muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4771, Karar No: 2020/5213, Tarih: 14.10.2020

Olay yeri tespit ve muhafaza altına alma tutanağına göre sanıklardan ...’ın çukur içerisinde diğer sanık ...’in çukurun girişinde yakalandıkları, kazı çukurunun içerisinde ve çevresinde kürek, elektrikli bilti, yedek hilti ucu, jeneratör, elektrik kablosu gibi kazı aletlerinin ele geçirildiği, olay yeri inceleme raporunda iki ayrı kazı çukurunun tespit edildiği, aynı raporda kuyulardan birinin giriş deliğinin çapının kayaları arasında 7 m2 derinliğinin 260 cm olduğu, kuyu içerisine inildiğinde kuyunun batı istikametine doğru tünel şeklinde devam ettiği, kazılan tünelin uzunluğunun13.60 cm, yüksekliğinin 1 metre genişliğinin 140 cm olduğu; diğer kuyu incelendiğinde kuyunun iki bölmeden oluştuğu, ilk bölümün derinlğinin 280 cm toplam derinliğinin 550 cm olduğu, kuyunun giriş eninin 140 cm, uzunluğunun 170 cm olduğu, kişilerin kuyuya ahşap merdiven yardımı ile girip çıktıklarının belirtildiği, Konya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürlüğünün 05.03.2014 tarihli yazısında kazı çukurları ve yakın çevresinde 2863 sayılı kanun kapsamında değerlendirilebilecek korunması gerekli taşınmaz kültür varlığına rastlanmadığının belirtildiği, her ne kadar sanıkların savunmalarında peynir koymak için çukur kazdıklarını belirtmiş iseler de kazı çukurlarının derinlikleri, ele geçirilen kazı aletleri, yakalanış şekilleri dikkate alındığında hayatın olağana akışıyla bağdaşmayan suçtan ve cezadan kurtulmaya yönelik savunmalarına itibar edilmeyerek fikir ve eylem birliği içerisinde üzerilerine atılı kültür varlığı bulmak amacıyla izinsiz kazı yaptıkları kanaatine ulaşıldığı, birden fazla kazı çukurunun bulunması ve derinlikleri karşısında suçun işlenmesindeki özellikler göz önünde bulundurularak teşdiden ceza tayin edilmesinde ve dosya kapsamında bulunan tutanaklara göre kazı çukurlarından birinin sanıklar tarafından kapatıldığı ancak diğerinin kapatılmadığı böylelikle kazı çukurlarının sanıklar tarafından tamamen eski hale getirilmediği dikkate alınarak sanıklar hakkında CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, haklarında beraat kararı verilmesi gerektiğine, o yer Cumhuriyet savcısının asgari hadden uzaklaşma gerekçesinin izah edilmediğine ve sanıklar hakkında CMK’nın 231. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hakkında tayin edilen hapis cezası ertelenen sanıkların, TCK’nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususunun kararda gösterilmemesi,

Hakkında tayin edilen hapis cezası ertelenen sanıkların, TCK’nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağı hususunun kararda gösterilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden (2) ve (3) nolu hüküm fıkralarının 9 nolu bentlerinin devamına “ve TCK’nın 51/8. maddesi uyarınca denetim süresi iyi halli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağının sanığa ihtarına” cümlesinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle, sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 14/10/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15814, Karar No: 2016/3767, Tarih: 29.03.2016

**1. Hukuk Dairesi         2014/15814 E.  ,  2016/3767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ, ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi, ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece ecrimisil isteminin reddine, elatmanın önlenmesi isteminin kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar taraf vekillerince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, elatmanın önlenmesi ve ecrimisil istemlerine ilişkindir.

Davacılar, davalı ile paydaş oldukları 1869,1859, 424, 329, 364, 2550, 204 ve 468 parsel sayılı taşınmazları Eylül 2005 tarihinden itibaren davalının tek başına kullandığını ve haksız olarak semerelerini elde ettiğini, uyarılardan sonuç alamadıklarını ileri sürerek elatmanın önlenmesine ve geriye dönük 5 yıllık 20.000,00 TL ecrimisilin tahsiline karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, taşınmazlara müdahalesinin sözkonusu olmadığını, 424, 329 ve 2550 parsel sayılı taşınmazların mirasbırakan tarafından ...’e haricen satıldığını ve yıllardır bu kişi tarafından kullanıldığını, 468 parsel sayılı taşınmazın yeşil alan olup hiçbir kimse tarafından kullanılmadığını, 1869 parsel sayılı taşınmazda kendi payına düşen yeri kullandığını, 364 parsel sayılı taşınmazın kuru arazi olup kullanmadığını, 204 parsel sayılı taşınmazın sulak arazi olup emlak vergisi, sulama masraflarının icar parasıyla zor karşılandığını, bu araziden elde ettiği gelir bulunmadığını, davacıların payına düşen yerleri kullanmasının sözkonusu olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, intifadan men koşulunun yerine getirilmediği gerekçesi ile ecrimisil isteminin reddine, elatmanın önlenmesi isteminin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, çekişme konusu 204 ve 468 parsel sayılı taşınmazların tarafların mirasbırakanı ...; 329, 364, 424, 1859, 1869 ve 2550 parsel sayılı taşınmazların yine tarafların mirasbırakanı ... adına kayıtlı olduğu, bir başka ifade ile tarafların taşınmazlarda irsen paydaş oldukları, 1869, 364 ve 468 parsel sayılı taşınmazların davalı tarafından kiraya verilmek suretiyle tasarruf edildiği sabittir.

Bu durumda, anılan parseller bakımından elatmanın önlenmesine karar verilmiş olması kural olarak doğrudur. Davalının temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddine. Davacıların temyiz itirazlarına gelince; ne var ki, bu parseller yönünden kurulan hüküm infaza elverişli değildir.

Bu durumda, anılan parseller bakımından elatmanın önlenmesine karar verilmiş olması kural olarak doğrudur. Davalının temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddine. Davacıların temyiz itirazlarına gelince; ne var ki, bu parseller yönünden kurulan hüküm infaza elverişli değildir.

Öte yandan bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren ya da (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; mahkemece 204, 329, 424, 1859 ve 2550 parsel sayılı taşınmazlara ilişkin olarak hükme yeterli bir araştırma yapılmamış, elatmanın önlenmesine karar verilen 1869, 364 ve 468 parsel sayılı taşınmazların davalı tarafından kiraya verilerek kullanıldığı dolayısıyla intifadan men şartının aranmayacağı da gözardı edilmiştir.

Hâl böyle olunca, 204, 329, 424, 1859 ve 2550 parsel sayılı taşınmazlar yönünden yukarıdaki ilkeler uyarınca hem elatma hem ecrimisil istemleri bakımından inceleme yapılması; 1869, 364 ve 468 parsel sayılı taşınmazlar yönünden ecrimisil isteminin kabul edilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, paylı mülkiyette taşınmazın her zerresinde her paydaşın hakkı olduğu gözetilerek 1869, 364 ve 468 parsel sayılı taşınmazlar yönünden davacıların payı oranında elatmanın önlenmesi şeklinde hüküm kurulması gerekirken, infazda sıkıntı çıkartacak şekilde yüzölçümü belirterek hüküm kurulması da isabetsizdir.

Tarafların temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 29.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6749, Karar No: 2011/6781, Tarih: 28.06.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/6749 E.  ,  2011/6781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

-K A R A R-

Dosya içeriğine göre dava, zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasından kaynaklanan itirazın iptali istemine ilişkindir. Başkanlar Kurulu Kararı ve Yargıtay Yasasının 14. maddesine göre temyiz inceleme görevi Yüksek 11.Hukuk Dairesine aittir.

Bu nedenlerle dosyanın anılan Daire Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE 28.6.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13985, Karar No: 2006/17178, Tarih: 22.09.2006

**12. Hukuk Dairesi         2006/13985 E.  ,  2006/17178 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 10. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/04/2006

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Borçlunun halen SSK Genel Müdürlüğü Malzeme Satın Alma ve İdari İşler Daire Başkanlığı'nda çalışmakta olduğu anlaşılmaktadır. Bu durum karşısında borçlunun maaşına borçlarından dolayı İİK'nun 83/2. maddesi uyarınca 1/4'ten aşağı olmamak üzere haciz uygulanması mümkündür. Olayda SSK'nun 121. maddesinin ve İİK'nun 83a maddesinin uygulanma olanağı yoktur. Diğer yönden, gerek borçlunun gerekse de adı geçenin vesayet altına alınması nedeniyle vasisinin haciz uygulanmasına yönelik olarak izinlerine de ihtiyaç bulunmamaktadır. Bu nedenlerle, mahkemenin aksine görüşü isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.09.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/210, Karar No: 2012/1937, Tarih: 27.02.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/210 E.  ,  2012/1937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak alana yapılan müdahalenin men'i ile ecrimisil tazminatı istenilmiştir. Mahkemece müdahalenin men'i talebinin konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına, ecrimisil talebinin ise kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

Mahkeme kararı Dairemizin 02.03.2010 tarihli ilamı ile bozulmuş ise de; gereği tam olarak yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Dava konusu edilen yerlerin (bodrum katta bulunan sığınağın) anataşınmazın ortak yerlerinden olduğunda kuşku yoktur. Kat Mülkiyeti Yasasının 16. maddesi hükmü uyarınca kat malikleri anataşınmazın bütün ortak yerlerine arsa payları oranında ortak mülkiyet hükümlerine göre maliktirler.

Türk Medeni Kanunu hükümleri gereğince ortak mülkiyete bağlı olan bir yeri paydaşlardan birisinin kendi kullanımına özgülemesi durumunda diğer paydaşların ecrimisil (haksız işgal tazminatı) isteyebilmesi için öncelikle o paydaş bu ortak yeri münhasıran kullanmaktan yöntemince men edilmiş olmalıdır. Başka bir deyişle diğer paydaşlar bu yerden kendilerinin de yararlanmak istediklerini şagil paydaşa yöntemince ihtar etmiş olmalarına karşın kullanımın sürdürülmüş olması gerekir.

Somut olayda ortak mülkiyet hükümlerine tabi olan dava konusu yerleri kullanarak müdahalede bulunan davalının diğer paydaşlarca önceden uyarıldığı yolunda bir kanıt ortaya konulup kanıtlanmadığı, sığınak özel amaca tahsisli ortak yer olmakla niteliği gereği ekonomik bir yarar sağlamayacağı gözetilmeden davacı yanın ecrimisil (haksız işgal tazminatı) isteminin reddine karar verilmesi gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle ecrimisile hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7692, Karar No: 2008/10988, Tarih: 14.11.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/7692 E.  ,  2008/10988 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı .... Ltd.Şti. vek.Av. ... ... ile davalı ... Temizlik Mak. Mal. Paz. Tic. ve San. AŞ. vek.Av. ... arasında görülen dava hakkında İzmir 5.Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 20.09.2007 ... ve 181/476 sayılı hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 17.03.2008 ... ve 24/2588 sayılı ilamına karşı davacı vekili tarafından süresi içinde karar düzeltme yoluna başvurulmuş olmakla dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, takdiren 170.00.-YTL.para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 14.11.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20105, Karar No: 2014/26578, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20105 E.  ,  2014/26578 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Kütahya İş Mahkemesi

Tarihi :03.06.2014

No :2014/181-2014/754

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2503, Karar No: 2016/194, Tarih: 12.01.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/2503 E.  ,  2016/194 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 74/1, TCK'nın 53/1, 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

... İlçe Emniyet Müdürlüğüne yapılan izinsiz kazı faaliyeti ihbarı üzerine, ... 3. Sulh Ceza Mahkemesinin 05.10.2011 tarih, 2011/706 değişik iş sayılı arama ve el koyma kararına binaen, ... Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 26.02.1990 tarih, 691 sayılı kararıyla kentsel sit alanı ilan edilen bölge içerisinde bulunan, ... ili, ... ilçesi, ... mahallesi, ...bulvarı, ... sokak, No: 23 sayılı adrese giden kolluk görevlilerinin, sanık ...'na ait müstakil, iki katlı binada, dışarıdan görülmemesi için branda çekilerek giriş katında kazı faaliyetinin yapıldığının, makara sistemi kurularak çıkartılan toprağın bahçeye döküldüğünün, 4 metre genişliğinde ve 15 metre derinliğinde kazı yapıldığının tespit edildiği, evde yapılan aramada ise kazı faaliyeti neticesi bulunduğu düşünülen, pişmiş topraktan yapılmış, çoğu kırık halde olan 13 adet kasenin bulunduğu ve el koyma işlemlerinin yapıldığı, 06.10.2011 tarihli ... Müze Müdürlüğü raporunda ve arkeolog bilirkişilerden alınan 03.12.2013 tarihli raporda belirtildiği üzere, kaselerin Bizans dönemine ait, 2863 sayılı Kanun kapsamında oldukları, bu tespitler üzerine sanık hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, sanık verdiği ifadelerinde, babasından kalma eski evde çökmelerin olduğunu, bu nedenle tadilata başladığını, bu esnada eski çömlekler bulduğunu ve bir odaya koyduğunu, suç kastının olmadığını beyan etmiş ise de, olay yerinde 15 metre derinliğinde kazı yerinin bulunması, kazının rahat yapılabilmesi için makara sisteminin kurulması ve etraftan görülmemek için branda çekilmesi ve ele geçirilen eserler karşısında, sanığın verdiği ifadelerin ceza almaktan kurtulmaya yönelik olduğu ve hayatın normal akışı karşısında inandırıcı olmadığı, tüm dosya kapsamından sanık ...'nun, kentsel sit alanı içerisinde bulunan yerde kültür varlığı bulabilmek amacıyla kazı yaptığı ve eylemlerinin sabit olduğu anlaşılmakla,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, üzerine atılı suçu işlediğine dair delillerin bulunmadığına, bu nedenle beraatine karar verilmesi, olmadığı takdirde hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.01.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.