muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1871, Karar No: 2020/220, Tarih: 09.01.2020

Davalı ... Aracılık ve Danışm. Hizm. Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin acente olarak sigorta aracılık hizmeti verdiğini, poliçede taraf sıfatı bulunmadığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı ... ve Koruma Hizmetleri Ltd. Şti, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre; dava, davacının konutunda meydana gelen hırsızlık nedeniyle çalınan değerli eşya bedelinin özel güvenlik hizmeti veren şirketten, Özel Güvenlik Mali Sorumluluk Sigortacısı'ndan ve bu sigorta poliçesinin düzenlenmesine aracılık yapan acenteden tahsili istemine ilişkin olduğu, Özel Güvenlik Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları, sigortanın konusunu "Sigortacı, sigorta ettiren tarafından 5188 sayılı Özel Güvenlik Hizmetlerine Dair Kanuna istinaden istihdam ettikleri özel güvenlik görevlilerinin, özel güvenlik hizmetine dair mevzuat çerçevesindeki görevlerini yerine getirmeleri sırasında üçüncü şahıslara verecekleri zararları ... teminat altına alır." şeklinde tanımlandığı, aynı Genel Şartların "Teminat Dışında Kalan Haller" başlıklı A.5.C maddesinde ve anılan poliçenin Muafiyetler- Koasüranslar- İstisnalar başlığının 3'üncü bendinde; "Zarara sebebiyet veren bir olay sonucunda, sağlanan özel güvenlik hizmetinin eksik veya yetersiz olduğu iddiasıyla özel güvenlik görevlilerinin mesleki sorumlulukları nedeniyle sigorta ettirene yöneltilebilecek zarar ve ziyan taleplerinin" teminat dışında olduğunun açıkça belirtilmiş olduğu, bu itibarla davacının konutunda hırsızlık sonucu meydana gelen hasarın davalı ... şirketince tanzim edilen Özel Güvenlik Mali Sorumluluk Sigorta Poliçesi kapsamında teminat altına alınmadığı gerekçesiyle davalı ... Genel Sigorta A.Ş. aleyhine açılan davanın reddine, Mahkememizin 30/04/2014 tarih 2012/82 E. 2013/292 K. sayılı ilamı davalılar Element Sigorta Aracılık ve Danışmanlık Hizm. Ltd. Şti. ve Yasal Özel Güvenlik ve Koruma Hizmetleri Ltd. Şti. yönünden kesinleştiğinden yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 10,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 09/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24295, Karar No: 2017/1573, Tarih: 15.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/24295 E.  ,  2017/1573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı erkeğin yerleşim yeri ...'tir. Erkek tarafından ibraz edilen 10.2.2015 tarihli kira sözleşmesinde davacı erkek ...'te ev kiralamıştır. Dava tarihi olan 4.2.2010 tarihine kadar burada oturduğu ve burayı ikamet edindiği anlaşılmaktadır. Boşanma ve ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikle oturdukları yer mahkemesidir (TMK m. 168). Gerçekleşen duruma göre, davacı tercihini ...'ten yana kullanmıştır. Bu sebeple ... mahkemesi yetkilidir. Mahkemece, işin esasına girilerek davanın sonuçlandırılması gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 15.02.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2013/17227, Karar No: 2013/18552, Tarih: 10.10.2013

**21. Hukuk Dairesi         2013/17227 E.  ,  2013/18552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

K A R A R

Yargıtay 21. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı, 09.02.2011 gün ve 6110 sayılı Yasa'nın 8.maddesi ile değişik 2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 14.maddesi gereğince Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 gün ve 2013/1 sayılı kararı ile belirlenmiştir.

İnceleme konusu karar abonelik sözleşmesinden kaynaklanan menfi tespit istemine ilişkin olup belirgin şekilde Dairemizin iş bölümü alanı dışında bulunmakta ve niteliği bakımından Yargıtay 3. Hukuk Dairesinin iş bölümü alanı içine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dava dosyasının Yargıtay 3. Hukuk Dairesine GÖNDERİLMESİNE, 10.10.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13101, Karar No: 2020/4665, Tarih: 12.03.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13101 E.  ,  2020/4665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın suç tarihinde suça konu yazlığa girdikten sonra müşteki ...'e ait, bir adet Sonny marka kamera, bir adet Asus marka dizüstü bilgisayar, bir adet Apple marka dizüstü bilgisayar, iki adet Iphone marka cep telefonu, bir adet bluetooth cihazı, bir adet kol saati, 2500 Euro, 1.400-TL nakit para, nepal marka yer halısı, yine müşteki ...'e ait bir adet LG marka ve bir adet Iphone marka cep telefonu, bir adet kol saati, 2.000-TL para, nüfus cüzdanı ile Alman kimliği, ehliyet, sigorta kartı ve neticeten müşteki ...'e ait bir adet digital fotoğraf makinesi, bir çift altın küpe, bir adet kol saati ile bir adet cep telefonu ve 400-TL nakit parayı çaldıktan sonra müşteki ...'e ait araç anahtarını alarak evin alt katındaki garajda bulunan aracı da çaldığının anlaşılması karşısında; sanığın suça konu yazlıktan birden fazla müştekiye ait eşyayı çaldığını açıkça bilebilecek durumda olmadığı ve eyleminin kesintiye uğramadan aynı zaman içerisinde gerçekleşmesi nedeniyle sanığın eyleminin bütün halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğu ve TCK'nın 44. maddesi gereğince sanığın yaptırımı daha fazla olan TCK'nın 142/2-d maddesi ile cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, evde bulunan müştekiler ... ve ...'e ait suça konu eşyaların ve paraların çalınmasının TCK'nın 142/1-b. maddesinde düzenlenen suçu, müşteki ...'e ait araç ile müştekiye ait eşyaların çalınmasının ise TCK'nın 142/2-d. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu kabul edilerek, sanığın üç kez hırsızlık suçundan cezalandırılmasına yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12.03.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4967, Karar No: 2012/18709, Tarih: 20.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/4967 E.  ,  2012/18709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 23/03/2011 tarih ve 2008/333-2011/141 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı ... İnşaat Mak. San. Tic. A.Ş arasında genel kredi sözleşmesinin aktedildiğini, diğer davalıların da müşterek borçlu ve müteselsil kefil sıfatı ile kredi sözleşmesini imzaladıklarını, sözleşme kapsamında 36 adet ve toplam 3.474.093,00 TL tutarında teminat mektubunun müvekkili tarafından kredi borçlusu için verildiğini, davalı borçlunun sözleşmeden doğan borçlarını yerine getirmediğini, nakit riskini ödemediğini belirterek toplam 3.474.093,00 TL tutarındaki teminat mektubu bedellerinin müvekkil bankada faiz getirmeyen bir hesapta depo edilmesini, teminat mektuplarından yargılama esnasında nakte dönüşen olursa tazmin tarihinden itibaren müvekkil bankanın kısa vadeli kredilere uyguladığı en yüksek faiz oranının %50 fazlası üzerinden gecikme faizi yürütülerek BSMV ile birlikte faiz artışları da tatbik edilerek davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar bir savunmada bulunmamışlardır.

Mahkemece, iddia, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, toplam 40.550,00 TL tutarındaki teminat mektuplarının halen mer'i olduğu gerekçesiyle bu miktarın faiz getirmeyen davacı Banka'ya ait bir hesaba depo edilmesine, nakte çevrilen 40.000,00 TL tutarındaki teminat mektubu için aynı bedelin nakte çevrilme tarihi olan 23.09.2008 tarihinden itibaren davacı bankanın kısa vadeli kredilere uyguladığı en yüksek faiz oranının %50 fazlası üzerinden gecikme faizi ve faizin % 5'i oranında BSMV ile birlikte davalılardan tahsiline, fazlaya ilişkin talep konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulmuştur.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, teminat mektupları bedellerinin depo edilmesine ilişkin olup mahkemece dava konusu edilen bir kısım teminat mektuplarının vadelerinin davanın devamı esnasında dolduğu, davacının bu nedenle riski kalmadığı gerekçesiyle bu teminat mektupları yönünden yapılan talebin konusu kalmadığından karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Ancak, davacı vekili tarafından temyiz aşamasında ibraz edilen belgelere göre mahkeme karar tarihinden önce davaya konu bir kısım teminat mektuplarının vadesi davacı Banka tarafından uzatılmıştır. Mahkemece davacı tarafından ibraz edilen belgeler değerlendirilmek, gerekirse bundan sonra da vadenin yeniden uzatılıp uzatılmadığı araştırılmak ve ulaşılacak sonuca göre karar verilmek üzere kararın davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20256, Karar No: 2015/9933, Tarih: 10.06.2015

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2014/20256 E.  ,  2015/9933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Mahallesi ... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairemizce incelenen aynı kamulaştırma kapsamındaki dosyalarda dava konusu taşınmazların ve somut emsal olarak incelenen ... ... parsel sayılı taşınmazın imar parseli olup olmadıkları ve düşülen düzenleme ortaklık payları konusunda DOP düşülmüştür, %31-%40 düşülmüştür, DOP düşülmüştür oranı bilinmiyor şeklinde ... Belediyesi tarafından birbiri ile çelişen yazılar gönderilmiştir.

Yine somut emsal olarak incelenen ... ... parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2013 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin 24,69 TL, 2014 yılı emlak değerinin ise çelişkili şekilde daha az 13,00 TL olduğu bildirilmiştir. Belirtilen bu çelişkilerin giderilmesi bakımından;

1-Dava konusu ... ... (ifrazla ...) parsel sayılı taşınmazın 06.02.2014 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen ... ... parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 10.01.2012 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, (İmar Kanunu 18. madde uygulaması ile ayrıca 15 ve 16. vd maddeler kapsamında yola terk vs yönünde her hangi bir işlem yapılıp yapılmadığı) imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

2-Dava konusu ... ... (ifrazla ...) parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen ... ... parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde veya sokak itibariyle belediyece belirlenen 2014 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu Uzunbağ 1956 (ifrazla 3660) parsel sayılı taşınmazın ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

4-Somut emsal olarak incelenen ... ... parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 10.01.2012 tarihli resmi satış akit tablosu (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) onaylı ve okunaklı örneği ile ilk tesisinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden,

5-Dava konusu taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların (zeytin, incir, dut) yaş ve cinslerine göre 2014 yılı rayiç değerlerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6269, Karar No: 2023/438, Tarih: 24.01.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/6269 E.  ,  2023/438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen ve istinaf incelemesinden geçen muhdesatın tespiti davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, davacı vekilinin duruşma talebinin değerden reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; tarafların 200 ada 7 parsel sayılı taşınmazda hissedar olduklarını, dava konusu yerin 01.01.1993 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile paydaş Rubabe'den kiralandığını, daha sonra payı 21.03.1993 tarihli harici satış sözleşmesi ile satın aldığını, Rubabe'nin vefatı sonrası mirasçılarının noterden verdiği muvafakatnamelere dayanarak bina ve eklentilerinin davacı tarafından yapıldığını belirterek, muhdesatın aidiyetinin tespitini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı ... vekili; dava konusu taşınmaz hissedarlarının uzun yıllar öncesinden bu yana fiili paylaşım esasıyla kullandıkları birçok yapı olduğunu, herkesin kendine ayrılan yeri kullandığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

2. Davalılar Süleyman, Ömer, Hüseyin vekili ve davalı ...; taşınmaz üzerinde 5 adet birbirinden bağımsız balık lokantası olup, vekil edenlerinin lokantasının (A) harfi ile işaretlenmiş olan Hani Balık Lokantası (Yeni adı Kaçan Balık Lokantası) olduğunu ve bu lokantayı muvaffakatnamede imzası olan Leyla'dan hissesi ile birlikte satın aldıklarını, davacının iddiasının (E) harfi ile gösterilen Gönül’ün kullanımındaki "Balıkhane" isimli lokantaya yönelik olup, davalı sıfatlarının bulunmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

3. Davalı ... vekili; hissedarlar arasında fiili taksim haritası yapıldığını ve zaman içinde bir takım paydaş değişikliği olsa bile, ana taşınmazı bu taksim haritasına sadık şekilde kullanıldığını, davacının da bu fiili taksim haritasına göre Emine tarafından kullanılan yeri satış vaadiyle satın aldığını, hatta davacı aleyhine açılan şufa davasında davacının taşınmazda fiili taksimin mevcut olduğunu bildirmesiyle davanın reddolduğunu belirterek, davanın reddini savunmuştur.

4. Davalı ... vekili; vekil edeninin hissesini 14.04.1998 tarihinde Musa’dan satın aldığını, davacının ise hükmen 21.07.2003 tarihinde malik olduğunu, kayıt malikleriyle aralarında fiili taksim krokisi yaptıklarını, kullanımın buna göre sürdürüldüğünü, davacının fiili taksim haritasına göre Emine’nin kullandığı yeri aldığını belirterek, davanın husumetten reddine kararı verilmesi gerektiğini savunmuştur.

4. Davalı ... vekili; vekil edeninin hissesini 14.04.1998 tarihinde Musa’dan satın aldığını, davacının ise hükmen 21.07.2003 tarihinde malik olduğunu, kayıt malikleriyle aralarında fiili taksim krokisi yaptıklarını, kullanımın buna göre sürdürüldüğünü, davacının fiili taksim haritasına göre Emine’nin kullandığı yeri aldığını belirterek, davanın husumetten reddine kararı verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 23.11.2017 tarih ve 2015/185 Esas, 2017/546 Karar sayılı kararıyla; davanın sübut bulmadığından reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin 26.04.2018 tarih ve 2018/199 Esas, 2018/355 Karar sayılı kararıyla; istinaf başvurusunun kabulüne, İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

V. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 24.02.2021 tarih ve 2018/13921 Esas, 2021/1605 Karar sayılı kararıyla, taraflar arasında ortaklığın giderilmesi davası açılmakla hukuki yarar şartının tamamlanmış olduğunu belirtilerek hüküm bozulmuştur.

B. Bölge Adliye Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf tanıklarının İlk Derece Mahkemesince dinlenildiği, istinaf dilekçesinde ileri sürülen davacı delilleri daha önce taşınmazın muhtelif paydaşlarıyla taraf olunan dava dosyalarının getirtilerek incelendiği, dava konusu yapının bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen yapı olduğu, gerek tanık anlatımlarına, gerekse delil dosyaları kapsamına göre, dava konusu edilen yapının davacı tarafından meydana getirildiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

VI. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde dava dilekçesindeki beyanlarını tekrar ederek, dava konusu yapının davacı tarafından yapıldığına dair tanık beyanları bulunduğunu, dosya içerisinde bulunan belediye tarafından tesis edilen evraklar ve delil olarak sunulan dosyaların dikkate alınmadığını belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muhdesatın tespiti talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, muhdesatın tespiti talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. Bir şeye malik olan kimse, o şeyin bütünleyici parçalarına da malik olur (4721 sayılı TMK m.684/1). Arazi üzerindeki mülkiyet, kullanılmasında yarar olduğu ölçüde, üstündeki hava ve altındaki arz katmanlarını kapsar. Bu mülkiyet kapsamına, yasal sınırlamalar saklı kalmak üzere kalıcı yapılar, bitkiler ve kaynaklar da girer (TMK m.718).    22.12.1995 tarih ve 1/3 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararında da vurgulandığı gibi muhdesattan, bir  arazi üzerinde kalıcı yapı ve tesisler ile bağ ve bahçe şeklinde  dikilen ağaçları anlamak gerekir. Muhdesat, şahsi bir hak olup (TMK m.722, 724 ve 729), sahibine arazi mülkiyetinden ayrı bağımsız bir mülkiyet veya sınırlı bir ayni hak bahşetmez. Taşınmaz üzerindeki kalıcı yapı, ağaç gibi bütünleyici parça niteliğindeki muhdesatların taşınmazın arzından ayrı bir mülkiyetinin varlığından söz edilemez. Açıklanan bu ilke ve esaslara göre, kural olarak muhdesatın arz malikinden başkasına aidiyetinin tespiti istenemez.

3. Tespit davası, kendine özgü davalardan olup dava sonucunda istihsal edilecek ilâmın icra ve infaz kabiliyeti bulunmamaktadır. Bunun doğal sonucu olarak da bu davaların uygulama alanı sınırlıdır. Bilindiği üzere, tespit davalarının görülebilmesi için güncel hukuki yararın bulunması (6100 sayılı HMK m.106/2) ve dava sonuçlanıncaya kadar da güncelliğini kaybetmemesi gerekir. Tespit davaları eda davalarının öncüsüdür, bu nedenle eda davası açılmasının mümkün olduğu hâllerde, tespit davası açılmasında hukuki yararın bulunmadığı kabul edilmektedir. Hukuki yararının bulunması dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında taraflarca ileri sürülebileceği gibi, hâkim tarafından da re'sen gözetilir. Hukuki yararın bulunmadığının tespiti hâlinde davanın, dava şartı yokluğu gerekçesiyle usulden reddine karar verilmelidir (HMK m.114/1-h ve 115).

4. Öğretide ve Yargıtayın devamlılık gösteren uygulamalarında, taşınmaz hakkında derdest ortaklığın giderilmesi davasının, kentsel dönüşüm uygulamasının ya da kamulaştırma işleminin bulunması gibi istisnai durumlarda muhdesatın tespiti davasının açılmasında güncel hukuki yararın bulunduğu kabul edilmektedir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Taşınmaz üzerindeki muhdesatın kim tarafından meydana getirildiğinin tespitine ilişkin davalarda, mahkemece araştırılması gereken husus; muhdesatın kim tarafından, hangi gelirlerle ve özellikle kimin adına ve hesabına yaptırıldığıdır. Dosya kapsamında bulunan deliller doğrultusunda davacı mevcut yapının kendisi tarafından kendi nam ve hesabına yaptırdığını ispat edememiştir.

2. Taşınmaz üzerindeki muhdesatın kim tarafından meydana getirildiğinin tespitine ilişkin davalarda, mahkemece araştırılması gereken husus; muhdesatın kim tarafından, hangi gelirlerle ve özellikle kimin adına ve hesabına yaptırıldığıdır. Dosya kapsamında bulunan deliller doğrultusunda davacı mevcut yapının kendisi tarafından kendi nam ve hesabına yaptırdığını ispat edememiştir.

3. Temyizen incelenen Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.