muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/11612, Karar No: 2014/34295, Tarih: 02.12.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/11612 E.  ,  2014/34295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında zamanaşımı süresi içinde mala zarar verme suçundan işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Sanığın temyiz dışı diğer sanıkla suç konusu eşyaları şikayetçinin bağevinin zincirli asma kilidini kırmak suretiyle çaldığının anlaşılması karşısında, eyleminin 5237 Sayılı TCK'nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmeyerek aynı maddenin ( e ) bendi ile hüküm kurulması sonuca etkili görülmediğinden, dosya kapsamına göre; şikayetçinin bağevinden mahkemece kabule konu edilen suç konusu eşyalarla birlikte balta, keser, bağ makası, nacak, hava pompasının da çalındığı, eylemle ilgili ihbarda bulunmayan şikayetçinin çalınan motosikletini hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen ...'ın kullanımında görüp ihbarda bulununca anılan şahsa sorulduğunda; motosikleti sanıktan 150,00 TL'ye satın aldığını fakat henüz parasını ödemediğini beyan etmesi üzerine; başlangıçta suçu inkar eden sanığın yakalandığı sırada evinde görülen hızar motorunu şikayetçinin tanıyıp teslim almasıyla; sanığın diğer temyiz dışı sanıkla suçu işlediğini ikrar ederek çaldıkları su motorunun da diğer sanık ...'da olduğunu söylediği, diğer sanık yakalandığında su motorunu yine hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçundan kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen ... isimli şahsa emaneten verdiğini beyan ettiği ve anılan şahıstan da su motorunun alınıp şikayetçiye teslim edildiği, buna göre; şikayetçinin motosikletini kendisinin bulduğu, sanığın evinde gördüğü hızar motorunu kendisinin teşhis ettiği, çalınan birtakım eşyaların da teslim edilmediği, sanığın sadece su motorunun yerini söyleyerek kısmi iadeyi sağladığının anlaşılması karşısında, aynı yasanın 168/4. maddesi gereğince şikayetçinin kısmi iade nedeniyle ceza indirimine rıza gösterip göstermediği sorulmadan 168/1. maddenin uygulanması ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamı bulunduğu halde anılan yasanın 58. maddesinden uygulama yapılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'un temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 02.12.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/794, Karar No: 2013/4127, Tarih: 19.03.2013

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2013/794 E.  ,  2013/4127 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 31.10.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.07.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... mirasçıları ile davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çekişmeli taşınmazın evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas, 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkesçe bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK'nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ...'ya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Dava konusu 486 ada 12 parsel sayılı taşınmaz 27.05.1982 tarih 42 numaralı tapu kaydı ile revizyon görmüştür. Revizyon alınan bu kayıt ve tedavül kayıtları ile dayanak kayıtları getirtilmemiştir. Bu kayıtlar getirtilerek taşınmazın hangi nedenle tescil edildiği belirlenmelidir.

Taşınmazın davacı hazinenin taraf olmadığı bir nedenle tescil edilmediğinin anlaşılması halinde, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç

Bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olduğunun belirlenmesi halinde diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 19.03.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/344, Karar No: 2015/7270, Tarih: 30.06.2015

**14. Hukuk Dairesi         2015/344 E.  ,  2015/7270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 21.08.2009 gününde verilen dilekçe ile ortaklığın giderilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 08.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, İcra ve İflas Kanununun 121. maddesi uyarınca alınan yetki belgesine dayalı olarak açılan ortaklığın giderilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı ..., murisin dava konusu taşınmazlarla ilgili düzenlediği vasiyetnamenin iptali için dava açıldığını, sonucunun beklenmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların ortaklığının satış suretiyle giderilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davalı ... temyiz etmiştir.

5578 Sayılı Kanunla değiştirilen 5403 Sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanununun 8. maddesi gereğince bölünemez büyüklükteki tarım arazilerinin mirasa konu olmaları ve üzerlerinde her ne sebeple gerçekleşmiş olursa olsun birlikte mülkiyetin mevcut olması durumunda bu arazilerin ifraz edilemeyeceği, payların 3. şahıslara satılamayacağı, devredilemeyeceği hükmü mevcutken, 5403 Sayılı Kanunun 8. maddesinde 30.04.2014 tarihli ve 6537 Sayılı Kanunun 4. maddesi ile yapılan değişiklikle "Tarım arazileri Bakanlıkça belirlenen büyüklüklerin altında ifraz edilemez, hisselendirilemez, Hazine taşınmazlarının satış işlemleri hariç olmak üzere pay ve paydaş adedi artırılamaz...." şeklinde düzenleme yapıldığından artık asgari tarımsal arazi büyüklüklerinin altındaki arazilerde de payın üçüncü şahıslara satışı ve devri mümkün hale gelmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, yargılama esnasında borçlu (davalı) ..., dava konusu 1 ada 58 ve 840 parsel sayılı taşınmazlarda paylı malik durumundadır. Davalının murisi, davalı ...'i mirasından ıskat etmiş, adı geçen davalı tarafından vasiyetnamenin iptali davası açılmış, davanın reddine karar verilmiş ve karar kesinleşmiştir. Dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında karar tarihinden sonra 14.02.2014 tarihli mülkiyet ve pay oranlarının düzeltilmesi edinme nedeniyle oluşan tapu kayıtlarında davalı borçlu ...'in payı bulunmamaktadır. Kaldı ki, yargılama esnasında da davalı borçlu dava konusu taşınmazlarda 23.09.2011 tarihli intikal ile paylı malik olduğundan yukarıda bahsedilen yasal değişiklikle alacaklı (davacı) tarafından borçlunun haczedilen payının doğrudan icra yolu ile satışı mümkün hale geldiğinden alacaklının (davacı) İcra ve İflas Kanununun 121. maddesi gereğince yetki alarak dava konusu taşınmaz yönünden ortaklığın giderilmesi davası açmasında hukuki yararı kalmamıştır.

Açıklanan nedenlerle mahkemece davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

Açıklanan nedenlerle mahkemece davanın reddi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı ...'in temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 30.06.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6279, Karar No: 2011/8489, Tarih: 11.07.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/6279 E.  ,  2011/8489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili ile davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu ... Köyü 123 parsel sayılı taşınmazın imar planı içinde olup olmadığı, imar planı içinde ise tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumu, etrafının meskun olup olmadığı, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine mesafesi, beldenin gelişme istikametinde olup olmadığı hususlarının Belediye Başkanlığından,

2-Bilirkişi raporunda değerlendirmeye alınan ayçiçeği, buğday ve samanı için 2010 yılına ilişkin kuru arazide dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri ile kg. başına ortalama satış fiyatlarını gösteren veri cetvelinin İl Tarım Müdürlüğünden,

Sorularak alınacak cevabi yazıların dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5033, Karar No: 2016/8023, Tarih: 16.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/5033 E.  ,  2016/8023 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Dava dilekçesinde, babalığın tespiti ile maddi ve manevi tazminat istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz istemlerinin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının gerçek annesi .....in davalı ... ile olan evlilik dışı ilişkisinden davacı ...'un doğduğunu belirterek davacının babasının davalı ... olduğunun tespitine karar verilmesini istemiş, mahkemece hak düşürücü süre geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Dava, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 301/1, 303/2 maddelerine dayalı olarak, ergin çocuk tarafından açılan babalığın tespiti istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanunu'nun 301. maddesinde babalık davasının, .... dava ana tarafından açılmış ise kayyıma, kayyım tarafından açılmış ise anaya ihbar edileceği hükme bağlanmıştır.

Türk Medeni Kanunu'nun 303. maddesinde yer alan hükme göre ise; babalık davası, çocuğun doğumundan önce veya sonra açılabilir. Ananın dava hakkı, doğumdan başlayarak bir yıl geçmekle düşer. Çocuğa doğumdan sonra kayyım atanmışsa çocuk hakkındaki bir yıllık süre, atamanın kayyıma tebliği tarihinde; hiç kayyım atanmamışsa çocuğun ergin olduğu tarihte işlemeye başlar. Çocuk ile başka bir erkek arasında soybağı ilişkisi varsa, bir yıllık süre bu ilişkinin ortadan kalktığı tarihte işlemeye başlar. Bir yıllık süre geçtikten sonra gecikmeyi haklı kılan sebepler varsa, sebebin ortadan kalkmasından başlayarak bir ay içinde dava açılabilir.

Bu hükmün ikinci fıkrasında yer alan "Çocuğa doğumdan sonra kayyım atanmışsa, çocuk hakkındaki bir yıllık süre, atamanın kayyıma tebliği tarihinde, hiç kayyım atanmamışsa çocuğun ergin olduğu tarihte işlemeye başlar" hükmü, .... Mahkemesinin 27.10.2011 tarihli .... Karar sayılı kararıyla; aynı maddenin dördüncü fıkrasında yer alan "Bir yıllık süre geçtikten sonra gecikmeyi haklı kılan sebepler varsa, sebebin ortadan kalkmasından

...

başlayarak bir ay içinda dava açılabilir" hükmü ise, .... Mahkemesinin 15.03.2012 tarihli ve .... Karar sayılı kararıyla çocuk yönünden iptal edilmiş; ikinci fıkrayla ilgili iptal kararı 07.02.2011 tarihli 28197 sayılı; dördüncü fıkrayla ilgili iptal kararı ise, 21.07.2012 tarihli 28360 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış; her iki iptal kararında, iptal hükmünün kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından başlayarak bir yıl sonra yürürlüğe gireceğinin kararlaştırılması sebebiyle ikinci fıkrayla ilgili iptal hükmü 07.03.2012 tarihinde, dördüncü fıkrayla ilgili iptal hükmü ise 21.07.2013 tarihinde yürürlüğe girmiştir......iptal kararlarından sonra, çocuk tarafından açılan babalık davasında artık herhangi bir hak düşürücü süre sözkonusu değildir.

Somut olayda, davanın davacı ...'un babasının davalı ... olduğunun tespiti istemine ilişkin olduğu ve ergin çocuk tarafından açıldığı, ancak davanın ..... ve .... ihbar edilmeden karara bağlandığı anlaşılmaktadır. Yukarıda gösterilen yasal düzenlemeler ve yapılan açıklamalar dikkate alındığında mahkemece, davanın .... ihbar edildikten sonra işin esasının incelenip iddia ile ilgili taraf delillerinin toplanması, .... incelemesinin yapılması, bütün delillerin birlikte değerlendirilmesi ve oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, bu husus nazara alınmadan "hak düşürücü süre geçtiğinden" bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harçlarının istek halinde temyiz edenlere iadesine, işbu kararın tebliğinden itibaren onbeş gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 16.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15298, Karar No: 2012/1189, Tarih: 23.01.2012

**12. Hukuk Dairesi         2011/15298 E.  ,  2012/1189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/03/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İİK’nun 21/2. maddesinde; “İlamda ve 38. maddeye göre ilam hükmünde sayılan belgelerle ipotek senedinde yazılı olan adresi değiştiren alacaklı veya borçlu, keyfiyeti birbirlerine noter vasıtası ile bildirmiş olmadıkça, tebligat aynı adrese yapılır ve bu adreste  bulunmadığı takdirde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uygulanır.”  yasal düzenlemesine yer verilmiştir.

Takip dayanağı ipotek resmi senedinde borçlu adresi olarak "o .No:. Batıkent/ Ankara" adresinin gösterildiği,bu adresin aynı zamanda  ipotekli taşınmazın bulunduğu yere ait olduğu,  kıymet takdirine ilişkin 08.10.2008 tarihli tutanakta  ise  yapılan kıymet takdiri sırasında borçlu  taşınmaz başında bulunarak tutanağı imzaladığı; icra müdürlüğünce de durum farkedilerek  borçlunun sözkonusu bu adreste oturduğu  tesbit edilip kıymet takdir raporunun bu adrese tebliğe gönderildiği görülmektedir.

Kıymet takdir raporuna ilişkin 07.05.2010 tarihli tebligat mazbatasının incelenmesinde; tebligatın  “E.. 16. T. B. İş Yapı K. S. 11 Blok  No:7 B./Ankara" adresine gönderildiği ve tebliğ memurunca; “ E. Mahallesi Muhtarı’nın imzalı beyanına göre Ergazi Mahallesinde   B, Y mevcut olmadığı, evrakta cadde, sokak mevcut olmadığı , TC kimlik No’su olmadığından kaydına bakılamadığı” şerhi verilerek bila tebliğ iade edildiği anlaşılmaktadır.  Ne var ki şikayet dilekçesine ekli Yenimahalle 4. Noterliğince düzenlenen 15.09.2010 tarihli vekaletname incelendiğinde   ipotek resmi senedindeki adresin Ergazi Mahallesine değil Kentkoop Mahallesi’ne ait olduğu; bu durumda  kıymet takdir raporunun adresin bağlı bulunduğu mahalle bakımından yanlış mahalleye gönderildiği görülmüştür.

Somut olayda, borçlunun ipotek resmi senedinde geçen yukarıda belirtilen adresinden farklı  olarak “ Ö. c. Sokak, N. Çankaya/ Ankara” adresine   icra emrinin tebliğ edildiği,  anılan adrese kıymet takdir raporunun 22.04.2010 tarihinde, satış ilanının ise 26.05.2010 tarihinde  ayrı ayrı Tebligat Kanununun 35.  maddesine göre tebliğ edildiği; ancak yukarıda açıklanan İİK’nun 21. maddesine göre, adreste  bulunmayan borçluya satış ilanı ve kıymet takdir raporunun ipotek akit tablosunda yazılı adrese gönderilmesi, bu adreste bulunmadığı takdirde de aynı adrese Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edilmesi gerektiğinden; bu adres yerine, başka bir adrese  tebligat yapılması usülsüz olup mahkemece ihalenin feshine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlunun temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 23.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2595, Karar No: 2015/1833, Tarih: 21.05.2015

**19. Ceza Dairesi         2015/2595 E.  ,  2015/1833 K.**

**"İçtihat Metni"**

6831 sayılı Orman Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanık ...’ın, anılan Kanun’un 108/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 ve 52/2. maddeleri gereğince 25 gün hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, suça konu emvalin, el testeresi ve baltanın müsaderesine dair Sulh Ceza Mahkemesinin 17/05/2012 tarihli ve 2011/221 esas, 2012/209 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, suça konu orman emvali, testere ve baltanın 5 yıl süreyle muhafazasının imkansız olması sebebiyle satılabilmeleri için izin verilmesi talebinin reddine ilişkin Gerze Asliye Ceza Mahkemesinin 12/09/2014 tarihli ve 2011/144 esas, 2012/246 sayılı kararına yönelik itiraz üzerine, orman emvalinin satışına izin verilmesine ilişkin itirazın kabulüne, el testeresi ve balta açısından talebin reddine dair Ağır Ceza Mahkemesinin 11/11/2014 tarihli ve 2014/508 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığının 22.01.2015 gün ve 5363 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekindeki dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10.02.2015 gün ve KYB. 2015/45549 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, Asliye Ceza Mahkemesince verilmiş bulunan ek karara karşı yapılan itirazın kabul edilmiş olması karşısında, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 271/2. maddesi uyarınca, itirazı yerinde gören merciin, aynı zamanda itiraz konusu hakkında da bir karar vermesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden Ağır Ceza Mahkemesinin 11/11/2014 tarihli ve 2014/508 değişik iş sayılı kararının CMK'nın 309/4. maddesi uyarınca BOZULMASINA, müteakip işlemlerin mahallinde mahkemesince yapılmasına, 21.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.