muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6454, Karar No: 2019/4369, Tarih: 22.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/6454 E.  ,  2019/4369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili Av. ... ile davalılardan asil ... ve davalılardan ... ile ... vekili Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı yüklenici ... ile diğer davalı arsa sahipleri arasında 19.10.1990 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davacının ise sözleşme uyarınca yükleniciye düşen 700 parsel üzerindeki 9 no'lu bağımsız bölümü yükleniciden 1991 yılında satın ve teslim aldığını, o tarihten bu yana malik sıfatı ile çekişmesiz ve aralıksız zilyet olduğunu, ancak davalılardan bağımsız bölümünün tapusunu alamadığını ileri sürerek, dava konusu 9 no'lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı adına tescilini mümkün olmaz ise konut değerinin yasal faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı arsa sahipleri vekilleri, dava konusu taleplere ilişkin olarak kesin hüküm bulunduğunu, davacı ile davalı arsa sahipleri arasında herhangi bir hukuki ilişki bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemişlerdir.

Davalı yüklenici ... vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece öncelikle, davacının davalılardan yüklenici ... 'a karşı açmış olduğu alacak davasının yargılamanın iyi bir şekilde yürütülmesini sağlamak için 6100 sayılı HMK'nın 167/1 maddesi uyarınca bu dava dosyasından ayrılarak ayrı bir esasa kaydının yapılmasına ve davacının davalı yüklenici ...'a karşı açmış olduğu alacak davasının ayrılan bu dosya üzerinden yürütülmesine karar verilmiş, elde kalan talepler yönünden ise, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, davacının tapu iptali ve tescil istemiyle açtığı ilk davadan sonra mevcut imar planlarında ve inşaat seviyesinde herhangi bir değişmenin bulunmadığı, bu sebeple davalı arsa sahipleri ile davalı yükleniciye karşı iş bu dava ile talep edilen tapu iptali ve tescil isteminin kesin hüküm dava şartı nedeni ile reddi gerektiği, ayrıca yükleniciden bağımsız bölüm satın alan davacının arsa sahibi veya mirasçılarından sözleşme hukuki ilişkisine dayalı olarak bir istekte bulunamayacağı, satış bedeli olarak dava konusu edilen alacak istemi yönünden arsa sahibi ve mirasçılarına husumet yöneltilemeyeceği gerekçesiyle, davanın tapu iptali ve tescil istemi yönünden kesin hüküm nedeniyle, alacak istemi yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Hukuk düzeninde istikrar sağlama amacı taşıyan kesin hüküm, hükme karşı yasa yollarının tükenmesi (şekli anlamda kesin hüküm) ve taraflar arasındaki hukuki ilişkinin bir daha dava konusu yapılmaması (maddi anlamda kesin hüküm) şeklinde hukuk yargılama sistemimizde yer almaktadır.

Şekli anlamda kesinleşmeyi zorunlu kılan, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin yeniden dava konusu yapılamaması amacını güden maddi anlamda kesin hüküm 6100 sayılı HMK’nun 303. maddesinde düzenlenmiştir.

Anılan maddeye göre bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın, taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir.

Öte yandan, arsa sahipleri ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye devretmesi (temlik etmesi) halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Burada yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının neler olduğuna ilişkin bazı açıklamaların yapılması gerekmektedir. Genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenici, belli bir eseri meydana getirerek onu iş sahibine teslim etmeyi taahhüt eder. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin "eseri meydana getirme borcu" dayanağını Türk Borçlar Kanununun 470. maddesinden alır. Anılan hükme göre; “eser sözleşmesi, yüklenicinin bir eser meydana getirmeyi, iş sahibinin de bunun karşılığında bir bedel ödemeyi üstlendiği sözleşmedir."

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun şekilde imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da yüklenici edimini yerine getirmiş kabul edilemez.

Yukarıda belirtilen ilkeler ve yapılan açıklamaların ışığında somut olaya gelince; arsa sahibi ile yüklenici arasında 19.10.1990 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış, davacı harici şekilde düzenlenmiş sözleşme ile dava konusu daireyi yükleniciden satın almıştır. Muğla 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/655 Esas, 2013/33 Karar sayılı dosyasında dosyamız davacısının da içinde bulunduğu davacılar tarafından aynı davalılar hakkında dava konusu dairenin tapusunun iptali için aynı hukuki sebebe dayalı açılan davada fen ve imar kurallarına uygun olarak imal edilme, ediminin yerine getirilmediği, inşaatın kabul edilebilir seviyeye getirilmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ve verilen hüküm Dairemizin temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.

Mahkemece, kararın aynı hukuki nedenlere ve vakıalara dayalı olduğu, taraflarının ve konusunun aynı olduğu, dolayısıyla tapu iptali ve tescil talebi yönünden dava tarihi itibariyle kesin hüküm oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de bu tür davalarda yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı olarak açılan tescil isteğinin kabulü için yüklenicinin veya onun halefi olan davacının arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre binayı sözleşmeye, amacına, fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmesi halinde şahsi hak kazanılmış olacaktır. Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmelerine dayanılarak açılan davalarda her halde kesin hükümden söz etmek mümkün değildir. Sözleşme geçerli olduğu sürece inşaata devam edebileceğine göre, açılan ilk davadan sonra inşaatın kabul edilebilir seviyeye getirilmiş olması mümkündür. Önceki dava sonraki dava için kesin hüküm oluşturmaz. Bu nedenle mahkemece, inşaatın seviyesinde son durum tespiti yapılmadan kesin hüküm nedeniyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, davadaki istemin dayanağı yüklenicinin adi yazılı sözleşmeyle yaptığı temlik işlemidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç göstermeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Ne var ki, yapıldığı sırada temlik işlemine vakıf olmayan borçlu yeni alacaklının ifa talebi üzerine önceki alacaklıya karşı ne gibi itiraz ve defi hakkına sahipse bunları yeni alacaklıya da ileri sürebilir hale gelir (TBK m.188).

Ancak, yapılan temlik işlemine dayanan tarafın, temlik işleminin varlığını temlik işleminde bulunan kişiye, yapılan temlik sebebiyle de şahsi hak kazandığını borçluya karşı kanıtlaması gerekir. Bu bakımdan denilebilir ki, bu gibi davalarda yükleniciyle arsa sahipleri arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Zorunlu dava arkadaşlığının varlığı durumunda, hem yüklenicinin hem de arsa sahiplerinin aynı davada taraf olmaları gerekmektedir. Bu nedenle mahkemece yüklenici aleyhindeki tazminat talebinin ayrılmasına karar verilmesi HMK'nın 167.maddesine uygun düşmemiştir.

Mahkemece davalı yüklenici ... hakkındaki tazminat talepli davanın bu dava ile birleştirilmesi beklenmeli ve işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir olunan 2.037,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.10.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15488, Karar No: 2014/7033, Tarih: 14.04.2014

**15. Ceza Dairesi         2012/15488 E.  ,  2014/7033 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/124752

MAHKEMESİ : Lalapaşa Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04/11/2009

NUMARASI : 2008/16 (E) ve 2009/47 (K)

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

S. E. Transport Limited şirketinde TIR şoförü olarak çalışan sanığın, 04.05.2007 tarihinde yurt dışına mobilya götürmek üzere yola çıktığı, x-ray taramasında araçta şüpheli bir yoğunluk olduğunun tespit edilmesi üzerine yapılan detaylı aramada aracın dorsesinde tahta palet üzerine oturtulmuş etrafı ve üzeri sunta ile muhafaza haline getirilip bezlere sarılmış halde 3 adet tarihi eser ele geçirildiği, sanığın yargılandığı Edirne 2. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 26.06.2009 tarih ve 2008/129-2009/146 sayılı kararıyla, şoförlüğünü yaptığı araçta ele geçirilen tarihi eserler sebebiyle, kültür varlığını ihraca teşebbüs suçundan mahkûmiyet kararı verildiği, bu şekilde sanığın kendisine tevdi edilen araçla gümrük kaçağı eşya taşımak suretiyle aracı veriliş gayesi dışında kullanarak hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın katılan şirket tarafından zilyetliği kendisine devredilmiş TIR’la tarihi eser kaçakçılığına teşebbüs ettiği sabit ise de, söz konusu TIR ve dorse üzerinde devir amacı dışında tasarrufta bulunmadığı, taşıdığı yükün teslimi ile kullandığı TIR ve dorsenin geri getirilmesi hususunda herhangi bir uyuşmazlık bulunmadığı, eyleminin kendisine devredilen tır ve dorsesinde kaçak eşya taşımaktan ibaret olduğu, bu eyleminden dolayı kültür varlığını ihraca teşebbüs suçundan mahkûm edildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın beraatı yerine yazılı gerekçelerle mahkûmiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesine istinaden uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/15171, Karar No: 2023/4053, Tarih: 05.06.2023

**8. Ceza Dairesi         2021/15171 E.  ,  2023/4053 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SUÇ : İftira

KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığı kararına yapılan itirazın reddi

Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının 12.10.2020 tarihli ve 2020/8306 Soruşturma, 2020/5816 Karar sayılı kararı ile şüpheli hakkında iftira suçundan verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı şikayetçi tarafından yapılan itiraza ilişkin Bolu Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.11.2020 tarihli ve 2020/5193 Değişik iş sayılı kararının kesin olarak verildiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 14.06.2021 tarihli ve 2021/5114 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.07.2021 tarihli ve KYB-2021/84263 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 06.07.2021 tarihli ve KYB-2021/84263 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, müşteki şüpheli ...’ın ... Cafe Bistro isimli iş yerinde çalışanı ve kuzeni olan ... hakkında iş yerindeki fırın, kahve makinesi, tablolar, soba ve benzeri eşyaları alıp götürdüğünü ve bu şekilde kendisini mağdur ettiğini ifade ederek şikayetçi olduğu, müşteki şüpheli ...’nun alınan ifadesinde işyerini birlikte açtıklarını, ...’ın bilgisi dahilinde kendisine ait olan eşyaları aldığını, iftira attığını ifade ederek şikayetçi olduğu olay kapsamında yapılan soruşturma neticesinde, her ne kadar Bolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12/10/2020 tarihli kararı ile iftira suçunun yasal unsurlarının oluşmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; Sadık Kurt isimli şahsın Bolu Cumhuriyet Başsavcılığında tanık olarak alınan ifadesinde şüpheli ...’ın bilgisi dahilinde nişanlısı olan ...’na ait eşyaları aldıklarını, elektrikçi Mehmet isimli şahsın eşyaları alırken iş yerinde bulunduğunu ifade etmesi, ...’ün tanık olarak alınan beyanında eşyaları taşıması için ...’na yardımcı olduğunu, ...’ın taşınan eşyalardan bilgisi olduğunu ve yönlendirmesi ile ifade verdiğini, karakolda verdiği ifadesinin yalan olduğunu, yalan tanıklıktan ötürü ceza alacağını bildiğini ifade etmesi karşısında, şüpheli hakkında iftira suçundan kamu davası açılmasına yeterli şüphe oluşturacak delilin bulunduğu, bu delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeksizin, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un inceleme konusu ile ilgili hükümleri;

“Madde 160 - (1) Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.5271 sayılı Kanun'un inceleme konusu ile ilgili hükümleri;

“Madde 160 - (1) Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar.

(2) Cumhuriyet Savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür.

Madde 170 - (1) Kamu davasını açma görevi, Cumhuriyet Savcısı tarafından yerine getirilir.

(2) Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler.

Madde 172 - (1) Cumhuriyet Savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir. Bu karar, suçtan zarar gören ile önceden ifadesi alınmış veya sorguya çekilmiş şüpheliye bildirilir. Kararda itiraz hakkı, süresi ve mercii gösterilir.

Madde 173 - (1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet Savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) Sulh Ceza Hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, Cumhuriyet Başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet Savcısına gönderir. Cumhuriyet Savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) Sulh Ceza Hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet Savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz."

Şeklinde düzenlenmiştir.

(4) Sulh Ceza Hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet Savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet Savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu madde hükmü uygulanmaz."

Şeklinde düzenlenmiştir.

2.Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; İftira suçunun oluşabilmesi için, yetkili makamlara ihbar veya şikâyette bulunarak işlemediğini bildiği hâlde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idarî bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesinin gerektiği ve somut olayda; şüpheli ...’ın iş yerinden şikayetçi ...'nun bilgisi dışında fırın, kahve makinesi, tablolar, soba ve benzeri eşyaları alıp götürdüğünü ve bu şekilde kendisini mağdur ettiğini ifade ederek şikayetçi olduğu, mağdurun ise ortak iş yeri işlettikleri ve bilgisi ile eşyaları aldığını kendisine şüphelinin iftira attığından bahisle şikayetçi olduğu, mağdur ve şüpheli hakkında yapılan soruşturma da Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının 2020/8306 Soruşturma ve 2020/5816 Karar sayılı kararı ile mağdura atılı güveni kötüye kullanma suçu açısından hukuki ihtilaf mahiyetinde olduğu, şüpheli ...'ın üzerine atılı iftira suçu açısından anayasal şikayet hakkını kullandığından suçun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de; tanık S.K isimli şahsın Bolu Cumhuriyet Başsavcılığında alınan ifadesinde şüpheli ...’ın bilgisi dahilinde ...’na ait eşyaları aldıklarını, elektrikçi Mehmet isimli şahsın eşyaları alırken iş yerinde bulunduğunu ifade etmesi, M.Ö.’nün tanık olarak alınan beyanında eşyaları taşıması için ...’na yardımcı olduğunu, şüpheli ...’ın taşınan eşyalardan bilgisi olduğunu ilk ifadesini yönlendirmesi ile verdiğini beyan etmesi karşısında, şüpheli hakkında iftira suçundan kamu davası açılmasına yeterli şüphe oluşturacak delilin bulunduğu, bu delillerin takdir ve değerlendirmesinin mahkemesince yapılması gerektiği gözetilmeden, kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup kanun yararına bozma istemi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Bolu Sulh Ceza Hakimliğinin, 10.11.2020 tarihli ve 2020/5193 Değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.06.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2021, Karar No: 2017/10601, Tarih: 14.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/2021 E.  ,  2017/10601 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 23/10/2014 havale tarihli dava dilekçesinde özetle; dava konusu ... ili, ... ilçesi,... köyünde kain 669 parsel sayılı 17.800 m2 yüölçümündeki taşınmazın 4.341,00 m2'lik kısmının kıyı kenar çizgisi içerisinde kalması nedeni ile ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 13/12/2012 gün 2011/540 E. - 2012/422 K. sayılı kararı ile iptaline karar verildiğini, yerleşik yargısal içtihatlar ile T.C. Anayasasının 90 m. ve Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin 30/05/2006 tarih, 126/02 sayılı kararı gereğince müvekkilinin taşınmazının tapu kaydının kısmen iptaline karar verilmesinin mülkiyet hakkının korunmasının gereği olduğunu beyanla fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00.-TL tazminatın taşınmazın tapu kaydının iptal ve tescil harici bırakıldığı karar tarihi olan 13/12/2012 tarihinden itibaren işleyecek bankalar tarafından en yüksek mevduat faizi ve yargılama giderleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davacı vekili 10/12/2015 tarihli ıslah dilekçesi ile tazminat talebini; 86.820,00.-TL'ye artırmış, tapu iptal kararının kesinleşme tarihinden itibaren işleyecek yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.Mahkemece yapılan yargılama sonunda; "Davanın ıslah beyanı gözetilerek kabulü ile; dava konusu toplam 86.820,00.-TL'nin mahkememizin taşınmazın 4.341 m2'lik kısımının kıyı kenar çizgisi nedeni ile iptaline dair 13/12/2012 tarih 2011/540 E. - 2012/422 K. sayılı kararının temyizen kesinleştiği 19/09/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine" karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazminat isteğine ilişkindir.