muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4636, Karar No: 2025/3104, Tarih: 06.05.2025

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, tarafların ticari defter ve belgelerine ilişkin olarak yapılan incelemede alınan bilirkişi kök ve ek raporlarına göre davacının ticari defter ve belgelerinde, davalıdan 378.565,74 euro tutarında alacaklı olduğu, davalının ticari defterlerinde ise 376.917,28 euro tutarında borçlu olduğunun kayıtlı olduğu, aradaki 1.648,46 euronun kur farkından kaynaklandığının tespit edildiği, neticeten davacının davalıdan 376.917,28 euro alacaklı olduğunun tespit edildiği, Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2015/791 E. 2019/49 K. sayılı dosyasındaki tutarlar yönünden davalı tarafça mahsup talebinde bulunulmuş ise de, tarafların ticari defterlerinin birbiri ile uyumlu olduğu, kur farkından kaynaklandığı tespit edilen 1.648,49 euro dışında farklılık bulunmadığı gibi, uyuşmazlığa konu kısmın euro bedelli Balkan Baltık pazarına ilişkin olduğu, davalı tarafça alacağın USD üzerinden virman yapıldığı belirtilse de, buna ilişkin kayıt ve belgenin sunulmadığının görüldüğü, Antalya 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2015/791 E., 2019/49 K. sayılı dava dosyasının sonucunun eldeki dava dosyası yönünden bekletici mesele yapılamayacağının kabul edildiği, önceden davalının temerrüde düşürülmediği görülmekle takip tarihi itibari ile asıl alacağa takip tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği, yabancı para alacağının likit ve hesaplanabilir nitelikte olduğu görülmekle karar altına alınan yabancı para alacağının icra takip tarihindeki 399.532,28 TL karşılığı üzerinden hesaplanan icra inkar tazminatının da davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine karar vermek gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, takip dosyasında borçlu davalının itirazının 376.917,28 euro asıl alacak üzerinden iptali ile takip tarihinden itibaren 3095 sayılı Yasa'nın 4A maddesine göre Devlet Bankalarınca 1 yıl vadeli euro hesabına uygulanan en yüksek faiz üzerinden devamına, hükmolunan alacağın %20'si tutarındaki 75.383,45 euronun takip tarihindeki TL karşılığı 399.532,28 TL icra inkâr tazminatının davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin taleplerinin reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince istinaf edilmiştir.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 353/1-b(1) hükmü uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, aynı Kanun'un 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 06.05.2025 tarihinde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27418, Karar No: 2016/17501, Tarih: 27.12.2016

**8. Hukuk Dairesi         2014/27418 E.  ,  2016/17501 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki temyiz eden tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Davacı 3.kişi vekili, borçlu ...'ın müvekkilinin eşi ...'ın ilk evliliğinden olma kızı olduğunu, icra takibinin dayanağının, borçlu ...'a nişan nedeni ile verilen hediyelerin iadesine ilişkin ilam olduğunu, ancak haciz esnasında muhafaza altına alınan ziynet eşyalarının borçluya nişan sebebiyle takılan ziynet eşyaları olmayıp, müvekkiline ait ziynet eşyaları olduğunu, ayrıca haciz yapılan adresin borçlu ...'ın ikamet adresi olmadığını belirterek haczin kaldırılmasını ve tazminata hükmedilmesini talep etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, ... günü davacının mernis kaydında belirtilen adres olan; "..." adresine haciz işlemi için gidildiğini, tüm icra merasimi boyunca davacı tarafından davaya ve hacze konu ziynet eşyalarından hiçbiri için herhangi bir sertifika veya benzeri belge, fotoğraf, ibraz edilmediğini, haciz işlemi esnasında söz konusu adreste ...'ın kişisel eşyaları ile yine ... ...'a ait resmi evraklar bulunduğunu, adreste yapılan haciz işleminde herhangi bir hukuka aykırılık bulunmadığını, davacı tarafça iş bu dava aşamasında sunulan sertifikaların sonradan düzen- lenebilecek alelade belgeler olduğunu, resmi bir kayıt ve işleme tabi olmadığını, haczedilen ziynetlerin ... 1. Aile Mahkemesi'ne açılan davaya konu edilen ziynetler olmadığını, müvekkili tarafından nişanda takılan ve iadesi talep edilen takıların halen davacı tarafta olduğunun bilindiğini, bu durumun gerek davacı gerekse de davacının eşi tarafından haciz esnasında kendilerine defalarca söylendiğini, ancak ... 1. Aile Mahkemesi kararına konu ziynetlerin tüm ısrarlarına rağmen teslim edilmediğinden haciz ve muhafaza işlemine geçilmek zorunda kalındığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, menkullerin haczedildiği yerin hem davacı üçüncü kişinin hem de borçlunun ikamet ettiği adres olduğu, her ne kadar davacı menkullere ilişkin belgeleri haciz sırasında sunmamış ise de, davalı alacaklının bu ziynet eşyalarının borçluya takılan dava konusu ziynet eşyaları olmadığını beyan ettiği, davalının, açıkça borçluya ait olmadığını bildiği halde haciz yoluna gittiği gerekçesiyle istihkak davasının kabulü ile haczin kaldırılmasına, alacaklının kötü niyetli olduğu kabul edilerek ziynet eşyalarının toplam değeri 10.870,00 TL nin %15'i oranındaki 1.630,50 TL tazminatın karar kesinleştiğinde davalılardan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalı alacaklı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'nun 96. vd. maddelerine dayalı olarak 3. kişinin açtığı istihkak talebine ilişkindir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı alacaklı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Üçüncü kişi yararına tazminata hükmolunması için, üçüncü kişinin davasının kabulü yanında, istihkak iddiasına karşı itiraz eden alacaklının kötüniyetinin gerçekleşmesi zorunludur. Buradaki kötü niyetten maksat haciz sırasında mahcuzun davacıya ait olduğunun, alacaklı tarafından bilindiği halde, kötü niyetli olarak haczin tatbikinin talep edilmesidir. Alacaklı, üçüncü kişi ile borçlu arasındaki işlemlere yabancı olduğundan istihkak iddiasına itiraz etmesi, tek başına alacaklının kötü niyetli olduğunu göstermez. Somut olayda, haciz yapılan adresin ödeme emrinin tebliğ adresi olduğu ve aynı zamanda bu adresin takip borçlusunun mernis sistemine kayıtlı adresi olduğu görülmekle, alacaklının kötü niyetli olarak haciz talep ettiği kabul edilemez. Buna göre İİK’nun 97/15. maddesinde aranan yasal şartlar oluşmadığından davalı alacaklı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesi hatalı olmuştur.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK’nun ek Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Davalı alacaklı vekilinin yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle, kötüniyet tazminatına yönelik temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin 2. paragrafındaki “Ziynet eşyalarının toplam değeri 10.870,00 TL nin %15'i oranındaki 1.630,50 TL tazminatın davacının talebi alacaklının kötü niyetli bulunması dikkate alınarak karar kesinleştiğinde davalılardan alınıp davacıya verilmesine,” rakam ve sözcüklerinin hükümden çıkartılmasına, hükmün düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA; taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 742,55 TL peşin harcın temyiz edene iadesine, 27.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17798, Karar No: 2022/1516, Tarih: 27.01.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/17798 E.  ,  2022/1516 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Bozma üzerine yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre; suça sürüklenen çocuk müdafinin mahkumiyete yeter her türlü şüpheden uzak, kesin delil bulunmadığına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına yönelik kararın doğru olmadığına, katılan Bakanlık vekilinin alt sınırda ceza tayin edilmesinin hakkaniyete aykırı olduğuna, üst sınırdan ceza verilerek, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine, lehine vekalet ücreti tayin olunmamasının hukuka aykırı olduğuna dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9761, Karar No: 2022/13919, Tarih: 13.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9761 E.  ,  2022/13919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

1- Dursunbey Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.05.1990 tarihli ve 1990/37 Esas, 1990/116 Karar sayılı kararı ile;

Kısıtlı ..., akıl hastalığı nedeni ile kısıtlanmış ve mahkemenin 04.10.2019 tarihli ek kararı ile kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 01.12.2021 tarihli dilekçesi ile görev süresinin uzatılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 07.04.2022 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin ..Mah. ...Cad. No:16... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

2- Sakarya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 09.05.2022 tarihli ve 2022/616 Esas, 2022/677 Karar sayılı kararı ile;

Kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, akıl hastalığı nedeniyle kısıtlanan kısıtlının vasisinin görev süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Dursunbey Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun'un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasinin talebi ile ilgili karar vermekte Dursunbey Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Dursunbey Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 13.10.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14330, Karar No: 2013/192, Tarih: 14.01.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/14330 E.  ,  2013/192 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Gerekçeli karar başlığında hatalı gösterilen suç tarihinin 06.08.2004 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tarihi olan 06.08.2004’ten temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1.maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı kanunun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8.maddesi gereğince sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3620, Karar No: 2012/6442, Tarih: 06.11.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3620 E.  ,  2012/6442 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 06.03.2012 gün ve 2011/4512 Esas 2012/1697Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalılardan ..., ..., ... ve ... vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin davalılardan ... Proje İnş.Tur. Nak. San. ve Tic. Ltd. Şti.'den alacaklı olduğunu, alacağın tahsili için girişilen icra takibinde borçlu şirketin, diğer arsa sahibi olan davalılar ile yaptığı kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince kendisine düşen bağımsız bölümlerin davalı borçlu şirket adına kayıtlı olmadığından haciz edilemediğini, inşaatın tamamlandığını ileri sürerek, yükleniciye özgülenen 10 nolu bağımsız bölümün tapusunun iptali ile yüklenici adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı arsa sahipleri vekili, yükleniciye düşen dairelerin yükleniciye devredildiğini, yüklenicinin sözleşme gereğince edimlerini tam olarak yerine getirmediğini, tescili istenen 10 nolu dairenin iskan alınmak için güvence olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı yüklenici vekili, davacının alacağı olmadığını, 10 nolu dairenin teminat olarak tutulduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı alacaklının davalı borçlu şirket aleyhine başlattığı takibin kesinleşmesi üzerine dava açıldığı, 10 nolu bağımsız bölümün tapu kaydının arsa sahiplerinden ... adına kayıtlı bulunduğu, arsa sahipleri davalılar ile yüklenici arasında yapılan düzenleme şeklindeki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince dairenin borçlu yükleniciye ait olduğu, sözleşmede kademeli satış yetkisi verildiği ve son dairenin iskan şartına bağlandığı, yüklenicinin edim borcu olan iskan ruhsatını almadığı, ortak alanlarda eksik ve ayıplı işler ile SSK borcu nedeniyle eserin sözleşmeye uygun tamamlamadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 06.03.2012 tarih 2011/4512 Esas 2012/1697 Karar sayılı ilamıyla bozulmuştur.

Bu kez, davalı arsa malikleri vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı ..., ..., ... ve ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 131,70 TL harç ve takdiren 203,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 06.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11544, Karar No: 2021/15730, Tarih: 23.11.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/11544 E.  ,  2021/15730 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

...

DAVALILAR : 1- ...

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 22. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmesi ve davalılar vekilince duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12/10/2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, ve eksikliğin giderilmesi için mahkemesine geri çevrildi. Eksiklik giderildikten sonra dosya yeniden Dairemize gelmekle, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 2014-2016 tarihleri arasında davalı şirketin yurt dışı şantiyelerinde çelik montaj ustası olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini ve Türkiye’ye gönderildiğini, davacının davalı şirkette her gün 08.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını, hafta sonu tatili olan pazar günlerinde ise bir pazar istirahat edip bir pazar çalışmaya devam ettiğini, ayrıca resmi ve dini bayramlarda çalıştığını, sadece yılbaşında bir gün istirahat ettiğini, diğer günler çalıştığını, davacının davalı şirkette aylık sabit 1.650,00 Euro ücret ile çalıştığını, davacının fazla mesai, hafta sonu ve bayram çalışması yapmış olmasına rağmen maaşının her ay sabit olarak ödendiğini, yapılan fazla çalışmaların ücretine eklenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ...İçtaş ... İnşaat A.Ş. vekili, davalı şirket ile davacı arasında iş sözleşmesi bulunmadığını savunarak davanın pasif husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124/4 maddesine göre davaya dahil edilen davalı ... ... İçtaş ... İnşaat A.Ş vekili, davalı şirket hakkında arabuluculuğa başvurulmadığını, bu sebeple usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığını, davanın öncelikle dava şartı yokluğu sebebiyle reddi gerektiğini, davalı ile diğer davalı arasında organik bağ, birlikte istihdam şeklinde bir ilişki bulunmadığını, davalı şirketin sonradan davaya dahil edilmesinin hatalı olduğunu, uyuşmazlığa Rus Hukukunun uygulanması ve davanın Rusya’da görülmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın davalı ...İçtaş Havalimanı İnşaatları A.Ş’nin (eski Unvanı: ...İçtaş ... İnşaat AŞ ) yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine,davalı ... ... İçtaş ... İnşaat A.Ş yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili ve davalı ... ... İçtaş ... İnşaat A.Ş vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge adliye mahkemesince,davalı ... ... İçtaş ... İnşaat A.Ş vekillinin istinaf başvurusunun esastan reddine, aleyhine hüküm kurulan davalı ... ...-...İçtaş ... İnşaat A.Ş. lehine takdiri indirim yapılan tutar üzerinden de vekalet ücretine karar verildiği,davalı lehine vekalet ücretinin 20,00 Euro tutarı kadar olması gerektiği, her ne kadar mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanununun 124. maddesi gereği taraf değişikliği için yapılan başvurunun zamanlaması dikkate alınarak hakkında husumetten ret kararı verilen davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmişse de, davalılar arasında organik bağ bulunduğunun sabit olduğu, ancak sadece bu bağ sebebiyle aynı şahıslara ait tüm şirketlerin alacaklardan sorumlu tutulamayacağı, davacının işvereni olan şirketin sorumlu tutulması gerektiği için husumetten reddedildiği, taraf değişikliği üzerine aynı vekil tarafından sadece vekalet sunularak yargılamaya devam olunduğu,bu durumda husumetten ret kararı sebebiyle vekalet ücreti takdirinin yerinde olmadığı gerekçesiyle,davacı vekilinin istinaf talebinin kabulüne karar verilerek, HMK 353/1-b.2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalı ...İçtaş Havalimanı İnşaatları A.Ş(eski Unvanı ...İçtaş ... İnşaat AŞ) yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, davanın ... ... İçtaş ... İnşaat A.Ş yönünden kısmen kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

Temyiz:

Karar davacı ile davalı ... ... İçtaş ... İnşaat A.Ş ve ...İçtaş Havalimanı İnşaatları A.Ş’nin (eski Unvanı: ...İçtaş ... İnşaat AŞ ) vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesine uygulanacak hukuk konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yabancılık unsuru, bir hukukî işlemi veya ilişkiyi ya da olayı birden fazla devletin hukuku ile irtibatlı hâle getiren unsurdur. İşçinin veya işverenin yabancı olması, işverenin işletme merkezinin yabancı bir ülkede bulunması, işçinin kendi işini mutad olarak yabancı bir ülkede yapması veya iş ilişkisinin yabancı bir ülke ile sıkı irtibatlı olduğunun durumun genelinden anlaşılması gibi hâllerde iş sözleşmesinde yabancılık unsurunun bulunduğundan söz edilir.