muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/3235, Karar No: 2017/6164, Tarih: 28.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/3235 E.  ,  2017/6164 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne alınmıştır.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı şirket vekilince edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davacı kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-)25.10.2011 günü gerçekleşen iş kazasında yaşamını yitiren sigortalı için sigortalının hak sahiplerine bağlanan ölüm gelirleri nedeniyle uğranılan Kurum zararının davalılardan teselsül hükümlerine göre rücuen alınmasına ilişkin davanın mahkemece yapılan yargılamasında düzenlenen bilirkişi raporuyla, kazanın oluşunda davalıların toplam % 70, sigortalının da %30 oranında kusurlu oldukları saptanmıştır.

Davanın gelirler yönünden yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, 4. fıkrasında, iş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere 21/1. madde işverenin, 21/4. madde üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bu maddelere göre açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi bulunduğundan konuya ilişkin olarak 818 sayılı Borçlar Kanununun irdelenmesi de gerekmektedir.

Söz konusu Kanunun 141 – 148. maddelerinde müteselsil borçlara yer verilmiş olup 141. maddede, alacaklıya karşı, her biri borcun tümünden sorumlu olma yükümü altına girdiklerini beyan eden birden çok borçlu arasında teselsül bulunduğu, böyle bir beyanın yokluğunda teselsülün ancak kanunun belirlediği durumlarda olacağı, 142. maddede, alacaklının, müteselsil borçluların tümünden veya birinden borcun tamamen veya kısmen ödenmesini istemekte serbest olduğu, borç tamamen ödeninceye dek borçluların tümünün sorumluluklarının devam edeceği, 145.

maddede, yaptığı ödeme veya takas ile borcun tamamını veya bir kısmını sona erdirmiş olan müteselsil borçlulardan birinin, sona eren borç oranında diğer borçluları borçtan kurtarmış olacağı, 146. maddede, borcun niteliğinden aksi anlaşılmadıkça, müteselsil borçlulardan her birinin alacaklıya yapılan ödemeden birbirine eşit birer payı üzerine almak zorunda olduğu ve payından çok ödeme yapanın, fazla tutar yönünden diğer borçlulara rücu hakkının bulunduğu, 147. maddede, rücu hakkından yararlanan müteselsil borçlulardan her birinin, ödediği tutar oranında alacaklının haklarına halef olacağı bildirilmiştir. Diğer taraftan Kanunun haksız eylem yönünden müteselsil sorumluluğa ilişkin 50. maddesinde, birden çok kimseler birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri takdirde, önayak olan (kışkırtan) ile asıl gerçekleştiren ve yardımcı olanların, ayırım gözetilmeksizin müteselsilen sorumlu olacakları, hakimin, bunların birbiri aleyhinde rücu hakları olup olmadığını takdir ve gerektiğinde bu rücunun kapsamının derecesini saptayacağı belirtilmiş, çeşitli nedenlerin birleşmesi bakımından müteselsil sorumluluğa dair 51. maddesinde, birden çok kimseler çeşitli nedenlere (haksız eylem, sözleşme, kanun) dayanarak sorumlu oldukları takdirde haklarında, birlikte bir zarara sebebiyet veren kimselere ilişkin hükümlere göre işlem yapılacağı, kural olarak haksız bir eylemi ile zarara sebebiyet vermiş olan kimsenin en önce, tarafından hata gerçekleşmemiş ve üzerine borç alınmamış olmasına karşın yasal olarak sorumlu olan kimsenin de en sonra, zarar ile yükümlü tutulacağı açıklanmıştır.

Müteselsil borç, birden çok borçlunun alacaklıya karşı borcun tümünden sorumlu olduğu, alacaklının tamamen veya kısmen edayı her bir borçludan isteyebildiği, eda tamamen yerine getirilinceye dek borçluların sorumluluklarının süregeldiği, her borçlunun iç ilişkideki payına bakılmaksızın borcun tamamını ifa etmekle yükümlü olduğu, borçlulardan birinin borcu ödemesi durumunda diğerlerinin de alacaklıya karşı borçtan kurtulduğu, borcun, her bir borçlu yönünden tali değil asli nitelik taşıdığı, alacaklı karşısında birden çok borç ve borçlunun bulunduğu borç ilişkisidir. Bu ilişkide ifa, asıl alacağı ortadan kaldırmayıp alacak hakkı, ödeme yapmak suretiyle rücu hakkını kazanan borçluya geçtiğinden, anılan borçlu, alacaklının halefi olarak diğerlerine rücu edebilmektedir. Bununla birlikte, rücua konu olan borcun müteselsil niteliği bulunmadığından, sorumluluktan kurtulmak için her borçlunun borcun tümü yerine, kendine düşen payını ödemesi yeterli olmaktadır ki burada kanundan doğan halefiyet söz konusudur. Kuşkusuz, ödeme yapan borçlu ile alacaklının öncesinde, halefiyeti ortadan kaldırıcı sözleşme yapmak yetkileri de bulunmaktadır. Öğreti ve yargı kararlarında, borçların aynı sebepten doğması durumuna “tam teselsül” denilmekte ve değinilen 50. maddenin bunu karşıladığı ifade edilmekte, borçların farklı nedenlerden (kanun, sözleşme, haksız eylem) doğması halinde ise “eksik teselsül”ün varlığından söz edilerek 51. maddenin de bunu tanımladığı kabul edilmektedir. 50. maddede, aynı zarardan dolayı birden çok kişinin birlikte müteselsilen sorumlu tutulmaları, birden çok kişinin ortak kusurlarıyla zarara birlikte sebebiyet vermiş olmaları koşuluna bağlanmıştır. 51. maddede ise, müteselsil sorumluluk, ortak kusur yerine farklı hukuksal nedenlere bağlanmıştır ve bunlar kanun, sözleşme veya haksız eylemdir. Birden çok kişi, kanun, sözleşme veya haksız eylem nedeniyle aynı zarar için, zarara uğrayana karşı sorumlu iseler, bunlar arasında, bir zarara ortaklaşa sebep olanlar hakkındaki dönmeye (rücu) ilişkin kurallar uygulanmakta, kural olarak ilk önce, haksız eylemiyle zarara yol açan sorumlu tutulmakta, en son olarak da kusuru olmaksızın ve sözleşme gereği sorumluluğu olmadığı halde kanun hükmü gereğince sorumlu tutulan kişiye başvurulmaktadır. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 09.10.2013 gün ve 2013/9-1559 Esas -

2013/1461 Karar, 15.05.2015 gün ve 2013/17-2267 Esas - 2015/1352 Karar, 19.06.2015 gün ve 2013/10-2281 Esas - 2015/1727 Karar, 24.06.2015 gün ve 2014/13-19 Esas - 2015/1743 Karar sayılı ilamlarında aynı görüşlere yer verilmiştir.

2013/1461 Karar, 15.05.2015 gün ve 2013/17-2267 Esas - 2015/1352 Karar, 19.06.2015 gün ve 2013/10-2281 Esas - 2015/1727 Karar, 24.06.2015 gün ve 2014/13-19 Esas - 2015/1743 Karar sayılı ilamlarında aynı görüşlere yer verilmiştir.

Önemle vurgulanmalıdır ki 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda eksik ve tam teselsül ayırımına son verilmiş, 61. maddede, birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu oldukları takdirde, haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin uygulanacağı, 62. maddede, tazminatın aynı zarardan sorumlu müteselsil borçlular arasında paylaştırılmasında, bütün durum ve koşullar, özellikle onlardan her birine yüklenebilecek kusurun ağırlığı ve yarattıkları tehlikenin yoğunluğunun göz önünde tutulacağı, tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip ve zarar görenin haklarına halef olacağı bildirilmiştir.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, meydana gelen kazada 3. kişi konumunda bulunan ve hakkında

verilen hükmü temyiz etmeyen .... ve ... için davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Yasanın 21/4. maddesidir. Anılan yasa maddesi ve belirtilen esaslara göre davalı işverenin sorumlu olduğu tutarın bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin % 68’i olduğu halde belirtilen tutarın yanlış hesaplanması suretiyle yanılgılı değerlendirmeyle hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, ilgili hükmü temyiz etmeyenler açısından davacının usuli kazanılmış hakları da korunarak, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Hüküm fıkrası silinerek yerine: Davanın Kısmen Kabulü İle; 1- 35.226,36 TL’nin onay tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, (Davalı şirketin müşterek ve müteselsil sorumlu olduğu tutarın 34.219,90 TL ile sınırlı olduğunun tespitine)

2-Alınması gereken 2.406,31 TL karar ve ilam harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hazine'ye gelir olarak kaydedilmesine, (Davalı şirketin müşterek ve müteselsil sorumlu olduğu tutarın 2.337,56 TL ile sınırlı olduğunun tespitine)

3-Davacı tarafça yapılan 655,00 TL yargılama giderinin davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, (Davalı şirketin müşterek ve müteselsil sorumlu olduğu tutarın 445,40 TL ile sınırlı olduğunun tespitine)

4-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesi uyarınca hesaplanan 4.174,90 TL vekalet ücretinin davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine. (Davalı şirketin müşterek ve müteselsil sorumlu olduğu tutarın 4.064.18 TL ile sınırlı olduğunun tespitine)

4-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. maddesi uyarınca hesaplanan 4.174,90 TL vekalet ücretinin davalılardan müşterek ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine. (Davalı şirketin müşterek ve müteselsil sorumlu olduğu tutarın 4.064.18 TL ile sınırlı olduğunun tespitine)

5-Davalı şirket kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden 1.500,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı şirkete verilmesine,” sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...Tur. Tic. Ltd. Şti.'ye iadesine, 28.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/21606, Karar No: 2012/17140, Tarih: 21.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/21606 E.  ,  2012/17140 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ankara 9. Aile Mahkemesi

TARİHİ :15.07.2011
Yargıtay — Esas No: 2013/8503, Karar No: 2013/11694, Tarih: 04.06.2013

**5. Hukuk Dairesi         2013/8503 E.  ,  2013/11694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmaza ilişkin geri dönüşüm işlemlerinden sonra taşınmazın bulunduğu bölgede yeniden imar uygulaması yapıldığı, 11.12.2012 onama tarihli imar uygulamasına göre davacılara ait hisseden % 37,38964 oranında düzenleme ortaklık payı kesintisi yapıldıktan sonra, kalan miktar için davacılara 9007 ada, 1 parsel sayılı taşınmazdan hisse verildiği ileri sürüldüğünden;

1) Söz konusu imar uygulamasına ilişkin belgeler ve şuyulandırma cetvelleri davalı idare ile ... Başkanlığından,

2) Davacılara hisse verilen taşınmaza ait tapu kayıt örneği de ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden,

Getirtildikten, sonra birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25235, Karar No: 2013/38648, Tarih: 09.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/25235 E.  ,  2013/38648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yargılama aşamasında 14.04.2008 tarihli celsede yapılan sorgusunda atılı suçu işlediklerini samimi bir şekilde ikrar edip iddianamede belirtilen olayın doğru olduğunu, arkadaşı olan yaşı büyük ... ile birlikte olay tarihinde akşam saat 20.00 sıralarında müştekinin evinin bahçesinde bulunan kilit altındaki güvercinleri almaya çalıştıklarını bu esnada müştekinin geldiğini, kendilerinin de bırakıp kaçtıklarını, amaçlarının güvercinleri alıp beslemek olduğunu, Cumhuriyet Savcılığında alınan inkara yönelik savunmasının doğru olmadığını beyan etmesi karşısında sanığa atılı hırsızlık suçu sübuta erdiği halde yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3410, Karar No: 2014/4389, Tarih: 13.10.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/3410 E.  ,  2014/4389 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Sanığın kasten öldürme suçu sabit görülmediğinden CMK'nun 223/2-e maddesi gereğince; Beraatine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Maktül ...'ün kardeşi olan müşteki ... vekilinin süresi içerisinde vermiş olduğu 22.04.2013 tarihli süre tutum dilekçesi ile hükmü sadece müşteki ... yönünden temyiz ettiği, süresinden sonraki 22.05.2013 tarihli dilekçesinde ise yargılama aşamasında şikayeti ve katılma istemi sorulmadan ölmüş olduğu anlaşılan maktülün babası olan müşteki ... yönünden de hükmü ayrıca temyiz ettiği ve müşteki ...'ün 18.01.2013 tarihli celsede sanık ...'ten şikayetçi olmadığını ve davaya katılmak istemediğini beyan ettiği anlaşılmakla; müşteki ... vekilinin müştekiler ... ve ... yönünden yetkisi bulunmadığından, ayrıca ... yönünden süresinden sonra gerçekleşen temyiz talebinin CMUK'un 317.maddesi uyarınca REDDİNE, dosyanın incelenmeksizin mahalline iade edilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına (TEVDİİNE), 13/10/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10232, Karar No: 2018/1562, Tarih: 13.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/10232 E.  ,  2018/1562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31261, Karar No: 2017/3280, Tarih: 21.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/31261 E.  ,  2017/3280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, müştekinin sokağa park ettiği elektrikli bisikleti çalması biçimindeki eyleminin, TCK'nın 142/1-e maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilerek mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine katılınmamış, suça sürüklenen çocuk hakkında atılı hırsızlık suçundan mahkumiyet hükmü kurulurken 19/12/2012 olan suç tarihinin gerekçeli karar başlığında 24/12/2012 olarak hatalı yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 21/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8686, Karar No: 2016/2531, Tarih: 18.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/8686 E.  ,  2016/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

ESAS NO : ...

KARAR NO :...

T.C.

YARGITAY

... Hukuk Dairesi

ESAS NO : ...

KARAR NO :... Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ...

TARİHİ : 25/02/2015

NUMARASI : 2014/1281-2015/163

DAVACI : ...

DAVALI :...

İHBAR OLUNAN : ...

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av.... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onların yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 01.06.2013 tarihli satın alma sözleşmesinin davalı tarafından ihlal edildiğinin mahkeme aracılığıyla tespit edildiğini belirterek, fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10.000 USD cezai şart ve 25.000 TL karşılıksız katkı tutarının faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, sözleşmenin ifa yeri ... Mahkemesi'nin yetkili olduğunu, davaya konu işletmeyi 2014 yılının Şubat ayında dava dışı ...’ne satıp devrettiğini, bu devirden davacının haberi olduğunu, zaten bu yere davacının mal vermeye devam ettiğini, davacının devir alan şirketle yeni bir sözleşme imzalamadığını, bu şirketin 01.06.2013 tarihli sözleşmenin halefi olarak yükümlülüklerini yerine getirdiğini, bu itibarla davanın devralan şirkete ihbarı gerektiğini, sözleşmenin teminat cinsi, tutarı, cezai şart, aylık satın alma taahhüdü ve özel hükümler kısmının tamamının imza anında boş olduğunu bildirerek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere göre, taraflar arasındaki sözleşmenin 25. maddesi uyarınca İzmir mahkemelerinin yetkili olduğu, ...i'nce yapılan tespitte işyerinin dava dışı ...’nce çalıştırıldığı, işletmede davacının üretim ve pazarlamasını yaptığı ürünlerin dışında başka markalarda mamül ve malzemelerin de bulundurulduğu, davalının sözleşmenin 6. maddesini ihlal ettiği, davacının sözleşmenin 12. maddesi uyarınca talebinde haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 1.350,00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 18.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

TL

3.258,39 O.H.

815,00P.H.

2.443,39 Kalan

Aslı gibidir.