muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/3070, Karar No: 2013/7795, Tarih: 07.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/3070 E.  ,  2013/7795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Emsal alınan Karabağlar Mahallesi 10200 ada 2 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde ve sokak itibariyle belediyece belirlenen 2011 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9455, Karar No: 2019/16162, Tarih: 18.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/9455 E.  ,  2019/16162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalı işyerinde 2008 tarihinde işe başladığını, işverenin kendisini herhangi bir önemli neden olmaksızın işten çıkarttığını iddia ederek, kıdem tazminatı ve ihbar tazminatının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının 27/11/2008 tarihinde işe giriş kaydı yapıldığını, hizmet verdiği ... Alimünyum Sanayi A.Ş.de temizlik elemanı olarak istihdam edildiğini, dava dışı ... Alimünyum Sanayi A.Ş.nin ticari faaliyetini durdurma kararı aldığını davacıya yine temizlik elemanı olarak istihdam edilmek üzere 3 farklı şirket belirlendiğini ve davacıya seçme hakkı tanındığını, davacının görevlendirmeyi kabul etmediğini, imzadan imtina ettiğini, davacının çalışmak istemediğini beyan ederek istifa dilekçesi verdiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacının dava dilekçesinde faiz talebi olmamasına rağmen, hükmedilen miktarlara dava tarihi itibariyle faiz uygulanması HMK.nın 26. maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK.nın geçici 3/2. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) SONUÇ:

Hüküm fıkrasının 1 ve 2 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;

“1-6269,01 TL. net kıdem tazminatı alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

2-2.078,06 TL. net ihbar tazminatı alacağının davalıdan alınarak davacıya verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28.09.2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nisbi temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 18.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21539, Karar No: 2014/23047, Tarih: 01.10.2014

**12. Hukuk Dairesi         2014/21539 E.  ,  2014/23047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kahta İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 27/12/2013

NUMARASI : 2013/36-2013/92

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu E.. Y.. tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Borçlunun diğer iddialarının yanı sıra tarafına yapılan tebliğ işlemlerinin usulsüz olduğunu da ileri sürerek ihalenin feshi istemi ile icra mahkemesine başvurduğu, mahkemece istemin reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun bilinen adrese tebligatı düzenleyen 10. maddesinin 1. fıkrasına göre; tebligat muhatabın bilinen en son adresinde yapılır. 6099 Sayılı Yasa'nın 3. maddesi ile eklenen aynı maddenin 2. fıkrasına göre ise, bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat bu adrese yapılır.

Aynı Kanun'un "Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina" başlıklı 21. maddesine, 6099 Sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile eklenen 2. fıkrasında; "Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır" hükmü yer almaktadır.

Söz konusu 7201 Sayılı Yasa'nın 10. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde, kişilere getirilen adres kayıt sistemi zorunluluğu ile birlikte işleyişin kolaylaştığı dile getirilmiş, ancak yapılan yeni düzenlemeyle, öncelikle yine bilinen en son adrese tebligat yapılacağı, tebligatın yapılmasını isteyenin veya tebligatı çıkartan makamın bildirdiği adresin, tebligata elverişli olmadığının anlaşılması ya da bu adrese tebligat yapılamaması halinde, muhatabın 5490 Sayılı Kanun'a göre adres kayıt sistemindeki adresinin bilinen en son adresi olarak kabul edileceği ve tebligatın buraya yapılacağı açıklanmış, değişiklik ile birlikte adres kayıt sistemi dışında başkaca adres araştırması yapılmasının gerekmeyeceği vurgulanmıştır.

7201 Sayılı Yasanın 21. maddesi ile ilgili değişikliğe ilişkin kanun gerekçesinde ise, 21/1. maddeye göre bilinen en son adrese çıkartılan tebligattan sonuç alınamazsa, bu kanunun 10/2. maddesi gereği adres kayıt sistemindeki adres esas alınarak başkaca araştırma yapılmaksızın o adrese tebligat çıkarılacağı açıklanmıştır. Bunun yapılabilmesi için de tebligatı çıkaran merciin, muhatabın adresinin adres kayıt sistemindeki adresi olduğunu ve tebligatın TK'nun 21/2. maddesine göre yapılacağını tebliğ evrakında belirtmesi gerekmektedir.

Ayrıca Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2. maddesinde; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır, ayrıca başkaca adres araştırması yapılmaz. 79. maddenin ikinci fıkrasına göre renkli bastırılan tebligat zarfında, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek bu adrese tebligat yapılacağına dair meşruhata yer verilir" hükmü yer almaktadır. Bu yönetmeliğe göre 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebligat yapılabilmesi için, tebliği çıkaran mercice, tebligat çıkarılan adresin, muhatabın, adres kayıt sistemindeki adresi olduğuna dair tebliğ evrakı üzerine kayıt düşülmesi zorunludur. Yani; tebligatı çıkaran merci tarafından adres kayıt sistemine ilişkin olarak şerh verilmeden dağıtıcı tarafından 2l/2. maddeye göre tebliğ işlemi yapılamaz.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce bilinen en son adresi esas alınarak Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebligat çıkartılmalı, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh verilerek 21/2. madde uyarınca tebligat yapılmalıdır.

Somut olayda, borçluya gönderilen icra emri doğrudan borçlunun adres kayıt sistemindeki adresine ( mernis ) TK. nun 21/2 maddesine göre tebliğ edilmiş ise de; TK.' nun 10/2. maddesi gözardı edilerek borçluya önceden hiçbir tebligat çıkarılmaması nedeniyle yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK.'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebligat usulsüzdür. Kıymet takdir raporu ile satış ilanı da aynı usul izlenerek TK'nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiğinden ve ayrıca tebligat parçalarında “M.A.” şerhi ile birlikte “adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek bu adrese tebligat yapılacağına dair meşruhat” da bulunmadığından kıymet takdir raporu ve satış ilanı tebligatları da usulsüzdür.

İİK. nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

İİK. nun 127. maddesi gereğince taşınmaz satışlarında, satış ilanının bir örneği borçluya tebliğ edilmelidir. Borçluya satış ilanının tebliğ edilmemiş olması veya usulsüz tebliğ edilmesi başlı başına ihalenin feshi sebebidir.

O halde, mahkemece, açıklanan nedenlerle şikayetin kabulü ile ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlu E.. Y..'ın temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5239, Karar No: 2015/1705, Tarih: 19.03.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/5239 E.  ,  2015/1705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, davalı arsa sahibi ile diğer davalı arasında imzalanan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi nedeni ile davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmemesi üzerine, inşaatın müvekkili tarafından tamamlanması hususunda davalı yüklenici ile müvekkili arasında sözleşme imzalandığını, sözleşme uyarınca müvekkili şirketin inşaatı tamamlayıp, iskân ruhsatlarını aldığını ileri sürerek, 4761 ada 13 parselde bulunan 10 nolu bağımsız bölüm ile aynı ada 14 nolu parseldeki 1,2,3,5,6,7,8 nolu bağımsız bölüm, tapularının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini, geç teslim nedeni ile oluşan 55.232,07 TL'yi arsa sahibine ödemeyi kabul ettiklerini ifade etmiştir.

Davalı arsa sahibi vekili, son duruşma sırasında davacının müvekkilinin zararını ödemeyi kabul ettiğinden kendilerinin de dava konusu 8 bağımsız bölümün tapu kaydını devretmesini kabul ettiklerini ifade etmiştir.

Diğer davalı şirket vekili, davaya cevap vermeyip, yargılamaya da katılmamıştır.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, taraf vekillerinin beyanları doğrultusunda davanın birlikte ifa kuralı gereği kabulü ile geç teslim nedeni ile davalı arsa sahibinin uğradığı zararın davacı tarafından ödenmesi kaydıyle dava konusu 8 adet bağımsız bölümün davalı arsa sahibine ait olan tapu kaydının iptali ile davacı şirket adına tesciline karar verilmiştir.

Kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece temyiz isteminin süresinden sonra yapıldığı gerekçesiyle, 10.02.2014 tarihli ek kararla davalı şirket vekilinin temyiz talebi reddedilmiştir.

Ek kararı, davalı şirket vekili temyiz etmiştir.

Mahkemenin, hükmü temyiz eden davalı vekilinin temyiz isteminin süre yönünden reddine ilişkin 10.02.2014 tarihli ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, temyiz itirazlarının reddiyle 10.02.2014 tarih ve 2012/498 E. sayılı ek kararın onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz talebinin reddine ilişkin 10.02.2014 tarih ve 2012/498 E. sayılı ek kararın ONANMASINA, davalıdan fazla alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15502, Karar No: 2012/6103, Tarih: 16.04.2012

**11. Hukuk Dairesi         2010/15502 E.  ,  2012/6103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/04/2010 tarih ve 2010/38-2010/131 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin “Canary Brand Ceylon Tea + şekil” ibareli markanın tescili için davalı kuruma başvurduğunu ancak diğer davalının “Canarı” ibareli markası gerekçe gösterilerek 556 Sayılı KHK’nin 7/1-b maddesi gereğince reddedildiğini ileri sürerek, davalı TPE YİDK’nun ret kararının iptaline, iptal kararı verilmemesi halinde davalı adına tescilli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili ve davalı ... ayrı ayrı davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, redde dayanak markanın ... ve ... kelimelerinin birleşmesinden meydana geldiği, bu şekilde taraf markaları arasında kavramsal ve telaffuz yönünden bir benzeşmenin bulunmadığı, her iki marka bütün halinde değerlendirildiğinde ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadıkları, 556 Sayılı KHK’nin 7/1-b maddesindeki ayırt edilemeyecek kadar benzerlik kavramının daha dar yorumlanmasının gerektiği gerekçesiyle davanın kabulü ile TPE YİDK’nun 2008-M-6745 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.

Kararı, davalı TPE vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı TPE vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı TPE vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı TPE'den alınmasına, 16/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11174, Karar No: 2012/32249, Tarih: 01.10.2012

**3. Ceza Dairesi         2012/11174 E.  ,  2012/32249 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat ve idari para cezası verilmesine yer olmadığına dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 6831 sayılı Yasanın 91. maddesinin ihlali nedeni ile açılan kamu davasında, sözkonusu eylemin kabahate dönüşmesi nedeni ile açılan kamu davasından beraat kararı verilmesi ve gerçekleşen zamanaşımı gözetilerek sanık hakkında idari yaptırım kararı uygulanmasına yer olmadığına dair hüküm tesisi, 5326 sayılı Kabahatler Kanununun 27/7. maddesi düzenlemesine uygun olduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Yedieminde mevcut suça konu emval, römork, el testeresi ve balta hakkında karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK'un 322.maddesi uyarınca hüküm fıkrasına “Yedieminde mevcut suça konu emval, römork, el testeresi ve baltanın sanığa iadesine” bendinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/565, Karar No: 2018/8731, Tarih: 29.11.2018

**15. Ceza Dairesi         2018/565 E.  ,  2018/8731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 43/1, 62/1, 52/2-4, 53/1-2-3 maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafiinin tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılanların anne oğul oldukları, sanığın katılan ...'yi arayarak kendisini polis olarak tanıttığı ve hırsızlık sonucu elde edilen altınların evlerinde olduğunu söylediği,katılan ...'nin de bunun üzerine evde bulunan oğlu katılan ...'e seslenerek emniyetten telefonla aradıklarını söylediği, sanığın katılana aynı şekilde kendisini polis olarak tanıtarak "savcı bey evde arama yapacak, evdeki altınları paraları çıkarın" dediği, akabinde katılan ...'in cep telefonunu isteyerek konuşmaya devam ettikleri, katılan ...'e adliyeye gitmesi gerektiğini söylediği, katılanın da evden çıkarak adliyeye gittiği, Vecide'nin evde kaldığı, bir süre sonra eve sanığın gelerek kendisini polis olarak tanıttığı ve evin içerisine girdiği, katılandan altınları istediği, katılan ...'nin de hazırladığı 4 adet 22 ayar Adana burması diye tabir edilen altın bileziklerini bez içerisinde sanığa verdiği, katılan ...'in ise kendisini arayan sanıkla telefonla görüşmeye devam ettiği, sanığın ailesinde herhangi birinde altın olup olmadığını sorduğu, katılan ...'in de ablasında altın olduğunu söylediği, sanığın katılana "hemen ablanın evine doğru git, savcı bey arama yapacak" dediği, ablasından 2 ayar altın bileziği ve 1500,00 TL nakit parayı alarak evden ayrıldığı, bir ağacın altına bıraktığı, tanık Hilal'in durumdan şüphelendiği, tanığın sanığı bir ağacın altından poşet alırken görmesi üzerine hemen sanığın peşinden giderek sanığı yakaladığı, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği iddia edilen somut olayda; sanık savunması, katılan beyanları uzlaşmanın sağlanamadığına dair işlemler ile tüm dosya kapsamından sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın katılan ...'ye yönelik eyleminin tamamlandığı, ancak sanığın katılan ...'e yönelik eylemini, elverişli hareketlerle doğrudan doğruya icraya başlamasına rağmen tanık Hilal'in kendisini yakalaması nedeniyle tamamlayamadığı, bu nedenle eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı, sanığın, her bir katılana karşı ayrı ayrı suç işlediği dikkate alınarak dolandırıcılık suçundan iki kez mahkumiyet hükmü verilmesi gerektiği gözetilmeden tek bir suçtan hüküm kurulup zincirleme suç hükümleri gereğince verilen ceza arttırılmak suretiyle eksik ceza tayin edilmiş ise de, aleyhe temyiz bulunmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin sair nedenlere ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 29/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/43966, Karar No: 2017/28411, Tarih: 11.12.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/43966 E.  ,  2017/28411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : İŞE İADE

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 9. İş Mahkemesi

Dava dilekçesinde davalı Banka tarafından ...’da bırakılan ve ...’da görevlendirilen isimlerin bildirildiği görülmekle söz konusu isimlerin daha önceki görev yerlerine, İstanbul’a atamalarının yapılıp yapılmadığına, İstanbul’da görev yapıp yapmadıklarına, ...’da görevlendirilmiş iseler görev yerleri, göreve başladıkları tarih ile unvanlarına ilişkin bilgiler temin edilerek dosyaya eklendikten,

Bölge Adliye Mahkemesi kararında iş sözleşmesinin eki niteliğinde olduğu belirtilen İnsan Kaynakları Yönetmeliği dosya içeriğinde bulunmadığından eklendikten,

Davacı tarafın temyiz dilekçesinde yargılama esnasında davalı Bankadan gelen müzekkere cevabından bahisle bu müzekkere cevabında verilen bilgilerden söz edilmiş olmakla dosya içeriğinde bulunmayan davalı Bankanın söz konusu müzekkere cevabı eklendikten sonra tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİNE GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.12.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/20908, Karar No: 2012/23164, Tarih: 12.10.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2012/20908 E.  ,  2012/23164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki muarazanın giderilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüe, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, ... Yenimahalle ... Mahallesi ... ada ... parsel ... no.lu bağımsız bölümüme su abonesi olmak istediğini, 3.810 TL TL kanal katılım ve şebeke bedeli istendiğini, istenen bedelin hukuka aykırı olduğunu belirterek, istenen bedelden sorumlu olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir..

Davalı davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacının ilk defa su abonesi olduğu, kanal şebeke hizmetinin ASKİ tarafından verildiği, borç miktarının bilirkişi tarafından hesaplandığı, davacının kanal şebeke giderinin 3.134, 29-TL'lik kısmından sorumlu olduğunun ek raporda bildirildiği, ancak mahkemece asıl rapor ve ek rapordaki miktarlar yönünden maddi hata nedeniyle borç miktarı farklı tespit edilerek davanın kısmen kabulü gerektiği halde tümden reddine karar verildiği, karar verildikten sonra bu yanılgının mahkemece düzeltilmesi mümkün olmadığından gerekçeli kararın da buna göre tesis edildiği belirtilerek davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1- Anayasamızın 141/3 maddesinde "Bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" hükmü yer almaktadır. 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 298/2.maddesine göre; Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.

Açıklanan bu hükümler en başta yargıda açıklık ve netlik prensibinin gereğidir ve emredici hükümlerden olup "Kamu düzeni" amacı ile vaz'edilmişlerdir. Bu hükümlerle getirilen anılan biçim koşulları hükmün açıklığı ve anlaşılırlığı kadar infaz kabiliyetini de sağlamak amacını taşımaktadır. Aksi hal, yeni tereddüt ve ihtilaflar yaratır. Hatta giderek

2012/20908-23164

denebilir ki, dava içinden davalar doğar. Hükmün hedefine ulaşmasını engeller, Kamu düzeni ve barışı oluşturulamaz.

Görülmektedir ki, uyuşmazlıkların çözümünde yargıya düşen en önemli görevlerden birisi de açık ve net çözümler bulmak, anlaşılabilir, tutarlı kararlarla kamu düzen ve barışının sağlanmasına hizmet etmek olmalıdır. Taraflar ancak gerekçe sayesinde hükmün hangi maddi ve hukuki sebebe dayandırıldığını anlayabilecekleri gibi Yargıtay denetimi de ancak kararın gerekçe içermesi halinde mümkün olacaktır. İşte bu nedenledir ki, kararın gerekçesinde hangi maddi vakıanın hangi hukuki sebeple davacıyı haklı gösterdiğinin açıklanması halinde ancak, HMK.nun 298. maddesine uygun bir kararın varlığından söz edilebilecektir. Gerek Anayasamız, gerek 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile getirilen ve yukarıda açıklanan yasal düzenlemelerin nihai amacı da budur.