muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/17108, Karar No: 2023/19883, Tarih: 19.12.2023

12. Somut olayda davalı işverenin yurt dışı projelerinde çalıştırılmak üzere istihdam edilen davacı işçi; tüm çalışma döneminde Suudi Arabistan'da bulunan davalıya ait işyerinde çalışmıştır. Davacı tarafından iş görme edimi fiilen Suudi Arabistan'da yerine getirilmiş olup ilgili dönemde mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı Suudi Arabistan olduğu sabittir. Davacıya çalıştığı dönemde ücreti de USD olarak ödenmiştir. Daha sıkı ilişkili hukukun tespitinde sadece işçi ve işverenin Türk olması tek başına belirleyici kriter kabul edilemez. Buna göre, hukuk seçimi anlaşması bulunmayan ve daha sıkı ilişkili hukukun Türk hukuku olmadığı anlaşılan çalışma dönemindeki uyuşmazlığa mutad işyeri hukukunun uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

13. Tüm bu hususlar dikkate alındığında davacının çalışma dönemi bakımından hukuk seçimi anlaşması bulunmadığı, bu çalışmasına 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında mutad işyeri hukuku olan Suudi Arabistan hukukunun uygulanması gerektiği anlaşılmıştır. Hâl böyle olunca, uzman bir bilirkişiden de denetime elverişli rapor alınmak suretiyle dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek dava konusu alacaklar hakkında, usuli kazanılmış haklar da gözetilerek bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

14. Kabule göre de Bölge Adliye Mahkemesince davalı lehine vekâlet ücretine hükmedilmiş olup Dairemiz uygulamasında, fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından yapılan uygun bir indirim ile ilgili olarak Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nde bir kurala yer verilmediğinden ve ayrıca işçinin tarafından mahkemece ne miktarda indirim yapılacağı bilinemediğinden; fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarından yapılan indirimlerden dolayı reddine karar verilen miktar bakımından kendisini vekille temsil ettirmiş olan davalı yararına vekâlet ücretine ve yargılama giderine hükmedilemeyeceği kabul edilmiştir (Yargıtay 9. Hukuk Dairesi, 20.04.2022 tarihli ve 2022/4477 Esas, 2022/4842 Karar sayılı; 08.03.2022 tarihli ve 2022/2273 Esas, 2022/2899 Karar sayılı kararlar). Buna göre dava konusu fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil alacaklarından yapılan indirim dışında reddedilen bir miktarın olmadığı anlaşılmakla davalı yararına vekâlet ücretine hükmedilmesi hatalıdır.

VI. KARAR

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA,Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,Dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,19.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/14910, Karar No: 2006/15511, Tarih: 14.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/14910 E.  ,  2006/15511 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 30.05.2005 ... ve 2005/3496-7009 sayılı bozma kararında özetle: "Çekişmeli Hisaralan Köyü 101 ada 130 parsel sayılı taşınmazla ilgili olarak yapılan araştırmanın yeterli olmadığı açıklandıktan sonra yörede 1994 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosuna ait harita ve tutanakların getirtilmesinden sonra bu belgelerin usulünce uygulanması ve sonucuna göre bir hüküm kurulması" gereğine değinilmiştir. Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kabulüne ve dava konusu parselin orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tesbitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde tesbit tarihinden önce 1994 yılında yapılıp kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması bulunmaktadır.

Mahkeme kararı Hazine'ye 07.08.2006 tarihinde tebliğ edilmiş; karar süresi içinde 15.08.2006 tarihinde temyiz edilmişse de daha sonra dosyaya sunulan ve Maliye Bakanlığı'nın ilgili "olur"una dayalı bulunan temyizden vazgeçme dilekçesi gereğince, Hazinenin temyiz talebenin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; Hazinenin temyiz itirazlarının REDDİNE 14/11/2006 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19241, Karar No: 2015/26749, Tarih: 11.06.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/19241 E.  ,  2015/26749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21/01/2013 gün ve 2013/1 sayılı kararının Yargıtay Ceza Daireleri İşbölümünü düzenleyen II nolu bölümün, ortak hükümler başlığının 2. bendinde,"İstisnalar dışında, bu iş bölümüne dayalı olarak dairelerce dosya devri yapılamayacağı gibi her daire önceki iş bölümü gereğince kendisine gelmiş olan işler ile daha önce kendisine gelmiş olmakla bozma veya herhangi bir nedenle daire dışına gönderdiği işlerden geri gelenlere bakmaya devam edecektir" hükmüne yer verilmiştir.

İncelenen dosya içeriğine göre;

Batman Çocuk Mahkemesi'nin 2008/210 esas, 2009/282 karar sayılı 21/10/2009 tarihli kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hüküm, Yargıtay 6. Ceza Dairesi'nin 18/11/2013 tarih, 2011/13166 esas ve 2013/22728 karar sayılı hükmü ile bozularak mahalline gönderilmiştir.

Açıklanan nedenlerle Yargıtay Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 21/01/2013 gün ve 2013/1 sayılı kararı gereğince temyiz incelemesi Yüksek (6.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın ilgili Daire'ye gönderilmesine, 11.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/10501, Karar No: 2009/19245, Tarih: 15.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/10501 E.  ,  2009/19245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çerkezköy İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/01/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı şirket tarafından kambiyo senetlerine mahsus haciz yolu ile yapılan takibe ilişkin takip talebinde ve  buna uygun olarak düzenlenen 05.11.2008 tarihli örnek (10) ödeme emrinde itiraz eden .....hasım gösterilmemiştir.

İcra müdürlüğünce 04.11.2008 tarihinde düzenlenen (10) örnek ödeme emrinde ise borçlu ..... hasım olarak gösterilmiş ve kendisine ödeme emri gönderilmiştir.

İcra takibinde hasım gösterilmeyen borçluya, takip talebine aykırı olarak ödeme emri gönderilmesi ve borçlunun bu suretle takibe dahil edilmesi mümkün değildir. Mahkemece bu durumda borçlu .,.. hakkındaki takibin husumet yokluğu nedeni ile iptali gerekirken, işin esası incelenerek esas yönünden takibin iptaline karar verilmesi doğru değil ise de, sonuçta mahkemece takibin iptaline karar verilmiş olduğundan sonucu doğru kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 15,60 TL onama harcı temyiz edenden alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 15.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4334, Karar No: 2016/6556, Tarih: 09.06.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/4334 E.  ,  2016/6556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... Asliye Hukuk Mahkemesince görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

HMK’nın 22/2. maddesinde “İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir.” hükmüne yer verilmiştir.

Somut olayda, hâkim tarafından HMK'nın 38/8 md. uyarınca davadan çekilme kararı verildiği, ancak çekilme kararını veren hâkim dışında Maden Adliyesinde işbu davaya bakacak başkaca bir Asliye Hukuk Mahkemesi hâkiminin bulunmadığı, HMK'nın 21/1-a maddesine göre davaya bakmakla görevli ve yetkili mahkemenin davaya bakmasına engel çıktığı gerekçeleriyle, yetkili mahkemenin tayini için dosya dairemize gönderilmiştir. Buna göre, HMK'nın 40. maddesinde ret talebini incelemeye yetkili mercilerin belirtilmiş olup, yukarıda belirtilen Kanun maddeleri uyarınca da dosyanın merci tayini için dairemize gönderilmesi yerinde olmayıp, bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline iadesine karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın mahalline İADESİNE 09.06.2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1200, Karar No: 2013/3004, Tarih: 19.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/1200 E.  ,  2013/3004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat, Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında, karar tarihinin 30.03.2010 olarak gösterilmesi gerektiği halde yanlış olarak yazılan 11.02.2010 tarihinin mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Suç tarihi olan 30.09.2003'ten inceleme tarihine kadar 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2.maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımı süresinin dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, aynı Yasanın 322.maddelerinin verdiği yetkiye dayanılarak, 5271 sayılı CMK'nın 223/8.maddesi gereğince sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20913, Karar No: 2014/7200, Tarih: 15.04.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/20913 E.  ,  2014/7200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : TCK.nın 142/2-b, 143, 35/2, 62, 63, 51/1-3. maddeleri gereğince erteli 6 ay 16 gün hapis cezası,

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay 13.Ceza Dairesinin 06.10.2011 tarihli görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın kabul edilen eylemi nedeniyle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kapsamı dışında kalan bir cezanın hükmolunması gerekirken, yanılgılı uygulama sonucu hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun uygulanabilme sınırı içerisine giren bir cezanın verilmesi halinde, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilemeyeceği, aksi halin, sanığın önceki yanılgılı uygulama sebebiyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının sağlanmasına, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacağını belirten Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas-2008/43 sayılı kararı gereğince sanık hakkında 5271 sayılı CMK’nun 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağının bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Yasanın 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerin azlığı”nın 5237 sayılı Yasaya özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı, yakınanın etkilenimi ve olayın vahameti de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacı dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... savunmanının temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1898, Karar No: 2014/11419, Tarih: 24.11.2014

**5. Ceza Dairesi         2013/1898 E.  ,  2014/11419 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Direnme suçundan sanıklar hakkında hüküm kurulurken TCK'nın 265/3. maddesinin uygulanması esnasında maddede yazılı olan 1/3 sabit arttırım oranı yerine 1/6 ibaresinin yazılması sonuca etkili görülmemiş, adli sicil kaydına nazaran mükerrir olan sanık ... hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi ise aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık ... ve sanık ... müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle eleştirilen hususlar dışında usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA, 24/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5418, Karar No: 2013/7650, Tarih: 02.12.2013

**23. Hukuk Dairesi         2013/5418 E.  ,  2013/7650 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 24.04.2013 gün ve 2013/1507 Esas, 2013/2620 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, müvekkili adi ortaklık ile davalı arasında 23.07.2008 tarihli 2 yıl süre ile temizlik hizmeti alımı ihalesi yapıldığını, hak ediş bedellerinin ödendiğini, sözleşmenin sona ermesinden sonra davalının, 13.10.2010 tarihli yazısı ile Hazine'ce karşılanan %5 oranında primin kesilmesi gerektiğini ve haksız olarak 28.641,44 TL'nin tahsilini talep ettiğini ileri sürerek, borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, yapılan işlemin uygun olduğunu, davalı teşekkülün, Hazine'den ayrı özel bütçeli bir kamu kuruluşu olduğunu, Hazine'ce karşılanması gereken teşvik prim yardımının kendisi tarafından yapılmasının mümkün bulunmadığını, bu nedenle davacıya yapılan ödemeden Hazine yardımının düşülmesi gerektiğini, davacının borçlu bulunduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; adi ortaklığın, davalı ile yaptığı 23.07.2008 tarihli sözleşme ile temizlik işini üstlendiği, yargılama sırasında dava konusu miktarın 2.015,25 TL sinin davalı tarafından tahsil edildiğinin anlaşıldığı, denetime elverişli bilirkişi raporuna göre davacıya, Hazine'ce ödenen 28.641,44 TL prim teşvikinin iadesi talebinin yerinde olmadığı gerekçesiyle, davanın kabulü ile dava konusu miktarın 2.015,25 TL'sinin davalı tarafından tahsil edilmesi nedeniyle istirdadına, bakiye 26.626,19 TL açısından davacının borçlu olmadığının tespitine dair verilen kararın davalı vekilinin temyiz istemi üzerine Dairemizin 2013/1507 Esas, 2013/2620 Karar sayılı ve 24.04.2013 tarihli ilamıyla, onanmasına karar verilmiştir.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, alınması gereken karar düzeltme harcı peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, takdiren 218,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 02.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5404, Karar No: 2021/4074, Tarih: 09.02.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/5404 E.  ,  2021/4074 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Şantaj

HÜKÜM : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa atılı şantaj suçunun Kanun maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2. ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 7 yıl 12 aylık olağanüstü dava zamanaşımının inceleme tarihi itibarıyla gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ve katılan ... vekilinin temyiz itirazları bu nedenle, yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2. ve 67/4. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 09/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/947, Karar No: 2016/2322, Tarih: 25.02.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/947 E.  ,  2016/2322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve davalı ... vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında dava konusu 101 ada 30 parsel sayılı 4058,95 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, fındık bahçesi niteliğiyle davalı adına tespit görmüştür. Davacı ..., 19.10.2009 havale tarihli dilekçe ile açtığı davada; çekişmeli taşınmazın kesinleşen tahdit dışında kaldığı halde orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla, taşınmazın tapusunun iptali ile ... adına tapuya tescili istemiyle dava açmıştır

Mahkemece davanın kısmen kabul, kısmen reddine, 101 ada 30 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi tarafından hazırlanan krokide (B1) ve (B2) ile gösterilen toplam 2050,29 m2'lik kısmının tapusunun iptali ile ayrı bir parsel numarası verilmek sureti ile orman niteliğiyle ... adına tapuya tesciline, (A1) ve (A2) ile gösterilen toplam 2008.66 m2'lik kısma yönelik davasının ise reddine karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından (A1 ve A2) ile gösterilen bölüme, davalı vekili tarafından ise (B1 ve B2) ile gösterilen bölüme yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede, 3116 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 22/10/1947 tarihinde ilân edilip kesinleşen orman kadastrosu, 1744 sayılı Kanunla değişik 6831 sayılı Kanun hükümlerine göre yapılıp 30/09/1975 tarihinde ilân edilip kesinleşen orman kadastrosu ve 2. madde uygulama çalışmaları ile, 27/12/2006 - 25/01/2007 tarihleri arasında ilân edilip kesinleşen kadastro çalışmaları vardır. Kadastro sırasında 101 ada 30 parsel sayılı 4058,95 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, kazandırıcı zamananaşımı nedeniyle belgesizden, fındık bahçesi niteliğiyle davalı adına tespit ve tescil edilmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli değildir. Şöyle ki; çekişmeli taşınmaza ilişkin olarak ziraat bilirkişi bilirkişi ... tarafından düzenlenen 16.10.2012 havale tarihli bilirkişi raporunda kapama fındık bahçesi niteliğiyle kuru tarım arazisi olduğu bildirilmişken, orman bilirkişi ... tarafından düzenlenen 16.10.2012 havale tarihli bilirkişi raporunda dava konusu taşınmazın (B1 ve B2) ile gösterilen bölümleri orman sayılan yerlerden olduğu (A1 ve A2) ile gösterilen bölümleri orman sayılmayan yerlerden olduğu bildirilmiş ve 1960 yılı memleket haritasında dava konusu taşınmazın orta ve kuzey doğu kısımları yapraklı orman ve maki formasyonu ile kaplı, güney ve kuzey kısımları ise meyvelik olduğu, 1982 yılı memleket haritasında dava konusu taşınmazın tamamı meyve bahçesi olduğu belirtildiği, dolayısıyla orman ve ziraat bilirkişi raporları arasında dava konusu taşınmazın kullanım şekli ve süresi yönünden çelişki bulunduğu görülmüştür. Dairemizin 09.04.2015 tarihli iade kararı üzerine dosya iade kararında belirtildiği şekilde hükme esas alınan raporu düzenleyen orman bilirkişiye verilerek ek rapor alınmış, ancak bu raporda 1960 yılı hava fotoğrafının stereoskopik incelemesinde dava konusu taşınmazın (A1 ve A2) ile gösterilen bölümleri açıklık alanda orman sayılmayan alanda, (B1 ve B2) ile gösterilen bölümleri ise yapraklı orman ağaçları ile kaplı orman sayılan alanda kalmakta olduğu, en eski tarihli hava fotoğrafının stereoskopik incelemesinde dava konusu taşınmazın (A1) ve (A2) ile gösterilen bölümleri yapraklı ve tam kapalı meşe cinsi orman ağaçlarıyla kaplı, (B1 ve B2) ile gösterilen bölümleri ise fundalık (maki) cinsi orman sayılmayan alanda kalmakta olduğu, yani (B1 ve B2) ile gösterilen bölümlerin de giderek tam kapalı meşe ormanı haline geldiği (1960 memleket haritasında) düşünüldüğünde taşınmazın tamamının orman sayılan yerlerden olduğu bildirilmiş ancak, mahkemece bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden karar verilmiş, ayrıca, yörede 1944 yılında yapılan tahdit evrakları getirtilerek yapılan keşifte uygulanmamıştır. Eksik inceleme ve çelişkili bilirkişi raporları ile hüküm kurulamaz.

Bu nedenlerle; mahkemece, çekişmeli taşınmaz ve geniş çevresini gösterir orijinal kadastro paftası, 1944 yılında ve sonrasında yapılan orman tahdidi, aplikasyon, 2. madde ve 2/B uygulamalarına ilişkin işe başlama, çalışma, işi bitirme ve sonuçlarının askı ilân tutanakları ile taşınmazın bulunduğu yeri orman tahdit sınır noktalarıyla birlikte gösterir onaylı orman tahdit harita örneğinin, çekişmeli parselin bulunduğu adadaki tüm parsellere ait tutanaklar ve dayanaklarının, kesinleşmiş iseler tapu kayıtlarının dosya içine alınması, önceki bilirkişiler dışında halen ... Bakanlığı (... İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi veya mühendisi ve bir harita mühendisinden veya olmadığı takdirde bir tapu fen memurundan oluşturulacak bilirkişi kurulu marifetiyle yeniden yapılacak keşifte, 2 Eylül 1986 tarihli Resmî Gazetede yayımlanan 6831 sayılı Orman Kanununa göre Orman Kadastrosu ve aynı Kanunun 2/B maddesinin Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin 54. maddesi uyarınca hazırlanan Orman Kadastrosu Teknik İzahnamesinin 49. maddesinde yazılı “orman sınır noktası ve hatların uygulanmasında tutanaklardan, orman kadastro haritasından, hava fotoğraflarından, varsa ölçü karnelerinden, nirengi, poligon, röper noktalarından yararlanılır. Sınırlama tutanakları ile orman kadastro haritaları arasında çekişme olduğunda ölçü değerleri ve tutanaktaki ifadeler arazinin durumuna göre incelenir, hangisi daha çok uyum gösteriyorsa ve gerçek duruma uygun ise o esas alınır.” hükmü ile 15.07