muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/8959, Karar No: 2011/10734, Tarih: 21.11.2011

...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden, davacının Tarım ... sigortalısı olarak 01.07.1995 tarihinden geçerli olmak üzere 2926 sayılı Yasa kapsamında kayıt ve tescilinin yapıldığı, daha sonra davacının aile reisi olmadığı gerekçesi ile sigortalılık başlangıç tarihinin 01.07.2004 olarak değiştirildiği, davacının ilk kez, 1998 yılında prim tevkifatı yapıldığı, takip eden yıllarda 2000, 2001, 2001, 2002, 2003 ve 2004 yıllarında da tevkifatın yapıldığı, ziraat odası kaydının 21.03.2005 tarihinde başladığı, tarım kredi kooperatifi kaydı bulunmadığı, davacının tespitini istediği dönem ile çakışan 2002 yılında 88 gün, 2003 yılında da 42 gün 506 sayılı Yasaya tabi çalışmalarının bulunduğu ve primlerinin ödendiği, anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacı tarafından teslim edilen ürün bedelinden, ilk prim kesinti tarihi olan 1998 yılındaki kesinti tarihini takip eden ay başından itibaren Kurumun tescil tarihi olan 01.07.2004 tarihine kadar olan dönemde 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalı sayılması yerindedir. Ancak 01.07.1995 tarihinden itibaren 1998 yılına kadar olan dönemde davacının prim kesintisi ve Ziraat Odası ve Kooperatif kaydı bulunmadığı halde 01.07.1995 tarihinden itibaren itibaren 2926 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak kabul edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir

Yapılacak iş davacının 1998 yılında yapılan tevkifat tarihini tespit etmek ve takip eden ay başından itibaren 01.07.2004 tarihine kadar tespit kararı vermek 01.07.1995-1998 yılları arasındaki dönem yönünden ise davanın reddine karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10713, Karar No: 2016/1512, Tarih: 24.02.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/10713 E.  ,  2016/1512 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Müşteki ...'in katılma talebi konusunda karar verilmemiş ise de; yüklenen suçlardan doğrudan doğruya zarar gören şikayetçinin kamu davasına 5271 sayılı Yasanın 234. maddesi uyarınca katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

1-Sanık ...'ın katılan adına iki adet GSM abonelik sözleşmesi düzenlemek sureti ile özel belgede sahtecilik suçunu işlediği iddia olunan kamu davasında, gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak biçimde ortaya çıkarılması bakımından, suça konu hatların düzenlendiği ... İletişim isimli firmanın suç tarihindeki yetkilisinin kim olduğunun araştırılması, firma yetkilisinin sanık değil de başka bir kişi olduğunun tespiti halinde, sanığın suça konu belgeyi kendisinin düzenlemediğine dair aksi ispat edilemeyen savunması ile belgenin sahte olarak düzenlenmesinde asıl menfaat sağlayacak kişinin firma sahibi olacağı hususları da gözetilerek sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a-Suçun sübutu halinde, hükümden sonra 19/02/2014 tarih ve 28918 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 6518 sayılı Kanunun 104 ve 105. maddeleri ile değişik 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 63. maddesinin 10. fıkrası ile yaptırıma bağlanan 56. maddesinin 4. fıkrasındaki "Kişinin bilgisi ve rızası dışında işletmeci veya adına iş yapan temsilcisi tarafından abonelik tesisi, işlemi veya elektronik kimlik bilgisini haiz cihazların kayıt işlemi yapılamaz ve yaptırılamaz, bu amaçla gerçeğe aykırı evrak düzenlenemez, evrakta değişiklik yapılamaz ve bunlar kullanılamaz" ve 5. fıkrasındaki "Gerçeğe aykırı evrak düzenlemek veya değiştirmek suretiyle kişinin bilgi ve rızası dışında tesis edilmiş olan abonelikler kullanılamaz" hükmü karşısında; özel hüküm niteliğinde bulunan ve lehe olan 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'nun 56. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, sanığa önödeme önerisinde bulunulmasından sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdirinde zorunluluk bulunması,

b-Suça konu belgeler hakkında bir karar verilmemesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/8054, Karar No: 2024/1748, Tarih: 15.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/8054 E.  ,  2024/1748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/541 Esas, 2023/167 Karar

KARAR : Kabul

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun (2942 sayılı Kanun) 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı idare vekili dava dilekçesinde özetle; Konya ili, Ilgın ilçesi, ... Mahallesi 187 ada 2 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ile kamulaştırılan taşınmazın müvekkili idare adına tescilini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın değerinin gerek kıymet takdir komisyonu raporunda, gerekse acele kamulaştırma dosyasında gerçek değerinin altında belirlendiğini belirterek, yapılacak keşif sonucunda taşınmazın gerçek değerinin tespit edileceğini ileri sürmüştür.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 27.11.2015 tarihli ve 2014/181 Esas, 2015/643 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin 27.11.2015 tarihli ve 2014/181 Esas, 2015/643 Karar sayılı kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairece yapılan inceleme sonucunda; hükme esas bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazların imar parseli oldukları belirtildiği halde düzenleme ortaklık payı konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmadığı, bir kısmının ise il ve ilçe merkezlerine olan mesafeleri ve çevrelerinin gelişmişlik durumları ve dava konusu taşınmaza uzaklığı dikkate alındığında emsal incelemesi için uygun olmadıkları gibi bilirkişi kurulunca emsal alınan taşınmazlarla ilgili emsal karşılaştırmasına esas bilgi ve belgelerin ilgili Belediye İmar Müdürlüğü ile Tapu Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup, alınacak cevaplara göre bilirkişi kurulu raporu denetlenmeden hüküm kurulduğundan, faize ilişkin hükmün hatalı olduğundan ve tapu kaydında bulunan takyidat bedele yansıtılmadığından eksik inceleme ile karar verildiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve kamulaştırma bedelinin tespiti ile bu bedelin davalı tarafa ödenmesine, dava konusu taşınmazın davalılar adına olan tapu kaydının iptali ile davacı idare adına tesciline karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı idare vekili temyiz dilekçesinde özetle; emsal karşılaştırması yapılırken dava konusu taşınmazın o günkü durumu yerine, kamulaştırma tarihindeki durumunun dikkate alınması gerektiğini, emsal karşılaştırmasının kanunun aradığı şartlara uygun olarak yapılmadığını, emsal alınan taşınmazın dava konusu taşınmaz ile benzer niteliklere sahip olmadığını, dava konusu taşınmaz için belirlenen bedelin yüksek olduğunu, fazla ödenen bedelin iadesine ilişkin hüküm kurulmamasının hukuka aykırı olduğunu ileri sürmüştür.

2. Davalılar vekili temyiz dilekçesinde özetle, taşınmazın bedelinin düşük olduğunu, taşınmazın konumunun oldukça iyi olduğunu, bilirkişi raporunda emsal alınan taşınmazın uygun emsal olmadığını, hükmün fazla yatan tutarın iadesine ilişkin bölümünün hatalı olduğunu, taşınmazın imar durumunun sonradan değiştirildiğini, ihale ve açık artırma ile yapılan satışların emsal alınması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukukî Nitelendirme

Uyuşmazlık, ... olarak davacı idare ile davalı tapu malikleri arasındaki kamulaştırma bedelinin tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi gereği yürürlükte bulunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun (1086 sayılı Kanun) 26.09.2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 439 uncu maddeleri.

2. 2942 sayılı Kanun'un 10 uncu maddesinin sekizinci fıkrası, 11 inci maddesinin birinci ve ikinci fıkraları.

3. Değerlendirme

1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; taraf vekillerinin aşağıdaki paragrafların kapsamı dışındaki temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

3. İlk kararla hükmedilen ve fazla yatan 6124,47 TL fark bedel davalı tarafa ödenmemiş ise işlemiş nemaları ile birlikte davacı idareye iadesine, ödenmiş ise davalı tarafça çekilme tarihine kadar işlemiş nemaları ile davalı taraftan alınarak davacı idareye verilmesine hükmedilmesi gerektiği düşünülmeden yazılı şekilde davalı taraftan alınarak davacı idareye verilmesine hükmedilmesi doğru değildir.

4. Mahkemece son kararla belirlenen kamulaştırma bedeli ilk kararla hükmedilen bedelden düşük olduğundan, hükmedilen bedelden acele el koyma dosyasında hükmedilen bedelin mahsubu ile fark bedel olan 36.108,53 TL'ye 29.05.2014 tarihinden ilk karar tarihi olan 27.11.2015’e kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken son karar tarihine kadar faiz işletilmesi bozmayı gerektirir.

Ne var ki bu hataların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden Mahkeme kararının düzeltilerek onanması gerekir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının reddine,

2. Taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile Mahkemenin gerekçeli kararının hüküm fıkrasının;

a) (3) üncü bendinin hükümden çıkartılmasına, yerine "Davacı idarece fazla bloke edilen 6124,47 TL davalı tarafa ödenmemiş ise işlemiş nemaları ile birlikte davacı idareye iadesine, ödenmiş ise davalı tarafça çekilme tarihine kadar işlemiş nemaları ile davalı taraftan alınarak davacı idareye verilmesine" cümlesinin yazılması,

b) (4) üncü bendinde geçen "karar tarihi olan 30.03.2023" ibaresinin hükümden çıkartılmasına, yerine "İlk karar tarihi olan 27.11.2015" ibaresinin yazılmasına" ibaresinin yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Taraflardan peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine,

15.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14343, Karar No: 2021/2258, Tarih: 15.02.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/14343 E.  ,  2021/2258 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İnfaz kurumuna veya tutukevine yasak eşya sokmak

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın 09.06.2014 tarihinde özel izinden dönerek açık ceza infaz kurumuna giriş yaptığı esnada yapılan eşya aramasında çantasının içinden bir adet silah görünümlü el feneri, üç adet kuru sıkı tabanca mermisi ve bir adet Nokia marka cep telefonu bataryası ele geçirildiğinin anlaşıldığı olayda; sanıkta ele geçen eşyalar, TCK’nın 297. maddesinde sayılan eşya ve maddeler kapsamına girmediğinden ve suç tarihi itibariyle de TCK. 297/2. maddesi yürürlükte olmadığından sanığın unsurları oluşmayan üzerine atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi;

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 15.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10384, Karar No: 2017/4660, Tarih: 11.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10384 E.  ,  2017/4660 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6045, Karar No: 2018/8985, Tarih: 12.11.2018

**11. Ceza Dairesi         2018/6045 E.  ,  2018/8985 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 15.10.2018 tarih ve 2018/13588 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 22.10.2018 tarih ve KYB-2018/84543 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 203/1, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14/03/2013 tarihli ve 2012/356 esas, 2013/134 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, sanığın deneme süresinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine, sanık hakkındaki hükmün açıklanmasına, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 203/1, 62/1 ve 52. maddeleri uyarınca 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 27/03/2018 tarihli ve 2017/584 esas, 2018/22 sayılı kararının “ benzer olaylar nedeniyle Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 08/03/2016 tarihli ve 2015/1121 esas, 2016/111 karar ve Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 23/03/2016 tarihli ve 2016/813 esas, 2016/5277 karar sayılı ilamlarında da belirtildiği üzere, sanığın kaçak elektrik kullandığının tespiti üzerine elektrik dağıtım ve satış yetkisine sahip Akdeniz Edaş A.Ş. yetkililerince sanığa ait sayacın mühürlendiği, kamu güvenine karşı işlenen suçlardan olan mühür bozma suçunun oluşabilmesi için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının gerekli olduğu, elektrik dağıtım ve satış yetkisinin özel hukuk kişilerine devrine ilişkin yasal düzenlemelerde özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine dair hüküm bulunmadığı gibi kamusal faaliyetin özel hukuk kişileri eliyle ihale yoluyla yürütülmesinin bahse konu görevlileri kamu görevlisi haline getirmeyeceği, bu itibarla mühür bozma suçunun hukuka aykırılık unsuru gerçekleşmediği cihetle beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar tesisinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dairemizin istikrar kazanmış kararlarında da belirtildiği üzere; elektrik dağıtım ve satışını yapan kurumlar mühürleme tarihinde özelleştirilmiş ise suçun unsurlarının oluşmayacağı, yani kurumun Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanarak mühürlemeyi gerçekleştirmesi halinde mühür bozma suçunun gerçekleştiğinden söz edilebileceği, somut olayda mühürleme tarihinin 28.12.2011, mührün bozulduğunun tespit edildiği tarihin ise 27.03.2012 olduğu ve mühürlemeyi gerçekleştiren Akdeniz Elektrik Dağıtım A.Ş.‘nin mühürleme ve mührün bozulduğu tespit edilen tarihlerden sonra 28.05.2013 tarihinde özelleştirildiğinin anlaşılması karşısında, kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görülmediğinden REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 12.11.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1410, Karar No: 2019/3062, Tarih: 24.04.2019

**16. Hukuk Dairesi         2018/1410 E.  ,  2019/3062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu, ... İlçesi Bayındır Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 127 ada 9,13, 137 ada 2, 4 ve 6 parsel sayılı 4.638.40, 310.02, 210.35, 13.979,68 ve 9.241,10 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, davalılardan ... adına; 122 ada 2, 137 ada 9, 141 ada 19 ve 212 ada 8 parsel sayılı 1.201.81, 3.029.72, 3.029.72, 1.760,05 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, davalı ... adına; 137 ada 5, 141 ada 20 ve 21 parsel sayılı 10.063.84, 1.587,56 ve 1.229,19 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar ise ... adına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., dava konusu 127 ada 13, 137 ada 4 ve 141 ada 19 parseller yönünden tapu kaydına, çekişmeli diğer taşınmazlar yönünden ise miras yoluyla gelen hakka dayanarak tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne; 127 ada 9 ve 13 parsel, 137 ada 2, 4, 6 parselde ... adına; aynı yerde 122 ada 2 parsel, 137 ada 9 parsel, 141 ada 19 parsel, 212 ada 8 parselde ... adına; 137 ada 5, 141 ada 20, 21 parselde ... adına kayıtlı taşınmazların, davacının veraset ilamında gösterilen 3/32 hissesi oranında tapusunun iptali ile davacı adına belirtilen oranda tapuya kayıt ve tesciline, bakiye hisselerin davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davaya konu taşınmazların tarafların babaları olan ve on yıl önce vefat eden ...'ten taraflara kalan taşınmazlar olduğu muris ...'in söz konusu taşınmazları ölmeden önceye kadar nizasız fasılasız zilyetliği elinde bulunmak şartıyla kullandığı; tarafların, murisleri öldükten sonra taşınmazları kullanmaya başladıklarını bildirdikleri, dolayısıyla taraflar arasında fiili taksim durumunun bulunmadığı ve davacının dava açtıktan sonra ölmesi ile mirasçıları olan dahili davacılarında taşınmazlarda miras hissesi oranında pay sahibi bulundukları gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır.

Davacı taraf, çekişmeli taşınmazların tarafların ortak murisi ...’ten kaldığı ve terekenin taksim edilmediği iddiasıyla dava açmış; davalı taraf ise, murisin sağlığında taşınmazları paylaştırdığını ve davacıya dava konusu edilmeyen 204 ada 3 ve 4 parseller ile 167 ada 5 parselin verildiğini, davacının kendisine verilen yerlerden 204 ada 3 ve 4 parselleri...’e; 167 ada 5 parseli ise ...’ya sattığını, bu nedenle dava konusu taşınmazlarda davacının miras yoluyla gelen bir hakkının bulunmadığını savunmuşlar ve 01.05.1978 tarihli ve 05.03.1967 tarihli satış senetleri ile 30.07.1969 tarih 14 ve 19.04.1979 tarih ve 163 nolu tapu kayıtlarına dayanmışlardır.

Mahkemece mahallinde yapılan keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar, davacıların dayandığı tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazlarla ilgisinin olmadığını, çekişmeli taşınmazların tarafların babaları ...’ten kaldığını ve ölümüne kadar onun tarafından kullanıldığını, taraflarının kullanımının ise babaları Nazım'ın ölümünden sonra başladığını, davacı ...’e babası tarafından ...mevkiinden bağış suretiyle yer verildiğini ve davacının da bu yeri sattığını genel olarak ifade etmişler, ancak mahkemece davalıların tutundukları tapu kayıtları tesislerinden itibaren tedavülleriyle birlikte getirtilip çekişmeli taşınmazlara uygulanarak kapsamları tayin edilmemiştir. Bu şekilde eksik araştırma, inceleme ve uygulamaya dayanılarak hüküm kurulamaz.