muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/14924, Karar No: 2017/14631, Tarih: 19.06.2017

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (g) alt bendinde, “işçinin işverenden izin almaksızın veya haklı bir sebebe dayanmaksızın ardı ardına iki işgünü veya bir ay içinde iki defa herhangi bir tatil gününden sonraki iş günü yahut bir ayda üç işgünü işine devam etmemesi” halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu kurala bağlanmıştır.

İşverenin ücretli ya da ücretsiz olarak izin verdiği bir işçinin, izin süresince işyerine gitmesi beklenemeyeceğinden, bu durumda bir devamsızlıktan söz edilemez. Ancak yıllık izin zamanını belirlemek işverenin yönetim hakkı kapsamında olduğundan, işçinin kendiliğinden ayrılması söz konusu olamaz. İşçinin yıllık iznini kullandığını belirterek işyerine gelmemesi, işverence izinli sayılmadığı sürece devamsızlık halini oluşturur.

İşçinin işe devamsızlığı, her durumda işverene haklı fesih imkanı vermez. Devamsızlığın haklı bir nedene dayanması halinde, işverenin derhal ve haklı nedenle fesih imkanı bulunmamaktadır İşçinin hastalığı, aile fertlerinden birinin ya da yakınlarının ölümü veya hastalığı, işçinin tanıklık ve bilirkişilik yapması gibi haller, işe devamsızlığı haklı kılan nedenlerdir. Mazeretin ispatı noktasında, sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadığı sürece özel sağlık kuruluşlarından alınan raporlara da değer verilmelidir.

Somut olayda, davacı 26.02.2012 tarihinde, kullandığı aracın anahtarı davalı tarafından elinden alınıp kovularak iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini belirtmiştir. Davalı vekili ise, davacının iş sözleşmesinin 23.01.2012 tarihinde devamsızlık nedeni ile haklı sebeple feshedildiğini savunmuştur. Mahkemece, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedildiği davalı tarafından ispatlanamadığından kıdem ve ihbar tazminatı alacakları hüküm altına alınmıştır. Dosya içeriğine göre, 07.01.2012 tarihli tutanakta davacının tesislerde aracı terk ettiği ve kendisine ulaşılamadığı, kullandığı aracın Recep Şahin'e teslim edildiği belirtilmiştir. 10.01.2012 tarihinde noter aracılığı ile davacıya gönderilen ihtarname ile savunma ve mazeretini bildirmesi istenmiş ve 23.01.2012 tarihli ihtarname ile 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesi gereğince haklı sebeple iş sözleşmesinin feshedildiği bildirilmiştir.

Tutanak tanığı yeminli beyanında, davacıya Irak'a gitmek için yükleme yapıldığını, yetkili olarak kendisinin de Gaziantep'e kadar gittiğini, tesislerde araçları park ettiklerini ve davacının dinlenmek için evine gittiğini, bir gün sonra yola çıkacakları zaman bütün araç şoförlerinin geldiğini, davacının gelmediğini, telefonuna da ulaşılamadığını, tekrar aradığında oğlunun telefona çıkarak davacının çalışmak istemediğini beyan ettiğini belirtmiştir. Davacı tanığının da feshe ilişkin aksini kanıtlayacak beyan ve bilgisi bulunmamaktadır. Tüm bu maddi ve hukuki olgular bir bütün olarak değerlendirildiğinde iş sözleşmesinin davalı tarafından devamsızlık nedeni ile haklı sebeple feshedildiğinin kabulü ile kıdem ve ihbar tazminatı talebinin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5926, Karar No: 2019/13765, Tarih: 03.10.2019

**18. Ceza Dairesi         2019/5926 E.  ,  2019/13765 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Şantaj, suç işlemek amacıyla örgüt kurma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi , kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

1- Mağdurların suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan doğrudan zarar görmediği ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, mağdurlara bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca şikayetçiler ..., ... ve ... vekillerinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Şantaj suçundan kurulan hükmün temyizine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıklar ... ve ...’na yükletilen şantaj eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanıklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

TCK'nın 53/1-b maddesinin Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesinin infaz evresinde resen gözetilebileceği,

Anlaşıldığından, sanıklar ... ve ... müdafiileri ile katılanlar ..., ... ve ... vekillerinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 03/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18087, Karar No: 2015/7198, Tarih: 30.04.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/18087 E.  ,  2015/7198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ . Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, eğitim ve öğretim giderleri nedeniyle idarece talep edilen toplam borcun 5.000 TL sinden borçlu olmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının 2001 yılında Hava Harp Okulunda öğrenimine başladığını, 30.08.2005 tarihinde teğmen nasbedilerek Türk Silahlı Kuvvetlerinde göreve başladığını, mecburi hizmet yükümlülüğünü tamamlamadan Türk Silahlı Kuvvetlerinden ilişiğinin kesildiğini, öğrenim masraflarının hesaplanmasında eğitim ve öğretim görevlilerinin kurs süresiyle orantılı maaşları, ek ders ücretleri ve amortismanla ibaresinin Askeri Yüksek İdare Mahkemesi tarafından iptal edildiğini, harcamaların genel olarak hesaplandığını, faiz hesabının hatalı olduğunu ileri sürerek idarece talep edilen toplam borcun 5.000 TL sinden borçlu olmadığının tespitini istemiş, mahkemece davacının kısmi dava olarak açtığı davada hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 109. maddesinin 1. fıkrasında talep konusun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmının dava yoluyla ileri sürelebileceği, talep konusun miktarı taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı düzenlemesine yer verilmiştir. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve alacağın belirli bir kesiminin dava edilmesi gerekir. Yani bir alacakta daha fazla bir miktar için tam dava açma imkanı bulunmasına rağmen alacağın bir kesimi için açılan dava kısmi davadır. Alacak bir senede veya sözleşmeye bağlanmış veya taraflar arasında uyuşmazlığın değeri konusunda tartışma bulunmadığı durumlarda kısmi dava açmakta hukuki yarar bulunmamaktadır. Ancak, değeri belirlemek için hesaplama veya değerlendirme yapmak gerekiyorsa, bölünebilir nitelikte bu uyuşmazlık kısmi davaya konu edilebilir. Kanun koyucunun kısmi davayı ihdas etmekteki amacı hak aramayı sınırlandırmak değil, hakkın kötüye kullanılmasına engel olmaktır. Miktarı belirlemek için belli bir hesaplama veya değerlendirme yapılması gerekmekte ise hak arayan şahsı tam miktar üzerinden dava açmaya zorlamak hak arama özgürlüğünü sınırlandırmaya neden olacaktır.

Somut olayda, davacı vekili davalı idarece öğrenim gideri olarak 49.388,40 TL borcun tahsilinin talep edildiğini, borcun nasıl hesaplandığının ayrıntılı olarak belirtilmediğini, maliyet hesabı ile ilgili yasalarda değişiklik yapıldığı belirtilmiş, davacının hangi miktar borçlu olmadığının tespitinde belli bir hesaplama ve değerlendirme ile birlikte değişen yasal mevzuata göre hakimin takdirine ihtiyaç bulunduğundan bu tür davalarda talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli olduğu kabul edilemeyeceğindan, davacının kısmi dava açmakta hukuki yararı bulunduğu gözetilerek tarafların delilleri toplanarak, bilirkişi incelemesi de yaptırılarak oluşacak uygun sonuç doğrultusunda karar verilmesi gerekirken, davacının kısmi dava açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 30.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17129, Karar No: 2016/1141, Tarih: 04.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/17129 E.  ,  2016/1141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

1-Davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı kabul edilen 01.10.2013 tarihini de kapsar biçimde, yurt dışında çalışma ve aylık durumunu gösteren güncel hizmet belgesi ile ikamete dayalı sosyal sigorta veya sosyal yardım ödeneği alıp almadığını gösteren belgeler ve Türkçe tercümesi, ... Kurumu aracılığıyla ilgili ülke ... kurumundan istenerek alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

2-Davacının yaşlılık aylığına hak kazandığı kabul edilen 01.10.2013 tarihi itibariyle MERNİS adresinin ilgili nüfus müdürlüğünden istenerek alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

3-Davacının 2013-2014-2015 yıllarında ülkemize giriş ve çıkış tarihleri ilgili emniyet müdürlüğünden açıkça sorularak alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

4-Davacının 4/1-(a) bendi kapsamındaki sigortalılığı ile ilgili olarak Kurumca iptal kararı alınıp alınmadığı sorularak ve güncel tarihli hizmet döküm cetveli istenerek alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1975, Karar No: 2015/19999, Tarih: 12.11.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/1975 E.  ,  2015/19999 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kütahya 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/12/2014

NUMARASI : 2012/186-2014/1318

Davacı, çalışma gücünün en az % 60'ını kaybettiğinin ve maluliyet aylığı almaya hak kazandığının tespitine, talep tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacının maluliyet aylığına hak kazandığının tespiti ile davacıya talep tarihinden itibaren maluliyet aylığı bağlanması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacının 10/07/1993 tarihinde 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının başladığı, 14/04/2011 tarihinde maluliyet aylığı talebinde bulunduğu, Kurum tarafından davacıya verilen cevapta davacının raporlarının incelenmesi neticesinde çalışma gücünün en az % 60 ını kaybetmediğine karar verildiğinin ve talebinin reddedildiğinin bildirildiği, Yüksek Sağlık Kurulunun 07/09/2012 tarihli Raporunda davacının çalışma gücünün en az % 60 ını kaybetmemiş olduğundan malul sayılamayacağının bildirildiği, Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 08/05/2013 tarihli Raporunda 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği müvacehesinde davacının beden çalışma gücünün en az %60 (yüzdealtmış)'ını kaybetmemiş olduğunun, malul sayılamayacağının bidirildiği, Adli Tıp Genel Kurulunun 08/05/2014 tarihli Raporunda 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği nüvacehesinde davacının beden çalışma gücünün en az % 60 (yüzdealtmış) 'ını kaybetmemiş olduğunun, malul sayılamayacağının ve 3.8.2013 tarih ve 28727 sayılı resmi gazetede yayımlanan maluliyet tespit işlemleri yönetmeliği hükümlerinin M1-C maddesi gereğince davacının beden çalışma gücünün en az % 60'ını kaybetmiş olduğunun bildirildiği anlaşılmaktadır.

5510 sayılı yasanın 26. maddesinde “Malûllük sigortasından sigortalılara sağlanan hak, malûllük aylığı bağlanmasıdır.

Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;

a) 25 inci maddeye göre malûl sayılması,

b) (Değişik bend: 17/04/2008-5754 S.K./14.mad) En az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması,

.../...

Sigortalıya malûllük aylığı bağlanabilmesi için sigortalının;

a) 25 inci maddeye göre malûl sayılması,

b) (Değişik bend: 17/04/2008-5754 S.K./14.mad) En az on yıldan beri sigortalı bulunup, toplam olarak 1800 gün veya başka birinin sürekli bakımına muhtaç derecede malûl olan sigortalılar için ise sigortalılık süresi aranmaksızın 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması,

.../...

c) Malûliyeti nedeniyle sigortalı olarak çalıştığı işten ayrıldıktan veya işyerini kapattıktan veya devrettikten sonra Kurumdan yazılı istekte bulunması, halinde malûllük aylığı bağlanır. Ancak, 4 üncü maddenin birinci fıkrasının (b) bendine göre sigortalı sayılanların kendi sigortalılığı nedeniyle genel sağlık sigortası primi dahil, prim ve prime ilişkin her türlü borçlarının ödenmiş olması zorunludur.” hükmü yer almaktadır.

Somut olayda; Adli Tıp Genel Kurulunun 08/05/2014 tarihli Raporunda 11.10.2008 tarih ve 27021 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği nüvacehesinde davacının beden çalışma gücünün en az % 60'ını kaybetmemiş olduğu ve 3.8.2013 tarih ve 28727 sayılı resmi gazetede yayımlanan maluliyet tespit işlemleri yönetmeliği hükümlerinin M1-C maddesi gereğince davacının beden çalışma gücünün en az % 60'ını kaybetmiş olduğu bildirildiğinden davacının 03/08/2013 tarihinde yayımlanan yönetmelik gereğince 03/08/2013 tarihinden itibaren 5510 sayılı Yasanın 25. maddesi gereğince malul sayılması gerekmektedir. Ancak dosya kapsamından davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının 10/07/1993 tarihinde başladığı sabit ise de prim gün sayısının ne kadar olduğuna ve prim borcunun bulunup bulunmadığına dair bilgi ve belge bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının 1479 sayılı Yasa kapsamındaki Bağ-Kur sigortalılığına ilişkin prim gün sayısının ne kadar olduğunu ve prim borcunun bulunup bulunmadığını tespit etmek, 5510 sayılı Yasanın 26. maddesinde belirtilen şartların oluştuğunun anlaşılması halinde 3.8.2013 tarih ve 28727 sayılı resmi gazetede yayımlanan maluliyet tespit işlemleri yönetmeliği hükümlerinin M1-C maddesi gereğince davacının beden çalışma gücünün en az % 60'ını kaybetmiş olduğu tespit edildiğinden söz konusu yönetmeliğin yayım tarihini takip eden aybaşı olan 01/04/2013 tarihi itibariyle davacıya maluliyet aylığı bağlanmasına karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7280, Karar No: 2024/5491, Tarih: 03.04.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/7280 E.  ,  2024/5491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/384 E., 2021/518 K

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında kurulan hükümde mükerrirliğe esas alınan ilâmda da 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmış olması nedeniyle sanık ...'ın ikinci kez mükerrir sayılması gerekirken, mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi ile yetinilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Şikâyetçinin olay tarihinde gündüz vakti sokakta yürüdüğü sırada sanıklardan ...'ın şikâyetçinin yanına giderek kendisiyle sohbet etmeye başladıktan bir süre sonra yerden bir şey alarak koynuna koyar gibi yaptığı ve şikâyetçiye yerde para bulduğunu söylemesi üzerine şikâyetçinin "parayı sayıp çevreden sahibini araştırmaları gerektiğini" ifade ettiği; ancak sanık ...'ın "dur bakalım, acele etmeyelim, oturalım bir yere, düşünelim" diyerek sokak üzerindeki mazgalın üzerine oturdukları, şikâyetçi ile sanık ...'ın aralarında konuştukları sırada diğer sanık ...'ın "bezin içine sarılı vaziyette 3.700,00 TL- 4.000,00 TL civarında para kaybettiğini" söyleyerek parayı bulup bulmadıklarını şikâyetçi ile sanık ...'a sorduğu, sanık ...'ın bunun üzerine "parayı kaybettiğini söyleyen şahsın yalan söylüyor olabileceğini ve bu nedenle para bulduklarını söylememeleri gerektiği" konusunda şikâyetçiye telkinde bulunduğu, ardından sanık ...'ın, kaybettiği paraların uçlarının mavi boyalı olduğunu söyleyerek şikâyetçi ile sanık ...'ın ceplerindeki paraları görmek istediğini ifade ettiği, akabinde sanık ...'ın içerisinde para bulunmayan cüzdanını çıkartarak sanık ...'a gösterdiği, hemen akabinde ise şikâyetçinin arka cebinden 520,00 TL tutarındaki parayı çıkartarak, incelemesi amacıyla sanık ...'a verdiği, sanık ...'ın da şikâyetçiden aldığı parayı kendi parası olmadığını belirterek, şiakyetçiye iade edeceği esnada sanık ...'ın, sanık ...'tan parayı alarak şikâyetçiye hitaben "sen niye bu adama paranı veriyorsun" diyerek 520,00 TL'yi, şikâyetçinin arka cebine koyacakmış gibi elini şikâyetçinin arka cebine götürdüğü; ancak 520,00 TL yerine elinde bulunan gazete parçalarını şikâyetçinin arka cebine yerleştirip, suça konusu parayı da kendisinde tuttuğu anlaşılmakla, sanıkların eyleminin (02.12.2016 tarihli Resmî Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma kapsamına alınan) 5237 sayılı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/2-b maddesinden uygulama yapılmak suretiyle sanıklar hakkında yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8803, Karar No: 2016/2905, Tarih: 25.02.2016

**21. Hukuk Dairesi         2015/8803 E.  ,  2016/2905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici nedenlere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan davacının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerin incelenmesinden; hükme esas alınan 16.09.2014 tarihli hesaba ilişkin bilirkişi raporunda, belirlenen zarardan davacıya Kurum tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir kısmının tenzil edilmesine rağmen maddi tazminata hükmedilirken davacıya Kurum tarafından bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir kısmının bir kez daha Mahkemece tenzil edildiği anlaşılmaktadır. Bu haliyle belirlenen tazminattan mükerrer tenzilat yapılması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlerden davalıya yükletilmesine

25/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9085, Karar No: 2016/4884, Tarih: 26.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/9085 E.  ,  2016/4884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 18.11.2015 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.