muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7578, Karar No: 2014/13240, Tarih: 29.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/7578 E.  ,  2014/13240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/339531

Mahkemesi : Samsun 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 11/09/2013

Numarası : 2013/9 - 2013/660

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Temyiz incelemesi esnasında dosyaya eklenen Samsun İl Emniyet Müdürlüğünün 12.05.2014 tarihli yazısı ve ekindeki ölüm kaydından yabancılar kütüğünde kayıtlı olduğu bildirilen Haymatlos uyruklu sanığın hükümden sonra, 25.10.2013 tarihinde öldüğü tespit olunmakla, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 64/1. maddesi uyarınca düşmesine karar verilmesinin gerekmesi nedeniyle, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 29.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12082, Karar No: 2013/17483, Tarih: 04.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/12082 E.  ,  2013/17483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 3.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 3. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 07.02.2012 gün ve 2006/104-2012/29 sayılı kararı onayan Daire’nin 13.05.2013 gün ve 2012/10785-2013/9795 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, Türkiye 1. Liginde yer alan profesyonel futbol kulüplerinin oynayacakları futbol maçlarının televizyon yayın haklarının 3 yıl süre ile Türkiye Futbol Federasyonu ile müvekkili arasında imzalanan 29/05/1996 tarihli sözleşme gereği müvekkili şirkete ait olduğunu, bu sözleşme ile maçlardan görüntü yayınlamak isteyen diğer televizyon kanallarının bu görüntüleri ancak yayın hakkına sahip televizyon kuruluşuna müracaat ederek alabileceklerinin hüküm altına alındığını, hal böyle iken, müvekkilinin yayın haklarına sahip olduğu 06/04/1997 tarihli Trabzonspor - Fenerbahçe, 12/04/1997 tarihli İstanbulspor - Galatasaray maçlarına ait görüntülerin, davalının sahibi olduğu Kanal D isimli televizyon kanalında, 06/04/1997 tarihinde "Ve Gol" programında saat 21/15'de, 07/07/1997 tarihinde "Televole" programında saat 22:15'de ve 22:47'de, 12/04/1997 tarihinde "Spor" programında saat 20:38'de olmak üzere toplam 3 dakika 29 saniye süre ile, müvekkilinden izin alınmaksızın ve ücret ödenmeden yayınlandığını, davalının haksız fiili neticesinde müvekkilinin uğradığını, sözleşme uyarınca müvekkili şirketin televizyon kuruluşlarından dakika başına 2.000 USD talep edebileceği, yine müvekkili şirketin FSEK'nın 80/1. maddesi uyarınca futbol maçları üzerinde eser sahibinin haklarına komşu hakkı bulunduğunu, bu nedenle 3.29 saniye x 2.000 USD = 6.966 USD'nin FSEK'nın 68. maddesi uyarınca 3 katı olan 20.898 USD alacağın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, 03.04.2008 tarihli dilekçesi ile Trabzonspor-Fenerbahçe maç görüntüsü olarak kabul edilen 3 dakika ödendiğinden bunun mahsubu ile husumet konusu İstanbulspor-Galatasaray maçına ilişkin görüntülerin haksız olarak yayın süresinin 29 saniye üzerinden hesaplama yapılmasını istemiştir.

Davalı vekili, dava dilekçesine konu edilen Trabzonspor - Fenerbahçe müsabakasının görüntü bedelinin davacıya ödendiğini, İstanbulspor - Galatasaray maçına ilişkin görüntülerin ise söz konusu programda yer almadığını, sadece bu maç sonrasında yapılan röportajlara yer verildiğini, futbol maçları gösterim hakkının FSEK' na göre eser kabul edilmediğinden normal görüntü bedelinin 3 katını istemesinin hukuka aykırı olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, dava dilekçesine konu edilen Trabzonspor - Fenerbahçe müsabakasının görüntü bedelinin davacıya ödendiğini, İstanbulspor - Galatasaray maçına ilişkin görüntülerin ise söz konusu programda yer almadığını, sadece bu maç sonrasında yapılan röportajlara yer verildiğini, futbol maçları gösterim hakkının FSEK' na göre eser kabul edilmediğinden normal görüntü bedelinin 3 katını istemesinin hukuka aykırı olduğunu, savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, davacı vekili tarafından temyiz edilen karar, Dairemizin 13.05.2013 günlü kararında yazılı gerekçelerle onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 50,45 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 04.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9609, Karar No: 2013/16020, Tarih: 21.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/9609 E.  ,  2013/16020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, tevliyete ehil vakıf evladı olduğunun tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Davaya konu Mülhak Ferahşad El Bayındıri Ferahşad Bey Bin Korkmaz Vakfına ait onaylı bir vakfiye örneği ile evlat ve tevliyet listesi ile dayanak belgelerin Vakıflar Genel Müdürlüğünden,

2-Davacı tarafın açıklamalarına da başvurulmak suretiyle amcası olarak gözüken ...’nun (TC No:59047508390) tevliyet görevini yapmak istemediğine dair varsa noter onaylı veya mahkeme aracılığıyla tespit edilecek feragat belgesinin,

Getirtilip bu dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/912, Karar No: 2006/1916, Tarih: 13.03.2006

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/912 E.  ,  2006/1916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde 14.9.2003 tarihli kat malikleri kurulu kararının iptali ile projeye aykırı yapılan otaparkın eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava, kat malikleri kurulunun 14.9.2003 günlü olağanüstü toplantısında alınan kararların iptali ile bu karara dayanılarak ve projeye aykırı olarak yapılmış olan otoparkın eski halge getirilmesi istemine ilişkin olup, böyle bir davanın niteliği gereği iptali istenen karara doğrudan veya temsilcisi aracılığıyla olumlu oylarıyla katılan kat maliklerine yöneltilmesi gerekir. Dosyada toplanan bilgi ve belgeler özellikle tapu kayıtları ve kat malikleri kurulu kararı incelendiğinde 2 nolu bağımsız bölüm maliki ...'nin 3 nolu bağımsız bölüm maliki ...'un, 5 nolu bağımsız bölüm maliki ...'in, 9 nolu bağımsız bölüm maliki ...'in, 11 nolu bağımsız bölüm maliki ...'ün ve 12 nolu bağımsız bölüm maliki ....'ün davalı sıfatıyla yöntemince davaya dahil edilmeleri gerekirken bunlar yerine karara katılan kiracı ve kim olduğu anlaşılamayan kişilerin davalı gösterildiği, yine anılan kat malikleri kurulu kararına doğrudan katılıp olumlu oy kullanmış bulunan 6,8 ve 18 nolu bağımsız bölümlerin maliki ...'ün davalı olarak gösterilmediği gözetilmeden ve böylece yukarıda adı geçen kat malikleri davaya dahil edilip taraf teşkili sağlanmadan işin esası hakkında hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Mahkemece iptali istenilen kararda kat maliki olma- dıkları halde katılan kişilerin geçerli bir temsil belgeleri, mirasçılık belgesi vs. olup olmadığının davacı veya yönetimden sorulup getirtilmesinden sonra, kendisini vekille temsil ettirdiği anlaşılan kat maliklerine ve karara olumlu oylarıyla katılıp davalı olarak gösterilemeyen kat maliklerine dava dilekçesininin tebliğ edilerek bunların da davaya dahil edilmesi suruteyle taraf teşkilinin sağlanmasından sonra iddia ve savunmalar doğrultusunda tahkikatın tamamlanıp sonucuna göre karar verilmesi gerekir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.03.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1387, Karar No: 2012/17982, Tarih: 08.10.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/1387 E.  ,  2012/17982 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :501-599

Davacı, 01.07.1995-31.12.2001 tarihleri arasında Tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne, karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum vekilin, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağı olan 2926 sayılı Kanunun “Sigortalılığın başlangıcı ve zorunlu oluşu” başlığını taşıyan 5. maddesinin birinci fıkrasında, “2. madde kapsamına girenler, on sekiz yaşını doldurdukları tarihi takip eden yıl başından itibaren sigortalı sayılırlar. Ancak, 7. maddede belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülükleri kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden ay başından itibaren başlar.”, anılan Kanunun 36. maddesi gereği olarak da, Kurumun prim alacaklarını Bakanlar Kurulu kararıyla ürün bedellerinden tevkif suretiyle tahsili olanaklı kılınmıştır. İşte bu bağlamda, sigorta primlerinin ürün bedellerinden Bağ-Kur adına tevkif suretiyle tahsili halinde, kişinin yukarıda izah edilen 5. maddede yer alan anlamda sigorta başlangıcı olarak; bu tevkifatın, kamu kuruluşlarına yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifat tarihini takip eden aybaşı; özel kuruluşlara yapılan ürün tesliminde yapılmış olması durumunda tevkifatın Kuruma havale edilmiş olması şartıyla tevkifatın yapıldığı tarihi takip eden aybaşı esas alınır.

Eldeki davada; davacının, ürün satışından Temmuz 1995 tarihinde yapılan tevkifatı takip eden aybaşı olan 01.08.1995 tarihinden itibaren sigortalılığına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının 1. bendindeki “01/07/1995” rakamlarının silinerek, yerine, “01.08.1995” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14725, Karar No: 2020/15131, Tarih: 07.09.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/14725 E.  ,  2020/15131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazının reddine ancak;

1-) Hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmasını talep eden sanık hakkında, yüklenen suç nedeniyle oluşan maddi bir zarar bulunmaması ve suç tarihinin 6545 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 18.06.2014'ten önce olması da dikkate alındığında engel sabıkası bulunmayan sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmasından önce lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip verilmeyeceğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2-) Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 20.11.2013 yerine 2013 yazılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/26157, Karar No: 2012/10624, Tarih: 03.04.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/26157 E.  ,  2012/10624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 8. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/05/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekilinin talebi üzerine, icra müdürlüğünce 02.11.2010 tarihinde borçlu şirkete ait hastane ruhsatının haczine karar verildiği, borçlunun ise haczin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.

İİK.nun 85. maddesi uyarınca, borçlunun kendi yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmazlarından ve alacak ve haklarından borcu karşılayacak kadarı haczolunur. Kural olarak borçlunun her türlü mal ve hakkı haczedilebilir. Hangi malların kısmen veya tamamen haczedilemeyeceği, İcra ve İflas Kanununda tahdidi olarak sayılmış olup, bu sayılanların dışında olup da her hangi bir özel kanunla haczedilemeyeceğine ilişkin bir düzenleme bulunmayan borçluya ait bütün mal ve hakların haczi kabildir.

Ancak İcra ve İflas Kanununda düzenlernemekle birlikte maddi hukuk kurallarına göre bir kısım mal ve hakların da haczi mümkün değildir. Buna göre, maddi hukuka göre başkasına devri yasak olan mal ve haklar haciz de edilemez. Yine bir mal veya hakkın haczedilebilmesi için, tek başına ekonomik bir değer ifade etmesi ve bu değerin hukuksal dayanağının bulunması zorunludur(Hukuk Genel Kurulu'nun, 06.12.2006 tarih, 2006/12-765 esas, 2006/765 karar sayılı kararı).

27.03.2002 tarih ve 24708 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan Sağlık Bakanlığı Özel Hastaneler Yönetmeliğinin ruhsatlandırma başlıklı l5.maddesinde, özel hastanelerin ruhsatlandırma işlemleri düzenlenmiş olup, özel hastaneye ruhsat verilmesinden sonra konsültan hizmet verilecek dallarda çalışacak tabipler dışındaki diğer personelini tamamladığı tespit edilen özel hastanelere, Bakanlıkça, Faaliyet İzin Belgesi verilmesi ile özel hastanenin hasta kabul ve tedavisine başlayacağı düzenlenmiştir.

Özel hastanenin devri ise aynı yönetmeliğin 69.maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre Özel hastanelerin ancak bu Yönetmelik kapsamındaki kişilere devri mümkün olup, devir işlemi, taraflar arasında yapılan hastane işletmesinin devrine ilişkin sözleşme ile mümkündür. Devir tarihinden itibaren en geç bir ay içerisinde başvurulması zorunludur. Devralan kişi adına ruhsatname ve faaliyet izin belgesi tanzim edilinceye kadar hastanenin faaliyeti devreden sorumluluğunda devam eder. Şayet devredenin sorumluluğunda faaliyet gösterilmesi istenmiyor ise, devralan kişi adına ruhsatname ve faaliyet izin belgesi tanzim edilinceye kadar hastanenin faaliyetine ara verilir.

Bu durumda, mahkemece şikayetin mahiyeti dikkate alınarak öncelikle duruşma

Bu durumda, mahkemece şikayetin mahiyeti dikkate alınarak öncelikle duruşma

açılıp, taraf teşkili sağlandıktan sonra tarafların iddia ve delilleri toplanmalı, özellikle de Sağlık Bakanlığı'na yazı yazılarak, hastane işletme ruhsatının hukuki niteliği, hastane binasından ayrı olarak tek başına ekonomik değere sahip olup olmadığı, yine tek olarak ve hastaneden ayrı devrinin mümkün bulunup bulunmadığı sorulmalı ve ayrıca özel hastane mevzuatı tartışılmalıdır. Bu araştırma ve yukarıda yapılan açıklamalar ve yönetmelik hükümleri doğrultusunda yapılacak değerlendirme sonucunda, hastane işletme ruhsatının, bir ticari işletme olan özel hastaneden ayrı ve müstakil bir ekonomik değere sahip olduğu ve tek başına devrinin mümkün bulunduğu sonucuna varılırsa haczedilebileceği, aksi halde haczinin mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Eksik incele ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 03/04/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/338, Karar No: 2009/1794, Tarih: 27.03.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/338 E.  ,  2009/1794 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle Türk Medeni Kanununun 692. maddesi hükmü gereğince, yüklenici davalı ile (7) parsel sayılı olarak tapuya tescilli taşınmazın tüm malikleri arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin yapılmamış olmasına ve sözleşme yapmayan paydaşların, yapılan sözleşmelere onaylarının bulunmadığının anlaşılmasına ve dolayısıyla uyuşmazlık konusu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin tarafları bağlayıcı olmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince: Ankara .... Noterliğince doğrudan yapılan 17.06.2004 günlü ve 18.06.2004 tarihli Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmelerinin konusu 27933 Ada 7 Parsel sayılı olarak tapuya tescilli taşınmazın paydaşlarından olan Çankaya Belediyesi Başkanlığı ile davalı yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmamıştır. Türk Medeni Kanununun 692. maddesi hükmü gereğince, paylı malın olağan şekilde kullanımının gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi ve buna yönelik sözleşme yapılması “olağanüstü tasarruflardan” olduğundan bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Somut olayda ise, az yukarıda açıklandığı üzere, paydaşlardan Çankaya Belediye Başkanlığı’nca arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmadığı gibi diğer paydaşların yapmış olduğu sözleşmelere de onay vermemiştir. Bu sebeplerle, uyuşmazlık konusu arsa payı karşılığı sözleşmeler tarafları bağlayıcı değildir.

Buna göre, 7 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydına Türk Medeni Kanununun 1009. maddesi uyarınca şerh olunan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin şerhi, hukuksal dayanaktan yoksun kalmaktadır. O halde Mahkemece, satış vaadi sözleşmelerinin tapu kaydından terkinine karar verilmesi gerekirken dava konusu olan bu hususta olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru olmamıştır. Kararın bu sebeple bozulması gerekir ise de; Hukuk Usulu Muhakemeler Kanununun 438/VII. maddesi gereğince, mahkemece düşülen yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde belirtilen nedenlerle davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarını reddine; (2.) bendde açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüne ve "Ankara, Çankaya 5. Bölge Tapu Sicilinde 27933 ada 7 parsel sayılı olarak tescilli bulunan taşınmazdaki davacılardan ..., ... ve ...’ın payları üzerine, 17.06.2004 tarihli ve 5922 Yevmiye Numaralı Ankara .... Noterliğince doğrudan düzenlenen Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Yapım Sözleşmesinin şerhine ilişkin kaydın terkinine" cümlesinin kararın hüküm fıkrasına ayrı bir paragraf olarak yazılmasına ve kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 405,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine, 27.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2724, Karar No: 2021/8795, Tarih: 29.06.2021

**7. Ceza Dairesi         2019/2724 E.  ,  2021/8795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık ve müdafiinin gıyabında verilen kararın sanık müdafiinin dosya kapsamında vekaletname ve dilekçelerde sabit iş yeri adresine tebliğ edilmesi yerine ikamet adresinde sanık müdafiinin aynı konutta oturan kardeşine tebliğ edildiği görülmekle, gerekçeli kararın sanık müdafiinin iş yeri adresine usulüne uygun tebliği ile sanık müdafiinin temyiz etmesi halinde temyiz dilekçesinin eklendikten ve bu temyize ilişkin tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 29.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10663, Karar No: 2018/1220, Tarih: 06.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/10663 E.  ,  2018/1220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu , hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.