muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/11166, Karar No: 2024/19941, Tarih: 26.12.2024

**3. Ceza Dairesi         2023/11166 E.  ,  2024/19941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/899 E. - 2022/244 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 20. Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2019/89 E. - 2020/238 K.

SUÇ : Silahlı terör örgütüne üye olma

HÜKÜM : Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesine göre verilen beraat kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenin sıfatı, başvurusunun süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

A) Sanık hakkında yargılama aşamasında dosyaya geldiği anlaşılan Veri İnceleme Raporunda sanığın zümre başkanı olduğu belirtilen "... Bey" ve öğretmeni olduğu belirtilen "... Bey" isimli kişiler hakkında ilgili kuruluşlar nezdinde araştırma yapılarak, yakalanıp yakalanmadıklarının, ifadelerinin alınıp alınmadığının tespit edilmesinden sonra şayet yakalanmış iseler tanık olarak dinlenilmelerinin sağlanması, sanığın örgütün görünen yüzünün ortaya çıktığı 17/25 Aralık 2013 tarihinden sonra görev yaptığı varsa farklı illerde emniyet mensuplarına yönelik yapılan soruşturma ve kovuşturmalar araştırılarak veri inceleme raporunda belirtildiği gibi sanığın örgütsel faaliyetlerine devam edip etmediğinin araştırılması, var ise dosya içerisine getirtilmesi;

B) UYAP’ta oluşturulan örgütlü suçlar bilgi bankasında sanık hakkında bilgi ve beyan olup olmadığının da araştırılarak varsa beyanların aslı veya onaylı suretlerinin dosya kapsamına alınması, olanaklı ise duruşmada tanık sıfatıyla dinlenilmeleri, olanaklı değil ise beyanlarının CMK’nın 217. maddesi uyarınca sanık ve müdafiine okunarak diyeceklerinin sorulmasından sonra dosyanın bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, Bölge adliye mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan belirtilen sebepten dolayı hükmün 5271 sayılı CMK’nın 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı CMK’nın 304. maddesi uyarınca Ankara 20. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1291, Karar No: 2014/1050, Tarih: 17.12.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1291 E.  ,  2014/1050 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15.İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/11/2012

NUMARASI :2012/1016 -E2012/1461

Taraflar arasındaki “takibin iptali“ davasından dolayı, bozma üzerine direnme yoluyla; İstanbul 15.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 27.11.2012 gün ve 2012/1016 E-2012/1461 K. sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'ndan çıkan 05.03.2014 gün ve 2013/12-2112 Esas-2014/209 Karar sayılı ilamın, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı (borçlu) vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; Hukuk Genel Kurulu'nca dilekçe, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440.maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Genel Kurulu bozma ilamında yazılı "Bu durumda mahkemece, 6762 sayılı TTK'nun 599.madde hükmü gereği borçluların senedin tüketici senedi olarak verilmesi nedeni ile TKHK'nun 6/A maddesi gereğince nama yazılı düzenlenmesi gerektiği iddiasını takip alacaklısına karşı ileri süremeyeceği gibi, keşidecinin bu durumu sonradan iyiniyetli hamile karşı da ileri sürmesi mümkün değildir." paragrafının çıkartılarak, uyuşmazlığın yargılamayı gerektirmesi ve icra mahkemelerinin dar yetkisi de dikkate alınarak bu değişik gerekçeyle REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1.maddeleri gereğince takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine; 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca 52,40 TL. karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.12.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16462, Karar No: 2015/38805, Tarih: 25.03.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/16462 E.  ,  2015/38805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi (Kapatılan ....Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Hırsızlık (Yağmadan dönüşen)

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Olay günü, gündüz vakti, kiraladıkları .... plakalı, ... marka arabayla dolaşmaya başlayan sanıkların, önceden aldıkları karar doğrultusunda fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek, sanık...’ın kullandığı araç içerisinden arka koltukta bulunan sanıklardan .....’un, yavaşlayan arabanın camından sarkarak, yolda arkadaşı tanık... ile birlikte yürüyen yakınan....’un, yanına yaklaştığında, kolunu tutup, elinde bulunan çantaya ve poşete asıldığı, yakınanın çantayı vermemek için direnmesi üzerine kolunu bükmek suretiyle yakınana karşı cebir ve şiddet kullanarak çantayı aldığının anlaşılması karşısında; eylemlerinin yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, yerinde olmayan gerekçeyle yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 25.03.2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1311, Karar No: 2016/1839, Tarih: 16.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/1311 E.  ,  2016/1839 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Şavşat Sulh Hukuk ve Artvin Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kısıtlıya ait aracın satılarak yeni araç alınması için izin verilmesi ve vasilik süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

Şavşat Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.09.2006 tarih ve .../... E. - .../... K. sayılı ilâmı ile ... ...'nin kısıtlanmasına ve kendisine ... ...'nin vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi, 13.07.2015 havale tarihli dilekçesi ile kısıtlıya ait aracın satılarak yeni araç alınması için izin verilmesini ve vasilik süresinin uzatılmasını talep etmiştir.

Şavşat Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlıya ait nüfus kaydında yerleşim yeri adresinin "... Mah. .... Sok. No:.../... ..." oduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Artvin Sulh Hukuk Mahkemesi ise, 4721 sayılı TMK'nın 22. maddesi gereğince bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım ve ceza kurumuna konulmanın, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." 412/1. maddesi uyarınca ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez." ve 22. maddesi uyarınca "Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz.”

Dosya kapsamından, kısıtlının daha önce Şavşat Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.09.2006 tarih ve .../... Esas, .../... Karar sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı ve vesayetin bu mahkemece takip edildiği, bakımevine konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucu doğurmayacağı gibi vesayet makamınca verilmiş yerleşim yeri değişikliğine izin kararı da bulunmadığı anlaşıldığından uyuşmazlığın Şavşat Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince Şavşat Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 16/02/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/199, Karar No: 2014/4491, Tarih: 11.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/199 E.  ,  2014/4491 K.**

**"İçtihat Metni"**

K A R A R

Gerekçeli kararın davalı tebliğine dair belge dosyada bulunmadığından; tebliğ yapılmış ise tebliğ belgesinin dosyaya konulması veya tebliğ yapılan tarih sorularak alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra, tebliğ yapılmamış ise gerekçeli karar yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1820, Karar No: 2014/1054, Tarih: 17.12.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1820 E.  ,  2014/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15.İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :27/11/2012

NUMARASI 2012/1022 E. -2012/1467

Taraflar arasındaki “takibin iptali“ davasından dolayı, bozma üzerine direnme yoluyla; İstanbul 15.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 27.11.2012 gün ve 2012/1022 E-2012/1467 K. sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'ndan çıkan 21.05.2014 gün ve 2013/12-404 Esas-2014/683 Karar sayılı ilamın, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacılar (borçlu) vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; Hukuk Genel Kurulu'nca dilekçe, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440.maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Genel Kurulu bozma ilamında yazılı "Bu durumda mahkemece, 6762 sayılı TTK'nun 599.madde hükmü gereği borçluların senedin tüketici senedi olarak verilmesi nedeni ile TKHK'nun 6/A maddesi gereğince nama yazılı düzenlenmesi gerektiği iddiasını takip alacaklısına karşı ileri süremeyeceği gibi, keşidecinin bu durumu sonradan iyiniyetli hamile karşı da ileri sürmesi mümkün değildir." paragrafının çıkartılarak, uyuşmazlığın yargılamayı gerektirmesi ve icra mahkemelerinin dar yetkisi de dikkate alınarak bu değişik gerekçeyle REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1.maddeleri gereğince takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine; 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca 52,40 TL. karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.12.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6227, Karar No: 2023/9356, Tarih: 29.11.2023

**8. Ceza Dairesi         2022/6227 E.  ,  2023/9356 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/226 E., 2022/462 K.

SUÇ : Cebir tehdit veya hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İskenderun Cumhuriyet Başsavcılığının 02.02.2011 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır.

2. İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 07.03.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında kurulan hükmün düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

4. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11.07.2018 tarihli itirazı üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesinin 01.11.2018 tarihli kararı ile 07.03.2018 tarihli düzeltilerek onama ilamının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek dosyanın Ceza Genel Kurula gönderilmesine karar verilmiştir.

5. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 13.12.2012 tarihli kararında ''... taraflar arasındaki alacak meselesinin ne olduğu, borç miktarı, mağdurun borcunu ne zamandan beri ödemediği, neden ödemediği, ödeme gücü bulunduğu halde sırf kendi menfaati için yahut sanık ...'yi zor durumda bırakmak için borcunu keyfi bir biçimde mi ödemediği, alacağın istenmesi sırasında mağdurun sanığa yönelik tahrik oluşturabilecek başkaca bir davranışının bulunup bulunmadığı hususlarının araştırılması neticesinde; ilk haksız hareketin kimden geldiği tespit edildikten sonra sanık ... hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulduğu...'' bahisle itirazın sanık yönünden KABULÜNE karar vermiştir.

6. İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği haksız tahrik indiriminin alt sınırdan yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

6. İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçtan 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafiinin temyiz isteği haksız tahrik indiriminin alt sınırdan yapılmasının usul ve yasaya aykırı olduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay sanık ... ile katılan arasında alacak verecek meselesi olduğu, sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ün katılanın işlettiği kafeye gittikleri, alacak meselesinin konuşulması esnasında çıkan tartışma neticesinde sanık ve temyiz dışı sanığın mağduru tehdit ettiği ardından onu zorla arabaya bindirerek İkem Koleji civarında bir yere götürdükleri, o esnada katılanın, sanıklar tarafından zorla araca bindirildiğini tanık A.E.Y'nın gördüğü ve olayı diğer tanık Z.D'ye haber verdiği ve tanıkların katılanın yanına gittikleri iddiasına ilişkindir.

IV. GEREKÇE

1- Sanık ... ile katılan arasında alacak verecek meselesi olduğu, sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'ün katılanın işlettiği kafeye gittikleri, alacak meselesinin konuşulması esnasında çıkan tartışma neticesinde sanık ve temyiz dışı sanığın mağduru tehdit ettiği ardından onu zorla arabaya bindirerek İkem Koleji civarında bir yere götürdükleri olayda katılanın savcılık ve mahkemedeki beyanları, tanıkların katılanın zorla alıkonulduğuna ilişkin beyanları ve dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçunu işlediği sabit olduğu anlaşılmakla karar da hukuka aykırılık görülmemiştir.

2. Cezanın miktarı gözetildiğinde, sanık müdafiinin lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir.

3. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İskenderun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 08.09.2022 tarihli kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.11.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7208, Karar No: 2020/1964, Tarih: 12.03.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/7208 E.  ,  2020/1964 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdureler... ile İpek'e yönelik), tehdit (mağdure İpek’e yönelik)

HÜKÜM : Mağdure İpek'e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkumiyeti ile tehdit suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, mağdure...'e yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyeti ile çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Suça sürüklenen çocuk hakkında çocuğun cinsel istismarı ve tehdit suçlarından dolayı 5271 sayılı CMK'nın 231/5. maddesi gereğince verilen hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararların aynı Kanunun 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup, temyiz yeteneğinin bulunmadığı ve anılan kararlara yönelik temyiz istemi CMK'nın 264. maddesi gözetilerek itiraz kabul edilip, esasen bu konuda mahallinde itiraz merciince karar verildiği anlaşıldığından, söz konusu kararlara yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kurulan hükümlerle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

5271 sayılı CMK'nın 185. maddesi gereğince on sekiz yaşını doldurmayan suça sürüklenen çocukla ilgili duruşmanın kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden, mahkemece 19.09.2012, 11.12.2012, 15.01.2013, 06.02.2013 ve 26.02.2013 tarihli celseler açık yapılmış ise de bu hatanın telafisi mümkün olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan (mağdure sayısınca ayrı ayrı) kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 58, 59, 60 ve 61. maddeleri ile 5237 sayılı Kanunun 102, 103, 104 ve 105. maddelerinde yer alan cinsel dokunulmazlığa karşı suçların yeniden düzenlenmesi karşısında, 5237 sayılı TCK'nın 7/2. madde-fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur." hükmü gözetilerek lehe olan hükmün önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kabule göre de;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 103/1-a, 103/4, 103/6. maddeleri gereğince hükmedilen 15 yıl hapis cezasında aynı Kanunun 31/2. maddesi ile indirim yapılırken aynı maddede yer alan verilecek hapis cezasının 7 yıldan fazla olamayacağı hükmüne aykırı olarak, suça sürüklenen çocuk hakkında 7 yıl 6 ay hapis cezası belirlenip, bu miktar üzerinden aynı Kanunun 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 5 yıl 10 ay yerine 6 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle sonuç cezanın fazla tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 12.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.