muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/13009, Karar No: 2017/4240, Tarih: 18.05.2017

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenden istenebilecek gerçek zararı aşmayan gelirin ilk peşin sermaye değerinin müteselsil sorumluların toplam kusuruna düşeninden işveren, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısının müteselsil sorumluların toplam kusuruna karşılık gelen tutarından da üçüncü kişi sorumlu tutulmalıdır. Daha açık anlatımla, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Yukarıdaki maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak öncelikle kazanın meydana geldiği inşaat sahibi ve inşaatın demir işlerini aldığı belirten davalılar arasındaki ilişki net olarak belirlenmeli, davalı ...’ın işverenlik durumu gözetilerek yapılan değerlendirmede davalı ...’ın işverenlik sıfatının bulunmadığının anlaşılması halinde yukarıda belirtilen esaslar dahilinde 5510 sayılı Kanunun 21/4. maddesi uyarınca sorumluluğu değerlendirilmeli, olayla ilgili hak sahibi tarafından açılan tazminat dosyasıyla mevcut bilirkişi raporları arasında ki çelişkiler giderilerek olayın gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden uygun bir kusur raporu alınarak eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi de bozmayı gerektirir.

O hâlde, davalı ... vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ...'a iadesine, 18.05.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16875, Karar No: 2008/838, Tarih: 01.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16875 E.  ,  2008/838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın ...Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında .... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12404, Karar No: 2024/10271, Tarih: 28.11.2024

**9. Ceza Dairesi         2021/12404 E.  ,  2024/10271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/93 E., 2015/315 K.

KATILANLAR : ..., ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇLAR : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun kaçırılması ve alıkonulması

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, katılan mağdure vekili, sanık ... ve müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii, katılan Bakanlık vekili

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanıklar hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istimarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını işledikleri iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemleri değişen suç vasfına göre çocuğun kaçırılması ve alıkonulması kabul edilerek sanıkların bu suçtan mahkumiyetlerine, atılı diğer suçtan beraatlerine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ SEBEPLERİ

A. O Yer Cumhuriyet Savcısının Temyiz İsteği

Mağdurenin olay tarihinde on beş yaşından küçük olduğuna, beyanlarının tutarlı olduğuna, tüm sanıkların mağdureyi zorla evde tuttuklarına ve bu süre zarfında Hakan tarafından cinsel istismara uğradığına, tüm sanıkların çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve hürriyeti tahdit suçundan cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Katılan Mağdure Vekilinin Temyiz İsteği

Sanıkların aşamalardaki beyanlarının çelişkili olduğuna, mağdurenin anatomik bakire olması nedeniyle dosyadaki tek delilin mağdurenin beyanları olduğuna, bu suçun başka delilinin bulunmasının zor olduğuna, bakire olmasının suçun işlenmediği yönünde yorumlanmasını gerektirmediğine, sanıkların çocuğun cinsel istismarı suçundan ve hürriyeti tahditten cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

C. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İsteği

Sanıkların üzerlerine atılı suçları işlediğine, beraat kararı verilmesinin kanuni olmadığına ilişkindir.

D. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Sanığın mağdurenin yaşını on dokuz olarak bildiğine, gerçek yaşını bilmesinin mümkün olmadığına, sanığın mağdureye yardımcı olduğuna, suç işlemediğine, sanık hakkında takdiri indirim maddesinin uygulanmaması, cezanın paraya çevrilmemesi, erteleme uygulanmamasının kanuni olmadığına ilişkindir.

E. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstekleri

Sanığın mağdureye yardım ettiğine, yaşını on dokuz olarak bildiğine ve Hakan’a da reşit olduğunu söylediğine, kalacak yeri olmadığı için yardım ettiğine, nişanlısı ile birlikte kaldıkları Hakan’ın evine götürdüğüne, orada kaldıkları zamanda evden birlikte çarşıya gittiklerine, zorla tutmadıklarına, takdiri indirim ve erteleme uygulanmamasının kanuni olmadığına ilişkindir.

F. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

E. Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstekleri

Sanığın mağdureye yardım ettiğine, yaşını on dokuz olarak bildiğine ve Hakan’a da reşit olduğunu söylediğine, kalacak yeri olmadığı için yardım ettiğine, nişanlısı ile birlikte kaldıkları Hakan’ın evine götürdüğüne, orada kaldıkları zamanda evden birlikte çarşıya gittiklerine, zorla tutmadıklarına, takdiri indirim ve erteleme uygulanmamasının kanuni olmadığına ilişkindir.

F. Sanık ... Müdafiinin Temyiz İsteği

Mağdurenin sanıkların yanlarında zorla tutulmadığına, apartmandan dinlenen tanıkların da bu durumu doğruladıklarına, verilen cezada takdiri indirim yapılmamasının, erteleme hükümlerinin uygulanmamasının kanuni olmadığına ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki beyanları, sanıkların savunmaları, mağdureye ait alınan adli raporlar ve tüm dosya içeriğinden yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı anlaşılmakla, hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Sanıkların savunması, mağdurenin beyanları ile alınan raporlar ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanıkların mağdurenin yaşını on dokuz olarak bildiklerine dair beyanları nazara alındığında suçun niteliğinin değişeceği, zira bu halde eylemin suç oluşturmayacağı, mağdurenin on beş yaşından küçük olduğunu bildiklerinin kabulü halinde ise kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun oluşacağı, açıklanan nedenlerle olayda 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 30. maddesinde düzenlenen hata hükümlerinin uygulama koşullarının bulunup bulunmadığı tartışıldıktan sonra hükme varılması gerekirken bu konuda herhangi bir değerlendirme yapılmaksızın eksik gerekçe ile yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan mağdure vekili ve o yer Cumhuriyet savcısı tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıklar müdafileri, katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, farklı gerekçe ile Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Çocuğun Kaçırılması ve Alıkonulması Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıklar müdafileri, katılan mağdure vekili, katılan Bakanlık vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi gereği, farklı gerekçe ile Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5528, Karar No: 2019/16538, Tarih: 12.11.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/5528 E.  ,  2019/16538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, suça konu minibüsten, maddi hasarlı trafik kazasına karışması sebebiyle hareket halinde olmadığı ve içinde yolcu bulunmadığı esnada hırsızlık yaptığının anlaşılması karşısında, eyleminin TCK'nın 142/2-a maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın, müdafiinin ve vasisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca ceza süresi yönünden kazanılmış hakkın korunmasına, 12.11.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/529, Karar No: 2014/22952, Tarih: 30.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/529 E.  ,  2014/22952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/246374

MAHKEMESİ : Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2012

NUMARASI : 2012/111 (E) ve 2012/271 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Mağdurun suça konu demiri kendi çabaları sonucu bulduğu ve sanığın rızai iadede bulunmadığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde uygulama yapılması,

2-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmayacak, olayın özelliği, mağdurun konumu, failin kişiliği ve suçun işleniş şekli, her olayda değerlendirmeye konu edilecek, meydana gelen haksızlığa faili iten etkenler ve bu haksızlığın mağdur üzerindeki etkileri de gözetilerek, maddenin uygulanıp uygulanmaması ve özellikle ceza verilmeme haliyle ilgili seçeneğin, eylemin failine uygun düşüp düşmeyeceği belirlenecek ve takdirin gerekçesi de kararda gösterilecektir.

Somut olayda ise; hurda değeri 23,00 TL olan eskimiş balkon demirini çalan sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle verilecek cezadan TCK'nın 145. maddesi gereğince belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık T.. Z..'in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 30.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22230, Karar No: 2012/21884, Tarih: 27.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/22230 E.  ,  2012/21884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Oluş ve dosya içeriğine göre; suç tarihinde sabah saat 08:00 sıralarında sanıkların müşteki tarafından işletilen mağazaya pantolon alma bahanesi ile geldikleri, sanıklardan ...'nın pantolonlara baktığı ve bir adet pantolonu denemek için kabine girdiği sırada diğer sanıklar ... ve ...'in takım elbise ve montlara baktıkları, müştekinin bulunduğu noktadan diğer iki sanığı görmesinin mümkün olmadığı, bunu fırsat bilen sanık ...'in üzerinde bulunan parkenin altına dört adet takım elbiseyi saklayarak mağazadan çıkmak üzere kapıya yöneldiği esnada durumu fark eden müştekinin sanık ...'in dışarıya çıkmasını engellemeye çalıştığı, bu sırada sanığın koltuğunun altındaki takım elbiselerin yere düştüğü, sanık ... ve diğer sanıkların mağazadan üçü birlikte çıkmak istedikleri kapıya yöneldikleri, sanık ...'in müştekiyi ittirdiği, bunun üzerine müştekinin sanığa bir yumruk vurarak kapıyı kapatıp dışarıdan komşularından yardım istediği, bu sırada sanık ...'nın kaçtığı, sanık ... ile müşteki arasında boğuşma yaşandığı, sanığın müştekiyi omzundan ısırdığı komşuların da yardımıyla her iki sanığın yakalandığı, diğer sanık ...'nın hükümet Konağı yakınında yakalandığının anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin 765 sayılı Yasanın 495/2, 61. maddelerinde yazılı bulunan yağma suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin kanıtları takdir ve tartışma görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

2- Kabul ve uygulamaya göre de;

a-Sanıkların eylemlerinin tam teşebbüs aşamasında kaldığının gözetilmemesi,

b- Suçu birlikte işleyen sanıklardan neden oldukları yargılama giderlerinin “ayrı ayrı” yerine, "müteselsilen" alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2.maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 27.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.