muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/14305, Karar No: 2020/2962, Tarih: 25.02.2020

Yapılan açıklamalar ve yasal düzenleme çerçevesinde gazeteciye yıllık izin kullandırmayan işveren izin ücretlerini iki kat olarak ödemelidir. Bu iki kat ödeme koşulunun işçinin izin talebine bağlı olarak geçerli sayılması, 5953 sayılı Yasa'nın emredici hükümlerine aykırıdır.

Öte yandan Yargıtay'ın yakın tarihli kararlarında, izin ücretinin dönem ücreti yerine son ücretten hesaplanması gerektiği yönündeki uygulaması, yıllık izin hakkının niteliğine daha uygundur. Gazetecinin yıllık izin hakkından feragat edemeyeceği 21. maddede düzenlendiğine göre, yıllık izin hakkı iş ilişkisinin devamı sırasında ücrete dönüşmez ve dinlenme hakkı olarak varlığını sürdürür. Gazetecinin geçmiş yıllara ait kullanmadığı izinleri daha sonraki yıllarda kullandırıldığında fiili izin kullanma dönemindeki ücret ödenmelidir. Örneğin gazeteciye 10 yıl öncesine ait yıllık izin kullandırıldığında, 10 yıl öncesine ait dönem ücreti ile izne ayrılması dinlenme hakkının özüne aykırıdır. İşçiye fiilen izin kullandığı dönem ücreti ödeneceğine göre yıllık izin ücretinin son ücrete evrilmesi, dinlenme hakkının doğası gereğidir.

Bu itibarla gazetecinin yıllık izin ücretinin son ücretten ve yine 5953 sayılı Kanun'un 21 ve 29. maddelerine göre iki kat olarak hesaplanması yönünde ilk derece mahkemesi kararı usul ve yasaya uygun olduğundan, gazetecinin çalışırken talebi olmadığı gerekçesiyle tek kat olarak hesabı gerektiği yönünde Dairemiz tarafından verilen bozma kararında yer alan 3 no'lu bendindeki Daire çoğunluk görüşüne katılamıyoruz. 25.02.2020
Yargıtay — Esas No: 2013/3697, Karar No: 2013/6978, Tarih: 27.11.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/3697 E.  ,  2013/6978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca Hisle ve Eziyet Çektirerek Öldürme

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 82/1-b, 53/1-a-b-c-d-e, 53/2-3, 63. maddeleri gereğince neticeten ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktül ...'i nitelikli öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma kararına uyularak verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde eksik incelemeye, sübuta, suç vasfına, haksız tahrike, TCK'nun 62. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 27/11/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

27/11/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ün huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukatlar ... ile ...'ün yokluklarında 28/11/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2020/1942, Karar No: 2021/1866, Tarih: 02.03.2021

**11. Hukuk Dairesi         2020/1942 E.  ,  2021/1866 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Karabük 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.02.2015 tarih ve 2014/281 E. - 2015/41 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirkete ait yolcu otobüsünün 12.02.2006 tarihinde arıza yapması nedeniyle yol kenarında bekleyen otobüse tedbirsizlik ve dikkatsizlik sonucu çarparak yuvarlanması sonucu araç içerisinde yolcu olan davacı ... 'ın ağır yaralanarak beden gücü kaybına uğradığını, araç sürücüsü...’ın tam kusurlu olduğunu, bu kaza nedeniyle manevi tazminat taleplerine ilişkin olarak açtıkları davada alınan adli tıp raporuna göre davacının %30,2 oranında meslekte kazanma gücünü kaybettiğini, ömür boyu sakat kaldığını, kaza sırasında yolcu olarak bulunan kişilerin kusura katılımının söz konusu olmadığı nedeni ile tazminatın tam kusura göre ödenmesi gerektiğini, yaşanan kaza sonrasında malul kalan davacının maddi zararı olduğunu ileri sürerek şimdilik 100,00 .- TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, belirsiz alacak davası şartları bulunmadığından davanın usulden reddi gerektiğini, esas bakımından davacıya 90.000,00.-TL tazminatın ödendiğinden davacının bir alacak hakkı kalmadığını, otobüs işleteninin davalı şirket olmayıp Eraydın Nakliyet Turizm İnşaat Ltd. Şti. olduğunu, talebin zamanaşımına uğramış olduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılamaya ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının talep edebileceği sürekli iş gücü kaybı tazminatı miktarının 138.926,02-TL olduğu ancak SGK Başkanlığı Emeklilik Hizmetleri Genel Müdürlüğü Primsiz Aylıklar Daire Başkanlığı'nın 09.12.2014 tarihli cevabi yazısına göre davacı ...' a geçirdiği trafik kazası sonucu sakatlanması nedeniyle 01.10.2016 tarihinden itibaren 13. derecenin 3. kademesi üzerinden 6. derece Türk Silahlı Kuvvetleri Vazife Malullüğü aylığı bağlanmış olduğu ve bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin 155.343,58-TL olduğu, bu miktarın belirlenen tazminat miktarından mahsup edilmesi gerektiği, söz konusu mahsup yapıldığında davacının talep edebileceği bir iş gücü kaybı tazminatı kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının vatani görevi sırasında acemi eğitimini tamamlayarak dağıtım izni bitimi asıl birliği emrine katılmak üzere giderken geçirdiği trafik kazası sonucu sürekli iş gücü kaybı düzeyinde yaralanması nedeniyle açılan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davacının maddi tazminat istemi, davacıya bağlanan Türk Silahlı Kuvvetleri Vazife Malullüğü aylığının peşin sermaye değeri mahsup edilmek sureti ile reddedilmiştir.

