muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/14243, Karar No: 2011/14151, Tarih: 07.12.2011

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince, davalıdan onama harcının alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8104, Karar No: 2012/5724, Tarih: 14.03.2012

**2. Hukuk Dairesi         2011/8104 E.  ,  2012/5724 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Manisa 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :1.3.2011

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm yetki ve tedbir nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma veya ayrılık davaları, eşlerden birinin yerleşim yerinde açılabileceği gibi, davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesinde de açılabilir (TMK.md.168). Tercih hakkı davayı açana aittir. Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir (TMK.md.19/1). Davacı kadının evlenmeden önceki yerleşim yerinin de Manisa olduğu, tekrar aynı adresdeki babaevine döndüğü, adres kayıt sistemine bu değişikliği bildirdiğinin anlaşılmasına göre, sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerin ve davacının yerleşim yerinin 27.8.2010 tarih itibariyle Manisa olduğu anlaşılmaktadır. Dava ise bu tarihten sonra 23.09.2010 tarihinde açılmıştır. Bir kimsenin adres kayıt sisteminde gösterilen adresi yerleşim yerine karine olup; aksi sabit oluncaya kadar kişinin yerleşim yeri olarak kabul edilmesi gerekir (Adres Kayıt Sistemi Yönetmeliği m.13/1). Dosya kapsamından dava tarihi itibariyle davacının yerleşim yerinin Manisa olmadığını gösterir bir delil bulunmamaktadır. O halde mahkemenin yetkisine yönelik itirazın reddiyle işin esasının incelenmesi gerekirken; yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün açıklanan sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.03.2012 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/4814, Karar No: 2016/3330, Tarih: 22.09.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/4814 E.  ,  2016/3330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-b, 62/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik canavarca hisle kasten öldürme suçundan açılan kamu davasına, 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi gereğince katılma hakkı olan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığını temsilen Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı ilgili İl Müdürlüğüne davanın ihbarı ve gerekçeli kararın tebliği, verilirse temyiz dilekçesi ve bu durumda düzenlenecek ek tebliğnameyle birlikte Dairemize iadesi için, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22/09/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16127, Karar No: 2015/23047, Tarih: 02.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/16127 E.  ,  2015/23047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fark ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçiyi temsilen ... İşçileri Sendikası vekili, sendika üyesi olan davacının davalı asıl işveren ... Bakanlığına bağlı hastanede alt işveren bünyesinde veri hazırlama elemanı olarak çalıştığını, davacıya ödenen aylık ücret miktarının rızası olmadan düşürüldüğünü ileri sürerek, fark ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin ... iş kolunda kurulu bir sendikaya üye olamayacağından ... İşçileri Sendikasının işçi adına dava açma yetkisinin bulunmadığını, ayrıca ihale makamı olan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davacının ... ve sosyal hizmetler iş kolunda kurulu bir sendikaya üye olup olamayacağı ve dolayısıyla sendikanın dava açma ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusundadır.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 3. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde “...sendikalar kuruldukları işkolunda faaliyette bulunur.” şeklinde kurala yer verilmiş; 17. maddesinin dördüncü fıkrasında “Bir işyerinde yardımcı işlerde çalışan işçiler de, işyerinin girdiği işkolunda kurulu bir sendikaya üye olabilir.” hükmü düzenlenmiştir. Aynı Kanun'un 26. maddesinin ikinci fıkrasına göre de, sendikalar, yazılı başvuruları üzerine iş sözleşmesinden ve çalışma ilişkisinden doğan hakları ile sosyal güvenlik haklarında üyelerini ve mirasçılarını temsilen dava açmak ve bu sebeple açılmış davada davayı takip yetkisine sahiptir.

Eldeki dava, 6356 sayılı Kanun'un 26. maddesinin ikinci fıkrasına dayanılarak, üyesi işçiyi temsilen ... İşçileri Sendikası tarafından açılmıştır. Davacı işçinin, uyuşmazlığa konu dönemde, davalı asıl işveren ... Bakanlığına bağlı hastanede, alt işveren işçisi olarak çalıştığı sabittir.

Eldeki dava, 6356 sayılı Kanun'un 26. maddesinin ikinci fıkrasına dayanılarak, üyesi işçiyi temsilen ... İşçileri Sendikası tarafından açılmıştır. Davacı işçinin, uyuşmazlığa konu dönemde, davalı asıl işveren ... Bakanlığına bağlı hastanede, alt işveren işçisi olarak çalıştığı sabittir.

Alt işveren işçisi, alt işverene ait işyerinin dahil olduğu iş kolunda kurulu bir sendikaya üye olabilir. Alt işverenin işyeri asıl işverenden bağımsız olduğundan, işkolu asıl işverenin yaptığı işe göre belirlenmez. Alt işverenin işkolu tespitinin, asıl işverenden ayrı olarak yapılması gereklidir. 6356 sayılı Kanun'un 4/2. maddesinde öngörülen “Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır.” şeklindeki kural, bir işyeri sınırları ve organizasyonu içerisinde yürütülen işler için önem taşır. Yoksa, birbirinden ayrı işyerlerinde farklı işkoluna giren işler yapılıyorsa, asıl iş yardımcı iş kavramı geçerli olmaz. Aynı Kanun'un 17/4. maddesindeki “Bir işyerinde yardımcı işlerde çalışan işçiler de, işyerinin girdiği işkolunda kurulu bir sendikaya üye olabilir.” hükmü açısından da aynı husus geçerlidir. Anılan sebeple, alt işverene ait işyerinde yapılan işlerin, asıl işverene ait işyerinde yapılan işlere yardımcı iş olarak değerlendirilmesi doğru değildir. Alt işveren işçileri, alt işverene ait bağımsız işyeri çalışanları olduklarından, bağlı bulundukları işkolunun, asıl işverenden ayrı olarak belirlenmesi gerekir.

Somut olayda, asıl işveren-alt işveren ilişkisine konu hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren işçilerince yürütülen işler nazara alındığında, veri hazırlama elemanı olarak çalıştığı belirtilen davacının ... ve sosyal hizmetler iş kolunda kurulu bulunan ... İşçileri Sendikasına üye olması mümkün değildir. Dolayısıyla işçinin üyeliği geçersiz olup, sendikanın işçiyi temsilen dava açma yetkisi bulunmamaktadır. Mahkemece, bu yönün göz ardı edilerek, yargılamaya devam edilmesi hatalı olmuştur. Bu halde, davacı işçiye davasını bizzat veya vekili aracılığıyla takip etmesi için tebligat yapılmalı ve sonuca göre yargılamaya devam edilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/16446, Karar No: 2018/13877, Tarih: 12.12.2018

**7. Ceza Dairesi         2018/16446 E.  ,  2018/13877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

17/11/2014 tarihli gıyabi kararın sanığın mernis adresi olan Bahçelievler 115. sokak No:5 İç Kapı No:1 Merkez/ Şanlıurfa adresine 29/12/2014 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşıldığından, sanık ...'ın eski hale getirme talebinin reddi ile yasal süresinden sonra vaki temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 12/12/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6048, Karar No: 2020/10807, Tarih: 03.11.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/6048 E.  ,  2020/10807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Kırılan kapı kilidi nedeniyle zarar miktarının tespitinden sonra, sanığa makul bir süre verilerek bu zarar miktarını müştekiye ödenmek üzere depo ettirilmesi imkanı tanındıktan sonra sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanma şartlarının tartışılması gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin hazırlık ifadesi, 21.02.2014 tarihli tutanak ve teslim tesellüm tutanağına göre; olaydan sonra teslim edilmeyen 1 adet kova ile 30 adet iskele kelepçesi nedeniyle hırsızlık suçu yönünden zararın devam ettiği, müştekinin bozmadan önce alınan beyanında zararının giderilmediğini, ancak bu yönde herhangi bir talebinin de olmadığını beyan ettiği, sanığın bozmadan sonra alınan savunmasında ise zararı karşılamak istediğini söylediğinin anlaşılması karşısında; müştekinin olaydan sonra teslim edilmeyen 1 adet kova ile 30 adet iskele kelepçesi nedeniyle zarar miktarının tespitinden sonra, sanığa makul bir süre verilmesi, bu zarar miktarını müştekiye ödenmek üzere depo ettirilmesi imkanı tanındıktan sonra sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanma şartlarının tartışılması gerektiğinin düşünülmemesi,

2-Sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçunu temyiz dışı sanık İsmail Kaplan ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında; sanığa verilen cezada 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın konut dokunulmazlığının ihlali suçunu temyiz dışı sanık İsmail Kaplan ile birlikte işlediğinin anlaşılması karşısında; sanığa verilen cezada 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, konut dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden; 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 03.11.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15738, Karar No: 2020/1022, Tarih: 23.01.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/15738 E.  ,  2020/1022 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının iş akdinin feshedilmesi üzerine açılan davada İstanbul Anadolu 5. İş Mahkemesi’nin 8.3.2014 tarih 2012/654 Esas 2014/118 Karar doğrultusunda yasal süresi içinde davacının işe başlatılması için davalı şirkete başvurulduğunu, ancak işe başlatılmadığını iddia ederek; kıdem ve ihbar tazminatları, yıllık ücretli izin, boşta geçen süre ücreti ile işe başlatmama tazminatı alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; işe iade kararının kesinleşmesi üzerine boşta geçen süre ücreti, işe başlatmama tazminatı ile kıdem ve ihbar tazminatı farkı alacakları için toplam 83.852,00 TL’ nin 21.8.2014 tarihinde davacının banka hesabına ödendiğini, eksik ödemenin söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Davalı vekilinin ihtiyati tedbirin kaldırılması talebinin yerel mahkemesince değerlendirilmesine karar vermek gerekmiştir.

2-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Davacı dava dilekçesi ile talep ettiği boşta geçen süre ücreti ve işe başlatmama tazminatı alacakları bakımından temerrüt tarihinden itibaren faiz talep etmediğine göre, faiz başlangıç tarihinin temerrüt tarihi yerine dava tarihi olması gerektiğinin düşünülmemesi hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın iş güvencesi tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ile ilgili 1 ve 2 numaralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine,

"1-Hesaplanan bakiye 0,31TL net iş güvencesi tazminatının dava tarihi olan 11.09.2014’ten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın iş güvencesi tazminatı ile boşta geçen süre ücreti ile ilgili 1 ve 2 numaralı bentlerinin çıkartılarak yerlerine,

"1-Hesaplanan bakiye 0,31TL net iş güvencesi tazminatının dava tarihi olan 11.09.2014’ten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine,

2-Hesaplanan 987,07TL boşta geçen süre ücret alacağının taleple bağlı kalınarak 100 TL sinin dava tarihi olan 11.09.2014’ten itibaren işleyecek mevduata uygulanan en yüksek faiz oranı ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine fazlaya ilişkin hakkın saklı tutulmasına,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.01.2020 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9187, Karar No: 2021/9197, Tarih: 18.05.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/9187 E.  ,  2021/9197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında nitelikli hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi itibari ile 15-18 yaş aralığında bulunan suça sürüklenen çocuk hakkında 5395 sayılı Yasanın 35/1. maddesi uyarınca sosyal inceleme raporu aldırılmaması veya aldırılmama nedeninin gerekçeli kararda belirtilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18/05/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/428, Karar No: 2010/632, Tarih: 08.02.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/428 E.  ,  2010/632 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... Tem. Güv. Gıda İnş. San. Tic. Ltd. Şti. ile davalı ... İnş. Taah. Tic. San. Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 28.05.2009 gün ve 3-272 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık tacirler arası temizlik (hizmet) sözleşmesinden kaynaklandığından kararın temyizen incelenmesi görevi Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 11.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8795, Karar No: 2010/9481, Tarih: 27.09.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/8795 E.  ,  2010/9481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, 78 yaşında olan ve beyin ameliyatı geçermiş olan babası ...in sağlıklı ve bilinçli düşünemediğini, vesayet altına alınması için dava açmasına karşın henüz sonuçlanmadığını, davalının babasından dava konusu 156 ada 15 parsel sayılı taşınmazı satış yoluyla temlik aldığını ileri sürerek, davalı adına kayıtlı çekişmeli taşınmazın tapu kaydının iptali ile Hüseyin Güler adına tescili isteğinde bulunmuştur.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının aktif dava ehliyetinin bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.55.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 27.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8479, Karar No: 2024/35, Tarih: 08.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8479 E.  ,  2024/35 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/311 Esas, 2022/420 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ayvalık 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 18.05.2022 Tarihli ve 2021/128 Esas, 2022/165 Karar ... Kararı

Davacının yurt dışında ikamet ettiği, Türkiye'de son ikamet ettiği yerin bulunmadığı, 5718 ... Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un ( 5718 ... Kanun) 41 inci maddesi gereğince de İstanbul, Ankara ve İzmir illerindeki mahkemelerin yetkili olduğu ve davalıların da yerleşim yerlerinin İzmir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İzmir 18. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.11.2022 Tarihli ve 2022/311 Esas, 2022/420 Karar ... Kararı

Davacının Türkiye'deki son yerleşim yeri adresinin Ayvalık/Balıkesir olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5490 ... Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun (5490 ... Kanun) 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 ... Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 ... Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 ... Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 ... Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5490 ... Kanun’un “Nüfus davaları” başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi şöyledir:

“Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır. Kayıt düzeltme davaları nüfus müdürü veya görevlendireceği nüfus memuru huzuru ile görülür ve karara bağlanır.”

3. 4721 ... Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

4. 5718 ... Kanun’un “Türklerin kişi hâllerine ilişkin davalar” başlıklı 41 inci maddesi şöyledir:

“Türk vatandaşlarının kişi hâllerine ilişkin davaları, yabancı ülke mahkemelerinde açılmadığı veya

açılamadığı takdirde Türkiye’de yer itibariyle yetkili mahkemede, bulunmaması hâlinde ilgilinin sâkin

olduğu yer, Türkiye’de sâkin değilse Türkiye’deki son yerleşim yeri mahkemesinde, o da bulunmadığı

takdirde Ankara, İstanbul veya İzmir mahkemelerinden birinde görülür.”

C. Değerlendirme