muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/10931, Karar No: 2017/3663, Tarih: 25.05.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/10931 E.  ,  2017/3663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan 107 ada 75, 101 ada 39 ve 110 ada 48 parsel sayılı sırasıyla 61.483,... metrekare, ....357,70 metrekare ve ....372,32 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... ... adına tespit ve tescil edilmiş, daha sonra intikal nedeniyle ..., ..., ..., ... adlarına tescil edilmiştir. Davacı ... ve arkadaşları çekişmeli taşınmazların müşterek muristen intikal ettiği ve mirasçılar arasında terekenin taksim edilmediği iddiasına dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın usulden reddine, karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve arkadaşları vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davacı tarafa, tarafların kök murisi ....'ın mirasçılarının davaya muvafakat vermesi veya vekaletnamelerini alması ya da terekeye temsilci atanması için kesin süre verildiği, verilen kesin süre içerisinde verilen ara karar yerine getirilmediğinden davanın usulden reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç yasal düzenlemelere uygun düşmemiştir. Davacılar; dava konusu taşınmazların kök muris ....'dan miras kaldığını, tarafların ....'ın mirasçıları olduğunu belirterek taşınmazların davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptal edilip payları oranında kök muris .... mirasçıları adına tescili istemiyle dava açmışlardır. Miras bırakanın ölüm tarihine göre TMK'nın 701. maddesi hükmü gereğince terekesi elbirliği mülkiyeti hükümlerine tabidir. Elbirliği mülkiyetinde ortakların payları olmayıp, her birinin hakkı ortaklığa giren malların tamamına yaygın bulunmaktadır. TMK'nın 640 ve 702. maddeleri hükümlerine göre elbirliği mülkiyetinde tasarrufi işlemlerde oybirliği aranmakta yani tüm mirasçıların katılımıyla tasarrufi işlemler yapılabilmektedir. Dava da tasarrufi bir işlemdir. Somut olayda ise; davacılar ve davalıların tümü aynı kök murisin mirasçıları olup, davalılar tereke karşısında .... kişi durumunda değildir. Bir mirasçının başka bir mirasçıya karşı dava açmasına engel yasal bir düzenleme mevcut değildir. Bir başka deyişle davanın tarafları miras bırakan ....'ın mirasçıları olup terekeye karşı üçüncü kişi konumunda bulunmadıklarından taraflar arasında zorunlu dava arkadaşlığı bulunmamaktadır. Davacılar kök murisin diğer mirasçıları adına da tescil istemişlerse de "çoğun içinde az da bulunur" ilkesi gereğince davacıların kendi payları yönünden mahkemece yargılamaya devamla, tarafların iddia ve delilleri toplanarak davacıların miras payları ile sınırlı olarak olumlu ya da olumsuz bir karar vermesi gerekirken, davanın usulden reddine karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile bozma nedenine göre sair hususlar şimdilik incelenmeksizin hükmün bu nedenle BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, ....05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25747, Karar No: 2014/10671, Tarih: 02.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/25747 E.  ,  2014/10671 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 65/b, TCK'nın 62, 52, 51, 53. Maddeleri gereğince mahkumiyet,

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, ....Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 12/02/1996 tarih ve 2380 sayılı kararı ile 1.derece doğal sit alanı olarak tescilli ....'nda yer alan 524 ve 856 nolu parsellerde, balık üretmek için havuz inşa etmek suretiyle fiziki ve inşai müdahalede bulunduğu iddiasıyla hakkında inceleme konusu dava açılmış ise de, dosya kapsamında mevcut ....Özel Çevre Koruma Müdürlüğü uzmanları ve Müze Müdürlüğü'nde görevli arkeolog tarafından tanzim edilen tutanaktan suç tarihinin 26/05/2005 olduğu anlaşılmakla,

Sanığa isnat edilen ve daha ağır bir suçu oluşturma ihtimali bulunmayan eylem, 2863 sayılı Kanunun 65. maddesinde yaptırıma bağlanmış olup, anılan suç 5237 sayılı TCK’nın 7/2. maddesi yollamasıyla lehe neticeler doğuran (mülga) 765 sayılı TCK'nın 102/4. maddesi uyarınca 5 yıllık zamanaşımına tabidir. Dava zamanaşımını kesen nedenlerin varlığı halinde süre yeniden işlemekte ise de, bu süre 104/2 maddesi uyarınca en fazla yarı oranında uzayacağından, suç tarihi olan 26/05/2005 tarihinden itibaren 765 sayılı TCK’nın 102/4. ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımı inceleme tarihinden önce gerçekleşmiş ve 5271 sayılı CMK'nın 223/9. maddesindeki şartların da oluşmadığı anlaşılmakla, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, 765 sayılı TCK’nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri gereğince kamu davasının DÜŞMESİNE, 02/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/8358, Karar No: 2022/16451, Tarih: 10.10.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/8358 E.  ,  2022/16451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde,

