muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6148, Karar No: 2023/5607, Tarih: 27.09.2023

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.09.2018 gün ve 14-2018/6576 sayılı itiraznamesi ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun cinsel istismarı suçlarından verilen bozma kararları yönünden karara itiraz edilmesi üzerine Yargıtay Kapatılan 14. Ceza Dairesi'nin 13.11.2018 tarihli ve 2018/7180 Esas, 2018/6652 Karar sayılı kararıyla itiraz nedenlerinin yerinde görülmediği belirtilerek Reddiyle, 5271 sayılı Kanun'un 308 inci maddesinin ikinci ve üçüncü maddeleri uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına Tevdiine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 02.11.2022 tarihli ve 2018/14-584 Esas, 2022/683 Karar sayılı kararıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının reddine karar verilip dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdi edilmesine karar verilmiştir.

6. Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2023 tarihli ve 2023/23 Esas, 2023/104 Karar sayılı kararıyla sanık ...'nın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ...'ın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ...'ın çocuğun cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 103 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanıklar haklarında üst sınırdan ve takdiri indirim hükümleri uygulanmadan hüküm kurulması, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat yerine mahkûmiyet kararı verilmesi, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

B. Sanık ... Ve Müdafiinin Temyiz İstemi

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın lehine olan hükümler uygulanmayarak eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, şüpheden sanığın yararlandırılmadığına, dosya kapsamında sanığın aleyhine delil olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

B. Sanık ... Ve Müdafiinin Temyiz İstemi

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın lehine olan hükümler uygulanmayarak eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, şüpheden sanığın yararlandırılmadığına, dosya kapsamında sanığın aleyhine delil olmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

C. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi

Kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanığın atılı suçu işlediğine dair dosya kapsamında hiçbir delil bulunmadığına, mağdurun başka delillerle desteklenmeyen, çelişkili ve hayatın olağan akışına aykırı beyanlarının hükme esas alınmaması ve kazanılmış hak ilkesinin ihlal edildiğine, sanığın cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, somut deliller bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin kabulü;

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemenin kabulü;

1.İddianame, sanıkların savunmaları, mağdure ve katılan beyanları, tanık beyanları, olay tespit tutanağı, Adli Tıp Kurumu (ATK) raporu, nüfus ve aile nüfus kayıt tabloları ile dosya içerisindeki sair belge ve delilerden; olay tarihi olan 2010 Yılı Eylül ayı içinde sanıkların, sanık ...’ın önceden tanıdığı ve arkadaş olduğu mağdure ile annesi ve mağdurenin de aralarında olduğu kızlarını alarak (...) İlçesinde (...) kenarında ağaçlık bir yere pikniğe götürdükleri, piknik sırasında sanıkların aldığı alkollü içkilerden mağdurenin de içtiği, sanık ...'nın mağdurenin annesi ile birlikte arkadaşlarını almak için ayrıldığı ve piknik yerinde kalanlardan sanık ...'ın tanık ... ile gezerken mağdure de kardeşlerini ırmağa düşmemesi için gözettiği esnada sanık ... yanına giderek eli ile sağ bacağını okşayıp ardından da zorla yere yatırıp dudaklarından öptüğü, mağdurenin tepki göstermesi nedeniyle eylemine kendiliğinden son verdiği, bu şekilde mağdureye yönelik basit cinsel istismarda bulunduğu, bilahare mağdurenin annesi ve arkadaşları piknik yerine geldikleri ve bir süre eğlenip tekrar annesi ve sanık ...'nın arkadaşlarını geri götürmek üzere ayrıldığı, piknik sırasında da alkollü içki alan mağdureye, sanık ...'ın biraz gezelim açılırsın şeklinde konuşarak yürümeye ikna ettiği, bu şekilde çalılık bir alana gittikleri oturdukları sırada sanık ...'in mağdureyi yere yatırıp direnmesine rağmen dudaklarından öpüp pantolonunu ve iç çamaşırını çıkarıp daha sonra da kendi pantolonunu ve iç çamaşırını çıkarıp tükrük de kullanarak rıza hilafına vajinal yoldan organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduğu, mağdurenin imdat tepkisi ile olay yerine sanık ... ve tanık ...'nın geldiği ve sanık ...'ın kalkıp giyindiği, piknik yerine döndükleri, tanık ...'nın eylemleri kısmen doğruladığı, daha sonra annesi ve diğer sanık ...'nın da geldiği ve mağdurenin bilahare aldığı alkollü içki nedeniyle hava almak için tek başına yürümeye başladığı bunu gören sanık ... yanına gelip birlikte yürümeyi teklif ettiği, piknik yerinden uzak bir mesafede ırmak kenarına giderek ağaç altında oturdukları, sanık ...'nın burada mağdureyi ellerinden tutarak zorla yere yatırıp pantolonunu ve iç çamaşırlarını indirip akabinde de kendi pantolonunu ve iç çamaşırlarını indirip, rıza hilafına vajinal yoldan organ sokmak suretiyle nitelikli cinsel istismarda bulunduğu, mağdurenin olay tarihi itibariyle on beş yaşından küçük olduğu, resmi hastane doğumlu olduğu ve hukuken geçerli rıza açıklama ehliyetinin bulunmadığı, mağdurenin eylemlerden mütevellit ruh sağlığındaki bozulmanın artığının belirtildiği, olayların bu şekilde gelişerek sübut bulduğunun anlaşıldığı belirtilmiştir.

2.Sanıklar üzerlerine atılı suçlamayı kovuşturma aşamasında kabul etmediklerini savunmuşlar ise de, iddia, toplanan deliller, olay yakalama tutanakları, adli raporlar, iç beden muayene raporu, suç atması için ciddi bir nedeni görülmeyen mağdurenin aşamalarda tutarlılık gösteren anlatımı, iddiayı kısmen doğrular tanık ...'nın beyanı, sanık ...’ın aşamalarda tevil yollu ikrarı kapsamına göre sanıkların savunmalarına itibar edilmemiş ve yukarıda belirtilen eylemleri gerçekleştirdiklerinin sabit görüldüğü belritilmiştir.

3. Uyulmasına karar verilen Yargıtay 14. Ceza Dairesinin bozma ilamında ve bu ilama yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yapılan itiraz üzerine Yargıtay Ceza Genel Kurulunca verilen itirazın reddi kararında da belirtildiği gibi sanıkların eylemlerinin mağdurun ruh sağılığını ayrıca bozmadığı, bu hususa ilişkin aldırılmış olan ihtisas raporunda mağdurun olay öncesi yaşadığı başka cinsel istismar olayları nedeniyle ve travmatik aile ortamı nedeniyle ruh sağlığının bozulduğunun belirtildiği, dolayısıyla sanığın eylemi nedeniyle mağdurun ayrıca ruh sağlığı bozulmadığından sanıklar hakkında 6545 sayılı yasa değişikliğinden önceki 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinini altıncı fıkrasında düzenlenen ruh sağlığının bozulmasına ilişkin nitelikli halin uygulanma şartlarının oluşmadığı görülmüş lehe aleyhe yasa karşılaştırmasında da bu nitelikli halin gözetilmediği belirtilmiştir. Yine mağdure hakkında aldırılan adli rapor gözetildiğinde eylemlerin cebir, tehdit, hile kullanılarak işlendiğine ilişkin şüpheden arınmış somut maddi delil olmadığından eylemlerde aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının uygulama şartlarının bulunmadığı görülmüş lehle aleyhe yasa karşılaştırmasında bu nitelikli halin gözetilmediği belritilmiştir.

4.Sanıklar ... ve ... hakkındaki uygulama; sanıkların eylemlerinin organ sokmak suretiyle on beş yaşından küçük mağdureye yönelik cinsel istismar suçu kapsamında kaldığı, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası değerlendirilerek bulunan netice cezalar itibariyle sanıklar ... ve ...'ın üzerlerine atılı nitelikli cinsel istismar suçu ile ilgili verilen netice ceza itibariyle suç tarihindeki 5237 sayılı Kanun hükümlerinin lehe sonuç doğurduğu kanaati ile sanıkların üzerlerine atılı subut bulan suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki düzenleme ile hükümler kurulduğu belirtilmiştir.

5. Bozma sonrası cezalandırma yapılırken Ceza Genel Kurulu kararında da belirtildiği üzere sanıkların eylemi nedeniyle müstakilen mağdurenin ruh sağlığı bozulmadığı için bu nitelikli hal lehe aleyhe yasa karşılaştırmasında gözetilmemiş ise de temel ceza uygulanırken bu durum dikkate alınmış ve bozma öncesi kazanılmış haklarının da bulunmaması nedeniyle temel cezada bir miktar teşdit uygulandığı belirtilmiştir.

5. Bozma sonrası cezalandırma yapılırken Ceza Genel Kurulu kararında da belirtildiği üzere sanıkların eylemi nedeniyle müstakilen mağdurenin ruh sağlığı bozulmadığı için bu nitelikli hal lehe aleyhe yasa karşılaştırmasında gözetilmemiş ise de temel ceza uygulanırken bu durum dikkate alınmış ve bozma öncesi kazanılmış haklarının da bulunmaması nedeniyle temel cezada bir miktar teşdit uygulandığı belirtilmiştir.

6.Sanık ... hakkındaki uygulama; sanığın eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı kapsamında olduğu, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesinin ikinci fıkrası değerlendirilerek bulunan netice ceza itibariyle suç tarihindeki 5237 sayılı Kanun hükümlerinin lehe sonuç doğurduğu kanaati ile sanığın üzerine atılı subut bulan suç nedeniyle 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki düzenleme ile hükümler kurulduğu belirtilmiştir.

7. Diğer taraftan mağdurenin ırmak kenarında otururken yanına gelen sanık Abudullah'ın gerçekleştirdiği cinsel istismar eyleminde cinsel istismar suçunun işlendiği sırada ve eylemle sınırlı süre ile mağdurenin iradesiyle hareket edebilme imkanının ortadan kaldırılmasının kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturmayacağı, kişinin vücudunun suçun konusu olması nedeniyle mağdurenin hareket edebilme özgürlüğü ortadan kaldırılmadan bu suçun işlenemeyeceği, dosya kapsamına göre sanığın mağdurenin hürriyetini kısıtlayıcı başka bir hareketinin de bulunmaması karşısında mevcut haliyle eylemin sadece çocuğun cinsel istismar suçu ile sınırlı kaldığı ve atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun ayrıca oluşmadığı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanığın beraatine karar verildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre; yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, sanıkların mahkumiyetlerine konu eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı ve eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği gibi beraat hükmünün de dosya kapsamına uygun olduğu, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve Devletin kanundan kaynaklanan koruma yükümlülüğünü yerine getirmesi nedeniyle vekalet ücretine hükmedilmemesinin de yerinde olduğu anlaşılmakla; hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamış ve temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Nevşehir 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28.02.2023 tarihli ve 2023/23 Esas, 2023/104 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan Bakanlık vekili, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1336, Karar No: 2015/1317, Tarih: 27.05.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/1336 E.  ,  2015/1317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre sanığın diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suç tarihi olan 31.08.2009 günü güneşin 19.31'de battığı, TCK'nın 6. maddesi uyarınca gece vaktinin güneşin batışından bir saat sonra başlaması gerektiği de gözetilerek, oluşa ve dosya içeriğine göre, olay günü 20.00 sıralarında mağdura ait araçtan bozuk para poşetini alan sanığın eylemini gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirdiği gözetilmeden koşulları oluşmadığı halde hakkında TCK'nın 143. maddesi ile cezada arttırım yapılması,

Kabule göre de;

2- Sanık hakkında hırsızlık suçundan temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi karşısında, suçun gece işlediğinden bahisle 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılırken, yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en üst sınırdan arttırım oranının belirlenmesi suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 27.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7369, Karar No: 2018/2486, Tarih: 19.02.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/7369 E.  ,  2018/2486 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Dosya içerisinde mevcut olan CD'ye ilişkin 29.05.2014 tarihli kamera görüntüsü inceleme tutanağı içeriğine göre, sanığın Kaymakamlık binası çıkış kapısına doğru yaklaşan katılanı kolundan tutarak çıkmasını engellediğinin, aralarında sürekli itiş kakış olduğunun, katılanın kapıdan çıkmak için birkaç kez hamle yaptığı, ancak sanığın sürekli elleriyle katılanı tutarak ve önüne geçerek çıkmasına engel olduğunun, saat 09.24.02 sıralarında sanığın katılanı iki eliyle kollarından itmesi sonucu katılanın yere düştüğünün belirtilmesi karşısında, olaya ilişkin görüntüleri içeren CD'nin mahkeme huzurunda incelenmesi suretiyle CD'nin ses ve görüntü içerip içermediği ve ses ve görüntü içermesi halinde ses ve görüntülerde neler olduğu tespit edilip, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde hakaret ve kasten yaralama suçlarından beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27192, Karar No: 2018/187, Tarih: 09.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/27192 E.  ,  2018/187 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise, sanığın müştekiye ait 5 TL'yi çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan eşyanın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 4. fıkrasının ''Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz.'' şeklinde düzenlendiği, sanık hakkında ise verilen cezanın kısa süreli olmadığının anlaşılması karşısında; hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 4. fıkrasının ''Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz.'' şeklinde düzenlendiği, sanık hakkında ise verilen cezanın kısa süreli olmadığının anlaşılması karşısında; hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olan TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 09.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/16759, Karar No: 2011/2128, Tarih: 17.02.2011

**7. Ceza Dairesi         2008/16759 E.  ,  2011/2128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : 5149 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suç tarihinde yürürlükte olup sanık yararına olan 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 23.maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulamasının tartışılmasının gerekmesi,

2-Sanığa verilen hapis cezasından çevrilen adli para cezası ile doğrudan doğruya verilen adli para cezasının hüküm kurulurken toplanması suretiyle 5275 sayılı yasanın 99.maddesine muhalefet edilmesi,

3-Suça konu maç biletlerinin dosyada delil olarak saklanması gerekirken yazılı şekilde müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 17.02.2011 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22254, Karar No: 2016/3348, Tarih: 16.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2014/22254 E.  ,  2016/3348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ...'un'un 15.01.2013 tarihinde dahili, nedenlere bağlı beyin kanaması nedeniyle vefat ettiğini, murisin davalı sigorta şirketi ile hayat sigorta poliçeleri imzaladığını, ölümü sonrası sigortaya poliçe teminatının ödenmesi için başvurulduğunu ancak davalı sigorta şirketince alkol tüketimin gizlendiği ve sigara tüketimi olduğundan az beyan edildiğinden zararın teminat dışı olduğu belirtilerek ödeme yapılmadığını,murisin ölümü sırasında alkolü olmadığını ve ölümün sigara ve alkol kullanımına bağlı gelişmediğini belirterek fazlaya ilşin olarak 10.000,00 TL tazminatın ölüm tarihinen itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davasını 90.750,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı sigorta şirketi vekili, miktarın belli olmasına rağmen kısmi dava açılmasının hukuka aykırı oluğunu, 2012 tarihli poliçe bakımından dain mürtehin bakanın muvafatinin alınmadığını, davacının tek başına aktif dava ehliyetinin bulunmadığını, murisin sigara tüketiminin olduğundan az ve alkol tüketiminin hiç de belitilmediğini, doğru beyan yükümlüğüne aykırı davrandığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, murisin ölümünün dahili nedenlere bağlı beyin kanaması sonucu gerçekleştiği, sigara ve alkol tüketiminin ölüm olayı ile direkt nedensellik bağı kurulamayacağı gerekçesiyle davanın kabulüne, 15.750,00 TL ve 75.000,00 TL den toplam 90.750,00 TL nin temerrüt tarihi olan 18.06.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline verilmiş; hüküm, davalı sigorta şirketi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve dain mürtehin bankaya olan borcun kapatılmış olması nedeniyle dava dışı bankanın davaya muvafakatin aranmasının gerekmemesine göre, davalı sigorta şirketi vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 6.199,13 TL onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 16/03/2016 gününde oybirliğiyle verildi