muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/13199, Karar No: 2012/17050, Tarih: 15.11.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/13199 E.  ,  2012/17050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... Boru Hatları Petrol Taşıma A.Ş. aleyhine 07/07/2011 gününde verilen dilekçe ile maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine dair verilen 15/03/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız fiil nedeni ile maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece istemin husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmiş; hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, davalı ... 'a ait boru hattı yapım işi sırasında çiftçilerin sulama ihtiyacını karşılamak üzere kullanılan kanal ve kanaletlerin kırılmasına neden olunduğunu belirterek tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalı yan davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, dava ihbar olunan ... Yapı Taahhüt İnşaat A.Ş. ile davalı arasında doğalgaz boru yapım işi sözleşmesi imzalandığı, sözleşmeye göre meydana gelebilecek her türlü zarardan yüklenici şirketin sorumlu olduğu, bu nedenle davalı ...'a husumet yöneltilemeyeği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından, davacı birliğin kanal ve kanaletlerle su ilettiği bölgede davalı şirket tarafından doğalgaz boru yapım işinin yürütüldüğü ve işin sözleşme ile ihbar olunan şirkete gördürüldüğü anlaşılmaktadır. Her ne kadar davalı ile dava dışı yüklenici arasında sorumluluğa ilişkin düzenlemeler içeren sözleşme var ise de; davacı birlik bu sözleşme yönünden 3. kişi konumunda olup sözleşme hükümleri davacı yönünden bağlayıcı değildir. Sözleşme ancak iç ilişkide taraflar yönünden uygulanabilir. Davalı ... , işin asıl sahibi (asıl iş veren) olması ve denetim yükümlülüğünün bulunması sebebi ile meydana gelen zarardan sorumludur. Davanın esasının incelenerek varılacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 15/11/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22144, Karar No: 2017/10373, Tarih: 25.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/22144 E.  ,  2017/10373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sabıka kaydına göre, en ağır cezayı içeren Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2011/565 Esas ve 2011/939 Karar sayılı ilamında yer alan 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, birden fazla tekerrüre esas olabilecek ilamın esas alınması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın çaldığı malzemenin takdir kıymet tutanağına göre, değeri 26,50 TL olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/15562, Karar No: 2012/23568, Tarih: 11.12.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/15562 E.  ,  2012/23568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kırılan dükkan camının özel katkı maddeleriyle sağlamlaştırıldığına dair kanıt bulunmadığından, muhkem sayılamayacağının ve eylemin zaman dilimi tespit edilemeyen bir saate gerçekleştirildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın eyleminin 765 sayılı yasanın 491/4. maddesinde yazılı suçu oluşturduğunun, kabulüyle yapılan incelemede;

Sanığın eylemine uyan ve 765 sayılı TCY.nın 491/4. maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık zamanaşımının suç tarihi olan 25.02.2005 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2637, Karar No: 2025/305, Tarih: 14.01.2025

**9. Ceza Dairesi         2024/2637 E.  ,  2025/305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/254 E., 2023/296 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj, cinsel taciz

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, cinsel taciz, şantaj, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Sinop Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ NEDENLERİ

Katılanlar Vekilinin Temyiz İsteği

Sanığın elinde bulunan görüntüleri gerekçe göstererek şantajda bulunduğunun tanık ifadesi ile doğrulandığına, tanık...'in ifadesinin dikkate alınması gerektiğine, HTS kayıtları detaylı bir şekilde incelendiğinde mağdure beyanlarının doğruluğunun anlaşılacağına, usul ve kanuna aykırı beraat hükümlerinin bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sinop Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28432, Karar No: 2019/37136, Tarih: 06.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/28432 E.  ,  2019/37136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Gümrük Vergilerinden muaf olarak ithal edilen eşyayı, amacı dışında başka bir kullanıma tahsis etmek

HÜKÜM : Beraat, çekici ve dorselerin müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan kurum vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... dışında diğer sanıklar hakkında verilen beraat kararlarını temyizi üzerine yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan kurum vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

II) Katılan kurum vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarını temyizi üzerine yapılan incelemede ise;

1. UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık ...'nın hükümden önce 03/04/2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca duruşma açılarak kamu davasının düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinin gerekmesi,

II) Katılan kurum vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında verilen beraat kararlarını temyizi üzerine yapılan incelemede ise;

1. UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanık ...'nın hükümden önce 03/04/2012 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca duruşma açılarak kamu davasının düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinin gerekmesi,

2. Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'nun ... Tic. Ltd. Şti. ve .... . Tic. Ltd. Şti. firmalarının yetkilisi oldukları, söz konusu şirketlerin yurt dışından gelen araçlarının yakıt depolarında kalan motorinlerin araçlardan pompa düzeneği ile plastik tanklara çekildiği, daha sonra bu tanklardaki motorinin şirketlerin sefer yapan diğer araçlarına ve yine söz konusu şirketlere ait olan servis araçlarına konulduğu, yine yurt dışına sefer yapan araçlara aktarıldığından bahisle 5607 sayılı Kanunun 3/6. maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasında; yasal mevzuat gereği şirketlerine bağlı tırların yurtdışından almış oldukları 550 lt kadar olan akaryakıtı Türkiye'de kullanma hakları bulunduğunu, bu şekilde yurtdışından aldıkları akaryakıtı bakım ve tamiratlar nedeniyle garajda bulunan tanklara boşaltıp yine bu tırlarda kullandıklarını savunmuş ve bu hususta yapılan araştırmalarda şirket adına tescilli tır çekicilerinin uluslararası nakliyat işinde kullanıldıkları anlaşılmış aynı zamanda suç tarihine yakın zamanlı yurtdışından akaryakıt alım faturaları da sunulmuş ise de; söz konusu muafiyeti sağlayan Gümrük Vergilerinden Muafiyet ve İstisna Tanınacak Haller Hakkında Kararın 104. maddesinde ''102 ve 103 üncü madde hükümleri uyarınca gümrük vergilerinden muaf olarak ithal edilen yakıtlar, içerisinde ithal edildikleri ulaşım araçlarından başka bir araçta kullanılamaz, ulaşım aracı için gerekli olan tamir süresi haricinde söz konusu ulaşım aracından çıkarılamaz, depolanamaz, satılamaz ve devredilemez'' şeklinde düzenlenmiş olup; sanıkların şirketlerine ait tırların muafiyet hakkını kullanarak, yurtdışından satın aldıkları akaryakıtı depolayarak 5607 sayılı Kanunun 3/1, 4/2. maddesinde düzenlenen kaçakçılık suçunu işledikleri anlaşılmakla, sanıkların mahkumiyeti yerine suçun unsurları oluşmadığından bahisle beraatlerine karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1476, Karar No: 2024/6317, Tarih: 04.11.2024

**8. Hukuk Dairesi         2022/1476 E.  ,  2024/6317 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2015/67 E., 2021/229 K.

KARAR : Davanın reddine

Taraflar arasında kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; kadastro öncesi nedene dayalı tapu iptali ve tescil davasıdır.

Davacı; Tunceli ili ... köyünde yapılan kadastro çalışmaları sırasında 101 ada 1 nolu parselin orman olarak davalı adına belirlendiğini ve tapuya geçirildiğini, dava konusu taşınmazın, 101 ada 1 parsel içinde kaldığını ve adına tespit gören 108 ada 11 nolu parselin devamı olduğunu, kesintisiz ve çekişmesiz 30-35 yıl zilyetliğinin söz konusu olduğunu, adına tapu kaydının mevcut olduğunu, dava konusu taşınmazın orman ile bir ilişkisinin olmadığını, özel mülkiyeti olduğunu, davalı yerin orman sınır taşlarına denk geldiğini belirterek; taşınmazın kendi adına tapuya kayıt ve tescilini talep ve dava etmiştir.

İlk Derece Mahkemesinin, 13/02/2014 tarihli ve 2009/210 Esas, 2014/115 Karar sayılı kararında; taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu, orman sayılan yerlerin kazandırıcı zamanaşımı ve imar ihya yolu ile kazanımlarının mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, İlk Derece Mahkemesi kararı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 19.11.2014 tarihli ve 2014/5629 Esas, 2014/9596 Karar numaralı ilamıyla, davaya Hazinenin dahil edilmesi gerektiği, taşınmazın orman olup olmadığının ve hukukî durumunun belirlemesinin yeterli olmadığı, keşifte, davacının dayandığı tescil ilamıyla oluşan tapu kayıtlarının ve mahalli bilirkişi beyanlarındaki sınırların fen bilirkişi raporunda gösterilmediği, mahkemece hüküm kurulurken dayanak tapular yönünden hiçbir değerlendirme yapılmadığı, komşu parsel ve dayanaklarının getirtilmediği, en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilmesi ve yeniden keşif yapılarak, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiğinin belirlenmelisi gerektiği, davalının dayandığı tapuların oluşumuna esas dava dosyası içindeki tescil krokisi 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 20/A maddesi gereğince yerine uygulanıp tapu kapsamının belirlenmesi gerektiği, tapu kaydı Orman İdaresinin taraf olmadığı tescil davası sonucu oluşturulmuşsa Orman İdaresini bağlamayacağı hususunun düşünülmesi gerektiği belirtilerek karar bozulmuştur.

İlk Derece Mahkemesince 19.10.2021 tarihli ve 2015/67 Esas, 2021/229 Karar sayılı karar ile; bozma ilamına uyularak, mahallinde yapılan keşif sonucunda alınan orman bilirkişisi raporuna göre; 101 ada 1 parsel içerisinde kalan ve davacının kendisine ait olduğunu iddia ettiği fen bilirkişisi raporunda (A) ve (B) harfleri ile gösterilen yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu, orman sayılan yerlerin kazandırıcı zaman aşımı ve imar ihya yolu ile kazanımlarının mümkün olmadığı belirtilerek davacının davasının reddine karar verilmiştir.

Davacı, dava konusu parsel üzerinde zilyetlik koşullarının oluştuğu, taşınmazın çevresinin tapulu taşınmazlarla çevrili olduğu, 1994 yılında bölgenin terörden dolayı boşaltıldığı, 2000 ve 2002 yılında fiğ ekimi olduğu, bunun dışında taşınmaz üzerinde zirai faaliyetlerinin olmadığı, taşınmaz üzerinde yaşlı ağaçların bulunduğu, bakımsızlıktan yabani otların çıktığı, keşifte ziraat bilirkişisinin bulunmadığı, taşınmazın tarım arazisi olup olmadığının araştırılmadığı, jeodezi bilirkişi raporuyla orman bilirkişi raporunun çeliştiği, hava fotoğrafları ile memleket haritalarının incelenmediği, taşınmazın orman olmadığı iddiasıyla kararı temyiz etmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyulan bozma ilamı doğrultusunda inceleme ve araştırma yapılarak, mevcut deliller takdir edilerek karar verildiğine, uygulanması gereken hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığına, bozmaya uyulmakla taraflar lehine ve aleyhine kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin yeniden incelenmesine hukukça imkan olmadığı gibi 6100 sayılı Kanun’un 369/1 inci maddesi de gözetilerek yapılan incelemede aynı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden biri de var olmadığına göre, İlk Derece Mahkemesi kararında yazılı gerekçeler dikkate alındığında temyizen incelenen karar usul ve kanuna uygun olup davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

SONUÇ: Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının ONANMASINA,

80,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 346,90 TL'nin temyiz eden davacıdan alınmasına,

1086 sayılı Kanun'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yoluna başvurulabileceğine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4645, Karar No: 2022/15660, Tarih: 05.10.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/4645 E.  ,  2022/15660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

...

...

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2008 tarih ve 49/219 sayılı kararında da açıklandığı üzere; ceza yargılamasının amacı, somut gerçeğin ortaya çıkarılması olup bunun için başvurulan kanıtlama araçlarından biri de belgelerdir. Yargılama makamları suç isnadı nedeniyle oluşan uyuşmazlığı çözümlerken ele geçirilen ya da iddia ve savunma doğrultusunda sunulan belgelerin güvenilirliğini de denetlemek durumundadırlar. Güvenilirliğin denetlenebilmesi için, belgenin aslının veya bunun olanaklı olmaması halinde de aslına uygunluğu yetkili makam veya kişilerce onanmış örnek ya da kopyalarının dosyaya konulması gerekir. Yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarih ve 232/250 sayılı kararında açıklandığı üzere, onaysız fotokopi niteliğinde olup suret belge özelliği taşımayan belgenin hukuki sonuç doğurmaya elverişli nitelikte olmadığı ve aldatıcılık niteliği bulunmadığı kabul edilmektedir. Bu itibarla, ... Elektronik isimli iş yerinin sahibi olan sanığın, daha önce ticari ilişki içinde olduğu şikayetçi ... Bilişim Hizmetleri Ltd. Şti'ye giderek... Basım Yayın A.Ş. ile yaptıkları görülen suça konu sahte sözleşme ve proforma faturayı gösterip şirket yetkililerini işe ortak olmaya ikna etmek suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia olunduğu olayda; şikayetçi şirket tarafından dilekçe ekinde ibraz edilen suça konu belgelerin onaysız fotokopiden ibaret olduğunun anlaşılması ve şirket vekilinin belge asıllarını süre verilmesine rağmen temin edemediklerini bildirmesi karşısında, yukarıda belirtilen ilkeler ile dava dilekçesine eklenen suça konu belgelerin ibraz edildiği mahkemece doğruluğunun ve gerçekliğinin araştırılması yükümlülüğünün bulunduğu da gözetildiğinde; sanığın unsurları itibarıyla oluşmayan özel belgede sahtecilik suçundan beraatine karar verilmesi gerekirken, hakkında mahkûmiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

1-Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanunun aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ettiği, suça konu belgeleri farklı zamanlarda düzenlediğine veya kullandığına dair dosyada bir delilin bulunmaması karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı, tek bir sahtecilik suçundan hüküm kurulması gerektiği, ancak 5237 sayılı TCK.nun 61.maddesi gereği belge sayısının temel cezanın tayininde nazara alınacağı gözetilmeden yazılı şekilde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2-Uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK.nun 53/3. maddesi uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluğunun kendi alt soyundaki kişiler yönünden uygulanmayacağının gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafisinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 05.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.