muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/3893, Karar No: 2019/2478, Tarih: 23.05.2019

**15. Hukuk Dairesi         2018/3893 E.  ,  2019/2478 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi:Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş, davacı vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup dava, tasfiye hakediş alacağının tahsili için başlatılan ilamsız icra takibine yapılan itirazın iptâli, takibin devamı ve icra inkâr tazminat istemlerine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2-Davacının temyiz itirazlarına gelince;

Taraflar arasında 12.02.2013 tarihli ... İlçesi ... Caddesi Kültür Merkezi, İdari Bina Zemin Altı Otopark Ve Çevre Düzenlemesi Yapım İşi imzalanmış olup işin yapılma süresince idare mahkemesi kararı ile sözleşmenin feshedilmesi sonucunda tasfiye dönemine girilmiş, tasfiye hakedişi düzenlenip onaylandıktan sonra tasfiye hakediş bedelinin ödenmemesi nedeni ile başlatılan takibe yapılan itirazın iptali talep edilmiştir. Davalı, hakedişin itiraz kaydı ile imzalanması nedeni ile alacağın muaccel olmadığını, alacak muaccel olmadan başlatılan takibin geçersiz olduğunu, daha sonra yapılan incelemeler ile belirlenen borcun ödendiğinden bahisle davanın reddi ile kötüniyet tazminatına hükmedilmesini talep etmiş, mahkemece davanın ve kötünüyet tazminatının reddine dair verilen karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.Taraflar arasında imzalanan 12.02.2013 tarihli sözleşmenin “Sözleşmenin Ekleri” başlıklı 8. maddesi uyarınca Yapım İşleri Genel Şartnamesi sözleşmenin ekidir. Yapım İşleri Genel Şartnamesi’nin 41. maddesi uyarınca “Anahtar teslimi götürü bedel sözleşmelerde ise, kesin hakediş raporu düzenlenmesine işin geçici kabulü yapıldıktan sonra başlanır ve sözleşme ve eklerinde öngörülen hükümler çerçevesinde kesin hesap işlemleri gerçekleştirilir. Gerek birim fiyat sözleşmeli işlerde gerekse anahtar teslimi götürü bedel işlerde; yüklenicinin kesin hesaplara itirazı varsa aynı inceleme süresi içinde idareye yazılı olarak bildirmek zorundadır. Böyle yapmadığı takdirde kesin hesapla ilgili bütün belgeleri kayıtsız kabul etmiş sayılır ve bundan sonra bu hususta yapılacak herhangi bir itiraz dikkate alınmaz. Yapı denetim görevlisi belirtilen süre içinde kesin hesapları idareye teslim etmediği takdirde, yüklenici kendi hazırladığı kesin hesapları idareye vererek incelenmesini ve onaylanmasını isteyebilir. Her üç durumda da idareler teslim aldıkları kesin hesapları, teslim tarihinden başlamak üzere en çok altı ay içinde inceleyip onaylarlar. Aksi halde yüklenici, varsa itirazlarında haklı sayılacağı gibi, işin kesin kabulü yapılmış olmak şartı ile, kesin hakediş raporunun düzenlenmesini de isteyebilir. Yüklenicinin, kesin hesapların yapılışında hazır bulunmayıp sonradan altmış günlük sürede hesapları incelemesi halinde, idarenin altı aylık inceleme süresi, yüklenicinin incelemeyi bitirdiğini idareye yazılı olarak bildirdiği tarihten başlar. Kesin hesapların ve kesin kabul tutanağının idarece onaylanmasından sonra, bunlara ilişkin onay tarihlerinin sonuncusundan başlamak üzere en çok otuz gün içinde, idarece onaylanmış kesin hesaplara dayalı olarak, yapı denetim görevlisi tarafından kesin hakediş raporu düzenlenir. Kesin hesapların idareye tesliminden sonra idarece incelenmesi sırasında yapılabilecek değişikliklere yüklenicinin bir itirazı olursa itirazlarının yerlerini de açık seçik belirtmek suretiyle bu husustaki karşı görüşlerinin neler olduğunu ve dayandığı gerekçeleri 40 ıncı maddedeki usuller çerçevesinde dilekçe ile idareye bildirir

. Kesin hesapların idareye tesliminden sonra idarece incelenmesi sırasında yapılabilecek değişikliklere yüklenicinin bir itirazı olursa itirazlarının yerlerini de açık seçik belirtmek suretiyle bu husustaki karşı görüşlerinin neler olduğunu ve dayandığı gerekçeleri 40 ıncı maddedeki usuller çerçevesinde dilekçe ile idareye bildirir. Hesap kesme işleminde, gerçekleştirilen bütün işlerin kesin hakediş raporuna geçirilen bedelinden iş sırasında geçici hakediş raporları ile ödenen miktarlar düşülür. Daha sonra 40'ıncı maddede açıklanan geçici hakediş ödeme usulleri çerçevesinde, hakedişe yapılan ek ve kesintilerden sonra kalan tutar yükleniciye veya vekiline ödenir.” kesin hesap yapılır düzenlemesi mevcuttur. Bu düzenleme çerçevesinde; taraflarca en son işlem olan tasfiye kesin hakedişi yapılıp onaylandığına göre hakedişe yüklenici tarafından itiraz dahi edilse alacak muaccel hale gelmiş olup alacak muaccel iken takip başlatılmıştır. İdarenin 6 aylık inceleme süresi hakedişten önceki metrajların kesinleşmesine yönelik olup tasfiye kesin hakedişinin onaylanmasından sonra itiraz halinde idareye 6 aylık bir inceleme süresi Yapım İşleri Genel Şartnamesince tanınmamıştır. Açıklanan nedenlerle tasfiye kesin hakedişine itiraz edilmesi nedeni ile alacağın muaccel olmadığı kabulü hatalı olmuştur.

Bu durumda mahkemece yapılacak iş; alacak muaccel olduğundan asıl alacağa yönelik davanın kabulüne, işlemiş faize yönelik olarak da davacı tarafından keşide edilen Ankara 30. Noterliği’nin 22.05.2014 tarih ve 07267 yevmiye nolu ihtarnamesi dikkate alınarak mali müşavir bilirkişiden ek rapor alınıp şartları oluştu ise işlemiş faizin hesaplattırılması ve hesaplanan miktar yönünden takibin devamına karar verilmesi, takipten sonra 20.02.2015 tarihinde ödeme yapıldığı anlaşıldığından icra takibinden sonra yapılan ödemelerin tarih ve miktarı infazı mümkün olacak şekilde hüküm fıkrasında gösterilip TBK'nın 100. maddesi gereğince icra müdürlüğünce infaz aşamasında dikkate alınması şeklinde hüküm kurulması ve sonucuna göre icra inkâr tazminatına hükmedilip hükmedilmeyeceği değerlendirilerek karar verilmesinden ibarettir. Mahkemece hatalı değerlendirme ile karar verilmesi doğru olmamış kararın açıklanan nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle davacının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün

davacı yararına BOZULMASINA, 2.037,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 81,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 37,20 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 23.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9152, Karar No: 2011/11553, Tarih: 05.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9152 E.  ,  2011/11553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro tespiti sırasında 1580 sayılı yasanın 159 ve 160. maddeleri yarınca davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 571 ada 7 parsel sayılı taşınmazda imar uygulaması yapılması ile oluşan ve yine davalı ... adına tescil edilen 4121 ada 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Kanununa eklenen Geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K. 2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin mera (yayla) iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında kalmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6523, Karar No: 2009/6246, Tarih: 17.11.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/6523 E.  ,  2009/6246 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, davacı ile davalılardan ... dışındaki davalılar arasında yapılan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak açılmış olup, 14 ve 16 bağımsız bölüm numaralı taşınmazların mevcut tapu kayıtlarının iptâli ile davacı adına tapuya tesciline; 16 bağımsız bölüm numaralı taşınmazın tapu kaydının iptâlinin mümkün olmaması halinde ise, rayiç bedelinin tahsili istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş ve verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Ankara 13. Noterliği’nce doğrudan düzenlenen 19.12.2000 tarih, 82833 yevmiye numaralı ve “Düzenleme Şeklinde Kat Karşılığı İnşaat Yapım ve Gayrimenkul Satış Vaadi Sözleşmesi”, Borçlar Kanunu’nun 355. maddesinde tanımlanan “eser” sözleşmesinin bir türü olan “Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi” niteliğindedir. Bu sözleşme, davacı şirket tarafından yüklenici; davalılardan ... dışındaki diğer davalılar tarafından ise, arsa sahibi sıfatları ile imzalanmıştır. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, karşılıklı hakları ve borçları içeren tam iki yanlı sözleşmelerdendir. Arsa sahiplerinin edimi, sözleşme koşullarına göre, sözleşme konusu taşınmaz payını yükleniciye kayden temlik etmek; yüklenicinin karşı edimi ise, sözleşme ve yasa koşullarına uygun şekilde inşaat yapmak ve sözleşme ile kararlaştırılan bağımsız bölüm ya da bölümleri arsa sahiplerine vermekten ibarettir. Bu sebeple arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi götürü bedellidir. 19.12.2000 tarihli sözleşmenin 82. maddesinde, yapılan inşaatın paylaşımı düzenlenmiş ve sekiz adet dairenin arsa sahiplerine, geriye kalan tüm bağımsız bölümlerin ise yüklenici şirkete ait olacağı kararlaştırılmıştır. Arsa sahiplerine teslimi yüklenilen tüm bağımsız bölümlerin, yüklenici tarafından arsa sahiplerine teslim olunduğu çekişmesizdir. Sözleşme konusu Ankara-Çankaya-Ata Mahallesi’nde bulunan 27845 ada ve 3 parsel sayılı olarak tapuya tescilli bulunan taşınmaz üzerinde arsa sahipleri adına kat irtifakı kurulmuş olduğu da tarafların kabulündedir.

Davacı yüklenici, (16) bağımsız bölüm numaralı zemin kattaki dükkanın, sözleşmedeki paylaşım kurallarına göre kendisine verilmesi gerektiği halde, adına kat irtifakı kurularak tapu kaydı tesis olunan ... tarafından vekili aracılığıyla davalılardan ...’ya kayden satıldığını bildirerek, bu taşınmazın anılan davalı adına olan tapu kaydının iptâli ile adına tesciline; olmadığı takdirde de bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı ... ise, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davacı yüklenici, (16) bağımsız bölüm numaralı zemin kattaki dükkanın, sözleşmedeki paylaşım kurallarına göre kendisine verilmesi gerektiği halde, adına kat irtifakı kurularak tapu kaydı tesis olunan ... tarafından vekili aracılığıyla davalılardan ...’ya kayden satıldığını bildirerek, bu taşınmazın anılan davalı adına olan tapu kaydının iptâli ile adına tesciline; olmadığı takdirde de bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı ... ise, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Uyuşmazlık konusu (14) numaralı bağımsız bölüm ise, davalılardan ... adına tapuya kayıtlıdır. Yanlar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin 82. maddesi hükmüne göre, bu bağımsız bölümün de davacı yükleniciye verilmesi gerekmektedir. Ancak, davalı ..., 03.02.2001 tarihli ve “Sözleşmeye Ek” başlıklı adi yazılı sözleşmenin yüklenici şirketi temsile yetkili Nail Akdaş tarafından da imzalandığını ve asıl sözleşmenin 82. maddesinin 6. fıkrasında kararlaştırılan şekilde bodrum kat kuzey-batı cephedeki dairenin kendisine verileceğinin kararlaştırılmış olmasına karşın, daireler arasındaki farkın yükleniciye ödenmesi halinde dördüncü kat güney-batı cephedeki bir daire ile değiştirileceğinin kabul edildiğini ve bu sebeple “Alındı Makbuzu” başlıklı belge düzenlenip Nail Akdaş tarafından imzalanması suretiyle kendisi tarafından keşide olunan 30.05.2001 vade tarihli ve 4.000.000.000 TL (4.000,00 TL) bedelli bononun verildiğini ve bedelinin de ödendiğini ve dolayısıyla adına tapuya kayıtlı (14) bağımsız bölüm numaralı dairenin kendisine ait olması gerektiğini savunmuştur. Davacı taraf da az yukarıda belirtilen ödemelerin yapılmadığını ve dolayısıyla sözleşmenin 82/6. maddesindeki koşulun oluşmadığını ileri sürmektedir. Oysa, davalı ... vekilince delil listesinde gösterilen sözü edilen bononun fotokopisi mahkemeye sunulmuştur. Türk Ticaret Kanunu’nun 621. maddesi hükmü gereğince, bononun keşidecisinin elinde bulunması halinde bedelinin ödenmiş olduğu; lehtar ya da hamil elinde olması durumunda ise bedelinin ödenmediği karine olarak kabul edilir. Mahkemece, dosya kapsamına sunulan ve az yukarıda sözü edilen adi yazılı belgeler ve fotokopisi sunulan bono aslı istenerek birlikte değerlendirilmemiştir. Oysa, ...’ın özetle açıklanan savunmasının kanıtlanması durumunda; (14) bağımsız bölüm numaralı taşınmazın davalı ...’a; (2) bağımsız bölüm numaralı olarak ... adına kayıtlı bulunan taşınmazın ise, yüklenici şirkete ait olması gerekecektir.

Diğer yandan, davalı ...’ya kayden satılan (16) bağımsız bölüm numaralı taşınmazı, tapu kütüğündeki tescile iyiniyetle dayanarak kazanmış ise, Türk Medeni Kanunu’nun 1023. maddesi gereğince ...’nın bu kazanımı korunacaktır.

Diğer yandan, davalı ...’ya kayden satılan (16) bağımsız bölüm numaralı taşınmazı, tapu kütüğündeki tescile iyiniyetle dayanarak kazanmış ise, Türk Medeni Kanunu’nun 1023. maddesi gereğince ...’nın bu kazanımı korunacaktır.

Yanlar arasındaki sözleşmenin 76/9. maddesi hükmü gereğince, yapının kesin iskânının alınması koşulu ile son bağımsız bölümün davacı yükleniciye verilmesi gerekmektedir. Dosya kapsamındaki bilgi ve belgeler değerlendirildiğinde ve mahkemenin de kabulünde olduğu üzere; yüklenici tarafından henüz oturma izni alınmadığından ve dolayısıyla bu erteleyici koşulu gerçekleştirmediğinden uyuşmazlık konusu bağımsız bölümlerden birisinin adına tescilini yüklenici isteyemez. O halde, mahkemece, öncelikle tarafların tüm delilleri sorulup tespit edilerek, toplanıp değerlendirilmek suretiyle davacı yüklenicinin uyuşmazlık konusu bağımsız bölümleri hak edip, etmediğinin saptanması gerekmektedir. Kuşkusuz, (16) bağımsız bölüm numaralı dükkanın ... tarafından

iyiniyetle iktisap olunduğunun anlaşılması ve dolayısıyla iktisabının korunması durumunda, davacı yüklenici tarafından hak edilmiş ise, dükkanın kayden satılmış olduğu tarih itibariyle rayiç piyasa değerinin keşif ve bilirkişi incelemesi sonucu belirlenmesiyle ve noksan başvuru harcı da tamamlanarak bedelinin davalı ...’dan tahsili gerektiği hususunun da mahkemece gözetilmesi gerekecektir.

Yukarıda açıklanan tüm bu sebeplerle ve açıklanan hususlar mahkemece gözetilerek araştırma ve soruşturma yapılarak varılacak sonuca göre uyuşmazlık çözümlenmelidir. Yetersiz inceleme sonucu hüküm verilemez. Açıklanan nedenlerle karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüne, kararın davacı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 17.11.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10217, Karar No: 2020/213, Tarih: 08.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/10217 E.  ,  2020/213 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelenmesinde;

Suçun işlendiği andan itibaren kesintisiz takip bulunmadığından eylem tamamlanmış olmasına rağmen teşebbüs hükümlerinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından ve Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ...’in temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

Katılanın beyanı, olay yeri inceleme tutanağı ve krokilerine göre hırsızlık suçunun konusunu oluşturan eşyaların katılanın demir ve alüminyum malzemeleri koyduğu depo olarak kullanıldığı yere girerek, içerideki malzemeleri aldıktan sonra hakimiyet alanına sokamadan yakalandığı olayda, söz konusu deponun iş yeri sayılan yerlerden olmaması karşısında; sanığın iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan beraati yerine, mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...‘in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 08.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7878, Karar No: 2014/7441, Tarih: 03.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/7878 E.  ,  2014/7441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8987, Karar No: 2013/9955, Tarih: 10.06.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/8987 E.  ,  2013/9955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan zeytin ve bademin sulu şartlarda 2012 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimi, üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından,

2-Tebligat Yasası’nın 11. maddesine göre vekille temsil ettirilen davalarda tebligatların vekile yapılması gerekmektedir. Dosyada mevcut vekaletnameye göre, davalı ... davada kendisini vekille temsil ettirdiği halde gerekçeli kararın doğrudan asile tebliğ edildiği anlaşıldığından, yapılan bu tebligat geçerli değildir. Bu sebeple davalı vekili Av....'a mahkemenin gerekçeli kararının yöntemince tebliği ile temyiz ve cevap sürelerinin beklenmesinden,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/17718, Karar No: 2007/17111, Tarih: 27.12.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/17718 E.  ,  2007/17111 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Ankara 13. Sulh Hukuk ile Samsun 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlanması istenilen ...'in 20. ...., 15/5 ..../Ankara adresinde oturduğu ve S.S.K.'ya tabii olarak Ankara'da çalıştığı, geçirdiği beyin felci rahatsızlığı nedeniyle Samsun'a götürüldüğü, ancak kısıtlanmasını gerektiren rahatsızlık bulunmadan önce Ankara'da eşi ve çocuğu ile birlikte yaşadığı anlaşılmakla, bu aşamada yetkili mahkeme Ankara 13. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince Ankara 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27/12/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.