muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/24632, Karar No: 2019/35837, Tarih: 15.10.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/24632 E.  ,  2019/35837 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, nakil aracın müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

20/03/2009 tarihli olay tutanağına göre sanığın yolcu olarak bulunduğu araçta, sanığa ait 10 kg toz şeker, 2 şişe viski, 2 karton sigara, 4 paket 900 gr‘lık çay ele geçirilen olayda, sanığın alınan ifadesinde bahse konu eşyaların kendisine ait olduğunu ve kişisel kullanımı için aldığını beyan etmesi karşısında, sanıkta ele geçen eşyanın miktar itibariyle ticari mahiyette olmadığı göz ardı edilerek ve savunmasının aksini gösteren mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller de bulunmadığı halde sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin ve sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18271, Karar No: 2018/14719, Tarih: 21.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2015/18271 E.  ,  2018/14719 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILAMANIN İADESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Yargılanmanın iadesi talebinde bulunan(davacı) vasisi, babası ...'in 2007 yılının Aralık ayında felç geçirdiğini, felç nedeni ile konuşma yeteneğini yitirdiğini, ayrıca yazı yazma, imza atma, tek başına yemek yeme, yürüme vs. kabiliyetlerinin de hasar gördüğünü, aleyhlerine yargılamanın yenilenmesi istenen kişilerin, babası .... aleyhine açtıkları 2008/36 esas sayılı tapu iptal tescil davası sonunda dava konusu olan 104 ada 271 parsel sayılı taşınmazın babası ....’dan hukuka aykırı şekilde alınan vekaletname ile yetkili kılınan avukatın davayı kabul etmesi nedeni ile ... ve .... adlarına tesciline karar verildiğini, vekaletnamenin düzenlendiği sırada babasının felç geçirmesi nedeni ile hastanede yattığını ve hareket edip konuşamadığını, medeni haklarını kullanma ehliyetine sahip olmadığını, bu nedenle hukuka aykırı bir şekilde alınan vekaletname ile yapılan işlemlerin geçerli olmadığını ileri sürerek yargılamanın iadesi ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Aleyhine yargılanmanın iadesi talebinde bulunulanlar(davalılar), talebin süresinde olmadığını, ...'in, Dr. .... 'in babası olduğunu, dava konusu taşınmazı ... ...'in beğendiğini, bedelinin babası ...'e ... aracılığı ile 13/02/2014 tarihinde havale yoluyla gönderildiğini ve ...'in oğlunun rızası ile taşınmazı adına tescil ettirdiğini ancak ...’nın tapuyu kendi adına almayı ihmal ettiğini, ölümü sonrasında ... ile ...'in devir işlemleri için tapuya gittiklerini ancak taşınmaz hisselerinin hissedarlar dışında devrinin yasal olarak mümkün olamayacağının bildirildiğini, bu nedenle mahkeme kararı ile dava konusu taşınmazı aldıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, 6100 sayılı Kanunun 375. maddesinde 12 bent halinde belirtilen yargılanmanın iadesi sebeplerinden herhangi birisinin gerçekleşmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve katılma yolu ile davalılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla Tetkik Hâkimi ...’ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacının ve katılma yoluyla davalıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 186.10.'ar-TL. bakiye peşin harçlarının davacıya ve davalılara ayrı ayrı iadesine, 21.11.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3059, Karar No: 2019/8051, Tarih: 27.06.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/3059 E.  ,  2019/8051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının 1/5 oranında maliki ve hissedarı olduğu İzmir Bayraklı ilçesindeki taşınmazın malik ve hissedarlarının güvenlik hizmeti alımına ilişkin şirkete başvurması üzerine özel güvenlik hizmet sözleşmesi imzalandığını, İzmir dışında bulunan diğer hissedarlar sözleşmeye imza atmamış iseler de sözlü olarak sözleşmeyi kabul ettiklerini, sözleşme şartlarına uygun olarak verilen özel güvenlik hizmeti nedeniyle keşide edilen 30 adet fatura bedelinin ödenmediğini, alacağın tahsili amacıyla başlatılan icra takibinin itiraz üzerine durduğunu ileri sürerek; itirazın iptali ile takibin devamına karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, güvenlik hizmet sözleşmesinden kaynaklanan davada davalının hizmetten yararlanan kişi olması nedeniyle tüketici konumunda olduğundan uyuşmazlığın çözümünde Tüketici Mahkemesi’nin görevli olduğu gerekçesiyle Tüketici Mahkemesi’ne görevsizlik kararı verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

6502 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun 3. maddesine göre tüketici; ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişiyi, tüketici işlemi; mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder.

6502 sayılı yasanın 73. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Bir hukuki işlemin sadece 6502 Sayılı yasada düzenlenmiş olması tek başına o işlemden kaynaklanan uyuşmazlığın tüketici mahkemesinde görülmesini gerektirmez. Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için taraflardan birinin tüketici olması gerekir.

6502 sayılı yasanın 73. maddesi bu kanunun uygulanması ile ilgili her türlü ihtilafa tüketici mahkemelerinde bakılacağını öngörmüştür.

Bir hukuki işlemin sadece 6502 Sayılı yasada düzenlenmiş olması tek başına o işlemden kaynaklanan uyuşmazlığın tüketici mahkemesinde görülmesini gerektirmez. Bir hukuki işlemin 6502 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için taraflardan birinin tüketici olması gerekir.

Davacı şirket, güvenlik hizmet sözleşmesi gereğince sunulan hizmet karşılığı düzenlenen fatura bedellerinin ödenmediğini ileri sürerek başlatılan icra takibine vaki itirazın iptaline karar verilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır. Davacının güvenlik hizmeti sunduğunu iddia ettiği taşınmaz arsa vasfında olup, davalı 6502 sayılı yasada tanımlanan tüketici vasfını taşımamaktadır. Bu durumda taraflar arasındaki ilişki Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamı dışında kalmaktadır. Diğer yandan, eldeki davada, davalı tacir olmadığı gibi, dava da Türk Ticaret Kanunu’nda düzenlenen mutlak ticari davalardan olmadığından Ticaret Mahkemesi’nin görevli olduğundan da bahsedilemez. O halde mahkemece, Asliye Hukuk Mahkemesi’ne görevsizlik kararı verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme sonucu Tüketici Mahkemesi’ne görevsizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 27/06/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2162, Karar No: 2019/6964, Tarih: 18.11.2019

**21. Hukuk Dairesi         2019/2162 E.  ,  2019/6964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitiyle 01.11.2003 ten itibaren yaşlılık aylığı bağlanmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, her ne kadar gerekçe de işbu dosya ile ilgisi olmayan başka dosyaya ait bilgilerden bahsedilse de bu durumun maddi hata olduğu dikkate alınabileceğinden ve son paragrafta dava konusana ilişkin gerekçenin yazıldığı gözetilerek davalılar vekillerinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 18/11/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5847, Karar No: 2015/30147, Tarih: 19.10.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/5847 E.  ,  2015/30147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Sanığın, daha önce şikayetçi şirketten finansal kiralama sözleşmesi ile kiraladığı iş makinesinin kira borcunu ödememesi üzerine, şirket tarafından geri alınıp yüklendiği TIR’ın önünü keserek aracı aşağı indirip, makinenin çalışmasını sağlayan kablolara zarar verdiğinin iddia edildiği olayda; tanık M.. G..’ün soruşturmadaki ifadesinde, 5-6 kişilik grubun aracı durduğunu belirtmesine karşılık, yargılama sırasında bir kişinin karşılarına çıkarak araca zarar verdiğini, fotoğrafını görse tanıyıp tanımayacağını bilmediğini bildirmesi ve mağdur F.. K..’ın soruşturma aşamasında vermiş olduğu beyanında, araca zarar vereni görmemekle birlikte sanığın iş makinesi yüklü TIR’ı durdurduğunu belirtmesi karşısında, maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeksizin ortaya çıkarılması bakımından, tanığın aşamalardaki beyanları arasındaki çelişkinin giderilerek zarar vereni bizzat görüp görmediği de sorulup, mahkemede sanık ile yüzleştirme işlemlerinin yapılması, bunun mümkün olmaması halinde ise, sanığın bütün yönlerden çekilmiş ve teşhise elverişli olan yeni fotoğraflarının temin edilerek kesin teşhisinin sağlanması ile aynı şekilde iş makinesini taşıyan TIR sürücüsünün olaya ilişkin beyanlarına başvurulup, aracı kimin durdurduğunu, iş makinesine zarar veren kişiyi görüp görmediği sorularak, usulüne uygun teşhis

işleminin yaptırılmasından sonra, toplanan tüm delillerin birlikte değerlendirilmesi sonucunda sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12248, Karar No: 2020/214, Tarih: 08.01.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/12248 E.  ,  2020/214 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm bir kısım davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

1) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligat, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılmalıdır. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

2) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması ve bu hükme göre tebliğ edilmesi, yukarıda belirtilen hükümlere aykırı olduğundan ve muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından usulüne uygun değildir.

Yukarıda açıklanan ilkeler doğrultusunda somut olaya gelince;

1-Gerekçeli kararın davalılar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’e doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği, tebligatın 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine aykırı olduğu, anlaşılmakla;

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalılara gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

2-Dava konusu 310 ada 23 parsel sayılı taşınmazın güncel tapu kaydının getirtilerek dosya arasına alınması,

Yukarıdaki açıklamalar doğrultusunda, gerekçeli karar usulsüz olarak tebliğ edilen davalılara gerekçeli kararın 7201 sayılı Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine göre usulüne uygun olarak tebliği ile temyiz süresinin beklenilmesi,

2-Dava konusu 310 ada 23 parsel sayılı taşınmazın güncel tapu kaydının getirtilerek dosya arasına alınması,

3- Tapu kayıt maliklerinden dosyada mirasçılık belgesi bulunan ... ve ...’ın yeni tarihli mirasçılık belgesinin temini, tapu kayıt maliklerinden dosyada mirasçılık belgesi bulunmayan ölü ... ve güncel tapu kaydına göre ölü tapu kayıt malikleri varsa tespit edilerek mirasçılık belgelerinin temini, için davacı vekiline süre ve yetki verilerek mirasçılık belgelerinin dosya arasına alınması,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 08.01.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16200, Karar No: 2019/8633, Tarih: 17.12.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/16200 E.  ,  2019/8633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında,... Köyü çalışma alanında bulunan 647, 648, 649, 650, 651, 652 ve 654 parsel sayılı 23.000, 7700, 3800, 6600, 3800, 15300 ve 3400 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, kamu orta malı mera vasfıyla tespit edilmiştir. İtirazı kadastro komisyonunda reddedilen davacı ..., tapu kaydı, vergi kaydı ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 647, 648, 649, 650, 651, 652 ve 654 parsel sayılı taşınmazların mera vasfı ile özel siciline tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacı tarafa verilen kesin süre içerisinde keşif giderlerinin yatırılmadığı ve bu nedenle davacı tarafın 3402 sayılı Yasa'nın 36/1. maddesi uyarınca keşif delilinden vazgeçmiş sayıldığı ve mevcut delillerle de davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de, verilen karar usul ve yasaya uygun düşmemektedir. 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 36/1. maddesinin, ispat külfeti kendisine düşen taraf aleyhine uygulanabilmesi için, öncelikle dosyanın keşfe hazır hale getirilmiş olması ve yapılması öngörülen keşfin gün ve saatinin belirlenmesi zorunludur. Bundan sonra keşfe ilişkin ara kararında, keşfe katılacak hakim, katip, mübaşir, yerel bilirkişi adayları, taraf tanıkları ve uzman bilirkişilere verilecek ücretler, vasıta parası ve yapılacak tebligatlarla ilgili masraflar kalemler halinde gösterilip, bu ücretlerin temini ve yatırılması için ilgililere makul bir süre tanınmalı, ilgiliye tanınacak süre ile keşif günü arasında da bilirkişi adayları, taraf tanıkları ve uzman bilirkişilere çıkarılacak davetiyelerin muhatabına ulaşabilmesi için yine uygun bir sürenin bulunmasına özen gösterilmeli, bu ara kararına uymamanın sonuçları, hazır bulunan davacıya ihtar edilmeli, hazır bulunmayanlara ise usulüne uygun şekilde tebliğ edilmelidir. Mahkemece, hükme esas alınan 27.09.2012 tarihli keşif ara kararının anılan hususları tam olarak kapsamadığı anlaşılmaktadır. Davacı, dosyaya sunduğu 16.01.1997 tarihli delil dilekçesi ile tanıklarını bildirdiği halde, mahkemece keşif ara kararı kurulurken tanıklar için davetiye ücreti belirlenip, masraf kalemleri içerisine dahil edilmemiş; davacı tarafça daha önceden dosyaya yatırılan keşif avansı mahsup edilip, kalan miktar üzerinden kesin süre verilmesi gerekirken, daha önce yatırılan keşif avansı hiç dikkate alınmamış ve ara kararda keşif gün ve saati belirlenmemiştir. Bu haliyle, keşif ara kararı yasada öngörülen şekilde oluşturulmadığından, ara kararda belirtilen kesin süreye uyulmamış olması, davacı tarafın keşif deliline dayanmaktan vazgeçmiş sayılması sonucunu doğurmaz.

Hal böyle olunca; Mahkemece, ispat yükü kendisinde olan davacı tarafa, keşif için belirlenecek avansı yatırması için 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesi uyarınca yeniden ve yöntemine uygun şekilde makul bir süre verilmeli, süresi içerisinde ara kararın gereklerinin yerine getirilmesi durumunda mahallinde keşif yapılmalı, bundan sonra da toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 17.12.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6314, Karar No: 2017/1384, Tarih: 14.02.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/6314 E.  ,  2017/1384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Ortak çocuk ... 2007 doğumlu olup idrak çağındadır. Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri, iç hukuk tarafından çocuğun idrak gücüne sahip olduğunun kabul edildiği durumlarda, çocuğa adli merci önündeki kendilerini ilgilendiren davalarda kendi görüşünü ifade etmesine müsaade edilmesini ve yüksek çıkarına açıkça ters düşmediği takdirde ifade ettiği görüşe gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Velayetin düzenlenmesinde asıl olan çocukların üstün yararı ve menfaatidir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedegog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan, her iki ebeveyn ve çocuklarla görüşmek suretiyle inceleme ve rapor istenip, tarafların barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumlarına göre çocukların sağlıklı gelişimi için velayeti üstlenmeye engel bir durumun bulunup bulunmadığı araştırıldıktan sonra, velayet hakkında bir karar verilmesi gerekir. Mahkemece çocuğa görüşünü ifade etmesi olanağı tanınmadığı gibi uzman raporu da alınmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; ortak çocuk ...'ın olası sonuçları hakkında bilgilendirilerek velayeti ile ilgili tercihinin sorulması, uzman raporu alınması, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, çocuğun üstün yararının velayetinin ebeveynlerden hangisine bırakılmasında olduğunun saptanması, hasıl olacak sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Açıklanan hususların üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre kişisel ilişkiye yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 14.02.2017 (Salı)