muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9148, Karar No: 2012/12256, Tarih: 08.11.2012

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine, Orman Yönetimi ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 3402 sayılı Yasanın 4. maddesini değiştiren 5304 sayılı Yasanın 3.maddesinde düzenlenen “Çalışma alanındaki ormanların 5304 sayılı Yasanın 3. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında açıklanan şekilde oluşturulan orman kadastro ekibince sınırlandırma ve tesbitleri yapılarak otuz günlük kısmî ilâna alınır. Bu alanlarda orman kadastrosu yapılmış sayılır.” hükmü gereğince KOCALAR KÖYÜNDE yapılan ve kısmi olarak askıya çıkartılan orman kadastrosu sırasında, dava dilekçesine ekli (1) (2), (3) ve (4) numaralı krokilerde gösterilen taşınmazların orman sınırları dışında bırakıldığı, oysa, bu yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla, Hazine ve Köy Tüzel Kişiliğini hasım göstererek tesbitin iptali ve çekişmeli yerin orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın 108 ada 40 parsel altında, 6647.10 m2 yüzölçümü ile kagir ev ve fındık bahçesi niteliğinde temyize konu dava nedeniyle, malik hanesi boş bırakılmak suretiyle, tesbit tutanağının düzenlendiği belirlenmiş, tutanağın edinme sebebi sütununda zilyet olarak gösterilen kişi davaya dahil edilmiştir. Yapılan yargılama sonucunda Orman Yönetiminin davasının kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tesbit tutanağının iptaline, bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 5842.23 m2 bölümünün orman niteliğinde Hazine; (B) harfi ile gösterilen 804.87 m2 bölümünün davalı gerçek kişi adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm Hazine, Orman Yönetimi ve davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir. Dava kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmıştır.Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki, Orman Yönetimi, Hazineyi hasım göstererek dava açmıştır. Mahkemece, Hazineye davetiye tebliğ edilmiş, daha sonra dava edilen taşınmazların her biri belirlenip tefrik kararı verilmiş ve tesbit malikleri davaya dahil edilmiştir. Ancak, tefrik kararı verildikten sonra, Hazine bu durumdan haberdar edilmemiş, karar başlığında yer alıp karar tebliğ edilmemiştir. Dairenin iade kararı üzerine, Hazine kararı süresinde temyiz etmektedir. Taraf teşkili sağlanmadan ve Hazinenin iddia ve delilleri sorulmadan kurulan hüküm yerinde değildir. Hükme dayanak alınan orman bilirkişi raporunda 1953 çekim tarihli hava fotoğrafında ve 1957 tarihli memleket haritasında çekişmeli parselin kısmen orman alanında, kısmen açık alanda göründüğü belirtilmiştir. Uygulamanın yetersiz görülmesi üzerine Dairenin iade kararı gereğince yeniden aplikasyon yapılmış olup, bu uygulama hükme esas alınan kroki ile farklıdır.

Ayrıca, davalı kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayanmakta olup, mahkemece tarım bilirkişisi dinlenmemiştir. Bu sebeplerle, mahkemece yöreye ait en  eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde  görev yapmayan bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek iki  orman yüksek mühendisi, bulunamaması halinde 2 orman mühendisi  bir harita mühendisi bulunamaması halinde bir fen elemanı  aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005  gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan,, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli;  fen ve uzman orman bilirkişilerden, taşınmazın konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, keşifte, çekişmeli taşınmaz  hakim tarafından gözlemlenmeli, taşınmaz üzerinde neler bulunduğu (bitki örtüsü, ağaçların cinsi, sayısı vb.) ayrıntılı olarak keşif tutanağına yazılmalı,  komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı, çekişmeli yeri sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı, taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı  belirlenmeli, 6831 sayılı Yasanın 17/2 maddesi açısından komşu parsel tutanakları da getirtilip denetlenmeli, yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu taşınmazın orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma koşullarının araştırılmalıdır. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ..

. Bu cümleden olarak; yapılacak keşifte tarım uzman bilirkişi olarak ... mühendisine inceleme yaptırılıp, zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip, bu yolda rapor alınmalı, varsa üzerinde bulunan ağaçların cinsi, sayısı özellikle yaşı açıklanmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları getirtilip uygulanmalı; bu taşınmazı sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; varsa, zilyetlik tanıkları taşınmaz başında dinlenmeli; zilyetliğin ne zaman başladığı, kaç yıl, ne şekilde devam ettiği sorulup, kesin tarih ve olgulara dayalı, açık yanıtlar alınıp; tesbit tarihine kadar gerçek kişi yararına zilyetlikle kazanma koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, oluşacak sonuca göre karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm kurulması usul  ve yasaya aykırıdır.Bunlardan ayrı olarak çekişmeli taşınmazlarla ilgili tesbitin değil, tesbit tutanağının iptaline karar verilmiş olması ve 6099 sayılı Yasanın nazara alınmaması da doğru görülmemiştir. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazine, Orman Yönetimi ve davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 08/11/2012 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2834, Karar No: 2016/5221, Tarih: 09.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/2834 E.  ,  2016/5221 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Konya 2. Asliye Ticaret ile Konya 5. Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İİK 277. maddesi uyarınca tasarrufun iptali istemine ilişkindir.

Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesince, davanın tasarrufun iptali davası olup ticari dava olmadığı gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur

Konya 5. Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından ise taraflarca iş bölümü itirazı ileri sürülmediğinden davanın ilk açıldığı mahkemede görülmesi gerektiğini belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

Bilindiği gibi asliye mahkemeleri, Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemeleri olarak ikiye ayrılır. Asliye Ticaret Mahkemeleri, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine giren ticari davaların çözümlendiği mahkemelerdir.

Asliye Ticaret Mahkemesinin görevine giren işler dışında kalan tüm uyuşmazlıklar asliye hukuk mahkemesince çözümlenir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 4. maddesinde hangi davaların ticari dava olduğu sayılmıştır. Bundan başka, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin görevi, içinde bulunan ve bu Kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalarla hususi hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere asliye ticaret mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir. (TTK'nın 5/2)

Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. (TTK'nın 4 ve 5. maddeleri) Asliye ticaret mahkemesi kanunla belirtilmiş olan ticari davalara bakar. Asliye hukuk mahkemesi ise ticari davalar dışında kalan hukuk davalarına (dar anlamda hukuk davalarına) bakar.

Somut olayda, eldeki dava 09.04.2012 tarihinde açılmıştır. 30.06.2012 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6335 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 6102 sayılı TTK'ya eklenen geçici 9. madde “bu kanunun göreve ilişkin hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalarda uygulanmaz. Bu davalar, açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan Kanun hükümlerine tabidir” hükmünü içermektedir.

Bu durumda davalıların iş bölümü itirazının bulunmadığı gözetilerek uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/05/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19388, Karar No: 2014/2977, Tarih: 17.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/19388 E.  ,  2014/2977 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 30/04/2013

NUMARASI : 2011/632-2013/197

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında '' Marka ve Endüstriyel Tasarım Satış Vaadi ve Bazı Menkullerin satış vaadine ilişkin sözleşme'' imzalandığını, sözleşme kapsamında müvekkilinin sahip olduğu marka ve endüstriyel tasarım konusu hakların davalıya devredildiğini, davalının üzerine düşen edimini yerine getirmediğini alacağın tahsili için girişilen icra takibine davalının itiraz ettiğini belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, HUMK 9/1 maddesi hükmü uyarınca müvekkili şirketin muamele merkezinin bulunduğu yere göre İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunu, sözleşme gereği müvekkilinin fikri haklar için belirlenmiş olan 1.650,000 USD'nin ödendiğini, müvekkilinin borcu bulunmadığını bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın açıldığı tarih itibariyle davacı şirketin adresinin Kadıköy/İstanbul, davalı şirketin ise Beşiktaş/İstanbul olduğu, takip tarihi itibariyle davalı adresi yönünden icra takibi yetkili icra dairesinde yapılmış olsa da , davanın açıldığı tarihte davalı adresinin Beşiktaş/İstanbul olması, davacının adresinin de Kadıköy/İstanbul olması nedeniyle yetkili mahkemede dava açılmadığı, seçimlik hakkın davalıya geçtiği, HUMK 6. maddesi uyarınca mahkemenin yetkili olmadığı, yetkili mahkemenin İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 10. maddesine göre '' Dava, mukavelenin icra olunacağı veyahut müddealeyh veya vekili dava zamanında orada bulunmak şartıyla akdin vuku bulduğu mahal mahkemesinde de açabilir'' somut olayda akdin ifa yeri Bakırköy olduğundan, davacının HUMK'nun 10. maddesindeki kurala dayanarak eldeki davayı açtığı gözetilerek davanın esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 17.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16687, Karar No: 2015/12793, Tarih: 22.06.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/16687 E.  ,  2015/12793 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili müvekkilinin davalıya ait işyerinde Uluslar arası tır şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, fazla mesai yaptığını, aylık ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, davalı vekilinin temyizi üzerine Dairemizin 10.01.2014 tarihli ilamı ile sair temyiz itirazları incelenmeksizin hüküm ile gerekçe arasındaki çelişki nedeni ile bozulmuştur.

Mahkeme bozma kararına uymuş, gerekçe ile hüküm arasındaki çelişkiyi gidermiş, bozma öncesi toplanan delillere göre davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Dosya içeriğinden davacının uluslararası tır şoförü olarak çalıştığı, gittiği yere ve mesafeye göre değişen miktarlarda sefer primi aldığı anlaşılmaktadır. Bu itibarla Dairemizin yerleşik uygulamasına göre mesai düzenini, çalışma saatlerini kendisi belirleyen ve belirlemek durumunda olan davacının fazla mesai talebinin reddi gerekirken, yerleşik uygulamaya aykırı biçimde davacı tanık anlatımları ile desteklenmediği halde tamamen varsayıma dayalı olarak davacının sınır kapısından çıkana kadar günlük 10 saat çalıştığı, 1,5 saat ara dinlenme ile günlük 1,5 saat fazla mesai yaptığı esasına göre hazırlanan rapora göre fazla mesai ücretinin kabulü hatalı olmuştur.

Kabule göre de, davacının 3304,14 TL kötü niyet tazminat talebi reddedildiği için karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT'ne göre 1500,00 TL avukatlık ücreti takdir edilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile 396,50 TL avukatlık ücreti takdir edilmesi hatalı olmuştur. Davalı yararına reddedilen toplam miktar üzerinden AAÜT'ye göre avukatlık ücreti belirlenmelidir.

O halde davalı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 22.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10138, Karar No: 2014/20271, Tarih: 23.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/10138 E.  ,  2014/20271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03/07/2012 gün ve 2008/13-2012/153 sayılı kararı onayan Daire’nin 18.03.2014 gün ve 2012/15650 - 2014/5264 sayılı kararı aleyhinde taraf vekilleri tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin yayın ve mali haklara sahip olduğu “... (...)” isimli filmin davalılardan ...Prodüksiyon Ltd.Şti'nin yapımcılığını üstlendiği “...” adlı program içerisinde montajlanarak, programın akışına göre kurgulanmış ve diğer davalının sahibi olduğu “... TV” ile yine “...”ün radyo kanalında ve “internet sitesinde” filmin önemli sahnelerinin ve detaylarının izinsiz olarak yayınlandığını, senaryonun neredeyse tamamının anlatıldığını, davalılar tarafından izinsiz gösterimin yapıldığı tarihlerde Türkiye'de ve Avrupa’da anılan filmin daha yeni gösterime girdiğini, filmin sinemalardaki gişe hasılatının %80 azaldığını ileri sürerek, filmin (karasal/ulusal) alanda izinsiz olarak yayınlandığından FSEK’ın 68. maddesi gereği zararın 3 katı olan 105.000 EURO, dijital alanda izinsiz yayınlama nedeniyle 54.000 EURO, kablolu alanda izinsiz yayınlama nedeniyle 54.000 EURO, radyo kanalında izinsiz yayınlama nedeniyle 12.000 EURO ve internette izinsiz yayınlama nedeniyle 9.000 EURO olmak üzere toplam 234.000 EURO’nun temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın taraf vekillerine temyizi üzerine karar Dairemizin 2012/15650 E, 2014/5264 K sayılı ilamıyla onanmıştır.

Taraf vekilleri karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, taraf vekillerinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 52,40 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenlerden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 23.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16268, Karar No: 2014/8746, Tarih: 07.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16268 E.  ,  2014/8746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyizine göre yapılan incelemede;

Açılan davanın niteliğine göre suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen Gümrük İdaresinin hükmü temyiz hakkı bulunmadığından gümrük idaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanığın temyizine gelince;

Sanık hakkında doğrudan hükmolunan adli para cezası takside bağlanmadığı halde infaz yetkisini kısıtlar biçimde ödenmeyen kısma karşılık gelen gün miktarınca hapse çevrilerek infaz edilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 1 numaralı fıkrasının 5.bendinde yer alan "5237 sayılı TCK.nun 52/4 maddesi uyarınca sanığa verilen para cezasının ödenmemesi halinde ödenmeyen kısma gelen gün miktarınca hapse çevrilerek infaz edilmesine" ifadesinin çıkarılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4862, Karar No: 2019/11677, Tarih: 28.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/4862 E.  ,  2019/11677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ...'ın yokluğunda verilen kararın, 17.06.2015 tarihli celsede beyanı alınırken bildirdiği, dosyada bilinen son adresi olan "...Çelebi Sokak No: 27/B ....'' adresi yerine, doğrudan mernis adresine tebliğe çıkartıldığı ve Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği; katılanın bilinen son adresine tebligat çıkartılmadan doğrudan mernis adresine çıkartılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla, gerekçeli kararın katılana usulüne uygun şekilde tebliğ edilmesinin sağlanması ve süresi içerisinde hükmü temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesi ve buna ilişkin düzenlenecek olan ek tebliğname ile birlikte incelenmek üzere yeniden Dairemize gönderilmesi için, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/31365, Karar No: 2015/37941, Tarih: 24.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/31365 E.  ,  2015/37941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kredi kullandığını, kendisinden haksız olarak dosya masrafı alındığını ileri sürerek haksız olarak tahsil edilen 4.000 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme ile davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.