muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8742, Karar No: 2012/14183, Tarih: 03.10.2012

**4. Hukuk Dairesi         2012/8742 E.  ,  2012/14183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı Çevre ve Orman Bakanlığı aleyhine 03/05/2010 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 27/12/2011 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, ... tarafından yapılan su kanalı geçirme çalışması nedeniyle uğranılan maddi ve manevi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davalı idare başlattığı proje kapsamında kamulaştırma işlemi yaparak davaya konu sulama kanalını yapmıştır. 11.2.1959 günlü ve 17/15 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararının I. bendinde açıkça belirtildiği gibi, bir kamu kurumu tarafından verilen kararlar üzerine plan ve projesine göre bir yol yapılması dolayısıyla evinin duvarı yıkılan veya bodrum katını sel basan, bir su tesisi yapılması neticesinde tarlasındaki sular çekilip ağaçları ve mahsulleri kuruyan veya tarlası artık ekin ekile-mez hale gelen yahut tarlasının kenarından geçen derenin kuruması yüzünden tarlası susuz kalan veya su tesisinin bozukluğu yahut bakımındaki ihmal yüzünden tarlasını sular basıp bu suların getirdiği kumlardan dolayı tarlası artık ekin ekile-meyecek duruma düşen kimsenin uğradığı zararlar gibi zararlar idari kararın ve fiilin neticesinde meydana gelen zararlardır. Zira bir kamu kurumunun görevlerinden olan bir işi yapmayı kararlaştırması idari bir karar olduğu gibi, bu kararı yerine getirmek üzere plan ve projeler yapıp o plan ve projeler gereğince işi görmesi de kararın neticesi olan birer idari eylemdir. O halde sözü edilen kararda örnek ola¬rak belirtilen bu eylemlerden doğan zararların ödettirilmesi istekleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 2. maddesi hükmünce bir tam yargı davasıdır ve bu davalara bakmaya idari yargı yeri görevlidir.

Temyize konu edilen davada davacı, davalı idareden zararlarının tazminini istediğine göre, dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddedilmemiş olması bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın gösterilen nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre öteki yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 03/10/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/258, Karar No: 2007/254, Tarih: 09.05.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/4-258 E., 2007/254 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/4-258 E., 2007/254 K.**

**- HAKSIZ EYLEM

- KİŞİLİK HAKLARINA SALDIRI

- MANEVİ TAZMİNAT DAVASI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 21 ]

- 818 S. BORÇLAR KANUNU [ Madde 49 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki manevi tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Fatih Asliye 2. Hukuk Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 14.9.2004 gün ve 2003/360- 2004/301 sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 4. Hukuk Dairesinin 13.4.2006 gün ve 2005/5612-2006/4372 sayılı ilamı ile,

(...Dava, yayın yoluyla kişilik haklarına saldırı nedenine dayalı manevi tazminat istemine ilişkindir.

İlköğretim okulu müdürü olan davacı, H....... gazetesinde yayınlanan "Karanlık güçlerin öğrencilere oyunu" başlıklı yazı ile diğer bir yazıdaki "Bu militan müdür kimdir" biçimindeki başlığının kişilik haklarına saldırı oluşturduğunu ileri sürerek manevi tazminat isteminde bulunmuştur.

Davalılar ise yayının görünürdeki gerçekliğe uygun olduğunu ileri sürerek istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, yayın konusu dilekçenin verildiği gün ile yayın tarihi arasında geçen süre dikkate alındığında, haberin güncelliği kaybolmadan mektuptaki iddiaların araştırılması için yeterli süre bulunduğu, davalıların iddiaların doğruluğunu araştırarak doğruluğundan emin olduktan sonra yayınlamaları gerektiği, bu konuda gereken özenin gösterilmediği, gerçekliği kanıtlanmayan şikayet konusunun haberleştirildiği, İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin çanta dağıtması olayının doğru olduğu ancak dava konusu yazıda belirtildiği gibi çantada parti propagandasına yönelik yazı ve bülten olduğunun kanıtlanmadığı, gerçekliği doğrulanmayan iddialarla okuyucunun dikkati çekilerek belleğinde iz bırakacak şekilde büyük ve diğer yazılara göre siyah harflerle basılarak verilen haberde özle biçim dengesinin bozulduğu gerekçesiyle istemin bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik haklarına saldırı, Medeni Kanunun 24. ve Borçlar Kanununun 49. maddeleri koşullarıyla sınırlı olan bir haksız eylem türüdür. Kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan zararın giderimi için her somut olayda anılan maddelerde belirtilen öğeler bulunmalıdır. Bu öğelerden biri de hukuka aykırılıktır.

Karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Kişilik haklarına saldırı, Medeni Kanunun 24. ve Borçlar Kanununun 49. maddeleri koşullarıyla sınırlı olan bir haksız eylem türüdür. Kişilik haklarına saldırıdan kaynaklanan zararın giderimi için her somut olayda anılan maddelerde belirtilen öğeler bulunmalıdır. Bu öğelerden biri de hukuka aykırılıktır.

Olay, basın yoluyla gerçekleştiğinde öz ve biçime ilişkin koşulların varlığı durumunda hukuka aykırılık ortadan kalkmış olur. Öze ilişkin koşullar, gerçeklik, güncellik ve kamu yararıdır. Kamu yararı öğesi, toplumsal ilgi olarak da tanımlanmaktadır. Biçime ilişkin koşul ise anlatımda ve sergilenişte dengeli davranıştır. Başka bir söyleyişle yayınlanmasında kamu yararı bulunan güncel bir haberin (eleştirinin) özle biçim arasında denge kurularak verilmesi durumunda basın sorumlu tutulamaz. Bir haber gerçek, eleştiri gerçekten yola çıkmış ve olay güncel ise dahası duyurulmasında kamu yararı varsa kullanılan sözcükler kaba, incitici, aşağılayıcı değilse hukuka aykırılıktan söz edilemez.

Dosya arasındaki bilgi ve belgelerden, Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi dersi öğretmeninin, dersin son 5-10 dakikasında öğrencileri Cuma namazına gitmeleri için abdest almaya gönderdiği, öğrencilerin dersten çıkmalarına izin verdiği iddiası ve başka iddialar nedeniyle bir öğrenci velisi tarafından verilen dilekçeler üzerine yapılan soruşturmada ve benzer konuda davacı hakkında yapılan başka bir soruşturmada öğrenciler ve öğretmenler tarafından iddiaların doğru olduğu yönünde bilgiler verildiği anlaşılmaktadır.

Şu durumda gerçek bir olaydan yola çıkılarak eleştiri sınırları aşılmadan güncel bir olay kamuoyuna açıklanmıştır. Bu nedenle görünür gerçeğe uygun olan yayında kişilik haklarına bir saldırı bulunmadığının kabulü ile davanın reddi gerekirken, yerel mahkemece, yukarıda belirtilen ilkeler üzerinde durulmadan somut olaya uygun düşmeyen gerekçeyle kısmen de olsa istemin kabulüne karar verilmiş olması usul ve yasaya uygun görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir...") gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle,yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara,bozma kararında açıklanan gerektirici nedenlere göre, Hukuk Genel Kurulu'nca da benimsenen Özel Daire Bozma kararına uyulmak gerekirken, önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 9.5.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5231, Karar No: 2023/9910, Tarih: 30.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5231 E.  ,  2023/9910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/138 Esas, 2023/25 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 5. Tüketici Mahkemesinin 30.06.2022 Tarihli ve 2021/209 Esas, 2022/297 Karar Sayılı Kararı

Davacının talebinin kabul edilmesi halinde sözleşmenin feshinin doğal sonucu olarak tarafların aldıklarını iade etmeleri, davacı adına kayıtlı tapunun davalı adına tescili gerekeceği, bu nedenle dava konusu taşınmazın aynına ilişkin olduğu ve taşınmazın aynına ilişkin davalarda kesin yetki kuralı gereğince taşınmazın bulunduğu yer mahkemelerinin yetkili olduğu, tapu kayıtlarına göre taşınmazın Mudurnu ilçesinde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Mudurnu Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) 17.01.2023 Tarihli ve

2023/138 Esas, 2023/25 Karar Sayılı Kararı

Eldeki dosyanın taşınmaz aynına ilişkin olmadığı, bu sebeple kesin yetkinin de söz konusu olmayacağı,

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci

fıkrasındaki düzenlemede tüketici davalarının tüketicinin yerleşim yerinin bağlı bulunduğu mahkemelerde de açılabileceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, devremülk sözleşmenin iptali, sözleşme karşılığında ödenen bedellerin hakkaniyet ve denkleştirici adalet ilkesi gereği güncel değeri hesaplanarak faizi ile birlikte iadesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6502 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

3. 6100 sayılı Kanun’un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlığın taraflar arasındaki devremülk sözleşmenin iptali, sözleşme karşılığında ödenen bedellerin hakkaniyet ve denkleştirici adalet ilkesi gereği güncel değeri hesaplanarak faizi ile birlikte iadesi istemine ilişkin olup, dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olmadığı anlaşılmaktadır.

2. Sözleşmenin iptali ve verilenlerin iadesi istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Bu yetki kuralı kesin olmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

3. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

4. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

5. Somut olayda, yerleşim yeri Küçükçekmece/İstanbul olan davacının davayı, yetkisiz İstanbul 5. Tüketici Mahkemesinde açtığı ancak davalının yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı ve kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun bir yetki itirazı olmadığı durumlarda davanın ilk açıldığı mahkeme yetkili hale geleceğinden bu durumda uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan İstanbul 5. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 5. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6280, Karar No: 2008/3629, Tarih: 18.03.2008

**2. Hukuk Dairesi         2007/6280 E.  ,  2008/3629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz isteğinde bulunanın... Mahkemesi aracılığı ile gönderdiği dilekçesinden temyiz harcı alınmadığı anlaşılmıştır. Bu dilekçenin temyiz defterine kayıt edildiği yönünde bir açıklama bulunmamaktadır. Harca tabi olmasına karşın harç alınmadan temyiz defterine kayıt edilen temyiz dilekçesi hakkında Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı yasa ile değişik 434. maddesinin 2. fıkrası hükmü benzetme yoluyla uygulanır. Bu durumda temyiz isteği dilekçenin temyiz defterine kayıt edildiği tarihte yapılmış sayılır. Ancak temyiz harcının mahkeme kalemince hesaplanıp temyiz edenden istendiği halde süresinde ödenmediği belgelendirilmiş ise temyiz isteğinin reddi gerekir.(YİBGK K.25.01.1985 gün 5/1 sayılı) O halde söz konusu temyiz dilekçesinin süresi içinde başka bir mahkeme kanalı ile gönderildiğine göre gönderildiği yer ... Mahkemesinin muhabere defterine kayıt edildiği, kayıt tarihi itibarı ile temyizin süresinde olduğu ancak temyiz harcının yatırıldığına ilişkin herhangi bir bilgi ve belgenin dosyada bulunmadığı anlaşılmıştır. Davalı kadına temyiz harcının tamamlattırılması aksi halde durumu tesbit eden tutanakla birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE oybirliğiyle karar verildi. 18.03.2008
Yargıtay — Esas No: 2008/11819, Karar No: 2008/12097, Tarih: 25.09.2008

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2008/11819 E.  ,  2008/12097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; yapılan araştırmada kısıtlı adayının ... Devlet Hastahanesi Acil bölümünde hemşire olduğu, köye geçici olarak gittiği, halen ... Mahallesi, ... Caddesi, No:... ... adresinde oturduğu anlaşılmakla, davaya bakmakla yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 25/09/2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3506, Karar No: 2019/5814, Tarih: 26.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/3506 E.  ,  2019/5814 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Konut dokunulmazlığını ihlal etme, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuklara yükletilen konut dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuklar ..., ...'nin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 26/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/153, Karar No: 2017/773, Tarih: 24.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/153 E.  ,  2017/773 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı ... ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek arsanın rayiç değerinin tespiti yapılarak, bu bedelin yasal faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı kanunun 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanununa eklenen geçici 10.maddesi ile “.... ili, ... ilçesi sınırları içerisinde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu Kanuna göre ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi hâlinde; arsa veya konut tahsisi için ödenen bedeller, ilgili idarece yapılacak tebligatı müteakip en geç üç ay içerisinde, ödeme gününden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte hak sahiplerine veya kanuni mirasçılarına ödenir. Hak sahipleri bunun dışında ilgili idareden herhangi bir hak, bedel ve tazminat talebinde bulunamazlar.

Bu maddenin birinci fıkrası hükmü; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce hak sahipleri tarafından, ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi nedenleriyle arsa veya konutların adlarına tescili, bedel veya tazminat ve benzeri taleplerle açılan ve henüz kesinleşmeyen her türlü davada da uygulanır. Bu hükmün mahkemelerce uygulanması nedeniyle reddedilen davaların yargılama giderleri davalı idare tarafından ödenir. Bu madde kapsamında kalan davalarda mahkeme harçları ile her türlü vekâlet ücreti maktu olarak belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece, anılan yasa kuralı uyarınca değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13684, Karar No: 2014/12434, Tarih: 12.05.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/13684 E.  ,  2014/12434 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 15. İş Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2011/927-2013/107

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirkette uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, 28.05.2010 tarihinde emeklilik sebebiyle davacı işçinin iş sözleşmesini feshettiğini, davacıya asgari ücret yanında, sefer başına harcırah ödendiğini, müvekkiline yapılan kıdem tazminatı ödemesinin asgari ücret üzerinden yapıldığını, müvekkilinin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmasına karşın, ulusal bayram ve genel tatil günleri çalışma mesailerinin ödenmediğini, müvekkilinin çalıştığı dönemde elli gün yıllık izin kullandığını, ancak işten çıkarılma tehdidi altında 2007 yılında tüm izinlerin kullanmış gibi müvekkiline ücretli izin defterine imzalarının alındığını beyan ederek fark kıdem tazminatı yıllık ücretli izin ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, zamanaşımı defini ileri sürerek davacıya tüm haklarının eksiksiz ödendiğini, davacı işçinin müvekkilinin ibra ettiğini, davacının asgari ücretle çalıştığını, sefer başına davacıya her hangi bir prim ödenmediğini beyan ederek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının fark kıdem tazminatı, yıllık ücretli izin ile genel tatil ücreti alacaklarının kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili süresinde temyiz etmiştir.

1-Davacı işçinin ücreti konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Dosya içindeki bilgi ve belgelerden, davacının 04.12.1991-25.08.2010 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak görev yaptığı, davacının davalı işyerinde asgari ücrete ek olarak sefer başına 3.... Euro sefer primi aldığı ve ayda üç sefer yaptığını iddia ettiği, davalı tarafınsa davacıya sefer primi ödenmediğini, yaptığı sefer için gittiği ülkeye göre değişiklik gösteren harcırah ödendiğini ve bu ödemelerin ücrete dahil edilemeyeceğini savunduğu, yapılan emsal ücret araştırmasında uluslararası tır şoförlerine ücret ve gidilen ülkeye göre değişen miktarda prim ödendiği bildirildiği, bilirkişi raporunda davacının ücreti, tanık beyanlarına göre asgari ücrete ek olarak ayda üç sefer yaptığı ve sefer başına 3... Euro aldığı kabul edilerek hesaplandığı, mahkemece bilirkişi raporuna itibar edilerek alacaklarının kabulüne karar verildiği anlaşılmıştır.Davacının yurtdışına giriş-çıkış kayıtları dikkate alınarak son bir yıl içinde toplam sefer sayısına göre sefer primi belirlenip günlük miktar tespit edildikten sonra davacının tazminat ve alacağa esas alınacak ücreti belirlenmelidir.