muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7519, Karar No: 2023/4356, Tarih: 15.05.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ve müdafiinin temyiz sebepleri özetle;

1. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2. K. İ.' nin tanık olarak dinlenilmesinden vazgeçilmesi olayın aydınlatılmadığının açıkça kanıtı olduğuna,

3. Site güvenlik görevlisinin tanık olarak dinlenilmesi talep edilmişse de, işbu taleplerinin reddedildiğine,

4. Polis ifadelerine göre sanığın cezalandırılmasının açıkça hukuka aykırı olduğuna,

5. Arama yapılan ve içerisinde uyuşturucu çıktığı iddia edilen evin sanığa ait olmadığına,

6. Sanığın uyuşturucu madde satmadığına,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Bölge Adliye Mahkemesince, 05.08.2019 tarihinde tanık K. İ.'nin telefon görüşmesi yaptığının görevlilerce görüldüğü, takip edildiği, şahsın bulunduğu yere sanık ...'in idaresindeki (34 ...) plakalı aracın geldiği, K.'ın aracın sağ ön yolcu koltuğuna bindiği, aracı hareket ettiği, takip edildiği, sanığın aracı park ettiği, bunun üzerine aracın yanına kolluk görevlilerince gidildiği, aracın sağ ön yolcu koltuğunda oturan K.'ın 100,00 TL parayı sanığa verdiği, sanığın da parayı eşofman sağ cebine koyup, akabinde kıyafetinin gögüs kısmından çıkarttığı şeffaf poşet içerisindeki maddeyi K.'a verdiği, bunun üzerine görevlilerin müdahale ettikleri, sanığın kaçmaya çalıştığı, yakalandığı, K.'ın da kaçmak istediği ve bu sırada iki adet maddeyi de yere attığı, daralı ağırlıkları 1,29 ve 1,21 gram gelen sentetik kannabinoid cinsi oldukları anlaşılan maddelere görevlilerin el koydukları, sanık ...'in üst aramasında atletinin altında tanık K.'ın yere attığı madde ile benzerlik gösteren bir adet kilitlenebilir naylon poşet içerisinde daralı ağırlığı 1,20 gram gelen madde ve toplam 160,00 TL paranın ele geçirildiği, bu maddenin de sentetik kannabinoid cinsi madde olduğunun anlaşıldığı, olayın bu şekilde gerçekleştiği, 06.09.2019 tarihinde Dilara Oral ile ortak olarak ikamet ettikleri evde yapılan aramada da sentetik kannabinoid cinsi uyuşturucu madde ve esrar elde edilmesini sağlayacak hint keneviri bitki parçaları ele geçirildiği, 06.09.2019 tarihinde yapılan arama sırasında ele geçirilen uyuşturucu maddelerin, sanık ...'in 05.08.2019 tarihinde tanık K.'a sattığı uyuşturucu madde ticareti suçundan sonra elde edilip evde bulundurduğundan bahsetmenin mümkün olmadığı, 06.09.2019 tarihli aramada ele geçirilen maddenin 05.08.2019 tarihli satış eyleminin bakiyesi olan uyuşturucu madde olarak kabul edilmesinin gerekli olduğu, uyuşturucu maddenin ticareti suçunun temadi de edebilen suçlardan bulunduğu, bu durum karşısında sanığın eyleminin tek uyuşturucu madde ticareti yapma suçunu oluşturduğu gerekçesiyle sanığın mahkûmiyetine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık

IV. GEREKÇE

Bölge Adliye Mahkemesince bozmaya uyularak yapılan yargılama neticesinde; suçun vasfına ve sübutuna, delillerin değerlendirilmesine ilişkin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla; sanık

ve müdafiinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiş, hükümde açıklanan gerekçeler, tüm dosya kapsamına göre usul ve yasaya uygun bulunarak, aşağıda belirtilen dışında hükümde hukuka aykırılık tespit edilmemiştir.

Hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmında taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği ihtarı yerine taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının tamamının tahsil edileceğinin ve hapse çevrileceğinin ibaresi eklenilmek suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin dördüncü fıkrasının son cümlesine aykırı davranılmasının hukuka aykırı olduğu,

Değerlendirilmiş; bu hususun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 23.02.2023 tarihli ve 2023/433 Esas, 2023/344 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 303 üncü maddesi gereği Bölge Adliye Mahkemesi hükmünün;

Hüküm fıkrasının adli para cezasının taksitlendirilmesine ilişkin kısmından "taksitlerden birinin süresinde ödenmemesi halinde ödenmeyen adli para cezasının tamamının tahsil edileceğinin ve hapse çevrileceğinin" ibaresinin çıkartılması ve yerine "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceği" ibaresinin eklenilmesi,

Suretiyle, Bölge Adliye Mahkemesi hükmündeki hukuka aykırılığın DÜZELTİLEREK, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ile tutuklu kalınan süre dikkate alınarak sanık hakkındaki salıverilme talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 16. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/485, Karar No: 2025/4581, Tarih: 15.05.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/485 E.  ,  2025/4581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ: Taksirle öldürme

HÜKÜM: Mahkumiyet

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanıklar hakkında taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında 5237 sayılı TCK'nın 85/1,62,50/4-1a,52/2-4.maddeleri gereğince 21200 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzeltilerek onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz istemi; sanığın kusuru olmadığına ilişkindir.

Sanık ... müdafinin temyiz istemi; gerekçe içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz istemi; sanığın kusuru olmadığına ilişkindir.

Sanık ... müdafinin temyiz istemi; gerekçe içermemektedir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, sanık ...'ün Hizan Belediyesi kanalizasyon işini alan şirket yetkilisi olduğu, sanık ...'ün bu işi alt yüklenici olarak diğer sanık ...'in sahibi ve yetkilisi olduğu, Sidar İnşaat isimli firmaya devrettiği, ölen işçi ...'ın da sanık ...'in firmasında sigortalı işçi olarak çalıştığı, olay günü olan 15/11/2014 tarihinde sanık ...'in işçilerinin başında olduğu halde Hizan ilçesinde kanalizasyon kazı çalışma yapıldığı, zeminin çayırlık olması, mevsim ve hava şartları itibariyle de çok nemli ve ıslak olmasına ve havanın kararmış olmasına rağmen çalışmalara herhangi bir alan aydınlatması olmaksızın yetersiz ışıklandırma ile devam edildiği, çalışmalar sırasında ... marka eskskavatörü tanık ...'nın kullandığı, ancak ...'nın tuvalet ihtiyacı için mola verdiği sırada aracı sanık ...'in kullanmaya kazı yapmaya devam ettiği, ...'ın da kazılan bu alana inerek yeni bir boruyu hatta yerleştirmek istediği sırada kazı yapılan alanın kenarında bulunan toprakların göçerek üzerine düştüğü, olay tanıkları ..., ..., ... ve ... isimli şahısların ölen ...'ı altında kaldığı toprak altından çıkarmak için elleriyle ölenin üzerindeki toprakları kaldırmak istedikleri bu sırada şüpheli ...'in de ölenin üzerinde bulunan toprak örtüsünü kaldırmak için kullandığı eskavatörün kovası ile ölenin bulunduğu yerdeki toprakları kaldırmak istediği, bu sırada eskavatörün demir kovasının ölenin kafasına denk geldiği ve ölenin kafasında parçalı kırık oluşmasına neden olduğu, maktul ... hakkında düzenlenen 16.11.2014 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağında “kişinin ölümünün olay esnasında kafa bölgesine almış olduğu darbelere bağlı kafatası, yüz kemik kırıkları ile birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu meydan gelmiş olduğunun tespit edildiği, bilirkişi heyet raporlarına göre hiçbir iş güvenliği önlemi almayan iş güvenliği eğitimi vermeyen, işin yetkili teknik bir elemanın denetimi, gözetimi ve sorumluluğunda yapılmasını sağlamayan, akşam karanlığında ve ek aydınlatma aparatları ile yeterli aydınlatma sağlamadan çalıştıran tekniğe uygun kazı yapılmasını sağlamayan, kullanma yetkisi olmamasına rağmen ekskavatörü kullanarak ölüme sebebiyet veren sanık ...'in asli kusurlu olduğu, sanık ...’ün ise yükümlülüğü altındaki yapım işini düzenli kontrol etmemesi ve alt taşeronunu denetlememesi nedeniyle asli kusurlu olduğu kabul edilerek TCK'nın 85/1.maddesi gereğince mahkumiyetlerine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, sanıklar müdafilerinin diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Sanıklar hakkında "tehdit suçundan" ceza verildiği belirtilerek hükümde karışıklığa neden olunması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Hizan Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının 1.bendinde yer alan "tehdit suçundan " ibaresi çıkarılarak "taksirle öldürme" yazılması suretiyle, hükümlerin, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

15.05.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11327, Karar No: 2013/8555, Tarih: 19.04.2013

**6. Ceza Dairesi         2010/11327 E.  ,  2013/8555 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nın 150.maddesinin 2.fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK'nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, 150.maddenin 2.fıkrasına sevk amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma yapılmamıştır.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye, uyulan bozmaya ve Hâkimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve Yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53. maddenin uygulanmasına ” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına” cümlesi yazılmak suretiyle,eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5597, Karar No: 2019/3955, Tarih: 01.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/5597 E.  ,  2019/3955 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki elatmanın önlenmesi davası ve karşı davanın yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacılar vekili, davacı arsa sahipleri ile davalı yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, ancak davacılardan ...’e verilmesi gereken ön taraftaki daire ile yükleniciye düşen dairelerin kötü niyetli olarak yüklenici tarafından değiştirildiğinden bahisle bu dairenin davacı ...’e ait olduğunun tespiti ile sözleşme gereği arsa sahiplerine ödenmesi gereken kira tazminatının davalı yükleniciden tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Karşı davada davacılar vekili, sözleşme uyarınca kendilerine kademli olarak ferağı öngörülen tapuların arsa sahipleri tarafından süresinde verilmemesi nedeniyle zarara uğradıklarını ve bu zararlarının asıl davada davacı arsa sahiplerince tazmini ile sözleşme gereği kendilerine düşen 8 no.lu bağımsız bölümün davacılar adına olan tapu kaydının iptali ile kendileri adına tescilini talep etmiştir.

Asıl ve karşı davada davalılar vekilleri ayrı ayrı davaların reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamına göre, asıl davanın kısmen kabulü ile yüklenici tarafından eksik ödenen 19.600,00 TL kira tazminatının davalı yükleniciden tahsili ile davacı ...’in tespit talebinin reddine; karşı dava yönünden ise tapu iptali ve tescil talebinin kabulü ile tazminat taleplerinin reddine karar verilmiştir.

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı karşı davacının temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Karşı davada davalı karşı davacının temyizlerine gelince; TBK'nın 97. maddesi uyarınca iki tarafa borç yükleyen sözleşmelerde edimini ifa etmeyen taraf karşı edimin ifasını talep edemez. Eser sözleşmesinin bir türü olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmeleri iki tarafa borç yükleyene ani edimli sözleşmelerdir. Bu nedenle sözleşme uyarınca edimini tam olarak yerine getirmeyen yüklenici, arsa sahibinden edimini talep edemeyecektir.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenicinin edimi inşaatı sözleşmede belirlenen süre içinde fen ve sanat kurallarına ve sözleşmeye uygun olarak teslim içerir. Bu nedenle geç teslimden kaynaklı kira borcunun ödenmesi de edim kapsamındadır.

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yüklenicinin edimi inşaatı sözleşmede belirlenen süre içinde fen ve sanat kurallarına ve sözleşmeye uygun olarak teslim içerir. Bu nedenle geç teslimden kaynaklı kira borcunun ödenmesi de edim kapsamındadır.

Somut olayda davacı yüklenicinin gecikme nedeniyle tazminat borcuna mahkum edildiği halde bu bedel ödenmesi şartıyla birlikte ifa kuralına gözetilerek karar verilmemiş olması doğru görülmediği gibi, dava tarihinde ifa tamamlanmadığından temerrüde düşmeyen davalının davanın açılmasına sebebiyet vermediği anlaşılmakla davalının masraf ve vekalet ücretinden sorumlu tutulması da doğru değildir. Kararın bu gerekçelerle bozulması gerekmekte ise de yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı karşı davacının tüm temyiz itirazlarının reddiyle, karşı davada davalı karşı davacının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm kısmının karşı davaya ilişkin 5 no.lu bendinin (a) alt bendinin 2. satırında anlaşıldığından kelimesinden sonra gelmek üzere ''asıl davada kararlaştırılan 19.600,00 TL'nin ödenmesi şartıyla'' cümlesinin yazılmasına, 6 no.lu fıkranın karardan çıkartılmasına, bu fıkra yerine 6 no.lu bent olarak yargılama harcının karşı davacı üzerinde bırakılmasına cümlesinin yazılmasına, 7 no.lu fıkranın ikinci satırının sonunda ''keza'' kelimesiyle başlayan 8.050,00 TL vekalet ücretinin davacı karşı davalıdan tahsilini içeren cümlenin karardan çıkartılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 01.10.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11863, Karar No: 2010/16567, Tarih: 14.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/11863 E.  ,  2010/16567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan gelir ile yapılan harcama ve ödemelerin % 60 oranındaki bölümünü oluşturan 11.083,02 TL’nin, 506 sayılı Yasanın 26. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraflar avukatları temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Mahkemece, Anayasa Mahkemesi’nin iptal kararı sonrasında, 506 sayılı Yasanın 26. maddesine dayalı davada, sigortalıya bağlanan sürekli işgöremezlik gelirinin ilk peşin sermaye değerli tutarı ile harcama ve ödemelerin, davalının kusur karşılığı bölümünün tahsiline hükmedilebileceği belirtilmişse de “davacı tarafın bu davada talep edebileceği sosyal yardım zammı ve ilk bağlanan gelir peşin sermaye değeri olarak [( 390,93+11.459,07) x 0,70=] 8.295,00 TL , geçici iş görmezlik ödenek bedeli olarak (560,41x0,70=) 392,28 TL , hastane masraf karşılığı (1426,43x0,70=) 998,49 TL olup, toplam talep edebileceği miktarın ise, 9.685,77 TL olması gerektiği, ancak söz konusu taleplerin miktaren belirtilen neticeyi talep olan 11.083,02 TL'nin kısa kararda hüküm altına alınmış olması nedeniyle, mahkemece, neticeyi taleple bağlı olarak ve de adalete olan güvenin sarsılmaması için, tefhim edilen kısa karara uygun olarak,” istemin kabulüne karar verilmiştir.

Karar gerekçesinde de belirtildiği üzere, istem ve davalı kusuru gözetilerek, ilk peşin sermaye değerli gelir ile harcama ve ödemelerin tazmini mümkün kısmının belirlenmesi gereği gözetilmeksizin hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Anılan aykırılığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediği; istemin % 60 oranı üzerinden olduğu ve dava tarihindeki mevzuat ve içtihatlara uygun olarak açılan davanın, anılan iptal hükmü nedeniyle oluşan hukuksal durum gereğince kısmen reddine karar verilmesinde, davacı Kurumun sorumluluğu bulunmadığından, bu nedene dayalı olarak reddedilen kısım nedeniyle davacı Kurumun, davada haksız çıkan taraf olarak nitelenip vekalet ücreti ve yargılama gideriyle sorumluluğuna hükmedilmesi olanağının bulunmadığı yönü de gözetilerek; karar bozulmamalı, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ:Hüküm fıkrasının (1) numaralı bendi içeriğinin silinmesine; yerine, “Davanın kısmen kabulüyle, 855,86 TL hastane masrafı ile 336,25 TL geçici işgöremezlik ödeneği tutarının ödeme tarihlerinden; 7.110,00 TL’nin ise gelir bağlama kararının onay tarihi olan 31.08.2000 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsil edilerek, davacı Kuruma ödenmesine;

Davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine,” yazılmasına;

SONUÇ:Hüküm fıkrasının (1) numaralı bendi içeriğinin silinmesine; yerine, “Davanın kısmen kabulüyle, 855,86 TL hastane masrafı ile 336,25 TL geçici işgöremezlik ödeneği tutarının ödeme tarihlerinden; 7.110,00 TL’nin ise gelir bağlama kararının onay tarihi olan 31.08.2000 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsil edilerek, davacı Kuruma ödenmesine;

Davacının fazlaya ilişkin isteminin reddine,” yazılmasına;

Hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan “523,00” rakamı silinerek, yerine, “448,31” rakamının yazılmasına;

Hüküm fıkrasının (4) numaralı bendinde yer alan “1.163,00” rakamı silinerek, yerine, “996,25” rakamının yazılmasına ve kararın bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 14/12/2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.