muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12010, Karar No: 2016/6127, Tarih: 09.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/12010 E.  ,  2016/6127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : TCK'nun 151/1, 62., 58.,53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Mala zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

27/10/2012 günü ... Beldesinde müştekinin kendisine ait... plakalı aracını ... Sokak’ta bulunan boş bir yere park ettiği; öğleden sonra aracının yanına geldiğinde aracının sağ ön ve arka lastiğinin patlatıldığı iddiasıyla açılan davada, yapılan yargılama sonucunda sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 09/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/17379, Karar No: 2019/31714, Tarih: 20.05.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/17379 E.  ,  2019/31714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4333 ve 5607 sayılı Kanunlara muhalefet

HÜKÜM : Sanık ... hakkında beraat; sanık ... hakkında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Sanık ...'ye yönelik beraat kararına karşı Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde;

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi’nin, davaya katılma hakkı bulunmadığı, davaya katılmasına karar verilmesinin de temyize yetki vermeyeceğinden, anılan idare vekilinin vaki temyiz isteğinin, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) Sanık ...'ye yönelik mahkumiyet kararına karşı sanık müdafiinin temyiz talebinin incelenmesinde;

1. Sanığa ait ikamette 1780 adet nargile tütünü ele geçirildiği olayda; 5237 sayılı TCK'nun 3 ve 61. maddeleri uyarınca alt ve üst sınırlar arasında temel ceza belirlenirken suçun işleniş biçimi, suçun işlenmesinde kullanılan araçlar, suçun işlendiği zaman ve yer, suçun konusunun önem ve değeri, meydana gelen zarar veya tehlikenin ağırlığı ve failin kast veya taksire dayalı kusurunun ağırlığı unsurları dikkate alınması gerekmekte olup, dosya kapsamına göre sanığın benzer olaylarla karşılaştırıldığında eylem ile ceza arasındaki dengeyi gözetecek şekilde hakça oranda teşdidi gerektirdiği halde, hakkaniyet ölçüleri ile bağdaşmayacak biçimde hapis ve adli para cezasına orantısız şekilde fazla cezaya tayini,

2. Sanık hakkında 5607 sayılı Yasanın 3/5. maddesi gereğince cezalandırılması istemi ile kamu davası açıldığı halde, ek savunma hakkı verilmeden, 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesine muhalefetten dolayı hüküm kurulması suretiyle CMK'nun 226/1. maddesine aykırı davranılması,

3. Suça konu eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesi yerine, doğrudan TCK'nun 54/4. maddesi gereğince eşya müsaderesine karar verilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA. 20.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11958, Karar No: 2007/373, Tarih: 22.01.2007

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2006/11958 E.  ,  2007/373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, murisinin iş kazası sonucu ölümünden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi ve davalı vekilince de duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacıların ve davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, davacıların yakınlarının iş kazası sonucu ölümü nedeniyle manevi zararlarının giderilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Olayın oluş şekline, müterafik kusur oranlarına, davacının duyduğu elem ve ızdırabın derecesine, tarafların sosyal ve ekonomik durumuna 26.6.1966 gün 1966/7-7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'nın içeriğine ve öngördüğü koşulların somut olayda gerçekleşme biçimine ve hak ve nesafet kurallarına göre anne ve baba yararına 50.000' er YTL manevi tazminat yerine 25.000' er YTL., davacı ... yararına 5.000'er YTL yerine 15.000'er YTL. manevi tazminata hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının tümüyle silinerek yerine;

"1-Davacı ... için 50.000.00 YTL., davacı ... için 50.000.00 YTL., davacı ... için 5.000.00 YTL., davacı ... için 5.000.00 YTL. manevi tazminatın ölüm tarihi olan 21.04.2005 tarihinden itibaren yürütülecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, davacıların fazla manevi tazminat istemlerinin reddine,

2-Alınması gereken 5.940.00 YTL. karar ve ilam harcın davacılar tarafından peşin yatırılan 6.075.00 YTL. harçtan tenzili ile bakiye 135.00 YTL. harcın karar kesinleştikten sonra talep halinde davacılara iadesine, davacı tarafça yatırılan 5.940.00 YTL. nisbi harç ile 11.20 YTL. başvuru harcı olmak üzere toplam 5.951.20 YTL. harcın davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine,

2-Alınması gereken 5.940.00 YTL. karar ve ilam harcın davacılar tarafından peşin yatırılan 6.075.00 YTL. harçtan tenzili ile bakiye 135.00 YTL. harcın karar kesinleştikten sonra talep halinde davacılara iadesine, davacı tarafça yatırılan 5.940.00 YTL. nisbi harç ile 11.20 YTL. başvuru harcı olmak üzere toplam 5.951.20 YTL. harcın davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine,

3- Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince davacılar ... ile ... için ayrı ayrı 4.480.00 YTL., davacılar ... ve Barış ... için ayrı ayrı 600.00 YTL. avukatlık ücretinin davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, aynı tarife gereğince davacılar ... ve ...'ten ayrı ayrı 4.480.00 YTL., davacılar ... ve Barış ...'ten ayrı ayrı 600.00 YTL. avukatlık ücretinin alınarak davalıya verilmesine,

4- Davacılar tarafından yapılan toplam 329.80 YTL. yargılama giderinden takdiren 150.00 YTL.'sinin davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, bakiye kısmın davacılar üzerinde bırakılmasına" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine, 22.01.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4818, Karar No: 2017/15462, Tarih: 06.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/4818 E.  ,  2017/15462 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Doğrudan tayin edilen adli para cezasının miktarı itibarıyla hüküm tarihinde yürürlükte bulunan ve 14.04.2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a 6217 sayılı Yasa ile eklenen geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup, temyizi olanaklı bulunmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

1-Müşteki ...'ın ikametinde 09/07/2013 tarihinde hırsızlık olayının meydana geldiği, 06/09/2013 tarihinde temyiz incelemesine konu müştekinin zilyetliğindeki tırdan mazot ve 15/09/2013 tarihinde ise aynı tırdan akü çalındığı anlaşılmakla, dosyada mevcut olay yeri inceleme raporlarına göre, 06/09/2013 ve 15/09/2013 tarihlerinde mazot ve akü hırsızlığına dair yapılan teknik incelemelerde delil niteliği taşıyabilecek herhangi iz ve bulguya rastlanmadığı, ancak 09/07/2013 tarihinde müştekinin evinde gerçekleşen hırsızlık olayında olay yerinde ele geçen parmak izlerinin suça sürüklenen çocuk ...'e ait olduğunun tespit edildiği, suça sürüklenen çocuğun mazot çalma eylemine katılmadığını savunduğu ve suça sürüklenen çocuğun mazot hırsızlamak suçunu işlediğine dair başkaca delil bulunmadığı, suça sürüklenen çocuğun 09/07/2013 tarihli eylemi nedeniyle ayrı bir dava açıldığı ve yapılan yargılama sonucu Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin 03/03/2015 gün ve 2013/719-149 sayılı kararı ile hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından cezalandırıldığı, hükmün temyiz edilmesi üzerine dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın arşivinde inceleme sırası beklediğinin anlaşılması karşısında, 09/07/2013 tarihli hırsızlık olayında ele geçen parmak izinin, incelemeye konu dosyanın sübut delili olarak kabul edilerek suça sürüklenen çocuğun yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Kabul ve uygulamaya göre de;

2-Suça sürüklenen çocuğun aynı müştekiye yönelik 09/07/2013, 06/09/2013 ve 15/09/2013 tarihlerinde hırsızlık suçunu işlediği iddia edilmekle; 15/09/2013 tarihinde akü çalmaya ilişkin bir dava açılıp açılmadığının araştırılması, 09/07/2015 tarihli eyleme ilişkin Ankara 2. Çocuk Mahkemesinin 2013/719 Esas sayılı dosyanın getirtilerek incelemesi, bu dava ile birleştirilme olanağının araştırılması, birleştirmenin mümkün bulunmaması halinde, dosyanın onaylı örneğinin dosya içerisine konulması, delillerin bir bütün olarak irdelenerek suçların arasındaki zaman aralığı da gözetilerek TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanması olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Müştekinin kullanımında olan tırdan mazotun gece 04.30 sularında çalındığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca tayin olunan cezada TCK’nın 143. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken eksik cezaya hükmolunması,

4-Suça sürüklenen çocuk hakkında tanzim edilen Adli Tıp Kurumu gideri için takdir edilen toplam 100,00 TL ücretinin Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3. maddesine ve Çocuk Haklarına Dair Sözleşmeye göre kendilerinden tahsil edilemeyeceği, 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile eklenen 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesi gereğince Devlet Hazinesine yüklenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, CMUK'nun 326/son maddesinin gözetilmesine, 06/12/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18352, Karar No: 2020/7177, Tarih: 11.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/18352 E.  ,  2020/7177 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 25/08/2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydındaki şerhin terkini talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; hak düşürücü süreden sonra açılan davanın reddine dair verilen 18/04/2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, "kolay işlenir yumuşak tüf kaya" cinsi ile davacı Hazine'nin mülkiyetinde bulunan 14112 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında tahmini 30 m2 yüzölçümünde bütün lehtarlar lehine ayrı ayrı belirtilmiş daimi ve müstakil hak bulunduğuna ilişkin şerhin terkini istemine ilişkindir.

Bir kısım davalılar, davanın kabulünü savunmuştur.

Bir kısım davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12/3. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş olup, hükmü davacı Hazine vekili temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Kanununa eklenen Geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K. 2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin açtığı tapu kaydındaki şerhin terkini davası on yıllık hak düşürücü sürenin dışında bırakılmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13039, Karar No: 2014/9861, Tarih: 15.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/13039 E.  ,  2014/9861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında verilen beraat hükmünü katılan ...'in de temyiz ettiği halde, tebliğnamede katılanın temyizi ile ilgili görüşe yer verilmediği anlaşılmakla, ek tebliğname düzenlenmek üzere esası incelenmeyen dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25781, Karar No: 2016/2286, Tarih: 01.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/25781 E.  ,  2016/2286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53/1, 58/7, 54/1 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, suç tarihinde katılanın yanına gelerek Arapça bir şeyler söyleyip yabancı olduğu hususunda katılanda intibah oluşturduğu, akabinde cep telefonu ve saat satttığını belirtip katılandan 3500 TL para alarak ortadan kaybolduğu, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık savunması, katılan ifadesi, teşhis tutanağı ve dosya kapsamına göre suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla bu gerekçelere dayanan mahkemenin kabulünde aşağıda belirtilen bozma nedeni dışında bir isabetsizlik bulunmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Sanıklar tarafından suçta kullanılan ve parası müşteki tarafından ödenen adli emanetin 2010/775 sırasında kayıtlı cep telefonu, çanta ve kol saatlerinin müştekiye iade edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasından müsadere ile ilgili kısmın çıkartılarak yerine “adli emanetin 2010/775 sırasında kayıtlı cep telefonu, çanta ve kol saatlerinin müştekiye iadesine” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2260, Karar No: 2013/1472, Tarih: 21.02.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/2260 E.  ,  2013/1472 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşılmakla, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalılardan ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, harcı peşin yatırdığından ... Temizlik İnş. Gıda ve Kar. Dağ. Hiz. San. ve Tic. Ltd. Şti.'den harç alınmasına yer olmadığına, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2431, Karar No: 2014/2423, Tarih: 27.11.2014

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2014/2431 E.  ,  2014/2423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık icra kanalıyla satılan menkul nedeniyle icra memurunu şikâyetten kaynaklanmaktadır.

Uyuşmazlığın bu niteliği ve dosyanın Yargıtay’a geliş tarihi itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 12. Hukuk Dairesine aittir.

S O N U Ç : 12.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu Daireye gönderilmesine, 27.11.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3446, Karar No: 2022/5556, Tarih: 06.09.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/3446 E.  ,  2022/5556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 24.02.2021 tarih ve 2021/1 E. - 2021/179 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının davalı şirkete 43.200 Alman Markı yatırdığını, davacı tarafından paranın tamamının geri alınacağı ve yüksek faizle ödeneceği garantisi ile davalı şirkete ödendiğini, 22/10/2000 tarihli teslim tesellüm belgesi adlı belge çerçevesinde davalıya ait hisse senetlerinin davacıya verildiğini, davacının hile ile davalı şirkete ortak yapıldığını ileri sürerek, 43.200 DM'nin karşılığı olan 22.807,81 Euro'nun tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının davalı şirkete ortak olduğunu, davalı şirketin kendi hisselerini iktisap edemeyeceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; 7194 sayılı Kanun'un 41. maddesi ile Sermaye Piyasası Kanununa eklenen Geçici 4. madde ve aynı Kanun'un 52/1-h maddesi dikkate alındığı gerekçesiyle açılan davanın konusuz kalmış olması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamaya ve tüm dosya kapsamına göre; 7194 sayılı Kanun'un 41. maddesi ile Sermaye Piyasası Kanununa eklenen Geçici 4. madde ve aynı Kanun'un 52/1-h maddesi dikkate alındığı gerekçesiyle açılan davanın konusuz kalmış olması nedeni ile karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 Sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'nun 41. maddesinde, 31.12.2014 tarihine kadar, pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklara karşı anılan yasada belirtilen davalar hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verileceği düzenlenmiştir. Yasanın açık düzenlemesi gereğince bir anonim ortaklığın bu yasa kapsamında değerlendirilmesi için 31.12.2014 tarihine kadar pay sahibi sayısı nedeniyle paylarının halka arz olunmuş sayılması, yani anılan tarihe kadar en az 500 ortağının bulunması ve paylarının borsada işlem görmesi gerekmektedir. Davalı şirketin, Sermaye Piyasası Kurulu'nun 04.11.2015 tarih ve 11801 sayılı yazısı eki belgelerden, 25.11.2011 tarih ve 39/1066 sayılı kararı ile İMKB tarafından belirlenecek pazar veya platformda üyelik için başvuruda bulunduğu, ancak eksikliklerini tamamlamadığı, eksikliklerini tamamlaması için bilgilendirmesine karar verildiği, 03.04.2015 tarih ve 9/372 sayılı kurul kararıyla da Sermaye Piyasası Kanunu kapsamından çıkarılmasına karar verildiği anlaşılmıştır. Dolayısıyla davalı şirketin yukarıda belirtilen yasa kapsamında belirtilen şartları sağlamadığı anlaşıldığından davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın konusuz kalmış olması nedeniyle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 06/09/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.