muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/10193, Karar No: 2006/10659, Tarih: 03.07.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/10193 E.  ,  2006/10659 K.**

**"İçtihat Metni"**

SONUÇ: Temyiz edilen hkümün gösterilen sebeple BOZULMASINA, temyiz peşin  harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere  oybirliğiyle karar verildi. 03.07.2006 pzt.
Yargıtay — Esas No: 2007/4403, Karar No: 2007/8199, Tarih: 07.06.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/4403 E.  ,  2007/8199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın görevsizlik nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı,davalı şirketin satış bürosunda görevli diğer davalı ile ... Tatil Köyü projesinden 2003 ekimde devre mülk satış sözleşmesi imzalayarak kendi edimini yerine getirdiği hale kendisine tapu verilmediğini,tesislerden yararlandırılmadığını bildirerek ödediği bedelin tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece taraflar arasındaki sözleşmenin geçersiz olması nedeniyle Tüketici Mahkemesinin görevli olmadığı gerekçesiyle, görevsizlik kararı verilerek dava dosyasının görevli ve yetkili mahkeme olan davalı şirketin merkezinin bulunduğu Üsküdar Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine tensiple karar verilmiş,hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosya içeriğine göre, taraflar arasında düzenlenen ancak dosyaya örneği ibraz edilmeyen Devre Mülk Satış sözleşmesi, resmi şekilde yapılmaması nedeniyle geçersiz olduğu ,bu sözleşmeye dayalı alacak ve tazminat davaları nedeniyle 4077 sayılı kanun hükümleri uyarınca tüketici mahkemesinin görevli olmadığı gerekçesi ile görevsizlik kararı verilerek dosyanın yetkili mahkeme olarak davalının merkezinin bulunduğu yer olan Üsküdar Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine ilişkin tensip kararı ile hem görevli hemde yetkili mahkeme gösterilerek görevsizlik ve yetkisizlik kararı verilmiştir.Mahkemesince,dava şartları yönünden yapılacak bir incelemede ,görev konusu öncelikle ve resen incelenmesi gereken şartlardandır.Yetki incelemesi ise yetkinin kamu düzenine ilişkin sayıldığı haller istisna olmak 2007/4403-8199

üzere ancak davanın taraflarınca ve davanın esasına girilmezden evvel ve yetkili mahkeme gösterilerek yapılan itiraz üzerine, taraf beyanları ve delilleri değerlendirilerek incelenmesi gereken itirazlardandır. Mahkemece dava konusu olayda görevli olmadığı resen tesbit edildiği halde ve yetki itirazının taraflarca ileri sürülmediği ve ileri sürülmesi imkanının henüz olmadığı tensip aşamasında,yetkisizlik kararı verilerek dosyanın görevli mahkeme yanında resen belirlenen yetkili mahkemeye gönderilmesine karar verilmesi hakkında HMUK’ da ve Tüketici Kanununda düzenlenmiş bir usul hükmü bulunmamaktadır(HMUK 23.madde ).O halde, mahkemesince görevsiz mahkemede dava açıldığının tesbiti halinde görevsizlik kararı verilerek ,dosyanın istek halinde görevli İstanbul Nöbetçi Asliye Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar vermekle yetinilmesi gerekirken,talep halinde ve görevli mahkemesince değerlendirilmesi gereken yetkili mahkemeninde belirtilerek hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre tarafların sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Taraflarca temyiz olunan kararın (1) nolu bentte gösterilen nedenle BOZULMASINA, (2) nolu bentte gösterilen nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek olmadığına, peşin harcın istek halinde davalıya iadesine, 7.6.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4914, Karar No: 2017/4833, Tarih: 27.04.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/4914 E.  ,  2017/4833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuk hakkındaki 21/02/2013, 29/04/2013, 04/09/213, 04/12/2013 tarihli duruşmaların kapalı yapılması gerektiği gözetilmeyerek CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması giderilmesi olanaklı olmadığından bozma nedeni yapılmamış, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Ancak;

1-Dosya kapsamına göre, katılanın hırsızlık olayının gerçekleştiği "Yasinli" adlı işyerinin sahibi, şikayetçinin ise bu işyerinin çalışanı olduğu, döner yemek amacıyla işyerine gelen suça sürüklenen çocuğun, katılanın cep telefonunu ve şikayetçinin çantasını çalması şeklindeki bina içerisinden gerçekleştirdiği eyleminin TCK'nın 142/1-b maddesi kapsamında değerlendirilmesi gerekirken, suç vasfının belirlenmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde aynı Kanun'un 141. maddesi gereği hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 141/1 maddesi gereğince tayin olunan cezadan yaş küçüklüğü nedeniyle aynı Kanun'un 31/3 maddesi gereğince, 1/3 oranında indirim yapılırken 8 ay yerine 6 ay hapis cezasına ve bu cezanın günlüğü 20 TL'den adli para cezasına çevrilerek 4.800,00 TL yerine 3.600,00 TL şeklinde eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 27/04/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2864, Karar No: 2014/2626, Tarih: 18.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/2864 E.  ,  2014/2626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

... ve müşterekleri ile ... ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının kabulüne dair ... Sulh Hukuk Mahkemesi'nden verilen 24.07.2012 gün ve 43/174 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, HUMK'nun 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna ve aşağıda dökümü yazılı 21,15 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 132,91 TL'nin temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, 18.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19572, Karar No: 2014/1923, Tarih: 05.02.2014

**2. Hukuk Dairesi         2013/19572 E.  ,  2014/1923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kayseri 5. Aile Mahkemesi

TARİHİ :07.05.2013

NUMARASI :Esas no: 2012/60 Karar no:2013/371

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden; davalı (kadın) tarafından ise, nafaka ve tazminatların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kocanın ağır kusurlu olduğu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de, davacı koca tarafından dava açıldıktan sonra dosyaya sunulan 11.05.2012 tarihli dilekçesinde “boşanma davasından sonra tarafların barışıp aynı evde yaşamaya başladıklarını; sonra aynı olayların devam ettiğini….” belirterek, boşanma davasından sonra barışıp bir araya geldiklerini ve bir müddet beraber yaşadıklarını kabul ettiğine göre, tarafların karşılıklı olarak kusurlarının affedildiği veya hoşgörü ile karşılandığının ve artık bu kusurlara dayanılarak boşanma kararı verilemeyeceği gibi; davadan sonra oluşan yeni olayların da bu davada dikkate alınamayacağının kabulü gerekmektedir. Ne var ki; boşanma konusunda taraflar temyize gelmediklerinden, bu husus bozma konusu yapılmamış, yanlışlığa işaret etmekle yetinilmiştir.

Tarafların temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

2-Davacı kocanın harcı ve kaydı bulunmayan katılma yoluyla temyizinin incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

3-Davalı kadının nafaka ve tazminatların miktarına yönelik temyiz incelemesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 3. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple davacı kocanın temyizinin incelenmesine yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davacıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 119.00 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere tenkite ilişkin hususta oyçokluğu, diğer yönlerden oybirliğiyle karar verildi.05.02.2014 (Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

KARŞI OY YAZISI

Davacının, dava öncesinde olduğu gibi davadan sonra da eşine fiziki şiddet uyguladığı ve güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davadan sonra barışıp kısa bir süre aynı evde birlikte yaşamış olmaları, olaylar devam ettiğine göre af olarak görülemez. Evlilik birliği ortak hayatı devam ettirmeleri eşlerden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmıştır. Bu bakımdan mahkemece tarafların boşanmalarına karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır. Bu sebeple sayın çoğunluğun bu yöne ilişkin tenkidine katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2016/688, Karar No: 2017/386, Tarih: 14.02.2017

**23. Hukuk Dairesi         2016/688 E.  ,  2017/386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili Av. ... ile müdahiller ve davacı vekili Av. ...'un gelmiş olmalarıyla, duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, arsa sahibi olan müvekili ve diğer arsa sahibi müdahiller kardeşleri ve annesi ile davalı yüklenici arasında sözlü olarak kat karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşme gereğince her arsa sahibine birer daire verileceğinin kararlaştırıldığını, tapunun yükleniciye devredildiğini, ancak davalı yüklenicinin dört daire vereceğini öğrendiklerini ileri sürerek, müvekkile ait payın tapu kaydının iptali ile tesciline karar verilmesini, ıslahla üçüncü kattaki bir dairenin tapusunun müvekkili adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Müdahiller vekili, müvekkillerinin davacı ile paylı mülkiyete sahip oldukları, yüklenicinin taşınmaz üzerinde 12 daire yapılacağını beyan etmesi nedeniyle 4 dairenin arsa maliklerine verilmesi konusunda anlaşıldığını, oysa yüklenicinin taşınmazda 24 daire inşa ettiğini ileri sürerek, 5 dairenin müvekkileri arsa malikleri adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu taşınmazın davacının murisinin işgalinde olduğunu, belediyece yapılan ihale sonucu mirasçılara ihale edildiğini ve ihale bedelinin müvekkilince ödendiğini, bitişikteki parselle tevhit sonrası sözlü şekilde yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile inşaata başlandığını, buna göre arsa maliklerine 4 daire verileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davaya konu taşınmazın davacının murisinin işgalinde olduğunu, belediyece yapılan ihale sonucu mirasçılara ihale edildiğini ve ihale bedelinin müvekkilince ödendiğini, bitişikteki parselle tevhit sonrası sözlü şekilde yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile inşaata başlandığını, buna göre arsa maliklerine 4 daire verileceğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu, uyulan bozma ilamı ve tüm dosya kapsamına göre; her ne kadar sözleşmenin sözlü yapılmış olması nedeniyle şekil yönünden geçersiz ise de; sözleşmenin önemli ölçüde ifa edilmesi nedeniyle geçersizliğinin ileri sürülmesinin iyiniyet kuralları ile bağdaşmadığı, yazılı bir paylaşım anlaşması bulunmadığından, inşaatın yapıldığı mahalde paylaşımın %60 yüklenici, %40 arsa sahiplerine ait olacak şeklinde olduğu, 3 - 4 - 5 - 7 ve 8 no'lu bağımsız bölümler haricindeki diğer bağımsız bölümlerin yüklenici tarafından üçüncü şahıslara satılarak tapularının devredildiği, mülkiyetlerinin el değiştirmiş olduğu, tüm yapıya takdir edilen toplam değerin 2.484.000,00TL olduğu, buna göre davacı ve müdahillere verilecek dairelerin toplam değerinin 617.552,40TL olması gerektiği, davalının elinde kalan beş dairenin toplam değerinin 515.000,00TL olduğu, davacı ve müdahillerin %40'lık payına düşen meblağın 617.552,40 TL olması nedeniyle geri kalan 102.522,40 TL bedelin davalı yükleniciden alınarak mirastaki payları oranında davalılara verilmesi gerektiği, davalı vekili arsa satış ihale bedelini davacı ve müdahiller adına ödemesi nedeniyle bu bedele ilişkin taleplerini ileri sürmüş ise de, bu hususların temyiz ve karar düzeltme aşamalarında da ileri sürmesi ve Yargıtay tarafından reddedilmesi nedeniyle bu itirazların dikkate alınmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile binadaki 3 - 4 - 5 - 7 ve 8 no'lu dairelerin davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile davacı ve müdahiller adına veraset ilamındaki hisseleri oranında tapuya tesciline, ayrıca 102.522,50 TL'nin davalıdan alınarak veraset ilamındaki hisseleri oranında davacı ve müdahillere verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 1.480,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14460, Karar No: 2018/13728, Tarih: 05.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/14460 E.  ,  2018/13728 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Dosya arasındaki 26/09/2014 tarihli olay, yakalama, muhafaza altına alma ve teslim tesellüm tutanağına göre, sanığın devriye görevi yapan polis ekiplerince yakalandığında suçu kabullenip hırsızlık yaptığı yeri göstermek suretiyle suça konu pantolonu henüz başvurusu bulunmayan müştekiye iadesini sağladığı anlaşılmakla, sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise, sanığın, değeri 70,00 TL olan pantolonu çaldığının anlaşılması karşısında; suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise, sanığın, değeri 70,00 TL olan pantolonu çaldığının anlaşılması karşısında; suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nun temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/572, Karar No: 2007/574, Tarih: 18.07.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-572 E.  ,  2007/574 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 2.5.2007

Taraflar arasındaki “kadastro tespitine itiraz” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince  davanın kabulüne dair verilen 24.5.2006 gün ve 382-141 sayılı kararın incelenmesi davalılardan Y.K. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 28.12.2006 gün ve 15185-18509 sayılı ilamı ile ;(.....Kadastro sırasında .... Köyü  118 ada 45 parsel sayılı 2.698,52 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesizden  tarla    niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar Y. K. ve müşterekleri   adlarına  tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla  dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm  davalılardan Y. K.  vekili   tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.