muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/2056, Karar No: 2011/3843, Tarih: 22.04.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2056 E.  ,  2011/3843 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Tüketici M.S. )

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Denizli 2. Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalı ... tarafından dar gelirlilere konut üretme ve gecekondu önleme amaçlı olarak başlatılan sosyal konut projesi kapsamında yapılan konutun satışı nedeniyle mükerrer olarak tahsil edildiği bildirilen arsa bedelinin geri ödenmesi istemine ilişkindir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır. Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta ise, davalı belediyenin bizzat kendisinin yasada açıklanan şekilde satıcı sıfatının bulunmadığı, bu şekilde taraflar arasındaki uyuşmazlığın Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı anlaşılmaktadır. Açıklanan nedenlerle, dava konusu uyuşmazlığın Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13207, Karar No: 2016/7795, Tarih: 19.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/13207 E.  ,  2016/7795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık, kamu malına zarar verme

HÜKÜM : 1- TCK'nın 142/1-a, 35/1-2, 31/3, 62. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- TCK'nın152/1-a, 31/3, 62, maddeleri gereğince mahkumiyet

Nitelikli hırsızlık, kamu malına zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hükümler suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen beş kişiyle birlikte..... Müdürlüğüne ait ve içerisinde şebeke kabloların bulunduğu menhol kapağının yanına gittiği, kapağı tahta kabzalı balta ile kırmak suretiyle açtığı, menhol içinde bulunan kabloları hırsızlamak amacıyla testere ile kesmeye başladıkları, bu sırada olayı farkeden güvenlik görevlisinin gelmesi ile suça sürüklenen çocuğun yakalandığının iddia edildiği olayda, atılı suçların suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin sabit olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Atanan zorunlu müdafii ücretinin suça sürüklenen çocuğa yüklenemeyeceğinin dikkate alınmaması,

Kanuna aykırı olup, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321 maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322 maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının yargılama giderlerine ilişkin müdafiilik gideri 310.00 TL." ibaresi ile "326.00" rakamının çıkartılarak, "326.00" rakamı yerine "16 TL" rakamı yazılmak suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.10.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3514, Karar No: 2024/1676, Tarih: 13.05.2024

**3. Hukuk Dairesi         2023/3514 E.  ,  2024/1676 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Mahkemece bozmaya uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; mülga Köy Hizmetleri Sivas İl Müdürlüğü görev alanında bulunan köy yollarının davalı şirket tarafından doğalgaz ve petrol boru hattı geçirilmesi çalışmaları esnasında, ağır tonajlı araçlarla bozulmuş olduğunu, yolların kullanılamaz hale gelmesi neticesinde mülga Genel Müdürlüğün davalı şirket ile akdetmiş olduğu Protokol gereğince eski haline getirilmesi hükme bağlandığı halde, bu hususta herhangi bir çalışma yapılmadığının tespit edildiğini, Protokolün 7. maddesi hükmü çerçevesinde anlaşmazlıkların çözülebilmesi için yazılan yazıya cevap verilmediğini ileri sürerek, bozulan köy yollarının eski hale iadesini sağlanmasını, aksi takdirde fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla, 5.100,00 TL'nin tahsilini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile talebini 659.158,61 TL'ye artırmıştır.

II. CEVAP

Davalı vekili; davacının aktif husumet ehliyetinin, davalının ise pasif husumet ehliyetinin bulunmadığını, ayrıca davalıya atfı kabil bir kusur bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemece verilen 18.09.2012 tarihli ve 2005/60 E., 2012/127 K. sayılı kararla; mahallinde icra edilen keşif sonucunda alınan bilirkişi raporunda Zara-İmranlı-Nasır-Köy yolunun davalıların işlemi sonucunda zarar görmediği, ayrıca diğer dava konusu köy yollarında %65 oranında zarar bulunduğu dikkate alınarak hesaplama yapıldığı gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile 141.262,60 TL'nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, ihtarnamede talep edilen miktar yazılmadığından faizin dava tarihinden itibaren başlatılmasına karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Birinci Bozma Kararı

1. Mahkeme kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 10.12.2014 tarihli ve 2014/34028 E. 2014/39381 K.sayılı ilamıyla; davalı tarafından dosya içerisine sunulan 07.12.2005 tarihli ibraname içeriğine göre, davaya konu köy yollarının davalı tarafından Protokol hükmü gereğince eksiksiz ve usulüne uygun tamamlanmış olduğu, bu çalışmaya ilişkin olarak herhangi bir talep, iddia ve işlemde bulunmayacaklarını belirtmek suretiyle tarafların birbirini ibra ettiklerinin anlaşıldığı, hal böyle olunca, Mahkemece anılan ibraname dikkate alınmak suretiyle hüküm tesisi gerekirken aksi düşüncelerle hukuki dayanaktan yoksun bilirkişi raporu esas alınmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçesiyle, kararın bozulmasına karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili kararın düzeltilmesi isteminde bulunmuştur.

3. Yargıtay (Kapatılan) 13. Hukuk Dairesinin 21.02.2018 tarihli ve 2015/42333 E., 2018/2237 K. sayılı ilamıyla; Mahkemece, hüküm kısmında "davanın kısmen kabulüne ve 141.262,60 TL' nin davacıdan alınarak davalıya verilmesine" şeklinde karar verildiği halde, gerekçede "...141.262,60 TL' nin davalıdan alınarak davacıya verilmesine" şeklinde karar verildiği, her ne kadar bu hatanın sehven yapıldığından gerekçede bahsedilmiş ise de hüküm ile gerekçe arasında çelişki oluşturulduğu ve bunun tavzih ya da tahsis ile de giderilemeyeceği, temyiz incelemesi sırasında bu hususun zuhulen gözden kaçırılarak farklı gerekçe ile hükmün davalı lehine bozulduğu anlaşılmakla, bozma ilamının kaldırılarak hükmün yazılı gerekçeyle bozulmasına, tarafların temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

B. İkinci Bozma Kararı

1. Bozmaya uyan Mahkemece verilen 24.01.2019 tarihli 2018/145 E., 2019/19 K. sayılı kararla; davalı tarafından dosyaya ibraz edilen 07.12.2005 tarihli ibraname içeriğine göre, davaya konu köy yollarının davalı tarafından EK-1 protokol hükmü gereğince eksiksiz ve usulüne uygun tamamlanmış olduğu, bu çalışmaya ilişkin olarak herhangi bir talep, iddia ve işlemde bulunmayacaklarını belirtmek suretiyle tarafların birbirini ibra ettiği, ilgili protokol gözönüne alınarak tarafların birbirinden talepte bulunma haklarının bulunmadığı, gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Dairemizin 08.02.2021 tarihli 2020/5074 E., 2021/1051 K. sayılı ilamıyla; davacı tarafından eldeki davada boru hattı geçirilmesi sırasında ağır tonajlı araçların köy yollarına zarar verdiği iddia edilerek zararın tahsilinin istendiği, Mahkemece 07.12.2005 tarihli ibraname nedeniyle davanın reddine karar verildiği, taraflar arasında yapılan 2002 tarihli protokolün 3/c maddesinde, “onaylı detay projelerde belirtilen petrol boru hattının Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü tesislerini geçişi esnasında boru hattı ile kesişme noktalarındaki mevcut yapılar, hattın geçirilmesini müteakip eski haline getirilecektir." düzenlemesinin yer aldığı, dosyaya kazandırılan 07.12.2005 tarihli ibranamede “Botaş yükümlülüğünde bulunan ve işbu protokole konu yol geçişi, protokol hükümleri gereğince eksiksiz ve usulüne uygun şekilde tamamlanmış olup taraflar bu çalışmaya ilişkin olarak herhangi bir talep iddia ve işlemde bulunmayacaktır" ifadesine yer verildiği, ibranamenin davacının iddiasına konu ağır tonajlı araçların geçişi sırasında köy yollarına verilen zararı kapsamadığı, bir başka ifade ile ibraname ile atıf yapılan protokolün ilgili maddesinin, davalı tarafından petrol boru hatlarının yapılması esnasında davacıya ait yapılarla kesişim noktalarındaki verilen zarara ilişkin olduğunun anlaşıldığı, hal böyle olunca, davacının iddialarının araştırılarak, köy yollarına verilen zararın tespiti ile bunun hüküm altına alınması gerektiği gerekçesiyle, karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Bozmaya uyan Mahkemenin ilam başlığında tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; taraflar arasında yapılan Protokolün 3/c maddesinde, “onaylı detay projelerde belirtilen petrol boru hattının Köy Hizmetleri Genel Müdürlüğü tesislerini geçişi esnasında boru hattı ile kesişme noktalarındaki mevcut yapılar, hattın geçirilmesini müteakip eski haline getirilecektir" düzenlemesinin yer aldığı, dosyada mübrez 7.12.2005 tarihli ibranamede “Botaş yükümlülüğünde bulunan ve iş bu protokole konu yol geçişi, protokol hükümleri gereğince eksiksiz ve usulüne uygun şekilde tamamlanmış olup taraflar bu çalışmaya ilişkin olarak herhangi bir talep iddia ve işlemde bulunmayacaktır" ifadesinin yer aldığı, bu haliyle ibranamenin davacının iddiasına konu ağır tonajlı araçların geçişi sırasında köy yollarına verilen zararı kapsamadığı, bir başka ifade ile ibraname ile atıf yapılan protokolün ilgili maddesinin, davalı tarafından petrol boru hatlarının yapılması esnasında davacıya ait yapılarla kesişim noktalarındaki verilen zarara ilişkin olduğu, bozma öncesinde yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporları ile davacı idare zararının 141.262,60 TL. olarak belirlendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekillerince temyiz isteminde bulunulmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı vekili; Mahkemece davanın reddine dair verilen kararın Dairenin 08.02.2021 tarihli ilamıyla davacı yararına bozulmasına karar verildiğini, zararın mevcut olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

