muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/958, Karar No: 2024/226, Tarih: 08.05.2024

İstek hâlinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine,

Dosyanın 6100 sayılı Kanun’un 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.05.2024 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

"K A R Ş I O Y"

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; somut olayda 2004 sayılı Kanun’un 134 üncü maddesinin ikinci fıkrasında belirtilen ihalenin feshini isteyebilecek ilgililerden olmayan şikâyetçiden aynı maddenin üçüncü ve dördüncü fıkraları gereğince ihale bedeli üzerinden nispi harç alınmasının ve şikâyetçinin ihale bedelinin yüzde beşi oranında teminat göstermesinin gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

7343 sayılı Kanun'un 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren 27 nci maddesiyle değiştirilen 2004 sayılı Kanun’un 134 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ihalenin feshini yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler yurt içinde bir adres göstermek koşuluyla icra mahkemesinden şikâyet yolu ile ihale tarihinden itibaren yedi gün içinde isteyebilirler.

7343 sayılı Kanun'un 30.11.2021 tarihinde yürürlüğe giren 27 nci maddesiyle 2004 sayılı Kanun'un 134 üncü maddesine eklenen üçüncü ve dördüncü fıkralarında satış isteyen alacaklı, borçlu, resmî sicilde kayıtlı ilgililer ile sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişilerce ihalenin feshi talebinde bulunulması hâlinde bu kişilerden nispi harç alınması ve teminat yatırılması Kanun’da açıkça düzenlenmiş olduğundan, aynı maddenin ikinci fıkrasında belirtilen ihalenin feshini talep edebilecek ilgililer dışında kalan şikâyetçi üçüncü kişinin ihalenin feshi talebi ihale bedeli üzerinden nispi harca tabidir. Aynı şekilde ihale bedelinin %5'i oranında teminat göstermesi de şarttır.

Mahkemenin davanın esası hakkında yargılama yapabilmesi için varlığı veya yokluğu gerekli olan hâllere dava şartları denir. Dava şartlarının amacı, bir davanın esası hakkında incelemeye geçilebilmesi için gerekli bütün şartları ve bunların incelenmesi usulünü tespit etmek, böylece davaların daha çabuk, basit ve ekonomik bir şekilde sonuçlanmasına yardımcı olmaktır (Baki Kuru, İstinaf Sistemine Göre Yazılmış Medeni Usul Hukuku, İstanbul 2016, s.190).

Mahkemenin davanın esası hakkında yargılama yapabilmesi için varlığı veya yokluğu gerekli olan hâllere dava şartları denir. Dava şartlarının amacı, bir davanın esası hakkında incelemeye geçilebilmesi için gerekli bütün şartları ve bunların incelenmesi usulünü tespit etmek, böylece davaların daha çabuk, basit ve ekonomik bir şekilde sonuçlanmasına yardımcı olmaktır (Baki Kuru, İstinaf Sistemine Göre Yazılmış Medeni Usul Hukuku, İstanbul 2016, s.190).

Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 114 üncü maddesinin birinci fıkrasında dava şartları sayılmış, ikinci fıkrasında ise diğer kanunlarda yer alan dava şartlarına ilişkin hükümler saklı olduğu belirtilmiştir. Aynı Kanun'un 115 inci maddesinin birinci fıkrasında, mahkemenin bu koşulun mevcut olup olmadığını kendiliğinden araştıracağı, ikinci fıkrasında ise bu şartın noksanlığı tespit edilirse davanın usulden reddine karar verileceği ancak, dava şartı noksanlığının giderilmesi mümkün ise bunun tamamlanması için kesin süre verileceği, bu süre içinde dava şartı noksanlığı giderilmemişse davayı dava şartı yokluğu sebebiyle usulden reddedileceği düzenlenmiştir. 6100 sayılı Kanun’un 137, 138 ve 322 nci maddeleri gereğince dava şartları öncelikle incelenir.

