muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4316, Karar No: 2021/678, Tarih: 10.02.2021

**1. Hukuk Dairesi         2019/4316 E.  ,  2021/678 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ

DAVA TÜRÜ : SÖZLEŞMENİN FESHİ VE BEDEL İADESİ

Taraflar arasında görülen sözleşmenin feshi ve bedel iadesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın kısmen kabulü ile, sözleşmenin feshi isteğinin reddine, 362.070,00 (435.000,00 TL-72.930,00 TL) TL'nin sözleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı ...’den tahsiline karar verilmiş, karara karşı taraflarca yapılan istinaf başvurusu üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davalıların istinaf başvurularının reddine karar verilmiş, davalılar ...ile ...’nin el ve işbirliği içerisinde hareket ettikleri, davacı Derneği zarara uğrattıkları gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, yerel mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına, tapu kaydının iptali ile davalı ... adına tesciline, 435.000,00 TL’nin (davalı ... 100.000,00 TL’den sınırlı sorumlu olmak üzere) 25.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince (davalı ... vekili katılma yoluyla) yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nin raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, gabin ve temsil yetkisinin köyüye kullanılması hukuksal nedenine dayalı sözleşmenin feshi ve tazminat isteğine ilişkindir.

Davacı ... İdaresi vekili, Köftezade Esseyyid ...Çelebi Bin Hasan Vakfının eski yöneticisi olan davalı ... tarafından 507 parsel sayılı taşınmaz payının vakıf adına 435.000,00 TL bedelle diğer davalı ...’den satın alındığını, ekspertiz raporuna göre temlik alınan payın değerinin 50.000,00 TL olduğunu, Vakfın malvarlığından fazla bedel ödenmesi suretiyle hile ve desise ile davalı lehine Vakfın aleyhine ivazlar arasında açık oransızlık oluşturulduğunu, satış işleminin gabin ve hile ile mutlak butlanla malul olduğunu ileri sürerek satış sözleşmesinin gabin nedeniyle feshine, 435.000,00 TL’nin sözleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Feri Müdahiller, Köftezade Esseyyid ... Bin Hasan Vakfının gelirlerinin giderlerini aşan kısmından yararlanan, vakıf mal varlığının miktarı yanında onun iyi veya kötü işletilmesinden de parasal olarak etkilenen kişilerden olduklarını ileri sürerek davacı yanında feri müdahil olarak davaya katılma isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı ... vasisi, kısıtlı olan davalı ...'in oğlu olduğunu, babasının yıllar önce annesinden ayrılarak Mersin'de ayrı bir hayat yaşadığını, felç geçirdiği tarihe kadar babası ile görüşmediğini, felç nedeniyle davalının afazi hastalığına yakalandığını bu nedenle kendisi ile iletişim kuramadığını, dava konusu iş ve işlemler hakkında herhangi bir görgü ve bilgisinin olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vasisi, kısıtlı olan davalı ...'in oğlu olduğunu, babasının yıllar önce annesinden ayrılarak Mersin'de ayrı bir hayat yaşadığını, felç geçirdiği tarihe kadar babası ile görüşmediğini, felç nedeniyle davalının afazi hastalığına yakalandığını bu nedenle kendisi ile iletişim kuramadığını, dava konusu iş ve işlemler hakkında herhangi bir görgü ve bilgisinin olmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Davalı ..., taşınmazın satışı için internette verdikleri ilan neticesinde kocası olan dava dışı ... ile diğer davalı ...'in dava konusu taşınmazın rayiç değeri olan 100.000,00 TL bedelle alım – satımı hususunda anlaştığını, daha sonra tapuda devrin gerçekleştirildiğini, satış bedelinin tamamı elden nakden alınıp eşi ... tarafından banka hesabına yatırıldığını, alıcı olan diğer davalı ...'i daha önceden tanımadığını, Vakıf adına hareket ettiğini bilebilecek durumda olmadığını, davacı Vakfı dolandırmasının söz konusu olamayacağını belirtip davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince, aşırı yararlanma (gabin) şartlarının oluşmadığı, davalı ...’in temsil yetkisini aştığı ve bu yetkiyi kötüye kullandığı, davacının uğradığı zarardan sorumlu olacağı, diğer davalı Hatice’yi bu zarardan sorumlu tutmanın maddi ve şekli hukuk bakımından mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile, sözleşmenin feshi isteğinin reddine, 362.070,00 (435.000,00 TL-72.930,00 TL) TL'nin sözleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalı ...’den tahsiline karar verilmiş, karara karşı taraflarca yapılan istinaf başvurusu üzerine, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, davalıların istinaf başvurularının reddine karar verilmiş, davalılar Abdulkerim ile Ayşe’nin el ve işbirliği içerisinde hareket ettikleri, davacı vakfı zarara uğrattıkları gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile, yerel mahkeme kararının ortadan kaldırılmasına, tapu kaydının iptali ile davalı ... adına tesciline, 435.000,00 TL’nin (davalı ... 100.000,00 TL’den sınırlı sorumlu olmak üzere) 25.02.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden, çekişme konusu 507 parsel sayılı taşınmazın (2.218m2, avlulu kerpiç ev) 1003/1109 payı davalı ... adına kayıtlı iken 25.02.2013 tarihinde 435.000,00 TL bedelle Köftezade Esseyid ... Bin Hasan Vakfı’na satış suretiyle temlik edildiği, akitte alıcı vakfı, 01.03.2012 tarihli yetki belgesi ile davalı ...’in temsil ettiği, üzerinde büyükbaş besihane, eski kerpiç ev binaları, ve sundurma çatılı kiremitli yem-samanlık deposu bulunan taşınmazın davaya konu payının temlik tarihinde 72.930,00 TL olduğunun keşfen saptandığı, Mersin 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/1012 esas, 2013/1517 karar sayılı 19.11.2013 tarihli ilamı ile davalı ...’in 4721 s. TMK’nın 405. maddesi gereğince kısıtlanıp oğlu olan dava dışı ...’ın vasi tayin edildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, Türk Medeni Kanununun 706., Türk Borçlar Kanununun 237. ve 2644 sayılı Tapulama Kanununun 26. maddeleri hükmü uyarınca, tapuda kayıtlı olan bir taşınmazın mülkiyetinin devrini amaçlayan sözleşmelere, resmi olarak yapılmadıkça değer verilemez.

Öte yandan 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 26. maddesi hükmü gereğince hakim, kural olarak tarafların talep sonuçlarıyla bağlıdır. Ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Buna usul hukukunda taleple bağlılık ilkesi denilmektedir.

Somut olayda, yukarıda belirtildiği üzere TMK’nın 706., TBK’nın 237. ve TK’nın 26. maddeleri uyarınca çekişme konusu taşınmazın mülkiyetinin davalı ...’den davacı vakfa naklinde hukuki sakatlık bulunmamakla birlikte temlik tarihinde rayiç değeri 72.930,00 TL olan taşınmaz payının bunun çok üstünde 435.000,00 TL bedelle temlik edildiği, davalı ...’nin taşınmaz bedeli olarak 100.000,00 TL aldığını savunsa da buna ilişkin yazılı belge sunamadığı, resmi akitte bildirilen değere göre davacının zararlandırıldığı, davalı ...’in temsil yetkisini kötüye kullandığı, davalı ...’nin de haksız fiil niteliğindeki bu işlem sonucu oluşan zarardan davalı ... ile birlikte sorumlu olduğu açıktır.

Ne var ki, mahkemece, iptal tescil isteği bulunmamasına rağmen HMK’nın 26. maddesine aykırı olarak talepten fazlasına hükmedildiği gibi geçerli bir hukuki işlemden dolayı tapunun iptal edilmeyeceğinde tereddüt bulunmamasına rağmen yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

Hal böyle olunca, taşınmazın satış bedeli olarak belirlenen 435.000,00 TL ile keşfen saptanan 72.930,00 TL arasındaki bedel farkının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Davalı ...’in yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine, davacı ile davalı ...’nin değinilen yön itibariyle yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK'nın 371/1-a maddesi gereğince Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi kararının BOZULMASINA, HMK'nun 373/2. maddesi gereğince dosyanın kararı veren Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesine gönderilmesine, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 10/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33746, Karar No: 2016/5317, Tarih: 08.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/33746 E.  ,  2016/5317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı ile ihbar tazminatının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 15/04/2004 tarihinden 14/08/2006 tarihine kadar uluslararası tır şoförü olarak asgari ücret+sefer primi ile çalıştığını,ayda ortalama 2 sefer yapıp son olarak sefer başına 450-500 Euro aldığını, iş akdinin davalı tarafından haksız ve ihbarsız olarak feshedildiğini beyan ederek, kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili,davacının iş akdinin kendi istek ve iradesi doğrultusunda istifa ile sona erdiğini, bu nedenle davacının müvekkil şirketten kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkının olmadığını, davacının ücrete ilişkin iddilarının gerçeği yansıtmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar

verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının kıdem ve ihbar tazminatına esas giydirilmiş asgari ücret+sefer primi şeklindeki ücretinin hükme esas alınan bilirkişi raporunda ne şekilde tespit edildiği anlaşılamadığı gibi rapor bu yönüyle denetime elverişli değildir.Diğer taraftan uluslar arası tır şoförü olan davacının 29.11.2005 tarihinden fesih tarihine kadar yurtdışına gerek karayolu gerekse hava ve deniz yoluyla herhangi bir çıkışının bulunmadığı kayıtlardan anlaşılmaktadır.Davacının, 29.11.2005 tarihinden fesih tarihine kadar yurtdışına çıkıp çıkmadığı çıkmamış ise buna işverenin neden olup olmadığı belirlenmek suretiyle buna göre çıkış bulunmayan tarih aralığında sefer priminin,davacının tazminata esas ücretine eklenip eklenmeyeceği değerlendirilmeden,davacının kıdem ve ihbar tazminatı alacağının eksik inceleme ve denetime elverişli olmayan raporla hüküm altına alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2012/19291, Karar No: 2013/6283, Tarih: 26.03.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/19291 E.  ,  2013/6283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun beyanlarında; arabasının kapılarını kilitleyerek sokağa parkettiğini, şu an aracında hiçbir zarar olmadığını, düz kontak yapılmadığını bildirmesi, olay yeri inceleme raporunda da aracın kilit kısmında ve kontakta zorlama izi bulunmadığının tespit edilmesi yine sanık ...'ın savunmasında da; kimliği tespit edilemeyen arkadaşının sentil isimli bir aletle kapının kilidini açtığını ve kontak kısmını da aynı aletle çalıştırdığını söylemesi karşısında sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK.nun 142/2-d maddesindeki suçu oluşturduğu halde yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 26/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1208, Karar No: 2023/4460, Tarih: 08.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/1208 E.  ,  2023/4460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş ise de müteveffanın ölmeden önceki Türkiye'deki son yerleşim yerinin tespiti amacıyla kolluk araştırması yapılmadığı ve müteveffanın Türkiye'deki son yerleşim yerinin tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, müteveffanın Türkiye'deki sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri adresinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan ve müteveffanın sâkin olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri adresi tespit edildikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

08.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/9658, Karar No: 2009/16382, Tarih: 01.10.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/9658 E.  ,  2009/16382 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bergama 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :18.12.2007
Yargıtay — Esas No: 2014/37438, Karar No: 2015/19063, Tarih: 15.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/37438 E.  ,  2015/19063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Halkın bir kesiminin benimsediği dini değerleri alenen aşağılama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun tarihi, işlenme yöntemi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3203, Karar No: 2019/4839, Tarih: 17.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/3203 E.  ,  2019/4839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada.... ile....ve .... Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kayyım atanması istemine ilişkindir.

.... Mahkemesince, nüfus kaydına ve emniyet araştırma yazı cevabına göre küçüğün yerleşim yeri adresinin "..." olarak bildirildiği ve görevli ve yetkili....Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Mahkemesince ise, . ...'ın ikamet adresinin "...." olduğu dosyanın sehven mahkememize gönderildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Mahkemesince; kolluk araştırması sonucunda küçüğe anne ve babası dışında kayyım olarak atanabilecek birisinin bildirilmesi istenmiş, gelen cevabî yazıda kayyım tayini istenen ...'ın annesi .... ile birlikte ... adresine taşındığının bildirildiği ve....Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, mahkemeler arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamakta olup, mahkemece.... Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle ortaya çıkan yetki uyuşmazlığının çözümü için dosyanın Dairemize geldiği anlaşılmıştır. Oysa, olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için ...Mahkemesinin kararında yetkili olduğu belirtilen ...Mahkemesinin de karşı yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında merci tayini için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle merci tayini koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE 17/09/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3154, Karar No: 2018/5635, Tarih: 29.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/3154 E.  ,  2018/5635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait otelin davalıya işyeri sigorta poliçesiyle sigortalatıldığını, dahili su ve fırtınaya karşı, otel binası, sabit tesisatları, müştemilatları, bahçe ve bahçe tanzimi ile havuzdaki oluşabilecek hasarların da teminat altına alındığını, 11/02/2010 ve 08/03/2010 tarihlerinde meydana gelen fırtına ve sağanak yağışlar nedeniyle oluşan sel ve seyelan sonucu otelin çeşitli bölümlerinde hasar meydana geldiğini, müvekkili şirketin hasarın giderilmesi için davalıya başvurduğunu ancak ödeme için makul zaman bildirimi yapılmadığından ve yeni turizm sezonu yaklaştığından mahkeme kanalıyla 84.750,00 TL+KDV hasar tespit edildiğini, tespitten sonra davalı tarafından 12/05/2010 tarihinde 18.134,00 TL ödendiğini beyanla, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla 35.000,00 TL+KDV'nin hasar tarihinden itibaren en yüksek reeskont faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, açılan davanın kısmen kabulü ile; 4.501,23 TL tazminatın 15/03/2010 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair sair istemlerin reddine karar verilmiş; hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, işyeri sigorta sözleşmesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Davacı tarafça dava açılmadan önce mahkeme kanalıyla yaptırılan tespit sonucu inşaat mühendisi bilirkişiden aldırılan bilirkişi raporu ile mahkemece keşif sonucu inşaat mühendisi bilirkişiden aldırılan ve hükme esas alınan bilirkişi raporu hasar miktarı bakımından açık şekilde çelişmiş olup, bu durumda mahkemece 2 inşaat mühendisi ve 1 mimar bilirkişiden oluşan heyetten çatı terasındaki izolasyonun bozulmasının inşaat ve izolasyon yapım hatasından kaynaklanıp kaynaklanmadığı ve hasar miktarı hususlarında tüm raporları irdeleyen, çelişkileri gideren, ayrıntılı, gerekçeli ve denetime açık rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 29/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8731, Karar No: 2018/1212, Tarih: 20.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/8731 E.  ,  2018/1212 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, yaşlılık aylığı bağlanması ve ödenmeyen aylıkların faiziyle tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda temyiz aşamasında davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 20.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.