muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/5816, Karar No: 2012/30855, Tarih: 16.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/5816 E.  ,  2012/30855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/38679, Karar No: 2017/3193, Tarih: 14.03.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/38679 E.  ,  2017/3193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalılar vekili avukat ... geldi, karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kardeşi ... ile birlikte 19.09.2009 günü davalıların 4 katlı evine temizlik yapmak için gittiğini, 3. katın camlarını silmek için cam kenarında bulunan bazayı kullanmasına izin verilmemesi üzerine cam silerken dengesini kaybedip 3. kattan düşerek yaralandığını ve bir dizi ameliyat geçirdiğini ve iş gücü kaybına uğradığını ileri sürerek 30.09.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile birlikte 173.564,00 TL. maddi, 15.000,00 TL. manevi tazminatın davalılardan tahsilini istemiştir.

Davalılar, kendilerine husumet yöneltilemeyeceğini, davacının zararın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğunu, davacının zararlarının karşılandığını, istenen tazminatın fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, maddi tazminata ilişkin davanın kabulü ile 173.564,00 TL. nın 19.09.2009 tarihinden başlayacak yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, manevi tazminata ilişkin davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL. manevi tazminatın 19.09.2009 tarihinden başlayacak yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında davacının günlük ücreti hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Taraflar arasında davacının günlük ücreti hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Somut olayda, davacı taraf günlük 80,00 TL ücret karşılığında davalıların evinin temizliğini yapmak için anlaştıklarını iddia etmiş, davalılar ise dava konusu kazanın gerçekleştiği tarihte davacı ve dava dışı ...toplam 80,00 TL karşılığı çalıştığını, davacının günlük kazancının 40,00 TL olduğunu savunmuştur. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının günlük kazancı 80,00 TL kabul edilerek aylık ortalama kazancı bulunmak suretiyle iş gücü kaybı nedeniyle maddi tazminat miktarı belirlenmiştir. Ancak dosyada bulunan bilgi ve belgelerden davacının günlük kazanç miktarı belirlenememektedir. Mahkemece davacıyla benzer niteliklerde temizlik işi yapan kişilerin emsal ücretlerinin ilgili kurum ve odalardan araştırılarak tüm dosya kapsamına göre bir değerlendirme yapılmak suretiyle karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

3-Davacı, dava dilekçesi ile fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 20.000,00 TL maddi tazminat ve 15.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihi itibariyle faizi ile birlikte davalılardan tahsilini istemiş ve mahkemeye sunduğu 30.09.2014 tarihli ıslah dilekçesi ile iş gücü kaybından kaynaklanan maddi tazminat talebini 173.564,00 TL olarak arttırmış ve bu alacağın tamamı için dava tarihi olan 17.09.2010 tarihinden itibaren en yüksek faizi ile diğer alacağı yönünden de yine dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece davacının ıslah dilekçesinde alacağının tamamı için dava tarihinden itibaren faiz işletilmesini talep ettiği dikkate alınarak kabul edilen alacakların tamamına dava tarihi olan 17.09.2010 tarihinden itibaren faiz işletilmesine hükmedilmesi gerekirken kabul kararı verilen alacak miktarının tamamına olay tarihi olan 19.09.2009 tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmüş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. ve 3. bentlerde açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 1480,00 TL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/824, Karar No: 2019/9887, Tarih: 23.10.2019

**17. Hukuk Dairesi         2017/824 E.  ,  2019/9887 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki destekten yoksun kalma talepli tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi ... , yolcu taşıma işinde kullanılan ... plaka sayılı araçta yolcu iken gerçekleşen tek taraflı kazada vefat ettiğini, aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigortasının yaptırılmadığını, bu nedenle davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL tazminatın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili, olayda 4925 Sayılı Taşıma Kanunu'na uygun bir taşıma olmadığından müvekkilinin sorumluluğunun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uygun yargılama sonunda iddia, savunma ve toplanan delillere göre; Davacıların davasının kabulü ile Davacı ... için; 5.000,00 TL, ... için; 5.000,00 TL olmak üzere toplam 10.000,00 TL Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza tazminatının ...'na başvurunun ret tarihi olan 08/08/2011 tarihinden itibaren işleyecek temerrüt faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine karar verilmiş hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, bozmaya uygun karar verilmiş olmasına, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 512,10 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 23/10/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14402, Karar No: 2018/3903, Tarih: 19.03.2018

**13. Ceza Dairesi         2016/14402 E.  ,  2018/3903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanıkların araçlarında poşet içerisinde iki gram hint keneviri ele geçirildiği dosya kapsamındaki tutanaklardan sabit görülen olayda; haklarında 5237 sayılı kanunun 191.maddesini ihlal suçundan zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Dosya kapsamında toplanan tüm deliller birlikte incelendiğinde; sanıklar her ne kadar hırsızlık olayıyla ilgilerinin olmadığını, yargılaması ayrı yürütülen suça sürüklenen çocuk .....n aküleri getirip araçlarına yüklediğini ve yüklerken akülerin çalıntı olduğuyla ilgili kendilerine bir şey söylemediğini beyan etmişlerse de; aksi kanıtlanamayan yakalama tutanağının içeriğine göre sanıkların yakalandıktan sonra suça konu aküleri park halinde bulunan müştekiye ait tırdan çaldıklarını söyledikleri, tırın yerini gösterdikleri, aşamalardaki savunmalarında da suça sürüklenen çocuk Ahmet'e akülerin çalıntı olup olmadığını sorduklarında, "Aküler hurda, çalıntı değil" şeklinde yanıt aldıklarını, Ahmet'in aküleri inşaat halindeki binadan getirdiğini görerek duruşmada da bu şekilde söyledikleri olayda; bir kimsenin kendisine ait olan bir malı gibi gece saat 00:30 sıralarında inşaat halindeki binaya bırakıp, satmak için alıp götürmesinin hayatın olağan akışına uygun bir durum olmadığı gibi sanıkların savunmalarının dosya kapsamındaki delillerle örtüşmediği anlaşılmakla, suçtan kurtulmaya yönelik olduğu görülen savunmalarına itibar olunmayarak yazılı şekilde hüküm kurulmasında herhangi bir isabetsizlik görülmediğinden aksi yöndeki tebliğname görüşüne iştirak olunmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanıklar ... ve ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 19.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7397, Karar No: 2016/8675, Tarih: 10.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7397 E.  ,  2016/8675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kısıtlı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.03.2016 tarih ve 2016/34 E. - 2016/232 K. sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanarak kendisine oğlu ... vasi olarak atanmıştır. Vasi, 15.04.2016 tarihli dilekçesi ile kısıtlıyı ... ilçesine götürmek için izin istemiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, 15.04.2016 tarihli ek karar ile vasinin ...'da oturduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, yetkisizlik kararı veren mahkemenin ikamet değişikliğine izin vermeden yetkisizlik kararı vermiş olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1. maddesine göre verilmiş bir yerleşim yeri değişikliğine izin kararı olmadığından vasinin talebi ile ilgili olarak karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 10/10/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7564, Karar No: 2013/12480, Tarih: 13.06.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/7564 E.  ,  2013/12480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 14/03/1996-17/01/2005 tarihleri arasında 1479 sayılı Yasa kapsamında Esnaf Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava, davacının 1479 sayılı Yasa uyarınca bağ-kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının önceki celse kesin mehil ara kararını yerine getirmemiş olması nedeniyle dava şartı yokluğu dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın 120. maddesinde davacı tarafından her türlü tebligat ücretleri, keşif giderleri, bilirkişi ve tanık ücretleri gibi giderleri karşılayacak tutarın dava açarken yatırılması zorunluluğu getirilmiş olup, bu avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması halinde mahkemece bu eksikliğin tamamlanması için davacıya iki haftalık kesin süre verileceği hususu hüküm altına alınmıştır. Gider avansı kural olarak dava açılırken yatırılmakta ise de bu avansın yeterli olmadığının dava sırasında anlaşılması halinde tamamlanması da mümkündür.

Gider avansının tamamlanmasına yönelik ara kararın HMK'nın 120.maddesine, Hukuk Muhakameleri Kanunu Yönetmeliği'nin 45.maddesine ve 30.09.2011 tarih ve 28070 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren Hukuk Muhakemeleri Kanunu Gider Avansı Tarifesine uygun kabul edilebilmesi için hangi yargılama işlemi için ne miktarda gider avansı yatırılması gerektiği kararda açıkça belirtilmelidir.

Buna göre davacı;

a) Taraf sayısının beş katı tutarında tebligat gideri,

b) Dava dilekçesinde tanık deliline dayanılmış ve tanık sayısı belirlenmiş ise tanık sayısınca tanık asgari ücreti ve tebligat gideri; tanık sayısı belirtilmemiş ise en az üç tanık asgari ücreti ve tebligat gideri,

c) Dava dilekçesinde keşif deliline dayanılmış ise keşif harcı avansı ile birlikte 75 TL. ulaşım gideri,

ç) Dava dilekçesinde bilirkişi deliline dayanılmış ise Bilirkişi Ücret Tarifesinde davanın açıldığı mahkeme için öngörülen bilirkişi ücreti,

d) Diğer iş ve işlemler için 50 TL toplamını avans olarak öder.

Aynı Yasa'nın 114. Maddesinde gider avansı dava şartı olarak kabul edilmektedir. Gider avansının yatırılmasına yönelik ara kararda "gider avansının verilen kesin süre içerisinde yatırılmaması halinde davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verileceği" ihtar edilmiş ve gider avansı da kesin süreye rağmen yatırılmamışsa HMK'nın 115.maddesine göre davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekir.

Aynı Yasa'nın 114. Maddesinde gider avansı dava şartı olarak kabul edilmektedir. Gider avansının yatırılmasına yönelik ara kararda "gider avansının verilen kesin süre içerisinde yatırılmaması halinde davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verileceği" ihtar edilmiş ve gider avansı da kesin süreye rağmen yatırılmamışsa HMK'nın 115.maddesine göre davanın dava şartı yokluğu nedeniyle usulden reddine karar verilmesi gerekir.

Öte yandan, "Delil İkamesi İçin Avans" başlıklı HMK'nın 324.maddesine göre "Taraflardan her biri ikamesini talep ettiği delil için mahkemece belirlenen avansı, verilen kesin süre içinde yatırmak zorundadır. Taraflar birlikte aynı delilin ikamesini talep etmişlerse, gereken gideri yarı yarıya avans olarak öderler. Taraflardan birisi avans yükümlülüğünü yerine getirmezse, diğer taraf bu avansı yatırabilir. Aksi hâlde talep olunan delilin ikamesinden vazgeçilmiş sayılır. Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyeceği dava ve işler hakkındaki hükümler saklıdır."

Delil avansı, tarafların dayandıkları delillerin giderlerini karşılamak üzere mahkemece belirlenen kesin süre içinde ödemeleri gereken meblağı ifade eder. Delil avansının yatırılmaması halinde, bu delile dayanan taraf bu delilin ikamesinden vazgeçmiş sayılır ve mahkemece dosya kapsamındaki delillere göre kesin hüküm oluşturacak biçimde karar verilir.

Delil avansına yönelik ara kararın HMK'nın 324.maddesine ve Hukuk Muhakameleri Kanunu Yönetmeliği'nin 45.maddesine uygun kabul edilebilmesi için hangi delilin toplanması için ne miktarda delil avansı yatırılması gerektiği ara kararda açıkça belirtilmeli ve verilen kesin süre içerisinde delil avansının yatırılmaması halinde talep olunan delilin ikamesinden vazgeçilmiş sayılacağı ihtar edilmelidir.

Somut olayda, 19.12.2012 tarihli ara karar ile davacı vekiline "6100 sayılı Yasının 120. maddesi ile ilgili gider avansı yönetmeliğince 300,00 TL gider avansını " yatırması için (2) hafta kesin süre verildiği ancak masrafın süresinde yatırılmadığı, ara kararda hangi yargılama işlemi için ne miktarda gider avansının yatırılacağı açıkça belirtilmediğinden usulüne uygun olmayan bu ara kararın yerine getirilmemesi halinde kesin süreye uyulmamasının sonuçları doğmayacağı halde yerinde olmayan gerekçeyle dava şartı bulunmadığından davanın usulden reddine karar verilmesi hatalıdır.

Öte yandan dava kamu düzenine ilişkin olup mahkemenin re'sen araştırma yükümlülüğü bulunduğu gibi davacıya tefhim edilen ara karar da gider avansına değil delil avansına ilişkindir. Mahkemenin delil avansına dair ara kararı gereğince masraf yatırılmadığı takdirde davacı bu delile dayanma hakkından vazgeçmiş sayılır ve dosya kapsamına göre davanın esası hakkında mevcut deliller çerçevesinde bir karar verilmesi gerekir.

Davanın kamu düzenine ilişkin olduğu hallerde ise mahkemece tarafların sunduğu deliller yanında re'sen toplanması gereken deliller toplanarak davanın esası hakkında bir karar verilmelidir.

Davanın kamu düzenine ilişkin olduğu hallerde ise mahkemece tarafların sunduğu deliller yanında re'sen toplanması gereken deliller toplanarak davanın esası hakkında bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, tefhim edilen ara kararın delil avansına ve davanın da kamu düzenine ilişkin olduğu gözardı edilerek usulüne uygun olmayan ara kararı gereğinin yerine getirilmediği gerekçesiyle yazılı şekilde davanın usulden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine 13/06/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1726, Karar No: 2019/12163, Tarih: 03.07.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/1726 E.  ,  2019/12163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, mescitte namaz kılan katılanın montunun cebine koyduğu suça konu cep telefonunu çalması şeklinde gerçekleşen eylemine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/2-b maddesinden hüküm kurulurken, maddede öngörülen cezanın alt sınırından uzaklaşılmadığının anlaşılması karşısında, alt sınırdan uzaklaşılarak sanık hakkında ceza tertip edildiği gerekçesiyle hükmün bozulması gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 03/07/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8881, Karar No: 2012/1488, Tarih: 07.02.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/8881 E.  ,  2012/1488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVACI-KARŞI

Bakantekin) Vekili : Av. ...

DAVALI-KARŞI

Vekili : Av. ...

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 3. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 16.03.2010 tarih ve 2006/336 - 2010/71 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı - karşı davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, ilgili sektöründe kiremit cinsi olarak bilinen “AKDENİZ”, “GRANADA” ve “VALENSİYA” adlarının 556 sayılı KHK’nin 7/d maddesine aykırı olarak davalı tarafından marka olarak tescil ettirildiğini ileri sürerek, markaların terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava ve talep haklarının zamanaşımına uğradığını savunarak, davanın reddini istemiş, karşılık davada ise, müvekkilinden önce bu markalarla üretim yapan firma olmadığını, markaların müvekkili ile özdeşleştiğini ve emtianın cinsini ifade etmediğini, davacının markaların ün ve saygınlığından haksızca yararlanmak amacı ile bu markalar altında üretim yaptığını ileri sürerek, haksız rekabetin ve markaya tecavüzün önlenmesini talep etmiştir.

Mahkemece, asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine ilişkin olarak verilen kararın Dairemizce eksik inceleme gerekçesiyle bozulması sonrasında, bozma kararına uyan yerel mahkemece yeniden yapılan yargılamada, davalı-karşı davacı adına kayıtlı her üç markanın da kiremit emtiası açısından cins belirttiğinden tescilinin mümkün olmadığı gerekçesiyle asıl davanın kabulüne, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı-karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece verilen 08.07.2004 tarih ve 130/199 sayılı ilk kararda dava konusu markalardan 1999/203666 sayılı "Akdeniz" markasının hükümsüzlüğüne ilişkin hüküm fıkrasının taraflarca temyiz edilmemek suretiyle sözkonusu kararın "Akdeniz" markası yönünden kesinleşmiş olmasına, dava konusu 1999/22189 sayılı "Granada" ve 1999/22190 sayılı "Valensiya" markalarını oluşturan kelimelerin tescil edildikleri emtia bakımından 556 sayılı KHK'nin 7/1-(c) bendi anlamında cins belirten ibareler olduklarının anlaşılmasına göre, davalı - karşı davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

.../...

2010/8881

2012/1488

-2-

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı - karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan mahkemekararının ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 04,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

21,15 H

17,15 PH

.../...

2010/8881

2012/1488

-2-

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı - karşı davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan mahkemekararının ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 04,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 07.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

21,15 H

17,15 PH

04,00 BK

09.02.2012 - SK