muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5437, Karar No: 2022/9609, Tarih: 22.06.2022

-Davacı tarafça denetmen raporunun aksi ispatlanamadığını,

-İlk Derece Mahkemesi kararının müvekkili kurum lehine kaldırılması gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

B.BAM KARARI:

Davalı SGK vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Davalı SGK vekili; istinaf dilekçe içeriğini tekrarla kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Sahte sigortalılığa dayanan davalar hizmet tespiti içerikli olmakla, davanın yasal dayanağını oluşturan 5510 sayılı Yasa’nın 86. maddesinde bu tür hizmet tespiti davalarının kanıtlanması yönünden özel bir yöntem öngörülmemiştir. Kimi ayrık durumlar dışında resmi belge ve yazılı delillerin bulunması sigortalı sayılması gereken sürelerin saptanmasında güçlü delil olmaları itibariyle sonuca etkili olurlar. Ne var ki bu tür kanıtların bulunmaması halinde somut bilgilere dayanması inandırıcı olmaları koşuluyla bordro tanıkları veya iş ilişkisini bilen komşu işyeri çalışanları gibi kişilerin bilgileri ve bunları destekleyen diğer tanıklarla dahi sonuca gitmek mümkündür. Bu tür davalar kamu düzeni ile ilgili olduğundan özel bir duyarlılıkla ve özenle yürütülmeleri zorunlu olup mahkemece, tarafların sunduğu deliller ile yetinilmemeli, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun ilgili hükümleri esas alınarak kendiliğinden araştırma ilkesi benimsenmeli, sigortalılığın kabulü ve hüküm altına alınabilmesi için hizmet akdinin ve eylemli çalışmanın varlığı ortaya konulmalıdır.

Yukarıda anlatılanlar ışığında Mahkemece, davacının dava dışı ...’ye ait 03.12.2009 - 15.02.2011 arasında vergi mükellefiyetinin olduğu belirtilen kırtasiye işyerindeki çalışma iddiasıyla ilgili olarak, kırtasiyenin büyüklüğü, kapasitesi, vergi mükellefiyet dönemine ait matrah tutarları araştırılmalı, anılan kırtasiyede dava konusu dönemde çalışması olup da iptal edilmeyen başkaca bordro tanığı varsa dinlenmeli, yine kırtasiyeye komşu işyeri sahibi olanların işyerlerine ait vergi ve ruhsat kayıtları ile çalışanları yönünden hizmet döküm cetvelleri celp edilerek,davacının çalışmasının olup olmadığı, çalışma dönemleri, yaptığı iş hususunda beyanları alınmalı, yine davacının aynı sigortalılık döneminde dava dışı işveren ...’nin yanında fındık temizlediği iddiası karşısında ...’ye ait fındık bahçesi olup olmadığı tapu kayıtları da getirtilmek suretiyle belirlenmeli, fındık toplama sezonu da belirlenmek suretiyle anılan işverenin fındık bahçesine komşu tarla, arazi sahipleri ile gayrimenkulün bulunduğu yer muhtar ve azaları da tanık olarak dinlenmek suretiyle davacının çalışmasının gerçek ve fiili olup olmadığı hususu açıklığa kavuşturulmalıdır.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1. maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 22/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28747, Karar No: 2013/10844, Tarih: 22.04.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/28747 E.  ,  2013/10844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 62/1, 52/2-4, 53/6maddeleri gereğince mahkumiyet, sürücü belgesinin geri alınması

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ve katılan vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Katılan hakkında düzenlenen 25.04.2010 tarihli geçici raporda sol frontal bölgede ufak kırık olduğunun belirtildiği, katılanın mahkemedeki ifadesinde kafatasında çatlak meydana geldiğini beyan ettiği katılan hakkında Silifke Devlet Hastanesi beyin cerrahi, genel cerrahi ve kulak burun boğaz uzmanlarınca ayrı ayrı düzenlenen raporlarda yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunun belirtilmesi karşısında; katılanın teşhis tedavi evrakları ile birlikte Adli Tıp Kurumuna sevkinin sağlanarak yaralanmasının niteliğine ilişkin rapor alınıp raporlar arasındaki çelişkinin giderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeksizin eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 22.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13478, Karar No: 2020/1233, Tarih: 30.01.2020

**15. Ceza Dairesi         2019/13478 E.  ,  2020/1233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kovuşturma aşamasında usulüne uygun olarak davetiye tebliğiyle duruşmadan haberdar edilmesine karşın, CMK'nın 238. maddesi uyarınca davaya katılmak isteminde bulunmayan ve katılan sıfatını almayan müştekinin hükmü temyiz yetkisi bulunmadığından, müşteki vekilinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 30.01.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10608, Karar No: 2011/14070, Tarih: 28.09.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/10608 E.  ,  2011/14070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 6.000 TL maddi-manevi tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece görevsizlik cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Dava, sulama suyu onarım ve yenileme işi sırasında susuzluktan kaynaklanan ürün zararı nedeniyle tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, kamu hizmeti sırasında zarar verilmesi nedeniyle idari yargının görevli olduğuna karar verilmiştir.

11.2.1959 gün ve 17/15 sayılı YİBK. kararında belirtildiği üzere, kamu kurumlarının verdikleri karar sonunda plan ve projelere uygun olarak tesisler yaptırmış olmaları yada bu tesisleri kullanmaları veya tesislere bakmaları nedeniyle idari eylem veya işlem sonucu kişilerin uğramış oldukları zararların ödetilmesinde idari yargı yeri görevlidir. Somut olayda davacının istediği zarar, kamu hizmetinin plan veya projeye uygun yerine getirilmesinden dolayı ortaya çıkan bir zarar olmayıp, haksız eylemden kaynaklanmaktadır. Diğer bir anlatımla bir kamu kurumu tarafından bir tesis yapılması sırasında başkalarının malına kamu kurumunun el atma ve zarar verme hakkı bulunmadığı gibi, bu yönde plan ve projelere düzenleme de konulamayacağından üçüncü kişiye verilen zarar nedeniyle açılan dava, haksız eylemden doğan tazminat davası niteliğindedir. Davalının kamu hizmeti çalışması yapıyor olması,, üçüncü kişiye zarar verilmesi eyleminin haksız eylem niteliğini değiştirmez. Haksız eylemden kaynaklanan tazminat davasının ise, adli yargı yerinde sonuçlandırılması gerekmektedir. Davalının yüklenici aracılığıyla kamu hizmeti vermesi sırasında zararın gerçekleştiğinin kabul edilmesi durumunda ise; kamu kurumunun yüklenici ile özel hukuk sözleşmesi yapmış olması, sözleşme gereğince ve BK.nun 55. maddesi uyarınca özel hukuk hüküm ve Ilkeleri gereği tazminat sorumluluğunun ve yüklenicinin haksız eylemi bulunması gözetilerek adli yargının görevli olduğu sonucuna varılmaktadır. Öte yandan yüklenici, kamu tüzel kişisi niteliğinde olmadığından hakkında idari yargının görevli olduğu da benimsenemez. Şu durum karşısında işin esasının incelenmesi gerekirken mahkemece görevsizlik kararı verilmesi bozma nedenidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.09.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/262, Karar No: 2015/15526, Tarih: 16.12.2015

**16. Hukuk Dairesi         2015/262 E.  ,  2015/15526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: .. KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 31/03/2008

NUMARASI : 2006/20-2008/7

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı .... ve 33 arkadaşından ölü olanların verasete esas nüfus kayıtlarının dosya içerisine konulmadığı anlaşılmakla, taraf teşkilinin sağlıklı biçimde kontrol edilebilmesi için; davacılar .....'ın güncel nüfus kayıtları ile ölü olanların verasete esas nüfus kayıtlarının getirtilerek dosya içerisine konulması, dosyanın tekrar geri çevrilmesine mahal vermemek ve dosyayı sürüncemede bırakmamak amacıyla nüfus kayıtları dosya içerisine getirtildikten sonra temyiz incelemesine gönderilmeden evvel mahkemesince güncel nüfus kayıtlarından davacılara yapılan tebligatlar tekrar gözden geçirilerek, eksiklik bulunduğu takdirde bu kişilere tebligat yapılarak temyiz süresinin beklenmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere, Dairemizce geri çevrilmesine karar verilen ve bu dosyayla bağlantılı olan mahkemenizin 2003/5, 2006/8, 2006/10, 2006/15, 2006/16, 2006/19, 2006/23, 2006/25, 2006/26, 2006/27, 2006/28, 2006/29, 2006/32, 2006/33, 2006/34, 2006/39, 2006/42, 2006/43, 2006/44 Esas sayılı dosyaları ile aynı anda gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10899, Karar No: 2021/16904, Tarih: 29.06.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/10899 E.  ,  2021/16904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 12.11.2020 tarih ve 2018/59204 sayılı itiraznamesi ile Dairemizin 06.10.2020 gün ve 2018/10206 Esas, 2020/16614 Karar sayılı ilamının kaldırılarak, Elazığ 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 04.02.2016 gün ve 2015/1373 - 2016/124 sayılı kararının, eylemin 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 40/1. madde ve fıkrasında düzenlenen kimliği bildirmeme kabahatini oluşturması, atılı kabahat için öngörülen soruşturma zamanaşımı süresinin anılan Kanunun 20/2-c maddesi uyarınca 3 yıl olması ve kabahat tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmesi gerekçesiyle, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince bozulmasına, bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden anılan Yasanın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında 5326 sayılı Kabahatler Kanunun 20/1 maddesi uyarınca "idari para cezası verilmesine yer olmadığına" karar verilmesi talep edilmiştir.

25.06.2019 tarih ve 2019/8-249 Esas ve 2019/499 Karar sayılı Ceza Genel Kurulu kararında belirtildiği üzere; iftira suçunun özel bir halini düzenleyen TCK.nın 268. maddesinde tanımlanan "başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması" suçunun oluşabilmesi için, kişinin işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimliği veya kimlik bilgilerini kullanması gerektiği somut olayda, işyerinden bal hırsızlığına karıştığı değerlendirilen araca birebir benzerlik gösteren aracı kullanan sanığa kimliği sorulduğunda görevlilere mağdur adına düzenlenmiş sürücü belgesi ibraz ettiği, sanığın tedirgin ve çelişkili beyanlarda bulunması ve ibraz etmiş olduğu sürücü belgesindeki fotoğrafla sanığın eşkalinin farklılık göstermesi üzerine yapılan araştırma neticesinde sanığın gerçek kimliğinin belirlenmesi karşısında; kararda değişiklik yapılmasını gerektiren bir husus bulunmadığı anlaşılmakla; 6352 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 308. maddesinin 3. fıkrası gereğince dosyanın bu hususta itirazı incelemeye yetkili Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 29.06.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24991, Karar No: 2022/16474, Tarih: 28.11.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/24991 E.  ,  2022/16474 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Nitelikli hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelenmesine gelince;

Hırsızlık yapılan yerin, faaliyet yürütülmeyen boş dükkan olduğunun anlaşılması karşısında; iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsurunun oluşmadığı düşünülmeyerek sanığın yüklenen suçtan CMK'nın 223/2-a. maddesi gereğince beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...’ın temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 28.01.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23409, Karar No: 2013/24662, Tarih: 17.12.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/23409 E.  ,  2013/24662 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2007/136-2013/132

Dava, rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, Dairemiz bozma ilamına uyularak kararında belirtilen gerekçelerle asıl davanın kısmen kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum, davalılardan Özerdemler Mad. San. ve Tic. A.Ş. ve ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalılar avukatının tüm, davacı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı kurum, asıl davada, 11.08.2002 tarihinde meydana gelen iş kazası sonucu vefat eden sigortalının haksahiplerine bağlanan gelirler ve ödenen cenaze yardımından oluşan kurum zararının, birleşen davada ise, hak sahiplerine bağlanan gelirde meydana gelen artışların rücuen tazminini talep etmiştir.

a-Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 Sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunması; fiili ödemenin mevcudiyeti halinde ise, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarının kusur karşılığından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarının kusur karşılığı ilk peşin sermaye değerinin kusur karşılığından düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerekir.

Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında 01.03.2006 havale tarihli ıslah dilekçesi ile birlikte değerlendirilerek, hak sahiplerine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri miktarı ile fiili ödemeler her bir hak sahibi yönünden karşılaştırılarak düşük olanın kusur karşılığı gözetilip, taleple bağlı kalınarak hesaplama yapılması gerekirken, yazılı şekilde her bir hak sahibine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin kusur karşılığı ile fiili ödeme miktarının tamamı karşılaştırılarak düşük olana itibar edilip, dava dilekçesindeki isteme bağlı kalınarak eksik kurum alacağına hükmedilmesi isabetsizdir.

b- Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi ile birlikte, elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanması zorunludur. İptal kararının Resmi Gazetede yayınlandığı 21.03.2007 tarihinden sonra, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 76. maddesi uyarınca (HMK’nun 33. maddesi), yürürlükteki yasaları uygulamakla yükümlü bulunan mahkemelerin ve Yargıtay’ın, iptal kararı ile yürürlükten kalkan bir yasa maddesine dayanarak inceleme yapma ve karar verme yetkisi bulunmamaktadır. Bu nedenle dava tarihindeki mevzuat ve içtihatlara uygun olarak açılan davanın, anılan iptal hükmü nedeniyle oluşan hukuksal durum karşısında, kısmen reddine karar verilmesinde davacı kurumun sorumluluğu bulunmamaktadır.

Mahkemece, yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, yargılama sonucunda davacı kurumun kısmen haksız çıkan taraf olarak nitelendirilip asıl ve birleşen davada vekil ile temsil olunan davalılar yararına vekalet ücreti ve yargılama giderlerine hükmedilmesi, giderek teselsüle dayanan eldeki davada, yargılama giderleri ve vekalet ücretinden müştereken ve müteselsilen sorumlu olunduğunun gözetilmemesi, isabetsizdir.

c-Bununla birlikte, karar başlığında ve hüküm fıkrasında davalı Ertan Taş’ın isminin ... olarak yanlış yazılması, yine karar başlığına davalı ... adına Av. ... isminin yazılmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. Maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. Maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. Maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Karar başlığında yazılı bulunan “ERHAN” isminin silinerek yerine “ERTAN” ; “...” isminden sonra gelmek üzere “VEKİLİ Av. ...” yazılmasına, Hüküm fıkrasının asıl dava için yazılan A paragrafının 1. bendinde yazılı bulunan sırasıyla “16.294,95” ve “81,63” rakamlarının silinerek, yerine sırasıyla “18.372,13” ve 122,44” rakamlarının yazılmasına, 2. bendinde yazılı bulunan “Erhan” isminin silinerek yerine “Ertan” yazılmasına, C. paragrafında yazılı bulunan “1118,45” rakamlarının silinerek yerine, “1.263,36” rakamlarının yazılmasına, aynı paragrafta yazılı bulunan “tahsili” sözcüğünden önce gelmek üzere, “müştereken ve müteselsilen” sözcüklerinin yazılmasına, D paragrafının tamamen silinerek yerine, “Bozmadan önce ve sonra davacı kurum tarafından yapılan toplam 2.394,60TL yargılama giderinin davalılar Özerdemler Madencilik A.Ş., ..., ..., ...’dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” cümlesinin yazılmasına, E paragrafında yazılı bulunan “”1965,1896” rakamlarının silinerek yerine, “2.219,35” rakamlarının yazılmasına, aynı paragrafta yazılı bulunan “alınarak” sözcüğünden önce gelmek üzere “müştereken ve müteselsilen” sözcüklerinin yazılmasına, F paragrafında yazılı bulunan “Erhan” isminin ayrı ayrı silinerek yerine “Ertan” isminin yazılmasına, G paragrafı ile birleşen dava için yazılan B paragrafının 4. bendinin ayrı ayrı silinerek hüküm fıkrasından çıkarılmasına ve kararı bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan Özerdemler Mad. San. ve Tic. A.Ş. ve ...'den alınmasına, 17.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11801, Karar No: 2015/10090, Tarih: 31.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/11801 E.  ,  2015/10090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, davalı tarafından 3.000 TL dosya masrafı adı altında bedel tahsil edildiğini ileri sürerek söz konusu bedelin davalıdan faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden inceleme yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27. maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 31.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.