muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12219, Karar No: 2021/3226, Tarih: 29.03.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/12219 E.  ,  2021/3226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen asıl ve birleşen dosyalarda vasiyetnamenin iptali-tenkis davasının reddine dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi neticesinde asıl dosya davacılar vekili ile birleşen dosyalardan davacı ... vekilinin istinaf başvurusnun reddine yönelik olarak verilen kararın süresi içinde asıl dosya davacılar vekili ile birleşen dosyalardan davacı ... vekillerince temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, 4,90 'ar TL bakiye temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 29/03/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11476, Karar No: 2021/5454, Tarih: 19.04.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/11476 E.  ,  2021/5454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davalılar : 1- Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı

adına Av. ...

2- ... 3- ... 4- ...

Dahili Davalı : Anadolu Lojistik Turz. ve Taşm. Tic. Ltd. Şti.

Dava, ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozmaya uyularak ilâmında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum avukatı ile ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ten alınmasına, 19.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/15979, Karar No: 2008/5376, Tarih: 15.04.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/15979 E.  ,  2008/5376 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... vekili avukat ... 2-... Bey Yapı Ortaklığı aralarındaki dava hakkında ... 3.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 5.6.2007 gün ve 59.190 sayılı hükmün davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

5.6.2007 günlü ilamı temyiz eden davalıya adli tatil süresi içerisinde 17.8.2007 tarihinde tebliğ edilmiş ve temyiz dilekçesi HUMK'nun 177 maddesi ile öngörülen 7 günlük uzatılmış süre geçirildikten sonra 13.9.2007 günü verilmiş bulunduğundan temyiz süresi geçtikten sonra verilen temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle temyiz dilekçesinin REDDİNE, 15.4.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11445, Karar No: 2014/14312, Tarih: 08.09.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/11445 E.  ,  2014/14312 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/113820

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 17.03.2014 gün ve 2014/5405-19322 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.04.2014 gün ve KYB. 2014/113820 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık M.. S..’nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1 ve 62. maddeleri gereğince 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, cezasının aynı Kanun’un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine dair Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01/10/2013 tarihli ve 2013/476 esas, 2013/732 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 esas, 2013/15593 sayılı ilâmında yer alan, “Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı Kanun’un “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “idarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un "Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de bunların dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı Kanun'un “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir... Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez."

Şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında somut olayda Y.. Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin suç tarihi olan 22/05/2012 tarihinde özelleştirilmiş olması sebebiyle suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

Şeklindeki açıklamalar dikkate alındığında somut olayda Y.. Elektrik Dağıtım A.Ş.'nin suç tarihi olan 22/05/2012 tarihinde özelleştirilmiş olması sebebiyle suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 22.05.2012 tarihli mühür bozma tutanağına konu 17.04.2012 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan Y.. Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin mühürleme tarihinden önce 29.12.2010 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle, lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görüldüğünden, Samsun 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.10.2013 gün ve 2013/476 Esas, 2013/732 sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden, yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3048, Karar No: 2015/7419, Tarih: 05.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3048 E.  ,  2015/7419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Mahallesi 151 ada 5 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ve davacı vekili Av... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu Aşağımahalle Mahallesi 151 ada 5 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 09.04.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kirazın 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/9394, Karar No: 2025/1558, Tarih: 10.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/9394 E.  ,  2025/1558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/36 Esas, 2024/64 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.12.2023 Tarihli ve 2023/57 Tereke, 2023/51 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın ölmeden önceki ikamet adresinin Hollanda olduğu, tapu kayıt sorgulama bilgilerine göre Eskişehir İl ve İlçe sınırlarında terekeye dahil herhangi bir malı bulunmadığı, murisin terekesinin tespiti yönünden nüfusa kayıtlı olduğu yer olan İstanbul mahkemelerinin yetkili ve görevli olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul 23. Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.02.2024 Tarihli ve 2024/36 Tereke, 2024/64 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın ölmeden önce son yerleşim yeri adresinin Eskişehir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

4. 5718 sayılı Kanun’un “Miras davaları” başlıklı 43 üncü maddesi şöyledir:

“Mirasa ilişkin davalar ölenin Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, son yerleşim yerinin Türkiye'de olmaması hâlinde terekeye dâhil malların bulunduğu yer mahkemesinde görülür.”

C. Değerlendirme

Somut olayda, murisin adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin bulunmadığı, yerleşim yerinin Ja Oss/ Hollanda Krallığı olduğu, dosya kapsamında yapılan incelemede ise Türkiye'deki son yerleşim yerinin Eskişehir olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Eskişehir 3. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Eskişehir 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/21246, Karar No: 2025/3975, Tarih: 05.03.2025

**2. Ceza Dairesi         2023/21246 E.  ,  2025/3975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/2502 E., 2021/3030 K.

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin, suça sürüklenen çocuğun teşhise yarar fotoğraflarının temini ile güvenlik kamera görüntülerinin kriminal inceleme yapma yetkisi bulunan uzman bir bilirkişiye ya da kriminal polis laboratuvarına tevdi ile olayı gerçekleştiren faillerden birinin suça sürüklenen çocuk olup olmadığına ilişkin gerekli inceleme yapılmadan eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre; suça sürüklenen çocuğun doğum tarihinin 26.09.2004 olduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihine göre, ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/2. maddesi yerine hatalı olarak aynı Kanun'un 31/3. maddesinin uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede;

UYAP'tan alınan nüfus kayıt örneğine göre; suça sürüklenen çocuğun doğum tarihinin 26.09.2004 olduğunun anlaşılması karşısında, suç tarihine göre, ilk derece mahkemesinin mahkûmiyet kararında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 31/2. maddesi yerine hatalı olarak aynı Kanun'un 31/3. maddesinin uygulandığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ...'in tüm aşamalarda atılı suçları kabul etmediğini, görüntülerdeki kişinin kendisi olmadığını belirtmesine rağmen temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ...'ın soruşturma aşamasında, suça sürüklenen çocuk ...'le birlikte şikayetçinin iş yerine gece vakti kapısını zorlayarak girerek hırsızlık yaptıklarını beyan etmesi karşısında; olay yeri kamera kayıtlarının büyütme ve netleştirme teknikleri de kullanılmak suretiyle güvenlik kamera görüntülerinin değerlendirilmesi, suça sürüklenen çocuk ...'in temin edilecek teşhise elverişli fotoğraflarıyla karşılaştırılması ve görüntülerdeki suça iştirak eden failler arasında suça sürüklenen çocuk ...'in bulunup bulunmadığına ilişkin, konusunda uzman Emniyet Genel Müdürlüğü ya da Adli Tıp Kurumu Fizik İhtisas Daire Başkanlığından rapor alınarak ve suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde kullanmış olduğu dosya kapsamında mevcut olan cep telefonu hatlarının suç tarihine ve saatine ilişkin HTS kayıtlarının (arama, aranma, mesaj, baz istasyonu vs) Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu'ndan getirtilerek, suça sürüklenen çocuğun hukukî durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, dava dosyasının, aynı Kanun'un 304/2-b maddesi uyarınca takdiren İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/18527, Karar No: 2008/4237, Tarih: 19.03.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/18527 E.  ,  2008/4237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

MÜDAHİL : HAZİNE

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 154 ada 63 parsel sayılı 4586 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, Ekim 1943 tarih 35 numaralı tapu kaydı revizyon gösterilerek ağaçlık cinsiyle davalı gerçek kişi adına tespit edilmiş, davacı ... Yönetimi, orman olduğu iddiasıyla dava açmış, Hazine aynı iddia ile davaya katılmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu parselin tesbit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itirazdır.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 29/05/1979 tarihinde ilan edilip kesinleşen orman kadastrosu vardır.

Mahkemece yapılan araştırma inceleme hükme yeterli değildir. Şöyle ki; hükme esas alınan orman bilirkişi ... ... tarafından hazırlanan raporda çekişmeli taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kaldığı, eğiminin % 30 civarında olduğu, üzerinde 10 - 30 yaşlarında kayın,gürgen,meşe cinsi orman ağaçları bulunduğu, bu ağaçların alanın terkedilmesiyle kendiliğinden yetiştiğini ve ... yüzeyinde az miktarda humus tabakası bulunduğunu, ... derinliğinde humus olmadığını,1959 ve 1978 tarihli memleket haritasında yeşil renkli bölümde yeralmakla birlikte 1954 tarihli ... fotoğraflarında açık renkli bölümde kaldığını, memleket haritasının yanlış boyandığını bildirmiş, mahkemece bu rapor esas alınarak davanın reddine karar verilmiştir. Yerel bilirkişi taşınmazın önceden ... tarlası iken eğim nedeniyle ekilememesi nedeniyle ağaçlık ve çalılık haline geldiğini haber vermiştir. Çekişmeli taşınmazın tespitine esas alınan tapu kaydı öncesi bütün olan 154 ada 5 ila 28, 58 ila 67 parsellerin tümüne revizyon görmüştür. Tapu kaydı ilk oluştuğu günden itibaren getirtilip taşınmazlara uyup uymadığı, kaydın sınırlarının sabit olup olmadığı miktar fazlalığı bulunup bulunmadığı, miktar fazlası varsa bu kesimin zilyedlikle kazanılacak yerlerden olup olmadığı ve zilyedlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılmamıştır. Bir taşınmazın kesinleşen orman kadastro sınırları dışında kalması ayrı, zilyedlikle kazanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmemesi ayrı konulardır. Hazine kazanma koşullarının oluşmadığını iddia ettiğine göre bu konuların araştırılması gerekir.

O halde, sağlıklı sonuca varılabilmesi için; mahkemece çekişmeli taşınmaza revizyon gören Ekim 1943 tarih 35 numaralı tapu kaydı ve geldisi Şubat 1929 tarih 90 numaralı tapu kaydı ilk oluşturulduğu günden itibaren tüm gittileriyle birlikte Tapu Kadastro Genel