muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9803, Karar No: 2022/5906, Tarih: 20.04.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/9803 E.  ,  2022/5906 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

No : 2020/254-2021/1251

İlk Derece

Mahkemesi : Eskişehir 1. İş Mahkemesi

No : 2018/907-2019/975

Dava, davacının hizmetinin tüm sigorta kollarına tabi tutulması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Eldeki dosya incelendiğinde; davacının 2000/1 ile 2000/3 dönemdeki uzun vadeli sigorta kolundan yapılan bildiminin neden iptal olunduğu; davacı, iş bu primlerin iadesini aldığını belirtmiş olup , bu döneme ilişkin primlerin davacıya iade edilip edilmediği; öte yandan kapsamda 2008/11. ayda kuruma başvuruda bulunulduğu belirtilmekle, davacının başvuruda bulunup bulunmadığı, bulunulmuş ise kurumca başvuruya verilen cevabın ne olduğu kurumdan sorularak, ilgili evraklar dosyaya eklenip; sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlık giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 20.04.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/545, Karar No: 2023/7422, Tarih: 04.12.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/545 E.  ,  2023/7422 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararı

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, katılan vekili

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.09.2022 tarihli ve 2021/48 Esas, 2022/246 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin bir, iki ve üçüncü fıkraları uyarınca 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.11.2022 tarihli ve 2022/3473 Esas, 2022/3039 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrikin derecesine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının varlığına ilişkindir.

B.Katılan ... vekilinin temyiz istemleri; şartları oluşmayan haksız tahrike, ceza miktarına ve takdiri indirim nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A.Sanık müdafiinin temyiz sebepleri; delillerin hatalı değerlendirildiğine, haksız tahrikin derecesine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması şartlarının varlığına ilişkindir.

B.Katılan ... vekilinin temyiz istemleri; şartları oluşmayan haksız tahrike, ceza miktarına ve takdiri indirim nedenlerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Olayın meydana geldiği yer olan Kars ili Digor İlçesi Derinöz köyü sınırları içerisinde ... ve ... isimli şahısların arazi sahibi oldukları, Karadeniz ve Karsolar ailelerine ait iki ayrı tarlanın ortasında bulunan ve mera olduğu belirtilen arazinin sürülmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlığın bulunduğu, şahısların söz konusu mera arazisini taş dökmek ve duvar örmek suretiyle kendi arazilerine katmaya çalıştıkları, bu husustan dolayı şahısların olay öncesinden yaklaşık 10 gün önce de tartıştıkları, olay günü ... ve maktul ...'ın kendi tarlalarında çalıştıkları, bu esnada ..., ... ve ...'in kendilerine ait olan tarladaki taşları temizlemek üzere traktörle tarlalarına gittikleri, tarlalarında bulunan taşları temizlerken ...'in kendi tarlalarının iç tarafına doğru taş yığıldığını fark ettiği, taşı yığan kişilerin ... ve ... olup olmadığını öğrenmek için ...'in önce ...'ı, daha sonrasında ...'ı aradığı, ... ve ...'ın bu meseleden dolayı telefonda tartıştığı, bunun üzerine ...'ın kardeşi olan maktul ...'ı aradığı ve ...'in arazisine taş döküp dökmediğini sorduğu, maktul ... ve ...'ın meseleyi görüşmek için çekişmeli olan tarlanın oraya gitmeye karar verdikleri, bu esnada ...'in de amcası ...'i aradığı ve olay yerine çağırdığı, sonrasında her iki tarafın da akrabalarını arayarak olay yerine çağırdığı, her iki taraftan bir kısım şahısların elinde silah bir kısım şahıs elinde ise sopa olduğu, tarafların farklı beyanlarda bulunmaları ve olay yerini net olarak gören kamera görüntüsünün olmamasından dolayı olayın nasıl başladığı konusunda net bir değerlendirmenin yapılamadığı, ancak her iki tarafın da çatışmanın yaşanmasına sebep olan olayın arazi meselesi olduğunu belirttikleri, çıkan tartışmada maktul ...'in av tüfeği ile ...'i ön baldır bölgesinden yaraladığı, bunun üzerine ... isimli şahsın sopa ile ...'a saldırdığı, kafasına vurduğu, ...'ın yere düşmesi nedeniyle elindeki av tüfeğini de yere düşürdüğü, ...'in uzaklaştığı esnada belindeki tabancayı çıkartarak ...'e ateş ettiği ve karnından yaraladığı, olayın devamında maktul ...'ın kendi tarafına gittiği esnada sanık ...'in elinde bulunan av tüfeği ile ateş ettiği ve atış neticesinde kartuştan çıkan şevrotin parçalarından yedisinin maktul ...'a isabet ettiği, maktulün ölümünün av tüfeği şevrotin tanesi yaralanmasına bağlı iç kanama nedeniyle gerçekleştiği anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından eleştiri ve düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik bulunmadığı ve hükme yönelik istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının ve yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, hukuka uygunluk nedenlerinden biri olarak 5237 sayılı Kanun’un 25 ... maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen meşru savunmanın, aynı Kanun’un 27 nci maddesinde düzenlenen "Sınırın aşılmasının" koşullarının oluşmadığı takdiri indirimin yasal, yeterli ve yerinde gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından sanık müdafi ve katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 14.11.2022 tarihli ve 2022/3473 Esas, 2022/3039 Karar sayılı kararında sanık müdafiince ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kars 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

04.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9790, Karar No: 2017/8633, Tarih: 30.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/9790 E.  ,  2017/8633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini talebine ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, UYAP sisteminden yapılan araştırma neticesinde kısıtlının “... ... .. Mah. ... Sk. No:11/A İç Kapı No:1 .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince ise, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin kısıtlının yerleşim yeri adresinin 4721 sayılı TMK'nun 412 maddesi gereğince değiştirilmesine izin kararı vermediği ve aynı Kanunun 22. maddesinde belirtilen bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunmanın ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.3.2000 tarih ve 1998/391 E. 2000/162 K. sayılı ilamı ile kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır. Dosya kapsamında ... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin bir karar verilmediği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibinde ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5889, Karar No: 2019/238, Tarih: 23.01.2019

**1. Ceza Dairesi         2018/5889 E.  ,  2019/238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Olası kastla çocuğunu öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 82/1-d-e, 21/2, 62/1, 53/1-2-3 ve 63. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in,...'e karşı karşı eyleminin sübutu kabul, takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; olay gecesi evde eşi ile birlikte bulundukları sırada ...'in beşiğinde uyurken uyandığı ve ağlamaya başladığı, sanık ...'in çocuğun yanına gittiği, susması için ölene tokat attığı, ancak ...'in susmadığı, daha fazla ağlamaya başladığı, buna sinirlenen sanık ...'in maktulü kucağına alıp susturmaya çalıştığı, susmayınca da sinirlenip yakınında bulunan kanepenin üzerine fırlattığı, ...'in kanepenin sırt yaslanacak bölümüne çarpıp beton zemine düştüğü ve Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesi Başkanlığınca yapılan klasik otopsi sonucu düzenlenen 29/06/2015 tarihli raporda bebeğin ölümünün künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu meydana geldiğinin tespit edildiği olayda,

1-Sanığın, bebeği kanepeye fırlatması sonucunda yere düşüp kafasını çarpabileceğini öngördüğü ancak buna rağmen eylemine devam ettiği ve ölümün bu harekete bağlı olarak gerçekleşmesi karşısında sanığın eyleminin TCK'nin 87/4. maddesinde ifade edilen neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçuna uyduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde olası kastla öldürme suçundan hüküm kurulması,

Kastı ve iradesinin bebeği öldürmeye yönelik olduğuna dair yeterli delil bulunmadığı gibi, eylemin ölümle sonuçlanmasının da mutlak olmadığı, bu itibarla;

2-24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri doğrultusunda sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Usul ve yasaya aykırı olup, bu itibarla sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 23/01/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11172, Karar No: 2013/16587, Tarih: 12.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11172 E.  ,  2013/16587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 26.02.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/988, Karar No: 2016/1505, Tarih: 08.03.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/988 E.  ,  2016/1505 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, BK'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece davanın tüketici mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşüyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri, olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da -yasanın amacına rağmen- tüketici mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Somut olayda da aralarındaki eser sözleşmesinin kapsamı ve tarafların sıfatı itibariyle 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.02.2003 gün ve 2003/15-127 Esas, 2003/102 Karar sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan bütün bu nedenlerle davanın esasının incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, özel hükümler uyarınca tüketici mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 08.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1048, Karar No: 2016/5522, Tarih: 15.11.2016

**20. Ceza Dairesi         2016/1048 E.  ,  2016/5522 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Sanığın, 29.06.2015 tarihinde tanık ...'tan, 06.08.2015 tarihinde tanık ....'ten ele geçen uyuşturucu maddeleri temin ettiğine dair, savunmasının aksine, tanık ....'in mahkeme aşamasında reddettiği, soruşturma sırasındaki ifadesi dışında her türlü kuşkudan uzak mahkûmiyete yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı ve mevcut şüphenin de sanık lehine değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, sanığın beraati yerine mahkûmiyetine karar verilmiş olması,

Kanuna aykırı, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, bozmanın niteliğine, tutuklu kaldığı süreye göre sanığın TAHLİYESİNE, başka bir suçtan hükümlü ya da tutuklu bulunmadığı takdirde salıverilmesinin sağlanması için .... Cumhuriyet Başsavcılığı'na yazı yazılmasına, 15.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2571, Karar No: 2017/5023, Tarih: 04.10.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/2571 E.  ,  2017/5023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 18. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/10/2015 tarih ve 2014/806-2015/632 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Ticaret Sicil Müdürlüğü'nde 342297 no ile kayıtlı ... İnşaat Gayrimenkul San. ve Tic. Ltd. Şti'nin hissedarı olduğunu, şirketin diğer ortağının ... olup, müvekkilinin ... ile... 2. Aile Mahkemesi kararıyla boşandığını ve kararın kesinleştiğini, müvekkilinin şirketin diğer ortağı ile bir araya gelip ortaklık hakkında karar alabilmesinin imkansız olduğunu, boşanma davasının açıldığı 2009 yılından beri telefonla dahi görüşmediklerini beyanla müvekkilin ortaklıktan çıkma talebinin kabulüne, şirket ortaklığının gerçek değerinin hesaplanarak ayrılma akçesinin ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin % 25 hissesinin davacıya, % 75 hissesinin ise dava dışı ...'a ait olduğunu, taraflar arasındaki boşanma davası nedeniyle şirketin gayri faal duruma düştüğünü, 2006 yılından beri ticari faaliyeti olmadığını, şirketin bu hale gelmesinin sorumlusunun davacı olduğunu, davacının TTK'nin 638. maddesindeki ortaklıktan çıkma hakkını kötüye kullandığını bildirerek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, evlilik birliği içinde kurulan şirketin tarafların ayrılması nedeniyle varlığını devam ettirme imkanı bulunmadığı, ancak TTK hükümlerine göre aslolanın şirketin varlığını devam ettirmesi olduğunu ve tek kişi tarafından şirket kurulmasına cevaz verilmesi göz önüne alındığında ve talebin şirkette çıkmaya ilişkin olduğu da gözetildiğinde şirketin feshi ve tasfiyesine mahkeme kendiliğinde karar verme imkanı bulunmadığı, somut olayda şirketten çıkmaya ilişkin haklı nedenin bulunduğu, öte yandan şirketin gayri faal olması nedeniyle çıkma halinde mali durumunun etkilenme olanağı da bulunmadığı anlaşılmakla, davanın kabulü ile yapılan hesaplamaya göre davacının çıkma payının 166.361,53 TL olduğu, bu miktarın davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, limited şirket ortaklığından çıkma ve çıkma payının tahsili talebine ilişkin olup, mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kabulü kararı verilmiştir. 6102 sayılı TTK 638/2 hükmü gereğince “Her ortak, haklı sebeplerin varlığında şirketten çıkmasına karar verilmesi için dava açabilir. Mahkeme istem üzerine, dava süresince, davacının ortaklıktan doğan hak ve borçlarından bazılarının veya tümünün dondurulmasına veya davacı ortağın durumunun teminat altına alınması amacıyla diğer önlemlere karar verebilir.” Davacı iddiaları ve delilleri değerlendirildiğinde çıkma isteminin haklı sebebe dayandığı anlaşılmakla, davacı ortağın limited şirketten çıkma payının hesaplanması yoluna gidilmiştir. Ancak, 6102 sayılı TTK 641/1 maddesi hükmü “Ortak şirketten ayrıldığı takdirde, esas sermaye payının gerçek değerine uyan ayrılma akçesini istem hakkını haizdir.” gereğince ortaklıktan çıkma payının, şirketin karar tarihine en yakın tarihteki mal varlığının gerçek değeri saptanarak buna göre belirlenmesi gerekirken, şirketin defter kayıtlarına göre bilanço esas değeri üzerinden davacı hissesine isabet eden miktarı belirleyen bilirkişi raporuna itibar edilerek, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 04/10/2017 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, Limited Şirket ortaklığından çıkma ve çıkma payının tahsili istemine ilişkindir.

Limited Şirketin esas sermaye paylarını iktisabı, çıkma ve çıkarılma bakımından TTK m. 612/2'de düzenlenmiştir. Bu düzenlemeye göre şirketin çıkma ve çıkarılmada edineceği esas sermaye payı oranı % 20'dir. Böylece, Limited Şirketinin çıkma ve çıkarılmada % 20 oranından fazla esas sermaye payını edinme olanağı yoktur. Ayrıca, Limited Şirketten çıkma ve çıkarılmada ayrılma akçesinin ödeme koşulları yine TTK m. 642'de belirlenmiştir.

Yukarıdaki açıklamalar karşısında, somut olaya gelindiğinde, davacının esas sermaye payının davalı şirket tarafından iktisabı ile ayrılma akçesinin davalı şirket tarafından ödenmesi anlamına gelecek şekilde hüküm verilmesine olanak sağlandığı TTK m. 612/2 ve 642'nın değerlendirilmediği anlaşılmaktadır. Ancak, bu şekilde hükmün oluşturulması için TTK m. 612/2ve 642'ye göre değerlendirilme yapılması zorunludur.

Tüm bu nedenlerle çoğunluğun görüşüne katılamıyoruz.