muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/2202, Karar No: 2023/3177, Tarih: 18.05.2023

**3. Ceza Dairesi         2022/2202 E.  ,  2023/3177 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

: Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 nci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... Ağır Ceza Mahkemesinin 08.06.2018 tarihli ve 2016/136 Esas, 2018/76 sayılı kararı ile

Sanık hakkında silahlı terör örgütüne üye olma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

2. ...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2018/1911 Esas, 2019/911 sayılı kararı ile

Sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 07.01.2022 tarihli, hükmün bozulması görüşünü içerir Tebliğname ile Daireye tevdi olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi;

1- Sanığın işyerinde örgüte ait 2002, 2006, 2010 ve 2011 tarihli Zaman Gazetesine ait nüshalar ile birer adet Aksiyon ve Sızıntı Dergileri ele geçirildiği,

2- Sanığın 1999 ve 2008 yıllarında ABD'ye giderek burada arkadaşı vasıtasıyla sohbetlere katıldığı, ayrıca bir kez de örgüt liderinin kaldığı yere giderek namaz kılıp sohbete katıldığı,

Böylelikle üzerine atılı suçu işlediğine ve sanık hakkında verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

2- Sanığın 1999 ve 2008 yıllarında ABD'ye giderek burada arkadaşı vasıtasıyla sohbetlere katıldığı, ayrıca bir kez de örgüt liderinin kaldığı yere giderek namaz kılıp sohbete katıldığı,

Böylelikle üzerine atılı suçu işlediğine ve sanık hakkında verilen kararın bozulmasına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

...22. Ağır Ceza Mahkemesinin 08.06.2018 tarihli ve 2016/136 Esas, 2018/76 sayılı kararı ile sanığın işyerinde örgüte ait 2002, 2006, 2010 ve 2011 tarihli Zaman Gazetesine ait nüshalar ile birer adet Aksiyon ve Sızıntı dergileri ele geçirildiği, 1999 ve 2008 yıllarında ABD'ye giderek burada arkadaşı vasıtasıyla sohbetlere katılması ve bir kez örgüt liderinin kaldığı yere giderek namaz kılıp sohbete katılması şeklindeki eylemlerinin hakkında başkaca delil elde edilememiş olması ve eylem tarihi de dikkate alındığında yukarıda çerçevesi çizilen örgüt üyeliği suçunu oluşturmadığı gibi örgüte yardım etme olarak da nitelendirilebilecek faaliyet niteliğinde olmadığı, sanığın örgütün nihai amacını bildiği ve örgütün amaçları çerçevesinde hareket etme kastına sahip olduğuna ilişkin delil bulunmadığı gibi örgütün gerçek yüzünün toplum nezdinde ortaya konulduğu, kamuoyu ve medya tarafından tartışıldığı, üst düzey hükümet yetkilileri ve kamu görevlileri tarafından bu yapıya ilişkin tespit ve uyarıların yapıldığı, herkesçe bilinen dönemden sonrasına ilişkin bir eyleminin tespit edilemediği, işyerinde örgüt toplantıları yapıldığına ilişkin ihbarın ise soyut iddia boyutunda kaldığı,

sanıktan ele geçirilen örgüt liderini ziyareti sırasındaki notlarına ilişkin dökümanın ise suç unsuru içermeyip en fazla sanığın örgüt liderine olan sempatisini ortaya koyacağı, sanığın sorumlularından olduğu ve terör örgütü ile irtibatı bulunmayan Suffa isimli vakıfla alakalı ortak banka hesabının sanığın şahsi hesabı olmadığı, suç olarak nitelendirilebilecek ve sanıkla irtibatlandırılabilecek şüpheli hareket barındırmadığı, sanığa ait dijital malzemelerde doğrudan sanıkla ilgili örgütsel bir veriye de rastlanılmadığı, örgüt üyeliği yahut örgüt üyesi olmamakla birlikte örgüte yardım olarak değerlendirilecek nitelikte, her türlü şüpheden arınmış, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği belirtilerek sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2018/1911 Esas, 2019/911 sayılı kararı ile Cumhuriyet savcısının istinaf gerekçelerinin yerine görülmediği belirtilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkemenin kabulü, Cumhuriyet savcısının temyizi ve tüm dosya kapsamına göre;

1. Sanığa atılı suçlama ile ilgili olarak soruşturma aşamasında dosyaya gelen 19.08.2016 tarihli ihbar tutanağına ilişkin ihbarcının açık kimlik bilgilerinin tespit edilmesi ve duruşmada tanık olarak beyanlarının alınması,

IV. GEREKÇE

Oluş, iddia, mahkemenin kabulü, Cumhuriyet savcısının temyizi ve tüm dosya kapsamına göre;

1. Sanığa atılı suçlama ile ilgili olarak soruşturma aşamasında dosyaya gelen 19.08.2016 tarihli ihbar tutanağına ilişkin ihbarcının açık kimlik bilgilerinin tespit edilmesi ve duruşmada tanık olarak beyanlarının alınması,

2. İstinaf aşamasında dosyaya gelen A. E.nin sanık hakkındaki beyanlarının duruşmada okunması veya gerektiğinde tanık olarak dinlenmesi,

3. Sanıktan elde edilen dijital materyallere ilişkin bilirkişi raporuna göre sanığın da üyesi olduğu, FETÖ/PDY silahlı terör örgütü ile ilgili mesaj atıldığı anlaşılan Whatsapp grubun kurucusu olan ve guruba söz konusu mesajı attığı belirtilen ve aynı zamanda Bank Asyada sanık ile ortak hesabı bulunduğu tespit edilen K. K.nın tanık olarak dinlenilmesi,

4. UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında bilgi ve beyan olup olmadığının da araştırılarak varsa beyanların aslı veya onaylı suretlerinin dosya kapsamına alınması, olanaklı ise sanık hakkında beyanda bulunan şahısların duruşmada tanık sıfatıyla dinlenilmeleri,

Tüm bu delillerin CMK’nın 217 nci maddesi uyarınca duruşmada sanık ve müdafiine okunup diyecekleri sorulduktan sonra sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yerinde görüldüğünden ...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 24.12.2019 tarihli ve 2018/1911 Esas, 2019/911 sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinini birinci fıkrası uyarınca ...22. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay İlamının bir örneğinin ise ...Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.05.2023 tarihinde karar verildi.

... ... ... ... ...
Yargıtay — Esas No: 2008/7134, Karar No: 2009/6545, Tarih: 04.12.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/7134 E.  ,  2009/6545 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmış olup eksik ve ayıplı iş bedeli ile kira kaybı talep edilmiş, mahkemece kısmen kabule ilişkin verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiş reddi gerekmiştir.

2-Davacı ...’nın da aralarında bulunduğu beş arsa sahibi ile davalı yüklenici kooperatif arasında 29.08.1997 tarihinde “Düzenleme Şeklinde Taşınmaz Mal Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi” düzenlenmiş, arsa sahipleri adına kayıtlı 1051 ada, 7 ve 12 numaralı parseller üzerine A ve B blokların inşa edilmesi, yapılacak inşaattan A blokta 1. normal kat ön cephede 7 nolu, 2. normal kat arka cephede 12 nolu ve 3. normal kat arka cephedeki 16 nolu dairelerin arsa sahiplerinden ..., ... ve ...’e müştereken ait olması kararlaştırılmıştır. Sözleşmeye konu parseller tevhit edilerek 20 numaralı parsel oluşmuş, davacı ile ... ve ... adlı arsa sahiplerinin oluşan bu yeni parselde 116/1966'şar pay sahibi oldukları, henüz kat irtifakının kurulmadığı, keza 7,12 ve 16 nolu dairelerin bu üç arsa sahibi arasında taksim edildiğini gösteren herhangi bir kanıtın da dosya arasında olmadığı anlaşılmıştır.

Davacı talepleri 16 nolu daireye yönelik olmakla beraber mevcut belgeler karşısında kendisinin tek başına anılan dairenin maliki olduğunun kabulü ve taleplerinin buna göre değerlendirilmesi mümkün bulunmamaktadır.

Bu durumda öncelikle davacıya önel verilerek arsa sahiplerinden ... ve ...’in davaya muvafakatlarını alması sağlanmalı, ancak muvafakat verilmesi halindedir ki; davacının 16 nolu daireye tek başına malik olduğunun kabulü ile talepleri hakkında ona göre bir sonuca varılmalı, muvafakat alınamadığı takdirde ise davacının 16 nolu dairedeki payı saptanarak tüm talepleri bu pay oranında bir hükme bağlanmalıdır.

Bu durumda öncelikle davacıya önel verilerek arsa sahiplerinden ... ve ...’in davaya muvafakatlarını alması sağlanmalı, ancak muvafakat verilmesi halindedir ki; davacının 16 nolu daireye tek başına malik olduğunun kabulü ile talepleri hakkında ona göre bir sonuca varılmalı, muvafakat alınamadığı takdirde ise davacının 16 nolu dairedeki payı saptanarak tüm talepleri bu pay oranında bir hükme bağlanmalıdır.

Bunun yanında davacı dava dilekçesinde, yaptırdığı Çorlu 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2006/62 D. İş. Sayılı tesbit dosyasında aldığı 14.08.2006 tarihli bilirkişi raporuna dayanarak 15.850,00 TL kira kaybının tahsilini istemiştir. Anılan raporda inşaatın teslimi gereken 22.01.2003 ila 02.08.2006 tarihleri arası dönem için kira kaybı hesabı yapılmıştır. Yargılama sırasında alınan 30.11.2007 günlü bilirkişi kurulu raporunda ise 22.01.2003-02.09.2006 (teslim tarihi) arası kira kaybı hesabı yapılmışsa da mahkemece bu hesabın dava tarihi 29.08.2006’ya kadarki kısmı benimsenerek hüküm tesisi yoluna gidilmiş, talep 02.08.2006’ya kadar olduğu halde HUMK’nın 74. maddesine aykırı suretle talep aşılarak karar verilmiştir.

Şu halde mahkemece yapılacak iş; bilirkişilerden ek rapor alınarak, taleplere bağlı kalınıp 22.01.2003-02.08.2006 arası dönem için kira kaybının hesaplatılması davacının diğer arsa sahiplerinden ... ve ...’in davaya muvafakatlarını sunması halinde davacının 16 nolu daireye tam olarak malik olduğunun kabulü ile hesaplanan alacak ve tazminatların aynen hüküm altına alınması, aksi takdirde hesaplanacak bedellerin davacının 16 nolu dairedeki saptanacak payı oranında kabulü olmalıdır.

Değinilen hususlar dikkate alınmaksızın verilen karar usul ve yasaya aykırı olmuş, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda (1.) bendde açıklanan nedenlerle davacının tüm, davalının diğer temyiz itirazlarının reddine, (2.) bent uyarınca hükmün davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine, 04.12.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7369, Karar No: 2014/190, Tarih: 13.01.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/7369 E.  ,  2014/190 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Her iki sanık hakkında; TCK'nın 89/1, 89/2-e, 62/1, 52/2-4.

maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık Ersin ....'in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafinin eksik incelemeye, savunma hakkının kısıtlandığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 1. bendinin birinci parağrafındaki "sanığın amaç ve saiki" ibaresinin çıkartılarak hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2-Sanık ...'in mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince:

Her iki sanığa ait iki adet Rottweiler cinsi köpeğin olay günü sanık ... .... tarafından beslemek amacıyla kafesten dışarı çıkarılıp tasmasız şekilde site dışında bulunan boş araziye götürüldüğü, sanıkların site komşusu olan katılanın bahçesinde güllerini sulamak için bulunduğu sırada her iki köpeğin katılana saldırarak onu hayati tehlike geçirecek şekilde yaraladıkları olayda, köpeklerin katılana saldırdığı sırada sanığın olay yerinde bulunmayıp işyerinde olduğu, her iki köpeğin dışarı bırakılmasından bilgisi ve haberi bulunmadığı, bu suretle olay sırasında köpeklerin katılana saldırmasını önlemek için herhangi bir güvenlik tedbiri alması da beklenemeyen sanığa kusur izafe edilemeyeceği, hukuki durumunun buna göre takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kabule görede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi

Kabule görede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 13.01.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25434, Karar No: 2014/4132, Tarih: 18.02.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/25434 E.  ,  2014/4132 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İskenderun 1. İş Mahkemesi

Tarihi :06/06/2013

Numarası :2012/501-2013/848

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı, gözlükçü olan davalı işyerinde çalışma süresince SGK primlerinin yatırılmasına rağmen, ücret + prim olan anlaşmalarına göre sadece primlerinin ödendiğini ancak ücret alacağının ödenmediğinden bahisle ödetilmesini istemiştir.

Davalı, davacının tüm alacaklarının ödendiğini alacağı olmadığını ancak belge almadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl geçim kaynağı ücreti olan bir işçinin 8 ay üret almamasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu ve dosya kapsamına göre ödenmiş olduğu kanaatine varıldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 37 nci maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı Yasanın 32 nci maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Uzun süre ücretlerinin ödenmediği iddiası karşısında, işverence cevap dilekçesinde dayanılmak kaydıyla yemin teklifi hakkının olduğu hatırlatılmalı ve gerekirse bu yönde usulü işlemler tamamlandıktan sonra sonuca gidilmelidir. Dairemizce, çok uzun süre ücret ödenmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu belirtilerek, hakimce resen yemin teklifinde bulunulabileceği de kabul edilmektedir

Somut olayda, davacı ücretin ödenmediğini beyan ederek dava açmıştır. Davalı çalışmayı kabul etmiş ancak ücret ödemesine dair belge ibraz etmemiştir. İşveren işçinin ücretini ödediğini mutlaka yazılı bir belge, dekont, banka kaydı, makbuz ya da imzalı ücret bordrosu ile ispat etmek zorundadır. Davalı işveren ödemeye dair yazılı bir tek belge sunamamış, ödeme iddiasını ispat edememiştir. Mahkemece davacının ücret alacağının kabulüne karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonucu yazılı şekilde reddine karar verilmesi bozma nedenidir.

O halde davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 18.2.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12131, Karar No: 2022/12119, Tarih: 13.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2019/12131 E.  ,  2022/12119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜMLER : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıklar müdafinin temyiz isteminin, sanıklar lehine hükmedilen maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanıklara ödenmesi yerine katılandan alınarak sanıklara ödenmesine karar verilmesine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

1- Oluşa, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanlarına, katılana ait adli rapora, sanıkların katılanı kollarından tutup araca bindirdiklerine ilişkin ilk ifadelerine ve tüm dosya kapsamına göre; katılanın iki yıl önce sanık ...’ten büyükbaş hayvan satın aldığı ancak borcunu ödeyememesi nedeniyle aralarında ihtilaf bulunduğu, olay günü katılan ile sanıkların karşılaştıkları ve alacak borç meselesini görüştükleri, katılanın ödeme gücü olmadığı için borcu ödeyemediğini söylemesi üzerine sanıkların katılanı kollarından tutup zorla araçlarına bindirdikleri, katılanın araçtan inmek istediğini söylediği halde sanıkların katılanı araçtan indirmedikleri ve evlerinin önüne kadar götürdükleri, bu sırada katılanın sanıklardan kurtulmak için araçtan atladığı ve yardım istemesi üzerine durumun kolluğa bildirildiği şeklinde gerçekleşen olayda, sanıkların üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun sabit olduğu gözetilerek TCK.nın 109/2, 109/3-b maddeleri uyarınca cezalandırılmaları gerekirken, yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre de,

Beraat eden ve kendilerini vekaletnameli vekil ile temsil ettiren sanıklar lehine hükmedilen maktu vekalet ücretinin hazineden alınarak sanıklara ödenmesi yerine katılandan alınarak sanıklara ödenmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... vekili ve sanıklar müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 13.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.