muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/11249, Karar No: 2010/2260, Tarih: 01.03.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11249 E.  ,  2010/2260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Iğdır 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/10/2007 tarih ve 2007/170-2007/333 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olup dava HUMK.nun 3494 sayılı kanunla değişik 348/1 maddesi hükmü gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, müvekkillerinin davalı ...Ş.'nden aldığı tüpün patlaması sonucunda çocukları..., ... ve ...'ın öldüğünü, evlerinin ve eşyalarının da kullanılamaz hale geldiğini ileri sürerek, şimdilik her bir müvekkili için (100) YTL maddi, müvekkilleri ... ve ...için ayrı ayrı (5.000) YTL, diğer müvekkilleri için de ayrı ayrı (2.000) YTL manevi tazminatın temerrüt faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı ...Ş. vekili, dava konusu olayın Kars'ta meydana geldiğini, müvekkilinin ikametgahının Şişli/İstanbul'da olduğunu, davanın Kars veyahut Şişli Mahkemeleri'nde görülmesinin gerektiğini, davanın zamanaşımına uğradığını, davalı ...Ş. vekili, davacılara ödenen (30.992,40) YTL karşılığında ibraname alındığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak, davacıların ikametgahının Kars ilinde davalıların ise İstanbul'da olduğu, davalının süresinde yaptığı yetki itirazında yetkili mahkemeyi belirttiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili Şişli Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, haksız fiilden kaynaklanan zararın, zarar sorumlusu bulunan davalılardan tazmini istemine ilişkin olup somut uyuşmazlıkta davacılar vekili davasını yetkisiz Iğdır Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açmış, davalılardan İpragaz AŞ. vekili davanın Kars veya Şişli Mahkemeleri’nden birisinde görülmesi gerektiğini bildirerek yetki itirazında birden fazla mahkemeyi yetkili göstermiş, diğer davalı vekilince yetki itirazında bulunulmamış, buna karşılık mahkemece yetkisizlik kararı verilmiştir.

Dava, haksız fiilden kaynaklanan zararın, zarar sorumlusu bulunan davalılardan tazmini istemine ilişkin olup somut uyuşmazlıkta davacılar vekili davasını yetkisiz Iğdır Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açmış, davalılardan İpragaz AŞ. vekili davanın Kars veya Şişli Mahkemeleri’nden birisinde görülmesi gerektiğini bildirerek yetki itirazında birden fazla mahkemeyi yetkili göstermiş, diğer davalı vekilince yetki itirazında bulunulmamış, buna karşılık mahkemece yetkisizlik kararı verilmiştir.

Bir dava için birden fazla yetkili mahkeme varsa davacı bu mahkemelerden birisinde dava açmak hususunda bir seçim hakkına sahiptir. Davacı davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirisinde açmayıp da yetkisiz bir mahkemede açarsa o zaman seçme hakkı davalıya geçer. Davalının bu durumda yetki itirazında bulunurken birden fazla mahkemeyi yetkili göstermesini engelleyen yasal bir düzenleme mevcut değildir. Zira HUMK.’nun 23/son cümlesinde “mahkemenin selahiyettar olmadığını iddia eden taraf selahiyettar mahkemeyi beyana mecburdur” hükmünü getirmiştir. Bu hükmün, kanunen öngörülen birden fazla yetkili mahkeme bulunması halinde, yetki itirazında bu mahkemelerden birkaçının gösterilmiş olmasının yetki itirazını geçersiz kılacağı şeklinde yorumlanması, yasa koyucunun amacına ve tarafların menfaatine uygun değildir. Hukuki işlemlerin geçerli olabilecekleri biçimde yorumlanması ana ilkelerdendir (YİBK. 09.10.1946 sayı:6/12, YHGK. 10.02.1960 E.4-6, K.188, 17.02.1960 E.4-10, K.192).

O halde yetki itirazında kanunun yetkili kıldığı birden fazla mahkemenin bildirilmesi halinde yetkili iki mahkemeden birisini seçme hakkının davacıya geçtiğinin kabulü gerekir (YHGK. 22.09.1976 gün E.10-1957, K.2554).

Dolayısıyla somut uyuşmazlıkta da mahkemece davacılar vekiline davalı ... AŞ. vekilinin yetki itirazında bildirdiği iki mahkemeden birisini seçme hakkı tanınmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Ayrıca HUMK.’nun 23. maddesi uyarıca, mahkemece ancak iki tarafın arzularına tabi olmayan konularda re’sen yetkisizlik kararı verilmesi mümkündür. Somut uyuşmazlıkta böyle bir durum söz konusu olmadığına ve davalılardan .... vekilince yetki itirazında bulunulmadığına göre, mahkemece davalılardan .... yönünden de yetkisizlik kararı verilmesi doğru değildir.

Bu durum karşısında mahkemece, davalılardan İpragaz AŞ.’nin yetki itirazında bildirdiği iki mahkemeden birisini seçme konusunda davacıya hak tanınması ve bundan sonra anılan davalı yönünden davanın tefrik edilerek yetkisizlik kararı verilmesi, diğer davalı .... yönünden ise işin esasının incelenmesine girişilerek sonucuna göre bir hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacılar yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9786, Karar No: 2021/9279, Tarih: 20.10.2021

**12. Hukuk Dairesi         2021/9786 E.  ,  2021/9279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçinin, ihalenin feshi istemiyle icra mahkemesine yaptığı başvuruda, İlk Derece Mahkemesince, aktif husumet yokluğundan şikayetin usulden reddine karar verildiği, şikayetçinin istinaf yoluna başvurması üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, şikayetçinin ihalenin feshini isteyecek ilgililerden olduğu gerekçesiyle mahkeme kararı kaldırılarak dosyanın esası incelenmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderildiği, mahkemece yapılan yargılama sonucunda şikayetin reddi ile ihale bedeli üzerinden davacı taraf aleyhine %10 tazminata hükmedildiği, şikayetçinin istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, para cezasıyla ilgili kurulan hükmün açık olmamasında dolayı İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak ihalenin feshine yönelik şikayetin reddi ile tüm ihale bedelleri toplamının %10'u oranında para cezasının hazine yararına davacıdan tahsiline dair hüküm kurulduğu anlaşılmaktadır.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İİK'nun 106-144. maddelerinde paraya çevirme ile ilgili hükümler yer almış olmakla, aynı Kanunun 115. maddesinde; "Birinci ve ikinci ihale icra memuru tarafından, ilanda belirlenen yer, gün ve saatte, elektronik ortamda verilen en yüksek teklif üzerinden başlatılır. Satışa çıkarılan mal üç defa bağırıldıktan sonra, elektronik ortamda verilen en yüksek teklif de değerlendirilerek, en çok artırana ihale edilir. Şu kadar ki, artırma bedelinin, malın tahmin edilen bedelinin yüzde ellisini bulması ve satış isteyenin alacağına rüçhanı olan diğer alacaklar o malla temin edilmişse bu suretle rüçhanı olan alacakların mecmuundan fazla olması ve bundan başka paraya çevirme ve paraların paylaştırılması masraflarını aşması gerekir" hükmüne yer verilmiştir. Bu durumda satış bedelinin tüm icra masraflarını değil, paraya çevirme ve paylaştırma giderlerini geçmesi gerektiğinin hüküm altına alındığı görülmekle, satış talebinden ihale tarihine kadar olan paraya çevirme ve paylaştırma giderlerinin hesaplamada dikkate alınması gerekmektedir.

Somut olayda, Bozüyük İcra Dairesi'nin 2018/482 Talimat sayılı dosyasında 06/02/2019 tarihli satış kararı ile 25 adet menkulün satışına karar verildiği , satışı istenen 1 takım seramik( ... SRA 10\*30 Spectra beyaz mat52. 47 M2) menkulün muhammen değerinin 1.512,71 TL ihale bedelinin ise 1.008,00 TL, 3 takım seramik (...) menkulün muhammen değeri 15.730,18 TL ihale bedelinin ise 8.616,00 TL, 6 adet seramik( ... ) menkulün muhammen değeri 47.439,36 TL iken ihale bedelinin 24.601,00 TL olduğu, 10 adet seramik (... ) menkulün değeri 886,90 TL iken ihale bedelinin 651,00 TL olduğu, 1 takım seramik( ... ) menkulün muhammen değeri 3.060,90 TL iken ihale bedelinin 1.951,00 TL olduğu, 1 takım seramik (... ) menkulün muhammen değeri 1.565,54 TL iken ihale bedelinin 1.000,00 TL olduğu, 3 takım seramik (...) menkulün muhammen değeri 40.326,21 TL iken ihale bedelinin 21.000,00 TL olduğu anlaşılmaktadır.

Şikayete konu bu menkullerin ihalesi için 44.444,70 TL gazete ilânı, 644,20 TL keşif ve bilirkişi ücreti olmak üzere (tebligat masrafları hariç) 45.088,90 TL satış masrafı yapılmıştır. Her bir menkul payına düşen masraf 1.803,55 TL olmaktadır. Yukarıda ayrıntılı olarak açıklandığı üzere ihalesi yapılan menkuller için muhammen değerin yüzde ellisine 1.803,55 TL satış masrafının eklenmesi halinde ortaya çıkan değerin ihale bedeli ile karşılanmadığı anlaşılmaktadır.

O halde mahkemece, İİK'nun 129/1. maddesi gereğince bu husus re'sen gözetilerek ayrıntısı yukarıda yazılı menkullere ilişkin ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken, şikayetin tümden reddi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Şikayetçinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile, Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin 24/06/2021 tarih ve 2021/1544 E. - 2021/1479 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle, 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 373/2. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 20/10/2021 tarihinden oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23833, Karar No: 2013/21361, Tarih: 19.09.2013

**2. Hukuk Dairesi         2012/23833 E.  ,  2013/21361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 6. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.05.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (koca) tarafından, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmolunan tazminatlar ve kişisel ilişki yönünden; davalı-davacı (kadın) tarafından ise, kocanın davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat ve nafakaların miktarları ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.09.2013 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı C.B. Ş.n ile vekili Av. E.K. ve karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı C. Ş. ile vekili Av. O. Ö...geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine paranın alım gücüne , ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre müşterek çocuk 2008 doğumlu C.'nun ihtiyaçlarına nazaran takdir edilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Medeni Kanunun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davacı-davalı koca yararına, 3. bentte gösterilen sebeple ise davalı-davacı kadın yararına BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, taraf vekilleri duruşmaya geldiklerinden duruşma için taktir olunan 990 TL. vekalet ücretinin C'dan alınıp C'e verilmesine ve 990 TL vekalet ücretinin C'den alınıp C'a verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.09.2013 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2015/41084, Karar No: 2017/3367, Tarih: 27.03.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/41084 E.  ,  2017/3367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜMLER : Ceza verilmesine yer olmadığına

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve müşteki sanık ...'ın kovuşturma esnasında 17/02/2014 tarihinde davaya katılmak istediğini bildirmesine rağmen, CMK'nın 238/2. maddesi uyarınca katılma hususunda bir karar verilmemiş ise de, temyiz dilekçesinin içeriği ve anılan Kanunun 237/2. maddesi gereğince, kamu davasına katılan sıfatıyla kabulüne karar verilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Hakaret suçunun karşılıklı olarak işlenmesi nedeniyle ceza verilmesine yer olmadığına kararına yönelik katılan sanıklar ... ve ... vekillerinin temyiz iddiası yerinde görülmediğinden tebliğnamedeki isteme uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 27/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/268, Karar No: 2020/1167, Tarih: 11.02.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/268 E.  ,  2020/1167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 54,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 11/02/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12894, Karar No: 2014/14206, Tarih: 09.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/12894 E.  ,  2014/14206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp,onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılanın 13/07/2012 günü saat 11.30 sıralarında ... ilçesine gitmek için durakta beklediği sırada sanığın gelerek sohbet etmeye başladığı ve katılana "ben Muhtarlar Birliği başkanıyım, yaşlı kişilere bakıcı aylığı bağlatıyorum, senin bakıma muhtaç kimsen var mı" demesi üzerine katılanın eşinin bakıma muhtaç olduğunu belirttiği, sanığın katılanın eşine maaş bağlatacağını söyleyerek nüfus cüzdanını fotokopi çektirerek iki üç yere katılanın imzasını attırdığı ve işlemler için katılandan 300 TL.para istediği, katılanın 20 TL.para verdiği, ancak bu paranın yetmeceğinin söylenmesi üzerine 150 TL.daha para verdiği, birlikte hükümet bulvarı üzerinde çay ocağına gittikleri, sanığın katılandan çay ocağında oturmasını, kendisinin namaza gidip geleceğini söyleyerek uzaklaşıp ortadan kaybolduğu ve böylece üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediği sanık ikrarı, katılan beyanı, tutanaklar ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 09/09/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14365, Karar No: 2024/6681, Tarih: 02.07.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/14365 E.  ,  2024/6681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/237 E., 2016/65 K.

SUÇLAR : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.02.2016 tarihli ve 2014/237 Esas, 2016/65 Karar sayılı kararı ile sanığın, mağdureyi öğle saatlerinde arabasına alıp ıssız bir yere götürdükten sonra yüzünden ve dudağından öpme ve mağdurenin eşofmanını indirip sürtünme şeklinde gerçekleştirdiği kabul edilen eylemler nedeniyle, mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde, 6545 sayılı Kanun değişikliği sanık lehine kabul edilerek çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/1 ve 53. maddeleri uyarınca 8 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 110 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin çelişkili ifadelerinin mevcut olduğu, eylemin sarkıntılık düzeyinde kaldığı, kemik yaşı tespiti yapılmadığı, mağdurenin rızası ile sanığın arabasına binmesi nedeniyle hukuka uygunluk nedenlerinin dosyada mevcut olduğu, cezalarından indirim yapılmadığı ve dilekçesinde belirttikleri diğer hususlara yöneliktir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1. Adli Tıp Kurumunun istikrarlı uygulamasına göre, olay tarihinde on sekiz yaşından küçük mağdurenin beden veya ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin kesin rapor verilebilmesi için olay tarihinden itibaren en az altı aylık sürenin geçmesi gerektiği nazara alınmadan, 26.12.2013 tarihinde gerçekleşen çocuğun cinsel istismarı eylemiyle ilgili olarak söz konusu süre geçmeden önce, Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalı tarafından alınan 20.05.2014 tarihli sağlık kurulu raporuna dayanılarak mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu gerekçesiyle 6545 sayılı Kanun değişikliği sonrası düzenlemenin sanık lehine olduğunun kabul edilmesi karşısında, söz konusu raporun hüküm kurmaya elverişli olmadığı gözetilerek mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığına dair usulüne uygun yeni rapor aldırıldıktan sonra belirlenecek lehe kanuna göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

2. Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken teşdit gerekçesi olarak, söz konusu maddenin birinci fıkrasında yedi bent halinde sayılan hususlar nazara alınıp, sanığın eylemine uyan suç tipi için öngörülen ceza miktarına yönelik takdir hakkı kullanılırken denetime olanak verecek şekilde somut gerekçe gösterilmesi gerektiği gözetilmeden kanunda yer alan bir kısım ifadelerin tekrarlanması şeklindeki yetersiz gerekçeyle teşdit uygulanması,

3. Oluşa ve dosya kapsamına göre sanığın mağdureye yönelik cinsel istismar eylemini gerçekleştirdiği anlaşılmakla; 5237 sayılı Kanun'un 110. maddesinde düzenlenen ''Mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın'' şartının gerçekleşmediği ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığı gözetilmeden, uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

hukuka aykırı bulunmuş, aynı gerekçelerle Tebliğnamede onama isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321/1 ve 326/son maddeleri gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.07.2024 tarihinde karar verildi.