muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/8637, Karar No: 2023/5596, Tarih: 25.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8637 E.  ,  2023/5596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/1522 Esas, 2022/507 Karar

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükümlerin onanması.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hüküme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 05.03.2020 tarihli ve 2018/349 Esas, 2020/100 Karar sayılı kararı ile; sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkrası uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 16.05.2022 tarihli ve 2020/1522 Esas, 2022/507 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin ve katılan kurum vekilinin istinaf başvurularının Gaziantep 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.06.2014 tarih, 2014/306 Esas ve 2014/347 Karar sayılı kararı ile 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hükmün ertelenmesine ve 1 yıl denetim süresi verilmesine karar verildiği ve bu kararın 21.10.2014 tarihinde kesinleştiği, bu haliyle tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla sanık hakkında tayin edilen hapis cezasının TCK'nin 58/6. maddesi gereğince mükkerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, cezanın çektirilmesinden sonra sanık hakkında denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına,'' ve "Katılan kurumun kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşılmakla hüküm tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca 6.810 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak, katılan kuruma verilmesine," şeklindeki paragrafların eklenmesi suretiyle, CMK'nin 303. ve 280/1-a maddeleri uyarınca hükmün düzletilerek istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafilerinin temyiz sebepleri: kararın gerekçesiz olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesinin aleyhe düzeltme yapamayacağına, eksik incelemeye, taksir ve olası kastın değerlendirilmediğine, haksız tahrike, ek savunma hakkı verilmesi gerektiğine, delil takdirine, suç vasfına,

Katılan kurum vekilinin temyiz sebepleri: takdiri indirim uygulanmaması gerekiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü sanığın ele geçirilemeyen silah ile öz ablası olan maktulü 05.03.2018 tarihli Adlî Tıp Kurumu raporuna göre; maktulün alnından giren mermi çekirdeğinin önden arkaya, soldan-sağa ve yukarıdan hafif aşağıya doğru seyirle kafatası kemiklerini kırarak beyin dokusunu katedip sağ iç kulak

seviyesinde kafatası içerisinde sonlanmış olması sonucu oluşan kafatası kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar sonucu öldürdüğü anlaşılmıştır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık ... müdafiilerinin, kararın gerekçesiz olduğuna, Bölge Adliye Mahkemesinin aleyhe düzeltme yapamayacağına, eksik incelemeye, taksir ve olası kastın değerlendirilmediğine, haksız tahrike, ek savunma hakkı verilmesi gerektiğine, delil takdirine, suç vasfına yönelen temyiz sebepleri ile Katılan kurum vekilinin takdiri indirim uygulanmaması gerekiğine yönelen temyiz sebepleri yönünden;

Maktulün sanığın ablası olması karşısında, suçun hüküm fıkrasında "eşe karşı kasten öldürme" suçu olarak belirtilmiş olmasının mahallinde düzeltilebilecek yazım yanlışı olduğu değerlendirilmiştir.

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, tanık ifadelerinin hüküm kurmaya elverişli ve yeterli olduğunun anlaşıldığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, olayda mağdurdan sanığa yönelen haksız tahrik sayılabilecek bir eylemin bulunmadığı, maktulün yarasının niteliklerine göre olası kast veya taksirin uygulama koşullarının oluşmadığı, kararın katılan kurum tarafından da istinaf edilmiş olması karşısında Bölge Adliye Mahkemesinin kararda düzeltme yapmasının hukuka uygun olduğu, takdiri indirimin mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 16.05.2022 tarihli, 2020/1522 Esas, 2022/507 Karar sayılı kararında sanık müdafiileri ve katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Gaziantep 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4292, Karar No: 2014/1737, Tarih: 17.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/4292 E.  ,  2014/1737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7387, Karar No: 2013/30570, Tarih: 24.12.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/7387 E.  ,  2013/30570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :08.02.2013

