muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/20762, Karar No: 2021/3949, Tarih: 02.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/20762 E.  ,  2021/3949 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... için 12/02/2016 tarihli ek karar ile mala zarar verme suçu bakımından miktar itibarıyla temyiz talebinin reddine karar verildiği ve bu ek kararın temyiz edilmediği anlaşılarak yapılan incelemede;

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk ... Pektaş müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II)Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Teşebbüs aşamasında kalan hırsızlık suçu bakımından suça sürüklenen çocukların hırsızlık suçuna konu çalınması amaçlanan malların neler olduğunun tespitinin yapılamadığı, suça konu malzemeler henüz özgülenemeden suça sürüklenen çocukların olay yerinden kaçarak uzaklaştıkları, müştekinin bahsettiği zarar miktarının olay esnasında kamera sensör kablolarının kesilmesi ve kameralara verilen zarar dolayısıyla meydana geldiği anlaşıldığından TCK'nın 145. maddesinin uygulanmaması sebebiyle bozma isteyen tebliğname görüşüne iştirak edilmemiştir.

Suç tarihinde 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuklar hakkında sosyal inceleme raporu düzenlettirilmemiş ise de, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun bu konuyu düzenleyen 35. maddesinde rapor alınıp alınmayacağı hususunun mahkemenin takdirine bırakılmış olması, suça sürüklenen çocukların sosyal durumları hakkında dosya içerisindeki bilgi ve belgelerden yeterli kanaate ulaşıldığı ve yasa tarafından zorunlu kılınmadığından sosyal inceleme raporu aldırılmasına takdiren gerek olmadığının tensip zaptında belirtildiği, olayın üzerinden geçen zaman ve suça sürüklenen çocukların inceleme tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmuş olması karşısında bu sebeple bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/31790, Karar No: 2021/2279, Tarih: 02.03.2021

**15. Ceza Dairesi         2017/31790 E.  ,  2021/2279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dini inanç ve duygularının istismarı suretiyle dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-a, 52, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın yanında bulunan ve açık kimlik bilgileri tespit edilmeyen bir bayan da olduğu halde katılanların evinin önüne giderek kimsesiz çocuklar için yardım topladıklarını söyledikleri, katılanların sanık ile yanındaki bayanı içeriye almayarak bahçede oturttukları, sanığın katılanlardan...'ye sen hastasın, seni okuyayım şeklinde sözler söyleyerek dua okuduktan sonra evde sarılar var, onları getir, getirmezsen, seni çarparım, felç ederim dediği, katılan ...'ın evde bulunan 13 adet çeyrek altın, 7 adet yarım altın, 1 adet Cumhuriyet altını, 1 adet Ata altını ve 18 gramlık bileziği getirerek sanığa verdiği, altınları alan sanığın bu altınları bir bohçanın içine koyarak üzerine dua okuduktan sonra bir odaya koyduğu, daha sonra katılanları çağırarak boş bohçayı açtırdığı ve bohça içerisindeki altınları katılanlara gösterdikten sonra bohçayı tekrar kapatarak katılanların kafasının üzerinde bohçayı çevirerek okuduğu, daha sonra sanığın yanındaki şahısla birlikte evden çıktığı, katılanlar bohçayı açtığında altınların yerinde olmadığını gördükleri, sanığın bu suretle üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılanların beyanı, tanık anlatımı, teşhis tutanakları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1, 2 ve 4. fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin verdiği 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E. 2015/85 K. sayılı kısmi iptal kararının, 24/11/2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlayarak yürürlüğe girdiğinden koşulların oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın suçsuz olduğuna yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13489, Karar No: 2018/1752, Tarih: 26.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/13489 E.  ,  2018/1752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine, çalışmalarını iptal eden Kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Davacı, davalı işyerinde 01.09.2008 – 30.11.2012 tarihleri arasında geçen çalışmalarının iptaline ilişkin Kurum işleminin iptalini istemiştir.

Mahkemece; davacının davalı işyerindeki çalışmalarının gerçek olduğunun tespiti ile iptaline ilişkin işlemin iptaline karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davalı şirkete ait besihanenin inşaatında ve daha sonra da besihanede çalıştığını beyan eden davacı adına davalı işyerince 06.06.2008 – 31.07.2008 tarihleri arasında besihane inşaatı işyerinden, 24.09.2008 – 30.11.2012 tarihleri arasında da besihane işletmesi işyerinden davalı Kurum'a hizmet bildirildiği, 22.07.2014 tarihli denetmen raporunda; davacının 24.09.2008 – 30.11.2012 tarihleri arasındaki çalışmalarının fiili olmadığının anlaşıldığı bildirildiğinden davalı Kurum tarafından söz konusu dönemdeki çalışmaların iptal edildiği anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de davanın niteliği kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; davacının çalışmalarının gerçek olup olmadığı hususu tereddüte mahal bırakmayacak derecede belirlenmeden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; talep edilen dönemde ... ve ... Köylerinde muhtar, aza ve imam olarak görev yapan kişileri dinlemek, bu kişilerden; talep edilen dönemde davacının davalı şirkete ait besihanenin inşaatında ve daha sonra da besihanede çalışıp çalışmadığını, davacının yaşadığı köy ile besihanenin bulunduğu köy arasındaki mesafeyi, davacının bu dönemde kendi köyünde başka bir iş yapıp yapmadığını sormak, davalı şirkete ait besihanenin kapasitesini il/ilçe ... müdürlükleri gibi ilgili kurumlardan sorarak belirlemek, ayrıca davalı şirkete ait besihanedeki hayvanlarla talep edilen dönemde ilgilenen veteriner hekim/hekimlerin kimler olduklarını belirleyerek bu kişileri dinlemek, bu kişilerin; özellikle besihanenin kapasitesi ve davacının çalışıp çalışmadığı hususlarında beyanlarını almak ve böylece davacının iptal edilen dönemde fiili çalışması bulunup bulunmadığını tereddüte mahal bırakmayacak şekilde belirleyerek sonuca gitmekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 26.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3041, Karar No: 2018/4793, Tarih: 25.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2017/3041 E.  ,  2018/4793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde; 31.05.2015 günü yapılmış olan bina kat malikleri genel kurul toplantısının ve bu toplantıda alınmış olan kararların usul ve kanunlara uygun yapılmamış olması nedeni ile yok sayılması (iptali) ve dava sonuçlanıncaya kadar ihtiyati tedbir kararı verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece; 6306 sayılı afet riski altındaki alanların dönüştürülmesi hakkında kanun kapsamında 31/05/2015 tarihinden kat malikleri toplantısının yapıldığı toplantıya 178 arsa payı sahibinin katıldığı, toplam arsa payının ... olduğu, toplantıya katılmayan arsa payının ... (... 15/...- 8/...) olduğu bu şekilde yasanın aradığı, ...3 çoğunlukla toplantının yapıldığı ve kararların alınmış olduğu bu toplantının Kat Mülkiyeti Kanununa göre değil 6306 sayılı Kanuna göre yapıldığı, anlaşılmıştır. Dosya kapsamına uygun ve hükme esas alınan bilirkişi heyetinin 03/03/2016 tarihli raporunda toplantının 6306 sayılı ...Alanların Dönüştürülmesi Hakkında Kanun ile bu kanunun uygulama yönetmeliğini 15/...maddelerine uygun olarak yapıldığı, alınan kararların yasanın ön gördüğü arsa payları tarafından ...3 çoğunlukla alınmış olduğunun belirtildiği dikkate alınarak davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine, mahkemenin 01.02.2016 tarihinde konulan tedbirin kaldırılmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kat malikleri kurul kararının iptali istemine ilişkindir.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden; özellikle 14.10.2015 tarihli tapu kaydından dava konusu 647 ada 168 parselde kat mülkiyeti kurulu olduğu, ana taşınmazda ... bağımsız bölüm bulunduğu, sonraki tapu kaydında ise kat mülkiyetinin terkin edildiği ve arsa vasfına dönüştüğü anlaşılmıştır.

31.05.2015 tarihli kat malikleri toplantısında (divan heyeti seçilmiş), ...3 arsa payı çoğunluğu ile ... İnş. San. A.Ş. ve Temyapı ve Temizlik Hizm. San. ve Tic. Ltd. Şti. ortaklığı garanti Seba İnşaat adi ortaklığının arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi usulü ile inşaat yapmayı sunduğu teklif kabul edilmiştir.

6306 sayılı Kanunun 6. maddesinin .... fıkrasına göre, üzerindeki bina yıkılarak arsa haline gelen taşınmazlarda daha önce kurulmuş olan kat irtifakı veya kat mülkiyeti, ilgililerin muvafakatları aranmaksızın bakanlığın talebi üzerine ilgili tapu müdürlüğünce re'sen terkin edilerek malikleri adına payları oranında tescil edilir. Bu parsellerin malikleri tarafından değerlendirilmesi esastır. Bu çerçevede parsellerin tevhit edilmesine, münferit veya birleştirilerek veya imar adası bazında uygulama yapılmasına, yeniden bina yaptırılmasına,

payların satışına, kat karşılığı veya hasılat paylaşımı ve diğer usuller ile yeniden değerlendirilmesine sahip oldukları hisseleri oranında paydaşların en az üçte iki çoğunluğu ile karar verilir. Bu hüküm anataşınmaz üzerinde yapının yıkılıp kat mülkiyetinin veya kat irtifakının sona ermesinden sonra uygulanabileceğinden davaya konu kat malikleri kurul kararının alındığı tarihte dava konusu taşınmaz üzerinde yapının mevcut olduğu ve kat mülkiyetinin kurulu bulunduğu dikkate alındığında binanın yıkılarak yeniden yapılması yönünde kararın Kat Mülkiyeti Kanunun 45. maddesi gereğince tüm kat maliklerinin oybirliği ile verecekleri kararla mümkün olduğundan bu koşulu sağlamayan 31.05.2015 günlü kat malikleri kurulu kararının iptali yerine yazılı gerekçe ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine .../06/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11268, Karar No: 2019/4414, Tarih: 20.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11268 E.  ,  2019/4414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, mağdura ait direksiyondan kilitli ve sokağa bırakılmış motosikleti çaldığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesiyle uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20.03.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2988, Karar No: 2011/4757, Tarih: 13.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2988 E.  ,  2011/4757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Denizli 3. Asliye Hukuk ( Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalı ... tarafından dar gelirlilere konut üretme ve gecekondu önleme amaçlı olarak başlatılan sosyal konut projesi kapsamında yapılan konutun satışı nedeniyle mükerrer olarak tahsil edildiği bildirilen arsa bedelinin geri ödenmesi istemine ilişkindir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta ise, davalı ..., ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan tüzel kişi olarak kabul edilemeyeceğinden, anılan yasada tanımlanan “satıcı” tanımına uymadığı gibi, olayda 4077 sayılı kanun hükümlerinin uygulanması da mümkün değildir. Bu durumda dava konusu uyuşmazlığın Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 13.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7668, Karar No: 2012/15850, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/7668 E.  ,  2012/15850 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Birleşen Dava ... Asliye Hukuk Mahk..../... Esas Sayılı Dosyasında

DAVA TÜRÜ : Alacak-Menfi Tesbit

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak-menfi tesbit davasına dair karar, davacı-karşı davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya gönderme formunda hükmün davalı tarafından da temyiz edildiği belirtilmesine rağmen dosya içerisinde davalı tarafından sunulan bir temyiz dilekçesine rastlanmamıştır. Hüküm davalı tarafça temyiz edilmişse temyiz dilekçesinin ve temyiz başvuru ve karar harcının yatırıldığına dair belgenin dosyası ile birleştirilmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/516, Karar No: 2010/6519, Tarih: 07.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/516 E.  ,  2010/6519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Denizli 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 31.07.2008 tarih ve 2008/71 - 2008/317 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin Denizli’den Hollanda’ya ihraç edilmek üzere 3600 koli sofralık üzümü standartlara göre ambalajlayıp taşıyıcı davalı şirkete ait 34 ZF 5382 plakalı tıra yüklediğini, davalı şirketin varış yerine geldiğinde ve malları eksiksiz ve kusursuz olarak teslim ettiğinde taşıma bedeli olarak 7500 DM karşılığı 4.969.665.000 TL ücret alacağının belirlendiğini, taşımanın davacı tarafından Başak Sigortaya sigortalandığını, tırın Hollanda’ya ulaşmasından sonra alıcı firma tarafından Hollanda gümrüğünde ekspertizlerce yapılan kontrolde malların kısmen çürüyüp evsafını kaybettiğinin belirlendiğini, bu durumun taşıma şartlarından ve yüksek ısıdan kaynaklandığını, malların çabuk şekilde piyasaya sunulması gerektiğinin belirlendiğini, toplam hasarın 8.833 Hollanda Florini olduğunun hesaplandığını, davacının bu zararı alıcı firmaya karşılamak zorunda kaldığını, bu ödeme yanında davacı şirketin davalı firmanın elemanı olan tır şoförünün ihtiyaçlarını teminen 2.000 Florin daha ödeme yaptığını, davalı şirketinde yazışmalarla oluşan zararı zımnen kabul ettiğini, buna rağmen davalının müvekkilinin zararını karşılamadığı gibi ayrıca taşıma ücretinden dolayı faturaya dayanarak müvekkili hakkında takip başlattığını, davalının edinimini ifa eder iken gerekli özeni göstermediğini ileri sürerek, toplam 10.883 Hollanda Florini alacağının ticari faizi ile birlikte tahsilini ve davalının haksız olarak açtığı takibin iptalini, taşıma ücretinden kaynaklanan bir borcun bulunmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili, davacıya ait üzümlerin davalıya ait araçla sigortalı olarak taşındığını, davacının bu nedenle sigorta şirketine müracaat etmesi gerektiğini, araçtan kaynaklanan bir kusurun olmadığının tespit edildiğini, sorumluluğun davacıya ait olduğunu, davacını davayı kötü niyetli açtığını ve taraf sıfatı taşımadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, davacıya ait üzümlerin davalıya ait araçla sigortalı olarak taşındığını, davacının bu nedenle sigorta şirketine müracaat etmesi gerektiğini, araçtan kaynaklanan bir kusurun olmadığının tespit edildiğini, sorumluluğun davacıya ait olduğunu, davacını davayı kötü niyetli açtığını ve taraf sıfatı taşımadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusunun alacak ve menfi tespit olduğu, taraflar arasında 18.000 kg sofralık üzümün Hollanda ya gönderilmesi konusunda taşıma sözleşmesi yapıldığı, üzümlerin sağlıklı ve hasarsız bir şekilde davalı firmaya ait 34 ZF 5382 plaka sayılı tıra yüklenmek sureti ile Hollanda’ya gönderildiği, davalının üzümleri standarda uygun taşıması ve bu standardı sağlamak için yüklemeye nezaret etme yükümlülüğü olmasına rağmen üzümlerin teslim yerine ulaştığında hasarlı olduğunun ortaya çıktığı, oluşan bu hasarda davacı şirkete yüklenebilecek herhangi bir kusurun tespit edilemediği, davacının davalıya sözleşmeye uygun nakliye borcunun oluşmamasına rağmen davalının haksız olarak takip başlattığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının davalıya borcu bulunmadığının ve Hatay 2. İcra müdürlüğünün 2002/204 esas sayılı takip dosyasındaki takibin hatalı olduğunun tespitine, 10883 Hollanda Florini karşılığı 7.870.000.000 TL davacı zararının ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı şirket vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı şirket vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 116,47 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14053, Karar No: 2014/16405, Tarih: 20.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/14053 E.  ,  2014/16405 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ..., ... ve ... aralarındaki dava hakkında İstanbul 4. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 20.12.2012 gün ve 2009/420 - 2012/455 sayılı hüküm dairemizin 13.01.2014 gün ve 2013/6337 – 2014/174 sayılı kararı ile bozulmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R –

Dosya içeriğine, Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 228,00 TL para cezasının davalı ...'ten alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 52,40 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 20.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.