muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/7391, Karar No: 2018/415, Tarih: 15.01.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/7391 E.  ,  2018/415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Vesayet

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün vasi adayı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Dava dilekçesinde, kısıtlanması istenilen ...’in babası olduğunu,64 yaşında hipertansiyon hastası olup kısmi felç geçirdiğini,konuşmasında zorluk yaşadığını,oldukça sinirli olup saldırgan davranışları nedeniyle çevresine zarar verdiğini,saldırgan tutumları nedeniyle kısıtlı adayının oğlunu ve onun eşini darp ettiğini,kısıtlı adayının eşini kaybettikten sonra bunalım geçirdiğini ve evleneceğim diye tutturduğunu,yakın zamanda ihtiyacı yokken ve maddi durumu kendisine yetecek düzeyde iken tarlalarını satarak savurganlığa başladığını belirterek kısıtlı adayının T.M.K.’nun 405 ve 406 maddeleri gereğince kısıtlanması istenilmiş; Mahkemece, kısıtlanması istenilen hakkında akıl sağlığı yönünden alınan sağlık kurulu raporu doğrultusunda davanın reddine dair verilen karar, vasi adayı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 405 ve 406 maddeleri kapsamında kalan, akıl sağlığı, malvarlığını kötü yönetme sebeplerine dayalı kısıtlanma istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 406. maddesinde; "Savurganlığı, alkol veya uyuşturucu madde bağımlılığı, kötü yaşama tarzı veya malvarlığını kötü yönetmesi sebebiyle kendisini veya ailesini darlık veya yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açan ve bu yüzden devamlı korunmaya ve bakıma muhtaç olan ya da başkalarının güvenliğini tehdit eden her ergin kısıtlanır." hükmü ile aynı Kanunun 429. maddesinde kısıtlanması için yeterli sebep bulunmamakla beraber korunması bakımından fiil ehliyetinin sınırlanması gerekli görülen ergin kişiye bir yasal danışman atanacağı; 431. maddesinde ise, "Vasinin atanması usulüne ilişkin kuralların kayyım ve yasal danışman atanmasında da uygulanacağı." hükümleri yer almakta olup, dava dilekçesinde kısıtlanması istenilen ...’in malvarlığını kötü yönettiği iddia edilmiş olup; alınan sağlık kurulu raporlarında 405. madde kapsamında akıl sağlığı yönünden vasi tayini gerekmediği değerlendirilmiş,Bilecik Devlet Hastahanesinin 04/12/2015 tarihli raporunda ise tedavi süresince akli dengesi akıllıca yaşam sürdürmeye yetmeyeceği için geçici süre ile yasal danışman atanmasının uygun olduğu belirtilmiş; mahkemece malvarlığını kötü yönetme ve kısıtlı adayının sağlık kurulu raporuna göre yasal danışman atanması yönleri itibari ile herhangi bir değerlendirme yapılmadığı anlaşılmaktadır.

Vesayet hakkındaki hükümlerin kamu düzeni ile yakından ilgili olduğu, Mahkemece; re'sen araştırma yapılabileceği de gözetilerek, Türk Medeni Kanununun 406. maddesinde yer alan hususlar yönünden kısıtlanması istenilen Mustafa’nın mevcut malvarlığının tespiti, tapuda devrettiği iddia edilen taşınmazın tapu bilgileri taraflardan sorularak satış bedelinin gerçek değerinin altında olup olmadığı ve banka hesap hareketlerini gösterir kayıtların getirtilerek olağanüstü harcama bulunup bulunmadığı böyle bir devir mevcutsa bu tasarrufların kendisini veya ailesini darlık ve yoksulluğa düşürme tehlikesine yol açıp açmadığı Yargıtay denetimine imkan verecek şekilde tespit edilmesi için re'sen ve tarafların gösterecekleri delillerin toplanıp değerlendirilmesi yapılarak oluşacak sonucuna göre öncelikle kısıtlanmasını gerektirir bir neden bulunup bulunmadığı, bulunmuyorsa dosyada mevcut rapora göre Türk Medeni Kanunu'nun 429. maddesi gereğince yasal danışman atanmasını gerektiren bir durum olup olmadığı değerlendirilerek oluşacak sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve araştırma ile davanın reddi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Vasi adayı vekilinin temyiz itirazları yukarıda gösterilen nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün, 6100 sayılı HMK'nın Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’nın 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, HUMK'nın 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 15.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/6488, Karar No: 2006/8369, Tarih: 28.12.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/6488 E.  ,  2006/8369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu. GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmazlara uygulanmış tapu kayıtlarının (dosyada mevcut 24.06.2003 tarihli bilirkişi ... tarafından ibraz edilmiş kayıtlara göre önceki Rebiulevvel 88 tarih 41 numaralı olan), tesislerinden itibaren tesislerine esas belgeler ve tüm tedavülleri ile Tapu ve Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından celbi ile dosya içerisine konulması,

2- Çekişmeli taşınmazlara komşu 260, 268, 550 ve 560 sayılı taşınmazlara ait onaylı tutanak örnekleri ile varsa dayanakları kayıtların tesislerinden tüm tedavülleri ile, tespitleri kesinleşmişse tespit tapu kayıtlarıyla merciinden celbi ile dosya içerisine konulması;

Bundan sonra inceleme yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8146, Karar No: 2014/10813, Tarih: 26.12.2014

**20. Hukuk Dairesi         2014/8146 E.  ,  2014/10813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan yargılaması sonunda kurulan 12.05.2014 günlü hükmün Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili Av. ... tarafından istenilmekle, tayin olunan 23.12.2014 günü için yapılan tebligat üzerine, temyiz eden davacı vekili Av. ... geldi, diğer taraftan Orman Yönetimi vekili Av.... ile Orman ve Su İşleri Bakanlığı vekili Av. ... geldiler, başka gelen olmadı, açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra, gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Daha sonra dosya içindeki tüm belgeler incelenip, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı gerçek kişi 04.03.2011 günlü dilekçesiyle, ... İlçesi, ... Beldesinde bulunan 3500 m² yüzölçümündeki taşınmazın, 1958 yılından 1988 yılına kadar ... zilyetliğindeyken, harici satış senetleri ile satın aldığı, taşınmazın 11 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca yapılıp 21.11.1995 tarihinde ilân edilen orman kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun 2/B uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarıldığı, bu çalışmada tesis edilen 2063 ve 2064 numaralı orman sınır noktalarının zeminde bulunan ve orman kadastro tutanaklarında tarif edilen yerlerine göre taşınmazlarının 6831 sayılı Kanunun 2/B uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerden olduğu halde, orman kadastro ve 2/B haritası hazırlanırken, 2063 ve 2064 numaralı orman sınır noktalarının yerlerinin tutanaklarda tarif edilen yerlerinden farklı yerlerde işaretlenmek suretiyle, taşınmazlarının orman kadastro sınırları içinde kalmasına neden olunduğundan, bu çalışmanın iptali ile dava konusu taşınmazın, 6831 sayılı Kanunun 2/B uygulamasıyla Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan alanda kalacak biçimde orman kadastro haritasının düzeltilmesi ve 2/B parseli olarak davacı vekil edeni adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazın üzerinde fiilen orman ve maki bitki örtüsü ile ormana dair diğer bitki türleri de bulunan eylemli orman niteliğinde olduğunun belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine, çekişmeli taşınmaz hakkında harita mühendisi bilirkişiler... ve ... tarafından düzenlenen 10.01.2012 günlü rapor ekindeki E-3 nolu krokide (A1) ile gösterilen 658,76 m², (A2) ile gösterilen 325,83 m² ve (A3) ile gösterilen 700,41 m² yüzölçümündeki taşınmazların orman niteliğiyle Hazine adına tesciline ilişkin verilen karar, davacı gerçek kişi tarafından temyiz edilmekle, Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 05.03.2013 gün ve 2013/832 - 2288 sayılı kararda, diğer hususların incelenmediği belirtilmek suretiyle bozulmuştur.

Hükmüne uyulan bozma kararında özetle; “... 6831 sayılı Kanunun 11/1. maddesi gereğince askı süresinden sonra açılacak sınırlamaya itiraz davalarında genel mahkemelerin görevli olduğu, çekişmeli parselin bulunduğu yerde yapılan en son kadastro işleminin askı suretiyle ilân edildiği 21.12.1995 tarihi olduğu ve dava tarihine kadar 10 yıldan daha fazla süre geçtiği...” gereğine değinilmiştir.

Kadastro mahkemesince bozma kararına uyulduktan sonra, davanın görevsizlik nedeniyle reddine karar verilerek dava dosyası Asliye 5. Hukuk Mahkemesine gönderilmiştir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmiştir.

Dava, dilekçesindeki açıklamaya ve dosya kapsamına göre dava, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak, orman kadastro haritasının, orman kadastro tutanaklarında tarif edilen yerlerine ve zeminde bulunan yerlerine göre düzeltilmesine, başka deyişle orman kadastrosunun aplikasyonu ve 2/B uygulamasına itiraza ilişkin olarak 10 yıldan daha fazla bir süre sonra açılan dava niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 1984 yılında yapılmış, daha sonra 1992 yılında 11 numaralı Orman Kadastro Komisyonunca yapılıp 21.12.1995 tarihinde ilân edilerek kesinleşen, evvelce sınırlaması yapılmış ormanların aplikasyonu, evvelce sınırlaması yapılmamış ormanların kadastrosu ve 6831 sayılı Kanunun 3302 sayılı Kanun ile değişik 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Yörede, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunla eklenen Ek madde 4 uyarınca, Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin, fiilî kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığının kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmesi amacıyla arazi kadastro çalışması bulunmaktadır.

Yörede, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunla eklenen Ek madde 4 uyarınca, Hazine adına orman sınırları dışına çıkarılan yerlerin, fiilî kullanım durumları dikkate alınmak ve varsa üzerindeki muhdesatın kime veya kimlere ait olduğu ve kim veya kimler tarafından ne zamandan beri kullanıldığının kadastro tutanağının beyanlar hanesinde gösterilmesi amacıyla arazi kadastro çalışması bulunmaktadır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye ve dava konusu taşınmazda davacının kullanımının bulunmadığı, eğiminin %17-19 olduğu, üzerinde 1,5 metre boyunda eğrelti otları, ardıç, defne gibi maki türü bitkiler ile seyrek olarak çam ve kestane ağacı olduğu, 2005 yılı ortofoto haritalarındaki görünümünün de eylemli durumu ile uyumlu bulunduğu, 3402 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunla eklenen ek 4 maddesi ve 6292 sayılı Kanun hükümleri birlikte değerlendirildiğinde davacının kullanımı bulunmadığından dava açmakta hukukî yararının olmadığı, 6831 sayılı Kanuna 5831 sayılı Kanunla eklenen ek 10 maddesi uyarınca orman sınırları dışına çıkarılan yerler, çıkarma işleminin kesinleştiği tarihten itibaren kazandırıcı zamanaşımı yolu ile iktisap edilemeyeceği gibi, eylemli nitelikte orman olan ve üzerinde kullanım bulunmayan dava konusu (A1), (A2) ve (A3) ile işaretli taşınmazların tescilinin de istenemeyeceğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, temyiz incelemesi duruşmalı yapılması nedeniyle 1.100.-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak Orman Yönetimi ile Orman ve Su İşleri Bakanlığına verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 26/12/2014 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16272, Karar No: 2019/15957, Tarih: 16.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/16272 E.  ,  2019/15957 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ...'in temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 16/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4885, Karar No: 2006/6965, Tarih: 16.06.2006

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2006/4885 E.  ,  2006/6965 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı Hazine vekili tarafından, davalı aleyhine 08.07.2004 gününde verilen dilekçe ile mera iddiasına dayalı tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 25.03.2005 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mera iddiasıyla Hazine tarafından açılan tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece çekişme konusu taşınmazın imar planı kapsamına alınan mera olduğu davalıya 4342 sayılı Kanununun değişik 3. maddesi uyarınca taşınmazın emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısını Hazineye ödenmek üzere önel verilmesine rağmen ödeme yapmadığı gerekçeleriyle dava kabul edilmiş ve dava konusu taşınmazın kaydının iptali ile Hazine adına tesciline karar verilmiş, hükmü davalı gerçek kişi temyiz etmiştir.

Dosya kapsamında toplanan delillere göre, 1965 yılında yapılan tapulama tespiti sırasında 50 parsel sayılı taşınmazın ...Köyü Tüzel Kişiliği adına harman yeri olarak sınırlandırıldığı, köyün Belediye olmasından sonra Belediye adına tescil edildiği, 22.6.1973 tarihinde de üç ayrı parsele ifraz edildiği ve bunlardan bir kısım parsellerin imar planında sosyal alanlara ayrıldığı, harman yerinden ifraz edilen 1714 parsel ile ihdasen tesis edilen 1723 parselin tevhit edilerek 1724 parsel numarasını aldığı daha sonra bu parselin 55 ayrı parsele bölündüğü, 1978 yılındaki emcümen kararıyla bu parsellerin üçüncü kişilere satıldığı anlaşılmaktadır.

Görüldüğü gibi dava konusu taşınmazın öncesi köy halkının yararlandığı kamu malı özelliği taşıyan genel harman yeridir.

Davacı Hazine dava konusu taşınmazın mera olduğunu iddia etmiş ise de, bu iddia kanıtlanamamıştır. Burada öncelikle harman yeri niteliği üzerinde durulması gerekecektir. Gerçekten, harman yerleri köy halkının tümünün yararlandığı harman yapılmak üzere ya yetkili mercii tarafından tahsis edilen ya da, ... kullanma biçimi harman yeri olan köy orta malı taşınmazlardandır. Bu gibi yerlerin yararlanma hakkı ilgili köy ve belde halkına ait ise de, kuru mülkiyeti Devlete aittir. Yine hemen belirtilmelidir ki, harman yerlerinin özellikleri mera, yaylak ve kışlakların özelliklerinden farklı değildir.

Her ne kadar 4342 sayılı Mera Kanununun değişik geçici 3. maddesinde Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içersindeki yerleşim yeri olarak işgal edilen ve mera olarak kullanımına artık olanak bulunmayan taşınmazların tahsis amacının değiştirilmesi suretiyle Hazine adına tesciline olanak sağlanmışsa da bu hüküm ancak öncesi mera olan ve yasada öngörülen unsurları taşıyan taşınmazlar bakımından uygulanabilir. Anılan hükmün genişletilmiş yorumla mera dışındaki yaylak, kışlak ve somut olayda olduğu gibi harman yerlerine taşınma imkânı yoktur. O yüzden mahkemenin 4342 sayılı Kanununun geçici 3. maddesindeki taşınmaz bedelinin ilgililerince Hazineye ödenmesine dair işlem yaparak bunun sonucu bedelin ödenmediğinden bahsedilip davanın bu nedenle reddi doğru olmamıştır.

Burada üzerinde durulması gereken diğer bir sorunda 4342 sayılı Mera Kanununun 14. maddesi son fıkrasının olaya uygulanıp uygulanamayacağıdır. Anılan maddenin başlığı «tahsis amacının değiştirilmesi» şeklindedir. Yasanın daha önceki hükümlerine bakılırsa bu maddenin mera komisyonlarının çalışmaları sırasında ve ancak mera komisyonlarınca yapılan idari iş ve işlemlerde uygulanabileceği açıkça görülür. Başka bir deyişle yargı önüne getirilen bu gibi uyuşmazlıklarda harman yeri vasfının yargı yerinde değiştirilebileceği düşünülemez. Ne var ki; somut olayda, öncesi harman yeri olan 1714 parsel sayılı taşınmaz 1723 parselle tevhid edilerek imar planı kapsamına alınmış, arsa vasfına dönüştürülerek gerçek kişilere Belediye Encümeni kararıyla satılmıştır. Az yukarıda sözü edildiği üzere somut olaya 4342 sayılı Kanunun değişik geçici 3. maddesinin ve yine aynı yasanın 14 maddesinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla 1714 parselin harman yeri vasfının değiştirilerek arsa vasfıyla gerçek kişilere yapılan satış işlemi ve gerçek kişiler adına tescil yasadaki deyimiyle «yolsuz tescil» niteliğindedir. Bu gibi durumlarda hukuken yokluk ifade eden tapu üzerinden iktisapta bulunan kişiler Türk Medeni Kanunun 1023 maddesinden yararlanamaz. Ancak;

Yukarıdan beri vurgulandığı üzere 1724 parsel harman yeri olan 1714 ile 1723 parsellerden gelmektedir. 1714 sayılı öncesi harman yeri olan taşınmazın Belediye tarafından imar planına alınarak özel mülk şeklinde kişilere satışı hukuken yok hükmünde ise de, 1723 parselin niteliği ve evveliyatı araştırılmamıştır. Anılan bu parsel imar uygulaması suretiyle Belediye tarafından mülk edinilecek yerlerden ise ve davalıya yapılan satış 1723 parselin kapsamında kalan bir yer ise şüphesiz davalı gerçek kişi Belediyeden satın almayla bu yeri kazanabilir. O yüzden öncelikle bu husustaki deliller toplanıp yerinde keşif yapılarak dava konusu taşınmazın harman yeri niteliğindeki 1714 parsel yoksa 1723 parsel kapsamında kalıp kalmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Yapılacak inceleme ve araştırma sonucu dava konusu taşınmazın 1714 parsel kapsamında kaldığı saptanırsa öncesi harman yeri olan ve kamunun genelinin yararlandığı bu yer imar uygulamasında ancak yine kamunun genelinin yararlandığı bir yer olarak bırakılmak koşuluyla imar planına alınabileceğinden ( örneğin meydan, yol, ..., yeşil alan, otopark, toplu taşıma istasyonu, terminal…. gibi) bu yerin kamunun yararlanmasına tahsis edilmek üzere ve bu koşulla Hazine adına tescili gerekir. Mahkemece bütün bu yönler düşünülmeden ve uygulama yeri olmadığı halde 4342 sayılı Mera Kanunun geçici 3. maddesinden bahsedilerek davanın yazılı olduğu şekilde doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazların kabulü hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.6.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14011, Karar No: 2011/12820, Tarih: 17.11.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/14011 E.  ,  2011/12820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulunmadığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10323, Karar No: 2019/8718, Tarih: 03.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/10323 E.  ,  2019/8718 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ...'nun çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan yapılan yargılaması sonunda, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine dair ... Anadolu 5.Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 20.04.2017 gün ve 2016/160 Esas, 2017/114 Karar sayılı hükmün sanık müdafisi, katılan mağdure vekili ile katılan Aile, Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 14.11.2018 gün ve 2018/6173 Esas, 2018/6747 Karar sayılı ilamı ile onama yönündeki kararına Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 13.12.2018 günlü, 14-2018/50068 sayılı itiraznamesi ile 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesinin iki ve üçüncü fıkraları gereğince itiraz etmesi üzerine dosya Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün onanmasına dair Dairemizce verilen karar usul ve kanuna uygun olup, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından anılan hükme yönelik ileri sürülen itiraz nedenleri yerinde görülmediğinden Reddiyle, 5271 sayılı CMK'nın 308/2 ve 3. maddeleri uyarınca itirazın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için dosyanın Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 03.04.2019 tarihinde üyeler ... ile ...'in karşı oyları ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Dairemizin 14.11.2018 gün ve 2018/6173 Esas, 2018/6747 Karar numaralı ilamında belirtilen karşı oy gerekçelerimiz doğrultusunda, sanığa isnat edilen eylemin gerçekleştiği yönünde cezalandırılmasına ... güç ve nitelikte her türlü şüpheden uzak delil elde edilemediği göz önünde bulundurularak beraat kararı verilmesi yerine kurulan mahkumiyet hükmünün onanması yönündeki karara katılmadığımız düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak edilmemiştir.