muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/218, Karar No: 2018/1441, Tarih: 26.02.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/218 E.  ,  2018/1441 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı adına Av. ... ile 1-...Mobilya San. ve Tic. A.Ş. adına Av. ... 2-... arasındaki dava hakkında ... İş Mahkemesinden verilen 09.09.2015 günlü 2006/221 E. - 2015/367 K. sayılı hükmün, davacı Kurum ve davalı ... Mobilya San. ve Tic. A.Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Bazı maddeleri dışında 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine göre “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”; yine, 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre, “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır.”; yine, 6099 sayılı Kanunun 9. maddesi ile değişik 7201 sayılı Kanunun 35. maddesinin ikinci fıkrasına göre, “Adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshası eski adrese ait binanın kapısına asılır ve asılma tarihi tebliğ tarihi sayılır.” düzenlemelerine yer verilmiştir.

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak olup; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir.

Somut olaya ilişkin olarak, gıyabi hükmün davalılardan ...'nın adres kayıt sisteminde yazılı olup olmadığı araştırılmaksızın, gerekçeli kararın Kanunun 35. maddesine göre tebliği usulsüz olup; Mahkemece; davalı ...'ya, yapılacak araştırma ile adres kayıt sisteminde yazılı adresine usulünce tebliğ edilerek; temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3.maddesi

Somut olaya ilişkin olarak, gıyabi hükmün davalılardan ...'nın adres kayıt sisteminde yazılı olup olmadığı araştırılmaksızın, gerekçeli kararın Kanunun 35. maddesine göre tebliği usulsüz olup; Mahkemece; davalı ...'ya, yapılacak araştırma ile adres kayıt sisteminde yazılı adresine usulünce tebliğ edilerek; temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3.maddesi

gereği, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra; anılan davalının, adres kayıt sisteminde kayıtlı olmadığının anlaşılması durumunda, önceki adresine Kanunun 35. maddesine göre yapılan tebliğ geçerli olacağından, başkaca bir şey yapılmaksızın gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının bu noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine 26.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5057, Karar No: 2018/8053, Tarih: 20.12.2018

**16. Hukuk Dairesi         2016/5057 E.  ,  2018/8053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : UYGULAMA KADASTROSU

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Uygulama kadastrosu sırasında, ... İlçesi Seydiler Mahallesi çalışma alanında bulunan ve mülkiyeti davalılar murisi ...’a ait olan eski 321 parsel sayılı 168.00 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, 131 ada 33 parsel numarasıyla ve 274.43 metrekare yüzölçümlü olarak tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmaz içerisinden geçen derenin üzerinde bulunan ve halen aktif olarak kullanılan kanal ve kanal yolunun uygulama kadastrosu sırasında davalı taşınmazının içerisinde tespit edildiğini ileri sürerek, bu kısmın tescil harici bırakılması istemiyle dava açmıştır. Yargılama sırasında ... Genel Müdürlüğü, 24.12.2015 tarihli dilekçesi ile nizalı taşınmazın kamulaştırma şeridi içerisinde kaldığını ileri sürerek adına tescili, bunun mümkün olmaması halinde ise tespit harici bırakılması istemiyle davaya katılmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacı ve asli müdahilin davalarının reddine ve dava konusu taşınmazın uygulama kadastrosu tespiti gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

6100 sayılı HMK'nın, "hükmün kapsamı" başlığını taşıyan 297. maddesinin (b) bendinde tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile TC kimlik numaraları, varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad soyadları ile adreslerinin karar başlığında gösterilmesi gerektiği düzenlenmiştir. Belirtilen yasa hükmüne göre tarafların ve davaya katılanların kimlikleri ile varsa kanuni temsilci ve vekillerinin ad ve soyadları ile adreslerinin karar başlığında eksiksiz olarak gösterilmesi zorunludur. Belirtilen şekilde düzenlenmeyen ve zorunlu yasal unsurları ihtiva etmeyen kararın temyiz denetiminin yapılabilmesi mümkün değildir. Somut olayda, ... Genel Müdürlüğü, asli müdahil sıfatıyla davaya katıldığı ve hükümle birlikte davasının reddine karar verildiği halde, gerekçeli karar başlığında taraf olarak gösterilmemiştir. Mahkemece 6100 sayılı HMK’nın 297.maddesine aykırı şekilde karar oluşturulması isabetsiz olup, davalı ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 20.12.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/9629, Karar No: 2019/16521, Tarih: 23.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/9629 E.  ,  2019/16521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Yaşının küçüklüğü nedeniyle evrakları ayrılıp aynı olay sebebiyle haklarında dava açılan ve Eskişehir 2. Çocuk Mahkemesi'nin 10.09.2015 gün, 2014/89 Esas ve 2015/503 Karar sayılı kararı ile mahkum olan suça sürüklenen çocuk... hakkında anılan dava dosyasının suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyizi üzerine dosyanın Yargıtay 13. Ceza Dairesi'nin 22.10.2019 tarih 2019/6962 Esas ve 2019/14976 Karar sayılı kararı ile incelendiği anlaşılmakla; dosyalar arasında bulunan bağlantı sebebiyle dosyamız sanığı hakkındaki temyiz talebinin de aynı daire tarafından incelenmesi uygun görüldüğünden Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın adı geçen Yargıtay 13. Ceza Dairesine gönderilmesine, 23.12.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/22352, Karar No: 2013/12198, Tarih: 23.05.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/22352 E.  ,  2013/12198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : TCK 141/1, 35/2, 53/1 ile 3 ay hapis, hak yoksunluğu.

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın, olay tarihinde sokakta karşılaştığı katılanın kolundan tutarak birlikte tanık ...'e ait tekel büfesine gittikleri ve kendisine alkol almasını istediği, katılanın parasının olmadığını söylemesi üzerine adı geçen tanığın, katılan ve sanığı büfeden çıkardığı olayda; yasal unsurları oluşmayan suçtan beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık savunmanı ile O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 23.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2017/22952, Karar No: 2018/3645, Tarih: 21.02.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/22952 E.  ,  2018/3645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ücret farkı alacağı ve ilave tediye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı idarenin alt işverenlerinde çalışırken 2010 yılından itibaren almış olduğu ücret miktarında indirim yapıldığını, yapılan bu indirime kendisinin muvafakatının bulunmadığını, işlemin haksız ve hukuka aykırı olduğunu, ayrıca her ne kadar kayıtlarda veri hazırlama elemanı olarak çalışıyor gibi gösterilseler de davalı işyerinde diş hekimi asistanlığı, sterilizasyon işlemleri, hasta hikayesini almak, diş tedavisinde kullanılan malzemelerini hazırlamak gibi asıl işverenin yapması gereken işleri de yaptığını bu nedenle asıl işveren ile alt işverenin yapmış olduğu sözleşmenin muvazaalı olduğunu, başlangıçtan beri asıl işveren işçisi olarak kabul edilmeleri gerektiğini iddia ederek haksız şekilde ücrette indirim yapılan tarih ile dava tarihi arasında oluşan ücret farkı ve ilave tediye ücreti alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Bakanlık vekili, davanın reddini istemiştir.

C) Bozma İlamı ve Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemenin davanın kabulüne ilişkin kararı Yargıtay 7. Hukuk Dairesince, "...Yapılacak iş; davacının ücretinde indirim yapılan tarih ile davacı ile davalı idarenin alt işverenleri arasında yapılan ve maaş miktarının yazılı olduğu hizmet sözleşmesinin tarihi arasındaki dönemde davacının ücretinde yapılan indirime muvafakatının olmadığı kabul edilerek, bu dönem için oluşacak ücret farkı hesaplanıp hüküm altına alınmalıdır.

Diğer bir husus ise işçinin ücret indirimini yazılı olarak kabul etmediği dönemde oluşacak ücret farkının daha açık bir anlatımla ücretin miktarının nasıl belirleneceğidir. Yapılacak iş; öncelikle davacının ücretinde indirim yapılmadan önceki ücret miktarı rakamsal olarak belirlenmelidir. Yani davacının ücreti, indirim yapılmadan önce asgari ücretin %30 fazlası ise bunun rakamsal karşılığı bulunmalı, asgari ücrette yapılan artışlar dikkate alınarak yapılan ödemeler düşüldükten sonra varsa fark alacaklarını hüküm altına almaktan ibarettir. Davacının ücret indirimini kabul ettiği dönemler için ise İş Kanunu'nun 22. maddesini uygulanma imkanı doğmakla bu dönem sonrası için alınması gereken ücret buna göre belirlenip yapılan ödemeler karşılaştırılarak varsa farkın hüküm altına alınabileceği gözetilmelidir." gerekçesi ile bozulmuştur.

Mahkemece bozmaya uyularak ve bozmadan sonra davacının ıslahı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Mahkemece bozmaya uyularak ve bozmadan sonra davacının ıslahı kabul edilerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı Bakanlık vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı Bakanlık vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Bozmadan sonra davacı vekili tarafından ıslah yoluna gidilerek ilave tediye ve ücret farkı alacakları ıslah edilmiş, Mahkemece bozmadan sonra yapılan ıslaha itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Dairemizin önceki uygulamalarında usulü bozmalar ile hesap raporu alınmadan reddedilen alacaklara ilişkin olarak bozmadan sonra ıslah yapılabileceği kabul edilmekteydi.

Bozmadan sonra ıslah yapılıp, yapılamayacağı hususunda Yargıtay Hukuk Daireleri arasındaki içtihat uyuşmazlığının giderilmesi amacı ile içtihatların birleştirilmesi gündeme gelmiş, konu Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulunda değerlendirilmiş ve Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararı ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına” karar verilmiştir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi “İçtihadı birleştirme kararlarının benzer hukuki konularda Yargıtay Genel Kurullarını, Dairelerine ve Adliye Mahkemelerini bağlayacağı “ hükmünü içermektedir.

Yargıtay Kanunu'nun 45/5. maddesi karşısında Dairemizce “Yargıtay İçtihatları Birleştirme Genel Kurulu'nun bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına ilişkin 06/05/2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı kararına uygun karar verilmesi gerekmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece bozma kararından sonra yapılan ıslaha değer verilerek karar verilmesi HMK.nun 177/1. maddesinin “Islah tahkikatın sona ermesine kadar yapılabilir” hükmü ile “ Her ne sebeple verilirse verilsin bozmadan sonra ıslah yapılamayacağına dair 04/02/1948 tarih ve 1944/10 E. 1948/3 K. sayılı YİBK.nın  değiştirilmesine gerek olmadığına ilişkin 06.05.2016 tarih ve 2015/1 E. 2016/1 K. sayılı YİBK” karşısında isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, 21.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19469, Karar No: 2013/17974, Tarih: 18.12.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/19469 E.  ,  2013/17974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki yaş tashihine ilişkin davada Osmaniye 1.Asliye Hukuk ve İskenderun 2.Asliye Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, yaş tashihi istemine ilişkindir.

Dosya kapsamından, nüfus kaydında ...'nın yerleşim yeri adresinin ...,... 'ın yerleşim yeri adresinin ... olduğu belirtilmiş ise de, söz konusu adreslerde mi, yoksa başka adreslerde mi ikamet ettiklerinin kolluk gücü ile araştırılarak tespit edilmediği anlaşılmıştır. Bu durumda ... ve ...'ın yerleşim yeri adresi kolluk gücü ile araştırılarak tesbiti ile belgelendirilmesi ve dosya arasına konulması, ondan sonra merci tayini incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 18.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/14437, Karar No: 2011/18077, Tarih: 21.11.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/14437 E.  ,  2011/18077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde saç uygulamasının ayıplı olduğu vaadedilen edimin yerine getirilmediği ileri sürülerek 3600 TL'nin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, eser sözleşmesinden ... edimini gereği gibi yerine getirmeyen yükleniciden 3600,00 TL tazminatın tahsili istenilmiştir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden ... ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir.

Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi tarafından davanın, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 21.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5482, Karar No: 2017/13948, Tarih: 20.12.2017

**2. Ceza Dairesi         2017/5482 E.  ,  2017/13948 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

28.03.2010 ve 12.12.2013 tarihlerinde alınan savunmaları esnasında 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuğun, müdafii istemediğini, savunmasını kendisinin yapacağını beyan ettiği ve mahkemesince suça sürüklenen çocuğun yokluğunda, müdafiinin yüzüne karşı verilen 03.10.2017 tarihli kararın, zorunlu müdafii tarafından temyiz edildiği, ancak suça sürüklenen çocuğun yokluğunda verilen hükmün suça sürüklenen çocuğa tebliği gerektiği halde, kendisine hükmün tebliğ edildiğine dair dosyada bir belgeye rastlanmadığı anlaşılmakla, gerekçeli hükmün suça sürüklenen çocuğa usulüne uygun olarak tebliği (tebliğ evrakına temyiz süresinin başlangıcı, şekli ve mercine ilişkin ihtar da yazılmak suretiyle) ile tebligat ilmühaberi ile birlikte verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenerek incelenmek üzere iadesinin mahallince sağlanması için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 20/12/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14647, Karar No: 2013/519, Tarih: 11.01.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/14647 E.  ,  2013/519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 29/12/2011 gün ve 2008/670-2011/1022 sayılı kararı bozan Daire’nin 03/07/2012 gün ve 2012/3864-2012/11784 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin antrepo işi ile uğraştığını, müvekkilinin işyerine ...’da yerleşik ... firmasından ithal edilen, ... adına beyanları yapılarak tescil edilen, 07/05/2003 tarihli fatura konusu 562 kap 469,270 Kg içecek cinsi emtiaların 25/09/2003 tarihinde muhafazası için davalı firma aracılığı ile antrepoya getirildiğini ve o günden sonra gerekli ithalat işlemleri tamamlanarak müvekkili şirketin antreposundan çekilmediğini, müvekkili şirketin, antrepodan alınmayan emtiaların son kullanma tarihlerinin sona ermesi ve bulundukları yerde bozulmaları nedeniyle oluşan durumu noter kanalıyla tespit ettirdiğini ve ... Kanunu'nun 177/i/k bentleri ve ... Yönetmeliği'nin 609/11 maddelerine istinaden davaya konu emtiaların tasfiyeye tabi tutulması hususunda gerekli başvuruyu yaptığını, 21/06/2006 tarihinde ... Müdürlüğü'nün gerekli tasfiyeyi yapıp imha ettiğini, emtiaların antrepoda kaldığı süre için bir kısım ödeme yaptıklarını ancak 192.742 TL antrepo ücreti ve 21.502,11 TL de imha masrafı olmak üzere 214.244 TL borcu ödemediklerini, oysa davalı tarafın borcunun bu kadar olduğu hususunda taraflar arasında mutabakat bulunduğunu ileri sürerek fazlaya dair talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 50.000 TL’nın 25/09/2003 tarihinden itibaren avans faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davanın kabulü ile 50.000 TL’nın faizi ile birlikte davalıdan tahsiline dair verilen kararın taraf vekillerince temyizi üzerine karar, Dairemizin 2012/3864 E,2012/11784 K sayılı ilamıyla taraflar yararına bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 06,55 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nun 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 219,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 11/01/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/26192, Karar No: 2019/23404, Tarih: 16.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/26192 E.  ,  2019/23404 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 16.12.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.