muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/12529, Karar No: 2019/14973, Tarih: 28.11.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12529 E.  ,  2019/14973 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/12/2009 tarih 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesinin uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını 5237 sayılı TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere "İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında "Suçun işleniş şekli ve özellikleri" de dikkate alınmalıdır. 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda, suça sürüklenen çocuğun 30,00 TL parayı çaldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de hırsızlık suçunun konusunu oluşturan paranın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi uyarınca verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi sonucu suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Somut olayda, suça sürüklenen çocuğun 30,00 TL parayı çaldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de hırsızlık suçunun konusunu oluşturan paranın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi uyarınca verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi sonucu suça sürüklenen çocuk hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2-Müştekinin suça konu aracı kilitlediğine dair beyanı, olay sonrasında kolluk tarafından suça konu araç üzerinde inceleme yapıldığına dair düzenlenen bir tutanağın dosya kapsamında bulunmaması da dikkate alındığında, suça sürüklenen çocuğun eyleminin suç tarihine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesine konu hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/1-d maddesinin uygulanması,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında suç tarihi itibarıyla TCK'nun 143/1. maddesi kapsamında 1/2 oranında artırım yapılması gerekirken, hatalı şekilde 1/5 olarak artırım yapılarak eksik cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafii ile o yer Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 28.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/34685, Karar No: 2014/28186, Tarih: 25.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/34685 E.  ,  2014/28186 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 5. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 07/08/2012

NUMARASI : 2012/366-2012/11

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Müvekkilinin davalı işyerinde 25/03/2009-27/08/2010 tarihleri arasında güvenlik görevlisi olarak aylık net 750 TL ücretle çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai ve 357 TL’lik izin ücretinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin davalı işverence haklı nedenlerle feshedildiğini, davacının maaşının brüt 765,00 TL olduğunu, davacının nöbeti sırasında uyuduğunu, gece devriyelerine çıkmadığını, iş yerinde klimayı, ışığı açık bıraktığını, elektrikli ısıtıcıyı bilerek içinde su yokken açık bıraktığını, iş yerinin malı olan balıkları izinsiz olarak almaya teşebbüs ettiğini, şirket bahçesindeki ağaçlara zarar vererek dallarını kırdığını, 26/05/2010 tarihinde nöbette uyumasıyla ilgili olarak alınan savunmasında uyuduğunu kabul ettiğini, diğer eylemleriyle ilgili olarak davalı iş yerinde çalışmakta olan diğer güvenlik elemanı A.. B..'in 17/08/2010 tarihinde yazılı beyanda bulunduğunu, müvekkil şirkette çalışma saatlerinin 3 vardiya halinde 8'er saat olduğundan davacının fazla çalışmasının söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında fazla mesai ücreti konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, taraf tanıklarının fazla mesai süreleri ile ilgili anlatımları birbiri ile çelişkili olup, davacının davalı işyerinde çalışma şekli açık bir şekilde anlaşılamamaktadır.

Mahkemece tanıklar yeniden dinlenerek ve gerektiğinde yüzleştirilerek, davacının işyerindeki çalışma şeklinin, mesai saatlerinin ve vardiya usulü çalışma bulunup bulunmadığının, varsa kaç vardiya halinde çalışıldığının net olarak belirlenmesi ve davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmayacağının tespiti gerekirken, yetersiz tanık beyanlarına dayanılarak hazırlanan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Mahkemece tanıklar yeniden dinlenerek ve gerektiğinde yüzleştirilerek, davacının işyerindeki çalışma şeklinin, mesai saatlerinin ve vardiya usulü çalışma bulunup bulunmadığının, varsa kaç vardiya halinde çalışıldığının net olarak belirlenmesi ve davacının fazla mesai ücretine hak kazanıp kazanmayacağının tespiti gerekirken, yetersiz tanık beyanlarına dayanılarak hazırlanan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1342, Karar No: 2019/9438, Tarih: 06.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/1342 E.  ,  2019/9438 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekili ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 06.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16908, Karar No: 2018/8951, Tarih: 10.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/16908 E.  ,  2018/8951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalı sigorta şirketi nezdinde zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi ile kayıtlı bulunan davalılardan sigortalı ...'ın işleteni ve maliki olduğu aracın sevk ve idaresinde iken 06/09/2007 günü saat 21:00 sıralarında karşıdan karşıya geçmekte olan müvekkilinin murisi ... a çarptığını ve adı geçenin ölümüne neden olduğunu, müvekkillerinin murisin ölümü sonucunda desteğinden yoksun kaldıklarını, 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacı ...'na verilmesine, 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacı ...'na verilmesine, 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'dan alınarak davacı ...'na verilmesine, 500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı sigorta şirketi

için poliçe limitleri ile sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'na verilmesine, 500,00 TL destekten yoksun kalma tazminatının kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte (davalı sigorta şirketi için poliçe limitleri ile sınırlı olmak üzere) davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacı ...'na verilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece toplanan delilere göre 1-Davanın kısmen kabulü ile,

2-2.500,00 TL manevi tazminatın davalı ...'ten alınarak davacı ...'a verilmesine,

3-2.500,00 TL manevi tazminatın davalı ...'ten alınarak davacı ...'a verilmesine,

4-2.500,00 TL manevi tazminatın davalı ...'ten alınarak davacı ...'e verilmesine,

5-Maddi tazminata ilişkin talebin reddine, karar verilmiş, hüküm davacılar vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekili ve ... vekilinin aşağıdaki bentler dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

2-6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2.maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427.maddesinde öngörülen kesinlik sınırı 1.1.2015 tarihinden itibaren 2.080,00 TL’ye çıkarılmıştır.

Temyize konu kararda, davacılar Aykut ve Ahmet için 500,00'er TL destek tazminatı talep edilmiş ve mahkemece maddi tazminat talebinin reddi yönünde hüküm tesis edilmiş olup; karar, anılan yasanın yürürlüğünden sonra verildiğinden, davacılar aleyhine ret olunan dava kısmının değeri kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 01.06.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden davacı tarafın maddi tazminata ilişkin temyiz isteminin reddine dair karar vermek gerekmiştir.

3-Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine karar vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Hükmedilecek bu para, zarara uğrayanda manevi huzuru doğurmayı gerçekleştirecek tazminata benzer bir fonksiyonu olan özgün bir nitelik taşır. Bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. O halde, bu tazminatın sınırı onun amacına göre belirlenmelidir. Takdir edilecek miktar, mevcut halde elde edilmek istenilen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.06.1966 günlü ve 7/7 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı'nın gerekçesinde takdir olunacak manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden hakim bu konuda takdir hakkını kullanırken ona etkili olan nedenleri de karar yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

Hakimin bu takdir hakkını kullanırken, ülkenin ekonomik koşulları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, paranın satın alma gücü, tarafların kusur durumu, olayın ağırlığı, olay tarihi gibi özellikleri göz önünde tutması ve buna göre manevi tazminat takdir edilmesi gerektiği açıkça ortadadır. (HGK 23/06/2004, 13/291-370)

Yukarıda belirtilen hususlar dikkate alındığında, davacılar lehine takdir olunan manevi tazminatların bir miktar fazla olduğu görülmüş ve hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

4-Bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Kabule göre de, davacıların dava dilekçesinde haksız fiil tarihi olan kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmesini talep etmiş olmalarına rağmen mahkemece hükümde faize hükmedilmemesi doğru olmamıştır.

