muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5356, Karar No: 2022/6537, Tarih: 25.05.2022

7. 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca iş sözleşmesinin tarafları, sözleşme ile irtibatlı olsun olmasın diledikleri bir ülkenin hukukunu seçebilirler. Ancak tarafların seçmiş oldukları bu hukuk düzeninin, işçinin mutad işyeri hukukunun emredici hükümleri uyarınca sahip olacağı asgarî korumanın altında kalması hâlinde mutad işyeri hukuku uygulanır. Bu durumda, seçilen hukuk ile mutad işyeri hukuku arasında bir yararlılık karşılaştırması yapılmalıdır (DOĞAN, Vahit, “5718 Sayılı Kanununa Göre İş Akdine Uygulanacak Hukukun Tespiti”, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, C. XI, 2007, S. 1-2, s. 153; BÜYÜKALP SARIÖZ, A. İpek, “Mutad İşyeri Kavramı ve MÖHUK m.27/f.3’ün Uygulanması Sorunu”, Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, C. 8, 2018, S. 2, s. 211-212; ELÇİN, s. 89-100). Mutad işyeri, işin zaman ve içerik olarak ağırlıklı ifa edildiği işyeridir. Başka bir anlatımla, mutad işyeri, işçinin işini fiilen yaptığı yerdir. İşçinin ücretinin ne şekilde ve hangi para biriminden ödendiği mutad işyerinin belirlenmesi açısından belirleyici değildir. İşçinin işini geçici olarak başka bir ülkede yapması, örneğin montaj için yurt dışında görevlendirilmesi durumunda, bu işyeri mutad işyeri sayılmayacaktır. Geçici çalışmanın ne kadar olacağı her olayın özelliğine göre hâkim tarafından belirlenmelidir. İşçi sadece yabancı ülkede çalışmak için işe alınmışsa ya da işveren çalışmak üzere yabancı ülkeye gönderdiği işçisini geri alma niyetinden veya işçi geri dönme niyetinden vazgeçerse, yabancı ülkeye gönderilen işçinin fiilen çalıştığı yer, mutad işyeri hâline gelir (AYGÜL, Musa/ÇOBAN, Nazlı, “Birden Fazla Ülkede İfa Edilen İş Sözleşmelerinde Mutad İşyerinin Tespiti”, Terazi Hukuk Dergisi, 2020, S. 169, s. 1822-1824; ELÇİN, s. 118-137; BÜYÜKALP SARIÖZ, s. 217).

8. Yabancılık unsuru taşıyan iş sözleşmelerinde taraflar uygulanacak hukuku seçmemişlerse veya yapmış oldukları hukuk seçimi anlaşması herhangi bir sebepten geçerli değilse, işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukuku uygulanır. 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince işçinin işini geçici olarak başka bir ülkede yapması hâlinde, bu işyeri mutad işyeri sayılmaz. İşin birden fazla ülkede ifa edilmesinde de, mutad işyerinin tespitine çalışılmalıdır. Bu hâlde mutad işyeri, Avrupa Birliği Adalet Divanı kararlarında ve doktrinde belirtildiği üzere, işçinin işini ifa faaliyetlerini veya ifa faaliyetlerinin çoğunluğunu gerçekleştirdiği yer, işçinin esas olarak işverene karşı yükümlülüklerini yerine getirdiği yer, işçinin işini ifa etmek üzere hangi ülkede daha çok zaman geçirdiği, işin organize edildiği yer, işin esas kısmının ve ağırlıklı bölümünün yapıldığı yer gibi kriterlerden hareket edilebilir (Yargıtay (kapatılan) 22. Hukuk Dairesi, 18.09.2019 tarihli ve 2016/9339 Esas, 2019/16564 Karar sayılı kararı; AYGÜL/ÇOBAN, 1822-1824). Ancak aynı maddenin üçüncü fıkrasına göre işçinin işini belirli bir ülkede mutad olarak yapmayıp devamlı olarak birden fazla ülkede yapması hâlinde iş sözleşmesi, işverenin esas işyerinin bulunduğu ülke hukukuna tâbidir. Esas işyeri ile kastedilen, işverenin işyeri merkezinin bulunduğu ülkedir. Örneğin açık denizlerde görev alan gemiadamları bakımından esas işyerinin bulunduğu ülke hukuku önem taşır. Maddenin dördüncü fıkrasında ise hâlin bütün şartlarına göre iş sözleşmesiyle daha sıkı ilişkili bir hukukun bulunması hâlinde sözleşmeye mutad işyeri hukuku ve işverenin esas işyerinin bulunduğu ülke hukuku yerine bu hukukun uygulanabileceği ifade edilmiştir. Daha sıkı ilişkili hukukun uygulanmasındaki en önemli unsur, işçinin menfaatidir (ELÇİN, s. 147). Örneğin, işçinin sosyal çevresinin Türkiye’de bulunması, Türkiye’nin sosyal güvence sistemi içinde yer alması, ücretinin Türkiye’de ve Türk lirası üzerinden ödenmesi, işverenin Türk olması, iş sözleşmesinin Türk hukukuna özgü kurumlar gözetilerek düzenlenmesi, Türk hukukuna tâbi daha önceki bir iş sözleşmesine gönderme yapılması, iş sözleşmesinin Türkçe kaleme alınması gibi unsurların tamamının ya da önemli bir bölümünün varlığı hâlinde, iş sözleşmesinin Türk hukuku ile sıkı ilişki içinde olduğu sonucuna varılabilir (ELÇİN, 152).

9. Sözleşmenin belirli süreli olarak yapılıp yapılamayacağı, sözleşmenin sona ermesi nedeniyle işçinin hak kazanacağı tazminatlar, fazla çalışma, yıllık izin, işverence yapılan uygulama ve ödemelerin niteliği, zamanaşımı gibi hususlar 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesi uyarınca tayin edilen hukuka göre değerlendirilmelidir. Hafta tatili, dinî ve millî bayram günleri ve ücretlerini düzenleyen hükümler, doğrudan uygulanan kuraldır; ancak uygulama alanına giren iş ilişkilerine uygulanır. Örneğin tamamen yurt dışında ifa edilen bir iş ilişkisinde, dinî ve millî bayram günleri Türk hukukuna göre belirlenemez (AYGÜL, s. 528; ERDOĞAN, Ersin/ERDOĞAN, Canan, “Türkiye’den Yurt Dışına Götürülen İşçiler Hakkında Yargıtay Kararının Değerlendirilmesi”, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, C. 13, 2016, S. 50, s. 971-972).

10. Somut uyuşmazlıkta; davacı taraf davalıların Rusya’da bulunan şantiyelerinde çalıştığını, ücretinin USD cinsinden ödendiğini ileri sürerek ödenmeyen işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiş, davalı işverenler ise davacının çalıştığı yerin Rusya olması sebebiyle iş sözleşmesinden kaynaklanan uyuşmazlığın Rusya hukukuna göre çözümlenmesi gerektiğini savunmuştur. İlk De...e Mahkemesince, davalılar vekilinin bu savunmasına değer verilmeksizin uyuşmazlığa Türk hukuku uygulanmak suretiyle yargılama sonuçlandırılmıştır. Bölge Adliye Mahkemesince de, emsal kararlar dikkate alındığında uyuşmazlığa Türk hukukunun uygulanmasında bir hata bulunmadığı kabul edilmiştir. Gerek İlk De...e Mahkemesinin gerekse Bölge Adliye Mahkemesinin uygulanacak hukuk konusunda tespitleri hatalı olup dosya kapsamına uygun düşmemektedir.

11.5718 sayılı Kanun’un 27 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca iş sözleşmesinin tarafları, sözleşme ile irtibatlı olsun olmasın diledikleri bir ülkenin hukukunu seçebilirler. Dosya kapsamına göre davacı işçi davalıların yurt dışındaki işyerlerinde 19.09.2002-15.01.2004 tarihleri arasında 1 yıl 3 ay 27 gün, 12.02.2004-05.02.2005 tarihleri arasında 11 ay 24 gün, 13.04.2005- 10.07.2006 tarihleri arasında 1 yıl 2 ay 28 gün, 27.07.2006-17.02.2007 tarihleri arasında 6 ay 21gün, 17.03.2007- 27.03.2008 tarihleri arasında 1 yıl 10 gün, 11.05.2008- 05.09.2008 tarihleri arasında 1 yıl 3 ay 25 gün, 25.07.2009-06.08.2010 tarihleri arasında 1 yıl 12 gün, 24.08.2010- 30.06.2011 tarihleri arasında 10 ay 6 gün, 07.11.2011- 29.01.2012 tarihleri arasında 2 ay 22 gün, 22.02.2012- 16.02.2013 tarihleri arasında 11 ay 26 gün, 17.03.2013- 10.11.2013 tarihleri arasında 7 ay 24 gün, 25.11.2013-08.08.2014 tarihleri arasında 8 ay 14 gün, 16.10.2014- 12.11.2014 tarihleri arasında 27 gün, 21.11.2014-31.01.2015 tarihleri arasında 2 ay 10 gün, 11.03.2015-11.01.2016 tarihleri arasında 10 ay 1 gün olmak üzere fasılalı çalışmıştır. Bu açıklamalara göre davacının çalışmasının tamamının yurt dışında geçtiği uyuşmazlık konusu değildir.

12. Dosyada kapsamında Türkiye İş Kurumu Genel Müdürlüğü tarafından onaylanan ilki 13.09.2002-13.12.2002 dönemini, ikincisi ise 24.07.2009-24.01.2010 dönemini kapsayan iki adet iş sözleşmesi bulunmaktadır. Bu sözleşmelerin, sözleşmelerin süresi ve sona erdirilmesine ilişkin 5 inci, fazla çalışma ve çalışma süresine ilişkin 8 inci, hafta tatili ve genel tatiline ilişkin 9 uncu maddelerinde uyuşmazlık hâlinde çalışılan ülke mevzuatının uygulanacağı, bu mevzuatta düzenleme bulunmaması durumunda 4857 sayılı İş Kanunu'nun (4857 sayılı Kanun) uygulanacağı öngörülmüştür. Ayrıca iş sözleşmesinin 16 ncı maddesinde de “sözleşme maddelerinde çalışılan ülke mevzuatının geçerli olduğunun belirtildiği hususlardaki ihtilafların çözümünde öncelikle çalışılan ülke mevzuatı, çalışılan ülke mezuatında konuya ilişkin düzenleme bulunmaması halinde türk mevzuatı uygulanacaktır” şeklindeki düzenlemeye yer verilmiştir.

13. Dosya kapsamındaki iş sözleşmeleri ve POLNET kayıtları birlikte değerlendirildiğinde, davacının çalışmasının tamamında yabancılık unsuru mevcut olmakla birlikte, fasılalı çalışmada çalışmaya ara verilen dönemler de dikkate alındığında davacının 24.07.2009 tarihinden sonraki çalışma dönemi yönünden taraflar arasında iş sözleşmesi ile hukuk seçimi yapıldığının kabulü gerekmektedir. Buna göre davacının 24.07.2009 tarihinden sonraki fasılalı çalışma dönemi ve çalışma aralıkları dikkate alındığında tarafların iş sözleşmesi ile bir hukuk seçimi anlaşması yaptıkları açıktır. Davacı işçi, dava konusu alacakların ait olduğu ikinci çalışma döneminde davalılara ait Rusya’da bulunan işyerinde çalışmış olup bu durumda ilgili dönemde mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı Rusya olduğu sabittir.

14. Açıklanan sebeplerle fasılalı çalışmaya konu 24.7.2009-31.01.2015 dönemine ilişkin olarak taraflar arasında 5718 sayılı Kanun’un 27 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında hukuk seçimi anlaşması bulunduğu kabul edilmeli ve dava konusu alacakların ait olduğu söz konusu çalışma dönemi hakkında Rusya hukuku uygulanmalıdır. Hâl böyle olunca gerekirse Rusya hukukunda uzman bir bilirkişiden de rapor alınmak suretiyle, dava konusu uyuşmazlık bakımından değerlendirme yapılması ve dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalılar vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14722, Karar No: 2015/5267, Tarih: 08.07.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/14722 E.  ,  2015/5267 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Gündüz sayılan zaman dilimi içinde, mağdurların evinin giriş kapısının sert bir cisimle zorlanıp 150 TL para ile kimlik,1 cep telefonu gibi eşyanın alınması şeklinde gerçekleştiği iddia olunan ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/3. maddelerinde öngörülen 8 yıllık asli zamanaşımının, sanık hakkında verilen 23.01.2007 tarihli mahkumiyet kararı tarihinden incelemenin yapıldığı tarihe kadar geçmiş bulunması ve bu süre içerisinde zamanaşımını kesen herhangi bir işlem yapılmamış olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 08.07.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8895, Karar No: 2018/1241, Tarih: 07.02.2018

**8. Ceza Dairesi         2017/8895 E.  ,  2018/1241 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1380 sayılı su ürünleri Kanunu 36/i maddesi uyarınca sanıkların trol ile su ürünleri istihsalinde bulunmaları eyleminde idari para cezası ve teknenin zapt ve müsadere işlemi yapılmak istendiği esnada teknenin batırılarak suç delilinin yok edildiği iddia olunan olayda genel ve özel ceza kanunlarında düzenlenen bir suç bulunmadığından suç delillerine yok etme suçunun suçun yasal unsurlarının oluşmayacağından tebliğnamedeki eksik araştırmaya yönelik görüşe iştirak edilmemiştir.

Mahkemece kanıtlar değerlendirilip gerektirici nedenleri açıklanmak suretiyle verilen beraat kararları usul ve yasaya uygun bulunduğundan, katılan vekilinin eksik araştırma ve suç vasfına yönelik ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 07.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8414, Karar No: 2014/8200, Tarih: 17.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8414 E.  ,  2014/8200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi;

Sanığa tayin olunan ceza miktarı nazara alınarak sanık müdafiin duruşmalı inceleme talebinin CMUK.nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Mağdurun aşamalardaki istikrarlı beyanları, katılan ...'in beyanları, bu beyanlarla uyumlu tanık ... soruşturma evresindeki anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre; sanığın olay günü mağduru motosikleti ile civardaki baraja balık tutmaya gideceklerini söyleyip kandırmak suretiyle kulübeden bozma bir yerin içerisine sokup zorla fiili livatada bulunduğunun anlaşılması karşısında, olay hakkında doğrudan bilgi sahibi olmadığı anlaşılan tanıklar ... ve ... dinlenmesi hususunda tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 17.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7098, Karar No: 2012/10052, Tarih: 08.06.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/7098 E.  ,  2012/10052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27/09/2010 tarih ve 2009/224-2010/399 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 08/06/2012 günü hazır bulunan davacı vekili Av. .... ile davalı vekili Av. ..... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, Almanya Essen Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 19.10.2006 tarihli, 18 O 69/06 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek, tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenen kararın 1965 tarihli Adli Yardımlaşmaya İlişkin Lahey Sözleşmesi'nde belirtilen usulde tebliğ edilmediği, doğrudan posta yolu ile tebligatın yapıldığı, bu itibarla kesinleşmiş bir kararın mevcut olmadığı, kurulan hükmün TTK’nun 329 ve 405/2. maddesine aykırı olduğu, benzer nitelikteki Türkiye’de açılan davaların bu nedenle reddedilmesi nedeniyle eşitlik ilkesine aykırılık oluşturduğu, tüm bu durumların açıkça kamu düzenine aykırılık oluşturduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına yabancı mahkeme kararının tenfiz edilebilmesi için kararın Lahey Sözleşmesi hükümleri uyarınca kesinleşmesinin gerekmesine, somut olayda ise tenfizi talep edilen kararın Lahey Sözleşmesi uyarınca yetkili makamlar aracılığıyla tebliğ edilmeyip, posta yoluyla tebliğ edilmesi nedeniyle kesinleşmediğinden mahkemece sırf bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ayrıca yerinde bulunmayan diğer gerekçelerin de davanın reddine dayanak yapılması doğru değil ise de yukarıda da belirtildiği üzere usulünce kesinleştirilmiş bir karar bulunmadığından yerinde olan bu gerekçeye göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2,75 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 08/06/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/1294, Karar No: 2025/5653, Tarih: 21.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/1294 E.  ,  2025/5653 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/639 Esas, 2024/741 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.07.2024 Tarihli ve 2024/446 Esas, 2024/569 Karar Sayılı Kararı

Murisin son yerleşim yerinin Karatay/Konya olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Konya 8 . Asliye Hukuk Mahkemesinin 02.12.2024 Tarihli ve 2024/639 Esas, 2024/741 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda davalılar tarafından süresinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunulmadığı kaldı ki davalıların ikamet adresinin İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 605 inci maddesi uyarınca mirasın hükmen reddi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye Mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Ret beyanı” başlıklı 605 inci maddesinin ikinci fıkrası şöyledir:

“Ölümü tarihinde mirasbırakanın ödemeden aczi açıkça belli veya resmen tespit edilmiş ise, miras reddedilmiş sayılır.”

3. 6100 sayılı Kanun'un "Genel yetkili mahkeme" başlıklı 6 ncı maddesinin 2 inci fıkrası şöyledir:

"Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir."

4.6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve

dördüncü fıkrası şöyledir:

"(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz."

"(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

C. Değerlendirme

Somut olayda, davalı vekili tarafından süresinde ve usulüne uygun yetki itirazında bulunulmadığı anlaşılmaktadır. Yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı, kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun bir yetki itirazı da olmadığı durumlarda davanın ilk açıldığı mahkeme yetkili hale geleceğinden bu durumda uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeple;

C. Değerlendirme

Somut olayda, davalı vekili tarafından süresinde ve usulüne uygun yetki itirazında bulunulmadığı anlaşılmaktadır. Yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı, kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun bir yetki itirazı da olmadığı durumlarda davanın ilk açıldığı mahkeme yetkili hale geleceğinden bu durumda uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeple;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3628, Karar No: 2012/5673, Tarih: 22.03.2012

**10. Hukuk Dairesi         2012/3628 E.  ,  2012/5673 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1-... 2-... 3-... arasındaki dava hakkında...sayılı hükmün, davacı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

İş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelir nedeniyle uğranılan Kurum zararından ilk rücu davasından bakiye kalan kısmının tahsili istemine ilişkin olan davada mahkemece verilen kararın davacı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, yapılan inceleme sonunda, Dairemizin 08.12.2011 tarih ve ...Karar sayılı geri çevirme karan verilmiş olup, anılan geri çevirme kararında davalılardan site yöneticiliğine Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca yapılan tebligatın usulsüz olduğu ve yöntemine uygun olarak gerekçeli kararın tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasının eklenmesi gerektiği açıkça belirtilmesine karşın, davacı Kurum vekilinin birleşen dava dosyasında yapılan tebligattan sonra, aynı adrese Tebligat Kanunu 35'e göre yapılan tebligatın geçerli olduğu itirazı üzerine, geri çevirme kararının gereği yerine getirilmeksizin dosyanın Dairemize iade edildiği anlaşılmaktadır.

Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılabilmesi, usulüne uygun olarak bir tebligat yapıldıktan sonra yeni adresini bildirmeksizin adres değişikliğinin yapıldığı durumlarda mümkündür. Dosya kapsamına göre ise, davalı site yönetiminin adres değiştirmesi nedeniyle tebliğ imkansızlığı sözkonusu olmayıp, davalı site yönetimi aynı adresinde olup, sadece aynı adreste 3 ayrı site yönetiminin mevcut olması nedeniyle tebligat evrakının mahkemeye iade edildiği ani aşılmaktadır. O halde, aynı adrese yeniden tebligat çıkarılarak, ...adına yöneticiye gerekçeli karar tebliğ edilmeli, tebellüğden imtina veya geçici olarak adreste bulunmama nedeniyle adresin kapalı olması halinde, Tebligat Kanunu 21. maddeye uygun olarak tebligatın yapılması sağlanmalıdır.

Üçüncü bir geri çevirme kararına meydan vermeksizin gerekçeli kararın davalı ... Site Yöneticiliğine usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi sağlandıktan sonra, tebligat parçası dosya içinae konulduktan sonra ve temyiz süresinin de geçirilmesi beklendikten sonra Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 22.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.