muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6591, Karar No: 2015/12007, Tarih: 25.03.2015

Davalı vekili, davacının tüm alacaklarının ödendiğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, talep edilen alacağın belirli olduğu, davacının belirsiz alacak davası açmakta hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Yargılama dosyasının ve dosya içinde bulunan .... İş Mahkemesinin 2011/476 esas numaralı dava dosyasının incelenmesinde, davacının iş bu ek davadan önce davalı aleyhine bir kısım işçilik alacaklarının tahsili için dava açtığı, o davada mahkemece aldırılan bilirkişi ek raporunda davacının 16.871,02 TL fazla çalışma ücretine hak kazandığının tespit edildiği, mahkemece fazla çalışma ücreti yönünden bu raporun esas alındığı ve taleple bağlı kalınarak 6.434,33 TL fazla çalışma ücretinin hüküm altına alındığı, kararın Yargıtay tarafından onandığı anlaşılmıştır.

Davacı iş bu ek davada, kısmi davada hüküm altına alınmayan fazla çalışma ücretini talep etmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere iş bu ek dava kısmi dava şeklinde açılmıştır.

Kısmi davada (Yargıtay tarafından onanan) davacının hak kazandığı alacak miktarı ve bu miktarın ne kadarının hüküm altına alındığı ne kadar alacağın kaldığı belli olup, davacı iş bu ek davayı açtığı esnada, talep edeceği alacağın miktarını tam olarak bilebilecek durumdadır. Bir başka anlatımla, davacının talep ettiği alacak, davanın açıldığı sırada belirlenebilir bir alacaktır. Bu nedenle davacının talep ettiği alacağı belirsiz alacak davasına konu yapmasında (kısmi dava açmasında) hukuki bir yararı yoktur. Mahkemenin bu konudaki tespiti isabetlidir.

Ancak, 6100 sayılı HMK'nun 115 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, davacı tarafa dava şartı noksanlığını gidermesi (tamamlaması) yani alacağını miktar olarak belirli hale getirmesi için kesin süre verilmesi, verilen bu kesin süreye rağmen dava şartı noksanlığının giderilmemesi durumunda davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekir. Dosyanın incelenmesinde, mahkemece davacı tarafa bu şekilde bir süre verilmediği bu nedenle mahkemece verilen kararın bu yönden hatalı olduğu anlaşılmıştır.

Ayrıca, davacı tarafından dava açıldığı sırada belirlenebilir olmadığı ileri sürülen alacak (alacak miktarı) bilirkişi raporu ile belirlenmiş, davacı vekili davasını ıslah ederek talep ettiği alacak miktarını rapor ile tespit edilen miktara yükseltmiştir. Bu şekilde tamamlanabilir dava şartı olan hukuki yarar şartı gerçekleşmiş, dava şartı noksanlığı hükümden önce giderilmiştir. Bu durumda, davanın 6100 sayılı HMK'nun 115 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca, başlangıçtaki dava şartı noksanlığından ötürü, usulden reddi mümkün değildir.

Son olarak, 6100 sayılı HMK'nun 114 üncü maddesinde, davacının dava açmakta hukuki yararının bulunması, olumlu ve dava açıldıktan sonra tamamlanabilir bir dava şartı olarak düzenlenmiştir. Yasanın 115 inci maddesinde dava şartının bulunmaması veya mahkemece verilen kesin süreye rağmen dava şartı noksanlığının giderilmemesi durumunda, davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddedilmesi gerektiği hüküm altına alınmıştır. Bu bağlamda, mahkemece davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekirken, davanın usulden reddedildiği belirtilmeksizin hüküm kurulması da hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, dava şartı hükümden önce tamamlandığından esasa ilişkin karar vermektir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12981, Karar No: 2017/6326, Tarih: 15.05.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/12981 E.  ,  2017/6326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuk hakkında ...'ı basit yaralamadan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Hükmolunan adli para cezasının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında Tarık'ı yaralamadan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Suça sürüklenen çocuk hakkındaki 22/10/2013 tarihli hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın karşı suça sürüklenen çocuk müdafiinin itirazı üzerine Eskişehir 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2013/998 değişik iş sayılı kararı ile itirazın kabul edilerek “kişilik özellikleri olumlu değerlendirilerek” hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın usul ve yasaya aykırı olmadığı gerekçesiyle kaldırılmasına karar verilmesinin ardından yapılan yargılamada, adli sicil belgesindeki Eskişehir Çocuk Mahkemesi'nin 2012/141 Esas 2012/573 Karar sayılı ilamı getirtilerek CMK'nin 231. maddesine engel olup olmadığı değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepden 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15338, Karar No: 2020/2513, Tarih: 18.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/15338 E.  ,  2020/2513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı ... bünyesinde faaliyet gösteren alt işveren şirketlerin personeli olarak Mayıs 1999 ile 28/02/2015 tarihleri arasında aralıksız çalıştığını, davacının 28/02/2015 tarihinde emeklilik nedeniyle iş akdini sonlandırdığını ve bu durumu davalı kuruma verdiği emeklilik gerekçeli istifa dilekçesiyle bildirdiğini, davacı tarafından yapılan bu bildirime rağmen davacıya kıdem tazminatı ödemesi yapılmadığını iddia ederek brüt aylık 1270,00 TL maaş, servis ve bir öğün yemek olmak üzere giydirilmiş ücreti üzerinden hesaplanacak şimdilik 10.000,00 TL kıdem tazminatının fesih tarihinden itibaren işletilecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, işçilik alacaklarından kaynaklanan davaların belirsiz alacak davası olarak açılmasının mümkün olmadığını, hizmet alım şartnamelerine göre personel işe alma, işten çıkarma, uygun göreve seçme ve belirleme yetkisinin hizmet alınan şirkette kaldığını, bu nedenle davanın öncelikle aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiğini, belediye tarafından ihale suretiyle yapılan hizmet alımı çerçevesinde çalışacak işçilerin kıdem tazminatlarını ihaleyi alan şirkete peşinen ödediğini, bu nedenle de belediye aleyhine açılan davanın reddinin gerektiğini, davacının ücret iddiasının yerinde olmadığını, davanın alt işverenlere ihbarının gerektiğini savunarak öncelikle davanın aktif husumet yokluğu ve HMK 107. Maddesi gereğince usulden reddini, yasal dayanağın ve hakkın kötüye kullanılması niteliği taşıyan davanın esastan reddini, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin davacı üzerinde bırakılmasını talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı, dava dilekçesinde gün belirtmeden Mayıs 1999 ile 28/02/2015 tarihleri arasında çalıştığını iddia ederek talepte bulunmuş ise de hükme dayanak bilirkişi raporunda işe başlama tarihi 09/01/1999 olarak kabul edilip hesaplama yapılmıştır.

Mahkemece, işe başlangıç tarihi açısından talebi aşar şekilde 09/01/1999 tarihini kabul eden rapora itibarla karar verilmesi hatalıdır.

2- Davacı, dava dilekçesinde gün belirtmeden Mayıs 1999 ile 28/02/2015 tarihleri arasında çalıştığını iddia ederek talepte bulunmuş ise de hükme dayanak bilirkişi raporunda işe başlama tarihi 09/01/1999 olarak kabul edilip hesaplama yapılmıştır.

Mahkemece, işe başlangıç tarihi açısından talebi aşar şekilde 09/01/1999 tarihini kabul eden rapora itibarla karar verilmesi hatalıdır.

Davacının hizmet süresi talep aşılmadan belirlenip buna göre hesap yapılması gerekirken bilirkişinin talep aşan raporuna itibarla karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 18/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17237, Karar No: 2014/12082, Tarih: 24.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/17237 E.  ,  2014/12082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Müşteki vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Müşteki vekilinin yüzüne tefhim edilen kararı, CMUK'un 310/1. maddesinden öngörülen 1 haftalık yasal süreden sonra 02.01.2012 tarihinde temyiz etmesi karşısında, temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

2) Sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Sanığın, alacak meselesi nedeniyle tartışıp kavga ettiği müşteki Hakan'ın kafasına levye demiri ile vurarak kafa kaide kırığı ve beyin kontüzyonuna sebebiyet verdiği, müştekinin hayati tehlike geçirip sağ kulaktaki işitme kaybı nedeniyle duyu ve organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olduğu olayda taraflar arasında önceden husumet olması, hedef alınan bölge,müştekinin hayati tehlike geçirmesi, sanığın mani sebep nedeniyle eylemine devam edememesinden dolayı suçun adam öldürmeye teşebbüs niteliğinde olması ihtimaline binaen delillerin takdiri ve değerlendirilmesi üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün diğer yönleri incelenmeksizin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7245, Karar No: 2015/22729, Tarih: 31.03.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/7245 E.  ,  2015/22729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir

Sanığın, daha önce kız kardeşinin çalıştığı ve ayrıldığı katılana ait kuaför dükkanına giderek iş yerinde bulunan çalışanlara katılana sorduğu, çalışanların evde olduğunu söylemeleri üzerine katılana telefon açarak iş yerine gelmesini istediği, katılanın yarın konuşuruz demesi üzerine telefonda katılana "eğer buraya gelmezsen dükkanı dağıtacağım kıracağım buraya gelmezsen ben eve gelip evde gereğini yapacağım, seni öldüreceğim ananı avradını s...ceğim, senin hayatını bitireceğim, çoluğunu çocuğunu öldüreceğim, bunun kurtuluşu yok artık, bugün olmaz ise yarın...a... koyduğumun çocuğu" diyerek katılana tehdit ve hakarette bulunduğu, sonrasında telefonu kapattığı ve sanığın elindeki balta ile iş yerinde bulunan masanın üzerine vurarak masanın camını kırdığı, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçları işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık, tanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçların sanık tarafından işlendiği anlaşılmakla hakkında verilen mahkumiyet kararlarında bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamadeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK' nın 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 31.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12864, Karar No: 2013/21790, Tarih: 27.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/12864 E.  ,  2013/21790 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıklar mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1-) Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın tür ve miktarına göre; CMUK'un 315. maddesi uyarınca 'temyiz talebinin reddine' ilişkin kararda usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığından, temyiz itirazlarının reddi ile red’de ilişkin 06.04.2010 tarihli ek kararın istem gibi ONANMASINA,

2) Sanıklar... ve ...hakkında kurulan hükme yönelik temyizin incelenmesinde;

Gerçekte sanık ...'in diğer sanık ...'tan büyük olup onun abisi olduğu halde, 11.03.2010 tarihli duruşma tutanağında sanık beyanlarında; kardeşlik ilişkisinin '...'ın,...'ten büyük olup onun abisi olduğu' şeklinde geçirilmesi, sonuca etkili olmayan ve mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 27.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16765, Karar No: 2015/1216, Tarih: 04.02.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/16765 E.  ,  2015/1216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada (Kapatılan) Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/06/2014 tarih ve 2013/176-2014/125 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı banka ile fer'i müdahil ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı bankaya devrinden önce banka personelinin teşvik ve yönlendirmesi ile ... ... Şubesi vasıtasıyla ... Off Shore Ltd. nezdinde 14/12/1999 tarihinde 20.000 USD yatırdığını, daha sonra bankaya ... tarafından el konulduğunu, müvekkilinin mevduatının sigorta kapsamı dışında olduğu gerekçesi ile ödenmediğini ileri sürerek; 20.000 USD'nin vade sonuna kadar akdi faizi, vade sonundan itibaren ise 3095 sayılı yasanın 4/a hükmüne göre hesaplanacak faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı banka ve feri müdahil ... vekilleri, davada zaman aşımı süresinin sona erdiğini, hak düşürücü sürenin geçtiğini, davacının serbest iradesiyle daha fazla faiz getirisi sağlayan bir yatırım alternatifi olarak ... Off Shore Ltd'yi tercih ettiğini, davalı banka tarafından davacının bilgisi dışında işlem yapılmasının ve iradesinin yanıltılmasının söz konusu olmadığını savunarak, davanın husumet yönünden, zaman aşımı ve hak düşürücü süre yönünden reddini, aksi halde esas yönünden reddini istemişlerdir.

