muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/12493, Karar No: 2013/20644, Tarih: 01.07.2013

**4. Ceza Dairesi         2011/12493 E.  ,  2013/20644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

4353 sayılı Kanunun 1. maddesinin " Maliye Bakanlığı Hazine Baş Hukuk Müşavirliği ve Muhakemat Genel Müdürlüğü teşkilatına ait vazifeler Baş Hukuk Müşavirinin nezaret ve murakabesi altında hukuk müşavirleri, merkez, il ve bölge muhakemat müdürleri, müşavir avukat ve avukatlar tarafından görülür " hükmü karşısında, İstanbul Muhakemat Müdürlüğü duruşmadan haberdar edilip kanuni haklarını kullanma olanağı sağlanmadan yargılamaya, devamla hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve müşteki Maliye Bakanlığı adına İstanbul Muhakemat Müdürlüğü vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/07/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10632, Karar No: 2012/15510, Tarih: 09.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/10632 E.  ,  2012/15510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

BİRLEŞEN DAVA : İzmir 2.Asliye Ticaret Mahkemesi 2006/80 Esas

Taraflar arasında görülen davada İzmir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 12/02/2010 gün ve 2009/726 - 2010/69 sayılı kararı düzelterek onayan Daire’nin 27/03/2012 gün ve 2010/9695-2012/4751 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin ortağı olduğunu, davalı şirketin 08.06.2001 tarihli genel kurulunda sermayenin artırılmasına ilişkin alınan karar gereğince payına düşen 1.760.118.844.286.-TL'nı 27.12.2001 tarihinde ödediğini ancak daha sonra sermaye artırımının yasal olarak gerçekleşmediğinin öğrenilmesi üzerine davalıya ödenen miktarın iade edilmesi için ihtar çekildiğini, diğer yandan müvekkili bankanın İzmir şubesi ile davalı arasında imzalanan Genel Nakti ve Gayrinakti Kredi Sözleşmesi nedeniyle davalı lehine gayrinakti kredi tesis edilip davalı lehine muhatap Tedaş’a verilen 09.12.2002 tarihli 15.543 Euro’luk teminat mektubu muhatabın talebi üzerine 13.06.2003 tarihinde tazmin edildiğini, davalıya bu nedenle de ihtarname çekildiğini, davalının borçlarını ifa etmemesi üzerine müvekkili tarafından teminat olarak alınan ipoteğin Bornova 1.İcra Müdürlüğü'nün 2003/1737 sayılı dosyası ile ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takibe konu edildiğini, takibin davalının itirazı üzerine durduğunu ileri sürerek, davalının itirazının iptaline, takibin devamına, %40 icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

İşbu dava dosyası ile birleştirilen İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2006/80 esas sayılı dosyasında davacı vekili, davalı şirketin 08.06.2001 tarihli genel kurulunda şirket sermayesinin artırılmasına karar alındığını, artırılan 6.000.000.-YTL sermayenin tamamının 12.07.2001 tarihinde ödeneceğinin kararlaştırıldığını, sermaye artırım kararının 14.06.2001 tarihinde ticaret sicil müdürlüğüne tescil edildiğini ancak TTK'nun 392/2 ve 395. maddeleri gereğince artırılan sermayenin tamamı ödenmeden tescilin doğru olmadığını, ticaret siciline yapılan başvurunun reddedildiğini ileri sürerek, İzmir Ticaret Müdürlüğü'nün 14.02.2006 günlü kararının iptalini ve davalı şirketin sermaye artırımının %100 tahhüt edilmemesi nedeniyle sermaye artırım işlemlerin batıl ve ticaret siciline yapılan tescil yolsuz olduğundan tescilin terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl dava bakımından davanın kısmen kabulüne, birleşen dava dosyası bakımından davanın reddine dair verilen karar davacı vekili ve davalı İflas İdaresi temsilcisinin temyizi üzerine Dairemizce düzeltilerek onanmıştır.

Davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, alınması gereken 43,90 TL karar düzeltme harcı peşin ödenmiş olduğundan yeniden alınmasına yer olmadığına, 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca, takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 09/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/35315, Karar No: 2016/17834, Tarih: 31.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/35315 E.  ,  2016/17834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin iş akdinin davalı işverence haklı nedene dayanmadan feshedildiğini belirterek tazminat ve bazı işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmemiştir.

Mahkemece, dava dilekçesinin ekinde yer alan 08/12/2015 tarihli tutanak ve 10/12/2015 tarihli ihtarnameden anlaşıldığı üzere davacının görevlendirildiği en son yer adresinin .../ ... olduğu anlaşıldığından, yetkili mahkemenin ... İş mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mahkemece davalı tarafa tebligat yapılmaksızın dava dilekçesindeki veriler üzerinden yetkisizlik kararı verilmiş ise de, taraf teşkili sağlanmadığından yapılan yargılama usul hükümlerine uygun düşmemiştir. Mahkemece yapılacak iş öncelikle taraf teşkilini sağlamak olmalıdır.

Taraf teşkili sağlandıktan sonra yetkili mahkemenin hangi mahkeme olduğu belirlenmelidir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5inci maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı yer mahkemesinde de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medeni Kanunu'nun 19 uncu maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49 uncu maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir.

Türk Medeni Kanunu'nun 19 uncu maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49 uncu maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir.

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Yasada yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanununun 2 nci maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin taraflarının, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 5 inci maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de res'en yetkisizlik kararı verebilir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hakim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de res'en yetkisizlik kararı verebilir.

Somut olayda, davacı en son çalıştığı yerin .../ ... olduğunu ancak ...mağazasına görevlendirildiğini iddia etmiştir. Dosya içerisinde yer alan ve davalı işverence tutulduğu anlaşılan 08.12.2015 tarihli iki avukat ile birlikte davacının imzasına haiz tutanakta davacının 08.12.2015 tarihinde ... Mağazasında çalışmaya geldiği ancak rotasyon yapıldığı gerekçesiyle çalışmasına izin verilmediği, iş yerinin artık ...... Mağazası olduğunun açıklandığı belirtilmiştir. Yine davalı işveren tarafından 10.12.2015 tarihli noter ihtarında da davacının ... ...Mağazasına görevlendirildiği ancak davacının görevlendirmenin tebliğ edilmesinin ardından 01.12.2015 – 07.12.2015 tarihleri arasında doktor raporu aldığı ve rapora göre 08.12.2015 tarihinde ... ...Mağazasında iş başı yapması gerekirken iş başı yapmadığı ve bugüne kadar devamsızlık yaparak işe gelmediğinin tespit edildiği belirtilmiştir. Bu itibarla dosyada mevcut delil durumuna göre davacının ...Mağazasında hiç çalışmadığı ve en son fiili olarak çalıştığı iş yerinin ... mağazasının bulunduğu adres itibariyle yetkili Mahkemenin de ... İş Mahkemeleri olduğu anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, taraf teşkili sağlandıktan sonra, tarafların tüm delillerini bildirmelerini sağlamak ve yargılamaya devamla davanın esası hakkında karar vermek olmalıdır. Yazılı şekilde mahkemenin yetkisizliği nedeni ile davanın usulden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 31.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9848, Karar No: 2014/15839, Tarih: 15.05.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/9848 E.  ,  2014/15839 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 13/12/2011

NUMARASI : 2009/78-2011/903

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile harcırah kesintisi alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, uluslar arası tır şoförü olarak 4.3.2003-10.9.2007 tarihleri arasında asgari ücret + yol harcırahı sistemi ile çalıştığını, her yurt dışı seferine karşılık 400 Euro aldığını ve ayda 2 yurt dışı seferi yaptığını, iş akdinin yıllık izin dönüşü şirket tarafından haksız ve bildirimsiz olarak sona erdirildiğini ve kapı görevlileri tarafından şirketle ilişiğinin kesildiği beyan edilerek şirket tesislerine alınmadığını, çalışması süresince yıllık izin kullandırılmadığı gibi, yaptığı fazla mesai, hafta tatili ve bayram-genel tatil ücreti alacaklarının da ödenmediğini, ayrıca eksiksiz ödenmesi gereken harcırahlarından toplam 1.170.00.Euro kesinti yapıldığını iddia ederek ihbar-kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram-genel tatil ücreti ve harcırah kesintisi alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 21.8.2007 tarihinde aracında tespit edilen mazot açığı konusunda savunması istenmesine rağmen yazılı savunma vermekten imtina ettiğini ve son seferinden döndükten sonra 10.9.2007 tarihinde şirketin yurt dışı hesap işleri departmanına gelerek A.. İ..’a hesapları incelemek istediğini söylediğini, kendisine gösterilen hesaptan fotokopi almak istemesi üzerine bunun ancak imza karşılığı verilebileceği söylendiğinde A.. İ..’ı fiziki darbeleri ile iterek söz konusu belgeyi cebren alıp cebine koyarak işyerini terk ettiğini iş akdinin bu sebeple 10.9.2007 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini, asgari ücretle çalıştığını ve tüm ücretlerinin eksiksiz ödendiğini, asgari ücret dışında iddia ettiği gibi sefer primi ödemesi yapılmadığını, şoförlere yurt dışına gidişlerde masraf karşılığı verilen miktarın dönüşte belgelendirilerek bakiyesinin iade edildiğini, savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş aktinin işverence haklı olarak feshedildiğinin davalı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş aktinin işverence haklı olarak feshedildiğinin davalı tarafça ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının aylık ücretinin miktarı ve ne şekilde ödendiği ihtilaflıdır.

Uluslararası alanda çalışan tır şoförlerinin ücretleri genelde asgari ücret ve sefere bağlı prim esasına göre belirlenmektedir. Bazı işveren uygulamalarında ise garanti ücret olarak adlandırılan asgari ücret ödenmeyip, sadece sefere bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu ihtimalde de tır şoförünün ücreti salt sefer primlerinden oluşur (Yargıtay 9.H.D. 21.05.2013 gün, 2011/ 10769 E, 2013/ 15255 K.).

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir (Yargıtay 9.H.D. 02.05.2013 gün, 2011/ 10981 E, 2013/ 13086 K. ; Yargıtay 9.H.D. 06.06.2013 gün, 2011/ 17648 E, 2013/ 17351 K. ; Yargıtay 22. H.D. 17.04.2013 gün, 2012/ 22153 E, 2013/8106 K.) .

Uluslararası taşımacılık işinde çalışan tır şoförünün aylık ücretinin tartışmalı olması durumunda, tarafların ikame ettikleri delillerle kesin bir sonuca ulaşılamaması halinde ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşları ile gerektiğinde sendikalardan ücret araştırması yapılmalıdır. İşçinin çalıştığı süre içinde taşıma işini gerçekleştirdiği ülkeler belirtilerek sefer başına ne kadar ücret alabileceği belirlenmeli ve dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir (Yargıtay 9.H.D. 02.05.2013 gün, 2011/10981 E, 2013/ 13086 K.).

Sefer primi hesabı yönünden işçinin aylık veya yıllık sefer sayılarının tartışmalı olması ve bu konunun diğer delillerle kesin olarak kanıtlanamaması durumunda işçinin yurda giriş ve çıkış kayıtları emniyet birimlerinden getirtilmeli ve buna göre değerlendirme yapılmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 20.05.2013 gün, 2011/ 14649 E, 2013/ 15167 K.).

Sefer primlerinin eksik ödendiği veya işverence kesinti yapıldığının soyut şekilde iddia edilmesi halinde, işçiden eksik ödeme yapılan dönemlerin ve kesinti yapılan tarihlerin açıklanması istenmeli ve talep somutlaştırılmalıdır (Yargıtay 7.H.D. 11.04.2013 gün, 2013/ 2500 E, 2013/ 6317 K.). Daha sonra işverenin ödeme belgeleri değerlendirilerek eksik ödeme ya da kesinti olup olmadığı belirlenmelidir.

Sefer primlerinin eksik ödendiği veya işverence kesinti yapıldığının soyut şekilde iddia edilmesi halinde, işçiden eksik ödeme yapılan dönemlerin ve kesinti yapılan tarihlerin açıklanması istenmeli ve talep somutlaştırılmalıdır (Yargıtay 7.H.D. 11.04.2013 gün, 2013/ 2500 E, 2013/ 6317 K.). Daha sonra işverenin ödeme belgeleri değerlendirilerek eksik ödeme ya da kesinti olup olmadığı belirlenmelidir.

Yurt dışı sefer primi, ücretin eki olmayıp ücret niteliğinde olmakla tazminata esas ücrette doğrudan dikkate alınır. Ücretin asgari (garanti) ücret ve sefer primi toplamından oluşması durumunda, işçinin ayda kaç sefer yaptığı belirlenerek aylık sefer primi ile asgari ücretin toplamı üzerinden tazminata esas ücret tespit olunur. Yurt dışına çıkış periyodunun değişkenlik göstermesi ve gidilen ülkeye göre sefer priminin değişmesi halinde, işçinin bir yılda yapmış olduğu seferlere göre aldığı prim tutarları toplamının bir güne bölünmesi suretiyle günlük tazminata esas ücret belirlenir (Yargıtay 9.H.D. 03.05.2013 gün, 2011/ 8904 E, 2013/ 13358 K.).

Yurt dışında çalışan ve asgari ücret ile gidilen ülkeye göre sefer primi alan tır şoförü işçinin yıllık izin hakkını kullandığı dönemde kendisine ödenmesi gereken ücret asgari ücretle sınırlı değildir. Yıllık izin hakkı Anayasal temeli olan dinlenme hakkı olmakla çalışılmayan dönemde de işçi ücretini tam olarak almalıdır. Bu anlamda yıllık izinde geçen sürede işçiye salt asgari ücretin ödenmesi halinde işçinin dinlenme hakkını kullanabileceğinden söz edilemez. Sefer primi ortalamalarına göre işçinin izinde geçen süreye ait ücret hakları sağlanmalıdır. İş sözleşmesinin feshinde işçinin kullanmadığı yıllık izin sürelerine ait ücretleri de sefer primi eklenmiş ücret üzerinden hesaplanarak ödenmelidir (Yargıtay 7.H.D. 28.03.2013 gün, 2013/ 1623 E, 2013/ 4798 K.).

Yurt içi tır şoförleri bakımından fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir ise de takometre kayıtları bulunması halinde inceleme bu kayıtlar üzerinden yapılmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 30.01.2013 gün, 2010/ 39450 E, 2013/ 3675 K.). Yurt içinde çalışan tır şoförünün hafta tatili ile bayram ve genel tatillerde çalıştığını her türlü yazılı delil veya tanıklarla kanıtlaması mümkündür. Ancak ulusal trafik kurallarına göre günde belli bir saat araç kullanma zorunluluğu sebebiyle fazla çalışma yapıldığının inandırıcı delillerle ispatı gerekir (Yargıtay 22.H.D. 24.06.2013 gün, 2012/ 25400 E, 2013/ 15235 K.). Takometre kayıtlarının sunulması halinde konunun uzmanı bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak kayıtlara üstünlük tanınmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 13.06.2013 gün, 2011/ 17536 E, 2013/ 18349 K. ; Yargıtay 22. H.D. 21.05.2013 gün, 2013/ 10623 E, 2013/ 11943 K.).

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin salt tanık deliline dayanarak fazla çalışma ücreti talep etmeleri mümkün değildir. Tanıkların anlatımları kendi çalışma saatleri ile ilgili olup, dava açan tır şoförü ile aynı seferde görev yapmamaları sebebiyle günlük çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri imkânsızdır (Yargıtay 22. H.D. 02.05.2013 gün, 2012/ 20294 E, 2013/ 9333 K.). Öte yandan uluslararası tır şoförleri mesailerini kendileri belirledikleri gibi günlük tır kullanımıyla ilgili sıkı trafik mevzuatına uymak zorundadırlar (Yargıtay 9.H.D. 25.03.2013 gün, 2013/ 1808 E, 2013/ 9914 K. ; Yargıtay 9.H.D. 23.01.2013 gün, 2010/ 39429 E, 2013/ 2594 K.).

Avrupa ülkelerinde hafta tatili günlerinde tır trafiği yasak olduğu için Avrupa ülkelerine sefer yapan tır şoförleri için salt tanık beyanları ile hafta tatili çalışmalarının ispatı mümkün değildir (Yargıtay 9.H.D. 2011/ 16868 E, 2013/ 17242 K.; Yargıtay 9.H.D. 03.05.2013 gün, 2011/ 7424 E, 2013/ 13347 K.).

Yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin fazla çalışma yaptıklarını ve hafta tatillerinde çalıştıklarını yazılı delille ispatlamaları gerekir.

Tır şoförünün yurt dışında olduğu sırada bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının yazılı delil veya tanık beyanları ile ispatı mümkündür. Tanık beyanları ile kanıtlanan bu tür çalışmalarda pasaport ve benzeri yurda giriş çıkış kayıtları üzerinden inceleme yapılmalı ve işçinin yurt dışında olduğu süreye rastlayan bayram ve genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmelidir (Yargıtay 9.H.D. 11.04.2013 gün, 2011/ 5273 E, 2013/ 11883 K.; Yargıtay 9.H.D. 24.01.2013 gün, 2010/ 39272 E, 2013/ 2778 K.).

Somut olayda davacı asgari ücret + sefer pirimi esası ile çalıştığını iddia etmiş, davalı ise asgari ücretle çalıştığını savunmuştur.

Yukarıda ilke kararımız da da belirtildiği şekilde yerel Mahkemenin davacının sefer primi + asgari ücret sistemi ile çalıştığının kabulü isabetlidir. Ancak davacı asgari ücret yanında sefer başına ücret karşılığı çalışmakta olup bu ücret sisteminde son 1 yıllık çalışma döneminde yurt dışına yaptığı sefer sayısı yurt dışına giriş çıkış kayıtları getirtilip tespit edildikten sonra bu sefer sayısına göre alınan harcırahın, ücret diğer hakların hesabında değerlendirilmesi gerektiği düşünülmeden tanık beyanlarına göre belirlenen sefer sayısına göre hesap yapan bilirkişi raporuna göre karar verilmesi hatalıdır.

3. Davacının sefer tarihleri belirlendikten sonra davacının seferdeki genel tatil günlerinde çalışmış olabileceği göz önüne alınarak genel tatil ücretlerinin hesaplanması gerekirken soyut tanık anlatımlarına itibarla ulusal bayram genel tatil ücretlerinin hüküm altına alınması da başka bir bozma nedenidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.05.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.