muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/11747, Karar No: 2016/8107, Tarih: 11.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/11747 E.  ,  2016/8107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 539 ada 2 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı...Belediyesi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Ziraat bilirkişisi, dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olduğunu belirtmiş, fen bilirkişisi ise dava konusu taşınmazın krokisini çizmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın toprak tevzi komisyonunu 901 mera parselinin kadastro tespiti sırasında 4875-4949-2822-5192 nolu mera olarak tespit edildiği ve bu parselinde imar uygulamasa ve parselasyon sonucu 539 ada 2 parselin oluştuğu anlaşılmaktadır. ...Asliye Hukuk Mahkemesi 2002/2096 Esas sayılı Hakem dosyasında yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda 539 ada 2 nolu parselin toprak tevzi komisyonunun 901 nolu mera parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 901 sayılı mera parselinden

gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (... Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 539 ada 2 parsel (imar uygulamasından önceki 901 sayılı parsel sayılı taşınmaz) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/340, Karar No: 2018/8608, Tarih: 07.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/340 E.  ,  2018/8608 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ve suça sürüklenen çocuğun olay günü müştekiye ait işyeri önünden bir kasa kiviyi alıp götürmeye çalıştıkları esnada, müşteki tarafından farkedilip durdurulmaları üzerine sanık ve suça sürüklenen çocuğun, suça konu kivi kasasını işyeri yakınına bırakıp kaçtıkları şeklinde gerçekleşen olayda, sanık ve suça sürüklenen çocuğun eylemlerinin hırsızlığa teşebbüs suçunu oluştuduğu gözetilmeden yerinde olmayan gerekçe ile ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan. hükümlerin bu sebeple tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 07.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15458, Karar No: 2012/10640, Tarih: 24.04.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/15458 E.  ,  2012/10640 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK’nın 89/1-2-a, 22/3, 62, 52/2. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

1-Gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman dilimi yazılmayarak CMK’nın 232/2-c. maddesine muhalefet edilmesi,

2- İdaresindeki motosikletle tali yoldan gelerek, sol tarafa dönüş yapmak için ana yola kontrolsüzce çıkarak, sol taraftan gelmekte olan motosikletle, onun şeridi içinde çarpışmaları sonucu gerçekleşen olayda, sanığın sürücü belgesinin bulunmamasının, tek başına bilinçli taksirin şartlarının oluşması için yeterli olmadığı gözetilmeden, TCK’nın 22/3. maddesi uygulanarak fazla ceza tayini,

3-Adli para cezasının taksitlendirilmesinin dayanağı olan yasa ve maddesinin yazılmaması,

Kabule göre de;

4- TCK'nın 22. maddesinin aynı Kanunun 89/2-a maddesinden önce uygulanması gerektiğinin dikkate alınmaması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesiyle halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5882, Karar No: 2019/8286, Tarih: 18.12.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/5882 E.  ,  2019/8286 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Bursa 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 18/10/2017 tarih ve 2015/992 E- 2017/1132 K. sayılı kararın davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi'nce verilen 05/09/2018 tarih ve 2018/108 E- 2018/638 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin 1.760.000.- TL bedelli sermayesi olan davalı şirketin 96.871,50-TL tutarındaki hissenin sahibi olduğunu, 10/07/2015 tarihinde genel kurul toplantısında ana sözleşemesinin 6. maddesinin değiştirilerek sermayenin 4.500,000.- TL'ye arttırıldığını, davalı şirket yönetim kurulunun, genel kurula hangi bir sebepten sermaye arttırımına gerek duyulduğu hakkında yazılı bildirimde bulunduğunu, ancak davalı şirketin sermayesinin %87'sini kaybetmesi nedeniyle TTK 376 maddesi uyarınca gerekli tedbirleri almadan sermaye arttırımı yapılmasının yasaya aykırı olduğunu, tadil tasarına göre şirketin çoğunluk hissesine sahip Erkut Holding A.Ş.'nin davalı şirketten alacaklarından 1.500.000.- TL'sinin, cari hesaplardan alınarak sermaye yedekleri hesabına kaydedildiğini, bu durumda artık bilanço kayıtlarında ihtiyari yedek akçe olarak değerlendirilmesi gereken 1.500.000.- TL'nin, ortaklara hisseleri nispetinde bedelsiz hisse verilmesi gerekeceğini, davalı şirketin sermayesinin arttırılmasının, TTK'nın 376/2 madde hükümlerine aykırı olduğunu ileri sürerek davalı şirketin 10/07/2015 tarihinde olağanüstü genel kurul toplantısında sermayesinin 4.500.000.-TL'ye çıkarılmasına dair alınan kararın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin sermayesi ile kanuni yedekler akçeler toplamının 2/3 zarar sebebiyle karşılıksız kalmadığını, yönetim kurulunun tespitleri doğrultusunda şirketin mevcut borçlanmaları ve kredibilitesi gözönüne alınarak sermaye yapısının ve öz kaynaklarının güçlendirilmesi zorunluluğunun doğduğunu, TTK 376 maddesinde belirlenen koşulların mevcut olmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davalı şirket sermayesinin 2/3'ünü kaybetmediği, aksine sermayenin %48'inin korunduğu, bu nedenle TTK 376. maddesindeki tedbirlerin alınması gerekmediği, usulüne uygun yapılan olağanüstü genel kurul toplandısında alınan sermaye artırımı kararının yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

