muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5827, Karar No: 2016/5951, Tarih: 30.05.2016

**11. Hukuk Dairesi         2016/5827 E.  ,  2016/5951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/07/2014 tarih ve 2013/239-2014/162 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların ... isimli balık avlama gemisinin ...'la birlikte sahipleri olduğunu, müvekkili şirket ile .... arasında Aracılık Hizmet ve Garantörlük Sözleşmesi imzalandığını, müvekkili şirket tarafından yönlendirilen müşteriye .... tarafından satış yapılması durumunda, satış tutarı üzerinden ...'in belirleyeceği oran ve miktar üzerinden müvekkili şirkete hizmet bedeli ödendiğini, .... tarafından ÖTV'si indirgenmiş deniz yakıtı satışının müşteriye yapılması durumunda sözleşmede de açıkça yazıldığı üzere müvekkil şirketin hizmet veren, aracı, garantör sıfatıyla borcun ödenmemesinden ...'ye karşı müşteriyle birlikte müteselsilen sorumlu olduğunu, .... tarafından müvekkil şirketin aracılığı ile ve yine müvekkil şirketin garantörlüğü altında toplam 57.229 litre ÖTV 'si indirilmiş deniz yakıtının ... isimli geminin ihtiyacının karşılanması için davalıların sahibi bulunduğu gemiye satıldığını, davalıların sahibi bulunduğu gemi için alınan yakıt bedelinin ...'ye sahipleri tarafından ödenmediğini bu nedenle davalılara .... tarafından satışı yapılan ÖTV'si indirlmiş deniz yakıtı bedeli 99.580,28 TL tutarındaki 4 adet fatura bedelinin sözleşme hükümleri gereği müvekkil şirket tarafından ...'ye ödendiğini, ...'nin de davalılardan olan alacağını müvekkil şirkete devrettiğini, müvekkili şirketin son fatura bedeli 29.754,09 TL bakiye alacağının tahsili amacıyla ... ve ... ile ... aleyine ....İcra Müdürlüğü'nün 2012/15102 E. sayılı dosyasında icra takibi başlattığını, davalıların haksız itirazları sebebiyle takibin davalılar adına durduğunu, haksız olan itirazının iptaline, takibin devamına %20 icra inkar tazminatına hükmedilmesini, talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, teknenin iddia edilen dönemde hissedarı olmalarına rağmen, işleticiliğinin aynı zamanda kaptanlığını görevini de yapan diğer hissedar olan ... tarafından yürütüldüğünü, davanın husumet yokluğu nedeniyle reddini talep etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, TTK m. 5/2 uyarınca davaya bakma görevinin, deniz ticaretinden ve deniz sigortalarından doğan davalara bakmakla görevli ... Asliye Ticaret Mahkemelerine ait olması sebebiyle HMK'nın 20. ve 114/c. maddeleri uyarınca davacının dava dilekçesinin görev yönünden reddine, kararın kesinleşmesini müteakip dava dosyasının ilgili mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece, dosya kapsamına göre, TTK m. 5/2 uyarınca davaya bakma görevinin, deniz ticaretinden ve deniz sigortalarından doğan davalara bakmakla görevli ... Asliye Ticaret Mahkemelerine ait olması sebebiyle HMK'nın 20. ve 114/c. maddeleri uyarınca davacının dava dilekçesinin görev yönünden reddine, kararın kesinleşmesini müteakip dava dosyasının ilgili mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 30/05/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1338, Karar No: 2019/12229, Tarih: 09.10.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/1338 E.  ,  2019/12229 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza vermekten vazgeçilmesi

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- 5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanık ...'un, suç tarihinde ... AVM'de faaliyette bulunan ...mağazasına gittiği, satışa sunulan ... ve ... marka ürünlerin standında açıkta bulunan ve hem üzerlerinde hem de gizli bölümlerinde ... olan iki adet para cüzdanını aldığı, üzerinde açıkça görünen stikırları el yordamı ile çıkardığı, ... marka cüzdanın 119,90 TL, ... marka cüzdanın ise 83,90 TL değerinde olduğu, cüzdanlardaki stikırı çıkarıp attıktan sonra el çantasına koyup kapıdan çıkacağı sırada duyarlı kapının alarm vermesi ile sanığın yakalandığı olayda hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin, 5237 sayılı Yasanın 145. maddesinde tanımlanan “değerin azlığı” ile örtüşmediği ve sanığın teşebbüs aşamasında kalan eylemi hakkında, koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye düzenleme amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca ceza verilmekten vazgeçilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 09.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10105, Karar No: 2015/6532, Tarih: 18.05.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/10105 E.  ,  2015/6532 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12173, Karar No: 2012/48284, Tarih: 13.12.2012

**2. Ceza Dairesi         2012/12173 E.  ,  2012/48284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, yakınanın kilitli halde sokakta park ederek bıraktığı aracından gerçekleştirdiği hırsızlık olayında; araç “adet veya tahsis ya da kullanımı gereği açıkta bırakılan eşya” niteliğinde olmadığından, sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nun 142/1. maddesinin (b) bendi yerine, (e) bendi ile uygulama yapılması, her iki bentdeki ceza süresinin aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında “25.08.2006 ” olarak mahallinde düzeltilmesi ve uygulamaya ilişkin 5237 sayılı TCK.nun 143 ile 58. maddelerinin ise mahallinde karara eklenmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanığın temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 13.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11110, Karar No: 2021/5188, Tarih: 23.06.2021

**12. Ceza Dairesi         2020/11110 E.  ,  2021/5188 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hâkimliği

Taksirle yaralama suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/12/2017 tarihli ve 2017/58782 soruşturma, 2017/32787 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin merci Mersin 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/01/2018 tarihli ve 2018/47 değişik iş sayılı kararını müteakip, anılan suçtan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma neticesinde, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/04/2018 tarihli ve 2018/2334, 2018/10119 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair merci Mersin 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/05/2018 tarihli ve 2018/3238 değişik iş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.

Dosya kapsamına göre;

1- Mersin 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/01/2018 tarihli ve 2018/47 değişik iş sayılı kararı yönünden;

Her ne kadar Mersin 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 10/01/2018 tarihli kararı ile eksik inceleme sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanunun 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” ile aynı Kanun’un 173/4. maddesindeki “Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, itirazın inceleyen mercii mahkemesince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 160. maddesi uyarınca Cumhuriyet savcısınca yeterli soruşturma yapılmadığı kanaatine varılması halinde soruşturmanın genişletilmesine ve Cumhuriyet savcılığından talep edilen hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra itirazla ilgili bir karar verilmek üzere dosyanın tekrar gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde,

2- Mersin 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/05/2018 tarihli ve 2018/3238 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

2- Mersin 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/05/2018 tarihli ve 2018/3238 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede;

Esasta soruşturmanın genişletilmesi olarak kabul edilecek Mersin 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 10/01/2018 tarihli kararını müteakip, Cumhuriyet Başsavcılığınca belirtilen eksiklikler giderildikten sonra itirazla ilgili bir karar verilmek üzere dosyanın tekrar Mersin 4. Sulh Ceza Hakimliğine gönderilmesi gerektiği, itiraz mercii tarafından tekrar verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz hakkında, karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın itirazı inceleyen merciiye gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 21/10/2020 gün ve 94660652-105-33-13010-2020-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/11/2020 gün ve 2020/96461 sayılı ihbarnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü saat 20:50 sıralarında, müşteki sürücü İmran Ekenek'in sevk ve idaresindeki aracı ile meskun mahal dışında, bölünmüş üç şeritli otoyolda seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde aracını sağ arıza şeridinde durdurduktan sonra aracı ile kontrolsüzce yola çıkarak devam etmek istediği sırada, arkadan gelen şüpheli ...'nun sevk ve idaresindeki kamyonun bu araca arka sol kısımdan çarpması neticesi yaralamalı ve maddi hasarlı trafik kazasının meydana geldiği, olay sonrasında müştekiler İmran Ekenek ile yolcu konumundaki müşteki Deniz Peke'nin basit tıbbi müdahale ile giderilir şekilde yaralandıkları ve şüpheli ... hakkında şikayetçi oldukları olayda; Mersin Cumhuriyet Başsavcılığımızın 2017/58782 sayılı dosyası ile başlatılan soruşturmada kaza tespit tutanağına göre kazanın oluşumunda 33 T 1198 plakalı oto sürücüsünün herhangi bir kural ihlalinin olmadığının belirtildiği ve şüphelinin hakkında suçun yasal unsurlarının oluşmaması nedeni ile 01/12/2017 tarihinde kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, bu karara karşı müşteki İmran Ekenek'i vekili Av.Cahit Celal Kul aracılığıyla 25/12/2017 tarihli dilekçe ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz ettiği, itirazı değerlendiren Mersin 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 10/01/2018 tarih ve 2018/47 D.İş sayılı kararı ile " her ne kadar Mersin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından trafik tespit tutanağı içeriğine göre şüphelinin kusurunun bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, Yargıtay 12. Ceza Dairesinin 05/09/2013 tarihli ve 2012/19402 esas, 2013/19286 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere taksirle işlenen suçlardan dolayı kusurluluk değerlendirmesi ancak mahkeme hakimi tarafından yapılabileceği, kusurun belirlenmesi normatif bir değerlendirmeyle mümkün olmakla birlikte, konunun teknik bilgiyi gerektirmesi, hakimin hukuk bilgisiyle sorunu çözemeyeceği durumlarda, bilirkişi incelemesi yaptırılması gerektiğinde dahi, bilirkişinin inceleme yetkisi kusurlulukla ilgili olmayıp, işin tekniği ve norma aykırı davranışın belirlenmesi ile sınırlı olacağı, bilirkişi raporlarının mahkemeyi bağlayıcı değil, delilleri değerlendirme vasıtalarından biri olduğu, mahkemelerin takdir ve değerlendirme hakkına haiz bulunduğu, bilirkişi tarafından münhasıran hakimin yetkisinde bulunan kusurluluk konusunda herhangi bir değerlendirme yapılmaması gerekmekle birlikte, bu yöndeki bir değerlendirmenin de hakimi bağlayıcı bir yönünün bulunmadığı, meydana gelen olay nedeniyle keşif yapılarak bilirkişi raporu aldırılması ve soruşturmanın buna göre sonuçlandırılması gerektiği" gerekçesi ile müşteki vekilinin itirazının yerinde olduğu ve takipsizlik kararının kaldırılmasına karar verildiği, karar üzerine 2018/2334 sayılı soruşturma dosyası ile soruşturmaya devam edildiği ve olaya ilişkin inceleme yapmak üzere Mehmet Şahan'ın bilirkişi olarak görevlendirildiği, 27/03/2018 tarihli bilirkişi raporu ile 33 T 1198 plakalı ticari oto sürücüsü İmran Ekenek'in 2918 K.Y.T

.Y.T.Kanunun madde 46/2-B (Aksine bir işaret şerit değiştirmeden önce gireceği şeritte sürülen araçların geçişini beklememek) kusurunu işlediğinden bu kazada birinci derecede tamamen kusurlu olduğunu ve 34 LF 704 plakalı kamyon sürücüsü ...'nun bu kazada kusursuz olduğu görüş ve kanaatinin beyan edildiği, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca 06/04/2018 tarih, 2018/2334 soruşturma, 2018/10119 sayılı karar ile "...gerek olay sonrasında düzenlenen kaza tespit tutanağı, gerekse soruşturma aşamasında uzman bilirkişiden alınan bilirkişi raporlarında şüpheli ...'nun olayla herhangi bir kusurunun bulunmadığı yönünde görüş beyan edildiği, bu hali ile şüpheliye müsnet taksirle yaralama suçunun şüphelinin herhangi bir kusurunun bulunmaması nedeni ile unsurları itibari ile oluşmadığı..." gerekçesiyle şüpheli hakkında kamu adına kovuşturmaya yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği, müşteki İmran Ekenek'in vekili Av.Cahit Celal Kul aracılığıyla 07/05/2018 tarihli dilekçesi ile bu karara karşı itirazda bulunduğu, Mersin 3. Sulh Ceza Hakimliğince yapılan değerlendirme neticesinde 11/05/2018 tarih ve 2018/3238 D.İş sayılı karar ile kovuşturmaya yapılmasına yer olmadığına dair kararının gerekçesine, itiraz dilekçesi içeriğine göre; verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararında usul ve yasaya aykırılık görülmediğinden itirazın reddine karar verildiği anlaşılarak yapılan incelemede;

1-Mersin 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/01/2018 tarihli ve 2018/47 değişik iş sayılı kararı yönünden; Mersin 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 10/01/2018 tarihli kararı ile eksik inceleme sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanunun 6545 sayılı Kanunun 71. maddesi ile değişik 173/3. maddesinde yer alan, “Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder...” ile aynı Kanunun 173/4. maddesindeki “Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.” şeklindeki düzenlemeler karşısında, itirazın inceleyen mercii mahkemesince 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 160. maddesi uyarınca Cumhuriyet savcısınca yeterli soruşturma yapılmadığı kanaatine varılması halinde soruşturmanın genişletilmesine ve Cumhuriyet savcılığından talep edilen hususlarla ilgili eksiklikler giderildikten sonra itirazla ilgili bir karar verilmek üzere dosyanın tekrar gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde,

2-Mersin 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/05/2018 tarihli ve 2018/3238 değişik iş sayılı kararı yönünden yapılan incelemede; esasta soruşturmanın genişletilmesi olarak kabul edilecek Mersin 4. Sulh Ceza Hakimliğinin 10/01/2018 tarihli kararını müteakip, Cumhuriyet Başsavcılığınca belirtilen eksiklikler giderildikten sonra itirazla ilgili bir karar verilmek üzere dosyanın tekrar Mersin 4. Sulh Ceza Hakimliğine gönderilmesi gerektiği, itiraz mercii tarafından tekrar verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz hakkında, karar verilmesine yer olmadığına ve dosyanın itirazı inceleyen merciiye gönderilmesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmiş olmasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla;

Kanun yararına bozma talebine atfen düzenlenen ihbarnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görülmediğinden, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 01/12/2017 tarihli ve 2017/58782 soruşturma, 2017/32787 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulü ile anılan kararın kaldırılmasına ilişkin merci Mersin 4. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10/01/2018 tarihli ve 2018/47 değişik iş sayılı kararını müteakip, anılan suçtan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma neticesinde, Mersin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 06/04/2018 tarihli ve 2018/2334, 2018/10119 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine dair merci Mersin 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 11/05/2018 tarihli ve 2018/3238 değişik iş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma talebinin CMK'nın 309. maddesi gereğince REDDİNE, müteakip işlemlerin mahallinde yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.06.2021 oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20982, Karar No: 2014/22946, Tarih: 06.11.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20982 E.  ,  2014/22946 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk(İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde, davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşılıp, Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava, iş kazası sonucu sürekli iş göremez duruma giren sigortalıya bağlanan gelir neddeniyle uğranılan Kurum zararının ilk rücu davasından bakiye kusur karşılığının tahsil istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun'un 26. maddesidir.

Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (...) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, ....03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 23.....2006 gün ve E:2003/..., K:2006/106 sayılı kararı ile 26. maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, ilk peşin değerli gelirler ile harcama ve ödemelerin; tazmin sorumlularının kusuruna isabet eden miktarıyla sınırlı kısmına hükmedilmesi gerekir. Hukuk Genel Kurulu’nun 07.05.2008 tarih 2008/...-363 Esas, 2008/366 Karar sayılı kararında da belirtildiği şekilde, gelirlerde meydana gelen artışın ayrı bir olgu niteliğinde bulunduğu, önceki rücu davasında ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmesinin ilk davada hüküm altına alınmayan kusur farkı nedeniyle kesin hüküm engeli oluşturmayacağı, ilk rücu davasında hükmolunan gelir artışlarının, kusur farkından kaynaklanan eldeki davada hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmadığı gözetilerek, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin bakiye kusur karşılığına isabet eden

kısmına karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki, bu aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, karar bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemesi Kanunu'nun geçici .... maddesi yollamasıyla mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının silinerek yerine ''davanın kısmen kabulü ile;

...- 1568,09 TL ilk peşin sermaye değeri ve SYZ toplamının bakiye kusur oranı olan % 84'üne tekabül eden ....317,... TL Kurum zararının tahsisi onay tarihinden itibaren itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine;

...- Harçlar Kanununa göre 71,28 TL harcın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline;