muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5105, Karar No: 2018/8589, Tarih: 07.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/5105 E.  ,  2018/8589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 6. maddesinin (e) bendinde gece vaktinin, güneşin batmasından bir saat sonra başlayan ve doğmasından bir saat evvele kadar devam eden zaman dilimi olarak tanımlandığı, katılanın alınan beyanlarında, olay günü 11.00 ila 14.00 saatleri arasında hırsızlık suçunun işlendiğini gördüğünü beyan ettiği; anılan saatlerin de gündüz vaktine tekabül ettiğinin anlaşılması karşısında, hırsızlık suçunun hangi vakitte işlendiğine ilişkin kanıtların suçu beraber işledikleri anlaşılan yaşı büyük sanık ...'ın yargılandığı Erzurum 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/503 Esas sayılı dosyasındaki deliller ile birlikte değerlendirilmesi mümkünse davaların birleştirilerek beraber görülmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 07.06.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11106, Karar No: 2019/27539, Tarih: 11.03.2019

**7. Ceza Dairesi         2017/11106 E.  ,  2019/27539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi olan 16.02.2007 tarihi itibarıyla temyiz inceleme gününde 5237 sayılı TCK'nun 66. ve 67. maddeleri uyarınca öngörülen 12 yıllık uzatılmış zamanaşımı gerçekleşmiş bulunduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE, suçta kullanıldığı iddiası ile el konulan .../... plakalı tır ve dorse ile .../... plakalı tır ve dorse üzerindeki satılamaz ve devredilemez şerhi kaldırılmak suretiyle sahibine iadesine 11.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5404, Karar No: 2013/6111, Tarih: 28.03.2013

**10. Hukuk Dairesi         2012/5404 E.  ,  2013/6111 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkeme, asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine Karar vermiştir.

Hükmün, Davalı ...vukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Sigorta şirketleri, sigortaladığı aracın sürücüsü ile şayet tespit edilmişse araç malikinin kusurlarıyla ve poliçe limitleriyle sınırlı biçimde zarardan sorumlu tutulabilirler. Zorunlu Mali Mesuliyet sigortası veya İhtiyari Mali Mesuliyet Sigortası ile teminat altına alınan sorumluluk miktarları, kişi başına ve kaza başına olmak üzere iki yönlü sınırlamaya tabi tutulmuştur. Zararlandırıcı sigorta olayında bir kişi yaralanmış veya ölmüşse; sigorta şirketi, sigortalıya veya onun ölümü halinde hak sahiplerine poliçede gösterilen kişi başına belirlenen limitle sınırlı biçimde ödemede bulunmak suretiyle sorumluluktan kurtulmuş olacaktır. Aynı kazada birden fazla kişinin yaralanması veya ölmesi durumunda ise; 2918 sayılı ......nun 96. maddesi uyarınca, zarar görenlerin tazminat alacakları; sigorta sözleşmesinde öngörülen sigorta tutarından fazla ise zarar görenlerden her birinin sigortacıya karşı yöneltebileceği tazminat talebi sigorta tutarının teminat alacakları toplamına olan oranına göre indirime tabi tutulması gerekir. Başka bir anlatımla, poliçede öngörülen en yüksek güvence limitinin, kazadan zarar görenler arasında sayı ve zararları da gözetilerek garameten bölüştürülmesi gerekmektedir. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 07.05.1981 gün ve 1981/1861-2242 ve 01.05.1997 gün ve 1997/2379 – 3095 sayılı Kararları ile 19.Hukuk Dairesinin 05.02.1996 gün ve 6601-937 sayılı Kararları da bu doğrultudadır. .......

./..

-2-

Dava konusu somut olayda; ...., dava tarihinden önce hak sahiplerine limitleri dahilinde ödeme yaptığını savunduğu halde yukarıda açıklanan ilkelere göre, kaç kişinin ölüp kaç kişinin yaralandığı ve kime ne ödeme yapıldığı konusunda gerekli araştırma ve inceleme yapılmaksızın eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davalı ... avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalılardan ......iadesine, 28.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2012/558, Karar No: 2012/1380, Tarih: 08.02.2012

**20. Hukuk Dairesi         2012/558 E.  ,  2012/1380 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine ve davalı ... tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 02/06/2009 gün ve 6474-9026 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli ... köyü 101 ada 105 parsel 1246 m2 yüzölçümündeki bölüm hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazların kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket maritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazların öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasa hükümlerine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait ( yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12 'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14.-17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne kısmen reddine ve dava konusu taşınmazın (B1)=3039 m2, (B2)=4265 m2 bölümünün orman; (A)=2940 m2 bölümünün ise tespit gibi tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine ve davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Yasanın 16. maddesi ile 3402 sayılı Yasaya eklenen 36/A maddesi gereğince davalıdan onama harcı alınmasına yer olmadığına ve yatırdığı peşin temyiz harcının istek halinde iadesine, Hazineden harç alınmasına yer olmadığına 08/02/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7542, Karar No: 2017/189, Tarih: 18.01.2017

**3. Ceza Dairesi         2016/7542 E.  ,  2017/189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Mağdurun soruşturma aşamasındaki anlatımlarına, sanığın soruşturma aşamasında yaşadıkları tartışma esnasında sinirlenerek mağdura vurduğuna ilişkin ikrarını içerir savunmalarına, mağdurun adli raporu içeriğine ve tüm dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı suç sabit olduğu halde, mağdurun sanığı suçtan ve cezadan kurtarmaya yönelik oluşa ve dosya kapsamına uygun düşmeyen kovuşturma aşamasındaki beyanlarına itibar edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerle 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18/01/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26523, Karar No: 2017/16042, Tarih: 18.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/26523 E.  ,  2017/16042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanıkların ve tanıkların aşamalarda alınan beyanlarına göre, sanığın katılana ait hurdalıkta bulunan iki adet kapıyı almak istediği, tanık İbrahim'in makbuz kestirip getirmesini istediği, hafta sonu olması nedeniyle sanığın geri gelerek pazartesi günü parayı ödeyeceğini söylediği, sanık ve tanıkların kapıları sanığın belirttiği bayanın evine bıraktığı, sanığın herhangi bir ödeme yapmaması sebebiyle katılan belediyenin şikayetçi olduğu, sanığın olayın ortaya çıkmasından sonra kapıları belediyeye teslim ettiği ve makbuz karşılığında 50,00 TL ödeme yaptığı anlaşılmakla olayın oluş şekli ve sanığın daha sonra kapıları iade edip makbuz karşılında ödeme yapması da gözetildiğinde, sanığın hırsızlık kastı ile hareket etmediği bu suretle atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanık hakkında hırsızlık suçu bakımından beraat kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

Kabule göre de;

2)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; katılan kuruma ait 50,00 TL değerinde hurda kapı çalan sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin miktar olarak az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 18.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1734, Karar No: 2020/3944, Tarih: 24.06.2020

**12. Ceza Dairesi         2018/1734 E.  ,  2020/3944 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : CMK’nın 223/2-a maddesi gereğince beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü, kolluk ekipleri tarafından yapılan yol uygulaması sırasında, sanığın sevk ve idaresindeki 37 AR 314 plakalı araçta yapılan aramada ele geçirilen, 1 adet tarak, 1 çift küpe ve 2 adet saç iğnesi üzerinde, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Arkeoloji Bölümünde görevli üç kişilik bilirkişi heyeti tarafından yapılan inceleme sonucunda, dava konusu eserlerin günümüz yapımı eserler olduğu, 2863 sayılı Kanun kapsamında kalmadığı tespit edilmiş olmakla, sanığın üzerine atılı suçun unsurlarının oluşmadığı anlaşılan dosya kapsamında;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, suçun yasal unsurlarının oluştuğuna, sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 24/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11907, Karar No: 2010/16097, Tarih: 05.10.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/11907 E.  ,  2010/16097 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sakarya 2.Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.3.2009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen murafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 5.10.2010 günü duruşmalı temyiz eden davalı T.B.. ile vekili Av. İ. C.. geldiler. Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusur bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı orantısız ve çoktur. Daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Davacı kadının ziynetlere yönelik istemi boşanmanın eki niteliğinde değildir. Bu konuda başvurma harcı alınmıştır. Nispi harç tamamlattırılmadan (Harçlar Kanunu md.30-32) işin esası hakkında yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyize konu diğer hususların ise yukarıda 1.bentte gösterilen nedenle ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 750.00 TL. vekalet ücretinin Nagihan'dan alınıp Tamer'e verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 05.10.2010 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2018/2754, Karar No: 2018/7065, Tarih: 10.05.2018

**13. Ceza Dairesi         2018/2754 E.  ,  2018/7065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Yargıtay Kanununun 6545 sayılı Kanun’un 31. maddesi ile değişik 14. maddesi ile Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulunun 09.02.2018 gün ve 2018/1 sayılı iş bölümüne ilişkin kararının ceza daireleri ortak hükümler bölümünde "Ceza Daireleri yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma yada her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderdiği işleri sonuçlandırır.'' şeklindeki düzenlemesine göre, Mahkemenin 12.06.2013 günlü, 2011/584 Esas ve 2013/437 karar sayılı kararının suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve suça sürüklenen çocuk ... tarafından temyizi üzerine Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin 02.04.2018 tarih ve 2015/9278-2018/3704 sayılı ilamı ile suça sürüklenen çocuk ... hakkında temyiz istemi ile ilgili ek tebliğname düzenlenmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na gönderildiğinin anlaşılması karşısında; dosyayı inceleme işi Yargıtay 2. Ceza Dairesi'nin görevine girdiğinden, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Daireye gönderilmesine, 10/05/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13007, Karar No: 2015/5953, Tarih: 08.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/13007 E.  ,  2015/5953 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/138516

MAHKEMESİ : Gaziosmanpaşa 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/02/2014

NUMARASI : 2010/980 (E) ve 2014/317 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanık ....'in 07.02.2012 tarihli celsede dinlendiği, kendisi ile aynı konutta ikamet eden eşi sanık .....'in atılı suçla ilgili savunmasının alınmasının hukuki durumu değiştirmeyeceği, 5271 sayılı CMK’nun 193/2 maddesi gereğince savunmasının alınmasından vazgeçilmesine karar verilmesinde usul ve esasa aykırı bir yön bulunmadığı anlaşılmakla tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan vekilinin, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 08.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6304, Karar No: 2017/16883, Tarih: 14.12.2017

**8. Hukuk Dairesi         2017/6304 E.  ,  2017/16883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Nüfusta Baba Adının Düzeltilmesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili ...'in nüfus kayıtlarında babası görünen ...'in gerçekte dedesi olduğunu, babası Hüseyin Şeker'in müvekkil bebek iken öldüğünü, bunun üzerine dedesinin müvekkili kendi çocuğuymuş gibi nüfusa kaydettirdiğini iddia ederek, nüfus kayıtlarının düzeltilmesini talep ve dava etmiş, mahkemece davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Nüfus kaydının düzeltilmesi davası, Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 30.01.2008 tarih 2008/2-36-47 sayılı içtihadında açıklandığı üzere, resmi sicilin belgelediği olgunun doğru olmadığı, baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmesi nedeniyle, mevcut kaydın düzeltilmesi davasıdır. Böyle bir dava sonucunda, kaydının düzeltilmesi istenen kişinin, o tarihe kadar kayıtlı olduğu haneden çıkıp, başka bir haneye tescil edilecek olması da, davayı soybağı davası haline dönüştürmez. Bu nedenle davacının talebi, gerçeğe aykırı beyanla baştan beri yanlış olan sicilin düzeltilmesi niteliğinde olup, 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesi kapsamına giren nüfus kaydının düzeltilmesi davasıdır. Nüfus kaydının düzeltilmesi davasında resmi sicilin belgelediği olgunun doğru olmaması, baştan yanlış olarak kütüğe geçirilmesi söz konusudur. 5490 sayılı Nüfus Hizmetleri Kanununun 36. maddesinde düzenlenen nüfus kaydının düzeltilmesi davalarına...asliye hukuk mahkemesinde bakılır.

Açıklanan nedenlerle, yanlış beyana dayalı olarak oluşturulan nüfus kaydının iptali davasında, davaya.... asliye hukuk mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi yerine.... aile mahkemesinde bakılarak, davalının kimlik bilgilerinin dosyaya sunulmadığından bahisle davanın usulden reddine, karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMKnun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMKnun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 14.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.Başkan
Yargıtay — Esas No: 2014/1197, Karar No: 2014/12163, Tarih: 04.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/1197 E.  ,  2014/12163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıklar zorunlu müdafii Avukat .... 08.06.2010 havale tarihli dilekçesi ile gerekçeli kararın tebliğ edilmiş olduğu .... Caddesi ...Sokak ...İşhanı no:.... .../...adresinin eski işyeri adresi olduğunu ve tebligatı alan ....'in kendi çalışanı olmadığını belirtmiş olması karşısında, tebligatın yapılmış olduğu 11.01.2010 tarihinde sanıklar zorunlu müdafii Avukat ...'ın işyeri adresinin kolluk aracılığı ve Barodaki kayıtlardan tespit edilerek, tebligatı alan .. isimli kişinin de Avukat ....'ın yanında çalışıp çalışmadığının da tespit edilmesinin ardından Dairemize iade edilmek üzere incelenmeyen dosyanını Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.