muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/121, Karar No: 2020/2891, Tarih: 14.09.2020

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2020/121 E.  ,  2020/2891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava dilekçesinde, ... apartmanın ortak alanları, onaylı mimari projesinde ve ... Belediyesi İmar İşleri Müdürlüğünce verilen 08/04/2013 tarih ve 2013/13 sayılı yapı kullanma izin belgesinde; asansör, açık otopark, kapıcı dairesi, ortak depo-ardiye, kiler, sığınak, yangın merdiveni olarak gösterildiğini, ancak bodrum katta bulunan ortak alanlardan iki adet depo ardiye ve kiler, aynı zamanda da apartmanın müteahhidi olan ... tarafından kendisine ait 3 nolu bağımsız bölümün eklentisi şeklinde haksız olarak tapuya tescil ettirildiği, bir taşınmaz mal kat mülkiyetine geçilirken, mimari projesindeki durumuna göre kaydının yapılması zorunlu olduğu, proje dışına çıkılarak işlem yapılması imar mavzuatını hükümsüz kalıcı bir sonuç doğuracağı ve böylece de kötü niyetli kişilerin korunması sağlandığı, davalının, kat maliklerinin izni ve rızası olmadan ortak yer olan kapıcı dairesine yaptığı müdahalenin önlenmesi ve yine kapıcı dairesinin 3 nolu bağımsız bölümünden mimari projeye göre ayırmak suretiyle de eski haline getirilmesi ve kal'i; davalının sahibi olduğu 3 nolu mesken eklenti olarak tescil edilen bodrum kattaki ortak alanlara yaptığı müdahalenin önlenerek onaylı mimari projeye uygun hale getirilmesinin sağlanması için tapu kaydının düzeltilmesi, arsa paylarının yeniden belirlenmesi ve davacıların tüm mağduriyetlerinin giderilmesine karar verilmesi istenilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda; davanın kısmen kabul, kısmen reddine,karar verilmiş olup karar davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 10/05/2018 tarih 2017/3112 E. - 2018/3666 K. sayılı ilamıyla; Her ne kadar davanın kabulü ile müdahalenin önlenmesi ve projeye aykırılıkların eski hale getirilmesi yönünde hüküm kurulmuş ise de; verilen hükmün infaza elverişli olmadığı, dava konusu taşınmazın tam olarak hangi bölümlerine, ne şekilde bir müdahalede bulunulduğu ve bu müdahalenin ne suretle giderilebileceği somut olarak belirtilmeksizin bilirkişi raporuna atıf yapılmakla yetinildiği, genel ve soyut, infazda tereddüt yaratabilecek tarzda ifadelerle hüküm kurulduğu, ayrıca dava dilekçesinde bodrum kattaki iki adet depo-ardiye ve kilerin ''eklenti'' olarak tapuda tescil edilmesi nedeniyle bodrum kattaki ortak alanlara yapılan müdahalenin önlenmesi ve onaylı mimari projeye uygun hale getirilmesinin sağlanması için tapu kaydının da düzeltilmesi ve arsa paylarının yeniden belirlenmesi talep edilmiş olmasına rağmen eklentiye yönelik düzeltmenin infazı için tapuda tescile yönelik hüküm kurulmadığı ve özellikle arsa paylarının yeniden belirlenmesine yönelik hiçbir araştırma yapılmadığı, davacılardan Mustafa

Ağar ve ...'in mahkemeye sundukları 15/12/2014 havale tarihli dilekçeleri ile davadan vazgeçtiklerini ve feragat ettiklerini beyan etmelerine rağmen bu davacılar yönünden ''feragat nedeniyle davanın reddine'' dair hüküm kurulmadığı anlaşıldığından hükmün bozulmasına karar verilmiştir

Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde davacının davasının kabulü ile,

1- Dava konusu ... ili, ... ilçesi, 29 ada 21 parselde tapuya kayıtlı ... Sokak, No:... adresinde bulunan binanın bodrum katında bulunan, 3 nolu bağımsız bölümün eklentileri, E1 ve E2 arasındaki bölme duvar yapılarak mimari projeye uygun hale getirilmesine,

2- Mimari projede olmayan fakat halihazırda E1 nolu bölümde açılan pencerelerin kapatılarak mimari projeye uygun hale getirilmesine,

3- Mimari projede olmayan fakat halihazırda E2 nolu bölümünde açılan pencerelerin kapatılarak mimari projeye uygun hale getirilmesine,

4- Mimari projede 3 nolu bağımsız bölümün eklentisi olarak görülen E3 nolu kapıcı dairesi olarak kullanılan yerin kiler olarak kullanımı için davalının bu alanı tek başına kullanmasının menine, terk edilmek suretiyle projeye uygun hale getirilmesine,

5- Dava konusu taşınmazın zemin kat 3 numara bağımsız bölüm bitişiğinde bulunan kapıcı dairesine yapılan müdahalenin menine, kapıcı dairesi ile 3 numaralı bağımsız bölümün tek bölüm haline getirilmiş olduğundan öncelikle bu alanların birbirinden ayrılması, daha sonra bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere tuğla örülüp, tuğla duvar yıkalarak ve kapı takılarak projeye uygun hale getirilmesine,

5- Dava konusu taşınmazın zemin kat 3 numara bağımsız bölüm bitişiğinde bulunan kapıcı dairesine yapılan müdahalenin menine, kapıcı dairesi ile 3 numaralı bağımsız bölümün tek bölüm haline getirilmiş olduğundan öncelikle bu alanların birbirinden ayrılması, daha sonra bilirkişi raporunda da belirtildiği üzere tuğla örülüp, tuğla duvar yıkalarak ve kapı takılarak projeye uygun hale getirilmesine,

6- Yine davalıya ait 3 nolu bağımsız bölümün eklentisi olarak görülen depo, ardiye ve kilerin tapuda eklenti olmaktan çıkarılarak ortak alan olarak tescili için tapu müdürlüğüne müzekkere yazılmasına,

7- Tapu Müdürlüğüne müzekkere yazılarak, bilirkişi raporlarında belirlenen yeni arsa paylarının tapuya bu şekilde tescil edilmesine,

8-Dosyada bulunan 05/09/2019 havale tarihli inşaat mühendisi Kenan Soylu tarafından düzenlenen bilirkişi raporunun kararın eki sayılmasına,

9-Davacılar ... ve ... yönünden davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava hakimin müdahalesi istemine ilişkindir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı gerekçelere göre sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, davalıya ait 3 nolu bağımsız bölümün eklentisi görünen E-1, E-2, E-3 nolu yerlerin bağımsız bölümün eklentisi olmaktan çıkartılarak ortak alan olarak tesciline karar verilmesi hususunda mahkemece yeterli araştırma ve inceleme yapılmamıştır. Şöyle ki tapu da eklenti görünen bu yerlerin taşınmaza ait mimari projesinde nereye tekabül ettiği belirlenerek yine taşınmaza ait mimari proje kat irtifakı/kat mülkiyeti kurulmasına esas evraklar, bağımsız bölüm listesi ve yönetim planı incelenerek hukuki niteliği ve fiziki vasfının tam olarak tespiti ile oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken aksi düşünce ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/09/2020 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10743, Karar No: 2018/788, Tarih: 23.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/10743 E.  ,  2018/788 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu , hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 23.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/388, Karar No: 2020/3539, Tarih: 16.06.2020

**17. Hukuk Dairesi         2019/388 E.  ,  2020/3539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, 26/09/2013 günü, ... plakalı otobüs sürücüsü ...'ün ... ilinde Sevindik istikametinden Üçken kavşağı seyri sırasında olay mahalli ışıkla kontrol edilen kavşağa girdiği sırada, karşı istikametten gelerek sola dönüş yapıp kavşağa giren maktul sürücü ... Yönetimindeki ... plakalı vasıtanın çarpışması neticesinde ...'nin aracın ön koltuğundaki davacıların murisi ...'ın ölümü ile sonuçlanan kazanın meydana geldiğini, davacıların destekten yoksun kaldıklarını, acı ve elem yaşadıklarından bahisle HMK 107'inci maddesi uyarınca belirlenebilir hale geldiğinde artırılmak üzere 5.000,00TL destekten yoksun kalma, davacı eş ... için 60.000,00TL ve çocuklar ... ve ... için 40.000,00'er TL manevi tazminatın davalılardan kaza tarihinden işleyecek avans faiziyle tahsilini (davalı sigortanın sadece maddi tazminattan sorumlu tutulmasına) talep etmiş, Davacı vekili 02/02/2015 havale tarihli düzeltim dilekçesiyle destekten yoksun kalma tazminatını salt davacı ... için talep ettiklerini belirtmiş, 30/05/2017 tarihli ıslah dilekçesiyle de maddi tazminat talebini 167.886,19TL'ye yükseltmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

... Asliye Ticaret Mahkemesi 2015/185 Esas-2017/1329 sayılı ilamında iddia, savunma, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre;davacı ...'un maddi tazminat davasının kabulüne, toplam 167.886,19 TL destekten yoksun kalma tazminatının tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, (Davalı ... Sigorta A.Ş. Ve ... Sigorta A.Ş. 250.000,00 TL teminat limiti ile sorumlu olmak üzere), davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne, davacı ... için 12.500,00 TL manevi tazminatın, davacı ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın ve davacı ... için 10.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 26/09/2013 tarihinden itibaren işleyecek davalılar ... ve ... için yasal faizi ile birlikte , davalılar ... ve ... Otomotiv San ve Tic. A.Ş. İçin avans faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen alınarak davacılara ayrı ayrı verilmesine, fazla taleplerin reddine,

karar verilmiş hüküm ;davacı vekili ile davalı ... Otomotiv A.Ş. Vekili, ... Sigorta A.Ş vekili tarafından istinaf edilmiştir.

karar verilmiş hüküm ;davacı vekili ile davalı ... Otomotiv A.Ş. Vekili, ... Sigorta A.Ş vekili tarafından istinaf edilmiştir.

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 4.Hukuk Dairesince, davalılar ... Otomotiv ...Tic.A.Ş. ve ... Sigorta AŞ.'nin istinaf başvurularının esastan reddine, davacılar vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, kararın kaldırılmasına ve hükmün HMK'nın 353/1-b,2 madde ve bendi uyarınca aşağıda gösterilen şekilde yeniden oluşturulmasına, maddi tazminat istemi yönünden; davanın kabulüne, 167.886,19 TL destekten yoksun kalma tazminatının davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacı ...'a verilmesine, (... Sigorta A.Ş. ve ... Sigorta A.Ş.'nin sorumluluğunun 250.000,00TL teminat limitiyle sınırlı tutulmasına), hükmedilen tazminata; davalı ...ş. için 04/12/2013 tarihinden, davalılar ... ve ... yönünden ise kaza tarihi olan 26/09/2013'ten itiaberen yasal faiz uygulanmasına; davalı ... Sigorta A.ş. için dava tarihi olan 30/01/2015'ten, davalılar ... Otomotiv San ve Tic. A.Ş. ile ... için ise kaza tarihi olan 26/09/2013'ten itiaberen avans faizi uygulanmasına, manevi tazminat istemi yönünden; davaların kısmen kabulüne, ... için 35.000,00TL, ... için 15.000,00.-TL ve ... için 15.000,00.-TL manevi tazminatın sigorta şirketleri haricindeki davalılardan alınarak davacılara verilmesine,hükmedilen tazminatlara kaza tarihinden (26/09/2013) itibaren, davalılar ... ve ... için yasal faiz; davalılar ... ve

... Otomotiv San ve Tic. A.Ş. için avans faizi; uygulanmasına, fazlaya ilişkin istemlerin reddine, karar verilmiş, Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... Sigorta A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak davacı vekili tarafından yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK'nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi, HMK'nın 371. maddesinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre, usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ... Sigorta A.Ş. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının ilk derece Mahkemesine, Dairemiz karar örneğinin ise Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 10.635,11 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Sigorta A.Ş.'den alınmasına, 16/06/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/8214, Karar No: 2024/11891, Tarih: 17.09.2024

**9. Hukuk Dairesi         2024/8214 E.  ,  2024/11891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 25. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/353 E., 2024/204 K.

KARAR : İstinaf başvurusunun esastan reddi

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 30. İş Mahkemesi

SAYISI : 2020/377 E., 2022/21 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildi.

Davalı vekili tarafından temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasının istenilmesi üzerine, işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 17.09.2024 Salı günü tayin edilerek taraflara tebligat gönderilmiştir.

Duruşma günü davalı vekili Avukat ... ile davacı vekili Avukat ... geldiler.

Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verildi.

Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı Şirketin Türkmenistan'da gerçekleştirilen ... Fabrikası projesinde kalite şefi olarak 03.11.2014- 28.02.2017 tarihleri arasında çalıştığını, 8.100,00 USD ücret aldığını, iş sözleşmesinin davalı işveren tarafından feshedildiğini, davalı işyerinde normal çalışma saatleri 08.00-18.00 olmasına rağmen davacının bu çalışma saatlerinin çok üzerinde çalıştığını, gerek Türkiye’nin gerekse Türkmenistan’ın ulusal bayram ve genel tatil günlerinin tamamında çalıştığını, davacının 4 ayda 10 gün yıllık izin ... olduğunu, iş sözleşmesine göre fazla çalışma süresi, fazla çalışma saatleri, fazla çalışma nedeniyle yapılacak ödemeler, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma yapılması hâlinde yapılacak ödemeler hakkında çalışılan ülke mevzuatının uygulanacağı, davacının fazla çalışma alacağı, hafta tatili alacağı ile ulusal bayram ve genel tatil alacağı için daha lehe olan Türkmenistan hukukunun uygulanması gerektiği, Türkmenistan İş Kanunu’na göre haftalık çalışma süresinin 40 saat olduğunu, bu süreyi aşan çalışmalara %200 zamlı ücret ödenmesi gerektiğini, Türkmenistan’da hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil günlerinde yapılan çalışmalarda da işçilere %200 zamlı ücret ödendiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık ücretli izin, yol yardımı ile asgari geçim indirimi prim alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; işten ayrılma kararında açıkça iş sözleşmesinin sona ermesi nedeniyle ödenmesi gereken hak ve alacakların tabloda belirtildiğini, davacının tabloda belirtilenler dışında herhangi bir hak ve alacağı bulunmadığını kabul ettiğini, davacı işçinin 02/2017 dönemli son maaş bordrosu incelendiğinde kıdem ve ihbar tazminatı dâhil olmak üzere ibranamede yer alan alacak ve tazminatların ödendiğini, davacının fazla çalışma alacağı olmadığını, davacının sürekli 15 saati aşan çalışmalar yaptığı iddiasının hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacı işçinin yapmış olduğu fazla çalışma ödemelerinin maaş bordrolarında ayrı bir kalem olarak yer aldığını, davacının Şirketteki pozisyonu ve de belirlenen yüksek ücreti de dikkate alındığında üst düzey yönetici sıfatını haiz olduğunu, çalışma saatlerini kendisi düzenleyebildiğini, davacının ücret bordrolarında yıllık izin kullandığı dönemler belirli olduğunu, iş sözleşmesine göre yıllık izin süresindeki seyahat masraflarının işverence karşılanacağı iddiasına konu sözleşmenin 09.01.2015-09.04.2015 tarihleri arasında geçerli olduğunu, davacının yalnızca bu tarihlere ilişkin yol ücreti talebi olabileceğini, davacının imzaladığı ibranamede ücretinin 5.581,40 USD olduğunun belirtildiğini, ücret bordrolarından da davacının ücret iddiasının gerçeği yansıtmadığının anlaşılacağını savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının ücretinin banka aracılığıyla her ay ödenilen net 8.108,00 USD olduğu, davacının beyanları, bilirkişi raporu, dinlenen tanık beyanları dikkate alındığında davacının fazla çalışma yaptığı, ulusal bayram ve genel tatiller ile hafta tatillerinde çalıştığı, davacının hakkettiği ücretlerin davalı işveren tarafından ödenmediği, davacının hak ettiği yıllık izin alacağının davalı işveren tarafından ödenmediği, davacının yurt dışında çalıştığı dönemlerde gelir vergisi kesintisi olmaması nedeniyle asgari geçim indirimi ödemesini gerektirecek herhangi bir tutar tespit edilemediği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili; davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, tanıkların husumetli olduğunu, tanık beyanlarının çelişkili olduğunu, davacının iş sözleşmesinin tazminatları ödenerek sonlandırılmak zorunda kalındığını, ibranameden bu durumun ortada olduğunu, davacı fazla çalışma yaptığında karşılığının ödendiğini, yıllık izinlerin kullanıldığını, yıllık izin alacağının bulunmadığını, ücretin hatalı tespit edildiğini belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; iş sözleşmesinin iş bitimi ile davalının feshettiği, bakiye kıdem ve ihbar tazminatı bulunduğu, davacı ve davalı tanık beyanı ile fazla çalışma yapıldığı, hafta tatili çalışması ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması bulunduğu, yurt içinde bulunan günlerin fazla çalışma ve diğer alacaklardaki hesaplamalardan düşüldüğü, bordroda tahakkuk ettirilen her ay sabit 65 saat fazla çalışmanın aslında ücret olduğu, davacı ve davalı tanık beyanı ile fazla çalışma, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil çalışması alacağının sabit olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek temyiz yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; iş sözleşmesine uygulanacak hukuk ve dava konusu alacaklara hak kazanılıp kazanılmadığı, alacakların hesaplanması ile ödenip ödenmediği noktalarında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 371 inci maddesi.

2. 5718 sayılı Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun'un (5718 sayılı Kanun) 27 nci maddesi şöyledir:

" (1) İş sözleşmeleri, işçinin mutad işyeri hukukunun emredici hükümleri uyarınca sahip olacağı asgarî koruma saklı kalmak kaydıyla, tarafların seçtikleri hukuka tâbidir.

(2) Tarafların hukuk seçimi yapmamış olmaları hâlinde iş sözleşmesine, işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukuku uygulanır. İşçinin işini geçici olarak başka bir ülkede yapması hâlinde, bu işyeri mutad işyeri sayılmaz.

(3) İşçinin işini belirli bir ülkede mutad olarak yapmayıp devamlı olarak birden fazla ülkede yapması hâlinde iş sözleşmesi, işverenin esas işyerinin bulunduğu ülke hukukuna tâbidir.

(4) Ancak hâlin bütün şartlarına göre iş sözleşmesiyle daha sıkı ilişkili bir hukukun bulunması hâlinde sözleşmeye ikinci ve üçüncü fıkra hükümleri yerine bu hukuk uygulanabilir."

3. 5718 sayılı Kanun'un 2, 5, 8, 24, 40 ve 44 üncü maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Yabancılık unsuru, bir hukuki işlemi veya ilişkiyi ya da olayı birden fazla devletin hukuku ile irtibatlı hâle getiren unsurdur. İşçinin veya işverenin yabancı olması, işverenin işletme merkezinin yabancı bir ülkede bulunması, işçinin kendi işini mutad olarak yabancı bir ülkede yapması veya iş ilişkisinin yabancı bir ülke ile sıkı irtibatlı olduğunun durumun genelinden anlaşılması gibi hâllerde iş sözleşmesinde yabancılık unsurunun bulunduğundan söz edilir.