İlk Derece Mahkemesince, davalı şirket sermayesinin 2/3'ünü kaybetmediği, aksine sermayenin %48'inin korunduğu, bu nedenle TTK 376. maddesindeki tedbirlerin alınması gerekmediği, usulüne uygun yapılan olağanüstü genel kurul toplandısında alınan sermaye artırımı kararının yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili istinaf isteminde bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, İlk Derece Mahkemesiyle aynı gerekçe ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve katılma yoluyla davalı vekili temyiz etmiştir.

1- İlk Derece Mahkemesince, davanın reddine dair verilen karara karşı davacı vekilince istinaf isteminde bulunulması üzerine davalı vekilince de katılma yoluyla istinaf isteminde bulunulmuş, Bölge Adliye Mahkemesince, yalnızca davacı vekilinin istinaf istemi yönünden değerlendirme yapılarak yazılı şekilde davacı vekilinin istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiş, davalı vekilinin katılma yoluyla istinaf istemi yönünden gerekçede bir değerlendirme yapılmadığı gibi hüküm fıkrasında da olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar verilmemiştir. 6100 sayılı HMK'nın 359/1-d, e ve f bentleri uyarınca Bölge Adliye Mahkemesi kararları taraflarca ileri sürülen istinaf sebepleri, uyuşmazlığı sonuca götüren gerekçelerin neler olduğu ve hüküm sonucu hususlarını ihtiva etmelidir. Yine aynı maddenin 2. bendi uyarınca da hükmün sonuç kısmında taleplerin her biri hakkında verilen hüküm açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmelidir. Bu açıklamalar ışığında somut uyuşmazlığa gelindiğinde, davalı vekilince katılma yoluyla yapılan istinaf istemi değerlendirilmeksizin ve hüküm fıkrasında olumlu ya da olumsuz herhangi bir karar verilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş, hükmün bu yönden re’sen bozularak tarafların istinaf istemleri hakkında bir karar verilmek üzere dosyanın Bölge Adliye Mahkemesine iadesine karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre taraf vekillerinin tüm temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesine iadesine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 18/12/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/5820, Karar No: 2021/294, Tarih: 26.01.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/5820 E.  ,  2021/294 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Görevi kötüye kullanma

Hüküm : Beraat

Dosya incelendi;

Katılan ...'in 11/03/2015 tarihli celsede sanık ...'ten şikayetçi olmadığını, sanık ... yönünden ise davaya katılmak istediğini belirtmesi karşısında, sanık ... hakkında kurulan beraat hükmünü temyiz hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 317. maddesi gereğince REDDİNE,

İncelemenin sanık ... hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılanın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 26/01/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18184, Karar No: 2017/9110, Tarih: 05.12.2017

**14. Hukuk Dairesi         2016/18184 E.  ,  2017/9110 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Tüketici Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.04.2012 ve 17.02.2014 günlerinde verilen dilekçeler ile tapu iptali ve tescil talebi üzerine yapılan muhakeme sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.05.2016 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davalı ... Koop. Birliği vekili, duruşmasız olarak temyizi ise davalı ... Sınai Ürünler Paz. Tic. Ltd. Şti. vekili ve davacı vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 05.12.2017 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davalı ... Koop. Birliği vekili Av. ... ile karşı taraftan davacı vekili Av. ... geldiler. Başka gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

KA R A R

Davacı vekili, 16.12.2011 tarihli dilekçesi ile 639 ada 2 parselde kayıtlı taşınmazın ... Belediyesi tarafından ... Konut Yapı Kooperatifleri Birliğine tahsis edildiği, adı geçen birliğin de söz konusu taşınmazı tahsis ettiği birlik üyesi S.S. ... Konut Yapı Kooperatifinin ... Sınai Ürünler Paz. San. Tic. Ltd. Şti. ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi (31.03.1995 tarihli) imzaladığı, şirketin sözleşme gereklerini yerine getirdiği, davacının 01.03.1996 tarihli yazılı satış sözleşmesi ile yüklenici şirket Jet Pa' dan A3 Blok 8 nolu daireyi satın aldığı, bedelinin tamamını ödediği, dairenin 1999 yılında teslim edildiği halde şirket ortaklarından ... aleyhine kara paranın aklanması suçlamasıyla açılan ceza davası nedeniyle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesince ihtiyati tedbir kararı verilmiş olduğundan tapu devrinin yapılamadığını, ... İli ... İlçesi 639 Ada 2 Parselde kayıtlı, A3 Blok 8 nolu taşınmazın tapusunun iptali ile davacı adına tesciline karar verilmesini istemiştir. Davacı vekili tarafından 17.02.2014 tarihinde davalı ... aleyhine 2014/327 E. açılan dava 10/03/2014 tarihinde görülmekte olan dava ile birleştirilmiştir.Davalı Belediye vekili ... 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 09.02.2009 tarihli ve 2007/181 – 2009/71 sayılı Yargıtay 15.H.D.nin 03.10.2011 tarihli 2010/3807-2011/5583 sayılı onama ilamıyla kesinleşen hüküm gereğince ana taşınmazın ... Yapı Kooperatifleri Birliği adına 02.08.2013 tarihinde tescil edildiğini beyanla husumet yönünden davanın reddini savunmuştur.Davalı SS ... Yapı Kooperatifleri Birliği, taşınmazı Belediye Başkanlığından tahsisen satın aldığını dava dışı SS ... Konut Yapı Kooperatifine devrettiğini, adı geçen kooperatifin ... ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi imzaladığını, binaların tamamlandığını, şirketin payına düşen bağımsız bölümleri 3. kişilere sattığını, birliğin çok sayıda ortağı bulunduğunu, ... Belediye Başkanlığı ile birlik arasında yapılan protokollerde bölgenin tüm alt yapı hizmetlerinin (yol, kaldırım, kanal, elektrik, su, doğalgaz, ptt hizmetleri, trafo v.s.) birlik tarafından gerçekleştirildiğini, bu hizmetlerin kendilerine arsa tahsis edilen kooperatiflerden alınan alt yapı katılım payları ile yerine getirildiğini, dava dışı ... Kooperatifinin 04/04/2012 tarihli Olağan Genel Kurul Toplantısında düzenlemenin üyeler tarafından oybirliği ile kabul edildiğini, karar doğrultusunda dava konusu taşınmazın alanı esas alınarak yapılan hesaplamaya göre bu daireye isabet eden borç tutarının 31/03/2014 tarihi itibariyle 21.858,25-TL olduğunu, bedelin ödenmesi şartıyla tescilin mümkün olduğunu, bu durumda öncelikle arsa sahibi ve birlik ortağı olan S.S. ... Konut Yapı Kooperatifinin davada taraf sıfatıyla yer aldıktan sonra S.S. ... Konut Yapı Kooperatifinin kendisine arsa tahsisi yapan üst birlik olan tapu maliki S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi birliğine olan borçlarının yerine getirilip getirilmediğinin ibraz edilen belgelere göre incelenerek uyuşmazlığın çözülmesi gerektiğini; ayrıca, ..

.858,25-TL olduğunu, bedelin ödenmesi şartıyla tescilin mümkün olduğunu, bu durumda öncelikle arsa sahibi ve birlik ortağı olan S.S. ... Konut Yapı Kooperatifinin davada taraf sıfatıyla yer aldıktan sonra S.S. ... Konut Yapı Kooperatifinin kendisine arsa tahsisi yapan üst birlik olan tapu maliki S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi birliğine olan borçlarının yerine getirilip getirilmediğinin ibraz edilen belgelere göre incelenerek uyuşmazlığın çözülmesi gerektiğini; ayrıca, ... Tüketici Mahkemesinin HMK'nın 12. maddesi gereğince kesin yetkili olduğu, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece 09.10.2012 tarih ve 2012/659-2012/621 sayılı Kararla Asliye Hukuk Mahkemesinin görevli olduğu gerekçesiyle davanın usulden reddine dair verilen karar, Dairemizin 11.07.2013 tarih ve 2013/8458-10442 sayılı ilamıyla dava konusu uyuşmazlığın çözüm yerinin tüketici mahkemeleri olduğu yönündeki bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada 13.02.2015 tarihinde yapılan keşif sonucu 11/03/2015 tarih bilirkişi raporu ve 09/09/2015 tarihli ek rapor ve 03/03/2016 tarihli ikinci ek raporu incelendiğinde konutu yükleniciden satın alan davacının Kooperatif üyesi olmadığı, yükleniciyle imzalanan satış vaadi sözleşmesinin 5. maddesi gereğince yüklenicinin borcunun bulunmadığı sonucuna varılarak, yüklenicinin sözleşme gereğince arsa malikine karşı yerine getirilmeyen borcu bulunmadığından, davanın kabulü ile 639 ada 2 parselde kayıtlı A3 blok 8 nolu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiştir.Hükmü, davalı ... vekili, davalı ... Sınai Ürünleri Üretim ve Paz. Ltd. Şti. vekili ve davacı vekili ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

1-Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre ve özellikle dava konusu taşınmaz ... 'nde bulunmakta olup davanın açıldığı tarih itibariyle yürürlükte olan HSYK Genel Kurulunun 19.07.2007 tarih ve 336 sayılı kararı uyarınca ... İlçesi yargı yeri olarak ... adli yargı sınırları içinde kaldığına ve davanın açıldığı tarih itibariyle HSYK Genel Kurulunun 19.03.2014 tarih 129 sayılı Kararı yürürlükte bulunmadığına göre dava tarihi itibariyle Büyükçekmece İlçesi, İstanbul Tüketici Mahkemesinin kesin yetki alanında kaldığından davalılar vekillerinin aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davalı ... vekili, davalı ... Sınai Ürünleri Üretim ve Paz. Ltd. Şti. vekillerinin diğer temyiz itirazlarına gelince;Davadaki istemin dayanağı davacı ile dava dışı arsa sahibi S.S. ... Konut Yapı Kooperatifi ile davalı ... Sınai Ürünleri Üretim ve Paz. Ltd. Şti. arasında düzenlenen 31.03.1995 tarih, 13769 yevmiye nolu "Düzenleme Şeklinde Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi" ve yüklenicinin davacıya yaptığı şahsi hakkın temlikine ilişkin satış sözleşmesidir.

Kural olarak, davacının arsa sahibi ile yüklenici arasında düzenlenen arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciye bırakılması kararlaştırılan bağımsız bölümü yükleniciden temlik alması halinde arsa sahibini ifaya zorlayabilmesi için bazı koşulların varlığı gerekir. Türk Borçlar Kanununun 188. maddesi gereğince; “Borçlu, devri öğrendiği sırada devredene karşı sahip olduğu savunmaları, devralana karşı da ileri sürebilir.” Buna göre temliki öğrenen arsa sahibi, temlik olmasaydı önceki alacaklıya (yükleniciye) karşı ne tür defiler ileri sürebilecekse, aynı defileri yeni alacaklıya (temlik alan davacıya) karşı da ileri sürebilir. Temlikin konusu, yüklenicinin arsa sahibi ile yaptığı sözleşme uyarınca hak kazandığı gerçek alacak ne ise o olacağından, temlik eden yüklenicinin arsa sahibinden kazanmadığı hakkı üçüncü kişiye temlik etmesinin arsa sahibi bakımından bir önemi bulunmamaktadır. Diğer taraftan, yüklenici arsa sahibine karşı edimini tamamen veya kısmen yerine getirmeden kazanacağı şahsi hakkı üçüncü kişiye (davacıya) temlik etmişse, üçüncü kişi (davacı) Türk Borçlar Kanununun 97. maddesi hükmünden yararlanma hakkı bulunan arsa sahibini ifaya zorlayamaz.

Yapılan bu genel açıklamalardan sonra, somut olaya gelince;