muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/14889, Karar No: 2020/7116, Tarih: 11.06.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/14889 E.  ,  2020/7116 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hayasızca hareketler

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Ceza Muhakemeleri Kanununun temel ilkelerinden birisi olan doğrudan doğruyalık ilkesinin bir gereği olarak hakim, kararını ancak duruşmaya getirilmiş ve huzurda tartışılmış delillere dayandırılabilir. Mahkeme huzurunda temel ilke olmakla birlikte bazı durumlarda talimatla dinleme veya eski ifadelerin bulunduğu tutanakların okunması ile yetinilmesinin yeterli olduğu istisnai haller de kabul edilmiştir. CMK'nın 211. maddesi uyarınca, tanığın bulunduğu yer öğrenilemezse dinlenmesi yerine daha önce yapılan dinleme sırasında düzenlenmiş tutanaklar ile kendilerinin yazmış olduğu belgeler okunabilir. Ancak, CMK'nın 210/1. maddesi uyarınca olayın delili bir tanığın açıklanmasından ibaret ise bu tanık mutlaka duruşmada dinlenir daha önce yapılan dinleme sonucu düzenlenen tutanağın okunması dinleme yerine geçmez denilerek doğrudan doğruyalık ilkesine bu durumda istisna tanınmamıştır.

Somut olayda, soruşturma aşamasında, sanığın hayasızca hareket eylemini gördüğünü ifade eden ...’in bilgi ve görgüsüne başvurularak sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla karar verilmesi suretiyle CMK'nın 210. maddesine aykırı davranılması,

2- Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilen sanığın, deneme süresi içinde işlediği yeni suçtan mahkum olması ve bu kararın kesinleşmesi ile yapılan ihbar üzerine mahkemece CMK'nın 231. maddesinin 11. fıkrasına göre önceki hükmün açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, hükmolunan hapis cezasının TCK’nın 50/1-a maddesine göre adli para cezasına çevrilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken aleyhe temyiz olmadığından, 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1619, Karar No: 2011/7959, Tarih: 16.12.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/1619 E.  ,  2011/7959 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/11225

Kastın aşılması suretiyle müessir fiil sonucu ... 'in ölümüne sebebiyet vermekten sanık ...'in yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne, diğer sanıklar ..., ... ile ...'ün üzerlerine atılı suçtan beraatlerine ilişkin (AMASYA) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.05.2009 gün ve 87/86 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Oluşa ve dosya içeriğine göre; maktül ve arkadaşlarının alkollü olmaları nedeni ile restorant sahipleri olan sanıklar tarafından dışarı çıkarılmaları nedeni ile çıkan tartışmada maktülün, sanıklara küfür etmesi üzerine sanık ...'in, hızla gelerek yaralama kastı ile maktülün omzuna yumruk vurduğu, maktülün dengesini kaybederek düştüğü ve kafasını kaldırım kenarına çarparak künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve kafa içi değişimler nedeni ile öldüğü olayda; eylem ile ölüm arasında doğrudan illiyet bağı olduğunun belirlenmiş olması karşısında, yumruk atma eylemi nedeni ile omuzda meydana gelen yaralanmanın niteliğinin, sonuca etkili olmaması nedeni ile tebliğnamedeki yaralamanın niteliği konusunda ek rapor alınması gerektiğine yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeblerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanıklar ..., ... ve ... hakkında elde edilen delillerin mahkumiyete yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri açıklanarak takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafıinin sübuta, fazla ceza verildiğine vesaireye, katılanlar vekilinin suçun kasten işlendiğine, tahrik bulunmadığına ve sanıklar ..., ... ve ... hakkında mahkumiyet kararı verilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

A) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında maktülün ölmüne neden olmak suçu yönünden;

A) Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan beraat hükümlerinin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B) Sanık ... hakkında maktülün ölmüne neden olmak suçu yönünden;

Maktülün omzuna aldığı yumruk darbesinin etkisiyle yere düşüp kafasını kaldırım kenarına çarparak künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve kafa içi değişimler nedeni ile öldüğü, ölümün gerçekleşmesi açısından eklenen bir sebep bulunmadığının tespit edildiği olayda, eylemin kasten yaralama sonucu ölüme neden olmak suçunu oluşturduğu anlaşıldığı halde, 765 sayılı TCK.nun 452/1. maddesi ile 5237 sayılı TCK.nun 87. maddesinin 4. fıkrasının 1. cümlesi esas alınarak uygulama yapılması, sonuçların karşılaştırılması, lehe olan hükmün belirlenmesi ve ona göre uygulama yapılması yerine, 765 sayılı TCK.nun 448 maddesi yollamasıyla aynı Yasanın 452/2, 51/1, 59 maddeleri uyarınca hüküm kurulması;

Yasaya aykırı olup, sanık müdafiinin ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 16.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19781, Karar No: 2009/19659, Tarih: 20.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/19781 E.  ,  2009/19659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Takip dayanağı Ankara 7.İdare Mahkemesinin 2004/1409 esas, 2007/379 karar sayılı ilamında 99.999,95-YTL. alacağın ve fer’ilerinin davalılar Sermaye Piyasası Kurulu ve Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurulu’ndan yarı yarıya tahsiline karar verildiği görülmüştür. Borçlu Sermaye Piyasası Kurulu'na tebliğ edilen 07.09.2007 tarihli icra emrinde ise ilama aykırı olarak alacağın tamamının istendiği anlaşılmıştır.

O halde Mahkemece borçlunun bu yöne yönelik şikayetinin kabulü ile icra emrinin düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, anılan husustaki istemin reddi isabetsizdir.

Öte yandan borçlunun takipte talep edilen işlemiş faize yönelik itirazı hakkında mahkemece gerektiğinde bilirkişi incelemesi yaptırılmak suretiyle Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde hesaplama yapılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile itirazın reddi doğru değildir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 20.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7377, Karar No: 2009/10041, Tarih: 12.11.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/7377 E.  ,  2009/10041 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde davalı tarafca onaylı mimari projeye aykırı yapılan pergolenin kaldırılarak eski hale getirilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere, davacının anataşınmazda devamlı yararlanan sıfatıyla ikamet etmekte olmasına, bilirkişi raporu içeriğinden davalının yapmış olduğu tesisin, davacının görüşünü ve manzarasını kısmen engellemesine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usule ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 12.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31289, Karar No: 2020/3224, Tarih: 27.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/31289 E.  ,  2020/3224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalılardan Marmara Temizlik Hizmetleri Gıda Bilgisayar Reklam Ve Organizasyon San. Tic .Ltd. Şti.ne yükletilmesine, 27/02/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7969, Karar No: 2009/8720, Tarih: 09.07.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/7969 E.  ,  2009/8720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.04.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın Pozantı ilçesi Akçatekir Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ....... Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 09.07.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4633, Karar No: 2010/16301, Tarih: 07.10.2010

**2. Hukuk Dairesi         2010/4633 E.  ,  2010/16301 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :17.3.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, velayetin kaldırılmasına ilişkindir.

Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 Sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 4. maddesi; 4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMKm.118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını hükme bağlamıştır.

Şu halde Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir. (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı) Bu açıklama karşısında; davaya Aile Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, bu husus düşünülmeden Asliye Hukuk Mahkemesi olarak yargılamaya devam edilip, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma nedenine göre de diğer yönlerin incelenmesine yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 07.10.2010 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2010/4412, Karar No: 2010/5126, Tarih: 22.07.2010

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/4412 E.  ,  2010/5126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 5. İCRA MAHKEMESİ

Gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan sanık ...’nın İİK’nun 345/a, TCK’nun 50/a maddeleri gereğince 200.00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına karar verilmiş, hüküm yasal süresi içerisinde şikayetçi vekili tarafından temyiz edildiğinden, Yargıtay C.Başsavcılığının temyiz isteminin reddi istemli tebliğnamesiyle dosya, Daireye gönderilmiş olmakla, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okunarak, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

5237 sayılı TCK’nun 50/5.maddesinde yer alan “Uygulamada asıl mahkumiyet bu madde hükümlerine göre çevrilen adli para cezası veya tedbirdir”şeklindeki düzenlemeye temyiz konusunda bir istisna getirilmemiş olmasına ve hüküm tarihi itibarıyla 647 sayılı Kanun’un 4/4.maddesinin yürürlükten kaldırılmış bulunmasına göre; sanığa isnat edilen gerektiği halde sermaye şirketinin iflasını istememek suçundan tayin olunan cezanın miktar ve nev’i itibarıyla hükmün, 21.07.2004 tarih ve 25529 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasa’nın 3/B maddesi ile değiştirilen CMUK’nun 305/1.maddesi uyarınca kesin olup, temyizi mümkün olmadığından, temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesiyle yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 22.07.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24817, Karar No: 2014/16686, Tarih: 14.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/24817 E.  ,  2014/16686 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Yaralama, tehdit, 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanığa yükletilen 6136 sayılı Kanuna aykırı davranma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanunlara uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından,

Sanık ... müdafiinin, ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Diğer hükümlere yönelik temyize gelince,

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a-Tehdit suçundan kurulan hükümde;

Şikayetçilerin, kendisini basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralamaları sonrasında sanığın, silahı alarak tehdit içeren herhangi bir söz söylemeden şikayetçilere doğrulttuğu, şikayetçilerin limon bahçesinin içine doğru koşmaları sonucu peşlerinden on el ateş ettiği olayda, sanığın eyleminin mağdurlar ... ...ve ...'ya yönelik silahla yaralamaya teşebbüs niteliğinde olduğu gözetilmeden, silahla tehdit suçundan hüküm kurulması,

b-Yaralama suçundan kurulan hükümde;

Her ne kadar mağdur ...'ın sanığa yönelik haksız hareketi mevcut değilse de, sanığın kendisini döven mağdurlar ... ve ...'i hedef alarak ateş etmesi sonucu mağdur ...'ın yaralandığı olayda sanık hakkında TCK'nın 29. maddesinin uygulanma olanağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülerek, tebliğnamedeki onama düşüncesine aykırı olarak HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, tehdit suçu yönünüden yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'un 326. maddesinin gözetilmesi ve yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.