muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17102, Karar No: 2017/20300, Tarih: 03.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2015/17102 E.  ,  2017/20300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesini işçilik alacakları ödenmediği için feshettiğini beyan ederek davalıdan kıdem tazminatı, harcırah, yıllık izin, ücret alacaklarını talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalılar, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşçinin ödenmeyen işçilik hakları sebebiyle iş sözleşmesini haklı olarak feshedip feshetmediği, dolayısıyla işçiye ödenen aylık ücretlerin belirlenmesi taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Tır şoförleri yurtiçinde veya yurtdışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Uluslararası alanda çalışan tır şoförlerinin ücretleri genelde asgari ücret ve sefere bağlı prim esasına göre belirlenmektedir. Bazı işveren uygulamalarında ise garanti ücret olarak adlandırılan asgari ücret ödenmeyip, sadece sefere bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu ihtimalde de tır şoförünün ücreti salt sefer primlerinden oluşur.

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, ... geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir.

Uluslararası taşımacılık işinde çalışan tır şoförünün aylık ücretinin tartışmalı olması durumunda, tarafların ikame ettikleri delillerle kesin bir sonuca ulaşılamaması halinde ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşları ile gerektiğinde sendikalardan ücret araştırması yapılmalıdır. İşçinin çalıştığı süre içinde taşıma işini gerçekleştirdiği ülkeler belirtilerek sefer başına ne kadar ücret alabileceği belirlenmeli ve dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

Sefer primi hesabı yönünden işçinin aylık veya yıllık sefer sayılarının tartışmalı olması ve bu konunun diğer delillerle kesin olarak kanıtlanamaması durumunda işçinin yurda giriş ve çıkış kayıtları emniyet birimlerinden getirtilmeli ve buna göre değerlendirme yapılmalıdır.

Yurtdışı sefer primi, ücretin eki olmayıp ücret niteliğinde olmakla tazminata esas ücrette doğrudan dikkate alınır. Ücretin asgari (garanti) ücret ve sefer primi toplamından oluşması durumunda, işçinin ayda kaç sefer yaptığı belirlenerek aylık sefer primi ile asgari ücretin toplamı üzerinden tazminata esas ücret tespit olunur. Yurtdışına çıkış periyodunun değişkenlik göstermesi ve gidilen ülkeye göre sefer priminin değişmesi halinde, işçinin bir yılda yapmış olduğu seferlere göre aldığı prim tutarları toplamının bir güne bölünmesi suretiyle günlük tazminata esas ücret belirlenir.

Somut olayda, davacı yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, ücretlerinin de ödenmediğini, asgari ücret maaş ve yurtdışı harcırahlarının ödenmediğini belirterek iş sözleşmesini haklı olarak feshettiğini beyan etmiştir.

Mahkemece aldırılan bilirkişi raporuna göre davacının ücret ve harcırah alacağının bulunmadığının tespit edildiği, yıllık izin alacağı bulunmasının ise, tek başına davacı işçiye derhal fesih hakkı vermeyeceği, davacı tarafça gerçekleştirilen feshin haklı nedene dayanmadığı kanaati ile kıdem tazminatı talebinin reddi, şubat ve mart ayına ilişkin ücret alacağının da kalmadığı kabul etmiştir.

Davacı işyerinde Uluslararası tır şoförü olarak, yasal asgari ücret ilave yurt dışı harcırah tutarı ile çalışmaktadır. Dosya içeriğinde, banka dekontları ve avans makbuzları, davacıya ... avansı ve harcırah olarak yapılan ödemelere ilişkin belgeler ile davacıya asgari ücret üzerinden düzenlenen bordrolar ve yurt dışı ... avansı adı altında ödeme ile isimsiz havaleler mevcuttur.

Bilirkişi tarafından yapılan hesaplamalara göre davacının toplam alması gereken ücretler ile aldığı ücretlerin mahsubu yapılmak suretiyle bakiye alacak kalmadığı şeklinde hesaplama yapılmıştır. Davacıya yapılan, her türlü ad altındaki ödemeleri, davacının ücreti olan asgari ücretinden, hemde ücretine dahil olan ilave yurtdışı harcırah toplam miktarlarından mahsup edilmiştir. Ancak bilirkişi tarafından sözü edilen bu harcırahların, ... geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, avanslardan farklı olduğu, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğinde olduğu gözardı edilmiştir. Bu şekilde hazırlanan rapor denetime elverişli nitelikte olmayıp aylık aldığı toplam ücretler ay ay belirlenememiş, hangi ödemenin aylık ücrete mahsup edildiği tamamen sözel yöntemle ifade edilmiştir.

Davacı tarafça iddia edildiği üzere Şubat ve Mart ayına ait olan asgari ücret ile yurtdışı harcırahının ödendiğine ilişkin kayıt, ödeme bulunmamakla beraber davacıya yapılan avans, ücret, ödünç para, adı atında ödenen tutarlar toplamından mahsubuna göre bu dönemler içinde ücret alacağının kalmadığını kabulü mümkün değildir. Talep edilen dönemler çalışma döneminin son iki ayına ilişkin olup henüz muaccel olmadığı dönemde yapılan ödemeden mahsubu hatalıdır.

Yukarıda belirtildiği şekilde, bilirkişi raporunun; davacıya yapılan ödemelerin, ay ay miktarları, kaynağı ve mahsup sebebi de gösterilmek üzere, tablolar halinde hazırlanması gerekirken yazılı şekilde hazırlanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Mahkemece davacının yıllık izin alacağı 18 gün oluğu gerekçede kabul edilmiş iken; hüküm kısmında ise çelişki oluşturacak şekilde bilirkişinin alternatif olarak hesaplamış olduğu 28 gün yıllık izin üzerinden yapılan hesaplama sonucu yazılmıştır. Yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 03/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1414, Karar No: 2013/29465, Tarih: 17.12.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/1414 E.  ,  2013/29465 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair itirazlarının reddine, ancak;

1- Duruşmada pişmanlığını dile getiren, sabıkasız sanık hakkında “fiilden sonra ve yargılama sürecinde pişmanlık duymadığı” şeklindeki yerinde olmayan gerekçe ile TCK’nın 50. ve 51. maddelerinin uygulanmamasına karar verilmesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlığa ait hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca sanık hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından koşullu salıverme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/449, Karar No: 2023/743, Tarih: 23.02.2023

**2. Hukuk Dairesi         2023/449 E.  ,  2023/743 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tanıma beyanının tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü:

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 74 üncü maddesi gereğince açıkça yetki verilmemiş ise vekil, kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları açamaz ve takip edemez. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 301 inci maddesine göre, evlilik haricinde doğan çocukla baba arasındaki soybağı hakim hükmüyle kurulabilir. Bunu sağlayan davalar ise babalık davası ve tanıma beyanının tespiti davalarıdır. Bu davalar, kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Dairemizin 15.09.2022 tarih ve 2022/6412 Esas-2022/7076 Karar sayılı ilamı ile 6100 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesi gereğince, kararı temyiz eden davalılar vekilinden, ... bu davayı takip edebilmesi için özel yetkiyi içeren vekâletname istenmesi ve bu süre içinde vekâletname verilmemesi halinde kararın asıla tebliği ile, asıl tarafından temyiz veya temyizden feragat dilekçesi verilmesi halinde dilekçe eklendikten sonra gönderilmek üzere iadesine karar verilmiştir.

Dosyanın iadesinden sonra Bölge Adliye Mahkemesince, davalılar vekiline muhtıra tebliğ edilmesine rağmen vekil tarafından özel vekaletname sunulmadığı için karar asıllara tebliğ edilmiş ancak davalı asıllar tarafından herhangi bir dilekçe sunulmamıştır. 6100 sayılı Kanun'un 74 üncü maddesi gereğince davalılar vekili Av. ...’ın ... bu "Tanıma Beyanının Tespiti" davasını takip etme yetkisi bulunmamaktadır.

Bu durumda, davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeple;

Davalılar vekilinin temyiz dilekçesinin REDDİNE,

Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

23.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/9060, Karar No: 2019/6639, Tarih: 15.10.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/9060 E.  ,  2019/6639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Somut olayda; Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, gerekçeli kararın başka adresi bilinmediği gerekçesiyle davalı ...'ın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebliğe çıkarılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesinin yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğu; öte yandan davalı ...'in kendisini vekille temsil ettirmiş olduğundan; Tebligat Kanunu m.11/1, Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 18/1. maddesi gereğince vekil vasıtasıyla takip edilen davalarda gerekçeli kararın tebliğinin vekile yapılması gerektiği hükmü doğrultusunda davalı ...'e yapılan gerekçeli karar tebliğinin belirtilen hükümlere aykırı olduğu ve muhatapların savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla yukarıda açıklanan ilkeler ışığında gerekçeli kararın tebliği ve temyiz süresinin dolması beklenildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 15.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5673, Karar No: 2019/7377, Tarih: 12.12.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/5673 E.  ,  2019/7377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi (Asliye Ticaret Mahkemesi sıf.)

Alacak istemine ilişkin olarak açılan davada.... sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik- görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

..., "2011/203861 sayılı ihale sonrasında düzenlenen sözleşmenin uygulanmasından kaynaklı 30/12/2012 tarihli sözleşmede bu sözleşme ve eklerinin uygulanmasından doğabilecek her türlü anlaşmazlığın çözümünde ... ve icra dairelerinin yetkili bulunduğu, sözleşmenin 37. maddesinde hüküm altına alınmıştır. Bu sözleşme hükümlerinden tarafların aralarında icra müdürlüklerinin ve özellikle mahkemenin yetkisini HMK'nın 17. maddesi hükmü uyarınca...sıfatıyla) kararlaştırdıkları ve bu yönün kesin yetki belirlemesi niteliğinde bulunduğu ve davalı yanın yetki itirazında bulunmamasına rağmen re'sen mahkememizce dikkate alınmasının zorunlu bulunduğu" gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

...sıfatıyla) Mahkemesince, somut olayda yetki itirazında da bulunulmadığından ve kesin yetki de olmadığından .... yetkili mahkeme olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 17. maddesinde "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır." düzenlemesi yer almaktadır.

Yetki sözleşmesi tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapıldığı takdirde HMK'nın 17. maddesi uyarınca geçerlidir. Yalnızca tacirler ve kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek uyuşmazlık hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi yetkili kılabilir. Bu yeni düzenleme, 01.10.2011 tarihinden sonra açılacak davalar bakımından uygulanmakla birlikte, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 19. maddesinin 2. bendi “Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.” hükmünü içermektedir.

Mahkemece re'sen yetkisizlik kararı verilebilecek haller, dava şartı olan, kesin yetki halleridir. HMK'nın 18. maddesi kesin yetkinin olduğu hallerde tarafların yetki sözleşmesi yapamayacaklarını açıkca düzenlemiştir. Bu nedenle yetki sözleşmesi kesin yetkinin olduğu hallerde yapılamaz. Yetki sözleşmesinin yapılmış olması da resen yetkisizlik kararı verilebilecek hallerden değildir. (11. HD 2016/15056 -2017/319 vb)

Somut olayda, kesin yetki durumu bulunmadığından ve taraflar yetki itirazı ileri sürmediğinden, davanın ilk açıldığı ...yetkili hale gelmiştir. Bu durumda uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı ... Mahkemesince görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince .... YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 12/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/706, Karar No: 2018/1959, Tarih: 15.05.2018

**15. Hukuk Dairesi         2018/706 E.  ,  2018/1959 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan edimlerin gizli ayıplı ifası nedeniyle, yükleniciye karşı açılan ayıbın giderim bedeli istemine ilişkin olup, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili müvekkili site yönetiminin bulunduğu, ... Sitesi'ne ait blokların yapımını davalının üstlendiğini, davaya konu bloklardaki asansörlerin sözleşmeye ve TSE standartlarına ve yönetmeliklere aykırı, gizli ayıplı imal edildiklerini, kontrollerde kullanılmalarının sakıncalı olabileceğinin saptandığını, yaptırılan tesbitte alınan bilirkişi raporunda da bu durumun belirlendiğini ruhsat alınmış olsa bile ilk yapım anından itibaren ayıplı yapılan asansörlerin kuyularının uygunsuzluğu nedeniyle yıkılıp yeniden yapımın gerektiğini, belirlenen ayıpların giderim bedeli için şimdilik, 19.415,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; müvekkilinin dava konusu ... merkez ilçesi ... köyündeki 1055 ada 1 parseldeki dört bloktan oluşan inşaatın, dava dışı arsa sahipleriyle yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesiyle, 29.06.2007 tarihinde alınan ruhsat uyarınca yapıp teslim ettiğini, dava konusu asansörlerin de bu kapsamda yönetmeliklere ve standartlara uygun imal edilip, A ve B bloklardaki asansörler için 13.03.2009, C ve D bloklardaki asansörler için de 09.06.2011 tarihlerinde ruhsat alındığını, 28.09.2015 dava tarihine kadar bir ayıp ihbarı yapılmadığını, davacının periyodik bakımları gereği gibi yaptırmamasından kaynaklı arızaların müvekkiline yüklenemeyeceğini, kaldı ki talebin zamanaşımına uğradığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Dosyaya sunulan ... 2. Noterliği'nin 06.10.2006 tarih ve ... yevmiye nolu düzenleme şeklinde arsa paylı kat karşılığı inşaat sözlemesinin incelenmesinde; dava konusu parselde dört bloktan oluşan binaların anahtar teslimi yapımı için arsa sahipleri,.... ve .... ile ...arasında sözleşmenin imzalandığı görülmektedir.

Dosyaya sunulan ... 2. Noterliği'nin 06.10.2006 tarih ve ... yevmiye nolu düzenleme şeklinde arsa paylı kat karşılığı inşaat sözlemesinin incelenmesinde; dava konusu parselde dört bloktan oluşan binaların anahtar teslimi yapımı için arsa sahipleri,.... ve .... ile ...arasında sözleşmenin imzalandığı görülmektedir.

Dava dilekçesine göre; davalı yüklenici, ayıplı olduğu ileri sürülen asansörleri, dava dışı arsa sahipleri ile aralarında imzalanan, yukarıda tarih ve yevmiye nosu yazılı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine istinaden yapmıştır. Taraflar arasında bir eser sözleşmesi bulunmamaktadır. Dava dışı arsa sahiplerinin sözleşmeden doğan haklarını davacı site yönetimine temlik ettikleri de ileri sürülüp kanıtlanmamıştır. Taraf sıfatı itiraz niteliğinde olup mahkemece kendiliğinden gözetilmesi gereken hususlardandır. Davacının sözleşmenin tarafı olarak davacı sıfatı ve aktif husumet ehliyeti bulunmadığından davanın aktif husumet yokluğu nedeniyle reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, hükmün davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 15.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6038, Karar No: 2011/11547, Tarih: 04.07.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/6038 E.  ,  2011/11547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde itirazın iptali istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, 5233 sayılı yasanın 13. maddesi gereğince üç ay içinde ödenmeyen tazminat nedeniyle yapılan icra takibine konu faize vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece ödemeden onaltı gün sonra yapılan icra takibinin makul sürede olmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.

BK.nun 113. maddesindeki düzenlemeye göre, faiz isteme hakkı saklı tutulmadıkça veya halin icabından anlaşılmadıkça asıl borcun ödenmesi ile feri haklar sona erer. Davalının üç aylık ödeme süresinin dolmasından sonra sulhnameye konu tazminatı 26.01.2010 tarihinde davacı vekilinin banka hesabına ödediği, ödemeden onaltı gün sonra davacının icra takibi yaparak faiz istediği anlaşılmaktadır. Davalının, davacı vekilinin banka hesabına ödeme yapması, ödeme sırasında davacının faiz isteme hakkını saklı tutma olanağını ortadan kaldırdığından, ödemenin öğrenilmesinden sonra makul süre içinde bu hakkın kullanılması hukuken olanaklıdır. Davacının ödemeyi öğrendikten sonra makul olan süre içinde icra takibi yapmış olması nedeniyle davacının faiz isteme hakkı bulunduğu sonucuna varıldığından, ödeme tarihine kadar işleyen yasal faizle ve faize faiz verilmez ilkesi gözetilerek davalının sorumluluğu yönünde itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken mahkemece makul süre bulunmadığı kabul edilerek davanın reddedilmesi bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 04.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.