muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/6023, Karar No: 2012/5700, Tarih: 10.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/6023 E.  ,  2012/5700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 22/12/2009 tarih ve 2006/8-2009/369 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 10/04/2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... davalılardan Alfa Elekt. Ltd.Şti. vekili Av. .... ve Eksel Halkla İlişkiler Ltd.Şti vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl ve birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin yüklerin uluslararası pazarlanması ve sözleşme lojistiği alanında faaliyet gösterdiğini, "EXEL+şekil" ibaresinin marka olarak tescili için TPE’ne başvuruda bulunduğunu, TPE’nin başvuruyu 1998/002916 (excel), 1998/0021917 (eksel), 2000/09805 (excel), 2000/27824 (excel.net) kod numaralı markalara benzer olduğundan bahisle 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi uyarınca 35 ve 42 sınıfta bir kısım hizmetler yönünden reddettiğini, bu ret kararına itirazda bulunduklarını ve itirazlarının da TPE YİDK’nun 2003-M-1701 sayılı kararı ile 42. sınıf yönünden kabul edilmekle beraber 35. sınıf yönünden reddedildiğini, oysa başvurunun redde dayanak markalarla aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığı gibi, çıkartılan hizmetlerin de aynı alt grupta yer almadığını ileri sürerek, YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacı başvurusu ile redde mesnet markaların KHK’nin 7/1-b bendi anlamında benzer olduklarını, bu nedenle kurum tarafından yapılan işlemlerin hukuka uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ....Şti.vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... İletişim ve Danışmanlık Ltd.Şti.vekili, davanın zamanaşımı ve esas yönünden reddini istemiştir.

Davalı TPE vekili, davacı başvurusu ile redde mesnet markaların KHK’nin 7/1-b bendi anlamında benzer olduklarını, bu nedenle kurum tarafından yapılan işlemlerin hukuka uygun bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ....Şti.vekili, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... İletişim ve Danışmanlık Ltd.Şti.vekili, davanın zamanaşımı ve esas yönünden reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının Madrid Protokolü aracılığı ile "EXEL + Şekil" ibaresinin marka olarak tescili istemiyle TPE'ne başvuruda bulunduğu, başvuru kapsamında 35 ve 42. sınıflardaki bir kısım hizmetlerin yer aldığı, işaretlerin sözcükten ibaret olması halinde, yazı tiplerinin, büyüklüklerinin ve renklerinin farklılaştırılması aynı olma durumunu ortadan kaldırmaya yeterli olmadığı, başvurudaki ‘EXEL’ sözcüğü dilimizde ve diğer batı dillerinde bir anlama sahip bulunmadığı, sözcük ve şekil unsurundan oluşan karma markalarda sözcüğün akılda kalan asıl unsuru oluşturduğu, KHK.nın 7/son koşullarının gerçekleşmediği ve tescil engelinin aşılması olanağının bulunmadığı, KHK.nın 7/1-b anlamında tescil engelinin gerçekleştiği gerekçesiyle asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı ... Elekt. Ltd.Şti. ve Eksel Halkla İlişkiler Ltd.Şti'ne verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 25,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/308, Karar No: 2014/2115, Tarih: 02.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/308 E.  ,  2014/2115 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/100875

MAHKEMESİ : Trabzon 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 19/12/2011, 2010/102 (E) ve 2011/165 (K)

SUÇ : Kasten yaralama

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mağdurun yaralanması ile ilgili Trabzon Adli Şube Müdürlüğü'nün 12/12/2011 tarih ve 5520 sayılı rapora göre yaralanma sonucu mağdurda oksijensizliğe bağlı beyin hasarı oluştuğu, yatağa bağımlı olup, oryantasyonun bulunmadığı ve iletişim kurulamadığının belirtildiği anlaşılmakla, mağdur E.. G..'e Türk Medeni Kanunu gereğince kayyım ataması yapılıp yapılmadığının araştırılması, atanmamış ise Türk Medeni Kanunu çerçevesinde kayyım atandıktan sonra kayyıma davaya katılması için usulüne uygun husumet izni verilmesi sağlanarak davaya katılma konusunda görüşünün sorulması gerekirken atanan vekilin istemi ile davaya katılmasına karar verilerek yazılı şekilde hüküm kurulması;

Usule aykırı ve sanık müdafii ile mağdurun baro tarafından atanan müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 02/04/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35786, Karar No: 2017/5599, Tarih: 16.05.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/35786 E.  ,  2017/5599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk savunmasında, temyiz dışı sanık ... ile buldukları katalitik sobayı satmak için hurdacıya gittikleri esnada temyiz dışı sanıklar ... ve ... ile karşılaştıklarını, onlarla beraber hurdacıya gittiklerini, müştekinin kömürlüğüne girmediğini, suç işlemediğini baştan beri savunması, müştekinin ve hurdacının ... ve ...'ı teşhis etmeleri, temyiz dışı sanıklar ..., ... ve ...'nun da suça sürüklenen çocuğun savunmasını doğrulamaları karşısında, suça sürüklenen çocuğun cezalandırılmasına yeterli, her türlü kuşkudan uzak, hukuka uygun, kesin ve inandırıcı kanıtların neler olduğu karar yerinde açıklanıp gösterilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümlülüğüne karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/05/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12360, Karar No: 2021/14568, Tarih: 21.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/12360 E.  ,  2021/14568 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinde öngörülen hak yoksunlukları uygulanırken, 15.05.2020 gün ve 31100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile TCK’nın 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Sanığın, müştekiye ait bisikleti çalması eyleminde, müştekinin soruşturma aşamasında alınan ifadesine göre, ikametinin altında bulunan depo olarak kullanılan yerden çalındığını beyan ettiği, sanığın aşamalarda alınan savunmasında ise caminin avlusunda bulunan bisikleti çaldığını savunduğu, tanıkların da bisikletin çalındığı yer konusunda bilgi sahibi olmadıkları anlaşılmakla, dosyada olay yerine ilişkin herhangi olay yeri inceleme raporu veya görgü ve tespit tutanağının bulunmaması da nazara alınarak, motosikletin çalındığı yerin bina eklentisi niteliğinde olup olmadığı veya müştekinin motosikleti, harici bir kilit veya zincir vs. ile sabit bir yere kilitleyip kilitlemediği hususunda oluşan şüphenin giderilmesi bakımından, müştekiden sorularak ve gerekirse olay yerinde keşif de yapılarak, motosikletin çalındığı yerin bina eklentisi niteliğinde olup olmadığının veya müşteki tarafından motosikletin harici bir kilit veya zincir vs. ile sabit bir yere kilitlenip kilitlenmediğinin araştırılıp, sonucuna göre sanık hakkında, TCK’nın 142/2-h. maddesi ile uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 21.09.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/548, Karar No: 2016/8096, Tarih: 12.05.2016

**22. Ceza Dairesi         2016/548 E.  ,  2016/8096 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Temyiz isteminin reddi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Cezaevinde olduğu anlaşılan sanığa tefhim edilen 02/04/2015 tarihli asıl kararda 5271 sayılı CMK'nın 263/1. maddesi uyarınca yöntemine uygun şekilde yasa yolu bildiriminde bulunulmadığının anlaşılması karşısında, sanık tarafından öğrenme üzerine verildiği anlaşılan 05/06/2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilmekle, mahkemenin 18/06/2015 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararı kaldırılarak ve 02/04/2015 tarihli asıl hükme yönelik olarak yapılan incelemede;

5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde düzenlenen değer azlığı kavramının, suçun işleniş şekli ile olayın özelliği dikkate alınarak, failin kast ve iradesini değer olarak az olan eşyaya özgülemesi, kastının ne bulursa almaya yönelik olmaması veya daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar almış olmakla birlikte, alınan bu şeyin değerinin de cezadan indirim yapılmasını gerektirecek şekilde gerçekten az olması hallerinde yasal ve yeterli gerekçeleri açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği gözetilmeden, öngörülen koşullar gerçekleşmemesine rağmen anılan Yasa maddesi uyarınca cezadan indirim yapılması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının gözetilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun infaz tarihine kadar; sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmasına karar verilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılık yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanması ile ilgili kısım çıkartılarak yerine ‘‘Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/1-2-3. maddesinin uygulanmasına,” cümlesinin eklenmesi suretiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 12/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5804, Karar No: 2013/234, Tarih: 18.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/5804 E.  ,  2013/234 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkilleri ile davalı arasında imzalanan 07.03.2007 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince müvekkillerine teslimi gereken 6 adet dairenin süresinde teslim edilmediğini ileri sürerek 10.000,00 TL kira tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiş, yargılama aşamasında davasını ıslah ederek tazminat miktarını 33.000,00 TL'ye arttırmıştır.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacı arsa sahiplerinin sözleşmede belirtilen şartlara göre daireleri süresinde davalı yükleniciye ferağ vermemeleri nedeniyle kusurlu oldukları, kendi edimlerini yerine getirmediklerinden yükleniciden de edimini yerine getirilmesini isteyemeyecekleri, davalının ediminin en geç tapuda devir tarihi olan 14.04.2009 tarihinde yerine getirdiği, bu tarihte daireleri davacılara teslim ettiğinin kabulü gerektiği, sözleşme gereğince dairelerin teslim edilmesi gereken 27.03.2009 tarihi ile dairelerin teslim edildiği kabul edilen 14.04.2009 tarihleri arasında davacılar kira bedeli talep edebilecek ise de sözleşme gereğince 9 nolu daireyi de davalı adına devir etmemeleri nedeni ile müterafik kusurlu oldukları, bu sebeple davacıların kira bedeli talep edemeyecekleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan kira tazminatının tahsili istemine ilişkindir. Sözleşmenin "Özel Şartlar" bölümünde; “...taraflar arasında inşaat sözleşmesi yapıldığı tarihten itibaren 3 ay içerisinde bitirilip temel ruhsatı tarihinden itibaren 18 ay içerisinde arsa sahibinin daireleri teslim edilecektir...Temel üstü ruhsatı alındığında müteahhitte 13 nolu daire, 14 nolu daire, 9 nolu daire ve 10 nolu dairenin tapuları serbest bırakılacaktır. İnşaatın kabası bittiğinde ise 5 nolu daire ve 3 nolu dairenin tapuları serbest bırakılacaktır. İnşaatın ince işleri bittiğinde ise 2 nolu daire, mal sahibinin daireleri teslim edildiğinde ise 1 nolu dairenin tapuları serbest bırakılacaktır.” düzenlemesine, "Teknik Şartlar" bölümünde ise; “Binaya iskan alınacak, daire tapuları mülkiyet tapusu olarak mal sahiplerine verilecek, harçlar, masraflar müteahhide ait olacaktır.” hükmüne yer verilmiştir. Sözleşme hükümlerine göre ifanın, yapı kullanma izin belgesi alınmasına bağlı olduğu anlaşıldığından davacıların 9 nolu daireyi elinde tutması haklı olup, mahkemenin bu nedenle davacının müterafik kusurlu olduğu yolundaki gerekçesinde isabet bulunmamaktadır. Sözleşmede ferağ aşamaları kesin vade olarak kararlaştırılmamış, tamamlanacak işlere göre kademeli olarak düzenlenmiştir. Davalı yüklenici tarafından ferağ aşamalarının her biri tamamlandığında durumu bildirerek tapu devri yönünde arsa sahipleri BK' nın 101. maddesine göre temerrüde düşürülmemiştir. Arsa sahipleri, yüklenicinin sözleşme hükümlerine göre arsa sahiplerine düşen daireleri teslimi gereken tarih ile fiilen teslim ettiği tarih arasında kira tazminatı talep edebilir. Mahkemece, dairelerin teslimi gereken tarihin 27.03.2009 olduğu isabetli olarak belirlenmiş ise de, yüklenicinin arsa sahiplerine düşen bağımsız bölümleri kullanmaya elverişli olarak fiilen teslim ettiği tarih konusunda herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmaksızın arsa sahiplerinin yükleniciye ferağ verdikleri 14.04.2009 tarihinin teslim tarihi olarak kabulü doğru olmamıştır. Bu durumda mahkemece, uzman bilirkişi ya da bilirkişi kurulu refakatinde keşif ve inceleme yapılarak yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda araştırma yapılıp, davacıların talep edebileceği kira tazminatı ile ilgili bilirkişi raporu alındıktan sonra oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 18.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4723, Karar No: 2014/24334, Tarih: 18.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/4723 E.  ,  2014/24334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2009/552-2014/30

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle 52.308.42 TL maddi ve manevi tazminatın yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi davalı vekilince istenilmesi ve de duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 18/11/2014 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü yapılan tebligata rağmen taraflar adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildi ve aynı gün Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği konuşulup düşünüldü, ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, 10.10.2004 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu % 27,00 oranında sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının maddi tazminat isteminin kabulüne, manevi tazminat isteminin ise kısmen kabulüne karar verilmiş ve bu karar süresinde davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece manevi tazminatın takdirine ilişkin verilen karar isabetlidir. Ne var ki maddi tazminatın belirlenmesinde hataya düşüldüğü görülmektedir.

Davacının maddi tazminata ilişkin istemi nitelikçe; Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından karşılanmayan zararın giderilmesi istemine ilişkin olup, mükerrer ödemeye ve sebepsiz zenginleşmeye neden olunmaması için Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri ile varsa geçici iş göremezlik ödeneğinin rücu edilebilir bölümünün zarardan indirilmesi suretiyle tazminatın belirlenmesi gerektiği Dairemizin yerleşmiş uygulamalarındandır. Oysa açıklanan doğrultuda işlem yapılmaksızın maddi tazminatın belirlendiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, TBK’nun 55. Madde hükümleri dikkate alınarak, Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından davacıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir bölümü, hükme esas alınan 01.07.2013 günlü hesap raporunda belirlenen zarardan indirilmek ve sonucuna göre karar vermekten ibarettir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, maddi tazminatın belirlenmesinde yanılgıya düşülerek ve özellikle sigortalıya ait ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir bölümü indirilmeden, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuksal olgular dikkate alınmadan, maddi tazminatın belirlenmesinde yanılgıya düşülerek ve özellikle sigortalıya ait ilk peşin sermaye değerinin rücu edilebilir bölümü indirilmeden, yazılı şekilde hüküm kurması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

18.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13402, Karar No: 2010/4867, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13402 E.  ,  2010/4867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/268 Esas-2005/185 Karar, Dairenin:2009/13417 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2660, Karar No: 2012/6302, Tarih: 04.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/2660 E.  ,  2012/6302 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan ve atılı diğer suçtan mahkûmiyetine dair Ünye Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.12.2011 gün ve 2010/244 Esas, 2011/282 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık ile müdafii tarafından istenilmiş ve incelemeninde sanık müdafii tarafından duruşmalı yapılması talep edilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 23.05.2012 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hakimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Mağdureye ait nüfus kayıt örneği Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) sisteminden temin edildiğinden getirtilmemesi, ayrıca tehdit suçundan kurulan hükümden sonra TCK.nın 53. maddesinde düzenlenen güvenlik tedbirlerine hükmolunmaması aynı Kanunun 53/1. maddesine göre hapis cezasının kanuni sonucu olup infaz aşamasında gözetileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, yerinde görülmeyen sanık ile müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 04.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.