muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15554, Karar No: 2017/4540, Tarih: 29.05.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/15554 E.  ,  2017/4540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Yasa'nın yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gözetildiğinde davanın yasal dayanağı 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesidir.

Kurum müfettişliği tarafından düzenlenen raporda, dava konusu olayın iş kazası olduğu, davalı işveren ... Fabrikaları A.Ş.'nin olayın meydana gelmesinde %100 kusurlu olduğu tespiti yapılmıştır.

Yargılama aşamasında düzenlenen ve hükme esas alınan heyet bilirkişi raporunda, davalı işveren ... Fabrikaları A.Ş.'nin %80 oranında kusurlu bulunduğu (bu kusurun %5 inin ...’e, %5 inin ...’e, %5 inin ...’a, %5 inin ...’ya ait olacağı) tespiti yapılmıştır.

Mahkemece, talep ve kabule göre; teselsül olmadığından, davalı işveren şirketin kendi kusur oranı olan % 60 tan sorumlu olduğu dikkate alınmalıdır.

Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dosya kapsamına göre, hak sahiplerine ölüm aylığının da bağlandığı belirgin olmakla, dava konusu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. (5510 sayılı Yasanın 54.) maddesi uyarınca indirilip indirilmediği araştırılarak, indirildiğinin anlaşılması halinde; gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Yasanın 92. (5510 sayılı Yasanın 54.) maddesi uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fark fiili ödeme miktarının da eklenmesi suretiyle belirlenecek miktarın ilk peşin sermaye değerli gelir olduğunun gözetilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek, eksik araştırma ve inceleme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davalı vekilinin temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 29.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11378, Karar No: 2013/17660, Tarih: 26.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11378 E.  ,  2013/17660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet, kamuya yararlı bir işte çalışmasına

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 22.11.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13, Karar No: 2019/7818, Tarih: 10.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/13 E.  ,  2019/7818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının sadece sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünü aleyhe temyiz ettiği anlaşılmakla yapılan incelemede;

1) Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı basit yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında mağdura karşı 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 53. maddeleri gereğince takibi şikayete bağlı basit yaralama suçundan kamu davası açıldığı, mağdurun 30.09.2015 tarihli celsede "ben sanıklardan ...'ten şikayetçiyim, ...'den şikayetçi değilim." demek suretiyle sanık ... hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği, sanık ... yönünden şikayetçi olduğu anlaşılmış ise de; müsnet suçun sanıklar tarafından iştirak halinde işlendiği ve 5237 sayılı TCK'nin 73/5. maddesinde "iştirak halinde suç işlemiş sanıklardan biri hakkında şikayetten vazgeçme, diğerlerini de kapsar." şeklindeki düzenleme ve sanık ...'in 20.01.2015 tarihli celsede alınan beyanında, hakkında şikayetten vazgeçme olursa kabul ettiğini belirtmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nin 73/4. ve 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddeleri gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının şikayetten vazgeçme nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nin 73/4. maddesi yollaması ile 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı basit yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında mağdura karşı 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 53. maddeleri gereğince takibi şikayete bağlı basit yaralama suçundan kamu davası açıldığı, mağdurun 30.09.2015 tarihli celsede "ben sanıklardan ...'ten şikayetçiyim, ...'den şikayetçi değilim." demek suretiyle sanık ... hakkındaki şikayetinden vazgeçtiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 73/6. maddesi gereğince, sanıktan şikayetten vazgeçmeyi kabul edip etmediği sorularak sonucuna göre hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7138, Karar No: 2019/3664, Tarih: 21.02.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/7138 E.  ,  2019/3664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Müstehcenlik

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen müstehcenlik eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi başkaca hukuka aykırılığa rastlanmamıştır.

Ancak;

Sanık hakkında hapis cezası yanında doğrudan verilen 2400 TL adli para cezalarına ilişkin 15/05/2013 tarihli hükmün, sadece sanık tarafından temyiz edilip Özel Dairece bozulmasından sonra, "cezayı aleyhe değiştirme" yasağı gözetilmeden, sanığın sonuç olarak hapis cezası yanında doğrudan verilen 2500 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmesi suretiyle, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz iddiaları bu nedenlerle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası, sonuç hapis cezası yanında doğrudan verilen adli para cezasının 2400 TL’ye indirilmesi biçiminde değiştirilmesi suretiyle, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13429, Karar No: 2010/4431, Tarih: 23.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13429 E.  ,  2010/4431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/197 Esas-2005/154 Karar, Dairenin 2009/13397 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/220, Karar No: 2014/2621, Tarih: 10.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/220 E.  ,  2014/2621 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Temizlik Otom. Elekt. San. Tic. Ltd. Şti vek. Av. ... ile davalı ... Elekt. San. Tic. Ltd. Şti. vek. Av. ... aralarındaki menfi tespit davası hakkında ... 5. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 17.04.2013 gün ve 2012/110 E. - 2013/184 K. sayılı hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen dava konusu iki adet çekin okunaklı önlü-arkalı onaylı suretlerinin ve ... 36. İcra Müdürlüğü'nün 2012/5736 sayılı takip dosyasının onaylı suretinin eklenerek birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4011, Karar No: 2016/4233, Tarih: 26.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/4011 E.  ,  2016/4233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5897, Karar No: 2018/11751, Tarih: 13.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5897 E.  ,  2018/11751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suç tutanağında emvalin 6-7 ay önce kesildiğinin belirtilmesi karşısında gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 13/11/2009 yerine tutanağın düzenlendiği 13/05/2010 tarihi olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün maddi hata olarak görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Bilirkişi raporuna göre suça konu emvalin, dikiliden kesilmeyip yakacak nitelikli titrek kavak ağaçlarının sürgün veren dallarının balta ile kesilmesinden elde edilmesi ve suça konu ağaçların hayatiyetlerini kaybetmeyerek sürgün verme özelliklerini devam ettirdiklerinin anlaşılması karşısında sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve hükümden önce 14.04.2011 tarih, 27905 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüşüp suç tarihi olan 13/11/2009 tarihi ile karar tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, yed'iemine alınan emvalin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine, 13/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4351, Karar No: 2023/4787, Tarih: 03.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/4351 E.  ,  2023/4787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 34. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/439 E., 2023/160 K.

DAVA TARİHİ : 18.04.2017

KARAR : Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... Anadolu 29. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/576 E., 2021/464 K.

Taraflar arasındaki sigorta başlangıcının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın SGK yönünden reddine, İlyas Koç yönünden davanın husumetten reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, İlk derece Mahkemesince 28.12.2021 tarihli ek karar ile istinaf talebinin süreden reddine karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi tarafından verilen ek kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartları ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı dava dilekçesinde,davalıya ait işyerinde 10.03.1987 tarihinde sigortalı olarak çalıştığını, çalışmasına ilişkin işe giriş bildirgesinin bulunduğunu belirterek, sigorta başlangıcının 10.03.1987 tarihi olarak tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı Kurum vekili; çalışma olgusunun yöntemince kanıtlanması gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

2.Davalı İlyas Koç 09.06.2016 tarihli duruşmada alınan beyanında; "...Davacıyı eskiden tanırım. Ben 1 sene kadar önce felç geçirdim. Bu nedenle hem işitme zorluğu yaşıyorum hem hafıza zorluğu yaşıyorum. Davacıyı önceden tanıyorum. Davacı akrabam değildir. Davacı mahalleden de komşumdur. Bana gösterilen sigorta işe giriş bildirgesindeki kaşe ve el yazılarının tamamı bana aittir. Bu sigortalı işe giriş bildirgesini kuruma ben verdim. Primlerin ödemişimdir. Aradan uzun yıllar geçti. Aradan 30 sene geçtiği için ve felç geçirdiğim için davacının ne kadar çalıştığını hatırlamıyorum..." demiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.Davanın SGK yönünden reddine, davalı İlyas Koç yönünden husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

2. Mahkemece ayrıca, davacı tarafından kararın yasal süre olan tebliğ tarihinden itibaren 2 hafta geçtikten sonra istinaf edilmesi üzerine, 28.12.2021 tarihli ek karar ile davacının istinaf istemi süreden reddedilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı asil istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı istinaf dilekçesinde, ilk derece mahkemesince istinaf dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle ek kararın kaldırılması talep edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı asil istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı istinaf dilekçesinde, ilk derece mahkemesince istinaf dilekçesinin süre yönünden reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğundan bahisle ek kararın kaldırılması talep edilmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile somut olayda, gerekçeli kararın davacıya 09.12.2021 tarihinde kalemde (bizzat kendisine) tebliğ edildiği, davacının istinaf dilekçesini, iki haftalık istinaf başvuru süresinin 23.12.2021 günü dolmasından sonraki bir tarih olan, 27.12.2021 günü verdiği, gerekçesiyle istinaf dilekçesinin süre aşımı sebebiyle reddine ilişkin İlk Derece Mahkemesince verilen ek karara karşı istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 10.03.1987 tarihinin sigortalılık başlangıç tarihi olarak tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 345 inci, 346 ncı maddesinin 2 nci fıkrası, 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunun 2 inci, 108 inci maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyiz istemi, davacı asilin istinaf dilekçesinin süre yönünden reddine yönelik ilk derece mahkemesinin ek kararına yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın kaldırılmasına ilişkindir.

3.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 345 inci maddesi uyarınca ilk derece mahkemesince verilen kararlara karşı istinaf yoluna başvuru süresi iki haftadır. Bu süre, ilamın usulen taraflardan her birine tebliğiyle işlemeye başlar.

4.Somut olayda, gerekçeli karar davacıya 09.12.2021 tarihinde kalemde (bizzat kendisine) tebliğ edilmiş, davacı istinaf dilekçesini, iki haftalık istinaf başvuru süresinin 23.12.2021 Perşembe günü dolmasından sonraki bir tarih olan, 27.12.2021 Pazartesi günü vermiştir.

5.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davacının temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

03.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14295, Karar No: 2012/16695, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14295 E.  ,  2012/16695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun kararın ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6370, Karar No: 2021/6709, Tarih: 30.11.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/6370 E.  ,  2021/6709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi'nce bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne dair verilen 24.06.2020 tarih ve 2020/763 E. - 2020/669 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı; kendisine ait olan ...de bulunan Yalı Pide ve Güveç Ürünleri işletmesini 2013 yılının başlarında açtığını, işlerini engellemek amacıyla kendisine ait işyerinin hemen yan binasında bulunan davalı tarafından...Cafe Restaurant isimli işletmesinde, kendisine ait iş yerinin görüntüsünü engellemek için çok büyük, yola taşkın, izinsiz ve rastgele tabelalar asıldığını, ayrıca yoldan geçen herkese el ilanı dağıtarak, sözlü ve zorlamalarla yoldan geçenlerin kendisine ait işletmeye girmesinin engellendiğini, ticari zarara uğradığını ileri sürerek, iş yerinin görüntüsünü kapatan tabela ve panoların kaldırılmasını, el ilanı ve broşür dağıtılmamasını ve 20.000,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davalı iş yerinin balık restorantı olarak çalıştığını ve balık ürünlerinin pişirildiğini, tarafların faaliyet alanlarının birbirlerinden farklı olduğunu, davacının davalıdan 4-5 yıl sonra iş yerini açtığını ve iş yerini açtığında tabelasının mevcut olduğunu, el ilanı dağıtma işinin tüm dünyada reklam faaliyeti olarak yapılan bir iş olduğunu, davalının kimseyi zorlayarak haksız kazanç elde etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya göre; daire kararının manevi tazminat hükmü yönünden bozulmakla, kabul ve red edilen diğer talepler yönünden, tarafların yararına usuli kazanılmış hak doğduğu, 6102 sayılı TTK’nın 56/1-e maddesinde, haksız rekabet sebebiyle müşterileri, kredisi, meslekî itibarı, ticari faaliyetleri veya diğer ekonomik menfaatleri zarar gören veya böyle bir tehlikeyle karşılaşabilecek olan kimsenin, 6098 sayılı TBK’nın 58. maddesinde öngörülen şartların varlığında manevi tazminat verilmesini talep etme hakkına sahip olduğu ve TBK'nın 58. maddesinde ise kişilik hakkının zedelenmesinden zarar görenin, manevi tazminat talep edebileceğinin düzenlendiği, davalının iki iş yerinin arasına, davacının iş yerinin önünü kapatacak şekilde dikey tabela koymak suretiyle gerçekleştirdiği haksız rekabet eyleminin,