muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24893, Karar No: 2019/31941, Tarih: 09.05.2019

Sanık ... açısından yapılan incelemede;

Toplam 18 kredinin büyük bölümünün çiftçiler tarafından ipotek, taşıt rehni, kefalet ve fiziken bankada bulunmayan müşteri senedi teminatlarına istinaden kullanıldığı, dosya kapsamında değişik aşamalarda beyanlarına başvurulan kredi kullanıcılarından ...'in özetle; üzerinde herhangi bir malvarlığı veya geliri olmadığı halde ...'ın parayı kendisinin ödeyeceğini, sadece imza atmasının yeterli olduğunu, geri kalan her şeyi kendisinin halledeceğini söyleyerek banka müdürü ile birlikte kendisine kredi kullandırdıklarını, paranın ...'ın hesabına aktarıldığını sonradan öğrendiğini, borcun hala ödenmediğini, o tarihte de şimdi de işinin olmadığını beyan ettiği, ...'in özetle; ...'ın ihtiyacı olduğunu söyleyerek adına kredi çekilmesini istediğini, banka müdürünün yanına giderek evrakları imzaladığını, paranın ...'ın hesabına aktarıldığını, ...'ın işlerinin bozulduğunu söylediğini ve borcunun halen devam ettiğini belirttiği, ...'ın özetle; ...'ın 'senin adına çiftçilik kredisi çekelim' dediğini, yakınına ait bir arsayı üzerine geçirdiğini ve belgeleri hazırladığını, banka müdürünü bu vesileyle tanıdığını, kredinin ...'ın hesabına müdürün talimatıyla aktarıldığını sonradan öğrendiğini ve vazgeçtiğini söylemesine rağmen görevlinin ...'in iyi bir insan olduğunu, borcunu ödeyeceğini söylediğini, borcunun devam ettiğini beyan ettiği, ...'in bankaya verdiği dilekçesinde özetle; ...'a ait olan ... Nakliyat'ta çalışırken adına bir parsel alacaklarını söylediklerini, bankada önüne konulan evrakları imzaladığını, haberi olmadan adına kredi çekildiğini öğrendiğini beyan ettiği, ... adına çıkarılan kredinin ödeme yapılmaksızın fek edilerek ipoteğin kaldırıldığı, aynı iş yerinin başka birine yine kredi ile satışının yapıldığı, ... hakkındaki kredi dışındaki tüm kredilerin kısa bir süre sonra takibe aktarıldığı ve takip safhasında da herhangi bir tahsilat yapılamadığı, bu gruptaki müşteriler için toplam 775.000,00TL kredi tahsis edildiği, takip bakiyesinin 624.111,30TL olduğu anlaşılmıştır.

Müteveffa ... açısından yapılan incelemede;

Banka şubesine yönlendirilen toplam 10 müşteri için 267.400,00TL kredi tahsis edildiği, müşterilerin tamamına yakın bölümünün çiftçilik belgesine istinaden bu kredileri kullandıkları, dosya kapsamında beyanlarına başvurulan kredi kullanıcılarından ... ve ...'in eşi ... ile başka bir dosya kapsamında şikayet dilekçeleri bulunan ..., ..., ...'nın beyanlarında ... ile banka müdürü sanık ...'in tanışık ve samimi olduklarını, kredilerin ... tarafından kullanıldığını ifade ettikleri, bu gruptaki tüm kredilerin kısa bir süre sonra takibe aktarıldığı ve takip safhasında da herhangi bir tahsilat yapılamadığı, takip bakiyesinin 232.925,00TL olduğu anlaşılmıştır.

Sanıkların üzerilerine atılı suçlamaları kabul etmedikleri görülmüş ise de; dosya kapsamındaki tüm bilgi ve belgeler, bilirkişi raporları ile ifadelerin bütün olarak yapılan değerlendirmesinde; Akbank ... Şubesi Banka Müdürü sanık ... ile diğer sanık ... ve müteveffa ...'nun aralarında anlaşma bulunduğu, bankaya yönlendirilen ve sanıklar ... ve ...'in tanıdıkları ve akrabaları olduğu anlaşılan müşteriler için müteaddit defalar bankacılık mevzuatına aykırı şekilde, gerçeği yansıtmayan belgelerle, aslında ödeme gücü olmayan kişilere kredi temin ederek bankanın riskini teminatsız bırakılması, banka nezdindeki kredi kartları anapara riski ile takip hesaplarında izlenen ve kredi kullanamayan müteveffa ...'nun yönlendirdiği kişilere kredi temini ile ...'in dolaylı olarak finanse edildiğinin müşteri beyanlarından anlaşılması, ... ve ...'in yönlendirdiği kişilere verilen tüm kredilerin kısa sürede takip hesaplarına düşmesi ve tahsilat yapılamaması hususları göz önüne alındığında; banka müdürü sanık ... tarafından bankacılık mevzuatına aykırı olarak yapılan usulsüzlükler ile aslında hiç kredi verilmemesi gereken, yeterli teminat alınmadan geri ödeme yapması beklenmeyecek kişiler için kredilendirme yapılarak bankanın zarara uğramasına sebebiyet verecek şekilde 3. kişilere dolaylı olarak finansman sağladığı dikkate alınarak görünüşte teminatla kredi verilmesinin zimmet kastını ortadan kaldırmayacağı, böylece banka müdürü olan sanık ...'in üzerine atılı bulunan zimmet suçunu işlediği, ...'ın yönlendirdiği kişilerle ilgili yapılan işlemlerin çokluğu, sanığın bu işlemler nedeniyle sağladığı menfaat ve irtibatları nedeniyle sanık ...'ın zimmet suçuna iştirak ettiği, bu itibarla sanıkların mahkumiyetlerine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan banka vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25418, Karar No: 2018/233, Tarih: 10.01.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/25418 E.  ,  2018/233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildikten sonra denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlediğine ilişkin ihbar üzerine, sanığın duruşmada bildirdiği ve bilinen son adresi yerine Tebligat Kanunu 21. maddesine aykırı olarak doğrudan MERNİS adresine duruşma gününü bildirir tebligat gönderilmek sureti ile sanığın yokluğunda hükmün açıklanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sanığın savunma hakkı kısıtlanarak 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/24387, Karar No: 2019/985, Tarih: 31.01.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/24387 E.  ,  2019/985 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki t

n konut kredisi kullanarak konut satın aldığını ve konut üzerine rehin konduğunu, konut için davalı bankaca deprem sigortası yaptırıldığını, bankanın diğer davalı ... şirketi aracılığıyla deprem sigortası yaptırdığını, poliçe süresinin bitiminde kendisine durumun bildirilmediğini ve para kesintisi yapılmadığını, konutun 23.10.2011 ve 09.11.2011 tarihinde meydana gelen depremlerde hasar gördüğünü bu zarardan davalıların sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalı ...Ş., sigortayı yenileme yükümlülükleri olmadığı gibi herhangi bir başvuruda da bulunulmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalı ...Ş., sigorta şirketinin DASK’ın acentesi konumunda olduğunu ve meydana gelen zarardan sorumlu olmadıklarını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Davalı ..., davalının hasar tarihini kapsayan zorunlu deprem sigorta poliçesinin bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Asliye Hukuk Mahkemesi Sıfatıyla yapılan yargılama sonucu davanın reddine yönelik verilen kararın davacı tarafından temyizi üzerine Dairemizin 21.01.2016 tarih ve 2015/40152 E.-2016/1193 K. sayılı ilamı ile uyuşmazlığın çözümünde Tüketici Mahkemeleri’nin görevli olduğu gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiş; mahkemece bozmaya uyularak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama sonucu davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, imzalanan konut kredisi sözleşmesi kapsamında teminat olarak verilen taşınmazın DASK poliçesinin yenilenmemesinden kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla yapılan yargılama esnasında talimat yoluyla alınan bilirkişi kurul raporunda davaya konu kredi sözleşmesine ilişkin evrakların dosya arasında bulunmadığı, krediye ilişkin evraklar ibraz edildikten sonra rapor düzenlenmesinin uygun olacağı belirtilerek herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın rapor ibraz edilmiş, mahkemece, krediye ilişkin evraklar dosyaya kazandırılmış, ancak gerek bozma öncesi, gerekse bozma sonrası yapılan yargılama esnasında bilirkişi raporu alınmadan yeterli inceleme yapılmaksızın karar verilmiştir. O halde, mahkemece, tarafların tüm iddia ve savunmalarını karşılar mahiyette taraf, mahkeme ve Yargıtay denetimine elverişli bir rapor alınarak yapılacak değerlendirme sonucu hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın eksik inceleme nedeniyle BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 31/01/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/8844, Karar No: 2015/8039, Tarih: 07.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8844 E.  ,  2015/8039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ . Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan SHÇEK vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13557, Karar No: 2019/6466, Tarih: 16.04.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/13557 E.  ,  2019/6466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000 TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b, 116/2, 31/2 maddelerine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli zamanaşımının karar tarihi olan 03/02/2015 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunduğu gözetilerek, suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı süresinin dolması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayıslı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 16/04/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21, Karar No: 2017/662, Tarih: 08.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2017/21 E.  ,  2017/662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

... 9. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/07/2016 tarih ve 2016/201-2016/201 D.İş sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi karşı taraf (alacaklı) vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Karşı taraf (alacaklı) vekili borçlulardan 14/05/2016 düzenlenme, .../05/2016 vade tarihli, 200.000,00 TL bedelli senetten kaynaklanan alacağının vadesinde ödenmediğini, borcun rehinle temin edilmediğini, 200.000 TL. alacağının temini için borçluların taşınır ve taşınmaz malları ile üçüncü kişilerdeki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmesini talep etmiştir.

İhtiyati hacze itiraz eden SS. ... Motorlu Taşıtlar Koop. vekili, müvekkilinin bir kooperatif olduğunu, ikametgahının ...... adresi olduğunu, senette de ihtilaf vukuunda .../ ... mahkemelerinin yetkili kılındığı ayrıca ihtiyati haciz talep edenin alacaklı sıfatını taşıması gerektiği oysa talepte bulunanın senette adının dahi geçmediğini savunarak ihtiyati haciz kararının iptalini talep etmiştir.

Mahkeme kararında, ihtiyati hacze itiraz edenin ikametgahının Yenişehir/... olduğu, senet ile ihtilaf vukuunda .../... Mahkemelerinin yetkili kılındığı dikkate alınarak itiraz edenin talebinin kabulüne, itiraz eden yönünden ihtiyati haciz kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı karşı taraf (alacaklı) vekili temyiz etmiştir.

Talep, ihtiyati hacze itiraz istemine ilişkindir.

Mahkemece, ihtiyati haciz istemine dayanak olan bonodaki yetki sözleşmesinde ... mahkemelerinin yetkili kılınması ve aleyhine talepte bulunulanların yerleşim yerinin ... olduğu gerekçesiyle, yetkisizlik nedeniyle itirazın kabulüne karar verilmiştir. Her ne kadar davalıların ikametgahı mahkemesinin yetkili olduğuna ilişkin gerekçe yerinde değilse de HMK 17. Maddesi uyarınca yetki sözleşmesinde aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşme ile belirlenen mahkemede açılabileceğinden, ... mahkemelerinin taleple ilgili bu nedenle yetkili olduğu anlaşıldığından hükmün onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı ...,90 TL harcın temyiz edene iadesine, 08/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21163, Karar No: 2012/8651, Tarih: 02.05.2012

**5. Hukuk Dairesi         2011/21163 E.  ,  2012/8651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı idare vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Kayyım Av.......’a kamulaştırma evrakının noter kanalıyla tebliğine ilişkin tebliğ mazbatasının davalı idareden ve ilgili Noterlikten sorulup, getirtildikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11808, Karar No: 2014/26993, Tarih: 02.10.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/11808 E.  ,  2014/26993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 5. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/03/2014

NUMARASI : 2013/609-2014/128

Hüküm süresi içinde davacı ve davalı O.. B.. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davacının iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan işverence feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı O.. B.. vekili; müvekkili Belediye ile davacının çalıştığı diğer davalı firmalar arasında temizlik ve katı atık toplanmasına ilişkin hizmet alımı sözkonusu olduğunu, davacının da bu hizmet alınılan çerçevesinde belirli süreli iş sözleşmesi ile diğer davalı firmalar işçisi olarak çalıştığını, davalı belediyeye husumet yöneltilemeyeceğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

Davalı E.. Ş.. vekili; müvekkili firmanın, hizmet alım işi sözleşmesinin 31.12.2010 tarihinde sona ereceğini bildirmesinin davacının iş sözleşmesinin feshi olarak değerlendirilemeyeceğini, davacının sözleşme bittikten sonra ihaleyi alan yeni firmada çalışmaya başladığını, bu durumun 4857 sayılı İş Kanunu'nun 6. maddesi gereğince işyeri devri olarak nitelendirilmesi gerektiği için kıdem ve ihbar tazminatı hakkının doğmadığını, ayrıca işin niteliği gereği dini ve resmi bayramlarda zaman zaman çalışma yapılmışsa da ücretlerinin ödendiğini, yıllık izinlerinin kullandırıldığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne dair verilen kararın davalılar tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede Dairemiz 2013/23436 esas, 20130/18891 karar sayılı ilamında; davalı işveren tarafından davacının iş sözleşmesinin feshedildiği konusunda yazılı bir delil bulunmadığı, davacının ihale bitimi olan 31.12.2010 tarihinden sonra davalı belediyeye ait işyerinde temizlik ve katı atık toplanmasına ilişkin hizmet alımı ihalesini alan yeni şirkette çalışmaya devam edip etmediği, alt işveren şirketler arasında bir işyeri devri olup olmadığı, davacının devralan şirket işçisi olarak çalışmaya aralıksız devam ettiğinin belirlenmesi halinde iş sözleşmesi sona ermediğinden feshe bağlı alacaklara hak kazanması mümkün olmayacağı dikkkate alınarak davacının 31.12.2010 tarihinden sonra temizlik ihalesini alan alt işveren şirket işçisi olarak devam ettiğine dair davalı şirket vekilinin savunması üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı bulunup karar sadece bu gerekçe ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmadan sonra yapılan inceleme ve değerlendirmede davacının 31.12.2010 tarihinden sonra ihaleyi alan dava dışı şirketlerde çalıştığı saptandığından feshe bağlı kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin ücretinin reddine, diğer isteklerin bozma öncesi gibi hüküm altına alınmasına karar verilemiştir. Ancak dosya kapsamında davalı şirketin 10.10.2010 tarihli yazılı fesih bildiriminde 01.10.2009-31.12.2010 tarihleri arası için üstlendikleri taahhüt sona ereceğinden davacının “işin sona ermesi” sebebiyle 31.12.2010 tarihinde çıkışının verileceği bildirilmiştir. Fesih bildirimi altında davacının tebellüğ ettiğine dair imzasıda bulunmaktadır. Alt işveren, sona eren projede çalışan bir işçisinin sözleşmesini feshetmeden varsa başka bir projesinde de çalıştırarak sözleşme ilişkisini devam ettirlebilir. Başka bir anlatımla ihale ile alınan işte çalıştırılan işçinin bir sonraki ihaleyi alan alt işverende devam edeceği yönünde bir zorunluluktan bahsedilemez. Somut olayda davalı şirket tarafından iş sözleşmesi yazılı fesih bildirimi ile sona erdirildiğinden feshe bağlı hakların davacı tarafından talep edilmesi mümkün olacaktır. Mahkemece davacının kıdem ve ihbar tazminatı yıllık izin alacağı konusunda bilirkişi tarafından belirlenen alacak tutarlarının hesap unsurları ve varsa tarafların itirazları değerlendirilerek isteklerin hüküm altına alınması yerine, reddine karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11663, Karar No: 2014/15031, Tarih: 28.10.2014

**18. Hukuk Dairesi         2014/11663 E.  ,  2014/15031 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yatağan Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/10/2013

NUMARASI : 2011/330-2013/355

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

1-Mahkeme kararına dayanak yapılan bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın 3.732 m² lik bölümü arsa, 463,75 m² lik bölümü ise kapama zeytinlik olarak değerlendirildiği halde taşınmazın üzerinde bulunan muhtelif tür, yaş ve sayıdaki ağacın dava konusu taşınmazın hangi bölümünde bulunduğu açıkça gösterilmeden ve kapama zeytinlik olarak değerlendirilen bölümde kalan ağaçlar için ayrıca bedel hesaplanamayacağı gözetilmeden, söz konusu ağaçlara bedel takdir edilerek kamulaştırma bedeline eklenmiş olması,

2-Bilirkişi kurulunca emsal olarak değerlendirilen 1762 parsel numaralı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 11. maddesinin (d) bendinde öngörülen vergiye esas olmak üzere ilgili belediyelerce bulundukları cadde veya sokak için değerlendirme tarihindeki asgari m² değerlerinin getirtilerek ve dava konusu taşınmazın değerlendirme, emsal taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan satış tarihleri itibarıyla imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıkları da belediye imar ve tapu müdürlüklerinden araştırılarak bilirkişi raporunun uygunluğunun denetlenmemiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Ayrıca;

3-Anayasa Mahkemesi 1. Bölümünün 19.12.2013 tarih ve 2013/817 sayılı kararında kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davada uzun süren bir yargılama sonunda dava tarihi itibarıyla belirlenen bedele hükmedilmesinin Anayasa'nın 35. maddesinde güvence altına alınan mülkiyet hakkının ihlal edildiği kabul edilerek mal sahibine tazminat ödenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Yasa koyucu da, bu hak ihlalini dikkate alarak, 6459 sayılı Kanunun 6. maddesiyle 2942 sayılı Kanunun 10. maddesine eklenen fıkrada (yürürlük tarihi 30.04.2013) kamulaştırma bedelinin tespiti için açılan davanın dört ay içinde sonuçlandırılmaması halinde tespit edilen bedele bu sürenin bitiminden itibaren faiz uygulanmasına ilişkin düzenleme getirmiştir.

Her ne kadar getirilen bu faiz hükmü maddi hukuka ilişkin olup, aynı Yasanın 29. maddesi gereğince yayımı tarihinden sonra açılacak davalara uygulanması gerekir ise de; 30.04.2013 tarihinden sonra açılacak davalar için yapılan bu düzenleme ile Anayasa Mahkemesi'nin makul süreyi aşan yargılamanın hak ihlali oluşturduğuna ilişkin kararı birlikte değerlendirildiğinde, 30.04.2013 tarihinden önce açılmış ve henüz kesinleşmemiş kamulaştırma bedelinin tespiti ile tescil davalarında öngörülen dört aylık yargılama süresinin makul süre kabul edilerek hakkaniyet gereğince taşınmaz malikinin zararının giderilmesi amacıyla dava tarihinden itibaren dört aylık sürenin bittiği tarihten ilk karar tarihine kadar tespit edilen kamulaştırma bedeline faiz uygulanması gerektiğinden de hükmün bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 28.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.