muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/13880, Karar No: 2018/21450, Tarih: 08.10.2018

Temyiz Başvurusu :

Karar davacı ve davalı ... A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük ... süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı ... Kanunu'nun 68.maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. ... Kanunu'nun 63.maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68.maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda günlük ara dinlenme süreleri tanık beyanları doğrultusunda 20 dakika kabul edilmiş ise de ispat kuralları gereği davalı tanığının en düşük beyanı dikkate alınarak günlük ara dinlenme süresinin 15 dakika belirlenmesi ve yine davalı tanığınca normal çalışma saatleri dışında davacının ayda 4-5 kere her seferinde işin durumuna göre bazen iki bazen üç saat fazla çalışma yaptığının beyan edilmesine ve davacı tanıklarının da aynı yönde beyanda bulunmalarına karşın fazla çalışma alacağının bu doğrultuda belirlenmesi gerekirken söz konusu hususlar gözetilmeksizin hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08/10/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/1970, Karar No: 2016/20668, Tarih: 15.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/1970 E.  ,  2016/20668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlerine

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Katılan ... hakkında beyin cerrahi uzmanınca düzenlenen kesin adli raporun, yaralanmanın şekli ve sonuçlarının gösterilmemesi nedeniyle temyiz denetimine imkan verecek açıklıkta bulunmaması karşısında, katılana ait tüm raporlar ile hasta dosyası en yakın adli tıp şube müdürlüğüne gönderilerek, yaralanmanın niteliği ayrıntılı bir şekilde belirlenip, sonucuna göre, sanıkların hukuki durumlarının takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı resmi gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas- 2015/85 karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde belirilen hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş,sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden  6723 sayılı kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7802, Karar No: 2011/11820, Tarih: 19.10.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7802 E.  ,  2011/11820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı ... Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Yargıtay'ca temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

Çekişmeli taşınmazlara komşu 101 ada 2, 3, 4, 5, 6, 8, 9, 10 ve 13, 104 ada 4, 5 ve 6, 114 ada 18, 19, 113 ada 13, 15, 18, 19, 23, 27, 29, 33, 35 ve 36 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin kadastro tespit tutanak örnekleri ile davalı olanlara ilişkin dava dosyalarının kesinleşenlere ait tapu kayıtlarının, tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise ilgili dava dosyalarının getirtilip dosyasına konulduktan sonra;

1) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek;

a) Keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası, kesinleşen orman kadastrosu, varsa aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritalarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de bu haritaların ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar birbiri üzerine ablike edilerek düzenlenecek bu haritalarda komşu ve yakın komşu parsellerin birlikte gösterilmesi,

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

2) ... Kadastro Mahkemesinin 2009/21 esas sayılı dava dosyasının dava dosyası içerisinde yer alması,

3) Davacı ve miras bırakanları yönünden ... köyü çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tesbit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, Tapu Sicil ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak alınacak cevabın bu dosya arasına konulması; ayrıca, dava dosyasının da 6100 sayılı Yasanın geçici 3. maddesi göndermesiyle H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19 /10/2011günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4300, Karar No: 2019/11417, Tarih: 04.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/4300 E.  ,  2019/11417 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanıkların yetkilisi oldukları ... AŞ. ile Omsan Lojistik AŞ. arasında taşıma sözleşmesi yapıldığı, bu sözleşmeye göre ... şirketine ait kafes direklerinin Ankara ilinden ... şirketine ait tıra yüklenerek Mersin ilinde bulunan ... Gümrükleme AŞ'ye ait depo sahasına 02/05/2013 tarihinde getirdiği, olay günü saat 12:00 sıralarında ... AŞ. şoförü olan ...'in ... AŞ. görevlileri tarafından idaresindeki tıra yüklenen malzemeyi Mersin ili ... AŞ. sorumluluk sahasına getirerek, yükü boşaltmak için kendi başına dorsenin yan kapaklarını açtığı sırada, yükün bu şekilde açılmasının hatalı olması ve muhakkak tedbir alınarak vinçle kapağa destek verilerek uzaktan kumanda ile açılmasının gerekmesi sebebiyle, dorsenin ikinci kapağının yüke direnç gösteremeyerek açılması ve kapak ile birlikte kafes direk levhalarından bazılarının üzerine düşmesi sonucunda hayatını kaybettiği olayda, mahkemenin beraate ilişkin kabul ve uygulaması yerinde görülmekle yapılan incelemede;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç açısından sanıkların taksirinin bulunmadığı, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, eksik incelemeye ve kusura ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 04/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21858, Karar No: 2017/5656, Tarih: 18.05.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/21858 E.  ,  2017/5656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili tarafından ... ... ... Poliçesi ile sigortalı dava dışı şirketin tefrik edillen dosyadaki davalı şahısların murisinin işlettiği kaçak maytap atölyesinde meydana gelen patlama nedeniyle zarar gördüğünü, sigortalının zararının müvekkili tarafından karşılandığını, hasardan davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek, 10.090 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalı ... vekili, davalı ... vekili ve davalı ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı vekili, davanın idari yargıda görülmesi gerektiğini belirterek görev yönünden itirazda bulunmuşlardır.

Diğer davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, ... Asliye Hukuk Mahkemesine açılan davanın mutlak ticari dava olduğu gerekçesiyle ilk itiraz olmaksızın yasaya ve usule uygun olmayarak re’sen verilen iş bölümü nedeniyle görevsizlik kararının gönderme niteliğinde olup bağlayıcı bulunmadığı, TTK’nun 5/3. maddesinin uygulanmayacağı, bu halde görevli olunmadığı gerekçesiyle görevsizlik niteliğinde dosyanın ... 7. Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. Kararı, davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir. ... 11 Hukuk Dairesi 2010/455 E. 2011/7726 K. ve 27.06.2011 tarihli ilamı ile davaya bakmaya mecbur olan Asliye Ticaret Mahkemesinin görevsizlik niteliğinde verdiği gönderme kararı doğru olmadığı gerekçesi ile karar bozulmuştur. Yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir. Mahkemece verilen 15/11/2011 tarili ve 2011/50 Esas 2011/454 K. sayılı kararı, ... Hukuk Genel

Kurulunun 17/04/2013 tarih ve 2012/11-1050 Esas 2013/515 Karar sayılı ilamıyla bozulmakla, yargılamaya devam olunmuş; asıl dava ile birleştirilen Bakırköy 7. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/33 E. sayılı dosyasında yargı yoluna yönelik itirazın değerlendirilmesi ve usul ekonomisi gerekleri karşısında birleşen dosya ayrılmış 2014/129 E. sayılı numarasına kaydedilmiş, yapılan yargılama sonucunda 6100 sayılı HMK. m. 114/f.1-bend (b) uyarınca , yargı yolunun caiz olmaması nedeni ile dava şartı yokluğundan davanın usulden reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dava, mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK.)'nun 1301. maddesi uyarınca rücuan tazminat istemine ilişkindir.

1- Dava, mülga 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK.)'nun 1301. maddesi uyarınca rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Davacıya sigortalı dava dışı şirketin dava dışı şahısların murisinin işlettiği kaçak maytap atölyesinde meydana gelen patlama nedeniyle zarar gördüğü iddiasıyla davalı özel hukuk tüzel kişisi aleyhine açılan davada mahkemece, yargı yolunun caiz olmaması nedeni ile davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmiş ise de, ... özel hukuk tüzel kişisi olup, verdikleri iddia olunan zararlardan dolayı oluşan sorumlulukları özel hukuk hükümlerine tabidir. Özel hukuk tüzel kişilerinin verdikleri zararlar niteliği itibariyle hizmet kusurundan kaynaklanan zararlar olmayıp, bu zararların tazmini amacıyla anılan özel hukuk tüzel kişilerine karşı adli yargı yerinde tazminat davası ikame edilmesi gerekmektedir. O halde mahkemece, davalı ... aleyhine açılan bu davada davalı ... yönünden idari yargının yargı yolu bakımından görevsiz bulunması nedeniyle davalı ... yönünden davaya devam ederek esastan inceleme yapması gerekirken, yazılı olduğu şekilde davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle bozma neden ve şekline göre davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 18/05/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27974, Karar No: 2012/16727, Tarih: 08.10.2012

**6. Ceza Dairesi         2008/27974 E.  ,  2012/16727 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyizin kapsamına göre, hırsızlık suçundan kurulan hüküm ile sınırlı olarak yapılan incelemede:

5237 sayılı TCK’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden,bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a),(b),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkûmiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a),(b),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13815, Karar No: 2010/14728, Tarih: 24.12.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/13815 E.  ,  2010/14728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.01.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın Pozantı ilçesi Akçatekir Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında Beşoluk, Elmalı Boğazı, Nanelik, Topakardıç, Boyun, İladinli, Gedik, Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkesçe bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurova'ya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 24.12.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.