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı (koca) tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.12.2013 günü temyiz eden davalı-karşı davacı A. G. vekili Av. .... geldi. Karşı taraf davacı-davalı E. G. ile vekilleri gelmediler. Gelmeyen davacı-davalı vekilleri Av. ... ve Av. .... adlarına murafaa gününün 19.11.2013 tarihinde tebliğ edildiği, her iki avukatın 20.11.2013 tarihli dilekçe ile davadan 21.06.2013 tarihinde çekildiklerini belirterek duruşma tebligatının asile yapılmasını istedikleri ancak dosyada posta pulu olmadığından asile tebligat çıkarılamadığı keza duruşma gününün yakın olması nedeniyle esasen tebligat çıkartmanın da imkansız olduğu görüldü. Davalı-karşı davacı A. G. vekili Av. ... murafaa isteklerinden vazgeçtiklerini belirtti, dosya üzerinden inceleme yapılmasını istedi.Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı-davalı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.24.12.2013 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/6800, Karar No: 2010/3123, Tarih: 28.04.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/6800 E.  ,  2010/3123 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/140006

MAHKEMESİ :(MERSİN) Birinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :26/01/2009 - 334/12

SUÇ :Adam öldürme

M.. D..'i canavarca bir his sevkiyle öldürmekten sanıklar A.. O.., M.. K.. ile K.. Ö..'nin yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (MERSİN) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 26/01/2009 gün ve 334/12 sayılı hüküm re'sen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından da istenilmiş, sanıklar Ahmet ile Muzaffer müdafii duruşma da talep etmiş olduklarından dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanıklar Ahmet ile Muzaffer hakkında duruşmalı, sanık Kadir'in temyizi hakkında da duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıkların suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Ahmet müdafiinin sübuta, eksik incelemeye, TCK.nun 39. maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğine, sanık Muzaffer müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta, sanık Kadir müdafiinin subuta yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

a)Sanıklar Muzaffer ve Kadir'in hazırlıkta alınan ifadelerinde, maktül Mustafa'ya Yasemin'i bırakacaksın aradan çekileceksin dedikleri, maktülün de “ben bu kızdan vazgeçmem öldürürseniz öldürün” demesi üzerine, sanık Muzafferin ustura ile maktülün boğazına vurarak yaraladığı, yaralanan maktülün Muzaffer “sen bittin ya beni öldür ya da ben seni öldüreceğim” diye bağırarak kaçmaya başladığı, sanıkların, arkasından koşarak tekrar maktülü yakaladıkları, maktüle kendilerinin ismini vermemesi ve bu olaydan kimseye bahsetmemesi ya da olayın kaza olduğunu söylemesi halinde kendisini hastaneye götüreceklerini söyledikleri, maktülün de, “ne olursa olsun sizi şikayet edeceğim” dediği, sanık Ahmet'in de bunu öldürün yoksa bizi şikayet eder demesi üzerine, maktülü bıçaklayarak öldürdürdükleri anlaşılmakla; otopsi raporuna göre maktülün boyun kesisi sonucu solunum ve dolaşım yetmezliğine bağlı olarak ölmesi, çene ve ensede bulunan 5-6 adet bıçak yaralarının yüzeysel kesi niteliğinde olması ve suçun işleniş şekli de dikkate alındığında, canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme kastıyla değil, sanıkların, bıçakla maktülü yaraladıktan sonra, kendilerini şikayet edeceği korkusuna kapılarak işledikleri bu suçu gizlemek ve delillerini ortadan kaldırmak amacıyla maktülü öldürdükleri anlaşılmakla, sanıkların TCK.nun 37/1. maddesi delaletiyle 82/1-h maddesi uyarınca cezalandırılmalarına karar verilmesi gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek, TCK.nun 82/1-b madddesinden hüküm kurulması,

b)Sanık Ahmet’in savunmalarında, maktülün çalışmak amacıyla Kahramanmaraş'a gittiği dönemde, tanık Yasemin'in maktüle kızarak telefon numarasını değiştirmesi ve maktülün Yasemin'e ulaşamaması üzerine, maktulün, Yasemin'in kardeşi olan sanık Ahmet'in cep telefonunu arayarak küfür ve hakaret ettiği, “bacını al doktora götür, o zaman ne mal olduğunu öğrenirsin” diyerek mesajlar gönderdiği ileri sürüldüğüne göre, bu konuda sanık Ahmet lehine tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Yasaya aykırı olup, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin BOZULMASINA, 28.04.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.

28/04/2010 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar A.. O.. ile M.. K.. müdafii yüzüne karşı, yokluklarında 29/04/2010 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2007/2695, Karar No: 2007/2981, Tarih: 03.05.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2695 E.  ,  2007/2981 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ...Ş. ile davalı Kanal 6 Radyo Tel.Yay.A.Ş. arasındaki davadan dolayı İstanbul 6. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 21.12.2006 gün ve 1413-737 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, televizyon yayın lisansının devrine dair sözleşmeden kaynaklanan muarazanın men'i istemine ilişkin bulunduğundan kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 03.05.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3657, Karar No: 2006/5123, Tarih: 22.05.2006

**21. Hukuk Dairesi         2006/3657 E.  ,  2006/5123 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ            : Hüyük Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ                       : 06/06/2005 -17.10.2005

Yerel Mahkeme, temyiz isteminin kanuni süre geçtikten sonra yapılması nedeniyle reddine karar vermiştir. Davacı bu kararı dahi temyiz etmiştir. O halde, bu yön üzerinde özellikle durulmalıdır. Hükmün, tefhiminin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 489ncu maddesinin yollamada bulunduğu aynı Kanunun 388 nci maddesindeki unsurları içerir biçimde yapılmadığından Yasada öngörülen 8 günlük temyiz süresinin geçtiğinden sözedilemez. Hal böyle olunca, davacının hükmü süresinde temyiz ettiği anlaşıldığından mahalli mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin kararının  bozulması ve Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432/son maddesi gereğince asıl hükmün temyizini amaçlayan temyiz itirazlarının incelenmesi gerekir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere kararın dayandığı gerektirici nedenlere göre davacıların  aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle uğradıkları maddi ve manevi zararın giderilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacılar yakınları, M. G.'nin davalı H.T.'e ait diğer davalı A. B.tarafından vekaleten işletilen K. Petrol İstasyonunda iş sözleşmesi ile işçi olarak çalışırken 10.12.2000 tarihinde geceleyin dava dışı H. G. ve M. M. tarafından silahlı gasp suçunu gizlemek amacıyla öldürüldüğü, H. G.'ın olay tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.'nun 450/9, M. M.'in TCK.65/3 ve 450/9.maddesi ile cezalandırılmalarına karar verildiği, mahkemece hükme dayanak alınan 2.2.2005 tarihli kusur raporunda H. G. ile M. M.'e % 75, davalı işverenlere % 25 oranında kusur izafe edildiği sigortalının kusurunun bulunmadığının bildirildiği görülmektedir.

Birden çok kimsenin birlikte neden oldukları zarardan sorumluluklarını düzenleyen B.K.'nun 50.maddesi (tam dayanışmalı sorumluluk) yada birden çok kimsenin değişik nedenlerle sorumluluklarını düzenleyen BK.'nun 51.maddesi (eksik dayanışmalı sorumluluk) uyarınca ve aynı Yasanın 142.maddesi hükmüne dayanarak davacı zararın tümünü müteselsil sorumlulardan biri aleyhine açacağı bir dava ile isteyebileceği gibi, sorumluların hepsi aleyhine açacağı tek bir dava ile de talep edebilir. Anılan yasanın 141.maddesi gereğince teselsül ister yasadan ister sözleşmeden doğmuş olsun, bu kuraldan yararlanmak için, zarara uğrayanın daha geniş bir deyimle alacaklının talebi gereklidir. Dava dilekçesinde belirtilen maddi olaylara göre, bir çok kişinin ortaklaşa kusurla zarar meydana getirdikleri ileri sürülmüş olursa, dayanışmalı (müteselsil) sorumluluktan söz edilmemesi eylemi, mahkemece gerçekleşen zararın davalılardan sadece birinden tazminatın alınmasına engel olmayacaktır. Zarara uğrayan (alacaklı), bu hakkını kullanmadıkça, yani muteselsilen tahsil isteğinde bulunmadıkça, mahkeme re'sen onun yararına teselsül kuralını uygulayamaz. Diğer yandan, tazminat hesabında indirimler uygulanırken belirli esaslara dayanan bir sıranın gözetilmesigerekir. Önce zararla ilgili indirim sebepleri daha sonra tazminatla ilgili indirim sebepleri uygulanır. Kendi aralarında da en önce desteğe ait indirim sebepleri, tazminat alacaklısı ve en son tazminat borçlusuna ait indirim sebepleri uygulanmalıdır. Sosyal Sigortalar Kurumu tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değeri zarara  ilişkin bir indirim nedeni sayılamayacağından en son peşin sermaye değeri indirilmelidir.

Somut olayda davacı dava dilekçesinde işverenlerin tam kusurlu olduğunu açıkça belirtmiş neticede bunlardan müştereken ve müteselsilen zararının tahsilini istemiştir. Mahkemece davalıların kusurları oranında sorumlu olduklarının kabulü ile bilirkişi tarafından bulunan zarar miktarından davalıların % 25 kusur oranlarına isabet eden miktarın tesbit edilmesi doğru ise de bulunan zarardar SSK.'a bağlanan gelirin peşin sermaya değerinin % 25 ine isabet eden bölümün düşülmesi gerekirken tamamının düşülmüş olması isabetsiz olmuştur.

3-Davacıların ceza davasında müdahil oldukları ve her davacı için 10.000.-YTL. manevi tazminatın davalılar H. G. ile M. M.'ten müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ettikleri, Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinin  2004/35 Esas, 2004/56 Karar sayılı 22.9.2004 kararı ile davacı M. G. için 3000.-YTL., H. G.'dan, 2000.-YTL., M. M.'ten olmak üzere toplam 5000.-YTL., davacı G. G. için 1000.-YTL. H. G.'dan, 650.-YTL. M. M.'ten olmak üzere toplam 1.650.-YTL., davacı M. G. için 1000.-YTL. H. G.'dan, 650.-YTL. M. M.'ten olmak üzere toplam 1.650.-YTL., davacı Z. için 1000 YTL. H. G.'dan, 650.-YTL. M. M.ten olmak üzere toplam 1.650.-YTL., manevi tazminata hükmedildiği, bu dava ile de davalı işverenlerden davacı M. G. 5.000.-YTL.,davacı çocukların her biri için ayrı ayrı 2.500.-YTL. manevi tazminatın tahsilinin istendiği anlaşılmaktadır.

Gerek eksik ve gerekse tam dayanışmalı sorumlulukta, zarar gören giderim borçlularından herhangi birine karşı hakkını ileri sürebilir. B.K.'nun 142/II.maddesindeki borcun tamamen edasına kadar bütün borçluların mesuliyeti devam edeceğinden zarar görenler zararlı sonuçtan sorumlu olan bütün sorumlular aleyhinde dava açabileceği gibi sorumlulardan herbiri aleyhine ayrı ayrı dava açabilir. Bunu önleyen bir hüküm yasalarımızda mevcud değildir. Bu duruma göre, zarara uğrayanın, dayanışmalı sorumlulardan birini yada bir kaçını seçip onlara karşı giderim davası açarak ödetme kararı alması eğer borç ödenmemişse diğer sorumlu hakkında da zararın tümü için giderim davası açmasını engellemez. Çünkü zarar görenin (alacaklının) tatmini oranında giderim borcu sona erer. Bu durumda mahkemece önceden ödetilmesine karar verilen bu miktarı geçmemek ve tahsilde tekerrür etmemek kaydıyla tahsile karar verilmesi gerekir.

Somut olayda Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesince manevi tazminatın tahsiline ilişkin hükme konu alacağın davacılara ödendiği davalılarca ileri sürülmediği gibi mahkemecede bu yönde bir araştırma yapılmadığı görülmektedir.

Yapılacak iş Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesinde verilen manevi tazminatın ödetilmesine ilişkin hükmün kesinleşip kesinleşmediğini ilgili mahkemeden sormak, ceza mahkemesince hükmedilen alacağın davacılara ödenip ödenmediğini araştırmak, ödenmediğinin anlaşılması halinde davacılar yararına ceza mahkemesince takdir edilen miktarı geçmemek ve tahsilde tekerrür etmemek kaydıyla  davalılardan müştereken ve müteselsilen davacılar yararına manevi tazminatın tahsiline karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin eksik inceleme va araştırma sonucu talep edilen manevi tazminatın tümden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 22.05.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.