İhalenin feshi istemi bir dava değil şikâyet olup, paraya çevirme işlemlerinin hukuka uygun olup olmadığının denetimi yapılmaktadır. 492 sayılı Kanun’un 1 sayılı tarifenin 2/a maddesine göre şikâyette maktu harç alınır. Nispi karar ve ilâm harcının konusu parayla ölçülebilen davalar hakkında uygulama alanı bulmaktadır. 2004 sayılı Kanun’un 134 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında maddesinde yazılı nispi harcın 492 sayılı Kanun anlamında yatırılan harç niteliğinde olmadığı, kötüniyetli ihalenin feshi taleplerinin önüne geçme amacıyla şikâyeti zorlaştırmak için bir araç olarak düzenlendiği maddenin gerekçesinden anlaşılmaktadır. Bu nedenle belirtilen maddedeki harcın yatırılması ihalenin feshi talebinin tamamlanabilir ön şartı olarak değerlendirilmesi ve verilen süre içinde tamamlanmaması hâlinde talebin reddine karar verilmesi gerekir.

Diğer taraftan 2004 sayılı Kanun’un 134 üncü maddesinin dördüncü fıkrasında yer alan “talepte bulunurken teminat gösterilmesi şarttır.” hükmü gereğince teminat ihalenin feshi talebinin ön şartıdır. Şikâyette de kıyasen uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun’un 114/1-ğ maddesi uyarınca teminat yargılama şartı olup aynı Kanun’un 115 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince teminatın yatırılması için şikâyetçiye süre verilerek, süresinde yatırmaz ise ihalenin feshi şikâyetinin usulden reddine karar verilmesi gerekir (İbrahim Aşık, ...., ...., ... Saraç, İcra ve İflas Hukuku, Ankara, 2022, s.319).

O hâlde Özel Dairenin bozma kararında belirtildiği gibi şikâyetçi üçüncü kişi 2004 sayılı Kanun’un 134 üncü maddesinin üç ve dördüncü fıkrasında belirtilen kişilerden olmadığından ihalenin feshi talebi ihale bedeli üzerinden nispi harca tabidir. Aynı şekilde ihale bedelinin %5'i oranında teminat göstermesi de şarttır. Ancak yukarıda açıklandığı gibi nispi harç ve teminat şikâyetin ön şartı olup, bu şartlar tamamlanabilir şartlardır. Şikâyetçi üçüncü kişi tarafından nispi harcın yatırılması ve teminat gösterilmesi için kesin süre verilerek sonuca gidilmesi gerektiğinden Özel Dairenin bozma kararındaki nedenlerin genişletilmesi suretiyle direnme kararının bozulması gerekir.

Hâl böyle olunca direnme kararının yukarıda açıklanan genişletilmiş gerekçe ve nedenlerden dolayı bozulması gerektiğinden kararının Özel Dairenin kararında gösterilen nedenlerle bozulması yönündeki Kurulun çoğunluk görüşüne katılamıyorum.

"K A R Ş I O Y"

İcra ve İflas Kanunu’nun 134/2 nci fıkrasında, ihalenin feshini yalnız satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgililer ve sınırlı ayni hak sahipleri ile pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak edenler icra mahkemesinde şikâyet yolu ile ihale tarihinden itibaren yedi gün içinde isteyebilecekleri hüküm altına alınmıştır.Bir başka değişle İcra ve İflas Kanunu ihalenin feshini talep edebilecek kişileri tahdidi olarak saymıştır.

Aynı Kanun'un üçüncü fıkrasında ise, satış isteyen alacaklı, borçlu, resmî sicilde kayıtlı ilgililer ile sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişilerce yapılan ihalenin feshi talebinin, ihale bedeli üzerinden nispi harca tabi olduğu ve bu harcın yarısının talepte bulunulurken peşin olarak yatırılmasını zorunlu olduğu belirtilmiştir. İİK'nın md.134/4 üncü fıkrasında ise aktif husumet ehliyeti olan ve sınırlı olarak sayılanlar dışında kalan kişilerin ihalenin feshini talep edebilmeleri için ilgili kişilerin muhtemel zararına karşılık olmak üzere ihale bedelinin yüzde beşi oranında teminat gösterilmesinin şart olduğu hüküm altına alınmıştır.

İcra ve İflas Kanunu’nun 134/3 üncü ve 4 üncü fıkralarında öngörülen harç ve teminat zorunluluğu ile tamamen afaki nedenlerle ihalenin feshini istemek suretiyle ihale sürecini sürüncemede bırakmak suretiyle ihalenin taraflarından haksız kazanç elde etmek isteyen kötüniyetli kişilerin haksız ve kötüniyetli davranışlarının önüne geçmek amaçlanmıştır.

Kanun koyucunun 24.11.2021 tarih, 7343 sayılı Kanun'la İİK’nın 134 üncü maddesinde yaptığı bu değişiklikle asıl hedeflediği husus, satış isteyen alacaklı, borçlu, resmî sicilde kayıtlı ilgililer ile sınırlı ayni hak sahipleri dışındaki kişilerin kötüniyetli olarak ihalenin feshini istemelerinin önüne geçmektir. Ancak azda olsa sayılan kişiler dışındaki kişilerin fesih istemede hukuki menfaatlerinin olabileceği ihtimali düşünülerek ve haksız kazanç elde etmek isteyenleri de engellemek için, özel bir harç ve teminat ön koşulu benimsenmiştir.

İcra ve İflas Kanunu’nun 134/2, 3 üncü ve 4 üncü fıkraları birlikte irdelendiğinde, öngörülen harç ve teminat yatırılmadan ihalenin feshi talebini içerin şikâyet dilekçesinin UYAP sistemince hiç kabul edilmemesi veya fiziki ortamda dilekçe esasa kaydedilmeden reddedilmesi gerekir. Zira dilekçe bir kez icra hukuk mahkemesi esasına kaydedildiğinde, duruşmalı olarak incelenecek ve ihalenin feshi şikâyetinde mahkemenin harç ve teminatı yatırtmaya çalışması veya harç ve teminat yatırılmasının özel dava şartı olarak kabul edilip davanın özel dava şartı yokluğundan reddedilmesi süreci dikkate alındığında bu konuda haksız kazanç elde etmeyi meslek edinenlere imkân sağlanacak ve anılan Kanun değişiklerinin amacından uzaklaşılmış olunacaktır.

Somut olayda, müşteki satış isteyen alacaklı, borçlu, mahcuzun resmî sicilinde kayıtlı olan ilgili, sınırlı ayni hak sahibi veya pey sürmek suretiyle ihaleye iştirak eden kişilerden değildir. Buna rağmen yukarıda zikrettiğimiz gibi dilekçesi hiç kabul edilmemesi gerekirken mahkeme esasına kaydedilmiştir. Bu durumda Özel Dairenin bozma gerekçesinde belirttiği gibi, harç ve teminatın öncelikle yatırtılmasından sonra diğer hususların incelemesine geçilmesi hâlinde Kanunu amacına aykırı olarak, haksız kazanç elde etmek isteyen kötüniyetli kişilerin istedikleri zaman ve imkân kendilerine sunulmuş olacaktır.

Bu olaya özgü olarak yapılması gereken iş, teminat ve harç yatırılmamasını HMK md.114/2 nci fıkrası gereğince “diğer Kanunlarda düzenlenen özel dava şartı yokluğu” kabul edilerek değişik gerekçeyle direnme kararının bozulması gerekirken Özel Daire gerekçeleri doğrultusunda direnme kararının bozulmasının doğru olmadığı kanaatinde olduğumdan gerekçe itibariyle karara muhalifim.

.

"K A R Ş I O Y"

Uyuşmazlık, ihalenin feshini isteyen ve alacaklı, borçlu, resmî sicilde kayıtlı ilgililer ile sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişilerce yapılan şikâyet nedeniyle ödenmesi gereken harç ve teminatın niteliğine ilişkindir.

İİK 134 üncü maddesinde kimlerin ihalenin feshini ne suretle isteyebileceği belirtilmiş, Kanun'un üçüncü fıkrasında ise, satış isteyen alacaklı, borçlu, resmî sicilde kayıtlı ilgililer ile sınırlı ayni hak sahipleri dışında kalan kişilerce yapılan ihalenin feshi talebinin, ihale bedeli üzerinden nispi harca tâbi olduğu ve bu harcın yarısının talepte bulunulurken peşin olarak yatırılmasını zorunlu olduğu belirtilmiştir. İİK'nın md. 134/4 üncü fıkrasında ise aktif husumet ehliyeti olan ve sınırlı olarak sayılanlar dışında kalan kişilerin ihalenin feshini talep edebilmeleri için ilgili kişilerin muhtemel zararına karşılık olmak üzere ihale bedelinin yüzde beşi oranında teminat gösterilmesinin şart olduğu hükme altına alınmıştır.

Özel Daire, Bölge Adliye Mahkemesinin şikâyetçinin aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı yönündeki görüşüne katıldığını bozma ilâmında belirtmiştir.

Özel Daire, Bölge Adliye Mahkemesinin şikâyetçinin aktif husumet ehliyetinin bulunmadığı yönündeki görüşüne katıldığını bozma ilâmında belirtmiştir.

Öncelikle hemen belirtilmelidir ki aktif husumet ehliyeti, şahsın davacı olabilme ehliyetidir. Yani bir başka ifade ile dava açma hakkının bulunup bulunmadığı ile ilgilidir. Yasa açıkça kimlerin şikâyette bulunabileceğini saymıştır. Şikâyetçi de bunlardan biridir. Öyleyse dava açma, şikâyette bulunma hakkı vardır. Diğer deyişle aktif husumet ehliyeti bulunmaktadır. Tarafın yargılama sonucunda haksız çıkması taraf sıfatı ile ilgili değildir.

Tartışılması gereken husus, şikâyet dilekçesi ile birlikte yasanın belirttiği harç ve teminatın yatırılmaması hâlinde yapılması gereken işe ilişkindir.

Özel Daire, harç ve teminatın tamamlanması için süre verilmesini öngörürken, Bölge Adliye Mahkemesi ise buna gerek olmadığını, şikâyetin aktif husumet yokluğu nedeniyle reddedilmesi gerektiğini ileri sürmektedir.

Gerek özel Dairenin, gerekse Bölge Adliye Mahkemesinin görüşüne katılmak mümkün değildir. Zira yukarıda da belirtildiği üzere Yasa Koyucu şikâyetçiye şikâyette bulunma hakkı vermiş, ancak bu hakkı bazı zorunlu şartlara bağlamıştır. Yasa metninde açıkça “Bu harcın yarısı talepte bulunurken peşin olarak yatırılmak zorundadır” demektedir.

Bilindiği üzere 6100 sayılı HMK’nın 114 üncü maddesinde dava şartları sayılmış, 114/2.f. ise “Diğer kanunlarda yer alan dava şartlarına ilişkin hükümler saklıdır” diyerek diğer kanunlarla da dava şartı getirilebileceği hüküm altına alınmıştır.

Yasa koyucu, somut olaya uygulanacak olan hükmü düzenlerken, ihalenin feshi davalarının kötüniyetli kişilerce de açılabilip ihalenin sürüncemede bırakılması nedeniyle uygulamada ortaya çıkan sorunları çözmek istemiş, ne var ki şikâyet hakkını da tümden kaldırmayarak, doğrudan ilgili olmayan üçüncü kişilerin şikâyet haklarını kullanmalarını zorlaştırmak ve sonuçta haksız çıkmaları hâlinde cezalandırmayı amaçlamıştır. Aksi olsaydı normal davalarda olduğu gibi şikâyetin reddi hâlinde maktu harç alınıp artanın iade edilmesi gerekirdi hâlbuki ihalenin feshinde şikâyetin reddi hâlinde kalan harcın da şikâyetçiden tahsili istenmiş, böylece Harçlar Kanunu ve bu yöndeki HMK uygulamasından ayrılınmıştır.

Eğer Özel Dairenin dediği gibi harç açısından Harçlar Kanunu'na yollama yapıldığını kabul edersek, Bölge Adliye Mahkemesinin direnme kararında da isabetle belirtildiği gibi harcın tamamlanmaması hâlinde dosya işlemden kalkacak, üç ay beklenecek ondan sonra açılmamış sayılma kararı verilecektir. Yasa Koyucu şüphesiz bunu murad etmemiştir.

Bütün bu anlatımlardan sonra, şikâyette bulunurken yatırılması gereken harç ve teminatın yatırılmaması hâlini dava şartı olarak kabul edip bu gerekçeyle şikâyetin reddinin uygun olacağı tarafımca düşünülmektedir.

Kararın açıklanan gerekçelerle bozulması gerektiği düşüncesiyle Sayın Çoğunluğun Özel Daire gibi bozma görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/7303, Karar No: 2018/5373, Tarih: 12.07.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/7303 E.  ,  2018/5373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 1-) Sanık ... hakkında TCK'nın 155/2, 168/1, 62,50/1-a ve 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-) Sanık ... hakkında TCK'nın 155/2,39/1, 168/1,62,50/1-a ve 52/2-4 maddeleri uyarınca mahkumiyet

Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların mahkûmiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ün, müştekinin yetkilisi olduğu inşaat şirketinde tır şoförü olarak çalıştığı, suç tarihinde kullandığı araca yazılan trafik para cezasını ödemek amacıyla, kullandığı tırdan diğer sanık ile birlikte yakıt deposundan mazot çektiği esnada kolluk kuvvetlerince yakalandığı, bu surette sanıkların hizmet ilişkisinin gereği olarak teslim edilmiş eşya üzerinde zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulundukları, sanıkların ikrar içerir savunmaları, yakalama tutanağı ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, sanıklar hakkında hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun kabulüne yönelik mahkumiyet hükmünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabule, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, sanıkların sair temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine, ancak;

1-Sanıkların hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-07/03/2012 tarihli tutanak içeriğine göre; 155 polis imdat çağrı merkezine yapılan ihbar üzerine görevli polis memurlarının olay yerine geldiklerinde her iki sanığı tırın deposundan yakıt çekerken yakalandıkları, eylemlerini tamamlayamadan polis tarafından elkonulan yakıtın (mazotun) sahibine iade edildiği, rızai iade ve etkin pişmanlığın söz konusu olmamasına rağmen TCK 168. maddenin sanıklar lehine uygulanarak cezalarda indirim yapılmış olması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMK 326/son maddesi gereğince sanıkların kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 12/07/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20773, Karar No: 2015/1083, Tarih: 09.02.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/20773 E.  ,  2015/1083 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

vekili Av....

2-... Hizmet Yönetim Temizlik ve Tic. A.Ş.

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı .... vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ....'ne yükletilmesine, 09/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1813, Karar No: 2021/1042, Tarih: 02.02.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/1813 E.  ,  2021/1042 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Karar Tarihi : 06/02/2020

Taksirle bir kişinin yaralanmasına neden olma suçundan sanık ...'ın, 5237 Türk Ceza Kanununun 89/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri uyarınca 1.500,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Şebinkarahisar Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2020 tarihli ve 2019/177 esas, 2020/30 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarihli ve 2008/11-250 esas, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 6. fıkrasının (c) bendinde belirtilen zararın, maddî zarar olduğu, manevî zararı kapsamadığı, ancak söz konusu maddî zararın da hâkimin basit bir araştırma ile saptayabileceği zarardan ibaret bulunduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının sanık hakkında uygulanabilmesi için, diğer koşulların varlığının yanında, “Suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi” gerektiği nazara alınarak yapılan değerlendirmede; somut olayda, sanığın katılanın uğramış olduğu zararı gidermeyi kabul etmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemiş ise de, öncelikle katılandan zararı sorulduktan sonra zarar tespitinin kesin olarak belirlenmesinden sonra sanığın zararı giderip gidermediği belirlenerek sonucuna göre 5271 sayılı Kanunun 231. maddesindeki koşullar dahilinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda hukuki durumun takdir ve tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesinde,

2-Sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda basit yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmiş ise de, dosya kapsamında yer alan 03/06/2019 tarihli geçici hekim raporuna raporuna göre katılanın basit tıbbi müdahale ile giderilemez şekilde yaralandığının anlaşılması karşısında, geçici rapor dikkate alınarak katılan hakkında kati rapor alınmak suretiyle rapor sonucuna göre suç vasfının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 10/06/2020 gün ve 94660652-105-28-6197-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/06/2020 gün ve 2020/52361 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan Sanık ... idaresindeki araçla katılan sanık ... idaresindeki araçların çarpışmaları sonucu her iki katılan sanığın da vücutlarında kemik kırığı olacak şekilde yaralandıkları, katılan sanık ...’in asli kusurlu kabul edilerek TCK’nın 89/1, 62/1 maddeleri gereğince 1.500 TL kesin nitelikte adli para cezası ile cezalandırıldığı, katılan sanık ...’in ise kusursuz olduğunun kabul edilmesiyle beraatine yönelik karar verildiği olayda; öncelikle katılandan zararı sorulduktan sonra zarar tespitinin kesin olarak belirlenmesinden sonra sanığın zararı giderip gidermediği belirlenerek sonucuna göre 5271 sayılı Kanunun 231. maddesindeki koşullar dahilinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda hukuki durumun takdir ve tayin edilmesi gerektiğinden ve yine katılanın geçici raporlarında kemik kırığı olacak şekilde yaralandığı tespit olunmasına rağmen katılanın kati raporu alınmak suretiyle rapor sonucuna göre suç vasfının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden kanun yararına bozma talebinde bulunulmuş ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14/12/2010 tarihli ve 2010/4-210 esas, 2010/259 sayılı kararında da belirtildiği üzere, Yasa yararına bozma yöntemi, karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıkların toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini ve ülke sathında uygulama birliğine ulaşılmasını sağlamak amacıyla, olağanüstü bir denetim muhakemesi yolu olarak Ceza Yargılaması Yasasının 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiş olup bu denetimin konusu, maddi ve yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılıklardır. Olağanüstü kanun yolu olan ve öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozmanın amacı hakim veya mahkeme tarafından verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlıklar ve esasa etkili usul yanılgılarının toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesini sağlamaktır. Kanun yararına bozma yoluna istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle bu kanun yolu dar kapsamlı olup her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu olmayıp; ancak gerek kesin hükmün otoritesinin korunması zorunluluğu, gerekse olağanüstü bir denetim yolu olması nedeniyle dar kapsamlıdır. Her türlü hukuka aykırılığın öne sürülüp incelenmesine elverişli bir denetim yolu da değildir.Tüm bu nedenlerle; somut yasa yararına bozma isteminin CMK'nın 309 ve 310. maddesinde düzenlenen amaca uygun hukuka aykırılık niteliğinde bulunmaması nedeniyle,

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, Şebinkarahisar Asliye Ceza Mahkemesinin 06/02/2020 tarihli ve 2019/177 esas, 2020/30 sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi uyarınca REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.