4-Bozma neden ve şekline göre davacılar vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

Kabule göre de, davacıların dava dilekçesinde haksız fiil tarihi olan kaza tarihinden itibaren faize hükmedilmesini talep etmiş olmalarına rağmen mahkemece hükümde faize hükmedilmemesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekili ve davalı ... vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz istemlerinin mahkeme hükmünün belirtilen yönlerden kesin olması nedeniyle REDDİNE, (3) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, (4) numaralı bentte açıklanan nedenlerle

davacılar vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılar ve davalı ...'a geri verilmesine 10/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2670, Karar No: 2016/11070, Tarih: 02.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/2670 E.  ,  2016/11070 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, yıllık izinleri kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, fazla çalışma yapmasına ve ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yılık izin ücreti, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ile ikale ve ibraname sözleşmeleri imzalandığını, fazla çalışma yapmadığını, ulusal bayarm genel tatil ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemece ikale sözleşmesi dikkate alınarak kıdem ve ihbar tazminatlarının reddine, davacının ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmesi nedeni ile bu talebin reddine, yıllık izin ve fazla çalışma ücreti taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temiz etmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

2- HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekilinin dava dilekçesinde talep ettiği alacakların sembolik miktarlar olduğu anlaşılmaktadır. Dava, niteliği itibariyle külli tespit kısmi eda istemli belirsiz alacak davasıdır. Bu nedenle davacının alacaklarına işletilecek faizlerin başlangıç tarihlerinin dava ve ıslah tarihleri olarak ayrı ayrı belirtilmesi gerekirken talep edilen tüm alacaklara dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalıdır.

3-Hükmedilen alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

4-Yerel mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan brüt fazla çalışma ücretinden brütten nete çevirme sırasında sadece gelir vergisi ile damga vergisi kesintisi yapıldığı, %14 oranında işçi payı ile 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu uyarınca % 1 oranında işsizlik sigortası primi kesintilerinin yapılmadığı anlaşılmıştır.

3-Hükmedilen alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun kararda belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

4-Yerel mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan brüt fazla çalışma ücretinden brütten nete çevirme sırasında sadece gelir vergisi ile damga vergisi kesintisi yapıldığı, %14 oranında işçi payı ile 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu uyarınca % 1 oranında işsizlik sigortası primi kesintilerinin yapılmadığı anlaşılmıştır.

Brütün nete çevrilmesi sırasında ve işsizlik sigortası primi kesintileri yapılmayarak, işveren aleyhine fazla miktarda fazla çalışma ücreti alacağının hüküm altına alınması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 02/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/30541, Karar No: 2013/24502, Tarih: 30.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/30541 E.  ,  2013/24502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait iş yerinde uluslararası tır şoförü olarak çalışırken emekli olduğunu, kıdem tazminatı ödemesi yapılırken ücretinin asgari ücret olarak dikkate alındığını ancak sefer primi de aldığından hesaplamada bunun da dikkate alınması gerektiğini, ileri sürerek, fark kıdem tazminatı alacağı istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının 6 yıl 27 günlük çalışması karşılığı 2.562,06 TL net kıdem tazminatını nakden aldığını, bu husununu ibrarnamede yer aldığını, bu sebeple şirketten alacağı kalmadığını, 01.04.2004 tarihinden sonra 06.03.2006 tarihine kadar çalışmaya devam ettiğini ve 06.03.2006 tarihinde kendi isteğiyle iş akdini fesh ettiğini, ibraname verdiğini, savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, bilirkişi raporunda belirtilen miktar nazara alınarak kıdem tazminatının kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflara arasında, davacının emeklilik nedeni ile hak kazandığı kıdem tazminatı hesabında dikkate alınması gereken sefer ücreti ve buna bağlı olarak yapılan sefer sayısında çekişme olup, davacının uluslararası tır şöförü olarak fesih öncesi yıllık ortalama yaptığı sefer sayısının, pasaport kayıtları ile yurda giriş çıkış kayıtları temin edilerek tespiti gerekirken, tanık anlatımlarına dayanarak ayda 2 sefer yaptığının kabulü ile hesaplama yapılması ve bu hesaba itibarla hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 30/09/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.