muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/14595, Karar No: 2014/26562, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/14595 E.  ,  2014/26562 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Uşak 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 14.05.2014

No : 2014/20-2014/182

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3183, Karar No: 2016/8131, Tarih: 31.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/3183 E.  ,  2016/8131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıkların beraatlarına ilişkin hükümler, o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.

Sanıklardan...’in hastalanması üzerine devlet hastanesinin acil servisine...ile giderek eniştesi olan diğer sanık ...’un kimliğini kullandığı, bu şekilde her üç sanığın fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda; hiçbir sosyal güvencesi ile ödeme gücü bulunmayan sanık ...’ten, acil sağlık hizmet bedellerinin alınması söz konusu olamayacağından oluşan bir zarardan söz edilemeyeceği, ayrıca denetleme yükümlülüğü bulunan hastane görevlilerinin basit bir araştırma ile sağlık karnesinin kime ait olduğunu kolaylıkla anlayabilecekleri hususları gözetilerek, verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçların yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, beraat kararlarının kanuna aykırı olduğuna ilişkin o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 31.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6748, Karar No: 2008/9832, Tarih: 14.07.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/6748 E.  ,  2008/9832 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik Gıda İnş. san. Ti. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile ... ... Üniversitesi Rektörlüğü vekili avukat ... ... aralarındaki dava hakkında Manisa 2. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 19.7.2007 tarih ve 276-274 sayılı hükmün Dairenin 11.3.2008 tarih ve 13839-3377 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 170 (yüzyetmiş) YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 14.7.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16668, Karar No: 2015/20134, Tarih: 09.11.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/16668 E.  ,  2015/20134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/40744

MAHKEMESİ : Bala Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/10/2012

NUMARASI : 2011/94 (E) ve 2012/69 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozmak, tehdit

Dosya incelenerek gereği düşünüldü.

5237 sayılı TCK'nın 62.maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilirken gösterilen gerekçe yasal ve yeterli olduğundan tebliğnamedeki (4) nolu bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak

1-Sanık ve arkadaşlarının olay günü müştekinin evinin pencere camını kırıp evi karıştırdıkları sırada mağdurlar Y.. ve E.. K.. tarafından farkedilmeleri üzerine kimlikleri belirlenemeyen 3 bayanın evden çıkıp kaçmaya başladıkları, mağdurların bayanlardan birisini yakaladıkları ancak, onları bekleyen araç içinden bir kişinin çıkıp mağdurlara silah çekerek bayanı bırakmalarını söylediği, mağdurların bayanı bıraktıktan sonra sanıkların araca bindikleri ve aracı mağdurların üzerine sürmek suretiyle olay yerinden uzaklaştıkları, yapılan araştırmada olayda kullanılan aracın sanık S.. Ş.. adına kayıtlı olduğunun tespit edildiği ve sanığın aşamalardaki beyanlarında suçlamayı kabul etmediğini, aracı olaydan önce diğer sanık F.. A..'a sattığını, ancak henüz devrini vermediğini belirtip bu konudaki sözleşmeyi dosyaya sunduğu olayda mağdurlar Y.. ve E.. K..'nun Jandarma tarafından düzenlenen 25.11.2010 tarihli canlı teşhis tutanağına göre sanığın daha önce ve olay yerinde hiç görmediklerini ifade ettikleri, ancak Cumhuriyet savcılığındaki 15.11.2015 tarihli beyanları sırasında kendilerine gösterilen fotoğraflardan aracı kullanan kişinin S.. Ş.. olduğunu belirtmeleri karşısında her iki teşhis arasındaki çelişki giderilmeden sanığın atılı suçlardan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-Kabule göre de,

a-Mağdurlar Y.. ve E.. K..'nun Cumhuriyet savcılığındaki beyanlarında kendilerini tehdit eden kişinin diğer sanık F.. A.. olduğunu belirttikleri halde sanık S.. Ş.. hakkında da tehdit suçundan mahkumiyet hükmü kurulması,

b-5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğun, sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

c-Haklarında mahkumiyet kararı verilen sanıklara sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı yükletilmesi gerekirken, yargılama giderinin sanıklardan müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/4701, Karar No: 2021/2151, Tarih: 25.01.2021

**9. Hukuk Dairesi         2020/4701 E.  ,  2021/2151 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili özetle; davacının 2001 yılından itibaren tır şoförü olarak çalıştığını, 2010 yılında emekli olduğunu ve emeklilik sonrasında da çalışmaya devam ettiğini, davacının sabit ücretleri ile sefer ücretlerinin, yıllık izin, genel tatil ve asgari geçim indirimi ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile haklı olarak iş akdini feshettiğini ileri sürerek; kıdem tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi, genel tatil ücreti ve ödenmeyen ücret alacaklarının faiziyle birlikte davalıdan tahsilinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili özetle; zaman aşımı def'inde bulunduklarını, davacının haklı neden olmaksızın iş sözleşmesini feshettiğini, ödenmemiş herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının iş akdini haklı nedenle feshettiği ve ödenmeyen ücret alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve esas yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle, tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz başvurusu :

Kararı, taraflar vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.Somut uyuşmazlıkta; hükme esas alınan bilirkişi raporunda ulusal bayram ve genel tatil ücreti talebi, asgari ücret üzerinden hesaplanmış ise de, bu hesap yöntemi hatalıdır. Şöyle ki; davacı uluslararası tır şoförü olup, tır şoförlerine ödenen harcırahın ücretin bir parçası olduğu kabul edildiğinden; davacının ücretini sabit ücret (asgari ücret)+sefer primi esasıyla değerlendirmek gerekmektedir. Yurt dışı giriş çıkış kayıtlarına göre, davacının yurt dışında olduğu tespit edilen ulusal bayram ve genel tatil günleri asgari ücret+sefer primi üzerinden hesaplanmalıdır.4857 sayılı İş Kanununun 47 nci maddesinde, Kanunun kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise, ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödenmesi gerektiği hükme bağlanmıştır.Dosyada mübrez imzalı ücret bordrolarının bazılarında, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ödemeleri usule ve kanuna uygun olup, bu ayların hesaplama yapılırken dışlanması gerektiği gözden kaçırılmamalıdır. Açıklanan nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.SONUÇ:Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ve bu karara karşı istinaf başvurusunu esastan reddeden Bölge Adliye Mahkemesi kararının, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULARAK ORTADAN KALDIRILMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin ise kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 25.01.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9035, Karar No: 2016/9158, Tarih: 17.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/9035 E.  ,  2016/9158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kayyım adayı ... 08.01.2016 tarihli dilekçesi ile kurumda kalan ...'in eğitim ve nüfus gibi malvarlığı dışındaki iş ve işlemleri için kayyım olarak atanmasını talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının ... Sulh Hukuk Mahkmesinin 2015/26 E. - 2015/18 K. sayılı ilamı ile kısıtlandığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı ...'in mahkemenin 2015/26 E. - 2015/188 K. sayılı ilamıyla kısıtlandığı, kendisine ...'nun vasi olarak atanmış olduğu, ayrıca 11/06/2015 tarihli mahkemenin ek kararıyla kısıtlının yerleşim yerinin .../... olarak değiştirilmesine izin verildiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/26 E. - 2015/188 K. sayılı ilamı ile kısıtlandığı, kendisine ...'nun vasi olarak atandığı ve mahkemenin 11.06.2015 tarihli ek kararı ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verildiği anlaşılmaktadır. TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir yerleşim yeri değişikliğine izin kararı olduğundan kayyım adayının talebi ile ilgili olarak karar vermekte yeni vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 17/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21706, Karar No: 2014/18599, Tarih: 10.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21706 E.  ,  2014/18599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

O yer cumhuriyet savcısının temyiz nedenlerinin sanık lehine olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Sanık hakkında doğrudan 240 gün adli para cezası belirlendiği ve 240 gün karşılığı 4800 TL adli para cezasına hükmedildiği halde (4) numaralı hüküm fıkrasında doğrudan verilen gün adli para cezasının 1000 gün olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerekmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından ... lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, (4) numaralı hüküm fıkrasında “1000” ibaresi çıkartılarak yerine “240” ibaresi yazılması ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5352, Karar No: 2016/3808, Tarih: 02.11.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/5352 E.  ,  2016/3808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme, eşini öldürme suçuna yardım.

HÜKÜM : ... hakkında;

TCK.nun 82/1-b, 53/1. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

... hakkında;

TCK.nun 82/1-d, 39/1-2-a, 53/1. maddeleri uyarınca 18 sene hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... ve sanıklar müdafileri.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- 23.10.2014 tarihli duruşma tutanağında Üye Hakim ..... elektronik veya ıslak imzasının bulunmaması,

2- Sanık ...'ın maktul ...'u nitelikli kasten öldürme, sanık ...'un ise eşi olan İbrahim ...'ı nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçlarını işledikleri iddia edilen olayda; 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 2 ve 20/2. maddeleri uyarınca sanık ...'un işlediği iddia olunan nitelikli kasten öldürmeye azmettirme suçu yönünden kamu davasına katılma hakkı bulunan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı'nın davadan haberdar edilmediği ve gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla, duruşma tutanağındaki imza eksikliğinin giderilmesinden ve kararın adı geçen kuruma tebliğiyle, tebliğ evrakı ve temyiz dilekçesi verilmesi halinde dosyaya eklenmesinden ve bu durumda ek tebliğname düzenlenmesinden sonra geri gönderilmesi amacıyla dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, hükmolunan cezanın miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 02/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.

02/11/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...... huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 10/11/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/1148, Karar No: 2016/5132, Tarih: 18.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2016/1148 E.  ,  2016/5132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : TCK'nın 148/1, 35, 62, 53, 63, 58. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın yağma suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın çalıştığı iş yerine giderek katılandan 100 TL para istediği, katılanın vermemesi üzerine, katılanla tartışmaya başladığı, tartışma esnasında katılana yumruk attığı, katılana hitaben iş yerini yakacağını, kellesini koparacağını söylediği, katılanın iş yerinden ayrılırken iş yerinin camlarını kırdığı olayda, sanığın yağmaya teşebbüs suçunu işlediğine dair mahkemenin mahkumiyet yönünde kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin mahkumiyete yeter delil olmadığına dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6157, Karar No: 2014/12226, Tarih: 08.09.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/6157 E.  ,  2014/12226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, ayçiçeği, kuru fasülye ve şeker pancarının 2012 ve 2013 yılı itibariyle sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami verimi ile ortalama toptan satış fiyatına ve ürünlerin dekar başına ayrıntılı üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

2-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında bulunan “davalıdır" şerhinin dayanağını ve halen devam edip etmediğini ve ilgili dosyanın aslı veya onaylı örneğinin mahkemesinden,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının,

3-Davalılardan ...'ya temyiz dilekçesinin tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasına dosyada rastlanmadığından adı geçen davalıya tebliğ edilmiş ise buna ilişkin belgelerin, edilmemiş ise yöntemine uygun şekilde tebliği sağlanarak tebligat evraklarının,

Dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 08.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5737, Karar No: 2010/4234, Tarih: 08.06.2010

**1. Ceza Dairesi         2009/5737 E.  ,  2010/4234 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2009/118143

MAHKEMESİ : (BOLVADİN) Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 05/11/2008 - 51/185

SUÇ : Kasten öldürmek

S.. Ç..'ı kasten öldürmekten, K.. Ç.. ile H.. Ç..'ı da öldürmeye teşebbüsten, tehditten, hakaretten ve izinsiz silah taşımaktan sanık S.. Ç.., H.. Ç.. ile M.. Ç..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten, hakaretten ve izinsiz silah taşımaktan sanık H.. Ç.., işbu öldürme suçuna yardımdan, M.. Ç..'ı yaralamaktan, izinsiz silah taşımaktan sanık H.. Ç.., H.. Ç..'i yaralamaktan sanıklar M.. Ç.., H.. Ç.. ile K.. Ç..'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine, Satılmış'ın Kazım'a karşı eyleminden beraatine ilişkin (BOLVADİN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 05/11/2008 gün ve 51/185 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanıklar Hacı, Halil ile Satılmış müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen re'sen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; sanıkların duruşmaya müdafii göndermemesi nedeniyle duruşmasız olarak incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Aynı eylemden yargılanan sanıklar Hacı, Satılmış ve Halil arasında savunma açısından çıkar çatışması bulunduğu, bu nedenle sanıkların aynı vekillerle temsili usulüne aykırı olduğu anlaşılmakla, Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 20.10.2009 gün ve 85/242 sayılı kararı da dikkate alınarak, her bir sanık için ayrı müdafi atanması gerektiğinin düşünülmemesi suretiyle, CMK’nun 152. maddesine aykırı davranılması,

Usul ve Kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafii ile müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen kısmen de resen temyize tabi hükümlerin, değişik gerekçeyle, kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 08/06/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.