muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14025, Karar No: 2013/4968, Tarih: 18.03.2013

Kural olarak Yüksek Sağlık Kurulunca verilen karar Sosyal Güvenlik Kurumunu bağlayıcı nitelikte ise de diğer ilgililer yönünden bir bağlayıcılığı olmadığından Yüksek Sağlık Kurulu Kararına itiraz edilmesi halinde inceleme Adli Tıp Kurumu giderek Adli Tıp Kurumu Genel Kurulu aracılığıyla yaptırılmalıdır. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.06.1976 günlü, 1976/6-4 sayılı Kararı da bu yöndedir.

Somut olayda; Kurum tarafından davacının maluliyet sebebiyle aylık bağlanması talebi reddedilmiş, mahkemece ... Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Merkezi Hastanesinden rapor aldırılmış ve 22/08/2008 tarihli raporda ...'nin “Beyin hasarı, beyin işlev bozukluğuna bağlı Davranış Bozuklukları Organik Kişilik Bozukluğu tedavi ile işlevselliği düzelmeyen” tanısıyla çalışma gücünün 2/3'ünden fazlasını kaybettiği, malul olduğu, maluliyetinin kaza tarihinden sonra geliştiği bildirilmiş, daha sonra Adli Tıp Kurulu 3. İhtisas dairesinin 18/11/2009 tarihli ve 27/08/2010 tarihli raporlarında sigortalının 15/11/1998 tarihinde geçirdiği trafik kazasına bağlı subaraknoid hemoraji sonrası meydana geldiği bildirilen nöropsikiyatrik bozukluk arızası 85/9529 karar sayılı Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü Hükümlerine göre meslek grup numarası bildirilmemekle grup 1 A-65 E cetveline göre 1998 yılından itibaren %68.0 oranında meslekte kazanma gücünden kaybetmiş sayılacağı, 15/11/1998 tarihi öncesinde hasta olduğunu gösterir bir kayıt bulunmadığı ancak tıbbi belge bulunmadığından işe girişindeki sağlık durumu ile ilgili görüş bildirilemeyeceği bildirilmiştir. Bu durumda Kurum işlemine itiraz mahiyetinde açılan eldeki davada Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan rapor alınmadan doğrudan Adli Tıp Kurulu 3. İhtisas dairesinden rapor alınmıştır.

Bu nedenle, mahkemece yapılacak iş, ilk olarak Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulundan davacının eşi ...'nin maluliyet durumu ile ilgili olarak rapor almak, bu rapor ile Adli Tıp Kurulu 3. İhtisas dairesinin Raporunun birbirini doğrulaması halinde şimdiki gibi karar vermek, Sosyal Sigorta Yüksek Sağlık Kurulu Raporu ile Adli Tıp Kurulu 3. İhtisas dairesinin Raporu arasında çelişki bulunması halinde ise bu çelişkinin giderilmesi için Adli Tıp Kurumu Genel Kurulundan rapor alındıktan sonra bunun sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeksizin davanın kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23993, Karar No: 2012/26177, Tarih: 05.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/23993 E.  ,  2012/26177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Cürüm eşyasını almak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın işyerinde kollukça ele geçirilen 53 adet CD'yi sokak satıcılarından aldığı yönündeki aksi kanıtlanamayan savunması ile söz konusu CD'lerin mülkiyet ve zilyetliğinin cürümle elde edildiğine ve CD'lerin suç eşyası olduğuna dair delil bulunmadığının anlaşılması karşısında, TCK'nın 165. maddesinde tanımlanan suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilerek sanığın müsnet suçtan beraati yerine, yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 05.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10406, Karar No: 2019/8274, Tarih: 15.04.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/10406 E.  ,  2019/8274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan ... çocuk ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda Söke Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.12.2018 tarihli ve 2018/6200 soruşturma, 2018/2658 Esas, 2018/2164 sayılı iddianamenin iadesine dair Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2018 tarihli ve 2018/619 sayılı kararına yönelik itirazın reddine ilişkin Söke Ağır Ceza Mahkemesinin 08.01.2019 tarihli ve 2018/2001 değişik iş sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığının 19.03.2019 tarih ve 2019/1987 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29.03.2019 tarih ve 2019/31477 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Söke 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.12.2018 tarihli kararı ile ... çocuğun üzerine atılı bulunan kasten yaralama suçunun şikayete tabi olması nedeniyle uzlaştırma işlemleri yapılmaksızın iddianame düzenlenemeyeceğinden bahisle iddianamenin iadesine karar verilmiş ise de,

Dosya kapsamına göre, ... çocuğun kayden 17.01.2005 doğumlu olup, suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubu aralığında bulunduğu, ...Devlet Hastanesinin 26.09.2018 tarihli ve 9025614 sayılı raporu ile üzerine atılı suç bakımından hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olduğunun bildirildiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun “Yaş Küçüklüğü” başlıklı 31/2. maddesinin, “Fiili işlediği sırada on iki yaşını doldurmuş olup da on beş yaşını doldurmamış olanların işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamaması veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişmemiş olması halinde ceza sorumluluğu yoktur. Ancak bu kişiler hakkında çocuklara özgü güvenlik tedbirlerine hükmolunur...” şeklinde olduğu, dolayısıyla ... çocuk hakkında hapis yahut adli para cezasına mahkumiyetin olanaklı olmadığı ve sadece çocuklara özgü güvenlik tedbirine hükmedilebileceği, bununla birlikte 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 253. maddesinde düzenlenen uzlaştırma kurumunun güvenlik tedbirlerinin değil, ceza mahkumiyetinin alternatifi olduğu gözetilmeksizin, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde, isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma isteyen yazısına dayanan tebliğnamede ileri sürülen düşünce yerinde görüldüğünden; Söke Ağır Ceza Mahkemesinin 08.01.2019 tarihli ve 2018/2001 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nin 309/4.maddesi gereğince kanun yararına BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.04.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16172, Karar No: 2007/14931, Tarih: 22.11.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/16172 E.  ,  2007/14931 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişiler tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, 22.10.2004 tarihli dava dilekçesiyle ... Köyü (Mahallesi) 27497 ada 2 parsel sayılı taşınmazın, 1947 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastro sınırları içerisindeyken, 1989 yılında 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu kesinleşen işlemle Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığını, hukuki dayanaktan yoksun ve yolsuz tescil niteliğindeki davalılar adına olan tapu kaydının iptaliyle Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın kabulüne, çekişmeli parselin davalılar adına olan tapu kaydının iptaline ve Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 1947 yılında kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine 15.12.1989 tarihinde kesinleşen 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması sonucu Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan parselin tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp 1947 yılında kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Arsa niteliğinde ve 3321 m2 yüzölçümünde, tapuda paylı olarak davalılar adına kayıtlı olan çekişmeli imar parseli, genel kadastroda 1947 yılı orman kadastro sınırları içinde kaldığı için tapulama dışı bırakılan ve ihdasen ... Belediyesi adına tapuya kayıt edilen ... Köyü 331 sayılı parsel ve gerçek kişiler adına tesbit edilen 59 sayılı kadastro parselinin, 2981 Sayılı Yasa hükümlerine göre tevhit ve ifrazıyla oluşmuş, şuyulandırmayla çekişmeli imar parselinin bulunduğu yerden başka bir yerdeki, ... Köyü 63 ve 65 sayılı parsellerdeki payı nedeniyle 7378 ada 1, 2 ve 18 parsel sayısıyla ... ... ve arkadaşları adlarına tapuya tescil edilmiş, satış ile paylı olarak davalılara geçmiş, yeniden yapılan parselasyonda 27497 ada 2 parsel sayısı almıştır.

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporuyla, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan ve 1947 yılında kesinleşen orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı, 1952 yılında çalışma yapan makiye ayırma komisyonu, yasanın öngördüğü kişilerden oluşmayıp, yasaya ve yönetmeliğe aykırı çalışmalar yapsa da, bu komisyonca dahi muhafaza makisi olarak belirlendiği, 1976 yılında 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılmışsa da, Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararı ile orman niteliğini kaybetmediği ve Devlet ormanları ile çevrili olduğundan bu işlemin, iptaline karar verildiği, daha sonra 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı saptanıp, kesinleşmiş orman kadastro sınırları içindeki taşınmaz için, arazi kadastrosu yada Orman Yönetimi ve Hazinenin taraf olmadığı Tapulama Mahkemesi kararı ile hükmen oluşan tapu kayıtlarının veya ihdasen belediye yada Hazine adına oluşturulan tapu kayıtlarının hukuki değerinin bulunmadığı, 2896 ve 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B maddesi gereğince, orman rejimi dışına çıkarma işleme sadece Hazine adına yapılacağından, bu tür yerlerin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla da edinilemeyeceği, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmü bulunmadığı, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ve 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik geçici 2. maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararı ile kabul edilen "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02

.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olacağı, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933)), H.G.K.’nın 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 tarih 1999/1-302 Esas 1999/258 K. aynı tarih 1999/1-304 Esas 1999/260 K. ve 30.06.1999 tarih 1999/1-544 Esas 1999/561 Karar Sayılı ilamlarında kabul edildiği gibi, Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davacı gerçek kişilerin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarını reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 22/11/2007günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34970, Karar No: 2015/2534, Tarih: 28.01.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/34970 E.  ,  2015/2534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı şirketin genel müdürlüğünde hizmet elemanı olarak çalıştığını ve çay ocağına baktığını, 23/11/2013 tarihinde, davacının şoförlerin de yemeğini yediği yemekhanede çalışırken, tır şoförlerinden birinin içecek çay bardağı bulamaması nedeni ile davacıya doğru bağırarak “bu yemekhanede temiz bardak bulunmaz mı orada boş boş oturacağına bardak getirsene” demesi üzerine davacının “burada kalmamış bağırmanıza gerek yok getiririm” diye cevap verdiğini ve şoföre temiz çay bardağı getirmek üzere mutfak bölümüne girdiğini, bu esnada tır şoförünün gelip davacıya vurduğunu, davacın kendini korumak refleksi ile hamle yaptığını, olay ile ilgili olarak davalı şirket tarafından savunmalar alındığını ve davacının iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek davacının işe iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili davacının davalı şirkette iç hizmetler elemanı olarak çalıştığını, ve 22/11/2013 tarihinde şirkette çalışan bir tır şoförüyle kavga ettiğini, bunun üzerine tarafların savunmalarının alındığını, 4857 sayılı yasanın 25/II-d bendi gereğince davacının iş akdinin davalı şirketin başka bir çalışanı ile işyerinde kavga etmesi, sözü edilen çalışana fiziksel ve sözlü saldırıda bulunması nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, dava konusu somut olayda işe iade koşullarının da olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece somut olayda haklı fesih şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacıya atfedilen eylemler ve davacının savunması dikkate alındığında, iş akdinin davalı işverence haklı nedenle feshedildiğinin anlaşılması karşısında, davanın reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalıdır.

4857 sayılı İş Yasasının 20/3 maddesi uyarınca Dairemizce aşağıdaki şekilde karar verilmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 386.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalılara ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

1. Mahkemenin kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. Davanın REDDİNE,

3. Harç peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

4. Davacının yaptığı yargılama giderinin üzerinde bırakılmasına, davalının yaptığı 386.00 TL yargılama giderinin davacıdan tahsili ile davalılara ödenmesine,

5. Karar tarihinde yürürlükte bulunan tarifeye göre 1.500 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

6. Peşin alınan temyiz harcının isteği halinde davalıya iadesine,

Kesin olarak 28.01.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29034, Karar No: 2014/24852, Tarih: 08.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29034 E.  ,  2014/24852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/26002

Mahkemesi : İskenderun 1.Ağır Ceza Mahkemesi

Tarihi : 29/12/2011

Numarası : 2010/352- 2011/354

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafilerinin kusura ve ceza miktarına, katılan vekilinin, eksik incelemeye ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1 ve 22/4. maddelerinde yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle TCK'nın 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekirken, tam kusurlu olarak bir kişinin ölümüne, katılan Funda'nın felç geçirecek ve bir kısmı şikayetçi olan yirmi altı kişinin de muhtelif şekillerde yaralanmasına neden olan sanık hakkında temel ceza tayininde alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

İsabetsiz olup, katılan vekilinin itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince, isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 08/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29006, Karar No: 2018/18522, Tarih: 31.10.2018

**4. Ceza Dairesi         2014/29006 E.  ,  2018/18522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanık ...'ın mağdur ...'a yönelik kasten yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde;

Sanığa yükletilen kasten yaralama eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2)Sanık ...'ın mağdurlar ... ..., ... ve ...'a yönelik tehdit eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizine gelince;

Sanığın, kısa zaman aralığı içerisinde müştekilerden ..., ... ve ...'i ölümle tehdit; müştekiler ... ve ...'yi silahtan sayılan balta ile tehdit etmesi ve eylemlerin tümü yönünden aynı iddianameyle dava açılması ve dolayısıyla hukuki kesintinin bulunmaması karşısında; sanığın eyleminin en ağır cezayı gerektiren TCK'nın 106/2-a ve 43/2. maddesine uyduğu gözetilmeden, ayrıca TCK'nın 106/1-1, 43/1.2. maddeleri uyarınca cezalandırılması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 31/10/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.