muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11797, Karar No: 2015/3649, Tarih: 16.03.2015

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen 10/12/2012 ve 27/01/2014 havale tarihli bilirkişi raporı ile tüm dosya kapsamına göre, dava konusu hisselerin davalı şirket pay defterine kaydının mümkün olmaması sebebiyle asıl davada davacıların bu taleplerine ilişkin davanın reddi gerektiği, murisin imzasının bulunduğu ileri sürülen hisse devri ferağ belgelerindeki imzaların davacıların murisine ait olmadığının Adli tıp raporları ile belirlendiği bu nedenle davalı vekilinin itirazlarının yerinde olmadığı, davacının temettü tutarının tahsiline yönelik talebi bulunmadığından temettü tutarı yönünden herhangi bir karar verilmesinin gerekmediği, ayrıca davacıların murisinin sermaye arttırımına katıldığına ilişkin herhangi bir delil ve belgeye rastlanılmadığı, bu açıdan davacıların murisinin sahip olabileceği hisse adedinin yanlızca bedelsiz olarak dağıtılan hisse senetleri yönünden 3.400.000 nominal değerde ve 3400 adet olabileceği, gerekçesiyle, tespit edilen hisse senetleri toplam değeri olan 85.092,32 TL'nin davalıdan tahsiline; karşı davada ise, davaya konu hisse senedinin şirket pay defterine işlenmesinin teknik ve hukuki anlamda imkanı kalmadığı gerekçesiyle, hisse senedinin iptali talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacılar vekili, karşı davada ise taraf vekilleri temyiz etmiştir.

1) Asıl dava, davacıların murislerinden kendilerine intikal eden hisse senedinin miras paylarına göre davalı şirketin pay defterine kaydedilmesi ve hisse senedinin rayiç değerinin tespit edilmesi, karşı dava ise hisse senedinin iptali istemine ilişkindir.

Asıl davada davalı-karşı davada davacı vekili, diğer savunmalarının yanı sıra, pay defterinde yer alan kayıtlara göre müteveffanın mevcut hisse senetlerinden bir kısmını 11.09.1990 tarihli ferağ belgesi imzalayarak dava dışı ... isimli kişiye devrettiğini savunarak, davanın reddini istediğine göre, anılan kişi ve sonradan payın devredildiği kişilerin haklarının da dava sonucundan etkileneceği gözetilerek, bu kişi ve kişiler hakkında dava açılması sağlanarak bu dava ile birleştirilmesi ve birlikte değerlendirilerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2) Bozma sebep ve şekline göre, asıl davada davacılar vekili, karşı davada ise taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve karşı davada verilen kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle asıl davada davacılar vekili, karşı davada ise taraf vekillerinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 16/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15201, Karar No: 2014/5263, Tarih: 26.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15201 E.  ,  2014/5263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılamaya yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUKnun 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden, gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin kısmın çıkarılmasına karar verilmek suretiyle sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 26.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/32797, Karar No: 2013/21184, Tarih: 24.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/32797 E.  ,  2013/21184 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4,62, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddelerince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanığın icra kanalıyla ödeme yapıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26825, Karar No: 2014/22973, Tarih: 30.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/26825 E.  ,  2014/22973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Müştekinin aşamalarda tutarlı beyanlarında kuyumcudan satın aldığı 455 Amerikan Dolarını saydığı esnada sanığın kendine kuyumcuda çalışan kişi izlenimi vererek eksik para verdikleri bahanesiyle müştekiyi durdurup müştekinin elinde bulunan parayı alarak kaçması şeklinde gerçekleşen eylemin TCK'nın 142/2-b. maddesi kapsamında kaldığı değerledirilmekle tebliğnamede bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... 'nin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 30.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3787, Karar No: 2012/34987, Tarih: 17.04.2012

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/3787 E.  ,  2012/34987 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihinin, 31.12.2003 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tarihi olan 31.12.2003'ten, inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; diğer yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6023, Karar No: 2018/6763, Tarih: 10.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/6023 E.  ,  2018/6763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanık ... 'un üzerinden bir adet tayt çalmaya çalıştığı, müştekinin beyanına göre taytın değerinin 15 ( onbeş ) TL olduğunun anlaşılması karşısında; sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... Özmut'un temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1688, Karar No: 2021/5068, Tarih: 29.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/1688 E.  ,  2021/5068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/34915, Karar No: 2021/8128, Tarih: 11.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/34915 E.  ,  2021/8128 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.04.2021 tarih ve 2021/4491 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.05.2021 tarih ve KYB-2021/49702 sayılı ihbarname ile;

"Nitelikli dolandırıcılık suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 23.10.2019 tarihli ve 2019/50580 soruşturma, 2019/32889 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına dair ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04.12.2019 tarihli ve 2019/5663 değişik iş sayılı kararını müteakip, yeniden yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 19.02.2020 tarihli ve 2019/59399 soruşturma, 2020/5708 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin ... 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04.06.2020 tarihli ve 2020/1577 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

1- ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04.12.2019 tarihli ve 2019/5663 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

... 1. Sulh Ceza Hâkimliğince, soruşturma konusu olaya ilişkin şüpheli ifadesi alınmadan, şüphelinin ... Yapı Limited Şirketinin hissedarı olup olmadığı ve mal varlığı devri araştırılmadan etkin soruşturma yapılmadığından bahisle itirazın kabulü ile kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun'un 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” şeklindeki düzenleme karşısında, Sulh Ceza Hâkimliğince soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheli hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, doğrudan kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde,

2- ... 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04.06.2020 tarihli ve 2020/1577 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

2- ... 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04.06.2020 tarihli ve 2020/1577 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04.12.2019 tarihli ve 2019/5663 değişik iş sayılı kararının yukarıda alınan gerekçe dikkate alındığında soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmesi ve Cumhuriyet savcılığınca söz konusu bu hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra şüpheli hakkında itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği cihetle, ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından yeniden yapılan soruşturma sonunda 19.02.2020 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, Cumhuriyet savcılığı tarafından ilgili eksiklikler giderildikten sonra daha önceden soruşturmanın genişletilmesine karar veren merciince itirazla ilgili bir karar verilmesi gerektiği, kesin nitelikteki ... 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 04.12.2019 tarihli ve 2019/5663 değişik iş sayılı kararının olağanüstü kanun yolu olan kanun yararına bozma yolu ile bozulmadan yeniden verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine karar verilmesinin hukuka uygun olmadığı anlaşıldığından, anılan gerekçe ile itirazın bu yönden kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görülmekle, ... 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 04.12.2019 tarihli ve 2019/5663 değişik iş sayılı ve ... 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 04.06.2020 tarihli ve 2020/1577 değişik iş sayılı kararlarının ayrı ayrı 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 11.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6987, Karar No: 2012/8005, Tarih: 08.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2009/6987 E.  ,  2012/8005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

TÜRK MİLLETİ ADINA

Katılan ...'in 04/03/2009 tarihli dilekçesinin temyiz iradesi taşımaması karşısında; sanık ...'in mağdure ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs ve mağdur ...'i olası kastla yaralama suçlarından mahkumiyetine dair kurulan hükümler yönünden, sanık ... müdafiinin temyizi ile sınırlı olarak yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde mağdure ...'yı öldürmeye teşebbüs suçunun niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiilerinin eksik incelemeye, sanığın taksirle sorumlu tutulması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

1-Sanık ...'in, mağdur ...'yı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetine dair kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2-Sanık ...'in mağdur ...'i olası kastla yaralama suçu yönünden;

A-Oluşa ve dosya içeriğine göre; olay tarihinden önce sanık ... ile mağdure ...'nın duygusal birliktelik yaşadıkları ve aynı evde ikamet ettikleri, mağdure ...'nın kendisinden ayrılarak müşterek ikametlerini terketmesini kabullenemeyen sanığın, olay tarihinde arkadaşlarıyla alkol alan mağdure ...'yı gece saat 01.30 sıralarında arkadaşı... ile birlikte yol üzerinde yürürken görmesi üzerine

sinirlendiği, sevk ve idaresinde bulunan otomobili mağdurlar ... ve...'in üzerine sürüp şiddetli bir şekilde çarparak kaçtığı, çarpma neticesinde her iki mağdurun da yaralandığı olayda; sanığın eyleme bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK.nun 81/1, 35/2 ve 62 maddeleri gereğince cezalandırılması yerine suç vasfında yanılgıya düşülerek olası kastla yaralama suçundan hüküm kurulması,

b-Kabule göre de;

08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değiştirilen 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasında ceza miktarının üst sınırının 2 yıla çıkartılması, soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suçlarla ilgili sınırlandırmanın da kaldırılması nedeniyle, yerel mahkemece değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 08/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4573, Karar No: 2024/3204, Tarih: 07.05.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/4573 E.  ,  2024/3204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 28. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/266 E., 2023/279 K.

KARAR : Kısmen kabul ile yeniden esas hakkında hüküm kurma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara Batı 4. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/537 E., 2021/597 K.

Taraflar arasındaki boşanma davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne, tarafların boşanmalarına ve fer'îlerine karar verilmiştir.

Kararın davalı kadın vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun kısmen kabulü ile İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak yeniden esas hakkında hüküm kurulmak suretiyle karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı kadın vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı erkek vekili dava dilekçesinde özetle; tarafların evlenmelerinden iki ay sonra davalının omuriliğinde kitle olduğunun ve bu hastalığın davalıda uzun süredir bulunduğunun anlaşıldığını, davalının hastalığı davacıdan gizlendiğini, ameliyatla davalının omuriliğindeki kitlenin alındığını, iyileşme sürecinde doktor tavsiyesine uymadığını, iyileşme sürecinin gerçekleşmediğini ve bu nedenle yürüyemez hale geldiğini, davalıyı sırtında taşıdığını, bu esnada zorlandığını söylediğinde davalının davacıya "eşek gibi taşımak zorundasın lan, taşımaya mecbursun" gibi ifadelerle davacıyı rencide ettiğini, sürekli hakaret ettiğini, son olarak 01.06.2016 tarihinde davalının ortak haneyi terk ederek kendi ailesinin yanına gittiğini, evlendikleri günden itibaren davalının evin gündelik işlerini yapmayarak kendi kız kardeşlerine yaptırdığını ileri sürerek davanın kabulüne, tarafların 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca evlilik birliğinin temelinden sarsılması nedeniyle boşanmalarına, erkek yararına 30.000,00 TL maddî, 40.000,00 TL manevî tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı kadına dava dilekçesi usulüne uygun olarak tebliğ edilmiş olup davalı tarafından yasal süresinde cevap dilekçesi verilmemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI