muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/24383, Karar No: 2014/24677, Tarih: 22.09.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/24383 E.  ,  2014/24677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 12. İş Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2014

NUMARASI : 2013/705-2014/173

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından haklı ve geçerli sebep olmadan feshedildiğini belirterek işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, şirketin kayıtlı adresinin Gebze/Kocaeli adresinde bulunduğunu belirterek yetki itirazında bulunmuş ve davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece verilen işe iade kararı, davalı tarafın temyizi üzerine Dairemizin 10.10.2013 tarih 2013/27581 esas, 2013/21348 sayılı kararı ile davaya bakmakla yetkili mahkemenin belirlenmesi için bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan araştırma üzerine, davalı şirketin merkezinin Gebze'de bulunduğu, başka yerde şubesinin bulunmadığı gerekçesi Gebze İş Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiştir.

Karar süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Yetkili mahkemenin hangi yer iş mahkemesi olduğu taraflar arasında tartışmalıdır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Kanun'da yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir.

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Kanun'da yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir.

Dosya içeriğine göre, davacı, davalı şirketin Ç.. Tır Parkında bulunan işyerinde yurtiçi ve uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını belirterek işe iade istemine ilişkin davayı Bakırköy İş Mahkemesinde açmıştır. Mahkemece, bozma ilamı sonrası yapılan araştırma üzerine davalı şirketin merkezinin Gebze'de bulunduğu, başka yerde şubesinin bulunmadığı, Küçükçekmece de sadece tır parkı bulunduğu gerekçeleri Gebze İş Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiştir. Bozma ilamı sonrası temin edilen ticaret sicil kayıtlarına göre davanın açıldığı tarihte, dava olunan şirketin merkez adresi Gebzede bulunmaktadır ve başka yerde ticaret siciline kayıtlı şubesi yoktur. Ancak, temin edilen Sosyal Güvenlik Kurumu Kayıtları ile ücret bordroları ve fesih öncesi tutulan devamsızlık tutanaklarının içeriğine göre davacının fiilen çalıştığı iş yeri Ç..Tır Parkı /Küçükçekmece adresinde bulunmaktadır. İş Mahkemelerinde yetki kuralı işçiyi koruma amaçlı düzenlenmiştir, kanunda belirlenen yetkili mahkemelerden birini seçme hakkı işçidedir. Davacı davayı açarken fiilen işini yaptığı yer mahkemesinden yana seçim hakkını kullanmıştır. Anılan sebeple işin esasına girilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile yetkisizlik kararı verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.09.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12423, Karar No: 2015/1156, Tarih: 02.02.2015

**18. Hukuk Dairesi         2014/12423 E.  ,  2015/1156 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el atma nedenine dayalı olarak taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 1451 ve 1176 parsel sayılı taşınmazların tedavüllü tapu kayıtlarının ilgili tapu müdürlüğünden,

2-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, kavun ve biberin sulu ve kuru şartlarda 2013 yılı itibariyle dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama gideri varsa bu giderleri- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin Yazıhan Gıda, Tarım ve Hayvancılık İlçe Müdürlüğü'nden ,

Getirtilerek alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13240, Karar No: 2019/14774, Tarih: 30.09.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/13240 E.  ,  2019/14774 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Silahla tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) Sanığın silahla tehdit suçunu kabul etmediği, mağdur ...'e hakaret etmediği ve vurmadığını, ...'ün kendisine hakaret edip sopa ile sağ koluna ve yumruk ile de gözüne vurduğunu savunması, adi muayene raporlarında da ...'de darp ve cebir izine rastlanmadığı halde sanık ...'un sağ kolundan ve sol gözünden basit bir tıbbi müdahale ile giderilebilecek derecede yaralandığının tespit edilmesi karşısında, her iki suç bakımından da olayın başlangıcı üzerinde durularak TCK'nın 29 maddesindeki haksız tahrik hükmünün sanık hakkında uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmaması,

2) Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 30.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4175, Karar No: 2012/8756, Tarih: 03.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4175 E.  ,  2012/8756 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, su aboneliği nedeniyle kanal katılım payı olarak talep edilen miktarda borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, toplanıp değerlendirilen delillere ve karar yerinde gösterilen gerekçelere göre mahkemece davanın kabulüne karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından davalının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile kararın ONANMASINA, peşin alınan harcın mahsubu ile fazla alınan 19,60 harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 03.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3545, Karar No: 2020/4854, Tarih: 02.06.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/3545 E.  ,  2020/4854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre, sanık ...'in yokluğunda verilen kararın, sanığın askerlik görevini yaptığı sırada tebliğ edildiği ancak Tebligat Kanunu'nun 14. maddesinde düzenlenen "Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır." hükmü gereğince usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğinin anlaşılması karşısında, sanık ...'in temyizinin süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre ;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanık lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanıkların temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen HÜKÜMLERİN, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 02/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/12413, Karar No: 2010/15937, Tarih: 09.12.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/12413 E.  ,  2010/15937 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonunda düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11.maddesinin (g) bendine göre arsalarda dava konusu taşınmazla karşılaştırılacak taşınmazların emsal niteliğinde olması zorunluluğu vardır. ...’in, sözcük anlamından da anlaşılacağı üzere, dava konusu taşınmaza, örnek teşkil edebilecek nitelikte olması gerekir. Örneğin, benzer yüzölçümlerde bitişik ya da yakın adalarda bulunmak, aynı imar müsaadesine sahip olmak, fiyatlarda en azından yaklaşık değerde olmak gibi nitelikler “emsal”in seçilmesine esas alınması gereken unsurlardandır.

Bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak dava konusu taşınmazla karşılaştırılan taşınmaz 125m² yüzölçümlü bir mağazanın banka tarafından yapılan satışına ilişkindir. Somut emsalin bulunduğu yer ve cinsi dikkate alındığında, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan ticari işletmeye yönelik olduğu sonucuna ulaşılır. Bilirkişi kurulunca emsal taşınmaz üzerindeki yapının, değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılmış ise de, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almadığı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür bir emsalin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptığından söz edilemez. ... özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir.

Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Dosyada bulunan bilgi ve belgelerle Belediye Başkanlığı yazısından dava konusu taşınmazın 3. Derece arkeolojik sit alanında Silahtar Mustafa Paşa Kervansarayı'nın çevre koruma bandı içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır. Arsa olarak değerlendirilen taşınmazın bu özelliği itibarıyla kaçınılmaz olan değer kaybının saptanıp buna göre hesaplanacak miktarın taşınmazın değerinden düşülmesi gerekirken bilirkişi kurulu raporunda bu hususun dikkate alınmaması,

3-Davacı idarenin harçtan bağışık olmadığı düşünülmeden gerekçeli kararda harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

3-Davacı idarenin harçtan bağışık olmadığı düşünülmeden gerekçeli kararda harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, 09.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7122, Karar No: 2017/13333, Tarih: 23.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/7122 E.  ,  2017/13333 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararlara yapılan itirazların itiraz merciince karar bağlandığı görülerek yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuklar , ... ve sanıklar , ... hakkında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL'ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar ve sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.320 ve 2.000 TL adli para cezalarına ilişkin hükümlerin, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin ve sanıkların temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Sanıklar ... ve ... hakkında mağdur...'a yönelik iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hükümlerden TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerden “b” bendinin çıkartılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuklar , ... ve sanıklar , ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

III-Suça sürüklenen çocuklar , ... ve sanıklar , ... hakkında hırsızlık suçlarından kurulan hükümlere yönelik incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar ve sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Suça sürüklenen çocuğun tanık ...’a suçunu ikrar ederek diğer suça sürüklenen çocuk ve sanıklarla birlikte mağdur...’ın iş yerinden almış oldukları içlerinde katılan ...’in aracından çaldıkları mazot bulunan bidonları, sakladıkları yeri göstererek kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında mağdur ... ve katılan ...’e kısmi iade nedeniyle ceza indirimine muvafakat edip etmedikleri sorularak, sonucuna göre suça sürüklenen çocuklar ve sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Dosya içeriğinden katılan ...’e yönelik hırsızlık eyleminin gerçekleştiği zaman diliminin tespit edilememesi karşısında; suçun hangi saatte işlendiği suçu ikrar eden suça sürüklenen çocuklar ve sanıklardan sorularak tereddüte mahal vermeyecek şekilde belirlenmeden gece vakti işlendiği kabul edilerek 5237 Sayılı TCK'nın 143/1. maddesiyle cezadan artırım yapılması,

3-Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde; Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 günlü, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan kısmi iptal kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK 53. madde 1. fıkra b bendinde düzenlenen “seçme ve seçilme ehliyetinden ve diğer siyasi hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına” hükmünün iptal edilmesi nedeniyle uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar müdafiinin ve sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.11.2017 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2628, Karar No: 2015/7844, Tarih: 30.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2015/2628 E.  ,  2015/7844 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2013/195846

MAHKEMESİ : İzmir 2. Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25.03.2013

NUMARASI : 2010/134 Esas, 2013/79 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (suça sürüklenen çocuk Suat), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (suça sürüklenen çocuklar Gökhan ve M.. M..)

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin suça sürüklenen çocuklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi ve suça sürüklenen çocuk Gökhan müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerien; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 24.06.2015 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak suça sürüklenen çocuk Gökhan müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından S.. Ç.. hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6238, Karar No: 2022/12311, Tarih: 16.05.2022

**4. Ceza Dairesi         2020/6238 E.  ,  2022/12311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın eşinin ... Devlet Hastanesi acil servisine getirildikten sonra hastanenin nöroloji yoğun bakım servisinde yer olmadığı gerekçesiyle Özel 100.Yıl Hastanesine sevkinin yapıldığı, Özel 100.Yıl Hastenesinin 15.10.2012 tarihli yazılarında ise ... Devlet Hastanesindeki nöroloji uzmanı olan doktora ulaşılamadığının belirtildiği, sanığın kızı tarafından Sağlık Bakanlığı'nın aranması ile ... Devlet Hastanesinde yer olduğunun belirtilmesi üzerine sanığın eşinin tekrar aynı hastaneye yatırıldığı, eşinin durumunun bu süre zarfında ağırlaşarak sağ tarafında kısmi felç durumuna doğru gittiği, sanığın eşine ilk olarak acil serviste katılan doktor tarafından müdahale edildiği, sanığın eşinin katılan tarafından sevk edildiğini düşündüğü ve eşinin hastaneler arasında sevk işlemine ve neticesinde durumunun ağırlaşması üzerine, eşini kaybedeceği korkusu ve ağır üzüntüsü ile yapılan sevk işlemleri ve sonucuna tepki göstermesiyle oluşan tehdit eyleminde, TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafisinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 16/05/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.