muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3218, Karar No: 2015/7430, Tarih: 05.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3218 E.  ,  2015/7430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca,...Köyü 289 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ve davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Köyü 289 parsel sayılı taşınmazın değerlendirme tarihi olan 02.05.2013 tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan kiraz ve zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3605, Karar No: 2009/4848, Tarih: 15.04.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/3605 E.  ,  2009/4848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 19.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın husumet nedeniyle reddine dair verilen 12.11.2008 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı arsa sahibi, 05.07.2000 günlü arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesindeki edimlerin yüklenici tarafından yerine getirilmediğini, yaptırdığı tespite göre yapıda 24.350 YTL. eksik ve kusurlu işler bulunduğunun saptandığını, oturma ruhsatı alma borcunun da yerine gelmediğini, kaldı ki davacının kazandığı şahsi hakkını dava dışı bir kişiye temlik ettiğini, açılan davanın reddini savunmuştur.

Davalı yüklenici, savunmada bulunmamıştır.

Mahkemece, dava reddedilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

Davalılar arasında 05.07.2000 günlü biçimine uygun düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi yüklenici tarafa şahsi hak sağlar. Yüklenici, sözleşmedeki edimlerin yerine getirilmesi halinde kazanacağı şahsi hakkını doğrudan arsa sahibine karşı ileri sürebileceği gibi bu hakkı Borçlar Kanununun 162. ve 163. maddeleri hükümleri gereğince yazılı olmak koşuluyla başka kişilere de temlik edebilir. Davada dayanılan ve noterde düzenlenen 29.04.2003 tarihli sözleşmeyle davalı yüklenici ...

kazanacağı şahsi hakkı davacıya temlik etmiştir. Ne var ki, dosyada yer ... bilgi ve belgelerden davacının 29.04.2003 günlü sözleşmeyle yüklenicinin temliki yoluyla kazandığı hakkını 04.01.2006 tarihinde yine noterde düzenlenen sözleşmeyle dava dışı ... ...’e temlik ettiği anlaşılmaktadır. Her ne kadar, davacı ile ... ... arasında düzenlenen aynı tarihli adi yazılı sözleşmede bu hakkın gerçekte temlik edilmediği yazılı ise de tadil sözleşmesi asıl sözleşmenin biçim koşuluna uygun yapılmamış, adi yazılı düzenlenmiştir. Davacı, dava dışı ... ...’e yükleniciden kazandığı şahsi hakkı temlik ettiğinden artık şahsi hak üzerinde tasarruf yetkisi kalmamıştır. Kısaca, arsa sahibine karşı hak iddia edecek kişi davacı değil, ... temlik alacaklısıdır.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine, mahkemece bu saptamalara uygun olarak dava reddedilmiş olduğuna göre davacının bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, 15.04.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25458, Karar No: 2013/18558, Tarih: 30.09.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/25458 E.  ,  2013/18558 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Kısmen mahkumiyet-kısmen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Sanıklar ... ve ... hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesinde;

Sanıklar hakkında 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçuyla ilgili olarak, 5271 sayılı CMK’nın 231/5. maddesi uyarınca verilen ‘hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına’ ilişkin karara karşı, aynı Yasanın CMK’nın 231/12. maddesinde 06.12.2006 tarih ve 5560 sayılı Yasa ile yapılan değişiklik uyarınca itiraz yolu açık olup, temyiz olanağı bulunmadığından, sanıklar savunmanının bu konudaki temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nın 317. maddesi gereğince tebliğname gibi REDDİNE, 5271 sayılı CMK.nın 264/1. maddesi uyarınca sanıklar ... ve ... savunmanları yönünden yasa yolu ile merciinde yanılma, haklarını ortadan kaldırmayacağından, aynı maddenin 2. fıkrasına göre itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye iletilmek üzere, dosyanın incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE,

II- Sanıklar hakkında yağma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da değerlendirilip, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden ve öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, sanıklar hakkında aynı Yasanın 150/2. maddesi uyarınca indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ... ve ... savunmanı ile o yer Cumhuriyet Savcısınının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 30.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/20434, Karar No: 2024/4574, Tarih: 16.04.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/20434 E.  ,  2024/4574 K.**

**"İçtihat Metni"**

KANUN YARARINA BOZMA

Silahla tehdit ve hakaret suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 15.10.2022 tarihli ve 2022/30126 soruşturma, 2022/17564 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii Denizli 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07.03.2023 tarihli ve 2023/415 değişik iş sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 09.10.2023 gün ve 94660652-105-20-16436-2023-Kyb sayılı yazısı ile kanun yararına bozma ihbarında bulunulduğundan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 07.11.2023 gün ve 2023/108612 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 160 ıncı maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172 nci maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla soruşturmanın genişletilmesine karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, müştekinin, şüphelinin kendisine borcu olduğunu, borca karşılık elinde senet bulunduğunu, olay günü alacağını istemek için şüphelinin iş yerine gittiğini, alacağını istemesi üzerine şüphelinin kendisine hakaret ederek eline aldığı balta ya da balyoz benzeri bir cisimle kendisini kovaladığını, kaçarak zor kurtulduğunu, böylece şüphelinin kendisine karşı hakaret ve tehdit suçlarını işlediğini iddia ettiği somut olayda, Denizli Cumhuriyet Başsavcılığınca, şüphelinin alınan beyanında üzerine atılı suçu işlemediğini beyan ettiği, şüphelinin üzerine atılı eylemin şüpheli tarafından gerçekleştirildiği yönünde müştekinin soyut beyanı dışında, atılı suçla ilgili olarak tarafsız tanık beyanı, kamera kaydı ve benzeri delil bulunmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; müşteki vekilinin 11.12.2022 tarihli itiraz dilekçesinde açık kimlik ve adres bilgileri yer alan ve olay yerinde iş yeri bulunduğu iddia edilen tanığın, şüphelinin müştekiyi elinde balta ile kovaladığını gördüğünü söylediğinin belirtilmesi karşısında, adı geçen tanığın dinlenilmesini müteakip şüphenin hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik soruşturmaya dayalı olarak verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Kanun yararına bozma istemine dayanan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ihbar yazısı incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmüş olduğundan KABULÜ ile Denizli 2. Sulh Ceza Hâkimliğinin 07/03/2023 tarihli ve 2023/415 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin 4 üncü fıkrasının (a) bendi gereğince BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 16.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4134, Karar No: 2019/2047, Tarih: 12.03.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4134 E.  ,  2019/2047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... (Kapatılan) 9. Asliye Ticaret Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 17/01/2014 tarih ve 2012/126-2014/8 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ...’nin 13.02.2004 tarih ve 13 sayılı 09.02.2004 tarih ve 51 sayılı kararlan gereği Uzan Grubuna ait şirketlerin ortakların temettü hariç ortaklık haklarına el konulduğunu, davacı Lotus A.Ş’nin de el konulan 74 adet medya şirketinden biri olduğunu, Fon Kurulu tarafından göreve getirilen medya grup yönetimince yapılan incelemede kasa mevcudu ile kasada olması gereken nakit ve çek tutarları arasında fahiş farklar bulunduğunun tespit edildiğini, bunun üzerine denetim kurulunun inceleme yaparak kasa açığı konusunda rapor tanzim ettiğini, açığın şirket kasasına ödenmemekle beraber fiktif olarak ödenmiş gösterilen apel ödemelerinden kaynaklandığının anlaşıldığını, resmi kayıtlarda gözükmemekle beraber şirket yönetiminin hakim ortaklar tarafından yürütüldüğünü, resmi kayıtlarda yer alan şirket ortaklarının ise figüran ortaklar olarak göstermelik ve muvazaalı bir şekilde bu sıfatı taşıdıklarının tespit edildiğini, gerek şirketi temsil ve ilzama yetkili kişilerce hakim ortaklar ve hakim ortakların kontrolünde bulunan üst düzey yöneticiler lehine verilen vekaletnamelerin, şirket yönetiminde bulunan kişilerin esasen figüran olmakta birlikte şirket hakim ortakları ile beraber hareket ettiklerini ve şirket zararlarından sorumlu olduklarım gösterdiğini, denetim kurulu raporunda gösterildiği üzere tablo 1’de ismi yazılı ..., ... ...,..., ...ve ...’ın 14.06.2002 tarihi itibari ile sorumlu oldukları apel miktarının 60.000,00 TL, tablo 2’de ismi yazılı ...'ın 8.400,00 TL, ...'ın 7.200,00 TL, ...’nin 8.400,00 TL, ...’in 7.200,00 TL, ...'in 8.400,00 TL, ...’ın 7.200,00 TL, ...’un 6.000,00 TL ve ...'ün 7.200,00 TL olmak üzere, ödemekle yükümlü oldukları toplam apel miktarının 60.000,00 TL olduğunu, TTK 306. maddesi gereğince apel yükümlülüğünü yerine getirmediği halde getirmiş gibi gösterilmesi şeklindeki usulsüzlüğe karışarak yönetimi/denetimini elinde bulundurdukları Lotus A.Ş'ye karşı kusurlu davranan, TTK’nın kendilerine yüklediği görevleri ihmal eden ve şirketi zarara uğratan, apel ödemesinin yapılmadığını ancak yapılmış gibi

fiktif olarak kayıt tutulduğunu, bilen/bilebilecek durumda olan yönetim ve denetim kurulu üyelerinin sorumluluğu olduğunu, buna göre yönetim kurulu başkanı tablo 3’de ismi yazılı ..., yönetim kurulu başkan vekili ..., yönetim kurulu üyesi ..., yönetim kurulu üyesi ... ve denetçi ...’ın toplam 60.000,00 TL ödemekle müştereken ve müteselsilen sorumlu bulunduğunu, gerçeğe aykırı belgeler düzenleyerek kasa açığına sebebiyet veren şirketin ödenmemiş sermayesini ... gibi gösterilmesine neden olan usulsüz fiilleri organize ve iştirak eden, onaylayan yürüten ve talimat veren, şirket muhasebe ve finans ve diğer ilgili departmanlarda görev yapanlardan tablo 4’de ismi yazılı icra kurulu başkan vekili ..., genel müdür/icra kurulu üyesi Vasıf ... icra kurulu üyesi ..., icra kurulu üyesi .... murahhas aza ..., murahhas aza ..., üst yönetim danışmanı ..., executive director..., operasyon koordinatörü ..., hissedar koordinatörü ..., üst yönetim danışmanı ..., finans koordinatörü ..., mali işler koordinatörü ..., finans koordinatörü ..., finans müdürü ..., finans müdürü ..., muhasebe müdürü ..., muhasebe müdür yardımcısı ... ve veznedar ...'nin 60.000 TL’den müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu, şirketin sermaye artırımı 14.06.2002 tarihinde yapıldığından ve ödenmemiş apelin bu tarih itibari ile şirket kasasına girmiş olması gerektiğinden TTK 140. ve 141. maddeleri uyarınca her apel ödemesinin sermaye arıtırım tarihinden itibaren işleyecek kademeli ticari faizi ile birlikle tazmininin gerektiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin haklar saklı kalması kaydı ile toplam 60.000,00 TL apel ödemesinden 5.560,00 TL tutarlı kısmının tablo 1’de ismi yazılı şirket hakim ortaklarından fiktif apel tahsilatından sorumlu oldukları tespit edilerek, sorumluluğun doğduğu tarihten itibaren işleyecek ticari faizle şirket ortakları, yönetim ve denetim kurulu üyeleri ve şirket çalışanları ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline, tablo 2’de belirtildiği şekilde yönetim kurulu üyesi olmayan şirket ortaklarından 14.06.2002 tarihinden itibaren işleyecek faizle birlikte tahsiline, tablo 3’de belirtildiği üzere şirket ortaklarının muvazaalı işlemlerine iştirak eden yönetim ve denetim kurulu üyelerinden 14.06.2012 tarihinden itibaren işleyecek faizle birlikle tahsiline, tablo 4’de belirtilen ve usulsüz fiillere iştirak eden, onaylayan, yürüten ve talimat veren şirket çalışanlarından sorumlu oldukları miktarda ilgili yıllardan itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı davasını 19/09/2006 tarihli ıslah dilekçesi ile 60.000,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar İhsan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,... ..., ..., ..., ..., ..., ... vekilleri, ..., ..., ..., ..., ..., Turan Yılmaz, ... ve ...’in, görev, aktif husumet, pasif husumet, hukuki yarar, zamanaşımı, ayrıca davacının iddialarının somut gerçeklere dayandırılmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

Diğer davalılar usulüne uygun meşruhatlı davetiyeye rağmen duruşmalara katılmamışlar, kendilerini vekil ile de temsil ettirmemişlerdir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre; davacının yasal defterlerinde ... tarafından davacı şirkete el konulduktan sonraki bir tarih olan 31/03/2014 yılında yapılan kasa sayımı ile eksik olan kısmın 55,56 TL olarak tespit edildiği, yargılama sırasında davalılardan veznedar ... tarafından cevap dilekçesi ekinde sunulan, 31.12.2003 fiili kasa bakiyeleri başlıklı tabloda “Lotus A.Ş. fiili kasa devrinin 55,56 TL fiili kasa bakiyelerinin 55,56 TL ve apel- fiili kasa farkı:0" olarak gözüktüğü, bu belgenin şirket kayıtları ile örtüştüğü, 31/03/2004 tarihinde yapılan kasa sayımında ortakların sermaye taahhüdü ödemelerini yapmadıkları yönünde herhangi bir tespitinde bulunmadığı, sermaye borcunun

ödenmemesi durumunda 31/03/2004 tarihinde yapılan sayımda kasa eksiğinin 59.944,44 TL (60.000 TL - 55,56 TL = 59.944,44 TL) olması gerektiği, fiili kasa durumuna göre sermaye ödemesinin yapıldığı, ödenen sermaye payı bedelinin ödeme gücü olmayan grup şirketlere de aktarılmadığının bilirkişi raporu ile sabit olduğu, davanın zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı, ancak davacının sermayenin ödenmediği ya da ödenen sermaye payının ödeme gücü olmayan grup şirketlere aktarıldığı yönündeki iddialarını ispat edemediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına, 12/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9942, Karar No: 2015/1595, Tarih: 02.06.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/9942 E.  ,  2015/1595 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27.10.2014 gün ve 2014-18328/63306 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 10.11.2014 gün ve KYB.2014/364454 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık ...’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Sinop Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2014 tarihli ve 2014/22 esas, 2014/65 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 esas, 2013/15593 sayılı ilâmında yer alan, “Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı Kanun’un “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı Kanun'un "Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de bunların dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”