muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/10867, Karar No: 2022/4627, Tarih: 11.03.2022

Hukukumuzda kısmi dava açılması mümkündür. (HMK m.109) Bundan başka, kısmi davanın mümkün olması, hiç kimsenin kendi lehine olan davayı (yani tam dava) açmaya zorlanamayacağı kuralına (HMK m.24) da uygundur. Borçlar Hukuku bakımından da, alacaklının alacağının bir kısmını istemesine (dava etmesine) bir engel yoktur. (TBK m.84).

Şu halde, alacaklı, alacağının tümü için dava açmak zorunda olmayıp, alacağının şimdilik belli bir kısmını dava konusu yapabilir. Ancak, alacaklının böyle bir kısmi dava açmada korunmaya değer (meşru) bir hukuki yararının bulunması gerekir.

Kısmi davanın açılması mümkün olan hallerde davacının, yargılama giderlerinden tasarruf etmek için, kısmi dava açmasında korunmaya değer (meşru) bir hukuki yararı vardır. Buna karşılık, bir alacağın (keyfen) küçük parçalara bölünerek, her parça için ayrı ayrı dava açılmasında, korunmaya değer bir hukuki yarar yoktur.

Davacının, alacağını küçük parçalara bölerek her parça için ayrı kısmi dava açmasında korunmaya değer bir hukuki yararı olmadığı gibi, böyle bir davranışı hakkın kötüye kullanılması olarak da nitelendirilebilir. (TMK.m.2) Bu nedenle, bu şekildeki kısmi davaların, esasına girilmeden, caiz (mesmu) olmadıklarından dolayı reddi gerekir (Prof. Dr. B. Kuru Medeni Usul Hukuku 23. Baskı Ank. 2012, sh. 277-278).

Kısmi dava açabilmesi için alacaklının bu davayı açmada korunmaya değer bir hukuki yararının bulunması şarttır. Hukuki yarar; dava konusuna ilişkin dava şartlarından olup; dava açıldığı anda var olmalıdır. Mahkemece, esas hakkındaki incelemeye geçilmeden önce; talep sahibinin bu hususta hukuki yararının bulunup bulunmadığına bakılmalı, hukuki yarar varsa talebin esasının incelenmesine geçilmelidir.

Dava konusu olayda; İtiraz Hakem Heyeti’nce tahkim yargılamasında açılan davanın konusunun adli yargıda açılan davadan kalan bakiye alacak olduğu, tahkim yargılamasında açılan davanın da adli yargıda açılan davada gibi kısmi alacak davası şeklinde açılmış olduğu ve her iki davada da ıslah hakkı kullanılmak suretiyle alacağın dörde bölündüğü ve alacağın birden fazla parçaya bölünmesinde HMK gereği hukuki menfaat bulunmadığı gerekçesine dayanılmış ise de, taraflar arasındaki uyuşmazlıkta alacağın tamamı ihtilaflı olup, davacının geçirdiği trafik kazası nedeniyle uğradığı malüliyet neticesinde ödenmesi gereken destekten yoksun kalma tazminatı (aynı kazada babası da vefat ettiği için) ve sakatlık tazminatı miktarlarının kaza raporu, maluliyet raporu ve aktüer bilirkişi raporu sonucunda belirlenebileceği bu nedenle de fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmak suretiyle kısmi açıldığı izahtan varestedir. Hatta davalı dahi cevabında; davacının kazadaki kusur durumunun hesaplattırılmasının gerekli olduğunu, kusur durumuna göre ödeme yapılabileceğini dolayısıyla aktüer bilirkişiden rapor alınması talep etmiş olup tüm veriler talep konusunun miktarının belirli olmayıp taraflar arasında tartışmalı olduğunun göstergesidir.

Davacının Sigorta Tahkim Komisyonu nezdinde açtığı bakiye sürekli iş göremezlik talepli davadaki uyuşmazlık ise sakatlık ve vefat tazminatının birlikte mi yoksa ayrı ayrı mı değerlendirileceği noktasında toplanmaktadır. Zira adli davada davalı vekili savunmasında sürekli sakatlık halinde ... poliçesinde kişi başı azami 290.000,00 TL ile sınırlı sorumluluk olduğunu davacı vekili ise sakatlık ve vefat teminatlarının ayrı olduğunu belirterek, adli yargıdaki ıslah talebini de fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak yapmıştır.

Hal böyle olunca İtiraz Hakem Heyetince, işin esasına girilip hasıl olacak sonuca göre hüküm kurulması gerekirken hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde davanın reddine dair hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile İtiraz Hakem Heyeti kararının BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 11/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5898, Karar No: 2014/6980, Tarih: 26.05.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/5898 E.  ,  2014/6980 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, ... Köyü çalışma alanında bulunan vc 1963 tarihinde yapılan kadastro çalışmaları sırasında taşlık niteliğinde tespit harici bırakılan taşınmazın bir bölümüne kadastro sonrası kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, ten bilirkişi raporunda sarı renk ile taralı ve (A) harfi ile gösterilen 7.037,78 metrekarelik alanın ev ve bahçe vasfıyla davacı adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, 26.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9380, Karar No: 2019/8441, Tarih: 10.04.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/9380 E.  ,  2019/8441 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... Tekstil Temizlik Çamaşırhane Hizm. A.Ş. vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davalı işyerinde 06/08/1990-15/05/2010 tarihleri arasında çalıştığını, davacının oğlu ...’nın işten çıkarılması ile ödenmesi gereken paraların davacıya ödenmediğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile ücret, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar vekili, davalı şirketler arasında devir ilişkisi bulunmadığını, davacının ... Tekstil A.Ş'de çalışmasının bulunmadığını, ... A.Ş. yönünden husumet itirazında bulunduklarını, davacının 08/08/1990 tarihinden 15/01/1997 tarihine kadar ... şirketinde çalıştığını ve emekli olduğunu, davacının 15/01/1997 tarihine kadar tekrar işe girdiğini ve iş ilişkisinin 31/07/2001 tarihinde tamamen sona erdiğini, taraflar arasında 31/01/2001 tarihinden sonra bir işçi - işveren ilişkisi olmadığını, davacının bu tarihten sonra ara ara ihaleler oldukça ... A.Ş. adına ihalelere katıldığını, alınan ihaleler neticesinde şirketten prim aldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin kıdem ve ihbar tazminatı ödenmesini gerektirmeyecek şekilde sona erdirildiğinin ispatı davalı işverene ait olup, davalı işveren tarafından bu husus ispat olunamadığından, davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı yasal süresi içinde davalı ... Tekstil Temizlik Çamaşırhane Hizmetleri A.Ş. vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı ... Tekstil Temizlik Çamaşırhane Hizmetleri A.Ş. vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-İşverenin dava tarihinden önce temerrüde düşürülmesi durumunda, talep edilmek kaydı ile temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Bunun dışında dava veya ıslah tarihlerinden itibaren talep edilen miktarlarla sınırlı olarak faize karar verilmelidir. Ayrıca, kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır.

2-İşverenin dava tarihinden önce temerrüde düşürülmesi durumunda, talep edilmek kaydı ile temerrüt tarihinden itibaren faiz yürütülmelidir. Bunun dışında dava veya ıslah tarihlerinden itibaren talep edilen miktarlarla sınırlı olarak faize karar verilmelidir. Ayrıca, kıdem tazminatının gününde ödenmemesi durumunda faiz başlangıcı fesih tarihi olmalıdır.

Somut uyuşmazlıkta, dava tarihinden önce davalıların temerrüde düşürülmediği dikkate alındığında ihbar tazminatı ve yıllık izin ücreti alacaklarına dava ve ıslah tarihi ayrımına göre faiz yürütülmesi gerekirken, alacak miktarlarının tamamına dava tarihinden itibaren faiz yürütülmesi hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK’nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının 1. bendinin “(b)” ve “(c)” alt bentlerinin hükümden çıkartılarak, yerlerine;

“(b) Net 10.635,25 TL. ihbar tazminatından, 500,00 TL.sinin dava tarihi olan 25/04/2013 tarihinden, 10.135,25 TL.sinin ıslah tarihi olan 03/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

(c) Net 58.480,00 TL. yıllık ücretli izin alacağından, 500,00 TL.sinin dava tarihi olan 25/04/2013 tarihinden, 57.980,00 TL.sinin ıslah tarihi olan 03/04/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu'nun 28/09/2018 tarih ve 2018/2 E. 2018/8 K. Sayılı İBK. uyarınca onama harcı alınmasına yer olmadığına, nispi temyiz harcının isteği halinde ilgiliye iadesine, 10/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/10113, Karar No: 2025/431, Tarih: 13.01.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/10113 E.  ,  2025/431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/1863 Esas, 2024/1680 Karar

KISITLI : ...

VASİ : ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Kulu Sulh Hukuk Mahkemesinin 22.05.2017 Tarihli ve 2017/64 Esas, 2017/225 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi sunmuş olduğu dilekçesi ile birlikte, vasilik görev süresinin uzatılmasını talep etmiştir.

Mahkemece 03.05.2024 tarihli ek karar ile, yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı adayının Aydınlıkevler Devlet Yurdu'nda kaldığının bildirildiği gerekçesiyle kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Ankara 11. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.07.2024 Tarihli ve 2024/1863 Esas, 2024/1680 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ya da vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine karar verildiği, vesayet dosyasının takibinde Kulu Sulh Hukuk Mahkemesi yetkili olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının hissedarı olduğu taşınmaz mallar hakkında işlem yapabilmek için izin ve yetki verilmesi ve görev süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4.4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Kulu Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Ankara Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Kulu Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

C. Değerlendirme

Kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Kulu Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Ankara Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vesayet dosyasının takibi ile Kulu Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; HMK’nın 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kulu Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

13.01.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13426, Karar No: 2019/17884, Tarih: 16.12.2019

**12. Hukuk Dairesi         2019/13426 E.  ,  2019/17884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının onanmasını mutazammın 26/09/2019 tarihli ve 2019/10447 Esas - 2019/13617 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkikinin davacı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında istek yerinde görülmediği gibi, HUMK'nin 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından karar düzeltme isteminin İİK'nin 366. ve HUMK'nin 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, takdiren 370,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, harç alınmasına yer olmadığına, 16/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5771, Karar No: 2019/19586, Tarih: 11.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/5771 E.  ,  2019/19586 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; davacının, davalıya ait işyerinde 30.11.2004 tarihinde yurt içi tır şoförü olarak çalışmaya başladığını,ücretinin sefer harcırahı ile birlikte net 2.000.TL olduğunu, maaşlarının 2009 yılından itibaren düzenli ödenmediğini, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin ödenmemesi nedeni ile iş sözleşmesini haklı olarak 29.01.2010 tarihinde sona erdirdiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla l00.00 TL kıdem tazminatı 10.000 TL fazla çalışma ücreti, 2.000.00 TL hafta tatili ücreti, l.000,00 TL ulusal bayram ve genel tatil ücreti, 100.00 TL izin ücreti, 100,00 TL ücret alacağı, l00,00 TL yemek ücreti, 100,00 TL asgari geçim indiriminin temerrüt tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile talep ettiğini ileri sürerek; davanın kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Vekilinin Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının belirtilen tarihler arası çalıştığını, iş sözleşmesinin 4857 sayılı yasanın 25/II-g maddesine göre devamsızlık nedeni ile sona erdirildiğini, ücretinin 650.00 TL net ve güzergaha göre sefer başına verilen 35.00 TL- 45.00 TL arasındaki harcırahtan oluştuğunu, bakiye maaş alacağı olmadığını, Ocak ayı asgari geçim indiriminin 54.68 TL olduğunu, izinlerini kullandığını, çalışma saatlerinin haftanın 5 günü 08.00-18.00 Cumartesi günleri öğleye kadar olduğunu, fazla çalışma ücretinin fahiş olduğunu zamanaşımı itirazlarının bulunduğunu, savunarak; davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilerek kıdem tazminatı, fazla mesai, yemek ücreti, asgari geçim indirimi, izin alacağının kabulüne, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ve ücret alacağınında reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar süresinde davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma alacağının hesabı, faiz başlangıç tarihleri ve fazla mesai ve izin alacağından yapılması gereken kesintilerin yapılmaması, tazminat ve alacakların net mi brüt mü olduğunun yazılmaması noktasında toplanmaktadır.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, delillerin taktirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma alacağının hesabı, faiz başlangıç tarihleri ve fazla mesai ve izin alacağından yapılması gereken kesintilerin yapılmaması, tazminat ve alacakların net mi brüt mü olduğunun yazılmaması noktasında toplanmaktadır.

Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Yurt içi tır şoförleri bakımından fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir ise de takometre kayıtları bulunması halinde inceleme bu kayıtlar üzerinden yapılmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 30.01.2013 gün, 2010/ 39450 E, 2013/ 3675 K.). Yurt içinde çalışan tır şoförünün hafta tatili ile bayram ve genel tatillerde çalıştığını her türlü yazılı delil veya tanıklarla kanıtlaması mümkündür. Ancak ulusal trafik kurallarına göre günde belli bir saat araç kullanma zorunluluğu sebebiyle fazla çalışma yapıldığının inandırıcı delillerle ispatı gerekir (Yargıtay 22.H.D. 24.06.2013 gün, 2012/ 25400 E, 2013/ 15235 K.). Takometre kayıtlarının sunulması halinde konunun uzmanı bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak kayıtlara üstünlük tanınmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 13.06.2013 gün, 2011/ 17536 E, 2013/ 18349 K.; Yargıtay 22. H.D. 21.05.2013 gün, 2013/ 10623 E, 2013/ 11943 K.).

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının kamyon şoförü olarak sefer başına prim usulü çalıştığı anlaşılmaktadır. Davacı ücretinin sabit ücret ve sefer başına ödenen harcırahtan oluştuğu, fazla çalışma adı altında sefer başı prim ödendiği ve bu şekilde fazla çalışmasının karşılığı normal ücretin ödendiğinden fazla çalışmanın sadece %50 zamlı kısmının hüküm altına alınması gerekirken, fazla çalışma alacağına %150 zamlı hesaplanarak ile karar verilmesi isabetsizdir.

2-HMK'nun 297. maddesine göre talep konusu tazminat ve alacakların temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesi şeklinde hüküm kurulduğu ancak ; temerrüt tarihinin hüküm fıkrasında gösterilmesi gerekirken bu yönde belirsiz şekilde temerrüt tarihi belirtilmeden hüküm tesisi hatalıdır

3-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK’nun 297/2. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

2-HMK'nun 297. maddesine göre talep konusu tazminat ve alacakların temerrüt tarihinden itibaren faiz işletilmesi şeklinde hüküm kurulduğu ancak ; temerrüt tarihinin hüküm fıkrasında gösterilmesi gerekirken bu yönde belirsiz şekilde temerrüt tarihi belirtilmeden hüküm tesisi hatalıdır

3-Hüküm altına alınan alacakların net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK’nun 297/2. maddesine aykırı olduğunun ve infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

4-Hükme esas alınan bilirkişi raporunda hesaplanan brüt fazla çalışma ücretinden sadece gelir vergisi ile damga vergisi kesintisi yapıldığı, %14 oranında SGK işçi payı ile 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu uyarınca %1 oranında işsizlik sigortası primi kesintilerinin yapılmadığı anlaşılmıştır.

Yıllık izin ücreti 5510 sayılı Yasanın 80. maddesine göre SGK ve işsizlik primine tabi olup, hükme esas bilirkişi raporunda yıllık izin ücreti nete çevrilirken % 14 oranında sigorta primi kesintisi ve %1 oranında işsizlik sigortası primi kesintisinin yapılmaması da isabetsizdir.

F)SONUÇ:

Temyiz olunan kararın açıklanan sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgililere iadesine, 11.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.