muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7163, Karar No: 2014/11160, Tarih: 02.04.2014

Bilirkişi ücretini yatırması için davacıya süre verilmesine dair ara kararın HMK'na uygun olmadığı görülmüştür.

Öncelikle, yatırılması istenen giderin nereye yatırılması gerektiği ara kararda belirtilmemiştir. İkinci olarak yatırılması istenen giderin verilen kesin süre içinde yatırılmaması halinde bunun hüküm ve sonuçları ara kararda yer almamıştır.

Dava açarken yatırılan gider ile yargılama sırasında davacıdan bilirkişi incelemesi yaptırılması için istenen gider bir birinden farklı iki usul işlemidir. Dava açarken istenen gider, gider avansı olduğu halde, yargılama sürerken bilirkişi incelemesi yaptırılması için istenen gider delil ikamesi avansıdır. Bu iki usul işlemi HMK'da farklı maddelerde düzenlenmiş olup hüküm ve sonuçları bir birinden farklıdır. Gider avansı HMK'nun 120 nci maddesinde, gider avansının dava şartı olduğu aynı yasanın 114 üncü maddesinde, dava şartının bulunmamasının hukuki sonuçları ise aynı yasanın 115 inci maddesinde düzenlenmiştir. Delil ikamesi avansı ise HMK'nun 324 üncü maddesinde düzenlenmiştir. Gider avansının yatırılmış olması bir dava şartı olup gider avansının yatırılmaması durumunda dava, dava şartı yokluğundan usulden reddedilir. Delil ikamesi avansının yatırılmaması durumunda ise talep olunan delilin ikamesinden vazgeçilmiş sayılır. Gider avansı kalemleri içinde, delil ikamesi avansı kalemlerinin bulunmaması gerekir. Bir başka anlatımla, gider avansı hesaplanırken, delil ikamesi avansında yer alan kalemler (örneğin bilirkişi ücreti, keşif gideri) gider avansı hesabına dahil edilmemelidir. Bu nedenle, somut olayda mahkemece davacıdan istenen bilirkişi ücreti gider avansı olmayıp, delil ikamesi avansıdır. Az önce de belirtildiği üzere delil ikamesi avansının yatırılmamasının hüküm ve sonuçları, gider avansının yatırılmaması hüküm ve sonuçlarından farklıdır.

Özetle, mahkemece davacıdan istenen giderin yatırılmasına ilişkin davacıya süre verilmesine dair ara kararda; istenen giderin gider avansı mı yoksa delil ikamesi avansı mı olduğu açıkça belirtilmelidir. İstenen giderin miktarı net olarak kararda yer almalıdır. İstenen giderin nereye ve hangi süre içerisinde yatırılması gerektiği açıkça yazılmalıdır. Verilen sürenin kesin olup olmadığı ara kararında açıkça belirtilmelidir. Verilen kesin süre içerisinde giderin yatırılmaması durumunda bunun hüküm ve sonuçları açıkça ve tek tek ara kararda yazılmalıdır. Verilen kesin süre içerisinde giderin yatırılmaması durumunda bunun hüküm ve sonuçlarının açıkça ve tek tek davacıya (ya da vekiline) anlatıldığı da ara kararda yer almalıdır.

Bu anlatılanlar ışığında, mahkemece davacıdan istenen giderin yatırılmasına ilişkin davacıya süre verilmesine dair ara kararın HMK'na uygun olmayıp, bu ara karara dayanarak davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Bu anlatılanlar ışığında, mahkemece davacıdan istenen giderin yatırılmasına ilişkin davacıya süre verilmesine dair ara kararın HMK'na uygun olmayıp, bu ara karara dayanarak davacının davasını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 02/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5782, Karar No: 2015/757, Tarih: 29.01.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/5782 E.  ,  2015/757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 29.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13694, Karar No: 2011/4214, Tarih: 05.04.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/13694 E.  ,  2011/4214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık, 11 No’lu parsel, 15 No’lu parseldeki 5 No’lu bağımsız bölüm ve 16 No’lu parseldeki 1 / 2 payın ortaklığının giderilmesine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davalılar ..., ..., ..., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına ve dava konusu edilen taşınmazların yüzölçümü, cinsi, paydaş sayısı, pay oranları ve imar durumu itibariyle aynen bölünmesine olanak bulunmamasına nazaran satışları suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesinde bir usulsüzlük olmamasına, Medeni Kanun’un 699 / 3 maddesi hükmü gereğince bütün ortakların rızası bulunmadığından satışın umuma açık olarak yapılacağının anlaşılmasına göre temyiz eden davalılar ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin 11 No’lu parsel ve 15 No’lu parselde bulunan 5 bağımsız bölüm meskene ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalılar ..., ..., ..., ... ve ... vekilinin 16 No’lu parsele ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;

Davacı vekili, dava dilekçesinde, tarafların miras bırakanı ...dan intikal eden dava konusu taşınmazlar ve bağımsız bölümün ortaklığının giderilmesini talep etmiştir. Diğer taşınmazlar miras bırakan adına kayıtlı olmakla birlikte bu taşınmazlardan 16 No’lu parselde miras bırakanın 1 / 2 payı mevcut olup kalan 1 / 2 pay davalı ... adına kayıtlıdır. Mahkemece davanın kabulüne karar verilirken anılan taşınmazdaki 1/2 payın ortaklığının giderilmesine hükmetmiştir. Ne var ki

ortaklığın giderilmesi ancak taşınmazın bütünü hakkında olabilir Taşınmazdaki bir kısım payın ortaklığının giderilmesi istenemez. Böyle bir davanın açılması halinde davada taşınmazın tamamı için ortaklığın giderilmesinin istendiği kabul edilmelidir. Taşınmazın diğer paydaşı da davada taraf olarak yer aldığından söz konusu bağımsız bölümün satışı suretiyle ortaklığın giderilmesine karar verilmesi gerekirken sadece 1 / 2 pay üzerindeki ortaklığın giderilmesine karar verilmesi doğru görülmediğinden hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda ( 1 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle 11 No’lu parsel ile 15 No’lu parseldeki 5 No’lu bağımsız bölüme ilişkin hüküm kısmının ONANMASINA, yukarda ( 2 ) No’lu bentte yazılı nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile 16 No’lu parsele ilişkin hüküm kısmının BOZULMASINA, onanan kısım için taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 17.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenden alınmasına, 05.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4084, Karar No: 2017/9017, Tarih: 18.09.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/4084 E.  ,  2017/9017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53/4.maddesi gereğince, cezası ertelenen sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmaması uygun görülerek, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazının reddi ile, hükmün temyiz incelemesi sonucunda;

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının zorunlu olduğu, elektrik idaresinin ise özelleştirildiği bu sebeple kayıt dışı elektrik kullanımının engellenmesini sağlayan mühürlemenin kamu güvencesine haiz olmadığı, ilgili kanunlarda özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nın 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmediği, buna göre özel hukuk tüzel kişisinin kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme güvencesinin özelleştirme nedeniyle sona erdiği bu nedenle sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun unsurları oluşmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 18.09.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30139, Karar No: 2017/2938, Tarih: 08.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/30139 E.  ,  2017/2938 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı avukat, haksız azil nedeniyle vekalet ücreti alacağının tahsili için başlatılan icra takibine haksız itiraz edildiğini ileri sürerek, vaki itirazın iptali ile takibin devamına ve davalı aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Mahkemece, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme ile görevsizlik karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 08/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13986, Karar No: 2013/6842, Tarih: 08.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/13986 E.  ,  2013/6842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Hükmün taraflara 05.05.2011 tarihinde tefhim olunduğu, davacı vekilinin 29.07.2011 havale tarihli dilekçesi ile davalı tarafın temyiz talebine cevaplarını sunduğu ve vekalet ücretinin nispi olarak hesaplanması ile kararın düzeltilerek onanmasını talep ettiğinin anlaşıldığı, ancak dilekçe üzerinde temyiz defterine kayıt şerhi bulunmadığı gibi gerekçeli kararın taraflara tebliğine ilişkin tebligat parçalarının da dosya içerisinde bulunmadığı anlaşılmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun yürürlükte bulunan 8. maddesi hükmüne göre İş Mahkemelerinden verilen kararların 8 gün içerisinde temyiz olunması gerekir. Hükmün temyizinin de temyiz harcının yatırıldığı veya harca tabi olmayan davalarda temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt edildiği tarihte yapılmış olacağı, harca tabi olmasına rağmen harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında 25.01.1985 günlü 1984/5 Esas ve 1985/1 sayılı YİBK ve HUMK' nun 434/3. maddesi uyarınca işlem yapılması gerektiği açıktır.

Hal böyle olunca, davacıya gerekçeli kararın ne zaman tebliğ edildiği, davacının 29.07.2011 tarihli dilekçesinin temyiz defterine kayıt edilip edilmediği ve kayıt edilmiş ise kayıt tarihinin bildirilmesi ile davacı temyiz harcı yatırmış ise yatırdığına ilişkin varsa harç tahsil makbuzu eklendikten sonra, yatırmamış ise usulüne uygun bir temyiz talebinin bulunması halinde eksik temyiz harcının ikmal edilmesi için HUMK'nın 434. maddesi (6100 sayılı HMK'nın 368. md) uyarınca davacı tarafa süre verilmesi, süresi içinde harç ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilerek gönderilmek üzere dosyanın mahal mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16264, Karar No: 2014/20773, Tarih: 15.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2014/16264 E.  ,  2014/20773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlere yönelik suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk ...'nin müşteki ...'ye,diğer suça sürüklenen çocuğun da müştekiler ......,... ve ...'a karşı eylemlerinin TCK'nun 142/1-b maddesinde belirtilen suçu oluşturduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK.nın 142/1-b maddesinde belirtilen suç için öngörülen cezanın türü ve yukarı sınırlarına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4 maddelerinde öngörülen suça sürüklenen çocuk ... yönünden 6 yıl, suça sürüklenen çocuk ... yönünden 7 yıl 12 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 13.09.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanık hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyizine gelince;

Olay günü sanığın mağdur ...'ın çalıştığı iş yerine girerek bit şampuanı satın alıp 100 TL verdiği, para üzerini aldıktan sonra pahalı olduğu gerekçesiyle şampuanı iade ettiği ve mağdurdan 100 TL parasını geri aldığı ancak mağdurdan aldığı para üzerinin içerisinden 50 TL'yi farkettirmeden alıp geri kalanını iade ettiği olayda, sanığın eyleminin TCK'nun 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden ,suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1448, Karar No: 2014/4348, Tarih: 17.04.2014

**5. Ceza Dairesi         2014/1448 E.  ,  2014/4348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi kötüye kullanmak

HÜKÜM : Sanığın değişen suç vasfıyla görevi ihmal suçundan mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı görevi kötüye kullanma suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımı süresine tabi olduğu, soruşturma izni verilmesi için geçen durma süresi de eklendiğinde son suç tarihi olan 18/06/2004'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 17/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31977, Karar No: 2014/19023, Tarih: 14.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/31977 E.  ,  2014/19023 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/188761

MAHKEMESİ : Antalya 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/04/2012

NUMARASI : 2011/89 (E) ve 2012/341 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Aşkın hakkında verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdurun soruşturma aşamasında suça sürüklenen çocuk Ferhat'ın kendisinin kolunu jiletle kestiğini beyan ettiği, 24.05.2011 tarihli doktor raporunda "sağ ön kolda kesici aletle uyumlu 3X1 cm kesi ve diğer künt travma izlerinin tespiti" karşısında aralarında sürekli uyumsuzluk bulunan mağduru, suça sürüklenen çocuğun kasten yaraladığı halde suçtan kurtarmaya yönelik beyanlara itibar edilerek yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2) Sanık Gökhan hakkında verilen hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık Gökhan'ın olay tarihinde suçun işlendiği yerde olduğu kamera kayıtlarından anlaşılması, diğer suça sürüklenen çocuklar ve katılanın beyanınlarına göre birlikte mağdura vurarak yaraladığı sabit olduğundan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği, ancak katılanın suça sürüklenen çocuklar Yadigan ve Aşkın hakkındaki şikayetinden vazgeçmesi ve TCK'nin 73/5. maddesi gereğince bu vazgeçmenin diğer suça sürüklenen çocukları da kapsaması nedeniyle düşme kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince hükmün talebe kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 14.05.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/488, Karar No: 2025/5126, Tarih: 15.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/488 E.  ,  2025/5126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/2330 Esas, 2024/2581 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Datça Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.11.2024 Tarihli ve 2024/393 Esas, 2024/344 Karar Sayılı Kararı

Miras bırakanın merkezî nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresinin Den Haag/Hollanda Krallığı olduğu, yapılan sorgulamada Türkiye'de yerleşim yerinin bulunmadığının anlaşıldığı, 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 41 inci maddesi uyarınca türk vatandaşlarının kişi hallerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya açılamadığı takdirde Türkiye'de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması halinde ilgilinin sakin olduğu yer, Türkiye'de sakin değilse Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir Mahkemelerinden birinde görüleceği, bu nedenle İzmir Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.12.2024 Tarihli ve 2024/2075 Esas, 2024/2009 Karar Sayılı Kararı

Dava konusu somut olayda kısıtlı adayının nüfusa kayıtlı olduğu yerin Erzincan olduğu, bu nedenle Erzincan Sulh Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Erzincan 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.12.2024 Tarihli ve 2024/2330 Esas, 2024/2581 Karar Sayılı Kararı

5718 sayılı Kanun gereğince İzmir Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 596 ncı maddesi uyarınca vasiyetnamenin açılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vasiyetnamenin açılması” başlıklı 596 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Vasiyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi tarafından açılır ve ilgililere okunur.”

4. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un “Miras davaları” başlıklı 43 üncü maddesi şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vasiyetnamenin açılması” başlıklı 596 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Vasiyetname, geçerli olup olmadığına bakılmaksızın tesliminden başlayarak bir ay içinde mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi tarafından açılır ve ilgililere okunur.”

4. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun’un “Miras davaları” başlıklı 43 üncü maddesi şöyledir:

“Mirasa ilişkin davalar ölenin Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, son yerleşim yerinin Türkiye'de olmaması hâlinde terekeye dâhil malların bulunduğu yer mahkemesinde görülür.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, birden fazla devlet vatandaşı olup aynı zamanda Türk vatandaşı olan murisin son yerleşim yerinin Hollanda Krallığı'nda bulunduğu, ancak murisin terekeye dahil mallarının Datça ilçesinde bulunduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Datça Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Datça Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,15.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.