muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/2029, Karar No: 2019/9401, Tarih: 03.10.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/2029 E.  ,  2019/9401 K.**

**"İçtihat Metni"**

....Temizlik Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... vekili avukat ...aralarındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 05/05/2015 tarih ve 2014/625-2015/275 sayılı hükmün Dairemizin 18/01/2018 tarih ve 2015/26832-2018/277 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442.maddesi hükmünce 380,00 (üçyüzseksen) TL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 03/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/356, Karar No: 2013/7403, Tarih: 25.03.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/356 E.  ,  2013/7403 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma Tedbirleri Nedeniyle T azminat

Hüküm : Davanın kısmen kabulü ile 880,22 TL maddi , 1.500 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine

Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı ve davacı vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı ve davacı vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Nesnel bir ölçüt olmamakla birlikte, hükmedilecek manevi tazminatın davacının sosyal ve ekonomik durumu, üzerine atılı suçun niteliği, tutuklanmasına neden olan olayın cereyan tarzı, tutuklu kaldığı süre ve benzeri hususlar da gözetilmek suretiyle, hak ve nesafet kurallarına uygun makul bir miktar olarak tayin ve tespiti gerekirken, davacıya bu ölçütlere uymayacak miktarda az manevi tazminata hükmolunması,

2- Dairemizce benimsenen görüşe göre; asgari ücret üzerinden maddi tazminata hükmedilmiş olması karşısında hesaplamada hafta sonu, dini ve milli bayram tatilleri nedeniyle indirim yapılamayacağının dikkate alınmaması,

3- Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.03.2007 gün ve 2-63 sayılı kararında açıklandığı üzere; ancak davanın tamamen reddi halinde davalı ... lehine vekalet ücretine hükmolunabileceği, davanın kısmen kabul edilmiş olması karşısında ise kendisini vekille temsil ettiren davalı idare lehine vekalet ücretine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

4- Maddi tazminat miktarının tayin ve tespitine esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi Mesut Balta'nın 5271 sayılı CMK'nın 64. maddesinde düzenlenen İl Adli Yargı Adalet Komisyonu listesinde yer alan kişilerden olup olmadığı yönünde açıklayıcı bilgiye yer verilmeyerek denetim olanağının sınırlandırılması ve seçilen bilirkişinin İl Adli Yargı Adalet Komisyonu listesinde yer alan kişilerden olmaması halinde de kimlik tespiti ve yemine yer verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 64/6 madde ve fıkrasına aykırılık oluşturulması,

Kanuna aykırı olup, davalı ve davacı vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24317, Karar No: 2012/26562, Tarih: 21.12.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/24317 E.  ,  2012/26562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2012/674-2012/272

Dava, davalılardan işverene ait işyerinden kısa vadeli sigorta kollarından bildirilen çalışmaların, uzun vadeli sigorta kollarına tabi olarak gerçekleştiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalılardan SGK Başkanlığı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalılardan SGK Başkanlığı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- 20.05.2006 tarihinde Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5502 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumu Kanununun 36 ncı maddesi hükmüne göre; ilgili kanunlarda yer verilmemiş olsa dahi, Kurumun taraf olduğu davalar, icra kovuşturmaları ile ilâmların harçlardan müstesna olduğu göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece yanılgılı değerlendirme sonucu, davalı Kurum’un, yargılama giderleri içinde yazılan harçtan sorumluluğu yönünde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının yargılama giderine ilişkin (4) numaralı bendinde yazılı “peşin harç” sözcüklerinden sonra gelmek üzere, “davalılardan İşverenden alınarak davacıya” sözcüklerinin; aynı bentte yazılı “350,30 TL” rakamları silinerek yerine, “308,00 TL” rakamlarının yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2022/9932, Karar No: 2023/1491, Tarih: 08.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/9932 E.  ,  2023/1491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki istihkak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince Mahkemenin yetkisizliğine ve ek kararla davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir.

Ek Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı üçüncü kişi; kendisinin ticaret sicil adresinde haciz yapıldığını, hacze konu menkullerin kendisine ait olduğunu ileri sürerek davanın kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.

II.CEVAP

Davalı alacaklı, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

1.İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın görevli ve yetkili ... ... Nöbetçi İcra Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

2.Mahkemenin 02.03.2022 tarihli ek kararı ile,yetkisizlik kararının tebliğ tarihinden itibaren 2 hafta içinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesinin talep edilmediği gerekçesi ile açılan davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili, dava dilekçesini tekrar ederek talep halinde gönderme değil re'sen gönderme kararı verilmiş olduğunu, ek kararın usul ve yasaya aykırı olduğunu belirterek kararı kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; yetkisizlik kararının 27.10.2021 tarihinde davacı vekiline elektronik tebligat ile tebliğ edildiği, gerekçeli kararda talep bulunması halinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderileceğinin belirtildiği, davacı vekilince yetkili mahkemeye gönderme talebinde bulunulmadığından davanın açılmamış sayılamasına karar verilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığı, gerekçesi ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesini tekrarla her ne kadar kararın gerekçe kısmında talep halinde dosyanın yetkili Mahkemeye gönderilmesine diye belirtilmiş ise de hüküm kısmında bu hususun belirtilmediği, resen gönderme kararı verilmiş gibi hüküm kurulduğunu dile getirerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, istinaf dilekçesini tekrarla her ne kadar kararın gerekçe kısmında talep halinde dosyanın yetkili Mahkemeye gönderilmesine diye belirtilmiş ise de hüküm kısmında bu hususun belirtilmediği, resen gönderme kararı verilmiş gibi hüküm kurulduğunu dile getirerek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, üçüncü kişinin İİK'nın 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

2004 sayılı İcra İflas Kanunu'nun 50, 97 ve 99 uncu maddeleri

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 20 nci maddesi

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. İİK'nın 50. maddesi göndermesi ile icra takipleri hakkında da uygulanması gereken, HMK 'nın 20. maddesi gereğince; görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi halinde, taraflardan birinin, süresi içinde kanun yoluna başvurulmayarak kesinleşmiş ise kararın kesinleştiği tarihten; kanun yoluna başvurulmuşsa bu başvurunun reddi kararının tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde kararı veren mahkemeye başvurarak, dava dosyasının görevli ya da yetkili mahkemeye gönderilmesini talep etmesi gerektiği, aksi takdirde, bu mahkemece davanın açılmamış sayılmasına karar verileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, Mahkemece yetkisizliğe ilişkin mahkeme kararında " dosyanın görevli ve yetkili ... ... Nöbetçi İcra Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine" şeklinde hüküm kurulmuş ise de; kanun hükmü gereğince tarafların istemi olmadan mahkemece dosyanın resen yetkili mahkemeye gönderilmesi mümkün değildir. O halde, HMK'nın 20/1. maddesinde öngörülen iki haftalık yasal sürede taraflarca yetkili mahkemeye gönderme talebi bulunmadığı anlaşıldığından temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nın 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nın 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

08.03.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24576, Karar No: 2025/7667, Tarih: 22.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/24576 E.  ,  2025/7667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/522 E., 2020/788 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kanun iadesi üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin "18.01.2016" yerine "18.01.2015" olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanığın savunmasının alındığı 10.03.2016 tarihli celse, iddianame ve ekleri ile dosyada yer alan tüm tutanak ve belgelerin okunmuş olması nedeniyle tebliğnamede yer alan 1 nolu düşünceye iştirak edilmemiş; sanığa ait araçta ele geçen dava konusu kaçak eşyanın miktar ve değeri ile nakil vasıtasının bilinen piyasa değeri dikkate alındığında müsaderesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğuracağı ve müsaderesinin hakkaniyete aykırı olacağı ve ele geçen eşyanın miktarı itibarıyla aracın yük veya hacim bakımından ağırlıklı bölümünü de oluşturmadığı cihetle aracın hak sahibine iadesi ve şerhin kaldırılması sonucu itibarıyla doğru olduğundan, iade kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 22.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33662, Karar No: 2017/4819, Tarih: 27.04.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/33662 E.  ,  2017/4819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın cami içerisinde bulunan mağdura ait çantayı çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması,

2-25/09/2013 tarihli güvenlik kamera görüntüleri izleme tutanağı içeriğine göre, hırsızlık suçunun kamera saatine göre 19.05'te işlendiği, ancak kamera saatinin güncel saatten 1 saat 25 dakika geride olduğu, dolayısıyla suç saatinin 20.30 sıraları olduğu, müştekinin yatsı namazını kılmak üzere 20.00 sıralarında camiye gittiğine dair kolluk beyanı ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre, suç tarihinde güneşin batış saatinin yaz saati uygulaması da göz önünde bulundurularak 18.55 olduğu, gece vaktinin saat 19.55'te başladığı, bu nedenle hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143.maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında, etkin pişmanlık hükümleri nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 168/1.maddesi uyarınca indirim yapılırken, etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleştiği kabul edildiğinde ve aynı maddenin ikinci fıkrası da dikkate alındığında indirim oranının 1/2 oranından daha fazla olması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 27/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10320, Karar No: 2009/16039, Tarih: 28.09.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/10320 E.  ,  2009/16039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk (Tereke Hakimliği) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Vasiyetnamenin Açılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz isteğinde bulunanın ... 2. Sulh Hukuk mahkemesi aracılığı ile gönderdiği dilekçesinden temyiz harcı alınmadığı anlaşılmıştır. Bu dilekçenin temyiz defterine kayıt edildiği yönünde bir açıklama da bulunmamaktadır. Harca tabi olmasına karşın harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı yasa ile değişik 434 maddesinin 2. fıkrası hükmü benzetme yoluyla uygulanır. Bu durumda temyiz isteği dilekçenin temyiz defterine kayıt edildiği tarihte yapılmış sayılır. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir (YİBGK K.25.1.1985 gün 5/1 Sayılı). O halde söz konusu temyiz dilekçesinin süresi içinde mahkemenizin veya başka bir mahkeme kanalı ile gönderildiğine göre gönderildiği yer Mahkemesine kayıt edilip edilmediğinin araştırılması; on beş günlük temyiz süresi içinde temyiz, muhabere veya esas defterlerinden birine kayıt edilmiş ise harcın tamamlattırılması, harç tamamlanmadığı takdirde ise Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3.maddesi uyarınca işlem yapılması için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 28.09.2009 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/22557, Karar No: 2016/18867, Tarih: 31.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/22557 E.  ,  2016/18867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ilave tediye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- HMK.nun 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkân dâhilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava, niteliği itibariyle külli tespit kısmi eda istemli belirsiz alacak davasıdır. Bu nedenle davacının alacaklarına işletilecek faizlerin başlangıç tarihlerinin dava ve ıslah tarihleri olarak ayrı ayrı belirtilmesi gerekirken talep edilen tüm alacağa dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi ve hükmedilen miktarın net mi, yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi, ayrıca davalı harçtan muaf olmadığı halde karar-ilam harcına hükmedilmemesi, hatalı olup bozma sebebi ise de, söz konusu hatanın giderilmesi yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1/a ve 2 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;

“ a- 11.658,77 TL. net ilave tediye alacağından;

1.000,00 TL. sinin dava tarihi olan 24.09.2014 tarihinden itibaren,

10.658,77 TL. sinin ıslah tarihi olan 25.12.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

2- Hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan 796,41 TL. karar ilam harcından davacının yatırdığı peşin harç ile tamamlama harcı toplamı 589,21 TL. nin mahsubu ile 464,41 TL. bakiye karar-ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

Davacının yatırdığı başvuru harcı, peşin harç ile tamamlama harcı toplamı 232,40 TL. nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, “ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalıya yükletilmesine, 31.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.