muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/21706, Karar No: 2014/18348, Tarih: 11.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/21706 E.  ,  2014/18348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi sıfatıyla) ile ... 3. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalı ...nin prim tahakkukuna ilişkin işleminin iptali istemine ilişkindir.

... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi, davalı kurumun işleminin iptalinde yetkili mahkemenin işlemi yapan il müdürlüğünün bulunduğu yer mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... 3. İş Mahkemesi ise,ödeme emrini düzenleyen biriminin ... ... Sosyal Güvenlik Merkezi Müdürlüğü olduğu dolayısıyla yetkili mahkemenin ... İş Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

5510 sayılı Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda anılan yasada hüküm bulunmaması nedeni ile yetkili mahkemenin Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa ilişkin genel hükümlere göre belirlenmesi gerekir. Bu çevrede, davanın, kural olarak Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 9 ve 17. maddeleri gereğince davalı ... Sigortalar Kurumu Başkanlığının bulunduğu ... veya işlemlerin yapıldığı şubenin bulunduğu yerde açılması gerekir. 01/10/2011 yürürlük tarihli 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 5 ve devamı maddelerinde yetki konusunda benzer düzenlemeler getirilmiş olup, 14. maddesinin (1). paragrafında “bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.” hükmü düzenlenmiştir.

Uyuşmazlığa konu istemde; işlemlerin yürütüleceği ...’nın şubesinin bulunduğu yer mahkemesi veya davalının ikametgahı mahkemesi olmak üzere, davacının bu mahkemelerden herhangi birinde dava açma imkanı bulunmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta davacı,... İl Müdürlüğü'ne bağlı ... Sosyal Güvenlik Merkezi Müdürlüğü tarafından yapılan prim tahakkuk işleminin haksız olduğu iddiasıyla yapılan işlemin iptali ile borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Yukarıda açıklanan yasal düzenlemeler çerçevesinde; eldeki davada yetkili mahkeme davalı kurumun şubesinin bulunduğu yer mahkemesidir. Bu durumda, uyuşmazlığın ... 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HMK’nın 21.ve 22. maddeleri gereğince ... 1. Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 11.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25356, Karar No: 2014/27250, Tarih: 13.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/25356 E.  ,  2014/27250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2014

NUMARASI : 2013/831-2014/362

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin haksız şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, vergi iadesi, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce, davacının çalıştığı işyerinin tarım işletmesi olup olmadığının ve çalışan işçi sayısının belirlenmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Bozmaya uyan mahkemece; davacının çalıştığı işyerinin tarım işyeri olmadığı gerekçesiyle toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 1. maddesinin 2. fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.

İş Mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde iş davalarına bakmak üzere bir asliye hukuk mahkemesi görevlendirilir. İş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesine açılan dava "iş mahkemesi sıfatıyla" açılmamış ise, mahkeme görevsizlik kararı veremez. Bu durumda asliye hukuk mahkemesi tarafından, verilecek bir ara kararı ile davaya "iş mahkemesi sıfatıyla" bakmaya devam olunur.

Davanın, iş kanunu kapsamı dışında kalması halinde, dava dilekçesinin görev nedeniyle reddi ve dosyanın görevli hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekir. Davanın esastan reddi usule aykırıdır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca, iş kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş sözleşmesinden veya iş kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

Davanın, iş kanunu kapsamı dışında kalması halinde, dava dilekçesinin görev nedeniyle reddi ve dosyanın görevli hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekir. Davanın esastan reddi usule aykırıdır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca, iş kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş sözleşmesinden veya iş kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir.

4857 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca, 50'den az işçi çalıştırılan (50 dahil) tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerlerinde veya işletmelerinde bu kanun hükümleri uygulanmaz. İşçi tarım ve orman işlerinin yapıldığı bir işyerinde çalışıyor ise bu işçi ile işveren arasındaki uyuşmazlığın iş mahkemesi yerine görevli hukuk mahkemesine çözümlenmesi gerekir (Ancak, tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerinde 50 dahil daha az işçi bulunmasına rağmen, işyerinde sendika örgütlenmesi sonucu toplu iş sözleşmesi bağıtlanmış ise üye sendika üyesi işçi ile işveren arasındaki uyuşmazlığın 2822 sayılı Toplu İş Sözleşmesi Grev ve Lokavt Kanunu'nun 66. maddesi uyarınca iş mahkemesinde görülmesi gerekir.

Bunun dışında 4857 sayılı Kanun'un 4. maddesinde tarım ve orman işlerinin yapıldığı işyerlerinde çalışanların kanun kapsamına girmeyeceği açıklandıktan sonra aynı madde de ayrık durumlara yer verilmiştir.

Buna göre;

1.Tarım sanatları ile tarım aletleri, makine ve parçalarının yapıldığı atölye ve fabrikalarda görülen işlerde,

2.Tarım işlerinde yapılan yapı işlerinde,

3.Halkın faydalanmasına açık park ve bahçelerde

4.Bir işyerinin eklentisi durumundaki bahçe işlerinde, çalışanların, iş kanunu kapsamında olacakları belirtilmiştir.

Sonuç olarak tarım ve orman işletmelerindeki bitki ve hayvan üretimi, bakım ve yetiştirmesi dışında kalan işler iş kanununa tabidir.

Diğer taraftan işçi tarım işinde çalışırken, bu iş dışında tarım işi sayılmayan ek bir görevde çalışabilir (bekçilik, şoförlük vb.). Bu durumda, yaptığı işler arasında hangisinin baskın olduğu açıklığa kavuşturulmalı ve sonucuna göre Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulu’nun 23.05.1960 gün ve 11-10 ile 10.05.1974 gün ve 3-44 sayılı kararları uyarınca, özellikle iş hukukunda istisnaî hükmün genişletilerek değil, dar yorumlanması gerekir. İşçiler yararına getirilen düzenlemelerin yine işçiler yararına yorumlanması asıldır.

Somut olayda, davacının çalıştığı işyerinde dönemler itibariyle davacı ile birlikte en fazla yedi işçinin çalıştığı anlaşılmaktadır. Bozma sonrası celp edilen belgelerden, davalı işveren işyerinin kümes hayvanlarının yetiştirilmesi (tavuk, hindi, ördek, kaz, beç tavuğu vs.) işi ile iştigal ettiği, Ticaret Sicili Gazetesindeki kuruluş tescili bilgilerinde ise faaliyet alanları arasında gıda -tarım ve hayvancılık, nakliye, inşaat işleri, turizm hizmetleri, sağlık hizmetleri ve malzemelerinin sayıldığı görülmektedir. Mahkemece Ticaret Sicili Gazetesindeki ana sözleşmenin tesciline ilişkin bu bilgilerden yola çıkılarak davalı işveren işyerinin sadece tarım işletmesi olmadığı ve başka faaliyet alanları da bulunduğu gerekçesi ile İş Kanunu kapsamında olduğu kabul edilmiş ise de; davalı işletmenin, davacının çalıştığı işyeri dışında başka bir işyerinin bulunduğuna dair dosyada delil ve belge bulunmamaktadır. Şirket ana sözleşmesinde başka faaliyet alanlarının da belirlenmesi, davalının o faaliyet alanlarında iştigal ettiği anlamına gelmez. Davacının çalıştığı işyeri bir tarım işletmesi olup, işyerinde elliden az sayıda işçi çalıştığı ve davacının çalışmasının İş Kanunu kapsamında değerlendirilmeyeceği, asliye hukuk mahkemesinin görevli olduğu anlaşılmakla, davanın görev yönünden dava şartı sebebiyle usulden reddi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 13.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13755, Karar No: 2016/14257, Tarih: 31.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/13755 E.  ,  2016/14257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2531 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçun sanık tarafından işlendiğinin kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde şikayetçinin davaya katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hüküm fıkrasından vekalet ücretine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 31/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/607, Karar No: 2009/680, Tarih: 13.02.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/607 E.  ,  2009/680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 119 ada 47, 66, 69; 120 ada 23 ve 42 parsel sayılı 8.202,20, 607.95, 1.064,30, 5.587,77 ve 1.214,91 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, taksim ve hibe nedeniyle davalılar ile davacı ... , yasal süresi içinde çekişmeli taşınmazların paylaşımı esnasında kendisine daha az pay verildiği iddiasına dayanarak kanuni miras payı oranında adına tescili için dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine ve çekişmeli parsellerin tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 13.2.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18085, Karar No: 2015/2474, Tarih: 10.06.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/18085 E.  ,  2015/2474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Bina dalihinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın suç tarihinde, incelemeye konu eylemi nedeni ile daha önce hakkında kamu davası açılan... ile birlikte katılan ... 'nın evine geldikleri, katılanlara “kermesten geldiklerini, bir şeyler satmak istediklerini söyledikleri”, katılan ... ile yanında bulunan diğer katılan eltisi ... 'ın bir şey almak istemediklerini söyledikleri, sanıkların “evde sıkıntı gördüklerini, büyü ve muska olduğunu, bunu gözleri ile gördüklerini” söylemeleri üzerine katılanların sanıkları içeri aldıkları, sanıkların önce katılanlardan aldıkları ipi parçalayarak katılanların avucunun içine koydukları, katılanların ellerini bir süre sonra açtıklarında ipin bütün olarak çıktığı, bu kez sanıkların katılanlardan aldıkları soğanı bir bezin içinde ezdiklerinde bezin içinden muska çıktığı, böylece katılanlarda büyü-muska yapıldığı inancını kuvvetlendirdikleri, ardından sanıkların katılanlara “sizde büyü var, büyüyü çözmek için evdeki altınları getirmeniz gerekiyor” dedikleri, katılanların kabul etmemesi üzerine felç olacaklarını söyleyerek korkmalarını sağladıkları, daha sonra alt katta evi olan katılan ... 'ın evine indikleri, sanıkların evde bulunanların kullandıkları giysileri ve evdeki altınları istedikleri, katılanların giysiler ile birlikte ... ve ... 'ya ait toplam 17 tam, 2 çeyrek altın ile 3 adet altın yüzük ve 1 adet altın künyeyi getirdikleri, sanıkların altınları çorabın içine koyar gibi yaparak, diğer elbiselerle birlikte bohça yaptıkları, katılan ... 'ın sanıkların isteği üzerine bohçayı odaya atarak kapısını kilitlediği, sanıkların bu kez düşmanlarınızı göstereceğiz diyerek katılanlarla birlikte dışarı çıktıkları, ardından sanıkların yönlendirmesi ile katılanların eve gidip, abdest alıp dışarıya çıktıklarında sanıkların olmadığını gördükleri, bu surette sanığın eyleminin “nitelikli dolandırıcılık” suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.02.2014 tarih ve 2013/15-262 E; 2014/37 K. sayılı kararında da açıklandığı üzere; sanıkların yukarıda da özetlendiği biçimiyle sûbuta eren eylemlerinin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan “nitelikli hırsızlık” suçunu değil, aynı yasanın 158/1-a maddesinde tanımlanan “nitelikli dolandırıcılık” suçunu oluşturduğu nazara alınmadan suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 04.02.2014 tarih ve 2013/15-262 E; 2014/37 K. sayılı kararında da açıklandığı üzere; sanıkların yukarıda da özetlendiği biçimiyle sûbuta eren eylemlerinin TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan “nitelikli hırsızlık” suçunu değil, aynı yasanın 158/1-a maddesinde tanımlanan “nitelikli dolandırıcılık” suçunu oluşturduğu nazara alınmadan suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde kararlar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanun'un 326/son maddesi gereğince hükmolunan ceza miktarı açısından kazanılmış hakların saklı tutulmasına, 10/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1921, Karar No: 2021/12176, Tarih: 15.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/1921 E.  ,  2021/12176 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2019 tarihli ve 2018/360 Esas, 2019/193 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 04/01/2021 gün ve 19534-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28/01/2021 gün ve 2021/5121 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Nitelikli hırsızlık suçundan sanık ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi gereğince 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair... 18. Asliye Ceza Mahkemesinin 31/01/2019 tarihli ve 2018/360 Esas, 2019/193 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre, diğer sanık ... tarafından anılan karara karşı istinaf yoluna başvurulmasını takiben, ... Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 13/12/2019 tarihli ve 2019/1376 Esas, 2019/2768 sayılı kararında da belirtildiği üzere, somut olayda içerisinde birden fazla cep telefonu bulunduğu belirtilen suça konu kolinin gündüz saat 10.00-10.30 arası kargo aracından indirildiği sırada, kargo şirketine ait bina içine henüz alınmadan, sokakta kaldırım üzerinde iken hırsızlandığının anlaşılması karşısında, hırsızlık eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesi kapsamında kalıp kalmadığının karar yerinde tartışılması, bu madde kapsamında kaldığının kabulü halinde de atılı suçun uzlaşmaya tabi olması sebebiyle uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5237 sayılı TCK'nun 142/1-c bendinin gerekçesinde de belirtildiği üzere, “Kargo ile nakledilen veya araçtan indirilen yahut yüklenmek üzere hazırlanan eşyanın da bu kapsama alındığının, eşyanın muhafaza altına alınmış olması koşulunun aranmadığı” anlaşılmakla dosya içeriğine göre, sanığın gündüz vakti birden fazla cep telefonu bulunduğu belirtilen suça konu kolinin kargo aracından indirildiği sırada, kargo şirketine ait bina içine henüz alınmadan, sokakta kaldırım üzerinde iken çalındığının anlaşılması karşısında, eylemin TCK'nun 142/1-c maddesindeki suça uyabileceği tespit edilmekle, bu yönden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 15/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1343, Karar No: 2018/3048, Tarih: 16.04.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/1343 E.  ,  2018/3048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Menfi tespit istemine ilişkin olarak açılan davada ... .... Asliye Hukuk ile ... .... Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/.... maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, İİK'nın 89. maddesi gereğince .... şahıs tarafından açılmış menfi tespit isteğine ilişkindir.

... .... Asliye Hukuk Mahkemesince, davalının ikametgah adresinin ... ili ve icra takibinin ise ...'da başlatıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... .... Asliye Hukuk Mahkemesince ise İİK'nın 89/.... maddesi gereğince söz konusu davada kesin yetki kuralı bulunmadığı, davanın icra takibinin yapıldığı yer mahkemesinde ya da davacının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği, bu halde davanın ilk açıldığı ... Asliye Hukuk Mahkemesinin davacının yerleşim yeri olması nedeni ile yetkili mahkeme olduğu gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

İİK'nın 89/.... maddesine göre .... haciz bildirimini alan üçüncü kişi, icra takibinin yapıldığı veya yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesinde ... gün içinde menfi tespit davası açabilir. Görüldüğü gibi İİK'nın 89/.... maddesinde aynı Kanunun 72/son maddesinden farklı olarak yetki düzenlemesi yapılmış ve bu tür davaların icra takibinin yapıldığı yer veya davayı açan üçüncü kişinin yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği hükme bağlanmıştır.

Dosya kapsamından ve icra dosyasından davanın İİK'nın 89/.... maddesine dayalı menfi tespit davası olduğu anlaşılmaktadır. Somut olayda borçlu olmadığına dair talepte bulunan üçüncü kişi davacının yerleşim yeri ... olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle, uyuşmazlığın ... .... Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri gereğince ... ...Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE .../04/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20002, Karar No: 2013/3013, Tarih: 06.02.2013

**7. Ceza Dairesi         2009/20002 E.  ,  2013/3013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık Veli Kılıç'ın beraatine, diğer sanıkların hükümlülüklerine, müsadereye, iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- Kaçakçılık suçundan açılan davada, gümrük idaresi davaya katıldığı ve karardan haberdar olduğu halde, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmayan Muhakemat Müdürlüğü adına temyiz talebinde bulunulduğu nazara alınarak vaki temyiz itirazının 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanıklar ..., ... müdafii ile sanık ...'ın temyizlerine gelince,

a) Sanıklar hakkında ... Tır parkında motorin kaçakçılığı yapmak suretiyle teşekkül halinde kaçakçılık suçundan dava açılmış olup, anılan tır parkının sahibi olan sanıklar ... ve ... hakkında 2005/19388, 2005/36930, 2006/45615 soruşturma sayılı evrakı ile dava açıldığı anlaşılmakla bahsi geçen dosyaların getirtilip incelenmesi, diğer sanık ... hakkında da açılmış dava olup olmadığı da araştırıldıktan sonra, sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

b) 5015 sayılı Yasanın ek Madde 3/13 fıkrasında kaçak petrole ilişkin olarak bu Kanunda yer almayan hususlarda, 4926 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda sanıkların eylemlerinin teşekkül halinde işlendiği kabul edilmiş; ancak lehe olduğundan bahisle 5015 sayılı yasa uygulanmıştır. Oysa ki 5015 sayılı Yasada teşekküle ilişkin düzenlemenin bulunmadığı bu nedenle suç tarihinde yürürlükteki 4926 sayılı yasa hükümlerinin uygulanması gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar ..., ... müdafii ile sanık ...'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nın 321.maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, sanıkların cezada kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 06.02.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.