muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/3553, Karar No: 2012/26915, Tarih: 11.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/3553 E.  ,  2012/26915 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 62/1, 53/6, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa ait sürücü belgesi örneği Uyap'tan temin edilip dosyaya konulduğundan bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine; ancak,

1) Servis şoförü olan sanığın gündüz, meskün yerde yolun karşısına geçmekte olan yayaya 4 metre fren iziyle çarpması biçiminde gerçekleşen olayda tali kusurlu bulunduğu, aşamalarda pişmanlığını dile getirdiği ve hakkında yargılama sürecindeki olumlu davranışları nazara alınarak TCK'nın 62. maddesi de uygulandığı halde temel cezanın kusura göre belirlenmesi gerekirken teşdiden ceza verilmesi ve sabıkasız olan sanık hakkında TCK'nın 50. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediği hakkında bir karar verilmemesi,

2) Kendisini vekille temsil ettirmeyen katılan ... lehine de vekalet ücreti tayini,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5457, Karar No: 2012/618, Tarih: 01.02.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/5457 E.  ,  2012/618 K.**

**"İçtihat Metni"**

KARAR

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine dair Düzce Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11.12.2007 gün ve 2007/24 Esas, 2007/302 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen, sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak,

Mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı hususunda, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanununun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumlarından veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alındıktan sonra, 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 103/6. maddesinin tatbikine gerek olup olmadığına karar verilmesi gerekirken, tek tabip raporuna istinaden sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesinin uygulanması,

Uygulamaya göre de;

Sanık hakkında nitelikli cinsel istismar suçundan eylemine uyan 5237 sayılı TCK.nın 103/2 ve 103/6. maddeleri sırası ile ayrı ayrı uygulama yapılarak sonuç cezanın belirlenmesi gerekirken, doğrudan 103/6. maddesi ile hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tâbi hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maaddesi gereğince BOZULMASINA, 01.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2021/20370, Karar No: 2024/12741, Tarih: 04.11.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/20370 E.  ,  2024/12741 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Katılanın Kırıkkale ilinde Asmakine... Ltd. Şti.nin çalışanı olduğu, şirketlerine CNC işleme makinesi almak istedikleri, bu sebeple Ankara ili Ostim Sanayi Sitesinde İnmak Takım Tezgahları Firmasında çalışan sanık ... ile irtibata geçip bu kişinin hesabına 3.000,00 TL kapora yollamasına karşın sipariş ettikleri iş makinesinin verilmediği, sanığın bu şekilde vuku bulan eyleminin hizmet ilişkisi nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu olarak vasıflandırılmasına karşın katılan ile sanık arasında bir hizmet ilişkisinin bulunmadığı, sanığın eyleminin sadece dolandırıcılık suçuna temas ettiği dikkate alınarak suç vasfının belirlenmesi açısından;

1-Sanığın Ankara ili Ostim Sanayi Sitesinde faaliyet gösteren İnmak Takım Tezgahları Firmasının ticaret siciline kayıtlı olup olmadığı,

2-Eğer sanığın çalıştığı firma ticaret siciline kayıtlı ise şirketi suç tarihi itibarıyla temsil ve ilzama kimin yetkili olduğu,

3-Özellikle Sanığın İnmak Takım Tezgahları Firması adına makine satmaya yetkili olup olmadığı,

Hususlarının açıklığa kavuşturulması ve sonucuna göre sanığın eyleminin ağır ceza mahkemesinin görev alanına giren şirketi vasıta kılmak suretiyle nitelikli dolandırıcılık suçuna mı yoksa basit dolandırıcılık suçuna mı temas edip etmediği açıklığa kavuşturularak sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik inceleme ile suç vasfı da yanlış belirlenerek beraat kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.11.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3849, Karar No: 2011/3490, Tarih: 31.03.2011

**4. Hukuk Dairesi         2011/3849 E.  ,  2011/3490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... vekili Avukat ... tarafından, davalı ... aleyhine 09/07/2010 gününde verilen dilekçe ile haksız eylem sonucu kişilik haklarına saldırı nedeniyle uğranılan manevi zararın ödetilmesinin istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; mahkemenin yetkisizliğine dair verilen 30/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

Dava, haksız eylem nedeniyle kişilik haklarına saldırıdan dolayı uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece, mahkemenin yetkisizliği nedeniyle dava dilekçesi reddedilmiş; karar, davalı tarafından temyiz olunmuştur.

