muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/6531, Karar No: 2020/4768, Tarih: 23.09.2020

Mahkemece her ne kadar yapılan tedavi giderleri yönünden yazılı şekilde karar verilmiş ise de; yukarıda değinilen mevzuat kapsamında inceleme yapılıp, hükmedilecek tutarın buna göre belirlenmesi gerekmektedir.

Öte yandan, refakatçi gideri yönünden 04.04.2012 - 13.04.2012 tarihleri arası için murisin eşi ...’ın hem aynı hastanede tedavi gördüğü hem de murisin refakatçisi olduğundan, bu hususun (refakatçi ödemesi yapılamayacağı) yapılan hesaplamada dikkate alınmadığı anlaşılmıştır.

Diğer taraftan, tarafların dava yönünden, hukuk düzenince hangi nedenle haklı veya haksız görüldüklerini anlayıp değerlendirebilmeleri ve Yargıtay’ın hukuka uygunluk denetimini yapabilmesi için, ortada, usulüne uygun şekilde oluşturulmuş; hükmün hangi nedenle o içerik ve kapsamda verildiğini ayrıntılarıyla gösteren, ifadeleri özenle seçilmiş ve kuşkuya yer vermeyecek açıklıktaki bir gerekçe bölümünün ve buna uyumlu hüküm fıkralarının bulunması zorunlu olup, belirtilen açıklama ışığında somut olaya dönüldüğünde, davacının faizin başlangıcına ilişkin talebinin gerekçede tartışılmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması, yerinde görülmemiştir.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 23/09/2020 gününde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/25048, Karar No: 2012/26525, Tarih: 27.11.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/25048 E.  ,  2012/26525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kesintisiz çalıştığının tespiti ile iş kaybı tazminatının davalı ... kurumundan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... A. Ş.avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, özelleştirme sebebiyle iş sözleşmesinin feshedildiğini ileri sürerek davalılar hakkında açtığı bu davada iş kaybı tazminatı ödetilmesi isteğinde bulunmuştur. Davalılar, davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece ilgili istek bilirkişi raporu doğrultusunda Et Balık Kurumu yönünden kabulüne, Türkiye İş Kurumu yönünden sıfat yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

4046 Sayılı Özelleştirme Kanunun 21. maddesine göre iş kaybı tazminatından yararlanılabilmesi bakımından hizmet akdinin sona erdiği tarihten otuz gün içinde Türkiye İş Kurumuna başvurulması ve kurumun gerekli incelemeyi yaparak bu hususta gerekli kararı vermesi gerekir. Kanunun bu hükmünden anlaşılacağı üzere iş kaybı tazminatından işveren değil Türkiye İş Kurumu sorumludur. Davalı ... Kurumunun bu yöne ilişkin itirazı gözönünde tutulmadan dava konusu tazminattan sorumlu tutulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12250, Karar No: 2013/6696, Tarih: 04.04.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/12250 E.  ,  2013/6696 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

İstem, hak sahibi tarafından açılan dava yönünden ölüm aylığının yeniden bağlanması ve yersiz ödendiği ileri sürülen aylıklar nedeniyle tahakkuk ettirilen borcun iptaline, Kurumca açılan dava yönünden ise aylıkların yasal faiziyle birlikte geri alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, hak sahibi tarafından açılan dava reddedilip, Kurumca açılan davada istem aynen hüküm altına alınmıştır.

Hükmün, ... avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının ...'ten alınmasına, 04.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2850, Karar No: 2013/3008, Tarih: 28.11.2013

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2013/2850 E.  ,  2013/3008 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, gerçek kişiler arasındaki sözleşmeye dayalı alacak istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 13.Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç :13.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu daireye gönderilmesine, 28.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1660, Karar No: 2021/7813, Tarih: 09.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/1660 E.  ,  2021/7813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Temyiz Edenler : Sanık müdafii ve katılanlar vekili

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin iki yönlü yolda sanığın geri geri gitmesinin yasak olmadığına, yayanın dikkatsiz davranması nedeni ile asli kusurlu olduğuna, cezanın fazla olduğuna, katılanlar vekilinin ise sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Dosyadaki kaza tespit tutanağı, olay anını gösteren CD kamera kaydı görüntüleri incelendiğinde; sanığın idaresindeki otomobil ile saat 13:36 sıralarında 14 metre genişliğindeki iki yönlü yolda seyir halinde iken, bir anda durakladığı ve seyrine göre yolun sağ tarafında park halinde bulunan 5 aracı geçecek şekilde geri manevra yaparak seyrini sürdürdüğü sırada, geri manevra istikametine göre sol taraftan yola girerek geçiş yapan ve geçişini tamamlamak üzere olan ölen yayaya yol üzerinde çarparak altına aldığı ve 12 metre kadar sürüklediği, fren izinin olmadığı, çarpma neticesinde otomobilin arka camlarının tamamen kırıldığı olayda; Karayolları Trafik Yönetmeliğinin 137. maddesindeki “.... iki aracın emniyetle geçemeyeceği kadar dar olan iki yönlü yol kesimlerinde karşılaşma ve geçiş kolaylığı sağlama dışında geri gitmeleri yasaktır” kuralını ihlal eden sanığın 15-20 metre kadar kontrolsüz ve hızlı bir şekilde geri geri ilerleyerek bilinçli taksirle hareket ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında bilinçli taksirin koşullarının oluştuğu ve TCK'nın 22/3. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Taksirli suçlarda uygulama olanağı bulunmadığı gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.11.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5013, Karar No: 2019/4255, Tarih: 13.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/5013 E.  ,  2019/4255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık, Görevi Yaptırmamak İçin Direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I) Cumhıriyet savcısının temyiz talebine ilişkin olarak;

O Yer Cumhuriyet savcısının 03/02/2015 tarihinde verilen kararı, CMUK'nun 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık süreden sonra 05/03/2015 tarihinde temyiz etmesi nedeniyle temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

II)Katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz talebine ilişkin olarak;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suçta kullanılan motorlu testere ve balta ile suça konu orman emvalinin müsaderesine mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yükletilen suçların sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 13/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4605, Karar No: 2009/5415, Tarih: 25.05.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/4605 E.  ,  2009/5415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda somut emsal olarak incelenen 1054 ada 29 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak için belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m2 değerinin ilgili Belediye Başkanlığından, getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.05.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10341, Karar No: 2012/15418, Tarih: 07.06.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/10341 E.  ,  2012/15418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm 22.2.2012 tarihli ara karar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece verilen 22.2.2012 tarihli ara kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 389. ve devamı maddelerinde yazılı ihtiyati tedbir niteliğinde bulunmadığı ve ara kararlarının ancak asıl hükümle birlikte temyiz edilebileceği anlaşıldığından davalının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeple davalının temyiz dilekçesinin REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, oybirliğiyle karar verildi. 07.06.2012 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2019/4971, Karar No: 2019/6334, Tarih: 29.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/4971 E.  ,  2019/6334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçu bakımından zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık ... tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekiye ait içerisinde 10,00-TL bulunan kumaş çantanın çalınması karşısında: suça konu kumaş çantanın değer tespiti yapılarak, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’un temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 29.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3064, Karar No: 2019/9906, Tarih: 11.06.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/3064 E.  ,  2019/9906 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Çanakkale İcra Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/04/2015

NUMARASI :

SANIK :

ŞİKAYETÇİ :

SUÇ : Alacaklıyı Zarara Uğratmak İçin Mevcudunu Eksiltmek (İİK 331)

SUÇ TARİHİ : 07/11/2014

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın üzerine atılı 2004 sayılı İİK’nun 331. maddesine aykırılık suçunun soruşturma ve kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nun 347. maddesine göre fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl içinde kullanılmayan şikayet hakkının düşeceği, İİK’nın On Altıncı Bab’ında düzenlenen bir kısım suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak şikayetin henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve icra takibinin sonradan kesinleşmesinin de bu şikayeti süreinde ve usulüne uygun yapılmış bir şikayet konumuna getirmeyeceği cihetle;

CMK’nın 223/8 maddesinde soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde “davanın düşmesine” karar verileceği düzenlemesi karşısında,

Somut uyuşmazlıkta; borçlu hakkında icra takibi başlatılmadan ve ödeme emri tebliğ edilip takip kesinleşmeden, 07/11/2014 tarihinde şikayette bulunulduğu ve buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan davanın "düşmesine" karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve şikayetçi vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak hükmün 5320 sayılı kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı cmuk'nın 321. maddesi uyarınca bozulmasına, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiyle, soruşturma ve kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca sanık hakkında açılan DAVANIN DÜŞMESİNE, 11/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7952, Karar No: 2015/10564, Tarih: 09.09.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/7952 E.  ,  2015/10564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAKFIKEBİR SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/03/2015

NUMARASI : 2014/383-2015/189

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydında yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı, mirasbırakan E.. K..'ın kayden maliki olduğu 1 parsel sayılı taşınmazdaki tapu sicil kayıtlarında "Ali " yazan baba adının "Ali Hafız " olarak düzeltilmesini istemiştir

Davalı Tapu Müdürlüğü, davanın reddini savunmuştur.

Davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece, "eksik inceleme ile karar verildiği" gerekçesi ile bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Ne var ki; mahkemece bozmada işaret edilen soruşturmanın eksiksiz olarak yerine getirildiğini söyleyebilme olanağı yoktur.

Bilindiği üzere; Yargıtay bozma ilamına uyulmakla orada işaret edilen ve benimsenen ilkeler ve olgular doğrultusunda araştırma ve değerlendirme yapılması usuli kazanılmış hakkın kaçınılmaz bir gereğidir.

Somut olaya gelince; bozma ilamından sonra yapılan araştırmada, ... İlçesi ... Mahallesi nüfusuna kayılı Ali ve Hatice'den olma 01.07.1898 T.. doğumlu E.. K..'a ait nüfus kayıtları geldiği halde bu kişi hakkında araştırma yapılmamış, ayrıca tapu kayıt maliki Ali kızı E.. K.. yerine A.. H.. Ö.. hakkında zabıta araştırması yapılarak sonuca gidilmiştir.

Hâl böyle olunca; öncelikle dosyada nüfus kaydı bulunan ... İlçesi ... Mahallesi nüfusuna kayılı Ali ve Hatice'den olma 01.07.1898 T... doğumlu E.. K.. ile tapu kayıt malikinin aynı kişiler olup olmadığının araştırılması, farklı kişiler ise mirasçılarının duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazda mülkiyet hakkı iddiaları olup olmadığının kendilerinden sorulması, taşınmazın yer aldığı yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığının da sorulması, tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılıp tanıklar ve varsa tespit bilirkişilerinin taşınmaz başında dinlenmesi, tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde inceleme yapılarak varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bozma gereği yerine getirilmeden eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulması isabetsizdir.

Davalı Tapu Müdürlüğünün bu yöne değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulüyle hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7185, Karar No: 2019/11592, Tarih: 27.11.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/7185 E.  ,  2019/11592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

KARAR DÜZELTME İSTEYEN : Davacı

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına-kısmen onanmasına dair Dairemizin 05.06.2018 gün ve 2016/20013-2018/7305 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

Yargıtay ilamının davalı erkeğe tebliğine ilişkin mazbatada muhatabın adreste bulunmadığını beyan eden ve haber bırakılan komşunun ismine dair bir bilginin bulunmamasından dolayı tebliğin usulsüz olması sebebiyle Yargıtay ilamının usule uygun şekilde tebliği için dosyanın mahal mahkemesine iadesine karar verilmiş ise de; yeniden yapılan tebliğ işleminde Yargıtay ilamı, adres kayıt sisteminde kayıtlı erkeğin adresine "Mernis" ibaresi şerhi ile Tebligat Kanunu 21/2 maddesi uyarınca tebliğe çıkarılmış ve tebliğ imkansızlığı nedeniyle evrak Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca muhtara tebliğ edilmiştir. Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır (Teb. K. m. 10/1). Adres kayıt sisteminde bulunan adresin bilinen en son adres olarak kabul edilebilmesi için bilinen en son adrese tebligat yapılamamış olması veya bu adresin tebliğe elverişli olmaması halinde mümkündür. Bilinen en son adresin tebliğe elverişli olmadığı anlaşılmadan veya bu adreste tebligat yapılamadığı görülmeden doğrudan adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresinde tebligatın yapılması; yapılan tebligatı usulsüz kılar (Teb. K. m. 10/2). Davalı erkeğin bilinen en son adresi mernis adresidir. Bu bakımdan Yargıtay ilamının, davalı erkeğin bilinen en son adres olarak mernis adresine, mernis adresi olduğu belirtilmeksizin tebliğ için gönderilmesi, şayet tebligatın yapılamaması halinde, Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebligatın çıkarılması gerekmektedir. O halde davalı tarafa, Yargıtay ilamının usulüne uygun olarak tebliği sağlanıp yasal süresi de beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine ikinci kez İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 27.11.2019 (Çrş.)