muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/4717, Karar No: 2017/795, Tarih: 14.03.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/4717 E.  ,  2017/795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen tazminat davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 31.10.2014 gün ve 2014/8656 Esas, 2014/6815 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi asıl ve birleşen 2004/98 E. sayılı davada davalı-birleşen 2004/103 E. sayılı davada davacı ... vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacılar vekili, müvekkillerinden yüklenici şirket ile davalı arsa maliki arasında imzalanan 09.08.1993 tarihli arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin, mahkeme kararı ile feshedilmiş olduğunu, aynı kararla yüklenici adına kayıtlı tapu kayıtlarının iptali ile arsa maliki adına tesciline karar verildiğini, feshedilen sözleşmeye göre inşaata başlanıldığını, inşaatın % 27.1 oranında tamamlandığını, fesih tarihinde yapılmış olan iş kalemleri- bina şantiye, WC'nin bilirkişi raporlarına göre 2001 yılı birim fiyatları ile yaklaşık 80.000,00 TL tutarında olduğunu, davalının bu oranda sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, şimdilik 10.000,00 TL'nin fesih tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2004/98 E. sayılı davada davacı vekili, asıl davada talep edilen inşaat bedelinin 126.061,96 TL olduğunun bilirkişilerce tespit edildiğini ileri sürerek, asıl davada talebi aşan 116.061,96 TL'nin fesih tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2004/103 E. sayılı davada davacı vekili, müvekkili ile davalı yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, 6602 ve 8445 parsel sayılı taşınmazlar üzerinde bulunan bahçeli 4 dairelik evler yıkılarak inşaata başlandığını, tapuların devredildiğini, sözleşmenin Kocaeli Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2000/134 E. sayılı kararı ile feshedildiğini, müvekkilinin, davalıların kusurlu davranışları sebebiyle büyük ölçüde zarara uğradığını, taraflar arasındaki sözleşme gereği davalılara devredilen parseller üzerinde bulunan ikişer dairelik iki evin 4 dairesinin yıkılmış olduğunu, 4 dairenin toplam değerinin 40.000,00 TL olduğunu, ayrıca sözleşme gereği teslim edilmeyen 5 daireden dolayı 42.375,00 TL kira kaybına uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere dava sonuna kadar gerçekleşecek kira kayıplarının da hesap edilerek toplam 82.375,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olan yüklenicinin, sözleşme gereğince yapımını üstlendiği inşaattaki bağımsız bölümleri arsa sahibi veya sahiplerine teslim etmemesi, teslimde temerrüdünün gerçekleşmesi durumunda bağımsız bölüm ya da bölümler için istenen gecikme tazminatı kapsamındaki kira tazminatının olumlu zarar olması nedeniyle, geriye etkili fesih halinde istenemeyeceği, taraflar arasındaki sözleşmenin davacı yüklenicinin edimini zamanında ve eksiksiz ifa etmemiş olması nedeniyle feshine karar verildiğinden yüklenicinin de tazminat talebinde bulunamayacağı, her iki tarafın da taleplerinde haksız olduğu gerekçesiyle, asıl ve birleşen davaların reddine dair verilen karar tarafların temyizi üzerine Dairemizin 2014/8656 E., 6815 K. sayılı ilamı ile birleşen 2004/103 E. davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, asıl ve birleşen 2004/98 E. sayılı davada davacı yüklenici tarafça talep edilen tazminatın, olumsuz zarar niteliğinde olmayıp, sözleşmenin feshine ilişkin mahkeme ilamının kesinleşmesi üzerine sebepsiz zenginleşme hükümlerine göre talep edilmesi mümkün olan imalat bedeline ilişkin olduğu, bu durumda mahkemece, uzman bilirkişi kurulundan, yapılan imalatın arsa sahibi yönünden yararlı ve yasal olup olmadığı, arsa sahibinin bu imalattan yararlanıp yararlanamayacağı, yapılan imalat yasal ve arsa sahibi lehine ise fesih kararının kesinleştiği tarih itibariyle mahalli piyasa rayiçlerine göre bedeli ile ilgili rapor alınıp, sonuca göre bir karar verilmesi gerektiğinden bahisle karar davacı şirket yararına bozulmuştur.

Bu kez asıl ve birleşen 2004/98 E. sayılı davada davalı-birleşen 2004/103 E. sayılı davada davacı ... vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen 2004/98 E. sayılı davada davalı-birleşen 2004/103 E. sayılı davada davacı ... vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 7,80 TL harç ve takdiren 275,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 14.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14811, Karar No: 2018/22906, Tarih: 23.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2017/14811 E.  ,  2018/22906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, 1999 tarihinden itibaren davalı ... bünyesinde temizlik elemanı olarak çalışırken, ... akdinin davalı işveren tarafından haklı neden olmaksızın feshedildiğini, ancak kıdem tazminatının ödenmediğini beyanla, kıdem tazminatı, fazla çalışma, yıllık izin ücret alacaklarının, çalıştığı sürede yürürlükte olan toplu ... sözleşmelerinde düzenlenmiş olan bir kısım sosyal ve sendikal alacakları ile ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Taraflar arasında davalı tarafından davacıya bordrolarda “ek tazminat” adı altında ödenen miktarların dikkate alınıp alınmayacağı hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

TBK'nın mahsubu düzenleyen 101. ve 102. maddeleri çerçevesinde öncelikle muacceliyet ve temerrüt kavramlarının açıklanması gerekmektedir.

Muacceliyet, alacaklının borçludan, borçlanılan edimi talep ve dava edebilme yetkisidir. Borç muaccel olmadan borçlu temerrüdü söz konusu olmaz.

Temerrüt, en kısa tanımıyla, alacaklı tarafından talep edilebilir (muaccel) hale gelmiş bir borcun ifasındaki gecikmedir. Kural olarak, bu tür (muaccel) bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile temerrüde düşer (BK. m. 101/1). Başka bir ifadeyle, temerrütten söz edilebilmesi için, öncelikle muaccel bir borcun ve alacaklının o borca yönelik ihtarının bulunması gerekir. Kural böyle olmakla birlikte, borçlunun temerrüde düşmesi için alacaklının ihtarının gerekmediği bazı durumlar da vardır: Örneğin, ifa gününün taraflarca birlikte kararlaştırıldığı (BK. m.101/2), borçlunun borcu ifa etmeyeceğini bildirmiş olduğu veya hal ya da durumundan bu sonuca varılabildiği (BK. m.107/1) durumlarda, temerrüdün gerçekleşmesi için alacaklının ihtarına gerek yoktur.

Tek bir borç ilişkisinin söz konusu olduğu durumlarda, borçlu para borcunun faiz ve masraflarını ödemede temerrüde düşmemişse yaptığı kısmi ödemeyi anapara borcuna mahsup etme hakkına sahiptir. Ancak, para borcunun bir kısmı için kefalet, rehin veya benzeri bir teminat verilmişse, yapılan kısmi ödemenin teminatlı olan borca mahsubu istenemez. Bu durumda, kısmi ödemenin teminatsız olan ya da teminatı daha az olan borca mahsubu gerekir. Borçlu, faiz ve masrafları ödemede temerrüde düşmüşse yaptığı kısmi ödeme öncelikle gecikmiş faiz ve masraf borçlarına mahsup edilecektir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.9.2000 tarih ve 2000/12-1148 esas, 2000/1193 karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, Borçlar Kanununun 84'üncü maddesi gereğince, ödemelerin öncelikle asıl alacaktan düşülebilmesi için, borçlunun faiz ve masrafları ödemede gecikmemiş olması zorunludur. Gecikme ve alacaklının iradesini açıklaması halinde, ödenen kısmın öncelikle faizden düşülmesi gerekir. İcra takibi, ödemeye ihtirazi kayıt konulması irade açıklamasıdır.

Birden fazla borcu bulunan borçlunun yaptığı ödeme, ifa zamanında beyan ettiği borca mahsup edilir. Borçlu, ödeme sırasında, yapılan ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu beyan etmemiş veya alacaklının makbuzda belirttiği borca derhal itirazda bulunmamışsa makbuzda belirtilen borca mahsup edilmelidir.

Birden fazla para borcunun bulunduğu bir borç ilişkisinde, borçlunun, yapılan kısmi ödemenin hangi borç için mahsup edildiğini belirtmemesi, alacaklının da ödemenin hangi borca ilişkin olduğunu makbuzda göstermemesi durumunda, kısmi ödemenin hangi borca mahsup edileceği sorunu Borçlar Kanununun 102.maddesine göre çözümlenmelidir. Bu gibi durumlarda, kısmi ödeme öncelikle muaccel olan borç için yapılmış sayılır. Ödeme zamanında birden fazla borç muaccel hale gelmişse, ödeme ilk takibe konulan borca mahsup edilir. Muaccel olan borçlardan hiçbiri takibe verilmemişse kısmi ödeme ifa zamanı önce gelen borca mahsup edilmiş sayılır. Borçların ifa zamanları (vadeleri) aynı günde gelmişse yapılan kısmi ödeme borçların miktarlarıyla orantılı olarak mahsup edilir. Borçlardan hiçbirinin ifa zamanı gelmemişse, kısmi ödeme alacaklı için güvencesi en az olan borca mahsup edilmiş sayılır.

... sözleşmesinden doğan para borçlarının kısmi ifasında, mahsubun ne şekilde yapılacağı ile ilgili 4857 sayılı Kanun'da özel bir düzenleme bulunmadığından, Borçlar Kanununun genel hükümleri kapsamında sorun çözümlenmektedir. İşçinin işverenden bir alacağının, örneğin sadece kıdem tazminatı alacağının bulunduğu durumlarda, kısmi ödeme nedeniyle mahsup işlemi Borçlar Kanunu'nun 100. maddesi çerçevesinde yapılacaktır. Dairemiz uygulamasına göre, temerrüde düşmüş olan işverenin yaptığı kısmi ödeme işçinin bu hususta beyanda bulunup bulunmadığına bakılmaksızın öncelikle faiz ve masraflara mahsup edilmelidir.

Borcun taksitle ödenmesi konusunda yapılan anlaşma aksi öngörülmemişse, kural olarak, işçinin faiz talebinden vazgeçtiğini kapsar. Ancak, bu sonuç işverenin taksit anlaşmasına uygun hareket etmesine bağlıdır. İşverenin taksitlerden birini zamanında ödememesi halinde, işçinin faizle ilgili feragati geçersiz hale gelir ve sadece ödenmeyen taksit için değil, tüm alacak için faiz talep hakkı doğacaktır. Bu durumda ödenmiş olan önceki taksitlerin öncelikle faiz ve masraflara mahsubu gerekecektir. Kuşkusuz taksit sözleşmesinin işçinin serbest iradesi ile meydana gelmesi gerekir.

İşçinin birden fazla alacağının söz konusu olması halinde, yapılan kısmi ödemenin hangi alacağa ilişkin olduğu işveren tarafından ödeme sırasında belirtilmemiş ve işçi tarafından da bu husus makbuzda gösterilmemiş ise, mahsup işlemi Borçlar Kanunu'nun 86. maddesine göre yapılacaktır. ... Kanununda işçinin sözleşme ve kanundan doğan alacaklarının muacceliyet ve vade zamanları konusunda değişik hükümler öngörülmüştür.

