muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/18832, Karar No: 2024/1646, Tarih: 07.02.2024

8. Yabancılık unsuru taşıyan iş sözleşmelerinde taraflar uygulanacak hukuku seçmemişlerse veya yapmış oldukları hukuk seçimi anlaşması herhangi bir sebepten geçerli değilse, işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukuku uygulanır. 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince işçinin işini geçici olarak başka bir ülkede yapması hâlinde, bu işyeri mutad işyeri sayılmaz. İşin birden fazla ülkede ifa edilmesinde de mutad işyerinin tespitine çalışılmalıdır. Bu hâlde mutad işyeri, Avrupa Birliği Adalet Divanı kararlarında ve doktrinde belirtildiği üzere, işçinin işini ifa faaliyetlerini veya ifa faaliyetlerinin çoğunluğunu gerçekleştirdiği yer, işçinin esas olarak işverene karşı yükümlülüklerini yerine getirdiği yer, işçinin işini ifa etmek üzere hangi ülkede daha çok zaman geçirdiği, işin organize edildiği yer, işin esas kısmının ve ağırlıklı bölümünün yapıldığı yer gibi kriterlerden hareket edilebilir (Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi, 18.09.2019 tarihli ve 2016/9339 Esas, 2019/16564 Karar sayılı kararı; Aygül, Çoban, s.1822-1824). Ancak aynı maddenin üçüncü fıkrasına göre işçinin işini belirli bir ülkede mutad olarak yapmayıp devamlı olarak birden fazla ülkede yapması hâlinde iş sözleşmesi, işverenin esas işyerinin bulunduğu ülke hukukuna tâbidir. Esas işyeri ile kastedilen, işverenin işyeri merkezinin bulunduğu ülkedir. Örneğin açık denizlerde görev alan gemi adamları bakımından esas işyerinin bulunduğu ülke hukuku önem taşır. Maddenin dördüncü fıkrasında ise hâlin bütün şartlarına göre iş sözleşmesiyle daha sıkı ilişkili bir hukukun bulunması hâlinde sözleşmeye mutad işyeri hukuku ve işverenin esas işyerinin bulunduğu ülke hukuku yerine bu hukukun uygulanabileceği ifade edilmiştir. Daha sıkı ilişkili hukukun uygulanmasındaki en önemli unsur, işçinin menfaatidir (Elçin, s.147). Örneğin, işçinin sosyal çevresinin Türkiye’de bulunması, Türkiye’nin sosyal güvence sistemi içinde yer alması, ücretinin Türkiye’de ve Türk lirası üzerinden ödenmesi, işverenin Türk olması, iş sözleşmesinin Türk hukukuna özgü kurumlar gözetilerek düzenlenmesi, Türk hukukuna tâbi daha önceki bir iş sözleşmesine gönderme yapılması, iş sözleşmesinin Türkçe kaleme alınması gibi unsurların tamamının ya da önemli bir bölümünün varlığı hâlinde, iş sözleşmesinin Türk hukuku ile sıkı ilişki içinde olduğu sonucuna varılabilir (Elçin, s.152).

9. Sözleşmenin belirli süreli olarak yapılıp yapılamayacağı, sözleşmenin sona ermesi nedeniyle işçinin hak kazanacağı tazminatlar, fazla çalışma, yıllık izin, işverence yapılan uygulama ve ödemelerin niteliği, zamanaşımı gibi hususlar 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesi uyarınca tayin edilen hukuka göre değerlendirilmelidir. Hafta tatili, dinî ve millî bayram günleri ve ücretlerini düzenleyen hükümler, doğrudan uygulanan kuraldır; ancak uygulama alanına giren iş ilişkilerine uygulanır. Örneğin tamamen yurt dışında ifa edilen bir iş ilişkisinde, dinî ve millî bayram günleri Türk hukukuna göre belirlenemez (Aygül, s. 528; Ersin Erdoğan, Canan Erdoğan, “Türkiye’den Yurt Dışına Götürülen İşçiler Hakkında Yargıtay Kararının Değerlendirilmesi”, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, Cilt 13, 2016, Sayı 50, s.971-972).

10. Somut uyuşmazlıkta davacı işçi; davalı Şirkete ait yurt dışı inşaat şantiyelerinde çalıştığını, ücretinin USD olarak ödendiğini ileri sürerek ödenmeyen işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiş; davalı işveren ise davacının yurt dışı şantiyelerinde çalışması sebebiyle uyuşmazlığın yabancı hukuka göre çözümlenmesi gerektiğini savunmuştur. İlk Derece Mahkemesince, davalı vekilinin bu savunmasına değer verilmeksizin uyuşmazlığa Türk hukuku uygulanmak suretiyle yargılama sonuçlandırılmış ve istinaf yolu incelemesinde de taraflar arasında hukuk seçimi anlaşması yapıldığına dair herhangi bir iş sözleşmesi bulunmadığı gerekçesiyle uyuşmazlığa Türk hukukunun uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmiştir. Ne var ki varılan sonuç, dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

11. Tarafların hukuk seçimi anlaşması yapmadıkları veya yapılan hukuk seçimi anlaşmasının geçersiz olduğu dönemde iş sözleşmesine, kural olarak işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukukunun uygulanması gerektiği 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin ikinci fıkrasında genel bir kural olarak düzenlenmiştir. Burada yetkili kılınan hukuk, işçinin işini fiilen yerine getirdiği yer ülke hukukudur. Mutad işyeri hukuku, karakteristik edimin ifa yeri hukuku olarak iş sözleşmesiyle en sıkı ilişkili olan hukuktur. 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen daha sıkı ilişkili hukuk ise bir istisna hükmü olup bu hükmün iş sözleşmelerinde dar yorumlanması gerekir (Beyza Çağla Şahin, Bireysel İş Sözleşmelerine Uygulanacak Hukuk, İstanbul, 2021, s. 74, 89).

12. Davacı işçi, 21.06.2005-23.05.2014 tarihleri arasında davalı Şirketin Moskova, Buruni ve Dominik Cumhuriyeti'nde bulunan şantiyelerinde çalıştığını ileri sürmüş, davalı ise davacının 18.07.2005-08.09.2005 tarihleri arasında Moskova City, 29.05.2006-26.09.2006 tarihleri arasında Sheremetevo 3 (ENMAR), 27.09.2006-30.11.2008 tarihleri arasında Moskova City, 01.12.2008-10.04.2009 tarihleri arasında Metropolis, 16.11.2011-26.05.2012 tarihleri arasında Burundi Elçilik Projesi ve 09.06.2012-22.05.2014 tarihleri arasında da Dominik Elçilik Projesinde çalıştığını beyan etmiştir. Davacının hangi dönemlerde, hangi ülke veya ülkelerde çalıştığı, mutad işyerinin neresi olduğu hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır. Davacıya çalıştığı dönemde ücreti ise USD olarak ödenmiştir. Daha sıkı ilişkili hukukun tespitinde sadece işçi ve işverenin Türk olması tek başına belirleyici kriter olarak kabul edilemez. Tüm bu hususlar dikkate alındığında, hukuk seçimi anlaşması bulunmayan tüm çalışma döneminde mülga 2675 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında mutad işyeri hukukunun uyuşmazlıkta uygulanması gerekmektedir.

13. Belirtilen sebeple davacının hangi tarihler arasında, hangi ülkelerde çalıştığı ve mutad işyerinin neresi olduğu tespit edilerek uyuşmazlığa belirlenecek mutad işyeri hukuku uygulanmalıdır. Hâl böyle olunca, uzman bir bilirkişiden de denetime elverişli rapor alınmak suretiyle dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek dava konusu alacaklar hakkında, usuli kazanılmış haklar da gözetilerek bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

07.02.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9152, Karar No: 2011/27195, Tarih: 08.12.2011

**12. Hukuk Dairesi         2011/9152 E.  ,  2011/27195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa 3. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/02/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan çeke dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yoluyla takibe karşı borçlu vekilinin, alacaklının yetkili hamil olmadığından takibin iptaline karar verilmesi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece, takibin iptaline karar verildiği anlaşılmaktadır.

Kambiyo senetleri ile ilgili hak sahipliğini ispat külfeti hakkındaki TTK.nun 598 ve 702.maddelerinde “….senedi elinde bulunduranın kendi hakkı müteselsil ve birbirine bağlı cirolardan anlaşıldığı takdirde selahiyetli hamil sayılacağı….”öngörülmüştür. Anılan maddeler tedavülü sona ermiş senetler hakkında uygulanmaz. Tedavülden sonraki ciroların alacağın temliki hükümlerini doğuracağı aynı kanunun 602 ve 705.maddelerinde ayrıca düzenlenmiştir.

Somut olayda, takip dayanağı çek incelendiğinde, alacaklının ciro silsilesi içinde yer aldığı dolayısıyla yetkili hamil olduğu görülmektedir. Her ne kadar, mahkemece, dayanak çeki bankaya ibraz edenin kim olduğu bankadan sorularak tespit edilmiş ise de, dar yetkili icra mahkemesinde böyle bir inceleme yapılması mümkün olmayıp, çekin şeklen incelenmesi ve ciro silsilesinde alacaklının isminin bulunduğunun tespiti yeterlidir. Kaldı ki,  dayanak çekin bankaya H.. T.. tarafından ibraz edildiği kabul edilse bile, anılan şahsın ibrazdan sonra cirosunun bulunduğu görülmekle, bu ciro TTK.nun 705.maddesi gereğince alacağın temliki hükmünde olduğundan, takip alacaklısının yetkili hamil olduğunun kabulü gerekecektir.

O halde, mahkemece, takip alacaklısının yetkili hamil olması nedeniyle şikayetin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile kabulü isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 08/12/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15565, Karar No: 2011/14281, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/15565 E.  ,  2011/14281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 20/11/2003 gün ve 2003/7533-8499 sayılı bozma kararında özetle (Mahkemece bozmaya uyulmasına rağmen gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki; hükme dayanak yapılan orman yüksek mühendisi bilirkişi ... ...’nin raporunda, çekişmeli taşınmazın, tarihi bildirilmeyen memleket haritasında, yeşil renkli ibreli ve yapraklı orman ağaç sembolü içeren yapının görülmediğini bildirmiş, taşınmazın ne şekilde nitelendirildiği açıkça ortaya konulmamış, rapora eklenen memleket haritası uzman bilirkişi tarafından anlaşılamaz bir şekilde renklendirilmiştir. Denetime olanak vermeyen bilirkişi raporuna dayanılarak karar verilemez. Ayrıca, çekişmeli Konaklı köyü 211 parsele ve dava dışı 210 ve 212 parsellere uygulanan tapu kaydı tepe sınırı itibariyle değişebilir nitelikte sınır içerdiği ve yüzölçümünden fazlaya uygulandığı halde, kayıt fazlasının nereden kaynaklandığı, ormandan açılıp açılmadığı araştırılmamıştır. O halde, mahkemece Haziran 1928 tarih, 29 Ocak 1953 tarih, 07 Ağustos 1972 tarih, 09 Ekim 1949 tarih, 06 Aralık 1949 tarih 8 sıra numaralı tapu kayıtlarının uygulandığı revizyon parsellerini dıştan çevreleyen komşu taşınmazlarla ilgili dosyada bulunmayan; kadastro tespit tutanakları, kadastro tespitleri kesinleşmiş ise bu yolla oluşan tapu kayıtları, var ise tesbitlerine esas alınan vergi kayıtları ve tapu kayıtları, elle boyama olmayan orijinal renkli ve kenar işaretlerini tam gösteren memleket haritası, bu taşınmazlarla ilgili davalar derdest ise, dava dosyaları getirtilmeli ve dosya keşfe hazırlanmalı, önceki bilirkişiler dışında serbest orman mühendisleri arasından seçilecek üç uzman orman yüksek mühendisi bulunamadığı takdirde, üç orman mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak keşifte, en eski tarihli memleket haritası, amenajman planı ve hava fotoğrafları, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; dayanak tapu kaydı genişletilebilir sınırlar içerip, 3402 sayılı Yasanın 20/C madde hükmüne göre bu tür kayıtların kapsamı yüzölçümüne değer verilerek belirleneceğinden, komşu parsel dayanak kayıtlarından yararlanmak ve sabit sınırdan başlamak üzere miktarı ile geçerli kapsam tespit olunmalı; ... elemanı bilirkişiye kayıt uygulamasını, kayıtların miktarı ile geçerli kapsamını ve kayıt miktar fazlalıklarını gösteren ayrıntılı kroki tanzim ettirilmeli; tapu kaydının yüzölçümü ile kapsamı orman veya ormandan açma değil ise; miktar fazlalığının ormandan açılıp açılmadığı tartışılmalı, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olup olmadığı tereddütte yer vermeyecek biçimde

saptanmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi) gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın reddine çekişmeli 211 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tespit tarihinden önce orman kadastrosu yapılmamıştır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda ... onama harcının temyiz edene yükletilmesine 07/12/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/7019, Karar No: 2024/1936, Tarih: 20.03.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/7019 E.  ,  2024/1936 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/1140 E., 2023/1140 K.

DAVA TARİHİ : 07.08.2018

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : Kayseri 6. Aile Mahkemesi

SAYISI : 2018/700 E., 2023/259 K.

Taraflar arasındaki katılma alacağı, değer artış payı alacağı, ziynet ve çeyiz eşyası alacağı davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava ve cevaba cevap dilekçelerinde özetle; Bünyan Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 25.04.2018 tarihli kararı ile tarafların boşanmalarına karar verildiğini, taraflar arasında edinilmiş mallara katılma rejimin geçerli olduğunu ve dava konusu malların edinilmiş mal olduğunu, davacı kadının mallar üzerinde 1/2 oranında hakkı olduğunu, ayrıca dava konusu malların edinim tarihi ile işbu dava tarihi arasında değerleri artmış olduğundan davacı kadının dava konusu mallar üzerinde değer artış payı alacağı hakkının da olduğunu, tarafların 27.06.2004 tarihinde evlendiğini, çeyiz senedi düzenlendiğini ve senet metninde yer alan çeyiz eşyalarının davalı erkeğe teslim edildiğini, davacı kadının, boşanma sürecinde ortak konuttan ayrılıp annesinin yanına gittiğini, çeyiz eşyalarının davalı erkek tarafından iade edilmediğini, davacı kadına ait ziynet eşyalarının ise davalı erkeğin borçları sebebiyle davacı kadından alındığını ve iade edilmediğini, cevap dilekçesinde dayanılan vakıaların gerçeği yansıtmadığını iddia ederek davanın kabulü ile fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik 500,00 TL katılma alacağı, 100,00 TL değer artış payı alacağının davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, çeyiz eşyalarının ve ziynet eşyalarının davacı kadına aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması durumunda ise fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik çeyiz eşyaları yönünden 200,00 TL, ziynet eşyaları yönünden de 200,00 TL'nin faizi ile birlikte davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesini talep ve dava etmiştir. Davacı vekili tarafından sunulan 22.11.2022 tarihli ıslah dilekçesinde özetle; alınan bilirkişi raporları ile taleplerinin netleştiğini, dava konusu araç yönünden taleplerini 13.666,67 TL olarak, ziynet eşyaları yönünden taleplerini 36.433,00 TL olarak, çeyiz eşyaları yönünden taleplerini ise 8.910,00 TL olarak ıslah ettiklerini ve belirtilen alacakların yasal faizi ile birlikte davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap, ikinci cevap dilekçelerinde özetle; dava dilekçesinde dayanılan vakıalarına gerçeği yansıtmadığını, taraflar arasında evlilik birliği kurulmadan önce 28.01.2000 tarihinde davalı erkek tarafından Kayseri İli Talas İlçesi Harman Mahallesi 177 ada 10 parselde bulunan 28 numaralı bağımsız bölüm niteliğindeki taşınmazın satın alındığını, ancak bu taşınmazın davalı erkek tarafından davacı kadının müsrif olması ve borçlandırması sebebiyle 26.06.2014 tarihinde 104.000,00 TL bedelle satılmak zorunda kaldığını, taşınmazın satım bedelinin bir kısmı ile borçların ödendiğini, bir kısmı ile aile konutu olarak kullanılan taşınmazın kira ve eşya masraflarının karşılandığını, kalan meblağ ile ise dava konusu taşınmazı 25.000,00 TL bedelle satın aldığını, dava konusu taşınmazın davalı erkeğin kişisel malı olduğunu ve davacı kadının mal rejiminden kaynaklanan alacak hakkının bulunmadığını, dava konusu aracın ise 14.000,00 TL bedelle kredi çekilmek suretiyle alındığını, aracın fiili ayrılık dönemi içerisinde alındığını ve davacı kadının herhangi bir katkısının olmadığını, aracın kredi borcunun ise halen devam ettiğini, taraflar arasındaki fiili ayrılığın davacı kadının ortak konutu terk etmesi sebebiyle başladığını, davacı kadının ortak konuttan ayrılırken çeyiz eşyalarını büyük çoğunluğunu yanında götürdüğünü, buzdolabı, mutfak eşyası, bir adet büyük, iki adet küçük halının ortak konutta kaldığını ve davacı kadına teslim etmeye hazır olduklarını, ziynet eşyalarının da davacı kadın tarafından ortak konuttan ayrılırken yanında götürüldüğünü iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; katılma alacağı yönünden yapılan incelemede; davacı vekili tarafından sunulan 22.11.2022 tarihli ıslah dilekçesinde, 500.00 TL talepli olarak açılan katılma alacağı istemine ilişkin davanın 13.666,67 TL arttırıldığı ve 14.166,67 TL katılma alacağı talebinin kabulüne karar verilmesinin talep edildiği, tüm dosya kapsamına göre, dava konusu aracın, davalı erkek tarafından, evlilik birliği içerisinde alındığı, edinilme tarihi itibariyle edinilmiş mal kapsamında olduğu, dolayısıyla davacı kadının bu araçtan dolayı yasal mal rejiminden kaynaklı katılma alacağı olduğu, değer artış payı alacağı yönünden yapılan incelemede; dava dilekçesinde hem dava konusu taşınmaz hem de araç yönünden değer artış payı alacağı talebinde bulunulduğu, ancak davacı kadının, dava konusu malların edinilmesine, iyileştirilmesine veya korunmasına hiç ya da uygun karşılık almaksızın esaslı katkıda bulunduğunu ispat edemediği, davacı kadının değer artış payı alacağı talebinin reddine karar verilmesi gerektiği, çeyiz alacağı yönünden yapılan incelemede; davacı vekili tarafından sunulan 22.11.2022 tarihli ıslah dilekçesinde, 200,00 TL talepli olarak açılan çeyiz alacağı istemine ilişkin davanın 8.910,00 TL arttırıldığı ve 9.110,00 TL olarak kabulüne karar verilmesinin talep edildiği, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlü olduğu, davacı kadın tarafından dava konusu ettiği çeyiz eşyalarının davalı erkekte kaldığının iddia edildiği, tüm deliller bir arada değerlendirildiğinde, 1 adet buzdolabı, iki adet bünyan el dokuması halı, bir adet yatak odası takımı, bir adet elektrikli süpürge, üç adet nevresim takımı, beş adet dantel takımı, beş adet işlenge (kanaviçe), üç takım battaniye (bünyan tiftik), beş adet yorgan, altı adet yün yastık, üç adet tencere takımı, iki adet porselen yemek takımı, bir adet robot, 24'lü çay seti ve bir adet mikserden oluşan çeyiz eşyasının kendisine ait olduğu ve davalı erkekte kaldığını ispat ettiği, ancak belirtilen çeyiz eşyaları dışında diğer dava konusu ettiği çeyiz eşyaları açısından iddiasını ispat edemediği, bu nedenle çeyiz alacığı isteminin kısmen kabulüne karar verilmesi gerektiği, ziynet alacağı yönünden yapılan incelemede ise davacı vekili tarafından sunulan 22.11.2022 tarihli ıslah dilekçesinde, 200,00 TL talepli olarak açılan çeyiz alacağı istemine ilişkin davanın 36.433,00 TL arttırıldığı ve 36

.11.2022 tarihli ıslah dilekçesinde, 200,00 TL talepli olarak açılan çeyiz alacağı istemine ilişkin davanın 36.433,00 TL arttırıldığı ve 36.633,00 TL olarak kabulüne karar verilmesinin talep edildiği, davacı kadın tarafından düğünde takılan ziynet eşyalarının, davalı erkek tarafından alındığı ve iade edilmediğini iddia ettiği, somut olayda ispat yükünün davacı kadında olduğu, ancak davacı kadının, dava konusu ziynetlerin davalı erkek tarafından alındığını ispatlayamadığı, davacı kadın tanıklarının beyanlarının bizzat görgüye dayalı olmadığı, bu nedenle ziynet alacağı davasının reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek; katılma alacağı isteminin kabulü ile 14.166,67 TL katılma alacağının karar tarihinden itibaren işleyecek faizi ile birlikte davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, değer artış payı talebinin reddine, çeyiz alacağı isteminin kısmen kabulü ile 1 adet buzdolabı, iki adet bünyan el dokuması halı, bir adet yatak odası takımı, bir adet elektrikli süpürge, üç adet nevresim takımı, beş adet dantel takımı, beş adet işlenge (kanaviçe), üç takım battaniye (bünyan tiftik), beş adet yorgan, altı adet yün yastık, üç adet tencere takımı, iki adet porselen yemek takımı, bir adet robot, 24'lü çay seti ve bir adet mikserin aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması durumunda ise 200,00 TL'nin dava tarihinden itibaren, 5.025,00 TL'nin ise ıslah tarihinden itibaren başlayacak yasal faizi ile birlikte davalı erkekten alınarak davacı kadına verilmesine, ziynet alacağı isteminin reddine karar verilmiştir.