muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/10719, Karar No: 2013/5788, Tarih: 13.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/10719 E.  ,  2013/5788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın beraatine ve iadeye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

31.03.2009 tarihli olay tutanağında, icra edilen yol kontrolünde durdurulan, sanığın sevk ve idaresindeki aracın ön koltuk üstünde ve arka koltuk kılıf içerisinde faturasız ve bandrolsüz 24 karton yabancı menşeili sigaranın ele geçirildiğinden bahsedildiği, sanığın dışında araçta herhangi bir şahsın bulunduğunun ifade edilmediği, sanığın soruşturma aşamasındaki savunmalarında, araçta kendisinden başka şahıslarında olduğu ve dava konusu sigaraları birlikte aldıklarına dair ifadesinin bulunmadığı sanığın kovuşturma aşamasındaki savunmasında ise yine duruşmada dinlenilip savunmayı doğrular yönde ifade veren tanıklarla birlikte aynı araçta oldukları ve sigaraları hep birlikte içmek amacıyla aldıkları şeklinde ifade verdiği gözetildiğinde; sanık savunması ve tanıkların beyanları ile olay tutanağı arasındaki çelişkinin giderilmesi amacıyla, 31.03.2009 tarihli tutanak düzenleyicileri tanık olarak dinlenilerek olayla ilgili bilgi ve görgüleri sorulup sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tespit ve tayini gerekirken eksik soruşturmaya dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi,

Yasaya aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12347, Karar No: 2022/5075, Tarih: 16.03.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/12347 E.  ,  2022/5075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, idari para cezası

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanıklar hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

II- Sanıklar hakkında hükmedilen idari para cezasına yönelik incelemede;

Sanıkların hayatiyetini kaybetmeyecek şekilde meşe ağacı kesme şeklinde gerçekleşen eylemlerinin 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve hükümden önce 14.04.2011 tarih, 27905 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüşüp eylem tarihi olan 03/12/2013 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanunun 20/2-c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş; katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, kararın bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5326 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince kabahatliler hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, el konulan emvalin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine, balta ve merkeplerin sahiplerine İADESİNE, 16.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4868, Karar No: 2016/10763, Tarih: 12.04.2016

**12. Hukuk Dairesi         2016/4868 E.  ,  2016/10763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Şikayetçi borçlunun icra mahkemesine yaptığı başvuruda; gemilere ilişkin taşınır rehninin paraya çevrilmesi yolu ile yapılan ilamsız takipte, satış isteme süresinin 3 ay olduğunu, satışın yapılamaması nedeniyle satışın düştüğü tarih olan 15.5.2014'ten itibaren 15.8.2014'e kadar 3 aylık sürede alacaklı tarafından satış talep edilmediğinden takibin düştüğünü, bu tarihten sonra alacaklı tarafın yaptığı işlemlerin yok hükmünde olduğunu ileri sürerek takibin düşürülmesini talep ettiği, mahkemece şikayetin derdestlik nedeniyle usulden reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nun 114. maddesinin 1. bendinin ı fıkrasında düzenlenen derdestlik; daha önceden açılmış ve halen görülmekte olan bir davanın yeniden aynı ya da başka bir mahkemede açılması durumunda, ikinci davanın açıldığı mahkemede nazara alınan ve bu davanın daha önceden de açılmış ve halen görülmekte olması sebebiyle usulden reddine karar verilmesini sağlamaya yönelik bir dava şartıdır.

Derdestliğin şartları; aynı davanın aynı mahkemede ya da başka mahkemelerde iki kere açılmış olması, birinci davanın görülmekte (derdest) olması, birinci dava ile ikinci davanın aynı olması şeklinde sıralanabilir.

Birinci dava ile ikinci davanın aynı nitelikte kabul edilebilmesi için ise; her iki dava konularının, davaların taraflarının ve her iki davanın sebeplerinin aynı olması şartlarının birlikte gerçekleşmesi gereklidir.

Somut olayda; mahkemece derdest olduğu kabul edilen. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 03.3.2015 tarih ve 2014/1551 E., 2015/250 K. sayılı şikayet dosyasında, borçlunun şikayetinin ödeme emri tebliğ tarihinden itibaren 3 ay olan satış isteme süresine uyulmadığından takibin düşürülmesine ilişkin olduğu ve mahkemece borçlunun itirazdan vazgeçtiği tarih olan 18.02.2014'ten satış talep ettiği 12.5.2014'e kadar geçen süre bakımından inceleme yapılarak satış isteme süresi dolmadığından şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Buna göre; şikayetçi borçlu, 15.5.2014 tarihinden sonra süresinde satış istenmediği için takibin düşürülmesi hususunu şikayete getirmiş olup, mahkemece bu şikayetle aynı nitelikte daha önceden açılmış başka bir dava olduğu belirtilmiş ise de, söz konusu dosyadaki

talepte, borçlunun şikayeti ödeme emri tebliğinden itibaren 14.5.2014'e kadar satış istenmemesi nedeniyle takibin düşürülmesi talebine ilişkindir. Bu durumda, dava konuları farklı olup derdestlikten bahsedilemez.

Buna göre; şikayetçi borçlu, 15.5.2014 tarihinden sonra süresinde satış istenmediği için takibin düşürülmesi hususunu şikayete getirmiş olup, mahkemece bu şikayetle aynı nitelikte daha önceden açılmış başka bir dava olduğu belirtilmiş ise de, söz konusu dosyadaki

talepte, borçlunun şikayeti ödeme emri tebliğinden itibaren 14.5.2014'e kadar satış istenmemesi nedeniyle takibin düşürülmesi talebine ilişkindir. Bu durumda, dava konuları farklı olup derdestlikten bahsedilemez.

O halde mahkemece, şikayetin esası incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile şikayetin derdestlik nedeniyle usulden reddi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 12.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4872, Karar No: 2006/6952, Tarih: 16.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4872 E.  ,  2006/6952 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Hazine vekili tarafından, davalı ... aleyhine 8.7.2004 gününde verilen dilekçe ile mera iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.3.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mera iddiasıyla Hazine tarafından açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece çekişme konusu taşınmazın imar planı kapsamına alınan mera olduğu davalıya 4342 sayılı Kanununun değişik 3. maddesi uyarınca taşınmazın emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısını Hazineye ödenmek üzere önel verilmesine rağmen ödeme yapmadığı gerekçeleriyle dava kabul edilmiş ve dava konusu taşınmazın kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hükmü davalı gerçek kişi temyiz etmiştir.

Dosya kapsamında toplanan delillere göre, 1965 yılında yapılan tapulama tespiti sırasında 50 parsel sayılı taşınmazın ... Köyü Tüzel Kişiliği adına harman yeri olarak sınırlandırıldığı, köyün Belediye olmasından sonra Belediye adına tescil edildiği, 22.6.1973 tarihinde de üç ayrı parsele ifraz edildiği ve bunlardan bir kısım parsellerin imar planında sosyal alanlara ayrıldığı, harman yerinden ifraz edilen 1714 parsel ile ihdasen tesis edilen 1723 parselin tevhit edilerek 1724 parsel numarasını aldığı daha sonra bu parselin 55 ayrı parsele bölündüğü, 1978 yılındaki emcümen kararıyla bu parsellerin üçüncü kişilere satıldığı anlaşılmaktadır.

Görüldüğü gibi dava konusu taşınmazın öncesi köy halkının yararlandığı kamu malı özelliği taşıyan genel harman yeridir.

Davacı Hazine dava konusu taşınmazın mera olduğunu iddia etmiş ise de, bu iddia kanıtlanamamıştır. Burada öncelikle harman yeri niteliği üzerinde durulması gerekecektir. Gerçekten, harman yerleri köy halkının tümünün yararlandığı harman yapılmak üzere ya yetkili mercii tarafından tahsis edilen ya da, ... kullanma biçimi harman yeri olan köy orta malı taşınmazlardandır. Bu gibi yerlerin yararlanma hakkı ilgili köy ve belde halkına ait ise de, kuru mülkiyeti Devlete aittir. Yine hemen belirtilmelidir ki, harman yerlerinin özellikleri mera, yaylak ve kışlakların özelliklerinden farklı değildir.

Her ne kadar 4342 sayılı Mera Kanununun değişik geçici 3. maddesinde Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içersindeki yerleşim yeri olarak işgal edilen ve mera olarak kullanımına artık olanak bulunmayan taşınmazların tahsis amacının değiştirilmesi suretiyle Hazine adına tesciline olanak sağlanmışsa da bu hüküm ancak öncesi mera olan ve yasada öngörülen unsurları taşıyan taşınmazlar bakımından uygulanabilir. Anılan hükmün genişletilmiş yorumla mera dışındaki yaylak, kışlak ve somut olayda olduğu gibi harman yerlerine taşınma imkânı yoktur. O yüzden mahkemenin 4342 sayılı Kanununun geçici 3. maddesindeki taşınmaz bedelinin ilgililerince Hazineye ödenmesine dair işlem yaparak bunun sonucu bedelin ödenmediğinden bahsedilip davanın bu nedenle reddi doğru olmamıştır.

Burada üzerinde durulması gereken diğer bir sorunda 4342 sayılı Mera Kanununun 14. maddesi son fıkrasının olaya uygulanıp uygulanamayacağıdır. Anılan maddenin başlığı «tahsis amacının değiştirilmesi» şeklindedir. Yasanın daha önceki hükümlerine bakılırsa bu maddenin mera komisyonlarının çalışmaları sırasında ve ancak mera komisyonlarınca yapılan idari iş ve işlemlerde uygulanabileceği açıkça görülür. Başka bir deyişle yargı önüne getirilen bu gibi uyuşmazlıklarda harman yeri vasfının yargı yerinde değiştirilebileceği düşünülemez. Ne var ki; somut olayda, öncesi harman yeri olan 1714 parsel sayılı taşınmaz 1723 parselle tevhid edilerek imar planı kapsamına alınmış, arsa vasfına dönüştürülerek gerçek kişilere Belediye Encümeni kararıyla satılmıştır. Az yukarıda sözü edildiği üzere somut olaya 4342 sayılı Kanunun değişik geçici 3. maddesinin ve yine aynı yasanın 14 maddesinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla 1714 parselin harman yeri vasfının değiştirilerek arsa vasfıyla gerçek kişilere yapılan satış işlemi ve gerçek kişiler adına tescil yasadaki deyimiyle «yolsuz tescil» niteliğindedir. Bu gibi durumlarda hukuken yokluk ifade eden tapu üzerinden iktisapta bulunan kişiler Türk Medeni Kanunun 1023 maddesinden yararlanamaz. Ancak;

Yukarıdan beri vurgulandığı üzere 1724 parsel harman yeri olan 1714 ile 1723 parsellerden gelmektedir. 1714 sayılı öncesi harman yeri olan taşınmazın Belediye tarafından imar planına alınarak özel mülk şeklinde kişilere satışı hukuken yok hükmünde ise de, 1723 parselin niteliği ve evveliyatı araştırılmamıştır. Anılan bu parsel imar uygulaması suretiyle Belediye tarafından mülk edinilecek yerlerden ise ve davalıya yapılan satış 1723 parselin kapsamında kalan bir yer ise şüphesiz davalı gerçek kişi Belediyeden satın almayla bu yeri kazanabilir. O yüzden öncelikle bu husustaki deliller toplanıp yerinde keşif yapılarak dava konusu taşınmazın harman yeri niteliğindeki 1714 parsel yoksa 1723 parsel kapsamında kalıp kalmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Yapılacak inceleme ve araştırma sonucu dava konusu taşınmazın 1714 parsel kapsamında kaldığı saptanırsa öncesi harman yeri olan ve kamunun genelinin yararlandığı bu yer imar uygulamasında ancak yine kamunun genelinin yararlandığı bir yer olarak bırakılmak koşuluyla imar planına alınabileceğinden ( örneğin meydan, yol, ..., yeşil alan, otopark, toplu taşıma istasyonu, terminal…. gibi) bu yerin kamunun yararlanmasına tahsis edilmek üzere ve bu koşulla Hazine adına tescili gerekir. Mahkemece bütün bu yönler düşünülmeden ve uygulama yeri olmadığı halde 4342 sayılı Mera Kanunun geçici 3. maddesinden bahsedilerek davanın yazılı olduğu şekilde doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazların kabulü hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.6.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3399, Karar No: 2013/6649, Tarih: 28.05.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2013/3399 E.  ,  2013/6649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 25.12.2012 gün ve 2012/102 Esas, 2012/297 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkûmiyet hükmünün incelemesine gelince;

Mağdure aşamalarda olay tarihinde sanığın kendisine ... atarak ve "kardeşin için iyi olmaz" diyerek kendisiyle zorla ilişkiye girdiğini beyan etmişse de, mağdurenin, sanığın evine 3 kez gittiğini ve bunlardan 2. ve 3. gidişlerinde sanığın kendisiyle zorla ilişkiye girdiğini beyan etmesi, mağdurenin eylemler esnasında sanığın annesinin evde olduğunu beyan etmesi, mağdurenin olayların hemen akabinde şikâyetçi olmaması veya bir yakınına durumu anlatmaması karşısında, sanığın eylemleri cebir veya tehdit kullanarak gerçekleştirdiğine ilişkin yeterli delil bulunmadığı halde, TCK.nın 103/4. maddesi gereğince artırım yapılarak fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14980, Karar No: 2017/3454, Tarih: 18.10.2017

**6. Ceza Dairesi         2014/14980 E.  ,  2017/3454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun yakınana karşı 07.08.2013 tarihli yağma eyleminde, mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanına göre kendisinden zorla alınan 160 liranın 120 lirasının olay akabinde iade edildiğini beyan etmesi ve mahkeme anlatımında da geri kalan kısmını da olaydan yaklaşık 10 gün sonra da verdiğini söylemesi karşısında; sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-18.11.2013 tarihli aynı mağdura karşı olan eyleminde ise, adı geçenin kolluk beyanına göre suça konu telefon, çakmak, sarj aleti ve 22 lira parayı aldığı ve olay akabinde adı geçene telefon, şarj cihazı ve çakmağı iade ettiği ve mahkeme anlatımında da alınan paranın 20 liralık kısmını da olaydan yaklaşık 2 gün sonra Tanık Enver’in verdiğini söylemesi karşısında; yakınana kısmi iadeye rızası olup olmadığı sorularak, sonucuna göre sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesindeki etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin nazara alınmaması,

./..

3-5237 sayılı TCK’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının yasa koyucunun amacı ve suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar olan şeylerin alınması durumunda, yasal gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, sanık ...’ın 18.11.2013 ve 07.08.2013 tarihli her iki eyleminde de yakınanın ceplerini yoklamak suretiyle suça konu parayı aldığının anlaşılması karşısında; sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde aynı yasanın 150/2. maddesiyle cezasından indirim yapılması,

4-Sanığın 18.11.2013 tarihli yağma eylemini yaşı büyük olduğu için soruşturması ayrı yürütülen sanık Emrah Aydın ile birlikte işlediğinin iddia edilmesi karşısında; anılan sanık hakkında dava açılıp açılmadığı araştırılarak açılmışsa; dava dosyaları arasında fiili ve hukuki irtibat bulunduğundan, sanık ... hakkındaki bu dava dosyası ile sanık Emrah Aydın hakkındaki dava dosyasının birleştirme olanağının araştırılması, mümkün olmadığı takdirde ise dosyasının getirtilip incelenerek, denetime olanak verecek şekilde onaylı suretlerinin dosyaya konulmak suretiyle sanık hakkında TCK’nın 149/1-c maddesinin değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme kısmen uygun olarak hükmün BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 18.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29984, Karar No: 2015/11440, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29984 E.  ,  2015/11440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/10/2014

NUMARASI : 2014/915-2014/1466

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.05.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7226, Karar No: 2008/8156, Tarih: 19.06.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/7226 E.  ,  2008/8156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.