muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2449, Karar No: 2014/17928, Tarih: 04.11.2014

Bu nitelikli unsurun gerçekleşebilmesi ve suçun oluşabilmesi için, dini kurallara bağlı olanların, önem verdiği değerler, dini inanç ve duygular aldatma aracı olarak kötüye kullanılmalı, bu suretle gerçekleştirilen hile ile haksız bir yarar da sağlanmış olmalıdır.

Sanığın, yolda yürüyen 70 yaşlarındaki katılana "Hacı Amca" diye seslendiği, katılanın dönüp baktığında yanına gelerek orada bulunan bir binayı gösterip, Almanya'da yaşadığını, babasının vefat ettiğini, bu binayı ve bir takım eşyaları kendisine bıraktığını, tekrar Almanya'ya döneceğini, kendisine kalan eşyaları ve binayı hayır için dağıtmak istediğini, kendisine yardımcı olup olamayacağını sorduğu, katılanın da yardımcı olabileceğini, ancak namaza gittiğini, daha sonra bu meseleyi konuşabileceklerini söylediği, bunun üzerine sanığın, katılan ile birlikte camiye gidip namaz kıldıktan sonra tekrar aynı binanın önüne geldikleri, katılana, "binada bulunan eşyaları bir araç tutarak yükleyip dağıtalım" dedikten sonra Avrupa'dan yeni geldiğini, yanında hiç Türk Parası olmadığını, araç kiralamak için kendisine bir miktar para vermesini, daha sonra üzerinde bulunan Euro'yu bozdurup parasını vereceğini söylediği, katılanın cebinden çıkardığı 1.000 TL'yi alıp, "ben sana 2.000 TL para vereceğim, bu paradan 1.000 TL'sini sen alırsın, 1.000 TL'sini de camiye verirsin" dediği, birlikte araca bakmak için gidecekleri sırada sanığın yine eşine araba bakmak için gideceğini söyleyip aynı binaya girerek olay yerinden uzaklaştığı olayda, eylemin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04.11.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11740, Karar No: 2012/30882, Tarih: 16.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/11740 E.  ,  2012/30882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16802, Karar No: 2015/3197, Tarih: 24.03.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/16802 E.  ,  2015/3197 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

(Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 05.12.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil kabul edilmediği takdirde alacak istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın tapu iptali ve tescil talebi yönünden kesin hüküm nedeniyle reddine, arsa sahiplerine karşı yöneltilen alacak talebinin husumet yokluğu nedeniyle reddine dair verilen 20.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 24.03.2015 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı vekili Av. ... ile karşı taraftan davalılar ... v.d. vekili Av. ... ile davalı asil ... geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Dava, yüklenicinin temliki işlemine dayalı tapu iptali ve tescil, ikinci kademede tazminat isteğine ilişkindir.

Davalı arsa sahibi mirasçıları, .. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/655 Esas, 2013/33 Karar sayılı ilamının kesin hüküm oluşturduğunu, tescil yönünden dava şartı yokluğu nedeniyle, bedel yönünden de husumet yokluğu nedeniyle davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, tapu iptali ve tescil talebinin kesin hükmün varlığı nedeniyle reddine, ikinci kademedeki alacak isteminin davalı arsa sahibi mirasçıları yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine, davalı yüklenici ...'a yönelik alacak isteminin ise yargılama esnasında ayrılmasına karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Hukuk düzeninde istikrar sağlama amacı taşıyan kesin hüküm, hükme karşı yasa yollarının tükenmesi (şekli anlamda kesin hüküm) ve taraflar arasındaki hukuki ilişkinin bir daha dava konusu yapılmaması (maddi anlamda kesin hüküm) şeklinde hukuk yargılama sistemimizde yer almaktadır.

Şekli anlamda kesinleşmeyi zorunlu kılan, taraflar arasındaki hukuki ilişkinin yeniden dava konusu yapılamaması amacını güden maddi anlamda kesin hüküm 6100 sayılı HMK’nun 303. maddesinde düzenlenmiştir.

Anılan maddeye göre bir davaya ait şeklî anlamda kesinleşmiş olan hükmün, diğer bir davada maddi anlamda kesin hüküm oluşturabilmesi için, her iki davanın, taraflarının, dava sebeplerinin ve ilk davanın hüküm fıkrası ile ikinci davaya ait talep sonucunun aynı olması gerekir.

Öte yandan, arsa sahipleri ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye devretmesi (temlik etmesi) halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Öte yandan, arsa sahipleri ile aralarında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi bulunan yüklenicinin şahsi hakkını üçüncü kişiye devretmesi (temlik etmesi) halinde üçüncü kişinin ifa talep edip edemeyeceğinin saptanmasında öncelikle yüklenicinin edimini (eseri meydana getirme ve teslim borcunu) yerine getirip getirmediğinin, ardından sözleşme hükümlerindeki diğer borçlarını ifa edip etmediğinin açıklığa kavuşturulması zorunludur.

Burada yüklenicinin eser sözleşmesinden kaynaklanan borçlarının neler olduğuna ilişkin bazı açıklamaların yapılması gerekmektedir. Genel olarak eser sözleşmelerinde yüklenici, belli bir eseri meydana getirerek onu iş sahibine teslim etmeyi taahhüt eder. Eser sözleşmelerinde yüklenicinin "eseri meydana getirme borcu" dayanağını Türk Borçlar Kanununun 470. maddesinden alır. Anılan hükme göre; “eser sözleşmesi, yüklenicinin bir eser meydana getirmeyi, iş sahibinin de bunun karşılığında bir bedel ödemeyi üstlendiği sözleşmedir."

Bir iş görerek eseri meydana getirmek ve meydana getirilen eseri iş sahibine teslim etmek (arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, binayı sözleşmeye, amacına ve fen ve sanat kurallarına uygun şekilde imal ederek arsa sahibine teslim etmek) yüklenicinin ana borcudur. Kural olarak da aslolan sözleşmenin kararlaştırıldığı şekilde eksiksiz ifasıdır. Aksi halde, sözleşmeden beklenen yararlar dengesi bir taraf aleyhine bozulur. Böyle bir durumda da yüklenici edimini yerine getirmiş kabul edilemez.

Yukarıda belirtilen ilkeler ve yapılan açıklamaların ışığında somut olaya gelince; arsa sahibi ile yüklenici arasında 19.10.1990 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmış, davacı harici şekilde düzenlenmiş sözleşme ile dava konusu daireyi yükleniciden satın almıştır. ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2009/655 Esas, 2013/33 Karar sayılı dosyasında, dosyamız davacısının da içinde bulunduğu davacılar tarafından aynı davalılar hakkında dava konusu dairenin tapusunun iptali için aynı hukuki sebebe dayalı açılan davada fen ve imar kurallarına uygun olarak imal edilme ediminin yerine getirilmediği, inşaatın kabul edilebilir seviyeye ulaşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ve verilen hüküm Dairemizin temyiz incelemesinden geçerek kesinleşmiştir.

Mahkemece, kararın aynı hukuki nedenlere ve vakıalara dayalı olduğu, taraflarının ve konusunun aynı olduğu, dolayısıyla tapu iptali ve tescil talebi yönünden dava tarihi itibariyle kesin hüküm oluştuğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de bu tür davalarda yükleniciden temlik alınan kişisel hakka dayalı olarak açılan tescil isteğinin kabulü için yüklenicinin veya onun halefi olan davacının arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine göre binayı sözleşmeye, amacına, fen ve sanat kurallarına uygun imal ederek arsa sahibine teslim etmesi halinde şahsi hak kazanılmış olacağından önceki kararın kesin hüküm teşkil ettiğinden söz edilemez. Başka bir anlatımla, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi nedeniyle yüklenicinin temlikine dayalı olarak açılan davalarda yapılan inşaatlar devamlılık gösterdiğinden ve her an inşaatın fiziki oranında değişiklik olabileceğinden bu konuda açılmış iki ayrı davada önceki dava sonraki dava için kesin hüküm oluşturmaz. Bu nedenle mahkemece, inşaatın seviyesinde veya gelişen yeni duruma göre dava açıldığına dair beyanda bulunulmadığı ve İmar Kanunundaki yükümlülükler yerine getirilmediği gerekçesiyle tapu iptali ve tescil talebi yönünden kesin hüküm nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Ayrıca, davadaki istemin dayanağı yüklenicinin adi yazılı sözleşmeyle yaptığı temlik işlemidir. Bir tanımlama yapmak gerekirse alacağın temliki, alacaklı ile onu devralan üçüncü şahıs arasında borçlunun rızasına ihtiyaç göstermeden yapılabilen ve sadece kazandırıcı bir tasarruf işlemi niteliği taşıyan şekle bağlı bir akittir. Ne var ki, yapıldığı sırada temlik işlemine vakıf olmayan borçlu yeni alacaklının ifa talebi üzerine önceki alacaklıya karşı ne gibi itiraz ve defi hakkına sahipse bunları yeni alacaklıya da ileri sürebilir hale gelir (TBK m.188).

Ancak, yapılan temlik işlemine dayanan tarafın, temlik işleminin varlığını temlik işleminde bulunan kişiye, yapılan temlik sebebiyle de şahsi hak kazandığını borçluya karşı kanıtlaması gerekir. Bu bakımdan denilebilir ki, bu gibi davalarda yükleniciyle arsa sahipleri arasında zorunlu dava arkadaşlığı vardır. Zorunlu dava arkadaşlığının varlığı durumunda, hem yüklenicinin hem de arsa sahiplerinin aynı davada taraf olmaları gerekmektedir. Bu nedenle mahkemece, yüklenici aleyhindeki tazminat talebinin ayrılmasına karar verilmesi HMK'nın 167. maddesine uygun düşmemiştir.

Mahkemece, davalı yüklenici ... hakkındaki tazminat talepli davanın bu dava ile birleştirilmesi beklenip işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

Mahkemece, davalı yüklenici ... hakkındaki tazminat talepli davanın bu dava ile birleştirilmesi beklenip işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken belirtilen hususlar gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz istemlerinin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 1.100,00 TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak davacıya verilmesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.03.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13535, Karar No: 2010/6343, Tarih: 27.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13535 E.  ,  2010/6343 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece aynı gün incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/171 Esas-2005/70 Karar, Dairenin 2009/13544 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9340, Karar No: 2014/6183, Tarih: 07.05.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/9340 E.  ,  2014/6183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 07.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/582, Karar No: 2013/16935, Tarih: 20.09.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/582 E.  ,  2013/16935 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Davacı, 2147 sayılı Kanuna göre yapılan borçlanma işleminin geçerli olduğunun, iptal edilen kısmi sözleşme aylığının yeniden bağlanması gerektiğinin ve 3201 sayılı Kanuna göre borçlanma yapabileceğinin tespiti ile borçlanma bedelini ödemesi halinde kısmi aylığın tam aylığa çevrilebileceğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi Dr. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Somut olayın incelenmesinden; davacının 1973-1976 tarihleri arasında 1230 gün Emekli Sandığına tabi hizmetinin bulunduğu, 1976-1978 tarihleri arasında 475 gün 506 sayılı Kanuna tabi zorunlu sigortalılığının bulunduğu, ...'da geçen 1978-1982 tarihleri arasında 46 aylık çalışmasını 2147 sayılı Kanuna tabi olarak borçlandığı ve bedelini ödediği, 01.03.2009 tarihinden itibaren davacıya 506 sayılı Kanuna tabi olarak kısmi sözleşme aylığı bağlandığı, bilahare davacının kısmi aylığı tam aylığa çevirmek için borçlanma talebinde bulunduğunda; fazla olan hizmetinin Emekli Sandığına tabi olduğu gerekçesiyle 506 sayılı Kanuna tabi olarak borçlanma yapamayacağı belirtilerek, borçlanmasının ve kısmi sözleşme aylığının iptal edildiği anlaşılmaktadır.

Mahkemece, davacının en son tabi olduğu ... güvenlik kuruluşunun ... olduğu, yurtdışında 1978-1982 tarihleri arasında geçen çalışmanın ...'ya borçlanılması ve ... tarafından kısmi yaşlılık aylığı bağlanmasının yerinde olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Borçlanmanın iptaline ilişkin Kurum işleminin iptali ve sözleşme aylığının kesilme tarihinden itibaren yeniden bağlanması gerektiğinin tespiti ile davacının kısmi aylığın tam aylığa çevrilebilebilmesi için gerekli süreyi 506 sayılı Kanuna tabi olarak borçlanabileceğinin tespitine ilişkin Mahkeme hükmü yerindeyse de; şarta bağlı olarak "borçlanma bedelinin ödenmesi halinde kısmi aylığın tam aylığa çevrilmesine" ilişkin hükmü isabetsizdir.

6100 sayılı HMK'nun 297 nci maddesinin 2 nci fıkrasında; ''hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.'' düzenlemesi yer almaktadır.

6100 sayılı HMK'nun 297 nci maddesinin 2 nci fıkrasında; ''hükmün sonuç kısmında, gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilmeksizin, taleplerden herbiri hakkında verilen hükümle, taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların, sıra numarası altında; açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gereklidir.'' düzenlemesi yer almaktadır.

Doktrinde; “şarta bağlı hükümlerin maddi anlamda kesin hüküm gücüne sahip olmadıkları gibi şüphe ve tereddüt uyandırmaları nedeniyle cebri icra bağlamında icra edilememe riskiyle de karşı karşıya kalabilecekleri, hükmün hukuki sonuçlar doğurabilmesinin veya doğurduğu sonuçların ortadan kalkmasının, muhakemeye tümüyle yabancı olan bir olayın gerçekleşip gerçekleşmemesine bağlanması muhakeme usulünün amacıyla da bağdaşmadığı” ifade edilmektedir. (TANRIVER, Süha, Şarta Bağlı Hüküm Kavramı ve Verilip Verilemeyeceği Sorunu, Makalelerim I, ... 2005, s. 83-87 )

Yukarıda belirtilen ilkelere aykırı olarak Mahkemece, şarta bağlı olarak “Kurumca tahakkuk ettirilen borcun davacı tarafından ödenmesi halinde kısmi yaşlılık aylığının tam aylığa çevrilmesi gerektiğinin belirlenmesine" hükmedilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma sebebidir.

Ne var ki, bu yanlışlıkların giderilmesi, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 438. maddesi gereğince düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hükmün 1. bendinde yer alan, " Ve Kurumca tahakkuk ettirilen borcun davacı tarafından ödenmesi halinde kısmi yaşlılık aylığının tam aylığa çevrilmesi " cümlesinin tamamen silinerek hüküm fıkrasından çıkartılmasına hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11276, Karar No: 2013/18312, Tarih: 19.12.2013

**1. Hukuk Dairesi         2013/11276 E.  ,  2013/18312 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ECRİMİSİL

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, tetkik hakimi ...’ın raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp, düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkin olup, mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden, toplanan delillerden; çekişme konusu 8662 ada 10 parsel sayılı taşınmazda davacılar ile dava dışı .......’ın paydaş oldukları, davalının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir hakkının bulunmadığı, yargılama sırasında 30.04.2012 tarihinde dava dışı paydaşların paylarının da hükmen davacılar adına tescil edildiği anlaşılmaktadır.

Hemen belirtmek gerekir ki, 06.05.1955 tarih, 12/18 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı ve Türk Medeni Kanunu’nun 691. maddesi gözetilerek davalının dava konusu taşınmazı kullanımı bakımından geçerli bir kira sözleşmesi olmadığı kabul edilmek suretiyle mahkemece, ecrimisilin hüküm altına alınmış olması kural olarak doğrudur. Davalının öteki temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Davalının diğer temyiz itirazlarına gelince; dava konusu taşınmaz arsa niteliğinde olup, davacılar taşınmazda ki yapıları kabullenmemişler, kaçak olduğunu iddia etmişlerdir.

O halde, dava konusu taşınmazın arsa niteliğinde olduğu dikkate alınarak, en azı kira geliri, en çoğu ise tam gelir yoksunluğu olan ecrimisil tespit edilerek hüküm altına alınması gerekirken taşınmazın üzerindeki yapılar da dikkate alınarak ecrimisil miktarının belirlenmiş olması isabetsizdir.

Öte yandan; çekişme konusu taşınmazda davacı ...’nin 08.10.2007 tarihinde satış suretiyle ilk defa malik olduğu, diğer davacılar ....’ın onun ölümü üzerine 08.07.2008 tarihinde intikal suretiyle taşınmazda paydaş oldukları, mirasbırakan ...’ın ise ne zaman öldüğünün dosya kapsamı ile belli olmadığı açıktır. Bu durumda, davacılar ....ın murisi....’ın ölüm tarihi tespit edilerek mülkiyet edinme tarihleri dikkate alınarak ecrimisilin bu tarihlerden itibaren belirlenmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde mülkiyet sahibi olmadan önceki tarihleri de kapsar şekilde ecrimisile karar verilmiş olması doğru değildir.

Diğer taraftan; davacılar 24.06.2011 günlü dava dilekçesinde ecrimisil talebi yanında faiz isteğinde bulunulmadıkları, 25.12.2012 tarihinde yaptıkları ıslah ile faiz talep ettiklerine göre ıslah tarihinden itibaren ıslah edilen miktar bakımından faize karar verilmesi gerekirken talep aşılarak yazılı şeklide hüküm altına alınan ecrimisile dönem sonlarından itibaren faize hükmedilmesi de isabetsizdir.

Diğer taraftan; davacılar 24.06.2011 günlü dava dilekçesinde ecrimisil talebi yanında faiz isteğinde bulunulmadıkları, 25.12.2012 tarihinde yaptıkları ıslah ile faiz talep ettiklerine göre ıslah tarihinden itibaren ıslah edilen miktar bakımından faize karar verilmesi gerekirken talep aşılarak yazılı şeklide hüküm altına alınan ecrimisile dönem sonlarından itibaren faize hükmedilmesi de isabetsizdir.

Davalının bu yönlere değinen temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesi aracılığıyla) 1086 sayılı HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 19.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.