muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/27402, Karar No: 2014/31935, Tarih: 13.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/27402 E.  ,  2014/31935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/56281

MAHKEMESİ : Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2010

NUMARASI : 2007/159 (E) ve 2010/264 (K)

SUÇ : Hırsızlık, sahtecilik, kullanmak amacıyla uyuşturucu madde bulundurmak

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; uyuşturucu madde bulundurmak suçunun sanık M.. Ç.. tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık M.. Ç.. bakımından kurulan hükmün incelenmesinde, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanık S.. D..'nun savunmasında adı geçen A..H.. isimli kişinin gerçek bir kişi olup olmadığı, sanığa otomobili satıp satmadığı, sanıkla bu kişi arasında satış nedeniyle bir protokol yapılıp yapılmadığı, sanıkla bu kişi arasında telefon iletişimi olup olmadığı araştırılmadan sanığın eksik kovuşturmayla cezalandırılmasına karar verilmesi,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanık S.. D..'nun savunmasında adı geçen A..H.. isimli kişinin gerçek bir kişi olup olmadığı, sanığa otomobili satıp satmadığı, sanıkla bu kişi arasında satış nedeniyle bir protokol yapılıp yapılmadığı, sanıkla bu kişi arasında telefon iletişimi olup olmadığı araştırılmadan sanığın eksik kovuşturmayla cezalandırılmasına karar verilmesi,

3-Resmi belgede sahtecilik suçu bakımından, bilirkişi raporunda plakanın teknik alete gerek kalmadan değişikliğin çıplak gözle kolaylıkla anlaşıldığını belirtmesi karşısında, plakanın bizzat hakim tarafından duruşmada incelenerek iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı hususunun tutanağa geçirilerek, bunun sonucunda denetime olanak sağlaması açısından da ulaşılan kanaatin ne olduğunun karar yerinde gösterilip tartışılarak hüküm kurulması gerekirken eksik kovuşturmayla cezalandırılmasına karar verilmesi,

4-Kabule göre de;

a-Suça konu otonun hangi yöntemle, düz kontakla mı, yoksa anahtar uydurularak mı hırsızlandığına ilişkin araştırma yapılmadan sanık S.. D..'nun eksik kovuşturmayla cezalandırılmasına karar verilmesi,

b-Plaka hırsızlığı suçu bakımından, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmden yazılı şekilde hüküm kurulması,

c-Plaka hırsızlığı eyleminin gece sayılan zaman diliminde gerçekleştirildiğine ilişkin kesin, somut verilerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde gösterilip tartışılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar S.. D.. ve M.. Ç..'ın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, sanığın araç ve plaka hırsızlığı suçundan kurulan hüküm bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 13/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24341, Karar No: 2013/17267, Tarih: 24.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/24341 E.  ,  2013/17267 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

No :2008/96-2012/566

Davacı kurum, iş kazası sonucu ölen sigortalı işçinin hak sahiplerine bağlanan gelirlerin 506 sayılı Yasanın 10 ve 26. maddeleri uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ...... Mahkemesi iptal kararı resen dikkate alınarak ve davalı asıl işveren ......’ya %30, davalı alt işveren şirkete %15, sigortalıya %55 kusur izafe edilen bilirkişi raporu hükme dayanak kılınarak, ancak 10. madde koşulları yönünden hiç bir araştırma ve değerlendirme yapılmaksızın 506 Sayılı Yasanın 26. maddesine göre yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, her iki davalı avukatının tüm, davacı Kurum avukatının ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 Sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, ...... Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, ...... Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, ilk peşin değerli gelirlerin talep gibi %45 kusur karşılığının hüküm altına alınmasında bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Somut olayda, şirkete ait inşaat malzemelerinin nakline nezaret eden kazalının 3. kat asansör boşluğundan bodrum katındaki asansör kuyusuna düşerek 20.11.2005 tarihinde vefat ettiği anlaşılmaktadır. 506 Sayılı Yasanın 9. maddesi “(Değişik fıkra: 25/08/1999 - 4447/2 md.) İşveren çalıştıracağı kimseleri, işe başlatmadan önce örneği Kurumca hazırlanacak işe giriş bildirgeleriyle Kuruma doğrudan bildirmekle veya bu belgeleri iadeli-taahhütlü olarak göndermekle yükümlüdür. İnşaat işyerlerinde işe başlatılacak kimseler için işe başlatıldığı gün Kuruma veya iadeli-taahhütlü olarak postaya verilen işe giriş bildirgeleri ile Kuruma ilk defa işyeri bildirgesi verilen işyerlerinde işe alınan işçiler için en geç bir ay içinde Kuruma verilen veya iadeli-taahhütlü olarak gönderilen işe giriş bildirgeleri de süresi içinde verilmiş sayılır...” hükmünü içermekte, anılan yasanın 10. maddesi ise “Sigortalı çalıştırmaya başlandığının süresi içinde Kuruma bildirilmemesi halinde bildirgenin sonradan verildiği veya sigortalı çalıştırıldığının Kurumca tesbit edildiği tarihten önce meydana gelen............... hallerinde ilgililerin sigorta yardımları Kurumca sağlanır. Sigortalı çalıştırmaya başlandığı Kuruma bildirilmiş veya bu husus Kurumca tespit edilmiş olmakla beraber, yeniden işe alınan sigortalılardan, süresi içinde Kuruma bildirilmeyenler için de,............... hallerinde gerekli sigorta yardımları Kurumca sağlanır. Ancak, yukarıdaki fıkralarda belirtilen sigorta olayları için Kurumca yapılan ve ilerde yapılması gerekli bulunan her türlü masrafların tutarı ile, gelir bağlanırsa bu gelirlerin 22’nci maddede sözü geçen tarifeye göre hesap edilecek sermaye değerleri tutarı, 26’ncı maddede yazılı sorumluluk halleri aranmaksızın, işverene ayrıca ödettirilir.” hükmünü öngörmektedir.

Rücu davasının aynı zamanda 506 Sayılı Yasanın 9 ve 10. maddelerine yönelik bulunduğu gözetilerek, 10. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği hususu yöntemince araştırılıp belirlenmeli, anılan madde koşullarının varlığı halinde, işverenin 10’uncu maddeye ilişkin kusur sorumluluğu oransal olarak tespit edilip, ...... Mahkemesi Kararında belirtilen ilke ve esaslara göre saptanacak rücu alacağının talep de gözetilerek tahsiline hükmedilmelidir.

O halde; davacı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 24.09.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/16666, Karar No: 2024/7959, Tarih: 30.09.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/16666 E.  ,  2024/7959 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/32 E., 2016/142 K.

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305. maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310. maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317. maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ- OLAY VE OLGULAR

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talebiyle açılan kamu davasının yapılan yargılaması sonucunda, İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 27.04.2016 tarihli ve 2015/32 Esas, 2016/142 Karar sayılı kararı ile mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde farklı zamanlarda olacak şekilde katılan mağdurenin ikametten kaçıp sanığın evinde kaldığı vakitlerde vajinal yoldan cinsel ilişki yaşadıklarının kabulü ile beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan lehe olduğu kabul edilen 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişiklik öncesi yürürlükteki haliyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 103/2, 103/6, 43/1, 62 ve 53. maddesi uyarınca 14 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109/1, 109/3-f, 109/5, 43/1, 62 ve 53. maddesi uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Hükmü temyiz etme iradesinden ibarettir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Katılan mağdurenin çelişkili anlatımları dışında sanığın çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işlediğine dair mahkumiyete yeterli delil bulunmadığına, katılan mağdure Deniz'in rızası ile sanığın yanına gitmesi karşısında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun kanuni unsurları itibariyle oluşmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

III. GEREKÇE

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 24.05.2023 tarihli ve 2022/9-46 Esas, 2023/303 Karar sayılı ilamı ile 15.03.2023 tarihli ve 2022/9-303 Esas, 2023/151 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere 5237 sayılı Kanun'un 103/2. maddesinde tanımlanan çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunun aynı Kanun'un 104/1. maddesinde tanımlanan reşit olmayanla cinsel ilişki suçuna teselsül etmeyeceği göz önüne alındığında, oluşa uygun kabulü göre katılan mağdurenin ilk cinsel ilişkinin yaşandığı 09.10.2013 tarihinde 14 yıl 10 ay 29 günlük, son ilişki olan 19.11.2013 tarihinde ise 15 yıl 9 günlük olduğu ve Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 29.07.2015 tarihli raporunda katılan mağdurede mevcut hafif derecede zeka geriliğinin hekim olmayanlarca anlaşılamayacağının bildirilmesi karşısında; katılan mağdurenin on beş yaşından küçük olduğu dönemdeki ilişkinin çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu, on beş yaşını ikmal ettikten sonra cebir, tehdit ve hile olmaksızın vajinal yoldan organ sokarak gerçekleşen eylemin ise reşit olmayanla cinsel ilişki suçunu oluşturduğu anlaşılmakla; her iki suçtan ayrı ayrı hüküm kurulması yerine yazılı şekilde uygulama yapılması ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu yönünden ise katılan mağdurenin son eylem tarihi olan 19.11.2013 günü ise on beş yaşını ikmal edip cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı olmayan rızasının geçerli sayılacağı gözetilmeksizin zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

2. Sanığın katılan mağdureye yönelik işlediği çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi ile ilgili olarak kovuşturma evresinde alınan heyet raporlarında olay nedeniyle katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulduğunun bildirilmesi nedeniyle Mahkemece müsnet suçtan belirlenen temel ceza 5237 sayılı Kanun'un 103/6. maddesi uyarınca ile artırılmış ise de, sanığın içinde bulunduğu sosyal ortam, eğitim düzeyi ve kişisel özellikleri gözetildiğinde cebir, tehdit, hile veya iradeyi etkileyen başka bir nedene dayalı hal olmaksızın katılan mağdureye nitelikli cinsel istismarda bulunması sonucunda katılan mağdurenin ruh sağlığının bozulacağını öngöremeyeceği ve aynı Kanun'un 23. maddesi gereğince ortaya çıkan bu ağır neticede taksir derecesinde dahi kusurunun bulunmaması sebebiyle cezasında 5237 sayılı Kanun'un 103/6. maddesi uyarınca artırım yapılamayacağı, bu durumun temel cezanın belirlenmesinde nazara alınabileceği gözetilmeden, yazılı şekilde anılan maddenin tatbiki suretiyle fazla ceza tayin edilemesi,

hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle; İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılan mağdure vekili ve sanık müdafiinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,30.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30328, Karar No: 2018/3643, Tarih: 25.04.2018

**12. Hukuk Dairesi         2016/30328 E.  ,  2018/3643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, borçlunun örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine yasal süre içerisinde icra mahkemesine başvurusunda, sair itirazları ile birlikte yetkiye itiraz ettiği, mahkemece yetki itirazının kabulüne karar verildiği görülmektedir.

6100 sayılı HMK'nın "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda, icra takibi ... İcra Müdürlüğü'nde başlatılmış, muteriz borçlunun icra mahkemesine verdiği dilekçede, ... veya ... İcra Dairelerinin yetkili olduğunu ileri sürdüğü, ancak seçtiği icra dairesini bildirmediği görülmüştür. Bu durumda, borçlu birden fazla yerin yetkili olduğunu ileri sürerek, yetkili icra dairelerinden hangisini seçtiğini belirtmediğinden, HMK'nun 19/2. maddesi uyarınca usulüne uygun bir yetki itirazından söz edilemez.

O halde, mahkemece, yetki itirazının açıklanan nedenle reddi ile borçlunun sair itirazları incelenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25/04/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3851, Karar No: 2018/12208, Tarih: 10.10.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/3851 E.  ,  2018/12208 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme, 6136 sayılı Kanun'a muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmün gerekçesinde, sanığın eylemi gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlediği ifade edilmiş olmasına rağmen son cümlede geceleyin konut dokunulmazlığının ihlalindeki ifadedeki gecenin sehven yazılmış olduğu kabul edilmiş, Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...'ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10.10.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/32648, Karar No: 2015/35295, Tarih: 14.12.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/32648 E.  ,  2015/35295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL ANADOLU 18. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/04/2015

NUMARASI : 2014/358-2015/141

Davacı, borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 11.08.2010 - 16.10.2012 tarihleri arasında beton pompa operatörü olarak çalıştığını, işe giriş esnasında bütün işçilerden alındığı gibi davacıdan da teminat maksadı ile açık senet alındığını, iş akdinin feshi esnasında davacının bu senedi istediğini ancak kendisine iade edilmediğini, İstanbul Anadolu 1. İş Mahkemesinin ... Esas sayılı dava dosyasında da davacıdan açık senet alındığının belirlendiğini, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı 2013/66036 sayılı soruşturma dosyasında davalı şirket sahiplerinin tefecilikle suçlandığı, işe giriş esnasında alınan boş senetlerin 3. Kişiler tarafından işleme konulduğunun tespit edildiğini iddia ederek, 30.06.2013 vade tarihli, 50.000,00 TL bedelli, alacaklısı A. A. K. görülen senet nedeniyle davacının üçüncü kişilere borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı adına T.K 35. maddesi gereğince tebligat yapılmış, davaya cevap verilmemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davaya konu 30.06.2013 vade tarihli 50.000,00 TL bedelli, alacaklısı Ahmet A. K. olduğu senetteki tarihin iş akdinin sona ermesinden 8 ay sonraya ait olduğu davalı şirketin alacaklı veya ciro silsilesi ile senetle bağlantısının bulunduğunu gösterir kayıt bulunmadığı, söz konusu senedin işe girerken alınan senet olduğu ve içeriğinin gerçeğe aykırı şekilde düzenlendiğinin ispata yarar delillerin sunulamadığı, senet alacaklısı ile davalı şirket arasında birlikte hareket edip muvazaalı işlem yapıldığını gösterir iddia ve delil sunulamadığından davaya konu senetteki borçlunun davalı şirket olmadığı gerekçeleriyle davanın husumet nedeni ile reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Ticaret Hukuku hükümlerine dayalı senetlerin, teminat kaydı içerdiğinde, poliçe, bono veya çek olsun vasfını kaybettiği, geçerli olmadığı bilinmektedir. İşçi ve işverenin taraf oldukları iş ilişkisinde başlangıçta işe girerken, bazı iş kollarında işverenin teminat amacı ile bu tür senetler aldığı uygulama ile anlaşılmaktadır. Kuşkusuz bu durumun kanıtlanması halinde bu şekilde alınan senet, teminat senedi niteliğinde sayılmalıdır.