muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/3898, Karar No: 2019/4854, Tarih: 04.07.2019

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya

bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de;

Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı hükmedilen tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazına ilişkin Kayseri Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün çağrı yazısının sanığın bilinen en son adresi olan "Yenidoğan mah. Alınteri cad. No:160 Kocasinan/Kayseri" adresine tebliğe çıkarıldığı, ancak muhatabın adreste olmadığı belirtilerek iade edildiği, sonrasında o tarihte sanığın aynı zamanda MERNİS adresi olan bu adrese Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebliğe çıkarılması gerekirken, aynı adrese Tebligat Kanununun 35. maddesi uyarınca tebligat yapılmasından sonra denetimli serbestlik dosyasının kapatılarak gönderildiğinin anlaşılması karşısında 03/03/2011 tarih, 2010/690 esas ve 2011/344 karar sayılı tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının infazının devamına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, mahkûmiyet kararı verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA,

04/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8503, Karar No: 2015/12587, Tarih: 23.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/8503 E.  ,  2015/12587 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın kabulüne ilişkin verilen hükmün süresi içinde temyizen incelenmesini davacı ile davalılardan ..., ... ve ... avukatlarının istemesi ve temyiz eden davalıların avukatının duruşma talep etmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 23.06.2015 günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü duruşmalı temyiz eden davalılar adlarına Av. ... ile karşı taraf adına Av... geldiler. Diğer davalılar adlarına gelen olmadı. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunanların açıklamaları dinlenip duruşmaya son verilerek aynı günde Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacının avukatının tüm, davalıların avukatının sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-)Davaya konu işkazası sonucu vefat eden sigortalının haksahibi olan eşi ve kızına bağlanan ölüm gelirlerinin, bilahare haksahipliği sıfatlarının ortadan kalkması nedeniyle kesilip fiili ödemeye dönüşmesine karşın, kıza ödenen ve az olduğu görülen fiili ödemelerin yanında bağlanan ölüm gelirinin ilk peşin sermaye değeride dahil edilmek suretiyle hükme esas Kurum zararının belirlendiği anlaşılmaktadır.

Peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmekte olup, Kurum, iş kazası ya da meslek hastalığı ile malullük sonucu sigortalılara ve bunların ölümü halinde hak sahiplerine yaptığı her türlü ödemelerle bağlamış bulunduğu gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerini, zarara sebep olan işveren ya da üçüncü

./..

kişilere rücu etmektedir. Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26. maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi, Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği hususunun, tazmine yönelik davalarda gözetilmesi gerekir.

Hal böyle olunca, davaya konu işkazası sonucu vefat eden sigortalının kızı ...a bağlanan ölüm gelirinin ilk peşin sermaye değeri ve yapılan fiili ödeme miktarları kuşku ve duraksamaya yer kalmayacak şekilde davacı kurumdan sorulup belirlendikten sonra, miktarı az olana davalıların kusuru uygulanmak suretiyle tazminle sorumlu oldukları kısım belirlenmeli ve taleple bağlı olarak tahsil kararı verilmelidir.

Kuşkusuz, hükmü temyiz etmeyen davalılar yönünden davacı Kurum lehine oluşan kazanılmış haklar bozma kararı üzerine yürütülecek yargılamada gözardı edilmemelidir.

Mahkemece yukarıda açıklanan maddi ve hukuki ilkeler uyarınca araştırma yapılarak, davalıların tazmin ile sorumlu olduğu miktar belirlendikten sonra, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılardan ..., ... ve ... avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılardan ... ... ve ...'e iadesine, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5868, Karar No: 2016/6573, Tarih: 05.12.2016

**16. Ceza Dairesi         2016/5868 E.  ,  2016/6573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Suçluyu kayırma

Hüküm : TCK'nın 283/1-3 ve CMK'nın 223/4-b maddeleri uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamı ve toplanıp karar yerinde gösterilen delillere göre, mahkemenin ceza verilmesine yer olmadığına dair kovuşturma sonuçlarına göre oluşan kanaat ve takdirinde bir isabetsizlik görülmediğinden O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle ceza verilmesine yer olmadığına ilişkin hükmün ONANMASINA, 05.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11780, Karar No: 2016/8170, Tarih: 11.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/11780 E.  ,  2016/8170 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 506 ada 3 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı.... Belediyesi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Ziraat bilirkişisi, dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olduğunu belirtmiş, fen bilirkişisi ise dava konusu taşınmazın krokisini çizmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın toprak tevzi komisyonunu 901 mera parselinin kadastro tespiti sırasında 4875-4949-2822-5192 nolu mera olarak tespit edildiği ve bu parselinde imar uygulamasa ve parselasyon sonucu 506 ada 3 parselin oluştuğu anlaşılmaktadır.... Asliye Hukuk Mahkemesi 2002/2010 Esas sayılı Hakem dosyasında yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda 506 ada 3 nolu parselin toprak tevzi komisyonunun 901 nolu mera parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 901 sayılı mera parselinden

gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (.... Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 506 ada 3 parsel (imar uygulamasından önceki 901 sayılı parsel sayılı taşınmaz) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15317, Karar No: 2018/11651, Tarih: 08.11.2018

**7. Ceza Dairesi         2015/15317 E.  ,  2018/11651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, iade

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Müşteki Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, müşteki Gümrük İdaresi vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II- Müşteki EPDK vekilinin temyiz talebi üzerine yapılan incelemede;

Sanıklardan ...'ın sanık ...'un yetkilisi olduğu .... firmasında baş şoför olarak görev yaptığı, diğer sanık ...'un ise .... Ltd.Şti. Yetkilisi olduğu, sanıkların kullandıkları tır garajında yapılan kontrolde 5 adet fiberglas tank içerisinde kaçak akaryakıt bulundurduğundan bahisle 5015 sayılı Kanunun ek 5/1. maddesi uyarınca cezalandırılmaları istemiyle açılan kamu davasında; sanıklar, yasal mevzuat gereği şirketlerine bağlı tırların yurtdışından almış oldukları 550 lt kadar olan akaryakıtı Türkiye'de kullanma hakları bulunduğunu, bu şekilde yurtdışından aldıkları akaryakıtı bakım ve tamiratlar nedeniyle garajda bulunan tanklara boşaltıp yine bu tırlarda kullandıklarını savunmuş ve bu hususta yapılan araştırmalarda şirket adına tescilli tır çekicilerinin uluslararası nakliyat işinde kullanıldıkları anlaşılmış aynı zamanda suç tarihine yakın zamanlı yurtdışından akaryakıt alım faturaları da sunulmuş ise de ; söz konusu muafiyeti sağlayan Gümrük Vergilerinden Muafiyet ve İstisna Tanınacak Haller Hakkında Kararın 104. maddesinde ''102 ve 103 üncü madde hükümleri uyarınca gümrük vergilerinden muaf olarak ithal edilen yakıtlar, içerisinde ithal edildikleri ulaşım araçlarından başka bir araçta kullanılamaz, ulaşım aracı için gerekli olan tamir süresi haricinde söz konusu ulaşım aracından çıkarılamaz, depolanamaz, satılamaz ve devredilemez'' şeklinde düzenlenmiş olup; sanıkların şirketlerine ait tırların muafiyet hakkını kullanarak, yurtdışından satın aldıkları akaryakıtı depolayarak 5015 sayılı Kanunun ek 5/1. maddesinde düzenlenen kaçakçılık suçunu işledikleri anlaşılmakla, sanıkların mahkumiyeti yerine suçun unsurları oluşmadığından bahisle beraatlerine karar verilmesi;

Yasaya aykırı, katılan EPDK vekilinin ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13422, Karar No: 2023/1599, Tarih: 13.03.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/13422 E.  ,  2023/1599 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki kambiyo senedine özgü takipte yetki, imza, borca, faize, faiz oranına itiraz davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın yetki itirazı yönünden kabulüne, takip dosyasının davacı yönünden karar kesinleştiğinde talep halinde yetkili ... İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararın davalı-alacaklı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı-alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde;

1)Müvekkili hakkında yapılan icra takibine 25.08.2021 tarihinde, ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesinin 20.08.2021 tarih ve 2021/509 D.... 2021/533 K. Sayılı İhtiyati haciz kararının uygulanması sonucunda 25.08.2021 tarihinde malvarlığına haciz konulması nedeniyle muttali olunduğunu,

2)Yetki itirazı yönünden; icra takibine konu senetlerde ihtilaf vukuunda senette yetkili olarak belirtilen adres ... ili olmasına rağmen takibin ... ... Sarayında açıldığını, yetkili icra dairesinin ... icra daireleri olduğunu,

3)İmza itirazı yönünden; senetlerdeki ve 12.03.2018 tarihli protokoldeki imzaların müvekkiline ait olmadığını,

4)Borca itiraz yönünden; takip konusu senetlerin bir kısmı zamanaşımına uğradığını ve müvekkilinin karşı tarafa bir borcu bulunmadığını,

5)Faize, faiz oranına itiraz yönünden; talep edilen işlemiş ve işleyecek faiz oran ve miktarına itiraz ettiklerini, müvekkilinin temerrüde düşmesi için ihtarname keşide edilmediğini, bu nedenle yetki itirazının kabulü ile ... İcra Dairelerinin yetkili olması nedeniyle ... İcra Dairelerinin yetkisizliğine ve yetkisiz icra dairesinde yapılan takibin iptaline, davanın ve itirazlarının kabulüne, ödeme emrinin ve takibin iptaline, zaman aşımı sebebiyle takibin iptaline, borca ve imzaya itirazın kabulü ile takibin iptaline, kötü niyetli davalı aleyhine %20 den az olmamak üzere kötü niyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; yetki itirazına ilişkin olarak; faktoring borçlusu şirket ile müvekkili faktoring şirketi arasında imzalanan sözleşmenin 21. maddesi ile protokolün 8. maddesine göre yetkili İcra Müdürlüğünün ... olarak kararlaştırıldığını, borcun ifa yerinin de TBK'nın 89. maddesi uyarınca ... olduğunu, müvekkili şirket ile Tümsağ ...A.Ş arasında factoring sözleşmesi akdedildiğini, sözleşme borcuna istinaden şirket yetkilisi ... tarafından müvekkiline takibe konu bono niteliğindeki senetleri verdiğini, müvekkil şirketin yetkili ve meşru hamil olduğunu, dava konusu bononun ciro silsilesinin kopuk olmadığını, davacının imza, zamanaşımı ve sair itirazlarının yersiz ve haksız olduğunu belirterek davanın reddi ile davacı aleyhine takip konusu alacağın %20'sinden aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına ve takip konusu alacağın %10'u oranında para cezasına hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; takibe konu 28 adet bononun tetkikinden, ... Mahkemelerinin yetkili kılındığına dair yetki şartı olduğu görülmüş ise de; HMK 17. maddesi gereği "Tacirler veya kamu tüzel kişileri aralarında doğmuş veya doğabilecek uyuşmazlıklar hakkında bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler." hükmü göz önünde bulundurulduğunda takibe konu senedin keşidecisinin davacı takip borçlusu, lehtarının diğer takip borçlusu şirket olduğu görülmekle, yetki şartı geçerli olup, ... İcra Daireleri takipte yetkili olduğundan davanın yetki itirazı yönünden kabulüne, takip dosyasının davacı yönünden karar kesinleştiğinde talep halinde yetkili ... İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Keşideci ile faktoring şirketi arasında düzenlenen sözleşmenin Çeşitli Hükümler başlığı altındaki 21. maddesinde ve davacı tarafından imzalanan 25.03.2016 tarihli protokolün 8. maddesinin B bendinde yetkili yerin ... olarak belirlendiğini, bu sözleşmenin gerçek kişi kefilleri de bağlayacağını, ayrıca TBK 89. maddesine göre de müvekkilinin yerleşim yeri olan ...'da da takip yapılabileceğini ileri sürerek kararın kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç