muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/549, Karar No: 2023/527, Tarih: 24.05.2023

24.05.2023 tarihinde oy çokluğuyla kesin olarak karar verildi.

"K A R Ş I O Y"

1. Temel uyuşmazlık "tarafları Türk uyruklu işçi ile Türkiye'de şubesi olan ancak organik bağ içinde olduğu ve Rusya hukukuna tâbi tüzel kişiliği olan işveren arasında işverenin üstlendiği yurt dışı işyerlerindeki çalışmalardan doğan işçilik alacaklarına ilişkin uyuşmazlıkta taraflarca seçilen hukukun uygulanıp uygulanmadığı" noktasında toplanmaktadır.

2. Hukuk Genel Kurulunun 10 Mayıs 2023 günü incelenen 2022/9-873, 892, 985, 1237 Esaslarında aynı tür uyuşmazlıkta yazılan karşı oylar gerekçesinde açıklandığı üzere;

3. İş Sözleşmesinin niteliği ve işçinin işverene hukuki ve kişisel olarak bağımlığı, zayıf konumda olması neden ile korunması gerektiği, genel işlem koşulları yönünden yabancı hukukun uygulanmasına dair sözleşmenin geçersizliği, 5718 sayılı MÖHUK'nın 5 inci ve 6 ncı maddelerinde ön koşul olan kamu düzeni ve Türk İş Hukukunun doğrudan uygulanan kuralları, işverenin sözleşmede fiili olarak Türk Hukukunun uygulaması gerekçelerine göre direnme kararı yerindedir.

4. 5718 sayılı MÖHUK'nın 12.12.2007 tarihinde yürürlüğe girdikten sonra anılan Kanun'un 5 ve 6 ncı maddeleri kapsamında Türkiye'de kurulu bulunan işverenler ile Türk uyruklu işçilerin iş uyuşmazlılarına "Türk Hukukunun" uygulanmasını istikrarlı olarak uygulayan Yargıtayın uyuşmazlıklara bakan Dairelerinin birleşmesi ve tek Daire olmasından sonra görüş değiştirerek "seçilen yabancı hukukun" uygulanması görüşü benimsenmiştir. Bu görüş değişikliği hukuk güvenliği, sürpriz karar vermeme ilkelerine aykırı olmuştur.

5. Direnme kararı ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlıkta, Özel Dairenin istikrarlı içtihadından döndüğü ve görüş değiştirdiği açıktır. Direnme kararında hukuk güvenliği ilkesinden söz edilmiş, aynı işverenle ilgili bir çok kararın geçtiği belirtilmiştir. Görüş değişikliğinin de yukarıda açıklanan hukuki gerekçelerle yerinde olmadığı da açıktır.

6. Görüş değişikliği ile 5718 sayılı MÖHUK'nın işçiyi koruyan hükümleri gözardı edilmiştir. Yabancı unsurlu iş uyuşmazlığında seçilen yabancı hukuk uygulanacak olsa da nispi emredici kurallar kapsamında lehe olan hükümleri dikkate alınmalı, asgari koruma ise Türk hukukuna göre belirlenmeli idi. Kaldı ki somut uyuşmazlıkta kararı temyiz eden davacı olup, bu konuda açıkça Rusya hukukunun uygulanması yönünde bir temyizi de bulunmamaktadır. Davacı vekili bozma konusunda takdiri mahkemeye bırakırken, davalı taraf direnilmesini talep etmiştir. Davacı vekilinin temyizi ise Türk hukuku uygulaması kapsamında belirli süreli iş sözleşmesi değerlendirmesinin yerinde olmadığı, hak kazandıkları yönünde olup, işin esasının incelenmesi için Özel Daireye dosyanın gönderilmesi gerekmektedir.

7. Yukarda açıklandığı üzere;

1) Genel işlem koşulları karşısında sözleşmede seçilen hukuk düzenlemesinin geçersizliği,

2) Eylemli olarak taraflarca iş ilişkisinde Türk Hukukunun uygulanması,

7. Yukarda açıklandığı üzere;

1) Genel işlem koşulları karşısında sözleşmede seçilen hukuk düzenlemesinin geçersizliği,

2) Eylemli olarak taraflarca iş ilişkisinde Türk Hukukunun uygulanması,

3) 5718 sayılı MÖHUK'nın 5 ve 6 ncı maddeleri kapsamında davacı işçisi Türk, işvereni Türk Hukuk Mevzuatına tâbi olan uyuşmazlıkta Türk İş Hukukunun doğrudan uygulanan kurallar olması karşısında direnme kararı isabetli olup, sayın çoğunluğun bozma gerekçesine katılınmamıştır.
Yargıtay — Esas No: 2006/11902, Karar No: 2006/15198, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11902 E.  ,  2006/15198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... Köyü 120 ada 25 parsel sayılı 1.147,44 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar Düzali ... ve ... ... ... adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır ... arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin ... otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan ... örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden ... içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın ... yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen ... fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ... bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı ... arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ... bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ... bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı ... arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ... bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi bir ... mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalıların temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 13/11/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/946, Karar No: 2025/1792, Tarih: 19.02.2025

**12. Ceza Dairesi         2024/946 E.  ,  2025/1792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/456 E., 2023/731 K.

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Dairemizce verilen bozma ilâmı üzerine mahkemece sanık hakkında kurulan hükmün; sanık müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Mahkemece sanık hakkında taksirle yaralama suçundan, 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-b., 62/1, 51. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen cezanın ertelenmesine, 1 yıl süre ile denetim süresi belirlenmesine, görevi kötüye kullanma suçundan ise beraatine ilişkin verilen kararın, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.02.2022 tarihli ilâmıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmasına, basit yargılama usulü hükümlerinin sanık hakkında uygulanmaması yönünde karar verilerek sanık hakkında taksirle yaralama suçundan,5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-b., 62/1, 51. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen cezanın ertelenmesine, 1 yıl süre ile denetim süresi belirlenmesine ilişkin verilen kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 10.05.2023 tarihli ilâmıyla bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmasına, sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan, TCK'nın 257/2, 62/1, 51.madelerine göre 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen cezanın ertelenmesine, 1 yıl süre ile denetim süresi belirlenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafinin temyiz istemi hakkında hükmün onanmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık müdafinin temyiz isteği; görevi ihmal suçunun oluşmadığına, sanığa kusur izafe edilemeyeceğine, reçetenin başka hekim tarafından yazıldığına, sanığın konsültan hekim olduğuna ve reçete yazma görevinin müdavi hekime ait olduğuna, sanığın eylemi ile sonuç arasında nedensellik bağının bulunmadığına, başka hekim tarafından reçete edilen ilaçların katılan tarafından eczaneden alınmadığının dosya kapsamından sabit olduğuna, sanığın görevi dahi olmayan bir hususta varsayma dayalı olaral kusur izafe edilmesinin mümkün olmadığına, sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay tarihinde 9 yaşında olan ...'ın parkta oynarken düşme sonucu .... Devlet Hastanesi'nin acil servisine getirildiği burada nöbetçi ortopedi uzmanı sanık doktor tarafından muayene edildiği ve sağ kolu alçıya alınarak eve gönderilen hastanın şiddetli ağrı şikayeti ile 30.04.2013 tarihinde tekrardan anılan hastaneye başvurduğu yapılan muayene neticesinde hastanın .... Hastanesine acilen götürülmesi gerektiğinin belirtilmesi üzerine hastanın anılan hastaneye getirildiği ve buarada yapılan tetkikler sonucunda kolunda gazlı gangren teşhisi ile sağ kolunun omuz altından kesildiği olayda; Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2 nci İhtisas Kurulunun 28.08.2015 tarihli raporuna göre doktorun önerdiği antibiyoterapinin ayrıntılarını (ilaç adı, günlük doz vs) olay tarihinde düzenlenmiş olduğu tıbbi belgeye yazmamış olmasının bir eksiklik olarak nitelendirildiğine oy birliği ile karar verildiği, adli tıp kurumu raporunun oluşa ve dosya kapsamına uygun olduğu ve bu eksikliğin doktorun yaptığı tedavide kusur olarak kabulünü gerektirdiği kanaatine varılarak, sanık olan doktor hakkında 5237 sayılı TCK'nın 89. maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (b) bendinde düzenlenen taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine ilişkin verilen kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.02.2022 tarihli ilâmıyla basit yargılama hükümlerinin değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmasına, basit yargılama usulü hükümlerinin sanık hakkında uygulanmaması yönünde karar verilerek sanık hakkında taksirle yaralama suçundan,5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/3-b., 62/1, 51. maddeleri uyarınca 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen cezanın ertelenmesine, 1 yıl süre ile denetim süresi belirlenmesine ilişkin verilen kararın sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Dairemizin 10.05.2023 tarihli ilâmıyla;

"... Olay tarihinde 9 yaşında olan ...'ın parkta oynarken düşme sonucu ... Devlet Hastanesi'nin acil servisine getirildiği burada nöbetçi ortopedi uzmanı sanık doktor tarafından muayene edildiği ve sağ kolu alçıya alınarak eve gönderilen hastanın şiddetli ağrı şikayeti ile 30.04.2013 tarihinde tekrardan anılan hastaneye başvurduğu yapılan muayene neticesinde hastanın ... Hastanesine acilen götürülmesi gerektiğinin belirtilmesi üzerine hastanın anılan hastaneye getirildiği ve buarada yapılan tetkikler sonucunda kolunda gazlı gangren teşhisi ile sağ kolunun omuz altından kesildiği olayda, Adli Tıp Kurumu Başkanlığı 2 nci İhtisas Kurulunun 28.08.2015 tarihli olaya ilişkin raporunda, ''... Parkta oynarken düşme nedeniyle 27.04.2013 tarihinde saat 19:59'da başvurduğu Çukurova Devlet Hastanesi Acil Servisinde Dr. ... tarafından yara pansumanı ve tetanoz aşısı yapılıp ortopedi konsültasyonu istendiği, konsültan ortopedist Dr. ... tarafından saat 20:36'da yapılan muayenede ön kol ve dirsek 2 yünlü grafi istendiği, ulnar ve radial arter nabazanları (+), nörolojik araz olmadığı, ulnada fraktür, minimal ödem tespit edildiği, uzun kol atele alındığı, alçıyı yüksekte tutma, pazar sabah 07:00'de dolaşım kontrolü ve antibiyoterapi önerildiği, bununla birlikte istenmesine rağmen temin edilip te gönderilemeyen reçetede hasta yakınları tarafından yalnızca dolven isimli ilacın yazılı olduğunun beyan edildiği, ayrıca sonraki günlerde tekrardan aynı hastaneye başvuru yapıldığını beyan ettikleri ancak bunlara dair de herhangi bir tıbbi belge bulunmadığı, dava dosyasındaki belgelere göre yakınları tarafından 30.04.2013 tarihinde kompartman sendromu tablosu ile ... Ortopedi ve Travmatoloji Anabilim Dalı'na götürüldüğünün anlaşıldığı, buradada ilk önce 30.04.2013'te fasyotomi + embolektomi yapıldığı, takiplerinde distal dolanım yok, kaslar tamamen nekroze hale gelmesi nedeniyle 01.05.2013 tarihinde sağ kol yüksek humeral amputasyon yapıldığı bildirilen ... hakkında düzenlenen adli ve tıbbi belgelerin tetkikinde;

Düşme nedeniyle başvuran hastanın yapılan muayene ile tetkiklerinde ulna kırığı tespit edilerek yara yeri pansumanı, uzun kol atel, medikal tedavi ve kontrol önerileri yapılmış olduğu, ulna kırıkları için yapılan işlemler arasında söz konusu tedavi şeklinin uygulanan yöntemlerden biri olduğu, bu tür yöntemlerden sonra klinik şikayetlere neden olan bulgularda tam düzelme olamayabileceği, bunun yanı sıra tedavi esnasında ortaya çıkan enfeksiyonların bu tür kırık tedavileri esnasında ortaya çıkabilen herhangi bir tıbbi kusur ya da ihmale izafe edilemeyen komplikasyon olarak nitelendirildiği, söz konusu komplikasyonları gidermeye yönelik medikal ve cerrahi tedavi yapılabileceği, komplikasyon yönetiminin doğru yapılıp yapılmadığını değerlendirme maksadıyla istenmiş olan 28.04.2013 ve 29.04.2013 tarihli tıbbi belgelerin dava dosyasında mevcut olmadığının, enfeksiyon gelişmemesi için verildiği iddia edilen reçetenin de temin edilememiş olduğunun anlaşıldığı dolayısıyla Dr. ...'nın komplikasyon gelişmemesi için doğru antibiyoterapi verip vermediği ve gelişen komplikasyonu tıp kurallarına uygun yönetip yönetmediği konusunda bir tespite gidilemediği, Dr. ...'nın kendisinin konsültan hekim olduğunu ve acil servis işleyişine göre önerdiği antibiyoterapiyi Dr. ...'in reçete etmesi gerektiğini belirttiği, söz konusu reçete elde edilememiş olduğundan reçeteyi kimin düzenlediği, yazılan ilaçların doğru ve yeterli dozda yazılıp yazılmadığı konularında da bir tespite gidilemediği, bundan ayrı olarak Dr. ...'nın düzenlemiş olduğu olay tarihli tıbbi belgede "Antibiyoterapi önerildi" şeklinde yüzeyel bir ifade bulunduğu, 20.06.2014 tarihinde verdiği ifadede ise "...Acil servis hekimi (müdavi hekim) konsültasyon notunu okuyarak reçete yazmış ve bunu acil muayene formunun 3 sayfasına not düşmüştür..." şeklinde beyanda bulunduğu, dolayısıyla söz konusu elde edilemeyen reçeteyi Acil servis hekimi Dr. ...'in kaleme aldığının anlaşıldığı, bu durumda Dr. ...'in "Antibiyoterapi önerildi" ifadesine dayanarak ne gibi bir tedavi düzenlendiği, tedavi ayrıntılarını reçeteyi yazdığı esnada Dr. ...'nın sözel olarak mı kendisine söylediği konularında bir tespite gidilemediği, bununla birlikte Dr. ...'nın önerdiği antibiyoterapinin ayrıntılarını (İlaç adı, günlük doz vs) olay tarihinde düzenlemiş olduğu tıbbi belgeye yazmamış olmasının bir eksiklik olarak nitelendirildiği oy birliği ile mütalaa'' olunduğunun belirtildiği anlaşılmakla, tüm dosya kapsamından, sanığın, ampute sonucuna neden olan komplikasyonun gelişmemesi için doğru antibiyoterapi verip vermediği ve gelişen komplikasyonu tıp kurallarına uygun yönetip yönetmediği konusunda bir tespitte bulunulamaması karşısında, hastanın yaralanması olayı ile sanık doktorun eylemi arasında illiyet bağının bulunduğundan bahsetmek mümkün değil ise de sanığın, önerdiği antibiyoterapinin ayrıntılarını (ilaç adı, günlük doz miktarı vs..

...) olay tarihinde düzenlemiş olduğu tıbbi belgeye yazmamış olması karşısında, sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması gerekirken yazılı şekilde taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesinde hukuka uygunluk bulunmamıştır..." gerekçeleri ile bozulmasına karar verildiği, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş, sanığın savunması alınmış ek savunma hakkı verildikten sonra sanık hakkında görevi kötüye kullanma suçundan, TCK'nın 257/2, 62/1, 51.madelerine göre 3 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, tayin edilen cezanın ertelenmesine, 1 yıl süre ile denetim süresi belirlenmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Gerekçeli karar başlığında, suç tanımının "görevi kötüye kullanma" olarak yazılması gerekirken "taksirle yaralama" olarak yazılmış olması ile mağdur ...'ın nüfus ve kimlik bilgilerine yer verilmemiş olması, mahallinde düzeltilmesinin olanaklı olduğu kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre;

Olay tarihinde 9 yaşında olan ...'ın parkta oynarken düşme sonucu ... Devlet Hastanesi'nin acil servisine getirildiği burada nöbetçi ortopedi uzmanı sanık doktor tarafından muayene edildiği ve sağ kolu alçıya alınarak eve gönderilen hastanın şiddetli ağrı şikayeti ile 30.04.2013 tarihinde tekrardan anılan hastaneye başvurduğu yapılan muayene neticesinde hastanın ... Hastanesine acilen götürülmesi gerektiğinin belirtilmesi üzerine hastanın anılan hastaneye getirildiği ve buarada yapılan tetkikler sonucunda kolunda gazlı gangren teşhisi ile sağ kolunun omuz altından kesildiği olayda; Dairemizin 10.05.2023 tarihli ilâmıyla sanığın ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçuna ilişkin 5237 sayılı TCK'nın 257. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılması gerekirken taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekçeleri ile bozulmasına karar verildiği ve mahkemece görevi kötüye kullanma suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ise de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.12.2019 tarihli ve 2016/10-842 E.-2019/699 K. sayılı kararında: "Kanunlarda açıkça yazılı olmamakla birlikte uygulamada yeri bulunan ve bir hukuk normu olarak doktrinde de kabul edilen "Non bis in idem" ilkesi, karar tarihi itibarıyla yürürlükte bulunmayan 1412 sayılı CMUK'nın 253. maddesinin üçüncü fıkrasında; "Aynı konuda, aynı sanık için evvelce verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava var ise davanın reddine karar verilir.", karar tarihi itibariyla yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın "Duruşmanın sona ermesi ve hüküm" başlıklı 223. maddesinin yedinci fıkrasında ise; "Aynı fiil nedeniyle, aynı sanık için önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa davanın reddine karar verilir." şeklinde düzenlenmiştir. Bu düzenlemelerden anlaşılacağı üzere, aynı fiil nedeniyle, aynı sanık hakkında önceden verilmiş bir hüküm veya açılmış bir dava varsa, sonradan açılmış olan davanın reddine karar verilecektir. "Non bis in idem" ilkesine uluslararası sözleşmelerde de yer verilmiş olup konu, İnsan Hakları Avrupa Sözleşmesinin 7 numaralı Ek Protokolünün "Aynı suçtan iki kez yargılanmama ve cezalandırılmama hakkı" başlıklı 4. maddesinin ilk fıkrasında; "Hiç kimse bir devletin ceza yargılaması usulüne ve yasaya uygun olarak kesin bir hükümle mahkûm edildiği ya da beraat ettiği bir suçtan dolayı aynı devletin yargısal yetkisi altındaki yargılama usulleri çerçevesinde yeniden yargılanamaz veya mahkûm edilemez." şeklinde ifade edilmiştir.