muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8864, Karar No: 2017/4977, Tarih: 23.10.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/8864 E.  ,  2017/4977 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere. mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/100, Karar No: 2011/385, Tarih: 24.01.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2010/100 E.  ,  2011/385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, yaşlılık aylığını iptal eden kurum işleminin iptaline l.4.2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının yeniden düzenlenmesi ile çıkartılan borcun iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 8.1.2007 tarihinde çalışmakta iken işyerinden ayrılmadan tahsis talebinde bulunduğundan 1.2.2007 tarihinde bağlanan yaşlılık aylığının baştan itibaren iptali işleminin iptali ile 1.4.2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının yeniden düzenlenmesi ve çıkartılan borç miktarının iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece davacı için yaşlılık aylığı talebi sonrası 75 gün çalışma bildiriminin SSK kayıtlarına geçtiği, işverenin Kuruma tüm sigorta kollarından bildirim yaptığı, Sosyal Güvenlik Destek Priminden fazlasını ödediği, işverenin olmayan çalışmanın primini hataen bütün sigorta kollarından yatırmasının sigortalının denetiminde olan bir husus olmadığı, tanık beyanları ile davacının çalışmasının olmadığı, eylemli çalışma olmaksızın Kuruma çalışma bildirimi yapıldığı nazara alınarak yaşlılık aylığı kesme ve 1.2.2007- 22.6.2008 tarihleri arasında ödenen yaşlılık aylıkları davacıdan geri istemek suretiyle yaratılan muarazanın men'ine karar verilmiştir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının 8.1.2007 tarihinde yaşlılık aylığı tahsis talebinde bulunduğu, 1.2.2007 tarihinde yaşlılık aylığı bağlandığı sigortalı hizmet döküm belgesinde en son çalıştığı işyerinde 20.12.2007 tarihinde çalışmaya başlayıp 23.3.2007 tarihine kadar çalıştığı bu işyerinden toplam 75 gün çalışmasının Kurum kayıtlarına geçtiği ve tüm sigorta kollarına göre normal prim ödendiği, tanıkların fiili çalışmasının bulunmadığını beyan ettikleri, davalı Kurumun aylık kesme işlemi işverenin bildirimine dayandığı görülmektedir.

506 sayılı Yasanın 63.maddesinde yaşlılık aylığı bağlanan ya da bağlanacak sigortalıların davalı Kuruma Sosyal Güvenlik Destek Primi ödeyerek işlerine devam etmeleri ya da aylıklarının kesilmesi koşullarından birini tercih etmeleri koşulu getirtilmiştir.

506 sayılı Yasanın 63.maddesinde yaşlılık aylığı bağlanan ya da bağlanacak sigortalıların davalı Kuruma Sosyal Güvenlik Destek Primi ödeyerek işlerine devam etmeleri ya da aylıklarının kesilmesi koşullarından birini tercih etmeleri koşulu getirtilmiştir.

Somut olayda mahkemece davacının tüm sigorta kollarına göre sigorta primi yatırıldığı, bu prim içerisinde Sosyal Güvenlik Destek Primi olduğuda nazara alındığında Mahkemece, davacının talebide dikkate alınarak çalışmasına son verdiği 23.3.2007 tarihini takip eden aybaşı olan 1.4.2007 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK'nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hüküm fıkrasının tümden silinerek yerine "Davanın kısmen kabulü ile

1-Davacının kesilen yaşlılık aylığının 1.4.2007 tarihinden itibaren yeniden bağlanmasına 1.4.2007- 22.6.2008 tarihleri arasında ödenen yaşlılık aylıklarının geri istenmesi şeklinde kurumca yaratılan muazanının men'ine, davacının fazla talebinin reddine,

2-Davalı Kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

3-Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 575,00 TL maktu avukatlık ücretinin davalıdan alınarak davacıya, davanın kısmen kabulü nazara alınarak 575,00 TL avukatlık ücretininde davacıdan alınarak davalıya verilmesine,

4-Davacı tarafından yapılan toplam 176,00 TL yargılama giderinin davanın kısmi reddi nedeniyle takdiren 100,00 TL.sinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, bakiyesinin davacı üzerinde bırakılmasına," rakam ve sözcüklerin yazılmasına hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 24.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7377, Karar No: 2018/5871, Tarih: 01.10.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/7377 E.  ,  2018/5871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yakınan ...'nın aşamalarda değişmeyen istikrarlı anlatımı ve bu iddiasını doğrulayan tanıklar Kemal Kaşıkcı, ... ve ... beyanlarına göre; yakınan ... ve tanık ... tarafından ortak olarak işletilen ... Beldesi D-100 karayolu üzerinde bulunan "Manolya" isimli restauranta gece saat 02:30 sularında şüpheliler ..., ... ve ...'in gelip işyeri çalışanı tanık ...'ya kapalı olan restaurantı zorla açtırıp, işyeri kameralarını kapattırdıktan sonra kahvaltı hazırlamalarını istedikleri, restaurant çalışanlarından tanıklar ... ve ...'nın kahvaltıyı hazırlamaya başladıkları, verilen talimatları yerine getirmelerinden sonra adı geçen şüphelilerin sanık ...'ı arayarak ona gelebileceğini söyledikleri, bir müddet sonra sanık ...'ın yanında ..., ..., ..., ..., ... olduğu halde restauranta geldiği, işyerinin kapalı olduğunu söyleyen yakınan ...'ya "Burayı yakarız, yıkarız" diyerek belinden çıkardığı silahı masaya koyup "Hazırlayın"dediği ve devamında "Bundan sonra bana her hafta 200,00 TL para vereceksin, buranın haracını biz yiyececeğiz" biçiminde sözlerle 3 paket sigarayı alarak olay yerinden ayrılmasından sonra, yakınan ...'nın ruhsal durumunun bozulup konuyu iş ortağı ...'ya aktarması ile konunun kolluk güçlerine intikal ettiği olayda; sanık ...'ın üzerine atılı yağma suçunun sübut bulduğu gözetilmeden, delillerin taktirinde yanılgıya düşelerek yazılı şekilde karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.10.2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8048, Karar No: 2014/23483, Tarih: 27.10.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/8048 E.  ,  2014/23483 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2013/244595

MAHKEMESİ : Korgan Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 13/06/2013

NUMARASI : 2009/152 (E) ve 2013/325 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Ordu Korgan İlçesi Karaocuk yaylasına ev ve çevrik yapmak suretiyle tecavüzde bulunduğu iddiası ile hakkında kamu davası açılan sanığın tecavüz ettiği yerin, jandarma tarafından tanzim olunan 07.05.2009 tarihli olay yeri tespit tutanağı ve krokide Tepealan Yaylası içerisinde yer aldığının, 05.08.2013 tarihli jandarma tutanağında ise Korgan Obası Yaylası sınırları dahilinde olduğunun belirtilmesi karşısında, dava konusu yere ilişkin olarak mahallinde keşif yapılarak, tecavüzlü yerin hangi yayla sınırları içerisinde kaldığı, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, yaylak, kışlak, harman yeri ve benzeri yerlerden olup olmadığının yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptanmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görül- müş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMA- SINA), 27.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6825, Karar No: 2015/12061, Tarih: 24.12.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/6825 E.  ,  2015/12061 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

DÜŞÜNCE : Düzeltilerek onama

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilip re'sen de temyize tabi hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve müdafii ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümde yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili bölümün çıkartılarak yerine “Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı da nazara alınmak kaydıyla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkralarının uygulanmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan res'en de temyize tabi hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13674, Karar No: 2020/4732, Tarih: 01.06.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/13674 E.  ,  2020/4732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştirilmesi nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 141/1 ve 143. maddelerinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamında bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanığın adli sicil kaydına göre Eşme Asliye Ceza Mahkemesinin 25.05.2008 tarihli ve 2005/370 E., 2005/255 K. sayılı ilamında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanığın ikinci kez mükerrir sayılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 01/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/442, Karar No: 2020/2995, Tarih: 28.09.2020

**4. Hukuk Dairesi         2020/442 E.  ,  2020/2995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalılar ... ve ... AŞ aleyhine 09/11/2012 gününde verilen dilekçe ile trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacılar ... ve ... yönünden destekten yoksun kalma tazminatına dair istemin kısmen kabulüne, diğer davacılar yönünden reddine, davacıların tarım makinaları ve kayısıların kaybından kaynaklı maddi tazminat istemlerinin reddine, manevi tazminat yönünden daha evvel verilen hüküm kesinleşmiş olduğundan yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına dair verilen 04/05/2017 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1) Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşen yönlere ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesi olanağı bulunmamasına göre davalıların yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazları reddedilmelidir.

2) Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine davacıların yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

3) Davacıların kaza sonucu kayısıların kaybı nedeniyle oluşan zararına ilişkin diğer temyiz itirazına gelince;

Dava, trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, destekten yoksun kalma tazminatına dair istemin davacılar ... ve ... yönünden kısmen kabulüne, diğer davacılar yönünden reddine, davacıların tarım makinaları ve kayısıların kaybından kaynaklı maddi tazminat istemlerinin reddine, manevi tazminat yönünden ise evvelce verilen hüküm kesinleşmiş olduğundan yeniden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili, 07/08/2012 tarihinde davacıların desteğinin sevk ve idaresindeki traktör ile davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın çarpışması sonucu yaşanan kazada desteğin vefat ettiğini, kaza sırasında taşınmaktayken yere dökülerek telef olan kayısıların gelirinden mahrum kaldıklarını, kazanın davalı sürücünün kusurundan kaynaklandığını belirterek, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davacılar vekili, 07/08/2012 tarihinde davacıların desteğinin sevk ve idaresindeki traktör ile davalıların sürücüsü ve işleteni olduğu aracın çarpışması sonucu yaşanan kazada desteğin vefat ettiğini, kaza sırasında taşınmaktayken yere dökülerek telef olan kayısıların gelirinden mahrum kaldıklarını, kazanın davalı sürücünün kusurundan kaynaklandığını belirterek, maddi ve manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, destekten yoksun kalma tazminatı isteminin davacılar ... ve ... yönünden kısmen kabulüne, diğer davacılar yönünden reddine, dökülen kayısılardan ve tarım makinalarından kaynaklanan istemin kabulüne, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne dair verilen 17/12/2013 tarihli karar, davalılar vekilince temyiz edilmiş, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 17/12/2015 tarihli ve 2014/6758 esas, 2015/14350 karar sayılı ilamı ile davalılar vekilinin diğer temyiz itirazları reddedilerek, “dava dilekçesinde olmamasına rağmen davacının ıslah dilekçesi ile kırıldığını tanık ifadeleri ile sonradan öğrendiğini belirttiği ot biçme makinası bedelini de talep ettiği, mahkemece bu konuda araştırma ve inceleme yapılmadan ziraat mühendisi raporuna göre talep aşımına yol açacak şekilde karar verildiği, ayrıca PMF verileri dikkate alınarak denetime olanak sağlayacak şekilde yeni bir rapor alınması gerektiği” gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, manevi tazminat yönünden verilen hüküm bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olduğundan yeniden hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiş, ilk karar davacılar tarafından temyiz edilmediğinden aleyhe bozma yasağı gözetilerek ilk kararda davacılar ... ve ... lehine hükmedilen destekten yoksun kalma tazminatına yeniden hükmedilmiş, diğer davacıların destekten yoksun kalma tazminatına ilişkin istemleri reddedilmiş, tüm davacıların tarım makinaları ve dökülerek telef olan kayısılardan kaynaklanan maddi tazminat istemleri de reddedilmiştir. Mahkemenin 04/05/2017 tarihli temyize konu bu kararı ise taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından; mahkemece 17/12/2015 tarihli bozma ilamına uyulduğu belirtilmiş ise de, bozma ilamının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği, davacıların usuli kazanılmış hakkının gözetilmediği anlaşılmaktadır.

Şöyle ki; mahkemece verilen ilk kararda kayısıların kaybından kaynaklı tazminata hükmedilmiş, bu zarar istemi yönünden davalıların temyiz istemi yerinde görülmeyip reddedilmek suretiyle, davacıların bu nedenle oluşan zararı bozma kapsamı dışında kalarak kesinleşmiştir. Ancak mahkemece bozmadan sonra kayısıların kaybına dayalı tazminat istemi reddedilmiştir.

Şu halde mahkemece; bozma kapsamı dışına çıkılarak davacıların telef olan kayısıların kaybı nedeniyle oluşan zararına hükmedilmemesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Şu halde mahkemece; bozma kapsamı dışına çıkılarak davacıların telef olan kayısıların kaybı nedeniyle oluşan zararına hükmedilmemesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (3) nolu bentte açıklanan nedenle BOZULMASINA, ilk bentte gösterilen nedenle davalıların tüm, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacıların diğer temyiz itirazlarının reddine ve davacılardan peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 28/09/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4196, Karar No: 2019/631, Tarih: 05.02.2019

**16. Hukuk Dairesi         2018/4196 E.  ,  2019/631 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın onanmasına ilişkin yukarıda belirtilen ilamın karar düzeltme yolu ile incelenmesi Hazine ve ... tarafından süresinde istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 440. maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Kanun'un 442. maddesi uyarınca 389.10 TL para cezasının düzeltme isteminde bulunanlardan alınmasına, 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/J maddesi uyarınca Hazine red harcından muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 92.50 TL red harcının karar düzeltme isteğinde bulunan ...'ten alınmasına, 05.02.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5730, Karar No: 2018/12574, Tarih: 20.12.2018

**17. Hukuk Dairesi         2018/5730 E.  ,  2018/12574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı şirkete trafik sigortalı tır römorkunun davalıya ait tır parkında park halinde iken tır parkının dış demirlerinin kesilerek tır römorkunun bazı parçalarının çalındığını, bu nedenle sigortalıya 5.057,00 TL ödeme yapıldığını, söz konusu olayda davalının kusurlu bulunduğunu belirterek davalı hakkında başlatılan takibe itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı nedeni ile davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere dayanılarak; zamanaşımı nedeni ile davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davalının muhafaza sorumluluğu altındaki otoparkta bulunan aracın bazı parçalarının çalınması nedeni ile ilgili zararın kasko sigorta poliçesi nedeniyle sigortalısına ödenen alacağın T.T.K. Hükümlerine göre rücuan tahsili istemine ilişkindir. Davacıya sigortalı araç davalının otoparkına park edilmiş ve hırsızlık olayı 07.01.2010 tarihinde gerçekleşmiş, mahkemece 2 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesi ile davanın zamanaşımı nedeni ile reddine karar verilmiştir. Davacının sigortalısı ile davalı arasındaki ilişki vedia ilişkisi olup, davacıya sigortalı aracın parçalarının davalı otoparkında bulunduğu sırada çalındığı sabittir. Davalının vedia sözleşmesi gereğince BK'nun 125. maddesi hükümleri gereğince sorumluluğu bulunduğu, sigorta ../...

bedelini ödeyen sigortacının da zararına yol açan kişi aleyhine sigorta ettirenin halefi sıfatıyla açacağı rücu davasının zamanaşımının sigortalının aynı kişiye karşı açacağı davanın zamanaşımına tabi olduğu, vedia sözleşmesinde zamanaşımı süresinin 10 yıl olduğu açıktır. Kaldı ki; söz konusu olayda ceza zamanaşımı süresi uygulandığında da zamanaşımının dolduğundan bahsetmek yine mümkün olmayacaktır.

O halde zamanaşımı süresinin dolmadığı dikkate alınmak suretiyle esasa girilerek toplanacak delillere göre karar vermek gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 20/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.