muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5955, Karar No: 2018/7020, Tarih: 23.10.2018

**14. Hukuk Dairesi         2016/5955 E.  ,  2018/7020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 27.03.2008 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması talebi üzerine bozma ilamına uyularak yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 02.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., kadastro çalışmaları sırasında davalı adına tespit ve tescil edilen 121 ada 13 parsel numaralı taşınmazın 121 ada 15 sayılı mera parselinden sürülerek kazanıldığını belirterek, evveliyatı mera olan taşınmazın tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasını istemiştir.

Davalı vekili, dava konusu 17.174,51 m2, 121 ada 13 sayılı parselin senetsizden zilyetlik şartlarına uygun olarak kadastroda 08.08.2006 tarihinde tarım arazisi niteliği ile davalılar adına tescil edildiğini, ayrıca mera cinsli taşınmaza sınır komşusu olmadığı gibi davacı ...'nin mera olduğunu beyan ettiği ve dava konusu taşınmaza sınır komşusu olan 121 ada 15 sayılı parselin ham toprak cinsi ile 07.08.2006 tarihinde ... adına tescil edildiğini, diğer sınır komşularının tarla cinsi ile tapuda kayıtlı olduğunu beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın öncesinin mera olduğuna ilişkin herhangi bir delilin bulunmadığı, uzun yıllardır tarım arazisi olarak kullanıldığı ve davalı lehine zilyetlikle mülk edinme şartları oluştuğu gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... vekili temyizi üzerine Dairemizce 17.01.2013 tarih, 2012/13393 Esas - 2013/463 Karar sayılı ilamıyla "...temyiz dilekçesinde belirttiği dava dosyaları getirtilerek dava konusu taşınmaz ile ilgisi olup olmadığı araştırılmalı, ayrıca ... köy haritası istenmelidir. Tüm bu deliller toplandıktan sonra mahallinde yapılacak keşifte elde edilen belgeler mahalli ve uzman bilirkişiler eşliğinde mahalline uygulanarak ve krokiye bağlanmalı, tüm deliller..." incelenmesi gerekçesiyle bozulmuştur.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak yapılan araştırmada 121 adada yer alan parsellere ait taşınmazların vergi kayıtlarının bulunmadığı, memleket haritasına rastlanmadığına dair idari cevaplar alındıktan sonra 17.06.2013 tarihinde yapılan keşif sonucu dava konusu 121 ada 13 nolu parselin hiç bir sınırının mera olmaması, davaya konu olan ve kendisinden sürülerek kazanıldığı iddia edilen 121 ada 15 nolu parselin mera parseli olmaması, buranın ... adına kayıtlı taşınmaz olması, mahalli bilirkişilerin mera olarak ifade etmek ile birlikte tam olarak mera sınırına ilişkin bir tespit yapmayıp, genel ifade ile buranın mera olduğunu beyan etmeleri, davacı vekilinin temyiz dilekçesine konu olan ve emsal olarak gösterilen mahkememizin 2008/11 Esas sayılı dosyası incelendiğinde, bu dosyada yer alan davalı taşınmazların 3 sınırının mera ile çevrili olması gerekçesi ile tapu kayıtlarının iptal edilip buraların mera olarak sınırlandırılmış olması hususları bir arada değerlendirildiğinde, alınan ziraat bilirkişisi raporu da gözönünde bulundurularak dava konusu taşınmazın uzun yıllardır tarım arazisi olarak kullanıldığı ve kadastro tespit tutanağından da anlaşılacağı üzere davacı lehine zilyetlikle mülk edinme şartları oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine 02.05.2014 tarihinde karar verilmiştir.

Hükmü, davacı ... vekili temyiz etmiştir.

Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (4342 sayılı Mera Kanunu m.3,4).

Meraya elatmanın önlenmesi davası, kadim yararlanma hakkı olan köy veya belediye tüzel kişiliği ya da taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olması nedeniyle ... tarafından açılabilir. Aynı şekilde, bir yerin mera olduğu iddiasıyla köy veya belediye tüzel kişiliğinin ya da Hazinenin tapu iptali ve sınırlandırma istemiyle dava açmasına olanak vardır.

Mera, yaylak ve kışlak davalarında, tahsise ya da kadim kullanma hakkına dayanılabilir. Tahsise dayanıldığında, dayanak belgelerin, ayrıca karşı tarafın savunmasında ileri sürdükleri kayıtların tüm geldileri ile birlikte merciinden getirtilmesi, kadimlik iddiası varsa bu hususun araştırılması, gerektiğinde köyün kuruluş tarihinin İçişleri Bakanlığından sorulması ve köyün kadim ya da muhdes olup olmadığının saptanması gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yayla ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, yansız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi bilen ve çevre köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir.

Keşifte dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıkların çekişmeli mera veya yayla ile herhangi bir yararlanma ilişkisi bulunmayan, yansız anlatımda bulunabilecek, yöreyi iyi bilen ve çevre köy ya da kasabalarda yaşayan yaşlı kişilerden seçilmesi gerekir.

Mahkemece yapılacak keşifte; tahsise dayanılıyorsa tahsis kayıtlarının yerel bilirkişi ve tanıklar aracılığı ile uygulanması, dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığının belirlenmesi, taşınmazın mera olmadığı iddiasının bulunması halinde varsa çevre taşınmazlara ait kayıtlar da uygulanarak dava konusu yeri ne şekilde okuduğunun çevre taşınmazlarla toprak yapısı kıyaslanarak uzman bilirkişiler aracılığı ile uyuşmazlığa konu yerin ve niteliğinin saptanması gerekir.

Kadimlik iddiasında ise, yerel bilirkişi ve tanıklara taşınmazın kim tarafından ve ne şekilde kullanıldığı ve sınırları sorularak sonuca gidilmelidir.

Somut olayda; mahkemece yapılan inceleme ve araştırma hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir. Öncelikle 17.06.2013 tarihinde keşif mahallinde dinlenen mahalli bilirkişiler tekrar dinlenerek gösterecekleri yerler krokiye işlenmeli, taşınmazla menfaat ilişkisi bulunmayan civar köy halkından seçilecek mahalli bilirkişi ve uzman bilirkişiler (1 adet fen bilirkişi, 2 adet ziraat mühendisi ve 1adet jeoloji mühendisi) eşliğinde yeniden keşif yapılmalı, çevre taşınmazlarla toprak yapısı kıyaslanarak uzman bilirkişi heyetinden uyuşmazlığa konu yerin toprak yapısı, eğim durumu ve niteliğinin saptanması, taşınmazın kamu niteliğinde mera mı yoksa özel mülkiyete tabi taşınmaz mı olduğu kesin olarak saptandıktan sonra bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 23.10.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/9973, Karar No: 2015/15973, Tarih: 30.04.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/9973 E.  ,  2015/15973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... İŞ MAHKEMESİ

Temyize konu kararın denetimi esnasında Dairemizin 12.06.2014 tarihli ve 2012/14636 Esas sayılı kararı ile, gerekçeli kararın ...ne tebliğ edilmesi için dosyanın Mahkemesine geri çevrilmesine kararı verilmesine karşın, yerel Mahkemece davalılardan ...ne tebligat yapılarak dosyanın gönderildiği görülmüştü.

Bunun üzerine, Dairemizin 27.11.2014 tarihli ve 2014/33044 E. sayılı kararı ile, her ne kadar karar başlığında ... taraf olarak gösterilmemiş ise de, hüküm fıkrasında aleyhine karar verildiği görülen bu Şirketin karardan haberdar olmasını sağlamak için gerekçeli kararın anılan Şirkete tebliği ile usulü işlemlerin yapılıp, tebligat parçasının eklenerek gönderilmesi için dosyanın tekrar yerel mahkemesine geri çevrilmesine karar verilmişti.

Bu kerre, en son geri çevirme kararı mucibînce Mahkemece ...ne gerekçeli kararın tebliği ile sözkonusu tebligat parçasının eklenip dosya gönderilmiş ise de, yapılan bu tebliğ usulsüz olup, geri çevirme kararı usulüne uygun ifa edilmemiştir..

Zira, Tebligat Kanunu’nun 12. maddesi uyarınca “Tüzel kişilere tebliğ, yetkili temsilcilerine, bunlar birden fazla ise yalnız birine yapılır”. Temsile yetkili kişinin herhangi bir nedenle tebliğ yapıldığı sırada işyerinde bulunamadıkları veya bizzat alamayacak durumda oldukları takdirde, kendisinden sonra gelen bir kimse veya evrak müdürüne, bu durumda olanaklı değil ise, tüzel kişinin o yerdeki memur veya işçilerinden birine yapılmalıdır. Bu sıraya uyulması gerekir. Aksi takdirde usulsüz tebligat sözkonusudur.

Geri çevirme kararının ifasını teminen gerekçeli kararın, adıgeçen Limited Şirketin merkez adresinde çalışan işçisinin imzasına tebliğ edilmiş, yetkili kişinin bulunup bulunmadığına, tebligat evrakında ismi geçen şahsın yetkili olup olmadığına, yer verilmemiştir. Mahkemece bu husus araştırılmalı, yetkili kişi olmadığı takdirde anılan Şirkete gerekçeli kararın usulüne uygun tebliği sağlanmalıdır.

Netice itibariyle, gerekçeli kararın ...ne usulüne uygun tebliği ile, söz konusu tebligat parçasının eklenip gönderilmesi için dosyanın TEKRAR yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 30/04/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9184, Karar No: 2013/22844, Tarih: 13.12.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/9184 E.  ,  2013/22844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Sincan Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 11.10.2012 tarih ve 2011/225-2012/278 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait Linde marka E 15 model ... seri numaralı forkliftin sol motor kolektör arızası tamiri için yetkili Hasel İstif Makinaları San. Tic A.Ş. Şubesi'ne gönderilmek üzere davalı şirkete ait taşıyıcıya 15.12.2010 tarihinde yüklendiğini, yükleme yapılırken görüntülerin CD'ye alındığını, forkliftin götürüldüğü şirket tarafından, aracın taşınması esnasında akü, asansör sistemi, kaporta-kabin aksamında hasar oluştuğu şeklinde tutanak tutulduğunu ve kendilerine verildiğini, tutanakta elektrik ve elektronik aksamında da hasar olabileceğinin yazılı olduğunu, nakliyeci firma olan davalı ile yapılan görüşmede, taşıma esnasında çukura düşülmesi neticesinde hasar olabileceği bildirilmekle beraber zararın giderilmediğini, araçtaki hasarı Ankara 19. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/62 sayılı Değişik İş dosyasında tespit ettirdiklerini ileri sürerek, 9.000 TL zararın ve aracın kullanılmamasından kaynaklı 1.000 TL kazanç kaybının olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket temsilcisi, 15.12.2010 tarihinde tanımadıkları birinin telefonla kendilerini arayarak, davacı şirketin parkında bir adet Linde marka E15 model arızalı forklift bulunduğunu, bunun oto kurtarıcı ile Ostim'de bekleyen bir kamyona yüklenmesi gerektiğini, yükleme öncesinde de kamyonda bulunan aynı tip ve aynı marka diğer forkliftin indirilmesi ve bundan sonrada arızalı aracın tekrar kamyona yüklenerek, Ostim'deki Hasel İstif Makinaları San. A.Ş'ye götürülmesi gerektiğini, bu iki işlemin 1 adet olarak kabulü ile tek fatura kesilmesini söylediğini, yükleme ve bindirme işlemlerinin davacının bildirdiği gibi gerçekleştiğini, davacının sunduğu kamera görüntülerinin araca ilk yüklenen sağlam (arızalı ancak hasarlı olmayan) forklifte ait olduğunu, dava konusu araca hasar vermelerinin söz konusu olmadığını bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacıya ait Linde marka forklift, kolektör arızasının tamiri için 15.12.2010 tarihinde davalı ... şirketi tarafından Hasel İstif Makinaları San. Tic. A.Ş'ye taşınması hususunda tarafların anlaştıkları, bedeli 82,60 TL olan taşıma işi için davacının 15.12.2010 tarih ve 945627 sayılı faturayı düzenlediği, bilirkişi marifeti ile incelenen yükleme görüntülerinde, nizalı forkliftin araca yüklenirken ve yükleme sonucunda hasarsız olduğunun anlaşıldığı, servise teslim edilen forkliftin ise ağır hasarlı olduğu ve bu hasarın ancak araçtan düşmesi neticesinde gerçekleşebileceğinin tespit edildiği, davalı tarafın savunmasında yer verdiği iddiaları ispatlayamaması karşısında aracın taşıma esnasında hasarlandığı kanaatine ulaşıldığı, taşınma şekli ve mesafesi nazara alındığında, 6762 sayılı TTK'nın 781. maddesine göre davalı-taşıyıcının, uğranılan ziya ve hasardan sorumlu olduğu, 18.09.2012 tarihli bilirkişi raporunda forkliftteki hasar miktarının, TTK'nın 785. maddesine göre hesaplandığı, gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile dava konusu aracın hasarından dolayı 6.500,00 TL, aracı kullanamamaktan dolayı da 1.000,00 TL olmak üzere toplam 7.500,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine, hüküm altına alınan miktara olayın gerçekleştiği 15/12/2010 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Davaya konu iş makinesinin taraflar arasında düzenlenen şifai sözleşme uyarınca davalı tarafça taşındığı dosya kapsamı itibariyle çekişmesiz olup, iş makinesinin söz konusu hasarının da taşıma sonucunda oluştuğu anlaşılmaktadır. Buna karşın, söz konusu iş makinasının davalıya ait araca yüklenmesinin davacıya ait olup olmadığı, hasarın meydana gelmesinde yükleme hatasının etkisinin bulunup bulunmadığı, gerek bilirkişi raporu gerekse de mahkeme karar gerekçesinde tartışılıp değerlendirilmiş değildir. Bu durumda, öncelikle yüklemenin hangi tarafça yapıldığı, yükleme ve istif hatasının bulunup bulunmadığı, davalı taşıyanın yükleme işlemine nezaret sorumluluğu yönünden kusurunun bulunup bulunmadığı hususları üzerinde durularak, oluşacak kanaate göre sonuca gidilmesi gerekirken, eksik inceleme ve değerlendirme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3583, Karar No: 2016/2528, Tarih: 12.05.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/3583 E.  ,  2016/2528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle ölüme neden olma

HÜKÜM : TCK.nun 87/4, 62, 53/1.maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in, maktul ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul edilmiş, takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık müdafiilerinin “suçun unsurlarının oluşmadığına, hukuka aykırı karar verildiğine, haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine”, vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

1-) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; maktule ait araç ile sanığın kardeşine ait aracın maddi hasarlı trafik kazasına karıştığı, bu durumu öğrenen sanığın olay yerine gidip maktule küfür ederek yumruk vurduğu, yumruğun etkisiyle maktulün dengesini kaybederek yere düştüğü ve kafasını çarptığı, olay tarihinden 17 gün sonra hastanede tedavi edildiği sırada künt kafa travmasına bağlı kafatası kemik kırığı ile birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu öldüğü anlaşılan olayda; tüm tıbbi belgeler ve otopsi tutanağındaki bulgular dikkate alınmak suretiyle, sadece yumruk darbeleri sonucunda oluşan yaralanmanın niteliği ve yaralanma ile ölüm arasında illiyet olup olmadığı hususlarında Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor aldırılması, sanığın yumruk vurması nedeniyle meydana gelen yaralanmanın TCK’nun 86/1.maddesi kapsamında kalması ve illiyetin varlığı halinde aynı Kanunun 87/4.maddesinin 1.cümlesi gereğince kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan; TCK'nun 86/2.maddesi

kapsamında kalması durumunda ise aynı Kanunun 22/2 ve 86/2.maddelerinin yollamasıya 85/1.maddesi gereğince taksirle ölüme neden olma suçundan mahkumiyeti gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-)24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. Ve 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53.maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında, sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4135, Karar No: 2016/2821, Tarih: 17.05.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/4135 E.  ,  2016/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vs. ile davalılar ... arasındaki davadan dolayı ..... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen .... gün ve ..... sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

İncelenmesine gerek görüldüğünden;

1- .... ili ....... (.........) ilçesi .... Mahallesi ..... parsel sayılı taşınmaza ait belediye işlem dosyasının ..... Belediyesi'nden,

2-Davalı satıcının imzasını içeren " .... ... .... SOKAK No:..... ....... " başlıklı ingilizce el yazılı belgenin Türkçe tercümesinin,

3-..... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın ...... soruşturma sayılı dosyasının onaylı örneğinin, kamu davası açılmış ise dava dosyasının onaylı örneğinin birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1037, Karar No: 2024/11074, Tarih: 09.09.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/1037 E.  ,  2024/11074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/295 E., 2023/141 K.

SUÇ : Mala zarar verme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 05.01.2024 tarihli ve KYB-2023/136833 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/1. maddesinde yer alan " Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs (…)(1) suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir. (2) Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.” şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda sanığın 13/03/2023 tarihli dilekçesinin ekinde dosyaya ibraz ettiği 02/03/2023 tarihli dekont ile hakkında düzenlenen 01/06/2022 tarihli iddianameden sonra, 16/03/2023 tarihli karardan önce kovuşturma aşamasında katılanın 1.000,00 Türk liralık zararın tamamını giderdiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 168/1. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, fazla ceza tayin edilmesinde isabet görülmemiştir.” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168. maddesinde yer alan “(1) Hırsızlık, mala zarar verme, güveni kötüye kullanma, dolandırıcılık, hileli iflâs, taksirli iflâs (…)(1) suçları tamamlandıktan sonra ve fakat bu nedenle hakkında kovuşturma başlamadan önce, failin, azmettirenin veya yardım edenin bizzat pişmanlık göstererek mağdurun uğradığı zararı aynen geri verme veya tazmin suretiyle tamamen gidermesi halinde, verilecek cezanın üçte ikisine kadarı indirilir. (2) Etkin pişmanlığın kovuşturma başladıktan sonra ve fakat hüküm verilmezden önce gösterilmesi halinde, verilecek cezanın yarısına kadarı indirilir.” şeklindeki düzenleme dikkate alındığında, somut olayda sanığın karardan önce vermiş olduğu 13.03.2023 tarihli dilekçesine ek olarak ibraz ettiği dekonta göre, kovuşturma aşamasında 02.03.2023 tarihinde katılanın zararının karşılanması nedeniyle, sanık hakkında hükmolunan cezadan aynı Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca indirim yapılması gerektiği gözetilmeyerek fazla ceza tayin edilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR,

III. KARAR,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Kastamonu 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2023 tarihli ve 2022/295 Esas, 2023/141 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendinin verdiği yetkiyle; sanık hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Kanun’un 151/1 ve 167/2. maddeleri uyarınca belirlenen 60 gün adlî para cezasından, aynı Kanun'un 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında indirim yapılarak 30 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, devamında aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 25 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, aynı Kanun'un 52/2 maddesi uyarınca günlüğü 20,00 TL’den 500,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, infazın bu ceza miktarı üzerinden yapılmasına, hükmün diğer bölümlerinin aynen korunmasına, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3879, Karar No: 2015/26122, Tarih: 07.05.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/3879 E.  ,  2015/26122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 16.10.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.