muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9066, Karar No: 2022/5325, Tarih: 21.04.2022

**10. Ceza Dairesi         2019/9066 E.  ,  2022/5325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : KÜÇÜKÇEKMECE 15. Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine hükmün açıklanması suretiyle mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığının, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemişse, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz" hükmü uyarınca ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan

kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ve tedavi ve/veya denetimli serbestlik kararı veren ilgili mahkemeye ihbarda bulunulmasına karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet dışında bir hüküm verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, 5560 sayılı Yasa ile değişik TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2) Suç tarihi itibarıyla yürürlükte bulunan TCK'nın 191. maddesinde sanığa isnat edilen suç için temel ceza miktarının "bir yıldan iki yıla kadar hapis cezası" olarak belirlendiği; hükümden sonra yürürlüğe giren 5271 sayılı CMK'nın 17/10/2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 24. maddesi ile başlığı ile birlikte yeniden düzenlenmiş olan "Basit Yargılama Usulü" başlıklı 251. maddesinin 1. fıkrasında yer alan "Asliye Ceza Mahkemesince, iddianamenin kabulünden sonra adli para cezasını ve/veya üst sınırı iki yıl veya daha az süreli hapis cezasını gerektiren suçlarda basit yargılama usulünün uygulanmasına karar verilebilir." şeklindeki düzenlemeye, 7188 sayılı Kanun'un geçici 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan "01/01/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü ile basit yargılama usulü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme ile sınırlama getirilmiş ise de; Anayasa Mahkemesinin 19/08/2020 tarihli 31218 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 25/06/2020 tarihli ve 2020/16 esas, 2020/33 sayılı iptal kararı ile, "...kovuşturma evresine geçilmiş..." ibaresinin, aynı bentte yer alan "... basit yargılama usulü..." yönünden Anayasaya aykırı bulunarak iptaline karar verilmesi sebebiyle kovuşturma evresine geçilmiş olan ve basit yargılama usulü uygulanabilecek dosyalar yönünden 7188 sayılı Kanun'un 5. maddesinin 1-d bendinde yer alan düzenlemenin iptal edildiği anlaşıldığından; Anayasa Mahkemesi kararlarının geriye yürümesi mümkün olmayıp, Ceza Muhakemesi Kanunu'nda yapılan değişiklerin ise derhal uygulanması gerekmekle birlikte, basit yargılama usulü uygulanan olaylarda CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasına göre; " mahkûmiyet kararı verildiği takdirde sonuç ceza dörtte bir oranında indirilir." şeklindeki düzenleme karşısında, Anayasa Mahkemesinin anılan iptal kararının neticeleri itibarıyla maddi ceza hukukuna ilişkin olduğunun ve CMK'nın 251. maddesinin 3. fıkrasında yer alan düzenlemenin sanık lehine sonuç doğurabilecek nitelikte olduğunun anlaşılması karşısında, TCK'nın 7. maddesi ile CMK'nın 251. maddesi hükümleri gözetilmek suretiyle sanık lehine olan uygulamanın belirlenerek yerine getirilmesi ve gereği için dosyanın, "Basit Yargılama Usulü" yönünden yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Şüpheli şahıslar olduğu ihbarı üzerine olay yerine giden ekiplerin 2 şahsın bulundukları araçların yanında fener ile yapılan kontrolde poşet içinde buruşturulmuş kağıt içinde suça konu uyuşturucu maddenin ele geçirildiği yapılan üst aramasında üzerlerinde herhangi bir uyuşturucu veya uyarıcı maddeye rastlanılmadığı olayda, kovuşturma aşamasında alınan beyanında ele geçen suç konusu uyuşturucu maddeyi aldığını söyleyerek suçunun ortaya çıkmasını sağlayan sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılıp belirlenmesi gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

4) Hükümden sonra TCK'nın 53. maddesinin uygulanması ile ilgili olarak 7242 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 21/04/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8388, Karar No: 2017/1799, Tarih: 14.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/8388 E.  ,  2017/1799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı kooperatifin müvekkilinin iş yerinin önünden geçen caddede bulunan yerleri sarı çizgilerle ayırarak bu alanlardan otopark ücreti adı altında hukuka aykırı olarak para tahsil ettiğini ileri sürerek, dava haklarının saklı kalması kaydıyla 5.000,00 TL'nin ödeme tarihlerinden faiziyle birlikte tahsiline, vekalet ücreti ve yargılama giderlerinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın kısmi dava olarak açılamayacağını, istirdat davası için bir yıllık zamanaşımı süresinin geçtiğini, 14.06.2008 tarihli genel kurul toplantısında bu konuda karar alındığını, bu kararla kooperatifin diğer üyelerinin korunduğunu savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; HMK'nın 109/2. maddesine göre talep konusunun miktarı taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz hükmünü getirdiği, davacının dava açtığı sırada kooperatife ödediği toplam ödenen miktarın belirli olduğu ve dava dilekçesinde de açıkça belirtildiği halde HMK'nın 109/2'ye aykırı olarak kısmi dava açıldığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

HMK'nın 109/2. maddesine göre kısmi dava açılması yasaklanmış iken bu madde 01.04.2015 tarih ve 6644 sayılı kanunla ilga edilmiş olup artık kısmi dava açma yasağı kalkmıştır. Usul hükümleri yayımlandığı anda yürürlüğe girer. Her ne kadar karar verildiğinde anılan usul hükmü yürürlükte ise de, henüz derdest olan eldeki davada da uygulanması dairemizin yerleşmiş uygulamasıdır. Bu durumda mahkemece yargılamaya devam edilerek davanın esası hakkında bir karar verilebilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7162, Karar No: 2016/10637, Tarih: 27.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/7162 E.  ,  2016/10637 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; zararlandırıcı sigorta olayı sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın, 5510 sayılı Kanunun 21. maddesi gereğince davalılardan rücuan tazminine ilişkin davada, bilirkişi tarafından hak sahiplerinin gerçek zararı (dış tavan tutarı) hatalı yöntem izlenerek saptanmış ise de, bu hatanın sonuca etkili olamamasına, mahkemece rücu alacağı hüküm altına alınırken gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin benimsenmiş olmasına, iş kazasında kusurlu bulunan dava dışı S...S...’ın işveren vekili sıfatına sahip olup anılan gerçek kişinin kusurundan teselsül hükümleri gereği davalının sorumlu tutulmasında bir isabetsizlik bulunmamasına, davaya konu iş kazasında davalının sorumluluğu, gelirin ilk peşin sermaye değerinin %80 kusur karşılığı olan 31.728,34 TL. ile sınırlı olup ıslah ile arttırılarak belirlenen 31.325,04 TL. talebin hüküm altına alınması gerekirken, hatalı hesaplama ile davalı 27.359,00 TL. ile sorumlu tutulmuş ise de, temyiz edenin sıfatına göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 27.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/29923, Karar No: 2014/5220, Tarih: 03.03.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/29923 E.  ,  2014/5220 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Olaydan iki gün önce sanığın aracının plakasının çalınması nedeni ile kolluğa müracaatı üzerine kolluk görevlileri tarafından sanığın beyanı alınarak bu hususa ilişkin tutanağın düzenlendiği, olay tarihinde çalındığı belirtilen plakaların takılı olduğu aracın 1639 sokak üzerinde seyir halinde iken mağdura çarparak yaralanmasına neden olduğu olay nedeni ile,

Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı gerekçeleri gösterilerek, mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate yönelik hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11175, Karar No: 2022/18674, Tarih: 19.12.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/11175 E.  ,  2022/18674 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda; Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtayca incelenmesi, davacı idare vekili ile davalı ... tarafından verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü;

- K A R A R -

Dava, 4650 sayılı Kanun'la değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunu'nun 10 uncu maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tapuya tescili istemine ilişkindir.

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş, karar davacı idare vekili ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Arsa niteliğindeki Sakarya İli, Kocaali İlçesi, Beyler Köyü 115 ada 5 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde ve tespit edilen bedelin bloke ettirilerek davalı tarafa ödenmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı ...’in temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı idare vekilinin temyizine gelince;

Bozma sonrası, ilk kararla tespit edilen bedele hükmedildiğinden acele el koyma bedelinin mahsubu ile oluşan fark bedele dava tarihinden dört ay sonrası olan 19.04.2015 tarihinden ilk karar tarihi olan 13.05.2016 tarihine kadar yasal faiz işletilmesi gerekirken, ikinci karar tarihine kadar yasal faize hükmedilmesi,

Doğru değil ise de bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının;3 numaralı bendinde yer alan (18/04/2015) tarihinin çıkartılmasına yerine (19.04.2015) tarihinin yazılmasına, (karar tarihi olan 11/02/2021) ibaresinin çıkartılarak yerine (ilk karar tarihi olan 13.05.2016) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı ...'den peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine, 19.12.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6854, Karar No: 2021/13303, Tarih: 21.12.2021

**3. Hukuk Dairesi         2021/6854 E.  ,  2021/13303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında ilk derece mahkemesinde görülen alacak davasının kısmen kabulüne dair verilen karar hakkında bölge adliye mahkemesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda; taraf vekillerinin istinaf başvurusunun usulden reddine yönelik olarak verilen kararın, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı ... ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulüne, karar verilmiş; hüküm, taraflarca istinaf edilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalı vekilinin istinaf başvurusu süresinde olmadığından başvurunun usulden reddine, istinaf edilen kısmın kesin olması nedeniyle de davacı vekilinin başvurusunun reddine karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosyanın incelenmesinde; ilk derece mahkemesinin gerekçeli kararının davalı vekili Av. ... ’na tebliğ edildiği, ancak adı geçen avukatın davalı tarafından 22.02.2016 tarihinde vekillik görevinden azledildiği ilk derece mahkemesi kararının ise anılan vekile 18.01.2021 tarihinde azilden sonra tebliğ edildiği anlaşılmaktadır. Hemen belirtmek gerekir ki, azille vekillik ilişkisi sona erer. Bu durumda gerekçeli karar azledilmiş vekile tebliğ edildiğinden yapılan tebligat işlemi usulüne uygun değildir.

O halde bölge adliye mahkemesince istinaf başvurusunun süresinde yapıldığı kabul edilerek işin esasının incelenmesi gerekirken, yazılı şekilde başvurunun usulden reddine karar verilemiş olması hatalı olup, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-)Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 371. maddesi uyarınca temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, dosyanın bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 21/12/2021 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7569, Karar No: 2021/12657, Tarih: 23.09.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/7569 E.  ,  2021/12657 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya ait işyerinde 10.10.1996-07.02.2005 tarihleri arasında kontuar işçisi olarak çalıştığını, en son ücretinin net 488,00TL olduğunu, iş sözleşmesinin haklı neden bulunmaksızın feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatlarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacı hakkında 06.01.2005 tarihinde havalimanı dış hatlar terminalinde para aldığından bahisle yolcu A. A.’nın şikâyeti üzerine ... Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından soruşturma başlatıldığını, durumdan haberdar olan Devlet Hava Meydanları İşletmesinin (DHMİ) 27.01.2005 tarihli yazıyla davacının giriş kartının iptal ettiği ve bunu müvekkiline bildirdiğini, soruşturmanın tamamlanması ve Devlet Hava Meydanları İşletmesinin (DHMİ) giriş kartının iptaline ilişkin yazının tebliğ edilmesi üzerine davacının iş sözleşmesinin 01.02.2005 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı işverenin fesih nedenini 12.01.2005 tarihinde öğrendiği nazara alındığında iş sözleşmesinin altı iş günlük hak düşürücü süre içerisinde feshedilmediğinden bahisle davacının kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararın davalı tarafından temyizi üzerine Dairemizce sair temyiz itirazlarının reddine karar verilerek, feshe yetkili merci ve bu merciin feshe gerekçe yapılan olayı ne zaman öğrendiği hususlarının dosya kapsamından tespit edilemediğinden öncelikle bu hususların tespitine yönelik olarak kararın bozulmasına hükmedilmiştir.

Mahkemece bozma üzerine yapılan yargılamada, bozma ilamında işaret edilen araştırmalar sonucunda davalı işyerinde feshe yetkili makamın tespit edildiği ve işverence yapılan feshin altı iş günlük hak düşürücü süre içerisinde yapılmadığı gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Temyiz:

Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dairemizce direnme kararı üzerine yapılan incelemede, dosyanın Hukuk Genel Kuruluna gönderilmesine karar verilmiştir.

Altı iş günlük süre işçi ya da işverenin haklı feshe neden olan olayı öğrendiği günden itibaren işlemeye başlar. Olayı öğrenme günü hesaba katılmaksızın, takip eden iş günleri sayılarak altıncı günün bitiminde haklı fesih yetkisi sona erer.

İşverenin tüzel kişi olması durumunda altı işgünlük süre feshe yetkili merciin öğrendiği günden başlar. Bu konuda müfettiş soruşturması yapılması, olayın disiplin kurulunca görüşülmesi süreyi başlatmaz. Olayın feshe yetkili kişi ya da kurula intikal ettirildiği gün altı iş günlük sürenin başlangıcını oluşturur. Bir yıllık süre ise her durumda olayın gerçekleştiği günden başlar.

Somut olayda, iş sözleşmesi işveren tarafından "06.01.2005 tarihinde havalimanı dış hatlar terminalinde .... sefer sayılı uçağın yolcularından A. A. isimli yolcudan para aldığı, yolcunun polise başvurarak davacıdan şikayetçi olduğu, davacının da yolcudan para aldığını kabul ederek suçunu ikrar ettiği, Atatürk Havalimanı Emniyet Şube Müdürlüğü tarafından davacının apron giriş kartına el konulduğu, davacının yolcuları dolandırarak menfaat sağladığı" gerekçesiyle 07.02.2005 tarihinde feshedilmiştir.

İşverenin yazılı fesih bildiriminde fesih gerekçesi yaptığı olay 06.01.2005 tarihinde meydana gelmiş ve olaya ilişkin olarak dava dışı İstasyon Baş Müdürü H.T.S. tarafından 12.01.2005 tarihinde davacı işçinin yazılı savunması istenmiş olup davacı tarafından aynı gün yazılı savunma verilmiştir.

İşçinin feshe konu haksız eylemi nedeniyle apron giriş kartı dava dışı Devlet Hava Meydanları İşletmesi (DHMİ) tarafından 27.01.2005 tarihinde iptal edildiği ve söz konusu iptal kararının aynı gün davalı şirkete tebliğ edilmesi üzerine davalı şirket tarafından 01.02.2005 keşide tarihli noter ihtarı ile dava dışı Devlet Hava Meydanları İşletmesinin şirkete hitaben yazdığı 27.01.2005 tarihli yazının tebliği amacıyla davacıyı işyerine davet ettiği anlaşılmıştır.

Mahkemece davacının haksız eyleminin, feshe yetkili makam tarafından 12.01.2005 tarihinde öğrenildiği kanaati oluştuğu ancak davalının cevap dilekçesindeki savunmalarına göre 27.01.2005 tarihinde öğrenildiği değerlendirilse dahi iş sözleşmesinin altı iş günlük sürede feshedilmediğinden bahisle dava konusu alacakların kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir.