muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/12006, Karar No: 2012/10618, Tarih: 08.05.2012

Tanık olarak ifadesinde başvurulan bir diğer kullanıcı ... ise beyanında özetle; “... ... nolu hattın adına kayıtlı olduğunu, ancak oğlu ...'ün bu hattı kullandığını, oğlunun da çalıntı cep telefonuna sim kartını takıp takmadığını bilmediğini...” beyan ettiği, dosya kapsamından anlaşılan olayda,

1-Öncelikle, sanığın tüm aşamalarda yakınana ait cep telefonunu çalmadığına ilişkin savunmaları, tanıkların yetersiz ve araştırılmayan anlatımları ile GSM operatörlerinden gelen yazı cevaplarının bir kısmında suç tarihinden itibaren ileriye dönük sorgulama (03.11.2005'ten 03.12.2005 tarihleri arasında arayan-aranan, gelen-giden mesaj, gelen-giden baz sinyal bilgileri) kayıtlarının yer almadığının anlaşılması karşısında; ... İMEİ numaralı Nokia 7610 marka ve model cep telefonuna ilişkin ayrıntılı ve tüm operatörleri kapsayan baz istasyonu ve görüşme dökümleriyle ilgili bilgiler Telekomünikasyon İletişim Başkanlığından yasal zeminde temin edilip, suç tarihi ve sonrasında hangi baz istasyonlarından sinyal verdiği ve herhangi bir telefon konuşmasının olup olmadığı saptanarak, cep telefonunu kullanan kişiden/kişilerden, telefonu nasıl kimden aldıkları araştırılıp,

Hırsızlığa konu cep telefonu ile yakınana ait hatla 19:16'da 18 ... ile ... nolu telefon ile görüşüldüğü dikkate alındığında, yakınandan görüşülen hat sahibini tanıyıp tanımadığı, görüşmeyi kendisinin yapıp yapmadığı sorularak ve gerektiğinde ilgili hat sahibi tanık olarak dinlenip, sanığı tanıyıp tanımadığı ve suç tarihinde telefonda sanıkla konuşup konuşmadığının sorulup,

Tanık olarak ifadesine başvurulan ...'ın ifadesinde; “...kayıtları kontrol edip Nokia 7610 marka ... İmei nolu bir cep telefonunu 2005 Kasım Aralık aylarında alıp almadıklarını araştıracağını...” beyan etmesi karşısında, tanığın tekrar celbi ile sanıktan cep telefonu satın alıp almadığının sorularak, gerektiğinde işyerindeki kayıtları ihtiva eden bilgi ve belgelerin onaylı örneğinin denetime olanak verecek şekilde dosya arasına alınıp,

Tanık olarak ifadesine başvurulan ...'ün; “... ... nolu hattın adına kayıtlı olduğunu, ancak oğlu ...'ün bu hattı kullandığını, oğlunun da çalıntı cep telefonuna sim kartını takıp takmadığını bilmediğini..” beyan etmesi karşısında tanığın oğlu celp edilerek dinlenilip, suça konu cep telefonunu kimden ve nasıl edindiği kesin olarak saptanıp, sanığı tanıyıp tanımadığı da sorulup,

Yine suça konu cep telefonunu kullandığı anlaşılan ...'in dinlenilip, suça konu eşyayı kimden ve nasıl edindiğinin kesin olarak saptanıp,

Yakınanın kolluk beyanında, sanığın arkasından gönderdiği elemanın açık kimliği saptanıp sanığın beyanında, kafeye gelmesi gerektiğini söyleyen şahsın anılan kişi olup olmadığının belirlenip gereğinde iddia ve savunma doğrultusunda; tanık olarak andlı beyanı saptanıp, sonucuna göre tüm delillerin birlikte değerlendirilerek karar verilmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

Yakınanın kolluk beyanında, sanığın arkasından gönderdiği elemanın açık kimliği saptanıp sanığın beyanında, kafeye gelmesi gerektiğini söyleyen şahsın anılan kişi olup olmadığının belirlenip gereğinde iddia ve savunma doğrultusunda; tanık olarak andlı beyanı saptanıp, sonucuna göre tüm delillerin birlikte değerlendirilerek karar verilmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi,

2-Suç tarihinde sanığın kullandığı bir cep telefonu olup olmadığı araştırılıp, belirtilen tarihte yakınana ait cep telefonu ile sanığa ait (yada kullandığı) telefonun, sanığın alışveriş için gittiği markette (yani dışarda bulunduğu 20-30 dakikalık zaman diliminde) aynı baz istasyonundan/istasyonlarından sinyal alıp almadıklarının ve olay günü yakınan ve sanığın bulunduklarını iddia ettikleri yerlerin, kullandıkları cep telefonlarının HTS raporlarındaki sinyal alış verişi yaptığı baz istasyonları ile uyumlu olup olmadığı, yakınanın işyeri dışında ortak sinyal aldıkları baz istasyonunun bulunup bulunmadığının, yöntemince getirtilecek görüşme dökümünden araştırılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Uygulamaya göre de;

3-Sanık hakkında, 5237 sayılı TCY’nın 58/7.maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına ve cezanın yerine getirilmesinden sonra denetimli serbestlik tedbirlerinin uygulanmasına esas olarak en ağır hükümlülük olan ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.10.2002 gün 529-677 sayılı kararı yerine, yazılı şekilde daha hafif hükümlülüğün esas alınması,

Bozmayı gerektirmiş sanık ...'ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gereğince ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 08.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3359, Karar No: 2015/4466, Tarih: 16.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/3359 E.  ,  2015/4466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, bu işlem nedeniyle kendisinden dosya masrafı adı altında 2.500 TL haksız kesinti yapıldığını ileri sürerek, bu kesintinin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK.nın 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmiş ise de; bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 16.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23237, Karar No: 2016/19539, Tarih: 08.11.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/23237 E.  ,  2016/19539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine, işe iadesine ve yasal sonuçlarına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın görevsizliğine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı ... işçisi olarak diğer davalıya ait çocuk yuvası niteliğindeki iş yerinde Haziran 2013 tarihinden iş akdinin feshedildiği 12/03/2015 tarihine kadar bakım personeli olarak çalıştığını, sürekli aynı işyerinde çalışıp her sene iş akdinin yenilendiğini, iş akdinin yasal şartlara aykırı olarak geçersiz nedenle feshedildiğini belirterek, feshin geçersizliği ile davacının işe iadesine, iş verenin işçiyi işe başlatmaması halinde 8 aylık Brüt ücreti tutarında tazminatın, boşta geçen sürelere ilişkin 4 aylık ücretin davalılardan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, görev ve husumet itirazı yanında, davacının belirli süreli iş akdi ile çalıştığını bu nedenle işe iade talebinde bulunamayacağını, davacının çocuk yurdundaki bir çocuğu çamaşır makinesine kapattığı iddiası ile taşeron firma tarafından davacının iş akdinin feshedildiğini belirtmiş, diğer davalı şirket ise davacının iş akdinin, davacının çocuk yuvasında eğitim gören çocuklardan ... isimli çocuğu çamaşır makinesine kapatması nedeniyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, 6518 sayılı kanunun 16. Maddesinde Ev tipi sosyal hizmet birimlerinin 22/05/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 4. maddesinin 1. fıkrası hükmü kapsamında olduğu belirtilmekle ve 4857 sayılı İş Kanununun 4. Maddesi gereğince ev hizmetlerinde çalışanlara İş Kanunu hükümleri uygulanamayacağı gerekçesi ile iş mahkemesinin görevsizliğine, dosyanın görevli Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece görevsizlik kararına konu edilen 06.02.2014 tarihinde kabul edilen ve 19.02.2014 tarihli resmi gazetede yayımlanan 6518 sayılı kanun ile 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu’nun 16. Maddesine son fıkra olarak “Ev tipi sosyal hizmet birimleri, 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 4 üncü maddesinin birinci fıkrası hükmü kapsamındadır” eklenmiştir. Bu fıkranın somut uyuşmazlıkta uygulanabilmesi için 2828 sayılı kanunun 16. Maddesi ile bir bütün olarak değerlendirilmesi gerekir.

2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu’nun 16. Maddesi uyarınca:

“Kurum personeli hakkında 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu hükümleri uygulanır.

2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu’nun 16. Maddesi uyarınca:

“Kurum personeli hakkında 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu hükümleri uygulanır.

Kurum, hizmetin gereği veya daimi kadro ile yapılamayan veya daimi kadro ile yapılması güçlük arzeden işler için sözleşme ile personel çalıştırabilir. Bu personel tercihen 40 yaşını doldurmuş kişiler arasından seçilir.

Korunmaya ve bakıma alınmış olup, iş görme gücüne sahip ve istekli olanlar, bulundukları sosyal hizmet kuruluşlarının uygun görülen hizmetlerinde bu hizmetlerle ilgili kadroların boş tutulması ve her boş kadro karşılığı haftada 40 saati geçmemek üzere tespit edilecek çalışma saatleri içinde, saat başına ücret ödenmek kaydıyla, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu, iş ve sosyal güvenlikle ilgili mevzuat hükümlerine tabi olmaksızın ve Borçlar Kanunu hükümlerine göre sözleşme ile çalıştırılabilirler. Bu kadroların % 30'u engellilikleri nedeniyle koruma kararı uzatılanlara tahsis edilir. Saat ücreti asgari ücretin aylık çalışma saati toplamına bölünmesi ile tespit edilir. Bir kadro karşılığında çalışma saati ile sınırlı olmak üzere birden fazla kişi çalıştırılabilir. Ancak kişi başına ayda 60 saatin dışında ücret ödenemez.

(Ek fıkra: 6/2/2014-6518/15 md.) Ev tipi sosyal hizmet birimleri, 22/5/2003 tarihli ve 4857 sayılı İş Kanununun 4 üncü maddesinin birinci fıkrası hükmü kapsamındadır”.

İş Kanunu kapsamında kalmayan işler, işveren veya işçi ile ilgili hükümler, istisnai hükümlerdir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 23.05.1960 gün, 11-10 sayılı ve 10.05.1974 gün, 3-44 sayılı kararları uyarınca, özellikle iş hukukunda istisnaî hükmün genişletilerek değil, dar yorumlanması gerekir.

Madde bir bütün olarak yorumlandığında, düzenlemede 2 ve 3 fıkra kapsamında sözleşme ile ve salt olarak burada çalışanlar için işyerinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 4. Maddesi birinci fıkrası kapsamına alındığı ve haklarında İş Kanunu hükümlerinin uygulanmayacağı anlaşılmaktadır.

Madde bir bütün olarak yorumlandığında, düzenlemede 2 ve 3 fıkra kapsamında sözleşme ile ve salt olarak burada çalışanlar için işyerinin 4857 sayılı İş Kanunu’nun 4. Maddesi birinci fıkrası kapsamına alındığı ve haklarında İş Kanunu hükümlerinin uygulanmayacağı anlaşılmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı, ev tipi sosyal hizmet birimleri İş Kanunu kapsamında çıkarılmadan önce işe girmiş ve davalı Bakanlığa ait ... işyerinde çocuk bakım hizmetinde değişen alt işverenler işçisi olarak çalışmıştır. Davalı Bakanlık tarafından alt işverene verilen hizmetlerin verildiği işyerleri, Müdürlüğe bağlı kurum işyeri ile yasa yürürlüğe girdikten sonra hizmetin verildiği ev tipi sosyal hizmet birimleridir. Davalı şirket ile yapılan sözleşme, hem kuruma bağlı müdürlük işyerini, hem de birden fazla ve müdürlüğe bağlı ev tipi hizmet birimlerini de kapsamaktadır. O halde davalı alt işveren yönünden davacının çalışacağı birden fazla işyeri vardır ve sözleşme kapsamında davacı ev tipi hizmet biriminde çalıştırılabileceği gibi kuruma bağlı bakım yurdunda da çalıştırılabilir. Alt işveren yönünden bakıldığında bu işyerlerinin istisna kapsamında olduğu söylenemez. Davacı asıl-alt işveren ilişkisinde alt işveren işçisi olduğuna ve alt işveren yönünden istisnadan sözedilemeyeceğine göre davacının İş Kanunu kapsamında kaldığı ve uyuşmazlıkta İş Mahkemesinin görevli olduğunun kabulü ve işin esasına girilerek karar verilmesi gerekir. Yazılı gerekçe ile görevsizlik kararı verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3141, Karar No: 2014/4246, Tarih: 10.04.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/3141 E.  ,  2014/4246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Davacı tanıklarının taşınmaz başında dinlenebilmeleri için adlarına davetiye çıkarılması, önceki günlü keşifte dinlenen tanıklar ve tutanak tanıklarının katılımı ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılması, taşınmazın öncesinin kime ait olduğu, kimden kime kaldığı, paylaşım yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise kime isabet ettiği hususlarında yerel bilirkişi ve tanıklardan olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınması ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre hüküm kurulması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli ... Köyü 107 ada 57 parsel sayılı taşınmazın davalı adına yapılan kadastro tespitinin iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, ....04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28417, Karar No: 2017/6824, Tarih: 31.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/28417 E.  ,  2017/6824 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Hırsızlık suçunda; menkul bir malın, sahibinin rızası dışında alınması, mal üzerinde mağdurun zilyetliğine son verilmesi, mağdurun suç konusu eşya üzerindeki zilyetlikten doğan tasarruf haklarını kullanmasının olanaksız hale gelmesi söz konusudur. Somut olayda; işyerine müşteri gibi gelen suça sürüklenen çocuk ...’nın, müştekiden hafıza kartı istediği ve 15,00 TL'lik hafıza kartını almak için 200,00 TL para vererek müştekiden 185,00 TL para üstünü aldıktan sonra, çocuğun alışverişten vazgeçerek parasını geri istediği, bunun üzerine müştekinin çocuktan para üzerini geri aldığı esnada çocuğun tırnakçılık tabir edilen yöntemle 10,00 TL parayı aldığı ve müştekinin paranın eksik olduğunu söyleyip ısrar etmesiyle, suça sürüklenen çocuğun cüzdanın altına saklamış olduğu 10,00 TL parayı müştekiye geri verdiği anlaşılmakla, söz konusu olayda eylemin özel beceri gerektirmediği, bu nedenle gerçekleşen eyleminin TCK’nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde TCK’nın 142/2-b maddesindeki suçtan mahkumiyetine hükmedilmesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 1. nolu bentte ifade edildiği şekilde suç tarihinde suça sürüklenen çocuğun mağdurun 10,00 TL parasını alması karşısında hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 31.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5199, Karar No: 2022/15519, Tarih: 06.12.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/5199 E.  ,  2022/15519 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

No :

Dava, iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemlerine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemesince, (kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı ... .... A.Ş. ile davalı .... Taah. San. ve Tic. A.Ş. tarafından tarafından temyiz edilmesi ve de davalı ... .... A.Ş.‘nce duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek temyiz isteklerinin süresinde olduğu, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21/09/2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü, duruşmalı temyiz eden davalı ...Ş. adına Av. ... ile temyiz eden davalı .... San. ve Tic. A.Ş. adına Av. ... ve davacı adına Av. ... geldiler. Diğer davalı adını gelen olmadı. Duruşmaya başlanarak, hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek aynı günde dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar verilmişti. Dosyanın tekrar Dairemiz’e gönderilmesinden sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

İş kazasının meydana geldiği işin yapımına dayanak teşkil eden;

1-.... A.Ş. ile Türkiye ... A.Ş. arasında imzalanan bağlantı sözleşmesinin,

2-.... A.Ş. ile davalı ........... Tic. Ltd. Şti. arasındaki sözleşmenin,

Eksiksiz, onaylı ve okunaklı birer örneğinin dosyaya eklenmesinden sonra gönderilmesi için dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 06/12/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.