muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/14223, Karar No: 2006/18410, Tarih: 27.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14223 E.  ,  2006/18410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı gerçek kişi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine 22.10.2004 tarihli dilekçesiyle, ... Köyü 27460 ada 7 parsel sayılı taşınmazın, 1947 yılında yapılan orman tahdidinde orman sınırları içerisindeyken, 1988 yılında 3302 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığından söz ederek, tapu kaydının iptali ve Hazine adına tescilini istemiştir. Mahkemece davanın KABULÜNE, çekişmeli parselin davalı adına olan tapu kaydının iptali ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, Hüküm davalı gerçek kişi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kesinleşen orman kadastro sınırları içindeyken yine kesinleşen 2/B madde uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılma işlemi kesinleşen parselin tapu kaydının iptal ve tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde dava tarihinden önce 1946 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır. Daha sonra 7 numaralı orman kadastro komisyonuna bağlı 4 numaralı ekipçe yapılıp 24.03.1976 tarihinde, itirazlar incelenerek sonuçları 7 numaralı komisyonca 06.04.1983 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 1744 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2. madde uygulaması, 1988 yılında yapılıp, 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek dava tarihinden önce kesinleşen aplikasyon ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B madde uygulaması vardır.

Çekişmeli ... köyü (Mahallesi) 27460 ada 7 parsel sayılı 1000 m2 yüzölçümündeki arsa nitelikli taşınmaz, imar uygulamasıyla 08.06.2001 tarihinde ½ şer pay ile ... ve ... ... adlarına tescil edilmiş, 29.11. 2001 tarihinde davalı gerçek kişiye satılmıştır. Çekişmeli parselin geldiği ... köyü 126 parsel sayılı 9350 m2 yüzölçümündeki taşınmaz ise 21.01.1966 tarihinde kesinleşen genel arazi kadastrosunda, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle ... oğlu ... ... adına tesbiti itirazsız kesinleşerek tapuya kayıt edilmiş, ... Yönetiminin itirazının tapulama komisyonunca reddi üzerine açtığı davanın reddine ve parselin ... mirasçıları Atike ... ve arkadaşları adını tesciline ilişkin Tapulama Mahkemesinin 12.2.1986 gün ve 1981/597-83 sayılı kararı Yargıtay denetiminden de geçtikten sonra kesinleşmiş ve tapuya kayıt edilmiş, 2981 sayılı yasa hükümlerine göre yapılan imar uygulaması ve parselasyonda, 7420 ada 10 sayılı parsel 1000 m2 yüzölçümüyle bu kişiler adına tescil edilmiş, intikaller ve satışlar sonunda 29.12.1997 tarihinde davalı gerçek kişiler adına kayıt edilmiş, 08.06.2001 tarihinde tapuya geçirilen ikinci imar uygulaması ve parselasyonla çekişmeli parselin tapu kaydı oluşmuştur. Çekişmeli taşınmaz fiili olarak 126 sayılı kadastro parseli tesbit krokisi içinde yer almaktadır.

-2- 2006/14223-18410

İncelenen dosya kapsamına kararın dayandığı gerekçeye ve kesinleşmiş orman kadastro haritasının uygulanmasına dayalı araştırma, inceleme ve keşif sonucu düzenlenen uzman orman bilirkişi raporuyla, dava konusu taşınmazın 1946 yılında 3116 Sayılı Yasaya göre yapılan ve 1947 yılında kesinleşen orman tahdidinde, orman sınırları içinde bırakıldığı, 1952 yılında çalışma yapan makiye ayırma komisyonu, yasanın öngördüğü kişilerden oluşmayıp, yasaya ve yönetmeliğe aykırı çalışmalar yapsa da, bu komisyonca dahi muhafaza makisi olarak belirlendiği, 1976 yılında 1744 Sayılı Yasanın 2. maddesi ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkartılmışsa da, Orman Yönetiminin açtığı dava sonunda, İdare Mahkemesinin 15.01.1987 gün ve 1985/711-17 sayılı kararı ile orman niteliğini kaybetmediği ve Devlet ormanları ile çevrili olduğundan bu işlemin, iptaline karar verildiği, daha sonra 15.06.1989 tarihinde ilan edilerek kesinleşen 3302 Sayılı Yasa ile değişik 6831 Sayılı Yasanın 2/B madde uygulaması ile Hazine adına orman sınırları dışına çıkartıldığı saptanıp, kesinleşmiş orman kadastro sınırları içindeki taşınmaz için, arazi kadastrosu yada Orman Yönetimi ve Hazinenin taraf olmadığı Tapulama Mahkemesi kararı ile hükmen oluşan tapu kayıtlarının hukuki değerinin bulunmadığı, 2896 ve 3302 sayılı yasa ile değişik 6831 sayılı yasanın 2/B maddesi gereğince, orman rejimi dışına çıkarma işleme sadece Hazine adına yapılacağından, bu tür yerlerin kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla da edinilemeyeceği, orman ve orman rejimi dışına çıkartılan yerlerde 2981 ve 3194 Sayılı Yasa uygulaması yapılacağı konusunda hiç bir yasa hükmü bulunmadığı, aksine 3194 Sayılı İmar Yasasının 4. Maddesindeki "... diğer özel yasalar ile belirlenen veya belirlenecek olan yerlerde, bu (imar) yasanın özel yasalara aykırı olmayan hükümleri uygulanır" hükmü ve 2981 Sayılı Yasanın 3290 sayılı Yasa ile değişik Geçici 2. Maddesinin (e) bendi hükmünü iptal eden Anayasa Mahkemesinin 27.09.1995 gün ve 1995/13-51 Sayılı kararı ve H.G.K.'nun 07.12.1997 gün ve 1997/1-655-1003 Sayılı kararı ile kabul edilen "... kamu malı niteliğini kazanan bir taşınmazın imar uygulamasına tabi tutularak özel mülkiyete dönüştürmeye idari mercilerin yetkileri yoktur. Başka bir anlatımla, idari mercilerin yasadan kaynaklanan bir yetkileri bulunmayan konularda aldıkları kararlar yok hükmünde olup, buna dayanan tescil de M.Y.'nın 1024.(932.) maddesi gereğince yolsuz tescil niteliğinde olduğu" Anayasanın 169 ve 170. maddelerindeki 2924 Sayılı Yasada ve 3402 Sayılı Yasanın 16/D maddesinde özel olarak düzenlenen Devlet Ormanları ve nitelik kaybı nedeniyle orman rejimi dışına çıkartılan yerler özel yasalarına tabi olduğu, H.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olacağı, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y

.G.K'nun 24.03.1999 gün 1999/1-170-167 ve 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 kararlarında belirtildiği gibi, aslında özel mülkiyete konu olmayan taşınmazlar her nasılsa tapuya tescil edilmiş olsa bile, bu durum taşınmazın niteliğini değiştirmeyeceğinden tescil işlemi yok hükmünde olacağı, bu tür taşınmazlar hakkında M.Y.'nın 1023. (931.) maddesinde belirtilen iyi niyetle iktisap iddiasında bulunulamayacağı, yasalarımız nasıl oluşursa oluşsun, yanlış ve yolsuz tescillere dayalı olarak tapu sicilinde yapılacak değişiklikleri öngören iptal davaları görevini Adliye Mahkemelerine verdiği (M.Y.- Md. 1025.(933)), H.G.K.’nın 21.02.1990 gün 1989/1-700-101 sayılı, 05.05.1999 tarih 1999/1-302 Esas 1999/258 K. aynı tarih 1999/1-304 Esas 1999/260 K. ve 30.06.1999 tarih 1999/1-544 Esas 1999/561 Karar Sayılı ilamlarında kabul edildiği gibi, Hazinenin devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yer iddiası ile açacağı iptal davaları 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesindeki 10 yıllık hak düşürücü süreye tabi olmadığı gözetilerek, davanın kabulüne karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığına göre, davalı gerçek kişinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarını reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 27/12/2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10601, Karar No: 2016/2422, Tarih: 25.02.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/10601 E.  ,  2016/2422 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ...'in saat 14.50 sularında müştekiye ait işyeri önündeki askıda bulunan yeleği alıp giydiği, müştekinin ise yeleğin çalınmış olduğunu anlaması ve güvenlik kamerasından suça sürüklenen çocuğu teşhis etmesinin ardından polise ihbarda bulunduğu, yapılan araştırmanın sonucunda saat 17.00 civarında suça sürüklenen çocukların polislerce yakalandıkları anlaşılmakla, suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı bulunan hırsızlık suçunun tamamlanmış olduğu gözetilmeden haklarında kurulan hükümde TCK'nın 35. maddesi gereğince ceza indirimine gidilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 60,00 TL değerinde erkek yeleği çalan suça sürüklenen çocuklar hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ile ... müdafilerinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların kazanılmış hakkının gözetilmesine, 25.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/24200, Karar No: 2017/24598, Tarih: 23.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/24200 E.  ,  2017/24598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ :Dolandırıcılık

HÜKÜM :TCK'nın 157/1, 31/3, 62, 50/1-a, 52/2-4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Suça sürüklenen çocuğun dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm suça sürüklenen çocuk tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü,

13/03/2015 tarihli iddianamede, suça sürüklenen çocuğun kendisini polis olarak tanıtıp katılana, Diyarbakır'a hesabından 60 Bin TL para gönderildiğini, parayı gönderen şahsı yakaladıklarını, bankada çalışan ve bu işleri yapan şahsın örgüt elemanı olduğunu, bu kişiyi yakalamak ve tespit etmek için bildirilen hesaba para yatırması gerektiğini söylemek suretiyle menfaat temin edip dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edilmesi karşısında; suça sürüklenen çocuğun eyleminin, hükümden sonra 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen ( L ) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, CMK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 23/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21279, Karar No: 2018/16041, Tarih: 18.09.2018

**9. Hukuk Dairesi         2015/21279 E.  ,  2018/16041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Temizlik ... San. Ve Tic. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı ... San. Ve Tic. A.Ş.'nın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 18/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17931, Karar No: 2014/5687, Tarih: 24.03.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/17931 E.  ,  2014/5687 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/250533

MAHKEMESİ : Ardahan Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05/04/2011

NUMARASI : 2010/103 (E) ve 2011/10 (K)

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yağma suçunun gece vakti, birden fazla kişi ile birlikte, işyerinde işlendiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 149. maddesinin 1. fıkrasının (c), (d) ve (h) bentleri ile uygulama yapılırken, aynı Yasanın 61. maddesi uyarınca alt sınırdan uzaklaşılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Hükümlünün, yakınanın çalıştığı balık üretme çiftliğinden, daha çok alma imkanı varken, sadece 10 adet balığı almak suretiyle suç kastını ve iradesini değer olarak da az olan miktara özgüleyerek yağma suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında, hakkında, 5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesi ile cezasından indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, hükümlü B.. C.. savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, infaz aşamasında verilen uyarlama kararlarının ./..

Yağma suçunda yalnız mülkiyet veya zilliyet hakkı değil hürriyet hakkı ve beden tamlığı hakkına da taarruz edildiği ve ferdin kendisini müdafaası adede tahrip edilmektedir.

Yağma suçu, 765 sayılı TCK'nun ve 5237 sayılı TCK'nun mal varlığına karşı suçlar bölümünde yerini almıştır.

Yağma, mal varlığına karşı suçların en tehlikelisi ve özel şeklidir. 5237 sayılı TCK'nun 148. maddesinde basit yağma,

5237 sayılı TCK'nun 149. maddesi nitelikli yağma hallerini,

5237 sayılı TCK'nun 150. maddesi ise daha az cezayı gerektiren yağmanın nitelikli halini düzenlemiştir.

5237 sayılı TCK'nun 150/2. maddesi ise; yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle verilecek ceza 1/3'den, 1/2'ye kadar indirilebilinir denilmektedir.

765 sayılı TCK'nun da yağma suçları dışında diğer mala karşı suçlarda hafif, pek hafif ölçüt ve yasada gösterilen belli oranda indirmeyi düzenleyen TCK'nun 522. maddesi bulunmaktaydı. Yağma suçları ile ilgili 765 sayılı TCK'da bulunmayan ve tamamen yeni bir yasa normu 5237 sayılı TCK'nun 150/2. maddesi ile getirilmiştir. (765 sayılı TCK'nun 522. maddesi ile tek benzer noktası cezayı indirmesidir.)

5237 sayılı TCK'nun 150/2. maddesi ile indirim yapılabileceği ve bu kuralın uygulanabilirliği (değer azlığını) takdir ve değerlendirme ile indirim oranının buna bağdaşık seçimi de tamamen hakimin takdirine bırakılmıştır. Ancak keyfilik yolu kapalıdır.

5237 sayılı TCK'nun 150/2. maddesi ile indirim yapılabileceği ve bu kuralın uygulanabilirliği (değer azlığını) takdir ve değerlendirme ile indirim oranının buna bağdaşık seçimi de tamamen hakimin takdirine bırakılmıştır. Ancak keyfilik yolu kapalıdır.

Hakimin takdiri adalet ölçütü içinde olmalıdır. Hakim neyin hukuka aykırı olduğunu yasa koyucunun iradesine bakarak belirler. Çünkü hukuk ortak vicdanı yansıtmakta ve ortak vicdana aykırılık cezai müeyyideye bağlanmaktadır. Kanunların birinci işlevi yaşamsal menfaatleri korumak, toplumun huzurunu sağlamaktır.

TCK'nun 150/2. maddesindeki değer azlığı kavramı bir şeyin para ya da benzer şeylerle ölçülebilen, gerekenden, alışılmıştan, umulandan her zamankinden eksik, çok olmayan nicelik ve nitelik değer bakımından düşük, yetersiz bir şeyin almasını içermekte ve vurgulamaktadır. Bu hali ile TCK'nun 145. maddesinden de ayrılmaktadır.

Kanun koyucu yağma suçunun konusu malın değer azlığını belirleme gibi indirim oranının olaydaki mevcut koşullara göre seçip, tayin ve takdir yetkisini hakime bırakmıştır. O halde hakim olayın özelliği, sanığın ihtiyaç ve şiddetli arzusunun tatmin amacıyla değerin gerçekten az kabul edilecek malın yağması halinde veya özgülenerek ayrıştıran iradesinin saptanmasından sonra yasal ve yeterli gerekçeler ile TCK'nun 150/2. maddesindeki normu uygulayabilir. Suçun işlendiği tarihteki malın değerinin alışılmışın dışı, umulandan, her zamankinden eksik ve çok olmayan, nicelik ve nitelik bakımından düşük, yeterli kavramda kalmayan yakınanın malı yağmalaması olayında 5237 sayılı TCK'nun 150/2. maddesinin uygulama koşulları bulunmadığı inancı ile sayın çoğunluğun bu yöndeki bozma düşüncesine iştirak olunmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2011/9733, Karar No: 2011/11404, Tarih: 26.09.2011

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/9733 E.  ,  2011/11404 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Isıtma ve Soğutma Sist.Müh.İnş....Tük.Mal.San.ve Tic.Ltd.Şti.vek. Av. ... ile davalı ... A.Ş.vek.Av. ... aralarındaki itirazın iptali davası hakkında Bursa 2.Sulh Hukuk Mahkemesinden verilen 08.12.2010 gün ve 2222-3420 sayılı hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de Adalet Bakanlığı kanalı ile Cumhuriyet Başsavcılığınca intikal edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşuldu.

- K A R A R -

Heyetçe incelenmesine gerek görülen davaya ve takibe konu 31.03.2010 keşide tarihli çekin aslının veya okunaklı tasdikli suretinin eklenerek Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11744, Karar No: 2010/13840, Tarih: 22.12.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11744 E.  ,  2010/13840 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILANMANIN YENİLENMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, maliki bulunduğu 101 ada 380 parsel sayılı taşınmazın Ramazanoğlu Piri Halil Bey veledi Piri Mehmet Paşa vakfına ait olduğu iddiası ile Karaisalı Asliye Hukuk Mahkemesine açılan davanın kabulle sonuçlandığını, aynı nitelikte Pozantı Asliye Hukuk Mahkemesinin 2002/173 esas sayılı dava dosyasında ise davanın reddine karar verilip derecattan geçerek kesinleştiğini ileri sürerek, yargılanmanın yenilenmesi yoluyla vakfın sınırlarının tespit edilerek anılan kararın ortadan kaldırılması isteğinde bulunmuştur.

Davalı,davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yargılamanın yenilenmesi koşulları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hakimi ...’nın raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 22.12.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14243, Karar No: 2011/14151, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/14243 E.  ,  2011/14151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 16/12/2009 gün ve 14927 - 18788 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli ... köyü 116 ada 16 parsel (9557 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu taşınmazın B (5197 m2) bölümünün orman niteliğiyle Hazine, A (4359 m2) bölümünün tesbit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.