muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/97, Karar No: 2011/160, Tarih: 05.07.2011

. Sanığın Bakanlar Kurulunca standart depoya tanınmış sanığın kullanımındaki tır yönünden mutad sayılabilecek 780 litre akaryakıttan daha düşük miktarda olan ve araç üzerindeki 350 litre depo yanında ve 120 litre akaryakıtı da bidonda getirmesi eyleminde Petrol Kanunu'nun Ek 5. maddesine muhalefetinden sözedilemez. Gümrük İdaresince bilirkişi Hayati Çevik'in de raporunda belirttiği üzere ek vergiler alınmak suretiyle işlem yapılmalıdır. Eylem bu haliyle hüküm tarihi itibariyle 5607 sayılı Kaçakçılık ile Mücadele Kanununa da mümas bulunmamaktadır. Bu haliyle eylemin 5015 sayılı Petrol Kanunun Ek 5. maddesi kapsamında değerlendirilmesi ile olanaklı bulunmadığı gibi bu haliyle gerek akaryakıtın gerekse nakilde kullanılan aracın da müsaderesinin yasal olarak mümkün bulunmadığı kanısına varılmıştır. Bu haliyle mevcut bilirkişi raporları ve sanığın aksi kanıtlanamayan savunmasına göre sanığın maddi unsurları yönünden oluşmayan eylem sebebiyle beraatına ve nakilde kullanılan aracın müsaderesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir" gerekçesiyle önceki hükümde direnmiştir.

Bu hükmün de o yer Cumhuriyet savcısı ve katılan vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 06.04.2011 gün ve 179725 sayılı "bozma" istekli tebliğnamesiyle Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilen dosya, Ceza Genel Kurulunca değerlendirilmiş ve açıklanan gerekçelerle karara bağlanmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

CEZA GENEL KURULU KARARI

Sanığın kaçakçılık suçundan beraatine karar verilen somut olayda, Özel Daire çoğunluğu ile yerel mahkeme arasında oluşan ve Ceza Genel Kurulunca çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, sanığın eyleminin 5607 sayılı Yasanın 3/1. maddesi kapsamında kaçakçılık suçunu oluşturup oluşturmadığının belirlenmesine ilişkindir.

İncelenen dosya içeriğinden;

Olay, yakalama ve el koyma tutanağına göre, 22.09.2007 günü saat 16.21'de Bulgaristan'dan Türkiye'ye giriş yapmak üzere Kapıkule Tır Gümrük Sahasına gelen P-R.. 0765…

…. seri nolu R...... pasaportlu, F...... P.....'nın sürücülüğünü yaptığı T.. S.. firması adına kayıtlı olan ve boş olarak giriş yapan B..K.F/BZ..G.S plakalı tır aracının, polis giriş ve gümrük tescil işlemlerini takiben risk kriterleri çerçevesinde X-Ray tarama cihazına sevkedildiği, yapılan aramada dorse altı şase rayları arasına tahtalar döşenmek suretiyle oluşturulan bölmede altı adet 14 litrelik ve üç adet 12 litrelik olmak üzere toplam dokuz adet bidon içerisinde 120 litre motorin ele geçirilerek araca el konulduğu ve sanık F...... P.....'nın yakalandığı,

Sanığın 1977 doğumlu ve Romanya vatandaşı olup şoförlük yaparak geçimini sağladığı,

Gümrük Müsteşarlığı Edirne Gümrük ve Muhafaza Müdürlüğünün 27.11.2007 gün ve 92867 sayılı yazısına göre, kaçağa konu motorinin ithali ve ihracı serbest olup, ithalinde Enerji Piyasası Düzenleme Kurulunun izni ve TSE'nin uygunluk belgesi bulunması ve ithalinin ihtisas gümrüklerinden yapılması gerektiğinin belirtildiği,

Sanık hakkında petrol kaçakçılığı suçundan, 5015 sayılı Yasanın Ek 5/1. maddesi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davasının açıldığı, mahkemece eylemin 5607 sayılı Yasanın 3, 10 ve 13. maddelerinde düzenlenen kaçakçılık suçunu oluşturduğu görüşüyle görevsizlik kararı verilerek dosyanın Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesine gönderildiği,

Yerel mahkemece araç üzerine keşif ve bilirkişi incelemesi yaptırıldığı, Polis memuru bilirkişinin 23.11.2007 tarihli raporunda; "Suç konusu motorin ticari mahiyet arz edecek miktarda olup kaçak eşya durumunda olduğundan Türkiye'ye sokulması yasaktır. Bu nedenle kaçakçılık olayının yapılmak istendiği kanaati hasıl olmuştur. Yakalanan kaçak motorin ülkeye getirilirken dorse altı şase rayları arasına tahta döşemek suretiyle oluşturulan bölmede gizlenmeye çalışıldığı tespit edilmiştir. Ancak bu bölümde ve diğer bölümlerde zula tabir edilen herhangi bir bölmeye rastlanılmamıştır" şeklinde görüş bildirdiği,

Oto tamir yedek parça ve kaporta ustası bilirkişi Ercan İnci'nin 20.11.2007 tarihli raporunda, araçta bir değişiklik ve zula tabir edilen bir bölmeye rastlanmadığını, araç deposunun 350 litrelik olup aracın teknik özelliklerine göre fabrika çıkışının 780 litre mazot alma kapasitesi olduğunu belirttiği,

T.Ü. Sosyal Bilimler M.. Gümrük İşletme Bölümü Öğretim Görevlisi bilirkişi H…

….. Ç…

…..'in raporunda; "Suç konusu 120 litre mazotla ilgili olarak 2006/10487 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 103/3. maddesinin uygulanması gerektiğinden, gerek Petrol Yasası ve gerekse Kaçakçılık Yasası hükümlerine temas eder bir özelliği bulunmamaktadır. Petrol Kanununun ticari amaçla petrol ticareti yapan kurum ve kuruluşlarla ilgili olduğu düşünülmektedir" şeklinde görüşünü açıkladığı,

Anlaşılmaktadır.

Sanık kolluk görevlilerince alınan ifadesinde, "Yakalanan mazotları bulunduğu yere ben koydum. Aracımın normal deposu çok küçük olduğu, 400 litre mazot aldığından ve Türkiye'de mazot pahalı olduğu için Bulgaristan'dan almış olduğum mazotu bidonlara koydum. Bu işi yapmamın nedeni şirket patronudur. Bize Türkiye'de mazot almamız için para vermiyor. Başımızın çaresine bakmamızı söylüyor. Bu şekilde mazot saklamaya bizi teşvik ediyor. Benim mazotları satma niyetim yoktu. Aracımın deposu boşaldığında mazotu dolduracaktım. İlk defa böyle bir olaya karışıyorum, daha önce de kaçakçılığa karışmadım",

Görevsizlik kararı veren Edirne 4. Asliye Ceza Mahkemesince yapılan sorgusunda, "...Ana depo 400 litre mazot almaktadır, ben Tokat Turhal'a mal almaya gidecektim, depomdaki mazotun yetmeyeceğini düşünerek ayrıca arkadaşlarımdan tedarik ettiğim bidonlara suça konu mazotları koydum, amacım kaçakçılık değildi, kullandığım tırın orjinal deposu 600 litredir ve bir önceki seferimde arızalandığı için apar topar tamire verdik ve 400 litrelik depoyu monte ettik, orjinal depo halen tamirdedir, ben Türkiye'ye sürekli gelip giderim, Türkiye'ye 550 litre ile sınırlı mazotla gelmem gerektiğini biliyorum. Benim depom küçük olduğu için ayrıca 120 litrelik mazotu da bidonlarla getirdim. Yasal hakkımı kullandım, bidonlardakini daha sonra depoya aktaracaktım",

Yargılama aşamasında ise, "Ben R…

…….'da bulunan ve karayolu ile taşımacılık yapan bir firmada şoför olarak çalışıyorum. Suç tarihinde bu firmaya ait tır çekicisi ve dorsesi ile beraber Türkiye'ye Tokat'tan şeker almak üzere firmanın talimatı ile geliyordum, Kapıkule'den giriş yaptığım sırada gümrük memurları tırda yaptıkları aramada dorse altında şase rayları arasına tahta koymak sureti ile oluşturduğum bölmede 120 litre kadar akaryakıt buldular. Ben bunu Türkiye'ye kaçakçılık yapmak üzere getirmedim, satmayı ya da ticari amaçla değerlendirmeyi de düşünmedim. Akaryakıt benim Bulgaristan'dan satın aldığım akaryakıttır. B…

