muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/22140, Karar No: 2022/17915, Tarih: 21.12.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/22140 E.  ,  2022/17915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça konu eşyayı soruşturma aşamasında kendiliğinden mağdura teslim eden sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 168/3-1. maddesi uyarınca 1/3 ten fazla 1/2’ye kadar (1/2 dahil) indirim yapılması yerine, aynı Yasanın 168/3-2. maddesi uygulanarak fazla ceza tayin edilmiş ise de; 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkı gözetildiğinden, bu husus sonuca etkili görülmeyerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmediğinden reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 21.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18032, Karar No: 2015/5232, Tarih: 23.03.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/18032 E.  ,  2015/5232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Üst Yer Cumhuriyet Savcısının 03.12.2012 tarihli temyiz talebinin 1412 Sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen bir aylık süre bitimi olan 01.12.2012 tarihindeki Cumartesi gününden sonraki haftanın ilk gününde yapılmış olması nedeniyle tebliğnamedeki 1 nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanıkların saat:21.00 sularında olay yeri olan mahallede gezerken yüklenen suçu işledikten sonra evden çıkıp çaldıkları televizyonu aynı sokak içerisinde başka bir bina bahçesine saklayıp sokağa çıktıklarında polis tarafından yakalandıklarına dair beyanları ile saat.22.30 sularında müştekinin adresinden hırsızlık suçu işlendiği anonsu üzerine olay yeri yakınlarında sanıkların yakalandıklarına dair 22.05.2013 tarihli yakalama tutanağı karşısında atılı suçların gece vakti olan saat:21.08'den sonra işlendiği anlaşılmakla tebliğnamedeki 2-b nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b maddesi ile kurulan hükümde anılan yasanın 143/1. Maddesi ile yapılan uygulama sonucu hapis cezasının 2 yıl 2 ay yerine 2 yıl olarak belirlenmiş ise de hükmün devamında TCK'nın 168/1. ve 62. maddelerinin 2 yıl 2 ay hapis cezası üzerinden uygulanması suretiyle sonuç cezanın doğru olarak belirlenmiş olması karşısında anılan husus mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmekle tebliğnamedeki 2-c nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre üst yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya içerisindeki 26.05.2011 tarihli görgü tespit tutanağına göre; müşteki ...'in evinden gerçekleştirilen hırsızlık suçunda, otopark kısmındaki balkondan sert bir cisimle evin penceresi zorlanmak suretiyle açılarak içeri girildiğinin anlaşılması karşısında; anılan pencerede herhangi bir zararın oluşup oluşmadığı anlaşılamamakla suça konu pencerede herhangi bir zararın oluşup oluşmadığı müştekilere sorulmak suretiyle sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,23.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5827, Karar No: 2013/8775, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/5827 E.  ,  2013/8775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekilleri tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ve davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı, mısır ve domates ürünlerinin sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesi ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8800, Karar No: 2015/29324, Tarih: 09.10.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/8800 E.  ,  2015/29324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Adana 3. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 24/10/2014

NUMARASI : 2013/331-2014/1612

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı banka şubesinden son 10 yıl içinde tüketici kredileri kullandığını, bu kredilerin kullanımı esnasında kendisinden dosya masrafı ve komisyon adı altında haksız olarak masraf alındığını, bu masrafların miktarlarının tarafına bildirilmesi ve iadesi yönünde 16/07/2013 tarihinde davalı bankaya talepte bulunduğunu, davalı bankanın 18/07/2013 tarihinde vermiş olduğu cevap yazısı ile bu taleplerinin reddedildiğini, toplamda 3 veya 4 kez farklı meblağlar şeklinde kredi kullandığını kendisinden 3.000- 4.000 TL civarında dosya masrafı ve komisyon alındığını ileri sürerek kredi kullanımı esnasında tarafından alınan dosya masrafı ve komisyon ücretleri nedeniyle şimdilik 4.000 TL nin alındığı tarihten itibaren işleyecek avans faizi ile kendisine iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 708.78 TL nin davalıdan tahsiline fazla istemin reddine karar verilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Davalı tarafından temyiz edilen bölüm karar tarihi itibariyle 2.080 TL.yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalının temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olarak verilen karara ilişkin davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekir.

2-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması gerekir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenle davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, ikinci bentte açıklanan nedenlerle; dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 09.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4352, Karar No: 2021/28273, Tarih: 01.12.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/4352 E.  ,  2021/28273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

A- Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Sanığa yükletilen tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca, kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbirine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infaz aşamasında değerlendirilecek olan hizmet kolunun da belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’nun temyiz iddiaları yerinde görüldüğünden, bu nedenle HÜKMÜN BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktasının; tebliğnameye kısmen uygun olarak, kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbiri uygulamasına ilişkin hüküm fıkrasındaki “temizlik iş kolunda” ibaresinin çıkarılması suretiyle sair yönleri usül ve kanuna uygun olan HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B- Sanığın hakaret eylemine ilişkin verilen mahkumiyet kararının temyiz incelemesinde;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15/04/2014 gün ve 2013/689 E., 2014/191 sayılı kararında belirtildiği üzere TCK'nın 50/1-f maddesindeki "kat" tabiri kısa süreli hapis cezası yerine hükmolunacak tedbirin azami süresini ifade için kullanılmış olup buna göre “cezanın yarısından bir katına kadar” ibaresindeki cezanın yarısı; hükmolunan cezanın yarısı, bir katının ise; cezanın kendisi olduğu kabul edilmelidir. Bu nedenle yerel mahkemece kurulan hükümde hakaret suçundan hükmolunan 2 ay 27 gün hapis cezasının, cezanın yarısından, bir katı olan 2 ay 27 gün süre ile tedbire çevrilebileceği gözetilmeden, cezanın bir katını aşacak biçimde 3 ay süre ile tedbire çevrilmesi,

2- TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca, kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbirine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infaz aşamasında değerlendirilecek olan hizmet kolunun da belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...’nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9876, Karar No: 2011/29819, Tarih: 08.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/9876 E.  ,  2011/29819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 9. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının talebi üzerine, icra müdürlüğünce 03.06.2010 tarihinde borçlu şirkete ait hastane ruhsatının haczine karar verildiği ve bu doğrultuda T.C.Sağlık Bakanlığı’na haciz yazısı gönderildiği,  anılan bakanlığın 02.07.2010 tarihli cevabıyla, borçlu şirketin sahibi olduğu “...” işletme ruhsatı üzerine haciz şerhinin konulduğunu bildirdiği, borçlunun ise haczin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.

İİK. nun 85.maddesi uyarınca, borçlunun kendi yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmazlarından ve alacak ve haklarından borcu karşılayacak kadarı haczolunur. Kural olarak borçlunun her türlü mal ve hakkı haczedilebilir. Hangi malların kısmen veya tamamen haczedilemeyeceği, İcra ve İflas Kanununda tahdidi olarak sayılmış olup, bu sayılanların dışında olup da her hangi bir özel kanunla haczedilemeyeceğine ilişkin bir düzenleme bulunmayan borçluya ait bütün mal ve hakların haczi kabildir.

Ancak İcra ve İflas Kanununda düzenlememekle birlikte maddi hukuk kurallarına göre bir kısım mal ve hakların da haczi mümkün değildir. Buna göre, maddi hukuka göre başkasına devri yasak olan mal ve hakların haczi de edilemez. Yine bir mal veya hakkın haczedilebilmesi için, tek başına ekonomik bir değer ifade etmesi ve bu değerin hukuksal dayanağının bulunması zorunludur. (Hukuk Genel Kurulu’nun, 06.12.2006 tarih, 2006/12-765 esas, 2006/765 karar sayılı kararı)

27.03.2002 tarih ve 24708 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Sağlık Bakanlığı Özel Hastaneler Yönetmeliğinin ruhsatlandırma başlıklı 15.maddesinde, özel hastanelerin ruhsatlandırma işlemleri düzenlenmiş olup, özel hastaneye ruhsat verilmesinden sonra konsültan hizmet verilecek dallarda çalışacak tabipler dışındaki diğer personelini tamamladığı tespit edilen özel hastanelere, Bakanlıkça, Faaliyet İzin Belgesi verilmesi ile özel hastanenin hasta kabul ve tedavisine başlayacağı düzenlenmiştir.

Özel hastanenin devri ise aynı yönetmeliğin 69.maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre Özel hastanelerin ancak bu Yönetmelik kapsamındaki kişilere devri mümkün olup, devir işlemi, taraflar arasında yapılan hastane işletmesinin devrine ilişkin sözleşme ile mümkündür. Devir tarihinden itibaren en geç bir ay içerisinde başvurulması zorunludur. Devralan kişi adına ruhsatname ve faaliyet izin belgesi tanzim edilinceye kadar hastanenin faaliyeti devreden sorumluluğunda devam eder. Şayet devredenin sorumluluğunda faaliyet gösterilmesi istenmiyor ise, devralan kişi adına ruhsatname ve faaliyet izin belgesi tanzim edilinceye kadar hastanenin faaliyetine ara verilir.

Bu durumda, mahkemece şikayetin mahiyeti dikkate alınarak öncelikle duruşma açılıp, taraf teşkili sağlandıktan sonra tarafların iddia ve delilleri toplanmalı, özellikle de Sağlık Bakanlığı’na yazı yazılarak, hastane işletme ruhsatının hukuki niteliği, hastane binasından ayrı olarak tek başına ekonomik değere sahip olup olmadığı, yine tek olarak ve hastaneden ayrı devrinin mümkün bulunup bulunmadığı sorulmalı ve ayrıca özel hastane mevzuatı tartışılmalıdır. Bu araştırma ve yukarıda yapılan açıklamalar ve yönetmelik hükümleri doğrultusunda yapılacak değerlendirme sonucunda, hastane işletme ruhsatının, bir ticari işletme olan özel hastaneden ayrı ve müstakil bir ekonomik değere sahip olduğu ve tek başına devrinin mümkün bulunduğu sonucuna varılırsa haczedilebileceği, aksi halde haczinin mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Eksik incele ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.366. ve HUMK.428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1825, Karar No: 2012/3357, Tarih: 05.07.2012

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2012/1825 E.  ,  2012/3357 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, su aboneliği yapılması yönünde mkuarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedtelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti isteminden kaynaklanmaktadır.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi 13. Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 13 .Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 05.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10495, Karar No: 2023/12607, Tarih: 18.12.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/10495 E.  ,  2023/12607 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/413 Esas, 2023/437 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ... (Kapatılan) 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.03.2008 Tarihli ve 2007/1484 Esas, 2008/225 Karar ... Kararı

Kısıtlı ..., 4721 ... ... Medenî Kanunu’nun (4721 ... Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve annesi ...'un velayeti altında bırakılmıştır.

B. İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.01.2023 Tarihli ve 2007/1484 Esas, 2008/225 Karar ... Kararı

... 05.10.2022 tarihli dilekçesinde, kısıtlının ikametgahının Bayramoğlu Mahallesi ... Caddesi No:52/7 Darıca/Kocaeli olarak değiştiğini, adres değişikliğine izin verilerek nüfus müdürlüğünde gerekli işlemleri yapabilmek için yetki ve izin verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kısıtlının yerleşim yeri adresininin değiştirilmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

C. Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 18.04.2023 Tarihli ve 2023/413 Esas, 2023/437 Karar ... Kararı

Vasi tarafından geçici olarak adres değişikliğinin talep edildiği, kısıtlının sürekli kalma niyetiyle oturduğu yer olmadığı, vasinin dosyanın yetkisizlikle gönderilmesine ilişkin talebi olmadığı, kısıtlının dava tarihindeki yerleşim yerinin Göztepe Mahallesi ... Sokak No:17 İç Kapı No:18 .../İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 ... Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 ... Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 ... Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 ... Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 ... Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi için vesayet makamı olan İstanbul Anadolu 2. Sulh Hukuk Mahkemesince vasinin talebi üzerine 4721 ... Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı bulunduğuna göre vesayet dosyasının takibi ile Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 ... Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gebze 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.