muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2530, Karar No: 2023/1556, Tarih: 04.04.2023

2. İlgili Hukuk

4721 sayılı Kanun’un 220 nci, 222 nci ve 226 ncı madde 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin ilgili hükümleri.

3. Değerlendirme

1. Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ve kesinleşen yönlerin yeniden incelenmesinin hukuken mümkün bulunmadığı anlaşılmakla; davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise aşağıdaki paragrafın kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2. Mahkemece bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda dava konusu talebin kısmen kabulüne karar verilmesine rağmen, hükümde ret hükmü kurulmayıp kısmen reddedilen ziynet alacağının nelerden ibaret olduğunu belirtmemesi doğru görülmediği gibi reddedilen kısım yönünden davalı erkek yararına vekâlet ücretine karar verilmemesi de doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan Mahkeme kararının yukarıda (2) numaralı paragrafta belirtildiği üzere BOZULMASINA,

2.Yukarıda (1) numaralı paragrafta belirtildiği üzere davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin ise diğer temyiz itirazlarının reddi ile kararın bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ONANMASINA,

Peşin yatırılan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın mahkemesine gönderilmesine,

Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

04.04.2023 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/13867, Karar No: 2018/21437, Tarih: 08.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/13867 E.  ,  2018/21437 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı ve davalılardan .... A.Ş. vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı ... A.Ş.'ye bağlı ... Kargo İşlem merkezinde taşeron şirkete bağlı işçi olarak kadrolu işçilerle birlikte çalıştığını, Genel Müdürlüğün işçi alma, fesih ve talimat verme yetkilerinin olduğunu, ancak kadrolu işçilerden daha az ücret aldıklarını, sendikal hakların engellendiğini, haftada 45 saat çalışması gerekirken 60 saat çalışma yapıldığını, zamlı ücretlerin ödenmediğini, ücret olarak emsalinden daha az ücret aldığını, yıllık izinlerinin de kullandırılmadığını belirterek bir kısım işçilik alacaklarının davalılardan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... A.Ş. vekili, şirket çalışanları bakımından müvekkili idarenin denetim gözetim ve kontrol yetkisi olmadığını, müvekkili idarenin ihale makamı olduğunu, işveren gibi sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... ... İnş. Taah. Turizm Elektronik Proje Danışmanlık San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili, ücret farklarının hangi ayları kapsadığının belirtilmediğini, yıpranma prim uygulaması adı altında bir uygulamasının işyerinde olmadığını, davacının müvekkili şirket nezdinde yıllık izin hakkı olmadığını, sözleşmede ücret dışında ... yemek ya da başkaca bir ödeme yapılması konusunda bir hüküm bulunmadığını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı taraflar istinaf başvurusunda bulunmuştur. Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesinin karar ve gerekçesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sonucuna varılarak yerinde görülmeyen davacı ve davalı vekillerinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı H.M.K.'nın 353/1-b(1) maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş, kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine Dairemiz 26.10.2018 tarihli bozma ilamı ile kararın bozulmasına karar verilmiş, bozma ilamına uayan İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Karar davacı ve davalı.... A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Temyiz Başvurusu :

Karar davacı ve davalı.... A.Ş. vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında, davacı işçinin fazla mesai yapıp yapmadığı ve ara dinlenme süresi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük ... süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı ... Kanunu'nun 68.maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. ... Kanunu'nun 63.maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68.maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

Somut olayda, hükme esas alınan bilirkişi raporunda günlük ara dinlenme süreleri tanık beyanları doğrultusunda 20 dakika kabul edilmiş ise de ispat kuralları gereği davalı tanığının en düşük beyanı dikkate alınarak günlük ara dinlenme süresinin 15 dakika belirlenmesi ve yine davalı tanığınca normal çalışma saatleri dışında davacının ayda 4-5 kere her seferinde işin durumuna göre bazen iki bazen üç saat fazla çalışma yaptığının beyan edilmesine ve davacı tanıklarının da aynı yönde beyanda bulunmalarına karşın fazla çalışma alacağının bu doğrultuda belirlenmesi gerekirken söz konusu hususlar gözetilmeksizin hazırlanan bilirkişi raporunun hükme esas alınması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgililere iadesine, 08/10/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2229, Karar No: 2020/1305, Tarih: 15.06.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/2229 E.  ,  2020/1305 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme ve bu suça teşebbüs etme, kasten yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet.

HÜKÜM : (1) Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin maktul ...'a yönelik atılı canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme ve katılanlar ... ..., ... ve ...'e yönelik atılı canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme suçuna teşebbüs etme suçlarından verdiği 2017/152 esas, 2018/483 karar sayılı "sanığın TCK.nin 81/1, 53/1-2-3, 58, 54, 63. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası (3 kez) TCK.nin 81/1, 35/1-2, 53/1-2-3, 58, 63. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ilişkin mahkumiyet hükmünün kaldırılarak; sanığın TCK.nin 82/1-b, 53/1-2-3, 58, 54, 63, CMK.nin 283. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına, (3 kez) TCK.nin 82/1-b, 35/1-2, 53/1-2-3, 58, 63, CMK.nin 283. maddeleri uyarınca 15 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına,

(2) Bakırköy 2. Ağır Ceza Mahkemesinin sanığın TCK.nin 86/1, 86/3-e, 87/3, 53/1-2-3, 58, 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 19 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına (katılan...'ya); TCK.nin 86/1, 86/3-e, 53/1-2-3, 58, 63. maddeleri uyarınca 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına (katılan ...'a) ve 6136 sayılı Kanunun 13/1, TCK.nin 52/2, 53/1-2-3, 63. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ve 1.800,00.- TL adli para ile cezalandırılmasına ilişkin 2017/152 esas, 2018/483 karar sayılı hükmüne yönelik istinaf isteminin esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...'ün UYAP-MERNİS sisteminden temin edilen güncel nüfus kayıt örneğine göre, hüküm tarihinden sonra 25.03.2020 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, sanığa ait ölüm kaydı düşülmüş nüfus kaydı getirtildikten sonra hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nin 64. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün BOZULMASINA, 15/06/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12396, Karar No: 2014/10565, Tarih: 28.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/12396 E.  ,  2014/10565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2011/356754

MAHKEMESİ : Manavgat 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/06/2011

NUMARASI : 2011/94 (E) ve 2011/428 (K)

SUÇ : 5607 sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihine göre, sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.maddesi kapsamında kaldığı ve bu suçtan doğrudan doğruya zarar görenin T.. K.. olduğu halde müşteki vekilinin duruşmadan haberdar edilmeyerek 5271 sayılı CMK'nın 234/b-1 fıkrasına muhalefet edilmesi,

Yasaya aykırı, müşteki TAPDK vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğine yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca sair yönler incelenmeksizin BOZULMASINA, 28.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11935, Karar No: 2017/2908, Tarih: 01.03.2017

**12. Hukuk Dairesi         2016/11935 E.  ,  2017/2908 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takipte; borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, örnek 10 ödeme emrinin usulüne uygun olarak tebliğ edilmediğini ileri sürerek usulsüz tebligat şikayetinde bulunduğu, mahkemece, tebliğ işlemlerinde usule aykırılık bulunmadığından şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun “Tebliğ imkansızlığı ve tebellüğden imtina” başlıklı 21/1. maddesinde; “Kendisine tebligat yapılacak kimse veya yukarıdaki maddeler mucibince tebligat yapılabilecek kimselerden hiçbiri gösterilen adreste bulunmaz veya tebellüğden imtina ederse, tebliğ memuru, tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir ve memurlarına imza mukabilinde teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırmakla beraber, adreste bulunmama halinde tebliğ olunacak şahsa keyfiyetin haber verilmesini de mümkün oldukça en yakın komşularından birine, varsa yönetici veya kapıcıya da bildirir. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır” hükmü yer almaktadır.

Ayrıca Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmeliğin 16/2.maddesinde; "Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması halinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır, ayrıca başkaca adres araştırması yapılmaz. 79. maddenin ikinci fıkrasına göre renkli bastırılan tebligat zarfında, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek bu adrese tebligat yapılacağına dair meşruhata yer verilir" hükmü yer almaktadır. Bu yönetmeliğe göre; 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi gereğince tebligat yapılabilmesi için, tebliği çıkaran mercice, tebligat çıkarılan adresin, muhatabın, adres kayıt sistemindeki adresi olduğuna dair tebliğ evrakı üzerine kayıt düşülmesi zorunludur. Yani; tebligatı çıkaran merci tarafından adres kayıt sistemine ilişkin olarak şerh verilmeden tebliğ memuru tarafından 2l/2. maddeye göre tebligat yapılamaz.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce bilinen en son adresi esas alınarak tebligat gönderilmeli, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh verilerek 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

Tüm bu açıklamalar doğrultusunda kişiye önce bilinen en son adresi esas alınarak tebligat gönderilmeli, adres tebligata elverişli değilse ya da tebligat yapılamazsa adres kayıt sistemindeki adresine buna ilişkin şerh verilerek 7201 Sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/2. maddesi uyarınca tebligat çıkartılmalıdır.

Somut olayda, borçluya yapılan örnek 10 ödeme emrinin tebliğine ilişkin tebliğ belgesinin incelenmesinde; takip talebinde belirtilen“ ... Mah. .... Sokak No:... .../...” adresine çıkarılan tebligat, borçlunun adresten nakil almadan taşındığı, aynı adreste ikamet eden ...’in imzalı beyanından anlaşılarak bila tebliğ iade edilince, borçlunun “... Mah. ... Sokak ... .../...” adresine tebligat çıkarıldığı, ancak bu adresten de nakil almadan taşındığı tespit edilerek tebliğ evrakının iade edildiği, alacaklı vekilinin talebi üzerine, TK'nun 21/2. maddesine göre yapılan tebligat üzerindeki adres “... Mah. .... Sokak No:... .../...” olup, adreste ikamet eden ... imzadan imtina ettiğinden TK'nun 21/2. maddesi gereğince haber kağıdı kapıya asılarak mahalle muhtarlığına bırakıldığı, TK'nun 21/2. maddesi gereğince tebligat yapılması istenen adresin, borçlunun adres kayıt sisteminde kayıtlı adresi olmayıp, takip talebinde belirtilen bilinen adresi olduğu ve bu adrese çıkarılan tebligatın da daha önce bila tebliğ iade edildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda, yukarıda açıklanan yasa ve yönetmelik hükümleri uyarınca tebligatın usulsüz olduğunun kabulü gerekir.

O halde, mahkemece, usulsüz tebligat şikayetinin kabul edilerek tebliğ tarihinin Tebligat Kanunu'nun 32. maddesi gereğince, öğrenme tarihine göre düzeltilmesine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile şikayetin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 01/03/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6151, Karar No: 2014/2219, Tarih: 08.04.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/6151 E.  ,  2014/2219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak öldürmeye teşebbüs, 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında;

a-...'nu tasarlayarak öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

b-6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan; 6136 sayılı Kanunun 13/1, 5237 sayılı TCK.nun 62, 52, 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 500 TL. adli para cezaları ile cezalandırılmasına.

2-Sanık ... hakkında;

...'nu tasarlayarak öldürmeye teşebbüs etmek suçundan; 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a, 35, 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçları ile sanık ...'ün öldürmeye teşebbüs suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde sanık .....'nin 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunun niteliği takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümlerde düzeltme ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmediğinden, sanık ....ve müdafiinin eksik incelemeye, sübuta, meşru savunma koşullarının varlığına, sanık .... müdafiinin sübuta, sanığın fail olarak değil suça yardım eden olarak cezalandırılması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle;

1-Sanık ....'nin 13.05.2007 tarihinde işlediği 6136 sayılı Kanuna muhalefet suçunda hapis cezası yanında verilebilecek adli para cezasının suç tarihi itibariyle 450 TL olduğu, 08/02/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesi uyarınca verilebilecek olan gün adli para cezasının sanık aleyhine olduğu gözetilmeksizin, sanık hakkında temel ceza olarak 30 gün adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle neticede fazla ceza tayini yasaya aykırı ise de bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm fıkrasında temel ceza olarak hapis cezası yanında verilen "30 gün adli para cezasının" "450 TL adli para cezası" olarak, takdiri indirim nedeniyle yapılan uygulama sonucu belirlenen "25 gün adli para cezasının" "375 TL adli para cezası" olarak değiştirilmesine, TCK.nun 52/2 maddesi ile yapılan uygulamanın ise hüküm fıkrasından çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

2-Sanık ... ve ... hakkında tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

2-Sanık ... ve ... hakkında tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden yapılan incelemede;

a-Dairemizin yerleşik uygulamalarına göre; tasarlama halinin kabulü için, sanığın önceden koşula bağlı olmaksızın öldürme kararı vermesi, kararla eylem arasında tasarlamayı kabule elverişli makul bir sürenin geçmesi, bu süre içinde verdiği kararda sebat ve ısrar ederek, eylemini gerçekleştirmesi gerekmekte olup,somut olayda sanıklar.....'in mağdur ...'i ne zaman öldürme kararı aldıkları kesin olarak saptanamadığı için tasarlamanın koşullarının bulunmadığı,bu nedenle sanıkların eylemlerinin mağduru kasten öldürmeye teşebbüs suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç niteliğinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde tasarlayarak öldürmeye teşebbüs suçundan cezalandırılmalarına karar verilmesi,

b-Kabule göre; mağdurun sağ ön aksiller çizgi, 6.interkostal aralık, batın sol alt kadran, sol baldır ve sağ baldır bölgesinden olmak üzere toplam beş mermi isabeti sonucu, ince bağırsak ve karaciğerde yaralanmaya, yaşamsal tehlike geçirmesine, hayat fonksiyonlarını ağır (5) derecede etkileyecek nitelikte sağ femurda kemik kırığına neden olacak şekilde yaralandığı anlaşılmakla; teşebbüs nedeniyle 13 yıldan 20 yıla kadar hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesi ile uygulama yapıldığı sırada meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza yerine hiç isabet bulunmayan durumlarda uygulanma olasılığı bulunan alt sınırdan ceza tayini,

c-Sanıkların savunmalarına, mağdurun beyanına, tanıklar ..... ve ...'ın ifadelerine göre, sanıklar hakkında haksız tahrik hükmünün uygulanmasının gerekip gerekmediğinin, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı konusunda hangi beyan yada beyanlara niçin itibar edildiğinin ve diğerlerine göre üstünlük tanındığının denetime imkan verecek şekilde karar yerinde tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanık ...ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmekle, sanıklar hakkında kurulan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 08/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5847, Karar No: 2014/4422, Tarih: 24.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/5847 E.  ,  2014/4422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Sakarya 4. Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıf.)

Tarihi : 21.05.2013

Numarası : 2012/278-2013/222

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan ayıplı iş bedeli alacağının yükleniciden tahsili istemine ilişkindir Mahkemece tüketici mahkemesi sıfatıyla dava görülerek davanın kabulüne karar verilmiş, verilen bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı Yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazının incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 24.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.