muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/783, Karar No: 2020/848, Tarih: 02.03.2020

Bu durumda mahkemece konusunda uzman mimar, inşaat mühendisi ve tapu işlerinden anlayan ve yeniden oluşturulacak 3 kişilik uzman bilirkişi kurulundan sözleşme ile tevhit işleminin yapıldığı tarihlerde davalı arsa sahibine ait taşınmazın kendisine ait olmayan 7 ve 8 nolu parsellerle tevhit edilerek 10 parsel sayılı arsanın oluşturulmuş bulunması nedeniyle, inşaatın yapıldığı Yumurtalık İlçesindeki emsallerine göre paylaşımın ne şekilde yapılacağı ve arsa sahibine kaç adet bağımsız bölüm isabet edeceği konusunda gerekçeli ve denetime elverişli rapor alınıp değerlendirilerek bunun sonucuna göre davalı arsa sahibine fazla bağımsız bölüm verilip verilmediği ve davacının tapu iptâl ve tescil isteminde haklı olup olmadığı konusunda karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile davanın reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 2.540,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak Yargıtay'daki duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödenenden 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının mahsup edilerek, varsa fazla alınan temyiz harcının temyiz eden davacıya iadesine,

karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 02.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1009, Karar No: 2015/15159, Tarih: 30.06.2015

**21. Hukuk Dairesi         2015/1009 E.  ,  2015/15159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu maluliyetinden doğan maddi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, zararlandırıcı sigorta olayı sonucu sürekli iş göremezliğe uğrayan sigortalının bakiye maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, 3.034,46 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verişmiştir.

Dosya kapsamından davacının daha önceden 29/10/2009 tarihinde geçirmiş olduğu iş kazası nedeniyle maddi - manevi tazminat davası açtığı, o davada davacı vekilinin maddi tazminat talebini ıslah ederken, tenzilat hesabını dilekçesinde kendisinin yapmaya çalıştığı, ancak tenzilatta ilk peşin sermaye değerinin rücuya tabi kısmını tenzil edeceği yerde tüm peşin sermaye değerinin rücuya tabi kısmını tenzil ettiği, ıslahını bu kendi hesabına göre yaptığı, mahkemenin bahsedilen bu kararında, ilk peşin sermaye değerinin rücuya tabi kısmını, doğru bir şekilde, kendisi hesaplayarak tenzil ettiği ve haliyle davacının ıslahından 3.034,46 TL fazla bir maddi zarar hesabı ortaya çıktığı için taleple bağlı kalarak davacının maddi tazminat istemini kabul ettiği, kararı yalnızca davalı vekilinin temyiz ettiği, inceleme sonucunda kararın dairemizce onanarak kesinleştiği anlaşılmıştır.

Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda “usuli kazanılmış hak” kavramına ilişkin açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu kurum, davaların uzamasını önlemek, hukuki alanda istikrar sağlamak ve kararlara karşı genel güvenin sarsılmasını önlemek amacıyla Yargıtay uygulamaları ile geliştirilmiş, öğretide kabul görmüş ve usul hukukunun vazgeçilmez, ana ilkelerinden biri haline gelmiştir. Anlam itibariyle, bir davada, mahkemenin yada tarafların yapmış olduğu bir usul işlemi ile taraflardan biri lehine doğmuş ve kendisine uyulması zorunlu olan hakkı ifade etmektedi

Bu açıklamalardan olarak somut olayda, davacı vekilinin ıslah dilekçesi ile kendisini bağladığı, 2011/63 Esas sayılı dosya üzerinden verilen kararı temyiz de etmediği, bu haliyle davalı lehine usuli kazanılmış hak oluştuğu, aslında davacının 2011/63 Esas sayılı dosyadan kalan bakiye bir maddi tazminat alacağı bulunmadığı dikkate alınarak davanın reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 30/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2610, Karar No: 2018/9393, Tarih: 26.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/2610 E.  ,  2018/9393 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değeri az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 13.01.2009 tarihli ''Takdiri kıymet tutanağına'' göre çalınan eşyanın değerinin yaklaşık 50,00 TL olduğunun belirtilmesi karşısında; , suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması halinde TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-UYAP'tan alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre, doğum tarihi 15.09.1992 olan suça sürüklenen çocuğun, suç tarihi olan 09.01.2009 gününde 15-18 yaş aralığında bulunmasına karşın, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,

2-UYAP'tan alınan güncel nüfus kayıt örneğine göre, doğum tarihi 15.09.1992 olan suça sürüklenen çocuğun, suç tarihi olan 09.01.2009 gününde 15-18 yaş aralığında bulunmasına karşın, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 31/3. maddesinin uygulanmaması suretiyle fazla ceza tayini,

3-5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesinde daha önce hapis cezası ile mahkum olmayan 18 yaşını doldurmamış çocukların mahkum edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezalarının aynı maddenin birinci fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrileceği belirtilmiş, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 106/4. maddesinde "Çocuklar hakkında hükmedilen adli para cezasının ödenmemesi halinde bu ceza hapse çevrilemez, bu takdirde onbirinci fıkra hükmü uygulanır." şeklinde düzenleme yapılmıştır.

Her ne kadar 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinde seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde tedbire çevrilen kısa süreli hapis cezasının tamamen veya kısmen infazına karar verileceği belirtilmiş ise de, yukarıda açıklanan düzenlemeler karşısında 5237 sayılı TCK'nın 50/6. maddesinin çocuklar yönünden uygulanamayacağı, hükmolunan seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde diğer seçenek tedbirlerden birine veya adli para cezasına karar verilebileceği sonucuna varılmaktadır. Bu itibarla suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümde kısa süreli hapis cezasından çevrilen seçenek tedbirin yerine getirilmemesi halinde hapis cezasının tamamen veya kısmen infaz edileceği ihtarı yapılamayacağı gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26/06/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1720, Karar No: 2012/24448, Tarih: 12.11.2012

**4. Ceza Dairesi         2012/1720 E.  ,  2012/24448 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

TCK’nın 184/4. maddesinin “Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır.” hükmü uyarınca suça konu yer mücavir alanda ise anılan maddenin 1. fıkrasındaki imar kirliliğine neden olma suçunun oluşmayacak olması ve bilirkişi raporuna göre de yerin ... Köyü sınırlarında bulunduğunun anlaşılması karşısında, anılan yerin suç tarihi itibarı ile mücavir alanda kalıp kalmadığı ya da özel imar rejimine tabi yerlerden olup olmadığı kuşkuya yer bırakmayacak biçimde saptanarak, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, belediye sınırlarında kalan yerler bakımından parselasyon planlarının yapılmamış, teknik altyapının oluşturulmamış olmasının, yasadan kaynaklanan yapı izni alma zorunluluğunu ortadan kaldırmayacağı, yapı izni verilmesi koşulları bulunmayan sözkonusu yerlerde bina yapılmasının imar kirliliğine neden olma suçunu oluşturacağı dikkate alınmadan, eksik inceleme ile köy sınırları içerisinde kalan bina yönünden İmar Kanunu’nun 23. maddesi uyarınca izin alınmasının zorunlu olmadığı biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı ve katılan ... vekilinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 12.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10046, Karar No: 2011/11328, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10046 E.  ,  2011/11328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme ile alınan bilirkişi kurulu raporu hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Bilirkişi kurullarınca somut emsal olarak alınan satışa ait tapu kayıtları dosyada bulunmamakla birlikte bilirkişi kurullarının raporlarına göre bu satış işlemi kat irtifaklı bir taşınmazdaki iki ayrı bağımsız bölüme ilişkindir. Bilirkişi raporlarında satış bedelinden yapı değerinin indirilmesi yönünde bazı hesaplamalar yapılmış olmakla birlikte kat mülkiyeti ya da kat irtifakı kurulu yapılarda bağımsız bölümün değerine, merdiven, asansör, sığınak, kapıcı dairesi, ortak depo, garaj, çatı, merdiven boşlukları gibi ortak yerlerin değeri de dahil olduğu cihetle mücerret bağımsız bölümün yüzölçümüne göre yapı birim fiyatı hesaplanıp düşülmesi yanıltıcı sonuçlara yol açacaktır. Öte yandan satış bedelinin ileride tamamlanacak olan bağımsız bölümler için ödendiği dikkate alınmadan satış esnasında yapının tamamlanmamış olduğu belirtilerek mevcut durumuna göre yapı değerinin hesaplanması ile satın alınanın 4+4= 8/34 arsa paylı iki bağımsız bölüm olup arsa hissesi olmadığı düşünülmeden emsal satışın arsa m² bedelinin belirlenmesi de isabetli değildir. Bundan ayrı, satış bedeline, bağımsız bölümün cinsi, bulunduğu kat, manzarası, kullanım amacı gibi unsurlar da etkili olduğundan bu etkilerin satış bedeli içindeki payının objektif olarak değerlendirilip bedelden düşülmesi ve bu itibarla bağımsız bölüm satışlarında, satış bedelinin arsaya karşılık gelen kısmının tespiti de olanaksızdır. Bilirkişi raporlarındaki bilgilere göre, aynı arsa payına sahip iki bağımsız bölümden birisinin 12.000,00 TL'ye diğerinin 3.000,00 TL'ye satılmış olması da bu durumu açıkça ortaya koymaktadır.

Bu sebeple zorunluluk olmadıkça bu gibi bağımsız bölüm satışlarının arsalara somut emsal alınmaması gerektiğinden bu husus dikkate alınmadan ve sözü edilen satıştaki çıplak arsa fiyatının hatalı belirlenmesi suretiyle düzenlenen raporlara dayanılarak hüküm kurulmuş olması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18363, Karar No: 2016/3222, Tarih: 14.03.2016

**17. Hukuk Dairesi         2015/18363 E.  ,  2016/3222 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, davalıların sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacının kullandığı motosiklete tam kusurlu çarpması sonucu davacının yaralanmasına neden olduğunu, davacının kolunun dirsek üstünden kesildiğini belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 2.000,00 TL işgöremezlik tazminatının, 500,00 TL protez kol bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, 50.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'den tahsiline verilmesini talep etmiş, ıslah dilekçesi ile işgöremezlik tazminatı taleplerini 346.000,00 TL'ye yükselttiklerini bildirmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacının maddi tazminat talebinin kısmen kabulü ile 2.000,00 TL'nin olay tarihinden, 92.489,31 TL'nin ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, 10.000,00 TL manevi tazminatın davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine, davalı .. yönünden davanın feragat nedeniyle reddine verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-HUMK'nun 434/2 ve son maddeleri gereğince temyiz dilekçesi verilirken gerekli harç ve giderlerin tamamının ödeneceği eksik ödenmesi halinde verilecek 7 günlük kesin süre içinde tamamlanacağı, eksikliğin giderilmemesi halinde kararın temyiz edilmemiş sayılmasına verileceği hükme bağlanmıştır.

Eksik temyiz harcının yatırılması için davalı ... vekiline, ihtarlı tebligat gönderildiği, davalı vekili tarafından eksik temyiz harcının yatırılmadığı anlaşılmakla hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmemiş sayılmasına ve bunun sonucu olarak temyiz dilekçesinin reddine vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a)Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Eksik temyiz harcının yatırılması için davalı ... vekiline, ihtarlı tebligat gönderildiği, davalı vekili tarafından eksik temyiz harcının yatırılmadığı anlaşılmakla hükmün davalı ... vekili tarafından temyiz edilmemiş sayılmasına ve bunun sonucu olarak temyiz dilekçesinin reddine vermek gerekmiştir.

2-Davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

a)Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

818 sayılı Borçlar Kanunu'nun 47. maddesi hükmüne göre (6098 sayılı TBK m. 56. maddesi), hakimin özel halleri göz önünde tutarak manevi zarar adı ile hak sahibine verilmesine vereceği bir para tutarı adalete uygun olmalıdır. Manevi tazminat, zarara uğrayanda, manevi huzuru gerçekleştirecek ve tazminata benzer bir fonksiyonu da olan özgün bir nitelik taşır. Manevi tazminat bir ceza olmadığı gibi, mamelek hukukuna ilişkin zararın karşılanmasını da amaç edinmemiştir. Zarar görenin zenginleşmemesi, zarar sorumlusunun da fakirleşmemesi gerekmektedir. Takdir edilecek miktarın, mevcut halde elde edilmek istenen tatmin duygusunun etkisine ulaşmak için gerekli olan kadar olmalıdır. 22.6.1976 günlü ve 7/7 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı’nın gerekçesinde de takdir edilecek manevi tazminatın tutarını etkileyecek özel hal ve şartlar da açıkça gösterilmiştir. Bunlar her olaya göre değişebileceğinden, hakim bu konuda takdir hakkını kullanır iken ona etkili olan nedenleri de yerinde objektif ölçülere göre isabetli bir biçimde göstermelidir.

O halde mahkemece, meydana gelen trafik kazası sonucu yaralanma ve malul kalma nedeniyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amacıyla tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davacının daimi işgöremezlik oranı ve kusur oranları gözönünde tutularak, olay tarihindeki paranın alım gücüne uygun düşen, davacı için hak ve nesafet kuralları çerçevesinde daha yüksek manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, somut olay ile bağdaşmayan miktarda manevi tazminata hükmedilmesi uygun görülmemiştir.

b)Dava dilekçesinde, davacının kazada kolunun dirsek üstünden kesildiği belirtilerek şimdilik 500,00 TL protez kol giderinin davalılardan tahsiline verilmesi talep edildiği halde, mahkemece, bu talep konusunda olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamış olması doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı ... vekilinin kararı temyiz etmemiş sayılmasına ve temyiz dilekçesinin REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacı ve davalı ...'e geri verilmesine 14/03/2016 gününde oybirliği ile verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/88, Karar No: 2014/11015, Tarih: 14.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/88 E.  ,  2014/11015 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi)

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan ... ve vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 14.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3714, Karar No: 2011/6297, Tarih: 09.05.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/3714 E.  ,  2011/6297 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ..., ... vd.Vek.Av....

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu ...,... parsel ve somut emsal alınan ...,... ada 19 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için 2010 yılı itibarıyla emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlıklarından getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14819, Karar No: 2015/41760, Tarih: 22.06.2015

**6. Ceza Dairesi         2012/14819 E.  ,  2015/41760 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma, Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma,

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Tanık ... olan alacağını tanığın köyüne gidememesi nedeniyle .. oturduğunu tespit ettiği ve kendisine herhangi bir borcu olmayan tanık.. kardeşi .. çocuğunu kaçırmaya karar veren sanığın isim ve soyad benzerliğinden dolayı yakınan ... oğlu mağdur ... kaçırdığı, tanık ... beyanında 2004 yılı Nisan ayında, ziyaret için .. iline gittiğinde yanına .... isminde bir kişinin gelerek “ ben senin kardeşine 30.000 dolar para verdim, bana hayvan alacaktı almadı ve paramı da iade etmedi, bu iş bir yerde patlayacak” dediğini, 2004 yılı Temmuz ayında mağdur ... kaçırılmasından 1 hafta sonra amcasının oğlu olan tanık .. arayan bir kişinin “.. alacakları olduğunu, bu yüzden ... çocuğunu kaçırmaya karar verdiklerini, yanlışlıkla çocukları karıştırdıklarını, fakat ... ile akraba oldukları için parayı vermeleri gerektiğini, aksi halde çocuğu bir daha göremeyeceklerini” belirttiği, tanık ... sanığın telefon numarasını bularak aradığında “çocuğun kendisinde olduğunu, fakat .. kendisini dolandırdığı için çocuğu kaçırdığını, parayı ödedikleri takdirde çocuğu bırakacaklarını, para ödenmezse emanetin mesuliyetinin kendilerinden gideceğini” söylediği ve sanığın da kendisini arayan tanık .. tekrar dönüp telefonla konuştuğunu kabul ettiğinin anlaşılması karşısında; tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde tebliğnamedeki bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık Süleyman Şenyiğit savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve yasaya uygun ve takdire dayalı bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 22.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.