muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11605, Karar No: 2013/20184, Tarih: 30.05.2013

Yine çoğunluk görüşüne göre yapılacak uygulama 7201 sayılı Yasanın 35.maddesinin 6099 Sayılı Yasa ile değiştirilmeden önceki hali ile neredeyse aynıdır. 7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 6099 Sayılı Yasa ile değiştirilmeden önceki 35/son maddesi hükmüne göre “...kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına ve ticaret sicillerine...” bildirilen adreslere gönderilen tebliğ işlemlerinin yapılamaması halinde, değiştirilen adres bu yerlere bildirilmediği takdirde muhataba doğrudan 35. madde uygulanarak tebligat yapılabilmekte idi. Buna göre nüfus müdürlüğü de kamu kurumu olduğuna göre muhatabın nüfus müdürlüğüne bildirdiği adresine çıkarılan tebligatın yapılamaması halinde aynı adrese bu maddeye göre tebligatın yapılabilmesi mümkündü. Buna göre de yasa koyucunun amacı adrese dayalı kayıt sistemindeki adrese önce bir tebligat çıkarılıp, bunun yapılamaması halinde ikincinin çıkarılması olsa idi zaten yasanın 35/son maddesi bu işlevi gördüğünden böyle bir düzenlemeye gitmesi gerekmezdi. Yasa koyucunun bu durumu bilmemesi, bir diğer ifade ile abesle iştigal etmesi düşünülemeyeceğine göre ve düzenlemenin gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde, çoğunluk görüşüne katılmak mümkün olmamıştır.

Yukarıda belirtildiği üzere değişiklik öncesi Yasanın 35/son maddesi uyarınca gerçek kişilerin kamu kurum ve kuruluşları ve kamu kurumu niteliğindeki meslek kuruluşlarına ve ticaret sicillerine (nüfus müdürlükleri, tapu sicil müdürlükleri,  trafik tescil müdürlükleri, ticaret sicili, kamu bankaları vs. gibi birçok yer) bildirdikleri yerlere tebligatlar yapılabilmekte ve bu durum hak kayıplarına yol açmakta idi. Pek çok kamu kurum ya da kuruluşuna değişik vesilelerle adres bildiren bir kişinin adresini değiştirdiğinde bu değişikliği aynı yerlere bildirmesini beklemenin hayatın gerçeklerine ne kadar uyacağı izahtan varestedir. İşte yapılan bu düzenleme ile kişinin, adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi, resmi tebligat adresi kabul edilmiş ve ona sadece bu adresini takip etme ve değişiklikleri bildirme mükellefiyeti yüklenmiştir. Kişiler aleyhine olumsuz sonuçlar doğurması kuvvetle muhtemel olan 35.maddenin son fıkrası yürürlükten kaldırılarak anılan düzenlemeler yapılmıştır.

Şu hale göre 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun hem 10. maddesi hem de 21/2.maddesi son derece açıktır. Muhatabın bilinen adresine tebligat yapılamaması ya da bilinen adresinin bulunmaması halinde tebligat, adrese dayalı kayıt sistemindeki adresine, adresin “muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi” olduğu, tebligat evrakı üzerine yazılmak suretiyle çıkarılmalıdır. Çıkarılan bu tebligatın ise öncelikle adresin niteliğine göre 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 14, 16, 17, 18 ve 20.maddelerine göre yapılması gerekir. Kendisine tebligat yapılacak kimse veya tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste

bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse tebliğ işlemi aynı kanunun 21.maddesinin 1.fıkrasına, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış ise 2.fıkrasına göre yapılmalıdır.

O halde tebligat çıkarılan adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olması halinde, muhatap ya da muhatap yerine tebligatı alabilecek kimselerden birisi var ise tebligatın onlara yapılması, muhatap geçici ayrılmış ise 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21.maddesinin 1.fıkrasına göre tebliğ işleminin yapılması, muhatabın o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olduğunun belirlenmesi durumunda ise 2.fıkraya göre tebligatın yapılması gerekir.

Kısacası çoğunluğun muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresine önce adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olduğu belirtilmeksizin bir tebligat çıkarılıp, bu tebligatın yapılamaması halinde bu kez aynı adrese, adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olduğu şerhi verilmek suretiyle tebligat çıkarılması gerektiği görüşüne katılmıyoruz. Muhatabın bilinen adresine tebligat yapılamaması ya da bilinen adresinin olmaması halinde tebligat çıkarılan adresin muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olması durumunda bu şerhin verilmek suretiyle tebligatın çıkarılması gerektiğini düşünüyoruz.

Somut olayda icra takip dosyasında şikayetçinin takip dayanağı kredi sözleşmesinde bilinen adresinin olduğu ve ödeme emrinin bu adrese adresin adrese dayalı kayıt sistemindeki adres olduğu şerhi verilmek suretiyle çıkarılarak, muhatabın tanınmadığı şerhi düşülmek suretiyle 7201 Sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2.maddesine göre yapıldığı görülmektedir. Öncelik le bu tebligatın usulüne uygun kabul edilebilmesi için adresin, tebliğ tarihi itibariyle muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi olması zorunludur. Bu adresin kredi sözleşmesindeki adres olması bu bakımdan hiçbir anlam ifade etmez.

O halde, borçlu icra mahkemesine başvuru dilekçesi ekinde sunduğu belge ile adrese dayalı kayıt sistemindeki adresinin farklı bir adres olduğunu iddia ettiğine göre mahkemece şikayete konu ödeme emrinin tebliğ edildiği 23.08.2012 tarihi itibariyle muhatabın adrese dayalı kayıt sistemindeki adresi araştırılarak oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik incele ile sonuca gidilmesi doğru olmadığından, icra mahkemesi kararının çoğunluk görüşünün aksine yukarıda açıklanan gerekçe ile bozulması gerektiği görüşündeyiz. 30.05.2013
Yargıtay — Esas No: 2015/66, Karar No: 2016/14083, Tarih: 20.10.2016

**8. Hukuk Dairesi         2015/66 E.  ,  2016/14083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Şikayet

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu vekilince, faizin ilama aykırı olarak fahiş talep edildiği itirazında bulunulmuş, Mahkemece; ticari avans faizi üzerinden hesaplama yapılan bilirkişi raporuna itibar edilerek faizde fazlalık bulunmadığı gerekçesi ile istemin reddine karar verilmiştir. Hüküm yasal süresi içerisinde borçlu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup dar yetkili icra mahkemesince yorum yoluyla hüküm kısmı değiştirilemez. (HGK' nun ...). Yine HGK'nun ... sayılı kararı ile de, yasal faiz ile reeskont faizinin aynı anlamı taşımadığı, reeskont faizinin, yasal faizden farklı, cari ve geçerli bir faiz türü olduğu belirtilmiştir. Reeskont faiz oranları avans faizinden de farklılık arzeder.

Somut olayda takip dayanağı ilamda açıkça reeskont faiz oranlarının uygulanmasına karar verildiği halde, Mahkeme’ce, asıl alacak miktarına ticari avans faizi uygulandığı görülmektedir. Mahkemece, Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankası'nın reeskont faiz oranları esas alınarak hesaplama yapılması gerekirken, ticari avans işlemlerinde uygulanan faiz oranları nazara alınarak faiz hesaplanması doğru değildir.

SONUÇ: Borçlu vekilinin temyiz itirazının kabulü ile Mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 25,20 TL peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 20.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8296, Karar No: 2017/3198, Tarih: 08.05.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/8296 E.  ,  2017/3198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ... vekili, ... Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davacı adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ... satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak adına tescil istemiyle davaya katılmış, yasal hasım olmaları nedeniyle ... ile ... davaya dahil edilmişlerdir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın ... yönünden vazgeçme nedeni ile reddine, müdahil davacı ... yönünden kabulü ile; ... İli Bala .... ... Mahallesinde kain fen bilirkişileri ... 09.02.2011 havale tarihli rapor ve krokilerinde (A) harfi ile gösterilen toplam 7.160,23 metrekarelik yerin müdahil davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve dahili davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan dahili davalı ... da temyiz karar harcını peşin yatırdığından harç alınmasına yer olmadığına,

08.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5050, Karar No: 2020/2233, Tarih: 08.06.2020

**10. Ceza Dairesi         2019/5050 E.  ,  2020/2233 K.**

**"İçtihat Metni"**

:

Mahkeme : TDST : OSMANİYE (Kapatılan) 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Birecik Askerlik Şubesi Başkanlığının 06/11/2014 tarihli cevabi yazısında, askerde olan sanığın muhtemel terhis tarihinin 19/06/2015 olarak belirtilmesine rağmen, 03/04/2015 tarihinde ikamet adresinde babasına yapılan tebligatın geçersiz olması nedeniyle, mahkemece gerekçeli kararın usulüne uygun şekilde sanığa tebliği mümkün görülmüştür.

Reşit olan oğlu hakkında verilen kararla ilgili olarak, sanığın babasının 5271 sayılı CMK’nın 262. maddesi uyarınca hükmü temyiz hakkı bulunmadığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddeleri uyarınca sanığın babasının temyiz isteğinin REDDİNE, 08/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/616, Karar No: 2017/5606, Tarih: 09.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/616 E.  ,  2017/5606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden davalı kadının, intihara teşebbüs ettiği, balık avlamaya giden davacıya “kadına kıza gidiyorsunuz” diyerek asılsız isnatlarda bulunduğu, yakınlarının ve arkadaşlarının küfür ve hakaret içerikli sözlerine kayıtsız kaldığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 09.05.2017 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2012/7709, Karar No: 2012/8482, Tarih: 03.07.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/7709 E.  ,  2012/8482 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasal gerektirici nedenlere ve özellikle kanıtların takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak;

1-2942 sayılı Yasanın 4650 sayılı Yasayla değişik 15. maddesinin son fıkrası uyarınca, bilirkişilerce yapılan değer tespitinde, idarece belgelerin mahkemeye verildiği gün (dava tarihi) esas tutulur. Buna göre tarım arazisi olan dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihindeki (2011 yılı) mevki ve şartlarına göre ve olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net gelirinin tespitinde, münavebeye alınacak ürünlerin 2011 yılına ait dekar başına ortalama verimi ve üretim giderleri ile kg. başına toptan satış fiyatlarının esas alınması gerekir. Kural böyle iken, bilirkişilerce düzenlenen raporda gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünce 2010 yılı veri listesindeki buğday, buğday samanı, mısır, pamuk için kilogram satış fiyatının, dekar başına ortalama verim miktarı alınıp bulunan değere toptan eşya fiyat endeksi uygulanarak 2011 yılı değerlerinin bulunması,

2-Davada kendisini vekille temsil ettiren davacı yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi,

3-Dava konusu taşınmazın tapu kaydında mevcut ipoteğin tespit edilen bedele yansıtılması ile yetinilmesi gerekirken, kamulaştırma bedelinin davalıya ödenmesinde bir sakınca olmadığına dair lehine ipotek tesis edilen banka tarafından mahkemeye yazı gönderildiğinde davalıya ödenmesine karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 03.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/21139, Karar No: 2012/14121, Tarih: 31.05.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/21139 E.  ,  2012/14121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı,... İlçesi ... Bölgesi 23646 ada C,1-1 Blok 4.Kat 21 nolu konutun su aboneliğinin tesisi için davalı kuruma müracaatta bulunduğunu, davalının abonelik için kanal katılım payı olarak talep ettiği 124,32 TL ödediğini, kalan 1.320 TL ‘nin taksite bağlandığını ve kendisinden senetler aldığını bu talebin yasal dayanağının olmadığını, bu nedenle ödediği bedel ile verilen senetlerin iadesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davacının satın aldığı meskenin olduğu yerde ada dışı ana kanalizasyon toplama kanallarını belediyenin yaptığını, Aski Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesi gereğince davacının kanal katılım payı ödemesi gerektiğini savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Dairemizin 2010/964 esas, 2010/7023 karar sayılı ve 24.5.2010 tarihli bozma ilamına karşı direnme kararı ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 2011/13-102 esas, 2011/250 karar ve 29.4.2011 tarihli kararı ile; yerel mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı, bozma sonrası gerekçede dayanılan ve ilk kararda yer almayan, gerek mahkemece ve gerekse özel dairece tartışılıp değerlendirilmeyen “toplu konut alanında alt yapı hizmeti verilse dahi bu bedellerin istenemeyeceği’ne” ilişkin yeni bir hukuki olguya dayalı yeni hüküm niteliğinde olduğu Gerekçesiyle yeni hükme yönelik davalı tarafın temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Dairemize gönderilmiştir.

Uyuşmazlık, davacının satın aldığı konuta su abonesi olmak için kanal katılım payı ödemekle yükümlü olup olmadığı konusundadır. Dairemizin 2010/964 esas, 2010/7023 karar sayılı ve 24.5.2010 tarihli bozma ilamı ile; “…davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutlar iyileştirilmişse tesislerin hizmet edeceği saha dâhilindeki gayrimenkul sahiplerinden yönetmelikte belirlenen ilkelere göre su ve kanalizasyon tesisleri katılım payı talebe hakkı vardır. Ancak bu katılım payı davalı tarafça hizmet götürülmesi koşuluna bağlı olarak alınır. Bu durumda hizmet götürüldüğünün davalı tarafça kanıtlanması halinde davacı katılım payının yüklenici veya kendisi tarafından ödendiğini kanıtlamakla yükümlüdür. Bu durumda dosyada mevcut ... Genel müdürlüğü tarafından ... Büyükşehir Belediyesi Hukuk Müşavirliğine hitaben gönderilen 19.06.2009 tarihli yazıda aboneliğe konu binanın cephesinin bulunduğu ... Caddesinde 30.05.1994 yılında işletmeye alınan pis su hattının mevcut olduğu, binanın deşarjının bu hatta verildiğine ilişkin cevabi yazı içeriği de gözetilerek, davalı tarafça yeni kanalizasyon ve içme suyu tesisleri yapılmış veya mevcutların iyileştirilmesi çalışması olup olmadığına dair tarafların delilleri toplanıp gerektiğinde keşif ve bilirkişi incelemesi yapılarak sonuca uygun bir karar verilmesi…” belirtilerek 20.11.2009 günlü mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece, abonelik talep edilen binanın Toplu Konut kapsamı içerisinde olduğu,... Belediyesi İmar Müdürlüğü’nün cevabi yazısı ile kanal katılım bedelinin ödendiği, İmar Kanunu ve Toplu Konut Kanunu’nun ilgili hükümlerince toplu konut alanında alt yapı hizmeti verilse dahi bu bedellerin istenmeyeceği belirtilerek değişik gerekçeyle yeniden davanın kabulüne karar verilmiştir.

2464 Sayılı Belediye Gelirleri Kanununun Kanalizasyon Harcamalarına Katılma Payı başlığı altında 87.maddesi "Belediyelerce ve belediyelere bağlı müesseselerce, aşağıdaki şekilde kanalizasyon tesisi yapılması halinde, bunlardan faydalanan gayrimenkullerin sahiplerinden, kanalizasyon harcamalarına katılma payı alınır:

a)Kanalizasyon tesisi yapılması,

b)Mevcut tesislerin sıhhi ve fenni şartlara göre ıslah edilmesi iki ve daha fazla yol kenarında bulunan gayrimenkuller hangi yoldaki kanalizasyona bağlanmış ise, payın hesabında yola ait kanalizasyon giderleri nazara alınır." düzenlemesi getirmiştir. Aynı yasanın 88.maddesi su Tesisleri için 87.maddeye paralel bir düzenleme öngörmüştür.

Bu yasa maddesine dayalı olarak çıkarılan ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinin 39.maddesinde de gerek yeni bir kanalizasyon tesisi yapılması ve gerekse mevcut tesisin ıslahı durumunda taşınmaz sahiplerinden katılma payı alınacağı öngörülmüş; bunun belli bir oranının inşaat ruhsatı alınma aşamasında avans olarak tahsil edileceği, bakiyesinin de su aboneliği aşamasında bina değeri esas alınmak ve %2 oranını geçememek üzere tahsil edileceği belirlenmiştir.

Öte yandan, İmar Kanununun 23/6. maddesinde, toplu mesken alanlarında alt yapı tesisleri Belediyelerce onaylı projesine göre ilgili satış yada kurumlarınca yapılmışsa belediyece alt yapı hizmetleri nedeniyle "hiçbir bedel alınmaz" hükmü bulunmaktadır. Yine 2985 Sayılı Toplu Konut Kanununa 5492 Sayılı Kanunun 2. maddesiyle eklenen Ek 9. maddesinin 2. fıkrasında, Toplu Konut İdaresince yapılacak veya yaptırılacak her türlü alt yapı ve üst yapı inşaatlarıyla ilgili olarak 26.5.1981 tarihli Belediye Gelirleri Kanunu'nun ek 6. maddesinde yer alan bina inşaat harcı ve 84. maddesinin (1) ve (2) numaralı bentlerinde yer alan çeşitli harçlar kanunundaki tarifesinde belirtilen en az tutarlar üzerinden alınır. Bu harçlar dışında her ne olursa olsun hizmet karşılığı olsa dahi başka ücret veya bedel alınamaz" düzenlemesi bulunmaktadır. Bu düzenlemelerle kanun koyucunun amacının toplu konutların maliyetini düşürmek ve sosyal devlet ilkesinin gereği olarak daha ucuz konut üretip konut açığını kapatmak olduğu anlaşılmaktadır. Burada alınması gereken bir kısım bedellerin asgari hadden alınması, bunun dışında kalanların ise hiç bir şekilde alınmaması ve böylelikle konut maliyetinin düşürülmesi amaçlanmaktadır. Ancak bu düzenlemeyle konutun üretilmesi, inşaat ve iskan aşamalarında alınması gerekenler olduğunda tereddüt olmamalıdır. Toplu konut bölgelerinde alt yapının tamamlanarak konut üretiminin yapılması bu aşamalardan sonra yerel yönetimlerin, Belediyelerin veya Belediyeye bağlı kuruluşların altyapıyı ıslah etmesi, yeni alt yapı tesisleri yapması mevcutları iyileştirmesi, konut alanı dışında olan tesis ve ilavelerini değiştirip yenilemesi ve ihtiyaca cevap verecek hale getirmesi gelişen teknolojiyle paralel hizmetler yapması durumunda gerek Belediye Gelirleri Kanununda gerekse ASKİ Tarifeler Yönetmeliğinde açıklanan bedelleri isteyebileceği kabul edilmelidir. Aksi halde, bu bölgede mülkiyet sahibi olanlara ayrıcalık tanınmış olur ki, bunu hukuk düzeninin koruması düşünülemez. İdarenin hizmetleriyle ilgili olarak Yasa ve Yönetmelikte öngörülen şekilde katkı bedeli alması kaçınılmazdır. Konut satılırken öngörülen muafiyetin sürekli olması düşünülemez. Öyle olunca mahkemece bu konuda mahallinde bilirkişi heyeti oluşturulmak suretiyle inceleme ve araştırma yapılmalı ve özellikle davalı kurumun anılan konut alanında ve alan dışında yani bir tesis yapıp yapmadığı araştırılmalı, yeni tesis yapılmadığının diğer bir deyişle ıslah çalışması yapılmadığının saptanması durumunda şimdiki gibi karar verilmeli, aksi halde, dosyada mevcut bulunan tüm bilgi ve belgeler değerlendirilmek suretiyle katkı payı belirlenmeli ve varsa fazla ödenen bedel iade edilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı şekilde hüktüm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 31.5.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.