muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/6500, Karar No: 2013/11827, Tarih: 25.06.2013

**19. Hukuk Dairesi         2013/6500 E.  ,  2013/11827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki ihtiyati haciz talebinin incelenmesi sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı ihtiyati haciz talebinin, mahkemenin yetkisizliği nedeniyle reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde ihtiyati haciz isteyen vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İhtiyati haciz isteyen vekili, çek faktoring sözleşmesi ve alacak bildirim formuna istinaden ihtiyati haciz isteminde bulunmuştur.

Mahkemece, faktoring sözleşmesine göre yetkili mahkemenin İstanbul olduğu, çek bakımından ise keşide yeri İzmit olduğundan İzmit Mahkemesinin yetkili olduğu, her iki durumda da mahkemenin yetkili olmadığı gerekçesi ile ihtiyati haciz isteminin reddine karar verilmiş kararı ihtiyati haciz isteyen vekili temyiz etmiştir.

İhtiyati hacizde hangi mahkemenin yetkili olduğunun İcra ve İflâs Kanunu'nun 258’nci maddesi yollamasıyla aynı Kanun’un 50’nci maddesi uyarınca belirlenmesi gerekir. Anılan maddenin birinci fıkrası "Para veya teminat borcu için takip hususunda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun yetkiye dair hükümleri (HUMK.nun 9-27) kıyas yolu ile tatbik olunur. Şu kadar ki, takibe esas olan akdin yapıldığı icra dairesi de takibe yetkilidir." hükmünü haiz bulunduğundan, bu hususta HMK’nun m.447/2 hükmü gözetilerek HMK’nun yetkiye ilişkin kurallarının göz önünde bulundurulması gerekir. Kamu düzenini ilgilendiren yetki kuralları dışında mahkeme, yetkisiz olduğunu kendiliğinden dikkate alamaz. Bu nedenle İcra ve İflâs Kanunu'nun 265’inci maddesinde sınırlı olarak sayılan itiraz sebepleri arasında “yetki itirazı” yapılabileceği açıkça belirtilmiştir. Söz konusu uyuşmazlık çek ve faktoring sözleşmesinden doğan alacak için ihtiyati haciz istemine ilişkin olup, somut olaya uygulanacak yetki kuralları kamu düzenine ilişkin değildir. Bu itibarla; mahkemenin kendiliğinden yetkisizlik nedeniyle ihtiyati haciz istemini reddetmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, .25.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14865, Karar No: 2013/19235, Tarih: 16.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/14865 E.  ,  2013/19235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 203, 62, 52/2-4. maddeleri uyarınca 3.000 TL APC ile cezalandırılmasına

1- Anayasa’nın 38. maddesine göre '"kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı TCK’nun “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi" başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun "Kamu güvenine karşı suçlar'' bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma” suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur.

Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz’ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de Elektrik ve Doğalgaz’ın dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir.

24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun'un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.”

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetinyürütülmesinin ihaleye davalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

5237 sayılı TCK’nun “Tanımlar" başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir. ...Buna karşılık, kamusal bir faaliyetinyürütülmesinin ihaleye davalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı" belirtilmiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun'da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir.

4628 sayılı Kanun'a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa'nın 38 ve TCK'nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya gelince: öncelikle mühürleme tutanağı dosyaya celbedildikten sonra Çankırı İlinde elektrik dağıtım işinin hangi tarihte özelleştirilerek Enerjisa Elektrik Dağıtım A.Ş’ne devredildiği ve mühürleme işlemini hangi kuruluşun yaptığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

2- Kabule göre de;

a-Mahkum olan sanıktan tahsiline karar verilen ücreti vekaletin, katılana verilmesi yerine yazılı şekilde hâzineye irat kaydedilmesine karar verilmesi yasaya aykırı,

2- Kabule göre de;

a-Mahkum olan sanıktan tahsiline karar verilen ücreti vekaletin, katılana verilmesi yerine yazılı şekilde hâzineye irat kaydedilmesine karar verilmesi yasaya aykırı,

b-Sanığın adli sicil kaydında yer alan 3167 sayılı Kanunun 16/1. maddesi uyarınca verilen mahkumiyetine ilişkin eyleminin 31.01.2012 tarih ve 28193 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak 03.02.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6273 sayılı Çek Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun gereğince idari yaptırıma dönüştüğü, aynı Kanunun 13/1. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına konu eylemi yönünden ise; 20.12.2009 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5941 sayılı Çek Kanunu ile 3167 sayılı Çekle Ödemelerin Düzenlenmesi ve Çek Hamillerinin Korunması Hakkında Kanunun yürürlükten kaldırılarak çek defterini geri vermeme fiilinin suç olmaktan çıkarıldığı cihetle, hükümden önce 08.02.2008 günlü 26781 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 231 ve TCK’nun 7/2. maddeleri gereğince, sanık hakkında 'hükmün açıklanmasının geri bırakılması' kararı verilip verilmeyeceği hususunun yeniden tartışılmasında zorunluluk bulunması.

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA. 16.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/512, Karar No: 2022/1130, Tarih: 20.01.2022

**7. Ceza Dairesi         2022/512 E.  ,  2022/1130 K.**

**"İçtihat Metni"**

Manevi veya mali haklara tecavüz suçundan şüpheli... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda ... Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/01/2021 tarihli ve 2020/142433 soruşturma, 2021/9839 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin mercii ... Sulh Ceza Hâkimliği'nin 02/06/2021 tarihli ve 2021/1442 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığı'ndan verilen 09/11/2021 tarihli kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 24/12/2021 tarihli ve KYB. 2021/138232 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

5271 sayılı Kanunun 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanunun 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanunun 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanunun kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanunun 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar nazara alındığında,

Dosya kapsamına göre, müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde özetle, müştekiler ... A.Ş., ... A.Ş., ... Ticaret Ltd. Şti.'nin ...-..., ..., ..., ..., ...-..., ...-..., ...-..., ...- ..., ...-..., ...-..., ...-..., ..., ..., ...- ..., ...-... isimli filmlerin Türkiye'deki kullanım/mali haklarının sahibi olduğu, söz konusu filmlerin internet ortamında kanunlara aykırı olarak ve müvekkilinden izin alınmaksızın reklamlar eşliğinde... isimli internet sitesinde umuma arz edildiğini belirterek sorumlular hakkında yasal işlem yapılmasının talep edildiği somut olayda, ... Cumhuriyet Başsavcılığınca, ... Emniyet Müdürlüğü Fikri Mülkiyet Suçları Büro Amirliğince yaptırılan araştırmada, ...net isimli internet sitelerinin hizmet sağlayıcılarının ABD merkezli faaliyet gösteren ... isimli firma olduğu, siteye sunucu hizmeti sağlayan firmalara ait belirlenen adreslerin yurt dışında bulunduğu ve firmaların Türkiye temsilciliğinin bulunmadığı tespiti yapıldığı, müşteki dilekçesinde şikayet olunan internet sitesine hizmet sağladığı belirtilen ... Tic. A.Ş.'ne site hakkında bilgi sorulmasına rağmen ilgili şirket vekili tarafından verilen 28/12/2020 tarihli cevabi yazıda suça konu ip adresi hakkında şirketlerinde bilgi bulunmadığının belirtildiği, şikayete konu internet sitesinin erişim ve yer sağlayıcısının yurt dışında bulunması, yetkililerinin kimliğinin tespitinin mümkün olmaması ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 11, 12 ve 14. maddesinde yer alan kovuşturma açılamayacağı şartının bulunması nedeni ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; kovuşturmaya yer olmadığına dair karara dayanak teşkil eden kolluk araştırma raporunda, ilgili internet sitesi hizmetinin ... merkezli ... isimli firma tarafından sağlandığının ve firmalarının Türkiye temsilciliği bulunmadığı için kendilerinden bilgi talebinde bulunulamadığının, ayrıca anılan web sitesine hizmet sağladığı iddia edilen ... Tic. A.Ş. isimli firmadan bilgi talebinde bulunulduğu ve gelen cevabi yazıda suça konu sitenin firmalarından hizmet almadığının belirtildiği, ancak müşteki vekilinin kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz dilekçesinde ve şikayet dilekçesi ekinde yer alan belgelerde, şüpheli internet sitesinin yer sağlayıcısı olarak belirtilen ... Tic. A.Ş.'nin yetkilisi olan kişi veya kişilerin ifadelerine başvurulmadan ilgili şirket vekilinin verdiği cevabi yazı ile yetinildiği, söz konusu şirketin ...'da bulunduğu, yurt dışı merkezli olmadığı nazara alındığında, bahsi geçen firma ile gerekli yazışmaların yapılıp şirket yetkilisi olan kişi veya kişilerin tespit edilerek ifadesinin alınması, suça konu ip numaralarının hangi yer sağlayıcı tarafından tahsis edildiğinin ve kullanıcı bilgilerinin ilgili kurumlar nezdinde araştırılması, gerekirse bu hususta bilirkişi incelemesi de yaptırılarak, şüpheli veya şüphelilerin tespiti için yurt dışında ...-... A.Ş

...'da bulunduğu, yurt dışı merkezli olmadığı nazara alındığında, bahsi geçen firma ile gerekli yazışmaların yapılıp şirket yetkilisi olan kişi veya kişilerin tespit edilerek ifadesinin alınması, suça konu ip numaralarının hangi yer sağlayıcı tarafından tahsis edildiğinin ve kullanıcı bilgilerinin ilgili kurumlar nezdinde araştırılması, gerekirse bu hususta bilirkişi incelemesi de yaptırılarak, şüpheli veya şüphelilerin tespiti için yurt dışında ...-... A.Ş. isimli şirketten bilgi ve belgelerin istenmesi için istinabe yapılması gerektiği ve sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriğindeki hususlar yerinde görüldüğünden ... Sulh Ceza Hakimliği'nin 02.06.2021 tarihli ve 2021/1442 değişik iş sayılı kararının CMK'nun 309/4-a maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde yerine getirilmesine, 20.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11177, Karar No: 2011/13584, Tarih: 14.11.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/11177 E.  ,  2011/13584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 01.07.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.06.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, 23.05.2009 tarihinde kadastro suretiyle "ahır ve arsa" cinsi ile davalı adına senetsizden tescil edilen 153 ada 5, 156 ada 2, 3 sayılı parsellerin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup mera vasfında olduğunu, zilyetlikle kazanılmasının mümkün olmadığını belirterek taşınmazların tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tanık beyanları ve mahallinde yapılan keşfe göre taşınmazların evveliyatının köy merası olduğu, bu gibi yerlerin devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup zilyetlikle kazanılmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, mera vasfıyla Hazine adına tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı temyiz etmiştir.

Dava, söz konusu taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu iddiasıyla açılmıştır.

Türk Medeni Kanununun 715. maddesinde devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerler genel olarak sahipsiz yerler ve yararı kamuya ait mallar olarak nitelendirilmiş, örnek olmak üzere de yararı kamuya ait sular ile kayalar,

tepeler, dağlar, buzullar gibi tarıma elverişli olmayan yerler ve bunlardan çıkan kaynaklar gösterilmiştir. Tarıma elverişli olmayan arazilerin mahiyet ve nitelikleri itibariyle olağanüstü zamanaşımı yoluyla kazanılmaları mümkün değildir. Bu gibi yerlerin özel mülkiyete konu teşkil etmesi, ancak kanunların açıkça düzenlediği ve izin verdiği hallerde mümkündür.

Dosya içerisinde mevcut ziraat mühendisi raporunda; dava konusu taşınmazların "toprak yapısının kumlu-tınlı olduğu, zirai olarak bir tarımsal faliyetin yapılmadığı küçük baş hayvancılığa dayalı tarımsal faliyet amaçlı kullanıldığı" çevrenin ham toprak nitelikli hazineye ait taşınmaz ile çevrili olduğu belirtilmiş, mera saptaması yapılmamıştır. Dosya içindeki belgelerden de taşınmazların etrafının ham toprak vasıflı taşınmazlar ile çevrili olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında bilirkişisinin saptadığı nitelikler ve özelliklere göre çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve mera vasfı taşıdığı kabul edilemez. Davanın reddi yerine yazılı olduğu şekilde istemin hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

Bu durum karşısında bilirkişisinin saptadığı nitelikler ve özelliklere göre çekişmeli taşınmazların devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğu ve mera vasfı taşıdığı kabul edilemez. Davanın reddi yerine yazılı olduğu şekilde istemin hüküm altına alınması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 14.11.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4720, Karar No: 2012/6325, Tarih: 01.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/4720 E.  ,  2012/6325 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen kooperatif üyeliğinden ihraç kararının iptali davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 02.05.2012 gün ve 2012/1577 Esas, 2012/3232 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı, üyesi olduğu davalı kooperatifin 01.08.2010 tarihli yönetim kurulu kararı ile kooperatifi zarara uğrattığı gerekçesiyle üyelikten ihracına karar verildiğini, bu iddianın gerçeğe aykırı olduğunu, üyelikten ihraç kararının yönetim kurulunun teklifi ile genel kurul tarafından verilebileceğini ileri sürerek, söz konusu yönetim kurulu kararının yok hükmünde olduğunun tespitine ve iptaline, üyelik haklarının iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiş; dava devam ederken 06.06.2011 tarihli genel kurulda üyelikten ihracına karar verilmiş olması nedeniyle bu kez genel kurulda alınmış olan ihraç kararının iptalini talep ettiğini belirtmiştir.

Davalı kooperatif temsilcisi, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, dava tarihi itibariyle davacının üyeliğinin devam ettiği ve anasözleşme gereğince davacı hakkında genel kurul tarafından verilmiş ihraç kararı bulunmadığı gerekçesiyle, davacının dava tarihi itibariyle üye olduğunun tespitine, ihraç kararının iptali isteminin reddine dair verilen karar, davacının temyiz istemi üzerine, Dairemizin 02.05.2012 tarih, 2012/1577 E. 3232 K. sayılı ilamıyla onanmıştır.

Bu kez, davacı karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dava, davalı kooperatif üyeliğinden ihraca ilişkin kararların iptali istemine ilişkindir.

Davacı hakkında, yetkisi olmayan davalı yönetim kurulu 01.08.2010 tarihli kararıyla ihraç kararı vermiş, bu karar sonrasında süresi içerisinde 29.03.2011 tarihinde bu dava açılmıştır.

Davalı kooperatifin, bu davanın açılmasından sonra yapılan 06.06.2011 tarihli genel kurulunda, davacı ve diğer arkadaşlarının ihracına ilişkin gündem maddesi görüşülerek, davacı ve bir kısım arkadaşlarının ihracına karar verilmiştir. Bu karara karşı davacı ve bir kısım arkadaşları, ihraç kararını mahkemeye intikal ettirdiklerinden bahisle karara şerh koydurmuşlardır. Anılan bu genel kurul kararından sonra 27.10.2011 tarihli duruşmada beyanı alınan davacı, davalı kooperatif genel kurulunca hakkında verilen ihraç kararının iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahalli mahkemece yapılan yargılama sonunda, yönetim kurulu kararının iptaline ilişkin davada, davacının davalı kooperatif üyesi olduğunun tespitine, davanın açıldığı tarihten sonra genel kurul kararı ile davacının ihracına ilişkin karar alındığından bahisle ihraç kararının iptaline ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Mahalli mahkemece yapılan yargılama sonunda, yönetim kurulu kararının iptaline ilişkin davada, davacının davalı kooperatif üyesi olduğunun tespitine, davanın açıldığı tarihten sonra genel kurul kararı ile davacının ihracına ilişkin karar alındığından bahisle ihraç kararının iptaline ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Dava tarihinden sonra yapılan genel kurulda, yönetimin aldığı ihraç kararı onaylanarak davacının ihracına karar verildiği sabit olmakla, mahkemece davanın artık genel kurulca alınan ihraç kararının iptali davası olarak ele alınması, bu çerçevede inceleme yapılması, davacın ihracına ilişkin anılan yönetim kurulu kararının yerinde olup olmadığının 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 27 nci ve anasözleşmenin 14 ncü madde hükümleri uyarınca değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekir. Aksi halde, dava açma süreleri yönünden davacının durumu haksız yere ağırlaşmış olacaktır.

Bu durumda, yerel mahkeme kararının yukarıdaki gerekçelerle davacı yararına bozulması gerekirken, onanmasına karar verilmesi doğru olmamış, Dairemizin 02.05.2012 tarih, 2012/1577 E. 3232 K. sayılı onama ilamı kaldırılarak yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 02.05.2012 tarih, 2012/1577 E. 3232 K. sayılı onama ilamı kaldırılarak, yerel mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, evvelce alınan onama harcı ile karar düzeltme harcının istek halinde iadesine, 01.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.