muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/13114, Karar No: 2010/14113, Tarih: 16.12.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/13114 E.  ,  2010/14113 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 04.03.2010 gününde verilen dilekçe ile ipoteğin fekki istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.08.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, ipotek şerhinin kaldırılması istemine ilişkindir.

Davalılar, dava dışı yüklenici.... ile 26.11.1987 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, 16.06.1989 tarihli ipoteğin ise bu sözleşmeden kaynaklanan haklarını teminat altına almak amacıyla kurulduğunu, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesindeki edimlerin yerine getirilmediğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kaldırılması dava konusu yapılan ipotek kesin borç ipoteği olduğundan, 10 TL ipotek bedelinin davacı tarafından depo edildiğinden, ipoteğin terkinine karar verilmiştir.

Hükmü, davalılar temyiz etmiştir.

İpotek kişisel bir alacağın teminat altına alınması amacını güden ve bir taşınmaz değerinden alacaklının alacağını elde etmesini sağlayan sınırlı bir ayni haktır. İpotek tesisi için rehin edilecek taşınmaz maliki ile alacaklı arasındaki anlaşmanın (rehin sözleşmesi) bulunması ve rehin sözleşmesinin Türk Medeni Kanununun 856. maddesi gereğince tapu siciline tescil edilmesi gerekir.

Alacak sona erdiği halde alacaklı, terkin taahhüdünü iradesiyle yerine getirmezse, taşınmaz maliki ipoteğin fekkini (kaldırılmasını) dava yolu ile isteyebilir.Somut olayda; mahkemenin kabul ettiğinin aksine incelenen ve ipotek aktinin çerçevesini tayin eden resmi akit tablosu içeriğinden ipoteğin, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesiyle arsa sahiplerine tanınan hakların güvencesi (teminatı) olmak üzere tesis edilen bir teminat ipoteği olduğu görülmektedir. Bu ipotekle, arsa sahiplerinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin uygulanmasında ve ileride gerçekleşecek veya gerçekleşmesi muhtemel olan alacakları teminat altına alınmıştır. İpoteğin teminat fonksiyonu devam ettiği sürece terkini dava konusu yapılamaz. Ne var ki, mahkemece bu hususta herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmamıştır.

Yapılması gereken iş, davalılardan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesini istemek, sözleşme hükümlerini incelemek, yetkili mercilerle gerekli yazışmalarda bulunmak, ihtiyaç duyulursa yerinde keşif de yapılarak ipoteğin teminat fonksiyonunun devam edip etmediği hususunda bir kanıya ulaşmak ve sonucuna göre bir karar vermek olmalıdır.

Değinilen yönler üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Değinilen yönler üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de; 16.06.1989 tarihli ipotek akit tablosunda aynen “…10.000.000 TL’si karşılığında bilafaiz ve on ay vade ile kanuni derecede … ipotek suretiyle rehin edildiği” sözleri bulunmaktadır. Bunun anlamı, lehine ipotek tesis edilen kişilerin on ay süreyle faiz isteyemeyecekleri ve ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ipotek borçlusu aleyhine takip yapılmayacağıdır. İpoteğin kurulduğu 16.06.1989 tarihinden sonra lehlerine ipotek tesis edilen kişiler faize hak kazanır. İpotek, ana para dışında faizi de teminat altına alındığından, mahkemece sadece 10 TL’den ibaret ana paranın depo edilmesi suretiyle ipoteğin terkini de doğru olmamıştır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 16.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9602, Karar No: 2013/6821, Tarih: 05.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/9602 E.  ,  2013/6821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, davanın kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava,...adına işlem gören nakliye işyerinde çalışan sigortalının, 18.02.2006 tarihinde sevk ve idaresindeki ... plakalı kamyon ile ... ilinden ... istikametine seyir halinde iken ... Köyü mevkine geldiğinde, karşı istikametten gelen ve hakkında ... Cumhuriyet Başsavcılığınca daimi arama kararı çıkartılan plakası tespit edilemeyen tırı kullanan faili meçhul sürücünün, başka bir tırı solladığı sırada karşı yönden gelen ve sollama yapan tır ile çarpışmamak için aracın direksiyonunu sağa kırdığı ve tekrar toparlayamayarak direksiyon hakimiyetini kaybetmesi neticesi meydana gelen trafik iş kazası sonucu vefat eden sigortalının, hak sahiplerine bağlanan gelir ve cenaze yardımı nedeniyle uğranılan Kurum zararının tahsili istemine ilişkindir.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesinde iş kazası ve meslek hastalığı, hastalık bakımından işverenin ve üçüncü kişinin sorumluluğu konusunda yeni düzenlemesi getirilmiş ise de, söz konusu düzenlemenin anılan kanunda, yürürlüğü öncesinde gerçekleşen olaylardan kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı ve genel olarak Kanunların geriye yürümemesi kuralı karşısında, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanunun 26. maddesidir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanuna dayalı olarak işverenler aleyhine açılan rücuan tazminat davalarında; Borçlar Kanununun 332/I maddesinde belirtilen işçi-işveren arasındaki akde aykırılık eylemleri ve bu çevrede maddenin 2. fıkrası gereğince işverenin akde aykırı davranışları (işçi sağlığı ve iş güvenliğinin gerektirdiği önlemlerin alınmaması vs.) sonucu, 26/I maddeyle vaki ilişkilendirme, bir bakıma akde aykırı hareketten doğan tazminat davaları hakkındaki hükümlere tabii olmakla; zamanaşımının, işverenler açısından Borçlar Kanununun 125. maddesine göre belirlenmesi gerektiği gözetildiğinde on yıldır. Zararlandırıcı sigorta olayına neden olan 3. şahıslar yönünden ise; üçüncü kişi ile sigortalı arasında akdi bir ilişki söz konusu olmayıp 506 sayılı Kanununu 26/2 maddesi ile Borçlar Kanununa yollamada bulunulduğundan, Borçlar Kanunun 60. maddesinde öngörülen bir ve on yıllık haksız fiil zamanaşımı süresinin uygulaması gerekir. 2918 sayılı Kanunun 109./1 maddesine göre motorlu araç kazalarından doğan zararların tazminine ilişkin taleplerde ise iki ve her halde kaza gününden başlayarak on yıllık zamanaşımı süresinin uygulanması gerektiğinde tereddüt yoktur(HGK’nun 2008/4-326 E, 2008/325 K sayılı kararı).

Kurum ceza davasına müdahil olarak katılamadığından rücu davalarında Borçlar Kanununun 60. maddesindeki ceza zamanaşımı ise uygulanmamaktadır.

Zamanaşımının başlangıcı konusuna gelince; 506 sayılı Kanunda zamanaşımının (özel olarak) düzenlenmediği düşünüldüğünde; genel hükümler çerçevesinde çözüm arama gereği vardır. Gerçekten de Borçlar Kanunun 128 maddesinde: “Zaman aşımı, alacağın muaccel olduğu zamanda başlar” denilmektedir. Kurum açısından alacak hakkı, bağladığı gelirin yetkili organ tarafından onaylandığı tarihte ödenebilir hale geleceğinden, muacceliyet’in onay tarihi olacağı açıktır. O halde, masraflar için sarf ve ödeme, gelirler için ilk peşin sermaye değerinin başlangıçtaki gelir bağlama onay tarihinde zararın öğrenmiş olacağının ve zamanaşımının bu tarihte başlayacağının kabulü gerekir.

Eldeki davada, davalı ... tarafından yasal süre içerisinde yapılan zamanaşımı defii bulunmaktadır.

Mahkemece, yukarıda belirtilen yasal hükümler çerçevesinde 2918 Sayılı Yasa uyarınca zamanaşımı defi değerlendirilmesi gerekirken , yanılgılı değerlendime sonucu olayda uzamış zamanaşımı hükümlerinin uygulanması gerektiği belirtilerek yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde; davalı avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 05.04.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12454, Karar No: 2018/1023, Tarih: 12.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/12454 E.  ,  2018/1023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı, davalı Belediyle Başkanlığında çalıştığının ve prime esas ücretlerinin Kuruma eksik bildirilmesi ve kullanmadığı halde izin gösterilmek suretiyle ücretlerinin düşük olarak yansıtılması nedeniyle belirlenecek olan zararın hesap edilecek peşin sermaye değerinin ilk tahsisin yapıldığı andan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı ile davalılardan Kurum vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının prime esas kazancının davalı işveren tarafından eksik bildirilmesi sebebi ile hesap edilecek peşin sermaye değerinin ilk tahsisin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacının prime esas kazancının eksik bildirilmesi ile oluşan zararının yani hesap edilecek peşin sermaye değerinin yasal faizi ile tahsilini talep ettiğini beyan etmişse de dava dilekçesinden ve daha sonra verdiği dilekçelerinden davacının, prime esas kazancının davalı işveren tarafından davalı Kuruma eksik bildirilmesi sebebi ile yaşlılık aylığının da eksik hesaplandığını ve ödendiğini, işe giriş tarihinden itibaren eksik yatırılan primlerin davalı Kuruma ödenmesi ile yaşlılık aylığının yeniden hesaplanmasını ve fark tutarın yasal faizi ile tahsilini istediği dolayısıyla davacının işbu davadaki talebinin prime esas kazancının belirlenmesi ve nihayetinde tahsis edilen yaşlılık aylığında fark meydana gelecekse bunun tahsili istemine ilişkin olduğu açıktır. Bunun yanı sıra davacı vekilinin 09.10.2015 havale tarihli dilekçesi ile davalı işveren tarafından düzenlenen ek aylık prim ve hizmet belgelerinin davalı Kurumca işleme alındığını, yaşlılık aylığındaki artışların davacıya ödendiğini bu sebeple davanın konusuz kaldığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının davalı Belediyeden hizmetinin bildirilmeye başlandığı tarihten itibaren tüm çalışma dönemine ilişkin olarak ek aylık prim ve hizmet belgelerinin verilip verilmediğini araştırarak prime esas kazancın gerçek tutarı üzerinden davalı Kuruma bildirilip bildirilmediğinin belirlenmesi ile eğer tüm çalışma dönemine ilişkin olarak eksiklik giderilmiş ise bu hususta davacının beyanı da alınarak davanın konusuz kalıp kalmayacağı göz önünde bulundurulduktan sonra sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de işbu davada ret sebebi ortak olduğundan davalılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olması da hatalıdır.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davacıya iadesine, 12.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/12387, Karar No: 2008/13301, Tarih: 17.10.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/12387 E.  ,  2008/13301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki çocuk mallarının korunmasına ilişkin davada ... 2. Aile ile ... 3. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, Türk Medeni Yasasının 352. ve devamı maddeleri uyarınca açılan çocuk mallarının korunması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 21. maddesine göre velayet altında bulunan çocuğun yerleşim yeri ana ve babanın ortak yerleşim yeridir.

Somut olayda; malların korunması istenen çocukların babaları ... ... ölmüş olduğundan velayeti kullanan anneleri ...'ın yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olacağı hususu kuşkusuzdur.

Her ne kadar nüfus kayıt örneğinde küçüklerin anneleri ...'nün yerleşim yerinin eşinin yerleşim yeri olan ... ...'daki adres olduğu belirtilmişse de, yapılan araştırmada anılan kişinin son yerleşim yerinin ... Mahallesi, ... Sok., No: 2/2, ... olduğunun belirlenmesine göre, uyuşmazlığın ... 2. Aile Mahkemesinde çözüme kavuşturulması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2454, Karar No: 2020/3191, Tarih: 24.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/2454 E.  ,  2020/3191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Aynı suçu birlikte işleyen suça sürüklenen çocuk Turan Ergüner hakkında verilen kararın temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 17/10/2018 gün ve 2018/989 Esas – 2018/14169 Karar sayılı ilamı ile incelenip sonuçlandırılmış olması ve bu dosyanın da aynı olaya ilişkin diğer suça sürüklenen çocuk ... hakkında olması nedeniyle, işin aynı daire tarafından görülmesi daha uygun olacağından dosyanın incelenmek üzere Yüksek 13. Ceza Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 24/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8771, Karar No: 2007/8394, Tarih: 15.10.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/8771 E.  ,  2007/8394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, projeye aykırı değişikliklerin eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, davalının dava konusu anataşınmazın projesine aykırı olarak yaptırdığı tadilat ve eklentilerin tespiti ile eski hale dönüştürülmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece 6.6.2006 günü verilen karar Dairemizce bozulmuş olup, bozma kararının 1. bendinde "Anataşınmazın davalıya ait 4, 5 ve 6 numaralı bağımsız bölümlerin ara duvarları yıkılmak suretiyle birleştirildiği ve yapılan bu tadilatın anataşınmazın statiğine bir zarar vermediğinin bilirkişi raporu ile tüm dosya içeriğinden anlaşıldığına değinilerek, bu husus dikkate alınmadan davalının projeye aykırı olarak yaptığı tadilat ve eklentilerin tümünün yıkılarak eski hale getirilmesine karar verilmesinin doğru olmadığı açıklanmıştır.

Hükmüne uyulan bozma kararı sonucu mahkemece verilen kararda; davanın kısmen kabulüne, davalının ... Apartmanı No:1 adresindeki taşınmazda ortak yerlere ilişkin müdahalesinin önlenmesi ile ön cephede camekanla kapatılan bölümün yıkılması suretiyle eski hale getirilmesi davalıya 15 gün mehil verilmesine şeklinde hüküm kurulmuştur.

HUMK.nun 388. maddesinin son fıkrasına göre yargılama sonucu mahkemece verilen kararların hüküm sonucu kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, mümkünse sıra numarası altında birer birer, açık, kuşku ve duraksama uyandırmayacak biçimde gösterilmesi gereklidir.

Mahkemece davanın kısmen kabul edildiği ancak taşınmazdaki ortak yerlere ilişkin hangi el atmaların nasıl önlenip ne şekilde eski hale getirilmesi gerektiği açık bir şekilde gösterilmemiştir.

Mahkemece yukarıda değinilen hususlara uygun biçimde hüküm kurulmamış olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 15.10.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7251, Karar No: 2022/163, Tarih: 11.01.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/7251 E.  ,  2022/163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tahkim yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyeti'nce başvurunun reddine dair karara karşı davacı vekilince itiraz edilmesi üzerine İtiraz Hakem Heyeti tarafından verilen 10.12.2019 tarih 2019/İHK-18871 sayılı itirazın reddine dair verilen kararın süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; koltuk ferdi kaza sigortası poliçesi olmayan aracın karıştığı trafik kazası sonucunda müvekkilinin desteğinin vefat ettiğini belirterek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 40.100,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; il sınırları içerisinde yapılan yolcu taşımaları ile 100 km'ye kadar olan şehirlerarası yolcu taşımalarının zorunlu sigorta kapsamı dışında bırakıldığını belirterek başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Uyuşmazlık Hakem Heyetince; somut olaydaki taşımalar için karayolu yolcu taşımacılığı koltuk ferdi kaza sigorta poliçesi düzenlenmesi zorunluluğu bulunmadığı ve düzenlenme zorunluluğu olmayan bir poliçe nedeniyle Güvence Hesabının sorumlu tutulmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle başvurunun nedeniyle reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili tarafından yapılan itiraz üzerine İtiraz Hakem Heyetince; itirazın reddine karar verilmiş, itiraz hakem heyeti kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerekçeye, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan kararın ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 14,90 TL kalan onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 11/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2224, Karar No: 2018/3778, Tarih: 14.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2224 E.  ,  2018/3778 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İişçilik alacaklarının istemine ilişkin olarak açılan davada ...1. Asliye Hukuk (İş mahkemesi sıfatıyla) ve Osmaniye İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kıdem tazminatı, fazla mesai, asgari geçim indirimi ile milli gün ve bayram tatili ücreti alacakları istemine ilişkindir.

...1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince: 6100 sayılı HMK'nın 5. maddesi yollamasıyla 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Buradaki yetki kesin yetki olduğu gibi davacı tarafa gösterilen iki yerde dava açabileceğine ilişkin seçimlik hak tanınmıştır. Bu haliyle davalı şirketin yerleşim yeri olan Osmaniye Organize Sanayi Bölgesi Amanos Caddesi No: 24 Toprakkale/Osmaniye adresi itibariyle yetkili mahkemenin Osmaniye İş Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Osmaniye İş Mahkemesince ise davalı şirketin ikametgahı Osmaniye'dir. Lakin davanın açıldığı tarihte SGK kayıtları incelendiğinde davacının işini yaptığı yer çıkış verilmeden önce Diyarbakır yolu Nissibi köpsürü inşaatı Kahta/Adıyaman'dır. Yani davacı davayı yetkili mahkemede açmış olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, iş uyuşmazlıklarında yer itibarıyla yetkili olarak iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, "İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz." hükmü yer almaktadır .

İş Mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, diğer bir ifadeyle işyerinin bulunduğu yer mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

-2-

2018/2224 - 2018/3778

İş Mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, diğer bir ifadeyle işyerinin bulunduğu yer mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

-2-

2018/2224 - 2018/3778

İş mahkemesinin yetkisini düzenleyen anılan maddede yer alan yetki kuralı kamu düzeni ilişkin olup kesin niteliktedir. Söz konusu hükme göre davacı işçi, davayı işin yapıldığı yer mahkemesinde açabileceği gibi davalının ikametgâhı mahkemesinde de açabilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının işini yaptığı yer adresinin "... olduğu, bu adresin de ...1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerinin yargı alanında kaldığı, davacının seçimlik hakkını kullanarak yetkili olan işini yaptığı yer mahkemesinde dava açtığı, bu nedenle uyuşmazlığın ...1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ...1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 14/05/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.