muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11892, Karar No: 2016/8138, Tarih: 11.10.2016

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 535 ada 4 parsel (imar uygulamasından önceki 901 sayılı parsel sayılı taşınmaz) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8471, Karar No: 2016/8608, Tarih: 01.06.2016

**3. Hukuk Dairesi         2016/8471 E.  ,  2016/8608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki nafaka davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, 300 TL tedbir nafakasının davalıdan tahsiline yönelik olarak verilen ara kararının davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine; dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davalı tarafından 11.12.2015 tarihli mahkeme ara kararı temyiz edilmiş olup, ara kararlar temyizi kabil kararlardan olmadığından temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 01.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2013/10068, Karar No: 2013/11889, Tarih: 21.05.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/10068 E.  ,  2013/11889 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ile fazla mesai ücreti

alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir sebep olmaksızın feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı ile yıllık izin ve fazla mesai alacağının davalılardan ödetilmesini istemiştir.

Davalılar ise davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin ihale süresinin bitimi sebebiyle feshedildiğini, bu durumun haklı sebep teşkil etmediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar vermiştir.

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1- Davacı vekili, temyiz talebinden feragat ettiği anlaşılmakla feragat sebebiyle temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

2- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı Marmara Temizlik Hizmetleri şirketinin tüm, davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmiştir.

Mahkemece, davalı kurum harca tabi olmadığı halde harca mahkum edilmiştir. Ayrıca belirtmek gerekir ki, dava Sağlık Bakanlığına karşı açılması gerekirken İstanbul İl Sağlık Müdürlüğüne açılmış ise de dava Sağlık Bakanlığı vekili tarafından tarafından takip edildiğinden bu husus bozma sebebi yapılmamıştır.

Yukarıda sayılan bu husus hükmün bozulmasını gerektirmekte ise de bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 3. bendinde geçen “harcın davalıdan tahsiline” ibaresinin hükümden çıkartılarak, yerine, “harcın davalı Marmara Temizlik Hizmetleri şirketinden tahsiline” ibaresinin eklenmesine ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA aşağıda yazılı temyiz giderinin 3,15 TL'nin davacıya arta kalanın davalıya yükletilmesine, 21.05.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5671, Karar No: 2011/1315, Tarih: 17.03.2011

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2010/5671 E.  ,  2011/1315 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında kadastro tespitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 129 ada 4 parsel sayılı 30522,82 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davacı ... ile davalı ... ve müşterekleri adlarına eşit paylarla tespit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içinde, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak taşınmazın tamamının adına tescili istemi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazın kadastro tespitinin iptali ile davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalılardan ... tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın tarafların ortak miras bırakanı ...'tan taksimen davacıya kaldığı kabul edilmek sureti ile hüküm kurulmuştur. Taşınmazın ortak miras bırakanları ...'ten kaldığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık ...'ten kalan taşınmazların mirasçılar arasında usulüne uygun biçimde paylaşılıp paylaşılmadığı, geçerli bir paylaşma varsa çekişmeli taşınmazın davacı ... payına isabet edip etmediği noktasında toplanmaktadır. Ancak Mahkemece paylaşma konusunda yapılan araştırma, inceleme ve dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları hüküm vermeye yeterli olmadığı gibi, tespite aykırı sonuca ulaşıldığı halde tespit bilirkişileri dinlenilerek aykırılığın giderilmesi yoluna da başvurulmamıştır. Eksik araştırma ve inceleme ile hüküm kurulamaz. Paylaşmaya dayanan davacı taraf, paylaşmanın varlığını kanıtlamak zorundadır. Doğru sonuca ulaşılabilmesi için ...'ın ölüm gününde terekesine dahil olan tüm taşınmaz mallar belirlenmeli, bu taşınmazlara ait kadastro tutanaklarının örnekleri dosya içine getirtilerek mahallinde yeniden keşif yapılmalıdır. Keşfe katılacak yerel bilirkişiler ve taraf tanıklarından ...'ın terekesine dahil olan taşınmazların hangileri olduğu, tüm mirasçılar ya da yasal temsilcilerinin paylaşmaya katılıp katılmadıkları, her bir mirascının payına hangi taşınmaz ya da taşınmazların isabet ettiği, taşınmazların akibetlerinin ne olduğu, kadastro sırasında kimlerin adına tespit edildikleri, taşınmaz almayan mirasçısı varsa miras payına karşılık ne aldığı gibi hususlar tek tek sorulup saptanmalı, bilirkişi ve tanık sözleri, dosyaya getirtilecek parsel tutanaklarının içerikleri ile denetlenmeli, tespite aykırı sonuca ulaşılması halinde tespit bilirkişileri de tanık sıfatıyla dinlenilerek çelişkinin giderilmesine çalışılmalı, gerektiğinde hiç beyanda bulunmamış olan davalı ...'nin beyanına da başvurulmalı, bundan sonra toplanmış ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Mahkemece bu yönler gözardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davalı ...'in temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 17.03.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21766, Karar No: 2015/6225, Tarih: 01.04.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/21766 E.  ,  2015/6225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar nafakalar ve velayet yönünden, davalı kadın tarafından ise davacı erkeğin boşanma davasının kabulü tazminatların ve nafakaların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının tüm, davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davalı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, istek halinde temyiz peşin harcının yatıran davacıya geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi. 01.04.2015 (Çrş.)

(Muhalif)

KARŞI OY YAZISI

Davacı erkek tarafından açılan davanın kabulüyle tarafların boşanmasına, müşterek çocuğun velayetinin davalı anneye verilmesine, çocuk için aylık 250. TL iştirak nafakası ile kadın için aylık 300 TL yoksulluk nafakasına hükmedilmiştir. Toplanan delillerden davalı kadının özel bir üniversitede çalıştığı ve aylık kazancının 800 TL olduğu, davalı erkeğin ise zabıta araştırmasına göre aylık 850 TL, kendi beyanına göre ise aylık 1000-1500 TL gelirinin bulunduğu anlaşılmaktadır. Tarafların gerçekleşen ekonomik ve sosyal durumlarına göre davalı kadının boşanmayla birlikte yoksulluğa düşmeyeceği ve Türk Medeni Kanununun 175/1. maddesindeki koşulların oluşmadığı anlaşılmaktadır. Hal böyleyken davalı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Bu sebeple davacı erkeğin yoksulluk nafakasına yönelik temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün yoksulluk nafakasına ilişkin bölümünün bozulması gerektiğini düşündüğüm için sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum. ...
Yargıtay — Esas No: 2013/3832, Karar No: 2014/14556, Tarih: 15.09.2014

**15. Ceza Dairesi         2013/3832 E.  ,  2014/14556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Kararın, katılan vekili tarafından 09.02.2011 tarihinde ve süresinde temyiz edildiği anlaşıldığından, tebliğnamedeki temyiz isteğinin reddine ilişkin düşünceye iştirak edilmemiştir.

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

TCK'nın 158/1-d bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasî parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçunun işlenmesi,nitelikli hâl kabul edilmiştir. Söz konusu kurum yada kuruluşların konumunun suçun işlenmesinde kolaylık sağlayacağı düşüncesi, bu kurum ve kuruluşların bu suçta araç olarak kullanılmasının, ağırlaştırıcı neden olmasını gerektirmiştir. Bu nitelikli halin uygulanabilmesi için,bunların isminin kullanılması yeterli olmayıp maddi varlığının kullanılması gerekmektedir. Araç olarak kullanılma, bu kurum veya kuruluşlara ait yazı veya belgeleri amaç dışı olarak kullanmak şeklinde olabilir. Bu kurumlara ait kimlik belgesinin gösterilmesi,basılı evraklarının, kıyafetlerinin, taşıtlarının kullanılması mağdurda güven oluşumunu sağlayacaktır.

Sanık ...'ın, ... ... Turizm İşletme İnşaat Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketinin belli oranda hissedarı olduğu, anılan şirketin 26.03.2004 tarihinde yaptığı olağan genel kurulunda sermayesini arttırma kararı aldığı ve alınan karara göre de şirket hissedarlarının sermaye artışından öncelikli olarak ve payları oranında yararlanma haklarının olduğunun; ancak sermaye artışı için başvuran hissedarların taahhüt edeceği miktarın 1/4 oranındaki kısmını 3 ay içerisinde, geri kalan kısmını da üç yıl içerisinde ödemesinin gerektiği ve anılan genel kurul kararında ayrıca, pay sahibi sanık ...'ın arttırımdan önceki hissesinin karşılığı 10.500 TL, arttırımdan sonraki hissesinin karşılığının 420.000 TL olduğunun belirtildiği, ancak sanık ...'ın taahhüt ettiği sermaye arttırımına ilişkin bedeli şirkete belirtilen sürede ödememesine rağmen söz konusu genel kurul kararının ilan edildiği 26.04.2004 tarihli ticaret sicili gazetesinin fotokopisini kullanmak suretiyle İstanbul 24. Noterliğinde başkatip olarak çalışan sanık ... tarafından oluşturulan 22.06.2006 tarihli anonim şirket hisse devri senedi ile kendi hissesi 10.500 TL olmasına rağmen sermaye arttırımından sonraki hissesi olarak 420.000 TL olarak göstererek şirketteki 300000 TL hissesini diğer sanık ...'a devretmek suretiyle sanıkların katılan şirketten haksız menfaat temin ettikleri ve bu şekilde resmi belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanıkların savunmalarına, katılanın aşamalardaki beyanlarına ve tüm dosya kapsamına göre; uyuşmazlığın hukuki nitelikte olduğu ve atılı suçların unsurlarının oluşmadığına yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 15.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15522, Karar No: 2021/5943, Tarih: 31.03.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/15522 E.  ,  2021/5943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin "01.01.2020 tarihi itibariyle... hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda .... basit yargılama usulü uygulanmaz" bölümündeki "hükme bağlanmış" ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.

2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek "lehe kanunun uygulanması ilkesi" benimsenmiştir.

Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün "hükme bağlanmış dosyalarda" uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki "hükme bağlanmış" ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 31.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8563, Karar No: 2016/4416, Tarih: 12.05.2016

**11. Ceza Dairesi         2016/8563 E.  ,  2016/4416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 26.01.2016 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.05.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9456, Karar No: 2012/5741, Tarih: 27.02.2012

**8. Ceza Dairesi         2010/9456 E.  ,  2012/5741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimasına dair bir düzenleme bulunmadığı ve 5275 sayılı Yasanın 99. maddesine göre cezaların toplanmasının kesinleşmiş hükümler hakkında olduğu gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimasına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 27.02.2012 günün- de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18384, Karar No: 2013/36640, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/18384 E.  ,  2013/36640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın, sokak üzerinde park halinde bulunan ve kilitlenmek suretiyle koruma altına alınan aracı çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin TCK'nun 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğunun gözetilmemesi sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'un temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 27.11.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16358, Karar No: 2015/394, Tarih: 13.01.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/16358 E.  ,  2015/394 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Mala zarar verme suçundan hükmolunan neticeten 1.320 TL adli para cezasına ilişkin hüküm miktar itibariyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 305/1. maddesi uyarınca kesin olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin aynı yasanın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 13.01.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.