muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/1982, Karar No: 2022/10793, Tarih: 30.11.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/1982 E.  ,  2022/10793 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemleri reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek bu suçtan mahkumiyetleri ile kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatleri

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanıklar haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükümleri usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar haklarında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Oluşa uygun kabule göre, sanıkların işlediği reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun 6545 sayılı Kanun ile değişiklikten önceki 5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve zamanaşımı süresini en son kesen 05.06.2014 günlü mahkumiyet kararı ile inceleme günü arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bu suçtan görülen kamu davalarının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 30.11.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8421, Karar No: 2021/927, Tarih: 25.02.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/8421 E.  ,  2021/927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanmak

Hüküm : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı görevi kötüye kullanmak suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilave zamanaşımına tabi olduğu, son suç tarihi olan 01.01.2004'ten temyiz inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/18912, Karar No: 2012/10713, Tarih: 07.05.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/18912 E.  ,  2012/10713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suç delillerini yok etme, gizleme veya değiştirme

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

1- Dilekçenin süresi içinde verilmediği,

Anlaşıldığından, 5320 ... Yasanın 8/1 ve 1412 ... CMK'nın 317.maddesi uyarınca Üst Cumhuriyet Savcısının tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Jandarma görevlilerinin, mahkemece verilen arama kararı uyarınca, sanığın işlettiği ... Balık Evi isimli işyerine girdikleri sırada, sanığın tanık ... isimli kişiden aldığı CZ marka 9 mm çaplı tabancayı işyerinin kasasına koyarken görülmesi ve aşamalardaki savunmalarının da çelişkili olması karşısında; 08/01/2008 tarihli tutanak ile tanıklar ... ... Ustabaşoğlu ve ...'ın anlatımları yöntemince tartışılmadan, yasal olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 07.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10174, Karar No: 2010/14130, Tarih: 14.09.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/10174 E.  ,  2010/14130 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafakanın artırılması-nafakanın kaldırılması davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davacı-k.davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Taraflar arasında hükümden sonra imzalandığı ifade edilen sulh sözleşmesi ve protokolün; protokoldeki tarafların kimlik bilgileri de tastik edildikten sonra dosyaya konulması ve ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4300, Karar No: 2012/20377, Tarih: 27.11.2012

**11. Ceza Dairesi         2010/4300 E.  ,  2012/20377 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kredi kartının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

İddianamede, sanığın katılana ait banka kartını temizlik aracında bıraktığı montunun cebinden alarak para çektiğinin anlatılması karşısında; sanık hakkında hırsızlık suçundan açılan kamu davası ile ilgili olarak mahkemesince her zaman karar verilmesi mümkün görülmüştür.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu, kabul, oluşa, soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdire uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin uygulanmaması takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 27.11.2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9157, Karar No: 2011/11510, Tarih: 05.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9157 E.  ,  2011/11510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.02.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro tespiti sırasında tapu kaydına dayalı olarak davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 117 ada 50 parsel sayılı taşınmazın imar uygulaması yapılması ile oluşan ve yine davalı ... adına tescil edilen 1521 ada 1 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 sayılı Kadastro Kanununa eklenen geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K.2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin "harmanyeri" iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında kalmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24414, Karar No: 2014/16618, Tarih: 07.05.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/24414 E.  ,  2014/16618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz başvurusunun incelenmesinde;

Hırsızlık suçunun konusunu oluşturan araca çalınmak istenirken veya kullanım esnasında verilen zararların mala zarar verme suçunu oluşturmayacağının düşünülmemesi ,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30191, Karar No: 2018/11525, Tarih: 29.11.2018

**13. Hukuk Dairesi         2016/30191 E.  ,  2018/11525 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davalı avukatınca duruşmasız, davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı ... Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı şirket, kaldırım taşı ürettiğini, davalı belediyeye satmış olduğu malların bedelinin ödenmediğini, taraflar arasındaki cari hesaptan doğan alacaklarının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine davalı tarafından haksız itiraz edildiğini ileri sürerek vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, takip yapılan ... İcra Dairesinin yetkili olmaması nedeniyle dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmiş; hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dava, sözleşmeden kaynaklanan edimin yerine getirilmemesi sonucu talep edilen bedelin tahsili amacıyla başlatılan icra takibine yapılan itirazın iptaline ilişkindir. Uyuşmazlık yetkili icra dairesinin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır. İcra dairesinin yetkisini düzenleyen İcra İflas Kanunu’nun 50/1 maddesine göre “Para veya teminat borcu için takip hususunda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun yetkiye dair hükümleri kıyas yolu ile tatbik olunur. Şu kadar ki, takibe esas olan akdin yapıldığı icra dairesi de takibe salahiyetlidir.” HMK.nun 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki, bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununun 89.(eski BK.73) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir. Bu husus icra takibi için de geçerlidir. O halde, (Bkz. HGK. 5.11.2003, 2003/13-640-627 sayılı kararı) eldeki davada, davacının yerleşim yeri icra dairesi olan ... İcra Daireleri de yetkilidir. Mahkemece, değinilen bu yönler gözetilerek işin esasına girilip hasıl olacak sonuca uygun bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetkisiz icra dairesinde takip yapılması nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan sebeplerle temyiz edilen hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, 1.630,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29/11/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7496, Karar No: 2014/12237, Tarih: 10.04.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/7496 E.  ,  2014/12237 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ŞANLIURFA 1. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/12/2011

NUMARASI : 2010/1122-2011/1348

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai ücreti, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; Müvekkilinin davalı işyerinde şehirlerarası tır şoförü olarak aylık 1.500 TL ile çalışmakta iken iş akdinin davalı tarafından haksız olarak feshedildiğini belirterek, kıdem ve ihbar tazminatı, yıllık izin, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili; davacının iş akdinin devamsızlık yaptığı için haklı nedenle şirket tarafından feshedildiğini, kıdem ve ihbar tazminatı alacağının olmadığını, davacının asgari ücretle çalıştığını, fazla mesai alacağı olmadığını, her sefere yedek şoförle çıkıldığını, yükleme yapılan firmaların zaten üst üste gönderilen şoförü kabul etmediklerini, canlı havyan taşımacılığı yapıldığı için seferin kazasız gerçekleşmesi için takipte olduklarını, evli ve çocuklu olan davacının ailesiyle hiç görüşmeyip sürekli çalıştığını iddia etmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da kat edilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

2- Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da kat edilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Yurt içi tır şoförleri bakımından fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir ise de takometre kayıtları bulunması halinde inceleme bu kayıtlar üzerinden yapılmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 30.01.2013 gün, 2010/ 39450 E, 2013/ 3675 K.). Yurt içinde çalışan tır şoförünün hafta tatili ile bayram ve genel tatillerde çalıştığını her türlü yazılı delil veya tanıklarla kanıtlaması mümkündür. Ancak ulusal trafik kurallarına göre günde belli bir saat araç kullanma zorunluluğu sebebiyle fazla çalışma yapıldığının inandırıcı delillerle ispatı gerekir (Yargıtay 22.H.D. 24.06.2013 gün, 2012/ 25400 E, 2013/ 15235 K.). Takometre kayıtlarının sunulması halinde konunun uzmanı bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak kayıtlara üstünlük tanınmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 13.06.2013 gün, 2011/ 17536 E, 2013/ 18349 K. ; Yargıtay 22. H.D. 21.05.2013 gün, 2013/ 10623 E, 2013/ 11943 K.).

Somut olayda davacı, fazla mesai yaptığını ispat için takograf kayıtları ve tanık beyanlarına dayanmış ve mahkemece karar gerekçesinde "İş Hukuku çerçevesince, usulünce ve gerekçeleri de belirtilen raporun hüküm kurmaya elverişli olduğu" belirtilerek fazla mesai ücreti hüküm altına alınmış ise de; bilirkişi raporunun fazla mesaiye yönelik irdelemesi İş Hukuku ilkelerine uygun olmayıp, davacının çalışmaya başlama ve çalışma bitiş saatlerinin belirtilmediği gibi, fiilen kaç saat araç kullandığı da belirtilmemiş ve bilirkişinin “günde 3 saat fazla mesai yapılır.” şeklindeki afaki, tahmine dayalı raporuna itibar edilerek hüküm kurulmuştur.

Yukarıda belirtildiği üzere, davacının fazla mesai iddiası kanıtlanamadığı halde Mahkemece bilirkişinin afaki, tahmine dayalı hesaplamasına itibarla fazla mesai ücretinin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

3-Hükmedilen miktarların net mi brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12813, Karar No: 2013/12546, Tarih: 27.05.2013

**22. Hukuk Dairesi         2013/12813 E.  ,  2013/12546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, ek ödemeden kaynaklanan alacakların ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin usulden reddine karar vermiştir.

Hüküm taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş ve davacı avukatınca da duruşma talep edilmiş ise de; işin mahiyeti itibarıyla duruşma isteminin reddine, incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verilmiş olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, iki tarafın yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA 27.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13422, Karar No: 2018/4531, Tarih: 28.05.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/13422 E.  ,  2018/4531 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Davanın reddi

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu, hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” ,

b) Sanık hakkında aynı suçtan dolayı bu suç tarihinden önce, açılmış başka bir dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değişik TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına”,

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 28.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.