muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/18005, Karar No: 2018/15845, Tarih: 06.12.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/18005 E.  ,  2018/15845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Site içerisinde bahçede özel güvenlik görevlileri tarafından yakalanan sanığın, suça konu ayakkabıları hangi daireden çaldığı hususunun, blokta oturan dairelere güvenlik görevlilerinin tek tek sorararak mağdura ulaşmaları ve tespit etmeleri karşısında, sanık lehine etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağı düşüncesi ile tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; mağdurun 5 ay önce 55,00 TL'ye aldığını söylediği bir çift ayakkabıyı çalan sanık ... hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın site içerisinden çıkamadan ve suça konu eşyaları kendi hakimiyet alanına sokmadan, site güvenlik görevlileri tarafından yakalanmış olduğu anlaşılmakla, eylemin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden, tamamlanmış kabul edilerek, fazla ceza tayini,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 06.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22157, Karar No: 2015/15516, Tarih: 15.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/22157 E.  ,  2015/15516 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/248665

MAHKEMESİ : İstanbul 12. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/05/2013

NUMARASI : 2006/587 (E) ve 2013/160 (K)

SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma, hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O yer Cumhuriyet savcısının resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçundan kurulan hükme

yönelik temyiz itirazlarının suçun vasfına yönelik olduğu ve bu itibarla belirtilen suçtan kurulan hükmün temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Olay tutanağına, yakınanların anlatımlarına, savunmaya, oluşa ve kabule göre; suç tarihinde ... camii

içerisinde namaz kılan yakınanların arkalarına bıraktıkları çantalarının içerisinden cep telefonları, kimlik kartları ve bir miktar paralarını çalan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesindeki “ibadete ayrılmış yerlerde bulunan eşya hakkında hırsızlık” suçuna uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 141/1 maddesindeki basit hırsızlık suçundan hüküm kurulması,

2- İşlediği hırsızlık suçundan dolayı kolluk görevlilerince yakalanması üzerine kendisini, teyzesinin kızı olduğunu söylediği V.. B..olarak tanıtıp, bu kimlik bilgileri ile yalan beyanda bulunmak suretiyle evrak tanzimine (26.09.2006 tarili olay tutanağı ve yüzleştirme tutanağı) sebep olan, ancak soruşturma aşamasında etkin pişmanlık göstererek kolluğa kendi isminin gerçekte B.. G.. olduğunu, annesinden korktuğu için V..'nin ismini kullandığını ifade eden sanığın eyleminin; gerçekte var olan kişinin kimlik bilgilerini kullanmış olması halinde Türk Ceza Kanununun 268/1 maddesi aracılığıyla 267/1. maddesi kapsamında (TCK'nın 269. maddesindeki etkin pişmanlık hükümleride değerlendirilmek suretiyle) düzenlenen iftira suçunu oluşturacağı, sanığın bildirdiği kimlik bilgilerinin gerçekte olmayan kişiye ait olduğunun anlaşılması halinde ise, anılan Kanun'un 206/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekeceği gözetilerek, sanığın kullandığı “V... B..” adında birinin olup olmadığı araştırılarak nüfus kaydı da getirtilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik soruşturma ve inceleme sonucu yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 15.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4270, Karar No: 2009/5061, Tarih: 16.04.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/4270 E.  ,  2009/5061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve ... siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın Pozantı ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ... ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında ... evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya ... süreli ... mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek ... yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir ... sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve ... siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken ... ya da ... hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş

taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların ... ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve ... siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının ... ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.04.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/26042, Karar No: 2017/735, Tarih: 24.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/26042 E.  ,  2017/735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek arsanın rayiç değerinin tespiti yapılarak, bu bedelin yasal faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı kanunun 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanununa eklenen geçici 10.maddesi ile “... ili, ... ilçesi sınırları içerisinde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu Kanuna göre ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi hâlinde; arsa veya konut tahsisi için ödenen bedeller, ilgili idarece yapılacak tebligatı müteakip en geç üç ay içerisinde, ödeme gününden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte hak sahiplerine veya kanuni mirasçılarına ödenir. Hak sahipleri bunun dışında ilgili idareden herhangi bir hak, bedel ve tazminat talebinde bulunamazlar.

Bu maddenin birinci fıkrası hükmü; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce hak sahipleri tarafından, ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi nedenleriyle arsa veya konutların adlarına tescili, bedel veya tazminat ve benzeri taleplerle açılan ve henüz kesinleşmeyen her türlü davada da uygulanır. Bu hükmün mahkemelerce uygulanması nedeniyle reddedilen davaların yargılama giderleri davalı idare tarafından ödenir. Bu madde kapsamında kalan davalarda mahkeme harçları ile her türlü vekâlet ücreti maktu olarak belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece, anılan yasa kuralı uyarınca değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/40886, Karar No: 2014/40041, Tarih: 15.12.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/40886 E.  ,  2014/40041 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik Hizmet Taah. Hiz. İnş. Tic. A.Ş. vekili avukat... ile ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 24.10.2013 tarih ve 2012/415 2013/464 sayılı hükmün Dairenin 11.3.2014 tarih ve 2014/6534-6666 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 228.00 (ikiyüzyirmisekiz) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 15.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13300, Karar No: 2017/1635, Tarih: 22.02.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/13300 E.  ,  2017/1635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanığın uzaktan akraba oldukları ve uzun zamandır görüşmedikleri müştekinin evine suç tarihinde giderek müştekiye ait çalınan takıların da bulunduğu odada iki gece kaldıktan sonra memleketine dönmesi üzerine sanığın ayrılmasından birkaç gün sonra takılarını kontrol eden müştekinin mücevher kutusu içerisinde bulunan pırlanta küpeler ile altın bileklik ve zincirin olmadığını görüp sanıktan şüphelendiği, sanığı telefonla aradığı sanığın önce takıların kendisinde olmadığını söylediği bir gün sonra bileklik ve zincirin makyaj çantasında tokaya sarılı halde bulduğunu çantaya nasıl girdiğini bilmediğini belirttiği ancak küpelerin olmadığını ifade etmesi üzerine müştekinin şikayetçi olduğu olayda sanığın eyleminin sübuta erdiği halde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

2- Kabule göre de; sanık hakkında beraat kararı verilmesine rağmen müdahil lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil vekili ve sanık ... ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3174, Karar No: 2019/8069, Tarih: 11.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/3174 E.  ,  2019/8069 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 21/03/2016 gün ve 2015/1626-2016/289 sayılı kararı onayan Daire'nin 16/04/2018 gün ve 2016/10340-2018/2752 sayılı kararı aleyhinde müdahil davacı -temlik alan ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı, kültür mantarı ürettiği işyerinin davalı tarafından sigortalandığını, elektrik trafosuna düşen yıldırım nedeniyle ana dağıtım panosu, elektrik tesisatı, jeneratör, TV, buzdolabı, bilgisayar, soğutma motoru, hız ayarlayıcı, sürücü ve fırının zarar gördüğünü, ekspertiz incelemesi sonucunda sadece trafo ve pano bedelinin ödendiğini, diğer hasar bedellerinin tazmin edilmediğini ileri sürerek şimdilik 4.000 TL ürün kaybı, 1.000 TL iş durması, 1.000 TL enkaz kaldırma, 1.000 TL demirbaş, 1.000 TL elektrik tesisatı zararı olmak üzere toplam 8.000 TL'nin 15.06.2007 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir. Davacı, 20.08.2008 tarihli temlikname ile dava konusu ettiği alacağın 160.000 TL tutarındaki kısmını faiz ve ferileriyle birlikte Halil Bal'a, 14.10.2009 tarihli temlikname ile de 165.000 TL tutarındaki kısmını ...'e temlik etmiştir. Temlik alanlar davaya katılma talebinde bulunmuştur.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı sonrasında yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulüne dair verilen karar müdahil davacı-temlik alan ... vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.

Müdahil davacı-temlik alan ... vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, müdahil davacı-temlik alan ... vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, müdahil davacı-temlik alan ... vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8553, Karar No: 2014/10428, Tarih: 12.06.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/8553 E.  ,  2014/10428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 2. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/04/2013

NUMARASI : 2011/1154-2013/700

Dava dilekçesinde, anataşınmazın ortak alanlarının kiralanmasına dair kira sözleşmesinin iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava ve 11.07.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile; kat irtifakı kurulu iş merkezinde kendisinin ve davalılar Süleyman ve B.. Ç..'in kat maliki olduğunu, diğer davalı yöneticilerin anataşınmazın ortak yerlerini davalılar Süleyman ve B.. Ç..'e kiraya verdiklerini, yönetim planının 37.maddesinde yönetim kuruluna kiraya verme yetkisi verilmiş ise de söz konusu kiralamanın yönetim planında belirlenen şekilde olmadığını ileri sürerek iş merkezi yönetim kurulu tarafından anataşınmazın ortak alanlarının diğer davalılara kiraya verilmesi konusunda yapılan kira sözleşmesinin iptaline karar verilmesini istemiş, mahkemece, kat malikleri kurulunca alınmış bir karar olmadan, ortak alanların yönetim tarafından kiraya verilemeyeceği, bu nedenle davaya konu kiralamanın yasaya uygun olmadığı ancak bu nedenle ortak alana müdahalenin önlenmesinin istenebileceği, davacının ise sadece kira sözleşmesinin iptalini istediği, taraflar arasında hak ve yükümlülükler doğuran kira sözleşmesinin tarafı olmayan kat malikinin istemiyle feshine karar verilemeyeceği gerekeçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Dosya içerisinde mevcut bilgi ve belgelerden ve taraflar arasındaki kira sözleşmesinin içeriğinden; S.. Ç..'e ait depolar arasındaki ortak alanın kiraya verildiği, dolayısı ile ortak alanların diğer kat maliklerince kullanımın engellendiği, davacının da ortak alanlara yapılan müdahalenin önlenmesi amacı ile kira sözleşmesinin feshini istediği anlaşılmakla ve ayrıca çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince kira sözleşmesinin iptali içinde ortak alanlara müdahalenin önlenmesi istemi de bulunduğundan, davanın bu kapsamda değerlendirilerek kanıtlar toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken davanın salt kira sözleşmesinin feshi olarak nitelendirilerek reddi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 12.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.