muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/11143, Karar No: 2007/12787, Tarih: 25.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11143 E.  ,  2007/12787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 14.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptalive yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.04.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... ve ... ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır. Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3868, Karar No: 2015/6822, Tarih: 18.11.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3868 E.  ,  2015/6822 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2012/58559

MAHKEMESİ : Balıkesir 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 09/12/2011

NUMARASI : 2011/106 (E) ve 2011/273 (K)

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1) Sanıklar müdafiinin, sanıklar hakkında verilen beraat kararına ilişkin vekalet ücreti talebine yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Sanıklar müdafiinin yüzüne karşı verilen sanıklar hakkında verilen beraat kararında lehlerine vekalet ücreti hükmedilmemesine yönelik yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 21/12/2011 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2) Katılanlar İsmail ve Dilek vekili, Katılan Hatice vekili ve Katılan Mustafa vekilinin sanıklar hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz başvurularının incelenmesinde;

........... İnşaat şirketi adı altında müteahhitlik yapan sanıkların, ............... parsellerde inşaat yapmak karşılığında katılanlar ve mağdurlar ile sözleşmeler yaptıkları, bu sözleşmeler kapsamında peşinat ve taksit adı altında bir takım paralar almalarına rağmen başladıkları inşaatı bitirmeyip, Ceyda İnşaat şirketine devretmek suretiyle katılan ve mağdurlara karşı nitelikli dolandırıcılık suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda,

Sanıkların, katılan ve mağdurlar ile hukuken geçerli olan sözleşmeler yaptıkları, bu sözleşmeler kapsamında katılanlar ve mağdurlardan çeşitli miktarlarda para aldıkları, söz konusu yerde inşaata başlamalarına rağmen yaşadıkları ekonomik kriz nedeni inşaatı dava dışı ............ İnşaat şirketine devrettikleri, devre ilişkin bu hususun katılanlar ve mağdurlara noterden gönderilen ihtarname ile bildirildiği, bu bildirimler üzerine mağdurlardan bir çoğunun ........... İnşaat şirketi ile yeniden anlaşma yaptıkları, bu anlaşma kapsamında bir kısım mağdurun daha önce .............şirketine verdikleri paraların geri iadesini sağladıkları, bir kısım mağdurun ise yapılan inşaattan daire alma konusunda anlaşmaya vardıkları, inşaatın yapımının .......... İnşaat şirketi tarafından devam edildiği, bir kısım mağdurun da biten dairelerine oturdukları, ancak katılanların ............ İnşaat şirketi ile anlaşamadıkları, bu konuda hukuk mahkemelerine intikal etmiş bulunan davaların olması karşısında, sanıkların baştan beri dolandırıcılık kastı ile hareket etmedikleri, taahhütlerini yerine getirememelerinin hile olarak nitelendirilemeyeceği, dolayısıyla sanıklar ile katılanlar arasında Özel Hukuktan kaynaklanan hukuki ihtilaf mahiyetinde anlaşmazlık olduğu anlaşıldığından, unsurları itibariyle oluşmayan dolandırıcılık suçundan verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/11/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15337, Karar No: 2011/12418, Tarih: 05.12.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/15337 E.  ,  2011/12418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı,davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının 506 sayılı kanunun Ek 5/2.maddesi kapsamına girdiğinin tespitine,tespit edilecek itibari hizmet süresinin sigortalılık süresine eklenmesine,emeklilik esnasında nazara alınmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün uyulan önceki Yargıtay bozma ilamına uygun biçimde verilmiş olmasına, bozma ile kesinleşen ve karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça ve yasaca cevaz bulunmamasına göre davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,05.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30717, Karar No: 2012/21549, Tarih: 30.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/30717 E.  ,  2012/21549 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma, mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma ve mühür bozma eylemleriyle eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Sanık hakkında verilen hapis cezası seçenek yaptırımlardan adli para cezasına çevrilirken yasal dayanağı olan TCK’nın 50/1-a. maddesi gösterilmeyerek, CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılmış ise de, bu eksikliğin yerinde giderilebileceği, mühür bozma suçundan doğrudan adli para cezası tayin edilirken, TCK’nın 52. maddesinde öngörülen yönteme aykırı biçimde uygulama yapılmış ise de, sonuca etkili görülmediğinden, imar kirliliğine neden olma suçundan verilen 1 yıl 15 gün hapis cezasının TCK'nın 50/1. maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmemiş ise de karşı temyiz bulunmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak, adli para cezasının ödenmemesi halinde hapis cezasına çevrileceğinin belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, beher gününün kaç liradan hapse çevrileceğinin de karara bağlanması,

Yasaya aykırı ve sanık ...'in temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye kısmen uygun olarak, adli para cezalarının ödenmesine ilişkin kısımlardaki "beher günü 20 YTL hesabı ile" ibaresinin hüküm fıkralarından çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Yasaya uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Yasanın 8/1.madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322.maddesi uyarınca davanın esasına, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4544, Karar No: 2018/5971, Tarih: 30.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/4544 E.  ,  2018/5971 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanıkların mağazadan çaldığı malzemenin takdir kıymet tutanağına göre değeri 55,80 TL olduğunun anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

Somut olayda ise; sanıkların mağazadan çaldığı malzemenin takdir kıymet tutanağına göre değeri 55,80 TL olduğunun anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Sanık ... hakkında; tekerrüre esas alınan Adana 1. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2011/1542 Esas ve 2011/2016 Karar sayılı ilamı olduğu, bu ilamda yer alan hükümlülüğün de “Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçuna ilişkin olduğu ve sanığın başkada tekerrüre esas alınabilecek sabıkası olmadığının anlaşılması karşısında; 6545 sayılı Kanunla getirilen TCK'nın 191. maddesindeki değişiklikler ile koşullarının oluşması durumunda, "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve “davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4531, Karar No: 2023/5713, Tarih: 27.11.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/4531 E.  ,  2023/5713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/608 E., 2022/1868 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Salihli 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2018/238 E., 2019/388 K.

Taraflar arasındaki mirasçılık belgesinin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacıların Salihli 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/242 Esas sayılı dosyasında, aynı mirasbırakana ait birden fazla mirasçılık belgesinin bulunması nedeniyle mirasçılık belgeleri arasındaki çelişkinin giderilmesi için; mirasçılık belgelerinin iptali ile ... mirasçılık belgesi alınması için taraflarına iki haftalık kesin süre verildiğini, mirasbırakan ... ...'a ait aralarında çelişki bulunan mirasçılık belgelerinin iptali ile ... bir mirasçılık belgesinin verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar davaya cevap vermemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulü ile mirasbırakan ...'ın mirasçıları eşi ..., çocukları ..., ..., ... ve torunları ... ile ... olduğu anlaşıldığından birbiri ile çelişen mirasçılık belgelerinin iptali ile ...'a ait mirasçılık belgesi düzenlenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; daha önceden verilen mirasçılık belgelerinin tümünün hatalı olmasına karar verilmesinin şüpheli olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... istinaf dilekçesinde özetle; daha önceden verilen mirasçılık belgelerinin tümünün hatalı olmasına karar verilmesinin şüpheli olduğunu ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mirasbırakan ...'ın 04.11.2010 tarihinde vefatı ile geriye sağ eşi Hamdiye ve müşterek çocukları ..., ..., ...'ın kaldığını, mirasbırakanın kendisinden önce 14.12.2007 tarihinde vefat eden oğlu ...'in ölümü ile ise de geriye eşi ... ile müşterek çocukları ... ve ...'nin kaldığını, mirasbırakanın kendinden önce ölen oğlu ...'in mirasçıları olan ..., ... ve ...’nin Salihli Sulh Hukuk Mahkemesinin 2008/247 Esas sayılı dosyada ...'in mirasını reddettiğini, iptali istenen mirasçılık belgelerinde ise reddi miras kararı dikkate alınarak çelişen pay dağılımı yapıldığını, oysa mirasbırakanın oğlu ...'in vefat ettiği tarihte mirasbırakanın hayatta olduğu, dolayısıyla ...'in mirasını reddeden eşi ... ve çocukları ... ile ...’nin aldıkları red kararının mirasbırakan Behcet'ten gelecek paya bir etkisi olmadığı, mirasbırakanın ölüm tarihinde oğlu ... sağ olmadığından ...'e düşecek payın, sağ eş ... ve çocuklarına verileceği, İlk Derece Mahkemesince bu husus dikkate alınarak yapılan pay ve ... dağılımı yerinde olduğu gerekçesiyle davalı ...'ın istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı ... temyiz dilekçesinde özetle; mirasbırakanı olan babasının ...'ten sonra vefat etmesi nedeniyle miras payının torunlarına intikal etmeyeceğini ileri sürerek Bölge Adliye Mahkemesi kararının davalı lehine bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 370 ... maddesinin dördüncü fıkrası,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 495 ... maddesi şöyledir;

"Mirasbırakanın birinci derece mirasçıları, onun altsoyudur.

Çocuklar eşit olarak mirasçıdırlar.

Mirasbırakandan önce ölmüş olan çocukların yerini, her derecede halefiyet yoluyla kendi altsoyları alır."

3. Değerlendirme

1. Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirilmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı ...'ın aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.