muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/6817, Karar No: 2015/17956, Tarih: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6817 E.  ,  2015/17956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2014

NUMARASI : 2014/488-2014/777

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1)Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden sorulduktan,

2)Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere, dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı, aynı il müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan araştırıldıktan,

3)40 yaşındaki dut ve 25 yaşındaki incir ağacının maktu bedellerinin, İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü'nden sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8351, Karar No: 2014/5198, Tarih: 25.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/8351 E.  ,  2014/5198 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/261799

MAHKEMESİ : Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2011

NUMARASI : 2011/9 (E) ve 2011/499 (K)

SUÇ : Kaçakçılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi gereğince, suçtan doğrudan zarar gören kurum olan ancak davaya katılma talebi reddedilen T.. K..nun katılma talebinin reddi kararı kaldırılmak suretiyle hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-Açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyize hakkı bulunan T.. K..'nun katılma talebinin kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi,

2- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katıan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı olup, katılma istemi reddedilen T.. K.. vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 25.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/15160, Karar No: 2017/13703, Tarih: 04.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/15160 E.  ,  2017/13703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Denetim süresi içinde yeniden suç işlenmesi halinde hükmün aynen açıklanması gerektiği cihetle; mahkemece açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanması gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle CMK.nun 231/11. madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

Kabul ve uygulamaya göre ise;

2- Oluşa ve dosya kapsamına göre, tutuklu kardeşini ziyarete gelen sanığın kurumuna girmek üzere aramadan geçtiği esnada üzerinde sim kart çıkması şeklinde gelişen olayda, eylemine uyan TCK.nun 297/1. maddesi uyarınca mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 04.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7724, Karar No: 2010/7956, Tarih: 05.07.2010

10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... Kooperatifleri ile Birliği , ... Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının sattığı tarım ürününden tarım Bağ Kur'a ilk tevkifatın 15.9.1994 tarihinde kesildiği ve 1996 yılında kesintisinin bulunduğu, 9.12.2003 tarihinden itibaren ziraat odasına kayıtlı olduğu, kooperatif kaydının bulunmadığı, tarım arazisinde sahip olduğu, 1.10.2004 tarihinden devam eden tarım Bağ kur sigortalılığı bulunmakta iken davacının kuruma tevkifatları nedeniyle yaptığı 26.5.2009 tarihli başvuru üzerine Kurumca davacının 1.11.1994-31.12.1994 ve 1.11.1996-31.12.1996 tarihleri arasında ve 1.1.2004 tarihinden beri devam eder şekilde tarım Bağ Kur sigortalısı olarak kabul edildiği anlaşılmaktadır

Mahkemece dava devam ederken Kurumca kabul edilen1.11.1994-31.12.1994 ve 1.11.1996-31.12.1996 tarihleri arasındaki dönemler yönünden dava konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerekirken yeniden hüküm kurulması isabetsiz olmuştur. Öte yandan davacının Kurumca kabul edilen süreler dışında kalan dönemlerde tevkifatları bulunmadığından mevcut belgelere göre bu dönemlerin kabulü de yerinde değildir.

Yapılacak iş; 1.1.1995-.31.10.1996 ve 1.1.1997-31.12.2003 tarihleri arasındaki uyuşmazlık döneminde davacıya varsa ürün sattığı kişi, kurum ve kuruluşları açıklattırmak, buralardan ürün bedellerinden prim kesintisi yapılıp yapılmadığını sormak, yapılmış ise belgelerini getirtmek, 2926 sayılı kanunun 10.maddesinde belirtildiği üzere tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle sonuca gitmek gerekir.

Yukarıda belirtilen maddi ve hukuki olgular dikkate alınmaksızın mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 5.7..2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2006/10790, Karar No: 2007/180, Tarih: 22.01.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2006/10790 E.  ,  2007/180 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve irtifak hakkının idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme kararı üzerine getirtilen belediye yazısında dava konusu taşınmaza ait vergi bilgisine rastlanılmamıştır.

Mahkemece ilgili Belediye Başkanlığına aynı dava konusu taşınmazın 2004 yılına ait ... vergisine esas m2 değerinin (cadde, sokak bazında) gösteren yazı cevabı alınıp dosya içerisine konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın tekrar mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.1.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5515, Karar No: 2013/20358, Tarih: 26.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/5515 E.  ,  2013/20358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalıların tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı tır şoförü olarak çalıştığı işyerinde, Bursa 1. iş Mahkemesinin 2009/810-811-809 Esas sayılı dosyalarında arkadaşları lehine tanıklık yapması sonrası işverenin baskılarının başladığını, nihayet 2 adet pimin eğrilmesi bahane edilerek işine son verildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı, davacının 03.04.2010 tarihinde ... plakalı tır ile ... ’dan araç yüklemesi yaparken, aracın çekici ile dorse direklerinin eğilmesine ve pimlerin hasara uğramasına neden olduğunu, şirkete kusuru ile verdiği zararın otuz günlük ücreti tutarı ile ödeyemeyecek boyutta olduğunu, 4857 İş Kanununun madde 25/II-1 bendi gereğince 10.04.2010 günlü ihtarname ile iş akdine haklı nedenle son verildiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davacının 30 günlük brüt ücreti üzerinde işvereni zarara uğrattığı feshin 4857 sayılı Yasanın 25/II-ı maddesi hükümlerine uygun olduğu gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin reddine bazı işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmiştir.

Taraflar arasında davacının kıdem ihbar tazminatına hak kazanıp kazanmadığı noktasında uyuşmazlık vardır.

Somut olayda davacıya 3.4.2010 tarihinde yapmış olduğu kaza sebebi ile bir kereye özgü olmak üzere uyarı verildiğinin 7.4.2010 tarihli ihtarname ile işveren tarafından bildirilmesine karşın, bu kez aynı olay sebebi ile 10.4. 2010 tarihli ihtarname ile zarar nedeni ile İş Kanununun 25/II-ı maddesi uyarınca iş sözleşmesinin feshedildiği bildirilmiştir. Aynı eylem nedeniyle iki ayrı ceza verilmesi mümkün olmadığından davacının eylemi sebebi ile önce uyarı verilmesi ardından iş sözleşmesinin feshedilmesi tek eylem için ancak bir yaptırım uygulanabilecek olması nedeni ile davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davacıya iadesine, fazla alınan harcın istek halinde davalılara iadesine, 26/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13652, Karar No: 2011/12764, Tarih: 30.11.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/13652 E.  ,  2011/12764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... tarafından, davalı ... ve diğerleri aleyhine 30/03/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; zamanaşımı yönünden davanın reddine dair verilen 16/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere göre davacının davalı DTV Haber ve Görsel Yayıncılık Anonim Şirketine yönelik temyiz itirazı reddedilmelidir.

2-Davacının diğer davalılara yönelik temyiz itirazına gelince; dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece; davanın zamanaşımına uğradığı gerekçesi ile reddine karar verilmiş, karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Borçlar Kanunu’nun 60/2 maddesinde; “zarar ve ziyan davası ceza kanunları mucibince daha uzun zamanaşımına tabi olan eylemden kaynaklanmış ise ceza zamanaşımının uygulanacağı” kuralı vardır.

Davacı, 25/1/2009 tarihinde “Kanal D” logosu ile yayın yapan televizyon kanalında “Ergenekon definecileri” başlığı ile yapılan yayının hakaret içerikli olduğunu belirterek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davaya konu edilen yayının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 125. maddesinde düzenlenen “basın yoluyla hakaret” suçu bağlamında değerlendirilmesi gerektiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle somut olaya uygulanacak ceza zamanaşımı süresi 8 yıldır. Yayın, 25/1/2009 tarihinde gerçekleşmiş, eldeki dava 30/3/2011 tarihinde açılmıştır. Şu halde davanın açıldığı tarihte 8 yıllık ceza zamanaşımı süresi dolmamıştır. Yerel mahkemece anılan davalılar yönünden işin esasına girilerek ve tazminat koşullarının oluşup oluşmadığı tartışılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, zamanaşımının dolduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, davacının davalı DTV Haber ve Görsel Yayıncılık Anonim Şirketine yönelik temyiz itirazının (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle reddine ve temyiz eden davacıdan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 30/11/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1058, Karar No: 2020/1825, Tarih: 01.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2019/1058 E.  ,  2020/1825 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki rücuen alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın usulden reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında hizmet alım sözleşmesi bulunduğunu, sözleşme kapsamında davalı tarafından çalıştırılan dava dışı işçinin müvekkili aleyhine açtığı işçilik alacakları ile ilgili davanın işçi lehine sonuçlandığını ve bu kapsamda müvekkili tarafından dava dışı işçiye icra takibi sonucunda ödeme yapıldığını, sözleşme hükümlerine göre işçilik alacaklarından davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek müvekkili tarafından ödenen 9.474,71 TL bedelin 05.11.2015 ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari avans faizi ile birlikte davalıdan rücuen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin adresi İstanbul olduğundan yetkili mahkemenin de İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesi olduğunu savunarak görev ve yetki itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, HMK'nın 6. maddesine göre genel yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu, davalının ikamet adresinin de İstanbul olması sebebiyle yetkili yerin İstanbul Mahkemeleri olduğu tespit edildiği gerekçesiyle davalının yetki itirazının kabulüne dava dilekçesinin yetkisizlik nedeni ile usulden reddine, talep halinde ve karar kesinleştiğinde dosyanın yetkili İstanbul Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hizmet sözleşmesinden kaynaklanan rücuen tazminat istemine ilişkindir. Taraflar arasındaki sözleşmenin 38. maddesi ile uyuşmazlıklarda Ankara mahkemeleri yetkili kılınmıştır. Kaldı ki para alacağı söz konusu olduğundan HMK 10. madde yollamasıyla TBK 89/1. maddesine göre para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilir. Bu durumda, mahkemece, uyuşmazlığın esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 01.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11113, Karar No: 2018/885, Tarih: 17.01.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/11113 E.  ,  2018/885 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın işyeri içerisinden suça konu cep telefonunu aldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Katılanın müraacatı sonrasında sanığın 12.12.2009 tarihinde jandarma karakoluna kendiliğinden gelerek, suça konu cep telefonu içinden çıkan 3 telefon hattını katılana iadesi için getirip teslim ettiği gözetilerek; katılana kısmi iadeye rıza gösterip göstermediği sorulmak suretiyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 17.01.2018 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 30.04.2013 tarih 2012/6-1437 E. 2013/153 K. sayılı ilamında "Kısmi iadenin kabul edilebilmesi için, iadenin mağduru tatmin edecek miktarda ve mağdur açısından doğrudan sonuç doğurucu nitelikte olması, ayrıca bunun sonucu olarak da mağdura ilave külfet yüklememesi gerekmektedir. Bu bağlamda sanık tarafından çalınan malın

kullanılamayacak bir durumda mağdura iade edilmesi veya malın kullanılabilmesi için mağdurun ayrıca bir işlem ve masraf yapması gereken durumlarda kısmi iadeden bahsedilemeyeceği gibi, bütünlüğü bozulan malların parça parça olarak iade edilmesi durumunda da kısmi iadeden bahsedilemeyecektir. ..." şeklindeki kısmi iadenin çerçevesini çizmiştir. Buna göre iadenin " ... mağduru tatmin edecek miktarda..." olması gerektiği bildirilmiştir.

Yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 28.04.2015 tarih 2015/13-53 E. 2015/129 K. sayılı ilamında "...ekonomik değeri 350 TL olup cep telefonunun yanında sadece hafıza kartının iadesinin mağdurun zararını tatmin edecek boyutta olmadığı ve kısmi iade sayılamayacağı ..." yönünde içtihat bulunmuştur.

Söz konusu kararda sim kartı ve hafıza kartının sanık açısından ekonomik değer içermediği, kastettiği faydayı cep telefonunu satarak sağladığı hususları itiraz konusu olarak sunulmuş ve bu itiraz kabul edilmiştir.

Kısaca kısmi iade olabilmesi için çalınan eşyanın esaslı bir kısmının yani mağduru tatmin edecek bir bedelin ödenmesi gerekir.

Söz konusu kararda sim kartı ve hafıza kartının sanık açısından ekonomik değer içermediği, kastettiği faydayı cep telefonunu satarak sağladığı hususları itiraz konusu olarak sunulmuş ve bu itiraz kabul edilmiştir.

Kısaca kısmi iade olabilmesi için çalınan eşyanın esaslı bir kısmının yani mağduru tatmin edecek bir bedelin ödenmesi gerekir.

Kaldı ki etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için sanığın pişman olması ve bu pişmanlığın etkisi ile ödeme gerçekleştirmesi gerekir. Sanık soruşturma aşamasında pişmanlık göstermemekte suçlamayı da reddetmektedir. Mağdurun da alınan ifadelerinde zararının giderilmediğini belirtip davaya katılmak istediğini belirtmiş daha sonra yani 2 yıl sonra alınan ifadesinde de yine zararının giderilmediğini belirtmiş, davaya katılma talebinde bulunmuş ve son celse bile sanığın cezalandırılmasını vekili aracılığıyla talepte bulunmuştur. Dolayısıyla mağdurun tatmin edilmediği de açıktır.

Açıklanan nedenlerle 2. nolu bozma yönündeki çoğunluk görüşüne katılmıyoruz. Lehe bozma nedeni olmadığı için aleyhe temyiz olmaması nedeniyle 1 nolu bozma nedenininde eleştiri konusu yapılarak dosyanın onanması görüşündeyiz.
Yargıtay — Esas No: 2020/16067, Karar No: 2021/18281, Tarih: 02.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/16067 E.  ,  2021/18281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Soruşturma ve ihbar bildiriminden önce yapılan kovuşturma evraklarının eksik ve bir kısım evrakın onaysız fotokopi niteliğinde olduğu ve soruşturma evraklarının hiçbirinin bulunmadığı anlaşılmakla; tüm soruşturma ile kovuşturma evraklarını da içerir şekilde aynı olaya ait olan ...78. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/924 Esas 2015/603 Karar sayılı dava dosyasının veya okunaklı onaylı suretinin denetime olanak verecek şekilde dosya içerisine konulduktan sonra incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 02.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9151, Karar No: 2012/12248, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9151 E.  ,  2012/12248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ile davacı ... Yönetimi ve davalılardan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine ile davacı ... Yönetimi ve davalılardan ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, 3402 sayılı Yasanın 4. maddesini değiştiren 5304 sayılı Yasanın 3. maddesinde düzenlenen “Çalışma alanındaki ormanların 5304 sayılı Yasanın 3. maddesinin 1 ve 2. fıkralarında açıklanan şekilde oluşturulan orman kadastro ekibince sınırlandırma ve tesbitleri yapılarak otuz günlük kısmî ilâna alınır. Bu alanlarda orman kadastrosu yapılmış sayılır.” hükmü gereğince .KÖYÜNDE yapılan ve kısmî olarak askıya çıkartılan orman kadastrosu sırasında dava dilekçesine ekli 1, 2, 3 ve 4 numaralı krokilerde gösterilen taşınmazların orman sınırları dışında bırakıldığı, oysa bu yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla Hazine ve köy tüzel kişiliğini hasım göstererek tesbitin iptali ve çekişmeli yerin orman niteliği ile Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece, dava konusu taşınmazın 108 ada 23 parsel altında, 16416.27 m2 yüzölçümü ile tarla niteliğinde, belgesizden, temyize konu dava nedeniyle malik hanesi boş bırakılmak suretiyle tesbit tutanağının düzenlendiği belirlenmiş, tutanağın edinme sebebi sütununda zilyet olarak gösterilen kişinin mirasçıları davaya dahil edilmiştir. Yapılan yargılama sonucunda Orman Yönetiminin davasının kısmen kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tesbit tutanağının iptaline ve bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen 8517.53 m2 bölümünün orman niteliğinde Hazine, (B) harfi ile gösterilen 7898.74 m2 bölümünün payları oranında davalı mirasçıları adına tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine ile Orman Yönetimi ve davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir. Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre orman kadastrosu yapılmıştır. Mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hükme yeterli değildir. Şöyle ki, Orman Yönetimi Hazineyi hasım göstererek dava açmıştır. Mahkemece Hazineye davetiye tebliğ edilmiş, daha sonra dava edilen taşınmazların her biri belirlenip tefrik kararı verilmiş ve tesbit malikleri davaya dahil edilmiştir. Ancak, tefrik kararı verildikten sonra Hazine bu durumdan haberdar edilmemiş, karar başlığında yer verilmemiş, karar tebliğ edilmemiştir. Dairenin iade kararı üzerine Hazine kararı süresinde temyiz etmektedir. Taraf teşkili sağlanmadan ve Hazinenin iddia ve delilleri sorulmadan kurulan hüküm yerinde değildir.Hükme dayanak alınan orman bilirkişi raporunda 1953 çekim tarihli hava fotoğrafında ve 1957 tarihli memleket haritasında çekişmeli parselin kısmen orman alanında, kısmen açık alanda göründüğü belirtilmiştir. Uygulamanın yetersiz görülmesi üzerine Dairenin iade kararı gereğince yeniden aplikasyon yapılmış olup, bu uygulama hükme esas alınan kroki ile farklıdır.