muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11002, Karar No: 2014/3936, Tarih: 10.03.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/11002 E.  ,  2014/3936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5015 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanık Ramazan Balık hakkında beraat; Sanık ... hakkında hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Gümrük İdaresi temsilcisinin temyiz isteminin incelenmesinde;

5015 sayılı Yasaya muhalefet suçundan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin açılan davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmadığı gibi katılma isteğinin kabulüne karar verilmesi de temyize hak kazandırmayacağından, Gümrük İdaresi temsilcisinin temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı yasanın 8.maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıklar müdafiinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde ise;

Sanıklar müdafii süre tutum dilekçesinde mahkumiyet hükmünü temyiz ettiğini belirttiğinden temyiz talebinin mahkum olan sanık ...'ya yönelik olduğu kabul edilmiştir.

Sanık ... hakkında erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası verildiği halde 5237 sayılı TCK.nun 53/1.maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakmaya karar verilirken, TCK.nun 53/3.fıkrasına aykırı olarak kendi altsoyu dışındaki kişiler açısından TCK.nun 53/1-c bendinde belirtilen hak yoksunluğunun uygulanmaması,

Yasaya aykırı, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hükmün 5237 sayılı yasanın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin bendine "Sanığın, TCK.nun 53/1-c bendinde belirtilen kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca yoksun bırakılmamasına, kendi altsoyu dışındaki diğer kişilere yönelik TCK.nun 53/1-c bendinde belirtilen velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanmasına kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.03.2014 günü oyçokluğuyla karar verildi.

Muhalif

KARŞI OY

Muhalif

KARŞI OY

Gümrükler Genel Müdürlüğü'nün 18157 sayı ve 22.07.2008 tarihli yazısı ile eşyanın müsaderesinin mümkün olmaması halinde gümrüklenmiş değer ya da kaim değeri eşit tutarda zararın sanıktan tahsili ile kamu zararının karşılanacağı benzer dosyalarda bildirilmiş olması nedeniyle mevcut davada da suç eşyasına el konulmuş ve zoralımına karar verilmiş olmasına göre zoralım nedeniyle idarenin zararı olmamasına rağmen "zararın giderilmediği" gerekçesiyle, ayrıca CMK 231/9.fıkraya göre tazminatın denetim süresince de giderilmesi mümkün olduğundan CMK 231.maddenin uygulanmaması usul ve yasaya aykırı olup hükmün bu nedenle bozulması gerektiği düşüncesiyle çoğunluğun düzeltilerek onama kararına katılmıyorum.

...

Muhalif Üye
Yargıtay — Esas No: 2013/122, Karar No: 2013/40925, Tarih: 24.12.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2013/122 E.  ,  2013/40925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, kasten yararalama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

A- Sanık hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

B- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 Sayılı TCK'nın 61/1.maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 Sayılı TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi yasa koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi belirtmekte, bu durum malın değerinin azlığının Ceza Genel Kurulu'nun içtihadında belirtildiği şekilde çoğun içinde azın alınması haline indirgenemeyeceğini göstermektedir. Anılan yasanın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Ceza vermekten vazgeçme kararı verilecekse malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır. Somut olayda ise,5 TL değerindeki bir paket sigarayı çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Mahkemece 5271 Sayılı CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca, baroya yazı yazılarak sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiiye ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden düzenli mali geliri bulunmadığı anlaşılan sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi suretiyle Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye aykırı davranılması,
Yargıtay — Esas No: 2014/2594, Karar No: 2015/9898, Tarih: 30.09.2015

**17. Hukuk Dairesi         2014/2594 E.  ,  2015/9898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kars 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2011/178-2013/449

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı G.. A.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, davalıların işleteni ve trafik sigortacısı olduğu aracın, davacı Serkan'ın sürücüsü olduğu araca çarparak yaralanmasına neden olduğunu, davacının görme yetisini kaybettiğini, davacı Hatice'nin eşi olduğunu, olay nedeniyle onun da büyük üzüntü yaşadığını belirterek ıslahla birlikte davacı Serkan için 413.736,14 TL tedavi ve bakıcı giderinin, 510.467,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline (davalı sigorta şirketinin poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olmak üzere), davacı Serkan için 10.000,00 TL, davacı Hatice için 5.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı L.. S..'ten tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davacı Serkan'ın maddi tazminat talebinin kabulü ile 510.476,00 TL sürekli işgöremezlik tazminatı ile 413.736,14 TL tedavi ve bakıcı giderinin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline (davalı sigorta şirketinin poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olmak üzere), davacıların manevi tazminat taleplerinin kabulü ile davacı Serkan için 10.000,00 TL, davacı Hatice için 5.000,00 TL

manevi tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı L.. S..'ten tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalı G.. A.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan cismani zarar nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ..... Sigorta A.Ş., hükmedilen tazminattan, poliçe limiti dahilinde sorumlu tutulduğuna göre (sakatlık teminatı 200.000,00 TL, bakıcı gideri teminatı 200.000,00 TL), Zorunlu Mali Sorumluluk Sigortası Genel Şartları B.2.b maddesi uyarınca, harç, yargılama gideri ve vekalet ücretinin de sorumlu olduğu tazminata oranlanarak hüküm altına alınması gerekirken, tamamından sorumluluğuna karar verilmesi doğru değil, bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı G.. A.. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hüküm fıkrasının 3. bendinde “60.958,58 TL harcın” ibaresinden sonra gelmek üzere “davalı sigorta şirketinin 26.212,18 TL'sinden sorumlu olmak üzere” ibaresinin eklenmesine; 4. bentte, “4.378,80 TL yargılama giderinin” ibaresinden sonra gelmek üzere “davalı sigorta şirketinin 1.882,88 TL'sinden sorumlu olmak üzere” ibaresinin eklenmesine; 5. bentte, “46.776,36 TL nispi vekalet ücretinin” ibaresinden sonra gelmek üzere, “davalı sigorta şirketinin 20.113,83 TL'sinden sorumlu olmak üzere” ibaresinin eklenmesine ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davalı G.. A..'ye geri verilmesine 30/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2721, Karar No: 2015/5623, Tarih: 16.04.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/2721 E.  ,  2015/5623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, reddine ilişkin olarak verilen karar davacı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi .. .. 'nun raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Davacı, mirasbırakanları ... ve ...'nın kayden paydaş olduğu 339 ada 3 ve 5 parsel sayılı taşınmazların davalılar tarafından haksız olarak kullanıldığını, taşınmazdaki ağaçların kuruduğunu ileri sürerek, ecrimisil ile taşınmaza yeniden fidan dikilmesi sebebiyle 8.000,00-TL alacağın davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, dava konusu 1551 parsel sayılı taşınmazda mirasbırakanları ...'ün de paydaş olduğunu, yasal miras paylarına karşılık taşınmazı kullandıklarını belirterek davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, iddiaların kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Çekişme konusu 339 ada 3 parsel sayılı taşınmazda davacının mirasbırakanı ... ve ...'nin dava dışı kişiler ile birlikte paydaş oldukları, davalılarının kayıttan ve mülkiyetten kaynaklanan bir haklarının bulunmadığı, davaya konu 5 parsel sayılı taşınmazın ise tarafların mirasbırakanları ..., ... ve ... adlarına paylı mülkiyet üzere kayıtlı olduğu sabittir.

Dosya içeriğine ve toplanan delillere göre; davaya konu 339 ada 3 parsel sayılı taşınmazın davalılar tarafından kullanılmadığı saptanarak anılan parsel yönünden davanın reddine karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik yoktur. Davacının bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.Reddine,

Davacının diğer temyiz itirazlarına gelince;

Hemen belirtilmelidir ki, dava konu taşınmazda taraflar paydaştırlar. Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil isteyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya gelince; dava konusu 5 parsel sayılı taşınmazda tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı, oluşmuşsa çekişmeli bölümün kim veya kimlerin paylarına isabet ettiği ve kimler tarafından kullanıldığı, oluşmamışsa davacının kullanabileceği yer bulunup bulunmadığı ortaya konulmuş değildir.

Somut olaya gelince; dava konusu 5 parsel sayılı taşınmazda tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığı, oluşmuşsa çekişmeli bölümün kim veya kimlerin paylarına isabet ettiği ve kimler tarafından kullanıldığı, oluşmamışsa davacının kullanabileceği yer bulunup bulunmadığı ortaya konulmuş değildir.

Hal böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeleri kapsar biçimde araştırma ve inceleme yapılması, tarafların bildirdikleri tüm delillerin toplanması, yerinde uzman bilirkişiler aracılığıyla keşif yapılarak tüm paydaşları bağlayan fiili kullanma biçiminin oluşup oluşmadığının, oluşmuş ise kimin nereyi kullandığının belirlenip krokiye yansıtılması, fiili kullanma biçimi oluşmamışsa davacının payına karşılık taşınmazda kullandığı veya kullanabileceği yer bulunup bulunmadığının ya da taşınmazın tümünün davalılar tarafından kullanılıp kullanılmadığının, kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanması, davacı tarafından ortaklığın giderilmesi isteği ile 30.01.2007 tarihinde açılan ... SHM 2007/32E. 2012/17K., sayılı dava dosyası ile de intifada men koşulunun da gerçekleştiği ve taşınmazın üzerindeki muhtesatın mülkiyetinin tespitine yönelik ... AHM 2008/12 E. Sayılı dava dosyası da gözetilerek varılacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturmayla yetinilerek yazılı olduğu üzere hüküm kurulmuş olması doğru değildir.

Davacının temyiz itirazları belirtilen nedenler ile yerindedir. Kabulüyle, hükmün açıklanan nedenlerden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11589, Karar No: 2015/9491, Tarih: 30.04.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/11589 E.  ,  2015/9491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, iptal edilen ...Temizlik Sağlık ve Gıda Kimya Hizmetleri San. Ve Tic. Ltd. Şti.'ndeki sigortalı çalışmasının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 30/04/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4403, Karar No: 2019/8729, Tarih: 03.04.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/4403 E.  ,  2019/8729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 03.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7236, Karar No: 2010/5077, Tarih: 23.09.2010

7. Hukuk Dairesi 2009/7236 E., 2010/5077 K.

**7. Hukuk Dairesi 2009/7236 E., 2010/5077 K.**

**- TAPU İPTALİ VE TESCİL**- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 25 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı R... Ç... tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava ve temyize konu 110 ada 29 parsel sayılı 4602,86 m2 ve 119 ada 13 parsel sayılı 2037,34 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalı R... Ç... adına tespit edilmiştir. Davacılar S... K... ve H. İ... K... miras hakları bulunduğunu ileri sürerek dava açmışlardır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu 119 ada 13 ve 110 ada 29 parsel sayılı taşınmazların tarafların ortak mirası bırakanı T... Ç... mirasçıları adına hisseleri oranında tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davalı R... Ç... tarafından temyiz edilmiştir.

Dava ve temyize konu 119 ada 13 ve 110 ada 29 parsel sayılı taşınmazların davacılar S... K... ve H.. İ... K... ile davalı R... Ç...'nin ortak miras bırakanı T... Ç...'den kaldığı mahkemece yapılan keşif, uygulama ve toplanıp değerlendirilen delillerle belirlenmiştir. Bu nedenler ve hükümde gösterilen diğer gerekçelere göre davalı R... Ç...'nin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak kadastro hakiminin infazı mümkün doğru sicil oluşturmak zorunda olması nedeniyle ortak miras bırakan T.. Ç... mirasçılarının paylarının 3402 sayılı Kadastro Kanununun 25.maddesine göre belirlenmesi ve taşınmazların payları oranında mirasçıları adlarına tapuya tesciline karar verilmesi gerekirken, paylar belirlenmeden "payları oranında tapuya tesciline" şeklinde karar verilmesi isabetsiz olduğu gibi, taşınmazlar üzerinde tespit tarihinde mevcut bulunan ev ve ağaçlar gibi muhdesatlar belirlenmek suretiyle bu muhdesatların kime ait olduğu tespit edilmeden hüküm kurulması dahi isabetsiz olup, davalı R.. Ç...'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine, 23.09.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3148, Karar No: 2016/10082, Tarih: 16.06.2016

**21. Hukuk Dairesi         2016/3148 E.  ,  2016/10082 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

KARAR

1-Ticaret Sicili Memurluğunun 03.12.2003 tarihli yazısına göre davalı şirketin tasfiye halinde olduğu ve şirketin tasfiyesinin sona erdiğine dair dosyasına intikal eden sicil kaydı bulunmadığı gibi, iflasının kapatıldığına dair merciinden gelen herhangi bir bildirimin de bulunmadığı bildirildiğinden gerekçeli kararın tasfiye memuruna yöntemince tebliğ edilerek temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. Ve 433. Maddesindeki prosedür işletildikten sonra,

2-Yurtdışı tır şoförü olarak çalışan davacının yurda giriş çıkış kayıtlarını araç plakasıyla birlikte ilgili emniyet müdürlüğünden getirtmek, alınacak belgeler ve cevap eklendikten sonra, gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 16.06.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4703, Karar No: 2019/5261, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/4703 E.  ,  2019/5261 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı ... ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı Kanun'un 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.maddeden sözedilip, bu madde kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf talebi, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Hukuk Dairesince, karar gerekçesi yerinde görülerek esastan reddedilmiş; davacı, bu sefer temyiz talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürülüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, özellikle de, davadan önce bir ödeme olgusu olup olmadığı, var ise, bunun borcu sona erdirip erdirmediği hususu üzerinde durulup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.01.2015 tarih 2014/3-8 E., 2015/10 K. sayılı kararı da gözetilerek, gerekirse konusunun uzmanı bilirkişiden rapor da alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.........