muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/5872, Karar No: 2011/4006, Tarih: 13.06.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/5872 E.  ,  2011/4006 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... Genel Müdürlüğü tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Mahkemece bozma kararına uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın reddine karar verilmiş ise de, mahkemece yapılan araştırma ve soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir.

Mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Kural olarak bozma kararına uyulmakla orada belirtilen biçimde işlem yapılması yolunda lehine bozma yapılan taraf yararına kazanılmış hak aynı doğrultuda işlem yapılması yolunda yerel mahkeme için zorunluluk doğar. Öte yandan bozma dışında kalan yönler ise kesinleşir. Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “yöntemine uygun şekilde davacı ... Genel Müdürlüğü’nün tutunduğu tapu kaydının uygulanması, mera araştırmasının yapılması ve dava konusu taşınmazın imar planı içinde kalıyor ise kamu hizmetine tahsis edilip edilmediğinin belirlenmesi” gereğine değinilmiştir.

Dava konusu 263 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kadim mera olduğu, Altıntaş Belediyesi Tüzel Kişiliği tarafından dava konusu taşınmaz için 1974 yılında idari yolla tapu kaydı oluşturulduktan sonra 3.6.1974 tarih ve 93 yevmiye nolu tapu kaydı ile taşınmazın davacı ... Genel Müdürlüğü’ne satılarak teslim edildiği, davacı tarafın tutunduğu tapu kaydının dava konusu taşınmazın uzman bilirkişi ... ... tarafından düzenlenen 7.4.2010 havale tarihli rapor ve eki haritada (A) harfi ile işaretli 18.000 m2 yüzölçümündeki bölümünü kapsadığı, 1991 yılında futbol sahası, seyyar tribün ve soyunma odası yapıldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından imar uygulaması yapılıp yapılmadığı araştırılmamış, imar uygulaması yapılmış ise buna ilişkin karar, bilgi, belge ve imar haritası getirtilip yöntemine uygun şekilde keşif mahallinde uygulanmamıştır. Eksik araştırma ve soruşturma ile karar verilemez.

Öte yandan 4342 sayılı Mera Kanununa geçici 3. madde 5178 sayılı Kanunla 27.05.2004 tarihinde eklenmiş, yasada 5334 sayılı Kanunla 20.04.2005 tarihinde değişiklik yapılmıştır. Gerçekten, eldeki davaya uygulanması zorunlu 4342 sayılı Kanununun geçici 3. maddesi uyarınca belediye ve mücavir alan sınırları içersinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içersinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescili mümkündür. Bundan ayrı Hazine adına tescili gereken taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum kuruluşları adına tescil edilmiş olanlarının tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder.

Ne var ki, 5178 ve 5334 sayılı Kanunlar gereğince 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içersinde kalan belediye ve mücavir alan sınırları içersindeki bir yerin Hazine, belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescili için tek koşul taşınmazın 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planı içersinde kalmış olması değildir. Öncesi mera olan bir taşınmaza 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanarak tahsis amacının değiştirilebilmesi için ayrıca o yerin "yerleşim yeri olarak işgal edilmesi" ve "mera olarak kullanımının teknik açıdan mümkün olmaması" da gerekir.

Şayet olayda bu üç koşul birlikte gerçekleşmişse, öncesi mera olan taşınmazın tahsis amacının değiştirilerek Hazine, ilgili belediye ya da kamu kurum ve kuruluşları adına veyahut ikinci fıkra hükmünce de gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescili olanaklı hale gelir. Bu koşullardan bir veya bir kaçı olmaksızın öncesi mera olan bir taşınmaz 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planına alınarak belediye veya bir kamu kurumu adına tescil edilemez.

