muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11751, Karar No: 2013/16304, Tarih: 20.11.2013

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış  bir takım istisnaları vardır. Bunlar;  davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda ve davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olayda, davacı ve davalı kat karşılığı inşaat sözleşmesi ve eki mimari projeye göre ortak alan olarak düzenlenen çekişmeli bölümlerde de müşterek malik olduklarına göre, davalının bu alanların tamamı üzerinde mülkiyet iddia etmesi ve bu alanları fiili hakimiyetinde bulundurması doğru değildir.

Hal böyle olunca, yukarıdaki ilkeler uyarınca mahallinde yeniden keşif ve bilirkişi incelemesi yapılması, projede sığınak, kömürlük ve otopark olarak düzenlenen ortak alanlarda davacının tasarrufunun bulunmadığının ve bu alanların davalının fiili hakimiyetinde olduğunun tespiti halinde; davacının payına vaki elatmanın önlenmesine, emsal kira bedelleri getirtilip, taşınmazların ne şekilde kullanıldığı ve kullanılacağı da belirlenmek suretiyle tayin edilecek ecrimisil ile tespit edilecek aykırılıkların projeye uygun hale getirilmesine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsizdir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle, hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine,  20.11.2013  tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/15438, Karar No: 2025/2161, Tarih: 24.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/15438 E.  ,  2025/2161 K.**

**"İçtihat Metni"**

İ S T İ N A F S O N R A S I T E M Y İ Z

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/231 E., 2022/2215 K.

MÜŞTEKİ : ...

SUÇTAN ZARAR GÖREN : Gaziantep Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü

SUÇ : Birden fazla kişi tarafından birlikte yağma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafinin temyiz isteminin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, somut delil olmadığına, tanık beyanlarının sanık savunmasını doğruladığına, beraatine karar verilmesine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihinde sanığın olayda yakalanamayan diğer 2 şahısla birlikte cadde üzerinde yürümekte olan mağdurun yanına araçla yaklaştıkları, araç içerisinde bulunan şahıslardan birinin birisini arama bahanesi ile mağdurdan cep telefonunu istediği, mağdurun da "telefon numarasını söyleyin ben arayayım" diyerek telefonu çıkardığı esnada sanık ...'in mağdurun elinde bulunan telefonu çekip aldığı ve bu esnada kapıyı kapayarak olay yerinden uzaklaşmaya çalıştıkları, mağdur ...'ın telefonunu bırakmamak için aracın kapı kolunda bir müddet sürüklendikten sonra düştüğü, sanık ... ve diğer şahısların mağdura telefonunun peşini bırakması için araçla sürüklemek suretiyle cebir uyguladıkları, sanık ...'in bu şekilde üzerine atılı birden fazla kişi ile birlikte yağma suçunu işlediğinin anlaşıldığı olayda sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile Tebliğname'ye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA,

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi uyarınca, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile Tebliğname'ye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2 inci madde uyarınca Gaziantep 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

24.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8611, Karar No: 2025/2584, Tarih: 07.04.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/8611 E.  ,  2025/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/501 E., 2023/782 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi ret, kısmi temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanması

Sanığın 06.06.2023 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunduğu ancak 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 294. ve 295/1. maddeleri uyarınca temyiz sebepleri gösterilmediğinden, temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiği belirlenerek hükümler sanık müdafii, Katılan ... vekili ve katılan Kurum vekilinin temyiz talepleri doğrultusunda incelenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286/1 ve 286/2-a maddeleri uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.01.2023 tarihli ve 2021/417 Esas 2023/22 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81/1 ve 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına ve TCK 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmiştir.

2.Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 02.05.2023 tarihli ve 2023/501 Esas, 2023/782 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan ilk derece mahkemesince kurulan ve resen de istinafa tabi olan hükme yönelik katılan ... vekili, katılan Kurum vekili, sanık ve müdafii tarafından yapılan istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanık hakkında tasarlayarak canavarca hisle kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında canavarca hisle kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

3.Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, sanık hakkında tasarlayarak canavarca hisle kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

2.Katılan Kurum vekilinin temyiz sebepleri özetle; sanık hakkında canavarca hisle kasten öldürme suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

3.Sanık müdafinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosya tekemmül ettirilerek karar verildiğinden eksik inceleme bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, tasarlayarak ve canavarca hisle kasten öldürme koşullarının bulunmadığı, maktulden sanığa yönelen haksız söz veya davranış bulunmadığı anlaşıldığından, katılan ... vekili, katılan Kurum vekili, sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanığın temyiz istemi yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 294. maddesinde yer alan ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenleme karşısında, sanığın dilekçesinde herhangi bir temyiz sebebi gösterilmediği, temyizin gerekçeli olması gerektiği ihtar edilerek gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde tebliğ edildiği hâlde, 5271 sayılı Kanun'un karar tarihi itibariyle

yürürlükte bulunan 295/1. maddesi gereğince gerekçeli temyiz dilekçesinin sunulmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

B.Katılan ... vekili, katılan Kurum vekilinin, temyiz istemleri yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 02.05.2023 tarihli ve 2023/501 Esas, 2023/782 Karar sayılı kararında katılan ... vekili, katılan Kurum vekili, sanık müdafiinin tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9143, Karar No: 2015/8160, Tarih: 09.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9143 E.  ,  2015/8160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1705, Karar No: 2015/154, Tarih: 16.04.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/1705 E.  ,  2015/154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ele geçirilen uyuşturucu maddenin niteliği ile miktarına ve buna bağlı olarak suç konusunun önem ve değerine göre, temel cezanın alt sınır aşılarak tayin edilmesi mümkünse de, TCK’nın 3/1. maddesindeki orantılılık ilkesine aykırı olarak temel hapis cezasının alt sınırdan çok uzaklaşılarak 9 yıl olarak fazla belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29092, Karar No: 2013/7381, Tarih: 25.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2012/29092 E.  ,  2013/7381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki ayıplı mal davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan satın aldığı aracın boyasından kaynaklanan nedenlerle ayıplı olduğunu ileri sürerek; aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesini mümkün olmaması halinde satış bedeli olan 27.150 TL'nin satış tarihinden itibaren avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı,davaya konu boya sorununun dış etkenlerden kaynaklandığını ve değer kaybının karşılanmasına ilişkin davacıya yapılan teklifin davacı tarafından kabul edilmediğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile,davaya konu olan aracın aracın ayıplı mal olması nedeniyle mümkünse misli ile bu mümkün değil ise satış bedeli olan 27.150 TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle dava konusu aracın ayıplı olduğuna ilişkin delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, 4077 sayılı Kanun çerçevesinde davalı tarafından davacıya ayıplı olarak satılan araca ilişkin seçimlik hakların kullanılması istemine ilişkin olup,Davacı dava dilekçesinde, dava konusu ayıplı aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesini,mümkün olmaması halinde satış bedelinin tahsilini talep etmiştir. Davacının bu terditli talepleri kapsamında öncelikli talebi aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesidir. Mahkemece davacının bu öncelikli talebi dikkate alınmaksızın dava konusu aracın ayıpsız misli ile değiştirilmesine mümkün olmaması halinde bedelinin tahsiline karar verilmek suretiyle talep aşılmış bulunmaktadır. Bu durum HUMK’nun 74.maddesine ve taraflar arasındaki hukuki ilişkinin özüne aykırıdır. Öte yandan Aracın ayıpsız misli ile değişim yapılmasına ilişkin kararın davalı tarafından yerine getirilemeyeceğinin infaz aşamasında tespit edilmesi halinde icra müdürlüğünce İ.İ.K.'nun 24. Maddesinin re'sen uygulanmasının zorunlu olduğu hususu gözden uzak tutulmamalıdır. Hal böyle olunca mahkemece sadece dava konusu araçla aynı özelliklere ve aynı model sıfır km, ayıpsız misli ile değişime karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

3-Bozma sebebine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3-Bozma sebebine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (3) nolu bentte açıklanan nedenle bozma sebebine göre davacının temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/425, Karar No: 2013/97, Tarih: 07.01.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/425 E.  ,  2013/97 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava,su aboneliği yapılması sırasında ödenen kanal katılım ve şebeke bedelinin istirdadına ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile tarafların sıfatına bakılmaksızın bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 7.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 7.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE,7.1.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/45280, Karar No: 2018/5176, Tarih: 28.02.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/45280 E.  ,  2018/5176 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin ... Üniversitesi Tıp Fakültesinde çalışmakta iken en son çalıştığı alt işverenin ... Temizlik İnşaat Bilgisayar Gıda Hiz. Taah. San. Tic. Ltd. Şirketi olduğunu, 31.10.2016 tarihinde resmi izin dönüşünde görev değişikliği yapılarak hasta bakıcı olarak görevlendirildiğini, bu değişikliği kabul etmemesi üzerine iş akdinin Üniversite tarafından feshedildiğini, yapılan feshin haksız ve geçersiz olduğunu belirterek, müvekkilinin işe iadesine, işe başlatmama tazminatı olarak 8 aylık ücret ile boşta geçen süreye ait 4 aylık ücretinin belirlenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulü ile feshin geçersizliğine, davacının davalı şirkette işe iadesine karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge Adliye Mahkemesi tarafından, ilk derece mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle her iki taraf vekilinin istinaf başvuruları esastan reddedilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Mahkemece, davalıların yargılama giderinden müştereken ve müteselsilen sorumlu olduklarının belirtilmemesi ve ek olarak 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi Genel Bütçeye dahil idarelerin bu Kanunun 1 ve 3 sayılı tarifelerine giren bütün işlemlerinin harçtan müstesna olacağının belirtilmesine rağmen, davalı Üniversite bakımından bu hususun gözetilmemesi bozma nedeni ise de; yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, temyiz olunan kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

Sonuç:

Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

... Bölge Adliye Mahkemesi 12.10.2017 tarih, 2017/2716 esas 2017/2354 karar sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi Kararının hüküm kısmının;

Sonuç:

Yukarıda açıklanan gerekçe ile;

... Bölge Adliye Mahkemesi 12.10.2017 tarih, 2017/2716 esas 2017/2354 karar sayılı kararının BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi Kararının hüküm kısmının;

''Harçlar Kanunu gereğince alınması gerekli bakiye 2,20 TL ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye gelir kaydına." şeklinde olan bendinin ''Harçlar Kanunu gereğince alınması gerekli bakiye 2,20TL ilam harcının davalı Üniversite harçtan muaf olduğundan, davalı ... Temizlik Ltd Şti. den tahsili ile hazineye gelir kaydına."şeklinde düzeltilmesine,

"Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.980,00 TL avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine." şeklinde olan bendinin, "Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.980,00 TL avukatlık ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine."şeklinde düzeltilmesine,

"Davacı tarafından yapılan toplam 217,20 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine." şeklinde olan bendinin, "Davacı tarafından yapılan toplam 217,20 TL yargılama giderinin davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine." şeklinde düzeltilmesine,

"Davacı tarafından yatırılan 29,20 TL peşin harç masrafının davalıdan alınarak davacıya verilmesine." şeklinde olan bendinin, "Davacı tarafından yatırılan 29,20 TL peşin harç masrafının davalı ... Temizlik Ltd. Şti. den alınarak davacıya verilmesine." şeklinde düzeltilmesine, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 28/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.