muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8903, Karar No: 2014/17521, Tarih: 13.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8903 E.  ,  2014/17521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL (KAPATILAN) ANADOLU

15. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 30/12/2013

NUMARASI : 2013/541-2013/491

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) Anadolu 15. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 30.12.2013 tarih ve 2013/541-2013/491 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının müvekkili şirtte ortak ve aynı zamanda müdür olduğunu, davalının sermaye borcunu tam olarak yerine getirmediği gibi sermaye olarak şirkete devrettiği araç nedeniyle şirketi gereksiz vergi yükümlülüğü altına soktuğunu, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğunu, şirkete ait bir aracın kaybolmasına sebebiyet verdiğini ileri sürerek, davalının ortaklıktan çıkartılmasına ve ortaklık payının şirkete devrine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davalının şirket hesaplarını düzgün tutmadığı, elde edilen gelirlerin şirkete girişini yapmadığı, araçların sigortalarını yaptırmaması nedeniyle zarara sebebiyet verdiği, rekabet yasağını ihlal ettiği, ortaklar arasında güven ortamının kalmadığı, davacının şirketteki özvarlık payının 28.869,99 TL olduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, davalının davacı şirketteki hissesi karşılığı 28.869,99 TL dava tarihinden itibaren ticari faiziyle birlikte ödenmek suretiyle davalının ortaklık payı ödendiğinde davalının davacı şirket ortaklığından çıkartılmasına, davalı payının davacı şirkete devrine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davalının limited şirket ortaklığından çıkarılması ve ortaklığın payının şirkete devri istemine ilişkindir. Mahkemece, davacı şirketin özkaynakları hesaplanmış, davalının kabulü ile birlikte şirketin üç ortaklı olduğu gerekçesiyle hesaplanan miktarın 1/3'ünün davalıya ödenmesine karar verilmiştir. Ancak mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporuna göre davalının sermaye taahhüdünün 87.000 TL'lik kısmı yerine getirilmemiş olup, davalının davacı şirkete 22.933,50 TL'de borcu bulunmaktadır. Mahkemece davalının bu borçları üzerinde durulmadan yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi 6762 Sayılı TTK'nın 551. ve 6102 Sayılı TTK'nın 640-641. maddelerinde böyle bir hüküm bulunmadığı halde davalının ortaklıktan çıkartılmasının ayrılma payının ödenmesi koşuluna bağlı tutulması da doğru olmamış, kararın bu nedenle de bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8454, Karar No: 2021/12142, Tarih: 13.10.2021

**10. Hukuk Dairesi         2021/8454 E.  ,  2021/12142 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi .... Hukuk Dairesi

Dava, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı fer'i müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi.... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi ...Hukuk Dairesince verilen kararın, fer'i müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı, davalıya ait işyerinde10/01/1984-31/08/1992 tarihleri arasında çalıştığını belirterek eksik sürelerin tespitine karar verilmesini istemiştir.

II-CEVAP

... vekili, müvekkili kurum tarafından yapılan işlemlerde Kanun ve mevzuata aykırılık bulunmadığını, müvekkili kurumun dava açılmasına sebebiyet vermediğini belirtmiş, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Davacının davasının kabulüne,

Davacının 10.01.1984-31.08.1992 tarihleri arasında davalı işyerinde kesintisiz ve tam zamanlı çalışmaları olduğu tespiti ile davalı şirkete ait “... Halıcılık San. ve Tic. A.Ş.” unvanlı 37848.10.14 sicil numaralı işyerinden kuruma bildirilenler dışında;

10.01.1984 - 31.03.1984 tarihleri arasında 32 gün ve günlük 774,00 TL kazançla,

01.04.1984 - 31.12.1984 tarihleri arasında 101 gün ve günlük 817,50 TL kazançla,

01.01.1985 - 30.06.1985 tarihleri arasında 73 gün ve günlük 890,00 TL kazançla,

01.07.1985 - 30.09.1985 tarihleri arasında 61 gün ve günlük 948,00 TL kazançla,

01.10.1985 - 31.12.1986 tarihleri arasında 261 gün ve günlük 1.380,00 TL kazançla,

01.01.1987 - 30.06.1987 tarihleri arasında 105 gün ve günlük 1.540,00 TL kazançla,

01.07.1987 - 30.06.1988 tarihleri arasında 339 gün ve günlük 2.475,00 TL kazançla,

01.07.1988 - 30.06.1989 tarihleri arasında 330 gün ve günlük 4.200,00 TL kazançla,

01.07.1989 - 31.07.1989 tarihleri arasında 10 gün ve günlük 4.784,00 TL kazançla,

01.08.1989 - 31.07.1990 tarihleri arasında 340 gün ve günlük 7.500,00 TL kazançla,

01.08.1990 - 30.06.1991 tarihleri arasında 330 gün ve günlük 13.800,00 TL kazançla,

01.07.1991 - 31.07.1991 tarihleri arasında 30 gün ve günlük 15.667,00 TL kazançla,

01.08.1991 - 31.07.1992 tarihleri arasında 360 gün ve günlük 26.700,00 TL kazançla,

01.08.1992 - 31.08.1992 tarihleri arasında 30 gün ve günlük 48.300,00 TL kazançla,

olmak üzere 2.402 gün daha sigortalı olarak çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

Fer'i müdahil Kurumun istinaf başvurusunun esastan reddine,

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

01.07.1991 - 31.07.1991 tarihleri arasında 30 gün ve günlük 15.667,00 TL kazançla,

01.08.1991 - 31.07.1992 tarihleri arasında 360 gün ve günlük 26.700,00 TL kazançla,

01.08.1992 - 31.08.1992 tarihleri arasında 30 gün ve günlük 48.300,00 TL kazançla,

olmak üzere 2.402 gün daha sigortalı olarak çalıştığının tespitine, karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

Fer'i müdahil Kurumun istinaf başvurusunun esastan reddine,

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Kurum vekili, davanın yöntemince kanıtlanmadığı, hak düşürücü sürenin söz konusu olduğu, yazılı belge bulunmadığı, davanın tanık sözleri ile kanıtlanamayacağı gerekçeleriyle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Davacının, davalı işverene ait halı atölyesinde 10/01/1984-31/08/1992 tarihleri arasında geçen Kuruma bildirilmeyen hizmetlerinin tespitini istediği eldeki davada, davalı şirkete ait 37848 sicil sayılı işyerinde 10/01/1984 tarihinde işe girdiğine dair işe giriş bildirgesi verilmiş olduğu, davacının söz konusu işyerinden 1984/1,2,3,1985/1,1985/2,1985/3,1986/1,2,3, 1987/1,2,31988/1,2,3, 1989/12.3, 1990/1,2,3, 1991/1,2,3 dönem bordroları malüllük yaşlılık ve ölüm sigortalarına tabi olanlar için düzenlenmiş bulunduğu ayrıca dinlenen bordrolu tanıkların ise çalışmayı doğruladıkları belirgindir.

Davanın Yasal dayanağı olan 506 sayılı Kanunun 3. maddesinin II numaralı fıkrasına, 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 3395 sayılı Kanunun 1. maddesiyle eklenen (D) bendinde “El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kolları uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler.” düzenlemesine yer verilmiş, sonrasında 06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanunun 57. maddesiyle söz konusu bent ilga edilmiş olup yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmadığından, şu durumda 09.07.1987 – 05.08.2003 (dahil) dönemi bakımından bentte yazılı nitelikteki hizmetin 506 sayılı Kanun hükümleri gereğince uzun vadeli sigorta kollarına tabi zorunlu sigortalılık olarak değerlendirilemeyeceği belirgindir.

Yukarıdaki Yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava irdelendiğinde, uyuşmazlık konusu 10/01/1984-09/07/1987 dönem yönünden verilen kabul kararı yerinde ise de; 10/07/1987-31/08/1992 arası dönemde anılan Kanun kapsamında malûllük, yaşlılık ve ölüm sigorta kolları bakımından 85. madde gereğince isteğe bağlı sigortalılık başvurusu bulunmayan davacının sunduğu yazılı belgeler karşısında uyuşmazlık konusu dönemde davacının, işverene bağlı olarak yerine getirdiği faaliyetin “el halıcılığı dokuma işi” niteliğinde olup olmadığı belirlendikten sonra, yapılan işin el halıcılığı kapsamında olduğunun anlaşılması halinde davanın 10/07/1987-31/08/1992 dönemi yönünden reddine, aksi halde elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

O hâlde, fer'i müdahil Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesi kararının HMK'nın 373/1 maddesi gereğince kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, Üye ...'in muhalefetine karşı, Başkan ... ve Üyeler ..., ... ve ...’ün oyları ve oyçokluğuyla 13/10/2021 gününde karar verildi.

KARŞI OY

Davacı ...Halıcılık Tic. A.Ş.ye ait işyerinde 10/01/1984-31/08/1992 tarihleri arasında çalıştığını belirterek, eksik sürelerinin tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davanın kabulüne dair verilen karara karşı feri müdahil Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi ... Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, feri müdahil Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine katılmadığımız Yargıtay ... Hukuk Dairesinin çoğunluk görüşünce hükmün bozulmasına karar verilmiş ise de, aşağıda belirtilen gerekçelerle bozma kararına katılamamaktayım.

Uyuşmazlık, davacının halı dokuma işyerinde geçen çalışmasının yöntemince kanıtlanıp kanıtlanmadığı noktalarında toplanmaktadır.

I) El Halıcılığı Dokuma İşyerlerinde Çalışanların Sigortalılığı:

506 sayılı Kanun'un ilk halinde "el halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar" hakkında özel bir düzenleme bulunmamakta iken; 09.07.1987 tarihinde yürürlüğe giren 20.06.1987 tarih ve 3395 sayılı Kanun'un 1'inci maddesi ile 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanununun 3 üncü maddesinin II numaralı fıkrasına aşağıdaki (D) bendi eklenmiştir.

"D)El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollan uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kollan bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler."

"D)El halıcılığı dokuma işlerinde çalışanlar hakkında yalnız iş kazaları ile meslek hastalıkları, analık ve hastalık sigorta kollan uygulanır. Ancak bunlar istekleri halinde malullük, yaşlılık ve ölüm sigorta kollan bakımından 85 inci madde hükmüne göre isteğe bağlı sigortalı olabilirler."

06.08.2003 günü yürürlüğe giren 4958 sayılı Kanun'un 57'nci maddesiyle söz konusu bent yürürlükten kaldırılmış olup Kanun'da yürürlükten kaldırmaya yönelik yasama işleminin geriye yürütüleceğine ilişkin herhangi bir yasal düzenleme bulunmamaktadır.

İşin, işverene ait atölye ve fabrika benzeri bir işyerinde, işverenin denetim ve gözetimi altında ve ona bağımlı olarak geçmesi durumunda yapılan işin hizmet akdi niteliğinde olduğu ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacağı belirgindir.

Kırklareli ilinde halı dokuma işinde çalışanlar tarafından açılan sigorta başlangıç tarihinin tespiti davalarının kabulüne dair kararların Yargıtay tarafından onandığı, Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 21.04.2016 gün ve 2016/5478 - 2016/6136 E.K; Yargıtay (kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/15755 - 2017/9339 E.K.; Yargıtay (kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/16248 - 2017/9342 E.K.; Yargıtay (kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 25.01.2018 gün ve 2016/15537 - 2018/611 E.K.; Yargıtay (kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 22.03.2018 gün ve 2016/16489 - 2018/2657 E.K.; Yargıtay 10.Hukuk Dairesinin 29.03.2018 gün ve 2018/1130 - 2691 E.K.sayılı kararlarının bu yönde olduğu görülmektedir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 07.05.2019 gün ve 2016/21-626 E. 2019/522 K. sayılı kararında açıklandığı üzere; hukuk devleti, devlet ve insan faaliyetlerine yön veren, yönetilenlere hukuk güvenliği sağlayan ilkeler bütünüdür. Devletin organ ve kurumları bakımından bu ilkeler birer sınırlama niteliği taşırken, vatandaşlar açısından hukuki güvenlik içinde yaşamanın araçları olarak işlev görmektedir.

Hukuki güvenlikle bağlantılı olarak “genellik” ve “öngörülebilirlik”, hukuk devletinin iki temel unsuru kabul edilir. Genellik unsuru, hukukun özel kişi ya da durumlara değil, herkesi kapsayacak biçimde genel, soyut ve tarafsız, geçmişe uygulama yasağı çerçevesinde ileriye yönelik, kamuya açık kurallar üzerine inşa edilmesi anlamını taşır.

Hukukun öngörülebilirliği ise, hukukun anlam açısından belirgin ve açıkça ifade edilmiş, istikrarlı ve birbiriyle uyumlu kurallar ile önceden tahmin edilebilir uygulamalara dayanmasıdır. Bireylerin hukukun gerektirdiği şeyi önceden bilmeleri ve davranışlarını buna göre düzenlemelerini sağlayan bir ilke olarak hukuki öngörülebilirliğin hukuki belirlilik ile ilişkisi, bu noktada çok açıktır. Hukuk kurallarının bütünüyle belirsiz olduğu kabul edildiğinde, hukuki öngörülebilirlikten de söz edilemeyecektir. Hukuki güvenirlik ve yargı erkine güven sağlandığından kamu yararı ile doğrudan ilgilidir. Buradaki asıl amaç hukuki barışın sağlanmasıdır.

El halıcılığı dokuma işyerlerinde çalışan bir kısım sigortalıların hizmet tespiti veya sigorta başlangıç tarihinin tespiti davaları kabul edilmiş, Yargıtay onamasından geçerek kesinleşmiş ve bu kişilere uzun vadeli sigorta kollarından yaşlılık aylığı dahi bağlanmış iken bir kısım sigortalıların davalarının reddedilmesi, toplumdaki adalet anlayışını örseleyen, hukuki güvenlik ilkesini ihlal eden sonuçlara yol açacağından çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.

II) Hukuki Güvenlik İlkesi:

El halıcılığı dokuma işinin işverene ait atölye ve fabrika benzeri bir işyerinde, işverenin denetim ve gözetimi altında ve ona bağımlı olarak geçmesi durumunda yapılan işin hizmet akdi niteliğinde olduğu ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacağı açık olup; bu sigortalıların uzun vadeli sigorta kolları kapsamında sayılmamalarını gerektirir gerçek ve makul bir neden olmadığından, Anayasal sosyal güvenlik güvenlik ilkesine aykırı Kanun hükmünün dar yorumlanması gerektiği kanaatindeyim.

El halıcılığı dokuma işyerlerinin asli işi "el halısı dokunması" olup bu işi yapanların sigortalı sayılmamasına karşın bu işyerlerinde şoför, aşçı, yönetici olarak çalışan kişilerin sigortalı sayılmasının makul bir izahı bulunmamaktadır.

Bu çalışanların uzun vadeli sigorta kolları kapsamı dışında tutulması, ölçülülük ilkesine aykırıdır ve Anayasal sosyal güvenlik ilkesinin ihlali sonucunu doğurduğundan, yargısal içtihatlarda anılan Kanun hükmü dar yorumlanarak hizmet akdi unsurlarını eksiksiz taşıyan iş ilişkisinin tespitine imkan tanınmalıdır.

III) Çalışma Olgusunun Tespiti:

Somut olayda, davacının 10.01.1984 tarihli işe giriş bildirgesi ile iş yerinde çalışmaya başladığı ve tüm dosya kapsamına göre 31.08.1992 tarihine kadar kesintisiz çalıştığı ve çalışmasının tam süreli olduğu, işin işverene ait atölye ve fabrika benzeri bir işyerinde, işverenin denetim ve gözetimi altında ve ona bağımlı olarak geçmesi nedeniyle yapılan işin hizmet akdi niteliğinde olduğu ve uzun vadeli sigorta kollarına tabi olacağı, Kırklareli ilinde halı dokuma işinde çalışanlar tarafından açılan sigorta başlangıç tarihinin tespiti davalarının kabulüne dair kararlarının Yargıtay tarafından onandığı, Yargıtay....Hukuk Dairesinin 21.04.2016 gün ve 2016/5478 - 2016/6136 E.K; Yargıtay (kapatılan) ....Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/15755 - 2017/9339 E.K.; Yargıtay (kapatılan) 21.Hukuk Dairesinin 16.11.2017 gün ve 2016/16248 - 2017/9342 E.K.; Yargıtay (kapatılan) ...Hukuk Dairesinin 25.01.2018 gün ve 2016/15537 - 2018/611 E.K.; Yargıtay (kapatılan) ...Hukuk Dairesinin 22.03.2018 gün ve 2016/16489 - 2018/2657 E.K.; Yargıtay ...Hukuk Dairesinin 29.03.2018 gün ve 2018/1130 - 2691 E.K. sayılı kararlarının bu yönde olduğu, tüm dosya kapsamı ile davacının çalışmasının uzun vadeli sigorta kollarına tabi olduğu anlaşıldığından, bozma yönündeki çoğunluk görüşüne belirtilen nedenlerle katılamamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2016/12567, Karar No: 2018/4132, Tarih: 30.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/12567 E.  ,  2018/4132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/05/2016 tarih ve 2014/549-2016/365 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkiline ait ve sigortalı olan düve cinsi ineğin hastalanması sonrasında davalı sigorta şirketinin görevlendirdiği eksperin hayvanın zorunlu kesilmesine karar verdiğini, söz konusu hasarın poliçe başlangıç tarihinden önce meydana geldiğini belirlediklerini, bu nedenle teminat dışında kaldığını gerekçe göstererek hasarı tazminden kaçındığını, davalı sigorta şirketinin iddiasının doğru olmadığını, söz konusu ineklerin ... Tarım Hayvancılık Veterinerlik Tic. San. Ltd. Şirketinden düve (gebe) olarak satın alındığını, gebe olduklarına ilişkin ultrason kayıtları bulunduğunu, bu şekilde gebe olan hayvanların aynı zamanda kısır olduklarını söylemenin doğanın dengesine aykırı olduğunu ileri sürerek, müvekkilinin zarar gören hayvanının bedelini ölüm tarihinden itibaren işleyecek ticari reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava ve taleplerinin haksız olduğunu, teknik şartlarda tarife ve talimatlarda belirtilen haller dışında kalan durumlar hariç olmak üzere infertiliteye bağlı mecburi kesimlerin teminat dışı olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın dava konusu hayvanın sigortası nedeniyle tazminat istemekte haklı olduğu, davalı tarafın bu tazminat isteminin red sebebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dava tarihinin 14/08/2013 olmasına karşın kararda 13/11/2014 olarak yazılması maddi hataya dayalı olup mahallinde her zaman düzeltilmesinin mümkün bulunmasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 199,50 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 30/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6058, Karar No: 2010/7358, Tarih: 07.10.2010

**5. Ceza Dairesi         2010/6058 E.  ,  2010/7358 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli cinsel saldırı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanıklar ... ve ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda; mağdurenin ruh sağlığını bozacak biçimde nitelikli cinsel saldırı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından mahkümiyetlerine dair, Bursa 5. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 15.12.2009 gün ve 2008/71 Esas, 2009/428 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafiileri tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye gönderilmekle incelendi;

Hükmolunan cezaların miktarlarına göre sanıklardan ... müdafiin süresinden sonra vaki duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK.nun 318. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar hakkında mağdure ... ...’e yönelik cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemleri nedeniyle, müşterek failliğin özel iştirak şekli olan TCK.nun 109/3-b maddesi uygulandığı halde ayrıca genel nitelikteki 37/1. maddesine yollama yapılması sonuca etkili görülmediğinden, suçun oluşumuna ve niteliğine etkisi bakımından mağdurenin nüfus kaydı getirtilmeden hüküm kurulmuşsa da UYAP'tan nüfus kaydı temin edildiğinden, sanıkların mağdureye karşı ruh sağlığını bozacak biçimde nitelikli cinsel saldırı suçunu birbirlerinin eylemlerine iştirak etmek suretiyle işledikleri halde haklarında 5237 sayılı TCK.nun 43. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma gözönünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanıklar müdafiilerin temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin tebliğname gibi ONANMASINA, 07.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.