muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/15249, Karar No: 2013/13101, Tarih: 24.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2012/15249 E.  ,  2013/13101 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 06/06/2012 tarih ve 2006/200-2012/278 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin, Kara Kuvvetleri Lojistik Komutanlığı tarafından gönderilen askeri mühimmatın Ankara'dan Kırgızistan Bişkek Askeri Ateşeliği’ne taşınması işini üstlendiğini, taşıma sırasında 25.10.2005 tarihinde Özbekistan sınır kapısına gelindiğinde, 20 araçlık tır filosundan 6 aracın Özbekistan'dan geçmesine izin verildiğini ancak 14 aracın geçmesine izin verilmediğini, araçların Özbekistan'dan transit geçmeleri için gerekli izinlerin alınmaması nedeniyle müvekkilinin kusuru olmaksızın 52 gün beklenildiğini ileri sürerek, araç başına günlük 130,00 USD üzerinden 52 günlük bekleme bedeli olan 94.640 USD’nın temerrüt tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, söz konusu bekleme süresinin 13 adet tır aracı için 44 gün, 1 adet tır aracı için 34 gün olduğunu, ancak davacı yanın idari şartname uyarınca hiçbir talepte bulunamayacağını, davacının kendi yükümlülüklerini yerine getirmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, bekleme ücretinden gönderenin sorumlu olduğu, belgelenen bekleme günlerinin toplam 14 araç için 606 gün olduğu, beher gün bekleme ücretinin UND Uluslararası Nakliyeciler Derneğinin belirlediği 150 USD bedelinin bekleme ücreti bedeli olarak kabul edilmesi gerektiği, zira davacı tarafın fazlaya ilişkin haklarını saklı tuttuğunu dava dilekçesinde beyan ettiği, bu nedenle 130 USD olarak yaptığı belirlemede de fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğuna dair iradesinin var olduğu kabul edilerek belgelenen bekleme günü olan 606x150 USD 90.900 USD olduğu sonucuna varılarak bu miktarın davalıdan istenebileceği gerekçesiyle, davanın 90.900 USD üzerinden kabulüne, alacağa 3095 sayılı Kanunun 4/a maddesi uyarınca 02.02.2006 tarihinden itibaren devlet Bankalarınca 1 yıllık USD mevduatına ödenen en yüksek faiz işletilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Dava, taşıyıcının talep ettiği bekleme ücretinin tahsili istemine ilişkin olup davacı vekili, dava dilekçesinde günlük 130 USD üzerinden bekleme ücreti talep ettiği ve davacı tarafça yargılamanın devamı sırasında dava ıslah edilmediği halde karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 1086 Sayılı HUMK'nun 74. maddesi gereğince mahkemece talep aşılarak günlüğü 150 USD üzerinden 90.900 USD'nın davalıdan tahsiline karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.

3- 492 Sayılı Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince davalı hazine harçtan muaf olduğu halde davalı aleyhine harca hükmedilmesi doğru olmayıp bu yönden de kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) ve (3) nolu bentlerde açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 24.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/6487, Karar No: 2009/4521, Tarih: 26.03.2009

**21. Hukuk Dairesi         2008/6487 E.  ,  2009/4521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İskenderun İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/02/2008

Davacı, 6.7.2007 tarih ve 4986 sayılı ödeme emrinin iptaline   karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine  karar vermiştir.

Hükmün taraf  vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalının tüm temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacının temyizine gelince;

Dava, davacının 10.04.2007 tarih  ve 23572 nolu haciz bildirimine süresi içinde yaptığı itiraz nedeniyle borçluların davacı şirkette alacağı bulunmadığının tesbiti ve 06.07.2007 tarih ve 4986 nolu ödeme emrinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, 6183 sayılı Yasa madde 79/3 uyarınca haciz bildirisine itirazın 7 gün içinde tahsil dairesine yapılması gerektiği,Kurumun başka bir şubesine yapılan itirazın ödeme emri gönderilmesine engel olmayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de, varılan bu sonuç usul ve yasaya uygun değildir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 6183 sayılı Yasa madde 79/3 uyarınca haciz bildirisi tebliğ edilen üçüncü şahıs;borcu olmadığı veya malın yedinde bulunmadığı veya haczin tebliğinden önce borcun ödendiği veya malın tüketildiği ya da kusuru olmaksızın telef olduğu veya alacak borçluya veya emrettiği yere verilmiş olduğu gibi bir iddiada ise durumu,haciz bildirisinin kendisine tebliğinden itibaren yedi gün içinde tahsil dairesine yazılı olarak bildirmek zorundadır.Üçüncü şahsın süresinde itiraz etmemesi halinde,mal elinde ve borç zimmetinde sayılır ve hakkında bu Kanun hükümleri   tatbik edilir.Somut olayda davacı, İskenderun Sigorta İl Müdürlüğü tarafından 18.04.2007 tarihinde kendisine tebliğ edilen haciz bildirisine 25.04.2007 tarihinde süresi içinde itiraz ederek itirazını sehven Kurumun Kocaeli Sigorta İl Müdürlüğüne yapmıştır. Kurumun yasadaki tahsil dairesi sözcüğünü dar yorumlayarak davacının yasal süresi içinde Kuruma yaptığı itirazı kabul etmeyerek davacı hakkında ödeme emri düzenlemesi ve mahkemece aynı gerekçelerle haciz bildirisine yapılan itiraz kabul edilmeyerek yazılı şekilde istemin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul olunmalı ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,  temyiz harcının istek halinde davacıya  iadesine,    26.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9217, Karar No: 2012/16640, Tarih: 18.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/9217 E.  ,  2012/16640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Gaziantep Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 02/03/2011 tarih ve 2009/227-2011/84 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında taşıma sözleşmesi yapıldığını, buna göre müvekkilinin mülkiyeti kendisine ait ... ve ...plaka sayılı araçlarla Polonya-Ermenistan arasında çikolata nakliyesi yapacağını, sözleşmeye göre navlun ücretinin 5.300 EURO olduğunu, müvekkilinin nakliyeyi gerçekleştirerek navlun ücreti olarak da 04.11.2008 tarihli 5300 Euro bedelli faturayı düzenleyerek ödenmesi için davalıya gönderdiklerini, ancak ihtarnameye rağmen ödemediklerini, bunun üzerine davalı hakkında Gaziantep 8. İcra Müdürlüğü'nün 2009/9229 Esas sayılı icra takip dosyası ile icra takibinde bulunulduğunu ve davalının haksız itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının ibraz ettiği taşıma sözleşmesindeki imzanın müvekkil şirketi temsile yetkili kişi tarafından atılmadığını, ayrıca söz konusu sözleşmede malın cinsi mobilya olup taşınacak araç plakalarının da farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, her ne kadar davacı, taraflar arasında faxla sözleşme yapıldığını iddia etmiş ise de sözleşme aslını ibraz edemediğinden davalının imzaya itirazı hakkında imza incelemesi yapılamadığını, davacı tarafından dava konusu taşıma sözleşmesinden kaynaklanan navlun alacağına istinaden düzenlenen ve davacının defterlerinde 10.255,50 TL alacak olarak kayıtlı olan 04.11.2008 tarihli ve 5300 Euro bedelli faturanın davalı tarafça alınarak 10,255,50 TL olarak davalının ticari defterlerine de kaydedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabülü ile Gaziantep 8. İcra Müdürlüğünün 2009/9229 esas sayılı dosyada davalının yapmış olduğu itirazının 10.255,50 TL hakkındaki itirazın iptaline, takip tarihinden itibaren yasal faiz üzerinden devamına, fazlaya ilişkin talebin reddine, % 40 tazminat talebinin yargılamayı gerektirdiğinden reddine, karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 537,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/31228, Karar No: 2016/14918, Tarih: 27.09.2016

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2016/31228 E.  ,  2016/14918 K.**

**"İçtihat Metni"**

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin iş akdinin geçerli neden olmadan feshedilmiş olduğunu, davalılar arasındaki ilişkinin muvazaalı olduğunun tespiti ile işe iadesini, işe başlatılmaması halinde 8 aylık brüt ücret tutarında tazminat ile 4 aylık boşta geçen süre ücretinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalı ... Şti.'nin ikametgah adresinin olduğu, Davalı .'nin ikametgah adresi ise olarak bildirilmiş ise de; şirket vekili tarafından 'nin ikametgahının olarak bildirildiği, yine davalılardan TTK.'nın Müessese Müdürlüğünün bulunduğu, ayrıca dava konusu yapılan işin yapıldığı yerin de olduğu, davalı vekilleri ve tarafından da bu nedenlerle yetkisizlik itirazında bulunulduğu, yetki hususunun iş bu davada kamu düzenine ilişkin olduğu, yargılamanın her aşamasında resen gözetilmesi gerektiği, işbu davada (İş) Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Taraflar arasında yetkili mahkemenin hangi yer iş mahkemesi olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

İş mahkemesinin görevi kapsamında bulunan bir dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

Türk Medeni Kanununun 19. maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49. maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir.

Türk Medeni Kanununun 19. maddesi uyarınca, gerçek kişi yönünden yerleşim yeri, sürekli kalma niyetiyle oturulan yerdir. Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh olarak kabulü gerekir. Aynı Yasanın 49. maddesi gereğince, tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça, işlerinin yönetildiği yerdir.

Yetkili mahkemenin belirlenmesinde önemli olan işin yapıldığı işyeri tanımına, 5521 sayılı Yasada yer verilmemiştir. İşyeri, 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre, işveren tarafından mal veya hizmet üretmek amacıyla maddi olan ve olmayan unsurlar ile işçinin birlikte örgütlendiği birime işyeri denir. İşverenin işyerinde ürettiği mal veya hizmet ile nitelik yönünden bağlılığı bulunan ve aynı yönetim altında örgütlenen yerler (işyerine bağlı yerler) ile dinlenme, çocuk emzirme, yemek, uyku, yıkanma, muayene ve bakım, beden ve mesleki eğitim ve avlu gibi diğer eklentiler ve araçlar da işyerinden sayılır. İşyeri, işyerine bağlı yerler, eklentiler ve araçlar ile oluşturulan iş organizasyonu kapsamında bir bütündür. Bir yer, ancak işin niteliği ve yürütümü bakımından işyerine bağlı bulunmaktaysa, o işyerinden sayılacaktır.

İş veya toplu iş sözleşmesinin tarafları, davalının yerleşim yeri ve işin yapıldığı yer dışındaki bir mahkemenin yetkili olduğuna dair düzenleme yapmaları, 5521 sayılı Kanunun 5. maddesinin emredici nitelikteki son cümlesi gereğince geçersizdir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden göz önünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut uyuşmazlıkta; davalı ... ile davalı ... A.Ş. arasında sahasının işlettirilmesine ilişkin sözleşme yapıldığı ve davacının bu sözleşme kapsamında işçi olarak çalıştığı ve en son fiili olarak çalıştığı iş yerinin Amasra olduğu anlaşılmıştır. Dosya kapsamına göre davalılardan merkezinin , davacının işe giriş ve işten ayrılış bildirgelerinde davalı ... .’nin adresinin olduğu, davalı ... A.Ş. tarafından avukata verilen vekaletnameye ek imza sirkülerinde şirket merkezinin Maslak/İstanbul olduğu görülmüştür. Mahkemece yetkili mahkeme olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5521 sayılı yasanın 5 inci maddesi davacıya seçimlik bir hak vermiştir. Buna göre davacı davasını ister işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede açabilecek isterse dava olunanın (birden fazla dava olunan varsa bunlardan her hangi birisinin) Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde açabilecektir.

5521 sayılı yasanın 5 inci maddesi davacıya seçimlik bir hak vermiştir. Buna göre davacı davasını ister işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede açabilecek isterse dava olunanın (birden fazla dava olunan varsa bunlardan her hangi birisinin) Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde açabilecektir.

Bu kapsamda, davacı seçimlik hakkını kullanarak davalılardan davanın açıldığı tarihte ikametgâhı sayılan merkezin bulunduğu 'nde davasını açmıştır. davaya bakmaya yetkili olduğundan mahkemece yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmesi hatalı olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ :Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalı ...'ne iadesine, 27/09/2016 tarihinde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1001, Karar No: 2023/1056, Tarih: 15.03.2023

**6. Hukuk Dairesi         2022/1001 E.  ,  2023/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

HÜKÜM/KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Geyve Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekilince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekilince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı yüklenici vekili dava dilekçesinde; tarafların düzenlenme şeklinde kat karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, sözleşmeye göre A Bloktan arsa karşılığı toplam 9 dairenin davacı tarafından davalıya teslim edildiğini, kalan dairelerin tamamının davacı tarafından satıldığını ve tapuların davalı tarafından verildiğini, üzerine düşen edimi yerine getirmesine rağmen davalının halen sözleşmeye aykırı olarak son kalan 10 no.lu daireyi üzerinde tuttuğunu ileri sürerek, davalı adına kayıtlı bulunan D Blok 10 no.lu dairenin tapu kaydının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı arsa sahibi cevap dilekçesinde; davacı yükleniciye inşaattaki eksikliklerin tamamlanması için ihtarname gönderildiğini, inşaattaki eksiklerinin gerek kendisi tarafından gerekse damadı tarafından kullanılan kredilerle kendilerince giderildiğini, dairelerin tesliminde gecikme olması nedeniyle mahrum kalınan kira gelirlerinin 128.000,00 TL olduğunu, çevre düzenlemesi için 100.000,00 TL harcandığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraflar arasındaki sözleşmede arsa sahibi adına kat irtifakının kurulmasından sonra, arsa sahibi tarafından, yükleniciye bırakılan 39 dairenin tapularının veya satış vekaletnamelerinin yükleniciye verilmesi hüküm altına alındığı, sözleşmeye konu olan taşınmazda kat irtifakının 13/12/2011 tarihinde kurulduğu, sözleşmenin anılan hükmüne göre, kat irtifakı kurulduğunda davacı yükleniciye bırakılması kararlaştırılan tüm bağımsız bölümlerin devrinin sağlanması gerektiği, kaldırma kararı sonrası bilirkişiden alınan ek rapora göre, söz konusu inşaatın imar mevzuatına uygun yapıldığının anlaşılması karşısında, dava konusu taşınmazın tapusunun davacıya devri konusunda sözleşme şartlarının oluştuğu gerekçesi ile, davanın kabulü ile dava konusu Sakarya ili, Geyve ilçesi, Alifuatpaşa Mahallesi, Tepecikler mevkii 257 ada, 98 parseldeki D/2/ Bağımsız bölüm no:10 mesken nitelikli taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın davacı ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1. Mahkeme tarafından verilen kararın usule ve yasaya aykırı olduğunu, taraflar arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesi detaylı bir şekilde incelendiğinde, "bu bloklardan A Bloktan arsa sahibi ...'a arsa karşılığı toplam 9 daire ... tarafından anahtar teslimi olarak teslim edilecektir" şeklinde düzenlendiğini, oysa taşınmazların davalıya anahtar teslimi olarak teslim edilmediğini, dosya içerisinde alınan bilirkişi raporunda, yapıların iskanlarının alınmadığı, çevre düzenlemesinin tamamlanmadığının açıkça belirtildiği, anahtar teslimi ibaresi, taşınmazların gerek mimari gerekse hukuki tüm ayıplardan ari şekilde teslimini anlamına geldiği, Yargıtayın kararlarında yapının iskanının alınmaması yapının anahtar teslimi olarak teslim edildiği anlamına gelemeyeceği, davacının üzerine düşen edimleri yerine getirmediğinin açık olduğunu, üzerine düşen edimleri yerine yetirmeyen davacının hak talep edebilmesinin hukuken mümkün olmadığını, keşif zaptı ve dinlenen tanık beyanlarından, davalıya teslimi gereken bağımsız bölümlerde eksiklikler olduğu, bu eksikliklerin ise davalı tarafından giderildiği ve tüm masrafların davalı tarafından karşılandığının açık olduğunu, davacının anahtar teslim olarak davalıya teslim yapılmadığını, kendi edimini yerine getirmeyen kişinin karşısında bulunan kişiden edimini yerine getirmesini istemesinin hukuka ve kanuna aykırı olduğunu belirterek, mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile sözleşmenin anılan hükmüne göre, kat irtifakı kurulduğunda davacı yükleniciye bırakılması kararlaştırılan tüm bağımsız bölümlerin devrinin sağlanması veya satış vekaletlerinin yükleniciye verilmesi gerektiği, sözleşmeye konu olan taşınmazda kat irtifakının 13/12/2011 tarihinde kurulduğu, her ne kadar sözleşmede anahtar teslimi şartı getirilmiş ise de aşamalı tapu devri öngörülmediği, kat irtifakı kurulması ile birlikte, yükleniciye bırakılan bağımsız bölümlerin tamamının yükleniciye tapuda devredileceği veya satış vekaletlerinin verileceği kararlaştırıldığı, bu durumda bu tarihten itibaren tüm taşınmazların yükleniciye devri gerektiği, yüklenicinin D blok 10 no.lu bağımsız bölümün tapu kaydını almaya hak kazandığı, alınan bilirkişi raporuna göre yüklenici tarafından yapılan inşaatın imar mevzuatına ve projesine uygun olduğu, mahkemece D blok 10 no.lu bağımsız bölümün tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesinin yerinde olduğu belirtilerek başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

1.İstinaf dilekçesini tekrarla; sözleşmede "bu bloklardan A Bloktan arsa sahibi ...'a arsa karşılığı toplam 9 daire ... tarafından ANAHTAR TESLİMİ olarak teslim edilecektir. " şeklinde düzenlendiğini, oysa ki taşınmazların davalıya anahtar teslimi olarak teslim edilmediğini, dosya içerisinde alınan bilirkişi raporunda, yapıların iskanlarının alınmadığı, çevre düzenlemesinin tamamlanmadığının açıkça belirtildiğini, davacının üzerine düşen edimleri yerine getirmediğini açık olduğunu, üzerine düşen edimleri yerine yetirmeyen davacının ise davalıdan hak talep edebilmesinin de hukuken mümkün olmadığını,

2.Keşif zaptı ve dinlenen tanık beyanlarından, davalıya teslimi gereken bağımsız bölümlerde eksiklikler olduğu, bu eksikliklerin ise davalı tarafından giderildiği, tüm masrafların davalı tarafından karşılandığının da açık olduğunu, yüklenicinin edimini ifa etmeden arsa sahibinden edimini ifa etmesini isteyemeyeceğini, kararın bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca tapu iptal ve tescil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 369, 370 ve 371. maddeleri, 6098 sayılı TBK 470-486 maddeleri,

3. Değerlendirme