muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/9402, Karar No: 2020/5603, Tarih: 04.03.2020

**18. Ceza Dairesi         2019/9402 E.  ,  2020/5603 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak:

TCK'nın 125/4. maddesinde ağırlaştırıcı neden olarak öngörülen aleniyetin söz konusu olabilmesi için olay yerinde başkalarının bulunması yeterli olmayıp, hakaretin belirlenemeyen sayıda kişi ve herkes tarafından görülme, duyulma ve algılanabilme olasılığının bulunması, herhangi bir sınırlama olmaksızın herkese açık olan yerlerde işlenmesi gerekir.

Olay tutanağı ve iddianame içeriğine göre, sanığın gümrük sahasında işlemleri yapıldığı sırada gerçekleştirdiği hakaret eyleminde, suçun işlendiği yere ilişkin net bir anlatımın bulunmadığının anlaşılması karşısında, eylemin gerçekleştiği yerin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilerek, aleniyet unsurunun oluşup oluşmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 04/03/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/880, Karar No: 2012/4094, Tarih: 21.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/880 E.  ,  2012/4094 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme, olası kastla yaralama, 6136 sayılı Yasaya muhalefet

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- a) Sanık müdafiinin, süresinden sonra gerçekleşen duruşma talebinin CMUK.nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

b) Katılan ... vekilinin 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen hükmü temyize yetkisi bulunmadığından bu suça ilişkin temyiz talebinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca reddine karar verilmiştir.

2- Sanık müdafiinin temyiz dilekçesi kapsamına göre, sanık hakkında kasten insan öldürme, mağdurlar ... ve ...'u olası kastla yaralama suçlarından kurulan hükümlere hasren yapılan incelemede;

Sanık hakkında olası kastla yaralama suçlarından kurulan hükümlerde Dairemizin yerleşmiş uygulamalarına göre, suçun temel şekline nazaran daha ağır veya daha az cezayı gerektiren birden fazla nitelikli halin gerçekleşmesi durumunda, temel cezada önce artırım, sonra indirim yapılacağından, suçun olası kastla işlenmesi dolayısıyla 5237 sayılı TCK.nun 21/2. maddesinin TCK.nun 86/3-e maddesinden sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle yazılı şekilde olası kastla mağdur ...'u yaralama suçunda TCK.nun 86/1, mağdur ...'i yaralama suçunda TCK.nun 86/2. maddesinden sonra uygulanması sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın, suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ve kasten öldürme suçu yönünden tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçeler ile kısmen reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin eksik incelemeye, meşru savunmaya vesaireye, katılan ... vekilinin suçun tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine, tahrikin olmadığına veaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), verilen ceza miktarı ve tutuklulukta geçirdiği süre dikkate alındığında sanık müdafiinin tahliye talebinin reddine, 21/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6373, Karar No: 2011/6626, Tarih: 16.11.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2010/6373 E.  ,  2011/6626 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca gecikme tazminatı alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Yanlar arasında Antalya 3. Noterliği'nce düzenlenen 23.10.2003 gün 21046 yevmiye nolu kat karşılığı inşaat yapım sözleşmesi ile davalı yüklenici davacı arsa sahibine ait arsa üzerine inşaat yapmayı ve sözleşme tarihinden itibaren ruhsat alımı da dahil 18 aylık süre içerisinde inşaatı tamamlayıp genel iskân izni alındıktan sonra bağımsız bölümleri bir tutanakla arsa sahibine teslim etmeyi taahhüt etmiştir. Buna göre inşaatın teslimi gereken tarih 23.06.2005 olup yüklenicinin bu sürede inşaatı tamamlayıp teslim etmediği ve davacının Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/277 Esas sayılı dosyası ile açtığı dava sonucunda 23.06.2007 tarihine kadar gecikme tazminatı ile eksik işler bedelinin tahsiline, tadilat projesi ile 23.06.2007 tarihinden sonraki dönemde doğan kira alacağına ilişkin fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verildiği ve bu kararın temyiz edilmeksizin 29.01.2009 günü kesinleştiği anlaşılmaktadır.

Eldeki dava nedeniyle alınan bilirkişi raporunda eksik ve kusurların 42 gün içerisinde giderilebileceği saptanmıştır. İncelenen Antalya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/277 Esas sayılı dosyasında hükme esas alınan bilirkişi raporunda inşaattaki eksik imalât oranının %7 olduğundan sözedilerek bunun bedelinin 54.577,82 TL olduğu hesaplanmış, sözleşmeye göre genel iskân ruhsatının alınması yükleniciye bırakılmasına rağmen bu masraf ile tadilat projesi masrafı hesaba katılmaksızın diğer eksik işler bedeli hesaplanıp hüküm altına alınmıştır.

Davalı yüklenici genel iskân alma mükellefiyetini eldeki dava açıldıktan sonra 19.02.2009 tarihinde yerine getirmiştir. Teslim genel iskân ruhsatı alınması koşuluna bağlandığı ve daha önce açılan davada genel iskân masrafları ile tadilat projesi masrafları eksik iş bedeline dahil edilmediğinden davacı arsa sahibinin iskân ruhsatı alınması dahil tüm eksiklikleri gidermeyi davalı yüklenici namına ifa etmeyi üstlendiği kabul edilemez. Bu hale göre davacı arsa sahibi eldeki davanın açıldığı tarihe kadar gecikme tazminatını istemekte haklıdır.

Bu durumda mahkemece hükme esas alınan raporu veren bilirkişi kurulundan hukukçu bilirkişi çıkarılarak yerine teknik bir bilirkişi katılmak suretiyle yeniden oluşturulacak 3 kişilik bilirkişi kurulundan davacı arsa sahibinin 24.06.2007 tarihinden eldeki davanın açıldığı 09.02.2009 tarihine kadar sözleşme gereği kendisine verilmesi taahhüt edilip de verilmeyen bağımsız bölümlerle ilgili isteyebileceği gecikme tazminatı hesaplattırılıp hüküm altına alınması gerekirken yanlış değerlendirme sonucu eksik miktarda gecikme tazminatına hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hüküm davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 16.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7363, Karar No: 2016/10303, Tarih: 21.06.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/7363 E.  ,  2016/10303 K.**

**"İçtihat Metni"**

Başkanlığı adına Av. ... ile 1.... adına Av. ... 2...adına Av. ... 3-... adına Av. ... aralarındaki dava hakkında... Asliye Hukuk (İş) Mahkemesinden verilen 27.12.2013 günlü ve 2011/376-2013/411 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi davacı Kurum Avukatı tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

İş kazası sonucu sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri, sigortalının yaşı, gelirin kesilme olasılığı ve iskonto oranı gözetilerek belirlenen tutarı ifade etmektedir. 506 sayılı Yasa'nın 92. maddesi ise, "malullük, yaşlılık ve ölüm sigortaları ile iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık ve gelirlerden yüksek olanın tümü, eksik olanın da yarısı bağlanır. Bu aylık ve gelirler eşitse, iş kazalarıyla meslek hastalıkları sigortasından bağlanan gelirin tümü, malullük, yaşlılık ve ölüm sigortalarından bağlanan aylığın da yarısı verilir." düzenlemesini içermektedir.

İş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahiplerine ölüm aylığı bağlanıp bağlanmadığı, bağlanmış ise, kısa vadeli sigorta kolundan hak sahiplerine bağlanan iş kazası ölüm gelirine 506 sayılı Kanunun 92. maddesinin (5510 sayılı Kanunun 54.) uygulanıp uygulanmadığı, uygulanmış ise, gelirin başladığı tarih itibariyle 506 sayılı Kanunun 92. maddesi uygulaması sonucu oluşan ilk peşin sermaye değeri ve 92. maddenin uygulandığı tarihe kadar yapılan fiili ödeme miktarları Kurumdan sorulup, ilgili belgeler denetime elverişli şekilde celp edilip, eklendikten sonra gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1233, Karar No: 2019/5229, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2019/1233 E.  ,  2019/5229 K.**

**"İçtihat Metni"**

.........

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vekili ......... geldi. Karşı taraftan gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Davanın kabulüne dair verilen karar, Dairece, hükme esas alınan bilirkişi raporunun yetersizliğinden sözedilip, yeni bir rapor alınması gereğine değinilerek bozulmuş, bozmaya uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonucu, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanunu'nun 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde düzenlemesi dikkate alınarak davanın reddine karar verilmiş olup; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürürlüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Daire'nin önceki bozma ilamı doğrultusunda işlem yapılmak üzere, mahkeme kararının bozulması gerekmiştir.

2-Bozma nedenine göre, davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, 2.037,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/I maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

..........
Yargıtay — Esas No: 2024/4444, Karar No: 2024/6167, Tarih: 23.05.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/4444 E.  ,  2024/6167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2023/169 Değişik iş

SUÇ : Zimmet

İNCELEME KONUSU KARAR : İtirazın kabulüne ilişkin

KANUN YARARINA BOZMA

YOLUNA BAŞVURAN : Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı

Mutki Cumhuriyet Başsavcılığının, 27.10.2022 tarihli ve 2021/423 Soruşturma, 2022/294 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair Kararına vaki itirazın kabulüne ilişkin merci Bitlis Sulh Ceza Hakimliğinin, 19.01.2023 tarihli ve 2023/169 Değişik iş sayılı Kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 271/4. maddesi uyarınca kesin nitelikte olması sebebiyle karar tarihi olan 19.01.2023’de kesinleştiği belirlenmiştir.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309. maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 11.03.2024 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31800 sayılı yazısı ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 02.04.2024 tarihli ve KYB-2024/31800 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

"Dosya kapsamına göre, şüpheliler ... ve ...'in belediye halk ekmek fırını gelirlerinden 1.500,00 TL tutarındaki meblağı uhdelerine geçirmek suretiyle menfaat temin ederek zimmet suçunu işledikleri iddiası üzerine yapılan soruşturma neticesinde, Mutki Cumhuriyet Başsavcılığınca, şüphelilerin belediyeye ait olan meblağın, yine belediyenin ...'dan hizmet alım işi kapsamında kullanıldığı, herhangi bir menfaat temin edilmediği gerekçesiyle verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın, şüphelilerin memur vasfında olup olmadıklarının saptanmadığı ve memur olmaları durumunda haklarında soruşturma izni alınmadığı gerekçesiyle kabulüne karar verilmiş ise de,

3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun 17. maddesinde yer alan, "Bu Kanunda ve 18.6.1999 tarihli ve 4389 sayılı Bankalar Kanununda yazılı suçlarla, irtikâp, rüşvet, basit ve nitelikli zimmet, görev sırasında veya görevinden dolayı kaçakçılık, resmî ihale ve alım ve satımlara fesat karıştırma, Devlet sırlarının açıklanması veya açıklanmasına sebebiyet verme suçlarından veya bu suçlara iştirak etmekten sanık olanlar hakkında 2.12.1999 tarihli ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uygulanmaz." şeklindeki hüküm karşısında, zimmet suçundan dolayı Cumhuriyet savcılığınca doğrudan doğruya genel hükümler dairesinde soruşturma ve kovuşturma yapılacağı dikkate alınmadan, şüpheliler hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın esastan incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde,

Kabule göre de; Bitlis Sulh Ceza Hakimliğinin 19.01.2023 tarihli kararında, zimmet suçundan şüpheliler hakkında memur olmaları durumunda haklarında soruşturma izni alınmadığından bahsedildiği halde, devamında şüphelilerin üzerine yüklenilen suçun zimmet suçu kapsamında kalıp kalmadığı hususunda kovuşturma yapılması gerektiği belirtilerek çelişki doğuracak şekilde itirazın kabulüne karar verilmesinde isabet görülmemiştir."

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

1.Suç tarihinde şüphelilerden ...'un Mutki Belediye başkanı, ...'ın ise belediye tahsilat biriminde görevli olduğu, Mutki Belediye Başkanlığının 23.11.2021 tarihli şikayeti ile şüphelilerin belediye halk ekmek fırını gelirlerinden 1.500,00 TL tutarındaki meblağı uhdelerine geçirdikleri iddiası üzerine zimmet suçundan yürütülen soruşturma sonucunda bilgi sahibi beyanı, fotoğraflar, ıslak imzalı tutanaklar ve dosya kapsamına nazaran belediye halk ekmek fırını geliri olan 1.500,00 TL'nin hizmet alım işi kapsamında belediyede çalışan ...'ın ücretinin ödenmesi için kullanıldığı ve suç işleme kastıyla hareket ettiklerine ilişkin kamu davası açmayı gerektirir mahiyette yeterli şüphe oluşturabilecek delil elde edilemediği gerekçesiyle Mutki Cumhuriyet Başsavcılığınca 27.10.2022 tarihli ve 2021/423 Soruşturma, 2022/294 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair Karar verilmiştir.

2.Şikayetçi vekili bahse konu karara itiraz etmiş, Bitlis Sulh Ceza Hakimliğinin, 19.01.2023 tarihli ve 2023/169 Değişik iş sayılı Kararıyla görevi ile ilgili bir suç işlediği iddia edilen memur veya diğer kamu görevlisi hakkında Cumhuriyet savcısı tarafından soruşturma yapılabilmesi için 4483 sayılı Kanun'da belirtilen yetkili makamca izin verilmesi gerektiği halde şüphelilerin memur vasfında olup olmadıklarının saptanmadığı ve memur olmaları halinde 4483 sayılı Kanun gereğince soruşturma izni alınmadığı, öte yandan gerek muhakkik gerekse bilirkişi raporu uyarınca belediye hesaplarında 1.500,00 TL'lik tespit edilen açığın 5237 sayılı Kanun'un 247. maddesinde düzenlenen zimmet suçuna vücut verip vermeyeceğinin değerlendirilebilmesi için kovuşturmanın yapılması gerektiği, şüpheliler hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın usul ve yasaya aykırı olduğu gerekçeleriyle itiraz nedenlerinin yerinde olduğu belirtilerek vaki itirazın kabulüne karar verilmiştir.

3.3628 sayılı Mal Bildiriminde Bulunulması, Rüşvet ve Yolsuzluklarla Mücadele Kanunu'nun 17. maddesinde yer alan "Bu Kanunda ve 18.6.1999 tarihli ve 4389 sayılı Bankalar Kanununda yazılı suçlarla, irtikâp, rüşvet, basit ve nitelikli zimmet, görev sırasında veya görevinden dolayı kaçakçılık, resmî ihale ve alım ve satımlara fesat karıştırma, Devlet sırlarının açıklanması veya açıklanmasına sebebiyet verme suçlarından veya bu suçlara iştirak etmekten sanık olanlar hakkında 2.12.1999 tarihli ve 4483 sayılı Memurlar ve Diğer Kamu Görevlilerinin Yargılanması Hakkında Kanun hükümleri uygulanmaz" hükmüne nazaran özel soruşturma ve kovuşturma usulüne tabi olmayan şüpheliler hakkında zimmet suçundan yürütülen soruşturmanın genel hükümlere göre yapılmasında hukuka aykırılık bulunmamakta ise de Bitlis Sulh Ceza Hakimliğince yapılan değerlendirmede şüphelilerin memur olması halinde soruşturma izni alınması ve belediye hesaplarında 1.500,00 TL'lik tespit edilen açığın 5237 sayılı Kanun'un 247. maddesinde düzenlenen zimmet suçunu oluşturup oluşturmayacağının değerlendirilmesi gerektiği hususlarına yer verilerek çelişkili karar verildiği anlaşılmakla kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2.Bitlis Sulh Ceza Hakimliğinin, 19.01.2023 tarihli ve 2023/169 Değişik iş sayılı Kararının 5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı Kanun’un 309. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca gerekli işlemin yapılması için soruşturma dosyasının Mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17973, Karar No: 2012/21463, Tarih: 28.11.2012

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2012/17973 E.  ,  2012/21463 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iş kazası sonucu malüliyetinden doğan maddi ve manevi tazminatın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, ilamında belirtildiği şekilde, yetkisizliğine karar vermiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremez hale gelen davacının maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, yetkisizlik kararı verilerek dava dosyasının davalı şirketin yerleşim yerinin adli yönden bağlı bulunduğu Ankara İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Uyuşmazlık, yetkili mahkemenin belirlenmesi noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 447/2.maddesine göre "Mevzuatta, yürürlükten kaldırılan 18.6.1927 tarihli ve 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununa yapılan yollamalar, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun bu hükümlerin karşılığını oluşturan maddelerine yapılmış sayılır" hükmü gereğince uyuşmazlığın 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5 ve 15. maddeleri ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetkiye ilişkin hükümleri doğrultusunda çözüme kavuşturulması gerekir.

HMK'nın "Genel Kural" başlıklı 5.maddesine göre mahkemelerin yetkisi, diğer kanunlarda yer alan yetkiye ilişkin hükümler saklı kalmak üzere, bu Kanundaki hükümlere tabidir. Yetkiye ilişkin hükümleri saklı tutulan Kanunlardan birisi de 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'dur. 5521 sayılı Kanun'un 5.maddesinde "İş Mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikâmetgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşmeler muteber sayılmaz" hükmü yer almaktadır. Kanun'un 15. maddesinde ise bu Kanunda sarahat bulunmayan hallerde Hukuk Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı bildirilmiştir. Genel yetki kuralı dışında düzenleme öngörülmemiş olması karşısında, HMK'da yer verilen özel yetkiye ilişkin düzenlemelerin İş Mahkemelerinin yetkisinin belirlenmesinde dikkate alınması gerekmektedir.

HMK'nın "Haksız Fiilden Doğan Davalarda Yetki" başlıklı 16.maddesine göre haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir.

5521 sayılı Kanun'un 5.maddesinde, bu maddeye aykırı sözleşemenin muteber olmadığı belirtilmek suretiyle yetkinin kesin ve kamu düzenine ilişkin olduğu belirtilmiş ise de iş kazasından kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin davalarda HMK'nın 16.maddesinin uygulanma yeri olup olmadığının tartışılması gerekmektedir.