muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1748, Karar No: 2022/13132, Tarih: 28.09.2022

**8. Ceza Dairesi         2021/1748 E.  ,  2022/13132 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) 5237 sayılı TCK.nın 268/1. maddesinde düzenlenen başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma suçunun oluşabilmesi için işlediği suç nedeniyle kendisi hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılmasını engellemek amacıyla, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılarak soruşturma ve kovuşturma işlemlerinin kimlik bilgileri verilen mağdur hakkında yapılmasına neden olunması gerekir. Bir adli soruşturma ya da kovuşturma işlemi olmaksızın kimlik bilgilerinin gizlenmesi amacıyla başkalarına ait kimlik bilgilerinin kullanılması ve verilen kimlik bilgilerine göre resmi belge düzenlenmesi halinde TCK.nın 205. maddesinde düzenlenen resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyanda bulunma suçu oluşur.

Bu kapsamda somut olay incelendiğinde; olay günü şüphe üzerine durdurulan araçtan inip üzerinden kimlik çıkmayıp kendisini ... olarak tanıttığı, mağdur hakkında herhangi bir suç soruşturması yapılmadığı, yalnızca olay ve ifade tutanaklarının tanzim edildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin bir bütün olarak TCK.nın 206. maddesinde tanımlanan "Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan" suçunu oluşturacağı gözetilmeden, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı,

2) Anayasa Mahkemesi'nin, 02.08.2022 gün ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 21.04.2022 gün ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararı ile; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'na 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddenin (d) bendinde yer alan "...kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış..." ibaresinin "...seri muhakeme usulü..." yönünden Anayasaya aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiş olması ve yargılama konusu suçun seri muhakeme usulüne tabi olması karşısında, sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 250. maddesinde düzenlenen seri muhakeme usulünün uygulanabilmesi için yerel mahkemece dosyanın Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdi edilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.09.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/34329, Karar No: 2015/14360, Tarih: 22.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/34329 E.  ,  2015/14360 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/110962

MAHKEMESİ : Kuşadası 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2010/128 (E) ve 2013/14 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1)Sanığın olay günü C.. K..'a ait telefonun uzun süreli çalması nedeniyle açtığında telefonun karşısındaki müşteki ile tartışmaya başladığı akabinde müştekinin balık haline gelerek ''Fatih kim lan'' diyerek bağırdığı ve sanığa saldırdığı bu şekilde ilk haksız hareketin müştekiden geldiği anlaşılmakla sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinin uygulanmaması,

2)Sanığın üzerine atılı suç için 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesi uygulamasında a,b,c,d,e bentlerinde belirtilen haklardan yoksunluğun hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, c bendindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet, kayyımlık haklarından yoksunluğun ise koşullu salıverilmeye kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/04/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21878, Karar No: 2015/5003, Tarih: 19.03.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/21878 E.  ,  2015/5003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İskenderun 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :17.11.1997

NUMARASI :Esas no: 1997/1080 Karar no:1997/1040

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava, 2828 sayılı Kanununa göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamış (2828 s.K. m.22/1), görevli ve yetkili mahkemenin hangi mahkeme olduğunu göstermemiştir. Kanunun 24.maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

9.1.2003 tarihinde kabul edilen ve 18.1.2003 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanununun 6. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi ise; görev alanına giren konularda, bedensel ve zihinsel gelişmesi tehlikede bulunan veya manen terk edilmiş halde kalan küçüğü, ana ve babadan alarak bir aile yanma veya resmi ya da özel sağlık kurumuna veya genel veya katma bütçeli daireler ve benzeri yerlere yerleştirmeye ilişkin tedbirin Aile Mahkemelerince alınacağını hükme bağlamıştır. 3.7.2005 tarihinde kabul edilen ve 15.7.2005 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu, korunma ihtiyacı olan çocuk hakkında, koruyucu ve destekleyici tedbir kararı alma yetkisini çocuk mahkemelerin vermiş (5395 s.K.m.7/7), bu Kanunun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik de (R.G. 24.12.2006 ve 26386) "mahkemenin", müstakil çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemeleri ile suça sürüklenen çocuklar yönünden ceza mahkemelerini ifade ettiği belirtilmiştir. (Yönetmelik m.4/e)

Yukarıda belirtilen kanun ve yönetmelik hükümlerine göre, 4787 sayılı Aile Mahkemeleri Kanununun yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu karan kaldırma görevi Aile Mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar

Yukarıda belirtilen kanun ve yönetmelik hükümlerine göre, 4787 sayılı Aile Mahkemeleri Kanununun yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu karan kaldırma görevi Aile Mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar

vermek görevi, sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunlarla değiştiğine göre, dava, aile mahkemesinin görevine girmektedir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanununun geçici 1. maddesinde; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Davanın görüldüğü yerde karardan sonra Aile Mahkemesi kurulmuş ve faaliyete geçmiştir. Bu sebeple dosyanın Aile Mahkemesine devredilmesi gerektiği yönünden hükmün bozulması gerekmektedir.

2-Kabule göre de;

Koruma Karanının kaldırılması davasında dava ve karar tarihi itibariyle ergin olmayan küçüklerin yasal temsilcileri (veli ya da vasi) davaya dahil edilmeden eksik hasımla yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi de doğru değildir,

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.19.03.2015 (Prş.)

KARŞI OY YAZISI

Davalı, kendisi hakkındaki koruma kararının ergin olmadan kaldırılmasına ilişkin İskenderun 1. Asliye Hukuk Mahkemesince 1997 tarihinde verilen kararı temyiz etmektedir. Kaldırma kararı, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumunun başvurusu üzerine “hasımsız” olarak verilmiştir. Bu karar, “hasımsız” olarak verildiğinden davalı bakımından “kesin hüküm’" teşkil etmez ve davalıyı bağlamaz. Davalının kararı temyizle elde etmek istediği sonuç, kamu kurumlarına kurum vasıtasıyla iş başvurusunda bulunma imkanından yararlanmaktır. Çünkü, korunmaya muhtaç çocukların 2828 sayılı Kanuna 3413 sayılı Kanunla ilave edilen Ek 1. madde hükmünden yararlanabilmeleri için, reşit olana kadar kurumda bakılmış ve koruma altında kalmış olmaları gerekir. Davalı, “Korunmaya Muhtaç Çocukların işe Yerleştirilmelerine İlişkin Tüzük” hükümlerine göre, reşit olana kadar kurumda kaldığını belgelendirememesi halinde, bu hususun tespiti için mahkemeden karar alabilir. (Tüzük m. 7) Başka bir ifade ile davalı, temyizle elde etmek istediği sonucu, tespit davası açmak suretiyle elde edebilir. Bu bakımdan davacının 1997 yılında verilmiş olan bir karan, uzun bir süre geçtikten sonra temyize taşımakta korunmaya değer hukuki yararı yoktur. Temyiz talebinin açıklanan sebeple reddine karar verilmelidir. Bu sebeple sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2013/16476, Karar No: 2014/9826, Tarih: 21.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/16476 E.  ,  2014/9826 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/270157

MAHKEMESİ : Elazığ 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2011

NUMARASI : 2010/454 (E) ve 2011/321 (K)

SUÇ : 5607 ve 4733 sayılı kanunlara muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan vekilinin, sanık R.. U.. hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyizine ilişkin incelemede;

Sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası kapsamında kaldığı eihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık Ş.. U..'ın, mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz incelemesine gelince;

Sanığın evinde yapılan aramada ticari miktar ve mahiyette muhtelif marka 1999 paket kaçak ve bandrolsüz sigara ile sahte bandrollü 370 paket Samsun 216 marka sigaranın ele geçirildiği bu itibarla, eyleminin 5607 sayılı yasanın 3/5.maddesinde öngörülen kaçakçılık ve sigaraların bandrolsüz ve sahte bandrollü olmaları karşısında aynı zamanda 4733 sayılı yasanın suç tarihinde yürürlükte olan 8/4.maddesinde öngörülen suçları oluşturacağı cihetle, TCK.nun 44.maddesi uyarınca sanığın daha ağır yaptırım öngören 4733 sayılı yasanın 03.04.2008 gün ve 5752 sayılı kanunun 3.maddesiyle değişik 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken, her iki suçtan ayrı ayrı cezalandırılmasına karar verilmesi,

Kabule göre de;

1-Sanığa verilen adli para cezalarının 5 ve 10 ayda eşit taksitle tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK.nun 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralıklarının belirtilmemesi,

2-TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, 1.fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmeye, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılamsına karar verilmesi gerektiği özetilmeden yazılı şekilde hiçbir ayrım yapılmaksızın koşullu salıvermeye kadar hak yoksunluğuna hükmolunması,

3-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücreti hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.05.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2293, Karar No: 2012/9437, Tarih: 12.04.2012

2. Hukuk Dairesi 2011/2293 E., 2012/9437 K.

**2. Hukuk Dairesi 2011/2293 E., 2012/9437 K.**

**- BOŞANMA DAVASI

- TASARRUF YETKİSİNİN SINIRLANDIRILMASI**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 199 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup, gereği görüşülüp düşünüldü:

Türk Medeni Kanunu'nun 199. maddesine göre, ailenin ekonomik varlığının korunması veya evlilik birliğinden doğan mali yükümlülüğün yerine getirilmesi gerektiği ölçüde, eşlerden birinin istemi üzerine hakim belirleyeceği mal varlığı değerleriyle ilgili tasarrufların ancak onun rızasıyla yapılabileceğine karar verebilir. Bu düzenleme ile yasa, tasarruf yetkisinin sınırlandırılmasına iki halde gidilebileceğini öngörmüştür. Bunlardan birincisi sınırlandırmayı ailenin ekonomik varlığının korunması gerekli kılmalı, ikincisi ise evlilik birliğinden doğan mali bir yükümlülüğün yerine getirilmesinin bunu gerektirmesidir. Her iki halde de yasa, sınırlandırmanın ölçülü olmasını aramıştır. Ölçülülük, sınırlandırma ile ulaşılmak istenen amaç bakımından sınırlandırmanın gerekli ve orantılı olmasını gerekli kılar. Olayda tarafların uzun süreden beri fiilen ayrı yaşadıkları davalı kocanın mal varlığının bir kısmını elden çıkarma yönünde girişimlerde bulunduğu toplanan delillerden anlaşıldığına göre, davalının tasarruf yetkisinin sınırlandırılmasında gereklilik bulunduğu gerçekleşmiştir. Ne var ki sınırlandırma ölçülü olmalıdır. Mahkemece davalıya ait dört parça taşınmaz ile araç üzerindeki tasarrufun sınırlandırılmasına karar verilmiştir. Bu mal varlığı değerlerinden 590 parsel numaralı olanı "bahçeli kargir üç katlı altı daireden" müteşekkil apartman olup, diğerleri ise Hendek'te "tarla" vasfında gayrimenkullerdir. Taşınmazların sayı ve nitelikleri dikkate alındığında sınırlandırma ile ulaşılmak istenen amaç bakımından gerekli olanın üstünde ve ölçüsüz olduğu görülmektedir. Bu husus dikkate alınarak ölçülülük ilkesine uygun sınırlandırma yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

S o n u ç: Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple (BOZULMASINA), temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 12.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/564, Karar No: 2023/4222, Tarih: 13.06.2023

**12. Hukuk Dairesi         2023/564 E.  ,  2023/4222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/215 (E) ve 2022/420 (K)

SUÇ : Alacaklısını zarar sokmak maksadıyla mevcudunu eksiltmek

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Müştekinin 05.08.2015 havale tarihli dilekçesi ile; rehin konusu ... plakalı aracın parçalarının eksiltildiğini belirterek, sanığın cezalandırılması için şikayette bulunulmuştur.

2.... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 14.01.2016 tarihli iddianamesi ile, sanık hakkında muhafaza görevini kötüye kullanmak suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun ( 5237 sayılı Kanun) 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddeleri gereğince cezalandırılması için kamu davası açılmıştır.

3. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli kararı ile, sanık hakkında muhafaza

görevini kötüye kullanma suçundan atılı suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle beraatine, karar verilmiştir.

4. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 24.05.2016 tarihli kararının müşteki vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 09.12.2021 tarihli ve 2020/32718 Esas, 2021/21040 Karar sayılı kararı ile "...Katılan ile kredi talebinde bulunan arasında yapılan rehin sözleşmesi nedeniyle yapılan teslimin, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 289. maddesinde belirtilen “Resmen teslim olunan mal" kapsamında kalmadığı, bu nedenle muhafaza görevini kötüye kullanma suçunun oluşmayacağı ancak; katılan tarafından başlatılan icra takibi neticesi ele geçirilen rehinli aracın icra müdürlüğüne teslimi için kıymet takdiri sırasında birçok parçasının eksik olduğunun tespit edilmesi üzerine sanığın araç üzerinde teslim amacı dışında tasarrufta bulunulduğu iddia olunan eyleminin, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 331. maddesinde düzenlenen alacaklısını zarara uğratmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçunu oluşturabileceği, bu suçla ilgili davaya bakmanın ve delilleri değerlendirmenin aynı Kanun'un 346. maddesi uyarınca icra mahkemesinin görevi kapsamında olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken davaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,..." nedeniyle bozulmasına, karar verilmiştir.

5. ... 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.03.2022 tarihli kararı ile, iddia olunan eylemin, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 331 inci maddesinde düzenlenen alacaklısını zarara uğratmak kastiyle mevcudunu eksiltmek suçunu oluşturabileceği, bu suçla ilgili davaya bakmanın ve delilleri değerlendirmenin aynı Kanun'un 346 ıncı maddesi uyarınca İcra Mahkemesinin görevi kapsamında olduğu gözetilerek mahkemenin görevsizliğine, dosyanın yetkili ve görevli ... İcra Mahkemesine gönderilmesine, karar verilmiştir.

6.... İcra Ceza Mahkemesinin,04.11.2022 tarihli kararı ile, sanık hakkında atılı suçun yasal unsurları oluşmadığından beraatine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Müşteki vekilinin temyiz isteği, rehin konusu ... plakalı araca ilişkin ... 1. İcra Müdürlüğünün 2013/1050 Esas sayılı dosyası ile icra takibi başlatıldığı, sanığın rehin konusu araçta yedieminlik görevini kötüye kullanarak araçta değer düşüklüğü meydana getirdiği ve bu nedenle de ihale bedelinin düşük sonuçlanmasına sebebiyet verdiği, aracın parçalarının kasten söküldüğü ve bedelin düşük gösterilmesinin amaçlanarak davranıldığı, durumun 30.01.2014 tarihli haciz tutanağından ve 07.02.2014 tarihli bilirkişi raporundan da açıkça anlaşıldığı, ilgili icra dosyası içerisinde bulunan ... tarafından hazırlanan 07.02.2014 tarihli bilirkişi raporunda da görüleceği üzere rehin konusu araçta pek çok ana parçanın olmadığı ya da hasarlı olduğunun belirtildiği ve bu nedenle de değerinde ciddi miktarda düşüklüğe sebebiyet vereceğinin belirtildiği, rehin konusu aracın kıymet takdirinin düşük gösterilmesi amacıyla araç üzerinde oynama yapıldığı ve çoğu parçasının söküldüğü, bir çoğunun da hasarlı hale getirildiği, sanığın beyanlarının asılsız ve mesnetsiz olduğu, suça konu rehinli aracın parçalarının eksik ve hasarlı şekilde teslim edilmesine rağmen aracın herhangi bir kazaya karışıp karışmadığı araştırılması gerekirken eksik inceleme ve atılı suçun unsurlarına uygun düşmeyen gerekçe ile beraat kararı verilmesinin isabetsiz olduğundan bahisle kararının bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun ( 2004 sayılı Kanun) 331

inci maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen ve durduran bir nedenin de olmadığı, suç tarihi olan 18.03.2015 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar sanık hakkında zamanaşımını kesen herhangi bir hüküm ve işlem bulunmaması nedeniyle, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 18.03.2023 tarihinde inceleme sırasında gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (d) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen ve durduran bir nedenin de olmadığı, suç tarihi olan 18.03.2015 tarihinden itibaren inceleme tarihine kadar sanık hakkında zamanaşımını kesen herhangi bir hüküm ve işlem bulunmaması nedeniyle, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin 18.03.2023 tarihinde inceleme sırasında gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... İcra Ceza Mahkemesinin,04.11.2022 tarihli ve 2022/215 Esas, 2022/420 Karar sayılı kararına yönelik müşteki vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki davanın 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.06.2023 tarihinde karar verildi.