muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/10233, Karar No: 2023/11323, Tarih: 15.11.2023

2.Dairemizin 27.03.2017 tarihli 2017/703 E. 2017/2578 K. sayılı ilamında, sigortalının meydana gelen trafik iş kazasında asli kusurlu olduğunu kabul ederek bu yönde kusur oran ve aidiyeti belirlenmesi gerekirken aksi yönde hüküm kurulmuş olması nedeniyle karar bozulmuştur.

C. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla; "... trafik - iş kazası olayının meydana gelmesinde veya zarar görmesinde, birinci derece kusurlu olduğu; olayda, anılan nedenlerden dolayı, İş Sağlığı ve Güvenliği Kanunu ve yönetmelik maddelerine aykırı hareket eden davalı işveren müesseseler asıl işveren müessese (... İletişim Hizmetleri A. Ş.) ile davalı alt işveren müessesenin (... Telekomünikasyon Elektronik Sistemleri San. ve Tic. A. Ş.) müştereken toplam % 40 (yüzdekırk) oranında kusurlu oldukları (ancak bu kusurun % 10 (yüzdeonunun) davalı asıl işveren ... İletişim Hizmetleri A.Ş.’den, geriye kalan % 30 (yüzdeotuzunun) kusurun ise, davalı alt işveren ... Telekomünikasyon Elektronik Sistemleri San. ve Tic. A. Ş.’den kaynaklandığı veya bunların ayrı ayrı direkt kusurları olduğu), müteveffa işçi ...’un % 60 (yüzdealtmış) oranında kusurlu olduğu anlaşılmıştır. Dosyada mevcut davacı Kurum tahsis belgelerine göre Kurum sigortalısının geride kalan hak sahiplerine bağlanan gelirlerin peşin sermaye değerinin 89.743,55 TL olduğu, Kurumun rücu hakkı, bağlanan gelirler sebebiyle davalılar asıl işveren ve alt işverenin %40 oranındaki kusurlarına isabet eden tutarı açısından; Kurumca rücu edilebilecek peşin değer toplamı 89.743,55TL x %40 kusur = 35.897,42 TL olduğundan asıl davada; davacının ilk peşin sermaye değeri gelir yönünden 35.877,42 TL alacağa hak kazandığı; birleşen davada; davacının ilk peşin sermaye değerli gelir yönünden 20,00 TL alacağa hak kazandığı anlaşılmakla davanın kısmen kabul kısmen reddine, kabul edilen miktar yönünden davacı lehine vekalet ücretine hükmolunmasına, reddolunan miktar yönünden davalılar lehine vekalet ücretine hükmolunmasına..." gerekçesiyle

1.Asıl dava yönünden; davanın kısmen kabulü ile

İlk peşin sermaye değeri gelir yönünden, 35.877,42 TL'nin gelir bağlama onay tarihi olan 10.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

2.Birleşen dava yönünden; kısmen kabulü ile

İlk peşin sermaye değeri gelirinin, 20,00 TL'nin gelir bağlama onay tarihi olan 10.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde, davalıların %100 kusurlu olduğu gerekçesiyle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1. Davacı Kurum vekili temyiz dilekçesinde, davalıların %100 kusurlu olduğu gerekçesiyle kararın temyizen bozulmasını talep etmiştir.

2.Davalılar vekilleri temyiz dilekçelerinde, kusurlu olmadıklarını beyan ederek davanın reddini savunmuşlardır.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri,

2. 506 sayılı Kanun'un 9 ve 26 ncı maddesi hükümleridir.

3. Değerlendirme

1.Mahkemece davalıların %40,kazalı sigortalının %60 kusur oranına göre hüküm kurulması yerinde ise de asıl davaya konu tutarın tazmin sorumlularının kusur oranları toplam içinde kalmakla asıl davanın kabulü yerine kısmen kabulü yönünde hüküm kurulmuş olması isabetsizdir.

2.Ne var ki bu konunun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3 üncü maddesi yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunun 438 inci maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

VII. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Mahkeme hükmünün

1. (1) no.lu bendinin silinerek yerine,"1-Asıl dava yönünden; davanın kabulü ile ilk peşin sermaye değeri gelir yönünden, 35.877,42 TL'nin gelir bağlama onay tarihi olan 10.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte, davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,"

2. 3 numaralı fıkranın (a) bendinin tamamen silinmesine yerine, "2.450,79 TL karar-ilam harcının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilmesine," ibaresinin yazılması,

3.3 numaralı fıkranın (b) bendinin tamamen silinmesine ve hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

15.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/781, Karar No: 2018/14978, Tarih: 28.11.2018

**1. Hukuk Dairesi         2016/781 E.  ,  2018/14978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, felç nedeniyle bakıma muhtaç olduğunu, bu nedenle davalıyla evlendiğini, davalının onu koruyup kollayacağı yerde yaşlı, felçli ve konuşamaması nedeniyle sürekli aşağılayıp darp ettiğini, davalının zulmünden kaçmak için yıllarca oturduğu evi terk etmek zorunda kaldığını, 1 parsel sayılı taşınmazda bulunan 18 nolu bağımsız bölümü ölünceye kadar bakma sözleşmesi ile davalıya devretmesine rağmen, davalının akdin şartlarını yerine getirmediğini ileri sürerek davalı adına olan tapu kaydının iptali ile adına tesciline karar verilmesini istemiş, yargılama sırasında ölümü ile mirasçıları davacılar tarafından dava takip edilmiştir.

Davalı, mirasbırakana hiçbir zaman kötü davranmadığını, bakım görevini yerine getirdiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, ölünceye kadar bakma akdinin gerekleri yerine getirilmediği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hâkimi ...' nün raporu okundu. Düşüncesi alındı. Dosya incelendi. Gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalının yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 512.10 TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2007/8714, Karar No: 2010/12685, Tarih: 05.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/8714 E.  ,  2010/12685 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdurun evine hırsızlık yapmak için giren sanıklar hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 116/1-4 ve 119/1-c.maddelerinde tanımlanan geceleyin birden fazla kişi ile birlikte konut dokunulmazlığını bozmak suçundan zamanaşımı içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Ana adlarının nüfus bilgilerine uygun olarak yazılmadığı anlaşılan adli sicil kayıtlarının okunduğu 11.10.2005 tarihli oturumda, sanıkların “doğru ve kendilerine ait olduğunu” söylemiş olmaları karşısında; tebliğnamedeki bu yönden bozma isteyen düşünceye katılınmamıştır.

I- Sanık ... hakkında yapılan incelemede:

Adli sicil kaydına göre kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağının bulunmadığı anlaşılmış; 5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının,765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi,olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle,eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

II- Sanık ... hakkında yapılan incelemede:

Suçların niteliği, cezaların türleri ve sürelerine göre; hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanunun Geçici madde; 1/1. fıkrası yollamasıyla aynı kanunun 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nun 231/5-14. madde ve fıkraları gereği sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 05/07/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1404, Karar No: 2012/2327, Tarih: 16.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2010/1404 E.  ,  2012/2327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülüğüne, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Sağlık Bakanlığının davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından "karar tarihi avukatlık asgari ücret tarifesince belirlenen 500,00 YTL maktu ücreti vekaletin sanıktan alınarak kendisini vekilli temsil ettiren katılan idareye verilmesine" kısmının çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.02.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4219, Karar No: 2017/9334, Tarih: 28.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2017/4219 E.  ,  2017/9334 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Alman rant sigortasına giriş tarihinin Türkiye'de sigorta başlangıç tarihi olduğunun, yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespiti ve ödenmeyen aylıkların yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davacı vekili, karar tarihinden sonra 31.05.2017 tarihli dilekçesi ile davadan feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra

vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacının 6552 sayılı yasadan yararlanmak amacıyla davadan feregat ettiği gözetilerek, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacının 6552 sayılı yasadan yararlanmak amacıyla davadan feregat ettiği gözetilerek, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 28.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5509, Karar No: 2015/12669, Tarih: 30.11.2015

**11. Hukuk Dairesi         2015/5509 E.  ,  2015/12669 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada .... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11.09.2014 tarih ve 2012/449-2014/568 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı adına tescil edilen 2008/08918 sayılı faydalı model belgesinin yenilik özelliğine sahip olmadığını, faydalı model müracaatına konu edilemeyeceğini, 2008/06529 sayılı çoklu endüstriyel tasarımın da yenilik ve ayırdedicilik özelliğinin bulunmadığını ileri sürerek anılan tescillerin hükümsüzlükleri ile sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili adına tescil edilen ürünlerin yenilik ve buluş vasfı taşıdıklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davanın kabulüne, ... sayılı faydalı model ve 2008 06529/1,2,3,4,5 sayılı endüstriyel tasarım belgesinin hükümsüzlüğünün tespiti ile ...ndeki sicilinden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, faydalı model ve endüstriyel tasarım tescillerinin hükümsüzlüğü istemine ilişkindir. Davalı süre uzatım talepli dilekçesinde yetki itirazında da bulunmuş, mahkemece, 09.07.2013 tarihli ön inceleme duruşmasında yetkili mahkemenin gösterilmediği gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Ancak, davalının üzerinde hakim havalesi bulunmayan 12.12.2012 tarihli dilekçesinin 1 nolu bendinde 6100 sayılı HMK'nın 6. maddesine aynen yer verilerek bu maddeye göre davalının yerleşim yeri mahkemesinin yetkili olduğu ve yerleşim yerinin 4721 sayılı TMK'ya göre belirleneceği belirtilmiş, davalı şirket merkezinin ... olduğu bilgisi verildikten sonra davanın yetkili mahkeme yerine ... Mahkemelerinde açılmasının yerinde olmadığı belirtilmiştir. Dilekçede yazılı şekilde, yetkili mahkemenin davalının ikametgahı mahkemesi olduğunun belirtilmesine ve davalının ikamet adresinin de gösterilmiş olmasına göre 6100 sayılı HMK'nın 19/2. maddesi gereği yetki itirazında yetkili mahkemenin gösterildiğinin kabulü gerekirken "yetki itirazında yetkili mahkemenin gösterilmediği" gerekçesiyle yetki itirazının reddedilip işin esasına girilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına gerektirmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 30.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9182, Karar No: 2015/9039, Tarih: 07.10.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/9182 E.  ,  2015/9039 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2012/153473

MAHKEMESİ : Mardin 2. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 05.03.2012

NUMARASI : 2010/67 Esas, 2012/20 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (bir kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (iki kez)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya kapsamına göre suç tarihinde onbeş yaşından küçük olan mağdureler ..ın ifadelerinin alınmasından sonra ailelerine teslim edildiği ve herhangi bir resmi kurumda kalmayıp haklarında koruma kararı da alınmadığı anlaşılan mağdurelerle ilgili olarak Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumu yönünden 5271 sayılı CMK'nın 237. maddesi kapsamında davaya katılma koşulları oluşmadığı halde mahkemece davaya katılmasına dair ara kararı verilen kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, katılan kurum lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin gerekçeli hükmün dördüncü bendinin çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5358, Karar No: 2015/24195, Tarih: 09.11.2015

**8. Ceza Dairesi         2015/5358 E.  ,  2015/24195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2015/73084

MAHKEMESİ : Salihli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 23/05/2013

NUMARASI : 2013/76 (E) ve 2013/189 (K)

SUÇ : Parada sahtecilik

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak;

Sanık E.. C..'ın üzerinden, yakalandığı esnada toplam 1075 TL gerçek para ele geçmesine karşın, mahkemece toplam 1350 TL. nin iadesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık E.. C..'da ele geçen gerçek paraların iadesine ilişkin kısımdan “ve sanığın üzerinde ele geçirilen 275 TL paranın” ibaresinin çıkartılması suretiyle hükümlerin (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9983, Karar No: 2010/9415, Tarih: 27.09.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/9983 E.  ,  2010/9415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı Kazan Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 30.10.2009 gün ve 198-279 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Davaya konu 138 ada 4 ve 7 parsel sayılı taşınmazın çap kayıtlarının (mülkiyet durumunu gösterir tapu kayıtları istenildiği halde, istemin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Bu defa, aksinin ilgililerin sorumluluğunu doğuracağı gözetilerek Kazan İlçesi, Saray Mahallesi, 138 ada, 4 ve 7 parsel sayılı taşınmazların çap kayıtlarının (mülkiyet durumunu gösterir tapu kayıtları istenilen belge ve bilgilerin dava sürüncemede bırakılmasızın ilgili merciinden getirtilmesi, evraka eklenmesi, ondan sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.9.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29293, Karar No: 2015/6032, Tarih: 25.03.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29293 E.  ,  2015/6032 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş ise de dosyada davetiye gideri bulunmadığından duruşma isteminin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilerek dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan delil ve belgelere göre, dava konusu taşınmaza 04.11.1983 gününden sonra el atıldığı anlaşılmıştır.

13.11.2014 gün ve 29294 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan Anayasa Mahkemesinin 13.11.2014 gün ve 2013/95-2014/176 sayılı kararı ile;

6487 sayılı Yasanın 21.maddesi ile 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun başlığı ile birlikte değiştirilen geçici 6.maddesinin onüçüncü fıkrası ''09.10.1956 ile 04.11.1983 tarihlerini kapsayan dönemde oluşan mağduriyetlerin giderilmesi amacıyla getirilen ve malikler aleyhine bir takım hükümler içeren bu istisnai düzenlemenin 04.11.1983 tarihinden sonraki dönem içinde uygulanmasının hukuk güvenliğin zedeleyeceği'' gerekçesiyle Anayasanın 2 ve 35. maddelerine aykırı bulunarak iptal edilmiştir.

Bu durumda; 04.11.1983 tarihinden sonraki döneme ilişkin el atmalarda nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasından harca ilişkin 6 ve 7. paragrafındaki (1500-TL) rakamının çıkarttılmasına 6. paragrafın yerine (7.417,00-TL) yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davacıdan peşin alınan temyiz ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 25.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.