muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/17494, Karar No: 2024/4386, Tarih: 21.05.2024

"Olay tarihinde katılanın, annesi tarafından daha önce de tütün almak için gönderildiği dükkana yine aynı amaçla gittiği, sanığa tütün satın almak istediğini söylediği, sanığın tezgahtan tütün almadan katılanın yanına geçtiği, katılan tütün almak istediğini tekrarladığında elini sıkı bir şekilde tutarak diğer eliyle elini okşadığı ve katılana "senden hoşlanıyorum, Azeriler çok iyi insanlar" şeklinde beyanda bulunduğu, bunun üzerine katılanın elini çekerek kapı tarafına yöneldiği, sanığın ise katılanı yanına çağırarak ısrar ettiği, devamında kolundan tutup zorla sandalyeye oturttuğu ve fotoğrafını çektiği, bu sırada katılanı saçından öpüp, yanağından öpmek istediği, elini omuzuna koymasını söylediği, katılanın ise istemediğini beyan edip, kendisini çekerek tekrar tütün istediği, bu aşamada tütünü veren sanığın yaşananları ailesine anlatmamasını istediği, dükkandan çıkan katılanın ise durumu ailesine aktarması şeklinde gelişen oluşa ilişkin bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Dosya içerisinde bulunan kati adli rapor içeriğine göre, katılanın kolunda hassasiyet bulunduğu ve basit tıbbi müdahale ile giderilebileceği belirtilmiştir. Yine güvenlik kamera kayıtlarına göre, katılanın iş yerine giriş ve çıkışına ilişkin ilişkin süreç toplam 6 dakika sürmektedir. Ceza Genel Kurulunun 08.03.2023 tarihli 2019/14-502 esas 2023/144 karar sayılı kararında da belirtildiği gibi, Yargıtay uygulamasına göre, kişinin vücut dokunulmazlığının amaç suçun konusu olması durumunda, kişinin hürriyeti sınırlandırılmadan bu suçların işlenmesine olanak bulunmamaktadır. Dolayısıyla, suç süresiyle sınırlı olarak kişilerin tutulması hâlinde, örneğin cinsel saldırı (cinsel istismar) veya yaralama eylemini gerçekleştirirken, sadece bu suçların işlendiği süre boyunca bekletme veya tutma eylemleri ayrı bir suç oluşturmayacaktır. Ancak, amaç suç öncesinde veya sonrasında mağdurun bir yere gitme veya bir yerde kalma özgürlüğü kaldırıldığında ise ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşacağı kabul edilmelidir. Somut olayda, suç tarihi itibarıyla 15 yaşını doldurmuş olan katılan mağdurun tütün almak için sanığın iş yerine gittiği, öncesinde zorla ya da hile ile özel bir odaya götürülmeksizin iş yeri içerisinde sanık tarafından vücut bütünlüğüne karşı kabule konu eylemin gerçekleştirildiği, sanığın cinsel istismar eyleminden önce veya sonra katılan mağduru hürriyetinden yoksun kıldığına dair bir eyleminin ise bulunmadığı, katılanın iradesi dışında gerçekleştirilen suça konu eylemin katılan mağdurun hürriyeti sınırlandırılmadan işlenmesine olanak bulunmaması karşısında, sanığın katılan mağdura cinsel istismarda bulunurken bu eylem süresince sınırlı olarak onu alıkoyması şeklinde gerçekleşen olayda, ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun unsurları itibarıyla oluşmadığı değerlendirilmiştir

