muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11741, Karar No: 2016/8104, Tarih: 11.10.2016

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 506 ada 13 parsel (imar uygulamasından önceki 901 sayılı parsel sayılı taşınmaz) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/27, Karar No: 2008/197, Tarih: 18.01.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/27 E.  ,  2008/197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dava BK.nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşüyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz olunmuştur.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlayama göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da –yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna(eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan bütün bu nedenlerle davanın esasının incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, özel hükümler uyarınca Tüketici Mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 18.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/17633, Karar No: 2023/143, Tarih: 10.01.2023

**9. Hukuk Dairesi         2022/17633 E.  ,  2023/143 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1104 E., 2022/1310 K.

DAVA TARİHİ : 24.08.2021

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gölbaşı (Adıyaman) 1. Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

SAYISI : 2021/189 E., 2022/63 K.

Taraflar arasındaki tespit ve meslek kodunun değiştirilmesi istemli davadan dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin 20.08.2008 tarihinde alt işveren işçisi olarak Tut İlçe Devlet Hastanesinde veri giriş kontrol işletmeni olarak çalışmaya başladığını, 02.04.2018 tarihinde 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararname (696 sayılı KHK) kapsamında sürekli işçi olarak kadroya alındığını, davacının kadroya alınırken meslek kodunun temizlik görevlisi olarak bildirildiğini, ancak davacının kadroya alındıktan sonra hiç temizlik görevi yapmadığını, meslek kodunun düzeltilmesi için yaptığı başvurunun reddedildiğini ileri sürerek müvekkilinin fiilen icra ettiği işe uygun olarak meslek kodunun değiştirilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... (SGK) vekili cevap dilekçesinde; yetki, görev ve husumet itirazları olduğunu, zamanaşımı def'i ileri sürdüklerini, açılan davanın haksız ve yersiz olduğunu, davacı tarafından Kurumlarına meslek kodlarının işlenmesi ile ilgili herhangi bir müracaatta bulunmadığını, davanın açılmasına müvekkili Kurum sebebiyet vermediğinden davanın husumet ve zamanaşımı yönünden reddine karar verilmesini gerektiğini belirterek davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Sağlık Bakanlığı yasal süresi içinde cevap dilekçesi vermemiş ancak Kurum vekili yargılama aşamasındaki yazılı ve sözlü beyanlarında konuya ilişkin emsal yargı kararları doğrultusunda davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı Sağlık Bakanlığı yasal süresi içinde cevap dilekçesi vermemiş ancak Kurum vekili yargılama aşamasındaki yazılı ve sözlü beyanlarında konuya ilişkin emsal yargı kararları doğrultusunda davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davacının, davalı Bakanlık bünyesinde personel hizmeti alımı yoluyla alt işveren şirket personeli olarak görev yapmakta iken 20.11.2017 tarihinde kabul edilen ve 24.12.2017 tarihinde Resmî Gazete'de yayımlanan 696 sayılı KHK'nın (01.02.2018 tarih ve 7079 sayılı Kanun ile kanunlaşan) 127 nci maddesiyle 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'ye (375 sayılı KHK) eklenen geçici 23 üncü madde uyarınca sürekli işçi kadrosuna geçirildiğini, uyuşmazlık konusu talebin davacının temizlik görevlisi olan SGK kaydının veri giriş kontrol işletmeni olarak değiştirilerek tespiti ile meslek kodunun düzeltilmesine ilişkin olduğu, dosya içeriğinin incelenmesinde; SGK kayıtlarına göre davacının 20.02.2008 tarihinde alt işveren şirkette bilgisayar işletmeni olarak işe alınıp çalıştırıldığı, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu’nun 2 nci maddesinde idari yargı yetkisinin sınırları belirlenmiş olduğundan, davacının meslek kodunun temizlik görevlisi olarak belirtilmesi ve sürekli işçi kadrosuna geçirilmesinin de bu kapsamda değerlendirilmesi gereken bir idari işlem olduğu, davacının İdareden kadroya geçiş sırasında hatalı kabul edilen meslek kodunun değiştirilmesini istemediği, davanın özünü bu talebin oluşturduğu, uyuşmazlığın kadroya geçiş sırasında yapılan idari işleme yönelik olup sürekli işçi statüsüne geçiş yapıldıktan sonra işveren ile işçi arasında çıkan uyuşmazlık niteliğinde olmadığı gibi alt işveren işçisi olarak çalıştığı kadro öncesi döneme ilişkin muvazaa iddiasına dayalı alacak davası mahiyetinde de olmadığı, bu sebeplerle uyuşmazlığın ... yerinin idari yargı olarak idare mahkemeleri olduğu, nitekim ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 2021/1376 Esas, 2021/1104 Karar sayılı ilâmının ve Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 14.10.2021 tarihli ve 2021/10514 Esas, 2021/14324 Karar sayılı ilâmının da bu yönde olduğu gözetilerek davanın yargı yolunun caiz olmaması nedeniyle usulden reddine dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; İlk Derece Mahkemesinin, kamu kurum ve kuruluşlarına hizmet alımı kapsamında alt işveren bünyesinde geçici olarak çalıştırılan işçilerin 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü maddesi uyarınca sürekli işçi kadrosuna atanmasına dair idari işlem ile davacının davalı işyerinde ifa ettiği mesleğin tespitine dair dava konusu uyuşmazlığı birbirine karıştırdığını, atıfta bulunulan kararların da hatalı olduğunu, kararın çalışanların mağduriyetine sebebiyet vererek kişilerin hukuksal güvenlik haklarını ihlal etmek suretiyle yargıya olan güveni ortadan kaldırdığını, 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü maddesinin birinci fıkrası ile bir yanda alt işveren bünyesinde çalışan işçilerin sürekli işçi kadrosuna atanmalarına dair özel şartlar yani idari işlem tesis edilebilmesine dair kaideleri, beşinci fıkrada ise bu işçilerin hangi işleri yapmak üzere istihdam edilebileceği, yani işçi ile işveren arasındaki ... ilişkisinin kapsamının ne olacağının açık biçimde düzenlenmiş olduğunu, davanın konusunu en basit tabir ile davacının sürekli işçi kadrosuna atandıktan sonra davalı işyerinde hangi mesleği icra ettiği yada hangi işte çalışmakta olduğunun tespiti ile Kuruma bildirilen kayıtların gerçeği yansıtıp yansıtmadığı olduğunu, sürekli işçi kadrosuna atanan işçilerin tamamı sürekli işçi kabul edilmekte olup söz konusu kadrolarının belirlenmesinde meslekleri arasında hiçbir farklılık olmadığını, 6728 sayılı Yatırım Ortamının İyileştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 51 inci maddesi ile 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu’nun 102 nci madesinin birinci fıkrasının (n) bendine eklenerek 01.01.2018 tarihinde yürürlüğe giren düzenleme gereği, işçinin işveren bünyesinde çalışmakta olduğu süre zarfınca ifa etmekte olduğu mesleğinin gerçeğe uygun olarak Kuruma bildirilmesi gerektiğini, aksi hâlin para cezası müeyyidesi yaptırımına tâbi olduğunu, meslek kodu düzeltim davalarında davalı tarafın, işveren ve SGK olduğunu ve dolayısıyla meslek kodu tespiti ve düzeltim davalarının idare mahkemeleri nezdinde görülme imkânı bulunmadığını, nitekim söz konusu dava ile işçi ve işveren arasındaki ... ilişkisi neticesinde işçinin işyerinde ifa etmekte olduğu mesleği tespit edilmekte ve Kurumun da davaya dâhil edilerek gerçeğe aykırı kayıtların Mahkemece yapılan tespite istinaden düzeltilmesinin talep edildiğini, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) "Görev" başlıklı 5 inci maddesinde yer alan düzenleme dikkate alınarak değerlendirildiğinde dava konusu uyuşmazlığın ... yerinin ..

... ilişkisi neticesinde işçinin işyerinde ifa etmekte olduğu mesleği tespit edilmekte ve Kurumun da davaya dâhil edilerek gerçeğe aykırı kayıtların Mahkemece yapılan tespite istinaden düzeltilmesinin talep edildiğini, 7036 sayılı ... Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) "Görev" başlıklı 5 inci maddesinde yer alan düzenleme dikkate alınarak değerlendirildiğinde dava konusu uyuşmazlığın ... yerinin ... mahkemelerinin olduğunun açık olduğunu, İlk Derece Mahkemesinin gerekçesinde değinmiş olduğu kararın henüz kesinleşmediğini, bir diğer dava dosyası yönünden İdare mahkemesince görevsizlik kararı verildiğini ve dosyanın Uyuşmazlık Mahkemesine gönderildiğini, kararların bu hâli ile emsal alınamayacağını, İlk Derece Mahkemesince davacının vasıflı bir işte çalıştırılmasına karar verilmiş olmasına rağmen meslek kodunun yapmış olduğu işe uygun olarak düzeltilmemesinin hatalı olduğunu belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ve davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla davacının, 20.08.2008 tarihinde hizmet alımı kapsamında alt işveren firmada veri giriş kontrol işletmeni olarak işe alındığı ve işe alındığı günden bu yana faturalandırma, hasta kayıt kabul, klinik destek yardımcılığı, bilgi işlem, veri giriş, veri giriş kontrol işletmeni, hastanenin veri paket programları ve bilgisayar teknik arızalarını giderme ve benzeri işlerde çalıştığını, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 üncü madde uyarınca 01.04.2018 tarihi itibarıyla sürekli işçi kadrosuna alındığını, ancak davalı işveren tarafından SGK'ya meslek kodunun temizlik işçisi olarak bildirildiğini, davalı işverene ve Kuruma meslek kodunun değiştirilmesi için yazılı başvuruda bulunduğunu ancak başvurularının reddedildiğini belirterek Kuruma bildirilen meslek kodunun veri giriş kontrol işletmeni olarak düzeltilmesini talep ettiği, davacının temizlik işçisi olarak sürekli işçi kadrosuna geçirilmesinin idari bir işlem olduğu, konuya ilişkin olarak Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin 14.10.2021 tarihli ve 2021/10514 Esas, 2021/14324 Karar sayılı emsal bozma kararı da dikkate alındığında, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacı vekilinin başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; dava ve istinaf dilekçelerinde belirttiği sebepleri tekrar ederek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması istemi ile temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi aşamasında temizlik işçisi olarak bildirilen meslek kodunun veri giriş kontrol işletmeni olarak düzeltilmesi istemine ilişkin olarak açılan davada yargı yolunun belirlenmesine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

7036 sayılı Kanun'un 5 inci maddesi, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası, 370 ve 371 inci maddeleri, 696 sayılı KHK ile 375 sayılı KHK'ya eklenen geçici 23 madde.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

10.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6813, Karar No: 2015/17974, Tarih: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6813 E.  ,  2015/17974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2014

NUMARASI : 2014/472-2014/799

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7970, Karar No: 2008/9877, Tarih: 04.07.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/7970 E.  ,  2008/9877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk, Derik Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ...’nin açık adresinin belli olmadığı, Derik-... Mahallesi nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme Derik Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Derik Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 04/07/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6589, Karar No: 2021/8842, Tarih: 22.09.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/6589 E.  ,  2021/8842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ

İLK DERECE

MAHKEMESİ : SOMA 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; davalının istinaf başvurusunun reddine, davacının istinaf başvurusunun kabulü ile yeniden davanın kabulüne yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; üzerinden enerji hattı geçirilen ormanlık alanlar için davalı idareden 49 yıllığına izin ve irtifak hakkı alındığını, Orman Kanununun 17/3 ve 18 inci Maddeleri Uygulama Yönetmeliği ile kesin izin taahhüt senedinde ödenecek kalemlerin açıkça belirlendiğini, burada ilave ağaçlandırma bedeline yer verilmediğini, ancak bu bedelin ödenmemesi halinde izinlerin iptal edileceği davalı idare tarafından bildirildiğinden ihtirazi kayıtla ödeme yaptıklarını ileri sürerek; davalı idareye ilave ağaçlandırma bedelinden borçlu olmadıklarının tespitine, ödemek zorunda oldukları ana para ve KDV toplamı olan 271.325,55 TL'nin 29/08/2016 tarihinden itibaren 6183 sayılı Kanun kapsamında alınacak en yüksek faiziyle birlikte davalı idareden tahsilini talep etmiştir.

Davalı; Orman Genel Müdürlüğünün 16/07/2013 tarihli 880 sayılı emri uyarınca, ilave ağaçlandırma bedeli alınacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince; 6831 Sayılı Kanun ve Orman Kanununun 17/3 ve 18 inci Maddelerinin Uygulama Yönetmeliğinde ilave ağaçlandırma bedelinin alınacağına dair bir maddenin yer almadığı, kanun ve yönetmelikte yer almayan ilave ağaçlandırma bedelinin davacıdan tahsil edilmesinin hukuki dayanağının olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile KDV dahil 271.325,55 TL'nin ödeme tarihi olan 29/08/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı, taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulmuştur.