muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4561, Karar No: 2023/5499, Tarih: 25.10.2023

Ayrıca keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan, taşınmazların öncesinin ne olduğu, kim veya kimler tarafından, hangi tarihten beri ve ne şekilde kullanıldığı, imar-ihya gerektiren yerlerden olup olmadığı, böyle yerlerden ise imar-ihyaya konu edilip edilmediği ve edilmiş ise imar-ihyasının hangi tarihte tamamlandığı hususları etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanmalı; dava konusu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; yerel bilirkişiler ve tanıkların sözleri arasında doğabilecek çelişkiler gerektiğinde yüzleştirme yapılarak giderilmeye çalışılmalı; üç kişilik ziraatçi bilirkişi kurulundan taşınmazın evveliyatını, toprak yapısını, niteliğini ve zilyetlikle mülk edinilebilecek yerlerden olup olmadığını, komşu taşınmazlarla karşılaştırmalı şekilde açıklayan, bilimsel esaslara ve somut verilere dayalı, ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; fen bilirkişisinden ise, keşfi takibe ve denetlemeye olanak verir rapor ve kroki alınmalı, tanık ve yerel bilirkişi ifadeleri bilimsel esaslara ve maddi bulgulara dayanılarak hazırlanan söz konusu bilirkişi raporlarıyla denetlenmeli 3402 ... Kanunun 14. maddesi uyarınca, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları adına aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediği tapu müdürlüğü ve ilgili kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanunun 03.07.2005 tarihli ve 5403 ... Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı Hazine vekili ve Orman İdaresi vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 ... HMK' nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 ... HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25.10.2023 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1662, Karar No: 2020/2637, Tarih: 09.07.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/1662 E.  ,  2020/2637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada......Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı....... 15.10.2018 tarih ve 2018/160 E. - 2018/772 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine .......... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 20.09.2019 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlının başka kuruma nakledilmesi sebebiyle vasilik görevine son verilmesini talep etmiştir.

...., 12.11.2019 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin ....” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

......, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ..... TMK m.412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasinin talebi ile ilgili karar vermekte ....... Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince......YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 09/07/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2495, Karar No: 2017/7813, Tarih: 20.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/2495 E.  ,  2017/7813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

492 sayılı Harçlar Kanununda bu kanune ekli "Yargı Harçları" başlıklı (1) sayılı tarifede, 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 06.06.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III/e bendi) zorundur.

Hükmü temyiz eden davalı ...'ten bağımsız tedbir nafakasına yönelik temyizi nedeniyle alınması gereken harcının alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra görderilmek üzere dava dosyasının mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 20.06.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2014/20766, Karar No: 2015/1076, Tarih: 09.02.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/20766 E.  ,  2015/1076 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

vekili Av....

2-... Hizmet Yönetim Temizlik ve Tic. A.Ş.

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Fabrikaları A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Fabrikaları A.Ş. vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Fabrikaları A.Ş.'ne yükletilmesine, 09/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/170, Karar No: 2012/4925, Tarih: 14.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/170 E.  ,  2012/4925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kardeşlerini canavarca hisle eziyet çektirerek öldürme, tehdit

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-b-e, 53/1-2-3, 63, 54/1. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası; TCK.nun 82/1-b-e, 53/1-2-3, 63, 54/1.maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası; TCK.nun 106/1. maddesi yollamasıyla 106/2-a,53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası; tehdit suçundan beraatine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Sanık müdafiinin, sanık hakkında mağdur ...'e yönelik öldürmeye teşebbüs suçundan verilen beraat kararına ilişkin gerekçeye yönelik olmayan temyizinde hukuki bir yararı bulunmadığından bu suçtan kurulan beraat kararını temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

2- İddianamedeki anlatımdan sanık hakkında mağdur ...'ü tüfek ile ateş etmeye kalkışmak suretiyle öldürmeye teşebbüs etmek suçundan da ayrıca kamu davası açıldığı anlaşılmakla, tebliğnamedeki sanığın eyleminin tek bir fiil olduğu gözetilmeyerek aynı eylem nedeniyle hem beraat hem cezalandırma kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle bozma öneren düşünce benimsenmemiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin,takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, kısmen resen de temyize tabi bulunan hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 14/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2994, Karar No: 2021/1167, Tarih: 03.02.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/2994 E.  ,  2021/1167 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak hükümde belirtilen gerekçelerle asıl ve birleşen davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan, 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434. maddesi ile ilgili 25.01.1985 gün ve 5/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı hükmü gereğince, temyiz isteği dilekçenin temyiz defterine kaydettirildiği tarihte yapılmış sayılır ve temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamı ödenir. Konusu belli bir değerle ilgili bulunan davalarda esas hakkında karar verilmesi halinde hüküm altına alınan anlaşmazlık konusu değer üzerinden nispi harca tabi davalarda verilen esasa ilişkin hükümlerin temyizi sırasında, nispi temyiz harcı peşin alınır. Temyiz harç ve giderlerinin eksik ödenmiş veya hiç ödenmemiş olduğunun sonradan anlaşılmış bulunması halinde, Harçlar Kanununun 32. maddesine göre müteakip işlemler yapılmaz. Karar veren Hâkim tarafından yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirilir. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.

Yukarıda sözü edilen Kanun ve İçtihadı Birleştirme Kararı hükümlerine aykırı olarak hükmü temyiz eden davalı ... Demir Çelik San. A.Ş.’den alınması gerekli harç ve giderlerin eksik tahsil edildiği anlaşıldığından; Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun anılan maddelerinde öngörülen prosedür işletildikten ve harçlar tamamlandıktan sonra veya harç tamamlanması için muhtıra çıkartıldıktan sonra harçların ödenmemesi halinde temyiz dilekçesinin reddi yönüne gidilirse red kararının davalı tarafa tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 03.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14146, Karar No: 2019/1508, Tarih: 15.01.2019

**18. Ceza Dairesi         2016/14146 E.  ,  2019/1508 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 66/2 maddelerinde öngörülen 4 yıllık olağan dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen son işlem olan suça sürüklenen çocuğun savunmasının alındığı 18/11/2014 tarihinden itibaren süreç içinde gerçekleştiği anlaşıldığından, katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta anılan yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, DÜŞMESİNE, 15/01/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4931, Karar No: 2020/4891, Tarih: 07.09.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/4931 E.  ,  2020/4891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava dilekçesinde tarafların müşterek maliki olduğu 171 ada 4 parsel sayılı, kargir apartman vasıflı taşınmazın bir kısmının davalılar tarafından fiilen kullanıldığı, bir kısmının da yine davalılar tarafından kiraya verilmek suretiyle gelir elde edildiği, vekil edeninin dava konusu taşınmazda hissesi olmasına karşın taşınmazdan faydalanamadığını açıklayarak, dava tarihinden geriye dönük 5 yıllık dönem için toplam 5.000,00 TL ecrimisilin yasal faizi ile birlikte tahsilini istemiş, davalılar ayrı ayrı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar Sakine ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Buna göre, davaya konu edilen taşınmazların sayılan istisnalar dışında olması halinde intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 tarihli ve 2002/3-131 Esas, 2002/114 Karar sayılı ilamı)

25.05.1938 tarihli ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

25.05.1938 tarihli ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtay'ın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tabi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde 16.04.2015 tarihinde keşif icra edildiği, keşif sonrası düzenlenen 20.04.2015 havale tarihli inşaat ve mülk bilirkişi imzalı raporda, dava konusu taşınmazın zemin kat üzeri, üç normal ve bir çatı katından ibaret, mesken olarak kullanılan bina olduğu, taşınmazın; zemin katının bir bütün olarak temyize gelmeyen diğer davalı ...'nun kullanımında olduğu, birinci kat ve çatı katında bulunan meskenlerde kiracı bulunduğu, ikinci katta bulunan meskende davalılar Sakine ve Tarık'ın ikamet ettiği, üçüncü katta bulunan meskende dava dışı paydaş Ecevit Yücel'in eşya koymak suretiyle tasarrufta bulunduğu, taşınmazın tamamı üzerinden belirlenen 62.868,67 TL ecrimisil bedeline davacının tapu kaydına göre 109/480 hissesinin uygulandığı ve davacı yararına 14.276,42 TL ecrimisilin tespit edildiği, mahkemece bu miktar üzerinden davanın kabulü ile hükmedilen ecrimisilin davalılardan tahsiline karar verildiği anlaşılmıştır.

1.Dava konusu taşınmazın birinci ve üçüncü katında bulunan meskenlerin kiraya verilmek suretiyle gelir elde edildiği anlaşıldığına göre, kural olarak, bu meskenler yönünden davalılar Sakine ve Tarık aleyhine ecrimisile hükmedilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır. Ancak, taşınmazın ikinci katında davalılar Sakine ve Tarık'ın ikamet ettiği, zemin katının bir bütün olarak diğer davalı ...'in, üçüncü katın ise dava dışı paydaş Ecevit'in kullanımında olduğu anlaşıldığına göre, davalılar Tarık ve Sakine'nin; ikinci kattaki mesken yönünden intifadan men edilip edilmedikleri belirlenmeden, zemin ve üçüncü kattaki meskenlerden ise gelir elde etmedikleri sabit olduğu halde davalılar aleyhine ecrimisile hükmedilmesi doğru olmamıştır.

2.Taşınmazda 1/6 hissesi sahibi Ruveyde Yücel'in Kastamonu 1. Noterliğinin 20.3.1995 tarihli ve 4483 yevmiye nolu vasiyetnamesi ile hissesini davalı ...'a bağışladığı, Ruveyde'nin 15.07.2004 tarihinde vefat ettiği, davacı ...'in vasiyetnamenin tenkisi isteminin Kastamonu 2. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 2013/306-2014/571 sayılı karar ile reddedildiği ve hükmün 18.01.2018 tarihinde kesinleştiği, eldeki davada hükme esas alınan tapu kaydının gerçek hisse durumunu yansıtmadığı anlaşıldığına göre, yanlış pay durumu ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu üzerinden Mahkemece hüküm kurulması doğru olmamış, hükmün bu yönüyle de bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, usul ve yasaya aykırı olan hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 07.09.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9070, Karar No: 2015/12475, Tarih: 10.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/9070 E.  ,  2015/12475 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sivas 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ : 04/05/2015

NUMARASI : 2015/203-2015/254

DAVACI : K.. K..

DAVALILAR : A.. Ç.. - A.. Y.., - S.. M.. - D.. Y.. - C.. Ç.. - R.. Y.. - E.. K.. - R.. Y..

KAYYIM : B.. Ç..

Taraflar arasındaki nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin davada Sivas 1. Asliye Hukuk ile Sivas 2. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, nüfus kayıtlarında düzeltim istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın nesebin düzeltilmesi istemine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Aile Mahkemesi ise, uyuşmazlığın nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkin olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda davaname ile davalı C.. Ç..'nün, davalılardan R.. Y..'nın 21/11/2012 tarihinde ölen kız kardeşi M.. Ç..'nün eşi olduğunu, C.. Ç..'nün, M.. Ç.. ile birlikteliğinden çocuklarının olmadığını, A.. Ç..'nün gerçekte davalılar D.. Y.. ile R.. Y..'nın çocukları olduğunu, davalı C.. Ç.. ile M.. Ç..'nün çocuklarının olmaması, ayrıca M.. Ç..'nün de hasta olması nedeniyle, davalılar D.. ve R.. Y..'nın çocuğu olan A.. C..'ı, eniştesi olan C.. Ç..' ne verdiğini, davalı C.. Ç.. ile ölen eşi M.. Ç..'nün A.. C..'ı kendi çocuklarıymış gibi nüfuslarına tescil ettiklerini, A.. Ç..'nün gerçek anne ve babasının D.. ve R.. Y.. olması nedeniyle buradan terkini ile gerçek anne ve babası olan R.. ve D..'nin, babası ve annesi olarak davalıların nüfus hanesine tesciline karar verilmesi talep edilmiştir.

Dava bu niteliğiyle bir nesep davası olmayıp, hatalı yapılan nüfus kaydının düzeltilmesine ilişkindir. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesine yönelik olan ve Türk Medenî Kanununun 282 ve devamı maddelerinde düzenlenen soybağı kurulmasıyla ilgisi bulunmayan davanın genel hükümlere göre asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10.12.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16944, Karar No: 2016/1769, Tarih: 16.02.2016

**7. Ceza Dairesi         2014/16944 E.  ,  2016/1769 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Müşteki ... müdürlüğü'nün temyizi üzerine yapılan incelemede:

Kamu davasından haberdar edilmesine rağmen usulüne uygun dilekçe ile veya sözlü olarak katılma talebinde bulunmadığı için müdahillik sıfatı kazanmayan ...idaresinin temyize hakkı bulunmadığından, müşteki ...idaresinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık ...'ın temyizi üzerine yapılan incelemede ise;

1- Kaçağa konu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması halinde, eylemin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanununun 3/1 maddesi kapsamında kalacağı, buna göre sanığın suç tarihinde ... Sınır Kapısından yurda girişi sonrasında, şüphe üzerine durdurularak sanığın bulunduğu araçta yapılan aramada sanığın İrandan getirdiğini beyan ettiği 140 kg. Bal, 120 adet deterjan ve 18. kg. Çayın ele geçirilmesi ve sanığın da gerek kolluktaki gerekse duruşmadaki beyanlarında bu eşyayı yurtdışından getirdiğinin anlaşılması karşısında; sanığa atılı eylemin kül halinde 5607 sayılı yasanın 3/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden, nitelemede hataya düşülerek sanık hakkında 5607 sayılı yasanın 3/5 maddesi gereğince mahkumiyet hükmü tesis edilmesi,

2- Adli sicil kaydı bulunmayan sanığın savunmasında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesini talep ettiği nazara alınarak, Kaçakçılık suçlarında yasal olmayan yollardan yurda getirilen veya yurt içinde alım satıma konu edilen eşyanın, ithalinde öngörülen gümrük vergileri ile diğer eş etkili vergiler ve mali yüklerin ödenmemesi nedeniyle, yoksun kalınan miktarın kamu zararı olduğu ve kovuşturma aşamasında sanığa İran'dan getirdiğini kabul ettiği eşyalar yönünden tespit edilecek olan gümrük vergileri toplamının yerine dosyadaki tüm eşyalar yönünden düzenlenen KEMT tutanağındaki gümrük vergilerin toplamının zarar olarak bildirilerek sanığın yanıltılarak kamu zararı giderilmediğinden bahisle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 09/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.