muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16143, Karar No: 2015/22680, Tarih: 30.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/16143 E.  ,  2015/22680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçiyi temsilen ... vekili, sendika üyesi olan davacının davalı asıl işveren Sağlık Bakanlığı'na bağlı hastanede alt işveren bünyesinde veri hazırlama elemanı olarak çalıştığını, davacıya ödenen aylık ücret miktarının rızası olmadan düşürüldüğünü ileri sürerek, fark ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin sağlık iş kolunda kurulu bir sendikaya üye olamayacağından ... işçi adına dava açma yetkisinin bulunmadığını, ayrıca ihale makamı olan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davacının sağlık ve sosyal hizmetler iş kolunda kurulu bir sendikaya üye olup olamayacağı ve dolayısıyla sendikanın dava açma ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusundadır.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 3. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde “...sendikalar kuruldukları işkolunda faaliyette bulunur.”şeklinde kurala yer verilmiş; 17. maddesinin dördüncü fıkrasında “Bir işyerinde yardımcı işlerde çalışan işçiler de, işyerinin girdiği işkolunda kurulu bir sendikaya üye olabilir.” hükmü düzenlenmiştir. Aynı Kanun'un 26. maddesinin ikinci fıkrasına göre de, sendikalar, yazılı başvuruları üzerine iş sözleşmesinden ve çalışma ilişkisinden doğan hakları ile sosyal güvenlik haklarında üyelerini ve mirasçılarını temsilen dava açmak ve bu nedenle açılmış davada davayı takip yetkisine sahiptir.

Eldeki dava, 6356 sayılı Kanun'un 26. maddesinin ikinci fıkrasına dayanılarak, üyesi işçiyi temsilen ... tarafından açılmıştır. Davacı işçinin, uyuşmazlığa konu dönemde, davalı asıl işveren ... bağlı hastanede, alt işveren işçisi olarak çalıştığı sabittir.

Eldeki dava, 6356 sayılı Kanun'un 26. maddesinin ikinci fıkrasına dayanılarak, üyesi işçiyi temsilen ... tarafından açılmıştır. Davacı işçinin, uyuşmazlığa konu dönemde, davalı asıl işveren ... bağlı hastanede, alt işveren işçisi olarak çalıştığı sabittir.

Alt işveren işçisi, alt işverene ait işyerinin dahil olduğu iş kolunda kurulu bir sendikaya üye olabilir. Alt işverenin işyeri asıl işverenden bağımsız olduğundan, işkolu asıl işverenin yaptığı işe göre belirlenmez. Alt işverenin işkolu tespitinin, asıl işverenden ayrı olarak yapılması gereklidir. 6356 sayılı Kanun'un 4/2. maddesinde öngörülen “Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır.” şeklindeki kural, bir işyeri sınırları ve organizasyonu içerisinde yürütülen işler için önem taşır. Yoksa, birbirinden ayrı işyerlerinde farklı işkoluna giren işler yapılıyorsa, asıl iş yardımcı iş kavramı geçerli olmaz. Aynı Kanun'un 17/4. maddesindeki “Bir işyerinde yardımcı işlerde çalışan işçiler de, işyerinin girdiği işkolunda kurulu bir sendikaya üye olabilir.” hükmü açısından da aynı husus geçerlidir. Anılan sebeple, alt işverene ait işyerinde yapılan işlerin, asıl işverene ait işyerinde yapılan işlere yardımcı iş olarak değerlendirilmesi doğru değildir. Alt işveren işçileri, alt işverene ait bağımsız işyeri çalışanları olduklarından, bağlı bulundukları işkolunun, asıl işverenden ayrı olarak belirlenmesi gerekir.

Somut olayda, asıl işveren-alt işveren ilişkisine konu hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren işçilerince yürütülen işler nazara alındığında, veri hazırlama elemanı olarak çalıştığı belirtilen davacının sağlık ve sosyal hizmetler iş kolunda kurulu bulunan ... üye olması mümkün değildir. Dolayısıyla işçinin üyeliği geçersiz olup, sendikanın işçiyi temsilen dava açma yetkisi bulunmamaktadır. Mahkemece, bu yönün gözardı edilerek, yargılamaya devam edilmesi hatalı olmuştur. Bu halde, davacı işçiye davasını bizzat veya vekili aracılığıyla takip etmesi için tebligat yapılmalı ve sonuca göre yargılamaya devam edilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, sair yönler incelemesine yer olmadığına, 30.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/58, Karar No: 2020/1427, Tarih: 23.06.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/58 E.  ,  2020/1427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 82/1-d-e (iki kez), 53. (iki kez), 63/1. maddeleri uyarınca; ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında öz çocukları olan maktuller ... ile ...’a yönelik nitelikli kasten öldürme suçlarından açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde kurulan mahkumiyet hükümlerinin sanık müdafii tarafından yasal süresi içesinde temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede,

Gerekçeli kararın Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK’nin 34, 230 ve 232. maddelerinde belirtilen nitelikleri taşıması gerektiği gözetilmeksizin, kararın gerekçe bölümünde önce, sanık hakkında her ne kadar canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme suçundan kamu davası açılmış ise de, eyleminin canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme olmayacağının, eylemin 5237 sayılı TCK'nin 82/1-d,e madde ve fıkralarına uygun olarak alt soydan birine ve çocuğa yönelik nitelikli kasten öldürme suçunu oluşturduğunun belirtildiği, fakat ardından gelen paragrafta "cezai sorumluluğu tam olan sanık ...'ın canavarca hisle ve eziyet çektirerek kendisinin çocukları olan maktuller ... ile ...'yı ağızlarını yastıkla kapatarak nefes almalarını engelleyip başlarına taşla vurmak suretiyle öldürdüğü anlaşılmış olup..." şeklindeki açıklamaya yer verilerek suç niteliğinin tayininde, gerekçenin kendi içerisinde ve hüküm fıkrası ile arasında çelişki oluşturulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak sair yönleri incelenmeksizin öncelikle açıklana nedenle BOZULMASINA, 23.06.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11456, Karar No: 2016/11867, Tarih: 29.09.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/11456 E.  ,  2016/11867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, .........ı'na giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı asilin, karar tarihinden sonra ....06.2016 tarihli dilekçesi ile davasından feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, ... uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun ........1981 gün 1981/...-551, 1981/683 ve 02.....1982 günlü 1982/376-547sayılı kararları ile ....04.1940 gün ve 1939/...-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra

vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek ...'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan vazgeçildiği (feragat edildiği) bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacının 6552 sayılı Yasadan yararlanmak amacıyla davadan feragat edip etmediği dikkate alınarak yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13817, Karar No: 2011/14214, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/13817 E.  ,  2011/14214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08/12/2010 gün ve 14495-15367 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli ... köyü 105 ada 43 parsel (5663 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu taşınmazın (b) (700 m2) bölümünün orman niteliğiyle Hazine, (A) (4962 m2) bölümünün davalılar adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11718, Karar No: 2013/15701, Tarih: 09.10.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/11718 E.  ,  2013/15701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar, davalı tarafından bonolara dayalı olarak aleyhlerine icra takibine girişildiğini, icra takibine konu bonolardaki keşideci kısmında bulunan imzaların kendilerine ait olmadığını ileri sürerek icra takibine konu 3 adet bonodan dolayı borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, takibe konu bonoların müvekkiline davacılar ile aralarındaki ticari ilişki kapsamında verildiğini, davacılar hakkında evrakta sahtecilik suçundan suç duyurusunda bulunulduğunu, soruşturma sonucunun bekletici mesele yapılması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve ... 9. İcra Hukuk Mahkemesinin 2010/742 E. ; 2012/143 K. sayılı dosyasında alınan grafoloji raporu doğrultusunda, dava ve takibe konu bonolardaki imzaların davacıların eli mahsulü olmadığı gerekçesiyle icra takibine konu bonolardan dolayı davacıların davalıya borçlu olmadığına karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacılar keşidecisi oldukları icra takibine konu bonolar üzerindeki imzanın kendilerine ait olmadığını iddia ederek menfi tespit isteminde bulunmuştur. Mahkeme, ... 9. İcra Mahkemesi'nin 2010/742 Esas ve 2012/143 Karar numaralı dosyasında yapılan bilirkişi incelemesini esas alarak davanın kabulüne karar vermiştir.

İcra Hukuk Mahkemeleri dar yetkili olup, takip hukukundan kaynaklanan davalara bakan mahkemelerdir. İcra Hukuk Mahkemelerinde yapılan bilirkişi incelemesi genel yetkili mahkemelerde kesin delil olarak kabul edilemez. Mahkemece tarafların delilleri toplanarak imza incelemesi yaptırılması gerekirken, İcra Hukuk Mahkemesi dosyasında yapılan bilirkişi incelemesinin hükme esas alınarak karar verilmesi ve ceza soruşturması sonucunun da beklenmemesi doğru olmamış, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7691, Karar No: 2014/10634, Tarih: 16.06.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/7691 E.  ,  2014/10634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24878, Karar No: 2014/14558, Tarih: 30.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/24878 E.  ,  2014/14558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇlar : Yaralama, eğitim ve öğretimin engellenmesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyizde;

Kararda öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre verildiği tarih itibariyle hükümlerin temyiz edilemez olduğu, anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317.maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuklar müdafiinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında eğitim ve öğretimin engellenmesi suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen eğitim ve öğretimin engellenmesi eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Eğitim ve öğretimin engellenmesi suçuna ilişkin cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 30.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6162, Karar No: 2012/11953, Tarih: 04.07.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/6162 E.  ,  2012/11953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Erzurum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 21/12/2010 tarih ve 2009/342-2010/606 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar Palandöken Turizm Seyahat Ltd. Şti. ve EFT Turizm Seyahat Petrol Nak. ve Gıda Tic. San. Ltd. Şti. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 14.03.2009 tarihinde Erzurum'dan İzmir'e gitmek için işletmecisi davalı ... Turizm Seyahat Ltd. Şti. ve maliki davalı EFT Turizm Seyahat Petrol Nak. ve Gıda Tic. San. Ltd. Şti. olan 25 FS 979 plaka sayılı otobüs ile seyahat ederken geçirdiği trafik kazasında hayati tehlike geçirecek şekilde ağır yaralandığını, omuriliğinin zedelendiğini, çalışma gücünü büyük ölçüde kaybettiğini ileri sürerek, 5.000 TL maddi ve 15.000 TL manevi tazminat ile 1.130 TL yol giderine hükmedilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında maddi tazminat talebini ıslah ederek 6.109,43 TL maddi tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davacının hadise nedeniyle maruz kaldığı zararın tespiti gerektiğini, davacı tarafından tedavi ve iş göremezlik haline ilişkin doktor raporlarını ibraz etmesi gerektiğini, davadan önce müvekkiline müracaat olmadığından temerrüdünün söz konusu olmadığını, müvekkilinden ticari faiz talep edilemeyeceğini ve sigortalı aracın kusur durumunun dikkate alınması gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalılar vekili, haksız ve yersiz açılan davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının, yolcu olarak bulunduğu davalılardan Palandöken Turizm Seyahat Ltd. Şti.'nin işletmecisi, EFT Turizm Seyahat Petrol Nak. ve Gıda Tic. San. Ltd. Şti.'nin maliki olduğu, otobüs sürücüsünün tam kusurlu olduğu kaza sonucu aldırılan Adli Tıp raporuna göre davacının maluliyet oranı %7 olacak şekilde yaralandığı, maluliyet maddi zararının 6.109,43 TL olduğu ve 1.130 TL ulaşım gideri yaptığının anlaşıldığı, manevi tazminatın zenginleşme aracı olmayacak şekilde olay nedeniyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesini sağlayacak boyutta takdir edilmesi gerektiği, gerekçesiyle, davacının maddi tazminat talebinin kabulü ile, 6.109,43 TL maddi tazminat, 1.130,00 TL yol gideri ve 7.000 TL manevi tazminata hükmedilmiştir.

Kararı, davalılar Palandöken Turizm Seyahat Ltd. Şti. ve EFT Turizm Seyahat Petrol Nak. ve Gıda Tic. San. Ltd. vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar Palandöken Turizm Seyahat Ltd. Şti. ve EFT Turizm Seyahat Petrol Nak. ve Gıda Tic. San. Ltd. vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, Palandöken Turizm Seyahat Ltd. Şti. ve EFT Turizm Seyahat Petrol Nak. ve Gıda Tic. San. Ltd. vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, Palandöken Turizm Seyahat Ltd. Şti. ve EFT Turizm Seyahat Petrol Nak. ve Gıda Tic. San. Ltd. vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 636,80 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ... Turizm ve EFT Turizm'den alınmasına, 04/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16139, Karar No: 2015/22676, Tarih: 30.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/16139 E.  ,  2015/22676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçiyi temsilen ... vekili, sendika üyesi olan davacının davalı asıl işveren ... bağlı hastanede alt işveren bünyesinde veri hazırlama elemanı olarak çalıştığını, davacıya ödenen aylık ücret miktarının rızası olmadan düşürüldüğünü ileri sürerek, fark ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin sağlık iş kolunda kurulu bir sendikaya üye olamayacağından ... işçi adına dava açma yetkisinin bulunmadığını, ayrıca ihale makamı olan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davacının sağlık ve sosyal hizmetler iş kolunda kurulu bir sendikaya üye olup olamayacağı ve dolayısıyla sendikanın dava açma ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusundadır.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 3. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde “...sendikalar kuruldukları işkolunda faaliyette bulunur.”şeklinde kurala yer verilmiş; 17. maddesinin dördüncü fıkrasında “Bir işyerinde yardımcı işlerde çalışan işçiler de, işyerinin girdiği işkolunda kurulu bir sendikaya üye olabilir.” hükmü düzenlenmiştir. Aynı Kanun'un 26. maddesinin ikinci fıkrasına göre de, sendikalar, yazılı başvuruları üzerine iş sözleşmesinden ve çalışma ilişkisinden doğan hakları ile sosyal güvenlik haklarında üyelerini ve mirasçılarını temsilen dava açmak ve bu nedenle açılmış davada davayı takip yetkisine sahiptir.

Eldeki dava, 6356 sayılı Kanun'un 26. maddesinin ikinci fıkrasına dayanılarak, üyesi işçiyi temsilen ... tarafından açılmıştır. Davacı işçinin, uyuşmazlığa konu dönemde, davalı asıl işveren Sağlık Bakanlığı'na bağlı hastanede, alt işveren işçisi olarak çalıştığı sabittir.