muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/1120, Karar No: 2023/7677, Tarih: 24.05.2023

6. Yabancı hukukun uygulanmasını engelleyen diğer bir durum ise doğrudan uygulanan kurallardır. Müdahaleci normlar olarak adlandırılan bu kurallar, taraflardan ziyade, devlet organizasyonunun sosyal, ekonomik ve politik menfaatlerini gerçekleştirmeyi amaçlar. Bu açıdan vatandaş yabancı ayrımı gözetilmeden, yabancılık unsuru taşısın taşımasın, hukuk seçimi yapılsın yapılmasın, uygulama alanına giren her ilgili olay ve hukuki ilişkide mutlaka uygulanması gereken kurallardır (Cemal Şanlı, Emre Esen, İnci Ataman Figanmeşe, Milletlerarası Özel Hukuk, İstanbul, 2019, s.7; Aysel Çelikel, B. Bahadır Erdem, Milletlerarası Özel Hukuk, İstanbul, 2020, s.155). İş hukukunda işçiyi koruyan her emredici kural, doğrudan uygulanan kural olarak nitelendirilmez; ayrıca Devlet organizasyonunun sosyal, ekonomik ve politik menfaatlerini de koruması gerekir. Bununla birlikte emredici hükümler ile doğrudan uygulanan kuralların ayırt edilmesi her zaman kolay değildir ve tartışmalıdır. Doğrudan uygulanan kurallara, kamu hukuku nitelikli iş güvenliği hükümleri, özel işçi gruplarını koruyucu hükümler ve yasal greve ilişkin hükümler ve asgari ücrete ilişkin düzenlemeler örnek olarak gösterilebilir (Doğa Elçin, Milletlerarası Unsurlu Bireysel ve Toplu İş Sözleşmelerine Uygulanacak Hukuk, Ankara, 2012, s.189-195). Devlet organizasyonun korunması, çoğu olayda ülke ile belirli bir şekilde irtibatlı ya da ülkede gerçekleştirilen iş sözleşmelerinde söz konusu olur. Örneğin, tamamen yurt dışından ifa edilen bir iş ilişkisinde Türk hukukundaki asgari ücrete ilişkin kuralın uygulama alanına giren bir olay ya da ihtilaf söz konusu olmaz (Musa Aygül, “Yabancı Unsurlu İş Hukuku İhtilâfları ile İlgili Yargıtay Kararlarının Değerlendirilmesi”, Feriha Bilge Tanrıbilir, Gülce Gümüşlü Tunçağı (Editörler), 10. Yılında Milletlerarası Özel Hukuk ve Usul Hukuku Hakkında Kanun, Ankara, 2017, s.525-526; Belkıs Vural Çelenk, “Yabancı Unsurlu İş Sözleşmelerinde For Devletinin Doğrudan Uygulanan Kurallarının Tespiti ve Uygulaması”, Yıldırım Beyazıt Hukuk Dergisi, 2017/1, s. 286).

7. 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca iş sözleşmesinin tarafları, sözleşme ile irtibatlı olsun olmasın diledikleri bir ülkenin hukukunu seçebilirler. Ancak tarafların seçmiş oldukları bu hukuk düzeninin, işçinin mutad işyeri hukukunun emredici hükümleri uyarınca sahip olacağı asgari korumanın altında kalması hâlinde mutad işyeri hukuku uygulanır. Bu durumda, seçilen hukuk ile mutad işyeri hukuku arasında bir yararlılık karşılaştırması yapılmalıdır (Vahit Doğan, “5718 sayılı Kanunu'na Göre İş Akdine Uygulanacak Hukukun Tespiti”, Gazi Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt XI, 2007, Sayı 1-2, s.153; A. İpek Büyükalp Sarıöz, “Mutad İşyeri Kavramı ve MÖHUK m.27/f.3’ün Uygulanması Sorunu”, Hacettepe Hukuk Fakültesi Dergisi, Cilt 8, 2018, Sayı 2, s.211-212; Elçin, s.89-100). Mutad işyeri, işin zaman ve içerik olarak ağırlıklı ifa edildiği işyeridir. Başka bir anlatımla mutad işyeri, işçinin işini fiilen yaptığı yerdir. İşçinin ücretinin ne şekilde ve hangi para biriminden ödendiği mutad işyerinin belirlenmesi açısından belirleyici değildir. İşçinin işini geçici olarak başka bir ülkede yapması, örneğin montaj için yurt dışında görevlendirilmesi durumunda, bu işyeri mutad işyeri sayılmayacaktır. Geçici çalışmanın ne kadar olacağı her olayın özelliğine göre hâkim tarafından belirlenmelidir. İşçi sadece yabancı ülkede çalışmak için işe alınmışsa ya da işveren çalışmak üzere yabancı ülkeye gönderdiği işçisini geri alma niyetinden veya işçi geri dönme niyetinden vazgeçerse, yabancı ülkeye gönderilen işçinin fiilen çalıştığı yer, mutad işyeri hâline gelir (Musa Aygül, Nazlı Çoban, “Birden Fazla Ülkede İfa Edilen İş Sözleşmelerinde Mutad İşyerinin Tespiti”, Terazi Hukuk Dergisi, 2020, Sayı 169, s.1822-1824; Elçin, s.118-137; Büyükalp Sarıöz, s.217).

8. Yabancılık unsuru taşıyan iş sözleşmelerinde taraflar uygulanacak hukuku seçmemişlerse veya yapmış oldukları hukuk seçimi anlaşması herhangi bir sebepten geçerli değilse, işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukuku uygulanır. 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince işçinin işini geçici olarak başka bir ülkede yapması hâlinde, bu işyeri mutad işyeri sayılmaz. İşin birden fazla ülkede ifa edilmesinde de mutad işyerinin tespitine çalışılmalıdır. Bu hâlde mutad işyeri, Avrupa Birliği Adalet Divanı kararlarında ve doktrinde belirtildiği üzere, işçinin işini ifa faaliyetlerini veya ifa faaliyetlerinin çoğunluğunu gerçekleştirdiği yer, işçinin esas olarak işverene karşı yükümlülüklerini yerine getirdiği yer, işçinin işini ifa etmek üzere hangi ülkede daha çok zaman geçirdiği, işin organize edildiği yer, işin esas kısmının ve ağırlıklı bölümünün yapıldığı yer gibi kriterlerden hareket edilebilir (Yargıtay (Kapatılan) 22. Hukuk Dairesi, 18.09.2019 tarihli ve 2016/9339 Esas, 2019/16564 Karar sayılı kararı; Aygül, Çoban, s.1822-1824). Ancak aynı maddenin üçüncü fıkrasına göre işçinin işini belirli bir ülkede mutad olarak yapmayıp devamlı olarak birden fazla ülkede yapması hâlinde iş sözleşmesi, işverenin esas işyerinin bulunduğu ülke hukukuna tâbidir. Esas işyeri ile kastedilen, işverenin işyeri merkezinin bulunduğu ülkedir. Örneğin açık denizlerde görev alan gemi adamları bakımından esas işyerinin bulunduğu ülke hukuku önem taşır. Maddenin dördüncü fıkrasında ise hâlin bütün şartlarına göre iş sözleşmesiyle daha sıkı ilişkili bir hukukun bulunması hâlinde sözleşmeye mutad işyeri hukuku ve işverenin esas işyerinin bulunduğu ülke hukuku yerine bu hukukun uygulanabileceği ifade edilmiştir. Daha sıkı ilişkili hukukun uygulanmasındaki en önemli unsur, işçinin menfaatidir (Elçin, s.147). Örneğin, işçinin sosyal çevresinin Türkiye’de bulunması, Türkiye’nin sosyal güvence sistemi içinde yer alması, ücretinin Türkiye’de ve Türk lirası üzerinden ödenmesi, işverenin Türk olması, iş sözleşmesinin Türk hukukuna özgü kurumlar gözetilerek düzenlenmesi, Türk hukukuna tâbi daha önceki bir iş sözleşmesine gönderme yapılması, iş sözleşmesinin Türkçe kaleme alınması gibi unsurların tamamının ya da önemli bir bölümünün varlığı hâlinde, iş sözleşmesinin Türk hukuku ile sıkı ilişki içinde olduğu sonucuna varılabilir (Elçin, s.152).

9. Sözleşmenin belirli süreli olarak yapılıp yapılamayacağı, sözleşmenin sona ermesi nedeniyle işçinin hak kazanacağı tazminatlar, fazla çalışma, yıllık izin, işverence yapılan uygulama ve ödemelerin niteliği, zamanaşımı gibi hususlar 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesi uyarınca tayin edilen hukuka göre değerlendirilmelidir. Hafta tatili, dinî ve millî bayram günleri ve ücretlerini düzenleyen hükümler, doğrudan uygulanan kuraldır; ancak uygulama alanına giren iş ilişkilerine uygulanır. Örneğin tamamen yurt dışında ifa edilen bir iş ilişkisinde, dinî ve millî bayram günleri Türk hukukuna göre belirlenemez (Aygül, s. 528; Ersin Erdoğan, Canan Erdoğan, “Türkiye’den Yurt Dışına Götürülen İşçiler Hakkında Yargıtay Kararının Değerlendirilmesi”, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, Cilt 13, 2016, Sayı 50, s.971-972).

10. Yurt dışı iş sözleşmelerinde, işverenin bilgi verme yükümlülüğüne yönelik maddelere de rastlamak mümkündür. Maddeye aykırı davranışın yaptırımının açıklanmadığı bu tür sözleşme maddelerinin düzenleniş amacının, çalışılan ülke mevzuatına aykırı işveren uygulamasının önüne geçmek olduğu kabul edilmelidir. Bir başka anlatımla bu tür maddeler; işverenin çalışılan ülke mevzuatına uygun hareket etmesini sağlamaya, bu bağlamda işçinin çalışılan ülke mevzuatına uygun olarak hak ve alacaklarını garanti altına almaya yöneliktir. Dolayısıyla işverenin bilgi verme yükümlüğünü ihlal etmesi, uyuşmazlığa çalışılan ülke mevzuatının uygulanmasını engeller mahiyette kabul edilemez.

11. Somut uyuşmazlıkta davacı işçi; davalının yurt dışında bulunan işyerinde çalıştığını, ücretinin USD olarak ödendiğini ileri sürerek ödenmeyen kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiş; davalı işverenler ise davacının yurt dışı şantiyelerinde çalışması sebebiyle uyuşmazlığın yabancı hukuka göre çözümlenmesi gerektiğini savunmuştur. İlk Derece Mahkemesince, davalı vekilinin bu savunmasına değer verilmeksizin uyuşmazlığa Türk hukuku uygulanmak suretiyle yargılama sonuçlandırılmış ve istinaf yolu incelemesinde de davalının bu yöndeki istinaf başvurusu; Türk hukukunun olaya uygulanmasında isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle reddedilmiştir. Ne var ki varılan sonuç, dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

12. Somut olayda davalı işverenin yurt dışı projelerinde çalıştırılmak üzere istihdam edilen davacı işçinin 05.09.2013-30.10.2014 tarihleri arasında davalının Irak'ta bulunan işyerinde çalıştığı konusunda taraflar arasında anlaşmazlık bulunmamaktadır. Tarflar arasında imzalanan 22.10.2013 tarihli yurt dışı iş sözleşmesinin 5 inci maddesinde; sözleşmenin sona erdirilmesi halinde çalışma mevzuatı bulunan ülkelerde bu mevzuata göre işlem yapılacağı hüküm altına alınmış olup 8 ve 9 uncu maddelerinde de çalışma süresi ve fazla çalışma ile hafta tatili ve genel tatillere ilişkin çalışmalarda yapılacak ödemelerle ilgili olarak çalışılan ülke mevzuat hükümlerinin uygulanacağı kararlaştırılmıştır. Buna göre davacının tüm çalışma dönemi için tarafların iş sözleşmesi ile bir hukuk seçimi anlaşması yaptıkları açıktır. Davacı işçi, dava konusu alacakların ait olduğu çalışma döneminde davalıya ait Irak'ta bulunan işyerinde çalışmış olup bu durumda ilgili dönemde mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı Irak olduğu sabittir. Bu nedenle yurt dışı iş sözleşmesi imzalanan tüm çalışma döneminde iş sözleşmesi ile seçilen hukuk uygulanmalıdır.

13. Yurt dışı iş sözleşmesinin açık, net ve anlaşılır bir dilde düzenlendiği, yukarıda açıklandığı gibi 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin birinci fıkrasının açık hükmü ile cevaz verdiği şekilde sözleşmede hukuk seçimi yapıldığı anlaşılmakta olup taraflar arasında imzalanan yurt dışı iş sözleşmesinin bağlayıcı ve geçerli olduğu sonucuna varılması gerekir.

14. Tüm bu hususlar dikkate alındığında, 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin birinci fıkrası kapsamında hukuk seçimi anlaşması bulunan tüm çalışma dönemi için Irak hukukunun uygulanması gerekmektedir. Hâl böyle olunca, uzman bir bilirkişiden de denetime elverişli rapor alınmak suretiyle dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek dava konusu alacaklar hakkında, usuli kazanılmış haklar da gözetilerek bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

24.05.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6493, Karar No: 2016/1470, Tarih: 15.02.2016

**11. Hukuk Dairesi         2015/6493 E.  ,  2016/1470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 03/12/2014 tarih ve 2014/1998-2014/562 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, 26.03.2013 tarihinde yapılan 2012 yılı olağan genel kurul toplantısından önce çağrı usullerine uyulmadığını, toplantıda şirket yönetim kurulu üyelerinin oy kullanmak suretiyle kendilerini ibra ettiklerini, yine bilanço ve kar zarar hesaplarının onaylanmasında oy hakları olmadığı halde oy kullandıklarını, şirketin faaliyetlerine son verilmesine ve kar elde edilmemesine rağmen yönetim kurulu başkanı ve üyeleri lehine huzur hakkına karar verildiğini, alınan kararların kanuna, esas sözleşmeye ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğu ileri sürerek, iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davacının iptalini istediği 26.04.2013 tarihli genel kurul toplantısından haberi olduğu, kaldı ki usulsuz çağrının tek başına iptal sebebi de olmadığı, ayrıca genel kurulda alınan huzur hakkı kararının esas sözleşmeye ve yasaya uygun olduğu, yine ibra konusunda toplantıda bütün ortakların kendi paylarına ilişkin oy kullandıkları, ancak yönetim kurulu üyelerinin kendi paylarından doğan haklarını kendi ibralarında kullanmadıkları gibi temsilen de oy kullanmadığı, böylece genel kurul kararının iptali şartları oluşmadığı, genel kurulda alınan kararların yasaya, ana sözleşmeye ve iyi niyet kurallarına aykırı olmadığı gerekçesiyle, ispatlanamayan davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, anonim şirket genel kurul kararının iptali istemine ilişkin olup; somut olayda, davacı, 6102 sayılı TTK'nın 446/1. maddesinde öngörüldüğü üzere, bir kısım genel kurul kararlarına olumsuz oy vermiş ise de muhalefetini açıkça tutanağa geçirtmediğinden, mahkemece dava şartı yokluğundan davanın reddine karar verilmesi gerekirken, esasa girilerek karar verilmesi doğru değil ise de, sonucu itibariyle doğru olan ret kararının bu gerekçeyle onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün açıklanan değişik gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 01,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5146, Karar No: 2014/13802, Tarih: 02.07.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/5146 E.  ,  2014/13802 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ve suç arkadaşının, sokakta kilitli halde bulunan aracın camını kırdıkları anda yakalanmaları biçiminde oluşan eylemin, 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b, 143, 35/1.maddelerine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı biçimde uygulama yapılması, karşı temyiz bulunmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 02/07/2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35485, Karar No: 2012/35, Tarih: 09.01.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/35485 E.  ,  2012/35 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

CMK’nın 232/2-c,d maddesine aykırı şekilde, suçun işlendiği zaman dilimi ve sanığın gözaltında kaldığı tarih ve sürenin gösterilmemesi mahallinde düzeltilmesi mümkün bir eksiklik mahiyetinde görülmüştür.

Sanık ve müştekinin hazırlık beyanları ile kolluk görevlileri tarafından tutulan tutanak içeriklerine göre suça konu eylemin tamamlandığı, sanık hakkında koşulları oluşmadığı halde hakkında 765 sayılı TCK’nun 62. maddesi uygulanmak suretiyle, yine sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunup hükme de esas alındığı halde 765 sayılı TCK’nun 522/son maddesi de gözetilerek 522. madde uyarınca indirim yapılamayacağı gözetilmeksizin sanık hakkında eksik ceza tayinine hükmolunması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre sanık ... müdafii Av. ...’in temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 09.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/382, Karar No: 2016/400, Tarih: 01.11.2016

**Ceza Genel Kurulu         2013/382 E.  ,  2016/400 K.**

**"İçtihat Metni"**

Yargıtay Dairesi : 10. Ceza Dairesi

Mahkemesi :Ağır Ceza

Günü : 12.10.2011

Sayısı : 260-228

Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan sanık ...'ın 5237 sayılı TCK'nun 188/3, 62, 52, 53 ve 63. maddeleri uyarınca 4 yıl 2 ay hapis ve 80 Lira adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluğuna ve mahsuba ilişkin, Çorlu Ağır Ceza Mahkemesince verilen 28.11.2008 gün ve 194-252 sayılı hükmün sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine dosyayı inceleyen Yargıtay 10. Ceza Dairesince 22.03.2011 gün ve 9868-3104 sayı ile;

“İddianamedeki anlatım ve tüm dosya kapsamına göre; evinde ve üzerinde yapılan aramada uyuşturucu madde ele geçirilmeyen sanığın, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan yapılan soruşturmanın ayrılmasına karar verilen Fatih Saban'dan ele geçirilen uyuşturucu maddeyi sattığına ilişkin mahkûmiyetine yeterli her türlü şüpheden uzak, kesin ve yeterli delil elde edilemediği gözetilmeden, beraati yerine yazılı biçimde mahkûmiyetine karar verilmesi" isabetsizliğinden bozulmasına karar verilmiştir.

Yerel mahkeme ise 12.10.2011 gün ve 260-228 sayı ile;

“...Dosyanın incelenmesinde, sanık ....’in, ... ve ...’e uyuşturucu madde satacağının tespit edilmesi üzerine takibe alınan ... ve ...’in, 19.05.2007 tarihinde Çorlu ilçesi Hıdırağa mahallesine giderek burada sanık ....’ten uyuşturucu madde satın alarak ayrıldıkları, polis ekibi tarafindan Çorlu ilçesi 6 nolu Sağlık Ocağı yakınlarında durdurulan şahısların yapılan üst aramasında,...’nin üzerinde 0,6 gram kubar esrar ele geçirildiği, diğer şahıs ...’in üzerinde ise herhangi bir uyuşturucu maddeye rastlanmadığı, Emniyet Müdürlüğü İstanbul Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğünün 26.06.2007 tarih KİM 2007/5939 Uzm. numaralı ekspertiz raporunda; net ağırlığı 0,6 gram (daralı 0,8 gram) gelen haki renkli plaka maddenin uyuşturucu maddelerden esrar olduğunun tespit edildiği, Çorlu İlçe Emniyet Müdürlüğü'nün 09.07.2007 tarihli teşhis tutanağında tanık ...'nin, görevli polislerin olay tarihinde üzerinden elde ettikleri toplam 1 gram kubar esrar 5 Lira karşılığında kedi lakaplı, ismini emniyette öğrendiği .... isimli şahıstan aldığını, bu şahsı ise ....'in torbacısı olarak bildiğini, ....'ten de iki kez aynı şekilde 5 Lira karşılığında esrar satın aldığını, yine farklı tarihlerde üç kez de 6. sırada bulunan ...'dan esrar satın aldığını beyan ettiği, olay-yakalama-geçici muhafaza altına alma ve tartı tutanağı ile tüm delillerin değerlendirilmesi sonucu sanık ... hakkındaki bozma ilamına konu kararda bir isabetsizlik bulunmadığı, bozma ilamındaki gerekçelerin dosya kapsamıyla uyumlu ve uygun olmadığı” gerekçesiyle ilk hükmünde direnmiştir.

Bu hükmün de sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 30.04.2013 gün ve 99969 sayılı “bozma” istekli tebliğnamesi ile Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanıklar ...., ..., ....ve .... hakkında uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan kurulan mahkûmiyet hükümleri Özel Dairece düzeltilerek onanmak suretiyle kesinleşmiş olup, direnmenin kapsamına göre inceleme sanık ... hakkında kurulan hükümle sınırlı olarak yapılmıştır.

Özel Daire ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık; sanığın üzerine atılı uyuşturucu madde ticareti yapma suçunun sabit olup olmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya kapsamından;

Çorlu İlçe Emniyet Müdürlüğü Kaçakçılık ve Organize Suçlarla Mücadele Grup Amirliğine bağlı ekipler tarafından yapılan istihbarî çalışmalarda, ....,...ve ...’ın İstanbul ilinden getirdikleri uyuşturucu maddeleri gerek kendileri, gerekse başka kişiler aracılığıyla Çorlu ilçesinde sattıkları bilgisi edinilmesi üzerine bu kişiler hakkında soruşturma başlatıldığı, bu kapsamda sanık ... dışında haklarındaki mahkûmiyet hükümleri onanarak kesinleşen bazı sanıklar ile soruşturma aşamasında dosyaları ayrılan bir kısım kişiler hakkında iletişimin tespiti ve teknik araçlarla izleme kararları alındığı,

Çorlu Sulh Ceza Mahkemesince inceleme dışı sanık .... hakkında verilen teknik araçlarla izleme kararı kapsamında, ....'nın ikametinin bulunduğu sokağın görüleceği şekilde fiziki takip ve kamera görüntülü çalışma yapıldığı,

10.05.2007 günü saat 17.00 sıralarında, üzerinde sarı tişört ve siyah pantolon bulunan 20-25 yaşlarında bir kişinin ....'in ikametinin önüne doğru yürüdüğü, ancak ....'in ikametinin önünde bulunan binanın engel teşkil etmesi sebebiyle görüntü alınamadığı, aynı kişinin 1,5 dakika sonra ....’in evinin önünden ayrılarak geldiği istikamete tekrar geri döndüğünün görülmesi üzerine, bu kişinin ....’ten uyuşturucu almış olabileceği kanaatine varıldığı ve ekipler tarafından yakalanan ... adlı kişinin yapılan üst aramasında 0,5 gram esrar ele geçirildiği,

19.05.2007 günü 17.55-18.50 saatleri arasında 20-25 yaşlarında iki kişinin ....'in ikametinin önüne doğru yürüdükleri, evin önünde kamera görüntüsünden çıktıkları ve 1,3 dakika sonra geldikleri istikamete geri döndüklerinin görülmesi üzerine, uyuşturucu madde almış olabilecekleri kanaatiyle durdurularak yapılan kaba üst aramaları sırasında; ... isimli kişinin cebinden çıkarmış olduğu şeffaf poşete sarılı 0,6 gram esrarı teslim ettiği, yakalanan diğer kişi ...’te ise uyuşturucu madde bulunmadığı,

Sanık ...’ın 09.07.2007 tarihinde evinde yakalandığı ve aynı tarihli arama tutanağına göre evinde yapılan aramada uyuşturucu madde bulunamadığı,