muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/11636, Karar No: 2022/16807, Tarih: 24.11.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/11636 E.  ,  2022/16807 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/1105 Esas, 2022/1171 Karar

: ...

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.05.2016 Tarihli ve 2016/131 Esas, 2016/472 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve annesi ...’un velayeti altına bırakılmıştır.

Veli, 14.03.2021 tarihli dilekçesi ile görevine son verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 12.07.2021 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Şavşat Sulh Hukuk Mahkemesinin 04.04.2022 Tarihli ve 2022/39 Esas, 2022/83 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yeri adresinin......Maltepe/İstanbul olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

C. İstanbul Anadolu 17. Sulh Hukuk Mahkemesinin 19.07.2022 Tarihli ve 2022/1105 Esas, 2022/1171 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının, İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.05.2016 tarihli ve 2016/131 Esas, 2016/472 Karar sayılı kararı ile vesayet altına alındığı, kısıtlı ya da velisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Şavşat Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla velinin talebi ile ilgili karar vermekte İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,24.11.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6289, Karar No: 2009/8280, Tarih: 14.05.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/6289 E.  ,  2009/8280 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ..., zilyetliğe dayanarak yörede 1971 tarihinde ilk kez yapılan ve 26.06.1971 - 26.06.1972 tarihleri arasında ilan edilen orman kadastrosu sırasında Örtülü Köyü Havalar mevkiindeki taşınmazın, ... arazisi olarak orman tahdidi dışında bırakıldığını, Orman Yönetiminin itirazı üzerine ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.09.1972 gün ve 1972/351 - 1972/223 sayılı kararı ile orman sınırlandırmasının iptal edilerek taşınmazın orman tahdidi içine alındığını, daha sonra 1997 yılında yapılan arazi kadastrosunda belirtilen mahkeme kararı nedeniyle taşınmazın orman niteliği ile tespit gördüğünü, ancak bu kararın yanlış zilyede dava açılması nedeniyle kesin hüküm oluşturmadığını belirterek taşınmazın tapu kaydının iptali ile adına tapuya tescilini istemiştir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, dava tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, dava tapu iptali ve tescil niteliğindedir.

İncelenen dosya kapsamına, kararın dayandığı gerekçeye, çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 1970 tarihinde ilk kez yapılan ve 26.06.1971-26.06.1972 tarihleri arasında ilan edilen orman kadastrosu sırasında taşınmazın, tarla niteliği ile orman tahdidi dışında bırakıldığı, Orman Yönetiminin itirazı üzerine ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.9.1972 gün ve 1972/351-1972/223 sayılı kararı ile orman sınırlandırmasının iptal edilerek taşınmazın orman tahdidi içine alındığı ve bu kararın kesinleştiği, orman kadastrosuna itiraz için 6831 Sayılı Yasanın 11.maddesinde öngörülen hak düşürücü sürenin çoktan geçtiği, belirtilen mahkeme kararının davacılar yönünden kesin hüküm oluşturmasa bile çekişmeli taşınmazın orman olduğunun tespiti bakımından güçlü delil oluşturduğu, bunun aksinin kesin delillerle ispatlanabileceği, davacının böyle bir delil ibraz etmediği, taşınmazın niteliğinin orman olduğunu belirleyen kesinleşmiş mahkeme kararı karşısında, yerel bilirkişilerin soyut beyanlarına değer verilemeyeceği, bir an için kesinleşen mahkeme kararının tarafı olmayan davacıyı bağlamayacağı düşünülse dahi, taşınmazın çevresinin eylemli orman olup, 6831 Sayılı Yasanın 17/2. maddesi gereğince orman içi açıklığı niteliğinde olduğu, yasa gereği bu tür yerlerin zilyetlik yolu ile kazanılmayacağı ve özel mülkiyete konu teşkil edecek şekilde tapuya kaydedilemeyeceği gözetilerek davacının davasının reddedilmesi yönündeki mahkeme kararında bir isabetsizlik görülmediğine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 14.05.2009 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9338, Karar No: 2013/8776, Tarih: 05.04.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/9338 E.  ,  2013/8776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava su abonelik sözleşmesinin kurulması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke hisse bedelinden sorumlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 5.4.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14200, Karar No: 2012/16680, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14200 E.  ,  2012/16680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ortaklığın giderilmesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve taşınmaz malın satış bedelinden payına düşecek paranın %09.9 oranında hesaplanacak onama harcından peşin alınan 21.15.-TL’nın mahsubu ile bakiyesinin temyiz edenlerden alınmasına, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16287, Karar No: 2019/30627, Tarih: 29.04.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/16287 E.  ,  2019/30627 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. Sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak 5237 sayılı TCK'nun 62/1. madde ve fıkrası yerine, 5237 sayılı Yasanın 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

2. Doğrudan verilen adli para cezalarının günlüğünün 20,00 TL üzerinden hesaplanması sırasında tatbik maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2. madde ve fıkrası yerine 5237 sayılı Yasanın 52. maddesi olarak yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. Hapisten çevrilen adli para cezalarının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nun 52/2. maddesi yerine 5237 sayılı Yasanın 52. maddesi olarak yazılması suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

4. Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde 5237 sayılı yasanın 54. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca,

1. Hükmün sanıklar hakkında takdiri indirim uygulanmasına ilişkin bendinde yer alan "5237 sayılı Yasanın 62." ibaresinin çıkartılarak yerine, " 5237 sayılı TCK'nun 62/1." ibaresinin eklenmesi,

2. Hükmün doğrudan verilen adli para cezalarının paraya çevrilmesine ilişkin bendinde yer alan " 5237 sayılı Yasanın 52." ibaresinin çıkartılarak yerine, " 5237 sayılı TCK'nun 52/2. " ibaresinin eklenmesi,

3. Hükmün hapisten çevrilen adli para cezalarının paraya çevrilmesine ilişkin bendinde yer alan " 5237 sayılı yasanın 52." ibaresinin çıkartılarak yerine, " 5237 sayılı TCK'nun 52/2. " ibaresinin eklenmesi,

4. Hükmün müsadereye ilişkin bendinin çıkartılarak yerine gelmek üzere " Dava konusu kaçak eşyanın 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesi yollamasıyla 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine " ibaresinin eklenmesi ve diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4141, Karar No: 2019/12410, Tarih: 24.12.2019

**17. Hukuk Dairesi         2019/4141 E.  ,  2019/12410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

MAHKEMESİ : İzmir 1.Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde, davalılar ... mirasçıları, davalı ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili, müvekkilinin davalı borçlu ... İnş. Malz. Tur. Taah. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. hakkında takip yapıldığını, takibin semeresiz kaldığını, borçlunun, arsa sahipleri davalılar ..., ... ve ... arasında 11.10.2001 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, müteahhit sıfatı ile aldığı sözleşmeyi 08.04.2004 tarihinde fesh ettiğini, arsa sahiplerinin bu kez davalılar ..., ... ve ... ile sözleşme yaptıklarını, sözleşmenin ve feshin muvazaalı olduğunu belirterek davalılar arasındaki tasarrufun iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemenin, davacıların davayı açmakta hukuki yararları olmadığından davanın reddine ilişkin kararı, Dairemizin 24.01.2008 tarih 2007/4000 Esas 2008/267 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş bozma sonrasında davanın kısmen kabulüne karar verilmiş bu hükümde Dairemizin 07.03.2012 tarih 2011/7197 Esas 2012/2692 Karar sayalı ilamı ile kararın infaz kabiliyeti olmadığını, yapılacak işin, davaya konu edilen taşınmazın iptale konu sözleşmenin yapıldığı tarihteki inşaat seviyesi ehil bilirkişi heyeti tarafından belirlenerek fesih sonrasında yapılan ikinci sözleşmede davalı ...’in yine yüklenici konumunda bulunduğu da değerlendirilmek suretiyle bir karar verilmesi yerine eksik inceleme ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde karar verildiğinden bahisle bozulmuş, bozma sonrasında davacının alacağınını davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar ... mirasçıları, davalı ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, İİK'nun 277 ve devamı maddelerine dayalı olarak açılan tasarrufun iptali davasına ilişkindir.

1-Davalı ..., ilk olarak davalılar arsa sahipleri ..., ... ve ...'la 11.10.2001 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapmış sözleşmenin 12. maddesinde arsa sahibi ve müteahhide ait daireler belirlenmiştir. 13.10.2002 tarihinde bu kez aynı sözleşme aynı şartlarda müteahhit olarak borçlu ... İnş. Malz. Tur. Taah. İth. İhr. San. ve Tic. Ltd. Şti. ile yapılmıştır. Bu sözleşme 08.04.2004 tarihinde karşılıklı olarak fesh edildikten sonra aynı gün yani 08.04.2004 tarihinde yine aynı koşullarla bu kez arsa sahipleri ..., ... ve ..., müteahhit olarak davalı ..., ... ve ... sözleşmeyi imzalamıştır.

Yargılama sırasında alınan 09.02.2009 tarihli bilirkişi raporunda, 08.04.2004 tarihine kadar yapılan inşaat seviyesine göre maliyetin 1.034.021,00 TL, borçlunun 1/2 hissesine düşen kısmın 517.010,50 TL olduğu belirlenmiştir.

Yargılama sırasında alınan 09.02.2009 tarihli bilirkişi raporunda, 08.04.2004 tarihine kadar yapılan inşaat seviyesine göre maliyetin 1.034.021,00 TL, borçlunun 1/2 hissesine düşen kısmın 517.010,50 TL olduğu belirlenmiştir.

Mahkemece, taşınmazdaki bağımsız bölümlerin elden çıkarılmış olması nedeni ile bu bedelin, arsa sahipleri ve müteahhitlerin tümünden tahsiline karar verilmiş ise de, varılan sonuç isabetli görülmemiştir.

11.10.2001 tarihinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi ve devamında aynı koşullarda farklı müteahhitlerle yapılan sözleşmelerde, davalı arsa sahiplerine düşecek bağımsız bölümler hep aynı kalmış, sözleşme koşullarına ve 08.04.2004 tarihinde gelinen inşaat seviyesine göre de borçlu şirket hiçbir bağımsız bölüm hak edememiştir. 517.010,50 TL'lik inşaat bedeli arsa sahipleri için değil inşaatı yapmak ve tamamlamak yükümlülüğü altına giren müteahhitler yönünden bir artı değer kazandırmıştır. Bu halde belirlenen bedelin sadece, ..., ... ve ...'dan tahsiline karar verilmesi gerekirken hatalı değerlendirme ile arsa sahipleri davalılardan tahsiline karar verilmesi isabetli değildir.

2-Yargılama sırasında davalı ... ölmüş ve Karşıyaka 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.06.2012 tarih 2012/409 Esas 2012/721 Karar sayılı ilamı ile mirasçıların mirası red ettiği anlaşıldığından, konunun miras hükümleri çerçevesinde çözümlenmesi gereklidir. Bu durumda, anılan mirasın reddi kararının kesinleşip kesinleşmediği araştırılarak kesinleşmesi halinde mahallin Sulh Hukuk Hakimine durum bildirilerek mirasın iflas kurallarına göre tasfiyesi sağlanmalı, anılan mahkemece atanacak ve yetkilendirilecek tereke temsilcisinin huzuru ile davaya devam olunmalıdır. Açıklanan nedenlerle taraf teşkili sağlanmadan kurulan hüküm isabetli görülmemiştir. Zira mirasın tasfiyesi işlemleri talebe bağlı işlemler olmayıp mirasın reddedildiğinin anlaşılması ile res'en yapılması gereken işlemlerdendir. Talep üzerine yapılabilirliği bu özelliğini ortadan kaldırmaz. (Yargıtay 2.Hukuk Dairesinin 27.1.1995 gün ve 1995/13145, 1995/947; HGK'nun 29.1.1975 gün 1682-100 ve 3.7.2002 gün 15/572-577 sayılı kararları aynı doğrultudadır).

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar ... mirasçıları ile ... ve ... vekillerinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalılar ... mirasçıları ile ... ve ...'na geri verilmesine 24/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13696, Karar No: 2013/1230, Tarih: 04.02.2013

**1. Hukuk Dairesi         2012/13696 E.  ,  2013/1230 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, miras bırakanın maliki olduğu 411 ve 422 parsel sayılı taşınmazlarını ölünceye kadar bakma akti ile; 2082 parsel sayılı taşınmazını satış suretiyle davalı ...'e temlik ettiğini, ondan da 2082 parselin diğer davalıya devredildiğini, yapılan temliklerin mirasçıdan mal kaçırma amaçlı ve muvazaalı olduğunu ileri sürerek miras payları oranında tapu iptal ve tescile karar verilmesini istemişler, yargılama sırasında 2082 parsel hakkındaki davadan feragat etmişlerdir.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Davanın kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece “....Bozma kararından sonra mahkemece yapılan araştırma neticesinde, miras bırakanın tüm malvarlığına nazaran temlik edilen taşınmazların değerinin yaklaşık ¼ oranında bulunduğu belirlenmiştir. Öyleyse anılan bu oranın hoşgörü sınırları içinde ve makul nispette bulunduğu kabul edilmelidir. Kaldı ki; tanık ifadelerine göre bakım alacaklısı muris Kadriye'nin yaşamının son dönemlerinde felç geçirerek yatalak vaziyete düştüğü ve davalının bakım alacaklısını evine götürerek her türlü ihtiyacını karşıladığı, hatta altına bez bağlamak suretiyle bakım borcunu en iyi şekilde yerine getirdiği anlaşılmaktadır. Öte yandan bakım alacaklısı olan muris Kadriye, davalı ...'in halası olup miras bırakanın kocası ve çocukları bulunmamaktadır. Bu durumda, bakım koşulunun yerine getirilmediği ve miras bırakanın gerçek amacının mirasçıdan mal kaçırma olduğu söylenemez. Hal böyle olunca, davanın reddine karar verilmesi gerekirken” gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü. -KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davacıların temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, 04.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2608, Karar No: 2011/4405, Tarih: 06.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/2608 E.  ,  2011/4405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Denizli 3.Sulh Hukuk Mahkemesi ve Denizli 3.Asliye Hukuk (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalı ... tarafından dar gelirlilere konut üretme ve gecekondu önleme amaçlı olarak başlatılan sosyal konut projesi kapsamında yapılan konutun satışı nedeniyle mükerrer olarak tahsil edildiği bildirilen arsa bedelinin geri ödenmesi istemine ilişkindir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut uyuşmazlıkta ise, davalı ..., ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan tüzel kişi olarak kabul edilemeyeceğinden, anılan yasada tanımlanan “satıcı” tanımına uymadığı gibi, olayda 4077 sayılı kanun hükümlerinin uygulanması da mümkün değildir. Bu durumda dava konusu uyuşmazlığın Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3.Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.