O halde hükmüne uyulan bozma kararı çerçevesinde öncelikle dava konusu taşınmazın bulunduğu bölgede yetkili idari merciler tarafından imar uygulaması yapılıp yapılmadığı davalı Belediyeden sorulmalı, imar uygulaması yapılmış ise imar uygulamasına ilişkin bilgi, belge ve imar haritası getirtilmeli, daha sonra yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, önceden dinlenen tespit tutanak bilirkişileri, şehir plancısı, harita mühendisi ve ziraatçı bilirkişi hazır olduğu halde yeniden dava konusu taşınmaz başında keşif yapılmalı, kadastro paftası ile imar haritasının ölçekleri eşitlenerek yerel bilirkişi yardımı, şehir plancısı ve harita mühendisi eliyle haritalar çakıştırılarak yerine uygulanmalı, dava konusu taşınmazın 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak ve bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanarak saptanmalı, öte yandan dava konusu taşınmazın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları bazında ziraatçı bilirkişiye incelettirilerek gerekçeli rapor alınmalı, uzman şehir plancısı ve harita mühendisi bilirkişilerden keşfi izlemeye, bilirkişi sözlerini denetlemeye elverişli, ayrıntılı, gerekçeli rapor alınmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece bozma kararına uyulduğu halde gerekleri tümü ile yerine getirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı ... Genel Müdürlüğü’nün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan 91,05 TL harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 13.06.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3738, Karar No: 2017/9542, Tarih: 28.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/3738 E.  ,  2017/9542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Karar Tarihi : 27/02/2017

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 27/12/2016 tarihli ve 2016/98004 soruşturma, 2016/54938 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair mercii Bursa 5. Sulh Ceza Hakimliğinin 27/02/2017 tarihli ve 2017/796 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, somut olayda, mala zarar verme suçunun kasten işlenebilen suçlardan olmasından dolayı suçun yasal unsurları oluşmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, müştekinin olay günü sevk ve idaresinde olan 16 J 2706 plakalı arabasına, ... plakalı aracın çarparak uzaklaşması neticesinde maddi hasar oluştuğunu belirttiği, Bursa Emniyet Müdürlüğü Trafik Denetleme Büro Amirliği tarafından düzenlenen 18/12/2016 tarihli kaza tespit tutanağı ile müştekinin aracının ön çamurluk, teker ve tampon kısmının hasarlı olduğunun tespit edilmesi karşısında, ... plaka sayılı aracın kime ait olduğunun ilgili sistemden sorgulanarak, olay günü aracı süren kişinin tespit edilmesini müteakip, beyanının alınması, yine olay yerine ilişkin kamera kaydının olup olmadığının belirlenmesi, müşteki tarafından dosyaya ibraz edilen ve olay anına ilişkin olduğu belirtilen CD üzerinde bir bilirkişi incelemesi yaptırılması ve araca ilişkin hasar tespit tutanağı ile oluşan hasarın maddi boyutunun tespiti ile trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu bakımından da bir değerlendirme yapılması gerektiği anlaşılmakla, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi, sonucuna göre kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın esası hakkında bir değerlendirme yapılması gerekirken, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 11.07.2017 gün ve 94660652-105-16-5778-2017-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak tebliğ kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü müştekinin, idaresindeki 16 J 2706 plakalı aracı ile seyir halindeyken dört yönlü ışıklı kavşağa geldiğinde aracının sağ ön kısmına... plakalı aracın çarparak kaçtığının kaza tespit tutanağı ile tespit edildiği olayda, mala zarar verme suçunun kasten işlenebilen suçlardan olmasından dolayı suçun yasal unsurları oluşmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, müştekinin bu karara itirazı üzerine, itirazı inceleyen Bursa 5. Sulh Ceza Hakimliği tarafından kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın usule uygun olduğu kabul edilerek itirazın reddine karar verildiği anlaşılmış ise de, sürücüsü belli olmayan... plakalı araç sahibinin sistemden belirlenerek olay tarihinde aracı kullanan kişinin tespiti ile beyanının alınması, olay anına ilişkin kamera kaydı olup olmadığının çevredeki işyerlerinden araştırılması ve müşteki tarafından olay anına ilişkin kamera kaydı olduğu belirtilen CD üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçu yönünden de değerlendirme yapılmak suretiyle, şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin karara yönelik itirazın kabulü yerine, delillerin hatalı değerlendirilmesi sonucu yazılı şekilde reddine karar verilmesi,

İsabetsiz olup, kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Bursa 5. Sulh Ceza Hakimliği'nin 27/02/2017 tarihli, 2017/796 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE; 28.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1781, Karar No: 2022/5461, Tarih: 21.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/1781 E.  ,  2022/5461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM:1)... 15. Ağır Ceza Mahkemesinin 21/04/2021 tarih ve 2020/455 (E)- 2021/236 (K) sayılı;

Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan TCK'nin 81/1, 53, 58, 63 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile mahkumiyetine dair,

2)Kararının istinafı üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/10/2021 tarih ve 2021/954 (E) 2021/1375 (K) sayılı;Sanık ... hakkında maktul ...'e yönelik kasten öldürme suçundan kurulan hükme yönelen "istinaf başvurularının esastan reddine" dair karar.

TEMYİZ EDENLER :Sanık müdafi, katılanlar vekili, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/10/2021 tarih ve 2021/954 (E) 2021/1375 (K) sayılı kararının sanık müdafi, katılanlar vekili, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereğince kararın temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/10/2021 tarih ve 2021/954 (E) 2021/1375 (K) sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddi” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafinin sübuta, suç vasfına, eksik incelemeye, haksız tahrikin varlığına, katılanlar vekilinin canavarca hisle suçun işlendiğine, suç niteliğine, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin, canavarca hisle suçun işlendiğine, suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 15. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/06/2022 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16679, Karar No: 2015/24406, Tarih: 28.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/16679 E.  ,  2015/24406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, daha önceden dolandırıcılık yapma hususunda aralarında anlaştıkları, bu kapsamda sanık ...'in alışveriş yapan müştekiler ... ile ...'nin yanına gelerek “babamın büyük mirası var, vefat ettiği için onu dağıtacağız“ diyerek tanıdıkları namaz kılan ve içki içmeyen gariban birisinin olup olmadığını sorduğu, müşteki ...'ın da böyle birisini bilmediğini söyledi, akabinde birlikte yolda yürürlerken diğer sanık ...'un müştekiler ile sanık ...'in yanına geldiği, bu sırada sanık ...'in cebinden iki demet para çıkartarak müşteki ...'ın cebine koyup bu parayı dağıtmasını söylediği, bu esnada sanık ... “devir daim yapılmadan bu paranın hayrı olmaz, hayır yerini bulmuyor” diyerek müştekiden cebindeki parayı istediği, müşteki ...'ın da yanında bulunan diğer müşteki ...'den 300 TL alarak diğer paralarla birlikte sanıklara verdiği, paraları alan sanıkların da namaza gideceklerini daha sonra gelip paraların hepsini teslim edeceklerini söyledikleri, ancak müştekilerin yanından gittikten sonra bir daha geri dönmedikleri, bu şekilde sanıkların üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia ve kabul olunması karşısında, eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 158/1-a maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle sanıkların kazanılmış haklarının CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca saklı tutulmasına, 28.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/778, Karar No: 2020/3724, Tarih: 10.03.2020

**17. Ceza Dairesi         2020/778 E.  ,  2020/3724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuğun “Suç tarihi itibarıyla 15 yaşından büyük olması ve evraka yansıyan kişisel, sosyal, ailevi ve ekonomik durumu dikkate alındığında suçun hukuki sonuçlarını algılama yeteneğine ilişkin olumsuz tereddüt bulunmaması sebebiyle hakkında sosyal inceleme raporu alınmamıştır” şeklindeki gerekçe ile sosyal inceleme raporu aldırılmadığının alınmış olması sebebiyle tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun çalmış olduğu kol saatinin 59,90 TL olduğunun tespit edilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun çalmış olduğu kol saatinin 59,90 TL olduğunun tespit edilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesi hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle değişik gerekçeyle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4595, Karar No: 2018/5946, Tarih: 30.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/4595 E.  ,  2018/5946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın sabıka kaydının incelenmesinde, tekerrüre esas alınması gereken ilam bulunmadığından, tebliğnamede yer alan eleştiriye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, katılana ait cep telefonunu Sakarya Kadın Doğum Hastanesi'nin içerisinde çalması şeklindeki eyleminin; 5237 sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (a) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2-Hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi nedeniyle eylemden dolayı 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca verilen cezada arttırım yapılmaması,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; katılanın beyanına göre; sanığın çaldığı cep telefonunun değeri 70,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nun 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 30.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.