muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/13876, Karar No: 2013/23196, Tarih: 24.12.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/13876 E.  ,  2013/23196 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

vekili Av. ...

Dava Türü : Alacak

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2.Davacı vekili, davacının 22/09/2008-11/07/2011 tarihleri arasında 796,50 TL ücretle çalıştığını, sözleşmesinin işveren tarafından haksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil, yıllık izin ve ödenmeyen ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, davacının iş akdinin 06-07-10 Temmuz 2010 tarihlerinde üç gün izinsiz ve habersiz olarak işe gelmediğini, bu sebeple 4857 sayılı Yasanın 25. maddesi gereğince haklı olarak iş akdinin feshedildiğini iddia ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı işçi tır şoförü olup, işçilik alacaklarına hak kazanma ve hesap yönlerinden taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yurt içi tır şoförleri bakımından fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir ise de takometre kayıtları bulunması halinde inceleme bu kayıtlar üzerinden yapılmalıdır. Yurt içinde çalışan tır şoförünün hafta tatili

ile bayram ve genel tatillerde çalıştığını her türlü yazılı delil veya tanıklarla kanıtlaması mümkündür. Ancak ulusal trafik kurallarına göre günde belli bir saat araç kullanma zorunluluğu sebebiyle fazla çalışma yapıldığının inandırıcı delillerle ispatı gerekir. Takometre kayıtlarının sunulması halinde konunun uzmanı bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak kayıtlara üstünlük tanınmalıdır.

Somut olayda davacı tanıklarından Ercan’ın derdest davası bulunduğundan davalı ile arasında husumet davacı ile menfaat birliği vardır. Tanıklar her gün 7-23 saatleri arasında şoför olarak çalıştıklarını beyan etmişler ise de davacı ile birlikte sefere çıkmadıkları ve çalışma saatlerini bilemeyecekleri gibi 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu’nun 49. maddesi ile 2182 sayılı Karayolları Trafik Yönetmeliği’nin 98/1-A bendinde ticari amaçla yük taşımacılığı yapan şoförlerin bir günde dokuz saatten fazla araç kullanamayacakları yönünde yasal düzenleme mevcuttur. Soyut ve taraflı tanık anlatımları yerine mevzuat hükümlerinin dikkate alınması gerekir.

Yukarıda yapılan açıklamalara göre davacının haftada 6 gün 9 saat ara dinlenme süreleri hariç araç kullandığı ve çalışmasının 54 saat ettiği, hafta tatilinde 7,5 saati aşan 1,5 saatlik çalışma ilave edildiğinde çalışmasının 55,5 saat olduğu ve haftalık fazla çalışma süresinin 10,5 saat olduğu dikkate alınmaksızın her gün 3 saat üzerinden fazla çalışma hesaplanması hatalıdır.

3. Davacı tanıkları dini bayramların ilk günü hariç ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalışıldığını beyan ettikleri halde dini bayramların ilk iki gününde de çalışmış gibi hesaplama yapılması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5383, Karar No: 2019/6732, Tarih: 19.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5383 E.  ,  2019/6732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Çekişmeli .....parsel sayılı taşınmaza komşu olan 152 ada 1 ve 3 sayılı parseller ile 119 ada 45, 46 ve 47 parsellere ait kesinleşme şerhleri de bulunan kadastro tutanak örnekleri ile varsa tespitte esas alınan tapu ve vergi kayıtlarının; itirazlı olmaları halinde ilgili dava dosyalarının; tapu kayıtları mahkeme kararı sonucu oluşmuş ise kesinleşme şerhlerini içerir karar örneklerinin,

2) Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yeri kapsayan en eski ve tespit tarihinden 15 - 20 yıl önce çekilmiş stereoskopik hava fotoğrafları ve bu fotoğraflara dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritaları ile keşifte uygulanan 1959 ve 1992 tarihli memleket haritalarının dayanağı hava fotoğrafları ve 1952 tarihinden sonra çekilmiş memleket haritası ve hava fotoğrafı var ise bunların da bulunduğu yerden getirtilerek dosya içerisine konulduktan sonra, dava dosyası hükme esas alınan raporu düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine verilerek dosya kapsamında yer alan tüm hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritaları ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın o tarihlerde hava fotoğraflarında ne şekilde gözüktüğü, niteliğinin ne olduğu, üzerinde varsa bulunan bitki örtüsü, ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı, kapalılık oranı ile kullanımın olup olmadığı var ise şekli, mülkiyet sınırının belirgin olarak görülüp görülmediği, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı hususların detaylı olarak açıklandığı ek rapor alınarak dosyasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 19/11/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9249, Karar No: 2011/11647, Tarih: 07.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9249 E.  ,  2011/11647 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın Pozantı ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkesçe bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK'nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ...sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurova'ya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç

bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 07.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3253, Karar No: 2014/7849, Tarih: 04.12.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/3253 E.  ,  2014/7849 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2009/1033-2013/1064

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının bozma ilamına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili yüklenici ile davalı ve diğer arsa malikleri arasında adi yazılı arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi düzenlendiğini, müvekkilinin yükümlülüklerini yerine getirdiğini, imar durum belgesi, çap ve kroki almak ve diğer işleri takip etmek üzere davalının Bodrum 2. Noterliği'nin 17.01.2002 tarihli 14873 yevmiye numaralı belgesiyle S. E. adlı kişiye vekaletname verdiğini, tüm arsa sahiplerinin birlikte hareket ederek inşaatın yapılmasına nezaret ettiklerini, inşaat bittikten sonra da Tapu Sicil Müdürlüğü nezdinde 31.12.2003 tarihinde kat irtifaklarının kurulduğunu, diğer arsa sahiplerinin müvekkiline karşı yükümlülüklerini yerine getirdiklerini, sadece davalının pay devri yapmadığını ileri sürerek, .l Blok Zemin .. kat .. numaralı bağımsız bölümde, davalıya ait payın iptali ile müvekkili adına tescilini, olmadığı takdirde yapılmış olan işin piyasa rayici olan 33.000,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile sözleşme yapılmadığını, taşınmazı üzerinde yanlış ve uygunsuz inşaat yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili, davacı ile sözleşme yapılmadığını, taşınmazı üzerinde yanlış ve uygunsuz inşaat yapıldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne dair verilen karar, davalı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 29.05.2009 tarih, 1945 E., 3229 K. sayılı ilamıyla, diğer temyiz itirazlarının reddiyle, arsa payı karşılığı inşaat yapımı sözleşmelerinde yüklenicinin iş bedeli olarak kararlaştırılan arsa payına hak kazanabilmesi için aksi sözleşme ile kararlaştırılmadıkça inşaatı, sözleşme ve eklerine, tasdikli projesine, inşaat ruhsatına ve imara uygun olarak tamamlayıp arsa sahibine tesliminin zorunlu olduğu, davacı dışı arsa sahiplerince imzalanan adi yazılı sözleşmede iskân alınması yükümlülüğünün davacıya ait olduğu, dava açıldıktan sonra yapı kullanma izin belgesi alınmış ise de, yapı kullanma izin belgesinin iptal edildiği ve binalara ilaveler yapıldığından yıktırılması ile arsa sahiplerinin para cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, bu durumda mahkemece ilgili belediyeden işlem dosyasının tamamı celbedilip konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapılarak ve ilgili belediyesinden de araştırılarak inşaatlardaki imara ve ruhsata aykırılıkların giderilmesinin ve yasal hale getirilmesinin mümkün olup olmadığının saptanması, yasal hale getirilmesinin mümkün olması halinde davacı yükleniciye bu konuda yeterli süre ve yetki verilerek inşaatların yasal hale getirilmesi ve yapı kullanma izin belgesinin yeniden alınmasının sağlanması, yükleniciye verilecek mehilin sonuçsuz kalması halinde ya da yasaya aykırılılığın giderilmesi ve inşaatın yasal hale getirilmesinin mümkün olmaması durumunda davanın reddine karar verilmesi gerektiği belirtilerek bozulmuş olup; mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, dava konusu 11 nolu bağımsız bölümün yasal hale gelmiş olduğu ve yapı kullanma izin belgesi alındığı gerekçesiyle, dava konusu taşınmazın tapusunun iptali ile davacı adına kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin bozma ilamında, "Yüklenicinin iş bedeli olarak kararlaştırılan arsa payına hak kazanabilmesi için aksi sözleşme ile kararlaştırılmadıkça inşaatı sözleşme ve eklerine, tasdikli projesine, inşaat ruhsatına ve imara uygun olarak tamamlayıp arsa sahibine tesliminin zorunlu olduğu, dava konusu taşınmaz üzerinde yapılan inşaata ait yapı kullanma izin belgesinin iptal edildiği ve yine aynı belediyenin 07.06.2007 gün 130 sayılı encümen kararına göre İmar Kanunu’nun 32. maddesine aykırı olarak binalara ilaveler yapıldığından yıktırılmasına ve arsa sahiplerinin para cezası ile cezalandırılmalarına karar verildiği, mahkemece ilgili belediyesinden işlem dosyasının tamamı celbedilip konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle mahallinde yeniden keşif yapılarak ve ilgili belediyesinden de araştırılmak suretiyle inşaatlardaki imar ve ruhsata aykırılıkların giderilmesinin ve yasal hale getirilmesinin mümkün olup olmadığının saptanması, yasal hale getirilmesinin mümkün olması halinde davacı yükleniciye bu konuda yeterli süre ve yetki verilerek inşaatların yasal hale getirilmesi ve yapı kullanma izin belgesinin yeniden alınmasının sağlanması, yükleniciye verilecek mehilin sonuçsuz kalması halinde ya da yasaya aykırılığın giderilmesi ve inşaatın yasal hale getirilmesinin mümkün olmaması durumunda davanın reddi kararı verilmesi " gerektiği belirtilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamı doğrultusunda, inşaatın tümündeki imara ve ruhsata aykırılıkların giderilmesinin ve yasal hale getirilmesinin mümkün olup olmadığının araştırılması gerekirken, sadece dava konusu edilen .. numaralı bölümdeki imara ve ruhsata aykırılıkların giderilmesi yönünde davacı tarafa süre verilerek karar verilmiştir. Bozma ilamından sonra alınan 08.02.2013 tarihli bilirkişi raporunda, tüm inşaatlar için tadilat projesi yapılmadığı açık olarak tespit edilmiştir.

Bu durumda mahkemece, inşaatın tamamındaki imara ve ruhsata aykırılıkların giderilmesinin ve yasal hale getirilmesinin mümkün olup olmadığının araştırılması ve yasal hale getirmenin mümkün olması halinde davacıya tüm inşaat yönünden imar ve ruhsata aykırılıkları gidererek yasal hale getirmesi ve yeniden yapı kullanma izin belgesi alması için yeterli süre ve yetki verilmesi, yüklenicinin yetki ve süre istememesi ya da isteyip te verilen yetki ve süreyi kullanmaması ya da süresinde bu işlemleri yapmaması veya aykırılıkların giderilmesinin mümkün bulunmadığının tespiti halinde davanın reddine karar verilmesi gerekirken, bozma ilamının yanlış yorumlanması suretiyle yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi doğru olmamıştır.

Gerekçeli karar başlığında, 02.12.2004 olan dava tarihinin, 20.10.2009 olarak yazılmış olması da hatalı olmuştur.

Gerekçeli karar başlığında, 02.12.2004 olan dava tarihinin, 20.10.2009 olarak yazılmış olması da hatalı olmuştur.

2-Bozma nedenine göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/16000, Karar No: 2009/16381, Tarih: 09.11.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/16000 E.  ,  2009/16381 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 2.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen markaya tecavüzün men-i davası sırasında davalı taraf vekili 03/06/2009 günlü dilekçesiyle reddi hakim yoluna başvurmuştur.

Bu konuda verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkeme hükmü davalı vekiline 03.08.2009 tarihinde tebliğ edilmiş, temyiz dilekçesi ise H.Y.U.Y.'nın 36/A-II maddesinde öngörülen 7 günlük yasal süre geçirildikten sonra davalı vekili tarafından 09.09.2009 tarihinde verilmiştir. Süresinden sonra yapılan temyiz işlemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İnançları Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtayca'da bu yolda karar verilebileceğinden, süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin süre yönünden reddine, istek halinde peşin harcın temyiz edene geri verilmesine 09.11.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.