muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/25885, Karar No: 2018/4562, Tarih: 28.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/25885 E.  ,  2018/4562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davalı idarenin alt işverenlerinde çalışırken 2010 yılından itibaren almış olduğu ücret miktarında indirim yapıldığını, yapılan bu indirime kendisinin muvafakatının bulunmadığını, işlemin haksız ve hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek haksız şekilde ücrette indirim yapılan tarih ile dava tarihi arasında oluşan ücret farkı alacağının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararının Yargıtay 7. Hukuk Dairesince, "...Yapılacak iş; davacının ücretinde indirim yapılan tarih ile davacı ile davalı idarenin alt işverenleri arasında yapılan ve maaş miktarının yazılı olduğu hizmet sözleşmesinin tarihi arasındaki dönemde davacının ücretinde yapılan indirime muvafakatının olmadığı kabul edilerek, bu dönem için oluşacak ücret farkı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Diğer bir husus ise işçinin ücret indirimini yazılı olarak kabul etmediği dönemde oluşacak ücret farkının daha açık bir anlatımla ücretin miktarının nasıl belirleneceğidir. Yapılacak iş; öncelikle davacının ücretinde indirim yapılmadan önceki ücret miktarı rakamsal olarak belirlenmelidir. Yani davacının ücreti, indirim yapılmadan önce asgari ücretin %30 fazlası ise bunun rakamsal karşılığı bulunmalı, asgari ücrette yapılan artışlar dikkate alınarak yapılan ödemeler düşüldükten sonra varsa fark alacaklarını hüküm altına almaktan ibarettir. Davacının ücret indirimini kabul ettiği dönemler için ise İş Kanunu'nun 22. maddesini uygulanma imkanı doğmakla bu dönem sonrası için alınması gereken ücret buna göre belirlenip yapılan ödemeler karşılaştırılarak varsa farkın hüküm altına alınabileceği gözetilmelidir." şeklinde bozulması üzerine, Mahkemece bozmaya uyularak ve bozmadan sonra davacının ıslahı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ücret farkı alacağı ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin tüm davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ücret farkı alacağı ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece bozma kararından sonra yapılan ıslaha değer verilerek karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 28.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2532, Karar No: 2018/4583, Tarih: 18.06.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/2532 E.  ,  2018/4583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Dava, akdin feshinin geçersizliğine, işe iadeye ve tazminata ilişkin olarak açılan davada ... 2. ... ile ... Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, akdin feshinin geçersizliğine, işe iadeye ve tazminata karar verilmesi istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesi (İş Mahkemesi sıfatıyla) davacının çalıştığı işyeri adresi ile davalının adresinin "..." olduğu gerekçesi ile ... İş Mahkemesinin yetkili olduğunu belirterek yetkisizlik kararı vermiştir.

... 2. İş Mahkemesince de somut olayda, davalı şirketin işlerinin yönetildiği yerin ".../..." olduğu, ancak davacı işçinin son olarak ... ili, ... ilçesi, ... köyünde çalıştığı, davacının da seçimlik hakkını ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi olarak kullandığı, bu nedenle yetkili İş Mahkemesinin ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi olduğu, benzer şekilde iş sözleşmesi feshedilen bir kısım işçiler tarafından açılan işe iade davalarında ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi tarafından verilen yetkisizlik kararlarına karşı verilen karşı yetkisizlik kararları üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesinin 2017/912 Esas 2017/836 Karar, 2017/913 Esas 2017/837 Karar, 2017/914 Esas 2017/845 Karar sayılı kararları ile yetkili mahkemenin ... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi olduğuna karar verilmiş olması da nazara alınarak yetkisizlik kararı verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, ''İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılacağı gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber olmaz.''

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş akdine istinaden açılan davalarda yetkili mahkeme, dava tarihinde davalının ikametgahının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki İş Mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli Asliye Hukuk Mahkemesidir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça itiraz edilmese de, hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurulmalıdır.

İş akdine istinaden açılan davalarda yetkili mahkeme, dava tarihinde davalının ikametgahının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki İş Mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli Asliye Hukuk Mahkemesidir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça itiraz edilmese de, hakim tarafından kendiliğinden bu husus göz önünde bulundurulmalıdır.

Tüm dosya kapsamından; davacının dava dilekçesi ve talimat yoluyla dinlenen tanık anlatımlarına göre de fiili çalışmanın ... ili, ... ilçesi, ... köyü olduğu ve ... ili yargı sınırları içinde kaldığı anlaşıldığından uyuşmazlığın ... Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın ... ve .... maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk (İş Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18/06/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1557, Karar No: 2019/3125, Tarih: 17.06.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/1557 E.  ,  2019/3125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : TCK'nin 81, 35/2, 62. maddeleri uyarınca 7 yıl 6 ay hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Oluşa ve dosya içeriğine göre, sanık ...'in mağdur ...'yi sol koltuk altı anterior hat dış kısmında koltuk altı çizgisine dikey, uzunluğu 3 cm olan ve derinliği sol göğüs boşluğuna uzanarak pnömotoraksa neden olacak basit bir tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda; teşebbüs nedeniyle 9 yıldan 15 yıla kadar hapis cezası öngören TCK'nin 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte gözetilerek makul bir ceza tayini yerine, hiç isabet olmayan hallerde uygulanabilecek şekilde 9 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'yi kasten öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması değerlendirilip inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafinin mahkumiyete yeter delil bulunmadığına, suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 17/06/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/699, Karar No: 2017/3353, Tarih: 05.06.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/699 E.  ,  2017/3353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 3. Tüketici Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 03/11/2015 tarih ve 2015/842-2015/1545 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili adına reşit olunca kullanması için babası tarafından 1990 yılında davalı banka ... Şubesi'ne hesap cinsi DEM (Alman Markı) olan 12.000 DEM tutarlı vadeli mevduat hesabı açıldığını, reşit olan müvekkilinin bankaya müracaat ettiğinde zamanaşımı gerekçesi ile hesapta bulunan paranın ...'ye devredildiğinin belirtildiğini, zamanaşımı süresinin müvekkilinin reşit olduğu tarihten itibaren başlaması gerektiğini belirterek 12.000 DEM karşılığı 10.091,71 Euro'nun davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin tüm sorumluluğunu yerine getirdiğini, son işlem tarihinden itibaren 10 yıl süre geçtiğinden dolayı gerekli tebligat ve ilanların yapıldığını, bankanın internet sitesinde davacının da isminin yayınlandığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece dosya kapsamına göre; dava, banka vadeli mevduat sözleşmesi kapsamında alacak istemine ilişkin olduğu, davacının babası tarafından 1990 yılı başında reşit olunca kullanılmak düşüncesi ile davalı bankanın ... şubesine 12.000,00 DM vadeli hesap açtırdığı, 20/01/2001 tarihinde Euro dönüşümü nedeni ile 7.929,00 Euro'nun hesap bakiyesine işlendiği, 26/05/2010 tarihinde ise dava konusu mevduatın 10.091,00 Euro olarak zaman aşımı nedeni ile hesabın kapatılarak tutarın ...'ye davalı banka tarafından devredildiği, dava konusu mevduatın ... fonuna devredilmesinin ön şartının 5411 sayılı Bankacılık Kanunu'nun 62 . maddesi gereğince davacı hak sahibine uyarı yazısı göndermek olduğu, davalı bankanın ilgili yönetmelik hükümleri gereğince hak sahibine ulaşmak için her hangi bir işlem yapmadığı, yönetmelikte belirtilen ilan usullerinin yerine getirilmediği, bu halde söz konusu mevduatın zaman aşımı nedeni ile fona devrinin yasal koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne davaya konu 10.091,71 Euro mevduatın ... 'ye devir tarihi olan 26/05/2010 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 5,08 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 05.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7507, Karar No: 2008/5576, Tarih: 23.09.2008

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2008/7507 E.  ,  2008/5576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Çekişmeli taşınmaza komşu 134 ada 1, 9 ve 13 sayılı parseller ile 134 ada 1 sayılı parselin batısındaki kanaldan sonra gelen taşınmazlara ait tutanakların kesinleşip kesinleşmediğini de belirtecek biçimde onaylı tutanak örneklerinin var ise dayanakları kayıtlar ve belgelerin, dava konusu iseler dava dosyalarının celbi ile dosyasına konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.09.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3933, Karar No: 2012/10208, Tarih: 11.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/3933 E.  ,  2012/10208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 04/11/2010 tarih ve 2008/310-2010/623 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ..... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı şirketin 70 adet hamiline yazılı hissenin sahibi olduğunu, davalıya hamiline hisse senetlerinin yeni hisse senetleri ile değiştirilmesi için ihtar gönderildiğini ancak kabul edilmediğini, davalı tarafından yapılan ilanda ana sözleşme değişikliği gereğince tüm hisse senetlerinin nama yazılı olduğunun belirtildiğini, nevi değiştirilen hisse senetlerini ellerinde bulunduran ortakların bu senetlere tekabül eden payları alabilmek için ihraççılara başvurabileceğini ileri sürerek müvekkilinin kuruluş aşamasında hamiline hisse senedi olan 70 adet hisse senedinin dava tarihi itibariyle şirketin ne miktardaki hisse senedine tekabül ettiğinin tespitini, tespit edilen miktardaki hisse senedinin karşılığının nama yazılı senedinin müvekkili adına düzenlenmesini, davalı şirket kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesini ve kararın Merkezi Kayıt Kurumu A.Ş. ve Sermaye Piyasası Kurumuna bildirilmesini, sermaye artırımı dışında kalan temettü alacaklarının reeskont faizi 30.000.00 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin hisselerinin tamamını nama yazılı ve sahiplerinin belli olduğunu, davacının müvekkili şirkette hisse sahibi olmadığını, hamiline yazılı hisse senetlerinin kuruluş aşamasında B grubu senetler olarak ihraç edildiğini, söz konusu pay gruplarının 21.08.1987 günlü genel kurulda iptal edildiğini, hamiline yazılı senetlerinin tamamının nama yazılı hale getirildiğini, genel kurulda da payın tamamının katıldığını ve davacının da katılmış olması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm kanıtlara göre, dava konusu hisse senetlerinin gerçek olmadığı ileri sürülmediği için zilyetliğin mülkiyete karine teşkil ettiği, senet zilyedinin hak sahibini ispatla yükümlü olmadığı, aksini iddia eden tarafın ispatla yükümlü olduğu, şirketin bu hisse senetlerinin geçerli olmadığına dair bir mahkeme ilamı yada bir iptal belgesi ibraz etmediği, anonim şirketlerin verilen süre içinde hisse senetlerini geri alıp, tutanak tutup, bunların imha veya iptalini sağlayıp işlemlerin kayda geçirilmesi için Merkezi Kayıt Kurumu'na bildirilmesi gerektiği, bu sürelere ve bu işlemlere uyulmamasının ortaklar yönünden hak kaybına yol açmayacağı, dava konusu hisse senetlerinin tertip kaydının bulunmadığı, kurul kaydına alınmadan önceye ilişkin olduğu için Sermaye Piyasası Kanunu'nun uygulanmasının mümkün olmadığı, genel hak sahipliği kuralları ve şirketin sorumluluğuna ilişkin düzenlemeler çerçevesinde inceleme yapılması gerektiği, 1987 tarihli genel kurulda bir kısım tertip hisse senetlerinin kaldırılıp nama yazılı senetlerin çıkarıldığı ve ana sözleşme değişikliği yapıldığı, davacının temsilcisinin toplantıda bulunmadığı gerekçesiyle davacının davalı şirkette dava tarihi itibariyle 272.438.463 (eski) TL ye tekabül eden % 0,00006 paya sahip olduğunun tespiti ile 50,95 (eski) TL temettü alacağının davalıdan tahsiline, hisse senedi karşılığının nama yazılı hisse senedi olarak adına düzenlenmesi ve şirket kayıtlarının bu şekilde düzeltilmesine ilişkin talebin ve Merkezi Kayıt Kurumu ile Sermaye Piyasası Kurumu'na bildirilmesine ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, taraflar vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/4400, Karar No: 2024/644, Tarih: 17.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/4400 E.  ,  2024/644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2019/2931 E., 2020/745 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Denizli Cumhuriyet Başsavcılığının, 08.05.2017 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-h ve 53 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2. Denizli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.10.2019 tarihli ve 2017/299 Esas, 2019/594 Karar sayılı kararı ile sanığın nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 149/1-h, 62/1, 53/1-2-3, 58/6-7 nci maddelerinin uygulanması sonucu 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiştir.

3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 25.03.2020 tarihli ve 2019/2931 Esas, 2020/745 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık Müdafiinin Temyiz Sebepleri

1. Eksik inceleme ile karar verildiğine,

2. Değer azlığı indirimi uygulanması gerektiğine,

3. Sanığın cebir uygulamadığına, Yağma suçunun oluşmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü