muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/12334, Karar No: 2019/6955, Tarih: 30.05.2019

1-Sanıklar hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken uygulanan Kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

2-Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilerek, yargılama giderinin her bir sanığa sebebiyet verdikleri tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesine karar verilmesi gerekirken, “eşit olarak” alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün (A) bendinin dördüncü paragrafına, "TCK'nın 52/3. maddesine göre adli para cezasına esas tam gün sayısının 2125 tam gün olarak belirlenmesine" ibarelerinin, (B) bendinin dördüncü paragrafına, "TCK'nın 52/3. maddesine göre adli para cezasına esas tam gün sayısının 3650 tam gün olarak belirlenmesine" ibarelerinin eklenmesi, hükmün yargılama giderlerine ilişkin paragrafında yer alan, "eşit olarak" ibaresinin "sebebiyet verdikleri oranda" olarak değiştirilmesi ve hükümlerdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 30.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14252, Karar No: 2017/2136, Tarih: 14.03.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/14252 E.  ,  2017/2136 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı, karardan sonra vediği 25.11.2016 tarihli dilekçesi ile 6736 sayılı faydalanmak için davadan feragat ettiğini belirtmiştir.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hâkim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu’nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.06.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay’ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan vazgeçildiği (feragat edildiği) bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacının 6736 sayılı Yasadan yararlanmak amacıyla davadan feregat ettiği gözetilerek yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,14.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4, Karar No: 2019/1805, Tarih: 21.02.2019

**11. Ceza Dairesi         2017/4 E.  ,  2019/1805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgeyi bozma, yok etme veya gizleme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık hakkında özel belgeyi bozma suçundan açılan kamu davası sonucunda verilen mahkumiyet kararının bozulması üzerine, mahkemece özel belgede sahtecilik suçundan suç duyurusunda bulunulduğu ve İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 07.06.2016 tarih ve 2016/12320 esas sayılı iddianamesi ile özel belgede sahtecilik suçundan kamu davası açılarak davaların birleştirildiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

1-Ana gayrimenkulün altında bulunan dükkanın balık pişirmesi için dışarıdan baca yapılmasına karar verilmesi konusunda, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu hükümlerine göre, kat malikleri sayısı ve arsa payı yönünden yeter sayısının ne olduğunun araştırılarak belirlenmesi; sanığın, katılan ...‘un yerine sahte imza attığı veya attırdığı dikkate alınarak, bu kişinin hiç imzasının bulunmaması halinde alınan kararın geçerli olması durumunda yapılan sahteciliğin ‘faydasız sahtecilik‘‘ olacağı ve sahtecilik suçunun oluşmayacağı da gözetilerek sanığın hukuki durumunun saptanması gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması,

2-Kabule göre; suça konu apartman karar defterinde imzası bulunmayan katılanlar ... ve ... adına da sanığın sahte imzalar attığı kabul edilerek, hakkında TCK'nin 43/2. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.02.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/650, Karar No: 2008/1361, Tarih: 07.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/650 E.  ,  2008/1361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve ... olarak sınırlandırılma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının ... olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın.... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında.... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile ... kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. ... olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim ... olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu ... olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir ... iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “...” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı ... niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 07.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/320, Karar No: 2013/7362, Tarih: 25.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/320 E.  ,  2013/7362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 18,25 TL. kalan harcın temyiz edenden alınmasına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 25.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10703, Karar No: 2011/12464, Tarih: 21.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/10703 E.  ,  2011/12464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 09.06.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.12.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava kadastro sırasında davalı Hazine adına hali arazi vasfı ile tescil edilen 44 adet taşınmazın kadim mera olduğu iddiasıyla tapu kayıtlarının iptali ile davacı köyün merası olarak sınırlandırılması istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Yapılan yarıgılamaya, toplanan deliller ve dosya içeriğine göre davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davacı köy tüzel kişiliği dava konusu 44 adet taşınmazın köylerinin kadim merası olduğunu ancak kadastro çalışmaları sırasında "hali arazi" vasfı ile davalı Hazine adına tespit ve tescil edildiğini belirterek, dava konusu taşınmazların davalı Hazine adına olan tapu kayıtlarının iptali ile köylerinin yararlanmasına bırakılarak mera vasfı ile özel sicile yazılmasını talep etmiş, yargılama sırasında 8 adet taşınmaza ilişkin talebinden feragat etmiştir. Mahkemece yapılan keşif sonrasında ziraat bilir kişisinin düzenlemiş olduğu 19.10.2009 tarihli raporda dava konusu yapılan taşınmazlardan feragat edilen ve mera vasfında olmayan taşınmazlar çıktıktan sonra kalan 33 adet parselin mera vasfında olduğu bildirilmiştir.

Mahkemece 33 adet parselin davalı Hazine adına olan tapu kayıtlarının iptali ile mera vasfı ile Hazine adına kaydedilmesine, mera özel siciline yazılmasına kullanma hakkının davacı ... köyüne tahsisine şeklinde hüküm kurulmuştur.

Mahkemece 33 adet parselin davalı Hazine adına olan tapu kayıtlarının iptali ile mera vasfı ile Hazine adına kaydedilmesine, mera özel siciline yazılmasına kullanma hakkının davacı ... köyüne tahsisine şeklinde hüküm kurulmuştur.

Hukuki niteliği itibariyle devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olan meralar özel mülkiyete konu olamazlar. Kural olarak meraların kuru mülkiyeti Hazineye, yararlanma hakkı köy veya belediyeye aittir. Özel mülkiyete konu olamayacaklarından meraların tapu kütüğüne kaydı mümkün değildir. Böyle taşınmazlar mera olarak sınırlandırıldıktan sonra mera özel siciline kaydedilmesi gerekir. Taşınmazların hem mera vasfı ile Hazine adına kaydedilmesi, hem de mera özel siciline yazılması mümkün değildir. Mahkemece, mera olduğu kabul edilen taşınmazlardan yararlanma hakkı davacı köye ait olmak üzere davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile mera vasfı ile özel sicile kaydedilmesine biçiminde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır. Hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün HUMK'nun 438/VII.maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine 2.bent uyarınca hükmün 1.fıkrasının 8.satırında iptali ile den sonra gelen " mera nitaliğinde Hazine adına kaydedilmesine, mera özel siciline yazılmasına, kullanma hakkının davacı ... köyüne tahsisine" cümlesinin hükümden çıkarılarak yerine "taşınmazlardan yararlanma hakkı davacı köye ait olmak üzere mera vasfı ile mera özel siciline yazılmasına" cümlesinin yazılmasına, hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekli ile ONANMASINA 21.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18453, Karar No: 2019/1656, Tarih: 04.03.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/18453 E.  ,  2019/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, mühür bozma

HÜKÜM : TCK'nın 155/2, 62/1, 51/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet, hırsızlık ve mühür bozma suçundan beraat

Hırsızlık ve mühür bozma suçlarından verilen beraat hükmü, O yer Cumhuriyet Savcısı tarafından, güveni kötüye kullanma suçundan sanığın mahkûmiyetine dair hükümler, sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, Nustur Uluslararası Taşımacılık Sanayi ve Ticaret Ltd. Şti.’de tır şoförü olarak çalıştığı, 28/01/2008 tarihinde 33 SR 258 çekici 33 SR 259 dorse plakalı tır ile Irak’a götürülmek üzere malların kapıları kapalı, mühürlü ve kurşunlu bir şekilde teslim edildiği ancak mallar Irak’ta teslim edilirken yaklaşık 70 koli civarında malı eksik teslim etmek suretiyle, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia edildiği olayda; tüm dosya kapsamı itibariyle; sanığın güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine ilişkin hükümler ile hırsızlık ve mühür bozma eyleminden verilen beraat hükümlerine dair mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; O yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1369, Karar No: 2016/3708, Tarih: 16.06.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/1369 E.  ,  2016/3708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

ASIL DAVADA DAVACILAR-KARŞI DAVADA

DAVALILAR :1-... 2-... 3-...

Vek. Av. ...

ASIL DAVADA DAVALI-KARŞI DAVADA

Taraflar arasındaki tazminata ilişkin asıl, alacağa ilişkin birleşen davanın bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl davada davacı-karşı davada davalı .... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı arsa sahipleri vekili, yüklenici ile imzalanan.... 07.03.2003 tarih ve 2430 yevmiye sayılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile, arsa sahiplerine ait ..... anahtar teslimi inşaat yapılması, %45 hissenin arsa sahiplerinde kalması, %55 hissenin ise yükleniciye verilmesinin kararlaştırıldığını, yüklenicinin su deposunu eksik hacimli yaptığını, bodrum katta onaylı projeye aykırı olarak ters dubleks daire yapmak suretiyle sözleşmeye aykırı olarak müvekkillerine %45 yerine %41,50 hisse vermek suretiyle hak kaybına uğratıldığını, yüklenicinin de %58,50 hisse alarak haksız kazanç sağladığını ileri sürerek, müvekkillerinin uğradığı zararın tahsili için 10.000,00 TL tazminatın dava tarihinden işleyecek en yüksek faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı yüklenici vekili, tespit raporundaki değerlendirmelerin hatalı olduğunu, gerçekte arsa sahiplerine verilen normal katların 117 m² ve oturum katlarının 75 m² olup, sözleşme ve projeye uygun olduğunu ve eksiklik bulunmadığını savunarak, asıl davanın reddine karar verilmesini istemiş, karşı davasında ise müvekkilinin sözleşme dışında fazladan yaptığı imalat bedelleri yönünden 23.725,00 TL'nin dava tarihinden itibaren faiziyle birlikte davacı ve karşı davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece 13.09.2012 tarih ve .... karar sayılı kararı ile: davacılar....tarafından açılan davanın reddine, asıl davada davalı-karşı davada davacı ... tarafından açılan davanın kısmen kabulü ile, 3.612,15 TL'nin ...'dan, 3.211,15 TL'nin .... 1.031,14 TL'nin...'tan karşı dava tarihi 26.12.2000 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile ...'ya verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, kararı davacılar vekili temyiz etmiş, bilahare davacılar ... ve ... tarafıdan temyizden feragat edilmiş, Dairemizin 18.03.2013 gün ve.... karar sayılı ilamı ile yargılama sırasında projeye uygun olarak inşa edilen bölümlerden arsa sahipleri aleyhine 35,53 m² eksik alan verildiğinin saptandığı, listebeyanında arsa paylarının belirlenmesinin listede bu bölümlerin alanları gösterilmediğinden arsa sahiplerini bağladığı ve sözleşmedeki paylaşım oranının

.../...

S.2