muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/18953, Karar No: 2007/22322, Tarih: 10.12.2007

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 1995 yılında sattığı ürün bedelinden yapılan  kesinti tarihini takibeden aybaşından itibaren   tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine ilişkindir.

Mahkemece 1.5.1995 tarihinden itibaren davacının tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosya kapsamında davacının sattığı ürün bedelinden 19.4.1995,  27.3.1997, 12.5.1998,  27.5.1999, 18.5.2000 ve 2.5.2001 tarihinde Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı, pancar kooperatifi, tarım kredi kooperatifi, Karadeniz Birlik Yağlı Tohumlar Kooperatifi, Ziraat odasına üye olmadığı  tapuda herhangi kayıtlı gayrimenkulü bulunmadığı, Tarım Müdürlüğü ile Ziraat Bankasından destekleme kredisi olmadığı görülmektedir. Hal böyle olunca mahkemece ilk tevkifat kesintisini takip eden aybaşı olan 1.5.1995 tarihi ile 31.12.2001 tarihleri arasında tesbite karar verilmesi gerekirken  tarımsal faaliyetin kanıtlanamadığı, kesintinin bulunmadığı 1.1.2002-14.10.2005 tarihleri arasındaki döneme ilişkin istemin kabulüne karar verilmesi  usule ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  10.12.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19834, Karar No: 2016/1061, Tarih: 25.01.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/19834 E.  ,  2016/1061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Şirvan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2015

NUMARASI : 2015/45-2015/214

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Dava konusu taşınmazın kamulaştırıldığı belirtilmiş olduğundan, kamulaştırma belgelerinin tümünün davalı idareden, var ise kamulaştırma tarihindeki malike kamulaştırma evrakının tebliğine ilişkin noter tebligatının ilgili noterlikten getirtildikten,

2)Bankaya bloke edilen bedel mevcut ise bu bedelin kamulaştırma tarihindeki tapu maliklerine ödenip ödenmediği davalı idare ile ilgili banka şubesinden sorularak, ödenmiş ise banka dekontu dosyaya konulduktan,

3)Bilirkişi raporlarında değerlendirmede esas alınan ürünlerin dekar başına verim miktarlarının Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2015 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7295, Karar No: 2013/6999, Tarih: 12.11.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/7295 E.  ,  2013/6999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil ... Yayın Grubu A.Ş. ile T. İş Bankası A.Ş. vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, uzun yıllardır kozmetik ve temizlik ürünleri imalat, ihracat ve ithalatıyla uğraşan müvekkilinin imal ettiği ''...'' isimli kozmetik kremin, çıkan yanlış haberler neticesinde satışlarının düşmesine bağlı olarak şirket aktiflerinin pasiflerini karşılayamaz hale geldiğini, iyileştirme projesinin uygulanması halinde borca batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek, iflasın bir yıl süreyle ertelenmesini talep etmiştir.

Bir kısım müdahiller vekilleri, şartları oluşmayan davanın reddini istemişler, bir kısım müdahiller ise cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, iddia, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı şirketin yargılama boyunca uyguladığı iyileştirme projesine göre aktifinde olumlu gelişmeler olduğu, iflasının ertelenmesi kararı verilmesi halinde borca batıklıktan kurtulabileceği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacının iflasının bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmiştir.

Kararı, müdahillerden ... Yayın Grubu A.Ş. ve... A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.

Dava, iflas erteleme istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme esas alınan 22.03.2012 havale tarihli bilirkişi raporunda, 1.400.000,00 TL olan şirket sermayesinin 1.006.139,28 TL'sinin yitirilmiş olduğu, şirketin borca batık olduğu ve iyileştirme projesinde hedeflenen rakamlara ulaşılması ve şirketin borca batıklıktan kurtulmasının üç yılda mümkün olabileceği, öngörülen yeni finansman kaynakları ( sermaye artırımı) sağlanmasından bahsolunması ve somut olarak projenin tatbikine geçilmiş olması nedeniyle uygulanabilir olduğu görüşü bildirilmiş olup, mahkemece yargılamanın ilerleyen safhalarında başkaca bilirkişi raporu alınmayıp sadece kayyım raporlarıyla yetinilerek, davacı şirketin iyileştirme projesi kapsamında çalışmalar yaptığı, aktiflerinde olumlu gelişmeler gözlendiği gerekçesiyle, iflasının bir yıl ertelenmesine karar verilmiştir.

Alınan kayyım raporlarına göre 2012 yılı Şubat ayında ödenmemiş sermaye borcu olan şirketin özvarlığının (-) 1.102. 015.68 TL iken, takip eden aylarda özvarlığın şirket aleyhine sürekli küçüldüğü, dolayısıyla borca batıklığın sürekli arttığı tesbit edildiği halde mahkemece, somut dayanakları açıklanmaksızın yazılı gerekçelerle iflas erteleme kararı verilmiştir.

Alınan kayyım raporlarına göre 2012 yılı Şubat ayında ödenmemiş sermaye borcu olan şirketin özvarlığının (-) 1.102. 015.68 TL iken, takip eden aylarda özvarlığın şirket aleyhine sürekli küçüldüğü, dolayısıyla borca batıklığın sürekli arttığı tesbit edildiği halde mahkemece, somut dayanakları açıklanmaksızın yazılı gerekçelerle iflas erteleme kararı verilmiştir.

İflasın ertelenmesi, borca batık durumda bulunan şirket tarafından sunulan; somut öngörüler içeren, ciddi ve inandırıcı bir iyileştirme projesi çerçevesinde bu durumdan kurtulması kuvvetle muhtemel bulunan kooperatiflerle sermaye şirketleri için öngörülmüş bir hukuki korunma yoludur (İİK.m.179). İflasın ertelenebilmesi için şirketin borca batık durumda olması, sunulacak ciddi ve inandırıcı bir iyileştirme projesi kapsamında şirketin mali durumunu düzeltebileceğine dair somut veriler ileri sürmesi ve fevkalade mühletten yararlanmamış olması gerekir (TTK.m.324, İİK.m.179 vd.). Mahkeme, İİK'nın 166/2. maddesine uygun ilan yapmalı (somut olayda yapılmıştır), borca batıklığı, TTK’nın 324. maddesinde gösterilen şekilde varlıkların rayiç değerine ve İİK’nın 178/1. madde ve fıkrasında belirtilen alacaklılar listesinde gösterilenler ile gerçek anlamda tespit edilebilecek diğer borçların tutarına göre belirlemelidir. Bunun için borçlu şirket tarafından mahkemeye ibraz edilen bilanço ile mali durumun iyileştirilebilmesi amacıyla şirket tarafından bildirilen proje üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, rayiç değerler ve yapılan araştırma ve inceleme sonucu elde edilen gerçekçi verilere göre bilirkişilerce yeniden oluşturulacak şirket bilançosu (borca batıklık bilançosu) da dikkate alınıp bir sonuca gidilmelidir. İflasın ertelenmesinin amacı, borca batık sermaye şirketinin mali durumunu düzelterek borca batıklıktan kurtulmasının sağlanmasıdır. Borca batıklıktan kurtulma ise tüm borçların ödenmesi anlamına gelmeyip, aktifin pasiften fazla olmasını ifade eder. Gerek borca batıklık ve gerek iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığı hususunda (muhasebe ve işletme ekonomisi bilgisi özel ve teknik bilgi niteliğinde bulunduğundan ve hâkimin bunları genel ve mesleki bilgisiyle çözmesi beklenemeyeceğinden) HMK’nın 266. maddesinde gösterildiği şekilde bilirkişinin oy ve görüşüne müracaat edilmeli ve bu raporun da hukuka uygunluğunun hakim tarafından denetlenmesi gerekir. Öte yandan somut verilere dayalı, çelişmeyen öngörüler içeren, özellikle sermaye ve/veya kârlılık artışını netleştiren unsurların varlığının, proje için vazgeçilmez hususlar olduğu gözden kaçırılmamalı; iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğunun bu yolla tespiti cihetine gidilmelidir.

Bir sermaye şirketinin borca batıklık bildiriminde bulunarak iflasını istemesi halinde, bu durumun mahkemece re’sen tespiti gerekir. Bu tesbitin yapılmasında, davacının sunduğu delillere ek olarak, mahkemece gerekli görülen diğer delillerin toplanması, bu kapsamda

Bir sermaye şirketinin borca batıklık bildiriminde bulunarak iflasını istemesi halinde, bu durumun mahkemece re’sen tespiti gerekir. Bu tesbitin yapılmasında, davacının sunduğu delillere ek olarak, mahkemece gerekli görülen diğer delillerin toplanması, bu kapsamda

ilgisi görülen kamu kurumlarından alınacak bilgiler, yapılacak keşif ve mahkemece atanacak bilirkişilerce düzenlenecek raporlar da değerlendirilmelidir.

Borca batıklığın tespitinde sadece davacının kayıtlarına değil, varlıklarının rayiç değerlerine de özellikle bakılmalı, bu noktada, konusunda uzman bilirkişilerin görüşüne başvurulmalıdır.

Dava teorisindeki genel ilkenin bir istisnası olarak, borca batıklık sadece dava tarihi itibariyle değil, yargılama safhasındaki olumlu veya olumsuz gelişmeler de dikkate alınarak belirlenmelidir.

Açıklanan durum karşısında davacı şirketin mevcut kayıtları; mahkemece ulaşılabilecek tapu, trafik, sanayi ve ticaret odaları, ticaret sicil kayıtları gibi hakkında bilgi alınabilecek belgeler, varlık kalemlerinin rayiç değerlerine ilişkin uzman (teknik) bilirkişi görüşleri ve somut olay bakımından özellik arz edebilecek diğer verilerin toplanmasından sonra, konusunda uzman bir bilirkişi heyetinden alınacak teknik, detaylı ve denetime elverişli rapor sonucuna göre borca batıklığın yukarıda gösterilen ilkeler çerçevesinde tespiti ile varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmesi gerekir.

Bu durumda mahkemece, yeni bir bilirkişi kurulundan şirketin rayiç değerlere göre aktif ve pasiflerini tereddüte yer vermeyecek şekilde belirleyen, iyileştirme projesinin uygulanıp uygulanmadığı ve iflas erteleme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususlarında mevcut bilirkişi raporu ve kayyım raporları da karşılaştırılmak suretiyle denetime ve hüküm kurmaya elverişli bir rapor alındıktan sonra oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, bu yönde inceleme içermeyen yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulması doğru olmamıştır.

Diğer yandan, usulüne uygun müdahale dilekçesi veren müdahil ... ve vekili Av. ...'nun adlarının gerekçeli karar başlığında yazılmamış olması doğru olmadığı gibi, davayı açan ve iflasının ertelenmesine karar verilen şirket, davacı şirket iken, kısa karar ve gerekçeli kararda ''davalı'' şirket olarak belirtilmesi de hatalı olmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyiz eden müdahil ...ve...bankası A.Ş vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, BOZULMASINA, peşin alınan harçların istek halinde temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1834, Karar No: 2018/752, Tarih: 17.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/1834 E.  ,  2018/752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça konu aracın açık olan camından uzanıp kapısını açmak suretiyle 35,00 TL bozuk para çalan suça sürüklenen çocuklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Suç tarihinde 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35/1. ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 20/2. maddesi gereğince zorunlu olan sosyal inceleme raporu alınmadan, başka bir dosyadan alınan sosyal inceleme raporuna dayanılarak hüküm kurulması,

3)Cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükmünün, yaş küçüklüğüne ilişkin TCK'nın 31/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle, aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması,

3)Cezada indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükmünün, yaş küçüklüğüne ilişkin TCK'nın 31/2. maddesinden önce uygulanması suretiyle, aynı Kanun'un 61/5. maddesine aykırı davranılması,

4)Suça sürüklenen çocuklar hakkında sonuç cezanın 1 ay 28 gün hapis cezası karşılığı 1.160 TL yerine yazılı şekilde 740,00 TL belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 326/son maddesi gereğince kazanılmış haklarının saklı tutulmasına 17/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17966, Karar No: 2007/20479, Tarih: 06.11.2007

**12. Hukuk Dairesi         2007/17966 E.  ,  2007/20479 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İcra Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2007

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlu  yetkilileri E.C.U. ile M.T.T.’ın ödeme emrinin tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük itiraz süresi içerisinde 08.06.2007 tarihinde borca, ferilere itiraz etmesi üzerine icra müdürlüğünce 14.06.2007 tarihinde takibin durdurulmasına karar verilmiştir. Alacaklı vekili, icra mahkemesine verdiği şikayet dilekçesinde borçlu kooperatifi temsile yetkili olmayan yönetim kurulu üyelerinin itirazlarının geçerli olmadığından bahisle icra müdürlüğünün takibin durdurulması işleminin iptalini talep etmektedir.

07.04.2006 tarihli Ticaret Sicili Gazetesi’nde “imzalardan en az birinin başkan veya ikinci başkana ait olması kaydı ile kooperatifi en az iki imza ile temsil edilmesine dair 27.03.2006 tarihli olağan genel kurul kararının yayınlandığı görülmektedir. Bu karara göre kooperatifi temsil için imzalardan en az birinin birinci başkan E. C. U. veya ikinci başkan M. T. T.'a ait olması gerekmekte olup, icraya verilen itiraz dilekçesinde sözü edilen bu şahısların ikisinin birden imzasını taşıdığından itiraz için yetkili olma koşulu gerçekleşmiş olup itiraz geçerlidir.

Mahkemece borçlu kooperatifin E.C.. veya M. T. T.imzası yanında H. K.'nun da müştereken imzasının bulunması şartı ile yetkili kılındığının kabulü ile itiraz dilekçesinin yetkili kişilerce verilmediği sonucuna ulaşılması 07.04.2006 tarihli ticaret sicil gazetesi içeriği ile bağdaşmamaktadır. Öte yandan kabule göre de, icra takibine kooperatifi temsile yetkili olanlardan birinin imzası ile itiraz edilmesi, bu konuda kendisine icazet verilmediğinin ispat edilmediği sürece itirazın geçersizliğini gerektirmez. Kaldı ki icra mahkemesine verilen cevap dilekçesinde ehli vekaletle borçlu şirket yetkililerince vekalet verildiği yani icazetinde oluştuğu görülmektedir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 06.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10344, Karar No: 2015/23890, Tarih: 06.03.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/10344 E.  ,  2015/23890 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/92614

MAHKEMESİ : Bakırköy(Kapatılan) 6. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/10/2010

NUMARASI : 2010/144 (E) ve 2010/1588 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler,gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 20. ve 22. maddelerinde, kişilerin özel yaşamlarının ve haberleşmenin gizliliği ilkeleri güvence altına alınmış, 38/6. maddesinde, kanuna aykırı olarak elde edilen bulguların delil olarak kabul edilemeyeceği ifade edilmiş, öte yandan uluslar arası metinlerden Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 8. maddesinde özel yaşamın gizliliği korunmuş, 6. maddesinde de adil yargılanma hakkı düzenlenmiştir. Yine Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin içtihatlarında, özel yaşamın gizliliği ilkesine aykırı olarak elde edilen hukuka aykırı delillerin anılan Sözleşme hükümlerine aykırılık teşkil edeceği kabul edilmiştir. (bkz. 6. madde yönünden 12.7.1988 tarihli Shenk-İsviçre kararı, prg. 30-48; Dr. Sibel İnceoğlu, Adil Yargılanma Hakkı, 3.B. 2008, s. 291; 8. madde yönünden 26. 4. 1985 tarihli Malone-İngiltere ve 24.4.1990 tarihli Fransa-Kruslin/Huoin kararı vd., Prof. Dr. Durmuş Tezcan-M.R.Erdem-O.Sancaktar, Türkiye’nin İnsan Hakları Sorunu, 2004, s. 387) İç hukukumuzdaki düzenlemeye gelince, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 206/2-a ve 217/2. maddelerinde, yasa ve hukuka aykırı delillerin hükme esas alınamayacağı açıklanmıştır.

Öte yandan, önceden yürürlükte bulunan ve ceza yargılamasını düzenleyen 1412 sayılı CMUK'nın 18.11.1992 tarihli ve 3842 sayılı Kanun ile değişik 254/2. maddesinde de, “soruşturma ve kovuşturma organlarının hukuka aykırı şekilde elde ettikleri delillerin hükme esas alınamayacağı” belirtilmiştir.