muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4859, Karar No: 2018/2904, Tarih: 12.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/4859 E.  ,  2018/2904 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-26/04/2014 tarih ve 22495 sayılı kaçak elektrik tespit tutanağına istinaden açılan kamu davasında mahkeme tarafından usulüne uygun olarak yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu sonucunda, bilirkişi raporunda sanığın karşılıksız yararlanma kastı ile hareket ettiğinin tespit edilmesi ve normal tarifeye göre vergili cezasız kurum zararının hesaplanmasına rağmen; sanığa bilirkişi raporunun tebliğ edilmemesi ve usulüne uygun ihtarın yapılmaması karşısında;

Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nın 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usulü işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK’nın 168/5 ve CMK'nın 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği, ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip, yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebliğ yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,

2-Kabule göre de;

Sanık hakkında verilen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca seçenek yaptırıma çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddeleri arasında taksirli suçlar için düzenlenen TCK'nın 50/4 maddesinin de gösterilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/514, Karar No: 2019/2584, Tarih: 06.05.2019

**4. Hukuk Dairesi         2019/514 E.  ,  2019/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı SS ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/02/2015 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, sulama bedeline ilişkin borcunu ödememesi nedeniyle aleyhine icra takibi başlatılan davalının takibe itiraz ettiğini, dava dilekçesine eklenen ve ...... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2013/243 sayılı soruşturma dosyasında bulunan makbuzlara dayalı olarak davalının borçlu olduğunu belirterek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporuna karşı yazılı beyanında yeni makbuzlar sunarak bilirkişiden ek rapor alınmasını talep eden davacının davasını açarken kanunda belirtilen somutlaştırma yükümlülüğünü yerine getirmek zorunda olduğu, davacı kooperatifin kendisine verilen sürede delillerini sunduğu, HMK’nun 145. maddesinde belirtilen şartların oluşmaması nedeniyle kendi elindeki makbuzları süresinden sonra bildirmesine izin verilmediği gerekçesiyle, alınan bilirkişi raporu benimsenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Sonradan Delil Gösterilmesi” başlıklı 145. maddenin ilk fıkrasıyla, kanunda belirtilen süreden sonra, davada yeni delil sunulmasının yasak olduğu kural olarak benimsenmiştir. Fakat iki istisna kabul edilmiştir. Ancak, bir delilin sonradan ileri sürülmesi, yargılamayı geciktirme amacı taşımıyorsa veya süresinde ileri sürülememesi ilgili tarafın kusurundan kaynaklanmıyorsa, hâkim, taraflardan birinin talebi üzerine, o delilin sonradan gösterilmesine izin verebilir. Bu şekilde delil sunma kuralına istisna getirilmesi, hukuki dinlenme hakkının (m. 21) tabii bir sonucudur (HMK m. 145 gerekçesi)

Mahkemece soruşturma dosyası celbedilerek bu dosyada bulunan makbuzlar, dava dilekçesine eklenen makbuzlarla birlikte dosya bilirkişiye tevdi edilmiş, dosyada mevcut makbuz asıllarına göre borç miktarını tespit eden bilirkişinin raporunu ibrazından sonra davacı vekili yeni temin ettiklerini beyan ettiği makbuzları dosyaya sunmak istese de, mahkemece makbuzların süresi içinde ibraz edilmediği gerekçesiyle değerlendirmeye tabi tutulmamış, davacı vekili bilirkişi raporuna karşı yazılı beyanında kooperatif yönetiminin değişmesi nedeniyle evrakların bulunmasında güçlük yaşadıklarını, bu durumun kendi kusurlarından kaynaklanmadığını belirterek, yaptıkları araştırmalar neticesinde bulunan makbuzlarla birlikte bilirkişiden ek rapor alınmasını talep etmiş, mahkemece HMK’nun 145. maddesinde belirtilen şartların oluşmadığı gerekçesiyle yeni makbuzların sonradan delil olarak dosyaya sunulmasına izin verilmemiş, benimsenen bilirkişi raporu uyarınca davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Oysa davacı kooperatifçe, dava dilekçesinde, davalının sulama bedeline ilişkin borcu olduğunu gösterir dava dilekçesi ekinde sunulan makbuzlarla, ...... Cumhuriyet Başsavcılığının 2013/243 sayılı soruşturma dosyasında bulunduğu bildirilen makbuzlara delil olarak dayanıldığı gibi, HMK’nun 145. maddesi uyarınca da her ne kadar kanunda belirtilen süreden sonra delil gösterilmesi mümkün değil ise de, HMK’nun anılan maddesinde belirtilen belirli durumlarda sonradan delil gösterilmesine izin verilebilir.

Somut olayda, soruşturma dosyasında tüm makbuzların bulunduğu düşüncesiyle hem soruşturma dosyasındaki makbuzlara hem de dava dilekçesine eklediği makbuzlara delil olarak dayanan davacı kooperatifin, yönetimin değiştiği ve eski yönetimle ilgili devam eden bir soruşturmanın da bulunduğu yönündeki beyanı da gözetildiğinde, kendi kusurundan kaynaklanmayan sebeplerle yeni temin ettiği makbuzları sonradan delil olarak ileri sürmesinin, yargılamayı uzatmaya mâtuf olduğu söylenemez. Şu halde mahkemece, davacı kooperatifin delillerinin tamamı toplanarak alacak kapsamının belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirmeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 06/05/2019 gününde oy çokluğuyla karar verildi.

(M) (M)

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle, davacının kendinden sadır olan evrakı, hakimiyeti altındaki yerden temininin ve dosyaya süresinde ibraz edilmemesinin davacının kusurundan kaynaklanmış olması karşısında usul ve yasaya uygun olan hükmün onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyoruz.06/05/2019
Yargıtay — Esas No: 2015/3938, Karar No: 2017/2104, Tarih: 22.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/3938 E.  ,  2017/2104 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 11.10.2016 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.03.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10918, Karar No: 2021/4658, Tarih: 20.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2019/10918 E.  ,  2021/4658 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında şoförlük yaptığını ele geçen gümrük kaçağı akaryakıtı tırında kullanacağını beyan ettiği anlaşılmakla; akaryakıtın kullanılacağı tırın ticari mahiyette olması ve ele geçen akaryakıtın miktarı da dikkate alındığında sanığın unsurları oluşan 5607 sayılı yasanın 3/11 maddesine muhalefet suçundan mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 20/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14258, Karar No: 2018/5468, Tarih: 02.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/14258 E.  ,  2018/5468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğa iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 02/05/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7046, Karar No: 2015/11481, Tarih: 21.05.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/7046 E.  ,  2015/11481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sigorta başlangıç tarihinin 01/06/1987 olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, dava dilekçesinin yetkisizlik nedeniyle reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, sigorta başlangıç tarihinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yetkisizlik kararı verilerek dava dosyasının Nöbetçi İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5. maddesinde yer alan "İş Mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikâmetgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşmeler muteber sayılmaz" hükmü ile işçi-işveren arasındaki uyuşmazlıklara ilişkin kesin yetki kuralı düzenlenmiş olup Kanun'un 1/B bendinde "İşçi Sigortaları Kurumu ile sigortalılar veya yerine kaim olan hak sahipleri arasındaki uyuşmazlıklardan doğan itiraz ve davalara da bakarlar" hükmü doğrultusunda 5510 sayılı Kanun'dan kaynaklanan davalar İş Mahkemesinde görülmekle birlikte Kurumun taraf olduğu uyuşmazlıklarda yetkili mahkemenin neresi olacağına dair Kanun'da açık bir düzenleme bulunmamaktadır.

5521 sayılı Yasa'nın 15. maddesinde bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2.maddesine göre "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" hükmü gereğince genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında 6100 sayılı HMK'da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin İş Mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması ve bu doğrultuda uyuşmazlığın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 14.maddesinde yer alan hükümler doğrultusunda çözüme kavuşturulması gerekir.

HMK'nın 14/1. maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19.maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

HMK'nın 14/1. maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir." Bu yetki kuralı kesin olmadığından HMK'nın 19.maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

Somut olayda, Kurum adına işlem yapan ünitenin .... olduğu, davacının iddia ettiği hizmetinin de .... İlçesi'nde geçtiği, davalı Kurum'un yetki itirazında .... İş Mahkemesi'ni yetkili gösterildiği, bu yönüyle davanın açıldığı mahkemenin yetkili hale geldiği anlaşılmakla mahkemece işin esasına girilerek olumlu yada olumsuz bir karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21/05/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4414, Karar No: 2019/606, Tarih: 06.02.2019

**6. Ceza Dairesi         2016/4414 E.  ,  2019/606 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle ve Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 09/05/2016 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ... hakkında, katılan ...’a karşı işlediği tehdit suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde; 19/11/2009 tarihli iddianame anlatımına göre, temyiz dışı sanık ...’in katılan ...’dan alacaklı olduğu ve ona "Ulan Şaban, sen adam değilsin, lan o yemekçinin parasını bugün öde" şeklinde mesaj gönderdiği, ardından sanık ...’nın temyiz dışı diğer sanıklarla beraber katılanın iş yerine gittiği, burada temyiz dışı sanık ...’in katılanın çalışanına "Şaban beyi arayın gelsin, yoksa bir saat içerisinde burası kan gölüne döner" diyerek tehdit ettiğinin iddia edilmesi karşısında; eylemin yağma ve/veya yağmada “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 5237 sayılı TCK'nin 150/1. maddesindeki suçu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak, 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sanığın ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla BOZULMASINA, 06.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4406, Karar No: 2013/9103, Tarih: 11.06.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/4406 E.  ,  2013/9103 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Başkasına ait kimik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

Hüküm : TCK'nın 268/1. maddesi delaletiyle 267/1, 43/1, 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar balığında suç adının ''başkasına ait kimik veya kimlik bilgilerinin kullanılması'' yerine ''iftira'' olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanığın 06.05.2003 tarihinde işlediği görevi yaptırmamak için direnme suçu nedeniyle hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla üzerinde kendi fotoğrafı bulunan katılan ...'a ait kimliği ibraz edip anılan kişi adına 26.05.2006 tarihli iddianame ile açılan davada da aynı kimliği kullanmaya devam ettiği, 29.04.2007 ve 11.11.2007 tarihlerinde işlediği suçlar sebebiyle yapılan soruşturma işlemlerinde de aynı kimliği kullanmasından ibaret eylemlerinde; yenilenen kasıt nedeniyle, eylemlerin üç ayrı suçu oluşturduğu gözetilmeden; yazılı şekilde TCK'nın 268/1. maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 267/1. maddesi uyarınca bir kez uygulama yapılıp, zincirleme suç hükümleri tatbik edilmek suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3560, Karar No: 2013/3481, Tarih: 24.05.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/3560 E.  ,  2013/3481 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

... Büyük Genel Kurulu'nun ....01.2013 tarih ve 2013/... sayılı Kararı'nın dayanağı olan 2797 sayılı ... Yasası'nın ....maddesini değiştiren 6110 sayılı Yasa'nın ....maddesinde, daireler arası ... bölümünün belirlenmesinde mahkeme kararındaki nitelendirmenin esas alınacağı öngörülmüştür. Mahkemenin nitelendirmesine göre, uyuşmazlık; taraflar arasındaki teknik ve temizlik hizmetlerine ilişkin sözleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili için başlatılan ... takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkin olup, davalı site yönetimi tacir olmadığından hükmün temyiz incelemesi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın, temyiz incelemesini yapmakla görevli Yüksek .... Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, ....05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3425, Karar No: 2017/1996, Tarih: 20.03.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/3425 E.  ,  2017/1996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanığın UYAP kanalı ile MERNİS üzerinden temin edilen nüfus kaydında, hükümden sonra 10.07.2016 tarihinde vefat ettiği belirtildiğinden, öldüğünün tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcıları ile müştekinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.03.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1795, Karar No: 2019/2583, Tarih: 06.05.2019

**4. Hukuk Dairesi         2017/1795 E.  ,  2019/2583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ...... ......i vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 17/02/2015 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptalinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 05/04/2016 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, sulama bedeline ilişkin borcunu ödememesi nedeniyle aleyhine icra takibi başlatılan davalının takibe itiraz ettiğini, dava dilekçesine eklenen ve ...... Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 2013/243 sayılı soruşturma dosyasında bulunan makbuzlara dayalı olarak davalının borçlu olduğunu belirterek, itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, bilirkişi raporuna karşı yazılı beyanında yeni makbuzlar sunarak bilirkişiden ek rapor alınmasını talep eden davacının davasını açarken kanunda belirtilen somutlaştırma yükümlülüğünü yerine getirmek zorunda olduğu, davacı ......in kendisine verilen sürede delillerini sunduğu, HMK’nun 145. maddesinde belirtilen şartların oluşmaması nedeniyle kendi elindeki makbuzları süresinden sonra bildirmesine izin verilmediği gerekçesiyle, alınan bilirkişi raporu benimsenerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun “Sonradan Delil Gösterilmesi” başlıklı 145. maddenin ilk fıkrasıyla, kanunda belirtilen süreden sonra, davada yeni delil sunulmasının yasak olduğu kural olarak benimsenmiştir. Fakat iki istisna kabul edilmiştir. Ancak, bir delilin sonradan ileri sürülmesi, yargılamayı geciktirme amacı taşımıyorsa veya süresinde ileri sürülememesi ilgili tarafın kusurundan kaynaklanmıyorsa, hâkim, taraflardan birinin talebi üzerine, o delilin sonradan gösterilmesine izin verebilir. Bu şekilde delil sunma kuralına istisna getirilmesi, hukuki dinlenme hakkının (m. 21) tabii bir sonucudur (HMK m. 145 gerekçesi)