muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2008/18671, Karar No: 2011/1890, Tarih: 10.03.2011

**8. Ceza Dairesi         2008/18671 E.  ,  2011/1890 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Kadastro teknisyeninin mahkemeye sunduğu 28.12.2006 tarihli rapor ekindeki yazı içeriğine göre dava konusu yer tescil harici harman yeri iken toplulaştırma sebebi ile bu yerden geçen sulama kanalından dolayı ifraz olunarak iki parsele ayrıldığı ve davaya konu 141 nolu yerin tescil harici yer olup kayıtlar da arsa vasfını alması karşısında toplulaştırmaya ilişkin karar ile tapu kaydı getirtilerek sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de, hükmedilen adli para cezası taksitlendirilirken taksit aralığının gösterilmemesi,Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 10.3.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2071, Karar No: 2014/21209, Tarih: 28.05.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/2071 E.  ,  2014/21209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/191192

MAHKEMESİ : Kiraz Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/03/2012

NUMARASI : 2011/244 (E) ve 2012/152 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mağdurun soruşturma aşamasında oğlu olan sanığın tartışma sırasında kendisini ittirmesi sebebiyle düşerek kolunu incittiğini ve buna rağmen sanıktan şikayetçi olmadığını belirtmiş olması da dikkate alındığında, mağdurun oğlu olan sanığa yönelik gerçeğe aykırı bir isnatta bulunması için bir sebep bulunmadığı, dosya bakımından ifadesi önem taşıyan müştekinin ve soruşturmada dinlenen tanık Ö...'in ifadesinin alınmadan ayrıca mağdurun adli raporunda "çekilen omuz grafisinde omuz başı (humerus başı) ileri derecede osteoparatik eski fraktüre bağlı oluşabilecek şekil bozukluğu mevcut" şeklinde belirtildiğinden, mağdurun grafi ve tedavi evraklarının gönderilerek Adli Tıp Kurumundan rapor aldırılmadan, eksik araştırma ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 28.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18883, Karar No: 2015/17572, Tarih: 22.10.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/18883 E.  ,  2015/17572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava,...Sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun tespiti, istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabülüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekilinin, karar tarihinden sonra 01/07/2015 havale tarihli dilekçesi ile, davasından feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547

sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan vazgeçildiği (feragat edildiği) bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacı aleyhine yargılama giderine hükmedilmeyeceği yönündeki 3201 sayılı Kanun'un Geçici 8'inci maddesi düzenlemesi dikkate alınarak yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 22.10.2015 gününde oybirliğiyle karar
Yargıtay — Esas No: 2013/12622, Karar No: 2013/15043, Tarih: 02.07.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/12622 E.  ,  2013/15043 K.**

**"İçtihat Metni"**

.... adına...... aralarındaki dava hakkında...... verilen 24.05.2011 günlü ve 2006/3276E-2011/283K sayılı hükmün, davacı ile davalı Kurum vekili ve davalı .... Şti. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Usulüne uygun olarak bir tebligat yapıldıktan sonra adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılabilir.

19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine göre “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre, “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır."

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir.

Dosya kapsamından ...... adında bir firmanın bulunmadığı, kurum kayıtlarından işyerinin ..... adına kayıtlı olduğu görülmekle, Mahkemece, gecikmeye ve yeni bir geri çevirmeye mahal verilmeksizin, gıyabi hükmün, davalı...... adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve 01.10.2011 tarihinde

./..

-2-

yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi yollamasıyla gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.....
Yargıtay — Esas No: 2006/13284, Karar No: 2007/1112, Tarih: 05.02.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/13284 E.  ,  2007/1112 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 9.7.2002

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hükmün kanun yararına bozulması Adalet Bakanlığının yazısı üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından istenilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

İncelenen dosyada davacı asil dinlenmeden davacı vekili ile davalının beyanı doğrultusunda, hiçbir delil toplanılmaksızın davanın kabulüne karar verilmiştir. Ayrıca, tarafların velayet ve nafaka hususunda anlaştıklarına ilişkin dosyada herhangi bir beyan veya belgenin de bulunmadığı görülmektedir. Boşanmaya karar verilebilmesi için Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesinde öngörülen koşullar gerçekleşmemiştir.

4721 Sayılı Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesinde, en az bir yıl sürmüş evliliklerde eşlerin birlikte başvurması ya da bir eşin diğerinin davasını kabul etmesi halinde evlilik birliğinin temelinden sarsılmış sayılabileceği öngörülmüştür. Bu halde dahi boşanma kararı verilebilmesi için , hakimin bizzat tarafları dinleyerek iradelerinin serbestçe  açıklandığına kanaat getirmesi ve boşanmanın mali sonuçları ile çocuklarının durumu hususunda taraflarca kabul edilecek düzenlemeyi uygun bulması gerekmektedir. Hakim, tarafların ve çocukların  menfaatlerini göz önünde tutarak bu anlaşmada gerekli gördüğü değişiklikleri yapabilir. Bu değişikliklerin kabulü halinde boşanmaya hükmolunur.

Taraflar hazır bulunup, bizzat anlaştıklarını açıklamaz veya hakim, tarafların anlaşmalarını uygun bulmaz ise, taraflardan delilleri sorulup toplanması sonucunda evlilik birliğinin temelinden sarsılmış olup olmadığının anılan Kanunun  184. maddesi çerçevesinde takdiri gerekirken, davacı asil dinlenilmeksizin  vekilinin beyanı ile yetinilerek eksik inceleme ile boşanma hükmü kurulmuş olması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 427/6. maddesine dayalı kanun yararına bozma isteğinin  açıklanan sebeple kabulü ile hükmün sonuca etkili olmamak üzere BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi.   05.02.2007 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2015/1020, Karar No: 2015/6348, Tarih: 12.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/1020 E.  ,  2015/6348 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun Çocuk İzlem Merkezinde alınan 08.07.2014 tarihli ifadesinde; olay esnasında canının acıdığını ve bağırdığını ifade etmesi,... Adli Tıp Şube Müdürlüğü tarafından da aynı gün yapılan anal muayenede "saat 3 hizasında taze anal fissür olduğu"nun belirtilmesi karşısında, sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerekirken, suç vasfında yanılgıya düşülerek çocuğun basit cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/570, Karar No: 2019/576, Tarih: 03.10.2019

**Ceza Genel Kurulu         2017/570 E.  ,  2019/576 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kararı Veren

Yargıtay Dairesi : 7. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Asliye Ceza

Sayısı : 1336-941

Sanık ...'nın 4733 sayılı Kanun'un 8/4, TCK'nın 62, 52/2, 53/1-2-3 ve 5607 sayılı Kanun'un 13. maddesi delaletiyle TCK'nın 54/4. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 1.000 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve müsadereye ilişkin Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 18.04.2012 tarihli ve 881-422 sayılı hükmün, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 7. Ceza Dairesince 24.04.2014 tarih ve 17528-8112 sayı ile;

"1- Dava konusu edilen ve ele geçirilen sigaraların miktarı nazara alındığında, cezaların şahsiliği ve uygulama birliğinin sağlanması bakımından daha çok miktarda bandrolsüz sigara satışı yapanlarla suça konu miktardaki bandrolsüz sigara satışı yapanlar arasında asgari ve azami had aralığında hakça oranda bir temel ceza belirlenmesi gerekirken dosya içeriğine uygun düşmeyen ve yasal olmayan gerekçeyle asgari hadden ölçüsüz uzaklaşılarak fazla miktarda ceza tayini,

2- Suçtan zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan gümrük idaresi lehine vekalet ücretine hükmedilmesi," isabetsizliklerinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel Mahkeme ise 16.07.2014 tarih ve 1336-941 sayı ile 2 numaralı bozma nedenine eylemli olarak uymuş, 1 numaralı bozma nedenine ise;

"Kanun koyucu kaçak sigara satışı nedeniyle, yargının ceza uygulamasını yetersiz bularak cezaların arttırılması yoluna gitmiştir. Kanun koyucu 4926 sayılı Kanun'la sadece para cezası uygulaması öngörmüş iken, 4733 sayılı Kanun ile asgari haddi 2 yıl olan hürriyeti bağlayıcı ceza ve para cezası uygulamasına geçmiş, kaçakçılıkla mücadelede yetersiz kalınınca 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi ile asgari haddi 3 yıl olan hürriyeti bağlayıcı ceza ve para cezası uygulaması yürürlüğe girmiştir.

Ticari amaçla kaçak sigaraları satışa arz etme suç tarihinde 4733 sayılı Kanun'un 8/4. maddesi kapsamında olup, öngörülen ceza 2 yıldan 5 yıla kadar hapis ve para cezasıdır.

Aynı suç 6455 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikle 5607 sayılı Kanun'un 3/18. maddesi kapsamına alınmış, ceza 3 yıldan 6 yıla kadar hapis ve para cezası olarak arttırılmıştır.

Aleyhe Kanun'un yürürlüğe giriş tarihi 11.04.2013 tarihidir. Yargıtay'ın mahkememizce verilen cezayı fazla bulan bozma kararı tarihinde, sabıkasız da olsa bir sanığın ticari amaçla 2 paket kaçak sigarayı satışa arz etme suçunun cezası en az 3 yıl hapistir. TCK'nın 51 ve CMK'nın 231. maddesinin uygulama imkanı kalkmıştır.

TCK'nın 61.maddesinde belirtilen ölçütler,suç teşkil eden fiilin haksızlık oranıyla ilgilidir.

Aleyhe Kanun'un yürürlüğe giriş tarihi 11.04.2013 tarihidir. Yargıtay'ın mahkememizce verilen cezayı fazla bulan bozma kararı tarihinde, sabıkasız da olsa bir sanığın ticari amaçla 2 paket kaçak sigarayı satışa arz etme suçunun cezası en az 3 yıl hapistir. TCK'nın 51 ve CMK'nın 231. maddesinin uygulama imkanı kalkmıştır.

TCK'nın 61.maddesinde belirtilen ölçütler,suç teşkil eden fiilin haksızlık oranıyla ilgilidir.

Bozmaya konu eylem sokakta tezgahta bandrolsuz sigara satma eylemidir. Bu tür eylemler arasında, TCK'nın 61. maddesinde belirtilen a) Suçun işleniş biçiminin, b) Suçun işlenmesinde kullanılan aracın, c) Suçun işlendiği zaman ve yerin, f) Failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığının, g) Failin güttüğü amaç ve saikinin etkisi yok denecek kadar azdır.

Bu tür eylemde asıl önemli olan suçun konusudur. Aynı maddenin d ve e fıkrasında belirtilen suçun konusunun önem ve değeri ile meydana gelen zararın ağırlığı önem taşımaktadır. Suç konusunun önem ve değeri (sigaraların gümrüklenmiş değeri) ile meydana gelen zararın ağırlığı (devletin vergi kaybı), yani kaçakçılık suçunun konusu olan yakalanan kaçak sigaralardır.

Mahkememiz kararında yakalanan kaçak sigaraların sayısı dikkate alınarak cezanın asgari haddinin üzerinde ceza verildiği açıklanmıştır. Nitekim TCK'nın 61/1-d ve e maddesinde belirtilen tanımlar, kaçakçılık suçunda somutlaştırıldığında kaçak malın sayısına karşılık gelmektedir.

Mahkememizde bu şekilde davranılmayıp yakalanan (2.081) adet sigara sayısı esas alınarak asgari haddin üzerinde ceza tayin edilmiştir. Teşdit nedeni dosya içeriğine uygundur. TCK'nın 3/1. maddesinde tanımlanan orantılılık ilkesine de aykırılık teşkil etmemektedir.

Nitekim, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet suçunda yakalanan silah sayısı, hırsızlıkta çalınan eşya sayısı, güveni kötüye kullanma suçuna konu olan malın değeri, yakalanan uyuşturucu miktarı, Vergi Usul Kanunu'na muhalefette devletin vergi kaybı teşdit nedenidir.

Takdir hakkı yargılamayı yapan sanıkla yüzyüze gelen ilk derece hakimine verilmiştir. Uygulanan arttırım oranları da matematiksel değildir. Yine kararda uygulanmış olan TCK'nın 62. maddesinin bir fonksiyonu da, maddesinde belirtildiği gibi, cezanın olası etkileridir. Arttırım miktarında sonuç ceza dikkate alınmalı, verilen sonuç cezanın fahiş olup olmadığına bakılmalıdır. Sanık hakkında infaz edilecek ceza, sonuç cezadır.

Kaldı ki, Yargıtay bozma kararında emsal olabilecek şekilde, kaç adet sigara için hangi cezanın fazla olduğunu yazmamış, hakça oranda ceza olmadığını soyut olarak belirtmiştir. Yargıtay Dairesinin rakamsal bir tablo olarak, yakalanan kaçak mal karşılığı verilecek ceza süresini önceden açıklaması ya da mahkemece verilen kararı bozarak kendi öngördüğü cezayı vermesi ne derece hukuka aykırı ise, mahkemenin takdir ettiği ve fahiş olmayan, üst sınırı 5 yıl olan cezada, 2 yıl-2 yıl 6 ay aralığında, üst sınıra dahi yaklaşmayan cezaya müdahale etmesi de o derece doğru değildir.

Mahkememizce ticari amaçla satışa sunulan (2.081) adet sigara için, 2 yıl temel cezadan ayrılarak TCK'nın 62. maddesi ile de cezayı şahsileştirilerek sonuç olarak 2 yıl 6 ay hapis ve para cezası verilmiştir. Suç tarihinde 2 adet sigara satana asgari 2 yıl hapis cezası veriyorsak, 2.081 adet sigaraya 2 yıl 6 ay ceza verilmesi ceza adalet gereğidir.

Yıllarca kaçak sigara sattığı halde görünürde ceza almayan kaçakçılar kadrolarına rahatlıkla yeni elemanlar kazanmaktadır.

Kaçakçılıkla etkin mücadele yerine kürsü hâkiminin takdir yetkisi yok edilmiştir. Hâkimi asgari had olan 2 yıl ceza vermekle sınırlamak, takdir yetkisine müdahale değil, takdir yetkisini yok etmektir." şeklindeki gerekçe ile direnerek sanığın ilk hükümde olduğu gibi mahkûmiyetine karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükmün de sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.03.2016 tarihli ve 342239 sayılı "onama" istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gelen dosya, Ceza Genel Kurulunca 07.12.2016 tarih ve 370-613 sayı ile; 6763 sayılı Kanun'un 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 10. madde uyarınca kararına direnilen daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay 7. Ceza Dairesince 13.04.2017 tarih ve 21-2828 sayı ile direnme kararının yerinde görülmemesi üzerine Yargıtay Birinci Başkanlığına iade edilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yerel Mahkemece, Ankara Gümrükler Başmüdürlüğünün katılan sıfatı kaldırılıp anılan Kurum lehine vekalet ücreti takdir edilmemek suretiyle 2 numaralı bozma nedenine eylemli olarak uyulduğu gözetilerek direnmenin kapsamına göre inceleme sanık hakkında kurulan mahkûmiyet hükmüyle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; 4733 sayılı Kanun'un 8/4. maddesi gereğince iki yıldan beş yıla kadar hapis ve beş bin güne kadar adli para cezası gerektiren suçta, temel cezanın üç yıl hapis ve altmış gün adli para cezası olarak tayin edilmesinin isabetli olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de;

Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle, zincirleme suç hükümlerinin uygulanma şartlarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi bakımından, derdest olduğu anlaşılan Ankara 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 2018/64 esas ve Özel Dairece düzeltilerek onanmasına karar verilerek kesinleşen Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/967 esas sayılı dosyalarının; ayrıca mükerrer dava olup olmadığının değerlendirilmesi bakımından suçta kullanılan nakil aracının müsaderesi hususunda Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/337 esasına kayden açılan davaya ilişkin dosyanın, getirtilip derdest olan dosyaların birleştirilerek, kesinleşen dosyanın da bu dosya arasına alınarak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekip gerekmediği belirlenmelidir.

İncelenen dosya kapsamından;

İncelenen dosya kapsamından;

Olay tutanağına göre; 12.09.2011 tarihinde saat 17.00 sıralarında, devriye görevindeki ekip tarafından kaçak sigara satıcısı olduğu bilinen sanığın Kumrular Caddesinde yürürken görülmesi üzerine takibe başlandığı, aynı cadde üzerindeki Namık Kemal İlköğretim Okulu otoparkına girip 06 .. .... plaka sayılı araçtan sigara indiren sanığın yanına gidilerek araç incelendiğinde farklı markalarda kaçak sigara bulunduğunun anlaşıldığı, sanığın rızası ile görevlilere teslim ettiği 2.081 paket sigaranın muhafaza altına alındığı,

Kaçak eşyaya mahsus tespit varakasında, kaçak sigaraların CİF kıymetinin 3.122 TL, vergi toplamının 9.191 TL, gümrüklenmiş değerinin 12.313 TL olduğunun belirtildiği,

Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumunun 24.10.2011 tarihli yazısında, suç tarihi itibarıyla ele geçen sigaralara yurt içi piyasaya arz amaçlı ithalat izni verilmediğinin,

05.12.2011 tarihli bilirkişi raporunda; ele geçen sigaraların ithalat iznine tabi olduğu, ancak Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu tarafından ithalat izni verilmediğinden, yasa dışı olarak yurt içi piyasada bulunmaları nedeniyle kaçak olduklarının bildirildiği,

12.09.2011 tarihli bu eyleme ilişkin Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca 29.09.2011 tarihinde düzenlenen iddianamenin, Yerel Mahkemece 03.10.2011 tarihinde kabul edildiği,

UYAP (Ulusal Yargı Ağı Projesi) sistemi üzerinden yapılan incelemede;

1- Sanık hakkında, kaçak sigara bulundurmak ve satışa arz etmek eylemlerinden dolayı açılan kamu davalarından, suç ve iddianame düzenlenme tarihleri itibarıyla, incelememize konu dosya ile zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gereken;

a) Ankara 38. Asliye Mahkemesinin 2018/64 esas sayılı dosyasında;

11.08.2011 tarihli eylemi nedeniyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18.11.2011 tarihli iddianameyle açılan kamu davasında, Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 26.12.2012 tarihli ve 963-2060 sayılı kararıyla,

20.08.2011 tarihli eylemi nedeniyle Ankara Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 20.10.2011 tarihli iddianameyle açılan kamu davasında, Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23.11.2012 tarihli ve 922-1946 sayılı kararıyla,

Verilen mahkûmiyet hükümlerinin, sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine Özel Dairece; eylemler arasında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi bakımından, anılan dosyalar ile temyiz inceleme günü itibarıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığında bulunan incelememize konu bu dosyanın birleştirildikten sonra tüm delillerin birlikte değerlendirilip sonucuna göre hüküm kurulmasının gerektiği belirtilerek hükümlerin bozulmasına karar verildiği,

Birleştirilen iki dosyanın devirle Ankara 38. Asliye Mahkemesinin 2018/64 esasına kaydedildiği,

b) Ankara 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/967 esas sayılı dosyasında;