muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5039, Karar No: 2011/7617, Tarih: 15.07.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/5039 E.  ,  2011/7617 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

Y A R G I T A Y

17.HUKUK DAİRESİ

ESAS KARAR

2011/5039 2011/7617

-Y A R G I T A Y İ L A M I –

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat hukukuna ilişkin davada Kadıköy 3. Asliye Hukuk ve İstanbul 3. Tüketici Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacının dava dışı arsa malikinden satın almış bulunduğu dairenin arsa maliki ile davalı yüklenici arasında yapılan düzenleme şeklinde arsa payı karşılığı inşaat yapımı ve satış vaadi sözleşmesinde belirtilen şartlara uygun olarak belirlenen sürede tam ve eksiksiz teslim edilmemesi nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemine ilişkindir

Kadıköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesince, dava konusu uyuşmazlıkta davalının, davacıya arsa payı karşılığı inşaat yapım ve satışı ile ilgili konut amaçlı daire sattığı ve taraflar arasındaki ilişkilerin 4077 sayılı Kanun kapsamında kaldığı bildirilerek görevsizlik kararı verilmiştir.

İstanbul 3. Tüketici Mahkemesi ise, davacının dava konusu taşınmazı tapuda satış suretiyle dava dışı arsa maliki Kanber Ataş'tan satın aldığı, taşınmazın yüklenicisinin ... olduğu, davalının satıcı tanımına uymadığı, dava dışı arsa malikinin profesyonel satıcı olmadığı ve bu nedenlerle görevsizlik yönünde karar verilmiştir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Yasada değişiklik yapan 4822 Sayılı Yasanın 3/f maddesine göre satıcı; “kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişiler” olarak, aynı Yasa’nın 3/e maddesinde de tüketici: “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan

2011/5039

2011/7617

amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmış, 3/c maddesinde ise, “konut ve tatil amaçlı taşınmaz mal satımları da” Tüketici Yasası kapsamına alınmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir.

4077 sayılı yasanın 23. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Somut olayda, davacı dava konusu taşınmazı .dava dışı arsa sahibinden satın almış olup, davalı yüklenici satıcı konumunda olmadığından 4077 sayılı Kanun kapsamında bulunmayan uyuşmazlığın Kadıköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Kadıköy 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/32798, Karar No: 2014/22297, Tarih: 29.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/32798 E.  ,  2014/22297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

17/03/2012 tarihli yakalama ve üst arama tutanağına göre devriye görevini ifa eden kolluk ekibinin, sanıkları sokak içerisinde saklanır vaziyette ellerinde büyük bir malzeme ile yürüyerek gittiklerini tesadüfen görüp yakalamak istemesi üzerine sanıkların ellerindeki malzemeyi atıp kaçmaya çalışması şeklinde gerçekleşen olayda eylemin tamamlandığı gözetilmeyerek yazılı şekilde hırsızlık suçuna teşebbüsten hüküm kurulmak suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 29/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/705, Karar No: 2020/1627, Tarih: 03.06.2020

**6. Ceza Dairesi         2018/705 E.  ,  2020/1627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan ilam ile hükmedilen hapis cezasının “5 ay” yerine “1 yıl 3 ay” olarak yazılması; mahallinde düzeltilmesi olanaklı maddi hata olarak kabul edilmiş, sanık ...'un gönderdiği mesajların saatlerine göre yağmaya teşebbüs eylemini gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 149/1-h maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeyerek, yazılı biçimde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/695, Karar No: 2014/7528, Tarih: 24.12.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/695 E.  ,  2014/7528 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İstanbul 23. Asliye Ticaret Mahkemesi

