muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/259, Karar No: 2006/264, Tarih: 28.11.2006

Ceza Genel Kurulu 2006/3-259 E., 2006/264 K.

**Ceza Genel Kurulu 2006/3-259 E., 2006/264 K.**

**- AĞIR PARA CEZASININ DÖNÜŞTÜRÜLMESİ

- LEHE OLAN HÜKÜMLERİN UYGULANMASINDA USUL

- ZAMAN BAKIMINDAN UYGULAMA**- 6831 S. ORMAN KANUNU [ Madde 91 ]

- 5252 S. TÜRK CEZA KANUNUNUN YÜRÜRLÜK VE UYGULAMA ŞEKLİ ... [ Madde 5 ]

- 647 S. CEZALARIN İNFAZI HAKKINDA KANUN (MÜLGA) [ Madde 4 ]

- 765 S. TÜRK CEZA KANUNU (MÜLGA) [ Madde 59 ]

**"İçtihat Metni"**

Devlet ormanından devrik emval kesme suçundan sanık H... G...'un 6831 sayılı Orman Yasası'nın 91/5-son, 765 sayılı Yasanın 59 ve 647 sayılı Yasanın 4. maddesi uyarınca sonuç olarak 2.122 YTL adli para cezası ile cezalandırılmasına, suçtan elde edilen orman emvali ile suçta kullanıldığı anlaşılan bir adet balta, bir adet semer takımı ve at'ın 6831 sayılı Yasanın 108/son maddesi uyarınca zoralımına ilişkin olarak O... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 20.07.2005 gün ve 54-109 sayılı hüküm sanık ve Yerel C.savcısı tarafından temyiz edilmekle dosyayı inceleyen Yargıtay 3. Ceza Dairesince 18.09.2006 gün ve 4004-6599 sayı ile;

"5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7. maddesinde 'zaman bakımından uygulama' 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddesinde ise, 'lehe olan hükümlerin uygulanmasında usul' kurallarının düzenlenmesi, ayrıca 5252 sayılı Kanunun 12. maddesi ile 765 sayılı Türk Ceza Kanununun yürürlükten kaldırılması, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Kanunların hükümden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girmiş bulunması karşısında;

5237 sayılı TCK.nun 7. ve genel hükümleri ile 5252 sayılı Kanunun 9. maddeleri uyarınca, sanığın hukuki durumunun 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu hükümleri de nazara alınarak yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması" isabetsizliğinden sair yönleri incelenmeksizin bozulmuştur.

Yargıtay C.Başsavcılığı ise 07.11.2006 gün ve 190951 sayı ile;

"Yerel Mahkeme hükmü 20.07.2005 tarihinde tesis edilmiş olup bozma ilamında belirtilen yasal düzenlemeler bu tarih itibariyle yürürlükte bulunduğundan, Özel Dairece, hükmün esası incelenerek, yeni yasal düzenlemelerin sanığın hukuki durumunu etkileyip etkilemediği belirlenip varsa hukuka aykırılıklar saptanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yasal düzenlemelerin hükümden sonra yürürlüğe girdiğinden bahisle sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu gözetilerek sair yönleri incelemeksizin hükmün bozulmasına karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Kaldı ki; sanığa yüklenen suç özel ceza yasası olan 6831 sayılı Orman Kanunun 91/5. maddesi kapsamında kalan devlet ormanından düşük ve devrik emval temin etme suçu olup 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda sanık lehine yeni bir düzenleme getirilmemiştir.

Kaldı ki; sanığa yüklenen suç özel ceza yasası olan 6831 sayılı Orman Kanunun 91/5. maddesi kapsamında kalan devlet ormanından düşük ve devrik emval temin etme suçu olup 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununda sanık lehine yeni bir düzenleme getirilmemiştir.

Ayrıca, kabul ve uygulanan yasa maddeleri sanık lehine bulunduğundan, 5237 sayılı TCK 7 ve 5252 SK. 9/3. maddeleri uyarınca mahkemenin gerekçeli kararında önceki ve sonraki yasaları ayrı ayrı uygulayarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe olan yasayı belirleyip kararda göstermemesi de sonuca etkili değildir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 27.12.2005 gün ve 2005/3-164 - 2005/168 sayılı kararında da 01.06.2005 tarihinden önce verilen bir hükümde yeni yasal düzenlemelerde sanık lehine hüküm bulunmadığı takdirde hükmün esasının incelenmesi gerektiği belirtilmiştir.

Somut olayımızda; hüküm tarihi itibariyle yeni yasal düzenlemeler yürürlükte bulunduğundan ve sanık lehine yeni bir hüküm getirilmediğinden, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesine gerek bulunmamakta, hükmün esasına girilerek incelenmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği düşünülmektedir." görüşü ile itiraz ederek Özel Daire kararının kaldırılmasını, dosyanın esastan incelenmek üzere Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmesini istemiştir.

Dosya Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmekle, Yargıtay Ceza Genel Kurulunca okundu, gereği görüşülüp düşünüldü.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Yerel Mahkeme 20.07.2005 gün ve 54-109 sayılı kararı ile, sanığın devrik orman emvalini kesip götürürken yakalandığını kabul etmek suretiyle sanığın 6831 sayılı Orman Yasasının 91/5-son, 765 sayılı TCY'nın 59. ve 647 sayılı Yasanın 4. maddeleri uyarınca 2.122 YTL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının ertelenmesine yer olmadığına, suça konu orman emvali, suçta kullanılan balta ile nakilde kullanılan at'ın 6831 sayılı Yasanın 108/son maddeleri uyarınca zoralımına karar vermiş, bu hüküm Özel Dairece, 5237, 5252 ve 5271 sayılı Yasaların hükümden sonra yürürlüğe girmiş olması nedeniyle yerel mahkemenin anılan yasaları yeniden değerlendirmesinde zorunluluk bulunduğunu belirterek, sair yönlerini incelemeksizin hükmü bozmuştur.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise, bozma kararında sözü edilen yasaların hükümden önce yürürlüğe girdiğini, bu nedenle sanığın hukuki durumunun anılan yasa hükümlerine göre yeniden incelenmesine gerek bulunmadığını, hükmün diğer yönlerinin Özel Dairece incelenmesi gerektiğini belirterek itiraz etmiştir.

İncelenen dosyada;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı ise, bozma kararında sözü edilen yasaların hükümden önce yürürlüğe girdiğini, bu nedenle sanığın hukuki durumunun anılan yasa hükümlerine göre yeniden incelenmesine gerek bulunmadığını, hükmün diğer yönlerinin Özel Dairece incelenmesi gerektiğini belirterek itiraz etmiştir.

İncelenen dosyada;

5237, 5252 ve 5271 sayılı yasaların yerel mahkeme hükmünden önce 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe girdiği, nitekim adlî para cezasına hükmetmiş bulunan yerel mahkemenin 5252 sayılı Yasanın 5. maddesini uyguladığı anlaşılmaktadır. Bu durumda, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren ve sanık lehine değişiklikler yapan yeni yasalar bulunmadığına göre, suçtan önceki ve sonraki yasaların yargılama konusu eylem bakımından isabetli biçimde karşılaştırılıp karşılaştırılmadığı hususu da dahil olmak üzere Özel Dairece hükmün diğer bütün yönleriyle incelenmesi zorunludur. Bu itibarla, Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının kabulüne karar verilmelidir.

SONUÇ : Açıklanan nedenlerle;

1- Yargıtay C.Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,

2- Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 18.09.2006 gün ve 4004-6599 sayılı kararının KALDIRILMASINA,

3- Yerel Mahkeme hükmünün diğer yönleri incelenmek üzere Yargıtay 3. Ceza Dairesine gönderilmesine, 28.11.2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2610, Karar No: 2023/11667, Tarih: 01.11.2023

**4. Hukuk Dairesi         2022/2610 E.  ,  2023/11667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/1496 E., 2021/918 K.

HÜKÜM/KARAR : Kısmen kabul

Davacılar vekili

Taraflar arasında İlk Derece Mahkemesinde görülen tazminat davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece İlk Derece Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararı davacılar vekili ile davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili; 20.04.2014 tarihinde meydana gelen trafik kazasında davacıların murisinin vefat ettiğini, oluşan kazada murisin bir kusurunun bulunmadığını, karşı tarafın kusurlu olduğunu, murisin araçta yolcu olarak bulunduğunu, kusurlu aracın kaza tarihinde davalı ... şirketi bünyesinde sigortalı olduğunu, davacıların müteveffanın desteğinden mahrum kaldığını, bu nedenle şimdilik 20.000,00 TL'nin davalılardan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde; 34 UZ 5611 plakalı aracın müvekkili sigorta şirketi bünyesinde sigortalı olduğunu, davalı şirketin sigortalısının kusuru oranında sorumluluğu olduğunu, ilgili yerlerden gerekli raporların alınması gerektiğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin 07.06.2016 gün ve 2015/2098E.-2016/739K. sayılı kararı ile; davacı ... ın açmış olduğu davanın feragat nedeniyle reddine, davacı ...'ın açmış olduğu davasının feragat nedeniyle reddine, davacı ...'ün açmış olduğu davanın kabulü ile 27.847,19 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, davacı ...'nın açmış olduğu davanın kabulü ile 29.603,09 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya ödenmesine, karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 07.06.2016 gün ve 2015/2098E.-2016/739K. sayılı kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

İlk Derece Mahkemesinin 07.06.2016 gün ve 2015/2098E.-2016/739K. sayılı kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

Yargıtay 17. Hukuk (kapatılan) Dairesi'nin 2016/15303 Esas, 2018/5407 Karar sayılı ve 23.05.2018 tarihli ilamında özetle "...Somut olayda davalı ... ’ne zorunlu trafik sigortalı araç sürücüsünün % 25 oranında kusurlu olduğunun belirlenmiş olması karşısında, bilirkişi tarafından yapılan tazminat hesabından davalının bu kusur oranında sorumlu olacağı dikkate alınarak tazminata hükmedilmesi gerekirken, belirlenen tazminat tutarının tamamından sorumlu tutulmasının doğru olmadığı ve yine somut olayda SGK, müzekkere cevabında davacı ...’ya iş kazası ölüm geliri bağlandığının bildirildiği, hak sahiplerine bağlanan maaşın rücuya tabi olan ve peşin sermaye değerli bir gelir olup olmadığının araştırılması, rücuya tabi olduğunun anlaşılması halinde hesaplanan tazminattan mahsubu için ek rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulmasının isabetli olmadığı, sigortalı araçta taşımanın hatır için olup olmadığı, taşımanın kimin arzusu ve ne amaçla yapıldığı gibi olayın özel şartları gözönüne alınarak araştırma ve inceleme yapılması, BK'nın 43. madde hükmüne göre tazminattan indirim yapılıp yapılmayacağı karar yerinde tartışılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesinin doğru görülmediği ve somut olayda davalı ...’ye zorunlu trafik sigortalı araç sürücüsünün kusurlu olmadığının belirlenmiş olması ve davacı vekilinin de dava dilekçesinde “ davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili” şeklinde talepte bulunmamış olması karşısında, mahkemece davalı ...'nin sorumluluğunun bulunmadığı dikkate alınarak davanın reddine karar verilmesi gerekirken, belirlenen tazminat tutarının tamamından müştereken ve müteselsilen sorumlu tutulmasının doğru olmadığı" gerekçeleri ile bozma kararı verilmiştir.

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

B. İlk Derece Mahkemesince Bozmaya Uyularak Verilen Karar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; bozma sonrası dosyaya Sosyal Güvenlik Kurumu (SGK) tarafından gönderilen 15.10.2014 tarihli inceleme raporunun sonuç bölümü tetkik edildiğinde davacı ...'ya bağlanan gelirin rücu edilemeyeceğinin anlaşıldığı, desteğin işi gereği çöp kamyonunda bulunduğu ve olayda hatır taşımasının söz konusu olmadığı, davalı ...'ne sigortalı araç sürücüsünün %25 kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında belirtilen kusur oranı üzerinden yapılan hesaplamanın hükme esas alınması gerektiği ve davalı ...'ye sigortalı araç sürücüsünün olayda kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla davanın kısmen kabulüne, davacılar ve ...'in taleplerinin feragat nedeniyle reddine, davacı ... bakımından 7.400,26 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihi olan 18.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Şirketinden alınarak adı geçen davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine, davacı müteveffa ... bakımından 6.961,29 TL destekten yoksun kalma tazminatının dava tarihi olan 18.07.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... Şirketinden alınarak adı geçen davacının mirasçılarına miras payları oranında verilmesine, fazlaya dair talebin reddine, davalı ... bakımından davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesi kararını davacılar vekili ile davalı ... A.Ş vekili temyiz etmiştir.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde: tazminata konu olan kazanın üzerinden uzun bir süre geçtiğini, maddi tazminat hesapları yapılırken en son bilinen ücret unsurlarının hesaplamada gözetilmesi gerektiğini, asgari ücret kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davanın her aşamasında uygulanmasının zorunlu olduğunu, bozmadan sonra dahi asgari ücretlerde artış olmuşsa, yeniden tazminat hesabı yapılması gerektiğini, müteveffanın olay sırasında bulunduğu aracın Anadolu Sigorta A.Ş.'ye zorunlu trafik sigortalı araç olduğunu, bu araçta bulunma sebebinin sigortalı çalışan olmasından kaynaklı olduğunu, müteveffanın vefatı sebebi ile murisleri için hesaplanan tazminat tutarının kusur durumuna göre verilmesinin hakkaniyete uygun olmadığını belirterek kararı temyiz etmiştir.

Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; dava konusu olayın iş kazası olduğunu, davacıya SGK tarafından peşin sermaye değerli gelir bağlanmasa bile bu hususta davacının başvuru yapma hakkı saklı olduğundan davalı şirket işbu dava sonucu davacıya ödeme yaptığı takdirde ileri tarihte SGK tarafından bir rücuyla karşı karşıya kalarak mükerrer ödeme yapmak zorunda kalabileceğini, olayın iş kazası olması durumunda SGK'nın 5510 sayılı Kanun hükümleri gereği, kişinin zararının daha önce karşılanıp karşılanmadığına bakılmaksızın gelir bağlamakta olduğunu, 5510 sayılı Kanun'un 21/4 üncü maddesi gereği de bu gelirin peşin sermaye değerinin üçüncü kişiye rücu edildiğini, bu çerçevede SGK'dan gelir bağlandığında 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 55 inci maddesi uyarınca, davacının sürekli ve geçici iş göremezlik zararından, SGK tarafından bağlanan gelirin peşin sermaye değerinin destekten yoksun kalma tazminatından mahsup edilmesi gerektiğini, bu nedenle mahkemece davacıya süre verilerek SGK'ya başvuru yapması hususunun bekletici mesele yapılması gerektiğini, desteğin olay sırasında emniyet kemeri kullanmayarak zararın artmasına neden olmasından dolayı müterafik kusur indirimi yapılması gerektiğini belirterek kararı temyiz etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; davalı ... şirketi tarafından Karayolları Motorlu Araçlar Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası (ZMSS) Poliçesi ile teminat altına alınan aracın karıştığı trafik kazası sonucu ölüm nedeniyle ölenin desteğinden yoksun kalanların açtığı destekten yoksun kalma tazminatı talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesi delaletiyle uygulanmasına devam olunan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 427 vd. maddeleri, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (TBK) 53 üncü maddesi, 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu 85,89,90 ıncı maddeleri, 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 21 inci maddesi.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davacılar vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen İlk Derece Mahkemesi kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla davacılar vekilinin tüm, davalı ... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2. İlk Derece Mahkemesi'nce bozmaya uyulduğu halde bozma kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır. Yargıtay (kapatılan) 17. Hukuk Dairesi'nin 2016/15303 Esas, 2018/5407 Karar sayılı ve 23.05.2018 tarihli ilamında, SGK tarafından dosyaya gönderilen müzekkere cevabında davacı ...’ya iş kazası ölüm geliri bağlandığının belirtildiği ancak mahkemece; hak sahiplerine bağlanan maaşın rücuya tabi olan ve peşin sermaye değerli bir gelir olup olmadığının araştırılarak rücuya tabi olduğunun anlaşılması halinde hesaplanan tazminattan mahsubu için ek rapor alınması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulmasının isabetli olmadığı belirtilerek karar bozulmuştur. Mahkemece SGK'ya birkaç kez müzekkere yazıldığı ancak tam ve net bir cevap alınamadığı, SGK tarafından gönderilen 15.10.2014 tarihli inceleme raporunun sonuç bölümü tetkik edildiğinde davacı ...'ya bağlanan gelirin rücu edilemeyeceğinin anlaşıldığı, buna göre 28.10.2021 havale tarihli ek bilirkişi raporunda da aynı tespitin yapıldığı anlaşılmakla bağlanan gelirin rücuya tabi olmadığına kanaat getirilerek TBK'nın 55 inci maddesi uyarınca herhangi bir mahsup işlemi yapılmasının hukuken mümkün olmadığı belirtilerek bu doğrultuda hüküm tesis edilmiştir.

Davaya konu kaza ve dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 5510 sayılı Kanun'un 21 inci maddesinin 4 üncü fıkrasında "İş kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle meydana gelmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısı, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücu edilir." düzenlemesine yer verilmiştir.

Somut olayda SGK Başkanlığı tarafından düzenlenen 10.08.2021 tarihli yazıda Belma Öztürk'e 01.05.2014 tarihinden itibaren iş kazası ölüm geliri bağlandığı belirtilmiştir. Yine ekli belgede bağlanan peşin sermaye değeri tablosunun incelenmesinde bağlanan ilk gelir peşin sermaye değerinin 183.210,86 TL olduğu bildirilmiştir.

Somut olayda SGK Başkanlığı tarafından düzenlenen 10.08.2021 tarihli yazıda Belma Öztürk'e 01.05.2014 tarihinden itibaren iş kazası ölüm geliri bağlandığı belirtilmiştir. Yine ekli belgede bağlanan peşin sermaye değeri tablosunun incelenmesinde bağlanan ilk gelir peşin sermaye değerinin 183.210,86 TL olduğu bildirilmiştir.

Bu durumda yukarıdaki düzenleme ve somut olaya göre İlk Derece Mahkemesince, SGK'ya tekrar müzekkere yazılarak davacı ...'ya bağlanan ölüm aylığının rücuya tabi ödeme olup olmadığının duraksamaya yer vermeyecek şekilde açık ve anlaşılır şekilde bildirilmesinin istenmesi, daha sonra Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bildirilen ilk peşin sermaye değerinin yarısının hesaplanan tazminattan mahsubu için ek rapor aldırılıp sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde ve hesaplanan tazminattan Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından bildirilen ilk peşin sermaye değerinin mahsubu yapılmaksızın hesaplama yapan rapora göre karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Açıklanan nedenlerle davacı ...'ya bağlanan ölüm aylığının rücuya tabi ödeme olup olmadığı hususu açıklığa kavuşturulmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı ... yararına bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

1.Değerlendirme bölümünün (1) numaralı bendinde açıklanan sebeplerle davacılar vekilinin tüm, davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE

2.Değerlendirme bölümünün (2) numaralı bentinde açıklanan sebeplerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davacılara yükletilmesine,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ... 'ne iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine,

01.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/41, Karar No: 2012/5783, Tarih: 19.06.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/41 E.  ,  2012/5783 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

1- Hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiş ise de, hükmü temyiz eden ... vekili Av....'e ait vekaletname dosya arasında bulunmamaktadır. Bu nedenle davacı ... vekiline ait vekaletnamenin temin edilerek dosya arasına konulması,

2- Dava konusu 54 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanağının tüm sayfalarının onaylı ve okunaklı fotokopileri ile varsa kadastro sırasında uygulanan tapu ve vergi kayıtları ile kadastro sonucu oluşan tapu kaydının, oluşumundan itibaren tüm intikallerini gösterir şekilde dayanak kayıtları ile birlikte bulundukları yerlerden getirtilerek dosyaya eklenmesi,

3- Tarafların kök miras bırakanı ...'ın (davacıların babası, davalıların annesi ...nin babası) verasete esas nüfus aile kayıt tablosunun İlçe Nüfus Müdürlüğünden temin edilerek dosya içerisine alınması,

4- Davalıların ve dahili davalıların, adres kayıt sistemindeki adreslerinin tespit edilerek; tespit edilen adresleri ile kendilerine hüküm tebliği yapılan adreslerinin farklı olması halinde, adres kayıt sistemindeki adreslerine hükmün ve davacılar vekilinin temyiz dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu hükümlerine göre tebliğ edilerek, temyiz süresi ile temyize cevap sürelerinin beklenilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 19.06.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10148, Karar No: 2013/15057, Tarih: 07.11.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/10148 E.  ,  2013/15057 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyanın incelenmesinden, davacı vekilinin 27.05.2013 havale tarihli temyiz dilekçesinin temyiz defterine kayıt edilip edilmediği anlaşılamamıştır. Mahkemece bu konu araştırılarak anılan dilekçenin temyiz defterine kaydı varsa bu kaydı gösterir sayfanın onaylı bir örneğinin,

2-Bilirkişi heyeti tarafından dosyaya sunulduğu anlaşılan ancak dosya arasında bulunmayan 07.01.2013 tarihli ek bilirkişi raporunun,

3-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan buğday, buğday samanı, dolmalık biber, taze fasulye ve enginarın kuru ve sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Temin edilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.