muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/3648, Karar No: 2025/2275, Tarih: 21.04.2025

**3. Hukuk Dairesi         2024/3648 E.  ,  2025/2275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/1141 E., 2024/1630 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Nazilli 2. Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi

SAYISI : 2019/30 E., 2022/181 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; müvekkilinin Ekim veya Kasım 2016 tarihinde geçirdiği zeytin bahçesinde ağaçtan düşme kazası sonrasında 4-5 ay kadar ağrı sızı hissetmediğini, ancak 4-5 ay kadar sonrasında kalça bölgesinde ağrı şikayeti başlaması üzerine bir çok doktora başvurduğunu, bel fıtığı teşhisi konulmadığını, ameliyat gerekmediğini, ağrının kalçadan kaynaklandığını, ödem olduğu belirtildiğini, film istenildiğini, film çekilme için 40 gün gibi uzun bir süre verilince müvekkilinin Nazilli Referans Hastanesine gittiğini, burada beyin cerrahı Dr. ...'in müvekkilini muayene ettiğini ve MR ve Tomografi çektirdiğini sonrasında doktorun acil ameliyat olması gerektiğini aksi halde ileride kambur kalacağını beyanı üzerine ameliyat olduğunu ameliyattan sonra ağrıların daha da çoğaldığını, hatalı teşhis ve ameliyat sebebiyle sürekli özürlü hale geldiğini ve günlük işlerinde dahi iş yapamaz bir duruma geldiğini ileri sürerek; maddi zararın tazmin edilebilmesi için fazlaya ilişkin hakları saklı kalarak, şimdilik 500,00 TL maddi tazminatın temerrütten işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

II. CEVAP

1. Davalı NSH Sağlık (Nazilli Özel Referans Hastanesi) vekili; davaya konu olayda müvekkili hastanenin organizasyon sorumluluğu kapsamında yükümlerini eksiksiz olarak yerine getirdiğini, yine davacıya yapılan tıibbi müdahale öncesinde yazılı onamının alınarak ameliyat edildiğini, hastanın, ameliyattan sonra gittiği tedavilerin hiçbirinde gereksiz bir operasyon yapıldığına dair bulgudan bahsedilmediğini, hastaneye kusur yöneltilemeyeceğini belirterek, davanın reddini savunmuştur.

2. Davalı ...; hastaya sağ bacağındaki ağrı, uyuşma ve güçsüzlük nedeniyle ameliyat olması gerektiği ve sağ bacağındaki güçsüzlüğün (kısmı felcin) ilerleyebileceği ve ameliyat olursa kurtulma şansının %99 olabileceği ama %100 garanti veremiyeceğini ameliyatta ölüm bile olabileceğini anlattığını, hastaya, tıbbi olarak ameliyat öncesi gerekli tetkiklerin başka hekimlerce de yapıldığını bunların raporlarını inceleyerek gördüğünü, bacağında ve ayağında gelişen felç nedeniyle yeni bir patolojiyi atlamamak amacıyla, yeni lomber mrg tetkiki yaptırdığını ve bunların Radyoloji hekimlerince raporlattırıldıktan sonra ameliyata aldığını, ameliyattada yapılması gerekli tüm müdahaleleri yaptığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Kurulu'nun tanzim ettiği rapor doğrultusunda, davalı tıp doktorunun uygulamış olduğu tedavinin tanı ve tedavisinde yeterli özeni gösterdiğini tanı ve tedavisinde hafif de olsa bir kusurunun olmadığını, davacının uğramış olduğu zarar ile davalıların eylemleri arasında illiyet bağı kurulamayacağını, davacının maddi tazminat taleplerinden davacının vekalet sözleşmesinden kaynaklı ihmal niteliğinde dahi bir kusuru bulunmadığını ve diğer davalı özel hastanenin ise adam çalıştıranın sorumluluğunu gerektirecek bir kusuru bulunmadığı belirlenerek her iki davalı yönünden ayrı ayrı reddine dair karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulmuştur.

IV. İSTİNAF

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafa 03.03.2022 tarihli dilekçesi ile delil avansını yatırması için 2 haftalık ek süre talep edilmesi üzerine Mahkemece bu hususta celse talikine sebebiyet vermeyeceğinden kabulüne karar verildiğini, akabinde bu kez davacının 06.04.2022 tarihli mazeret dilekçesinde müvekkiline ulaşamadığını ara kararı gereği ücretin yatırılamadığını, mevcut deliller üzerinden dosya hakkında karar verilmesini talep ettiği nazara alındığında bu yöndeki eksik incelemeye ve raporun yetersiz olduğuna dair istinaf sebeplerinin yerinde olmadığı tespitine yer verilerek Adli Tıp Kurumu 7. İhtisas Kurulu'nun sunmuş olduğu usul ve yasaya uygun rapor doğrultusunda verilen İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirlenerek davacı vekilinin istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiş; karara karşı, süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunulmuştur.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili; 31.12.2021 tarihli dilekçe ile de Adli Tıp Kurumu Raporuna itirazlarını sunduklarını, vekilin hastanın zarar görmemesi için, mesleki tüm şartları yerine getirmek, hastanın durumunu tıbbi açıdan zamanında ve gecikmeksizin saptayıp, somut durumunun gerektirdiği önlemleri eksiksiz bir şekilde almak, uygun tedaviyi de yine gecikmeden belirleyip uygulamak zorunda olduğunu, gereken özen görevini göstermeyen vekilin vekaleti gereği gibi ifa etmemiş sayıldığını, aynı hususların adam çalıştıran sıfatı ile doktorun görev yaptığı sağlık kuruluşları için de geçerli olduğunu, eksik inceleme sonucu davanın reddine karar verildiğini ileri sürerek, Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hekim hatasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, hekim hatasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına,alınan adli tıp raporuna, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı ... mirasçısı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370/1 maddesi uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2008/17937, Karar No: 2010/14034, Tarih: 20.09.2010

**4. Ceza Dairesi         2008/17937 E.  ,  2010/14034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ(LAR) : Yönteme aykırı evlenme

HÜKÜM(LER) : Hükümlülük

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK: Bozma

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede ;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen yönteme aykırı evlenme eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı;

Hukuksal tanı: Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Yaptırım: Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından sanık ...'un ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 20.09.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/113, Karar No: 2008/1353, Tarih: 18.03.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/113 E.  ,  2008/1353 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Hükmüne uyulan Yargıtay bozma ilamında özetle; Haciz tutanaklarının aciz vesikası niteliğinde bulunmadıklarından dava koşulu bulunmayan iptal davasının reddine karar verilmesi gereğini değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyulduktan sonra aciz vesikası bulunmaması nedeniyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK.nun 277 ve devamı maddelerine dayalı tasarrufun iptali istemine ilişkin olup, bu tür davaları elinde kat'i (İİK.nun 143.md) yada geçici (İİK.nun 105.md) aciz belgesi bulunan alacaklılar açabilir. Aciz belgesi davanın dinlenebilme (görülebilme) koşulu olup mahkemece re'sen (kendiliğinden) gözönüne alınması gerekir. Aciz belgesinin dava açılmadan dava açıldıktan sonra veya temyiz aşamasından ve hatta hükün Yargıtay'ca onanmasından (veya bozulmasından) sonra bile sunulma olanağı vardır. Somut olayda Dairemizin yerel mahkeme hükmünü bozma kararından sonra 26.10.2007 tarihli aciz vesikasının ibraz edildiği görülmüştür. Bu durumda dava şartının gerçekleştiği düşünülerek tarafların delilleri toplandıktan sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru bulunmamıştır.

Davacı vekilinin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün yukarıda açıklanan nedenlerden ötürü BOZULMASINA ve peşin harcın istek halinde temyiz eden davacı ...'ye geri verilmesine 18.3.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6568, Karar No: 2010/7333, Tarih: 29.12.2010

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2009/6568 E.  ,  2010/7333 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği (Tük.Mah.Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili ile ihbar olunan .... Basınçlı Kaplar Tic.A.Ş. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı iş sahibi tarafından açılan alacak davası sonucu davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı yüklenici ve ihbar olunan şirket tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava ihbar edilen ... Basınçlı Kaplar Ticaret A.Ş. vekili Avukat ... 11.09.2009 tarihli dilekçe ile kararı temyiz etmiş ise de, ihbar olunan aleyhine bir hüküm kurulmamış olup davada taraf sıfatı bulunmadığından ve temyiz hakkı da olmadığından temyiz isteminin REDDİNE,

2-Davalı yüklenicinin temyiz istemine gelince;

Dava, eser sözleşmesinden dolayı oluşan alacağın tahsiline ilişkindir.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da Tüketici Mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya Asliye Hukuk Mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken, 4077 sayılı yasa uygulanarak Tüketici Mahkemesi sıfatıyla bakılıp, esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya, ödediği temyiz peşin ve Yargıtay başvurma harcının istek halinde temyiz eden ihbar olunan ... Basınçlı Kaplar Ticaret A.Ş.ye geri verilmesine, 29.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/7132, Karar No: 2007/7113, Tarih: 26.04.2007

**21. Hukuk Dairesi         2006/7132 E.  ,  2007/7113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi      : Balıkesir  İş Mahkemesi

Tarih                : 12.04. 2006

Davacı, sigortalılık başlangıç tarihinin 05.02.1988 olduğunun tesbitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin tüm davacı vekilinin  aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Dava, davacının 01.05.1994-01.06.2002 tarihleri arasında   tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 1.5.1994-15.12.1994 ve 31.3.1997-1.6.2002   tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, kararın dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı vekilinin tüm davacı vekilinin  aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine.

2- Dava, davacının 01.05.1994-01.06.2002 tarihleri arasında   tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 1.5.1994-15.12.1994 ve 31.3.1997-1.6.2002   tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa’ya tabi sigortalı olduğunun tesbitine karar verilmiştir.

Davanın,  yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre,  sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır. Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan  resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre, kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan p. e. İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Ş. Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede, davacının  1.6.2002 tarihinde tarım Bağ-Kur  sigortalısı olarak tescil edildiği, sattığı ürün bedelinden  ilk pirim kesintisinin 15.4.1994 tarihinde yapıldığı, 1997,1998,1999,2000,2001,2002,2003,2004 yıllarında  prim kesintilerinin bulunduğu, ziraat oda kaydının  12.8.1980 tarihinden itibaren, Tarım Kredi Kooperatif kaydının 31.11.1988 tarihinden itibaren  devam ettiği, 280 dönüm zirai arazisinin  bulunduğu görülmektedir.

Mahkemece davacının 1.5.1994-15.12.1994 ve 31.3.1997-1.6.2002   tarihleri arasında   tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tesbitine ilişkin olarak verilen hüküm yerinde ise de,  ziraat oda kaydı 1980 yılından, kooperatif kaydı 1988 yılından itibaren devam ettiğinden tarımsal faaliyeti kanıtlandığı halde 15.12.1994-31.03.1997 tarihleri arasındaki döneme yönelik istemin  reddine karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup  bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,  26.4.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4230, Karar No: 2013/7762, Tarih: 16.12.2013

**1. Ceza Dairesi         2013/4230 E.  ,  2013/7762 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No: 1 - 2012/243683

MAHKEMESİ : Tunceli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO: 18/07/2012, 2011/44 (E) ve 2012/38 (K)

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme, nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) 01.01.1995 doğumlu olan sanık Yoldaş'ın kovuşturma sürecinde 18 yaşından küçük olması karşısında, yargılamanın kapalı oturumlarda gerçekleştirilmesi gerekirken, oturumların açık olarak yapılıp kararın da açık oturumda verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 182 ve 185. maddelerine aykırı davranılması usule aykırı ise de, inceleme tarihi itibariyle sanığın 18 yaşını doldurduğu anlaşıldığından ve telafisi mümkün görülmediğinden bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

2-) Sanıklar Savaş, Mehmet ve Yoldaş hakkında maktul Kalman'ı canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme, nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

a-) Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu'nun 20.10.2009 gün ve 2009/1-85/242 sayılı kararında açıklandığı üzere; aynı öldürme, hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal eyleminin failleri olarak yargılanan sanıklardan birisinin savunulmasının diğer sanık yönünden savunmada zaafiyet yarattığı durumlarda sanıklar arasında menfaat uyuşmazlığı bulunduğunun kabulü gerektiğinden; sanıklar Mehmet ve Yoldaş arasında menfaat çatışması bulunduğu anlaşıldığından, sanıkların savunmalarının ayrı ayrı müdafiiler yerine aynı müdafiiler tarafından yapılması suretiyle 1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 38/1. ve 5271 sayılı CMK'nun 152. maddelerine aykırı davranılması,

b-) Hükme esas alınan ölü muayene ve otopsi raporları, olay yeri inceleme ve tespit tutanakları, uzmanlık raporları ile sanıkların nüfus ve adli sicil kayıtları okunarak sanıklardan diyecekleri sorulmayarak 5271 sayılı CMK’nun 214 ve 215. maddelerine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanıklar Mehmet ve Yoldaş müdafiilerinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemedeki itirazları, sanık Savaş müdafii, Cumhuriyet Savcısı, katılanlar Alişan, İsmail, Hüseyin, Cemile, Metin, Beser ve Hıdır vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, öldürme suçu yönünden re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin sair cihetleri incelenmeksizin CMUK'nun 321. maddesi uyarınca farklı gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, hükmolunan ceza miktarları ve tutuklulukta geçen süreler gözönüne alınarak sanıklar Mehmet ve Yoldaş ile müdafiilerinin tahliye istemlerinin reddine, 16/12/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.

16/12/2013 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı B.. Y..ün huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanıklar Y.. Ç.., M.. B.. müdafii Avukat H.. A..’ın yokluğunda 19/12/2013 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2018/6840, Karar No: 2020/4613, Tarih: 04.06.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/6840 E.  ,  2020/4613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK’nın 157/1, 52/2, 58/6 ve 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizin bozma ilamı üzerine, dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderildiği, usulüne uygun uzlaşma teklifine rağmen taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, bir banka şubesinin tamirat işini yapan şirkette şantiye şefi olarak çalışan katılana kendisini ... ismiyle tanıtarak binadan sökülen metal hurdaları katılandan iki kez satın aldıktan sonra, olay günü katılan ile 40 metrekarelik krom hurdanın tonu 2.300 TL’den satışı hususunda anlaşarak söz konusu hurdayı kullandığı kamyona yükleyip tartmak amacıyla birlikte kantara götürdükleri, akabinde kantarda hurdayı henüz tartmadan cuma namazını kılmak için camiiye gitmeye karar verdikleri, sanığın üstünün kirli olduğunu söyleyerek camiiye girmediği, katılanın camiide bulunduğu sırada hurda malzemelerinin bulunduğu kamyonla ayrılıp hurda bedelini ödemeyerek haksız yarar sağladığı, bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, katılan ve tanık beyanları, kolluk tutanakları, dairemizin bozma ilamı sonucu taraflar arasında uzlaşma sağlanamadığına dair uzlaştırma raporu ve tüm dosya kapsamına göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, bu gerekçelere dayanan sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanığın tekerrüre esas alınan Konya (Kapatılan) 3.Sulh Ceza Mahkemesi’nin 13/07/2007 kesinleşme tarihli ve 2005/1345 E – 2007/608 K sayılı ertelemeye ilişkin ilamının TCK’nın 51/8 maddesi uyarınca infaz edilmiş sayıldığı 13/07/2008 tarihinden suç tarihi olan 05/04/2013 tarihine kadar, TCK'nın 58/2-b maddesinde düzenlenen 3 yıllık sürenin geçtiği dikkate alınarak, söz konusu ilamın tekerrüre esas alınamayacağının ve adli sicil kaydına göre başkaca tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından tekerrüre ilişkin kısmın tamamen çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04/06/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.