muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/25239, Karar No: 2019/20861, Tarih: 12.11.2019

3-Taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı Kanun kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı Kanun'un 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir.Karar tarihinde yürürlükte bulunan 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca, 4857 sayılı Kanun'a göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş sözleşmesinden veya 4857 sayılı Kanun'a dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri İş Mahkemeleridir.Somut olayda, davacının davalı belediyeye ait çocuk koruma evlerinde çalıştığı belirtilmiştir.Ne var ki, davacının çalıştığı işyerinin ev tipi sosyal hizmet birimi olup olmadığı yönünde herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmadığı anlaşılmaktadır.

06.02.2014 tarih 6518 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu'nun 16. maddesine fıkra eklendiği ve ilgili değişiklik ile “Ev tipi sosyal hizmet birimleri, 22.05.2003 tarihli ve 4857 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrası hükmü kapsamındadır.” düzenlemesinin getirilmiştir.2828 sayılı Kanunun 2. maddesinde; Bu kanun sosyal hizmetlerle ilgili tüm kamu kurum ve kuruluşları ile, gerçek kişileri, ve özel hukuk tüzelkişilerini, sosyal hizmet kurum ve kuruluşlarında çalışan personeli, sosyal hizmetlerden faydalananları ve faydalanacak durumda olanları kapsar şeklinde düzenleme yapıldığından davalı Belediyeye ait işyerinin de sosyal hizmet birimi olduğu açıktır.

"Ev tipi sosyal hizmet birimleri" düzenlemesinin ise aynı Kanunun 14. maddesi ile 2828 sayılı Kanuna eklenen 3. maddesinin birinci fıkrasının (f) bendlerinin (6), (9), (12), (13) ve (14) numaralı alt bentlerinin;

“6. “Çocuk Destek Merkezleri”; Suça sürüklenmesi, suç mağduru olması veya sokakta sosyal tehlikelerle karşı karşıya kalması sebebiyle haklarında bakım tedbiri veya korunma kararı verilen çocuklardan psikososyal desteğe ihtiyaç duyduğu tespit edilenlerin, bu ihtiyaçları giderilinceye kadar geçici süre ile bakım ve korunmalarının sağlandığı, bu süre içinde aile, yakın çevre ve toplum ilişkilerinin düzenlenmesine yönelik çalışmaların yürütüldüğü; çocukların mağduriyet, suça sürüklenme, yaş ve cinsiyet durumuna göre ayrı ayrı yapılandırılan veya ihtisaslaştırılan yatılı sosyal hizmet kuruluşlarını,”

“9. “Aktif Yaşam Merkezi”; Engelli bireylerin, yaşam kalitesinin artırılması ve sosyal hayata aktif katılımlarına katkı sağlanması amacıyla, engelli bireyler ile ailelerine rehberlik ve destek hizmeti ile evde gündüz bakım hizmeti sunan gündüzlü sosyal hizmet kuruluşlarını,”

“12. “Çocuk Evleri Sitesi”; Korunma ihtiyacı olan çocukların bakımlarının sağlandığı aynı yerleşkede bulunan birden fazla ev tipi sosyal hizmet biriminden oluşan kuruluşu,

“9. “Aktif Yaşam Merkezi”; Engelli bireylerin, yaşam kalitesinin artırılması ve sosyal hayata aktif katılımlarına katkı sağlanması amacıyla, engelli bireyler ile ailelerine rehberlik ve destek hizmeti ile evde gündüz bakım hizmeti sunan gündüzlü sosyal hizmet kuruluşlarını,”

“12. “Çocuk Evleri Sitesi”; Korunma ihtiyacı olan çocukların bakımlarının sağlandığı aynı yerleşkede bulunan birden fazla ev tipi sosyal hizmet biriminden oluşan kuruluşu,

13. “Ev Tipi Sosyal Hizmet Birimleri”; Çocuk, kadın, engelli ve yaşlılar ile bakım veya barınma ihtiyacı olan kişilere hizmet verilen mesken niteliğindeki yatılı sosyal hizmet birimlerini,

14. “Ev Tipi Sosyal Hizmet Birimleri Koordinasyon Merkezi”; İl müdürlüğü bünyesinde oluşturulan ev tipi sosyal hizmet birimlerinin bağlı olduğu merkezi,” olarak değiştirilmesi suretiyle oluşturulduğu anlaşılmaktadır.Kanuni değişiklik sebebiyle "Ev tipi sosyal hizmet birimi" olarak tanımlanan kuruluşlardaki çalışmaların 4857 sayılı Kanun'un 4. maddesinin 1. fıkrasındaki istisnalar arasında yer aldığı ve bu sebeple bu kurumlarda işçi statüsünde çalışan kişilerin hizmet sözleşmesine dayalı talepleri bakımından İş Kanununa tabi olmadığı anlaşılmaktadır. Bu kapsamda mahkemece kanuni düzenlemede yer alan “Ev Tipi Sosyal Hizmet Birimleri”nin nereler olduğu ve davacının çalıştığı işyerinin bu birimlerden olup olmadığı konusunun, ilgili kurumlarla yazışma yapılmak suretiyle aydınlatılması, eğer işyerinin “Ev Tipi Sosyal Hizmet Birimi” niteliğinde olduğunun tespit edilmesi halinde 6518 sayılı Kanun'un 15. maddesi ile değişik 2828 sayılı Kanun'un 16. maddesine göre uyuşmazlık bakımından İş Kanununun kapsamında olmayan fakat Türk Borçlar Kanununa tabi iş ilişkisinin bulunduğu, davacı Borçlar Kanununa tabi iş ilişkisinde belirsiz süreli iş sözleşmesi ile çalışan ve haksız feshe maruz kalan işçi konumunda bulunduğundan Türk Borçlar Kanunu 438. maddesi gereğince bildirim sürelerine ilişkin bir tazminatı ve hakimin takdirine bağlı olarak altı aylık ücretinden fazla olamayacak şekilde tazminatı talep edebilir, hükmü olup kıdem tazminatına ilişkin düzenleme bulunmaması nedeniyle kıdem tazminatının bu gerekçe ile reddi gerekir, ihbar tazminatına ise Türk Borçlar Kanunu 438/1. maddesi uyarınca hüküm kurulmalıdır. Davacının çalıştığı işyerinin "Ev tipi sosyal hizmet birimi" niteliğinde olmadığının tespiti halinde ise, davacının kıdem ve ihbar tazminatına yönelik talebinin kabulüne karar verilmesi gerekirken bu araştırmanın yapılmamış olması bozmayı gerektirmiştir.SONUÇ: Bu nedenlerle mahkeme kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 12.11.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15074, Karar No: 2018/618, Tarih: 14.02.2018

**19. Hukuk Dairesi         2016/15074 E.  ,  2018/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalıya faturaya dayalı alacaklarına istinaden ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2014/6861 sayılı takip dosyası ile icra takibi yaptıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini, itirazın haksız olduğunu, zira faturanın davalı şirkete mal teslim edilmesi sonucu düzenlendiğini, fatura konusu malların davalı şirketin müteahhitliğini yaptığı iş sebebiyle ... İl Özel İdaresinin kendi araçlarıyla alınıp İl Özel İdaresi Müdürü ...'nın imzasına teslim edildiğini,davalı şirketin faturayı deftere işlememiş olmasına rağmen kendisine iadeli taahhütlü olarak tebliğ edilen faturaya ve içeriğine itiraz etmediğinden bu hususları kabul etmiş sayılacağını ileri sürerek itirazının iptaline, davalının alacağın %20'si oranında inkar tazminatı ödemeye mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıdan malzeme almadıklarını, davacının husumeti yanlış yönlendirdiğini, dava konusu faturanın müvekkili şirket tarafından üç kez iade edildiğini ve defterlerine kaydedilmediğini, fatura içeriğini kabul etmediklerini beyan ederek, davanın reddini ve davacının % 20 oranında kötü niyet tazminatına mahkum edilmesini istemiştir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre, taraflar arasında ticari ilişkiden kaynaklı cari hesap şeklinde işleyen bir ilişkinin olduğu, bundan dolayı davalının davacıya bir miktar borcunun bulunduğu, ancak davaya konu faturanın davalı tarafından usulüne uygun olarak tutulan ticari defterlerinde kayıtlı olmaması, faturanın davalı şirkete tebliğ edildiğinin ve faturaya konu malın teslim edildiğinin açıkça anlaşılamamasına göre davalının bu faturadan dolayı borçlu olmadığı kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine ve davacının kötüniyet tazminatıyla sorumlu tutulmasına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, faturadan kaynaklanan alacağın tahsiline yönelik icra takibine yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Davacı davaya konu malların davalının yüklenici olarak iş yaptığı ... İl Özel Müdürlüğü'ne teslim edildiğini belirtmiştir. Dosya içerisinde bulunan belgelerden de davalının ... ilçesindeki köylerle ilgili yol yapımına ilişkin malzemelerin 05.08.2014 tarihli mal teslim tutanağıyla teslim edildiği anlaşılmaktadır. Mahkemece söz konusu faturada cinsi belirtilen malzemelerin davalının yüklenici olarak iş yaptığı ... İl Özel İdaresine teslim edilen mallarla aynı cins mallar olup olmadığının araştırılarak gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak toplanacak tüm deliller doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme sonucu yanılgılı gerekçeyle karar verilmesi doğru bulunmadığı gibi kabule göre de davacının icra takibinde kötü niyetli olduğu dosya içerisindeki delillerle kanıtlanamadığı gözetilerek kötü niyet tazminatının da reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde davacıya iadesine, 14/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6733, Karar No: 2021/2980, Tarih: 16.03.2021

**12. Hukuk Dairesi         2020/6733 E.  ,  2021/2980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından, çeke dayalı olarak, kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takipte, borçlunun icra mahkemesine başvurusunda; takip alacaklısının yetkili hamil olmadığını, ciro silsilesinde bozukluk olduğunu ileri sürerek takibin iptalini talep ettiği, mahkemece, istemin kabulü ile takibin iptaline karar verildiği, kararın alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın alacaklı tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

Somut olayda, takip dayanağı çekin incelenmesinde, çekin arka sayfasında borçlu ...’nın cirosundan sonra alacaklı ...’nın cirosunun mevcut olduğu, bu durumda, takip dayanağı çekin ciro silsilesinde kopukluk olmayıp, anılan cironun alacaklıyı yetkili hamil kıldığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece, her ne kadar, çekin ibraz tarihi itibariyle ... Bankasından çek görüntüsü istenerek ciro silsilesi incelenmiş ve ibrazdan önce alacaklı ...’nın cirosunun borçlu ...’nın cirosundan sonra değil önceki ciro olduğu belirlenmiş ise de, dar yetkili icra mahkemesinde, ciro silsilesinin bankadan sorulmak suretiyle sonuca gidilme olanağı bulunmamaktadır. Takip tarihi itibariyle çekin ciro silsilesi yeterli ve geçerli olup, düzgün ciro silsilesinde yer alan alacaklının yetkili hamil olduğunun kabulü gerekir.

O halde, mahkemece istemin reddine karar verilmesi gerekirken, kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile, yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nun 364/2.maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nun 373/1. maddesi uyarınca ... Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesinin 03/06/2020 tarih ve 2019/3017 E. - 2020/935 K. sayılı istinaf talebinin reddine ilişkin kararının KALDIRILMASINA ve ... 2. İcra Hukuk Mahkemesinin 15/10/2019 tarih ve 2019/402 E. -2019/772 K sayılı kararının (BOZULMASINA), peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine 16/03/2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25417, Karar No: 2014/27075, Tarih: 29.09.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/25417 E.  ,  2014/27075 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/290970

MAHKEMESİ : İstanbul 4. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/232 (E) ve 2013/46 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın denetim süresi içinde yeniden suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar üzerine, 03.12.2009 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen dosya mahkeme tarafından yeniden ele alındığında açıklanan hükümde daha önceki mahkumiyet kararında değişiklik yapamayacağı, sadece cezanın şahsileştirmesi yönünden uygulama yapabileceği gözetilmeden sanık hakkında fazla ceza tayini,

2- Sanığın eylemi TCK'nın 142/1-a. maddesi kapsamında kaldığı halde aynı yasa ve maddenin (b). bendi ile hüküm kurulması,

3- Mağdurun soruşturma aşamasında 03.10.2006 tarihli beyanında namaz kıldığı esnasında çantasının çalındığını fark edip camii dışına çıktığında durumu yolda bekleyen kolluk görevlilerine anlattığını, görevlilerin çevrede bulunan şüpheli 2 şahsın yanına gittiklerinde şahısların kaçmaya başladıklarını, kovalama sonucu sanık ve arkadaşını yakaladıklarını ifade etmesi karşısında somut somut olayda kesintisiz takibin gerçekleşmediği değerlendirilmekle sanığa atılı hırsızlık suçu tamamlandığı halde teşebbüs aşamasında kaldığı kabul edilerek sanık hakkında eksik ceza tayini,

4- Suç tarihinde, güneşin yaz saati uygulamasıyla saat 18:46'da batması, mağdurun olayın saat 20:30 sıralarında gerçekleştiğini ifade etmesi karşısında hırsızlık suçunun TCK'nın 6/1-e maddesi tanımlaması uyarınca gece sayılan zaman diliminde işlendiğinden sanığa ek savunma hakkı verilerek hakkında TCK'nın 143. maddesinin uygulanması gerekeceğinin değerlendirilmemesi,

5- Yargılama gideri olarak hesaplanan 19,00 TL'nin CMK'nın 324/4. maddesine 6352 sayılı yasanın 100. maddesiyle eklenen değişiklik doğrultusunda terkin edilecek miktar olan 20,00 TL'nin altında kaldığının anlaşılması karşısında, hazineye yükletilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık D.. Ö.. müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının korunmasına, 29.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13492, Karar No: 2015/919, Tarih: 22.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/13492 E.  ,  2015/919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ... şirketi aracılığı ile diğer davalı şirkettin işlettiği otelde 8.7.2012-15.7.2012 tarihleri arasında konaklamak üzere anlaşma yaptığını , ailesi ile birlikte otele giriş yaptığını ancak sözleşmede belirtilen otelin dolu olduğu belirtilip , aynı davalının işlettiği başka bir otele yönlendirildiklerini, otele giriş yaptıklarından itibaren tüm hizmetlerin taahhüt edilen 5 yıldızlı otel niteliğinde olmadığının ortaya çıktığını, şikayetlerinin de giderilmediğini ileri sürerek, ayıplı hizmet nedeni ile ödediği konaklama bedeli 2.238 TL. İle ulaşım bedeli 480,00 TL. Toplam 2.718 TL.nin faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalılar , davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, konaklama bedeli 2.338,60 TL.nin dava tarihinden yasal faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, ayıplı hizmet nedeniyle ödenen konaklama bedeli ile ulaşım bedelinin tahsilini eldeki dava ile talep etmiştir. 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında

Kanunun 4/A maddesi hükmü "sağlayıcı tarafından bildirilen reklam ve ilanlarından veya standardından veya teknik kuralından tespit edilen nitelik veya niteliğini etkileyen niceliğine aykırı olan yada yararlanma amacı bakımından değerini veya tüketicinin ondan beklediği faydaları azaltan veya ortadan kaldıran medeni, hukuki veya ekonomik eksiklikler içeren hizmetler, ayıplı hizmet olarak kabul edilir" düzenlemesi bulunmaktadır. Bu durumda tüketici, sözleşmeden dönme, hizmetin yeniden görülmesi veya ayıp oranında bedel indirimi isteyebilir. Somut olayda, davacı dava dilekçesinde hizmet bedelinin iadesi seçeneğini tercih etmiş ise de, davacı hizmetten yararlandığına göre, “çoğun içinde az da vardır” kuralı gereğince davacının talebinin ayıp oranında bedel indirimi olduğunun kabulü gerekir. Bu kabul, aynı zamanda M.K.’nun 2. maddesinde ifadesini bulan dürüstlük ve iyiniyet kuralının da bir gereğidir. Hal böyle olunca, dosya kapsamında bulunan delillerin değerlendirilerek hizmetteki ayıplar nedeni ile indirim miktarı belirlenerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir. Mahkemece davacının hizmetten yararlandığı gözetilmeden tüm konaklama bedelinin tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda (1)nolu bentte açıklanan nedenlerle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. Bent gereğince temyiz edilen hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, 22.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3922, Karar No: 2012/6800, Tarih: 25.09.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/3922 E.  ,  2012/6800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : TCK. nun 86/1-3-e, 87/1-d-son-3, 62/1, 54. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Dosya kapsamına göre, sanık ... ile mağdur ... arasında hukuki uyuşmazlıktan kaynaklanan çekişmeler bulunduğu, olay günü ...'le ... bu çekişme nedeni ile tartıştıkları, tartışmanın ardından ... aracıyla ...'in yanından ayrıldığı, yolda karşılaştığı arkadaşı tanık ...'yi de yanına alarak yoluna devam ettiği, kısa bir süre sonra, ...'in yanında kardeşi sanık ... ve kimliği tespit edilmeyen diğer kişilerle birlikte, iki araç halinde ... aracının önünü kestikleri, tarafların araçlarından indikleri, akabinde ...'in ... yüzüne kafa atmasıyla bir kavganın başladığı, bu kavga sırasında ... ve ...'in, ellerindeki sopalarla ...'a vurdukları, ... ile olay yerine gelen tanık ...'ın sanıklara engel olmaya çalıştıkları sırada, sanıkların grubundan bir kişinin ele geçirilmeyen tabancasıyla havaya ateş ettiği, akabinde sanıkların eylemlerine son vererek yanındakilerle birlikte olay yerinden kaçtıkları, ...'ın aldığı darbeler sonucu, alnın sağ tarafında, iki katlı olan kafatası kemiğinin dış katında parçalı bir kırık, ayrıca sağ gözün kafatasında oturduğu kemik yuvanın üst tarafında yine basınca ve darbeye bağlı ikinci bir kırık meydana geldiği, ikinci kırığın, beyinle irtibatı nedeni ile hayati tehlikeye sebebiyet verdiği ve

dördüncü derecede kırık olarak nitelendirildiği, ancak beyinde herhangi bir hasarın oluşmadığı, cerrahi müdahaleye tabi tutulmayan ...'ın, bir gün süren medikal tedavi sonucu taburcu edildiği olayda,

Mağdurda meydana gelen yaraların niteliği, tanıklar ... ve ...'ın sanıklara müdahalesinin, "engel hal" boyutuna ulaşmadığı, sanıkların eylemlerine bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının yaralamaya yönelik olduğu anlaşılmakla; mahkemenin, sanıkların eylemlerini "kasten yaralama" olarak nitelendirmesinde bir isabetsizlik görülmemiş, tebliğnamenin sanıklar hakkında "öldürmeye teşebbüs" suçundan hüküm kurulması gerektiğine ilişkin bozma öneren düşüncesi benimsenmemiştir.

3- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ... ve ...'in "kasten yaralama" suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, cezayı azaltıcı indirim nedeninin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanıklar müdafiinin ... yönünden sübuta, ... yönünden haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Sanıklar hakkında temel cezanın TCK.nun 86/1.maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası olarak belirlenip, suçun silahla işlenmesi nedeni ile aynı Kanunun 86/3-e maddesi uyarınca 1/2 oranında artırım yapılarak, önce 3 yıl hapis cezasına, ardından mağdurun hayati tehlike geçirmesi ve yüzde sabit iz oluşması nedeniyle aynı Kanunun 87/1-c-d. maddesi uyarınca bir kat artırım yapılarak 6 yıl hapis cezasına hükmedilmesinden sonra, TCK.nun 44.maddesinde düzenenen fikri içtima kuralları da gözetilerek, kasten yaralama suçlarında birden fazla nitelikli halin birleşmesi durumunda en ağır cezayı gerektiren suçtan hüküm kurulması gerektiği, kemik kırığının ancak teşdit nedeni sayılabileceği gözetilmeksizin, belirlenen 6 yıl hapis cezası üzerinden uygulama olanağı bulunmayan TCK.nun 87/3.maddesi uyarınca da 1/2 oranında artırım yapılarak 9 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle fazla ceza tayin edildiği, ancak bu durumun yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği görülmekle,

CMUK.nun 322.maddesindeki yetkiye dayanılarak,

Hüküm fıkrasındaki 87/1-d ibaresinin 87/1-c-d olarak değiştirilmesine, üçüncü paragrafta yer alan "sanıkların eylemleri nedeniyle müşteki ...'da kemik kırığı oluştuğu anlaşılmakla, sanıklara verilen cezanın 5237 sayılı

TCK.nun 87/3.maddesi gereğince takdiren 1/2 oranında artırılarak sanıkların ayrı ayrı 9 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin çıkartılmasına; hüküm fıkrasının beşinci paragrafında yer alan "... 7 yıl 6 ay hapis cezası..." ibaresinin çıkartılarak, yerine "...5 yıl hapis cezası..." ibaresinin eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükümlerin tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 25/09/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2367, Karar No: 2015/23858, Tarih: 03.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/2367 E.  ,  2015/23858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/26631

MAHKEMESİ : Bitlis Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 03/05/2013

NUMARASI : 2009/138 (E) ve 2013/427 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Dava konusu yere ilişkin olarak mahallinde teknik bilirkişiler marifetiyle keşif yapılarak, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, eğrek yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve sanıkların bu yere tecavüzlerinin bulunup bulunmadığı yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra sanıkların hukuki durumlarının tayin ve takdiri ge- rekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZUL- MASINA), 03.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.