muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/9845, Karar No: 2021/14204, Tarih: 13.10.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/9845 E.  ,  2021/14204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili ile davalılar ... ve ... Ltd. Şti. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının ... Temizlik İşleri Müdürlüğü 'nde 18/01/2005 tarihinde temizlik görevlisi olarak işe başladığını, Belediyede çalışmasına rağmen Sosyal Güvenlik Kurumuna temizlik işini üstlenen şirket işçisi olarak bildirildiğini, davalı Belediyenin asıl işveren, diğer davalılar ... Ltd. Şti. ve ... Ltd. Şti.'nin alt işveren olarak dava konusu alacaklardan müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğunu, davacının son ücretinin 1.370,88 TL olduğunu, iş akdinin 23/06/2014 tarihinde davalı ... Ltd. Şti. tarafından feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatının ödenmediğini, davacının haftanın yedi günü resmi tatil günleri de dahil sabah 04.00 ile akşam 18.00 saatleri arasında çalıştığını, yıllık izin kullanmadığını, fazla mesai ve hafta tatili ücretinin ödenmediğini, asgari geçim indiriminin ücretine yansıtılmadığını iddia edere, kıdem tazminatı ihbar tazminatı yıllık izin ücreti fazla mesai ücreti hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacağının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, talep edilen alacakların zamanaşımına uğradığını, alacağın belirli olması nedeniyle belirsiz alacak davası şeklinde açılan davanın dava şartı yokluğundan reddi gerektiğini, davacının hizmet süresine ilişkin iddiasının gerçeği yansıtmadığını, davalı belediyede çalıştırılan işçilerin ücretinin ödendiğini, hafta tatili ve yıllık izinlerinin kullandırıldığını, ulusal ve dini bayramlarda davacının çalışmadığını, dava konusu alacaklar nedeniyle davalı ...'nin sorumluluğunun bulunmadığını, iddianın kanıtlanması durumunda sorumluluğun davalı şirketlere ait olduğunu, davacının belirli süreli sözleşmeyle ve ihale süresiyle sınırlı olarak çalıştığını belirterek davanın reddini talep etmiştir.

Davalı ... Ltd. Şti. vekili, iddiaların gerçeği yansıtmadığını, davalı şirketin temizlik işini üstlenmesiyle davacının 18.07.2009 tarihinde şirket bünyesinde çalışmaya başladığını, 01.08.2014 tarihinde de ihale süresinin bitimiyle işin ihaleyi alan yeni şirkete devredildiğini, davacının da yeni şirkette çalışmaya devam ettiğini, husumet itirazında bulunduklarını, iş yeri devrinde fesih olmadığından feshe bağlı hakların istenemeyeceğini, devredenin kıdem tazminatından kendi dönemi ile ve o dönemdeki ücretiyle sorumlu olacağını, ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ücretlerinden son işverenin sorumlu olduğunu, davacının davalı şirketten talep edebileceği bir alacağının bulunmadığını, çalıştığı dönem zarfında tüm hak ve alacaklarının davacıya ödendiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını, davacının 06:00-10:00 saatleri arasında çalıştığını ve fazla çalışmasının bulunmadığını, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil günlerinde çalışmışsa çalıştığı süre ücretinin ödendiğini ve davacının asgari geçim indirimi uygulamasından yararlandırıldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel mahkemenin verdiği davanın kısmen kabulüne ilişkin karara karşı davacının ve davalılardan ... Ltd. Şti. ve ... vekillerinin temyizi üzerine Dairemizin 2017/27721 Esas, 2020/3309 Karar ve 24.02.2020 tarihli ilamı ile “fazla mesai ücret alacaklarının davacı tanıklarının beyanları dikkate alınarak kabulüne karar verildiği, tanıkların husumetli olup, bu husumetli tanık beyanlarının başkaca bir delil ile desteklenmediği, ispat edilemeyen fazla mesai alacağı yönünden davanın reddi gerektiği” gerekçesi ile bozulmuş, ilk derece mahkemesince bozmaya uyulmuş, bozmaya uyularak verilen kararda ilk karar ile bozmaya konu edilmeyen alacaklar yönünden “yeniden karar verilmesine yer olmadığına” dair karar verilmiş, bu karar Dairemizin 2021/2898 Esas, 2021/6803 Karar ve 24.03.2021 tarihli kararı ile bozma sebebi yapılmayan alacak kalemleri hakkında karar verilmesine yer olmadığına şeklinde hüküm oluşturulmasının hatalı olduğu gerekçesi ile bozulmuştur. Mahkemece bozma kararına uyulmuş, fazla mesai ücreti yönünden kararı temyiz eden davalılar ... ve ...Tem. Hizm. Sos. Hiz. Tur. San. ve Tic. Ltd. Şti. açısından bu taleplerin reddine, diğer yönlerden ise davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılardan ... ve ... Ltd. Şti.'nin vekilleri süresinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan ... Belediye Başkanlığının tüm, davacı ve davalılardan ... Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili ile davalılardan ... ve ... Ltd. Şti.'nin vekilleri süresinde temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılardan ... Belediye Başkanlığının tüm, davacı ve davalılardan ... Ltd. Şti.'nin aşağıdaki bendin dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Somut uyuşmazlıkta, davalılardan ... lehine hükmün 13 ve 14. bentlerinde ayrı ayrı iki vekalet ücretine hükmedilmesi davalı ... Belediyesi için mükerrer tahsile, diğer davalı ... Ltd. Şti. açısından da reddedilen kısım üzerinden vekalet ücretine hükmedilmemesine neden olacağından hatalı olup bozma sebebi ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Sonuç: Mahkemece kurulan hükmün; 13. ve 14. bentlerinin hükümden tamamen çıkarılarak yerine; “Davalılar ... ve ...Ltd. Şti. kendilerini vekil ile temsil ettirdiğinden reddedilen kısım üzerinden karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince hesaplanan 4.080,00 TL vekalet ücretinin (bu vekalet ücretinin 2.482,08 TL kısmı üzerinde davalıların birlikte, bakiye kısmı üzerinde ise davalı ... Ltd. Şti.’nin tek başına hak sahibi olacak şekilde) davacıdan alınarak davalılara verilmesine” bendinin yazılmasına hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacı ve davalılardan ... Ltd. Şti.'ye iadesine, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz eden davalı ...'na yükletilmesine, 21.09.2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4802, Karar No: 2015/7350, Tarih: 08.04.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/4802 E.  ,  2015/7350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tanık .....'ın soruşturma evresinde alınan ifadesinde; saat 05:00 sularında namaz kılmak için kalktığında sanıkları şikayetçinin arabasının yanında gördüğünü, sanıkların kendisini görmesi üzerine oradan ayrıldıklarını camiye gitmek için konutundan ayrıldığında sanıkları 100-150 metre ileride ellerinde şikayetçiye ait suça konu malzemelerle gördüğünü beyan ettiği, kolluk görevlilerince 08.03.2012 tarihinde düzenlenen olay, yakalama, muhafaza altına alma, üst arama ve teslim tesellüm tutanağında yapılan ihbar üzerine sanıkları 05:45 sularında yakaladıklarının ve ihbar içeriğine göre sanıkların suça konu malzemeleri sakladıkları yeri bularak suça konu malzemeleri muhafaza altına aldıklarının belirtildiği, kolluk görevlilerince aynı tarihte düzenlenen teşhis tutanağında da şikayetçinin bulunan suça konu malları aracından çalınan malzemeler olduğunu teşhis ettiğinin anlaşılması karşısında sanıkların yükletilen hırsızlık suçunun işledikleri anlaşıldığı halde dosya içeriğiyle uyuşmayan gerekçeyle yazılı şekilde suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca yeni hüküm kurulurken bozma öncesi hükmolunan yaptırımın (cezanın) ve sonuçlarının ağırlaştırılamayacağı kuralının gözetilmesine, 08.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19579, Karar No: 2014/18863, Tarih: 29.09.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19579 E.  ,  2014/18863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 21. İş Mahkemesi

Tarihi : 10.04.2014

No : 2013/516-2014/256

Dava, geç ödenen aylıkların yasal faizinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın hukuki yarar bulunmadığından reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Alacağın yalnızca bir bölümü için açılan davaya kısmi dava denir. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve alacağın şimdilik belirli bir kesiminin dava edilmesi gerekir. Diğer bir söyleyişle, bir alacak hakkında daha fazla bir miktar için tam dava açma imkânı bulunmasına rağmen, alacağın bir kesimi için açılan davaya, kısmi dava denir. Kısmi dava açılabilmesi için talep konusunun bölünebilir olması gerekli olup, açılan davanın kısmi dava olduğunun dava dilekçesinde açıkça yazılması gerekmez. Dava dilekçesindeki açıklamalardan davacının alacağının daha fazla olduğu ve istem bölümünde “fazlaya ilişkin haklarını saklı tutması”  ya da “alacağın şimdilik şu kadarını dava ediyorum” demesi, kural olarak yeterlidir(Yargıtay HGK 17.10.2012 gün ve 2012/9-838-715 sayılı ilamı; Pekcanıtez H./Atalay M./Özekes M.; Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, s. 320; Kuru/Arslan/Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 22. Bası, s.286).

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda açıkça kısmi dava düzenlenmediği halde, söz konusu Kanunun yürürlükte olduğu dönemde de kısmi dava açılması mümkün bulunmaktaydı. Çünkü, alacak hakkının bir bölümünün dava edilip geriye kalan kısmının ikinci bir dava ile istenmesini engelleyen bir hüküm bulunmamaktaydı. Kısmi dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 109. maddesinde ise, ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Anılan maddenin birinci fıkrasında; talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği; İkinci fıkrasında ise; talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı belirtilmiştir.

Bu durumda; davadaki talep konusunun miktarı taraflar arasında “tartışmasız” ise veya taraflar arasında miktar veya parasal tutar bakımından bir tartışma olmakla beraber, tarafların anlaşmasına gerek kalmaksızın, objektif olarak talep konusunun miktarı herkes tarafından anlaşılabilecek şekilde “belirli” ise o talep konusunun sadece bir kısmı dava edilemeyecektir. Örneğin, satım sözleşmesinde alıcının ödemesi gereken bedel, sözleşmede tereddüde yer bırakmayacak biçimde, açıkça yazılı ise kısmi dava caiz değildir. (Pekcanıtez H./Atalay M./Özekes M, age s.328; Kuru/Arslan/Yılmaz, age s.286).

Doktrinde; talep konusunun miktarının, tarafların anlaşmasına gerek kalmaksızın objektif olarak belirlenebilmesinde, İİK m. 67 hükmünde öngörülen icra inkâr tazminatına ilişkin “likit alacak” kavramının yol gösterici olabileceği ileri sürülmüştür.(Kuru/Budak, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Getirdiği Başlıca Yenilikler, İstanbul Barosu Dergisi, Cilt 85, Sayı, 2011/5, s. 11; Yılmaz Ejder, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi, Ankara 2012 s.737 vd.).

Genel bir kavram olarak, “likid (ligiude) alacak”; “tutarı belli (muayyen), bilinebilir, hesaplanabilir alacaktır” Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için; ya, alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması, ya da, borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit  bir alacaktan söz edilemez (YHGK 17.10,2012 gün ve 2012/9-838-715 sayılı ilamı).

Somut olayda, davacı, kesinleşen mahkeme kararına istinaden 01.01.2009 tarihinden itibaren bağlanan yaşlılık aylıklarına ilişkin yapılan birikmiş ödemede yasal faiz ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 100,00TL faiz alacağı isteminde bulunmuş, Mahkemece, faiz alacağının tam ve kesin olarak tespit edilebilir olduğu, ne tespit, ne belirsiz alacak ve tespit, ne de kısmi dava şartlarının oluşmadığı, davacının hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa ki, yukarıda açıklandığı üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 107/2. fıkrasında "Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir." ve 109/2. fıkrasındaki "Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz." şeklindeki amir hükümler gözetildiğinde, davacının, aylık miktarlarını ve ödenme tarihlerini davalı Kurumdan celpetmeden tespit etmesinin mümkün olmadığı gibi, dava konusu faiz alacağının miktarının gerekirse bilirkişi incelemesiyle tek tek hesaplanarak tespit edilmesi gerektiğinden, alacak miktarının davacı yönünden belirli olduğu söylenemez. Bu durumda, davanın belirsiz alacak davası olduğu gözetilerek, davacının, kısmi dava açmakta hukuki yararı bulunduğundan, esasa girilerek ortaya çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekekirken, yazılı şekilde hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, istek halinde temyiz harcının davacıya iadesine, 30.09.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/742, Karar No: 2012/30867, Tarih: 16.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/742 E.  ,  2012/30867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17355, Karar No: 2018/7630, Tarih: 25.04.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/17355 E.  ,  2018/7630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyetlerine dair

Mahalli mahkemece bozmaya uyularak verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) ... çocuk hakkında 17.09.2013 tarihli kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;

Hükmolunan adli para cezasının 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanununun 26. maddesiyle 5230 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte olduğundan ... çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının 5320 sayılı Kanunun 8/1. ve 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

2) ... çocuk hakkında 15.09.2013 tarihli kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelen temyiz itirazlarının incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre ... çocuk müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8643, Karar No: 2013/12598, Tarih: 14.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/8643 E.  ,  2013/12598 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabul kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kredi kullandığını belirterek, kendisinden haksız olarak tahsil edilmiş olan toplam 3.051 TL’nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, Mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Bu bağlamda, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8020, Karar No: 2022/2188, Tarih: 21.03.2022

**1. Ceza Dairesi         2021/8020 E.  ,  2022/2188 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

TARİH VE NO :20/11/2020 tarih ve 2020/532 Esas, 2020/1331 Karar

SUÇ :Canavarca Hisle veya Eziyet Çektirerek Öldürme Canavarca Hisle veya Eziyet Çektirerek Öldürmeye Teşebbüs

HÜKÜMLER :1-İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 19/12/2019 tarih ve 2019/234 Esas, 513 Karar sayılı ilamı ile sanık hakkında;

A-Maktullere yönelik nitelikli kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-c, 53, 58 maddeleri uyarınca ayrı ayrı 4 kez ağırlaştırılmış müebbet hapis,

B-Katılanlar ... ve ...'ye yönelik nitelikli kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı TCK'nin 82/1-c, 35/2, 53 maddeleri uyarınca ayrı ayrı iki kez 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

C-5237 sayılı TCK'nin 170/1-a 53, 58 maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı.

2-Bu kararın istinafı üzerine; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20/11/2020 tarih ve 2020/532 Esas, 2020/1331 Karar sayılı ilamı ile;

TCK'nin 44. maddesi gözetilerek genel güvenliği tehlikeye sokma suçundan ceza verilmesine yer olmadığına şeklinde düzeltilerek esastan reddine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20/11/2020 tarih ve 2020/532 Esas, 2020/1331 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezalarının beş yılın üzerinde olması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca bölge adliye mahkemesi kararının temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Mahkemece ortaya konulan kabul ve gerekçeler, sanığın aşamalardaki çelişkili savunmaları birlikte değerlendirilerek, sanık hakkında katılan ...'ye yönelik eylem nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinin tatbikine ilişkin olarak mahkemenin takdir ve uygulamasında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, tebliğnamedeki bu hususa yönelen bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 20/11/2020 tarih ve 2020/532 Esas, 2020/1331 Karar sayılı kararının tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin, hatalı kabule, öldürme kastının ve öldürmeyi gerektirecek husumetin mevcut olmadığına, delillerin hatalı değerlendirildiğine, etkin pişmanlık hükümlerinin gözetilmesi gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKÜMLERİN ONANMASINA, hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre göz önüne alındığında, sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21/03/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.