muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/16901, Karar No: 2008/912, Tarih: 01.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16901 E.  ,  2008/912 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 23.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 2.5.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın .... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 1.2.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16354, Karar No: 2012/16470, Tarih: 03.10.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/16354 E.  ,  2012/16470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 342/1, 80. maddelerine göre 2 yıl 4 ay hapis cezası,

5237 sayılı TCK.nun 158/1-f, 43/1. maddelerine göre 2 yıl 6 ay hapis, 2.500 YTL adli para cezası, 53/1. maddesinin uygulanmasına..

Sanık hakkında "891777 nolu 1470 TL bedelli çeki sahte olarak düzenlemek" suçundan açılan dava ile ilgili olarak mahkemesince her zaman bir karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1) Sanık müdafiinin, dolandırıcılık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “ dolandırıcılık ” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, 27.11.2000 suç tarihinden, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2) Sanık müdafiinin, resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılması bakımından, suça konu 891782 ve 891783 numaralı çeklerdeki keşideci imzaları ile ... Hafriyat İnş. Mak. Ltd. Şti,...ve Bal-Nak Hafriyat İnş. Malzemeleri isimli şahıs ve firmalar adına atılan ciranta imzalarının, sözkonusu çeklerin hem lehtarı hem de 1. cirantası olarak görünen ... Hafriyat İnş. ...Ltd.Şti ortağı sanık ... veya şirketin imzaya yetkili ortağı ve temsilcisi ...'in eli ürünü olup olmadıklarının tespiti ile bu kişininde dinlenerek olay hakkında bilgisinin sorulmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve değerlendirmesi gerekirken eksik soruşturmayla yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 03.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/605, Karar No: 2006/3493, Tarih: 17.03.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/605 E.  ,  2006/3493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasından dolayı Yerel Mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 21.11.2005 gün ve 2005/10035-13861sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davalı ... vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 137 ada 11 parsel sayılı 2345,37 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tapu kaydı ile fındık bahçesi niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. ..., taşınmazın orman olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm ... tarafından temyiz edilmekle dairece onanmıştır. Bu kez, davalı ... vekili kararın düzeltilmesini istemektedir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; dava konusu taşınmazın da dahil olduğu 137 ada 10, 11, 12, 13, 136 ada 36, 42, 43, 44, 45 ve 46 parsel sayılı taşınmazların, 26.12.1942 tarih 53 nolu, 26.12.1942 tarih 4 nolu, 26.12.1942 tarih 23 nolu, 26.12.1942 tarih 3 nolu, 26.12.1942 tarih 2 nolu, 26.12.1942 tarih 32 nolu olmak üzere toplam 6 adet tapu kaydına dayalı olarak gerçek kişi adına tespit edildiği, anılan tapu kayıtlarının Hazine tarafından bedeli karşılığında tevzi edilmek suretiyle oluştuğu gözlenmiştir.

Uzman orman bilirkişi tarafından resmi belgelere dayalı olarak yapılan inceleme ve araştırmada, davaya konu taşınmazın memleket haritasında yeşil renkli yapraklı ağaç sembolleri bulunan alanda göründüğünden orman sayılan yerlerden olduğu yolunda bildirilmiş, mahkemece bu görüşe dayanılarak hüküm kurulmuştur. Ancak, ... fotoğrafında bu ağaçların cinsinin ve yaşının tespit edilmediği, taşınmazın dayanak tapu kaytılarının yöntemince uygulanmadığı ve 6831 Sayılı Yasanın 1/f ve 1/g madde hükmü kapsamında olup olmadığı araştırılmadığı için karara dayanak alınan bilirkişi raporu, bu hali ile çekişmeli taşınmazın orman olup olmadığını ve hukuki durumunu belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığı gibi, orman bilirkişi raporunda, çekişmeli taşınmazın, memleket haritası ile kadastro paftası çakıştırılmak suretiyle çevresindeki taşınmazlarla birlikteki konumu gösterilmediği için, Yargıtay denetimine olanak vermemektedir. Eksik inceleme ile hüküm kurulamaz.

Orman sınırlandırılması yapılmayan veya sınırlandırılmanın ilk olarak yapıldığı yerlerde, bir yerin orman niteliğinin ve hukuki durumunun 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasa hükümlerine göre çözümlenmesi gerekir. 3116 Sayılı Yasa ile sadece devlet ormanları belirlenmiştir. 13.07.1945 tarihinde yürürlüğe giren 4785 Sayılı Yasanın 1. maddesi gereğince 2. maddesinde sayılan istisnalar dışında bütün ormanlar devletleştirilmiş, devletleştirilen ormanlardan bazıları sonradan yürürlüğe giren 5658 Sayılı Yasa ile iadeye tabi tutulmuştur.

İadenin koşulları yasada gösterilmiştir.

Mahkemece, öncelikle çekişmeli taşınmazın kadastro tespit dayanağı tapu kayıtlarından revizyon gören diğer parseller hakkında aynı iddia ile açılmış dava var ise, aradaki irtibat nedeniyle anılan davalar birleştirilerek, dava konusu taşınmazın kadastro tespit dayanağı olan tapu kayıtları ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve varsa tevzi paftaları, çekişmeli taşınmaza komşu olan parsellere ilişkin kadastro tespit tutanaklarının dayanağı tapu kayıt örnekleri ile veya vergi kayıtları örnekleri dosyaya getirtilmeli; en eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında serbet orman mühendisleri arasından seçilecek bir uzman orman yüksek mühendisi bulunamadığı takdirde, orman mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; ... fotoğraflarında memleket haritasında görünen ağaçların cinsinin ve yaşının ne olduğu belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; 6831 Sayılı Yasanın 1/f ve 1/g madde hükmü kapsamında olup olmadığı belirlenmeli, kesinleşmiş tahdit söz konusu olmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler uzman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; memleket haritası ve kadastro paftası ölçekleri eşitlenip birbiri üzerine aplike edilerek çekişmeli ve komşu taşınmazların memleket haritasına göre konumu saptanıp; bu harita ile irtibatını duraksamaya yer vermeyecek biçimde gösteren, memleket haritasındaki renkleri ve işaretleri aynen içeren, yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan kroki düzenlettirilip, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, dava konusu taşınmazın kadastro tespit dayanağı olan tapu kayıtları ile tevzi paftası yerel bilirkişiler ve ... ehli aracılığı ile ... parsellerin dayanakları ile denetlenerek 3402 Sayılı Yasanın 20/c, 21 ve 32/3

... ehli aracılığı ile ... parsellerin dayanakları ile denetlenerek 3402 Sayılı Yasanın 20/c, 21 ve 32/3. maddeleri gereğince sabit sınırdan başlamak suretiyle yöntemince çevresine uygulatılmalı, Dairede aynı gün incelemesi yapılan komşu 137 ada 9 parsel hakkındaki yerel mahkemenin 2004/17-2005/6 EK sayılı davasında verilen kararın aynı nedenle bozulduğundan, tapu uygulaması sırasında gözetilmeli, dayanak tapu ve vergi kayıtlardan revizyon görüp de hakkında dava açılmadan kesinleşen parseller var ise yüzölçümleri de dahil edilerek dayanak tapu kayıtlarının krokisi var ise kroki çapına itibar edilmeli, yok ise, yüzölçümü kadar kapsamı belirlenmeli, ulaşılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı ... vekilinin karar düzeltme isteminin KABULÜNE, Dairenin 21.11.2005 gün ve 2005/10035-13861 EK sayılı onama kararının KALDIRILMASINA, yerel mahkeme hükmünün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 17.03.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10245, Karar No: 2014/28278, Tarih: 25.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/10245 E.  ,  2014/28278 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 19. İş Mahkemesi

Tarihi : 14.02.2014

No : 2012/851-2014/107

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11234, Karar No: 2014/18394, Tarih: 30.09.2014

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/11234 E.  ,  2014/18394 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

I

Davalılardan ... Ltd. Şti.'nin fesih bildirim tarihinde, tüm Türkiye'de aynı iş kolunda çalışan işçi sayısının tespiti amacıyla, SGK'ya müzekkere yazılarak fesih bildirim tarihinde davalı şirketin kaç işçisi olduğu sorulup, ilgili belgeler istenerek eklenip gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18890, Karar No: 2013/27908, Tarih: 10.09.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/18890 E.  ,  2013/27908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/04/2013

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

3. kişi bankanın, haciz müzekkeresine karşı takip dosyasına göndermediği para ile ilgili olarak dosyasına gönderilmeyen miktar için  "rehin ve hapis hakkının olduğunu" ileri sürmesi istihkak iddiası niteliğindedir. Haczedilen şey (hesaptaki para) 3.kişi banka nezdinde bulunduğundan istihkak iddiasıyla ilgili olarak İİK'nun 99.maddesindeki prosedürünün uygulanması gerekir. Dolayısıyla anılan prosedür uygulanmadan üzerinde istihkak iddia edilip gönderilmediği  belirtilen   paranın bu aşamada bankadan istenmesi usul ve yasaya aykırı olup, mahkemece  bu gerekçeyle istemin reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması   doğru değil ise de sonuçta istem reddedildiğinden sonucu doğru mahkeme kararının bu nedenle onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Alacaklının temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK.'nun 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 24,30 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına,  ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6207, Karar No: 2018/8347, Tarih: 18.12.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/6207 E.  ,  2018/8347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve .... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.06.2014 tarih ve 2014/117 Esas, 2014/215 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 404. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine amcası ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi 06.06.2017 havale tarihli dilekçesi ile vasilik görevine son verilmesini talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “........” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

.... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “....”olduğundan bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m. 412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK m. 412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından talep ile ilgili karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.