muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7013, Karar No: 2023/10355, Tarih: 06.11.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/7013 E.  ,  2023/10355 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/264 Esas, 2021/662 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Finike Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.07.2020 Tarihli ve 2020/249 Esas, 2020/248 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin ... Mah. Cafer Sok. No:91 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ortaca Sulh Hukuk Mahkemesinin 15.10.2021 Tarihli ve 2021/264 Esas, 2021/662 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı adayının adresinin Yuvalı Mahallesi Cami Sokak No: 174 Finike /Antalya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 432 nci maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Koşulları” başlıklı 432 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu Madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması hâlinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir. Görevlerini yaparlarken bu sebeplerden birinin varlığını öğrenen kamu görevlileri, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar. ”

3. 4721 sayılı Kanun’un“Yetki” başlıklı 433 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

C. Değerlendirme

... İlçe Jandarma Komutanlığınca yapılan araştırmaya göre kısıtlı adayının ... Mahallesi Cami Sokak No: 174 ... /... adresinde ikamet ettiği anlaşıldığından uyuşmazlığın Finike Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Finike Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5754, Karar No: 2016/4281, Tarih: 14.12.2016

**1. Ceza Dairesi         2016/5754 E.  ,  2016/4281 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 81/1, 53/1-a-b-c-d-e,2-3, 63, 54. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın maktul ...'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir neden bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları değerlendirilip inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, Cumhuriyet savcısının ve katılanlar vekilinin suçun canavarca hisle işlendiğine, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede ileri sürdüğü haksız tahrik bulunduğuna, delil takdirinde hata yapıldığına, takdiri indirim uygulanması gerektiğine, eksik incelemeye vesaireye yönelen yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle,

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri dikkate alındığında, mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, CMUK'nun 322. maddesi gereğince bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün “Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek, 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine” şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 14/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

14/12/2016 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı..'nun huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'ın yokluğunda 15/12/2016 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2019/7519, Karar No: 2019/15943, Tarih: 12.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/7519 E.  ,  2019/15943 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Eylemin suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, 6545 sayılı aynı Yasa ile kaldırılan TCK'nın 142/1-b. maddesi ile hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin imamlığını yaptığı caminin yardım kutusundan 50 TL çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; müştekinin imamlığını yaptığı caminin yardım kutusundan 50 TL çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Hükümde sanık hakkında TCK'nun 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmişse de tekerrüre esas alınan Trabzon Çocuk Mahkemesi'nin 2011/230 Esas ve 2011/340 Karar sayılı ilamının sanığın 18 yaşından küçük çocukken işlediği suça ilişkin olduğu ve bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

4-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış haklarının GÖZETİLMESİNE, 12/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4319, Karar No: 2013/7596, Tarih: 17.05.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/4319 E.  ,  2013/7596 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalılar aleyhine 16.11.2005 gününde verilen dilekçe ile elatmanın önlenmesi, eski hale iade, tazminat istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 21.07.2009 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne duruşma isteminin değerden reddine karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, elatmanın önlenmesi, eski hale iade, tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... ve dahili davalı ... Belediyesi Başkanlığı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece davalı ... ve dahili davalı ... Belediyesi hakkındaki davanın reddine, davalı ... hakkındaki davanın kabulü ile; davalının elatmasının önlenmesine, dava konusu yerin eski hale getirilmesine, 15.000,00 TL tazminatın davalılardan alınarak davacılara ödenmesine karar verilmiş, hükmü davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya içeriğine göre davaya konu 405 ada 29 sayılı parselin kat maliklerinden olan davacıların 29 sayılı parseldeki apartmanın bodrumuna ve garajına zarar verildiği gerekçesi ile davalının elatmasının önlenmesine ve dava konusu yerin eski hale getirilmesine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

Ancak, İcra ve İflas Kanununun 30. maddesi hükmü gereğince bir işin yapılmasına dair olan ilamın icra müdürlüğüne verilmesi üzerine borçluya bir icra emri gönderilerek ilamda gösterilen süre içinde ve eğer süre verilmemişse işin mahiyetine göre başlama ve bitirme zamanları tayin edilerek icra müdürlüğü tarafından o işin yapılması emredilir. Borçlu emir gereğini yerine getirmezse lazım gelen masraf icra müdürü tarafından bilirkişiye hesaplattırılarak ayrıca bir hüküm gerekmeksizin bu masraf borçludan tahsil edilir.

Somut olaya gelince; dava konusu kanalın 12 m'lik kısmında yapılan toprak dolgusunun kaldırılması ve kanalın izolasyon masraflarının İcra ve İflas Kanununun 30. maddesine aykırı bir şekilde tazminat miktarına eklenerek davalılardan tahsiline dair karar verilmesi doğru olmadığı gibi bilirkişi raporlarıyla belirlenen davacıların apartmanına ait su deposunun tahrip edilmesi nedeniyle meydana gelen 5000 TL zararla ilgili olarak davacıların 405 ada 29 sayılı parseldeki arsa payları oranında talepte bulunabilecekleri gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün yazılı gerekçe ile BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine 17.05.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18898, Karar No: 2015/24939, Tarih: 08.09.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/18898 E.  ,  2015/24939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, icra takibine yapılan itirazın iptali, takibin devamı ile % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacı işçinin kısmi davada belirlenen bakiye fazla mesai ücret alacağını tahsil etmek için icra takibi yaptıklarını, kısmi davanın kesinleştiğini, itirazın iptaline, davalının takibe haksız olarak itiraz ettiğini belirterek takibin devamına ve davalının % 40 oranında icra inkar tazminatına mahkum edilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili zamanaşımı itirazı yanında hak düşürücü süre içinde açılmayan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davacının Ankara 3. İş Mahkemesi'nde fazla mesai ve vardiya primi alacağı yönünden dava açtığı, mahkemece taleple bağlı kalınarak fazla mesaai ücret alacağına karar verildiği, davacının fazlaya ilişkin haklarının saklı tutulduğu, davacının kısmi dava dışında kalan bakiye fazla mesai alacağı yönünden icra takibi yaptığı itiraz üzerine takibin durduğu, Yargıtay'dan geçerek kesinleşen karar ile bakiye fazla measi ücret alacağı için yapılan takibe itirazın yersiz olduğu, ancak davalının zamanaşamını savunmasının dikkate alınması gerektiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı taraflar temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece verilen ilk karar Dairemizce" itirazın iptali davası açılabilmesi için gerekli olan 1 yıllık hak düşürücü sürenin geçip geçmediğinin araştırılması ve kısmi dava kesinleşmeden icra takibine geçildiğinden icra inkar tazminatı talep edilemeyeceği" belirtilerek bozulmuştur.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı fazla çalışma alacağı için Ankara 3. İş Mahkemesinde 1.000 TL kısmi dava açmıştır. Bu dosyada davacının 18.07.2002-05.05.2005 döneminde brüt 8.449.14 TL fazla çalışma alacağına hak kazandığı belirtilerek bunun 1.000 TL kısmi hüküm altına alınmış ve bu dosya Dairemizin temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.

2- Taraflar arasında, işçilik alacaklarının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı fazla çalışma alacağı için Ankara 3. İş Mahkemesinde 1.000 TL kısmi dava açmıştır. Bu dosyada davacının 18.07.2002-05.05.2005 döneminde brüt 8.449.14 TL fazla çalışma alacağına hak kazandığı belirtilerek bunun 1.000 TL kısmi hüküm altına alınmış ve bu dosya Dairemizin temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.

Davacı 16.04.2007 tarihinde 7.554.75 TL fazla çalışma alacağı için Ankara 17. İcra Müdürlüğünün 2007/3747 esas sayılı dosyasında ilamsız icra takibinde bulunmuş ve davalı borçlu süresi içinde borca itiraz etmiştir. Davalı borçlu takibe itiraz dilekçesinde borçlu olmadığını belirterek itirazda bulunmuştur. Davacı tarafça açılan itirazın iptali davasında ise zamanaşımı defini ileri sürmüştür.

Öncelikle kesinleşen kısmi davaya göre davacının 18.07.2002-05.05.2005 dönemi için brüt 8.449.14 TL. fazla çalışma alacağı bulunduğu ve bunun 1.000 TL lik kısmı hüküm altına alındığından bakiye brüt 7.449.14 TL fazla çalışma alacağı bulunduğu sabittir. 6098 sayılı TBK 154. maddesinde (818 sayılı BK.133) zamanaşımını kesen nedenler gösterilmiştir. Bunlardan alacaklarının icra takibinde bulunması, zamanaşımını kesen nedenlerden biridir. Davacı tarafça yapılan ilamsız icra takibinin 16.04.2007 tarihinde yapılması ve kısmi davada hüküm altına alınan 1.000 TL kısım düşüldüğünde takip tarihinden beş yıl geriye gidildiğinde 16.04.2007 tarihi itibariyle zamanaşımına uğrayan bir kısım bulunmamaktadır. Kaldıki davalı borçlu tarafından takibe itiraz edilirken zamanaşımı savunmasında da bulunulmamıştır. Davacı tarafça açılan itirazın iptali davasında davalı tarafça yapılan zamanaşımı savunmasında artık bir önemi bulunmamaktadır. Bu nedenlerle Mahkemece kesinleşen kısmi dava dosyasındaki bakiye brüt 7.449.14 TL üzerinden itirazın iptaline karar verilmesi gerekirken davalının geçersiz olan zamanaşımı savunması nazara alınarak davanın kısmen kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 08/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2063, Karar No: 2011/18932, Tarih: 17.11.2011

**2. Hukuk Dairesi         2011/2063 E.  ,  2011/18932 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

KATILAN DAVACI :...

DAVA TÜRÜ :Çocuğun Mutad Meskene İadesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1980 tarihli La Haye Sözleşmesine göre, mutad meskeni ülkesine iadesi talep edilen 11.02.2005 doğumlu çocuk evlilik dışında dünyaya gelmiş, davalı baba ile soybağı "tanıma" yoluyla kurulmuştur. Bu çocuğun davalı tarafından annesinin rızasıyla ve İsviçre makamlarından alınan izinle Türkiye'ye getirildiği sabit ise de, izin süresinin bitiminden sonra çocuğun Türkiye'de alıkonulması, annenin velayet ve ziyaret hakkını ihlal ettiğinden sözleşme hükümlerine göre hukuka aykırıdır (Söz.m.3). Öte yandan anılan Sözleşme, hukuka aykırılığın belirlenmesinde çocuğun mutad meskeninin bulunduğu Devlet Kanununu yetkili kıldığına göre, iade talebinin incelenmesinde ana ve babanın vatandaşlığının ve vatandaşlığı esas alan hukukun bu sözleşmenin uygulanması bakımından önemi bulunmamaktadır. O nedenle kararın gerekçesinde yer alan bu yönlere ilişkin açıklama doğru değil ise de, iade isteğinin Sözleşmenin 13. maddesinin (b) bendinde gösterilen sebeple de reddedildiğine göre, verilen ret kararı bu sebeple sonucu itibarıyla doğru bulunmuş, bu yönlere ilişkin temyiz itirazları varit görülmeyerek, sonucu itibarıyla doğru olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan sebeple ONANMASINA, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.17.11.2011 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2011/25227, Karar No: 2013/9119, Tarih: 16.05.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/25227 E.  ,  2013/9119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

..... Emlak İnşaat Tahahüt Ticaret ve Sanayi Limited Şirketinin yönetim kurulu başkanı olan sanığın, emlakçı sıfatıyla kendisine başvuran katılana "... Caddesi ... ... Sokak no:5" adresinde bulunan evi satmak konusunda aracılık yaptığı ve katılandan kapora olarak 5.000 TL ve arabasını aldığı, müştekinin kredi işlemleri için bankaya başvurduğu, kredi işmemleri tamamladıktan sonra, evin devir işlemi yapılacağı sırada sanığın evin fiyatının arttığını söyleyerek müştekiden yeniden, 10.000 TL fazla para istemesi üzerine anlaşmanın bozulduğu, katılanın sanığa araç bedeliyle birlikte toplam 28.200 TL para verdiği, bu paranın 13.000 TL.sini geri aldığı, sanığın anlaşma yapılıp belirli bir miktar parayı alıp gayrimenkulun tapuda devir aşamasına geldiğini anladıktan sonra gayrimenkulu satın alacak kişinin sosyal ve ekonomik durumuna göre ödeyemeceği miktarda para isteyerek anlaşmanın bozulmasına neden olmak suretiyle haksız menfaat temin ettiği iddia ve kabul edilen somut olayda; maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkartılması bakımından;Sanığın katılana satmaya taahhüt ettiği, "..... Caddesi Osman Bey Sokak No:..." adresinde bulunan gayrimenkul malikinin tespiti için ilgili tapu sicil müdürlüğüne müzekkere yazılarak suça konu taşınmazın tapu kaydı getirtilip malikinin belirlendikten sonra gayri menkul malikinin tanık sıfatıyla celp edilerek emlakçı olan sanığa bahse konu evin satışı konusunda yetki verip vermediğinin açıklığa kavuşturulması, buna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ve araştırma sonucu hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmi, O Yer C. Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19529, Karar No: 2012/12149, Tarih: 15.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/19529 E.  ,  2012/12149 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1, 53/6. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve Mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik kovuşturmaya, Mahalli Cumhuriyet savcısının ceza süresine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4241, Karar No: 2008/4996, Tarih: 20.10.2008

8. Hukuk Dairesi 2008/4241 E., 2008/4996 K.

**8. Hukuk Dairesi 2008/4241 E., 2008/4996 K.**

**- EMVALİ METRUKE

- İMAR VE İHYA

- KAZANDIRICI ZAMANAŞIMI ZİLYETLİĞİ**- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 713 ]

- 4721 S. TÜRK MEDENİ KANUNU [ Madde 715 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 17 ]

**"İçtihat Metni"**

Basri ve müşterekleri, müdahil davacılar Selim ile Hazîne ve G... Köyü Tüzel Kişiliği aralarındaki tescil davasının kabulüne dair (Urla Asliye Hukuk Hakimliği)'nden verilen 06.11.2007 gün ve 457/308 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili ile davalı Hazine vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

Davacılar vekili, imaMhya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedeniyle kadastroca tespit dışı bırakılan yerin vekil edenleri adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davaya katılan Selim ve arkadaşları vekili, dava konusu taşınmaz bölümünün vekil edenleri ile davacıların ortak miras bırakanı Bedri'den kaldığını, miras payları oranında hüküm kurulmasını istemiştir.

Davalı Hazine vekili, taşınmazın bulunduğu G... Köyünün mübadil Rumlardan kalan yerlerden olduğunu, bu tür yerlerin imar-ihya ve zilyetlik yoluyla kazanılamayacağını savunmuştur.

Davalı köy temsilcisi yargılama oturumlarına katılmamıştır.

Mahkemece, davanın kabulüne 7034.67 m2 yerin davacılar ile davaya katılanlar adına miras payları oranında tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davacılar vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastroca tespit dışı bırakılan tapusuz taşınmazın imar-ihya ve zilyetlik nedeniyle tesciline ilişkindir.