muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4320, Karar No: 2014/375, Tarih: 09.01.2014

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere

devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece,

usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. …Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.02.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.03.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince; 15.04.2010 olan suç tarihinde lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığından, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; sanık hakkında kurulan hükümde TCK'nun 203/1. maddesinde öngörülen seçimlik cezalardan hapis cezasının seçilmesine rağmen belirlenen kısa süreli hapis cezasının TCK'nun 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmek suretiyle TCK'nun 50/2. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 09.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8882, Karar No: 2006/10683, Tarih: 14.11.2006

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2006/8882 E.  ,  2006/10683 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili davalının müvekkiline sattığı malların ayıplı olması nediyle müvekilinin zarara uğradığını ileri sürerek toplam 13.500,00 YTL' nin reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili müvekkilinin malların iadesi halinde yerine yenisinin gönderileceğinin davacıya bildirildiğini, davacının malları iade etmediğini, müvekkilinin ikametgahının bulunduğu ... Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğunu beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davalının davacıya plastik malzeme sattığı, faturada teslim yerinin davalı şirketin ikametgah adresi olan ... / ... olduğu ihtilaf durumunda ... Mahkemelerinin yetkili olduğunun belirtildiği, BK' nun 73 ve HUMK' nun 10. maddesi gereğince faturalarda yetkili mahkemenin ... / ... olduğunun belirlendiği gerekçesiyle yetki itirazının kabulüne, dosyanın görevli ve yetkili ... / ... Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 14.11.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/448, Karar No: 2016/7388, Tarih: 10.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/448 E.  ,  2016/7388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ücret, asgari geçim indirimi ile fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalıya ait işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesini işçilik alacaklarının ödenmemesi sebebiyle feshettiğini belirterek, müvekkilinin kıdem tazminatı, ücret, asgari geçim indirimi ve fazla measi ücreti alacaklarının tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, istekler kısmen hüküm altına alınmıştır.

Temyiz:

Kararı davacı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1) Taraflar arasında işçinin hizmet süresi uyuşmazlık konusudur. Hükmün dayanağı bilirkişi raporunda, davacının ... kayıtlarında davalı işveren nezdinde çalışması görünen 01.10.2010-04.12.2013 arası hizmeti esas alınmıştır. Daha öncesinde çalıştığı ... ve ... sicil numaralı işverenlerin ... isimli şahıs olduğu görülmektedir; bu kayıtlarda da “alt işveren” bilgisi yer almaktadır, işyeri adresi davalı işyeri adresi ile aynıdır. Mahkemece, ... işyerinin, davalı ile arasında organik bağ bulunup bulunmadığı, işyeri devri ya da asıl işveren-alt işveren ilişkisi olup olmadığı hususları araştırılarak hizmet süresi değerlendirilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2) Fazla mesai ücretinin hesaplanma şekli bir başka ihtilaflı husustur. Davacı vekili, dava dilekçesinde, işçinin haftada beş gün 08:00-18:00 arası çalıştığını, işverence tam ödeme yapılmadığını bildirmiştir. Hükme esas bilirkişi raporunda sadece bordro tahakkukları ile banka kayıtları karşılaştırılmak suretiyle ödendiği ispatlanamayan kısımlar hesaplanmış ve alacak bu şekilde karara bağlanmıştır. Belirtilen hesaplama şekli Dairemiz içtihatlarına uygun düşmemektedir. Dosya içeriğine göre, bordrolar imzasız olup çoğu ayda hiç tahakkuk bulunmamaktadır. Dava konusu alacağın yargılama sırasında dinlenen tanık beyanlarına göre hesaplanarak, davacının banka hesabına yatırılıp ödenmiş olan miktarlar mahsup edilerek hüküm altına alınması gereklidir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine  10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11148, Karar No: 2023/13223, Tarih: 25.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/11148 E.  ,  2023/13223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/1522 Esas, 2023/1325 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Konya 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.03.2023 Tarihli ve 2023/446 Esas, 2023/446 Karar ... Kararı

Kısıtlı ..., 4721 ... ... Medenî Kanunu’nun (4721 ... Kanun) 407 nci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 10.07.2023 tarihli dilekçesiyle, kısıtlının adres değişikliğine izin verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 12.09.2023 tarihli ek kararıyla kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Dörtyol Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.10.2023 Tarihli ve 2023/1522 Esas, 2023/1325 Karar ... Kararı

Hükümlünün cezaevine girmeden önceki adresini ... Mahallesi 173350. Sokak No:2P İç Kapı No:22 Meram/Konya olarak beyan ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 ... Kanun’un 407 nci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yeri adresinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 ... Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 ... Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 ... Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Konya 4. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 ... Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olduğundan vesayet dosyasının takibi ile Dörtyol Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Dörtyol Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

25.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9918, Karar No: 2021/4332, Tarih: 26.05.2021

**11. Ceza Dairesi         2017/9918 E.  ,  2021/4332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Defter ve belgeleri gizleme

HÜKÜM : Beraat

Sanığa yüklenen, "defter ve belgeleri gizleme" suçunun Kanun’da öngörülen cezasının üst sınırına göre TCK'nin 66/1-e madde ve fıkrasındaki asli dava zamanaşımı süresinin, kesici en son işlem olan sanığın sorgu tarihi 27/02/2013'ten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, katılan vekilinin temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Kanun'un 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 26.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/22368, Karar No: 2021/8136, Tarih: 04.10.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/22368 E.  ,  2021/8136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanıklar); konut dokunulmazlığının ihlali (sanık ...)

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanıklar haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Vekalet ücretinin şahsi hakka ilişkin olup, sanık müdafisinin buna yönelik temyiz isteminde bulunmaması nedeniyle bu hususun inceleme konusu yapılamayacağı anlaşıldığından, tebliğnamedeki buna dair görüşe iştirak edilmemiştir.

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, sanık ... müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanığa isnat edilen konut dokunulmazlığının ihlali suçunun 5237 sayılı TCK’nın 116/1. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve beraat eden sanığın mahkeme sorgusunun yapıldığı 24.11.2011 ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca müsnet suçtan görülen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 04.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/19246, Karar No: 2012/26324, Tarih: 06.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/19246 E.  ,  2012/26324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, dosyadaki diğer iki sanıkla birlikte mağdurun dam evinden çaldıkları malları yükledikleri araç ile hareket ettikleri ve 100 metre kadar gittikleri esnada olayı öğrenen ve aracın yol güzergahını kesen mağdur tarafından durdurularak adli kolluk görevlilerine teslim edilmesi olayında; isteğe bağlı geri verme kabul edilemeyeceğinden, koşulları oluşmayan 765 sayılı TCK'nın 523/1. maddesi ile cezasından indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 06.12.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8212, Karar No: 2013/21867, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/8212 E.  ,  2013/21867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVACILAR : ... vs. Vek.Av....

Vek.Av....

İHBAR OLUNAN : ...

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava 23.06.2009 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 73 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi zararları ile sigortalıdaki bu ağır bedensel zarar nedeniyle hak sahiplerinin manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı işçinin maddi tazminat isteminin kabulüne, davacı işçi ile eşi, çocukları, anne ve babasının manevi tazminat istemlerinin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacının 23.06.2009 tarihinde iş kazası geçirerek sol el birinci ve ikinci parmaklarından yaralandığı, ilk müdahalenin ... Devlet Hastanesinde yapılarak, aynı gün taburcu edildiği, kaza sonrasında ikamet ettiği ...’ya döndüğü, burada 30.06.2009 tarihinde Numune Hastanesine yaptığı acil başvuru sonrasında yatırılarak yapılan tedavide enfeksiyonun yayılması engellenemediğinden bahisle 17.07.2009 tarihinde sol kolda omuz eklemleri seviyesinden dezartikülasyon uygulandığı, 23.07.2009 tarihinde taburcu edildiği dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden anlaşılmakta olup uyuşmazlık konusu da değildir. Uyuşmazlık sol el parmaklarında yaralanmaya neden olan iş kazası ile sol kolun omuz eklemleri seviyesinden kesilmesi arasında tıbbi illiyet bulunup bulunmadığı ve zararın kazalıdan ya da teşhis ve tedaviden kaynaklanan nedenlerle artıp artmadığına ilişkindir.

Davalı tarafça ... Devlet Hastanesinden 23.06.2009 tarihinde taburcu olan davacının tedavisine ikamet ettiği ...’da devam etmek istemesi üzerine izin verildiği ve memleketine gönderildiği, burada tedavisinde özen gösterilmediği için kazalıdan kaynaklanan ihmali ve kusurlu davranış nedeniyle kolun kesilmesine yol açan durumun ortaya çıktığı ileri sürülmüştür.

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı yürürlükten kalkan 818 sayılı Borçlar Kanunun 43-44 ve yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 51-52. Maddeleridir. Anılan düzenlemelere göre “Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini,

Bu yönüyle davanın yasal dayanağı yürürlükten kalkan 818 sayılı Borçlar Kanunun 43-44 ve yürürlükte bulunan 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunun 51-52. Maddeleridir. Anılan düzenlemelere göre “Hâkim, tazminatın kapsamını ve ödenme biçimini,

durumun gereğini ve özellikle kusurun ağırlığını göz önüne alarak belirler.” “Zarar gören, zararı doğuran fiile razı olmuş veya zararın doğmasında ya da artmasında etkili olmuş yahut tazminat yükümlüsünün durumunu ağırlaştırmış ise hâkim, tazminatı indirebilir veya tamamen kaldırabilir.” Somut olayda el parmaklarındaki kesi ve yaralanma sonrasında kazalının düzelerek taburcu edildiğine ilişkin ... Devlet Hastahanesi epikriz raporu karşısında, davalının sol kolunun omuz eklemlerinden kesilmesi ile sonuçlanan süreçte gerek davacının ve gerekse teşhis ve tedavide bulunan sağlık kurumlarının kusurlarının ve ihmali davranışlarının bulunup bulunmadığının araştırılmaksızın karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş davacı ile ilgi olarak tüm tedavi evrakları getirtilerek Adli Tıp Kurumundan davacının iş göremezlik oranının artmasında gerek davacının ve gerekse teşhis ve tedavide bulunan sağlık kurumlarının, kusurlarının ve ihmali davranışlarının bulunup bulunmadığına ilişkin rapor alınmak, bu yönde bulgu varsa TBK’nun 51-52 maddeleri de dikkate alınarak sonucuna göre bir karar verilmekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile ... şekilde maddi ve manevi tazminat karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozmanın kapsamına göre davalının sair yönlere ilişkin temyiz itirazlarının ilerde incelenmesine, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 26/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1876, Karar No: 2024/10192, Tarih: 21.11.2024

**7. Ceza Dairesi         2023/1876 E.  ,  2024/10192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2020/55 E., 2021/340 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz isteklerinin süresinde olduğu, temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği; münhasıran eksik vekâlet ücretine hükmedildiğine ilişkindir.

2.Suça sürüklenen çocuk müdafiin temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiğine, hükmedilen cezanın ertelenmediği halde hükümde ertelendiğinden bahisle çelişkiye neden olunduğuna ve re'sen nazara alınacak diğer sebeplere ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, 26.08.2014 tarihinde kaçak sigara satıldığına yönelik ihbar üzerine bahse konu iş yerine gidildiğinde iş yerinin girişine göre karşı tarafta bulunan masanın üstünde ve altında kaçak sigara olduğu görülerek yapılan aramada toplam 641 paket kaçak sigara ele geçirilen olayda, suça sürüklenen çocuk hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

Suça sürüklenen çocuk savunmasında; ele geçen sigaraları sattığını beyan ettiği, eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarını ve gümrük vergilerini ödeyecek durumunun olmadığını ifade etmiştir.

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında belirlenen gümrüklenmiş değerin Dairemiz yerleşik içtihatlarına göre "pek hafif değer" aralığında olduğu anlaşılmıştır.

Tüm dosya kapsamına göre, sanıkta ele geçirilen gümrük kaçağı eşyaların yakalanış şekli, suça sürüklenen çocuğun ikrara yönelik savunmaları gözetildiğinde, suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğinin sabit kabul edilip hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan mahkûmiyet hükmü kurulmasında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında ceza tayini sırasında 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesi ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62/1. maddesi gereğince indirim yapılması sırasında doğrudan adlî para cezasına hükmedilmemesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuğun gümrüklenmiş değerin iki katını ödeme iradesi göstermediği anlaşıldığından tebliğnamedeki 1 numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.