muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/7425, Karar No: 2014/13373, Tarih: 28.04.2014

II. Genel Hükümler Yönünden Değerlendirme

Borçlar Kanununun yukarıda belirtilen hükümleri öncelikle muacceliyet ve temerrüt kavramlarının açıklanmasını gerektirmektedir.

Muacceliyet, alacaklının borçludan borçlanılan edimi talep ve dava edebilme yetkisidir. Borç muaccel olmadan borçlu temerrüdü söz konusu olmaz.

Temerrüt, en kısa tanımıyla, alacaklı tarafından talep edilebilir (muaccel) hale gelmiş bir borcun ifasındaki gecikmedir. Kural olarak, bu tür (muaccel) bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile temerrüde düşer (BK. m. 101/1). Başka bir ifadeyle, temerrütten söz edilebilmesi için, öncelikle muaccel bir borcun ve alacaklının o borca yönelik ihtarının bulunması gerekir. Kural böyle olmakla birlikte, borçlunun temerrüde düşmesi için alacaklının ihtarının gerekmediği bazı durumlar da vardır: Örneğin, ifa gününün taraflarca birlikte kararlaştırıldığı (BK. m.101/2), borçlunun borcu ifa etmeyeceğini bildirmiş olduğu veya hal ya da durumundan bu sonuca varılabildiği (BK. m.107/1) durumlarda, temerrüdün gerçekleşmesi için alacaklının ihtarına gerek yoktur.

Tek bir borç ilişkisinin söz konusu olduğu durumlarda, borçlu para borcunun faiz ve masraflarını ödemede temerrüde düşmemişse yaptığı kısmi ödemeyi anapara borcuna mahsup etme hakkına sahiptir. Ancak, para borcunun bir kısmı için kefalet, rehin veya benzeri bir teminat verilmişse, yapılan kısmi ödemenin teminatlı olan borca mahsubu istenemez. Bu durumda, kısmi ödemenin teminatsız olan ya da teminatı daha az olan borca mahsubu gerekir. Borçlu, faiz ve masrafları ödemede temerrüde düşmüşse yaptığı kısmi ödeme öncelikle gecikmiş faiz ve masraf borçlarına mahsup edilecektir. Hukuk Genel Kurulunun 27.9.2000 tarih ve 2000/12-1148 esas, 2000/1193 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, Borçlar Kanununun 84 üncü maddesi gereğince, ödemelerin öncelikle asıl alacaktan düşülebilmesi için, borçlunun faiz ve masrafları ödemede gecikmemiş olması zorunludur. Gecikme ve alacaklının iradesini açıklaması halinde, ödenen kısmın öncelikle faizden düşülmesi gerekir. İcra takibi, ödemeye ihtirazi kayıt konulması irade açıklamasıdır.

Birden fazla borcu bulunan borçlunun yaptığı ödeme, ifa zamanında beyan ettiği borca mahsup edilir. Borçlu, ödeme sırasında, yapılan ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu beyan etmemiş veya alacaklının makbuzda belirttiği borca derhal itirazda bulunmamışsa makbuzda belirtilen borca mahsup edilmelidir.

Birden fazla borcu bulunan borçlunun yaptığı ödeme, ifa zamanında beyan ettiği borca mahsup edilir. Borçlu, ödeme sırasında, yapılan ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu beyan etmemiş veya alacaklının makbuzda belirttiği borca derhal itirazda bulunmamışsa makbuzda belirtilen borca mahsup edilmelidir.

Birden fazla para borcunun bulunduğu bir borç ilişkisinde, borçlunun, yapılan kısmi ödemenin hangi borç için mahsup edildiğini belirtmemesi, alacaklının da ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu makbuzda göstermemesi durumunda, kısmi ödemenin hangi borca mahsup edileceği sorunu Borçlar Kanununun 86 ncı maddesine göre çözümlenmelidir. Bu gibi durumlarda, kısmi ödeme öncelikle muaccel olan borç için yapılmış sayılır. Ödeme zamanında birden fazla borç muaccel hale gelmişse, ödeme ilk takibe konulan borca mahsup edilir. Muaccel olan borçlardan hiçbiri takibe verilmemişse kısmi ödeme ifa zamanı önce gelen borca mahsup edilmiş sayılır. Borçların ifa zamanları (vadeleri) aynı günde gelmişse yapılan kısmi ödeme borçların miktarlarıyla orantılı olarak mahsup edilir. Borçlardan hiçbirinin ifa zamanı gelmemişse, kısmi ödeme alacaklı için güvencesi en az olan borca mahsup edilmiş sayılır.

III. İşçi Alacakları Yönünden Değerlendirme

İş sözleşmesinden doğan para borçlarının kısmi ifasında, mahsubun ne şekilde yapılacağı ile ilgili 4857 sayılı İş Kanununda özel bir düzenleme bulunmadığından, Borçlar Kanununun yukarıda belirtilen genel hükümleri kapsamında sorun çözümlenmektedir. İşçinin

İşverenden bir alacağının, örneğin sadece kıdem tazminatı alacağının bulunduğu durumlarda, kısmi ödeme nedeniyle mahsup işlemi Borçlar Kanununun 84 üncü maddesi çerçevesinde yapılacaktır. Dairemiz uygulamasına göre, temerrüde düşmüş olan işverenin yaptığı kısmi ödeme işçinin bu hususta beyanda bulunup bulunmadığına bakılmaksızın öncelikle faiz ve masraflara mahsup edilmelidir.

Somut olayda, dava açıldıktan sonra, 09.06.2009 tarihinde davacının banka hesabına yapılan 209,80TL ücret ödemesinin hükümde dikkate alınmasının gerekip gerekmediğinin yukarıdaki ilkeler doğrultusunda değerlendirilmemesi yerinde değildir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11341, Karar No: 2024/2592, Tarih: 04.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11341 E.  ,  2024/2592 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI : 2022/794 Esas, 2023/77 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. ... 1. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 29.06.2022 Tarihli ve 2022/197 Esas, 2022/352 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda davalının yerleşim yerleri itibariyle Konya Tüketici Mahkemesi yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Konya 2. Tüketici Mahkemesinin 01.02.2023 Tarihli ve 2022/794 Esas, 2023/77 Karar Sayılı Kararı

Davacı avukatın kendi ikametlerinin/ofislerinin bulunduğu yerde dava açmasının mümkün olduğu ve davacının adresinin dosyaya sunulan nüfus kayıt bilgilerine göre ... sınırları içerisinde yer aldığı, diğer taraftan davalının yerleşim yeri de .../ ... olmayıp ... ilçesi olup ... ilçesi de adli yönden Konya adliyesine bağlı olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı, 10 uncu ve 115 inci maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 89 uncu maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesi

3. 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası.

C. Değerlendirme

1. İlamsız bir takipte yetkili icra dairesi de 2004 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin yollaması ile 6100 sayılı Kanun'un genel hükümlerine göre belirlenecektir. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesine göre genel yetkili icra dairesi, davalı gerçek veya tüzel kişinin takibin yapıldığı tarihteki yerleşim yeri icra dairesidir. Yine aynı Kanun’un 16 ncı maddesine göre ise haksız fiilden doğan uyuşmazlıklarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi icra dairesi de yetkilidir. Aynı Kanun’un 10 uncu maddesine göre ise sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği hüküm altına alınmış olup, bu sebeple sözleşmeden doğan para borcunun tahsili için başlatılan takipte, sözleşmenin ifa edileceği yer icra dairesi de yetkili kılınmıştır. Takibin konusu sözleşmeden kaynaklı para borcu olduğunda, 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesine göre, aksi kararlaştırılmadıkça para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilecektir.

2. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği düzenlendiğinden takip, dolayısıyla takibine yapılan itirazın iptali davası da tüketicinin yerleşim yerinde açılabilecektir.

3. Dosya kapsamından , davacının davalı tarafın Ereğli Ağır Ceza Mahkemesi 2021/165 Esas sayılı dosyasında vekilliğini yaptığı ancak davalının haksız azil gerçekleştirdiği ve davacının avukatlık ücret alacağını ödemediği nedeniyle davacının davalı tarafın haksız azil nedeni ile ödenmeyen vekalet ücreti alacağının tahsili amacıyla icra takibi başlatıldığı anlaşılmaktadır.

4. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

5. Somut olayda, davacının alacağının tahsili için ... İcra Dairesinde takip başlatıldığı, davalının borca itiraz ettiği, böylelikle icra dairesinin yetkisinin kesinleştiği, icra dairesinin yetkisine itiraz edilmemesinin o yerdeki mahkemeyi itirazın iptali yönünden yetkili hale getirmeyeceği , davacının itirazın iptaline ilişkin davasını yetkisiz ... 1. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı vekilince de süresinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunulduğu ve Konya Tüketici Mahkemelerinin yetkili olduğunun ileri sürüldüğü, davalının yerleşim yerinin ise Emirgazi/Konya olduğu, ancak davalı vekilinin de yetkisiz bir mahkemeyi seçtiği anlaşıldığına göre, davanın ilk açılan yer mahkemesi olan ... 1. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25646, Karar No: 2020/5126, Tarih: 01.06.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/25646 E.  ,  2020/5126 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, davacı vekilinin 17.04.2020 tarihli beyan dilekçesi içeriği ile eksiklik talep yazı cevabı olarak sunulan belgelerden; 6360 sayılı Kanuna göre Oluşturulan ... İli Devir Tasfiye ve Paylaştırma Komisyonunun 24.07.2017 tarih ve 2017/341 karar sayılı kararı uyarınca tüm hak ve alacakları ... Büyükşehir Belediye Başkanlığına devredilen davacı işçinin iş bu dava konusu alacaklarının tamamının tüm fer'ileri ile birlikte ... Büyükşehir Belediye Başkanlığı tarafından karar tarihinden sonra ödendiğinin ve bu hususun infaz aşamasında gözetilmesi gerektiğinin anlaşılmasına göre, sonucu bakımından doğru olan kararın bu ek gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 01.06.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5502, Karar No: 2023/1165, Tarih: 08.03.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/5502 E.  ,  2023/1165 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2017/4183 E., 2018/822 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurusunun esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Cumhuriyet Başsavcılığının 09.03.2017 tarihli iddianamesi ile 5237 sayılı Kanun'un 227 ... maddesinin birinci fıkrası, 43 üncü maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü ve 63 üncü maddesi uyarınca sanık

hakkında çocukları fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek suçundan dava açılmıştır.

2. ... 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.09.2017 tarihli ve 2017/88 Esas, 2017/244 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ek savunma alınarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesi gereği 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

3. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.04.2018 tarihli ve 2017/4183 Esas, 2018/822 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar Dilara ve ... vekili, katılan idare vekili, katılan ... ve Cumhuriyet savcısı istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin ikinci fıkrası uyarınca kaldırılmasına, ek savunma alınarak 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 35 ... maddesinin ikinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca iki kez 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılması ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, suç kastının olmadığı, suçun maddi manevi unsurlarının oluşmadığı, eylemi gerçekleştirmek için bir sebep yada husumetinin bulunmadığı, mahkumiyete ilişkin kararın yeterli olmadığı, fuhuş suçundan dosyası olmadığı, aracın konumunun kaçırmaya uygun olmadığı, cezalandırmaya yeterli delil olmadığı, suçu fiziken işlemesinin mümkün olmadığı, suça dair icrai eylemi olmadığı, savunma hakkının kısıtlandığı, ceza miktarının fazla olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın temyiz isteği, suç kastının olmadığı, suçun maddi manevi unsurlarının oluşmadığı, eylemi gerçekleştirmek için bir sebep yada husumetinin bulunmadığı, mahkumiyete ilişkin kararın yeterli olmadığı, fuhuş suçundan dosyası olmadığı, aracın konumunun kaçırmaya uygun olmadığı, cezalandırmaya yeterli delil olmadığı, suçu fiziken işlemesinin mümkün olmadığı, suça dair icrai eylemi olmadığı, savunma hakkının kısıtlandığı, ceza miktarının fazla olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, sanığın kaldırımda dolmuş bekleyen 15 yaşından ... katılan çocukların yanlarına gelip nereye gideceksiniz diye sorduğu, katılan küçükleri gidecekleri yere götürmeyi teklif ettiği, kabul etmemeleri üzerine sanığın arabada abim de var diyerek önce katılan ... ...'nin, sonra katılan Damla'nın kolunu tutarak ısrar ettiğini, katılan çocukların tekrar hayır demeleri üzerine siz bilirsiniz diyerek ayrıldığı, böylece atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. 05.03.2017 tarihli CD izleme tutanağında, emniyet müdürlüğü konutunun güvenlik kameraları görüntülerinde olay günü 70\*\*\*53 plakalı aracın Adliyenin karşısında ... halinde olduğu, sanığın araçtan inerek adliye istikametine geçtiği, mağdur çocuklar Dilara ve ...'nin aracın tam karşısında durakta bekledikleri, sanığın Adliye bahçesinden çıkarak yol ortasına kadar geldiği ve dönüp mağdur çocukların yanına doğru gittiği, burada sanığın mağdur çocukların kolundan tutmaya çalıştığı, daha sonra kendisini bekleyen araca binip uzaklaştığı,

3. 05.03.2017 tarihli tutanakta, güvenlik kamera kayıtları izlendiğinden eylemi gerçekleştiren şahsın daha önce kardeşi hakkında işlem yapıldığından dolayı tanınan ... Candan olduğu değerlendirilerek, ... profil fotoğrafının mağdurlara gösterildiği, her iki mağdurun olayı gerçekleştiren şahsın fotoğraftaki şahıs olduğunu beyan ettikleri belirtilmiştir.

4. Sanığın şüpheli sıfatı olan soruşturma ve kovuşturma evrakı doya içine eklendiği, çoğu hakaret ve tehdit olmakla, suç tarihi 06.04.2014 olan sanık ... hakkında fuhuşa teşvik etmek veya yaptırmak veya aracılık etmek suçundan yeterli delil olmadığı gerekçesiyle 11.09.2014 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmiştir.

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Olay ve olgulara göre sanığın eyleminin ... olduğu, eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, ancak mağdur beyanları ve yine kamera kayıtları dikkate alındığında sanık ...'nın söz konusu eylemden kendi rızası ile gönüllü olarak vazgeçtiği değerlendirilerek 5237 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesi gereği 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Olay ve olgulara göre sanığın eyleminin ... olduğu, eylemin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, ancak mağdur beyanları ve yine kamera kayıtları dikkate alındığında sanık ...'nın söz konusu eylemden kendi rızası ile gönüllü olarak vazgeçtiği değerlendirilerek 5237 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesi gereği 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan incelemede katılanların sanığa yönelik kararlı tutum ve davranışları ile olay yerinin kalabalık umumi cadde ve adliye önü oluşu ile olay saatine göre sanığın eyleminin sonuçlarını elinde olmayan nedenlerle gerçekleştiremediği gibi sanığı katılanları olay yerinden götürmeye yönelik amacı doğrultusunda eylemlerini sürdürme imkanının da ortadan kalkmasına göre 5237 sayılı Kanun'un 36 ncı maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçmenin koşullarının oluşmadığı, sanığın katılan ...'yi kolundan tutup çekiştirmek ve diğer katılan ...'yı da kolundan tutmaya çalışma şeklindeki ... görülen eylemlerinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun cebir unsurunu oluşturduğu, herbir mağdura yönelik fiilin ayrı gerçekleştirilmesine göre de atılı suçun katılan sayısınca ayrı ayrı oluştuğu kabulü ile teşebbüs indirimi uygulanmaıştır.

IV. GEREKÇE

Sanıklardan ...'nın olay günü yol kenarında durakta bekleyen mağdurların yanına yaklaşarak konuşmaya çalıştığı, temyiz dışı sanıkların içinde bulunduğu aracı göstererek araçta abisi olduğunu söylediği, kabul etmeyen katılanlardan önce ...'nin kolundan tutarak araca yönlendirmek istediği, katılan geri çekilince diğer katılan Damla'nın kolundan tutarak araca yönlendirmek istediği, geri çekilince 'siz bilirsiniz' diyerek ayrıldığı olayda, sanığın bu eyleminin gerek yardım amaçlı mı yoksa hukuka aykırı amaçla mı gerçekleştirmek istediği kesin olarak saptanamaması karşısında mağdurlara yönelik eyleminin de cebir olarak değerlendirilemeyeceği gözetildiğinde sanığın atılı suçlardan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanığın temyiz istemi yerinde görüldüğünden Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 18.04.2018 tarihli ve 2017/4183 Esas, 2018/822 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.03.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6789, Karar No: 2017/706, Tarih: 24.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/6789 E.  ,  2017/706 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek arsanın rayiç değerinin tespiti yapılarak, bu bedelin yasal faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı kanunun 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanununa eklenen geçici 10.maddesi ile “... ili, ... ilçesi sınırları içerisinde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu Kanuna göre ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi hâlinde; arsa veya konut tahsisi için ödenen bedeller, ilgili idarece yapılacak tebligatı müteakip en geç üç ay içerisinde, ödeme gününden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte hak sahiplerine veya kanuni mirasçılarına ödenir. Hak sahipleri bunun dışında ilgili idareden herhangi bir hak, bedel ve tazminat talebinde bulunamazlar.

Bu maddenin birinci fıkrası hükmü; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce hak sahipleri tarafından, ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi nedenleriyle arsa veya konutların adlarına tescili, bedel veya tazminat ve benzeri taleplerle açılan ve henüz kesinleşmeyen her türlü davada da uygulanır. Bu hükmün mahkemelerce uygulanması nedeniyle reddedilen davaların yargılama giderleri davalı idare tarafından ödenir. Bu madde kapsamında kalan davalarda mahkeme harçları ile her türlü vekâlet ücreti maktu olarak belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece, anılan yasa kuralı uyarınca değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3316, Karar No: 2021/7720, Tarih: 08.11.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/3316 E.  ,  2021/7720 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık sürücü ... sevk ve idaresindeki ticari aracı ile meskun mahal içerisinde, azami hız limitinin 70 km olduğu, bölünmüş, tek yönlü, 4 şeritli, asfalt kaplama yol üzerinde gündüz vakti, ... istikametinden ... istikametine yolcu almak amaçlı seyri esnasında yolun en sağ şeridinden ilerlemekte olan müteveffa ... sevk ve idaresindeki bisiklete arkadan çarpmak suretiyle sanığın asli kusurlu olarak maktulün ölümüne neden olduğu olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin oluşa ve sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08/11/2021 tarihinde oybirliğiyle ile karar verildi.