muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4505, Karar No: 2014/10454, Tarih: 04.06.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/4505 E.  ,  2014/10454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada . Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 16/12/2013 tarih ve 2013/303-2013/341 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka vekili ve fer'i müdahil TMSF vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava konusu meblağ 18.563 TL'nin altında bulunduğundan 6100 Sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK'nın 3156 sayılı Kanun'la değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından devir alınmış olan Yurt Bank A.Ş. görevlilerince davacının mevduatlarının .... Ltd. Şti. hesaplarına yönlendirildiğini, açılan hesapların niteliği hakkında bilgi verilmediğini ileri sürerek, 5.000,00 USD alacağın 29.11.1999 tarihinden itibaren, ....'nin bankalarca döviz parası olarak açılan mevduata uygulanacağı bildirilen azami faiz oranıyla birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka ve TMSF vekilleri, ... A.Ş. ile .... Bank Ltd. Şti'nin ayrı tüzel kişiliklere sahip olduğunu, aralarında hiçbir organik bağ bulunmadığını, davada zaman aşımı süresinin sona erdiğini, hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının serbest iradesiyle daha fazla faiz getirisi sağlayan bir yatırım alternatifi olarak .... Bank Ltd’yi tercih ettiğini, davalı banka tarafından davacının bilgisi dışında işlem yapılmasının ve iradesinin yanıltılmasının söz konusu olmadığını savunarak, davanın husumet yönünden, zaman aşımı ve hak düşürücü süre yönünden reddini, aksi halde esas yönünden reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 5.000,00 USD'nin 29/11/1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4/a maddesi gereğince devlet bankalarının USD cinsi para ile açılmış 1 yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı üzerinden işleyecek faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili ile fer'i müdahil TMSF vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka vekili ve fer'i müdahil TMSF vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka vekili ve fer'i müdahil TMSF vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı bankaya iadesine, 04/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2263, Karar No: 2020/4601, Tarih: 02.11.2020

**11. Hukuk Dairesi         2019/2263 E.  ,  2020/4601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce bozmaya uyularak verilen 14.03.2019 tarih ve 2014/206 E. - 2019/231 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalılar vekili tarafından duruşmalı, davacı vekili tarafından duruşmasız olarak istenmiş olduğu anlaşılmakta ise de dava konusu meblağ 32.970.-TL'nin altında bulunduğundan 6100 sayılı Kanun'un geçici 3/2. maddesi delaletiyle uygulanması gereken HUMK 3156 sayılı Kanunla değişik 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin reddiyle incelemenin dosya üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı, davalı şirket yetkilisinin istendiği an geri ödeneceği ve yatırılan paralar karşılığı yüksek faiz verileceği yönündeki yönlendirmesiyle davalı şirkete 27.01.2000 tarihinde 31.200 DM yatırdığını, daha sonra istemesine rağmen söz konusu paranın geri ödenmediğini, davalı şirket ile arasında geçerli bir hisse devrinin yapılmadığını, bu durumda geçerli bir şirket ortaklığından da bahsedilemeyeceğini ileri sürerek, 26.200.-TL'nin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının müvekkili şirketin ortağı olduğunu, bu ortaklığın mevzuata uygun geçerli bir ortaklık niteliğinde bulunduğunu, müvekkili şirketin Sermaye Piyasası Kurulu kaydında olan, bu kurul ve diğer ilgili tüm resmi makamlar ile özel denetçiler tarafından faaliyetleri denetlenen çok ortaklı halka açık anonim şirket olduğunu, TTK'nın 329. ve 405. maddeleri gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini, müvekkili şirketin tasfiye halinde olmadığını, zamanaşımı süresinin dolduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında sahih bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığı, davalı şirketin ve yetkililerinin, primli pay senedi çıkarma yetkisi olmaksızın, nominal değerin üzerindeki bedel üzerinden "Hisse Senedi Talep Formu" ve "Hisse Devir Kabul Sözleşmesi" adlı belgeler ile yüksek kâr ve istenildiği zaman para iadesi vaadi ile şeklen ortak görünen gerçek kişilerin iradesini fesada uğratma yönündeki eylemlerinden ötürü, davacının vaki zararından haksız fiil hükümleri çerçevesinde sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 26.200,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava, davalı ile geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığı için bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, 07.12.2019 tarih, 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 41. maddesinde 25/3/1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması Ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak Tedbirler İle 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 3182 sayılı Bankalar Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici maddenin eklendiği belirtilmiş olup, işbu geçici 4. maddede ''31/12/2014 tarihine kadar, pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar tarafından doğrudan veya dolaylı olarak nominal ya da primli değer üzerinden pay veya pay adı altında satışı yapılmış olan her türlü araç, 6/12/2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun kaydileştirmeye ilişkin şartlarına tabi olmaksızın 29/6/1956 tarihli ve 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu ile 13/1/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında pay addolunur, bu ortaklıklara yapılan ödemeler pay karşılığı yapılmış kabul edilir ve ortaklık ilişkisi kurulmuş sayılır. Bu payların kaydileştirilmemiş olması ortaklık haklarına halel getirmeyeceği gibi ortaklık ilişkisinin kurulmadığı da iddia edilemez. Birinci fıkra kapsamında kurulmuş olan ortaklık ilişkileri hakkında; geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı veya primli pay satışı yapıldığı ileri sürülerek sebepsiz zenginleşme, haksız fiil, sözleşme öncesi görüşmelere aykırılık veya sözleşmeye aykırılık nedenlerine dayalı olarak açılan ve kanun yolu incelemesindekiler dahil görülmekte olan menfi tespit, tazminat veya alacak davalarında, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilir ve yargılama gideri ile maktu vekalet ücreti ortaklık üzerinde bırakılır.” hükmü düzenlenmiş, aynı Kanun'un 52/1-h maddesinde de işbu hükmün yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği hükme bağlanmıştır.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 16. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, taraf vekillerinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 02.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5795, Karar No: 2016/6242, Tarih: 23.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/5795 E.  ,  2016/6242 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi gereğince... Bakanlığının kamu davasına katılma hakkının olduğu ve Bakanlık vekilinin de mahkemece verilen hükmü temyiz ederek açıkça katılma iradesini ortaya koyduğu görülmekle, 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca... Bakanlığının katılan, Av. ...' in katılan vekili olarak kabul edilmesine karar verildikten sonra yapılan incelemede gereği düşünüldü;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Olayın intikal şekli ve zamanı, sanığın aşamalardaki savunmaları, dosya kapsamındaki mağdurelerin beyanları ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın öz kızı olan her iki mağdureye yönelik eylemini cebir veya tehdit kullanmak suretiyle işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği anlaşıldığından, hakkında TCK'nın 103/4. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Mağdure ... yönünden beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümden önce 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yeralan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sanığın tekerrüre esas alınabilecek mahiyette adli sicil kaydı bulunmasına rağmen, hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

Sanığın öz kızları olan mağdurelere karşı velayet hakkını kötüye kullanarak eylemlerine gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 53/5. maddesi gereğince cezasının infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar velayet hakkının kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanığın tekerrüre esas alınabilecek mahiyette adli sicil kaydı bulunmasına rağmen, hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması,

Sanığın öz kızları olan mağdurelere karşı velayet hakkını kötüye kullanarak eylemlerine gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, hakkında TCK'nın 53/5. maddesi gereğince cezasının infazından sonra işlemek üzere hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar velayet hakkının kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii katılan bakanlık vekili ile katılan mağdureler vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2007/17209, Karar No: 2008/175, Tarih: 16.01.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/17209 E.  ,  2008/175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bakırköy 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :13.7.2007

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün kusur, tazminatlar ve nafakalar yönünün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* duruşmalı temyiz eden A.E..vekili Avukat Ş.Ö..geldi. Temyiz eden karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, bozmaya uygun işlem ve araştırma yapılmış olmasına, delillerin takdirinde bir yanlışlık bulunmamasına \*ve özellikle boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı kocanın daha ziyade kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, paranın alım gücü, kusur dereceleri ve özellikle kişilik haklarına saldırı niteliğindeki olaylar dikkate alınarak \*davacı-davalı kadın yararına hükmolunan manevi tazminat çoktur.

\* Türk Medeni Kanununun 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile, Borçlar Kanununun 44. ve 49. maddeleri nazara alınarak daha uygun miktarda manevi tazminat (TMK.174/2) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-davacı kocanın manevi tazminat istemi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

4-Davacı-davalı kadına kocasının kendisini darp etmesi sonucu zamanında terfi edemeyip zam alamadığından bahisle maddi tazminat istemiştir. Bu istem, boşanmanın eki niteliğinde maddi tazminat değildir.Harca tabidir.Başvurma harcı yatırılmıştır.Mahkemece nisbi harç tamamlattırılarak (Harçlar Kanunu madde 30-32) değerlendirilip sonucu itibariyle karar vermek gerekirken davacı-davalı kadının isteminin Türk Medeni Kanununu 174/1. maddesi kapsamında kabul edilip talep te aşılarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ. Temyiz edilen hükmün 2. 3 ve 4. bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerin 1. bentte gösterilen nedenlerle ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın S..'a yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna, temyiz peşin harcının yatıran A..ye geri verilmesine, duruşma için takdir olunan 550.00 YTL vekalet ücretinin S..'tan alınıp A..ye verilmesine,, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 16.01.2008 Çrş.
Yargıtay — Esas No: 2017/156, Karar No: 2020/1471, Tarih: 04.03.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/156 E.  ,  2020/1471 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davacının davalıya reklam malzemesi ve hizmeti verdiğini, bu malzeme ve hizmetin faturalandırıldığını ve davalı tarafa gönderildiğini, davalının faturayı müvekkilinin iade ettiğini, alacağın halen ödenmediğini ileri sürerek bakiye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında sözlü anlaşma olduğunu, basım işini yaptığını ancak uygulamayı yapmadığını, anlaşılan şekilde işin yapılmaması nedeni ile mağdur olduklarını ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında sözlü olarak reklam hizmetine ilişkin anlaşma yapıldığı,davalı tarafın baskı malzemelerinde ki eksiklik yüzünden uğradığını iddia ettiği zararı ispatlayamadığı, yazışmalarda, davacı tarafın mesh uygulamasını yapıp bitirdiği, ancak davalı tarafından bunun toplatıldığı, yüklenici davacının görevini ifa ettikten sonra işin üzerinde bazı değişikler yapılmasının yüklenicinin sorumluluğunda olmadığı, yüklenicinin işi kötü ifa ettiği anlamına gelmeyeceği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 04.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9278, Karar No: 2015/11962, Tarih: 16.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/9278 E.  ,  2015/11962 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava; Emekli Sandığı mensubu polis memuru Zafer Kılıç'ın 08.06.2007 tarihli trafik kazası sonucu vefat etmesi nedeniyle hak sahiplerine bağlanan aylığın 5434 sayılı Kanunun 129. maddesi uyarınca davalıdan tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun Geçici 4. maddesinde, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 8/6/1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 8/2/2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32 nci, 34 üncü ve 37 nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir…

Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır…” hükmüne yer verilmiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. Davaya konu uyuşmazlık, dayanağı işlem ve olayların meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5434 sayılı Kanun’dan kaynaklanmakta olup, görev alanına girmediğinden İş Mahkemelerinde çözümlenmesi mümkün değildir.

Ne var ki; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesinde, kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı hususu da gözetildiğinde ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 16.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2363, Karar No: 2019/10138, Tarih: 30.05.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/2363 E.  ,  2019/10138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İşyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Tüm dosya kapsamı ve katılanın aşamalardaki anlatımlarında, sanığın girdiği yerden depo olarak bahsedilmesi, ancak; bu yerin işyerinin eklentisi olup olmadığına dair bir saptamanın bulunmaması karşısında; salt eşyaların muhafazası için kullanılan herhangi bir mesleki ve ticari faaliyetin yürütülmediği ve iş yerinin eklentisi niteliğinde olmayan yere girilmesinin iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden ve anılan yerin niteliği belirlenmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık ...'nin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/05/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14416, Karar No: 2011/1994, Tarih: 16.02.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/14416 E.  ,  2011/1994 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih : 13.10.2010

Nosu : 206-422

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı yetki yönünden davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava alacak istemi ile açılmış, yargılama aşamasında davalının iflası üzerine kayıt kabul davasına dönüşünce Mahkemece İcra ve İflâs Kanunu'nun 235/I inci maddesi uyarınca kayıt kabul davalarının iflasa karar verilen yerdeki Asliye Ticaret Mahkemelerinde görülmesinin kamu düzenine ilişkin bir yetki kuralı olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davanın açılmasının usul hukuku bakımından hâsıl ettiği sonuçlardan biri, davanın açılması ânında görevli ve yetkili olan mahkemenin sabit hale geleceği, sonradan ortaya çıkan değişikliklerden görev ve yetkinin etkilenmeyeceğidir (perpetuatio fori). Müflis aleyhine açılan alacak davası iflas üzerine kanun gereği kayıt kabul davasına dönüştüğünden mahkemenin davaya kayıt kabul davası olarak bakmaya devam etmesi gerekir. Bu durumda mahkemece eldeki davanın incelenerek sonuçlandırılması gerekirken, yerinde olmayan gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesinde isabet görülmemiştir

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 16.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.