muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5773, Karar No: 2018/5998, Tarih: 25.06.2018

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Mahkemece, davalı ... İnş. Yapı End. San. Tic. A.Ş. % 80, dava dışı 3. kişiler olan ..., ..., ..., ... ve ... ... % 2'şer, sigortalı % 10 kusurlu bulunmuş olup kusur oranları yerinde olmakla birlikte yukarıda belirtilen nedenlerle, yargılama ve inceleme konusu olayda, Mahkemece, bu kusur oranları nazara alınarak davalı işverenin 5510 sayılı Yasanın 21/1 maddesine göre bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin %85 oranından sorumlu tutulması gerekirken hatalı değerlendirme ile %90 oranından sorumlu tutularak davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu aykırılıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Hükmün 1. bendinde yer alan "davanın kabulüne" ibaresinin silinerek yerine "davanın kısmen kabulüne", "42.177,13 TL" ibaresinin silinerek yerine "39.835,65 TL" ibaresinin yazılmasına,

Hükmün 2. bendinde yer alan "2.881,12 TL" ibaresinin silinerek yerine "2.721,17 TL" ibaresinin yazılmasına,

Hükmün 3. bendindeki "4.939,48 TL" ibaresinin silinerek yerine "4.731,92 TL" ibaresinin yazılmasına,

SONUÇ: Hükmün 1. bendinde yer alan "davanın kabulüne" ibaresinin silinerek yerine "davanın kısmen kabulüne", "42.177,13 TL" ibaresinin silinerek yerine "39.835,65 TL" ibaresinin yazılmasına,

Hükmün 2. bendinde yer alan "2.881,12 TL" ibaresinin silinerek yerine "2.721,17 TL" ibaresinin yazılmasına,

Hükmün 3. bendindeki "4.939,48 TL" ibaresinin silinerek yerine "4.731,92 TL" ibaresinin yazılmasına,

Hükmün 4. bendinin tamamen silinerek yerine "Davacı tarafından yapılan tebligat, bilirkişi ücreti ve diğer mahkeme masrafı olan 904,70 TL yargılama giderinin kabul red oranına göre 854,48 TL'sinin davalıdan alınarak davacıya, 50,22 TL'sinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine" ibaresinin yazılmasına,

Hükme 6. bend olarak "Karar tarihinde yürürlükte olan ...'ne göre 1.800,00 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" ibaresinin eklenmesine ve bu şekliyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 25/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/8134, Karar No: 2006/9936, Tarih: 28.09.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/8134 E.  ,  2006/9936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacılar vekili tarafından, davalı aleyhine 20.04.2005 gününde verilen dilekçe ile tapuda isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 02.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı, gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapuda isim düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Ayrıca, davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekalet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, dava konusu taşınmazlarda kayıt maliki olarak "..." ve "..." yazdığını murisine ait taşınmazlarda soyadının "..." olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı ... Sicil Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, dava konusu taşınmazlarda kayıt maliki olarak "..." ve "..." yazdığını murisine ait taşınmazlarda soyadının "..." olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı ... Sicil Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece kayıt maliki ile ilgili C.Savaılığı ve Nüfus Müdürlüğü araştırmaları gerektiği gibi yapılmamıştır. 18.10.2005 tarihli duruşmada dinlenen tanık ... Işık'da beyanında Demirhanoğlu soyadı ile bir aile daha bulunduğunu beyan etmiştir. Tapu kayıtlarının düzgün tutulmasında kamu yararı bulunup, kamu düzenine ilişkin kayıt düzeltme davalarında mülkiyet nakline meydan vermemek için tapu maliki ile adının düzeltilmesi istenen kişinin aynı şahıs olup olmadığının tereddüte yer vermeyecek şekilde saptanması gerekir. Eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

Kabule göre de davanın kısmen reddediliği halde davalı lehine vekalet ücretinin takdir edilmemesi doğru değildir. SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle; davalı hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.09.2006 tarihinde oybirliği lie karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20790, Karar No: 2014/23229, Tarih: 10.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/20790 E.  ,  2014/23229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 09/07/2013

NUMARASI : 2007/664-2013/933

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili ve davalılardan ... End. Mak. E.. Çev. Tem. Tic. Ltd. tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillere ve kanuni gerektirici sebeplere ve temyiz nedenlerine göre davacı ve davalı G.. Mad.Yön.A.Ş vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddine.

2-Dava, 05.03.2007 tarihinde geçirdiği iş kazasında yaralanarak %41 oranında sürekli iş göremezliğe maruz kalan sigortalının maddi ve manevi zararlarının giderilmesi istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davalı Altındağ Belediyesi aleyhine açılan davaların reddine, 70.042,07TL maddi, 45.000,00TL manevi tazminatın davalı E.. Makine E.. Çevre Temizlik İşletme Sanayi Ltd.Şti. ve Anadolu Sigortadan(sigorta şirketinden poliçedeki limit ile sınırlı olmak üzere)müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Dosya kapsamından; davalı Belediye'nin katı atık toplama işini bir sözleşme ile diğer davalı G.. Mad.Yön.A.Ş'ye verdiği, kazalının bu davalı şirket çalışanı olduğu,anılan kazada davacı kazazedenin %30 oranında kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Somut olayda uyuşmazlığın sağlıklı bir çözüme kavuşturulabilmesi için öncelikle asıl işveren-alt işveren kavramlarının açıklanması gerekir.

4857 sayılı Kanun'un 2.maddesine göre bir iş sözleşmesine dayanarak çalışan gerçek kişiye işçi, işçi çalıştıran gerçek veya tüzel kişiye yahut tüzel kişiliği olmayan kurum ve kuruluşlara işveren, işçi ile işveren arasında kurulan ilişkiye iş ilişkisi denir.

İş Kanunu'nun 2.maddesinin 7.fıkrasına göre bir işverenden, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin yardımcı işlerinde veya asıl işin bir bölümünde işletmenin ve işin gereği ile teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işlerde iş alan ve bu iş için görevlendirdiği işçilerini sadece bu işyerinde aldığı işte çalıştıran diğer işveren ile iş aldığı işveren arasında kurulan ilişkiye asıl işveren-alt işveren ilişkisi denir. Bu ilişkide asıl işveren, alt işverenin işçilerine karşı o işyeri ile ilgili olarak bu Kanundan, iş sözleşmesinden veya alt işverenin taraf olduğu toplu iş sözleşmesinden doğan yükümlülüklerinden alt işveren ile birlikte sorumludur.

5510 sayılı Kanun'un 12/6.maddesi ile de asıl işveren, bu Kanunun işverene yüklediği yükümlülüklerden dolayı alt işveren ile birlikte sorumlu tutulmuştur.

5510 sayılı Kanun'un 12/6.maddesi ile de asıl işveren, bu Kanunun işverene yüklediği yükümlülüklerden dolayı alt işveren ile birlikte sorumlu tutulmuştur.

4857 sayılı Kanun'un 2/7.maddesi ile işçilerin İş Kanunu'ndan, sözleşmeden ve toplu iş sözleşmesinden doğan hakları, 5510 sayılı Kanun'un 12/6.maddesi ile de Kurumun alacakları ve işçinin sosyal güvenlik hakkı daha geniş koruma-güvence altına alınmak istenmiştir. Aksi halde, 4857 veya 5510 sayılı Kanun'dan kaynaklanan yükümlülüklerinden kaçmak isteyen işverenlerin işin bölüm veya eklentilerini muvazaalı bir biçimde başka kişilere vermek suretiyle yükümlülüklerinden kaçması mümkün olurdu.

Asıl işveren ile alt işverenin birlikte sorumluluğu "müteselsil sorumluluktur". Asıl işveren, doğrudan bir hizmet sözleşmesi bulunmamakla birlikte İş Kanunu'nun 2.maddesinin 6.fıkrası gereğince alt işverenin işçilerinin iş kazası veya meslek hastalığı nedeniyle uğrayacakları maddi ve manevi zarardan alt işveren ile birlikte müteselsilen sorumludur. Bu nedenle meslek hastalığına veya iş kazasına uğrayan alt işverenin işçisi veya ölümü halinde mirasçıları tazminat davasını müteselsil sorumlu olan asıl işveren ve alt işverene karşı birlikte açabilecekleri gibi yalnızca asıl işverene veya alt işverene karşı da açabilirler.

Alt işverenden söz edebilmek ve asıl işvereni, aracının borçlarından sorumlu tutabilmek için bir takım zorunlu unsurlar bulunmaktadır.

a) İşyerinde işçi çalıştıran bir asıl işveren bulunmalıdır. Sigortalı çalıştırmayan “işveren” sıfatını kazanamayacağı için, bu durumdaki kişilerden iş alanlar da aracı sayılmayacak ve anılan madde kapsamında dayanışmalı sorumluluk doğmayacaktır.

b) Bir başka işveren, işyerinde yürüttüğü mal veya hizmet üretimine ilişkin bir işte veya bir işin bölüm veya eklentilerinde iş almalı ve sigortalı çalıştırmalıdır.

c) İşverenlik sıfatını, alınan işte ve o iş nedeniyle sigortalı çalıştırılması sonucunda kazanmış olması aranacaktır. Bu kişinin diğer bir takım işyerlerinde çalıştırdığı sigortalılar nedeniyle kazandığı işverenlik sıfatının sonuca etkisi bulunmamaktadır.

d) İşverenden alınan iş, işverenin sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir işyeri olarak değerlendirilebilecek nitelikte olmamalıdır, aksi halde iş alan kimse aracı değil, bağımsız işveren niteliğinde bulunacaktır.

e) İşin bütünü başka bir işverene bırakıldığında, iş anahtar teslimi verildiğinde veya işveren kendi iştigal konusu olmayan bir işi kendisi sigortalı çalıştırmaksızın bölerek ihale suretiyle farklı kişilere vermişse, iş sahibi (ihale makamı) Yasanın tanımladığı anlamda asıl işveren olmayacağından, bir alt-üst işveren ilişkisi bulunmayacaktır.

e) İşin bütünü başka bir işverene bırakıldığında, iş anahtar teslimi verildiğinde veya işveren kendi iştigal konusu olmayan bir işi kendisi sigortalı çalıştırmaksızın bölerek ihale suretiyle farklı kişilere vermişse, iş sahibi (ihale makamı) Yasanın tanımladığı anlamda asıl işveren olmayacağından, bir alt-üst işveren ilişkisi bulunmayacaktır.

f) Alt işverenin aldığı iş, işverenin asıl işinin bölüm ve eklentilerindeki işin bir kesimi yada yardımcı işler kapsamında bulunmalıdır. Asıl işverenden alınan iş, onun sigortalı çalıştırdığı işe göre ayrı ve bağımsız bir nitelik taşımaktaysa, işi alan kimse alt işveren değil, bağımsız işveren sayılacaktır. Bu noktada belirleyici yön; yapılan işin, diğerinin bütünleyici, yardımcı parçası olup olmadığıdır. İş yerindeki üretimle ilgili olmayan ve asıl işin tamamlayıcısı niteliğinde bulunmayan bir işin üstlenilmesi halinde, alt işverenden söz etme olanağı kalmayacak, ortada iki bağımsız işveren bulunacaktır. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 24.05.1995 gün ve 1995/9-273-548 sayılı kararı da aynı yöndedir.)

Bunun yanında 1.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 55. maddesinde, “ Destekten yoksun kalma zararları ile bedensel zararlar, bu Kanun hükümlerine ve sorumluluk hukuku ilkelerine göre hesaplanır. Kısmen veya tamamen rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri ile ifa amacını taşımayan ödemeler, bu tür zararların belirlenmesinde gözetilemez; zarar veya tazminattan indirilemez.”hükmüne yer verilmiştir.

Adalet Komisyonu'nun 55. madde gerekçesine göre; “sosyal güvenlik ödemelerinin, denkleştirme (indirim) işlevi görebilmesi, onun sorumluluğu doğuran olaya sebebiyet verenlere rücu edilebilmesine bağlıdır. Bu kural gereği, rücu edilemeyen sosyal güvenlik ödemeleri; teknik arıza, tam kaçınılmazlık hallerindeki ödemeler, bu tazminatlardan indirilemez. Bağlanan gelirlerin, işçinin kusuru ve kaçınılmazlık gibi nedenlerle rücu edilemeyen kısmı da indirilemez. Bir kısmı rücu edilemeyen miktar dahi denkleştirilemeyeceği gibi, zarar görenin kusuruna (müterafık kusura) yansıyan sosyal güvenlik ödemeleri, tahsis tarihinden sonra meydana gelen sosyal güvenlik ödemelerindeki artışlar, kısmi kaçınılmazlık ve teknik arıza halindeki ödemeler ve benzerleri rücu edilemediğinden bu miktarlar dahi denkleştirilemez.”

Öte yandan, 6101 sayılı Türk Borçlar Kanununun Yürürlüğü ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Kanunun 2. maddesine göre “Türk Borçlar Kanununun kamu düzenine ve genel ahlaka ilişkin kuralları, gerçekleştirildikleri tarihe bakılmaksızın bütün fiil ve işlemlere uygulanır”.Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşleri, Kurumca bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin ve geçici işgöremezlik ödeneklerinin hesaplanan zarardan indirilmesi, Kurumun rücu hakkının korunması ve mükerrer ödemeyi önleme ilkesine dayandığından, kamu düzenine ilişkin olarak kabul edilmiştir. Kaldı ki, 6098 sayılı Kanunun 55. maddesi de emredici bir hükme yer verdiğinden gerçekleştiği tarihe bakılmaksızın tüm fiil ve işlemlere uygulanmalıdır.

Tüm bu açıklamalar sonrasında davalı Belediyenin kendi asıl işlerinden olan katı atık toplama işlerini sözleşme ile bir başka şirkete vermesi onu asıl işverenlik sıfatından ve bunun doğal neticesi olarak da tazmini sorumluluktan kurtarmaz. Bu durumda kendine ait işi bir başkasına yaptıran kişi ya da kurum alt işverenin(taşeronun) ve bu alt işverenin istihdamlarının kusurlarından onun ile birlikte müteselsilen sorumlu olur. Hal böyle olunca da davalı Altındağ Belediyesi'nin hüküm altına alınan tazminatlardan sorumlu olacağı gözetmeden hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir.

Bunun yanında yukarıda da belirtildiği üzere iş kazasından kaynaklanan maddi zarar hesaplamalarında Kurum tahsislerinin rücuya tabi kısmının düşülmesi gerekir. Zaten somut olayda da hükme esas alınan bilirkişi raporunda bu kabule göre değerlendirme yapıldığı görülmektedir. Fakat dosyadaki Kurum evraklarından kazalıya iş kazası sigorta kolundan bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin 70.293,73TL olmasına rağmen bilirkişice bu miktarın 20.293,73TL olarak değerlendirildiği ve bunun neticesi olarak da davalılar aleyhine daha fazla maddi zarar hesaplanmasına neden olunduğu anlaşılmakla Mahkemece hatalı hesaplamanın yapıldığı bu bilirkişi raporuna itimat ile neticeye varılması da doğru olmamıştır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgulara dikkat edilmeden hatalı değerlendirme ve yanlış hesaplama ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Yapılması gereken iş, davacıya iş kazası sigorta kolundan bağlanan gelirin doğru miktarının rücuyu tabi kısmını hesaplanan zarardan düşerek kazalının maddi zararını tespit etmek, ayrıca davalı Altındağ Belediyesinin asıl işveren olarak hüküm altına alınacak tazminatlardan sorumlu olacağını gözeterek dosyadaki tüm delilleri bir arada değerlendirip yeni bir karar vermekten ibarettir.

O halde davacı ve G... Mad.Yön.A.Ş vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmünyukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı ve davalılardan E.. End. Mak. Ekip Çev. Tem. Tic. Ltd. Şti'ne iadesine

O halde davacı ve G... Mad.Yön.A.Ş vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmünyukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacı ve davalılardan E.. End. Mak. Ekip Çev. Tem. Tic. Ltd. Şti'ne iadesine

10/11/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19647, Karar No: 2013/20362, Tarih: 02.09.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/19647 E.  ,  2013/20362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 2.9.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2257, Karar No: 2016/6406, Tarih: 16.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/2257 E.  ,  2016/6406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53/1 maddeleri gereğince her iki sanık hakkında mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Müştekinin, ... plakalı aracını satılığa çıkardığı, araç üzerindeki ilanı gören sanıkların müştekiyi buldukları, akabinde sanık ...'ın alıcı gibi davranıp müşteki ile pazarlık yaparak sözkonusu aracı 3.360 TL'ye satın alma hususunda müştekiyle anlaştığı, daha sonra aracın parasını ...bank'a yatıracaklarını söyleyerek müştekinin kimlik bilgilerini alıp ... Caddesindeki ...bank Şubesine gittikleri, burada sanık ...'ın aracı ailesine göstereceğini ve çocuklarına ilaç alacağını söyleyerek diğer sanık ... ile müştekiyi bırakıp suça konu araçla gittiği, bir müddet sonra diğer sanık ...'ın da namaz kılacağını söyleyerek müştekinin yanından ayrılarak gittiği, bir süre bekleyen müştekinin araç parasının belirtilen bankaya yatırılmadığını görünce sanıkları aradığı ancak ulaşamadığı, bu şekilde sanıkların müşteri gibi davranarak müştekiye ait aracı para vermeden alıp götürmek suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ifadesi, oto satış sözleşmesi ve dosya kapsamına göre suçun sanıklar tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Sanıkların müşteri gibi davranarak hileli söz ve davranışlarla ikra ederek şikayetçiye ait satılık aracı rızası ile para vermeden alıp götürmek suretiyle haksız menfaat temin etmelerinin dolandırıcılık suçunu oluşturduğunun anlaşılması karşısında, bu hususta bozma isteyen tebliğnamedeki düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların, atılı suçu işlemediklerine, lehe olan yasaların uygulanmadığına, suçun unsurlarının oluşmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 16.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.