muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/12092, Karar No: 2021/2339, Tarih: 08.03.2021

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı bilgi ve belgelere, özellikle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre; davalı tarafın tüm, davacı tarafın ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- Davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Dava, taraflar arasında görülen kısmi davada saklı tutulan fazlaya ilişkin hakkın tahsili istemine ilişkindir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 17.06.2015 tarihli ve 2015/22-1052 E. 2015/1612 K. sayılı kararında vurgulandığı üzere; kısmi dava, alacağın yalnızca bir bölümü için açılan dava olarak tanımlanmaktadır. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve alacağın şimdilik belirli bir kesiminin dava edilmesi gerekir. Diğer bir söyleyişle, bir alacak hakkında daha fazla bir miktar için tam dava açma imkanı bulunmasına rağmen, alacağın bir kesimi için açılan davaya "kısmi dava" denir. Kısmi dava açılabilmesi için talep kısmının bölünebilir olması gerekli olup, açılan davanın kısmi dava olduğunun dava dilekçesinde açıkça yazılması gerekmez.

Kısmi dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 109 uncu. maddesinde ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Anılan maddenin birinci fıkrasında; talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği; üçüncü fıkrasında ise, dava açılırken talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hali dışında, kısmi dava açılmasının, talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Aynı Kanunun 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasında; "Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz." hükmü yer almakta iken; 01/04/2015 tarihinde kabul edilen ve 11/04/2015 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6644 sayılı Yargıtay Kanunu ile Hukuk Muhakemeleri Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkındaki Kanunun 4 üncü maddesi ile bu düzenleme yürürlükten kaldırılmıştır.

Öte yandan; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Zaman Bakımından Uygulanma" başlığını taşıyan 448 inci maddesi; "Bu kanun hükümleri, tamamlanmış işlemleri etkilememek kaydıyla derhal uygulanır." hükmünü içermektedir.

Bu madde hükmüne göre; kanunda aksine bir düzenleme getirilmediği takdirde, yeni usul hükümlerinin tamamlanmış usul işlemlerine bir etkisi olmayacak, önceki kanuna göre yapılmış ve tamamlanmış olan işlemler geçerliliğini koruyacaktır. Buna karşın, tamamlanmamış usul işlemleri yeni kanun hükümlerine göre yapılacaktır.

Bu madde hükmüne göre; kanunda aksine bir düzenleme getirilmediği takdirde, yeni usul hükümlerinin tamamlanmış usul işlemlerine bir etkisi olmayacak, önceki kanuna göre yapılmış ve tamamlanmış olan işlemler geçerliliğini koruyacaktır. Buna karşın, tamamlanmamış usul işlemleri yeni kanun hükümlerine göre yapılacaktır.

Somut olayda; davacı, davalıdan satın aldığı ancak daha sonra tapu iptal ve tescil davası nedeniyle tekrar davalı adına tescil gören taşınmaz için davalıya ödediği taşınmaz satış bedeli ve taşınmaz üzerine yaptığı muhdesatların bedeline ilişkin olarak, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2008/71 E. (Yargıtay bozmalarından sonra aldığı esas 2014/43 E.) sayılı dosyasında kısmi dava açmıştır. Anılan mahkemenin 16/02/2018 tarihli ve 2014/43 E. 2018/61 K. sayılı ilamıyla; davacı tarafın uyuşmazlığa konu taşınmaz üzerine yaptığı yapılar nedeniyle davalı tarafın sebepsiz olarak zenginleştiği, taşınmazın yolsuz tescili nedeniyle tapu iptal ve tescil davasının davalı lehine sonuçlandığı, buna ilişkin kararın 17/05/2007 tarihinde kesinleştiği, davalı tarafın sebepsiz zenginleştiğini öğrendiği tarih olarak bu tarihin esas alınması ve bu bağlamda faizin bu tarihten itibaren işletilmesi gerektiği, taraflar arasındaki işin ticari nitelikli olduğu, TTK'nın 19/2 maddesi uyarınca davacı vekilinin talebi doğrultusunda avans faizi uygulanması gerektiği, Yargıtay İçtihadı Birleştirme kararı gereği bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı, davacı tarafın maddi ve manevi zarara uğradığına dair dosya kapsamında herhangi bir delil bulunmadığı, bu bağlamda maddi manevi taminata ilişkin taleplerinin reddinin gerektiği gerekçesiyle; davanın kısmen kabulü ile davacının sebepsiz zenginleşmeden doğan alacağına yönelik talebin kabulü ile 1.000.000 TL'nin 17/05/2007 tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, maddi ve manevi tazminat talebinin reddine karar verildiği, kararın taraflarca temyiz edilmemesi üzerine 10/05/2018 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. Davacı, eldeki dava ile kısmi davada saklı tuttuğu bakiye kısmın davalıdan tahsilini istemiştir.

Bu durumda; kısmi davada saklı tutulan alacak bölümü için, gerek kısmi dava karara bağlanmadan önce, gerekse daha sonra, ayrı bir dava açılması usulen olanaklıdır. Uygulamada bu ayrı davaya ek dava denilmektedir. Yine, kısmi davadan sonra açılan ek davada fazlaya ilişkin hakların saklı tutulması ve davacının hukuki yararının bulunması koşullarının birlikte varlığı halinde, hukuki yararının bulunması şartıyla birden fazla ek dava açılması da kural olarak mümkündür (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 15/01/2014 tarihli ve 2013/9-2190 E. 2014/4 K. Sayılı ilamı da aynı yöndedir.).

Ancak; yargılaması devam eden bir dava içinde ıslah ile ikinci bir davanın açılması olanağı bulunmamaktadır. Davacı, isterse dava dilekçesini tamamen ıslah ederek dava

Ancak; yargılaması devam eden bir dava içinde ıslah ile ikinci bir davanın açılması olanağı bulunmamaktadır. Davacı, isterse dava dilekçesini tamamen ıslah ederek dava

konusunu değiştirebilirse de yeni dava konusu, önceki dava konusunun yerine geçer ve yine tek bir dava söz konusu olur. Dava konusu edilmeyen bir şeyin ıslah yoluyla davaya ithaline ve dava konusu haline getirilmesine yasal açıdan olanak bulunmamaktadır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26/09/2011 tarihli ve 2011/1-364 E. 2011/453 K. sayılı ilamı da aynı yöndedir.).

Hal böyle olunca, bölge adliye mahkemesince; açılan asıl davanın kısmi dava olduğu, kısmi dava açılması halinde davaya konu edilmeyen kısmın ayrı bir dava ile talep edilmesinin mümkün olduğu, kısmi davada bozmadan sonra ıslah yapılamayacağı gerekçesiyle hükme esas alınmayan miktarın ek dava ile talep edilebileceği gözetilerek, 50.000 TL makine taşıma bedelinin mahsubu ile bakiye kalan 2.687.710 TL üzerinden davanın kısmen kabulüne karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle davalı tarafın tüm, davacı tarafın diğer temyiz itirazlarının reddine, ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan bölge adliye mahkemesi kararının HMK'nın 371’inci maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz eden davacıya iadesine, 59.567,70 TL bakiye temyiz harcının temyiz eden davalıya yükletilmesine, HMK’nın 373 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca dava dosyasının kararı veren bölge adliye mahkemesine gönderilmesine, 08/03/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3079, Karar No: 2019/1071, Tarih: 23.01.2019

**8. Ceza Dairesi         2018/3079 E.  ,  2019/1071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6360 sayılı Yasayla TCK.nun 154/2. maddesinde düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun unsurlarında bir değişiklik yapılmaması karşısında, dava konusu yere ilişkin olarak mahallinde keşif yapılarak, öteden beri köylünün ortak kullanımına bırakılmış mera, harman yeri, yol ve sulak gibi yerlerden olup olmadığı ve sanıkların bu yere tecavüz edip etmediği yöreyi iyi bilen tarafsız yerel bilirkişi ve tanıklardan da sorulup kesin biçimde saptandıktan sonra sanıkların hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 23.01.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9410, Karar No: 2014/10406, Tarih: 27.05.2014

**1. Hukuk Dairesi         2013/9410 E.  ,  2014/10406 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL,TENKİS

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakanları ...'ın maliki olduğu 2, 4, 8 ve 9 nolu bağımsız bölümleri beyin kanseri olduğu ve ağır hastalık geçirdiği dönemde davalılara satış suretiyle temlik ettiğini, yapılan işlemlerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı bedelsiz ve muvazaalı olduğunu, davalılar arasında yapılan işlemlerinde danışıklı olduğunu ileri sürerek tapu iptal ve tescile yada tenkise karar verilmesini istemişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, muvazaa ididasının kanıtlanamadığı, satışların gerçek olduğu gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekilince süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla duruşma günü olarak saptanan 27.05.2014 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz edenler vekili Avukat gelmedi, temyiz edilenler vekili Avukat ... geldi, duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekillin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, 28.12.2013 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz edilleren vekili için 1.100.00.-TL. duruşma avukatlık parasının ve aşağıda yazılı 0,90.-TL bakiye onama harcının temyiz edenlerden alınmasına, 27.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3242, Karar No: 2008/6368, Tarih: 29.05.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/3242 E.  ,  2008/6368 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde dükkana ait bacanın kaldırılması nedeniyle uğranılan 7.000 YTL maddi tazminatın ticari faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu Kiremithane Mah. 4406 Sokak no:8/A Mersin adresinde bulunan anataşınmazda, dava tarihi itibari ile kat irtifakı ya da kat mülkiyeti kurulu olup olmadığı, kat irtifakı ya da kat mülkiyeti kurulu ise tüm bağımsız bölüm ve maliklerini gösterir tapu kaydının ilgili Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.5.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17518, Karar No: 2014/3306, Tarih: 20.02.2014

**19. Hukuk Dairesi         2013/17518 E.  ,  2014/3306 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı mahkemenin görevsizliği nedeniyle davanın usulden reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmiş ve davalı vekili temyize cevapla birlikte duruşma istemiş, ancak mahkemece verilen karar yetkisizlik kararı olup HUMK 438/2. Fıkrası hükmü gereğince duruşmaya tabii olmadığından bu istemin reddi ile incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya mal satıp, teslim ettiğini ancak 193,360 Euro'luk fatura bedelinin ödenmediğini iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 10,000 Euro'nun (fiili ödeme gönündeki TCMB karşılığı TL'sini) faizi ile birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili cevabında, taraflar arasındaki sözleşme gereğince Türk Mahkemelerinin yargı yetkisinin bulunmadığını, sözleşmenin 11. maddesi uyarınca yetkili mahkemenin ... mahkemeleri olduğunu ayrıca esastan da davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalı şirket vekilinin yetki (Uluslararası yetki) itirazı kapsamında tarafların kabulünde olan sözleşmenin yetkiyi düzenleyen hükümleri doğrultusunda Alman Mahkemelerinin yetkili olduğu, HMK 114/1 maddesi gereğince Türk Mahkemelerinin yargı hakkının bulunmasının dava şartı olup, HMK 115. maddesi uyarınca dava şartlarının mahkemece her zaman ve yargılamanın her aşamasında dikkate alınması gerekeceği, davacı yanın davalı şirket yönünden hakkında tefrik kararı verilen diğer davalının yerleşim yeri adresi itibariyle HMK 7. maddesi gereğince mahkemenin yetkili olduğu iddiası hakkında tefrik kararı verilen gerçek kişi diğer davalının yerleşim yeri adresinin ... olması nedeniyle yerinde olmadığı gerekçesiyle mahkemenin yetkili olmayıp, Alman Mahkemeleri yetkili olduğundan davanın usuldan reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 20.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8939, Karar No: 2013/12780, Tarih: 29.04.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/8939 E.  ,  2013/12780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, sefer primi ücreti, yıllık izin ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde tır şoförü olarak 6.1.2004-24.7.2008 tarihleri arasında çalıştığını, tam ve eksiksiz ödenmesi gereken sefer primlerinin eksik ödenmesi, kesintiler yapılması ve bu primlerin SSK'ya yansıtılmaması nedeniyle iş sözleşmesini İş Kn. 24 maddesi uyarınca 24.7.2008 tarihi itibariyle haklı olarak sona erdirdiğini, çalışma dönemine ilişkin yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, son 5 seferinden 200'er Euro olmak üzere toplam 1000 Euro kesinti yapıldığını ve bayram-genel tatil çalışma karşılıklarının ödenmediğini iddia ederek, kıdem tazminatı, sefer prim ücreti, ulusal bayram-genel tatil ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının şirket bünyesinde çalışmadığını, açılan davanın husumet nedeniyle reddini savunmuştur.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı şirkette tır şoförü olarak çalıştığı, iş akdinin davacı tarafından haklı nedenle sona erdirildiği gerekçesi ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili yasal süresi içinde temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Mahkemece 13.05.2010 tarihli oturumda davacı vekiline, davalı tarafın delil olarak dosyaya sunduğu istifa dilekçesine karşı beyanı alınmak üzere süre verilmiş, bir sonraki 07.10.2010 tarihli oturumda istifa dilekçesine değinilmediği ve gerekçe kısmında da istifa dilekçesine itibar edilip edilemeyeceği hususunun tartışılmadığı görülmüş olup, mahkemece istifa dilekçesinin davacıya gösterilerek, değerlendirilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 29.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17667, Karar No: 2015/168, Tarih: 06.01.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/17667 E.  ,  2015/168 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında YTL olarak uygulanan adli para cezasının, Bakanlar Kurulunun 04.04.2007 gün ve 2007/11963 sayılı kararının 1. maddesi uyarınca mahal- linde Türk lirası olarak düzeltilmesi ve infazı mümkün görülmüştür.

Bozmaya uyularak; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre sanığın suçun oluşmadığına ve savunma hakkının kısıtlandığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak:

Bozma öncesi verilen ve sadece sanık müdafii tarafından temyiz edilen ilk hükümde, doğrudan 375 TL adli para cezası tayin edildiği halde, bozmadan sonra kurulan hükümde doğrudan verilen adli para cezasının 500 TL'ye hükmolunması suretiyle CMUK.nun 326/son madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında gün adli para cezasına 5237 sayılı TCK.nun 52/2. maddesinin uygulamasından sonra gelmek üzere hükme “sanığa doğrudan hükmolunan adli para cezasının kazanılmış hak nedeniyle CMUK.nun 326/son madde ve fıkrası uyarınca 375 TL üzerinden infazına” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜ- ZELTİLEREK ONANMASINA), 06.01.015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/6283, Karar No: 2023/9520, Tarih: 20.09.2023

**4. Hukuk Dairesi         2023/6283 E.  ,  2023/9520 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/823 Esas, 2022/447 Karar

HÜKÜM/KARAR : Kabul

Taraflar arasında görülen trafik kazası sonucu yaralanma nedeniyle tedavi giderlerinin tahsili davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairece mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; trafik kazasında yaralanan müvekkilinin tedavisinde lüzum görülen ve fatura karşılığı temin edilen toplam 16.160,12 TL tutarındaki medikal malzeme bedelinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı kurumdan tahsiline karar verilmesi isteminde bulunmuştur.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; kurumca yapılan işlemin mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Ankara 5. İş Mahkemesinin 2013/573 esasında açılan davada verilen hükmün Yargıtay (Kapatılan) 21. Hukuk Dairesinin 13.11.2017 tarihli ilamıyla görev yönünden bozulması üzerine görevsizlik kararı verilmiş, Ankara 5. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2019/167 esasına kaydedilmiştir. Mahkemenin 24.06.2019 tarih, 2019/167 Esas ve 2019/214 Karar sayılı ilk kararıyla; davacı adına düzenlenen faturadaki medikal malzemelerin ödenebilir miktarlarının Sosyal Güvenlik Kurumu Sağlık Uygulama Tebliğinde (SUT) belirtildiği miktarlarının ödenmesi yönünde görüş bildiren bilirkişi raporu hükme esas alınmak suretiyle davanın kısmen kabulü ile tedavi gideri ile tıbbi malzeme gideri olan 3.052,512 TL'nin 21.03.2013 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsiline karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Daire'nin 25.05.2021 tarih, 2021/883 Esas ve 2021/1612 Karar sayılı kararıyla; "Kanun gereği kazazede için özel ve resmi sağlık kurumunda yapılan her türlü tedavinin gerçek zarara işaret etmesi ve yaralanma ile uygunluk göstermesi şartı ile- davalı ... Kurumunun sorumluluğunda olduğunun, bunun aksine Yönetmelik hükmüne itibar edilemeyeceğinin kabulü ile davacı tarafından talep edilen tedavi giderleri belgeli olup, SUT konusunda bir değerlendirme yapılmaksızın “tüm” tedavi giderleri Sosyal Güvenlik Kurumunca karşılanacaktır. Buna göre bilirkişi tarafından, davacının tedavi giderlerinden sadece SUT kapsamında kalan kısmına dair, SUT'da belirlenen bedellerin esas alınması suretiyle tespit edilmesi ve yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına, bozma nedenine göre davalının temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığını karar verilmiştir.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararıyla, dosya kapsamında belgelendirilen 21.10.2010 tarihli ... Medikal Limited Şirketi tarafından düzenlenen faturanın hesaplanan akülü tekerlekli sandalye, 486 adet (günlük 6 olarak- 2 aylık) sonda ve 104 adet idrar torbası olmak üzere toplam tutarının 16.160,12 TL olduğu, tüm tedavi giderlerinin Sosyal Güvenlik Kurumunca karşılanması doğrultusunda yapılan hesaplamada davalı kurumca ödenebilecek tedavi giderinin tetrapleji (felç) geçiren sigortalıya; akülü tekerlekli sandalye, 486 adet (günlük 6 olarak- 2 aylık) sonda ve 104 adet idrar torbası kullanımının tıbbi olarak uygun olduğu da dikkate alınarak davalı kurum tarafından ödenmesi gereken tıbbi cihaz bedelinin 16.160,12 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulü ile 16.160,12 TL alacağın 21.03.2013 dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı taraftan tahsili ile davacı tarafa verilmesine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuran

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri