muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/9762, Karar No: 2007/3922, Tarih: 13.03.2007

**2. Hukuk Dairesi         2006/9762 E.  ,  2007/3922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan bugün \*temyiz eden ... ile vekili Avukat ... ve karşı taraf ... geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz edilen karar temyiz eden tarafa \*10.02.2006 günü tebliğ edilmiş ve fakat söz konusu karar yasada öngörülen (HUMK.432) l5 günlük süre geçtikten sonra \*22.03.2006 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz edilmiştir.

Kuşkusuz Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanunla değiştirilen 432.maddesine göre, temyiz kanuni süre geçtikten sonra yapılır ise, temyiz isteminin reddine karar verme yetkisi hükmü veren mahkemeye aittir.

Ne var ki \*Aile Mahkemelerince verilen kararların yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmesi veya temyiz kabiliyetinin bulunmaması halinde dosyanın yerel mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmeden, Yargıtay'a gönderilmesi durumunda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanun ile değişik 432/4.maddesine göre, bu konuda bir karar verilmek üzere, dosya mahalline geri çevrilmeden doğrudan doğruya Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği(l.6.l990 günlü ve l989/3 Esas,l990/4 Karar sayılı) Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunca karara bağlanmıştır. Bu durumda gösterilen sebeple temyiz isteminin reddi gerekir.

SONUÇ: Temyiz dilekçesinin gösterilen sebeple REDDİNE oybirliğiyle karar verildi. 13.03.2007
Yargıtay — Esas No: 2014/23218, Karar No: 2014/22499, Tarih: 01.07.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/23218 E.  ,  2014/22499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Sivas 2. Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla)

TARİHİ : 24/03/2014

NUMARASI : 2014/23-2014/158

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, kullandığı konut kredisinin yapılandırılması sırasında davalı bankaca yapılandırma masrafı ve komisyon adı altında toplam 4.000,00 TL kesinti yapıldığını ileri sürerek haksız şekilde alınan toplam 4.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar verilerek davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, Mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 25,20 TL harcın istek halinde iadesine, 01.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1126, Karar No: 2015/2439, Tarih: 20.04.2015

**1. Ceza Dairesi         2015/1126 E.  ,  2015/2439 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2015/15062

MAHKEMESİ : Denizli 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 16/09/2014, 2014/234 (E) ve 2014/220 (K)

SUÇ : Canavarca hisle, eziyet çektirerek öldürme

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık maktül yönelik eziyet çektirerek kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişkin cezayı azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazının reddiyle, re'sen de temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 20/04/2015 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/25096, Karar No: 2017/16618, Tarih: 25.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/25096 E.  ,  2017/16618 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Mağdurun suça konu 34 M 3467 plakalı minibüsünü kilitleyerek park edip ayrıldığını beyan etmesine rağmen sanığın minibüsün açık olan penceresinden içeri girdiğini belirtmesi, olay yeri inceleme raporuna göre de aracın kapı ve pencereleri üzerinde herhangi bir zorlama izi ya da kırık emaresi bulunmadığının tespit edilmesi, polis ekibi olay yerine gittiğinde minibüsün kapısının açık olduğunun anlaşılması karşısında, mağdura ait minibüsün camlarının kapalı ve kilitli olup olmadığı, basit bir zorlama ile açılacak nitelikte olup olmadığının mağdurdan sorularak tespiti ile sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde TCK'nın 142/1-b maddesinden hüküm kurulması,

2- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın suç tarihinde mağdura ait minibüsten 48,75 TL değerinde bozuk paraları alması karşısında, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/12/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14190, Karar No: 2014/7984, Tarih: 22.04.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/14190 E.  ,  2014/7984 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı cihetle, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresinin davaya katılma ve hükmü temyize yetkisinin bulunmadığı gibi katılmasına karar verilmesi de hükmü temyiz yetkisi vermeyeceğinden, gümrük idaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi gereğince REDDİNE,

II-Sanığın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca, hükümden, gümrük idaresi lehine vekalet ücreti verilmesine ilişkin bendin çıkartılması ve hükmün diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 22/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13024, Karar No: 2018/2893, Tarih: 05.03.2018

**2. Hukuk Dairesi         2016/13024 E.  ,  2018/2893 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Karşılıklı Boşanma - Takı Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 5766 sayılı ve 6217 sayılı Kanunlarla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Davacı-davalı erkeğin takı parası alacağına yönelik temyizine ilişkin olarak alınması gerekli 20 TL. nispi harcın alınmadığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının mahalli mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 05.03.2018 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/21887, Karar No: 2016/3004, Tarih: 18.02.2016

**5. Hukuk Dairesi         2015/21887 E.  ,  2016/3004 K.**

**"İçtihat Metni"**

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2010/215-2014/261

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan ve arıtma tesisi iletim hattı, servis yolu ve enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, zemin bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, kamulaştırmasız el atılan ve arıtma tesisi iletim hattı, servis yolu ve enerji nakil hattı geçirilen taşınmazın, zemin bedeli ile irtifak hakkı karşılığının tahsili istemine ilişkindir.

Davaya konu teşkil eden arazi niteliğindeki taşınmaza gelir metoduna göre değer biçilmesi yöntem olarak doğrudur. Ancak;

1)Dava konusu taşınmaz ile aynı mahallede ve yakın konumdaki 989 parsele ilişkin Bala Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/62-2014/89 sayılı kararında taşınmaza kuru tarla olarak buğday, bostan münavebesi esas alınmış ve Şubat 2011 değerlendirme tarihi itibarıyla m2 birim fiyatı 8,90-TL olarak kabul edilmiş ve bu bedel Dairemizce uygun bulunmuştur.

Bu durumda, taşınmazın nitelikleri dikkate alınıp, anılan dosyada belirlenen münavebe sisteminden ve metrekare birim fiyatından ayrılma sebepleri açıklanarak gerekçeleri belirtilmek suretiyle değerlendirme yapılmak üzere bilirkişi kurulundan ek rapor alınıp sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken, eksik inceleme ile karar verilmesi,

2)El atılan ve bedeline hükmedilen, fen bilirkişi raporunda (pilon yeri , A2, A4, A5, B, C2, C3) olarak belirlenen toplam 4.275 m2 kısmın davacıların payına isabet eden bölümlerinin davalı idare adına tesciline karar verilmesi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Taraf vekillerininn temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harçlarının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harçlarının Hazineye irad kaydedilmesine, 18/02/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3961, Karar No: 2015/3716, Tarih: 14.05.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/3961 E.  ,  2015/3716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı yüklenici ... vekili, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre inşaatı tamamlayıp teslim ettiğini, ancak 4 ve 5 no'lu bağımsız bölümlerin arsa sahibince yüklenici şirkete devredilmediğini belirterek, ... Merkez Yarhasanlar mah. 1557 ada, 12 parsel üzerindeki zemin kat 5 no'lu ve zemin üstü 4. kat 4 no'lu bağımsız bölümlerin davalı adına olan tapu kayıtlarının iptali ile yüklenici şirket adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiş, 06.06.2011 tarihli dilekçeyle ise, 4. Kat 4 no'lu bağımsız bölüm hakkındaki tapu iptali ve tescil talebinden feragat ettiklerini belirtmiştir.

Davalı arsa sahibi ... vekili ise, yüklenici şirketin binayı geç teslim ettiğini, 13.09.2004 tarihine kadar olan kira kaybı alacaklarının .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/141 esas, 2010/245 karar sayılı kararı ile karara bağlandığını, ancak 14.09.2004 tarihinden en son dükkanın teslim tarihi olan 2009 Aralık ayına kadar geçen süredeki 62 aylık ödenmeyen kira tazminatının tahsili için .... İcra Müdürlüğü'nün 2010/5814 sayılı icra takibini yaptıklarını, yüklenici şirketin itirazı üzerine duran icra takibinin devamı ve itirazın iptali için ..... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/391 esas ile dava açtıklarından, bu dava dosyasının sonucunun beklenmesi gerektiğini, Borçlar Kanunu'nun 81. maddesi gereğince sözleşme hükümlerine göre yüklenicinin edimi olan kira tazminatı ödenmediğinden 5 no'lu bağımsız bölümün yüklenici adına tapuda tescilinin istenemeyeceğini belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; .... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2008/141 esas 2010/245 karar sayılı dosyasında arsa sahibi vekilinin yüklenicinin inşaatı yaparak 2007 yılında kendilerine teslim ettiğini beyan ettiği ve yargılama sonucunda ifaya izin talebinin reddine karar verilerek kesinleştiği, bu şekilde yüklenicinin edimlerini yerine getirerek, inşaatı yapıp teslim ettiği anlaşıldığından sözleşme gereği arsa sahibinin de 4 ve 5 no'lu bağımsız bölümleri yükleniciye vermesi gerektiği, ancak yargılama sırasında 4 no'lu bağımsız bölümden davacı feragat ettiğinden bu BB yönünden feragat nedeniyle davanın reddine, 5 no'lu bağımsız bölüm yönünden ise davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle, 5 no'lu bağımsız bölüm yönünden davanın kabulü ile zemin kat 5 no'lu bağımsız bölümün davalı adına olan tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya kayıt ve tesciline, diğer taleplerin feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Karar davalı arsa sahibi vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenici şirkete devri gereken .... Mahallesi 1557 ada 12 parsel 4 ve 5 no'lu bağımsız bölümlerin arsa sahibi adına olan tapularının iptali ile yüklenici şirket adına tescili istemine ilişkindir.

Davacı taraf yargılama sırasında 4 no'lu bağımsız bölüm ile ilgili davasından feragat etmiştir. 5 no'lu bağımsız bölüm ise sözleşme gereğince teslimi gereken son bağımsız bölüm olup, teminat niteliğindedir. Taraflar arasında açılıp sonuçlanan ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/391 esas ve 2013/445 karar sayılı dava dosyasında, yüklenici şirketin arsa sahibine 8.892,00 TL kira tazminatı borcu bulunduğu belirlenerek hükme bağlanmıştır. Sözleşmenin imzalanması ve dava tarihinde yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 81. maddesinde, karşılıklı taahhütleri içeren sözleşmelerde taraflardan biri borcunu yerine getirmediği takdirde diğer tarafın borç yerine getirilene kadar kendi borcunu yerine getirmekten kaçınabileceği hükme bağlanmıştır.

Somut olayda, ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/391 esas ve 2013/445 karar sayılı kararı ile davacı yüklenici şirketin davalı arsa sahibine kira tazminatı ödemesine karar verildiği anlaşıldığından, BK'nın 81. maddesi hükmü karşısında, yüklenici şirketin anılan borcu durduğu sürece tapu iptali ve tescil istemli bu davayı açmasının diğer davadaki borcunu ödemesine bağlı olacağı açıktır. Mahkemece bu hususun ön mesele yapılması ve gerekli araştırma yapılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, bu konu üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle, kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/17274, Karar No: 2017/15772, Tarih: 25.05.2017

**4. Ceza Dairesi         2017/17274 E.  ,  2017/15772 K.**

**"İçtihat Metni"**

Kamu kurumu faaliyetini cebir veya tehdit kullanarak engelleme suçundan şüpheliler ... ve diğer şüpheliler hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 29/08/2016 tarihli ve 2016/69057 soruşturma, 2016/40973 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın kabulüne ilişkin mercii İzmir 5. Sulh Ceza Hâkimliğinin 20/10/2016 tarihli ve 2016/3639 değişik iş sayılı kararı, Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 18.03.2017 gün ve 94660652-105-35-14459-2016-KYB sayılı istemleri, ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 29/03/2017 günlü ve 2017/19661 sayılı tebliğnamesiyle bozma düşüncesiyle daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre, İzmir Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğünün 22/07/2016 tarihli suç duyurusu üzerine başlatılan soruşturmada, şüpheli olarak adları geçen ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında yapılmış herhangi bir suç ihbarı bulunmadığı gibi şüphelilerin atılı suçu işlediklerini gösterir yeterli, kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı da gözetilmeden, itirazın bu nedenle adı geçen şüpheliler yönünden reddi yerine yazılı şekilde kabulünde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Olay

Dosyanın incelenmesinde, İzmir Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğünün 22/07/2016 tarihli suç duyurusu üzerine başlatılan soruşturmada, şüpheli olarak adları geçen ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... haklarında yapılmış herhangi bir suç ihbarı bulunmadığı gibi şüphelilerin atılı suçu işlediklerini gösterir yeterli, kesin ve inandırıcı kanıtlar bulunmadığı da gözetilmeden, bu kişilerin Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından sehven adları kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yazılmak suretiyle soruşturmaya dahil edilmeleri nedeniyle bu kişiler yönünden müşteki İzmir Valiliği İl Milli Eğitim Müdürlüğünün itirazın reddi gerekirken yazılı şekilde kabulüne dair İzmir 5. Sulh Ceza Hakimliği'nin kararın kanun yararına bozulması istemine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.

2-Hukuksal Değerlendirme