerek satın aldığı taşınmazın davalının sonradan vesayet altına alınması sonucu açılan tapu iptal ve tescil davasında satış sözleşmesinin iptali ile tapu iptal ve tescile karar verildiğini, satış bedeli olarak ödenen bedelin ise iade edilmediğini ileri sürerek ödenen bedelin tespiti ile ödeme tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı-karşı davacı, yetki itirazında da bulunarak esastan davanın reddini dilemiş, karşı davada, taşınmazın davacı tarafından kullanımından kaynaklı 5.000,00 TL ecrimisil bedelinin tahsilini istemiştir.

Mahkemece, davalının yerleşim yeri mahkemesi olan ... Asliye Hukuk Mahkemeleri’ne görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı-karşı davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl dava, taşınmaz satış sözleşmesinden kaynaklı ödenen bedelin iadesine ilişkindir. HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 89. (eski BK.73) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 13. maddesi uyarınca da, kesin yetkinin söz konusu olmadığı hâllerde, asıl davaya bakan mahkeme, karşı davaya bakmaya da yetkilidir. Karşı davada para alacağına ilişkin olduğundan kesin yetki söz konusu değildir. Buna göre eldeki asıl davada, davacı-karşı davalının ikametgahı mahkemesi olan İznik Mahkemeleri'de yetkilidir. Bilahare, davalı-karşı davacı vekili, mahkemece verilen yetkisizlik kararından sonra verdiği 9.5.2018 tarihli dilekçe ile yetki itirazından vazgeçtiğini beyan etmiştir. Bu durumda mahkemece işin esasına girilerek hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 18/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2626, Karar No: 2011/6711, Tarih: 02.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/2626 E.  ,  2011/6711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

... Beldesi ... köyü 1063 sayılı 11.704,28 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, orman niteliği ile Hazine adına tapuda kayıtlıdır.

Davacı ... 21.07.2010 tarihli dilekçe ile ... Beldesi ... Belceğiz Mahallesi 551 ada ve 540 ada 1062 ve 1063 sayılı orman parsellerinin gerçek yüzölçümlerine uygun olarak tespiti ile bu parseller içinde ve zilyetliğinde bulunan orman dışı yerlerin 5831 sayılı yasanın ek 4. maddesine uygun şekilde orman dışına çıkarılması ve zilyet olarak gösterilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davacının 1063 parselin fen ve orman bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen kesimini dava ettiği, 2010 yılında kadastro tespit tutanağı düzenlenmediği, çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman tahdit haritası içinde kaldığı, kesinleşen orman tahdit haritası içinde kalan yerlere ilişkin açılan davalarda Kadastro Mahkemesinin görevli olmadığı gerekçesi ile davanın görev yönünden reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1744 sayılı Yasa hükümlerine göre yapılıp 01.11.1976 tarihinde alan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulaması, daha sonra 22.10.1987 tarihinde ilan edilerek kesinleşen aplikasyon ve 3302 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması, 07.04.2005 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 6831 sayılı yasanın 4999 sayılı Yasa ile değişik 9. madde uyarınca yapılan düzeltme işlemi, 2010 yılında 3402 sayılı Yasaya 5831 sayılı Yasa ile eklenen ek 4. maddesi uyarınca 2/B madde alınlarında yapılan kadastro çalışması vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, uzman orman ve fen bilirkişi tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritasına ve orman rejimi dışına çıkarma haritalarına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırmada davaya konu 1063 sayılı taşınmazın orman tahdidi içinde kalan yerlerden olduğu, halen orman rejimi dışına çıkarılmadığı anlaşıldığına, orman kadastrosunun iptali için 6831 sayılı Yasanın 11. maddesinde düzenlenen hak düşürücü sürelerin çoktan geçtiğine, davanın kadastro mahkemesinde görülemeyeceğine, kaldı ki öncesi devlet ormanı olan bir yerin 2/B uygulaması ile ancak Hazine adına orman rejimi dışına çıkarılabileceğine, halen tahdit içinde olan bir yerin, hangi nedenle olursa olsun orman sınırları dışına çıkartılması için Orman Yönetimini zorlayıcı nitelikteki davanın dinlenme olanağı bulunmadığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 02.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1110, Karar No: 2021/4442, Tarih: 31.05.2021

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2019/1110 E.  ,  2021/4442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "dava tarihinden en az 15-20-25 yıl öncesine ait en az üç ayrı evreye ilişkin stereoskopik hava fotoğraflarının celp edilerek dosya arasına konulması ve ardından mahallinde, harita mühendisi bilirkişi ve 3 kişilik ziraat mühendisleri kurulunun katılımıyla yeniden keşif yapılması, keşif sırasında dinlenilecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazın hangi tarihten beri kimler tarafından neye istinaden zilyet edildiğine ilişkin maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması, dava konusu taşınmaz bölümlerinin imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmişler ise, ihyanın hangi tarihte başlayıp ne zaman bitirildiğinin etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılması, bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmesi, ziraat mühendisleri kurulundan, somut verilere dayalı ayrıntılı rapor alınması, bundan sonra davacı taraf yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile iktisap koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin kesin olarak belirlenmesi ve TMK'nın 713/4. maddesi uyarınca yasal ilanların da yapılması suretiyle bir karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 20.01.2014 tarihli teknik bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 3.255,32 metrekarelik alanın davacılar adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın teknik bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümünün zilyetlik ile iktisaba elverişli nitelikte olup, davacılar yararına zilyetlikle edinme koşulları oluştuğu gerekçesiyle yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli bulunmamaktadır. Şöyle ki, hükme esas alınan ziraat bilirkişi raporunun sonuç bölümünde taşınmazın tescile karar verilen bölümü yönünden davacılar yararına mülk edinme koşullarının oluşmadığı kanaati bildirilmesine ve rapor ekinde yer alan ve taraflarca itiraza uğramayan fotoğraflardan keşif tarihi itibariyle çekişmeli taşınmaz bölümünün yer yer taşlık ve büyük kayalarla kaplı olup, ayrıca taşınmaz üzerinde yabani otların yer aldığının ve ham toprak görünümünde olduğunun gözlemlenmesine karşın; jeodezi ve fotogrametri bilirkişisi tarafından, 1973 ve 1984 yıllarına ait hava fotoğraflarının incelenmesi neticesi hazırlanan raporda, taşınmaz üzerinde imar-ihyanın olduğu belirtilmiştir. Bu haliyle, ziraatçi bilirkişi kurulu raporu ile jeodezi bilirkişi raporu çeliştiği halde, bu çelişkinin giderilmesi amacıyla var olduğu iddia edilen zilyetliğin ne şekilde sürdürüldüğü, kesintiye uğrayıp uğramadığı, öncesi itibariyle taşınmazlar üzerinde imar ve ihyaya dönük, iktisaba elverişli ekonomik amaca uygun zilyetliğin bulunup bulunmadığı hususunda yeniden rapor alınması gereği düşünülmemiş ve jeodezi ve fotogrametri uzmanı tarafından düzenlenen ve içerik itibariyle, rapor ekinde yer alan hava fotoğrafları ile çelişen bilirkişi raporuna itibar edilmiştir. Bu şekilde eksik araştırma ve incelemeye dayanılarak hüküm kurulamaz.

Hal böyle olunca; doğru sonuca ulaşılabilmesi için öncelikle Mahkemece mahallinde, yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler ve taraf tanıkları ile ziraat fakültelerinden temin edilecek toprak alanında ihtisaslı 3 kişilik ziraatçi bilirkişi kurulu, 3 kişilik jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi kurulu ve fen bilirkişisinin katılımıyla yeniden keşif yapılmalı ve bu keşif sırasında yerel bilirkişi ve tanıklardan; dava konusu taşınmaz bölümlerinin geçmişte ne durumda bulunduğu, ilk olarak ne zaman ve nasıl kullanılmaya başlandığı, imar-ihyaya konu edilip edilmediği, imar-ihyaya konu edilmiş ise ihyanın ne zaman başlayıp bitirildiği, hangi suretle tamamlandığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, beyanlar arasında oluşacak çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak yöntemince giderilmeye çalışılmalı ve bu beyanlar komşu parsellere ait tespit tutanağı ve dayanağı kayıtlarla denetlenmeli; ziraatçi bilirkişi kurulundan, taşınmaz bölümünün toprak yapısını ve niteliğini, zirai durumunu, üzerinde sürdürülen zilyetliğin şeklini ve süresini, taşınmaz bölümlerinin üzerindeki bitki örtüsünü, komşu parsellerle karşılaştırmalı olarak değerlendiren, taşınmaz bölümünün devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması halinde, imar-ihyaya konu edilip edilmediğini ve edilmiş ise imar-ihyanın hangi tarihte tamamlandığını açıklayan, önceki bilirkişi raporunu da irdeleyen, taşınmaz bölümlerinin değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi kurulundan, dosya arasında yer alan stereoskopik çift hava fotoğrafları üzerinde stereoskop aletiyle inceleme yaptırılarak, çekişme konusu taşınmaz bölümlerinin hava fotoğraflarında gösterilmesi istenilmeli ve taşınmaz bölümlerinin önceki ve şimdiki niteliğinin, imar-ihyaya muhtaç olup olmadığının, imar-ihyaya muhtaç yerlerden ise imar-ihyasına ne zaman başlanıldığının ve hangi tarihte tamamlandığının belirlenmesine çalışılmalı; fen bilirkişisine, keşfi ve uygulamayı denetlemeye elverişli, ayrıntılı rapor ve harita düzenlettirilmeli ve bundan sonra zilyetlikle kazanma şartlarının davacı lehine oluşup oluşmadığına ilişkin olarak tüm deliller birlikte değerlendirilip, sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, eksik araştırma ve inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31.05.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30171, Karar No: 2015/11433, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/30171 E.  ,  2015/11433 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2014

NUMARASI : 2014/1631-2014/1723

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.05.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/14991, Karar No: 2007/15136, Tarih: 06.11.2007

**2. Hukuk Dairesi         2007/14991 E.  ,  2007/15136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Kayyımlığın Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosya taşınmaz tedavül kayıtlarının eklenerek gönderilmesi için daha önce iki kez geri çevrilmiş ise de, geri çevirmenin gerekleri yerine getirilmemiştir.

... 254 pafta 951 ada 2 nolu parselin ilk tesis tarihinden itibaren tüm tedavül kayıtları, varsa kadastro tutanakları, akit tablosu, imar-ıslaha ilişkin kayıtların eklenerek gönderilmesi,

2-Son olarak gönderilen tapu kayıtlarında yazılı olan;

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1997/409 Esas sayılı dosyasının ve,

... Sulh Hukuk Mahkemesinin 1997/566 Esas sayılı dosyasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİÇEVRİLMESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 06.11.2007 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2013/25263, Karar No: 2013/23573, Tarih: 27.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/25263 E.  ,  2013/23573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Av....

İhbar Olunanlar: 1-... Temizlik İnş.Taş. Dan.San.ve Tic.Ltd.Şti.

2-Kittaş İnş.Ltd.Şti.

3-... Dek.Tem.Ser.Hiz.Taah.San.Tic.Ltd.Şti.

4-Ö...em.Peyzaj Hiz.Tur.Bilg.Sağ.Y.Üretim

San. ve Tic.Ltd. Şti.

5-Ar... İnş.Tem.San. ve Ltd.Şti.

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4838, Karar No: 2011/5085, Tarih: 16.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/4838 E.  ,  2011/5085 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. madde sinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan ka nıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının top lanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fık rasından, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 16.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.