muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/15854, Karar No: 2015/4662, Tarih: 03.04.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/15854 E.  ,  2015/4662 K.**

**"İçtihat Metni"**

ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/05/2013 gün ve 2011/153-2013/134 sayılı kararı bozan Daire’nin 26/03/2014 gün ve 2013/18147-2014/5893 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin çok sayıda “bal... + şekil” ibareli markanın sahibi olduğunu, davalıya ait “...” markasının müvekkili şirket adına kayıtlı markalarla açıkça iltibas yarattığını, onunla ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, davalı adına TPE nezdinde 2000 .. tescil no’lu “...” markasının tescilli olduğu sınıflarda kullanılmadığını ileri sürerek, 556 sayılı KHK’nın 7., 8., 14. ve 42. maddeleri uyarınca davalı markasının hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar Dairemizin 26.03.2014 gün 2013/18147 E, 2014/5893 K sayılı ilamında yazılı gerekçelerle bozulmuştur.

Bu kez davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 05,20 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 251,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 03/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12747, Karar No: 2013/13466, Tarih: 03.06.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/12747 E.  ,  2013/13466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fazla çalışma, ödenmeyen ücret, hafta tatili ile ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Yanılma sonucu davalı olarak gösterildiği anlaşılan ve hakkında hüküm kurulmayan ...'in temyiz isteğinin hukuki yarar yokluğu sebebi ile reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 03.06.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7063, Karar No: 2021/6451, Tarih: 06.04.2021

**7. Ceza Dairesi         2020/7063 E.  ,  2021/6451 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Olay tarihinde ... Tütün Evi adlı iş yerinde kaçak sigara satışı yapıldığı bilgisi alınması üzerine kolluk görevlilerince bahsi geçen iş yerine arama kararı olmaksızın gidilerek, iş yerinde 78 paket kaçak sigaranın ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın savunmasında; suçlamayı kabul etmediğini beyan ettiği cihetle; dosya kapsamına göre sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet Savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama kararının da bulunmadığı buna göre yapılan aramanın usul ve yasaya aykırı olduğu ve ele geçen delillerin de hukuka aykırı delil niteliğinde olup, Anayasamızın 38. maddesinin 6. fıkrası da "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü ve yine 5271 sayılı CMK.nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri karşısında, suçlamayı kabullenmemiş olan sanık hakkında hukuka aykırı şekilde elde edilen ve kaçak olduğu anlaşılan eşyanın hükme esas alınamayacağı gözetilerek bu nedenle sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile beraat kararı verilmiş ise de; neticesi itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, 06/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6487, Karar No: 2010/1703, Tarih: 25.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/6487 E.  ,  2010/1703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... 3-... 4-... 5-... arasındaki davadan dolayı Karabük 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 26.04.2007 gün ve 2004/220-2007/221 sayılı hükmü onayan Dairemizin 09.09.2009 gün ve 2008/4442-2009/4528 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalıların devretmeyi taahhüt ettikleri arsa payını dava dışı şahıslara devretmek suretiyle sözleşmeyi fiilen feshettiklerinden, kâr kaybı, kira yoksunluk bedeli ve iş kaybı karşılığı uğranılan zararların tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

Davalılar, arsa üzerinde bulunan kiracıya karşı davacının tahliye davasını gecikerek açtığı, bu nedenle de maliki bulundukları arsayı trampa ettiklerini, kusurlarının bulunmadığını, istemin de fahiş olduğunu, kaldı ki bir zararının da bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının proje çizdirmediği, kiracının tahliye davasının da buna bağlı olduğu, fesihte davacı kusurlu bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar, davacının temyizi üzerine Dairemizce onanmış, davacının karar düzeltme istemiyle dosya yeniden incelenmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme istemleri reddedilmelidir.

2-Taraflar arasında re’sen düzenleme şeklinde imzalanan 15 Mayıs 2002 tarih ve 04770 yevmiye nolu sözleşmenin 11. maddesinde, inşaatın ruhsat tarihinden geçerli olmak üzere 18 (onsekiz ay) içinde teslim edileceği, ruhsatın kiracı çıktıktan sonra en geç 2 (iki) ay içinde alınacağı, kiracının tahliyesi için dava açıldığı takdirde sürenin başlangıcı kiracının dava sonunda çıkarılmasını takiben başlayacağı, en geç iki ay sonunda ruhsatın alınmış olacağı, 30.08.2002 tarihinden sonra ruhsat alınacak olursa inşaat süresinin 7 ay uzatılacağı, süre uzatmaya sebep olacak nedenin arsa içerisinde fiili olarak çalışan mermer atölyesi olabileceği belirtilmiştir. Sözleşmenin 14. maddesinde geçerli olmasının diğer arsa sahipleri Fatma ve Mehmet Eriş ile sözleşme yapılmasına bağlı olduğu açıklanmış, şahıslarla da 02.09.2002 tarihinde re’sen düzenleme biçiminde sözleşme yapılmıştır. Her iki sözleşmede yeralan arsa maliklerince açılan tahliye davası HUMK’nın 409. maddesince 30.10.2003 tarihinde işlemden kaldırılmış, eldeki davanın davalıları, sözleşmeye konu arsadaki paylarını dava dışı Alaattin Meriç’e 28.08.2003 tarihinde trampa etmek suretiyle devredince eldeki bu dava açılmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2013/2424, Karar No: 2013/18966, Tarih: 28.10.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/2424 E.  ,  2013/18966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 04.12.2012 tarih ve 2009/137-2012/477 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Ayfit” ibareli markası bulunduğunu, davalı şirket adına TPE nezdinde tescilli “Fit” ibareli markanın tescilli olduğu 29, 32. sınıfın tamamı ve 30.sınıftaki malların büyük bir kısmında 5 yılı aşkın süredir kesintisiz olarak kullanılmadığı ileri sürerek, davalıya ait markanın 29 ve 32. sınıfların tamamı, 30. sınıfta “pastacılık, fırıncılık mamulleri, şekerlemeler, çikolatalar, bisküviler, gofretler, kekler, hububat ve mamulleri” alt grupları dışında kalan mallar yönünden hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin markayı kullandığını, davacının dava açmakta hukuki yararı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacı yanın markasının yargılama sırasında Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi kararı ile hükümsüz hale geldiği, markasının iptal edilmesi nedeniyle davacı tarafın hukuki yararı kalmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, marka hükümsüzlüğü talebine ilişkin olup, 556 sayılı KHK'nın 43. maddesinde zarar gören kişilerin hükümsüzlük davası açabileceği hususu düzenlenmiştir.Davalı ile aynı alanda faaliyet gösteren davacının sonradan markası hükümsüz kılınsa bile, davalının markaların hükümsüzlüğüne ilişkin dava açmakta hukuki yararı mevcuttur. Zarar gören kavramının sadece tescilli marka sahibi olarak dar yorumlanması mümkün bulunmadığından yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7308, Karar No: 2017/2427, Tarih: 04.05.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/7308 E.  ,  2017/2427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5475, Karar No: 2016/5186, Tarih: 29.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/5475 E.  ,  2016/5186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

... vekili, vakıflarına sağlararası ve ölüme bağlı tasarrufla kazandırmada bulunan ...'nin vesayet altına alınmasını talep etmiş, mahkemece; vesayetin sonlandırılmasına ve vasinin aklanmasına karar verilmiş, karar talep eden vakıf vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dava dilekçesinde, 1928 doğumlu ...’nin, yaşının ilerlediği, akli melekelerinde bozulma ve karışıklık olabileceği, felç gibi rahatsızlıklarının mevcut olduğu ileri sürülerek, vesayet altına alınmasını gerektirir bir durumunun olup olmadığının tespiti ile durumu vesayet makamına ihbar edilmiştir.

Mahkemece; 30.06.2015 tarihinde verilen "...'nin Türk Medeni Kanununun 420 ve 432’nci maddeleri ile 405'nci maddesi gereğince tedbiren vesayet altına alınmasına, kendisine ...'nin vasi olarak atanmasına" dair olan ilk karar; davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce 10.11.2015 tarihli 2015/16826-16159 sayılı ilamla bozulmuştur. Bozma kararında; "kısıtlanması talep edilen ...'nin karardan sonra 10.10.2015 tarihinde öldüğü, bu sebeple davanın konusunun kalmadığı" belirtilerek, "konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği" ifade edilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyulduğuna göre, uyulan bozma kararı gereğince hüküm kurulması zorunludur. Bu itibarla uyulan bozma kararı gereğince, konusuz kalan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmekle yetinilmesi gerekirken; bozmanın dışına çıkılarak Türk Medeni Kanununun 472'nci maddesi nazara alınarak vesayetin sonlandırılmasına ve neticelerine, vasi ...'nin vasilik yaptığı dönem için aklanmasına karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 29.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/30173, Karar No: 2015/11411, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/30173 E.  ,  2015/11411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 07/11/2014

NUMARASI : 2014/1241-2014/1602

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.05.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10474, Karar No: 2011/10847, Tarih: 31.10.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10474 E.  ,  2011/10847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasası'nın 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece bozma ilamına uyulmuş ise de gereği yerine getirilmemiştir.

Şöyle ki;

Arsa niteliğindeki taşınmazların değeri, Kamulaştırma Yasası'nın 11. maddesinin (g) bendi uyarınca kamulaştırma gününden önceki emsal satışlara göre belirlenir. Bozma ilamına uyulmasından sonra oluşturulan bilirkişi kurulunun raporunda somut emsal alınan taşınmazın satış tarihi kamulaştırma gününden sonra olduğundan emsal olma niteliğinin ve dolayısıyla böyle bir satışı emsal alarak değerlendirme yapılan raporun hükme dayanak olma niteliğinin bulunmadığının dikkate alınmaması,

Kabule göre de;

Taraflar yararına hükmedilecek avukatlık ücretinin hüküm tarihinde yürürlükte olan tarife yerine bir önceki yıl tarifesine göre belirlenmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, re'sen belirlenecek ve tarafların bildireceği yeni emsallere ait kayıtlar dosyaya getirtildikten sonra bilirkişi kurullarından ek raporlar alınmalı ve denetlendikten sonra oluşacak sonuca göre karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 31.10.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21239, Karar No: 2014/31035, Tarih: 11.11.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/21239 E.  ,  2014/31035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 19. İş Mahkemesi

TARİHİ : 06/02/2013

NUMARASI : 2010/915-2013/31

Hüküm süresi içinde davalılar M.. İletişim Sis. ve Tic. Ltd. Şti. ile A..Hiz. ve Danışmanlık A.Ş. avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesinin işverence haksız olarak feshedildiğini ileri sürerek, ihbar ve kıdem tazminatları ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, ödenmeyen ücret alacakları istemiştir.

Davalıların Cevaplarının Özeti:

Davalılar, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile hüküm altına alınan alacakların davalılardan A.. Hizmet ve Danışmanlık A.Ş. ile M.. İletişim Sis. ve Tic. Ltd. Şti.'nden müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Temyiz:

Hüküm davalılardan A.. Hizmet ve Danışmanlık A.Ş. ile M.. İletişim Sis. ve Tic. Ltd. Şti. vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan M.. İletişim Sis. ve Tic. Ltd. Şti.'nin tüm, A... Hiz. ve Danışmanlık A.Ş.'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalılar arasında muvazaalı ilişki bulunup bulunmadığı ile hüküm altına alınan alacaklardan davalıların birlikte sorumlu olup olmadıkları noktasında toplanmaktadır.

Dosya kapsamından, davalılardan A.. Hizmet ve Danışmanlık A.Ş.'nin özel istihdam bürosu belgesi olduğu anlaşılmaktadır. İş ve işçi bulmaya aracılık hizmeti veren özel istihdam bürolarının kanuni dayanağı 4857 sayılı İş Kanunu'nun 90. maddesi ile 19.03.2013 tarih ve 28592 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Özel İstihdam Büroları Yönetmeliğidir. Söz konusu Kanun ve Yönetmeliğe göre, özel istihdam büroları, iş ve işçi bulmaya aracılık etmek ve bu faaliyete yönelik işgücü piyasası, istihdam ve insan kaynakları hizmetlerinde bulunmakla görevli olup, bu hususlar dışında, kamu kurum ve kuruluşlarında iş ve işçi bulma faaliyetlerinde ve mesleki olarak geçici iş ilişkisi düzenleme faaliyetinde bulunamaz.

Somut olayda, davalılardan M.. İletişim Sis. ve Tic. Ltd. Şti.'ne ait işyerinde satış müdürü olarak çalışan davacının davalılar arasında yapılan sözleşme kapsamında A.. Hizmet ve Danışmanlık A.Ş. tarafından aracılık faaliyeti neticesinde temin edildiği anlaşılmaktadır. Buraya kadar yapılan işlemler dayanak kanuni mevzuata uygundur. Ancak davacının eylemli olarak davalılardan M..İletişim Sis. ve Tic. Ltd. Şti.'nde çalıştığı açık olmasına rağmen, bu kez aracılık faaliyeti kapsamı dışına çıkılarak bazı dönemlere (08.08.2009-31.03.2010 tarihleri arası) ilişkin iş sözleşmesi davacı ile davalılardan A.. Hizmet ve Danışmanlık A.Ş. arasında yapılmış, Sosyal Güvenlik Kurumu bildirimleri yine bu davalı tarafından işveren sıfatıyla bildirilmek suretiyle davacı kayden çalışanı gösterilmiştir. Bu haliyle davalılar arasında görünüşte 4857 sayılı Kanun’un 2/6. maddesine benzer muvazaalı bir ilişki oluşmuştur.

Muvazaa Borçlar Kanununda düzenlenmiş olup, tarafların üçüncü kişileri aldatmak amacıyla ve kendi gerçek iradelerine uymayan ve aralarında hüküm ve sonuç meydana getirmesi arzu etmedikleri görünüşte bir anlaşma olarak tanımlanabilir. Üçüncü kişileri aldatmak kastı vardır ve sözleşmedeki gerçek amaç gizlenmektedir. Ayrıca muvazaalı bir hukuki muamele ile üçüncü kişinin ızrar edilmesi ona karşı bir haksız eylem niteliğindedir. Üçüncü kişiler muvazaa sebebiyle hakları halele uğratıldığı takdirde haksız fiil sorumluluğuna dayanarak muvazaalı hukuki işlemi yapan taraftan zararının tazminini isteyebilir.

Somut olayda, tüm dosya kapsamından, davacının 08.08.2009-31.03.2010 tarihleri arasında kayden davalılardan A... Hizmet ve Danışmanlık A.Ş.'nin çalışanı olarak görünmesine rağmen, davalılardan M....İletişim Sis. ve Tic. Ltd. Şti.'nin işinde görevlendirildiği, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaaya dayandığı anlaşılmakla, anılan döneme ilişkin alacaklardan davalılardan A.... Hizmet ve Danışmanlık A.Ş. ile M... İletişim Sis. ve Tic. Ltd. Şti.'nin birlikte sorumluluğuna karar verilmesi yerindedir. Ancak, davacının 08.08.2009-31.03.2010 tarihleri arasındaki dönem dışında alacaklarından kayden işveren olarak gözükmeyen davalılardan A... Hizmet ve Danışmanlık A.Ş.'nin sorumluluğuna karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/449, Karar No: 2013/3777, Tarih: 13.05.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/449 E.  ,  2013/3777 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2012/134083

MAHKEMESİ : Tunceli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 15/02/2012, 2010/19 (E) ve 2012/10 (K)

SUÇ : Canavarca hisle öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık Sinan'ın, maktul İsmet'i canavarca his ile öldürmekten kurulan mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, tahrike ve takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin derecesi ve niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin duruşmalı incelemede ve temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü diğer temyiz itirazları ile katılanlar vekilinin, haksız tahrik bulunmadığına, takdiri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü maktule ait evde, sanık ve arkadaşı tanık Orhan'ın gün boyu içki içtikleri, Orhan'ın, faturası ödenmediği için elektrikleri uzun süredir kesik evden, el fenerini yanına alarak tuvalete gittiği, odada sanıkla yalnız kalan 1940 doğumlu maktulun, sanık Sinan'ın sol bacağını cinsel amaçla okşamaya başladığı, tepki gösteren sanığın, evine dönmek için ayağa kalkması üzerine, maktul ve sanığın tartışmaya başladıkları, tartışma sırasında, odada bulunan keseri eline alan sanık Sinan'ın, keserin künt kısmı ile maktulün başına birden fazla kez vurduğu, maktulün künt kafa travmasına bağlı kafatası çökme kırığı ve beyin kontüzyonu sonucu öldüğü olayda;

a) Sanığın aile nüfus kayıt tablosu getirtilmeden, ara karar ile yaş düzeltilmesine karar verilmesi; gerekçeli karar ile işbu kararın kesinleştirilmesi yapılmadan, usule aykırı yaş düzeltilmesi suretiyle sanığa fazla ceza tayini;

b) Sanığın, maktulden kaynaklanan haksız hareketlerin verdiği kızgınlık sonucu, maktulü aniden meydana gelen kastla öldürdüğü; suçun canavarca his ile veya eziyet çektirerek işlenmesi halinin varlığını gösteren kesin ve yeterli kanıt bulunmadığı anlaşıldığı halde; 5237 Sayılı TCK.nun 82. maddesinin 1. fıkrasının b bendinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini;

c) Kabule göre de;

aa) Maktulün sanığın bacağını cinsel amaçlı olarak okşama eylemi nedeniyle haksız tahrik indirimi yapılması doğru ise de haksız tahrik oluşturan eylemin niteliği ve daha vahim olaylar dikkate alındığında; 12 ile 18 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 29 maddesinin uygulaması sırasında, alt ve üst sınırlar arasında makul oranda cezadan indirim yapılması yerine azami hadden indirim yapılarak eksik ceza tayini,

bb) 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesi uyarınca belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılan sanık hakkında, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından getirilen kısıtlamanın, 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca şartla salıverilme tarihine kadar geçerli olduğunun kararda gösterilmemesi;