muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/637, Karar No: 2007/640, Tarih: 26.09.2007

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45.maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılardan S. K. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalılardan S. K. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalılardan S. K. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 26.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10812, Karar No: 2012/515, Tarih: 18.01.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/10812 E.  ,  2012/515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların ayrı ayrı 523 sayılı TCK'nun 204/2, 62/1. maddeleri gereği 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair

Dava dosyasının incelenmesinde, ana dosyada bulunan ilk sayfanın 303 sıra numarası ile başladığı, en son 353 sıra numarasının verildiği, sonraki sayfalara numara verilmediği, sanıklardan ...’in savunmasının alındığı 10.12.2001 tarihli oturumda sanığın dizi 260 ve 360, tanıklar .... ve .....un beyanlarının alındığı 13.12.2001 ve 14.03.2002 tarihli oturumlarda dizi 206 ve 209. sırada bulunan beyanlarına atıf yapılarak okunduğu belirtilmesine rağmen, dizi 303'ten önceki sayfaları içeren evraklara ve gerekçeli kararda bahsedilen bilirkişi raporuna dosyada ve ekindeki klasörde rastlanılmadığından; anılan belgelerin eklenerek, dosyanın temyiz incelemesine esas olmak üzere ivedilikle iadesi için mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 18.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21483, Karar No: 2014/19235, Tarih: 09.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/21483 E.  ,  2014/19235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KİŞİLERCE ÖZEL MÜLKE KONU OLDUĞU İDDİASIYLA AÇILAN

-KARAR-

Mahkeme kararındaki nitelendirmeye göre dava; kadastro öncesi nedene dayalı tescil istemine ilişkindir.

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 29.01.2014 günü Resmi Gazetede yayımlanarak 01.02.2014 tarihinde yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 16.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır.

Hal böyle olunca, yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 09.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1758, Karar No: 2013/16143, Tarih: 13.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/1758 E.  ,  2013/16143 K.**

**"İçtihat Metni"**

........ ile 1-... Başkanlığı adına Av. ... 2-... aralarındaki dava hakkında ...... verilen 06.11.2012 günlü ve 2009/648-2012/729 sayılı hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Bazı maddeleri dışında 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine göre “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre, “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanunun 35. maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak olup; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir.

Somut olaya ilişkin olarak, gıyabi hükmün davalılardan işveren ...’ın, adres kayıt sisteminde yazılı olup-olmadığı araştırılmaksızın, dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilip, sonrasında çıkarılan tebligatların bila

./..

-2-

Somut olaya ilişkin olarak, gıyabi hükmün davalılardan işveren ...’ın, adres kayıt sisteminde yazılı olup-olmadığı araştırılmaksızın, dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilip, sonrasında çıkarılan tebligatların bila

./..

-2-

döndüğü adresine, Kanunun 35. maddesine göre tebliği usulsüz olup; Mahkemece; davalılardan işverenin, yapılacak araştırma ile adres kayıt sisteminde yazılı adresine usulünce tebliğ edilerek; temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3.maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra; anılan davalının, adres kayıt sisteminde kayıtlı olmadığının anlaşılması durumunda, önceki adresine Kanunun 35. maddesine göre yapılan tebliğ geçerli olacağından, başkaca bir şey yapılmaksızın gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 13.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2009/5910, Karar No: 2010/6627, Tarih: 01.12.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/5910 E.  ,  2010/6627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacılar ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-... ili merkez tapunun ada no 74, parsel no 85'de kayıtlı taşınmaz arsa davacılar ile dava dışı ...'a aittir. Arsa sahipleri ile davalı yüklenici ... arasında ... 2'nci Noterliği'nde 15.02.2000 tarih 2213 Sayılı Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Daire Karşılığı İnşaat Sözleşmesi düzenlenmiştir. Yüklenici ... bu yere zemin kat ve üç normal kat, zemin katta iki işyeri diğer normal katlarda çift daire olmak üzere toplam iki işyeri altı daireli bir inşaat yapmayı üstlenmiştir. Daha sonra ... 2. Noterliği'nde 23.08.2000 tarih ve 12139 Sayılı Düzenleme Şeklinde düzeltme beyannamesi yapılmıştır. Yapı ruhsatı ve tadilat ruhsatı alınmıştır. Üç adet dükkan yedi adet daire inşa edilmiştir. Paylaşım şeklini gösteren krokiye göre bir nolu işyeri ile 4 ve 5 nolu dairelerin davalı yüklenici ...'ye 2, 3 nolu dükkanlar ile 6, 7, 8 9 ve 10 nolu dairelerin arsa maliklerine ait olacağı kararlaştırılmıştır. İnşaat süresi ruhsatın alındığı tarihten itibaren 15 ay olarak belirlenmiştir. Yüklenici ... tarafından binanın yapımına başlanmış 31.10.2001 günü bitirilmesi gerekirken süresinde bitirilememiştir. İfa kısmen gerçekleşmiştir. Bundan sonra davalı yüklenici ... ile diğer davalı ... arasında Biga Noterliği'nde 15.10.2001 tarih 9020 Sayılı Düzenleme Şeklinde Satış Vaadi Sözleşmesi yapılmıştır. Birinci kattaki 4 ve 5 nolu dairelerin satışı vaadedilmiştir. Davalı ... tarafından inşaatın kalan kısmının yapımına devam edilmiş teslim 14.04.2003 günü gerçekleşmiştir. Sözleşme gereği bitirilmesi gereken tarih 31.10.2001 günü olduğundan 17 aylık bir gecikme olmuştur. Gecikme halinde her daire için 200 dolar, işyeri için 1000 dolar kira bedeli ödeneceği hüküm altına alınmıştır.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/373 Esas 2005/770 Karar sayılı dava dosyasında ... tarafından yüklenici ... ve arsa malikleri aleyhine açılan ferağa icbar-tapu iptâli tescil davası görülmüş yapılan yargılama sonucunda 4 ve 5 nolu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptâli ile davalı ... adına tesciline karar verilmiş hüküm 31.10.2007 günü kesinleşmiştir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2004/373 Esas 2005/770 Karar sayılı dava dosyasında ... tarafından yüklenici ... ve arsa malikleri aleyhine açılan ferağa icbar-tapu iptâli tescil davası görülmüş yapılan yargılama sonucunda 4 ve 5 nolu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptâli ile davalı ... adına tesciline karar verilmiş hüküm 31.10.2007 günü kesinleşmiştir.

Davaya konu somut olaya ilişkin olarak yerel mahkemede görülen davada 34.000 ABD doları maddi giderimin dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalılar ... ile ...'den alınarak davacı arsa maliklerine ödenmesine karar verilmesi istenmiş, yapılan yargılama sonucunda 33.931,4 ABD dolarının dava tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ile davalı ... vekilince temyiz olunmuştur.

Yukarıdan beri yapılan açıklamalar ışığında konu ele alınıp gerekli değerlendirme yapıldığında davalılardan ... ile arsa sahibi davacılar arasında akdi ilişki kurulmadığı açıkça anlaşılmaktadır. Yüklenici ... ile arsa sahipleri arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi davalı ...'ye devredilmediğinden davacıların yüklenicisi durumunda değildir. İbrahim davacı arsa maliklerine karşı herhangi bir yükümlülük altına da girmemiştir. Bu durumda davacılar İbrahim'den gecikme tazminatı talep edemezler.

Tüm bu yönler gözetilerek davalı ... hakkında açılan davanın pasif husumet ehliyeti yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme neticesi yazılı şekilde hüküm kurulması ve sonuca gidilmesi isabetli olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte yazılı nedenlerle kararın davalı ... yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılar ve davalı ...'ye geri verilmesine, 01.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11240, Karar No: 2014/4298, Tarih: 20.02.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11240 E.  ,  2014/4298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 9 - 2011/146580

Mahkemesi : Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 09/11/2010

Numarası : 2008/1104 - 2010/912

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Adli Tıp Kurumu Küçükçekmece Şube Müdürlüğü tarafından düzenlenen 14.07.2008 tarihli raporda, katılan F.. M..’nin olay nedeniyle L1 vertebra kırığı ve sol femur proksimal diafiz kırığı, multipl kot kırığı, toraks kot fraktürü, L1 burst kırığı ile kısmi travmatik alt taraf felç şeklinde olan yaralanmasının, yaşamını tehlikeye soktuğu, kemik kırıklarının hayat fonksiyonlarını ağır (6) derecede etkileyecek nitelikte olduğu; katılan vekili tarafından dosyaya sunulan ve Hollanda’da yaşayan katılan hakkında düzenlenen 10.11.2008 tarihli, “hastanın yaşamını elle hareket ettirilen tekerlekli sandalye ile sürdürdüğü, yarım felçlik durumundan kaynaklanan spastik rahatsızlıklarını ve tekerlekli sandalyeye bağımlılığını hayatı boyunca sürdüreceği” şeklinde tercüme edilen tıbbi rapor birlikte değerlendirildiğinde, katılanın kontrole götürülmesinin çok zor olduğunun ifade edilmesi karşısında sanığın eyleminin TCK'nın 89/3-a-b maddesi kapsamında kaldığı dikkate alınarak, tebliğnamede Adli Tıp Kurumundan kesin rapor alınması yönündeki 1 nolu düşünceye; TCK’nın 53/6 maddesinin uygulanıp uygulanmaması mahkemenin takdirinde olup, mahkeme takdirini sanık hakkında TCK 53/6 maddesini uygulamama yönünde kullandığından tebliğnamedeki 2 nolu görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin verilen cezanın paraya çevrilmesi gerektiğine, katılan vekilinin bilinçli taksire, ceza miktarına ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Olay nedeniyle yaralanan Ü.. Ç..’ın sanık hakkında şikayetten vazgeçmesi nedeniyle sanığın katılan F.. M..’yi yaralaması sebebiyle eylemine uyan TCK'nın 89/1. maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanığın TCK'nın 89/4. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;İki sınır arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt sınırı da nazara alınmak suretiyle, uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği nazara alınmadan, asli kusurlu olarak meydana getirdiği kaza sonucu katılanın hayat fonksiyonlarını 6. derecede etkileyecek şekilde ve iyileşmesi olanağı bulunmayan bir hastalığa, organlardan birinin işlevinin sürekli zayıflamasına neden olan sanık hakkında, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca temel cezanın tayininde alt sınırdan daha fazla uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 20.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/170, Karar No: 2024/18515, Tarih: 03.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/170 E.  ,  2024/18515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1654 E., 2022/2117 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret, bozma

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk derece mahkemesinde suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hapisten çevrilme 660,00 TL adlî para cezası verildiği, suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf talebi üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesince davanın yeniden görülmesine karar verilerek, duruşma açılıp ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan 5237 sayılı TCK'nın 151/1, 31/3, 168, 62. maddeleri uyarınca doğrudan 420,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına karar verilip, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ihbar üzerine hükmün aynen açıklandığı belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 272/3-a maddesi uyarınca, hapis cezasından çevrilen adli para cezaları hariç olmak üzere, sonuç olarak belirlenen üç bin Türk lirası dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerine dair Bölge Adliye Mahkemesi kararları kesin olup temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMK'nın 298. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, somut delil bulunmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

1- 5271 sayılı CMK'nın 231/11. maddesi uyarınca, sanık tarafından denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi halinde, duruşma açılarak ve sanığın duruşmaya gelmediği takdirde yokluğunda duruşmaya devam edilerek hükmün açıklanacağına ilişkin ihtarı içeren meşruhatlı davetiye ile duruşmadan haberdar edilerek savunması alındıktan sonra, hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin; suça sürüklenen çocuğun savunmasında bildirdiği adrese çıkartılan ve bila tebliğ iade edilen tebligata dayanılarak suça sürüklenen çocuğun savunması alınmadan ve suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK’nın 150/3. maddesi uyarınca zorunlu olarak atanan müdafinin aynı Kanun'un 188/1 ve 289/1-e maddeleri gereğince hükmün açıklandığı 15.09.2022 tarihli son oturumda hazır bulundurulması gerektiği gözetilmeden duruşmaya devamla suça sürüklenen çocuk müdafiinin yokluğunda esas hakkında karar verilmek suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2. maddesi uyarınca Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8620, Karar No: 2019/23507, Tarih: 17.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/8620 E.  ,  2019/23507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan... San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9843, Karar No: 2013/13570, Tarih: 07.11.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/9843 E.  ,  2013/13570 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Hükümlünün kaçması

Hüküm : TCK'nın 292/1, 293, 62, 53/1, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet, temyiz isteminin reddi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yakalanması üzerine 30.06.2011 tarihli savunmasında verdiği ... Mahallesi 345 sokak no: 5 İskenderun Hatay adresi yerine, mernis adresine doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre yapılan tebliğin kanuna aykırı olduğunun anlaşılması karşısında, öğrenme üzerine yapılan temyizin süresinde olduğu belirlenip temyiz dilekçesinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.