muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/20338, Karar No: 2013/8206, Tarih: 18.04.2013

Somut olayda, davacının davalı Rektörlüğün hastanesinde hasta kabul bölümünde çalışmaya başladığı, sonrasında alacak takip bölümünde çalışmaya devam ettiği anlaşılmaktadır. Davacı yan, Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı iş müfettişlerince işyerinde yapılan inceleme sonunda işyerinde çalıştırılan işçilerin baştan beri asıl işverenin işçisi oldukları yönünde muvazaa raporu düzenlendiğini, raporun itiraz edilmemesi sebebiyle kesinleştiğini, işe başladığı tarihten itibaren 4857 sayılı İş Kanunu'nu uyarınca davalı üniversitenin işçisi konumuna geldiğini, işe başladığı günden itibaren 6772 sayılı Kanun gereği ödemesi gereken ilave tediye alacaklarının ödenmesi gerektiğini iddia etmektedir. Davalı, davacının kamu işçisi olmaması sebebiyle talep konusu alacağa hak kazanamayacağını savunmuştur. Dosya içerisindeki Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı Adana İş Teftiş Kurulu Başkanlığının 07.08.2009 tarihli 61 sayılı raporuna göre, davalı Rektörlük ile .... Tem. Turz. Tic. Ltd. Şti. arasında 01.01.2008-31.12.2010 tarihleri arasında bin işçi ile yapılan Temizlik Hizmetleri İşi ile bu işten ayrılarak, 01.01.2009-31.12.2010 tarihleri arasında ikiyüz işçi ile yapılan biyomedikal aletlerin temizlik işi sözleşmelerinin asıl işveren ile alt işverenleri arasında muvazaa tanımına uygun olarak yapıldığı, asıl işverenin işçilerinin alt işveren tarafından işe alınması ve işyerindeki eski işlerinde alt işveren tarafından çalıştırılması durumlarının kanuna karşı hile ve yapılan işlemlerin muvazaalı olduğuna karar verilmesi sonucunu doğurmakla bu işlerde çalışan binikiyüz işçinin baştan beri asıl işverenin işçisi oldukları, tespit edilen muvazaalı işlemlere altı işgünlük itiraz süresinin geçmesi ya da mahkeme kararı ile muvazaanın onanması halinde, tescil işleminin T.C. Çalışma Sosyal Güvenlik Bakanlığı Adana Bölge Müdürlüğünce iptal edilmesi ve her iki alt işverenin işçilerinin başlangıçtan itibaren asıl işverenin işçilerinin sayılacağı yönünde rapor düzenlendiği görülmektedir. Söz konusu raporun hizmet alım sözleşmesinin taraflarına tebliğ edildiği, tarafların itirazda bulunmadığı anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının hastanenin asıl işi olan sağlık işinde çalıştığına dair herhangi bir delilin mevcut olmadığı, aksine hasta kabul bölümünde alacak takip bürosunda çalıştığı, yardımcı işler, temizlik işleri, danışma, hasta yakınlarını yönlendirme gibi işlerin ihale ile verilebileceği, işin idaresinin asıl işverence yapılması işe girecek ve çıkacak işçilerin asıl işverence belirlenmesi, sözleşmenin muvazalı olduğunun kabulüne yeterli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, aynı işyerinde otomasyon sekreteri, rapor sekreteri olarak çalışanların ilave tediye alacağı için açmış oldukları davalarda söz konusu alacağa hükmedilmiş, bu kararlar Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleşmiştir. Dosya içeriğinden davacının davalı rektörlüğün hangi hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalıştığı anlaşılamamaktadır

. Dosya içeriğinden davacının davalı rektörlüğün hangi hizmet alım sözleşmesi kapsamında çalıştığı anlaşılamamaktadır. Bu durumda, davacı işçinin yaptığı iş ve çalıştığı dönem itibariyle muvazaanın tespitine yönelik düzenlenen iş müfettişi raporunda kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği araştırıldıktan sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik incelemeyle karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2008/17250, Karar No: 2008/21586, Tarih: 25.12.2008

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/17250 E.  ,  2008/21586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, ilk kesinti tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacı murisinin, ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı murisinin 01.05.1994-22.9.2004 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava davacı murisinin, ilk prim kesintisini takip eden aybaşından itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacı murisinin 01.05.1994-22.9.2004 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiylekayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği , T. Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacı murisinin sattığı ürün bedelinden tarım Bağ Kur’a ilk prim kesintisinin Spierer Tütün İhracaatı San.Tic.A.Ş. tarafından Aralık 1994 tarihinde yapıldığı, 1995,1996,1997,1999,2000,2001,2002,2003,2004 ve 2005 yıllarında da prim kesintisinin bulunduğu, 5.2.1999 tarihinden beri ziraat odasına, 8.4.1983 tarihinden beri de kooperatife kayıtlı olduğu, tarım arazisinin bulunduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacının ilk ... prim tevkifatının yapıldığı tarihi takip eden aybaşı olan 01.01.1995 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine karar verilmesi gerekirken, mahkemece 01.05.1994 tarihinden itibaren tarım ... sigortalısı olduğuna karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının birinci bendinin silinerek, yerine;

“1-Davanın kabulü ile davacı murisi Sami Çalışkan’ın 01.01.1995 – 22.9.2004 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine,” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 25.12.2008 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1497, Karar No: 2017/2261, Tarih: 22.02.2017

**13. Hukuk Dairesi         2017/1497 E.  ,  2017/2261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin yetkisizliğine dair verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ile aralarında, hizmet alımı sözleşmesi bulunduğunu, davalı bünyesinde çalışan işçinin açtığı işçilik hakları davasında üst işveren olarak sorumlu tutulduklarını, icra dosyasına ödeme yapıldığını, sözleşme uyarınca bu bedelden davalının sorumlu olduğunu ileri sürerek ödenen bedelin faizi ile ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davalı ikametgahı ... Asliye Hukuk Mahkemelerine yetkisizlik verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, sözleşmeden kaynaklanan alacağın tahsili istemine ilişkindir. HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK.'nun 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı) Az yukarıda anılan BK.' nun 73.(6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi gereğince, para alacağının tahsili amacıyla açılan eldeki davada, ... Mahkemeleri de yetkilidir. Mahkemece değinilen bu yönler gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde yetkisizlik nedeniyle dava dilekçesinin reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle temyiz edilen hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, HUMK’nun 440/III-3 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 22/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/13531, Karar No: 2007/9027, Tarih: 29.05.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/13531 E.  ,  2007/9027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün tazminatlar ve nafakalar yönünün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \* temyiz eden ... vekili Av. ... ve karşı taraf ... vekili Av. ... geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan bütün temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşma için takdir edilen 500 YTL. vekalet ücretinin ...'ten alınıp ...'a verilmesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine,peşin alınan harcın mahsubuna, iş bu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 29.05.2007
Yargıtay — Esas No: 2014/32786, Karar No: 2017/1175, Tarih: 21.02.2017

**7. Ceza Dairesi         2014/32786 E.  ,  2017/1175 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, Müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1- 01.04.2011 tarihli olay tutanağına göre, sırtında askeri kamuflaj desenli çanta bulunan sanığın sokakta şüphe üzerine durdurulması ve çantada yapılan aramada dava konusu 140 paket sigaranın ele geçmesi, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmalarında sigarayı içmek için satın aldığını beyan etmesi ile ele geçen sigaranın miktar itibariyle kişisel kullanım kapsamında kalması karşısında ve tüm dosya kapsamına göre sanığın kaçak sigaraları ticari maksatla bulundurduğuna ilişkin mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- Sanığın adli sicil kaydında yer alan mahkumiyet hükmünün ertelemeye engel teşkil etmeyeceği gözetilmeden; sabıkalı oluşundan bahisle 5237 sayılı TCK’nın 51. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

3- 24.11.2015 günlü 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal karan ile 5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle, anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca, aynı maddenin 1.fıkrasının (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili bu hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

4- 01/03/2008 tarihinde yürürlüğe giren 5739 sayılı Yasa'nın 5. maddesi ile yapılan değişiklikle 5237 sayılı TCK'nın 50/6. madde ve fıkrasında yer alan “yaptırım” ibaresinin “tedbir” olarak değiştirilip, 5275 sayılı Yasa'nın 106. maddesinin 4. ve 9. yine 18/06/2014 tarihli 6545 sayılı Yasanın 81. maddesi ile 3. ve 8. fıkralarındaki değişiklikler gözönüne alındığında, ayrıca 10. fıkrasının da yürürlükten kaldırılması karşısında, infaz yetkisini

kısıtlayacak şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrilmesine karar verilmesi,

5- Dava konusu kaçak sigaralar hakkında 29/11/2012 tarihli ara kararla numune alındıktan sonra tasfiyesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sigaralar imha edilmemiş ise 5607 sayılı Yasa’nın 13.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi; imha edilmiş ise, müsadere konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

5- Dava konusu kaçak sigaralar hakkında 29/11/2012 tarihli ara kararla numune alındıktan sonra tasfiyesine karar verildiğinin anlaşılması karşısında, sigaralar imha edilmemiş ise 5607 sayılı Yasa’nın 13.maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK’nun 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi; imha edilmiş ise, müsadere konusunda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

6-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. Maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5692, Karar No: 2008/4786, Tarih: 25.03.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/5692 E.  ,  2008/4786 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi     :  Burdur 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Tarih               : 6.12.2007

Davacı  7.11.2005-23.5.2007 tarihleri arasında  geçen  çalışmalarının tesbitine   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, mahkemenin yetkisizlik nedeniyle reddine  karar vermiştir.

Hükmün davacı  vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

Dava,davacının  davalıya ait  B.ilçesinde bulunan işyerinde 7.11.2005- 23.5.2007 tarihleri arasında  çalıştığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davaya bakmaya işin görüldüğü ve davacı işverenin merkezinin bulunduğu Bucak İş Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin yetki yönünden reddine karar verilmiştir.

Belli kişiler arasında çıkan uyuşmazlıklara veya belli bir çeşit uyuşmazlıklara bakmak için özel kanunlarla kurulmuş olan mahkemelere özel mahkemeler denir. İş Mahkemeleri özel mahkemedir. Her özel mahkemede uygulanacak yargılama usulü hakkında özel kanunları ile bazı özel usul hükümleri konulmuştur.  5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunundaki özel usul hükümlerinden biriside yetki ile ilgilidir.

Uyuşmazlık, yöntemince yapılan yetki itirazı sonucu, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.Bu yönüyle davanın yasal dayanağı, belirgin olarak 5521 sayılı Yasa'nın 5.maddesidir.

Anılan maddeye göre, İş Mahkemelerinde açılacak her dava açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi,işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir.Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz. Maddenin açık hükmüne göre davacının iki seçimlik hakkı vardır. Birincisi, davalıların Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde, diğeri de, işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede dava açmasıdır .

5521 sayılı Yasa'nın 15. maddesinde ise bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Usulü Kanunu hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir.

HUMK. 9/2 maddesine göre davalı birden fazla ise, dava bunlardan birinin ikametgahının bulunduğu mahkemede açılıp görülebilir Anılan Yasa'nın 17. maddesinde ise hakiki veya hükmi bir şahsın muhtelif mahallerde şubeleri bulunduğu taktirde o şubenin muamelesinden dolayı o şubenin bulunduğu mahaldeki dava ikame olunabilecektir.

Somut olayda işin görüldüğü yer Bucak İlçesi olduğu gibi davalı işveren şirketin merkezi Bucak İlçesi'nde isede diğer davalı Sosyal Güvenlik Kurumunun Bucak İlçesi'nde Şubesi bulunmayıp Bucak İlçesi'ndeki sigortalılar ve işyerlerlerine ilişkin işlemler Sosyal Güvenlik Kurumu'nun Burdur'daki Şubesi olan Sosyal Güvenlik Müdürlüğü'nce yapılmakta olup ihtilaf Burdur'da bulunan şubenin muamelesinden kaynaklanmaktadır.

Somut olayda işin görüldüğü yer Bucak İlçesi olduğu gibi davalı işveren şirketin merkezi Bucak İlçesi'nde isede diğer davalı Sosyal Güvenlik Kurumunun Bucak İlçesi'nde Şubesi bulunmayıp Bucak İlçesi'ndeki sigortalılar ve işyerlerlerine ilişkin işlemler Sosyal Güvenlik Kurumu'nun Burdur'daki Şubesi olan Sosyal Güvenlik Müdürlüğü'nce yapılmakta olup ihtilaf Burdur'da bulunan şubenin muamelesinden kaynaklanmaktadır.

Hal böyle olunca Burdur İş Mahkemesinin yetkili olduğu açık seçiktir.

Mahkemece bu yön gözetilmeksizin yetkisizlik kararı verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde , davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının  istek halinde  temyiz edene iadesine,  25.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11751, Karar No: 2013/16304, Tarih: 20.11.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11751 E.  ,  2013/16304 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KÜÇÜKÇEKMECE 5. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 20/02/2013

Yanlar arasında görülen elatmanın önlenmesi, yıkım ve ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece, davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekilince yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, elatmanın önlenmesi, yıkım, eski hale iade ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.

Davacı, kayden malik olduğu 200 ada 30 parsel sayılı taşınmazı kat karşılığı inşaat sözleşmesi ile kendisine 1 daire ve eklentileri verilmesi koşuluyla davalıya devrettiğini, bu sözleşme gereğince yapılan inşaatın projeye aykırı olduğunu, ortak alanları kullanmasına davalının engel olduğunu ve bu yerleri kiraya vererek gelir elde ettiğini ileri sürerek elatmanın önlenmesi, yıkım, eski hale iade ve ecrimisil isteklerinde bulunmuş; davalı, davayı kabul etmediğini, söz konusu sözleşme gereğince yükümlülüklerini yerine getirerek daireyi 1995 yılında davacıya teslim ettiğini bildirip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, kat mülkiyeti veya kat irtifakı kurulu olmayan paylı mülkiyete konu taşınmazda davacının çekişmesiz olarak kullandığı bir yer olduğu ve intifadan men edilmediğinden davalıdan ecrimisil istenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya içeriğinden, tarafların 3.5.1994 tarihinde kat karşılığı satış vaadi ve inşaat sözleşmesi düzenledikleri, sözleşme gereğince inşaatın tamamlanarak binadan bir dairenin davacıya teslim edildiği, arsa niteliğinde tapuda kayıtlı 200 ada 30 parsel sayılı taşınmazın 88/100 payının davalıya, 12/100 payın davacıya ait olduğu, tasdikli mimari projeye göre bodrum katta sığınak, kömürlük ve otoparkın ortak yer olarak tanzim edildiği, fakat fiiliyatta bodrum katın ara duvarlar yıkılmak suretiyle tek mahal haline getirildiği, otoparkın giriş tarafında da bir takım değişiklikler meydana getirilerek projeye aykırı olarak kullanıldığı anlaşılmaktadır.

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.