muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/9343, Karar No: 2013/17762, Tarih: 01.10.2013

**21. Hukuk Dairesi         2012/9343 E.  ,  2013/17762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, murisi, SSK kapsamında emeklilik ve ölüm aylığı almaya hak kazandığına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, davacıya murisi ... 15.12.2008 tarihli iş kazasında vefat etmesi nedeniyle Kurum'ca Bağ-Kur'dan bağlanan ölüm gelir ve aylığının iptal edilerek 506 sayılı yasa uyarınca ölüm gelir ve aylığının bağlanması istemlidir.

Mahkemece, davacının murisinin ölüm tarihini takip eden aybaşı olan 01.01.2009 tarihinden itibren davacıya SSK kapsamında ölüm aylığı ve yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine, karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı murisinin 16.02.1998-31.12.2006 tarih aralığında 8 yıl 12 günlük 506 sayılı yasaya tabi sigortalılığının, 08.10.2007-15.12.2008 tarih aralığında ise 1 yıl 2 ay 7 günlük 1479 sayılı yasa kapsamında sigortalılığının bulunduğu, 15.12.2008 tarihli iş kazasında vefat ettiği, davacının 09.01.2009 tarihinde Kurum'dan ölüm aylık ve gelirinin talep edildiği, Kurum'ca Bağ-Kur sigortalılık kolundan ölüm aylık ve gelirinin bağlandığı anlaşılmaktadır.

1-Davacının murisi Bağ-Kur sigortalısı iken kaza geçirmiş ve vefat etmiştir. Kurum'ca davacıya Bağ-Kur sigorta kolundan bağlanan iş kazası ölüm geliri doğrudur. O halde davacının ölüm gelirine yönelik talebinin reddi gerekir.

2-Her ne kadar 2829 sayılı yasanın 8/2.maddesine göre “...ölüm....hallerinde ilgililere hizmet sürelerinden sonuncusunun tabi olduğu kurumca, kendi mevzuatına göre aylık bağlanır.” denilir ise de sadece SSK hizmetlerinin ölüm aylığına yeterli olduğu durumlarda bu madde hükmünün uygulanmasının zorunlu olmadığı Dairemizin ve giderek Yargıtay'ın yerleşmiş görüşlerindendir.

Kabule göre de, mahkemece davacıya ölüm aylığı yerine yaşlılık aylığı bağlanması hatalı olmuştır.

Yapılacak iş; davacının murisinin Bağ-Kur sigortalısı iken geçirdiği iş kazası nedeniyle ölmesi sonucu Kurum'ca Bağ-Kur sigortalılık kolundan bağlanan ölüm gelirinin doğru olması nedeniyle davacının bu yöndeki talebinin reddine karar vermek,davacı murisinin 2829 günlük 506 sayılı yasa kapsamındaki sigortalılığının gözetilerek bu yasa kapsamından ölüm aylığının bağlanmasına karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 01/10/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/15387, Karar No: 2023/2017, Tarih: 06.03.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15387 E.  ,  2023/2017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinin 21.01.2022 Tarihli ve 2021/412 Esas, 2022/138 Karar Sayılı Kararı

Taşınmazın aynına ilişkin davalarda kesin yetki kuralı gereğince taşınmazın bulunduğu yer mahkemelerinin yetkili olduğu, tapu kayıtlarına göre taşınmazın Mudurnu ilçesinde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Mudurnu Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) 13.09.2022 Tarihli ve 2022/41 Esas, 2022/92 Karar Sayılı Kararı

Eldeki dosyanın taşınmaz aynına ilişkin olmadığı, bu sebeple kesin yetkinin de söz konusu olmayacağı, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un (6502 sayılı Kanun) 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasındaki düzenlemede tüketici davalarının tüketicinin yerleşim yerinin bağlı bulunduğu mahkemelerde de açılabileceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, devremülk sözleşmesinden cayma nedeniyle sözleşmenin feshi, verilenlerin iadesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100

sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6502 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Uyuşmazlık, taraflar arasındaki devremülk sözleşmesinin cayma hakkı kullanıldığından bahisle feshi ve verilenin iadesi istemine ilişkin olup dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olmadığı anlaşılmaktadır.

“Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Uyuşmazlık, taraflar arasındaki devremülk sözleşmesinin cayma hakkı kullanıldığından bahisle feshi ve verilenin iadesi istemine ilişkin olup dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olmadığı anlaşılmaktadır.

2. Sözleşmenin feshi ve verilenlerin iadesi istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Bu yetki kuralı kesin olmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

3. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

4. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Somut olayda, dava tarihi itibariyle yerleşim yeri Kadıköy/İstanbul olan davacının davayı, yetkisiz İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinde açtığı; ancak davalıların yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı ve kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun bir yetki itirazı olmadığı durumlarda davanın ilk açıldığı mahkeme yetkili hale geleceğinden bu durumda uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 2. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

06.03.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3197, Karar No: 2016/2049, Tarih: 15.02.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/3197 E.  ,  2016/2049 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : 1-Sanık ... hakkında TCK'nın 85/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2-Sanık ... hakkında TCK'nın 85/1, 62/1, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kazanın doğal afet sonucunda meydana geldiğine, sanığın eylemi ile ölüm olayı arasında illiyet bağı bulunmadığına ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet kararının incelenmesinde;

Torbalı ilçesinde ikamet etmekte olan sanık ...'ın arkadaşları ..., ... ve ölen ... ile birlikte balık avlamak amacıyla gece saat 02:00 sıralarında Pamucak sahilinde bulunan Efes Antik Kenti balıkçı limanına geldikleri, yanlarında 25 beygir gücünde bulunan tekne motorunu da getirdikleri, liman bekçisi A.. S...'den "Y..." isimli tekneyi istedikleri, A.. S...l'in "Y..." isimli tekne ile ilgilenen ve Torbalı ilçesinde ikamet etmekte olan sanık ...'yı telefonla aradığı, ...'nın sanığın ve arkadaşlarının tekne ile denize açılmasına izin verdiği, bağlama kütüğü ruhsatnamesinde 5 HP gücünde olduğu belirtilen tekneye amatör denizci belgesi bulunmayan ve denize açılırken üzerinde bulunması gereken acil durum ekipmanlarını tedarik etmeyen sanık O...'ın yanında getirdiği 25 beygir gücündeki motoru tekneye taktığı ve balık tutmak amacı ile birlikte denize açıldıkları, gündüz saatlerinde limana giriş yapacakları sırada teknenin iskele tarafından aniden dalga vurması ve teknede bulunanların paniklemesi nedeniyle sallanmaya başlayan teknenin alabora olması neticesinde denize düşen ve yüzme bilmeyen ...'nun boğularak vefat ettiği kazada, sanık ...'ın denize açılırken üzerinde bulunması gereken acil durum ekipmanlarını (can yeleği, can simidi gibi) tedarik etmediğinden olayda tamamen kusurlu olduğunun anlaşılması karşısında, dikkat ve özen yükümlülüğüne aykırı davranışı olmadığı anlaşılan sanık ...'ya atfı kabil kusur bulunmadığı gözetilmeden, beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de

TCK'nın 51/3. maddesi gereğince, cezası ertelenen sanık hakkında 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere denetim süresi belirleneceği ve bu sürenin alt sınırının mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağı belirtilmiş olmasına karşın, 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkum edilen ve bu cezası ertelenen sanık hakkında 1 yıl denetim süresi belirlenmesi,

Kabule göre de

TCK'nın 51/3. maddesi gereğince, cezası ertelenen sanık hakkında 1 yıldan az 3 yıldan fazla olmamak üzere denetim süresi belirleneceği ve bu sürenin alt sınırının mahkum olunan ceza süresinden az olamayacağı belirtilmiş olmasına karşın, 1 yıl 8 ay hapis cezasına mahkum edilen ve bu cezası ertelenen sanık hakkında 1 yıl denetim süresi belirlenmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8206, Karar No: 2019/11362, Tarih: 20.06.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/8206 E.  ,  2019/11362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir. Ancak;

İddianamede sanığın müştekinin iş yerine gelerek ele geçirilemeyen balta ile tehdit edip, sinkaflı sözlerle hakarette bulunduğu, katılanın olayı polise bildirmesinden sonra sanığın müştekinin iş yerine tekrar geldiği, ele geçen tornavida ile müştekinin üzerine yürüdüğünün iddia edilmesi karşısında, ilk olaya ilişkin kamera görüntülerinin bulunup bulunmadığının araştırılması, tanık ...'a iki aşamalı gerçekleşen olayın ayrıntılı şekilde açıklattırılması ve sanığın ele geçen tornavida ile müştekinin üzerine yürümesi eyleminin ne şekilde hem yaralamaya teşebbüs suçunu hem de tehdit suçunu oluştuğu açıklanıp tartışılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ün temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 20/06/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10708, Karar No: 2017/855, Tarih: 21.02.2017

**14. Ceza Dairesi         2016/10708 E.  ,  2017/855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle, 02.12.2016 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunla getirilen düzenlemeler de gözetilip dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin yanlış yazılması, mahallinde düzeltilebilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, 2014 yılı Mayıs ayında organ sokmak suretiyle ve 2014 yılı Ağustos ayında basit şekilde gerçekleştirdiği eylemlerin bütün halinde zincirleme olarak çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu tüm dosya içeriğinden anlaşıldığından, İstanbul Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 14.09.2015 tarihli mağdurenin ruh sağlığının bozulduğuna ilişkin raporu da dikkate alınarak sanığın zincirleme biçimde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine karar verilmesi yerine eylemler iki ayrı suç kabul edilerek yazılı şekilde hükümler kurulması,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 14.09.2015 tarihli raporunda mağdureni ruh sağlığının bozulduğu belirtildiği halde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan hüküm kurulurken suç tarihinde yürürlükte bulunan TCK'nın 103/6. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarı itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6903, Karar No: 2018/842, Tarih: 06.02.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/6903 E.  ,  2018/842 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa ve dosya kapsamına göre sanıkların kesintisiz takip olmadan yakalandıklarının ve eylemin tamamlandığının anlaşılması karşısında eylemin teşebbüs aşamasında kaldığına ilişkin bozma görüşüne iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Katılanın kollukta olay günü saat 21.00'de bir arkadaşı ile birlikte lokantaya gittiğini, sipariş vermek üzere tezgaha yöneldiğini, döndüğünde masaya bırakmış olduğu çantasının yerinde olmadığını farkettiğini beyan etmesi ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde gece vaktinin saat 21.28’de başladığının anlaşılması karşısında, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık suçunun sanık lehine gündüz sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiğinin kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden ve suçun gece vakti işlendiğine dair delillerin nelerden ibaret olduğu karar yerinde denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 06/02/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/21871, Karar No: 2011/22033, Tarih: 23.11.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/21871 E.  ,  2011/22033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Tehdit fiili, kişinin ruh dinginliğini bozan, iç huzurunu, bilinç ve irade özgürlüğünü ihlal eden bir olgudur. Fiilin mağdur üzerinde ciddi bir korku yaratabilmesi açısından sonuç almaya objektif olarak elverişli, yeterli ve uygun olması gerekir. Ayrıca tehdidin somut olayda muhatap üzerinde etkili olması şart değildir. Bu nedenle mağdurun korkup korkmadığının araştırılması gerekmez.

Tehdit suçunun manevi öğesi genel kasttan ibaret olup suçun yasal tanımındaki unsurlarının bilerek ve istenerek işlenmesini ifade eder. Olayda tasarlamanın varlığı aranmadığı gibi, saikin de önemi yoktur.

Kavga ve tartışma sırasında haksız bir fiilin kendisinde husule getirdiği şiddetli öfke ve elemin (gazabın) failin iradesini etkileyen bir etken olarak kusur yeteneğinde meydana getirdiği azalma nedeniyle koşulları varsa ancak yasal indirim nedeni olarak kabul edilebilir ise de, önceden ilke boyutunda kastı kaldıran ve suçun oluşumunu engelleyen bir husus olarak kabulü mümkün değildir.

Somut olayda sanığın yakınana söylediği “benden ayrılırsan sana ...’yı dar ederim, yüzünü parçalarım, seni öldürürüm” biçimindeki objektif olarak korkutucu nitelikteki sözlerin tehdit suçunu oluşturacağı gözetilmeden, sanığın bu sözleri şikayetçiyi dövdüğü sırada söylediği ve yaralama kastını ortaya çıkaran sözler olduğundan söz edilerek yasal olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş ve O yer C. Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜM BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine göndermesine, 23.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7290, Karar No: 2012/19023, Tarih: 05.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/7290 E.  ,  2012/19023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Yakınanın ... Soğutma Fabrikasına yük yüklemek için 27 AE 146 plaka sayılı tırı ile gece sayılan saatlerde gelip, aracını park edip, kilitledikten sonra 23:30 sularında uyuduğu, saat 04:00 sularında araç içinden gelen tıkırtılar üzerine, sanıkların tırın içerisindeki teybi çıkartmaya çalıştıklarını gördüğü " ne oluyor " diye bağırdığı, bu esnada sanık ...’in siyah renkli tahra gösterdiği yakınanın korkusundan bir şey yapamadığı ve sanıkların tırdan atlayarak, kaçmaları üzerine, yakınanın aracından bir adet Nokia 6500, 1 adet Nokia 6300 ve 1 adet Nokia 3300 marka cep telefonunun çalındığını anladığı, durumu hemen polise bildirdiği sanıkların yakalandığında, yakınana ait olan Nokia 6500 marka üzerinde cep telefonunun sanık ...’in üzerinde çıktığı, Nokia 6300 ve 3300 marka telefonun ise bulunmaması şeklinde gelişen sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 149/1-a-c-h. maddesinde tanımlanan yağma suçunu oluşturduğu gözetilmeden, kanıtların takdirinde ve bu bağlamda suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

2- Sanık ...’ın mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına esas alınan Nazilli 2.Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.10.2006 gün, 2005/693-2006/575 sayılı kararındaki hükümlülüğün 5237 sayılı TCK’nın 86/2, 31/3, 52/2. maddeleri uyarınca 200 lira adli para cezasına ilişkin olup, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK’nun 305. maddesine göre kesin nitelikte olduğu ayrıca 5237 sayılı TCK’nın 58/5. maddesi uyarınca, tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

Kabule göre;

3- Suça konu tırın içerisine gece 04.00 sıralarında (yaz saati uygulamasına göre güneşin 05.42 de doğduğu) sol ön kapı kilidinin yuvasının parçalanarak girildiğinin anlaşılması karşısında; sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143/1.maddeleri kapsamında kaldığı halde, yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... ile savunmanlarının ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.