muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1309, Karar No: 2018/280, Tarih: 15.01.2018

**14. Ceza Dairesi         2015/1309 E.  ,  2018/280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılanlar vekilleri ile O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 15.01.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/9850, Karar No: 2018/22580, Tarih: 06.12.2018

**9. Hukuk Dairesi         2018/9850 E.  ,  2018/22580 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ (İŞ)

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi fer'i müdahil vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1-Gerekçeli karar başlığında dava tarihinin 15/10/2012 olmasına karşın 16/07/2018 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilecek maddi hata niteliğinde olduğundan bozma sebebi yapılmamıştır.

2- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle aleyhine hüküm kurulmayan, davalı sıfatı bulunmayan fer'i müdahil ...’nın, tek başına kararı temyiz hakkı bulunmadığından, Mahkemece “Dosyanın tetkikinde anılan kararın kesin olarak verilmiş olduğu görülmekle temyiz talebinin REDDİNE” şeklindeki, farklı ve hatalı gerekçeyle verilen 22/10/2018 tarihli temyiz isteminin reddine dair ek kararın, sonucu itibariyle doğru olduğunun anlaşılmasına göre, tek başına temyiz hakkı bulunmayan fer'i müdahil ...’nın bu nedenlerle tüm temyiz itirazlarının reddi ile, usul ve yasaya uygun olan 2018/283 Esas, 2018/465 Karar sayılı ve 22/10/2018 tarihli ek kararın bu gerekçe ile ONANMASINA, 06.12.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8554, Karar No: 2013/7993, Tarih: 30.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/8554 E.  ,  2013/7993 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, iftira, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

...

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Sanık hakkında "dolandırıcılık" ve "iftira" suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına yönelik temyiz isteklerinin incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır. Kullanılan hileli davranışlarla mağdur yanılgıya düşürülmeli ve bu yanıltma sonucu yalanlara inanan mağdur tarafından sanık veya bir başkasına haksız çıkar sağlanmalıdır. Hilenin kandırıcı nitelikte olup olmadığı olaysal olarak değerlendirilmeli, olayın özelliği, mağdurun durumu, fiille olan ilişkisi, kullanılan hilenin şekli, kullanılmışsa gizlenen veya değiştirilen belgenin nitelikleri ayrı ayrı nazara alınmalıdır.

Sanıkların fikir ve işbirliği içerisinde hareket ederek 13/04/2012 tarihinde katılan ...'ın yetkilisi olduğu firmanın Şereflikoçhisar fabrikasına gelip hurda demir satın alma hususunda katılan ile anlaşıp, katılandan alacakları hurdayı yaptıkları araştırma neticesinde tespit ettikleri tanık ...'nun Aksaray'daki firmasına satma hususunda tanık ile anlaştıkları, aynı gün Aksaray iline gelen sanıkların yol üzerinde gördükleri TOKİ konutların inşaatına gelip saha sorumlusu tanık ... ile konuşup inşaat alanındaki hurdaya alıcı oldukları, tanığın patronlarına sorması gerektiğini söylemesi üzerine sanıkların oradan ayrılıp rastgele dükkan tabelalarından tespit ettikleri şikayetçiler ... ve ...'in cep telefonundan arayıp görüştükleri şikayetçi ... 'e sanık ...'ın kendisini TOKİ inşaat şefi ... olarak tanıtıp ellerinde hurda bulunduğunu satın alıp alamayacağını sorduğu, şikayetçinin alabileceğini söyleyerek diğer şikayetçi ...'ı sanıklara yönlendirdiği, sanık

...'in şikayetçi ... ile TOKİ inşaat alanına gidip alandaki hurdayı şikayetçiye gösterdiği, hurdaya alıcı olan şikayetçilerin sanıklara malın ertesi gün teslim edileceği vaadine inanarak 2.000,00 TL kaparo verdikleri, ertesi gün katılan ...'nın yanına gidip katılana teminat olarak boş çek yaprağı veren sanıkların iki tır dolusu hurdayı yola çıkardıkları ancak sanıkların verdikleri sevk irsaliyesi üzerinden malı teslim alacak firma ile irtibata geçen katılanın sanıkların kendisini aldattığını anlayarak Aksaray'da sanık ... ve tırları kolluğa yakalatması şeklinde gerçekleşen iki olayda, sanıkların şikayetçiler ... ve ...'den kaparo alarak eylemlerini tamamlamış olmaları, katılan ...'nın malı tırlara yükleyip göndermiş olması ve sanıkların suça konu hurdayı hakimiyet alanına geçirmiş olması nedeniyle tamamlanmış suçtan cezalandırılmaları yerine eylemlerinin teşebbüs aşamasında kaldığı kabulü ile sanığa eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

İddianamede sanıkların gerek katılan ...'a gerekse şikayetçiler ... ve ...'e yönelik eylemlerinin ayrı ayrı anlatılmış olması karşısında, mahkemece 5237 sayılı TCK.nun 157/1 maddesinin iki kez uygulanması ihtimaline binaen sanıklara ek savunma hakkı tanınarak haklarında her iki suçtan yargılama yapılıp hüküm tesisinde isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamedeki bu hususta bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

2)Sanık hakkında "kişiyi hürriyetinden yoksun kılma" suçundan verilen mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteğinin incelenmesinde;

Sanık hakkında 28/05/2012 tarihli iddianamede 5237 sayılı TCK.nun 267/4 maddesi delaleti ile anılan yasanın 109. maddesi uyarınca cezalandırılması istemi açılan bir kamu davası bulunmadığı, 5271 sayılı CMK.nun 225/1 maddesi uyarınca hükmün ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verileceği cihetle, açılmamış davadan ek savunma tanınarak sanığın cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 30.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1834, Karar No: 2021/4818, Tarih: 07.06.2021

**8. Hukuk Dairesi         2020/1834 E.  ,  2021/4818 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı vekili; Adana Yüreğir - Köprülü Mahallesi 3182 ada 12 parsel sayılı taşınmazda davacı ve davalıların paylı malik olduklarını davacı ... ... ile davalı ...'ın 18.02.2002 tarihinde Almanya’da boşandıklarını, Adana 5. Aile Mahkemesinin 2009/1002 Esas sayılı ilamı ile boşanma kararının tenfizine karar verildiğini, dava konusu taşınmaz üzerinde 4 adet dükkanın olduğunu ve davalı ... tarafından kiraya verildiğini ancak davacıya her hangi bir ödeme yapılmadığını, bu nedenle dava konusu taşınmazdaki ortaklığın giderilmesine ve 5 yıllık kira bedeli olan 8.000 TL'nin ecrimisil bedelinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili; dava konusu taşınmaz üzerindeki dükkanların kiraya verildiğini ve bu kira bedellerinin davacının İş Bankası hesabına yatırıldığını, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davaya Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından bakılması gerektiğinden görevsizlik kararı verildiği, Adana 4. Sulh hukuk Mahkemesi 2010/937 Esas ve 2011/1276 Karar sayılı karar ile ecrimisile yönelik talep tefrik edilerek görevsizlik kararı vermiş, Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin 21.9.2012 tarihli ve 2012/656 Esas, 2012/9831 Karar sayılı kararıyla Adana 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; ... aleyhine açılan ecrimisil davasının Yüreğir Belediyesinin her hangi bir müdahalesi olmadığından reddine, davalı ... aleyhine açılan ecrimisil davasının intifadan men koşulu gerçekleşmediğinden reddine karar verilmiş, hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ecrimisil talebine ilişkindir.

1. Davacı vekilinin Yüreğir Belediyesine yönelik ecrimisil davasının reddine ilişkin itirazları incelendiğinde; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

Dava ecrimisil talebine ilişkindir.

1. Davacı vekilinin Yüreğir Belediyesine yönelik ecrimisil davasının reddine ilişkin itirazları incelendiğinde; dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davacı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan hak sahibinin, hak sahibi olmayan kötü niyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarihli ve 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir (YHGK'nin 25.02.2004 tarihli ve 2004/1-120-96 sayılı kararı).

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Somut olayda; her ne kadar mahkemece yapılan yargılama sonucunda davalı ... aleyhine açılan davanın intifadan men şartı gerçekleşmediğinden reddine karar verilmiş ise de davalı cevap dilekçesinde dava konusu taşınmaz üzerindeki dükkanları kiraya verdiğini beyan ettiğinden artık intifadan men koşulu aranmaz. Davalı ... davacının payını İş Bankası hesabına yatırdığını beyan ettiğinden yapılan ödemelere ait dekontlar getirtilerek ödeme var ise mahsup edilmek suretiyle davacı lehine ecrimisil bedeline hükmedilmesi gerekirken yazılı şekilde intifadan men şartının istisnaları gözönünde bulundurulmadan eksik araştırma ve hukuki olmayan gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmen bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulüyle, 6100 sayılı HMK’nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, taraflarca HUMK'un 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 07.06.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33526, Karar No: 2016/24005, Tarih: 21.12.2016

**13. Hukuk Dairesi         2015/33526 E.  ,  2016/24005 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı asil ... geldi, karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunanın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı ...'ten 11.10.2016 tarihinde bir konut satın aldığını, tapudan devrinde gerçekleştiğini, davalı ...'nın da bu daireyi diğer davalı ...'den 04.10.2016 da devraldığını, satış bedelini Mustafa'ya ödediğini, ancak davalı ...'ın eşi davalı ...'nin konutun aile konutu olması nedeniyle kendisine ve davalı ...'a yönelik satışın iptali davası açtığını söz konusu davanın kabul edildiğini bu nedenle ödediği satış bedeli olan 31.500,00 TL'nin davalılardan faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, davalı ... hakkında açılan davanın reddine, diğer davalılar yönünden ise davanın kabulü ile 31.500,00 TL'nin satış tarihi olan 11.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş; hüküm, davalılar ... ve ... tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'ün tüm, davalı ...'ün aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı eldeki dava ile, davalı ...'dan satın aldığı taşınmazın tapusunun hükmen iptal edilmesi nedeniyle ödediği satış bedelinin iadesini istemiştir.6098 sayılı B.K.’nun 117.maddesi hükmü uyarınca muaccel bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile mütemerrit olur. Dava konusu olayda davacının, davalı ...' e yönelik aynı konuda 01.06.2010 tarihinde alacak davası açtığı bu davanın henüz tapu iptali gerçekleşmediğinden bahisle reddedildiği dosya kapsamından anlaşılmaktadır. Bu durumda davalının en geç bu tarihte mütemerrit olduğunun kabulü gerekmektedir. Hal böyle olunca, mahkemece, hükmedilen alacağa davalı ... yönünden, ilk davanın açıldığı tarih olan 01.06.2010 tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken satış tarihi olan 11.10.2006 tarihinden itibaren faize hükmedilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7.maddesi gereğidir.

Ne var ki yapılan bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden kararın düzeltilerek onanması HUMK 438/7.maddesi gereğidir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı ...'ün tüm, davalı ...'ün diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenle temyiz olunan hükmün ikinci fıkrasında yer alan “11.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine” sözlerinin hükümden çıkartılarak yerine “davalı ...'ten 01.06.2010, davalı ...'den ise 11.10.2006 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili ile davacıya verilmesine” söz ve rakamlarının yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 21/12/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1140, Karar No: 2013/4266, Tarih: 15.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/1140 E.  ,  2013/4266 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 342/1. maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası,

24.12.2012 günü UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 07.07.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 15.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7451, Karar No: 2016/12444, Tarih: 20.09.2016

**13. Ceza Dairesi         2015/7451 E.  ,  2016/12444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocukların, müştekinin sabit bir yere kilitli olmaksızın sokakta park halindeki motosikletini çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesinde tanımlanan tahsis ve kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçuna uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde aynı Yasanın 141. maddesi ile hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar ..., ... ve ... müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20.09.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/9956, Karar No: 2023/18489, Tarih: 17.05.2023

**4. Ceza Dairesi         2021/9956 E.  ,  2023/18489 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, kasten yaralama

Sanık hakkında katılan ... Ç.'ye karşı kasten yaralama suçundan neticeten hükmolunan 3.000,00TL adlî para cezasına ilişkin mahkûmiyet kararının, tür ve miktar itibarıyla 5320 sayılı Kanun'un geçici 2 nci maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir.

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir oldukları, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir sebeplerin bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Yerel Mahkemenin 03.12.2015 tarih ve 2014/293 E., 2015/588 K. sayılı kararıyla sanık hakkında;

a) Hakaret suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun(5237 sayılı Kanun) 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 6.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

b) Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası gereği hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına,

Karar verilmiştir.

2. Sanığın da süresinde itiraz etmesi üzerine Yerel Mahkemenin 12.11.2013 tarih ve 2013/183 E., 2013/506 K. sayılı kararıyla itirazın kabulüne karar verilmiştir.

3. Yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu Yerel Mahkemenin kararı ile sanık hakkında;

a) Hakaret suçundan 5237 sayılı Kanun'un 125 inci maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) bendi, dördüncü maddesi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 7.080,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

b) Kasten yaralama suçundan 5237 sayılı Kanun'un 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (c) bendi, 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,

Karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, namaz kılmak için giderken yan hakemin küfürlerini duyduğunda ayıp olduğunu beyan etmesi üzerine yan hakemin kendisine bayrak ile vurduğuna, atılı suçları işlemediğine ve re'sen tespit edilecek sebeplerle hükümlerin bozulması talebine yönelik olduğu belirlenmiştir.

III. OLAY VE OLGULAR