muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/7256, Karar No: 2008/1795, Tarih: 20.03.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/7256 E.  ,  2008/1795 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı bozmaya uyularak verilen hükmün temyizen tetkiki taraf vekillerince istenmiş ve temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve bozmanın şümulü dışında kalarak kesinleşen cihetlere ait temyiz itirazlarının incelenmesinin artık mümkün olmamasına göre davacı ve birleşen davanın davalısı kooperatifin tüm, davalı ve birleşen davanın davacısı arsa sahibinin ise sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Hükmüne uyulan Daire’mizin bozma ilâmında, inşaatın yapılıp arsa sahibine teslim edilmesi gereken tarih 29.01.1998 olarak belirlenmiştir. Bu durumda mahkemece 29.01.1998 tarihinden sonraki 6 ay için sözleşmede kararlaştırılan cezai şart, 6 ay sonrasındaki gecikme için ise aylık mahalli rayiç kira bedeli saptanarak, dairelerin satıldığı ve kiraya verildiği tarihler gözetilerek ve 12.04.2000 iskân tarihini geçmemek üzere gecikme tazminatına hükmedilmesi gerekirken, binanın teslimi gereken tarihin 29.01.1999 tarihi olarak kabul edilip davanın sonuçlandırılması doğru olmamıştır.

Yine bozma ilâmında birlikte ifaya esas alınan imalât bedellerinin binanın fiilen teslim alındığı tarihteki rayiçlerden hesap edilmesi gerektiği belirtildiğinden, fiilen teslim edildiği tarihin araştırılıp (12.04.2000 iskân ruhsat tarihini geçmemek üzere) bedel hesabı yapılması lazım iken 1999 yılı rayiçlerinden hesaplanan 5.925,69 YTL üzerinde birlikte ifaya karar verilmesi bozmaya aykırı olmuştur.

Ayrıca bozma kararından sonra açılan 2003/57 esas sayılı davada sözleşmenin 5.maddesi uyarınca davacıya ödenmesi gereken 1.500,00 YTL’nin tahsili talep edildiği halde bu bedelin ödendiği davalı tarafça ispatlanamamış olmasına rağmen istemin reddi de yerinde görülmemiştir. Karar belirtilen nedenlerle davalı ve birleşen davanın davacısı arsa sahibi yararına bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte yazılı nedenlerle davacı ve birleşen davanın davalısı kooperatifin tüm, davalı ve birleşen davanın davacısı arsa sahibinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca hükmün temyiz eden davalı ve birleşen davada davacı arsa sahibi ... yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 438,50 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davacı-k.davalı kooperatiften alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı-k.davacı ...'ya geri verilmesine, 20.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2609, Karar No: 2014/2641, Tarih: 17.03.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/2609 E.  ,  2014/2641 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ALANYA KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/04/2013

NUMARASI : 2010/1253-2013/150

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Ş. Köyü çalışma alanında bulunan ... ada 1, 659 ada 1 ve 2 parsel sayılı 27.210.18, 1.482.59, 1.885.38 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı N.. Y.. tarafından davalılar M.. T.., M.. T.. ve M.. T.., aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan elatmanın önlenmesi davası, davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Davacı H.. Ş.., çekişmeli ... ada 1 parsel sayılı taşınmaza yönelik Hazineyi Hasım göstermek suretiyle kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak Kadastro Mahkemesine dava açmıştır. Kadastro Mahkemesinde, çekişmeli parsel tutanakları ile dava dosyaları birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacı N.. Y..'ın davasının reddine, davacı Haşan Şen'in davası yönünden mahkemenin görevsizliğine, çekişmeli ... ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümün davalılar M.. T.., M.. T.., M.. T.. ve müşterekleri adlarına payları oranında tesciline, ... ada 1 parsel sayılı taşınmazın (B) harfi ile gösterilen bölümü ile ... ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazların ham toprak vasfı ile Hazine adına tesciline, ... ada 1 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesine kargir ev ile muhtelif yaş ve cinste ağaçların H. Ö.'e ait olduğunun yazılmasına karar verilmiş; hüküm, davalılar M.. T.., M.. T.., M.. T.. vekili, davalı Hazine vekili ve davalı H.. Ö.. tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar M.. T.., M.. T.. ve M.. T.. vekili ile dava dışı H.. Ö..'ün ... ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen bölümü ile 659 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlara yönelik temyiz itirazlarının reddi ile 658 ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde (B) harfi ile gösterilen bölümü ile 659 ada 1 ve 2 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz eden davalılardan ayrı ayrı alınmasına,

2- Davalı Hazinenin ... ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik temyizine gelince; Mahkemece, çekişmeli taşınmazın temyize konu (B) harfi ile gösterilen bölümünün davalı dayanağı tapu kaydı kapsamında kaldığı kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. Mahkemece, davalı dayanağı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri getirtilmek suretiyle kapsamı yönetemine uygun şekilde belirlenmemiş, tapu kaydının kadastro sırasında revizyon görüp görmediği araştırılmamış, tapu kaydının cinsinin nısıf (tarlanın yarısı) olduğu ve pay tapusu olduğu gözetilmemiş, taşınmazın niteliği ve zilyetlik hususlarında yapılan araştırma da hava fotoğraflarından yararlanılmamıştır. Sağlıklı sonuca varılabilmesi için, davalı dayanağı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri, dava konu taşınmazın tespit tarihi olan 2010 yılından geriye doğru 15-20-25 yıl öncesine ait stereoskopik hava fotoğrafları getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişiler, aynı yönteme göre tespit edilecek taraf ve zilyetlik tanıkları, tespit bilirkişileri, jeodezi ve fotogrametri mühendisi bilirkişi ve 3 kişilik ziraat ve 3 kişilik jeoloğ mühendislerinden oluşan bilirkişi kurulu katılımı ile keşif yapılmalıdır

. Taşınmazın başında yapılacak keşif sırasında davalı dayanağı tapu kaydı ihdasından itibaren tüm tedavülleriyle birlikte okunup hudutlar mahalli bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, bilirkişilerin gösteremediği hudutların tesbiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, teknik bilirkişiye yerel bilirkişi ve tanıkların gösterdiği hudutlar haritasında işaret ettirilmeli, tapu kaydına kapsam tayin ederken tapu kaydının cinsinin nısıf (tarlanın yarısı) olduğu ve pay tapusu olduğu gözetilmeli, dinlenecek yerel bilirkişi ve tanıklardan davaya konu edilen taşınmazın niteliği, taşınmazın temyize konu bölümünün geçmişte ne durumda bulunduğu, kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, 3 kişilik zirai bilirkişi ve 3 kişilik jeoloğ bilirkişi kurulundan, taşınmazın temyize konu bölümünün toprak yapısı ve niteliğini belirtir ve önceki tarihli ziraatçi ve jeoloğ bilirkişi raporunu irdeler şekilde ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, taşınmazın geyve çayı yatağında kalıp kalmadığı, geyve çayının etkisi altında kalan sahada bulunup bulunmadığı açıklığa kavuşturulmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanaklarıyla denetlenmeli, jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi bilirkişiden yukarıda belirtilen tarihlerde çekilmiş stereoskopik üç adet hava fotoğrafının stereoskop aletiyle incelenmesi neticesinde taşınmazın temyize konu bölümünün incelenen 3 adet fotoğrafa göre sınırlarının ve niteliğinin belirlemesi istenilmeli, taşınmazın temyize konu bölümünü tüm yönlerinden gösterir fotoğrafları çektirilmeli, fen bilirkişiye keşfi takibe imkan verir ve denetime elverişli kroki ve ayrıntılı rapor düzenlettirilmeli, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, davalı Hazinenin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle 658 ada 1 parsel sayılı taşınmazın fen bilirkişi rapor ve krokisinde (A) harfi ile gösterilen bölümüne yönelik hükmün BOZULMASINA, 17.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10912, Karar No: 2019/5948, Tarih: 10.07.2019

**10. Hukuk Dairesi         2016/10912 E.  ,  2019/5948 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle; dava konusu kazanın yasal dayanağı 506 sayılı Kanun’un 26. maddesi olup, iş kazası ile sigortalının ölümü arasında illiyet bağı bulunmaması sebebiyle davanın reddine karar verilmesi isabetli ise de, yanılgılı değerlendirmeyle onay tarihi itibariyle davacının talebinin zamanaşımına uğradığının kabulünün dava sonucuna etkili olmamasına göre göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usûl ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, Başkan ...’in muhalefetine karşı, üyeler..., ..., ... ve ...’ün oyları ve oyçokluğuyla 10.07.2019 günü karar verildi.

(M)

KARŞI OY

Davacı Kurum tarafından, 10.11.1990 tarihinde meydana gelen iş kazası nedeniyle 27.5.1992 onay tarihli sigortalıya bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri rücu edildikten sonra bu kez 2013 yılında sigortalının vefatı nedeniyle hak sahibine bağlanan ölüm gelirinin de rücuan tazmini talep edilmiştir.

Mahkemece, iş kazası ile sigortalının ölümü arasında illiyet bağı bulunmadığından davanın reddine karar verilmiş, Daire çoğunluğu tarafından aynı gerekçe benimsenerek onanmıştır.

Daire çoğunluğu ile aramızdaki ihtilaf, iş kazası sonucu sigortalıya bağlanan sürekli iş göremezlik gelirinin Kurumca rücu edilip borç tasfiye edildikten yıllar sonra hak sahiplerine bağlanan ölüm gelirinin de yasal olarak rücusuna imkân olup olmadığı noktasındadır.

Davanın yasal dayanağı, 506 sayılı Kanunun 26/I. fıkrası; “İş kazası ve meslek hastalığı, işverenin kastı veya işçilerin sağlığını koruma ve iş güvenliği ile ilgili mevzuat hükümlerine aykırı hareketi veyahut suç sayılabilir bir hareketi sonucu olmuşsa, Kurumca sigortalıya veya haksahibi kimselerine yapılan veya ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları ile gelir bağlanırsa bu gelirlerinin 22 nci maddede belirtilen tarifeye göre hesaplanacak sermaye değerleri toplamı (Any. Mah.nin 23/11/2006 tarihli ve E:2003/10 K:2006/106 sayılı Kararı ile iptal cümle; “... sigortalı veya haksahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere ...”) Kurumca işverene ödettirilir. (Ek cümle: 29/7/2003-4958/28 md.) İşçi ve işveren sorumluluğunun tespitinde kaçınılmazlık ilkesi dikkate alınır.”

Maddede “İleride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin tutarları” ibaresinin açıklanması gerekmektedir. Madde metninde Kurumca yapılan giderlerin yanında gelir bağlanırsa bu gelirin peşin sermaye değerinin rücu edilebileceği düzenlenmiştir. Madde lafzından giderler kavramına peşin sermaye değerinin dâhil olmadığı anlaşılmaktadır. Somut davada Kurumca istenen ise peşin sermaye değeridir.

506 sayılı Kanun m. 26/I/’de “ve ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderin tutarı ile” hükmünün iptaline karar verilmesi istemiyle Anayasa Mahkemesine başvurulmuştur. Anayasa Mahkemesinin 20.12.1983 tarih, 1982/4 E, 1983/17 sayılı iptal kararının gerekçesi: “İptali istenilen ve ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderler sözcükleri, iş kazası ya da meslek hastalığı ile, uygun neden-sonuç bağı çerçevesinde, sigortalı için sağlık durumunun gerektirdiği sürece yapılan sağlık yardımları ve yukarıda açıklanan türdeki hizmetlerin yol açtığı giderleri amaçlamıştır.

(…)

Sonradan yürürlüğe giren yasaların geçmiş ve kesin bir nitelik kazanmış hukukî işlemlere etkili olmaması hukukun temel kurallarından biridir. İş kazası ve meslek hastalığı gibi sigorta dalları nedeniyle Kuruma ve dolayısıyla Devlete ait bir yükümle, işverenin sorumlu tutulması hukukça benimsenemez. Kaldı ki, her ne sebeple olursa olsun Devletçe izlenen sosyal ve ekonomik politikaların sonucu olarak sigorta tahsislerinde vuku bulan artışların, Kurumun öz kaynaklarından, bunun mümkün olmaması halinde de Devletçe karşılanması esastır.

Özetlemek gerekirse, iş kazası sonucu ölen bir işçinin hak sahiplerine kesin olarak bağlanan gelirde ekonomik ve sosyal bazı nedenlere dayanılarak sosyal hukuk devletinin gereklerinden olan sosyal adalet ve sosyal güvenliği sağlamak maksadıyla yasa ile sonradan artırma yapılmasının 26. maddenin birinci fıkrasında ve ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderlerin biçiminde yer alan ibarenin kapsamı dışında kaldığı ve bu niteliğiyle itiraz konusu hükmün Anayasa'ya aykırı bulunmadığı sonucuna varıldığından itiraz reddedilmelidir.”

Anayasa Mahkemesine göre, herhangi bir sosyal sigorta olayı ortaya çıktığında Kurumla işveren bir defa hesaplaşır. İşveren, bağlanan gelirin peşin değerini ödedikten sonra Kurumla işverenin gelir bağlama yönünden hesaplaşması sona erer (Resul Aslanköylü, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu Şerhi, I. cilt sh. 1001) .

Anayasa Mahkemesine göre, herhangi bir sosyal sigorta olayı ortaya çıktığında Kurumla işveren bir defa hesaplaşır. İşveren, bağlanan gelirin peşin değerini ödedikten sonra Kurumla işverenin gelir bağlama yönünden hesaplaşması sona erer (Resul Aslanköylü, Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu Şerhi, I. cilt sh. 1001) .

26/I. fıkrada Kurumun rücu alacağı Dairemizce, hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı olarak iken, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün Anayasaya aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüştüğü, artık sadece ilk peşin değerli gelirin tazmin edilebileceği, artışların ise istenemeyeceğine dair içtihat oluşturulmuştur.

Yukarıdaki yasal durum karşısında, Kurumun bağlanan gelir peşin değerinin rücusu, ilk kaza tarihine göre belirlenen peşin değerdir. İşveren bu gelirin kusur karşılığını ödedikten sonra Kurumla işveren arasında hesaplaşma bitmiştir. Madde metninde “ileride yapılması gerekli bulunan her türlü giderin tutarı” ibaresine bağlanan gelir dahil değildir. Aksi halde somut davada olduğu gibi işveren ödediği zararı uzun yıllar sonra tekrar ödemek zorunda kalacaktır. Zira zararın tamamı sigortalıya bağlanan gelirin peşin değeridir ve bu miktar da ödenmiştir.

Sigortalıya bağlanan gelirin peşin sermaye değeri rücu edildikten sonra, sigortalının ölümü sonrasında hak sahiplerine bağlanan ölüm gelirleri, tahsil edilen ilk peşin sermaye değeri içerisindedir ve ilkinin fer’isi niteliğindedir. Sigortalıya bağlanan gelirin peşin değeri ödenip tasfiye edildikten sonra sigortalının hemen ölümü halinde artık geri rücu imkanının olmadığı Dairemiz uygulamasıdır. Anaya Mahkemesinin kararında bahsedildiği gibi, iş kazası ve meslek hastalığı gibi sigorta dalları nedeniyle Kuruma ve dolayısıyla Devlete ait bir yükümle, işverenin sorumlu tutulması hukukça benimsenemez. Madde metni incelendiğinde, hem sigortalıya hem de akabinde yıllar sonra sigortalının hak sahiplerine bağlanan gelirlerin peşin değerlerinin tazminine olanak veren düzenleme yoktur. Sigortalının işveren karşı dava açıp Kurumca karşılanmayan zararını tahsil ettikten sonra, ölümü halinde hak sahiplerinin de ayrıca işverene karşı tazminat isteme hakları da yoktur.

26. maddeye dayalı Kurumun rücu alacağı davalarında zamanaşımı bağlanan gelirin ilk bağlama (onay) tarihine göre hesaplanmaktadır. Bu nedenle davada zamanaşımı da dolduğundan davanın değişik gerekçe ile reddi gerektiği ve bu nedenle yerel mahkeme kararının onanması görüşünde olduğumdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2008/2731, Karar No: 2008/7223, Tarih: 06.05.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/2731 E.  ,  2008/7223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Yozgat 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

TARİHİ : 07/12/2006

Davacı,  SSK.'lı süreleri hariç 01.05.1997-dava tarihleri arasında tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine    karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan  ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının   01.05.1997-29.08.2006 tarihleri arasında SSK na tabi çalışmaların dışında kalan dönemde  2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  davanın   kabulüne karar verilmiştir..

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının   01.05.1997-29.08.2006 tarihleri arasında SSK na tabi çalışmaların dışında kalan dönemde  2926 sayılı Yasaya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbiti istemine  ilişkindir.

Mahkemece  davanın   kabulüne karar verilmiştir..

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Dosyadaki belgelere göre, davacının Ziraat Odası  kaydının 05.08.2003  tarihinde başladığı, Tarım Kredi Kooperatifi ve Pancar Ekiciler Kooperatifi ortağı olmadığı , üzerine kayıtlı arazisinin bulunduğu, Ziraat Bankasından kredi aldığı, davacının sattığı ürün bedelinden prim kesintisinin 30.04.1997ve 29.05.1998   tarihinde yapıldığı ,bu dönemde 19.10.2000-30.10.2000 tarihleri arasında kısa süreli SSK’na tabi sigortalı olduğu    görülmektedir.

Mahkemece kesintinin bulunduğu   01.05.1997-31.12.1998   tarihleri arasındaki dönem yönünden  verilen tesbit kararı yerinde ise de 01.01.1999-29.08 .2006 tarihleri arasındaki dönemde   2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı   ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı halde bu döneme ilişkin istemin soyut tanık beyanı ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi;isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 06.05.2008  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12131, Karar No: 2021/10527, Tarih: 23.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/12131 E.  ,  2021/10527 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Başka suçtan farklı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın vareste talebi bulunmaması karşısında, hükmün verildiği 08/09/2015 tarihli son oturumda SEGBİS yoluyla veya bizzat duruşmada hazır bulundurulması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeksizin hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 193 ve 196 maddelerine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı, sanık ...’ün temyiz nedenleri yerinde görülmekle tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6629, Karar No: 2013/11271, Tarih: 24.04.2013

**2. Hukuk Dairesi         2013/6629 E.  ,  2013/11271 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bodrum 2. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ :17.10.2011