muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7448, Karar No: 2014/15513, Tarih: 01.12.2014

**3. Hukuk Dairesi         2014/7448 E.  ,  2014/15513 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ziynet ve çeyiz eşyasının iadesi davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece dava dosyası Dairemize gönderilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; tarafların 09/05/2011 tarihinde evlendiklerini, davalının, evliliğin ilk yıllarından itibaren sürekli davacı ile tartışmak için bir sebep bulduğunu, ev içinde ve ev dışında başkalarının yanında davacıyı küçük düşürdüğünü, davalının yolda birşey olur kaygısıyla 22 ayar kırmızı altın takı setinin davacıya vermediğini, davacıya ait çeyiz eşyaları ile ziynet eşyalarının bir kısmının davalının yaşadığı müşterek konutta kaldığını, bu ziynet ve çeyiz eşyalarının davacıya ait olduğunu belirterek, listesi yapılan 7.230 TL değerindeki çeyiz eşyaları ile 22 ayar ( 1 kolye, l bileklik , l çift küpeden oluşan) kırmızı altın takı setinden ibaret 3.770 TL değerindeki ziynet eşyalarının aynen ya da olmadığı takdirde toplam değerleri olan 11.000,00 TL bedelin, (değer bilirkişi marifetiyle tespit edildiğinde arttırılmak kaydıyla), dava tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı cevap dilekçesinde; davacının belirtmiş olduğu çeyiz eşyalarının tam ve eksiksiz olarak evinde hazır bulunduğunu, istediği zaman gelerek çeyiz eşyalarını alabileceğini, davacının valizini hazırlarken altınların tamamını yanında götürdüğünü, ziynet eşyalarından altın takı setini (1 kolye, 1 bileklik, 1 çift küpe) emanet olarak alıp, düğün gününün ertesinde tekrar geri iade etmek üzere davacı ile anlaştıklarını, düğünün ertesi günü altın takı setini anlaştıkları gibi kuyumcuya teslim ettiklerini savunarak, davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; davaya konu çeyiz eşyalarının 02.05.2012 tarihinde davacıya teslim edildiği ve bu nedenle çeyiz eşyalarına ilişkin davanın konusuz kaldığı anlaşıldığından çeyiz eşyalarına ilişkin dava yönünden esas hakkında karar verilmesine yer olmadığına, ziynet eşyalarına ilişkin davanın kabulüne, 3.770,00 TL ziynet eşya alacağının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin 2.005,00 TL ziynet eşyası alacağının saklı tutulmasına, karar verilmiştir.

Somut olayda, davacı tarafından (... Nöbetçi AHM marifetiyle iş bu dava dosyasına gönderilen) 29.11.2013 tarihli dilekçe ile "davalı ile ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2013/748 sayılı dosyasında anlaşmalı olarak boşandıklarını, boşanma davasında yapmış oldukları protokol gereği iş bu davadan ve davada lehine hükmedilen tüm haklardan feragat ettiğinin" belirtildiği; mahkemece gerekçeli karar taraflara tebliğ edilmeden ve usulüne uygun bir temyiz müracaatı olmadan davacının mezkûr dilekçesi ile birlikte dava dosyasının temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderildiği anlaşılmaktadır.

Dairemizce eldeki davanın sağlıklı bir şekilde temyiz incelemesinin yapılabilmesi için, gerekçeli kararın davacı ve davalı tarafa tebliğ edilerek temyiz süresi beklendikten sonra taraflarca temyiz edilmesi halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7481, Karar No: 2015/8865, Tarih: 15.06.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/7481 E.  ,  2015/8865 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SİVAS 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 06/11/2014

NUMARASI : 2010/122-2014/481

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi . . . raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava tapu kaydında düzeltim isteğine ilişkindir.

Davacı, Sivas 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2001/541 E.- 2002/ 199 K. Sayılı dava dosyasında dava konusu 1991 ada 4 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın giderilmesine karar verildiğini ve 2002/7 satış dosyası ile de satış işleminin gerçekleştirildiğini, söz konusu taşınmazın tapu kaydında miras bırakanlarının kimlik bilgilerinin nüfus kayıtları ile örtüşmemesi nedeniyle satış bedelinden hissesine düşen tutarı alamadığını ileri sürerek;1991 ada 4 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında, Ahmet kızı Fatma Sukuti olan kaydın Hacı Mehmet kızı F.. Y.. olarak ve yine Ahmet kızı Ayşe Sukuti olan kaydın Hacı Mehmet kızı Aişe olarak düzeltilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği, toplanan deliller ve özellikle, 1991 ada 4 parsel sayılı taşınmazın geldisi 343 ada 38 parsel sayılı taşınmazın kayıt malikleri adına tesciline esas Haziran 1340 tarih 390-391-392 sıra nolu tapu kayıtlarının incelenmesinde;davacının mirasbırakan teyzesi Aişe'nin adının doğru olarak yazıldığı, Abdulkadir Efendinin kendisine intikal eden hissesinin bir miktarını Sukuti Ahmet Hafız Efendi kızları Fatıma Hatun ile Aişe Hatun'a hibe ettiği anlaşılmıştır. Mahkeme ise davacının iddiasının sabit olmadığı, dayanak tapu kayıtlarında adlarına hisse tespiti yapılan Aişe ve Fatıma'nın annesinin Hatice, babasının ise Göğüşoğlu Bekir Efendi olarak göründüğü ve kardeşleri Abdulkadir Efendi tarafından kendilerine yapılan hibe ile hissedar oldukları gerekçesiyle davayı reddetmiştir.Oysa ki, Göğüşoğlu Bekir Efendi ve Hatice'den olma Aişe'nin 310, Fatıma'nın ise 330 tarihinde öldükleri,dayanak tapu kaydının 1340 tarihli olduğu ve Abdulkadir Efendinin kendisine intikal eden hisselerle kendi hissesinin bir kısmını Sukuti Ahmet Hafız Efendi kızları Aişe ve Fatıma'ya hibe etmiş olduğu açıktır. Ayrıca 343 ada 38 parsel sayılı taşınmaza ilişkin olarak mirasbırakan Hacı Mehmet kızı F.. Y.. tarafından diğer paydaşlar aleyhine tapu iptal tescil davası açılarak söz konusu taşınmazdaki pay oranlarının Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1970/64 E.-1970/53 K. sayılı veraset ilamına göre yeniden düzenlenmesi talep edilmiş, Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1970/245 E.-1971/1025 K. sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilerek ilgili veraset ilamı uyarınca paylar yeniden düzenlenmiştir.Ancak,mahkemenin bu kararı sonucunda mirasbırakanların tapu kaydında Sukuti Ahmet kızları Ayşe ve Fatma olarak geçen kimlik bilgileri Ahmet kızı Ayşe Sukuti ve Ahmet kızı Fatma Sukuti şeklinde yani baba lakapları, soyadları olarak eklenmek suretiyle tapuya işlenmiştir. Davacının annesi F.. Y..'ın

./..

./..

paydaş olduğu emsal bir taşınmaza ilişkin tapu kaydı ve dayanaklarının incelenmesinde ise; F.. Y..'ın baba adının yine Ahmet olarak geçtiği, Mustafa ile birlikte kayden paydaş oldukları, Mustafa “Ahmet benim kardeşim, F.. Y.. ise kardeşim kızıdır. Lakabımız Sukutidir” şeklinde beyanda bulunarak, 256 ada 7 parsel sayılı taşınmazın adlarına tespit ve tescilini talep etmiştir. Mustafa getirtilen nüfus kayıtlarında Ahmet olarak bildirdiği kardeşi Hacı Mehmet ile baba adlarının aynı,anne adlarının farklı olduğu görülmüş nitekim,dinlenen tanıklar, Mustafa mirasbırakanların babası ile ana ayrı baba bir kardeş olduklarını, bir de mirasbırakanların babası “Hacı Mehmet'in” adının herkes tarafından “Ahmet”olarak bilindiğini,kendisinin imamlık yaptığını, hafız olduğunu lakabının “Sukuti” olduğunu bildirmişlerdir.Sivas 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1966/517 E.-1966/534 K. sayılı Hacı Mehmet kızı Aişe'nin veraset ilamında ise“muris Sukuti zade Hafız Ahmet namı diğeri Hacı Mehmet'in kızı Aişe'nin 1341 tarihinde bekar ölümü ile annesi Mevlude, kız kardeşi Fatma ve amcası Mustafa mirasçı bıraktığı” belirtilmek suretiyle karar verildiği anlaşılmıştır.

Böylelikle, yapılan inceleme ve araştırma sonucu tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlanarak kayıt malikleri ile mirasbırakanların aynı kişiler olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmış olduğu halde,davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu biçimde hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

Öte yandan; Sivas 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2001/541 E.- 2002/ 199 K. Sayılı dava dosyasında dava konusu 1991 ada 4 parsel sayılı taşınmazdaki ortaklığın giderilmesine karar verildiği,2002/7 satış dosyası ile de satış işleminin gerçekleştirildiği,dolayısıyla " Ahmet kızı Fatma Sukuti” ve “Ahmet kızı Ayşe Sukuti'nin'' taşınmazla ilgilerinin kalmaması sebebi ile dava konusu taşınmazda paydaş olarak gözükmedikleri anlaşılmaktadır.

O halde, taşınmazda paydaş olmayan maliklerin tapu sicil kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesine karar verilmesi mümkün değildir.

Ne var ki; kimlik bilgilerindeki eksiklikten dolayı taşınmazın satış bedelinin ödenmeyecek olması sebebi ile davacının bu davayı açmakta hukuki yararının bulunduğu tartışmasız olup, bu gibi durumlarda çekişme konusu tapu malikleri ile mirasbırakanların aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde “çoğun içerisinde az da vardır” kuralı gereğince bu yönde bir “tespit kararı” verileceği kuşkusuzdur.

Hal böyle olunca;davanın kabulü ile çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince davacı talebi hakkında bir tespit hükmü verilebileceği gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Hal böyle olunca;davanın kabulü ile çoğun içinde az da vardır ilkesi gereğince davacı talebi hakkında bir tespit hükmü verilebileceği gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 15.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14521, Karar No: 2015/18827, Tarih: 22.10.2015

**2. Ceza Dairesi         2015/14521 E.  ,  2015/18827 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/304698

MAHKEMESİ : Bayındır Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2014

NUMARASI : 2013/409 (E) ve 2014/366 (K)

SUÇ : Karşılıksız yararlanma, mühür bozma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın savunmasında suç tarihinde suça konu yeri "Ali Bey" isminde birisinin kullandığını bildirmesi, kolluk tarafından yapılan araştırma sonucunda da 2011 yılında bu yerin A. N. tarafından kullanıldığının belirlenmesi karşısında adı geçen A. N.'nun olayla ilgili bilgi ve görgüsüne başvurulduktan sonra, gerektiğinde haklarında suç duyurusunda bulunulup dava açılması durumunda açılan dava ile bu dava dosyası birleştirilerek; sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün BOZULMASINA, 22/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8978, Karar No: 2016/672, Tarih: 25.01.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/8978 E.  ,  2016/672 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayan kimseyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma (üç kez), ırza geçme

HÜKÜM : Irza geçme eylemi beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı kabul edilerek mahkûmiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (üç kez) kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılması

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesine göre itirazı kabil olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan hükümlere yönelik temyiz isteminin aynı Kanunun 264/1. maddesine göre itiraz kabul edilip bu hususta mahallinde itiraz merciince karar verilmesi gerektiği anlaşıldığından incelemenin suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mahkemece hüküm kurulan 5237 sayılı TCK'nın 103/2-4-6 maddesinde yer alan cezanın üst sınırı nazara alındığında aynı Kanunun 66/1-c, 66/2, 67/son maddeleri uyarınca belirlenen 15 yıllık asli ve ilave dava zamanaşımı süresinin inceleme tarihi itibariyle dolmadığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk müdafii ile katılan mağdurlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26812, Karar No: 2014/22159, Tarih: 23.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/26812 E.  ,  2014/22159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 07.06.2008 gün ve 2008/9069 esas sayılı iddianamesi ile katılanların, sanığı okutacağı mevlüt için yardım toplama bahanesiyle evlerine kabul ettiği, sohbet esnasında sanığın büyü bozacağını söyleyerek katılanların, altınlarım bohça içine koymasını sağlayıp, daha sonradan bu altınlarla evden ayrıldığının iddia olunması karşısında sanığa atılı eylemin sübutu halinde TCK'nın 158/1-a. maddesi kapsamındaki suçu oluşturabileceği bu itibarla, iddianamedeki anlatıma, temyizin kapsamına ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21.01.2013 gün ve 2013/1 sayılı kararına göre, temyiz inceleme görevinin Yüksek Yargıtay 15. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmek üzere TEVDİİNE, 23.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20213, Karar No: 2014/10368, Tarih: 26.05.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/20213 E.  ,  2014/10368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın temyiz talebinin mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın suç tarihinde ablası...'nün evinden ayrılarak yanına gelmesi sonucu çıkan anlaşmazlık nedeniyle eniştesi olan ...’a hakaret ettiği ve yaraladığı, sonrasında ...’ın emaneten aldığı katılan ...'a ait arabaya balta ile vurarak zarar verdiği olayda, mala zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 26/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6322, Karar No: 2014/64, Tarih: 14.01.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/6322 E.  ,  2014/64 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yeşilova Asliye Hukuk Mahkemesi (Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

TARİHİ : 16/05/2011

NUMARASI : 2009/52-2011/71

Davacının açtığı iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün katılma yoluyla müdahil Vakıflar Bankası T.A.O. vekili ile süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, 2005 yılından bu yana iş makinalarının alımı ve satımı, araç kiralama, yük, yolcu ve kargo nakliyeciliği sektöründe faaliyet gösteren davacı şirketin, ülke ekonomisinde baş gösteren ekonomik kriz ve bu krizle bağlantılı olarak banka kredi faizlerinin yükselmesi nedeniyle kredi temin edemediğini ve temin edilen kredileri ve borçlarını ödeyemediğini, nakit sıkıntısı çektiğini, şirketin borca batık hale geldiğini, iyileştirme projesinin uygulanması halinde borca batıklıktan kurtulabileceğini ileri sürerek, davacının iflasının bir yıl süre ile ertelenmesine ve tedbirlere karar verilmesini talep etmiştir.

Müdahiller vekilleri, davacı şirketin davanın açılmasından kısa bir süre önce şirket merkezini Antalya iken Yeşilova olarak değiştirdiğini, erteleme şartları oluşmadığını belirterek, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, iddia, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; iyileştirme projesinde sermaye artımına yer vermeyen, erteleme süresi içerisinde yeterli nakde sahip olacağını garantileyen tedbirlere yer vermeyen ve gerçekçi finansman kaynağı sunmayan davacı şirketin iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olmadığı, sunulan projede sermaye artışına gidileceğinin yazılı olmadığı, iflasın ertelenmesi talebinin kural olarak iyileştirme projesi kapsamında değerlendirilmesi gerektiği, dava açıldığı tarihte projede bulunmayan iyileştirme tedbirlerinin uygulanması sureti ile şirketin iflastan kurtulacağının kabul edilemeyeceği, bu nedenle ek iyileştirme projesi istenilmesine gerek olmadığı, ayrıca davanın açılmasından önce şirket merkezinin Antalya İlinden Yeşilova İlçesine nakline rağmen fiilen ticari faaliyetlerini eski adresinde devam ettiren davacının iyiniyetli olmadığı gerekçesiyle, davanın reddine ve davacının iflasına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yolu ile müdahil Vakıflar Bankası T.A.O. vekili temyiz etmiştir.

1-Müdahil Vakıflar Bankası T.A.O. vekilinin temyiz istemi yönünden;

Kararı, davacı vekili ve katılma yolu ile müdahil Vakıflar Bankası T.A.O. vekili temyiz etmiştir.

1-Müdahil Vakıflar Bankası T.A.O. vekilinin temyiz istemi yönünden;

Davacı vekilinin temyiz dilekçesi, müdahil Vakıflar Bankası T.A.O. vekiline 19.07.2012 günü tebliğ edilmiş olup, hüküm, müdahil Vakıflar Bankası T.A.O. vekili tarafından HUMK'nın 433. maddesinde öngörülen 10 günlük yasal temyiz süresi geçirildikten sonra, 15.08.2012 günü harcı yatırılıp, temyiz defterine kaydı yapılarak, katılma yolu ile temyiz edilmiştir. 01.06.1990 gün ve 1989/3 Esas, 1990/4 Karar sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme Kararında, bu gibi hallerde Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceği öngörüldüğünden, müdahil Vakıflar Bankası T.A.O. vekilinin katılma yolu ile temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b) Dava, iflas erteleme istemine ilişkindir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

a) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b) Dava, iflas erteleme istemine ilişkindir.

İflasın ertelenmesi, borca batık durumda bulunan şirket tarafından sunulan; somut öngörüler içeren, ciddi ve inandırıcı bir iyileştirme projesi çerçevesinde bu durumdan kurtulması kuvvetle muhtemel bulunan kooperatiflerle sermaye şirketleri için öngörülmüş bir hukuki korunma yoludur (İİK.m.179). İflasın ertelenebilmesi için şirketin borca batık durumda olması, sunulacak ciddi ve inandırıcı bir iyileştirme projesi kapsamında şirketin mali durumunu düzeltebileceğine dair somut veriler ileri sürmesi ve fevkalade mühletten yararlanmamış olması gerekir (TTK.m.324, İİK.m.179 vd.). Mahkeme, İİK'nın 166/2. maddesine uygun ilan yapmalı (somut olayda yapılmıştır), borca batıklığı, TTK’nın 324. maddesinde gösterilen şekilde varlıkların rayiç değerine ve İİK’nın 178/1. madde ve fıkrasında belirtilen alacaklılar listesinde gösterilenler ile gerçek anlamda tesbit edilebilecek diğer borçların tutarına göre belirlemelidir. Bunun için borçlu şirket tarafından mahkemeye ibraz edilen bilanço ile mali durumun iyileştirilebilmesi amacıyla şirket tarafından bildirilen proje üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak, rayiç değerler ve yapılan araştırma ve inceleme sonucu elde edilen gerçekçi verilere göre bilirkişilerce yeniden oluşturulacak şirket bilançosu (borca batıklık bilançosu) da dikkate alınıp bir sonuca gidilmelidir. İflasın ertelenmesinin amacı, borca batık sermaye şirketinin mali durumunu düzelterek borca batıklıktan kurtulmasının sağlanmasıdır. Borca batıklıktan kurtulma ise tüm borçların ödenmesi anlamına gelmeyip, aktifin pasiften fazla olmasını ifade eder. Gerek borca batıklık ve gerek iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığı hususunda (muhasebe ve işletme ekonomisi bilgisi özel ve teknik bilgi niteliğinde bulunduğundan ve hâkimin bunları genel ve mesleki bilgisiyle çözmesi beklenemeyeceğinden) HMK’nın 266. maddesinde gösterildiği şekilde bilirkişinin oy ve görüşüne müracaat edilmeli ve bu raporun da hukuka uygunluğunun hakim tarafından denetlenmesi gerekir.

Öte yandan somut verilere dayalı, çelişmeyen öngörüler içeren, özellikle sermaye ve/veya kârlılık artışını netleştiren unsurların varlığının, proje için vazgeçilmez hususlar olduğu gözden kaçırılmamalı; iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğunun bu yolla tesbiti cihetine gidilmelidir.