muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/17089, Karar No: 2010/615, Tarih: 21.01.2010

**3. Hukuk Dairesi         2009/17089 E.  ,  2010/615 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BEYTÜŞŞEBAP ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/06/2009

NUMARASI : 2007/21-2009/39

Dava dilekçesinde şimdilik 10.000 TL ecrimisilin yasal faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulü, kısmen reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde, müvekkiline ait dava konusu taşınmaza, davalı idare tarafından 1994 yılından beri müdahalede bulunulduğunu beyan ederek şimdilik 10.000 TL. ecrimisilin (ıslah ile 42.000 TL. ) yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı idare savunmasında, haksız bir el atmanın söz konusu olmadığını, et atma kabul edilse bile talep edilen ecrimisil tutarının fahiş olduğunu, ecrimisilin dava tarihinden geriye doğru 5 yıl için istenebileceğini ifade etmiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 15.133 TL. ecrimisilin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

Ecrimisil kötü niyetli şagilin ödemekle sorumlu bulunduğu tazminat olup en azı kira geliri en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.

Dosyanın incelenmesinden, yargılama aşamasında birden fazla bilirkişiden rapor alınmış, ancak mahkeme tarafından inşaat mühendisi tarafından verilen 1.12. 2008 tarihli rapor esas alınmıştır. Bu rapora göre dava konusu taşınmazın arsa cinsinden metrekaresinin yıllık olarak 650 TL. kira getirebileceği, taşınmazın tamamının yıllık kirasının 3026 TL. olacağı, bu hesaplamalara göre de, 5 yıllık ecrimisil tutarının 15133 TL. olacağı belirlenmiştir.

Bilirkişi raporunda talep edilen bedelin mahekemece hak ve nesafete uygun olduğu belirtilmiş ise de raporda buna ilişkin bir incelemeye yer verilmemiştir. Dava konusu taşınmazın çevresinde bulunan taşınmazların ne şekilde gelir elde ettikleri, emsal taşınmazlardan kiraya verilenler var ise, kira bedellerinin ne kadar olduğu araştırılarak bilirkişinin raporunda açık ve net bir şekilde belirlenmesi gerekecektir.Bilirkişinin görüşünün dayandığı tüm bilgi ve verilerin raporda gösterilmesi zorunludur. Ancak bu şekilde hazırlanan raporun Yargıtay denetimine açık olduğu kabul edilebilir. Dosya arasında bulunan raporda, bilirkişi görüşünün dayandığı bilgi ve veriler gösterilmemiş emsal yerlerle kıyaslama yapılmak suretiyle değerlendirilmediğinden rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Öyle ise mahkemece, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek bilirkişiden yeniden alınacak ve hükme dayanak yapmaya yeterli rapor esas alınarak bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Öyle ise mahkemece, yukarıdaki ilke ve esaslar gözetilerek bilirkişiden yeniden alınacak ve hükme dayanak yapmaya yeterli rapor esas alınarak bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 21.01.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7320, Karar No: 2015/7017, Tarih: 11.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2014/7320 E.  ,  2015/7017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANKARA 18. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2011/407-2014/37

Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 18. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 04.02.2014 tarihli ve 407-37 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-

Temyiz incelemesine esas olmak üzere;

1-Çekişme konusu 510 ve 511 parsel sayılı taşınmazlardaki davalı S.. İ..'e ait payın davalı K.. İ.. adına tesciline dayanak teşkil eden 11.08.2003 tarih ve 6259 yevmiye nolu satış senedinin,

2-Çekişme konusu taşınmazların 04.07.2000 tarih ve 5273 yevmiye nolu ifraz işleminden önceki (taşınmazların mirasbırakan Haydar İ..'ten mirasçılarına intikalini gösterir) geldi parsellerine ilişkin tapu kayıtları ve dayanak belgelerinin ilgili tapu müdürlüğünden temin edilerek evrakına eklenmesi, istenilen kayıt ve belgelerin eksiksiz getirtilip getirtilmediği mahkeme hakimince denetlendikten sonra gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9490, Karar No: 2017/16807, Tarih: 30.11.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/9490 E.  ,  2017/16807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı boşanma talepli dava dilekçesinde; düğün, kına ve nişan törenleri sırasında kendisine davetliler tarafından yaklaşık olarak 1 kg altın takıldığını, bahse konu takıların tamamının evlilik birliği içinde davalı kocası tarafından iş kurulacağı bahanesi ile alındığını ve iade edilmediğini beyan ederek fotoğraflarda görünen altın takıların aynen ya da bilirkişi aracılığı ile tespit edilecek değerlerinin yasal faizi ile birlikte davalıdan alınmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı; takıların kendisinde olmadığını, davacının ziynet eşyalarını talep etmediğini ve iş yeri de açmadığını belirterek davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece; davacı tanık beyanlarının genel ve soyut olduğu, davacı vekilinin CD ve fotoğraftaki ziynet eşyalarının değerinin alınmasını istediği, davalı tarafından ibraz edilen CD'deki görüntüler ve bilirkişi raporu dikkate alındığında davacı üzerinde ziynet eşyası gerdanlık, çok sayıda bileziğin bulunduğu, düğünde takılan takılarla bu ziynet eşyaları arasında bağlantı olup olmadığının bilirkişi tarafından bildirilmediği, davacının takıların bozdurularak daha sonra iade edilmek üzere davalıya verildiği iddiasının kesin ve açık delillerle kanıtlanamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava; ziynet eşyalarının iadesi, mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsiline ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu’nun 6.maddesi hükmü uyarınca; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktrinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer.

Öte yandan, ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Kural olarak düğün sırasında takılan ziynet eşyaları kim tarafından takılırsa takılsın, aksine bir anlaşma bulunmadıkça kadına bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır. Kadına ait ziynetler, koca tarafından bozdurulup, değişik amaçlarla harcanmış olabilir. Bu durumda, ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere kocaya verildiğinin, davacının isteği ve onayı ile bozdurulup harcandığının, davalı yanca kanıtlanması halinde, davalı koca ziynet eşyalarının iadesinden kurtulur.

Kural olarak düğün sırasında takılan ziynet eşyaları kim tarafından takılırsa takılsın, aksine bir anlaşma bulunmadıkça kadına bağışlanmış sayılır ve artık onun kişisel malı niteliğini kazanır. Kadına ait ziynetler, koca tarafından bozdurulup, değişik amaçlarla harcanmış olabilir. Bu durumda, ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere kocaya verildiğinin, davacının isteği ve onayı ile bozdurulup harcandığının, davalı yanca kanıtlanması halinde, davalı koca ziynet eşyalarının iadesinden kurtulur.

6100 S. HMK’nın 33.maddesi (HUMK 76) uyarınca, hâkimin bir davaya uygulanacak hukuku re’sen tespit görevi bulunmaktadır. Diğer bir anlatımla, maddi vakıaları dile getirmek tarafa, hukuki vasıflandırma ise hâkime ait bir görevdir. Diğer taraftan, HMK 31.maddesi uyarınca “Hakim, uyuşmazlığın aydınlatılmasının zorunlu kıldığı durumlarda, maddi veya hukuki açıdan belirsiz yahut çelişkili gördüğü hususlar hakkında, taraflara açıklama yaptırabilir; soru sorabilir; delil gösterilmesini isteyebilir” hükmü uyarınca, davayı aydınlatma görevi bulunmaktadır.

Somut olayda; davacı ziynetlerinin evlilik birliği içinde davalı kocası tarafından iş kurulacağı bahanesi ile alındığını iddia etmiş, dinlenen davacı tanıkları da davacının altınlarını kocasına iş yeri açsın diye verdiğini beyan etmişlerdir. Böylece davacı iddiasını, tanık beyanları ile ispat etmiştir. Ancak, ne kadar altın bozdurulduğu açık değildir.

