muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/5055, Karar No: 2023/7791, Tarih: 12.12.2023

2. Her ne kadar sanık ve müdafii savunmalarında sanığın cezai ehliyetinin olmadığını belirtmiş iseler de Adli Tıp Kurumu 4. İhtisas Kurulunun raporuna göre suç tarihinde iddia olunan kasten öldürmeye teşebbüs suçlarından sanığın cezai sorumluluğunun tam olduğu oy birliğiyle belirlenmiştir.

3. Sanığın, katılan ... karşı şeritte olmasına rağmen, aracın direksiyonunu katılana çevirip üzerine sürerek karşı şeride geçmek suretiyle arkadan çarpması, durmadan yoluna devam etmesi, tanık A.Ç.'nin beyanlarının bu yönde olması ve yapılan olay yeri incelemesinde olay yerinde fren izi bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın sevk ve idaresindeki aracı karşı şeritteki katılan ...'nin üzerine sürerek hızlı bir şekilde onu görerek ve isteyerek çarptığı; katılan ... karşı şeritte olmasına rağmen, aracın direksiyonunu katılana çevirip üzerine sürerek karşı şeride geçmek suretiyle arkadan çarpması, durmadan yoluna devam etmesi, sanık karşı şeride geçmeden hemen önce bir kamyonetin geçmesi, tanık B.S.'nin beyanlarının bu yönde olması, dosya içerisinde bulunan görüntülerle bu hususların uyumlu olması ve yapılan olay yeri incelemesinde olay yerinde fren izi bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın sevk ve idaresindeki aracı karşı şeritteki katılan ...'in üzerine sürerek, onu görerek ve isteyerek çarptığı; katılan ... karşıdan karşıya geçip de kaldırıma varmak üzereyken 4 şeritli yolda ve şerit değiştirmesini gerektirecek trafiğin de bulunmamasına rağmen aracın direksiyonunu katılana çevirip üzerine sürerek çarpması, durmadan yoluna devam etmesi, tanık Y.G.'nin beyanlarının bu yönde olması, dosya içerisinde bulunan görüntülerle bu hususların uyumlu olması ve yapılan olay yeri incelemesinde olay yerinde fren izi bulunmaması hususları birlikte değerlendirildiğinde sanığın sevk ve idaresindeki aracı diğer şeritteki katılan ...'nin üzerine sürerek, onu görerek ve isteyerek çarptığı, eylemlerinin bir bütün halinde değerlendirilmesi neticesinde taksir veya olası kastın söz konusu olmadığı, hepsinde kastının aynı ve öldürmeye yönelik olduğu, sanığın aracıyla hızlı şekilde katılanlara çarpması sonucunda ölüm neticesinin muhtemel olduğu ve bu üç olayda da sanığın katılanlara yönelik doğrudan öldürme kastının bulunduğu belirtilmiştir.

4. Sanık savunması, katılanların beyanları, tanıkların anlatımları, olay yeri inceleme raporları, kolluk tutanakları, trafik kaza tespit tutanağı, CD çözüm tutanakları, sanığın ceza ehliyetine ilişkin Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi ve 4. İhtisas Kurulu raporları, sanığa ait Adli Tıp Kurumu ... Toksikoloji Şubesi raporu, katılanların yaralanmalarına ilişkin Adli Tıp Kurumu raporları, sanığa ait nüfus ve adlî sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE

5. Mahkemece, Hukukî Süreç başlığı altında (2) numaralı paragrafta bilgilerine yer verilen Yargıtay bozma ilâmına uyulmasına karar verildiği ve gereğinin yerine getirildiği saptanmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, alınan tüm raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemlerin sanık tarafından bilerek ve isteyerek öldürme kastı ile gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın daha önceden tanımadığı katılanları sebepsiz yere, sırf öldürmüş olmak için canavarca hisle öldürmeye teşebbüs ettiği, suç vasfı ile yaptırımların düzeltme nedeni dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamış,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.04.2018 tarihli ve 2017/853 Esas, 2018/135 Karar sayılı ilâmı ve 09.02.2016 tarih ve 2014/71 Esas, 2016/42 Karar sayılı ilâmı da gözetildiğinde aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca sanık lehine kazanılmış hak oluştuğu görülmekle, son hükümlerde verilen hapis cezalarının ilk hükümlerde tayin edilen hapis cezaları üzerinden infazına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ilk hükümlerde tayin edilen hapis cezalarının netice cezalar şeklinde hükmedilmesi, hukuka aykırı görülmüş ise de bahse konu hukuka aykırılıklar Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe başlığı altında açıklanan nedenlerle sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... 33. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.04.2023 tarihli ve 2023/35 Esas, 2023/96 Karar sayılı kararlarının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği katılan ...'e yönelik hüküm fıkrasında yer alan "11 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine "11 yıl hapis cezası üzerinden infazına" cümlesinin eklenmesi, katılan ...'a yönelik hüküm fıkrasında yer alan "10 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine "10 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden infazına" cümlesinin eklenmesi, katılan ...'e yönelik hüküm fıkrasında yer alan "9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılarak yerine "9 yıl hapis cezası üzerinden infazına" cümlesinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ... 33. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

12.12.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7410, Karar No: 2022/4057, Tarih: 25.05.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/7410 E.  ,  2022/4057 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 51/1-3-6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki motosiklet ile meskun mahal içerisinde, orta refüjle bölünmüş, tek yönlü, asfalt kaplama, aydınlatmanın bulunduğu, üç şeritli, ıslak zeminli cadde üzerinde gece vakti Levent marina istikametine doğru sol şerit üzerinden seyri esnasında olay mahalline geldiğinde sağa doğru manevra esnasında direksiyon hakimiyetini kaybederek, orta şerit üzerinde seyir halinde olan katılan sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki motosiklete arkadan çarpması sonucu sanığın tam ve asli kusuru ile katılan ...'ın ve motosiklette yolcu olarak bulunan eşi katılan ... Kaptan Aral'ın basit tıbbi müdahale ile geçer ve hayati tehlikeye neden olmaz şekilde yaralanmalarına sebebiyet verdiği olayda,

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin fazla cezaya hükmedildiği ile sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hakkında tayin edilen hapis cezası ertelenen sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, infaz hâkiminin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine infaz hâkimliğince karar verileceği hususunun kararda gösterilmemesi,

2- Hükmolunan 7 ay 15 gün hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususunun kararda gösterilmemesi,

2- Hükmolunan 7 ay 15 gün hapis cezası ertelenen sanık hakkında, TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresini iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususunun kararda gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 6. paragrafından sonra gelmek üzere "5237 sayılı TCK’nın 51/7. maddesi uyarınca, denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, infaz hâkiminin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi halinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine infaz hâkimliğince karar verileceği, 51/8. maddesi uyarınca, denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususlarının sanığa ihtarına" ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/05/2022 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9798, Karar No: 2022/15811, Tarih: 30.11.2022

**4. Hukuk Dairesi         2022/9798 E.  ,  2022/15811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda; davanın feragat nedeniyle reddine dair verilen 21.10.2016 günlü karara karşı davacının istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun reddine dair verilen 28.04.2022 günlü Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 26. Hukuk Dairesi kararının Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin yolcu olarak bulunduğu ... plakalı araç ile davalıya trafik sigortalı ... plakalı aracın yaptığı kaza neticesinde davacının felç kalarak yatağa bağımlı hale geldiğini, sürekli iş göremezlik zararının karşılandığını, ancak yaşam boyu bakıcı giderinin karşılanmadığını iddia ederek ve fazlaya ilişkin haklarını saklı tutmak suretiyle şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili; sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında sorumlu olduklarını, kusur oranının tespiti amacıyla Adli Tıp Kurumundan rapor alınması gerektiğini, davacının devamlı bakıma ihtiyaç duyduğuna dair delil olmadığını, kaza nedeni ile elde edilen gelirlerin mahsubunu talep ettiklerini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davacının, davalı aleyhine açtığı tazminat davasından feragat etmesi nedeni ile davanın reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili istinaf yoluna başvurmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerekçeye ve HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş ve verilen kararda bir isabetsizlik görülmemiş olmasına göre davacı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK'nın 373. maddesi uyarınca dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 80,70 TL temyiz peşin harcının onama harcına mahsubuna 30.11.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18689, Karar No: 2007/22321, Tarih: 10.12.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/18689 E.  ,  2007/22321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk prim kesinti tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi. K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk tevkifat kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 1.5.1995 tarihinden dava tarihi olan 30.06.1996 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk tevkifat kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 1.5.1995 tarihinden dava tarihi olan 30.06.1996 tarihine kadar tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede, ilk tevkifat kesintisinin 19.4.1996 tarihinde yapıldığı ilk tevkifat kesintisi tarihinden sonra 20.5.1998, 20.4.1999, 20.6.2000, 20.06.2001, 20.5.2002, 20.5.2003, 20.5.2004 tarihinde ... prim kesintisi yapıldığı Karadeniz Birlik Yağlı Tohumlar Kooperatifine üyelik kaydının 1.3.2000 tarihinden itibaren devam ettiği anlaşılmaktadır. Mahkemece ilk tevkifat kesintisinin yapıldığı 19.4.1996 tarihini takip eden aybaşı olan 1.5.1996 tarihinden itibaren tesbit karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usule ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK.'nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendindeki "19.4.1995" tarihinin silinerek yerine "19.4.1996" ve "1.5.1995" tarihinin silinerek yerine "1.5.1996" tarihinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA 10.12.2007 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7062, Karar No: 2011/7544, Tarih: 28.06.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/7062 E.  ,  2011/7544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve ... aleyhine 10/11/2008 gününde verilen dilekçe ile taşkın inşaat nedeniyle maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 16/02/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, taşkın inşaat nedeniyle maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, komşu parsel sahibi olan davalıların, kendisinden daha önce taşınmazlarına 2 katlı bina yaptıklarını, daha sonra kendisinin de taşınmazına inşaat yapmak istediği sırada davalılara ait binanın kendi taşınmazına tecavüzlü olduğunun anlaşıldığını, davalılara ait binanın yıkılması veya geri çekilmesi işleminin fahiş zarar doğuracağından mecburen kendi inşaatını tamamlamak zorunda kaldığını, bu nedenle kendi yaptırdığı 4 katlı binanın her katında kaybının bulunduğunu beyan ederek maddi zararının tazminini istemiştir.

Davalılar, 2 katlı binalarını 1985 yılında yaptıklarını, o tarihte belediye fen memurlarınca ölçümün yapıldığını, buna göre ruhsat aldıklarını, bilerek yapılmış bir tecavüzlerinin olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini istemişlerdir.

Yerel Mahkemece, davacının arsasına belediyece müsaade edilen alandan daha büyük bir alanda inşaat yapıldığı, davalıların davacıya ait taşınmazda bulunan binaya değil arsaya tecavüzlerinin bulunduğu, davacının tazminat talebinin binada bulunan dairelerin alanında meydana gelen küçülmeye dayandığı, arsaya yapılan tecavüze ilişkin bir talebinin bulunmadığı ve talepten fazlaya hükmedilemeyeceğinden davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davalılara ait 142 numaralı parselde bulunan binanın davacıya ait 121 numaralı parsele tecavüzü sabit olup, bu konuda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Her ne kadar davada, tecavüz nedeniyle yapılan binada meydana gelen küçülme nedeniyle oluşan maddi zararın tazmini istenilmiş ise de; “çoğun içinde azın da bulunduğu” ilkesi gereğince, davacının arsanın küçülmesine ilişkin zararının hüküm altına alınması gerekir, ayrıca davalılarında bilirkişi raporuna yönelik beyanlarını içeren 21.12.2009 tarihli dilekçelerinde zarara yönelik kabulleri de vardır. Açıklanan nedenler karşısında, davacının arsasına yapılan tecavüz nedeniyle oluşan zararının hüküm altına alınması gerekirken Mahkemece, yetersiz gerekçelerle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA; bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/06/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18924, Karar No: 2017/13694, Tarih: 06.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/18924 E.  ,  2017/13694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında yapılan kovuşturma sırasında aynı sokakta bulunan, bahçesinde de sayaçsız su kullanıldığına ilişkin Adana ASKİ yetkililerince düzenlenen 07/08/2015 tarihli tutanağa istinaden Karaisalı Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 11/01/2016 tarih ve 2016/14 Esas sayılı iddianamesi ile açılan 2016/15 Esas Nosuna kayıtlı dava dosyaları arasında hukuki ve fiili irtibat bulunması nedeniyle birleştirilmesine karar verildiği, esasen Karaisalı Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 09/11/2015 tarihli iddianamesinin her iki suç (tutanak) tarihlerini kapsadığı, tutanak tarihleri arasında hukuki kesinti oluşturacak bir iddianame bulunmadığı, 11.01.2016 tarih ve 2014/14 Esas sayılı iddianame ile açılan davanın mahkemece reddedilmesi gereken mükerrer dava olduğu, aynı suçun değişik zamanlarda aynı sanık tarafından aynı kuruma karşı işlenmesi nedeniyle sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi gereğince bir cezaya hükmedilmesi gerekirken, ayrıca 07.08.2015 tarihli tutanağa istinaden mükerrer açılan 2016/15 Esas sayılı dosya için karşılıksız yararlanma suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına kararı verildiği, verilen karara sanık tarafından itiraz edilmesi üzerine Adana 6. Ağır Ceza Mahkemesi tarafından itirazın reddine karar verilerek kararın kesinleştiği, verilen itirazın reddine ilişkin kararla ilgili olarak kanun yararına bozma talep edilmesi hususunda ihbarda bulunulabileceği, anılan kararın kanun yararına bozulması halinde TCK'nın 43. maddesinin uygulanarak zincirleme suç hükümlerine göre hüküm kurulabileceği anlaşılmıştır.

Kabule göre de;

1)Sanık hakkında düzenlenen 01.04.2015 tarihli kaçak su tespit tutanağında sanığın meskeninde sayaçsız olarak ara boru takarak kaçak su kullandığının tespit edilmesi karşısında; sanığın suça konu meskende ne kadar süredir oturduğunun ve kaçak kullanımın ne zaman başladığının kesin olarak saptanarak, tutanak sonrası takıldığı anlaşılan sayaç bağlanma tarihine kadar olan süre içerisinde kullanılan su miktarı belirlenerek buna göre bir kaçak kullanım bedeli belirlenmesi gerekirken, takılı sayaç üzerinden yazılı miktar ve kurumca uygulanan ceza işlemlerinin esas alındığı yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,