muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/21919, Karar No: 2014/16350, Tarih: 01.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21919 E.  ,  2014/16350 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, ertelemeye, müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nm 8/4.maddesi uyarınca cezalandırılması gerekirken her ne kadar 5607 ve 4733 sayılı yasalara aykırılıktan dava açılmış ise de; sanığın tek fiilinin bölünerek 5607 sayılı yasaya aykırılıktan mahkumiyet, 4733 sayılı yasaya aykırılıktan ise beraat kararı verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 53/4. maddesinde yer alan "Kısa süreli hapis cezası ertelenmiş veya fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz" hükmüne aykırı olarak, kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında aynı kanunun 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilmesi,

2- Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve davaya katılma hakkı olmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nm 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükümden 5237 sayılı kanunun 53.maddesine ilişkin bendin ve gümrük idaresi lehine vekalet ücreti hükmedilmesine ilişkin bendin çıkartılması, diğer kısımlarının aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 01.10.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12261, Karar No: 2017/12177, Tarih: 21.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/12261 E.  ,  2017/12177 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık,işyeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmünün temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun mala zarar verme suçundan eylemine uyan TCK'nın 151/1, 31/2. maddelerinde öngörülen cezaların miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu TCK'nın 66/1-e, 66/2, 67/4. maddeleri uyarınca hesaplanan 6 yıllık zamanaşımının, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 17/07/2012 tarihi itibariyle durduğu ve suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde işlediği kasıtlı suçtan dolayı verilen hükmün kesinleşmiş olması karşısında, denetim süresi içerisindeki suç işlendiği 01/11/2012 günü yeniden işlemeye başladığı nazara alındığında, dava zamanaşımının suç tarihi 17/11/2010 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun, Yeni Sanayii Sitesi Çarşı camii içerisindeki depodan ses cihazı, telsiz mikrofon ve bıçak çalması şeklindeki eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suçun nitelendirilmesinde yanılgıya düşülerek aynı Kanun'un 142/1-b maddesi gereğince uygulama yapılması,

2-Müştekinin, olaydan 1 gün önce yatsı namazından sonra camiyi kilitleyip ayrıldığını, ertesi gün öğlen namazı için geldiğinde hırsızlığı farkettiğine dair beyanı ile suça sürüklenen çocukların akşam saatlerinde suça konu yere girdiklerini bildirmeleri karşısında ; suça sürüklenen çocuklardan suç saatinin ayrıntılı olarak sorulup belirlenmesinden sonra suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde, suçun gece vakti işlendiği kabul edilerek TCK'nın 143/1. ve 116/4 maddeleri uyarınca hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

3- Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/2. maddesi uyarınca işlediği fiilin hukukî anlam ve sonuçlarını algılayıp algılamadığı veya davranışlarını yönlendirme yeteneğinin yeterince gelişip gelişmediği hususunda işyeri dokunulmazlığını bozma suçu bakımından da uzman hekim raporu alınması gerektiği gözetilmeyerek sadece hırsızlık suçundan alınan rapor ile yetinilmesi,

4-İşyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan 02/04/2012 tarihli ilk hükümde, TCK’nın 119/1-c maddesi uygulanmadan sonuç ceza olarak 5 ay hapis cezasına hükmedildiği halde, açıklanan hükümde 10 ay hapis cezasına hükmedilmesi,

5-Adli sicil kaydına göre, daha önce hapis cezasıyla mahkum edilmeyen suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde yasal zorunluluk bulunduğu gözetilmeden yazılı biçimde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4031, Karar No: 2017/3052, Tarih: 07.03.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/4031 E.  ,  2017/3052 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kısmen kabulüne ve kısmen reddine karar verilmiş olup hükmün davalılar vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Mahkeme kararının İİK'nun 366. ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca ONANMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 27,70 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3,70 TL'nin temyiz eden davalı ...'ten alınmasına ve 24,30 TL peşin harcın da onama harcına mahsubu ile kalan 7,10 TL'nin davalı ...Ş.'den alınmasına, 07.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4765, Karar No: 2015/8298, Tarih: 07.05.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/4765 E.  ,  2015/8298 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İzmir 7. İş Mahkemesi

Tarihi : 10/02/2014

Numarası : 2012/308-2014/58

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine

2-Davacı, davalı işyerinde uluslararası tır şoförü olarak çalışırken iş akdini 3.5.2013 tarihli ihtarnamesi ile feshettiğinden bahisle kıdem tazminatı ve bazı işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiştir.

Davalı, davacının iş akdini kendisinin feshettiğini, tüm haklarının ödendiğini hiçbir alacağı olmadığını savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ödenmeyen alacaklarının bulunması nedeni ile iş aktini haklı nedinle feshettiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatillerde çalışılıp çalışılmadığı konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunun kapsamındaki işyerleri bakımından, hafta tatilinde ve ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise, ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödenmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 2 nci maddesinde ise, resmi ve dini bayram günleriyle yılbaşı gününün genel tatil günleri olduğu açıklanmıştır.

Buna göre; genel tatil günleri, 1 Ocak, 23 Nisan, 19 Mayıs, 30 Ağustos günleri ile Arife günü saat 13.00’da başlanan üçbuçuk günlük Ramazan Bayramı ve Arife günü saat 13.00’de başlayan dörtbuçuk günlük Kurban Bayramı günlerinden oluşur. Ulusal bayram günü 28 Ekim saat 13.00 ten itibaren başlayan 29 Ekim günü de devam eden birbuçuk gündür. 2429 sayılı Yasanın, 5892 sayılı Yasayla değişik 2 nci maddesi uyarınca da, 1 Mayıs genel tatil günüdür. İşçinin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmayacağı toplu iş sözleşmesi veya iş sözleşmesiyle kararlaştırabilir

Hafta tatili ve Ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını iddia eden işçi, bu iddiasını ispatla yükümlüdür. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda yer alan bayram ve genel tatil ücreti ödemesinin yapıldığı varsayılır. Bordroda ilgili bölümünün boş olması ya da bordronun imza taşımaması halinde işçi, ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığını her türlü delille ispat edebilir.

Hafta tatili ve Ulusal bayram ve genel tatillerde çalışıldığının ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları, yazılı delil niteliğindedir. Ancak, sözü edilen çalışmanın bu tür yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda, tarafların dinletmiş oldukları tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bununla birlikte, işyerinde çalışma düzenini bilmeyen ve bilmesi mümkün olmayan tanıkların anlatımlarına değer verilemez.

Yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin fazla çalışma yaptıklarını ve hafta tatillerinde çalıştıklarını yazılı delille ispatlamaları gerekir.

Tır şoförünün yurt dışında olduğu sırada bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının yazılı delil veya tanık beyanları ile ispatı mümkündür. Tanık beyanları ile kanıtlanan bu tür çalışmalarda pasaport ve benzeri yurda giriş çıkış kayıtları üzerinden inceleme yapılmalı ve işçinin yurt dışında olduğu süreye rastlayan bayram ve genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmelidir.

Somut olayda, davacının uluslararası tır şoförü olarak çalıştığı sabittir. Davacının yurt dışı giriş ve çıkış kayıtları Emniyet Müdürlüğünden getirtilmiştir. Yasal düzenlemeler gereği ve tanık beyanları ile de doğrulandığı üzere, yurtdışında bulunduğu zamanlarda hafta tatilinde çalışması bulunmamaktadır. Hafta tatili alacağı sadece Türkiye’de bulunduğu zamanlarda çalışıyorsa mümkündür. Ulusal bayram ve genel tatil alacaklarında ise gerekli tespitler yapılmadan hesaplama yapılmıştır.

Dosya içeriğinden, davacının yurt dışında olmadığı zamanlarda çalışıp çalışmadığı, çalışıyorsa ne iş yaptığı, şehirlerarası ya da şehiriçi nakliye işi yapıp yapmadığı, tespit edilememektedir. Bu husus öncelikle davacıdan, gerekirse de taraf tanıklarından sorularak belirlenmeli, sonra gerek hafta tatili gerekse ulusal bayram ve genel tatil alacakları yönünden ülkeye giriş çıkış kayıtları dikkate alınarak yeniden hesaplama yapılmalıdır. Kayıtlara hiç itibar etmeden varsayıma dayalı alacak hesabı yapan bilirkişi raporunun hükme esas alınması isabetsiz olup karar bozulmalıdır.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde , davalıya iadesine, 07.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/13072, Karar No: 2025/7063, Tarih: 17.04.2025

**4. Ceza Dairesi         2022/13072 E.  ,  2025/7063 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2021/248 E., 2021/982 K.

SUÇ : Cumhurbaşkanına hakaret

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde, sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Sanık hakkında Cumhurbaşkanına hakaret suçundan İlk Derece Mahkemesince verilen mahkûmiyet hükmüne yönelik yapılan başvuru üzerine Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

2.Tebliğname'de olayın, nerede gerçekleştirildiğine ilişkin hiçbir kuşkuya yer vermeden tartışılması gerektiğinden kararın bozulmasına karar verilmesi görüşü belirtilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi; kararın gerekçesiz olduğuna, tanıkla arasında husumet bulunduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE

Dosya içeriğinde, tanık K.İ.'nin beyanı ve olay tutanağına göre olay yerinde öncelikle bekçilerin sokakta olaya müdahale ettikleri, sonrasında olay yerine gelen polislerin işlem yapılması için sanığı polis merkezine getirdiğinin, sanığın sokakta ve polis merkezinde suçu işlediğinin anlaşılması karşısında Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanık hakkında kurulan hükme ilişkin olarak tanık K.İ.'nin beyanı, olay tutanağı, kovuşturma izni kararı ile tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı suçu işlediği yönünde Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık bulunmadığı anlaşılmıştır.

Sanığa yükletilen Cumhurbaşkanına hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanun'a uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanun'da öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın kanuni bağlamda uygulandığı anlaşıldığından, yapılan incelemede hukuka aykırılık görülmemiştir.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi Ceza Dairesi kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sair nedenler yönünden yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun'un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304. maddesi uyarınca Küçükçekmece 12. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,17.04.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/4396, Karar No: 2012/13978, Tarih: 10.07.2012

**6. Ceza Dairesi         2012/4396 E.  ,  2012/13978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılana ait araç ve çeklerin soruşturmada iadesinin sağlandığı, Dairemiz bozma kararından sonra 01.07.2011 tarihli oturumda katılanın “ rızası dahilinde kısmi iadeyi kabul ettiğini, sanıklardan alacağının kalmadığını, tüm alacağının iade edildiğini ” açıklamasıyla, katılan vekilinin “ müvekkilin kalan alacağı da yeni ödenmiştir ” şeklindeki açıklamaları dosya kapsamıyla birlikte değerlendirildiğinde, soruşturmada kısmi geri vermenin gerçekleştiği, kovuşturmada ise tam iadenin gerçekleştiğinin anlaşılması karşısında; katılandan, açıkça soruşturmadaki kısmi geri verme nedeniyle TCY'nın 168.maddesinin son fıkrası anlamında kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorulduktan sonra, rızasının olması halinde, aynı maddenin 3.fıkrası 1. cümlesinin, kısmi iadeye rızasının bulunmaması halinde ise 168.maddesinin 3. fıkrası 2.cümlesinin uygulanması gerektiği halde, Mahkemece zararın tamamının hükümden önce giderildiğinden söz edilerek 168/3.maddesine göre 1/3 oranında indirim yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ... vekili ve sanıklar ... ve ... savunmanlarının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 10/07/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14492, Karar No: 2018/8197, Tarih: 05.03.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/14492 E.  ,  2018/8197 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Başkanlar Kurulunun 09/02/2018 tarih ve 2018/1 sayılı Kararı ile 21/02//2018 tarih ve 30339 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.03.2018 tarihinde yürürlüğe giren Yargıtayın Ceza ve Hukuk Dairelerine ilişkin iş bölümü uyarınca Dairemizin bakmakta olduğu,

2004 Sayılı IIK'nin 24. ve maddelerinde düzenlenen ilamların icrası yolu ile yapılan takiplerle ilgili itiraz ve şikayetler üzerine İcra Mahkemesince verilen hüküm ve kararların temyiz incelemesinin Yargıtay Onikinci Hukuk Dairesinin görevine girdiğine ilişkin karar verilmiştir.

Bu nedenle, iş bu dava türlerine ait Dairemizin esasına kayıtlı dosyaların UYAP bilişim sistemi üzerinden Onikinci (12.) Hukuk Dairesine gönderilmesine, esasın bu şekilde kapatılmasına ve dosyaların fiziki olarak dairesine teslimine karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7078, Karar No: 2016/9476, Tarih: 24.10.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7078 E.  ,  2016/9476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk ile ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, trafik kazasından kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

... Asliye Hukuk Mahkemesince, zorunlu trafik sigortasının 6102 sayılı TTK'da düzenlenmesi nedeniyle aynı Kanunun 4. maddesi uyarınca görevsizlik yönünde hüküm kurulmuştur

... Asliye Ticaret Mahkemesi ise 6335 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden önce açılan davada taraflarca işbölümü itirazı ileri sürülmediğinden, davanın ilk açıldığı mahkemede görülmesi gerektiği belirtilerek görevsizlik kararı vermiştir.

Bilindiği gibi asliye mahkemeleri, asliye hukuk ve asliye ticaret mahkemeleri olarak ikiye ayrılır. Asliye ticaret mahkemeleri, asliye hukuk mahkemesinin görevine giren ticari davaların çözümlendiği mahkemelerdir.

Asliye ticaret mahkemesinin görevine giren işler dışında kalan tüm uyuşmazlıklar asliye hukuk mahkemesince çözümlenir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nın 4. maddesinde hangi davaların ticari dava olduğu sayılmıştır. Bundan başka, bir yerde ticaret mahkemesi varsa asliye hukuk mahkemesinin görevi, içinde bulunan ve bu Kanunun 4. maddesi hükmünce ticari sayılan davalarla hususi hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere asliye ticaret mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir (TTK'nın 5/2).

Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. (TTK'nın 4 ve 5. maddeleri) Asliye ticaret mahkemesi, kanunla belirtilmiş olan ticari davalara bakar. Asliye hukuk mahkemesi ise ticari davalar dışında kalan hukuk davalarına (dar anlamda hukuk davalarına) bakar.

Somut olayda; eldeki dava, 09.01.2006 tarihinde açılmıştır. 30.06.2012 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6335 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 6102 sayılı TTK'ya eklenen geçici 9. madde “Bu Kanunun göreve ilişkin hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalarda uygulanmaz. Bu davalar, açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan Kanun hükümlerine tâbidir.” hükmünü içermektedir.

Bu durumda, davalının işbölümü itirazının bulunmadığı gözetilerek, uyuşmazlığın asliye hukuk mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 24/10/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.