O halde mahkemece, yukarıdaki ilkeler gözetilerek, davacıya davalının işyeri açmak için bozdurup harcadığı altın miktarını, nevini, cinsini, değerini açıklattırıp; altınlar bozdurulduktan sonra davacı üzerinde görülen altınların da tespiti ve karşılaştırılması suretiyle oluşacak sonuç dairesinde hüküm kurulması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın tümden reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1905, Karar No: 2019/3717, Tarih: 22.04.2019

**10. Hukuk Dairesi         2019/1905 E.  ,  2019/3717 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :... Mahkemesi

KARAR

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 03.09.2012 tarihli ... kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin sermaye değerli gelirin tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.....2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı ... ve ... Sigortası Kanunu'nun .../... ve .../... maddeleridir.

...-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davacı Kurum vekilinin tüm, davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

...-5510 sayılı Kanunun .... maddesinin .... fıkrasında; işveren vekili tanımlanmış olup, maddede “İşveren adına ve hesabına, işin veya görülen hizmetin bütününün yönetim görevini yapan kimse, işveren vekilidir. Bu Kanunda geçen işveren deyimi, işveren vekilini de kapsar. İşveren vekili ve 4857 sayılı ... Kanununda tanımlanan geçici ... ilişkisi kurulan işveren, bu Kanunda belirtilen yükümlülüklerinden dolayı işveren ile birlikte müştereken ve müteselsilen sorumludur.” hükmü yer almaktadır.

...-Davanın yasal dayanaklarından olan 5510 sayılı Kanun'un .... maddesinin .... fıkrasında, ... kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve ... güvenliği mevzuatına aykırı bir davranışı sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, .... fıkrasında ise, ... kazası, meslek hastalığı ve hastalık, üçüncü bir kişinin kusuru nedeniyle gerçekleşmişse, sigortalıya ve hak sahiplerine yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değerinin yarısının, zarara sebep olan üçüncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara rücû edileceği belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere .... fıkrada işverenin, .... fıkrada üçüncü kişinin rücu alacağından sorumlulukları düzenlenmiş olup bunlara dayanılarak açılan rücuan tazminat davalarında işveren ile üçüncü kişi arasında müteselsil borçluluk ilişkisi bulunduğundan konuya ilişkin olarak 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun irdelenmesi de gerekmektedir.

Söz konusu Kanun'un 141 - 148. maddelerinde müteselsil borçlara yer verilmiş olup 141. maddede, alacaklıya karşı, her biri borcun tümünden sorumlu olma yükümü altına girdiklerini beyan eden birden çok borçlu arasında teselsül bulunduğu, böyle bir beyanın yokluğunda teselsülün ancak kanunun belirlediği durumlarda olacağı, 142. maddede, alacaklının, müteselsil borçluların tümünden veya birinden borcun tamamen veya kısmen ödenmesini istemekte serbest olduğu, borç tamamen ödeninceye dek borçluların tümünün sorumluluklarının devam edeceği, 145. maddede, yaptığı ödeme veya takas ile borcun tamamını veya bir kısmını sona erdirmiş olan müteselsil borçlulardan birinin, sona eren borç oranında diğer borçluları borçtan kurtarmış olacağı, 146. maddede, borcun niteliğinden aksi anlaşılmadıkça, müteselsil borçlulardan her birinin alacaklıya yapılan ödemeden birbirine eşit birer payı üzerine almak zorunda olduğu ve payından çok ödeme yapanın, fazla tutar yönünden diğer borçlulara rücu hakkının bulunduğu, 147. maddede, rücu hakkından yararlanan müteselsil borçlulardan her birinin, ödediği tutar oranında alacaklının haklarına halef olacağı bildirilmiştir. Diğer taraftan Kanunun haksız eylem yönünden müteselsil sorumluluğa ilişkin 50. maddesinde, birden çok kimseler birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri takdirde, önayak olan (kışkırtan) ile asıl gerçekleştiren ve yardımcı olanların, ayırım gözetilmeksizin müteselsilen sorumlu olacakları, hakimin, bunların birbiri aleyhinde rücu hakları olup olmadığını takdir ve gerektiğinde bu rücunun kapsamının derecesini saptayacağı belirtilmiş, çeşitli nedenlerin birleşmesi bakımından müteselsil sorumluluğa dair 51. maddesinde, birden çok kimseler çeşitli nedenlere (haksız eylem, sözleşme, kanun) dayanarak sorumlu oldukları takdirde haklarında, birlikte bir zarara sebebiyet veren kimselere ilişkin hükümlere göre işlem yapılacağı, kural olarak haksız bir eylemi ile zarara sebebiyet vermiş olan kimsenin en önce, tarafından hata gerçekleşmemiş ve üzerine borç alınmamış olmasına karşın yasal olarak sorumlu olan kimsenin de en sonra, zarar ile yükümlü tutulacağı açıklanmıştır.

Müteselsil borç, birden çok borçlunun alacaklıya karşı borcun tümünden sorumlu olduğu, alacaklının tamamen veya kısmen edayı her bir borçludan isteyebildiği, eda tamamen yerine getirilinceye dek borçluların sorumluluklarının süregeldiği, her borçlunun iç ilişkideki payına bakılmaksızın borcun tamamını ifa etmekle yükümlü olduğu, borçlulardan birinin borcu ödemesi durumunda diğerlerinin de alacaklıya karşı borçtan kurtulduğu, borcun, her bir borçlu yönünden tali değil asli nitelik taşıdığı, alacaklı karşısında birden çok borç ve borçlunun bulunduğu borç ilişkisidir. Bu ilişkide ifa, asıl alacağı ortadan kaldırmayıp alacak hakkı, ödeme yapmak suretiyle rücu hakkını kazanan borçluya geçtiğinden, anılan borçlu, alacaklının halefi olarak diğerlerine rücu edebilmektedir. Bununla birlikte, rücuya konu olan borcun müteselsil niteliği bulunmadığından, sorumluluktan kurtulmak için her borçlunun borcun tümü yerine, kendine düşen payını ödemesi yeterli olmaktadır ki burada kanundan doğan halefiyet söz konusudur. Kuşkusuz, ödeme yapan borçlu ile alacaklının öncesinde, halefiyeti ortadan kaldırıcı sözleşme yapmak yetkileri de bulunmaktadır. Öğreti ve yargı kararlarında, borçların aynı sebepten doğması durumuna “tam teselsül” denilmekte ve değinilen 50. maddenin bunu karşıladığı ifade edilmekte, borçların farklı nedenlerden (kanun, sözleşme, haksız eylem) doğması halinde ise “eksik teselsül”ün varlığından söz edilerek 51. maddenin de bunu tanımladığı kabul edilmektedir. 50. maddede, aynı zarardan dolayı birden çok kişinin birlikte müteselsilen sorumlu tutulmaları, birden çok kişinin ortak kusurlarıyla zarara birlikte sebebiyet vermiş olmaları koşuluna bağlanmıştır. 51. maddede ise, müteselsil sorumluluk, ortak kusur yerine farklı hukuksal nedenlere bağlanmıştır ve bunlar kanun, sözleşme veya haksız eylemdir. Birden çok kişi, kanun, sözleşme veya haksız eylem nedeniyle aynı zarar için, zarara uğrayana karşı sorumlu iseler, bunlar arasında, bir zarara ortaklaşa sebep olanlar hakkındaki dönmeye (rücu) ilişkin kurallar uygulanmakta, kural olarak ilk önce, haksız eylemiyle zarara yol açan sorumlu tutulmakta, en son olarak da kusuru olmaksızın ve sözleşme gereği sorumluluğu olmadığı halde kanun hükmü gereğince sorumlu tutulan kişiye başvurulmaktadır. Nitekim ... Hukuk Genel Kurulu’nun 09.....2013 gün ve 2013/...-1559 Esas - 2013/1461 Karar, ....05.2015 gün ve 2013/...-2267 Esas - 2015/1352 Karar, ....06.2015 gün ve 2013/...-2281 Esas - 2015/1727 Karar, 24.06.2015 gün ve 2014/...-... Esas - 2015/1743 Karar sayılı ilamlarında aynı görüşlere yer verilmiştir.

Önemle vurgulanmalıdır ki 01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6098 sayılı ... Borçlar Kanununda eksik ve tam teselsül ayırımına son verilmiş, 61. maddede, birden çok kişi birlikte bir zarara sebebiyet verdikleri veya aynı zarardan çeşitli sebeplerden dolayı sorumlu oldukları takdirde, haklarında müteselsil sorumluluğa ilişkin hükümlerin uygulanacağı, 62. maddede, tazminatın aynı zarardan sorumlu müteselsil borçlular arasında paylaştırılmasında, bütün durum ve koşullar, özellikle onlardan her birine yüklenebilecek kusurun ağırlığı ve yarattıkları tehlikenin yoğunluğunun göz önünde tutulacağı, tazminatın kendi payına düşeninden fazlasını ödeyen kişinin, bu fazla ödemesi için, diğer müteselsil sorumlulara karşı rücu hakkına sahip ve zarar görenin haklarına halef olacağı bildirilmiştir.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun .... maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden .... fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından .... fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda .... ve .... fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının ... kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanun'un 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanun'un 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. ... kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, .... fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin .... fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında dava değerlendirildiğinde, kendisine %... kusur izafe edilen dava dışı fabrika müdürü Mehmet Ünal'ın .... kişi mi yoksa işveren vekili mi olduğu araştırılmalı, .... kişi olması durumunda davalıların %87.... kusur oranı üzerinden sorumlu olacakları nazara alınarak 5510 sayılı Kanunun .../...-.... maddeleri kapsamında davalıların sorumlulukları irdelenmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki esaslar göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucunda yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalılar vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılara iadesine, ....04.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4251, Karar No: 2019/6506, Tarih: 12.11.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/4251 E.  ,  2019/6506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki tespite itiraz davasından dolayı yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairenin 27/06/2019 gün ve 2019/3292-2019/4610 E.K. sayılı ilâmıyla hükmün onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında,......mevkii 319 ada 3 parsel sayılı 1636,11 m² yüzölçümlü taşınmaz, tarla niteliği ile davalı ... adına tespit edilmiştir.

Davacı ... Yönetimi vekili, taşınmazın evveliyatının orman sayılan yerlerden olduğunu beyanla davalı adına olan tespitin iptali ile orman vasfında Hazine adına tescilini talep ve dava etmiştir. Mahkemece yargılama sonunda orman sayılmayan yerlerden olduğu ve davalı lehine zilyetlikle edinme koşullarının oluştuğu gerekçesiyle 319 ada 3 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitinin iptaline; fen bilirkişisi ..... dosyada mevcut 21/04/2016 tarihli raporu ve ekli krokisi doğrultusunda 1636,11 m² yüzölçümüyle tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyizi üzerine Dairenin 27.06.2019 gün ve 2019/3292 E. - 201/4610 K. sayılı kararıyla onanmış, davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi talep edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir.

Davalı taşınmazın bulunduğu yörede 1987 yılında arazi kadastrosu çalışmaları, 2015 yılında 3402 sayılı Kanunun Ek 5. maddesine göre orman kadastro çalışmaları yapılmış, 2016 yılında dava konusu taşınmaz 3402 sayılı Kadastro Kanununun Geçici 8. maddesi gereği yapılan kadastro çalışmalarında davalı adına tespit edilmiş, askı ilan süresinde dava açıldığından kesinleşmemiştir.