muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/5484, Karar No: 2009/6608, Tarih: 29.05.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/5484 E.  ,  2009/6608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.06.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 09.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında Beşoluk, ... ..., ..., Topakardıç, Boyun, İladinli, ..., Büyük ... ve ... ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç

bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3125, Karar No: 2013/2457, Tarih: 13.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/3125 E.  ,  2013/2457 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen ....01.2012 tarih ve 2010/770-2012/... sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı ... mevkiinde 1980 yılından itibaren restoran işlettiğini, davalının 2009 yılında kendi restoranının karşısına ... ismi ile restoran açarak haksız rekabete sebep olduğunu belirterek bu durumun tespitini ve engellenmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; davacının tabelasında iş yeri ünvanının "İhtiyarın Yeri" olarak geçtiğini, davalının tabelasında ise "... Et ve Balık Dinlenme Tesisleri Kazım Ustanın Yeri" ibaresinin yazılı olduğunu, müvekkilinin restaurantının bulunduğu yerin ... mevkiinde bulunduğunu,iki işletmenin birbiriyle karıştırılamayacak nitelikte olduğunu, haksız rekabetin koşullarının oluşmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece her iki tarafın sahip olduğu işletmelerin esnaf işletmesi olduğu, 6762 sayılı Yasa'nın 54. maddesinin sahip olunan işletme adının başka kimseler tarafından kullanılması halinde işletme sahibinin sahip olduğu hakları düzenlediği ancak maddenin uygulanabilmesinin ilk koşulunun aynı işletme adının kullanılması olduğu, aynı ismin kullanılmaması fakat karışıklığa sebep olabilecek benzer ismin kullanılması durumunun 54. maddenin kapsamı dışında kaldığı, 43. maddede ise tacirlere bazı yükümlülükler yüklendiği ancak yaptırım ön görülmediği, bu sebeplerle .... 43 ve 54. maddelerin somut olaya uygulanma olanaklarının bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı, yaptırımın ön görüldüğü ve haksız rekabetin düzenlendiği 56. maddeye ise atıf bulunmadığı, bu haliyle davanın yasal dayanağının Borçlar Kanunu'nun 48. maddesi olduğu, anılan maddede haksız rekabet halinde zarar gören kimsenin fiillerin sonlandırılmasını isteyebileceğinin belirtildiği, davacının korunmasını istediği ibarenin coğrafi yer adı olan "..." ibaresi olduğu, davalının tabelasında ... ibaresinin altında karışıklığı önleyici nitelikte "Kazım Ustanın Yeri" ibaresinin yazılı olduğu, bu haliyle haksız rekabetin gerçekleştiğini kabule olanak bulunmadığı, aksi düşüncenin coğrafi yer adını bir kimsenin işletme adında kullanmasından

sonra hiç kimsenin ilgili yerin ismini işletmesinin adında kullanamayacağı sonucunu doğurucağı, bu şekilde bir yaklaşımın haksız rekabetin düzenlenme amacına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

