muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/9422, Karar No: 2015/7138, Tarih: 09.11.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/9422 E.  ,  2015/7138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı şirket arasında 23.10.2008 tarihli ... Havaalanı için özel güvenlik hizmeti alım işine ait sözleşme imzalandığını, 01.11.2008 - 31.12.2009 dönemlerinde asgari ücret fiyat farkının fazla hesaplanmasından dolayı davalının toplamda 15.407,91 TL'lik fazla fatura tanzim ettiğini, bu miktarın müvekkili tarafından davalıya ödendiğini, bu paranın faizi ile birlikte iadesi amacıyla 13.09.2012 tarihli ihtarname keşide edilmesine rağmen ödeme yapılmadığını ileri sürerek, bu miktarın ödeme tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirket merkezinin ...'da olması nedeniyle ... Mahkemeleri'nin yetkili olduğunu, fazla ödendiği iddia edilen miktarın müvekkili şirketin gelirine yansımadığını, davacının kontrolleri ile uygunluğu belirlenen ve bu doğrultuda hak ediş ödemeleri yapılan brüt ücretler üzerinden müvekkili şirketin işçi ödemelerini, işçi ... ödemelerini, işçi işsizlik primlerini, ücretlerden kesilen gelir vergisini, damga vergisini ödediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalıya sözleşmede belirtilen asgari ücret fiyat farkları ile ilgili fazla ödeme yapıldığı, bunun temerrüt tarihinden itibaren davacıya iade edilmesi gerektiği, iadesi gereken miktarın da sözleşme ve mevzuata göre belirlendiği, davacının talebinde haklı olduğu gerekçesiyle, davanın kabulü ile 15.407,91 TL'nin 20.09.2012 temerrüt tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasındaki 23.10.2008 tarihli sözleşmenin 38. maddesi, “Bu sözleşme ve eklerinin uygulanmasından doğabilecek her türlü anlaşmazlığın çözümünde Ankara İdari Mahkemesi ve icra dairesi yetkilidir.” hükmünü içermektedir. YHGK'nın 28.03.2014 tarih ve 2013/15-1021 E., 2014/424 K. sayılı ilamında da açıklandığı üzere, taraflar arasında yapılmış yetki sözleşmesinde mahkemeden söz edilmiş ise, bu ifadenin icra dairelerini de kapsayıp kapsamadığı doktrinde tartışmalı ise de Yargıtay genellikle, bu kayıtların icra dairesini de kapsadığını kabul etmektedir. Zira uyuşmazlığın çözümü için yapılan yetki sözleşmesi sadece mahkemeden karar alınmasını değil, karardan önce veya sonra başvurulacak cebrî icrayı da kapsar (Pekcanıtez/ Atalay/ Sungurtekin Özkan/ Özekes; İcra ve İflas Hukuku, Ankara, 2013 s.176). Somut olayda, yetki şartında icra dairesinden söz edilmiş ise de, bunun mahkemeyi de kapsadığının; hatta idare mahkemesi ifadesinin adli yargıdaki mahkemeyi de kapsadığının

kabulü gerekir. Dava, 6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra açılmıştır. Buna göre, HMK'nın 18/2. maddesi hükmüne uygun olarak sözleşmenin yetki şartıyla ilgili bu hükmünde, hukuki ilişkinin ve yetkili mahkemenin belirlenebilir, dolayısıyla, yetki sözleşmesinin geçerli olduğunun, bir başka anlatımla Ankara Mahkemeleri'ni kapsadığının kabulü gerekir.

6100 sayılı HMK'nın "yetki sözleşmesi" başlıklı 17. maddesinde, “Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” hükmü düzenlenmiştir.

6100 sayılı HMK'nın "yetki sözleşmesi" başlıklı 17. maddesinde, “Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.” hükmü düzenlenmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren HMK'nın "zaman bakımından uygulanma" başlıklı 448/1. maddesiyle HMK hükümlerinin, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanacağı kabul edilmiştir. Eski Kanun zamanında yapılan yetki sözleşmelerinin düzenlendikleri tarihte yürürlükte bulunan Kanuna göre geçerli olmaları halinde sonraki Kanun döneminde dahi geçerliliklerini muhafaza ettikleri kabul edilmelidir. Çünkü usul sözleşmelerinin kurulmaları ve geçerlilikleri bakımından maddi hukuk hükümlerine tâbi oldukları genel kabul gören bir ilkedir (Prof. Dr. Sabri Şakir Ansay – Hukuk Yargılama Usulleri, 7. basım, 1960, s. 152; Prof. Dr. Saim Üstündağ, Medeni Yargılama Hukuku, 7. bası, İstanbul, 2000, s.420;Prof Dr. Abdurrahim Karslı, Medeni Usul Hukukunda Usuli İşlemler İstanbul, 2001, s.239) Sözleşmenin imzalandığı tarih itibariyle 6100 sayılı HMK yürürlüğe girmediğinden sözleşmede kararlaştırılan yer mahkemesinin münhasır yetkili olduğunun kabulü mümkün değildir. Böyle bir kabul, sözleşmenin imzalandığı tarihte değişik yer mahkemesinde dava açma imkânı bulunan tarafların seçimlik haklarını ortadan kaldıracaktır ve hak kaybına yol açacaktır. Bu bakımdan sözleşmeyle kararlaştırılan münhasır yetkinin 6100 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra imzalanan yetki sözleşmelerinde tatbiki uygun olacaktır. Aksinin kabulü, tarafların sözleşmeyle kazandıkları ve o tarih itibariyle Yasayla yetkili kılınan mahkemelerde dava açma imkânını ortadan kaldıracağından eşitlik ilkesine de aykırı olacaktır. Buna göre, maddi hukuk alanında yapılan yeni kanunlar eski kanuna göre geçerli olarak yapılmış olan sözleşmeleri hükümsüz hale getirmedikleri gibi, usul sözleşmelerine ilişkin yeni kanun hükümlerinin dahi eski kanun zamanında yapılmış usul sözleşmelerinin geçerliliğini etkileyemeyeceğini kabul etmek gerekir. Sözleşmenin yapıldığı tarihte yürürlükte bulunan 1086 sayılı HUMK'nın 22. maddesine göre, sözleşme ile yetkili kılınan mahkemelerin yanında genel ve özel yetkili mahkemeler de yetkili olmaya devam eder. Davacı, 23.10.2008 tarihli yetki sözleşmesi ile kararlaştırılan yer dışında genel veya özel yetkili bir mahkemede dava açmış olsaydı dahi, artık açılan dava ile işlem tamamlanmış olup, 6100 sayılı HMK'nun 17. maddesindeki münhasır yetki sözleşmesine ilişkin hüküm olayda uygulanmayacaktı. Sonuç olarak 01.10.2011 tarihinden önce tacirler arasında yapılan yetki sözleşmeleri, 01.10.2011 tarihinden sonra da geçerliliklerini muhafaza etmektedirler.

Öte yandan, HMK'nın yetkiyi düzenleyen maddelerinde kesin yetki halleri açıkça belirtilmiştir. HMK'nın 18/1. maddesi uyarınca, yetki sözleşmesi de ancak kesin yetki bulunmayan hallerde yapılabilir. Ancak, HMK'nın 17. maddesindeki, taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça davanın sadece sözleşmeyle belirlenen mahkemelerde açılabileceğine ilişkin yetki kuralı, aksi de kararlaştırılabildiğinden münhasır yetkiyi düzenlemekte olup, kesin yetki kuralı değildir. HMK'nın 19/2. ve 116/a maddesi uyarınca mahkemenin yetkisinin kesin yetki esasına göre belirlenmediği hallerde ise, yetki itirazı bir ilk itiraz olduğundan ve

19/2 ile 117/1. maddesi uyarınca cevap dilekçesinde süresinde ileri sürülmesi gerektiğinden aynı Kanun'un 19/4. maddesi uyarınca da yetki itirazı süresinde ve usulüne uygun olarak ileri sürülmezse, yetkisiz mahkeme yetkili hale gelir. Kesin yetki bulunmayan hallerde davalı tarafından süresinde ileri sürülmeyen yetki itirazının daha sonra ileri sürülmesi mümkün olmadığı gibi mahkemece de kendiliğinden dikkate alınamaz. Davalının süresinde yetki itirazında bulunmaması halinde dava sırasında taraflar arasında aksi yönde zımnen oluşan ve geçerli olan bir yetki sözleşmesi kurulduğunun kabulü de gerekir. (Bkz. Prof. Dr. B. Kuru, Hukuk Muhamekeleri Usulü, El Kitabı, İstanbul 1995, Sh. 174 vd.) HMK'nın 17. maddesindeki, '' taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça” hükmünün bu anlama geldiği kabul edildiği taktirde bu madde anlam kazanacaktır. Somut olayda, davalı yan süresinde yetki itirazında bulunmuştur.

Somut olayda, sözleşmede kararlaştırılan yetki şartı, sözleşme tarihi itibariyle yürürlükte bulunan HUMK’da belirtilen genel yetki kurallarını ortadan kaldırmayıp, genel yetkili mahkemelerin yanında, aslında yetkili olmayan bir mahkemenin dahi taraflarca yetkili kılınmasıdır. Yetki şartının, sözleşmenin tarafı olan kişileri bağlayacağı da kuşkusuzdur. Ayrıca, bir dava için birden fazla yetkili mahkeme var ise, davacı bu mahkemelerin birinde dava açmak hususunda bir seçim hakkına sahiptir. Davacı, bu mahkemelerin hiç birinde dava açmazsa, o zaman seçim hakkı davalıya geçer.

Davacı yan, sözleşmeye dayanmak suretiyle, seçimlik hakkını doğru kullanmış olup, mahkemece, 15.11.2013 tarihli duruşmada herhangi bir gerekçe gösterilmemiş ise de, seçim hakkı kendisine geçmeyen davalı yanın yetki itirazının reddi ile esasa girilmesi doğru olmuştur.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21408, Karar No: 2017/1474, Tarih: 09.02.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/21408 E.  ,  2017/1474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müşteki ve eşinin birlikte yürüdükleri esnada karşılarından sanığın gelerek kendini Doktor Murat olarak tanıttığı, büyük oğluna 250,00 TL borcu olduğunu söyleyerek 300,00 TL uzattığı, 50,00 TL bozuk para için önce eşine soran müştekinin daha sonra cebindeki 800,00 TL parasını çıkarıp baktığı esnada, sanığın bu parayı alıp cüzdanda taşıması gerektiğini söylediği, bunun üzerine müştekinin arka cebinde bulunan 2.000,00 TL parayı da çıkartıp ''Ben parayı cüzdanda taşımam açıkta taşırım" dediği, sanığın 2.000,00 TL parayı da aldığı, almış olduğu toplam 2.800,00 TL parayı cebinden çıkartmış olduğu kağıda sarıp müştekinin eşinin çantasına koyar gibi yaptığı, çantaya koymadan 2.800,00 TL parayı alıp koşarak kaçtığı şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde yazılı hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanun'un 142/2-b maddesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3-Hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nın 141. maddesinde tanımı yapılan hırsızlık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 7/2. maddesi uyarınca, "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan Kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek, 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nın 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usullere göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11717, Karar No: 2020/3120, Tarih: 03.03.2020

**13. Ceza Dairesi         2019/11717 E.  ,  2020/3120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Herkesin herhangi bir koşul yerine getirmeksizin girebileceği işyerlerine hak sahiplerinin isteyenin girmesi hususunda daha başlangıçta rızalarını örtülü olarak açıklamış oldukları ve somut olaya göre; müştekinin Cuma namazına gitmek için işyerinden ayrıldığı, yerine eşi ...’ın işyerine baktığı, Hanife’nin bez yıkamak için dükkan kapısının 3-4 metre ilerisindeki çeşmeye gittiği sırada işyerine duvardan atlayarak giren sanığın kasada bulunan 3.000 TL’yi çaldığı, Hanife’nin bezi yıkadıktan hemen sonra işyerine geri döndüğü ve kasanın yanında sanığı gördüğü, bu itibarla; müştekinin eşinin kısa süreliğine işyerinin önünde bulunduğu sırada işyerine gündüz vakti girerek hırsızlık yapan sanığın eyleminde işyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun unsurları itibariyle oluşmayacağı gözetilerek bu suçtan beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03.03.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5979, Karar No: 2008/7721, Tarih: 13.05.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/5979 E.  ,  2008/7721 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1995-2000 tarihleri arası tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı Kurumun aşağı bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava,davacının Aralık 1995 ila Kasım 2000 tarihleri arasında kalan sürede tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece ilamda belirtildiği gibi davacının 01.01.1996-Tescil tarihleri arasında istemin kabulüne karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalı Kurumun aşağı bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava,davacının Aralık 1995 ila Kasım 2000 tarihleri arasında kalan sürede tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece ilamda belirtildiği gibi davacının 01.01.1996-Tescil tarihleri arasında istemin kabulüne karar verilmiştir.

Davanın, yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre, sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosya kapsamından, davacının Ziraat Odasına 11.12.2006 tarihinde üye olduğu, tarım Kredi Koop.Ortaklığının 12.12.1978 tarihinde başlayıp halen devam ettiği sattığı ürün bedellerinden ilk prim kesintisinin Aralık 1995 tarihinde yapılıp Aralık 2000 tarihine kadar devam ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının tarım ... sigortalılığının ilk prim tevkifatını takip eden ay başı olan 01.01.1996 tarihinde başlatılması doğru isede;davacı talebi doğrultusunda prim kesintisinin sona erdiği 31.12.2000 tarihine kadar sigortalılığa karar verilmesi gerekirken davacının tarım ... sigortalısı olarak tescili bulunmadığı halde tescil tarihine kadar sigortalı olduğuna karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü hüküm fıkrasının 1.bendinin silinerek, yerine

“1-Davanın kabulü ile, davacının 01.01.1996-31.12.2000 tarihleri arasında 2926 sayılı yasaya tabi tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 13.05.2008 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13880, Karar No: 2018/21450, Tarih: 08.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13880 E.  ,  2018/21450 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan ... A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... A.Ş.'ye bağlı ... Kargo İşlem merkezinde taşeron şirkete bağlı işçi olarak kadrolu işçilerle birlikte çalıştığını, Genel Müdürlüğün işçi alma, fesih ve talimat verme yetkilerinin olduğunu, ancak kadrolu işçilerden daha az ücret aldıklarını, sendikal hakların engellendiğini, haftada 45 saat çalışması gerekirken 60 saat çalışma yapıldığını, zamlı ücretlerin ödenmediğini, ücret olarak emsalinden daha az ücret aldığını, yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... A.Ş. vekili, şirket çalışanları bakımından müvekkili idarenin denetim gözetim ve kontrol yetkisi olmadığını, müvekkili idarenin ihale makamı olduğunu, işveren gibi sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ... İnş. Taah. Turizm Elektronik Proje Danışmanlık San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, ücret farklarının hangi ayları kapsadığının belirtilmediğini, yıpranma prim uygulaması adı altında bir uygulamasının işyerinde olmadığını, davacının müvekkili şirket nezdinde yıllık izin hakkı olmadığını, sözleşmede ücret dışında ... yemek ya da başkaca bir ödeme yapılması konusunda bir hüküm bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin karar ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sonucuna varılarak yerinde görülmeyen davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı H.M.K.'nın 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 26.10.2018 tarihli bozma ilamı ile kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uayan İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Karar davacı ve davalı ... A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.