muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/27696, Karar No: 2017/14684, Tarih: 27.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27696 E.  ,  2017/14684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibariyle hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürükelen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanına göre, suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 70,00 TL değerindeki içecekleri çalması karşısında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı olan 12,00-TL, 5271 sayılı CMK'nın 324/4.maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20-TL'den az olduğu halde yargılama giderinin suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 27.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8248, Karar No: 2010/3416, Tarih: 31.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/8248 E.  ,  2010/3416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yağma suçunun 5237 sayılı TCY.nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a)-(c)-(d)-(h) bentlerine aykırı biçimde, silahla, konutta, birden çok kişi tarafından ve gece sayılan bir saatte işlendiği halde, uygulama sırasında (d) ve (h) bentlerinin gösterilmemesi ve aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşmak gerektiğinin düşünülmemesi;

5237 sayılı TCK.nun 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2. fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış; anılan madde uyarınca indirim yapılmaması halinde hükmolunacak cezanın süresine göre; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilip;

5237 sayılı TCY.nın 7/2 ve 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkacak sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, her iki yasaya göre eylemlerine uyan ilgili maddeler uyarınca denetime olanak verecek şekilde uygulama yapılıp, cezalar belirlenip, sonuç cezaların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan Yasa saptanarak uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı Yasa uyarınca hüküm kurulmuş ise de; 765 sayılı Yasaya göre eylemin, 497/2, 55/3, 193/2, 55/3. maddelere uyduğunun anlaşılması ve verilen cezanın süresine göre, 5237 sayılı Yasa uyarınca kurulan hükmün sanık lehine olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 31/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2529, Karar No: 2010/6373, Tarih: 03.06.2010

**11. Hukuk Dairesi         2010/2529 E.  ,  2010/6373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Asliye 11.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05.06.2007 gün ve 2006/544-2007/294 sayılı kararı onayan Daire’nin 07.12.2009 gün ve 2008/8098-2009/12578 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın 16.05.2003 tarihinde sermaye artırımı kararı aldığını, artırılan sermayenin tamamının ortaklar tarafından nakden ödenmesinin taahhüt edildiğini, davalının 29.08.2003 tarihinde ödemeyi taahhüt ettiği miktarı vadesi gelmiş olmasına rağmen ödemediğini ve bu konuda yapılan icra takibine haksız olarak itiraz edildiğini ileri sürerek, itirazın iptaline ve inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin malvarlığı üzerine konulan tedbir nedeniyle taahhüt ettiği ödemeyi istemesine rağmen yapamadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava dilekçesini görevsizlik nedeniyle reddine ilişkin olarak verilen kararın temyizi üzerine Dairemizce bozulması sonrasında, bozma kararına uyan yerel mahkemece, davalının sermaye artırımına ilişkin 1.apel ödemesini yapmadığı, temerrüt tarihinin ise davalı taahhüt tarihinin değil, sermaye artırımına ilişkin genel kurul kararında belirlenen üç aylık ödeme süresinin esas alınmasının gerektiği ve davacının icra takibinde istediği faiz oranıyla bağlı bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüyle asıl alacak ile TT ne kadar işlemiş faiz miktarı 381,947,50 TL olmak üzere itirazın iptaline ve asıl alacağa takip tarihinden itibaren değişen oranlarda yasal faiz uygulanmasına karar verilmiş,kararın taraf vekilleri tarafından temyizi üzerine Dairemizin 07.12.2009 tarihli kararı ile mahkeme kararı onanmıştır.

Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 35,50 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 172,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 03.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6249, Karar No: 2016/932, Tarih: 02.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/6249 E.  ,  2016/932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Kurumdan, davacının ölen babası ...' ya hangi sigorta kolundan aylık bağlandığı sorularak ve bu aylığa ilişkin tahsis dosyasının onaylı bir sureti istenerek alınacak yanıt ile belge eklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18927, Karar No: 2017/4223, Tarih: 10.04.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/18927 E.  ,  2017/4223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçu da uzlaşma kapsamına alındığı anlaşılmakta ise de; hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi halinde eylemin nitelikli hırsızlık suçuna dönüşeceği ve eylemi uzlaşma kapsamı dışına çıkaracağı gözetilip yüklenen suçu gece vakti işlediği anlaşılan sanık hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın çaldığı malzemenin maddi değerinin ne kadar olduğu belirlenip, az olduğuna kanaat getirilmesi halinde, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışmasız bırakılması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 10.04.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4341, Karar No: 2018/5683, Tarih: 17.09.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/4341 E.  ,  2018/5683 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :...... Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ...... 3. ...... ve ...... 4. ...... Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, sigortalılığının tespiti ve ......çilik alacaklarının tahsili istemine il......kindir.

...... 3. ...... Mahkemesi tarafından Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunun 08.05.2008 gün ve 2008/189 sayılı kararı ile ...... ilçesinin ...... ......yesinin Yetki-Yargı alanına dahil edildiği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurulmuştur.

...... 4. ...... Mahkemesince ise.........Kurulu'nun 08/05/2008 tarih ve 2008/189 sayılı kararı ile ...... ilçesi ...... ...... Mahkemeleri yetki sınırlarına girdiği anlaşılmakla, davanın açılış tarihi 10/01/2008 olup, ...... Mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgahı veya ......çinin ......ini yaptığı yerdeki ...... Mahkemesi yetkili olup, re'sen yetkisizlik kararı verilemeyeceğinden davanın açılış tarihi olan 10/01/2008 tarihinde ...... ...... Mahkemeleri yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilm......tir.

Dava tarihinde yürürlükte olan 1086 sayılı HUMK’nın 1 ve 9. maddelerine göre, görev ve yetki hususunun belirlenmesinde ana kural davanın açıldığı tarihteki durumun esas alınmasıdır.

5521 sayılı ...... Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, ...... uyuşmazlıklarında yer itibarıyla yetkili olarak ...... mahkemeleri belirlenm......tir. Buna göre, “...... mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, ......çinin ......ini yaptığı ......yeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz.”

...... mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun (ve mülga Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun) yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak ......in yapıldığı yer, yani ......yerinin bulunduğu yer mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

...... aktine istinaden açılan davalarda yetkili mahkeme, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya ......çinin ......ini yaptığı yerdeki ...... mahkemesi veya ...... davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesine aittir.

...... mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde itiraz edilmese de bu husus, hâkim tarafından kendiliğinden gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetksizlik kararı verebilir.

...... mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde itiraz edilmese de bu husus, hâkim tarafından kendiliğinden gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetksizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının sigortalılığının tespiti, ...... akdinin feshi nedeniyle kıdem tazminatı ile ......çilik alacaklarının tahsilini talep ettiği, davacının çalıştığı ......yerinin ve davalı adresinin "......-......" olduğu ve davanın açıldığı 10/01/2008 tarihinde ...... ilçesinin ...... ......yesinin yargı alanında bulunduğu anlaşılmakla, yukarıda açıklanan yasal düzenleme gereği uyuşmazlığın ...... 3. ...... Mahkemesince görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ...... 3. ...... Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/09/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6015, Karar No: 2008/6932, Tarih: 02.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/6015 E.  ,  2008/6932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 09.06.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.09.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... ve davalı ... mirasçısı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, 09.06.2005 tarihli dilekçesi ile 101 ada 180 parsel sayılı senetsizden 1981 tarihli 3000 m2'lik emlak kaydına göre davalılar arasındaki kadastro tespitine itiraz davası sonucu hükmen 10.04.2002 tarihinde çayır cinsi ile davalılar adına tescil edilen 7879,66 m2'lik taşınmazın aslında mera olduğu nedeniyle tapu iptali ve sınırlandırma istemiştir.

Davalılar, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, 15.06.2006 tarihinde komşu tutanaklarda getirilerek keşfen yapılan incelemede; yerel bilirkişi ve şahit beyanlarında taşınmazın güney kısmının mera, kuzey kısmının ise davalıların özel ... olduğu beyan edilmiş ise de, Ziraat Mühendisinin 21.06.2006 tarihli keşif raporuna göre, taşınmazın tamamının mera bitkileri ile kaplı olup, mera niteliğinde olduğuna dair verilen raporun dikkate alınarak davanın kabulüne, 180 sayılı parselin mera vasfında bulunduğu nedeniyle tapu kaydının iptali ile davacı Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Davalılar kararı temyiz etmiştir.

1- Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre, davalıların sair itirazlarının reddine,

2- Ancak, 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/B ve 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 10. maddesi hükümleri gereğince, mera olduğu tesbit edilen taşınmazın haritasından bir örneğinin ilgili Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmesi ve kadastro gördüğü içinde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16/B maddesi gereğince özel siciline yazılması gerekir. Bu sınırlandırma tescil anlamında değildir. Bu bakımdan mahkemece, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına kayıt ve tescil edilmesi yasaya aykırıdır. Mahkeme kararının bu nedenle bozulması gerekirsede yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarda (1). bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, (2). bent uyarınca kabulü ile hüküm fıkrasının 1. bendinde yazılı olan "...ve davacı Hazine adına kayıt ve tesciline" cümlesinin karardan çıkartılarak bunun yerine "101 ada 180 sayılı parselin mera olarak sınırlandırılmasına, haritasından bir örneğinin Tapu Sicil Müdürlüğüne gönderilmesine ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 16. maddesi B bendine göre düzenlenen özel siciline kaydedilmesine" cümlesinin yazılmasına ve hükmün HUMK.nun 438/VII. maddesi gereğince DÜZELTİLEREK, DEĞİŞTİRİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, 02.06.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6644, Karar No: 2015/4701, Tarih: 18.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/6644 E.  ,  2015/4701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suç ile diğer atılı suçlardan mahkûmiyetine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3000 TL'ye kadar (dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, cezanın tür ve miktarı itibarıyla kesin olan hükmün temyizi mümkün bulunmadığından, sanık müdafii ve katılan vekilinin kasten yaralama ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Oluş ve kabule göre; katılanın nüfus kaydına göre onsekiz yaşından büyük olduğu tarihte rızası ile sanıkla cinsel ilişkiye girdiği, dosya içeriğine göre de sanığın, mağdurenin doğum tarihinin nüfus kaydında belirtilenden farklı olduğunu bildiğine dair mevcut bir anlatım ya da başkaca bir delil bulunmadığı gözetilmeden sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.