muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/23501, Karar No: 2017/14634, Tarih: 19.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/23501 E.  ,  2017/14634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde tanker şoförü olarak 1.500,00 TL ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı ile birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesini istifa etmek suretiyle kendisinin sona erdirdiğini, hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Açtığı karşı dava ile davalı işçinin şirkette çalıştığı dönemde kendisine teslim edilen akaryakıtı eksik teslim ederek şirketi 19.718,69 TL zarara uğrattığını belirtmiş ve sözkonusu zararın davacı-karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl davanın kısmen kabulüne, işçinin mühürlü olan yakıt yüklü tanka yolda müdahale ettiğine dair dosyada delil bulunmadığı, bu durumda iddia edilen zararın oluşmasına davalı işçinin kusurlu sayılabilecek bir eylemi ile sebebiyet verdiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusundadır.

Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Uluslararası alanda çalışan tır şoförlerinin ücretleri genelde asgari ücret ve sefere bağlı prim esasına göre belirlenmektedir. Bazı işveren uygulamalarında ise garanti ücret olarak adlandırılan asgari ücret ödenmeyip, sadece sefere bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu ihtimalde de tır şoförünün ücreti salt sefer primlerinden oluşur.

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir.

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir.

Uluslararası taşımacılık işinde çalışan tır şoförünün aylık ücretinin tartışmalı olması durumunda, tarafların ikame ettikleri delillerle kesin bir sonuca ulaşılamaması halinde ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşları ile gerektiğinde sendikalardan ücret araştırması yapılmalıdır. İşçinin çalıştığı süre içinde taşıma işini gerçekleştirdiği ülkeler belirtilerek sefer başına ne kadar ücret alabileceği belirlenmeli ve dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

Sefer primi hesabı yönünden işçinin aylık veya yıllık sefer sayılarının tartışmalı olması ve bu konunun diğer delillerle kesin olarak kanıtlanamaması durumunda işçinin yurda giriş ve çıkış kayıtları emniyet birimlerinden getirtilmeli ve buna göre değerlendirme yapılmalıdır.

Yurt dışı sefer primi, ücretin eki olmayıp ücret niteliğinde olmakla tazminata esas ücrette doğrudan dikkate alınır. Ücretin asgari (garanti) ücret ve sefer primi toplamından oluşması durumunda, işçinin ayda kaç sefer yaptığı belirlenerek aylık sefer primi ile asgari ücretin toplamı üzerinden tazminata esas ücret tespit olunur. Yurt dışına çıkış periyodunun değişkenlik göstermesi ve gidilen ülkeye göre sefer priminin değişmesi halinde, işçinin bir yılda yapmış olduğu seferlere göre aldığı prim tutarları toplamının bir güne bölünmesi suretiyle günlük tazminata esas ücret belirlenir.

Somut olayda, davacı, aylık net 1.500,00 TL ücretle çalıştığını iddia ederken davalı taraf kayıtlarda görülen ücretle çalıştığını savunmuştur. Tanıklar, davacının asgari ücrete ilaveten gidilen mesafeye göre ödenen sefer primi ile çalıştığını beyan etmişlerdir. ... Şoförler ve Otomobilciler Odası, tanker şoförlerinin asgari ücretin iki katı kadar aylık ve ek olarak harcırah aldıklarını belirtmiştir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının, aylık iki asgari ücrete ilaveten on yurt içi ve iki yurt dışı seferi ile çalıştığı, brüt 2.095, 27 TL ücret aldığı kabul edilmiştir.

Davacının görevi, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının asgari ücrete ilave harcırah ile çalıştığının kabulü gerekirken iki asgari ücrete ilave harcırah toplamı ile belirlenen ücrete göre karar verilmesi isabetsiz olmuştur. Ayrıca davacının yurda giriş ve çıkış kayıtlarının Emniyet Genel Müdürlüğünden getirtildiği görülmüştür. Mahkemece bu kayıtlar ve temyiz eden davalı lehine oluşan usulü kazanılmış haklar gözetilerek davacının ayda kaç kez yurt dışı sefere çıktığının tespiti gereklidir. Tanık beyanlarına göre davacının ayda iki kez yurt dışı sefere çıktığı kabul edilerek ücrete esas harcırah miktarının belirlenmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 19.06.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11926, Karar No: 2016/7644, Tarih: 17.11.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/11926 E.  ,  2016/7644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanığın UYAP kanalıyla MERNİS üzerinden, temin edilen nüfus kaydında hükümden sonra 08.05.2016 tarihinde öldüğü belirtildiğinden, bu durumun kesin olarak tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA,17.11.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2615, Karar No: 2016/11214, Tarih: 25.05.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/2615 E.  ,  2016/11214 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılar vekillerinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Temizlik ve İlaçlama Hizmetleri Organizasyon Turizm İnş. Bilgisayar ve Danışmanlık Tic. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 25/05/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1199, Karar No: 2011/4131, Tarih: 23.05.2011

**5. Ceza Dairesi         2011/1199 E.  ,  2011/4131 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel istismara teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından sanık ...’ün yapılan yargılanması sonunda; beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı ile diğer atılı suçlardan mahkümiyetine dair, ... 12. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.04.2010 gün ve 2007/142 Esas, 2010/155 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve 6136 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından kurulan hükümlerin temyizen incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde ise;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 61. maddesi gereğince sanığın eylemine uyan TCK.nun 103/1-a, 103/4, 103/6. maddeleri ile sıralı olarak ve ayrı ayrı uygulama yapılıp, cezanın belirlenmesi gerekirken, doğrudan 103/6. madde ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.05.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12454, Karar No: 2013/25966, Tarih: 11.11.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/12454 E.  ,  2013/25966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tarafların boşanmalarına karar verilmiş, bu karar davacı (koca) vekiline 29.11.2012 günü tebliğ edilmiş, bu tebliğden sonra 22.12.2012 tarihinde davacı ölmüştür. Karar, davalının daha önce usulüne uygun olarak tebligat yapılmış olan adresine tebliğ için gönderilmiş, "gösterilen adreste ismen tanınmadığından" bahisle tebliğ edilemeden 12.12.2012 tarihinde iade edilmiş, bunun üzerine aynı adreste Tebligat Kanununun 35. maddesine göre 13.02.2013 tarihinde tebliğ edilmiştir.

Tebligat Kanununun 11.01.2011 tarihli 6099 sayılı Yasayla değişik 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi için, "kişinin adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin de tespit edilememiş olması" zorunludur (6099 s. K. md. 9). Davalının, adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin bulunup bulunmadığı araştırılmadan, önceki adresinde Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebligat yapılması, tebligatı usulsüz kılar. Bu bakımdan;

1-Davalıya "bilinen en son adresinde tebligat yapılamamış olduğu" dikkate alınarak, böyle bir durumda "adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edileceğinden (Teb. K. md. 10/2), davalının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin kayıtlı olduğu nüfus müdürlüğünden sorulup tespit edilmesi, sistemde kayıtlı yerleşim yeri adresi varsa, kararın bu adrese tebliğ için gönderilmesi,

2-Tebligatın yukarıda (1.) maddede gösterilen adreste yapılamaması halinde ise, aynı Yasanın 6099 sayılı Kanunla değişik 21. maddesinin (2.) fıkrası uyarınca tebligat yapılması,

3-Adres kayıt sisteminde kayıtlı yerleşim yeri adresinin bulunmaması halinde, bilinen ilk adresinde 35'e göre tebligat yapılması yoluna gidilmesi, kararın davalıya tebliğinin bu yolla sağlanması ve davalı bakımından da temyiz müddeti beklendikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 11.11.2013 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2012/4266, Karar No: 2012/7273, Tarih: 13.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/4266 E.  ,  2012/7273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ VE YIKIM

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, TCDD'ye ait olan dava konusu taşınmazı kayden satın aldığını, davalıların hiçbir kişi veya kurumla kira sözleşmesi olmadan balık satışına ilişkin tezgah ve baraka yapmak suretiyle taşınmaza müdahale ettiklerini ileri sürerek elatmalarının önlenmesine ve eklentilerin yıkımına karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, önceki malik ile aralarında belirli süreli kira akti olduğunu, yeni malik olan davacının taşınmazı satın aldıktan sonra BK. 262 ve devamı maddelerine göre sözleşmenin zımnen yenilendiğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davalılar Altan Ural ve Ahmet Ural hakkında açılan davanın tefrikine; herhangi bir hakka dayanmaksızın taşınmazı kullanan davalılar ... ile ...'ın el atmalarının önlenmesine ve yaptıkları muhtesatın yıkımına karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ...'ın temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 3.059,97 .-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına, 13.6.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11090, Karar No: 2010/1291, Tarih: 09.02.2010

**10. Hukuk Dairesi         2008/11090 E.  ,  2010/1291 K.**

**"İçtihat Metni"**

...........

Davacı Kurum, iş kazası sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir ve masrafların 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, ....... iptal kararı resen gözetilerek yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum avukatının sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 Sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise, fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, Kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde, ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine, fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise, o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre, mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, yazılı biçimde hüküm tesis edilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Diğer yandan,..... iptal kararlarının Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi ile birlikte, elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanmasının zorunlu olması karşısında, iptal kararının Resmi Gazetede yayınlandığı 21.03.2007 tarihinden sonra, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun

./..

-2-

Diğer yandan,..... iptal kararlarının Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe girmesi ile birlikte, elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanmasının zorunlu olması karşısında, iptal kararının Resmi Gazetede yayınlandığı 21.03.2007 tarihinden sonra, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun

./..

-2-

76. maddesi uyarınca, yürürlükteki yasaları uygulamakla yükümlü bulunan mahkemelerin ve giderek Yargıtay’ın, iptal kararı ile yürürlükten kalkan bir yasa maddesine dayanarak inceleme yapma ve karar verme yetkisi bulunmadığından; davanın açıldığı tarihteki mevzuat ve içtihatlara uygun olarak açılan davanın, anılan iptal hükmü nedeniyle oluşan hukuksal durum gereğince reddine karar verilmesinde, tarafların sorumluluğu bulunmadığı halde; davacı Kurumun davada haksız çıkan taraf olarak nitelenip vekâlet ücreti ile sorumluluğuna hükmedilmiş olması, öte yandan, zararlandırıcı sigorta olayında kusurunun bulunmadığı gerekçesiyle hakkındaki davanın reddine karar verilen işveren anonim şirket yönünden ise; sadece, kabule konu tutar esas alınıp, vekâlet ücreti takdir edilmesi gereğinin gözetilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının (4) no’lu bendinde yer alan “reddedilen kısım nedeniyle de 6.122,32 TL ücreti vekaletin davacıdan alınarak davalılara eşit olarak verilmesine” hükmünün silinerek, yerine, “reddedilen kısım yönünden davalı sürücü ... lehine vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, kabule konu miktar üzerinden hesaplanan 5516,31 TL vekâlet ücretinin ise, davacı Kurumdan alınıp hakkındaki davanın reddine karar verilen davalı işveren anonim şirkete verilmesine” hükmünün yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.02.2010 gününde oy birliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2017/18882, Karar No: 2017/14633, Tarih: 19.06.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/18882 E.  ,  2017/14633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı-karşı davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde tanker şoförü olarak 1.500,00 TL ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı ile birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, davacının iş sözleşmesini istifa etmek suretiyle kendisinin sona erdirdiğini, hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Açtığı karşı dava ile davalı işçinin şirkette çalıştığı dönemde kendisine teslim edilen akaryakıtı eksik teslim ederek şirketi 10.098,22 TL zarara uğrattığını belirtmiş ve sözkonusu zararın davacı-karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl davanın kısmen kabulüne, işçinin mühürlü olan yakıt yüklü tanka yolda müdahale ettiğine dair dosyada delil bulunmadığı, bu durumda iddia edilen zararın oluşmasına davalı işçinin kusurlu sayılabilecek bir eylemi ile sebebiyet verdiğinin ispat edilemediği gerekçesiyle karşı davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davalı-karşı davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusundadır.

Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Uluslararası alanda çalışan tır şoförlerinin ücretleri genelde asgari ücret ve sefere bağlı prim esasına göre belirlenmektedir. Bazı işveren uygulamalarında ise garanti ücret olarak adlandırılan asgari ücret ödenmeyip, sadece sefere bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu ihtimalde de tır şoförünün ücreti salt sefer primlerinden oluşur.

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir.