muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/30459, Karar No: 2014/20122, Tarih: 05.06.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/30459 E.  ,  2014/20122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/274852

MAHKEMESİ : Aydın 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 11/07/2011

NUMARASI : 2011/65 (E) ve 2011/254 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olmasının, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olduğu; hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının ise TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi nedeniyle kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına ayrıca verdiği önemi gösterdiği;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de; maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılmasının da olanaklı olmadığı; 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçiminin; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel aldığı;

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkimin indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptayacağı;

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özelliklerinin” de dikkate alınmasının gerektiği; TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkimin takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapacağı anlaşılmakla;

Somut olayda; katılana ait işyerinden toplam 13,50 TL değerindeki 6 adet bijuteri malzemesini çalmaya teşebbüs eden sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/1. maddesi uyarınca hakkında katılma kararı verilen ve kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

2-Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 13/1. maddesi uyarınca hakkında katılma kararı verilen ve kendisini vekil ile temsil ettiren katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Kabule göre de;

3-5237 sayılı TCK'nın 145. maddesi uyarınca, sanık hakkında ceza tayin edilmeden doğrudan ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, ceza tayin edildikten sonra yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine göre takdir edilen 2 yıl hapis cezasından TCK'nın 35/2. maddesi gereğince ¾ indirim yapıldığı halde, hapis cezasının 6 ay yerine 8 ay şeklinde belirlenmesi suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Ramazan Ağaçlıtepe vekilinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.06.2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16416, Karar No: 2015/21557, Tarih: 23.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/16416 E.  ,  2015/21557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacının iş sözleşmesinin feshedildiği tarih itibari ile davalı ...'nin ... genelinde aynı iş kolunda faaliyet gösteren tüm işyerlerinde çalışan işçi sayısının tespitine yarar her türlü delil ve belgenin ilgili ... getirtilip eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/24607, Karar No: 2017/8568, Tarih: 04.12.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/24607 E.  ,  2017/8568 K.**

**"İçtihat Metni"**

... adına Av. ... ile 1- ... 2- ... adlarına Av. ... aralarındaki dava hakkında ... 11. İş Mahkemesi'nden verilen 16.04.2015 günlü ve 2013/30-2015/160 sayılı hükmün, davalılar avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendiğ, gereği konuşulup düşünüldü;

Davalılar vekili tarafından 18.05.2015 tarihli temyiz dilekçesi verilirken her iki davalı için ayrı ayrı nisbi temyiz karar harcı ve temyiz başvuru harcı yatırılması gerekirken, tek harç yatırılmak suretiyle temyiz harçlarının eksik tahsil edildiğinden, temyiz harcının yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirimesi ve çıkartılan muhtıraya rağmen temyiz harcının tamamlanmaması halinde temyiz isteğinin reddi hususunda bir karar verilerek yöntemince tebliğ edildikten sonra, bu karar yönünden temyiz süresi geçtikten ve harcın hangi davalı için yatırıldığı da tespit edildikten sonra dosyanın gönderilmek üzere geri çevrildiği, ancak temyiz harcının ödenmesi için çıkartılan muhtıranın usulüne uygun olmadığı gibi temyiz talebinin değerlendirilmesi içinde ek karar verilip taraflara tebliğ edilmeden dosyanın gönderildiği anlaşıldığından, öncelikle ödenmesi gereken temyiz harcının miktarı, verilen kesin süre ve temyiz harcının kesin süre içinde yatırılmamasının sonuçlarını anlatır şekilde düzenlenmiş muhtıra usulüne uygun olarak temyiz edenler vekiline tebliğ edildikten sonra, temyiz harcının tamamlanması halinde dosyanın doğrudan, temyiz harcının tamamlanmaması halinde ise temyiz isteğinin reddine dair verilen ek kararın usulünce taraflara tebliğinden sonra bu ek karar yönünden de temyiz süresi geçtikten sonra dosyanın gönderilmesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8852, Karar No: 2014/14126, Tarih: 19.09.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/8852 E.  ,  2014/14126 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davada verilen 18/12/2012 gün ve 2011/694-2012/573 sayılı kararı onayan Daire’nin 15/01/2014 gün ve sayılı kararı aleyhinde fer'i müdahil vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 15.01.2014 gün ve ayılı ilamına karşı karar düzeltme isteminde bulunan davanın tarafı olmayıp, davalı taraf yanında davaya katılarak fer'i müdahil sıfatını almıştır. Davanın tarafı olmayan, bu nedenle taraflara tanınmış hakları tek başına kullanma yetkisi bulunmayıp ancak lehine katıldığı tarafla birlikte hareket etme yetkisine sahip olup, kararı tek başına temyiz etme yetkisi bulunmayan fer'i müdahilin karar düzeltme yoluna başvurması mümkün olmadığı gibi mahkemece hüküm altına alınan miktarın HUMK m. 427/2 maddesi gereğince karar düzeltme sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle fer'i müdahilvekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, ödediği karar düzeltme peşin harcın isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 19/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29210, Karar No: 2013/26623, Tarih: 26.11.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/29210 E.  ,  2013/26623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :... Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, fazla çalışma, sefer prim, yıllık izin ve ödenmemiş alacakların ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili; müvekkillerin murisinin davalı şirkete ait işyerinde 01.12.2005-01.12.2009 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, ... asgari ücret ve sefer başına prim aldığını, ... sözleşmesinin murisin ölümü ile sona erdiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının tahsilini istemiştir.

Davalı vekili, murisinin asgari ücret ile çalıştığını, harcırah adı altında şoför ve aracın ihtiyaçları için yapılan ödemelerin ücret niteliğine kabul edilemeyeceğini savunarak davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, murisin uluslararası tır şoförü olarak ... ücret ve sefer başına prim alarak çalıştığı, ... sözleşmesi işçinin ölümü sebebiyle son bulduğundan davacıların kıdem tazminatı talep edebilme haklarının bulunduğu gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde davalı vekili tarafından temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, işçinin aylık ücreti belirlenirken sefer primi adı altında yapılan ödemelerin ücrete dahil edilip edilmeyeceği ve sefer primi miktarı noktalarında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı ... Kanununda 32 nci maddenin ilk fıkrasında, genel anlamda ücret, bir kimseye bir ... karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından sağlanan ve para ile ödenen tutar olarak tanımlanmıştır.

Ücretin ... ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya prim olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförlerinin asgarî ücret ve sefer primi karşılığı çalıştığı ve sefer primi olarak adlandırılan kısmında ücret olduğu kabul edilmiştir.

Somut olayda, uluslararası tır şoförü olarak çalışan davacıya ödenen sefer primlerinin aylık ücrete dahil edilmesinde isabetsizlik yoktur.

Ücretin ... ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya prim olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförlerinin asgarî ücret ve sefer primi karşılığı çalıştığı ve sefer primi olarak adlandırılan kısmında ücret olduğu kabul edilmiştir.

Somut olayda, uluslararası tır şoförü olarak çalışan davacıya ödenen sefer primlerinin aylık ücrete dahil edilmesinde isabetsizlik yoktur.

Ancak, aylık ücret miktarı belirlenirken işçinin son bir yıllık çalışma döneminde yaptığı toplam sefer sayısının ortalaması alınarak aylık sefer sayısının tespit edilmesi gerekir. Bu durumda; davacıların murisine ait yurt dışı giriş - çıkış ve pasaport kayıtları celp edilerek son bir yıllık çalışma döneminde ortalama kaç sefer gerçekleştirdiği tespit edilmelidir. İlgili kayıtlar incelenmeksizin, tanık beyanları doğrultusunda ayda 2.5 sefer yaptığı kabul edilerek sonuca gidilmesi isabetsiz olup bu husus bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı vekilinin temyiz aşamasında ibraz ettiği 22.02.2010 tarihli banka dekontunun incelenmesinde, murisin tazminat bedeli olduğu açıklanmak sureti ile mirasçılarından ...'e 3.973,60 TL ödeme yapıldığı görülmektedir.

Ödeme iddiası itiraz mahiyetinde olduğundan yargılamanın her safhasında ileri sürülebilir. İlgili banka kayıtları celp edilerek işverence yapılan ödeme miktarı, davacıların hak kazandıkları kıdem tazminatı miktarından mahsup edilerek karar verilmelidir.

4-Dava veya ıslah dilekçesinde faiz açıkça talep edilmemiş ise talep edilen alacaklar faizsiz olarak hüküm altına alınır.

Davacı 27.03.2012 harç tarihli ıslah dilekçesi ile kıdem ve yıllık izin ücreti taleplerini artırmış,ancak ıslah ile arttırdığı miktarlar yönünden faiz talebinde bulunmamıştır. Bu hususun dikkate alınmaması ve ıslah ile artırılan miktarlara, 1086 sayılı HUMK. nun 74 . ( 6100 sayılı HMK. nun 26.) maddesinde belirtilen taleple bağlılık ilkesine aykırı şekilde faiz yürütülmesi hatalı olup bu husus ayrı bir bozma sebebi olarak kabul edilmiştir.

SONUÇ : Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 26.11.2013 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9481, Karar No: 2024/3065, Tarih: 02.05.2024

**1. Ceza Dairesi         2022/9481 E.  ,  2024/3065 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/2092 E., 2019/1239 K.

SUÇ : Kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı, Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi red, kısmi onama

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2018 tarihli ve 2017/326 Esas, 2018/437 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan; 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyaınca beraatine,

b) Sanık ... hakkında kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 87/4, (2. cümle), 62, 53. maddeleri uyarınca 10 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.07.2019 tarihli ve 2018/2092 Esas, 2019/1239 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçundan İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve katılan Kurum vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine,

b) Sanık ... hakkında kasten yaralama neticesinde ölüme neden olma suçuna yönelik sanık müdafii, Cumhuriyet savcısı, katılan vekili ve katılan Kurum vekilinin istinaf başvuruları üzerine İlk Derece Mahkemesince kurulan hükmün kaldırılmasına; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 87/4 (2. cümle), 62, 53. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; sanık ... hakkında verilen beraat kararının hatalı olduğuna, sanık Kazım yönünden nitelikli kasten öldürme suçundan ceza verilmesi gerektiğine ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında eksik inceleme ile karar verildiğine, ilişkidir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan Bakanlık vekilinin temyiz istemi; sanık ... hakkında verilen beraat kararının hatalı olduğuna, sanık Kazım yönünden nitelikli kasten öldürme suçundan ceza verilmesi gerektiğine ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna, ilişkindir.

2. Sanık ... müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında eksik inceleme ile karar verildiğine, ilişkidir.

III. GEREKÇE

1. Tebliğname Yönünden; her ne kadar tebliğnamede sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesinde sebep gösterilmediğinden bahisle temyiz isteminin reddine dair görüş bildirilmiş ise de; katılan Bakanlık vekilinin 23.07.2019 tarihli dilekçesinde sanık ... ... hakkında beraat kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasını talep ederek sübuta yönelik temyiz istemini dile getirdiği anlaşıldığından tebliğnamedeki temyizin reddi yönündeki görüşüne iştirak edilmemiştir.

2. Sanıklardan ...'ın maktulün annesi, sanık ...'ın da maktulün dayısı olduğu, sanık ...'ın olay tarihi öncesinde eşinden ayrılarak maktul ile birlikte geçici olararak abisi olan sanık ...'ın evine geldiği, olaydan bir kaç gün önce sanık ...'in maktul'ü tokat ve itme suretiyle darp ettiği, çocuğun kusması üzerine götürüldüğü hastanede 21.02.2017 tarihinde boğaz ağrısı şikayetinin rapora yazıldığı, 23.02.2017 tarihli raporlarda maktül'ün bedeni üzerinde ve değişik bölgelerde ekimoz, tırnak izi, ısırık izi, kafa kemiğinde kırık ve beyin ödemi tespit edildiğinin belirtildiği ve maktul'ün yapılan tedaviye rağmen 27.02.2017 tarihinde beyin ölümünün meydana geldiği, otopsi raporuna göre ölümünün genel beden travmasına bağlı boyun omur ve kafatası kırığıyla birlikte beyin kanaması sonucu meydana geldiğinin bildirildiği, anlaşılmıştır.

3. İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanık ...'ın atılı suçu işlediğine dair mahkumiyetine yeterli somut delil bulunmadığı anlaşıldığından hakkında verilen beraat kararının isabetli olduğu, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, maktulün ölümüne neden olan yaranın niteliği, sanığın öldürme kastı ile hareket ettiğini gösteren kesin ve inandırıcı kanıt bulunmadığı anlaşıldığından suç vasfının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılan Bakanlık vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

IV. KARAR

Sanık ... Hakkında Kasten Yaralama Neticesinde Ölüme Neden Olma Suçundan Kurulan Mahkumiyet Hükmü ile Sanık ... (...) Hakkında Kasten Yaralama Neticesinde Ölüme Neden Olma Suçundan Kurulan Beraat Hükmü Yönünden;

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 01.07.2019 tarihli ve 2018/2092 Esas, 2019/1239 Karar sayılı kararında katılan Bakanlık vekili ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4476, Karar No: 2021/902, Tarih: 14.01.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/4476 E.  ,  2021/902 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit,hakaret,yaralama

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığı, güvenlik tedbiri uygulanması

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle başvurun süresi , kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre suça sürüklenen çocuk ...'ın hükümden sonra 31/05/2020 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davalarının 5237 sayılı TCK’nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olup, diğer yönleri incelenmeyen HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5758, Karar No: 2012/7595, Tarih: 24.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5758 E.  ,  2012/7595 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı tarafından açılan iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde müdahil İş Bankası A.Ş. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, 25.03.2010 tarihinde müvekkil şirketin iflasının bir yıl süre ile ertelendiğini, borca batıklığın devam ettiğini, ancak şirketin iyileşme ümidinin bulunduğunu, borçların yapılandırıldığını, bir kısım borçların ödendiğini, güçlü müşteri portföyünün bulunduğunu ileri sürerek, iflas ertelemesinin 1 yıl süre ile uzatılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Müdahiller, davacı şirketin iflasına karar verilmesini istemişlerdir.

Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin borca batıklık durumunun devam ettiği, dosyaya sunulan iyileştirme projesinin samimi ve inandırıcı bulunduğu, sermaye artırım kararının gereğinin yapıldığı, şirket faaliyetlerinin sürdüğü, borç ödeme konusunda gayret ve çaba gösterdiği gerekçesiyle, davacı şirketin iflas erteleme süresinin 25.03.2011 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere bir yıl süre ile uzatılmasına karar verilmiştir.

Kararı, müdahil İş Bankası A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

İflasın ertelenmesi borca batık durumda bulunan fakat somut öngörüler içeren, ciddi ve inandırıcı bir iyileştirme projesi çerçevesinde bu durumdan kurtulması kuvvetle muhtemel bulunan kooperatiflerle sermaye şirketleri için öngörülmüş bir hukuki korunma yoludur (İİK.m.179). İflasın ertelenmesi talebi ile kendisine başvurulan mahkeme, her şeyden önce borca batıklığın varlıkların rayiç değeri dikkate alınarak belirlenmelidir. Gerek borca batıklık ve gerek iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığı hususunda (muhasebe ve işletme ekonomisi bilgisi özel ve teknik bilgi niteliğinde bulunduğundan ve hâkimin bunları genel ve mesleki bilgisiyle çözmesi beklenemeyeceğinden) HMK’nun 266. maddesinde

gösterildiği şekilde bilirkişinin oy ve görüşüne müracaat edilmelidir. Öte yandan somut verilere dayalı, çelişmeyen öngörüler içeren, özellikle sermaye ve/veya kârlılık artışını netleştiren unsurların varlığının, proje için vazgeçilmez hususlar olduğu gözden kaçırılmamalı; iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olduğunun bu yolla tesbiti cihetine gidilmelidir.

Davacı şirketle ilgili olarak, 25.03.2010 tarih ve 2009/1174-2010/231 esas ve karar sayılı ilam ile iflasın 25.03.2010 tarihinden itibaren bir yıl süre ile ertelenmesine karar verilmiştir. Bu karar 09.06.2010 tarihine kesinleşmiştir. Bu kez iflas erteleme süresinin uzatılmasına karar verilmesi talep edilmiştir. İflasın ertelenmesi süresinin uzatılması talebinde de iflas erteleme şartlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.