muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18070, Karar No: 2014/9149, Tarih: 13.05.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/18070 E.  ,  2014/9149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 25/06/2013 tarih ve 2010/151-2013/353 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, asıl davada, müvekkilinin dava dışı firmanın ...'ya ihraç ettiği gaz boru ve taşıyıcı çeliklerini taşıma işini üstendiğini, bu taşıma işini davalı ... firmasına yaptırmak üzere anlaştığını, davalı ... firmasının da taşıma işini davalı ... firmasına yaptırdığını, taşımayı yapan tırlardan birinin Yugoslavya'da kaza yapması neticesi yükün hasarlandığını, müvekkilinin gönderici firmaya taşıma bedeli düşüldükten sonra hasar bedelini ödediğini ileri sürerek, 8.185,02 Euro'nun faiziyle davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davacı vekili, birleşen davada da, taşımayı yapan tırın malikinin davalı ... İhr. İth. Ltd. Şti. olduğunu öğrendiklerini ileri sürerek, 8.185,02 Euro'nun davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... Nak. Tur. İnş. Taah.Tic. Ltd. Şti. vekili, müvekkilinin taşıma işi için davalı ... firmasıyla anlaştığını, tırın karıştığı kaza sonrası meydana gelen zarardan sorumlu tutulamayacağını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... Nak. Turz. Tic. Ltd. Şti. vekili, kazaya karıştığı iddia edilen aracın müvekkiline ait olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ...Ltd. Şti. vekili, müvekkili ile davalı ... Ltd. Şti. arasındaki kira ilişkisi uyarınca müvekkilinin taşıma işinin gerçekleştirildiğini, kazada yalnızca çekici ve dorsenin zarar gördüğünü, yükte hasar oluşmadığını, Sırbistan Cumhuriyeti yetkililerince kaza günü tanzim edilen tutanakta malın zarar görmediği ve faturada gösterilen bilgilere uygun olduğunun belirtildiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, davalılar ...,... ve... firmalarının sırasıyla zincirleme taşıma anlaşmaları yaptığını, davacı, emtianın taşıma sırasında hasara uğradığını iddia etmekteyse de, gönderilen tarafından kendisine yapılan ihbar dışında bir belge ileri süremediği, dosya içinde Sırbistan yetkili makamları tarafından tutulmuş olan taşınan boruların zarara uğramadığına dair bir tutanak bulunduğu, davacının davasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle, asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 26,10 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/67946, Karar No: 2013/11372, Tarih: 18.06.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2011/67946 E.  ,  2013/11372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır.

Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, fiille olan ilişkisi, mağdurun durumu, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Somut olayda; katılan ...'nın, damadı ve oğlu olan tanıklar ... ve ... aracılığıyla kendisine ait aracı satmak istediği, tanık ...'in olay günü aracı Adana oto pazarına götürdüğü, sanık ...'in araca müşteri olduğu ve 21.400 TL'ye anlaştıkları, sanığın araç bedelini devir sırasında vereceğini söylediği, katılan ...'nın aracın devri için çağrılması üzerine “borcu yoktur” belgesi ile Adana'ya gittiği, sanığın poşet içinde paraları katılana göstererek güvenini kazandığı, birlikte Adana 11. Noterliğine gittikleri ve aracın devrinin sanık adına yapıldığı, sanığın tescilden sonra parayı vereceğim diyerek katılanı oyaladığı, sanığın tescil için ayrıca plakada haciz olup olmadığına dair

belge gerektiğini söyleyerek birlikte sanığın tanıdığı Kısmet Sigorta isimli iş yerine gittikleri, sanığın, Elbistan’dan gerekli belge gelinceye kadar para kalsın diyerek katılanı oyalamaya devam ettiği, katılan ve tanık ...'in cuma namazına gitmeleri üzerine sanığın sigortacı önünde park halinde duran aracın tescilini kendi adına yaptırdığı ve aracın lastiklerinin havasını indirdiği, sanığın aracın lastiklerine hava vurduralım diyerek tanık ...'le petrol istastonuna gittikleri, katılan ...'nın sigortacıda beklediği, araç lastiklerine hava vurdukları sırada tanık ...'den su almasını isteyen sanığın bu esnada aracı çalıştırarak ortadan kaybolduğu, kısa bir süre sonra aracı üçüncü bir kişiye sattığı sabit olmakla dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesi uyarınca belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hapis cezasının kanuni sonucu olması nedeniyle infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 53/1 maddesi uyarınca belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemiş ise de, hapis cezasının kanuni sonucu olması nedeniyle infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22301, Karar No: 2015/7495, Tarih: 22.04.2015

**13. Ceza Dairesi         2014/22301 E.  ,  2015/7495 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık hakkında konut dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hüküm ile ilgili temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz incelenmesine gelince:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, mağdura ait 15,00 TL değerinde ayakkabı çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; sanığın, mağdura ait 15,00 TL değerinde ayakkabı çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Sanık hakkındaki iddianamede 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulanması talep edildiği, sanığa kovuşturma aşamasında 5271 sayılı CMK'nın 226. maddesi uyarınca 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanmayacağı yönünde ek savunma hakkı tanınmadan savunma hakkının kısıtlanması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 22.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18467, Karar No: 2015/23714, Tarih: 01.07.2015

**9. Hukuk Dairesi         2015/18467 E.  ,  2015/23714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

Dosyanın incelenmesinde, iş bu ek davadan önce davacı tarafından ... ile..... aleyhine kısmi dava açıldığı, davada kıdem ve ihbar tazminatı alacaklarının talep edildiği, mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verildiği, kararın temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Ancak, kısmi dava dosyasının Yargıtay'da incelenmesinin tamamlandığı ve yargılama dosyasının mahkemesine gönderildiği tespit edilmiştir.

Uyuşmazlığın çözümü için, kısmi dava dosyasının incelenmesi gerektiğinden kısmi dava dosyasının dosya içine alınarak gönderilmesi için dosyanın geri çevrilmesine karar verilmişse de mahkemece kısmi dava dosyalarının dosya içine alınmadan dosyaların gönderildiği anlaşılmıştır.

Bu nedenle, kısmi dava dosyalarının ilgili mahkemeden istenmesi, dosyalar geldiğinde her birinin ilgili dava dosyasına konması ve bu şekilde gönderilmesi için dosyanın bir kez daha GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01/07/2015 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5957, Karar No: 2016/10164, Tarih: 06.06.2016

**19. Hukuk Dairesi         2016/5957 E.  ,  2016/10164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacılar vekili, müvekkili şirketlerin yetkilisi olan dava dışı Salih Bal'ın bankaya teminat göstermek üzere müvekkili ...'dan dava konusu çeki aldığını, bankaya ibraz edileceği için ...'un kendi cirosunu yapmadan verdiğini, bankanın çeki teminat olarak kabul etmemesi üzerine çeki ...'a geri verdiğini, ancak cirosunu iptal etmeyi unuttuğunu, müvekkili ...'ın ise geri aldığı çeki emaneten dava dışı ...'e verdiğini, ...in de çeki davalıya ciro ettiğini, müvekkillerinin ne davalıya ne de ...'e borçlarının olmadığını, davalının müvekkilleri hakkında bu çeke dayalı olarak icra takibi başlattığını, ancak kötüniyetli olarak birlikte hareket ettiği ...'i borçlu göstermediğini ileri sürerek müvekkillerinin takibe konu çek nedeniyle davalıya borçlu olmadıklarının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı tarafın iddialarının haksız olduğunu, müvekkilinin iyiniyetli hamil olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere göre; davaya konu çekin keşidecisinin dava dışı ... olduğu,davacıların ve davalının ciranta oldukları, çekin hamil tarafından bankaya ibrazında kısmen karşılıksız kaldığı, çekin dava dışı ciranta ...'e emaneten verildiği hususu ispat edilse bile, çeki ciro yoluyla alan davalının çeki iktisap ederken bile bile borçluların zararına hareket ettiği yönünde davacı tarafça bir delil ibraz edilmediği, ayrıca tazminat şartlarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, fazla yatırılan peşin harcın istek halinde iadesine, 06/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4273, Karar No: 2016/940, Tarih: 08.02.2016

**14. Ceza Dairesi         2014/4273 E.  ,  2016/940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı, tehdit

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 08.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12329, Karar No: 2017/12780, Tarih: 29.11.2017

**2. Ceza Dairesi         2015/12329 E.  ,  2017/12780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun'un Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteğinin 1412 sayılı Kanun'un 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

İş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK'nın 116/4, 119/1-c, 31/3 maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 4 ay hapis cezasından aynı Kanun'un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılarak 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası yerine 1 yıl 1 ay hapis cezasına hükmedilerek eksik ceza tayini ve her iki suçtan tayin olunan hapis cezaları kısa süreli olmadığı halde, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesine aykırı olarak adli para cezasına çevrilmesine karar verilmesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 29/11/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11996, Karar No: 2011/12901, Tarih: 27.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/11996 E.  ,  2011/12901 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 27.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.