muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14366, Karar No: 2013/17907, Tarih: 02.05.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/14366 E.  ,  2013/17907 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın ve mağdur sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

1) Mağdur sanık ...’ın, kendisi hakkında tehdit ve kasten yaralama suçlarından verilen beraat hükümlerine yönelik temyiz taleplerinin incelenmesinde:

Sanığın, kendisi hakkında verilen beraat kararının gerekçesine yönelik bir temyiz talebinin bulunmadığı ve beraat kararını temyiz etmekte hukuki bir yararının bulunmadığı anlaşılmakla, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca temyiz talebinin REDDİNE,

2) Mağdur sanık ...’ın, sanık ... hakkında verilen beraat kararına yönelik temyiz talebine binaen yapılan incelemede:

Sanık ...’ten şikayetçi olmayan ve bu nedenle katılan sıfatı bulunmayan mağdurun, kararı temyiz etme hakkının bulunmadığı anlaşılmakla, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak mağdur ...’ın temyiz talebinin REDDİNE, 02/05/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7263, Karar No: 2012/5080, Tarih: 20.06.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/7263 E.  ,  2012/5080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tasarlayarak, canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

HÜKÜM : 1- SANIK ... HK: Maktul ...'i kasten öldürdüğü sabit olmadığından müsnet suçtan BERAATİNE,

2- SANIK ... HK:Maktul ...'i Kasten Öldürme Suçundan; 5237 sayılı TCK'nun 81/1, 53/1-a-b-c-d-e, 63. maddeleri uyarınca MÜEBBET HAPİS CEZASI ile cezalandırılmasına.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-) Sanık ... müdafiinin yasal süreden sonra olan duruşmalı inceleme isteminin CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2-) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ve tahrike ilişen cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile reddedilmiş, sanık ... hakkında elde edilen delillerin hükümlülüğe yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık ... müdafiinin eksik incelemeye, haksız tahrik ve takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine vesaireye yönelen, katılanlar vekilinin eksik incelemeye, sanık ...'ın suçunun sübutuna,suç vasfına vesaireye ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünde uygulama maddesinin gösterilmemesi yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK 322.maddesinin tanıdığı yetkiye istinaden, " beraatine" ibaresinden önce gelmek üzere "5271 sayılı CMK.nun 223/2-e maddesi uyarınca" ibaresinin hüküm fıkrasının mahsus bölümüne eklenmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEREK, kısmen re'sen de temyize tabi bulunan hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 20/06/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16873, Karar No: 2008/830, Tarih: 01.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16873 E.  ,  2008/830 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 14.03.2007 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın ...Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3950, Karar No: 2024/600, Tarih: 16.01.2024

**6. Ceza Dairesi         2023/3950 E.  ,  2024/600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/395 E., 2015/1227 K.

SUÇLAR : Silahla tehdit, hakaret, kasten yaralama, mala zarar verme, kamu malına zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1. Sanık Hakkında Mala Zarar Verme, Kamu Malına Zarar Verme, Hakaret, Yaralama Ve Tehdit Suçlarından Kurulan Hükümlerin Temyiz İncelemesinde;

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1 ve 152/1-a maddelerine uyan mala zarar verme ve kamu malına zarar verme suçlarının, aynı Kanun’un 86/2, 86/3-a maddelerine uyan kasten yaralama suçunun, aynı Kanun’un 106/2-a, 43.maddelerine uyan silahla tehdit suçunun ve aynı Kanun’un 125/1, 43/1.maddelerine uyan hakaret suçunun gerektirdiği cezaların türü ve üst sınırlarına göre, aynı Yasa'nın 66/1-e, 66/2. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan dava zamanaşımının sanık hakkında mahkûmiyet kararlarının verildiği 16.12.2015 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz istemi bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322 nci maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,

2.Sanık Hakkında Konut Donulmazlığının İhlali Suçundan Kurulan Hükmün Temyiz İncelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Sanığın gece vakti katılanlara ait cama taş atarak, ikametin kapısını balta ile kırarak silahla tehdit etmek suretiyle konut dokunulmazlığının ihlali suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; sanığa verilen cezada 5237 sayılı Yasa'nın 119/1-a maddesi gereğince artırım yapılması gerekirken, şartları oluştuğu halde aynı sayılı Yasa'nın 119/1-a maddesinin uygulanmaması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı Yasa'nın 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına,

16.01.2024 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8205, Karar No: 2008/10023, Tarih: 15.07.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/8205 E.  ,  2008/10023 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik İlaçlama ... Oto Emlak Kerestecilik San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili avukat ... ile T.C. ... vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında Ankara 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 28.6.2007 tarih ve 274-206 sayılı hükmün Dairenin 13.3.2008 tarih ve 13393-3668 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 170 (yüzyetmiş) YTL para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 15.7.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8925, Karar No: 2014/11697, Tarih: 20.03.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/8925 E.  ,  2014/11697 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/269144

MAHKEMESİ : Amasra Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2012

NUMARASI : 2010/143 (E) ve 2012/132 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Katılan idarenin müdahale talebinin kabulüne, 659 sayılı KHK’nin yürürlük tarihinden önce, 28/1/2011 tarihinde karar verilmiş olmakla tebliğnamede yazılı düşünceye iştirak olunmayarak yapılan incelemede;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Her ne kadar mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, dava konusu yerin memleket ve amenejman haritalarına göre orman sayılmayan yerlerden olduğu belirtilmiş ise de davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında Tapu Sicil Müdürlüğünün 16/07/2010 tarih ve 710 sayılı yazısından, söz konusu 864 no.lu parselin 1957/1012 Esas, 1963/971 sayılı Kararla orman olarak tespit dışı bırakıldığının anlaşıldığı belirtilip tutanak eki bilgi formunda da dava konusu yerde orman kadastrosu yapıldığının bildirilmesine karşılık bilirkişi raporunda bu hususlarda bir açıklık bulunmamasına göre öncelikle dava konusu yerde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığının, yapılmışsa hangi tarihte kesinleştiğinin Orman İdaresinden; dava konusu yerin parsel numarası alıp almadığının, almışsa bu yerle ilgili mahkeme kararı bulunup bulunmadığının Tapu Sicil Müdürlüğünden tespit edilip bunlara ilişkin belgelerin dosyaya celbinden sonra mahallinde konusunda uzman farklı bilirkişilerden oluşturulacak bir heyet vasıtasıyla, zabıt mümziilerinden birinin yer gösterimi suretiyle yeniden keşif yapılarak tüm teknik özellikleri itibariyle dava konusu yerin vasfının, halihazırdaki durumu itibariyle orman niteliğinde olmamakla birlikte evveliyatı itibariyle ormandan kazanılıp kazanılmadığının, salt toprağının dahi orman olarak kabulu gerekeceği de dikkate alınarak orman sayılan yerlerden olup olmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare temsilcisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9081, Karar No: 2014/16934, Tarih: 09.09.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/9081 E.  ,  2014/16934 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Marmaris 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 21/11/2013

NUMARASI : 2013/106-2013/752

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde 01/04/2002-06/04/2010 tarihleri arasında geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, taraf vekillerince temyiz edilmesi ve davalılardan O.. R.. vekili tarafından duruşma talep edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan ve temyiz konusu hükme ilişkin dava, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesinde sayılı ve sınırlı olarak gösterilen hallerden hiçbirine uymadığından Yargıtay incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasına ilişkin isteğin reddine karar verildikten sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacının davalı yanında 506 sayılı Yasa kapsamında geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece ilk olarak; 4857 sayılı İş Kanunu'nun 4/1-e maddesi gereğince ev hizmetlerinde çalışanlar hakkında 506 sayılı Yasa hükümlerinin uygulanmayacağı gerekçesiyle görevsizlik kararı ile dosyanın Sulh Hukuk Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiş, Dairemizin 17.12.2012 tarih ve 2011/5672 esas, 2012/23468 karar sayılı bozma kararında; davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 3/I-D ve 5510 sayılı Yasa'nın 6/c maddelerinde; ücretle ve sürekli olarak çalışanlar hariç olmak üzere ev hizmetlerinde çalışanların Yasa kapsamında sigortalı sayılmayacaklarının düzenlendiği, davacının davalı yanında sürekli ve ücret karşılığında çalıştığını iddia ettiği, bu nedenle mahkemece işin esasına girilip sonuca gidilmesi gerektiği belirtilmiş ve mahkemece bozma kararına uyularak yapılan araştırma sonucunda davacının davalı işyerinde 15.10.2002 – 06.04.2010 tarihleri arasında her yıl 180 gün olmak üzere asgari ücret ile çalıştığının tespitine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına davalı tarafından düzenlenen işe giriş bildirgesi ve davacının Kurum'a bildirilen çalışmasının bulunmadığı, davacının eşi ve hasta olan kayınvalidesi ile birlikte davalıya ait villanın en alt katında yaşadığı hususunda taraflar arasında ihtilaf bulunmadığı, bozma kararı sonrası davalı vekilinin sunduğu beyan dilekçesinde; davacının eşi ile, T.. Otel'deki bahçivanlık ve havuz bakım işi dışında, sabah işe gitmeden ve akşam saat 18:00'den sonra işten geldikten sonra çalışılmak üzere anlaşıldığının, bu nedenle de davacının eşinin hesabına davalı tarafından düzenli para yatırıldığının, davacının ise arada sırada temizliğe geldiğinin ve bu çalışmasının ücretinin ödendiğinin, davalının 2006 yılında emekli olup yaz sezonunda Marmaris'e taşındığının, 2006 yılı öncesinde yılda bir ay villaya gelindiğinin, bu dönemde ev işleri için N.. S.. isimli bayanın temizlikçi olarak alındığının, bazen de davacının çağrıldığının, 2006 yılı sonrasında villada davalı tarafından 5 ördek, 2 maymun, 1 köpek ve 1 kinkajo beslenmeye başlandığının, havuz ve bahçe bakımının sadece yaz aylarında yapıldığının, davacının kayınvalidesinin sürekli bakıma muhtaç olduğunun, bu nedenle de davacının çalışmasının mümkün olmadığının iddia edildiği, dosyada mevcut müşteri hareketleri listesinden; davalı tarafından, davacının eşi adına 15.11.2002 – 11.05.2009 tarihleri arasında genelde her ay düzenli olarak para gönderildiği, gönderilen miktarların farklılık gösterdiği, davacının eşinin 01.05.2002 – 05.11.2005 tarihleri arasında her yıl aynı işyerinde 5. aydan yıl sonuna kadar ayda 30 gün çalışmasının bulunduğu, ayrıca davacının eşine 01.01.2006 tarihinden itibaren yaşlılık aylığı bağlandığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlık; somut olayda fiili çalışma olgusunun ispatı konusunda, mahkemece yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Somut olayda; mahkemece, davacının çalışmaları ve bu çalışmaların kapsam ve niteliği şüpheye mahal vermeyecek şekilde ortaya konulmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Somut olayda; mahkemece, davacının çalışmaları ve bu çalışmaların kapsam ve niteliği şüpheye mahal vermeyecek şekilde ortaya konulmadan sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece yapılacak iş; öncelikle davacının talep ettiği dönemde, davalıya ait villanın bulunduğu mahallede muhtarlık yapmış kişileri, yanısıra villaya komşu diğer villa sahiplerini ve buralarda tam zamanlı çalışan kişileri, ayrıca villa etrafında bulunan esnaflar ile buralarda çalışan kimseleri zabıta marifeti ile tespit etmek ve bu kişiler arasından re'sen seçilecek tanıklar ile davalının beyanlarında ismi geçen N.. S..'ı mümkün ise yapılacak keşif sırasında dinleyerek, davalının 2006 yılından sonra villada sürekli olarak yaşadığı yönündeki iddiaları da dikkate alınarak, 2006 yılı öncesi ve sonrasını da içerecek şekilde davacının çalışmaları ve bu çalışmaların kapsamı hususlarında beyanlarını almak, ilgili muhtarlıktan davalının ikametgah değişikliği yapıp yapmadığını sormak, davacının yatalak olduğu kayınvalidesinin sağlık durumunu ve davacının kendi hastalıkları nedeni ile ne kadar süre villadan ayrı kaldığını da belirledikten sonra, tüm bu hususlar göz önünde bulundurularak ve part-time çalışma olgusu da değerlendirilerek, gerekli ise dosya konusunda uzman bir bilirkişiye tevdi edilerek varılacak sonuca göre hüküm kurmaktan ibarettir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 09.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28136, Karar No: 2013/2867, Tarih: 20.02.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/28136 E.  ,  2013/2867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet, Ortadan kaldırma

I-Sanıklar ..., ... ve ...'e yüklenen “dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik” suçlarından zarar görenin; suça konu senetlerin alacaklıları olup şikayetçi bankanın tahsilata aracı olmaktan başka sıfatı bulunmadığından suçtan doğrudan zarar görmediği bu nedenle de kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı anlaşıldığından, şikayetçi adına vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II- Sanık ... ve ... müdafilerinin resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizlerine gelince:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:

Sanıklara yüklenen suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen şikayetçi bankanın davaya katılma hakkı bulunmadığı cihetle usulsüz verilmesi nedeniyle geçersiz olan müdahillik kararı uyarınca lehine vekalet ücreti tayini,

Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından şikayetçi banka lehine vekalet ücreti takdir edilen kısmın tümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.