muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1042, Karar No: 2015/332, Tarih: 15.01.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/1042 E.  ,  2015/332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden kaynaklanan uyuşmazlığa ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 24.01.2014 günlü ve 2014/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 01.02.2014 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 15.01.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10944, Karar No: 2013/37822, Tarih: 01.11.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/10944 E.  ,  2013/37822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Sanığın eyleminin 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve hükümden sonra 14.04.2011 tarih 27905 sayılı Resmi Gazetede yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 11. maddesi ile 6831 sayılı Kanunun 91/5. maddesinde yapılan değişiklik nazara alındığında bu suçun 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat neviine dönüşüp suç tarihi olan 23.10.2008 tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Yasanın 20/c maddesinde öngörülen zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bozma üzerine verilen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 sayılı Kanunun 20. maddesi gereğince sanık hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, emvalin istirdadı kabil olmak üzere orman idaresine bırakılmasına, suçta kullanılan 1'er adet golastar, balyoz, balta ve demir kamanın sanığa iadesine, 01.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5859, Karar No: 2009/6230, Tarih: 25.06.2009

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5859 E.  ,  2009/6230 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından hasımsız olarak açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahillerden Vakıf Finansal Kiralama A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirketin 13.05.1982 yılında kurulduğunu, sürekli ihracat başarı belgeleri ile ödüllendirildiğini, Avrupa’nın tanınmış firmalarına mal üretip, ihracat yaptığını ve modern bir tesise sahip olduğunu, geçen iki yıl boyunca sürekli kur düşüşü nedeniyle zararına satışlar yapmak zorunda kalındığını ve ciddi nakit sıkıntısı içine girildiğini, artan borç yapısı, istikrarsız kur politikası, yükselen işçilik, enerji ve hammadde fiyatlarının etkisini iyice hissettirip müvekkilini zor durumda bıraktığını, talebin yapıldığı tarih itibari ile müvekkili şirket hakkında hiçbir icra takibi bulunmadığı, ancak son günlerde döviz kurlarında görülen artışın müvekkilinin ihracattan olan kârının artacağının göstergesi olduğunu, yüksek oranda alınan siparişler nedeni ile bozulan aktif pasif dengesinin haciz tehdidi olmaksızın alacaklarını tahsil etmesi durumunda ekonomik dar boğazdan çıkılacağını belirterek iflasın ertelenmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve alınan bilirkişi raporu sonucu davacı şirketin bilanço tarihi itibari ile borca batık durumda olup, sunulan iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğu proje çerçevesinde faaliyetlerini sürdürdüğü ve borca batıklıktan kurtulma ihtimali bulunduğu, iflasın ertelenmesinin alacaklıların durumunun kötüleştirmeyeceği gerekçesi ile iflasın bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmiş, hüküm müdahil Vakıf Finansal Kiralama A.Ş.vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, müdahil Vakıf Finansal Kiralama A.Ş.vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 25.06.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16245, Karar No: 2015/5635, Tarih: 09.09.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/16245 E.  ,  2015/5635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuğun, tespit edilemeyen zaman dilimi içinde katılanın dükkanının önüne, yol üzerinde bıraktığı bisikleti alması şeklindeki eyleme uyan ve 5237 sayılı TCK’nın 141/1, 31/3. maddesinde tanımlanan hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Yasanın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık genel dava zamanaşımının, kabul edilen suç tarihi olan 13.12.2006 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞMESİNE, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/548, Karar No: 2016/3396, Tarih: 06.04.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/548 E.  ,  2016/3396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ve suça sürüklenen çocuk); kasten yaralama (sanık)

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümleri yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 102/2,102/3-d maddelerine göre verilen 10 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında arttırım yapıldığında bulunacak 2 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasının TCK'nın 102/5. maddesi uyarınca tayin olunan 12 yıl hapis cezasına eklenerek cezanın 14 yıl 7 ay 15 gün yerine, 14 yıl 5 ay 15 gün hapis olarak belirlenmesi suretiyle eksik ceza tayini, suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 102/2, 102/3-d maddelerine göre verilen 10 yıl 6 ay hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 43/1. maddesi uyarınca 1/4 oranında arttırım yapılarak bulunacak 2 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasının TCK'nın 102/5. maddesi uyarınca belirlenen 12 yıl hapis cezasının üzerine eklenerek cezanın 14 yıl 7 ay 15 gün yerine, 14 yıl 5 ay 15 gün hapis olarak belirlendikten sonra TCKnın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapıldığında 9 yıl 9 ay yerine 9 yıl 7 ay 20 gün hapis cezasına hükmedilmesi ve suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Kanunun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 8 yıl 1 ay 15 gün yerine 7 yıl 12 ay 11 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan uygulama yapılırken TCK'nın 109/2, 3-b maddeleri uyarınca tayin edilen 4 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 109/5. maddesi gereğince 1/2 oranında arttırım yapıldığında 6 yıl yerine 5 yıl hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hüküm kurulurken TCK'nın 109/2, 3-b maddeleri uyarınca tayin edilen 4 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 109/5. maddesi gereğince 1/2 oranında arttırım yapıldığında 6 yıl yerine 5 yıl hapis cezasına, TCK'nın 31/3. maddesi gereğince indirim yapıldığında 4 yıl yerine 3 yıl 9 ay hapis cezasına ve aynı Kanunun 62/1. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığında 3 yıl 4 ay yerine 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasına hükmedilmesi neticesinde cezaların eksik tayini,

Kanuna aykırı, katılan vekili, sanık ile suça sürüklenen çocuk ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün dördüncü fıkrasında yer alan “14 yıl 5 ay 15 gün hapis” ibaresinin çıkartılarak “14 yıl 7 ay 15 gün hapis” ibaresinin yazılması, suça sürüklenen çocuk ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükmün dördüncü fıkrasında yer alan “14 yıl 5 ay 15 gün hapis” ibaresinin çıkartılarak “14 yıl 7 ay 15 gün hapis” izleyen beşinci fıkrada yer alan “9 yıl 7 ay 20 gün hapis” ibaresinin çıkartılarak “9 yıl 9 ay hapis”, izleyen altıncı fıkrada yer alan “7 yıl 12 ay 11 gün hapis” ibaresinin çıkartılarak “8 yıl 1 ay 15 gün hapis”ibaresinin yazılması yine sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün üçüncü fıkrasında yer alan “5 yıl hapis” ibaresinin çıkartılarak “6 yıl hapis” ibaresinin yazılması, suça sürüklenen çocuk ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün üçüncü fıkrasında yer alan “5 yıl hapis” ibaresinin çıkartılarak “6 yıl hapis”, izleyen dördüncü fıkrada yer alan “3 yıl 9 ay hapis” ibaresinin çıkartılarak “4 yıl hapis”, izleyen beşinci fıkrada yer alan “3 yıl 1 ay 15 gün hapis” ibaresinin çıkartılarak “3 yıl 4 ay hapis” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1010, Karar No: 2022/4808, Tarih: 13.06.2022

**11. Hukuk Dairesi         2021/1010 E.  ,  2022/4808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 22. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 12. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 19.10.2017 tarih ve 2016/358 E- 2017/595 K. sayılı kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce verilen 19.11.2020 tarih ve 2018/860 E- 2020/1462 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçeler, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davacının davalı şirketten 16/03/2010 tarihinde ... plakalı aracı satın aldığını, araç satış bedelini ödediğini, sonra aracın plakasını ... olarak değiştirdiğini, satın aldıktan beş yıl sonra Ankara Cumhuriyet Savcılığının yaptığı soruşturmaya istinaden araca el konulduğunu, davalıya uğradıkları zararın giderilmesi için ihtar çektiklerini ancak davalının herhangi bir ödeme yapmadığını, davalı aleyhine Ankara 25. İcra Müdürlüğünün 2016/5708 sayılı dosyası ile icra takibi yaptıklarını, davalı tarafın takibe itirazının haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, icra takibinin devamına, davalının icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; öncelikle zamanaşımı, görev, yetki, husumet, hak düşürücü süre itirazlarında bulunduğunu, davalı şirketin aracı Alkan Otomotiv şirketinden fatura ile satın aldığını, devletin ilgili birimleri tarafından düzenlenen belgelere ve yasal izinlere güvenilerek aracın satın alındığını, ithalat işlemlerinde davalının hiçbir dahlinin bulunmadığını, aracın uzunca bir süre sorunsuz olarak kullanıldığını belirterek davanın reddine ve kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre; davalının aracı başka bir şahıstan satın aldığı ve aracın ithalat işlemleri ile ilgili herhangi bir eylemi olmadığı anlaşılmış ise de; davacıya sattığı esnada aracın ayıpsız olduğunu davacıya karşı temin ettiği, araca el konulması nedeniyle kendisinden kaynaklanmasa bile araçtaki ayıplardan sorumlu olacağı, davacının aracı 89.000,00 TL bedelle satın aldığı, aracı iade kaydı ile bedelin kendisine ödenmesini talep edebileceği, davalıyı temerrüde düşürmüş olduğundan isteyebileceği faiz miktarının 614,47 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, itirazın kısmen iptaline, icra takibinin 89.000,00 TL asıl alacak, 614,47 TL işlemiş faiz olmak üzere toplam 89.614,47 TL üzerinden devamına, kabul edilen alacak miktarı üzerinden % 20 oranında hesap edilen 17.800,00 TL icra inkar tazminatının davalıdan alınarak davacı tarafa verilmesine karar verilmiş, karara karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince; 16/03/2010 tarihinde davalı AEK Şirketi tarafından davacı Yumak Şirketine 89.000,00 TL bedelle araç satışının yapıldığı, davacı şirketin kullanımında iken, Ankara Cumhuriyet Savcılığının 2013/119583 Soruşturma sayılı dosyası üzerinden yapılan soruşturma esnasında 08/12/2015 tarihinde el konulduğu, el konma sebebinin aracın yurt dışından girişi esnasında ithalat rejimine uygun olarak yurda sokulmadığı gerekçesi ile yapılan soruşturmanın gösterildiği, mahkemece alınan 25.08.2017 tarihli bilirkişi raporunda; dava konusu aracın durumunun hukuki ayıp teşkil ettiği ve davacının zapta karşı tekeffül hükümlerine göre davalıdan talepte bulunabileceği TTK m 23., TBK 219., 227. ve 229. madde değerlendirilerek, dava konusu aracın trafik kaydında Kaçakçılık Bürosu tarafından 07.12.2015 tarihli ihtiyati tedbir şerhi, Gebze Gümrük Müd.’nün 29.01.2016 tarihli yakalama şerhi ve satılamaz devredilemez şerhi bulunduğu, davacının davalıya gönderdiği ihtarnamede tanıdığı 7 günlük sürenin dolduğu tarih olan 19.01.2016 tarihinden itibaren avans faizi isteyebileceği belirtilerek, satış bedelinin 89.000,00 TL olduğu, icra takip tarihine kadar işlemiş faiz miktarının ise 614,47 TL olduğu, satıma konu araca el konulmakla, alıcının ödenen bedelin iadesini satıcıdan isteyebilecek olduğu gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK'nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK'nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4.531,86 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 13/06/2022 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/4228, Karar No: 2025/2613, Tarih: 07.04.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/4228 E.  ,  2025/2613 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

MAHKEMESİ:Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/1217 E., 2023/1147 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Onama

Her ne kadar Tebliğnamede suç tarihi 10.08.2020 gösterilmiş ise de, maddi hatadan kaynaklanan bu husus giderilerek suç tarihlerinin 23.09.2020, 02.10.2020, 22.10.2020 olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 294. maddesinde düzenlenen, "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır." şeklindeki düzenleme gözetilerek sanık ...'nun temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediği anlaşılmakla sanık ...'nun temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun'un 298/1. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerekmiştir.

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz eden sanık müdafiinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2023 tarihli ve 2021/301 Esas, 2023/106 Karar sayılı kararı ile sanığın zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Şanlıurfa 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.04.2023 tarihli ve 2021/301 Esas, 2023/106 Karar sayılı kararı ile sanığın zincirleme şekilde uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 188/3, 188/4-a, 43/1, 62/1. maddeleri uyarınca 15 yıl 7 ay 15 gün hapis ve 31.240,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 11.07.2023 tarihli ve 2023/1217 Esas, 2023/1147 Karar sayılı kararı ile "Dosya içerisindeki belge ve bilgilere göre; bir suç işleme kararının icrası kapsamında, 23/09/2020 ve 02/10/2020 tarihlerinde uyuşturucu madde satan sanığın evinde 22/10/2020 tarihinde yapılan aramada ele geçirilen uyuşturucu maddelerin sanık tarafından sonradan temin edildiğine veya kastını yenilediğine ilişkin herhangi bir delil bulunmadığı, bu itibarla aynı bütünün parçası olan bakiye uyuşturucu maddenin ayrı bir suç olduğu kabul edilerek sözü edilen eylem yönünden de zincirleme suç hükümleri uygulanması sanığın iki eyleminin sabit olması nedeniyle sonuca etkili görülmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç tipi ile yaptırımların eleştiri dışında doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından" sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen istinaf başvurularının esastan reddine, sanığın tutukluluk halinin devamına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanık Müdafiinin Temyiz İstemleri

Delillerin hatalı değerlendirildiğine, yeterli delil bulunmadığına, aramanın hukuka aykırı olduğuna, tanık Y.Y'nin dinlenilmesinden vazgeçilmesi nedeniyle eksik inceleme yapıldığına, tahliye kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava dosyası kapsamına göre,

Sanık hakkında uyuşturucu madde satışı yaptığı bilgileri üzerine usulüne uygun şekilde yapılan fiziki ve teknik takip sonucu;

a. 23.09.2020 tarihinde araç içerisinde uyuşturucu madde bulunduran şahısların bulunduğu bilgisinin alınması üzerine ilgili aracın durdurulduğu, sağ arka yolcu koltuğundan inen ...'nın indiği esnada yere 1 paket halinde alüminyum folyoya sarılı metamfetamin maddesini attığı görülerek uyuşturucu maddeye el konulduğu,

b. 02.10.2020 tarihinde ... isimli şahsın üzerinde uyuşturucu madde bulundurduğuna yönelik alınan bilgi üzerine bildirilen sokakta şahsın görüldüğü, arama kararına istinaden yapılan üst aramasında sağ ayakkabısının içine gizlenmiş şekilde peçete kağıdına sarılı vaziyette sigara jelatini içerisinde bulunan sentetik kannabinoid maddesine el konulduğu,