muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/4241, Karar No: 2008/4996, Tarih: 20.10.2008

Davalı köy temsilcisi yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne 7034.67 m2 yerin davacılar ile davaya katılanlar adına miras payları oranında tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastroca tespit dışı bırakılan tapusuz taşınmazın imar-ihya ve zilyetlik nedeniyle tesciline ilişkindir.

Tescil konusu taşınmaz 1973 yılında cebel niteliğiyle tespit dışı bı-rakılmıştır. Davacılar vekili dilekçesinde, bu yerin vekil edenleri tarafından imar-ihya edildiğini ileri sürmüş, 16.12.2003 günlü dilekçesiyle de bu yerin taksimen vekil edenlerine kaldığını ifade etmiştir. Az önce de açıklandığı üzere davaya katılan gerçek kişiler, bu yerin ortak miras bırakan Bedri'den kalan bir yer olduğunu bildirmişlerdir. Yapılan keşiflerde bir kısım yerel bilirkişi ve tanıklar, dava konusu taşınmaz bölümünün davacılar tarafından imar-ihya edilip kültür arazisi haline getirildiğini ve zilyet olduklarını bildirmiş ise de, davaya katılanların davada yer almaları üzerine yapılan keşiflerde dinlenen tanıklar ve yerel bilirkişilerin bir bölümü, miras bırakandan kalan bu yerin taksimen davacılara kaldığını, onlar tarafından ihya edildiğini, diğer kimseler de bu yerin miras bırakana ait olduğunu bildirmişlerdir. Toplanan delillere göre bu yerin miras bırakan Bedri'den kaldığı hususunda uyuşmazlık bulunmadığına göre, taksim olgusunun davacılar tarafından kanıtlanması gerekir. Her ne kadar tanık ve yerel bilirkişi beyanları arasında bu konuda uyumsuzluk var ise de, mahkemece aykırılığın giderilmesine çalışılmış, bu yön giderilmemiştir. Tüm bu açıklamalar ve dosya içerisindeki ağırlıklı bilirkişi ve tanık beyanlarına göre, bu yerin taksim edilmediği belirlenmiştir. Mahkemece de, taksim yönündeki deliller bu yönde değerlendirildiğine göre, taşınmazın miras bırakan Bedri yönündeki kabulünde herhangi bir isabetsizlik görülmemiştir. Davacılar vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde değildir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın mübadil Rumlara ait G... köyü içinde kaldığını ve bu kişilerden kalan yerlerin zilyetlikle kazanılamayacağını savunmuştur. Hemen

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarına gelince; davalı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın mübadil Rumlara ait G... köyü içinde kaldığını ve bu kişilerden kalan yerlerin zilyetlikle kazanılamayacağını savunmuştur. Hemen

açıklamak gerekir ki, bir köyün kaçak ve yitik kişilere ya da mübadil Rumlara ait olması, o köydeki tüm taşınmazların o kişilerden kaldığı anlamına gelmez. Ancak, taşınmaz gerçekten mübadil Rumlardan kalan yerlerden ise, satış, dağıtım ve benzeri işlemlerle niteliği değiştirilmedikçe kazanılması mümkün olmaz. Davacıların dinlettiği yerel bilirkişi ve tanıklar, bu yerlerin Rumlarla ilgisi olmayan cebel niteliğinde bir yer olduğunu bildirmiş iseler de, davacılar ile davaya katılanlar adına tespit ve tescil edilen 1005 parsele uygulanan ve davacıların miras bırakanı Bedri adına yazılı olan 16.10.1956 tarih, 80 nolu tapu kaydı ve 672 tahrir numaralı vergi kaydının güney sınırında dava konusu taşınmaz yönü emvali metruke olarak yazılıdır. Paftaya göre, dava konusu taşınmaz ile 1005 parsel arasında 2455 ve 3336 parseller yer almaktadır. Hükmen Kamil ve arkadaşları adına yazılan 2455 ile aynı nedenle Hazine adına yazılan 3336 parsellere ait hüküm dosyalarında dava konusu taşınmaz yönünün dağıtıma tabi tutulmayan emvali metruke olduğu belirlenmiştir. Davacılar ve davaya katılanlar, miras bırakanları Bedri adına yukarıda tarihi ve sayısı yazılı tapu ve vergi kaydındaki hukuki nitelendirme ve sınırlarla bağlıdırlar. Bundan ayrı, hükmen Hazine ve başka kimseler adına yazılan dava dosyalarının içeriğine göre de, dava konusu taşınmaz bölümünün dağıtılmayan ve kanunlar uyarınca Hazine'ye kalan yerlerden olduğu belirlenmiştir. Tüm bu hukuki olgular karşısında dava konusu yerin imar-ihya, zilyetlik veya benzeri bir yolla gerçek kişiler tarafından kazanılması mümkün olmaz. Mahkemece, bu yönler gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Yukarıdan beri izah edilen sebep ve gerekçelere göre, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddine, davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün HUMK'nın 428. maddesi hükmü uyarınca (BOZULMASINA) ve peşin harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, 20.10.2008 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1316, Karar No: 2012/7917, Tarih: 13.03.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/1316 E.  ,  2012/7917 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Oluş ve dosya kapsamına göre sanığın tüm aşamalarda köyde oturmadığına, tarla veya mera sürmediğine yönelik istikrarlı savunması, müşteki köy muhtarının 1106 parsel nolu tarla sahibi sanık ... ile birlikte şikayetçi olduğu sanık ...’nın meraya tecavüz ettiğine yönelik iddiasının duyuma dayalı olması, keşif esnasında dinlenen mahalli bilirkişinin suça konu yerin ... tarafından kullanıldığını beyan etmesi karşısında, sanık ...’nın üzerine atılı suçu işlediğine dair mahkumiyete yeter delil bulunmadığı gözetilmeden, sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 13.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/23220, Karar No: 2013/8270, Tarih: 16.04.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/23220 E.  ,  2013/8270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 58. maddesinin uygulanmaması ve ayrıca park halindeki tır aracının aküsünü sökmeye çalışırken yakalanan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCY'nın 142/1-e maddesine uyduğunun gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 16/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/592, Karar No: 2017/752, Tarih: 13.03.2017

**1. Ceza Dairesi         2016/592 E.  ,  2017/752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle öldürme

HÜKÜM : Her iki sanık yönünden;

TCK'nun 82/1-b, 62, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar...ve ...'in, maktul ...'e yönelik nitelikli kasten öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, sübuta, sanık ... ve müdafiinin sübuta, katılanlar vekillerinin sanıklar hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama kanuna aykırı ise de, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasının mahsus bölümünde yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3. maddesinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, re'sen de temyize tabi olan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre gözetilerek, sanık ... ile sanık ... müdafiinin tahliye taleplerinin REDDİNE, 13/03/2017 gününde oybirliği ile karar verildi.

13/03/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 16/03/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/14988, Karar No: 2014/27468, Tarih: 19.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/14988 E.  ,  2014/27468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gaziantep 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 17.12.2013

No : 2013/475-2013/483

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/22273, Karar No: 2019/10809, Tarih: 16.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/22273 E.  ,  2019/10809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin davalı bankanın ... şubesinde 2007 yılından bu yana çalışmakta olup çalışma günlerinde hemen her akşam 19.30-20.00 bazı akşamlar daha geç saatlere kadar işyerinde çalıştığını, pek çok hafta sonları da mesai yapmak zorunda bırakıldığını, çalışma şartlarının iyileştirilmesini ve fazla mesai ücretlerini talep eden müvekkilinin taleplerinin görmezden gelindiğini, müvekkilinin hafta sonları tam gün mesai sayılabilecek zaman dilimleri arasında çalıştığını, hafta içi bankadan çıkış saatleri ortalama 20.00-20.30 saatlerine kadar, bazı günlerde gece yarılarına kadar çalıştığını, müvekkilinin bankada yaptığı çalışmaların IP numaralarından ve banka kayıtlarından tespit edilebileceğini, müvekkilin normal bir insandan beklenmeyecek şekilde çalışmaya zorlandığını ve şartların iyileştirilmesini isteyince de önüne tek seçenek olarak işten ayrılması konulduğunu, müvekkilinin işten ayrılmaya zorlandığını öne sürerek kıdem tazminatı, fazla çalışma ve hafta tatili ücreti alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının taleplerinin zamanaşımına uğradığını, davacının 29/08/2014 tarihli istifa dilekçesi ile müvekkili bankadan istifa ettiğini, davacının banka ile arasındaki hizmet sözleşmesinin 2. maddesi gereğince aylık ücreti, fazla mesai ve hafta tatili ücreti de içinde olacak şekilde belirlendiğini, fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları özellikle işyeri iç yazışmalarının delil niteliğinde olduğunu, davacının personel sicil dosyasında yer alan maaş bordrolarından anlaşılacağı üzere kendisine başarı primi olarak yapılan ödemeler olduğunu, prim ödemelerinin fazla mesaiyi karşıladığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri süresinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında giydirilmiş ücretin hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Mahkemece, toplanan delillere göre ve bilirkişi raporu doğrultusunda yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri süresinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan bozma isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Taraflar arasında giydirilmiş ücretin hesabı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davalı tarafından davacıya başarı primi olarak 2009-2014 yılları arasında ödenen toplam miktar 9.037,00 TL’dir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda son bir yıla ait prim toplamının 365 güne bölünmesiyle günlük giydirilmiş ücrete eklenmesi gereken prim miktarının bulunması yerine 2009-2014 yılları arasında ödenen tüm prim miktarının 365 güne bölünerek bulunan miktarın giydirilmiş ücrete eklenmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında davacının fazla çalışma yapıp yapmadığı ve hafta tatili günlerinde çalışıp çalışmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Aynı ispat kuralları hafta tatili ücret alacağı için de geçerlidir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür.

Aynı ispat kuralları hafta tatili ücret alacağı için de geçerlidir.

Somut uyuşmazlıkta, dosya içerisinde 15.07.2009 - 07.07.2011; 22.11.2011-29.08.2014 tarihleri arasına ait kronolojik şekilde sıralı olmayan bilgisayar açılış kapanış kayıtları bulunmaktadır. 08.07.2011-21.11.2011 tarihleri arasına ilişkin ise kayıt sunulmamıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, saat 20.00’ye kadar olan çalışmalar ücrete dahil edilerek 21.00 ve sonrasında 11 saati aşan süreler fazla çalışma olarak hesaplanmış, cumartesi günü çalışmalarına yönelik kayıt sunulmaması nedeniyle tanık beyanları ile ispatlanan cumartesi günü çalışmaları da hafta tatili başlığı altında hesaplanmıştır. Bilirkişi tarafından yapılan hesaplama denetime elverişli olmadığı gibi tüm deliller toplanmadan karar verilmiştir.

Öncelikle her iki taraf da işyeri kayıtlarına delil olarak dayandığından, gerekirse işyeri kayıtları üzerinde konusunda uzman bilirkişiye yerinde inceleme yetkisi de verilerek, davacıya ait bilgisayar açılış kapanış sistem kayıtları (log kayıtları) ve davacının cumartesi çalışmalarına ait emniyet müdürlüğü kayıtları, banka içi talimat niteliği taşıyan ve cumartesi çalışılmasına dair kayıtlar ile banka güvenlik defteri kronolojik sıralı olarak temin edilmeli, bundan sonra inceleme yapmaya elverişli kayıtların varlığı halinde kayıt sunulan dönem için kayıtlara göre, kayıt sunulmayan dönem için ise tanık beyanlarına göre ancak her hafta için ayrı ayrı denetime elverişli olacak şekilde hazırlanacak rapor ile davacının fazla çalışması olup olmadığı ve hafta tatili çalışması olup olmadığı ayrı ayrı belirlenmelidir.

Öte yandan, davacının haftada yedi gün çalışması olup olmadığı belirlenmeden fazla çalışma süresi içerisinde hesaplanması gereken cumartesi çalışmasının çalışılan saat kadar fazla çalışma gibi hesaplanarak hafta tatili başlığı altına hüküm altına alınması da doğru bulunmamıştır. Davacının belirlenen cumartesi çalışmaları o hafta için yedi gün çalışma yok ise fazla çalışma ücreti alacağı içerisinde hesaplanmalı, davacının kesintisiz haftanın yedi günü çalışması yok ise hafta tatili ücreti alacağının reddine karar verilmelidir.

Yine, bu hesaplama yöntemine göre fazla çalışma ücretinin davacı yararına değişmesi halinde, davacının fazla çalışmalarının hafta tatili olarak hesaplandığı dikkate alınarak bu yönden davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşmayacağı kabul edilmeli ve ıslah dilekçesi bir bütün olarak değerlendirilerek ve davacının fazla çalışma alacağını bilirkişinin bu hesap yöntemi nedeniyle hafta tatili olarak ıslah etmiş olduğu dikkate alınarak sonuca gidilmelidir.

Yine, bu hesaplama yöntemine göre fazla çalışma ücretinin davacı yararına değişmesi halinde, davacının fazla çalışmalarının hafta tatili olarak hesaplandığı dikkate alınarak bu yönden davalı yararına usuli kazanılmış hak oluşmayacağı kabul edilmeli ve ıslah dilekçesi bir bütün olarak değerlendirilerek ve davacının fazla çalışma alacağını bilirkişinin bu hesap yöntemi nedeniyle hafta tatili olarak ıslah etmiş olduğu dikkate alınarak sonuca gidilmelidir.

4-Fazla çalışma ve hafta tatili ücret alacağının yukarıdaki şekilde belirlenmesinden sonra davacının iş akdini feshinin haklı olup olmadığının yeniden değerlendirilerek kıdem tazminatı talebi hakkında sonucuna göre bir karar verilmelidir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 16.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27631, Karar No: 2016/163, Tarih: 11.01.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/27631 E.  ,  2016/163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEBZE 3. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/06/2014

NUMARASI : 2013/717-2014/357

Davacı, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, ücret alacağı, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir. Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Kıdem tazminatı dışındaki alacaklarda, davadan önce temerrüt olmadığı taktirde davaya konu edilen miktarlar için faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir.

Dava dilekçesi ile alacağın kalan kısmının sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarına ilerde talep edildiği tarihten itibaren faiz yürütülmesine karar verilmelidir.