muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/17846, Karar No: 2013/2500, Tarih: 11.02.2013

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/17846 E.  ,  2013/2500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit - istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, davalı tarafından takibe konu edilen çek nedeniyle borçlu olunmadığının tespiti istemine ilişkindir.

Davalı vekili, davacının dava konusu çekteki imzanın şirket yetkililerine ait olmadığı iddiasıyla Kartal 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2007/516 E. sayılı dosyasında açtığı davanın reddedilip, Yargıtay onamasından geçerek kesinleştiğini, davacının iddialarını yazılı delillerle ispatlaması gerektiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, işbu dosyanın dava konusu ile karara çıkan ve Yargıtay'dan onanarak kesinleşen Kartal 1. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2007/516 E. 2008/291 K. sayılı dosyasındaki dava konusu aynı olmakla kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı yan, davalı ile aralarında bir ticari ilişki bulunmadığını ve dava konusu çekten kaynaklanan herhangi bir borcunun olmadığı iddiasıyla borçlu olunmadığının tespiti isteminde bulunmuştur. İcra takibinin iptali istemli icra hukuk mahkemesine başvurulması ve istemin reddine karar verilmiş olması genel mahkemelerde menfi tespit davası açılmasına engel değildir. Zira dar yetkili ve şekli inceleme yapan icra hukuk mahkemesi kararları maddi anlamda kesin hüküm oluşturmaz. Kaldı ki, mahkeme kararında kesin hüküm olarak belirtilen Kartal 1. İcra Hukuk Mahkemesi dosyası dava konusu çekteki imzaya itiraz davasıdır ve mahkemece imza incelemesi yapılmak suretiyle karar verilmiş olup, işbu davada davacı çekin dayanağı borç ilişkisinin bulunmadığını iddia etmektedir. Mahkemece, bu yönler gözetilerek işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 11.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5466, Karar No: 2019/10901, Tarih: 20.11.2019

**17. Hukuk Dairesi         2018/5466 E.  ,  2019/10901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Ser. Taş. Nak. Day. Tük. Mal. Bey. Eşy. Giy. Aky. Tel. İnş. San. Tic. Ltd.Şti. ile davalı ...Ş. arasındaki dava hakkında Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesi’nden verilen 21/05/2015 gün ve 2012/79-2015/326 sayılı kararın Dairemiz’in 14/05/2018 gün ve 2015/17504-2018/4967 sayılı kararı ile hükmün onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 sayılı HMK'nın geçici 3. maddesi 2.fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 384,00 TL para cezasının davacıdan alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 17,70 TL kalan red harcının karar düzeltme isteyen davacıdan alınmasına 20/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1829, Karar No: 2018/2137, Tarih: 28.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/1829 E.  ,  2018/2137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dolandırıcılık suçundan sanığın beraatine dair hüküm o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Sanığın olay günü mağdurun yanına giderek zor durumda olduğunu, eşinin altınlarını satmak istediğini söyleyip iki adet sahte bileziği 2500 TL karşılığında mağdura satarak dolandırdığı iddia olunan olayda; mağdurun 09.04.2013 tarihli duruşmada kendisini dolandıran kişinin huzurda bulunan sanık olmadığını, teşhis esnasında yanılmış olduğunu, kendisini dolandıran kişiyi tam olarak görmediğini beyan etmesi karşısında, sanığın mağduru dolandırdığı yönünde cezalandırılmasına yeterli delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun yasal unsurları oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazlarının reddiyle, beraatine ilişkin hükmün ONANMASINA, 28.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1482, Karar No: 2019/5393, Tarih: 20.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/1482 E.  ,  2019/5393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından da dava açıldığı halde bu suçlardan dolayı karar verilmediği belirlenmiş olup, mahkemece zamanaşımı süresi içinde bu suçlardan karar verilmesi mümkün görülmüştür.

1- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20/11/2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca; fiil işlendiği sırada 12-15 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal yönden inceleme yaptırılmasının gerekli olduğu halde, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 20/03/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4157, Karar No: 2024/923, Tarih: 13.02.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/4157 E.  ,  2024/923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 30.11.2022 tarihli ve 2021/453 Esas, 2022/736 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında;

1. Maktul ...'a yönelik eylemi nedeni ile kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Maktul ...'a yönelik eylemi nedeni ile kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddenin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 63 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B.... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.02.2023 tarihli, 2023/513 Esas,2023/532 Karar sayılı kararı ile: sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın cezai ehliyeti bulunmadığına , eksik incelemeye ve bölge adliye mahkemesi tarafından hiçbir gerekçe gösterilmeden istinaf talebinin reddedildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri, sanığın cezai ehliyeti bulunmadığına , eksik incelemeye ve bölge adliye mahkemesi tarafından hiçbir gerekçe gösterilmeden istinaf talebinin reddedildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1.Sanık ...'in ... ilçesi ... Mahallesi'nde kendisine ait konteynerde kaldığı, olay tarihi olan 22.10.2020 tarihinde gece 01:00 - 02:00 sıralarında maktuller ... ve ...'ın evine giderek kapıyı çaldığı, maktul ...'nin kapıyı açtığı, bu esnada sanığın maktul ...'ye elinde bulunan tüfekle ateş ederek evin içerisine girdiği, evin içerisinde giriş kısmından sol tarafta bulunan odanın kapısından maktul ... ve aynı odada yatmakta olan maktul ...'a 4 el ateş ettiği, 23.10.2020 tarihli Ölü Muayene ve Otopsi Tutanaklarına göre maktullerin ateşli silah yaralanmasına bağlı göğüs içi organ yaralanması ile iç ve dış kanama sonucu öldükleri kabul edilmiştir.

Sanık ...'in maktuller ... ve ...'a silahla ateş ederek öldürmesi neticesinde her bir maktul yönünden ayrı ayrı "Kasten Öldürme" suçunu işlediği sabit görüldüğü ve eylemine uyan 5237 sayılı Kanun'un 81 ... maddesi gereğince ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verildiği görülmüştür.

2. Otopsi raporu, adli tıp ihtisas kurulu raporları, olay yeri inceleme tutanağı, ölü muayene tutanağı, uzmanlık raporları, sanık savunmaları, katılanlar ve tanıkların beyanları dava dosyasında bulunmaktadır.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, alınan raporların hüküm kurmaya elverişli olduğu, Adli Tıp Kurumu Gözlem İhtisas Dairesi ve 4. İhtisas Kurulundan alınan raporlar ile sanığın cezai ehliyetinin tam olduğunun belirlendiği, eksik incelemenin söz konusu olmadığı, suçun kanuni tanımındaki fiili gerçekleştiren sanığın fail olarak kabulünde isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından, hükümlerde bozma nedeni dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Suç vasfı yönünden;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 20.09.2016 tarihli, 2015/1-334 Esas, 2014/141297 Karar sayılı ilamına göre;

Çeşitli yargısal kararlarda da vurgulandığı üzere, sırf öldürmüş olmak için öldürmek, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürmek, silahı denemek maksadıyla öldürmek gibi haller sadist bir duygu ve düşüncenin eyleme egemen olması bakımından “canavarca his ile” öldürmeye örnek oluştururlar. Benzer biçimde belli toplumsal sınıflara ya da farklı inanç veya mezhep gruplarına duyduğu hınç nedeniyle öldürme, canavarca his sevki ile öldürme suçunu oluşturur.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Dosya kapsamına göre; taraflar arasında önceye dayalı bir husumet olmadığı, öldürmeyi gerektirir bir sebep bulunmadığı, sanığın olay gecesi meleklerin kendisine " sen öldün sevdiğin kişileri de yanına al" demeleri üzerine mahalledeki herkesi sevdiği için hepsini yanıma alacağım dediği, mahalledeki başka şahısların daha evine gidip kapıya vurduğu ancak açmadıkları için onlara zarar vermediği, sanığın 23.10.2020 tarihli ifadesinde "kapıya vurdum, çıkın diye bağırdım, çıkan olmadı, kapıyı açsalardı kim çıkarsa kapıya onu vuracaktım" şeklinde beyanınında bulunduğu, maktul ...'ın kapıyı açması üzerine av tüfeği ile hiçbir şey söylemeden maktulü hedef alarak ateş ettiği, o sırada evde yatağında uyanmış vaziyette yatmakta olan diğer maktul ...'a da ateş ettiği, somut olayda sanığın canavarca his sevkinden başka kendisini eyleme iten herhangi bir sebep mevcut olmadığı, bir an içinden gelen istek doğrultusunda maktulleri sırf öldürmüş olmak için öldürdüğü, sırf öldürmek için öldürme ya da zevk için öldürme dürtüsüyle hareket ettiği, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde düzenlenen "canavarca hisle nitelikli kasten öldürme suçunu" oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgılı değerlendirme ile kasten öldürme suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle, ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2023/513 Esas, 2023/532 Karar sayılı kararının suç vasfı yönünden

5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, üyeler ... ve ...'ın hükümde isabetsizlik bulunmadığından kararın onanmasına ilişkin karşı oyları ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,

Sanık hakkında aleyhe temyiz bulunmadığından 5271 sayılı Kanun'un 307 nci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca KAZANILMIŞ HAKKININ KORUNMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süreler dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2024 tarihinde karar verildi.

K A R Ş I O Y

Öldürmek için öldürmek öldürmeden zevk almak, silahını denemek kan dökmek için öldürmek, kan gördükçe kan dökmeye devam etmek istemek, canavarca hisle öldürmeye örnek olarak verilmektedir. Ayrıca ölenin acı çekmesinden zevk duymak, bu kapsamda örnek olarak verilmekteyse de burada eziyet çektirerek öldürmenin de söz konusu olabileceği belirtilmelidir. “Canavar” ifadesi failin duygusuzluğunu, “his” ifadesiyse insansı bir durumu anlatmakta olup “canavarca his”ten anlamsızlığın anlaşılması gerektiği de savunulmaktadır. Bu kapsamda nedensiz yere öldürme halinde de canavarca hissin varlığından bahsedilmektedir. Bu kabulün temelinde esasında daha evvel de belirtildiği üzere mehaz kanunda “canavarca his”ten evvel “yalnızca” ifadesine yer verilmesi yatmaktadır. Oldukça anlamsız ya da uzak olarak kabul edilen bir sebebin bulunduğu her durumda dahi “yalnızca canavarca his” söz konusu olmadığından bu ağırlaştırıcı sebep uygulanmamaktadır. Ancak nedensiz yere öldürmek ya da öldürme fiilinin izahının açıklanamadığı hallerde canavarca hissin varlığından bahsedilemez. Nitekim burada insanın gerçekleştirdiği fiilin nedenden yoksun olmayacağı belirtilmelidir. Ayrıca nedensiz yere öldürme halinde failin artık akıl sağlığının da yerinde olmayabileceği, bu nedenle cezayı

ağırlaştıran bir neden olarak kabulünün yerinde olmayacağına ilişkin savunmaların dahi yapılması mümkündür. Bu yüzden, nedenin bilinememesi ya da açıklanamaması nedeniyle canavarca hissin varlığı kabul edilmemelidir. Muhtemel nedenler ayrık tutulduğunda failin kişiliği, bu kapsamda örneğin kavgacı ya da zorba bir yapıya sahip olmasıyla söz konusu his açıklanabilir. Yine neden eksikliğinin yanında ayrıca failin geçmişinden yararlanmak suretiyle canavarca hissin varlığı anlaşılmaya çalışılmalıdır. Ancak yapılan tüm bu belirleme ya da tanımlama çalışmalarına karşın yine de nesnel bir ölçütün belirlenmesinin zor olduğu belirtilmelidir.

Öldürme sürecinin kendisi, burada tek öldürme dürtüsünü oluşturmaktadır. Bkz. Kühl, StGB § 211, Rn. 4. “Sanığın, içgüdüsel tatmin amacı ile tanımadığı maktule müteaddit defa büyük bir taş kütlesi ile saldırarak, sırf öldürmüş olmak için öldürdüğü, bu doğrultuda failin, canavarca his sevkinden başka kendisini eyleme iten herhangi bir neden mevcut olmaksızın, suçun işleniş biçimi ve eylemin ağırlığı ile ortaya çıkan kastının, kullandığı yöntem itibariyle canavarca hisle öldürme suçuna yönelik olduğunun anlaşılması karşısında; TCK'nin 82/1-b maddesi kapsamında hüküm kurulması yerine, suç niteliğinin tayininde yanılgıya düşülerek TCK'nin 81 ... maddesi gereğince kasten öldürme suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan, Y. 1. CD. E. 2019/3513 K. 2019/5634 T. 18.12.2019

Ancak YCGK benzer bir olayda ise bu ağırlaştırıcı nedeni uygulamamıştır. Nitekim söz konusu karar şu şekildedir: “Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanığın, komşusu maktul ile birlikte apartmanın sığınağına indikleri… Sanığın, eşya indiren maktulle birlikte girdiği apartmanın ... katında, maktulün, etrafta dağınık şekilde bulunan eşyaların belli bir düzene göre konulmasının uygun olacağını söylediği esnada, depoda bulunan baltanın künt tarafı ile maktulün kafasına vurduğu, daha sonra yere düşen maktule başını gövdeden ayıracak şekilde birçok kez baltayla vurmak suretiyle öldürdüğü olayda; sanığın maktulü öldürme nedeninin tespit edilememesi ve öldürme kastına yönelik çok sayıdaki yaranın tek başına canavarca hisle kasten öldürme suçunun kanıtı sayılamayacağı, sanığın canavarca hisle öldürme amacıyla hareket ettiğini gösterir nitelikte delil bulunmadığı, bu şekilde sanığın fiilinin TCK’nun 81. maddesinde düzenlenen kasten öldürme suçunu oluşturduğunun kabulü gerekmektedir.” YCGK E. 2015/1-334 K. 2016/317 T. 20.9.2016

Dosya kapsamına göre; taraflar arasında önceye dayalı bir husumet olmadığı, öldürmeyi gerektirir bir sebep bulunmadığı, sanığın olay gecesi meleklerin kendisine " sen öldün sevdiğin kişileri de yanına al" demeleri üzerine mahalledeki herkesi sevdiği için hepsini yanıma alacağım dediği, mahalledeki başka şahısların daha evine gidip kapıya vurduğu, ancak kapıyı açmadıkları için onlara zarar vermedikleri, sanığın 23.10.2020 tarihli ifadesinde "kapıya vurdum, çıkın diye bağırdım, çıkan olmadı, kapıyı açsalardı kim çıkarsa kapıya onu vuracaktım" şeklinde beyanının bulunduğu, maktul ...'ın kapıyı açması üzerine maktule doğru direkt av tüfeği ile hiçbir şey söylemeden ateş ettiği, o sırada evde yatağında uyanmış vaziyette yatmakta olan diğer maktul ...'a da ateş ettiği, somut olayda sanığın canavarca his sevkinden başka kendisini eyleme iten herhangi bir neden mevcut olmadığı, bir an içinden gelen istek doğrultusunda maktulleri sırf öldürmüş olmak için öldürdüğü, sırf öldürmek için öldürme ya da zevk için öldürme dürtüsüyle hareket ettiği, eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 82 nci maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde düzenlenen "canavarca hisle nitelikli kasten öldürme suçunu" oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgılı değerlendirme ile kasten öldürme suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuş ise de;

Sanığın Cumhuriyet savcılığı huzurunda beyanlarında kendisi ile 3 harflilerin uğraştığını, bunun üzerine ... Mahallesinde bulunan hocaya giderek kendisine muska yaptırdığını, 22.10.2020 tarihinde konteynerde uyuduğu sırada rüyasında Allah'ın kendisine sevdiği kişileri almasını söylediğini, bunun üzerine uyanıp evinden çıkarak kendisine ait olan ruhsatsız tüfeğini alıp Hacımahmutlar Mahallesi'nde oturan ...'ın evine geldiğini, evin camından içeri baktığında bir karartı gördüğünü ve sonrasında peşini bıraktığını, akabinde Yakup Günebakan'ın evine gittiğini ve seslenmesine rağmen kimse çıkmayınca ... ve ...'ın evine gittiğini, kapıyı çaldığında kimsenin açmadığını, daha sonra kapıya tekrar vurduğunda kapıyı maktul ...'nin açtığını, kapıyı açtığı anda tüfeği ile kendisine 2 el ateş ettiğini, ateş ettikten sonra ne olduğuna bakmadan evden çıkıp gittiğini,

Mahkememiz huzurunda alınan beyanında ise bu beyanlarından farklı olarak yaşadığı köyde ... isimli şahsın kızı ile evlenmek istediğini ancak ...'in kendisini kovup aynı zamanda katılanların eşine hakaret ettiklerinin anlaşılması üzerine ...'in kendisine tüfek verdiğini, maktullerin evine gittiğinde ise zaten ölmüş olduklarını, yalnızca tavana bir el tüfekle ateş ettiğini, ...'in telkinleri altında olduğunu ve ...'in ateş ettiğini beyan ettiği anlaşılmakla sanığın eylemin sonuçlarının ağırlığı karşısında kendisini cezalandırılmaktan kurtarmak maksadı ile yapmış olduğu çelişkiler içeren kaçamaklı savunmalarına itibar edilmemiş, zira dosya kapsamında ifadesine başvurulan tanık ..., sanığın köyde husumetli olduğu herhangi bir kimseden kendisine bahsetmediğini, herhangi bir isim vermeden de bir kıza aşık olduğunu, ancak çekindiği için kıza dahi bu düşüncesinden bahsedemediğini kendisine anlattığını beyan etmiş, yine tanık ... alınan ifadesinde maktullerle herhangi bir husumetinin olmadığını, yalnızca muhtar olma meselesi nedeni ile katılan ... ile husumetinin olduğunu, bu husumetle alakalı herhangi bir konuyu sanığa anlatmadığını, sanığın kızı ile evlenmek istemesine ilişkin de herhangi bir durumun olmadığını beyan ettiği anlaşılmakla, dosya kapsamında yer alan tanık beyanlarının sanığın ileri sürmüş olduğu hususları da desteklemediğinin açıkça anlaşıldığı, ayrıca sanık hakkında hazırlık aşamasında kendisi ile 3 harflilerin uğraşarak rüyasında da Allah'ın sevdiği kullarının yanına almasını söylediğine dair beyanlarına istinaden sevkinin sağlandığı Adli Tıp Kurumu tarafından yapılan tetkikler neticesinde düzenlenen 03.08.2022 tarih 6482 numaralı raporda; sanığın cezai sorumluluğunu müessir ve kişide şuur ve harekat serbestisini ortadan kaldıracak veya azaltacak mahiyet ve derecede herhangi bir akıl hastalığı ve zeka geriliği saptanmadığı, adli dosya tetkikinde sanığın mezkur suçu işlediği sırada fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını idrak etme ve bu fiil ile ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini ortadan kaldıracak veya azaltacak boyutta bir akli arızanın içinde olduğuna delalet edecek herhangi bir tıbbi bulgu ve belgeye de rastlanmadığı, bu duruma göre ...'in 22.10.2020 tarihinde işlediği iddia edilen suça karşı cezai ehliyetinin tam olduğunun bildirildiği, ayrıntısı gösterilen raporlardan anlaşılacağı üzere, eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını idrak edebilmekle muhtemel bir müessir fiilden ayırt edebilen sanığın kendisi yönünden yaşantısını etkileyebilecek mahiyetteki böyle bir olayda gerçekleşmemişken maktullere ateş ettiğine dair kendisi hakkında isnatta bulunmasının hayatın olağan akışına uygun görülmemesi, bunun yanında sanığa atfedilen eylemlerin soyut ve afaki olmayıp, başkaca delillerle desteklenen, somut ve spesifik olması