muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/49735, Karar No: 2013/34284, Tarih: 23.12.2013

Yurtdışı tır şoförlerinin 2 tür çalışma yaptığı bilinmektedir. Birinci tür çalışmada şoförün Türkiye'den aldığı yükü Avrupadaki teslim noktasına götürüp dönmesi söz konusudur. Diğer tür çalışma ise, Türkiye'den ... yolu ile Avrupaya, somut olayda İtalya'daki ... limanına nakledilen yükün limandan alınıp Avrupa içinde dağıtımı, şeklinde olmaktadır. Bu tür dağıtım işi dorsecilik olarak tabir edilmektedir.

Tır şoförünün Türkiye'den aldığı yükü bizzat kullandığı araçla götürmesi sırasında aldığı sefer parası, Avrupa içi dağıtım yapan dorsecilik işinden alınan sefer parasından daha yüksektir. Ancak bu çalışmadaki sefer sayısı Avrupa içi dağıtımdan daha azdır

Türkiyeden tırı doğrudan yurt dışına götüren şoförün ortalama sefer sayısı ayda 1,5 olarak gerçekleşmektedir. Avrupa içi dağıtım ise daha fazla olabilmektedir. Avrupa içi dağıtımda başka deyişle dorsecilikte sefer sayısı fazla olmakla birlikte sefer başına alınan para normal seferden daha azdır.

Türkiye'den bizzat şoför tarafından götürülen tıra ilişkin sefer sayısı pasaport kayıtları ile tespit edilebilir. Dorsecilikte ise sefer sayısı iş yeri kayıtları ve diğer delillerle belirlenmelidir. Ayrıca sefer başına alınan para da her iki çalışma şekline göre belirlenmelidir.

Somut olayda yukarıda da belirtildiği gibi davacı yada davalı taraf bu konuda açık iddia ve savunmada bulunmamış, yargılamanın son aşamasında davacı taraf çalışma şekli konusunda açıklamada bulunmuştur. Bu nedenle Mahkemece dinlenen tanık yeniden celbedilerek davacının çalışma şekli ve sefer başına alınan sefer parası tekrar açıklattırılıp, davacının yurda giriş çıkış kayıtları da getirtilerek davacının yaptığı sefer sayısı ve aldığı sefer parası saptanarak ücretin belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile sonuca gidilmesi hatalı olmuştur.

3-Davacının ödenmemiş ücret alacağı hüküm altına alınırken bilirkişi raporunda, davacının emeklilik nedeniyle iş sözleşmesini sona erdirdiği tarihten sonraki günlerin de hesaba katılarak ücret alacağının fazla şekilde belirlenmesi yerinde değildir.

4-Davalı taraf, davacının yaptığı ıslah sonrası zamanaşımı def'ini ileri sürmüştür. Mahkemece bu def'inin değerlendirilmemesi de isabetsiz olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 23/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1161, Karar No: 2012/2506, Tarih: 12.03.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/1161 E.  ,  2012/2506 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu tarafından münavebeye alınan muzun sulu şartlarda 2010 yılı itibarıyla dekar başına ortalama verimini, üretim giderlerini (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir veri cetvelinin ilçe gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüğünden,

2-Davacının temyiz dilekçesinin Antalya 3.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin muhabere defterine kayıt tarihinin sorularak alınacak yazı cevabının ilgili mahkemesinden,

3-Dava konusu 659 parsel sayılı taşınmazın en son maliklerini gösterir şekilde tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının ve tapu maliklerince taşınmazda ferağ verilmişse buna ilişkin akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyasına konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3834, Karar No: 2011/4995, Tarih: 18.05.2011

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2011/3834 E.  ,  2011/4995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi ( Tüketici Mahkemesi )

Taraflar arasındaki alacak hukukuna ilişkin davada Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesi ve Denizli 1. Asliye Hukuk ( Tüketici Mahkemesi) Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, davalı ... tarafından dar gelirlilere konut üretme ve gecekondu önleme amaçlı olarak başlatılan sosyal konut projesi kapsamında yapılan konutun satışı nedeniyle mükerrer olarak tahsil edildiği bildirilen arsa bedelinin geri ödenmesi istemine ilişkindir.

4822 sayılı yasa ile değişik 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun Amaç başlıklı 1.maddesinde yasanın amacı açıklandıktan sonra kapsam başlıklı 2.maddesinde “Bu kanun, birinci maddesinde belirtilen amaçlarla mal ve hizmet piyasalarında tüketicinin taraflardan birini oluşturduğu her türlü tüketici işlemini kapsar” hükmüne yer verilmiştir. Yasanın 3.maddesinde mal; alışverişe konu olan taşınır eşyayı, konut ve tatil amaçlı taşınmaz malları ve elektronik ortamda kullanılmak üzere hazırlanan yazılım, ses, görüntü ve benzeri gayri maddi malları ifade eder. Satıcı; kamu tüzel kişileri de dahil olmak üzere ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan gerçek veya tüzel kişileri kapsar. Tüketici ise bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişiyi ifade eder şeklinde tanımlanmıştır.

Bir hukuki işlemin 4077 sayılı yasa kapsamında kaldığının kabul edilmesi için yasanın amacı içerisinde yukarıda tanımları verilen taraflar arasında mal ve hizmet satışına ilişkin bir hukuki işlemin olması gerekir. Somut

uyuşmazlıkta ise, davalı ..., ticari veya mesleki faaliyetleri kapsamında tüketiciye mal sunan tüzel kişi olarak kabul edilemeyeceğinden, anılan yasada tanımlanan “satıcı” tanımına uymadığı gibi, olayda 4077 sayılı kanun hükümlerinin uygulanması da mümkün değildir. Bu durumda dava konusu uyuşmazlığın Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; HUMK.’nun 25. ve 26. maddeleri gereğince Denizli 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18.05.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9277, Karar No: 2010/2976, Tarih: 01.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/9277 E.  ,  2010/2976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir. Davacı vekili tarafından incelemenin duruşmalı olarak yapılması istenilmiş olup, duruşma istemi pul yokluğu nedeniyle reddedilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 1638 ada 17 parselin bağlı bulunduğu cadde veya sokak için belediyece 2007 yılı itibarıyla emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m2 değerinin ilgili Belediye Başkanlığından getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 01.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9497, Karar No: 2012/21541, Tarih: 30.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/9497 E.  ,  2012/21541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- TCK'nın 184/4. maddesinin; "Üçüncü fıkra hariç, bu madde hükümleri ancak belediye sınırları içinde veya özel imar rejimine tabi yerlerde uygulanır" hükmü uyarınca, özel imar rejimine tabi olmayan mücavir alanda veya köy ve mezralarda, anılan maddenin 1.fıkrasının uygulanamaması, ... Belediyesi Encümeninin 20.11.2007 tarihli kararı ve bilirkişi raporunda, söz konusu Turgut Özal Mahallesi ... Sokak’ta bulunan yapının belediye mücavir alan içerisinde, imar planı dışında kaldığının belirtilmesi karşısında, suça konu inşaatın özel imar rejimine tabi yerler içinde kalıp kalmadığı da saptanarak, mücavir alanda veya özel imar rejimine tabi yerler dışında kaldığı takdirde atılı suçun oluşmayacağı gözetilmeden, eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre de;

CMK'nın 231/6-c maddesi hükmünün, sanığın mağdur veya kamuya verdiği maddi zararın karşılığı olan paranın ödenmesini gerektiren somut olaylarda uygulanabileceği, dosyadaki bilgi ve belgelere göre; sanığın kendisine ait taşınmaza ruhsatsız olarak bina yaptığının saptanması ve bu nedenle yargılamaya konu olayda sanık tarafından kişilere veya kamuya ödenmesi gereken somut, maddi bir zarar bulunmaması karşısında; TCK'nın 184/5.maddesinde yer alan etkin pişmanlık ve CMK'nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin hükümlerin uygulama olanağının, birbirinden bağımsız olarak ele alınıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, "herhangi bir zarar ödemesi bulunmadığı" biçimindeki yasal olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanmamasına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ...’nın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10890, Karar No: 2014/29218, Tarih: 23.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/10890 E.  ,  2014/29218 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/219474

MAHKEMESİ : Mersin 11. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2013

NUMARASI : 2013/6 (E) ve 2013/452 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 39,90 TL değerindeki bir çift ayakkabıyı çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunun değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

UYAP'tan alınan güneşin doğuş batış çizelgesine göre suç tarihinde güneşin saat 16.29'da battığı, sanığın eylemi saat 19.15'te gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle cezada aynı yasanın 143/1. maddesi gereği artırım yapılmaması

Kabule göre de;

UYAP'tan alınan güneşin doğuş batış çizelgesine göre suç tarihinde güneşin saat 16.29'da battığı, sanığın eylemi saat 19.15'te gerçekleştirdiğinin anlaşılması karşısında, suçun gece vakti işlenmesi nedeniyle cezada aynı yasanın 143/1. maddesi gereği artırım yapılmaması

Bozmayı gerektirmiş, sanık T.. K..'nun temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkın korunmasına 23/10/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/25016, Karar No: 2016/16580, Tarih: 13.10.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/25016 E.  ,  2016/16580 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

1- Davalı şirketlerin faaliyet alanlarını ve iştigal konularını gösterir ... tescil bilgilerinin ve ayrıca her 3 davalı şirketin de şirket ana sözleşme örneklerinin ;

2- Davacının iş akdinin feshinden sonra davalılardan ... İnşaat Turizm Dış Tic. Ltd. Şti.'de yeniden işe başladığını gösteren sigorta hizmet cetveli ile fesih tarihinden sonra çalışması bildirilen işyerlerinin unvan ve adreslerini gösterir belgelerin istenerek evraklar geldikten sonra eklenerek tekrar Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/629, Karar No: 2007/632, Tarih: 26.09.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-629 E.  ,  2007/632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 29/03/2007

Taraflar arasındaki “kadastro tesbitine itiraz“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.06.2006  gün ve  2006/198 E- 322 K.          sayılı kararın incelenmesi davalılardan G.K.. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.11.2006 gün ve 2006/11839-15351 sayılı ilamı ile; (...Kadastro sırasında .....Köyü 107 ada 23 parsel sayılı 1.313,23 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesizden tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle payları oranında  davalılar G. K. ve müşterekleri adlarına  tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm  davalılardan G. K.  tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda;karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda;karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45.maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN : Davalılardan G. K. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN : Davalılardan G. K. vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalılardan G. K. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile,direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,26/09/  2005 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7608, Karar No: 2020/10966, Tarih: 04.11.2020

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2020/7608 E.  ,  2020/10966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk ... müdafınin temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek temyiz isteminin reddine dair 15.01.2016 tarihli ek kararın kaldırılarak yapılan incelemede;

I-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

14.04.2011 tarihinden yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 Sayılı Kanun’un 26.maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2.madde uyarınca doğrudan verilen 3000-TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçundan tayin edilen 1320,00-TL adli para cezasına ilişkin hükümlerin cezaların türü ve miktarları itibariyle temyizleri mümkün bulunmadığından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuklar müdafıinin temyiz itirazlarının tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan TCK’nın 51. maddesinin uygulamama gerekçesi olan kanaatin oluşmaması, CMK’nın 231. maddesi için de geçerli olacağından, tebliğnamedeki bozma İsteyen görüşe iştirak olunmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre suça sürüklenen çocuklar müdafiilerinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

III-Suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 11. maddesi gereğince aynı Kanun'un 5. maddesinde öngörülen koruyucu ve destekleyici tedbirlerin suça sürüklenen ve ceza sorumluluğu olmayan çocuklar bakımından uygulanacağı gözetilmeden suça sürüklenen çocuklar hakkında danışmanlık tedbirine hükmedilmesi,