muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4589, Karar No: 2024/7488, Tarih: 30.04.2024

13. Davalı işverenin yurt dışı projelerinde çalıştırılmak üzere istihdam edilen davacı işçi dava dilekçesindeki beyana göre çalışma döneminde Kuveyt'de çalışmıştır. Davacıya çalıştığı bu dönemde ücreti KWD cinsinden ödenmiştir. Taraflar arasında davacının işini ifa ettiği yerin Kuveyt ülkesi olduğu tartışma konusu olmayıp ilgili dönemde mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı Kuveyt olduğu sabittir. Taraflar arasındaki sözleşmenin yabancı dilde düzenlendiği, davacı işçinin de yabancı dil bildiğine dair delil sunulmadığı gözetildiğinde sözleşmenin hukuk seçimine ilişkin hükümleri somut uyuşmazlıkta uygulanamaz ise de; davacının hukuk seçimi anlaşmasının geçerli olmadığı ve daha sıkı ilişkili hukukun Türk hukuku olmadığı anlaşılan çalışma dönemi bakımından uyuşmazlığa mutad işyeri hukukunun uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

14. Tüm bu hususlar dikkate alındığında davacının tüm çalışma dönemi yönünden 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında mutad işyeri hukuku olan Kuveyt hukukunun uyuşmazlıkta uygulanması gerekmektedir. Hâl böyle olunca, uzman bir bilirkişiden de denetime elverişli rapor alınmak suretiyle dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek dava konusu alacaklar hakkında, usuli kazanılmış haklar da gözetilerek bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

30.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/613, Karar No: 2019/6318, Tarih: 02.04.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/613 E.  ,  2019/6318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

A) Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hırsızlık suçuna ilişkin cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplere ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin, yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanunun 31/2. maddesinden sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması, sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

B) Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan TCK'nın 151/1, 31/2. maddeleri uyarınca belirlenecek cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre belirlenen 6 yıllık zamanaşımının, 26/12/2012 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar gerçekleşmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 02/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/19286, Karar No: 2020/3132, Tarih: 09.06.2020

**8. Hukuk Dairesi         2016/19286 E.  ,  2020/3132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın Tespiti

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, ortaklığın giderilmesi davasına konu olan 533, 185, 184 ve 403 parsel sayılı taşınmazların taraflar arasında fiilen taksim edildiğini, taksim edilen yerlerde vekil edenlerine ait muhdesatlar bulunduğunu belirterek, bahse konu muhtesatların vekil edenlere aidiyetinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu taşınmazlarda herkesin kullandığı yerin belli olduğunu belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davanın kabulü ile, 185 nolu parselde bulunan muhdesatlardan Fen Bilirkişileri ... ve ...'ın 02.11.2015 tarihli raporları ekinde bulunan krokide yer aldığı şekilde, D ve F harfi ile gösterilen bölümdeki muhdesatların ...'a aidiyetinin tespitine, 184 nolu parselde bulunan muhdesatlardan Fen Bilirkişileri ... ve ...'ın 02.11.2015 tarihli raporları ekinde bulunan krokide yer aldığı şekilde, D ve F harfi ile gösterilen bölümdeki muhdesatların ...'a, G harfi ile gösterilen bölümdeki muhdesatların ...'a aidiyetinin tespitine, 533 nolu parselde bulunan muhdesatlardan Fen Bilirkişileri ... ve ...'ın 02.11.2015 tarihli raporları ekinde bulunan krokide yer aldığı şekilde, A, D ve F harfi ile gösterilen bölümdeki muhdesatların ...'a, B harfi ile gösterilen bölümdeki muhdesatların ...'a, C harfi ile gösterilen bölümdeki muhdesatların ...'e (mirasçılarına), aidiyetinin tespitine, 403 nolu parselde bulunan muhdesatlardan Fen Bilirkişileri ... ve ...'ın 02.11.2015 tarihli raporları ekinde bulunan krokide yer aldığı şekilde, A harfi ile gösterilen bölümdeki muhdesatların ...'a, E, F harfi ile gösterilen bölümdeki muhdesatların tamamının ve B harfi ile gösterilen bölümdeki kuyunun ...'a, C harfi ile gösterilen bölümdeki muhdesatların ...'a, aidiyetinin tespitine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, dava konusu taşınmaz üzerinde yer alan muhdesatların tespiti istemine ilişkindir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmazlarda, tarafların paylı mülkiyet şeklinde malik olduğu, Mahkemece yapılan keşif sonrası alınan Fen,İnşaat ve Ziraat Bilirkişi raporlarına göre, bahse konu taşınmazlar üzerinde, sayıları ve yaşları belirtilen ağaçlar,ev,depo,ahır,garaj vs gibi muhdesatlar olduğunun belirlendiği anlaşılmaktadır.

Dava, dava konusu taşınmaz üzerinde yer alan muhdesatların tespiti istemine ilişkindir.

Tüm dosya içeriği ve toplanan delillerden, dava konusu taşınmazlarda, tarafların paylı mülkiyet şeklinde malik olduğu, Mahkemece yapılan keşif sonrası alınan Fen,İnşaat ve Ziraat Bilirkişi raporlarına göre, bahse konu taşınmazlar üzerinde, sayıları ve yaşları belirtilen ağaçlar,ev,depo,ahır,garaj vs gibi muhdesatlar olduğunun belirlendiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK'nin 297/2. maddesine göre; “Hüküm sonucu kısmında; istek sonuçlarından her biri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, birer birer, açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.” düzenlemesine yer verilmiştir. Kanun maddesinin bu açık düzenlemesinin sonucu olarak, mahkemelerce kurulan hükümler infaz sırasında tereddüt ve şüphe yaratmayacak nitelikte olmalıdır. Ne var ki; Mahkemece verilen kararın infaza elverişli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki, Mahkemece verilen hükümde, Fen bilirkişisi raporu ekinde yer alan krokide harflerle gösterilen muhdesatların aidiyetinin tespitine karar verilmiş ise de, gerek krokide gerekse hükümde, ağaçların cinsi, sayısı, kapladığı alan belirtilmeden, harflerle belirtilen muhdesatların aidiyetine denilmekle yetinilmiştir. Hal böyle olunca, davacılara ait olduğu belirlenen muhdesatların/ağaçların nelerden ibaret olduğu, ağaçların sayısının,cinsinin ayrı ayrı tespit edilerek hükümde yer almasının sağlanarak HMK'nin 297/2 maddesi uyarınca infaza elverişli biçimde hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yine, bilindiği üzere, 6100 sayılı HMK'nin 326/1. maddesi uyarınca Kanunda yazılı haller dışında yargılama giderlerinin aleyhine hüküm verilen taraftan alınmasına karar verilir. Kanunda yazılı hallerden birisi hiç şüphesiz Yasa'nın 312/2. maddesidir. Bu madde hükmüne göre davalı taraf davanın açılmasına sebebiyet vermemiş ve yargılamanın ilk duruşmasında da davacının talep sonucunu kabul etmiş ise yargılama giderinden sorumlu değildir. Hemen belirtmek gerekir ki; anılan maddenin uygulanabilirliği, bu iki koşulun birlikte gerçekleşmesine bağlıdır.

Ayrıca, muhdesatın tespiti davalarında davanın konusu (müddeabih) davalıların payına isabet eden muhdesat değeri (zemin bedeli hariç) olup; yargılama sonucunda hüküm altına alınacak nispi karar ve ilam harcının, yargılama giderlerinin ve taraflar yararına takdir edilecek vekalet ücretlerinin iş bu müddeabih esas alınarak hesaplanması gerekir.Yine, yargılama sonucunda hüküm altına alınacak nispi karar ve ilam harcından, aynı şekilde 6100 sayılı HMK'nin 326/2. maddesi uyarınca hesaplanacak yargılama giderinden ve davacı yararına takdir edilecek vekalet ücretinden, her bir davalının, dava konusu taşınmazın tapuda paylı mülkiyet şeklinde kayıtlı olması halinde tapudaki payları, elbirliği mülkiyetin sözkonusu olması halinde ise miras payları göz önünde bulundurularak sorumlu tutulmaları gerekir.

Somut olayda, Mahkemece, yargılama giderlerinin davacılar üzerinde bırakılmasına, 11.661,54 TL harcın davacılardan tahsiline karar verilmiş ve davacılar lehine vekalet ücretine hükmedilmemiş ise de, bu görüşe katılma olanağı bulunmamaktadır. Şöyle ki, dosya içeriği incelendiğinde, Mahkemece dava kabul edildiğine ve davalıların davayı kabulleri söz konusu olmadığına göre, yargılama giderlerinin davacılar üzerinde bırakılması doğru olmamıştır. O halde, Mahkemece yapılacak iş, az yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda, yargılama giderleri ve vekalet ücreti hakkında hüküm kurulması olmalıdır. Tüm bu hususlar düşünülmeden, hatalı değerlendirme ile karar verilmesi yanlış olup, hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan kabulü ile Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 09.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14360, Karar No: 2013/8130, Tarih: 16.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/14360 E.  ,  2013/8130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rucüan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ve davalı ... tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanunî gerektirici sebeplere ve özellikle; gerekçeli karar ve hüküm fıkrasında ... Hesabı yerine sigorta şirketi yazılmış olması isabetsiz ise de, anılan yanlışlığın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 304. maddesi uyarınca mahallinde düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan ...'ten alınmasına, 16.04.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25531, Karar No: 2013/21668, Tarih: 09.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/25531 E.  ,  2013/21668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ve izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin 05/03/2006 - 10/11/2009 tarihleri arasında davalı işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş akdinin haksız feshedildiğini, alacaklarının ödenmediğini iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacı işçinin iş akdinin görevi başında uyuması ve işini savsaklaması nedeniyle haklı nedenle feshedildiğini, çalıştığı dönem boyunca tüm ücret ve sosyal haklarını eksiksiz aldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı, işyerinde güvenlik görevlisi olarak çalışmaktadır. Davacının, görevini ifa sırasında uyuduğuna ilişkin tutanaklar tutulmuş ve bu konuda işveren tarafından uyarılmış, son olarak 06/11/2009 tarihinde görevini ihmal ederek görevi başında uyuması üzerine iş akdi İş Kanunu'nun 25/II h ve ı bentleri gereğince feshedilmiştir. İşçinin görevi başında uyuduğu ve yapmakla ödevli bulunduğu görevini yapmadığı dosya kapsamı ile sabit olduğundan davalı işverenin feshi haklıdır. Bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatları talebinin reddine karar verilmesi gerekirken kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 09.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6769, Karar No: 2013/1901, Tarih: 27.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/6769 E.  ,  2013/1901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak ve tazminat davalarının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, taraflar arasında 09.07.2008 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşmenin .... maddesinde "cayan taraf karşı tarafa 195.000,00 TL ceza-i şart ödeyecek" hükmünün bulunduğunu, müvekkilinin sözleşme gereği arsanın imar durumu ve inşaat ruhsatı ile ilgili çalışma yaptığını, davalı arsa sahibinin ....01.2009 tarihinde müvekkilini azlettiğini ve ....08.2009 tarihinde fesih ihbarnamesi gönderildiğini, müvekkilinin diğer arsa sahipleri ile sözleşme imzalama yükümlülüğünün bulunmadığını, arsa sahibinin hissesini üçüncü kişiye devrettiğini ileri sürerek, 195.000,00 TL ceza-i şartın ....000,00 TL'sinin, davalıya borç verilen ....500,00 USD'nin ....020,00 TL'sinin, ....500,00 TL sözleşme masrafının ....000,00 TL'sinin faiziyle tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının, sözleşme tarihinden fesih tarihine kadar hiçbir işlem yapmadığını, diğer hissedarlar ile sözleşme imzalamadığını, davacı tarafından kendisine ....500,00 USD verilmediğini savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin imzalandığı tarihte taşınmaz üzerinde hissesi bulunan davalı dışındaki kişilerle sözleşme imzalanmadığı gibi diğer paydaşlarla sözleşme imzalanması konusunda herhangi bir girişimde de bulunulduğuna dair delil sunulmadığı, davacının basiretli bir tacir gibi davranmadığı, taşınmaz üzerinde olağanüstü tasarruf işlemi yapılabilmesi için diğer hissedarların muvafakatinin gerektiği, davacının yaptığı noter masraflarının ve imar işlemleri ile ilgili harcamalardan arsa sahiplerinin istifade etmesinin olanaklı olmadığı, davacı tarafından davalıya ....500,00 USD verildiği iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren ... gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15987, Karar No: 2022/19551, Tarih: 12.10.2022

**4. Ceza Dairesi         2021/15987 E.  ,  2022/19551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler, gerekçe içeriğine göre ve müsaderesi talep olunan ... plakalı dorse hakkında bir karar verilmemiş ise de, mahkemesince bu hususta her zaman karar verilebileceği öngörülerek, yapılan incelemede;

Sanığın, kaçak göçmenlerin kullandığı çekicinin dorsesine kendisinden habersiz bir biçimde bindiklerini söyleyerek atılı suçlamayı reddetmesi, tır dorsesindeki branda da görünür biçimde 2 metrelik bir yırtık olması, kaçak göçmenlerin, “... 24.03.2015 günü saat 19.00 gibi tır dorsesine kaçakçılar tarafından branda yırtılarak bindirildik, şoförü hiç görmedik...” biçimindeki anlatımları ile ... Gümrük Muhafaza Müdürlüğü tarafından düzenlenen 26.03.2015 tarihli tutanakta, “sanığın kullandığı çekicinin 24.03.2015 günü saat 14.55’te gümrük sahasına girip, saat 16.10’da gümrük sahasından ayrıldığının belirtilmiş olması nedeniyle sanığın tır dorsesini gümrük sahasına bıraktıktan sonra göçmenlerin dorseye yerleştirildiğinin anlaşılması karşısında, yerinde olamayan gerekçeyle mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... ile eşi ...’nun temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12/10/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19572, Karar No: 2016/588, Tarih: 27.01.2016

**7. Ceza Dairesi         2015/19572 E.  ,  2016/588 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5411 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan banka vekili olarak hükmü temyiz eden Av. ...'ün dosyada vekaletnamesi veya yetki belgesi bulunmadığından, hükmün temyiz tarihi olan 06.03.2014 tarihi ve öncesinde verilmiş vekaletname veya yetki belgesi varsa, dosyaya eklendikten sonra; aksi durumda, son celsede katılan banka vekili olarak hazır bulunan Av. ... ...'ın dosyada vekaletnamesi veya yetki belgesi bulunmadığından, son celse tarihi olan 04.03.2014 tarihi ve öncesinde verilmiş vekaletname veya yetki belgesi varsa, dosyaya eklendikten sonra; aksi durumda ise, hükmün, katılan bankanın dosyada geçerli vekaletnamesi veya yetki belgesi bulunan vekiline tebliğinden sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 27/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6994, Karar No: 2018/16218, Tarih: 03.12.2018

**18. Ceza Dairesi         2018/6994 E.  ,  2018/16218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Düşme

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan zarar görmediği halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye bu niteliği ve dolayısıyla kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı, katılma hakkının Ataşehir Belediye Başkanlığına ait olduğu gerekçeli kararın tebliğ edildiği ancak hükmün Ataşehir Belediye Başkanlığınca temyiz edilmediği anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçi Çevre ve Şehircilik Bakanlığı vekilinin, tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 03/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/480, Karar No: 2015/192, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/480 E.  ,  2015/192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 30.İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/951 E-2013/265 K.

Hukuk Genel Kurulu’nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı T.Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş mahkemeleri kararlarına karşı temyiz süresi 30/01/1950 tarih ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 02/03/2005 tarih ve 5308 sayılı Kanunla değişmeden önceki 8.maddesine göre belirlenmekte ise de, temyiz usul ve işlemlerinde 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nın hükümleri uygulanmaktadır.

Her ne kadar uygulamada iş mahkemesinde karşı temyiz yolu ile temyiz hakkı tanınmamakta ise de gerek iş hukuku mevzuatında gerekse de HUMK’nun temyize ait hükümlerinde bunu engelleyen bir hüküm bulunmadığı açıktır. Bu nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 433/1.maddesi gereğince temyiz dilekçesinin hüküm veren mahkeme aracılığı ile karşı tarafa tebliğ edilmesi ve karşı tarafa temyiz dilekçesine karşı cevap verme ve karşı temyiz isteminde bulunmak hakkının tanınması gereklidir.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd.. Şti. vekiline ait temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Temyiz eden davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nu “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan HUMK’nun 433.maddesi gereğince davacı vekiline Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat dikkate alınarak tebliğ edilmeli ve yasal süre beklenildikten sonra Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmelidir.

Açıklanan nedenle eksiklik giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığı’na gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S 0 N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.