muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6754, Karar No: 2023/6325, Tarih: 11.07.2023

**10. Ceza Dairesi         2021/6754 E.  ,  2023/6325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/160 E., 2021/317 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddiyle hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94 üncü maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299 uncu maddesinin birinci fıkrası gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2020 tarihli ve 2020/19 Esas, 2020/331 Karar sayılı kararı ile sanığın uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188 inci maddesinin üçüncü fıkrası, dördüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesi, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci, ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının ilk cümlesi uyarınca 23 yıl 1 ay 15 gün hapis ve 450.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve sanık hakkında hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 16.02.2021 tarihli ve 2021/160 Esas, 2021/317 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan ve re'sen de istinafa tabi olan hükümdeki hukuka aykırılık düzeltilerek, hükme yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Suç konusunda hataya düşüldüğüne,

3. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

4. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

5. Eylemin yardım etme niteliğinde olduğuna,

6. Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına,

7. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

8. Yeterli, kesin delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. Suç konusunda hataya düşüldüğüne,

3. Suçun unsurlarının oluşmadığına,

4. Arama kararının hukuka aykırı olduğuna,

5. Eylemin yardım etme niteliğinde olduğuna,

6. Eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına,

7. Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

8. Yeterli, kesin delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay günü uygulama noktasına gelen tırın durdurulduğu, tır şoförünün hakkındaki mahkûmiyet kararı kesinleşen diğer sanık ... olduğu, önleme arama kararına istinaden narkotik madde arama köpeği ile tırın dıştan yapılan kontrolleri sırasında köpeğin tırın dorse kısmına tepki vermesi üzerine gecikmesinde sakınca bulunan hal kapsamında Cumhuriyet savcılığınca verilen arama kararına istinaden yapılan aramada yüklü miktarda eroin maddesinin ele geçirildiği olayda; diğer sanık ...'ın etkin pişmanlık hükümleri kapsamında diğer şüphelilerin de yakalanması amacıyla yardım edeceğini beyan etmesi neticesinde, Cumhuriyet savcısının talimatıyla bahse konu tır ve diğer sanık ... ile birlikte Ağrı Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü görevlilerince uyuşturucu maddelerin teslim edileceği Gebze'de kamyon garajı içerisine girerek garaj içerisine park ettikten sonra tertibat alınarak fiziki takibe başlandığı, sanık ...'ın uyuşturucu madde alıcısı şahsın kendisine mesaj attığını, kendisinin garaj dışına çıkmasını söylemesi üzerine görevlilerin kontrolünde sanığın garaj dışında beklemeye başladığı, kısa bir süre sonra suça konu tıra yaklaşan ve hakkındaki mahkûmiyet kararı kesinleşen diğer sanık ... ...'a polisçe müdahale edildiği, sanık ...'ın suça konu eroin maddelerini almaya geldiğini ancak eroinin kendisine ait olmadığını, araç içerisindeki eroini başkasına vereceğini, olaydaki diğer şahısları yakalattıracağını beyan etmesiyle kollukça Ağrı ve Gebze Cumhuriyet savcılarından alınan talimatla diğer şüphelilerin de yakalanması amacıyla çalışmalara başlandığı, refakate alınan sanık ...'ın şoförlüğünde suça konu tır ile birlikte hareket edildiği, sanık ...'ın .... plakalı aracı görevlilere göstererek uyuşturucuyu teslim almaya gelen aracın bu araç olduğunu beyan ettiği ve şahısları şüphelendirmemek için araçtan indiği ve tırın arka tarafına yürüdüğü, tırın arka kısmında ...... plakalı aracın şoför mahalinden inen sanık ... ile tokalaştığı, iki sanığın dorsenin arka tarafına yürüdükleri sırada görevlilerce sanıklara müdahale edildiği olayda; sanık ...'ın diğer sanık ... ile iletişime geçerek ele

geçirilen uyuşturucu maddenin sevkiyatı konusunda anlaştıkları, sanık ... 'ın getireceği maddeleri sanık ...'ın teslim almasından sonra sanık ...'a teslim edeceği, bu hususta sanık ...'ın sanık ...'a teslimat yerini gösterdiği ve teslimat yeri yakınlarına bırakarak oradan ayrıldığı, sanık ...'ın yakalanmasından sonra sanık ... ile buluşacakları yeri gösterdiği, sanık ...'ın orada beklediği, sanık ...'ın inerek tırın kapısını açtığı, sanık ...'ın da aracından inerek tırın dorse kapaklarının oraya geldiği esnada polislerin sanıkları yakaladığı, sanık ...'ın uyuşturucu maddeleri teslim almaya gelen ve kendisine teslimat yeri gösteren şahsı sanık ... olarak teşhis ettiği; böylece sanık ...'ın uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçunu işlediği sabit görülerek ve yakalanan uyuşturucu maddenin miktarı dikkate alınarak alt sınırdan ayrılmak suretiyle cezalandırılmasına, ele geçen maddenin eroin olduğu tespit edildiğinden cezasından 1/2 oranında artırım yapılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgular konusunda, Bölge Adliye Mahkemesince sanık hakkındaki hükümde 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin uygulanmasına ve sanıklarda ele geçirilen paraların iadesi yerine müsaderesine karar verilmesine ilişkin hukuka aykırılıklar düzeltilerek İlk Derece Mahkemesi hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

İlk Derece Mahkemesinin ve Bölge Adliye Mahkemesinin, suçun vasfına, suçun sübutuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasına, temel cezaların alt sınır aşılarak belirlenmesine, 5237 sayılı Kanun'un 188 inci maddesinin dördüncü fıkrasının (a) bendinin uygulanmasına, delillerin hukuka uygun olarak toplandığına ve tartışıldığına ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı, suç konusu uyuşturucu maddelerin Ağrı Cumhuriyet savcılığının arama emri üzerine Ağrı'da tespit edildiği ve diğer sanıkların yakalanması amacıyla yine Ağrı Cumhuriyet savcılığının talimatı ile uyuşturucu maddenin bulunduğu tır Gebze iline gönderildiğinden arama işleminde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla, sanık müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin,

16.02.2021 tarihli ve 2021/160 Esas, 2021/317 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

16.02.2021 tarihli ve 2021/160 Esas, 2021/317 Karar sayılı kararında sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden; 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

11.07.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23058, Karar No: 2010/19719, Tarih: 02.12.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/23058 E.  ,  2010/19719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53 .maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hükümlülüğün yasal sonucu olarak infaz aşamasında dikkate alınması olanaklı görüldüğünden, 5237 sayılı TCY’nın 143. maddesinin, 35. maddesinden sonra uygulanması suretiyle aynı yasanın 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili olmadığından, 5237 sayılı TCK.nun 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması, sanığın adli sicil kaydına göre hırsızlık suçundan tekerrüre esas hükümlülüğü bulunduğu halde hakkında 5237 sayılı Yasanın 58/6-7.maddesi ile uygulama yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre;

suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCY’nın 51. maddesinde para cezalarının aynen infazı öngörülmediği halde sanık hakkında erteli para cezasının aynen infazına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘erteli para cezasının aynen infazına ilişkin bölüm çıkarılarak, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20182, Karar No: 2013/8492, Tarih: 26.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/20182 E.  ,  2013/8492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman dilimi gösterilmeyerek, CMK'nın 232/2-c madde ve fıkrasına aykırı davranılmış ise de, bu eksikliğin yerinde giderilebileceği ve bozmayı gerektirmediği,

Anlaşıldığından sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 26/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6495, Karar No: 2020/4955, Tarih: 06.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6495 E.  ,  2020/4955 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

1-Suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye ceza mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanunun geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 karar sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanununda yapılan değişiklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; "mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesi'nin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3.fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Kabule göre;

2-Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı değerlendirilip karşılaştırma yapılması, sonucuna göre lehe Kanun tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

Kabule göre;

2-Suç tarihinde yürürlükte olan 5560 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesi ile hüküm tarihinden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la değişik TCK'nın 191. maddesi hükümlerinin ayrı ayrı değerlendirilip karşılaştırma yapılması, sonucuna göre lehe Kanun tespit edilerek sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belirtilen nitelikte karşılaştırma yapılmadan hüküm kurulması,

3-Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/984, Karar No: 2010/2448, Tarih: 08.03.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2010/984 E.  ,  2010/2448 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı dava dilekçesinin reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ile imzaladığı Dağıtım Sözleşmesine göre, davalının ürettiği ürünlerin ... İli sınırları içinde dağıtımı ve kendi nam ve hesabına satışının yapılması konusunda yetkili dağıtıcı olarak belirlendiğini, müvekkilinin 2009 yılında distribütörlüğe devam edeceği kanaatiyle 6 adet çek verdiğini,ancak davalının mal alışını kestiğini, yeni bir dağıtıcı şirket ile sözleşme imzalandığının tespit edildiğini, davalı ile olan ticari ilişki sona erdiğinden halen iade edilmeyen 3 adet çekin takibe konma ihtimali olduğunu ileri sürerek, fazlaya ait haklar saklı kalmak üzere çeklerden dolayı borçlu olmadığının tespitine ve ödemelerin faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin ikametgahı olan ... Mahkemelerinin yetkili olduğunu belirterek yetki ilk itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, taraflar arasında sözleşme olmadığından HUMK’nun 10.maddesinin uygulanamayacağı, HUMK’nun 9.maddesi gereğince davalının ikametgahı mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın karar kesinleştiğinde ve talep halinde yetkili Nöbetçi ... Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Uyuşmazlık, taraflar arasında akdedilmiş ancak sonradan feshedilmiş olan tek satıcılık sözleşmesinin haksız feshedildiği iddiasından kaynaklanmaktadır. Sözleşmenin ifa edileceği yer ... bölgesidir. Bu durumda mahkemece HUMK’nun 10.maddesi uyarınca ... Mahkemelerinin de yetkili olduğu gözetilerek işin esasına girilmesi gerekirken,yazılı gerekçelerle yetkisizlik kararının verilmesinde isabet görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 08.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/18721, Karar No: 2023/8550, Tarih: 18.12.2023

**9. Ceza Dairesi         2021/18721 E.  ,  2023/8550 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/51 E., 2016/342 K.

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Suça sürüklenen çocuk müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İstanbul Anadolu Çocuk Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.07.2016 tarihli ve 2015/51 Esas, 2016/342 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında katılan mağdura yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişik 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası ve 62nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça Sürüklenen Çocuk Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurun ruh sağlığının bozulmasının geçici nitelikte olduğu ve ruh sağlığının ne şekilde bozulduğunun somutlaştırılmadığı,olay yerinde keşif yapılmamış olması gibi hususlara ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR