muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/6973, Karar No: 2024/10549, Tarih: 04.07.2024

12. Somut olayda, dosyadaki bilgi ve belgelere göre davalı işverenin yurt dışı inşaat projelerinde çalıştırılmak üzere istihdam edilen davacı işçi; 16.03.2006-18.03.2016 tarihleri arasında fasılalı olarak davalı Şirketin Rusya Federasyonu'nda bulunan işyerinde çalışmıştır. Davacı tarafından iş görme edimi fiilen söz konusu ülkede yerine getirilmiş olup mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı Rusya Federasyonu olduğu sabittir. Davacıya çalıştığı dönemde ücretleri USD olarak ödenmiştir. Daha sıkı ilişkili hukukun tespitinde sadece işçi ve işverenin Türk olması tek başına belirleyici kriter olarak kabul edilemez. Buna göre, hukuk seçimi anlaşması bulunmayan ve daha sıkı ilişkili hukukun Türk hukuku olmadığı anlaşılan ilgili çalışma döneminde uyuşmazlığa mutad işyeri hukukunun uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

13. Tüm bu hususlar dikkate alındığında, hukuk seçimi anlaşması bulunmayan tüm çalışma döneminde mülga 2675 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesinin ikinci fıkrası ile 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında mutad işyeri hukuku olan Rusya Federasyonu hukukunun uyuşmazlıkta uygulanması gerekmektedir. Hâl böyle olunca, uzman bir bilirkişiden de denetime elverişli rapor alınmak suretiyle dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek dava konusu alacaklar hakkında, usuli kazanılmış haklar da gözetilerek bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

..."

3. Değerlendirme

1. Taraflar arasında davalı Şirkete husumet yöneltilip yöneltilemeyeceği noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

2. Tüzel kişiler arasında sadece organik bağ bulunması, çalışma döneminin tamamına ilişkin alacaklardan işçinin çalışmış olduğu her bir tüzel kişinin müteselsilen sorumlu olması sonucunu doğurmaz. Zira sadece organik bağın varlığı tüzel kişilik perdesinin kaldırılması için yeterli değildir.

3. Diğer yandan ... kavramı; temelinde dürüstlük, samimiyet kavramlarını barındıran ekonomik, sosyal ve kültürel bir kavramdır. Hukuk, uyuşmazlıkların çözümünü zaman zaman ... kavramında ve taraflar arasındaki kaynağını dürüstlük kuralından alan ... ilişkisinde bulmaktadır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.12.2019 tarihli ve 2015/21-2372 Esas, 2019/1420 Karar sayılı; 06.10.2020 tarihli ve 2016/(21)10-1602 Esas, 2020/711 Karar sayılı kararları).

3. Diğer yandan ... kavramı; temelinde dürüstlük, samimiyet kavramlarını barındıran ekonomik, sosyal ve kültürel bir kavramdır. Hukuk, uyuşmazlıkların çözümünü zaman zaman ... kavramında ve taraflar arasındaki kaynağını dürüstlük kuralından alan ... ilişkisinde bulmaktadır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 19.12.2019 tarihli ve 2015/21-2372 Esas, 2019/1420 Karar sayılı; 06.10.2020 tarihli ve 2016/(21)10-1602 Esas, 2020/711 Karar sayılı kararları).

4. ... teorisi, her iki tarafın menfaatleri arasında denge kurmayı amaçlar ve kaynağını dürüstlük kuralından alır. Kendine özgü mahiyet arz eden ... sorumluluğu bir kişinin veya kuruluşun davranışlarıyla başkalarında yarattığı haklı beklentiler nedeniyle oluşan ... ilişkisinden kaynaklanır. Temeli Alman Borçlar Kanunu’nda yer alan, borçlar hukuku mevzuatımızda düzenlemesi bulunmamakla birlikte gerek Türk hukukunda gerekse İsviçre hukukunda kendisine uygulama yeri bulan bu teori; bir kimsenin kendi yarattığı dış görünüşün meydana getirdiği sonuçlara kendisinin katlanmasının gerekliliği, aksi yönde bir düşüncenin iyiniyet kurallarına aykırılık teşkil edeceği kabulüne dayanır. Bu kapsamda yorum sırasında ... teorisinin uygulanması 4721 sayılı Kanun’un 2 nci maddesinde düzenlenen dürüstlük ilkesinin gereğidir. Kanunun getirdiği güvenin korunmasına ilişkin hükümler yanında, tarafların sözlü veya yazılı davranışları da bu ... ortamını sağlayabilir. Sağlanan güvenin, ... sorumluluğu kapsamında hukuken korunması gerekir (YHGK, 2015/21-2372 E., 2019/1420 K.; 2016/(21)10-1602 E., 2020/711 K.).

5. ... sorumluluğunda taraflar birbirlerinden bekledikleri güveni boşa çıkarmamalıdır. Bu itibarla ... teorisi hukuki ..., istikrar ve hakkaniyet düşüncesini esas alır. Hukukun bir amacı da kişilerin gerek birbirleriyle gerekse Devlet ile olan ilişkilerde ... ve sürekliliği sağlamaktır (YHGK, 2015/21-2372 E., 2019/1420 K.; 2016/(21)10-1602 E., 2020/711 K.).

6. Somut uyuşmazlıkta davacı vekili; davacının, davalı Şirketin yurt dışı şantiyelerinde aralarında organik bağ olan dava dışı .... Ltd. Şirketi nezdinde alt işverene bağlı olarak çalıştığını, aralarında organik bağ bulunması nedeniyle davacının işçilik alacaklarından davalı Şirketin sorumlu olduğunu ileri sürmüştür. Davalı ise davacının işvereninin Singapur menşeili dava dışı .... Ltd. Şirketi olduğunu, davacı ile davalı Şirket arasında herhangi bir iş ilişkisi mevcut olmadığını, organik bağ bulunmadığını savunarak davanın husumet yönünden reddini istemiştir.

7. İlk Derece ve Bölge Adliye Mahkemelerince; davacının Özbekistan'da çalıştığı .... Ltd. Şirketinde yönetici sıfatına sahip E.N. ile davalı Şirket kurucularının, faaliyet konuları söz konusu Şirketle aynı olan dava dışı ... Mühendislik İnşaat Danışmanlık Sanayi ve Ticaret Limited Şirketini kurdukları, davalı Şirket ile dava dışı .... Ltd. Şirketinin aralarında organik bağ bulunduğu gerekçesiyle davalıya sorumluluk atfedilmesi hatalı ise de dosya kapsamına göre davalı Şirketin kurumsal internet web sitesi sayfasında yer aldığı üzere dava dışı .... Ltd. Şirketi ile davacının çalıştığı ... Turizm Center Projesi dâhil aynı projeleri yürütmeleri, emsal dosyalarda dinlenen tanıklarca işe alım süreçlerinin davalı Şirket yetkilisi N.A. tarafından yönetildiğinin ve projenin devamı süresince ...'taki işin başında bu kişinin bulunduğunun beyan edilmesi, sözü edilen davalı Şirket yetkilisinin ...'a ilişkin paylaştığı görsel ve temyiz dilekçesi ekinde sunulan dava dışı .... Ltd. Şirketinin logosu ve ünvanı yazılı elden yapılan avanslara ilişkin işçi imzalarının bulunduğu ödeme belgesinde davalı Şirket ünvanının da yer alması hususları birlikte değerlendirildiğinde; iş sözleşmesinin kurulması ve devamı sırasında davalı Şirket tarafından, yurt dışında kendilerince sürdürülen inşaat projelerinde çalıştırılmak ve dolayısıyla işçilik alacakları kendilerince karşılanmak üzere istihdamının sağlandığı konusunda söz ve davranışlarla davacı tarafta ... oluşturulduğu, bu itibarla ... teorisi ilkesi gereği davalı ile dava dışı .... Ltd. Şirketinin birlikte işverenliğinin kabulü gerektiği anlaşıldığından davacının alacaklarından davalı Şirketin sorumlu tutulması dosya kapsamına uygundur.

8. Uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuka yönelik yapılan temyiz itirazlarına gelince; 5718 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesinin birinci fıkrasına göre hukuk seçimi, taraflarca açıkça yapılabileceği gibi zımni olarak da yapılabilir. Yabancılık unsuru taşıyan bir iş sözleşmesinin varlığı karşısında, Türk hukukuna göre açılmış bir davada davalı tarafça en geç cevap dilekçesi ile yabancı hukukun uygulanması gerektiği yönünde itirazda bulunulmaması yahut en geç ön inceleme duruşmasında tarafların hukuk seçimi konusunda anlaşmamış olmaları durumunda uyuşmazlığa uygulanacak olan hukukun Türk hukuku olarak zımnen seçilmiş olduğunun kabulü gerekir.

9. Somut uyuşmazlıkta davalı vekili tarafından yasal süresi içinde sunulan cevap dilekçesinde davacı ile dava dışı .... Ltd. Şirketi arasında davacının Özbekistan'da bulunan ... Turistik Merkezi projesinde çalıştırılması için yapılan Rusça ve İngilizce düzenlenen iş sözleşmesi sunularak uyuşmazlığa yabancı hukukun uygulanması gerektiği savunulmuştur. Bu durumda İlgili Hukuk bölümünün (7) numaralı paragrafında yer verilen kararda açıklanan ilkeler doğrultusunda davacı ile dava dışı .... Ltd. Şirketi arasında imzalanan iş sözleşmesinin yabancı dilde düzenlendiği ve davacı işçinin yabancı dil bildiğine dair bir delil sunulmadığı da gözetildiğinde, sözleşmenin hukuk seçimine ilişkin hükümleri somut uyuşmazlıkta uygulanamaz ise de davacının hukuk seçimi anlaşmasının geçerli olmadığı ve daha sıkı ilişkili hukukun Türk hukuku olmadığı anlaşılan tüm çalışma dönemi için 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında mutad işyeri hukuku olan Özbekistan hukuku uygulanmalıdır. Hâl böyle olunca, uzman bir bilirkişiden de denetime elverişli rapor alınmak suretiyle dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek dava konusu alacaklar hakkında, usuli kazanılmış haklar da gözetilerek bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

04.07.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27925, Karar No: 2014/16611, Tarih: 07.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/27925 E.  ,  2014/16611 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : TCK'nın 134/2, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, sanığın soyadının, nüfus kaydına uygun şekilde, “Kılınçarslan” olarak gösterilmesi gerekirken, sehven “....” yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir.

Oluşa ve dosya kapsamına göre; evli olup, kendisini farklı bir isimle katılana tanıtan ve katılanla bir dönem arkadaşlık ilişkisi içerisinde olan sanığın, katılanın rızası dahilinde kaydettiği çıplak görüntülerini, CD olarak çoğalttırıp, kahvehanede ve bulunduğu ortamlarda arkadaşlarına izlettiği olayda,

Katılanın fiziksel mahremiyetini içeren görüntülerini, onun bilgisi dışında, başkalarının görgüsüne sunan sanığın eyleminin, TCK'nın 134/2. maddesindeki özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu oluşturduğunun kabulünde bir isabetsizlik görülmemiş olup, suçun işleniş biçimi, sanığın kasta dayalı kusurunun ağırlığı ile güttüğü amaç ve saiki dikkate alınarak temel ceza tayininde asgari hadden ayrılmak gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sübuta, takdiri indirim maddesinin uygulanmamasına, hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde, TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Sanık hakkında TCK'nın 53. maddesi tatbik edilirken, 3. fıkraya aykırılık oluşturacak şekilde, TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hak ve yetkileri kullanmak yönündeki yoksunluğuna, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından “koşullu salıverilme tarihine kadar”, diğer kişiler yönünden ise, “hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 2 numaralı hükmün 53. maddenin uygulanmasına ilişkin E harfiyle belirtilen bölümünün hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine, “Sanığın kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (a), (b), (d), (e) bentlerindeki hakları kullanmaktan aynı Kanunun 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (c) bendindeki hakları kullanmak yönünden ise, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı Kanunun 53/3. maddesi gereğince koşullu salıverilme tarihine kadar, diğer kişiler bakımından TCK'nın 53/2. maddesi gereğince hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” bendinin eklenmesi suretiyle, eleştirilen husus dışında, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6487, Karar No: 2015/17864, Tarih: 30.06.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/6487 E.  ,  2015/17864 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Yasa'ya Muhalefet, sahtecilik

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanıklar hakkında kaçakçılık suçundan kurulan hükme yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanıklara yüklenen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASI,

Sanıklar hakkında sahtecilik suçundan verilen beraat kararı yönünden yapılan incelemede;

Sanıklar hakkında eksik gümrük vergisi ödemek suretiyle ithalatı gerçekleştirmek için vermiş oldukları beyannamelere 16.300 Amerikan Doları döviz ödemesi ve 4.350 Amerikan Doları navlun ödemesini dahil etmeyerek eksik kıymet beyanı ile gerçeğe aykırı ithalat beyannameleri düzenlemek suretiyle sahtecilik ve kaçakçılık suçunu işledikleri iddiasıyla kamu davası açılması; Başbakanlık Gümrük Müsteşarlığı tarafından düzenlenen 20/02/2007 tarihli soruşturma raporu içeriğinde 04/04/2003 tarih ve 3895; 26/12/2003 tarih ve 16381 ve 26/12/2003 tarih 17335 sayılı serbest dolaşıma giriş beyannameleri ile ilgili olarak teslim şekli CİF olarak beyan edilmesine karşın sanıkların ortak ve işletmecisi oldukları ... Gümrükleme Şirketinin taşıma işlerini yapan ...Trans Uluslararası Nakliyat ve...Uluslararası Nakliyat firmalarından yapılan araştırma sonucu sanıkların şirketine fatura edilmiş navlun ödemelerinin bulunduğu ve bu faturalarda geçen kamyon plakaları ile tır karnelerinin birbirini doğruladığının iddia edilerek bu miktarın değere eklenmediği iddiasıyla suç duyurusunda bulunulması, soruşturma raporu içinde yer alan 04/04/2003 tarihli serbest dolaşıma giriş beyannamesinin okunamaması, özet beyan ekinde yer alan kamyon plakaları ile tır karnesi numaralarının hangi beyannameye ilişkin olduğunun anlaşılmaması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi açısından;

İthalatın teslim şeklinin CİF ya da FOB olarak yapıldığının belirlenebilmesi için İhracatı yapan firmadan teslim şeklinin nasıl olduğu, navlun ve sigorta ücretlerinin kim tarafından karşılandığı hususunun sorulup, yapılmış ödeme var ise faturalarının istenmesi, İhracat Ülkesi Gümrük Makamlarından ihracata eklenen fatura ve beyan suretlerinin istenmesi, soruşturmaya konu edilen ve yukarıda adı geçen üç adet serbest dolaşıma giriş beyannamesi, tır karneleri ve beyannamelere ekli tüm belgelerin asıl ya da okunaklı ve onaylı suretlerinin getirtilerek tır karneleri ile araç plakalarının ...Trans ve ...Nakliyat firmalarından gelen faturalar ile karşılaştırılması, bu faturaların defterlere işlenip işlenmediği, tebliğ ve tahsil edilip edilmediği, edildi ise kim tarafından tahsil edildiğinin belirlenmesinden sonra sanıkların hukuki durumlarının belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Yasaya aykırı, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30/06/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4141, Karar No: 2019/5625, Tarih: 08.10.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4141 E.  ,  2019/5625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Alacak istemine ilişkin olarak açılan davada.....Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

Dava, alacak istemine ilişkindir.

... dava cari hesap sözleşmesi nedeniyle verilen teminat mektubunun paraya çevrilmesi suretiyle, davacı şirketin davalı şirketten doğana alacağının tahsiline ilişkindir. Davalı şirket davada genel yetki kuralına göre, davalı yerleşim yeri mahkemesinin yetkili mahkeme olduğunu, kaldı ki davacı ile aralarında yetki sözleşmesi bulunduğunu iddia etmiş ancak yetki sözleşmesi şartını içeren cari hesap sözleşmesini sunmamıştır. Davalı şirketin yerleşim yeri başka deyişle şirket merkezinin bulunduğu ..... mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

.... ise; taraflar arasında mal alım satımına dair sözleşme ilişkisi olduğu davalı tarafında da bu ilişkinin bayilik sözleşmesi olduğu şeklinde bir beyan bulunduğu ve ekindeki sözleşmede yetki şartı bulunmasına karşın yetkisizlik kararı veren mahkeme tarafından cari hesap sözleşmesi iddiasına dayalı olarak davanın açıldığı ve cari hesap sözleşmesinin sunulmaması nedeniyle yetki sözleşmesinin de olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 17. maddesinde "Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır." düzenlemesi yer almaktadır.

Yetki sözleşmesi tacirler veya kamu tüzel kişileri arasında yapıldığı takdirde HMK'nın 17. maddesi uyarınca geçerlidir. Yalnızca tacirler ve kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek uyuşmazlık hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi yetkili kılabilir. Bu yeni düzenleme, 01.10.2011 tarihinden sonra açılacak davalar bakımından uygulanmakla birlikte, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun (HMK) 19. maddesinin 2. bendi “Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.” hükmünü içermektedir.

Mahkemece re'sen yetkisizlik kararı verilebilecek haller, dava şartı olan, kesin yetki halleridir. HMK'nın 18. maddesi kesin yetkinin olduğu hallerde tarafların yetki sözleşmesi yapamayacaklarını açıkca düzenlemiştir. Bu nedenle yetki sözleşmesi kesin yetkinin olduğu hallerde yapılamaz. Yetki sözleşmesinin yapılmış olması da re'sen yetkisizlik kararı verilebilecek hallerden değildir. (11. HD 2016/15056 -2017/319 vb)

Dosya kapsamında taraflar arasında imzalanan yetkili mahkeme konusunda da anlaşıldığı belirtilen bayilik sözleşmesinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. Bu nedenle, taraflar arasında imzalanan bayilik sözleşmesinin dosya içine alınmasına, bundan sonra mercii tayini incelemesi yapılmak üzere dosyanın gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 08/10/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27967, Karar No: 2013/715, Tarih: 16.01.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/27967 E.  ,  2013/715 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27.09.2012 gün ve 2012/15207/54872 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 18.10.2012 gün ve KYB.2012/261462 sayılı ihbarnamesiyle;

Resmî belgede sahtecilik, bedelsiz senedi kullanma ve dolandırıcılık suçlarından şüpheliler ..., ..., ... ve ..... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/01/2012 tarihli ve 2010/32011 soruşturma, 2012/867 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın süre yönünden reddine ilişkin Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03/04/2012 tarihli ve 2012/537 değişik is sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Foça Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11/01/2012 tarihli kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 31/01/2012 tarihinde müşteki vekili Avukat .....'ya tebliğini müteakip, 15 günlük yasal süre içerisinde 14/02/2011 tarihinde Üsküdar Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığına gönderilmek üzere Antalya Nöbetçi Ağır Ceza Mahkemesi Başkanlığına verilen dilekçe ile anılan karara itiraz edildiği gözetilmeden, itirazın esastan incelenmesi yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istemiyle dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11.01.2012 günlü kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 31.01.2012 tarihinde müşteki vekiline tebliğini müteakip, 15 günlük yasal süre içerisinde 14.02.2012 tarihli dilekçe ile itiraz edildiği cihetle; kanun yararına atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde bulunduğundan, Kadıköy Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 11.01.2012 gün ve 2010/32011 soruşturma, 2012/867 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın süre yönünden reddine ilişkin mercii Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 03.04.2012 gün ve 2012/537 değişik iş sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde takdir ve ifasına, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.