muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/194, Karar No: 2010/2819, Tarih: 27.05.2010

**8. Hukuk Dairesi         2010/194 E.  ,  2010/2819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil

... ile...ve müşterekleri aralarındaki tapu iptali ve tescil davasının reddine dair Banaz Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 17.06.2008 gün ve 10/181 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, davalı ölü ... adına kayıtlı ve davalı mirasçıları tarafından kullanılan 127 ada 5, 8 ve 116 ada 18 sayılı parsellerin 21.04.1982 tarihli iki ayrı harici satış senedi ile dava konusu taşınmazların vekil edeni tarafından satın alındığını belirterek tapu kayıtlarının iptali ile vekil edeni adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan Süleyman ve İbrahim’in davayı kabul ettiklerini açıklamışlar, ...ve ...’nın ise 5 nolu parsele itirazları olmadığını, diğer iki parselin de annelerinden kaldığını bildirmişlerdir.

Davalı ... ise davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

Diğer davalılara dava dilekçesi tebliğ edilmesine karşın yargılama oturumlarına katılmamışlardır.

Mahkemece keşif için verilen ara kararı gereğinin yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve 21.04.1982 tarihli iki ayrı satış senedine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Mahkemece keşif için verilen ara kararı gereğinin yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kazanmayı sağlayan zilyetlik ve 21.04.1982 tarihli iki ayrı satış senedine dayalı olarak TMK.nun 713/1 ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14.maddesi gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Mahkemece, 04.03.2008 tarihli yargılama oturumu ara kararıyla verilen keşif ara kararı gereğinin davacı tarafından yerine getirilmediği gerekçesiyle ve kesin süre nedeniyle davanın reddine karar verilmiş ise de kesin süreyi içeren ara kararları HUMK.nun 163.maddesine uygun olarak verilmemiştir. Böyle bir ara kararına dayanılarak davanın reddine karar verilmesi doğru değildir. Kesin süreyi içeren ara kararlarının hüküm doğurabilmesi için taraflara ait hak ve yükümlülüklerin tek tek kalemler halinde belirtilmesi ve yerine getirilmeme halinde doğuracağı hukuki sonuçların açık bir biçimde hatırlatılması ve uyarı yapılması gerekir. Kesin süreyi içeren ara kararlarında keşif günü ve saati belirtilmiş ancak, teknik bilirkişilerin kimler olduğu açıklanmamış, sadece ücretleri belirtilmiş, bunun yanında mahkeme heyetinin yolluğu ve yerel bilirkişilerin davetiye ile çağrılması açıklanmış, ne var ki, tanıkların ne şekilde çağırılacağı ve ne şekilde dinleneceği konusuna yer verilmemiştir. Tanıkların tamamı yargılama oturumlarında dinlenmiştir. Uyuşmazlık gayrimenkule ilişkin bulunduğuna ve davacı taraf harici satış senetlerine dayandığına, bu satış senetlerinin de taşınmaz başında yapılacak keşifte uygulanması zorunlu olduğuna göre tanıkların ve yerel bilirkişilerin HUMK.nun 258.maddesi gereğince davetiyeyle keşif yerine çağırılmaları ve aynı Kanunun 259.maddesi gereğince keşifte dinlenilmeleri zorunludur. Anılan Kanunun 259.maddesi; uyuşmazlık taşınmaza ilişkin ise tanıkların keşifte dinlenilmelerini öngörmüştür. O halde, mahkemece yöntemine uygun bir biçimde keşif için verdiği bir ara kararından söz edilemez.

Açıklanan nedenlerle davanın kesin süreden reddine karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup, iddia ve savunma çerçevesinde ve yukarıda yapılan açıklamalar doğrultusunda harici satış senetlerinin yapılacak keşifte zemine uygulanması, yerel bilirkişi ve tanıkların taşınmazın başında dinlenmelerinin sağlanması, ondan sonra toplanacak deliller çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Davacı vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde olduğundan kabulüyle yerel mahkeme hükmünün açıklanan nedenlerle ve HUMK.nun 428.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ve 15,60 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davacıya iadesine 27.05.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4712, Karar No: 2015/5709, Tarih: 09.04.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/4712 E.  ,  2015/5709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalının zorunlu mali mesuliyet sigortacısı olduğu ve müvekkili .nun eşi ve diğer müvekkilinin babası olan..'ın sevk ve idaresindeki aracın karıştığı tek taraflı trafik kazasında hayatını kaybettiğini ileri sürerek, şimdilik 1.000,00 TL maddi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, mahkemenin yetkisiz olduğunu müvekkillerinin yerleşim adresinin İstanbul olup davaya bakmaya İstanbul Anadolu Asliye Ticaret Mahkemesinin yetkili olduğunu belirterek, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan delillere göre davaya konu trafik kazasının .. hudutları dahilinde gerçekleştiği, davalı sigorta şirketinin merkezinin.. olduğu ve mahkemenin yargı çevresi dışında bulunduğu, yetkili mahkemenin davalı şirketin merkez adresi olan .. Asliye Ticaret Mahkemesi olduğu gerekçesiyle, dava dilekçesinin reddine talep halinde dosyanın yetkili ve görevli .. Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesine dayalı maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK.'nın genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesininin 1. fıkrasına göre; "Genel yetkili mahkeme,

davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir", 7.maddesinde de," davalı birden fazla ise dava, bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesinde açılabilir. Ancak, dava sebebine göre kanunda, davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan bir mahkeme belirtilmişse, davaya o yer mahkemesinde bakılır. Birden fazla davalının bulunduğu hâllerde, davanın, davalılardan birini sırf kendi yerleşim yeri mahkemesinden başka bir mahkemeye getirmek amacıyla açıldığı, deliller veya belirtilerle anlaşılırsa, mahkeme, ilgili davalının itirazı üzerine, onun hakkındaki davayı ayırarak yetkisizlik kararı verir." denilmektedir. Yine aynı Yasa'nın 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

Diğer taraftan, 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. Maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Diğer taraftan, 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. Maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentanın bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Davacıların ikametinin .. olması nazara alınarak yetki itirazının reddi ile işin esasına girilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 09/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7213, Karar No: 2013/589, Tarih: 21.01.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/7213 E.  ,  2013/589 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Davacı, 01.11.1982-09.10.1991 tarihleri arasında 1479 sayılı Kanuna tabi sigortalı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle, 2926 sayılı Kanunun 3. maddesinde ve bu kanunun uygulanmasını göstermek üzere çıkarılan uygulama yönetmeliğinin 5. maddesinde, tarımsal faaliyetin, arazide, göl ve nehirlerde, ekim, dikim, bakım, üretim, yetiştirme ve ıslah yollarıyla veya doğrudan doğruya tabiattan yararlanmak suretiyle bitki, orman, hayvan, balık ve diğer su ürünlerinin üretimi, avlanması, avcıları ve yetiştiricileri tarafından muhafazası, satılması veya bu ürünlerden sair bir şekilde yararlanılması şeklinde tanımlanmış olmasına, tarımsal faaliyetin asıl olarak tarım ürünlerinin üretilip yetiştirilmesiyle sınırlı bir süreç olmasına ve davacının, başkasının yetiştirdiği ürünleri kendisine ait biçerdöver ile ücreti mukabili hasat etmesi işleminin tarımsal faaliyet kapsamında bulunmayıp, ticari faaliyet kapsamında bulunmasına göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 21.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/10087, Karar No: 2016/7416, Tarih: 06.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2015/10087 E.  ,  2016/7416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, Çocuğun soybağını değiştirme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanık ... hakkında “kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” suçundan zamanaşımı süresi içerisinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

1-)Sanık ...’nun, gerçekte ...’nın çocuğu olan...’yı, kendi çocuğu gibi nüfusa kaydettirdiği, Nüfus Müdürlüğü’nün 09.06.2011 tarihli yazısında sözlü beyan üzerine işlem yapıldığı ve herhangi bir ek belge kullanılmadığının anlaşılması karşısında; ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2015/11-412 Esas, 2015/286 Karar nolu kararında belirtildiği gibi, çocuğun soy bağının doğumu gösteren herhangi bir resmi belgeye dayanılmadan nüfus müdürlüğüne gerçek dışı beyanda bulunulması suretiyle değiştirilmesi durumunda, sanığın sahte bir resmi belge düzenlemesi, gerçek bir resmi belgenin başkalarını aldatacak şekilde değiştirilmesi veya sahte resmi belgenin kullanılması söz konusu olmadığından resmi belgede sahtecilik suçunun unsurlarının oluşmadığı, nüfus müdürlüğüne gerçeğe aykırı beyanda bulunmak suretiyle çocuğunun soybağının değiştirilmesi nedeni ile hem TCK'nun 231/1. maddesinde düzenlenen çocuğun soybağının değiştirilmesi, hem de 206. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu'nun 67/1. maddesinde hüküm altına alınan nüfus müdürlüğüne gerçeğe aykırı beyanda bulunma suçlarının oluştuğundan söz etmek mümkün ise de, TCK'nun 206. maddesinde genel olarak her türlü yalan beyanın, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu 67/1. maddesinde bundan daha özel biçimde nüfus işlemlerinde yalan beyanın, TCK'nun 231/1. maddesinde ise sadece çocuğun soybağı konusundaki yalan beyanın yaptırım altına alındığı nazara alındığında, TCK'nun 231/1. maddesinin her iki düzenlemeye göre de "özel norm" niteliğinde olup "özel normun önceliği" ilkesi uyarınca sanığın eyleminin sadece TCK'nun 231/1. maddesinde düzenlenen çocuğun soybağının değiştirilmesi suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgı sonucu aynı Yasa'nın 204/1. maddesinde düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulması,

Yasaya aykırı;

2-) Kabul ve uygulamaya göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

3-) UYAP kanalı ile MERNİS üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden hükümden sonra, sanık ...’nun 16.12.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

2-) Kabul ve uygulamaya göre de;

T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk,

3-) UYAP kanalı ile MERNİS üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden hükümden sonra, sanık ...’nun 16.12.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 6723 sayılı yasa ile değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5253, Karar No: 2013/12810, Tarih: 27.03.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/5253 E.  ,  2013/12810 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun, soruşturma sırasındaki ifadesinde, sanığın, sinirlenerek gözüne ve karnına vurduğunu belirtmesine, mağdurun adli raporunda da, sağ göz kapaklarının ödemli ve morarmış durumda olduğunun belirtilmesine ve sanığın kolluktaki ifadesinde, sağ eliyle mağduru iteklediğini ve belki o esnada elinin mağdurun gözüne değmiş olabileceğini belirtmiş olmasına rağmen, sanığın mahkumiyeti yerine; mağdurun, eşi olan sanığı cezadan kurtarmak amacıyla verdiği ifadeye dayanılarak beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/03/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2013/31369, Karar No: 2014/22555, Tarih: 30.09.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/31369 E.  ,  2014/22555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına ve oluşa göre; olay tarihinde sanığın, katılanla birlikte ... Lokantasında bulundukları sırada katılanın cep telefonunu alması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCY.nın 142/1-b maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğunun ve katılanın beyanına göre eylemin saat 19:00 sıralarında gerçekleştiğinin, suç tarihinde güneşin saat 16:35’de battığının ve TCK.nun 6/1-e maddesi uyarınca gecenin saat 17:35'ten sonra başladığının anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun geceleyin işlendiğinin kabulü ile 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesi uyarınca uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 30/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6625, Karar No: 2019/7423, Tarih: 15.05.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/6625 E.  ,  2019/7423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Olay tarihinde sanığın, iş yerinde bulunan bir adet kazağı çaldığının anlaşılması karşısında; suça konu kazağın değer tespiti yapılarak, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Türkçe bilmeyen Gürcistan uyruklu sanık için görevlendirilen tercüman ücretinin 5237 sayılı TCK'nun 324/5. maddesine göre yargılama gideri sayılmayacağı ve Devlet Hazinesi'nden karşılanması yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

2-Türkçe bilmeyen Gürcistan uyruklu sanık için görevlendirilen tercüman ücretinin 5237 sayılı TCK'nun 324/5. maddesine göre yargılama gideri sayılmayacağı ve Devlet Hazinesi'nden karşılanması yerine sanıktan tahsiline karar verilmesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11913, Karar No: 2006/16891, Tarih: 04.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11913 E.  ,  2006/16891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 116 ada 40 parsel sayılı 6.893,84 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesizden tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... Tamaç ve müşterekleri adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespit tutanağının iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır ... arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin ... otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan ... örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden ... içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın ... yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen ... fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı ... arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

-2- 2006/11913- 16891