muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/8614, Karar No: 2007/9323, Tarih: 12.07.2007

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 12.07.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2647, Karar No: 2016/9324, Tarih: 24.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/2647 E.  ,  2016/9324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma, prim ile bakiye ücret alacaklarının ödetilmeine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ücret, fazla mesai ücreti ve prim alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının belirsiz alacak açmakta hukuki yararı bulunmadığından davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davanın belirsiz alacak davası olarak açılıp açılmadığı uyuşmazlık konusudur.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 107. maddesiyle, mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nda yer almayan yeni bir dava türü olarak belirsiz alacak ve tespit davası kabul edilmiştir.

6100 sayılı Kanun'un 107. maddesine göre,

"(1)Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir.

(2) Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir.

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

6100 sayılı Kanun'un “Kısmi dava” başlıklı 109. maddesinin birinci fıkrasına göre ise “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir.”

(3) Ayrıca, kısmi eda davasının açılabildiği hâllerde, tespit davası da açılabilir ve bu durumda hukuki yararın var olduğu kabul edilir."

6100 sayılı Kanun'un “Kısmi dava” başlıklı 109. maddesinin birinci fıkrasına göre ise “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir.”

6100 sayılı Kanun ile birlikte, yukarıda belirtilen çerçevede belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak, belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır. Buna göre, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Somut olayda, dava dilekçesinde, davanın belirsiz alacak davası niteliğinde açıldığına dair bir ibare bulunmadığı gibi, talep konularının niteliği itibariyle bölünebildiği eldeki talepler yönünden fazlaya dair haklar saklı tutulmak suretiyle kısmi dava açılmıştır. Şu halde, mahkemece davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilerek, davanın esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç :

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1451, Karar No: 2020/2260, Tarih: 11.03.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/1451 E.  ,  2020/2260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 15. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen sözleşmenin feshi ve alacak davasının reddine dair verilen hüküm hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davacı tarafın istinaf başvurusunun kabulü ile davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde taraflarca temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan bölge adliye mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, 10,00 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davacıya, 18,50 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14193, Karar No: 2015/21160, Tarih: 25.11.2015

**8. Hukuk Dairesi         2015/14193 E.  ,  2015/21160 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacılar ve davalı taraflarından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

1-) Borçlular vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz sebeplerinin reddi gerekmiştir.

2-)Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili İcra Mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar).

Takip dayanağı ... 8. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 1994/412 Esas 1995/1525 Karar sayılı ilamı ile, " Davanın kısmen kabulüyle 35.184.384,567 TL için ve yine 5.239.199,36 Amerikan Doları yönünden, davanın kabulüyle bu miktarın davalılardan alınarak davacıya verilmesine, ancak davalılardan.... ile .... varislerinin protokole göre ipotek sınırı ile sorumlu oldukları gözetilerek toplam 29.977.500,000 TL ile sorumlu olduklarına " karar verilmiştir. Buna göre ....mirasçıları ilamda mirasbırakanları aleyhine hüküm altına alınan miktardan sorumludurlar.

Eldeki davada hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise ipotek borçlularının sorumlu olduğu alacak hakkında, ilamda yazan miktar yerine, ipotekler toplamı olduğundan bahisle 24.782,00 TL üzerinden hesaplama yapıldığı görülmektedir. Mirasçıların, ilamda mirasbırakanları aleyhine hükmedilen 29.977,50 TL üzerinden sorumlu oldukları hususu gözönüne alınarak karar verilmesi gerekirken, Mahkemece yorum yoluyla hükmün değiştirilerek sonuca gidilmesi isabetsiz olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle borçlular vekilinin temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA; taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 24,30 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 25.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4848, Karar No: 2014/2770, Tarih: 30.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4848 E.  ,  2014/2770 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1/B - 2013/19962

MAHKEMESİ : Antalya 3. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ ve NO : 04/09/2012, 2012/347 (E) ve 2012/311 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanık müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra sanığın cezaevinden gönderdiği 24.04.2014 havale tarihli dilekçe ile dosyasının onaylanmasını istediği anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 05/02/2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onaylanması isteği temyiz isteminden feragat niteliği taşıdığı anlaşılmakla, sanık hakkında mağdur Mustafa'yı kasten yaralama ve 6136 sayılı Yasaya Aykırılık suçlarından kurulan hükümler inceleme dışı bırakılmış; temyiz incelemesi yerel Cumhuriyet Savcısının sanık hakkında mağdur Abdullah'ı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemiyle sınırlı olarak yapılmıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın mağdur Abdullah’a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak;

a) Oluşa ve dosya kapsamına göre; mağdurların işlettiği kahvehaneye alkollü olarak gelen sanık Mehmet'in, mağdur Abdullah'a dışarda park eden aracın sahibini sorduğu, mağdurun, tanımadığını söylemesi üzerine mağdura "senin gibi komşu olmaz olsun" dediği, mağdurun, sanıktan dışarı çıkmasını ve bir daha alkollü olarak gelmemesini istemesi üzerine, sanığın, "seninle görüşürüz " diyerek 15-20 metre uzaklaştıktan sonra geri dönüp tabanca ile bir kez ateş ederek kahvehanenin camına zarar verdiği, mağdurun kendisine yönelmesi üzerine ikinci kez ateş ederek sol kolundan yaraladığı, mağdurun sanığın elindeki tabancayı almak için yaklaşmaya devam etmesi üzerine, 1,5 metre mesafeden tekrar ateş ederek mağduru batın sol bölgesinden mesane yaralanmasına, ileumda 6 yerde perforasyona ve 30 cm rezeke yapılmasına ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı, çevrede bulunanların müdahalesine rağmen sanığın, tabancayı ve tetik hakimiyetini bırakmayarak 4 kez daha ateş ettiği olayda; suçta kullanılan aletin cinsi, hedef alınan vücut bölgesi, yaranın yeri ve niteliği dikkate alındığında sanığın eyleme bağlı ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu ve sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, suçun niteliğinde hataya düşülerek kasten yaralama suçundan hüküm kurulması,

b) Gerekçeli karar başlığında katılan Abdullah ve Mustafa'nın sıfatlarının mağdur olarak gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, yerel Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), bozma nedenine ve tutuklulukta geçen süreye göre sanığın tahliye isteminin reddine 30.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13624, Karar No: 2024/11431, Tarih: 24.12.2024

**9. Ceza Dairesi         2023/13624 E.  ,  2024/11431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/1 E., 2014/87 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, hakaret, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

TEMYİZ EDENLER : Katılan ..., mağdure vekili, şikayetçi Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi.

Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının olay tarihinde yurtta kalan mağdure yönünden ilgili kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunup, Bakanlık vekilinin hükümleri temyiz ederek katılma iradesini ortaya koyduğu ve yine 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesine göre katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunanlar için kanun yolunun açık olduğu, mağdure Sedef vekilinin 15.12.2014 tarihli beyanında sanığın cezalandırılmasını talep ettiği ve mağdurenin katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gördüğü konusunda araştırma yapmayı gerektirecek bir tereddüt bulunmadığı görülmekle, aynı Kanun'un 237/2. maddesi gereğince mağdure Sedef ile Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının katılan ... vekillerinin ise katılanlar vekilleri sıfatıyla davaya katılmalarına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, hakaret ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suça sürüklenen çocuğun atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Mağdurenin olayı samimiyetle anlattığına, Adli Tıp Kurumundan gelen raporda mağdurenin olayın hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamadığı ve bu olaydan dolayı ruh sağlığının bozulduğunun tespit edilmesine rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında beraat kararı verilmesinin usul yasaya aykırı olduğuna ilişkindir.

B. Katılan ...'nin Temyiz İsteği

Atılı suçlardan verilen beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Veklinin Temyiz İsteği

Atılı suçlardan verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, suça sürüklenen çocuk ile mağdure arasında iftira atmayı gerektirecek husumet bulunmadığına, suça sürüklenen çocuğun beyanlarının suçtan kurtulmaya yönelik olduğuna, üst hadden cezalandırılması ve kurum lehine vekâlet ücreti taktir edilmesi gerektiğine ve diğer hususlara ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Tavşanlı Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve katılan ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

24.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3188, Karar No: 2008/5414, Tarih: 07.04.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/3188 E.  ,  2008/5414 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Ankara 12. Sulh Hukuk ile Torul Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ... ...'un Torul İlçesi, Altınpınar Köyü nüfusuna kayıtlı olup, Torul İlçesi, ... Köyünde oturduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme Torul Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Torul Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/04/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4029, Karar No: 2023/5294, Tarih: 14.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/4029 E.  ,  2023/5294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/291 E., 2023/626 K.

SUÇ : Nitelikli kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun düzeltilerek esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 29.12.2022 tarihli ve 2022/242 Esas, 2022/450 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 54 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, müsadereye ve mahsuba karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2023/291 Esas, 2023/626 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar ... ve ... vekili, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar ... ve ... vekili temyiz istemi; suç vasfının tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme kapsamında olduğuna ilişkindir.

2. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi; suç vasfının tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme kapsamında olduğuna, katılan Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

3. Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin ve aynı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takdiri indirimin uygulanması gerektiğine, sanığın akıl sağlığı yönünden aldırılan raporun yetersiz olduğuna, maktulün 18 yaşından büyük olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü