muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5110, Karar No: 2016/51, Tarih: 11.01.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/5110 E.  ,  2016/51 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 26.02.2010 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi verilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; talebin reddine dair verilen 06.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Dava, ..... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/547 Esas sayılı dosyasında 01.03.2006 tarihinde verilen yetki belgesine göre kayıt maliki "........."ın mirasçılık belgesinin çıkartılması için verilen yetki belgesine dayanılıp bu şahsın ....... olduğu beyan edilerek açılan mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece, nüfus müdürlüğünün 10.02.2014 tarihli ve 212 sayılı cevabi yazısına göre kök muris ........, eşi ...... ve oğlu ............'in nüfus kayıtlarında yer alan ölüm araştırmasının 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 33. maddesi gereğince gerekli tahkikatın yapılamadığının bildirildiği bu kişilerin ölüm kaydı kütüklere işlenmedikçe veya mahkeme hükmü ile kişinin ölmüş olduğu belirlenmedikçe dar yetkili sulh hukuk mahkemesince kişinin sağ olduğunun kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

TMK'nın 30. maddesinde doğum ve ölümün nüfus sicilindeki kayıtlarla ispat olunabileceği, nüfus kütüklerinde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde gerçek durumun her türlü delille kanıtlanabileceği belirtilmiştir. Hukukumuzda çekişmeli yargıya tabi davalarda taraflarca hazırlama ilkesi geçerli olup, hakim tarafların talepleriyle bağlıdır. Hakim, talepte bulunan tarafların iddia ettiği olaylar ve ileri sürdüğü deliller ile yetinerek karar vermek zorundadır. Çekişmesiz yargıya tabi davalarda ise re'sen araştırma prensibi egemendir. Hasımsız açılan ve çekişmesiz yargıya tabi olan davalarda verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmediği gibi bu kararlar açılacak bir iptal davası sonucunda değiştirilebilir veya ortadan kaldırılabilir.

Somut olaya gelince; mirasçılık belgesi istenen .....'in ve eşi ...... ile oğlu ........'in vefatının tespiti için dava açmak üzere davacı vekiline süre ve yetki verilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir.

Mahkemece, belirtilen husus gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatıran iadesine, 11.01.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5802, Karar No: 2016/239, Tarih: 19.01.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/5802 E.  ,  2016/239 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk Mahkemesi (Tic.Mah.Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesi nedeniyle iş bedeli olarak verildiğe belirtilen çeklerden iki tanesi nedeniyle menfi tespit istemine ilişkin olup, mahkemenin yetkisizlik kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, 25.05.2012 keşide tarihli 50.000,00 TL bedelli ve 25.05.2012 keşide tarihli 50.000,00 TL bedelli olmak üzere toplam 100.000,00 TL bedelli iki çeke ilişkin olarak eser sözleşmesine konu edimin tam olarak yerine getirilmediği ve bu nedenle çeklerin bedelsiz olduğu iddiasıyla borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiş, davalı taraf davaya cevap vermemiş, mahkemece 13.10.2011 tarihli sözleşmede Antalya Mahkemelerinin yetkili olduğunun belirtildiği bunun kesin yetki olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Taraflar arasındaki sözleşmede, sözleşmenin konusu akaryakıt istasyonu, kanopi ve tonoz inşaatı yapım işi olarak belirtilmiş olup, nitelikçe sözleşme tarihine göre uygulanması gereken 818 sayılı Borçlar Kanunu (BK) 355 vd. maddelerde düzenlenen eser sözleşmesi niteliğindedir. Dava 2004 sayılı İcra İflas Kanunu (İİK) 72. maddeye göre icra takibinden önce açılmış menfi tespit davasıdır.

6100 sayılı HMK hükümlerine göre: Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir (HMK 19/1). Yetkinin kesin olmadığı davalarda yetki itirazı cevap dilekçesinde ileri sürülmek zorundadır; aksi hâlde dinlenemez (HMK 117/1). Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir (HMK 19/4).

Yetki sözleşmesini düzenleyen HMK'nın 17. maddesinde "tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır" düzenlemesine yer verilmiştir. Taraflarca aksi kararlaştırılabilen bir hususun kamu düzenine ilişkin olduğundan söz edilemez. Kamu düzenine ilişkin olmadığı için buradaki yetki, HMK 114/1-ç maddede düzenlenen dava şartı niteliğinde kesin yetki değildir. Taraflar aralarındaki sözleşmeyi her zaman değiştirebilir ve bazı hükümlerini de ortadan kaldırabilirler. Dava yetki sözleşmesinde belirtilenden başka yerde açılmış ve süresinde yetki itirazında bulunulmamış ise artık önceki yetki sözleşmesini ortadan kaldıran yeni bir yetki sözleşmesi kurulduğu ve dava açılan mahkemenin yetkili hale geldiğinin kabulü gerekir. HMK 17. madde açıkça tarafların iradesine önem verirken yetki sözleşmesindeki mahkemenin kesin yetkili olduğu ve bu yetkisinin taraflarca ortadan kaldırılamayacağı şeklinde bir sonuca ulaşılması da mümkün değildir. Anlatılanların sonucu olarak sözleşmedeki mahkemenin münhasır yetkisi davalının yetki itirazında bulunulması halinde mahkemece dikkate alınması gerekir ise de bulunulmamış ise mahkemece kendiliğinden gözetilemez.

Somut olayda taraflar tacir olup HMK yürürlüğe girdikten sonra yapılan yetki sözleşmesi geçerlidir. Bu yetki sözleşmesi ile çekteki ödeme yeri ve sözleşmenin ifa yeri olan Pazarcık ilçesinin yetkisi ortadan kalkmış ve Antalya mahkemeleri münhasır yetkili hale gelmiş ise de bu dava şartı niteliğinde kesin yetki değildir. Bu nedenle ancak sözleşmenin tarafı olan davalının yetki itirazında bulunması halinde mahkemece dikkate alınabilir. Davalı tarafın mahkemenin yetkisine ilişkin bir itirazı bulunmadığından davanın açıldığı Pazarcık mahkemesi HMK 19/4. maddeye göre davaya bakmaya yetkili hale geldiği halde yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı iş sahibi vekilinin temyiz itirazının kabulüyle hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 19.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4821, Karar No: 2014/16354, Tarih: 23.10.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/4821 E.  ,  2014/16354 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ISPARTA 2. SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/12/2013

NUMARASI : 2013/565-2013/1048

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ....raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davacının iddiasının sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulü ile, 50 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında “M.. K..Ş... olarak kayıtlı kaydın “Hü.. kızı Ş.. Al.. şeklinde düzeltilmesine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; avlulu ev vasıflı 48 ada 50 parsel sayılı taşınmazda “M...K... Ş...”nin 281/1344 oranında paydaş olduğu, davacının bu kişinin mirasbırakanı “Hüseyin kızı Ş..A....” olduğunu ileri sürerek kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istemiyle eldeki davayı açtığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez. Şöyle ki, mahkemece kolluk marifetiyle yapılan araştırmaya, eksik bilgi nedeniyle tespit yapılamadığı şeklinde cevap verildiği, nüfus müdürlüğünce aynı kişi olup olmadığının belirlenemediğinin bildirildiği, mahkemece çekişme konusu taşınmazın kim ya da kimlerin tasarrufunda olduğu konusunda herhangi bir araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Hal böyle olunca; çekişme konusu taşınmazın paydaşlarından “M...arısı Ş...ile davacının miras bırakanı “H... kızı Ş...A....ın aynı kişi olup olmadığı yönünde kolluk marifetiyle araştırma yapılması, gerektiğinde keşif yapılmak suretiyle taşınmazın kim ya da kimlerin tasarrufunda olduğunun saptanması, varsa tespit bilirkişilerinin beyanının alınması, dayanak belge ve nüfus kayıtları irdelenmek suretiyle taşınmazın diğer tespit malikleri ile davacının murisinin bağı bulunup bulunmadığının belirlenmesi ve yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda davacının miras bırakanı ile kayıt malikinin aynı kişiler olup olmadığının mülkiyet nakline sebebiyet vermemek bakımından tereddüde yer bırakmayacak şekilde açıklığa kavuşturulması ve hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4362, Karar No: 2012/2455, Tarih: 29.03.2012

**23. Hukuk Dairesi         2011/4362 E.  ,  2012/2455 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki kayıt kabul davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı kooperatiften alacaklı olan eski üyelerin, alacaklarını müvekkiline temlik ettiklerini, davalı hakkında başlatılan takiplerin davalının itirazı üzerine durduğunu, bilahare takiplerden feragat edilerek temlik alınan tüm alacaklar için tek bir takip başlatıldığını, davalının itirazı üzerine takibin durduğunu, borç aslına itiraz edilmediğini, itirazın haksız olduğunu ileri sürerek, itirazın iptaline, takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında davalının iflası üzerine dava kayıt kabul davasına dönüşmüştür.

Davalı vekili, müvekkili aleyhine daha evvel başlatılan takiplerin itiraz üzerine durduğunu, açılan itirazın iptali davalarının derdest olduğunu, bu nedenle sonradan başlatılan takibin mükerrer yapıldığını, davacı tarafından temlik alınan alacağın miktarı konusunda müvekkili kooperatif ile eski üyeler arasında ihtilaf bulunduğunu, davacının kötüniyetli olduğunu savunarak, davanın reddini, % 40 kötüniyet tazminatının davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı alacağının, davalı kooperatifin eski üyesi olan kişilerin kooperatife yaptıkları aidat ödemelerinden kaynaklandığı, davacı tarafından temlik alınan aidat ödemelerinin bilançonun onaylandığı 16.05.2004 tarihli genel kurul toplantı tarihinden bir ay sonra 17.06.2004 tarihinde muaccel olduğu, iflas tarihi itibariyle hesaplanan 189.165,94 TL davacı alacağının, 107.886,16 TL'sinin iflas masası tarafından kabul edildiği, bakiye, 81.279,78 TL alacak, 1.063,00 TL icra masrafı ve 13.975,00 TL vekalet ücreti kaldığı, buna göre masaya kaydı gereken alacak miktarının 96.317,78 TL olduğu, iflas kararının kesinleşmesi ile takipler düştüğünden icra inkar ve kötü niyet tazminatı taleplerinin yerinde olmadığı, ... Asliye 9 ncu Ticaret Mahkemesi'nin 2010/341 esasında kayıt kabul davası açılmış ise de iş bu davanın daha önce açıldığı ve bu nedenle davanın reddini gerektirir bir sebep bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne, 96.317,78 TL alacağın iflas masasına kayıt ve kabulüne, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1) Dava, müflis kooperatifin eski ortaklarının çıkma payı alacaklarını temlik alan davacının bu alacağının iflas masasına kayıt ve kabulü istemine ilişkindir. 1163 sayılı Kanun’un 98'nci maddesi uyarınca bu kanunda hüküm bulunmayan hallerde Türk Ticaret Kanunundaki anonim şirketlere ait hükümler uygulanır. TTK'nun 329'ncu maddesinde, belli istisnalar haricinde şirketin kendi hisse senetlerini temellük edemeyeceği öngörülmüş,

buna paralel olarak TTK'nun 405/2 maddesinde ise "Pay sahipleri sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemezler; tasfiye payına müteallik hakları mahfuzdur." hükmüne yer verilmiştir. Bu nedenle, anonim şirket ortağı ödediği sermaye miktarı için şirketten alacaklı olmaz. Zira, ortakların payları için yapılan ödemeler ortaklığın sermayesini oluşturur. Sermaye payı ise ortaklığa verilmiş bir borç olmadığından ortaklığın iflası halinde ortaklar kural olarak iflas alacaklısı olamazlar. Diğer bir anlatımla, ortaklar ödedikleri sermaye borcunu iflas masasına alacak olarak kaydettiremezler. Ancak, pay cetveline göre paylaşım yapıldıktan sonra ve İİK'nun 196'ncı maddesi uyarınca faiz ödemelerinden sonra masada para kalması halinde pay sahiplerine ödeme yapılması mümkündür. Mahkemece bu ilkeler gözetilerek ve temlik olunan alacağın sermeye alacağı kapsamında değerlendirilmesi gerekip gerekmediği tartışılmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

2)Bozma neden ve şekline göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 29.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/684, Karar No: 2016/4340, Tarih: 28.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/684 E.  ,  2016/4340 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, eziyet, kasten yaralama, hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal, tehdit

HÜKÜM : Tehdit suçundan karar verilmesine yer olmadığı, diğer atılı suçlardan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin sadece tehdit suçuna yönelik olduğu anlaşılmakla, mahkemece sanık hakkında tehdit suçundan dava açılmadığı gerekçesiyle karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, iddianamede sanığın mağdureye karşı "...boşanma davası açmayacaksın, açarsan annene sana yaptığım işkenceleri yaparak öldürürüm şeklindeki sözlerle tehdit suçunu işlediği" belirtilerek tehdit suçundan kamu davası açıldığı dikkate alınarak sanık hakkında tüm deliller değerlendirilerek sonucuna göre, tehdit suçundan hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının hakaret suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ile müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, eziyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, eziyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın mağdureye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, eziyet, şantaj, özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarına ilişkin temel cezalar belirlenirken 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesinde yedi bend halinde sayılan hususlar ile aynı Kanunun 3/1. maddesinde yer alan "Suç işleyen kişi hakkında işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı ceza ve güvenlik tedbirine hükmolunur." şeklindeki kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar değerlendirildiğinde, mahkemece hakkaniyet ve orantılılık ilkesi gözetilip anılan suçlar için kanun maddelerinde gösterilen alt sınırlardan uygun bir miktar uzaklaşılmak suretiyle cezaların belirlenmesi gerekirken, dosya içeriğiyle uyuşmayacak şekilde alt sınırlardan hükümler kurulması,

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçunu silahla ve değişik zamanlarda birden fazla işleyen sanık hakkında TCK'nın 102/3-d ve 43/1. maddelerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

05.07.2012 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun 81. maddesi ile TCK'nın 134. maddesinde yapılan değişiklik dikkate alınarak, TCK'nın 7/2. maddesi gereğince, suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek sonuç cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması suretiyle hüküm tesisi gerektiği gözetilmeden, suç tarihinden sonra yürürlüğe giren TCK'nın 134. maddesinin uygulanması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Sanığın suçta kullandığı kelepçe ile anahtarı mağdureye ait olduğundan, mağdureye iadesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ile müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.