muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5465, Karar No: 2009/6639, Tarih: 29.05.2009

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç

bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13439, Karar No: 2019/7191, Tarih: 09.09.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/13439 E.  ,  2019/7191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın usulden reddine dair kararın davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 21.05.2018 tarihli ve 2018/2376 Esas, 2018/12902 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davacı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili , dava konusu .... Sokak No: ... te bulunan davacıya ait taşınmazın 2007 yılında geçici olarak davalıya verildiğini ancak kalıcı olarak dava konusu taşınmazı kullanmaya başlaması üzerine davalıya Noterden 25.04.2013 tarihinde ihtar çekildiğini ve 29.04.2013 tarihinde tebliğ edildiğini 7 günlük verilen süre dolmasına rağmen davalı tahliye etmediğinden müdahalesinin men’i ile tahliyesini talep etmiştir.

Davalı vekili; davalının kooperatif nezdinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını kullanımının haksız olmadığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; dava konusu taşınmazın davanın açılmasından sonra el değiştirmesine rağmen yeni maliklerin davayı devam ettirme yönünde bir iradelerinin olmadığı Kooperatifin hala davaya devam ettiği, 6100 sayılı HMK’nin 125/2 maddesine göre artık Kooperatifin taraf sıfatı kalmadığından davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olup Dairemizin 21.05.2018 tarihli ve 2018//2376 Esas, 2018/12902 Karar sayılı ilamı ile onanmış davacı vekili tarafından bu defa süresi içerisinde karar düzeltme talebinde bulunulmuştur.

Dava ; elatmanın önlenmesi talebine ilişkindir.

Bilindiği üzere 6100 sayılı HMK'nin 125/2 madesinde “Davanın açılmasından sonra, dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa, devralmış olan kişi, görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve kaldığı yerden itibaren devam eder.” hükmü düzenlenmiştir. Somut olaya gelince; dava 03.06.2013 tarihinde açılmış olup dava konusu taşınmaz davanın açıldığı tarihte davacı Kooperatif adına kayıtlı iken 06.12.2013 tarihinde ortak yerlerin tescili yoluyla Kavak Köyünde bulunan bir takım ada parseller olarak 1/51 er hisse ile kaydedilmiştir. O halde Mahkemece, dava açıldıktan sonra dava konusu taşınmaz dava dışı üçüncü kişilere davacı tarafından devredildiğinden, devralan dava dışı üçüncü kişilerin HMK'nin 125/2. maddesi gereğince davayı açan (önceki malik) davacı yerine geçtiğinin ve aktif dava ehliyeti bulunduğunun kabulü, resen bu durumun yeni devralan maliklere ihbar edilmesi ve davayı takip edip etmemelerine göre bir karar verilmesi gerekirken davacı Kooperatifin doğrudan taraf sıfatı kalmadığından bahisle davanın usulden reddi doğru görülmemiş olup hükmün bu nedenlerle bozulması gerekirken onandığı anlaşılmakla, davacı vekilinin karar düzeltme talebinin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulü ile Dairemizin 21.05.2018 tarihli ve 2018/2376 Esas, 2018/12902 Karar sayılı onama ilamının kaldırılmasına, yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle 6100 Sayılı HMK'nin Geçici 3.maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nin 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 09/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18690, Karar No: 2012/21603, Tarih: 09.10.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/18690 E.  ,  2012/21603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ... asıl işverenliğinde, diğer davalı alt işveren ... Güvenlik Temizlik İnşaat Gıda Taş. Sos. Hizm. Ltd. Şti. işçisi olarak 05/05/2008'de çalışmaya başladığını, dava tarihi itibari ile ihaleyi yeni alan alt işverene bağlı olarak aynı işte çalışmaya devam ettiğini, davalı ... Güvenlik Temizlik İnşaat Gıda Taş. Sos. Hiz. Ltd. Şti.'ne bağlı gerçekleşen çalışma dönemi için kıdem tazminatının ödenmediğin ve yılık izinlerinin kullandırılmadığını ileri sürerek ödenmeyen kıdem tazminatı alacağı tutarının, yıllık ücretli izin süresinin ve bu süreye tekabül eden alacaklarının tespiti ile bu alacakların işten çıkış tarihinden itibaren işleyecek mevduata uygulanacak en yüksek faizle birlikte işten çıkış tarihinden sonra her iki davalıdan müştereken ve müteselsilen talep edeceğinin tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Güvenlik Temizlik İnşaat Gıda Taş. Sos. Hizm. Ltd. Şti. vekili, davacının ihaleyi yeni alan firma işçisi olarak asıl işverene bağlı çalışmasını sürdürdüğünü, iş akdi feshedilmediğinden kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının doğmadığını, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunmadığını savunarak davanını reddini talep etmiştir.

Davalı ... Termik Santrali İşletme Müdürlüğü vekili, davacı ile müvekkil kurum arasında iş akdi bulunmadığını, diğer davalı şirket ile arasındaki ilişkinin asıl–alt işverenlik ilişkisi olarak değerlendirilemeyeceğini, ihale makamı olması nedeni ile müvekkili aleyhine açılan davanın taraf sıfatı yokluğu nedeni ile reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı Dicle Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi vekili, davacı ile müvekkili arasında iş akdi bulunmadığını, davacının müvekkili şirketten sayaç okuma ihalesini alan diğer davalı şirketin işçisi olması nedeni ile husumet yokluğu nedeni ile davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece; davacının ihaleyi yeni alan işveren nezdinde çalışmaya devam etmesi nedeniyle feshe bağlı kıdem ve yıllık ücretli izin alacağı açısından "eda davası" açılması için gerekli şart olan fesih olgusunun gerçekleşmediği ve feshe bağlı bu alacakları talep hakkının henüz doğmaması nedeniyle tespit davası açmakta hukuki menfaatinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacının ihaleyi yeni alan işveren nezdinde çalışmaya devam etmesi nedeniyle feshe bağlı kıdem ve yıllık ücretli izin alacağı açısından "eda davası" açılması için gerekli şart olan fesih olgusunun gerçekleşmediği ve feshe bağlı bu alacakları talep hakkının henüz doğmaması nedeniyle tespit davası açmakta hukuki menfaatinin bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Asıl işverene bağlı olarak, alt işveren işçisi sıfatı ile çalışmasına sürdüren davacı işçinin, ihale süresi sona eren önceki alt işverene bağlı çalışma süresi yönünden kıdem tazminatı ve yıllık izin ücret alacaklarının belirlenmesi talebi ile tespit davası açmakta hukuki yararının bulunup bulunmadığı noktasında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı işçinin dava tarihi itibari ile aynı asıl işveren bünyesinde başka bir alt işverene bağlı olarak çalışmaya devam ettiği sabittir.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 14. ve 57. maddelerine göre işçinin kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağının doğması için hizmet akdinin sona ermesi gerekir. Kıdem tazminatı ve yılık izin ücret alacağı iş akdinin sona erdiği tarihte işçinin almakta olduğu ücret ve toplam çalışma süresi dikkate alınarak belirlenir. İş akdi devam ettiği sürece davacının hak ettiği yıllık izinlerin kullandırılması da mümkün ve muhtemeldir. Somut uyuşmazlıkta davacının kıdem tazminatı ve yıllık izin ücreti alacağı hakkı henüz doğmamıştır ve miktarı da belirlenebilir değildir. Bu nedenle dava hukuki yarar yokluğu nedeni ile reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 09.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7062, Karar No: 2012/18143, Tarih: 01.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2012/7062 E.  ,  2012/18143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura düzenlemek (suç vasfındaki değişiklik nedeniyle özel belgede sahtecilik)

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırma

Sanıkların sahte ödeme kaydedici cihaz fişleri ile sahte fatura düzenleyerek özel gider indiriminde kullanmak isteyen kişilere komisyon karşılığında sattıklarının iddia ve kabul olunmasına göre; eylemlerinin 213 sayılı Vergi Usul Kanunu’nun 359/b-1 madde ve fıkrası kapsamında kaldığı ve anılan Yasanın 367. maddesi uyarınca dava şartı olan mütalaa alınarak karar verilmesi gerektiği, ayrıca 5237 sayılı TCK'nun 7 ve 5252 sayılı yasanın 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "2003 takvim yılında sahte fatura düzenlemek" suçunun kanunda gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu suç tarihinde yürürlükte olan ve lehe bulunan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının en son faturanın düzenlendiği 13.10.2003 ve 21.12.2003 suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar gerçekleşmediği gözetilmeden, suç vasfının ve tarihinin belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde "özel belgede sahtecilik" suçundan anılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak; zamanaşımının olumsuz bir muhakeme şartı olarak kovuşturmaya engel olduğu cihetle; bu sürenin inceleme tarihi itibariyle gerçekleştiği anlaşıldığından aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 01.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7876, Karar No: 2007/14012, Tarih: 18.07.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2007/7876 E.  ,  2007/14012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 1.6.1998 tarihinden itibaren tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının ilk prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davanın kabulü ile davacının 1.6.1998 tarihinden itibaren tarım Bağ Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre, sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede, davacının tarım ...'a ilk prim kesintisinin 20.5.1998 tarihinde yapıldığı, 2001,2005 yıllarında prim kesintisinin bulunduğu, 1999,2000,2002,2003,2004,2006 yıllarında tevkifat yolu ile prim kesintisi yapıldığına ilişkin bir belgenin bulunmadığı, Tarım Satış ve Tarım Kredi Kooperatifi’ne kayıtlı olmadığı görülmektedir. Mahkemece kesintinin bulunduğu 01.06.1998-31.12.1998, 01.01.2005-31.12.2005 tarihleri arasındaki döneme ilişkin verilen tesbit kararı yerinde ise de kesintinin bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanamadığı 1999,2000,2002,2003,2004 ve 2006 yıllarına ilişkin istemin kabulüne karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

Yapılacak iş; davacının Çorum İli Ziraat Odası’na ve ... Ekiciler Kooperatifi’ne kayıtlı olup olmadığını araştırmak ve tüm deliller bir arada değerlendirilerek sonuca gitmektir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 18.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12111, Karar No: 2015/24515, Tarih: 15.10.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/12111 E.  ,  2015/24515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/03/2015

NUMARASI : 2015/322-2015/283

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Şikayetçi icra kefili, icra mahkemesine başvurusunda; 31.07.2014 tarihli icra kefalet işleminin geçersiz olduğunu ileri sürerek, icra kefaletinin iptalini talep etmiş, mahkemece yapılan yargılama sonunda,“icra kefaletinin ve icra emrinin iptaline” karar verilmiştir.

İİK'nun 38. maddesi gereğince icra dairesindeki kefaletler ilamların icrası hakkındaki hükümlere tâbi olup, icra kefaletinin geçersizliği nedeniyle iptali istemi yargılamayı gerektirdiğinden, bu husus ancak genel mahkemede ileri sürülebilir. Bir başka anlatımla şikayet yoluyla icra mahkemesine başvurularak icra kefaletinin iptali talep edilemez.

Bununla birlikte İİK'nun 38. maddesi uyarınca ilam hükmünde olan icra kefalet işleminin, ilamlı icra takibine konu edilebilmesi, bir diğer ifade ile icra kefiline icra emri tebliğ edilebilmesi için icra kefaletinin yasada öngörülen şekil şartlarına uygun olarak yapılmış olması gerekir.

Somut olayda şikayetçi, icra kefilliğinin iptali isteminde bulunmuş ise de, bu hususun incelenmesinin genel mahkemede yargılamayı gerektirmesi nedeniyle dar yetkili icra mahkemesinde dinlenemeyeceği açıktır.

Hal böyle olunca, mahkemece, yalnız icra emrinin iptaline karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, icra kefaletinin iptali yönünde de hüküm tesisi isabetsiz olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekir ise de, anılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından, kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile İstanbul 2. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 19.03.2015 tarih ve 2015/322 E., 2015/283 K. sayılı kararının hüküm bölümünün ikinci bendinde yer alan " icra kefaletinin iptaline" sözcüğünün karar metninden çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle İİK.nun 366. ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), mahkeme kararı düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15.10.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.