sonra hiç kimsenin ilgili yerin ismini işletmesinin adında kullanamayacağı sonucunu doğurucağı, bu şekilde bir yaklaşımın haksız rekabetin düzenlenme amacına aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davada davacının davalıya ait ticaret ünvanının terkini talebinin bulunmaması ve davalının sicilde kayıtlı işletme adını terkin edilinceye kadar kullanmasının haksız rekabet teşkil etmesinin mümkün bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,... TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, ....02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8031, Karar No: 2016/4206, Tarih: 06.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8031 E.  ,  2016/4206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 62/1, 52/2 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 10.000 TL adli para cezası ile mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılanla internette tanıştığı, evli olmasına rağmen kendisini bekar olarak tanıtıp gerçek ismini kullanmadığı, arkadaşlıklarının ilerlemesi üzerine evlenmek amacıyla İzmir’de buluştukları, birlikte zaman geçirdikten sonra sanığın parasının gelmediğini söyleyerek katılandan para istediği, bunun üzerine katılanın .... ...., .... Bankası'na ait kredi kartları ve bankamatik kartları ile toplam 4.000 TL nakit çekerek ayrıca 3.000 TL’lik altın alarak daha sonra bunu paraya çevirdikten sonra sanığa toplam 7.000 TL verdiği, sanığın rahatsızlanması üzerine hastaneye kaldırıldığı, kayıtlardan gerçek ismini öğrenen katılana çifte vatandaş olduğunu bu ismi de kullandığını söylediği, şarjının bittiğini söyleyerek katılana ait cep telefonunu aldığı, ailesini havalanından almak için katılanın yanından ayrılan sanığa bir daha ulaşılamadığı, bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılan beyanı, teşhis, fatura ve belgeler ile tüm dosya kapsamına göre sanık hakkında verilen mahkumiyet kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Katılanın, sanığın cep telefonunun polise teslim etmesinden sonra sanık hakkında hala şikayetçi olduğunu ifade etmesi karşısında kısmi iadeye rızası olmadığı anlaşıldığından tebliğnamede yer alan bu yöndeki bozma istemine iştirak edilmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06/04/2016 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Çoğunluk görüşüyle uyuşmazlık TCK'nın 168/4. maddesinde düzenlenen kısmi iade veya kısmi tazmin sonrasında mağdurun şikayetinin sürüyor olmasının, bu tür bir iade veya tazmine rızasızlık olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceği noktasındadır.

KARŞI OY:

Çoğunluk görüşüyle uyuşmazlık TCK'nın 168/4. maddesinde düzenlenen kısmi iade veya kısmi tazmin sonrasında mağdurun şikayetinin sürüyor olmasının, bu tür bir iade veya tazmine rızasızlık olarak değerlendirilip değerlendirilmeyeceği noktasındadır.

TCK'nın 168/4. maddesi gereğince etkin pişmanlığa dayalı kısmi iade veya kısmi tazmin halinde etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun rızası aranır. Onaylamak, uygun bulmak, yetinmek gibi anlamlara gelen "rıza" kavramı, yakınmamak anlamına gelen şikayetçi olmamaktan hem mahiyet hem de sonuçları bakımında oldukça farklıdır. TCK'nın 168/4. maddesi, etkin bir pişmanlık yaşayan failin zararı elde olmayan nedenlerle kısmen giderebildiği durumlar için cezada hakkaniyeti sağlamayı amaçlamaktadır. Mağdurun da yasa koyucunun bu amacı doğrultusunda hem şikayetinin sürdürülüp hem de TCK'nın 168/4 maddesi bağlamında kısmi iade veya tazmine, iade veya tazminden hemen sonra ya da daha sonra rıza gösterecek olması mümkündür. Ayrıca çoğunluk görüşündeki yaklaşım kovuşturulması şikayete bağlı olan ve olmayan suçlar bakımından da farklı sonuçlar doğurabilecektir.

Bu gerekçelerle; kısmi iadeye katılanın rızasının bulunup bulunmadığının araştırılması için hükmün tebliğnameye uygun olarak bozulması gerekirken yazılı gerekçeyle onanması şeklindeki çoğunluk görüşüne iştirak etmek mümkün olmamıştır. 06.04.2016
Yargıtay — Esas No: 2013/4724, Karar No: 2013/6349, Tarih: 15.04.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4724 E.  ,  2013/6349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu taşınmaz ve emsal alınan 527 ada 15 parsel ile 1146 ada 6 parsel sayılı taşınmazların bulundukları cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından sorularak alınacak yazı cevabının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6348, Karar No: 2017/12060, Tarih: 29.05.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/6348 E.  ,  2017/12060 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52, 58, 53 maddeleri gereği mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın sahibi olduğu ... Dershanesine geldiği ve kendisini savcı ... olarak dershane çalışanlarına tanıttığı ve katılan ile görüşerek Isparta Başsavcı vekili olarak atandığını, boşanmış kız kardeşi olduğunu, iki çocuğu bulunduğunu, bu çocukları dershaneye kayıt yaptırmak istediğini söylediği, bu sırada sanığa başka bir yerden telefon gelmesi üzerine sanığın telefondaki kişiye hakim bey diyerek konuşmaya başladığı, karşıdaki kişinin trafik kazası geçirdiğini, 1000 dolar lazım olduğunu söylemesi üzerine katılanın bu parayı sanığa verdiği ve sanığın bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda; eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14.maddesi ile değişik 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunun oluşup oluşmayacağına ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 29/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13058, Karar No: 2014/11908, Tarih: 12.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/13058 E.  ,  2014/11908 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2012/114725

MAHKEMESİ : Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/01/2012

NUMARASI : 2011/187 (E) ve 2012/32 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 260/1.maddesi gereğince, suçtan doğrudan zarar gören kurum olan ancak davaya katılma talebi reddedilen T.. K..nun katılma talebinin reddi kararı kaldırılmak suretiyle hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1- Açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyize hakkı bulunan T.. K..'nun katılma talebinin kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi,

2- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı yasa ile değişik 4733 sayılı yasanın 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

3- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı olup, katılma işlemi reddedilen T.. K.. vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 12.06.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/17138, Karar No: 2012/1750, Tarih: 19.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/17138 E.  ,  2012/1750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

O Yer C. Savcısının süresinde yapılmayan temyiz isteminin CMUK'un 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Müdahil idarenin temyiz talebine hasren yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, Ancak;

Davanın dayanığını oluşturan suç tutanağında ve hazırlık aşmasında sanıklardan 1959 doğumlu ...'nın suça konu emvali ...'ten satın aldığını beyan etmesine, tüm dosya kapsamına ve sanıkların savunmalarına göre tutanağı düzenleyen zabıt mümziilerinden sanığın tutanakta yazılı şekilde beyanda bulunup bulunmadığının tesbitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 19.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9752, Karar No: 2012/1846, Tarih: 09.02.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/9752 E.  ,  2012/1846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davalı ... hakkındaki dava atiye bırakıldığından karar verilmesine yer olmadığına diğer davalı yönünden davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalılardan ... vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında yapılan sözlü anlaşma çerçevesinde müvekkilinin 30.12.2005 tarihinde davalı şirketin .../... Şübesindeki hesabına, .../...'den 19.000 Euro'yu, tır alınması için avans olarak gönderdiğini, davalı firma hakkında gazetelerde çıkan haberler üzerine dolandırıldığını düşünen müvekkilinin paranın iade edilmesini istemesine rağmen paranın iade edilmediğini, aracın devrinin yapılmadığını iddia ederek 19.000 Euro alacağın ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili cevabında, davanın bir yıllık zaman aşımı süresinde açılmadığını, mahkemelerimizde yabancı para alacağı olarak dava açılamayacağını, müvekkili şirket yetkilisi ile davacının görüşmediğini ve bir anlaşma yapmadığını, davacının anlaştığını iddia ettiği ...'un müvekkili firmayı temsil ve ilzam yetkisi ve ilgisi bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ..., 23.12.2010 tarihli celsede diğer davalı şirkette çalıştığını, böyle bir paradan haberi olmadığını, davacıyı tanımadığını, paranın davalı şirketin hesabına gönderildiğini beyan etti.

Davacı vekili, 01.03.2011 tarihli celsede davalı ... hakkındaki davayı atiye bıraktıklarını, parayı alanın davalı şirket olduğunu bildirmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan delillere ve alınan bilirkişi raporuna göre; davalı şirket hesabına diğer davalı ...'un aracılığı ile tır alımı için 19.000,00 Euro paranın avans olarak gönderildiğini, paranın davalı şirket yetkilisi tarafından çekildiği, davalı şirketin hesaplarından çektikleri bu parayı defter kayıtlarına geçirmedikleri, savunmalarında bu durumu izah edemedikleri, paranın başka bir sebeple gönderildiğini de ileri sürmedikleri gerekçesiyle davalı ... aleyhine açılan dava atiye bırakıldığından bu davalı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davalı şirket yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılardan ... Ulusl. Nak. Taş. Tic.Ltd.Şti vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalılardan .... vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.