muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/9459, Karar No: 2008/10335, Tarih: 30.10.2008

İhtiyati hacizde teminatın amacı, haksız ihtiyati haciz nedeniyle uğranılan zararın, alacaklı tarafından karşılanmaması veya karşılanamaması riskine karşı hakkında ihtiyati haciz kararı verilen borçluya veya üçüncü kişilere güvence sağlamaktır. Somut olayda ihtiyati haciz isteyen banka, mahkemenin istediği % 10 teminat için kendisine ait teminat mektubunu vermiş, mahkeme de bu teminat mektubunu kabul etmiştir. 11.6.1969 tarih, 1969/4 Esas, 1969/ 6 Karar sayılı Yargıtay İçtihadi Birleştirme kararında, “Banka teminat mektuplarının mahiyet itibariyle Borçlar Kanununun 110. maddesinde sözü edilen 3. kişinin fiilini taahhüt niteliğinde bir ... akdi olduğu” belirtilmiştir. Öğretide belirtildiği üzere, bir bankanın kendi borcu için teminat mektubu vermesi hukuki herhangi bir sonuç doğurmaz. Bir kimse nasıl kendi borcu için kefalet veremezse, kendi borcu için ... vermesi de geçerli olamaz. Bir bankanın bu nedenle, kendi borcunu (lehtar) teminen, örneğin mahkemeye verdiği teminat mektubu - bankanın (A) şubesinin (B) şubesi (lehtar) lehine teminat mektubu vermesi - bir ... niteliği taşımaz. Bir teminat mektubunda aynı kişinin hem ... veren, hem de fiili taahhüt edilen kişi (lehtar) olması mümkün değildir. (..., S.: Banka Teminat Mektupları ve Kontrgarantiler, ... 1997, s.67). Banka, teminat mektubu ile bir şahsın borcunu yerine getirmesini ve yerine getirmediği takdirde, teminatı alan şahıs için doğacak tehlikeleri kısmen veya tamamen üzerine almıştır. Bu nedenle bankanın verdiği teminat mektubu, ihtiyati haciz kararı alınabilmesi için yerine getirilen biçimsel bir koşul değil, ileride zararın kısmen veya tamamen karşılanamaması halinde zarara uğrama ihtimali olan borçlu veya üçüncü kişiler için doğacak tehlikeleri kısmen veya tamamen teminat altına alan bir işleve sahiptir. Bankanın ihtiyati haciz taleplerinde kendi teminat mektubunu verebileceğinin kabulü halinde teminat mektubunun bir riski ... ettiği ... sürülemez. Bilakis, riskin ... edilmediği, bankaların ihtiyati haciz taleplerinde teminat aranmayacağı şeklinde kabul edilmesi mümkün olmayan bir sonuç ortaya çıkar. Kamu bankalarının yanı sıra TMSF gibi kamu tüzel kişiliği olan bir kurumun dahi ihtiyati haciz taleplerinde teminat aranmayacağı, ancak özel kanun hükümleri ile yapılan düzenlemeler sayesinde mümkün hale gelmişken, özel hukuk tüzel kişisi olan bir bankanın,

teminat mektubunun mahiyetiyle bağdaşmayan bir yorumla teminattan muaf tutulmasının kabulü mümkün değildir. Özellikle mali yapısı çok güçlü ... veya uluslararası şirketlerin bulunduğu dikkate alındığında, özel kişiler arasında Anayasa’nın 10. maddesinde güvence altına alınan eşitlik ilkesine aykırı şekilde bankalara, kanunlarla tanınmayan bir imtiyazın sağlanması da isabetli olmaz. Zira, bankalar kural olarak özel hukuk hükümlerine tabi olup, ancak kanunlarda açıkça belirtilen imtiyazlardan yararlanabilirler.

Yukarıda açıklanan nedenlerle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 30.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3953, Karar No: 2017/23740, Tarih: 01.11.2017

**4. Ceza Dairesi         2016/3953 E.  ,  2017/23740 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Terk

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, Anayasanın 40/2, CMK’nın 232/6 ve 34/2 ile 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddeleri gereğince, kararda başvurulacak kanun yolu, süresi, mercii ve şeklinin kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerektiği halde, sanığın yüzüne karşı verilen hükümde, temyiz süresinin başlangıcına ilişkin hem tefhim hem de tebliğ ibarelerinin kullanılması suretiyle yanıltıcı gösterilmesi nedeniyle sanığın 05.01.2016 tarihli temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Açıklanmasına karar verilecek yeni hükmün Yargıtay incelemesine tabi olacak ve kesinleşmesi halinde infaza verilecek hüküm olacağı bu nedenle kararın dayandığı tüm kanıtların, bu kanıtlara göre ulaşılan sonuçların, iddia, savunma, tanık anlatımları ve dosyadaki diğer belgelere ilişkin değerlendirmeler ile sanığın eyleminin ve yüklenen suçun unsurlarının nelerden ibaret olduğunun, hangi gerekçeyle hangi delillere üstünlük tanındığının açık olarak gerekçeye yansıtılması gerekirken, açıklanan ilkelere uyulmadan, Anayasanın 141. ve 5271 sayılı CMK'nın 34 ve 223, 230. maddelerine aykırı davranılarak gerekçesiz hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ... Baldan'ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14322, Karar No: 2019/17482, Tarih: 05.12.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/14322 E.  ,  2019/17482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

2.3.2005 tarihli ve 5311 sayılı Kanunun 25. maddesi ile değişik 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 364/1. maddesine göre Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen ve miktar ve değeri Onbin Türk Lirası’nı geçen nihai kararlara karşı temyiz yoluna başvurulabilir. Bu hükümde öngörülen kesinlik sınırı, 24.11.2016 tarih ve 6763 sayılı Kanun'un 4. maddesi ile 02.12.2016 tarihinden itibaren kırk bin Türk Lirası’na, 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanun’un 1. maddesi ile de 28/02/2019 tarihinden itibaren elli sekiz bin sekiz yüz Türk Lirası’na çıkarılmıştır.

Somut olayda, şikayetçi borçlunun ilk derece mahkemesi kararına karşı istinaf yoluna başvurduğu, ... Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun kısmen kabulüne kesin olarak karar verildiği, bu kararın temyizi üzerine ilk derece mahkemesince verilen temyiz talebinin reddine ilişkin kararın Bölge Adliye Mahkemesi tarafından ilk derece mahkemesinin temyiz talebini değerlendirme yetkisi bulunmadığından bahisle yok hükmünde sayılmasına ve borçlunun temyiz dilekçesinin reddine hükmedildiği, borçluca bu kez Bölge Adliye Mahkemesinin son kararının temyiz konusu yapıldığı anlaşılmaktadır.

İptali istenen icra emrinde talep edilen toplam alacak 29.314,87 TL. olup uyuşmazlık konusu değerin, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihine göre, yukarıda belirtilen kesinlik sınırını geçmediği anlaşıldığından, İİK'nun 364/1. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz talebinin reddine ilişkin son kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi’nin temyiz talebinin reddine dair son kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 44,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 05/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9922, Karar No: 2021/1668, Tarih: 16.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/9922 E.  ,  2021/1668 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/4-b maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan mağdur çocuğun sanık ve katılanın müşterek çocuğu olup, velayetinin annesi olan sanığa verildiği, olay günü sanığın markete gitmek için evden ayrıldığı esnada evde bulunan mağdur çocuğun mutfakta yerde bulunan çamaşır suyunu içerek basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin usule, yasaya ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 16.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3266, Karar No: 2012/1832, Tarih: 15.03.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/3266 E.  ,  2012/1832 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 223 ada 13, 14, 296 ada 2 ve 301 ada 4 parsel sayılı sırasıyla 1667.60 m2, 26.21 m2, 745.99 m2 ve 739.11 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar tapu kayıtlarına, tapu dışı paylaşmaya satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ... ve paydaşları tespite esas alınan tapu kayıtlarına, miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların veraset ilamındaki payları oranında ... mirasçıları adlarına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmazların paylaşma yapılmadan bir mirasçı tarafından davalı tarafa yapılan satışının geçersiz olması nedeniyle davacıların davasının kabulüne karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

Dava konusu taşınmazların tespitine esas alınan Haziran 1289 tarih 1376 ve 1377 sayılı sicilden gelen 5.6.1972 tarih 1 ve 2 sayılı tapu kayıtlarının uygulaması yetersiz ise de, bir an için bu tapu kayıtlarının taşınmazları kapsadığı kabul edilse dahi, tapu kayıt maliki ... oğlu ...'ın 01.01.1972 tarihinde öldüğü, tapu kayıtlarının kadastro tespitinin yapıldığı 2001 yılına kadar intikal görmediği, davalı ...'ın taşınmazları tapu dışı ...'ın mirasçısı ...'ndan satın aldığı 1979 tarihten kadastro tespitinin yapıldığı 2001 yılına kadar 21 yıl süre ile zilyet olduğu, taşınmazlarda davacıların zilyetliğinin bulunmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Hal böyle olunca, davacı tarafın tutunduğu tapu kayıtlarının 3402 sayılı Kadastro Kanununun 13/B-c maddesi hükmüne göre hukuki değerlerini yitirdiğinin kabulü gerekir.

Mahkemece delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz, davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 15.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/703, Karar No: 2007/669, Tarih: 26.09.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-703 E.  ,  2007/669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2007

Taraflar arasındaki “kadastro tesbitine itiraz“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.06.2006 gün ve 2006/137 E-  377 K.       sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.11.2006 gün ve 2006/11549-15179 sayılı ilamı ile; (...Kadastro sırasında.... Köyü 105 ada 21 parsel sayılı 3.417,93 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesizden tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı K.A.adına tespit edilmiştir. Davacı Oman Ynetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla  dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm  davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda;karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda;karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi,bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45.maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalı vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 26.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6890, Karar No: 2007/1240, Tarih: 27.02.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/6890 E.  ,  2007/1240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile davalı ... vekili ve davalı ... tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle davacının harçtan muaf olması nedeniyle hakimin havale ve muhabere defterine kayıt tarihine göre davanın hakdüşürücü süre içerisinde açıldığının anlaşılmasına göre davacı ile davalılar ... ve ...’in yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.10.2005 gün 5411 sayılı Bankacılık Kanunu’nun 140. maddesi gereğince davacı harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 443,10 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar ... ve ...’ten alınmasına, 27.02.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10738, Karar No: 2013/5631, Tarih: 04.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/10738 E.  ,  2013/5631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı, dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçi vekilinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 04.04.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4942, Karar No: 2022/10505, Tarih: 22.12.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/4942 E.  ,  2022/10505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre mahalli Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

Sanığın idaresindeki traktörle gece vakti, iniş eğimli virajlı yolda seyir halindeyken viraja hızlı girerek yol dışı kalıp takla atarak kaza yaptığı, tedavisi için götürüldüğü hastanede yapılan kan testinde 151 promil alkollü olduğunun tespit edildiği, adli muayene raporunda sanığın alkollü görünümde olduğunun belirtildiği olayda sanığın vücudundan alınan örnek ile ilgili herhangi bir hakim kararı ya da onayı olmaması nedeni ile sanığın alkollü olduğuna dair hastane raporunun delil olarak kullanılamayacağı gerekçesi ile beraat kararı verilmiş ise de sanığın kolluk beyanında traktörü ile geçerken yol kenarında piknik yapan gençlerle alkol içtiğini, daha sonra traktörü ile evine dönerken direksiyon hakimiyetini kaybettiğini belirttiği anlaşılmakla CMK'nın 75/7. maddeside gözetilerek, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA; 22.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6457, Karar No: 2019/17729, Tarih: 12.11.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/6457 E.  ,  2019/17729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

ÇOCUK : Canan

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında ...'e yönelik kasten yaralama suçu ile sanık ... hakkında suça sürüklenen çocuk ... 'e yönelik yaralama eyleminden verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık olup yapılan başvurunun da bu doğrultuda değerlendirilmesi gerektiği, suça sürüklenen çocuk ... yönünden yapılan itirazın mercii tarafından reddedildiği, kesin olan mercii kararına karşı temyiz yasa yoluna açık olmadığı anlaşıldığından, katılan suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2) Sanık ... hakkında suça sürüklenen çocuk ... 'e yönelik yaralama eyleminden verilen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan ... vekilinin TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

3) Suça sürüklenen çocuk ... 'e yönelik olarak sanıklar ... hakkında tehdit ve hakaret suçlarından, ... hakkında kasten yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından, ... hakkında kasten yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından, ... hakkında tehdit ve hakaret, ... hakkında ise kasten yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından kurulan beraat hükümlerinin temyizinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 12/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.