muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/15010, Karar No: 2014/5199, Tarih: 25.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15010 E.  ,  2014/5199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/261799

MAHKEMESİ : Mersin 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/04/2011

NUMARASI : 2011/9 (E) ve 2011/499 (K)

SUÇ : Kaçakçılık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 260/1. maddesi gereğince, suçtan doğrudan zarar gören kurum olan ancak davaya katılma talebi reddedilen T.. K..nun katılma talebinin reddi kararı kaldırılmak suretiyle hükmü temyize hakkı bulunduğu gözetilerek yapılan incelemede;

1-Açılan kamu davasına katılma ve hükmü temyize hakkı bulunan T.. K..'nun katılma talebinin kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi,

2- Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

3-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katıan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı olup, katılma istemi reddedilen T.. K.. vekili ile sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 25.03.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1094, Karar No: 2019/5430, Tarih: 11.11.2019

**6. Ceza Dairesi         2019/1094 E.  ,  2019/5430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gece vakti birden fazla kişi ile yağma suçunun işlendiği somut olayda sanığın, yakınanın yol üzerinde geçişini engelleyecek şekilde önceden engeller koyarak ve tertibat alarak yolunu kesmek biçiminde bir hareketinin bulunmadığı ve bu bağlamda "Yol kesmek”ten söz edilemeyeceği gözetilmeden, yasal koşulları oluşmayan 5237 sayılı TCK'nin 149/1. maddesinin (c-h) bendleri yerine (c ve d) bendleri ile uygulama yapılması kanuna aykırı ise de, sonuç cezaya etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan, reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 11/11/2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9101, Karar No: 2022/4117, Tarih: 23.03.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/9101 E.  ,  2022/4117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosyanın yapılan incelemesinde; sanık ...’in katılan Yapı Kredi Bankası’nca internet bankacılığı sisteminde değişiklik yapıldığı esnada oluşan bir açık sayesinde kendisine ait kredili esnek hesap limitini arttırmak için talepte bulunduğu, sistem tarafından onaylanan talepleri de hemen normal hesabına aktardığı 591.108.00 TL tutarında harcama yaptığı, söz konusu paranın 50.000 TL tutarını ise hesabına aktardığı ve sanık ... tarafından çekildiği dava konusu olayda; sanık ...’in eyleminin sanık ile katılan banka arasında alacak-borç ilişkisi çerçevesinde hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu ve hırsızlık suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeksizin beraatleri yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18561, Karar No: 2011/8585, Tarih: 17.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/18561 E.  ,  2011/8585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Velayetin Değiştirilmesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır. ( Teb. K. md.10)

Davalı kadına duruşma günü ve dava dilekçesi “Aralık sokak 9/3 Yıldırım/...” adresinde tebliğ edilmiş, davalı kadında 05.05.2010 tarihli dilekçesinde aynı adresi bildirmiştir. Mahkeme kararı ve davacının temyiz dilekçesinin bu adreste tebliği yerine, başka bir adreste tebligat yapılması tebligatın usulsüzlüğü sonucunu doğurur.

Mahkeme kararı ve davacının temyiz dilekçesinin davalıya 05.05.2010 tarihli dilekçede bildirilen adreste usulüne uygun olarak tebliği için dosyanın mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 17.05.2011 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2007/11328, Karar No: 2007/10965, Tarih: 28.09.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11328 E.  ,  2007/10965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalılar aleyhine 14.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.4.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.9.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6017, Karar No: 2019/5244, Tarih: 11.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6017 E.  ,  2019/5244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun MC DONALDS isimli iş yerinden müştekinin çantasını çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nun 142/1-b, 31/2. maddesinde tanımlanan suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, mahkumiyet hükmünün kurulduğu 09/04/2015 tarihi ile inceleme tarihi arasında aynı Yasa'nın 66/1-e ve 66/2. maddelerinde öngörülen 4 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9667, Karar No: 2010/6942, Tarih: 03.06.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/9667 E.  ,  2010/6942 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Tarih :22.07.2009

No :4-431

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin satış danışmanlık hizmet bedeli nedeniyle davalıdan alacaklı olduğunu bu alacağın tahsili için girişilen takibe davalının haksız olarak itiraz ettiğini belirterek itirazın iptali ile %40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının önce Kadıköy 8.İcra Müdürlüğünün 2008 /14094 sayılı dosyası ile takibe geçtiğini, yetkili icra dairesinin Şişli olduğu gerekçesiyle takibe itiraz edilmesine rağmen davacının bu sefer ... 10.İcra Müdürlüğü kanalı ile takibe geçtiğini, bu dosyada müvekkiline herhangi bir ödeme emri ve tebligat çıkarılmadığı için itirazda da bulunulmadığını bu nedenle davanın konusuz kaldığını ayrıca davacının müvekkilinden herhangi bir alacağı olmadığını öne sürerek davanın reddi ile tazminata hükmedilmesini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, davacının önce Kadıköy 8.İcra Müdürlüğü kanalı ile takibe geçtiği, davalının icra müdürlüğünün yetkisine itiraz ettiği bunun üzerine davacı tarafından takibin ... 10.İcra Müdürlüğünün 2009/45 esas sayılı dosyasına intikal ettiği ancak bu dosyadan davalı borçlu hakkında yeniden ödeme çıkarılmadığı, bu nedenle ... 15.İcra Mahkemesinde şikayet yoluna gidildiği icra mahkemesinin icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı reddettiği, ödeme emri gönderilmesine yer olmadığına ilişkin müdürlük kararının ise kaldırılmasına karar verildiği, dava konusu icra dosyasından davalıya ödeme emri gönderilmediği ve dolayısıyla davalının da bir itirazı olmadığı için davanın reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Davalı vekili hükmü tazminat yönünden temyiz etmiş ise de, temyiz dilekçesinin harçlandırılmadığı gibi temyiz defterine de kaydedilmediği görüldüğünden davalı vekilinin temyiz talebinin reddi gerekmiştir.

2- Davacı vekilinin temyiz talebine gelince;

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlerden davacıdan alınmasına, 03.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/40861, Karar No: 2013/30329, Tarih: 21.11.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/40861 E.  ,  2013/30329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, ...1.Asliye (İş) Hukuk Mahkemesinin 2010-415 E sayılı dosyası ile kısmi dava açtıklarını, bu davada bilirkişi raporuyla alacaklarının belirlendiğini, kısmi davanın kabul edildiğini, bakiye alacakların ise saklı tutulduğunu belirterek açtığı ek dava ile 1521,86 TL fazla çalışma,186,92 TL yıllık ücretli izin alacağının,129,32 TL dini ve milli bayram tatili alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece 1521.86 TL fazla çalışma, 129.32 TL genel tatil ve 186.92 TL yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınmasına karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı ek davasını henüz kısmi dava kesinleşmeden açmıştır. Kısmi davada alınan bilirkişi raporunda davacının kullanmadığı 14 günlük yıllık izin ücreti bulunduğu kabul edilerek 286.92 TL izin ücreti hesaplanmış, davanın kabulüne ilişkin kararın temyiz edilmesi üzerine Dairemizin 2011/ 827 E sayılı ilamı ile “ davacının dava dilekçesinde yıllık ücretli izninin 1 haftasını kullandığını açıkça beyan etmesine rağmen 14 gün üzerinden hesaplama yapılmasının hatalı olduğu ” belirtilerek karar bozulmuş, bozmaya uyularak ...1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2013/ 1115-1021E-K sayılı ilamı ile yıllık izin ücreti alacağının net 143.46 TL olduğu belirtilmek suretiyle kısmi dava konusu yapılan 100 TL yıllık izin ücreti hüküm altına alınmış ve karar Yargıtay 22. Hukuk Dairesi'nin 26.09.2013 gün 2013/ 19402 Esas, 19787 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır. Yargıtay 22.Hukuk Dairesi'nin onama kararı ile yıllık izin ücretinin net 143.46 TL olduğu yönünden kesinleşmiştir.

Ek davanın yargılaması sırasında davacı bir gün dahi izin kullanmadığına dair yemin etmiştir. Ancak kısmi dava henüz kesinleşmeden ek davada yemin edilmesi sonuca etkili olmamakla kısmi dava ile kesinleşen 7 günlük yıllık izin ücreti alacağının hüküm altına alınması gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5087, Karar No: 2012/20713, Tarih: 14.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/5087 E.  ,  2012/20713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Milas İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 29/09/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı vekili tarafından borçlu hakkında Bodrum l.İcra Müdürlüğü'nün 2009/3797 Esas sayılı dosyası ile genel haciz yolu ile icra takibine geçildiği; borçlunun yasal sürede Milas İcra Dairelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkiye ve borçlu olmadığından bahisle de borca itiraz etmesi üzerine, alacaklı vekilinin 08.09.2009 tarihinde dosyanın yetkili Milas İcra Müdürlüğüne gönderilmesini talep ettiği, Milas İcra Müdürlüğünce borçlunun itiraz dilekçesinde bildirdiği ve nüfus müdürlüğünden alınan belgede yerleşim yeri adresi olarak gösterilen adrese ödeme emri gönderildiği, borçlunun bu adresten taşındığı şerhi ile iade edilen tebligatın, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre usulüne uygun olarak tebliğ edildiği anlaşılmıştır.

Yetkisiz Bodrum l. İcra Müdürlüğü'nce borçluya tebliğ edilen örnek 7 ödeme emri üzerine, borçlunun yetki itirazının alacaklı tarafından kabulü ile artık bu ödeme emri ve borçlunun yetki itirazı dışındaki itirazları geçersiz hale gelmiştir. Takip dosyası kendisine gönderilen yetkili Milas İcra Müdürlüğü'nce İİK.nun 60.maddesine göre takip talebine uygun olarak yeniden ödeme emri düzenlenmesi ve borçluya tebliği zorunludur. Borçlunun, yetkili icra dairesince düzenlenen ödeme emrinin tebliği üzerine yeniden itiraz hakkının doğduğu izahtan varestedir.

Somut olayda, yetkili icra dairesince tebliğ edilen ödeme emrine karşı borçlu tarafından itirazda bulunulmadığına göre takip kesinleşmiş olup, mahkemece şikayetin bu nedenle reddi gerekirken olaya uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı şekilde takibin iptaline karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının  temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/06/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2614, Karar No: 2020/4496, Tarih: 23.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/2614 E.  ,  2020/4496 K.**

**"İçtihat Metni"**

İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflasın ertelenmlesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacılar .. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerininin yüksek saflıkta organik ve inorganik ürünleri; geliştirilmesi, üretilmesi ve pazarlaması aşamalarında faaliyet gösteren kimya sektöründe bir şirketler olduğunu, müvekkili olan şirketlerin borca batık olduğunu ancak iflas erteleme şartlarına uygun olduklarını, iflasın ertelenmesi kurumunun koruma şemsiyesi altında faaliyetlerine devam etmeleri halinde kısa süre içinde finansal dar boğazı atlatabileceklerini, İİK'de düzenlenen iflas erteleme kurumunun tüm koşul ve niteliklerine haiz olduklarını ileri sürerek İİK'nun 179. madde uyarınca iflaslarının şimdilik bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmişlerdir.

İlk derece mahkemesince, şirketlerin her ikisininde hem 2016 yılında hem 2017 yılında ve gittikçe borç miktarlarının artarak devam ettiği, faaliyetlerinin çok yetersiz olduğu; taahhütlerini yerine getiremediklerinin rapor edildiği, her iki davacı şirketinde borca batıklık durumunun artarak devam ettiği, projelerinin inandırıcı olmadığı, yasa gereği iflaslarına karar verilmesi gerektiği gerekçeleriyle davanın reddi ile davacıların iflaslarına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı davacılar vekilince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17.Hukuk Dairesi tarafından, tedbir kararı ile koruma altına alınan davacı şirketlerin, yaklaşık 23 ay gibi bir süre içerisinde borca batıklıktan kurtularak yapısal iyileşmeye kavuşmalarının mümkün olmadığı, iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcılığının kalmadığının anlaşıldığı, ilk derece mahkemesinin davacı şirketlerin iflasları yönündeki takdir ve kararında bir isabetsizlik görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacılar vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, peşin alınan harçtan mahsubu ile artan harcın istek halinde temyiz eden davacılara iadesine, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 17. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 23.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.