muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/21873, Karar No: 2007/105, Tarih: 22.01.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/21873 E.  ,  2007/105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma-Nafaka

Taraflar arasındaki davanın birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan \*28.11.2006 günü temyiz eden ... vekili Avukat ... . ve karşı taraf ... vekili Avukat ...

geldiler.Gelenlerin

konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 500 YTL vekalet ücretinin ...'ten alınıp...'a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.22.01.2007
Yargıtay — Esas No: 2011/1482, Karar No: 2011/4886, Tarih: 22.04.2011

**11. Hukuk Dairesi         2011/1482 E.  ,  2011/4886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18.09.2007 gün ve 2006/297-2007/461 sayılı kararı bozan Daire’nin 04.11.2010 gün ve 2009/83-2010/11256 sayılı kararı aleyhinde davalılar vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirket ile 10/08/2004 tarihinde hisse senedi devir ve kabul sözleşmesi imzaladığını, parasının 9.000.00 Euro olduğunun davalı şirket tarafından bildirildiğini, davalı şirketin müvekkiline istediği zaman parasını faiziyle birlikte ödeyeceğini taahhüt ettiğini, müvekkilinin davalı şirkete noter aracılığı ile ihtarname çekmek suretiyle parasını istediğini, davalı şirketin ise TTK 329 ve 405 maddeleri sebep göstererek parayı ödemediğini ileri sürerek, 9.000.00 Euro (14.400.00YTL)'nin en yüksek ticari faizi ile birlikte müvekkiline iade edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, davacının Yimpaş Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş. ortağı olduğu, Yimpaş Holding A.Ş. ortağı olmadığını, bu nedenle Yimpaş Holding A.Ş. yönünden davanın husumet yokluğu nedeni ile reddine karar verilmesi gerektiğini, davacı tarafın iddialarının gerçeği yansıtmadığını, TTK.nun 405. maddesi gereğince anonim şirket ortaklarının sermaye olarak şirkete verdiklerini geri isteyemeyeceklerini ve müvekkili şirketlerin tasfiye halinde olmadıklarını savunarak, davanın reddine talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı ... Gıda Sanayi ve Ticaret A.Ş. ortağı olup, şirkette 30 adet hissesi bulunduğu, TTK 405/2. maddesi uyarınca sermaye şirketlerinde sermaye olarak şirkete verilenin geri istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizce ilamda yer alan gerekçelerle bozulmuştur.

Davalılar vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 38,20 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 185,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 22.04.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11769, Karar No: 2016/8542, Tarih: 31.10.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/11769 E.  ,  2016/8542 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 18/04/2016 tarih ve 2015/207-2015/210 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi karşı taraf (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati hacze itiraz eden (borçlular) vekili; borçlu olarak gösterilen ... San Tic. Ltd. ŞTİ.’nin %100 hissedarı ile tek yetkili müdürünün ... olduğunu, ...'nin 17.11.2015 tarihinde vefat ettiğini, müvekkillerinin ise mirasçıları olduklarını, ihtiyati haczin yetkisiz mahkemede istendiğini, ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu, çekin keşide yerinin İpsala, şirketin adresinin de İpsala olduğunu, dava konusu çekin bankaya ibraz edilmediğini, çek arkasına muhatap banka tarafından herhangi bir işlem yapıldığına ilişkin kaşenin vurulmadığını, vadesi gelmeyen çekin muacceliyet kesbetmesi için ...257/2 maddesindeki koşulların oluşmadığını, davacının alacaklı sıfatını taşımadığını beyanla ihtiyati haciz kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı taraf (alacaklı) vekili, mahkemenin kararının yerinde olduğunu, itirazın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Mahkemece, boçluların adreslerinin olduğu, genel yetki kuralları kapsamında,davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle ihtiyati haciz kararının kaldırılmasına karar verilmiştir.

Kararı, karşı taraf (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

1-Talep, ihtiyati haczin kaldırılması istemine ilişkindir.

Somut uyuşmazlıkta, ihtiyati haciz isteminin dayanağı çekler, ... San. ve Tic. Ltd. Şti. tarafından keşide edilmiş, Mahkemece verilen ihtiyati haciz kararına borçlu şirket müdürünün mirasçıları tarafından itiraz edilmiş, mahkemece itirazın kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK 52 maddesinde tüzel kişilerin davada yetkili organları tarafından temsil edilecekleri düzenlenmiş olup ihtiyati haciz kararına itiraz eden ... mirasçılarının borçlu şirketi temsile yetkili olup olmadıkları dosya içeriğinden anlaşılamadığı gibi bu konuda itiraz edenler tarafından dosyaya herhangi bir belge de ibraz edilmiş değildir.

HMK 114/d maddesi gereğince dava ehliyeti dava şartlarındandır.

Bu halde, ihtiyati hacze itiraz eden ... mirasçılarından, borçlu şirketi temsile yetkili olduklarına ilişkin kayıt ve belgelerin istenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre temyiz eden alacaklı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

HMK 114/d maddesi gereğince dava ehliyeti dava şartlarındandır.

Bu halde, ihtiyati hacze itiraz eden ... mirasçılarından, borçlu şirketi temsile yetkili olduklarına ilişkin kayıt ve belgelerin istenmesi ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken bu hususun göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

2-Bozma nedenine göre temyiz eden alacaklı vekilinin sair temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 no.lu bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, 2 no.lu bentte açıklanan nedenle alacaklı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 31/10/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14936, Karar No: 2017/9304, Tarih: 25.12.2017

**11. Ceza Dairesi         2017/14936 E.  ,  2017/9304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, özel belgede sahtecilik, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan; düşme Resmi belgede sahtecilik ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından; mahkumiyet Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan; mahkumiyet

I-)Sanık ... hakkında özel belgede sahtecilik suçundan verilen zamanaşımı nedeniyle düşme kararına yönelik katılan vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesi hükmü karşısında; sanığa yüklenen “özel belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırına göre, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımı suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiğinden kamu davasının vaki zamanaşımı nedeniyle düşürüldüğü gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-)Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü uyarınca; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve lehe olan 5237 sayılı TCK’nın 204/1. maddesinde öngörülen cezasının miktarı ve üst sınırına göre, aynı Kanunun 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış ve sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

III-)Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

III-)Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-)Sanığın Anadolu Finans Kurumu A.Ş Bahçelievler Şubesinden müşteki ... adına çek koçanı alıp bu çekleri kullanarak ödememesi üzerine müştekinin karşılıksız çek keşide etmek suçundan mahkumiyetine karar verilip haksız yere cezaevinde kalmasına neden olmak suretiyle üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 267/4. maddesindeki “Yüklenen fiili işlemediğinden dolayı hakkında beraat kararı veya kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş olan mağdurun bu fiil nedeniyle gözaltına alınması veya tutuklanması hâlinde; iftira eden, ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkin hükümlere göre dolaylı fail olarak sorumlu tutulur.” şeklindeki düzenleme atfıyla kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçunu oluşturabileceği ve bu maddenin uygulanabilmesi için de öncelikle sanık hakkında iftira suçundan dolayı mahkumiyet hükmü kurulmuş olması gerektiği dikkate alınarak yapılan incelemede; sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 267. maddesinde düzenlenen iftira suçundan açılmış herhangi bir kamu davasının olmadığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında suçun unsurları oluşmadığından beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

2-)Kabule göre de;

a-)Tekerrüre esas alınan Küçükçekmece 1.Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2000 tarih, 1996/801 esas, 2000/334 karar ( Hüküm fıkrasına yanlış olarak "2002/334 karar" şeklinde yazılmış) sayılı ilamının infaz tarihi olan 01/08/2002 tarihi ile yeni suçun işlendiği 05/05/2006 tarihi arasında 3 yıldan fazla süre mevcut olduğundan TCK.nın 58/2-b maddesi gereğince Küçükçekmece 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/04/2000 gün ve 1996/801 esas, 2000/334 karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınma imkanı bulunmadığı halde bu ilama istinaden sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi,

b-)TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

IV-)Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

IV-)Sanık ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde;

1-)Sanığın suça konu 18.09.2006 keşide tarihli ve 16.950 YTL bedelli sahte çeki kullanmak suretiyle üzerine atılı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediğinin iddia ve kabul olunduğu somut olayda; sanığın suça konu çek ile ilgisinin olmadığını savunması; Adli Tıp-Belge İnceleme(Grafoloji) uzmanı Dr. Rabiş Keskin tarafından düzenlenen 26.10.2011 günlü raporda suça konu çekin ön yüzündeki yazılar ile arka yüzündeki 1. ciranta bölümündeki "Birlik İnşaat Eyüp Tepe" yazısının sanığa ait olduğunu bildirilmesine rağmen, Adli Grafoloji Uzmanı Cafer Fırat tarafından düzenlenen 23.07.2013 günlü raporda söz konusu çekin ön yüzü üzerinde bulunan keşideciye ait yazılar ile arka yüzü üzerinde birinci cirantaya ait yazı ve rakamların sanığın eli ürünü olmadığının bildirilmesi karşısında; ceza yargılamasının amacının hiçbir duraksamaya ve kuşkuya yer bırakmayacak biçimde maddi gerçeğin saptanması olduğu dikkate alınarak, 26.10.2011 ve 23.07.2013 tarihli raporlar arasındaki aykırılığın giderilmesi bakımından içlerinde grafoloji uzmanı da bulunan resmi bir kurum veya kuruluştan rapor alınarak çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmesi,

2-)Kabule göre de;

a-)5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b-)Adli emanetin 2013/11434 sırasına kayıtlı suça konu emanet eşyası hakkında karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5469, Karar No: 2014/11494, Tarih: 09.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/5469 E.  ,  2014/11494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCY'nin 150. maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nin 522. maddesindeki "hafif" veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulu bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek, sanığın cezasından indirim yapılması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

.Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a,b,c,d,e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCY’nin 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine, "Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCY’nin 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına," tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2016/2098, Karar No: 2016/6504, Tarih: 06.04.2016

**4. Ceza Dairesi         2016/2098 E.  ,  2016/6504 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, yaralama, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuk ...’na yükletilen tehdit ve konut dokunulmazlığının ihlali eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Suça sürüklenen çocuğun, tehdit eylemini, katılanlara karşı tek bir fiil ile gerçekleştirmesi karşısında, TCK'nın 43/2. maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmemiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında yaralama suçundan kurulan hükmün temyizine gelince; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk ...’ın av tüfeği ile evlerine gelip, tüfeği annesi ve kız kardeşine doğrultması ve tehdit etmesi nedeniyle, suça sürüklenen çocuk ...'ın elindeki satırla ...’ın eline vurarak tüfeği düşürmesi biçimindeki eyleminin, haksız bir saldırıyı o anda hâl ve koşullara göre saldırı ile orantılı biçimde defetmek zorunluluğu ile gerçekleştirilmesi karşısında; suça sürüklenen çocuk TCK'nın 25. maddesinde öngörülen meşru savunma hükümlerinin uygulanması ve beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 06/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/704, Karar No: 2015/11952, Tarih: 22.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/704 E.  ,  2015/11952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/35938, Karar No: 2017/16146, Tarih: 04.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/35938 E.  ,  2017/16146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : MENFİ TESPİT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar ... ve ... Nakliyat Gıda Temizlik Hizmetleri San. Ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 04.07.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2027, Karar No: 2015/13073, Tarih: 09.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2027 E.  ,  2015/13073 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/917-2014/190

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü: - K A R A R –

1-Bilirkişi kurulunca değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde, o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiğinin İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere; dekar başına ortalama üretim miktarlarının ve değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama üretim masraflarının İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü ile diğer resmi kuruluşlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.