muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17134, Karar No: 2013/15782, Tarih: 15.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/17134 E.  ,  2013/15782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Mirascılık Belgesi istemine ilişkin olarak açılan davada İstanbul 16.Sulh Hukuk vee Küçükçekmece 1.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava,davacının İstanbul 15.İcra Hukuk Mahkemesinin 01.03.2013 tarihli ilamı ile aldığı yetkiye istinaden, Müteveffa ...'e ait veraset belgesinin verilmesi için açtığı mirasçılık belgesi istemine ilişkindir,

İstanbul 16.Sulh Hukuk Mahkemesi'nce, mirasçılık belgesi verilmesi davasının çekişmesiz yargı işi olup, 6100 Sayılı HMK.nun 384.maddesine göre,Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesi yetkili olduğunun belirtildiği, davacının da" Denizköşkler Mahallesi, Ersoy Sokak, Kapı No:11/6/22 Avcılar/ İstanbul" adresinde ikamet ettiğinden, Küçükçekmece Sulh Hukuk Mahkemesi yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik kararı verilmiştir.

Küçükçekmece 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ise, çekişmesiz yargı işlerinde yetki kuralının kesin yetki olmadığı resen dikkate alınamayacağı davacı adresine göre yetkisizlik kararı verilemeyeceğini,İstanbul 16.Sulh Hukuk Mahkemesi'nin yetkili olduğunu belirterek yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Mirasçılık belgesinin verilmesine ilişkin istem, 6100 Sayılı HMK.nun 382. maddesine göre çekişmesiz yargı işlerinden sayılmış, 384. maddesinde ise Kanunda aksine hüküm bulunmadıkça, çekişmesiz yargı işleri için talepte bulunan kişinin veya ilgililerden birinin oturduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu, HMK.nun 11/3. maddesinde ise Mirasçılık belgesinin iptali ve yeni mirasçılık belgesi verilmesine ilişkin davalarda, mirasçıların her birinin oturduğu yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir. Mirasçılık belgesinin verilmesi davalarında kesin yetki kuralı olmayıp somut uyuşmazlıkta yetki itirazı da bulunmadığına göre, mahkemece re'sen yetkisizlik kararı verilemez. Bu durumda uyuşmazlığın, ilk istemin yapıldığı İstanbul 16. Sulh Hukuk Mahkemesi'nde görülüp sonuçlandırılması gerekir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle;6100 sayılı HMK.’nun 21. ve 22. maddeleri gereğince İstanbul 16.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 15/11/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4249, Karar No: 2015/4327, Tarih: 17.02.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/4249 E.  ,  2015/4327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 25.03.2013 tarih ve 2004/467 Esas, 2013/149 Karar sayılı, “...105.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte tahsiline” ilişkin ilamına dayalı olarak örnek 4-5 numaralı icra emriyle başlatılan takipte asıl alacağa 224.962,50 TL işlemiş faiz talep edilmiştir.

Borçlu vekili vasıtasıyla, faizin ilama aykırı olarak fahiş talep edildiği itirazında bulunmuş, Mahkeme'ce; ticari avans faizi üzerinden resen hesaplama yapılarak faizde fazlalık bulunmadığı gerekçesi ile istemin reddine karar verilmiştir. Hüküm yasal süresi içerisinde borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup dar yetkili icra mahkemesince yorum yoluyla hüküm kısmı değiştirilemez. (HGK' nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar). Yine HGK'nun 03.03.2010 tarih, 2010/12-124 Esas sayılı kararı ile de, yasal faiz ile reeskont faizinin aynı anlamı taşımadığı, reeskont faizinin, yasal faizden farklı, cari ve geçerli olduğu da belirtilmiştir.

Somut olayda takip dayanağı ilamda açıkça reeskont faiz oranlarının uygulanmasına karar verildiği halde, Mahkemece, asıl alacak miktarına ticari avans faizi uygulandığı görülmektedir.

Bu durumda, Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar çerçevesinde, ... Bankası'nın reeskont faiz oranları esas alınarak Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde faiz hesabı yapılması için gerekirse konusunda uzman bir bilirkişiden rapor alınarak sonuca gidilmesi gerekirken, avans işlemlerinde uygulanan faiz oranları nazara alınarak resen yapılan hesaplamaya göre davanın reddine karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK' nun 388/4.(HMK m.297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 17.02.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20963, Karar No: 2015/20637, Tarih: 21.10.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/20963 E.  ,  2015/20637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/99001

MAHKEMESİ : Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/12/2012

NUMARASI : 2012/201 (E) ve 2012/1006 (K)

SUÇ : 5015 sayılı yasaya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Eksik araştırma bulunmadığına üye .....'ün karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verilerek yapılan incelemede;

Sanığın 5015 sayılı Yasa'ya muhalefet suçunu işlediği iddiası ile açılan davanın yargılaması sonucunda beraat kararı verilmiş ise de,

Ele geçen dava konusu akaryakıtın miktarı, marker seviyesinin geçersiz oluşu, eşyanın ele geçiriliş şekli ve tüm dosya kapsamına göre, sübut bulan atılı suçtan sanığın cezalandırılması yerine, suçtan kurtulmaya yönelik savunmaya itibar edilip, delillerin takdirinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/10/2015 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Sanığın, TIR ve kamyon garajının sahibi olduğu, 22 adet TIR'larının bulunduğu, bu araçların yurt içerisinde ve yurt dışında sefere gidip geldiği, ele geçen 900 Litre akaryakıtın araçların yurda giriş yaptıkları sırada muafiyet kapsamında getirilen eşya mahiyetinde olduğu, araçların depolarındaki akaryakıt fazlasını garajdaki depoya boşaltıp, ihtiyaç halinde kendilerine ait diğer araçların depolarına aktardıkları şeklinde savunmada bulunmuş olması karşısında, savunmanın doğruluğunu denetlemek bakımından, araçların yurda giriş çıkış kayıtları araştırılıp, ele geçen akaryakıtın muafiyet kapsamında araçların orjinal depolarında getirilen eşya niteliğinde olup olmadığı hususu belirlendikten sonra, bu kapsamda yurda getirilen eşya niteliğinde olduğunun tespiti halinde, eylemin gümrük idaresince gümrük vergisinin alınmasını gerektirir yaptırıma tabi bulunduğu gözetilerek sanığın beraatine, aksi durumun tespiti halinde ise sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu beraat kararı verilmesi isabetsiz olduğundan, kararın bu nedenle bozulması gerektiği kanaati ile sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılmıyorum.

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2007/5021, Karar No: 2008/4138, Tarih: 20.06.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/5021 E.  ,  2008/4138 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkemece davacı hakedişinden kesilen gecikme cezası ile hakediş alacağının geç ödenmesi nedeniyle hesaplanan faiz alacağına hükmedilmiş, karar davalı vekillince temyiz edilmiştir.

Ceza kesintisinin 27.02.2004 tarihinde onaylanan kesin hakediş raporuyla yapıldığı ve davacı yüklenicinin bu hakediş raporuna itiraz etmediği anlaşıldığından ceza kesintisine ilişkin davanın reddi yerine kabulü doğru olmamıştır.

Öte yandan yanlar arasındaki sözleşmede yüklenici hakedişinin hangi tarihte ödeneceğine dair kesin bir vade saptanmamıştır. Kesin hakediş raporunun düzenlenmesinden sonra davacı yanca alacağın ödenmesi hususunda davalıya ihtar çekilmemiş ve davalı usulen temerrüde de düşürülmemiştir. Bu sebeple işlemiş faiz alacağına hükmedilmesi de doğru değildir. Esasen davacı ödeme sırasında faize ilişkin hakkını saklı tutmadığından BK’nın 113/II. maddesi uyarınca faiz talep etme hakkını da yitirmiştir.

Ayrıca mahkemece hüküm altına alanın alacağın bir bölümü faiz alacağı olup BK’nın 104/son maddesi uyarınca faize faiz yürütülemeyeceği halde, faiz alacağına tekrar faiz uygulanması da yasaya aykırı bulunmuştur.

Belirtilen tüm bu nedenlerle davanın tamamen reddi yerine kabulü doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklaman nedenlerle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 20.06.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18440, Karar No: 2011/688, Tarih: 24.01.2011

**3. Hukuk Dairesi         2010/18440 E.  ,  2011/688 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde nafaka alacağının tahsili için başlatılan takip nedeniyle borçlu bulunulmadığının tespiti istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkilinin yükümlüsü olduğu yardım nafakasını önceleri elden ve değişik yöntemlerle ödemekte iken 2008 yılının 9. ayından itibaren banka kanalı ile ödemeye başladığını, ancak davalının nafakaların ödenmediği iddiası ile icra takibine giriştiğini ... sürerek; nafaka alacağının tahsili için başlatılan takip nedeniyle borçlu bulunulmadığının tespitini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının, oğlu olan davalının banka hesabına düzenli olarak en az mahkeme kararındaki miktarda para yatırdığı, yapılan bu ödemelerin nafaka dışında başka bir nedenle yatırıldığının ise iddia ve ispat edilmediği gerekçesiyle, davacının takip nedeniyle davalıya 4.860 TL borçlu olmadığının tespitine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı tarafın tüm, davacı tarafın ise sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davaya konu edilen takipte, takip tarihine kadar işlemiş nafakalar ile nafaka davasında hüküm altına alınan yargılama giderlerinin toplamı olan 4.864 TL nin takip tarihinden itibaren işleyecek nafakalarla birlikte tahsili istenilmiştir. Buna karşılık, davacı tarafça takip tarihinden önce banka kanalı ile yapılan ödemeler tutarı ise 3.501 TL'dir. Bu durumda, takip tarihinden önceki döneme ait bakiye alacağın ödendiği davacı tarafça ispat edilmelidir.

O halde mahkemece, davacı tarafın tüm delillerinin toplanarak değerlendirilmesi ve hâsıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK. nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4102, Karar No: 2013/4232, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4102 E.  ,  2013/4232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca taşınmazın değerinin tespiti için yapılan değerlendirmede somut emsal olarak alınan ... Mahallesi 938 ada 16 parsel sayılı taşınmazın, değerlendirme tarihi olan 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından sorulup, alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6002, Karar No: 2011/887, Tarih: 16.02.2011

**15. Hukuk Dairesi         2009/6002 E.  ,  2011/887 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat ... geldi. Davalı ... vekili ve ... gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu iptâli ve tescili istemiyle açılmış; mahkemece davanın reddine karar verilmiş ve verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı şirket ile davalılardan ... arasında ... 2. Noterliği'nce doğrudan düzenlenen 18.08.2005 tarih 9576 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış ve davacı şirket, ...in kayden maliki olduğu üç numaralı parseline sözleşmedeki yazılı koşullarla inşaat yapımını yüklenmiştir. Bu arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin davalı ...'a devrine ilişkin davacı ile davalı ... arasında ... 2. Noterliği'nce doğrudan düzenlenen 22.02.2006 tarihli ve 2697 yevmiye numaralı “devir sözleşmesi” yapılmıştır. Davalılardan ... ile ... arasında da ... 2. Noterliği'nce doğrudan düzenlenen 29.03.2006 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış ve ...'ın (2) numaralı parseline sözleşmede yazılı koşullarla inşaat yapımını ... yüklenmiştir. Sözü edilen sözleşmenin konusu olan (2) ve (3) numaralı parseller, tevhit edilmiş ve 23 numaralı parsel olmuştur.

Davada; 23 numaralı parselde yapılan kattaki 3 ve 4 ile 2. kattaki 5 ve 6 numaralı bağımsız bölümlerin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince kendisine ait olduğunu ileri süren davacı şirket, belirtilen bu bağımsız bölümlerin mevcut tapu kayıtlarının iptâli ile adına tesciline karar verilmesini; olmadığı takdirde de fazlaya ilişkin hakkın saklı tutularak

Davada; 23 numaralı parselde yapılan kattaki 3 ve 4 ile 2. kattaki 5 ve 6 numaralı bağımsız bölümlerin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince kendisine ait olduğunu ileri süren davacı şirket, belirtilen bu bağımsız bölümlerin mevcut tapu kayıtlarının iptâli ile adına tesciline karar verilmesini; olmadığı takdirde de fazlaya ilişkin hakkın saklı tutularak

30.000,00 TL'nin davalı ...'tan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri, 22.02.2006 tarihli devir sözleşmesi, 01.12.2006 tarihli ve adi yazılı şekilde yapılan “daire satış vaadi sözleşmesi” başlıklı sözleşme, 25.09.2006 ve 10.02.2007 tarihli yine adi yazılı şekilde yapılan “Daire satış vaadi sözleşmesi” başlıklı sözleşmeler ile 21.07.2006 tarihli yapı ruhsatı birlikte değerlendirildiğinde; davacı şirket ile Murat Yılmaz arasında Borçlar Kanunu'nun 520 ve izleyen maddeleri hükümleri gereğince “adi ortaklık” ilişkisinin kurulmuş olduğu ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerine konu olan inşaatların adi ortaklar tarafından yapıldığı sonucuna varılmaktadır. Çünkü, davacı şirket temsilcisi...ile ... tarafından yapı ruhsatı ile daire satışına ilişkin adi yazılı şekilde düzenlen yukarıda belirtilen sözleşmeler birlikte imzalanmıştır. Arsa sahiplerinden yüklenici davacı şirket ile davalı ...'ın adi ortaklar olarak birlikte hak sahibi olabileceklerinden Borçlar Kanunun'nun 522. maddesi uyarınca arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri gereğince adi ortaklığa verilmesi gereken bağımsız bölümlerin kayden intikâli istenebilir. Davacı ortağın, dava konusu bağımsız bölümler üzerindeki haklarının davalı ... tarafından kendisine yazılı şekilde temliki halinde, kendi adına arsa sahiplerine karşı dava açabilir.

Somut olayda ise davacı şirket dava konusu bağımsız bölümler üzerinde kendisinin hak sahibi olduğunu ileri sürerek dava açmış ise de; yukarıda açıklanan hukusal nedenle taşınmazlar üzerinde mutlak hak sahibi olmadığından, davası dinlenemez. Adi ortaklığın feshi ve tasfiyesi istenmediği için de davalı ... hakkındaki alacak davası da kabul edilemez. Mahkemece, davanın bu gerekçeyle reddi gerekirken; hukuksal olmayan yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru olmamıştır. Kararın bu sebeple bozulması gerekir ise de; mahkemece yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nın 438/son maddesi gereğince, gerekçesi değiştirilmek suretiyle kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte belirtilen nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan sebeplerle sonucu itirabiyle doğru olan kararın değiştirilen gerekçeyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 825,00 TL vekâlet ücretinin davalılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 16.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24490, Karar No: 2015/34736, Tarih: 08.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/24490 E.  ,  2015/34736 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatları tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, posta dağıtımcısı olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile hafta tatili, fazla çalışma, genel tatil, yıllık izin üc ret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar, husumet açısından, davacının fazla çalışma, yıllık ücretli izin alacağı olmadığı ve zamanaşımı itirazının dikkate alınmadığı gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Zamanaşımı, alacak hakkının belli bir süre kullanılmaması yüzünden dava edilebilme niteliğinden yoksun kalabilmesini ifade eder. Bu tanımdan da anlaşılacağı üzere zamanaşımı, alacak hakkını sona erdirmeyip sadece onu "eksik bir borç" haline dönüştürür ve "alacağın dava edilebilme özelliği"ni ortadan kaldırır. Bu itibarla zamanaşımı savunması ileri sürüldüğünde, eğer savunma gerçekleşirse hakkın dava edilebilme niteliği ortadan kalkacağından, artık mahkemenin işin esasına girip onu da incelemesi mümkün değildir.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder. Ancak kısmi davadaki miktar, kısmi davanın açıldığı dava tarihine göre geriye doğru belirlenen zamanaşımı süresini kapsar. Bakiye alacak talep edildiği tarihe göre, geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalıyor ise zamanaşımına uğramadığı kabul edilmelidir. Kısaca kısmi davadaki alacak miktarı belirlendiği tarihten itibaren öncelikle ileriye doğru gerçekleşen alacak için mahsup edilmeli, bakiye alacak ise ondan sonraki süreyi kapsamalıdır. İlk kısmi davada belirlenen alacak mahsup edildikten sonra bakiyenin talep edildiği tarihten geriye doğru zamanaşımı süresi içinde kalan alacak, alacaklı lehine hüküm altına alınmalıdır.

Dosya içeriğine göre kısmi olarak açılan davada davacı vekili bilirkişi hesap raporundan sonra ıslah sureti ile alacakları arttırmış ve davalı vekili ise ıslaha karşı zamanaşımı itirazında bulunmuştur. Hüküm altına alınan genel tatil ücret alacağı kısmi olarak istenen miktar dışlandığında ıslah tarihine göre geriye beş yıllık süre dikkate alındığında bir kısmının zamanaşımına uğradığı anlaşılmaktadır. Mahkemece genel tatil ücret alacağı yönünden ıslaha karşı zamanaşımı itirazının dikkate alınmaması hatalıdır

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13471, Karar No: 2016/3416, Tarih: 03.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/13471 E.  ,  2016/3416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5187 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Kovuşturmanın Ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1/1-b maddesi gereğince verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararı davayı sona erdiren ve temyizi kabil kararlardan olmayıp, karara karşı itiraz yasa yoluna başvurulması mümkün bulunduğundan, temyiz dilekçesi itiraz mahiyetinde kabul edilerek, gereği mahallinde itiraz merciince değerlendirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9148, Karar No: 2012/12256, Tarih: 08.11.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/9148 E.  ,  2012/12256 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine, Orman Yönetimi ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R