muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/2115, Karar No: 2020/6385, Tarih: 25.11.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/2115 E.  ,  2020/6385 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : CMK’nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle öldürme suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, incelenen dosya kapsamına göre; katılan vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine; ancak,

Sanıklar Piyade Çavuş ... ile Piyade Er ...'nin Öncü Hudut Karakolunda askerlik hizmeti yaptıkları, Türkiye-Suriye sınır hattındaki yasadışı geçiş faaliyeti ve kaçakçılık faaliyetlerini engellemeye yönelik faaliyet kapsamında; olay tarihinde karakol sorumluluk sahası olan Türkiye-Suriye sınır hattında nöbetçi oldukları, saat 17.30 sıralarında sınırın Suriye tarafından mayınlı sahayı geçerek 1'inci derece Askeri yasak bölgede bulunan tel ve hendek engeline yanaşan bir ticari pikabın Türkiye tarafında 1'inci hat yolu üzerinde belirli kişilere sigara kolilerinin hendek üzerinden atılmak suretiyle aktarıldığı, sanıklar tarafından dur ikazında bulunulduğu, dur ikazına uyulmaması üzerine sanık ... tarafından havaya 2 el ikaz ateşi açıldığı, ikaz ateşine rağmen faaliyetine devam eden araç ve şahısların yanına yaklaşıldığı, Suriye tarafındaki araç ve şahısların Suriye istikametine kaçtıkları, Türkiye tarafında bulunan aracın şoförü araca binerek kaçmaya çalıştığı, bir karton sigara düşürdüğü, akabinde ölenin de içerisinde bulunan aracı 1'inci hat yolu üzerinde nöbet timinde bulunan sanık ...’ın üzerine doğru sürerek kaçtığı, sanıkların aracı durdurmak maksadıyla aracın tekerleğine doğru hedef alarak sağa ve sola doğru birer el ateş ettikleri, aracın yoluna devam ederek Oylum Köyü istikametine doğru kaçtığı; araç içerisinde bulunan ...’un ateşli silahla yaralanmasına bağlı kafatası kemik kırıkları ile birlikte beyin doku harabiyeti. beyin kanaması sonucu öldüğü, yapılan otopside ölenin vücudundan mermi çekirdeği çıkmadığı, Ankara Jandarma Kriminal Daire Başkanlığınca tanzim edilen 16.01.2013 tarihli ekspertiz raporunda olay yerinden elde edilen 3 adet kovanın sanık ...’ın silahından bir adet kovanın ise sanık ...’ın silahından çıktığının tespit edildiği, sınır güvenliğini sağlamakla görevli sanıkların görev tanımları çerçevesinde TCK’nın 24/1. maddesi gereğince kanun hükmünü icra ettiği olayda;

Yüklenen suç, sanıklar tarafından işlenmesine rağmen, olayda bir hukuka uygunluk nedeni bulunmasından dolayı, CMK'nın 223/2-d madde fıkra ve bendi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken olayda uygulama alanı bulunmayan CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat hükmü kurulması,

Yüklenen suç, sanıklar tarafından işlenmesine rağmen, olayda bir hukuka uygunluk nedeni bulunmasından dolayı, CMK'nın 223/2-d madde fıkra ve bendi gereğince beraat kararı verilmesi gerekirken olayda uygulama alanı bulunmayan CMK'nın 223/2-e maddesi uyarınca beraat hükmü kurulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkrasının birinci ve üçüncü paragrafı çıkarılarak yerine “Sanık hakkında olayda bir hukuka uygunluk nedeninin bulunması gerekçesiyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-d. maddesi gereğince BERAATİNE'' ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA; 25.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1203, Karar No: 2019/10900, Tarih: 14.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/1203 E.  ,  2019/10900 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan ... ve ... Gıda İnş. Ve Turz. Tic. San. Ltd. Şti. vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalılardan ... ve Mersat Temizlik Gıda İnş. Ve Turz. Tic. San. Ltd. Şti.nin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 14/05/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11645, Karar No: 2017/12158, Tarih: 23.10.2017

**17. Ceza Dairesi         2016/11645 E.  ,  2017/12158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk ve sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 17. maddesindeki çocukların yetişkinlerle birlikte suç işlemesi hâlinde, soruşturma ve kovuşturma ayrı yürütülür. Davaların birlikte yürütülmesinin zorunlu görülmesi hâlinde, genel mahkemelerde, yargılamanın her aşamasında, mahkemelerin uygun bulması şartıyla birleştirme kararı verilebilir. Bu takdirde birleştirilen davalar genel mahkemelerde görülür." şeklindeki hükme riayet edilmeden suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında aynı iddianame ile dava açıldığı gözetilmeden, yargılamaya devamla hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanık ve suça sürüklenen çocuğun 50-TL para çaldığının anlaşılması karşısında, sanık ve suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanık hakkında kurulan hükümde; T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 23.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9677, Karar No: 2012/18348, Tarih: 12.09.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/9677 E.  ,  2012/18348 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 Sayılı Kanuna Aykırılık

Hüküm : 2863 sayılı Kanunun 67/1, TCK'nın 62, 50, 52/4.

maddeleri gereğince mahkumiyet

2863 Sayılı Kanuna Aykırılık suçundan sanıkların mahkumiyetlerine ilişkin hükümler sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bala Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2006/15 müteferrik sayılı arama kararına istinaden sanık ...'nin 02.03.2006 tarihinde evinde yapılan aramada müze görevlisi arkeolog bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda 2863 sayılı kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlığı niteliğinde bulundukları tespit edilen eserlerin ele geçirildiği, sanıkların savunmalarına göre bu eserleri foseptik çukuru açarken buldukları anlaşılmakla;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanık ...'ın suçu işlemediğine, sanık ... Kızılırmak'ın bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dava konusu eserler üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, hali hazır durumu itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıkları, tasnif ve tescile tabi olup olmadıkları, bildirim zorunluluğu olan eserlerden olup olmadıklarının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, dosyanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü görevlilerince düzenlenen rapor hükme esas alınmak suretiyle karar verilmesi Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 12./09/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2463, Karar No: 2015/12627, Tarih: 23.06.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/2463 E.  ,  2015/12627 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalı Kurum işleminin iptali ile yaşlılık aylığının yeniden bağlanması istemlerine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacının, karar tarihinden sonra 20.05.2015 tarihli dilekçesi ile, davasından feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat

üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan vazgeçildiği (feragat edildiği) bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacı aleyhine yargılama giderine hükmedilmeyeceği yönündeki 3201 sayılı Kanun'un Geçici 8'inci maddesi düzenlemesi dikkate alınarak yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 23.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5358, Karar No: 2014/11235, Tarih: 26.03.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/5358 E.  ,  2014/11235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 Sayılı Kanun'un 23. maddesiyle değişik 5271 Sayılı CMK'nın 272/3-a maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi olanaklı olmadığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 5320 Sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde henüz 18 yaşını ikmal etmediği ve suç tarihinden önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olması nedeniyle TCK'nın 50/3. maddesi gereğince hakkında hükmedilen kısa süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın aynı kanunun 50/1 maddesi gereğince adli para cezası ya da diğer tedbirlerden birine çevrilmesi zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş,suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 26.03.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/25774, Karar No: 2025/3373, Tarih: 13.03.2025

**11. Ceza Dairesi         2021/25774 E.  ,  2025/3373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2018/75 E., 2019/736 K.

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde;

Yoklukta verilen hükmün sanık müdafiine tebliği işleminin, müdafiinin felç geçirmiş olması nedeniyle artık avukatlık yapmadığı şerh düşülerek bila tebliğ iade olunması üzerine, sanığın talimatla tespit edilen 11.07.2018 tarihli en son beyanında bildirdiği adres olan ... Mah. ... Sk. No:7 İç Kapı No:2 Beyoğlu/ İSTANBUL adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21/1. maddesine göre tebliğe çıkartılması yerine doğrudan MERNİS adresine tebliğ edildiği anlaşılmakla; 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11/1. maddesindeki, vekil vasıtasıyla takip edilen edilen işlerde tebligatın vekile yapılacağı şeklindeki düzenleme gözetilerek, sanık müdafiinin avukatlığa devam edip etmediği hususunun ilgili barodan da araştırılmasını müteakip görevine devam ettiğinin belirlenmesi halinde sanık müdafiine, etmediğinin belirlenmesi halinde ise bu husus da şerh düşülmek suretiyle yoklukta verilen hükmün öncelikle sanığın en son bildirdiği adresine Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre tebliği ile bila tebliğ iade olunması halinde MERNİS adresine tebliğe çıkartılarak, temyiz dilekçesi verilmesi halinde temyiz istemi hakkında ek Tebliğname düzenlenmesinden sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına, TEVDİİNE, oy birliğiyle, 13.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7269, Karar No: 2019/9503, Tarih: 10.10.2019

**5. Ceza Dairesi         2019/7269 E.  ,  2019/9503 K.**

**"İçtihat Metni"**

Silahlı terör örgütüne üye olma suçundan sanık ... hakkında yapılan yargılama sırasında; Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesiyle İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, sanığın üzerine atılı suçun niteliğine, iddianamede olayın anlatılış biçimine ve İzmir 19. Ağır Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Diyarbakır 8. Ağır Ceza Mahkemesinin 26/06/2019 gün ve 2019/315 E. 2019/431 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 10/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3465, Karar No: 2022/932, Tarih: 10.02.2022

**12. Ceza Dairesi         2020/3465 E.  ,  2022/932 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK’nın 85/1, 62, 50/4-1a, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Ağrı Devlet Hastanesi inşaatının ana yükleniciliğini ... İnşaat Anonim Şirketi'nin yaptığı,sanığın yetkilisi olduğu Aktekin İnşaat firmasının inşaatın alt yüklenicisi olduğu, ölen ...'nın sanığın işçisi olduğu, olay tarihinde inşaatın yedinci katından kalıp sökümü yaptığı esnada dengesini kaybederek zemine düşen işçinin öldüğü sanığın asli kusurlu olduğunun kabul edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın kusuru olmadığına,beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 10.02.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13812, Karar No: 2011/14191, Tarih: 07.12.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2011/13812 E.  ,  2011/14191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tesbitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Hükmüne uyulan Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25/11/2009 gün ve 11716-17531 sayılı bozma kararında özetle; "Çekişmeli Hemşin köyü 101 ada 24 parsel (6261 m2) hakkında açılan davanın reddine karar verilmişse de, mahkemece kesinleşmiş orman kadastrosuna göre karar verildiği, oysa eski tarihli resmi belgelerde taşınmazın kısmen veya tamamen yeşil renkli bölümde işaretlendiği, taşınmazın fındıklık olarak kullanıldığı belirtilmişse de fındık ağaçlarının yaşının, sayısının, taşınmazdaki dağılımının belirlenmediği, memleket haritasında fındık rumuzunun da bulunmadığı, Hazine tarafından, taşınmazın öncesi itibarıyla orman olması nedeniyle zilyedlikle kazanılamayacağı iddia edildiğine göre, 4999 sayılı Yasanın 7. maddesine göre herhangi bir nedenle orman sınırı dışında kalmış orman olup olmadıklarının hem yöreye ait en eski tarihli, hem de kadastro tesbitinden 20 yıl önceye ait (yeni tarihli) resmi belgeler karşılaştırılmak suretiyle incelenmesi, eğimi % 12'den fazla, çalılık cinsi ağaçlarla kaplı, ormanın devamı niteliğindeki yerlerin orman sayılan yerlerden olduğu ve 4999 sayılı Yasa ile değişik 6831 sayılı Yasanın 7/1. maddesi gereğince herhangi bir nedenle sınırlama dışında kalmış olmaları nedeniyle her zaman orman sınırı içine alınabileceklerinin gözönünde bulundurulması, orman olmadıkları saptanırsa, bu kez 3402 sayılı Yasanın 14 - 17. madde koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılması” gereğine değinilmiştir.

Mahkemece, bozma kararına uyulduktan sonra davanın kısmen kabulüne ve dava konusu taşınmazın B (2023 m2) bölümünün orman niteliğiyle Hazine, (A) (4237 m2) bölümünün tespit gibi davalı adına tesciline karar verilmiş, hüküm davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede 3116 sayılı Yasaya göre 1948 yılında seri bazda yapılıp kesinleşen orman kadastro çalışmaları ile 1975 yılında 1744 sayılı Yasaya göre yapılıp dava tarihinde kesinleşen aplikasyon ve 2. madde uygulaması vardır.

Dosya kapsamına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılarak hüküm kurulmuş olduğuna göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Yasasının değişik 13/j maddesi uyarınca harç alınmasına yer olmadığına 07/12/2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11860, Karar No: 2013/19464, Tarih: 20.06.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/11860 E.  ,  2013/19464 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın sokak üzerinde park halindeki müştekiye ait motorsikleti çalma şeklindeki eyleminin kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunun tanımlandığı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ...'un temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 20.06.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.