muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/14905, Karar No: 2015/15060, Tarih: 22.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/14905 E.  ,  2015/15060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kat malikleri kuruluna aykırı yapılan tadilatların eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... vd. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, kat malikleri kurulu kararına aykırı olarak yapılan tadilatların eski hale getirilmesini istemiştir. Mahkemece davanın ... ve.... yönünden reddine, ... yönünden kabulüne karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-Mahkemenin ilk kararı, Dairemizin 12.04.2011 gün ve 2011/1334-4887 sayılı kararı ile "Onaylı mimari projeye aykırı olarak çatı katında yapılan değişikliklerin eski hale getirilmesi için 05.06.2007 günü dava açılmış ve....’e husumet yöneltilmiş ise de, tapu kayıtlarının incelenmesinden, söz konusu bağımsız bölümün 31.01.2006 tarihinde ...’a satıldığı anlaşılmakta olup....’in pasif husumet ehliyeti olmadığı düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir." gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyulmuş ise de, gereği tam olarak yerine getirilmemiştir. Mahkemenin bozmaya uyması ile, bozma kararı lehine olan taraf yararına usuli kazanılmış hak doğar. Mahkeme yönünden ise uyulan bozma kararında gösterilen şekilde karar vermek yükümlülüğü oluşur. Yargıtay bozma ilamında sair temyiz itirazları reddedildiğine ve çatıya çıkış için bağımsız çıkış merdiveni yapılması yönünden bir bozma bulunmadığına göre mahkemece bozma çerçevesinde salt davalı.... yönünden pasif husumet yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmesi gerekirken Yargıtay bozma ilamında yer almayan konularda da araştırma yapılarak yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Davanın niteliği gereği karar tarihindeki maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken davalı yararına takdiren 300 TL vekalet ücretine hükmedilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazlan bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428,maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6845, Karar No: 2019/11040, Tarih: 23.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6845 E.  ,  2019/11040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait kamyonetin camını kırarak içerisinden pazar önlüğü ile 5,5 TL paranın anlaşılması karşısında: suça konu pazar önlüğünün değer tespiti yapılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait kamyonetin camını kırarak içerisinden pazar önlüğü ile 5,5 TL paranın anlaşılması karşısında: suça konu pazar önlüğünün değer tespiti yapılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Suça sürüklenen çocuğun yakalandığında suçunu ikrar edip çaldığı 5,5 TL para ve pazar önlüğünü çaldığı yeri göstererek teslim ettiği, müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanında 10,00 TL ve pazar önlüğünün çalındığını, kovuşturma aşamasında da pazar önlüğü ile 5,5 TL paranın kendisine iade edildiğini iade edilen para dışında çalınan başka bozuk para olup olmadığını bilmediğini beyan etmesi karşısında, tam iade sağlanmış olduğunun kabulüne göre, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nun 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-İstihdam edilmesi ve bir engel bulunması halinde görevlendirilmesi gereken sosyal çalışma görevlilerinin 18 yaşından küçük suça sürüklenen çocuğun özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyeceği sosyal inceleme raporu nedeniyle ödenecek ücretin suça sürüklenen çocuğa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'ye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8535, Karar No: 2019/4761, Tarih: 09.04.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/8535 E.  ,  2019/4761 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 51/1, 3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hâkimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceği ve denetim süresi yükümlülüklere uygun veya iyi hâlli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı bildirilirken, dayanak teşkil eden uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 6.bendinin başına "TCK'nın 51/7. maddesi uyarınca" ibaresi, yine hükmün 7. bendinin başına "TCK'nın 51/8. maddesi uyarınca" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6794, Karar No: 2014/897, Tarih: 11.02.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6794 E.  ,  2014/897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bartın 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/07/2012

NUMARASI : 2011/182-2012/402

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 29.05.2013 gün ve 2938 Esas, 3581 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı K.. Ç.. tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin, davalı K.. Ç..'ten S.S. .... Konut Yapı Kooperatifi'ndeki hak ve hissesinin tamamını devralmasına rağmen davalıların, bu taşınmazı boşaltmadıklarını ileri sürerek, davalıların müdahalelerinin önlenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı K.. Ç.., kooperatifteki hissesine isabet eden taşınmazı ipotek ettirerek davacıdan borç aldığını, ilerleyen zamanlarda davacının kendisinden parça parça para istemeye başladığını, davacıya para ödemesi karşılığında teminat istemesi üzerine davacı ile aralarının bozulduğunu ve dairenin tahliyesini istediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı K.. Ç.., taşınmazla ilgisinin olmadığını, farklı bir yerde oturduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davalılardan K.. Ç..'in hissesini davacıya devrettiği, ilgili kooperatifçe devrin kabul edilerek karara bağlandığı, her ne kadar davalı tarafından, devrin aslında bir teminat olduğu belirtilmiş ise de resmi kayıt ve devirler karşısında aksi yöndeki savunmaya itibar edilemeyeceği, davalı Kürşat'ın dairede haksız olarak oturduğunun sabit olduğu, K.. Ç..'in ise sözkonusu yerde hak sahibi olmadığı, taşınmaza müdahalesi olduğunun ispat edilemediği gerekçesiyle, davalı K.. Ç.. yönünden davanın kabulüne, davalı K.. Ç.. hakkında açılan davanın reddine dair verilen karar, davalı K.. Ç..'in temyiz istemi üzerine Dairemizin 29.05.2013 tarih, 2938 Esas, 3581 Karar sayılı ilamıyla onanmıştır.

Davalı K.. Ç.., karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı K.. Ç..'in karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 11.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12548, Karar No: 2012/15904, Tarih: 06.07.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/12548 E.  ,  2012/15904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fark ücret alacağı, ilave tediye, ikramiye, yemek bedeli ve temizlik yardımı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 06.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3623, Karar No: 2018/7520, Tarih: 13.12.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/3623 E.  ,  2018/7520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü :

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.12.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25332, Karar No: 2013/22507, Tarih: 16.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/25332 E.  ,  2013/22507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı iş yerinde uluslar arası tır şoförü olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, asgari ücret ve sefer başına 450 Euro yolluk aldığını iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram- genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının iş yerinden kendi isteği ile ayrıldığını, talep konusu alacakların yerinde olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdinin haklı nedenle sona erdirildiği hususunun davalı işveren tarafından ispatlanamadığı gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı uluslar arası tır şoförü olup, mahkemece ulusal bayram genel tatil ücretine hükmedilmiştir. Ancak davacının yurt dışı giriş – çıkış pasaport kayıtlarının ilgili Emniyet Müdürlüğün'den getirtilerek ulusal bayram, genel tatil günlerinde çalışıp çalışmadığının tespiti ile ücretin tayin edilmesi gerekirken, araştırma yapılmaksızın davacının tüm ulusal bayram, genel tatil günlerinde çalıştığının kabul edilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10559, Karar No: 2015/1346, Tarih: 19.02.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/10559 E.  ,  2015/1346 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, .... Köyü çalışma alanında bulunan, 108 ada 158, 110 ada 90, 111 ada 47, 48, 49, 62, 67, 84, 125 ada 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazlar tapu kaydı nedeniyle, 107 ada 36, 69, 71, 109 ada 83, 110 ada 22, 117, 135, 170, 111 ada 36, 44, 94 ve 122 ada 6 parsel sayılı taşınmazlar ise kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adlarına tespit edilmişlerdir. Davacı ... çekişme konusu taşınmazların müşterek muris ....’den intikal ettiği ve terekenin usulünce taksim edilmediği iddiasıyla, miras payı oranında adına tescil istemiyle ayrı ayrı dava açmıştır. Mahkemece davalar birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne çekişme konusu 107 ada 36, 69, 71, 109 ada 83, 110 ada 22, 117, 135, 170, 111 ada 36, 44, 94 ve 122 ada 6 parsel sayılı taşınmazlar 128 pay kabul edilerek 32 payının davacı ..., 96 payının miras payları oranında davalılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, yargılama sırasında ölen davalı ...’in bir kısım mirasçıları tarafından temyiz edilmiştir.

1- 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca, kadastro hakimi taşınmaz malların sınırlarını arazi ve harita üzerinde belirterek hukuki durumlarını tespit etmek suretiyle 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun ön gördüğü tapu sicilini oluşturmak; doğru, uygulanabilir, açık ve infazda tereddüt doğurmayacak nitelikte hüküm kurmakla yükümlüdür. Davacı tarafça dava konusu yapılan, 108 ada 158, 110 ada 90, 111 ada 47, 48, 49, 62, 67, 84, 125 ada 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazlar hakkında davacı tarafın bu taşınmazlar yönünden davayı takip etmediği de göz önüne alınarak hüküm kurulması gerekirken mahkemece olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması usul ve yasaya aykırı olup, temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA,

2- 107 ada 36, 69, 71, 109 ada 83, 110 ada 22, 117, 135, 170, 111 ada 36, 44, 94 ve 122 ada 6 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının incelemesine gelince; mahkemece, çekişmeli taşınmazların tarafların müşterek murisi....'ten geldiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği, davacının da miras payının bulunduğu kabul edilmek sureti ile yazılı şekilde karar verilmiş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli değildir. Davacı taraf, çekişmeli taşınmazların müşterek muris ....’ten intikal olup taksim edilmediği kendisinin de miras payının bulunduğunu iddia etmiş, davalı taraf ise çekişmeli taşınmazların müşterek murisleri .....'in murisi .'dan intikal ettiğini, ...'ın .... dışındaki diğer mirasçılarının payını satın aldıklarını, ayrıca ... payının da ...'in sağlığında kendilerine devredildiğini iddia etmişler ve bu pay devirlerine ilişkin dosyaya 09.04.1960, 01.09.1969, 02.02.1970, 02.09.1969 tarihli köy satış senetleri sunmuşlardır. Mahkemece, temyize konu taşınmazların öncesinin müşterek muris ...'e mi yoksa, ...'in babası kök muris ...'a mı ait olduğu, 'a ait ise 'ın ... dışındaki mirasçılarının payının davalı tarafça satın alınıp alınmadığı, müşterek muris ...'e ait ise ...'in sağlığında davalılara satıp zilyetliği devredip etmediği hususları yeterince araştırılıp saptanmamış, davalıların dayanağı olan satış senetleri değerlendirilmemiştir. Eksik inceleme, araştırma ve değerlendirmeye dayanılarak hüküm verilemez. O halde mahkemece doğru sonuca ulaşılabilmesi için, mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişiler, taraf tanıkları ve fen bilirkişi huzuru ile yeniden keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişiler ile taraf tanıklarından temyize konu çekişmeli taşınmazların müşterek muris ...'ten mi yoksa kök muris ...'dan mı geldiği, 'dan geliyor ise, terekesinin taksim edilip edilmediği, 'ın ... dışındaki mirasçılarının payının davalılarca satın alınıp alınmadığı, müşterek muris ... payının da ...'in sağlığında davalılara satılıp zilyetliğin devredilip edilmediği, kimin ne zamandan beri ne şekilde kullandığı, taşınmazlarda zilyet olanların zilyetliğinin tereke adına olup olmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı; beyanlar arasında çelişki bulunması halinde giderilmeye çalışılmalı, davalıların tutundukları satış senetleri mahallinde uygulanarak çekişmeli taşınmazları kapsayıp kapsamadığı belirlenmeli, fen bilirkişisinden keşfi takibe imkan verir rapor alınmalı, bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Belirtilen şekilde araştırma ve inceleme yapılmadan yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalıların temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 19.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13656, Karar No: 2016/6328, Tarih: 27.04.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/13656 E.  ,  2016/6328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal etme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Hüküm fıkrasında 15-18 yaş aralığında olan suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 31/3 maddesi yerine, 31/2 maddesinin uygulama maddesi olarak gösterilmesi, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakkında katılan ..., müştekiler ... ve ...'e karşı işlediği iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hakkında katılan ..., müştekiler ... ve ...'e karşı işlediği hırsızlık suçu nedeniyle verilen hükme yönelik yapılan temyiz isteminin incelenmesine gelince ise;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla