muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11865, Karar No: 2013/7716, Tarih: 02.07.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/11865 E.  ,  2013/7716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkümiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müşteki polis memuru ...'ın, başka bir olay nedeniyle yaralanan ...'ı götürdüğü sağlık ocağında düzenlenen geçici raporda “kesin raporun ilgili uzman tarafından verileceği”nin belirtilmesi üzerine geldiği hastane acil servisinde doktor olarak görevli olan sanık ... ile aralarında, raporun kim tarafından verileceğine ilişkin yaşanan tartışma sırasında sanığın müştekiyi yaraladığı mahkemece kabul edilmişse de; kendisi de kamu görevlisi olan sanığın hangi görevi yaptırmamak için nasıl direndiği, rapor düzenlememe şeklindeki eyleminin ne şekilde TCK'nın 265. maddesindeki “görevi yaptırmamak için direnme” suçunun unsuru olan “cebir ve/veya tehdit” oluşturduğu denetime olanak sağlayacak şekilde gerekçeleriyle karar yerinde açıklanıp irdelenmeden ve “kamu görevlisini kasten yaralama” suçu teşkil edip etmeyeceği tartışılmadan, oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde sözü geçen suçtan mahkümiyet hükmü kurulması,

Olay yerinde bulunan diğer doktor ... ... ...'ın “..kesin raporun tanzim edilebilmesi için ve kafa travmasına ilişkin bir yaralama olduğunu düşündüğümüz için beyin cerrahiye gitmesi gerektiğini ve kesin raporun burdan verilmesi gerektiğini müştekiye söyledik, yarım saat sonra polis memuru olan müşteki tekrar bulunduğumuz yere geldi ve bize siz beni beyin cerrahiye gönderiyorsunuz, oda beni size gönderiyor diyerek durumu anlatmaya çalıştı, kendisine bu durumu izah etmeye çalıştık, fakat kendisi bu olaylardan dolayı rahatsız olduğundan raporu bizim bulunduğumuz masaya doğru fırlatarak 'rapor yazacaksınız' dedi ve üslup olarak da sert şekilde bunu ifade ettiği için sanık da 'raporu yazmıyorum' dedi. İşlerin yoğun olmasının yarattığı gerginlikle aralarında bir itiş kakış yaşandı..” şeklindeki yeminli anlatımları karşısında, sanığa yönelik müştekinin hareketlerinin “haksız tahrik” oluşturup oluşturmadığı ve TCK'nın 29. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

Kabule göre de;

Kabule göre de;

5271 sayılı CMK'nın 231/5.maddesinde düzenlenen “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” kararının verilebilmesi için, aynı maddenin 6. fıkrasında “zararın ödenmesi koşulu” öngörülmüş ise de, bu koşulun aranabilmesi için suçun niteliği veya işleniş biçimine ve doğurduğu sonuçlarına göre ortada somut bir maddi zararın bulunmasının zorunlu olduğu, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 sayılı Kararında da zararın “..kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması gerektiği..” şeklinde kabul edilmesi karşısında; dava konusu olayda, müştekinin giderilmesi gereken somut maddi zararının ne olduğu ve giderilme talebi olup olmadığı açığa kavuşturulup karar yerinde tartışılmadan, suçun mağdurunun bu nitelikte somut olarak uğradığı ve giderilmesini talep ettiği bir zarar oluşmadığı kabul edilmesi halinde de, daha önce işlediği kasıtlı bir suçtan sabıkası ve duruşma tutanaklarına yansımış olumsuzluğu bulunmayan sanığın hukuki durumunun CMK'nın 231/6. maddesinde öngörülen diğer 'objektif ve subjektif koşullar' olan “..kişilik özellikleri ve duruşmadaki tutum ve davranışları..”nın irdelenmesi sonucunda “yeniden suç işleyip işleyip işlemeyeceği” hususunda ulaşılacak kanaate göre hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağına karar verilmesi gerekirken, “..müştekinin sanıktan şikayetçi olduğu ve bu olay nedeniyle tedavi giderlerinin oluştuğu, sanığın suçu kabullenmeyerek bu somut giderleri karşılamadığı..” şeklindeki dosya içeriğine uymayan yetersiz gerekçeyle anılan yasa maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16284, Karar No: 2015/337, Tarih: 13.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/16284 E.  ,  2015/337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

MÜŞTEKİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Müştekinin temyiz talebinin incelemesinde;

Müştekinin 05.02.2013 tarihli oturumda sanıktan şikayetçi olduğu ancak kamu davasına katılma talebinin bulunmadığını beyan ettiği, 11.02.2013 tarihli temyiz dilekçesi sunarak, bu kez sanıktan şikayetçi olmadığını ileri sürüp, hükmün sanık lehine bozulması talebi ile hükmü temyiz ettiği, 5271 sayılı CMK'nın 237. maddesine göre, kovuşturma evresinin her aşamasında, hüküm verilinceye kadar mağdur, suçtan zarar gören gerçek veya tüzel kişiler ile malen sorumlu olanların şikayetçi olduklarını bildirerek kamu davasına katılabilecekleri, aynı Yasanın 260/1. maddesine göre ise katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yollarının açık olduğu, kovuşturma aşamasında açıkça kamu davasına katılmak istemediğini kendi iradesi ile ortaya koyan müştekinin, ayrıca hükmü sanık yararına temyiz incelemesine getirmesinde her hangi bir hukuki menfaatinin de bulunmadığı anlaşılmakla müştekinin temyiz isteğinin tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II-Sanığın temyiz talebinin incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekinin sorumlusu olduğu marketten toplamda 40 TL değerinde iki adet alkollü içecek çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13.01.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23867, Karar No: 2017/8542, Tarih: 04.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/23867 E.  ,  2017/8542 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ve davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 04.09.2010 tarihli iş kazası sonucu %44 malul kalan sigortalıya bağlanan gelir, geçici işgöremezlik ödeneği ve hastane masraflarının tahsili istemine ilişkin olup, dosya kapsamına göre, hükme esas alınan kusur raporunda, davalı işveren ... ve davalı ... Müh. Ltd.Şti.'nden oluşan iş ortaklığında her bir davalı işverenin %45, kazalının %10 kusurlu olduğu kanaatinin bildirildiği anlaşılmaktadır.

1- Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun 21. maddesidir. Anılan madde kusur sorumluluğuna dayanmakta olup, işveren ve 3. kişiler rücu alacağından kusurlarının varlığı halinde sorumludurlar. Hükme esas alınan kusur raporunda, davalı işveren ... ve davalı ... Müh. Ltd.Şti. ‘nden oluşan iş ortaklığında her bir davalı işverenin % 45, kazalının %10 kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de, söz konusu hükmün dayandığı kusur raporu oluşa uygun olmayıp eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirmeye dayalıdır. Nitekim olayın oluşuna göre kazalının kusurunun daha fazla olması gerekirken %10 kusuru olduğuna ilişkin verilen karar isabetsizdir. Bu nedenle, Mahkemece, olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden yeniden oluşa uygun bir kusur raporu alınmalı, varılacak sonuca göre karar verilmelidir.

2- Davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Yasanın 21. maddesinde düzenlenmiş bulunan rücu davaları, sigortalının alacağından bağımsız, kanundan doğan basit rücu hakkına dayalı olup; sigortalı veya hak sahipleri tarafından tazmin sorumluları aleyhine açılan tazminat davalarında alınan kusur tespitine ilişkin bilirkişi raporuyla ulaşılan sonuçlar, rücu davasında bağlayıcı nitelikte bulunmamakta; 5510

sayılı Yasanın 21. maddesi çerçevesinde, işçi sağlığı ve iş güvenliği kuralları yönünden ayrıntılı irdeleme içermesi halinde, güçlü delil olarak kabul edilebilmektedir. (Hukuk Genel Kurulu 17.01.2010 tarih 2010/10-10 Esas, 2010/14 Karar sayılı Kararı)

Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, sigortalının uğramış olduğu iş kazası nedeniyle tazminat davası açıp açmadığı da araştırılmalı, buna göre alınacak kusur raporu ile tazminat davasında alınan kusur raporu varsa çelişki giderilmeli ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, sigortalının uğramış olduğu iş kazası nedeniyle tazminat davası açıp açmadığı da araştırılmalı, buna göre alınacak kusur raporu ile tazminat davasında alınan kusur raporu varsa çelişki giderilmeli ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

3-5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluluk belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın hükme esas alınması gerekmektedir.

Bu tür davalarda gerçek zarar hesabı, tazminat hukukuna ilişkin genel ilkeler doğrultusunda yapılmalı, sigortalı sürekli iş göremezlik durumuna girmişse bedensel zarar, ölüm halinde destekten yoksun kalma tazminatı hesabı dikkate alınmalıdır.

Gerçek zararın belirlenmesinde, zarar ve tazminata doğrudan etkili olan sigortalının net geliri, kalan ömür süresi, iş görebilirlik çağı, iş göremezlik derecesi, kusur ve destek görenlerin gelirden alacakları pay oranları, eşin evlenme olasılığı gibi tüm veriler ortaya konulmalıdır. Gerçek zarar, sigortalının kaza tarihi itibarıyla kalan ömür süresine göre aktif ve pasif dönemde elde edeceği kazançlar toplamından oluşmaktadır. Sigortalı veya hak sahiplerinin kalan ömür süreleri yönünden ise, Başbakanlık Hazine Müsteşarlığı, Hacettepe Üniversitesi Fen Fakültesi Aktüerya Bilimleri Bölümü, ...Danışmanlık, Marmara Üniversitesi ve Başkent Üniversitesi’nin çalışmalarıyla “...” adı verilen Ulusal Mortalite Tablosu hazırlanarak Sosyal Güvenlik Kurumunca 2012/32 sayılı Genelgeyle ilk peşin sermaye değerlerinin hesabında uygulamaya konulmuş olup özü itibarıyla varsayımlara dayalı gerçek zarar hesabında gerçeğe en yakın verilerin kullanılması gerektiğinden ülkemize özgü ve güncel verileri içeren ... tablosu kalan ömür sürelerinde esas alınmalıdır.

Sigortalının 60 yaşına kadar aktif dönemde günlük net geliri üzerinden, 60 yaşından sonra kalan ömrü kadar pasif dönemde asgari ücret üzerinden, her yıl için ayrı ayrı hesaplama yapılacağı Yargıtayın yerleşmiş görüşlerindendir. Günlük net gelir saptanarak rapor tarihi itibarıyla bilinen dönemdeki kazanç, var olan verilere göre iskontolama ve artırma işlemi yapılmadan hesaplanmaktadır. Bilinmeyen dönemdeki kazanç bakımından ise tazminatların peşin olarak hesaplanmasına karşın gelirlerin taksit taksit elde edilmesi sonucunda tazminata esas gelire artırım ve iskonto uygulanmaktadır. Peşin sermayeden elde edilecek yarar, reel faiz kadar olduğundan şu durumda enflasyon dışlanmak suretiyle değişen ekonomik koşullar ve reel faiz oranları da gözetilerek %10 yerine Kurum ilk peşin sermaye değeri hesaplamalarına paralel olarak %5 oranı uygulanmalıdır.

Meslekte kazanma gücü kaybı oranının (sürekli iş göremezlik derecesinin) %60’ın altında kaldığı durumlarda, emsallerine göre sigortalının daha fazla efor harcamak suretiyle de olsa çalışmasını sürdürüp yaşlılık aylığına hak kazanması olası bulunduğundan, 60 yaş sonrası yönünden pasif dönem zarar hesabı yapılmamalıdır.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında, belirtilen ilkeler doğrultusunda hesap bilirkişisi tarafından yöntemince rapor düzenlenerek sigortalının gerçek zararı hesaplanmalı ve bu miktar gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile karşılaştırılıp düşük (az) olan tutar hükme esas alınmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu oluşa uygun olamayan kusur raporuna dayanılarak ve gerçek zarar hesaplanmaksızın ilk peşin sermaye değerine göre karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı Kurum ve davalı ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilerek hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı ...'a iadesine, 04.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11416, Karar No: 2021/4082, Tarih: 24.02.2021

**7. Ceza Dairesi         2018/11416 E.  ,  2021/4082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Açılan kamu davasının niteliğine ve suç tarihine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) 5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi gereğince katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ... vekilinin hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, sanığa ait tır parkında şirkete ait tırların deposundan araçlara kaçak mazot ve 10 numara yağ satışı yapıldığına dair ihbar üzerine yapılan aramada ulusal marker seviyesi geçersiz toplam 5990 litre akaryakıt ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın şirketine ait araçlarla yurtdışından muafiyet kapsamı dışında limit fazlası olarak getirdiği akaryakıtı araçların depolarından boşaltarak ayrı yakıt tankı ve bidonlar içerisinde depoladığı ve şirkete ait diğer araçlarda kullandığı, bu faaliyeti yürütmek amacıyla iş yeri hakkında vergi dairesine beyanda bulunduğu, savunmasında bulunmuş ise de; Dosyaya sunulan belgelerden sanığın yaklaşık 2 yıllık bir zaman diliminde çok küçük miktarlarda olan limit dışı akaryakıtı biriktirmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu gibi suç tarihine kadar savunmasında belirttiği şekilde hiç kullanmamış olması gerektiği sanığın muafiyet kapsamı dışında limit fazlası olarak getirilen akaryakıtı araç depolarından boşaltarak biriktirmesi ve şirkete ait araçlarda kullanmasının da yasal dayanağı bulunmadığı gözetilmeksizin ticari miktarda markersiz kaçak akaryakıtı ticari amaçla bulundurmak suçundan sanığın mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,Yasaya aykırı, EPDK vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/02/2021 tarihinde oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

KARŞI OY

Dosya kapsamına göre, sanığın şirketine ait TIR parkında kaçak akaryakıt satışı yapıldığına dair ihbar üzerine Cumhuriyet Savcısının talimatı üzerine yapılan aramada ulusal marker koşulu taşımayan toplam 5.990 litre akaryakıt ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın yöneticisi olduğu şirkete ait 24 adet TIR ve çekiciden oluşan araçların ... ülkesinden 2009/15481 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 96/1. maddesi gereğince bu hususta vergilerinin ödendiğine dair dosyaya sunduğu dekontları ile 2010-2012 yılları arası muafiyet kapsamı dışında limit fazlası olarak gümrük kapısında vergisini ödeyerek millileştirilmiş akaryakıt olduğu, yakalama sırasında olay yerinde sanığın sahibi olduğu şirkete ait araçlardan başka yabancı bir aracın bulunmaması nedeniyle sanığın satış yaptığının ispatlanamaması ve ... Gümrük Müdürlüğünün 03/05/2013 tarihli yazısı ile de ulusal marker koşulunun uluslararası ticaret yapan şirketlerin araçların muafiyet kapsamı dışında limit fazlası akaryakıt ürünlerinde ulusal marker koşulunun aranmadığının bildirilmesi ve suça konu akaryakıtın gümrük kapısında vergilerinin ödenerek millileştirilmiş olması karşısında sanığın, üzerine atılı suçu işlediğine dair soyut iddiadan başka savunmalarının aksine mahkumiyeti için yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin, inandırıcı ve somut delil elde edilemediğinden "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi gereğince sanığın üzerine atılı petrol kaçakçılığı suçundan beraatine dair hükmün onanması gerekirken, sayın çoğunluğun ele geçirilen akaryakıtın limit dışı biriktirilmiş akaryakıt olabileceği "hayatın olağan akışına aykırılık" gibi soyut gerekçe ile sanık hakkındaki beraat hükmünün bozulmasına ilişkin kararına katılmıyoruz. 24/02/2021
Yargıtay — Esas No: 2024/6556, Karar No: 2024/9283, Tarih: 03.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/6556 E.  ,  2024/9283 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR: Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında Bucak 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.01.2024 tarihli ve 2022/193 Esas, 2024/50 Karar sayılı kararının 16.01.2024 tarihinde yüzüne karşı tefhim edildiği ve Tebliğnamede suça sürüklenen çocuğun 16.01.2024 tarihinde hükümleri temyiz ettiği belirtilmiş ise de, dosya içinde bulunan ve suça sürüklenen çocuk tarafından verilen temyiz dilekçesinin 20.02.2024 havale tarihli olduğunun ve UYAP üzerinde yapılan araştırmada da farklı tarihli bir temyiz dilekçesine rastlanmadığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk tarafından anılan kararı temyiz ettiğine ilişkin 16.01.2024 ya da farklı tarihli bir dilekçenin bulunup bulunmadığının tespiti ile bulunması halinde dosyasına eklenerek incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 03.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14841, Karar No: 2017/168, Tarih: 12.01.2017

**4. Hukuk Dairesi         2016/14841 E.  ,  2017/168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 28/.../2015 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın usulden reddine dair verilen .../05/2016 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeniyle uğranılan maddi zararların tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı; alışverişe aracı olması nedeni ile davalıya verdiği paraya karşılık, aracın satıldığı söylenerek araç yerine altın verildiğini, ancak altınların gerçek altın olmadığını, altın görünümlü 134 adet ... .... dönemi sikkelerin pirinç taklidi olduğunu belirterek oluşan maddi zararlarının tazminini istemiştir.

Davalı; söz konusu davanın yetkili mahkemede açılmadığını, davada yetkili mahkemenin kendi ikamet ettiği yer olan ....... Mahkemeleri olduğunu belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, yetkili mahkemenin ....... Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu .... maddesine göre, haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir. Anılan kanun hükmü haksız eylemden kaynaklanan tazminat davaları için özel yetki kuralı olup, davacıya seçimlik hak tanımaktadır.

Dosya içeriğinden, uyuşmazlığın haksız fiilden kaynaklanmış olmasına göre zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir. HMK'nın .... maddesi kapsamında zarar gören davacının seçimlik hakkını kullanarak yerleşim yeri olan ...'de dava açtığı anlaşılmaktadır. Mahkemece işin esasına girilerek toplanacak delillere göre karar verilmesi gerekirken yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda gösterilen nedenle davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine .../01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.