muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1921, Karar No: 2023/5133, Tarih: 02.11.2023

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya içeriği ve toplanan delillerden, davanın Türk vatandaşı ... ile... Cumhuriyeti kayıtlarındaki...'ın aynı kişi oldukları ileri sürülerek tespit talebiyle açıldığı, ne var ki ... ili,... ilçesi,... Mahallesi, 12 cilt, 43 hanede nüfusa kayıtlı ...'e ait nüfus kaydında çoklu vatandaşlığa ilişkin bir bilgi bulunmadığı, dava dilekçesi ekinde ... Cumhuriyeti kayıtlarının ve tercümelerinin ibraz edildiğinin anlaşıldığı, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun (5490 sayılı Kanun) 35 inci maddesinin birinci fıkrasında kesinleşmiş mahkeme hükmü olmadıkça nüfus kütüklerinin hiçbir kaydı düzeltilemeyeceğini ve kayıtların anlamını ve taşıdığı bilgileri değiştirecek şerhler konulamayacağını, ancak olayların aile kütüklerine tescili esnasında yapılan maddî hatalar nüfus müdürlüğünce dayanak belgesine uygun olarak düzeltilebileceğinin belirtildiğini, somut olay yukarıda açıklanan kanun hükümleri ve ilkeler doğrultusunda değerlendirildiğinde, ... ili,... ilçesi,... Mahallesi, 12 cilt, 43 hane, 12 birey sıra no'da nüfusa kayıtlı ... ile ... Cumhuriyeti kayıtlarındaki...'nın aynı kişi olduklarının tespiti istemiyle açılan davada, ...'e ait nüfus kaydında çoklu vatandaşlığa ilişkin bir bilgi bulunmadığı, aynı kişi olduklarının tespiti istenilen ...'in Türkiye Cumhuriyeti kayıtlarına göre 10.11.1935 tarihinde doğduğu,... Cumhuriyeti kayıtlarına göre 1942 yılında doğduğu, Türkiye Cumhuriyeti kayıtlarına göre doğum yerinin..., ... Cumhuriyeti kayıtlarına göre doğum yerinin Beyrut olduğu,... Cumhuriyeti ve Türkiye Cumhuriyeti kayıtları arasında farklılıklar bulunduğu, bu hali ile Türkiye Cumhuriyeti kayıtları ile... Cumhuriyetindeki kayıtlar arasındaki farklılıklar uyumlu hale getirilmeden bu kişilerin aynı kişi olduğunun tespitine karar verilemeyeceği anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesi ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin (1) inci fıkrasının (b) bendinin (1) inci alt bendi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz başvuru dilekçesinde özetle; kişi tespit davalarında bilgilerin birebir örtüşmesinin mümkün olmayabildiğini, davacının... Cumhuriyeti Nüfus Kaydındaki Kamile ile kendisinin aynı kişi olduğunu iddia etmekle tespit istemekte hukuki yararı bulunduğunu, dosyadaki belgelerden ...'in,... Cumhuriyeti vatandaşı... ile aynı kişi olduğunun anlaşıldığını, bu hususta gerekirse tanık beyanına da başvurulabileceklerini belirtmiş bulunmalarına karşın Mahkemece bu husus da göz önüne alınmayarak yeterli inceleme ve araştırma yapılmadan yerinde olmayan gerekçe ile davanın reddine hükmedilmesinin hatalı olduğunu ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının tümü yönünden bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacı vekili tarafından açılan çoklu vatandaşlık nedeniyle farklı kayıtlarda görünen kişilerin aynı kişi olduğunun tespitinde hukuki yararının olup olmadığı, eksik inceleme yapılıp yapılmadığı, davanın reddine karar verilmesinin hatalı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

5901 sayılı Türk Vatandaşlık Kanunu’nun 42 nci maddesi, 5490 sayılı Kanun’un 35 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun’un 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 inci maddesi ile 371 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen ..., tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, delillerin takdirinde hata görülmemesine göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

02.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15806, Karar No: 2011/5759, Tarih: 30.06.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/15806 E.  ,  2011/5759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın tecavüz ettiği iddia edilen taşınmazın başında keşif yapılarak tapu kaydında sanık ve müşterek malikleri adına kayıtlı olan yer ile suça konu yerin aynı yer olup olmadığı ve köy sınırları içinde bulunup bulunmadığı, köylü tarafından ortaklaşa kullanılan yerlerden olup olmadığı belirlenmeden eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 30.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6737, Karar No: 2016/848, Tarih: 18.02.2016

**16. Ceza Dairesi         2015/6737 E.  ,  2016/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Hakaret

Hüküm : 6352 sayılı Kanunun geçici 1-b maddesi gereğince kovuşturmanın ertelenmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararlar anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından temyiz incelenmesine yer olmadığına, gereği merciince yapılmak üzere dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18121, Karar No: 2014/11324, Tarih: 05.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18121 E.  ,  2014/11324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin müdahilliğine karar verilmesi hükmü temyiz hakkı vermediğinden müşteki vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Müşteki TAPDK vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

5271 sayılı CMK'nun 260.maddesi gereğince, katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için yasa yollarının açık olduğu gözetilip, müşteki ... vekilinin suçtan zarar görme olasılığına göre kurulan hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı suçtan doğrudan zarar gören ...'na duruşma günü bildirilip davaya katılma olanağı tanınmadan yokluğunda yargılamaya devamla 5271 sayılı CMK.nun 234/1-b-1 bendine muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı olup, müşteki vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca, sair yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 05.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5932, Karar No: 2015/21573, Tarih: 15.06.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/5932 E.  ,  2015/21573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence feshedildiğini ileri sürerek kıdem, ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Kıdem tazminatı dışındaki alacaklarda, davadan önce temerrüt olmadığı taktirde davaya konu edilen miktarlar için faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Kıdem tazminatı dışındaki alacaklarda, davadan önce temerrüt olmadığı taktirde davaya konu edilen miktarlar için faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir.

Dava dilekçesi ile alacağın kalan kısmının sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarına ilerde talep edildiği tarihten itibaren faiz yürütülmesine karar verilmelidir.

Somut olayda, davacı tarafından açılan dava, belirsiz alacak davası türlerinden kısmi eda külli tespit niteliğinde olduğundan ihbar tazminatı ve fazla mesai ücret alacağının ıslahla arttırılan miktarlarına ıslah tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, bu alacakların tamamına dava tarihinden faiz yürütülmesi, hükümde faiz başlangıç tarihlerinin açıkça belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1 numaralı bendinin çıkartılarak yerine;

“ 1- 29.878,38 TL. net kıdem tazminatının fesih tarihi olan22.01.2013 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte,

- 3.589,70 TL. net ihbar tazminatının 1.000,00 TL. sinin dava tarihi olan 26.02.2013 tarihinden, 2.589,70 TL. sinin ıslah tarihi olan 20.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte,

- 33.514,32 TL. net fazla çalışma ücretinin 6.000,00 TL. sinin dava tarihi olan 26.02.2013 tarihinden, 27.514,32 TL. sinin ıslah tarihi olan 20.12.2013 tarihinden itibaren işleyecek bankalarca mevduata uygulanan en yüksek faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazla talebin reddine,

- İspatlanamayan bayram ve genel tatili ücreti talebinin REDDİNE, “ bendinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 15.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14552, Karar No: 2016/11674, Tarih: 08.06.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/14552 E.  ,  2016/11674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamede, suça sürüklenen çocuğun, babası ve kardeşleriyle birlikte alacakları olduğu iddiasıyla katılanın işyerine gittikleri "...ya bu parayı verirsin ya da tırlarını yakarız, seni öldürürüz, ödemezsen zorla alırız" şeklinde açıklanan eylemi, Yargıtay Kanunu’nun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun kararına ve temyizin kapsamına göre, işin incelenmesi Yüksek 6.Ceza Dairesinin görevine girdiğinden, Dairemizin Görevsizliğine ve dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 08/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2657, Karar No: 2025/6107, Tarih: 22.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2657 E.  ,  2025/6107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2025/26 Esas, 2025/18 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mersin 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.12.2023 Tarihli ve 2023/2993 Esas, 2023/3043 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin ... Bakım Merkezi Tokat olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Tokat Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.04.2024 Tarihli ve 2024/1239 Esas, 2024/1268 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin ... 231. Sokak No:62 İç Kapı No: 1 .../Hatay olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. İskenderun 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.11.2024 Tarihli ve 2024/966 Esas, 2024/964 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin ... Bakım Merkezi Tokat olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

D. Tokat 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.01.2025 Tarihli ve 2025/26 Esas, 2025/18 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin ... 231. Sokak No:62 İç Kapı No: 1 .../Hatay olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresinin İskenderun/ Hatay olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İskenderun 3. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İskenderun 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,22.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/17166, Karar No: 2021/1686, Tarih: 21.01.2021

**(Kapatılan)3. Ceza Dairesi         2020/17166 E.  ,  2021/1686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1) Sanığın eylemi neticesinde katılanda meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Turgutlu Devlet Hastanesinde görevli ortopedi uzmanınca tanzim olunan 15.07.2014 tarihli raporda, “Sol ulna alt uç kırığı, basit tıbbi müdahale ile giderilemez, kemik kırığının hayat fonksiyorlarına etkisi orta (2) derecedir.” şeklinde görüş belirtilmesi, Adli Tıp kriterleri açısından kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarına etkisinin hafif (1.derece), orta (2. ve 3. derece) ve ağır (4., 5. ve 6. derece) olarak sınıflandırılması ve 5237 sayılı TCK'nin 87/3. maddesinde kemik kırığının hayat fonksiyonlarına etkisine göre cezanın en fazla (1/2) oranında artırılması öngörülmüş olması karşısında, sanık hakkında kurulan hükümde, TCK'nin 87/3. maddesi gereği artırım yapılarken, aynı Kanun’un 3. maddesinde yer verilen “cezada orantılılık ilkesi” gözetilerek makul bir oranda artırım uygulanması gerektiği halde, (1/3) oranında artırım yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

2) 5237 sayılı TCK'nin 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, söz konusu maddenin 1. fıkrasında 7 bent halinde sayılan kriterler göz önünde bulundurularak ve somut gerekçeler denetime imkan verecek şekilde tek tek belirtilmek suretiyle ilgili Kanun maddelerindeki cezaların alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması gerekirken, herhangi bir gerekçe belirtilmeksizin sanık hakkında TCK’nin 86/1. maddesine göre tayin edilen temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesi suretiyle TCK’nin 61. maddesine aykırı davranılması,

3) Sanık savunması ve katılan beyanı ile tarafların birbirlerini tanımadıkları, olay günü katılanın, suç tarihinde 10 yaşında olan sanığın oğlu... ...’ı aracına alarak gölete balık tutmaya götürdüğü, sanığın, bu olay üzerine yargılama konusu suçu işlediği anlaşılmakla, sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nin 3. maddesinde yer alan “cezada orantılılık ilkesi” gözetilerek, aynı Kanun’un 29. maddesi gereği makul bir oranda haksız tahrik indirimi uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 21/01/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9141, Karar No: 2012/12246, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9141 E.  ,  2012/12246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ile davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 3402 sayılı Yasanın 4. maddesini değiştiren 5304 sayılı Yasanın 3. maddesinde düzenlenen “Çalışma alanındaki ormanların 5304 sayılı Yasanın 3. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında açıklanan şekilde oluşturulan orman kadastro ekibince sınırlandırma ve tespitleri yapılarak otuz günlük kısmî ilâna alınır. Bu alanlarda orman kadastrosu yapılmış sayılır.” hükmü gereğince .KÖYÜNDE yapılan ve kısmî olarak askıya çıkartılan orman kadastrosu sırasında dava dilekçesine ekli 1, 2, 3 ve 4 numaralı krokilerde gösterilen taşınmazların orman sınırları dışında bırakıldığı, oysa bu yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla Hazine ve köy tüzel kişiliğini hasım göstererek tesbitin iptali ve çekişmeli yerin orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın 108 ada 13 parsel altında, 9374.14 m2 yüzölçümü ile fındık bahçesi niteliğinde, belgesizden, temyize konu dava nedeniyle malik hanesi boş bırakılmak suretiyle tespit tutanağının düzenlendiği belirlenmiş, tutanağın edinme sebebi sütununda zilyet olarak gösterilen kişi davaya dahil edilmiştir. Yapılan yargılama sonucunda Orman Yönetiminin davasının kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tesbit tutanağının iptaline ve bilirkişi krokisinde (A1) harfi ile gösterilen 52.49 m2 ve (A2) harfi ile gösterilen 5080.34 m2 bölümünün orman niteliğinde Hazine, (B) harfi ile gösterilen 4241.31 m2 bölümünün davalı gerçek kişi adına tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ile davacı ... Yönetimi ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir. Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmıştır.Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki; Orman Yönetimi Hazineyi hasım göstererek dava açmıştır. Mahkemece Hazineye davetiye tebliğ edilmiş, daha sonra dava edilen taşınmazların her biri belirlenip tefrik kararı verilmiş ve tespit malikleri davaya dahil edilmiştir. Ancak, tefrik kararı verildikten sonra Hazine bu durumdan haberdar edilmemiş, karar başlığında yer verilmemiş, karar tebliğ edilmemiştir. Dairenin iade kararı üzerine Hazine kararı süresinde temyiz etmektedir. Taraf teşkili sağlanmadan ve Hazinenin iddia ve delilleri sorulmadan kurulan hüküm yerinde değildir. Hükme dayanak alınan orman bilirkişi raporunda 1953 çekim tarihli hava fotoğrafında ve 1957 tarihli memleket haritasında çekişmeli parselin kısmen orman alanında, kısmen açık alanda göründüğü belirtilmiştir. Uygulamanın yetersiz görülmesi üzerine Dairenin iade kararı gereğince yeniden aplikasyon yapılmış olup, bu uygulama hükme esas alınan kroki ile farklıdır. Ayrıca, davalı kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayanmakta olup mahkemece tarım bilirkişisi dinlenmemiştir