muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/7499, Karar No: 2015/4630, Tarih: 16.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/7499 E.  ,  2015/4630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkillerinin üyesi bulunduğu davalı kooperatifin 30.04.2006 tarihinde yapılan genel kurul toplantısında, yöneticilerin kusurları nedeniyle belediye tarafından kesilen cezanın kooperatife yükletilmesine, kooperatife ait yerin düşük bedelle satılmasına, gerekli olmadığı halde araç alımına karar verildiğini, kooperatife ait 3 işyerinin belediyeye devrinin ve 2. etap inşaatlarda metrekareye göre aylık 200,00 TL aidat alınmasının kararlaştırıldığını, alınan kararlarda karar nisabının sağlanmadığını, faaliyet raporunun kendisine tebliğ edilmediğini ve bu yönde alınan kararların kanuna, anasözleşmeye ve iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek, bu kararların iptalini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, alınan kararların yasaya ,ana sözleşmeye ve iyi niyet kurallarına aykırı olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddine dair verilen kararın davacı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 17.04.2012 tarih ve 2011/3843 E, 2012/2912 K sayılı ilamı ile, mahkemece kooperatif hukuku konusunda uzman bilirkişi heyeti oluşturularak, iptali istenen kararların kanuna kooperatif anasözleşmesine ve iyiniyet kurallarına aykırı olup olmadığı, her maddedeki karar nisabının oluşup oluşmadığı irdelenmek suretiyle açıklamalı, gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınması gerekirken eksik incelemeye dayalı şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığı belirtilerek bozulması üzerine, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, yapılan bilirkişi incelemesi neticesinde ilgili genel kurul maddelerinin uygulanmasında toplantı ve karar nisabına uyulduğu ve toplantı öncesi yönetim kurulunca yapılan işlemlerde usul ve yasaya aykırı bir durumun tespit edilemediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacılar vekilinin aşağı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davacılar vekilinin aşağı bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Mahkemece, uyulan bozma ilamı gereğince inceleme yapılarak karar verilmesi zorunludur. Hükmüne uyulan bozma ilamında dava konusu 30.04.2006 tarihli genel kurulda alınan 7,8,9,11 ve 12. maddelerinde yer alan kararların, kanun anasözleşme ve iyiniyet kurallarına aykırı olup olmadığını inceleyerek bir karar verilmesi gereğine değinilmiştir. Ne var ki mahkemece anılan maddeler hakkında herhangi bir inceleme yapılmadığı gibi hüküm yerinde de bu konuda herhangi bir değerlendirmede bulunulmamış, soyut olarak "usul ve yasaya aykırı bir durumun tespit edilmediği" gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece, bozma ilamındaki ilkeler doğrultusunda herhangi bir inceleme araştırma yapılmadan ve HMK 297/1 maddesinin c bendi hükmüne aykırı olarak herhangi bir gerekçe gösterilmeksizin davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine (2) no'lu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazlarını kabulü ile hükmün davacılar yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 16.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7861, Karar No: 2011/8804, Tarih: 15.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7861 E.  ,  2011/8804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı, mısır ve kuru fasulye ürünlerinin 2010 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin İl Tarım Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından,

2- Davacı taraftan ödenmesi gereken dava harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Bu nedenle -davacı idarenin yargı harcından bağışık olmadığı da gözetilerek- davacı taraftan dava harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması, dava harcı alınmamışsa gerekli tebligat yapılarak harcın tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/320, Karar No: 2020/1927, Tarih: 03.03.2020

**3. Hukuk Dairesi         2020/320 E.  ,  2020/1927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalı ... aralarındaki itirazın iptali davasına dair .... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 06/06/2018 tarihli ve 2015/963 E. - 2018/630 K. sayılı hükmün onanması hakkında dairece verilen 07/10/2019 tarihli ve 2018/8077 E. - 2019/7525 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Düzeltilmesi istenilen Yargıtay ilamında benimsenen mahkeme kararındaki gerekçelere göre düzeltme dileğinde ileri sürülen sebepler HUMK'nun 440. maddesindeki yazılı hallerden hiç birisine uymadığından vaki düzeltme isteğinin REDDİNE, 450.00 TL para cezası ile 20,80 TL bakiye karar düzeltme harcının düzeltme isteyenden alınarak hazineye gelir kaydettirilmesine, 03/03/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5702, Karar No: 2013/151, Tarih: 17.01.2013

**23. Hukuk Dairesi         2012/5702 E.  ,  2013/151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen sözleşmenin feshi davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 14.06.2012 gün ve 2012/2062 Esas 2012/4213 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı vekilince istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü:

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkili ile davalı üst birlik arasında imzalanan 15.12.2004 tarihli arsa tahsis ve inşaat yapım sözleşmesi uyarınca davacının üye tahsis edeceğini, davalının ise daire yapmayı taahhüt ettiğini, müvekkilinin üzerine düşen edimleri yerine getirdiğini ve toplanan aidatları üst birliğe aktardığını, ancak davalı ile dava dışı arsa sahibi kooperatif arasındaki sözleşmenin mahkeme kanalı ile fesh olunduğunu, daha sonra davalı ile dava dışı arsa sahibi arasında ibra protokolü düzenlendiğini, bundan müvekkilinin haberi olmadığını ve müvekkilinin büyük zarara uğradığını ileri sürerek, davalı ile dava dışı arsa sahibi arasında yapılan protokolün feshine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ve müdahil vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonunda; davalı ile arsa sahibi kooperatif arasında düzenlenen 08.06.2010 tarihli protokolde davacının taraf olmadığı, davacının bu nedenle protokolün iptalini isteyemeyeceği, eğer davacının bir zararı doğmuşsa bunu ayrı bir dava ile talep edebileceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, davacı vekilinin temyiz istemi sonucu mahkeme kararı Dairemizin 14.06.2012 gün 2012/2062 Esas 2012/4213 Karar sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, davacı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440.maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 6,55 TL harç ve takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 17.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29209, Karar No: 2017/2472, Tarih: 02.03.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/29209 E.  ,  2017/2472 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya kapsamına göre sanığın diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığa yargılama gideri olarak yükletilen zorunlu müdafiilik ücretinin, 5271 sayılı CMK'nın 101/3. maddesi uyarınca soruşturma aşamasında yapılan sorgusu esnasında mahkemece sanığı savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesinden kaynaklandığı ve yasal zorunluluğa dayanması nedeniyle, zorunlu müdafi için ödenen avukatlık ücretinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMUK'nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, zorunlu müdafii için ödenen ücretin yargılama gideri olarak sanığa yükletilmesine ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12020, Karar No: 2015/35286, Tarih: 12.10.2015

**4. Ceza Dairesi         2015/12020 E.  ,  2015/35286 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2014/197848

MAHKEMESİ : Bala Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2013

NUMARASI : 2013/66 (E) ve 2013/137 (K)

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, mala zarar verme

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, N.. K..'nın temyiz isteğinin kendisi hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine hasredildiği ve bu isteğin Yerel Mahkemece 27.03.2014 tarihinde ceza miktarı itibariyle reddedildiği, ret kararının UYAP sisteminden alınan nüfus kaydına göre eşi olan H... K... imzasına, 29.04.2014 tarihinde tebliğ edildiği, sanık tarafından temyiz isteğinin reddine dair karara herhangi bir itirazın yapılmadığı belirlenerek; katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar görmüş bulunan ve CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen şikayetçiler Y.. Y.. ve L.. Y..'ın davaya katılmak istediklerini belirtmelerine karşın, ilk derece mahkemesince karara bağlanmamış ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı gözetilerek, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca şikayetçiler Y.. Y.. ve L.. Y..'ın davaya katılmasına karar verilerek dosya görüşüldü:

1-Katılan Sanıklar E.. K.., L.. Y.., Y.. Y.. ve sanık M.. E.. hakkında hakaret, sanık M.. Ş.. ve suça sürüklenen çocuk A.. Ş.. hakkında hakaret ve mala zarar verme eylemlerinden kurulan hükümlerde öngörülen cezaların nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca katılan sanıklar Y.. Y.., L.. Y.., katılan sanık E.. K.. müdafii ve katılan A.. Y.. vekilinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEKLERİNİN REDDİNE,

2-Sanıklar M.. E.. ve M.. Ş.. ile suça sürüklenen çocuk A.. Ş.. hakkında tehdit eylemlerinden kurulan beraat hükümlerine yönelik temyize gelince,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik katılanlar Y.. Y.., L.. Y.. ve katılan E.. K.. vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 12/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6174, Karar No: 2010/3905, Tarih: 05.04.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/6174 E.  ,  2010/3905 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalının müvekkiline ait 2.302,38.-YTL tutarındaki doğrudan gelir desteklemesi parasına alacağı olduğu iddiasıyla el koyduğunu, el koymanın gerek Yargıtay kararlarına, gerekse Bakanlar Kurulu’nun 2001/3405 sayılı kararnamesine aykırı olduğunu, el konulan bu tutarın tahsili için başlatılan icra takibinin davalının haksız itirazı sonucu durduğunu belirterek itirazın iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacının murisi arasında tarımsal kredi genel sözleşmesi imzalandığını, bu kişiye ait taşınmazlar üzerine ipotek tesis edilerek kredi kullandırıldığını, kredi borçlusunun hiç ödemede bulunmayarak yasal takibe düştüğünü, ancak borçlunun vefatı üzerine icra takibinin davacının da aralarında bulunduğu mirasçılara intikal ettirildiğini, davacının iddia ettiği Bakanlar Kurulu Kararının 2001 yılındaki ekonomik kriz nedeniyle (1) yıllığına haciz konulamayacağının öngörüldüğünü, davacıdan kesinti yapıldığı tarihte geçerli olan 2006 yılı doğrudan gelir desteği ödemesi yapılmasına dair 21 maddeden oluşan Bakanlar Kurulu Tebliğinde haciz edilemez ibaresinin bulunmadığını, bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davacının murisi olan babasının davalı bankadan kredi çektiği, murisin tüm borç ve alacaklarının mirasçılara intikal ettiği, davalı bankanın buna istinaden davacının doğrudan gelir desteği hesabına aktarılan tutarı mahsup ettiği, 30.05.2006 tarihli Resmi Gazete’de 2006 yılı için yayınlanan 2006/27 sayılı Doğrudan Gelir Desteği Ödemesi yapılmasına dair tebliğ’de çiftçilere yapılacak doğrudan gelir desteği ödemelerinin diğer kamu kurum ve kuruluşlarının alacaklarına mahsup edilemeyeceğine dair herhangi bir hüküm içermediği, ayrıca özel yasalarda doğrudan gelir destekleme hesaplarına bloke konulamayacağına ilişkin bir hüküm mevcut olmadığı, bu konuda bir içtihadı birleştirme kararının da bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 5.4.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1288, Karar No: 2017/3941, Tarih: 10.05.2017

**16. Ceza Dairesi         2017/1288 E.  ,  2017/3941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 6352 sayılı Kanunun geçiçi 1. maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararların, anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde ve itiraza tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca gereğinin itiraz merciince yerine getirilmesi için dosyasının incelemeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 10.05.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3424, Karar No: 2020/4013, Tarih: 14.10.2020

**14. Ceza Dairesi         2019/3424 E.  ,  2020/4013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (mağdurlar ..., ... ile ...'e yönelik)

HÜKÜM : Sanık ...’in mağdur ...’a yönelik eylemi çocuğun cinsel istismarı kabul edilerek bu suç ile diğer mağdurlara yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan (mağdur sayısınca) mahkumiyeti ve sanık ...’nin tüm mağdurlara yönelik atılı suçtan (mağdur sayısınca) beraatine dair Şanlıurfa 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 21.12.2017 gün ve 2009/113 Esas, 2017/742 Karar sayılı hükümlere yönelik istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, her ne kadar tebliğnamede sanık ...’in mağdur ...’a yönelik eylemleri yönünden görüş bildirilmişse de bu hükme ilişkin temyiz incelemesinin Dairemizin 2020/424 Esas sayılı dosyasında yapılması nedeniyle incelemenin sanık ...’in, mağdurlar ..., ..., ...’ye yönelik ve sanık ...’nin ise tüm mağdurlara yönelik eylemleriyle sınırlı yapılmasına karar verildikten sonra tebliğnamede sanık olarak gösterilen ... ... hakkında kurulan hükümlerle ilgili kanun yoluna başvurulmadığı gözetilerek gereği görüşüldü:

Sanık ... hakkında mağdurlar ... ile ...’e yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp, aynı Kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanık ... müdafisi ve katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde vaki istinaf başvurusunun esastan reddine dair kurulan hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık ... müdafisi ile katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 302/1. madde ve fıkrası gereğince esastan reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık ... hakkında mağdur ...’a yönelik çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Olayın intikal şekli ve zamanı, suç tarihi itibarıyla on beş yaşından büyük olan mağdurun aşamalarda değişen çelişkili anlatımları, savunma ile tüm dosya kapsamı nazara alındığında, ilk derece mahkemesinin kabulünde yer alan sübuta ilişkin delillerin dosya içeriğiyle çelişmesi nedeniyle mahkumiyet kararının yerinde olmadığı anlaşıldığından, söz konusu hükme yönelik istinaf başvurusunun kabulü yerine yazılı şekilde esastan reddedilmesi,

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Sanığın hükümlerden sonra 20.04.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafisi ile katılan bakanlık vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 05.12.2018 gün ve 2018/2217 Esas, 2018/1261 Karar sayılı vaki istinaf başvurusunun esastan reddine yönelik hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmesine, 14.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1389, Karar No: 2014/21771, Tarih: 02.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/1389 E.  ,  2014/21771 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/182438

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2012

NUMARASI : 2011/790 (E) ve 2012/627 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın katılanı darp ettiği esnada, katılanın merdivenlerden düşerek vücudunda kemik kırığı oluşacak halde yaralanması şeklinde gelişen eylemin, bu hali ile TCK'nin 86/1 ve 87/3. maddelerine temas ettiği ve bu maddeler gereğince yargılama yapma görevinin, üst dereceli Asliye Ceza Mahkemesine ait olduğu nazara alınarak görevsizlik kararı vermek gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün diğer hususları incelenmeksizin bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca CMUK'un 326/son maddesi gözetilerek BOZULMASINA, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/17615, Karar No: 2024/19861, Tarih: 16.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/17615 E.  ,  2024/19861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/966 E., 2022/2426 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : İlk derece mahkemesi kararı kaldırılarak beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesince sanık hakkında kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'' ve aynı Kanun'un 294. maddesinin ise; ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık müdafiinin temyiz isteminin, beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14. maddesinin 4. fıkrası uyarınca, beraat eden ve kendisini vekil ile temsil ettiren sanık yararına Hazine aleyhine maktu vekalet ücreti tayin olunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun'un 303. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm tarihine göre 9.200,00 TL maktu vekalet ücretinin Hazineden alınarak sanığa verilmesine karar verilmek suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun olan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA, dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bala Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.