muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/10066, Karar No: 2013/10665, Tarih: 17.05.2013

Somut olaya ilişkin olarak, gıyabi hükmün davalılardan işverenin, adres kayıt sisteminde yazılı olup-olmadığı araştırılmaksızın, dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilip, sonrasında çıkarılan tebligatların taşındığı belirtilerek bila döndüğü adresine, Kanunun 35. maddesine göre tebliği usulsüz olup; Mahkemece; davalılardan işverenin, yapılacak araştırma ile adres kayıt sisteminde yazılı adresine

usulünce tebliğ edilerek; temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3.maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra; anılan davalının, adres kayıt sisteminde kayıtlı olmadığının anlaşılması durumunda, önceki adresine Kanunun 35. maddesine göre yapılan tebliğ geçerli olacağından, başkaca bir şey yapılmaksızın gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 17.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/14168, Karar No: 2020/593, Tarih: 14.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/14168 E.  ,  2020/593 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : İş yeri Dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

İddianamedeki nitelendirme, sevk maddeleri ile temyizin kapsamı, Yargıtay Kanunu'nun 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 30.01.2019 gün ve 2019/1 sayılı kararına göre, 18.12.2019 tarihli tebliğname tarihi itibariyle işin incelenmesi Yüksek 18. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın 18. Ceza Dairesi'ne GÖNDERİLMESİNE, 14.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12908, Karar No: 2020/9546, Tarih: 08.09.2020

**4. Ceza Dairesi         2016/12908 E.  ,  2020/9546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit,tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet,ceza verilmesine yer olmadığı

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Sanık ... hakkında hakaret eyleminden kurulan ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hüküm ile silahla tehdit eyleminden kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde ;

a-Sanık hakkında hakaret eyleminden verilen ceza verilmesine yer olmadığına kararının usul ve yasaya uygun olduğu,

b-Sanık ...'e yükletilen silahla tehdit eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı,

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının Kanunda öngörülen biçimde infaz aşamasında gözetilebileceği,

Anlaşıldığından sanık ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

2-Sanık ... hakkında kasten yaralama, hakaret ve ölümle tehdit eylemlerinden kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyizinde ise;

a)Sanık ...'e yükletilen katılan ...'e yönelik tehdit eyleminde; sanığın aşamalarda katılan ...'a tehdit sözleri söylemediğine ilişkin ısrarlı savunması ile katılan ...'ın savcılık ifadesinde tehdit sözlerinden söz etmemesi, duruşmada ise sanığın kendisine ''sana buraları dar edeceğim'' dediğini; tanıklardan ...'ün duruşmada sanığın katılana ''senin ile görüşeceğiz'' dediğini diğer tanık ...'in ise sanığın tehdit sözleri söyleyip söylemediğini hatırlamadığına ilişkin beyanları karşısında sanık ...'in ''sana buraları dar edeceğim ve senin ile görüşeceğiz'' şeklindeki sözlerinin TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair kötülük edeceğinden bahisle tehdit niteliğinde olduğu halde sanık hakkında TCK'nın 106/1-1. cümlesinde düzenlenen tehdit suçundan hüküm kurulması,

b) Tehdit suçu bakımından; 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253.maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçlarının uzlaştırma kapsamında bulunduğu, hakaret ve kasten yaralama suçları yönünden ise, uzlaşma önerisinin yapıldığı tarihte 5271 sayılı CMK'nın 253/3.maddesinde engel bulunduğu gözetilerek, yeni düzenleme karşısında bu suçlar yönünden de uzlaşma önerisinde bulunulması gerektiği anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7.maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

c) 17.10.2019 gün ve 7188 sayılı Yasa'nın 24. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nın 251. maddesinde "Basit Yargılama Usulü"ne ilişkin düzenleme getirilmiş ve 252. maddesinde de verilecek kararla ilgili özel yasa yolu (itiraz) getirilmiştir.

Ancak bu düzenlemenin uygulanmasıyla ilgili olarak, 7188 sayılı Yasa'nın 31. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'na geçici madde 5'in (d) bendinde; "01.01.2020 tarihi itibariyle kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarla seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz" düzenlemesi getirilmiştir.

Konuyu somut norm denetimi yoluyla inceleyen AYM, (25.06.2020, 2020/16, 2020/33; R.G. 19.08.2020, Sayı:31218), sözü geçen geçici madde 5/d' deki düzenlemedeki, "kovuşturma evresine geçilmiş" ibaresinin aynı bentte yer alan, "basit yargılama usulü" yönünden Anayasa'nın 38 nci maddesine aykırı görerek iptaline karar vermiştir.

AYM kararında, hükme bağlanmış dosyalarla ilgili iptale karar verilmemiş ise de; hükme bağlanmış dosyalarla ilgili olarak kovuşturma evresi kesinleşmeye kadar devam ettiği için (5271, m.2/1-f), temyiz incelemesi devam eden dosyalar bakımından da lehe düzenleme getirilmesi ve mahkumiyet hükmü verildiği takdirde sonuç cezadan dörtte bir indirim öngörülmesi nedeniyle (5271, m.251/3), yeniden değerlendirme yapılması gerekir.

AYM'nin bu iptal kararında; sanık lehine getirilen, yeni düzenlemenin, geçici maddesiyle "kovuşturma evresine geçilmiş" dosyalar bakımından uygulanması gerektiğine işaret edildiğinden, temyiz incelemesi yapılan ve 5271 sayılı CMK'nın 251/1. maddesi kapsamına giren suçlar yönünden; Anayasa'nın 38. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 7 ve 5271 sayılı CMK'nın 251 vd. maddesi gereğince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

d)Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

d)Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 08.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20785, Karar No: 2015/1095, Tarih: 09.02.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/20785 E.  ,  2015/1095 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

vekili Av....

2-...Hizmet Yönetim Temizlik ve Tic. A.Ş.

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı .... vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ....'ne yükletilmesine, 09/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6222, Karar No: 2012/41119, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/6222 E.  ,  2012/41119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu, başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur.Bu bakımdan,söz konusu suç,seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma,yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanılış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder.Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır.Bozma,suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır.Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; tır şoförü olan sanıkla katılan arasında olay günü yol verme meselesi yüzünden çıkan tartışma sonucu, sanığın katılana ait tırın sol ön çamurluğunu çizdiği sabit olmakla, mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,11/09/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11565, Karar No: 2012/4254, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/11565 E.  ,  2012/4254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi sıfatıyla)

-K A R A R-

1-Davalılar ... ve ... vekili olarak kararı temyiz eden avukat ...'ın davalı ...'tan alınmış vekaletnamesi dosyada bulunmamaktadır. Bu nedenle adı geçen avukatın davalı ...'ten alınmış vekaletnamesi var ise temini ile dosyaya konulması,

2-Nispi harca tabi davalarda temyiz eden davalıların ilam harcının 1/4'nü peşin olarak yatırması gerekir(10.05.1965 gün ve 1/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı).Temyiz eden davalılar vekilinin(maktu harç alındığından)peşin temyiz harcını eksik yatırdığı anlaşılmaktadır. Bu durumda davalılar vekiline eksik harcı ikmal etmesi için mehil verilmesi, süresi içinde harç ikmal edildiği takdirde dosyanın temyiz incelemesi yapılmak üzere geri gönderilmesi, süresi içinde harç yatırılmadığı takdirde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına karar verilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/04/2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2099, Karar No: 2009/3788, Tarih: 09.03.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/2099 E.  ,  2009/3788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... Yönetimi, dava dilekçesinde Amasya İli, Merkez ilçeye bağlı ... Köyünde orman kadastro komisyonu tarafından yapılıp ilan edildikten sonra itiraz edilmediğinden 15.08.2007 tarihinde kesinleşen orman kadastrosunda, dava konusu 367 parsel sayılı taşınmazın orman tahdit sınırları içerisinde olduğunu belirterek taşınmazın iyi niyetli 3. kişilere devir ve temliki ile üzerinde ayni hak tesisini önlemek için karar kesinleşinceye kadar tapu kaydına ihtiyati tedbir konulmasını, tapusunun iptali ile elatmanın önlenmesini ve orman niteliği ile Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabul kısmen reddi ile ... Köyü, Alan mevkii cilt 4, sayfa 367, cinsi tarla olan 7600 m2 yüzölçümündeki ... oğlu ... adına kayıtlı 367 parsel sayılı taşınmazın 3131.65 m2 kısmının tapusunun iptali ve orman niteliği ile Hazine adına kayıt ve tesciline, tapu kaydına konulan ihtiyati tedbir şerhinin karar kesinleşinceye kadar devamı ile iptal edilen kısma yönelik elatmanın önlenmesine karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 2007 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

