muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1113, Karar No: 2015/19351, Tarih: 17.12.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/1113 E.  ,  2015/19351 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükmün katılanlar vekili tarafından temyiz edilmesinden sonra katılanlar ....'in 27.08.2014 tarihli dilekçeleri ile şikayetten ve temyiz talebinden vazgeçmesi karşısında, bu yönde inceleme yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ve müdafinin eksik inceleme yapıldığına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

27.08.2011 günü saat 23:20 sıralarında sanık sürücü ....'ın idaresindeki otomobil ile yerleşim yeri dışında, 7 metre genişliğinde, aydınlatması olmayan, iki yönlü, hafif virajlı ve eğimli, kuru asfalt kaplama yolda,...istikametinden .. istikametine doğru seyir halindeyken, kendi beyanına göre, karşı yön tarafından gelen tırın kendisini sıkıştırması sebebiyle yolun sağına yanaştığı, tırın geçmesinin akabinde kendi şeridine girmek amacıyla aracını sol tarafa fazlaca yönlendirdiği sırada, karşı yönden gelmekte olan ve önündeki tırı sollamak amacıyla karşı yol şeridine çıkmaya çalışan ... yönetimindeki araçla kafa kafaya çarpıştıkları olayda, yaralıla... ve.....'in temyiz aşamasında şikayetlerinden vazgeçtikleri de dikkate alınarak, sanığın eyleminin TCK'nın 85/1. maddesinde belirtilen taksirle bir kişinin ölümüne neden olma suçuna dönüşmesi sebebiyle, yeni bir hüküm kurulmasında yasal zorunluluk bulunması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında hükmolunan uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine karar verilirken, uygulanan kanun maddesinin “TCK'nın 50/4. maddesi atfıyla aynı Kanunun 50/1-a maddesi” yerine, sadece “TCK'nın 50/4. maddesi” olarak gösterilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı hareket edilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6698, Karar No: 2013/7613, Tarih: 06.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/6698 E.  ,  2013/7613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi raporunda somut emsal alınan Yenikaraman Mahallesi 766 ada 1 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2009 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerinin ilgili belediye başkanlığından getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 06.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4331, Karar No: 2012/9409, Tarih: 22.05.2012

**10. Hukuk Dairesi         2011/4331 E.  ,  2012/9409 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı (devredilen SSK) adına Av. ... ile ... adına Av. ... arasındaki dava hakkında Uşak İş Mahkemesinden verilen 15.12.2010 günlü ve 15/1045 sayılı hükmün, davacı Kurum Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

1- Mahkemenin, davalı vekilinin temyiz itirazının reddine ilişkin 10.03.2011 tarih ve 2006/15 – 2010/1045 sayılı Ek Kararının davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek, temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun geçici 3. maddesi gereğince uygulanan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra;

2- Davaya konu borç nedeniyle, davalının yaşlılık aylıklarından 2009 yılı Temmuz ayı ve sonrasında mahsup amacıyla yapılan kesintilerin bulunup-bulunmadığı, kesinti yapılmış ise aylar itibariyle listesi davacı Kurum’dan sorulup, cevabi yazı dosya içine konulduktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 22.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22118, Karar No: 2014/13641, Tarih: 03.06.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/22118 E.  ,  2014/13641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2012/264520

Mahkemesi : Artova Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 14.06.2012

Numarası : 2011/40-2012/35

Suç Tarihi : 01.09.2011

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre, olay günü, sanığın, idaresindeki otomobil ile, meskun mahal dışında, çift yönlü yaklaşık 5 metre genişliğindeki asfalt kaplı köy yolunda seyri sırasında gidiş yönüne göre sol taraftaki tarlada top oynayan ölenin, yol istikametine kaçan topu almak için aniden kaplamaya girmesi üzerine, görüş açısının dar olduğu tepe üstünü aştıktan hemen sonra yol kenarındaki çukurdan çıkarak yola giren öleni farketmesi üzerine 15 metrelik fren izine rağmen duramayarak yayaya çarpması şeklinde gerçekleşen olayda, TCK'nın 50. maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler nazara alınarak, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, dosya içeriğine göre; alt düzeyde tali kusurlu olan, adli sicil kaydı ve dosyaya yansıyan olumsuz bir davranışları bulunmayan ve duruşmalarda olay nedeniyle üzüntüsünü dile getiren, öleni aracına alıp hastaneye götürdüğü anlaşılan sanık hakkında tayin olunan uzun süreli hapis cezasının “pişmanlık göstermemesi” şeklindeki yetersiz ve dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile TCK'nın 50/4 maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmemesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca tebliğnamedeki isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 03.06.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3531, Karar No: 2010/915, Tarih: 03.02.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/3531 E.  ,  2010/915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı vekili ile süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya medeni yağ sattığını, davalının bakiye borcunu ödememesi üzerine toplam 13.706.64 YTL alacağın tahsili için yapılan icra takibinin davalının haksız itirazı nedeniyle durduğunu, davalının icra takip tarihinden sonra asıl alacak olan 9.901.97 YTL’yi ödediğini, takibe konu edilen ihtarname masrafı, gecikme faizi alacağı ve işlemiş faiz toplamı olan 6.000.00 YTL’nin ödenmediğini, takip talebinde yapılacak ödemelerin B.K.’nun 84. maddesi gereğince borcun fer’ilerine sayılacağının belirtildiğini ileri sürerek, bu kalemlere yapılan itirazın iptaline, %40 tazminata karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin davacıya takibe konu asıl alacak olan 9.901.47 YTL’yi ödeme emrinin tebliğinden önce ödediğini, bu nedenle davacının takip dosyasında belirtilen faiz, vekalet ücreti ve masrafı talep edemeyeceğini beyan ederek davanın reddini savunmuş, % 40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda icra takip tarihi itibariyle davacının davalıdan 10.007.34 YTL alacağının bulunduğu, bu alacağın 9.901.00 YTL’lik bölümünün icra takip tarihinden sonra ve davanın açılmasından önce ödendiği, bu ödemenin mahsubuyla davanın açıldığı tarihte davacının asıl alacak miktarının 106.34 YTL olduğu gerekçesiyle davalının 106.34 YTL asıl alacağa itirazının iptaline, bu miktara icra takip tarihinden başlayarak ve faizin cinsi yönünden istemle de bağlı kalınarak 3095 sayılı Yasa’nın 2/2 hükmü uyarınca yıllık %29’u aşmayacak şekilde avans faizi cinsinden temerrüt faizi yürütülmesine, kabul edilen asıl alacak miktarı olan 106.34 YTL üzerinden hesaplanan % 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Davalı vekilinin temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmediği gibi harcı da yatırılmadığından temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyizine gelince, dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan sebeplerle davalı vekilinin temyiz isteminin reddine, (2) nolu bentte belirtilen sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına,davalının yatırmış oluduğu peşin harcın istek halinde iadesine, 03.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4304, Karar No: 2024/7496, Tarih: 24.06.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/4304 E.  ,  2024/7496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/29 Esas, 2023/77 Karar

TALEP EDEN : ...

MÜTEVEFFA : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Sakarya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.03.2023 Tarihli ve 2023/14 Esas, 2023/11 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın adres kayıt sistemine kayıtlı adresinin Karayolları Mahallesi Kemalpaşa Caddesi No:23-25 İç Kapı No:2 Gaziosmanpaşa/İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Gaziosmanpaşa 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.11.2023 Tarihli ve 2023/29 Tereke, 2023/77 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda müteveffayı bilen kimse olmadığı, şahsın babası ile yapılan görüşmede oğlunun Sakarya ilinde hemşire (hasta bakıcı) olarak çalıştığını ve Sakarya ilinde vefat ettiğini bildirdiği, görevli Sakarya Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma kapsamında müteveffanın üzerinden çıkan tereke eşyalarının teslimi hususunda şahsın öldüğü yerdeki tereke işlerine bakan Sakarya Sulh Hukuk Mahkemelerinin görevli ve yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin teslimi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

4. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakan, yerleşim yerinden başka bir yerde ölmüş ise, o yerin sulh hâkimi bu ölümü yerleşim yeri sulh hâkimine gecikmeksizin bildirir ve mirasbırakanın ölüm yerinde bulunan mallarının korunması için gerekli önlemleri alarak bununla ilgili dosyayı ve varsa vasiyetnameyi yerleşim yeri sulh hâkimine gönderir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, müteveffanın ölmeden önceki sürekli yerleşim yeri adresinin Sakarya olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Sakarya 1. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, müteveffanın ölmeden önceki sürekli yerleşim yeri adresinin Sakarya olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Sakarya 1. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Sakarya 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

24.06.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13590, Karar No: 2018/1414, Tarih: 12.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/13590 E.  ,  2018/1414 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafilerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 12/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11864, Karar No: 2014/8109, Tarih: 08.04.2014

**10. Hukuk Dairesi         2013/11864 E.  ,  2014/8109 K.**

**"İçtihat Metni"**

adına Av. ... ile ... ve Dahili Davalı: ... aralarındaki dava hakkında verilen 28.02.2013 günlü ve 2009/509-2013/111 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davacı Kurum avukatı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Bazı maddeleri dışında 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 Sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine göre “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre, “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”; Yine, 6099 sayılı Kanunun 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanunun 35. maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak olup; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir.

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak olup; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir.

Somut olaya ilişkin olarak, gıyabi hükmün davalı ...’nun, adres kayıt sisteminde yazılı olup-olmadığı araştırılmaksızın, dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilip, sonrasında çıkarılan tebligatların bila döndüğü belirtilen adresine, Kanunun 35. maddesine göre tebliği usulsüz olup; Mahkemece; davalı ...’nun, yapılacak araştırma ile adres kayıt sisteminde yazılı adresine usulünce tebliğ edilerek; temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra; anılan davalının, adres kayıt sisteminde kayıtlı olmadığının anlaşılması durumunda, önceki adresine Kanunun 35. maddesine göre yapılan tebliğ geçerli olacağından, başkaca bir şey yapılmaksızın gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 08.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3945, Karar No: 2018/9677, Tarih: 18.09.2018

**2. Ceza Dairesi         2018/3945 E.  ,  2018/9677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Müştekinin beyanlarına göre, cüzdanını masanın çekmecesine koyup anahtarla kilitleyerek, anahtarı da alt çekmeceye koyduğu esnada sanığın bunu gördüğü ve müşteki uzaklaşınca anahtarı buradan alıp çekmeceyi açarak müştekinin parasını çalması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/2-d. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesi ve tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma sonrası yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18/09/2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1093, Karar No: 2017/7534, Tarih: 12.06.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/1093 E.  ,  2017/7534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Karşılıksız yararlanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın sahibi olduğu evde hiç oturmadığı ve tutanak tarihinden bir süre ... ve ... Milli isimli kişilerin oturduğunu beyan etmesi karşısında, tutanağın düzenlendiği tarihte suça konu ikamette sanığın oturup oturmadığı kolluk araştırması yoluyla tespit edilererek ve adı geçenler hakkında Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunularak, dava açılması halinde her iki davanın birleştirilmesi ve sanığın hukuki durumunun buna göre tespit edilmesi gerekirken eksik inceleme ve araştırma ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 12.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/393, Karar No: 2012/3224, Tarih: 26.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/393 E.  ,  2012/3224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece asıl davanın husumet yokluğundan reddine, birleşen davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 854 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 2010 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından sorularak alınacak yazı cevabının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.03.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.