muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/30018, Karar No: 2016/3592, Tarih: 17.02.2016

**7. Hukuk Dairesi         2015/30018 E.  ,  2016/3592 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

(İş Mahkemesi Sıfatıyla)

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, murisinin davalı işyerinde tanker şoförü olarak çalıştığını, iş akdinin ölüm nedeni ile son bulduğunu, aylık ücretinin yol harcırah ödemeleri ile birlikte net 1500,00 TL olduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının ödetilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir

Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Uluslararası alanda çalışan tır şoförlerinin ücretleri genelde asgari ücret ve sefere bağlı prim esasına göre belirlenmektedir. Bazı işveren uygulamalarında ise garanti ücret olarak adlandırılan asgari ücret ödenmeyip, sadece sefere bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu ihtimalde de tır şoförünün ücreti salt sefer primlerinden oluşur.

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir.

Uluslararası taşımacılık işinde çalışan tır şoförünün aylık ücretinin tartışmalı olması durumunda, tarafların ikame ettikleri delillerle kesin bir sonuca ulaşılamaması halinde ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşları ile gerektiğinde sendikalardan ücret araştırması yapılmalıdır. İşçinin çalıştığı süre içinde taşıma işini gerçekleştirdiği ülkeler belirtilerek sefer başına ne kadar ücret alabileceği belirlenmeli ve dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

Sefer primi hesabı yönünden işçinin aylık veya yıllık sefer sayılarının tartışmalı olması ve bu konunun diğer delillerle kesin olarak kanıtlanamaması durumunda işçinin yurda giriş ve çıkış kayıtları emniyet birimlerinden getirtilmeli ve buna göre değerlendirme yapılmalıdır.

Yurt dışı sefer primi, ücretin eki olmayıp ücret niteliğinde olmakla tazminata esas ücrette doğrudan dikkate alınır. Ücretin asgari (garanti) ücret ve sefer primi toplamından oluşması durumunda, işçinin ayda kaç sefer yaptığı belirlenerek aylık sefer primi ile asgari ücretin toplamı üzerinden tazminata esas ücret tespit olunur. Yurt dışına çıkış periyodunun değişkenlik göstermesi ve gidilen ülkeye göre sefer priminin değişmesi halinde, işçinin bir yılda yapmış olduğu seferlere göre aldığı prim tutarları toplamının bir güne bölünmesi suretiyle günlük tazminata esas ücret belirlenir.

Somut olayda, davacının iş akdinin sona erdiği 30.04.2012 tarihinde asgari ücretin brütü 886,50 TL neti ise 701,14 TL dir. Davacı tanıkları davacının asgari ücret aldığını ve yurt içi seferlerde sefer başına 100,00 TL civarında yurt dışı seferlerde 1100 Dolar ücret verildiğini, davalı tanıkları ise davacının asgari ücret aldığını yurt dışı seferlerde 1000-1500 Dolar arasında yurt içi seferlerde ise 100 – 150 TL arasında harcırah aldığını beyan etmişlerdir. ... Şoförler ve Otomobilciler Odası tanker şoförlerinin asgari ücretin iki katı kadar aylık aldığını ve ek olarak harcırah aldıklarını ve harcırah miktarlarının yurt içi seferlerde 27,00 TL, yurt dışı seferlerde ise 57,00 TL olduğunu bildirmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise davacının asgari ücretin iki katı ücrete ilave ayda 10 defa yurt içi sefer harcırahı 270,00 TL ve ayda 2 defa yurt dışı sefer harcırahı 114,00 TL toplamı brüt 2157,00 TL ücret alabileceği ancak taleple bağlı kalınarak davacının net 1500,00 TL ( brüt 2.095,26 TL ) ücret ile çalıştığı kabul edilmiştir. Davacının görevi, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının asgari ücrete ilave harcırah ile çalıştığının kabulü gerekirken iki asgari ücrete ilave harcırah toplamı ile belirlenen ücrete göre çalıştığının kabulü isabetsiz olmuştur. Ayrıca davacının yurda giriş ve çıkış kayıtlarının Emniyet Genel Müdürlüğünden getirtildiği görülmüştür. Mahkemece bu kayıtlar gözetilerek davacının ayda kaç kez yurt dışı sefere çıktığının tespiti gerekirken tanık beyanlarına göre davacının ayda 2 kez yurt dışı sefere çıktığı kabul edilerek ücrete esas harcırah miktarının belirlenmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3- Somut olayda, davacıların murisi davalıya ait iş yerinde çalıştığı esnada yurt dışında akaryakıt taşıması yaptığı sırada gümrük kapısında kalp krizi geçirerek hayatını kaybetmiş ve ölüm nedeni ile murisin iş akdi son bulmuştur. Ölümle iş sözleşmesi kendiliğinden ortadan kalktığı için fesih bildiriminde bulunulmasına gerek yoktur. Bu nedenle kıdem tazminatı talebinin kabulü doğru ise de ihbar tazminatı talebinin reddi gerekirken kabulü hatalıdır.

O halde davalı vekilin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 17/02/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3233, Karar No: 2009/7614, Tarih: 20.04.2009

**2. Hukuk Dairesi         2009/3233 E.  ,  2009/7614 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturmaya, toplanan delillere, kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere, özellikle ihtarın, Türk Medeni Kanununun 164. maddesi ile 27.3.1957 gün ve 10/1 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararına uygun bulunmasına; davanın süresinde açılmış olmasına; davalının kanunen korunmaya değer bir sebep olmadığı halde ortak konutta aile birliğine dönmediğinin anlaşılmış bulunmasına göre temyiz itirazları yerinde olmadığı gibi, diğer yönlere ilişkin temyiz istemleri de varit değildir.Bu itibarla bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA,aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz edene yüklenmesine, peşin harcın mahsubuna ve 60.00 TL. temyiz başvurma harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 20.04.2009

-KARŞI OY YAZISI-

Terk sebebine dayalı boşanma davasının kabul edilebilmesi için öncelikli şart davalı eşin haklı bir sebep olmadan en az dört aydan beri evlilik birliği dışında kalmasıdır.Tarafların birlikte seçtikleri (TMK.md.186) veya Türk Medeni Kanununun 188.maddesi şartlarının oluşması sebebiyle eşlerden birinin seçtiği, ya da hakim tarafından belirlenen (TMK.195) hallerine uygun, oturmaya elverişli, bağımsız bir evleri yoksa , birlik dışında bulunan eşin bu davranışı haklı sebebe dayanır.

Terk edilen eş (TMK.md.164) diğerini yukarıda açıklanan kurallara uygun olarak ortak konuta çağırmakla yükümlüdür.Çünkü ortak hayat bunu zorunlu kılar (TMK.md.185/3) Tarafların kanuni koşullara uygun ortak konutunun belirlenmediği anlaşıldığından ihtar geçersiz olmakla,davanın reddi gerektiğinin düşünülmemesi doğru bulunmamıştır.

Açıklanan sebeple değerli çoğunluğun farklı görüşüne katılma olanağım yoktur.
Yargıtay — Esas No: 2019/28688, Karar No: 2020/4413, Tarih: 03.02.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/28688 E.  ,  2020/4413 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Red

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kayden 09.03.1994 doğumlu olup kovuşturma aşamasında onsekiz yaşını doldurduğu anlaşılan mağdurenin bilinen son adresine duruşma davetiyesinin gönderildiği, adreste belirtilen sokağın mevcut olmaması nedeniyle tebligatın iade edildiği, mağdurenin değişen adresini mahkemeye bildirmediği, yokluğunda kurulan hükmün 11.01.2014 tarihinde UYAP sistemine göre tespit edilen adresine tebliğ edildiği anlaşılmakla, 19.07.2013 tarihli duruşmada mağdurun yaşı itibariyle görevi sonlandırılan vekilinin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, mağdure vekilinin sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 03.02.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8632, Karar No: 2019/23509, Tarih: 17.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/8632 E.  ,  2019/23509 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5654, Karar No: 2018/1492, Tarih: 12.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/5654 E.  ,  2018/1492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçu yönünden kurulan hükme karşı yapılan temyiz talebinin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA;

II)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçu yönünden kurulan hükme yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait iş yerinden çaldığı paranın 45,00 TL civarında olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9696, Karar No: 2010/4948, Tarih: 31.05.2010

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/9696 E.  ,  2010/4948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün, süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın, dava dışı ...’ın kullanımında iken karıştığı kaza sonucu hasara uğradığını, başvuruya rağmen davalı sigortanın ödeme yapmadığını belirterek, 6.999.00 TL’nın avans faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, kaza anında sürücünün olay yerini terk ettiğini, aracı kimin kullandığının belli olmadığını, kazadan yaklaşık iki saat sonra sürücü olduğunu iddia eden ...’ın karakola gelerek ifade verdiğini, doğru beyan yükümlülüğü yerine getirilmediğinden rizikonun teminat dışı kaldığını, tazminat miktarının fahiş olduğunu bildirerek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, sigortalı araç sürücüsü olduğu iddia edilen ...’ın, diğer araç sürücüsünden 1 saat 15 dakika sonra karakola giderek beyanda bulunması hayatın olağan akışına aykırı olup, kaza sırasında aracın ... tarafından kullanılmadığı, doğru beyan yükümlülüğünün ihlal edildiği ve rizikonun teminat dışı kaldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

2009/9696

2010/4948

Dava, kasko sigorta sözleşmesinden doğan tazminat istemine ilişkindir.

TTK.nun 1282. maddesi uyarınca sigortacı, geçerli bir sigorta ilişkisi kurulduktan sonra oluşan rizikolardan sorumlu olduğu gibi, aynı Yasa’nın 1281. maddesi hükmüne göre, kural olarak rizikonun teminat dışında kaldığına ilişkin iddianın sigortacı tarafından kanıtlanması gerekmektedir. Olayın, sigortalının ihbar ettiği şekilde değil de, sigortacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmesi halinde ise, bu oluş şeklinin Kasko Sigortası Genel Şartları’nın A.5. maddesinde sayılan teminat dışında kalan hallerden olması gerekmektedir.

İlkeler yukarıda anlatılan şekilde olmakla birlikte, sigortalı, Kasko Sigortası Genel Şartları’nın B.1.5. maddesi ve TTK.’nun 1292/3. maddesi uyarınca, rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyi niyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde imiş gibi ihbar ederse ispat külfeti yer değiştirip, rizikonun teminat içinde kaldığının ispat külfeti sigortalıya geçer.

İlkeler yukarıda anlatılan şekilde olmakla birlikte, sigortalı, Kasko Sigortası Genel Şartları’nın B.1.5. maddesi ve TTK.’nun 1292/3. maddesi uyarınca, rizikonun gerçekleştiğine dair doğru ihbar mükellefiyetini kasten yerine getirmez veya iyi niyet kurallarına açıkça aykırı şekilde sigorta teminatı dışında kalan bir hususu sanki bu oluşan riziko teminat içinde imiş gibi ihbar ederse ispat külfeti yer değiştirip, rizikonun teminat içinde kaldığının ispat külfeti sigortalıya geçer.

Somut olayda, kaza, 09.01.2006 tarihinde ve sigorta poliçesi yürürlükte iken meydana gelmiştir. Davalı vekili, davacının iddia ettiği gibi sürücünün ... olmayıp, kaza yerini terk ettiğinden kimliğinin tespit edilemediğini, alkollü veya ehliyetnamesinin bulunup bulunmadığının belirlenemediğini, rizikonun teminat dışında kaldığını, ispat külfetinin davacıya geçtiğini savunarak, görgü tespit tutanağı ve ...’ın kazadan yaklaşık iki saat sonra polise gelerek ifade vermesini delil olarak göstermiştir. 09.01.2006 tarihli Görgü Tespit Tutanağı, sürücü ...’ın aracı kendisinin kullandığına ve kazayı karakola bildirmek için olay yerinden ayrıldığına dair beyanı ile dosyadaki diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde, davacı sigortalının rizikonun gerçekleşme şeklini kasten ve iyi niyet kurallarına aykırı şekilde bildirdiği sabit olmamıştır. Bu durum karşısında, sürücü değişikliği yapıldığının, alkollü veya ehliyetnamesiz olduğunun ispat külfeti davalı sigortacıda olup, bu hususu soyut iddialarla değil, somut delillerle kanıtlamalıdır. Ancak, dosyada bu yöndeki savunmasını kanıtlayacak delil bulunmamaktadır. Sürücü ..., yeterli ehliyetnameye sahip ve alkolsüzdür.

2009/9696

2010/4948

Bu durumda mahkemece, poliçe teminatı kapsamında gerçekleşen riziko nedeniyle sigortalı araçta meydana gelen gerçek zarar miktarı makine mühendisi uzman bilirkişiden alınacak rapor ile belirlenerek, sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 31.5.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14798, Karar No: 2018/8712, Tarih: 08.10.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/14798 E.  ,  2018/8712 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki, ölümlü trafik kazası nedeniyle maddi ve manevi tazminat davası üzerine yapılan yargılama sonunda, kararda yazılı nedenlerle, davanın kısmen kabulüne ilişkin verilen hüküm, davacılar vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, davalıların işleten/ sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacıların kardeşi/ amcası ... çarpmasıyla oluşan kazada davacılar yakınının ağır biçimde yaralanıp felç kaldığını, kazadan yaklaşık 9 ay sonra öldüğünü, davacı ...'nın babasının maddi durumunun iyi olmaması nedeniyle eğitim masraflarının ölen amcası tarafından üstlenildiğini ve davacının bu destekten yoksun kaldığını, felç kalan davacılar yakını için bakıcı ücreti ödeyen davacı kardeş ... maddi zararı doğduğunu ve tüm davacıların manevi zarara uğradıklarını belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak ve davalı ... şirketi sadece maddi tazminattan sorumlu olmak kaydıyla 2.000,00 TL. maddi ve 80.000,00 TL. manevi tazminatın kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsilini talep etmiş; 05.03.2015 tarihli ıslah dilekçesiyle, maddi tazminat taleplerini 3.875,07 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı ... şirketi vekili, poliçe limitiyle sınırlı biçimde ve sigortalı araç sürücüsünün kusuru oranında zarardan sorumlu olduklarını, kusur ve zarar konusunda ilgili kurullardan rapor alınması gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... vekili, davacılar ile ölen arasında desteklik ilişkisi bulunmadığını, istenen manevi tazminatların fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, yapılan yargılama ve toplanan delillere göre; davalı SGK hakkındaki tedavi giderlerine

ilişkin dava tefrik edildiğinden bu konuda karar verilmesine yer olmadığına; davacıların destekten yoksun kalma tazminatı taleplerinin, desteklik şartı gerçekleşmediğinden reddine; davalı ... şirketi yönünden davanın reddine; davacıların bakıcı gideri talebinin kabulü ile 1.587,48 TL'nin dava tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline; davacıların manevi tazminat isteminin kısmen kabulü ile davacı ... için 1.000,00 TL. ve diğer davacılar için 4.000,00'er TL'nin kaza tarihinden işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı ...'den tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına; tarafların sosyal ekonomik durumlarına göre, davacı ...'nın kazada ölen amcasından destek almasını gerektiren bir durumunun bulunmadığı, ölenin de yeğeni olan davacıya düzenli ve sürekli biçimde destek sağlamasının mümkün olmadığı gözetildiğinde, davacı ...'nın destek tazminatı talep hakkı bulunmadığının kabulünde bir usulsüzlük görülmemesine; manevi tazminatın takdirinde TBK'nun 56. (BK'nun 47.) maddesindeki özel haller dikkate alınarak hak ve nasafet kuralları çerçevesinde hüküm kurulmuş olmasına; eldeki davanın açıldığı Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen görevsizlik kararı üzerine dosyanın mahkemeye gelmiş olmasına, görevsiz mahkemede vekille temsil edilen davalı ... şirketi yararına o davadaki vekalet ücretinin de hüküm altına alınmasının HMK'nun 331/2. maddesine uygun bulunmasına göre; davacılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 8,20 TL kalan onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına 08/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.