Dava, tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 2007 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve uzman bilirkişi raporuna göre, mahkemece davanın kısmen kabul ve kısmen reddi yolunda hüküm kurulmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak, 6831 Sayılı Yasanın 11. maddesi uyarınca orman olduğu saptanan taşınmazın ... ve orman bilirkişilerce hazırlanan rapor ve krokide birbirine bitişik olmayan A1=(594.88 m2) ve A2= (2567.77 m2) harfleriyle gösterilen bölümlerin ayrı ayrı tesciline karar verilmesi gerekirken, hüküm yerinde infazda duruksama yaratacak şekilde ve tek parça halinde tescile karar verilmesi doğru değil ise de, bu husus hükmün bozulmasını ve yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür. Bu sebeple; hüküm fıkrasında “367 parsel sayılı taşınmazın 3131.65 m2’lik kısmının tapusunun iptali ile orman vasfıyla Hazine adına kayıt ve tesciline” cümlesinin kaldırılarak bunun yerine “367 sayılı parselin bilirkişi rapor ve krokisinde (A1) ve (A2) harfleriyle gösterilen bölümlerin tapusunun iptali ile bu bölümlerin orman niteliği ile Hazine adına ayrı ayrı tapuya kayıt ve tesciline” cümlesinin yazılması suretiyle düzeltilmesine ve hükmün H.Y.U.Y.’nın 438/7. maddesine göre bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 09/03/2009 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11567, Karar No: 2018/1523, Tarih: 13.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11567 E.  ,  2018/1523 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Çocuk Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 13/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13970, Karar No: 2022/9639, Tarih: 22.06.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/13970 E.  ,  2022/9639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan verilen cezada, 5237 sayılı TCK’nın 43/1 maddesi uyarınca zincirleme suç hükümleri uygulanmak suretiyle artırım yapıldığından Daire olarak fiilin hukuki anlamda tekliği, çokluğu ve değişik zaman kavramları ile bu bağlamda yapılan uygulamanın hukuka uygun olup olmadığı hususlarının öncelikle değerlendirilmesi gerekmiştir.

TCK.'nın “zincirleme suç” başlıklı 43/1. maddesine göre, “Bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi halinde, faile tek ceza verilir. Ancak; bu ceza dörtte birinden dörtte üçüne kadar artırılır.”

Zincirleme suç hükümlerinin uygulanabilmesi için, mutlaka, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda aynı suçun aynı mağdura birden fazla işlenmesi gereklidir. Örneğin; sabah konuttan para, anahtar vs. çalınması ve aynı günün akşamı da, çalınan bu araç anahtarıyla konutun önünde park halinde bulunan aynı mağdura ait aracın çalınması halinde zincirleme suçun varlığı kabul edilebilir.

Fiilin doğal anlamda tekliği ile hukuki teklik kavramları farklıdır.

Dar bir yorumla, değişik zamanlarda işlendiği kabul edilebilecek fiillerin birden fazla olması, her zaman hukuken de birden fazla fiilin ve dolayısıyla birden fazla suçun varlığını kabul etmemizi gerektirmez.

765 sayılı TCK'nın 80. maddesinde “muhtelif zamanlarda vaki olsa bile” ibaresinin yer almasına karşılık, 5237 sayılı TCK'nın 43/1. maddesinde “değişik zamanlarda” ibâresine yer verilmesini de dikkate aldığımızda; yeni dönemde “geniş yorum”un kabul edildiğini, fiilin doğal olarak tekliği ile hukuki teklik kavramlarının aynı olmadığını, aralarında hukuki ve fiili kesinti olmayan, her biri tek başına da suç teşkil edebilen hareketlerin kısa süre içinde tekrarlanması halinde, bu hareketlerin bir bütün olarak tek bir fiil olarak kabul edilmesi gerekir.

Fiilin tekliği kavramı ile hareketin tekliği kavramları da aynı değildir. Kasten yaralama suçunda, kısa aralıklarla yapılan silah atışı ya da atılan yumruk sayısı birden fazla diye, atış ya da darbe sayısı kadar fiilin ve kasten yaralama suçunun varlığını veya cinsel saldırı suçunda duhûl sayısı kadar fiil ve suçun varlığını kabule imkan yoktur. Hırsızlık suçu ile ilgili olarak bir örnek vermek gerekirse; fail, üç ortağa ait olan (bunu fail de biliyor olsun ...) markete girip içeriden, 15 kg çay, 20 kg. şeker, 50 kg. yağ, 50 kg. tuz, 70 koli deterjan, kasadan para, masanın üzerindeki cep telefonu ve saireyi aynı zamanda almış olsun. Bu örnekte çok sayıda alma fiili olmasına rağmen bunların hukuken tek bir fiil ve tek bir hırsızlık suçunu oluşturduğunda kuşku bulunmasa gerekir.

Nitekim, Yargıtay Ceza Genel Kurulu da bu düşüncelerden hareketle, 02.10.2007 günlü, 2007/6-195 esas ve 2007/197 karar sayılı kararında, “fiilin tekliği” konusunda geniş yorumu benimsenmek suretiyle, “yakınanın evinden para ve bir kısım eşya ile birlikte alınan otomobil anahtarıyla evin otoparkında bulunan aracın çalınmasının tek bir hırsızlık suçunu oluşturacağı”nı kabul etmiştir. YCGK, 21.05.2013 günlü, 2012/1543 esas ve 2013/257 karar sayılı kararında; “gündüzleyin bina içinden mağdura ait cep telefonu ve araç anahtarının çalınması, aynı günün gecesinde de; gündüz çalınan anahtarla mağdurun otomobilinin çalınmaya teşebbüs edilmesi suçlarını” fiiller arasında zaman bakımından aralık(fiili kesinti) bulunması nedeniyle zincirleme suçun varlığını kabul etmiştir.

YCGK, 08.06.2010 günlü, 11/98–143 esas ve karar sayılı kararında ise; “Kanunda “aynı zaman” ve “değişik zaman” kavramları konusunda açıklık bulunmadığından, bu hususun her somut olayın özelliği göz önüne alınarak değerlendirilmesi ve eylemin değişik zamanlarda işlenip işlenmediğinin belirlenmesi, bu bağlamda, aynı zaman kavramının dar yorumlanmayarak, çok kısa zaman aralıklarının da aynı zaman dilimi olarak kabul edilmesi” gerektiğini açıkça vurgulamıştır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde; sanığın 08/12/2014 tarihinde, bir günlüğüne kiraladığı araçla 09/12/2014 tarihinde, Mamak İlçesi, Kayaş-Derbent Mahallesinde bir sokak üzerindeki toplam dört adet rögar kapağı ile bir adet mazgal ızgarasını çalıp, Yankı sokaktaki bir hurdacıya satmak isterken yakalandığı olayda, aksi kanıtlanamayan savunmaya göre ve maslahata uygun bir yorumla, aynı zamanda işlendiği için hukuki anlamda tek olarak kabul edilmesi gereken bir fiille, kamu hizmetine tahsis edilen dört adet rögar kapağı ve bir adet mazgal ızgarasının çalındığı, bu itibarla somut olayda zincirleme suç hükümlerinin uygulanmaması gerektiği kanaatine varılmıştır.

Açıklanan nedenlerle;

Sanık hakkında nitelikli hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK’nın 142/1-a maddesi uyarınca mahkûmiyet hükmü kurulmasıyla yetinilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile Aynı Kanun’un 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.