muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17661, Karar No: 2014/18624, Tarih: 17.10.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/17661 E.  ,  2014/18624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Karşıyaka 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/03/2013

NUMARASI : 2012/428-2013/144

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili, Karşıyaka 4. İcra Müdürlüğü'nün 2012/3507 Esas sayılı dosyasından, davacıya ait işyerinde bulunan malların 27.06.2012 tarihinde haczedildiğini, davacı Şirketin borçlunun eski adresi olan haciz adresinde 09.04.2012 tarihinden itibaren faaliyette bulunduğunu, haciz esnasında borçlulara ait hiçbir belge bulunamadığını belirterek, İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan haczin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, işyerinin icra takibinden çok kısa bir süre önce alacaklılardan mal kaçırmak için muvazaalı olarak üçüncü kişi Şirkete devredildiğini, işletme devri bulunması nedeni ile devralan üçüncü kişinin işletmenin borçlarından borçlu ile birlikte sorumlu olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, haciz esnasında borçlunun hazır olmadığı ve borçluya ait evrak bulunamadığından mülkiyet karinesinin davacı üçüncü kişi yararına olduğu, üçüncü kişi Şirketin mahcuzları satın aldığına ilişkin fatura ve sevk irsaliyelerinin bulunduğu ayrıca bilirkişinin mahcuzların davacının defterlerinde kayıtlı olduğunu rapor ettiğinden bahisle davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak açtığı istihkak davasına ilişkindir.

Dava konusu haciz, borçlu Şirketin eski faaliyet adresi olan takibe dayanak senette belirtilen adreste yapılmıştır. Bu durumda İİK'nun 97/a maddesindeki mülkiyet karinesi borçlu/alacaklı yararına olup aksinin davacı üçüncü kişi tarafından kesin ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir. İsteyen her kişi adına düzenlenmesi olanaklı borcun doğumundan sonra düzenlenmiş bulunan fatura, adi nitelikli kira sözleşmesi, vergi levhası gibi belgeler yasal karinenin aksini ispata yeterli değildir.

Bununla birlikte davacı üçüncü kişi borçludan hemen sonra haciz adresinde borçlu ile aynı alanda faaliyete başlamıştır. Borçlu Şirketin iki çalışanının da üçüncü kişi yanında çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, davanın reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Bununla birlikte davacı üçüncü kişi borçludan hemen sonra haciz adresinde borçlu ile aynı alanda faaliyete başlamıştır. Borçlu Şirketin iki çalışanının da üçüncü kişi yanında çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, davanın reddi yerine oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile kabulüne yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 95,65 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

17.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20593, Karar No: 2013/29429, Tarih: 23.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/20593 E.  ,  2013/29429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 20 TL bozuk para hırsızlamaya teşebbüs eden sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunun değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2-TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca temel ceza olarak belirlenen “1 yıl” hapis cezası üzerinden, aynı Yasa'nın 35. maddesi uyarınca 1/4 oranında indirim yapılması sonucu, “9 ay” yerine “8 ay” hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

3-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

3-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

4-Yargılama giderlerinin, temyize gelmeyen diğer sanık ile birlikte suç işleyen sanığa sebep olduğu tutar kadar yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı olarak “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 23.10.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2988, Karar No: 2024/14615, Tarih: 03.12.2024

**11. Ceza Dairesi         2024/2988 E.  ,  2024/14615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2023/4886 Değişik İş

SUÇ : Güveni kötüye kullanma

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

İstanbul Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.03.2023 tarihli ve 2023/58067 Soruşturma, 2023/45499 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii İstanbul 7. Sulh Ceza Hakimliğinin, 04.07.2023 tarihli ve 2023/4886 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 04.07.2023'te kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309/1. maddesi uyarınca, 18.03.2024 tarihli ve 2023/30338 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve KYB-2024/35852 sayılı Tebliğnamesi ile soruşturma dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 04.04.2024 tarihli ve KYB-2024/35852 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, müşteki Kiralabunu Elektronik Pazarlama ve Ticaret Anonim Şirketi vekilinin şikayet dilekçesinde özetle; müvekkili müşteki firmanın www.kiralabunu.com internet sitesi üzerinden elektronik ve elektrikli eşyaları kiralama hizmeti sunduğunu, şüphelinin 28/12/2022 tarihinde 18 aylığına aylık 2162,00 Türk lirası karşılığında İphone marka telefonu kiraladığını, ancak kira bedelini ödemediğini, müşteki firmanın kira sözleşmesini feshedip ürünlerin iadesini talep etmesine rağmen ürünlerin iade edilmediğini, bu şekilde şüphelinin güveni kötüye kullanma suçunu işlediğini iddia ettiği olay nedeniyle başlatılan soruşturma sonunda, taraflar arasındaki husumetin hukuki uyuşmazlık olduğundan bahisle şüpheli hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği anlaşılmış ise de; şüphelinin temini ile ayrıntılı ifadesine başvurulması ve şikayet dilekçesi ekinde sunulan ihtarname ve feshi ihbarın şüpheliye tebliğ edilip edilmediğinin incelenmesi suretiyle şüphelinin hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160. maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172/1. maddesi;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173. maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172. maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

6. Bu kapsamda inceleme konusu soruşturma dosyası değerlendirildiğinde; internet sitesi üzerinden elektronik ürünlerin kiralanması hizmeti veren şikâyetçi Kiralabunu Elektronik Pazarlama ve Ticaret A.Ş. ile şüpheli ... arasında düzenlenen mesafeli kiralama sözleşmesi uyarınca, Apple Marka Iphone 12 Pro 128 GB Model cep telefonunun 28.12.2022 tarihinden başlamak üzere 18 ay süreyle aylık 2.162,00 TL bedelle şüpheliye kiralandığının, kiralanan cep telefonu şüpheliye teslim edildiği halde, şüphelinin kira bedelini ödememesi üzerine fesih ihbarında bulunulduğunun, buna karşılık herhangi bir ödeme yapılmadığı gibi şüphelinin kiralanan cep telefonunu da şikayetçiye teslim etmediğinin, bu şekilde güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia olunması üzerine başlatılan soruşturma kapsamında; şüphelinin ifadesine başvurulması, kiralanan malın şüpheliye teslim edilip edilmediğinin belirlenmesi, kira bedelinin ödenmesine yönelik ihtarname ve fesih ihbarının şüpheliye tebliğine ilişkin bilgi ve belgelerin dosyaya celp edilmesinden sonra sonucuna göre bir değerlendirme yapılması gerekirken, "...taraflar arasındaki bahse konu kira sözleşmesi süresinin 28/12/2022 tarihinden itibaren 18 ay olduğu, fesih ihtarnamesinin/ihbarının ve diğer sair taleplerin usulüne uygun bir şekilde muhatabına tebliğ edildiğine dair dosyaya yansıyan yazılı bir belge ve başkaca somut bir delil bulunmadığı, dolayısıyla usulünce yapılan bir tebligat olmadığından sözleşme kapsamında şüphelinin cezai bir yükümlülüğü de olamayacağı, yine yukarıda belirtildiği şekilde kira süresinin de devam ettiği, bu şekilde gelinen aşamada taraflar arasında tanzim olunan sözleşmeye aykırılıktan kaynaklı anlaşmazlığın da hukuki mahiyette ihtilaf olduğu ve hukuk mahkemelerinde halli gerektiği, mevcut haliyle atılı suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı..." şeklindeki hatalı gerekçe ve eksik soruşturma neticesinde verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine itirazın reddine karar verilmesi Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. İstanbul 7. Sulh Ceza Hakimliğinin, 04.07.2023 tarihli ve 2023/4886 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,5271 sayılı Kanun’un 309/4-a. maddesi uyarınca gerekli işlemlerin yapılması için soruşturma dosyasının, mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5515, Karar No: 2022/5819, Tarih: 13.12.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/5515 E.  ,  2022/5819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

6100 sayılı HMK'nın "Adli tatil süresi" başlıklı 102. maddesine göre, adli tatil her yıl 20 Temmuz'da başlar ve 31 Ağustos'ta sona erer. Yeni Adli yıl 1 Eylül'de başlar. Aynı Kanunun 104. maddesine göre, adli tatile tabi olan dava ve işlerde, bu Kanunun tayin ettiği sürelerin bitmesi tatil zamanına rastlarsa, bu süreler ayrıca bir karara gerek olmaksızın adli tatilin bittiği günden itibaren bir hafta uzatılmış sayılır. 103. maddesinde ise, adli tatilde görülecek dava ve işler ayrıntılı olarak gösterilmiştir. Eldeki dava, adli tatilde görülecek dava ve işlerden değildir.

Eldeki davada hükmün, asıl ve birleşen davada davacı ... vekiline gerekçeli karar usulüne uygun olarak 20.07.2021 tarihinde tebliğ edilmiş, 09.09.2021 havale tarihli dilekçesiyle temyiz talebinde bulunmuştur. asıl ve birleşen davada davacı ... vekilinin temyiz talebinde bulunabileceği son gün 08.09.2021 tarihidir.

Bu itibarla, asıl ve birleşen davada davacı ... vekili süresinde temyiz talebinde bulunmadığından temyiz talebinin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, asıl ve birleşen davada davacı ... vekilinin temyiz isteminin süreden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine,

13.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29071, Karar No: 2013/7369, Tarih: 25.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/29071 E.  ,  2013/7369 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Batman 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) verilen 23.03.2011 tarih ve 719/244 sayılı hükmün Dairenin 02.10.2012 tarih ve 18936/21765 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 220.00 (ikiyüzyirmi) Lira para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 6,55 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15878, Karar No: 2011/7627, Tarih: 10.05.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/15878 E.  ,  2011/7627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacının yüklenicinin avans olarak ödediği %2 oranındaki katılım payı dışında ayrıca yasa ve yönetmelikte öngörülen bakiye kanal katılım payı ödediğinin ispat edilememiş olmasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 10.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/9555, Karar No: 2010/18139, Tarih: 08.11.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/9555 E.  ,  2010/18139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Adli sicil kaydına göre silinme koşulları oluşmamış kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 5271 sayılı yasanın 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın yakalandığında yer göstererek çaldığı bilgisayarın teslimini sağladığının anlaşılması karşısında, koşulları oluştuğu halde 5237 Sayılı T.C.K.’nın 168. maddesiyle uygulama yapılmaması,

2-5237 sayılı TCK’.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.’nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de

./..

-2-

gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüde düşük miktarlar esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1,522,523, maddeleriyle 5237 sayılı Yasanın 142/1-a,143,168,53,63; 116/2-4,53,63 ve 151/1,53,63 maddeleri uyarınca, uygulama yapılıp, her iki yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip sonuç cezalar karşılaştırılarak lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve denetime olanak vermeyecek biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca hükmolunan cezanın süresi bakımından kazanılmış hakkın korunmasına, 08/11/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.