muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12543, Karar No: 2021/22248, Tarih: 23.12.2021

2-Müştekinin mahkemede büfesinin hemen yanındaki ahşap çitin içerisinde bulunan demir çubukların çalındığını beyan etmesine rağmen olay yeri inceleme raporunda “İşyerinin doğu dış duvarına 3 metre mesafede kumların üzerinde ve üst üste yığılı vaziyette çeşitli uzunluklarda profil demirlerin olduğunun ve demirlerin kilitlenmek suretiyle muhafaza altına alınmamış olduğunun belirtilmesi karşısında;çalınan demirlerin binaya sabitlenmiş olup olmadığının işyerinin eklentisi içerisinde bulunup bulunmadığının tespiti açısından gerekirse mahallinde keşif yapılarak suç vasfı belirlendikten sonra, sonucuna göre eylemin 5237 sayılı TCK'nın 141/1,142/2-h maddelerinden hangisine uyduğunun tartışılıp değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 142/2-h maddesinden hüküm kurulması,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde mağdura yönelik hırsızlık suçundan eylemine uyan TCK'nın 141/1 maddesi uyarınca 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına yazıldıktan sonra sonraki paragrafta suça sürüklenen çocuğun eylemini herkesin girebileceği bir yerde bırakılmakla birlikte bina eklentileri içerisinde muhafaza altına alınmış eşya hakkında işlemesi nedeni ile TCK’nın 142/2-h yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmek suretiyle hırsızlık suçundan kurulan hükümde çelişkiye neden olunması,

4-Sanık ve suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait 170 kg profil demirleri almaları şeklindeki olayda,müştekinin de çalınanların değerine ilişkin bir beyanının olmaması karşısında, söz konusu eşyaların değeri tespit edilmeden sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması,

5-İddianamede nitelendirilen eylem ve sevk maddesi olarak sanık hakkında TCK'nın 31/2 maddesinin uygulanması talep edildiği halde, bu maddenin uygulanmama ihtimaline binaen sanığa ek savunma hakkı verilmeden yazılı şekilde hükümler kurulmak suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

6-Sanık hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde suçun işyerine girilmeden müştekiye ait büfenin dışında bulunan demirlerin alınması suretiyle işlendiğinin anlaşılması karşısında,işyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun ne şekilde oluştuğunun karar yerinde açıklanıp tartışılmaması,

7-İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanığa verilen cezanın 5237 sayılı TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi

8-Gerekçeli karar başlığında ve hükümde suç isminin iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması

9-Suça sürüklenen çocuk hakkında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının tespiti için yapılan (100 TL) masrafın suça sürüklenen çocuğa ve sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

8-Gerekçeli karar başlığında ve hükümde suç isminin iş yeri dokunulmazlığının ihlali yerine konut dokunulmazlığının ihlali olarak yazılması

9-Suça sürüklenen çocuk hakkında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının tespiti için yapılan (100 TL) masrafın suça sürüklenen çocuğa ve sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafii ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümlerde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 23.12.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/943, Karar No: 2018/5282, Tarih: 16.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/943 E.  ,  2018/5282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5275 sayılı Yasa'nın 108/3. maddesi hükmü uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün, koşullu salıvermeden yararlanamayacağı gözetilerek, sanığın adli sicil kaydında yer alan Kilis 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2009/316 Esas ve 2010/543 Karar sayılı 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin ve TCK'nın 58. maddesi tatbik edilen mahkumiyetinin tekerrüre esas alınarak ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe açmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, katılanın iş yerinden 4-5 adet ketçap ve 3-4 kilo çay çaldığı, katılanın beyanına göre malların değerinin 60,00 TL civarında olduğununa anlaşılması karşısında: sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4325, Karar No: 2011/6231, Tarih: 26.10.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/4325 E.  ,  2011/6231 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı yüklenici, Kartal 7. Noterliği'nce düzenlenen 20.05.2004 tarihli gayrimenkul satış vaadi ve kat karşılığı inşaat sözleşmesindeki tüm yükümlülüklerini sözleşme süresi içinde eksiksiz tamamlayıp teslim ettiği ve Kartal 4. Noterliği'nden keşide ettiği 16.11.2007 tarihli ihtarla da tapunun devredilmesini talep ettiği halde davalının sözleşme uyarınca payına düşen 20/552 arsa paylı zemin kat 7 nolu bağımsız bölümün (depolu dükkanın) tapusunu devretmediğini ileri sürerek tapunun iptâl ve tesciline, olmadığı takdirde rayiç değerinin avans faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı arsa sahibi cevabında; bir çok imalâtın eksik ve sözleşmeye aykırı yapıldığını, inşaatın henüz tamamlanmadığını, yapı kullanma izin belgesinin de alınmadığını, dava konusu bağımsız bölüm dışındaki tapuların devredildiğini, dava konusu bağımsız bölümün ise devredilmeyip teminat olarak tutulduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı aşamalarda verdiği dilekçelerde ise, inşaatın yapı ruhsatı ve tasdikli projesine aykırı yapılması nedeniyle yapı kullanma izin belgesi alınmasının mümkün olmadığını savunmuştur.

Mahkemece bilirkişi Kurulu raporuyla saptanan 117.527,16 TL noksan işler bedelinin ödenmesi şartıyla tapu iptâli ve tescile karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerinde yüklenicinin edimi (borcu) inşaatı sözleşmesine, imar planına, yapı ruhsatına, tasdikli plan ve projesine uygun şekilde tamamlayıp arsa sahibine teslim etmek, arsa sahibinin borcu ise taahhüt ettiği tapu paylarını yükleniciye devretmekten ibarettir. Yüklenici ancak yapı ruhsatına, tasdikli projesine ve imara uygun inşaat yaptığı takdirde bedele hak kazanacaktır. Fiilen inşa olunan bina yapı ruhsatına, tasdikli projesine ve imara aykırı ise bu aykırılıklar proje tadilatı veya yıkım suretiyle giderilip inşaat yasal hale getirilmediği sürece ifa ve teslim gerçekleşmiş olmayacağından yüklenici bedele hak kazanamayacaktır. Birlikte ifa konusuna gelince; inşaattaki eksik ve kusurların niteliği, derecesi ve giderilme bedeli dikkate alındığında arsa sahibinin eseri reddederek inşaatı teslim almaması veya mevcut haliyle fiilen

teslim aldığı halde tapu devir borcunu yerine getirmemesi MK'nın 2. maddesi uyarınca objektif iyiniyet kurallarına aykırı ise eksik ve kusur bedelinin yüklenici tarafından arsa sahibine ödenmesi koşuluyla birlikte ifaya karar verilebilir. Birlikte ifaya konu olan eksik ve kusurlar, ancak yasal yapılardaki eksik ve kusurlardır. Kaçak yapılardaki eksik ve kusurların tamamlanması İmar Kanunu'nun emredici kurallarına aykırı olacağından kaçak yapılarda birlikte ifaya karar verilemez. Kaçak yapılar mümkünse yasal hale getirilir, değilse yıktırılır.

Somut olayda; inşaatın yapı ruhsatına ve tasdikli projesine aykırı yapıldığı, bu nedenle yapı kullanma izin belgesi alınmasının mümkün olmadığı ileri sürüldüğü halde hükme esas alınan 11.03.2009 tarihli bilirkişi kurulu raporunda bu yönde bir inceleme ve değerlendirme yapılmamıştır. Dosyada yapı ruhsatına da rastlanmamıştır.

Mahkemece yapılacak işlem; yapı ruhsatı, ruhsat eki tasdikli projeler ve imar işlem dosyasını ilgili belediyeden getirtmek, ayrıca sözleşme konusu binaya mevcut haliyle yapı kullanma izin belgesi verilmesinin mümkün olup olmadığını, mümkün değilse hangi nedenlerle verilemeyeceğini, mümkünse verilebilmesi için nelerin yapılması gerektiğini sorup tespit etmek, HMK'nın 266. maddesi uyarınca hukukçu bilirkişiyi heyetten çıkarıp yerine teknik bilirkişi atayarak mahallinde yeniden keşif yapmak, fiilen inşa olunan binanın yapı ruhsatına, tasdikli projesine ve imara uygun olup olmadığını, uygun değilse yasal hale getirilip getirilemeyeceğini ve yapı kullanma izin belgesi alınıp alınamayacağını, yasal hale getirilmesinin mümkün olması durumunda yapılması gereken iş ve işlemlerin neler olduğunu, yasal hale getirebilmek ve yapı kullanma izin belgesi alabilmek için ne miktar paraya ve süreye ihtiyaç bulunduğunu belediyenin cevabi yazısı da dikkate alınarak saptamak, yasal hale getirmesi ve yapı kullanma izin belgesini alması için yükleniciye uygun süre ve yetki vermek, bina yasal hale getirildiğinde ve yapı kullanma izin belgesi alındığında davayı kabul etmek aksi halde ise reddetmekten ibarettir. Davanın açılmasına davalı arsa sahibi sebebiyet vermediğinden davalı arsa sahibi yargılama harç ve giderleriyle vekâlet ücretinden de sorumlu tutulmamalıdır. Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde birlikte ifaya karar verilmesi ve davalı arsa sahibinin harç ve giderler ile vekâlet ücretinden sorumlu tutulması doğru olmamış, kararın taraflar yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın taraflar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 26.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7409, Karar No: 2016/621, Tarih: 21.01.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/7409 E.  ,  2016/621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/05/2014 gün ve 2014/184-2014/309 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 04/02/2015 gün ve 2014/15561-2015/1274 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, .... tarafından gönderilen askeri mühimmatın ....'dan ....’ne taşınması işini üstlendiğini, taşıma sırasında 25.10.2005 tarihinde ... sınır kapısına gelindiğinde, 20 araçlık tır filosundan 6 aracın ...'dan geçmesine izin verildiğini ancak 14 aracın geçmesine izin verilmediğini, araçların ...'dan transit geçmeleri için gerekli izinlerin alınmaması nedeniyle müvekkilinin kusuru olmaksızın 52 gün beklenildiğini ileri sürerek, araç başına günlük 130,00 USD üzerinden 52 günlük bekleme bedeli olan 94.640 USD’nın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, söz konusu bekleme süresinin 13 adet tır aracı için 44 gün, 1 adet tır aracı için 34 gün olduğunu, ancak davacı yanın idari şartname uyarınca hiçbir talepte bulunamayacağını, davacının kendi yükümlülüklerini yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece Dairemiz bozma ilamına uyularak; davacının günlük 130 USD talep etmiş olduğu ve davayı ıslah etmemiş olduğu, belgelenen bekleme süresinin 606 gün olduğu, bu durumda 606x130 USD karşılığı 78.780 USD bekleme ücreti talep edilebileceği gerekçesiyle davanın kabulü ile 78.780 USD'nin 02.02.2006 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 4/a maddesi uyarınca uygulanacak faizi ile birlikte davalıdan tahsiline fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına dair verilen kararın davalı vekilince temyizi üzerine karar dairemizce harç yönünden düzeltilerek onanmıştır.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, mahkemece hüküm fıkrasının üçüncü cümlesinde davalı hazine harçtan muaf olduğundan davacıdan tahsil edilen karar ve ilam harcının iadesine karar verilmiş olmakla davacı tarafça yatırılan 1.726,70 TL harcın da davacıya iadesinin gerekmesine göre, davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

Davacı vekili, bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere, mahkemece hüküm fıkrasının üçüncü cümlesinde davalı hazine harçtan muaf olduğundan davacıdan tahsil edilen karar ve ilam harcının iadesine karar verilmiş olmakla davacı tarafça yatırılan 1.726,70 TL harcın da davacıya iadesinin gerekmesine göre, davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin karar düzeltme istemlerinin HUMK.nun 442. maddesi uyarınca REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 3,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 265,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 21/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5653, Karar No: 2021/7250, Tarih: 20.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/5653 E.  ,  2021/7250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki trafik kazası nedeniyle maddi tazminat davası üzerine Uyuşmazlık Hakem Heyetince yapılan yargılama sonucunda; başvurunun kısmen kabulüne dair verilen karara taraf vekillerince yapılan itiraz incelemesinde; İtiraz Hakem Heyetince davalı tarafın itirazının reddine, davacı tarafın itirazının kabulü ile Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararının kaldırılarak, davanın kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili; 25/08/2016 tarihinde yaya olarak karşıdan karşıya geçmeye çalışan müvekkilinin, davalı ... nezdinde ... poliçesi ile sigortalı bulunan aracın çarpmasına bağlı yaralandığını ve malul kaldığını belirterek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak sürekli iş göremezlik, geçici iş göremezlik, bakıcı gideri yönünden toplam 5.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş; talep artırım dilekçesi ile istemini 188.994,00 TL’ye yükseltmiştir.

Davalı vekili; başvurunun reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Sigorta Tahkim Komisyonu Uyuşmazlık Hakem Heyetince, talebin kısmen kabulü ile geçici iş göremezlik yönünden 12.203,00 TL, bakıcı gideri yönünden 15.449,00 TL olmak üzere 27.653,00 TL maddi tazminatın 01/04/2019 tarihinden yasal faizi ile davalıdan tahsiline; illiyet bağı bulunmadığı gerekçesi ile sürekli iş göremezlik tazminat talebinin reddine karar verilmiş; Uyuşmazlık Hakem Heyeti kararına karşı taraflarca itiraz edilmesi üzerine davalının itirazının reddine, davacının itirazının kabulü ile davanın kabulüne, 12.203,00 TL geçici iş göremezlik, 61.341,00 TL sürekli iş göremezlik tazminatı, 15.449,00 TL bakıcı gideri tazminatı olmak üzere toplam 188.994,00 TL maddi tazminatın 01/04/2019 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiş; İtiraz Hakem Heyeti kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyet kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle, işgücü kaybı tazminatı istemine ilişkindir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, İtiraz Hakem Heyet kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazası sonucu oluşan cismani zarar nedeniyle, işgücü kaybı tazminatı istemine ilişkindir.

Haksız fiil sonucu çalışma gücü kaybının olduğu iddiası ve buna yönelik bir talebin bulunması halinde, zararın kapsamının belirlenmesi açısından maluliyetin varlığı ve oranının belirlenmesi gerekmektedir. Söz konusu belirlemenin ise Adli Tıp Kurumu veya Üniversite Hastanelerinin Adli Tıp Anabilim Dalı bölümleri kişide bulunan şikayetler dikkate alınarak oluşturulacak uzman doktor heyetinden, haksız fiilin gerçekleştiği tarihte yürürlükte olan Sosyal Sigortalar Sağlık İşlemleri Tüzüğü, Çalışma Gücü ve Meslekte Kazanma Gücü Kaybı Oranı Tespit İşlemleri Yönetmeliği, Maluliyet Tespiti İşlemleri Yönetmeliği, Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmelik hükümleri dikkate alınarak yapılması gerekmektedir.

Somut olayda davacı vekilince dosyaya sunulan 09/01/2019 tarihli Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Hizmetleri Araştırma ve Uygulama Hastanesi- Adli Tıp Anabilim Dalı Sağlık Kurulu raporunda; davacının kafa travmasına bağlı beyin hasarı, organik kişilik bozukluğu, postkontüzyonel sendrom nedeniyle Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe göre tüm vücut fonksiyon kaybı oranı %40 olarak hesaplanmış, itiraz hakem heyetince bu rapor hükme esas alınarak talebin kabulüne karar verilmiştir. Davacının eşinin savcılık soruşturma aşamasında ki beyanına göre davacının çocukluk yıllarında menenjit geçirdiği, olaydan 3 yıl kadar önce akıl zayıflığına bağlı vasi atanma talebi ile dava açıldığı anlaşılmış; esas alınan maluliyet raporunda önceki tedavi evraklarına ilişkin atıf yapılan Tokat Gaziosmanpaşa Üniversitesi Nöroloji bölümü tarafından davacı da kaza öncesinde hafif MR olduğu, organik beyin sendromu düşünüldüğü, kaza ile ilişkinin kestirilemediğinin belirlendiği görülmüştür. Davacının maluliyetinin haksız fiil sorumlusunun fiili sonucu oluştuğunun, yani haksız fiil ile maluliyet arasında illiyet bağının bulunduğunun da belirlenmesi sorumluluk açısından zorunludur. Bu nedenlerle maluliyet raporu hüküm kurmaya elverişli değildir. Eksik inceleme ile karar verilemez.

Bu durumda, davacının kaza öncesine ilişkin tüm tedavi evrakları dosya arasına getirtildikten sonra muayenesi de yapılarak, davacı için kaza tarihinde yürürlükte bulunan Özürlülük Ölçütü, Sınıflandırılması ve Özürlülere Verilecek Sağlık Kurulu Raporları Hakkında Yönetmeliğe göre, kazadan sonra oluştuğu belirtilen beyin hasarına bağlı maluliyetin kaza ile illiyet bağının olup olmadığı, maluliyet oranına etki edip etmediği tespit edilerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Kabule göre, Sigortacılık Kanunu 30/17 maddesi ile 19.01.2016 tarihli ve 29598 Resmi Gazetede yayımlanarak Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13 maddesinde "Tarafların avukat ile temsil edildiği hallerde, taraflar aleyhine hükmedilecek vekâlet ücreti, her iki taraf için de Avukatlık Asgarî Ücret Tarifesinde yer alan asliye mahkemelerinde görülen işler için hesaplanan vekâlet ücretinin beşte biridir." hükmü eklenmiştir. Heyetçe verilen kararda davacı lehine hükmedilecek vekalet ücreti için Sigortacılıkta Tahkime İlişkin Yönetmeliğin 16/13 maddesinin uygulanması gerektiği gözönüne alınarak AAÜT'nin 17. maddesi gereğince hesaplanan vekalet ücretinin 1/5'i oranında vekalet ücretine hükmedilmesi, ancak hesaplanan miktarın maktu vekalet ücretinin altında kalması halinde maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde nispi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine 20/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.