muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/4465, Karar No: 2012/5901, Tarih: 11.10.2012

Sh.479, Prof. Dr. Erdoğan Moroğlu, Türk Ticaret Kanunu'na göre Anonim Ortaklara Genel Kurul Kararlarının Hükümsüzlüğü, 3. Bası, Sh. 220 ve 221) Nitekim, Dairemiz'in yerleşik uygulaması da bu yöndedir (Yargıtay 23. Hukuk Dairesinin 25.05.2012 tarih, 2012/805 E. 3687 K. sayılı ilamı). Ne var ki, ibra edilmeme kararına bağlı olarak açılmış bir sorumluluk davasının mevcut olması halinde, yöneticiler veyahut denetçiler, ibra edilmeme kararının, toplantı ve karar nisabına aykırılık gibi şekli nedenlerle yokluğunun tespitini hemen dava edebilme hakları var ise de, esasa ilişkin iptal nedenlerinin açılmış sorumluluk davasında değerlendirilecek olması karşısında, denetçi veyahut yöneticilerin ibra edilmeme kararının esasa ilişkin nedenlerle iptali davasını açmakta hukuki yararlarının bulunmadığının kabulü gerekir. İbra edilmeme kararı ile birlikte sorumluluk davası açılması yönünde bir karar alınmış, ancak makul bir süre geçmesine rağmen böyle bir dava açılmamış ise, hukuki durumu askıda olan denetçi veyahut yöneticilerin, sorumluluk davası açılması kararının kanun, anasözleşme hükümleri ve iyiniyet esaslarına aykırı bulunduğu iddiasıyla dava açma hakları vardır.

Dava konusu yapılan genel kurulda, sorumluluk davası açılması hususunda bir karar alınmayıp, ibra etmeme kararı alınmış olup, bu kararın tek başına uygulanabilirliği olmadığı gibi, Kooperatifler Kanunu hükümlerine göre, mahkemelerin kooperatif organı yerine geçerek, bu organın yetkisinde olan bir konu hakkında karar vermesi olanağı yoktur.

Bu durumda, mahkemece, yukarıda açıklanan nedenlerle davacının 13.10.2010 tarihli genel kurulun 7. maddesindeki “denetçi ...’ün 2009 yılı çalışmalarından dolayı ibra edilmemesine” ilişkin kararın iptalini istemekte hukuki yararı bulunmadığından, bu maddenin iptaline ve davacının hükmen ibrasına ilişkin istemlerinin reddine karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından davalı vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 18.04.2012 tarih, 2011/4704 E. 2012/2942 K. sayılı onama kararının kaldırılarak, yerel mahkeme kararının yukarıdaki gerekçelerle bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme itirazının kabulü ile Dairemizin 18.04.2012 tarih, 2011/4704 E. 2012/2942 K. sayılı onama kararının kaldırılarak yerel mahkeme kararının davalı yararına BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile peşin alınan karar düzeltme harcının istek halinde iadesine, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26975, Karar No: 2014/22108, Tarih: 06.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/26975 E.  ,  2014/22108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/7843

Mahkemesi : Lüleburgaz 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Karar tarihi : 22/05/2012

Numarası : 2011/113 - 2012/459

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanıkların, Edirne Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 10/02/1994 tarih ve 1735 sayılı kararı ile sınırları belirlenen Sokullu Külliyesi koruma alanı içerisindeki anıt eser olarak tescilli Sokullu Külliyesi Arastasında mevcut iş yerinde izin almaksızın cephe doğraması ile yer döşemesini değiştirip, çatı ve saçağı onarmak suretiyle atılı suçu işlediklerinin iddia olunduğu, sanık A..yöneticiliğini yaptığı Sokullu Şehit Mehmet Paşa Vakfı ile sanık A..'nin, 12/03/2003 tarihi itibariyle suça konu taşınmazın hisseli maliki oldukları, noter onaylı 28/03/2006 tarihli kira sözleşmesi ile taşınmazın vakfa ait kısmının, vakıf adına sanık A.. tarafından diğer sanık A.. kiralandığı, 16/12/2009 tarihi itibariyle de vakfın tam hisse ile taşınmaza malik olduğu, sanık A..'in aşamalarda verdiği benzer ifadelerde, suça konu dükkanın, yöneticiliği döneminde diğer sanık A..'den satın alındığını ve satın alınma tarihindeki hali ile mevcut olduğunu beyan ettiği, sanık A..nin de, kendilerine vefat eden babalarından kalan taşınmazı 2008 veya 2009 yılı itibariyle sattıklarını, satana kadar da herhangi bir faaliyette bulunmadıklarını, iddianamede açıklanan müdahalelerin babası tarafından 1999 veya 2000 yılında gerçekleştirildiğini söylediği, dosya kapsamında mevcut 06/02/2012 tarihli bilirkişi raporunda, suça konu müdahalelerin “basit tamir ve tadil” niteliği taşıdığı belirtilmesine karşılık, yapılış zamanlarına yönelik bir tespit yer almadığı anlaşılmakla;

Olay yerinde yeniden keşif icra edilerek, kullanılan malzemenin cinsi, yıpranma durumu gibi teknik özellikler değerlendirilmek suretiyle iddianamede açıklanan eylemlerin yapılış zamanlarının, sözü edilen eylemler nedeniyle tescilli kültür varlığının zarara uğrayıp uğramadığının, özgün yapısını kaybedip kaybetmediğinin her türlü şüpheden uzak biçimde belirlenmesi, müdahale tarihi itibariyle taşınmazın kime ait ve kimin kullanımında olduğunun, bahse konu kullanımın dayanağı ile koşullarının tespit edilmesi, sonucuna göre de sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerektiği gözetilmeksizin, eksik araştırma ile beraate dair hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 06/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1186, Karar No: 2016/4741, Tarih: 22.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/1186 E.  ,  2016/4741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Dairemizin 23/11/2015 tarih ve 2015/.... K. sayılı ilamıyla şikayete konu tebligat parçalarının asıllarının gönderilmesi istenmiş ise de, anılan karar gereğinin tam olarak yerine getirilmediği görülmüştür.

Borçlu şirketin Ticaret Sicil adresi olan, "..... Mahallesi, 1533 Sokak, Hitit Apt. No:7/A ..../...." adresine çıkartılıp iade edilen tebligat mazbatası aslının yeniden tekide mahal bırakılmaksızın birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

MMM/UE
Yargıtay — Esas No: 2015/25204, Karar No: 2016/9102, Tarih: 11.04.2016

**3. Ceza Dairesi         2015/25204 E.  ,  2016/9102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa ve tüm dosya kapsamına, katılanın aşamalardaki beyanlarına, bu beyanla uyumlu adli raporuna ve tanık Cihat'ın beyanlarına göre, sanığın olayın başlangıcında katılanı kasten yaraladığının, bunun üzerine katılanın sanığın başını kolunun altına alarak etkisiz hale getirmeye çalıştığı esnada sanığın bu kez de katılanı ısırdığının sabit olması karşısında, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken sanığın annesi olan tanık Saniye'nin kovuşturma aşamasındaki sanığı suçtan kurtarmaya yönelik beyanına itibar edilerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11/04/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/847, Karar No: 2025/3573, Tarih: 21.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/847 E.  ,  2025/3573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2772 E., 2024/3531 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/225 E., 2024/220 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait 52. Fabrika Müdürlüğü/Diyarbakır işyerinde atış kontrol aletleri tamircisi ve telemetre iş ve meslek kolunda çalışmasına rağmen işinin büyük bir kısmını Tırtıllı Araçlar ve Ağır ... Kısmında icra ettiğini, davacının Türk Harb-İş Sendikası üyesi olarak toplu iş sözleşmelerinden yararlandığını, Tırtıllı Araçlar ve Ağır ... Kısmında sürekli çalışan işçilerin 7,5 saat kapsamında çalıştığını, davacının da Tırtıllı Araçlar ve Ağır ... kısmında çalıştığı zamanlarda yüksek dozda gürültüye maruz kaldığını, 7,5 saat çalıştırılması gerekirken haksız olarak günde 8,5 saat çalıştırıldığını, %14 kısa çalışma primi ile hak kazandığı fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek davacının Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik (Yönetmelik) kapsamında olduğunun tespiti ile buna bağlı olarak kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretinin (%80 zamlı) davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacı işçinin ... ve Aka bölümünde optikçi ve telemetreci lazer ünitesinde çalıştığını, davacı her ne kadar zaman zaman Tırtıllı Araçlar ve Ağır ... Kısmında gürültüye maruz kalsa da bu kısımda geçirdiği sürelerin Yönetmelik kapsamında sayılmasını gerektirmeyeceğini, davacının fazla çalışma yapmasının söz konusu olmadığını, davacının çalışmasına ilişkin müvekkili Bakanlık tarafından toplu iş sözleşmesi, mevzuat ve emirlere uygun işlem tesis edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.04.2023 tarihli ortadan kaldırma kararı üzerine, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; A Sınıfı İş Güvenliği Uzmanı İnşaat Yüksek Mühendisi, Öğretim Görevlisi Makine Mühendisi ve Hukukçu bilirkişiden oluşan üç kişilik bilirkişi heyeti tarafından işyerinde keşif yapıldığı, dosya kapsamına ve keşif yerinde yapılan incelemeler sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre; davacının asıl çalışma yerinin tırtıllı araçların bakımının yapıldığı atölyeden yaklaşık 400 metre mesafede olan Termal, Laser kontrol ve dürbün bakım atölyesi olduğu, burada yapılan ses ölçümlerinde ses şiddetinin yapılan işe bağlı olarak 45-65 desibel arasında ölçüldüğü, davacının çalışma süresinin çoğunu bu atölyede geçirdiği, işi gereği belli zaman aralıklarında verilen iş emirlerine bağlı olarak tırtıllı araçların ve ağır ... bakımlarının yapıldığı atölyeye gittiği, bu atölyede yapılan ses ölçümlerinde araç çalışırken gürültü şiddetinin 85-87 desibel olarak ölçüldüğü, ancak davacının burada bulunma zaman aralığının sadece makine aksamının montaj, demontaj ve ayarlama zamanı kadar olduğu, bu nedenle gürültüye maruziyet zamanının çok kısa olduğu, söz konusu bu zaman diliminde de davacının KK kullanma imkânının veya atölye dışında işini yapma imkânının mevcut olduğu, bu nedenle davacının normal çalışma süresine tâbi olduğu ve Yönetmelik kapsamında sayılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında yer alan gerekçeler doğrultusunda, davacının çalışması Yönetmelik kapsamında sayılamayacağından davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının mesaisinin çoğunu gürültü düzeyi yüksek olan tırtıllı araçlar ve ağır silahlar atölyesinde geçirdiğini, mesaisinin bir kısmını orada geçirmesinin Yönetmelik'ten yararlanması ve günde 7,5 saatten fazla çalıştırılmaması için yeterli olacağını,

2. Davacının kişisel koruyucu donanım kullanmasının Yönetmelik kapsamında çalıştırılamayacağı anlamına gelmeyeceğini ve davacının işini başka yerde yapma imkânı da bulunmadığını,

3. İtiraza konu bilirkişi heyet raporunun Bakanlık görüşlerine ve emsal yargı kararlarına aykırı olduğunu, bilirkişi raporu esas alınarak kurulan hükmün hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, davanın kabulü gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının Yönetmelik kapsamına giren işlerde çalışıp çalışmadığı, buna bağlı olarak kısa çalışma primi ve fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususlarına ilişkindir.

3. İtiraza konu bilirkişi heyet raporunun Bakanlık görüşlerine ve emsal yargı kararlarına aykırı olduğunu, bilirkişi raporu esas alınarak kurulan hükmün hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, davanın kabulü gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının Yönetmelik kapsamına giren işlerde çalışıp çalışmadığı, buna bağlı olarak kısa çalışma primi ve fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususlarına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3642, Karar No: 2011/11737, Tarih: 29.06.2011

**5. Hukuk Dairesi         2011/3642 E.  ,  2011/11737 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın husumet yönünden reddine dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazın ilk uygulaması ile yapılan şuyulandırmada Düzenleme Ortaklık Payı kesildikten sonra geri kalan 81.03 m2'lik kısım davacı ipotek alacaklısı yapılmak suretiyle bedele dönüştürülmüş ise de, kesinleşmiş mahkeme kararı ile bu işlem iptal edildikten sonra yeniden yapılan şuyulandırmada davacının 100 m2'lik hissesinin dağıtıldığı şuyulandırma cetveli istenilerek davacıya 226 nolu parselin dışında yer verilmediğinin tespiti halinde geri kalan bölüm için idarece ne gibi yasal bir işlem yapıldığı ilgili Belediye Başkanlığı İmar Müdürlüğünden sorulduktan sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3344, Karar No: 2016/13, Tarih: 11.01.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/3344 E.  ,  2016/13 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük.Mah.Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, mutfak, mutfak dolabı ve kapı imali ile montajını konu alan eser sözleşmesinden kaynaklı iş bedeli olarak ödenen bedelin iadesi istemidir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunması nedeniyle zaman bakımından uygulanması gereken, mülga 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da tüketici mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.02.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece ara kararı verilerek davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak tüketici mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 11.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10657, Karar No: 2023/3917, Tarih: 03.05.2023

**10. Ceza Dairesi         2022/10657 E.  ,  2023/3917 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/186 E., 2022/382 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜMLER : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafileri

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.09.2021 tarihli ve 2021/388 Esas, 2021/444 Karar sayılı kararı ile ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/309 Esas sayılı dosyası ile aralarında hukuki ve fiili irtibat bulunması sebebiyle her iki dosyanın birleştirilmesine, yargılamaya ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin 2019/309 Esas sayılı dosyası üzerinden devam olunmasına karar verilmiştir.

B. ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 02.12.2021 tarihli ve 2019/309 Esas, 2021/590 Karar sayılı kararı ile sanık ...'in uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları, 192 nci maddesinin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi ve 58 inci maddesi uyarınca 9 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına; sanıklar... Kesin ve ...'nin uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin üçüncü ve beşinci fıkraları, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 13 yıl 9 ay hapis ve 37.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.03.2022 tarihli ve 2022/186 Esas, 2022/382 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

C. ... Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 18.03.2022 tarihli ve 2022/186 Esas, 2022/382 Karar sayılı kararı ile, sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlerdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca özetle; taksitlendirilmesine karar verilen adli para cezasının ödenmemesi halinde infazı kısıtlar şekilde ödenmeyen adli para cezasının tamamının tahsili ile hapse veya kamuya yararlı bir işte çalışma şeklinde yaptırıma çevrilmesine karar verilmesinin hukuka aykırı olması nedeniyle hükümlerin düzeltilerek temyiz istemlerinin esastan reddi yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Muhbir olduğu anlaşılan ... ile kolluk görevlilerinin sanığa tuzak kurduklarına,

3. Temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmemesi gerektiğine,

4. Sanıkların suça iştirak ettiklerine dair tek delilin gizli soruşturmacı beyanı olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

5. 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin sanık hakkında uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

B. Sanık ... ve ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü