muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/9943, Karar No: 2017/3858, Tarih: 08.06.2017

**4. Hukuk Dairesi         2015/9943 E.  ,  2017/3858 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/03/2012 gününde verilen dilekçe ile alacak istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 25/03/2014 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA ve aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 08/06/2017 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

Davacı, davalıya özürlü oğluna evde bakmasından dolayı 2828 sayılı Kanun uyarınca gelir bağlandığını, daha sonra yapılan incelemede Kanun'da geçen fert başına gelir sınırının ihlal edildiğini ve aylık bağlanması şartının kaybedildiğini, bu sebeple yersiz ödeme yapıldığını belirterek yersiz ödenen tutarın iadesini talep etmiştir.

Davalı, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalıya bağlanan gelir sosyal devlet ilkesi gereği bağlanmıştır. vatandaşın insanca yaşayabilmesi için gerekli olan tedbirleri alan, sosyal barış ve sosyal adaleti sağlamak amacıyla sosyal ve ekonomik hayata müdahaleyi gerekli gören devlettir olmanın unsurlarından başlıcası, herkese insana yakışır asgari bir hayat düzeyi sağlamaya yönelik tedbir almalıdır. Bu kapsamda dar gelirli olan davalıya özürlü olan oğluna bakması nedeniyle gelir bağlanmıştır.

Anlatılanlar doğrultusunda, davalının özürlüye bakmaya devam ettiği ortadadır. Davacının değişen durumları kontrol ederek gerekli önlemleri alması gerekir. Mahkemece, yapılan ödemelerin sosyal devlet ilkesi uyarınca yapıldığı gözetilerek davanın tümden reddine karar verilmesi gerekirken, kabulüne karar verilmesi doğru değildir. Kararın bozulması gerekirken onanmasına ilişkin çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. 08/06/2017
Yargıtay — Esas No: 2015/11285, Karar No: 2015/22141, Tarih: 26.11.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11285 E.  ,  2015/22141 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/09/2014

NUMARASI : 2014/555-2014/735

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1-Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı İl Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan,

Sorulduktan sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2037, Karar No: 2019/11537, Tarih: 27.05.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/2037 E.  ,  2019/11537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1) Sanık ... ile katılan arasında alacak verecek meselesinin bulunduğu, olay günü katılanın telefonla arayarak, sanık ...'ten alacağını istediği, tarafların telefonda karşılıklı küfürleştikleri, sanık ...'ın katılana arkadaş olduklarını söylerek, sorunu halletmek üzere...'le konuşmaya gitmeyi teklif ettiği, birlikte...'in yanına gittikleri, katılanın burada sanık ...'ten alacağını istediği, ...'in "vereceğim" diyerek arka tarafa doğru gittiği ve eline aldığı bira şişesi ile katılanın kulağına vurduğu, sanık ...'ın ise "sen bizim arkadaşımıza telefonda nasıl küfür edersin" diyerek katılanın göğüs bölgesine tek bıçak darbesi ile vurduğu ve sanıkların katılanın öldüğünü sanarak olay yerinden kaçtıkları olayda, katılanın yaralanmasına ilişkin düzenlenen adli raporda "Sağ kulakta kesi, çene sol yanda 2 cmlik kesi, sol dirsek dış üst kısımda 2x1 cmlik kesi, göğüs bölgesinde memenin 5 cm altında 2x1 cmlik toraksa nafiz kesici delici alet yaralanması olduğu, toraks BT'de pnömotoraks ve hemotraksa neden olduğu, ekokardiografisinde pedikardiyal efüzyon saptandığı ve yaralanmanın yaşamsal tehlikeye neden olduğunu" tespit edilmiş olması karşısında, yaralanmanın niteliği, hedef alınan bölge, suçta kullanılan aletin elverişliliği, meydana gelen zarar birlikte değerlendirildiğinde, sanıkların fiile bağlı olarak ortaya çıkan kastlarının öldürmeye yönelik olduğu, TCK'nin 81/1, 35. maddeleri gereğince kasten öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyetlerine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hükümler kurulması,

2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas- 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53/1. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle, hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3) Kabule göre; katılanın yaralanmasına ilişkin Adli Tıp Kurumu Gaziosmanpaşa Şube Müdürlüğünce düzenlenen 24.01.2012 tarihli rapor içeriğinde katılanın"sağ kulağında kesi, çene sol yanda 2 cm'lik kesi" olduğu belirtildiği halde mevcut yaralanmaların yüzde sabit ize neden olup olmadığı hususunda rapor aldırılmadan, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiileri ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 27.05.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1633, Karar No: 2017/1252, Tarih: 22.02.2017

**11. Ceza Dairesi         2015/1633 E.  ,  2017/1252 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 13.10.2016 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20719, Karar No: 2016/21016, Tarih: 10.11.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/20719 E.  ,  2016/21016 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalının avukatı olarak trafik kazasından doğan tazminat davasını takip ettiğini, haksız olarak azledildiğini, ücret alacağının tahsili için başlattığı icra takibine itiraz edildiğini ileri sürerek itirazın iptaline % 40 icra inkar tazminatı ödenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yetkili mahkemenin Ankara Mahkemeleri olduğunu belirterek yetkisizlik kararı verilmesini dilemiştir.

Mahkemece, davanın yetki nedeniyle usulden reddine, kararın kesinleşmesine müteakip talep halinde dosyanın yetkili Ankara Tüketici Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafça temyiz edilmiştir.

HUMK'nun 9. maddesi hükmü uyarınca kural olarak yasada aksine hüküm bulunmadıkça davanın açıldığı tarihte davalının ikametgahı sayılan yer mahkemesi yetkili ise de, davacının istemi vekalet sözleşmesinden kaynaklanan para alacağı olduğuna göre yeni B.K.89 (eski B.K'nın 73.) maddesi gereğince para borcu alacaklıya götürülerek ödenmesi gereken borçlardan olduğundan davacının ikametgahı mahkemesi de yetkilidir. 6502 sayılı kanunun 73/5 maddesindeki yetki kuralı kesin yetki kuralı olmayıp, tüketiciye tanınan seçimlik yetki kuralıdır. Davacının ikametgahı İstanbul olup, borcun ifa edileceği yer itibariyle yetkili mahkeme İstanbul Mahkemesi olduğundan, mahkemece işin esasının incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenler ile davacı tarafından temyiz olunan kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 29,20 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 10/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15497, Karar No: 2011/3140, Tarih: 04.03.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2010/15497 E.  ,  2011/3140 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile 1-... A.Ş vekili avukat ... 2-Prof Dr. ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 1.Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 14.7.2009 tarih ve 32-160 sayılı hükmün Dairenin 15.4.2010 tarih ve 2009/15373-2010/5157 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Davacı, müteveffa babasına davalı doktor tarafından daha önceleri stent uygulaması yapıldığını, 06.02.2005 günü tekrar rahatsızlandığını, davalı doktor ...'in takip ve kontrolünde diğer hastaneye yatırıldığını ve tedaviye başladığını, başlayan beyin kanamasının davalıların ihmal ve kusuru ile ilerlediğini, müteveffanın üniversite hastanesine nakledilmesine rağmen kurtarılamadığını ileri sürerek 60.000,00 TL manevi tazminatın tahsilini istemiştir.

Davalı ..., müteveffanın bilgisi dışında hastaneye yatırılmış olup, hastane doktor ve personeli tarafından tedavisinin yürütüldüğünü savunarak davanın reddini dilemiştir.

Diğer davalı hastane de davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, Adli Tıp raporu ve tanık anlatımlarına nazaran, davalı doktorun hastayı görmeden order düzenlemesinin tıp kurallarına aykırı olduğu, hastanın beyin kanaması geçirdiği halde davalıların kusuru nedeniyle müdahalenin geç yapıldığı sonucuna varılarak davanın kısmen kabulü ile 10.000,00 TL manevi tazminatın tahsiline ilişkin verilen karar Dairemizce onanmış, bu defa davalı ... karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yukarıda da kısaca özetlendiği gibi dava, doktor ve hastane kusuruna dayalı manevi tazminata ilişkin olup, özellikle davalı doktor ile davacı arasındaki uyuşmazlık, hastanın davalı doktorun kontrolünde tedavi edilip edilmediğine ilişkindir. Davacı murisine daha önce stent uygulaması yapıldığı, olay günü tekrar fenalaşması üzerine 2010/15497-2011/3140

Yukarıda da kısaca özetlendiği gibi dava, doktor ve hastane kusuruna dayalı manevi tazminata ilişkin olup, özellikle davalı doktor ile davacı arasındaki uyuşmazlık, hastanın davalı doktorun kontrolünde tedavi edilip edilmediğine ilişkindir. Davacı murisine daha önce stent uygulaması yapıldığı, olay günü tekrar fenalaşması üzerine 2010/15497-2011/3140

Akyurt Devlet Hastanesine başvurulduğu ve kalp krizi şüphesiyle davalı hastaneye yatırılarak tedavisine başladığı, ertesi günü gelişen beyin kanamasının hastane doktorlarınca farkedildiği halde müdahalenin zamanında yapılmadığı için hastanın üniversite hastanesine nakledilmesine rağmen kurtarılamadığı dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Hükme dayanak yapılan Adli Tıp raporunda, hastanın davalı doktorun kontrolünde tedavisinin yürütüldüğü kabul edilirse, hastayı görmediği halde order düzenletmesinin tıp kurallarına uygun olmadığı belirtilmiştir. Celbedilen hastane dosyası içeriğine göre, hastaya davalı doktor tarafından ve yine diğer hastanede stent uygulamasının yapıldığı, hasta girişinin bizzat davalı doktor adına olduğu halde olay günü hasta girişinin ve yatışının davalı doktor adına olmadığı ve yine hastanın tedavisine yönelik tüm işlemlerin davalı hastane doktoru tarafından yapıldığı gibi orderin de davalı hastane doktoru tarafından düzenlendiği anlaşılmaktadır. Bizzat davalı hastane doktorlarınca düzenlenen bu yazılı belgeler karşısında hastanın davalı doktorun uzaktan talimatı ile tedaviye çalışıldığı yönündeki tanık ifadelerine itibar edilemez. Kaldı ki bu husus telefon kayıtları ile de doğrulanamamıştır. Davalı doktorun muayenehanesine gelen hasta yakınına uzmanlık alanı farklı olan bir doktor ismi vermesi ve doktordan yardınm istemesi de, hastanın davalı doktorun gözetim ve sorumluluğunda tedavi edildiğini göstermez. Böyle olunca, davalı doktorun kusurlu ve sorumlu tutulması usul ve yasaya aykırı olup, bu nedenle hükmün davalı ... yönünden bozulması gerekirken Dairemizce onandığı bu defa yapılan inceleme ile anlaşılmış olup, davalının karar düzeltme itirazlarının kabulüne karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Dairemizin 15.04.2010 tarih ve 2009/15373-2010/5157 sayılı onama ilamının davalı doktor yönünden kaldırılarak, hükmün davalı ... yararına BOZULMASINA, 35,50 TL peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 04.03.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

2010/15497-2011/3140

MUHALEFET

Dava, davacının miras bırakanının tedavi hizmetini üstlenen davalı hastane ile diğer davalı doktorun sorumluluğuna ilişkin olarak açılmış manevi tazminat istemine ilişkin olup, davacı ile davalı doktor arasındaki uyuşmazlık davacının murisinin ötedenberi kalp sağlığı problemine ilişkin olurak tedavisini yürüten davalı doktorun murisin vefatında ihmal ve kusurunun dolayısı ile sorumluluğunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

2010/15497-2011/3140

MUHALEFET

Dava, davacının miras bırakanının tedavi hizmetini üstlenen davalı hastane ile diğer davalı doktorun sorumluluğuna ilişkin olarak açılmış manevi tazminat istemine ilişkin olup, davacı ile davalı doktor arasındaki uyuşmazlık davacının murisinin ötedenberi kalp sağlığı problemine ilişkin olurak tedavisini yürüten davalı doktorun murisin vefatında ihmal ve kusurunun dolayısı ile sorumluluğunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

6.5.2005 tarihinde hemşire ... tarafından düzenlenen ve altında adıgeçen hemşirenin imzasının bulunduğu "Hemşire Gözlem Kağıdı" başlıklı belgede davacının murisine davalı doktorun talemitı ile onun bilgisi dahilinde bir takım tıbbi uygulamalar yapıldığı belirtilmiş; adı geçen hemşire 5.10.2006 tarihinde mahkemeye tanık olarak verdiği ifadesinde de tutanak kapsamının doğru olduğunu, davacının murisinin davalının hastası olduğunu, davalı doktorun talimatlarını telefonla verdiğini, nöbetçi doktorun düzenlediği orderi de onayladığını beyan etmiş olup, dinlenen davacı tanıkların tamamı da davacının iddialarını doğrular şekilde açıklamada bulunmuşlardır. Diğer taraftan Adli Tıp Kurumu 3. İhtisas Dairesinin 7.7.2008 tarihli raporunda da davalı doktorun hastayı görmeden, durumun aciliyetini değerlendirmeden, telefon ile order düzenlemesi ve konsultasyona çağırmasının tıp kurallarına uygun olmayacağını, beyin kanaması tedavisindeki gecikmeden davalı doktorun sorumlu olacağı yönünde görüş bildirilmiştir.

Hâl bölye olunca, davacının iddiası 6.2.2005 tarihli "Hemşire Gözlem Formu" bu belgeyi düzenleyen hemşire ... ve diğer davacı tanıkları ile Adli Tıp Kurumu 3.İhtisas Dairesinin 7.7.2008 tarihli raporu ile doğrulanmış olduğundan Mahkemece verilen ve Dairemizce de onanan kararın doğru ve yerinde olduğu Kanaatinde olduğumuzdan karar düzeltme aşamasında sayın çoğunluğun bozma yönündeki görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/4723, Karar No: 2014/6769, Tarih: 25.03.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/4723 E.  ,  2014/6769 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı Kurum, iş kazası sonucu ölen sigortalı işçinin hak sahiplerine bağlanan gelirler ile ödenen cenaze giderinin 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazminine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılama sonunda, davalı ... hakkındaki davanın reddine, diğer davalılar hakkındaki davanın ise yazılı biçimde kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum avukatı ile davalı asıl işveren limitet şirket avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre davalı şirket avukatının tüm, davacı Kurum avukatının, sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Dava, iş kazasından doğan rücu tazminatı istemine ilişkin olup, 506 Sayılı Kanunun 26/1.inci maddesindeki “....sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunmasına, öte yandan, kesinleşen önceki rücu davalarında hükmolunan miktarın mahsubu yapılırken, sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değerinin esas alınması gerektiğine; şayet ilk peşin sermaye değerli gelirle birlikte artışlara da hükmedilmişse, artışların hükmolunacak rücu tazminatından mahsup edilmesine olanak bulunmamasına, bu çevrede meseleye fiili ödemeler açısından bakıldığında ise fiili ödemenin mevcudiyeti halinde, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde, ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine, fiili ödeme miktarı

ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de, fiili ödeme miktarının esas alınması gerektiğine göre; mahkemece, Anayasa Mahkemesinin iptal kararının derdest davalara uygulanması gerektiği gerekçe gösterilerek yargılama yapılıp, asıl işveren limitet şirkete %25, taşeron anonim şirkete %25, Nuri’ye %5, Osman’a %5, ölen sigortalıya %40 kusur izafe edilen 08.03.2006 tarihli kusur raporunun hükme dayanak kılınıp, yukarıdaki ilke ve esasalar doğrultusunda ilk peşin değerli gelirler ile cenaze giderinin %60 kusur karşılığı yönünden, davanın kısmen kabulüne hükmedilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, ilk peşin değerli gelirin onay tarihinin 19.03.2002 tarihi olmasına rağmen, karar yerinde anılan tarihin 19.03.2013 olarak gösterilmesi, usul ve yasaya aykırı görülmüştür.

Ne var ki; bu aykırılığın giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun Geçici 3. maddesi delaletiyle 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının, (1) no’lu bendinin ikinci satırında yer alan “19/03/20013” tarihinin silinerek yerine “19/03/2002” tarihinin yazılmasına, gerekçe ve kısa kararın da biçimde düzeltilmesine ve kararın bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalılardan Kalsipar End. Hammadde ve Mak. Tic. Ltd. Şti.'den alınmasına, 25.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9811, Karar No: 2016/4805, Tarih: 24.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2014/9811 E.  ,  2016/4805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

.... Belediyesi .... ve ...... Müdürlüğü personeli olan sanıkların, ....2 no’lu .... ve .... Varlıklarını Koruma Kurulu’nun 19.01.1994 tarih ve 3779 sayılı kararı ile kentsel sit alanı olarak ilan edilen alan içerisinde bulunan .... Mah. ... ada ... parseldeki taşınmazda 23.02.2009 tarihinde tespit edilen imar kirliliğinin giderildiğine dair gerçeğe aykırı 13.03.2009 tarihli tutanak tanzim ettiklerinin iddia olunduğu olayda, sanıklara yüklenen, “resmi belgede sahtecilik” suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi ...'nün kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı, usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceği cihetle şikayetçi idare vekilinin vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 24.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.