…… A…

…… A…

…… Hudut Kapısında gümrüksüz satışı yapılan istasyondan söz konusu akaryakıtı aldım, şu an size faturasını sunuyorum. Benim kullandığım tırın akaryakıt deposu 400 litredir, fakat gerek Türkiye'nin ve gerekse diğer transit ülkelerin mevzuatları gereği bu tip tırların akaryakıt deposunun 550 ya da 600 litre olduğu açıktır. Fakat benim tırın 550 litrelik orijinal deposu aniden bozulunca yola acilen çıktığım için kolaylıkla bulabildiğim bu depoyu takabildim, bu akaryakıtı da bu nedenle buraya koydum, depo fazlası değildir. Kaldı ki depo fazlası olması halinde dahi Kapıkule'de fazla akaryakıtın gümrük idaresi tarafından alınıp bana fiş verileceği ve çıkışta da akaryakıtın bana iade edileceğini biliyorum. Fakat benim getirdiğim Türk mevzuatının bana tanıdığı haktır, kaçakçılık düşüncesiyle hareket etmedim, yol güzergahının uzunluğu da göz önüne alındığında kullanmayı düşündüğüm akaryakıttır" şeklinde savunmada bulunmuştur.

Uyuşmazlık konusu ile ilgili yasal düzenlemeler incelendiğinde;

5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Yasasının 3. maddesinde suç ve kabahat oluşturan kaçakçılık eylemleri tanımlanmıştır.

Anılan maddenin 1. fıkrasında; "Eşyayı, gümrük işlemlerine tâbi tutmaksızın Türkiye'ye ithal eden kişi, bir yıldan beş yıla kadar hapis ve onbin güne kadar adlî para cezası ile cezalandırılır. Eşyanın, belirlenen gümrük kapıları dışından Türkiye'ye ithal edilmesi halinde, verilecek ceza üçte birinden yarısına kadar artırılır" şeklinde düzenleme yer almaktadır.

Buna göre, bir eşyanın kaçakçılık fiiline konu olabilmesi için gümrük işlemine tabi tutulmadan yurda ithal edilmesi gerekmektedir. Suçun oluşumunda önem arz eden gümrük işlemlerinden, ithal ya da ihraç edilecek eşyanın gümrükçe onaylanmış bir işleme veya kullanıma tabi tutulması anlaşılmalıdır.

İthalattaki gümrük işlemleri ile ilgili olarak; Gümrük Yasasının 33. maddesi uyarınca Türkiye Gümrük Bölgesine giriş çıkışların ancak gümrük kapılarından yapılabileceği, gümrük bölgesine giren ve çıkan taşıtların aynı Yasanın 34. maddesine göre gümrük gözetimine tabi olacağı, 36. maddesinde bu taşıtlarla gümrük bölgesine getirilen eşyaların da gümrük gözetimine tabi olup gümrük idareleri tarafından denetleneceği hüküm altına alınmıştır.

Anılan Yasanın 39. maddesinde yer alan düzenlemeye göre ise, gümrük idarelerinin belirlediği veya uygun gördüğü yere gelen eşya, bunu Türkiye Gümrük Bölgesine getiren kişi veya eşyanın gelişinden sonra taşımasını üstlenen kişi tarafından gümrüğe sunulacak ve gümrüğe sunulan bu eşya ile ilgili özet beyan verilecektir.

46. maddeye göre gümrüğe sunulan eşyaya gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanım tayin edilme zorunluluğu bulunmaktadır.

5607 sayılı Yasanın 3. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen kaçakçılık eylemine konu eşya, Gümrük Yasasının 3. maddesine göre her türlü madde, ürün ve değeri ifade etmektedir. Buna göre her hangi bir eşya suçun konusu olabilmektedir.

46. maddeye göre gümrüğe sunulan eşyaya gümrükçe onaylanmış bir işlem veya kullanım tayin edilme zorunluluğu bulunmaktadır.

5607 sayılı Yasanın 3. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen kaçakçılık eylemine konu eşya, Gümrük Yasasının 3. maddesine göre her türlü madde, ürün ve değeri ifade etmektedir. Buna göre her hangi bir eşya suçun konusu olabilmektedir.

Uyuşmazlığın çözümünde sağlıklı bir hukuki sonuca ulaşılabilmesi için, motorlu ticari araçların ve özel konteynerlerin depolarında yurda getirilen yakıtlar konusuna da kısaca değinmekte yarar bulunmaktadır.

Gümrük Vergilerinden Muafiyet ve İstisna Tanınacak Haller Hakkındaki 2000/53 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 103. maddesiyle,

" Motorlu ticari araçların ve özel konteynerlerin standart depolarında mevcut bulunan ve gümrük vergilerinden muaf olarak ithal edilecek yakıt miktarı;

a-) Tır çekicilerinde 550 litreyi,

b-) …

…

Aşamaz

Eğer standart depo fazlası olarak petrol ürünü ele geçmişse, ele geçen petrol ürünü için litre başına 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Yasasına göre belirlenen Özel Tüketim Vergisi tutarının %50 fazlası tutarındaki vergi, tek ve maktu vergi olmak üzere (özel tüketim vergisi, katma değer vergisi ve gümrük vergisi dahil) tahsil edilir" şeklinde düzenleme getirilmiştir.

Buna göre, standart depo fazlası olarak ürün getirildiği durumlarda, 5607 sayılı Yasa kapsamında kaçakçılık filli bulunmayıp, depo fazlası yakıt için sadece 2000/53 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 103. maddesi uyarınca özel tüketim vergilerinin %50 fazlası ile tahsili gerekmektedir.

Anılan düzenleme sadece standart depo içerisinde bulunan yakıtları kapsamaktadır. Standart depo dışında getirilen yakıt, depodaki yakıtla birlikte muafiyet kapsamında kalsa dahi gümrük işlemine tabi tutulmamışsa kaçakçılık suçuna konu olabilecektir. Yine aracın motoruyla bağlantılı olmayan depoda getirilen yakıt da miktarı ne olursa olsun yine bu muafiyet kapsamı dışında kalacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Anılan düzenleme sadece standart depo içerisinde bulunan yakıtları kapsamaktadır. Standart depo dışında getirilen yakıt, depodaki yakıtla birlikte muafiyet kapsamında kalsa dahi gümrük işlemine tabi tutulmamışsa kaçakçılık suçuna konu olabilecektir. Yine aracın motoruyla bağlantılı olmayan depoda getirilen yakıt da miktarı ne olursa olsun yine bu muafiyet kapsamı dışında kalacaktır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde;

Sanığın yönetimindeki tır aracı ile yurda giriş yapmak üzere geldiği Kapıkule Tır Gümrük sahasında polis giriş ve gümrük tescil işlemlerinden sonra aracında yapılan aramada, dorsenin altında bulunan şase rayları arasına tahtalar döşenerek oluşturulan bölmede suç konusu 120 litre motorin ele geçirilmiş olup, aracın standart deposu dışında gümrük işlemlerine tabi tutmaksızın yurda sokma eyleminde 5607 sayılı Yasanın 3/1. maddesi kapsamında kaçakçılık suçunun maddi unsurunun oluştuğu konusunda kuşku bulunmamaktadır. Bununla birlikte kullanılan aracın orjinal deposunun 780 litre hacminde olduğunun bilirkişi raporu ile belirlenmesi ve aksi kanıtlanamayan savunmalara göre; 780 litrelik orijinal deponun arızalanması nedeniyle 350 litrelik daha küçük bir depoyu zorunlu ve geçici olarak araca taktıran sanığın, kullanılan aracın standart deposunda 550 litre miktarındaki yakıtı vergiden muaf olarak yurda getirilebileceğini de düşünerek, içinde 120 litre motorin olan dokuz adet bidonu araca yerleştirdiği, ele geçen bidonlardaki 120 litrelik yakıt ile geçici olarak takılan 350 litrelik depodaki yakıt toplamının 470 litre olduğu ve 2000/53 sayılı Bakanlar Kurulu Kararının 103. maddesi kapsamında tır çekicilerinde gümrük vergilerinden muaf olarak ithal edilecek yakıt miktarı olan 550 litrenin altında kaldığı görülmektedir.

Standart deposu ile 550 litre yakıtı vergiden muaf olarak getirme hakkı olduğunu bildiğini aşamalardaki savunmalarında ifade eden sanığın, geçici depodaki yakıt ile bidonlarda getirdiği yakıt toplamı bu miktarı geçmediği için, gerçekleşen olayda kaçakçılık suçunun manevi unsurunun oluşmadığının kabulünde zorunluluk bulunmaktadır.

Bu itibarla, 5607 sayılı Yasanın 3/1. maddesi kapsamında kaçakçılık suçunun unsurlarının oluşmadığını ve suç konusu motorinin 2000/53 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı eki Gümrük Vergilerinden Muafiyet ve İstisna Tanınacak Haller Hakkında Kararın 21 Haziran 2006 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren değişik 103/3. maddesi kapsamında vergilerinin %50 fazlası tutarının tahsil edilerek yurda sokulmasının bu olayda uygulamasının olanaklı olduğunu kabul eden yerel mahkeme hükmü isabetli olup onanmasına karar verilmelidir.

SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

1- Edirne 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.11.2008 gün ve 457-618 sayılı direnme hükmünün ONANMASINA,

2- Dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.07.2011 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12699, Karar No: 2014/14276, Tarih: 23.06.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/12699 E.  ,  2014/14276 K.**

**"İçtihat Metni"**

..

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 13.02.2014 gün ve 20222-2737 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü;

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre davacı-karşı davalı (kadın)'ın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme istekleri yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı (koca)'nın zaman zaman eşine küfrettiği, eşinin hastalığıyla ilgilenmediği ve evlilik birliğine ilişkin görevlerini yerine getirmediği, davacı-karşı davalı (kadın)'ın ise kocasına bedduada bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacı-karşı davalı (kadın)'ın 2002 yılında geçirdiği kısmi felce bağlı olarak ev işlerini tam olarak yapamadığı ve son olarak 2011 yılı ramazan ayında müşterek evden ayrıldığı gerçekleşmiş ise de, bu durum geçirmiş olduğu kısmi felçten ve kocanın ilgisizliğinden kaynaklandığına göre kusur olarak görülemez. Gerçekleşen olaylara göre evlilik birliğinin temelinden sarsılmasında koca baskın kusurludur. Hal böyleyken kadının ağır kusurlu kabul edilmesi ve tazminatlar ile yoksulluk nafakası talebinin bu sebeple reddedilmesi usul ve yasaya aykırıdır. Hüküm bu yönden bozulacakken, ilk incelemede bu husus gözden kaçtığından hüküm onanmış olmakla, davacı-davalı (kadın)'ın bu yönlere ilişkin karar düzeltme talebi haklı ve yerinde görülmekle kabulüne, Dairemizin onama kararının kusur tespiti ve boşanmanın fer'ilerine münhasır olmak üzere kaldırılmasına, yerel mahkeme kararının açıklanan sebeple bozulmasına karar verilmesi gerekmiştir.

SONUÇ:Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 440/I-4. maddesi gereğince davalı-davacı (kadın)'ın karar düzeltme talebinin yukarıda 1.bentte gösterilen sebeple KABULÜNE, Dairemizin 13.02.2014 tarihli 20222-2737 sayılı onama kararının tazminatlar, yoksulluk nafakası ve bunlara esas alınan kusura münhasır olmak üzere KALDIRILMASINA, yerel mahkeme kararının yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, davalı-davacının kabul edilen kısımlar dışında kalan karar düzeltme talebinin yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple REDDİNE, istek halinde karar düzeltme harcının yatırana geri verilmesine oybirliğiyle karar verildi. 18.06.2014 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2011/13887, Karar No: 2012/3093, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/13887 E.  ,  2012/3093 K.**

**"İçtihat Metni"**

Irza geçme suçundan sanıklar ... ile ...'in yapılan yargılamaları sonunda; ırza geçme eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki suçu kabul edilerek vaki şikâyet yokluğu nedeniyle davaların düşmesine dair ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.01.2010 gün ve 2001/152 Esas, 2010/31 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi nüfus müdürlüğü temsilcisi tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;

Mahkemece verilen hükmün son fıkrasında Anayasa'nın 40/2 ve CMK.nın

34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri gereğince başvurulabilecek kanun yolu, süresi, mercii ve şekillerinin gösterilmesi gerektiği halde anılan kararda başvurulabilecek kanun yolu süresinin başlangıcı tereddüde yer vermeyecek şekilde gösterilmediğinden aynı Kanunun 40 ve devamı maddelerine göre temyiz süresinin geçirilmesinde nüfus müdürlüğü temsilcisinin kusurunun bulunmadığı nazara alınıp istemin süresi içinde yapıldığı kabul edilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Yargılama sonucunda verilen nihai hükümle doğum tarihi 01.03.1986 iken 01.03.1982 olarak tashih edilen mağdurenin yaşıyla ilgili olarak ... Devlet Hastanesi sağlık kurulunca düzenlenen 26.03.2009 günlü, 1050 sayılı rapora göre suç tarihinde klinik ve radyolojik olarak 25-40 yaş aralığı içinde olduğu bildirilen mağdurenin doğum tarihi düzeltilirken dosya içinde bulunan nüfus aile kayıt tablosuna göre tashih edilen 01.03.1982 tarihi itibarıyla mağdurenin kız kardeşi ...'in nüfusta tescilli olması karşısında mağdure ile kardeşi Güler'in ikiz olup olmadığı hususunda araştırma yapılarak sonucuna göre mağdure ile kardeşinin yaşları tespit edildikten sonra buna göre yaş tashihi yapılması gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Mağdurenin tashih edilen yaşı itibariyle sanıkların ırza geçme eylemlerinin 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi nazara alındığında zamanaşımı bakımından lehe olan reşit olmayan mağdure ile rızasıyla cinsi münasebette bulunma suçunu oluşturduğu ve anılan suçun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla 765 sayılı TCK.nın 102/4, 104/2. maddeleri gereğince 7 yıl 6 aylık

asli ve ilave zamanaşımına tâbi bulunup suç tarihi olan 01.07.1997'den hüküm tarihine kadar bu sürenin geçmesi nedeniyle sanıklar hakkında görülen davaların düşmesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, nüfus müdürlüğü temsilcisinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/846, Karar No: 2015/811, Tarih: 25.05.2015

**20. Ceza Dairesi         2015/846 E.  ,  2015/811 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

2-...

3-...

Suç : Uyuşturucu madde kullanma

Hüküm : 1-Sanık ... yönünden Beraat

2-Sanıklar ... ve ... yönünden Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

A)Sanık ... hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, o yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,

B) Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin incelenmesinde:

Sanıklar hakkında kullanmak için uyuşturucu veya uyarıcı madde bulundurma suçundan dolayı başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği belirlendikten sonra;

a) Sanıklar hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulanmamış olan sanık hakkında, hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 2. fıkrası uyarınca, 191. madde hükümleri çerçevesinde "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına",

b) Sanıklar bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”

Karar verilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, o yer cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin hükmün BOZULMASINA, 25.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23904, Karar No: 2016/4235, Tarih: 09.03.2016

**2. Ceza Dairesi         2014/23904 E.  ,  2016/4235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Dosya kapsamına göre; müştekinin, motosikletini sokakta kaldırım kenarına kilitlemeden park ettiğini söylediği ve suça sürüklenen çocukların da C. savcılığındaki savunmalarında motosikleti üzerinde anahtar var iken çaldıklarını beyan etmeleri karşısında; müştekinin yeniden ifadesi alınarak sonucuna göre, motosikletin kontak anahtarı üzerinde bırakılarak park edildiğinin tespiti halinde eylemin TCK'nın 141. maddesinde düzenlenen suçu oluşturacağı gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle istem gibi BOZULMASINA, 09/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.