muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/2163, Karar No: 2017/555, Tarih: 29.03.2017

gerekçesiyle karar bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili müvekkilinin şantiye şefi olarak iş sözleşmesinin feshedildiği tarihe kadar çalıştığını, işçilerin ücretlerinin ödenmemesi, mal getiren tedarikçilere, nakliyecilere ve hatta şantiyenin kesilen elektriğini açmak için elektrik kurumuna kendi kredi kartından nakit avans çekip kısmi ya da borcun tamamını karşılayan ödemelerde bulunduğu halde davalılar tarafından kendisine herhangi bir ödeme yapılmadığını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 108.500,00 TL alacağın davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Karahan İnş. San. Dış Tic. Ltd. Şti. vekili şirketin bir talebi olmadığı gibi davacının şirket adına yaptığı herhangi bir masrafın da bulunmadığını belirterek davanın reddini istemiştir.

Diğer davalı ise yargılamayı takip etmediği gibi cevap dilekçesi de sunmamıştır.

Mahkemece 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 7. maddesindei davanın birden fazla davalıya karşı açılması halinde ortak yetkiyi taşıyan mahkemenin belirlendiğini, birden fazla davalı olduğu takdirde ortak yetkinin kesin hale getirildiğini, bütün davalılar yönünden işin görüldüğü yer olan Balıkesir İş Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Davacı vekilinin temyizi üzerine hüküm Özel Dairece yukarıda açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece davalılardan Karahan İnşaat Şirketinin adresinin Kadıköy, diğer davalı Vektör İnşaat Şirketinin Balıkesir, işin yapıldığı yerin de Balıkesir olduğu gerekçesiyle önceki kararda direnilmesine karar verilmiştir.

Direnme kararını davacı vekili temyiz etmiştir.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, davalıların birden fazla olması halinde iş mahkemesinin yetkisi belirlenirken Hukuk Muhakemeleri Kanununun 7. maddesi uyarınca ortak yetkili mahkemenin dikkate alınıp alınmayacağı, burada varılacak sonuca göre uyuşmazlığın çözümünde hangi iş mahkemesinin yetkili olacağı noktalarında toplanmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin taraflarının, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları halinde 5521 sayılı Kanunun 5. maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince bu düzenleme geçersizdir.

Nitekim, 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 5. maddesinin gerekçesinde de “gerek işçi gerek işveren veya vekili tarafından bu Kanuna göre iş mahkemesinde açılacak davalarda hangi yer mahkemesinin yetkili olduğunu göstermek üzere tedvinine lüzum görülen bu madde, Hükümet tasarısında derpiş edilmemiş olan bir ihtiyacı karşılamaya matuf bulunmaktadır. Bilhassa işçilerin içinde bulundukları şartlar bakımından, dava olunanın ikametgahı mahkemesinde dava açmaya mecbur kalmalarından doğabilecek güçlüklerin önlenmesi maksadıyla, bu davaların, dava olunanın Medeni Kanun gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde açılabileceği gibi işçinin işini yaptığı iş yeri için yetkili yer mahkemesinde de görülebileceği esası konulmuş, kamu intizamı bakımından konulmuş bu yetki hükmünün hilafına mukavele yapılamayacağı da tashih edilmek suretiyle işverenlerin işçiler tarafından aleyhlerine dava açılmasını güçleştirmek üzere iş mukavelelerinde veya işyeri dahili talimatnamelerinde başka yargı merci tayin etmeleri önlenmiştir” denilmektedir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davalı işverenlerin adresleri İstanbul olup davacının, iş sözleşmesinden kaynaklanan davasını İstanbul Anadolu İş Mahkemesinde açtığı sabittir. Davacı tarafından 5521 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca davalı işverenin ikametgahı yer mahkemesinde davanın açıldığı, dolayısıyla dava konusu uyuşmazlığın çözümünde yetkili mahkemenin İstanbul Anadolu İş Mahkemesi olduğu sonucuna varılmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olay incelendiğinde; davalı işverenlerin adresleri İstanbul olup davacının, iş sözleşmesinden kaynaklanan davasını İstanbul Anadolu İş Mahkemesinde açtığı sabittir. Davacı tarafından 5521 sayılı Kanunun 5. maddesi uyarınca davalı işverenin ikametgahı yer mahkemesinde davanın açıldığı, dolayısıyla dava konusu uyuşmazlığın çözümünde yetkili mahkemenin İstanbul Anadolu İş Mahkemesi olduğu sonucuna varılmıştır.

Bununla birlikte 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 7. maddesinde davalının birden fazla olması halinde yetkili mahkemenin düzenlendiği, buna göre de dava sebebine göre kanunda davalıların tamamı hakkında ortak yetkiyi taşıyan mahkemenin belirtilmesi halinde davaya o yer mahkemesinde bakılacağı belirtilmiştir. Ancak söz konusu ortak yetkili mahkemenin iş mahkemesinin yetkisinin tespitinde uygulanma kabiliyeti bulunmamaktadır. Çünkü 5521 sayılı Kanunun 5. maddesinde düzenlenen yetki kuralları ile işçiye davasını açacağı yetkili mahkeme konusunda seçimlik hak tanınmış olup davacı işçinin bu hakkını davalıların davanın açıldığı tarihteki ikametgah adresinin bağlı bulunduğu İstanbul Anadolu İş Mahkemesinde dava açmakla kullandığı anlaşılmıştır. Kaldı ki 5521 sayılı Kanunun 5. maddesi ile düzenlenen yetki kurallarının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına göre özel nitelikte hükümler olduğu da açıktır.

Hal böyle olunca iş mahkemesinin yetkisi belirlenirken 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 7. maddesinin uygulanması mümkün olmayıp yerel mahkemece aksine gerekçelerle direnme kararı verilmesi isabetsizdir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında 5521 sayılı Kanunun 5. maddesinde birden fazla davalının bulunması halinde yetkili mahkemenin düzenlenmediğini, aynı Kanunun 15. maddesi gereği bu Kanunda açıklama bulunmayan hallerde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu) hükümlerinin uygulanacağının düzenlendiği, ayrıca davalı işverenlerin adreslerinin İstanbul olduğu, bu hali ile birden fazla davalının bulunduğu somut olayda davalılar yönünden ortak yetkili mahkemenin İstanbul Anadolu İş Mahkemesi olduğu, dolayısıyla Hukuk Muhakemeleri Kanununun 7. maddesinin somut olayda uygulanıp direnme kararının bu değişik gerekçe ile bozulması gerektiği görüşü belirtilmiş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğunca benimsenmemiştir.

Hal böyle olunca, yerel mahkemece Özel Daire bozma kararına uyulması gerekirken önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 29.03.2017 gününde yapılan ikinci görüşmede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1932, Karar No: 2019/5117, Tarih: 08.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2019/1932 E.  ,  2019/5117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 168/1, 62/1, 52/2, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmü sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suç tarihinde emlakçı aradığını söyleyen sanığın müştekinin ağabeyi ile tanıştığı,kendisini doktor olarak tanıttığı ve Uludağ Üniversitesi Hastanesine tayini çıktığını söylediği, müştekinin damar tıkanıklığı rahatsızlığı olduğundan ağabeyi tarafından sanığın müştekiye yönlendirildiği, müştekiyi muayene eden sanığın Trabzona gideceğini, bankaların kapalı olduğunu söyleyip 200 TL müştekiden para aldığı ona kestane balı göndereceğini gelince tedaviye devam edeceğini söylediği ve ayrıldığının iddia edildiği olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı 158/1-L maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu nedenle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 08/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/18091, Karar No: 2014/18072, Tarih: 04.11.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/18091 E.  ,  2014/18072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'... aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

...- Müşteki ... adına hazine vekilinin temyizine göre yapılan incelemede,

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre sanığa atılı eylemin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4.fıkrası kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ...'nin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, ... adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

B-Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesinde,

1-TCK.nun 53.maddesinin 3.fıkrası uyarınca, mahkum olduğu uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında 1.fıkranın (c) bendinde yazılı hak yoksunluğunun, sanığın sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkileri açısından uygulanmamasına, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkilerden ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanığa doğrudan tayin olunan adli para cezasının 1 gününün 20 TL'den hesabı sırasında uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK.nun 232/6 madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, sanık hakkında TCK.nun 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkraların hükümden çıkartılarak, yerine "sanığın cezası ertelendiğinden, 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesinde belirtilen hakları kullanmaktan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına, aynı Kanunun 53/1-c maddesinde yazılı kişisel hak yoksunluğunun, TCK.nun 53/3.maddesi uyarınca kendi altsoyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanmasına yer olmadığına" ifadesinin eklenmesi, hükmün sanık için tayin olunan adli para cezasının 20 TL'den adli para cezasına çevrildiği bölüme “TCK.nun 52/2. maddesi uyarınca” ibaresinin ilavesi ile hükmün diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.11.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.

.... ....
Yargıtay — Esas No: 2020/5828, Karar No: 2021/5851, Tarih: 17.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/5828 E.  ,  2021/5851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2-Sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

a-Sanık ve suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde temel ceza alt sınırdan belirlendiği halde; suçun teşebbüs aşamasında kalması nedeniyle TCK'nın 35/2. maddesi uyarınca cezadan indirim yapılırken alt sınırdan indirim yapılmasını gerektiren bir özellik olmadığı halde; TCK'nın 35/2. maddesi gereğince yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden en alt sınırdan 1/4 oranında indirim yapılması,

b-Hırsızlık suçundan hüküm kurulurken, eylemin gece işlenmesi nedeniyle TCK’nın 143.maddesi uyarınca cezanın artırılması sırasında, uygulama maddesinin gösterilmemesi,

c-Sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nin 142/2-h, 143 ve 35. maddeleri uygulanarak belirlenen 5 yıl 7 ay 15 gün hapis cezasından, aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca indirim yapılırken 4 yıl 8 ay 7 gün yerine 4 yıl 7 ay 37 gün hapis cezasına hükmedilmesi,

d- Kısa süreli olmayan hapis cezası ertelenen sanık ... hakkında, mahkumiyetin yasal sonucu olan 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinde sayılan hak yoksunluklarının uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

e- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250, 2009/13 sayılı kararında da belirtildiği üzere hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinin objektif koşullarından birisi de suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tamamen giderilmesi olduğu ancak herhangi bir zararın doğmadığı veya zarar doğurmaya elverişli bulunmayan suçlar yönünden bu koşulun aranmayacağı ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı ve sanık ve suça sürüklenen çocukların suç tarihi itibariyle sabıkasız oldukları gözetilmeden, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak yeniden suç işleyip işlemeyeceği hususundaki kanaat ile hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesi gerekirken “zararları karşılamaması’ gerekçesiyle iş yeri dokunulmazlığını bozma suçu yönünden dosya içeriğine uygun olmayan, yetersiz gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ... müdafii,suça sürüklenen çocuk ... müdafii, suça sürüklenen çocuk ...’nin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin açıklanan sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6513, Karar No: 2022/21101, Tarih: 19.12.2022

**2. Ceza Dairesi         2021/6513 E.  ,  2022/21101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre, katılan ...’ın 11.02.2015 tarihli kolluk ifadesinde daha önce aralarında husumet bulunan sanığın ikametinden çıkarak, katılanın rızası olmaksızın etrafı duvarla çevrili bahçesinin kapısını açmak suretiyle içeri girip, konutunun kapısını zorladığını ve sanığın da kovuşturma aşamasındaki 05.10.2015 tarihli savunmasında katılanların bahçesine konuşmak için girdiğini beyan etmesi karşısında, konut dokunulmazlığını ihlal etme suçunun sübut bulduğu gözetilmeksizin, mahkemece katılanların sanığın bahçelerine girdiğinde “çık demediklerinden bahisle” suçun unsurlarının oluşmayacağı şeklindeki gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılanların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.12.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4126, Karar No: 2012/1952, Tarih: 28.03.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/4126 E.  ,  2012/1952 K.**

* ESER SÖZLEŞMESI

* EKSIK VE KUSURLU İŞLERIN GIDERILME BEDELI

* SÖZLEŞMEDEN DOĞAN HAKLARIN DEVRI

* BORÇLAR KANUNU (818) Madde 360

* BORÇLAR KANUNU (818) Madde 355

**"İçtihat Metni"**

ÖZET: DAVA DIŞI ARSA MALİKİ TARAFINDAN 27.10.2008 TARİHLİ BELGEDE YAZILI OLAN İŞLER SADECE DAİRE SATIŞINA İLİŞKİN OLMAYIP, SÖZLEŞMEDEN DOĞAN HAKLARIN DEVRİNİ İÇERDİĞİNDEN, DAVACI ARSA PAYDAŞININ HALEFİ KONUMUNU ALMIŞTIR. BU NEDENLE DAVACININ DAVALI KOOPERATİFTEN EKSİK VE KUSURLU İŞLERİN GİDERİLME BEDELİYLE, GECİKME TAZMİNATINI İSTEME HAKKININ MEVCUT OLDUĞU GÖZETİL­MELİDİR.

Mahalli mahkemece verilen hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü:

Dava, eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedeli ile gecikme tazminatının tahsili istemleriyle açılmış, mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Arsa sahipleriyle, yüklenici SS Y… Yapı Kooperatifi arasında 04.05.2006 tarihli kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince E… mahallesi 793 ada 1 parsel numaralı taşınmaz üzerindeki E Blok zemin kat 1 numaralı dairenin arsa maliki Hörü’ye düştüğü uyuşmazlık konusu değildir. Dosyada bulunan 27.10.2008 tarihli Safranbolu Noterliği’nden tasdikli belge ile Hörü kendisine ait bu bağımsız bölümü davacı Elif’e devretmiştir. Yapılan bu devrin sadece daire satımına ilişkin olmadığı, sözleşmeden doğan bütün hak ve borçları da kap­sadığı anlaşılmaktadır. Dosyada bulunan 10.11.2008 günlü davalı kooperatif yönetim kurulu kararında da Hörü’nün sözleşmeden doğan tüm haklarını davacı Elif’e devrettiği kabul edilmiştir. Bu devir işlerinin sonucu olarak tapu kaydı kooperatif kararına uygun olarak 22.01.2009 tarihinde tapuda satış gösterilerek davacı adına devredilmiştir.

Dava dışı arsa maliki Hörü tarafından 27.10.2008 tarihli belgede yazılı olan işler sadece daire satışına ilişkin olmayıp, sözleşmeden doğan hakların devrini içerdiğinden, davacı Elif arsa paydaşı Hörü’nün halefi konumunu almıştır. Bu nedenle davacının davalı kooperatiften eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedeliyle, gecikme tazminatını isteme hakkı mevcuttur. Mahkemece 27.10.2008 tarihli belgenin sözleşmedeki hakkın devredildiğine ilişkin bir belge olmaması nedeniyle ve davacının davalı kooperatiften istekte bulunamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamıştır. Yapılacak iş, davacının arsa paydaşı Hörü’nün sözleşmeden doğan tüm haklarını devraldığı kabul edilerek, öncelikle dava konusu yapılan 30.000,00 TL’nin ne kadarının eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedeline, ne kadarının gecikme tazminatına ilişkin olduğunun davacı vekiline açıklattırılmasından, işin esası incelenerek varsa davacının hak ettiği eksik ve kusurlu işlerin giderilme bedeli ile gecikme tazminatı hesaplattırılıp, istek miktarları da dikkate alınarak karar verilme­sinden ibarettir.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.

S o n u ç: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın davacı Elif yararına (BOZULMASINA), ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 28.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13743, Karar No: 2019/3598, Tarih: 22.05.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/13743 E.  ,  2019/3598 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalı gerçek kişiler ile ......tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dayanak 14.01.1953 tarih 63 sayılı tapu kaydının revizyon gördüğü, 3018, 3019, 3050, 3080, 3088, 3107, 3116, 3121, 3125, 3126, 3127, 3128, 3129, 3130, 3200, 3085, 3083, 3089, 3103, 3108, 3111, 3114, 3119, 3096, 3100, 3223, 3222, 3218, 3215, 3095, 3306, 3084, 3256, 3051, 3110, 3351, 3082, 3086, 3102, 3115, 3097, 3217, 3212, 3109, 3221, 3216, 3079, 3081, 3087, 3105, 3118, 3120, 3122, 3099, 3262, 3220, 3219, 3205, 3199, 3302, 3301, 3123, 3213, 3078, 3077, 3104, 3117, 3098, 3224, 3201, 3053, 3094, 3204, 3101, 3112, 3106, 3263, 3257, 3206, 3348, 3354, 3355 ve 3356 sayılı parsellere ait kadastro tutanak örnekleri, davalı iseler dava dosyaları, kesinleşerek tapuya kaydedilmiş iseler tapu kayıtlarının birlikte getirtilmesi,

2) Temyize konu 3349 ve 3357 sayılı parseller yönünden taşınmazların bulunduğu alanı kapsayan 1957 tarihli memleket haritasının dayanağı olan hava fotoğrafları ve kadastro tespitinin yapıldığı tarihten geriye doğru 20 yıl önceki hava fotoğrafları bulundukları yerlerden getirtildikten sonra; dava dosyasının hükme esas alınan raporları düzenleyen fen ve orman bilirkişilerine tevdi ile hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de hava fotoğrafları ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmaz çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde gösterilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle üç boyutlu incelemesi yapılarak, temyize konu taşınmazın niteliği ve kullanım durumu belirlenmeli, taşınmaz üzerindeki bitki örtüsünün cinsi, yaşı, dağılımı, kapalılık oranının, tasarruf sınırlarının belirgin olarak görünüp görünmediğinin açıklandığı müşterek imzalı, açıklamalı ve krokili ek rapor alınması, alınacak bütün cevabî yazıların bu dosya arasına konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Değinilen eksikliklerin giderilmesi için, dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 22/05/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.