muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1082, Karar No: 2018/1719, Tarih: 15.11.2018

Kısmi dava açılması hâlinde davaya konu edilmeyen kısmın ayrı bir davayla talep edilmesi veya aynı davada ıslah yoluyla dava konusuna dâhil edilmesi mümkündür.

Kısmi dava açıkladıktan sonra uyuşmazlığın çözümünde Sosyal Güvenlik Kurumunun rücu hakkının kapsamının da değerlendirilmesi gerekmektedir.

506 Sayılı Kanun’un “İşverenin sorumluluğu” başlıklı 26’ıncı maddesi:

“(Değişik birinci fıkra: 20/6/1987-3395/2 md.) İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve işgüvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya hak sahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22'nci maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (sigortalı veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere-Any. Mhk 23.11.2006 tarih 2003/10 esas-2006/106 kararı ile iptal) Kurumca işverene ödettirilir (Ek cümle:29/7/2003-4958/28 md.), İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.

İş kazası veya meslek hastalığı, 3'üncü bir kişinin kasıt veya kusuru yüzünden olmuşsa, Kurumca bütün sigorta yardımları yapılmakla beraber zarara sebep olan 3'üncü kişilere ve şayet kusuru varsa bunları çalıştıranlara Borçlar Kanunu hükümlerine göre rücu edilir.

(Ek: 24/10/1983-2934/3 md.) Ancak; iş kazası veya meslek hastalıkları sonucu ölümlerde bu Kanun uyarınca hak sahiplerine yapılacak her türlü yardım ve ödemeler için, iş kazası veya meslek hastalığının meydana gelmesinde kasdı veya kusuru bulunup da aynı iş kazası veya meslek hastalığı sonucu ölen sigortalının hak sahiplerine Kurumca rücu edilemez.”

Hükmünü içermektedir.

Madde hükmüne göre, iş kazası nedeniyle Kurumca yapılan sosyal sigorta yardımlarından dolayı Kuruma karşı sorumlu olanlar; işverenler ve üçüncü kişilerdir. Maddenin birinci fıkrası, işverenin hangi hâllerde sorumlu tutulacağına ilişkin hükümler içermekte olup, Kurum ve işveren dışındaki kişileri ifade eden üçüncü kişinin sorumluluğu ise ikinci fıkrada düzenlenmiştir.

Görüldüğü üzere madde kusur esasına dayalı olarak düzenlenmiştir. Kurumun, ödettirme hakkının doğumu, bir başka anlatımla, zarardan sorumlu tutulma, maddenin öngördüğü koşulların gerçekleşmesine bağlıdır. Anılan koşullar, Kurumun ödettirme hakkını kendilerine yöneltebileceği kişilere göre değişiktir. Bununla birlikte koşulların bir kesimi, zarardan sorumlu olanların tümü için ortaklaşadır (Çenberci M.; Sosyal Sigortalar Kanunu Şerhi, Olgaç Matbaası, 1977, s.302, 303).

Sonuç itibariyle 506 sayılı Kanun’un 26’ıncı maddesi uyarınca Kurum tarafından talep edilebilecek zarar, işverenin kusur karşılığına göre tespit edilecektir.

Sonuç itibariyle 506 sayılı Kanun’un 26’ıncı maddesi uyarınca Kurum tarafından talep edilebilecek zarar, işverenin kusur karşılığına göre tespit edilecektir.

Somut olayda, sigortalı Bekir Büyükadam’ın geçirdiği iş kazası nedeniyle ... tarafından 41.460,76 TL tedavi masrafı ve geçici iş göremezlik ödemesi yapıldığı, öte yandan sigortalıya 80.874,54 TL ilk peşin sermaye değerli gelir bağlandığı, 605,57 TL sosyal yardım zammı ödendiği, Kurum tarafından zararın tahsili amacıyla açılan rücuen tazminat davası ile fazlaya ilişkin her türlü talep ve dava hakkı saklı kalmak kaydıyla Kurum zararının şimdilik %10’nuna tekabül eden 12.294,08 TL’sinin işverenden tahsiline karar verilmesinin talep edildiği, hükme esas alınan kusur raporu ile meydana gelen iş kazasında sigortalı Bekir Büyükadam’ın %50, davalı işverenin %50 kusurlu görüldüğü, mahkemece davanın kısmen kabulü ile Kurumun talep ettiği %10’luk tutarın kusur karşılığı olan 6.147,04 TL’ye hükmedildiği anlaşılmaktadır.

Yukarıdaki bilgiler birlikte değerlendirildiğinde, Kurum tarafından sigortalı Bekir Büyükadam’ın geçirdiği iş kazası neticesinde yaralanması üzerine işverenden Kurum zararının %10’u talep edilerek kısmi dava açıldığı, açılan davada işverenin meydana gelen iş kazasında tam kusurlu olduğu iddiasının da bulunmadığı, talep edilen alacak miktarının ise toplam alacak miktarı içerisinde kaldığı, Kurumun kısmi dava açma hakkı olduğu gibi kalan alacağını ek bir dava ile talep etme imkânının da bulunduğu göz önünde alındığında, mahkemece, Kurumun talep ettiği miktarın, kusur karşılığının hüküm altına alınmış olması nedeniyle mükerrer indirim yapılarak eksik rücu alacağının tahsiline karar verilmesi yerinde değildir.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Davacı ... Başkanlığı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun Geçici 3’üncü maddesine göre uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429’uncu maddesi gereğince BOZULMASINA, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 15.11.2018 tarihinde oy birliği ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/3831, Karar No: 2025/6298, Tarih: 28.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/3831 E.  ,  2025/6298 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1259 Esas, 2025/27 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Yalova Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.01.2024 Tarihli ve 2023/3128 Esas, 2024/76 Karar Sayılı Kararı

Hakkında tedbir talep edilenin merkezî nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:172 İç Kapı No:207 .../İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Gaziosmanpaşa 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 14.01.2025 Tarihli ve 2024/1259 Esas, 2025/27 Karar Sayılı Kararı

Yapılan kolluk araştırması sonucunda hakkında tedbir talep edilenin yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:25 İç Kapı No:1 .../Yalova olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 432 nci maddesi uyarınca koruma amacıyla özgürlüğün kısıtlanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Koşulları” başlıklı 432 nci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Akıl hastalığı, akıl zayıflığı, alkol veya uyuşturucu Madde bağımlılığı, ağır tehlike arzeden bulaşıcı hastalık veya serserilik sebeplerinden biriyle toplum için tehlike oluşturan her ergin kişi, kişisel korunmasının başka şekilde sağlanamaması hâlinde, tedavisi, eğitimi veya ıslahı için elverişli bir kuruma yerleştirilir veya alıkonulabilir. Görevlerini yaparlarken bu sebeplerden birinin varlığını öğrenen kamu görevlileri, bu durumu hemen yetkili vesayet makamına bildirmek zorundadırlar.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Yetki” başlıklı 433 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleştirme veya alıkoymaya karar verme yetkisi, ilgilinin yerleşim yeri veya gecikmesinde sakınca bulunan hâllerde bulunduğu yer vesayet makamına aittir.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamından, korunma amacıyla özgürlüğünün kısıtlanması istenilenin yerleşim yeri adresinin Merkez/Yalova olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Yalova Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Yalova Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/93, Karar No: 2018/3418, Tarih: 10.09.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/93 E.  ,  2018/3418 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kardeşini tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-a-b-d, 53. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafiinin yasal süresindeki temyiz isteminden sonra sanığın cezaevinden göndermiş olduğu 27.06.2018 tarihli dilekçesi ile hükmün onanmasını istediği anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, sanık müdafiinin temyiz isteminin CMUK’nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE karar verilerek, ceza miktarı itibariyle re'sen yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...’in, maktul ...’e karşı nitelikli kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin edilmiş, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak ONANMASINA, 10/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/711, Karar No: 2015/806, Tarih: 26.01.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/711 E.  ,  2015/806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın, çaldığı eşyalardan cep telefonu cihazını soruşturma aşamasında iade ederek kısmi iadeyi gerçekleştirdiğinin, şikayetçinin 29.11.2011 tarihli dilekçesi ile anlaşılmasına karşın, şikayetçinin rızası sorularak sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4. maddelerinin uygulama olanağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Şikayetçi ve sanığın anlatımları ve kamera görüntülerinden, hırsızlık suçunun saat 20:34'te işlendiğinin ve yaz saati uygulamasına göre suç tarihinde, güneşin batış saatinin 20:14 olduğu ve gece vaktinin saat 21:14'ten itibaren başladığının anlaşılması karşısında,suçun gündüz vakti işlendiği gözetilmeden, TCK'nın 143/1. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi (BOZULMASINA), 26/01/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2014/18355, Karar No: 2014/26108, Tarih: 19.12.2014

**12. Ceza Dairesi         2014/18355 E.  ,  2014/26108 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2014/327685

Mahkemesi : Fethiye 1. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 19/03/2013

Numarası : 2012/611 - 2013/221

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yaralanması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve vekili aracılığı ile hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdurun 5271 sayılı CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın idaresindeki otomobille, gündüz vakti, meskun yerde, tali yolda seyrederken bölünmüş ana yolla kesişen ışıklı kavşağa geldiğinde, solda kalan refüj aralığından karşıya geçmek için önce ters yöne doğru sola manevra yaptığı, daha sonra kavşaktan karşıya geçmek istediği sırada, sağdan gelen ve yeşil ışıkta harekete geçen motosikletle çarpışması sonucu motosiklette bulunan üç kişinin basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları olayda; sanığın savunmasında bilerek ters yönden girdiğini beyan etmesi karşısında; bölünmüş yola ters yönden girmek suretiyle biliçli taksirle hareket ettiği anlaşılmakla; sanık hakkında TCK'nın 22/3 maddesindeki bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23850, Karar No: 2012/4065, Tarih: 07.03.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/23850 E.  ,  2012/4065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm sanık ... savunmanı tarafından duruşmalı olarak da temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hükmedilen cezanın süresine göre, sanık ... savunmanının duruşmalı inceleme isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 318 ve 421.maddeleri gereğince REDDİNE,

5237 sayılı TCY’nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki "hafif" ve "pek hafif" ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlanmak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve hükümlünün özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, koşulları oluşmadığı halde aynı Yasanın 150/2. maddesiyle sanığın cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun, kendi altsoyu açısından koşullu salıverme tarihine; kendi altsoyu dışındaki kişiler yönünden ise, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar süreceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine, “sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına” cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 07/03/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28574, Karar No: 2013/17361, Tarih: 26.06.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/28574 E.  ,  2013/17361 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/191383

MAHKEMESİ : Antalya 1. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 31/03/2011

NUMARASI : 2009/304 (E) ve 2011/293 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Sanığın olay günü müştekiye ait olup namaz kılmak için gittiği cami bahçesine kilitlemeden park ettiği bisikletini çalma eylemiyle ilgili olarak 5237 sayılı TCK.nun 142/1-a maddesinde suça konu eşyanın kamu kurum ve kuruluşlarında bulunmasından söz edildiğinden, kamu kurum ve kuruluşlarının eklentisinde yapılan hırsızlık suçlarında eşyanın bulunduğu yer bina eklentisi özelliğindeyse aynı Yasanın 142/1-b maddesi kapsamında düzenlenen suç oluşacağından mahallinde keşif yapılarak suça konu eşyanın çalındığı yerin eklenti olup olmadığı tespit edildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 150/3. maddesi uyarınca, Baro tarafından sanığı savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, zorunlu müdafiiler için ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden mali olanaklardan yoksun olduğu anlaşılan sanığa, yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan bu sebeplerden dolayı hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26/06/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9528, Karar No: 2023/2392, Tarih: 06.04.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/9528 E.  ,  2023/2392 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 12. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Malatya 2. İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki mükerrer takip nedeniyle takibin iptali talebinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince şikayetin kabulü ile sonradan başlatılan mükerrer takibin iptaline karar verilmiştir.

Kararın davalı alacaklı tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı alacaklı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı borçlular dava dilekçesinde; haklarında Malatya İcra Dairesinin 2019/452 E. sayılı dosyası ile 01.01.2019 tarihinde kambiyo senetlerine özgü takip başlattığını, aynı borç nedeni ile mükerrer olarak Malatya İcra Dairesinin 2019/9022 E. sayılı dosyası ile 04.03.2019 tarihinde ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile takip başlatıldığını, 2019/452 E. sayılı dosya için Malatya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2020/37 E, 2021/254 K. sayılı ilamı ile menfi tespit davası açıldığını, mükerrer olarak yapılan takibin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı alacaklı tarafından verilen cevap dilekçesinde; her iki takip de aynı anda yapılabilir, tahsilde tekerrür olmamak üzere şeklinde kaydımız mevcut olup davanın reddine karar verilmesi talep edilmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesince; şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı alacaklı istinaf başvuru dilekçesinde; cevap dilekçesini tekrarla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesince; şikayetin kabulü ile takibin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı alacaklı istinaf başvuru dilekçesinde; cevap dilekçesini tekrarla davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece verilen karara karşı davalı alacaklı tarafından sunulan istinaf dilekçesi ve kamu düzeni kapsamında yapılan inceleme neticesinde alacaklı banka tarafından, Malatya İcra Dairesinin 2019/452 esas sayılı dosyasında, Gürsoy Endüstriyel Temizlik Gıda İnşaat Pazarlama Sanayi Dış Tic. Ltd. Şti., MG Danışmanlık Temizlik Otomasyon İnşaat Gıda San. Tic. Ltd. Şti. ile dava dışı Genç Ufuklar Danışmanlık Tem Gıda İnş. ve Taah. Paz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. ve Mehmet Gürsoy hakkında toplam 2.090.816,76 TL toplam alacağın tahsili talebiyle, 10.000,000,00 TL bedelli bonoya dayanılarak 08.01.2019 tarihinde kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile takip başlatıldığını, Malatya İcra Dairesinin 2019/9022 Esas sayılı dosyasında, borçlular Gürsoy Endüstriyel Temizlik Gıda İnşaat Pazarlama Sanayi Dış Tic. Ltd. Şti., MG Danışmanlık Temizlik Otomasyon İnşaat Gıda San. Tic. Ltd. Şti. hakkında 2.166.498,10 TL toplam alacağın tahsili talebiyle, 04.03.2019 tarihinde ipoteğin paraya çevrilmesi yoluyla ile ilamlı icra takibine başlanıldığını, her iki takipte tahsilde tekerrür olmamak kaydına yer verilmiş olduğu ve her iki takibin aynı alacaklardan kaynaklandığını, borçlu şirketler hakkında Malatya İcra Dairesinin 2019/452 sayılı dosyasında 08.01.2019 tarihinde kambiyo senetlerine mahsus takip yolu ile takip başlatıldıktan sonra Malatya İcra Dairesinin 2019/9022Esas sayılı dosyası ile 04.03.2019 tarihinde ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile başlatılan takipte alacaklı banka tercih hakkını kambiyo senetlerine mahsus genel haciz yolu ile takipten yana kullandığından aynı borca ilişkin olarak ipoteğin paraya çevrilmesi yolu ile ilamlı takip başlatılamayacağından, İlk derece mahkemesince mükerrer takibin iptaline dair verilen kararda isabetsizlik bulunmadığını, alacaklı banka tarafından ileri sürülen istinaf gerekçeleri yerinde görülmediği gerekçeleriyle istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı alacaklı istinaf dilekçesini tekrarlayarak, istinaf kararına karşı yasal süresi dahilinde temyiz kanun yoluna başvurduklarını belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mükerrer takip nedeniyle takibi iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İcra İflas Kanunu 45. madde, 167. madde.

3. Değerlendirme

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı alacaklı temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı alacaklı istinaf dilekçesini tekrarlayarak, istinaf kararına karşı yasal süresi dahilinde temyiz kanun yoluna başvurduklarını belirtmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, mükerrer takip nedeniyle takibi iptali talebine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

İcra İflas Kanunu 45. madde, 167. madde.

3. Değerlendirme

1.Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 2004 sayılı Kanun'un 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Alınması gereken 179,90 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.04.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.