muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14559, Karar No: 2022/647, Tarih: 24.01.2022

Bakırköy 22. İş Mahkemesince ise, davacı tarafından davalı ... İnşaat ve dava dışı Dacto Yapı Gayrimenkul Değerlendirme şirketi aleyhine Trabzon İş Mahkemelerinde işçi işveren ilişkisinden kaynaklı tazminat davası açıldığı, Trabzon 4.İş Mahkemesi tarafından davalı ... İnşaat bakımından açılan davanın ilgili dava dosyasından tefrik edilip akabinde yetkisizlik kararı verilerek gönderildiği, dava dışı Dacto Yapı Gayrimenkul Değerlendirme şirketi aleyhine açılan dava bakımından ise Trabzon 4.İş Mahkemesi tarafından yargılamaya devam edildiği, her ne kadar mahkemece davacının davalı ... İnşaat ve dava dışı Dacto Yapı nezdindeki çalışmalarının ayrı değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiş ise de davalı şirket ile dava dışı şirket arasında organik bağ bulunup bulunmadığı hususunun her iki şirkete karşı yöneltilerek yapılacak bir yargılama sonucu tespitinin mümkün olacağı, davacı tarafından birden fazla davalı aleyhine davalılardan birinin yerleşim yeri mahkemesi olan Trabzon İş Mahkemelerinde dava açıldığı, hal böyle olunca uyuşmazlık konusunda Trabzon İş Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Davanın açıldığı ve ilk derece mahkemesi tarafından karar verilen tarihte yürürlükte bulunan 7036 sayılı Yasa’nın 6. maddesi, “ İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.” düzenlemesini içermektedir. Benzer düzenleme, mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesinde ve 5521 sayılı Yasa’da sarahat bulmayan hallerde Hukukuk Muhakemeleri Kanunu’na gönderme yapan 15. maddesinde de mevcuttur.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan davalı tarafça süresinde yapılmasa da hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Kesin yetki halinin kuralının bulunmadığı ve birden fazla yetkili mahkemenin bulunduğu hallerde yetkili mahkemeyi seçme hakkı davacıya aittir. Davacı, kesin yetki kuralının bulunmadığı bir davayı yetkisiz bir mahkemede açmışsa, seçme hakkı itiraz eden davalıya geçer, davalının bildirdiği yetkili mahkemede davanın görülmesi gerekir.

7036 sayılı Yasa’nın 6. maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih hakkı işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili İş Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

7036 sayılı Yasa’nın 6. maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih hakkı işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili İş Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

Dosya kapsamından, davalı ... İnşaat Ltd. Şti.’nin adresinin “Büyükçekmece/İSTANBUL” olduğu, dava dışı Datco Yapı Ltd. Şti’’nin adresinin Araklı/Trabzon olduğu, davacı tarafından davanın açıldığı Trabzon İş 4. Mahkemesi'nin yetkisiz olduğu anlaşılmakta ise de, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili iş mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerektiği ve davacının, davalı ... İnşaat Ltd. Şti.'nin yerleşim yeri mahkemesi olan Bakırköy Mahkemeleri'ne dosyanın gönderilmesi istediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle uyuşmazlığın Bakırköy 22. İş Mahkemesi'nde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Bakırköy 22. İş Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 24/01/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13865, Karar No: 2015/1051, Tarih: 15.01.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/13865 E.  ,  2015/1051 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/322843

MAHKEMESİ : Mersin 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2012

NUMARASI : 2011/845 Esas, 2012/690 Karar

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçimlik hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alındığında; 25/07/2011 tarihli olay tutanağının içeriğine, mağdurların anlatımlarına ve tüm dosya kapsamına göre; olay günü devriye görevi yapan polis memurlarının, sokak üzerinde seyir halinde bulunan araçlara yaklaşan, bir şeyler konuşup geri giden ve aynı sokakta evleri kontrol eden şahısları fark edip bu kişilerin kimliklerini kontrol etmek istedikleri sırada suça sürüklenen çocuğun olay yerine gelerek görevlilere hitaben "milleti rahatsız etmeye hakkınız yok siz burada kimlik kontrolü yapamazsınız her zaman kontrol mü olur" şeklinde sözler söyleyip, ıslık çalarak çevredeki şahısların olay yerinde toplanmalarını sağladıktan sonra oluşan kargaşadan istifadeyle kaçması üzerine görevlilerce zor kullanılarak yakalanması şeklinde gerçekleşen olayda, görevlilere karşı gerçekleştirdiği cebir veya tehdit eylemi bulunmadığı gözetilerek beraetine karar verilmesi yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre de;

5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken söz konusu maddenin 1. fıkrasında 7 bent halinde sayılan hususlar göz önünde bulundurularak ve somut gerekçeler tek tek belirtilmek suretiyle ilgili kanun maddesindeki cezanın alt ve üst sınırları arasında takdir hakkının kullanılması, ayrıca aynı Kanunun 3. maddesinin 1. fıkrasındaki “suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur” şeklindeki hükmün gözetilmesi, buna göre; suça sürüklenen çocuk hakkında hükmolunacak temel cezanın 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde belirtilen hususlar göz önünde bulundurularak ve somut gerekçeler belirtilmek suretiyle tespit edilmesi gerektiği nazara alınmadan olayın oluş biçimine ve dosya içeriğine uygun olmayan, yasadaki ifadelerin soyut tekrarından ibaret gerekçelerle, hak ve orantılılık kuralları gözetilmeden, alt sınırdan epeyce uzaklaşılmak suretiyle ceza tayini,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8336, Karar No: 2023/1341, Tarih: 27.03.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/8336 E.  ,  2023/1341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2022 tarihli ve 2021/44 Esas, 2022/74 Karar sayılı kararı ile,

Sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/1677 Esas, 2022/1732 Karar sayılı kararı ile,

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... Vekilinin Temyiz Sebepleri,

Suç tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğinden suç vasfının hatalı belirlendiğine, sanık hakkında hüküm kurulurken koşulları oluşmayan haksız tahrik hükümlerinin ve takdiri indirim nedenlerinin uygulandığına,

2. Katılan ... ve Fatma Özkan Vekilinin Temyiz Sebepleri,

Cezanın alt hadden belirlenmesinin hukuka aykırılık teşkil ettiğine, suç tasarlanarak işlendiğinden suç vasfının hatalı belirlendiğine, sanık hakkında sanık hakkında hüküm kurulurken koşulları oluşmayan haksız tahrik hükümlerinin ve takdiri indirim nedenlerinin uygulandığına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2. Katılan ... ve Fatma Özkan Vekilinin Temyiz Sebepleri,

Cezanın alt hadden belirlenmesinin hukuka aykırılık teşkil ettiğine, suç tasarlanarak işlendiğinden suç vasfının hatalı belirlendiğine, sanık hakkında sanık hakkında hüküm kurulurken koşulları oluşmayan haksız tahrik hükümlerinin ve takdiri indirim nedenlerinin uygulandığına,

ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktul ... ile sanık ...'un uzaktan akraba olup sanığın ablası ...ile maktul arasında önceye dayalı husumet mevcut olduğu, suç tarihinde maktulün, sanığı tanık M.Ş.'ye ait telefondan arayarak Eskiköy denilen yere çağırması üzerine buradaki boş arazide buluşan taraflardan sanığın, maktule, olaydan sonra yer gösterme suretiyle bulunan kendisine ait tabanca ile birçok kez ateş etmesinin ardından olay yerinden kaçtığı, suç mahallinden elde edilen kovanların 2 ayrı silahtan çıkmış olduğu tespit edilmiş ise de; 6 ayrı yerinden yaralanarak iç organ ve büyük damar yaralanmasından gelişen kanama nedeniyle hayatını kaybeden maktulün, vücuduna isabet eden mermi çekirdeklerinin ikisinin sanığın kolluk görevlilerine teslim ettiği tabancadan çıktığının uzmanlık raporlarından tespit edildiği, maktulün vücudundaki yaraların her birinin ayrı ayrı ve birlikte ölümcül nitelikte olması ve sanığın ikrarı karşısında sanığın maktule yönelik kasten öldürme suçunu işlediği anlaşılmıştır.

Suç vasfı yönünden sanık hakkında maktulü öldürme kararı alıp kurduğu plan çerçevesinde suçu işlediğinin maddi deliller ile ispat edilememesi nedeniyle tasarlama hükmü tatbik edilmeyerek sanığın kasten öldürme suçundan mahkumiyetine karar verildiği tespit edilmiştir.

2. Sanığın ikrar içeren savunmaları, tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, olay yeri krokisi, ... Adli Tıp Grup Başkanlığınca tanzim olunan 01.07.2020 tarihli otopsi tutanağı, ... Jandarma Kriminal Laboratuvarının 14.02.2019, 11.02.2020 ve 12.02.2020 tarihli uzmanlık raporları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılanlar vekillerinin cezanın az takdir edildiğine, suçun tasarlayarak ve canavarca hisle işlendiğine, haksız tahrike, takdiri indirim nedenlerine yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Katılanlar vekillerinin cezanın az takdir edildiğine, suçun tasarlayarak ve canavarca hisle işlendiğine, haksız tahrike, takdiri indirim nedenlerine yönelen temyiz sebeplerinin incelenmesinde;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın tasarlayarak ya da canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, bu bağlamda suç işleme kararının önceden verilerek belli bir hazırlıkla, ısrar ve sebat göstererek fiilin işlendiğinin saptanamadığı, sanığın öldürmekten zevk almak için veya sırf öldürmüş olmak için maktulü öldürdüğüne dair kanıta rastlanmadığı, öte yandan aksi kanıtlanamayan savunmaya göre maktulden kaynaklanan ve sanık lehine tahrik oluşturabilecek söz ve davranışların mevcut olması karşısında tahrik hükümlerinin tatbikinde isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından anılan temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 18.05.2022 tarihli ve 2022/1677 Esas, 2022/1732 Karar sayılı kararında katılanlar vekillerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ödemiş 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

27.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/20601, Karar No: 2016/2911, Tarih: 25.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/20601 E.  ,  2016/2911 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

Dairemizin 09.04.2015 gün 2015/1014 Esas 2015/7665 Karar sayılı geri çevirme kararında

Davalı ... Şirketine dosyada vekaletnamesi bulunan vekilleri olmasına rağmen gerekçeli kararın bu davalı asile yapılan tebliğin usulüne uygun bir tebliğ olmadığı gözetilerek dosyada mevcut vekaletname uyarınca ilgili avukatlara gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın geri çevrilmesine rağmen karar gereği yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Yargıtay kararlarının gereğinin yerine getirilmemesinin dosyanın temyiz incelemesini geciktirdiği gibi ilgililerin sorumluluğuna da yol açacağı açıktır.

Davalı ... Şirketine dosyada vekaletnamesi bulunan vekilleri olmasına rağmen gerekçeli kararın bu davalı asile yapılan tebliğin usulüne uygun bir tebliğ olmadığı gözetilerek dosyada mevcut vekaletname uyarınca ilgili avukatlara gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25/02/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1265, Karar No: 2019/4837, Tarih: 28.05.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/1265 E.  ,  2019/4837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, 5434 sayılı Kanun kapsamında bağlanan dul aylığına ilişkin yersiz ödemelerin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde pasif husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

5510 sayılı Yasanın Geçici 4. maddesinde, “Bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarih itibarıyla 08/06/1949 tarihli ve 5434 sayılı Kanuna göre; aylık, tazminat, harp malûllüğü zammı, diğer ödemeler ve yardımlar ile 08.02.2006 tarihli ve 5454 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre ek ödeme verilmekte olanlara, bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanunda kendileri için belirtilmiş olan şartları haiz oldukları müddetçe bunların ödenmesine devam olunur. Ancak, 5 ilâ 10 yıl arasında fiili hizmet süresi olan iştirakçilerden dolayı dul ve yetim aylığı almakta olanların, aylık ve diğer ödemeleri, bu Kanunun 32 nci, 34 üncü ve 37 nci maddelerindeki şartları haiz oldukları müddetçe devam edilir…

Bu madde kapsamına girenlerin aylıklarının bağlanması, artırılması, azaltılması, kesilmesi, yeniden bağlanması, toptan ödemeleri, ilgi devamı, ihya ve borçlanmaları, diğer ödemeler ve yardımlar ile emeklilik ikramiyeleri hakkında bu Kanunla yürürlükten kaldırılan hükümleri de dahil 5434 sayılı Kanun hükümlerine göre işlem yapılır ve bu maddenin uygulanmasında mülga 2829 sayılı Kanun hükümleri ayrıca dikkate alınır…” hükmüne yer verilmiştir.

İş Mahkemeleri, 5521 sayılı Kanun ile kurulmuş istisnai nitelikte özel mahkemelerdir. Davaya konu uyuşmazlık, dayanağı işlem ve olayların meydana geldiği tarih itibariyle yürürlükte bulunan 5434 sayılı Kanun’dan kaynaklanmakta olup, görev alanına girmediğinden İş Mahkemelerinde çözümlenmesi mümkün değildir.

Ne var ki; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2’nci maddesinde, kimler aleyhine idari yargıda dava açılabileceği açıklanmış olup, gerçek kişiler ile özel hukuk tüzel kişileri hakkında idari yargı yerinde dava açılamayacağı hususu da gözetildiğinde ve dava konusu uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olduğu nazara alınmaksızın, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin, bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28/05/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8927, Karar No: 2015/12719, Tarih: 01.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/8927 E.  ,  2015/12719 K.**

**"İçtihat Metni"**

İŞ MAHKEMESİ

Dosyanın incelenmesinde, iş bu ek davadan önce davacı tarafından .... ile ... aleyhine kısmi dava açıldığı, davada kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının talep edildiği, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiği, kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Yapılan incelemede, kısmi dava dosyasının Yargıtay'da incelenmesinin tamamlandığı ve yargılama dosyasının mahkemesine gönderildiği tespit edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlığın çözümü için, kısmi dava dosyasının incelenmesi gerekmekle, 2012/606 esas sayılı dava dosyasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/04/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1235, Karar No: 2019/5228, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/1235 E.  ,  2019/5228 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat ......geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Davanın kabulüne dair verilen karar, Dairece, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersizliğinden sözedilip, yeni bir rapor alınması gereğine değinilerek bozulmuş, bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucu, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanunu'nun 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde düzenlemesi dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürürlüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Daire'nin önceki bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılmak üzere, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 2.037,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....