muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/23380, Karar No: 2014/16947, Tarih: 10.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/23380 E.  ,  2014/16947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/2, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın idaresindeki yolcu minibüsü ile gündüz vakti, meskun mahal dışında, tek yönlü, üç şeritli yolun sağ şeridinde seyir halinde iken , önündeki tırı sollamak için orta şeride geçtiği, arkadan orta şeritte gelen aracın sıkıştırması üzerine tekrar sağ şeride geçmek istediği sırada, sağ şeritte seyir halinde bulunan tırın sağ arka köşe kısmına, minibüsün sol ön kısmı ile çarptığı ve bir kişinin öldüğü, bir kişinin de basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandığı olayda; ticari minibüs sürücüsü olan sanığın, hız kurallarına riayet etmesi gerekir iken , olayın oluş şekline göre hızlı olduğunun ve katılan mağdur ...’in ifadesinde sanığın hızlı araç kullandığının tespiti karşında, tam kusurlu sanık hakkında yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik görülmemiş olmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2016/3119, Karar No: 2018/8181, Tarih: 28.06.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/3119 E.  ,  2018/8181 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya,toplanan delillere,gerekçeye,hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince;

Hürok Mermer adlı iş yerinin fabrika müdürü olan şikayetçinin soruşturma ve kovuşturma aşamasındaki ifadesinde, fabrikanın faaliyette olmadığını,üretim yapılmadığını ancak bekçisi olduğunu, aktif olarak kullanılmadığını belirttiği, 26.10.2011 tarihli bilirkişi raporunda da; iş yeri makinalarının başka bir yere taşınmış, olay yerinin depo görünümünde boş korunaklı bina olduğunun belirtildiğinin anlaşılması karşısında, olay tarihinde aktif olarak kullanılmadığı anlaşılan bina niteliğindeki yerin iş yeri olarak sayılayamayacağı dikkate alınarak, unsurları itibariyle oluşmayan işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan dolayı sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28/06/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15289, Karar No: 2013/3660, Tarih: 01.04.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/15289 E.  ,  2013/3660 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve nitelikli yağma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; nitelikli yağma suçunun hırsızlık suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan ve diğer atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Ankara 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 13.04.2012 gün 2009/420 Esas, 2012/114 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçuna yönelik olarak oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın mağdura karşı sürtünmek suretiyle ilk eylemini gerçekleştirdikten sonra giyinerek kalktıkları, birlikte eve dönmek üzere yürüdükleri esnada sanığın eylemini tekrarlamak istediği, bir süre sonra yoldan dönerek mağduru aynı yere götürdüğü, yine sürtünmek ve cinsel organını mağdurun eline tutturmak şeklinde gerçekleşen olayda sanığın, mağdura karşı eylemlerini ayrı zaman diliminde gerçekleştirdiği, sanığın eylemlerinin kesintisiz olarak devam etmediği, eylemler arasına süre girdiği anlaşıldığından, sanık hakkında TCK.nın 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, TCK.nın 62. maddesi uygulanırken yapılan hesap yanılgısı sonucu hapis cezasının 13 yıl 1 ay 15 gün yerine, 12 yıl 13 ay 15 gün olarak eksik belirlenmesi ise karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/538, Karar No: 2015/1407, Tarih: 06.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2015/538 E.  ,  2015/1407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul karanının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, kendisinin davalı kooperatifin kurucu ortağı ve müteşebbis yönetim kurulu üyesi olduğunu 06.10.2012 tarihinde kooperatif ortaklığı için başvurup giriş şartlarını kabul ederek 200,00 TL sermaye ile masraf ve ek ödeme adı altında 1200,00 TL ödeyerek ortak olduğunu ancak sermaye artırımı veya ek ödeme yükümlülüğünün tüm ortaklara değil yeni giren ortaklara yönelik bir uygulama olduğunu öğrendiğini, yükümlülük kararının alındığı 2008 yılında yapılan Genel Kurul toplantısına katılım oranının %12.3 olduğunu, Kooperatifler Kanunu'nun 52. maddesine göre, ortakların ek ödeme yükümlülüklerinin artırılması hakkında alınacak kararlar için bütün ortakların 3/4'ünün rızasının gerektiğini, karar nisabı sağlanmadan alınan kararların yok hükmünde olduğunu ileri sürerek, 13.04.2008 tarihli Genel Kurul Tutanağının 10. maddesinde yer alan ek ödeme kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, kooperatif Genel Kurulunda alınan kararların iptalinin istenebilmesi için toplantıya katılan ortağın karara muhalif kalarak ret oyu kullanması, muhalefet şerhini tutanağa geçirerek imzalaması ve toplantı tarihinden sonra 1 aylık hak düşürücü süre içerisinde kararın iptalinin dava edilmesi gerektiğini, davanın bu süre geçtikten sonra açıldığını, davacının iptalini talep ettiği genel kurul kararının alındığı tarihte kooperatif ortağı olmadığını, davacının ortaklığa kaydedilirken iptalini talep ettiği yükümlülükleri kabul ve taahhüt ettiğini, savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, tüm dosya kapsamına göre; davacının davalı kooperatife yeniden üye olduğu zaman imzaladığı üyelik formunda dava konusu ettiği sermaye ve katkı payını ödemeyi kendi rızası ile kabul ettiği, söz konusu genel kurul kararının alındığı tarihte davacının kooperatif üyesi olmadığı, davacının talebinin süre ve esas yönünden hukuka aykırı ve yerinde bulumadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5060, Karar No: 2012/1790, Tarih: 08.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/5060 E.  ,  2012/1790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... Ltd. Şti. arasında 24.08.2001 tarihinde daire satış ve takas sözleşmesi, anılan şirket ile diğer davalılar arasında 08.10.2002 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, 02.01.2004 tarihinde müvekkili ile davalı şirket arasında imzalanan sözleşme gereği 30.04.2004 tarihinde müvekkiline daire verileceğini, daire verilmemesi halinde 150.000,00 TL'lik senedin işleme konulacağını, müvekkiline daire verilmemesi üzerine söz konusu senedin takibe konulduğunu, takip sonrasında arsa sahibi davalılar adına kayıtlı dairelerin haczedildiğini, haciz nedeniyle dairelerin satılamaması üzerine arsa sahiplerinin muvazaalı olarak sözleşmeyi feshettiklerini, şirket ile aralarında fiili ilişki bulunan ... Ltd. Şti.'nin inşaat işini üstlendiğini, bilahare bu şirketle yapılan sözleşmenin de sonlandırıldığını ve inşaat yapımını ... Ltd. Şti.'nin üstlendiğini, sonraki yükleniciler ile davalı şirket arasında yakın ilişki bulunmasının, sonraki yüklenicilerin ilk yüklenicinin elde ettiği daireleri istemeksizin tüm sorumluluğu üstlenmelerinin, ikinci ve üçüncü şirketlerin ancak davalı şirketin kabul edeceği koşulları kabul ederek sözleşmeyi imzalamalarının çok taraflı muvazaa ilişkisini ortaya koyduğunu ileri sürerek, davalı şirkete verilecek, arsa sahipleri adına kayıtlı 1, 2, 3, 9, 11, 20 numaralı bağımsız bölümlerin tapu kaydının iptali ile hak edilen bölümlerin davalı şirket adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket, yapılan tebligata rağmen duruşmaya katılmadığı gibi beyanda da bulunmamıştır.

Diğer davalılar vekili, muvazaa iddiasında bulunan davacının diğer yüklenicileri de dava etmesi gerektiğini, davalı şirketin edimini ifa etmemesi nedeniyle müvekkillerinin kat karşılığı inşaat sözleşmesini feshettiklerini, yapılan protokol gereğince arsa sahipleri ve davalı şirketin birbirlerini karşılıklı olarak ibra ettiklerini, davalı şirketle aktedilen sözleşmenin sona ermesi, yüklenicinin edimini ifa etmemesi nedeniyle müvekkillerinden talepte bulunulamayacağını, yüklenicinin, arsa sahiplerinden talep edemeyeceği şeyi davacının da isteyemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, üçüncü kişinin İİK 94'ncü maddesi gereği tescil isteyebilmesi için, yüklenicinin, arsa

sahiplerine karşı edimini yerine getirmesi gerektiği, inşaatı terkeden yüklenicinin edimini yerine getirmediği, bu nedenle davacının tapu iptal ve tescil talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, üçüncü kişinin İİK 94'ncü maddesi gereği tescil isteyebilmesi için, yüklenicinin, arsa

sahiplerine karşı edimini yerine getirmesi gerektiği, inşaatı terkeden yüklenicinin edimini yerine getirmediği, bu nedenle davacının tapu iptal ve tescil talep edemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı ile arsa sahibi davalılar vekili temyiz etmiştir.

1) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2) Arsa sahibi davalılar vekilinin temyizine gelince; Davacı vekilinin 19.11.2007 tarihli dilekçesi ile dava değeri 233.926,02 TL olarak düzeltilmiş ve bu değer üzerinden hesaplanan eksik harç ikmal edilmiş olmasına rağmen davanın reddine ilişkin kararda, arsa sahibi davalılar lehine 17.735,56 TL nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, 1.200,00 TL maktu vekalet ücreti takdir edilmesi yerinde değildir. Ne var ki, temyiz dilekçesinde 17.680,00 TL vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği ileri sürülmüş olup, davalılar vekilinin bu miktar ile müvekkillerini bağladığının kabulü gerekir. Mahkeme kararının davalılar yararına bu nedenle bozulması gerekmiş ise de yapılan yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamaya gereksinim göstermediğinden, HUMK'nun 438/7. madde ve fıkrası uyarınca kararın, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle, davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın “HÜKÜM” bölümünün üç numaralı bendinde yer alan “1.200,00 TL” ibaresinin çıkartılarak yerine, “17.680,00 TL” ibaresinin eklenmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, davalıların yatırdığı peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7372, Karar No: 2008/8028, Tarih: 18.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/7372 E.  ,  2008/8028 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 24.03.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali, tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine dair verilen 04.12.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, Muğla ili, Merkez ilçesi, Bozyer Köyü, ... Mevkiinde davalı adına kayıtlı, 179 ada, 31 parsel sayılı taşınmazın, 2002 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında, yaklaşık 99.45 metrekarelik kısmının Hazine adına kayıtlı 16.02.1963 gün 30 sıra nolu tapu kaydı ile 19.04.1963 gün 40 sıra nolu tapu kayıtları kapsamı içerisinde kaldığı halde, davalı adına yazıldığını belirterek; 99.45 metrekarelik kısmının tapusunun iptali ile adlarına tescilini istemiştir.

Davalı, dava konusu yerin kendisine dedesi ve babasından kaldığını, batı kısmında bir miktar hazine arazisi olduğunu, 10 yıldır kendisinin bu kısmı hazineden kiralayarak kullandığını, kadastro sırasında bu kısmın 31 parsel içerisinde yazılıp yazılmadığını bilmediğini belirtmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabul, kısmen reddine karar verilmiş, hükme esas alınan fen bilirkişisi ... Yavaş’ın 28.09.2007 tarihli rapor ve krokisinde belirttiği şekilde davalıya ait 31 parselin D harfi ile gösterilen 75.89 metrekarelik kısmının davalı adına olan tapusunun iptali ile davacı ... adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... vekili temyiz etmiş, hüküm kurulurken 19.04.1963 tarih 40 nolu tapu kaydının kapsadığı 23.56 metrekarelik bölümün gözardı edildiğini dile getirmiştir.

Dava, 2002 yılında yapılan kadastro çalışmaları sırasında, davacı Hazineye ait 30 ve 40 numaralı tapu kayıtlarının kadastro tespitinde uygulanmaması nedeniyle, toplam 99.45 metrekarelik alanın zilyetlik esaslarına göre 179 ada 31 parsel sayısı ile davalı adına yapılan tespitin iptali ve Hazine adına tescili istemine ilişkindir. Mahkemece mahallinde keşif yapılmış, fen bilirkişisinin 28.09.2007 tarihli raporunda davaya esas teşkil eden 30 numaralı tapu kaydının kapsamı gösterilmiş ancak 40 numaralı tapu kaydının kapsamına ilişkin bir açıklamada bulunulmamıştır. Mahkemece bu rapor esas alınarak sadece 30 numaralı tapu kaydının kapsamına göre hüküm kurulmuş, 40 numaralı tapu kaydının kapsamı yönünden olumlu yada olumsuz herhangi bir karar verilmemiştir.

Dosya arasındaki Muğla Kadastro Mahkemesinin 2005/8 Esas, 2005/6 Karar sayılı kesinleşen dava dosyasının incelenmesinden, Hazinenin 27 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline ilişkin açtığı tapu iptali, tescili davasında, Hazinenin dayandığı 30 ve 40 sıra numaralı tapu kayıtlarının mahallinde yapılan keşifte zemine uygulandığı, 11.06.2003 günlü fen bilirkişisi raporuna göre o dosyada dava konusu edilmeyen ancak somut uyuşmazlıkta davacı tarafın dava ve temyiz dilekçesinde dile getirdiği 23.56 metrekarelik kısmın Hazineye ait 40 nolu tapu kaydının kapsamında kaldığı belirtilmiştir.

Bu deliller ışığında mahkemece yapılması gereken iş, dosyanın yeniden bilirkişiye tevdi edilerek, az yukarda belirtilen Kadastro Mahkemesi dosyasından da yararlanılarak 40 numaralı tapu kaydının kapsamı yönünden ek rapor alınıp sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır. Bütün bu hususlar göz ardı edilerek mahkemenin eksik araştırma ve inceleme sonucu vermiş olduğu karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 18.06.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6563, Karar No: 2022/8508, Tarih: 25.10.2022

**2. Hukuk Dairesi         2022/6563 E.  ,  2022/8508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından kusur belirlemesi, reddedilen ve aleyhine hükmedilen tazminatlar, nafakalar ve ziynet alacağı davası yönünden yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Davacı-davalı kadının reddedilen ziynet alacağı davasına yönelik temyiz itirazlarının incelemesinde;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362. maddesinin 1. fıkrasının (a) bendi uyarınca “Miktar veya değeri kırk bin Türk Lirasını(bu tutar dâhil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” temyiz edilemez. 02.12.2016 tarihli ve 6763 sayılı Kanunun 44. maddesi ile 6100 sayılı Kanuna eklenen Ek madde 1 uyarınca temyiz parasal sınırlarının(HMK m. 341, 362) Vergi Usul Kanunu’nun mükerrer 298. maddesine göre her yıl tespit ve ilan edilecek yeniden değerleme oranında artırılması öngörülmüştür. Karar tarihi itibariyle bu miktar “107.090,00 TL” olarak belirlenmiştir.

Somut olayda, mahkemece davacı-davalı kadının toplam 8812,96TL tutarındaki ziynet alacağı talebinin reddine karar verilmiş olup, bölge adliye mahkemesince ziynet alacağı davası yönünden verilen karar kesindir. Bu itibarla, kadının temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

3- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı erkek yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat çoktur. Türk Medeni Kanunu'nun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanunu'nun 50 ve 51. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî (TMK m. 174/1) ve manevî (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamış bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Davacı-davalı kadının reddedilen ziynet alacağı davasına yönelik temyiz dilekçesinin yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle REDDİNE, bölge adliye mahkemesi hükmünün (3.) bentte açıklanan nedenlerle KALDIRILMASINA, ilk derece mahkemesi hükmünün BOZULMASINA, (2.) bentte açıklanan nedenle kadının temyiz itirazlarının reddi ile bozma kapsamı dışında kalan temyize konu hükümlerin ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, karardan bir örneğinin ilgili bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine gönderilmesine oy birliğiyle karar verildi. 25.10.2022 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2023/3095, Karar No: 2023/13482, Tarih: 17.10.2023

**6. Ceza Dairesi         2023/3095 E.  ,  2023/13482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/304 E., 2016/130 K.

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 07.12.2015 tarih 2015/6029 Soruşturma sayılı iddianamesi ile; sanık hakkında tehdit suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü ve 53 üncü maddesinin uygulanması suretiyle cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. ... Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.05.2016 tarihli ve 2015/304 Esas, 2016/130 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... Vekilinin ve Katılan ... Vekilinin Temyiz İsteği; kararın bozulması gerektiğine, vesaire,

2. O yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği; yaralama suçundan verilen beraat kararının hukkuka aykırı olduğuna, vesaire,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR