muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/335, Karar No: 2016/4168, Tarih: 16.03.2016

4-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı iptal kararının gözetilmesinin gerekmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA,

B-)Sanık ... hakkındaki mahkumiyet kararına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Olay yerine giden kolluk görevlilerince, olay yeri incelemesi, delillerin toplanması ve sanıklar ... ile ...'nun yakalanması sonrası, olay yerinden ... Jandarma Karakoluna gitmek için, uzak mesafedeki araçlarının bulunduğu yere doğru gidildiği esnada, olay yeri civarında bulunan sanıklar ... ile hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması uygulanan ve kararı temyiz incelemesine gelmeyen ...'in yakalandıkları, her ne kadar sanık ... hakkında da soruşturmaya başlanmış ve 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan dava açılmış ise de; sanığın üzerine atılı suçlamayı kabul etmediklerini, olay yerine balık tutmak amacıyla gittiklerini, diğer sanıkları da tanımadıklarını beyan ettikleri, haklarındaki kararlar temyiz incelemesine gelmeyen sanıklar ... ve ... ile atılı suçu ikrar eden sanık ...'ın da verdikleri ifadelerinde, sanık ...'ü tanımadıklarını beyan ettikleri, kararı temyiz incelemesine gelen sanık ...'ün kolluk görevlilerince kazı yaptığı esnada yakalanmadığı, sanık ...'ın kazı yaptığına dair bir tanık ifadesinin de bulunmadığı, tüm dosya kapsamından sanık ...'ün davaya konu kazı faaliyetini gerçekleştirdiğine veya sanıklar ..., ... ve ...'ın sabit görülen eylemlerine iştirak ettiğine dair delillerin bulunmadığı anlaşıldığından, sanık ...'ün atılı suçtan beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ...'ün temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, mahkumiyete ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 16.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3154, Karar No: 2024/3334, Tarih: 09.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/3154 E.  ,  2024/3334 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/3796 E., 2023/125 K.

SUÇLAR : Nitelikli kasten öldürme, kasten öldürme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddi kararları

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükümlerin onanması

Sanık ... müdafiinin kanunî süresi içinde öne sürdüğü temyiz isteminden, sanık ...'ün Yenişehir Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce düzenlenen 14.03.2024 tarihli ifade tutanağı ile vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmıştır.

İlk Derece Mahkemesince sanıklar hakkında nitelikli kasten öldürme ve kasten öldürme suçlarından verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesinin, 17.11.2022 tarihli ve 2022/65 Esas, 2022/322 Karar sayılı kararı ile;

a. Sanık ... hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82/1-d, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b. Sanık ... hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 62/1, 53/1 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

Karar verilmiştir.

2. Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/3796 Esas, 2023/125 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Kurum vekilinin ve sanıklar müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1-h maddeleri uyarınca düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Kurum vekilinin temyiz istemi özetle; eksik incelemeye, suç vasfının canavarca hisle ve eziyet çektirerek kasten öldürme olarak belirlenmesi ve sanıkların üst hadden takdiri indirim hükümleri uygulanmaksızın cezalandırılmaları gerektiğine ve katılan Bakanlık lehine vekâlet ücretine hükmedilmesi gerektiğine,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, suç vasfının ihmal suretiyle öldürme olarak belirlenmesi gerektiğine, fazla ceza tayin edildiğine, katılan Kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin isabetsiz ve hukuka aykırı olduğuna,

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi özetle; sanığın atılı suçu işlemediğine, beraatine karar verilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, adil yargılanma hakkının ihlal edildiğine, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, lehe hükümlerin uygulanmamasının hukuka aykırı olduğuna, suç vasfının ihmal suretiyle öldürme olarak belirlenmesi gerektiğine, fazla ceza tayin edildiğine, katılan Kurum lehine vekâlet ücretine hükmedilmesinin isabetsiz ve hukuka aykırı olduğuna,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

Sanıklar Gülfüz ve Enver'in suç tarihinde resmi nikahlı evli oldukları, maktulün ise sanık ...'in kız kardeşi olduğu, sanıklar ile maktulün 2020 yılı Ağustos ayından itibaren aynı evde birlikte yaşadıkları, maktulün erkek kardeşini sanık ...'den kıskandığı, bu sebeple olay tarihi öncesinde sanık ... ile maktul arasında tartışmaların yaşandığı, olay günü yine sanık ... ile maktul arasında benzer sebeple yaşanan tartışmaya sanık ...'in de eşi yanında dahil olduğu, sonrasında sanıkların fikir ve eylem birliği içerisinde hareket ederek iştirak halinde tekme ve yumrukla maktulü darp ettikleri ve boğdukları, maktulün ise olay yerinde boyun travmasına bağlı mekanik asfiksi sonucu öldüğü anlaşılan olayda;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, sanık ...'in adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, sanık ...'in adil yargılanma hakkının ihlal edilmediği, dava dosyası tekemmül ettirilerek karar verildiği, eksik incelemenin bulunmadığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli

olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından fiil üzerinde ortak hakimiyet kurulması suretiyle iştirak halinde gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükümlere esas alınan raporların yeterli olduğu, Dairemizin yerleşik kararlarında canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme, eziyet çektirerek öldürmenin ise öldürme kastının yanında işkence ya da eziyet çektirme kastını içeren, ölümü meydana getirme bakımından zorunlu olmayan ve ölüme takaddüm eder vahşice hareketler olarak tanımlanması karşısında sanıkların canavarca hisle ya da eziyet çektirerek öldürme amacıyla hareket ettiklerini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak, yeterli, kesin kanıt bulunmadığı ve kasten öldürmenin ihmali davranışla işlenmesi suçunun unsurlarının da oluşmadığı, bu itibarla sanıkların eylemlerine uyan suçların vasıflarının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımlarının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdirî indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle sanıklar lehine uygulanmasına karar verildiği, sanık ... lehine uygulanabilecek takdirî indirim hükümleri dışında başkaca lehe yasa hükmünün bulunmadığı, kendisini duruşmalarda vekil ile temsil ettiren katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı lehine, sanıklar aleyhine vekâlet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden, katılan Kurum vekilinin ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık ... müdafiinin kanunî süresi içinde öne sürdüğü temyiz isteminden, sanık ...'ün Yenişehir Kadın Kapalı Ceza İnfaz Kurumu Müdürlüğünce düzenlenen 14.03.2024 tarihli ifade tutanağı ile vazgeçtiğini bildirdiği anlaşılmakla, 5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği sanık ... müdafiinin temyiz istemi yönünden dava dosyasının, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Sanık ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Katılan Kurum Vekilinin ve Sanık ... Müdafiinin, Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

B. Sanık ... Hakkında Nitelikli Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Katılan Kurum Vekilinin ve Sanık ... Müdafiinin, Sanık ... Hakkında Kasten Öldürme Suçundan Kurulan Hükme İlişkin Katılan Kurum Vekilinin Temyiz Sebepleri Yönünden

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 19.01.2023 tarihli ve 2022/3796 Esas, 2023/125 Karar sayılı kararında katılan Kurum vekilince ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bursa 10. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14608, Karar No: 2014/6243, Tarih: 02.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/14608 E.  ,  2014/6243 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, tehdit

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 29.12.2011 tarih ve 2011/Bşk-42-42 Esas-Karar sayılı kararında belirlendiği gibi 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 14. maddesinin 3.fıkrasının (a) bendinde; “Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir,” (b) bendinde de; “Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir” hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Temyiz incelemesine konu suçlardan iddianamede anlatılan "silahla tehdit" suçunun cezası, 5237 sayılı TCK'nın 106/2-a maddesinde iki yıldan beş yıla kadar hapis; "dolandırıcılık" suçunun cezası ise aynı kanunun 157/1 maddesi uyarınca bir yıldan bey yıla kadar hapis ve adli para cezasından ibaret olduğu gözetildiğinde;

İddianamedeki anlatıma göre, Yargıtay Kanununun Değişik 14. maddesi gereğince temyiz incelemesi Yüksek (4.) Ceza Dairesinin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daireye gönderilmesine, 02.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13063, Karar No: 2014/27454, Tarih: 19.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/13063 E.  ,  2014/27454 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Samsun 4. İş Mahkemesi

Tarihi : 17.04.2014

No : 2014/109-2014/168

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9579, Karar No: 2023/225, Tarih: 11.01.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/9579 E.  ,  2023/225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Yalova Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki bağımsız bölümlere özgülenen arsa paylarının düzeltilerek tapuya tescili davasında yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; anagayrimenkulde bulunan bağımsız bölümlere, değerleriyle doğru orantılı arsa payı verilmediği gerekçesiyle mahkemece yeni arsa paylarının belirlenerek tapuya tesciline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Bir kısım davalı ... vekilince cevap dilekçesinde; davanın reddine karar verilmesi istenilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; arsa paylarının orantısız olduğunu, bu hususta alınmış kat malikleri kurulu kararı olduğunu buna rağmen davanın reddedilmesinin hukuka aykırı olduğunu, eksik inceleme ve araştırmaya dayalı hüküm kurulduğunu belirtilerek kararın kaldırılmasına karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacıların iddiaları doğrultusunda bağımsız bölümlerin değeriyle orantılı arsa payı verilmediğine ilişkin hususun iptal edilmediği, böylece mahkeme kararının usûl ve esas yönünden hukuka uygun olduğu anlaşıldığından davacılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın eksik inceleme neticesinde verildiğini, bu hususta alınan kat malikleri kurulu kararının değerlendirilmediğini ve istinaf taleplerinin incelenmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları anagayrimenkuldeki bağımsız bölümlerinin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; kararın eksik inceleme neticesinde verildiğini, bu hususta alınan kat malikleri kurulu kararının değerlendirilmediğini ve istinaf taleplerinin incelenmediğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları anagayrimenkuldeki bağımsız bölümlerinin arsa paylarının değerleriyle orantılı olup olmadığının tespiti ile yeni arsa paylarının tapu siciline tesciline ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 3 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu anagayrımenkulde 1986 yılında kat irtifakının tesis edildiği hususunda uyuşmazlık yoktur.

3. Davacı kat maliklerinin her ne kadar kat irtifakı ve kat mülkiyeti tesisi işlemlerinde bizzat bulunmadıkları dosya kapsamı ile sabit ise de, malik oldukları bağımsız bölüme ait arsa payının kat irtifakı kurulduğu tarihte değeriyle doğru orantılı verilmediğini somut olarak ispat edemedikleri ve uzunca müddet mevcut arsa payına itiraz etmedikleri görülmüştür.

4. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukukî ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usûl ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,11.01.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12349, Karar No: 2020/1679, Tarih: 03.02.2020

**2. Ceza Dairesi         2019/12349 E.  ,  2020/1679 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 21/04/2015 tarih ve 2014/10-623 Esas, 2015/117 sayılı kararında da yabancı uyruklu olup, yakalandığında üzerinde herhangi bir kimlik belgesi çıkmayan sanığın nüfus ve adli sicil kayıtları ile ilgili hiçbir araştırma yapılmadan sadece beyan edilen kimlik bilgilerine dayanılarak hüküm kurulması usul ve kanuna aykırıdır denilmiştir.

6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu'nun 91'nci maddesinde geçici koruma "Ülkesinden ayrılmaya zorlanmış, ayrıldığı ülkeye geri dönemeyen, acil ve geçici koruma bulmak amacıyla kitlesel olarak sınırlarımıza gelen veya sınırlarımızı geçen yabancılara geçici koruma sağlanabilir." şeklinde hüküm altına alınmış, bu kişilerin Türkiye'ye kabulü, Türkiye'de kalışı, hak ve yükümlülüklerinin Bakanlar Kurulu tarafından çıkarılacak yönetmelikle düzenleneceği belirtilmiştir.

6458 sayılı Kanun'un 91'nci maddesi uyarınca çıkartılan Geçici Koruma Yönetmeliği'nin (Bakanlar Kurulu Kararının Tarihi: 13/10/2014 No: 2014/6883 Dayandığı Kanunun Tarihi: 04/04/2013 No: 6458 Yayımlandığı Resmi Gazetenin Tarihi: 22/10/2014 No: 29153) 21'nci maddesinde; bu Yönetmelik kapsamındaki yabancıların kayıtları sırasında kimliğine ilişkin belge sunamayan yabancının, aksi ispat edilinceye kadar beyanının esas alınacağı, fotoğraf, parmak izi ya da kimlik tespitine elverişli diğer biometrik verilerin esas alınıp merkezi veri tabanına kaydedileceği, mevcut biometrik verilerle eşleştirileceği, kayıt altına alınan yabancıların bilgilerinin derhal Göç İdaresi Genel Müdürlüğüne bildirileceği, yabancıların kayıt bilgilerinin doğum, ölüm, evlilik, boşanma, gönüllü geri dönüş gibi hallerde güncelleneceği, adres kayıt sistemine kaydedilecekleri düzenlemeleri getirilmiş, 22'nci maddesinde ise; kayıt işlemleri tamamlananlara, valilikler tarafından geçici koruma kimlik belgesi düzenleneceği, geçici koruma kimlik belgesi verilenlere, 25/04/2006 tarihli ve 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu kapsamında yabancı kimlik numarası verileceği belirtilmiştir.

6458 sayılı Kanun'un 121. maddesine dayanılarak çıkartılan Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik 17 Mart 2016 tarih ve 29656 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girmiştir.