muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9378, Karar No: 2021/3618, Tarih: 09.03.2021

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA,

IV- Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelenmesinde;

Sanığa ait olduğu kabul edilen tüfek ve tabanca mermileri hakkında 6136 sayılı Yasa kapsamında yasak niteliği haiz olup olmadığının Adli Tıp Kurumu, Kriminal Laboratuvar Müdürlüğü'nden alınacak rapor ile kesin olarak saptandıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken rapor alınmadan eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Hüküm tarihinden sonra 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı sayılı Kanunun 12. maddesiyle değişik 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 75. maddesi uyarınca sanık hakkındaki 6136 sayılı Kanunun 13/4 maddesinde düzenlenen suçun ön ödemeye bağlı hale getirilmesi karşısında, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326. maddeleri gereğince BOZULMASINA,

V- Sanık ... hakkında iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelenmesinde;

05.01.2013 tarihinde Azdavay İlçesi Maden Köyünde sanık ...' in diğer sanık ... ile birlikte EMSA Şirketi' nin kömür sevkiyatı sırasında şirket çalışanlarından katılan ...' ün yanına giderek "yükleme yapamazsınız, yoksa çok kötü olur" şeklinde sözler söyleyip sonrasında av tüfeği ile ateş etmek suretiyle gerçekleştirdikleri eylemlerinin iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçu ile silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilerek TCK.nın 44. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren

silahla tehdit suçundan mahkumiyet kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçundan mahkumiyet hükmü kurularak silahla tehdit suçundan ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA,

VI- Sanıklar ..., ..., suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelenmesinde;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. ve 326/son maddeleri gereğince ceza miktarı yönünden kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA,

VI- Sanıklar ..., ..., suça sürüklenen çocuklar ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelenmesinde;

1- 26.01.2013 tarihinde sanık ...'in, ..., ... ve suça sürüklenen çocuklar ..., ... ... ve ...'ı yanına alarak gece 23:30 sıralarında EMSA şirketine ait yere yanlarında pitbul cinsi köpek ve av tüfekleri ile geldikleri, EMSA Şirket çalışanları olan işçileri yemekhanede topladıkları, dışarıya çıkmalarını engelledikleri, itirazı olana pencere önündeki pitbul cinsi köpeği havlattıkları ve burada tüfek ve köpek baskısı altındaki işçilere tehdit içeren sözler söyleme şeklinde gerçekleşen eylemlerinin kül halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu halde, eylem sırasında kullanılan tehdit içerikli sözlerin, iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunu oluşturduğunun kabulüyle ceza tayin edilerek hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması,

Sanıklar Mürsel ve Gürkan hakkında da 05.01.2013 tarihindeki eylemleri iş ve çalışma özgürlüğünü ihlal kabul edilerek ceza tayin edilirken iş ve çalışma hürriyetinin ihlali suçunu farklı tarihlerde birden fazla kez işledikleri gerekçesiyle TCK.. 43. maddesi kapsamında zincirleme suç hükümlerinin uygulanmasına esas kabul edilmesi,

2-Sanıklar ve suça sürüklenen çocukların mağdurların şahsına zarar vermeden serbest bıraktıklarının belirlenmesi karşısında TCK.nın 110. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı tartışılmadan yazılı şekilde hükümler kurulması,

Yasaya aykırı, suça sürüklenen çocuklar ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321, 326 maddeleri gereğince BOZULMASINA, 09.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4998, Karar No: 2011/12982, Tarih: 26.12.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/4998 E.  ,  2011/12982 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

- KARAR -

Dosya içeriğine göre dava, Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigorta Poliçesi'nden kaynaklanan rücuan tazminat istemine ilişkindir. Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek 11.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 26.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23619, Karar No: 2013/7211, Tarih: 18.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/23619 E.  ,  2013/7211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

25/11/2008 olan tahliye tarihinin gerekçeli karar başlığında 27/11/2008 olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün hata olarak görülmüştür.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılan ... olay tarihinde saat 13.00 sıralarında Beşiktaş ilçesi, ... semtinde bulunan Halk Bankasından emekli maaşını almak için gittiği, bankanın kapalı olması sebebi ile maaşını alamadığı, namazını kılmak üzere Sinanpaşa camiine doğru yürüdüğü sırada katılanın yanına gelen sanığın, "eşimle birlikte belediyede çalışıyoruz, yaşlılara, kimsesizlere yardım ediyoruz, sana iki oda bir daire vereceğiz, bankada paran varsa çek, paran olduğu anlaşılırsa sana daire vermezler, paranı çek, daha

sonra yatırırsın" dediği, katılan, sanığa ... İş Bankası şubesinde parası olduğunu söylediği, sanığın hakkındaki evrak tefrik olunan kimliği meçhul erkek şahısla birlikte katılanı alarak araç ile İş Bankası ... şubesine gittikleri,sanığın bankada görevli tanık ...'e kendisini katılanın gelini olarak tanıttığı, ... sanığa 15.987 TL parayı verdiği, sanığın dekontları "gelini ..." adıyla imzaladığı, katılanın da dekontlara mühür bastığı, katılan ve sanığın birlikte bankadan ayrıldığı, araca binip Edirnekapı surları yanına geldiklerinde parayı başka bir bankaya yatıracaklarını söyleyip, katılanın bilmediği bir yerde kendisini araçtan indirdikleri, böylelikle sanığın, 88 yaşında olması nedeniyle algılama yeteneği bozulmuş olan katılanın bu durumdan faydalanarak haksız menfaat temin ettiği anlaşılmakla, atılı suçun subut bulduğuna dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1802, Karar No: 2020/5693, Tarih: 15.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2020/1802 E.  ,  2020/5693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK.nın 155/2, 52. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, 10/10/2013 tarihli Finansal Kiralama Sözleşmesi kiralanarak teslim edilen kanal kazıcı ve yükleyici iş makinası, aksesuar ve ekipmanını sözleşmenin haklı nedenle feshi ve tebliğine rağmen sözleşmede belirtilen süre içerisinde teslim etmeyerek hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edilen olayda;

1-Sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın yokluğunda verilen 08/10/2015 tarihli hükmün sanığa 27/10/2015 tarihinde tebliğ edildiği, sanığın yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 05/11/2015 günlü temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Katılan vekilinin talebinin incelenmesinde;

Mülga 3226 sayılı Finansal Kiralama Kanunu'ndaki sözleşmeden doğan davaların ticari dava niteliğinde bulunduğu yönündeki 31. madde hükmüne benzer bir düzenlemenin inceleme tarihinde yürürlükte bulunan 6361 sayılı Finansal Kiralama, Faktoring ve Finansman Şirketleri Kanunu’nda yer almaması ve finansal kiralama sözleşmesinin tarafı konumunda bulunan sanığın suça konu kanal kazıcı ve yükleyici iş makinası, aksesuar ve ekipmanını ticari bir işletmenin faaliyetleri çerçevesinde kiralamamış olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin temas ettiği TCK’nın 155/1. maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, 15/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22753, Karar No: 2015/19175, Tarih: 14.10.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/22753 E.  ,  2015/19175 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Bozova Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi : 19/12/2014

Numarası : 2014/295-2014/819

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde çalışırken iş akdinin 6111 sayılı Yasanın 166. maddesi çerçevesinde devredilmiş olduğunu, çalıştığı sürede işyerinde uygulanmakta olan Toplu İş Sözleşmesine göre hak ettiği ikramiyeler ile sosyal ve sendikal hakların tam olarak ödenmediğini iddia ederek çalıştığı sürede yürürlükte olan TİS'lerinde düzenlenmiş olan bazı sosyal ve sendikal alacaklar ile ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Taraflar arasında davalı tarafından davacıya bordrolarda “ek tazminat” adı altında ödenen miktarların dikkate alınıp alınmayacağı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Türk Borçlar Kanununun mahsubu düzenleyen 101. ve 102. maddeleri çerçevesinde öncelikle muacceliyet ve temerrüt kavramlarının açıklanmasını gerektirmektedir.

Muacceliyet, alacaklının borçludan borçlanılan edimi talep ve dava edebilme yetkisidir. Borç muaccel olmadan borçlu temerrüdü söz konusu olmaz.

Temerrüt, en kısa tanımıyla, alacaklı tarafından talep edilebilir (muaccel) hale gelmiş bir borcun ifasındaki gecikmedir. Kural olarak, bu tür (muaccel) bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile temerrüde düşer (BK. m. 101/1). Başka bir ifadeyle, temerrütten söz edilebilmesi için, öncelikle muaccel bir borcun ve alacaklının o borca yönelik ihtarının bulunması gerekir. Kural böyle olmakla birlikte, borçlunun temerrüde düşmesi için alacaklının ihtarının gerekmediği bazı durumlar da vardır: Örneğin, ifa gününün taraflarca birlikte kararlaştırıldığı (BK. m.101/2), borçlunun borcu ifa etmeyeceğini bildirmiş olduğu veya hal ya da durumundan bu sonuca varılabildiği (BK. m.107/1) durumlarda, temerrüdün gerçekleşmesi için alacaklının ihtarına gerek yoktur.

Tek bir borç ilişkisinin söz konusu olduğu durumlarda, borçlu para borcunun faiz ve masraflarını ödemede temerrüde düşmemişse yaptığı kısmi ödemeyi anapara borcuna mahsup etme hakkına sahiptir. Ancak, para borcunun bir kısmı için kefalet, rehin veya benzeri bir teminat verilmişse, yapılan kısmi ödemenin teminatlı olan borca mahsubu istenemez. Bu durumda, kısmi ödemenin teminatsız olan ya da teminatı daha az olan borca mahsubu gerekir. Borçlu, faiz ve masrafları ödemede temerrüde düşmüşse yaptığı kısmi ödeme öncelikle gecikmiş faiz ve masraf borçlarına mahsup edilecektir. Hukuk Genel Kurulunun 27.9.2000 tarih ve 2000/12-1148 Esas, 2000/1193 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, Borçlar Kanununun 84 üncü maddesi gereğince, ödemelerin öncelikle asıl alacaktan düşülebilmesi için, borçlunun faiz ve masrafları ödemede gecikmemiş olması zorunludur. Gecikme ve alacaklının iradesini açıklaması halinde, ödenen kısmın öncelikle faizden düşülmesi gerekir. İcra takibi, ödemeye ihtirazi kayıt konulması irade açıklamasıdır.

Birden fazla borcu bulunan borçlunun yaptığı ödeme, ifa zamanında beyan ettiği borca mahsup edilir. Borçlu, ödeme sırasında, yapılan ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu beyan etmemiş veya alacaklının makbuzda belirttiği borca derhal itirazda bulunmamışsa makbuzda belirtilen borca mahsup edilmelidir.

Birden fazla para borcunun bulunduğu bir borç ilişkisinde, borçlunun, yapılan kısmi ödemenin hangi borç için mahsup edildiğini belirtmemesi, alacaklının da ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu makbuzda göstermemesi durumunda, kısmi ödemenin hangi borca mahsup edileceği sorunu Borçlar Kanununun 102.maddesine göre çözümlenmelidir. Bu gibi durumlarda, kısmi ödeme öncelikle muaccel olan borç için yapılmış sayılır. Ödeme zamanında birden fazla borç muaccel hale gelmişse, ödeme ilk takibe konulan borca mahsup edilir. Muaccel olan borçlardan hiçbiri takibe verilmemişse kısmi ödeme ifa zamanı önce gelen borca mahsup edilmiş sayılır. Borçların ifa zamanları (vadeleri) aynı günde gelmişse yapılan kısmi ödeme borçların miktarlarıyla orantılı olarak mahsup edilir. Borçlardan hiçbirinin ifa zamanı gelmemişse, kısmi ödeme alacaklı için güvencesi en az olan borca mahsup edilmiş sayılır.

İş sözleşmesinden doğan para borçlarının kısmi ifasında, mahsubun ne şekilde yapılacağı ile ilgili 4857 sayılı İş Kanununda özel bir düzenleme bulunmadığından, Borçlar Kanununun genel hükümleri kapsamında sorun çözümlenmektedir. İşçinin işverenden bir alacağının, örneğin sadece kıdem tazminatı alacağının bulunduğu durumlarda, kısmi ödeme nedeniyle mahsup işlemi Borçlar Kanununun 100.maddesi çerçevesinde yapılacaktır. Dairemiz uygulamasına göre, temerrüde düşmüş olan işverenin yaptığı kısmi ödeme işçinin bu hususta beyanda bulunup bulunmadığına bakılmaksızın öncelikle faiz ve masraflara mahsup edilmelidir.

Borcun taksitle ödenmesi konusunda yapılan anlaşma aksi öngörülmemişse, kural olarak, işçinin faiz talebinden vazgeçtiğini kapsar. Ancak, bu sonuç işverenin taksit anlaşmasına uygun hareket etmesine bağlıdır. İşverenin taksitlerden birini zamanında ödememesi halinde, işçinin faizle ilgili feragati geçersiz hale gelir ve sadece ödenmeyen taksit için değil, tüm alacak için faiz talep hakkı doğacaktır. Bu durumda ödenmiş olan önceki taksitlerin öncelikle faiz ve masraflara mahsubu gerekecektir. Kuşkusuz taksit sözleşmesinin işçinin serbest iradesi ile meydana gelmesi gerekir.

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması halinde, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise, mahsup işlemi Borçlar Kanununun 86 ncı maddesine göre yapılacaktır. İş Kanununda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

4857 sayılı İş Kanununa göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). İş Hukuku Mevzuatımızda Basın İş Kanununun 14 üncü maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

1475 sayılı İş Kanununun 14 ve 4857 sayılı İş Kanunun 120 nci maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından iş sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

Somut olayda bilirkişi tarafından davacıya bordrolarda “ek tazminat” adı altında ödenen ödemeler, “tazminat” adı altında ödendiğinden dolayı dava konusu alacaklarla ilişkisi bulunmadığı gerekçesi ile dava konusu alacakların hesaplanmasında dikkate alınmamıştır. Oysa davalı bu ödemeleri TİS'de düzenlenen alacaklar ve ilave tediye alacağına karşılık yaptığını iddia etmektedir. Davalı resmi kurum olup, davacı da yapılan bu ödemelerin başka bir alacağa karşılık olarak yapıldığını iddia etmediğine göre, yapılacak iş bu ödemelerin yukarıda belirtilen ilke kararı çerçevesinde davacının alacağından mahsup etmektir. Nitekim aynı davalıya karşı açılan ve aynı alacakların talep edildiği Dairemizce onanan emsal seri 2015/7912 E. (Bozova Asliye Hukuk Mahkemesi 2014/107 E. 2014/682 K.) sayılı dosya ve seriye ait diğer dosyalarda davalı tarafından yapılan bu ödemeler alacaktan mahsup edilmiştir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin davalının “ek tazminat” adı altında yapmış olduğu ödemeler dikkate alınmadan hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 14.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/36, Karar No: 2019/5488, Tarih: 20.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/36 E.  ,  2019/5488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen konut dokunulmazlığının ihlali eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Suça sürüklenen çocuğun, eylemini birden fazla kişi ile birlikte işlemesine rağmen, TCK'nın 119/1-c maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 20/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/444, Karar No: 2016/14152, Tarih: 30.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/444 E.  ,  2016/14152 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 298 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Kovuşturmanın Ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1/1-b maddesi gereğince verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararı davayı sona erdiren ve temyizi kabil kararlardan olmayıp, karara karşı itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün bulunduğundan, temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek, gereği mahallinde itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.