. İlamda yer alan karşı düşünce gerekçesinde de, katılan mağdurun iş yerine giriş ve çıkış süresi içerisinde sanık tarafından gerçekleştirilen eylemlerin cinsel istismara yönelik olduğu, bu eylem başlamadan önce ve bittikten sonra hürriyeti tahdit denilebilecek bir eylemin bulunmadığı özellikle vurgulanmaktadır." şeklindeki gerekçe ile bozma ilamının kaldırılmasına ve katılan kurum vekilinin temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Katılanın, annesinin daha önce de tütün almak için gönderdiği dükkana yine aynı amaçla gittiği, tütün satın almak istediğini söylediği, sanığın tezgahtan tütün almadan katılanın yanına geçtiği, katılan tütün almak istediğini tekrarladığında elini sıkı şekilde tutarak diğer eliyle elini okşadığı, katılana "senden hoşlanıyorum, Azeriler çok iyi insanlar" dediği, katılanın elini çekerek kapı tarafına yöneldiği, sanığın ise katılanı yanına çağırarak ısrar ettiği, devamında kolundan tutup zorla sandalyeye oturttuğu ve fotoğrafını çektiği, bu sırada saçından öpüp yanağından öpmek istediği, elini omuzuna koymasını söylediği, katılanın ise istemediğini beyan ederek kendisini çektiği, tekrar tütünü vermesini söylediği, tütünü verirken sanığın yaşananları ailesine anlatmamasını istediği, katılanın bundan sonra dükkandan çıktığı, durumu ailesine anlattığı, kamera inceleme tutanağına göre 6 dakika kadar dükkanda kaldığı, katılanın kolunda basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte hassasiyet bulunduğu belirlenen olay bir bütün olarak dikkate alındığında, sanığın tütün almak için işyerine gelen mağduru kolundan tutup zorla sandalyeye oturtmak ve 6 dakika süreyle işyerinde tutmak şeklindeki fiilin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturacağı ve eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin birinci fıkrası (ikinci cümle) kapsamında tanımlı suç ile sınırlı kalmadığı, mağdurun elini okşamak ve saçından öpmek şeklindeki cinsel istismar eyleminden sonra da devam ederek mağdurun hürriyetini kısıtladığı, olayda kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun da oluştuğu anlaşılmakla bu suçtan beraat kararı veren Bölge Adliye Mahkemesi kararı hukuka aykırı görülmüş, bu nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ oy birliğiyle REDDİNE,

2. 5271 sayılı Kanun’un 308 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca Yargıtay 8. Ceza Dairesinin, 21.02.2024 tarihli ve 2022/4067 Esas, 2024/1616 Karar sayılı bozma kararı ile ilgili itirazı incelemek üzere dava dosyasının, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.05.2024 tarihinde karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2020/14633, Karar No: 2022/9716, Tarih: 11.04.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/14633 E.  ,  2022/9716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ: Fuhuş

HÜKÜM: Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 66/2. ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımının hükmün açıklanmasının geri bırakılması nedeniyle duran süre de gözetildiğinde, gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 66/2. ve 67/4. ve CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, DÜŞMESİNE, 11/04/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/100, Karar No: 2016/15756, Tarih: 10.11.2016

**5. Hukuk Dairesi         2016/100 E.  ,  2016/15756 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 03/07/2015

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın yol olarak tapudan terkini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacı idare vekiline, ölü olan malikler H.. Ç.., E.. Ç.., N.. Ç.., S.. Ç.., Ö.. Ç.. ye ait veraset ilamlarını alması ve mirasçılarını davaya dahil etmesi ve dava açtığına dair belgeyi ibraz etmesi için yetki ve kesin süre verilmiş, verilen bu kesin süreye uyulmadığından ve davalılar arasında zorunlu dava arkadaşlığı olduğundan bahisle taraf teşkili sağlanamadığı dikkate alınarak dava şartı yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgeler ile kararın dayandığı gerekçe dikkate alındığında, ölü olan tapu malikleri H.. Ç.., E.. Ç.. , N.. Ç.., S.. Ç.., Ö.. Ç.. yönünden verilen kesin süre içinde veraset ilamları sunulmadığından, davanın reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

Dava konusu taşınmazda pay sahibi olan F.. K.., A.. Ç.., F.. Ç.., M.. Ç.., M.. Ç.., K.. Ç.. M.. Ç..'ye dava dilekçeleri usulüne uygun şekilde tebliğ edilmiş olduğundan, bu davalılar yönünden işin esasına girilmek suretiyle hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davacı idare vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7826, Karar No: 2015/24929, Tarih: 23.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/7826 E.  ,  2015/24929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/155681

MAHKEMESİ : Çay (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2014

NUMARASI : 2013/416 (E) ve 2014/31 (K)

SUÇ : Parada sahtecilik

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre; hakkında Çay Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2013/13 esas ve 2013/251 sayılı kararı ile ''sahteliğini bilmeden kabul ettiği parayı sahte olduğunu bilerek tedavüle koyma'' suçundan mahkumiyet kararı verilen D.... A...'ten yaptığı inşaat işi karşılığında aldığı kabul olunan sahte 200 TL'yi bu özelliğini bilerek katılana bozdurmak amacıyla verdiğine dair savunmasının aksine, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, somut ve kesin delil elde edilemeyen sanığın atılı suçtan beraati yerine, yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile mahkumiyetine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. madde gereğince (BOZULMASINA), 23.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2833, Karar No: 2016/15571, Tarih: 27.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/2833 E.  ,  2016/15571 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Ülkemizde T.C. Devletine karşı 15.07.2016 tarihinde yapılan ve bastırılan darbe teşebbüsü sonrasında 20.7.2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kararı doğrultusunda, darbe teşebbüsü ve terörle mücadele çerçevesinde alınması zaruri olan tedbirler kapsamında çıkarılan 03.10.2016 tarihli 675 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin Dava ve Takip Usulü başlıklı 16. maddesinde aynen;

“MADDE 16- (1) 20.07.2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17.8.2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15.8.2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20/07/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17/08/2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda

Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20/7/2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan k.anun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine 17/8/2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması nedeniyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5 inci maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükmü getirilmiştir.

Dosya kapsamında, el konulan ve TMSF’ye devredilen bir kısım şirketler arasında davalı ... Eğitim Yayım Taşımacılık Bilgisayar Tic. Aş.’nin de yer aldığının bildirildiği anlaşılmakla, Mahkemece, eldeki dava hakkında 675 sayılı KHK. nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın 675 Sayılı KHK. nin 16. maddesi kapsamında değerlendirme yapılabilmesi için BOZULMASINA, bozma sebebine göre esasa ilişkin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, 27.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15365, Karar No: 2014/15220, Tarih: 15.12.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/15365 E.  ,  2014/15220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARAİSALI ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/05/2011

NUMARASI : 2011/56-2011/177

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 135 ada 224 parsel sayılı 9.822,50 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz dava dışı H. D. ve Ş. D. adına tespit edilmiş, Hazine tarafından çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan taşınmazlardan olduğu iddiasıyla genel mahkemede açılan tapu iptal ve tescil davası sonunda çekişmeli taşınmazın yaylak niteliği ile sınırlandırılmasına dair verilen karar temyiz edilmeksizin kesinleşmiştir. Davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü çekişmeli taşınmazın R. oğlu Halil Bey oğlu P. M. P. Vakfiyesi kapsamında kaldığını ileri sürerek, çekişmeli taşınmazın vakıf adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece usule ilişkin bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı Vakıflar Genel Müdürlüğü vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, davalılardan Hazine yargılamada kendisini vekil ile temsil ettirmediği halde davalı Hazine lehine vekalet ücreti takdir edilmesi isabetsiz olup, davacı Vakıflar İdaresi vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8478, Karar No: 2007/9869, Tarih: 20.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8478 E.  ,  2007/9869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.6.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 23.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 20.7.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24469, Karar No: 2013/14011, Tarih: 11.06.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/24469 E.  ,  2013/14011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, boşta geçen süre ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı.... Temizlik San. ve Tic. A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 11.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.