Tarihi :04.07.2013

Numarası :2011/77-2013/181

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün davacı ve davalı M.. T.. vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş ise de davetiye masrafı bulunmadığından duruşma isteğinin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, bu ilişki sebebiyle verilen ve yetkili hamil tarafından icra takibine konulan teminat bonolarından dolayı borçlu bulunulmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece davanın lehtar M.. T.. hakkında kısmen kabulüne, yetkili hamil ... Dekorasyon San.Tic.Ltd.Şti. yönünden reddine dair verilen karar davacı ve davalı M.. T.. tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı M.. T..'un tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-İstanbul 2. İcra Müdürlüğü'nün 2008/12801 sayılı doyasında takibe konu edilen 31.05.2005 vade tarihli 50.000,00'er USD meblağlı üç adet bononun keşidecisi davacı, lehdarı davalı iş sahibi M.. T..'dur. Bonoların arkasındaki meşruhatlardan davalı iş sahibi M.. T..'un cirosu ile bonoların tamamının davalı yetkili hamil .... Dekorasyon Ltd.Şti.'ne devredildiği ve yetkili hamil olan bu şirket tarafından davacı yüklenici ile davalı M.. T.. aleyhine ilâmsız icra takibi yapıldığı anlaşılmaktadır. Her üç bono metninin bedel bölümünde teminat olduğu yazılıdır.

Dosya kapsamındaki mevcut deliller ve alınan bilirkişi raporu ile davacı yüklenicinin, davalı iş sahibi M.. T..'a karşı edimini, iskân masraflarını karşılamak dışında yerine getirip teminat olarak verilen bonoların 139.932,78 USD'lik kısmının bedelsiz kaldığı saptanmıştır. Bu husus mahkemenin de kabulündedir.

Davacı tarafça cironun vadeden sonra yapılması sebebiyle senetlerin devrinin alacağın temliki hükümlerine tâbi olduğu ileri sürülmesine rağmen bu husus kanıtlanamamıştır. Dava, takip ve bonoların düzenlendiği tarihte yürürlükte bulunan ve somut olayda bonolarda da uygulanması gereken 6762 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun 599. maddesinin 1. fıkrasında kendisine müracaat olunan kimse keşideci veya önceki hamillerden biriyle kendi arasında doğrudan doğruya mevcut olan münasebetlere dayanan def'ileri kendisine başvuran yetkili hamile karşı ileri süremez ise de; yetkili hamilin bonoyu ciro yoluyla iktisap ederken bile bile borçlunun zararına hareket etmesi halinde bu def'ilerin yetkili hamile karşı da ileri sürülebileceği kabul edilmiştir.

Az yukarıda da açıklandığı gibi takip dayanağı her üç bononun bedel kısmında “teminat” kaydı bulunduğundan, yetkili hamil bonoların teminat olarak verildiğini bildiği ya da bilmesi gerektiği ve bu halde iyiniyetli meşru hamil sayılamayacağıdan TTK'nın 599. maddesinin 1. fıkrası son cümlesindeki istisna kuralı gereğince davalı ... Dekorasyon Ltd.Şti. hakkındaki davanın da kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken mahkemece bu husus gözden kaçırılarak yanlış değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı M.. T..'un tüm, davacının diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8.830,20 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı M.. T..'dan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 24.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14392, Karar No: 2013/17967, Tarih: 01.10.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/14392 E.  ,  2013/17967 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı Kurum, iş bu davada, iş kazası sonucu sürekli iş görmezlik durumuna düşen sigortalıya bağlanan gelir ve yapılan masraflar ile aynı kazada ölen başka bir sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tahsil istemiş, birleşen esasta ise hak sahiplerine bağlanan gelirlerde meydana gelen artışların tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın yazılı biçimde kısmen kabulüne, birleşen esasta ise artışlara yönelik davanın reddine hükmedilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ile davalı işveren İl Özel İdare Müdürlüğü avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olayda, davalı işverene ait ve sigortalısı........ idaresindeki tır, arıza nedeniyle taşıt yolunun sağ şeridi üzerine ve yola taşmış durumda park edilmiş, arkadan gelen ve aynı işverene ait olup sürücüsü malul sigortalı ... olan ve ...’ın da refakatçi personel olarak içinde bulunduğu tır, yardım etmek üzere park halindeki tırın önüne geçip durmuş, ... arızalı araca gaz vererek, .. ve arızalı aracın sürücüsü .... ise taşıt yolunda motorun havasını almaya çalışırken, davalı üçüncü kişi Hacı idaresindeki tır, önce park halindeki arızalı tıra yandan çarpmış, sonra .... ve ...’ye daha sonrada yardım için duran bir öndeki tıra çarpmış, 16.01.2000 tarihinde meydana gelen anılan trafik iş kazası sonucu, sigortalı sürücü ... ile sigortalı personel .... vefat etmiş, diğer sigortalı sürücü .... de sürekli iş göremezlik durumuna girmiştir. Ceza davası, davalı sürücü .... ile dava dışı malul sürücü .... aleyhine açılmış, birbirini teyit eden .....raporlarında, davalı sürücü ....’ya 2/8, ölü sürücü .....’e 5/8, ölü personel ....’a 1/8 oranında kusur izafe edilmiş, ...’in kusurunun bulunmadığı belirtilmiş, ...’nın mahkûmiyetine, ...’in beraatine dair karar Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. Mahkemece alınan 19.02.2010 tarihli heyet raporunda ise; davalı işverene %20, davalı sürücüye %25, ölü sürücü ...’ye %40, malul sürücü ....’e %15 oranında kusur verilmiştir.

