muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7903, Karar No: 2010/5638, Tarih: 08.10.2010

7. Hukuk Dairesi 2009/7903 E., 2010/5638 K.

**7. Hukuk Dairesi 2009/7903 E., 2010/5638 K.**

**- TAKYİTLER, SINIRLI AYNİ HAKLAR VE MUHDESAT**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 19 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi taraflarca istenilmekle temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı.

Dosya incelendi.

Gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 260 ada 3 parsel sayılı 9696,38 m²

² yüzölçümündeki taşınmaz miras yolu ile gelen hakka, paylaşmaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı A.... A.... adına tespit edilmiştir. Davacı hazine dava konusu taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olduğunu öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın ham toprak niteliği ile davacı hazine adına tapuya tesciline, dava konusu taşınmaz üzerindeki evin davalı A.... A....'a ait olduğunun tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı hazine ve davalı A.... A.... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava konusu 260 ada 3 parsel sayılı taşınmazın ham toprak niteliğinde olduğu, davalı A.... A....'un taşınmaz üzerinde zemini ekonomik amacına uygun olarak kullanmak koşuluyla kazanma sağlayan süreye ulaşan zilyetliğinin bulunmadığı, mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir.

Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre, davalı A.... A....'un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının REDDİNE, peşin alınan harcın mahsubu ile geriye kalan 8,25 TL harcın temyiz eden davalı A.... A....’tan alınmasına,

2-Davacı hazinenin temyiz itirazlarına gelince;

Mahkemece, dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan evin davalı A.... A....’a ait olduğunun kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmiş ise de varılan sonuç dosyada toplanan delillere ve yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir. 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19/2. maddesi hükmü uyarınca, taşınmaz mal üzerinde malikinden başka kimseye veya paydaşlarından birine ait muhdesat mevcut olduğunda bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesi gerekir.

Somut olaya gelince; dava ve temyize konu 260 ada 3 parsel sayılı taşınmaz üzerinde bulunan evin kadastro tespitinden sonra yapıldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Kadastro tespitinden sonra yapılan muhdesatın tapu kütüğünün beyanlar hanesinde gösterilmesi yasal olarak mümkün değildir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı hazinenin muhdesata yönelik temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 08.10.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16711, Karar No: 2023/1998, Tarih: 05.04.2023

**9. Ceza Dairesi         2022/16711 E.  ,  2023/1998 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, hayasızca hareketlerde bulunma

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, ceza verilmesine yer olmadığına

Mağdur sanık ve sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2014 tarihli ve 2013/297 Esas, 2014/51 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyetine, mağdur sanık hakkında hayasızca hareketlerde bulunma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

2.Yargıtay Kapatılan 14. Ceza Dairesinin 17.02.2021 tarihli ve 2016/11232 Esas, 2021/1281 Karar sayılı kararı "...Mağdur sanık ...'ın Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydının incelenmesinde İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 16.01.2014 gün ve 2013/907 Esas, 2014/62 sayılı kararı ile ...’nin vasi olarak tayin edilip aynı mahkemenin 15.11.2018 günlü ek kararıyla vasiliğin iki yıl süreyle uzatılmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, adı geçenin vasiliğinin devam edip etmediği araştırılıp, ediyorsa vesayet kararı dosya içerisine alınarak vasiye gerekçeli hükmün tebliği, aksi takdirde mağdura 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 405. maddesi uyarınca vasi tayin edildikten sonra temyiz hakkı bulunduğundan, gerekçeli hükmün atanacak vasiye tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,..." karar verilmiştir.

3.Yargıtay 9. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2022/2109 Esas, 2022/7314 Karar sayılı kararı ile "...Mağdur sanık ...’a vasi olarak tayin edilen ...’nin vasiliğinin devam edip etmediğinin araştırılarak devam etmesi halinde gerekçeli kararın tebliğine dair Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesince verilen 17.02.2021 gün ve 2016/11232 Esas, 2021/1281 sayılı tevdi kararına istinaden dosyanın gönderildiği mahkemece anılan vasiye usulune uygun tebligat yapılmadığı gibi İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.02.2022 tarihli ek kararı ile adı geçene ...’ın vasi olarak tayin edildiği anlaşıldığından temyiz hakkı bulunan adı geçene gerekçeli kararın tebliğiyle tebellüğ belgesi ile verildiği takdirde temyiz ve cevap dilekçelerinin eklenip, hükmün temyizi halinde bununla ilgili ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize iade edilmek üzere esası incelenmeyen dosyanın mahkemesine gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,..." karar verilmiştir.

4.Tevdi kararı sonrası eksiklik mahallince giderilmekle dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca Daireye tevdi edilmiştir. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 08.10.2016 tarihli ve 9-2022/151544 sayılı Tebliğname onama ve bozma görüşlüdür.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Mağdur Sanık müdafiinin Temyiz İstemi

Dosya kapsamında mağdur sanığın beyanlarının aksini ispat edecek kesin, inandırıcı ve her türlü şüpheden uzak delil bulunmadığına, beraatine karar verilmesi gerektiğine ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

2.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mahkumiyet kararını temyiz etme iradesi ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin Kapsamına Göre;

Mahkemenin kabulü;

2.Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Mahkumiyet kararını temyiz etme iradesi ve dilekçesinde belirttiği diğer hususlara yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin Kapsamına Göre;

Mahkemenin kabulü;

1.Deliller; İddia, sanık savunmaları, tanık beyanı, mağdur sanık hakkında İzmir Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlendiği anlaşılan 15.08.2011 tarihli Özürlü Sağlık Kurulu Raporu, mağdur sanık hakkında, İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi Uygulama ve Araştırma Hastanesince düzenlendiği anlaşılan 15.11.2012 tarihli, akli dengesinin yerinde olmadığına ilişkin Sağlık Kurulu Raporu, mağdur sanık hakkında, İzmir Dokuz Eylül Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalınca düzenlendiği anlaşılan 28.12.2012 tarihli, ceza ehliyetinin olmadığına ilişkin Medikolegal Değerlendirme Raporu, sanığın üzerine yüklenen nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediğine yönelik olarak düzenlendiği anlaşılan 11.11.2012 tarihli tutanak, mağdur sanık hakkında, İzmir Katip ... Üniversitesi Atatürk Eğitim ve Araştırma Hastanesince düzenlendiği anlaşılan 20.04.2012 tarihli, cezai ehliyetinin olmadığına ilişkin Sağlık Kurulu Raporu, mağdur sanık hakkında, İzmir Alsancak ...- ... ... Devlet Hastanesince düzenlendiği anlaşılan 10.05.2013 tarihli, Özürlü Sağlık Kurulu Raporu, mağdur sanık hakkında, Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlendiği anlaşılan 06.08.2013 tarihli, üzerine yüklenen alenen cinsel ilişkide bulunma ve hayasızca hareket suçundan akıl hastası olduğu ve bu akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam olarak algılayamayıp, bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğuna ilişkin Sağlık Kurulu Raporu, mağdur sanık hakkında, İzmir Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Erişkin Adli Kurulunca düzenlendiği anlaşılan 27.12.2013 tarihli, şizofreni hastası olup rahatsızlığının hekim olmayanlarca anlaşılabilir ağırlıkta olduğu, ruh sağlığının bozuk olması nedeniyle, maruz kaldığı nitelikli cinsel saldırı eyleminin anlam ve sonuçlarını kavramada yetersizliğinin bulunduğu ve bu nedenle ruh sağlığının olaydan dolayı etkilenmediğine ilişkin rapor, İzmir 12.Sulh Ceza Mahkemesinin 2012/1271 Esas, 2012/1754 karar sayılı dosyası ve bu dosyanın bütün kapsamı, sanıklara ait nüfus ve sabıka kayıtları ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında; mağdur sanığın şizofreni hastası olduğu, rahatsızlığının hekim olmayanlarca anlaşılabilir ağırlıkta olduğu, ruh sağlığının bozuk olması nedeniyle, maruz kaldığı nitelikli cinsel saldırı eyleminin anlam ve sonuçlarını kavramada yetersiz olduğu anlaşılmıştır. Sanığın emniyet müdürlüğünde verdiği ifadesinden, olaya ilişkin olarak düzenlenen 11.11.2012 tarih, saat 22.50 ibareli tutanaktan ve bu tutanağı düzenleyenlerden biri olan imzacı tanık polis memuru M.E.'nin beyanlarından, sanığın, şizofreni hastası olduğu anlaşılan mağdur sanığa karşı aleni olarak nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği anlaşılmıştır.

2.Sanığın duruşmada verdiği savunmasında, olay günü alkollü olduğunu, ne yaptığını hatırlamadığını ifade etmek suretiyle, atılı suçu işlediği yönünde tevilli ikrarda bulunduğu görülmüştür. Bu nedenlerle, sanığın, suç tarihinde kayden on sekiz yaşından büyük olan mağdur sanığa karşı aleni olarak nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği anlaşıldığından, eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin ikinci fıkrası, 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması yoluna gidilmesi gerekmiştir. Yukarıda da belirtildiği üzere, mağdur sanığın, şizofreni hastası olduğu, rahatsızlığının hekim olmayanlarca anlaşılabilir ağırlıkta olduğu, ruh sağlığının bozuk olması nedeniyle, maruz kaldığı nitelikli cinsel saldırı eyleminin anlam ve sonuçlarını kavramada yetersiz olduğunun anlaşılması sebebiyle, eylemin ruhsal bakımından kendisini savunamayacak durumda bulunan kişiye karşı işlenmesinden ötürü, sanık hakkında aynı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi de uygulanmıştır. Ege Üniversitesi Tıp Fakültesi Erişkin Adli Kurulunca düzenlendiği anlaşılan 27.12.2013 tarihli rapordan, mağdur sanığın şizofreni hastası olduğu, rahatsızlığının hekim olmayanlarca anlaşılabilir ağırlıkta olduğu, mağdur sanığın ruh sağlığının bozuk olması nedeniyle, maruz kaldığı nitelikli cinsel saldırı eyleminin anlam ve sonuçlarını kavramada yetersizliğinin bulunduğu ve bu nedenle ruh sağlığının olaydan dolayı etkilenmediğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında yasal koşulları oluşmadığından, aynı Kanun'un 102 nci maddesinin beşinci fıkrasının uygulanmasına ve hükmedilen cezanın arttırılmasına yer olmadığına dair karar vermek gerekmiştir.

3.Mağdur sanığın alenen cinsel ilişkide bulunma ve hayasızca hareket suçundan 5237 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de; yukarıda belirtilen ve açıklanan delillerden de anlaşıldığı üzere, mağdur sanığın akıl hastası olduğu, bu akıl hastalığı nedeniyle, işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını tam olarak algılayamayıp ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalmış olduğu Manisa Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinin 06.08.2013 tarih, 18679 sayılı raporu ile tespit edildiğinden, mağdur sanık hakkında aynı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrası ve 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince ceza tertibine yer olmadığına dair karar vermek gerekmiştir. Mağdur sanık hakkında aynı Kanun'un 32 nci maddesinin birinci fıkrasının son cümlesi uyarınca akıl hastalarına özgü güvenlik tedbiri uygulanmasına da karar verildiği belirtilmiştir.

IV. GEREKÇE

A.Mağdur Sanık Hakkında Hayasızca Hareketlerde Bulunma Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde

IV. GEREKÇE

A.Mağdur Sanık Hakkında Hayasızca Hareketlerde Bulunma Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde

Mağdur sanığa isnat edilen hayasızca hareketlerde bulunma suçunun 5237 sayılı Kanun'un 225 inci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanun'un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendinde belirtilen sekiz yıllık olağan dava zamanaşımı süresine tabi bulunduğu ve ceza verilmesine yer olmadığına karar verilen sanığın mahkeme sorgusunun yapıldığı 10.10.2013 ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği belirlenmiş ve bu nedenle Tebliğname'de onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

B. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde

Mahkemesi gerekçesi ve tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırılarak vicdanî kanıya ulaşıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir. Ancak;

Dosya kapsamında mağdur sanık sıfatıyla yer alan Tarkan’ın alınan raporlarında eyleme karşı beden veya ruh bakımından kendisini savunabilecek durumda olup olmadığına dair herhangi bir bilginin yer almadığı anlaşılmakla, bu hususta İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulundan rapor alındıktan sonra sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 102 nci maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A.Mağdur Sanık Hakkında Hayasızca Hareketlerde Bulunma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden;

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenle İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2014 tarihli ve 2013/297 Esas, 2014/51 Karar sayılı kararına yönelik mağdur sanık müdafiinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

B. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2014 tarihli ve 2013/297 Esas, 2014/51 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Sanık Hakkında Nitelikli Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenle İzmir 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.03.2014 tarihli ve 2013/297 Esas, 2014/51 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

05.04.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/709, Karar No: 2024/387, Tarih: 15.01.2024

**11. Ceza Dairesi         2023/709 E.  ,  2024/387 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A N U N Y A R A R I N A

B O Z M A

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2021/3315 Değişik iş

SUÇLAR : Dolandırıcılık, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

İNCELEME KONUSU

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddi

KANUN YARARINA

BOZMA YOLUNA

BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması

... Cumhuriyet Başsavcılığının 01.04.2021 tarihli ve 2021/1349 Soruşturma, 2021/853 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararına karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... 6. Sulh Ceza Hakimliğinin 01.11.2021 tarihli ve 2021/3315 Değişik İş sayılı kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271 inci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 01.11.2021 tarihinde kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 28.11.2022 tarihli ve 2022/2719 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.01.2023 tarihli ve KYB-2022/151134 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 26.01.2023 tarihli ve KYB-2022/151134 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, müştekinin ... İli, ... İlçesi, ... Köyü, ... ...Mevkiinde bulunan H221A12C2B pafta, 130 ada, 110 parsel numarasında kayıtlı tarlasının satışı için şüpheliye vekalet verdiği, şüphelinin de taşınmazı satmasına rağmen taşınmaz satış bedelini ödemediği iddia edilen somut olayda, şüphelinin beyanının alınması, taşınmazın yeni malikinin tanık sıfatıyla dinlenmesi ve taraflar arasında taşınmaza ilişkin dava bulunup bulunmadığının araştırılması, yeni malikten şüpheliye para transferi yapılıp yapılmadığı hususu ile ilgili olarak şüphelinin banka hesapların incelenmesi suretiyle, toplanacak deliller ve yapılacak inceleme sonucuna göre şüphelinin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1. 5271 sayılı Kanun‘un 160 ıncı maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında; Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlayacağı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlü olduğu belirlenmiştir.

2. 5271 sayılı Kanun’un, “Kovuşturmaya yer olmadığına dair karar” başlıklı 172 nci maddesinin birinci fıkrası;

“(1) Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

...“

Şeklinde düzenlenmiştir.

3. 5271 sayılı Kanun’un, “Cumhuriyet savcısının kararına itiraz” başlıklı 173 üncü maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan birinci, ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkralarında;

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

“(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3)(Değişik: 18/6/2014-6545/71 md.) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik: 25/5/2005 - 5353/26 md.) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

...“

Hükümleri yer almaktadır.

4. Kanun‘da yer alan düzenlemelerden de görüleceği üzere; Cumhuriyet savcısı, suçun işlenip işlenmediğinin tespiti bakımından hemen işin gerçeğini araştırmaya başlamalı, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açmalı, aksi halde 5271 sayılı Kanun’un 172 nci maddesi gereğince kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vermelidir.

5. Kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen Sulh Ceza Hakimliği, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.