muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2421, Karar No: 2019/3899, Tarih: 24.09.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/2421 E.  ,  2019/3899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 81/1, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçun niteliği tayin, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; eksik araştırma ile verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelen, katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin ve katılanlar ... ve ... vekilinin; eylemin canavarca hisle eziyet çektirerek öldürme suçuna vücut verdiğine ve bu nedenle suç vasfının hatalı belirlendiğine ve sair sebeplere yönelen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulamalar yasaya aykırı ise de, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3.maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 24.09.2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1892, Karar No: 2013/2297, Tarih: 14.02.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/1892 E.  ,  2013/2297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar savunmanı

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yağma suçu, 5237 sayılı TCY.nın 149. maddesinin 1.fıkrasının (a), (c)ve (h) bentlerine aykırı biçimde, geceleyin, birden çok kişiyle, silahla, işlendiği halde, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin gözetilmemesi, 5237 sayılı TCK.nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2-Sanık ...'ün soruşturma aşamasında kolluk görevlileri tarafından yakalandığında; suça konu cep telefonunu sattığı kişiyi gösterip telefonun yakınana iadesini sağladığının anlaşılması karşısında; yakınana kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorularak sonucuna göre 5237 sayılı Yasanın 168. maddesinin uygulama olanağının gözetilmemesi,

3-Kasten işlemiş oldukları suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetlerinin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCK'nın 53/1.maddesinin (a),(b),(d) ve (e) bentlerinde yazılı haklardan cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendinde yazılı “kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri” açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gereğince sanıkların ceza süresi bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 14.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7210, Karar No: 2018/222, Tarih: 25.01.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/7210 E.  ,  2018/222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki sözleşmenin iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde asıl ve birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalılardan yüklenici ... Gıda İnş. Turz. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. arasında 06.12.2007 tarihinde, müvekkiline ait iki adet taşınmaz üzerinde yüklenici tarafından inşa edilecek dairelerden 8,5 adet dairenin müvekkiline verilmesi konusunda arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, müvekkilinin tüm edimlerini yerine getirmiş olmasına rağmen, davalı yüklenicinin, çeşitli tarihlerde sözleşmeye konu arsa niteliğindeki taşınmazları diğer davalılar ..., ..., ... ve ...'a sattığını, satılan bu taşınmazlar üzerine davalı bankalar lehine ipotek tesis edildiğini, sözleşmeye göre dairelerin tapularının bir yıl içinde verilmesi gerektiği halde, yüklenicinin halen inşaatlara dahi başlamadığını, diğer davalılar adına yapılan tescillerin yolsuz olduğunu ileri sürerek, müvekkili ile yüklenici ... Gıda İnş. Turz. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. arasında 06.12.2007 tarihinde imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshini, diğer davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile müvekkili adına tescilini ve taşınmazlar üzerindeki tüm takyidatların kaldırılmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... İnş.Turz. Taah. San. Tic. Ltd. Şti., davaya cevap vermemiştir.

Davalılar ..., ... ve müdahil ... vekili, tapu kayıtlarında davacının iddialarını doğrular nitelikte herhangi bir kayıt ya da şerh bulunmadığını, müvekkillerinin tapu kayıtlarına güvenerek arsayı satın aldıklarını, öte yandan arsa üzerinde herhangi bir inşaat bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin iyiniyetle tapu kaydına güvenerek arsayı satın aldığını, satın alırken tapu kayıtlarında herhangi bir kayıt ya da şerh bulunmadığını, taşınmazın kendisinden önceki dört veya beşinci maliki olan ... Ltd. Şti. ile bir ilgisi bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin, tapu kaydına güvenerek, taşınmazları yükleniciden değil dava dışı üçüncü kişiden satın aldığını, bilahare diğer davalılar ..., ... ve ...'a sattığını, davacı ile yüklenici arasındaki ilişkilerden haberdar olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... T.A.O. vekili, müvekkili bankanın tapu kayıtlarına güvenerek 246 ada 8 nolu parseli satın alan kişiye kullandırdığı kredinin karşılığında, müvekkili banka lehine ipotek tesis edildiğini, aradan 4 yıl geçmesine rağmen inşaata başlanılmadığı halde bu zamana kadar herhangi bir girişimde bulunmayan davacının kötüniyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... T.A.O. vekili, müvekkili bankanın tapu kayıtlarına güvenerek 246 ada 8 nolu parseli satın alan kişiye kullandırdığı kredinin karşılığında, müvekkili banka lehine ipotek tesis edildiğini, aradan 4 yıl geçmesine rağmen inşaata başlanılmadığı halde bu zamana kadar herhangi bir girişimde bulunmayan davacının kötüniyetli olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, 249 ada 2 nolu parseli satın alan diğer davalılar ... ve ... ile müvekkili banka arasında imzalanan genel kredi sözleşmesi kapsamında söz konusu parsel üzerinde müvekkili banka lehine ipotek tesis edildiğini, ipotek tesis edilirken taşınmaz üzerinde herhangi bir şerh ya da kayıt bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... A.Ş. vekili, 249 ada 2 nolu parseli satın alan diğer davalılar ... ve ... ile müvekkili banka arasında imzalanan genel kredi sözleşmesi kapsamında söz konusu parsel üzerinde müvekkili banka lehine ipotek tesis edildiğini, ipotek tesis edilirken taşınmaz üzerinde herhangi bir şerh ya da kayıt bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davacı ile davalılardan yüklenici ... Gıda İnş. Turz. Taah. San. Tic. Ltd. Şti. arasında 06.12.2007 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı ve aynı gün taşınmazların tapuda yükleniciye satış yoluyla devredildiği, tapuda yapılan satış sözleşmesinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden hiç bahsedilmediği ve tapuya bu konuda herhangi bir şerh düşülmediği, imar uygulaması sonucu parsel numaraları değişen taşınmazların davalı yüklenici tarafından dava dışı üçüncü kişilere, onlardan da davalılara satıldığı ve davalıların taşınmazları satın alırken kullandıkları kredilerin teminatı olmak üzere davalı bankalar lehine taşınmazlar üzerine ipotek tesis edildiği, davalı yükleniciye bir kısım arsa payı değil de taşınmazların tamamen devredildiği, bu nedenle diğer davalılara yüklenici yoluyla yapılan devirlerin alacağın temliki hükmünde olmadığı, tapu kaydına işlenmiş bir şerh bulunmadığı gibi keşif tarihinde dahi taşınmazlar üzerinde henüz inşaatlara başlanmadığı, bu sebeple taşınmazı yükleniciden devralan davalıların, yüklenici ile arsa sahibi arasındaki sözleşmeden haberdar olmalarının mümkün olmadığı, bedelini ödemek suretiyle tapu kaydına güvenerek, mevcut ve geçerli bir tescile dayanarak dava konusu taşınmazları edindiklerinden TMK'nın 1023. maddesi uyarınca iyiniyetli oldukları gerekçesiyle, davanın reddine dair verilen karar Dairemizin 2013/3213 esas, 2013/5831 karar sayılı ilamında belirtilen “ arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin geriye etkili olarak feshine karar verilmesi talep edilmesine rağmen, HMK'nın 297/2. maddesi uyarınca bu talep ile ilgili olumlu ya da olumsuz herhangi bir hüküm kurulmadığı, dava dışı kalan anılan gerçek kişilere ve anılan bankaya dava açması için süre verilmesi, açtığında birleştirilmesi ve onların da varsa savunma ve delillerinin toplanması, değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği, satışlar arasında geçen süreler ve satış bedelleri, satanlar ile satın alanlar arasında yakın akraba ilişkisi olup olmadığı hususları değerlendirilmediği, davalı üçüncü kişilerin TMK'nın 1023. maddesinde iyiniyet kuralından faydalanmalarının mümkün bulunmadığı, aynı Yasa'nın 1024. maddesine göre yükleniciden pay alan bu kişilerin bu alımlarının korunmasının mümkün olmadığı, davalı üçüncü kişiler adına olan tapu .../...

kayıtlarının ve davalı bankalar lehine konulan ipoteklerin iptali ile taşınmazların davacı adına tesciline karar verilmelidir. “ gerekçe ile 27.09.2013 tarihinde bozulmuştur.

kayıtlarının ve davalı bankalar lehine konulan ipoteklerin iptali ile taşınmazların davacı adına tesciline karar verilmelidir. “ gerekçe ile 27.09.2013 tarihinde bozulmuştur.

Bozma ilamı doğrultusunda mahkemece yapılan yargılamada, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalı yüklenici bir inşaat faaliyetine başlamadan taşınmazları sözleşmede belirtilen teslim süresi henüz dolmadan üçüncü kişilere devrettiği , taşınmazların üçüncü kişilerin uhdesine geçmesiyle taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ifası da artık imkansız hale geldiği, taşınmaz üzerinde malik olarak görünen davalıların iyi niyetli üçüncü kişi konumunda bulundukları, tapu kaydında mevcut ve geçerli bir tescile dayanarak dava konusu taşınmazları edindikleri gerekçesiyle, asıl davanın kabulü ile sözleşmenin geçmişe etkili olarak feshine, diğer davalılar aleyhine açılan davanın reddine, birleşen 2014/897 esas sayılı dosyanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl ve birleşen davada davacı vekili temyiz etmiştir.

Asıl davada davacı arsa sahibi ile davalı yüklenici arasında 06.12.2007 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı, akabinde arsa sahibi arsayı yüklenici şirkete intikal ettirdiği, yüklenici şirkette taşınmazı hisseli olarak 3.kişilere sattığı sabittir.

3.kişiler tarafından satın alına hisselerin her birinin bağımsız daire niteliğinde olduğu yapılan satışlardan anlaşılabilir haldedir. Bu durumda 3.kişiler bu taşınmazdan daire karşılığı hisse aldıklarını temlik sırasında bilmektedir. Aksi durum hayatın olağan akışına aykırıdır.

Hal böyle olunca 3. kişilerin bu taşınmazı arsa payı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenici şirkete intikal eden bu taşınmazı yüklenicinin edimini yerine getirmeden bu hisselerin gerçek manada kendilerine ait olamayacağını, avans niteliğinde olduğunu bildikleri kabul edilmelidir.

Yapılan yargılama sonucunda, 3.kişiler aleyhine açılan tapu iptal, tescil davasında bozmaya yanlış mana verilerek, yüklenici şirketin hiçbir edimini yerine getirmediği halde, yüklenici tarafından avans olarak verilen bu hisselerin 3. kişiler üzerinde bırakılması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, asıl ve birleşen davada davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8049, Karar No: 2014/1602, Tarih: 27.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/8049 E.  ,  2014/1602 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/39886

Mahkemesi : Bala Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 04/05/2011

Numarası : 2010/77-2011/57

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Dosya kapsamına göre; sanığın, katılan Ülkiye'nin çocuklarıyla beraber oturduğu apartman dairesinin giriş kapısındaki merceği kırık gözetleme deliğinin önce somunlu vida ve daha sonra bantlanmak suretiyle kapatılmaya çalışılan kısmına müdahalede bulunarak, oluşturduğu boşluktan, 08.08.2009 ve 09.08.2009 günü evin içerisini gizlice gözetlediği iddiasına konu olayda,

Sanığın, konut içerisini izlediği ya da izlemeye teşebbüs ettiğine dair savunmasının aksine delil bulunmaması karşısında, sübut bulan eyleminin TCK'nın 123/1. maddesinde tanımlanan kişilerin huzur ve sükunu bozma suçunu oluşturacağı gözetilmeden, delillerin takdirinde ve suç vasfında yanılgıya düşülerek, yazılı şekilde özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.01.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanık ile aynı binada oturmakta olan katılanlardan Ülkiye'nin oturmakta oldukları dairenin giriş kapısındaki merceğin kırık olması nedeniyle dışarıdan merceği bantla kapattığını bir kaç defa bantın söküldüğünü ve mercekten içerinin gözetlendiğini olay günü de yine yapıştırdığı bantların sökülerek sanığın içeriyi gözetlediğini iddia etmiş ise de;

Sanığın atılı suçlamayı reddetiği kendi evinin üst katta olduğu için çıkarken görülmesinin olağan olduğunu savunduğu olay günü sanığı gördüklerini söyleyen tanıklar F.A., B.. Ş.. ve U.. Ş..'in katılanın haber vermesi üzerine baktıklarında sanığı merdivenlerde evine çıkarken gördüklerini beyan etmeleri karşısında sanığın, özel hayatın gizliliğini ihlal ve kişilerin huzur ve sükununu bozma suçlarını işlediğine dair yeterli delil olmadığı görüşü ile çoğunluk görüşüne iştirak etmemekteyim.
Yargıtay — Esas No: 2023/19282, Karar No: 2024/757, Tarih: 23.01.2024

**10. Ceza Dairesi         2023/19282 E.  ,  2024/757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/332 E., 2023/56 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ihraç etme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı

Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin, hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık ... müdafiinin temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin talebinin, süresinden sonra olması sebebiyle, 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesinin birinci fıkrası, 1412 sayılı Kanun'un 318 inci ve 5271 sayılı Kanun'un 299 uncu maddeleri uyarınca reddine karar verilmiş, duruşmalı inceleme talebinde bulunan sanık ... müdafiinin yöntemine uygun davetiye tebliğine rağmen duruşmaya gelmemesi ve mazeret de bildirmemesi nedeniyle, adı geçen sanıklar ve diğer sanıklar yönünden temyiz incelemesi duruşmasız olarak yapılmakla, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

A. Kilis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.12.2015 tarihli ve 2014/55 Esas, 2015/294 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ...'in uyuşturucu madde ihraç etme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 12 yıl 6 ay hapis ve 16.660,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2. Sanıklar ..., ... ve ...'in uyuşturucu madde ihraç etme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 10 yıl 10 ay hapis ve 12.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiş, ayrıca sanık ...'in cezasından 5237 sayılı Kanun'un 16 ncı ve 63 üncü maddeleri uyarınca yurtdışındaki tutukluluk ve hükümlülükte geçirdiği sürelerin mahsubuna karar verilmiştir.

B. Kilis 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, Cumhuriyet savcısı (sanıklar aleyhine), sanık ... ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 15.05.2019 tarihli ve 2018/3426 Esas, 2019/3022 Karar sayılı kararı ile;

B. Kilis 1. Ağır Ceza Mahkemesi kararının, Cumhuriyet savcısı (sanıklar aleyhine), sanık ... ve sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay (Kapatılan) 20. Ceza Dairesinin 15.05.2019 tarihli ve 2018/3426 Esas, 2019/3022 Karar sayılı kararı ile;

"1-)Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesi (suç tarihinde mülga CMK 250. maddesi ile görevli) tarafından 03.02.2011 tarih, 2011/23 esas ve 2011/30 karar sayılı kararı ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.02.2010 tarih, 2009/8-111 esas ve 2010/38 karar sayılı kararı uyarınca görevsizlik kararı verilmesi üzerine mahkemece, sanıklar ... ve ...'ın CMK.nun 191 ve 147. maddeleri

uyarınca yeniden sorgusunun yapılması yerine, CMK 'nın 7. maddesine aykırı olarak görevsizlik kararı verilmeden önce Adana 7. Ağır Ceza Mahkemesinde yapılan sorguları yeterli kabul edilerek savunma haklarının kısıtlanması,

2-) Sanıklar ... ve ...'ın aralarında menfaat çatışması olduğu anlaşıldığı halde, sanıkların başka müdafiiler tarafından savunulmasının sağlanması gerektiği düşünülmeyerek her bir sanığın aynı müdafii ile temsil ettirilerek yargılamanın yürütülüp sonuçlandırılması suretiyle CMK.nun 152. ve 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/b. maddelerine muhalefet edilmesi suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre;

3-) Ele geçirilen uyuşturucu maddenin eroin olduğunun anlaşılması karşısında sanıklar hakkında TCK'nın 188/4 maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

4-) Sanık ... hakkında, hükmün mahsuba ilişkin fikrasında TCK'nin 188/2. maddesi yerine TCK'nın 16. ve 63. maddelerinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması," nedenleriyle bozulmasına karar verilmiştir.

C. Kilis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 20.01.2023 tarihli ve 2019/332 Esas, 2023/56 Karar sayılı kararı ile;

1. Sanık ...'in uyuşturucu madde ihraç etme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 18 yıl 9 ay hapis ve 25.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna karar verilmiştir.

2. Sanıklar ..., ... ve ...'in uyuşturucu madde ihraç etme suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 188 inci maddesinin birinci fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 16 yıl 3 ay hapis ve 18.740,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına karar verilmiş, ayrıca sanık ...'in cezasından 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin ikinci fıkrası delaletiyle 16 ıncı ve 63 üncü maddeleri uyarınca yurtdışındaki tutukluluk ve hükümlülükte geçirdiği sürelerin mahsubuna karar verilmiştir.

D. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca hükümlerin onanması yönünde karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