muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/36100, Karar No: 2016/8066, Tarih: 10.03.2016

**19. Ceza Dairesi         2015/36100 E.  ,  2016/8066 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Marka Hakkına Tecavüz Suçuna Bağlı Müsadere Talebi

HÜKÜM : Müsadere

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Müsaderesi istenilen ... marka spor ayakkabıların 08.03.2009 tarihinde düzenlenen “Tır Kontrol Tutanağına” göre aleyhine talepte bulunulan taşımacılık şirketine ait ... plakalı tırda ele geçtiği anlaşılmakla, müsadere talep yazısında sözkonusu spor ayakkabıların sehven adı geçen şirkete ait olmayan ... plakalı tırda ele geçtiğinden bahsedilmiş olması yazım yanlışı olarak kabul edilmiştir.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'a uyduğu,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak,

Malen sorumlu şirket hakkında marka hakkına tacavüz suçundan yürütülen soruşturma sonunda ... tarafından 14.05.2010 tarihli kararı ile “556 sayılı KHK'da tanımlanan suçun maddi unsurunun hizmet üreten, satışa arzeden veya satan şeklinde sayıldığı, şüpheli firmanın eyleminin ise sadece naklin transit olarak gerçekleştirilmesine teşebbüs olduğu” gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilmiş olup, ortada herhangi bir sanık bulunmadığı, oysa CMK'nın 325. maddesine göre “ceza veya güvenlik tedbirine hükmedilmesi halinde bütün yargılama giderlerinin sanığa yükletileceği” belirtilmiş olmakla, yargılama giderleri ve vekalet ücretinin hazine üzerinde bırakılması gerekirken malen sorumlu şirket aleyhine hükmedilmesi,

Kanuna aykırı ve malen sorumlu vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, bozma sebebi 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bulunduğundan, hükmün 2. bendinde yeralan “aleyhine talepte bulunulan ... Uluslararası Taşımacılık ve Petrol Ürünleri San. Ve Tic. Ltd. Şti.'den alınarak katılan ... İnternational Ltd. Şti'ye verilmesine” ibaresiyle, 3. bendinde yeralan “aleyhine müsadere talep edilen ... Uluslararası Taşımacılık ve Petrol Ürünleri San. Ve Tic. Ltd. Şti.'den alınarak Hazineye irat kaydına” ibareleri çıkartılıp yerlerine “Hazine üzerinde bırakılmasına” ibaresi eklenmek suretiyle başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7814, Karar No: 2013/9080, Tarih: 14.06.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/7814 E.  ,  2013/9080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada İstanbul Anadolu 12. Sulh Hukuk ve Beykoz Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, hükümlüye vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsmaından, hükümlünün 06.03.2013 tarihli beyanından cezaevine girmeden önce Beykoz ilçesinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Beykoz Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 14.06.2013 de oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24045, Karar No: 2019/35906, Tarih: 15.10.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/24045 E.  ,  2019/35906 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere, aracın müsadere talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine göre suç için asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanık ... hakkında kurulan 07/06/2011 tarihli mahkumiyet hükmünden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanık ... hakkındaki davanın zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE, ele geçen kaçak sigaraların 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla TCK'nun 54/4. maddesi gereğince MÜSADERESİNE,... plakalı nakil aracı üzerindeki şerhin kaldırılmasına ve hak sahibine İADESİNE, 15.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/23857, Karar No: 2021/20231, Tarih: 23.12.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/23857 E.  ,  2021/20231 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, mala zarar verme, hakaret, tehdit, özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayata ilişkin görüntü ve sesleri ifşa etme

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi ve düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlâl suçundan kurulan düşme hükmüne yönelik bir temyiz istemi söz konusu olmadığı gözetilerek diğer hükümler yönünden yapılan incelemede;

I-Mağdur vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mağdurun 11/04/2019 tarihinde kollukta, 14/05/2019 tarihinde ... Cumhuriyet Başsavcılığında ve daha sonra 09/03/2020 tarihinde yine kollukta verdiği ifadelerinde, sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiğini beyan etmiş olması karşısında; katılan sıfatını kazanmayan mağdurun vekilinin kararı temyiz etmeye hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nın 298. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Sanık hakkında mala zarar verme, hakaret, tehdit, şantaj, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve özel hayata ilişkin görüntü ve sesleri ifşa etme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktarları ve türleri gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nın 298. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

III- Sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Sanık müdafii duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de; 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 299. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız olarak yapılan incelemede,

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır'', aynı Kanun’un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir'' ve aynı Kanun’un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, sanık ve müdafiinin temyiz istemlerinin haksız tahrik uygulanmasına dair olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın mağdura karşı TCK’nın 149. maddesinin 1. fıkrasının (a) ve (d) bentlerini ihlâl eder şekilde nitelikli yağma suçunu işlediği, bu suç bakımından TCK’nın 29. maddesinin uygulanma koşullarının doğmadığı, bu itibarla sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan mahkumiyet hükmü bakımından herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı saptanmıştır.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanık hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebebi yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına iadesine, 23.12.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3571, Karar No: 2017/8347, Tarih: 25.10.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/3571 E.  ,  2017/8347 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ... ve davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

İncelenen dava dosyasında orman bilirkişi raporunda 1948 tarihli hava fotoğrafı ve 1950 tarihli memleket haritası üzerinde inceleme yapıldığının belirtildiği halde, memleket haritası üzerinde inceleme, kadastro paftası ölçeği ile memleket haritası ölçeklerinin ayrı ayrı birbiri ile denkleştirilip, çakıştırılması suretiyle yapılmadığından yöntemine uygun olmadığı anlaşılmış, ayrıca hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik inceleme yapıldığı belirtildiği halde, taşınmazın üzerindeki bitki örtüsü ve taşınmazın görüntüsü anlatılmamış, taşınmazlar hava fotoğrafı üzerinde gösterilmemiştir. Davanın zilyetlik nedenine dayalı tescil davası olduğu da gözönünde bulundurulduğunda yöntemine uygun şekilde orman araştırması ve zilyetlik araştırması yapılıp yapılmadığı denetlenememiştir. Bu nedenle; 1948 tarihli hava fotoğrafı ile 1950 tarihli memleket haritasının mahkemede olduğu anlaşılmakla, dava tarihi olan 2010 tarihinden 15-20-25 yıl öncesine (1980-1990’lı yıllara) ait hava fotoğrafları ve bu hava fotoğraflarına dayanılarak üretilmiş orijinal renkli memleket haritası bulunduğu yerden getirtilerek, bundan sonra dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen, ziraat ve orman bilirkişilerine verilerek hava fotoğrafları ve memleket haritaları ölçekleri kadastro pafta ölçeğine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra dava konusu taşınmazın konumu çevre parsellerle birlikte memleket haritaları ve hava fotoğrafları üzerinde gösterilmesi, hava fotoğrafları ve dayanağı haritalar stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelettirilip taşınmazların niteliğinin bu belgelerde ne şekilde görüldüğü ve üzerindeki bitki örtüsünün ve varsa ağaçların cinsi, yaşı, sayısı, dağılımı ve kapalılık oranı ile kullanım durumu ve tasarruf sınırlarının bulunup-bulunmadığını bu tarihlerde dava konusu taşınmazlarda imar-ihya ve zilyetliğin bulunup bulunmadığını, var ise imar-ihyanın ne zaman tamamlandığı, süregelen zilyetlik bulunması halinde niteliği gibi hususların ayrıntılı ve bilimsel verileri içerir şekilde (tüm parseli ve bununla birlikte dava konusu yerleri ayrı ayrı ayrıca gösterir şekilde), müşterek imzalı ek rapor alınarak, bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 25/10/2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4448, Karar No: 2016/21045, Tarih: 22.12.2016

**3. Ceza Dairesi         2016/4448 E.  ,  2016/21045 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Suça sürüklenen çocuk ...'in 17/07/2012 tarihli yaralama eylemi hakkında verilen karara yönelik yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında 5271 sayılı CMK'nin 231 maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı, aynı yasanın 231/12. maddesi uyarınca itirazı kabil olup hükümle bağlantılı vekalet ücreti yönünden de temyizi mümkün bulunmadığından itiraz mercii tarafından karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin İADESİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk ...'in 18/07/2012 tarihle yaralama eylemi hakkında verilen karara yönelik yapılan temyiz isteminin incelemesinde;

Küçük katılanın, tüm aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanlarında sanığın 17/07/2012 tarihinde koluna sigara bastırdığını, 18/07/2012 tarihinde çakmak ile ısttığı cam parçasının koluna bastırdığı belirtmesine ve adli rapor içeriğinde de söz konusu yaralanmanın doğrulanması karşısında, suça sürüklenen çocuğun 18/07/2012 tarihli eylemi hakkında mahkumiyet yerine yazılı şekilde BERAAT kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 6723 sayılı Kanunun 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.12.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21541, Karar No: 2019/8988, Tarih: 17.04.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/21541 E.  ,  2019/8988 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Y A R G I T A Y K A R A R I

İncelenmesine ihtiyaç duyulduğundan; davacıya ilişkin 22.08.2014 tarihinden sonrasını da gösterir güncel hizmet döküm cetveli, özellikle 22.08.2014 tarihinden sonra davacının çalıştığı işverenlerin kimlik bilgileri (unvanları, adresleri) ve işyeri sicil ve tescil detay bilgileri ile bu işyerlerindeki işe giriş-çıkış bildirgeleri temin edilerek eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11303, Karar No: 2010/1910, Tarih: 18.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/11303 E.  ,  2010/1910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 15.02.2008 tarih ve 2007/491-2008/68 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının Bandırma 1.Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen ilamı Bandırma 1.İcra Müdürlüğünün takip dosyasından icra takibine konu ettiğini, sözkonusu kararın müvekkilinin temsilcisi olduğu şirket aleyhine verilmiş olmasına rağmen mahkeme ilamına aykırı olarak borçlu olarak doğrudan müvekkili şirketin gösterilerek haciz yapıldığını, müvekkilinin haciz baskısı altında kendisi ile hiçbir ilgisi olmayan yabancı bir şirketin borcunu dosyaya ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek, davalı şirkete ödenmek zorunda kalınan 10.485,06 YTL’nin faizi ile birlikte tahsili ile müvekkilinin uğradığı manevi zararın giderilmesi için 10.000,00 YTL manevi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya bakmaya yetkili mahkemelerin müvekkilinin ikametgahı olan İstanbul veya ilamın verildiği ve infaz edildiği Bandırma mahkemelerinin yetkili bulunduğunu, davacının davayı yetkisiz mahkemede açmış olmasından dolayı tercih hakkının müvekkiline geçmesi nedeniyle davanın ikametgah mahkemesinde görülmesi gerektiğini savunarak, dosyanın yetkili İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın İİK’nun 72/7 nci maddesi uyarınca açılmış istirdat davası olduğu, bu davanın takibi yapan icra dairesinin bulunduğu yer mahkemesinde açılabileceği gibi davalının yerleşim yeri mahkemesinde de açılabileceği, davaya konu olayda takibin yapıldığı yerin Bandırma İlçesi olup, davalının bulunduğu yerin ise İstanbul olduğu, bu durumda davanın açıldığı İzmir Mahkemelerinin yetkili olmadığı, davalının yasal süre içinde yaptığı yetki itirazının kabulü gerektiği sonucuna varılarak, dava dilekçesinin yetki yönünden reddine, yetkili mahkemenin İstanbul Asliye Ticaret Mahkemeleri olduğuna, karar kesinleştiğinde ve başvuru halinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5123, Karar No: 2018/615, Tarih: 17.01.2018

**10. Ceza Dairesi         2017/5123 E.  ,  2018/615 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı, bu suç tarihinden önce açılmış başka bir dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”, Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 17.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7915, Karar No: 2014/9705, Tarih: 11.09.2014

**6. Hukuk Dairesi         2014/7915 E.  ,  2014/9705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 14. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/04/2014

NUMARASI : 2013/486-2014/230

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira bedelinin tespiti davasına dair karar, davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira bedelinin tespiti istemine ilişkindir. Davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacılar vekili dava dilekçesinde davalının 01/06/2003 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, kiralananın market olarak kullanıldığını davalının halen 11.159,65 TL net kira parası ödediğini mecurun çevresindeki olağanüstü gelişim ve çevredeki rayiç kira bedellerine göre kiranın oldukça düşük kaldığını belirterek 01/06/2013 tarihinden itibaren aylık kira bedelinin 41.800 TL olarak tespitine karar verilmesini talep etmiştir. Davalı vekili savunmasında; sözleşme 01/06/2013 tarihinde ilk kez yenilendiğinden kira tespitinin mümkün olmadığını, sözleşme tarihinde kararlaştırılan kira bedeli ile halen ödenen kira bedelinin emsallerin üzerinde olduğunu, kiralananın konumunda ve çevresinde kira bedelini etkileyecek bir değişiklik bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan keşif ve alınan bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne ve 01/06/2013 tarihinden itibaren aylık kira bedelinin brüt 18.000 TL olarak tespitine karar verilmesi üzerine hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

18.11.1964 gün ve 2/4 sayılı Y.İ.B.K. ve yerleşik Yargıtay uygulamalarına göre “hak ve nesafet” ilkesi uyarınca kira parasının tespitine karar verilirken öncelikle tarafların tüm delilleri varsa emsal kira sözleşmeleri aslı veya onaylı örnekleri dosyaya alınmalı, bilirkişi marifetiyle kiralanan taşınmaz ve taraf emsalleri tek tek görülüp incelenmeli, böylece elde edilen veriler somutlaştırılarak, dava konusu yer ile ayrı ayrı (konumu, çevresi, niteliği, kullanım şekli, kira başlangıç tarihi, kira süreleri vb.) kira parasına etki eden tüm nitelikleri karşılaştırılmalı, emsal kira bedellerinin niçin uygun emsal olup olmadığı somut gerekçelerle açıklanmalı, dava konusu taşınmazın yeniden kiraya verilmesi halinde getirebileceği kira parası belirlenmeli, hakimce bu kira parası dikkate alınmak suretiyle hak ve nesafete; özellikle tarafların kira sözleşmesinden bekledikleri amaçlarına uygun makul bir kira parasına hükmedilmelidir.