muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/1755, Karar No: 2024/3416, Tarih: 12.06.2024

5. Bilirkişinin debisinin 0.1 lt/sn olduğunu beyan ettiği su ile köy içindeki 0.01 debilik suyun içme suyu olmayıp insan sağlığına zararlı olduğunu, test yapılmasını talep ettikleri halde bunun mahkemece kabul edilmediğini ileri sürerek, kararın kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile suyun, genel su niteliğinde olduğu, içme suyunun yeterli olduğu, davacıların ve köyde yaşayan diğer kişilerin toplam günlük su ihtiyacının 3.6 ton olduğu, su kaynaklarının toplamının ise günlük 9.504 ton olduğu, buna göre davacıların herhangi bir su ihtiyaçlarının ve kadim haklarının bulunmadığı, bu hali ile sudan yararlanma şekil ve şartlarını belirlemeye gerek olmadığı, 02.01.2020 havale tarihli ... Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün cevabi yazısında 24.12.2019 tarihinde davacıların yararlandığı su kaynağından alınan numunenin uygun olduğunun belirtildiği gözetilerek, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik görülmediği ancak, yargılama sırasında davacılardan ..., ... ve ...'un ayrı ayrı bizzat verdikleri 11.10.2019 tarihli dilekçeleri ile davadan feragat ettiklerini beyan ettikleri halde mahkemece bu davacılar yönünden de esas hakkında hüküm kurulduğu anlaşılmakla, bu davacılar yönünden davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, başvurunun kabulü ile kararın kaldırılmasına, davanın davacılardan ..., ... ve ... yönünden açılan davanın feragat nedeniyle reddine, diğer davacılar yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki itirazlarını aynen tekrar ederek, kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, suya el atmanın önlenmesi, ikinci kademede su rejimi kurulması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 718 ve 756 ncı maddeleri,

3. 5/1465 sayılı Yeraltı Suları Tüzüğü'nün 15 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin temyiz dilekçesindeki itirazların reddi ile, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

12.06.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/7391, Karar No: 2022/10218, Tarih: 20.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/7391 E.  ,  2022/10218 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : A)İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesinin 07.10.2021 tarih ve 2021/226 Esas, 2021/360 Karar sayılı kararı ile; sanık ...'ın, maktul ...'ı kasten öldürme suçundan; TCK'nin 81/1, 29, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca 17 yıl hapis cezası ile mahkumiyetine karar verildiği,

Hükmün, sanık ... ve müdafii tarafından istinafı üzerine duruşmasız inceleme neticesinde,

B)İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.02.2022 tarih ve 2021/1792 Esas, 2022/161 Karar sayılı; ''istinaf başvurularının esastan reddine'' dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.02.2022 tarih ve 2021/1792 Esas, 2022/161 Karar sayılı kararının sanık ... ve müdafii ile katılan ... tarafından CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi gereği, bölge adliye mahkemesince verilen kararın temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 18.02.2022 tarih ve 2021/1792 Esas, 2022/161 Karar sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ve müdafiinin; suç vasfına, suç kastına, ceza miktarına, katılan ... ...'ın; sanığın eylemi tasarlayarak ve canavarca hisle gerçekleştirdiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince ''İstanbul 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere'' Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 20.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10332, Karar No: 2020/1246, Tarih: 16.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/10332 E.  ,  2020/1246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Somut olayda, sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için sanığın çalmış olduğu su sayacını kendi rızası ile teslim etmesi ya da hem müştekinin hem de üçüncü kişinin zararını gidermesi gerekirken sanık herhangi bir zarar gidermediği gibi polislere de hırsızlık yaptığı apartmanları kendiliğinden değil, polisin talebi üzerine göstermiş olduğunun anlaşılması karşısında bu maddenin uygulama şartlarının oluşmadığı sonucuna ulaşılarak tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda; sanığın apartmanın bodrum dairesinde bulunan su saatini (sayacını) yerinden sökerek çaldığı ve üçüncü kişiye sattığı hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin tespit edilerek, 5237 sayılı Yasa'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda; sanığın apartmanın bodrum dairesinde bulunan su saatini (sayacını) yerinden sökerek çaldığı ve üçüncü kişiye sattığı hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin tespit edilerek, 5237 sayılı Yasa'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24.112015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2764, Karar No: 2015/12665, Tarih: 16.12.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/2764 E.  ,  2015/12665 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Bolu Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 26/11/2014

NUMARASI : 2012/16-2014/30

DAVACI : Kızık Köyü Tüzel Kişiliği

DAVALI : Orman Yönetimi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı Orman Yönetimi ve davacı Kızık köyü tüzel kişiliği tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde yapılan tüm orman kadastro çalışmalarına ait işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilan tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğini getirildikten sonra,

a) Hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine dava dosyasının verilerek çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde en eski tarihli olan memleket haritası ve hava fotoğraflarının ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının streskop vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelenmesi

b) Yine değişik açı ve uzaklıklarda olan, en az 4 ya da 5 orman tahdit sınır (OTS) noktası görülecek biçimde, dava konusu taşınmaz ile komşu taşınmazların, memleket haritası, kadastro paftası, her iki köyün orman kadastro haritası ile aplikasyon ve 2/B madde uygulama haritasına göre konumu ve orman kadastro haritasındaki sınır noktaları ile varsa aplikasyon haritasındaki sınır noktaları bu haritalar ile paftaların tümü üzerinde ayrı renkli kalemlerle çizilip gösterilecek şekilde kendilerinden müşterek imzalı krokili rapor alınıp dava dosyası içine konulması,

2) Yörede genel arazi kadastro çalışması yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise dava konusu taşınmaza ilişkin tutulan kadastro tesbit tutanağının aslı veya onaylı örneği, davalı ise dava dosyasının,

3) 4342 sayılı Kanun uyarınca mera (yayla) tahsisi yapılıp yapılmadığı mülkî amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise yayla tahsis haritası ve eki belgeler yerinden getirtilerek,

2) Yörede genel arazi kadastro çalışması yapılıp yapılmadığı, yapılmış ise dava konusu taşınmaza ilişkin tutulan kadastro tesbit tutanağının aslı veya onaylı örneği, davalı ise dava dosyasının,

3) 4342 sayılı Kanun uyarınca mera (yayla) tahsisi yapılıp yapılmadığı mülkî amirlikten sorulup saptanmalı, yapılmış ve bu yönetimsel işlemler kesinleşmiş ise yayla tahsis haritası ve eki belgeler yerinden getirtilerek,

bu dosya içine konulması; ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 16/12/2015 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11190, Karar No: 2017/5406, Tarih: 07.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/11190 E.  ,  2017/5406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14879, Karar No: 2012/20951, Tarih: 17.12.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/14879 E.  ,  2012/20951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/03/2011 tarih ve 2010/48-2011/42 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 29, 30, 31, 32 ve 33. sınıfta "tanet", 29, 30, 32.sınıfta "tanet sofra+şekil", 29/02 sınıfta "Tansaş tanet+şekil" ibareli markalarının tescilli bulunduğu, davalının bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2008/66239 numaralı "DANET+şekil" ibaresini marka olarak tescil başvurusuna yaptıkları itirazın davalının önceki tescilli markaları dikkate alınarak kısmen reddedildiğini, oysa davalı başvurusunun benzer olduğunu ve müvekkilinin markasının tanınmış olduğunu ileri sürerek, YİDK kararının iptalini, markanın hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekil, taraf markalarının bütün olarak değerlendirildiğinde işaret ve kapsamlarındaki mal/hizmetler bakımından benzerlik bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili, müvekkilinin aynı sınıflarda "DANET" ibareli önceki tarihli tescilli markalarının bulunduğunu ve kazanılmış hak oluşturduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı marka başvurusuna yaptığı itirazın 29/01. sınıf ve alt gruptaki Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri;35. sınıfta yer alan tüm hizmetler yönünden reddedildiği, davacının önceki tarihlerde tescil edilmiş ve kazanılmış hak oluşturma nitelik ve koşullarına sahip bulunan özellikle 2003/32724, 2004/23138 sayılı markalarında da “DANET” kelimesinin esaslı unsur konumunda olduğu, başvurunun şekil, renk, yazım biçiminin dahi davalının anılan markaları ile bire bir aynı olduğu ve önceki markalarına nazaran davacı markalarına herhangi bir yakınlaşmadan da söz edilemeyeceği, seri marka oluşturmak niyetiyle başvuruda bulunduğunun kabulü gerektiği, davalı başvurusundeki 29/01.sınıf ve alt grup ile 35.sınıf emtia ve hizmetlerinin davalının önceki tarihli tescilli markaları kapsamında da aynen yer aldığı, davalının anılan markalarının başvuru ve çekişmeli mal/hizmetler yönünden müktesep hak kapsamında olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 17/12/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4598, Karar No: 2019/5260, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/4598 E.  ,  2019/5260 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı ... ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı Kanun'un 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.maddeden sözedilip, bu madde kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf talebi, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Hukuk Dairesince, karar gerekçesi yerinde görülerek esastan reddedilmiş; davacı, bu sefer temyiz talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürülüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, özellikle de, davadan önce bir ödeme olgusu olup olmadığı, var ise, bunun borcu sona erdirip erdirmediği hususu üzerinde durulup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.01.2015 tarih 2014/3-8 E., 2015/10 K. sayılı kararı da gözetilerek, gerekirse konusunun uzmanı bilirkişiden rapor da alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2012/24809, Karar No: 2013/14178, Tarih: 27.05.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/24809 E.  ,  2013/14178 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1(a), 52/2-4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet,

Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 50/4-1(a),

52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya kapsamına ve Adli Tıp Kurumu Trafik İhtisas Dairesi raporuna göre, kazanın oluşumunda eşit derecede kusurlu bulunan sanıklar hakkında aynı miktarda cezaya hükmedilmesinde isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bu yönden eleştiri öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

1- Sanık ...'un mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanığın meskun mahalde alkollü ve aşırı süratli ... kullandığı sabit olduğu halde bilinçli taksir hükümlerinin uygulanmayarak sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna, eksik incelemeye, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının koşullarının oluştuğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden yargılama giderlerinin sanık ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün yargılama gideri konulu 11. paragrafındaki ”...müştereken ve müteselsilen...” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “sebebiyet verdikleri oranda” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Sanık ...'ün mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna, eksik incelemeye, ceza miktarına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;