muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/3518, Karar No: 2023/4784, Tarih: 15.05.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/3518 E.  ,  2023/4784 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.01.2023 Tarihli ve 2023/113 Esas, 2023/129 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi 1299 Sokak No:12 İç Kapı No:106 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 24.02.2023 Tarihli ve 2023/424 Esas, 2023/422 Karar Sayılı Kararı

Dava dilekçesinde kısıtlı adayının İzmir'de sabit bir adresinin bulunmadığının ve kısıtlı adayının 10 yılı aşkın süredir sokaklarda yaşadığının bildirildiği, vasi adayı vekili tarafından dosyaya sunulu hasta yatış formundan kısıtlı adayının 08.01.2023 tarihinden itibaren ... Devlet Hastanesinde yattığı ve hastaneden taburcu olması halinde ... ilinde faaliyet gösteren Özel ... Yaşlı Bakım Evi'nde kalacağının bildirildiği ve kısıtlı adayının adres kayıt sistemine kayıtlı güncel adresinin ... Küme Evleri No:414 İç Kapı No:205 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri adresinin Konak/İzmir olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İzmir 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

15.05.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6039, Karar No: 2015/5620, Tarih: 24.02.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/6039 E.  ,  2015/5620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkeemsi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, banka tarafından kendisinden dosya, komisyon ve masraf adı altında ıslahen 3.329,80 TL tahsil edildiğini, alınan bu bedelin haksız olduğunu ileri sürerek yapılan kesintinin faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, duruşma yapılmaksızın, dosya üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde dosya üzerinde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, İkinci bentte açıklanan nedenle sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 24.2.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/31109, Karar No: 2015/15507, Tarih: 14.10.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/31109 E.  ,  2015/15507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar vermek

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan neticeden 2.400TL adli para cezasına ilişkin hüküm miktar itibariyle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi uyarınca kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin bu suça yönelik talebinin aynı yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 14/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9879, Karar No: 2013/11169, Tarih: 10.09.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9879 E.  ,  2013/11169 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, arsa paylarının düzeltilerek, tapuların yeni arsa payları ile yenilenmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, teras katta yer alan odanın da dahil edilmek suretiyle kat irtifakının yeniden tesisi ile arsa paylarının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Dosyada toplanan bilgi ve belgelerden, anataşınmazda kat irtifakının kurulduğu ve arsa paylarının düzeltilmesinin istendiği, böylece taraflar arasındaki uyuşmazlığın Kat Mülkiyeti Yasası'ndan kaynaklandığı anlaşılmaktadır.

634 sayılı Kat Mülkiyeti Yasası'nın Ek 1. maddesine göre, Yasanın uygulanmasından doğan her türlü anlaşmazlık sulh mahkemelerinde çözümleneceğinden mahkemece davaya sulh mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esası hakkında karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13, Karar No: 2024/1142, Tarih: 14.02.2024

**1. Hukuk Dairesi         2023/13 E.  ,  2024/1142 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/345 E., 2022/1561 K.

HÜKÜM/KARAR : Ret/Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bolu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/583 E., 2021/217 K.

Taraflar arasındaki muris muvazaası hukuki nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil, tenkis, tevhit ve kat irtifakı işlemlerinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiş olmakla; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; 10.05.1986 tarihinde vefat eden mirasbırakan ... 'nın vefatı ile geride eşi ... ve çocukları davacı ... ile davalı ...'nin mirasçı olarak kaldığı, müvekkilinin 106 nolu parselde intikal nedeniyle oluşan miras payını 09.06.1998 tarihinde kardeşi ...'ye tapuda bağış yoluyla devrettiğini, 21.04.2010 tarihinde vefat eden annesi ...'in de bu parseldeki 2/8 miras payını müvekkilinin bilgisi dışında davalı kızı ...'ye devrettiğini, bunun mal kaçırma amacıyla yapıldığını, müvekkilinin bu bağış olayını 17.09.2018 tarihinde öğrendiğini, yine aynı yerde bulunan 87 ada 107 nolu parselin tapuda davacının mirasbırakan annesi ... ... adına kayıtlı iken 16.09.1988 tarihinde davalı ...'nin kocası olan diğer davalı ...'a tapuda satış yoluyla devredildiğini, bunun muvazaalı ve mal kaçırmaya dönük olduğunu, gerçek bir satış olmadığını, aynı yer 87 ada 85 nolu parsel ile 87 ada 86 nolu parsellerin ise tapuda davalılardan ... ve ... 'in oğlu olan diğer davalı ... adına kayıtlı olduğunu, yine tapuda 87 ada 2 nolu parselin ise ... Bey Vakfı adına tescilli olduğunu, bu 5 adet parselin sonrasında tevhit gördüğünü ve 87 ada 147 nolu parsel haline gelerek ..., ..., ... ve ... Bey Vakfı adına tescil edildiğini, daha sonra kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile taşınmaza bağımsız bölümleri içeren bina yapıldığını ve bu şekilde 14.06.2016 tarihinde kat irtifakına geçildiğini, bu nedenlerle müvekkilinin mirasbırakan annesinin öncesinde 87 ada 106 nolu parsel yönünden davalı ...'ye yapmış olduğu bağış yönünden hibe işlemi iptal olmadığı takdirde tenkis kararı verilmesini, öncesinde 87 ada 107 nolu parsel yönünden mirasbırakan ... tarafından davalı damadı ...'e yapılan devir nedeniyle pay oranında tapu iptali ve tescile karar verilmesini, bu taşınmazlardaki 09.04.2015 tarihli tevhit ve 14.06.2016 tarihli kat irtifak işlemlerinin bu şekilde iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

1.Davalı ... Bey Vakfı adına ... vekili cevap dilekçesinde özetle; öncesinde ... Bey Vakfının 87 ada 2 nolu parselin maliki olduğunu, bu parselin 85, 86, 106 ve 107 nolu parseller ile tevhit edildiğini ve 87 ada 147 nolu parselin oluştuğunu, kat karşılığı inşaat sözleşmesi nedeniyle bina yapıldığını ve 17 nolu bağımsız bölümün müvekkili Vakıf adına tapu kaydının oluştuğunu, belirtilen sebeplerle müvekkilinin uyuşmazlığa taraf olmadığını belirtip açılan davanın reddini talep etmiştir.

2.Diğer davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; davaya konu 106 nolu parsel yönünden tapuda intikal ve bağış işleminin aynı gün yapıldığını, davacının, mirasbırakan ...'in davalı ...'ye yaptığı bağıştan bilgisinin ve haberinin olduğunu, bağışın geçerli olduğunu, zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu, davaya konu 107 nolu parsel yönünden davalı ...'in taşınmaz bedelini ödeyerek gerçek satışla taşınmazı tapuda devraldığını, somut olayda hak düşürücü sürelerin de geçtiğini, ...'a yapılan bir devir bulunmadığını belirtip açılan davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının iddialarının ispatlanamadığı, tenkis talebinin hak düşürücü süreye uğradığı ve bu bağlamda tevhit ve kat irtifakı işlemlerine yönelik iptal talebinin de reddi gerekeceği gerekçesiyle "Davacı yanın 87 ada 106 parsel sayılı taşınmaza karşı açtığı dava hak düşürücü süre nedeniyle,87 ada 107 parsel sayılı taşınmaza ilişkin açtığı dava ise esastan yerinde görülmediğinden 87 ada 147 parsel sayılı taşınmazın tevhidinin iptaline ilişkin taleple birlikte davanın tümden reddine..." karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; Yerel Mahkeme kararının hukuka aykırı olduğunu, mal kaçırmaya dönük bağış ve satış yapıldığını, bu şekilde müvekkilinin miras payından mahrum edildiğini, müvekkilinin tüm bu devirleri 17.09.2018 tarihinde Bolu'ya geldiğinde ...'tan öğrendiğini, dolayısıyla zaman aşımı ve hak düşürücü sürelerin dolmadığını, satış bedelinin banka hesabına yatırılmadığını, hükme esas alınan davalı tanık anlatımlarının çelişkili olduğunu ve gerçeği yansıtmadığını, evlendiği tarihte ... Orman İşletme Şefi olarak görev yaptığını, düğün yapmadığını, davacı müvekkilin annesinin aldığı iddia edilen borcun aslında müvekkilinin aldığı borç olduğunu, davacının 1983 yılında evlenirken ablası ve eniştesinden borç para aldığı ve bu borca karşılık babasından intikal eden 87 ada 106 parseldeki 3/8 payını 09.06.1998 günü ablası ... hibe ettiğini, bu nedenlerle Yerel Mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davaya konu bağışın 09.06.1998 tarihinde yapıldığı, mirasbırakan ...'in 21.04.2010 tarihinde vefat ettiği, eldeki davanın 09.08.2019 tarihinde açıldığı, davacının da tıpkı annesi ... gibi aynı resmi senetle aynı tarihte ...'ye bağış yapmış olması göz önünde bulundurulduğunda mirasbırakan annesinin bu bağışını 17.09.2018 tarihinde öğrendiğini iddia etmesinin gerçekçi olmadığı ve samimi bulunmadığı, davacının en başından beri bu bağıştan haberinin olduğu anlaşıldığından tenkis yönünden talebin hak düşürücü süre nedeniyle reddine karar verilmesinde hukuka aykırı bir yön bulunmadığı; yine muris muvazaası hukuki nedenine dayalı tapu iptali ve tescil yönünden davacı talebi değerlendirildiğinde, dinlenen davalı tanık anlatımlarından mirasbırakan ... tarafından davalı damadı ...'e yapılan 87 ada 107 nolu parsele yönelik tapudaki satış şeklindeki devrin para bedeli karşılığında yapıldığı, bu şekilde ivazlı olup mal kaçırmaya dönük olmadığının anlaşılması karşısında davacı tarafça mal kaçırma kastı ve muvazaa olgusu ispatlanamadığından bu talep yönünden de Mahkemece davanın reddine karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b.1 inci maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürülen sebepleri tekrarla Mahkemece yapılan yargılama sonunda verilen kararın ve Bölge Adliye Mahkemesince yapılan incelemenin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muris muvazaası hukuki nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil, tenkis, tevhit ve kat irtifakı işlemlerinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı; Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706 ıncı, Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237 nci ve Tapu Kanunu'nun 26 ncı maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun (HMK) 190 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İlgili Hukuk

1. 01.04.1974 tarihli, 1/2 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı; Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 706 ıncı, Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 237 nci ve Tapu Kanunu'nun 26 ncı maddeleri.

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (TMK) 6 ncı maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu' nun (HMK) 190 ıncı maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup özellikle; davacının muris muvazaası iddiasını ispatlayamadığı gibi tenkis iddiasının da hak düşürücü süreye uğradığı anlaşılmakla davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin temyiz itirazının reddiyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı 2.973,28 TL fazla yatırılan harcın temyiz eden davacıya iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.02.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2024/3245, Karar No: 2024/7089, Tarih: 10.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/3245 E.  ,  2024/7089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/67 Esas, 2024/122 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Dörtyol Aile Mahkemesinin 01.12.2023 Tarihli ve 2023/419 Esas, 2023/948 Karar Sayılı Kararı

Davanın mal rejiminden kaynaklandığı, eşya alacağı istemine ilişkin olduğu, genel yetkili mahkemenin davalının ikametgahının bulunduğu yerleşim yeri mahkemeleri olduğu, somut olayda davalının merkezî nüfus idare sistemindeki yerleşim yeri adresinin Çay/Afyonkarahisar olduğu ve davalı vekilince süresinde içinde cevap dilekçesi ile birlikte yetki itirazın bulunulduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çay Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.02.2024 Tarihli ve 2024/67 Esas, 2024/122 Karar Sayılı Kararı

Taraflar hakkında Dörtyol Aile Mahkemesinde görülmekte olan 2022/760 Esas sayılı dosyasının, taraflar arasında görülen katılma ve ziynet alacağına ilişkin olduğu, 2022/760 Esas sayılı dosyadan yapılan 31.05.2023 tarihli duruşmada davacı tarafın ziynet alacağına ilişkin talebinin tefrik edilerek ayrı bir esas olan 2023/419 Esas sırasına kaydının yapıldığı, akabinde de tefrik ile ayrı esas alan dosya olan 2023/419 nolu dosyadan yetkisizlik kararı verilerek dosyanın gönderildiği, 6100 sayılı Kanun'un 167 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince ayrılmasına karar verilen davanın yine ayrım yapan Dörtyol Aile Mahkemesince bakılması gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 214 üncü maddesi uyarınca mal rejiminin tasfiyesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yetki” başlıklı 168 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Mal rejiminin tasfiyesi davalarında yetki” başlıklı 214 üncü maddesi şöyledir:

“Eşler veya mirasçılar arasında bir mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda, aşağıdaki mahkemeler yetkilidir:

1. Mal rejiminin ölümle sona ermesi durumunda ölenin son yerleşim yeri mahkemesi,

2. Boşanmaya, evliliğin iptaline veya hâkim tarafından mal ayrılığına karar verilmesi durumunda, bu davalarda yetkili olan mahkeme,

3. Diğer durumlarda davalı eşin yerleşim yeri mahkemesi.

”

C. Değerlendirme

“Eşler veya mirasçılar arasında bir mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda, aşağıdaki mahkemeler yetkilidir:

1. Mal rejiminin ölümle sona ermesi durumunda ölenin son yerleşim yeri mahkemesi,

2. Boşanmaya, evliliğin iptaline veya hâkim tarafından mal ayrılığına karar verilmesi durumunda, bu davalarda yetkili olan mahkeme,

3. Diğer durumlarda davalı eşin yerleşim yeri mahkemesi.

”

C. Değerlendirme

1. Mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda, yetkiyi düzenleyen 4721 sayılı Kanun'un 214 üncü maddesinin ikinci fıkrasına göre, eşler veya mirasçılar arasındaki mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda, boşanmaya, evliliğin iptaline veya hâkim tarafından mal ayrılığına karar verilmesi durumunda, bu davalarda yetkili olan mahkeme yetkilidir. Buna göre, mal rejiminin tasfiyesi davalarında yetki, 6100 sayılı Kanun hükümlerine göre değil, özel düzenlemenin yer aldığı 4721 sayılı Kanun'a göre belirlenmelidir.

2. Somut olayda; davanın boşanma istemiyle birlikte açıldığı, mal rejiminin tasfiyesi istemine ilişkin olarak tefrik kararı verildiği, boşanma istemine ilişkin davanın Dörtyol Aile Mahkemesinde devam ettiği, 4721 sayılı Kanun'un 214 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca boşanma davasında yetkili olan Dörtyol Aile Mahkemesinin bu davaya bakmaya da yetkili ve görevli olduğu anlaşılmakla, uyuşmazlığın Dörtyol Aile Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Dörtyol Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.