muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/11989, Karar No: 2018/2198, Tarih: 20.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/11989 E.  ,  2018/2198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; her iki boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 20.02.2018(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2010/2245, Karar No: 2010/7669, Tarih: 24.05.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2245 E.  ,  2010/7669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava konusu taşınmaz arsa olarak değerlendirilmiş ise de, bilirkişi kurulu raporları hüküm kurmaya elverişli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasasının 11.maddesi hükmüne göre, bedel tespit davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir.

Dosyada bulunan imar yazılarından dava konusu ... Köyü 166 parsel sayılı taşınmazın uygulama imar planı dışında, köy yerleşim yeri içerisinde olduğu anlaşılmaktadır.

Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskun olduğu için veya meskun hale getirileceği için sunulan yol, su, ..., ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd.) yararlanan ve meskun yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmazın köy yerleşim sınırları içerisinde olduğu anlaşıldığından, “arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle taşınmazın arazi olarak değerlendirilmesi gerekirken arsa niteliğine göre değerlendirme yapılarak buna göre bedel belirlenmiş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece İlçe Tarım Müdürlüğünden değerlendirme tarihine göre münavebeye alınacak ürünlerin hangileri olduğu ve bunlara ait dekar başına ortalama verim, üretim maliyeti ve toptan satış fiyatlarına ilişkin resmi veriler getirtildikten sonra arazi niteliğine göre inceleme yapacak bilirkişi kurulu oluşturularak bu verilere uygun değerlendirme yapan rapor alınmalı, varsa değere katkı yapan diğer hususlar da araştırılmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.05.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2482, Karar No: 2022/5315, Tarih: 24.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/2482 E.  ,  2022/5315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Şebinkarahisar Sulh Hukuk ve İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemeleri'nce ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemeleri'nin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesi'nin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Kısıtlı ..., Şebinkarahisar Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 31.07.2015 tarih ve 2015/100 esas, 2015/152 karar sayılı ilamı ile TMK’nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Şebinkarahisar Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, 01.12.2021 tarihli ek karar ile resen kısıtlının yerleşim yeri adresinin “Aşağı Dudullu Adam Yavuz Mah. Şehzade Mehmet Sok. No:9/2 Ümraniye/İstanbul” olduğu gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanunu'nun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanun'un 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Kısıtlının, Şebinkarahisar Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 31.07.2015 tarih ve 2015/100 esas, 2015/152 karar sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı, vesayetin Şebinkarahisar Sulh Hukuk Mahkemesi'nce takip edildiği, kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Şebinkarahisar Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın İstanbul Anadolu Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Şebinkarahisar Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanun'un 36/3. maddesi gereğince Şebinkarahisar Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10028, Karar No: 2021/863, Tarih: 04.02.2021

**8. Hukuk Dairesi         2018/10028 E.  ,  2021/863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Müdahalenin Önlenmesi

KARAR

Davalı ...'a gerekçeli kararın Tebligat Kanunu'nun 10. maddesine göre davalının bilinen en son adresine tebligat yapılmadan doğrudan doğruya Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre, MERNİS adresine MERNİS şerhi düşülmek suretiyle yapıldığı anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre; tebligat, muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 Sayılı Kanun'un 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve aynı Kanun'un 21. maddesi uyarınca tebligat bu adrese yapılır.

Aynı Kanun'un tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina başlıklı 21. maddesine, 6099 sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasında; "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü yer almaktadır.

Söz konusu 7201 sayılı Yasa'nın 10. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde, kişilere getirilen adres kayıt sistemi zorunluluğu ile birlikte işleyişin kolaylaştığı dile getirilmiş, ancak yapılan yeni düzenlemeyle, öncelikle yine bilinen en son adrese tebligat yapılacağı, tebligatın yapılmasını isteyenin veya tebligatı çıkartan makamın bildirdiği adresin, tebligata elverişli olmadığının anlaşılması ya da bu adrese tebligat yapılamaması halinde, muhatabın 5490 sayılı Kanuna göre adres kayıt sistemindeki adresinin bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılacağı açıklanmış, değişiklik ile birlikte adres kayıt sistemi dışında başkaca adres araştırması yapılmasının gerekmeyeceği vurgulanmıştır.

7201 sayılı Yasa'nın 21. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde ise, 21/1. maddeye göre, bilinen en son adrese çıkartılan tebligattan sonuç alınamazsa, 10. madde gereği adres kayıt sistemindeki adres esas alınarak başkaca araştırma yapılmaksızın o adrese tebligat çıkarılacağı açıklanmıştır.

Muhatap o adreste hiç oturmamış ya da adresten ayrılmış dahi olsa tebligat iade edilmeyecek, 21/2. madde gereğince işlem yapılacaktır. Bunun yapılabilmesi için de tebligatı çıkaran merciin, adresin, adres kayıt sistemindeki mernis adresi olduğunu tebliğ evrakında belirtmesi gerekmektedir.

Muhatap o adreste hiç oturmamış ya da adresten ayrılmış dahi olsa tebligat iade edilmeyecek, 21/2. madde gereğince işlem yapılacaktır. Bunun yapılabilmesi için de tebligatı çıkaran merciin, adresin, adres kayıt sistemindeki mernis adresi olduğunu tebliğ evrakında belirtmesi gerekmektedir.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce, bilinen en son adresi esas alınarak (bilinen bir adresi yok ise adres kayıt sistemindeki adresi esas alınarak) tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh de düşülerek 21/2. madde uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

O halde, Mahkemece, yukarıda yapılan ayrıntılı açıklamalar çerçevesinde bahsi geçen davalıya önce, gerekçeli kararın tebliği için bilinen en son adresine tebligat çıkartılması, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa bu durumda "MERNİS şerhi" düşülerek adres kayıt sistemindeki adresine aynı Kanun'un 21/2. maddesi gereğince tebligat çıkartılması gerekmektedir.

Bu suretle davalıya gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümleri uyarınca yöntemine uygun biçimde tebliğ edilerek bu noksanlığın giderilmesi, usulüne uygun tebliğden sonra temyiz sürelerinin beklenilmesi, sonrasında temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Yerel Mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8656, Karar No: 2018/1055, Tarih: 14.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/8656 E.  ,  2018/1055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, tehdit (iki kez), şantaj, reşit olmayanla cinsel ilişki

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve reşit olmayanla cinsel ilişki eylemleri zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı kabul edilerek bu suçtan mahkumiyet; tehdit ve şantaj suçlarından beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

11.01.2011 tarih ve 6099 sayılı Kanunla değişik Tebligat Kanununun 10/2. maddesi gereğince tebligatın muhatabın bilinen en son adresine yapılması, bilinen en son adresinin tebligata elverişli olmaması veya tebligat yapılamaması halinde adres kayıt sistemindeki adresine tebligat yapılması gerektiği, bu adrese de tebligat yapılamaması durumunda aynı Kanunun 21/2. maddesi gereğince mernis adresine tebligat yapılması gerektiği gözetilmeden, yokluğunda verilen gerekçeli hükmün katılan ...’nın duruşmada bildirdiği ve aynı zamanda mernis adresi olan “... Mahallesi .... Sokak No:... İç Kapı No:16 Seyhan/Adana” adresine gönderilip muhatabın adreste hiç oturmadığının veya adresten sürekli olarak ayrıldığının belirlenmesi halinde anılan adresin mernis adresi olduğu şerh düşülmek suretiyle aynı adrese Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edilmesi için tekrar gönderilmesi gerekirken, adresin kapalı olduğu şerh düşülmek suretiyle 21/2. maddesine göre yapılan tebligatın usulsüz olduğu anlaşıldığından, katılan ...’a gerekçeli kararın usulünce tebliğiyle verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip hükmün temyiz edilmesi durumunda bu hususta ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16280, Karar No: 2024/4669, Tarih: 09.09.2024

**8. Hukuk Dairesi         2021/16280 E.  ,  2024/4669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasındaki mera tahsis komisyonu kararına itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonunda Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesince İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacı ... İdaresi vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu ... Köyünde 1991 yılında yapılan kadastro sırasında 101 ada 1 parsel sayılı 3.421.589,04 m² yüzölçümündeki taşınmaz, ham toprak vasfıyla Hazine adına tespit edilmiş iken, komisyon kararına istinaden niteliği mera olarak değiştirilmiş ve daha sonra 4342 sayılı Mera Kanununa (4342 sayılı Kanun) göre çalışma yapan Mera Tesbit Komisyonunca ilgili parsel mera olarak tesbit ve tahdit edilerek tahsis edilmiştir. Mera tahsis komisyon kararı 21.01.2009 - 22.02.2009 tarihleri arasında ilân edilmiş, 6831 sayılı Orman Kanunu'na (6831 sayılı Kanun) göre 2016 yılında orman kadastrosu yapılmıştır.

Davacı ... İdaresi, 20.02.2009 havale tarihli dava dilekçesinde; Eşme ilçesi ... Köyü 101 ada 1 parsel sayılı taşınmazın mera tesbit komisyonu tarafından mera olarak tesbit ve tahsis edildiğini, taşınmazın üzerinin orman bitki örtüsü ile kaplı olduğunu ileri sürerek, mera tesbit komisyonu tarafından yapılan tesbit ve tahsisin iptali ile taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tapuya kayıt ve tescilini talep etmiştir. Yargılama sırasında 101 ada 10 parsel, 110 ada 82 parsel, 139 ada 11 parsel, 152 ada 25 parsel ve 153 ada 31 parsel sayılı taşınmazların mera tahsis kararının iptaline ilişkin dava dosyaları fiili ve hukukî irtibat nedeniyle bu dava dosyasıyla birleştirilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama neticesinde dava konusu taşınmazların 1974 ve 2000 yılı basımı memleket haritaları, meşcere haritası ve hava fotoğrafında OT rumuzlu orman toprağı, BM rumuzlu bozuk meşe baltalığı ormanı olarak görüldüğü, orman sayılan yerlerden olduğu anlaşılmakla davacının asıl ve birleşen davalarının kabulüne, mera tahsis kararların iptaliyle, taşınmazların orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi tarafından vekalet ücreti ve yargılama gideri yönünden, davalılardan Hazine tarafından ise esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 17.11.2016 tarihli ve 2016/7071 Esas, 2016/10893 Karar sayılı ilamıyla; "Dairenin 23/06/2015 günlü iade kararı ile en eski tarihli hava fotoğrafı ile bundan elde edilen memleket haritası dosya içine konulduktan sonra, dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek; hava fotoğrafının stereoskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelendiği ek rapor düzenlettirilmesi istenildiği ancak iade kararı sonrasında mahkemece hükme esas raporu düzenleyen orman bilirkişisine ulaşılamaması nedeniyle keşfe katılmayan orman bilirkişi ...ve hükme esas raporu düzenleyen fen bilirkişi refakatinde yeniden keşif yapılarak bilirkişi raporları dosya kapsamına alındığı ancak uyuşmazlığın esası ile ilgili nihai kararın verilmesinden sonra dosyanın tekrar ele alınarak yeniden dosya esası hakkında işlem yapılamayacağı, bunun yanı sıra dava konusu 101 ada 10 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kadastro tutanak aslının da dosya kapsamında yer almadığı, ilgili kadastro tutanak aslı dosya kapsamına getirilerek dava tarihten 15-20 yıl önceye ait memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafları getirilerek, üç orman yüksek mühendisi veya mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen bilirkişi yardımıyla yeniden keşif yapılarak detaylı orman araştırmasına dayalı rapor alınmalı; çekişmeli taşınmazlar mera vasfıyla tahsis edildiğinden yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına göre mera araştırması yapılarak oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi" gerektiğinden bahisle bozma kararı verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince; "dosya kapsamında toplanan tüm deliller, keşifte dinlenen mahalli bilirkişilerin beyanları ve mahkememizce yapılan gözlem, alınan bilirkişi raporları ve taşınmazların kesinleşmiş orman kadastrosuna göre orman sayılan alanlar dışında bırakıldığı gözetilerek davacı ... İdaresinin açmış olduğu davaların ayrı ayrı reddine" karar verilmiş; hüküm, davacı ... İdaresi vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların orman sayılmayan yerlerden olduğu gerekçesiyle davacının davasının reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir.

İlk Derece Mahkemesince uyma kararı verilen bozma ilamında; "dava tarihten 15-20 yıl önceye ait memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafları getirilerek, üç orman yüksek mühendisi veya mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen bilirkişi yardımıyla yeniden keşif yapılarak detaylı orman araştırmasına dayalı rapor alınmalı; çekişmeli taşınmazlar mera vasfıyla tahsis edildiğinden yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına göre mera araştırması yapılarak oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi" gereğine değinilmiş olmasına rağmen, dava devam ederken dava konusu taşınmazların bulunduğu yerde 2016 yılında yapılan orman kadastro çalışmasının, eldeki davada dava konusu taşınmazların orman niteliğinin çekişmeli olması nedeniyle kesinleşmeyeceği gözetilmeden ilgili çalışmanın kesinleşmiş kabul edilerek buna göre karar verilmesi hatalıdır.

Hal böyle olunca doğru sonuca ulaşılabilmesi için mahkemece öncelikle dava konusu edilen 101 ada 10 parsel sayılı taşınmaza ilişkin kadastro tutanak aslı dosya kapsamına getirilmeli, çekişmeli taşınmazların bulunduğu yöreye ait en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları varsa amenajman planı ve dava tarihten 15 - 20 yıl önce iki ayrı tarihte çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları, uydu fotoğrafları bulunduğu yerlerden istenip getirilerek dosya keşfe hazırlanmalı, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman yüksek mühendisi veya mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen bilirkişi yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmazlar ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116 sayılı Orman Kanunu (3116 sayılı Kanun), 4785 sayılı Orman Kanununa Bazı Hükümler Eklenmesine Ve Bu Kanunun Birinci Maddesinde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun (4785 sayılı Kanun) ve 5658 sayılı Orman Kanununun Bazı Maddelerinin Değiştirilmesine Ve Bu Kanuna Bazı Maddeler Eklenmesine Dair Kanun'lar (5658 sayılı Kanun)