muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/806, Karar No: 2013/3563, Tarih: 28.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/806 E.  ,  2013/3563 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı Kurum, iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan yardımlar için açılan ilk rücu davasından bakiye kusur farkından kaynaklanan kurum zararının 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, daha önceden açılan davadaki hükmün kesin hüküm mahiyetinde olduğu ve kurumun bakiye alacağının bulunmadığı gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davasının yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa’nın 26.maddesindeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasa Mahkemesinin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile Anayasaya aykırılık nedeniyle iptaline karar verilmiş bulunması, Kurumun rücu hakkının; yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, Anayasa Mahkemesi iptal kararı ile ortaya çıkan maddi ve hukuki olgulara ve özellikle davalının toplam % 70 oranındaki kusur ve sorumluluk durumuna göre; kaza sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerleri ile sosyal yardım zammı toplamının bir kısmının, davacı Kurum tarafından açılan birinci rücu davasında hüküm altına alınıp kararın Dairemizin 2009/8784 esas ve 2010/17593 karar sayılı hükmü ile “… hak sahiplerine bağlanan gelirlerde, 506 sayılı Yasanın 92. maddesinin uygulanması nedeniyle oluşan azalmanın, istem ve hükmedilen meblağ itibariyle eldeki davada sonuç üzerinde etkili bulunmamasına; kusur farkından kaynaklanan miktarın tahsili aşamasında, bakiye alacağın, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi gözetilerek belirlenen ilk peşin sermaye değerli gelirler üzerinden hesaplanmasının mümkün bulunmasına“ kaydıyla onandığı, dolayısıyla ortada bakiye rücu istemine engel bir kesin hükmün bulunmadığı, birinci rücu davasının bu kayıtla kesinleştiği ve işbu ikinci davaya ilişkin olarak % 70 kusurdan kaynaklı bakiye alacağın bulunduğu belirgin olmakla, sigortalıya bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile sosyal yardım zammı olan tutarlara, anılan kusur farkı oranı uygulanmak suretiyle rücu alacağına karar verilmesi gerekirken, mahkemece eksik inceleme ve hatalı değerlendirme sonucu, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14703, Karar No: 2014/1416, Tarih: 29.01.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/14703 E.  ,  2014/1416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇANKIRI SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/05/2013

NUMARASI : 2012/1147-2013/487

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ......raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüyle, çekişmeli 84 ada 29 ve 31 parsel sayılı taşınmazların maliki "K." lakaplı A. soyadının "A." ve baba adının "H." olarak eklenmesine karar verilmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tüm dosya içeriğinden; çekişme konusu taşınmazlardaki kayıt maliki K. A.ile davacının kök murisi H.ve H.den olma 1.7.1892 doğumlu A. ( nüfus kaydına göre A. soyadı almadan ölmüş olup lakabı A. K.r) aynı kişi olduğu, A.in tek mirasçısı olan kızı E.'nin evlenmeden önceki soyadının yine nüfus kaydına göre A.olduğu, E.'nin ölümü ile de davacı ve dava dışı kardeşinin mirasçı olarak kaldığı sabittir.

Ancak, herhangi bir nedenle nüfusta bulunmayan soyadının tapu kütüğüne eklenmesi suretiyle tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değildir. Bu durumda tapu malikinin davacının kök murisi H. oğlu A. (A.K. lakaplı) olduğu belirlendiğine göre davacının tapu kayıtlarında intikal yaptırabilmesi için '' çoğun içinde az da vardır '' kuralı uyarınca mahkemece tapu kütüğünde malik olarak gözüken K. A. ile davacının mirasbırakanı olan H. ve H. oğlu 1.7.1892 doğumlu A. (lakabı A. K. aynı kişiler olduklarının tespitine karar verilmesi gerektiği açıktır.

O halde, davacının kök murisinin nüfus kaydında hiç olmayan soyadının tapuya yazılmak suretiyle kaydın düzeltimine karar verilmesi doğru olmadığı gibi, yargılama sırasında dava konusu taşınmazlar imar uygulaması görüp 849 ada 1 ve 850 ada 1 sayılı parsellere gittiğine göre imar parselleri üzerinden hüküm kurulması gerekirken infazı kabil olmayacak şekilde, kaydı kapatılan parseller hakkında karar verilmiş olması da doğru değildir.

Davalının yerinde görülen temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 29.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/666, Karar No: 2016/4387, Tarih: 28.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/666 E.  ,  2016/4387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 28.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9265, Karar No: 2013/8758, Tarih: 05.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/9265 E.  ,  2013/8758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava su abonelik sözleşmesinin kurulması sırasında ödenen kanal katılım ve şebeke hisse bedelinin istirdadı istemine ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 5.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8453, Karar No: 2011/12366, Tarih: 01.11.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/8453 E.  ,  2011/12366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... vekili, Hazine ve Orman Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 102 ada 140 parsel sayılı taşınmaz meşelik ve çamlık, 121 ada 1 ve 111 ada 99 sayılı parseller ham toprak, 107 ada 90 ve 116 ada 65 sayılı parseller orman niteliği ile Hazine adına tespit edilmiştir. Davacı, zilyetlik iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile dava konusu 121 ada 1 sayılı parselin davacı adına, diğer parsellerin orman niteliğiyle Hazine adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... vekili, Hazine ve Orman Yönetimi tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1969 yılında yapılıp kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmaktadır.

Mahkemece, çekişmeli 121 ada 1 sayılı parselin orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davacı yararına zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu, diğer parsellerin orman sayılan yerlerden olduğu belirlenerek hüküm kurulmuş ise de, yapılan araştırma ve inceleme hükme yeterli değildir. Davacı, 340 tarih 66 sayılı tapu kaydı ve vergi kayıtlarına dayandığı halde vergi kayıtları ile tapu kaydı ilk tesisinden itibaren bütün tedavülleri ile birlikte getirtilip uygulanmamış, 65 sayılı parselin tapu kaydı kapsamında kalıp kalmadığı belirlenmemiş, 121 ada 1 sayılı parsel kenarında dere bulunmasına rağmen dereden etkilenip etkilenmediği konusunda jeolog bilirkişiden rapor alınmamıştır. Diğer taraftan, 102 ada 140 sayılı parsel ile 111 ada 99 sayılı parsellerin, bu konuda orman yönetiminin bir davası veya usulüne uygun katılımı ve talebi olmadığı ve yine Hazinenin de talebi bulunmamasına rağmen vasıflarının değiştirilerek orman yapılması da isabetsizdir. Bu nedenle;

Mahkemece, davacıların dayandığı tapu kaydının ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, bundan sonra tapu kaydına dayanan davacı tarafın kayıt maliki yada malikleri ile akdi, irsi ilişkisi sorulup saptanmalı, bu nedenle kayıt maliki yada maliklerinin tüm mirasçılarını gösterecek şekilde onaylı nüfus aile kayıt örnekleri, ilgili Nüfus Müdürlüğünden getirtilmeli, yada bu konuda istihsal edilmiş veraset belgesi varsa ibraz ettirilmeli, bu yolla irsi ilişki sağlıklı biçimde duraksamasız belirlenmeli, akdi ilişkiye dayanıldığı takdirde ilgiliden bu konudaki delilleri sorulup saptanmalı, göstereceği deliller toplanmalı yada bu konuya ilişkin yazılı kayıt ve belgeleri ibraz ettirilmeli, kayda dayanan tarafın tapu kayıt maliki yada malikleri ile akdi yada irsi ilişkisi saptandığı takdirde tarafların dayandığı tapu kayıtlarının dava dışı başka taşınmaz yada taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden ayrı ayrı sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz yada taşınmazlarla birlikte revizyon gördüğü dava dışı taşınmazları ve bu taşınmazlara dıştan komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita Kadastro Müdürlüğünden getirtilmeli, bundan sonra dıştan komşu taşınmazların tespit tutanakları ve varsa dayanakları kayıtlar davalı iseler dava dosyaları ile eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir jeolog bilirkişi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14

. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20.maddesi hükmü uyarınca dayanılan tapu kayıtları ve vergi kayıtları yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, uygulamada kayıtların revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlar varsa özellikle göz önünde tutulmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınır yerleri bulunduğu takdirde bu konuda taraflara tanık dinletme olanağı sağlanmalı, uzman bilirkişiye kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve varsa dayanakları kayıtlarla denetlenmeli, bu yolla dava konusu taşınmazların dayanılan tapu kayıtlarının kapsamında kalıp kalmadığı duraksamasız saptanmalı, ayrıca taşınmazın dayanılan tapu kaydının kapsamında kaldığı belirlenirse, eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarında orman sayılan yerlerden olduğu takdirde tapu kaydının 4785 sayılı Yasa karşısındaki hukuki durumu tartışılmalı, 121 ada 1 sayılı parselle ilgili jeolog bilirkişiden rapor alınmalı oluşacak sonuca göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle: davacı ... vekili, Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ... ve dahili davalı ... Yönetimine iadesine 01/11/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2824, Karar No: 2019/11309, Tarih: 03.12.2019

**12. Ceza Dairesi         2018/2824 E.  ,  2019/11309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1, 52/4, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazların reddine, ancak;

Dosya içeriğine göre olay günü saat 08.50 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki tanker ile meskun mahalde, bölünmüş yolda sağ şeritte seyir halindeyken, olay mahali olan kontrolsüz kavşakta sola dönmek istediği esnada, aynı istikamette sol şeritte seyretmekte olan katılanın otomobili ile çarpışması şeklinde meydana gelen ve katılanların basit tıbbi müdahaleyle iyileşebilecek şekilde yaralanmaları ile sonuçlanan olayda, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. ile 22/4. madde ve fıkralarında yer alan ölçütlerden olan failin kusuru, meydana gelen zararın ağırlığı, suçun işleniş biçimi ile suçun işlendiği yer ve zaman nazara alınmak suretiyle aynı Kanunun 3/1. maddesi uyarınca işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı olacak şekilde maddede öngörülen alt ve üst sınırlar arasında hakkaniyete uygun bir cezaya hükmolunması gerekmekte olup, dava konusu olayda sanık asli kusurlu olmakla birlikte yaralanan kişi sayısı, yaralanmaların niteliği, maddede öngörülen cezanın alt sınırı nazara alınmak suretiyle, cezada orantılılık ilkesi ile adalet ve hakkaniyet kurallarına uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, alt sınırdan çok fazla uzaklaşılarak teşdidin derecesinde yanılgıya düşülmek suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini,

Kabule göre de;

1- 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl 6 ay hapis cezasından TCK'nın 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldıktan sonra bulunan 2 yıl 1 ay hapis cezasının yerine 1 yıl 13 ay hapis cezası olarak hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini,

2- Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken bir gün karşılığı miktarın belirlenmesi esnasında yasal dayanak olan yasa hükmünün gösterilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6. maddesine ve adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK'nın 52/3. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK 'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 03/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1888, Karar No: 2014/3861, Tarih: 27.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2014/1888 E.  ,  2014/3861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ödemiş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/11/2013

NUMARASI : 2013/459-2013/574

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasındaki satım sözleşmesi gereğince müvekkili tarafından davalıya patates teslim edildiğini, davalı tarafından sözleşmeye aykırı olarak fire kesintisi yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 20.000,00 TL'nin teslim tarihinden itibaren ticari faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, öncelikle yetkili mahkemenin Bakırköy Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, müvekkili tarafından taraflar arasındaki sözleşmeye uygun davranıldığını, davacının usulsüz olarak adlandırdığı fire kesintilerinin taraflar arasındaki sözleşmede ayrıntıları ile belirlendiğini, bu sözleşmedeki maddelerin davacı tarafından okunup kabul edildiğini bildirerek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda toplanan delillere göre genel yetkili mahkemenin davanın açıldığı tarihteki davalının yerleşim yeri mahkemesi olduğu, davalının yerleşim yeri Küçükçekmece olduğu, ticaret mahkemesinin ise Bakırköy'de olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine ve karar kesinleştiğinde ve 2 haftalık süre içerisinde başvuru halinde dosyanın yetkili ve görevli Bakırköy Nöbetçi Asliye Ticaret Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava satım sözleşmesi nedeniyle teslim edilen ürünlerin taraflar arasındaki anlaşmaya aykırı olarak fire kesintisi nedeniyle imha edildiği ve teslim edilen mal bedellerinin tahsili talebi ile açılan alacak davasıdır.

Davalı vekili, öncelikle yetkili mahkemenin Bakırköy Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu, müvekkili tarafından taraflar arasındaki sözleşmeye uygun davranıldığını, davacının usulsüz olarak adlandırdığı fire kesintilerinin taraflar arasındaki sözleşmede ayrıntıları ile belirlendiğini, bu sözleşmedeki maddelerin davacı tarafından okunup kabul edildiğini bildirerek davanın reddini istemiştir. Davalı yanca davacı yanın teslim ettiğine dair iddiası inkar edilmemiş ve taraflar arasındaki akdi ilişki kabul edilmiştir. Alacak bir miktar para borcundan kaynaklanmakta olup, 818 sayılı BK'nın 73 (6098 sayılı TBK'nın 89) maddesine göre, davacı alacaklının ikametgahı mahkemesi yetkilidir.

Hal böyle olunca, mahkemece, akdi ilişki davalı yanca inkar edilmediğine göre, davacı alacaklının ikametgahının bulunduğu mahkemelerin yetkili olduğu gözetilerek işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece, akdi ilişki davalı yanca inkar edilmediğine göre, davacı alacaklının ikametgahının bulunduğu mahkemelerin yetkili olduğu gözetilerek işin esasına girilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, 27.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11371, Karar No: 2018/281, Tarih: 09.01.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/11371 E.  ,  2018/281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Olay günü markete giden sanığın bu yerden almış olduğu 66.79 TL değerinde bal ve çikolataları bedelini ödemeden marketin dışına çıkardığı market görevlisi ...'in polise haber vermesi üzerine emniyet görevlileri tarafından kesintisiz takip olmaksızın yakalandığının anlaşıldığı olayda, suçun tamamlanmış olmasına rağmen teşebbüs derecesinde kaldığı gerekçesi ile yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış olup çalınan eşyaların değeri az olmadığı halde TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiği yönündeki bozma isteyen tebliğnamenin görüşüne iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “b” bendinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/01/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.