Trafik kazasında, yolcu durumunda olan davacı kusursuzdur. Davacı er olup, sivil yaşamında sigortalı çalışmasının bulunmadığı anlaşılmaktadır. Olay sırasında sürekli iş göremez biçimde yaralanmış ve SGK Vazife Malullüğü Tespit Kurulu kararı ile davacıya vazife malullüğü aylığı bağlanmıştır. Yargıtay 17. Hukuk Dairesi 16.07.2018 tarihli, 2015/13601 E., 2018/7200 K. sayılı dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi kararı uyarınca mahkemece, SGK’ dan dava konusu kazada davacıya bağlanan vazife malullüğü aylığının peşin sermaye değerinin, ödemenin niteliği ve ödemenin zarar sorumlusu davalıya rücu imkanı bulunup bulunmadığı ve SGK tarafından yapılan ödeme nedeniyle açılmış rücu davası bulunup bulunmadığı, açılmış ise akıbetinin ne olduğu sorulmuş, SGK’nın cevabı yazısı ile davacıya bağlanan vazife malul aylığı ve ikramiyesinin rücuya tabi olmadığı ve konuya ilişkin kurumlarınca açılan bir dava bulunmadığı anlaşılmıştır. 5510 sayılı Kanunun 39/2. maddesi gereğince, malullük, vazife malullüğü veya ölüm hali, kamu görevlilerinin veya er ve erbaşlar ile kamu idareleri tarafından görevlendirilen diğer kişilerin vazifelerinin gereği olarak yaptıkları fiiller sonucu meydana gelmiş ise, bu fiillerden dolayı haklarında kesinleşmiş mahkumiyet kararı olanlar hariç olmak üzere, sigortalı veya hak sahiplerine yapılan ödemeler veya bağlanan aylıklar için SGK tarafından kurumlarına ve ilgilere rücu edilmez. Bu itibarla rücuya tabi olmayan aylıkların peşin sermaye değerinin daimi işgücü kaybı tazminatından mahsup edilmemesi gerekir. Tazminat yükümlüsü olan davalı, davacının SGK’ dan yasa gereği aldığı aylığın ödeyecekleri tazminattan indirilmesini isteyemez. Davacıya verdikleri zararın tam karşılığını ona ödemekle yükümlüdürler. Bu nedenlerle, davacı yararına maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde rücuya tabi olmayan vazife malullüğü aylığının peşin sermaye değeri mahsup edilmek sureti ile maddi tazminat isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 02.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2730, Karar No: 2014/3997, Tarih: 18.09.2014

**1. Ceza Dairesi         2014/2730 E.  ,  2014/3997 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2013/171000

MAHKEMESİ : Tarsus 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİve No : 21/02/2013, 2012/35 (E) ve 2013/46 (K)

SUÇ : Kasten öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Ş.. A..’un maktül Fikret'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, takdiri indirim sebebinin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilerek kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, takdiri indirimin uygulanması gerektiğine ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa, dosya içeriğindeki delillere ve sanık Şirin'in aksi sabit olmayan savunmasının içeriğine göre; sanığın, olay tarihinde Berdan Irmağı kenarına balık tutmaya giden mağduru görerek sohbet etmek amacıyla yanına yaklaştığı, maktülün dört adet oltası bulunması nedeniyle bir tanesini de kendisinin kullanmak istediğini söylediği, bu talebe sinirlenen maktülün sinkaflı şekilde "defol git, şerefsizin oğlu" diyerek hakaret etmesinin yarattığı hiddetin etkisinde kalan sanığın, üzerinde taşıdığı bıçağı çıkartarak göğüs ve sırt bölgelerinden toplam 24 darbeyle yaralamak suretiyle maktülün ölümüne sebebiyet verdiği olayda;

1- Sanığın kendisine hakaret edilmesine sinirlenerek art arda gerçekleştirdiği bıçak darbeleriyle maktülü öldürmüş olması karşında, canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçunun unsurları oluşmadığı anlaşıldığı halde, TCK'nın 81/1 maddesi yerine vasıfta yanılgıya düşülerek TCK'nın 82/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Sanığın aksi sabit olmayan savunmasında, maktülden kendisine yönelik olarak gerçekleştirilen ve haksız tahrik teşkil eden sözlerin etkisinde kalarak atılı suçu işlediğini beyan etmesi nedeniyle, hakkında verilen cezadan TCK'nun 29. maddesi uyarınca asgari oranda indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi olan hükmün CMUK.nun 321 maddesi uyarmca tebliğnamedeki düşünceye uygun ancak kısmen farklı gerekçeyle BOZULMASINA, bozma sebepleri ve tutuklulukta geçen süre dikkate alındığında sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 18/09/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12714, Karar No: 2013/15405, Tarih: 30.10.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/12714 E.  ,  2013/15405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: Tapu iptali ve tescil

KARAR

Birleşen 2009/21 Esas sayılı dosya ile kayıt maliklerinden ... mirasçıları aleyhine açılan dava uyarınca; kayıt maliklerinden ... mirasçılarından ... 'ın (... ) vukuatlı aile nüfus kayıt örneğinin temin edilip dosyasına eklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 30.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2539, Karar No: 2016/8611, Tarih: 28.04.2016

**2. Hukuk Dairesi         2016/2539 E.  ,  2016/8611 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili Av.... 29.02.2016 tarihinde UYAP kanalı ile gönderdiği dilekçesiyle davadan feragat ettiğini bildirdiğinden bu husus gözetilerek bir karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda gösterilen sebeple hükmün BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 28.04.2016 (Perş)
Yargıtay — Esas No: 2012/6112, Karar No: 2014/4264, Tarih: 01.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6112 E.  ,  2014/4264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2005/6649, Karar No: 2005/7032, Tarih: 09.06.2005

1. Hukuk Dairesi 2005/6649 E., 2005/7032 K.

**1. Hukuk Dairesi 2005/6649 E., 2005/7032 K.**

**- ELATMANIN ÖNLENMESİ DAVASI**- 2981 S. İMAR VE GECEKONDU MEVZUATINA AYKIRI YAPILARA UY... [ Madde 22 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı vekili, idarenin maliki bulunduğu 11 parsel sayılı taşınmaza davalının bina yapmak suretiyle elattığını ileri sürerek elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerinde bulunmuştur.

Davalılar, tapu tahsis belgelerinin bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalıların tapu tahsis belgelerinde belirtilen yeri kullandıkları gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; tetkik hakiminin raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Mahkemece, clavanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 11 parsel sayılı taşınmazın kayden davacı ve dava dışı Belediye'ye ait bulunduğu imarla oluşan bu parselin öncesinde kadastral parsellerde davalılar yaranna tapu tahsis belgesi bulunduğu, halen geçerliliğini koruyan belgeden kaynaklanan hakkın, imar parselinde beyanlar hanesinde gösterildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; imar ve gecekondu mevzuatına aykın olarak İnşa edilen ve 2981 sayılı Kanunun 2. maddesinde belirtilen yerlerde inşa olunmuş yapılar hakkında adı geçen kanun ve bu kanuna değişiklik getiren 7.6.1986 tarihinde yürürlüğe giren 3290 sayılı Kanun hükümleri gözönüne alınmak suretiyle olaya çözüm getirilmelidir.

3290 sayılı Kanunun 13. maddesi ile değişen 2981 sayılı Kanunun 22. maddesinin (b) bendinde 2981 sayılı Kanunun kapsamına giren yapılarla ilgili olarak yargı mercilerinde açılmış davaların yürütülemeyeceği gibi, hakla-nnda evvelce yıkım kararı alınmış ve kesinleşmiş olan yıkım işlemlerinin de bu kanuna göre işleme tabi tutulacağı belirtilmiştir. Bunun istisnası ise çekişme konusu yapının özel kişiye ait gayrimenkul üzerine yapılmış olmasıdır. Özel kişiler arasında yıkımın önlenmesi konusunda anlaşma sağlanamıyorsa, bu çeşit yapının yıkımı engellenemeyecektir,

Hal böyle olunca, yukarda öngörülen yasal düzenlemeler gözetilerek davanın durdurulmasına karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davacı vekilinin temyiz itirazlan yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü HUMK.'nun 428. maddesi gereğince (BOZULMASINA), alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 9.6.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1231, Karar No: 2019/5226, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/1231 E.  ,  2019/5226 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili avukat....... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Davanın kabulüne dair verilen karar, Dairece, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersizliğinden sözedilip, yeni bir rapor alınması gereğine değinilerek bozulmuş, bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucu, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanunu'nun 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde düzenlemesi dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürürlüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Daire'nin önceki bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılmak üzere, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2. bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 2.037,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2009/476, Karar No: 2009/589, Tarih: 23.12.2009

**Hukuk Genel Kurulu         2009/2-476 E.  ,  2009/589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Üsküdar 5.Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09.06.2009

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Üsküdar 5. Asliye Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 03.04.2007 gün ve 2004/63 E.-2007/93 K. sayılı kararın incelenmesi taraf vekillerince istenilmesi üzerine, Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 07.10.2008 gün ve 2007/16912 E.-2008/12743 K.  sayılı ilamı ile; (...Davalı asıl dava ve birleşen davaya karşı süresi içerisinde zamanaşımı def'ini ileri sürmüştür.

Zamanaşımı def'i davanın esası hakkında her türlü muameleye manidir. Bu sorun halledilmeden davanın esası incelenemez. (11.1.1940 tarihli 15/70 sayılı İçt. Bir. Kararı)

Davalı tarafından ileri sürülen zamanaşımı def'i konusunda olumlu olumsuz bir karar verilmeden işin esasının incelenmesi usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozalarak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Taraf vekilleri

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulu’nca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava ve birleşen dava, murisin verdiği vekâletname uyarınca yapılan taşınmaz satış bedelinin ödenmesi istemine ilişkindir.

Davacılar 12.02.2004 tarihinde açtıkları ilk kısmi davalarında; tarafların ortak murisi E. G..’nun hayatta iken dava dışı yüklenici N. Ö.. ile 31.12.1991 tarihli düzenleme şeklinde arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladığını, sözleşme uyarınca; murisin hissedarı olduğu 8 ve 15 parsel sayılı taşınmazların %50’şer hisselerini yükleniciye devrettiğini, murisin daha sonra da davalı mirasçı Z. G..yu vekil tayin ettiğini, Z. G..’nun 29.06.1994 tarihli vekâletnamedeki yetkisine dayanarak 8 parselde kalan 1/5 hisseyi dava dışı A. Ö..’a, 15 parselde kalan 1/10 hisseyi ise S. Ö..’a 08.02.1996 tarihinde sattığını, ayrıca 09.02.1996 tarihli düzenleme şeklindeki beyan ve taahhütnamelerle, inşaat sözleşmesi gereği murise isabet edecek villa hakkını adı geçenlere devrettiğini; aynı gün düzenlediği feragatname ile inşaat sözleşmesinden dolayı yükleniciyi ibra ettiğini, ancak davalı vekilin aldığı paraları murise veya davacılara vermediğini, muris E. G..nun 19.12.1997 tarihinde vefat ettiğini belirterek, fazlaya dair hakların saklı kalması kaydıyla davalının aldığı paranın müvekkillerine düşen hissesinin şimdilik 3.500 Amerikan Dolarına isabet eden kısmının, feragatin yapıldığı 09.02.1996 tarihinden itibaren yabancı para borçlarına uygulanan yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara ödenmesine, yabancı paraya ilişkin taleplerinin reddi halinde şimdilik 5.000,00 YTL. nin feragat tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.