muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/25884, Karar No: 2018/4561, Tarih: 28.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/25884 E.  ,  2018/4561 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı idarenin alt işverenlerinde çalışırken 2010 yılından itibaren almış olduğu ücret miktarında indirim yapıldığını, yapılan bu indirime kendisinin muvafakatının bulunmadığını, işlemin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek haksız şekilde ücrette indirim yapılan tarih ile dava tarihi arasında oluşan ücret farkı alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararının Yargıtay 7. Hukuk Dairesince, "...Yapılacak iş; davacının ücretinde indirim yapılan tarih ile davacı ile davalı idarenin alt işverenleri arasında yapılan ve maaş miktarının yazılı olduğu hizmet sözleşmesinin tarihi arasındaki dönemde davacının ücretinde yapılan indirime muvafakatının olmadığı kabul edilerek, bu dönem için oluşacak ücret farkı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Diğer bir husus ise işçinin ücret indirimini yazılı olarak kabul etmediği dönemde oluşacak ücret farkının daha açık bir anlatımla ücretin miktarının nasıl belirleneceğidir. Yapılacak iş; öncelikle davacının ücretinde indirim yapılmadan önceki ücret miktarı rakamsal olarak belirlenmelidir. Yani davacının ücreti, indirim yapılmadan önce asgari ücretin %30 fazlası ise bunun rakamsal karşılığı bulunmalı, asgari ücrette yapılan artışlar dikkate alınarak yapılan ödemeler düşüldükten sonra varsa fark alacaklarını hüküm altına almaktan ibarettir. Davacının ücret indirimini kabul ettiği dönemler için ise İş Kanunu'nun 22. maddesini uygulanma imkanı doğmakla bu dönem sonrası için alınması gereken ücret buna göre belirlenip yapılan ödemeler karşılaştırılarak varsa farkın hüküm altına alınabileceği gözetilmelidir." şeklinde bozulması üzerine, Mahkemece bozmaya uyularak ve bozmadan sonra davacının ıslahı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ücret farkı alacağı ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ücret farkı alacağı ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece bozma kararından sonra yapılan ıslaha değer verilerek karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2917, Karar No: 2020/5884, Tarih: 15.12.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/2917 E.  ,  2020/5884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 16. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 4. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 28.12.2016 tarih ve 2015/60 E. - 2016/1003 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi'nce verilen 08.03.2019 tarih ve 2017/2016 E- 2019/490 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi Davalı Doğuş Otomotiv Servis ve Ticaret A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı şirketin 02.04.2013 tarihinde, davalı Otokur Otomotiv İnş. Tur. San. ve Tic. A.Ş.’nden yaklaşık 360.000,00 TL bedel ile, Audi A7 Sportback tipi araç satın aldığını, aracın alındığı günden bu yana sürekli olarak beyin arızası verdiğini, durup dururken kapılarının açıldığını, kendiliğinden komut verilmeyen sinyaller verdiğini, 01.09.2014 günü otobanda yüksek hızda seyir halinde iken araçtaki tüm göstergelerin yanıp sönmeye başladığını, direksiyonun kilitlendiğini, bariyerlere çarpmaktan son anda kurtulduğunu, bu olaydan kısa bir süre sonra araçla yine seyir halinde iken direksiyonda sertleşme, araçtan inildiğinde otomatik olarak kapanması gereken kapıların kapanmaması, bagaj kapağı ve rüzgarlıkların kendiliğinden, dururken veya seyir halinde iken açılmaya başladığını, arızaların devam etmesi üzerine aracın 13.10.2014 günü servise götürüldüğünü, serviste arızaların giderildiği bildirilerek aracın davacıya verildiğini, ancak arızaların devam ettiğini, bu arızaların tamamının beyin arızası olup, hayati önem arz ettiğini, aracın defalarca servise götürülmesine rağmen onarılamadığından davalılara noter kanalı ile ihtarname gönderilerek aracın değiştirilmesi veya araç için ödenen bedelin iadesinin talep edildiğini, ancak davalıların ihtarnameye cevap vermediğini ileri sürerek,... plaka nolu Audi A7 Sportback marka aracın iade alınarak, aynı model ve tipte araçla değiştirilmesini, mümkün olmadığı takdirde yine aracın iade alınarak satış bedeli olan 359.956,96 TL'nin ihtarnamenin tebliğ tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı Doğuş Otomotiv Servis ve Ticaret A.Ş. vekili, ayıp ihbarının 8 gün içerisinde yapılması gerektiği halde davacı tarafından süresi içerisinde usulüne uygun bir ihbar yapılmadığını, davacının dava konusu araçta beyin arızası olduğuna ilişkin iddialarının ilk defa 29.05.2014 tarihinde olduğu halde, davanın 13.01.2015 tarihinde açıldığını, araçta beyin arızası problemi olduğunu, bu nedenle araçtan faydalanamadığını iddia eden davacı tarafın şikayet tarihine kadar aracı 15.000 km kullandığını, başvuru tarihinden 8 ay sonra aracın km.’sinin 25.000 olduğunu, davacının davasını, aracın tüm bu iddia edilen sorunlarla yaklaşık 10.000 km. ve 8 ay kullandıktan sonra açtığını, dava konusu araçta herhangi bir kusur ya da ayıbın bulunmadığını ve aracın yasanın aradığı biçimde ayıplı olmadığını, davacının şikayetlerinin gerçeği yansıtmadığını, davacının ayıp iddiasını kesin olarak reddetmekle birlikte, varsa araçtaki değer kaybı miktarının tespit edilmesinin gerektiğini, dava konusu araç üzerinde 03.04.2013 tarihli ING Bank’ın rehni bulunduğunu, faizin aracın hukuken geçerli bir şekilde teslimi ile başlayacağını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Otokur Otomotiv İnş. Tur. San. ve Tic. A.Ş. vekili, davacının davaya konu aracı davalı şirketten satın aldığını, araç satın alındıktan sonra, söz konusu şikayetler ile ilgili olarak onarım için davalıya getirilmediğini, dava dilekçesinde iddia edilen arıza ve şikayetlerin davalının bilgisi haricinde olduğunu, davacının şikayetlerinin aksine araçta herhangi bir arıza kaydına, ayıba, üretim hatasına veya teknik bir arızaya rastlanmadığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, yapılan yargılama, toplanan deliller ve mahkemece benimsenen bilirkişi raporuna göre, davalı Doğuş ... A.Ş.’nin ithalatçısı olduğu, davalı Otokur ... A.Ş.’nin satıcısı olduğu, davalı şirketin davacı adına düzenlediği, 02.06.2013 tarihli fatura ile Audi A7 Sportback 3.0 TDI 313 bp tipindeki otomobilin 359.956,90 TL bedelle davacıya satıldığı,... plakalı lüks aracın arızalanıp sık sık servis hizmeti aldığı, teknik bilirkişi raporu ile araçtaki hasarın imalat hatasından kaynaklı gizli ayıp niteliğinde olduğu, TBK’nın 227. maddesine göre davacının bu aracın misli ile değiştirilmesini talep edebileceği, davalı Doğuş ... A.Ş.’nin garanti belgesinden dolayı, diğer davalı Otokur ... A.Ş.’nin de satıcı olması sebebiyle araçtaki ayıp nedeniyle davacıya karşı müteselsilen sorumlu olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile davacı tarafından davaya konu aracın takyidatsız olarak davalılara iadesine, Audi A7 Sportback 3.0 TDİ Quattro 2013 model aracın yenisi ile değiştirilmesine, davalıların müteselsilen sorumlu tutulmasına karar verilmiş, hükme karşı davalılar vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, servis belgeleri, iş emirleri ve dosyaya ibraz edilen mail yazışmalarından, aracın 02.04.2013 tarihinde davalı Otokur .... A.Ş.’nden satın alındığı, 29.05.2014 günü ekranda arıza ikaz şikayetleri nedeniyle servise başvurduğu, daha sonra 02.09.2014 tarihinde servise çekici ile getirildiği, viraja girdiğinde direksiyonun sertleştiği, tüm arıza ikaz lambalarının yandığı, ara rüzgarlığın kendi kendine hareket ettiği onarım yapılarak teslim edildikten sonra aynı şikayetlerle 13.10.2014 tarihinde tekrar servise getirildiği, kontrolden sonra problem rastlanmadığından iade edildiği, davacının 27.10.2014 ve 31.10.2014 tarihli e-maillerle de arızanın devam ettiğini bildirdiği, davacı tarafından 07.11.2014 tarihinde davalılara hitaben ihtarname çekildiği göz önüne alındığında, araçta bulunan ayıbın gizli ayıp olduğu ve davacının TBK’nın 223/2 maddesi gereğince uygun süre içerisinde ayıp ihbarında bulunduğu, ilk derece mahkemesi tarafından alınan 30.11.2015 tarihli üç kişilik heyet raporu ile de, serviste yapılan müdahalelere rağmen arızaların giderilemediği, arızaların taşıt seyir halindeyken can ve mal güvenliğini tehdit edecek şekilde olduğu, imalattan kaynaklandığı, gizli ayıp olduğu ve araçtan faydalanmayı engellediğinin tespit edildiği, davalı Doğuş Otomotiv ... A.Ş.'nin ithalat ve garanti belgesinden kaynaklanan, diğer davalı Otokur Otomotiv .... A.Ş.'nin de satış sözleşmesinden kaynaklanan sorumluluğu bulunduğundan ilk derece mahkemesince davanın kabulüne, aracın takyidatsız olarak davalılara iadesine, aracın ayıpsız misliyle değiştirilmesine, davalıların müteselsilen sorumlu tutulmasına yönelik olarak verilen karar usul ve yasaya uygun olduğundan davalılar vekillerinin istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiş, hüküm davalı Doğuş .... A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Doğuş Otomotiv Servis ve Ticaret A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna ve maddi hukuka uygun bulunan hükmün ONANMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı 18.441,64 TL onama harcının temyiz eden davalı Doğuş Otomotiv Servis ve Ticaret A.Ş.’nden alınmasına, 15.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30966, Karar No: 2020/3254, Tarih: 04.03.2020

**15. Ceza Dairesi         2017/30966 E.  ,  2020/3254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanıkların hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraatlarına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıkların, keresteciler sitesinde faaliyet gösteren ... Ltd. Şti'nin yetkilileri olduğu, katılanın sanıklara suç tarihinden yaklaşık 8 ay kadar önce tamir etmeleri için 2 adet salam ve sosis kurutma fırınını ve ayrıca keresteciler sitesine kuracağı atölyenin içindeki ofis odası ile ET Balık Kurumu Sincan kombinesinin yapımı için almış olduğu bir kısım malzemeleri teslim ettiği; ancak, sanıkların katılan ile aralarındaki anlaşmaya aykırı davranarak, kendilerine teslim edilen malzemeleri zilyetliğin devri amacı dışında alıp gittikleri, malzemelerin nerede olduğunun tespit edilemediği, sanıkların bu şekilde atılı suçu işledikleri iddia edilen olayda;

Sanıkların inkara yönelik savunmalarının aksine, atılı suçu işlediklerine dair mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanıkların atılı suçları işlediklerinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 04/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5988, Karar No: 2016/4538, Tarih: 03.05.2016

**6. Ceza Dairesi         2014/5988 E.  ,  2016/4538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, yakınanın yanına gelip kolunu kıvırmak suretiyle para istediği; yakınanın parasının olmadığını söylemesi üzerine sanığın, yakınandan ailesinin işlettiği büfeden kendisine 4 tane tost getirmesini istediği ve kastını bu suretle özgülediğinin anlaşılması karşısında; hakkında 5237 sayılı TCK'nın 150/2.maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 03/05/2016 tarihinde üye ...'un muhalefetine karşın oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Yanına çağırdığı 15 yaşındaki mağduru, kolunu kıvırarak okulun bahçesine götüren, burda para isteyen ve üstünü arayan, para bulamayınca da 4 adet tost getirmesini isteyen sanığın eyleminde; suçun işlenme şeklide gözetildiğinde TCK'nın 150/2. maddesinin uygulanma koşullarının bulunmadığı ve yerel mahkeme kararının onanması gerektiği düşüncesinde olduğumdan yüksek çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/6861, Karar No: 2015/4396, Tarih: 27.10.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/6861 E.  ,  2015/4396 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

1- Sanık hakkında kullandığı iddia edilen uyuşturucu maddeye ilişkin raporları da içeren soruşturma ve kovuşturma dosyası ile tedavi ve denetimli serbestliğe ilişkin evrakların aslı ya da onaylı örneklerinin denetime olanak verecek şekilde dosyada bulundurulması gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanığın bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 27.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19061, Karar No: 2018/27715, Tarih: 19.12.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/19061 E.  ,  2018/27715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde duruşmalı olarak davalı vekili tarafından temyiz edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 09/04/2012 – 03/03/2014 tarihleri arasında uzun yol tır şoförü olarak çalıştığını, sabit net 1.000,00 TL ücret ve km başına 0,10 KR harcırah ile çalıştığını, aylık ortalama 20 ila 25 günü aşkın süre yolda olduğunu, ayda 2-3 hafta tatilinde çalıştığını, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde de çalışmasının devam ettiğini, ödenmesi gereken iki aylık ücretinin ödenmediğini, maaşlarının düzensiz ödendiğini, her ay yapılan haksız kesintilerin bulunduğunu alacaklarının ödenmemesi sebebiyle iş akdinin haklı nedenle feshedildiğini ileri sürerek kıdem tazminatı ve birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının istifa etmek suretiyle işten ayrıldığını, davacının hak kazandığı tüm ödemelerin banka aracılığıyla ve eksiksiz ödendiğini, diğer talep konusu alacaklara hak kazanamadığını ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının davalı nezdindeki hizmet süresinin başlangıcı ihtilaflıdır.

Somut uyuşmazlıkta, davacı iddiası ile de örtüşen Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarına göre, davacının davalı nezdinde 09.04.2012 tarihinde işe başladığı sabittir. Bu husus bilirkişi raporunda da belirtilmesine rağmen, talep konusu alacakların 09.02.2012 tarihinden itibaren hesaplanması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında davacının aylık ücretinin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tır şoförleri yurtiçinde veya yurtdışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.