muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/17321, Karar No: 2015/25119, Tarih: 22.12.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/17321 E.  ,  2015/25119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2010/123-2014/87

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasının kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca DÜZELTİLEREK ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 14.05.2015 gün ve 2014/29354 Esas - 2015/11025 Karar sayılı ilama karşı davacı vekilince verilen dilekçe ile karar düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkin davanın kabulüne dair mahkemece verilen karar, Dairemizce düzeltilerek onanmış, bu karara karşı davacı vekilince karar düzeltme isteminde bulunulmuştur.

13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı uyarınca,

Davacı vekilinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 14.05.2015 gün 2014/29354 – 2015/11025 sayılı ilamının kaldırılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı idare vekilince temyiz edilmiştir.

Mahallinde yapılan keşif sonucu, taşınmazın dava tarihindeki değerinin biçilmesinde ve alınan rapor uyarınca bedelinin tahsiline karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-) Bedeline hükmedilen toplam 1953,63 m² kısmın tapu kaydının iptali ile yol olarak terkini yerine 1605,64 m² kısım için terkin hükmü kurulması doğru olmadığı gibi,

2-) 13.03.2015 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete’ de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile; 6487 sayılı Yasanın 21. maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6. maddesinin 13. fıkrası Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir. Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmaza 04.11.1983 gününden sonra el atıldığı anlaşılmakla, nispi vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

a) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının; 2. bendindeki (1.605,64) rakamlarının çıkartılmasına, yerine (1.953,63) rakamlarının yazılmasına,

b) Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının vekâlet ücretine ilişkin 7. bendinde geçen (davacı idare) kelimeleri ile (1.500,00.-TL maktu) ibaresinin çıkartılmasına, yerlerine sırasıyla (davacı) kelimesi ile (4.370,00.-TL nispi) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan karar düzeltme harcının istenildiğinde iadesine, 22/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19038, Karar No: 2020/15402, Tarih: 09.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/19038 E.  ,  2020/15402 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili ile davalı ... Temizlik Gıda Yem. Bilgi İşlem ... Sağ. Hiz. Tic. Ltd. Şti vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 09/11/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14930, Karar No: 2011/8743, Tarih: 29.06.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/14930 E.  ,  2011/8743 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin uluslararası taşımacılık alanında faaliyet gösterdiğini, müvekkili şirket tarafından faaliyetlerinde kullanılmak üzere 28.05.2003 tarihli satış sözleşmesine istinaden ... marka toplam 8 adet tır çekicisi satın alındığını, satıcı taraf ...Credit AB Şirketi olmasına rağmen, davalı ... Otomotiv Tic.A.Ş., .... Credit AB Şirketi’nin temsilcisi sıfatıyla hareket ederek taraflar arasındaki satış sözleşmesini imzaladığını, söz konusu sözleşmeye istinaden ... Credit AB firması tarafından tırların tesliminin gerçekleştirildiğini, ancak sözleşmeden kaynaklanan özen yükümlülüğüne aykırı davranılması sonucu satın alınan tır çekicilerine ait düzenlenmiş faturalarda araçların şasi numaralarının yanlış yazılmış olduğunu, doğru şasi numaralarının belirtildiği beyannamenin satıcı ... Credit AB firması tarafından müvekkili şirkete ulaştırıldığını, gümrük makamları nezdinde düzeltme işlemleri esnasında müvekkili şirket tarafından harcamalar yapıldığını ileri sürerek müvekkilinin ödemek zorunda kaldığı 21.015.86.-TL.nin zararın meydana geldiği tarihten itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle daha önce davacı tarafından müvekkili şirket aleyhine açılan konusu, sebebi ve tarafları aynı olan İstanbul 11.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2005/.847-2006/689 E.K.sayılı dosyası üzerinden verilen hüküm kesinleştiğinden davanın kesin hüküm nedeniyle reddi gerektiğini, satış işleminin teşvikli satış niteliğinde olup, distribitörlük ilişkisine dayalı bir satış işlemi niteliğinde gerçekleştirilmediğini, faturaların ... Credit AB firması tarafından düzenlendiğini, dolayısıyla müvekkilinin satış akdinin tarafı olmadığı gibi ... Credit AB firmasının acentası olarak hareket etmediğini, davacının kendi özensizliği ve kusuru nedeniyle zarara uğradığını, ayrıca uğranıldığı iddia edilen zararın belgelendirilmediğini belirterek davanın usul ve esastan reddine karar verilmesi istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda, satıcı üretici firma olan ... Credit AB firması İsviçre’de kurulu bir firma olup, 28.05.2003 tarihli satış sözleşmesinin yurtdışı üretici ve satıcı firmanın Türkiye temsilcisi olarak hareket eden davalı ile davacı arasında akdedildiği, dolayısıyla satıcı temsilcisi olarak hareket eden davalı aleyhine satıcı ... Credit AB’ye izafaten dava açılmasının yerinde görüldüğü, İstanbul 11.Asliye Ticaret Mahkemesi’nin 2005/845-2006/689 E.K.sayılı dosyasında davalı olarak ... Otomotiv Tic.A.Ş.gösterildiği ve fakat iş bu dava dosyasında davanın yurtdışı satıcı firmaya izafeten açıldığından kesin hüküm itirazının reddi gerektiği, benimsenen ve hüküm kurmaya elverişli bulunan bilirkişi raporunda tespit edilen 12.039.76.-TL.lik toplam masraftan gümrük işlemlerinde bu işlemi yapan firmanın işlemin kontrolündeki hatasından kaynaklı 800.-TL.nin mahsubu neticesinde 11.239.76.-TL.den davalının sorumlu olduğu gerekçeleriyle davanın kısmen kabulüne, 11.239.76.-TL.nin dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan öteki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, ... CV AB firmasına izafeten davalı şirket aleyhine açılmış olup TTK.nun 119/2. maddesi uyarınca izafeten hüküm kurulması gerekirken anılan hüküm gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 29.06.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3280, Karar No: 2019/3790, Tarih: 17.09.2019

**1. Ceza Dairesi         2017/3280 E.  ,  2019/3790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : -Sanık ... beraat,

-Sanık ... hakkında; TCK.nin 81/1, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca, 11 yıl 8 ay hapis cezası,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan vekilinin, hak ve yetkisi bulunmadığından duruşmalı inceleme isteminin CMUK.un 318. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilmiştir.

Sanık ... müdafiinin 1 haftalık yasal süre içindeki temyiz isteminden sonra sanık ...’un cezaevinden gönderdiği dilekçeleri ile hükmün onanmasını istediği anlaşılmakla, bu talep CMK'nin 266. maddesi uyarınca temyizden vazgeçme olarak kabul edildiğinden, sanık müdafiinin temyiz talebinin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİ ile, hüküm katılanlar vekilinin temyiz talebi ile incelenmiştir.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’un maktul ...’ı kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında maktul ...’ı kasten öldürmeye yardım etme suçundan elde edilen delillerin 5271 sayılı CMK'nin 223/2-e maddesi uyarınca mahkumiyetlerine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, katılanlar vekilinin sanık ... hakkındaki beraat hükmünün hatalı olduğuna, sanık

hakkında tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme hükümlerinin uygulanması, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 17/09/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6542, Karar No: 2024/11921, Tarih: 16.12.2024

**5. Ceza Dairesi         2023/6542 E.  ,  2024/11921 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/280 Esas, 2022/292 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 15.02.2022 tarihli ve 2022/280 Esas, 2022/292 sayılı Kararının katılan vekili tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı Kararı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, dolaylı veya muhtemel zararların davaya katılma hakkı vermeyeceği, bu nedenle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 237/1. maddesine göre yargılama konusu icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçu yönünden doğrudan zarar görmeyen ...'ın kamu davasına katılma ile aynı Kanun'un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı, İlk Derece Mahkemesince verilen katılma kararının hükümsüz olduğu anlaşılmakla, vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304/1. maddesi uyarınca Muğla 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

16.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24076, Karar No: 2014/28282, Tarih: 25.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/24076 E.  ,  2014/28282 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 09.07.2014

No : 2014/614-2014/1128

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3481, Karar No: 2018/5267, Tarih: 04.07.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/3481 E.  ,  2018/5267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/.... maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin ....03.2005 tarih ve 2005/69 E. - 2005/184 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine eşi ... vasi olarak atanmıştır.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, resen, ....02.2018 tarihli ek karar ile vasinin vefat ettiği, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “... Mah. ... Sk. No:58/... .../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “... Köyü No:58 .../...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun .../.... maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m.412/...'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/.... maddesi gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/07/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16870, Karar No: 2008/831, Tarih: 01.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16870 E.  ,  2008/831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.1.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.3.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın ....Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ...adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 1.2.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15447, Karar No: 2013/12400, Tarih: 23.12.2013

**5. Ceza Dairesi         2012/15447 E.  ,  2013/12400 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tefecilik

HÜKÜM : Beraet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurların kolluk ve yargılama aşamasındaki tutarlı beyanları, sanığın kolluk ve kovuşturmadaki çelişkili savunmaları, vergi inceleme raporu içeriği, sanığın katılan ...'ten aldığı senedin icraya konulması ve tüm dosya içeriğine göre sanığın her iki müştekiye karşı farklı tarihlerde kazanç elde etmek amacıyla ödünç para vermek suretiyle üzerine atılı zincirleme tefecilik suçunu işlediği sabit olduğu gözetilmeden mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeter derecede delil bulunmadığından beraetine karar verilmesine rağmen hükümde CMK'nın 223/2-e maddesine yer verilmeyerek aynı Kanunun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, katılan Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.