muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/4364, Karar No: 2018/12125, Tarih: 13.12.2018

Tüm bu açıklamaların ışığı altında dava konusu olaya bakılacak olursa; davacılar 03.12.2004 tarihinde açmış oldukları davayı 28.01.2008 tarihli ıslah dilekçesiyle ıslah etmişler, bundan sonra da 03.02.2012 tarihinde, daha sonra bu dosya ile birleştirilen ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2012/69 Esas sayılı ek davasını açmıştır. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 109/3. maddesinde; "Dava açılırken, talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hali dışında, kısmi dava açılması, talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmez." düzenlemesi yer almakta olup, davacının ek dava konusu yaptığı talebinden açıkça feragati bulunmadığı, dolayısıyla ıslah dilekçesi ile fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasa dahi ıslah ile artırılan miktar dışında da maddi tazminat isteminde bulunabileceği, bu kez yapılan incelemeden anlaşılmakla, davacının bu yöne ilişkin karar düzeltme isteminin kabulüne karar vermek gerekmiştir.

Ancak davacılar, dava dilekçeleri ile faiz isteminde bulunmamış ıslah dilekçeleriyle ise faiz isteminde bulunmakla birlikte bu istemde de faiz başlangıç tarihleri hakkında bir talepleri olmamıştır. Hal böyle olunca, asıl davada ancak ıslah tarihinden itibaren faize hükmedilebilecek iken aksi kanaatle olay tarihinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir. Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, kararın düzeltilerek onanması, HUMK.'nun 438/7 maddesi hükmü gereğidir. Kararın bu nedenle düzeltilerek onanması gerekirken, zuhulen bozulduğu bu kez yapılan inceleme ile anlaşıldığından, davacıların karar düzeltme talebinin kabulü ile Dairemizin 24/10/2016 tarih ve 2015/27992 Esas ve 2016/19252 Karar sayılı bozma ilamının kaldırılarak Mahkeme hükmünün düzeltilerek onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacıların sair karar düzeltme itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle Dairemizin 24/10/2016 tarih ve 2015/27992 E. ve 2016/19252 K. sayılı bozma ilamının kaldırılmasına, Mahkeme kararının hüküm bölümünün 1-a-aa bendinde yer alan “ ....29/01/2003 tarihinden...” ibaresinin hükümden çıkartılarak yerine “...ıslah tarihinden ...” ibaresinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan 65,40 TL harcın istek halinde davacılara iadesine 13/12/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6568, Karar No: 2021/3604, Tarih: 02.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/6568 E.  ,  2021/3604 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hüküm incelendiğinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin CMUK'nun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümler incelendiğinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 02.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10070, Karar No: 2012/10038, Tarih: 16.10.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/10070 E.  ,  2012/10038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cinsel taciz ve hakaret suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair ... Sulh Ceza Mahkemesinden verilen 10.03.2009 gün ve 2008/297 Esas, 2008/358 sayılı Ek Kararın süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdur ve mağdurenin aşamalardaki istikrarlı beyanları, sanığın tevilli ikrarı telefon görüşme kayıtları, mesaj tespit tutanakları ve tüm dosya içeriğinden sanığın, mağdure ...'ü farklı zamanlarda birçok defa arayarak “seni çok seviyorum, benimle evlen ...” şeklinde sözler söyleyerek bir suç işleme kararının icrası kapsamında cinsel taciz suçunu zincirleme biçimde işlediği; mağdur ...'ye değişik zamanlarda birçok defa mesaj çekerek “...Remzi bey ben şerefsiz değilim asıl sen şerefsizsin, benim de bir senelik karımı kabul ettin boynuz tak lokale gelirsen ben boynuz getireceğim takarsın ben onu ölümüne seviyorum ... gerçekten ...'ün dediği gibi gavatsın”, “...bir senelik telefon görüşmelerimiz çıkacak ...'le benim o zaman utanmayacaksınız ama sizde utanacak yüz yok ki erkek ve .... çok güveniyorsan beni öldürürsün..." şeklinde hakaret içeren sözler söyleyerek bir suç işleme kararının icrası kapsamında zincirleme biçimde hakaret suçunu işlediği anlaşıldığı halde, sanığa verilen cezalardan TCK.nın 43/1. maddesi uyarınca artırım yapılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 16.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/470, Karar No: 2016/1528, Tarih: 22.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/470 E.  ,  2016/1528 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Köyü çalışma alanında 3192 ve 3193 parsel sayılı sırasıyla 3.768,70 ve 12.907,84 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar Kadastro Mahkemesinin 1988/27 Esas, 1989/6 sayılı Kararı ile "gerçek kadastronun, müstakil parseller halinde tespiti yapılmak üzere tutanak ve dosyanın Kadastro Müdürlüğüne gönderilmesi" üzerine; tapu kaydı, satın alma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 3192 parsel tarla ve 3193 parsel kanal vasfıyla ... oğlu ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine, ikinci kadastronun hükümsüz sayıldığı ve taşınmazların Hazineye ait yerlerden bulunduğu iddiasına dayanarak dava açmıştır. Yargılama sırasında ... Genel Müdürlüğü ve ... oğlu ... mirasçıları davaya dahil edilmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli taşınmazların kadastro tespitlerinin iptali ile 3192 parsel sayılı taşınmazın ham toprak vasfıyla, 3193 parsel sayılı taşınmazın kanal vasfıyla Hazine adına tescillerine karar verilmiş; hüküm,.. oğlu .. mirasçıları .. ile ..., .., ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine itiraz istemine ilişkindir. Hal böyle olunca, husumetin tespit maliki olan kişi veya tespit maliki ölü ise mirasçılarına yöneltilmesi zorunludur. Kadastro tespiti 4.2.1970 tarih ve 42 sıra numaralı tapu kaydına istinaden ... oğlu ... adına yapıldığı ve dava adı geçen aleyhine açıldığı halde, somut olayda dava dilekçesi ... oğlu ... mirasçıları adına tebliğ edilerek yargılamanın yapılması ve karar başlığında ... oğlu ... mirasçılarının gösterilmesi isabetsiz olup, dava dosyasında taraf teşkili oluşmamıştır. Taraf teşkili dava şartı olup, bu şart sağlanmadan davanın esasına girilemez. O halde mahkemece ... oğlu ... mirasçıları davaya dahil edilerek dava dilekçesi usulüne uygun tebliğ edilmeli, taraf teşkili sağlandığı takdirde davaya devamla tarafların bildirdikleri deliller toplanarak uyuşmazlık esastan çözülmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine,

22.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11299, Karar No: 2007/10951, Tarih: 28.09.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11299 E.  ,  2007/10951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalılar aleyhine 29.6.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen5.7.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 28.9.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3115, Karar No: 2011/10240, Tarih: 27.06.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/3115 E.  ,  2011/10240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile denetim ve tasdik sözleşmesi yaptıklarını, bu sözleşmeye göre hizmetinin karşılığı olan ücretin ödenmediğini,ücreti alamaması nedeniyle her iki tarafın onayı ile sözleşmenin feshedildiğini, hizmet bedelinin tahsili için davalı hakkında icra takibi yaptığını, davalının yetki ve borca itiraz etmesi nedeniyle icra takibinin durduğunu belirterek haksız itirazın iptali ile,% 40 icra inkar tazminatının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, tebligata rağmen duruşmalara katılmamış ve cevap vermemiştir,

Mahkemece davacının yetkili icra dairesinde yapılmış geçerli bir icra takibinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın usulden reddine karar verilmiş,hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Kural olarak HUMK.nun 9.maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davanın açıldığı tarihte davalının ikametgahının bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10.maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin icra edileceği veya davalı ya da vekilinin dava tarihinde orada bulunması kaydıyla, sözleşmenin yapıldığı yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir. Bu bağlamda BK' nun 73. maddesine göre para alacağı, aksi kararlaştırılmamış ise alacaklının ikametgahında ödenmesi gerekir.

2011/3115-10240

Davacı Kağıthane /... adresinde oturmakta olup icra takibini ...’de yapmıştır. Dava Öncelikle para alacağının ödetilmesi isteğine ilişkindir. İİK 50, BK.nun 73. ve HMUK’nun 10. maddesi hükmü uyarınca, bu nevi uyuşmazlıklarda alacaklının ikametgahı icra dairesinde takip yapılıp mahkemesinde de dava açılabilir. Davacının ikametgahı Kağıthane olduğuna göre, ... icra daireleri takip yapılmaya ve Mahkemeleri de davaya bakmaya yetkilidir. Bu durumda mahkemece, yetkili ... icra dairesinde icra takibi yapıldığı gözetilerek işin esası incelenmeli ve ortaya çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın usulden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 17,15 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, 27.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/191, Karar No: 2011/11552, Tarih: 28.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/191 E.  ,  2011/11552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, sağlık gideri olarak tahsil edilen 5.116.00.- TL. Yasal faiziyle tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacıdan davalı Kurumca, sağlık harcamaları adı altında haksız olarak tahsil edilen 5.116,00 TL'nin 9.7.2008 ödeme tarihinden itibaren tahakkuk etmiş ve edecek yasal faizi ile birlikte davalı Kurumdan tahsili istemine ilişkindir.

Davacının Tarım ... sigortalısı olarak 01.02.2002 yılında tescilinin yapıldığı, 28.11.2007 tarihinde Vergi Dairesince davacının 23.09.2004-31.05.2007 tarihleri arasında vergi kaydının bulunduğunun bildirilmesi üzerine davalı Kurumca geriye doğru yapılan bir işlemle 23.09.2004-31.05.2007 tarihleri arasındaki dönemde 1479 sayılı Yasa kapsamında zorunlu ... sigortalısı sayıldığı ve 2926 sayılı Yasa’ya tabi sigortalılığının iptal edilerek 22.12.2004-01.09.2007 tarihleri arasındaki 2926 sayılı Yasa’ya tabi sigortalılık döneminde yapılan sağlık harcamalarının borç çıkarıldığı anlaşılmaktadır. Davacıdan 2926 sayılı Yasaya göre prim tahsil eden ve bu yasa kapsamında sağlık yardımından yararlandıran kurumun, geriye doğru yaptığı bir işlemle davacının 2926 sayılı Yasa’ya tabi sigortalılığını iptal edip yeni sigortalılık durumu ve primlerin farklılığını ileri sürerek yaptığı sağlık harcamalarını geri istemesi MK 2. maddesine aykırı olduğu gibi davacının 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalılığının başlatıldığı ve buna göre eksik primlerini yatırması gerektiği konusunda uyarıldığına ilişkin bilgi ve belge bulunmadığı gibi esasen davalı kurumda böyle bir savunmada bulunmamıştır. Davacı 2926 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olduğu inancı ile primlerini yatırmış ve kurumda uyuşmazlık çıkarmadan bu primleri tahsil ederek davacıyı sağlık yardımından yararlandırmıştır. Hal böyle olunca da davacıdan geçmişe yönelik olarak sağlık harcamalarının istenmesinin iyi niyet kurallarına aykırı olduğu açıktır.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya yükletilmesine 28.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4566, Karar No: 2019/8255, Tarih: 17.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2019/4566 E.  ,  2019/8255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 09.05.2017 tarih ve 2014/952-2017/357 sayılı kararın Yargıtayca duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ve davalı şirketler vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 02.04.2019 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket temsilcilerinin yüksek faiz verileceği ve parasını istediği zaman geri alabileceği taahhüdünde bulunmaları üzerine müvekkilinin belge karşılığında davalılara para verdiğini, kısa bir süre sonra müvekkilinin parasını istediğini, ancak bu güne kadar kendisine ödeme yapılmadığını, hisse senetlerinin izinsiz olarak halka arz edildiğini, Kombassan Grubu tarafından yapılan usulsüzlüklerin SPK ve diğer resmi kurum raporlarında açıklandığını, davalılar hakkında çeşitli suçlardan suç duyurusu yapıldığını, müvekkilinin şirket ortağı yapılmasının hukuken mümkün olmadığını, kanuna uygun bir ortaklık ilişkisinin kurulmadığını, davalı ... ile yönetim kurulu üyesi olarak diğer davalıların zarardan sorumlu olduklarını ileri sürerek, 40.690 DM'den 20.804,46 Euro karşılığı 35.945,94 TL’nin 02/05/2000 tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte müvekkiline ödenmesine ve geçerli bir ortaklık ilişkisinin bulunmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirketler vekili, zamanaşımı defi ile birlikte davacının davalı şirketin ortağı olduğunu, ortağın sermaye olarak koyduğu parayı istemesinin mümkün bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin yönetici olarak sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; zamanaşımı def'i ileri sürülmesinin TMK'nın 2. maddesindeki dürüstlük kurallarına aykırı olduğu, davalıların davacıyı aldatma kastıyla hareket ederek haksız fiilde bulundukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının davalı Kombassan Holding A.Ş'nin şirket ortağı olmadığının tespitine, 31.085.09 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek değişen oranlardaki avans faiziyle davalılardan tahsiline karar verilmiştir. 18.07.2019 tarihli kararı ile de davacının tashih talebinin reddine, davalı şirket vekilinin tavzih talebinin kabulü ile davalı şirketlerin birleşerek ve unvan değişikliği ile Bera Holding A.Ş olduğunun tashihine karar verilmiştir.