muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6345, Karar No: 2019/3145, Tarih: 20.05.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/6345 E.  ,  2019/3145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kasten yaralama, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanıklar ..., ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezaların sürelerine göre sanıklar ..., ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince REDDİNE,

İddianamede sanık ... hakkında tehdit suçundan kamu davası açıldığı halde bu suçtan hüküm kurulmadığı anlaşılmış ise de; zamanaşımı süresi içerisinde karar verilmesi olanaklı görülmüştür.

I- Sanıklar ... ve ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Sanıklar ... ve ... hakkında mahkemece verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına karşı yapılan itiraz üzerine İzmir 12. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.03.2016 tarih, 2016/220 değişik iş sayılı kararı ile 5271 sayılı Yasanın 268. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... savunmanının itirazlarının kesin olarak reddedildiğinin anlaşılması karşısında; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

II- Sanıklar ... ve ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelemesinde;

Yakınan ...'ın 02.11.2015 günlü oturumda, sanık ...'ten şikayetçi olmayıp, sanık ...'ten şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini beyan etmesi karşısında; yakınanın katılma isteminin ve katılan vekilinin temyiz talebinin yalnızca sanık ... yönünden olduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

Kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunun birden fazla kişi ile birlikte, silahla işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar Salih ve Fatih hakkında 5237 sayılı TCK'nin 109/3. maddesi ile uygulama yapılırken (a) ve (b) bendlerinin gösterilmemesi yerinde düzeltilebilir maddi yazım hatası olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır.

24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün, 2014/140-2015/85 Esas ve Karar sayılı kararına göre TCK'nin 53. madde uygulamasının infazda gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan ... vekili ile sanıklar ..., ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, isteme uygun olarak ONANMASINA,

III- Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

III- Sanık ... hakkında yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün incelemesine gelince;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Oluş ve dosya içeriğine göre; sanık ...’ın, katılandan alacaklı olan ... ile aynı kast ve irade birliği içinde hareket ettiği, bu haliyle eyleminin TCK’nin 150/1. maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cunhuriyet Savcısı ve katılan ... vekili ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 20/05/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21462, Karar No: 2012/22348, Tarih: 30.10.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/21462 E.  ,  2012/22348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın müştekiye ait suça konu kapıları kilitli olmayan aracı olay yerinden üzerinde bulunan anahtarla çalıştırdığı ve bir süre dolaştıktan sonra başka bir sokakta bırakılan araç içerisinden suça konu tüplerin ve teybin alındığının mağdur tarafından beyan edilmiş olması karşısında; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d. maddesi kapsamında kaldığı gözetilmeden, suçun kullanma hırsızlığı olduğu kabul edilerek yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25270, Karar No: 2013/23580, Tarih: 27.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/25270 E.  ,  2013/23580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Av....

İhbar Olunanlar: 1-... Temizlik İnş.Taş. Dan.San.ve Tic.Ltd.Şti.

2...nş.Ltd.Şti.

3-... Sosyal Hizmetler Tem. İnş. Eğit.Tic.

4-...Tem.Peyzaj Hiz.Tur. Bilg.Sağ.Y.Üretim

San.ve Tic.Ltd.Şti.

5-Ar... İnş.Tem.San.ve Ltd.Şti.

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle temyiz edenin sıfatına göre davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edene yükletilmesine, 27.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1268, Karar No: 2016/1164, Tarih: 11.03.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/1268 E.  ,  2016/1164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek oğlunu canavarca hisle eziyet çektirerek öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-b-d-e, 62/1 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... ...'ın oğlu olan çocuk yaştaki maktül ...'ı nitelikli kasten öldürdüğü iddia edilen olayda; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 2 ve 20/2. maddeleri uyarınca kamu davasına katılma hakkı bulunan... Bakanlığı'nın davadan haberdar edilmediği ve gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla, kararın adı geçen kuruma tebliğiyle, tebliğ evrakı ve temyiz dilekçesi verilmesi halinde dosyaya eklenmesinden ve bu durumda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra geri gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9358, Karar No: 2024/6765, Tarih: 30.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/9358 E.  ,  2024/6765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜM : Düzelterek istinaf başvurusunun reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret

İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesinin, 01.07.2022 tarihli ve 2022/2427 Esas, 2022/2189 Karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun katılanın iş yerine elektronik kepengin esnetilerek zarar verilmek suretiyle girerek hırsızlık gerçekleştirmesi şeklindeki eylemine uyan ve TCK’nın 116/2, 151/1 ve 31/3. maddelerinde öngörülen mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlâli suçları için cezaların üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 5 yıl 4 aylık zamanaşımının suç tarihi ile iddianame tanzim tarihi arasında dolmadığı anlaşıldığından tebliğnamede yer alan anılan suçlarla ilgili olarak kanun yararına bozmaya gidilmesinin mümkün görüldüğüne ilişkin görüşe katılınmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında, İzmir 5. Çocuk Mahkemesinin, 28.03.2022 tarihli ve 2020/256 Esas, 2022/172 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 32/1 ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223/3-a. maddeleri uyarınca verilen “ceza verilmesine yer olmadığı”na ilişkin kararın türü ile istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bu karara yönelik istinaf başvurusunun 5237 sayılı Kanun'un 57/1 maddesi uyarınca güvenlik tedbirine de hükmedilmesine karar verilmek suretiyle düzeltilerek esastan reddine dair karar ve bu karara yönelik temyizin niteliği karşısında;

5271 sayılı Kanun’un 286/2-h maddesinde yer verilen; “Davanın düşmesine, ceza verilmesine yer olmadığına, güvenlik tedbirine ilişkin ilk derece mahkemesi kararları ile ilgili olarak bölge adliye mahkemesince verilen bu tür kararlar veya istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararlar”ın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçların, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, REDDİNE, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304. maddesi uyarınca İzmir 5. Çocuk Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 21. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5171, Karar No: 2010/8106, Tarih: 17.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/5171 E.  ,  2010/8106 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2007/134324

MAHKEMESİ : Gönen Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/04/2007

NUMARASI : 2007/101

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın savunması ve tanık Mehmet Kara'nın beyanından şikayetçinin sanığa balta fırlatması üzerine sanığın şikayetçiyi kasten yaraladığı anlaşıldığına göre, tahrik nedeniyle sanık hakkında TCK'nun 29.maddesi uyarınca indirim yapılmasının gerekip gerekmeyeceğinin tartışılmaması,

2-Sanığın adli sicil kaydında yazılı mahkumiyet kararının infaz tarihi araştırılıp tekerrüre esas olup olmadığı saptanmadan TCK'nun 58/3.maddesi gereğince uygulanan maddede öngörülen seçenekli cezalardan hapis cezasına hükmolunması,

3-Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yerin ve zaman diliminin yazılmaması suretiyle CMK'nun 232/2-c maddesine aykırı hareket edilmesi,

4-Sanık hakkında tayin olunan hapis cezasının ertelenmesine karar verilirken uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine, denetim süresinin belirtilmemesi suretiyle de TCK'nun 51/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

5-Sanığın adli sicil kaydında yazılı mahkumiyet kararının infaz tarihi araştırılarak silinme koşulları oluştuğu takdirde, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.03.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1827, Karar No: 2013/17003, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/1827 E.  ,  2013/17003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Sanığın, temyiz dışı sanık ...'in TIR'ında şoförlük yaptığı, amaç ve fikir birliği içerisinde yaptıkları plan doğrultusunda mağdurun işyerinden yükledikleri 25 ton pirinci Gaziantep'e götürmeleri gerekirken sanığın aracın içerisine gizlendiği, TIR'ı park ettikleri benzinlikte, temyiz dışı sanık ...'in araç arıza yapmış gibi davranarak parça almak üzere yola çıktığı, 02.02.2009 tarihli kolluk tutanağına göre benzin istasyonunun kamer kayıtlarının incelenmesinde bir süre sonra geri gelip TIR ile birlikte Kayseri istikametine gittiği, sanık araç ile birlikte pirinç yükünü alıp İstanbul'a giderken, ...'in de kolluk görevlilerine telefon açarak aracının benzin istasyonundan çalındığını söylediği, pirinçlerin bir kısmının İstanbul'da satıldığı, mağdurun zararının giderildiğini bildirdiği somut olayda; hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “ velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “ velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” ibaresinin eklenmek ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6129, Karar No: 2015/10073, Tarih: 03.11.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/6129 E.  ,  2015/10073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2015/199739

MAHKEMESİ : Yalvaç Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15.04.2015

NUMARASI : 2014/15 Esas, 2015/49 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, katılan mağdure vekili ile sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde gelince;

Mağdurenin suç tarihinde sanığın kullandığı araca binmesine ilişkin yargılama aşamasındaki çelişkili beyanları, savunma ile mağdurenin sanığın aracına doğru gittiğine ilişkin kamera görüntüleri dikkate alındığında, olay günü mağdurenin anne ve babasının Ankara’ya gitmek üzere evden ayrılmasından sonra evde kardeşi ve komşusu olan tanık F... ile birlikte kalan mağdurenin sanığın kullandığı cep telefonu hattını çaldırmasının ardından sanığın da kendisini araması üzerine telefonda görüşmeye başladığı, sanığın yüz yüze görüşmek isteyip kullandığı araçla evin önüne gelmesi nedeniyle mağdurenin evde bulunanlardan habersiz sanığın yanına gidip konuşmak amacıyla araca rızasıyla bindiği, birlikte Yalvaç ilçe merkezine doğru gittikleri, sonrasında sanığın aracı durdurup mağdure ile arka koltuğa geçerek bir süre konuştuktan sonra nitelikli cinsel saldırı eylemini gerçekleştirdiği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, olayın gelişim süreci, mağdurenin savcılık evresinde alınan beyanında araca bindikten sonra sanığın aracı kilitlediğini ve açmak istemesine rağmen kilitli olması nedeniyle kapıyı açamadığını belirtmesine rağmen olay yeri raporunda aracın kilitlendikten sonra sağ ön yolcu koltuğunun bulunduğu yerden açılabileceğinin tespit edilmesi yine mağdurenin aşamalarda sanığın kendisini aracın içine sokarken ve soktuktan sonra bağırmadığını beyan etmesi ve sanığın aracı durduktan sonra araçtan hiç çıkmadan mağduru arka koltuğa ittirerek geçirmesinin hayatın olağan akışına aykırı olması hususları göz önüne alındığında atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı nazara alınarak beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3781, Karar No: 2011/10902, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/3781 E.  ,  2011/10902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait olup davalıya kasko poliçesi ile sigortalı olan aracın tek taraflı kaza sonucu hasarlandığını, mahkeme aracılığı ile yapılan tespitte aracın pert total olduğunun anlaşıldığını, davalı sigortanın, müvekkiline poliçenin iptal edildiğini bildirerek hasar bedelini ödemediğini iddia ederek aracın rayiç değeri olan 19.500 TL'nin kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın kaza tarihinden önce poliçeye ilişkin prim ve taksitlerini ödemediği için müvekkil sigortanın sorumluluğunun başlamadığını, bu nedenle poliçenin müvekkili sigorta tarafından feshedildiğini ileri sürerek davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulü ile 15.500 TL tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına TTK.nun 1294 ve 1295 .maddeleri uyarınca davacı tarafından sigorta primlerinin taksitler halinde ödenmiş olmasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

HUMK'nun 275. ve devamı maddelerine göre, çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde, mahkemece uzman bilirkişinin oy ve görüşüne başvurulması zorunludur. Trafik kazalarında tarafların kusur oranlarının tespiti ve hasar bedelinin hesaplanması uzmanlığı gerektiren konulardandır.

Somut olayda trafik kazası sonrası araç pert olduğu tarafların ve mahkemenin kabulündedir. Mahkemece Sulh Hukuk Mahkemesinde tek taraflı olarak yapılan tesbit raporuna dayanılarak hüküm kurmuştur. Bu rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Bu durumda mahkemece, İTÜ veya Karayolları Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek hasar uzmanı bilirkişi veya bilirkişi kurulundan aracın, yaşı, cinsi, modeli gözönünde bulundurularak kaza tarihindeki ikinci el satış fiyatı ve sovtaj bedeli tesbit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, İTÜ veya Karayolları Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek hasar uzmanı bilirkişi veya bilirkişi kurulundan aracın, yaşı, cinsi, modeli gözönünde bulundurularak kaza tarihindeki ikinci el satış fiyatı ve sovtaj bedeli tesbit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin sair temyiz itirazının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4641, Karar No: 2023/502, Tarih: 21.02.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4641 E.  ,  2023/502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin, hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.01.2016 tarihli ve 2013/229 Esas, 2016/9 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının a bendi, aynı maddenin dördüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları gereğince seçenek yaptırımlara çevrilerek 18.200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca sürücü belgesinin 2 yıl süreyle geri alınmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 19.09.2020 tarihli ve 2016/90491 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A)Katılanlar Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

1.Takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

2.5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna,

3.Hükmedilen ceza miktarının yeterli olmadığından isabetli bulunmadığına

İlişkindir.

B)Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Müvekkili hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;