muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/17715, Karar No: 2022/16, Tarih: 10.01.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/17715 E.  ,  2022/16 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, özel hayatın gizliliğini ihlal, şantaj

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesi, şantaj suçundan beraat, özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında şantaj suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Oluşa uygun kabule göre, sanığın işlediği reşit olmayanla cinsel ilişki ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçları yönünden ilgili maddelerde öngörülen cezaların üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e, 67/4. maddelerinde belirtilen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve suç tarihi ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, sanık hakkında bu suçlardan görülen kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 10.01.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7503, Karar No: 2015/9257, Tarih: 12.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/7503 E.  ,  2015/9257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Rücuan tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; davanın kabulüne ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesini davalıların avukatlarının istemesi ve davalı .... avukatının duruşma talep etmesi üzerine, dosya incelenerek işin duruşmaya tâbi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 05.05.2015 günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmiştir. Duruşma günü davacı adına Av. ... geldi. Davalılar adına gelen olmadı. Duruşmaya başlandı. Hazır bulunanın açıklamaları dinlenip duruşmaya son verilerek, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanmasının bırakıldığı 12.05.2015 gününde, düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-)Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, sair temyiz itirazlarının REDDİNE;

2-)Davaya konu trafik işkazasının meydana geldiği 10.09.2006 tarihi itibariyle yürürlükte olan 506 sayılı Yasanın 92. maddesi, “malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir.” düzenlemesini içermektedir.

Davacı Kurumun, işkazaları sonucu sigortalı veya haksahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi, bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gerektiğinin yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda Kurumun ödemediği veya ödemeyecek durumda olduğu gelir kesimini rücuan isteyemeyeceği yönü, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Tazmine konu edilen gelirlerin, 506 sayılı Yasanın 92. maddesi uyarınca indirildiğinin anlaşıldığı eldeki davada; gelirin başladığı tarih itibariyle 92. madde uyarınca indirilmiş hali (49.826,41 – 24.434,30) üzerinden hesaplanan ilk peşin

sermaye değerli gelir miktarına, gelir başlangıç tarihinden gelirin yarıya düştüğü tarihe kadar (10.09.2006 – 01.10.2006 tarihleri arasında) haksahibine fiilen ödenen gelirin eklenmesi suretiyle belirlenecek değere davalı tarafın kusur oranı uygulanmak suretiyle tazmini mümkün ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı belirlendikten sonra Kurum zararının tazmini kararı verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O halde, davalılar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davalılara iadesine, 12.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/33925, Karar No: 2014/27496, Tarih: 22.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/33925 E.  ,  2014/27496 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 11. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/09/2012

NUMARASI : 2006/325-2012/508

DAVA :Davacı, maaş zammı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, davanın reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının Ayvalık Vakıf Zeytinlikleri İşletme Müdürlüğünde mevsimlik işçi olarak 1996 yılında işe başladığını, Nisan 1997 de yol iş sendikasına üye olduğunu, bu iş yerini kapsayan 01/01/1997 - 31/12/1998 dönemine ait toplu iş sözleşmesinin 3 Haziran 1997 tarihinde imzalandığını, davacının 02/07/1997 tarihinden itibaren kadrolu işçi olarak çalışmaya devam ettiğini ve 2000 yılında Vakıflar Genel Müdürlüğüne bağlı İstanbul Vakıflar Bölge Müdürlüğüne her hakkı saklı olarak tayin olduğunu, buna göre 1997 yılında yapılan toplu iş sözleşmesinden yararlanması gerektiğini ancak maaşına toplu iş sözleşmesinde öngörülen zammın uygulanmadığını iddia ederek, maaşına uygulanmayan ilk dilim maaş zammının 15/12/2006 tarihi itibariyle maaşına oransal olarak yansıtılmasını talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili;davanın zamanaşımı ve esas yönünden reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, talep edilen toplu sözleşme döneminin 01/01/1997 - 31/12/1998 dönemi olduğu, dava tarihine kadar 5 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu, bilirkişinin raporunda belirttiği ve Yargıtay 9. Hukuk Dairesinin kararlarında da yeraldığı gibi son ücrete yansıltılmasının da mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı dava dilekçesi ile kapsamı içinde bulunduğu 01/01/1997 - 31/12/1998 tarihlerini kapsayan toplu iş sözleşmesinin 28. maddesinde belirtilen ve maaşına uygulanmayan ilk dilim maaş zammının uygulanmasını talep etmiş, bilahare 22/12/2008 harç tarihli dilekçesi ile davasını ıslah ederek fazlaya ilişin hakları saklı kalmak kaydıyla 1.500 TL ücret farkının tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda davacının davasının ücret bakımından zamanaşımı nedeniyle, son maaşına yansıtılması talebinin ise esastan reddine karar verilmiş ise de, varılan sonuç dosya kapsamına uygun değildir.

Davacının talebi yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesi zammının uygulanması gerektiğinin tespiti ve buna bağlı olarak ücret farkı alacağının tahsilidir.

Zamanaşımı hakkı ortadan kaldıran bir hukuki müessese olmayıp, talep edilebilirliği ortadan kaldırır. Davacının talep ettiği zam uygulanmasının tespiti zamanaşımına uğrayacak nitelikte değildir.

Davacının talebi yukarıda belirtilen toplu iş sözleşmesi zammının uygulanması gerektiğinin tespiti ve buna bağlı olarak ücret farkı alacağının tahsilidir.

Zamanaşımı hakkı ortadan kaldıran bir hukuki müessese olmayıp, talep edilebilirliği ortadan kaldırır. Davacının talep ettiği zam uygulanmasının tespiti zamanaşımına uğrayacak nitelikte değildir.

Mahkemece yapılacak iş, 17/08/2010 ve 29/01/2012 tarihli bilirkişi raporlarını bir değerlendirmeye tabi tutarak, davacının 01/01/1997 - 31/12/1998 tarihlerini kapsayan toplu iş sözleşmesinin 28. maddesinde belirtilen zammı hakedip etmediğini belirleyip, varsa ücret farkı hesaplayarak, zamanaşımı itirazı dikkate alınarak hüküm kurmaktır. Davanın hakkın zamanaşımına uğraması sonucunu doğuracak şekilde reddine karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 22/09/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/25581, Karar No: 2013/7220, Tarih: 13.03.2013

**4. Ceza Dairesi         2010/25581 E.  ,  2013/7220 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Katılanın aşamalarda değişmeyen beyanlarında sanığın tehdit ve hakaret sözlerini o esnada yanında bulunan ... isimli kişinin duyduğunu belirtmesi karşısında, adı geçen kişinin kimlik bilgileri ve adresi araştırılıp tanık olarak bilgi ve görgüsüne başvurulmadan, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 19/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/23011, Karar No: 2010/15326, Tarih: 07.10.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/23011 E.  ,  2010/15326 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Hırsızlık suçuna ilişkin olarak, 5237 sayılı TCK.nun 145. madde- sindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması,

2- Sanık ... hakkında TCY’nın 53.maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi,

3- Sanık ... hakkında, 5237 sayılı TCY’nın 7/3. maddesinin açık hükmü karşısında, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasanın 6. ve 7. fıkralarında düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

4- 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddesi uyarınca, sanık yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre sanık ...’in eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 491/5, 62, 59, 81/2-3. maddeleriyle 5237 sayılı Yasanın 142/2-g, 35, 62. maddeleri uyarınca, uygulama yapılıp, her iki Yasaya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı, ayrı tespit edilip, sonuç cezalar karşılaştırıldığında, 765 sayılı Yasa hükümlerine göre kurulacak hükmün anılan sanık yararına olduğunun gözetilmemesi,

5- Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesi gereğince kasten yaralama suçuna ilişkin olarak sanık ...’in hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

5- Suçun niteliği, cezanın türü ve süresine göre; hükümden sonra yürürlüğe giren vaki değişiklikler karşısında; 5271 sayılı CMK’nun 231.maddesi gereğince kasten yaralama suçuna ilişkin olarak sanık ...’in hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanı ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, ... için diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenlerle kısmen isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07.10.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15477, Karar No: 2015/39629, Tarih: 16.04.2015

**6. Ceza Dairesi         2014/15477 E.  ,  2015/39629 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre, yakınanın olaydan hemen sonra alınan ifadesinde, "Olay günü saat 14:00 sıralarında sanığın, çalıştığı işyerine gelerek araçlar hakkında soru sorduğunu, bilgisi olmadığından iş ortağını kendi telefonundan aradığını, telefonu sanığa verdiğini, konuşması bitince geri aldığını, sanığın bir bardak su istediğini, mutfaktan suyu getirip verdiği sırada elindeki cep telefonunu almak istediğini, direnince kendisini hırpalayarak zorla sağ elindeki cep telefonunu aldığını ve koşarak iş yerinden çıktığını" beyan etmesi, 10.10.2014 tarihli ifadesinde, "Sanığın, kolundan tutarak salladığını, cep telefonunu almak için kendisini sarstığını" söylemesi, yakınanın alınan adli muayene raporunda da sağ kolunda hassasiyetin mevcut olduğunun tespit edilmesi karşısında; sanığın eyleminin TCK'nın 149/1-d maddesinde yazılı bulunan yağma suçunu oluşturduğu halde, yakınanın yargılama aşamasında suçu hafifletmeye yönelik beyanına itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık.... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına 16/04/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13057, Karar No: 2019/3245, Tarih: 08.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13057 E.  ,  2019/3245 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı sınırlarını bildirdiği yaklaşık 6000 m2'lik yeri 1990 yılında köy senedi ile satın aldığını ve 30 yıldır bu taşınmaz üzerinde zilyetliğinin olduğunu belirterek belirlenecek olan bu yerin adına tescilini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sırasında davacının talep ettiği A1:2768,22 m2'lik yer ile B:724,49 m2'lik yerin orman sınırı içinde kaldığını, A:2147,83 m2'lik kısmın ise tescil harici yer içerisinde kaldığını tespit etmiştir.

Yapılan yargılama sonunda (A) harfi ile gösterilen yer hakkında kadastro tutanağı düzenlenmediğinden görevsizlik kararı verilmiş, diğer dava konusu (A1) ve (B) bölümlerine ilişkin ise bu yerlerin orman tahdidi içerisinde kaldığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından (A1) ve (B) bölümlerine yönelik temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava orman kadastrosuna itiraz ve tescil davası niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 6831 sayılı Kanuna göre yapılıp 05.03.2015 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu vardır.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye göre, (A1) ve (B) ile gösterilen bölümlerin bilirkişi raporuna göre orman sayılan yerlerden olduğu ve zilyetlikle kazanım koşulları oluşmadığı anlaşıldığına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 08/05/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13412, Karar No: 2010/4861, Tarih: 29.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13412 E.  ,  2010/4861 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/156 Esas-2005/61 Karar, Dairenin:2009/13404 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17480, Karar No: 2015/23090, Tarih: 15.12.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/17480 E.  ,  2015/23090 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/114332

MAHKEMESİ : Denizli 5. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 22/01/2013

NUMARASI : 2008/680 (E) ve 2013/35 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yakınanın evinin önündeki sokakta park halinde olan motosikleti direksiyon kilidini kırmak suretiyle çalan sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesindeki suça uyduğu gözetilmeden, sanık hakkında aynı Kanun'un 141/1. maddesi uyarınca hüküm kurularak eksik ceza tayini karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 15.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6617, Karar No: 2019/16163, Tarih: 13.11.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/6617 E.  ,  2019/16163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1- Sanığın atılı suçlamayı reddederek araçta yakalanan göçmenlerden haberdar olmadığını söylemesi, kaçak göçmenlerinde ifadelerinde "tırın bulunduğu yere getiren kaçakçının halatı kopararak kendilerini tıra yerleştirdiğini, sanığı hiç görmediklerini ve tanımadıklarını" belirtmeleri karşısında, sanığın göçmen kaçakçılığı suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve cezalandırmaya yeterli delillerin neler olduğu açıklanmadan CMK'nın 230/1-b maddesine aykırı olarak mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Kabule göre de;

28/06/2014 tarih 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3 maddesi gözetilmeden, hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde, ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğine karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 13/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/19016, Karar No: 2012/13209, Tarih: 04.07.2012

**11. Ceza Dairesi         2009/19016 E.  ,  2012/13209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Sanık ...'in UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 02.06.2009 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, hükmün bu sebeple 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64/1 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 04.07.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5897, Karar No: 2012/12947, Tarih: 12.12.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5897 E.  ,  2012/12947 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'in bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 14.11.2008 gün ve 2008/152 Esas, 2008/324 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii ve katılan ... vekili tarafından istenilmekle dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle gereği düşünüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan zamanaşımı süresi içinde kamu davası açılması mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sanık müdafii ve katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun beden veya ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 29.06.2007 tarihli ve Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunca düzenlenen 11.09.2008 tarihli raporların düzenlenmesi sırasında, inceleme konusunun uzmanı olan çocuk psikiyatri uzmanının bulundurulmaması nedeniyle, olayın üzerinden uzunca bir zaman geçmiş olması nedeniyle öncelikle dosya üzerinden, talep halinde ise mağdurenin de sevkedilerek, içinde çocuk psikiyatri uzmanı bulunan Adli Tıp Genel Kurulundan rapor alınarak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, usulüne uygun teşekkül etmeyen Adli Tıp Genel Kurulu raporuna dayanılarak sanık hakkında TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.