muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/14824, Karar No: 2009/4684, Tarih: 13.04.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/14824 E.  ,  2009/4684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 30.04.2007 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali tescil olmadığı takdirde tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 16.10.2008 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalılar ... ve duruşmasız temyizi davalı ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 03.03.2009 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... vekili ve davalı ... gelmedi. Karşı taraf davacı vekili Av. ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi. DUruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescili, ikinci kademedeki istek ise tazminat istemlerine ilişkindir.

Davalılardan ..., dava konusu daire ile herhangi bir ilgisinin bulunmadığını beyan etmiştir.

Davalı ..., yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğini, açılan davanın reddini savunmuş, yüklenici şirket, çekişmeli bağımsız bölümü davacıya satarak teslim ettiklerini, ancak tapu kaydının üzerine geçirilmediğini bildirmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... ile ... temyiz etmiştir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davalı ...’ün temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davalı ...’ın temyiz itirazlarına gelince;

Dosyada yer ... bilgi ve belgelerden davalı yüklenici şirket tarafından davalı ...’ün paydaşı olduğu 76 parsel sayılı taşınmaz için 22.02.1995

tarihli, davalılardan ...’ın paydaşı bulunduğu 3357 parsel sayılı taşınmaz için ise 30.03.1995 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin yapıldığı anlaşılmıştır.

Sözleşmelere konu 76 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile 11045, 11046 ve 11047 sayılı parsellerin, 3357 parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile de 10148, 10149 ve 11150 sayılı parsellerin oluştuğu, daha sonra ayrı ayrı sözleşmelere konu 11047 sayılı parsel ile 11150 sayılı parsellerin tevhidi ile oluşan, taşınmazın 11475 parsel numarasını aldığı, dava konusu 6.Blok A girişi, 1.Kattaki 2 numaralı bağımsız bölümün 11475 parsel üzerindeki binada bulunduğu, 6625/198770 arsa paylı 2 numaralı bağımsız bölümün paylı mülkiyet rejimine tabi olarak 3221/6625 payının kurulan kat irtifakında ..., 3404/6625 payının ise diğer davalı ... adına tescil edildiği görülmüştür.

Arsa sahibi ile aralarında arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi bulunan yükleniciden, sözleşmede ona bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü temlik ... üçüncü kişinin arsa sahibini (borçluyu) ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Gerçekten Borçlar Kanununun 167. maddesi gereğince; “borçlu temlike vakıf olduğu zaman, temlik edene karşı haiz olduğu defileri temellük edene karşı dahi dermayan edebilir.” Buna göre temliki öğrenen borçlu, temlik olmasaydı önceki alacaklıya karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri ... alacaklıya (temlik ... üçüncü kişiye) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa payı devri karşılığı arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı ... alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesi arsa sahibi bakımından önemsizdir.

Davalı ...’ın yüklenici ile yaptığı 30.03.1995 günlü sözleşme Sakarya 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 06.04.2005 tarihli ve 2004/10 Esas, 2005/174 Karar sayılı ilamı ile geriye etkili olarak feshedilmiş olup hüküm 05.05.2005 tarihinde kesinleşmiştir.

Geriye etkili fesihte kural, tarafların sözleşmenin yapıldığı tarihteki mal varlığına geri dönmeleridir. Bundan çıkan sonuca göre davalı yüklenici Aloğlu Ltd. Şti., feshedilen sözleşmenin tarafı olan ...’... sözleşmenin bir bakıma bedeli olan bağımsız bölümü isteyemeyeceği gibi temlik ... bir hakka dayanmadığından temlik ... davacı üçüncü kişi de feshedilen sözleşmeye dayanarak talepte bulunamaz. Kısaca, 06.08.2001 günlü taşınmaz satış vaadi sözleşmesi şeklinde düzenlenen temlik işlemi davalılardan ... yönünden hüküm ve sonuç doğurmaz. Bu durumda mahkemece, ...

Varat bakımından davanın reddi ile davacının ikinci kademedeki tazminat isteminin incelenip sonuca bağlanması gerekirken yapılan bu saptamalar bir yana bırakılarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda (1). bent uyarınca davalı ...’ün temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca davalı ...’ın temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 13.04.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5339, Karar No: 2016/269, Tarih: 14.01.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/5339 E.  ,  2016/269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2013/336443

MAHKEMESİ : Denizli 8. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2012/11 (E) ve 2012/797 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

UYAP kanalı ile MERNİS üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 22.07.2015 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, hakkındaki kamu davasının TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/28302, Karar No: 2017/21095, Tarih: 05.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/28302 E.  ,  2017/21095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile il özel idaresi ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise 3294 sayılı Kanun'un 5263 sayılı Kanun'un 19. maddesi ile değişik 7. maddesinin 1. fıkrasında, "...Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları kurulacağı" 3 üncü fıkrasında ise "Vakıf senetlerinin mahallin en büyük mülki amiri tarafından Medeni Kanunu hükümlerine göre tescil ettirileceği" belirtilmiştir.

Görüldüğü üzere, kanun koyucunun Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarına bilinçli olarak "kamu tüzel kişiliği" vermediği, Türk Medeni Kanunu hükümlerine göre kurulmasını, özel hukuk tüzel kişisi olarak özel hukuk hükümlerine göre faaliyet göstermesini istediği açıktır. 27.02.2008 tarihli ve 26800 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5737 sayılı Vakıflar Kanunu'nun 4. maddesinde de, "Vakıflar özel hukuk tüzel kişiliğine sahiptir." hükmü yer almaktadır.

Bu hükümle de, Vakıflar Kanununa göre "Yeni Vakıf" statüsündeki Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının özel hukuk tüzel kişiliğine sahip olduğu bir kez daha vurgulanmıştır. Dolayısıyla; davacının, Sosyal Yardımlaşma Vakıflarının özel hukuk hükümlerine tabi kamu tüzel kişiliğine sahip oldukları yönündeki değerlendirmesi isabetli değildir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kısmen kamu kaynağı kullanmaları, kamu kurumu olarak nitelendirilmelerine yeterli bir sebep değildir. Zira; 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde; Vakfın gelirlerinin, "Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan aktarılacak miktardan, işletme ve iştiraklerden elde edilecek gelirlerden ve diğer gelirlerden" oluşacağı hüküm altına alınmıştır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakfı resmi senedinin 5. maddesinde ise, vakfın gelir kaynaklarının "3294 sayılı Sosyal Yardımlaşma Dayanışma ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 8. maddesinde sayılan gelirler ile nakdi ve ayni, menkul ve gayrimenkul olmak üzere iktisadi değeri olan halk teberrularından oluşacağı" belirtilmektedir.

Bu cümleden hareketle; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir tüzel kişiliğe sahip olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının gelirlerinin, sadece fondan aktarılan pay olmadığı, bunun yanında halk tarafından yapılan ve iktisadi değeri olan bağışların da bulunduğu görülmektedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

Ayrıca mezkûr Vakıf Resmi Senedinin 14, 15, 16 ve 17. maddeleri incelendiğinde; Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının, Türk Medeni Kanunu ve Türk Medeni Kanununa Göre Kurulan Vakıflar Hakkında Tüzük hükümlerine göre faaliyet gösterdikleri açıktır.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları personelinin kamudaki geçici ve/veya sözleşmeli işçi statüsünde olmadığı yönündeki kamu uygulamaları da bu şekildedir.

İzah edilen sebeplerle, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı birer özel hukuk tüzel kişisi olan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının izah edilen hukuki statüleri nazara alınarak personelleri hakkında 6772 sayılı Kanunun uygulanması mümkün görünmemektedir.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının oluşumuna bakılacak olursa Mütevelli Heyet üyelerinin neredeyse yarısı sivil üyelerden oluşmaktadır. 3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu'nun 7. maddesinde; İlçe Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları Mütevelli Heyetinde 1 adet belediye başkanı, 1 adet köy muhtarı, 1 adet mahalle muhtarı, 1 adet sivil toplum kuruluşu yöneticisi, 2 adet hayırsever vatandaşın görev alacağı belirtilmektedir.

Mütevelli Heyet tarafından oyçokluğu ile karar alan ve uygulayan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının 12 üyesinden 6'sının seçilerek gelen kişiler olduğu nazara alındığında, bu Vakıfların kamu kurumu olarak telakki edilmesi düşünülemez.

Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının Vakıf statüsü, mevcut hukuki yapısı, gelirleri ve konuya ilişkin yargı kararlarıyla birlikte değerlendirildiğinde, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışmayı Teşvik Fonundan ayrı bir özel hukuk tüzel kişiliğine sahip, Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıflarının kamu kurumu vasfında olmadığı, Vakıf çalışanlarının da fon personeli olarak telakki edilemeyeceği cihetle, 6772 sayılı Kanun kapsamındaki kamu kurumlarından olmadığı açıktır.

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Hukuk Genel Kurulu'nun 09.06.2017 gün ve 2016/3 esas sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında vurgulandığı üzere herbir vakfın özel hukuk tüzel kişiliğini haiz, ayrı ve bağımsız işveren olduğu belirlendiğinden, kamu tüzel kişiliği bulunmadığından ilave tediye isteminin reddedilmesi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 05.10.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7861, Karar No: 2015/7149, Tarih: 11.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7861 E.  ,  2015/7149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/122575

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 03.08.2010 tarihli iddianame ile sanığın TCK'nın 86/2-3e maddeleleri gereğince cezalandırılması talebiyle... Sulh Ceza Mahkemesine kamu davası açıldığı, anılan mahkemece sanığın eylemlerinin ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu da oluşturma ihtimalinin bulunduğu belirtilerek sanığın TCK'nın 109/1, 2, 3e, 86/2, 3-e maddeleri gereğince yargılaması yapılmak üzere görevsizlik kararı verilerek dosyanın ... Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği ve bu mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın eylemlerinin kül halinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu kabul edilerek mahkumiyetine karar verildiği dosyada;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 12.03.1990 gün ve 1990/8-3-70, 09.10.2007 gün ve 2007/11-44-200 sayılı Kararlarında vurgulandığı gibi, bir olayın açıklanması sırasında başka bir hadiseden söz edilmesinin, o hadise hakkında da dava açıldığını göstermeyeceği dava konusu yapılan eylemin açıklıkla bağımsız olarak gösterilmesi gerektiği, buna karşılık sanık hakkında düzenlenen iddianamede suçun "Kasten yaralama" olarak gösterildiği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan usulüne uygun açılmış bir dava bulunmadığı ve bu eksikliğin ancak kamu davası açılmak suretiyle giderilebileceği, iddianameye konu edilmeyen eylemle ilgili verilen görevsizlik kararının da hukuki değerinin bulunmadığı gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurularak 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesine aykırı davranılması,

Oluş ve dosya içeriğine uygun kabule göre de, sanığın eşi katılanla bahçelerinde iken namaz kılmakta olan katılanın ellerini iple bağlayıp raporda belirtildiği şekilde yaraladıktan sonra ellerini çözdüğü olayda, sanığın mağdureye yönelik ellerini iple bağlama eyleminin mağdurenin bir yere gitme veya bir yerde kalma hürriyetini yoksun kılmaya yönelik olmadığı gibi mağdurenin hareket serbestisini kısıtlayacak nitelikte de olmadığı, sanığın kanıtlanan eyleminin eşe karşı kasten yaralama suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7821, Karar No: 2011/817, Tarih: 17.02.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/7821 E.  ,  2011/817 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi istenilmiş ve isteğin süresinde olduğu anlaşılmış ise de duruşma masrafları yatırılmadığından duruşma isteminin reddine, dosyanın duruşmasız olarak incelenmesine karar verildi. Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 101 ada 4, 102 ada 12, 109 ada 8, 123 ada 1, 130 ada 15, 132 ada 6, 7, 9 ve 13 parsel sayılı yüzölçümleri tutanaklarında yazılı taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı ... ... adına, 108 ada 8 ve 109 ada 7 parsel sayılı 3338,91 ve 4081,85 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... adına, 124 ada 2 parsel sayılı 205,51 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz ... adına tespit edilmiştir. Davacı ... ve ... Eski taşınmazların atalarından intikalen gelen tapulu taşınmazlar olduğunu öne sürerek ve miras yoluyla gelen hakka dayanarak ...’u hasım göstermek suretiyle dava açmışlardır. Mahkemece 124 ada 2 parsel sayılı taşınmaza yönelik davanın feragat nedeniyle, diğer taşınmazlara yönelik davanın esastan reddine, 124 ada 2, 101 ada 4, 102 ada 12, 109 ada 8, 123 ada 1, 130 ada 15, 132 ada 6, 7, 9 ve 13 parsel sayılı taşınmazların tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

İddia ve savunma, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgeler eşliğinde saptanan dava niteliği dikkate alındığında mahkemece yapılan araştırma, soruşturma hüküm vermeye yeterli değildir

O halde, davada sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle davacı taraftan dayandıkları tapu kayıtlarının tarih ve sayısı sorulup saptanmalı, tapu kayıtları bu şekilde belirlendikten sonra tutundukları tapu kayıtları ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, kayda dayanan tarafın kayıt maliki ya da malikleri ile akdi, irsi ilişkisi saptandığı takdirde dayanılan kaydın dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlara komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita ile komşu taşınmazların tespit tutanakları, varsa dayanakları kayıtlar Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, taraf tanıkları ile taşınmazlar başında yeniden keşif yapılmalı, dayanılan tapu kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiden keşfi denetlemeye imkan verecek şekilde rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın kaydın kapsamında kaldığı saptandığı takdirde davacı tarafın iddiası doğrultusunda tapu kayıt malikleri, ölenler varsa mirasçıları arasında yöntemine uygun bir paylaşma yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise dava konusu taşınmazların hangi kayıt maliki ya da mirasçılarının payına isabet ettiği yolunda yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı bilgi alınmalı, diğer kayıt maliklerinin ya da mirasçılarının, payına karşılık kendilerine terekeden ne verildiği duraksamasız belirlenmeli, bu konularda yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrıntılı bilgiler alınmalı, tanıklar ve yerel bilirkişilerinin anlatımları ile tutanak bilirkişilerinin beyanları çeliştiği takdirde, çelişki giderilmeli, dava konusu taşınmazların kaydın kapsamında kalmadığı saptandığı takdirde, uyuşmazlığın çözümlenebilmesi için öncelikle taşınmazların öncesinin kime ait olduğu, tarafların hangi ortak miras bırakanından geldiği belirlenmeli, ... ve ..

... ve ...’in babaları ve dedelerine ait nüfus aile kayıt tabloları getirtilmeli, kayıtları yok ise bu konuda tarafların tanıkları dinlenilmeli, ortak miras bırakanın terekesine dahil dava dışı, başka taşınmaz mallar bulunup, bulunmadığı araştırılmalı, varsa sözü edilen taşınmazların, kadastro tespit tutanakları ve dayanakları belgeler, davalı iseler dava dosyaları da getirtilmeli, bundan başka ortak miras bırakanın terekesine dahil menkul mallar varsa menkul malların niteliği, adedi ve değerleri belirlenmeli, ortak miras bırakanın ölüm gününden sonra, mirasçıları arasında yöntemine uygun bir paylaşmanın yapılıp yapılmadığı hususu az yukarıda açıklandığı gibi araştırılmalı, ayrıca mahkemece haklarında olumlu ya da olumsuz hüküm kurulmayan 108 ada 8 ve 109 ada 7 parsel sayılı taşınmazların Kadastro Mahkemesinin 2007/38 Esas sayılı dava dosyasında da davalı oldukları anlaşılmakla, aynı taşınmazlar hakkında açılan dava dosyaları HUMK’nun 45 ve onu izleyen maddeleri uyarınca yöntemine uygun şekilde birleştirilmeli, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece böylesine bir araştırma ve soruşturma yapılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz davacı ... ve ... Eski’nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililere iadesine, 17.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.