muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/27514, Karar No: 2020/12022, Tarih: 15.10.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/27514 E.  ,  2020/12022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili müvekkilinin uluslararası tır şoförü olarak 23.02.2008 tarihinden 18.05.2011 tarihine kadar aralıksız çalıştığını, asgari ücret ve sefer başına 500-600 Euro ile anlaşıp işbaşı yaptığı halde çalıştığı dönem asgari ücretlerin ödenmediğini, çalıştığı Euro sefer priminin verildiğini aylık ortalama 1,5-2 sefer başarı ile gerçekleştirildiğini, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiğini, kıdem tazminatı ödendiğini ancak ihbar tazminatı ve diğer alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek eksik ödenen kıdem tazminatı ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, alacakların belirsiz alacak davası ile istenemeyeceğini, alacakların zamanaşımana uğadığını, davacının asgari ücret ile çalışmasının sözkonusu olmadığını, sefer başına yapılan anlaşmaya göre harcırah ile çalıştığını, iş sözleşmesinde yazılı olduğunu, iş sözleşmesinin davacı tarafından haklı neden olmaksızın 18.05.2011 tarihinde el yazısı ile yazdığı istifa dilekçesi ile istifa ettiğini, iyiniyetli olarak çek ile ödeme yapıldığını, gidiş-dönüş sefer başına verilen harcıraha göre anlaştıklarını, ulusal bayram genel tatil ücret alacağı bulunmadığını, izinlerin kullandırıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucu toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda; 18.05.2011 tarihli davacı el yazısı ile yazılmış ve imza altına alınmış istifa dilekçesini davalı tarafın dosyaya ibraz ettiği bahse konu imza ve yazıya davacı tarafından itiraz edilmediği, davalının ispat yüküne uygun şekilde fesih hususunu kanıtladığı, davacıya fesih sonrasında 2.015,00 TL ödeme yapıldığı ancak ödemenin neye ilişkin yapıldığının açıklanmadığı gerekçesi ile davacının kıdem ve ihbar tazminatının reddine, izin ücret alacağı ve ulusal bayram genel tatil ücret alacağı ile davacının talep ettiği ücretinin ödendiği konusunda davalı işveren tarafından davacının imzasının bulunduğu, ücret bordrosu veya ödeme belgesi sunulmadığından davacının bilirkişi raporunda belirtilen ücret alacağının kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar, yasal süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Temyiz:

Karar, yasal süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin sebepleri bildirilmeyen temyiz itirazının reddi ile davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının aylık ücretinin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tır şoförleri yurtiçinde veya yurtdışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Uluslararası alanda çalışan tır şoförlerinin ücretleri genelde asgari ücret ve sefere bağlı prim esasına göre belirlenmektedir. Bazı işveren uygulamalarında ise garanti ücret olarak adlandırılan asgari ücret ödenmeyip, sadece sefere bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu ihtimalde de tır şoförünün ücreti salt sefer primlerinden oluşur.

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir.

Uluslararası taşımacılık işinde çalışan tır şoförünün aylık ücretinin tartışmalı olması durumunda, tarafların ikame ettikleri delillerle kesin bir sonuca ulaşılamaması halinde ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşları ile gerektiğinde sendikalardan ücret araştırması yapılmalıdır. İşçinin çalıştığı süre içinde taşıma işini gerçekleştirdiği ülkeler belirtilerek sefer başına ne kadar ücret alabileceği belirlenmeli ve dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

Sefer primi hesabı yönünden işçinin aylık veya yıllık sefer sayılarının tartışmalı olması ve bu konunun diğer delillerle kesin olarak kanıtlanamaması durumunda işçinin yurda giriş ve çıkış kayıtları emniyet birimlerinden getirtilmeli ve buna göre değerlendirme yapılmalıdır.

Yurtdışı sefer primi, ücretin eki olmayıp ücret niteliğinde olmakla tazminata esas ücrette doğrudan dikkate alınır. Ücretin asgari (garanti) ücret ve sefer primi toplamından oluşması durumunda, işçinin ayda kaç sefer yaptığı belirlenerek aylık sefer primi ile asgari ücretin toplamı üzerinden tazminata esas ücret tespit olunur. Yurt dışına çıkış periyodunun değişkenlik göstermesi ve gidilen ülkeye göre sefer priminin değişmesi halinde, işçinin bir yılda yapmış olduğu seferlere göre aldığı prim tutarları toplamının bir güne bölünmesi suretiyle günlük tazminata esas ücret belirlenir.

Somut olayda; uluslarası tır şoförü olarak çalışan davacı asgari ücret ve sefer başına 500-600 Euro ile anlaşıp işbaşı yaptığı halde çalıştığı dönem asgari ücretlerin ödenmediğini, Euro sefer priminin verildiğini aylık ortalama 1,5-2 sefer yaptığını, çalışma dönemi ödenmeyen asgari ücret alacaklarını istemiştir. Davalı taraf ise iş sözleşmesinde anlaştıkları üzere asgari ücret bulunmadığını, davacının gittiği yere göre belirlenen sadece sefer primi (harcırah) üzerinden çalıştığını savunmuştur. Yargılama sırasında davacı tanığı için gönderilen talimatın adresten ayrılması sebebi ile iade edildiği ve tanığın dinlenemediği, davalı tanıklarının ise davacının harcırah ile çalıştığını, gidilen ülkeye göre ücretin değiştiğini ifade ettiği anlaşılmıştır. Yapılan emsal ücret araştırması sonucu Tüm Taşıma İşçi Sendikası (Tümtis) uluslararası tır şoförlerinin asgari ücret ve sefer başı ücret ile çalıştığını Almanya- Fransa 500 Euro, İspanya- Portekiz 550 Euro, Ingiltere 600 Euro ortalama sefer sayısı iki olarak belirtilmiştir. Uluslararası çalışanların 2011 yılı alabileceği ücretin 2.900,00 TL düzeyinde olduğu bildirilmiştir. Emniyet Genel Müdürlüğü'nden gelen yurda giriş çıkış kayıtlarına göre davacının yıl içinde 16 sefer yaptığı tespit edilerek bilirkişi tarafından davacının 16x550 Euro= 8800 Euro Sefer Primi aldığı, aylık 723,28 Euro, en son aldığı ücret Merkez Bankası Efektif Satış Kuru üzerinden (2.258.10 x723.28=) 1.633,22 TL olarak tespit edilmiş, asgari ücret 629.96 eklenerek davacının 2.263,18 TL net ücret ile çalıştığı (3.161,31 brüt )kabulü ile hesaplama yapılmıştır. Davacının ücret miktarını ispata yönelik tanık anlatımı veya başka bir delil bulunmadığı halde, salt emsal ücret araştırması dikkate alınarak sonuca ulaşılması mümkün değildir. Davacı asgari ücret ve sefer primi ile çalıştığını dosya kapsamına, tanık beyanlarına ve iş sözleşmesine göre ispatlayamamıştır. Bu durumda, aylık ücretin gidilen sefere göre verilen salt sefer primi olduğu kabul edilmeli, bu miktar üzerinden istekler değerlendirilmelidir.

3- Yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda 23.02.2008 -18.05.2011 tarihleri arasında davacının gidilen sefere göre sadece prim ile çalıştığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, ücret miktarını ispat yükünün davacıya ait olduğu ve davacının iddiasını ispat edemediği göz önüne alınmadan yazılı şekilde tüm çalışma dönemi asgari ücret üzerinden hesaplanan ücret alacağının kabulüne karar verilmesi hatalı olup ayrıca bozma sebebidir.

Belirtilen sebeplerden ötürü karar bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 15.10.2020 tarihinde oybirliği ile karar verild
Yargıtay — Esas No: 2015/29450, Karar No: 2017/8246, Tarih: 20.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/29450 E.  ,  2017/8246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla

orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun çaldığı malzemenin müştekinin beyanına göre değeri 50,00-60,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 51/3. maddesi ile belirlenen denetim süresinin belirlenen ceza süresinden az olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10995, Karar No: 2025/893, Tarih: 21.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10995 E.  ,  2025/893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/369 Esas, 2024/352 Karar

VASİ : ...

KISITLI : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.05.2024 Tarihli ve 2023/1684 Esas, 2024/797 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ...'in vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi 12.09.2024 tarihli talep dilekçesinde, kısıtlının adresini Karaman ili,...ilçesine aldırmak istediğini belirterek kendisine yetki ve izin verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 13.09.2024 tarihli ek kararıyla kısıtlının yerleşim yeri adresinin ..... No:194... Ermenek/Karaman olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. ...Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.10.2024 Tarihli ve 2024/369 Esas, 2024/352 Karar Sayılı Kararı

Mahkemece yerleşim yeri değişikliğine yetki ve izin verilmediği ayrıca kısıtlının merkezi Nüfus idare sistemindeki adresinin '...olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanunu’nun 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur."

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından konu ile ilgili karar vermekte Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Antalya 6. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7566, Karar No: 2012/9729, Tarih: 28.06.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/7566 E.  ,  2012/9729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü, 264 ada 4 parsel sayılı 2128,48 m², 236 ada 4 parsel sayılı 9664,57 m², 170 ada 6 parsel sayılı 1425,59 m² ve 170 ada 4 parsel sayılı 938,72 m² yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zaman aşımı zilyetliğine dayalı olarak, tarla niteliğiyle davalı gerçek kişi adına tespit edilmiştir. Orman Yönetimi, taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmış, Hazine de Orman Yönetimi yanında davaya katılmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve dava konusu 264 ada 4, 336 ada 4 ve 170 ada 4 parsellerin tamamı ile 170 ada 6 parselin bilirkişi krokisinde (B) harfi ile işaretli 200,43 m²'lik bölümünün tespitlerinin iptali ile orman niteliğinde Hazine adına tapuya tesciline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş, mahkemece verilen bu ilk hüküm, Orman Yönetimi ve Hazinenin temyizi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından 264 ada 4, 336 ada 4 ve 170 ada 4 parsellerle ilgili hüküm düzelterek onanmış, 170 ada 6 parselle ilgili hüküm ise bozulmuştur.

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 08.03.2011 gün ve 2011/1767-2285 sayılı bozma kararında özetle; “Mahkemece çekişmeli 170 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kısmen orman sayılmayan yerlerden olduğu kabul edilerek hüküm kurulmuşsa da, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşülmüştür. Dosya arasında bulunan tarım bilirkişi raporundan, taşınmaz üzerinde 4- 5 adet kavak ile birer adet gürgen ve karaçam ağacının bulunduğu, başka ağaç ve ağaçcığın yer almadığı, toprağının ise 10- 15 seneden beri sürülüp ekilmediği, bu nedenle doğal çayır otları ile kaplı olduğu anlaşılmaktadır. Bu hali ile, taşınmazda ekonomik amacına uygun bir zilyetliğin varlığından söz edilemeyeceği gibi, bir an için bu tür bir zilyetliğin bulunduğu düşünülse dahi, bunun terk edilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Ancak; dosya içeriğinden çekişmeli yerin 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesinde düzenlenen orman içi açıklığı niteliği taşıyıp taşımadığı anlaşılamamaktadır.

Bu nedenle mahkemece, öncelikle çekişmeli taşınmazın içinde yer aldığı 101 ada 1 numaralı orman parselinin tamamını gösterir paftanın orijinalinden kopya edilmiş bir örneğinin dosyaya getirtilmesi, daha sonra çekişmeli yere komşu olup 101 ada 1 numaralı orman parseli ile çevrelenen tüm komşu parseller belirlenip, bunlara ait; kesinleşme şerhi de bulunan tutanak örneklerinin, varsa dayanak tapu ve vergi kayıtlarının, itirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının da dosyaya getirtilmesi, bu belgeler denetlenip toplam yüzölçümlerinin 3 hektarı geçip geçmediği belirlenerek, davaya konu taşınmazın orman içi açıklığı olup olmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır.

2012/7566 - 9729

Mahkemece yapılacak araştırmadan sonra, çekişmeli taşınmazın orman içi açıklığı niteliği taşıdığının belirlenmesi halinde; orman niteliği ile, taşımadığının belirlenmesi halinde ise; ekonomik amacına uygun bir zilyetliğin bulunmadığı, zilyetliğin terk edilmiş olduğu, ayrıca; (B) harfli bölümle ilgili hükmün temyiz edilmeksizin kesinleştiği düşünülerek kalan bölümünün hali hazır niteliği ile Hazine adına tesciline karar verilmesi gerektiğine” değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davacı Orman Yönetimi ile katılan davacı Hazinenin davasının kabulüne ve dava konusu ... köyü, 170 ada 6 parsel sayılı taşınmazın kadastro tesbitinin iptali ile taşınmazın orman vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 5304 sayılı Yasa ile değişik 3402 sayılı Yasanın 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmış, çekişmeli parsel orman sınırları dışında bırakılmıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna ve özellikle davalı gerçek kişi yararına 3402 sayılı Yasanın 14. maddesinde yazılı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşulları oluşmadığına ve Hazinenin taşınmazın niteliğine yönelik temyiz talebi bulunmadığına göre, davalı ...’un yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine 28/06/2012 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11518, Karar No: 2012/21637, Tarih: 13.12.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/11518 E.  ,  2012/21637 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın nüfus cüzdan değiştirme belgesi ile 21.09.2004 tarihinde nüfus idaresinden aldığı sahte nüfus cüzdanını işlediği bir suç nedeniyle yakalandığı 14.08.2005 tarihine kadar kullandığı ve suç tarihinin 01.06.2005'ten sonra olduğu gözetilip 5237 sayılı TCK'nun 204/1, 43/1. maddeleri yerine yazılı şekilde eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 13.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.