Fer'i müdahil ... vekili, ...'ye devrolunan bankaların off-shore hesapları nedeniyle zarara uğrayan mudilerin açmış olduğu davalarda ...'nin borcu üstlendiğini, bu nedenle uyuşmazlığın asıl muhatabının ... olduğunu ve davanın ...'ye karşı açılması gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davanın kabulüne, 20.000 USD'nin 14/12/1999 tarihinden itibaren 3095 sayılı yasanın 4/a maddesine göre devlet bankalarının USD cinsi parayla açılmış 1 yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranları üzerinden faiziyle birlikte davalı bankadan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı banka vekili ile fer'i müdahil ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı banka ile fer'i müdahil ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı banka ile fer'i müdahil ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı bankaya iadesine, 04/02/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3905, Karar No: 2011/8021, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/3905 E.  ,  2011/8021 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Geceleyin bina içinde hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemiş ise de; hükümlülüğün yasal sonucu olup, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden; TCY’nın 142. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCY.nın 493/1. maddesinde yer alan suçun öğelerinin farklı olduğu, somut olayda sanığın eylemlerinin 142/1-b. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanında aynı Yasanın 116/2-4. maddesinde tanımlanan işyeri dokunulmazlığını bozmak ve şikayet bulunduğu için 151/1. maddesine uygun mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğunun gözetilmemesi, 5237 sayılı TCY.nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki “hafif “ ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma durumunda olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, TCY’nın 145.maddesi gereğince sanığın cezasından indirim yapılması; karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

Sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Suç tarihinde sabıkasız olan sanık hakkında suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11876, Karar No: 2011/11154, Tarih: 29.09.2011

**11. Hukuk Dairesi         2009/11876 E.  ,  2011/11154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

BİRLEŞEN DOSYA : Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2007/425 - 2008/342

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13/05/2009 tarih ve 2008/423-2009/204 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 27.09.2011 gününde taraflar ve avukatları tebligata rağmen duruşmaya gelmediklerinden, tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, mahkemenin 2007/83 esasında açtıkları Ortaklar Kurulu Kararının batıl olduğunun tespiti davasının 16.07.2008 tarihli celsesinde şirketi temsile yetkili kimsenin bulunmaması sebebiyle kayyım atamasının temini için süre verildiğini ileri sürerek şirketi temsile yetkili kayyım atanmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İşbu dava dosyası ile birleştirilen 2007/425 esas sayılı davada davacı ... vekili, i müvekkilinin ortağı olduğu şirketin 20 yıldır ticari faaliyette bulunmadığını 31.12.1998 tarihi itibariyle yasal sermaye artışı yapmadığından münfesih duruma düştüğünü, ortakların aralarındaki husumet yüzünden bir araya gelip şirkete tasfiye memuru atayamadıklarını, “Sivrikaya” soy isimli ortakların şirkete ait fabrika binasını hileli işlemlerle satmak istediklerini, bu yüzden haklarında 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2001/162 esasındaki davanın açıldığını ileri sürerek davalı şirkete ...’nun Kayyım olarak atanmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, şirket tüzel kişiliği devam etmekle birlikte, yasal sermaye artırımını yapamadığından halen münfesih durumda olduğunu, başvurulan sermaye artırımını gerçekleştirdiğinde bu durumun sona ereceğini, bu koşullarda şirkete kayyım tayininin hukuken mümkün olmadığını, müvekkili şirketin verdiği vekaletnamenin sahte, avukatın görevini kötüye kullandığı yönündeki şikayet üzerine Eskişehir ve Ankara Cumhuriyet Başsavcılıklarında başlatılan soruşturmaların ve kendileri tarafında müvekkili şirket adına hareketle ... tarafından Avukat ...’a verilen vekaletnamenin dayanağı olan Kadıköy 6. noterliğinin 09.09.1988 gün ve 55256 numaralı vekaletnamenin iptali davasının sonucunun eldeki bu davada beklenmesi gerektiğini, zira, vekaletnamenin sahteliğinin sübutu halinde adı geçen avukatın vekilliğinden söz edilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.