2. Davalı vekili; davacının eski hale iade, mümkün olmadığı takdirde zararın tazminini talep ettiğini, zararın artmasına davacının yolların bakım ve onarım çalışmasını standartlara uygun biçimde yapmamasının sebep olduğunu ileri sürerek, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davalıya ait araçların köy yollarına verdiği zararın tazmini istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 41 ve 60 ıncı maddeleri.

3. Değerlendirme

Temyiz olunan kararın uyulan bozma ilamında belirtilen hukuki esaslar gereğince verildiği, bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ilişkin ileri sürülen sebeplerin incelenmesinin artık mümkün olmadığı, alınan bilirkişi raporunun denetime elverişli olduğu anlaşılmakla, tarafların temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun bulunan kararın onanmasına karar vermek gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Mahkeme kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3 üncü maddesi atfıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 439 uncu maddesi uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, fazla alınan temyiz harcının ise istek halinde temyiz eden davacıya iadesine,

1086 sayılı Kanun'un 440 ıncı maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

13.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6487, Karar No: 2010/1703, Tarih: 25.03.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/6487 E.  ,  2010/1703 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar 1-... 2-... 3-... 4-... 5-... arasındaki davadan dolayı Karabük 1. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 26.04.2007 gün ve 2004/220-2007/221 sayılı hükmü onayan Dairemizin 09.09.2009 gün ve 2008/4442-2009/4528 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca davalıların devretmeyi taahhüt ettikleri arsa payını dava dışı şahıslara devretmek suretiyle sözleşmeyi fiilen feshettiklerinden, kâr kaybı, kira yoksunluk bedeli ve iş kaybı karşılığı uğranılan zararların tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

Davalılar, arsa üzerinde bulunan kiracıya karşı davacının tahliye davasını gecikerek açtığı, bu nedenle de maliki bulundukları arsayı trampa ettiklerini, kusurlarının bulunmadığını, istemin de fahiş olduğunu, kaldı ki bir zararının da bulunmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının proje çizdirmediği, kiracının tahliye davasının da buna bağlı olduğu, fesihte davacı kusurlu bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, karar, davacının temyizi üzerine Dairemizce onanmış, davacının karar düzeltme istemiyle dosya yeniden incelenmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer karar düzeltme istemleri reddedilmelidir.

2-Taraflar arasında re’sen düzenleme şeklinde imzalanan 15 Mayıs 2002 tarih ve 04770 yevmiye nolu sözleşmenin 11. maddesinde, inşaatın ruhsat tarihinden geçerli olmak üzere 18 (onsekiz ay) içinde teslim edileceği, ruhsatın kiracı çıktıktan sonra en geç 2 (iki) ay içinde alınacağı, kiracının tahliyesi için dava açıldığı takdirde sürenin başlangıcı kiracının dava sonunda çıkarılmasını takiben başlayacağı, en geç iki ay sonunda ruhsatın alınmış olacağı, 30.08.2002 tarihinden sonra ruhsat alınacak olursa inşaat süresinin 7 ay uzatılacağı, süre uzatmaya sebep olacak nedenin arsa içerisinde fiili olarak çalışan mermer atölyesi olabileceği belirtilmiştir. Sözleşmenin 14. maddesinde geçerli olmasının diğer arsa sahipleri ... ve ...ile sözleşme yapılmasına bağlı olduğu açıklanmış, şahıslarla da 02.09.2002 tarihinde re’sen düzenleme biçiminde sözleşme yapılmıştır. Her iki sözleşmede yeralan arsa maliklerince açılan tahliye davası HUMK’nın 409. maddesince 30.10.2003 tarihinde işlemden kaldırılmış, eldeki davanın davalıları, sözleşmeye konu arsadaki paylarını dava dışı Alaattin Meriç’e 28.08.2003 tarihinde trampa etmek suretiyle devredince eldeki bu dava açılmıştır.

Kat karşılığı inşaat sözleşmelerinde arsa sahibi inşaat yapılacak arsayı, inşaat yapımına uygun olarak sorunsuz biçimde teslimle yükümlüdür. 3194 Sayılı Yasa hükümlerince inşaat ruhsatı alınması, arsanın ayıpsız olarak yükleniciye teslimi ile ayrıca bu hususta yetki verilmesiyle mümkün olur. Oysa somut olayda, arsada kiracı bulunduğu ve tahliye edilemediği sabittir. Sözleşmenin 11. maddesince inşaat süresi ruhsattan başlayacağından ve ruhsat alınması da kiracının tahliyesine bağlı olduğundan davacı yüklenicinin temerrüde düştüğünden sözedilemez. Her ne kadar hükme dayanak bilirkişi raporunda, parsel üzerinde kiracının bulunmasının ruhsat alımına engel teşkil etmeyeceği, yüklenicinin projeleri hazırlatıp onaylatması gerektiğinden, bu iş için de makul sürenin fazlasıyla geciktiğinden bahisle fesihte kusurlu olduğu sonucuna varılmış ise de, tahliye davası dosyasına arsa sahipleri vekilince verilen 12.06.2003 havale tarihli dilekçede aynen, “öncelikle davalılar gayrimenkulden tahliye olacak, ardından arsa üzerindeki mevcut bina yıkılacak ve arsa müteahhide teslim edilecek ki ondan sonra gerekli zemin etütleri vs. yapılarak projeler hazırlanıp ruhsat alınabilsin. Bu nedenle inşaat projesi ve ruhsatının sunulması mümkün değildir.” denilmiştir. Görülüyor ki, arsa sahipleri de kiracı bulunduğu sürece proje çizilip ruhsat alınamayacağını kabul etmiştir. Gerek sözleşmenin 11. maddesi gerekse davalıların bu beyanları gözetildiğinde, yüklenicinin proje çizip ruhsat almakta temerrüde düştüğünden sözedilemez. Bu nedenle arsadaki paylarını devretmek suretiyle sözleşmeyi fiilen fesheden davalıların haksız olduklarının kabulü gerekir.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, davacının inşaat yapılsaydı elde edebileceği kâr tutarını uzman bilirkişi kuruluna hesaplatmak, bundan BK’nın 325. madde hükmünce, işi yapmamakla artırdığı veya başka bir iş yaparak kazandığı veya kazanmaktan bile bile kaçındığı miktar varsa indirmek, böylece kaybedilen kâr tutarının davalılardan tahsiline karar vermekten ibarettir. Mahkeme kararının bu nedenle bozulması yerine yanlışlıkla onandığı yapılan incelemede anlaşıldığından davacının karar düzeltme isteminin kabulüne Dairemizin onama kararının kaldırılmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacının diğer karar düzeltme itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle Dairemizin 09.09.2009 gün ve 2008/4442 Esas, 2009/4528 Karar sayılı onama ilâmının kaldırılmasına ve mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz ve karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davacıya geri verilmesine, 25.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/28635, Karar No: 2025/7665, Tarih: 22.05.2025

**7. Ceza Dairesi         2021/28635 E.  ,  2025/7665 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2020/1642 E., 2021/319 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, gümrük kaçağı eşyanın müsaderesi

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, şikayetçi vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî ret, kısmî onama

Şikâyetçi ... vekilinin temyiz istemi yönünden; suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı anlaşılmıştır.

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi yönünden; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I- Şikâyetçi ... Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibarıyla suçtan doğrudan zarar görmeyen Tarım ve Orman Bakanlığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 237/1. maddesi uyarınca kamu davasında katılan sıfatının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı cihetle, ... vekilinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 317. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

II- Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyiz İstemine Yönelik Sanık ... kaçak eşya konusunda Mahkemece 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 116 ilâ 119 uncu maddelerine göre verilmiş usulüne uygun bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama izni ya da Cumhuriyet savcısına ulaşılamaması nedeniyle kolluk amirince verilmiş yazılı arama emri de bulunmadığı cihetle; hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, bu eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanığın atılı suçu ikrara yönelik bir savunması da bulunmadığı nazara alındığında Anayasa'nın 38 inci maddesinin ikinci fıkrası, 5271 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, aynı Kanun'un 217 nci maddesinin ikinci fıkrası ve 230 uncu maddesinin birinci fıkrasındaki düzenlemeler karşısında, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkûmiyet hükmü kurulamayacağı gözetilerek sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur. Açıklanan nedenlerle, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 22.05.2025 tarihinde karar verildi.