muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/31889, Karar No: 2014/35390, Tarih: 11.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/31889 E.  ,  2014/35390 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında müşteki ...'a yönelik hırsızlık ve mala zarar verme suçları ile mağdur ...'a yönelik mala zarar verme suçundan hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık hakkında mağdur ...'a yönelik hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmamış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; mağdurun aracından 20,00 TL değerindeki flash bellleği çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; mağdurun aracından 20,00 TL değerindeki flash bellleği çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4176, Karar No: 2019/1333, Tarih: 27.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4176 E.  ,  2019/1333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık...ın Eskişehir'de faaliyet gösteren Seyyah Uluslararası Nakliyat şirketinin yetkilisi, müteveffa sanık ...’ın... plakalı çekicinin şoförü olduğunu, katılan şirketin Fransa'dan ithal ettiği 75.000 Euro bedelli iş makinesini sanık ...ın yetkilisi olduğu Seyyah Uluslararası Nakliyat şirketi tarafından ... plakalı çekici ve.... plakalı dorse ile taşınması hususunda 3.600 Euro bedelle anlaştıklarını ve 25/11/2011 tarihli sözleşmeyi imzaladıklarını, 01/12/2011 günü katılan şirkete ait iş makinesinin Erenköy Gümrüğü'ne bağlı Çobantur Antreposuna getirilerek Antrepo Beyannamesi verilerek gümrük sahasına girdiğini, ancak; taşıma şirketinin e-mail yoluyla iş makinesinin taşıma sırasında ... plakalı dorseye zarar verdiğini iddia ederek zararlarının giderilmesini, aksi takdirde yükü indirmeyeceklerini bildirdiklerini, bu taleplerinin reddedildiğini, ayrıca Kartal 6. Noterliğinden 07/12/2011 tarih ve 31761 yevmiye numaralı ihtarname gönderildiğini, bu ihtarnameye rağmen sanık...’ın müteveffa sanık ...’a talimat vererek iş makinesini bilinmeyen bir yere kaçırdığının iddia edildiği olayda; sanık...ın sahibi olduğu şirkete ait tırın sanık ...'ın sevk ve idaresindeyken katılana ait yurtdışından getirilen taş kırma makinasının yüklemesinin görevliler aralılığıyla yapıldığı, gümrükteyken taş kırma makinasının kayması sonucunda tırın zarar gördüğü, hasar tespiti için gümrükten çıkarak garaja giden tırın yeniden gümrüğe döndüğü, taş kırma makinasında hasarın bulunmadığı, nakil aracı olan tırdaki hasarın tespiti ve zararın karşılanması için Borçlar Kanunu kapsamında hapis hakkının kullanıldığını belirten savunma karşısında, sanık ile katılan arasındaki anlaşmazlığın hukuki boyutta olduğu anlaşılmakla verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle; hükmün ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın hüküm tarihinden sonra 04.06.2013 tarihinde vefat ettiğinin UYAP'tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında; hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın hüküm tarihinden sonra 04.06.2013 tarihinde vefat ettiğinin UYAP'tan temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında; hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşürülmesine karar verilip verilmeyeceğinin mahkemesince değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/24042, Karar No: 2012/17924, Tarih: 05.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/24042 E.  ,  2012/17924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Öldürme

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62,63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile gündüz vakti meskun mahalde tek yönlü bölünmüş cadde üzerinde Aydınlıkevler Kavsağı na seyri sırasında akşam saati olması sebebiyle trafiğin yoğun olduğu bir zamanda, görüş açıkken yaya geçidi bulunmayan yolda sağdan soluna geçen yayayı gördüğünde fren tertibatı almasına rağmen sol şerit üzerinde çarpmayı önleyememesi şeklinde meydana gelen olayda mahkemece tali kusurlu olduğu kabul edilen ve pişmanlığını dile getiren sanığın sabıkasının da bulunmadığı anlaşılmasına rağmen; ”sanığın aktif bir pişmanlığının izlenmeyişi“ şeklindeki yeterli olmayan gerekçe ile TCK nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi;

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekili ile sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 05.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16003, Karar No: 2013/619, Tarih: 15.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/16003 E.  ,  2013/619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı; davalı ile aralarında otomobil satışı nedeni ile sözleşme imzalandığını ve bu sözleşme doğrultusunda davalıya ... Şubesi'nden taşıt kredisi kullandırıldığını, davalı tarafından kullanılan taşıt kredisinin yalnızca aracın bedelinin % 80'lik kısmını karşıladığını, geriye kalan %20'lik kısmının davalı tarafından ödenmesi gerekirken davalı borçlunun bu kısmı karşılamadığını, bunun üzerine %20 'lik kısma karşılık gelen miktarın kendileri tarafından ödendiğini, davalının yerine ödenen bu kısmın tahsili için Sivas 3. İcra Müdürlüğü'nün 2007/2399 esas sayılı takip dosyası üzerinden davalı aleyhine icra takibi başlattıklarını ancak davalının yapmış oldukları icra takibine itiraz ettiğini, davalının icra takibine yapmış olduğu itirazın haksız ve yersiz olduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı; davacı şirketten almış olduğu aracın kredi taksitlerini düzenli olarak ilgili bankaya yatırdığını, davacı şirket tarafından bankaya ödendiği belirtilen miktarın davacı şirketin iç işleyişi nedeni ile ödendiğini, kendisinin bu ödemenin yapılması nedeni ile herhangi bir kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2012/16003-2013/619

HUMK.nun 9. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edildiği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla,sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir.Ayrıca BK 73. maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.

Davacı, davalıya otomobil sattığını, satış bedelinin taşıt kredisi kullanılarak ödendiğini, kredinin %20'lik kısmının kendileri tarafından bankaya ödendiğini, kendileri tarafından ödenen 8.900 TL.nin tahsili için Sivas İcra Dairesinde icra takibi yaptıklarını, davalının icra takibine itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali istemiyle eldeki davayı açmıştır. Mahkemece, ilamsız icra takibinde genel yetkili icra dairesinin borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesi olduğu, davalının yerleşim yerinin Suşehri olduğu, davacı ... Otomotiv Tic. San. A.Ş. tarafından yetkisiz icra dairesinde davalı aleyhine icra takibinin yapıldığı, davalı tarafından icra dairesinin yetkisine, borca ve faize itiraz edildiği, bu haliyle yetkili icra dairesinde yapılan bir icra takibi bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. BK 73 maddesi uyarınca davanın konusu para alacağına ilişkin olduğundan alacaklının bulunduğu yer icra dairesi olan Sivas İcra Dairesi de yetkilidir. Hal böyle olunca işin esasına girilerek sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken icra takibinin yetkili icra dairesinde yapılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17613, Karar No: 2015/1936, Tarih: 11.02.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/17613 E.  ,  2015/1936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : FATSA SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 26/02/2014

NUMARASI : 2011/718-2014/203

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde, temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, dava konusu taşınmazların ortak mirasbırakan R.A.. adına tapuda kayıtlı olduklarını, taşınmazların murisin ölümünden sonra davalılar tarafından kullanılarak fındık ürününün toplandığını ileri sürerek eldeki davayı açmıştır.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, intifadan men koşulunun oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 1801 ve 180 parsel sayılı taşınmazların tarla, 428 numaralı parselin tarla,ev ve fındık bahçesi, 711 parsel sayılı taşınmazın da fındık bahçesi vasfında olup, bir kısım paylarının; 913,915 ve 940 parsel sayılı taşınmazların ise fındık bahçesi vasfında olup, tam pay olarak tarafların murisi Ramadan Aydık adına tapuda kayıtlı oldukları, R. A..'ın 02.12.1980 tarihinde öldüğü ve tarafların mirasçı oldukları anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; mahkemece yukarıdaki ilkeler çerçevesinde inceleme ve araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Öte yandan, fındık bahçesi vasıflı taşınmazlarda intifadan men koşulunun aranmayacağı hususunun göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması isabetsiz olduğu gibi 180 numaralı parselin ifrazından oluşan 1801 parsel sayılı taşınmaz ile ilgili olarak keşif yapılmamış olması da doğru değildir.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde araştırma yapılması, soruşturmanın eksiksiz tamamlanması, 180 parsel sayılı taşınmazın ifrazının ne zaman yapıldığı ve ecrimisil istenilen dönemler itibarıyla bu parselin ifrazı ile oluşan 1801 parsel sayılı taşınmazın kullanım durumunun da araştırılması, tarla vasıflı taşınmazlar ile ilgi açılan davada intifadan men koşulunun oluşup oluşmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları bu sebeple yerindedir.Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 11.02.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14609, Karar No: 2016/1508, Tarih: 10.02.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/14609 E.  ,  2016/1508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Hükmü temyiz etmeyen sanık ... gıyabında verilen hükmün, Uyap kayıtlarına göre 18.07.2012 tarihinde sanığın hükümlülüğü bittikten sonra 30.10.2012 tarihinde vasi ... askeri birlik adresinde bölük Astsubayı ... imzasına tebliğ edildiği, adı geçen komutanın da tebligat evrakını, vasi ... tebliğ etmesi gerektiği, bu nedenle yapılan tebligat usulüne uygun bulunmadığı cihetle, sanığın vasisinin bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra ortaya çıkacak duruma göre var ise vasisine, yok ise gıyabi kararın sanığa 6099 sayılı Yasa ile değişik 7201 sayılı Yasaya uygun olarak tebliğ edilmesi, hükmü temyiz halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve bu temyize ilişkin ek tebliğname de düzenlendikten sonra Dairemize iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27763, Karar No: 2017/16913, Tarih: 28.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27763 E.  ,  2017/16913 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre: suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak:

1-Suça konu yerin terkedilmiş, olay öncesinde içindeki eşyaların büyük bölümü sökülmüş, kapı ve penceresi olmayan harabe niteliğinde bir yer olduğu ifade edilmiş olmasına göre olay yerinde keşif yapılarak sözkonusu yapının bina vasfında olup olmadığının tespit edilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması.

Kabule göre de:

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli orantılı olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında "suçun işleniş şekli ve özellikleri" de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan her somut olaya uygun yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanıkları iş yerinden çaldığı malzemenin değer tespit tutanağına göre, değeri 5 (beş) kiloluk hurda demirlerin değerinin 2 (iki) TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; sanıkları iş yerinden çaldığı malzemenin değer tespit tutanağına göre, değeri 5 (beş) kiloluk hurda demirlerin değerinin 2 (iki) TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.