muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/12025, Karar No: 2008/1286, Tarih: 04.02.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/12025 E.  ,  2008/1286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalıdan üç adet arsa satın aldığını, bunlardan iki adet parselin tapuda devredilmediğini öne sürerek, ödenen 14.400 YTL'nin ödeme tarihinden itibaren faizle tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı davalıdan satın aldığı üç adet parselin bedelini ödediği halde, iki adet parselin tapuda devredilmediğini belirterek, bu davayı açmıştır. Davacı ödediği bedelin iadesi için, dava tarihinden önce ihtarname göndererek davalıyı temerrüde düşürmediğine göre, hükmedilen alacağa dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, mahkemece yazılı şekilde son taksidin ödendiği tarih olan 27.4.1999 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 4.2.2008 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

SONUÇ: Birinci bentte açıklanan nedenlerle davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 4.2.2008 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

MUHALEFET ŞERHİ

Dava, tapulu taşınmazın geçersiz sözleşme ile satın alınması ve daha sonra da tapunun resmi şekilde devredilmemesi nedeniyle ödenen paranın ilk ödeme tarihinden faizi ile tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ödenen bedelin ödeme tarihinden yürütülecek faizi ile tahsiline karar verilmiş olup, Dairenin sayın çoğunluğu, davalının temerrüde düşürülmediği için dava tarihinden faiz yürütülebileceği gerekçesi ile kararı bozmuştur. Oysa, taşınmaz satımlarıda sözleşme geçersiz ise, geri ödemenin denkleştirici adalet ilkelerine göre yapılması gerektiği yönünüdeki ilke Yargıtay Yüksek 13.Hukuk Dairesince benimsenmiş ve yıllardan beri istikrarla uygulanmaktadır. Bu itibarla, ödediği parayı ödeme tarihinden itibaren faizi ile isteyen davacının (gerektiğinde talebi aşılmamak kaydıyla) denkleştirici adalet ilkelerine göre bu geri ödeme istediğinin kabulü gerekir. Bu aynı zamanda "çoğu isteyenin azı da istemiş sayılacağı" ilkesinin de gereğidir. Aksinin kabulü Dairenin denkleştirici adalet ilkelerini açıklarken dayanılan gerekçeleri de zedeler. Talep ile bağlılık ilkesine şekli anlamda çok sıkı sıkıya bağlı kalınırsa, rayiç değer isteyen gerektiğinde denkleştirici adalet ilkesi gereğince talep edebileceği verilemeyebilecektir. Bu nedenlerle mahkeme kararının "davacının denkleştirici adalet ilkelerine göre isteyebileceği miktarın belirlenmesi, talebi de aşılmamak üzere sonucuna göre karar verilmesi" gerekçeleri ile bozulması gerekirken, aksi yöndeki bozma gerekçesine katılamıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2012/3150, Karar No: 2012/3385, Tarih: 14.05.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/3150 E.  ,  2012/3385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava, su aboneliği yapılması yönünde muarazanın giderilmesi, kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden dolayı borçlu olmadığının tespiti istemine ilişki olup; hüküm, Tüketici Mahkemesince verilmiştir.

Davanın açıklanan bu niteliğine göre, verilen hükmün temyiz inceleme görevi 6110 sayılı Kanunla değişik Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi hükmüne göre Başkanlar Kurulu tarafından hazırlanan ve Büyük Genel Kurul'ca kabul edilerek yürürlüğe giren işbölümü kararına göre yerel mahkemece verilen hükmün temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay Yüksek (13).Hukuk Dairesine ait bulunduğundan dosyanın ilgisi yönünden anılan Daire Başkanlığına SUNULMASINA, 14.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3108, Karar No: 2009/7190, Tarih: 26.05.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/3108 E.  ,  2009/7190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen 161.936.00TL maddi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davacı ile davalılardan S.S.Kartal...Konut Yapı Koop vekilleri ile ... tarafından istenilmesi ve davacı vekili ile davalılardan ... tarafından da duruşma talep edilmesi üzerine, dosya incelenerek, işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 26.05.2009 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılardan ... vekili Avukat ..... ile karşı taraf vekili Avukat ..... sonra duruşmaya son verilerek aynı gün Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

7201 Sayılı Yasa'nın 11.maddesi gereğince avukat ile takip edilen işlerde tebligatın avukata yapılması gerekir. Davalı ...’in avukat ile temsil edildiği ve avukatının bu davalı ile ilgili olarak vekillikten vazgeçmesinin söz konusu olmadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca da avukatı yerine davalı ... ...’e gıyabi hükmün tebliğinin isabetsiz olduğu ortadadır.

Öte yandan anılan davalının hüküm tarihinden sonra öldüğü ve mirasçılarının Avukat ......’a vekaletname verdiklerinin anlaşılmasına göre gıyabi hükmün davalı ...’in mirasçılarının avukatı olduğu anlaşılan Avukat...’a yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10535, Karar No: 2012/14041, Tarih: 02.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/10535 E.  ,  2012/14041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 04/03/2010 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 02/06/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, basın yoluyla kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, Yeni Şafak Gazetesi'nin 26.02.2010 tarihli yayınında "Kendi kendinizi fişleyin" başlığı altında verilen haberde haberin konusu ve haberde geçen kişi tamamen farklı olmasına rağmen kendi fotoğrafına yer verildiğini, bu durumun kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu beyanla manevi zararının tazminini talep etmiştir.

Davalılar, ortada sadece maddi bir hata olduğunu, bu nedenle de haberin gerçek olmadığı ve davacının kişilik haklarına saldırı bulunduğunun söylenemeyeceğini beyanla, açılan davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, "...haberde davacının ismi hiç bir şekilde zikredilmemiş olup itinalı bir şekilde fotoğrafa bakılmadığı müddetçe fotoğrafın davacıya ait olduğu doğrudan tespit edilememektedir. Davacıyı şahsen tanımayan birisinin fotoğrafın davacıya ait olduğunu tespit etmesi mümkün değildir, haberdeki fotoğraf ile haber arasında illiyet bağı yoktur..." gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davaya konu yayında davacının fotoğrafının yanına; "Kendi Kendinizi Fişleyin" başlığı altında, "Kafes eylem planını hazırlayan cunta yapılanmasını yönlendiren tutuklu sanık Albay ... 'in komutasındaki...." biçiminde ifadeler yazılmıştır. 4721 sayılı TMK. 24/2. maddesinde "...Kişilik hakkı zedelenen kimsenin rızası, daha üstün nitelikte özel veya kamusal yarar ya da kanunun verdiği yetkinin kullanılması sebeplerinden biriyle haklı kılınmadıkça, kişilik haklarına yapılan her saldırı hukuka aykırıdır..." hükmü getirilmiş olup, yukarıda açıklanan biçimde verilen haberle ve olayla ilgisi bulunmayan davacının, bahsi geçen davada tutuklu sanık olarak gösterilmiş olması hukuka aykırı olup kişilik haklarına saldırı oluşturacağı açıktır, esasen bir kimsenin fotoğrafının izinsiz yayınlanması da hukuka aykırıdır. Haberin gerçekliği kanıtlanamadığı gibi, ayrıca davalıların da fotoğrafın yanlışlıkla kullanıldığına dair ikrarları mevcuttur. Bu durumda, hukuka aykırı olduğu anlaşılan bu yayın nedeniyle davacının kişilik hakları saldırıya uğramıştır.

Yerel mahkemece; açıklanan yönler gözetilerek, davacı yararına olaya uygun düşecek bir tutarda manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, yerinde olmayan yazılı gerekçeyle istemin tümden reddedilmiş olması doğru bulunmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 02/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11405, Karar No: 2008/15311, Tarih: 13.11.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/11405 E.  ,  2008/15311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 101 ada 490 parsel sayılı 1808 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, belgesizden tarla niteliğiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı M.... Bal adına tesbit edilmiştir. Davacı ... Yönetimi, taşınmazın kısmen orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne ve dava konusu parselin (b) ile gösterilen 1788.14 m2 yüzölçümündeki bölümünün bitişiğindeki 101 ada 551 parsel numaralı Kocadağ Devlet Ormanı ile tek parsel halinde birleştirilmek suretiyle orman niteliği ile Hazine adına, (a) ile gösterilen 19.86 m2 yüzölçümündeki bölümünün ise tesbit gibi davalı gerçek kişi adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi ve davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 12/07/1979 tarihinde ilan edilip kesinleşen 6831 Sayılı Yasanın 1. maddesine göre yapılan orman kadastrosu ve aynı yasanın 1744 Sayılı Yasa ile değişik 2. madde uygulaması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve çekişmeli taşınmazın, uzman orman bilirkişi kurulu tarafından kesinleşmiş orman tahdit haritası ve tutanakları ile bu haritanın düzenlenmesine esas memleket haritasına dayalı olarak yöntemine uygun biçimde yapılan uygulama ve araştırma sonucu kısmen orman sınırları içinde kalan yerlerden olduğu anlaşıldığına ve yazılı şekilde hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmadığına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere ayrı ayrı yükletilmesine 13/11/2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10407, Karar No: 2016/15234, Tarih: 20.12.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/10407 E.  ,  2016/15234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, aksine kurum işlemin iptali ile ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın kısmen kabulüne, davacının babasından dolayı ölüm aylığı bağlanmasına ilişkin talebinin zımnen reddine dair Kurum işleminin kısmen iptali ile davacının eşinden almış olduğu ölüm aylığına ek olarak babası ...'ten dolayı 01/06/2010 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı Kurum avukatının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Eldeki davada; mahkemece, davacıya ölüm aylığı bağlanması gerektiğine dair yaklaşım isabetli ise de; bağlanacak aylık bakımından, davacının 18.05.2015 tarihli Kuruma başvurusu ile 11.06.1969 tarihinde vefat eden 506 Sayılı Yasa kapsamında sigortalı olduğu anlaşılan babası üzerinden ölüm geliri de bağlanmış olduğunun anlaşılması nedeniyle 5510 sayılı Kanunun 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren ve “Aylık ve gelirlerin birleşmesi” başlıklı 54. Maddenin ““c” bedinde yer alan “Malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.” Hükmünün de dikkate alınması suretiyle bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün 1. fıkrasının içeriğinin silinerek, yerine;

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün 1. fıkrasının içeriğinin silinerek, yerine;

“1-Davanın kısmen kabulüne, aksi kurum işleminin iptali ile, davacının eşinden almış olduğu ölüm aylığı yanında babası ...'ten dolayı 01/06/2010 tarihinden itibaren ölüm aylığı bağlanması gerektiğinin ve bağlanan aylıkta 5510 sayılı Yasa'nın 54’üncü maddesinin “c” bedinde yer alan “Malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.” Hükmünün gözetilmesi gerektiğinin tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine,” ibaresinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2966, Karar No: 2012/8812, Tarih: 28.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2966 E.  ,  2012/8812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın çocuğa karşı öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde çocuğa karşı öldürme suçunun niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, çocuğa karşı öldürme eyleminin vasfına, haksız tahrik bulunduğuna, TCK.nun 62. maddesinin uygulanması gerektiğine vesaireye ilişen, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, ölüm neticesini almaya yönelik çok yara sayısının ve niteliğinin tek başına canavarca his saiki ile insan öldürme suçuna kanıt sayılamayacağı yine sanığın eylemini sırf öldürmüş olmak için gerçekleştirdiğini gösteren kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeksizin, sanık savunması ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın 5237 sayılı TCK.nun 82/1-e maddesi gereğince cezalandırılması gerekirken, yazılı şekilde 5237 sayılı TCK.nun 82/1-b,e maddesi uyarınca uygulama yapılması Yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, "sırf öldürmek için" ve "canavarca his veya eziyet çektirerek" ibareleri ile olayda uygulama yeri olmayan TCK.nun 82. maddesinin "b" bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle

CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak DÜZELTİLEN, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 28/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/499, Karar No: 2020/6547, Tarih: 04.11.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/499 E.  ,  2020/6547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 17.08.2014 tarihinde davalı ... şirketine ZMMS’li, sürücü ... idaresindeki aracın tek taraflı, tamamen sürücünün kusuru ile meydana gelen kazada müvekkilinin belden aşağısı felç (malul) olacak şekilde yaralandığını, davalı ... şirketine müracaat ettiklerini 121.851,00-TL ödeme yaptığını, fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğunu belirterek, işgücü kayı için 1.000,00-TL, bakıcı gideri için 1.000,00-TL olmak üzere toplam 2.000,00 TL maddi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, davacı asil 03.04.2015 tarihli dilekçe ile davadan feragat ettiğini beyan etmiştir.

Yapılan yargılama sonucunda davanın feragat nedeniyle reddine dair karar, davacı vekilinin temyiz başvurusu üzerine, Dairemizin 25.11.2015 tarih ve 2015/15970 E., 2015/12722 K. sayılı ilamı ile bozulmuştur.

Mahkemece uyulan bozma ilamı ve toplanan delillere göre;davanın kabulü ile 268.000,00 TL sürekli iş göremezlik ve 268.000,00 TL bakıcı gideri zararının, 16/03/2015 dava tarihinden işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozma ile kesinleşen yönlere ilişkin inceleme yapılmasının mümkün olmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 27.460,16 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 04/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35246, Karar No: 2013/7985, Tarih: 25.03.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/35246 E.  ,  2013/7985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Aşamalarda suçu kabul etmeyen sanığın, 3.katta bulunan mahvil giriş kapısının iç kısmından alınan parmak izinin sağ el işaret parmak izi ile aynı olduğunun tespit edilmesine karşın, sanığın suça konu camiye 700-800 metre mesafede oturduğu ve bu camiye Cuma namazlarını kılmak için gittiğini savunması ve müşteki cami imamının parmak izi tespit edilen kapının Cuma günleri bu namaz için açıldığını ve cemaatin bu kapıdan giriş çıkış yaptığını beyan etmesi karşısında, sanığın cami içinden atılı hırsızlık suçunu işlediğini gösterir, hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden beraati yerine yazılı biçimde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Kabule göre de;

Sanık hakkında ibadethanelere zarar verme suçundan kurulan hükümde, TCK'nın 53. maddesinde belirtilen haklardan yoksun kılınma kararı verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 25/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1714, Karar No: 2015/6100, Tarih: 01.12.2015

**15. Hukuk Dairesi         2015/1714 E.  ,  2015/6100 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bodrum 2. Asliye Hukuk Hakimliği (Tük. Mah. Sıf.)

Tarihi :25.09.2014

Numarası :2010/496-2014/460

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, su arıtma sistemi yapımı, montajı ve sistemin çalışır halde teslimini konu alan eser sözleşmesinden kaynaklı tazminat istemidir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunması nedeniyle zaman bakımından uygulanması gereken, mülga 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da tüketici mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.02.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece ara kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harçlarının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 01.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.