muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/20903, Karar No: 2015/1223, Tarih: 26.01.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/20903 E.  ,  2015/1223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Dolandırıcılık suçunun dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle işlenmesi, bu suçun temel şekline göre daha ağır ceza ile cezalandırılmayı gerektiren bir durum olarak TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenmiştir. Madde gerekçesine göre, burada dikkat edilmesi gereken husus, dinin bir aldatma aracı olarak kullanılmasıdır.

Din, bir topluluğun sahip olduğu kutsal kitap, peygamber ve Allah kavramını da genellikle içinde bulunduran inanç sistemi ve bu sisteme bağlı olarak yerine getirmeye çalıştığı ahlaki kurallar bütünüdür. Dini inanç, dine inanan, belirli bir dine mensup kişinin duygularıdır. Bir insanın dini inanç ve duyguları ile doğup büyüdüğü, terbiyesini aldığı ailesi, çevresi ve içinde bulunduğu toplum arasında çok sıkı bir ilişki bulunmaktadır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Sanıklar ... ve ...'un mağdurların ikametgahına gelerek “Biz...'ye yardım topluyoruz" demek suretiyle bir süre kapı önünde sohbet ettikleri, daha sonra mağdur...’ye "sizde büyü var Allah tarafından biz büyüleri çözeriz" dedikleri, mağdur...’nin sanıkları içeri almasından sonra sanıkların...’ye suya bakıp... okumasını söyledikleri, mağdur...’nin evden çıktığı, bu kez sanıkların mağdur ...’dan evde bulunan herkesten bir parça elbise getirmesini, ayrıca evde bulunan altın, bilezik ve paraların besmelesiz koyulduğundan onları da getirip okuyacaklarını söylemeleri üzerine ...’ın 2 adet bilezik ve 5 TL parayı elbiselerle birlikte getirdiği, sanık ...'nun eşyaları katladığı ve üzerine yastık koyduğu ve bunları tülbent ile bağladığı, altın ve parayı da tülbent ile bağlayıp yastığın içine koyduğu, her iki sanığın bir şeyler okuyarak tamam bunları götürün dedikleri, sanıkların "biz gidiyoruz, siz namaz kılın, geri döneceğiz" diyerek ikametten ayrıldıkları, mağdurların ikamete girip namaz kıldıktan sonra yaptıkları kontrolde altınların ve 5 TL paranın olmadığını anladıkları, hemen o sırada evde bulunan ve tanık sıfatıyla beyanı alınan ...'ı kaldırdıkları, ...'ın çevrede yaptığı araştırmada sanıkları bulamaması üzerine karakola gittikleri olayda; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 02.04.2013 tarih 2012/15-1398 E, 2013/112 sayılı kararında açıklandığı üzere sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 158/1-a maddesinde düzenlenen "dinî inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturacağı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış hakkın gözetilmesine, 26/01/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16178, Karar No: 2015/14158, Tarih: 30.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/16178 E.  ,  2015/14158 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/74622

Mahkemesi : Mucur (Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 03/12/2013

Numarası : 2013/68-2013/151

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, üst Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Üst Cumhuriyet savcısının sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre; sanığın, yağmurlu havada, gece vakti, aydınlatması bulunmayan meskun mahal dışında, iki yönlü, asfalt kaplama, yüzeyi ıslak, düz ve eğimsiz köy yolunda, 289.4 mg/dL alkollü olarak sevk ve idare ettiği kum yüklü ticari kamyonun direksiyon hakimiyetini kaybederek, yol dışı kalıp, aracı devirerek, kendisinin basit tıbbi müdahaleyle giderilebilecek şekilde yaralanmasıyla sonuçlanan tek taraflı trafik kazasına neden olduğu ve güvenli sürüş yeteneğini ortadan kaldıracak şekilde alkollü olarak araç kullanan sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçunu işlediği iddiasına konu olayda,

Sanığın yargılama esnasında alınan sorgu ve savunmasında, soruşturma evresinde ikrarı içeren beyanının yer aldığı 22.03.2013 tarihli ifade tutanağındaki imzanın kendisine ait olmadığını, kazaya karışan kamyonda yolcu olarak bulunmakta olup, söz konusu aracı tanık ...kullandığını ve olay günü kolluk görevlilerince ifadesine başvurulmadığını beyanla isnat edilen suçlamayı kabul etmemesi, trafik kazası tespit tutanağı ile olay yeri görgü tespit tutanağında ise meydana gelen tek taraflı trafik kazası esnasında aracın sanık tarafından sevk ve idare edildiğinin belirtilmesi ve tanık ... duruşmada alınan ifadesinin de bu yönde olması karşısında,

Maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlenebilmesi amacıyla; soruşturma evresinde tanzim edilen 22.03.2013 tarihli ifade tutanağı, olay yeri görgü tespit tutanağı ve trafik kazası tespit tutanağında imzaları bulunan kolluk görevlilerinin tutanak içerikleri ve kazaya karışan aracın sanık tarafından sevk ve idare edilip edilmediği hususlarında tanık sıfatıyla beyanlarına başvurulup, sanığın ambulansla hastaneye götürüldüğü süreç ile hastanedeki tedavisine ilişkin tüm bilgi ve belgelerin dosyaya getirtilerek, toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilip, iddia ve savunmanın doğruluk derecesi açıklığa kavuşturulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, salt 22.03.2013 tarihli ifade tutanağındaki imzanın sanığın eli ürünü olduğunu gösterir nitelikte bulgu saptanmadığına dair görüş içeren Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Fizik İhtisas Dairesinin 14.11.2013 tarihli raporuna itibarla eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 30.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10752, Karar No: 2016/1223, Tarih: 26.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/10752 E.  ,  2016/1223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Köyü 801 parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte tahsili istenilmiştir. Mahkemece asıl ve birleşen davaların kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 26.01.2016 gününde temyiz edenlerden davalı vekili Av..... ile davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, bamya ve enginarın 2011 ve 2012 yılı itibarıyla sulu ve kuru şartlarda dekar başına asgari ve azami veriminin ve dekar başına ayrıntılı üretim giderinin (gider kalemlerini tek tek açıklar biçimde) gıda, tarım ve hayvancılık il ve ilçe müdürlüklerinden getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1403, Karar No: 2011/1488, Tarih: 14.03.2011

**1. Ceza Dairesi         2010/1403 E.  ,  2011/1488 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/32547

...'u kasten öldürmekten sanık ..., işbu suça yardımdan sanıklar ..., ... ile ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanmaları sonunda: hükümlülüklerine ilişkin (...) Birinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15/06/2009 gün ve 30/219 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri ile müdahiller vekili taraflarından istenilmiş, sanık ... müdafii ile diğer sanık ... müdafii duruşma da talep etmiş ve hüküm kısmen resen de temyize tabi bulunmuş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: sanık ... hakkında duruşmalı, sanık ...'in temyizi hakkında kararda açıklanan nedenle duruşmasız olarak, müdahillerin temyizleri üzerine incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1)Sanık ... müdafiinin duruşma talebinin cezanın miktarı itibariyle CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2)Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in öldürme suçu ile sanıklar Samet, Muhammet ve Kadir’in maktule yönelik suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık ...’in suçunun niteliği tayin, sanıklar Muhammet ve Kadir yönünden yaş küçüklüğüne ve takdire, sanıklar Tevfik ve Samet yönünden takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafii ile sanık ... müdafiilerinin sanık ... yönünden duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde sübuta, suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine, delillerin hatalı takdir edildiğine, sanık ...’e ilişkin kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, sanık ... müdafiinin sübuta, suç vasfına, delillerin hatalı takdir edildiğine vesaireye, sanık ... müdafiinin TCK.nun 27. maddesinin uygulanması gerektiğine, suç vasfına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

A)Sanık ... hakkında öldürme suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/32547

B)Sanıklar Samet, Muhammet ve Kadir’in maktule yönelik suçu yönünden;

A)Sanık ... hakkında öldürme suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

TEBLİĞNAME : 1-B/2010/32547

B)Sanıklar Samet, Muhammet ve Kadir’in maktule yönelik suçu yönünden;

Oluşa, dosya içeriğine ve ... Adli Tıp Kurumu Grup Başkanlığı Biyoloji İhtisas Dairesinin raporuna göre; olay tarihinde sanıkların hep birlikte alkol aldıkları sırada sanık ...’in alkolün etkisiyle sanıklar Muhammet ve Samet’e sataşarak dövmeye başladığı ve sanıklardan birbirlerini dövmelerini istediği, maktul ...’in buna engel olmaya çalışması üzerine “bana karışma” diyerek maktule de tekme tokat vurmaya başladığı, maktulün yere düşmesi üzerine sanıklar Samet, Muhammet ve Kadir’den de maktule vurmalarını istediği, hep birlikte maktule tekme ve yumruklarla vurdukları, maktulün kalkmaya çalışması üzerine Tevfik’in, elindeki bira şişesiyle maktulün kafasına vurduğu, maktulün künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve kafa içi değişimler sonucu öldüğü, beyin kanamasına neden olan darbenin bira şişesi, tekme veya herhangi bir travmatik cisimle olup olmadığının tıbben ayrımının yapılamayacağın bildirildiği olayda;

Sanıkların irade birliği içerisinde dayanışmalı olarak sonuç alıncaya kadar eylemlerine devam ettikleri, fiil üzerinde hakimiyet kurdukları maktulü birlikte öldürdükleri anlaşılmakla, sanıklar Samet, Kadir ve Muhammet’in kasten öldürme suçundan cezalandırılmaları gerekirken, eylemlerinin öldürmeye yardım olarak kabulü ile eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 14/03/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.

14/03/2011 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ....nün yokluğunda 17/03/2011 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2024/9214, Karar No: 2024/9858, Tarih: 16.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/9214 E.  ,  2024/9858 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/756 Esas, 2024/791 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.04.2024 Tarihli ve 2020/1152 Esas, 2024/703 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi Cezaevi Sokak No:7 İç Kapı No:3 Merkez/Bilecik olduğunun anlaşıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bilecik Sulh Hukuk Mahkemesinin 28.06.2024 Tarihli ve 2024/756 Esas, 2024/791 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının merkezî nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresi her ne kadar ... Mahallesi Cezaevi Sokak No:7 İç Kapı No:3 Merkez/Bilecik olarak gözükse de bu adresin Bilecik M Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu'nun adresi olduğu, kolluk araştırma tutanağına göre kısıtlı adayının Esatpaşa Mahallesi Aşık Veysel Caddesi Gökkaya Apartmanı No:7 Ataşehir/İstanbul adresinde ikamet ettiği, cezaevinin yerleşim yeri sayılamayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, kısıtlı adayının yerleşim yeri adresinin Ataşehir/İstanbul olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20767, Karar No: 2013/17165, Tarih: 11.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/20767 E.  ,  2013/17165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı, hafta tatili, fazla çalışma ücrti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, davalı işyerinde bağlı bulunduğu gruba bağlı olarak faaliyet gösteren Eşme Beldesinde bulunan fabrikasında yükleme ve ana sevkiyat yapıldığını, davacının nakliye işi yapması sebebiyle Karayolları Kanunu gereği yirmidört saat içinde mola vermek kaydı ile en fazla sekiz saat araç sürmesi gerekirken devamlı bir şekilde günde 16-18 saat çalışacak şekilde araç kullanmaya zorlandığını, davacıya verilen iş emirlerinde çıkış ve varış saatleri belirlendiğini, yola devam edebilmek için çift takometre uygulaması yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili, işbu dosya ile birleşen Kocaeli 3. İş Mahkemesinin dosyasına vermiş olduğu dava dilekçesinde davacının Kocaeli 5. Noterliği aracılığı ile 24.12.2009 tarihinde iş koşullarının düzeltilmesi ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden ödenmesi isteminde bulunduğunu 11.01.2010 tarihinde işverene tebliğ edildiği halde işverenin bu talepleri yerine getirmediğini, davacının daha önce net aldığı ücretin ödenmeyerek düşürüldüğünü, daha evvel birikmiş ücretlerin ödenmediğini, bunun üzerine davacının noter aracılığı ile 02.03.2010 tarihinde gönderdiği ihtarnameyle iş sözleşmesini 05.03.2012 tarihinden geçerli olmak üzere haklı olarak sonlandırdığını fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 500,00 TL yıllık izin ücreti, 500,00 TL hafta tatili ücreti, 500,00 TL genel tatil ücreti ve 2.000,00 TL ücret alacağı olmak üzere toplam 4.500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının, yurtiçi tır şoförü olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesini 05.03.2010 tarihinde çalışma koşullarının ağırlaştığını ileri sürerek haklı bir sebebe dayanmaksızın feshettiğini, davacının ayrılırken tüm alacaklarının ödendiğini, davacının çalışmalarının sefer görev emirleri ve araçtaki uydu takip cihazlarından alınan raporlarla sabit olduğunu, yurtiçi tır şoförlerinin günlük araç kullanma sınırları dışında araç kullanması söz konusu olmadığından Yargıtay İçtihatlarına göre tır şoförlerinin günlük çalışma sınırları nedeniyle fazla mesai alacağı isteyemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ücretinin işveren tarafından düzenlenmiş Mart 2009 ayına ilişkin bordroda belirtilen miktar olarak kabul edildiğini, davacının narenciye tır şoförü olup mesainin düzenli olmadığı, davacının fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil alacaklarının ödenmediği ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden yatırılmadığı tanık beyanları ve dosya kapsamına göre ispatlanmış bulunmakla davacı iş sözleşmesini haklı olarak sonlandırdığından davacı kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının fazla mesai yaptığının, genel tatillerde çalışıldığının, kullanmadığı yıllık izin ücreti bulunduğunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Bilirkişi sefer emirlerinde bulunan yemek ücretlerini toplayıp günlük yemek ücretini tespit etmiş bulduğu miktara göre de davacının kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücretini hesaplamıştır. Dosyaya davacının tüm sefer emirleri ibraz edilmemiştir. Ayrıca, ibraz edilen sefer emirlerinin hepsinde harcırah ve yemek bedeli bulunmamaktadır. Bu sebeple seri dava halinde açılan dosyalarda davacıların hepsinin aynı işi yapmalarına rağmen farklı farklı yemek bedelleri aldıkları tespit edilmiştirki bu durum hayatın olağan akışına uygun değildir. Davacının günlük yemek bedeli kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra gerekirse kıdem tazminatı yeniden hesaplama yapılarak hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece esas alınan bilirkişi raporu anılan sebeple hüküm kurmaya elverişli değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2959, Karar No: 2025/1974, Tarih: 13.05.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/2959 E.  ,  2025/1974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 3. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/284 E., 2024/733 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Gölbaşı(Adıyaman) 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2017/484 E., 2021/335 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; taraflar arasında ... Noterliğinin 01.04.2014 tarih ve 01755 yevmiye nolu düzenleme şeklinde satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi akdedildiğini, sözleşme gereği dört adet bağımsız bölümün arsa sahibi müvekkiline devredileceğinin kararlaştırıldığını ancak bağımsız bölümün devrinin yapılamadığını belirterek sözleşmede kararlaştırılan bağımsız bölümlerin tapu iptali ile davacı adına tesciline, mümkün olmadığı takdirde taşınmazların rayiç bedelinin tespiti ile dava tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; 01.04.2014 tarih ve 01755 yevmiye no.lu sözleşme gereğince dava konusu 645 m²'lik taşınmaz üzerine daire ve dükkan inşa etmeyi taahhüt ettiklerini, bu dairelerden 4 tanesinin arsa sahibine bırakıldığını, sözleşmenin imzalandıktan sonrasında imar değişikliği talebinde bulunulduğunu ancak zemin + 4 kat şeklinde 5 kata izin verilmediğini, inşaat yapım sürecinde davacı arsa sahibinin imar durumundan haberdar olduğunu ve muvafakat ettiği imar durumuna göre inşaatın tamamlandığını, güncel imar durumuna göre davacı arsa sahibinin payının aynı oranda kalacağını bilmesine karşın haksız ve aşkın şekilde taleplerde bulunduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, taraflara arasındaki sözleşme uyarınca arsa sahibi davacıya dükkan üstü güneydoğu, 4. kat güneydoğu, 4. kat güneybatı, 3. kat kuzey batıdaki olmak üzere dört daire verileceğinin kararlaştırıldığını, dava konusu arsanın güncel hali ile üzerinde her katta 2 daire olmak üzere zemin+3 katlı bina inşa edildiğini, yapı kullanma belgesi alındığını, imar planı nedeniyle sözleşmede belirtilen alandan eksik inşaat yapılması halinde yeni inşaat alanına sözleşmedeki paylaşım oranının uygulanmasıyla yeni paylaşımın belirlenmesi adına bilirkişilerden ek rapor alındığını, ek raporda sözleşmeye göre arsa sahibinin hissesinin %32'ye denk geldiği, bina değerinin %32'sinin 673.569,90 TL olduğu buda hali hazırdaki yapıdan 3 daire (165m²'den iki daire+180m²'den 1 daire fiyatı toplam 640.739,61 TL)+32.830,29 TL'nin davacının payı olduğu tespit edildiğini, davacının payının davacıya verilmesi gerektiğini gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF