muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/18366, Karar No: 2014/4189, Tarih: 06.03.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/18366 E.  ,  2014/4189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanık ve katılanın, çocuklarının ...'de aynı okulda eğitim görmeleri nedeniyle birbirleriyle tanışan sanığın gayri resmi eşi olduğu söylenen tanık ... ile katılanın eşi ... vasıtasıyla tanışıp, ailecek görüşmeye başlamaları sonrasında; otobüs şoförlüğü yapan sanığın katılana "...otobüsüm var, eşimin de bankada parası var...otobüsü satıp, eşimin parasına da biraz da para katıp bir tır almayı düşünüyorum..." diyerek ön güven sağlamasını müteakip ona "...tır işinde seninle ortaklık yapalım, benim alacağım tırı rehin gösterir, sana da tır alırız.." teklifinde bulunup kandırması sonucu, ortak iş yapacakları inancı içinde olan katılandan "...otobüsün vergi borcu var,

çoğunu temin ettim, 4.500 TL'ye ihtiyacım var, verebilir misin?" demesi üzerine, katılanın 02.05.2008 tarihinde bankadan kendi adına 10.000 TL kredi çekip tamamını sanığa elden-belgesiz vermesi, ilerleyen zaman içinde bir miktar daha paraya ihtiyaç duyulduğu söylemi nedeniyle bu kez de katılanın kendisine ait otomobilini satıp aldığı paranın 3.700 TL'sini aynı şekilde sanığa vermesi, sanığın "...işimizi ... ilçesinde kurup yöneteceğiz..." demesi üzerine de, kiralanan aynı kamyonla, iki aile olarak 08/06/2008 tarihinde ev eşyalarını ayrı ayrı evlere taşımaları ve fakat katılanın orada kuşku üzerine yaptığı araştırmada sanığın tanık ... ile resmen evli olmadığını öğrenip iş ortaklığı inancı içinde verdiği paraları geri istemesine rağmen alamaması eyleminin "dolandırıcılık" suçunu oluşturduğu iddia edilen somut olayda;

Katılanın anlatımlarını kesin suretle doğrulayacak belge ve tanığın bulunmadığını, kendisinden 4.500 TL borç isteyen sanığa belgesiz toplamda 13.700 TL verilmesinin hayatın olağan akışına uygun düşmediğini, sanığın atılı suçu işlediğine dair savunmasının aksini kanıtlayıcı mahkumiyete yeter derecede kuşkudan arınmış delil bulunmadığını, bu nedenlerle "beraat" kararı verilmesi gerektiğini takdir eden mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkememin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 06/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/921, Karar No: 2014/19862, Tarih: 18.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/921 E.  ,  2014/19862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen elatmanın önlenmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, çaplı taşınmaza elatmanın önlenmesi isteğine ilişkin olup mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, kayden paydaşı olduğu 945 ile 949 parsel sayılı taşınmazlara davalının yol olarak kullanmak suretiyle müdahale ettiğini ileri sürerek eldeki davayı açmıştır

Davalı ise, dava konusu taşınmazlara müdahalesi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, çekişme konusu yerin il özel idaresince imar yolu kapsamına alınıp yola terklerinin yapıldığı, yol niteliğine dönüştüğü, davacı talebinin haksız olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu 945 ve 949 parsel sayılı taşınmazların davacı ve dava dışı kişiler adına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu, anılan taşınmazlarda davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı, ... İl Özel İdaresince, 1240 nolu parselin doğusundaki 10 metre genişliğindeki imar yoluna isabet eden kısımların yola terklerinin yapıldığı, yol olduğunun bildirildiği, mahkemece yapılan keşif sonucu alınan bilirkişi raporunda da aynı yönde tespit yapıldığı görülmektedir.

Bilindiği üzere; Türk Medeni Kanununun 683. maddesi hükmüne göre, malik şey üzerinde hukuk düzeninin sınırları içinde kullanma, yararlanma ve tasarruf yetkisine sahip olup, her türlü haksız elatmanın önlenmesini dava edebilir. Ayrıca, elatma haksız eylem olup, elatma nedeniyle uğradığı zararın da tazminini isteyebilir.

Ne var ki, somut olayda, çekişme konusu 945 parsel sayılı taşınmazın halen davacı ve dava dışı kişiler adına kayıtlı olduğu, davalının anılan parselde bir hakkının bulunmadığı halde bu taşınmazı yol olarak kullandığı, il özel idaresinin 15.03.2013 tarihli yazısına konu olan imar planının mutasavver olup, henüz hayata geçmediği, başka bir deyişle davacı adına olan çap (tapu) kaydının ayakta olup, halen iptal edilmediği anlaşılmaktadır.

Diğer taraftan, tanıklar her ne kadar davacının murisi tarafından taşınmazın kullanımına muvafakat edildiğini belirtilmişse de, eldeki davanın açılması ile taşınmazın kullanımına dair muvafakatin geri alınmış olduğu, ayrıca, elatmanın önlenmesi isteği bakımından paydaş davacının tek başına eldeki davayı açabileceği de kuşkusuzdur.

Hâl böyle olunca; iddia doğrultusunda davacının Türk Medeni Kanununun 683. maddesinden kaynaklan mülkiyet hakkına üstünlük tanınarak inceleme ve araştırma yapılması ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Hâl böyle olunca; iddia doğrultusunda davacının Türk Medeni Kanununun 683. maddesinden kaynaklan mülkiyet hakkına üstünlük tanınarak inceleme ve araştırma yapılması ile hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı olduğu üzere hüküm tesisi isabetsizdir.

Davacının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 18.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/1467, Karar No: 2006/7493, Tarih: 15.05.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/1467 E.  ,  2006/7493 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı, daha önce açılıp reddedilen ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1998/473 esas sayılı davasından sonra evlilik birliğinin yeniden kurulamadığını ileri sürerek Türk Kanunu Medenisinin 166/son maddesi uyarınca boşanmaya karar verilmesini istemiştir. Bu dava dosyası getirtilerek deilller incelenip değerlendirilmeden, daha sonra açılan 2002/70 esas sayılı dosya nedeniyle davanın reddi doğru değildir. 1998/473 esas sayılı dava dosyası getirtilmeli, o davanın reddedinden sonra Türk Medeni Kanunun 166/son maddesi koşullarının oluşup oluşmadığı değerlendirildikten sonra hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın açıklanan nedenle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.

15.05.2006 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2013/8972, Karar No: 2014/3901, Tarih: 12.02.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/8972 E.  ,  2014/3901 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/201895

MAHKEMESİ : Edremit 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/11/2010

NUMARASI : 2009/256 (E) ve 2010/466 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

İşyeri önünde satışa arz ettiği çantanın bir kadın şahıs tarafından hırsızlandığı hususunda tanık Murat tarafından uyarılan mağdurun, 09.06.2009 tarihli oturumda alınan ifadesinde belirttiği şekliyle, sanığı bahse konu işyerinin 200-300 metre uzağında, kesintisiz takip olmaksızın, tesadüfen, elinde suça konu çanta olduğu halde görmesi üzerine yakaladığı somut olayda; hırsızlık suçunun tamamlandığı kabul edilerek uygulama yapılmasında isabetsizlik görülmediğinden; tebliğnamede yer alan bozma istemli düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 10 TL değerindeki çantayı hırsızlayan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık G.. Y..'in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.02.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/12890, Karar No: 2010/4306, Tarih: 07.06.2010

**5. Ceza Dairesi         2006/12890 E.  ,  2010/4306 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kaçırıp alıkoymak ve ırza geçme suçlarından sanık ...’ın yapılan yargılanması sonunda; eylemleri reşit olamayan mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyma ve cinsel ilişkide bulunma niteliğinde görülerek mahkümiyetine dair, İzmir 4. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.06.2005 gün ve 2004/292 Esas, 2005/162 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa uygun olarak sanığın işlediği kabul edilen reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma eyleminin Anayasa Mahkemesi'nin 25.02.2006 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 23.11.2005 gün ve 2005/103-89 sayılı kararıyla 5237 sayılı TCK.nun 104/2. maddesinin iptal edilmesi sonucu aynı Yasanın 104/1. maddesine temas ettiği ve takibinin şikayete bağlı bulunduğu, 5560 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 253/3. maddesinde cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda uzlaşma yoluna gidilemeyeceği belirtilmekle birlikte suç aleyhe olan bu düzenlemeden önce işlendiğinden, TCK.nun 7/2. maddesi gereğince hakkında uzlaşma hükümlerinin uygulanması gerektiği nazara alınarak, CMK.nun 253 ve 254. maddelerine uygun biçimde uzlaşma girişiminde bulunulması, sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK.nun 26/2.maddesinin “kişinin üzerinde mutlak surette tasarruf edebileceği bir hakkına ilişkin olmak üzere, açıkladığı rızası çerçevesinde işlenen fiilden dolayı kimseye ceza verilmez” hükmü karşısında 18 yaşı içindeki mağdureyi rızasıyla kaçırıp alıkoyan sanığın aynı Yasanın 109. maddesi anlamında hukuka aykırı bir davranışından söz edilemeyeceği, rızası fiili hukuka uygun hale getirdiğinden suç oluşmayacağı ve 7/1. maddesi dikkate alınarak alıkoyma suçundan beraeti gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

Hükümden sonra 19.12.2006 günü yürürlüğe giren 5560 sayılı Yasanın 23. ve 08.02.2008 tarihli 5728 sayılı Kanunun 562.maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231. maddesi karşısında, TCK.nun 7/2.maddesi gereğince koşulların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği hususunun mahkemesince değerlendirilerek bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin belirtilen nedenle 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8349, Karar No: 2019/11205, Tarih: 01.10.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/8349 E.  ,  2019/11205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun

basit cinsel istismarı (sanık ...), çocuğun basit

basit istismarı (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'in atılı suçtan mahkumiyetine, sanık ...

Savaş hakkında müsnet suçtan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi,

Sanık ... hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itirazı kabil kararlardan olup temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve sanık müdafisinin anılan karara yönelik temyiz istemi aynı Kanunun 264. maddesine göre itiraz niteliğinde kabul edilip bu hususta gerekli kararın mahallinde merciince verilmesi gerektiği anlaşıldığından, incelemenin sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümle sınırlı ve kanuni süresinden sonra yapılan duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi gereğince reddiyle duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Olayın intikal şekli ve zamanı, savunma, mağdure beyanları, doktor raporları, sanığı doğrulayan tanık beyanı ile tüm dosya içeriği nazara alındığında sanığın atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 01.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3424, Karar No: 2013/25252, Tarih: 11.11.2013

**12. Ceza Dairesi         2013/3424 E.  ,  2013/25252 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1, 52/2, 52/4, 53/6. maddeleri mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişikin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın ...İlçesi ...sokak üzerinde ...plakalı motorsikletinin arkasına yaptırdığı sepet içerisinde mahalle aralarında seyyar şekilde balık sattığı esnada, olay mahalline geldiğinde katılanın oğlu olan mağdur ...'un sanığın idaresinde bulunan motosikletin arkasından gelip sepete asıldığı, bir müddet asılı kaldıktan sonra düşüp basit tıbbi müdahale ile düzelecek şekilde yaralanması ile sonuçlanan olayda, seyir halinde olan sanığın arkasından gelip motosiklete asılan mağduru görmesinin ve mevcut şartlarda buna karşı önlem almasının mümkün olmadığı ve sanığa yüklenerek kusur bulunmadığı gözetilmeden, dosya kapsamına ve oluşa uygun düşmeyen yetersiz bilirkişi raporu esas alınarak sanığın mahkumiyetine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3635, Karar No: 2011/7280, Tarih: 08.12.2011

**15. Hukuk Dairesi         2011/3635 E.  ,  2011/7280 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu iptâl tescil ve sözleşme dışı yapılan işlerin bedellerinin tahsili, arsa sahipleri tarafından açılan karşı dava tazminat istemlerini içermekte olup, mahkemece tapu iptâli tescil davası ile karşı davanın kısmen kabulüne, davacı yüklenici şirketin sözleşme dışı yapılan işlerin bedelinin tahsili davasının reddine karar verilmiş, karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme yapılarak hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre yüklenici şirketin tüm, arsa sahiplerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davacı yüklenici şirket tarafından iskân ruhsatının alınmadığı anlaşılmaktadır. Dairemizin bozma ilâmında iskân ruhsatının alınmamış olması nedeniyle yeterli sayıda bağımsız bölümün teminat olarak tutulması, bunlar yönünden tapu iptâl tescil isteminin reddedilmesi gerektiği açıklanmıştır. Dairemizin bozma ilâmına uyulduktan sonra alınan bilirkişi raporunda, yükleniciye ait tüm bağımsız bölümlerin arsa payı 972/1944 olarak hesaplanmış, 5 adet bağımsız bölümün teminat tutulması gereğine değinilmiş, davacı yüklenici adına tescil edilecek bağımsız bölümlerin arsa payı toplam 792/1944 olarak hesaplanmıştır. Mahkemece bilirkişinin bu raporuna itibar edilmiş, 5 adet bağımsız bölümün teminat olarak tutulmasına karar verilip, kalan bağımsız bölümlerin davacı şirket adına tesciline karar verilmiştir.

Yüklenici şirket adına tesciline karar verilen bağımsız bölümlerin arsa paylar toplamı 792 olduğu halde, maddi hata sonucu 972 payın tapu kaydının iptâliyle şirket adına tesciline karar verilmesi doğru olmamıştır. Yargılama giderleri ve vekâlet ücreti kabul edilen bağımsız bölümlere ilişkin paylar dikkate alınarak hesaplanmış olduğundan ve yapılan rakam hatası maddi hata niteliğinde görüldüğünden, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK'nın 370/2. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle yüklenici şirketin tüm, arsa sahiplerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın hüküm fıkrası 1 numaralı bendinin üçüncü satırında yer alan “972” rakamının karardan çıkarılmasına, yerine “792” rakamının yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 246,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalı ... İnş. Tic. ve San. Ltd. ŞTi.'den alınmasına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacılara geri verilmesine, 08.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/29315, Karar No: 2022/11191, Tarih: 02.06.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/29315 E.  ,  2022/11191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Katılan ...’in, 19/02/2015 günü saat 22.30’da aracını .... Körler Derneğinin açık otoparkına park ettiğini, ertesi gün saat 18.25’te aracının yanına gittiğinde 4 lastiğinin de jantları ile birlikte çalınmış olduğunu gördüğünü beyan etmesi ve dosya içerisinde olay saatine ilişkin başka bir tespitinde bulunmadığı olayda; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve hırsızlık suçunun gece vakti işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde karar yerinde gösterilip tartışılmadan, atılı suçtan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 143/1. maddesi uygulanmak suretiyle sanıklar hakkında fazla ceza tayin edilmesi,

2- Gerekçeli karar başlığında 20/02/2015 olan suç tarihinin 20/01/2015 olarak yanlış yazılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/06/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.