muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/9138, Karar No: 2020/1445, Tarih: 01.06.2020

olduğu anlaşıldığından, taşınmazın (B) harfli bölümünün davalı kişiler adına tescile karar verilmesi gerekirken, usulî kazanılmış hak ilkesini ortadan kaldıracak şekilde taşınmazın tamamının davalı kişiler adına tesciline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olduğuna'' değinilmiştir.

Mahkemece bozma kararına uyulduktan sonra yapılan yargılama neticesinde davanın kısmen kabul kısmen reddine, dava konusu 172 ada 4 parsel sayılı taşınmazın (A) harfi ile gösterilen 1464,00 m2'lik kısmının kadastro tespitinin iptali ile bu kısmın orman vasfı ile aynı ada içerisinde son parsel numarası verilmek suretiyle Hazine adına tapuya kayıt ve tesciline, dava konusu taşınmazın 04.07.2006 tarihli bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen 6400,89 m2'lik kısmının ise aynı ada ve parsel numarası ile tespit gibi 1/2 hissesinin davalı ... adına, 1/2 hissesinin ise diğer davalı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı OrmanYönetimi vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava bir aylık süre içinde açılan 3402 sayılı Kanuna göre yapılan kadastro çalışmasına itiraz niteliğindedir.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olmasında isabetsizlik bulunmamaktadır. Ancak karar tarihinden sonra, 28.04.2018 tarihinde yürürlüğe giren 7139 sayılı Kanunun 33. maddesi ile Orman Genel Müdürlüğü, 2/7/1964 tarihli ve 492 sayılı Harçlar Kanununa göre alınan harçlardan, bu Kanunda belirtilen görevleri kapsamında düzenlenen kâğıtlar sebebiyle damga vergisinden ve tapu ve kadastro işlemlerinden kaynaklanan döner sermaye hizmet bedellerinden muaftır, hükmü gereğince Orman Yönetiminin açtığı dava nedeniyle aleyhine harçlara hükmedilmesi hatalı olup bu hususlar yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hükmün düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

Bu sebeple; hüküm kısmının ''6'' numaralı bendinin hükümden çıkarılarak yerine ''Davacı ... Yönetimi harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına'' cümlesinin yazılarak düzeltilmesine ve hükmün 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 438/7. maddesine göre düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 01/06/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6441, Karar No: 2016/8203, Tarih: 23.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/6441 E.  ,  2016/8203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde,....parsel sayılı taşınmazın Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle;

Ayrancı .... incir ve nar ürününün, ..... ve nar ürününü..... İlçe Müdürlüklerinden incir ve nar ürününün 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerini, ayrıntılı üretim giderlerini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını içeren ve gerçekçi istatistiki bilgilere dayanarak belirlenmiş bulunan veri cetvellerinin getirtilerek dosyaya konulmasından ve mahkeme hakimince bizzat ve titizlikle denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 23.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3901, Karar No: 2019/2624, Tarih: 04.04.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/3901 E.  ,  2019/2624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Aksaray 1. Asliye Hukuk Mahkemesince bozmaya uyularak verilen 29/12/2016 tarih ve 2016/308-2016/541 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş olduğu anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 02.04.2019 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. ... Loras dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacıya nakliyat abonman sigorta poliçesi ve yurt içi sorumluluk sigorta poliçesi ile sigortalı olan Park Teknik Elektrik Madencilik A.Ş.'ye ait bir adet Siemens marka tahrik ünitesi ve aksesuarları emtiasının Samandıra-İstanbul'dan Afşin-Elbistan Santrali-Kahramanmaraş'a nakliyesinin davalı Devrezoğlu Nak. Ltd. Şti. tarafından tedarik edilen Kahramanlar Turizm Ltd. Şti'ne ait ve sürücüsü ... olan çekici ve römork ile nakledildiği sırada hasarlandığını, sigortalı emteada yaptırılan ekspertiz sonucu 159.619,00 TL hasar tespit edildiğini ve davacı şirket tarafından sigortalısına 18/07/2011 tarihinde ibraname ve temlikname karşılığında ödendiğini ileri sürerek, 159.619,00 TL nin ödeme tarihi olan 18/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek olan avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılardan Kahramanlar Turizm Ltd. Şti. ve ... vekili davanın reddini istemiş, diğer davalı temsilcisi davaya cevap vermemiştir.

Davalılardan Kahramanlar Turizm Ltd. Şti. ve ... vekili davanın reddini istemiş, diğer davalı temsilcisi davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, uyulan bozma ilamı ve dosya kapsamına göre, dava dışı Siemens firmasının sattığı dava konusu sigortalı makinenin alıcısı olan Park A.Ş'ye gönderildiği, bu taşımaya ilişkin taşıma irsaliyesinin dava dışı Tırsan A.Ş. tarafından düzenlendiği, taşıyan Tırsan A.Ş.'nin bu emtiayı yaptığı alt taşıma sözleşmeleri ile davalılara taşıttığı, dava konusu hasarın da davalılar tarafından gerçekleştirilen taşıma sırasında gerçekleştiği, meydana gelen zararın alıcı Park A.Ş.'nin sigortacısı olan dava dışı Halk Sigorta A.Ş. tarafından karşılandığı, Halk Sigorta A.Ş.'nin de bu miktarı taşıyan Tırsan A.Ş.'nin sigortacısı olan davacıdan tahsil ettiği, taşıyan dava dışı Tırsan A.Ş. ile davacı şirket arasında iki adet poliçe düzenlendiği, nakliyat abonman sigorta poliçesinde dava dışı Park A.Ş.nin sigortalı olarak bulunmadığı, sorumluluk sigorta poliçesinde de sigorta ettirenin Tırsan A.Ş., sigortalının ise Park A.Ş. olduğu, davacının ödemeye ilişkin ibraz ettiği ibraname ve temlikname adlı belgede de yazılı poliçe numarasına istinaden davacının, rücuen tazminat talebine konu ettiği ödemeyi nakliyat abonman sözleşmesine dayalı olarak yaptığı, bu poliçede dava dışı Park A.Ş. davacının sigortalısı olmadığından, esasen taşıyan olan dava dışı Tırsan A.Ş.'nin sigortacısı olan davacının düzenlediği nakliyat abonman sigorta poliçesinin kapsamında kalan bir taşımanın söz konusu olduğu, 6762 sayılı TTK'nın 1301. (yeni TTK 1472.) maddesine göre sigortacının sigorta bedelini ödedikten sonra hukuken sigorta ettiren yerine geçtiği, sigorta ettirenin vaki zarardan dolayı üçüncü şahıslara karşı dava hakkı varsa bu hakkın tazmin ettiği bedel nispetinde sigortacıya intikal ettiği, burada üçüncü şahısın sigortalı ve sigorta ettiren dışındakiler olduğu, davacının, ödemeye dayanak yaptığı nakliyat abonman poliçesi hükümlerinde, poliçe limitinin 250.000 TL olduğunun, sigorta mevzuunun ise sigorta ettirenin taşeronları vasıtasıyla yapacağı emtia taşımalarını da kapsadığının belirtildiği, davalıların rücu hakkı bakımından üçüncü kişi sayılamayacağı, davacı sigortacının, sigortalısının alt taşıyanı sayılan davalılara rücuen tazminat isteminde bulunamayacağı, davacının aktif husumet ehliyetinin bu yönüyle bulunmadığı gerekçesiyle, davanın aktif husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, nakliyat sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, nakliyat sigorta poliçesine dayalı rücuen tazminat istemine ilişkindir.

Somut olayda, dava dışı Siemens firmasının sattığı dava konusu sigortalı makinenin alıcısı olan Park Teknik El. Mad. Tur. San. Tic. A.Ş.'ye gönderildiği, bu taşımaya ilişkin taşıma irsaliyesinin dava dışı Tırsan Lojistik Hiz. Tic. A.Ş. tarafından düzenlendiği, taşıyan Tırsan Lojistik Hiz. Tic. A.Ş.'nın bu emtiayı yaptığı alt taşıma sözleşmeleri ile davalılara taşıttığı ve dava konusu hasarın da davalılar tarafından gerçekleştirilen taşıma sırasında gerçekleştiği, meydana gelen zararın alıcı Park Teknik El. Mad. Tur. San. Tic. A.Ş.'nın sigortacısı olan dava dışı Halk Sigorta A.Ş. tarafından karşılandığı, Halk Sigorta AŞ'nin de bu miktarı taşıyan Tırsan Lojistik Hiz. Tic. A.Ş.'nin sigortacısı olan davacıdan tahsil ettiği anlaşılmaktadır.

Davacı ile sigorta ettiren Tırsan Lojistik Hiz. Tic. A.Ş. arasında düzenlenen nakliyat abonman sigorta poliçesinde sigorta mevzuu sigorta ettirenin kara yolu ile kendi sorumluluğu altında ve/veya taşeronlarına ait ve/veya kiraladığı araçlar ile Türkiye Cumhuriyeti dahilinde taşımasını yapacağı istisnalar dışında kalan muhtelif emtiaların nakliyatı olarak gösterilmiş, yurtiçi sorumluluk sigorta poliçesi başlıklı poliçede Tırsan Lojistik Hiz. Tic. A.Ş. sigorta ettiren, Park Teknik El. Mad. Tur. San. Tic. A.Ş. ise sigortalı olarak gösterilmiş, nakil araç plakaları ile sefer bilgilerine yer verilerek sigorta konusunun tahrik ünitesi ve aksesuarları olduğu belirtilmiştir. Nakliyat Abonman Sigorta Poliçesinde sigortacının Tırsan Nakliyata ve Engin Taşımacılık firmalarına ait olmayan kiralık araçlarla ve alt taşıyıcılarla yapılan taşımalarda meydana gelen hasarlarda, kiralık araç sahibi ve/veya şoför ile sair kişilere ve alt taşıyıcılara rücu hakkının saklı olduğu hükmü düzenlenmiştir.

Davacı tarafından Park Teknik El. Mad. Tur. San. Tic. A.Ş.nin sigortacısı Halk Sigorta A.Ş. ye ödeme yapılması sonrasında alınan ibraname ve temlikname ile Halk Sigorta A.Ş. tarafından üçüncü kişilere karşı olan talep ve dava haklarının gösterilen tazminat miktarı kadar kısmı davacıya devir ve temlik edilmiştir.

Sigorta poliçeleri ve söz konusu temlikname nazara alındığında, özellikle abonman sigorta poliçesinde açıkça alt taşıyıcılarla yapılan taşımalarda meydana gelen hasarlarda sigortacının alt taşıyıcılara karşı rücu hakkının saklı tutulduğuna dair hüküm gözetildiğinde, davalı alt taşıyıcıların işbu sigorta rücu ilişkisinde üçüncü kişi sayılamayacağı kabul edilemez, dolayısıyla mahkemenin davacı sigortacının, sigortalısının alt taşıyanı sayılan davalılara rücuen tazminat isteminde bulunamayacağı yönündeki kabulü doğru değildir.

Bununla birlikte, mahkemenin 28/05/2015 tarihli ilamıyla davanın kısmen kabulüne, 47.885,70 TL'nın ödeme tarihi olan 18/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, bu hüküm davacı vekilince temyiz edilmiş, davalılar vekilince ise temyiz talebinde bulunulmamıştır.

Bu suretle mahkemece, poliçe hükümleri ve temlikname nazara alındığında davacının aktif dava ehliyetinin bulunduğunun kabulüyle, işin esasına girilip değerlendirme yapılarak sonucuna göre ve usuli kazanılmış haklar da gözetilmek suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle davanın aktif husumet yokluğundan reddine hükmedilmesi yerinde görülmemiş, kararın davacı yararına bozulması gerekmiştir.

2-Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınıp davacıya verilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 04/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5595, Karar No: 2019/1103, Tarih: 18.02.2019

**16. Hukuk Dairesi         2017/5595 E.  ,  2019/1103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucunda .../... Mahallesi çalışma alanında bulunan temyize konu 173 ada 43 parsel sayılı 38.153,89 metrekare ve 173 ada 107 parsel sayılı 41.788,88 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, toprak tevzi komisyonunca oluşturulan tapu kayıtları uyarınca ayrı ayrı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedenine dayanarak, taşınmazların adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne, dava konusu taşınmazların davacı adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, temyize konu 173 ada 43 ve 107 parsel sayılı taşınmazlarda, davacı lehine zilyetlikle iktisap koşullarının oluştuğu kabul edilmek suretiyle, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmak için yeterli bulunmamaktadır. Temyize konu taşınmazlar, toprak tevzi komisyonunca oluşturulan tapu kayıtları uyarınca ayrı ayrı Hazine adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., dava konusu taşınmazlarda eklemeli olarak 70-80 yıllık zilyetliğinin olduğunu ileri sürerek, taşınmazların adına tescili istemiyle dava açmıştır. Mahkemece dava konusu taşınmazlara uygulanan tapu kayıtları mahallinde yöntemince uygulanarak kapsamları belirlenmemiş, taşınmazlar tespit dayanağı kayıtların kapsamında kalıyor ise hangi nedenlerle toprak tevzi çalışmaları sırasında Hazine adına belirtildikleri ve Hazine adına tapu oluşturulduğu üzerinde durulmamış, davacı yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. ve 46/1. maddesinde yazılı iktisap koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılmamış, bu hususta yapılan araştırmada hava fotoğraflarından da yararlanılmamıştır.

Hal böyle olunca; Doğru sonuca varılabilmesi için; öncelikle Hazine tapusunun tesis tarihi olan 1963 yılından geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait hava fotoğrafları getirtilip dosya ikmal edilmeli; bundan sonra mahallinde, yaşlı, tarafsız ve yöreyi iyi bilen şahıslar arasından seçilecek üç kişilik yerel bilirkişi kurulu, taraf tanıkları, teknik bilirkişi, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi ve 3 kişilik ziraat mühendisi bilirkişi kurulu huzuruyla yeniden keşif yapılmalıdır. Yapılacak keşifte tespit dayanağı olan tapu kayıtları yerel bilirkişi, tanıklar yardımı ve teknik bilirkişi eli ile uygulanmalı; teknik bilirkişiden, tapu kayıtlarının haritaları ile kadastro paftasının ölçekleri eşitlenerek ve zemine çakıştırılarak uygulanmasını ve buna göre tapu kayıtlarının kapsamlarını gösterir krokili rapor alınmalı; tapu kayıtlarının haritalarının fenni sıhhatte uygun olmaması halinde ise sınırları itibariyle uygulanarak, tek tek kapsamları krokide gösterilmeli; belirtmelik tutanağında uygulanan kayıtlar varsa bu kayıtlar da zemine uygulanarak aynı yöntemle kapsamları belirlenmeli; yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazların öncesinin ne olduğu, kimden kime kaldığı, kimin tarafından, ne zamandan beri ve ne şekilde kullanıldığı, kamu orta malı niteliğinde mera, yaylak gibi yerlerden olup olmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı bilgi alınmalı; keşifte alınan beyanlar komşu parsellerin tutanak ve dayanağı kayıtlar ile denetlenmeli; ziraat bilirkişi kurulundan taşınmazların toprak yapısı ve niteliğini, zirai durumunu, üzerilerinde sürdürülen zilyetliğin şekli ve süresini, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü bildirir, komşu parsellerle karşılaştırmalı değerlendirmeyi ve taşınmazların değişik yönlerden çekilmiş fotoğraflarını da içerir ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı; jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişiden, yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmaz bölümlerinin sınırlarını ve niteliğini, taşınmazlarda sürdürülen zilyetliğin başlangıcı, şekli ve süresini belirtir şekilde rapor alınmalı; belirtilen şekilde yapılan uygulama sonunda taşınmazların Hazineye ait tapu kaydının kapsamında kalması halinde, davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14. ve 46/1. maddesinde öngörülen edinme koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediği, taşınmazların tamamının ya da bir bölümünün tapu kayıtlarının kapsamı dışında kalması halinde ise, davacı yararına tespit tarihinden geriye 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesinde öngörülen şartların gerçekleşip gerçekleşmediği üzerinde durulmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, 18.02.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/10690, Karar No: 2006/14019, Tarih: 30.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/10690 E.  ,  2006/14019 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; hükümlü ...'in cezaevine girmeden önceki açık adresinin tam belli olmadığı, ...-... Köyü nüfusuna kayıtlı olduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/10/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/15775, Karar No: 2020/485, Tarih: 09.01.2020

**3. Ceza Dairesi         2019/15775 E.  ,  2020/485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın yaralama eylemini, silahtan sayılan sopa ve balta ile oğluna ve babasına karşı gerçekleştirmesi karşısında; TCK'nin 86/2. maddesine göre temel hapis cezasının, aynı olayda iki nitelikli halin (TCK'nin 86/3-a ve 86/3-e maddelerinin) birleşmesi nedeniyle TCK'nin 3. maddesinde belirtilen orantılılık ilkesi gözetilerek alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmolunması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihli ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08/10/2015 tarihli ve E.2014/140-K.2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 09/01/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3063, Karar No: 2020/6153, Tarih: 19.11.2020

**1. Hukuk Dairesi         2020/3063 E.  ,  2020/6153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Davacı, mirasbırakan ...’ün paydaşı olduğu 7 ve 9 parsel sayılı taşınmazlarda adının “Asiye” olarak yazıldığını ileri sürerek nüfus kaydına uygun şeklide “...” olarak düzeltilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Asli Müdahiller, taşınmazların mirasbırakanları ...'a ait olduğunu belirterek müdahale talebinde bulunmuşlardır.

Dava, ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde açılmış olup mahkemenin görevsizliğine ilişkin kararın kesinleşmesi üzerine davacının süresinde talebi ile dosya... 12. Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmiş, mahkemece 7 parselden ifraz ile oluşan 24 parsel yönünden davanın kabulüne, 9 parsel ile 7 parselden ifraz ile oluşan 25 parsel yönünden iddianın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine ilişkin olarak verilen karar Dairece “...Şöyle ki, davacının mirasbırakanı ... Aliye'nin annesi ...ve çocuklarını gösterir aile nüfus tablosunun celbi ile tanık deliline dayanan davacıya tanık listesini bildirmesi için süre verilip, bildirildiği takdirde tanıkların dinlenmesi, taşınmazın kimin kullanımında olduğunun araştırılması toplanan ve toplanacak delillere göre sonucuna uygun karar verilmesi ayrıca 7 parselden ifrazla oluşan 25 parsel ve 9 parsel sayılı taşınmazların Arsa Ofisi Genel Müdürlüğü'nce kamulaştırıldığı saptandığından, bu taşınmazlar yönünden düzeltme istense dahi çoğun içinde az da vardır kuralı gereğince tespit kararı verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru değildir...” gerekçesiyle bozulmuş, bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde mahkemece asli müdahale talebi gözetilerek dava konusunun çekişmeli yargı işine dönüştüğü gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş, dosyanın gönderildiği mahkemece davacının davasının kabulüne, asli müdahillerin talebinin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı ve asli müdahiller tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla, Tetkik Hâkimi ...' nün raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalı ve asli müdahiller'in yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle, usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, asli müdahillerden harç peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince davalıdan harç alınmasına yer olmadığına

19/11/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.