muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/9185, Karar No: 2025/2023, Tarih: 17.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/9185 E.  ,  2025/2023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/2 Esas, 2024/7 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 24. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.01.2024 Tarihli ve 2023/932 Tereke, 2024/9 Karar Sayılı Kararı

Murisin yerleşim yeri adresinin ....... Mahallesi .......Sokak No:3 ......./Kayseri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Develi Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.03.2024 Tarihli ve 2024/2 Tereke, 2024/7 Karar Sayılı Kararı

Müteveffanın vefat etmeden önceki son ikamet adresinin .......... Mahallesi .........Sokak No:..... İç Kapı No:2......../ İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

4. 5718 sayılı Kanun’un “Miras davaları” başlıklı 43 üncü maddesi şöyledir:

“Mirasa ilişkin davalar ölenin Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, son yerleşim yerinin Türkiye'de olmaması hâlinde terekeye dâhil malların bulunduğu yer mahkemesinde görülür.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırması sonucundan, murisin son yerleşim yeri adresinin Develi /Kayseri olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın Develi Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Develi Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

17.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6681, Karar No: 2010/1956, Tarih: 31.03.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/6681 E.  ,  2010/1956 K.**

**"İçtihat Metni"**

Oğlu ...'yi canavarca bir his sevki ile kasten öldürmekten sanık ..., suç delillerini gizlemekten sanıklar ... ile ...'ın yapılan yargılanmaları sonunda: Hükümlülüklerine ilişkin (...) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.01.2008 gün ve 442/15 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Getirtilen adli sicil kaydına göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58 maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanıklar ..., ve ...’in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, sanık ... için cezayı azaltıcı bir sebebin bulunmadığı, sanıklar ... ve ... için takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ...’in, hakkında 647 sayılı Kanunun 4 ve 6. maddelerinin uygulanması gerektiğine yönelen, sanık ...’in suç vasfına ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... yönünden re'sen temyize tâbi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 31.03.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/2433, Karar No: 2022/4246, Tarih: 23.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/2433 E.  ,  2022/4246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

İlk Derece

Mahkemesi :... 3. İş Mahkemesi

Dava, iş kazasının tespiti ile ölüm geliri bağlanması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davacılar vekili ile davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, davacılar vekili ile davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava,davacılar murisinin, baraj inşaatı işinde ... Enerji Üretim A.Ş.’nin alt işvereni olan davalılar adi ortaklığında kamyon şoförü olarak çalışırken 03.08.2012 tarihinde iş kazası sonucu öldüğünün tespiti ile iş kazası tarihinden itibaren iş kazası kolundan aylık bağlanmasına, ödenmesi gereken aylıkların iş kazası tarihinden itibaren işleyecek olan yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemine ilişkin olup ; Mahkemece , 5510 sayılı Yasanın 35. maddesinin 1. fıkrası gereği, iş kazasını takip eden aybaşından itibaren ölüm gelirinin bağlanmasına karar verildiği halde ,faiz talebi hakkında olumlu olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma sebebidir.

Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: İlk Derece Mahkemesi hükmünün, (1) no.lu bendindeki ''Davacılara 01/09/2012 tarihinden itibaren iş kazası nedeni ile ölen çocukları ...'dan dolayı ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespitine” ibaresinin silinerek, yerine, "Davacılara 01/09/2012 tarihinden itibaren iş kazası nedeni ile ölen çocukları Tolga Bal'dan dolayı bu tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ölüm geliri bağlanması gerektiğinin tespitine” cümlesinin yazılmasına ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine, 23.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22163, Karar No: 2015/25379, Tarih: 15.12.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/22163 E.  ,  2015/25379 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda; hüküm duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK'nun 435.maddesi gereğince duruşma isteğinin süreden reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı vekili, davacının davalıya ait işyerinde uzman olarak çalışırken iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiğini, çalıştığı süre içinde yıllık izin kullanmadığını, fazla mesai yaptığını, hafta tatilleri ile milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını, eşinin davalı işyerinde çalışmakta iken istifa ederek Tosçelik isimli şirkete geçmesinden sonra davacıya mobing uygulandığını, hakarete maruz kaldığını, iş sözleşmesinin feshi sırasında bir suçlu gibi güvenlik eşliğinde işyerinden çıkarıldığını, iş sözleşmesinin feshine gerekçe gösterilen olayların da onu manevi olarak zarara soktuğunu iddia ederek yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri ile manevi tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davacının kıdem tazminatı alacağının eksiksiz olarak hesaplanıp kendisine ödendiğini, fazla çalışmaya ilişkin amirlerinden her hangi bir talimat almadığını, davacının fazla çalışma, hafta tatilinde ve milli bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığına dair kayıt bulunmadığını, iş akdinin feshinde davacıya kullanılmamış yıllık izin ücretlerinin tamamen ödendiğini, bu alacakların 5 yıllık zamanaşımına tabi olduğunu beyanla davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Yıllık izin ücreti ihtilaflıdır.

Davacı vekili davacının yıllık izinlerini kullanmadığını iddia ederek yıllık izin ücreti talep etmiş, mahkemece bilirkişi raporunda hesap edilen alacak hüküm altına alınmıştır.

Dosya içeriğinden iş sözleşmesinin 18.09.2012 tarihinde feshedildiği, davacının 09.10.2012 tarihinde ... İş Mahkemesi'nde işe iade davası açtığı, davanın 23.05.2013 tarihinde kabul edildiği ve Dairemizin 23.10.2013 tarihli ilamı ile onandığı, eldeki davanın ise işe iade davasının devamı sırasında açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosya içeriğinden iş sözleşmesinin 18.09.2012 tarihinde feshedildiği, davacının 09.10.2012 tarihinde ... İş Mahkemesi'nde işe iade davası açtığı, davanın 23.05.2013 tarihinde kabul edildiği ve Dairemizin 23.10.2013 tarihli ilamı ile onandığı, eldeki davanın ise işe iade davasının devamı sırasında açıldığı anlaşılmaktadır.

İşe iade davasının sonucunun feshe bağlı alacaklar olan kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin alacağı talepli davanın sonucunu etkileyeceği, kuşkusuzdur. İşe iade davasının kabul edilerek kesinleşmesi ve davacının işe başlamak için müracaat etmesi ve işverence işe başlatılmaması halinde artık yeni bir fesih sözkonusu olacağından bu durumda feshe bağlı alacakların yeni bir davaya konu olması gerektiğinden bu taleplerin usulden reddine karar verilmesi gerekir. Bu itibarla işe iade davası kesinleşmeden açılan bu davada feshe bağlı alacaklardan olan yıllık izin ücretinin hüküm altına alınması mümkün olmadığından yıllık izin ücretine ilişkin talebin usulden reddi yerine kabulü hatalı olmuştur.

3-Fazla mesai, hafta tatil, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Bilirkişi raporları doğrultusunda davacı tanık anlatımlarına göre hesap edilen alacaklar hüküm altına alınmıştır.

3-Fazla mesai, hafta tatil, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmaktadır.

Bilirkişi raporları doğrultusunda davacı tanık anlatımlarına göre hesap edilen alacaklar hüküm altına alınmıştır.

Davalı vekili, işyerine giriş çıkışın kartla yapıldığını belirterek davacıya ait ... denilen kart basma kayıtlarını sunmuştur. Davacı vekili bu kayıtların değiştirilmeye müsait olduğunu ve değiştirildiğini belirterek itibar edilmesinin mümkün olmadığını ileri sürmüştür. Bunun üzerine mahkemece talimat yolu ile şirket merkezinde bilgisayar mühendisi bilirkişi katılımı ile keşif yaptırılmıştır. Keşif sırasında keşif tutanağına keşfi yapan hakim tarafından, bir önceki güne ait giriş çıkış kayıtlarının proje müdürlüğünde değiştirilebildiği ve değiştirilen kaydın daha sonra insan kaynakları müdürlüğüne aktarıldığına ilişkin tespit yapılmıştır. Keşfe katılan bilgisayar mühendisi bilirkişi raporunda ise, günlük olarak standart dışı bildirim raporunun insan kaynakları tarafından her personelin ünitesine gönderildiği, bu raporun mesai süresi içinde eksik veya fazla çalışan özetle ünite amirlerince onaylanması gereken hareketleri olanları gösteren bir rapor olduğu, kayıtların yorumlanması ve değerlendirmesinin ünitelerde belirlenen ilgili personel tarafından onaylanacak hale geldikten sonra onayın ilgili birim yöneticisi tarafından yapıldığı, onaylanmış kayıtları üzerinden gidiliğinde kayıtların değiştirilme ya da silinmesinin mümkün olduğu, işverenin giriş-çıkışı kontrol altında tutmakta kullandığı ... yazılımının “offline” yazılım olduğu, offline sistemde dataların bilgisayar hafızasında depolandığı, kullanıcının dataları bilgisayara almak istediğinde ilk aşamada dataların bilgisayara kopyalandığı, ikinci aşamada ham olan ve son kullanıcı tarafından anlaşılması mümkün olmayan dataların veri tabanına işlendiği, bundan sonra dataların yorumlanabildiği, kullanıcının anlayabileceği alanlara yerleştirildiği, bu sistemde dataların yedeklendiği, bundan yola çıkılarak offline sistem olan ... kayıtlarının yedeğinin olması gerektiği fikrinden hareketle ham data dosyalarının oluşma tarihlerinin incelendiği, hepsinin oluşturulma tarihlerinin 2008-2009-2010-2011-2012 yılları olduğu gördüğü, ayrıca dataların içlerinin incelendiği, ... sistemi ile karmaşık algoritmalı eşleştirime yapıldığı, sonuç olarak oynama ihtimalinin olmadığı, datalarla ... verilerinin aynı olduğu, ayrıca işyerinde 6000 (altı bin)'in üzerinde çalışan olduğu, bir giriş bir çıkış olmak üzere her kişiye ait günlük iki datadan ayda 360.000 datanın üzerinde oynama yapılmasının bu kadar büyük bir veri tabanında imkansız olduğu, işverenin bunun yerine “fazla mesai alır”, “fazla mesai almaz” algoritması kurduğu, davacının giriş çıkış kayıtlarının tetkikinde de fazla mesailerin gözlenmediği, fakat personel kart tanımlamasında FM (Fazla mesai) ALMAZ tanımlı olduğundan dolayı maaş bordrosu hesaplanırken mesailerin gözardı edildiği belirtilmiştir.

Dinlenen davacı tanıklarından işyeri çalışanı olan tanıklar Ebru Küçük ve Ayşegül Akyol bu kayıtların değiştirildiğini gördüklerini beyan etmişlerse de bu iki tanığın da benzer istemlerle açtıkları davalar bulunduğundan beyanlarına ihtiyatla yaklaşmak gerekir.

Davalı tanıkları ise genel olarak kayıtların değiştirilmediğini belirtmişlerdir.

Yukarıda özetlenen dosya içeriğindeki deliller dikkate alındığında mahkemece, “...raporun anlatım kısmında giriş çıkış kartının sisteme tanıtılırken bir kez fazla mesai alır veya almaz şeklinde tanımlandığını, fazla mesai almayan birinin kartının bu sebeple mesaileri ay sonunda bordroya yansıtmadığını ifade etmiş, bir bölümünde de standart dışı çalışma bildirim raporundan bahsetmiştir. Buna göre eksik veya fazla mesai yapılması halinin ünitede belirlenen ilgili personel tarafından onaya tabi olduğu belirtilmiştir. Yapılan keşif sırasında da bir önceki günün çıkış kayıtlarının proje müdürlüğünde değiştirilebildiği ve değiştirilen kaydın daha sonra insan kaynakları müdürlüğüne aktarıldığının tespit edildiği ilgisine yer verilmiştir. Tüm bu bilgiler ve bazı davalı tanıklarının bile ay sonuna denk gelen yoğun dönemlerde haftasonu çalışıldığını beyan etmesine rağmen ... kayıtlarında hiçbir cumartesi pazarın bulunmaması sebebiyle bu kayıtların gerçeğe uygun olmadığı, değiştirilebilir olduğu kanaatine varılarak hesaplamada esas alınmamış, tanık beyanlarına göre değerlendirme yapılması yoluna gidilmiştir.” gerekçesi ile tanık anlatımlarına göre hesaplanan fazla mesai, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri hüküm altına alınmış ise de, ... kayıtlarının tetkikinde davacının 17.30 olan mesai saatinden sonra bazı günler çalışmalarının göründüğü gözlemlenmiştir. Öte yandan keşif tutanağına geçirilen kayıtların değiştirildiğine ilişkin hakim gözlemi ile sistem hakkında genel bilgiler yanında davacıya ait kayıtlar özelinde bilgi veren bilgisayar mühendisi bilirkişi raporundaki tespitlerin birbiri ile tam örtüşmediği ve davacıya ait kayıtlarda değiştirme yapılmadığının bilirkişi raporunda belirtildiği görülmektedir. Görüldüğü üzere kayıtların sıhhati konusunda tam bir sonuca varmak bu aşamada mümkün değildir. Bu itibarla konusunda uzman bilirkişi katılımı ile mahallinde yeniden keşif yapılarak kayıtların muteber olup olmadığı, davacıya ait ... kayıtlarının değiştirilip değiştirilmediği belirlenmeli ve buna göre fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti ile milli bayram ve genel tatil çalışma ücretleri varsa hesaplanmalıdır.

Öte yandan davacı vekili fazla mesai hesabına katılan cumartesi çalışmalarının işyerinde çalışan “Beyaz Yakalı” tabir edilen A sınıfı kapsam dışı personel bakımından hafta tatilinin cumartesi-pazar olmak üzere iki gün olması nedeni ile hafta tatili çalışması olarak fazla mesaiden ayrı değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. Mahkemece bu itiraz üzerinde durulmamıştır.

Öte yandan davacı vekili fazla mesai hesabına katılan cumartesi çalışmalarının işyerinde çalışan “Beyaz Yakalı” tabir edilen A sınıfı kapsam dışı personel bakımından hafta tatilinin cumartesi-pazar olmak üzere iki gün olması nedeni ile hafta tatili çalışması olarak fazla mesaiden ayrı değerlendirilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. Mahkemece bu itiraz üzerinde durulmamıştır.

İşyerinde uygulandığı anlaşılan Personel Yönetmeliği ve ilgili Prosedürler getirtilmeli, gerekirse tanıkların yeniden beyanına başvurularak “Beyaz Yakalı” tabir edilen kapsam dışı personel bakımından hafta tatilinin kaç gün olduğu, işyeri uygulamasının ne şekilde olduğu belirlenmeli ve ... kayıtlarına ilişkin yapılacak araştırma ve varılan sonuçla birlikte bu husus da değerlendirilmelidir.

Hesaplamaların kayda dayanarak yapılması halinde hakkaniyet indirimi yapılmamalı ancak kararı her iki tarafından temyiz etmesine rağmen davacının fazla mesai, milli bayram ve genel tatil çalışma ücretlerine ilişkin hükme yönelik temyizinin bulunmaması, temyizinin fazla mesai ve milli bayram-genel tatil ücretleri dışındaki reddedilen alacaklara ve özellikle cumartesi çalışmalarının hafta tatili olarak değerlendirilmesine ilişkin olması karşısında milli bayram ve genel tatil ve fazla mesai ücreti açısından hüküm altına alınan miktarlar itibari ile davalı yararına kesinleşerek kazanılmış hak oluştuğundan davalının fazla mesai ve milli bayram genel tatil çalışma ücretleri açısından miktar itibari ile kazanılmış hakkı korunmalıdır.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 15/12/2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7064, Karar No: 2014/7177, Tarih: 12.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/7064 E.  ,  2014/7177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 14. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2013

NUMARASI : 2012/66-2013/534

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kısmen kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davalı A.. Y.. vekilince duruşmasız, asıl davada davalı-karşı davada davacı B.. Y.. vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde asıl davada davalı-karşı davada davacı vekili Av. B.. Ç.. ve asıl davalı vekili Av. ile asıl davada davacı-karşı davada davalı vekili Av. R.. Ö..'in gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı M.. A.. vekili, müvekkili ile birlikte dava dışı Keçiören Belediyesi ve davalılardan A.. Y..’in maliki oldukları taşınmaz üzerine bina yapılması amacıyla, davalılardan B.. Y.. ile 14.07.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, sözleşme uyarınca dava dışı belediye hissesinin arsa sahiplerince satın alınacağı, satın alma işleminden sonra 24 ay içerisinde binanın anahtar teslimi yapılacağı, yapılacak binadan 5,7 ve 8 numaralı dairelerin davacıya verileceğinin kararlaştırıldığını, işlerin hızlı yürümesinin temini ve davalıların kardeş olmaları nedeniyle davacının 260/594 olan hissesinin 259/594’lük kısmının davalılardan A.. Y..’e devredildiğini, kat irtifakı tesisi aşamasında davacıya verilmesi gereken dairelerin davalı A.. Y..’e verildiği gibi, davalı A.. Y..’e rayiç değer bakımından daha fazla bağımsız bölüm devredildiğini ve dairelerin zamanında teslim edilmediğini ileri sürerek, davalılardan A.. Y.. adına olan 5,7 ve 8 nolu daire tapularının iptali ile davacı adına tesciline, bağımsız bölümler arası değer farkı olan 50.000,00 TL’nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 9.000,00 TL kira tazminatının davalılardan B.. Y..’ten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan A.. Y.. vekili, davacının arsa üzerindeki 260/594 olan hissesinin 259/594’lük kısmını müvekkiline devrettiğini, bağımsız bölümlerden 5 nolu olanında 1/38’lik hissesinin bulunduğunu, başkaca bir hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılardan A.. Y.. vekili, davacının arsa üzerindeki 260/594 olan hissesinin 259/594’lük kısmını müvekkiline devrettiğini, bağımsız bölümlerden 5 nolu olanında 1/38’lik hissesinin bulunduğunu, başkaca bir hakkının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalılardan B.. Y.. vekili, davacının arsa üzerindeki 260/594 olan hissesinin 259/594’lük kısmını diğer davalıya devrettiğini, yapılan kat irtifakı işleminde geriye kalan 1/594 hissesi karşılığı 5 nolu bağımsız bölüm için 1/38 oranında tescil işlemi yapıldığını, inşaatın zamanında bitirilerek iskâna hazır hale getirildiğini savunarak, davanın reddini istemiş, karşı dava ile ise, müvekkilinin üzerine düşen yükümlülükleri yerine getirdiğini, hissesine düşen 13 nolu bağımsız bölümün ferağının verilmesi gerektiğini ileri sürerek, anılan bağımsız bölüm satış yetkisinin müvekkiline verilmesine karar verilmesini istemiştir.

Karşı davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasındaki sözleşme uyarınca 5,7 ve 8 nolu bağımsız bölümlerin davacı hissesine düştüğü, işlerin hızlı yürümesi ve davalıların kardeş olmaları nedeniyle taşınmazın bir kısım hissesinin davalı A.. Y..’e devredildiği, davacının dava dışı belediye hissesini satın aldığı, taraflar arasındaki sözleşme uyarınca 5,7 ve 8 nolu dairelerin davacıya verilmesinin kararlaştırıldığı ve bu daire tapularının davacı adına tescilinin gerektiği, iskân ruhsatı alınması sonucuna bağlanan 13 nolu daire satış yetkisinin iskân ruhsatı alınmaması nedeniyle verilemeyeceği, daireler arasında fark bulunduğunun ispatlanamadığı, davacı dairelerinin iskân alınarak zamanında teslim edilmediği gerekçesiyle, asıl davada; 9.000,00 TL kira tazminatının davalılardan tahsiline, 50.000,00 TL’lik daireler arası fark bedelinin tazmini isteminin reddine, 5 nolu bağımsız bölümün 37/38 oranındaki hissesiyle 7 ve 8 nolu bağımsız bölümlerin davalılardan A.. Y.. adına olan tapusunun iptali ile davacı adına tesciline, karşı davanın ise reddine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davalı A.. Y.. vekili ile asıl davada davalı-karşı davada davacı B.. Y.. vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, karşı davada davacı B.. Y.. vekilinin karşı davaya yönelik tüm, asıl davaya ilişkin olarak ise davalılar A.. Y.. ve B.. Y.. vekillerinin, aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.