muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/31855, Karar No: 2021/17717, Tarih: 26.10.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31855 E.  ,  2021/17717 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihi itibariyle 18 yaşından küçük olmakla birlikte bozmadan sonra savunmalarının alındığı 06/07/2018 ve 30/05/2018 tarihlerinde 18 yaşını doldurduğu anlaşılan suça sürüklenen çocukların savunmaları esnasında müdafi talep etmediklerini beyan etmeleri karşısında, suça sürüklenen çocuklar için bozmadan önce barodan atanan müdafiye gerekçeli hükmün tebliği üzerine müdafi tarafından karar temyiz edilmiş ise de, Yargıtay 17. Ceza Dairesi’nin 11/03/2020 tarihli iade kararı üzerine gerekçeli kararın suça sürüklenen çocuklara tebliğ edildiği ancak suça sürüklenen çocukların temyiz talebinde bulunmadıkları gibi müdafiin temyiz talebini kabul ettiklerine dair bir beyanlarının da mevcut olmadığının anlaşıldığı ve anılan müdafinin suça sürüklenen çocuklar hakkında verilen mahkumiyet hükmünü temyize yetkisi bulunmadığından, temyize hakkı olmayan Av. ...’ın temyiz isteminin 1412 sayılı Kanun’un 317. maddesi gereğince kısmen istem gibi REDDİNE, 26/10/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1117, Karar No: 2017/6981, Tarih: 06.06.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/1117 E.  ,  2017/6981 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından; kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, çeyiz alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda her iki tarafın da kusurlu oldukları gerekçesiyle kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) taleplerinin reddine karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı erkeğin bağımsız konut temin etmediği ve ailesiyle birlikte yaşamaya zorladığı, davacı kadının ise eşinin askerde olduğu sırada ortak konuttan ayrılıp ailesinin yanına gitmesinin kendisine kusur olarak yüklenemeyeceği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, davacı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda tam kusurlu, kadının kusursuz olduğunun kabulü gerekir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK m. 4, TBK. m. 50 ve 52 ) dikkate alınarak, davacı kadın yararına uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdiri gerekirken, hatalı kusur belirlemesinin sonucu olarak bu talebin reddine karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

2- Davacının çeyiz alacağı davası yönünden mahkemece, “davacının evden ayrıldığı gün onu götüren tanığın beyanlarına göre, davacının yanında eşya götürmediğinin anlaşılması ve davalılar tarafından bu eşyaların davacıya teslim edildiğinin veya götürüldüğünün herhangi bir delille ispat edilememiş olması nedeniyle davacının talebiyle bağlı kalınarak 600 TL çeyiz eşyası alacağının kabulüne” şeklinde karar verilmiş olsa da davacı fazlaya ilişkin hakkını saklı tutmak kaydıyla çeyiz senedinde belirttiği yatak odası takımı 100-TL , salon takımı 100-TL, mutfak takımı 100-TL, beyaz eşya takımı 100-TL, 2 adet yün yatak 100-TL, 3 adet yün döşek 100-TL olmak üzere toplam 600-TL olan bedeli 01.08.2014 havale tarihli bilirkişi raporu doğrultusunda 5.400-TL olarak belirlenen değer üzerinden ıslah etmiş ve 28.09.2015 tarihinde de harcını tamamlamıştır. Mahkemece bu husus nazara alınmadan, bilirkişi raporunda belirtilen çeyiz alacaklarının bedelinin tümü üzerinden kabulüne karar verilmesi gerekirken, sadece kadının dava dilekçesinde belirttiği miktarla sınırlı kalınarak kısmen kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (1.) ve (2.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.06.2017(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2023/9326, Karar No: 2024/11, Tarih: 08.01.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9326 E.  ,  2024/11 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/394 Esas, 2023/246 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mersin 1. İş Mahkemesinin 24.01.2023 Tarihli ve 2023/8 Esas, 2023/19 Karar Sayılı Kararı

Söz konusu hizmet tespit talep edilen çalışmanın Silvan ilçesinde geçtiği, feri müdahil ... Başkablığı vekilince süresinde verilen cevap dilekçesi ile yetki itirazında bulunulduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Silvan Asliye Hukuk Mahkemesinin (İş Mahkemesi sıfatıyla) 08.06.2023 Tarihli ve 2023/394 Esas, 2023/246 Karar Sayılı Kararı

Kesin yetkiye tabi olmayan eldeki davada, davalı Jandarma Komutanlığı Silvan İlçe Jandarma Komutanlığı yetki itirazında bulunmadığı, fer'i müdahil ... Başkanlığının ise yetki itirazında bulunma hakkı bulunmadığından Mersin 1. İş Mahkemesinin yetkisinin kesinleştiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, hizmet tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) “Yetki” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“İş mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Şubeler ve tüzel kişilerle ilgili davalarda yetki” başlıklı 14 üncü maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir.”

5. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesi şöyledir:

“(1) Yetkinin kesin olduğu davalarda, mahkeme yetkili olup olmadığını, davanın sonuna kadar kendiliğinden araştırmak zorundadır; taraflar da mahkemenin yetkisiz olduğunu her zaman ileri sürebilir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(2) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3) Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

(4) Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlığın hizmet tespiti istemine ilişkin olduğu ve dava dilekçesi ve dosya kapsamından kesin yetkinin söz konusu olmadığı anlaşılmaktadır.

2. Hizmet tespiti istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme birinci olarak 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince işin (hizmetin) yapıldığı yer mahkemesi, ikincisi, yine 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi ile genel yetki kuralını düzenleyen 6100 sayılı Kanunu'nun 6 ncı maddesi gereğince işverenin (davalının) ikametgahı mahkemesi, üçüncüsü genel yetki kuralını düzenleyen 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince ...'nun merkezi bulunduğundan Ankara Mahkemeleri, dördüncüsü ise 6100 sayılı Kanun'un 14 üncü maddesi gereğince hizmetin geçtiği yerin bağlı olduğu ... şubesinin bulunduğu yer mahkemesidir.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. 7036 sayılı Kanun'un 4 üncü maddesinin ikinci fıkrası "Hizmet akdine tabi çalışmaları nedeniyle zorunlu sigortalılık sürelerinin tespiti talebi ile işveren aleyhine açılan davalarda, dava Kuruma resen ihbar edilir. İhbar üzerine davaya davalı yanında ferî müdahil olarak katılan Kurum, yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi kanun yoluna başvurabilir. Kurum, yargılama sonucu verilecek kararı kesinleştikten sonra uygulamakla yükümlüdür.” düzenlenmesini içermektedir. Söz konusu madde ile hizmet tespit davalarının Sosyal Güvenlik Kurumuna ihbar edilmesi mecburiyeti getirilmek suretiyle Kurumun yasal hasım olarak gösterilmesi yerine, işveren yanında feri müdahil olarak katılması öngörülmüş ve bu arada taraf olmaktan çıkartılarak hükmün infazında görevli olarak, kendine özgü bir statü ile yanında katıldığı taraf başvurmasa dahi ondan bağımsız olarak kanun yoluna başvurabilmesi mümkün kılınmıştır. Ne var ki, anılan yasal düzenleme ile ..., taraf olmaktan çıkartıldığı için, bir davanın taraflarının bu sıfatla yapabileceği usuli işlemlerden olan yetkisizlik itirazında bulunabilme hakkının varlığını söylemeye olanak yoktur.

5. Somut olayda, feri müdahil konumunda olan ... Başkanlığı vekilinin yetki itirazında bulunduğu ancak davalı vekilinin yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmakla, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı Mersin 1. İş Mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Mersin 1. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7675, Karar No: 2011/8199, Tarih: 30.12.2011

**15. Hukuk Dairesi         2011/7675 E.  ,  2011/8199 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R -

Dava BK'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşüyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz olunmuştur. 4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlayama göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da –yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna(eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan bütün bu nedenlerle davanın esasının incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, özel hükümler uyarınca Tüketici Mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz ve Yargıtay başvurma peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 30.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/25569, Karar No: 2019/21644, Tarih: 27.11.2019

**22. Hukuk Dairesi         2017/25569 E.  ,  2019/21644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İş Mahkemesi(Müstemir Yetkili)

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen karar, süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmiş ve davalı vekili tarafından duruşma talep edilmiş ise de; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin dosya üzerinden yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı işveren nezdinde 24.09.2008-03.04.2014 tarihleri arasında şoför olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin işveren tarafından haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatillerde çalışmasına rağmen karşılığının ödenmediğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatı ile bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı tarafından süresi içerisinde cevap dilekçesi ibraz edilmemiş olup, davalı vekili yargılama aşamasındaki beyanlarında davacının verimli olmaması, işi gereği gibi yapmaması nedenleriyle iş sözleşmesinin feshedildiğini, davacının hafta tatilleri ile ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştığı iddiasının yerinde olmadığını, seferlerinin ve çalıştığı sürelerin kayıtlar ile sabit olduğunu ileri sürerek davanın reddini talep etmiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanılan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının hafta tatillerinde çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususunda ihtilaf bulunmaktadır.

Temyiz:

Karar süresi içerisinde taraflar vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, davacının hafta tatillerinde çalışma yapıp yapmadığı, hafta tatili ücretine hak kazanıp kazanmadığı hususunda ihtilaf bulunmaktadır.

Yargıtay'ın kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin salt tanık deliline dayanarak fazla çalışma ücreti talep etmeleri mümkün değildir. Tanıkların anlatımları kendi çalışma saatleri ile ilgili olup, dava açan tır şoförü ile aynı seferde görev yapmamaları sebebiyle günlük çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri imkânsızdır (Yargıtay 22. H.D. 02.05.2013 gün, 2012/ 20294 E, 2013/ 9333 K.). Öte yandan uluslararası tır şoförleri mesailerini kendileri belirledikleri gibi günlük tır kullanımıyla ilgili sıkı trafik mevzuatına uymak zorundadırlar. Avrupa ülkelerinde hafta tatili günlerinde tır trafiği yasak olduğu için Avrupa ülkelerine sefer yapan tır şoförleri için salt tanık beyanları ile hafta tatili çalışmalarının ispatı mümkün değildir (Yargıtay 9.H.D. 03.05.2013 gün, 2011/ 7424 E, 2013/ 13347 K.).Yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin fazla çalışma yaptıklarını ve hafta tatillerinde çalıştıklarını yazılı delille ispatlamaları gerekir.Somut olayda, davacı dava dilekçesinde davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını beyan etmiş olup; yurt dışı tır şoförü olduğuna ilişkin açıklık bulunmamakta ise de, davacı tanığı ... beyanından davacının yurtdışı tır şoförü olarak çalıştığı anlaşılmakta olup; davacı tarafından yurt içinde de çalıştığı hususu iddia ve ispat edilmiş değildir. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, yurda giriş çıkış kayıtları esas alınarak davacının yurt dışında bulunduğu tespit edilen hafta tatillerinde çalıştığı kabul edilmiş ise de, dosyada hafta tatili günlerinde çalıştığını ispata yarar takograf kaydı vb. gibi yazılı delil bulunmamaktadır. Buna göre hafta tatili ücreti talebinin reddi gerekirken kabulü hatalı okup bozmayı gerektirmiştir.

3-Taraflar arasında, ulusal bayram genel tatil ücreti alacağının hesaplanması hususunda da ihtilaf bulunmaktadır. Fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücret alacaklarının tanık beyanları ile tespit edilip uzun bir süre için hesaplanması, işçinin çalışma süresi içerisine hastalık izni, mazeret gibi sebeplerle fazla çalışma yapmadığı günler bulunduğu kabul edilerek Yargıtay'ca son yıllarda uygun bir indirim yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır. Yapılacak indirim, işçinin çalışma şekline ve işin düzenlenmesine ve hesaplanan fazla çalışma miktarına göre belirlenmelidir.

Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının ulusal bayram genel tatil ücret alacağı da yurda giriş çıkış kayıtlarına göre hesaplanmış olup; kayıtlara dayandığı gerekçesiyle takdiri indirim yapılmaksızın hüküm altına alınmıştır. Ancak dosya kapsamındaki yurda giriş çıkış kayıtları ulusal bayram ve genel tatil günlerinde davacının bulunduğu yeri gösterir nitelikte olup; davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığı iddiası tanık beyanı ile ispatlandığından davacının çalışma şekli, işin düzenlenmesi, hesaplamaya esas alınan dönem ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağı miktarı gibi hususlar göz önünde dosya kapsamına uygun makul bir oranda indirim yapılmak suretiyle ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacağının hüküm altına alınması gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hesaplama yapılması bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 27.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29329, Karar No: 2014/29903, Tarih: 08.12.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/29329 E.  ,  2014/29903 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/262333

MAHKEMESİ : Bala Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/10/2012

NUMARASI : 2011/93 (E) ve 2012/64 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabule ve hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanık müdafiinin, sanığın suç kastının bulunmadığına yönelik yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Yapılan keşifte tecavüzün sürdüğünün anlaşılması karşısında gerekçeli karar başlığındaki suç tarihinin iddianame tarihi olan 15.11.2011 yerine, 2008 olarak ya- zılması,

2- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan sanığın suç tari- hinde 65 yaşını bitirmiş ve hakkındaki cezanın kısa süreli olması karşısında, hürriyeti bağlayıcı cezanın TCK.nun 50. maddesindeki adli para cezasına veya seçenek tedbirlerden birisine çevrilmesi zorunluluğuna uyulmaması,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uya- rınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 08.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9671, Karar No: 2021/1499, Tarih: 16.02.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/9671 E.  ,  2021/1499 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... ile davalılar ... vd., ... Holding A.Ş. ve ... Konut San. A.Ş.-İflas İdaresi aralarındaki alacak davasına dair İstanbul 2.Tüketici Mahkemesinden verilen 06/07/2017 tarihli ve 2016/593 E. 2017/549 K. sayılı hükmün onanması hakkında Dairece verilen 30/06/2020 tarihli ve 2020/2572 E. 2020/3695 K. sayılı ilama karşı davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiştir.

Düzeltme isteğinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; davalı arsa sahipleri ... ve ... ile davalı yüklenici, ... Kon. San. AŞ arasında düzenlenen 14/10/2005 tarihli "Satış Vaadi Şeklinde Düzenlenen Hasılat Paylaşımlı Konut Yapım Sözleşmesi" uyarınca konutların satışından elde edilecek hasılatın %77'sinin yapımcıya, %23'ünün arsa maliklerine ait olacağı konusunda anlaşma sağlandığını, bu sözleşme gereğince yapımcı şirketin kampanyalı satış yöntemi ile daire satışına başladığını, 31/07/2006 tarihli satış sözleşmesi ile yüklenici ... Kon. San. AŞ'den daire satın aldığını, satış bedeli olarak kararlaştırılan 152.500 TL bedeli bu davalıya ödediğini, ancak davalı şirketin yönetim kurulunun 05/06/2007 tarihinde toplanarak kendisi ve diğer alıcılarla imzaladığı sözleşmelerdeki hak ve alacak ile mükellefiyetleriyle, ayrıca sözleşmelerde alıcıların haiz olduğu hak ve taahhütleri aynen ifa şartıyla diğer davalı ... Holding A.Ş.’ye temlik ve devrine karar verdiğini, davalı arsa maliklerinin davalı holding ile taşınmaz satış vaadi sözleşmesini imzaladıklarını, davalıların süresinde daireyi teslim etmediklerini ileri sürerek; ödediği 152.500 TL'nin denkleştirici adalet ilkesi gereğince ulaştığı miktarın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, yargılama sırasında talebini 279.583 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı (arsa sahipleri) ... ve ...; davacı ile sözleşme yapmadıklarını, yüklenici ile aralarındaki inşaat sözleşmesinin sadece tarafları bağladığını, diğer davalılar ile aralarında adi ortaklık ilişkisi bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Davalı ... Kon. San. AŞ görevli mahkemenin ticaret mahkemesi olduğunu savunmuştur.

Davalı ... Holding AŞ, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, davalı arsa malikleri ... ve ... açısından davanın husumetten reddine; davanın diğer davalıları yönünden, davacı tarafın yapmış olduğu ödemenin dava tarihindeki ulaştığı değer olan 279.583 TL üzerinden kabulüne ve bu davalılardan müşterek müteselsilen tahsiline dair verilen karar, davacı vekili ve ... Konut San AŞ iflas idare memuru tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece verilen 12/03/2015 tarihli ve 2015/414 E. 2015/3983 K. sayılı ilamla;