muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12212, Karar No: 2022/1232, Tarih: 27.01.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/12212 E.  ,  2022/1232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı avukatının tüm, davacı avukatının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-14.04.2014 tarihinde gerçekleşen iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirler sebebiyle oluşan kurum zararının davalıdan yasal faiziyle birlikte rücuan alınmasına ilişkin davanın yasal dayanağı olan 5510 sayılı Kanunun 21. maddesinin 1. fıkrasında, iş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya sigortalıların sağlığını koruma ve iş güvenliği mevzuatına aykırı bir hareketi sonucu meydana gelmişse, Kurumca sigortalıya veya hak sahiplerine bu Kanun gereğince yapılan veya ileride yapılması gereken ödemeler ile bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri toplamının, sigortalı veya hak sahiplerinin işverenden isteyebilecekleri tutarlarla sınırlı olmak üzere, Kurumca işverene ödettirileceği, işverenin sorumluluğunun belirlenmesinde kaçınılmazlık ilkesinin dikkate alınacağı belirtilmiştir. Anlaşılacağı üzere rücu alacağından sorumluluk belirlenirken, gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutarın kusur karşılığının hükme esas alınması gerekmektedir. Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda yanılgılı değerlendirme ile dava dışı hak sahiplerinin talep edebilecekleri destekten yoksun kalma tazminat miktarları hesaplanarak eksik rücu alacağına karar verildiği anlaşılmıştır. Somut davada, gerçek zarar miktarı ile karşılaştırıldığında düşük olan ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, yani, talep edilebilir kurum zararı 254.075,42 TL olup, taleple bağlı kalınarak 226.017,45 TL’nin davalıdan tahsiline karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

Ne var ki bu konuların düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 370. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: 1- Hüküm gerekçesinin son paragrafında bulunan “...ve sigortalının talep edebileceği tavan zararının, aktüeryal standartlar ve TRH-2010 bakiye ömür tablosu nazara alınması suretiyle 225.624,00 TL’nin (davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya dair istemin reddine...” ibarelerinin silinerek hükümden çıkarılmasına, yerine “...226.017,45 TL’nin davalıdan tahsiline” ibaresinin yazılmasına,

2-Hüküm fıkrasının silinerek yerine;

“1-Davacının davasının kabulüne, taleple bağlı kalınarak 226.017,45 TL ilk peşin sermaye değerli gelirin tahsis onay tarihi olan 11.05.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacı kuruma ödenmesine,

2-Karar tarihi itibariyle alınması gerekli 15.439,26 TL karar ve ilam harcının, ilk karar sonrası davalı tarafça yatırıldığından yeniden alınmasına yer olmadığına, ilk karar ile başvurma harcına hükmedilmediği anlaşıldığından karar tarihinde alınması gerekli 59,30 TL başvurma harcının davalı taraftan alınarak hazineye gelir olarak kaydedilmesine,

3-Davacı tarafça, posta ve davetiye gideri ile bilirkişi ücretleri dahil toplam 3.128,40 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

4-Davacı kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden, karar tarihinde yürürlükte bulunan A.A.Ü.T. gereğince hesaplanan 24.271,22 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak, davacıya verilmesine,

5-Davalı tarafça yapılan yargılama gideri bulunmadığından, bu hususta karar verilmesine yer olmadığına,

6-Taraflarca yatırılan gider avansından artık kısım olması durumunda, karar kesinleştiğinde taraflara iadesine,” ibarelerinin yazılmasına ve hükmün bu şekliyle DÜZELTEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalıdan alınmasına, 27.01.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9603, Karar No: 2024/2734, Tarih: 22.04.2024

**2. Hukuk Dairesi         2023/9603 E.  ,  2024/2734 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

SAYISI : 2020/98 E., 2023/566 K.

