muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/183, Karar No: 2013/40918, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/183 E.  ,  2013/40918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde,

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların temyizi olanaklı bulunmayıp, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olması ve itiraz mercii tarafından itirazın değerlendirildiğinin anlaşılması karşısında; dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE, bu nedenle dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na tevdiine;

B- Sanık ... hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

C-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

C-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi yasa koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi belirtmekte, bu durum malın değerinin azlığının Ceza Genel Kurulu'nun içtihadında belirtildiği şekilde çoğun içinde azın alınması haline indirgenemeyeceğini göstermektedir. anılan yasanın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Ceza vermekten vazgeçme kararı verilecekse malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise, 25,00 TL değerindeki bisikleti çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 24.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13523, Karar No: 2013/746, Tarih: 23.01.2013

**4. Hukuk Dairesi         2012/13523 E.  ,  2013/746 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 27/04/2011 gününde verilen dilekçe ile haksız eyleme dayalı maddi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17/05/2012 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-) Diğer temyiz itirazlarına gelince;

Dava, dinamit patlatması nedeniyle oluşan maddi zararın tazmini istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya kapsamından davaya konu evin köy evi tipinde olduğu, mühendislik kurallarına uygun yapılmadığı anlaşılmaktadır. Bu durum zararın artmasına neden olmuştur. Şu halde, davacının bölüşük kusuru söz konusudur. Mahkemece, bu yön göz önünde tutulmalı ve BK'nun 44. maddesi uyarınca zarar miktarından indirim yapılmalıdır. Karar, açıklanan nedenle yerinde görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, diğer temyiz itirazlarının ilk bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 23/01/2013 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Islah, iddia ve savunmanın genişletilmesi ve değiştirilmesi yasağının istisnalarından olup, taraflardan birinin yapmış olduğu bir usul işlemini tamamen veya kısmen düzeltmesi olarak tanımlanmaktadır. Islah ile taraflar dava sebebini, dava konusunu veya talep sonucunu değiştirebilirler. Usulüne uygun olarak açılmış bir davanın bulunması şartı ile davanın tamamen veya kısmen ıslahı mümkündür.

Dava sebebinin veya dava konusunun değiştirilmesi tamamen ıslah halleridir. (Baki Kuru 4. Cilt s. 3990). Davanın kısmen ıslahında ise, dava dilekçesinden sonraki bir usul işleminin ıslahı söz konusudur. Gerek doktrinde gerekse Yargıtay uygulamalarında kabul edildiği üzere müddeabihi (dava değerini) arttırma halinde kısmi ıslah söz konusu olup kısmi ıslahta, tamamen ıslahın aksine ıslah tarihine kadar yapılan bütün usul işlemleri yapılmamış sayılmaz. Kısmi ıslah yapıldığı tarihten ileriye dönük olarak hüküm ifade eder.

Zamanaşımı ise borcu ortadan kaldıran bir olgu olmayıp, doğmuş ve var olan bir hakkın istenebilirliğini ortadan kaldıran bir savunma aracıdır. Bu nedenle zamanaşımı alacağın varlığını değil, istenebilirliğini ortadan kaldırır. BK. 133 madde zamanaşımını kesen sebepler sayılmış olup bunlardan biri de dava açılmasıdır. Davanın tamamen ıslahında dava baştan beri (dava dilekçesinden itibaren) ıslah edildiği için ıslah edilen kısım içinde davanın açıldığı tarihte zamanaşımı kesilmiş olur.

Kısmi davada ise zamanaşımı yalnızca dava edilen kısım kesilir. Henüz açılmayan (saklı tutulan) ve daha sonra ıslahla arttırılan bölüm için zamanaşımı işlemeye devam eder.

Nitekim 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı HMK. 107. maddesinde düzenleme altına alınan belirsiz alacak davası ve tesbit davasında davacının iddianın genişletilmesi yasağı olmadan ve karşı tarafın rızasına ve ıslaha da gerek kalmaksızın talep sonucunun arttırılabileceği kabul edilmiş, maddenin gerekçesinde de bu dava ile ilk dava tarihinde zamanaşımının kesileceği belirtilmiştir.

Aynı Yasanın 109. maddesindeki kısmi davada ise zamanaşımının kesileceği yolunda bir açıklama yoktur.

6100 sayılı Kanunun hazırlanması sırasında görev alan Prof. Hakan Pekcanıtez, Prof. Oğuz Atalay ve Prof. Muhammet Özekes tarafından yayınlanan Hukuk Muhakemeleri Kanunu Hükümlerine göre Medeni Usul Hukuku Kitabının 321. sayfasında “Belirsiz alacak davası açılabilmesinin mümkün olduğu hallerde kısmi dava açmak davacı açısından üç nedenle daha elverişli olmayacaktır. Birincisi kısmi dava açan davacının alacağının geri kalan kısmı için zamanaşımı süresi kesilmemiş olacaktır. Buna karşılık belirsiz alacak davasında zamanaşımı, dava sonunda alacağın tümü için dava tarihinde kesilmiş sayılacaktır. İkinci olarak kısmi dava açan davacı dava sırasında alacağın geri kalan kısmını talep etmek isterse, bunu ancak ıslah ya da karşı tarafın açık rızası ile yapabilecektir...” şeklindeki açıklamaları ile gerek Dairemizin, gerekse HGK'nun önceki içtihatları gibi yeni ...da da kısmi dava açılması halinde sadece dava edilen bölüm için zamanaşımının kesileceği yolundaki istikrarlı uygulamanın devam ettirildiği anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında davalının işlettiği taş ocağının 2010 yılı sonu itibariyle faaliyetine son verdiği dosya kapsamıyla sabit olduğuna göre davacının ıslah talebinde bulunduğu tarihte B.K.’nun 60/1. maddesinde öngörülen bir yıllık zamanaşımı süresi geçmiştir.

Davalı vekili ıslah dilekçesine karşı süresinde zamanaşım definde bulunduğundan ıslahla artırılan bölümün zamanaşımı nedeniyle reddi gerektiği görüşündeyim. 23/01/2013
Yargıtay — Esas No: 2013/11984, Karar No: 2013/12581, Tarih: 29.04.2013

**4. Ceza Dairesi         2013/11984 E.  ,  2013/12581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma, ... olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi. Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen imar kirliliğine neden olma eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ... sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Anlaşılmış ve ... sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Sanığın, ... Belediyesi sınırları içinde kalan ve ... adına tapulu araziye ruhsatsız ev yapmaktan ibaret eylemi, suç tarihine göre 5237 sayılı TCK'nın 154/1 ve 184/1. maddelerinde tanımlanan suçları oluşturuyor ise de, aynı Kanun'un 44. maddesindeki "işlenilen bir fiil ile birden fazla farklı suçun oluşmasına sebebiyet veren kişi, bunlardan en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılır" hükmü gereğince en ağır cezayı gerektiren imar kirliliğine neden olma suçundan cezalandırılması ile yetinilmesi gerektiği, ayrıca ... olmayan yere tecavüz suçunun, 5841 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 154. maddesi gereğince kamuya ait taşınmazın kısmen ya da tamamen işgal edilmesi eyleminin hüküm tarihi itibariyle suç olmaktan çıkartıldığı gözetilmeden, ayrıca ... olmayan yere tecavüz suçundan da mahkumiyet kararı verilmesi,

Yukarıda açıklanan düzeltme nedenine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu nedenle davaya katılma ... bulunmayan, Maliye Hazinesinin Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulü ile vekalet ücretine hükmolunması,

Kanuna aykırı, sanık ...'nün temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, hükümden, TCK'nın 154/1. maddeye göre ceza tayin edilen 1 nolu bendi ile hazine yararına vekalet ücretine ilişkin kısmın çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 29/04/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8601, Karar No: 2018/3438, Tarih: 26.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/8601 E.  ,  2018/3438 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm :TCK 85/2, 22/3, 62, 53 maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kısa kararda ve gerekçeli kararda uygulama maddesi olan TCK’nın 85/1. maddesinin TCK’nın 85/2 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata olarak görülmüştür.

Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiin sokağa giriş yasağı tabelasının görülmediğine, bu hususun değerlendirilmediğine, sanık hakkında asgari hadden uzaklaşılmasını gerektiren bir sebebin bulunmadığına dair temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2876, Karar No: 2013/4518, Tarih: 29.04.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/2876 E.  ,  2013/4518 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVACILAR : ..., ...

DAVALILAR : ..., ...

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 105 ada 183 parsel sayılı 184,23 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, irsen intikal, taksim ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle tamamı 8 pay kabul edilerek, 3’er payı davalılar ... ve ..., 2 payı ise dava dışı ... adlarına (miras payları oranında ... mirasçıları adlarına) tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar, çekişmeli taşınmazın, kök muris ... ...’dan kaldığını ileri sürerek, davalıların paylarının iptali ile miras payları oranında adlarına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne, çekişmeli 105 ada 183 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile ... ...’ın veraset ilamındaki payları oranında davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından vekalet ücretine, davalılar tarafından esasa yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Davacılar taşınmazın kök muris ...’ten intikal ettiğini iddia ederek husumeti tapu kayıt maliklerinden ... ve ...’a yöneltmişler, davalılar ise; çekişmeli taşınmazın murisleri ...’den kaldığını savunmuşlardır. Mahkemece, çekişmeli taşınmazın kök muris ...’ten mi yoksa davalılar murisi ...’den mi kaldığı araştırılmamış, keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanık beyanlarında; “davalılara fazla hisse verildiği, davacıların kök muris ...’e ait taşınmazlardan hisse almadıkları” yönündeki ifadelere itibar edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuştur. Eksik araştırma ve incelemeyle karar verilemez. Sağlıklı sonuca ulaşabilmek için mahallinde yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar huzuru ile yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dinlenecek yerel bilirkişiler, tarafların bildirecekleri tüm tanıklar, önceki keşifte dinlenen mahalli bilirkişi ve tanıklar ayrı ayrı dinlenilip bu şahıslardan, taşınmazın kök muris ... ...’dan mı yoksa davalılar murisi ...’dan mı geldiği sorularak bu husus açıklığa kavuşturulmalı, çekişmeli taşınmazın kök muristen geldiğinin anlaşılması halinde terekesinin tüm mirasçılarının katılımı ile taksime tabi tutulup tutulmadığı, taksime tabi tutulmuş ise her bir mirasçıya neresinin düştüğü, çekişmeli taşınmaz davalılara isabet etmiş ise diğer mirasçılara ne verildiği, taşınmaz verilmiş ise nereden verildiği ve diğer mirasçılara verilen taşınmazların akıbetlerinin ne olduğu etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak

./...

2013/2876-4518 SH.2

./...

2013/2876-4518 SH.2

açıklattırılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece açıklanan yönler göz ardı edilerek eksik araştırma ve incelemeye dayalı olarak karar verilmiş olması isabetsiz olduğu gibi, kabule göre de; dava, çekişmeli taşınmazın paydaşlarından ... ve ...’a karşı açılmış olup, bu kişilerin payları yönünden iptal ve tescil kararı verilmesi, iptal edilen paylar ile tescil edilecek payların hüküm yerinde gösterilmesi gerekirken, dava dışı ... payını da kapsayacak ve infazda tereddüte neden olacak şekilde hüküm kurulması da isabetsiz olup, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile davalıların temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, davalılar tarafından yatırılan peşin nispi karar harcının talep halinde davalılara iadesine, 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2014/10907, Karar No: 2017/4799, Tarih: 16.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/10907 E.  ,  2017/4799 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3313, Karar No: 2015/6788, Tarih: 06.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/3313 E.  ,  2015/6788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : DÜZCE 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 24/10/2013

NUMARASI : 2012/403-2013/700

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil istemine ilişkindir.

Davacı, ortak mirasbırakanları Mehmet'in kayden paydaş olduğu dava konusu 228 parsel sayılı taşınmazın davalı Abdullah tarafından, kayden maliki olduğu 355 sayılı parselin ise diğer davalılar Osman, Zeki ve Adil tarafından kullanıldığını ve kendisinin taşınmazlardan yararlanmasına engel olunduğunu ileri sürerek ecrimisile karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, muris Mehmet'in mirasçıları arasında rızai taksim yaptığını ve bu paylaşıma göre 355 sayılı parselde davacıya ayrılan kısmın boş olduğunu ve kullanımına engel olunmadığını, 228 parselin de davalı Abdullah tarafından taksime uygun olarak kullanıldığını, intifadan men şartının gerçekleşmediğini belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, mirabırakan Mehmet'in dava konusu taşınmazlarda davalılar ve davacının babası Aydın arasında taksim yaptığı ve dava konusu 355 parselde davacının babasına ayrılan kısmın boş olduğu gerekçesiyle kanıtlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; mirasbırakan Mehmet'in 04.04.1997 tarihinde öldüğü ve geriye davalı olan oğulları Abdullah, Osman, Zeki ve Adil ile kendisinden önce ölen oğlu Aydın'ın kızı olan davacı Elif'in kaldığı, çekişme konusu 228 parsel sayılı taşınmazda murisin 1180/6880 hisse ile paydaş ve 355 sayılı parselin ise muris adına kayıtlı olduğu, 228 sayılı parselin davalı Abdullah tarafından kullanıldığı, 355 sayılı parselin ise diğer davalılar Zeki, Osman ve Adil'in kullanımında olup bir kısmının boş olduğu, davalıların savunmasında boş bırakılan bu kısmın murisin yaptığı paylaştırma ile davacı tarafa bırakıldığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, mirasbırakan Mehmet'in ölümü ile savunulan paylaşımın son bulduğu, dava konusu taşınmazların murisin terekesine dahil olduğu ve 4721 sayılı TMK'nun 599. maddesine göre; mirasbırakanın ölüm tarihi itibarıyla mirasçıların tüm tereke üzerinde hak sahibi oldukları tartışmasızdır.

Hemen belirtilmelidir ki, mirasbırakan Mehmet'in ölümü ile savunulan paylaşımın son bulduğu, dava konusu taşınmazların murisin terekesine dahil olduğu ve 4721 sayılı TMK'nun 599. maddesine göre; mirasbırakanın ölüm tarihi itibarıyla mirasçıların tüm tereke üzerinde hak sahibi oldukları tartışmasızdır.

Dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.