muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/6965, Karar No: 2012/9234, Tarih: 13.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/6965 E.  ,  2012/9234 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve paydaşları tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyiz konusu 523 ada 9 parsel sayılı 149.49 m² yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ... ve paydaşları adlarına tespit edilmiştir. Davacılar ... ve paydaşları miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece davanın kısmen kabulüne, dava ve temyiz konusu taşınmaz üzerinde bulunan iki katlı evin bağımsız bölümleri hakkında kat mülkiyeti kurulmadığından bu aşamada infaza elverişli hüküm kurulamayacağından taşınmaz hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş; hüküm, davacılar ... ve paydaşları tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

Davacıların dava dilekçeleri ve talepleri dikkate alındığında 523 ada 9 parsel sayılı taşınmazın zeminine ve muhdesata dava açtıkları anlaşılmaktadır. Dava ve temyiz konusu taşınmazın tarafların ortak miras bırakanı ... ...'a ait olduğu ve mirasının paylaşılmadığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Öte yandan 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19/2 maddesi hükmünde taşınmaz mal üzerinde malikinden başka bir kimseye veya paydaşlardan birine ait muhdesat mevcut ise bunun sahibi, cinsi, ihdas tarihi ve iktisap sebebi belirtilerek tutanağın ve kütüğün beyanlar hanesinde gösterilmesi gerektiği açıklanmıştır. Dava konusu taşınmaz üzerindeki muhdesatın üst katının davalıların miras bırakanı Habip ... tarafından, alt katının ise ortak miras bırakan ... ... tarafından tespitten önce meydana getirildiği mahallinde yapılan keşifle belirlenmiştir.

Açıklanan bu olgular gözetildiğinde 523 ada 9 parsel sayılı taşınmazın payları oranında ... ... mirasçıları adlarına tapuya tesciline, üzerindeki muhdesat niteliğindeki 2 katlı kargir evin üst katının davalılara, alt katının ise ... ... mirasçılarına ait olduğu hususunun 3402 sayılı Kadastro Kanununun 19/2 madde hükmü gereğince tapunun beyanlar hanesinde gösterilmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, kabule göre davanın kısmen kabulüne karar verildiği halde yargılama giderlerinin tümünün davacılar üzerinde bırakılması ve 3402 sayılı Kadastro Kanununun 31.maddesi hükmü gereğince vekilin emek ve mesaisi gözetilerek davacılar yararına vekalet ücretine hükmedilmemesi dahi isabetsiz, davacı ... ve paydaşlarının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde hükmü temyiz eden davacılara iadesine, 13.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11973, Karar No: 2013/18784, Tarih: 10.12.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/11973 E.  ,  2013/18784 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür Bozma

HÜKÜM : Beraat

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 26.10.2010 tarihinde öldüğü anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9423, Karar No: 2025/5190, Tarih: 26.06.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/9423 E.  ,  2025/5190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/999 E., 2023/1400 K.

SUÇ : Kasten öldürme

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Katılanlar vekili ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme taleplerinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 11.04.2023 tarihli ve 2022/193 Esas, 2023/92 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 53/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

2. Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.09.2023 tarihli ve 2023/999 Esas, 2023/1400 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280/1-g maddesi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280/1. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanığın kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 81/1, 29/1, 53/1, 58/6-7. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfının tasarlayarak ve canavarca hisle kasten öldürme olarak belirlenmesi gerektiğine, sanık lehine haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasının hukuka aykırı olduğuna, vekalet ücreti miktarının yanlış hesaplandığına,

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; atılı suçun kanuni unsurları oluşmadığından sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine, meşru savunmaya, aksi kanaatte alt sınırdan ceza tayin edilmesi, üst sınırdan haksız tahrik indirimi ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine,

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Bölge Adliye Mahkemesince maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği ve kabul ile uygulamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

İlişkindir.

III. GEREKÇE

1. Bölge Adliye Mahkemesince maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemin doğru olarak belirlendiği ve kabul ile uygulamasında isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, Tebliğname'deki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adli raporların yeterli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemlerini gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın

koşullarının bulunmadığı, ayrıca canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlanması karşısında, sanığın canavarca hisle öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, dolayısıyla sanığın eylemine uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, sanık lehine meşru savunma koşullarının bulunmadığı, dosya içeriğinden varlığı anlaşılan, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmamasına karar verildiği ve katılanlar lehine sanık aleyhine vekâlet ücretinin 2022 yılı Ek ile 2023 yılı Avukatlık Asgari Ücret Tarifelerine göre doğru olarak belirlendiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.09.2023 tarihli ve 2023/999 Esas, 2023/1400 Karar sayılı kararında katılanlar vekili ve sanık müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Kocaeli 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.06.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1953, Karar No: 2025/510, Tarih: 13.02.2025

**6. Hukuk Dairesi         2024/1953 E.  ,  2025/510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 27. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/397 E., 2024/186 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2016/106 E., 2021/441 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşmasız ve davalı vekili tarafından duruşma istemli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, duruşma isteminin miktar itibariyle reddine, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hakimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin kardeşleri ile birlikte hissedar olduğu Ankara ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 61397 ada, 7 parselde 582 m² arsaları karşılığında davalı yüklenici ile 10.10.2013 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, bu sözleşmeye göre 1 no'lu daire ve 66 no'lu dükkanın müvekkillerine verildiğini, müvekkilinin sonradan aynı taşınmazdaki 247 m² hisseyi şûfa davası neticesinde edindiğini ve adına tescil edildiğini, davalının inşaatı tamamlayarak müvekkili tarafından ilk sözleşme kapsamında verilen vekalet ile bağımsız bölümlerin bir kısmını satıp bir kısmını da üzerine tescil ettirdiğini, şufa davası ile müvekkilin sahip olduğu 247 m² arsa için müvekkiline yaklaşık 3 daire daha verilmesi gerekmesine rağmen verilmediğini ve davalı tarafından üçüncü şahıslara satıldığını, müvekkiline verilmesi gereken yaklaşık 3 dairenin değerinin tespiti ile şimdilik fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla müvekkiline ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacının dava açmakta hukuki yararı olmadığı, davacının vekil olarak atadığı ...ile akdedilen 09.10.2014 tarihli protokol ile taraflar arasında akdedilen 10.10.2013 tarihli ilk arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ile müvekkiline verilen bağımsız bölümler dışında herhangi bir hak ve talebinin olmadığının kararlaştırıldığını, 247 m² arsanın da ilk sözleşmeye dahil olduğunun ve ek talepte bulunulmayacağının kararlaştırıldığını, buna rağmen açılan davanın haksız kazanç elde etmeye yönelik olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı ile davalı arasında 10.10.2013 tarihinde arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığı, 247 m'lik arsa hissesinin ise bu sözleşme sonrasında davacı tarafından açılmış olan kanuni şufa hakkına dayalı tapu iptal ve tescil davası sonunda 23.09.2014 tarihinde hükmen davacı adına tescil edildiği, ilk sözleşme kapsamında sonradan edinilen parselin ilk yapılan sözleşmeye dahil edilmesi, yapılan sözleşmenin tadil edilmesi demek olup, tarafların yeni bir sözleşme yapmaları anlamına geldiği, resmi şekilde yapılması gereken arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tadilinin de resmi şekilde yapılması gerekmekte olup resmi şekilde yapılmayan sözleşmenin geçersiz olacağı, davalının ...tarafından imzalandığını beyan ettiği 09.10.2014 tarihli protokolde, davacının sözleşme tarihinden sonra sözleşme konusu arsadan satın aldığı veya alacağı hisseler için ek bir talepte bulunmayacağı, sözleşme tarihinden sonra satın aldığı veya alacağı arsa hisselerine isabet eden veya edecek olan bağımsız bölümlerin müteahhit firmaya ait olacağı, adına geçen 247 m² arsanın da noter sözleşmesine dahil olup, müteahhit firmadan hiçbir ek talepte bulunmayacağı kararlaştırılmakla birlikte Bekir Akbulut'a vekaletname ile verilmiş bir yetkisi bulunmadan adi yazılı şekilde yapılan protokolün davacıyı bağlamayacağı, davalının davacı aleyhine sebepsiz olarak zenginleştiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı ve davalı vekilleri tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1.Davalı vekili temyiz dilekçesinde; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin akamete uğramaması için dava dışı arsa malikinin Osmanoğulları Şirketi ile sözleşme imzalanamaması nedeniyle şufâ davası açıldığını, şufa bedelinin müvekkili tarafından ödenerek tapunun devralındığını, işlemlerin vekil ...tarafından davacı adına gerçekleştirilerek arsanın davacı adına alındığını, Bekir Akbulut'a verilen vekalet gereği sınırlı yetkisinin olduğundan bahsedilemeyeceğini, sözleşme kapsamındaki taşınmazları alma ve satma yetkisinin bulunduğunu, bu nedenle 09.10.2014 tarihli protokolü düzenleme yetkisinin bulunduğunu, 247 m² arsa yönünden kat irtifakının kimin adına kurulduğunun, devrin kime ne şekilde yapıldığının araştırılmadığını, kat irtifakının davacı adına çıkarıldığını ve müvekkiline devredilmediğini, devredilse bile kademeli olarak sözleşmedeki hak edişe göre bizzat davacı tarafından devredildiğini, eksik inceleme ile karar verildiğini beyan etmektedir.

2.Davacı vekili katılma suretiyle temyiz dilekçesinde; davanın belirsiz alacak davası olarak açıldığını, alacağın tamamı için dava tarihinden itibaren faize karar verilmesi gerektiğini, ilk rapora göre ıslah yapıldığından müvekkilinin talebinde hatası bulunmayıp reddedilen miktar yönünden davalı lehine vekalet ücretine karar verilmesinin hatalı olduğunu, 247 m² arsa karşılığı 2.30 daire olarak belirlenmekle birlikte günümüzde dairelerin toplam değerinin 1.500.000,00 TL'nin üzerinde olduğunu ve denkleştirici adalet ilkesi gereğince değerlendirme yapılması gerektiğini beyan etmektedir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden sonra adına tescil edilen 247 m² arsa yönünden verilmesi gerektiğini beyan ettiği 3 bağımsız bölüm nedeniyle alacak istemine ilişkindir.

Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere, usul ve kanuna uygun olup, yine davacıya ait 247 m² arsanın ilk sözleşmede yer almamış olması, bilirkişinin davacının edindiği arsaya verilecek dairelerin bedeli ile ilgili raporunun yeterli ve inandırıcı kabul edilmesi, davacının kısmi dava açtığı ve kısmi dava çerçevesinde hükmedilen faizin isabetli olması, dava ve ıslah tarihine göre hükmedilmesinin doğru olması da dikkate alınarak davacı ve davalı vekillerince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/1. maddesi hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz edenlere yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

13.02.2025 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7178, Karar No: 2015/34263, Tarih: 10.12.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/7178 E.  ,  2015/34263 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. İş Mahkemesi

TARİHİ : 29/05/2013

NUMARASI : 2011/461-2013/370

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 20.04.2004-01.09.2010 tarihleri arasında tır şoförü olarak davalı işyerinde çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz şekilde işverence feshedildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatları ile izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarını istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı; dikkatsız araç kullanması sonucu kaza yaparak 10.000,00 TL hasara sebebiyet verdiğini, otuz günlük ücretini aşan zarar sebebi ile iş sözleşmesinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25/II-ı maddesi gereğince feshedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında, iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip feshedilmediği hususunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacının iş sözleşmesinin feshine dayanak kılınan 4857 sayılı Kanun'un 25/II-ı maddesinde işçinin kendi isteği veya savsaması yüzünden işin güvenliğini tehlikeye düşürmesi, iş yerinin malı olan veya malı olmayıp da eli altında bulunan makineleri, tesisatı veya başka eşya veya maddeleri otuz günlük ücretinin tutarıyla ödeyemeyecek derecede hasara ve kayba uğratmasının işverene iş sözleşmesini derhal feshetme hakkı veren hallerden olduğu belirtilmiştir. İşçinin iş görme edimini yerine getirirken özen borcuna aykırı davrandığı kasıt veya ihmal ve dikkatsizlik ile işverene zarar verdiği hallerde zarara uğradığını ispat yükü işverene zararın oluşmasında kusuru bulunmadığını ispat yükü ise işçiye aittir.

Somut olayda; yurtiçi tır şoförü olarak olarak çalışan davacının iş sözleşmesi, başka bir tıra çarpması sonucu 10.000,00 TL hasara sebebiyet vermesi, zararın otuz günlük ücretini aşması gerekçe gösterilerek tazminatsız ve bildirimsiz feshedilmiştir. Davacı tır parkındaki araçların düzensiz park etmesi sebebi ile iki aracın arasından geçerken sol tarafı kurtarmak isterken sağ tarafın görüş mesafesinden çıkması üzerine diğer araca çarpması sonucu kazanın maydana geldiğini belirtmiştir. Dosya içeriğine fesih sebebi yapılan kaza ile ilgili olarak davacının kusuru bulunup bulunmadığı, varsa kusur oranı ve oluşan zarar miktarının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması gerekir. Bu sebeple, bilirkişi kurulundan rapor alınmalı, davacının kusurlu olup olmadığı tespit edilmeli, ayrıca oluşan zarar ile varsa kusura isabet eden zarar miktarı belirlenerek, tespit edilecek zarar miktarı davacının otuz günlük ücreti ile karşılaştırılarak sonuca gidilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacağının zamanaşımına uğrayıp uğramadığı uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı Kanun'un 32/8. maddesinde işçi ücretinin beş yıllık özel bir zamanaşımı süresine tabi olduğu açıkça belirtilmiştir. Fazla mesai, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacakları da geniş anlamda ücret alacağı niteliğinde olup, beş yıllık zamanaşımı süresine tabidir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 317/2. ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı definde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Somut olayda hükme esas alınan bilirkişi raporunda yapılan hesaplama üzerine dava konusu alacaklar davacı tarafından 09.05.2013 tarihli ıslah dilekçesi ile arttırılmıştır. Davalı tarafından ıslah dilekçesine karşı yöntemine uygun biçimde ve süresinde zamanaşımı defi ileri sürülmüştür. Mahkemece ıslaha karşı zamanaşımı defi değerlendirilerek, gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak sureti ile dava konusu fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacağı; ıslah tarihinden geriye doğru beş yıllık süre için hesaplanmalı ve dava dilekçesi ile talep edilip zamanaşımına uğramayan miktar da eklenerek sonuca gidilmesi gerekirken mahkemece yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 10.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.