muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/7383, Karar No: 2015/11652, Tarih: 04.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/7383 E.  ,  2015/11652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, "davacının evindeki kadınla, bakıcı hasta ilişkisi dışında bir diyaloğunun bulunmadığı" kabul edilmiş, "davalı tam kusurlu" bulunarak tarafların boşanmalarına karar verilmiş, davalının kusuruna ilişkin olarak da "felç olan eşiyle ilgilenmemiş olması ve evlilik birliğinin devamı için gereken gayreti göstermemesi ve uzun yıllar ayrı yaşaması" gösterilmiştir. Oysa, davacının felç olmasının öncesinden beri uzun yıllardır bir başka kadınla birlikte yaşadığı, bu kadını "eşi" olarak tanıttığı, aralarındaki ilişkinin hasta ve bakıcı ilişkisi olmadığı, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına, davacının sadakat yükümlülüğüne aykırı bu tutumunun sebep olduğu, davalıya atfedilebilecek bir kusur bulunmadığı görülmektedir. Türk Medeni Kanununun 166. maddesinde "evlilik birliği, ortak hayatı sürdürmeleri kendilerinden beklenmeyecek derecede temelinden sarsılmış olursa, eşlerin her birinin boşanma davası açabileceği" hükme bağlanmıştır. Bu hükmü, tamamen kusurlu eşin de dava açabileceği ve yararına boşanma hükmü elde edebileceği biçiminde yorumlamak ve değerlendirmek doğru değildir. Çünkü böyle bir düşünce, kimsenin kendi eylemine ve tamamen kendi kusuruna dayanarak bir hak elde edemeyeceği yönündeki temel hukuk ilkesine aykırı düşer. Diğer taraftan gene böyle bir düşünce tek taraflı irade ile sistemimize aykırı bir boşanma olgusunu ortaya çıkarır. Boşanmayı elde etmek isteyen kişi karşı tarafın hiçbir eylem ve davranışı söz konusu olmadan, evlilik birliğini, devamı beklenmeyecek derecede temelinden sarsar, sonra da mademki birlik artık sarsılmış diyerek boşanma doğrultusunda hüküm kurulmasını talep edebilir. Öyle ise Türk Medeni Kanununun 166. maddesine göre boşanmayı isteyebilmek için tamamen kusursuz ya da az kusurlu olmaya gerek olmayıp, daha fazla kusurlu bulunan tarafın dahi dava hakkı bulunmakla beraber, boşanmaya karar verilebilmesi için davalının az da olsa kusurunun varlığı ve bunun belirlenmesi kaçınılmazdır. Az kusurlu eş boşanmaya karşı çıkarsa bu halin tespiti dahi tek başına boşanma kararı verilebilmesi için yeterli olamaz. Az kusurlu eşin karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmalı, eş ve çocuklar için korunmaya değer bir yararın kalmadığı anlaşılmalıdır (TMK md.166/2).

Mevcut olaylara göre evlilik birliğinin, devamı eşlerden beklenmeyecek derecede, temelinden sarsıldığı kuşkusuzdur. Ne var ki, bu sonuca ulaşılması tamamen davacının tutum ve davranışlarından kaynaklanmış olup, davalıya atfı mümkün hiçbir kusur gerçekleşmemiştir. Bu durumda açıklanan nedenle isteğin reddi gerekirken, yasa hükümlerinin yorumunda yanılgıya düşülerek boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 04.06.2015 (Perş.)
Yargıtay — Esas No: 2021/581, Karar No: 2021/7919, Tarih: 15.06.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/581 E.  ,  2021/7919 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-TAPDK vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen TAPDK'nun davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığından, TAPDK vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Müsaderesi talep edilen suça konu kaçak sigaralar hakkında mahallinde her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Suç tarihinde ihbar üzerine sanığa ait iş yerinde savcılık tarafından verilen yazılı arama emrine istinaden yapılan arama sonucunda buzdolabının arka kısmında bulunan poşette 12 paket kaçak sigara ele geçirilmesi şeklinde gerçekleşen olayda;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Yasasının 206/2-a, 271/2, 230/1. maddeleri fıkraları da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceğini, yani kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri içermektedir.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK'nun 116. maddesi arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı Yasanın 119. maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı takdirde, kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir. Bu koşullara uyulmadan yapılan arama kanuna aykırıdır.

Adli aramaların nasıl yapılacağını düzenleyen 5271 sayılı CMK'nun 116. maddesi arama kararı verebilmesi için makul şüphenin bulunması ve aynı Yasanın 119. maddesi aramanın, hakim kararı üzerine veya gecikmesinde sakınca bulunan hallerde Cumhuriyet savcısının, Cumhuriyet savcısına ulaşılamadığı takdirde, kolluk amirinin yazılı emri ile kolluk görevlilerince yapılabileceği biçimindedir. Bu koşullara uyulmadan yapılan arama kanuna aykırıdır.

Dosya kapsamına göre; aramaya esas teşkil eden ihbarın 29/09/2015 tarihinde yapıldığı, 01/10/2015 tarihinde kolluk güçlerinin talebi üzerine Cumhuriyet Savcısı tarafından makul şüphe ve gecikmesinde sakınca bulunduğundan bahisle verilmiş yazılı bir arama izni bulunmasına rağmen arama kararında gecikmesinde sakınca bulunan halin gerekçesinin belirtilmediği, dosya içerisinde bulunan 01/10/2015 tarihli arama tutanağının tarih ve saati incelendiğinde aramanın hafta içi mesai saatleri içerisinde yapılmış olması nedeniyle arama kararının savcılık tarafından verilemeyeceği, buna göre yapılan aramanın usul ve yasaya aykırı olduğu, hukuka aykırı arama sonucu ele geçen eşyanın yasak delil niteliğinde olduğu, eşyanın kaçak olmasının durumu değiştirmeyeceği, sanığın suça konu kaçak sigaraları ticari amaçla bulundurduğuna dair bir ikrarının da olmadığı, Anayasa'nın 38/2, 5271 sayılı CMK’nun 206/2-a, 217/2, 230/1. madde ve fıkralarına göre, hukuka aykırı surette elde edilen delillere dayanılarak mahkumiyet hükmü kurulamayacağı ve bu gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle beraat kararı verilmesi sonuca etkili görülmediğinden, katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün ONANMASINA, 15/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2016, Karar No: 2012/7744, Tarih: 03.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/2016 E.  ,  2012/7744 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılan vekilinin hükümden sonra verdiği 16.01.2012 hakim havaleli dilekçesi ile temyiz davasını geri aldığı ancak vekaletnamesinde bu hususta özel yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından katılan kurumu temsile yetkili kişiye açıklamalı davetiye çıkarılarak temyiz davasının geri alınması konusunda rızasının bulunup bulunmadığının araştırılması ve buna ilişkin belge de eklendikten sonra çevrilmek üzere dosyanın incelenmeksizin, karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/443, Karar No: 2024/3979, Tarih: 01.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/443 E.  ,  2024/3979 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/582 Esas, 2023/574 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Niğde 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 16.11.2023 Tarihli ve 2023/747 Esas, 2023/606 Karar Sayılı Kararı

Nüfus kayıtlarına ilişkin davaların düzeltmeyi isteyen şahısların yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılacağı, davacının yerleşim yerinin Ankara ili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 16. Asliye Hukuk Mahkemesinin 12.12.2023 Tarihli ve 2023/582 Esas, 2023/574 Karar Sayılı Kararı

Ölü olduğunun tespiti istenen kişinin ... olduğu, ...'ın adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresinin bulunmadığı, nüfusa kayıtlı olduğu yerin ise Niğde ili Niğde Merkez ilçesi ... olduğu, halde kesin yetkili mahkemenin Niğde 1. Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanunu’nun (5490 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi uyarınca nüfus kaydının düzeltilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 5490 sayılı Kanun’un “Nüfus davaları” başlıklı 36 ncı maddesinin birinci fıkrasının a bendi şöyledir:

“Nüfus kayıtlarına ilişkin düzeltme davaları, düzeltmeyi isteyen şahıslar ile ilgili resmî dairenin göstereceği lüzum üzerine Cumhuriyet savcıları tarafından yerleşim yeri adresinin bulunduğu yerdeki görevli asliye hukuk mahkemesinde açılır. Kayıt düzeltme davaları nüfus müdürü veya görevlendireceği nüfus memuru huzuru ile görülür ve karara bağlanır.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, nüfus kaydı düzeltilmesi istenilenin adres kayıt sistemine kayıtlı yerleşim yeri adresinin bulunmadığı, nüfusa kayıtlı olduğu yerin ise Merkez/Niğde olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın Niğde 1. Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Niğde 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

01.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1404, Karar No: 2013/3760, Tarih: 06.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/1404 E.  ,  2013/3760 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (KADIKÖY 4. AHM)

Dava dilekçesinde 10.000 TL maddi, 2.000 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 12.000 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dilekçesinde; müvekkilinin 2003 yılının 6. ayında Aksaray'da galericilik yapan Hüseyin Kıroğlu isimli şahıstan xx xxx xx plaka sayılı aracı satın aldığını, aracın devrini galericinin muamelecisi İlhan Bal isimli şahsa vekalet vererek gerçekleştirdiğini ve davalı noterliğin 06 Ağustos 2004 gün ve 025474 yevmiye no.lu satış sözleşmesi ile aracın devrini üzerine aldığını, yaklaşık 1,5 sene kadar kullandıktan sonra aracı Mehmet Yalçın isimli şahsa sattığını, aracın devir işlemleri yapılırken aracını teslim ettiği ve satış bedelini tamamen tahsil ettiği Mehmet Yalçın aracı kullanırken, araç devir işlemlerinin sahteliği iddiasıyla yapılan şikayet üzerine aracın bağlandığını ve yediemin parkına çekildiğini, müvekkilinin ... ve Süleyman Karaman isimli şahısların şikayetleri üzerine savcılıkta ifadesinin alındığını, suçlamaya göre davalı noterlikte yapılan sözleşmenin ruhsat sahibinin sahte kimliği ile yapıldığını, müvekkilinin davalı noterlikte yapılan sözleşmeye istinaden Trafik tescil bürosunca verilen ruhsatını alarak fiili ve hukuki maliki olarak aracı kullanmaya başladığını, ancak yapılan şikayet sonucu aracın elinden alındığını ve bu olay nedeniyle gözetim altına alınması ve sonrasında ifade ve sorgu sürecinde maddi ve manevi zarara uğradığını belirterek, davalı noter tarafından yapılan araç satış işleminde özenli inceleme yapılmaması nedeniyle uğradığı maddi ve manevi zarar toplamı olarak 12.000 TL tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı dilekçesinde; aracın kendi dairesinde satıldıktan sonra Bakırköy 31. Noterliğinde de satış gördüğünü, iki satış arasında bir sahteciliğin ortaya çıkmadığını, bu sebeple yapılan şikayetin yeterli olmadığını, hakkında açılan bir ceza davası da bulunmadığından davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; davalı noterin satış işlemleri sırasında, satıcı ...'in ibraz ettiği kimliğin iğfal kabiliyetinin bulunması sebebi ile kusurlu addedilemeyeceği anlaşıldığı gerekçesiyle davacının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece; davalı noterin satış işlemleri sırasında, satıcı ...'in ibraz ettiği kimliğin iğfal kabiliyetinin bulunması sebebi ile kusurlu addedilemeyeceği anlaşıldığı gerekçesiyle davacının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece İstanbul Kriminal Polis Labaratuvarı Grafoloji ve Sahtecilik Uzmanından aldırılan bilirkişi raporunda; davalı noterliğin 06.08.2004 tarih ve 925474 yevmiye no.lu satış sözleşmesinin sol alt bölümündeki ''...'' ismi yazıları altında ve ''...'' seri numaralı pul üzerinde atılı bulunan iki adet imzanın satıcı ...'in eli mahsulü olmadığı, İlhan Bal'ın eli mahsulü olduğu kuvvetle muhtemel ise de, imza incelemelerinde esas alınan karakteristik tanı unsurlarını havi belge orjinalleri üzerinde yapılacak incelemelerin, daha sağlıklı ve bilimsel tabanlı olacağı görüşü belirtilmiştir.

Mahkemece uyulan iki kişilik bilirkişi heyetinden aldırılan kusur raporunda; sahte kimlik belgesinin iğfal edici nitelike olup olmadığının kesin anlaşılabilmesi için belgeler üzerinde inceleme yapılması gerektiği, noter hakkında açılan bir ceza kovuşturması olmadığı gibi, bu konuda bir inceleme yaptırılmadığı, ancak deneyimlerine dayanarak, sözkonusu araç satış sözleşmesi ekindeki ... adına düzenlenmiş sahte kimlik belgesinin (düzenleniş biçimiyle) sahteliğini anlamanın mümkün görülmediğini, belgenin kuşku uyandıracak bir yönü bulunmadığı belirtildikten sonra, davalı noterin 1512 Noterlik yasasının 162.maddesine göre sorumluluğu yönünden üçüncü kişinin ağır kusuruyla nedensellik bağı kesildiğinden ve araç satış sözleşmesinin yapıldığı sırada ibraz edilen ... adına düzenlenmiş sahte kimliğin iğfal edici nitelikte ve normal bir kimlik görünümünde olduğu saptamasıyla, davalı noterin davacının zararından sorumlu olamayacağı sonucuna varıldığı, asıl sorumluların 2918 sayılı KTK'nun 20/d maddesine aykırı olarak zincirleme harici ve fiili satışla aracı kullanan veya elinde bulunduruna kişiler ile sahte kimlik düzenleyerek araç satışı yapan kişiler olması gerektiği görüşünde oldukları belirtilmiştir.

1512 sayılı Noterlik Kanununun 162. maddesine göre, ''Noterler bir işin yapılmamasından veya hatalı yahut eksik yapılmasından dolayı zarar görmüş olanlara karşı sorumludurlar''. Bu maddeye noterlerin sorumluluğu '' Kusursuz sorumluluktur''. Kusursuz sorumlulukta zarar gören kişinin kusurun varlığını ispat etmek zorunluluğu yoktur, aksine kusursuz sorumlu olan davalının (noterin) olayla zarar arasında uygun illiyet bağının bulunmadığını kanıtlaması gerekir.

Sorumluluk Hukukunun önemli ögelerinden biri de zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunmasıdır. İlliyet bağının kesildiği durumlarda kusursuz sorumlu olan kişi sorumlu tutulmayacaktır. Teoride ve uygulamada; mücbir sebep, zarar görenin tam kusuru ve üçüncü kişinini ağır kusuru ile illiyet bağı kesilir ve kusursuz sorumlu olan kişi sorumluluktan kurtulur.

Sorumluluk Hukukunun önemli ögelerinden biri de zarar ile eylem arasında illiyet bağının bulunmasıdır. İlliyet bağının kesildiği durumlarda kusursuz sorumlu olan kişi sorumlu tutulmayacaktır. Teoride ve uygulamada; mücbir sebep, zarar görenin tam kusuru ve üçüncü kişinini ağır kusuru ile illiyet bağı kesilir ve kusursuz sorumlu olan kişi sorumluluktan kurtulur.

Somut olayda mahkemece, davalı noterlikte yapılan satış sözleşmesi ve satıcı ... ait sahte kimlik belgesi üzerinde uzman bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılmadığı gibi ve söz konusu kimlik belgesinin iğfal kabiliyetinin olup olmadığı ve davalı noter yönünden illiyet bağının kesilip kesilmediği hususlarında konusunda uzman bilirkişiler aracılığı ile herhangi bir araştırma yapılmamıştır.

Her ne kadar mahkemece, davalı noterin sorumluluğu noktasında bilirkişi raporu aldırılmış ve bu rapor doğrultusunda hüküm tesis edilmiş ise de, raporda sahte kimlik belgesinin iğfal edici nitelikte olup olmadığının kesin anlaşılabilmesi için belgeler üzerinde inceleme yapılması gerektiği vurgulandıktan sonra deneyimlerine dayanarak sahte kimlik belgesinin iğfal edici nitelikte ve normal bir kimlik görünümünde olduğu saptanmıştır. Bu haliyle davalı noterin sahte belgeyi anlamasının mümkün olup olmadığı irdelenmeyen bilirkişi raporu hüküm kurmaya elverişli ve Yargıtay denetimine uygun nitelikte olmayıp, bilimsel verilere uygun değildir.

O halde mahkemece, davalı noterlik tarafından düzenlenen 06.08.2004 tarih ve 025474 yevmiye numaralı satış sözleşmesi aslı ve satıcı ... adına düzenlenmiş sahte kimlik belgesi getirtilerek veya davalı noterde bulunan örnekleri üzerinde konusunda uzman bilirkişi aracılığı ile inceleme yapılarak, satış sözleşmesinde bulunan satıcı ... imzalarının dava dışı İlhan Bal'ın eli ürünü olup olmadığı, sözkonusu satıcı adına düzenlenmiş sahte kimlik belgesinin iğfal kabiliyetinin bulunup bulunmadığı, davalı noterin sahte belgeyi anlamasının mümkün olup olmadığı ve davalı noter yönünden, üçüncü kişinin (haksız fiil faili) kusurlu eylemi ile davalı noterin kusursuz sorumluluğunu ortadan kaldıracak şekilde illiyet bağının kesilip kesilmediği hususlarında yeterli ve Yargıtay denetimine uygun bilirkişi raporu aldırılarak, sonucu dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, yeterli olmayan bilirkişi raporlarına ve eksik incelemeye dayalı olarak yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 06.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11636, Karar No: 2018/2415, Tarih: 09.03.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/11636 E.  ,  2018/2415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : .... Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5.fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin, olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 09/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.