muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/7128, Karar No: 2021/6899, Tarih: 25.05.2021

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353-(1) b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; Mütevaffa ...'in davalı yanında şoför olarak çalışırken 08.04.2014 tarihinde konteynerin kamyona yerleştirilmesi işine yardım ederken yükleme de kullanılan vincin yüksek gerilim hattına teması neticesinde elektrik akımına kapıldığını, bunun üzerine götürüldüğü Karacabey Devlet Hastanesi ve Uludağ Üniversitesi Tıp Fakültesi hastanelerinde ilgilenilmeyerek taburcu edildiği, akabinde Ankara ya döndüğü 11.04.2014 tarihinde Ankara Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim Araştırma Hastanesine götürüldüğü ve hemen cerrahi müdahale yapıldığı, ancak kurtulamayarak vefat ettiği, SGK müfettişi tarafından yapılan soruşturma neticesinde olayın iş kazası ve işverenin %100 kusurlu olduğunun tespit edildiğini, Adli Tıp Kurumu tarafından verilen raporda ölüm olayı ile yaşanan iş kazası arasında illiyet bağı bulunmadığı yönündeki değerlendirmenin hatalı olduğunu, yaşanan elektrik çarpması sonrasında müteveffanın yakınmalarının arttığını, elektrik çarpmalarında yüzeysel yaralanmalar veya anlık yaralanmalardan ziyade sonuçları sonradan ortaya çıkabilecek organ harabiyetine neden olduğu yönünde çok sayıda araştırma bulunduğu, ölüm olayının elektrik çarpması sebebiyle meydana geldiğinibeyanla kararın bozulmasını talep etmiştir. V- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dava, sigortalı müteveffanın 08/04/2014 tarihinde elektik akımına kapılarak iş kazası geçirdiği ve olaydan 10 gün sonra 18/04/2014 tariihinde vefat ettiği iddiasına dayanan hak sahibi eşinin maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Dava, sigortalı müteveffanın 08/04/2014 tarihinde elektik akımına kapılarak iş kazası geçirdiği ve olaydan 10 gün sonra 18/04/2014 tariihinde vefat ettiği iddiasına dayanan hak sahibi eşinin maddi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, davacı murisinin davalı işyerinde tır şoförü olarak çalıştığı, 08/04/2014 tarihinde tır ile götürülen konteynerın, vinçli kamyonla tırın üzerinden indirilmesi esnasında, vincin bomunun olay yerindeki YG Elektrik Nakil Hattına temas etmesi üzerine, o esnada konteyneri eliyle tutup yönlendirmekte olan kazalı müteveffa ...’in elektrik akımına kapılması şeklinde kazanın meydana geldiği, kazalının hastaneye kaldırıldığı, müşahedeye alındığı, tedavi edildikten sonra hastanede kendini iyi hissetmesi üzerine aynı gün taburcu edildiği, olaydan 3 gün sonra -11/04/2014 tarihinde - bilinç bulanıklığı şikayetiyle Dışkapı Yıldırım Beyazıt Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne başvurduğu, çekilen BBT’de sağ parenkimal hematom (ventriküle açılmış) saptanması üzerine ameliyat edildiği ve ameliyat sonrası yoğun bakımda takip ve tedavisi devam ederken 18/04/2014 tarihinde vefat ettiği, otopsi yapılmadığı, mahkemece müteveffa/Kazazede ...'in iş kazası geçirerek yüksek gerilime maruz kalması (ki, olay günü hastahaneye kaldırılıp müşahede altına alınıp kısa süre içerisinde taburcu edilmiş olması da gözetilerek) ile kısa bir süre sonra rahatsızlanarak hastaneye kaldırılması ve kısa süre içinde beyin kanamasına bağlı olarak vefat etmiş olması arasında bir illiyet bağının olup olmadığının, müteveffanın geçirmiş olduğu "Beyin Kanaması" nın maruz kalmış olduğu elektrik akımından kaynaklı olup olmadığının belirlenmesi noktasında 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu‘ndan rapor alındığı, 28/11/2018 tarihli bu raporda oy birliği ile "Kişinin ölümünün patolojik kökenli (travmatik olmayan) beyin kanaması ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana gelmiş olduğu, kişinin 08/04/2014 tarihinde maruz kaldığı yaralanmasıyla ölümü arasında illiyet bağı bulunmadığı mütalaa olunur.“ şeklinde görüş bildirildiği, akabinde Mahkemece vefat tarihi 18/04/2014 olan müteveffa ...' in vefatına sebebiyet verdiği iddia olunan elektrik akımına maruz kalması sonucu vefat edip etmediğinin fethi kabir yolu ile anlaşılıp anlaşılmayacağı hususunda 1. Adli Tıp İhtisas Kurulu‘ndan ek rapor alındığı, 05/04/2019 tarihli bu raporda ise “ kişinin 08/04/2014 tarihinde elektrik akımı maruziyeti sonrası genel durumu iyi olduğu, dolaşım ve solunum sıkıntısı gelişmediği, aktif yakınması olmayan, enzimleri normal olan ve ekg değişikliği olmayan kişinin ölümünün olaydan 3 gün sonra gelişen patolojik kökenli (travmatik olmayan) beyin kanaması ve gelişen komplikasyonları sonucu meydana gelmiş olduğu, ölümünde elektrik akımı maruziyetinin etkisi ve katkısı bulunmadığı cihetle fethi kabir yapılmasının gerekli olmadığı oy birliği ile ek mütalaa olunur. “ şeklinde görüş bildirildiği anlaşılmaktadır.

İnsan yaşamının kutsallığı çevresinde işveren; Çalışanlarının işle ilgili sağlık ve güvenliğini sağlamakla yükümlü olup, bu çerçevede, risklerden kaçınmak, kaçınılması mümkün olmayan riskleri analiz etmek, risk değerlendirmesi yapmak, yaptırmak, teknik gelişmelere uyum göstermek, tehlikeli olanı, tehlikesiz veya daha az tehlikeli olanla değiştirmek, mesleki riskleri önlemek, eğitim ve bilgi verilmek dahil her türlü tedbiri almak, gerekli araç ve gereçleri sağlamak, sağlık ve güvenlik tedbirlerini değişen şartlara uygun hale getirmek ve mevcut iş yerinin iyileştirilmesi için çalışmalar yapmak, diğer bir deyişle işyerinde işçilerin sağlığını ve iş güvenliğini sağlamak için gerekli olanı yapmak ve bu husustaki şartları sağlamak ve araçları noksansız bulundurmakla yükümlü olduğu olay tarihinde yürürlükte bulunan 4857 sayılı İş Kanunu'nun 77. maddesinin açık buyruğudur.

Anılan madde ile, işverenlere, işçi sağlığı ve iş güvenliği kavramından kapsamlı olarak, her türlü önlemi almak yanında, bir anlamda objektif özen yükümlülüğü de öngörülmektedir. Bu itibarla işverenin, işçinin tecrübeli oluşu veya dikkatli çalıştığı takdirde, mevzuatın kendisine yüklediği tedbirleri almaktan sarfınazar etmesi gerekmeyeceği gibi bir düşünce kabul edilemez.

4857 sayılı Kanun'un 77. ve devamı bir kısım maddeleri 30.06.2012 tarih ve 28339 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu'nun 37. maddesiyle, 01.01.2013 tarihinde yürürlüğe girmek üzere yürürlükten kaldırılmış olup, 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu, işverenin sağlık ve güvenlik önlemlerini alma yükümünü daha ayrıntılı bir biçimde düzenlemiştir.

Gerek, 4857 sayılı İş Kanunu’nun 77. maddesi ve gerekse 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun 4. ve 5. maddeleri ile bunu uygun olarak çıkarılan iş güvenliği yönetmelikleri hükümleri işverenin sorumluluğunu objektifleştiren kriterler olarak değerlendirilmelidir. Bu sebeple mevzuatta yer alan teknik iş güvenliği kurallarına uyulmaması işverenin kusurlu davranışı olarak kabul edilmelidir. Ancak, işveren sadece anılan yazılı kurallara değil, yazılı olmayan ve teknolojinin gerekli kıldığı önlemlere aykırı davrandığında da kusurlu görülerek oluşan zararı karşılamalıdır. Öte yandan, objektifleştirilen kusur, kusur sorumluluğunu, kusursuz sorumluluğa yaklaştırsa da, onu kusursuz sorumluluk haline dönüştürmez. Çünkü bu halde dahi işverenin sorumluluğu için kusurun varlığı şarttır. Kusurun objektifleştirilmesi kriteri yanı sıra, Anayasa hükümleri ve 6331 sayılı İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu’nun 4. maddesi kapsamında Türk Borçlar Kanunu’nun 417/2. maddesinin yorumlanması da işverenin sorumluluğunu oldukça genişletecektir.

Öte yandan, Dairemizin de benimsediği üzere, kural olarak, iş kazasından kaynaklanan tazminat davalarında sorumluluk kusura dayanmaktadır. Çünkü İsviçre ve Türk hukuk sisteminde özel bir düzenleme söz konusu olmadıkça asıl olan kusur sorumluluğudur. Kusur sorumluluğunda sorumluların tazmin yükümlülüğü için illiyet (nedensellik) bağının gerçekleşmesi zorunludur. O halde illiyet bağının kesilmesi halinde zararı tazmin yükümlülüğünden söz edilemez.

Somut olayda, 08/04/2014 tarihli iş kazasından kısa bir süre geçtikten sonra kazalının vefat ettiğinin anlaşılması karşısında 1. Adli Tıp İhtisas Kurulunca düzenlenen raporla yetinilerek eksik inceleme sonucu karar verilmesi hatalı olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş, kaza öncesi ve sonrasına ait kazalı müteveffaya ait tüm tıbbi belgelerin dosyaya celbi ile en son itiraz mercii olan Adli Tıp Üst Kurulundan müteveffa kazalı ...'in iş kazası geçirerek yüksek gerilime maruz kalması ile kısa bir süre sonra rahatsızlanarak hastaneye kaldırılması ve kısa süre içinde beyin kanamasına bağlı olarak vefat etmiş olması arasında bir illiyet bağı bulunup bulunmadığını irdeleyen rapor alarak oluşacak sonuca göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacının vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 25/05/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...
Yargıtay — Esas No: 2014/3524, Karar No: 2014/8276, Tarih: 27.02.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/3524 E.  ,  2014/8276 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/239471

MAHKEMESİ : Dereli Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 29/06/2012

NUMARASI : 2011/22 (E) ve 2012/65 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Sanık hakkında Develi Sulh Ceza Mahkemesinin 23.11.2010 tarih ve 2009/5 esas, 2010/131 karar sayılı kararında işgal edilen orman sahası üzerinde bulunan balık havuzu ve arazinin müsaderesine karar verilmiş olmasına göre bu kararın kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak sonucuna göre müsadere hususunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yeniden müsadere ve buna bağlı olarak nisbi vekalet ücretine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3462, Karar No: 2015/5922, Tarih: 07.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/3462 E.  ,  2015/5922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın UYAP kanalıyla MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 07.12.2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/49729, Karar No: 2011/25459, Tarih: 14.07.2011

**2. Ceza Dairesi         2009/49729 E.  ,  2011/25459 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2008/43545

MAHKEMESİ : Bala Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/01/2007

NUMARASI : 2007/2

SUÇLAR : Hakaret ve kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

O Yer Cumhuriyet Savcısının sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmü ile hakaret suçundan verilen düşme kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1- Yakınanın sanık hakkında şikayetten vazgeçmesi üzerine soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan hakaret suçundan 5237 sayılı TCK.’nun 73/6.maddesi gereğince sanığın vazgeçmeyi kabul edip etmediği hususunda beyanı alınarak sonucuna göre; sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken eksik inceleme ile yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,

2-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa'nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; kasten yaralama suçundan hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 14.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/38546, Karar No: 2014/10486, Tarih: 02.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/38546 E.  ,  2014/10486 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2011/229787

MAHKEMESİ : Bakırköy 2. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/03/2011

NUMARASI : 2010/1011 (E) ve 2011/468 (K)

SUÇ : Hakaret

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Babasının ameliyatı sonrası annesi de ameliyata alınan ancak iki saat sonra ameliyatı yapılmadan ameliyathaneden çıkarıldığını gören ve annesinin Türkçe bilmemesi nedeniyle iletişim kurulamadığından ameliyat edilemediği kendisine söylenen sanığın, mağdura söylediği kabul edilen “annemi Türkçe konuşmayı bilmediği için mi ameliyat etmediniz, Kürtçe bu ülkenin bir resmi dili” şeklindeki sözlerin, muhatabın onur, şeref ve saygınlığını rencide edebilecek nitelikte somut bir fiil, olgu veya sövme niteliğinde bulunmaması nedeniyle hakaret suçunun unsurları oluşmadığından beraat yerine, mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık M.. D..'un temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 02/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7026, Karar No: 2018/16007, Tarih: 15.11.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/7026 E.  ,  2018/16007 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 143/1 ve 62 maddeleri uyarınca 1 yıl 11 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5237 sayılı Kanun’un 51. maddesi gereğince cezasının ertelenmesine ve 2 yıl denetim süresine tâbi tutulmasına dair Çorlu 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 29/04/2015 tarihli ve 2014/384 esas, 2015/281 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 09.10.2018 gün ve 94660652-105-59-13024- 2017-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 12.10.2018 gün ve 2018/82667 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

Dosya kapsamına göre, sanığın denetim süresi içinde yeni bir suç işlediğinin ihbar edilmesi üzerine, bahse konu hapis cezasının aynen infazına dair Çorlu 4. Asliye Mahkemesinin 05/10/2017 tarihli ve 2014/384 esas, 2015/281 sayılı ek kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Çorlu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 13/12/2017 tarihli ve 2017/1001 değişik iş sayılı kararının ilk kararın kanun yararına bozma yoluyla bozulması halinde infaz kabiliyetinin bulunmayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanık hakkında düzenlenen iddianame ile, "Suç tarihinde müştekiler ... ve ... ikâmetlerinde oturdukları sırada bir ses duymaları üzerine odaları kontrol ettikleri sırada Gizem'in yatağının üzerinde içinde gözlük, anahtar, para cüzdanı, nüfus cüzdanı, askeri kimlik kartı, Garanti Bankası maaş kartı, Akbank hesap kartı, 65,00 Tl para ve otobüs kartının olduğu kol çantasının çalındığını beyan ederek görevli kolluk kuvvetinde şikâyetçi olduğu, meydana gelen hırsızlık suçuyla ilgili faili meçhul şahıs ve şahısların yapılan tüm aramalara rağmen açık kimlik ve adres bilgilerinin tespit edilemediğinden dosyanın daimi aramaya alındığı, ancak şüphelinin 13/10/2014 tarihinde kolluk kuvvetlerine müracaat ederek atılı eylemleri işlediğini ikrar ettiği ve elinde bulunan bir adet kolyeyi müştekilerin ikâmetinden aldığını beyan edip iade ettiği, müştekilerin Gölcük Kocaeli adresinde ikâmet ettikleri ancak kolluk kuvvetlerince whatsapp marifeti ile söz konusu kolyenin müştekilerce kesin olarak teşhis edildiği ve şüphelinin atılı eylemleri işlediği" isnadı ile açılan kamu davasına ilişkin yapılan yargılama sonucunda sanığın mahkûmiyetine ilişkin karar verilmiş ise de; Çorlu Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06/12/2017 tarihli fezlekede belirtildiği üzere, katılanların 06/08/2013 günü gece saat 23-24 sıralarında.... Sokak No...Çorlu/Tekirdağ adresindeki evlerine havaların çok sıcak olması nedeniyle açık bıraktıkları penceresinden giren bir kişinin, katılanlardan ...'in odasında bulunan yatağın üzerindeki çantasını aldığı, çantanın içerisinde gözlük, anahtar, cüzdan, nüfus cüzdanı, kimlik kartı, iki adet banka kartı, otobüs kartı ve 65,00 Türk lirası nakit para olduğu iddiasıyla şikâyetçi oldukları, katılanların sanığı görmedikleri, soruşturma aşamasında şüpheli bulunamadığından 25/10/2013 tarihinde daimi arama kararı verilmesini müteakip, olaydan

./.

./.

yaklaşık bir yıl iki ay sonra sanığın pişmanlık hisleriyle kendiliğinden polise başvurarak, Nusratiye Mahallesi Mavilibahçe 1. Sokakta bulunan bir eve 2013 yılının yaz aylarında ve 2014 yılının başlarında olmak üzere iki kez girerek hırsızlık yaptığını, bunlardan ilkinde evin camını tornavidayla kanırtarak açıp içeride bulunan bir çekyatın üzerindeki kırmızı renkli çantayı çalarak kaçtığını, çantada banka kartları, yaklaşık 50,00 Türk lirası para ve bir de sarı renkli gerdanlık bulunduğunu, 2014 yılında 2. kez aynı eve, yine aynı şekilde girdiğinde ise, odada bulunan bir rafta, havluya sarılı olarak saklanmış olan 13 adet küçük altın ve iki de büyük altını çaldığını, aradan geçen zaman içerisinde, elinde sadece ilk çaldığı eşyalardan olan, sarı renkli bir gerdanlığın kaldığını, olay nedeniyle pişmanlık duyduğunu belirterek söz konusu sarı renkli gerdanlığı teslim ettiği, her ne kadar polis tutanaklarında sarı renkli gerdanlığın cep telefonu watsapp programı aracılığıyla yapılan gösterme işleminde, katılanlar tarafından kesin olarak tanındığı belirtilmekte ise de, katılanların hiçbir aşamada bu gerdanlığın çalındığından söz etmedikleri gibi UYAP üzerinden yapılan araştırmadan, katılanların 2014 yılında evlerinden altın çalındığına ilişkin bir başvurularının olmadığının belirtildiği, bununla birlikte sanığın söz konusu eve, pencereyi tornavidayla kanırtarak açmak suretiyle girdiğini iddia etmesine rağmen, katılanların evlerinde yaşanan hırsızlık sırasında pencerenin, havanın çok sıcak olması nedeniyle açık olduğunu beyan ettikleri, sanığın söz konusu hırsızlıkları yaptığı sokağı belirtmesine rağmen, somut olarak binayı göstermediği ve bu konuda herhangi bir araştırma yapılmadığı, dolayısıyla sanığın başvurusunda belirttiği hırsızlık eylemlerini aynı sokak üzerindeki başka bir evde gerçekleştirmiş olmasının kuvvetle muhtemel olduğunun değerlendirilmesi karşısında, sanığın mahkûmiyetine yeterli delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Adli Emanetin 2014/1465 sırasında kayıtlı ve sanığın rızaen teslim ettiği sarı renkli gerdanlığın katılana gösterilip olay tarihinde çalınan eşyaları arasında suça konu gerdanlığın bulunup bulunmadığı açıkça sorularak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması ile 13.10.2014 tarihli yakalama tutanağı içeriğine göre, sanığın polis merkezine gelip hırsızlık yaptığını belirterek suça konu gerdanlığı mağdura iade edilmek üzere kolluk görevlilerine teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca mağdurdan kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorulmak suretiyle sanık hakkında aynı Kanunun 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması hususları da belirlenmiş olup, bu yönlerden de kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 15/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1264, Karar No: 2015/5290, Tarih: 23.10.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1264 E.  ,  2015/5290 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kastamonu 1. Asliye Hukuk Hakimliği (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Tarihi :23.10.2014

Numarası :2013/516-2014/506

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı Yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da tüketici mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 23.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.