Doğrudan hükmolunan adli para cezalarının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükmünün temyizi mümkün olmadığından sanığın temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

II- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz temyiz itirazlarına gelince,

Sanık ...’ın yokluğunda verilen kararın sanığa hiç tebliğ edilmediği, dosyada yer alan Polatlı Sulh Hukuk Mahkemesi’nin 05.04.2016 tarihli ve 2016/97 E. - 2016/283 K. sayılı kararına göre sanığa atanan vasinin, gerekçeli kararı tebliği üzerine temyiz ettiği ve sanık vasisinin temyize hak ve yetkisi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın hüküm tarihinde farklı yargı çevresi içerisinde bulunan... Nolu L Tipi Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğunun, UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; sanığa duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 08.06.2016 tarihli duruşmada hazır edilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddelerine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 10.10.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/31832, Karar No: 2012/36119, Tarih: 27.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/31832 E.  ,  2012/36119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan " kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7040, Karar No: 2011/6888, Tarih: 06.06.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/7040 E.  ,  2011/6888 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sırasında davalı taraf vekili 16/04/2010 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme hükmü davalı vekiline 11/02/2010 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise, H.Y.U.Y.’nın 432. maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süre geçirildikten sonra davalı vekili tarafından 25/02/2010 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün ve 3/4 Sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalının temyiz dilekçesinin süre yönünden REDDİNE, istek halinde peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 06/06/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4273, Karar No: 2019/7158, Tarih: 10.06.2019

**17. Hukuk Dairesi         2016/4273 E.  ,  2019/7158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün temyizen tetkiki davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından talep edilmiş, davacılar vekilince de duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 26.2.2019 Salı günü davalı ... vekili Av. ... ile davalı ... vekili Av. ... geldi. Davacılar tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalılar vekilleri dinlendikten sonra vaktin darlığından dolayı işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmış olup dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Asıl davada, davacılar vekili; davalıların işleteni ve sürücüsü olduğu aracın, davacı ...'e çarpmasıyla oluşan kazada davacının ağır biçimde yaralandığını ve yatağa bağımlı hale geldiğini, maluliyet oranının % 96 olarak saptandığını, bakıma muhtaç hale geldiğini ve SGK tarafından karşılanmayan tedavi giderlerinin bulunduğu, davacıda oluşan ağır cismani zarar nedeniyle tüm davacıların manevi zarara uğradıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 3.000,00 TL maddi ve toplam 80.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Birleşen 2013/9 Esas sayılı davada, davacılar vekili; davacıların eşi/ babası ...'in asıl davaya konu kazadaki yaralanması nedeniyle öldüğünü, ölüm olayı nedeniyle davacıların destekten yoksun kaldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 13.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiş; 15.05.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle, asıl ve birleşen işbu davadaki maddi tazminat taleplerini 33.581,86 TL'ye yükseltmiştir.

Birleşen 2014/630 Esas sayılı davada, davacılar vekili; davacıların eşi/ babası ...'in asıl davaya konu kazadaki yaralanması nedeniyle öldüğünü, ölüm olayı nedeniyle davacıların manevi zarara uğradıklarını belirterek toplam 110.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Birleşen 2014/630 Esas sayılı davada, davacılar vekili; davacıların eşi/ babası ...'in asıl davaya konu kazadaki yaralanması nedeniyle öldüğünü, ölüm olayı nedeniyle davacıların manevi zarara uğradıklarını belirterek toplam 110.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; asıl davanın kısmen kabulü ile 2.853,97 TL. sürekli işgücü kaybı tazminatı, 1.562,06 TL geçici işgöremezlik tazminatı, 2.097,65 TL bakıcı gideri ve 1.350,00 TL tedavi ve yol giderinden oluşan maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan birlikte tahsiline; davacı ... için 4.000,00 + 2.000,00 TL ve diğer davacılar için 3.000,00 + 1.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan birlikte tahsiline, fazla isteğin reddine; birleşen 2013/9 Esas sayılı davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 22.718,18 TL maddi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan birlikte tahsiline ve dava dışı Garanti Hesabı tarafından 22.07.2015'te davacıya ödenen 16.152,00 TL'nin bu miktardan mahsubuna, davacı ...'nun maddi tazminat isteminin reddine; birleşen 2014/630 Esas sayılı davanın kısmen kabulü ile davacı ... için 4.000,00 TL ve diğer davacılar için 1.000,00'er TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle davalılardan birlikte tahsiline, fazla isteğin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 3. ve 20/d maddeleri gereği, araç maliki olan davalı ...'ın sorumluluğuna hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına; oluşa ve dosya kapsamına uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporundaki kusur oranlarının benimsenmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına; 6111 sayılı Kanun kapsamında kalmayan tedavi giderlerinin ve davacı ...'in destekten yoksun kalma tazminatının uzman bilirkişi heyeti tarafından düzenlenen raporda usulünce hesaplanmış ve bu raporların hükme esas alınmış olmasına göre; davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazları ile davacılar vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Asıl davada davacı taraf, dava konusu kaza sonucu davacı ...'in ağır bedensel zarara uğraması nedeniyle, hem davacı ... için hem de ...'in eşi ve çocukları olan diğer davacılar için bu nedenle manevi tazminat isteminde bulunmuştur. Mahkemece, talebin kısmen kabulüne karar verilerek hükümde belirtilen miktarlarda manevi tazminata karar verilmiştir. Ne var ki, yargılama sürerken ölen ...'in talep ettiği manevi tazminat ile davaya mirasçısı sıfatıyla devam eden diğer davacıların, ...'in ağır bedensel zarara uğraması nedeniyle kendi adlarına ve ...'in sonradan ölmesi nedeniyle onun mirasçısı sıfatıyla talep ettikleri manevi tazminat miktarları konusunda, denetime imkan verecek biçimde hüküm tesis edilmemiştir. Davacı ... dışındaki diğer davacıların manevi tazminat istemlerinin iki ayrı sıfatlarına (kendileri için ve ...'in mirasçısı olma nedenine) dayandığı dikkate alındığında, davacıların her bir sıfatları ve zararları için manevi tazminatın denetime olanak sağlayacak biçimde ayrı ayrı belirlenmeyişi nedeniyle, hükmün infazının ve denetiminin olanaksızlaştığı açıktır. Bu şekilde hüküm tesisi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 297/2. maddesine aykırıdır.

O halde mahkemece; davacılar ... ve ... için, davaya konu kazada ağır bedensel zarara uğrayan ve yargılama sırasında ölen yakınları ...'in bu zararı nedeniyle, hem kendileri için hem de ... tarafından talep edilen manevi tazminat yönünden onun mirasçısı sıfatıyla davaya devam ettikleri dikkate alınmak suretiyle, manevi tazminatın ayrı ayrı ve denetime olanak sağlayacak biçimde belirlenip hüküm altına alınması gerekirken, HMK'nun 297/2. maddesine de aykırı olacak biçimde, yazılı olduğu gibi hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı taraf birleşen 2014/630 Esas sayılı davada, yakınlarının ölümü nedeniyle manevi tazminat isteminde de bulunmuş; mahkemece, hükümde belirtilen miktarda manevi tazminata hükmedilmiş ise de; bedeller somut olayın özelliklerine uygun olmamıştır.

Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi (6098 sayılı TBK'nun 56. Md.) hükmüne göre, hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

O halde mahkemece; meydana gelen trafik kazası sonucu davacıların eşi/ babası olan ...'in ölümü nedeniyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla; tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davacıların ölene olan yakınlıkları nedeniyle duyacakları elemin derinliği, davacılar yakınının kazada % 96 oranında malul kalacak (felç) biçimde yaralandıktan yaklaşık 17 ay sonra öldüğü de dikkate alındığında oluşan zararın ağırlığı hususları gözönünde tutularak; olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen, davacılar için hak ve nasafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan düşük miktarda manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.

4-Asıl davada, davacı ...'in kazada oluşan maluliyeti nedeniyle bakıma muhtaç hale geldiği ve bakıcı gideri yapılmak zorunda kalındığı iddia edilerek bu zarar yönünden de tazminat isteminde bulunulmuş; mahkeme tarafından, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda talep hükme bağlanmıştır.

Davacı ...'in kazadaki yaralanması nedeniyle felç olduğu ve sunulan rapora göre %96 oranında malul kaldığı, bakıma muhtaç hale geldiği; kazadan sonraki 6 ay boyunca hastanede yattığı ve sonrasında ise 11 ay evde bakımı sağlandıktan sonra öldüğü dosya kapsamından anlaşılmaktadır.

Davacı ... için bakıcı gideri zararının da hesaplandığı 21.04.2015 tarihli bilirkişi heyeti raporu incelendiğinde; davacının hastanede yattığı 6 aylık dönem için bu giderin hesaplanmadığı; ayrıca, hastaneden çıktığı tarih ile ölümünün gerçekleştiği tarih arasındaki 11 aylık dönem için hesaplanan bedelden de % 50 aile içi bakım gerekçesiyle hakkaniyet indirimi yapıldığı görülmektedir. Davacının felç boyutundaki ağır yaralanması sonucu hastanede yattığı dönem için, bakımı hastane görevlileri tarafından sağlanmış olsa dahi, bakım şartlarının ağırlığı nedeniyle davacı yakınlarının sürekli hastanede bulunmak zorunda kalmasının kaçınılmazlığı karşısında ilave giderlerin doğması olağandır. Bu nedenle de, davacının hastanede yattığı 6 aylık dönem için de bakıcı gideri hesaplanmalıdır. Yine, davalı ... sürücüsünün kusuru ile gerçekleşen kaza (haksız fiil) nedeniyle zarara uğrayan davacının bu zararının giderilmesi gerektiği; zararın artmasında hiçbir müterafik kusuru bulunmayan ve dava konusu olay nedeniyle oluşan zarara katlanmak zorunda kalan davacının tazminat alacağından hakkaniyet düşüncesi ile indirim yapılamayacağı için, aile içi bakım düşüncesi ile bakıcı giderinden hakkaniyet indirimi yapılması, Dairemiz yerleşik uygulamaları ile makul kabul edilmemektedir. Bu itibarla, hesaplanan bakıcı giderinden aile içi bakım indirimi yapan rapor, bu yönden hatalıdır.

Açıklanan vakıalar karşısında mahkemece; davacı ...'in kaza ile ölüm tarihi arasındaki sürenin tamamı için ve hesaplanacak zarardan herhangi bir hakkaniyet indirimi yapılmadan bakıcı giderinin hesaplanması hususunda, rapor düzenleyen bilirkişi heyetinden ek rapor alınarak karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirmeyle, yazılı biçimde hüküm tesisi de doğru olmamıştır.

5-Bozma ilamının kapsam ve şekline göre, davacı ...'in maluliyeti nedenine dayanan manevi tazminata ilişkin davacı yan temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları ile davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2), (3) ve (4) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA; (5) nolu bentte açıklanan nedenlerle, anılan yöne ilişkin davacılar vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, duruşmada vekille temsil olunmayan davacılar yararına vekalet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda dökümü yazılı 3.037,30 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 10/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1603, Karar No: 2018/8920, Tarih: 04.12.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/1603 E.  ,  2018/8920 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Ayrı ayrı; TCK'nın 157/1, 52/2, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Evli olan sanıkların, katılan ile hastanede tanıştıkları, sanıkların katılanın eşinin vefat ettiğini ve tekrar evlenmek istediğini öğrenmeleri üzerine katılanı evlenmesi için bir bayanla tanıştırmayı teklif ettikleri, katılanın kabul etmesi ile Nejla isimli bayanın ailesine vereceklerini söyleyerek katılandan 1.000 TL para aldıkları, sonrasında olay günü katılanı ismini Nejla olarak tanıttıkları bayanla tanıştırdıkları, katılanın bu bayana da bir adet 22 ayar bilezik, 1 çift küpe, 1 adet yüzük alarak verdiği, aynı gün katılan ile Nejla ismindeki bayanın ayrı bölümlerde namaz kılmak için camiye girdikleri, cami çıkışında katılanın Nejla ismindeki bayanı bulamadığı, bu suretle sanıkların dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia olunduğu olayda; Dairemizin 25/04/2017 tarih ve 2017/1223 E-2017/9929 K sayılı bozma ilamı doğrultusunda dosyanın uzlaştırma işlemleri yapılmak üzere uzlaşma bürosuna gönderilmesi neticesinde, uzlaştırmanın gerçekleşmediğine dair 11/10/2017 tarihli rapor, sanıklar savunması, katılan beyanı ile dosya kapsamından sanıkların atılı suçu işlediklerinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin mahkumiyet yönünde kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların temyiz itirazlarının reddi ile hükümlerin ONANMASINA, 04/12/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.