KARAR : Bozma sonrası başvurunun kısmen kabulü ile esas hakkında yeniden hüküm kurulması

Taraflar arasındaki karşılıklı boşanma ve ziynet alacağı davalarından dolayı ziynet alacağı davası yönünden bozma üzerine yapılan yargılama sonunda, Mahkemece ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmiştir.

Mahkeme kararı taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikler yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı kadın vekili dava dilekçesinde; düğünde takılan 8 dal 3'lü burma, hasır takımı, 5 dal 2'li burma, inci takı seti, iki tane tek taş yüzük, 7 adet gazi altın, 1 adet kalın bilezik, 1 adet gram altının müvekkiline iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı erkek vekili cevap dilekçesinde; davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 11.06.2015 tarihli kararı ile, davacı kadının dava konusu ziynet eşyasının varlığını, evi terk ederken bunların zorla elinden alındığını ve götürülmesine engel olunduğunu, evde kaldığını, isbat yükü altında olduğunu, somut olayda davcı kadının eşinin başka erkeğe gönderdiği mesajları yakalaması üzerine eşi ve ailesi ile konuşarak refakatçi eşliğinde evden ayrıldığını, bu durumda davacı kadının, dava konusu ziynet eşyasının, götürülmesine engel olunduğunu ve zorla elinden alındığını, daha öncede götürme fırsatı elde edemediğini ispat edememiş olduğunu belirterek tarafların boşanma davalarının kabulü ve fer'îlerine, kadının ziynet alacağı davasının ise reddine karar vermiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1.Mahkeme kararına karşı süresi içinde hüküm davacı kadın vekili tarafından, ziynet alacağı davasının reddi yönünden temyiz isteminde bulunmuştur.

2.Dairemiz 27.11.2017 tarihli ilamında, ziynetlerin kadından alınıp kasaya konulduğunun ispatlandığını, hediyelik olarak bozdurulan ve çocuğa takılan ziynetler dışında kadın tarafından talep edilen ve varlığı ispat olunan 8 dal 3'lü burma, 1 adet hasır takımı, 5 dal 2'li burma, ince takı seti, 1 adet tek taş yüzük, 1 adet kalın bilezik yönünden davanın kabulüne karar verilmesi gerektiğini bu husus gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinin isabetsiz olduğunu belirterek hükmün bozulmasına karar vermiştir.

3.Bozma ilamına karşı davalı erkek vekili tarafından yapılan karar düzeltme istemi, Dairemiz 24.12.2018 tarihli kararı ile reddedilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

3.Bozma ilamına karşı davalı erkek vekili tarafından yapılan karar düzeltme istemi, Dairemiz 24.12.2018 tarihli kararı ile reddedilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla bozma ilamı uyarınca davalı tarafından yargılama sırasında talep edilen ziynetlerin bir kısmının iade edildiğinin savunulduğu, iade edildiği söylenen ziynetlerin nelerden ibaret olduğunun ispat külfetinin davalı erkek eş üzerinde olduğu, bozma sonrası dinlenilen tanıkların beyanlarından teslim edilen ziynetlerin ayrı ayrı kaç adet, kaç gram olduğunun ispatlanamadığı, ancak tanık ...'ın beyanı ile davacıya 3 adet 2'li burma bilezik, 2 adet gramı bilinmeyen hediyelik bilezik ve 1 adet ince bileziğin teslim edildiği, bu durumda yukarıda da izah edildiği üzere, hediyelik olarak bozdurulan ve çocuğa takılan ziynet eşyaları dışında kadın tarafından talep edilen ve varlığı ispat olunan 8 dal 3'lü burma bilezik,1 adet hasır takımı, 5 dal 2'li burma bilezik, ince takı seti, 1 adet tek taş yüzük, 1 adet kalın bileziğin davalı da olduğunun kabul edildiği, iadesi talep edilen bu ziynetlerden 3 adet 2'li burma bileziğin yargılama sırasında davalı tarafından davacıya iade edildiği ispatlandığından, bunların mahsup edildikten sonra kalan kısmın davalıdan alınarak davacıya iadesine karar verildiği belirtilerek; davacının ziynet alacağı isteminin kısmen kabulü ile; 8 adet 20 gramdan 3'lü burma bilezik 13.250,00 TL, 2 adet 13 gramdan 2'li burma bilezik 2.196,80 TL, 1 adet 40 gramdan inci takı seti 2.143,00 TL, 1 adet 85 gram hasır takım 7.182,00TL, 1 adet 50 gram kalın bilezik 4.225,00 TL, 1 adet 3,5 gram tektaş 190,00 TL, 29.456,80 TL ziynet eşyalarının aynen iadesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.Davacı kadın vekili kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek mahsup edilen 3 adet 39 gr ikili burma bilezik yönlerinden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı erkek vekili kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kabul edilen ziynet alacakları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ziynet alacağı davasının kısmen kabulünün doğru olup olmadığı, bozmaya uygun karar verilip verilmediği, mahsup edilen ziynetler yönünden kabul kararı verilmemesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

2.Davalı erkek vekili kararın usul ve kanuna aykırı bulunduğunu ileri sürerek kabul edilen ziynet alacakları yönünden kararın bozulmasına karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ziynet alacağı davasının kısmen kabulünün doğru olup olmadığı, bozmaya uygun karar verilip verilmediği, mahsup edilen ziynetler yönünden kabul kararı verilmemesinin yerinde olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 4721 sayılı Kanun'un 1 inci ve 6 ncı maddeleri. 6100 sayılı Kanun'un 190 ıncı, 191 inci, 220 inci, 222 inci ve 226 ncı maddeleri.

3. Değerlendirme

1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen Mahkeme kararında ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, Mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olduğu anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,22.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/16208, Karar No: 2012/29130, Tarih: 11.09.2012

**3. Ceza Dairesi         2010/16208 E.  ,  2012/29130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın, olaydan önce mağdurenin annesiyle tartışıp annesini ittiğini savunması, mağdurenin kayın validesi ile aynı evde yaşadıkları, temizlik konusunda tartıştıkları beyanı karşısında, olayın çıkış nedeni araştırılarak sanık hakkında haksız tahrik indiriminin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.09.2012 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17464, Karar No: 2020/4984, Tarih: 15.09.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/17464 E.  ,  2020/4984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı ve bir kısım davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

1-7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalılar ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ...’na yapılan gerekçeli karar tebligatları, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan Tebligat Kanununun 21/2. maddesine göre, bu davalıların adres kayıt sistemindeki adreslerine yapılması nedeniyle usulüne uygun olmadıkları; davalı ...a gerekçeli karar tebligatı yapılmadığı; davalılar ... ve ...’a yapılan gerekçeli karar tebligatlarının ise davalıların adreste tanınmadıkları belirtilerek Tebligat Kanununun 21/1. maddesi uyarınca yapılması sebebiyle usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

Mahkemece, adı geçen davalıların adreslerine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

2-Kayıt maliki ... mirasçısı Zehra Erkoç’un mirasçılık belgesinin ilgilisinden temin edilerek dosyaya eklenmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 15.09.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2570, Karar No: 2023/9644, Tarih: 02.11.2023

**7. Ceza Dairesi         2021/2570 E.  ,  2023/9644 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/504 E., 2016/378 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Kısmî beraat, kısmî mahkûmiyet, eşya müsaderesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî onama, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

... Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/504 Esas, 2016/378 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na (5607 sayılı Kanun) muhalefet suçundan 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine, sanık ... hakkında 5607 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrası uyarınca neticeten 2 yıl 6 ... hapis ve 80,00 TL adlî para cezası ile cezalandırılmasına, kaçak eşyanın müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1.Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemi; münhasıran sanık ... hakkındaki beraat kararının usul ve kanuna aykırı olması ve re'sen gözetilecek sebepler ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

2.Sanık ...'un temyiz istemi; ticari amacı ve suç kastı bulunmadığının gözetilmemesine, lehe hükümlerin uygulanmamış olması sebepleri ile hükmün bozulması talebine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Suç tarihinde, plakası belirtilen tıra poşetlerle sigara yüklendiği ihbarı üzerine, sanık ...'in sürücüsü olduğu ihbara konu tır seyir halinde iken durdurularak tır içinde siyah poşetler ve kapaklı bidonlar içerisinden 746 paket kaçak sigara ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ... savunmasında; diğer sanıkla aynı şirkette çalıştıklarını, yükünü boşaltınca sanık ...'un isteği üzerine eşyalarını tıra aldığını sigara olduğunu bilmediğini beyan ederek, suçu kabul etmemiştir.

Sanık ... savunmasında; hediye amaçlı aldığı sigaraları yük boşaltan işçilere vermemek için diğer sanık ...'in tırına bıraktığını, ticari amacı olmadığını beyan ederek, suçu kabul etmemiştir.

3.Olay tutanağında sigaraların tır içinde dışardan bakıldığında görülebilecek yerde, kapaklı siyah bidon ve siyah poşet içinde olduğu belirtilmiştir. Tutanakta sigaraların görünür olduğuna ilişkin tespit olmadığı, arama kararı da bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

Sanık ... savunmasında; hediye amaçlı aldığı sigaraları yük boşaltan işçilere vermemek için diğer sanık ...'in tırına bıraktığını, ticari amacı olmadığını beyan ederek, suçu kabul etmemiştir.

3.Olay tutanağında sigaraların tır içinde dışardan bakıldığında görülebilecek yerde, kapaklı siyah bidon ve siyah poşet içinde olduğu belirtilmiştir. Tutanakta sigaraların görünür olduğuna ilişkin tespit olmadığı, arama kararı da bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkındaki Beraat Kararına İlişkin Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden

Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama kararının da bulunmadığı buna göre yapılan aramanın usul ve kanuna aykırı olduğu ayrıca sigaraların bidon ve poşetlerde bulunması, sanığın aşamalarda değişmeyen savunmasında poşet ve bidonda sigara olduğunu bilmediğini beyan ederek atılı suçu kabul etmemesi nedeniyle beraat kararında hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ...'un Temyizi Yönünden

Dosya kapsamına göre sanık ve kaçak eşya konusunda mahkemece verilmiş bir arama kararı olmadığı gibi gecikmesinde sakınca olduğu gerekçesiyle Cumhuriyet savcısı tarafından da verilmiş bir yazılı arama kararının da bulunmadığı buna göre yapılan aramanın usul ve kanuna aykırı olduğu ve ele geçen delillerin de hukuka aykırı delil niteliğinde olup, Anayasamızın 38 inci maddesinin altıncı fıkrasında yer alan "Kanuna aykırı olarak elde edilmiş bulgular delil olarak kabul edilemez." hükmü ve yine 5271 sayılı Kanun'un 206 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi, 217 nci maddesinin ikinci fıkrası, 230 uncu maddesinin birinci fıkrasında da hukuka uygun surette elde edilen delillerin kullanılabileceği, kanuna aykırı elde edilenlerin ise hükme esas alınamayacağı şeklinde açık düzenlemeleri karşısında, suçlamayı

kabul etmeyen sanık hakkında hukuka aykırı şekilde elde edilen ve kaçak olduğu anlaşılan eşyanın hükme esas alınamayacağı gözetilerek sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerekirken mahkûmiyet kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkındaki Beraat Kararına İlişkin Katılan ... İdaresi Vekilinin Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/504 Esas, 2016/378 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ...'un Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) paragrafında açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/504 Esas, 2016/378 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan ... İdaresi vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

B. Sanık ...'un Temyizi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenlerle ... Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.05.2016 tarihli ve 2015/504 Esas, 2016/378 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

02.11.2023 tarihinde karar verildi.