506 sayılı yasanın 26/1. maddesine göre işverenin rücu alacağından sorumluluğu ancak maddede öngörülen koşulların gerçekleşmesine bağlıdır. Anılan maddede işverenin sorumluluğunu gerektiren eylem ve davranışlar ise “İşverenin kastı”, “İşverenin işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliğiyle ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi” ve “İşverenin suç sayılır eylemi” olarak belirtilmiştir. Anılan maddenin ikinci fıkrası ise; iş kazasının üçüncü bir kişinin kasıt veya kusurundan kaynaklanması halinde kurumca yapılan sigorta yardımlarının zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edileceğini düzenlemiştir. Borçlar Kanunu’nun 53. maddesi hükmüne göre de; hukuk hâkimi kusur olup olmadığına karar vermek için ceza hukukunun mesuliyete dair hükümleri ile bağlı olmadığı gibi kusurun takdiri ve zararının miktarını tayin hususunda da ceza mahkemesi kararı ile bağlı değildir. Kuşkusuz, ceza ilamının maddi olguların tespitine ilişkin kısmı hukuk hâkimini bağlar. Temyize konu davaya dayanak teşkil eden kusur raporu, 506 sayılı Yasanın 26. maddesine uygun olarak düzenlenmiş bir rapor niteliğini taşımamaktadır.

Mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve esaslara göre gerek davalı işverenin gerekse diğer davalının, ölümle ve maluliyetle sonuçlanan kazalar yönünden 506 sayılı Yasanın 26. maddesi kapsamında kusur durumlarının irdelenip oran ve aidiyetinin belirlenmesi yönünde uzman bilirkişi kurulundan kusur raporu alınması, bu belirleme yapılırken iş kazasının meydana gelmesinde kastı veya kusuru bulunup da aynı iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine kurumca rücu edilemeyeceğine ilişkin 506 sayılı Yasanın 26. maddesinin son bendi hükmünün de gözden uzak tutulmaması gerekir. Diğer yandan, ilk peşin değerli gelirlerin miktar ve onay tarihleri gereği gibi araştırılıp açıklığa kavuşturulmaksızın hükmü temyiz eden taraflar aleyhine olacak şekilde miktar ve onay tarihleri esas alınarak yazılı biçimde karar tesis edilmesi yerinde görülmemiştir. Kuşkusuz hükmü temyiz etmeyen davalı sürücü yönünden davacı kurum lehine oluşan usulü kazanılmış hak durumu göz önünde bulundurulmalıdır.

