muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25481, Karar No: 2019/19364, Tarih: 07.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/25481 E.  ,  2019/19364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin 17/07/2012-19/08/2014 tarihleri arasında davalı işveren bünyesinde şehir içi tır şoförü olarak çalıştığını, müvekkilinin en son net maaşının 2.500 TL olduğunu, iş akdinin haklı bir neden olmadan feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla mesai ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı şirket davaya karşı cevap vermemiştir.

C) Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacının davalıya ait iş yerinde 17/07/2012-19/08/2014 tarihleri arasında 2 yıl 1 ay 4 gün çalıştığı, davalının iş akdini tazminat gerektirmeyecek şekilde feshedildiği hususuna ilişkin herhangi bir delil sunmadığı, davacı tanıklarının davalı tarafından davacının iş akdinin feshedildiğini beyan ettikleri, davacının iş akdinin davalı işveren tarafından haklı neden olmadan feshedildiği, bu nedenle davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının yurtiçi tır şoförü olarak çalıştığı, sefer başına prim uygulamasının bulunduğu, tanıkların davacının işi niteliği fazla çalışma ile ilgili görgüye dayalı bilgi sahibi olmadıkları, Karayolları Trafik Kanunu ve Yönetmeliğinin günlük yasal araç kullanma ve dinlenme sürelerine ilişkin sınırlamaları karşısında davacının fazla çalışma varlığını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece davacının yurtiçi tır şoförü olarak çalıştığı, sefer başına prim uygulamasının bulunduğu, tanıkların davacının işi niteliği fazla çalışma ile ilgili görgüye dayalı bilgi sahibi olmadıkları, Karayolları Trafik Kanunu ve Yönetmeliğinin günlük yasal araç kullanma ve dinlenme sürelerine ilişkin sınırlamaları karşısında davacının fazla çalışma varlığını kanıtlayamadığına karar verilmiştir.

Dosyada yer alan 29.04.2015 tarihli bilirkişi raporunda tanık beyanları doğrultusunda 2 seçenekli fazla mesai alacağına ilişkin hesaplama yapılmıştır.

Davacı tanığı ... davalı şirkette 05.09.2012- 15.09.2014 tarihleri arasında çalıştığını, davacının haftada 5 gün 07:00-22:30 saatleri arasında, cumartesi günlerinde ise saat 14:00 e kadar çalıştığını, davacı tanığı ... ise 07.07.2012-15.09.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, davacının haftada 5 gün 07:00-22:00,23:00 saatleri arasında, cumartesi günlerinde ise saat 14:00,15:00 e kadar çalıştığını beyan etmiştir.

Davacı tanığı ... davalı şirkette 05.09.2012- 15.09.2014 tarihleri arasında çalıştığını, davacının haftada 5 gün 07:00-22:30 saatleri arasında, cumartesi günlerinde ise saat 14:00 e kadar çalıştığını, davacı tanığı ... ise 07.07.2012-15.09.2014 tarihleri arasında davalı işyerinde çalıştığını, davacının haftada 5 gün 07:00-22:00,23:00 saatleri arasında, cumartesi günlerinde ise saat 14:00,15:00 e kadar çalıştığını beyan etmiştir.

Mahkemece, yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda ispat edilen fazla çalışma süresine göre davacı işçinin fazla mesai ücretinin zamsız kısmını aldığı, zamlı kısmını almadığı kabul edilerek fazla mesai ücretinin 0.50 katsayı ile hesaplanması ve takdiri indirim uygulanarak hak kazanılan fazla çalışma ücreti alacağının kabulüne karar verilmesi gerekirken talebin reddine karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2815, Karar No: 2011/3685, Tarih: 21.03.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/2815 E.  ,  2011/3685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen veriler ile Dairemizce daha önce incelenen Dairenin 2010/6226 Esas-10103 Karar sayılı, aynı mahkemenin 2008/201 Esas, 2009/113 Karar sayılı dosyasına aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2008 yılı) gelen veri listesinin aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2008 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, saman, mısır ve pamuk ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15795, Karar No: 2012/3756, Tarih: 14.03.2012

**20. Hukuk Dairesi         2011/15795 E.  ,  2012/3756 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 10.06.2009 gün ve 7517 - 9574 sayılı bozma kararında özetle: " ... köyü 101 ada 4 parsel (8183 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tespitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14.-17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması" gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu taşınmazın (B)=5458 m2 bölümün orman niteliğiyle Hazine adına, (A)=2725 m2 bölümünün tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı gerçek kişiler tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalılardan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdıkları peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının Orman Yönetimine yükletilmesine 14.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/20361, Karar No: 2010/1656, Tarih: 03.02.2010

**2. Hukuk Dairesi         2008/20361 E.  ,  2010/1656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Uluborlu Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :17.09.2008

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma ve toplanandelillerden; davalı-karşılık davacı (koca)'nın, evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği, eşine hakaret ettiği ve tehdit ederek onu evden kovduğu; davacı-karşılık davalı (kadın)'ın da, kocasına hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylara göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında davalı-karşılık davacı (koca) ziyade kusurlu kusurlu ise de, eşine hakaret eden davacı-karşılık davalı (kadın) da az da olsa kusurludur.

Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz veya az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi, az kusurlu olan eşe karşı dava hakkı bulunmaktadır. Ancak, böyle bir durumda boşanmaya karar verilebilmesi için, az kusurlu eşin davaya karşı koyması, hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı ve evlilik birliğinin devamında bu eş ve çocuklar bakımında korunmaya değer bir yarar kalmamış bulunmalıdır. (TMK. md.166/2) Olayda davacı-karşılık davalı kadın da kusurludur. Mahkemece de davacı-karşılık davalı az kusurlu kabul edilmiştir. Tarafların ortak çocukları bulunmamaktadır. Davacı-karşılık davalının, kocanın davasına itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olup, evlilik birliğinin devamında korunmaya değer bir hukuki yarar kalmamış, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları olayda gerçekleşmiştir. Öyleyse, davalı-karşılık davacı (koca)'nın boşanma davasının da kabulüne (TMK. md. 166/2) karar verilmesi gerekirken reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre, davacı-davalı kadının kabul edilen boşanma davası ile fer'ilerine ilişkin temyiz itrazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren on beş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.03.02.2010 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/4264, Karar No: 2024/750, Tarih: 27.03.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/4264 E.  ,  2024/750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2019/1601 E., 2022/1014 K.

DAVA TARİHİ : 05.07.2017

HÜKÜM/KARAR : Davanın Kabulü

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 12. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/275 E., 2019/212 K.

Taraflar arasındaki sözleşmenin kısmen feshi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı yüklenici vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kamu düzeni yönünden kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı yüklenici vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı arsa hissedarı vekili dava dilekçesinde, müvekkili ve dava dışı arsa sahibi ile davalı arasında Üsküdar .... Noterliğinde 07.02.2014 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ve 20.11.2015 tarihli ek protokolün akdedildiğini, sözleşmede 114 ada, 24-27-28-31-32 no.lu parsellerde yapılacak inşaatın 20.11.2016 tarihinde teslim edileceğinin kararlaştırıldığını ancak delil tespit dosyasından da anlaşılacağı üzere 24 no.lu parseldeki inşaatın teslim edilmediğini, bu parselin davalı yüklenicinin ihmali ile imarsız duruma düştüğünü ve yapı ruhsatı alınamadığını belirterek, Üsküdar .... Noterliğinin 07.02.2014 tarih ve 1033 yevmiye no.lu düzenleme şeklinde satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 114 ada, 24 no.lu parsel ile ilgili kısmının feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı yüklenici vekili cevap dilekçesinde, sözleşmede diğer arsa sahibi ... ...'in de yer aldığını, davacının tek başına dava açamayacağını, delil tespitini kabul etmediğini, sözleşme konusu diğer parsellerde edimlerini yerine getirip teslim ettiğini, 24 no.lu parsel için gerekli başvurunun yapıldığını ancak idare mahkemesi kararı ile ruhsat sürecinin durdurulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı yüklenici vekili cevap dilekçesinde, sözleşmede diğer arsa sahibi ... ...'in de yer aldığını, davacının tek başına dava açamayacağını, delil tespitini kabul etmediğini, sözleşme konusu diğer parsellerde edimlerini yerine getirip teslim ettiğini, 24 no.lu parsel için gerekli başvurunun yapıldığını ancak idare mahkemesi kararı ile ruhsat sürecinin durdurulduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki 07.02.2014 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde 114 ada, 24- 27- 28- 31 ve 32 no.lu parsellere yüklenici tarafından inşaat yapılacağının taahhüt edildiği, diğer parseller yönünden ifaya başlandığı ancak 24 no.lu parselde inşaata başlanmadığı ve boş arsa vasfında olduğu, sözleşmede 24 no.lu parsel yönünden inşaat süresi 20 ay iken 20.11.2015 tarihli protokolle sürenin 20.11.2016'ye uzatıldığı, davalı yüklenicinin 24 nolu parsel yönünden işlemlere sözleşmeden sonra hemen başlamadığı gibi 24 no.lu parselin bulunduğu alanla ilgili açılan iptal davasının idare mahkemesince kabulü üzerine ruhsat işlemlerinin durduğu, şayet davalı yüklenici sözleşme gereklerine riayet ederek zamanında gerekli girişimlerde bulunsa idi ruhsatın verilebileceği ve inşaata başlanacağı, sonradan verilecek iptal kararının davacıları etkilemeyeceği, bu sonucun meydana gelmesinde davalı yüklenicinin kusurlu olduğu, halen inşaata başlanmadığı, 18.05.2018 tarihli dilekçe ile sözleşmenin tarafı ve taşınmazın diğer hissedarı olan ... ...'in de davaya dahil edildiği gerekçesiyle taraflar arasındaki Üsküdar .... Noterliğinin 07.02.2014 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 114 ada, 24 no.lu parsel ile ilgili kısmının, davacı ... yönünden feshine karar verilmiş, sözleşmenin diğer tarafı dahili davalı ... ... yönünden ise herhangi bir talep bulunmadığından bu hususta bir karar verilmesine gerek görülmediği belirtilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı yüklenici vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı yüklenici vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı yüklenici vekili istinaf dilekçesinde, mahkemece davanın kabulüne karar verilmesine rağmen gerekçesinde davacı yönünden feshine hükmedildiğinden davanın kısmen reddedilmiş olduğunu ve fer'i hususların buna göre düzenlenmesi gerektiğini, davacının tek başına sözleşmenin feshini talep etmesinin mümkün olmadığını, kararın infaz kabiliyeti olmadığını, 1/2 hissedar ... ... ile müvekkili arasındaki sözleşmenin devam ettiğini, sözleşmenin bölünebilir olmadığını, taraf teşkili sağlanamadığını, dava dışı kişinin dahili dava yoluyla açılmış bir davada taraf gösterilmesinin mümkün olmadığını, sözleşmede inşaatın iki bölüm halinde planlandığını ve birinci bölümün tamamlandığını ancak ikinci bölüm için imar mevzuatı ile ilgili idare mahkemesi kararı gereğince işlemin uzadığını, davacının işin yapılmasını engellemek için dava açtığını belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 24 no.lu parsel yönünden proje eksiklikleri, harçların zamanında yatırılmaması ve idare mahkemesi kararı belediyeye ulaşıncaya kadar yapım ruhsatı işlemleri tamamlanmaması ve imar durumunun iptal edilmesi nedeniyle artık yapı ruhsatı alınması mümkün olmadığından sözleşme akıbetinin belirsiz hale geldiği ve bu durumda davacı arsa sahibinin belirsiz süre ile sözleşmeyle bağlı tutulmasının mülkiyet hakkının özüne zarar vereceği, işi üstlendiği tarihten itibaren sözleşme gereklerine riayet edip gerekli girişimlerde bulunarak yapı ruhsatı için zamanında müracaat etmeyen ve proje eksiklerini tamamlamayan, imar durumunun iptali kararı ile artık ruhsat alınamaması nedeniyle temerrüde düşen yükleniciye karşı, davacı arsa sahibince, sözleşmenin geriye etkili feshine ilişkin hakkın kullanılmasında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı, sözleşmenin 114 ada, 27-28-31-32 no.lu parseller ve 24 no.lu parseli kapsadığı, 27-28-31-32 no.lu parsellerin kendi içerisinde ayrı bir ruhsatı ve projesi bulunduğundan, bu parseller yönünden eski ruhsatın tadil edilerek inşaata devam edileceği, 24 parsel için ise yeni proje hazırlanıp yeni ruhsat alınacağı, her iki projenin birbirini etkilemeyeceği, her iki proje için ayrı ayrı süreler tespit edildiği hususları bir arada değerlendirildiğinde, sözleşmenin 24 no.lu parsele ilişkin kısmının bölünebilir nitelikte olduğu ve müstakilen feshe konu edilebileceği anlaşılmakla mahkemece sözleşmenin yalnızca 24 no.lu parsel yönünden geriye etkili feshine karar verilmesi yerinde olduğu ancak davaya dahil edilen arsa sahibinin fesih talebinde bulunmaması durumunda dahi, mahkemece sözleşmenin feshi şartlarının oluştuğunun tespiti halinde sadece davacı yönünden değil, tüm arsa sahipleri yönünden sözleşmenin feshine karar verilmesi gerektiği, sözleşme bir bütün olup, davacı yönünden feshine, diğer hissedar yönünden sözleşmenin devamına karar verilemeyeceği, böyle bir kararın infazının da mümkün olmayacağı, kamu düzenine ilişkin bu hususun re'sen gözetileceği gerekçesiyle mahkemece 24 no.lu parsel yönünden sözleşmenin feshi koşullarının oluştuğu tespit edildiğinden ve her iki arsa maliki yönünden sözleşmenin geriye etkili feshine karar verilmesi gerekirken, sadece davacı yönünden fesih kararı verilmesi hatalı olduğu belirtilerek davalı vekilinin istinaf talebinin kamu düzeni yönünden kabulü ile yerel mahkeme kararı kaldırılarak, Üsküdar .... Noterliğinin 07.02.2014 tarih ve 1033 yevmiye no.lu düzenleme şeklinde satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 114 ada, 24 no.lu parsel yönünden geriye etkili olarak feshine dair yeniden hüküm kurulmasına karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı yüklenici vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı yüklenici vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı yüklenici vekili temyiz dilekçesinde; davacının tek başına sözleşmenin feshini talep edemeyeceğini, dahili davalının sözleşmenin feshi beyanında bulunmadığını, sözleşmede inşaatın iki bölüm halinde planlandığını ve birinci bölümün tamamlandığını ancak ikinci bölüm için imar mevzuatı ile ilgili idare mahkemesi kararı gereğince işlemin uzadığını, davacının işin yapılmasını engellemek için dava açtığını belirterek bölge adliye mahkemesi kararının bozulmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin kısmen geriye etkili feshi istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 59 ncu maddesi, 369 ncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 nci maddeleri, 6098 sayılı 125 nci maddesinin 3 ncü fıkrası ile 470 ve devamı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanunun 371 nci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve özellikle mecburi dava arkadaşlığı sebebiyle diğer arsa sahibi de davaya dahil ettirilerek taraf teşkilinin sağlandığının anlaşılmasına göre usul ve kanuna uygun olup davalı yüklenici vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple ;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanunun 370 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27/03/2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/14240, Karar No: 2006/17029, Tarih: 05.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14240 E.  ,  2006/17029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Beylikova Sulh Hukuk ile ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ...'ın Alanöne Mahallesi Akcan Sokak No: 19 ... adresinde oturduğu, ... Yenbağlar Mahallesi nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 05/12/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.