muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/8977, Karar No: 2021/15691, Tarih: 09.12.2021

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır. Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur. Eldeki dava dosyası incelendiğinde, bir önceki bozma ilamında açıkça belirtilmesine ve mahkemece anılan bozma ilamına uyulmasına karşın, sigortalının sürekli iş göremezlik derecesinin değişmesi sebebiyle yeni oluşan sürekli iş göremezlik derecesinin ilk peşin sermeye değerine olan etkisi araştırılmadan hüküm kurulması bozmayı gerektirir. Bunun yanında davalı ...’in % 80 kusurdan müşterek sorumluluğuna ilişkin bir önceki hükmü temyiz etmemesi karşısında, miktar bakımından kurum lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu gözetilmelidir. Dosyadaki kayıtlara göre davalı ...’in 3. kişi olduğu belirgin olup, davalı ... yönünden ise işveren vekili mi yoksa 3. kişi mi olduğu hususu araştırılıp belirlendikten sonra, hesap bilirkişi raporu alınmalı ve yukarıdaki belirlemelerin sonucuna göre 5510 sayılı Yasanın 21/1. ve 21/4. maddelerine göre tarafların sorumlulukları belirlenmelidir. Ayrıca, bozma sonrası davacı vekilinin talep sonucunu ıslah ederek değiştirdiği nazara alınarak, davacı kurumun ıslah tarihi de gözetildiğinde ıslaha konu talebin ancak ayrı bir dava konusu yapılabileceğinin gözetilmemesi de isabetsizdir ve bozmayı gerektirir

O hâlde, davalı şirket vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, 09.12.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18843, Karar No: 2013/19839, Tarih: 14.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/18843 E.  ,  2013/19839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanık ... hakkında TCK'nin 86/2. maddesinden kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Tayin olunan cezanın karar tarihindeki miktar ve türü itibarıyla hükmün CMUK'un 305/1. maddesi gereğince temyizi mümkün olmadığından katılan vekilinin temyiz isteğinin aynı yasanın 317. maddesi gereğince isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Sanıklar ..., ...,......, ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mahkemece TCK'nin 29. maddesi gereğince tahrik hükümlerinin reddine dair gösterilen takdir ve değerlendirmede bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamedeki bozma görüşüne iştirak olunmamıştır.

Sanıklar... ve ...'nın müşteki ...'i balta ve sopa ile yaraladıkları müşteki anlatımı, iddianame içeriği ve doktor raporları ile iddia olunduğundan, sanıklar hakkında TCK'nin 86/3-e maddesinin uygulanması ve sonuç cezanın TCK'nin 87/1-d-son maddesi gereğince 5 yıla çıkartılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanıklar müdafiinin temyiz itirazının reddiyle hükmün kısmen istem gibi ONANMASINA, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/308, Karar No: 2015/18838, Tarih: 03.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/308 E.  ,  2015/18838 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar ... müdafii, sanıklar ... müdafiiileri ile sanık ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-...Temsilciliği tarafından 26-27 Ocak 2010 tarihleri arasında ... Müdürlüğü'nün izni ve ... Oluru ile "... Şampiyonası” turnuvası organize edildiği, ölen 24 yaşında ve 87 kg ağırlığında, kuşak sahibi olmayan...'in, ağır sıklet kategorisinde ilk gün ilk maçını 130 kg ağırlığındaki ... ile yaptığı ve rakibinin nefesinin yetmemesi üzerine üçüncü rauntta nakavt ile finale yükseldiği, ikinci gün final maçını 15 yıllık deneyimli sporcu olan 88 kg ağırlığındaki ... ile yaptığı sırada, üçüncü rauntta yüzüne aldığı darbe ile yere düştüğü, ölenin burnunun kanadığı, bilincini kaybederek bayıldığı, saha doktoru ... tarafından ilk müdahalenin ardından, ... Müdürlüğüne ait ambulans ile taşındığı, ambulans içi alet ve teçhizatın daha yeterli olduğu düşünülen, aynı bölgede bulunan 112 acil hızır servisinin bulunduğu ambulansa nakledildiği sırada, (tanıklar ... ve...'in, ambulans görevlileri tarafından hasta ..'in kafasının üzerine yere düşürüldüğünü gördükleri, olay yerine yakın yerde simit satan ...'ın hastanın düştüğünü görmediğini, ancak olay yerine gittiğinde yaralının beton zeminde olduğunu beyan ettiği, tanık ... yaralının ambulanstan sedye üzerinden kayarak düşürülme olayının olay günü ... tarafından kendisine ve herkese söylendiği, ... Müdürlüğüne ait ambulansın şoförü .... 25.05.2012 tarihli keşif zaptındaki ifadesinde, ambulans yönetmeliğine göre ambulans içindeki sedyeyi indirme görevinin ambulans şoförüne ait olduğu, sağlıkçı arkadaşın 112 servis görevlilerine haber vermek için içeri koştuğunu, hastanın sedyeye aktarılırken terli vücudunun kaygan olduğunu, düşer gibi olduğunu, ancak düşmediği şeklindeki beyanları karşısında) yaralının kafa üstü yere düşürüldüğü,... Hastanesine getirildiğinde “genel durumu kötü , sağ arka pariyatelde ekimoz, gözler spontan kapalı, verbal uyaranlara yanıt vermediği” ameliyata alınan hastanın 31.01.2010 tarihinde, otopsi raporuna göre, künt kafa travması ile gelişen beyin doku hasarı ve beyin kanaması sonucu öldüğü olayda; 08.10.2010 tarihli hükme esas alınan bilirkişi heyet raporunda “maç esnasında rakip sporculardan aldığı darbelerin ...'in ölümüne neden olup olmadığına ilişkin incelememizde, gerek görgü tanıklarının ifadelerinin ve gerekse karşılaşmaya dair görüntü kayıtlarının incelenmesi sonucunda, rakip sporcuların kural dışı bir fiil, darbe ya da hamlelerinin bulunmadığı, kural içerisinde olmakla birlikte ölüme neden olabilecek nitelikte bir darbenin mevcut olmadığı, dolayısı ile rakip sporculara herhangi bir kusur izafe edilemeyeceği” ifadelerine yer verildiği, sözkonusu bilirkişi raporu ile çelişki oluşturacak şekilde, nedensellik bağının tespiti açısından, yine mahkemenin hükme esas aldığı 28.04.2010 tarihli ...İhtisas Kurulu raporunda “..

.04.2010 tarihli ...İhtisas Kurulu raporunda “... müsabakasında görevli doktorun kişinin müsabaka esnasında yere baygın olarak düştükten sonra yapılan muayenesinde nabzın derinleşmiş olduğunu, uyaranlara gözünü açmadığını, aynı anda sağ tarafta çekilme olduğunu söylediği, çekilen BBT'de geniş frontotemporoparyetal subdural hematom teşhis edildiği, yapılan operasyonda aşırı beyin ödemi tespit edildiği ve otopside saptanan bulgularda dikkate alındığında kişinin ölümünün ... müsabakasında aldığı darbe sonucu meydana gelmiş olduğu oy birliği ile mütalaa olunur.” ifadelerine yer verilmesi karşısında; somut gerçeğin ve sanıklara kusur olarak izafe edilebilecek davranışlarının tespiti amacıyla öncelikle, ölene ait tüm müsabaka görüntülerini içeren ve dosya içinde bulunmayan CD görüntülerinin, konusunda uzman bilirkişi heyeti tarafından izlenerek, rakip sporcuların kural içi ve kural dışı ölene yaptığı tüm darbelerin, taksirle öldürme suçu yönünden değerlendirilmesi yerine eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

2-Sanıklardan..'ın ... Komitesi Başkanı,...'nın ölenin üyesi olduğu .....Spor Kulübünün başkanı, ...'ın masa hakemi, ..'ın ..... Spor Kulübü başkanı,. ...'ün masa hakemi,... Spor Kulübünün resmi antrenörü, ...'nın resmi bir görevi olmadığı, ölen sporcu ile birlikte idman yaptığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, tüm sanıkların görev ve sorumlulukları ile varsa kusurlu olan davranışları ile ölüm olayı arasında illiyet bağının tespit edilerek, sanıkların hukuki durumlarının tayini ve tespiti gerekir iken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup , sanıklar müdafileri ile ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5497, Karar No: 2013/6856, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2013/5497 E.  ,  2013/6856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın kaldırılması ve tahliye

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağının tahsili ve kiralananın tahliyesi amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece, itirazın kaldırılması talebinin kabulüne, tahliye talebi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı alacaklı tarafından 08/04/2010 tarihinde tahliye istekli olarak başlatılan icra takibi ile 2010 yılı Mart,Nisan ayları kira parası ile sözleşme gereği muaccel hale gelen kira dönemi sonuna kadar ki kira parası toplamı 16.200 TL alacağın tahsili istenmiştir. Davalı yargılama sırasında kiralananı tahliye ettiğini bildirmiştir. Davacı vekili, taşınmaz haricen tahliye edildiğinden bu davanın konusuz kaldığını beyan etmiştir. İcra mahkemelerinde davalı ancak tahliye tarihine kadar kira parası ödemesi ile sorumlu tutulabilir. Tahliye tarihinden sonraki alacak tazminat hukukunu ilgilendirdiğinden ve alacağın tesbiti yargılamayı gerektirdiğinden dar yetkili icra mahkemesinde tahliye sonrasına ilişkin istemin reddine karar verilmesi gerekir. Bu durumda Mahkemece taşınmazın hangi tarihte tahliye edildiği tespit edilerek, tahliye tarihine kadar doğan kira alacağı yönünden istemin kabulüne, tahliye sonrası kira alacağı yönünden ise istemin reddine karar verilmesi gerekirken alacağın tamamı üzerinden itirazın kaldırılmasına karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428 ve İİK.nın 366.maddesi uyarınca kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edenlere iadesine, 15.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14336, Karar No: 2010/15220, Tarih: 27.09.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/14336 E.  ,  2010/15220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı SGK Başkanlığı ile davalı Et ve Balık Ürünleri A.Ş.Genel Müdürlüğü aralarındaki kira parasının tespiti davasına dair Ankara 1.Sulh Hukuk Hakimliğinden verilen 18.11.2009 günlü ve 2007/2305 E.2009/2418 K.sayılı hükmün Onanması hakkında dairece verilen 27.05.2010 günlü ve 2010/4562 E.9398 K. sayılı ilama karşı davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava, kira parasının tespiti istemine ilişkin olup, hüküm Sulh Hukuk Mahkemesinden verilmiştir.

H.U.M.K.nun 440.maddesi uyarınca Yargıtay’ın bu çeşit kararları hakkında karar düzeltilmesi yoluna gidilemez. Bu nedenle dilekçenin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde düzeltme isteyene iadesine 27.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7742, Karar No: 2020/9158, Tarih: 03.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/7742 E.  ,  2020/9158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi gereği düşünüldü.

- K A R A R –

Dava dilekçesinde,... ili, ... ilçesi, ... mah. ... ada, ... parselde bulunan bahçeli kargir apartmanın, müvekkiline ait 1 ve 10 numaralı bağımsız bölümlerin tapuda kayıtlı arsa paylarının düzeltilerek yeniden belirlenmesi istenilmiştir.

Mahkemece 15/09/2015 Tarih, 2013/735 Esas- 2015/594 Karar sayılı ilamı ile davanın kabulüne karar verildiği, kararın davacı, birleşen dosya davacıları ve bir kısım davalılar tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesi'nin 31/10/2017 Tarih, 2017/3927 Esas- 2017/8667 Karar sayılı "Somut olayda; mahkemece bağımsız bölümlerin arsa paylarının düzeltilmesine karar verilmiş ise de arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenlerin hangi gerekçelerle oluştuğu hususunda açıklayıcı bir rapor düzenlenmemiştir. Mahkemece kat irtifakının kurulduğu tarih itibariyle kat irtifak belgelerinin, mimari projelerin ve yönetim planının birlikte değerlendirilerek, tapu kaydında arsa paylarının düzeltilmesi hususunda kanaate varılır ise oluşacak yeni arsa paylarının ve oranlarının gösterir mukayeseli gerekçeli somut ve haklı nedenler belirtilerek arsa paylarında düzeltilmesi gereken bir yanlışlık olup olmadığı hususunda uzman bilirkişi kurulunca rapor alınarak oluşan sonuca göre karar verilmesi" gereğine değinilerek bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde esas dava yönünden davacının davalılar ... ve ...'a karşı açtığı davanın pasif husumet yokluğundan davanın reddine, davacının diğer davalılara yönelik açtığı davanın esastan reddine,

Birleşen dava yönünden davacıların davalılar ... ve ...'a karşı açtığı davanın pasif husumet yokluğundan davanın reddine, davacının diğer davalılara yönelik açtığı davanın esastan reddine karar verilmiş, hüküm asıl davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından yasal süresi içinde temyiz edilmiş ise de, davacı vekilinin 08/10/2020 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiklerini bildirdikleri anlaşıldığından, feragat konusunda ek karar verilmek üzere dosyanın 6100 sayılı HMK’nın 310/3.maddesi uyarınca ilk derece mahkemesine İADESİNE, 03/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36489, Karar No: 2014/31876, Tarih: 20.10.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/36489 E.  ,  2014/31876 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

KARAR

Dava,su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 günlü ve 2014/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 01.02.2014 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 20.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2037, Karar No: 2013/4130, Tarih: 03.06.2013

**1. Ceza Dairesi         2011/2037 E.  ,  2013/4130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 Sayılı Yasaya Aykırılık

HÜKÜM : 6136 sayılı Yasa 13/1, TCK 86/1-3-e, 87/1-d, 29/1, 62/1, 52/2, 53/1-2-3, 63/1, 54/1-4 maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis, 10 ay hapis ve 840,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'e yönelik eylemi ile 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçunun niteliği tayin, bozma nedeni saklı kalmak kaydıyla tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin ceza miktarına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

1- Sanık hakkında, 6136 Sayılı Kanuna Aykırılık suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca belirlenen 1 yıl 6 ay hapis ve 50 tam gün adli para cezasından takdiri indirim nedeniyle TCK'nun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığı halde hesap hatası sonucu "...10 ay hapis ve 41 tam gün adli para cezası..." yerine " ... 10 ay hapis ve 42 tam gün adli para cezasına ..." hükmedilmesi yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasının ilgili bölümlerindeki 5237 sayılı TCK'nun 62. maddesi ile yapılan uygulama sonucu belirlenen "10 ay hapis ve 42 tam gün adli para cezası" ibaresinin "... 10 ay hapis ve 41 tam gün adli para cezasıyla cezalandırılmasına, belirlenen 41 tam gün adli para cezasının TCK 52/2 uyarınca günlüğü 20 TL'den 820 TL adli para cezasına çevrilmesine ..." şeklinde değiştirilmesine, karar verilmek suretiyle (DÜZELTİLEN) hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede,

Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinde saat 00:30 sıralarında mağdur ...'in kızkardeşi ... ile birlikte yaşamakta olduğu evin önündeki sokağa gelen ... ve ...'in oğlu.....'ın yüksek sesle bağırarak, kapı ziline basarak ve kapıyı tekmeleyerek çevreye rahatsızlık vermeleri üzerine sanığın mağdurun kızkardeşi ...'yi ağabeyini uyarması için mağdurun yanına gönderdiği, bu amaçla sokağa inen ... ile mağdur ... arasında tartışma çıktığı, tartışma sırasında ...'in bıçakla vurarak ...'yi göbek sağ yan taraftan yaraladığı, yaralanan ....'nin çığlık atması üzerine silahı ile sokağa inen sanığın ise mağdur ...'e 1-2 metre mesafeden 2-3 kez ateş ederek batına nafiz ve yaşamsal tehlikeye neden olacak şekilde tek isabetle mağduru yaraladığı olayda;

A- Kullanılan vasıtanın elverişliliği, atış sayısı ve mesafesi, hedef alınan vücut bölgesi, yaranın yeri ve niteliği birlikte değerlendirildiğinde, sanığın eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu düşünülmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

B- Mağdurdan kaynaklanan ve haksız tahrik sebebi teşkil eden davranışların ulaştığı boyut gözetilerek 1/4 ile 3/4 arasında indirim öngören 5237 sayılı TCK.nun 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında alt ve üst sınırlar arasında daha makul oranda bir indirim yerine yazılı şekilde 2/4 oranında indirim uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkının korunmasına 03/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1765, Karar No: 2012/4259, Tarih: 20.03.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/1765 E.  ,  2012/4259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Nizip Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen10/06/2010 tarih ve 2010/12-2010/378 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar vekili, 15.02.2009 tarihinde müvekkillerinin murisinin de içinde bulunduğu S.S. 66 nolu İpek Turizm Motorlu Taşıma Kooperatifi üyesi ticari yolcu minibüsünün karşı istikametten gelen kamyon ile çarpışması neticesinde, müvekkillerinin murisinin vefat ettiğini, ticari minibüsün ilgili mevzuat uyarınca yaptırmak zorunda olduğu karayolu yolcu taşımacılığı zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasını yaptırmaması sebebiyle, müvekkillerinin hak kayıplarının karşılanamadığını belirterek, müvekkilleri ... için 12.000,00 TL, diğer davacılar için 2.000,00'er TL maddi tazminatın, yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında davasını ıslah ederek, ... için 62.500,00 TL, diğer davacıların her biri için 10.416,00'şar TL maddi tazminata hükmedilmesini istemiştir.

Davalı vekili, teminatın devreye girebilmesi için, kazaya karışan minibüsün taşımacı yetki belgesine sahip olması gerektiğini, şehirlerarası taşımacılık dahi olsa,

100 km altındaki mesafelerde aracın zorunlu taşımacılık mali soumluluk sigortası düzenle zorunluluğu bulunmadığından, güvence hesabına sorumluluk yüklenemeyeceğini, müteveffanın yolcu biletinin varlığının belgelenmesi gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, il sınırları içinde yapılan yolcu taşımaları ile 100 kilometreye kadar olan şehirlerarası yolcu taşımalarında zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının yapılmasının zorunlu olduğu, bu sigortanın yaptırılmamış olması halinde, tazminat taleplerinin ... tarafından karşılanacağı, kazaya karışan minibüsün kaza tarihi itibariyle Y tipi yetki belgesine sahip olduğu, ancak zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının bulunmadığı, bu sigorta türünün ölüm yönünden bir can sigortası ve meblağ sigortası olup, zarar hesabı yapılmadan, kusur durumu araştırılmadan, eksiksiz ve tam olarak ödenmesi gerektiği belirtilerek, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.