muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/21931, Karar No: 2013/4264, Tarih: 13.03.2013

Bu hükümler de ortaya koymaktadır ki, anılan yasal düzenleme, sadece cami ve mescitlerle ilgili olarak oluşturulmuş bir yönetim varsa bunun üç ay içinde ...'na devredilmesini düzenlemekte; ne (cami yaptırma ve yaşatma dernekleri gibi) tüzel kişilerin varlıkları ve ne de bu kişilerin veya gerçek kişilerin cami inşa ettikleri özel mülkiyetlerine dahil taşınmazların mülkiyetinin devri veya niteliğinin değiştirilmesi ile ilgili bulunmamaktadır.

Yeri gelmişken, açıklanan hükümlerin ilişkin bulunduğu “ibadet yerlerinin (cami ve mescitler vb) yönetimi” kavramından ne anlaşılması gerektiği üzerinde de durulmalıdır.

Konuya ilişkin, ... Görev ve Çalışma Yönergesinde camilerin yönetim yetkisi ile camilerin yönetimi ile ilgili işlerin ayrıntılı olarak düzenlendiği görülmektedir.

Yönergenin 90.maddesinde hakiki ve hükmi şahısların mülkiyetinde bulunan bütün cami ve mescitlerin yönetimi ve denetlenmesi görevi müftülüklerin görevleri arasında sayılmış; Yönergenin 107 ve 118.maddelerinde de, camilerin yönetimi ve sorumluluğunun imam-hatiplere ait olduğu belirtilmiştir.

Yönergenin diğer maddelerinde de bu yönetim ve sorumluluğun kapsamı; namaz öncesi ve sonrası Kur'an okunması; turistlerin cami ziyaretlerinde cami adabına uygun kıyafetle girmelerinin sağlanması; camilerde film çekme, hat ve tezhip gibi sanat eserleri ile tarihi tabloları görüntüleme, araştırma ve inceleme konularında alınan izin üzerine yardımcı olunması; minarelerden fotoğraf çekmek isteyen kişilerin cami görevlilerinin nezaretinde resim çekmelerinin sağlanması; yeni inşa edilecek camilerin kıble istikametlerinin belirlenmesi; gereksiz aydınlatma ve ısıtmadan kaçınılması ve tasarrufa dikkat edilmesi; imam-hatip ve müezzinler arasında nöbet usulünün düzenlenmesi; camilerin bahçelerini ve bahçe duvarlarını kirleten ve kötü görünüm arzeden hususların giderilmesi; cemaati rahatsız eden her türlü seyyar satıcı, dilenci ve ayakkabı boyacılarının cami önlerinden uzaklaştırılmaları konusunda gerekli tedbirlerin alınması; cami temizliği; camilerde hırsızlık olaylarının önlenebilmesi amacıyla camilerin içine ve dışına güvenlik kameralarının yerleştirilmesi; camilerdeki seslendirme cihazlarının kullanımı ve periyodik bakımlarının sağlanması; camilerde yangın olaylarına karşı yangın söndürme tüplerinin konulması ve benzeri konularda alınacak tedbirler olarak sıralanmaktadır.

Şu durumda, ...’nın görev alanına giren yönetim işlerinden hiçbiri, mülkiyet hakkı kapsamında bulunan “taşınmaz üzerinde tasarruf yetkisinin kullanılması” anlamına gelmemekte; malikin taşınmaz üzerindeki “tasarruf yetkisini” daraltacak mahiyet de taşımamaktadır.

Hal böyle olunca, cami ve mescitlerin Diyanet İşleri Başkanlığınca yönetiminden maksat, sadece din hizmetlerinin yönetimi ve düzenli şekilde yürütülmesine ilişkin bir takım mali ve idari tedbirlerin alınmasıdır ve mülkiyet hakkı kapsamında düşünülebilecek herhangi bir unsur içermemektedir" denilmiştir.

Hal böyle olunca, cami ve mescitlerin Diyanet İşleri Başkanlığınca yönetiminden maksat, sadece din hizmetlerinin yönetimi ve düzenli şekilde yürütülmesine ilişkin bir takım mali ve idari tedbirlerin alınmasıdır ve mülkiyet hakkı kapsamında düşünülebilecek herhangi bir unsur içermemektedir" denilmiştir.

Somut olayda; davalı ... Başkanlığının tasarrufu yukarıda bahsi geçen Hukuk Genel Kurulu Kararında belirtildiği gibi mülkiyete ilişkin olmayıp idaridir. BK.58 maddesi gereği, camiye ilişkin bakım ve muhafaza görevi yoktur.

Dosya içeriğine göre caminin maliki davalı Yeşilyurt Cami Yaptırma ve Yaşatma Derneğidir. Cami derneği BK. 58.maddesine göre malik olarak caminin muhafaza ve bakımından sorumludur. ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken kısmen kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle bozulması gerekmiş, bozma nedenine göre davalı ... Başkanlığının sair temyiz itirazları şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma nedenlerine göre davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı ... için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 990 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı ... Başkanlığına verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6481, Karar No: 2013/14, Tarih: 14.01.2013

**8. Hukuk Dairesi         2012/6481 E.  ,  2013/14 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... mirasçıları ...ve müşterekleri ile Hazine ve ... aralarındaki tescil davasının kabulüne dair ...22. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 01.03.2012 gün ve 215/62 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılar Hazine vekili ile ... vekili taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... vekili, imar-ihya ve kazanmayı sağlayan zilyetlik nedenlerine dayanarak dava dilekçesinde mevkii ve sınırları gösterilen yaklaşık 70 dekar yüzölçüme sahip 2 parça taşınmazın vekil edeni adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiş, davacının yargılama sırasında ölmesi üzerine mirasçıları vekâletname vermek suretiyle davada taraf durumunu almıştır.

Davalı Hazine vekili ile davaya dahil edilen ... vekili, taşınmazın Devlet'in hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olduğunu, kazanma koşullarının oluşmadığını açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuşlar, davalı Hazine vekili TMK'nun 713/6. maddesi uyarınca davaya konu yerin Hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ...'ni temsilen Köy Muhtarı, tescil konusu yerin köy orta malı mera niteliğinde olduğunu, davacının 7-8 yıllık zilyetliği bulunduğunu açıklayarak davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.

... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce önceki kararda davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine teknik bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen 6.000 m2 yerin davacı adına tapuya tesciline, aynı raporda A harfiyle gösterilen 9.150 m2 yüzölçümlü bölüme ilişkin davanın reddi ile TMK'nun 713/6. maddesi uyarınca Hazine adına tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davacı vekili ile davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiş, Dairece, davacı vekilinin 9.150 m2 yere ilişkin temyiz itirazlarının reddine, mera araştırması yapılması gerektiğine işaret edilerek kabule ilişkin hüküm bölümünün bozulmasına karar verilmiştir. Dava konusu taşınmazın bulunduğu Köyün 5216 ve 5747 sayılı Kanunlar uyarınca tüzel kişiliğinin... Belediyesi sınırları içerisine alınması üzerine ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nce yetkisizlik (gönderme) kararıyla dava dosyasına yetkili ve görevli Nöbetçi... Asliye Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne teknik bilirkişi raporunda A harfiyle gösterilen 6.000 m2 yerin payları oranında davacılar adına tapuya tesciline karar verilmiştir. Hüküm, davalı Hazine vekili ile ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından; uyuşmazlık konusu ve tescili istenen taşınmaz bölümü 1966 yılında yapılan tapulama çalışmaları sırasında paftasında “taşlık” olduğu belirtilerek tespit dışı bırakılmıştır. Niteliği belirlenen böyle bir taşınmazın kazanmayı sağlayan zilyetlik yoluyla edinilebilmesi için imar ve ihya koşullarının davacı yararına gerçekleşmesi, zilyetlikle mülk edinme koşullarının oluşması ve taşınmazın nitelik itibarı ile özel mülkiyete konu edilebilen yerlerden olması gerekir.

Mahkemece kazanma koşullarının oluştuğu görüşünden hareketle davanın kabulüne karar verilmiş ise de ulaşılan sonuç dosya kapsamı ile Usul ve Yasaya uygun bulunmamaktadır.

Şöyle ki; taşınmaz başında yapılan 30.05.2002 tarihli keşif sırasında dinlenen davacı tanıkları ... ve ... dava konusu yerin öncesinin mera ve hayvan otlakıyesi olduğunu, 1964 yılında köylüler tarafından paylaşılarak tarla haline getirildiğini bildirmişler, 06.12.2011 tarihli keşif sırasında çevre köylerden dinlenilen Yerel Bilirkişiler ...,.... ve ... de; taşınmazın bulunduğu çevrenin eskiden köy orta malı mera olarak kullanıldığını, 40 yıl kadar önce köylüler tarafından paylaşıldığını ve sürülerek tarla haline getirildiğini açıklamışlardır. Her ne kadar Ziraatçı Uzman Bilirkişiler dava konusu yerin 2. sınıf tarım arazisi olduğunu bildirmişler ise de, Yerel Bilirkişi ve Tanık açıklamaları karşısında taşınmazın öncesinin kadim mera olduğunun kabulü gerekir. 4342 sayılı Mera Kanunu'nun 3/d maddesinde, meralar, hayvanların otlatılması ve otundan yararlanılması için tahsis edilen veya kadimden beri bu amaçla kullanılan yerler olarak tanımlanmıştır. Aynı Kanunun 4. maddesi, meraların özel mülkiyete geçirilemeyeceğini, amaçları dışında kullanılamayacağını, kazandırıcı zamanaşımının uygulanamayacağını ve sınırlarının daraltılamayacağını düzenlemiştir. Meralar, Devlet'in hüküm ve tasarrufu altında bulunan yerlerden olup özel mülkiyete konu olamayacakları gibi yasalarda belirtilen yetkili mercilerce niteliği değiştirilmedikçe süresi neye ulaşırsa ulaşsın zilyetlik ve kazandırıcı zamanaşımı yoluyla da iktisap edilemezler. Şu halde; taşınmazın öncesinin mera niteliğindeki yerlerden olduğu ehil Yerel Bilirkişi ve Tanıklarca açıklandığına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme sonunda yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiştir.

Kabule göre de; 5216, 5747 ve 6360 sayılı Kanunun 1. maddesinin 2 ve 3. bentleri uyarınca ... İli’nin mülki sınırları Büyükşehir Belediye sınırı olarak belirlenmiştir. TMK'nun 713/3. maddesi uyarınca; tescil davasının, Hazine'ye ve ilgili kamu tüzel kişilerine karşı açılması gerekmektedir. Anılan Kanun hükümleri uyarınca davanın ...Büyükşehir Başkanlığı'na yöneltilmek suretiyle taraf teşkili yapılması gerekmektedir.

Kabule göre de; 5216, 5747 ve 6360 sayılı Kanunun 1. maddesinin 2 ve 3. bentleri uyarınca ... İli’nin mülki sınırları Büyükşehir Belediye sınırı olarak belirlenmiştir. TMK'nun 713/3. maddesi uyarınca; tescil davasının, Hazine'ye ve ilgili kamu tüzel kişilerine karşı açılması gerekmektedir. Anılan Kanun hükümleri uyarınca davanın ...Büyükşehir Başkanlığı'na yöneltilmek suretiyle taraf teşkili yapılması gerekmektedir.

Davalı Hazine vekili ile ... vekilinin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerindedir. Kabulüyle, 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 223,00 TL peşin harcın istek halinde temyiz eden davalı ...'na iadesine, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4550, Karar No: 2013/19480, Tarih: 04.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/4550 E.  ,  2013/19480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 01/11/2012 tarih ve 2011/169-2012/218 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin "SunPoints" ibaresinin marka olarak tescili için TPE’ye başvuruda bulunduğunu, başvurunun TPE tarafından "SUNPOINT+şekil" ibareli markaya benzer olduğundan bahisle 556 sayılı KHK’nin 7/1-b bendi uyarınca, 35/01. ve 03. sınıfa dahil emtialar yönünden reddedildiğini, bu ret kararına itirazda bulunduklarını ve itirazlarının da TPE YİDK’nun 2011-M-3275 sayılı kararı ile reddedildiğini, oysa işaretlerin aynı veya ayırt edilemeyecek derecede benzer olmadığı gibi, redde dayanak marka kapsamındaki hizmetlerin bronzlaşma merkezlerine özgülendiğini ve daha dar kapsamlı olduğunu, bu nedenle KHK 7/1-b hükmü koşullarının gerçekleşmediğini ileri sürerek YİDK kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili, davacı başvurusu ile redde mesnet markanın KHK’nin 7/1-b bendi anlamında benzer olduklarını, bu nedenle kurum tarafından yapılan işlemlerin hukuka uygun bulunduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, başvuruda son harf olan "s" ilavesinin kelimenin anlamında bir fark yaratmayıp sadece çoğul eki olduğu, bu nedenle kelimeler arasında kavramsal algı farkı yaratmayacağı, ortalama tüketici nezdinde başvuru ve redde mesnet markanın hemen hemen aynı gibi algılanacağı, belirtilen nedenlerle başvurudan çıkarılan hizmetler yönünden KHK 7/1-b hükmü uyarınca tescil engelinin bulunduğu ve YİDK kararında bir isabetsizlik olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 04/11/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9557, Karar No: 2013/12531, Tarih: 16.09.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/9557 E.  ,  2013/12531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NİĞDE SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/02/2013

Yanlar arasında görülen tapu  kaydında  düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece  davanın, reddine  ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi,  Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava, tapu kayıtlarında hatalı yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, kayıt maliki O...'ın resmi soyadının bulunmaması nedeniyle soyadının tapuda işlenmesine karar verilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dosya kapsamı ve toplanan delillerden, dava konusu 539 ada 26 parsel sayılı taşınmazın A... oğlu O... adına kayıtlı olduğu, kaydın dayanağını oluşturan kadastro tutanağında "O... kanuni medeniden evvel ölmüş" şerhinin bulunduğu, davacının 539 ada 26 parsel sayılı taşınmazın mirasbırakanı A... oğlu O... E...'ye ait olduğundan bahisle eldeki davayı açtığı, nufusta da davacının mirasbırakanının O... E... olarak kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere, her hangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de, böyle bir durumda davacının tapu kayıtlarında intikal yaptırabilmesi için, “çoğun içinde az da vardır” kuralından hareketle, başka bir deyişle davacının talebinin, tapu maliki ile mirasbırakanının aynı kişi olduğunun tespitini de içerdiği gözetilerek bu yönden inceleme yapılarak  tespit kararı verilebileceği açıktır.

6100 sayılı HMK'nın yürürlüğe girdiği 01.01.2011 tarihinden sonra tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla husumet yöneltmek gereken bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile tespiti istenen kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmeli, Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda  hükme  yeterli  bir  araştırma  yapıldığını  söyleyebilme  olanağı  yoktur.

Hal böyle olunca, davacının talebinin tespit isteğini de içerdiği gözetilerek, yukarıda değinilen ilkeler çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılması, taşınmazın tapulama tutanağı, dayanağı belgelerin ve tüm tedavüllerinin getirtilerek kayıtta malik gözüken kişinin davacının mirasbırakanıyla  ilgisinin duraksamaya yer vermeyecek şekilde saptanması, davacının iddiasının ispatlanması halinde tapu kaydındaki malik ile davacının mirasbırakanının aynı kişi olduğunun tespitine aksi halde davanın reddine karar verilmesi gerekirken yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir. Davacının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar  verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5413, Karar No: 2012/7534, Tarih: 20.12.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/5413 E.  ,  2012/7534 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki yargılamanın iadesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hüküm davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmiştir.

Temyize konu karar niteliği gereği duruşmaya tâbi olmadığından duruşma isteminin reddiyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Temyize konu karar davacı şirketin iflasına ilişkin olarak verilen ... 1. Ticaret Mahkemesi'nin 23.12.2010 gün ve 2010/686 Esas 2010/916 Karar sayılı dosyasına yönelik olarak yargılamanın iadesine ilişkindir. İİK'nun 164. madde hükmü uyarınca iflas davaları 10 günlük yasal temyiz süresine tabidir. Yargılamanın yenilenmesi talebine ilişkin davanın iflas davası olması nedeni ile yargılamanın yenilenmesi talebine yönelik verilen kararın da aynı temyiz süresine tabi olacağı kuşkusuzdur.

Somut olayda, mahkeme kararı temyiz eden davacı şirket vekiline (tebliğ belgesinin barkod numarasından yapılan denetim sonucu) 04.06.2012 tarihinde tebliğ edildiği anlaşılmıştır. Davacı vekilinin temyiz istemi yasal 10 günlük süre geçirildikten sonra 18.06.2012 tarihinde yapılmıştır. Bu durumda, süresinden sonra yapılan temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi 01.06.1990 gün 1989/3 1990/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı'na göre Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceğinden süresinden sonra yapılan temyiz isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin süresinden sonra yapılan temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 20.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/7811, Karar No: 2021/14695, Tarih: 21.09.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/7811 E.  ,  2021/14695 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, İş Yeri Dokunulmazlığını İhlal, Mala Zarar Verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurun, sahibi olduğu... Tekel Büfe isimli iş yerini olay akşamı saat 22:45’de kapattığını, sabah saat 08:30’da açmak üzere iş yerine geldiğinde hırsızlık olayını farkettiğini beyan ettiğinin ve UYAP'tan alınan güneşin doğuş ve batış çizelgesine göre suç tarihinde yaz saati uygulaması da dikkate alındığında gece vaktinin saat 18:42’de başlayıp saat 05:42’de sona erdiğinin, suça sürüklenen çocuğun eylemi sabah saatlerinde gerçekleştirdiğini beyan etmesine rağmen kesin bir saat belirtmediğinin anlaşılması karşısında; şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereğince, suçun gündüz sayılan zaman diliminde işlendiğinin kabulü gerektiği belirlenerek yapılan incelemede,

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan TCK’nın 142/1-b, 116/2, 151/1 ve 31/2 maddelerinde tanımlanan suç için öngörülen cezanın üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerine göre hesaplanan 6 yıllık olağanüstü zamanaşımının, suçun işlendiği tarih olan 24.10.2010 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 21.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10575, Karar No: 2013/25385, Tarih: 09.10.2013

**4. Ceza Dairesi         2012/10575 E.  ,  2013/25385 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasıtlı suçtan sabıkası bulunmayan ve hapis cezaları ertelenen sanığın üzerine atılı tehdit ve 6136 sayılı Kanuna aykırı davranma suçlarının, kişilere karşı doğrudan bir zarara yol açmaması karşısında, CMK'nın 231/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/10/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.