muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/28166, Karar No: 2022/8425, Tarih: 27.04.2022

**2. Ceza Dairesi         2020/28166 E.  ,  2022/8425 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanığın savunmasında müştekinin iş yerinde çalışırken abisi tarafından suça konu cep telefonunun kendisine parasını daha sonra ödenmek koşuluyla verildiğini, paranın bir kısmını ödediğini ancak işten çıktıktan sonra telefonun müştekinin abisine verilmek üzere ... ismindeki şahsa verdiğini, ancak ...’in telefonu kendisinin tanımadığı erkek arkadaşına verdiğini belirtmesi karşısında; ... isimli kişinin açık kimlik bilgileri ve adresi tespit edilerek, sanığın savunmaları doğrultusunda tanık sıfatıyla dinlenmesi, sanığın müştekinin iş yerinde çalıştığı ve işten ayrıldığı tarihler sanıktan sorulup belirlenerek HTS raporu istenip, suç tarihinde ve sonrasında suça konu telefonun kullanım bilgileri tespit edildikten sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı biçimde mahkumiyet hükmü kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27/04/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/96, Karar No: 2013/1707, Tarih: 20.03.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/96 E.  ,  2013/1707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi( Ticaret Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm süresi içinde davacılar vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiş ise de, dosya içerisinde tebligat için mürafaa pulu bulunmadığından duruşma isteminin red edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R-

Davacı vekili, davalı yüklenici şirket ile müvekkilleri arasında 03.01.2008 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, yüklenicinin sözleşmeye göre edimlerini yerine getirmediğini, müvekkillerinin üzerlerine düşen yükümleri yerine getirdiğini ileri sürerek, sözleşmesinin ileriye etkili olarak feshini, eksik ve ayıplı işin mahiyeti itibariyle feshin mümkün olmadığının anlaşılması halinde müvekkillerine ait olan inşaat kısmının müvekkillerine teslimine, ortaya çıkan olumlu ve olumsuz zararın tazmini amacı ile davalı yükleniciden arsa tesliminden işin teslimine kadar geçen süre için aylık 150,00 TL olmak üzere ....300,00 TL kira bedeli, inşaat teslim tarihi olan ....07.2009 tarihinden teslime kadar geçen süre için aylık ....000,00 TL olmak üzere ....000,00 TL gecikme tazminatı, eksik ve ayıplı işlerin giderilmesi için şimdilik ....000,00 TL olmak üzere, toplam 32.300,00 TL'nin tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin edimini yerine getirdiğini, davacı tarafın edimlerini yerine getirmediğini, arsa malikleri tarafından, işin yürütülmesi için yükleniciye düşen dairelerin satışına izin verilmediğini, iznin sadece bir daire için verildiğini, ekonomik kriz sebebi ile inşaatın süresinde bitirilebilmesi için dairelerin satışının zorunlu olduğunu, müvekkili şirketin 2008 yılı eylül ayına kadar kira bedelini ödediğini, davacı ...'ün oğlu olan diğer davalı yanında ikamet etmesi ve kirada oturmaması nedeni ile ödenmek istenen ... bu bedelin 2008 yılı ekim ayından itibaren davacıların almak istemediğini, davacı taleplerinin açık olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; 03.01.2008 tarihli sözleşmenin, arsa payı karşılığı inşaat yapılması amacıyla düzenlendiğini, sözleşmenin aynı zamanda taşınmaz devir vaadi de içermesi nedeniyle resmi şekilde yapılması gerektiği, resmi yazılı şekilde yapılmayan sözleşmenin geçersiz olduğu ve tarafları bağlamayacağı gerekçesiyle,davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak ileriye etkili fesih ve tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak ileriye etkili fesih ve tazminat istemine ilişkindir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin, tapu devri taahhüdü içermeleri nedeniyle BK’nın 213, MK’nın 706, Tapu Kanunu’nun ... ve Noterlik Kanunu’nun 60. madde hükümleri gereğince bizzat tapu memuru huzurunda veya noter aracılığı ile düzenleme şeklinde yapılmaları geçerlik koşuludur. Taraflar arasında düzenlenen 03.01.2008 tarihli sözleşme, bu geçerlik koşuluna uygun olmayıp adi yazılı şekilde düzenlendiği için ilke olarak geçersiz ise de; sözleşme konusu inşaatın tamamına yakın oranında inşaa edildiği tarafların kabulünde olup, arsa maliklerince, yükleniciye isabet eden bir daireye isabet eden tapu devri yapılmış, taraflarca da sözleşmenin geçersizliği ileri sürülmemiştir. Bu durumda, artık şekil eksikliğinin ileri sürülmesi hakkın kötüye kullanılmasını teşkil edeceği için (MK.....m.), (... İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu’nun ....09.1988 T., 1987/... E., 1988/... K.) mahkemece, işin esasına girilerek, iddia ve savunmalar kapsamında tüm deliller toplanarak karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçeye dayalı olarak hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren ... günlük yasal süresi içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, ....03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11744, Karar No: 2025/1298, Tarih: 03.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/11744 E.  ,  2025/1298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/429 Esas, 2024/565 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Vize Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.12.2005 Tarihli ve 2005/263 Esas, 2005/340 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ... , 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 18.03.2008 tarihli ek kararıyla kendisine ... 'un vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, 22.04.2024 tarihli ek kararıyla kısıtlının Gelibolu İlçesinde bulunan Gelibolu Özel Bakımevi Merkezinde kaldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Gelibolu Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.07.2024 Tarihli ve 2024/429 Esas, 2024/565 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı için yer değişikliğine dair vasinin dosyada herhangi bir talebinin bulunmadığının görüldüğü,kısıtlının dava açıldığı tarihteki yerleşim yerinin Kırklareli ili, Vize ilçesi, Evrenli köyü olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanunu’nun 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vesayet dosyasının takibi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur."

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Vize Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadığından konu ile ilgili karar vermekte Vize Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Vize Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11821, Karar No: 2018/7001, Tarih: 29.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/11821 E.  ,  2018/7001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa zorunlu müdafii atanmasının gerektiren bir halin olmaması ve sanığın en son yakalamalı olarak 14.12.2011 tarihinde alınan sorgusu esnasında müdafii istemediğini beyan etmesi karşısında, zorunlu müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, bu durumda sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hükmün sanığın kendisine de tebliğ edilmesi ve kendisi tarafından temyiz dilekçesi vermesi halinde temyiz isteminin kabul edilmesi gerektiği gözetildiğinde; sanığın kendisine müdafii atandığından haberinin olmadığı, yokluğunda verilen 28/03/2012 tarihli kararın atanan zorunlu müdafiiye tebliğ edildiği, hükmün atanan müdafii tarafından temyiz edildiği anlaşılmakla, gerekçeli kararın sanığa tebliği ile tebligat belgesi ve vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 29/05/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3373, Karar No: 2022/4867, Tarih: 22.06.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/3373 E.  ,  2022/4867 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62, 50/4, 50/1.a-4, 52/2-4, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanununun 10/2. madde ve fıkrasının, “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.” hükmü ile gerçek kişilere yapılacak tebligat ile ilgili olarak iki aşamalı bir yöntem benimsenmiş olması karşısında, önce bilinen en son adres (bilinen bir adres yoksa ya da bilinen en son adres ile adres kayıt sistemindeki adres aynı ise mernis adresi olduğu belirtilmeksizin adres kayıt sistemindeki adres) esas alınarak, Tebligat Kanununun 21/1. maddesine göre normal tebligat çıkarılıp, çıkarılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi halinde, aynı Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adres bilinen en son adres olarak kabul edilerek, merci tarafından, tebligata, Tebligat Kanununun 23/1-8 ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerekir.

Ayrıca, gerçek kişiler yönünden Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ yapılabilmesi için, muhatabın adres kayıt sisteminde bir adresinin bulunmaması ve daha önce kendisine veya adresine Kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması zorunludur.

Ayrıca, gerçek kişiler yönünden Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ yapılabilmesi için, muhatabın adres kayıt sisteminde bir adresinin bulunmaması ve daha önce kendisine veya adresine Kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmış olması zorunludur.

İncelenen dosyada; Dairemizin 21.10.2019 tarihli 2018/2208 Esas, 2019/10472 sayılı tevdi kararının ardından ...’nın son bildirdiği ve eski mernis adresi olarak kayıtlı görünen adresine çıkartılan tebligatın bila tebliğ iade edilmesi üzerine, Tebligat Kanunun 21/2. maddesi uyarınca adres kayıt sistemindeki adresi bilinen en son adres olarak kabul edilerek, mercii tarafından, tebligata, Tebligat Kanununun 23/1-8. ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesi hükümlerine göre, “Tebligat çıkarılan adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olduğundan, tebliğ imkansızlığı durumunda, tebligatın, Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre bu adrese yapılması” gerektiğine dair şerh düşülerek tebliğ işlemlerinin tamamlanması gerektiği gözetilmeden, gerekçeli kararın katılana aynı Kanunun 35. maddesi gereğince yapılan tebliğin usule aykırı olmasından dolayı gerekçeli kararın katılan ...’ya usulüne uygun olarak tebliğ edilerek, verilmesi halinde temyiz dilekçesi eklenip, iadesinin temini amacıyla mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.06.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5852, Karar No: 2019/4571, Tarih: 11.03.2019

**2. Ceza Dairesi         2017/5852 E.  ,  2019/4571 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ... ve temyiz dışı diğer sanıkların, olay günü müştekiye ait sokakta park halinde bulunan kamyonun mazot deposunun kapağını zorlayıp açarak mazot çalmaya teşebbüs etmeleri şeklinde gerçekleşen eylemleri, TCK'nın 142/1-b maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde, suç vasfında yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-e maddesi ile uygulama yapılması, iki bentte öngörülen cezaların alt ve üst sınırları aynı olması nedeniyle sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11/03/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3573, Karar No: 2012/5174, Tarih: 04.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/3573 E.  ,  2012/5174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

10.04.2008 tarihinde yapılan kadastro sırasında ... köyü 335 ada 2 ve 4 sayılı sırasıyla 6.109,09 m2 ve 414,05 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, ...’nun zilyetliğinde olduğu, taşınmazlar hakkında Kadastro Mahkemesinde 2008/3 esas sayılı dava dosyası bulunduğundan söz edilerek tutanak asılları cinsi ve malik hanesi açık olarak kadastro mahkemesine gönderilmek üzere 3402 sayılı Yasanın 5. maddesi uyarınca tespit edilmişlerdir.

Davacı ... Yönetimi, 25.02.2008 tarihli dilekçe ile; Hazineyi taraf göstererek dava dilekçesine ekli krokide işaretlenen taşınmazların orman sayılan yerlerden olduğu, orman niteliği ile Hazine adına tapuya tescillerine karar verilmesi istemiyle Kadastro Mahkemesinde 2008/3 esas sayılı davayı açmıştır. Mahkemece, dava edilen tüm taşınmazların tutanak asılları, orman kadastrosuna itiraz dosyası ile birleştirilip taşınmazların zilyetleri davaya dahil edilmiştir. Daha sonra 335 ada 2 ve 4 sayılı taşınmazlara ilişkin dava ayrılarak yukardaki esasa kayıt edildikten sonra davanın kısmen kabulüne , dava konusu 335 ada 2 sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman ve fen bilirkişi tarafından ortak düzenlenen krokili raporda (A) ile işaretlenen kesiminin orman niteliği ile Hazine adına, (B) ile işaretlenen bölümünün fındık bahçesi niteliği ile 335 ada 4 parselin tarla niteliği ile davalı adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... Yönetimi tarafından 335 ada 2 sayılı taşınmazın (B) ile işaretlenen kesimi ve 335 ada 4 sayılı taşınmazın tamamı yönünden temyiz edilmiştir.

Dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 3402 sayılı Yasanın 5304 sayılı Yasayla değişik 4. maddesine göre yapılıp kesinleşmeyen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye uzman bilirkişi raporuna eski tarihli memleket haritası ve hava fotoğraflarına dayalı olarak yapılan uygulama ve araştırma sonucu 335 ada 2 sayılı taşınmazın (B) ile işaretlenen kesiminin ve 335 ada 4 sayılı taşınmazın tamamının orman sayılmayan yerlerden olduğu anlaşıldığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 04.04.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2782, Karar No: 2019/6360, Tarih: 15.04.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/2782 E.  ,  2019/6360 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı ... tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından başlatılan bonoya dayalı kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile takipte, borçluların sair şikayetlerinin yanısıra, senedin alacaklı ile aralarında bulunan genel kredi sözleşmesinin teminatı olarak verildiğini ileri sürerek borca itiraz ettikleri, mahkemece itirazın reddine karar verildiği, kararın Dairemizce bozulduğu, görülmektedir.

Dairemizin 15/02/2018 tarihli 2018/656-1384 Esas ve Karar sayılı bozma ilamının; genel kredi sözleşmesinde takibe konu senede atıf olup olmadığının tespit edilmesi gerektiği yönünde olduğu, dar yetkili icra mahkemesince banka kayıtları üzerinde inceleme yaptırılmak suretiyle sonuca gidilemeyeceği, kaldı ki karara esas alınan bilirkişi raporunda da genel kredi sözleşmesinde senede atıf bulunmadığının tespit edildiği ancak bilirkişinin görüş olarak bahsi geçen senedin kredi sözleşmesinin munzam teminatını oluşturduğu kanaatine ulaştığını raporunda bildirdiği anlaşılmaktadır.

HGK'nun 14.3.2001 tarih, 2001/12-233 sayılı ve 20.6.2001 tarih, 2001/112-496 sayılı kararlarında da benimsendiği üzere, dayanak belgenin hangi ilişkinin teminatı olduğu yazılı belge ile kanıtlanmalıdır. Bunun için de, belgede İİK'nun 169/a maddesi uyarınca takip dayanağı senede atıf yapılması zorunludur. Somut olayda, Genel Kredi Sözleşmesinde takibe dayanak senede atıf bulunmamaktadır.

O halde mahkemece; itirazın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Alacaklı ... Yönetim A.Ş.'nin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nin 366. ve HUMK’nin 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 15/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26307, Karar No: 2019/23468, Tarih: 17.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26307 E.  ,  2019/23468 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı-birleşen dava davalısı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 17/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7467, Karar No: 2017/3774, Tarih: 18.09.2017

**10. Ceza Dairesi         2013/7467 E.  ,  2017/3774 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme :. Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Mevcut belge ve deliller, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından yeterli görülmediğinden, öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 18/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/750, Karar No: 2022/11261, Tarih: 21.06.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/750 E.  ,  2022/11261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanıklar hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kaçağa konu eşyanın, gümrük kapısından veya sınırdan yurda sokulmak istenirken ya da hemen sonrasında veya bu eylemlerin kesintiye uğramadan devamı sırasında yakalanması nedeniyle, eylemin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu kapsamında kaldığı ve buna göre de sanığa atılı eylem nedeniyle suçtan zarar görenin Gümrük İdaresi olduğu cihetle, gıyabi kararın suçtan doğrudan zarar gören, davaya katılma hakkı bulunan Gümrük İdaresi'ne tebliğ edilmediği anlaşıldığından, kararın anılan kuruma usulüne uygun olarak tebliğinden sonra temyiz edilmesi halinde temyiz dilekçesi eklendikten ve temyize ilişkin olarak ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 21/06/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.