muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2348, Karar No: 2018/5713, Tarih: 25.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/2348 E.  ,  2018/5713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)UYAP kayıtlarına göre, suç tarihinde güneşin batış saatinin 17.33 olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 18.33’den sonraki zaman diliminin gece olarak kabul edilmesi gerektiği, tanık ...’ın kollukta alınan ifadesinde olayın 18.30 sıralarında gerçekleştiğini beyan etmesi, sanığın suç saatine ilişkin bilgi vermemesi ve suç saatinin dakikasının dosya kapsamından tam olarak tespit edilememesi karşısında; suçun gece vakti işlendiği hususundaki delillerin neler olduğu ortaya koyulup tartışılmadan suçun gece vakti işlendiğinden bahisle sanık hakkında hükmedilen cezada TCK 143. maddesi gereğince artırım yapılarak fazla ceza tayini,

2)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın toplam 84,00 TL değerine diş macunu çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

Somut olayda ise; sanığın toplam 84,00 TL değerine diş macunu çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

3) T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nün temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/04/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/40, Karar No: 2012/9105, Tarih: 05.12.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/40 E.  ,  2012/9105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğunu canavarca hisle öldürmek, eşini öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b-e, 81, 35, 53. maddeleri uyarınca; ağırlaştırılmış müebbet hapis ve 12 yıl hapis cezaları ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Oluş ve kabule göre; sanığın öldürme suçunu başka bir suçu gizlemek, delilleri ortadan kaldırmak ve yakalanmamak amacıyla işlediğine dair dosyada delil bulunmadığından, sanık hakkında TCK. nun "82/1-h" maddesinin uygulanması gerektiği yönündeki tebliğnamedeki düşünce benimsenmemiştir.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktül ...'e karşı kasten çocuk öldürme ve mağdur ...'ye karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçlarının sübutu kabul, düzeltme nedenleri saklı kalmak kaydıyla oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan Cumhuriyet Savcısının mağdur ...'ye yönelik eylemde TCK.nun 82/1-b maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

Öldürme suçundan kurulan hükümde, sadece öldürme kastına yönelik çok sayıdaki yaranın ve sebepsiz öldürmenin canavarca his saiki ile insan öldürme suçuna kanıt sayılamayacağı gözetilmeksizin, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nun 82/1-b,e maddesi uyarınca uygulama yapılması ve kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde, temel cezanın belirlenmesinde madde numarasının "81/1" yerine "82/1" olarak gösterilmesi bozmayı gerektirmekte ise de bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, kasten çocuk öldürme suçundan kurulan hüküm fıkrasının mahsus bölümünden olayda uygulama yeri olmayan TCK.nun 82.maddesinin "b" bendinin çıkartılmasına ve kasten öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hükümde temel cezanın belirlendiği madde numarasının "81/1" olarak değiştirilmesine karar verilmesi suretiyle, CMUK.nun 322.maddesiyle tanınan yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 05/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5701, Karar No: 2024/8264, Tarih: 03.10.2024

**7. Ceza Dairesi         2022/5701 E.  ,  2024/8264 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/279 E., 2021/612K.

SUÇ : 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; sebep belirtmeksizin hükmü temyiz etme iradesine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; suç tarihinde Tır Parkı içerisinde bulunan yıkama istasyonunda park halinde bulunan .... plakalı çekici ve.... dorse plakalı tırın akaryakıt deposuna istasyonun yanında bulunan atıl durumdaki kapalı kasa kamyonun kasasındaki tanktan hortum atılarak akaryakıt aktarıldığının görülmesi üzerine, Cumhuriyet savcılığından gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında alınan arama kararına istinaden iş yerinde ve kamyonda yapılan aramada, atıl vaziyette kamyon içerisinde bulunan tanklardan toplam 5250 litre kaçak akaryakıt ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Sanık hakkında 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu'nun ek 5/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı belirlenmiştir.

Sanık aşamalardaki savunmasında; tır garajında oto yıkamacı olarak çalıştığını, tankerlerden arta kalan yağları geri dönüşümlü olarak biriktirdiğini, temyiz dışı diğer sanık ... ile birlikte bu işi yaptıklarını, biriktirmiş oldukları yağları araca aktarırken yakalandığını, yaptığının suç olduğunu bilmediğini beyan etmiştir.

Dosyaya alınan TUBİTAK-MAM raporuna göre; ele geçen numunenin yağ ve white sprit içerdiği, ulusal marker seviyesinin geçersiz olduğu belirtilmiştir.

Dosyada mevcut kaçak eşyaya mahsus tespit varakasındaki gümrüklenmiş değerin normal kabul edildiği, Dairemiz yerleşik uygulamasına uygun olduğu anlaşılmıştır.

Sanığa etkin pişmanlık için suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının ihtar edildiği, sanığın ödeme gücü olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Suç tarihinde yürürlükte olan 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu ile 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun ilgili maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanık hakkında lehe kanunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

Sanığa etkin pişmanlık için suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı tutarının ihtar edildiği, sanığın ödeme gücü olmadığını beyan ettiği anlaşılmıştır.

Suç tarihinde yürürlükte olan 5015 sayılı Petrol Piyasası Kanunu ile 6545 ve 7242 sayılı Kanunlar ile değiştirilen 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun ilgili maddelerinin somut olaya uygulanarak belirlenen sonuç cezalar karşılaştırılmak suretiyle sanık hakkında lehe kanunun tespit edildiği anlaşılmıştır.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ...'ın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, 03.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13808, Karar No: 2011/14201, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/13808 E.  ,  2011/14201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 17/03/2010 gün ve 19987-3329 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli Hemşin köyü 101 ada 36 parsel (13401 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu taşınmazın (B) (7240 m2) bölümünün orman niteliğiyle Hazine, (A) (6160 m2) bölümünün tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16866, Karar No: 2009/18898, Tarih: 17.12.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16866 E.  ,  2009/18898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı Yerel Mahkemece verilen hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu 110 ada 21 sayılı taşınmazın güneyinde ve batısında geçen dereden sonra gelen ve ... Köyü kadastro sahasında kalan bölümün paftası getirtildikten sonra dava konusu taşınmaza komşu parseller tespit edilerek kadastro tutanak ve dayanak eklerinin getirtilmesi,

2) Dava dosyasının, hükme esas alınan raporu düzenleyen ... ve orman bilirkişilerine verilerek keşif sırasında uygulandığı bildirilen orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının (1/5000-1/20000 ölçekli olarak ayrı ayrı) ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (... veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, (kadastro paftasında taşınmazın güneyinde ve batısında geçen dereden sonra gelen ve ... Köyü kadastro sahasında kalan bölümdeki parselleri de kapsayacak şekilde )her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri müşterek imzalı rapor kendilerinden alınarak dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının da H.Y.U.Y.’nın 433/3. maddesi ve Hukuk Mahkemeleri Yazı İşleri Yönetmeliğine uygun olarak tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip dizi pusulasına bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksiklikler giderilmek üzere dosyanın Yerel Mahkemeye Gönderilmesine 17.12.2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1680, Karar No: 2020/20541, Tarih: 21.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/1680 E.  ,  2020/20541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir,

Ancak;

1-Sanığın aşamalarda suçlamayı kabul etmemesi, mağdur ... 'nın aşamalarda, olay günü sanıkla tartıştıklarını, sanığın mutfağa gittiğini, içeride kaldığı için silahı görmediğini, kızının ve arkadaşlarının söylediğine göre, sanığın silah çekmiş olduğunu, mutfağa gittiğinde kızının "yapma" diye bağırdığını, sanığın da duvarlara ve camlara vurduğunu ifade etmesi, tanık ...'un kovuşturma aşamasındaki beyanında olay günü sanık ve mağdurun tartıştıklarını, sanığın mutfakta olduğu sırada silahını çıkardığını, ancak silahı aldıklarını, mağdurun ise odada olduğunu, silahı görmediğini belirtmesi, tanık ...'ün soruşturma aşamasında, sanığın mutfakta bulunduğu sırada silahını çıkarttığını, annesine doğru salona gideceği sırada silahı elinden aldıklarını beyan etmesi, kovuşturma aşamasında ise, sanık ile mağdurun tartıştıklarını, sanığın silahı çektiğini ve "seni öldürürüm dediğini" ileri sürmesi karşısında; tanık ...'ün soruşturma ve kovuşturma aşamalarında verdiği ifadeleri arasındaki çelişkinin giderilmesi, yine tanık ... 'un da yöntemince dinlenilmesinden sonra, mağdurun silahı görüp görmediği de tespit edilerek, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçunu oluşturup oluşturmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde silahla tehdit suçundan hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; sanık hakkında silahla tehdit suçundan hükmedilen hapis cezasının, sanığın atılı suçu, görevi gereği elinde bulundurduğu silahla işlemesi nedeniyle artırılması sırasında uygulanan kanun maddesinin, hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3-Bozmaya uyularak suçun sübutunun basit tehdit olarak kabulü ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi halinde ise;

a-02/12/2016 tarihli resmi gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1-1. cümlesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

b-17/10/2019 gün ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde Basit Yargılama Usulü düzenlenmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddenin (d) bendi ile; "01/01/2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" hükmü getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen Anayasa Mahkemesi (25/06/2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19/08/2020, sayı: 31218), sözü geçen geçici 5/d maddesindeki hükmün, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38. maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

Anayasa Mahkemesi kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de, 5271 sayılı Kanun'un 2/1-(f) maddesince hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresinin kesinleşmeye kadar devam etmesi ve aynı Yasanın 251/3. maddesi gereği mahkûmiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi, bu durumunda temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından lehe düzenleme getirmesi karşısında,

Anayasa Mahkemesinin iptal kararında; sanık lehine getirilen yeni düzenlemenin, 7188 sayılı Kanunun 31. maddesi gereğince 5271 sayılı CMK'ya eklenen geçici 5. maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddeleri gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

4-Anayasa Mahkemesi’nin, 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/11427, Karar No: 2019/4429, Tarih: 20.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/11427 E.  ,  2019/4429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış,diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun Dairemizce de benimsenen 28.02.2017 gün ve 2016/2-833 Esas ve 2017/115 Karar sayılı ilamında, 28.06.2014 tarihinden sonra işlenen hırsızlık suçunun bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında işlenmesi halinde eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna uyduğunun belirtildiği, somut olayda hırsızlığın cami içerisinden yapıldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeyerek, aynı Kanun'un 142/1-a maddesi ile hüküm kurulması,

2-Suç tarihinde yaz saati uygulamasına göre, güneşin... ili ... ilçesinde saat 19:43'de battığı, müştekinin akşam namazı için giittiği camiiden ayakkabılarının namaz çıkışında çalındığını anlaması dikkate alınarak hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi gerekirken 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 20.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.