muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/3418, Karar No: 2020/5120, Tarih: 06.10.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/3418 E.  ,  2020/5120 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen kararın süresi içinde davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 21/07/2012 tarihinde davalıların sürücüsü, işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın davacı idaresindeki araca çarpması neticesinde meydana gelen trafik kazasında yaralandığını, davalı sürücünün kazanın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğunu, kazada davacının cismani zarara uğradığını ve iş göremezliğe maruz kaldığını beyanla, uzuv kaybından dolayı 50.000,00 TL ve daimi iş göremezlik için 30.000,00TL maddi tazminat ile 20.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kusurun ve zararın ispatı gerektiğini ve davacının trafiğe çıktığı aracın trafiğe çıkma şartlarını taşımadığını, talep edilen faiz miktarının fahiş olduğunu beyanla, davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... şirketi vekili, davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesince tüm dosya kapsamına göre; maddi tazminat davasının feragat sebebi ile reddine; manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile davalılar T.C İç İşleri Bakanlığı ve ...'ten müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine;

fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş; karara karşı davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesince, davalının istinaf başvurusunun kabulüne, davacının istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince reddine, İlk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına ve hükmün HMK'nın 353/1-b/2 madde ve fıkrası uyarınca aşağıdaki şekilde yeniden tesisine, davacının davalılara karşı açtığı maddi tazminat davasının feragat sebebi ile reddine, davacının manevi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 21/07/2012 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalılar T.C ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair talebin reddine karar verilmiş; Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2019 yılı için 58.800,00 TL'dir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

6100 Sayılı Hukuk Mahkemeleri Kanunu’nun 362/1.a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 Sayılı Kanunun 44. maddesiyle HMK'ya eklenen EK-Madde 1'de öngörülen yeniden değerleme oranı da dikkate alındığında 2019 yılı için 58.800,00 TL'dir.

Temyize konu edilen davacı lehine hükmedilen manevi tazminata ilişkin karar kabul edilen kısım yönünden davalı bakımından kesin niteliktedir.

Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1/6/1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da temyiz isteminin reddine karar verilebileceğinden, davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin hükmün kesin olması nedeniyle REDDİNE, 06/10/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11594, Karar No: 2012/16327, Tarih: 28.06.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/11594 E.  ,  2012/16327 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2520 TL, birleşen dava ile 480 TL alacağın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm taraflarca temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili; müvekkilinin ... Belediyesinden ... Konutlarından 2007 yılı Ekim ayında anahtar teslimi yapılacak şekilde taşınmaz satın aldığını, davalının 30/10/2007 tarihinde teslim etmesi gereken konutu 12 ay sonra teslim ettiğini, müvekkilinin konutu geç teslim almasından dolayı toplam 2520 TL kira kaybı olduğunu beyan ederek dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte 2.520 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.Davalı vekili; görev ve zamanaşımı usulü itirazlarında bulunarak müvekkilinin yükümlülüklerinin büyük bir bölümünü yerine getirdiğini, davacının tapusunu aldığını, geç tesliminin inşaatı yapan firmanın konutları geç teslim etmesinden kaynaklandığını, beyanla davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür (TMK.md.6). Buna göre ispat külfeti öncelikle davacıdadır. Davacı delil olarak tapu kaydı, teslim tutanağı, davalının kredi kullanımına ilişkin duyuru yazısı ve bir başka hak sahibi ile uzlaşmaya dair Belediye encümen üyeleri tarafından imzalanmış uzlaşma tutanağını sunmuştur.

Dosya içeriğinde ve sunulan belgelerin hiç birinde başvurusu üzerine hak sahibi olarak davacıya tahsis edilen, süresinde tapu kaydı verilen konutun davacıya teslim tarihine ilişkin bir taahhüt bulunmadığı gibi, işlemleri yasal düzenlemeye tabi davalı kurumun teslime ilişkin bir kararı ve gecikme halinde hak sahiplerine tazminat ödeneceğine dair yetkili organlarında alınmış bir karar sunulmamıştır.O nedenle sosyal amaçla konut yaptırarak dar gelirlileri konut edindirmek üzere yürütülen proje nedeniyle davalının gecikme tazminatı ile sorumlu tutulması usul ve yasaya uygun bulunmamıştır.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 28.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1277, Karar No: 2013/3487, Tarih: 04.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/1277 E.  ,  2013/3487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Memur olmayan kimsenin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, Uyap kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen 28.02.2013 tarihli nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 31.05.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK'nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

ÇY
Yargıtay — Esas No: 2013/12434, Karar No: 2014/4765, Tarih: 12.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/12434 E.  ,  2014/4765 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 26.02.2013 tarih ve ayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirkete bulunan emtianın nakliye işinin davalı şirket tarafından üstlenildiğini, emtianın davalı şirket sorumluluğunda olmak üzere 10.06.2010 tarihinde dorse plakalı tıra sağlam ve hasarsız olarak yüklendiğini edildiğini, nakliyesinin plakalı tırla yapılan sigortalı emtianın 15.06.2010 tarihinde antrepoda nakliyesi sırasında yapılan kontrolde 10 kap ambalajın hasarlı olduğunun tespit edildiğini ve bu durumun antrepo sorumlusu ve gümrük memurları tarafından tanzim edilen tutanakla tespit edildiğini, aynı şekilde sigortalı malların antrepodan sigortalıya ait depoya nakliyesi öncesinde toplam 30 paletin ezik olarak antrepodan teslim alındığının, malzeme çıkış formalarına bu nakliyeyi gerçekleştirecek araç şoförleri ve alıcı firma yetkilisinin imzalarıyla dercedildiğini, yapılan ekspertiz incelemesi sonucu müvekkili şirket zararının 2.496,87 TL olarak tespit edildiğini, müvekkili şirket tarafından olay nedeniyle 2.9.2010 tarihinde sigortalılarına 2.496,00 TL tazminat ödendiğini ve müvekkilinin TTK’nın 1301. Maddesi uyarınca sigortalısının haklarına halef olduğunu beyanla 2.496,00 TL’nin ödeme tarihi olan 02.09.2010 tarihinden itibaren ticari avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu taşıma işleminin Konvansiyonu’na dair hükümlere tabi olduğunu, sevk edilen mallara ilişkin müvekkiline ibraz edilen tutanakta herhangi bir hasar rezervinin düşülmediğini, zararın varlığı halinde ise müvekkilinin sorumluluğu dışında doğmuş olabileceği ve bu sebeple taşıyıcı sıfatı ile müvekkilinin sorumlu tutulamayacağını, kaldı ki taşıyıcının sorumluluğunun hesaplanması bakımından da eksik ve hatalı uygulama yapıldığını beyanla davanın reddini istemiştir.

.../...

-2-

.../...

-2-

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu emtianın 10.06.2010 tarihinde akledilmek üzere plakalı tıra yüklendiği, yükleme sırasında malların sağlam ve hasarsız olduğunun anlaşıldığı, emtianın 15.06.2010 tarihinde getirildiği, buradaki tahliye sırasında emtianın 10 kabının ambalajının hasarlı olduğunun sabit olduğu, teslim sırasında yükün hasarlı olduğuna ilişkin olarak düzenlenen tutanakta davalı tarafın imzasının bulunmamasının bir prosedür eksikliği olmasına rağmen hasarın mevcut olmadığını gösterir nitelikte görülmediği,maddesine göre ise taşıyıcının yükü teslim aldığı andan teslim edinceye kadar bunların kısmen ve tamamen kaybından doğacak hasardan ve de teslimdeki gecikmeden sorumlu olduğu, taşıyıcı davalı şirket ilgilileri veya sürücünün emtiayı teslim almadan önce hasarlı olduğunu belirtir bir belge düzenledikleri ve kayıt koydukları yönünde herhangi bir belgenin de dosyasına sunulmadığı, diğer taraftan ise emtianın kamyondan indirilerek antrepoya alındığı sırada hasara ilişkin tutanak düzenlendiğinin görüldüğü, dosyadaki ekspertiz raporunda da emtianın araç içinde yeterli bağlama yapılmaması sonucu palet istifinin bozularak devrilmesi, emtianın birbirine ve araç kasasına fiziksel teması ve/veya üzerine ağır yük konulması neticesinde ambalajında ezilme şeklinde nakliyeci davalı şirket sorumluluğunda meydana geldiği yönünde tespitlerde bulunulduğu,bu itibarla emtiada oluşan hasarın davalı sorumluluğundaki nakli sırasında meydana geldiği ve dolayısı ile davalı şirketin meydana gelen zarardan sorumlu olduğu, davaya konu emtiada meydana gelen hasar bedelinin 2.496,87 TL olduğu, ancak davacı tarafından sigortalısına ödenen ve dolayısıyla rücuen talep edilen tutarın ise 2.496,00 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 146,20 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/32442, Karar No: 2020/88, Tarih: 21.01.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/32442 E.  ,  2020/88 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 7258 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvuruların süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

I) Müşteki şirket vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde:

Açılan kamu davasının niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmayan müşteki şirketin davaya katılmasına karar verilmesi hükmü temyize hak vermeyeceğinden, adı geçen şirket vekilinin temyiz isteminin, tebliğnameye aykırı olarak, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 317. maddesi uyarınca, REDDİNE,

II) Sanık ...’ın temyiz isteminin incelenmesinde:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Her ne kadar, sanığın işlettiği internet kafede yapılan aramada muhafaza altına alınan bilgisayar üzerinde yaptırılan inceleme sonucunda düzenlenen rapora göre bazı bahis sitelerine erişim yapıldığı tespit edilmiş ise de 05/10/2013 tarihli tutanakta, bu bilgisayarın müşterilerin kullanımında olan bilgisayar olduğunun belirtilmesi, bunun yanında dosyada mevcut rapor ve eki CD’nin incelenmesinde de bahis sitelerine sağlanan erişimlerin, 7258 sayılı Kanuna aykırı şekilde bahis oynatıldığını kabule yeter oranda olmadığının anlaşılması karşısında, sanığın beraatine karara verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

1) Suçtan doğrudan zarar görmeyen ... İnternet Teknoloji Yat. ve Dan. Tic. A.Ş.’nin dava ve duruşmalara katılmasına karar verilerek lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

2) 24/11/2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmiş olması nedeniyle yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, tebliğnameye aykırı olarak, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/609, Karar No: 2016/5751, Tarih: 12.05.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/609 E.  ,  2016/5751 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.08.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 01.10.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

Davacı ..., dava konusu taşınmazların geldisi olan 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında ihbar olunan belediye adına tespit edildiğini ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararı ve krokisinin sınırlarında kaldığını, anılan taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulamasıyla da dava konusu 4502 ada 4 ve 5 parsel sayılı taşınmazların arsa vasfıyla ... adına kayıtlıyken davalı adına satış suretiyle tescil edildiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiştir.

Davalı, davalının taşınmazı tapudan satın aldığını, taşınmazın çevresinde yapılaşma mevcut olduğunu, 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesi şartlarının oluştuğunu, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, taşınmazın mera vasfında olması ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planı içerisinde kalmakta ise de yoğun yerleşim alanı içerisinde bulunmadığı ve üzerinde yapılaşma olmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, tapu kaydının iptaliyle taşınmazın mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar vekilleri temyiz etmişlerdir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile; "Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek ... adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında ...ce dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. ...ce bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan ... adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin ...ce açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce ...ye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir. (Ek fıkra: 03/06/2007-5685/1 m.)

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, ... adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra ... tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek ... adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, ...ce herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda ... adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce ...ye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir" hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken kanunun öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında ... adına tescili gereken veya ... adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c)Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca ... adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazların 324 ada 63 parsel sayılı taşınmazın ifrazıyla oluştuğu anlaşılmaktadır. 21.01.2014 günlü fen bilirkişi ek rapor ve krokisinde; dava konusu yere ait 1953 tarihli basit kroki niteliğindeki toprak tevzi belirtmelik tutanaklarının uygulanabilir niteliği olmadığı, dava konusu taşınmazın geldisi 324 ada 1146 parsel sayılı taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Davacının dayanağı olan 02.02.1953 tarihli ... Semti için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhatı haiz değil ise de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerdende faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi