muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/4078, Karar No: 2021/11018, Tarih: 27.09.2021

Önemle vurgulanmalıdır ki 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda eksik ve tam teselsül ayırımına son verilmiş, 61. maddede, birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu oldukları takdirde, haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin uygulanacağı, 62. maddede, tazminatın aynı zarardan sorumlu müteselsil borçlular arasında paylaştırılmasında, bütün durum ve koşullar, özellikle onlardan her birine yüklenebilecek kusurun ağırlığı ve yarattıkları tehlikenin yoğunluğunun göz önünde tutulacağı, tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip ve zarar görenin haklarına halef olacağı bildirilmiştir.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır.

Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, davalılardan ...’in teselsül sorumluluğu, davaya konu iş kazasının oluş biçimine göre, 5510 sayılı Kanunun 21/4 maddesi kapsamında belirlenmesi gerekirken, mahkemece, bozma gereği yerine getirilmeksizin, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, özellikle değinilen 5510 sayılı Yasanın 21. maddesinin 4. fıkrası hükmü göz ardı edilerek karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yine bir önceki bozma ilamında da belirtildiği üzere; konuya ilişkin olarak ... 7. İş Mahkemesinin 2015/12 Esas sayılı dava dosyası nezdinde sigortalı tarafından...Enerji Üretim A.Ş. ve ...nş. Ve Taah. A.Ş. aleyhine açılan ve kesinleşen maddi manevi tazminat davasında,...Enerji Üretim A.Ş.’nin asıl işveren olarak %50 oranında ,...nş. Ve Taah. A.Ş.’nin ise alt işveren olarak %50 oranında kusurlu olduğunun tespitinin yapıldığı görülmekle, tazminat dosyasında hükme esas alınan bilirkişi raporuyla, eldeki davada alınan kusur raporları arasında meydana gelen olay ile ilgili farklı oran ve aidiyetler belirlenerek çelişkinin oluştuğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, konuya ilişkin olarak açılan ve kesinleştiği anlaşılan tazminat dosyası gözetilmek suretiyle, dava dışı ...Enerji Üretim A.Ş. ile davalı ... İnş. Ve Taah. A.Ş. arasındaki hukuki ilişki ve asıl işverenlik-alt işverenlik sıfatları irdelenip, belirlenmeli yine tazminat dosyasındaki hükme esas alınan kusur raporu ile eldeki davada alınan kusur raporları arasındaki çelişkiyi ortadan kaldıracak şekilde, İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği ile iş kazasının vuku bulduğu iş kolunda uzman bilirkişi heyetinden bu çerçevede, kusur oran ve aidiyetlerinin tespiti açısından oluşa uygun bir kusur raporu alınmalı ve elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmeksizin, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmeksizin, mahkemece eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum ve davalılardan ...nş. ve Taah. A.Ş., ... Sigorta A.Ş. vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden şirketlere iadesine, 27/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20856, Karar No: 2014/11202, Tarih: 04.06.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/20856 E.  ,  2014/11202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, yaralama

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanıklar ...(Günduğ) ve ... haklarında mala zarar verme suçundan, sanık ... hakkında yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 sayılı Kanun'un 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre, temyizi mümkün olmadığından sanıklar ..., ... (Günduğ) ve o yer Cumhuriyet savcısı'nın bu suçtan kurulan hükümlere yönelik temyiz isteğinin aynı kanunun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik incelemede;

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye ..., şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun ... şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır.

Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun,

hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, ... ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder.

Sanığın boşanma aşamasında olduğu eşi müşteki ... ile kabristanda karşılaştığı sırada müştekiye hitaben ''...'' diyerek bağırmaktan ibaret eyleminin hakaret suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder.

Sanığın boşanma aşamasında olduğu eşi müşteki ... ile kabristanda karşılaştığı sırada müştekiye hitaben ''...'' diyerek bağırmaktan ibaret eyleminin hakaret suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, o yer Cumhuriyet savcısı'nın ve sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7122, Karar No: 2011/13659, Tarih: 25.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/7122 E.  ,  2011/13659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Parada sahtecilik

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın iadesi öncesi 24.01.2005 tarihinde verilen ilk hüküm, sanık ...’ın en son ifadesinin alındığı 27.05.2003 tarihli duruşmada belirttiği, ... Mahallesi ... sokak, No: ... ...-İstanbul adresi yerine ... Mahallesi ... sokak no: ... ...-İstanbul adresine ilanen tebligat çıkartıldığı anlaşılmakla bu sanık hakkındaki hüküm usulüne uygun olarak kesinleşmediğinden sanık müdafiinin 26.02.2007 tarihli karara yönelik 05.03.2007 tarihli temyiz talebi süresinde kabul edilerek yapılan incelemede:

1- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde:

Adli sicil kaydında tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanıklar hakkında 765 sayılı TCK.nun 81. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanıklar hakkında; yapılan yargılamaya, toplanan kanıtlara, hükmün dayandığı gerekçe ve takdire göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

765 sayılı TCK.nun 36. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilen suça konu sahte paraların 5320 sayılı Yasanın 17. maddesi uyarınca T.C Merkez Bankasına gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sadece müsadere kararı ile yetinilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasına 765 sayılı TCK.nun 36. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilen suça konu sahte paraların, " 5320 sayılı Kanunun 17. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere Merkez Bankasına gönderilmesine" ibaresi eklenmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA),

2- Sanıklar ..., ..., ..., ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde:

Hükümden sonra yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231. maddesi ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle gözetilerek, koşullarının varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması yönünde mahkemesince değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince istem gibi (BOZULMASINA), 25.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14614, Karar No: 2016/2726, Tarih: 28.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14614 E.  ,  2016/2726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 158/1-f-son, 62/1, 52/1-4, 53/1-2-3, 63 maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanığın nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde temyiz dışı sanık ... ile birlikte katılan ...'ten portakal alarak karşılığında keşidecisi ... olan 10/01/2007 tarih ve 10.000 TL bedelli çeki verdiği, çekin katılan tarafından bankaya ibrazında çalıntı olduğunun anlaşıldığı, sanığın bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; mahkemece bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkûmiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmadan sonra yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 28/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26567, Karar No: 2014/13387, Tarih: 01.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2013/26567 E.  ,  2014/13387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Suç tarihinde 14 yaşında olan katılanın beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığı yönünde rapor aldırılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması,

2) Kamuya yararlı işte çalışamayı kabul etmediğini beyan eden sanık hakkında gönüllü olmak esasına dayanan 5237 sayılı TCK'nin 50/1-f maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden infazı kısıtlayacak biçimde temizlik hizmetleri sektöründe çalıştırılmasına karar verilmesi ,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.04.014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7140, Karar No: 2012/30491, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/7140 E.  ,  2012/30491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30439, Karar No: 2014/32155, Tarih: 01.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/30439 E.  ,  2014/32155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kasten yaralama suçundan sanık ...'ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86/1, 86/3-e ve 87/1-c-son. maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2013 tarihli ve 2012/450 Esas, 2013/801 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 23.06.2014 tarih ve 2014/12687 – 42436 sayılı yazısıyla kanun yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 02.07.2014 tarih ve 2014/239955 sayılı tebliğnamesi ile Dairemize gönderilmekle incelendi.

Mezkur ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanık ...'nın katılan ... ile birlikte MT Sulama Sistemleri isimli iş yerinde çalıştığı, iş yerinde ustabaşı olarak çalışan sanığın olay günü katılan ile birlikte diğer işçilere işe başlamaları gerektiğini söylediği, bir müddet sonra işe başlanılmaması üzerine sanık ile diğer işçiler arasında çıkan tartışmada katılanın sanığa yumruk vurarak hakaret ettiği, katılan ile diğer işçilerin hep birlikte sanığı darp ettikleri, katılanın sanığın motosikletine zarar verdiği, bunun üzerine sanığın elindeki maket bıçağı ile katılanı yaraladığı anlaşılmakla sanık hakkında haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde; isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı CMK'nin 309. maddesi gereğince anılan kararın bozulması lüzumunun ihbar olunduğu anlaşıldı.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Öğretide “olağanüstü temyiz” olarak adlandırılan kanun yararına bozma olağanüstü yasa yolunun koşulları ve sonuçları, “kanun yararına bozma” adı ile 5271 sayılı CMK’nin 309 ve 310. maddelerinde düzenlenmiştir.

5271 sayılı Kanun’un 309. maddesi uyarınca, hâkim veya mahkemece verilip istinaf veya temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşen karar veya hükümlerde, maddî hukuka veya yargılama hukukuna ilişkin hukuka aykırılık bulunduğunu öğrenen Adalet Bakanlığı, o karar veya hükmün Yargıtayca bozulması istemini yasal nedenlerini açıklayarak, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına yazılı olarak bildirecektir. Bunun üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı da hükmün veya kararın bozulması istemini içeren yazısına bu nedenleri aynen yazarak Yargıtay ceza dairesine verecek, ileri sürülen nedenlerin Yargıtayca yerinde görülmesi halinde karar veya hüküm yasa yararına bozulacak, yerinde görülmezse istem reddedilecektir.

Böylece ülke sathında uygulama birliğine ulaşılacak, hâkim ve mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlar ve esasa etkili usul yanılgılarının, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi sağlanacaktır.

Böylece ülke sathında uygulama birliğine ulaşılacak, hâkim ve mahkemelerce verilen cezaya ilişkin karar veya hükümlerdeki hukuka aykırılıklar ile uygulamadaki esaslı yanlışlar ve esasa etkili usul yanılgılarının, toplum ve birey açısından hukuk yararına giderilmesi sağlanacaktır.

Kanun yararına bozma yasa yoluna, istinaf ve temyiz incelemesinden geçmeksizin kesinleşmiş hüküm ve kararlara karşı gidilmesi nedeniyle kesin hükmün otoritesinin bütünüyle zedelenmemesi amacıyla bu yola başvurabilmek için hukuka aykırılık halinin ciddi boyutlara ulaşması gerekmektedir. Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 14.11.1977 gün ve 3-2 sayılı kararında da açıkça vurgulandığı üzere, bu yasa yolunun olağanüstü bir yasa yolu olması nedeniyle, her türlü hukuka aykırılık iddiası, yasa yararına bozma konusu yapılamayacak, bu kapsamda hakimlerin takdir hakkı alanına giren ve suç işleyenler için bir hak teşkil etmeyen hususlar ile mahkemenin takdirine bağlı istekler ve uygulamadaki takdir yanılgıları veya takdirin yerinde olup olmadığının denetlenmesine ilişkin başvurular, temyiz yasa yolundan farklı olarak yasa yararına bozma konusu yapılamayacağından, bu yolla denetlenemeyecektir. (Ceza Genel Kurulunun 23/03/2010 tarih ve 2/29-56 sayılı Kararı da bu doğrultudadır.)

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay incelendiğinde; sanık hakkında katılan...'yi yüzde sabit iz kalacak şekilde silahla yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 87/1-c-son maddeleri gereğince cezalandırılması yoluna gitmiştir. Mahkemenin kabulü ve oluşa göre; ustabaşı olan sanık ...'nın cuma namazı sonrasında işe başlamayan işçilere "o...çocuğu" diyerek hakaret ettiği, sonrasında da katılana tokat atarak kavgayı başlattığı, böylece ilk haksız hareketin sanıktan geldiği anlaşılmaktadır. 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı bizatihi mahkemenin takdirine ilişkin bir konu olup mahkeme bu hususta sanık lehine haksız tahrik indirimi yapmayarak takdir hakkını bu yönde kullanarak uygulama yapmıştır.

Açıklanan bu nedenlerle Adalet Bakanlığının kanun yararına bozma talebini içeren talebi, Konya 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 26/11/2013 tarihli ve 2012/450 Esas, 2013/801 sayılı kararının, takdire ilişkin olması nedeniyle talep yerinde görülmediğinden, CMK'nin 309. maddesi koşullarını taşımayan Kanun Yararına Bozma isteğinin REDDİNE, 01.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...

...

...
Yargıtay — Esas No: 2013/93, Karar No: 2013/4520, Tarih: 19.06.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/93 E.  ,  2013/4520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : İştirak halinde tasarlayarak, canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme, bu suça azmettirme

HÜKÜM : 1-Sanıklar ... ve ... haklarında; TCK.nun 37/1 maddesi delaletiyle TCK.nun 82/1-a-b, 62, 53, 54 sanık ... yönünden TCK.nun 31/3 maddesi uyarınca sanık ...'ın 15 yıl hapis cezası, sanık ...'in ise müebbet hapis cezası.

2-Sanıklar ... ve ... haklarında; TCK.nun 38/1 maddesi delaletiyle TCK.nun 82/1-a-b, 29, 62, 53 maddeleri uyarınca 15'er yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'in maktul ...'i tasarlayarak ve eziyet çektirerek öldürmeye azmettirme, sanıklar ... ve ...'ın tasarlayarak ve eziyet çektirerek öldürme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanıklar ... ve ... yönünden tahrik ve takdire, sanıklar ... ve ... yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle kısmen kabul, kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, sübuta vesaireye, katılan ... vekilinin eksik incelemeye, haksız tahrik hükmünün uygulanmaması gerektiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 19/06/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.