Yerel mahkeme kararı, delillerin toplanmasına yönelik ara kararının yerine getirilmesinden önceki evre bakımından yetkisizliğe ilişkin olduğundan karar gününde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 7/1. maddesi uyarınca davalı yararına Tarifelerdeki tutarların yarısına göre takdir olunacak ücret, ikinci kısmın ikinci bölümündeki miktarları geçemez.

Yerel mahkemece, açıklanan bu düzenleme gözetilmeyerek davalı yan yararına avukatlık ücreti takdir edilmemiş olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekirse de belirlenen bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden Hukuk Usulü Muhakemeleri Yasası'nın 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması uygun görülmüştür.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenle hüküm fıkrasının avukatlık ücretine ilişkin 2 nolu bendinin silinerek yerine 2 nolu bent olarak "2-Davada vekili aracılığı ile temsil edilen davalı yararına takdir olunan 500,00 TL avukatlık ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, yargılama giderlerinin davacı üzerinde bırakılmasına," biçimindeki tümcenin yazılmasına; kararın düzeltilmiş bu biçiminin ONANMASINA ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 31/03/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8871, Karar No: 2017/24691, Tarih: 13.11.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/8871 E.  ,  2017/24691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işyerinde uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, 20.07.2011 tarihinde emekli olduğunu ancak çalışmaya devam ettiğini, 17.07.2012 tarihinde emeklilik nedeniyle tazminatını istemesi üzerine iş akdinin işveren tarafından haklı bir nedene dayanmaksızın sona erdirildiğini, aylık ücretinin brüt 3.000,00 TL olduğunu iddia ederek kıdem ve ihbar tazminatı ile birtakım işiçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının iş akdini emekli olması sebebiyle feshederek tüm haklarının ödendiğini, 20.07.2011 tarihinde tekrar işe alındığını ve 17.07.2012 tarihinde sağlık sebepleriyle iş akdini kendisinin feshettiğini belireterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz Başvurusu :

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Tır şoförleri yurtiçinde veya yurtdışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Uluslararası alanda çalışan tır şoförlerinin ücretleri genelde asgari ücret ve sefere bağlı prim esasına göre belirlenmektedir. Bazı işveren uygulamalarında ise garanti ücret olarak adlandırılan asgari ücret ödenmeyip, sadece sefere bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu ihtimalde de tır şoförünün ücreti salt sefer primlerinden oluşur.

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir.

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir.

Uluslararası taşımacılık işinde çalışan tır şoförünün aylık ücretinin tartışmalı olması durumunda, tarafların ikame ettikleri delillerle kesin bir sonuca ulaşılamaması halinde ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşları ile gerektiğinde sendikalardan ücret araştırması yapılmalıdır. İşçinin çalıştığı süre içinde taşıma işini gerçekleştirdiği ülkeler belirtilerek sefer başına ne kadar ücret alabileceği belirlenmeli ve dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

Sefer primi hesabı yönünden işçinin aylık veya yıllık sefer sayılarının tartışmalı olması ve bu konunun diğer delillerle kesin olarak kanıtlanamaması durumunda işçinin yurda giriş ve çıkış kayıtları emniyet birimlerinden getirtilmeli ve buna göre değerlendirme yapılmalıdır.

Yurtdışı sefer primi, ücretin eki olmayıp ücret niteliğinde olmakla tazminata esas ücrette doğrudan dikkate alınır. Ücretin asgari (garanti) ücret ve sefer primi toplamından oluşması durumunda, işçinin ayda kaç sefer yaptığı belirlenerek aylık sefer primi ile asgari ücretin toplamı üzerinden tazminata esas ücret tespit olunur. Yurtdışına çıkış periyodunun değişkenlik göstermesi ve gidilen ülkeye göre sefer priminin değişmesi halinde, işçinin bir yılda yapmış olduğu seferlere göre aldığı prim tutarları toplamının bir güne bölünmesi suretiyle günlük tazminata esas ücret belirlenir.

Somut olayda, davacı dava dilekçesinde asgari ücret ile sefer başına Avrupa ülkeleri için 600 Euro, Asya ülkeleri için 400 Dolar aldığını belirterek aylık ortalama brüt ücretinin 3.000,00 TL olduğunu iddia etmiştir. Davalı tanıkları da sefer başına Avrupa ülkeleri için 600 Euro, Asya ülkeleri için ise 400 Dolar ücret ödendiğini beyan etmişlerdir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının tazminat hesabına aylık ücreti ayda ortalama 2 sefer yaptığı belirtilerek ve davacı iddiası ile bağlı kalınarak aylık ortalama 3.000,00 TL brüt ücret olarak belirlenmiştir. Oysa davacının pasaport kayıtlarına göre ayda kaç sefer yaptığı, bu seferlerden kaç tanesinin Asya ülkelerine, kaç tanesinin ise Avrupa ülkelerine yapıldığı sabittir. Davacının son bir yılda yaptığı toplam sefer sayısı, bu seferlerden kaç tanesinin Asya ülkelerine, kaç tanesinin Avrupa ülkelerine yapıldığı, son 1 yıldaki sefer sayılarına göre 1 yıllık ücreti ve bu yıllık ücret 12'ye bölünmek suretiyle aylık ücreti belirlenmeden davacı iddiası doğrultusunda ve ortalama bir yöntem ile ve davacının 3.000,00 TL brüt ücretle çalıştığı kabul edilerek tazminat hesabı yapılması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 13.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4906, Karar No: 2023/2833, Tarih: 12.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/4906 E.  ,  2023/2833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/350 E., 2016/348 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/350 Esas, 2016/348 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 85 inci maddesinin birinci fıkrası, 53 üncü maddesinin altıncı fıkrası ve 63 üncü maddeleri gereğince neticeten 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 1 yıl süreyle sürücü belgesinin geçici olarak geri alınmasına karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 21.09.2020 tarihli ve 2016/254420 sayılı temyiz istemlerinin reddiyle onama görüşü içeren Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği, hakkında lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

Yerel Mahkemenin Kabulü;

1. Mahkemece ''...Olay günü saat 10:30 sıralarında, sanığın sevk ve idaresindeki...plaka sayılı aracı ile Şevket Sümer mahallesinde bulunan 5964 numaralı sokaktan kuzeyden güney istikametine doğru seyir halinde iken kavşaktan geçiş yapacağı sırada, karşıdan karşıya geçmeye çalışan 2005 doğumlu maktul ...'e çarptığı, çarpmanın etkisiyle maktulün öldüğü, sanığın aracı ile maktule çarptığını ancak kazada kusurunun olmadığını savunduğu, dosyada mevcut bilirkişi raporunda sanığın olayda tali derecede kusurlu olduğunun rapor edildiği, sanığın bu şekilde atılı suçu işlediği, sanık savunmaları, olay ve otopsi tutanakları, trafik kazası tutanakları ve bilirkişi raporu, tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanığın cezalandırılmasına karar verilmiştir.

Sanığın adli sicil kaydından anlaşılacağı şekilde hakkında daha çok pek çok mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

Sanığın adli sicil kaydından anlaşılacağı şekilde hakkında daha çok pek çok mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

Sanığın kişilik özellikleri, duruşmadaki tutum ve davranışları, suç işleme konusundaki eğilimleri göz önünde bulundurularak sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmemiştir, sanığın suç işleme konusundaki eğilimleri göz önünde bulundurularak sanığa verilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmemiştir, sanığın kişiliği, sosyal durumları, suçun işlenmesindeki özellikler göz önünde bulundurularak sanığa verilen hapis cezasının adli para cezasına veya diğer bir tedbire çevrilmesine karar verilmeyerek aşağıdaki şekilde hüküm kurulmuştur...''

Biçimindeki gerekçe ile sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmiştir.

2. 29.05.2015 tarihli ölü muayene ve otopsi tutanağında,

''...Kişide ölümün trafik kazası ile husulü mümkün genel beden travmasına bağlı beyin kanaması, kafatası kemik kırıkları sonucu meydana gelmiş olduğu...''

Denilmektedir.

3.Kolluk görevlilerince 29.05.2015 tarihli saat:17.30'da tanzim edilen görgü tespit tutanağında, kazaya karışan aracın, sağ ön çamurluğun çizildiğini, aynı yerde yaklaşık 3 cm derinliğinde, 25 cm uzunluğunda göçük oluştuğu ve ön plastik tamponun kırık olduğu bildirilmiştir.

4.Kolluk güçlerince tanzim olunan 29.05.2015 tarihli Trafik Kazası Tespit Tutanağına göre sanığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun (2918 sayılı Kanun) 52 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendinde yer alan

''a)Kavşaklara yaklaşırken,... hızlarını azaltmak...''

Kuralına uymadığından bahisle kusurlu olduğu,

Yayanın ise, aynı Kanunun (b) fıkrasının (3) bendinde yer alan

3.Işıklı işaret veya yetkili kişilerin bulunmadığı geçitlerde veya kavşaklarda güvenlikleri açısından yaklaşan araçların uzaklık ve hızını göz önüne almak,...''

Kuralına uymadığından bahisle kusurlu olduğu belirtilmiştir.

5.Yargılama sırasında 27.04.2016 tarihli mahkemece keşif üzerine aldırılan, emekli trafik polis memuru bilirkişisi tarafından tanzim edilen raporda, müteveffanın, yolun iki tarafında kullanılabilir yaya kaldırımı bulunmasına rağmen taşıt yolu içerisinde yürüyerek, kavşak girişini kullanmaksızın, kontrolsüz şekilde yolun karşısına geçmeye çalıştığından asli kusurlu olduğu, sanığın ise yol, kavşak durumu, çarpma noktası, sürüklenme mesafesi göz önüne alındığında, seyir halinde iken dikkatini yola vermediği, kontrolsüz kavşağa girerken hızını azaltmadığı ve aracın hızını kavşağın şartlarına uydurmadığından bahisle tali kusurlu olduğu hususlarına yer verilmiştir.

6.Sanık aşamalarda, ara sokaklardan Yenipazar'a gitmekte olduğunu, sağa manevra yapacağı sırada, ismini sonradan öğrendiği Umut'un birden önüne çıktığını, frene basacak vakit bulamadığını, kullandığı aracın ön kısmıyla çarptığını, çarpmanın etkisiyle çocuğun aracın altına girdiğini, insanların tepkilerinden korktuğundan aracıyla uzaklaşarak polis merkezine teslim olduğunu, çocuğun aniden koşması sebebiyle kazanın meydana geldiğini, kendisinin kusurunun olmadığını ileri sürmüştür.

7.Ölenin babası müşteki ... aşamalarda, sanıktan şikayetçi olmadığını ve herhangi bir zararının bulunmadığını dile getirmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık idaresindeki otomobille, gündüz vakti, yerleşim yeri içinde, iki yönlü, ıslak, asfalt kaplama sokakta seyrederken, olay mahalli olan dört yönlü kontrolsüz kavşağa geldiğinde, gidiş yönüne göre soldan sağa doğru 5 metrelik yolun 4 metresini geçmiş 2005 doğumlu yayaya çarpmasıyla, sanığın kavşağa yaklaşırken hızını azaltmayarak, tali kusuruyla bir kişinin ölümüne sebebiyet verdiği olaya ilişkin mahkemenin kabul ve takdirinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

2.5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin sanık hakkında uygulanıp uygulanmamasına karar verilirken, sanığın kişiliği, sosyal ve ekonomik durumu, suçun işlenmesindeki özellikler, dosyaya yansıyan bilgi ve kanıtlar isabetle değerlendirilip, denetime olanak verecek ve somut gerekçeler de gösterilmek suretiyle takdir hakkının kullanılmasının gerektiği, mahkemenin bu hususları dikkate alarak takdir hakkını kullandığı gözetildiğinde bu hususta bir isabetsizlik görülmemiştir.

3.5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca, sanığın suç tarihinden önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin olmaması halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebileceği, 5237 sayılı Kanun'un 51 inci maddesinin birinci fıkrasında ise, suç tarihinden önce kasıtlı bir suçtan dolayı hakkında üç aydan fazla mahkumiyeti bulunmayan sanık hakkında erteleme hükümlerinin uygulanabileceği ibarelerine yer verildiği, sabıka kaydında anılan tarihte kasıtlı suçlardan dolayı üç aydan fazla mahkumiyeti yer alan sanık hakkında sözü geçen kişiselleştirme kurumlarının yasal engelden dolayı uygulanamayacağı anlaşıldığından, kendisinin hakkında lehe hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Mersin 5.Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/350 Esas, 2016/348 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12.09.2023 tarihinde karar verildi.