muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/552, Karar No: 2016/1684, Tarih: 17.03.2016

**23. Hukuk Dairesi         2016/552 E.  ,  2016/1684 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi(Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı, davalı kooperatife 2010 yılında yaptığı üyelik başvurusunun kabul edilmesi üzerine kooperatif tarafından tahakkuk ettirilen aidat ve diğer ödemeleri aksatmadan yerine getirdiğini, bugüne kadar 115.000,00 TL ödemede bulunduğundan diğer üyelerle eşit haklara sahip olması gerektiğini, davalı kooperatifçe kur'a dışında hiçbir toplantıya davet edilmediğini, çekilişten sonra daireler arasında m² farkı olduğunu öğrendiğini, kooperatifin düşük kalite mal kullandığını, düşük kalite mal kullanması nedeni ile kooperatifin kendisinden 2.500,00 TL fazla tahsilat yaptığını, tarafına tahsis edilen meskenin küçük alanlı ve daha az nitelikli olmasından kaynaklanan değer kaybından dolayı da 10.000,00 TL fazla tahsilat yaptığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile kısmi nitelikte olmak üzere maliyet bedeli olarak tarafından yapılan fazla tahsilattan dolayı 2.500,00 TL ve tarafına küçük alanlı ve düşük nitelikli olarak tahsis olunan meskenin değer farkını karşılamaya yönelik olarak 10.000,00 TL olmak üzere toplam 12.500,00 TL tazminatın ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; kooperatifteki daireler arasında farkılıklar olacağının önceden söylenmediği, kullanılan malzemelerin kalitesinin düşük olduğu, davacıdan fazla tahsilat yapıldığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile 12.500,00 TL’nin ticari faizi ile birlikte meskenin tahsis tarihinden itibaren işletilecek ticari faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Yargıtay 11. Hukuk Dairesi'nin 02.10.1997 gün ve 3788 E., 6483 K. sayılı; 23.11.2000 gün ve 7946 E., 9237 K. sayılı; 15.02.2001 gün ve 2000/10078 E., 2001/1244 K. sayılı ilamlarında da açıklandığı üzere; hukuki ilişkinin varlığı, husumet gibi bazı hususlar bakımından kısmi davada verilen hüküm sonradan açılan ek dava için kesin hüküm oluşturulabilirse de, kısmi davada zararın bir kısmı dava edildiği için tüm zarar değil, sadece dava edilen tutar kesinleşir.

Ancak, kısmi davada mahkeme itirazları dikkate alıp gerçek zararı saptamış, Yargıtay, hükmün temyizi üzerine kısmi davada alınan raporu irdelemiş ve benimsemiş ise, bu durumda kısmi davadaki raporun ek davada tarafları ve hakimi bağlıyacağı benimsenebilir. (YHGK'nın 23.02.2000 tarih ve 1195-135 sayılı ilamı)

Ancak, kısmi davada mahkeme itirazları dikkate alıp gerçek zararı saptamış, Yargıtay, hükmün temyizi üzerine kısmi davada alınan raporu irdelemiş ve benimsemiş ise, bu durumda kısmi davadaki raporun ek davada tarafları ve hakimi bağlıyacağı benimsenebilir. (YHGK'nın 23.02.2000 tarih ve 1195-135 sayılı ilamı)

Diğer yandan, YHGK’nın 09.02.2005 tarih ve 2004/7-754 E., 2005/36 K. sayılı ilamında belirtildiği üzere kısmi davada saklı tutulan alacak bölümü için birden fazla ek dava açılması mümkündür. Bunun tek koşulu, her davada fazla hakkın saklı tutulmuş olmasıdır. İlk davada verilen ıslah dilekçesinde fazla hakkın saklı tutulmamış olması ek dava hakkını ortadan kaldırmaz. Zira, ıslah ile kısmi davanın sadece müddeabihi arttırılmış, diğer taleplerde ve bu meyanda fazla hakkın saklı tutulması isteminden vazgeçilmiş değildir.

Bu açıklamalara ve dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle davacının fazlaya ilişkin talebini ileride dava etmesi halinde, tarafların hükmedilen miktarın üzerindeki iddia, savunma ve itirazlarının açılacak o davada kesin olarak saptanmasının mümkün, gerekli ve tabii bulunmasına, işbu davada talep edilen 12.500,00 TL değer üzerinden hüküm tesis edilmiş bulunmasına, dolayısıyla işbu davada talep miktarı kadar maddi tazminat saptaması yapıldığının kabulünün gerekmesine ve temyiz edenin sıfatına göre, davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22045, Karar No: 2014/21033, Tarih: 25.06.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/22045 E.  ,  2014/21033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 günlü ve 2014/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 01.02.2014 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dairemizin görevsizliğine aynı konuda 3.Hukuk Dairesince de görevsizlik kararı verildiğinden görev uyuşmazlığının çözümlenmesi için dosyanın Başkanlar Kuruluna sunulmak üzere Yargıtay Birinci Başkanlığa GÖNDERİLMESİNE, 25.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/12935, Karar No: 2025/2074, Tarih: 20.02.2025

**6. Ceza Dairesi         2023/12935 E.  ,  2025/2074 K.**

**"İçtihat Metni"**

B O Z M A Ü Z E R İ N E

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/189 E., 2021/643 K.

SUÇ : Silahla tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

1. Oluş ve dosya kapsamına göre; mağdur ...'nın olay günü eve geç gelmesi üzerine abisi olan sanık ile tartışmaya başladıkları, diğer kardeşler ...ve ...'nın da araya girerek sanığı engellemek istemeleri üzerine, sanığın elindeki kemerler mağdurlara vurarak yaraladığı, mağdurların odalarına kaçarak kapıyı kilitledikleri, sanığın bu ... de eline aldığı balta ile kapıya vurarak mağdurlar ... ve ...'ya yönelik olarak "kim kapıya çıkarsa onu öldüreceğim" şeklinde tehdit içeren sözler söylediği olayda; mağdurların sanığın ablalarına yönelik eylemlerini engellemeye çalışmaya yönelik hareketlerinin, haksız bir eylem olarak kabul edilemeyeceği, dosya kapsamında mağdurlardan sanığa yönelik herhangi bir haksız hareketin bulunmadığı anlaşılmakla, koşulları oluşmadığı halde sanık hakkında mağdurlar ... ve ...'ya karşı silahla tehdit suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 29 uncu maddesinin uygulanmış olması,

2. Kabule göre de;

Sanığın suç tarihi itibariyle hakkında verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar gerekçe gösterilmek suretiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına dair hüküm kurulmuş ise de; 5237 sayılı Kanun'un 7/2 nci maddesi gözetilerek suç tarihinden sonra yürürlüğe giren ve aleyhe sonuç doğuran 18.06.2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 231/8 inci maddesinin somut olayda uygulanma şartlarının bulunmadığı dikkate alınmaksızın yetersiz ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Açıklanan nedenlerle o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazı yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

20.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12456, Karar No: 2018/1029, Tarih: 12.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/12456 E.  ,  2018/1029 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalı ... Başkanlığında çalıştığının ve prime esas ücretlerinin Kuruma eksik bildirilmesi ve kullanmadığı halde izin gösterilmek suretiyle ücretlerinin düşük olarak yansıtılması nedeniyle belirlenecek olan zararın hesap edilecek peşin sermaye değerinin ilk tahsisin yapıldığı andan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının prime esas kazancının davalı işveren tarafından eksik bildirilmesi sebebi ile hesap edilecek peşin sermaye değerinin ilk tahsisin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacının prime esas kazancının eksik bildirilmesi ile oluşan zararının yani hesap edilecek peşin sermaye değerinin yasal faizi ile tahsilini talep ettiğini beyan etmişse de dava dilekçesinden ve daha sonra verdiği dilekçelerinden davacının, prime esas kazancının davalı işveren tarafından davalı Kuruma eksik bildirilmesi sebebi ile yaşlılık aylığının da eksik hesaplandığını ve ödendiğini, işe giriş tarihinden itibaren eksik yatırılan primlerin davalı Kuruma ödenmesi ile yaşlılık aylığının yeniden hesaplanmasını ve fark tutarın yasal faizi ile tahsilini istediği dolayısıyla davacının işbu davadaki talebinin prime esas kazancının belirlenmesi ve nihayetinde tahsis edilen yaşlılık aylığında fark meydana gelecekse bunun tahsili istemine ilişkin olduğu açıktır. Bunun yanı sıra davacı vekilinin 09.10.2015 havale tarihli dilekçesi ile davalı işveren tarafından düzenlenen ek aylık prim ve hizmet belgelerinin davalı Kurumca işleme alındığını, yaşlılık aylığındaki artışların davacıya ödendiğini bu sebeple davanın konusuz kaldığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının davalı Belediyeden hizmetinin bildirilmeye başlandığı tarihten itibaren tüm çalışma dönemine ilişkin olarak ek aylık prim ve hizmet belgelerinin verilip verilmediğini araştırarak prime esas kazancın gerçek tutarı üzerinden davalı Kuruma bildirilip bildirilmediğinin belirlenmesi ile eğer tüm çalışma dönemine ilişkin olarak eksiklik giderilmiş ise bu hususta davacının beyanı da alınarak davanın konusuz kalıp kalmayacağı göz önünde bulundurulduktan sonra sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de işbu davada ret sebebi ortak olduğundan davalılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olması da hatalıdır.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine

12.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11710, Karar No: 2016/13779, Tarih: 23.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/11710 E.  ,  2016/13779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizin de benimsediği 08/04/2014 tarih ... Esas... karar sayılı kararında açıklandığı üzere, bandrol yükümlülüğüne aykırılık suçlarında suçun mağdurunun doğrudan eser sahipleri olmayıp toplum olduğu cihetle; UYAP ortamında yapılan araştırmada benzer eylemler nedeniyle sanık hakkında Fikri ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin 02.05.2013 tarih ve ... Esas,...sayılı kararı ile verilip aynı gün incelemesi yapılan ve bozulmasına karar verilen Dairemizin ... Esasında kayıtlı olan dava dosyasının da mevcut bulunduğunun anlaşılması karşısında;

Anılan dosyaların getirtilip incelenerek mümkün olması halinde birleştirilmesi, kesinleşmiş olanların ise suç ve iddianame tarihleri dikkate alınıp hukuki kesintinin iddianamenin düzenlenmesiyle gerçekleşeceği gözetilmek suretiyle,sanığın bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda aynı mağdura karşı aynı suçu birden fazla işleyip işlemediğinin ve hakkında TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılması zorunluluğu,

2-Sanığa doğrudan tayin edilen gün para cezası adli para cezasına çevrilirken sevk maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6 fıkrasına aykırı davranılması,

3-Sanık hakkında tayin edilen hapis cezasından çevrili adli para cezasına ilişkin olarak, "hükmün kesinleşmesinden itibaren 2 ay ara ile 10 eşit taksitte ödenmesine" denilmek suretiyle, 5275 sayılı Kanun'un 106/2 ve 20/3.maddelerine aykırı davranılarak adli para cezasının ilk taksidinin derhal tahsili sonucunu doğuracak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 23.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12110, Karar No: 2025/3137, Tarih: 27.02.2025

**10. Hukuk Dairesi         2024/12110 E.  ,  2025/3137 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/754 E., 2024/1863 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Denizli 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/425 E., 2023/228 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacıya 01.03.2011 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığını, davalı Kurumca aylık bağlama işlemini müteakip 29.04.2016 tarihli ve 2016/E.Ç./20 sayılı denetmen raporuna istinaden 11.12.2007 tarihi ile 10.11.2010 tarihi arasındaki 1051 günlük çalışmalarının iptal edilerek ödenen yaşlılık aylıklarının borç olarak tahakkuk ettirildiğini belirterek hizmetlerinin iptal edilmesine ilişkin işlemin iptaline, iptal edilen hizmetlerinin tesciline ve davacı müvekkiline 01.03.2011 tarihi ile 17.11.2021 tarihi arasında yersiz ödendiği iddia edilerek tahakkuk ettirilen toplam 178.510,62 TL borç sebebiyle Kuruma borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

1-Dahili davalı cevap dilekçesinde; davacı vekili tarafından müvekkiline dahili davalı olarak davaya katılma talebinde bulunulmuş ise de müvekkilinin davalı SGK ile birlikte davalı olmasına gerek olmadığını düşündüklerini, davacının yanında davaya katılma taleplerinin olduğunu, davacının dava konusu dönemlerde müvekkilinin yanında iş akdi ile çalıştığını, müvekkili tarafından davacının SGK bildirimlerinin düzenli olarak yapıldığını, davacının dışında aynı dönemde çalışan başka bordrolu kişilerin de bulunduğunu, bordrolu çalışan bu işçilerin SGK kayıtlarının celbi ile tanık olarak dinlenmesini talep ettiklerini, müvekkili ile davacı arasında hizmet akdi kurulduğunu, ancak davacının maaş ödemelerinin o dönem yasal zorunluluk olmaması sebebi ile elden yapıldığını, davacının dava konusu dönemlerde hizmet akdinin iptal edilmesinin hukuka uygun olmadığını beyanla; davanın kabulünü, müvekkilinin dahili davalı olarak kabul edilmesi halinde, davanın açılmasına sebebiyet vermemiş olması nedeniyle aleyhine yargılama gideri ve vekalet ücreti takdir edilmemesini talep etmiştir.

2-Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; yapılan işlemlerde iptali gerektirir bir sakatlığa meydan verilmediğini beyanla; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2-Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde; yapılan işlemlerde iptali gerektirir bir sakatlığa meydan verilmediğini beyanla; davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının zorunlu sigortalılık hizmetlerinin iptaline ilişkin Kurum işleminin iptali, iptal edilen hizmetlerinin yeniden Kurum kayıtlarına tescili ve aylık ödemelerinin yersiz olduğundan bahisle tahakkuk ettirilen borç sebebiyle davalı Kuruma borçlu olmadığının tespiti taleplerine yönelik davanın reddine, dahili davalı işveren yasal hasım durumunda olduğundan dolayı davaya dahil edildiğinden dahili davalı yargılamada kendini vekil ile temsil ettirmiş ise de lehine avukatlık ücreti takdirine yer olmadığına dair karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemenin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmakla HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; müvekkilinin davalı idareye karşı herhangi bir hileli işlem yapmadığı gibi yanlış ve eksik beyanda da bulunmadığını, müvekkilinin dahili davalı yanındaki çalışmasının gerçek olduğunu, bu durumun dahili davalı tarafından da kabul edildiğini ve gerçek olan çalışması karşılığında kıdem tazminatı ödemesi de yapılmış olduğunu, Kurumun yaptığı işlemin zamanaşımına uğramış olduğunu, tarafsız dinlenen tanıkların beyanlarının da Kurum işleminin iptalini gerektirecek nitelikte olduğunu, mahkemenin lehe olan tanık beyanlarını dikkate almamış olduğunu, Kurum işleminin hukuka ve usule aykırı olduğunu belirtmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının fiili çalışmaya dayalı olmadığı (sahte sigortalılık) gerekçesi ile iptal edilen hizmetlerinin gerçek olduğunun tespiti ve kuruma borçlu olmadığının tespitine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının fiili çalışmaya dayalı olmadığı (sahte sigortalılık) gerekçesi ile iptal edilen hizmetlerinin gerçek olduğunun tespiti ve kuruma borçlu olmadığının tespitine ilişkindir.

Sahte sigortalılığa dayanan davalar hizmet tespiti içerikli olmakla, davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Kanun’un 86. maddesinde bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu iş yeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunlu olup Mahkemece, tarafların sunduğu deliller ile yetinilmemeli, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun ilgili hükümleri esas alınarak kendiliğinden araştırma ilkesi benimsenmeli, sigortalılığın kabulü ve hüküm altına alınabilmesi için hizmet akdinin ve eylemli çalışmanın varlığı ortaya konulmalıdır.

İnceleme konusu davada; davacının 11.12.2007 - 10.11.2010 tarihleri arasında dahili davalı işverenlikte sigortalı olarak çalıştığının ve emekliliğe hak kazandığının tespitini, davalı Kurumun sigortalılık ve emeklilik iptali yönündeki idari işlemlerinin iptalini istediği eldeki davada, Mahkemece bir kısım tanık beyanları alınarak eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olmuştur.

İptale dayanak 29.04.2016 tarih ve 2016/E.Ç./20 sayılı Kurum denetmen raporunda davacının beyanının alındığı, denetime konu işyerinde "gece bekçisi" olarak çalıştığını belirttiği, yargılama sırasında Mahkemece alınan 03.05.2023 tarihli beyanında işyerinde "balık yemleme, arabalara balık yükleme ve yem indirip bindirme" işi yaptığını söylediği, dinlenen bir kısım tanıkların ise davacının gece bekçiliği yaptığını ifade ettikleri, bir kısmının da davacıyı tanımadıkları belirttiği, Mahkemece tanık beyanları arasındaki çelişkiler giderilmeden karar verildiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, uyuşmazlık konusu döneme ilişkin tüm bordrolar getirtilerek, çalışmaları iptal edilmeyen tanıklar belirlenip ayrıntılı beyanları alınarak aradaki çelişkileri gidermek, davacının talep konusu dönemde çalışıp çalışmadığı, ne iş yaptığı, işe başlama ve ayrılma tarihlerini hiçbir tereddüte mahal bırakmayacak şekilde ortaya koyarak toplanan deliller ışığında varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkemece, açıklanan maddi ve hukuki ilkeler gözetilmeksizin eksik araştırma ve yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve kanuna aykırı olup bozma nedenidir.

VI.KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1-Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2-İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

3-Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11559, Karar No: 2017/3764, Tarih: 11.09.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/11559 E.  ,  2017/3764 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.09.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.