muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/219, Karar No: 2013/10820, Tarih: 10.07.2013

Dava, 16.4.2012 tarihinde 6100 sayılı Kanunun yürürlüğe girdiği 1.10.2011 tarihinden sonra açıldığı anlaşıldığından usul yönünden bu kanun hükümlerinin uygulanacağı tartışmasızdır. Karşı dava dilekçesinin 3.5.2012 tarihli yargılama oturumunda davacı-davalı ...’nın vekiline tebliğ edilmesi üzerine aynı oturumda ... vekilinin karşı dava konusunda Türk Mahkemeleri'nin yetkili olmadığını ilk itiraz olarak ileri sürmüş ve yapılan itirazın süresinde olduğu belirlenmiştir. Daha sonra ise karşı dava ve ilk itirazla ilgili geniş kapsamlı 8.6.2012 havale tarihli dilekçesini sunmuştur. Karşı dava dilekçesinin tebliğ edildiği 3.5.2012 tarihli yargılama oturumunda Yerel Mahkemece ön sorun niteliğinde bulunan ilk itirazın hadise şeklinde incelenmesi gerekirken, bu konuda herhangi bir inceleme yapılmadığı ve bir karar da verilmediği saptanmıştır. Mahkemenin yetkisine yönelik itirazlar ilk itirazlardan olup, (HUMK 187/2) bu husus Mahkemece öncelikle ve hadise şeklinde incelenerek sonuçlandırılmalıdır (HUMK m.190,196,22,224,484). Mahkemece yetki itirazı hadise şeklinde incelenmediğinden yetki itirazının incelenmesine ilişkin usulü işlemlerin tamamlandığından söz edilemez. 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HUMK’nun 448.maddesinde; “bu kanun hükümlerinin tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanacağı öngörülmüştür.” 6100 sayılı HMK’nun 116/1-a maddesi, kesin yetki itirazının bulunmadığı hallerde yetki itirazını bir ilk itiraz olarak kabul etmiştir. Yetki itirazı bir ilk itiraz olduğuna göre, yetki itirazının artık HUMK’nun 117/3.maddesi uyarınca bir ön sorun olarak incelenmesi gerekir. Ön sorunun ne şekilde inceleneceği ise, aynı kanunun 164.maddesinde gösterilmiştir. O halde Mahkemece davalının yetki itirazının ön sorun olarak HMK’nun 164.maddesinde gösterildiği şekilde incelenerek gerçekleşecek sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken bu ön sorunun usulünce incelenmeden Mahkemenin yetkisizliğine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Davalı-karşı davacı ... vekili, dava dilekçesinde alacak isteğinde bulunmuştur. Gerek katkı payı ve gerekse edinilmiş mallara katılma rejimine dayalı olarak açılan davalarda 7.3.1953 tarih ve 1953/8 Esas 1953/7 Karar sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı gereğince ayın (mülkiyet) istenemez. Bu tür davalarda davacının isteyebileceği hak şahsi hak niteliğinde bulunan bir alacak hakkıdır. Bu nedenle uyuşmazlık konusu bakımından kesin yetkiye ilişkin HMK’nun 12 ( HUMK.m.13). maddesinin somut olayda uygulama yeri açıklanan nedenlerle bulunmamaktadır. Çünkü alacak taşınmazdan da kaynaklansa ayın hakkında açıklanan Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca hüküm kurma olanağı bulunmadığından ancak, bundan kaynaklanan alacak dava konusu yapılabilmektedir. Bu nedenle kesin yetkiden söz edilemez. -//-

Davacı-karşı davalı ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulüyle hükmün 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK. nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve 21,15 TL peşin harcın davacıya iadesine 10.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12814, Karar No: 2013/12547, Tarih: 27.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/12814 E.  ,  2013/12547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ek ödemeden kaynaklanan alacakların ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin usulden reddine karar vermiştir.

Hüküm taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş ve davacı avukatınca da duruşma talep edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA 27.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/49519, Karar No: 2012/8524, Tarih: 14.03.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/49519 E.  ,  2012/8524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, genel tatil, hafta

tatili ile kötüniyet tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, kötüniyet tazminatı (kabul edilmediği takdirde ihbar tazminatı) ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının çöp kamyonu sürücüsü olarak çalışmakta iken 13.10.2008 tarihinde trafik kazası yaptığını, kazada trafik kazası tespit tutanağına göre asli kusurlu olduğunu, davacının, davalıya ait çöp kamyonunda 30 günlük ücretinin çok üzerinde maddi hasara neden olduğu gerekçesiyle iş akdinin feshedildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içinde davacı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

İş sözleşmesinin, işçinin işverene zarar vermesi nedeniyle ve haklı olarak işverence feshedilip feshedilmediği noktasında taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanununun 25 inci maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkânının bulunduğu belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkânı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır (Yargıtay 9.HD. 281.2010 gün, 2008/14825 E, 2010/1448 K.).

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. Örneğin işverene ait iş makinesi paletlerine kasten metal cisim sokmak suretiyle zarar veren veya trafik kazası sonucu işvereni zarara uğratan

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukukî sonuca etkisi bulunmamaktadır. Örneğin işverene ait iş makinesi paletlerine kasten metal cisim sokmak suretiyle zarar veren veya trafik kazası sonucu işvereni zarara uğratan

işçinin aynı şekilde iş sözleşmeleri haklı nedenle sona erdirilebilir. İşçinin kusuru ve zararı, ayrı ayrı uzman kişilerce belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 26.1.2010 gün, 2009/25906 E, 2010/1326 K). Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Yasada herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içerisinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış pirimi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgarî ücret ve sefer pirimi karşılığı çalışmaktadır. Sefer pirimi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir (Yargıtay 9.HD. 24.11.2008 gün 2007/32361 E, 2008/32028 K.).

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı İş Kanununun 26 ncı maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara neden olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Somut olayda; taraflar arasında kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatı istemi ihtilaflıdır. Davacı kıdem, kötüniyet olmadığı takdirde ihbar tazminatı talep etmiş, mahkeme meydana gelen zararda kusurlu bulunan davalının 1 aylık ücretinden fazla zarara neden olduğundan bahisle feshin haklı olduğunu kabul ederek bu taleplerin reddine karar vermiştir.

Somut olayda; taraflar arasında kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatı istemi ihtilaflıdır. Davacı kıdem, kötüniyet olmadığı takdirde ihbar tazminatı talep etmiş, mahkeme meydana gelen zararda kusurlu bulunan davalının 1 aylık ücretinden fazla zarara neden olduğundan bahisle feshin haklı olduğunu kabul ederek bu taleplerin reddine karar vermiştir.

Mahkemece polis tarafından tanzim edilen kusur raporu ve dosyaya ibraz edilen faturalara istinaden hüküm kurulmuştur. Yukarıdaki ilkeler doğrultusunda mahkemenin bu şekilde neticeye varması hatalıdır. Yapılacak iş, içlerinden birisi iş güvenliği uzmanı olmak üzere 3 kişilik bilirkişi heyetinden kusur raporu alınarak, yine bilirkişiye hasara yönelik miktar kusur oranına göre tespit ettirilip neticesine göre bir karar verilmektir. Eksik inceleme ile hüküm kurulup sonuca varılması hatalı olup, hükmün bozulması gerekmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 14.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22771, Karar No: 2015/12053, Tarih: 07.09.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/22771 E.  ,  2015/12053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı, apartman çatı kapı kilidinin kaldırılmasını, ya da anahtar verilmesini, temizlik ve kırtasiye giderleri konusunda bilgi verilmesini ve gelir gider defterlerinin incelenmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu anataşınmazda kat mülkiyeti ya da kat irtifakı kurulu olup olmadığını da gösterecek biçimde davacıya ait bağımsız bölümün tapu kaydının ve anataşınmazın yönetim planının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1037, Karar No: 2021/16577, Tarih: 07.12.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/1037 E.  ,  2021/16577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM :Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre; nakliyecilik yapan sanık ...'un, kendisine ait olup şoförlüğünü çalışanı olan sanık ...'ın yapmakta olduğu, kamyon garajında park halinde bulunan.. plakalı tırın yakıt deposuna akaryakıt olarak kullanılmak maksadıyla almış olduğu mineral yağ ve solvent karışımını tır garajı çalışanı sanık ...'e aktartmakta olduğu sırada sanıkların birlikte aracın başında suçüstü yakalanmaları şeklinde gerçekleşen olayda; olayın oluş şekli dikkate alındığında, akaryakıt yerine ikame edilen mineral yağ ve solven karışımının ticari amaca yönelik kullanıldığının kabulüyle eylemin sabit olduğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07/12/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4933, Karar No: 2011/6263, Tarih: 27.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/4933 E.  ,  2011/6263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı kooperatif tarafından arsa sahipleri, yüklenici şirket ve üçüncü kişi aleyhine açılan davada 336 ada 6/B parseldeki villa tapusunun iptali ile davacı kooperatif adına tescili, tescil talebi yerinde görülmez ise taşınmazın kaim değerinin arsa sahipleri ile birlikte yüklenici şirketten müştereken ve müteselsilen tahsili istenmiş, davalılardan yüklenici şirket vekili tapu iptali ve tescil talebi yönünden davayı kabul ettiğini bildirmiş, diğer davalılar ise davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davacı kooperatif vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı kooperatifin sair temyiz itirazları ile davalılardan arsa sahibi olan ... ve ... ile üçüncü kişi ...'ya yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davalı arsa sahipleri ... ve ...'la davalı şirket arasında 17.01.2000 tarihinde düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmış, bu sözleşmedeki yetkiye istinaden davalı yüklenici şirket 11.05.2001 tarihli sözleşmeyle kat karşılığı inşaat sözleşmesinden doğan tüm haklarını davacı kooperatife devretmiştir. Devir sözleşmesinde arsa sahibi davalılar yer almamış, sözleşmenin 17. maddesinde müteahhidin

2-Davalı arsa sahipleri ... ve ...'la davalı şirket arasında 17.01.2000 tarihinde düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzalanmış, bu sözleşmedeki yetkiye istinaden davalı yüklenici şirket 11.05.2001 tarihli sözleşmeyle kat karşılığı inşaat sözleşmesinden doğan tüm haklarını davacı kooperatife devretmiştir. Devir sözleşmesinde arsa sahibi davalılar yer almamış, sözleşmenin 17. maddesinde müteahhidin

arsa sahiplerine karşı birinci derecede sorumlu oldukları, taahhüdün devrinin sözkonusu olmadığı belirtilmiştir. Sözleşme gereği taşınmazlar üzerine 47 adet villa ve 1 adet sosyal tesis yapılacak olup, 32 adet villa kooperatife 15 adet villa ise arsa sahiplerine ait olacaktır. Dava konusu olan 336 ada 6 parseldeki B numaralı (Tapu kaydına göre 6 nolu parseldeki 2 nolu) villanın sözleşme gereği davalı yüklenici şirkete ait olduğu ve 11.05.2001 tarihli devir sözleşmesi ile davacı kooperatife verileceği ihtilâfsızdır. Sözkonusu villa 05.11.2007 tarihinde yüklenici şirket temsilcisi tarafından arsa sahiplerinin vermiş oldukları vekaletnameye istinaden davalı ...’ya tapudan devredilmiştir. Davalı yüklenici şirket bu devrin gerçek satış iradesini yansıtmadığını, teminat amaçlı olarak yapıldığını ileri sürmüş ise de bu savunmasını kanıtlayabilmiş değildir. Davalı yüklenici şirket ile davacı kooperatif arasında düzenlenen 11.05.2001 tarihli devir sözleşmesi gereği kooperatife ait olan bu bağımsız bölümün yüklenici şirket tarafından tapuda satış yapılarak elden çıkarılması, üçüncü kişi durumundaki davalı ...’nın kötüniyetli olduğunun da kanıtlanamamış olması nedeniyle davacının tapu iptâli ve tescil isteminin reddi doğru ise de, şirketin bedelle sorumlu tutulması gerekirken davanın tümden reddi doğru olmamıştır. O halde; mahkemece yapılacak iş; dava konusu olan taşınmazın tapuda 3. kişiye devredildiği 05.11.2007 tarihi itibariyle rayiç bedelinin bilirkişi marifetiyle belirlenmesi ve bulunacak miktarın davalı yüklenici şirketten tahsiline karar verilmesinden ibarettir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacının diğer temyiz itirazları ile davalılar ..., ... ve ...’ya yönelik temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca hükmün temyiz eden davacı kooperatif yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının vekalet ücretine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 27.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7629, Karar No: 2016/767, Tarih: 26.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7629 E.  ,  2016/767 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/03/2014 gün ve 2013/241-2014/58 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 12/02/2015 gün ve 2014/16176-2015/1797 sayılı kararı aleyhinde fer'i müdahil .... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Bir davada karar düzeltmede bulunma hakkı, yalnız taraflara veya hüküm ile kendisine yükümlülük yüklenen veya bir hakkı ihlal edilen kimseye veyahut kanunun açıkça belirttiği mercilere aittir.

Mülga HUMK’nın 57'nci maddesi (HMK’nın 66 ve devamı maddeleri) uyarınca, yanında katıldığı tarafla birlikte hareket etmek mecburiyetinde bulunan fer’i müdahilin karara karşı tek başına karar düzeltme hakkı bulunmamaktadır.

Somut olayda, .... davada feri müdahil olarak yer almakta olup, davalı Banka karara karşı karar düzeltme isteminde bulunmadığına göre, fer'i müdahil .... vekilinin hükme karşı tek başına karar düzeltme hakkı bulunmadığı gibi, hükmedilen tutarda karar düzeltme sınırının altındadır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, fer'i müdahil .... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 26/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12068, Karar No: 2014/17188, Tarih: 01.12.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/12068 E.  ,  2014/17188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki maddi ve manevi tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili; tarafların 16/08/2006 tarihinde düzenlenen sözleşme ile 200 adet motosiklet satışı hususunda anlaştıklarını ve bağlantı sipariş formu ile alınacak motosikletlerin cinsi ve adedinin taraflar arasında kararlaştırıldığını, müvekkili tarafından bu siparişler karşılığında 16/08/2006 tarihli tahsilat makbuzu ile toplam değeri 87.500,00 TL olan sekiz adet çek verildiğini, ancak davalı firmanın sipariş edilen motosikletleri müvekkiline teslim etmediği gibi 31/08/2006 tarihli ihtarname ile bakiye kalan çeklerin de gönderilmesini istediğini, davalı firmanın bu isteğinin iyi niyetli olmadığını fark eden müvekkilinin cevabi ihtarname keşide ederek 200 adet motosikletin sipariş sözleşmesini feshettiğini ve avans olarak verilen çeklerin iadesini istediğini, ancak hükümsüz kalan sözleşmeye rağmen söz konusu çeklerin davalı firma tarafından müvekkiline iade edilmediğini, bunun üzerine davalı firma aleyhine söz konusu çeklerin iptali istemi ile dava açıldığını, yapılan yargılama neticesinde mahkemece çeklerin iptaline karar verildiğini ve hükmün kesinleştiğini belirterek müvekkilinin söz konusu siparişler nedeniyle uğradığı ticari kazanç kaybı nedeni ile 25.000,00 TL, siparişi yapılan motosikletler için kiralanan depo bedeli olarak ödenen 7.200,00 TL, teminat mektupları için bankalara ödenen komisyon bedeli 1.800,00 TL ve 3.000,00 TL manevi tazminatın davalı firmadan yasal faizleri ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve dosya kapsamına göre; davacı sipariş verdiği mallara karşılık sözleşme gereğince davalıya teslim etmesi gereken bir kısım çekleri teslim etmediği gibi sözleşmeyi haksız olarak feshettiği, her ne kadar davacı yanca borcun ifa edilmemesinden doğan müspet zararın giderilmesi istenmişse de kendisi tarafından feshedilerek hükümsüz hale gelen sözleşmeye dayanarak borcun ifa edilmemesinden doğan zararı isteyemeyeceği, bir an için davacı talebinin menfi zarara ilişkin olduğu düşünülse bile sözleşme davacının kusuru ile feshedildiğinden bu tür bir zararın da tazmininin isteyemeyeceği, öte yandan davacının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bir durumun da söz konusu olmadığı gerekçesiyle davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.