muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/3998, Karar No: 2017/3540, Tarih: 25.10.2017

asgari seviyeden tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden, sanıklar ...,... ve... hakkında kurulan hükümlerde haksız tahrik indiriminin yüksek oranda uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

b)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu maddeyle yaptığı uygulamanın hukuka aykırı olduğunun anlaşılması,

Yasaya aykırı olup, sanıklar müdafileri, katılanlar vekilleri, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükümlerin tebliğnamedeki düşünceden farklı gerekçeyle BOZULMASINA, hükmolunan cezanın miktarı ve temyiz incelemesi dışında tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin reddine, sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün düzeltilerek onanması kararı yönünden oybirliği ile, sanıklar ...,... ve... hakkında hükmolunan cezalardan haksız tahrik nedeniyle indirim yapılmaması gerektiğini içeren Başkan ...'in karşı oyu ve oyçokluğu ile 25/10/2017 gününde karar verildi.

KARŞI OY :

OLAY: Sanıklardan ...'ın, tanık ... ile evli olup 2 tane çocuklarının bulunduğu, yakınlarında oturan maktul ile tanıştıkları, sanığın tanışı olan maktul ile sanığın eşi ... arasında duygusal ilişki kurulduğu, zaman zaman görüşürüp konuştukları, daha sonra mesajlaşıp telefonlaştıkları, maktulün annesine ait evde buluşup zaman zaman birlikte kaldıkları, maktulün cep telefonuyla ...'i araması, şüphelenen eş ...'in eşi ...'e baskı yapması sonucu, maktul ile 4 sanık kardeşin buluştukları, ellerine geçirdikleri önceden hazırladıkları sopa, kesici alet, taş vb. cisimlerle hep birlikte maktule vurup darp edip beden tramvası yaratacak biçimde “kafa, yüz hyoit” kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti sonucu maktulü öldürdükleri sübut delillerle saptanmıştır.

Yerel mahkeme, sübut ve vasıf değerlendirmesi sonucu, sanıkların TCK'nun 81, 29, 62. maddeleri gereğince neticeten 12 yıl 6 ay hapis ile ayrı ayrı cezalandırılmalarına hükmedilmiştir.

DEĞERLENDİRME: İstanbul 16. Ağır Ceza Mahkemesinin sübut ve vasfa ilişkin hukuksal değerlendirmesi Dairemizce benimsenmiştir. Sanık eş ...'ın eşi ile ilişkisi olduğu kanısıyla maktul ...'ın kasten öldürülmesi eyleminden dolayı verilen hüküm Dairemizce oybirliğiyle onanmıştır.

Buna karşın; sanık ...'in diğer kardeşleri..., ... ve... ile ilgili hükümde haksız fiilin bu kişilere doğrudan yönelik olmadığından bahisle TCK'nun 29/1. maddesi gereğince asgari düzeyde haksız tahrik uygulanarak hükmün bozulmasına oyçokluğuyla karar verilmiştir.

AZINLIK GÖRÜŞÜ: Eşin, sadakat yükümlülüğünün ihlal edilmesinde doğrudan doğruya haksız fiile maruz kalan ... yönünde haksız tahrikin derecesi açısından herhangi bir uyuşmazlık olmadığı vurgulamış idi.

Buna karşın; sanık ...'in diğer kardeşleri..., ... ve... ile ilgili hükümde haksız fiilin bu kişilere doğrudan yönelik olmadığından bahisle TCK'nun 29/1. maddesi gereğince asgari düzeyde haksız tahrik uygulanarak hükmün bozulmasına oyçokluğuyla karar verilmiştir.

AZINLIK GÖRÜŞÜ: Eşin, sadakat yükümlülüğünün ihlal edilmesinde doğrudan doğruya haksız fiile maruz kalan ... yönünde haksız tahrikin derecesi açısından herhangi bir uyuşmazlık olmadığı vurgulamış idi.

Haksız tahrikten makul düzeyde yararlanan sanık ... 1980, diğer kardeşleri suça iştirakçı olan... 1984, ... 1985 ve... 1990 doğumlu oldukları; bu kardeşlerin ... ili, ... ilçesi, ... köyü nüfusuna kayıtlı oldukları; sanık ... ile diğer sanık kardeşler farklı konutlarda ikamet etmekte oldukları açıktır. Diğer bir ifadeyle evli olan sanık ... ile eşi sadakat yükümlülüğünü ihmal ettiği anlaşılan ..., bu kardeşlerden ayrı bir konutta yaşamaktadırlar.

Sanık kardeşlerin konumları bu şekilde vurguladıktan sonra, TCK'nun 29/1. Maddesinde düzenlenmiş bulunan “haksız tahrik hükümlerinden yararlanıp yararlanmayacağının objektif biçimde irdelenmesi” gerekmektedir. TCK'nun 29/1. maddesinde; haksız bir fiilin meydana getirdiği hiddet veya şiddetli eylemin etkisi altında suç işleyen kimsenin cezasında indirim yapılacağı öngörülmüştür. Haksız tahrikin ceza sorumluluğunu azaltan bir neden olduğu bilinmektedir.

Türk Medeni Kanunun 185. maddesi gereğince 'eşin sadakat yükümlülüğü' mevcut olup, bu yükümlülük sadece eşe karşı düzenlenmiştir. Diğer aile bireylerine karşı sadakat yükümlülüğü Yasamızda düzenlenmemiştir. Eşin sadakat yükümlülüğünü ihlal etmesi ancak boşanma nedenidir. 5237 sayılı Türk Ceza Yasasında eşin sadakatsizliği (zinası) suç olarak düzenlenmemiştir. Sadakat yükümlülüğü eşle sınırlı tutulmuştur. Namus cinayetlerinde, bu sadakat yükümlülüğü çerçevesi mevzuata aykırı biçimde sadakatsizlik sanki diğer aile bireylerine de yönelik olduğu algısı kabul görmektedir.

Somut olayımızda; sanık ...'in, eşi ...'in maktul ile olan ilişkisi nedeniyle ...'in vücut bütünlüğüne yönelik herhangi bir fiil işlenme cihetine gidilmemiştir. Buna karşın sadakat yükümlülüğü olmayan sanık ...'in eşi ... ile ilişkisi olan maktulün cezalandırılması tercihi edilmiştir. Haksız fiilin içeriği itibariyle sanık eş ...'e yönelik doğrudan doğruya bir yönelim söz konusudur. Diğer aile bireylerine yönelik herhangi bir haksız fiil bulunmamaktadır. Haksız fiilin TCK'nun 29. maddesine aykırı biçimde geniş yorumlanması “Ceza Kanununda KIYAS OLMAZ” ilkesine aykırıdır. Haksız tahrikin eşlerden hariç diğer aile bireylerine sirayet ettirilmesi hukuksal temelden yoksundur. Yasal gerekçesi ve temeli ceza kanununda yoktur. Sanık ...'in kardeşlerine yönelik doğrudan bir haksız fiilde bulunmamaktadır. Olayın özelliği itibariyle haksız tahrikten eşin yararlandırılması zorunludur. Ortada zorla bir cinsel birliktelik yoktur. Rızai ilişkinin içeriği itibariyle sanık ... yönünden haksız tahrikin nitelik ve derecesi isabetli ise de, diğer kardeşlerin haksız tahrikten yararlandırılması sağlıklı bir yaklaşım değildir. Bu uygulamanın kabulü halinde 3. dereceden akrabalarında böyle bir olayda namus cinayeti olgusu çerçevesinde hareketle haksız tahrikin varlığını kendilerinde hak olarak görürler.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçeler;

1) Sanık eş ..., yönünden haksız tahrikin nitelik ve derecesinin belirlenmesinde isabet mevcuttur.

2) Buna karşın; diğer sanık kardeşler..., ... ve...'ın haksız tahrikin varlığına yönelik sayın çoğunluğun asgari düzeyde yararlandırılmaları düşüncesine katılmıyoruz. Sanık ...'in eşi ...'in sadakat yükümlülüğü sadece kocasına karşı olup, kayınbiraderlerine herhangi bir sadakat yükümlülüğü bulunmamaktadır. Dolayısıyla, eş ...'in, maktulle gayri meşru olan ilişkisinin sanık kardeşler açısından haksız tahrik oluşturmadığı gibi, öldürülen kişinin eş ...'le ilişkisi var sayılan maktule yönelik olduğundan, sanık kardeşlere doğrudan doğruya haksız bir fiili bulunmadığından, dolayısıyla haksız tahrikten yararlanmalarına ilişkin sayın çoğunluğun düşüncesine iştirak edilmemiştir.25/10/2017

25/10/2017 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet savcısı ...'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar ..., ... müdafileri Avukatlar ..., ...'nın yokluklarında 26/10/2017 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2014/5155, Karar No: 2018/2414, Tarih: 09.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/5155 E.  ,  2018/2414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : .... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5.fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu, hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24520, Karar No: 2012/23679, Tarih: 13.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/24520 E.  ,  2012/23679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınanın sokak üzerinde kilitli olarak park halinde bulunan otomobilini çalan sanığın eyleminin, TCK’nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasanın 142/1-e maddesiyle uygulama yapılması, sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18651, Karar No: 2018/7331, Tarih: 21.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/18651 E.  ,  2018/7331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 15-20 TL değerindeki cep telefonunu çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/05/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14076, Karar No: 2019/19460, Tarih: 17.10.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/14076 E.  ,  2019/19460 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının, 2008 yılı Haziran ayında davalının devraldığı... Yurt Ltd Şti.'nde işe başlayıp 16.01.2014 tarihine kadar çalıştığını, iş akdini haklı nedenle feshettiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini belirterek; kıdem tazminatının, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, ulusal bayram ve genel tatil , fazla mesai alacaklarının faizleriyle birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili , davacının davalı şirkette 22.09.2013-16.01.2014 tarihleri arasında çalıştığını, lise mezunu olup özel bir eğitim veya sertifikasyonu bulunmadığını, son net aylık ücretinin 1.016,40 TL olduğunu, işe alındığında muhasebe yardımcısı olarak çalıştırılmak istendiğini, ancak kayıtların düzgün tutulmaması üzerine, çalıştığı işyerinin özel ilköğretim okulu olması nedeniyle velileri karşılama ve yönlendirme işinde çalıştırıldığını, iş akdinin feshini gerektirecek bir durumunun olmadığını, yaptığı fazla mesailerin ödendiğini, hafta tatili ve bayramlarda çalışmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Somut uyuşmazlıkta, davalı şirketin 23.07.2016 tarihinde yayımlanan 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler ile Bazı Kurum ve Kuruluşlara Dair Düzenleme Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 2. maddesi uyarınca kapatılmıştır.

675 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Bazı Tedbirler Alınması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin, dava ve takip usulü başlıklı 16. maddesinde:

“(1) 20.07.2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17.08.2016 tarihinden önce açılan davalar ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen davalarda mahkemelerce, 15.08.2016 tarihli ve 670 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler Hakkında Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesi uyarınca dava şartı yokluğu sebebiyle red kararı verilir. Bu kararlar duruşma günü beklenmeksizin dosya üzerinden kesin olarak verilir ve davacılara resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı yargılama giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(2) 20.07.2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler aleyhine 17.08.2016 tarihinden önce başlatılan icra ve iflas takipleri ile bu kapsamda Hazine ile Vakıflar Genel Müdürlüğüne husumet yöneltilen takipler hakkında icra müdürlüklerince, 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesi uyarınca düşme kararı verilir. Bu kararlar dosya üzerinden kesin olarak verilir ve takip alacaklısına resen tebliğ edilir. Tarafların yaptığı takip giderleri kendi üzerlerinde bırakılır.

(3) 20.07.2016 tarihli ve 2016/9064 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla ülke genelinde ilan edilen olağanüstü hal kapsamında yürürlüğe konulan kanun hükmünde kararnameler gereğince kapatılan kurum, kuruluş, özel radyo ve televizyonlar, gazete, dergi, yayınevi ve dağıtım kanalları ile bunların sahibi gerçek veya tüzel kişiler veya kapatılma ya da resen terkin üzerine Maliye Bakanlığı ile Vakıflar Genel Müdürlüğü aleyhine 17.08.2016 tarihi dahil bu tarihten sonra açılan davalar ile icra ve iflas takipleri hakkında 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesi gereğince dava veya takip şartının bulunmaması sebebiyle davanın reddine veya takibin düşmesine karar verilir.

(4) Birinci ve ikinci fıkralar uyarınca verilen kararlarda davacı veya alacaklının 670 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 5. maddesinde belirtilen usule uygun olarak ilgili idari makama, tebliğ tarihinden itibaren otuz günlük hak düşürücü süre içinde başvurabileceği belirtilir. İdari başvuru üzerine idari merci tarafından verilecek karar aleyhine idari yargıda dava açılabilir. İdari yargının verdiği karar kesin olup, uyuşmazlık adli yargıda hiçbir şekilde dava konusu yapılamaz.” hükmü düzenlenmiştir.

Davalı şirketin 23.07.2016 tarihinde yayımlanan 667 sayılı Olağanüstü Hal Kapsamında Alınması Gereken Tedbirler ile Bazı Kurum ve Kuruluşlara Dair Düzenleme Yapılması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname’nin 2. maddesi uyarınca kuruluşlardan olması karşısında, davalı yönünden 675 sayılı Kanun Hükmünde Kararname’nin 16. maddesi uyarınca dava şartının değerlendirilerek, sonuca göre hüküm tesis edilmek üzere, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17.10.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7616, Karar No: 2019/9507, Tarih: 10.10.2019

**5. Ceza Dairesi         2018/7616 E.  ,  2019/9507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İhmali davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması suretiyle atılı suçtan mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

TCK'nın 257. maddesi genel, tali ve tamamlayıcı bir hüküm olup, görevi kötüye kullanma suçunun oluşumu için eylemin Kanunda ayrıca suç olarak tanımlanmamış olması gerektiği, mahalle muhtarı olan sanığın, şikayetçinin kimlik bilgilerini içeren 09/11/2007 tarihli nüfus cüzdanı talep belgesi ile müracaatta bulunan ve hakkında bu olaydan dolayı ayrıca soruşturma yürütülen kimliği meçhul şahsın getirdiği bu belgeyi gerekli araştırmayı yapmadan isim kaşesini basıp imzaladıktan ve muhtarlık mühürüyle mühürledikten sonra nüfus cüzdanı talebinde kullanması için vermesi şeklinde sübuta eren eyleminin 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 67/1. maddesinde düzenlenen “gerçeğe aykırı nüfus cüzdanı talep belgesi verme” suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu suç vasfında hataya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Açıklanması geri bırakılan hükümden sonra 19/12/2010 tarihinde yürürlüğe giren 6086 sayılı Yasanın 1. maddesi ile TCK'nın 257/1-2. madde-fıkralarında yer alan "kazanç" sözcüğünün "menfaat" olarak değiştirilmesi, bu fıkralarda öngörülen cezaların alt ve üst sınırlarının indirilmesi karşısında, TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Suçu TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA 10/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.