muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/696, Karar No: 2023/4326, Tarih: 24.10.2023

4. Tanık .... kolluk beyanında "... benim öz kızım olur, ... isimli şahıs ise benim kızımın eski eşi olur. 18.11.2015 tarihinde saat 00.30 sıralarında kızım ... işten döndüğünde onu alıp eve götürecektim bir anda eski damadım olan ... karşıdan kızım ve benim yanıma doğru hızlı bir şekilde gelmeye başladı ben kızıma sen ara sokağa git dedim ben ... un üzerine gittim oda ara sokağa koşarak ortadan kayboldu. Ayrıca şahıs ... araçla sürekli evimizin önünden geçer bugüne kadar her hangi bir tehdit veya hakaret olayı olmadı..." demiştir.

5. Tanık ... kolluk beyanında "... ablam olur, ... ablamın eski eşi olur. Ablamla eniştem tahminen 4 yıl önce boşandılar, ancak eniştem fiziki olarak ablamı takip ettiği ve rahatsızlık verdiğini duydum ben buğüne kadar eniştem ...'un ablam ve çocukları rahatsız ettiğini işlerim yoğunluğu sebebiyle hiç görmedim sadece ablam, babam ve çocuklardan duydum..." demiştir.

6. Tanık .... soruşturma aşamasındaki beyanında "Anne ve babam ayrıldılar. Ben Tavşanlı Sağlık Meslek Lisesinde okumaktayım. Eve iki haftada bir yada dört haftada bir gelmekteyim. Bir defasında annemi durağı bırakmaya gittiğimde babam beş dakika ara ile ileriye geçtiğini, daha sonra geriye döndüğünü gördüm. Acaba işten mi geliyor diye düşündüm ancak işten gelmesi mümkün değildi." demiştir.

IV. GEREKÇE

1. 5237 sayılı Kanun'un 123 üncü maddesinde düzenlenen kişilerin huzur ve sükununu bozma suçunun maddi unsurunun, sırf huzur ve sükununu bozmak amacıyla bir kimseye ısrarla telefon edilmesi, gürültü yapılması ya da hukuka aykırı başka bir davranışta bulunulmasından ibaret olduğu gözetildiğinde, somut olayda sanık ile katılanın eskiden evli oldukları, boşandıktan sonra katılanın işe gidip gelirken sürekli sanığı gördüğü ve kendisini takip ettiğini iddia ettiği ancak sanığın işyerinin katılanın evinin yakınında olduğu ve işe geliş gidiş güzergahında bulunduğu yönünde savunmada bulunduğu anlaşılmakla, dosya kapsamında sanığın katılanın sırf huzur ve sükununu bozma amacı ile takip ettiği yönünde mahkumiyete yeterli delil bulunmadığından mahkemece beraatine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece sanığın cezalandırılabilmesi için gerekli kesin, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesi ile yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı kabul edilmesine rağmen, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine hükmedilmesi, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hukuka aykırılık olarak belirlenmiştir.

V. KARAR

2. Mahkemece sanığın cezalandırılabilmesi için gerekli kesin, yeterli ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesi ile yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı kabul edilmesine rağmen, sanığın 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi gereğince beraatine hükmedilmesi, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen hukuka aykırılık olarak belirlenmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenle Kütahya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.03.2016 tarihli ve 2015/851 Esas, 2016/190 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün 1 numaralı paragrafının çıkarılarak yerine “Yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle üzerine atılı kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14077, Karar No: 2011/226, Tarih: 18.01.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/14077 E.  ,  2011/226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mera kaydının iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava konusu ... Köyü ... parsel sayılı 1900 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, yörede 1974 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında kayıt miktar fazlası olarak çayır niteliği ile Hazine adına tespit edilmiş, davacının murisi ... ’ün kadastro komisyonu nezdinde yaptığı itiraz, komisyonun 29.03.1982 tarihli kararı ile reddedilerek taşınmaz 14.09.1999 tarihinde çayır niteliğiyle Hazine adına tapuya tescil edilmiştir. Daha sonra İl Tarım Komisyonunca taşınmaz mera olarak tahsis edilerek 03/07/2000 tarihinde mera niteliği ile özel siciline kaydedilmiştir. Davacı ... 18/08/2008 tarihli dava dilekçesi ile, taşınmazın tapuda Hazine adına kayıtlı olduğunu, ancak murislerinden kaldığını ve 53 yıldan beri zilyetliklerinde bulunduğunu belirterek Hazine adına olan tescil kaydının iptaliyle kendi adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulü ile davalı taşınmazın tapu kaydının iptaline, davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, mera kaydının iptali ve tescil istemine ilişkindir.

03 Mart 1998 tarihinde yürürlüğe giren 4342 Sayılı Mera Yasasının 13/5. maddesi ile "komisyon kararlarına karşı 30 günlük askı ilan süresi ve tebligatı gerektiren hallerde tebliğden itibaren 30 günlük süre içinde Asliye Hukuk mahkemesinde dava açılabileceği" hükümleri getirilmiş, aynı Yasanın 21. maddesinde "tahsis kararında belirtilen haklara tahsisin kesinleştiği tarihten itibaren 5 yıl geçtikten sonra tesbitlerden önceki hukuki sebeplere dayanılarak itiraz edilemeyeceği" öngörülmüştür. 4342 Sayılı Mera Yasası hükümlerine göre, mera, yaylak ve kışlakların tesbit ve tahdit (sınırlandırma) işlemleri yasal yollardan geçip kesinleşmedikçe mera komisyonları tarafından tahsis kararı verilemez. Mera komisyonunun verdiği tahsis kararları valilik onayı ile yürürlüğe giren ve bundan sonra 13. madde hükmüne göre ilan ve ilgili kuruluşlara tebliğ edilir. Dolayısıyla ister kadastro çalışmaları sırasında, isterse kadastro çalışmalarından bağımsız olarak mera komisyonlarınca verilen TAHSİS KARARLARINDAN sonra 30 günlük ve 5 yıllık sürelerden söz edilebilir.

Somut olayda; çekişmeli taşınmaz, 14.09.1999 tarihinde çayır niteliğiyle Hazine adına tapuya tescil edilmiş, daha sonra İl Tarım Komisyonunca taşınmaz mera olarak tahsis edilerek 03/07/2000 tarihinde mera niteliği ile özel siciline kaydedilmiştir. Her ne kadar dosya da askı tutanağı yok ise de mera kararının en geç özel sicile kaydedildiği tarihte kesinleştiğinin kabulü gerekir. Davacı ... ise, yasada belirtilen 30 günlük ve 5 yıllık hak düşürücü süreler geçtikten sonra 18/08/2008 tarihinde dava açmıştır. Bu nedenle, hak düşürücü süreler geçtikten sonra açılan davanın reddi gerekirken aksi kanaat ile işin esasına girilerek davanın kabulüne karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 18/01/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/41146, Karar No: 2015/37831, Tarih: 24.12.2015

**13. Hukuk Dairesi         2014/41146 E.  ,  2015/37831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı-... tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılardan ...'ın tarlasında diğer davalı ... aracılığıyla tarım işçisi olarak çalıştığını, davalı ...n işveren, ...'nün ise taşeron durumunda olduğunu, 06/04/2009 tarihinde tarlada çapa yaparken kazmanın toprak altında bulunan taşa çarpması ve taştan kopan parçanın gözüne isabet etmesi sonucu yaralandığını, kaza esnasında davalıların müdahale etmediğini, gözünün ağrısının geçmemesi ve iyileşme olmaması nedeni ile ertesi gün ...Devlet Hastanesinde ve ... Fakültesi Hastanesinde tedavi gördüğünü, sağ gözünün görme özelliğini tamamen yitirdiğini, davalıların meydana gelen kaza nedeni ile tam kusurlu olduğunu belirterek 6.500,00 TL maddi, 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren faizi ile davalılardan tahsilini istemiştir. Davacı vekili ıslah dilekçesiyle maddi tazminat yönünden talebini 74.581,73 TL ye yükseltmiştir.

Davalılar, duruşmada ayrı ayrı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, maddi tazminat davasının KABULÜ ile; 74.581,73 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren (06/04/2009 tarihinden itibaren) işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminat davasının KISMEN KABULÜ ile; 3.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren (06/04/2009 tarihinden itibaren) işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı Hürü tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı eldeki davada; tarlada geçirdiği bir kaza nedeniyle gözünün görme özelliğini yitirdiğini belirterek maddi ve manevi tazminat talebinde bulunmuş, davalı Hürü ise ; kusurunun bulunmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir. Yargılama esnasında aldırılan...Kurumu Şube Müdürlüğü bilirkişi raporu içeriğine göre; %33 oranında maluliyet olduğu belirtilmiştir. Ancak bu konuda Yargıtay denetimine elverişli maluliyet konusunda bilirkişi rapor aldırılması gerekirken... Kurumu Şube Müdürlüğü bilirkişi raporuyla yetinilmesi yetersizdir. Kaldı ki 22.07.2013 tarihli bilirkişi raporunun 6. bendinde “kazanın oluşumunda davacının kusuru bulunduğuna dair bir rapora dosya içerisinde rastlanmamış” olduğu belirtilmiş ve dosyada 30.12.2013 havale tarihli kusur raporu olmasında rağmen bu kusur raporu dikkate alınmadan maddi tazminata ilişkin rapor verildiği anlaşılmaktadır. Öncelikle konusunda uzman bilirkişilerce maluliyet oranı belirlenmesi, daha sonra tarafların kusur durumu konusunda bilirkişi raporu alınarak dosyanın aktüerya bilirkişisine tevdii ile maddi tazminatın miktarı belirlenmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporlarına göre ve eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre, temyiz eden davalı ...'nin sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 1.324,90 TL harcın davalı-...'ye iadesine, 24/12/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3452, Karar No: 2008/13771, Tarih: 16.09.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/3452 E.  ,  2008/13771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Davacı, 1.5.1995-1.3.2007 tarihleri arasında zorunlu tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ...... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

KARAR1

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava ,davacının 01.05.1995-01.03.2007 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının ziraat odası kaydının 1990 yılında başladığı gerekçesi ile taleple bağlı kalarak 01.05.1995-01.03.2007 tarihleri arasında tarım ... sigortalı olduğunun tespitine karar verilmişse de sigortalılık başlangıç tarihinin tespitinde yanılgıya düşüldüğü anlaşılmaktadır.

2-Dava ,davacının 01.05.1995-01.03.2007 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının ziraat odası kaydının 1990 yılında başladığı gerekçesi ile taleple bağlı kalarak 01.05.1995-01.03.2007 tarihleri arasında tarım ... sigortalı olduğunun tespitine karar verilmişse de sigortalılık başlangıç tarihinin tespitinde yanılgıya düşüldüğü anlaşılmaktadır.

Davanın, yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre, sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının,

kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosya kapsamından, davacının 1990 yılından itibaren Ziraat Odasına üyeliğinin bulunduğu, tarım kredi Koop üyeliğinin bulunmadığı, sattığı ürün bedellerinden ilk prim kesintisinin 30.06.1996 tarihinde yapıldığı, 1997,2004 ve 2006 yıllarında da prim kesintisi bulunduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının ilk kesintinin yapıldığı tarihi takip eden 01.07.1996 tarihinden 01.03.2007 tarihine kadar olan sürede tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken davacının ziraat odası kaydının 1990 yılında başladığı gerekçesi ile davacının talebi dikkate alınarak 01.05.1995 yılından itibaren tespit kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K’nun 438/7.maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının 1.bendindeki ‘’01.05.1995’’tarihinin silinerek, yerine ‘’01.07.1996’’tarihinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, 16.09.2008 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/3638, Karar No: 2010/394, Tarih: 19.01.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/3638 E.  ,  2010/394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma ve etkili eylem

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişle kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini Kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK.nun 149/2 maddesindeki, "yağma suçunun işlenmesi sırasında kasten yaralama suçunun neticesi sebebiyle ağırlaşmış hallerin gerçekleşmesi durumunda, ayrıca kasten yaralama suçuna ilişkin hükümler uygulanır" hükmü karşısında; sanığın yağma suçunu gerçekleştirirken, "yakınanı yaşamsal tehlike duyularından veya organlarından birinin işlevini yerine getirmesine engel oluşturmayacak biçimde 10 gün iş ve gücünden kalmasına neden olacak" şekilde yaralaması syleminin, aynı Yasanın 87 maddesinde tanımlanan, "neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçu" kapsamında olmadığı ve yağma suçunun öğesi olduğu gözetilmeden, sanık hakkında ayrıca 765 sayılı TCK.nun 456/4, 457/1. maddeleriyle yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

2-5237 sayılı TCK.nun 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "malın değerinin azlığı" kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522 maddesindeki "hafif ve "pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, "değer azlığının" 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçelen de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

3-Sanığın, 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 326/son maddesi gereğince sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının gözetilmesine, 19.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10581, Karar No: 2013/10199, Tarih: 17.06.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/10581 E.  ,  2013/10199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen 12.06.2013 tarihli nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 07.09.2012 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK.nun 64/1. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/17230, Karar No: 2019/1321, Tarih: 17.01.2019

**22. Hukuk Dairesi         2018/17230 E.  ,  2019/1321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının davalıya bağlı ... Devlet Hastanesinde faaliyet gösteren taşeron firmalarda ihaleye aykırı biçimde hastanenin asıl işlerinde muvazaalı olarak çalıştırıldığını, işyerinde mevcut alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğunun Çalışma Bakanlığı müfettişlerince tespit edildiğini, davalı Bakanlık tarafından açılan itiraz davasının red edilmesiyle muvazaa olgusunun kesinleştiğini ve davacının ilk günden beri davalı Bakanlığın işçisi konumuna geldiğini, davalı Bakanlığın kamu kurumu olması nedeniyle hem davacının hem de davalının 6772 sayılı İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun kapsamında bulunduğunu iddia ederek ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili; açılan davanın haksız ve hukuka aykırı olduğunu, muvazaa iddiasında bulunan davacının bu iddiasını ispat etmek zorunda olduğunu, kurumun alt işveren işçilerinin açtığı davalar sonucu yüklü meblağlar ödemek zorunda kaldığını, bu nedenle yeni sözleşme dönemlerinde ve yeni kurulan asıl işveren-alt işveren ilişkilerinde bu durumu göz önünde bulundurarak gerekli tedbirleri aldığını, bu nedenle ... Devlet Hastanesinde 01.01.2014 tarihinde bahçe bakım ve temizliği hizmet alımı ihalesi, 01.02.2014 tarihinde teknik personel hizmet alımı ihalesi, 01/05/2014 tarihinde mutfak personeli hizmet alımı ihalesi, 01.01.2015 tarihinde klinik destek hizmetleri hizmet alımı ihalelerinin yapıldığını, veri hazırlama ve güvenlik hizmetleri ihalelerinin 2010-2011 yıllarında yapıldığını ve halen devam ettiğini, muvazaa raporunda ve daha önce açılan ilave tediye davalarında temizlik işçilerinin yaptığı belirtilen işlerin ilgili ihaledeki personele yaptırıldığını, bu anlamda davacının ve diğer temizlik işçilerinin aynı koşullarda çalıştığı iddiasının herhangi bir dayanağının olmadığını, ilave tediye ücreti talep edilen döneme ilişkin herhangi bir muvazaa incelemesi ve kararı bulunmadığını, dava dilekçesinde belirtilen müfettiş raporu ve mahkeme kararının bu davada delil olarak kullanılamayacağını, davacının tediye talepli ilk davasının kabul edilmiş olmasının sözleşme dönemleri ve tarafların farklı olması nedeni ile bu davada delil olarak kabul edilemeyeceğini, alacağın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti: