muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/18975, Karar No: 2015/12859, Tarih: 09.09.2015

B-)Sanıklar .... ve ... hakkında verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-... İlçe Emniyet Müdürlüğüne yapılan izinsiz kazı faaliyeti ihbarı üzerine, olay yeri olan ...ilçesi, ... mahallesi, ... sokak, 615 ada, 95 sayılı parselde yer alan ve tapuda mülkiyeti ... Genel Müdürlüğü'ne ait,... numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulu'nun 12.01.1995 tarih ve 7232 sayılı kararıyla taşınmaz kültür varlığı olarak tescil edilen... Ermeni Kilisesine giden kolluk görevlilerince sanıkların hilti, kazma, kürek gibi suç aletleriyle bina içerisinde kazı yaptıkları esnada yakalandıkları, olay yerinde yapılan incelemede sanıkların 270 cm derinliğinde, 140x110 cm genişliğinde kazı yaptıklarının tespit edildiği,...numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun 07.02.2012 tarih ve 249 sayılı yazısında belirtildiği üzere, izinsiz yapılan kazı faaliyeti nedeniyle binanın kültür varlığı özelliklerine zarar verildiği, bu tespitler üzerine sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan davanın açıldığı, sanıkların verdikleri ifadelerinde, içerisinde define olduğunu duydukları bina içerisinde kazı yapmaya karar verdiklerini ve kazı esnasında yakalandıklarını beyan ettikleri, tüm dosya kapsamından sanıkların kültür varlığı bulabilmek amacıyla korunması gerekli bina içerisinde kazı yaptıkları, yapılan kazı faaliyeti sonucu tescilli yapının zarar gördüğü, sanıkların eylemleri nedeniyle tescilli yapının zarar görebileceğini bilecek durumda bulundukları, buna rağmen aletlerle izinsiz kazı yapmak suretiyle korunması gerekli taşınmaz kültür varlığına zarar veren sanıkların, tek bir eylem ile kanunun birden çok maddesini ihlal etmiş oldukları, bu durumda 5237 sayılı TCK'nın 44/1. maddesi uyarınca en ağır cezayı gerektiren suçtan dolayı cezalandırılmalarının zorunlu olduğu, 2863 sayılı Kanunun 65/a. maddesinde öngörülen yaptırımın, aynı Kanunun 74/1. maddesinde öngörülen yaptırımdan daha ağır olduğu, bu nedenle sanıklar hakkında sadece 2863 sayılı Kanunun 65/a. maddesine göre hüküm tesis edilmesi gerektiği gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile sanıkların aynı Kanunun 74/1. maddesi uyarınca mahkumiyetlerine karar verilmesi,

2-Suç aletleriyle birlikte taşınmaz kültür varlığı yapı içerisinde kazı yaptıkları esnada yakalanan ve eylemleriyle korunması gerekli taşınmaz kültür varlığına zarar verdikleri anlaşılan sanıklar ... hakkında, TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasının yerinde olmadığı gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile sanıklara verilen cezanın ertelenmesine hükmedilmesi,

2-Suç aletleriyle birlikte taşınmaz kültür varlığı yapı içerisinde kazı yaptıkları esnada yakalanan ve eylemleriyle korunması gerekli taşınmaz kültür varlığına zarar verdikleri anlaşılan sanıklar ... hakkında, TCK'nın 51. maddesinin uygulanmasının yerinde olmadığı gözetilmeksizin, hatalı değerlendirme ile sanıklara verilen cezanın ertelenmesine hükmedilmesi,

3-Sanıkların üzerine atılı suçun düzenlendiği 2863 sayılı Kanunun 74. maddesinde, suçun yaptırımının 2 yıldan 5 yıla kadar hapis cezası olarak belirlendiği, Kanun düzenlemesinde hapis cezasının yanında adli para cezasının belirlenmemesine rağmen, temyiz incelemesine konu kararda sanıklar hakkında temel ceza tayininde hapis cezasının yanında adli para cezasının da tayin edilmesi suretiyle, sanıklar hakkında fazla cezaya hükmedilmesi,

4-5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca yalnızca hapis cezasının ertelenmesi mümkün olmasına, adli para cezasının ertelenmesi olanaklı bulunmamasına rağmen, ertelemenin sadece hapis cezasını içerdiğini belirten bir ifade kullanılmaksızın her iki cezayı kapsar biçimde sanıklar ... hakkında tayin olunan cezanın ertelenmesine karar verilmesi, Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.09.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/28996, Karar No: 2024/9577, Tarih: 10.06.2024

**2. Ceza Dairesi         2023/28996 E.  ,  2024/9577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Karşılıksız yararlanma

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 28.11.2023 tarihli ve KYB-2023/112802 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

" Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 09/04/2018 tarihli ve 2018/616 esas, 2018/4761 sayılı kararında, "Kurum zararının soruşturma aşamasında ödenmesi halinde TCK'nın 168/5. fıkrası gereğince kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi gerekli olduğu, bu konuda soruşturma aşamasında yapılması gerekip yapılmayan usul işlemlerin kovuşturma aşamasında tamamlanması sebebiyle bilirkişi tarafından normal tarifeye göre hesaplanan vergili ve cezasız kurum zararının, varsa daha önce yapılan ödemeler kurumdan sorulup mahsup edildikten sonra kalan miktar belirlenip, verilecek makul sürede ödenmesi halinde etkin pişmanlıktan faydalanabileceği, TCK'nın 168/5 ve CMK'nın 223/8. fıkraları uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediği için suç tarihine göre düşme kararı verileceği ödenmediği takdirde yargılamaya devamla dosyadaki delillere göre hüküm kurulacağı tebliğ ve ihtar edilip yüze karşı ise talep etmesi halinde, tebligat yapılıyor ise makul bir süre verilerek sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma ile mahkumiyet hükmü kurulması,.." şeklinde belirtildiği üzere, sanığın 5237 sayılı Kanun'un 168/5. maddesi uyarınca etkin pişmanlıktan yararlanabileceği hususu hatırlatılıp, talep etmesi hâlinde zararı gidermesi için kendisine süre verilerek sonucuna göre sanığın hukukî durumunun değerlendirilmesi gerektiği, somut olayda, sanığa soruşturma aşamasında ödeme ihtarı yapılmadığının anlaşılması karşısında Mahkemesince katılan kurumun vergili ve cezasız gerçek zararları bilirkişiye hesaplattırılıp, oluşan zararın nasıl ve nereye ödeme yapacağı hususunda bildirim yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir. ” şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

II. GEREKÇE

6352 sayılı Yasa'nın yürürlüğe girdiği 05.07.2012 tarihi sonrasında işlenen karşılıksız yararlanma suçlarında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3. ve 168/5. maddelerine göre soruşturma aşamasında Cumhuriyet Başsavcılığınca katılan kurumun vergili ve cezasız gerçek zararı bilirkişiye hesaplattırılıp, sanığa miktar da belirtilip usûlüne uygun süre verilmek suretiyle “bilirkişinin her bir tutanak için hesaplayacağı kurumun vergili ve cezasız gerçek zararını soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi durumunda hakkında kamu davası açılmayacağına” dair bildirimde bulunulması gerektiği ve bildirim sonrası verilen sürede kurumun gerçek zararı soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin edilmesi halinde bu bir dava şartı olduğundan aynı Kanun'un 168/5. maddesine göre kamu davasının açılamayacağı ve eğer soruşturma aşamasında bu ihtar işlemi yapılmamış olmasına rağmen sanık tarafından kovuşturma aşamasında katılan kurumun zararının tamamen karşılanması hâlinde bu ödemenin soruşturma aşamasında yapılmış gibi kabul edilerek sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma şartı gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekeceği nazara alınarak belirtilen şekilde işlem yapılıp sonucuna göre sanığın hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, Ağrı 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2023 tarihli ve 2022/327 Esas, 2023/102 Karar sayılı istinaf edilmeksizin kesinleşen kararının 5271 sayılı Kanun’un 309/3. maddesi gereği KANUN YARARINA BOZULMASINA, aynı Kanun’un 309/4. maddesinin (b) bendi uyarınca sonraki işlemlerin Yerel Mahkemece yerine getirilmesine, dava dosyasının Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.06.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5768, Karar No: 2012/6492, Tarih: 08.05.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/5768 E.  ,  2012/6492 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :SULH HUKUK MAHKEMESİ

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 13.04.2009 gününde verilen dilekçe ile itirazın iptali ve icra inkar tazminatı istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 23.06.2010 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan iş bedeli için yapılan ilamsız icra takibine itirazın iptali ve takibin devamı istemine ilişkindir.

Davalı iş sahibi, iş bedeli yanında icra müdürlüğü ve mahkemenin yetkili olmadığını, yetkili icra müdürlüğü ve mahkemenin ... İcra Müdürlüğü ve mahkemesi olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Borçlar Kanununun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmelerinden doğan davalar veya takipler davalının ikametgahı ( HMK. md. 6), işin ifa olunacağı yer ( HMK. Md.10) veya sözleşme ile yetkili kılınan yerde açılabilir (HMK.md.18). Davalı iş sahibinin ikametgahı ve akdin icra olunduğu yer ... ilçesi olduğuna ve taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmamasına göre, icra takibinin ... İcra Müdürlüğünde başlatılması gerekmektedir. Davalının icra dosyasına yaptığı yetki itirazı süresinde ve yerinde olup, kabulü zorunludur.

Somut olayda; uyuşmazlık sadece belirli bir para alacağının tahsiline ilişkin olmadığından, Borçlar Kanununun 73. maddesine dayanarak davacı yüklenicinin ikametgahı icra müdürlüğünün ve mahkemenin yetkili kabul edilmesi mümkün değildir.

Mahkemece, yetkili icra müdürlüğünde başlatılmış bir icra takibinin bulunmadığı gözetilmeden yetki itirazı reddedilerek işin esası hakkında karar verilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz itirazlarının yukarıda açıklanan nedenlerle kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 08.05.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/13989, Karar No: 2021/8896, Tarih: 11.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/13989 E.  ,  2021/8896 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve katılan ... vekilinin temyizinin yalnızca vekâlet ücretine yönelik olduğu belirlenerek dosya görüşüldü:

1- Kasten yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca, tebliğnameye uygun olarak, sanık ...’ın TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

2- Hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde ise;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

a) 6545 sayılı Yasa ile CMK’nın 231/8. maddesinde yapılan değişikliğin suç tarihinden sonra olması nedeniyle aleyhine olan bu düzenlemenin uygulanma imkânının bulunmaması karşısında, sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurulup, yeniden suç işleyip işlemeyeceği yönünde bir değerlendirme yapılarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması hususunda bir karar verilmesi gerektiği düşünülmeden “..daha önce HAGB kararı verilmiş olmasına rağmen yeniden atılı suçu işlediği sabit olduğundan sanık hakkında yeniden CMK nun 231/5.maddesinin uygulanmasına kanunen yer olmadığına,” şeklindeki kanuni olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

b) Katılan ve müştekinin haciz işlemi için sanığın evine gittikleri, burada başlayan tartışmanın dışarıda devam ettiğinin anlaşılması karşısında, hakaret eyleminin nerede gerçekleştirildiği tespit edilip, aleniyet öğesinin olayda oluşup oluşmadığının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

c) Kendisini vekille temsil ettiren katılan lehine, CMK’nın 325/1 ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 13/1. maddesi uyarınca vekâlet ücretine hükmedilmemesi,

Kanuna aykırı ve sanık ... ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4903, Karar No: 2009/5257, Tarih: 12.10.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/4903 E.  ,  2009/5257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı ... İskân Bakanlığı ile davalılar ... vs. arasındaki davadan dolayı ... 2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 18.03.2008 gün ve 2003/829-2008/108 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ile davalı ... vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkeme kararı ile davacı vekilinin temyiz dilekçesi, davalı ...’un zabıta marifeti ile tespit edilen Kuzgun Sokak 5-11 Aşağı Ayrancı/... adresine usulüne uygun biçimde tebliğ ettirilerek, temyiz süresinin geçmesi de beklendikten ve temyiz edildiği takdirde gerekli işlemler tamamlandıktan sonra dosyanın iadesi için mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/16019, Karar No: 2020/7682, Tarih: 15.09.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/16019 E.  ,  2020/7682 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İTİRAZIN İPTALİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin uluslararası şoförü olduğunu, davalı şirkette 18.08.2012 tarihinde işe başladığını ve iş aktinin haksız olarak fesh edildiği 15.07.2013 tarihine kadar baş şoför olarak aralıksız çalıştığını ve aylık net ücretinin 1.500 USD olduğunu, ancak davalı şirketin düşük pirim ve düşük ücret beyanında bulunduğunu, müvekkilinin alacaklarının ödenmemesi sebebiyle davalı hakkında Mersin 8.İcra Müdürlüğünün 2013/11078 takip sayılı dosyası ile takibe geçtiklerini, ancak itiraz edilerek takibin durdurulduğunu, itirazında davalının haksız olduğunu, itirazın iptali ile takibin devamına ve %20 icra inkar tazminatının davalıya yüklenmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının talebinin haksız olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının 17.08.2012 ile 15.07.2013 tarihleri aralığında uluslararası tır şoförü olarak belirsiz süreli tam zamanlı ve sürekli iş aktine dayalı bir şekilde davalı yanında çalıştığı, uygulamada tır şoförlerinin garanti asgari ücrete ek olarak sefer başına prim karşılığı çalıştıkları, sefer priminin de yola çıkmadan önce ya da seferden dönüşte mutlaka çalışana ödendiği, davalının davacıya haklarını tamamen ödediğini kanıtlayamadığı, yapılan ödemelerin hesaplamada mahsup edildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile itirazının iptaline ve takibin devamına, işin halli yargılamayı gerektirdiğinden taraflar yararına tazminat tayinini yer olmadığına karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ücret alacaklarının ödenip ödenmediği taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Uluslararası alanda çalışan tır şoförlerinin ücretleri genelde asgari ücret ve sefere bağlı prim esasına göre belirlenmektedir. Bazı işveren uygulamalarında ise garanti ücret olarak adlandırılan asgari ücret ödenmeyip, sadece sefere bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu ihtimalde de tır şoförünün ücreti salt sefer primlerinden oluşur (Yargıtay 9.H.D. 21.05.2013 gün, 2011/ 10769 esas, 2013/ 15255 karar).

Uluslararası alanda çalışan tır şoförlerinin ücretleri genelde asgari ücret ve sefere bağlı prim esasına göre belirlenmektedir. Bazı işveren uygulamalarında ise garanti ücret olarak adlandırılan asgari ücret ödenmeyip, sadece sefere bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu ihtimalde de tır şoförünün ücreti salt sefer primlerinden oluşur (Yargıtay 9.H.D. 21.05.2013 gün, 2011/ 10769 esas, 2013/ 15255 karar).

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir (Yargıtay 9.H.D. 02.05.2013 gün, 2011/ 10981 esas, 2013/ 13086 karar; Yargıtay 9.H.D. 06.06.2013 gün, 2011/ 17648 esas, 2013/ 17351 karar; Yargıtay 22. H.D. 17.04.2013 gün, 2012/ 22153 esas, 2013/8106 karar) .

Uluslararası taşımacılık işinde çalışan tır şoförünün aylık ücretinin tartışmalı olması durumunda, tarafların ikame ettikleri delillerle kesin bir sonuca ulaşılamaması halinde ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşları ile gerektiğinde sendikalardan ücret araştırması yapılmalıdır. İşçinin çalıştığı süre içinde taşıma işini gerçekleştirdiği ülkeler belirtilerek sefer başına ne kadar ücret alabileceği belirlenmeli ve dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir (Yargıtay 9.H.D. 02.05.2013 gün, 2011/10981 esas, 2013/ 13086 karar).

Sefer primi hesabı yönünden işçinin aylık veya yıllık sefer sayılarının tartışmalı olması ve bu konunun diğer delillerle kesin olarak kanıtlanamaması durumunda işçinin yurda giriş ve çıkış kayıtları emniyet birimlerinden getirtilmeli ve buna göre değerlendirme yapılmalıdır (Yargıtay 9.H.D. 20.05.2013 gün, 2011/ 14649 esas, 2013/ 15167 karar).

Sefer primlerinin eksik ödendiği veya işverence kesinti yapıldığının soyut şekilde iddia edilmesi halinde, işçiden eksik ödeme yapılan dönemlerin ve kesinti yapılan tarihlerin açıklanması istenmeli ve talep somutlaştırılmalıdır (Yargıtay 7.H.D. 11.04.2013 gün, 2013/ 2500 esas, 2013/ 6317 karar). Daha sonra işverenin ödeme belgeleri değerlendirilerek eksik ödeme ya da kesinti olup olmadığı belirlenmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı uluslararası tır şoförü olarak çalışmakta olup, aylık ücret miktarı asgari ücret + sefer primi toplamından oluşmaktadır. Davacı icra takip dosyası ile dava dilekçesinde 17.08.2012-15.07.2013 tarihleri arasında ödenmeyen ücret alacaklarını istemiş, davalı ise davacının asgari ücretle çalıştığını ve tüm ücretlerinin ödendiğini savunarak ödemelere ilişkin imzalı tediye fişleri ve banka dekontları sunmuştur.

Somut uyuşmazlıkta, davacı uluslararası tır şoförü olarak çalışmakta olup, aylık ücret miktarı asgari ücret + sefer primi toplamından oluşmaktadır. Davacı icra takip dosyası ile dava dilekçesinde 17.08.2012-15.07.2013 tarihleri arasında ödenmeyen ücret alacaklarını istemiş, davalı ise davacının asgari ücretle çalıştığını ve tüm ücretlerinin ödendiğini savunarak ödemelere ilişkin imzalı tediye fişleri ve banka dekontları sunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının sefer primi alacaklarının bulunmadığı belirtilerek sadece aylık ücretin sabit kısmının ödenmeyen tutarı hesaplanmış ise de, varılan sonuç dosya içeriğine uygun düşmemektedir. Mahkemece, davacının aylık ücret miktarının asgari ücret + sefer primi toplamından oluştuğu dikkate alınarak, 17.08.2012-15.07.2013 tarihleri arasında hak ettiği ücret alacakları belirlenip işverence yapılan tüm ödemeler bu tutardan mahsup edilerek ücret alacağı talebi hakkında bir karar verilmesi gerekirken, hatalı bilirkişi raporuna itibarla yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 15.09.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/21087, Karar No: 2018/14363, Tarih: 03.10.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/21087 E.  ,  2018/14363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Kasten yaralama eylemini, silahtan sayılan balta sapı ile öz kızı olan mağdura karşı gerçekleştiren sanık hakkında, birden fazla nitelikli halin bulunması nedeniyle asgari hadden ayrılmak suretiyle eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nin 86/2, 86/3,a-e maddeleri uyarınca ceza tayin edilmesi gerekirken, yazılı şekilde alt hadden ceza tayin edilmesi suretiyle sanığa eksik ceza tayini karşı temyiz olmadığından ve yine Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas - 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de, bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.