muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2503, Karar No: 2024/4816, Tarih: 29.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2503 E.  ,  2024/4816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/106 Esas, 2024/114 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.12.2006 Tarihli ve 2006/447 Esas, 2006/468 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve mahkemenin 07.11.2023 tarihli ek kararıyla kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi adayı 19.12.2023 tarihli dilekçesi ile kısıtlının bakımı ve giderleriyle kendisinin ilgilendiğini, bu nedenle kendisinin vasi olarak atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 29.12.2023 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri adresinin ...olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 8. Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.01.2024 Tarihli ve 2024/106 Esas, 2024/114 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresinin halen ... olduğu, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesince usulüne uygun şekilde verilmiş bir izin kararı olmaması nedeniyle halen Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlıya yeni vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi de olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi de olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Marmaris Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2813, Karar No: 2014/12443, Tarih: 11.11.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2813 E.  ,  2014/12443 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı

HÜKÜM : Atılı suçtan beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenip gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 11.11.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11301, Karar No: 2020/20087, Tarih: 16.12.2020

**4. Ceza Dairesi         2020/11301 E.  ,  2020/20087 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sendikal hakların kullanılmasının engellenmesi

HÜKÜMLER : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresine, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 17/09/2019 tarih, 2019/18-285 ve 2019/554 ilamında belirtildiği üzere, suçtan doğrudan zarar görmeyen ve bu sebeple davaya katılma hakkı bulunmayan şikayetçinin, mahkeme tarafından Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulünün, şikayetçiye kanun yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşılmakla, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri gereğince şikayetçi ... Metal İş Sendikası adına ... vekilinin tebliğnameye aykırı olarak TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 16/12/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2074, Karar No: 2010/14013, Tarih: 07.06.2010

**12. Hukuk Dairesi         2010/2074 E.  ,  2010/14013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ            : Kadıköy 2. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki borçlu vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

HUMK.nun 193.maddesi gereğince görevsizlik veya yetkisizlik kararı verilmesi üzerine davacının karşı tarafa görevli veya yetkili mahkemede tebligat yaptırması zorunludur.

Her iki halde de görevsizlik veya yetkisizlik kararına karşı temyiz süresinin sona erdiği veya Yargıtay’ın onama  kararının tebliğ edildiği tarihten başlayarak 10 gün içinde yeniden dilekçe verilmesi veya yeniden çağrı kağıdı tebliğ ettirilmesi gerekir. Aksi takdirde dava açılmamış sayılır.

Somut olayda, Kartal İcra Müdürlüğünde başlatılan takip nedeniyle borçlu tarafından yetki itirazıyla ilgili olarak yapılan başvuru sonucu, Kartal (1). İcra Mahkemesinin 2009/193-170 K. sayılı ve 10.03.2009 tarihli kararı ile yetki itirazının kabulüne,  karar kesinleştiğinde talep halinde dosyanın yetkili Kadıköy İcra Müdürlüğüne gönderilmesine karar verilmiş, karar 30.03.2009 tarihinde kesinleşmiştir. Alacaklı vekilinin ise, HUMK.nun 193.maddesinde öngörülen yasal 10 günlük süreden sonra 17.04.2009 tarihinde yetkisizlik kararı verilen icra müdürlüğüne verdiği dilekçe ile dosyanın yetkili İcra Müdürlüğüne gönderilmesini talep ettiği, icra müdürlüğünce talep doğrultusunda dosyanın yetkili  Kadıköy İcra Müdürlüğüne gönderildiği görülmüştür.

Bu durumda, HUMK.nun 193.maddesinde öngörülen 10 günlük yasal süreden sonra alacaklı dosyanın yetkili icra müdürlüğüne gönderilmesi isteminde bulunduğundan, mahkemece, öncelikle HUMK.nun 193.maddesi uyarınca re’sen takibin açılmamış sayılmasına karar verilmesi gerekirken, kamu düzenine ilişkin bu hususun gözardı edilerek şikayetin esası incelenip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Borçlu vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 07.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2208, Karar No: 2017/7015, Tarih: 04.10.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/2208 E.  ,  2017/7015 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : Sanık ... hakkında; Beraat

Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62/1, CMK'nın 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Taksirle öldürme suçundan sanık ...'in beraatine ilişkin hüküm ile sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılan vekilinin, sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanık hakkında 5271 sayılı CMK'un 231. maddesi uyarınca verilen ve itirazı kabil olan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara, katılan vekilinin itirazı üzerine, Bursa 6. Ağır Ceza Mahkemesince kesin olarak karar verildiğinden, bu konuda yeniden bir karar verilemeyeceği anlaşılmakla, dosyanın incelenmeksizin mahkemesine iadesinin temini için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

2-Katılan vekilinin, sanık ... hakkındaki beraat hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Türkiye Cumhuriyeti Başbakanlık Toplu Konut İdaresi tarafından yapılan ihale sonucu '' .... Alt Yapı ve Çevre Düzenlemesi İnşaat '' işi ...Anonim Şirketi tarafından üstlenilerek, anılan inşaatta blokların tünel kalıp sistemi ile yapım işi sözleşme ile ... Ticaret Limited Şirketi'ne verildiği, olay günü, ... şirketinde işçi olarak çalışan ...'ın anılan inşaatın C-8 bloğunun 21. katında çalıştığı esnada 3.75 metre uzunluğunda ve 3.05 metre yükseliğindeki dış cephe kalıbının montaj sırasında düşmesi ve ...'e çarpması sonucu künt genel vücut travmasına bağlı olarak ölümün gerçekleştiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

... Limited Şirketi'nin ortağı olan sanığın aşamalarda verdiği beyanlarında, anılan şirketin ortağı olduğunu, olay günü ... Toki İnşaat sahasındaki ofisinde bulunduğu esnada işçilerin kendisine haber vermeleri üzerine olayı öğrendiğini, güvenlik önlemlerini aldıklarını, kendisinin şirkette % 10 paya sahip olduğunu ve şirket sahibinin ... olduğunu belirtmesi ile 08.07.2013 ve 30.06.2014 tarihli 3 kişilik heyet bilirkişi raporlarında, olayda ...'ın kusurunun bulunduğunun belirtilmesi üzerine mahkemece hüküm ile birlikte ... hakkında suç duyurusunda bulunulduğu görülmekle, ... hakkında dava açılmış ise açılan davanın incelemeye konu dosya ile birleştirilmesi, dava açılmamış ise dava açılması sağlanıp açılan davanın incelenen dosya ile birleştirilerek sanıkların şirketteki görev dağılımının belirlenmesi bakımından, anılan şirketin ticaret sicil kaydının ve şirketteki görev dağılımına ilişkin evrakların dosya arasına getirtilip sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 04.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/1075, Karar No: 2009/3244, Tarih: 26.02.2009

**2. Hukuk Dairesi         2008/1075 E.  ,  2009/3244 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davalının temyiz isteği 5.12.2007 tarihli temyiz isteğinin reddine mütedair ek karara yöneliktir.

Davalı tarafından verilen Erzincan 1. Asliye Hukuk Mahkemesi kanalıyla gönderilen 3.12.2007 tarihli temyiz dilekçesinden harç alındığına ilişkin bir belge ve bilgi bulunmamaktadır. Temyiz harcı alındı ise, makbuzunun eklenmesi, alınmadı ise harcın ilgilisinden alınmasından sonra gönderilmek üzere dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 26.02.2009 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2015/16196, Karar No: 2019/16171, Tarih: 17.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/16196 E.  ,  2019/16171 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik o yer Cumhuriyet savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 17/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16963, Karar No: 2013/31068, Tarih: 11.12.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/16963 E.  ,  2013/31068 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tüketicinin açtığı tüketici kredisinden kaynaklanan davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, kendisinden farklı ismler altında haksız yere ücret tahsil edildiğini belirterek, toplam 2.665,00 TL.nin kesinti tarihlerinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiş; karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 11.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2174, Karar No: 2017/5872, Tarih: 11.12.2017

**6. Ceza Dairesi         2015/2174 E.  ,  2017/5872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğinin kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın neden olduğu yargılama giderinden ayrı sorumlu tutulması yerine 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı biçimde "eşit olarak tahsiline" biçiminde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı

CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hükümden "eşit olarak tahsiline" ilişkin bölüm çıkarılarak, "sanık ...'dan neden olduğu yargılama giderinin ayrı alınmasına" tümcesi eklenmek suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelemesine gelince;

.... isimli internet sitesinde Hacer 20 rumuz isimle ilan verip yakınan ... ile tanışan sanık ...'nın, kendisini bekar, çocuk bakıcısı olarak tanıtıp, evlenmek isteyen birisi olarak yansıttığı, Münevver ile evlenmeye karar veren yakınanın olay tarihinde sanık ile buluşmak üzere anlaştığı, dosya arasında bulunan kamera kayıtlarına göre sanık ...'nın eşi olan sanık ...'nın olay günü saat 09:14 sıralarında sanık ...'yı aracıyla bir ara sokakta bıraktığı, sanık ...'in bu sırada telefonla görüştüğü, caddeye çıktığı, 09:19'da yakınanın aracına bindiği, ancak sanık ...'nın ve yakınanın aracının aynı cadde üzerinde hareket ettiği, sanık ...'nin aracının yakınan Ahmet'in aracını takip halinde bulunduğuna dair bir görüntünün bu kayıtlara yansımadığı,

Sanık ...'nın suçlamayı kabul etmediği, eşinin ailesinden görüşmediği ve karşılaşmak istemediği kişiler olduğu, bu nedenle mevlüde gitmek isteyen eşini, eşinin de isteği üzerine Başkent sitesinin yakınlarında bıraktığı, eşinin, akrabalarının oradan alacağını söylemiş olduğunu, daha sonra gelişen olaylardan haberinin olmadığını belirttiği,

Sanık ...'nın suçu tek başına işlediğini, sanık ...'nın katılımının olmadığını savunduğu,

Sanık ...'nın suçlamayı kabul etmediği, eşinin ailesinden görüşmediği ve karşılaşmak istemediği kişiler olduğu, bu nedenle mevlüde gitmek isteyen eşini, eşinin de isteği üzerine Başkent sitesinin yakınlarında bıraktığı, eşinin, akrabalarının oradan alacağını söylemiş olduğunu, daha sonra gelişen olaylardan haberinin olmadığını belirttiği,

Sanık ...'nın suçu tek başına işlediğini, sanık ...'nın katılımının olmadığını savunduğu,

Yakınanın aşamalarda sanık ...'nın suça iştirakine dair bir beyanının bulunmadığı dikkate alındığında, sanık ...'nın, sadece sanık ...'nın eşi olması nedeniyle suç işleme kastıyla hareket ettiğinin kabulünün olanaklı olmadığı gibi, suçu işlediğine ilişkin olarak gösterilen delillerin yeterli olmadığının anlaşılması karşısında, sanık ...'nın mahkumiyetine esas kesin, inandırıcı kanıtlar denetime olanak verecek şekilde açıklanıp tartışılmadan, salt yoğun şüpheyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 11.12.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/27746, Karar No: 2015/18146, Tarih: 02.06.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/27746 E.  ,  2015/18146 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Kanuna aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir sebebe dayanmayan yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK.nun 52/4. maddesi gereğince taksit miktarının 4'ten az olamayacağı gözetilmeden adli para cezasının 2 eşit taksitle alınmasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 5. fıkrasındaki "2" ibaresinin çıkrtılarak yerine "4" yazılmak suretiyle hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3417, Karar No: 2015/4731, Tarih: 06.10.2015

**23. Ceza Dairesi         2015/3417 E.  ,  2015/4731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, katılan şirketin bölge müdürü olarak görev yaptığı sırada, şirket tedarikçisine ödenmek üzere şirket merkezi tarafından kendisine gönderilen parayı ödediğine dair iki adet makbuz düzenlediği, ancak tedarikçinin parasını alamadığı gerekçesi ile katılan şirkete karşı başlattığı icra takibine sanık tarafından düzenlenen makbuzlara dayanılarak yapılan itiraz üzerine alınan bilirkişi raporunda makbuzlardaki imzaların alacaklı olan tedarikçiye ait olmadığı ve bu şekilde sanığın özel belgede sahtecilik ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarını işlediği iddia olunan somut olayda,

1- Sanığın katılan şirket merkezi tarafından kendisine gönderilen paraları şirket tedarikçisine ödenmiş gibi göstermek amacıyla düzenlediği suça konu 154501 ve 154502 nolu iki adet makbuzun tarihlerinin aynı olduğu ve sanığın kendisine gönderilen paraları farklı tarihlerde mal edindiğine dair dosyada herhangi bir delil de bulunmadığı gözetilmeden hakkında zincirleme suç hükümlerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2- Kabule göre de; sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmak suçundan hüküm kurulurken TCK’nın 53/1-c maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve özel belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06/10/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.