4857 sayılı Kanun'a göre ücret en geç ayda bir ödenir (m.32/5). ... Hukuku Mevzuatımızda Basın ... Kanunu'nun 14. maddesi hariç, ücretin peşin ödeneceğine dair bir düzenleme bulunmamaktadır. Bu nedenle ücret, çalışılan ayı takip eden aybaşında muaccel hale gelmektedir. Fazla mesai, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücretlerinin muacceliyet tarihleri normal aylık ücret gibidir. İşçinin ihbar ve kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti sözleşmenin feshi ile muaccel hale gelir.

... 1475 sayılı ... Kanunu'nun 14 ve 4857 sayılı Kanun'un 120. maddesi uyarınca, işveren kıdem tazminatı borcu bakımından ... sözleşmesinin feshedildiği tarihte temerrüde düşer. Yukarıda belirtilen diğer tazminat ve alacaklar bakımından ise, tarafların sözleşme ile kararlaştırdıkları ödeme zamanı ya da işçi tarafından gönderilecek ihtarnamede belirtilen ödeme günü itibariyle işverenin temerrüdü gerçekleşir.

Somut olayda bilirkişi tarafından davacıya bordrolarda “ek tazminat” adı altında ödenen ödemeler, “tazminat” adı altında ödendiğinden dolayı dava konusu alacaklarla ilişkisi bulunmadığı gerekçesi ile dava konusu alacakların hesaplanmasında dikkate alınmamıştır. Oysa davalı bu ödemeleri toplu ... sözleşmesinde düzenlenen alacaklar ve ilave tediye alacağına karşılık yaptığını iddia etmektedir. Davalı resmi kurum olup, davacı da yapılan bu ödemelerin başka bir alacağa karşılık olarak yapıldığını iddia etmediğine göre, yapılacak ... bu ödemelerin yukarıda belirtilen ilke kararı çerçevesinde davacının alacağından mahsup etmektir. Nitekim aynı davalıya karşı açılan ve aynı alacakların talep edildiği Dairemizce onanan emsal seri 2015/7912 esas, (... Asliye Hukuk Mahkemesi 2014/107 esas, 2014/682 karar) sayılı dosya ve seriye ait diğer dosyalarda davalı tarafından yapılan bu ödemeler alacaktan mahsup edilmiştir. Mahkemece bu husus gözetilmeksizin davalının “ek tazminat” adı altında yapmış olduğu ödemeler dikkate alınmadan hüküm kurulmuş olması hatalı olup bozma nedenidir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 23.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1086, Karar No: 2015/5125, Tarih: 19.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/1086 E.  ,  2015/5125 K.**

**"İçtihat Metni"**

İş Mahkemesi

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3571, Karar No: 2011/3183, Tarih: 02.05.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/3571 E.  ,  2011/3183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, Diyarbakır ili Hazro ilçesi ... köyü adresinde bulundurmak üzere ruhsata bağlattığı dava konusu silahı, ikametgahını ... Mahallesi, ... Sokak, 7. çıkmaz no:5 Diyarbakır adresine naklederek yeni ikametgahında bulundurmaktan ibaret eyleminin atılı suçu oluşturmayacağı, nakil aşamasında yetkili mercilerden izin almamasının idari işlem eksikliği olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, oluşa ve bu konudaki yerleşik uygulamaya uymayan bir gerekçeyle mahkumiyete ve ruhsat süresi sona erdiği anlaşılan dava konusu silahın gereğinin takdir ve ifası için idareye teslimi yerine, yazılı biçimde müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), 2.5.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7429, Karar No: 2024/9413, Tarih: 24.09.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/7429 E.  ,  2024/9413 K.**

**"İçtihat Metni"**

Koruyucu ve destekleyici tedbir talebine ilişkin yapılan inceleme sırasında; Bursa 2. Çocuk Mahkemesiyle Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz görev uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk diresinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda korunmaya ihtiyacı olan çocuğa ilişkin koruyucu ve destekleyici tedbir talebinde bulunulmasına göre; Bursa 2. Çocuk Mahkemesiyle Şanlıurfa 1. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen görev uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin kararının GÖREVSİZLİĞİNE,

Dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE,

24.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4544, Karar No: 2019/7386, Tarih: 21.11.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/4544 E.  ,  2019/7386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İzmir 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 30/03/2015 tarih ve 2015/379-2015/215 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya'da düzenlenen fuara katılmak üzere fatura muhteviyatına konu davacıya ait makinenin davalı firma sorumluluğundaki 06 ZOK 41 plakalı tıra hasarsız olarak yüklendiğini, fuar bitiminde davalı firma sorumluluğundaki, 06 ZGH 66 plakalı tıra yüklenerek yola çıktığını, davalının antreposuna vardığını, tahliyesi öncesinde yapılan hasar incelemesinde 4.419,00 TL hasar belirlendiğini ve müvekkilinin sigortalısına 24/06/2014 tarihinde ödediğini ileri sürerek, ödenen bedelin ödeme günü olan 24/06/2014 tarihinden itibaren temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılanma ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki ilişki haksız fiil nedeniyle tazminat davası olup ticari dava olmadığından görevsizlik sebebiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, nakliyat emtia sigorta poliçesine dayalı olarak davacı ... şirketinin dava dışı sigortalısına ödediği hasar tazminatının davalıdan rücuen tahsili istemine ilişkindir. Dava tarihi olan 24.03.2015’de yürürlükte olan 6102 Türk Ticaret Kanunu’nun 4. ve 5. maddeleri uyarınca, bu kanunda öngörülen hususlardan doğan hukuk davaları ticari dava sayılır. Ticari davalara bakmakla görevli mahkeme asliye ticaret mahkemesi olup, asliye hukuk mahkemeleri ile asliye ticaret mahkemeleri arasındaki ilişki görev ilişkisidir. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 114 ve 115. maddelerine göre görev, dava şartı olup, yargılamanın her aşamasında re'sen dikkate alınması gerekir. Dava konusu uyuşmazlık taşıma hukukundan kaynaklanmakta olup, niteliği itibariyle mutlak ticari davadır. Bu durumda mahkemece yargılamaya devam edilip işin esasına girilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 21/11/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/20868, Karar No: 2011/3125, Tarih: 24.02.2011

**5. Hukuk Dairesi         2010/20868 E.  ,  2011/3125 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri yönünden verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Bilirkişi incelemesi yaptırılmıştır. Arazi niteliğindeki taşınmazlara gelir metodu esas alınarak değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1-Bozma öncesi alınan bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından; dava konusu taşınmazların sulama kanalları geçirilmeden önce kuru tarım arazisi niteliğinde oldukları anlaşıldığından ilk karar, taşınmazlara kuru tarım arazisi olarak değer biçilmesi gerektiği belirtilerek Dairemizce bozulmuşsa da; Bozma sonrası yapılan keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanları ile bu beyanları doğrular mahiyetteki fen bilirkişisi krokili raporuna göre, Aksu çayından gelen arklardan sulanan taşınmazların el atmadan önce de sulu tarım arazisi vasfında oldukları anlaşılmaktadır.

Bu durumda, dava konusu taşınmazlara sulu tarım arazisi olarak değer biçildikten sonra, öncesinde sulu olsa dahi DSİ’ye ait sulama kanalları geçirilmesi nedeniyle arta kalan kısımlar daha sistemli sulama imkanına kavuşacağından bu bölümlerde bir değer artışı olacağı gözetilerek, bu bölümlerdeki değer artışının Kamulaştırma Kanununun 12/c maddesi uyarınca toplam bedelden indirilmesi için bilirkişi kurulundan ek rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Kabule göre de; davanın kısmen kabulüne karar verildiği ve tarafların kendilerini vekil ile temsil ettirdikleri gözetilerek, kabul edilen kısım üzerinden davacı lehine, reddedilen kısım üzerinden ise davalı idare lehine nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine ve temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 24.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.