muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8120, Karar No: 2022/4051, Tarih: 25.05.2022

Karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmiştir.

İstinaf Mahkemesince iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, mahkemece şirketin yasal olarak saklamak zorunda olduğu defterleri üzerinde bilirkişi incelemesi yaptığı, bilirkişi kurulunun, kar payı yönünden 2013 yılından 2017 yılına kadarki genel kurullarda kâr payı dağıtılmadığını belirlediği, kâr payının dağıtımına ilişkin belirlenen süre içinde bir genel kurul kararı alınmaması nedeniyle mahkemece kar payına ilişkin talebin reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, davacıya ait üç pay yönünden hem payların ilk oluşturulduğu 1974 yılındaki sermayeye göre hem de iptal edilen hisse senetleri için davacıya yeniden teslim edildiği 2006 yılı için şirketin ödenmiş sermayesi içindeki orana göre belirlendiği, diğer yandan davacıya ait payların şirket sermayesi içindeki oranı güncelleme yapılarak belirlenmiş olup, davacının şirket ortaklığından kaynaklı haklarının, bu kapsamda sermaye artırımına katılma hakkının davalı şirket tarafından engellendiğine ilişkin bir kanıt sunulmadığı, dava dilekçesinde de ilk olarak 2016 yılında yapılan genel kurul için davacının çağrıldığı, bu dönem öncesi, davacının genel kurullara katılmadığı gibi, katılmak isteyen davacının engellendiğine ilişkin de bir kanıt sunulmadığı, bu durumda, davacının elindeki payların güncel değerinin şirketin sermayesine oranlanarak belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1.b.1. maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 ve devamı maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK'nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

Dava, anonim şirket ortağı olduğunun tespiti ile kar payı alacağının tahsili istemlerine ilişkindir.

Anonim ortaklıklarda “sabit (belirli) sermaye” sistemi geçerli olup, sermayenin önceden tespit edilmiş olması ve esas sözleşmede de miktarının gösterilmesi zorunludur. Aynı şekilde anonim şirket esas sözleşmesinde sermayeyi temsil eden belirli bir itibari değere sahip pay sayısının da gösterilmesi zorunludur. Anonim ortaklıklarda paylar pay sahiplerinin sıfatını açıklar. Ortaklık sıfatından kaynaklı paylar aynı zamanda pay sahiplerinin hak ve borçlarını da gösterir. Payın senede bağlanması da şart değildir. Ancak pay senetleri veya bunun yerine çıkarılan ilmühaberler ortaklıkta sahip olunan pay miktarını ve payın itibari değerini gösterir ve pay sahipliğini temsil eder.

Somut olayda, davacının kurucu pay senetlerini satın alma yoluyla edindiği ve bu paylar yerine 14.03.1997 ve 08.04.1997 tarihli yönetim kurulu kararları uyarınca davacıya 61, 63 ve 65 no’lu (B) grubu nama yazılı pay senetlerinin verildiği sabit olduğuna göre, Mahkemece, öncelikle bu paylar yerine çıkarılan yeni senetler ile sermaye artırımları sırasında bu paylar için verilen bedelsizden gelen payların kimin elinde olduklarının yeni bir bilirkişi vasıtasıyla tespiti ile bu kişilere karşı, bu dosyayla birleştirme istemli olarak, pay sahipliğinin tespiti ve istirdadı davası açmak üzere süre verilmesi ve akabinde davacının talep edebileceği toplam hisse sayısı ve varsa kar payı talebi hakkında karar verilmesi gerekirken, hiç pay artışı yaşanmamış gibi üç adet pay ile artışlar mevcut sermayenin son şekli arasında oranlama yapılarak, sermayenin belirliliği ilkesiyle bağdaşmayacak şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bu nedenle mümeyyiz davacı lehine bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin sair temyiz istemlerinin reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 25/05/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6441, Karar No: 2021/7310, Tarih: 21.04.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/6441 E.  ,  2021/7310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahalli mahkemece 5237 sayılı TCK'nin 86/2. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken, birden fazla ağırlaştırıcı nedenin (TCK'nin 86/3-a, 86/3-e) bir arada bulunması nedeniyle alt sınırdan uzaklaşıldığı ve hükmün gerekçesinde teşdid nedenlerinin de belirtildiği görülmekle tebliğnamenin (2-a) numaralı bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

1)Aşamalardaki sanık savunması, mağdur ve tanık ... beyanları ile tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanığın olay günü elinde balta olduğu halde vurmak için hamle yapmaksızın, kızı mağdurun üzerine yürüyüp "seni öldürürüm" diyerek tehdit ettiği ve araya tanığın girmesi ile baltayı yere attığı anlaşılmakla; sanığın eyleminin silahla tehdit suçunu oluşturduğu halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde kasten yaralamaya teşebbüs suçundan mahkumiyet hükmü tesis edilmesi,

2)Failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar dikkate alınarak, sanık hakkında TCK'nin 62. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağına karar verilmesi gerekirken, "tesadüfi olarak suç işlemediği" şeklindeki hukuki olmayan gerekçeyle anılan maddenin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereğince ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 21.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11286, Karar No: 2014/15889, Tarih: 17.10.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/11286 E.  ,  2014/15889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08/05/2013 gün ve 2012/295-2013/132 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 10/03/2014 gün ve 2013/15478-2014/4451 sayılı kararı aleyhinde fer'i müdahil vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Bir davada karar düzeltmede bulunma hakkı, yalnız taraflara veya hüküm ile kendisine yükümlülük yüklenen veya bir hakkı ihlal edilen kimseye veyahut kanunun açıkça belirttiği mercilere aittir.

Mülga HUMK’nın 57'nci maddesi (HMK’nın 66 ve devamı maddeleri) uyarınca, yanında katıldığı tarafla birlikte hareket etmek mecburiyetinde bulunan fer’i müdahilin karara karşı tek başına karar düzeltme hakkı bulunmamaktadır.

Somut olayda, ... davada fer'i müdahil olarak yer almakta olup, davalı Banka karara karşı karar düzeltme isteminde bulunmadığına göre, fer'i müdahil ... vekilinin hükme karşı tek başına karar düzeltme hakkı bulunmadığı gibi miktar itibariyle de karar düzeltme sınırının altındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, fer'i müdahil vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 17/10/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7563, Karar No: 2016/9739, Tarih: 20.12.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/7563 E.  ,  2016/9739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada... 49. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/03/2014 tarih ve 2011/477-2014/43 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin dava konusu işlemlerin gerçekleştiği tarihte ...kredi kartlarının Türkiye'deki tek temsilci olduğunu, taraflar arasında ...kredi kartlarının davalı banka satış noktalarında ve ATM'lerinde kullanılması yönünde protokol imzalandığını, davalı bankaya ait pos cihazlarında yapılan işlemlere kart hamilleri tarafından itiraz edildiğini, bu itirazlara dayanılarak müvekkili bankaya chargeback yapıldığını, Uluslararası ...kurallarına göre bu bedellerin müvekkili banka tarafından kart hamilinin bankasına iade edildiğini, müvekkilince ödenen chargeback bedelinin protokol gereğince davalı tarafından ödenmesi gerektiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 24.562,55 TL’nin chargeback tarihlerinden itibaren işleyecek ticari avans faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava dilekçesinde belirtilen 1.733,00 TL’lik talep yönünden alacağın zamanaşımına uğradığını, davanın işlemi yapan iş yerlerine yöneltilmesi gerektiğini, itirazlı işlemler yönünden sorumluluğun müvekkiline ait olamayacağını, müvekkili tarafından davacıdan ... Kredi Kartı Kuralları Kitabı istenilmesine rağmen verilmediğini, bu nedenle müvekkilinin hiçbir zaman tam bilgi sahibi olamadığını, ... Otel Restaurant’ın riskli iş yeri listesine eklendiğinin müvekkiline geç haber verildiğini ayrıca, mahkeme kararı ile işbu üye iş yerine ödenen meblağın müvekkilinden yeniden talep edildiğini, diğer üye iş yeri olan ...Turizm yönünden yapılan işlemlerle ilgili olarak ise, sadece 4.500,00 USD'lik işleme itiraz edildiğini, firmanın bu itirazı kabul ettiğini ve meblağın davacı bankaya ödendiğini, bu işleme konu olan iki adet halı satımında, ikinci halı firmaya iade edilmediğinden ve iade işleminin yapıldığına dair kart hamili tarafından belge ibraz edilmediğinden bu talebin de dayanağının bulunmadığını, davacının davaya konu işlemlerden kaynaklanan finansal kayıplarını taraflar arasında akdedilen protokole dayanarak müvekkilinden talep etmekte ise de, anılan protokolde davacının taleplerini haklı kılacak hiçbir hüküm bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir...

Mahkemece iddia, savunma, toplanılan deliller, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında yapılan protokole göre, davacının temsilcisi olduğu ...kartlarının davalının pos verdiği üye iş yerlerinde kullanılabilmesinin sağlandığı ve bu üye iş yerlerinde kullanılan kartlar ile ilgili itirazların finansal sorumluluğu davalıda olup, davacının bu itirazlarda sadece aracı kurum olarak yer aldığı, ... Otel ile ilgili işlemler yönünden; davacının üye iş yerinin yüksek riskli iş yerleri listesine eklenmesi ile ilgili talep olduğunu belirttiği ve iki gün içinde cevap/savunma verilmesini istediği, iş yeri bankasının savunma yapmadığı, böylece iş yerinin yüksek riskli iş yerleri listesine girdiği, ...ödeme sistemleri kurallarına göre, itiraz/ciro oranı artınca iş yerinin yüksek riskli iş yerleri listesine eklendiği, ekleme tarihinden sonra gelen chargeback (harcama itirazı) kayıtlarının iş yeri bankası tarafından kabul edilmek zorunda olduğu, bu durumda üye iş yeri pos’unun iş yeri bankası tarafından kapatılmasının zorunlu olmadığı, davalının iş yerinin listeye girdiğinin geç bildirildiğini ileri sürerek sorumluluğu kabul etmediği oysa, üye iş yeri pos’unun kapatılıp kapatılmamasının iş yerinin yüksek riskli iş yerleri listesine girmesi ile bağlantılı olmadığı, iş yerinin listeye giriş tarihi olan 01/07/2003 tarihinden önce 16/06/2003 tarihinde davalıya gönderilen e-postalarda konunun aktarıldığı ancak, davalının buna kayıtsız kaldığı, sonuç olarak davalının riskten haberdar olduğu halde pos’u kapama konusunda gerekeni yapmadığı ve gelen chargeback kayıtlarını kabul etmesi gerektiği, finansal bir kayıt olan chargeback tutarının iş yeri bankasından otomatik olarak tahsil edildiği, bu nedenle davacıdan otomatik olarak tahsil edilen tutarların davalı tarafından ödenmesi gerektiği, davalının kendi üye iş yeri ile arasındaki uyuşmazlığın davacıyı bağlamayacağı, orijinal işlem tutarları ile davacının tahsil etmek istediği TL cinsinden tutarlar arasındaki farkın, chargeback kayıtlarının USD olarak tutulması, sonrasında bu kayıtların hesaplaşma tarihindeki kurdan TL’ye çevrilmesinden ve bu itibarla, chargeback işlemlerinin doğasından kaynaklandığı ve uygulamada üye iş yeri bankalarının sorumluluğunda kaldığı, ... Turizm ile ilgili işlemler yönünden ise, iş yeri işlem tutarının 6.000,00 USD olduğu, bu tutarın iki ürün satışına ilişkin olduğu ancak, chargeback (harcama itirazı) tutarının sadece 4.500,00 USD’lik ürün için gerçekleştiği, ..

... Turizm ile ilgili işlemler yönünden ise, iş yeri işlem tutarının 6.000,00 USD olduğu, bu tutarın iki ürün satışına ilişkin olduğu ancak, chargeback (harcama itirazı) tutarının sadece 4.500,00 USD’lik ürün için gerçekleştiği, ... ödeme sistemleri kurallarına göre, işlem hangi tutar ve kur ile gerçekleştirilmiş olursa olsun, chargeback (harcama itirazı) tutarının USD kuru üzerinden hesaplanıp tahsil edildiği, bu nedenle orijinal TL işlem tutarı ile USD olarak chargeback (harcama itirazı) tutarının TL’ne çevirimi yapıldıktan sonraki karşılığı arasındaki kur farkının işleyişten kaynaklandığı, işlem tarihi, chargeback tarihi ve chargeback hesaplaşma tarihi arasındaki kur artışındaki farktan kaynaklanan sorumluluğun da davalıda olması nedeniyle 1.733,00 TL’nin de davalı tarafından ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, 24.561,88 TL’nin, 22.828,88 TL'sinin 10/08/2003, 1.733,00 TL'sinin 24/02/2001 tarihinde itibaren işleyen avans faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.232,62 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20/12/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3139, Karar No: 2017/951, Tarih: 09.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2015/3139 E.  ,  2017/951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili 25.04.2013 tarihli dilekçe ile müvekkillerinin murisi ...'nun maliki olduğu ... mahallesi ... parsel sayılı taşınmazın kıyıda kaldığı gerekçesiyle bedelsiz olarak tapusunun iptaline karar verildiğini, tapunun iptal edilmesi sebebiyle zararlarının oluştuğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı tutup şimdilik 50.000.-TL tazminatın zarar tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle Hazineden tahsiline karar verilmesini istemiş, daha sonra 22.01.2014 havale tarihli harçlandırılmış ıslah dilekçesiyle fazlaya ilişkin hakları saklı tutup 331.500.-TL tazminatın faiziyle birlikte tahsili isteğinde bulunmuştur.

Davalı Hazine; davanın zamanaşımı süresi içinde açılmadığını, çekişmeli taşınmaz kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından tazminat istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; tapu sicili doğru tutulmadığından TMK'nın 1007. maddesi uyarınca Hazinenin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu, tapusu iptal edilen taşınmazın dava tarihindeki gerçek değerine hükmedilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 328.304,34.-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin isteğin reddine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13/j maddesi gereğince harç alınmasına yer olmadığına 09/02/2017 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6259, Karar No: 2010/7899, Tarih: 01.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2008/6259 E.  ,  2010/7899 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm duruşmalı olarak temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükümlü hakkında hükmolunan cezanın tür ve süresine göre savunmanının duruşmalı inceleme isteminin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollaması ile 1412 sayılı CMUK’nun 318. maddesi gereğince REDDİNE,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Eylemin, silahla ve geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında; sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 149/1. maddesinin (h) bendi ile birlikte (a) bendinin de uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-) 21.11.2005 tarihli ilamımızla “5237 Sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve hükümlünün özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, anılan madde ile yapılması” gerekçesiyle hükmün bozulmasına, mahkemece de bozma ilamına uyulmasına karar verildiği halde, 150/2. maddesiyle cezadan indirim yapılması,

3-) Yakınanın, 04.01.2004 tarihli kolluk anlatımında 8.500.000 TL parasını aldıktan sonra yol parası istemesi üzerine hükümlünün, 500.000 TL’nı geri verdiğini söylemiş, 17.02.2004 tarihinde havale edildiği izlenimini veren, 04.01.2003 ve 06.01.2004 tarihlerini taşıyan kolluk görevlileri ve yakınan tarafından imzalanmadığı anlaşılan, dosya içerisinde bulunan “müşteki ek ifade tutanağı” başlıklı belgede; 06.01.2004 günü saat 19:00 sıralarında ailelerinin gelip parayı verdikleri ve özür dilediklerini belirtilmiş olması ve 17.02.2004 günlü oturumda hükümlü savunmanının, yakınanın 06.01.2004 tarihinde kolluğa başvurarak ifadesinin yanlış yazıldığını belirterek ek ifade verdiğini iddia etmiş olması karşısında; anılan belgenin hukuki geçerliliği ile yakınanın zararının giderilip giderilmediği, giderilmiş ise zaman ve miktarı duraksamaya yer bırakmayacak biçimde belirlendikten sonra, 5237 sayılı TCK’nun 168. maddesinin uygulama koşullarının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının kazanılmış hak oluşturmayacağının gözetilmesine, 01.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

YA
Yargıtay — Esas No: 2013/15908, Karar No: 2013/23269, Tarih: 25.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/15908 E.  ,  2013/23269 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Av....

2-...Temizlik Güv.İlet.Yemek Öz Sağ.Hiz.İnş. ve Tic.Ltd.Şti.

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı T.C ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı T.C ...'nın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı T.C ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına 25/12/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23691, Karar No: 2013/21854, Tarih: 07.11.2013

**6. Ceza Dairesi         2013/23691 E.  ,  2013/21854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli kararın tebliğ edildiği adresin sanığın savunmasının alındığı 08.04.2009 tarihli oturumda bildirdiği en son adres olmadığı gibi tebliğ tarihinde sanığın askerde bulunduğunun belirtilmesi karşısında; sanığa yapılan tebliğat usüle aykırı olduğundan temyiz isteminin reddine dair 15.5.2013 tarihli karar kaldırılarak ve temyiz istemi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede:

Suça doğrudan doğruya katılan sanık hakında 5237 sayılı TCY'nın 37/1.maddesi yerine anılan Yasanın 39.maddesiyle uygulama yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ...'un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.