muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15221, Karar No: 2014/60, Tarih: 13.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/15221 E.  ,  2014/60 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 8. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2012

NUMARASI : 2006/138-2012/626

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi-tapu iptali ve tescil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ....raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenmesi ile tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

Mahkemece,davalının çekişmeli taşınmazda yükleniciden satın aldığı 14/230 payın sahibi olduğu bu kaydın yolsuz tescil niteliğinde bulunmadığı gerekçesiyle tapu iptali ve tescil isteğinin taşınmazın taraflar ile dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, üzerinde bina bulunan taşınmazın tapu kaydında cinsinin tarla olarak belirlendiği, kat mülkiyeti kat irtifakı kurulmadığı dava konusu dükkandan davalının kullanımdan men edilmesi için dükkanın davacılara ait olması gerektiği, oysa dükkanın davacılara özgülendiğinin ispatlanamadığı, tarafların paylarını R. Ö..den satın aldıkları gibi, çekişmeli bölümün 1991 tarihinden beri davalının kullanımında olduğu gerekçeleriyle de elatmanın önlenmesi isteğinin reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Toplanan deliller ve tüm dosya içeriği ile davacıların tapu iptal ve tescil isteği bakımından bir hukuki nedene dayanmadıkları ve tapunun iptal edilmesini gerektirir bir durumun varlığının ispat edilemediği belirlenmek suretiyle tapu iptali ve tescil isteğinin reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacıların bu yöne değinen temyiz itirazlarının reddine.

2-Davacıların elatmanın önlenmesi isteğine yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Çekişmeli 11.062 parsel sayılı taşınmazın tarla cinsiyle taraflar ve dava dışı şahıslar adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, üzerinde iki bodrum kat, zemin kat ve beş normal kat olarak inşa edilmiş yapı bulunduğu, dava konusu dükkanın ise birinci bodrum katta yer alıp doğrama atölyesi olarak kullanıldığı, bina yapı projesine aykırı olarak inşa edildiğinden belediye encümenince yıkım kararı verildiği, bu haliyle yapıya iskan izni verilmesinin imar açısından mümkün olmadığı anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini her zaman isteyebilir. Hatta elbirliği mülkiyetinde dahi paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine elatmanın önlenilmesi davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı elatmanın önlenilmesi davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay İçtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu elatmanın önlenilmesi davası ile değil, kesin sonuç getiren taksim veya şuyun satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Öte yandan, yurdumuzda sosyal ekonomik nedenlerle kırsal kesimlerden kentlere aşırı akım, nüfus çoğalması, büyük mesken ve işyeri ihtiyacı nedeniyle hızlı yapılaşma karşısında görevli mercilerin aciz kalmaları veya çeşitli nedenlerle göz yummaları sonucu, izinsiz, ruhsatsız, resmi kayıtlara bağlanmayan büyük yerleşim alanları oluştuğu, bu arada paylı taşınmazların tapuda resmi ifrazları yapılmadan paydaşlar arasında haricen veya fiilen taksim edilip üzerlerine büyük mahalleler hatta beldeler yapıldığı bir gerçektir.

Diğer taraftan, 4721 s. Türk Medeni Kanununun (TMK) 706, 6098 s. Türk Borçlar Kanununun (TBK) 237, Tapu Kanununun 26. maddeleri hilafına tapulu taşınmazlarda harici veya fiili taksim ile payların mülkiyeti ana taşınmazdan ayrılamaz. Ne varki, taşınmazın kullanma biçimi tüm paydaşlar arasında varılan bir anlaşma ile belirlenmiş yada fiili bir kullanma biçimi oluşmuş, uzun süre paydaşlar bu durumu benimsemişlerse kayıtta paylı, eylemsel olarak (fiilen) bağımsız bu oluşumun tapuda yapılacak resmi taksime veya şuyun satış suretiyle giderilmesine yahut o yerde bir imar uygulaması yapılmasına kadar korunması, " akte vefa" kuralının yanında TMK'nin 2. maddesinde düzenlenen iyi niyet kuralının da bir gereğidir. Aksi halde, pekçok kimse zarar görecek toplum düzeni ve barışı bozulacaktır.

O halde, paydaşlar arasındaki elatmanın önlenilmesi davalarında öncelikle tüm paydaşları bağlayan harici bir taksim sözleşmesi ve özel bir parselasyon planın olup olmadığı veya fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı üzerinde özenle durulmalı, varsa çekişmeli yerin kimin kullanımına terk edildiği saptanılmalı, harici veya fiili taksim yoksa uyuşmazlık yukarıda değinildiği gibi, TMK'nin müşterek mülkiyet hükümlerine göre çözümlenmelidir.

Somut olayda; öncelikle binanın ruhsatsız ve kaçak yapılmasının mülkiyet hakkını etkilemeyeceği, anılan hususun idare tarafından dikkate alınacağı kuşkusuzdur. Bunun yanı sıra yukarıda gösterilen ilkeler, belirlenen olgular birlikte değerlendirildiğinde hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı da yoktur.

Somut olayda; öncelikle binanın ruhsatsız ve kaçak yapılmasının mülkiyet hakkını etkilemeyeceği, anılan hususun idare tarafından dikkate alınacağı kuşkusuzdur. Bunun yanı sıra yukarıda gösterilen ilkeler, belirlenen olgular birlikte değerlendirildiğinde hükme yeterli bir araştırma yapıldığını söyleyebilme olanağı da yoktur.

Hal böyle olunca; mahallinde konusunda uzman bilirkişiler refakati ile yeniden keşif yapılarak yukarıdaki ilkeler uyarınca araştırma yapılması, tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığının araştırılması, fiili kullanma biçiminin oluştuğu saptanırsa çekişmeli bölümün kimin kullanımına bırakıldığının belirlenmesi, davacıların kullanımına bırakıldığı belirlenir ise davanın kabulüne karar verilmesi, aksi halde davacıların çekişmesiz olarak kullandıkları veya kullanabilecekleri bölüm olup olmadığının açıklığa kavuşturulması, çekişmesiz olarak kullanabilecekleri bölüm var ise davanın reddine karar verilmesi, yok ise davacıların payı oranında elatmanın önlenmesi isteğinin kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir..

Davacıların, temyiz itirazları yukarıda belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 13.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2102, Karar No: 2016/1872, Tarih: 15.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/2102 E.  ,  2016/1872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

1-Davalı ...Ş.'nin ticaret sicilden terkin edilip edilmediği, tüzelkişiliğinin devam edip etmeği, işyeri devri olup olmadığı hususlarının tespit edilebilmesi için ilgili ticaret sicil memurluğundan davalı şirkete ilişkin bilgi ve belgeler celbedilip, dosyaya eklendikten sonra;

2-Davalı ...Ş. hakkında Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu tarafından işlem yapılıp yapılmadığı, işyeri devrinin söz konusu olup olmadığı, devrin söz konusu olması halinde devralan şirketin unvanı ile dayanak ilgili bilgi ve belgelerin celbedilip, dosyaya eklendikten sonra;

3- İşyeri devrinin söz konusu olması halinde devralan şirkete gerekçeli kararın yöntemince tebliğ edilerek, yasal temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3.maddesi gereğince, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra;

Gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklikler giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8779, Karar No: 2019/19212, Tarih: 11.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8779 E.  ,  2019/19212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarihli ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 11/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4826, Karar No: 2015/14836, Tarih: 20.10.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/4826 E.  ,  2015/14836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... Köyü 109 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazın 11.04.2013 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan domates, buğday ve samanı ile silajlık mısırın 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatlarına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11239, Karar No: 2018/1944, Tarih: 26.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11239 E.  ,  2018/1944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5.fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu, hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 26/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16305, Karar No: 2010/1162, Tarih: 08.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/16305 E.  ,  2010/1162 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Davacı, iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelirlerin peşin sermaye değeriyle, yapılan ödemelerin 506 sayılı Kanun uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davalılardan...... hakkındaki davanın Husumet nedeniyle reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalılardan .....arafından temyiz edilmesi üzerine, davacı Kurum Avukatının temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, temyiz eden davacı Kurumun tüm ve davalılardan .... Avukatı ile ......sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zararla sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, kanundan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması ve Anayasanın 152 ile 153. maddelerinde öngörülen düzenlemelere göre; Anayasa Mahkemesinin iptal kararlarının Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe girmesi ile birlikte, elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanmasının zorunlu olması karşısında, ilk peşin değerli gelirler ile harcama ve ödemelerin, tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı kısmına hükmedilmesi yasal gereği doğmuştur.Sigortalıya gelir bağlanmasına ilişkin kararda, sigortalıda oluşan % 100 sürekli iş göremezlik kaybı oranı bakımından 01.11.2000 tarihinde kontrol kaydı bulunmasına, giderek bu durumun sigortalıya bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değeri ve rücu alacağını oluşturan miktara doğrudan etkili olmasına göre; sigortalının sürekli iş göremezlik kaybı oranı kesin olarak belirlendikten sonra iş göremezlik oranındaki değişikliklerin sigortalıya

./...

-2-

bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değeri üzerindeki etkisi de gözetilmek suretiyle, olması muhtemel değişime göre belirlenen ilk peşin sermaye değeri üzerinden sonuca varılması gereğine karşın, dosyada mevcut peşin değer tablosundan ilk peşin değer miktarının tesbiti mümkün olmadığından, bu husus, araştırılmadığı gibi ilk peşin değere yanlış anlam vererek tüm tablonun esas alınması isabetsizdir.

./...

-2-

bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değeri üzerindeki etkisi de gözetilmek suretiyle, olması muhtemel değişime göre belirlenen ilk peşin sermaye değeri üzerinden sonuca varılması gereğine karşın, dosyada mevcut peşin değer tablosundan ilk peşin değer miktarının tesbiti mümkün olmadığından, bu husus, araştırılmadığı gibi ilk peşin değere yanlış anlam vererek tüm tablonun esas alınması isabetsizdir.

Bu kapsamda, 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 21. maddesindeki, “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamı, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirilir.” düzenlemesi üzerinde durma gereği de bulunmaktadır.

“Kanunların geriye yürümesi veya yürümemesi konusunda mevzuatımızda genel bir hüküm yoktur. Ancak, toplum barışının temel dayanağı olan hukuka ve özellikle kanunlara karşı güveni sağlamak ve hatta, kanun koyucunun keyfi hareketlerine engel olmak için, öğretide kanunların geriye yürümemesi esası kabul edilmiştir. Buna göre, gerek Özel Hukuk ve gerekse Kamu Hukuku alanında, kural olarak her Kanun, ancak yürürlüğe girdiği tarihten sonraki zamanda meydana gelen olay­lara ve ilişkilere uygulanır, o tarihten önceki zamana rastlayan olaylara ve ilişkilere uygulanmaz. Hukuk güvenliği bunu gerektirir.

Kanunların geriye yürümemesi (geçmişe etkili olmaması) kuralının istisnalarından birini, beklenen (ileride kazanılacağı umulan) haklar oluşturmaktadır. Kamu düzeni ve genel ahlaka ilişkin kurallar yönünden de kanunların geriye yürümesi söz konusudur. Yargılama hukukunu düzenleyen kanunlar da, ilke olarak geçmişe etkilidir (Prof. Dr. Necip Bilge, Hukuk Başlangıcı, 14. Bası, Turhan Kitabevi, Ankara, 2000, sh: 193-194; Prof. Dr. A. Şeref Gözübüyük, Hukuka Giriş ve Hukukun Temel Kavramları, 18.Bası, Turhan Kitabevi, Ankara 2003, sh: 73).” (HGK 13.10.2004 t., 2004/10-528 E., 2004/533 K.)

5510 sayılı Kanunun 21. maddesiyle yeniden getirilen “sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı” tazmin hükmünün, 5510 sayılı Kanunun yürürlüğü öncesinde gerçekleşen iş kazalarından kaynaklanan rücuan tazminat davalarında uygulanmasına olanak veren bir düzenleme bulunmadığı gibi, rücuan tazmine ilişkin düzenlemenin, kanunun yürürlüğü öncesinde olup bitmiş olay ve ilişkilere uygulanmasını gerektirir yukarıda sıralanan istisnai durumlar kapsamında değerlendirilemiyeceği ve diğer taraftan, haklarında kısmen kabul kararı verilen davalıların hükmü temyiz etmemesi nedeniyle davacı Kurum lehine oluşan usulü kazanılmış haklar, bozma üzerine yürütülecek yargılama sürecinde göz önünde bulundurulmalıdır.

3-Kazalı sigortalıya ödenen sosyal yardım zammının başka dosyadan ödendiği belirtildiğine göre, bu ödemenin fiili ödemeye dönüşüp dönüşmediği araştırılmalı, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uygulandığı için bu ödemeler bir başka dosyadan ödenmiş ise bu hususta araştırılarak ilk peşin sermaye değerli gelir belirlenmeli ve sonucuna göre karar verilmelidir.

Mahkemece, yukarıda açıklanan esaslar doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak elde edilecek sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

../...

-3-

O halde, davalılardan......bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek hâlinde davalılardan ......iadesine, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2011/18927, Karar No: 2011/21646, Tarih: 21.12.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/18927 E.  ,  2011/21646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Uyuşmazlık; vekalet ücret sözleşmesinden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre 14.02.2011 tarih ve 27846 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 09.02.2011 tarih ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Daire Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Başkanlar Kurulunun 11.04.2011 tarih ve 14 sayılı Kararı ile hazırlanıp, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 12.05.2011 tarih ve 1 sayılı kararı ile aynen kabul edilen ve 02.06.2011 tarih ve 27952 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren hukuk dairelerine ilişkin işbölümü uyarınca temyiz incelemesi Yargıtay 13.Hukuk Dairesine ait bulunmaktadır. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yüksek 13.Hukuk Dairesine gönderilmesine, 21.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.