muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/1933, Karar No: 2019/814, Tarih: 27.06.2019

Davacı-birleşen dosyada davalı (kadın) vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece önce onanmış, karar düzeltme yoluna başvurulması üzerine ise yukarıda başlık kısmında açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Yerel mahkemece, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (HMK) 141. maddesi gereğince ön inceleme duruşmasından sonra iddianın genişletilmesinin ıslah ve karşı tarafın açık muvafakati dışında mümkün olmadığı, somut olayda ön inceleme duruşma gün ve saatinin kadının vekiline 05.03.2013 tarihinde mahkeme kaleminde bizzat tebliğ edildiği, ön inceleme duruşmasına da iştirak edildiği, ancak davacı-birleşen dosyada davalı kadının talebini üçüncü celse olan 14.05.2013 tarihinde karşı tarafın açık muvafakati olmaksızın genişlettiği, bu sebeple maddi, manevi tazminat ve nafaka talebi yönünden bozma kararı verilmesinin hatalı olduğu, bu talepler yönünden ret kararı verilmesi gerektiği belirtilerek direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davacı-birleşen dosya davalısı (kadın) vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, davacı -birleşen dosya davalısı (kadın) tarafından tahkikat duruşmasında talep edilen maddi ve manevi tazminat ile yoksulluk nafakasına hükmedilmesi şartlarının oluşup oluşmadığı, burada varılacak sonuca göre mahkemece bu taleplerin reddine karar verilmesinin isabetli olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce, temyize konu kararın, ilk kararın gerekçesinde yer almayan yeni bir olgu ve gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı, dolayısıyla temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca mı, yoksa Özel Dairece mi yapılması gerektiği hususu ön sorun olarak tartışılmıştır.

Bilindiği üzere direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkeme bozma kararından esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir.

Başka bir anlatımla, mahkemenin yeni bir delile dayanmak veya bozmadan esinlenmek suretiyle gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek karar vermiş olması hâlinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

Somut olayda, mahkemece ilk kararda, "davacı -birleşen dosya davalısı Radiye ...'nun evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda ağır kusurlu olduğu" gerekçesiyle maddi ve manevi tazminat (TMK m.174/1-2) ile yoksulluk nafakasına (TMK m.175) ilişkin taleplerinin reddine karar verildiği hâlde Özel Daire bozma kararı sonrası "bu taleplerin ön inceleme duruşmasından sonra HMK'nın 141. maddesine aykırı şekilde karşı tarafın açık muvafakati olmaksızın talep edildiği, bu durumun iddianın genişletilmesi yasağı kapsamında kaldığı, bu sebeple bozma kararının yerinde olmadığı" gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Bu durumda, mahkemenin direnme olarak adlandırdığı temyize konu kararın usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı; ilk kararda tartışılıp, değerlendirilmemiş yeni bir gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğinde olduğu kabul edilmelidir.

Hâl böyle olunca, kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir.

Bu nedenle yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle davacı-birleşen dosya davalısı (kadın) vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 2. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 27.06.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5835, Karar No: 2016/373, Tarih: 25.01.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/5835 E.  ,  2016/373 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Erzurum 4. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük.Mah.Sıf.)

Tarihi :16/09/2014

Numarası :2013/644-2014/650

Davacı :.. .. Vek. Av. .. ..

Davalı :1-.. .. 2-.. ..

Vek. Av. .. ..

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan tazminat ve değer kaybı istemidir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunması nedeniyle zaman bakımından uygulanması gereken, mülga 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da tüketici mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.02.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece ara kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 25.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24840, Karar No: 2011/138, Tarih: 17.01.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/24840 E.  ,  2011/138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat- İade

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Oluşa, sanığın imzasına havi aksi sabit oluncaya kadar geçerli bulunan suç zabıt varakasının muhteviyatına göre suça konu 12 kental yaş meşe odununun yeni kesilmiş olduğu, sanığa nakliyeci olup olmadığı sorulduğunda cevaben "nakliyem yoktur, ben bu odunları...Köyü ormanından aldım, oraya kesim izni vermişler, bende orada bulunan bir arkadaşıma yardım için gittim, işim bittiğinde köyüme dönerken traktörün römorkuna bu odunları yükledim, yakacak ihtiyacımı karşılamak için köyüme götürüyordum" demiş, sanık tarafından sonradan ibraz edilen nakliye tezkeresinde ..... adına kesilmiş 10 ster yapraklı yakacak odunun makbuz tarihinin 16.11.2006 tarihi olduğu, tezkeredeki tarih ile suça konu emvalin tutanakta belirtilen kesim tarihi arasında 13 günlük zaman farkının bulunduğu, bu sebeple kesim tarihi bakımından tezkereye uygunluk bulunup bulunmadığı bilirkişiye açıklattırılıp, ayrıca tezkeredeki köyün... Köyü 344, 345, 346 ve 352 nolu bölme numaraları ile sanığın yakalandığı Mudanya- .....Köyü 92 nolu bölme arasında ne gibi bir bağlantı olduğu izah edilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve tesbiti gerekirken eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.1.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/977, Karar No: 2018/7105, Tarih: 16.05.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/977 E.  ,  2018/7105 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 günlü, 6/242-291 Esas ve Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; hırsızlık için girdiği evden 7 Euro çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6010, Karar No: 2018/589, Tarih: 22.01.2018

**18. Ceza Dairesi         2017/6010 E.  ,  2018/589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

1- Sanığa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Temel ceza belirlenirken doğrudan TCK'nın 125-3-a maddesi gereğince uygulama yapılmamış ise de, bu husus sonuca etkili olmadığından bozmayı gerektirmediği,

Anlaşılmış ve ileri sürülen temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi başkaca hukuka aykırılığa rastlanmamıştır.

Ancak,

TCK’nın 61/4-5 maddesine aykırı olarak, cezanın belirlenmesi sırasında aynı Kanunun 43/2. maddesinin, 125/4. maddesinden önce uygulanması suretiyle, sonuç adli para cezasının 10.620 TL yerine 10.640 TL olarak fazla tayin edilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...’nın temyiz iddiaları yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye aykırı olarak, sonuç adli para cezasının “10.620 TL'ye” indirilmesi suretiyle HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

2- Görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükme ilişkin temyize gelince, başkaca nedenler yerinde görülememiştir.

Ancak;

TCK'nın 265. maddesinde "görevi yaptırmamak için direnme" başlığıyla "seçenekli hareketli" ve "amaçlı bir fiil" olarak düzenlenen ve görevin yapılmasını önleme maksadıyla kamu görevlisine karşı gelinmesi eylemleri cezalandırılan suç tipinde; hareketin icra vasıtalarının "cebir veya tehdit" şeklindeki icrai davranışlarla işlenebileceğinin öngörüldüğü ve belirtilen tipik hareketleri içermeyen pasif direnme fiillerinin bu suçu oluşturmayacağı göz önüne alınmalıdır.

Somut olayda sanığın, hakkında işlem yapmak üzere karakola götürmek isteyen polis memurlarına karşı gelerek araca binmemek için direnmesi biçiminde açıklanan eyleminde, cebir veya tehdit unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden, CMK'nın 230/1-c maddesine aykırı olarak, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle görevi yaptırmak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Somut olayda sanığın, hakkında işlem yapmak üzere karakola götürmek isteyen polis memurlarına karşı gelerek araca binmemek için direnmesi biçiminde açıklanan eyleminde, cebir veya tehdit unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği kanıtlara dayalı olarak tartışılıp gösterilmeden, CMK'nın 230/1-c maddesine aykırı olarak, eksik inceleme ve yetersiz gerekçeyle görevi yaptırmak için direnme suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22/01/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10684, Karar No: 2009/13352, Tarih: 15.09.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/10684 E.  ,  2009/13352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

- K A R A R -

Kadastro sırasında davaya konu, ... Köyü 124 ada 292 parsel sayılı taşınmazın meyve bahçesi niteliğinde davalı adına tespit edildiği, davacıların paydaş olduklarını ileri sürerek kadastro tespitine itiraz ettiği, uyuşmazlığın özel kişiler arasındaki mülkiyetin aktarılmasına ilişkin olduğu, 2797 Sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesi uyarınca temyiz incelemesinin 7. Hukuk Dairesine ait olduğu anlaşıldığından, temyiz inceleme görevi Dairemizin görevi dışındadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli 7. Hukuk Dairesi Başkanlığına gönderilmesine 15/09/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9162, Karar No: 2014/9583, Tarih: 08.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/9162 E.  ,  2014/9583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarar yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanunu ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosy incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükmün gerekçesinde sanık hakkında TCK.nın 31/3. maddesinin uygulandığı belirtilip bu madde uygulanmış gibi ceza belirlenmesi ve sonuç cezanın doğru tespitine karşın, hüküm fıkrasında madde uygulamasının yazılmaması,

Kanuna aykırı; sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu cihetin yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK.nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki 62. maddenin uygulanmasından önceki bölüme “TCK.nın 31/3. maddesi gereğince cezasından 1/3 oranında indirim yapılarak 4 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, ibaresi eklenmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4533, Karar No: 2015/4005, Tarih: 28.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/4533 E.  ,  2015/4005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı arsa sahibi ... vekili, müvekkili ile davalı yüklenici arasında düzenlenen .... Noterliği'nin 08.12.2005 tarih ve 64287 yevmiye sayılı düzenleme şeklinde gayrimenkul satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile arsa sahiplerine ait İstanbul ili, ... İlçesi ... 34 ada 9 parsel sayılı arsa üzerine bina yapılarak, birinci normal kat 4 no'lu dairenin müvekkiline verilmesinin kararlaştırıldığını, ancak binanın ortak alanlarında eksik işler bırakıldığını ileri sürerek, 50.000,00 TL tazminatın davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı yüklenici ... vekili ise, müvekkilinin inşaatı eksiksiz imal ederek binayı davacı ve diğer arsa sahiplerine teslim ettiğini, davacı iddialarının asılsız ve hukuki mesnetten yoksun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tüm dosya kapsamı ve bilirkişi raporuna göre; taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunduğu, bina hakkında Ümraniye Belediye Başkanlığı'nca yapı tatil tutanakları düzenlenerek yıkım ve para cezasına karar verildiği, davacı tarafından talep edilen hususların ifaya bağlı zararlar olduğundan istenebilmesi için öncelikle binanın imara uygun hale getirilmesi gerektiği, imara aykırı binada ifa düşünülemeyeceğinden ifaya bağlı zararların da tahsiline gidilemeyeceği kanaatine varıldığı, binadaki yapı ruhsatı ve onaylı mimari projeye aykırı imalatların tadilat projesi ile giderilip giderilemeyeceğine ilişkin belediyeden gelen yazı cevabında tarafların mevcut kat irtifakını bozarak, gerekli evraklar ve tadilat projesi ile başvurması halinde değerlendirileceği belirtilmesine rağmen taraflarca bu doğrultuda bir talebin mahkemeye bildirilmediği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yapılan binada projede belirtilen ortak alanların bir kısmının projeye uygun olmadığı, eksik yapıldığı iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir. Mahkemece yapılan keşif sonrasında alınan 17.10.2012 tarihli bilirkişi raporunda projenin imara uygun olarak yapıldığı, binanın oturum ölçülerinin, kat ve bağımsız bölüm sayısının onaylı projeye uygun olduğu, ancak yan cephelerdeki açık çıkmaların kapatılmış, 4. kattaki 12, 13 ve 14 no'lu bağımsız bölümlerin çatı arasındaki alan ve oda sayısının büyütülmüş olduğu belirtilerek, binadaki projeye aykırı olarak yapılan işlerin tadilat projesiyle giderilip giderilemeyeceğinin belediyesinden sorulması gerektiği bildirilmiştir. ... Belediyesi'nin 15.11.2013 tarihli yazısında ise, dava konusu binada 27.06.2006 tarihli ruhsat eki projesine aykırı imalatlar olduğuna dair yapı tatil tutanağı tespit edildiğinden, bu aykırı imalatların tadilat projesi ile giderilip giderilemeyeceği hususunun, kat irtifakı bozularak gerekli evraklar ve tadilat projesi ile başvurulması halinde değerlendirileceği belirtilmiştir. Bilirkişi raporunda belirtildiği haliyle binanın oturum ölçülerinin, kat ve bağımsız bölüm sayısının onaylı projeye uygun olduğu, projeye aykırılıkların giderilebilir nitelikte bulunduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, tarafların projeye aykırılıkların giderilmesi konusunda belediyesince bildirilen hususlarda başvuruda bulunmadığı ve mevcut hali ile binanın imar ve projesine uygun olmadığı gerekçesiyle ifaya bağlı talebin reddine karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş, mahallinde keşif yapılarak konusunda uzman bilirkişi heyetinden rapor alınıp, ortak yerlerdeki projeye aykırılıklar ve ve eksiklikler ile bunların giderilme bedeli belirlenerek, davacı arsa sahibinin bu bedelin sözleşmede kararlaştırılan paylaşım oranına isabet eden kısmından daha fazlasını isteyemeyeceği de gözetilerek, belirlenecek bu bedelin sözleşmede arsa sahibi için kararlaştırılan paylaşım oranında hesaplanan kısmının davalıdan tahsiline karar vermek olmalıdır. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi hatalı olmuş ve hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle; hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 28.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.