muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/4935, Karar No: 2016/6846, Tarih: 13.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4935 E.  ,  2016/6846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki taşınmaz hukukuna ilişkin davada ... Asliye Hukuk ile ... Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, davacı ile davalı ... arasında akdedilen satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi ve geçersizliğinin tespiti ile davalı ... adına kayıtlı tapu kaydının iptaline, davacı adına tesciline karar verilmesi istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, taraflar arasında inşaat yapımını konu alan eser sözleşmesinin akdedildiği, 6502 sayılı Kanunun 3. maddesine göre eser sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlıklarda tüketici mahkemelerinin görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

... Tüketici Mahkemesi tarafından ise 6502 sayılı Kanunun sistematiği değerlendirildiğinde 3. maddede zikredilen eser sözleşmelerinden kastın; ticari ve mesleki olmayan amaçlarla, salt kişisel ihtiyaçları için kullanma ve tüketme amacıyla gerçek ve tüzel kişi ile tüketici arasında yapılan eser sözleşmeleri olduğu, taraflar arasında akdedilen eser sözleşmesinde ise bir tarafı arsa sahibi diğer tarafı ise yüklenicinin oluşturduğu, bu tür sözleşmelerde arsa sahibinin tüketici tanımına uymadığı, ayrıca işin üst düzey teknolojiyi gerektirdiği, sözleşme kapsamında taşınmaz satış vaadi ve inşaat sözleşmelerinin de bulunduğu nazara alındığında, kanun koyucunun kastettiği salt kullanma ve tüketme amacına yönelik dar kapsamlı eser sözleşmesi olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Somut olayda, davacı ile davalı ... arasında arsa payı karşılığı kat yapım ve taşınmaz satış vaadi sözleşmesinin akdedildiği, davalının üzerine düşen edimleri yerine getirmeden, davacıya ait taşınmazdaki hissesini diğer davalılara sattığı, bu nedenle sözleşmenin feshi, vekaletnamenin geçersizliğinin tespiti, tapu iptali ve tescil, bu mümkün olmadığı takdirde, tazminat istemiyle dava açıldığı anlaşıldığına göre, uyuşmazlığın genel hükümler çerçevesinde asliye hukuk mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13/06/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2492, Karar No: 2021/3777, Tarih: 24.05.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/2492 E.  ,  2021/3777 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Korunma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... tarafından, 26.08.2020 tarihli ek karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece 26.08.2020 tarihli ek kararla; temyiz yolunun açık olmaması ve ilamın zamanaşımına uğraması nedeniyle davalının temyiz talebinin reddine karar verilmiş, bu ek karar, hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... tarafından temyiz edilmiştir. Temyize konu 01.09.1994 tarihli korunma kararının kaldırılmasına ilişkin kararın, taraflara tebliğine ilişkin tebliğ evrakı dosyada bulunmamaktadır. Karar taraflara tebliğ edilmediğinden kesinleşmemiştir ve temyize tabidir. Bu nedenle yerel mahkemenin 26.08.2020 tarihli ek kararının bozularak ortadan kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- İşin esasının incelenmesine gelince;

a-Dava, 2828 sayılı Kanuna göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamıştır (2828 S.K. m. 22/1). Kanunun 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi ergin olduktan sonra da çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden. 2828 sayılı Kanun maddesindeki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır (HGK'nun 16.01.2013 tarih, 2012/2- 563 esas, 2013/69 karar sayılı ilamı).

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden. 2828 sayılı Kanun maddesindeki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır (HGK'nun 16.01.2013 tarih, 2012/2- 563 esas, 2013/69 karar sayılı ilamı).

Yukarıda açıklandığı üzere, 5395 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi çocuk mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunla değiştiğine göre dava, çocuk mahkemesinin görevine girmektedir. 5395 sayılı Kanunun geçici 4/1. maddesi uyarınca çocuk mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemelerinin görevli olacağı hüküm altına alınmıştır. Çorum`da çocuk mahkemesi bulunmamaktadır. Ne var ki karar tarihinden sonra davanın görüldüğü yerde aile mahkemesi kurulmuş ve faaliyete geçmiştir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanunu'nun geçici 1. maddesinde; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Bu sebeple dosyanın aile mahkemesine devredilmesi gerektiği yönünden hükmün bozulması gerekmektedir.

b-Kabule göre;

Korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek korunma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu sebeple davanın hakkında korunma kararı alınmış olan kişi küçük ise yasal temsilcisine, ergin ise korunma altına alınan kişiye yöneltilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple 26.08.2020 tarihli ek kararın bozularak KALDIRILMASINA, hükmün yukarıda 2/a bendinde gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair hususların incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 24.05.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2014/3386, Karar No: 2016/8989, Tarih: 04.05.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/3386 E.  ,  2016/8989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunmayan suça sürüklenen çocuğun kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, “hakkında taksirli suçtan mahkumiyet içeren hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğundan ve şartlar oluşmadığından” biçimindeki kanuni olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-Kabule göre de; suça sürüklenen çocuğun aşamalarda “aracı istedim vermeyince tartıştık, beni ittirince düştüm sinirlendim ben büyüyünce sen göreceksin dedim, bir ay öncede yine tartışmamız sonucu seni yaşatmayacağım, seni balta ve tahra ile doğrayacağım, senin ölümün benim elimden olacak diye tehdit ettim” şeklindeki savunması karşısında, olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9400, Karar No: 2017/6171, Tarih: 29.11.2017

**10. Ceza Dairesi         2014/9400 E.  ,  2017/6171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Olayla ilgili 09/03/2013 tarihli tutanak içeriğine göre; sokak içerisinde bulunan hurda görünümlü ve sahibi belli olmayan minibüs içerisinde ve çevresinde yapılan araştırmada bulunduğu belirtilen uyuşturucu maddelerin, sanıklara ait olduğuna ilişkin doğrudan görgüye dayalı bilgileri olmadığı anlaşılan tutanak tanıklarının dinlenmesi sonuca etkili olmayacağından, tutanak içeriğini kabul etmeyen sanık savunmaları ve dosya kapsamı dikkate alınarak tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Dosyadaki delillere, mahkemenin gösterdiği gerekçe ile ulaştığı vicdanî kanıya göre, Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 29/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28480, Karar No: 2015/3713, Tarih: 05.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2013/28480 E.  ,  2015/3713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında düzenlenen kaçak tespit tutanağında, sanığın temyiz dilekçesinde ve savunmalarında engelli bir çocuğunun olduğunu ve beyin fonksiyonlarını devam ettirebilmesi için makineye bağlı yaşamak zorunda olduğunun beyan edilmesi karşısında; sanık hakkında 5237 Sayılı TCK'nın 147.maddesinde düzenlenen zorunluluk hali hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda araştırma yapılmadan eksik inceleme ile karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21063, Karar No: 2015/6114, Tarih: 16.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/21063 E.  ,  2015/6114 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca... Köyü 240 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi davacı vekili ile bir kısım davalılar vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise bir kısım davalılar vekilleri tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekilleri Av.... ve Av....ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Köyü 240 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 08.05.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16863, Karar No: 2012/16056, Tarih: 27.09.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/16863 E.  ,  2012/16056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yağmaya kalkışma suçundan sanık ... hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetine ilişkin GAZİANTEP 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.10.2005 gün ve 2005/385- 2005/442 sayılı kararının Dairemizin 27.02.2012 gün ve 2007/16747- 2012/3113 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Dairemizin anılan kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 19.04.2012 gün ve 2006/83102 sayılı yazı ile itiraz kanun yoluna başvurması üzerine dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmesi ile Ceza Genel Kuruluna intikal ettirilmiştir.

05.07.2012 gün ve 28344 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasanın 99-101. maddeleriyle 5271 sayılı CMUK'nın 309 maddesindeki vaki değişiklik, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nca henüz karara bağlanmamış itiraz kanun yolu konusu dava dosyasının öncelikle özel daire tarafından incelenmesini zorunlu kılması üzerine, anılan dosya Yargıtay Ceza Genel Kurulu Başkanlığı tarafından Dairemize gönderilmekle yeniden incelenerek değerlendirilip karara bağlanmıştır.

T Ü R K M İ L L E T İ A D I N A

Mahkeme tarafından yapılan kovuşturma sonucunda 10.10.2005 tarihli karar ile sanık ...'nın mağdur ... Akman'a yönelik işlediği yağmaya kalkışma suçundan 5237 sayılı TCK'nın 149/1-d, 150/2, 35/2, 31/3, 62/1, 52/2. maddeleri gereğince 3.740 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına hükmedilmiştir.

Hüküm sanık savunmanı tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 26.06.2007 tarihli tebliğnamesinde hükmün onanmasını istenmiştir.

Dairemizin 27.02.2012 gün ve 2007/16747 - 2012/3113 sayılı kararında: "Karar numarasının gerekçeli karar başlığında "2005/442" olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiş; 5237 sayılı TCK'nın 150/2.maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522.maddesindeki "hafif veya pek hafif" ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği

bulunmadığı, "değerin azlığının" 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa Koyucu'nun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda yakınana ait markete girip kasadaki paraları zor kullanarak yağmalamaya kalkışan sanığın suç kastının kasada bulunan tüm paralara yönelik olduğu, kastını belli bir miktara yönelik özgülendirmediği anlaşıldığından, koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde 1/1. fıkrası yollamasıyla, aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA." karar verilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 19.04.2012 tarihli yazısında: "Dairemizin bozma kararı kaldırılarak, bozma nedeni yapılan hususla birlikte, aleyhe temyiz olmadığı gerekçesiyle eleştiri konusu yapılan sebebin de ceza miktarı itibariyle kazanılmış hak saklı kalmak koşulu ile bozma nedeni yapılması" gerektiğini belirtmiş ve bu nedenle hükmün bozulmasına karar verilmesi istemi ile itiraz kanun yoluna başvurmuştur.

1- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının istemi yerinde görüldüğünden İTİRAZININ KABULÜNE,

2-Dairemizin 27.02.2012 gün ve 2007/16747 - 2012/3113 sayılı bozma kararının kaldırılmasına,

../..

-3-

Karar numarasının gerekçeli karar başlığında "2005/442" olarak yerinde düzeltilmesi olanaklı kabul edilmiş;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 150/2.maddesindeki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522. maddesindeki "hafif" veya "pek hafif" ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değerin azlığının" 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa Koyucu'nun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda yakınana ait markete girip kasadaki paraları zor kullanarak yağmalamaya kalkışan sanığın suç kastının kasada bulunan tüm paralara yönelik olduğu, kastını belli bir miktara yönelik özgülendirmediği anlaşıldığından, koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2-Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde 1/1. fıkrası yollamasıyla, aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. madde ve fıkraları gereğince sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, ceza miktarı itibariyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son. maddesinin gözetilmesine, 27.09.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16938, Karar No: 2020/4003, Tarih: 24.06.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/16938 E.  ,  2020/4003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1)Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında, somut olaya gelince; gerekçeli kararın tapu kayıt maliki ... ve ölü tapu kayıt maliki ... mirasçıları ... ve ...'ın bilinen en son adresine tebligat çıkartılması, bu adresin tebliğe elverişli olmadığının anlaşılması veya tebliğ yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresine Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması gerekirken, ilk seferde doğrudan Kanunun 21/2. maddesine göre tebliğ yapılmasının usulüne uygun olmadığı anlaşıldığından adı geçen tapu kayıt maliki ve mirasçıların adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği sağlanıp yasal temyiz süresi beklenerek, temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 24.06.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.