muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/21653, Karar No: 2017/10738, Tarih: 25.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/21653 E.  ,  2017/10738 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kurulan hükümde; oluşa, dosya kapsamına, gerekçeye göre; sanık, her ne kadar tır lastiğini işe yaramayacağı için almadığını sadece sanık ...'in daha sonra götürürüm diye işyerine bıraktığını ve kendisine lastikleri yolda bulduğunu söylediğini savunmuş ise de bilirkişi raporunda açıkca belirtildiği üzere müştekiye ait .... marka tırın dorse yedek stepnesinin aracın model yılı itibarıyla hiç kullanılmamış ve hiç sökülüp takılmamış bu haliyle düşmesinin mümkün olmadığı, bu kapsamda hiç kullanılmayan aşınmayan ve sadece tırda takılı olduğu yerde üzerinde çamur ve toz bulunan stepnenin, hurda malzeme olarak alınıp satılması mümkün olmadığı, yine sanık her ne kadar bu lastiği kabul etmediğini savunmuş ise de keşif üzerine düzenlenen bilirkişi raporunda belirtildiği üzere emanet olarak dahi olsa kabul ettiği yerin yazıhanesinin hemen yanındaki depo olduğu ayrıca diğer sanığın ben daha sonra lastiği götürürüm diyerek lastiği oraya bıraktığı şeklindeki savunmasının da hayatın olağan akışına uygun düşmediği bu durumda kabul etmediği bir malı işyerinde ve deposunda bulundurmasının da bir anlamı olmadığı gibi, yine bilirkişi raporuna göre birinci el fiyatı 1.500,00 TL ikinci el fiyatı 100-400 TL civarında bir değeri bulunan lastiğin daha sonra götürüleceğinden bahisle bırakılarak gidilmesininde yine hayatın olağan akışına aykırı olduğundan, sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin anlaşılması karşısında, mahkemenin takdir ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmemekle tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... ve sanık ... müdafii'nin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA, 25.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/44, Karar No: 2019/3453, Tarih: 25.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/44 E.  ,  2019/3453 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 günlü ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya içeriğine göre, olay günü gece vakti sayılan 02.00 sıralarında tanık ... ile birlikte alkol alıp, Alsancak'ta eğlenen katılanın eve dönerken yolu kaybettikleri sırada sanık ile karşılaşıp yolu kaybettiklerini söylemeleri üzerine sanığın katılana ve tanığa kendisini takip etmelerini söylediği, bir müddet yürüdükten sonra Kültür Park... Kapısı önünde geldiklerinde sanığın elini belinin arkasına atıp bıçak çıkaracakmış gibi yapıp katılandan telefonunu aldığı, daha sonra da katılana hitaben '' sesini çıkartırsan sokarım, saplarım '' diyerek kaçtığının anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a, h maddesinde tanımlanan nitelikli yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden hatalı nitelendirme ile sanık hakkında hırsızlık suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 25.02.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16765, Karar No: 2020/216, Tarih: 05.02.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/16765 E.  ,  2020/216 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İli ... İlçesi ... Köyü çalışma alanında bulunan ... ada 1, 102 ada 5 ve 107 ada 5 parsel sayılı sırasıyla ...,... ve 4.939,68 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, iki katlı kargir ev, 1 katlı ahşap ev, ahır ve arsa vasfıyla davalı ... adına tespit ve tescil edilmişlerdir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka, satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, tapu iptali ve adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, 107 ada 5, 102 ada 5 ve 121 ada 1 parsel sayılı taşınmazların davalı adına olan tapu kaydının iptali ile, ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nin 2016/70 Esas 2016/73 Karar sayılı veraset ilamında belirlenen paylar oranında davacı adına kayıt ve tesciline, kalan payın davalı üzerinde bırakılmasına karar verilmiş hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, 107 ada 5 ve 121 ada 1 parsellerle ilgili usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA,

2- 102 ada 5 sayılı parsele yönelik temyiz itirazlarına gelince, dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak mahkemece yapılan keşifte dinlenilen mahalli bilirkişi beyanında, 102 ada 5 parsel sayılı taşınmaz üzerindeki evin davalı ... tarafından yaptırıldığını belirttiği halde bu beyan üzerinde durulmamış, diğer tanıklardan bu husustaki bilgileri sorulmamış, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 19. maddesinde yer alan “taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye ve paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verileceğine” ilişkin düzenleme gereğince taşınmaz üzerinde bulunan evin 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 19. maddesi uyarınca muhdesat olarak beyanlar hanesinde gösterilmesi gerekip gerekmediği yönünden bir karar verilmemiş olması nedeniyle yapılan araştırma ve inceleme yetersiz olup, davalının temyiz itirazları açıklanan nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile usul ve yasaya aykırı hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4365, Karar No: 2016/4833, Tarih: 23.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/4365 E.  ,  2016/4833 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 87,66 TL maddi ve 100 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacı vekilinin 04.03.2014 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle gözaltına alındığını, yapılan soruşturma sonunda üzerine atılı suçla ilgili olarak hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının, 2012/3276 Soruşturma – 2012/1231 Karar sayılı ceza dosyasının incelenmesinde; şüphelinin (davacının) terör örgütüne yardım etme suçundan tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, tazminat davasının 04.03.2014 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 142/1. maddesine göre, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat taleplerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceğinin belirtildiği, bu kapsamda dava dosyası incelendiğinde, tazminat talebinin dayanağı olan Diyarbakır Cumhuriyet Başsavcılığının, 2012/3276 Soruşturma – 2012/1231 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın 25.12.2012 tarihinde verilmiş olmasına karşın, davacı yönünden 03.03.2014 tarihinde tebliğ edildiğinin tespit edilmiş olması, bu nedenle davacı yönünden tazminat davası için öngörülen sürenin başlangıç tarihinin davacının hakkındaki karardan haberdar olduğu 03.03.2014 tarihi olduğu, tazminat davasının 04.03.2014 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde açıldığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/533, Karar No: 2021/3430, Tarih: 15.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/533 E.  ,  2021/3430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirasın reddi istemine ilişkin olarak açılan davada, Hınıs Sulh Hukuk Mahkemesi ile Bayındır Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, mirasın gerçek reddi istemine ilişkindir.

Hınıs Sulh Hukuk Mahkemesince, kolluk araştırması sonucunda müteveffanın vefat etmeden önceki adresinin ''...' olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek Bayındır Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Bayındır Sulh Hukuk Mahkemesince ise, Bayındır İlçe Jandarma Komutanlığı tarafından 13/09/2020 tarihli yapılan araştırmada murisin Bayındır'da yaşamadığının tespit edildiği, murisin nüfus kaydında adresinin ''... kayıtlarının kişinin yerleşim yerinin belirlenmesinde karine olduğu, bu karinenin aksinin her türlü delille ispat edilebileceği, kolluk biriminin araştırması sonucu murisin vefat etmeden önce Bayındır'da ikamet etmediği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilerek görevli yetkili mahkemenin İzmir Sulh Hukuk Mahkemesi olduğunun tespitine karar verilmiştir.

Yargı yeri belirlenmesini gerektiren sebepler 6100 sayılı HMK'nun 21. maddesinde “(1) Aşağıdaki hâllerde, davaya bakacak mahkemenin tayini için yargı yeri belirlenmesi yoluna başvurulur:

a) Davaya bakmakla görevli ve yetkili mahkemenin davaya bakmasına herhangi bir engel çıkarsa,

b) İki mahkeme arasında yargı çevrelerinin sınırlarının belirlenmesi konusunda bir tereddüt ortaya çıkarsa,

c) İki mahkeme de görevsizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse,

ç) Kesin yetki hâllerinde, iki mahkeme de yetkisizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse” şeklinde düzenlenmiştir.

a) Davaya bakmakla görevli ve yetkili mahkemenin davaya bakmasına herhangi bir engel çıkarsa,

b) İki mahkeme arasında yargı çevrelerinin sınırlarının belirlenmesi konusunda bir tereddüt ortaya çıkarsa,

c) İki mahkeme de görevsizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse,

ç) Kesin yetki hâllerinde, iki mahkeme de yetkisizlik kararı verir ve bu kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleşirse” şeklinde düzenlenmiştir.

Somut olayda, mahkemelerce verilen yetkisizlik kararı kesinleşmiş ise de, iki mahkeme arasında karşılıklı olarak verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamaktadır. Davanın ilk açıldığı Hınıs Sulh Hukuk Mahkemesince, Bayındır Sulh Hukuk Mahkemelerinin davaya bakmakla yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vererek dosya Bayındır Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, Bayındır Sulh Hukuk Mahkemesince ise İzmir Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilerek bu kararında kesinleşmesi üzerine dosya yargı yerinin belirlenmesi için Dairemize gönderilmiştir. Oysa ki, olumsuz görev uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için Bayındır Sulh Hukuk Mahkemesinin kararında yetkili olduğu belirtilen İzmir Sulh Hukuk Mahkemesininde Bayındır Sulh Hukuk Mahkemelerinin yetkili olduğuna dair yetkisizlik kararı vermesi ve bu kararın kesinleşmesi gerektiği nazara alındığında merci tayini için aranan "iki mahkeme arasında olumsuz yetki uyuşmazlığı bulunması" koşulunun henüz gerçekleşmediği kuşkusuzdur. Bu nedenle yargı yerinin belirlenmesi koşulları oluşmadığından dosyanın mahalline iadesine karar vermek gerekmiştir.

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 15/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13551, Karar No: 2015/28299, Tarih: 08.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/13551 E.  ,  2015/28299 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Belirlenen gün para cezası, adli para cezasına çevrilirken, uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesi yazılmamış ise de bu eksikliğin mahallinde tamamlanması mümkün görülmüştür.

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Sanığın katılanın yetkilisi olduğu Martı Servis isimli firmada tır şoförü olarak çalıştığı, 16/07/2008 tarihinde iş başı yaptığı, aracın kendisine deposunun dolu olarak teslim edildiği, sanığın aracı 19/07/2008 tarihinde tır garajına bıraktığı ve aracın 305 km yol yaparak 116 litre motorin harcaması gerekirken 573.25 litre motorin harcadığı, buna dair tutanak tutulduğu, böylece hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği; sanığın savunmasında suçlamayı kabul etmediği, yeni iş bulunca tırı garaja bırakıp gittiğini, depodaki motorinden haberdar olmadığı, işe ilk müracatında kendisine boş olarak bazı evraklar imzalatıldığı, bu evrakların içerisinde deponun dolu olarak teslim alındığına dair evrakında bulunduğunu beyan ettiği, ancak sanığın işi bırakması neticesinde aracı teslim aldığı gibi tutanakla tam olarak teslim etmesi gerekirken, aracı garaja bırakarak işi bırakması karşısında sanık beyanı, katılan beyanları, bilirkişi raporu ve tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamına göre atılı suçun sanık tarafından işlendiğine yönelik mahkemenin kabulunde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15018, Karar No: 2023/6903, Tarih: 09.11.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/15018 E.  ,  2023/6903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/1356 E., 2022/1649 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 16.06.2022 tarihli ve 2022/21 Esas, 2022/312 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 81 ... maddesinin birinci fıkrası, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 54 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve müsadereye karar verilmiştir.

2. ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 29.09.2022 tarihli ve 2022/1356 Esas, 2022/1649 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz istemi; delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, eksik incelemeye, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin değerlendirilmediğine, sanığın eylemi ile ölüm arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığının araştırılmadığına ve haksız tahrik indiriminin en üst seviyeden uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafilerinin temyiz istemi; delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, eksik incelemeye, meşru savunma ve sınırın aşılması hükümlerinin değerlendirilmediğine, sanığın eylemi ile ölüm arasında illiyet bağı bulunup bulunmadığının araştırılmadığına ve haksız tahrik indiriminin en üst seviyeden uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktulün sanığın amcası olduğu, maktul ile sanığın ailesi arasında miras meselesi nedeniyle husumet bulunduğu, maktulün sanığın babası olan tanık ...'dan babalarından kalan aracı istediği, alamaması üzerine ...'ı sürekli tehdit ettiği, suç tarihinde maktulün, ...'ın evinin önüne aracı ile geldiği, miras meselesi nedeniyle ... ile tartıştığı, ...'ı elindeki çekiç ile kovaladığı ve ona doğru salladığı, yerde arbede yaşadıkları, ...'ın maktulden kurtularak ikamet ettiği binaya kaçtığı, sanığın maktulün babasına saldırdığını öğrenmesi ve tehdit içerir mesajlarının bulunması nedeniyle evinin önünde bekleyen maktulün yanına gittiği, araçtan aldığı sopa ile maktulün eline hamle yaptığı, maktulün elinde bulunan bıçağı düşürdüğü, ikinci kez hamle yaptığı sırada maktulün sanığın elindeki sopayı çekiştirdiği ve dengesini kaybederek düştüğü, maktulün etkisiz ve savunmasız şekilde yerde bulunduğu sırada ayağa kalkmaya çalıştığı, sanığın ise sopa ile maktulün hayati öneme haiz vücut bölgesini hedef aldığı ve başının arka kısmınındaki ense bölgesine vurduğu, darbe sonrası maktulün yerde hareketsiz şekilde bulunduğu sırada sanığın eylemine devam ederek maktulün sırtına, bel ve omuz bölgesine birden fazla kez vurmaya devam ettiği, maktulün künt kafa travmasına bağlı kubbe, kaide, yüz kemik kırıkları ile karakterli beyin ve beyin zarları kanaması sonucu yaşamını yitirdiği, sanığın ise olay yerinden aracına binerek uzaklaştığı anlaşılmıştır.

2. Maktulün kesin ölüm sebebinin tespitini içeren Adli Tıp Kurumu ... Morg İhtisas Dairesi Başkanlığının, 23.12.2021 tarihli ve 37121003/101.05/2021/22354/2733/1461 sayılı otopsi raporunda; "...Kişinin ölümünün künt kafa travmasına bağlı kafa kubbe, kaide ve yüz kemik kırıkları ile karakterli

beyin ve beyin zarları kanaması sonucu meydana gelmiş olduğu... 2) Kişinin vücudunda 2 (iki) adet kesici delici alet yaralanması tespit edilmiş olup dış muayenede 1 ve 2 no.larda tarif edilen yaraları oluşturan kesici delici alet yaralanmalarının öldürücü mahiyette olmadığı..." görüşü bildirilmiştir.

3. Sanık savunması, tanık beyanları, olay yeri inceleme raporu, Adli Tıp Kurumu raporları, uzmanlık raporları, bilirkişi raporları, görüntü kayıtları, maktul tarafından sanığa ve tanık ...'a gönderilen mesajlara ilişkin kayıtlar, soruşturma aşamasında düzenlenen tutanaklar, sanığın nüfus kayıt örneği ve adli sicil kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü