muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2004/7909, Karar No: 2005/5661, Tarih: 31.05.2005

Mahkemece, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, kurucu pay sahiplerine ait kâr paylarının ilk kuruluş sermayesine göre ve bununla sınırlı olarak ödeneceği, ancak anasözleşme hükmünü kurucu paylar lehine lorumlar ve en son sermaye artırımına kadar artırılan sermaye miktarına göre elde edilecek kârdan kurucu kâr payı ödemesi durumunda, bu uygulama bakımından şirket ile kurucu pay sahibi arasında akdi bir bağ oluşturacağı, bu nedenle davalı bankanın davacının kurucu pay hakkını artırılan en son sermaye miktarına göre ödemesi gerektiği sonucuna varılarak, davalının icra dosyasına itirazının kısmen iptali ile takibin 335.469.152.189 TL. üzerinden devamına, 326.578.947.410 TL. asıl alacağa takip tarihinden itibaren %70 ve değişen oranlarda reeskont faiz yürütülmesine, alacak likit olduğundan 134.187.660.835 TL.b icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı Kemal'in, davalı bankanın kurucu pay senedi sahibi olduğu, TTK.nun 403.maddesi gereğince intifa senetlerinin sahiplerine azalık hakkı vermeyeceği, bu nedenle Bankalar Kanunu'nun 14/3-4. maddesi gereğince davalı bankanın temettü hariç ortaklık hakları ile yönetim ve denetiminin TMSF.na devredilmesinin, davalı bankaya karşı 3.kişi konumunda olan davacının kurucu intifa senetlerinden doğan kâr payı alacağını istemesine engel teşkil etmeyecek olmasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir edilen 400.00 YTL. duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, Bankalar Kanunu'nun 4672 sayılı Yasa'yla değişik 14/5/c maddesi gereğince davalıdan harç alınmasına mahal olmadığına, 31.05.2005 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10742, Karar No: 2024/1444, Tarih: 12.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10742 E.  ,  2024/1444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/106 Esas, 2023/514 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.12.2022 Tarihli ve 2022/338 Esas, 2022/371 Karar Sayılı Kararı

Davalının yerleşim yerinin ve icra takibinin yapıldığı yerin Çaycuma olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Çaycuma 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 11.05.2023 Tarihli ve 2023/106 Esas, 2023/514 Karar Sayılı Kararı

Söz konusu para borcunun alacaklısı dosyanın davacısı olan Testfen Eğitim Yayınları olup yerleşim yeri .../İstanbul olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı, 10 uncu ve 115 inci maddesi, 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 89 uncu maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun 50 nci maddesi

C. Değerlendirme

1. İlamsız bir takipte yetkili icra dairesi de 2004 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin yollaması ile 6100 sayılı Kanun'un genel hükümlerine göre belirlenecektir. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesine göre genel yetkili icra dairesi, davalı gerçek veya tüzel kişinin takibin yapıldığı tarihteki yerleşim yeri icra dairesidir. Yine aynı Kanun’un 16 ncı maddesine göre ise haksız fiilden doğan uyuşmazlıklarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi icra dairesi de yetkilidir. Aynı Kanun’un 10 uncu maddesine göre ise sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği hüküm altına alınmış olup, bu sebeple sözleşmeden doğan para borcunun tahsili için başlatılan takipte, sözleşmenin ifa edileceği yer icra dairesi de yetkili kılınmıştır. Takibin konusu sözleşmeden kaynaklı para borcu olduğunda, 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesine göre, aksi kararlaştırılmadıkça para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilecektir.

2. Dosya kapsamından, davacı alacaklı davalı borçlunun faturaya dayalı açık hesap alacağının ödenmediğini iddia ettiği, davalı tarafın ise açık hesap anlaşması gereği borcun taksitler halinde ödendiğini ve ödeneceğini beyan ettiği anlaşılmaktadır.

2. Dosya kapsamından, davacı alacaklı davalı borçlunun faturaya dayalı açık hesap alacağının ödenmediğini iddia ettiği, davalı tarafın ise açık hesap anlaşması gereği borcun taksitler halinde ödendiğini ve ödeneceğini beyan ettiği anlaşılmaktadır.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. Somut olayda, davacının alacağının tahsili için Çaycuma İcra Dairesinde takip başlatıldığı, davalının borcun tamamına itiraz ettiği, böylelikle icra dairesinin yetkisinin kesinleştiği, icra dairesinin yetkisine itiraz edilmemesinin o yerdeki mahkemeyi itirazın iptali yönünden yetkili hale getirmeyeceği, davacının itirazın iptaline ilişkin davasını yetkisiz Bakırköy 4. Asliye Hukuk Mahkemesinde açtığı anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca seçme hakkı davalıya geçmiş ve davalı tarafından süresinde ve usulüne uygun olarak Çaycuma Mahkemelerinin yetkili olduğuna ilişkin yetki itirazında bulunduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Çaycuma 1. Asliye Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Çaycuma 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5211, Karar No: 2019/15551, Tarih: 05.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5211 E.  ,  2019/15551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanık, tarafından çalınan malların değeri tespit edilmeden, suça konu malların iki paket tereyağ ve 1 kalıp peynirden oluşan yiyecek malzemeleri olması nedeni ile hakkında 5237 sayılı TCK’nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıka kaydı olduğu anlaşılmakla hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24.112015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Sanığın adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıka kaydı olduğu anlaşılmakla hakkında TCK'nin 58. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24.112015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nin 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 05.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/1180, Karar No: 2022/4758, Tarih: 16.03.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/1180 E.  ,  2022/4758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacılar vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Davacılar vekili, arsa paylarının yeniden düzenlenmesini istemiştir.

Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, istinaf başvurusu üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 35. Hukuk Dairesi'nce istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlar ile yasal gerektirici nedenlere göre; kat irtifakına geçiş tarihinde bağımsız bölümlerin değerinde ve arsa paylarının tespitinde dikkate alınmayan ve arsa payları arasında orantısızlığa yol açan somut ve haklı nedenler ortaya konulmadığı gibi arsa paylarının düzeltilmesini gerektirir bir yanlışlık olduğu bilirkişi kurulunca açıkça saptanmadığı ve tespitlerin genel ve soyut nitelikte olduğu anlaşılmakla, davanın reddine ilişkin ilk derece mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından, yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün HMK'nın 370. maddesi gereğince ONANMASINA, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesi'ne, dosyanın ilk derece mahkemesine gönderilmesine, davacılardan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 16/03/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28885, Karar No: 2019/2300, Tarih: 24.01.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/28885 E.  ,  2019/2300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının 01/01/1997-11/10/2013 tarihleri arasında davalı nezdinde makinacı olarak çalıştığını, en son net 1700 TL ücret aldığını, davalı-işveren tarafça, haklı bir sebep ve gerekçe gösterilmeksizin, davacının iş akdi feshedildiğini, bir kısım işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacı kendi isteği ile istifa ettiğini, iddia ve taleplerin yersiz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının davalı nezdinde toplam 12 yıl 6 ay 1 gün fiilen işçi olarak çalışmış olduğu, davalı tarafça, davacının istifa etmek sureti ile işten ayrıldığı ve bu itibarla kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceği savunulmuş ise de davacının işten çıkışı yapılmasından sonra da iş yerinde çalışmaya devam etmesi, tanık beyanları, sunulan ve toplanan diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde, hukuka uygun bir istifa iradesi mevcut olmadığı, davacının, davalı-işveren tarafından iş akdi feshedildiği, SGK kayıtlarında belirtilen diğer iş yerleri ile davalı şirket, arasında mevcut ve dosyaya yansıyan bilgiler, SGK ve sunulan ... Ticaret Odası firma sicil bilgileri yazısı, SGK dan gelen iş yerlerinin tescil bilgileri, tanık beyanları, birlikte değerlendirildiğinde, iş yerleri arasındaki hukuki ilişki itibari ile, hizmet süreleri, bu iş yerleri nazara alınarak, raporda hesaplanması, dosya kapsamına uygun olduğu, davacı tarafça, iş akdi haklı olmayan sebepler ile bildirimsiz olarak feshedildiği, talep edilen kıdem tazminatı ve ihbar tazminatına fesih sebebi ve şekli itibari ile davacı tarafın hak kazanmış olduğu, talep edilen diğer işçilik alacaklarına da hak kazanmış olduğu, ödemeyi ıspat yükü davalı-işveren tarafta olup, savunmayı ıspata yarar mahiyette delil belge ibraz edilmediğinden mücerret savunmaya itibar edilemeyeceği, bu itibarla (talep konusu fazla mesai, genel tatil ve ulusal bayram alacağından 1/3 hakkaniyet indirimi yapılmak sureti ile) sübut bulan davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut uyuşmazlıkta, fazla mesi çalışmasının sübutu bakımından;

Davalı vekili cevap dilekçesinde, hafta içi 08:00-20:00 saatleri araısndaki çalışmayı kabul etse de saat 10:00 ve 16:00’da 15’er dakikalık çay molaları ve 1 saat yemek molasına ilaveten sabah-öğlen-ikindi namazları için davacıya 10’ar dakikadan 30 dakika namaz molası verildiğini belirtmiştir. Dolayısı ile bu beyana göre 12 saatlik çalışmadan 2 saat ara dinlenmesi düşüldüğünde 10 saat x 5 gün = 50 saat fiili çalışma sonucunda haftada 5 saat fazla mesai yapıldığı sonucu çıkmaktadır.

Davacı tanıkları işyerinde çalışmadığından ve davacının akrabası olduklarından davalı vekilinin kabulü ve davalı tanıklarının beyanlarına göre fazla mesai çalışması haftada 5 saat kabul edilerek hesaplanarak sonuca gidilmelidir.

3-Hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK.nın 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

F) SONUÇ:

Davacı tanıkları işyerinde çalışmadığından ve davacının akrabası olduklarından davalı vekilinin kabulü ve davalı tanıklarının beyanlarına göre fazla mesai çalışması haftada 5 saat kabul edilerek hesaplanarak sonuca gidilmelidir.

3-Hükmedilen miktarın net mi yoksa brüt mü olduğunun hükümde belirtilmemesinin HMK.nın 297/2. maddesine aykırı olup, infazda tereddüte yol açacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24/01/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/96, Karar No: 2023/5854, Tarih: 24.05.2023

**10. Hukuk Dairesi         2022/96 E.  ,  2023/5854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/832 E., 2021/1377 K.

KARAR : Esastan Ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : ... İş Mahkemesi

SAYISI : 2018/46 E., 2020/112 K.

Taraflar arasındaki istirdat ve Kurum işleminin iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın asıl dosyanın davalısı, birleşen dosyanın davacısı ... vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı asıl dosyanın davalısı, birleşen dosyanın davacısı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kurum vekili asıl dava dilekçesinde özetle; Kurumdan yaşlılık aylığı alan davalı adına: Şenbahar İnşaat Elektrik Elektronik ve Taşımacılık San. Tic. Ltd. Şti, Serhan Giyim San. ve Tic. Ltd. Şti, ..., Bal Su Hafriyat Nakliyat İnşaat Yapı Malzemeleri San ve Tic. Ltd. Şti unvanlı iş yerlerinden yapılan bildirimlerin fiili çalışmaya dayanmadığının denetmen raporları ile tespiti üzerine geçersiz sayıldığını ve buna bağlı olarak bağlanan yaşlılık aylığının durdurulduğunu, davalının 22.07.2014-21.01.2017 tarihleri arasında yersiz olarak aldığı toplam 36.773,10 TL yaşlılık aylığını iade etmesi gerektiğini, yapılan tebligata rağmen davalının ödeme yapmadığını belirterek davalıya yapılan yersiz ödemelerin, sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen dosya davacısı dava dilekçesinde özetle; yaşlılık aylığının kesilmesine ilişkin Kurum işleminin yerinde olmadığını ileri sürerek Kurum işleminin iptaline, aylığının yeniden bağlanmasına, ödenmeyen yaşlılık aylıklarının ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Asıl davada davalı vekili, davaya cevap vermemiştir.

Birleşen davada davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının birtakım hizmetleri ile bildirimlerinin sahte olduğunun müfettiş raporları ile tespit edildiğinden, davacının hizmetlerinin geçersiz sayıldığını ve iptal edildiğini beyanla davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl dosyanın davalısı, birleşen dosyanın davacısı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde asıl dosyanın davalısı, birleşen dosyanın davacısı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B.İstinaf Sebepleri

Asıl dosyanın davalısı, birleşen dosyanın davacısı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; Kurumun kötüniyetli olarak davalının sigortalılığını iptal ettiğini, yaptığı ödemelerin yersiz olduğunu iddia etmesinin hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olduğunu, davaların birleştirilmesinin hatalı olduğunu, davanın yetkili mahkemede görülmediğini, birleşen dosyada davalı Kurum lehine iki kere vekalet ücretine hükmedildiğini ve nispi hesaplanan vekalet ücretinin düzeltilmesi gerektiğini, kararın yerinde olmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç