muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6694, Karar No: 2019/2664, Tarih: 13.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/6694 E.  ,  2019/2664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı üçüncü kişi vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili; 13.05.2014 ve 26.05.2014 tarihlerinde, müvekkilinin tek vergi kaydı altında "... Cafe" olarak işlettiği merkez ve şube adreslerinde haciz yapılarak mülkiyeti müvekkiline ait malların haczedildiğini, borçlu ... ile müvekkilinin bir dönem diğer takip borçlusu ... Gıda... Şirketinin ortakları olduğunu, bu şirketin haciz adresinden farklı bir adreste pizza salonu işlettiğini, müvekkilinin daha sonra bu şirketteki hisselerini borçluya devrettiğini, Köyüm ... Salonlarını ilk kuruldukları günden bu yana müvekkilinin kendi adına işlettiğini, bu iş yerlerine ilişkin işletme devrinin söz konusu olmadığını, borçlunun ve ... Gıda….Şirketinin bu adreslerde faaliyette bulunmadıklarını, müvekkilinin kendi adına işlettiği veya ortağı olduğu işletmelerin belgelerini depoda saklamasının muvazaalı devir olgusunu göstermeyeceğini öne sürerek, istihkak iddialarının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, üçüncü kişi ile borçlu arasındaki hisse devrinin alacaklılardan mal kaçırma amacıyla yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı üçüncü kişinin borçlu ... Gıda... Şirketindeki hisselerini 16.04.2010 tarihinde devrettiği, devir kararının ticaret sicil gazetesinde 13.05.2010 tarihinde ilan edildiği, ilan tarihi nazara alındığında, borcun doğum tarihi itibarıyla üçüncü kişinin borçlu şirketin ortağı olarak göründüğü, haciz esnasında borçlu şirkete ait ticari kayıtların bulunduğu, borçlu şirket ile üçüncü kişinin faaliyet alanlarının uyumlu olduğu ve üçüncü kişinin borcun bir kısmına kefil olduğu, bu durumda ispat yükünün üçüncü kişiye ait olacağı, bir kısım mallar yönünden fatura ibraz edilmediği, bir kısım mallar hakkında fatura ibraz edilmiş ise de faturaların ait olduğu yıllara ilişkin bir kısım ticari defterlerin ibraz edilmediği, ibraz edilen ticari defterlerin ise kapanış tasdiklerinin bulunmadığı, bu haliyle üçüncü kişinin karinenin aksini ispatlayamadığı gerekçesi ile, davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı 3. kişi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere göre; dava konusu haczin, borçluya ödeme emrinin tebliğ edildiği adreste yapılmadığı, ticaret sicil kayıtlarına göre üçüncü kişinin borcun doğum tarihinden çok önce 24.08.2004 tarihinden bu yana, vergi kayıtlarına göre ise 04.04.2003 tarihinden bu yana cafe işletmeciliği yaptığı, haciz tutanakları ve haciz esnasında takip dosyası içerisine alınan kasa fişlerine göre üçüncü kişinin haciz adreslerinde "Köyüm" ticari ünvanını kullandığı, "Köyüm ..." markasının ise yine borcun doğum tarihinden önce 2009 yılında üçüncü kişi adına tescil edildiği, dosya içerisinde bulunan ticaret sicil ve vergi kayıtlarına göre, borçlunun haciz adresi ile ilgisininin olmadığı, dava dışı borçlu ... Gıda...Şirketinin ise 2006 yılında farklı bir adreste üçüncü kişi ve borçlunun eşi tarafından kurulduğu, üçüncü kişinin, borçlu ... Gıda ... Şirketinin % 50 hisse sahibi ortağı iken borcun doğum tarihinden önce 16.04.2010 tarihli noter evrakı ile hisselerini borçlu ...'a devrederek ortaklıktan ayrıldığı anlaşılmıştır.

Buna göre, haciz adreslerinin bir tanesinin alt katında bulunan depoda üçüncü kişinin dava dışı borçlu ... Gıda... Şirketi'nin ortağı olduğu döneme ilişkin eski tarihli belgelerin bulunması, üçüncü kişinin 23.05.2014 tarihli muhafaza işlemi esnasında borcun bir kısmına icra kefili olmakla birlikte borçlu olmadığının tespiti istemiyle genel mahkemede menfi tespit davası açmış olması nazara alındığında bu hususlar tek başına, mülkiyet karinesinin borçlu lehine işletilmesi için yeterli görülmemiştir. Somut olayda mülkiyet karinesi davacı üçüncü kişi lehine olup, davanın İİK'nin 96.maddesi gereğince üçüncü kişi tarafından açılması ispat yükünün yer değiştirmesine neden olmaz. Mülkiyet karinesinin aksinin davalı alacaklı tarafından inandırıcı ve güçlü delillerle ispat edilmesi gerekir.

Davalı alacaklı tarafından delil olarak gösterilen takip dosyası, ticaret sicil kayıtları, keşif ve tanık beyanı mülkiyet karinesinin aksini ispata yeterli değildir.

O halde, Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözönüne alınarak, davanın kabulü yerine dava konusu hacizlerin borçlu ... için yapıldığı nazara alınmaksızın dava dışı borçlu ... Gıda... Şirketi üzerinden değerlendirme yapılarak oluşa ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçe ile reddine yönelik hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı üçüncü kişi vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nin 366 ve HUMK'un 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 13.03.3019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11089, Karar No: 2013/30798, Tarih: 23.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/11089 E.  ,  2013/30798 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2009/74894

MAHKEMESİ : Isparta 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/10/2008

NUMARASI : 2008/356 (E) ve 2008/1133 (K)

SUÇ : Kasten yaralama, Hakaret

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Katılanın,sanığın eşine rahatsızlık verecek şekilde baktığına dair sanık savunması ,tanık A.. A..'ın bu hususu doğrulaması ve sanığın atılı suçları katılanın haksız tahrik oluşturan eyleminin etkisi altında işlediğinin anlaşılması karşısında hakaret suçu için 5237 sayılı TCK’nın 129/1. maddesinin, kasten yaralama suçu için aynı Kanunun 29. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Kısa süreli hapis cezasına seçenek yaptırımları düzenleyen 5237 sayılı TCK.nun 50/1-f maddesine göre, sanık hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının "kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya" çevrilmesine karar verilmesi ile yetinilmesi gerekirken, infazı kısıtlar şekilde hakkında tayin olunan hapis cezalarının yazılı şekilde "temizlik işleri işinde çalıştırılmasına" şeklinde seçenek yaptırımına çevrilmesine karar verilmesi,

3-Hükmün gerekçe bölümünde sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının, sanığın bir kamu kurumunda inşaat ve tamirat işinde çalıştırılması seçenek tedbirine çevrildiği belirtildiği halde ; hüküm fıkrasında bir kamu hizmetinde temizlik işleri işinde çalıştırılmasına karar verilmek suretiyle hükümde çelişkiye neden olunması,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03.02.2009 tarih ve 2008/11-250 Esas- 2009/13 Karar sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı, kasten yaralama ve hakaret suçlarının zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı gözetilmeden "..sanığın müştekinin zararını karşılamadığı..” şeklindeki gerekçeyle 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA,23/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/21853, Karar No: 2012/23288, Tarih: 07.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/21853 E.  ,  2012/23288 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç :Taksirle Öldürme

Hüküm :Sanıklar ... ve ... hakkında; CMK'nın 231/5. maddesi gereğince hükmün

açıklanmasının geri bırakılmasına, Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 51,

51/3-7 maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in mahkûmiyetine, sanıklar ...ve ...'un mahkumiyeti ile haklarında kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümler, katılanlar vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.

1- Sanıklar ...ve ... hakkındaki mahkumiyet hükümlerinin açıklanmalarının geri bırakılmalarına ilşkin kararlara yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraz kanun yoluna tabi bulunduğu, aynı Kanunun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda mercide yanılmanın başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağı nazara alınarak, katılanlar vekilinin temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde değerlendirilmesi suretiyle CMK'nın 264/2. maddesi uyarınca gereği merciince yapılmak üzere dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2- Sanık ... hakkındaki mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Olay günü gündüz saat 14:30 sularında, şehir merkezinde sanık ...'un yönetimindeki halk otobüsünde yolcu olarak bulunan ölenin, otobüsün sağ arka iç lastiğinin yüksek sesle patlaması sonucu panikleyip ani hareketle kafasını biletçi gişesine çarparak künt kafa travmasına bağlı kafa kubbe kemik kırıkları ile karekterli beyin doku harabiyeti ve beyin zarları kanaması sonucu ölmesiyle sonuçlanan olayda, sanığın paylı maliklerinden biri olduğu otobüsün patlayan lastiğinin güvenli yolculuğa engel ve standart dışı bulunduğuna dair dosyaya yansıyan herhangi bir bilgi ya da belge bulunmadığı gibi tanık ...'un lastiklerin sağlam olduğuna dair beyanı karşısında, sanığa kusur atfedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7278, Karar No: 2016/7274, Tarih: 24.10.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/7278 E.  ,  2016/7274 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilip re'sen de temyize tabi hükmün sanık müdafii, katılan mağdure vekili, O Yer Cumhuriyet Savcısı, müşteki ... vekili tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 19.10.2016 Çarşamba saat 09.30’a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kağıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekaletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 02.11.2016 Çarşamba günü saat 09:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanunun 20/2. maddesi uyarınca adı geçen bakanlığın her aşamada kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkının bulunduğu, bakanlık vekili tarafından sunulan temyiz istemli dilekçe ile de açıkça katılma iradesinin ortaya konulduğu anlaşılmakla, 6284 sayılı Kanunun 20/2. maddesi de gözetilerek 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi gereğince...Bakanlığının katılan, vekilinin ise katılan bakanlık vekili sıfatıyla davaya katılmasına karar verildikten sonra yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Sanığın ele geçirilen telefonunda yapılan inceleme ile tespit edilen görüntüler nedeniyle hakkında müstehcenlik suçundan zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın ele geçirilen telefonunda yapılan inceleme ile tespit edilen görüntüler nedeniyle hakkında müstehcenlik suçundan zamanaşımı süresi içerisinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

... Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi Adli Tıp Anabilim Dalı tarafından düzenlenip mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunu belirten ve mahkemece hükme esas alınan 08.06.2015 tarihli raporu veren heyette konunun uzmanı olan çocuk psikiyatristinin yer almadığının anlaşılması karşısında, Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulundan veya Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23/B ve 31. maddeleri gereğince Yükseköğretim Kurumları veya birimlerinde, bir çocuk psikiyatristi ile bir adli tıp uzmanının zorunlu katılımı ile Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ölçütlerine göre oluşturulmuş beş kişilik heyetten, mağdurenin olay nedeniyle ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda rapor alındıktan sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,Sanığın suçu velâyet hakkını kötüye kullanarak işlemesi karşısında, hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/5. fıkrasının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Uygulamaya göre de;

5237 sayılı TCK'nın 103/1, 43. maddeleri gereğince sanık hakkında üst hadden cezalandırma yoluna gidildiği halde, aynı Kanunun 103/6. maddesinin en alt sınırdan tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii, katılan mağdure vekili, katılan bakanlık vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ile sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de temyize tabi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.24.10.2016 tarihinde verilen işbu karar 02.11.2016 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2011/11813, Karar No: 2011/16612, Tarih: 28.09.2011

**4. Ceza Dairesi         2011/11813 E.  ,  2011/16612 K.**

**"İçtihat Metni"**

Görevi kötüye kullanma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonucunda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16/06/2009 tarihli ve 2009/280 soruşturma, 2009/149 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Ağır Ceza Mahkemesi başkanınca verilen 28/07/2009 tarihli ve 2009/1280 değişik ... sayılı kararının Adalet Bakanlığınca 17.04.2011 gün ve 19899 sayılı yazı ile yasa yararına bozulmasının istenmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24.05.2010 gün ve 175513 sayılı tebliğnamesiyle dava dosyası Daireye gönderilmekle incelendi:

Tebliğnamede “Dosya kapsamına göre, 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 58. maddesinin 1. fıkrasında yer alan; "Avukatların avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği yada baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlarından dolayı haklarında soruşturma, Adalet Bakanlığının vereceği izin üzerine, suçun işlendiği yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılır." şeklindeki düzenlemeye rağmen, suçun işlendiği yer Cumhuriyet başsavcılığınca Adalet Bakanlığından izin almadan şüpheli ... hakkında doğrudan soruşturma yapmak suretiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmesi karşısında, itirazın kabulü yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.

Gereği görüşüldü;

1136 sayılı Avukatlık Yasasının 58. maddesinin 1. fıkrasında, "Avukatların avukatlık veya Türkiye Barolar Birliği ya da baroların organlarındaki görevlerinden doğan veya görev sırasında işledikleri suçlardan dolayı haklarında soruşturma, Adalet Bakanlığının vereceği izin üzerine, suçun işlendiği yer Cumhuriyet savcısı tarafından yapılır" anılan Yasanın 59. Maddesinde ise "58 inci maddeye göre yapılan soruşturmaya ait dosya Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğüne tevdi olunur. İnceleme sonunda kovuşturma yapılması gerekli görüldüğü takdirde dosya, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesine en yakın bulunan ağır ceza mahkemesi Cumhuriyet Savcılığına gönderilir. Cumhuriyet Savcısı beş gün içinde, iddianamesini düzenleyerek dosyayı son soruşturmanın açılmasına veya açılmasına yer olmadığına karar verilmek üzere ağır ceza mahkemesine verir. İddianamenin bir örneği, Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun hükümleri uyarınca, hakkında kovuşturma yapılan avukata tebliğ olunur. Bu tebliğ üzerine avukat, kanunda yazılı süre içinde bazı delillerin toplanmasını ister veya kabule değer bir istemde bulunursa nazara alınır, gerekirse soruşturma başkan tarafından derinleştirilir. Haklarında son soruşturmanın açılmasına karar verilen avukatların duruşmaları, suçun işlendiği yer ağır ceza mahkemesinde yapılır. ... avukatın kayıtlı olduğu baroya bildirilir." hükümleri yer almaktadır.

İncelenen dosyada, yakınan ...'in şüpheli ...'i aleyhine açılan tazminat davasında vekil sıfatıyla görevlendirdiği, şüpheli avukatın, mahkemece davacıdan alınarak davalıya verilmesine hükmedilen 2.352 TL avukatlık ücretini tahsil etmesine karşın kendisine vermediğini bildirerek şikayetçi olduğu, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca, şüpheli avukatın eyleminin, görevi kötüye kullanma suçunun unsurlarını oluşturmadığı ve hukuki anlaşmazlık kapsamında değerlendirilmesi gerektiği belirtilerek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği görülmektedir. Şüpheli avukat hakkında görevinden dolayı işlediği suç nedeniyle 1136 sayılı Avukatlık Yasasında belirtilen yasal yöntem dikkate alınmadan verilen 16.6.2009 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karar ile bu karara yönelik itirazın kabulü yerine reddine ilişkin merci kararının hukuka aykırı olduğu açıktır.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının düzenlediği tebliğnamedeki düşünce yapılan açıklamalar ışığında yerinde görüldüğünden, görevi kötüye kullanma suçundan şüpheli ... hakkında ... Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığınca verilen 28.7.2009 gün ve 2009/1280 D.... sayılı kararın C.Y.Y.nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, sonraki işlemlerin aynı yasa maddesininr 4-a fıkrası gereğince itiraz merciince yerinde tamamlanmasına, 28.9.2011 tarihinde/oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3008, Karar No: 2021/5744, Tarih: 15.04.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/3008 E.  ,  2021/5744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada Merzifon Sulh Hukuk ve Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kısıtlı ..., Merzifon Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.10.2014 tarih ve 2014/482 esas, 2014/683 karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 20.08.2019 tarihli ek kararı ile kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 03.02.2020 tarihli dilekçesi ile kısıtlının Ankara’ya taşınacağını belirterek kısıtlının yerleşim yerini değiştirmek için izin verilmesini talep etmiş, mahkemenin 17.02.2020 tarihli ek kararı ile kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Ankara 4. Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının yerleşim yeri adresinin “...” olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m.412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Kısıtlı, Merzifon Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.10.2014 tarih ve 2014/482 esas, 2014/683 karar sayılı ilâmı ile vesayet altına alınmış ve vasinin talebi üzerine kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine izin verilmişse de dosya kapsamından, kısıtlının halen “...” adresinde ikamet ettiğinin anlaşılması nedeniyle vesayet dosyasının takibinde Merzifon Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Merzifon Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7769, Karar No: 2014/7197, Tarih: 07.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/7769 E.  ,  2014/7197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan, davalı işverenin işyerinde fesih tarihinde ve sonrasında sendikaya üye olan, üyelikten çekilen, üyelikten çekilenlerden çalıştırılan, iş sözleşmesi feshedilen, işten çıkarılanlardan sendikalı olan ve sendikalı olup da işyerinde çalışması devam eden işçiler bulunup bulunmadığının ilgili sendikadan sorulup tespit edildikten sonra dosyaya eklenmesinden sonra dosyanın gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.