muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1299, Karar No: 2015/15795, Tarih: 04.11.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/1299 E.  ,  2015/15795 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

18. Hukuk Dairesi

ESAS NO : 2015/

KARAR NO : 2015/

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : Kemalpaşa 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2014

NUMARASI : 2013/262-2014/225

DAVACI :

DAVALI :

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu 177 ada 13 parsel sayılı taşınmazın 11.04.2013 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan buğday, buğday samanı ve kavunun 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerine, kilogram başına toptan satış fiyatlarına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

BAŞKAN V. ÜYE ÜYE ÜYE ÜYE

Karşılaştırıldı SA.
Yargıtay — Esas No: 2017/8593, Karar No: 2021/3625, Tarih: 24.05.2021

**14. Ceza Dairesi         2017/8593 E.  ,  2021/3625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık müdafisinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Mahkemece yüzüne karşı verilen hükmü sanık müdafisinin CMUK’nın 310/1. maddesinde düzenlenip, tefhimden işlemeye başlayan bir haftalık kanuni süresinden sonra sunduğu 26.11.2014 tarihli dilekçeyle temyiz ettiği anlaşıldığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan mağdure vekilinin temyiz istemlerinin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin suç tarihlerinde on sekiz yaşını ikmal etmediği ve maruz kaldığı eylemler nedeniyle ruh sağlığının bozulduğu anlaşıldığından, sanığın eylemlerinin zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlarda getirilen düzenlemeler de nazara alınıp belirlenecek lehe kanuna göre mahkumiyetine karar verilmesi yerine suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.05.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6519, Karar No: 2022/1170, Tarih: 17.02.2022

**12. Ceza Dairesi         2021/6519 E.  ,  2022/1170 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

Suç : 2863 sayılı Kanuna aykırılık

Hüküm : Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2018 tarih, 2015/789 Esas, 2018/127 Karar sayılı beraat kararının kaldırılması ile; 2863 sayılı Kanunun 65/1, TCK’nın 62/1, 52/2,51/1-3-7-8. maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın beraatine ilişkin, Antalya 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2018 tarih, 2015/789 Esas, 2018/127 Karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusu sonucu, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda, beraat kararının kaldırılarak sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dava konusu, III. derece arkeolojik sit alanı içerisindeki, korunması gerekli kültür varlığı olarak tescilli 156 ada 14 parsel nolu taşınmaza ilişkin, 18.03.2013 tarihli Müze Müdürlüğü uzmanlarınca düzenlenen rapor ile, dava konusu taşınmazın önceki maliklerinden ...’nın dilekçesine istinaden yapılan incelemede, sondaj çalışmalarının tamamlandığı, herhangi bir buluntuya rastlanmadığı, söz konusu parselde bulunan su kanalı korunarak inşaat yapılmasında sakınca bulunmadığı, ancak inşaat sırasında Kanun kapsamında herhangi bir eser ya da kalıntıya rastlanması halinde inşaatın durdurularak Müze Müdürlüğüne bilgi verilmesi gerektiği hususlarının tespit edildiği, Antalya Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun 15.04.2013 tarih, 1556 nolu kararı ile, yapılan sondaj çalışması sonucu 2863 sayılı Kanun kapsamında herhangi bir arkeolojik veriye rastlanmadığı anlaşıldığından, yeni yapılanmaya ilişkin projenin hazırlanarak kurula iletilmesine karar verildiği, 30.09.2014 tarih, 3047 nolu karar ile de kurula sunulan yeni yapılanma projesinin III. derece Arkeolojik Sit Alanı Geçiş Dönemi Yapılanma Koşullarına uygun olarak hazırlandığının anlaşıldığına, havuzun iptal edildiği şekliyle yeni yapılanma projesinin uygun bulunduğuna karar verildiği,

Sanık ...’ın dava konusu taşınmazı tapuda 12.11.2014 tarihinde ...’dan satın almak suretiyle edindiği, ...’ın da 30.04.2014 tarihinde edindiği, ancak sanığın aşamalardaki beyanlarında, dava konusu taşınmazı ... ile beraber inşaat yapmak için aldıklarını, ancak tapu kaydını ... adına yaptırdıklarını, daha sonra ...’in inşaat düşüncesinden vazgeçmesi nedeniyle kendisine başka bir daire vererek taşınmazı tapuda üzerine aldığını, inşaata ilişkin projenin onaylandığını ve yapının ruhsatlandırıldığını, taşınmazı aldıklarında arsa içerisinde bulunduğu belirtilen su kemerinin olmadığını beyan ettiği, mahkemece mahallinde icra edilen keşif neticesinde alınan bilirkişi heyeti raporu ile de; dava konusu taşınmaza ilişkin ruhsata esas mimari projenin incelenmesinde, mimari projede, parsel içerisinde bulunduğu belirtilen su kanalını koruma amaçlı herhangi bir proje detay çizimi ve herhangi bir ibarenin olmadığı, inşaat ruhsatının mevcut mimari projeye göre verildiği hususunun tespit edildiği anlaşılmakla, sanığın Koruma Kurulu tarafından onaylanan proje kapsamında inşaat yaptırması ve projede su kanalına ilişkin bir ibare olmamasına rağmen Koruma Kurulu tarafından onaylanması nedeniyle suç kastı bulunmadığından beraatine karar verilmesi gerektiği gözetilmeksizin, yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesi tarafından yapılan istinaf incelemesi sonucunda 21/02/2019 tarihli, 2018/2741 Esas- 2019/332 Karar sayılı hükmünün 5271 sayılı CMK'nın 302/2. madde ve fıkrası uyarınca BOZULMASINA; bozma kararı doğrultusunda işlem yapılmak üzere 5271 sayılı CMK'nın 7165 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 8. maddesi ile değişik 304/2. maddesi uyarınca, dosyanın gereği için Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine iletilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE; 17/02/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/654, Karar No: 2022/5039, Tarih: 24.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2022/654 E.  ,  2022/5039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine ancak,

1-Nüfus kaydına göre 25.07.1981 doğumlu olup suç tarihinde 18 yaşından büyük olan sanık hakkında, TCK.nın 31/3. maddesi uyarınca cezasından indirim yapılmak suretiyle eksik ceza tayini,

2-Yüklenen suç nedeniyle oluşan maddi bir zarar bulunmaması ve suç tarihinin 6545 sayılı Yasanın yürürlük tarihi olan 18.06.2014' ten önce olması da dikkate alındığında engel adli sicil kaydı bulunmayan sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanmasından önce lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilip verilmeyeceğinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri gereğince BOZULMASINA, 24.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/47, Karar No: 2023/612, Tarih: 22.11.2023

**Ceza Genel Kurulu         2021/47 E.  ,  2023/612 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY DAİRESİ : (Kapatılan) 14. Ceza Dairesi

MAHKEMESİ :Ağır Ceza

SAYISI : 35-204

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından açılan kamu davasında yapılan yargılama sırasında; Çorum 1. Asliye Ceza Mahkemesince 22.10.2013 tarih ve 352-419 sayı ile sanığın eylemlerinin beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturabileceği gerekçesiyle görevsizlik kararı verilerek dosyanın gönderildiği Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesince 02.04.2015 tarih ve 235-53 sayı ile; sanığın katılan mağdur ... ve mağdur ...'ya yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun, 6545 sayılı Kanun'la değişik 103/1-a, 103/4, 43/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca iki kez 12 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise aynı Kanun'un 109/2, 109/3-f, 109/5, 43/1, 62, 53 ve 63. maddeleri uyarınca iki kez 6 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba karar verilmiştir.

Hükümlerin, sanık müdafii ve katılan ... ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 24.12.2018 tarih ve 5884-7687 sayı ile; "Adli Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunun 21.04.2014 tarihli raporları uyarınca kendilerinde hafif derecede zeka geriliği saptanan mağdurelerin aşamalarda kendi içinde ve birbirleriyle çelişen ve değişen anlatımları, savunma, mağdurelerin istismar eylemlerinin gerçekleştiğini bildirdikleri yerlerde mahkemece yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunun içeriği, mağdurelerin kollukta beyanları alınırken kayda alınan CD'lere ilişkin düzenlenen çözüm tutanağı, mağdure ...'un babası ...'in 01.03.2016 tarihli şikâyetten vazgeçme dilekçesi ve tüm dosya kapsamı nazara alındığında, sanığın atılı suçları işlediği hususunda cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi," isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesi ise 20.03.2019 tarih ve 35-204 sayı ile bozmaya direnerek sanığın ilk hükümler gibi cezalandırılmasına karar vermiştir.

Çorum 2. Ağır Ceza Mahkemesi ise 20.03.2019 tarih ve 35-204 sayı ile bozmaya direnerek sanığın ilk hükümler gibi cezalandırılmasına karar vermiştir.

Direnme kararına konu bu hükümlerin de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının yalnızca çocuğun basit cinsel istismarı suçuna yönelik temyiz itirazlarının değerlendirildiği 30.12.2019 tarihli ve 53814 sayılı onama istekli tebliğnamesi ile dosya 6763 sayılı Kanun'un 36. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 307. maddesi uyarınca kararına direnilen Daireye gönderilmiş, aynı madde uyarınca inceleme yapan Yargıtay (Kapatılan) 14. Ceza Dairesince 02.02.2021 tarih ve 193-818 sayı ile direnme kararı yerinde görülmeyerek Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

II. UYUŞMAZLIK KONUSU VE ÖN SORUN

Özel Daire ile Yerel Mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın mağdur ve katılan mağdura karşı çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkin ise de Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 27. maddesi uyarınca öncelikle; sanık müdafiinin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz talebi hususunda mevcut tebliğnamede bir görüş bildirilmediğinden, bu hususta ek görüş bildirilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmesinin gerekip gerekmediği değerlendirilmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR

İncelenen dosya kapsamından;

Yerel Mahkemenin katılan mağdur ve mağdura karşı çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanığın mahkûmiyetine dair ilk hükümlerinin, sanık müdafii ve katılan ... ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili tarafından temyiz edildiği, Özel Dairece yapılan incelemede hükümlerin bozulmasına karar verildiği, Yerel Mahkemenin ilk hükümlerinde direndiği, direnme kararına konu bu hükümlerin de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine düzenlenen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.12.2019 tarihli ve 53814 sayılı tebliğnamesinde yalnızca çocuğun basit cinsel istismarı suçuna yönelik temyiz itirazlarının değerlendirildiği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlere yönelik sanık müdafiinin temyiz talepleri hususunda ise bir görüş bildirilmediği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Ön Sorun Konusuna İlişkin Açıklamalar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcı Başyardımcısı ile yardımcılarının görevleri" başlıklı 28. maddesi;

IV. GEREKÇE

A. İlgili Mevzuat ve Ön Sorun Konusuna İlişkin Açıklamalar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun "Yargıtay Cumhuriyet Başsavcı Başyardımcısı ile yardımcılarının görevleri" başlıklı 28. maddesi;

"Yargıtay Cumhuriyet Başsavcı Başyardımcısı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının veya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcıvekilinin vereceği görevleri yapar. Özel hükümler saklı kalmak kaydıyla Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı ve Vekilinin yokluğunda Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısına vekillik eder. Başyardımcının da bulunmadığı zamanlarda bu görevi en kıdemli Yargıtay Cumhuriyet Başsavcıyardımcısı yapar.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcıyardımcıları, kendilerine verilen dosyaların tebliğnamelerini, karar düzeltme ve itiraz yoluna başvurma işlemlerini Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı adına düzenler ve onun yerine imza ederler. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının vereceği diğer işleri görürler.

Zamanaşımı Türk Ceza Kanununun 102 nci maddesinin birinci fıkrasının (5) ve (6) numaralı bentleri kapsamında olan suçlara ilişkin dava dosyaları temyiz üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname düzenlenmeksizin ilgili daireye gönderilir. Daire kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının karar düzeltme ve itiraz kanun yollarına başvurma yetkisi vardır." biçiminde hüküm altına alınmıştır.

Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 37. maddesi ise;

"Yargıtay Cumhuriyet Başsavcı yardımcılarının görevleri:

1- Verilen işleri süresinde ve eksiksiz inceleyip Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı adına düzenleyecekleri ve imza edecekleri tebliğnamelere bağlıyarak sonuçlandırmak,

2- Dairelerden çıkan ilâmları uygulama, içtihat ve tebliğnamelere uygunluk açılarından inceleyerek Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısının görüşüne göre karar düzeltme veya itiraz yollarına gitmek,

3- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcı başyardımcısı tarafından düzenlenecek sıraya göre Ceza Genel Kurulu ile dairelerin duruşmalarına katılarak düşüncesini bildirmek,

4- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcı başyardımcısı tarafından düzenlenecek sıraya göre ceza dairelerinin günlük çalışmaları sona erinceye kadar çalışma saati dışında nöbet tutmak,

5- Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı tarafından verilecek ve ayrıca kanun ve yönetmelikle verilen diğer görevleri yapmaktır." şeklindedir.

Anılan Kanun ve Yönetmelik maddeleri uyarınca Yerel Mahkemece verilen kararların temyiz yoluyla incelenmesinde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca o konudaki hukuki görüşün açıklandığı bir tebliğnamenin düzenlenmesi zorunlu olduğu gibi, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usülü Kanunu'nun, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken 316. maddesinin 3. fıkrasına göre hükmün temyiz edilmesi hâlinde Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenecek tebliğnamenin, hükmü temyiz etmeleri veya aleyhlerine sonuç doğurabilecek görüş içermesi hâlinde sanık veya katılan ya da vekillerine dairesince tebliğ olunması da zorunludur.

B. Ön Soruna İlişkin Hukuki Nitelendirme

B. Ön Soruna İlişkin Hukuki Nitelendirme

Yerel Mahkemenin direnme kararına konu hükümlerinin sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca 30.12.2019 tarihli ve 53814 sayılı tebliğname düzenlenmiş ise de bu tebliğnamede sanık müdafii tarafından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik gerçekleştirilen temyiz istemi ve nedenleri değerlendirilmemiştir. Yargıtay Kanunu'nun 28 ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 37. maddeleri uyarınca Yerel Mahkemece verilen kararların temyiz yoluyla incelenmesinde, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca, tüm temyiz edenlere ve temyiz edilen tüm hükümlere yönelik hukuki görüşün açıklandığı bir tebliğnamenin düzenlenmesi zorunludur.

Bu nedenle, sanık müdafii tarafından açılmış bulunan temyiz davasına dayalı olarak Ceza Genel Kurulunca inceleme yapılabilmesi için, öncelikle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii tarafından kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik ileri sürülen temyiz nedenlerinin de değerlendirildiği bir ek tebliğnamenin düzenlenmesi gerektiğinden, dosyanın ek tebliğname düzenlenmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine karar verilmelidir.

V. KARAR

Açıklanan nedenlerle;

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümlerinin sanık müdafii tarafından temyiz edilmiş olması nedeniyle, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca sanık müdafii tarafından anılan suçtan kurulan hükümlere yönelik ileri sürülen temyiz nedenlerinin de değerlendirildiği ek tebliğname düzenlenmesinin sağlanması ve Özel Dairece direnme kararının yerinde görülüp görülmediğine ilişkin değerlendirme yapıldıktan sonra dosyanın, Yargıtay Ceza Genel Kuruluna gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.11.2023 tarihinde yapılan müzakerede oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4597, Karar No: 2020/3583, Tarih: 28.09.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/4597 E.  ,  2020/3583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Torbalı 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce verilen 21.05.2013 tarih ve 2013/84-2013/294 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış bazı noksanlıkların ikmali için mahalline gönderilen dosyanın eksikliklerin giderilmesinden sonra gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalının icra takibine yaptığı yetki itirazını kabul etmediklerini, takip konusu senetlerde ve çeke konu olan faturada Torbalı İcra Dairesi ve Mahkemelerinin yetkili kılındığını, davacının alacaklısı dava dışı ... olan 09.10.2010 ve 24.10.2010 vade tarihli iki adet senedi kefil sıfatıyla ödemek zorunda kaldığını, ayrıca 09.07.2010 tarihli davacıya ait Yaras Metal isimli firmadan aldığı oturma grubu ve değişik mobilyalar için kesilen 109157 sıra nolu faturadaki bedelin ödenmediğini, Torbalı'da gerçekleşen ilgili alışverişin alınamayan bedelinin de takip konusu yapıldığını belirterek takibe itirazın iptaline, takip konusu alacağın % 40 tazminata hükmedilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yetkili icra dairesinin ikamet adresi olan Silifke olduğunu, davacıya borcu olmadığını, ...'e olan borcunu ödediğini, dava dışı ...'in işyerinde çalışan ...'nın hesabına senet ve çeke karşılık olan borcunu gönderdiğini, senet ile çekin kendisine gönderilmesi için dava dışı ...'in abisi... tarafından davacıya teslim edildiğini fakat davacının bunu art niyetli kullanıp tahsile koyduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece toplanan delillere ve icra takip dosyasına göre 6100 sayılı HMK gereğince yetki sözleşmesinin sadece tacirler arasında yapılabildiği, usul hükümlerinin derhal uygulanacağı, 6100 sayılı HMK'nun 6. maddesinde genel yetkili mahkemenin davalının yerleşim mahkemesi olduğunun düzenlendiği, davalının yerleşim yerinin Silifke olduğu, yetkili mahkemenin Silifke Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 19.Hukuk Dairesi’nin 2012/10304 esas 2012/14129 karar sayılı 02.10.2012 tarihli ilamı ile “ davalı borçlunun icra dairesinin yetkisine itiraz etmiş olması nedeniyle mahkemece öncelikle icra dairesinin yetkisi konusunda karar verilmesi gerekirken mahkemenin yetkisizliğine karar vermesi bozmayı gerektirmiştir” gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda, 6100 sayılı HMK gereğince yetki sözleşmesinin sadece tacirler arasında yapılabildiği, usul hükümlerinin derhal uygulanacağı, İİK'nun 50. maddesi gereğince takip hususunda 6100 sayılı HMK'nın yetkiye ilişkin hükümlerinin kıyas yolu ile uygulanacağı, HMK'nın 6. maddesi gereğince genel yetkili icra dairesinin davalının yerleşim yerininin bulunduğu icra dairesi olduğu, davalın yerleşim yerinin Silifke olduğu, dolayısıyla yetkili icra dairesinin Silifke İcra Dairesi olduğu gerekçesiyle yetkiye yapılan itirazın kabulü ile Torbalı İcra Dairesi'nin yetkisiz olduğuna, Silifke İcra Dairesi'nin yetkili olduğuna dair karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava İİK. 67/1 maddesi uyarınca açılan itirazın iptali istemine ilişkindir. İcra takibine konu alacak bir miktar para borcuna ilişkin olup, icra takibi itibariyle yürürlükte bulunan 818 sayılı Borçlar Kanunu’nun 73. maddesine göre borç bir miktar paradan ibaret ise para borcu alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edileceğinden söz konusu madde uyarınca alacaklının ikametgahı mahkemesinin yetkili olması sebebiyle mahkemece davalı borçlunun icra dairesinin yetkisine ilişkin itirazının reddine karar verilerek davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.