muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/8792, Karar No: 2021/9625, Tarih: 05.07.2021

Davacı duruşmadaki beyanında ,kendisinin firmaya tasarım koleksiyonu hazırlamak ve yurtdışı bağlantılarını kurmak için geldiğini, genelde İzmir'de bulunduğunu, kumaş ve model seçimi için görüşmelerde bulunduğunu ,atölye ve idari büro kapılarının farklı olup sadece idari büroda çalışanların kendisini tanığını, denetmen memuruna ...'da sürekli kalıyorum demediğini, dönemediğim zamanlarda kalıyorum dediğini, aksine şirketin İzmir'deki bürosunda daha çok bulunuyorum şeklinde beyanda bulunduğunu belirtmiştir.

Kendilerinin atölye bölümünde çalıştığını beyan eden tanıkların davacıyı tanımadığını ifade etmesine rağmen, 19.09.2011-12.04.2013 tarihleri arasında davalı 1038782 işyerinden bildirimi bulunan ve çalışması iptal edilmemiş tanıklardan ...’in davacıyı davalı ... San. Tic. Ltd. Şti de çalışırken gördüğünü,davalı şirketin bir Kütahya’da bir de İzmir’de şubesi olduğunu,davacının İzmir’deki şubesinde çalışıp, ayda bir iki sefer de Kütahya’daki şubeye gelip numune diktiğini beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Somut olay bakımından,mahkemece yapılan araştırma yeterli bulunmamıştır. Davacı, idari büroda çalıştığını beyan ettiğinden işyerinde bu bölümde çalışanlar arasından bordo tanıkları seçilerek dinlenmeli,müfettiş raporunda davacının işyerinde muhasebeci olarak çalıştığını belirttiği ... ve ustabaşı ...’ın beyanı alınmalı,davalı işyerinin Kütahya adresinde tescilli olduğu görülmekle İzmir’de şube işyeri bulunup bulunmadığı,... Tekstil Ltd.Şti ile aralarında organik bağ olup olmadığı her iki işyerinin ticaret sicil kayıtları getirtilerek araştırılmalı sonucuna göre karar verilmelidir

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin kararının kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 05/07/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2020/2467, Karar No: 2024/1359, Tarih: 21.03.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/2467 E.  ,  2024/1359 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun kabulü ile; 5271 sayılı Kanun'un 280/2.

maddesi uyarınca yeniden yapılan yargılama sonucu kurulan

mahkumiyet, temyiz talebinin reddi

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekili, sanıklar müdafiileri

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; katılanlar vekili ve sanıklar müdafileri tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 5271 sayılı CMK'nın 298/1. maddesindeki temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Kanun’un 286 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde yer verilen; “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezalarını artırmayan bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığının düzenlendiği, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin, 26.02.2020 tarihli ve 2018/2448 Esas, 2020/418 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında İlk Derece Mahkemesince verilen beraat hükmünün kaldırılıp sanık hakkında 12100 TL adli para cezasına hükmedilmiş ise de sanık hakkında verilen sonuç cezanın artırılmış olması nedeniyle sanık müdafinin temyiz isteminin kabule değer sayılmamasından dolayı reddine dair 17.04.2020 tarihli ek kararın kaldırılmasına karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

İlk Derece Mahkemesince sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi gereğince beraatine, sanık ... hakkında ise TCK'nın 85/2,53/6,63. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına karar verilmiş, sanık ... müdafii, katılanlar vekili ve mahalli Cumhuriyet savcısının istinaf talebinin kabulü ile 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca ilk derece mahkemesi hükmünün kaldırılmasıyla yeniden yapılan yargılama sonucu sanık ... hakkında TCK'nın 85/2,62,50. maddeleri gereğince 12.100 TL adli para cezası ile mahkumiyetine, sanık ... hakkında ise TCK'nın 85/2, 53/6, 63. maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezası ile mahkumiyetine, sürücü belgesinin 6 ay süre ile geri alınmasına sanık ... yönünden kesin olmak üzere karar verilmiş, sanık ... müdafinin temyiz dilekçesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince bu sanık yönünden temyiz talebinin reddine dair ek karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca ek kararın kaldırılması ile sanıklar hakkındaki hükümlerin bozulmasına karar verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği; az ceza verildiğine ilişkindir.

Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanığın temyiz hakkının olduğuna ve kusuru olmadığına ilişkindir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz isteği; az ceza verildiğine ilişkindir.

Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanığın temyiz hakkının olduğuna ve kusuru olmadığına ilişkindir.

Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanığın kusuru olmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. İlk Derece Mahkemesince, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede;

Sanık ...'un Demirköprü Nakliye San. ve Tic Ltd Şirketi yetkilisi olduğu, sanık ...'ın bu şirkette şoför olarak çalıştığı, temyiz dışı sanık ...'ün Keskinoğlu Tavukçuluk firmasında yükleyici forklift operatörü olarak görev yaptığı, sanık ...'nin yetkilisi olduğu şirkete ait "45 L 0471 plakalı kamyon ve arkasına takılı 45 L 0472 plakalı yarı römorka" içinde canlı tavuk bulunan pia'ların(demir paletler) dava dışı Keskinoğlu Tavukçuluk firmasına adına, üçüncü şahsa ait bir tavuk çiftliğinden şirket çalışanı sanık ... tarafından forklift ile römork üzerine yüklenerek Keskinoğlu Tavukçuluk firmasına ait kesimhaneye götürüldüğü,

Olay günü saat 23.00 sıralarında, gece vakti, genişiği 6,30 metre olan iki yönlü aydınlatma olmayan yolda sevk ve idaresindeki Ford marka, Cargo tipi kamyon ve buna bağlı yarı römork ile Gölmarmara istikametinden Akhisar istikametine seyir halinde 17+700. km'ye geldiğinde, yarı römork üzerinde yüklü bulunan Pia denilen tavukların içine konulduğu karkas kafeslerin oturtulduğu demir paletlerin 5. sırasının römorktan dışarıya doğru 1 metre kadar kayarak çıkıntı yaptığı (yerden 1.35 m yüksekte olduğu) sırada karşı yönden gelen ...'nın yönetiminde bulunan kamyonetin kayan bu pia'lara çarptığı, çarpmanın kamyonetin şeridi üzerinde gerçekleştiği olayda kamyonette yolcu olarak bulunan ...'nın olay yerinde, ...'nın ise 26/06/2015 tarihinde tedavi görmekte iken öldüğü olayda;

Sanık ... Demirköprü Ltd. Şti. Yetkilisi olup kazaya karışan ve sanık ...'ın sevk ve idaresinde bulunan kamyonun malikidir. Söz konusu kamyon Keskinoğlu firmasına şoförü ile birlikte tahsis edilmiş, bu şirketin talep ve talimatları doğrultusunda araçta revizyon çalışmaları yapılmış olup yalnızca bu şirketin yük taşıma işinde kullanılması için tahsis edilmiştir. Demirköprü şirketi tarafından söz konusu kamyon Keskinoğlu şirketine tahsis edilirken kamyona ait ruhsatta da açıkça "markası Ford, cinsi Tenteli kasa kamyon, Çekici kancalı-Tenteli Profil Kasa kamyon olduğu, 45 L 0472 plakalı römorkun ruhsatında; markası OCK, cinsi Merkezi dingilli römork- Brandalı profil kasa" olduğu hususu ifade edildiğinden, Demirköprü şirketi tarafından tentesiz ve brandasız olarak Keskinoğlu şirketine tahsis edildiğine dair dosya da bir bulgunun mevcut olmaması, kaldı ki her ne kadar kazadan sonra yapılan incelemelerde dosya içeriğinde mevcut fotoğraflardan kamyonun ve römorkun tentesiz kullanıldığının tespit edilmesinin söz konusu kamyonun Keskinoğlu şirketine bu vaziyette tahsis edildiğini göstermeyeceğinden pekala Keskinoğlu şirketi tarafından da kamyonun kullanılmaya başladığı süreçte ruhsatta da ifade edilen tentenin çıkarılarak kullanılabileceği ihtimal dahilinde olduğundan bu hususta Demirköprü şirketi yetkilisi sanık ...'un suça konu eylemde meydana gelen ölüm vakalarından sorumluluğuna gidilebilmesini gerektirir bir halin varlığı ve aynı zamanda suça konu eylem yönünden taksirli hareketinin bulunup bulunmadığı noktasında tereddüt hasıl olduğundan, ifade edilen hususlar yönünden sanığın sorumluluğu her türlü kuşkudan uzak, somut, inandırıcı ve kesin delillerle ortaya koyulamdığı gerekçesi ile sanık ...'nin beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. Sanık ... hakkında ise; sanık, aracın hızının 60 km/saat civarında olduğunu beyan etmekte olup, bu hız düzeyinin, yolun kasisli, virajlı bölümleri için uygun görülmediği, sanığın, yükün toprak yolda yerinden oynayacağını, virajlara hızlı girmesi durumunda da yükün kayabileceğini öngörmesi, aracının hızını, aracındaki yük durumunu ve yol şartlarını göz önüne alarak ayarlaması gerektiği bu nedenle olayda tali kusurlu olduğu" gerekçeleri ile tali düzeyde kusurlu kabul edildiği olayda sanık ...'ın TCK'nın 85/2. maddesinde düzenlenen taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır.

2. Bölge Adliye Mahkemesi tarafından duruşma açılarak yapılan değerlendirmede; 17.07.2017 tarihli İTÜ öğretim üyelerinin düzenlediği bilirkişi raporunda; tavukların içine konulduğu Pia'ların kamyona ve römorka yüklemelerinde bir hata yapıldığına dair herhangi bir bulgu bulunmadığı; forklift operatörünün kusursuz olduğu, sanık sürücü Fikret Aycan'ın tali derecede kusurlu olduğu, Demirköprü Nakliyat şirket yetkililerinin alt düzeyde kusurlu oldukları, ölen ... sürücüsü ...'nın kusursuz olduğu, dava dışı Keskinoğlu tavukçuluk firması yetkililerinin ise asli derecede kusurlu oldukları,

45 L 0472 plakalı kamyonun ruhsatında tenteli kasa kamyon, çekici, kancalı-tenteli profil kasa kamyon olduğu, 45 L 0472 plakalı römorkun ruhsatında "markası OCK, cinsi merkezî dingilli römork- brandalı profil kasa" olduğunun belirtildiği, Demirköprü Nakliyat şirketi temsilcisi sanık ...'un savunmasında ... ve römorkun üst yapısının Keskinoğlu Şirketinin istediği ölçülerde yaptırıldığını beyan ettiği, ancak makine mühendisi bilirkişinin tespit ettiği gibi römork tabanındaki lamaların Piaların hareket etmesini engeleyecek nitelikte olmadığı, nitekim kazadan sonda piaların daha geniş bantlı olanlarla değiştirildiğinin fotoğraflar üzerinde yapılan inceleme neticesinde tespit edildiği, rapor edilmiştir.

Dosya kapsamındaki tüm delilerin değerlendirilmesi neticesinde; yetersiz donatıya sahip kamyon römorkunu canlı tavuk nakliyesi işinde kullanan dava dışı Keskinoğlu Tavukçuluk firması yetkililerinin kazada asli kusurlu, taşıdığı yükün niteliğini gözeterek dikkatli ve tedbirli seyretmesi gereken sanık ...'ın tali kusurlu olduğu, aracın brandalı kullanılması gerekirken ruhsatına uygun kullandırılmadığı anlaşıldığından Demirköprü Nakliye Şirketi yetkilisi sanık ...'un tali kusurlu olduğu, forklift operatörü Özgün Aygün'e atfı kabil kusur ya da ihmal bulunmadığı kanaatine varılarak sanık ... hakkındaki beraat kararı kaldırılarak sanık ... ve sanık ...'ın ayrı ayrı TCK'nın 85/2.maddesinde düzenlenen taksirle öldürme suçundan mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, katılan sanık Ekrem müdafiinin ve katılanlar vekilinin yukarıda ilgili bölümde ileri sürdüğü bu kapsamdaki temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

Yukarıda izah edilen oluş çerçevesinde, İstanbul Teknik Üniversitesi heyet bilirkişi raporuna göre; dava dışı Keskinoğlu Tavukçuluk Firmasının, yükün niteliğine uygun donanıma sahip şekilde bir ... tasarımı yaptırmadığı ve böylelikle römorktaki yükün kaymasına zemin hazırladığı, makina mühendisince hazırlanan 30/06/2015 tarihli tespit raporunda da ifade edildiği üzere römork ve çekicinin taban kenarlarına kazadan sonra daha büyük boyutlarda çelik lamaların monte edilmiş olması da (dosyadaki fotoğraflarda görüldüğü gibi), eski lamaların yetersiz olduğunun anlaşıldığını kanıtladığı, kamyonun ve römorkun, piaların yanlardan kaymasını ve kasa dışına çıkmasını önleyici, hayvanların hava almasını engellemeyecek şekilde, uygun bir kafes sistemle güvenli bir hale getirilmediği, özetle yetersiz donatıya sahip kamyonu ve römorku tavuk nakliyesi işinde kullanan Keskinoğlu Tavukçuluk firması yetkililerinin kazada asli kusurlu olduğu tespitleri karşısında; dava dışı Keskinoğlu Tavukçuluk firması yetkilileri hakkında kamu davası açılıp açılmadığının araştırılması, açılmamışsa açılması sağlanarak her iki dosyanın birleştirilerek kusur incelemesinin yaptırılmasından sonra sanıkların hukuki durumlarının takdir ve tayin edilmesi yerine eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenlerle katılanlar vekilinin ve sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin kararının 5271 sayılı CMK'nın 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı CMK'nın 304/2-a maddesi uyarınca Akhisar Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3508, Karar No: 2024/211, Tarih: 17.01.2024

**6. Hukuk Dairesi         2022/3508 E.  ,  2024/211 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 15. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı yüklenici vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalılar murisi ... arasında ... 12. Noterliği'nde 20/08/2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, 20/08/2013 tarihli ek protokolde arsa sahiplerinin sözleşmeye göre aşamalı olarak tapuları devredeceğinin ve iskan alındığında kalan bir bağımsız bölüm devredileceğinin, şartları oluştuğu halde tapunun devredilmemesi halinde yükleniciye günlük 500,00 TL ceza-i şart ödeneceğinin kararlaştırıldığını, iskan alınmasına rağmen D blok, 2 no.lu dairenin müvekkiline devredilmediğini, cezai şart alacağının tahsili için davalılar hakkında başlatılan takibe davalıların itirazı üzerine takibin durduğunu ileri sürerek itirazın iptaline, takibin devamına ve icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı arsa sahipleri vekili cevap dilekçesinde; yüklenici tarafından arsa sahibine inşaatın başında ve bitiminde ayrı ayrı 50.000,00 TL ödeneceği kararlaştırılmasına rağmen ödenmediğini, yüklenici tarafından inşaat ruhsatının 26/11/2013 ve iskanın 13/04/2016 tarihinde alındığını, geç teslim yapıldığını, davacı yüklenicinin ihtarname ile lüks imalatlar yapıldığını bildirilerek ödeme talep ettiğini, kabul anlamına gelmemekle birlikte ceza-i şart miktarının fahiş olduğunu savunarak davanın reddini ve davacı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile A blok için ... ruhsatının 21/10/2013 tarihinde, B ve C bloklar ile havuz için 26/11/2013 tarihinde, iskan ruhsatının da 13/04/2016 tarihinde alındığı, davacı yüklenicinin iskan alma yükümlülüğünü yerine getirdiği, sözleşmede cezai şartın günlük 500,00 TL olarak kararlaştırıldığı, ifaya ekli cezai şartın iskan ruhsatının alınmasından sonraki tarihler için talep edildiği, davalılar uhdesinde kalan 2 nolu bağımsız bölümün yükleniciye devredilmesi gerektiği halde devredilmediği, davalıların bir kısım bağımsız bölümlerde eksik olduğu, dubleks dairelerde çatı kat açılarak daire oluşturulduğu, projeye aykırılıklar bulunduğu savunmasının iskan ruhsatı alınması sebebiyle kabul edilemeyeceği, cezai şarttan tenkis de yapılamayacağı, alacağın yargılamayı gerektirdiği ve davacının kötü niyeti ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 113.000,00 TL asıl alacak yönünden itirazın iptaline, takibin devamına, takip tarihinden itibaren asıl alacağa yasal faiz yürütülmesine, tarafların tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı arsa sahipleri vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı arsa sahipleri vekili istinaf dilekçesinde; bilirkişi raporunda inşaatın geç teslim edildiğinin tespit edildiğini, geç ifa halinde ... sahibinin teslimi beklemesinin yüklenicinin sorumluluğunu ortadan kaldırmadığını, yükleniciden tazminat talep edilebileceğini, ödemezlik def'inde bulunulabileceğini, müvekkillerine düşen 14 adet bağımsız bölümün kira kaybından kaynaklı zararın ve inşaatın tesliminde ödenmesi gereken 50.000,00 TL'nin ödenmediğini, ... ... 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/252 Esas sayılı dosyasında bu talepler bakımından dava açıldığını, davacının cezai şart talebinde bulunabilmesi için sözleşme gereği kendi edimlerini eksiksiz olarak ifa etmesi gerektiğini belirterek yerel mahkeme kararının kaldırılmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalılar vekilince delil olarak bildirilen dosyalardan ... ... 11. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/93 Esas sayılı dosyasında; aynı kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince arsa sahibi tarafından yükleniciye devri taahhüt edilen fakat devredilmeyen D Blok 2 nolu bağımsız bölümün tapusunun iptali ile yüklenici adına tescili talebiyle açıldığı, 23/03/2018 tarihli bilirkişi raporu ile yüklenicinin edimlerini eksiksiz yerine getirdiğinin tespit edildiği, ancak davalıların eldeki davadan alınan bilirkişi raporunu öne sürerek çelişkinin giderilmesini istemesi üzerine dosyanın ek rapor için bilirkişiye tevdi edildiği, yine ... ... 24. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2017/29 Esas sayılı dosyasında; aynı kat karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince murise borç olarak verilen fakat ödenmeyen alacağın tahsili amacıyla başlatılan takibe itirazın iptali istenmiş olup mahkemece davanın yüklenici lehine kabul edildiği, davalılarca istinaf kanun yoluna başvurulduğundan dosyanın istinafta olduğu, yine ... ... 23. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2018/252 Esas dosyasında; arsa sahipleri tarafından yükleniciye karşı açılan davanın işin geç tesliminden kaynaklı gecikme tazminatı ile 50.000,00 TL alacağın tahsili talebine ilişkin olduğu anlaşılmış olup, buna göre işbu davalar ile istinafa konu eldeki davanın konusunun birbirlerinden farklı olduğu, tüm dosyaların eldeki dava ile birleştirilip görülmesi ya da bekletici mesele yapılması yönündeki istinaf itirazının reddi gerektiği, davalılar tarafından gecikme tazminatı için ayrı bir dava açıldığından bu davada artık takas/mahsup araştırmasına gerek bulunmadığı somut olayda icra dosyasının incelenmesinde, davacı yüklenicinin iskan raporunun alındığı tarih olan 13/04/2016 tarihinden sonraki 07/06/2016-18/01/2017 tarihleri arasındaki dönem için işleyen cezai şartı talep ettiği, iskan alındığından ve ifa yükümlülüğü yerine getirildiğinden davalı arsa sahipleri uhdesinde kalan tapunun kendi adına tescilini ve ipoteğin kaldırılmasını talep edebileceği, sözleşme gereğince davalı arsa sahiplerine verilmesi kararlaştırılan bağımsız bölümlerin binaya kat irtifakı kurulması akabinde 11/09/2014 tarihinde dava dışı şahıslara satıldığı anlaşıldığından davalı arsa sahiplerinin yapıda kat irtifakı kurulduğunu bildikleri sonucuna varıldığı ve davalı arsa sahipleri yönünden temerrüt gerçekleştiği, davacı yüklenici lehine 2 nolu bağımsız bölüm yönünden sözleşmenin 7. maddesi gereğince iskan tarihinden sonraki dönem için günlük 500,00 TL cezai şart alacağının doğduğu, hükme esas alınan raporda davalılarca ileri sürülen aykırılıkların iskan alımından sonra davalılar tarafından yapılmış olabileceği değerlendirmesinin yapıldığı, mahkemece denetime elverişli bilirkişi kurul raporu hükme esas alınarak karar verilmesi usul ve yasaya uygun olduğundan davalılar vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar