muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/7383, Karar No: 2011/8687, Tarih: 04.07.2011

Kuşkusuz, Mera Komisyonları Kanunun 5.maddesine göre mera, yaylak ve kışlak kapsamına alınan bir yerin bir veya birkaç köy ya da belediye tüzel kişiliklerine yararlanmaları amacıyla tahsisini gerçekleştirirken yasanın öngördüğü kıstasları aramak ve tahsisi bu ölçülere uygun yapmak zorundadır. Bu konudaki Mera Kanununun 11. maddesi hükmü “Komisyon; bölgenin ekonomik durumunu, iklim özelliklerini, toprak işleme esaslarını, arazi kullanma şekillerini ve kullanma kabiliyet sınıflarını dikkate alarak mevcut mera, yaylak ve kışlaklar ile bu amaçla kullanılabilecek diğer alanları, sulama ve geçit yerlerini tespit eder ve haritaları üzerinde belirler. Köy veya belediyenin münferiden veya müştereken yararlanacağı mera, yaylak ve kışlak ihtiyacının belirlenmesinde, bu alanların karakter ve otlatma kapasitesi, bitkisel ve hayvansal gelişme ve otlatılacak hayvan miktarı dikkate alınır. Hesaplamada, bir büyükbaş hayvan birimi için verilmesi gerekli olan mera, yaylak ve kışlak alanı üzerinden o yerlerdeki çiftçi ailelerinin otlatma hakkı bulunur” 12. madde hükmü ise; “Komisyon, 11 inci maddeye göre belirlenen ihtiyacı karşılayacak miktarda mera, yaylak ve kışlaklar ile bunlarla ilgili sulama ve geçit yeri olarak tespit edilen alanları halkın ortak olarak yararlanmaları amacıyla, o köy veya belediye tüzel kişiliğine tahsis eder ve tahsis kararı valiliğin onayına sunulur. Bu kararda tahsis edilen yerin niteliği, miktarı, sınırları, hayvan sulama ve geçit yerleri, tahsis amacı, otlatma kapasitesi, aile işletmelerinin büyükbaş hayvan birimi üzerinden otlatma hakkı ve otlatabilecekleri hayvan sayısı da belirtilir…” şeklindedir. Görülüyor ki Mera Kanunu, komisyonca tahsis işlemi gerçekleştirilirken kadim yararlanma biçimini veya mera, yaylak ve kışlakların hangi köy veya belediyenin idari sınırları içinde ise o köy veya belediyeye tahsis edilmesi gerektiğini bir ölçü

./..

2011/7383 - 2011/8687 -3-

olarak kabul etmemiştir. Mera Kanunu’nun tahsis için kabul ettiği kıstas o köy veya belediyenin mera, yaylak ve kışlaklara olan ihtiyacıdır. İhtiyaç unsurunun belirlemesi yapılırken gözetilmesi gereken ölçütlerin neler olduğu de özellikle yasanın 11. maddesinde sıralanmıştır. Öte yandan ihtiyaç tespiti yapılırken Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca belirlenen normların dikkate alınması da zorunludur.

Mera Kanununa ilişkin bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

olarak kabul etmemiştir. Mera Kanunu’nun tahsis için kabul ettiği kıstas o köy veya belediyenin mera, yaylak ve kışlaklara olan ihtiyacıdır. İhtiyaç unsurunun belirlemesi yapılırken gözetilmesi gereken ölçütlerin neler olduğu de özellikle yasanın 11. maddesinde sıralanmıştır. Öte yandan ihtiyaç tespiti yapılırken Tarım ve Köyişleri Bakanlığınca belirlenen normların dikkate alınması da zorunludur.

Mera Kanununa ilişkin bu genel açıklamalardan sonra somut olaya gelince;

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden, yörede 4342 Sayılı Mera Kanununun göre kurulan komisyon çalışmaları yapıldığı, çekişme konusu 102 ada 10 sayılı parselin mera kaynakları kapsamına alındığı anlaşılmaktadır. Ancak komisyon çalışmalarının kesinleşip kesinleşmediği belli değildir. Komisyon çalışmaları kesinleşmişse bir yerin mera kaynaklarına alınıp alınmayacağı, mera komisyonlarının yetkisi dahilinde olduğundan çalışmalar sonucunun ne olduğu, başka bir anlatımla mera komisyon çalışma sonuçlarının kesinleşip kesinleşmediği önem kazanmaktadır. Bu nedenle mahkemece, komisyon çalışmalarının kesinleşip kesinleşmediği sorulup saptanmalı, istem bunun sonucuna uygun olarak bir hükme bağlanmalıdır.

Değinilen yön bir yana bırakılarak, eksik inceleme ve araştırmayla dava kabul edildiğinden karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 04.07.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1490, Karar No: 2021/7809, Tarih: 16.09.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/1490 E.  ,  2021/7809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı

HÜKÜM : Zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurenin aşamalardaki ifadeleri, son olayda sanığın kolunu tutarak sarılmaya çalıştığı yönündeki beyanının müşteki anne ve bir kısım tanıklarca teyit edilmemesi, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın suç tarihinden önce gördüğü on yedi yaşındaki mağdureye değişik tarihlerde ısrarla sevdiğini söyleyerek buluşma teklifinde bulunduğu, son olarak intikal tarihinde yolda görünce sarılmak istediği sırada durumu gören müşteki ile tanıkların müdahalesi üzerine herhangi bir fiziksel temasta bulunmaksızın bıraktığı ve başka bir tarihte ise kolundan tutarak yanağından öptüğü anlaşılmakla, mevcut haliyle eylemlerine uyan sarkıntılık suretiyle çocuğun cinsel istismarı ve zincirleme şekilde cinsel taciz suçlarından mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken fiziksel temaslı hareketinin tek olduğu gözetilmeyip suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek zincirleme şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.09.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3078, Karar No: 2011/3209, Tarih: 10.05.2011

**7. Hukuk Dairesi         2011/3078 E.  ,  2011/3209 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 138 ada 14 ve 15 parsel sayılı sırasıyla 4079,70 m2, 2168,70 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak 138 ada 14 parsel sayılı taşınmaz ..., 138 ada 15 parsel sayılı taşınmaz .... adına tespit edilmiş, hükmen dava konusu taşınmazların yayla niteliği ile sınırlandırılmasına karar verilerek sicil oluşturulmuştur. Davacı ... taşınmazın ”... oğlu, ... bey oğlu .... Vakfiyesi’’ sınırları içerisinde kaldığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir. Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere, her ne kadar dava konusu taşınmazlar geniş kapsamlı vakfiye sınırları içerisinde ise de, vasıflarının vakıf olmayıp, yaylak olarak belirlenmiş olmasına göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ... Müdürlüğünün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan ilam harcının mahsubu ile geriye kalan 15.01 TL harcın davacıdan alınmasına, 10.05.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14921, Karar No: 2016/14941, Tarih: 13.06.2016

**13. Hukuk Dairesi         2016/14921 E.  ,  2016/14941 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kredi kullandığını, banka tarafından kendisinden 3.760.00 TL dosya masrafı alındığını, yapılan kesintinin haksız olduğunu ileri sürerek faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 71,13 TL harcın istek halinde iadesine, 13/06/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Lira:

71,13 TL PH İade
Yargıtay — Esas No: 2018/11639, Karar No: 2018/21210, Tarih: 08.10.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/11639 E.  ,  2018/21210 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (...) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin ... inşaatında 24.10.2009-11.10.2013 tarihleri arasında çalıştığını, mesainin 05:30’da başlayıp 19:30’a kadar sürdüğünü, ... Kanunun 66. maddesinde yerleşim yerlerinden uzak mesafede bulunan işyerlerine hep birlikte götürülüp getirilmeleri esnasında geçen süreler çalışma sürelerinden sayıldığını, işlerin durması sebebiyle ... akdinin feshedildiğini, hafta tatili kullandırılmadığını, resmi tatil günlerinde çalıştığını, ücretinin düşük gösterilip bir kısmının elden ödendiğini, belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla fazla mesai ücreti, hafta tatili ve genel tatil ücreti, gece çalışma ücretinin en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte tahsilini talep etmiştir.

Davalılar Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde davacının kısmi dava açmakta hukuki yararının olmadığını, alacaklarının zamanaşımına uğradığını, fazla mesai, hafta tatili ve genel tatil alacağı olmadığını denkleştirme usulünün uygulandığını, ekte sundukları ibra sözleşmesinden anlaşılacağını, sabah ve öğleden sonra çay molası verildiğini, şantiyede çalışan davacının yolda geçen sürelerin fazla mesai olarak değerlendirilmemesi gerektiğini, 1 saat yemek molası, çay molası ve Cuma günleri namaz izni verildiğini, 07.01.2011 tarihinde ... sahibi ... ...'nın talimatıyla işlerin durdurulduğunu, tekrar 01.07.2011 tarihinde işbaşı yapıldığını, 24.02.2012 tarihinde meydana gelen kaza sebebiyle yine işlerin durduğunu, 15 gün süre ile çalışma yapılmadığını, bu tarihler arasında işçilerin izinli olduğunu, hava koşulları izin vermediğinde çalışılmadığını, gece çalışması adı altında alacak talep edemeyeceğini, ticari faiz talep edilemeyeceğini, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, dosya kapsamındaki delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılamaya, dosya kapsamındaki delillere ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Somut olayda, yerel mahkemece davalının zamanaşımı itirazı kabul edilerek 15.11.2012-11.10.2013 dönemlerine ilişkin fazla mesai alacağı yönünden davanın kısmen kabulüne karar vermesine rağmen, gerekçeli kararın 3 nolu kısmında davalının zamanaşımı itirazının reddine karar verilmiş olması hatalı olmuştur. Bu husus bozma nedeni ise de, yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç: Temyiz olunan kararda hüküm fıkrasının 3. bendinde yer alan “davalının zamanaşımı itirazının reddine ” sözcüklerinin hükümden çıkartılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08/10/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7606, Karar No: 2013/14914, Tarih: 18.09.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/7606 E.  ,  2013/14914 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili, ihbar tazminatı ve maddi tazminat alacağınının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davacının çalıştığı işyerinin Balıkesir Merkez Yaylada alışveriş merkezinde olduğunu, ikametgahının da Balıkesir merkezde bulunduğunu, yetkili mahkemenin Balıkesir İş Mahkemesi olduğunu bildirerek yetki itirazında bulunmuş, davacının kıdem ve ihbar tazminatı ile fazla çalışma ücretinin ödendiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davanın ihbar tazminatı yönünden kabulüne, diğer alacak taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Yetkili mahkemenin hangi iş mahkemesi olduğu uyuşmazlık konusudur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 5 nci maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medeni Kanunu'nun 19 ncu maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasa'nın 49 ncu maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Yasa'da yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 2 nci maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin tarafları, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanun'un 5 nci maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden gözönünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut olayda davalının ikametgahı Balıkesir olup, işin görüldüğü yerde Balıkesirdir. Mahkemece yetki yönünden dava dilekçesinin reddine karar vermek gerekirken işin esasına girilerek karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre tarafların diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, temyiz harcının istek halinde taraflara iadesine, 18.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5179, Karar No: 2013/6634, Tarih: 03.04.2013

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2013/5179 E.  ,  2013/6634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

K A R A R

Dosyada gerekçeli kararın taraflara tebliğine dair tebliğ belgesi bulunmadığından; tebliğ yapılmış ise tebliğ belgesinin dosyaya konulması veya tebliği yapılan tarih sorularak alınacak yanıt ve belge dosyaya eklendikten sonra, tebliğ yapılmamış ise gerekçeli kararın taraf vekillerine ve davalı işverene yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten sonra ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere,

Dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03/04/2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1015, Karar No: 2008/3098, Tarih: 09.05.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/1015 E.  ,  2008/3098 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

5- ... 6- ... Vek.Av. ... 7- ... Vek.Av. ...

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davalılar vekillerince temyiz edilmiş davalı ... vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... ile davalı ... vekili avukat ... .... Davalılar ... vs. vekili avukat ... gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, Zeytinburnu 1.Noterliği’nin doğrudan düzenlediği ve bir kısım davalıların miras bırakanı... ile Ayşe Sümen’in arsa sahibi; davacı ...’in ise, yüklenici sıfatlarıyla imzaladıkları 01.08.1996 tarihli ve 5434 yevmiye numaralı “Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı Sözleşmesi” gereğince, davacının, ...,.. mahallesinde bulunan; 2620 ada ve 10 parsel sayılı olarak tapuya tescilli taşınmaza “arsa payı karşılığı” inşaat yapmayı yüklendiğini; ancak anılan sözleşme yanları arasında geçerliliğini ve yürürlülüğünü koruduğu halde, arsa sahiplerince muvazaalı olarak sözleşme konusu taşınmazın davalı ...’e kayden temlik edildiğini ileri sürerek, ... adına olan tapu kaydının iptâliyle... mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, özetle, müvekkilinin emlak işleriyle uğraşan ... vasıtasıyla ve (315.000,00 YTL) bedelle taşınmazı satın aldığını, diğer davalıları tanımadığını ve satım işleminin muvazaalı olmadığını ve iyiniyetli olarak taşınmazı iktisap ettiğini ve davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Diğer davalılar ise, temlikin danışıklı olmadığını, gerçek bedelli satış olduğunu bildirerek davanın reddini talep etmişlerdir.

Mahkemece, davanın kabulüne ve ... adına tapuya kayıtlı uyuşmazlık konusu (10) parsel sayılı taşınmazın tapu kaydının iptâliyle veraset ilâmındaki hisseleri oranında... mirasçıları adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş ve verilen karar davalı taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

./..

s.2

15.H.D.

2007/1015

2008/3098

Dava, Borçlar Kanunu’nun 18.maddesi hükmüne dayalı olarak açılmış olup; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin konusu olan tapulu taşınmazın, arsa sahipleri davalılar tarafından diğer davalı ...’e kayden yapılan temlikinin muvazaalı olması sebebiyle ... adına olan tapu kaydının iptâliyle arsa sahibi mirasçılar adına tapuya tesciline karar verilmesi istemine ilişkindir.

./..

s.2

15.H.D.

2007/1015

2008/3098

Dava, Borçlar Kanunu’nun 18.maddesi hükmüne dayalı olarak açılmış olup; arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin konusu olan tapulu taşınmazın, arsa sahipleri davalılar tarafından diğer davalı ...’e kayden yapılan temlikinin muvazaalı olması sebebiyle ... adına olan tapu kaydının iptâliyle arsa sahibi mirasçılar adına tapuya tesciline karar verilmesi istemine ilişkindir.

Yüklenici davacı ile arsa sahipleri arasında yapılan, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin konusu olan (10) numaralı parselin, arsa sahibi davalılarca 02.08.2004 tarihinde diğer davalı ...’e resmi şekilde satıldığı ve taşınmazın davalı ... adına tescilli olduğu, tapu kayıtları ve resmi akit tablosu kapsamlarıyla sabit bulunmaktadır. Davacı yüklenici, tarafları arasında geçerliliğini koruyan, fesih olunmayan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ifasını imkânsız kılmak amacıyla ve muvazaalı olarak davalı ...’ya temlikinin yapıldığını ileri sürmektedir.

Borçlar Kanunu’nun 18.maddesinde, hakkında bazı hükümler konulmuş olan muvazaa iki şekilde olabilir: Taraflar, aralarında hüküm ve sonuç doğuracak herhangi bir sözleşme yapmak istemezler, fakat görünüşte bir sözleşme yapmak üzere irade beyanında bulunurlar. Böyle bir sözleşme tarafların iradelerine dayanmadığından geçersizdir. Bu durumda, “mutlak muvazaa” söz konusu olur. Nisbi muvazaa ise, yanların gerçek iradelerine uygun olarak yaptıkları bir sözleşmeyi görünüşteki bir sözleşme ile gizlemeleri halidir. Bu halde de, görünüşte yapılan sözleşme, hiçbir zaman geçerli olmaz ve asıl sözleşme kural olarak geçerli olur. Ancak, gerçekten yapılmak istenen sözleşme, şekle bağlı bir sözleşme ise, o zaman o sözleşme dahi geçersiz olur.

Türk Medeni Kanunu’nun 1023.maddesi gereğince; tapu kütüğündeki tescile iyiniyetle dayanarak mülkiyet veya başka bir ayni hak kazanan üçüncü kişinin bu kazanımı korunur. Aynı Kanunun 3.maddesi uyarınca da, kanunun iyiniyete hukuki bir sonuç bağladığı durumlarda, asıl olan iyiniyetin varlığıdır. Ancak, durumun gereklerine göre kendisinden beklenen özeni göstermeyen kimse, iyiniyet iddiasında bulunamaz. Öte yandan, bir aynî hak yolsuz olarak tescil edilmiş ise, bunu bilen veya bilmesi gereken üçüncü kişi bu tescile dayanamaz. Bağlayıcı olmayan bir hukuki işleme dayanan veya hukuki sebepten yoksun bulunan tescil yolsuzdur. Böyle bir tescil yüzünden aynî hakkı zedelenen kimse, tescilin yolsuz olduğunu iyiniyetli olmayan üçüncü kişilere karşı doğrudan doğruya ileri sürebilir (TMK.md.1024).