muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/9475, Karar No: 2019/6869, Tarih: 21.10.2019

TMK’nın 733/3. maddesi gereğince üç aylık hak düşürücü sürenin başlaması için öğrenme yeterli olmayıp yapılan satışın, alıcı veya satıcı tarafından diğer paydaşlara noter aracılığıyla bildirilmesi gerekir. Noter aracılılığıyla bildirimde bulunulmamışsa iki yıllık hak düşürücü süre içerisinde önalım hakkına dayanılarak tapu iptali ve tescil istenebilir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 21.09.2005 tarihli, 2005/6-358 Esas, 470 sayılı Kararı da bu doğrultudadır.

Somut olaya gelince, dosya içerisinde davaya konu 2744 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 3 adet 265/3712’şer (toplamda 265/928) oranında hissesinin satışına ilişkin ve satıcıları ... ile alıcısı davalı ... Konut Yapı Kooperatifi olan 14.10.2013 tarihli düzenleme şeklindeki resmi senet bulunmakta olup ayrıca 14.10.2013 tarihli “Düzenleme Şeklinde Satış Vaadi ve Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi” başlıklı, tarafları aynı olan bir tarafta arsa payı vaadedenler ...’in; karşı tarafta ise, yüklenici sıfatı ile davalı ... Konut Yapı Kooperatifi’nin yer aldığı bir sözleşme bulunmaktadır.

Başka bir yargılamaya dair Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 04.12.2015 tarihli 2014/6-324 Esas ve 2015/2787 Karar sayılı ilamında, “...kanuni önalım hakkından söz edebilmek için paylı mülkiyet hükümlerine tabi bir taşınmazdaki payın üçüncü şahsa satılması gerekmektedir; önalım hakkının konusu pay satışıdır. Gerçek bir satışın konusu olmayan, satım niteliğinde olmayan pay temliklerinde yasal önalım hakkı doğmayacaktır. Önalım hakkının payın satışındaki şartlar dahilinde kullanılması gerektiğinden, payı paradan başka bir karşılıkla iktisap edenlerden, onu, aynı şartlarla yerine getirmek suretiyle temellük etmeye imkan bulunmamaktadır. Örneğin temlikin hibe şeklinde olması halinde, hibede bir malın bedelsiz olarak üçüncü kişinin mülkiyetine geçirilmesi amaçlandığından önalım hakkı kullanılamayacaktır. Zira önalımda, önalım hakkını kullanan kişinin payı satın alana ödemekle yükümlü olduğu bedel hibede mevcut değildir, önalım hakkını kullananın hiçbir bedel ödemeden payın kendisine devrini istemesi mümkün...” olmayacağı belirtilmiş ve kararın devamında, “... 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu’nun 470. (mülga 818 sayılı Borçlar Kanunu (BK) 355.) maddesinde tanımlanan eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi, karşılıklı edimleri içeren iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerdir. Sözleşmenin taraflarından arsa sahibi, sözleşmeye uygun koşullarda arsasını yükleniciye teslim etmek, yüklenici kendisine karşı edimini yerine getirdiğinde de edimi karşılığı yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin tapusunu ona devretmekle yükümlüdür. Görülüyor ki, bu sözleşmelerde ücret (bedel), arsa sahibi tarafından ayın olarak ödenmektedir...” denmekle arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi hakkında kısa bilgiye yer verilmiştir.

Aynı kararda, “... gerçek bir satışa konu olmayan, satım niteliğinde bulunmayan pay temliklerinde yasal önalım hakkı doğmayacaktır. Önalım hakkının payın satışındaki şartlar dahilinde kullanılması gerektiğinden, payı paradan başka bir karşılıkla iktisap edenlerden, onu, aynı şartlarla yerine getirmek suretiyle temellük etmeye imkan bulunmamaktadır. Arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinde ise arsa sahibi inşaat yapımına karşılık yükleniciye bedel olarak bir miktar para yerine, arsa payını devretmekte olup, bu devir işlemi inşaatın yapımı için finans sağlanması amacıyla yükleniciye verilen "avans" niteliğinde bulunduğundan ve yüklenicinin edimini yerine getirmemesi halinde arsa maliki her zaman payının iadesini isteyebileceğinden bu tür temliklerde önalım hakkının kullanılması mümkün değildir. Zira önalımda, önalım hakkını kullanan kişinin payı satın alana ödemekle yükümlü olduğu bedel, yani bir miktar para, arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesinde mevcut olmayıp, payın bedeli eser meydana getirmek suretiyle ödenmektedir. Önalım hakkını kullananın hiçbir bedel ödemeden payın kendisine devrini istemesi mümkün olmadığı gibi, pay karşılığında yüklenicin yapması gereken sözleşmede kararlaştırılan koşullarda binayı yapıp arsa sahibine teslim etmesi de düşünülemez... Yukarda belirtildiği üzere, pay devrinin inşaat yapım sözleşmesi nedeniyle yapılması halinde önalım hakkı kullanılamayacaktır. Bu durumda dava konusu temliki işlem arsa payı devri karşılığı inşaat yapım sözleşmesi gereğince yapılmış olduğundan ve gerçek bir satış niteliğinde bulunmadığından, davacının ön alım hakkını kullanması mümkün değildir.” denmiştir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; eldeki dosyadaki uyuşmazlığa ilişkin yasal önalım hakkına konu resmi senet ile aynı tarihte yapılan düzenleme şeklindeki satış vaadi ve arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin içeriğinden adı geçen resmi senedin bu sözleşmenin icrasını sağlamak maksatlı pay devrine ilişkin olduğu, satış amaçlı olmadığı ortada olup mahkemece davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı şirket temsilcisinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatıranlara iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21.10.2019 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2524, Karar No: 2019/5870, Tarih: 26.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2017/2524 E.  ,  2019/5870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Göçmen kaçakçılığı

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

CMK'nın 79. maddesinde unsurları belirtilmekle beraber bir tanımı yapılmamış olan göçmen kaçakçılığı, Sınıraşan Örgütlü Suçlara Karşı Birleşmiş Milletler Sözleşmesine Ek Kara, Deniz ve Hava Yoluyla Göçmen Kaçakçılığına Karşı Ek Protokolün 3. maddesinde, “Doğrudan doğruya veya dolaylı olarak mali ve diğer bir maddi çıkar elde etmek için, bir kişinin vatandaşlığını taşımadığı veya daimi ikametgah sahibi olmadığı bir taraf devlete yasadışı girişinin temini” şeklinde tanımlanmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesine Ek Dört Numaralı Protokolün 3. maddesine göre ise hiç kimse, uyruğunda bulunduğu devletin ülkesine girme hakkından yoksun bırakılamayacaktır.

Bu düzenlemelere aykırı olarak, soruşturma aşamasında beyanlarına başvurulan göçmenlerin kendi vatandaşlığını taşıdığı ülkeye gidebilmek amacıyla sanık ile anlaştığı görülmekle, söz konusu yabancıların TCK'nın 79. maddesindeki suçun konusunu oluşturmadığı ve göçmen kaçakçılığı suçunun yasal unsurlarının somut olayda oluşmadığı anlaşılmakla, CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi gerekirken yerinde olmayan gerekçeyle mahkumiyet kararı verilmesi,

Kabule göre;

TCK'nın 53/1-b maddesinin, Anayasa Mahkemesi'nin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz evresinde re'sen uygulanabileceği,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 26/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2188, Karar No: 2020/2282, Tarih: 13.10.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/2188 E.  ,  2020/2282 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 06/03/2018 tarih ve 2015/279 Esas ve 2018/168 sayılı hükmüne karşı istinaf başvurusuna istinaden yapılan istinaf incelemesi sonucu;

Sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'nun CMK'nin 223/2-e. maddesi gereğince ayrı ayrı beraat,

Sanıklar ... ve ...'un TCK'nin 81/1, 53, 58. maddeleri gereğince ayrı ayrı müebbet hapis cezası,

Sanıklar ... ve ...'nin TCK'nin 38/1. maddesi delaletiyle TCK'nin 81/1, 53, 58. maddeleri gereğince ayrı ayrı müebbet hapis cezasına, dair mahkumiyet hükümlerini inceleyen Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin istinaf talebinin esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ''sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re'sen duruşma yoluyla yapar'' ibaresi 20.11.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ''uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir'' şeklinde değiştirildiğinden, sanıklar ..., ... ve ... müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

Sanık ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten öldürmeye azmettirme suçundan kurulan mahkumiyet, sanık ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet, sanıklar ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...,..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında maktule yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan kurulan beraat hükümlerinin sanıklar ..., ..., ... ve ... müdafileri ve katılanlar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede;Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesi 29/01/2019 gün ve 2018/4386 E. 2019/195 K. sayılı kararının, sanık ..., ..., ... ve ... müdafilerinin eksik incelemeye, delillerin değerlendirilmesinde hataya düşüldüğüne, sübuta, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan ... vekilinin suç vasfına, beraat kararlarının hatalı olduğuna, katılan Nazan ve İlyas vekillerinin beraat kararlarının hatalı olduğuna yönelik sebeplerle temyiz edildiği görülmekle bu sebeplerle sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesinde, temyiz talebinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

1-Mahkemenin kabul ve takdirine göre, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında maktule yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan kurulan beraat hükümleri açısından katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının, ESASTAN REDDİNE,

2-Sanık ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten öldürmeye azmettirme, sanık ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

1-Mahkemenin kabul ve takdirine göre, ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... hakkında maktule yönelik kasten öldürmeye yardım etme suçundan kurulan beraat hükümleri açısından katılanlar vekillerinin temyiz itirazlarının, ESASTAN REDDİNE,

2-Sanık ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten öldürmeye azmettirme, sanık ... ve ... hakkında maktule yönelik kasten öldürme suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde;

Oluş ve dosya kapsamına göre maktulün arkadaşları ile birlikte olaydan yaklaşık 2 hafta önce sanık ...'in sahibi olduğu bara eğlenmek için gittiği, barda konsomatris olarak çalışan ... sebebiyle maktul ile sanık ...'in tartıştıkları, tartışmanın devamında sanık ...'in yüz kısmından yaraladığı, yaralama olayından sonra sanıkların maktulü arayarak tehdit ettikleri, sanık ...'in adamlarının maktulün iş yerine giderek maktulü aradıkları hatta maktulün aracının lastiklerini kesmek suretiyle zarar verdikleri, olayın bizzat tetikçilerinden olan sanık ...'ın olay günü olaydan yaklaşık olarak 1 saat öncesinde cinayetin gerçekleştiği yere çok yakı olan ve daha önce sanığın hiç baz bilgisi bulunmayan baz istasyonundan baz sinyali aldığı, sanık ...'ın ise olay gününden 2 gün önce yaptığı görüşmeler de baz bilgisinin yine maktulün öldürülmüş olduğu baz cihaz rölesinde olduğu, sanığın baz bilgileri incelendiğinde daha önce bu baz rölesine ait baz bilgisi bulunmadığı, ayrıca sanığın yanında bulunan adamları aracılığıyla maktulün kendisine ait olan tırı park ettiği ... tır garajına giriş çıkışları hakkında bilgi toplayarak maktulü takip ettiği, sanıkların birlikte maktulü öldürme kararı vererek maktul tarafından sanık ...'e yönelik yaralama eyleminin gerçekleştiği günden maktulün öldürüldüğü güne kadar kararlarından vazgeçmeyerek maktulü takip ettikleri, maktul hakkında bilgi topladıkları, maktulün hangi saatlerde tır garajına giriş-çıkış yaptığını araştırarak öldürme eylemini gerçekleştirmek için uygun bir zaman kolladıkları, olay günü sanık ... ve ...'ın maktulü takip ederek pusuya yattıkları maktulün tır garajından çıkmasına müteakip sanıkların ateşli silahla ateş ederek maktulü öldürdükleri anlaşılan olayda; sanık ... ve ... hakkında maktulü tasarlayarak öldürme, sanık ... ve ... hakkında tasarlayarak öldürme suçuna azmettirme suçlarından 5237 sayılı TCK'nin 82/1-a maddesi gereğince cezalandırılması yerine kasten öldürme ve kasten öldürmeye azmettirme suçlarından yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, sanık hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık ... ve ... müdafilerinin tahliye talebinin reddine, aynı Kanunun 304/2-a. maddesi uyarınca dosyanın Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13/10/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7844, Karar No: 2013/4269, Tarih: 11.03.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/7844 E.  ,  2013/4269 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Hüküm tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCY’nın 50/5. maddesinde öngörülen düzenlemeye göre, hükmolunan cezanın tür ve miktarı bakımından, 5219 sayılı Yasa ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hükmün temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanık ... savunmanının temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığını bozma suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Kasıtlı suçtan önceki hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanamayacağının anlaşılmasıyla yapılan incelemede;

Sanık ...'ın aşamalarda alınan savunmasından, yakınana ait eve suç arkadaşı Abdullah Akkuş ile girip 300 TL. değerinde 1 adet VCD ve 4 adet hoparlörü çaldıklarının anlaşılması karşısında; konut dokunulmazlığını bozma suçunu 2 kişi birlikte işleyen adı geçen sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 119/1-c maddesiyle uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi ve aynı yasanın 145. maddesinde

yer alan, “değerin azlığının” anılan yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması karşı temyiz olmadığından, hırsızlık suçundan anılan yasanın 145. maddesinin uygulanması sırasında yapılan 1/3 oranında indirim nedeniyle cezanın 1 yıl 6 ay 20 gün yerine 1 yıl 6 ay 10 gün olarak eksik hesaplanması, neticede verilen 1 yıl 3 ay 16 gün olan sonuç cezanın doğru belirlenmesi nedeniyle sonuca etkili olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14327, Karar No: 2016/565, Tarih: 20.01.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/14327 E.  ,  2016/565 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2015/258691

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Kahramanmaraş 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2015

NUMARASI : 2014/194 , 2015/195

SANIK : F.. B..

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın lokantasına sık sık gelip yemek yiyen M.. P.. ile aralarında samimiyet oluştuğu, M.. P..'nın namaz kılmak için camiye gittiğinde sanığın dükkanın önünde bulunan ve kapıları açık olan aracının torpido gözünde bulunan suça konu iki adet boş çek yaprağını habersizce aldığı, çeklerden birini 28/02/2009 keşide tarihi ve 5.500 TL olarak, diğerini de 30/06/2009 keşide tarihi ve 10.000 TL olarak doldurup yerine kendisinin imza attığı ve düzenlediği bu sahte çekleri lokantasına malzeme aldığı mal karşılığı mağdur İlyas Alıç'a ciro ederek farklı tarihlerde verdiği olayda, resmi belgede sahtecilik suçunun oluştuğuna dair mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafiinin bir nedene dayanamayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 20.01.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3786, Karar No: 2018/11782, Tarih: 22.10.2018

**2. Ceza Dairesi         2017/3786 E.  ,  2018/11782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

I-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

Kısmi iade halinde suçtan zarar gören kişinin 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca rıza göstermesi koşuluyla, etkin pişmanlık hükümlerinden kısmi iadede bulunan failin yararlanabileceği gözetildiğinde, müştekiye karşı işlenen hırsızlık suçunda, kısmi iadenin soruşturma aşamasında sanık ... tarafından sağlandığı, kısmi iadede bulunmayan sanık ... hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1-4 maddesinin uygulanması mümkün olmadığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş; sanık hakkında TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl hapis cezasının aynı Kanun'un 143. maddesi uyarınca 1/9 oranında artırılması sırasında 3 yıl 4 ay yerine 3 yıl 9 ay hapis cezasına hükmedildiğinin yazılması, hüküm fıkrasının devamında TCK’nın 168/2. ve 62. maddeleri gereğince 3 yıl 4 ay üzerinden indirim yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 4 ay 20 gün şeklinde doğru belirlenmesi nedeniyle mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası kabul edilmiş, 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelemesinde;

5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Kısmi iade halinde suçtan zarar gören kişinin 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca rıza göstermesi koşuluyla, etkin pişmanlık hükümlerinden kısmi iadede bulunan failin yararlanabileceği gözetildiğinde, mağdura karşı işlenen hırsızlık suçunda, kısmi iadenin soruşturma aşamasında sanık ... tarafından sağlandığı, mağdur vekilinin 05.01.2007 tarihli celsede çalınanlar arasında listede olmayan dijital fotoğraf makinesinin de olduğunu belirttikten sonra 25.02.2008 tarihli dilekçe ile müştekinin zararının ödendiğini belirterek şikayetten vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında soruşturma aşamasında gerçekleşen kısmi iade nedeniyle müştekiye kısmi iadeye muvafakatinin olup olmadığı sorularak, sonucuna göre sanık ... hakkında TCK'nın 168/1-4. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 22/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1434, Karar No: 2016/1183, Tarih: 11.02.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/1434 E.  ,  2016/1183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı ..., 12.4.2002 tarihli senetle davalı ...'ten 700 metrekare yüzölçümünde taşınmaz satın aldığını, ancak kadastro sonucu adına tespit ve tescil edilen 234 ada 17 parsel sayılı taşınmazın 581.32 metrekare yüzölçümünde olduğunu öne sürerek bu eksikliğin giderilmesi istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm davacı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve tazminata ilişkin usulüne uygun bir dava açılmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 11.02.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13160, Karar No: 2012/30862, Tarih: 16.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/13160 E.  ,  2012/30862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.