O hâlde, davacı Kurum avukatı ile davalı işveren İl Özel İdare Müdürlüğü avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalı işveren ... iadesine, 01.10.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2519, Karar No: 2012/22732, Tarih: 10.09.2012

**7. Ceza Dairesi         2012/2519 E.  ,  2012/22732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kaçakçılık

HÜKÜM : Beraat ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I- Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle beraat ve nakil vasıtasının iadesine ilişkin hükmün istem gibi ONANMASINA,

II- Sanık ... müdafiinin eşya müsaderesine, katılan vekilinin ise sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Üye ...'in eksik soruşturma bulunduğuna yönelik düşüncesine karşın soruşturmanın yeterli olduğuna oyçokluğuyla karar verilerek yapılan incelemede;

Sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görmediğinden reddine,

Ancak,

T.C Şeker Kurumu'nun 19/03/2008 tarih ve 1711 sayılı yazısında, TÜBİTAK tarafından yapılan incelemede şekerlerin şeker kamışından yapıldığının ve yurt dışından temin edilmiş olduğunun tespit edildiğinin ve sanık ...'e ait ... Küp Şeker isimli firmanın kristal toz şeker için paketleme izni bulunmadığının, ayrıca Türk Gıda Kodeksi Şeker Tebliği'nin 10.maddesinin (ğ) bendi hükmüne aykırı olarak üretici firma adının, numune çuvalda bulunmadığının bildirilmesi; ibraz edilen faturalardaki birim satış değerinin birim alış değerine eşit olması gibi nedenlerle sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10/09/2012 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Şeker piyasasını düzenleme görevi olan Şeker Kurumu'nun fiilin durumuna göre bu olayın tarafı da olabileceği gözetildiğinde, TÜBİTAK ile Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğü'ne yaptırılan analizlerin anılan kurum tarafından yorumlanarak mütaala şeklinde rapora göre suçun sabit olduğunun kabulü doğru değildir. Mahkemece TÜBİTAK ve Tarım ve Köy İşleri Bakanlığı Koruma ve Kontrol Genel Müdürlüğü'nden dava konusu şekerle ilgili doğrudan rapor istenmesi, ayrıca ... Ticaret isimli firma yetkilisinin tanık sıfatı ile beyanına başvurulması ile tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, soruşturmanın eksik bırakılması ve mevcut delillerin mahkumiyete yeterli bulunmaması nedeniyle sonucu itibariyle doğru olan beraat kararının onanması gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2011/15923, Karar No: 2012/1359, Tarih: 03.02.2012

**14. Hukuk Dairesi         2011/15923 E.  ,  2012/1359 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.12.2008 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 15.10.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, işletme hakkı devri sözleşmesi hükümlerine göre eksik hesaplanan alacağın tahsiline ilişkindir.

Davalı şirket vekili, zamanaşımı def'inde bulunarak davanın reddine savunmuştur.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davacı şirket vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece davacı şirket vekili tarafından davalı şirket aleyhine açılan alacak davasının beş yıllık zamanaşımı süresine tabi olup, 1999, 2000 ve 2001 yıllarına ait işletme hakkı payı yönünden zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olması ve 2004 yılına ait payında ödenmesine rağmen, bu kısma ilişkin temerrüt faizinin ödenmemiş olması nedeniyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ve hükmün davacı vekili tüm alacağın hüküm altına alınması gerekirken kısmen kabulünün doğru olmadığı gerekçesi ile hükmü temyiz etmiştir.

Ancak, davacı vekili hükmü temyiz etmesinden sonra dosyaya sunmuş olduğu 22.09.2010 tarihli temyize ek beyan dilekçesinde, davalıya şirket ile mahkeme kararından sonra 05.08.2010 tarihinde ek protokol imzaladıklarını ve anlaşmazlığın sulhen çözüldüğünü bildirmiştir.

Sulh görülmekte olan bir davanın taraflarının, karşılıklı anlaşma ile yeni bir sözleşme ile dava konusu uyuşmazlığa son vermeleridir. Dava açıldıktan sonra dava hakkında verilen hüküm kesinleşinceye kadar davada sulh olunabilir(6100 sayılı HMK'nun 314.maddesi). Yani, hüküm verilmeden önce, hüküm verildikten sonra ve temyiz ve karar düzeltme aşamalarında davada sulh olunabilir. Eldeki davada; hüküm temyiz edildikten sonra sulh olunduğundan, mahkemece verilen kararın tarafların sulh olması nedeniyle mahkemesince bir karar verilmek üzere bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine 03.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/4834, Karar No: 2013/7965, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/4834 E.  ,  2013/7965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün, 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve uygulama Şekli Hakkındaki Kanununa, 6217 sayılı yargı hizmetlerinin hızlandırılması amacıyla bazı kanunlarda değişiklik yapılmasına dair kanunun 26 maddesiyle eklenen Geçici Madde 2 ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK’ un 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre, temyizi mümkün olmadığından, sanığın bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın silahtan sayılan balta ile katılanı yaralaması nedeniyle TCK'nın 86/3-e maddesi uyarınca cezalandırılması ve buna bağlı olarak da temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 30.04.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8532, Karar No: 2007/14665, Tarih: 21.11.2007

14. Hukuk Dairesi 2007/8532 E., 2007/14665 K.

**14. Hukuk Dairesi 2007/8532 E., 2007/14665 K.**

**- ALACAK

- RÖDOVANS SÖZLEŞMESİ

- SÖZLEŞMENİN FESHİ

- TAZMİNAT**- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 117 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 253 ]

- 3213 S. MADEN KANUNU [ Madde 7 ]

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 08.02.1996 ve birleştirilen dosyalarda verilen dilekçeler ile alacak-tazminat davalı-karşı davacı tarafından dava ve birleştirilen davalarda verilen dilekçeler ile de sözleşmenin feshi istenmesi üzerine bozmaya uyularak yapılan muhakeme sonunda; dava ve birleştirilen davaların kabulüne, karşı dava ve birleştirilen dosyalardaki karşı davaların reddine dair verilen 30.11.2005 günlü hükmün Yargıtay'ca duruşmalı olarak incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

Davacı, L., T... İlçesi İR ... numaralı demir madeni sahasının rödovans karşılığı işletmek üzere davalıya 19.04.1994 tarihli sözleşmeyle devredildiğini, sözleşme süresinin 5 yıl olduğunu, 29.04.1994 tarihinde de yer teslimi yapıldığını, sözleşmeye göre rödovans bedelinin yılın Ocak, Nisan, Temmuz ve Aralık dönemlerinde ödeneceğini, ancak davalının ruhsat kapsamında kalan alanda Özel şahıslardan kaynaklanan mülkiyet iddialarından ötürü işletme imkansızlığını ileri sürerek kararlaştırılan rödovans bedellerini ödemediğini, 1995 yılı 3 ve 4. dilim ödenmeyen rödovans bedeli, gecikme cezası ve KDV alacağı toplamı 3.162.50 YTL'nin 01.01.1996 tarihinden itibaren işleyecek faizi İle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Ankara Altıncı Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 1996/623 Esasında açılan davada;

Davacı aynı nedenlere dayalı olarak 1996 yılı 1, 2 ve 3. dönemlerine ait ödenmeyen rödovans alacağının gecikme cezası ve KDV ile birlikte 11.612.70 YTL olduğunu, bunun 01.11.1996 tarihinden itibaren gecikilen her ay İçin aylık yüzde 10 faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Ankara Üçüncü Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 1997/139 Esasında kayıtlı davada;

Davacı aynı İddialarını tekrar ederek 1996 yılının 4. dönemine ait ödenmeyen rödovans alacağının gecikme cezası ve KDV dahil olmak üzere 2.960,00 YTL olduğunu, alacağının 17.03.1997 olan dava tarihinden itibaren her ay için yüzde 10 gecikme faizi ile birlikte davalıdan tahsili isteminde bulunmuştur.

Ankara Yedinci Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 1997/241 Esasında kayıtlı davada;

Davacı 1997 yılı 1 ve 2. dönemlerine ait rödovans alacağının gecikme cezası ve KDV dahil 11.100,37 YTL olduğunu, bu alacağın 30.05.1997 olan dava tarihinden geçerli her ay için aylık yüzde 10 faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Ankara Dördüncü Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 1998/17 Esasında kayıtlı davada;