muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/526, Karar No: 2019/2017, Tarih: 02.05.2019

Somut olayda, ek sözleşmenin 3. maddesinde uzatılan teslim tarihine kadar iskân raporu alınmış şekilde teslimin gerçekleşmemesi halinde, yüklenici tarafından arsa sahibine her bir daire için 800,00 TL gecikme tazminatı ödenmesi kararlaştırılmıştır. Bu durumda ek sözleşmede kararlaştırılan 05.07.2005 tarihinde yapı kullanma izin belgesi alma koşulu gerçekleşmediğinden, arsa sahibinin kendisine bırakılan bağımsız bölümleri tutanakla teslim aldığı 11.10.2005 tarihine kadar bırakılan bağımsız bölümler için birleşen davada ek sözleşmenin 3. maddesi uyarınca isteyebileceği gecikme tazminatının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, yanlış değerlendirme ile birleşen 2015/194 Esas sayılı davanın da tümden reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuştur.Kararın açıklanan nedenlerle bozulması uygun bulunmuştur.SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle asıl ve birleşen 2006/28 Esas sayılı davada davalı, birleşen 2005/276, 2008/374, 2010/250 ve 2010/332 Esas sayılı davalarda davacı olan arsa sahibinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kabulü ile kararın temyiz eden asıl ve birleşen 2006/28 Esas sayılı davalar davalısı ve diğer birleşen dosyalar davacısı arsa sahibi yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 861,00 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden asıl ve birleşen 2006/28 Esas sayılı davada davalı-diğer birleşen dosyalar davacısından alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden asıl ve birleşen 2006/28 Esas sayılı davada davalı-diğer birleşen dosyalar davacısına iadesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 02.05.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1133, Karar No: 2015/13358, Tarih: 11.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/1133 E.  ,  2015/13358 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 10/06/2014

NUMARASI : 2013/1017-2014/621

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davacı idare ile davalı İ.. B.. vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

1- Değerlendirmede esas alınan karışık meyve bahçesinde o yörede hangi meyve ürünlerinin yetiştirildiği il Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2-Yetiştiriciliği yapılan her bir meyve ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 11.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4212, Karar No: 2018/488, Tarih: 20.02.2018

**23. Hukuk Dairesi         2016/4212 E.  ,  2018/488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen alacak davası sonucunda verilen hükmün onanmasına ilişkin Dairemizin 15.02.2016 gün ve 2015/5516 Esas, 2016/810 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkil şirketin ... Baş Müdürlüğünün temizlik, ilaçlama ve kalorifer yakma hizmetlerini davalı idare ile yapmış olduğu sözleşme kapsamında ihale ile aldığını, 01.04.2010-31.12.2010 dönem aralığında söz konusu hizmetlerin müvekkili şirket tarafından yerine getirildiğini, davalının %5 prim tutarını kesip hakedişini eksik ödediğini, müvekkili şirketin mağdur edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydı ile 1.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının iddia ettiği alacak ile ilgili makbuzların davacı elinde bulunduğunu ve alacağın tamamının tespit edilmesinin mümkün olduğunu, ancak tespit edilmeden dava açıldığını, Hazine tarafından karşılanan prim tutarının yüklenicinin hak edişinden kesilmesinin tamamen hukuka uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında düzenlenen 12.03.2010 tarihli "Temizlik, İlaçlama ve Kalorifer Yakma Hizmet Alımına Ait Birim Fiyat Hizmet Alımı Sözleşmesi" başlıklı sözleşme düzenlendiğ, yapılan kesintinin haksız olduğu, davacının davalıdan ödenmeyen bedelleri istemekte haklı olduğu gerekçesi ile 1.000,00 TL'lik kısmına dava tarihinden itibaren ve 64.236,23 TL'lik kısmına ıslah tarihinden itibaren değişken oranda yasal faiz uygulanmasına ve davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiş, mahkemece verilen karar Dairemizin 15.02.2016 günlü, 2015/5516 E., 2016/810 K. sayılı ilamı ile onanmıştır.

Bu kez, davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 14,00 TL harç ve takdiren 315,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 20.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30191, Karar No: 2019/6541, Tarih: 29.05.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/30191 E.  ,  2019/6541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmü sanık ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan ...’in katılan ...’nun annesi olduğu, katılan ... ile sanık arasında 2007-2011 yılları arasında nişanlılık ilişkisinin bulunduğu, katılan ...’nun Konya ilinde atılı tarihlerde üniversite eğitimi gördüğü, sanığın bu süreçte katılanda Manavgat'ta kardeşleriyle ve annesiyle ilgileneceği konusunda güven tesis ettiği katılanlara ait banka hesabında babalarına ait araziden kalma yaklaşık 300 000 TL paranın mevcut olduğu, sanığın eğitim seviyesi düşük olan ve tansiyon ile şeker hastası olan katılan ...’ten aldığı talimatlarla eğitimini sürdürmekte olan kızı ...'ye para göndereceği bahanesiyle değişik tarihlerde hesap dökümleriyle sabit olmak üzere banka hesabından yüklü miktarlarda para çekerek bunları ...’ya göndermediği, sanığın ayrıca nişanda takılan üç adet bileziği ...'ye göndereceği bahanesiyle katılan ...’ten aldığı ancak göndermediği, sanığın söz konusu parayı değerlendirmek maksatıyla katılan ...'ye parayı çektirerek katılan adına ev ve araba aldığını söylediği ancak gerçekte kendisi adına bu parayla bir adet ev ve iki adet araç satın aldığı, katılan ...'den 02/12/2010 tarihinde sınırlı vakaletname aldığı, ayrıca 25/04/2011 tarihinde geniş kapsamlı genel vakaletname aldığı, bu vekaletnamelere ilişkin müştekilere arsa işleri sebebiyle olduğunu beyan ettiği, katılan ...’den aldığı 27/12/2010 tarihli vekaletnameye istinaden söz konusu araziyi 28/12/2010 tarihinde 7. 500 TL'ye değerinin altında sattığının iddia edildiği olayda,

1-Sanık ... tarafından yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanık hakkında verilen beraat hükmüne yönelik temyiz dilekçesinde bir neden ileri sürmediği, hükmün içeriği itibariyle hükmü temyiz etmede hukuki yararı bulunmadığı anlaşıldığından temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 310. ve 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2- Katılanlar vekilinin temyiz itirazının incelenmesinde;

a) Katılanlar ve tanıkların beyanları, sanığın savunması ve dosya kapsamından sanığın eyleminin uzlaştırmaya tabi olan 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen zincirleme şekilde güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanığın bu suçtan mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde hataya düşerek yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

b) Suç tarihinin 2007 - 28/12/2010 tarihleri arasında olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 2007 olarak gösterilmesi,

a) Katılanlar ve tanıkların beyanları, sanığın savunması ve dosya kapsamından sanığın eyleminin uzlaştırmaya tabi olan 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde düzenlenen zincirleme şekilde güveni kötüye kullanma suçunu oluşturacağı gözetilmeden sanığın bu suçtan mahkumiyeti yerine delillerin takdirinde hataya düşerek yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

b) Suç tarihinin 2007 - 28/12/2010 tarihleri arasında olduğu gözetilmeden gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 2007 olarak gösterilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 29/05/2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/44, Karar No: 2018/11248, Tarih: 11.09.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/44 E.  ,  2018/11248 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Hırsızlık eyleminin, İstanbul Büyükşehir Belediyesi'nin yol ve kavşak inşaatı işlerini üstlenen şirkete ait şantiyede kullanımları gereği açıkta bırakılan 10 adet çelik iskele başlığı ile 1 adet çelik iskele bağlantı parçasına yönelik olduğunun anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi yerine, TCK'nın 141/1. maddesi ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... ve müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunmasına, 11.09.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9927, Karar No: 2024/1423, Tarih: 12.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/9927 E.  ,  2024/1423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/628 Esas, 2023/296 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Osmaniye İş Mahkemesinin 14.09.2021 Tarihli ve 2021/97 Esas, 2021/442 Karar Sayılı Kararı

Davanın iş kazasının tespitine yönelik işveren ve ... Başkanlığı aleyhine açılmış tespit davasından ibaret olduğu, iş kazasından doğan tazminat davalarında yetkili mahkemelerden birinin davacının yerleşim yeri olduğu belirtilmiş olsa da davanın tazminat davası olmadığı, tespit davasından ibaret olduğunun sabit olduğu, davacının Mardin merkezli işveren yanında şöfor olarak çalışırken Şanlıurfa'dan yola çıkıp Malatya'ya gitmekte iken Elazığ'da kaza yaptığı, olay sonrasında davacı tarafça iş kazasının tespiti için Mardin Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğüne başvurulduğu, ... Başkanlığı tarafından davacının kaza anında sigortalılık durumunun bulunmaması nedeniyle iş kazasının tespitine dair işlemlerin devam ettiğinin bildirildiği, davalı işverenin dava tarihindeki yerleşim yerinin Kızıltepe/Mardin, diğer davalı ... Başkanlığının merkezinin Ankara, iş kazasına dair işlemi yapan şubenin ise Mardin olduğunun dosya kapsamıyla sabit olduğu, davalılardan ... Başkanlığının yetki itirazında bulunarak yetkili mahkemenin Mardin İş Mahkemeleri olduğunu savunduğu, işveren olan diğer davalı vekilinin de yetki itirazında bulunduğu, yetkili mahkemelerden birini seçme hakkı işçide olduğu da gözetilerek davacı vekilinin seçimi nedeniyle davalı işverinin yerleşim yeri olan ve iş kazasına dair işlemleri tesis eden Mardin Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğünün bulunduğu Mardin İş Mahkemelerinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Mardin İş Mahkemesinin 03.08.2023 Tarihli ve 2021/628 Esas, 2023/296 Karar Sayılı Kararı

Davanın iş kazasının tespiti istemine ilişkin olduğu, iş kazasının haksız fiil niteliğinde olduğu, söz konusu haksız fiilin Elazığ ilinde meydana geldiği ancak davacının yerleşim yerinin Osmaniye ili olduğu ve davacının seçimlik hakkını kullanarak Osmaniye Mahkemelerinde davayı açtığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, iş kazasının tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 14 üncü maddesi ve 19 uncu maddesinin dördüncü fıkrası

3. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 6 ıncı ve 9 uncu maddeleri

2. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi, 14 üncü maddesi ve 19 uncu maddesinin dördüncü fıkrası

3. 7036 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun (7036 sayılı Kanun) 6 ıncı ve 9 uncu maddeleri

4. 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun (5510 sayılı Kanun) 88 inci maddesinin on dokuzuncu fıkrası ve 101 inci maddesi

C. Değerlendirme

1. 5510 sayılı Kanun'un 101 inci maddesinde bu Kanun'da aksine hüküm bulunmayan hallerde bu Kanun hükümlerinin uygulanmasıyla ilgili ortaya çıkan uyuşmazlıkların iş mahkemelerinde görüleceği düzenlenmiş, görev konusu açıklanmış olmasına karşın, yetkili mahkemenin neresi olacağına dair açık bir düzenleme bulunmamaktadır.

2. Davanın açıldığı ve ilk derece mahkemesi tarafından karar verilen tarihte yürürlükte bulunan 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde İş Mahkemelerinde açılacak davalarda yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesi olduğu belirtilmiştir. Benzer düzenleme, mülga 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun (5521 sayılı Kanun) 5 inci maddesinde ve 5521 sayılı Kanun’da sarahat bulmayan hallerde 6100 sayılı Kanun'a gönderme yapan 15 inci maddesinde de mevcuttur. Ancak kamu düzenine ilişkin yetki kuralını düzenleyen 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinin, işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya 4857 sayılı İş Kanunu'na dayanan alacak ve hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarına uygulanacağı kabul edilmelidir.

3. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

4. 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde belirtilen yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olup öngörülen yetkili mahkemelerden birini tercih hakkı işçiye aittir. Davacı işçinin kanuni yetkili mahkeme dışında başka bir yer mahkemesinde dava açması tercih hakkını ortadan kaldırmayacağı gibi bu seçim hakkının işverene geçmesi sonucunu da doğurmaz. Başka bir anlatımla seçimlik hak işçide olup, davacı işçinin beyanı doğrultusunda dosyanın yetkili İş Mahkemesine gönderilmesi gerekir.

5. Davacı tarafından davanın açıldığı yer mahkemesi yetkisiz ise de, 7036 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesi gereğince Mardin İş Mahkemelerinin işlemin yapıldığı yer mahkemesi ve davalı işverenin merkezi olarak yetkili olduğu, davacı işçinin dosyanın davalı iş verenin dava açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olan ve iş kazasının tespitine dair işlemlerin yürütüldüğü mahkeme olan Mardin İş Mahkemelerine gönderilmesini istediği anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın Mardin İş Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Mardin İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

12.02.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1971, Karar No: 2022/11240, Tarih: 02.06.2022

**11. Ceza Dairesi         2019/1971 E.  ,  2022/11240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Sahte fatura kullanma

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Sanığın yokluğunda verilen verilip, sorgusunda bildirdiği ve aynı zamanda MERNİS adresi olan "... Mahallesi ... Sokak No:1/3 Merkez/..." adresine 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/1. maddesine göre usulüne uygun olarak 13.05.2015 tarihinde tebliğ edilen hükmü sanık müdafisinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 310. maddesinde öngörülen bir haftalık yasal süresinden sonra, 03.07.2015 tarihli dilekçe ile temyiz ettiği anlaşılmakla, temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 02.06.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/31112, Karar No: 2014/19424, Tarih: 08.07.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/31112 E.  ,  2014/19424 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/290402

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/06/2011

NUMARASI : 2009/513 (E) ve 2011/681 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Dosya kapsamına göre; olay yeri inceleme raporunda eylemin tır dorsesinin arka kapı asma kilidine anahtar uydurmak suretiyle açılarak içeri girilip işlendiği yazılı ise de, müştekinin alınan ifadelerinde aracına girilmesi ile ilgili olarak bu yönde açık bir anlatımının bulunmaması ve sanığın kolluk görevlilerine verdiği 30/03/2009 tarihli ifade tutanağı içeriğinde sanığa olay sorulurken “tırın içindeki peynirlerin tırın dorsesi üzerinde bulunan asma kilidin kırılarak çalınması” şeklinde belirtilmesi karşısında, tır dorsesinin kilidinin kırılarak mı yoksa anahtar uyudurularak mı açıldığı hususunda müştekinin beyanına başvurularak sonucuna göre, kilidin kırılarak açıldığının anlaşılması halinde sanığın eyleminin TCK.nun 142/1-b.maddesi, anahtar uydurularak açıldığının anlaşılması halinde ise aynı Kanunun 142/2-d maddesinin uygulanması gerektiği gözetilmeden ve yeterli gerekçe gösterilmeden TCK.nun 142/2-d.maddesi ile uygulama yapılması,

2-Müştekinin beyanına göre eylemin saat 02:00 ile saat 06:30 arasında gerçekleştiğinin, suç tarihinde güneşin saat 07:03’te doğduğunun ve TCK.nun 6/1-e maddesi uyarınca gecenin saat 06:03'te sona erdiğinin anlaşılması karşısında, atılı suçun gece işlendiğine ilişkin kanıtlar denetime olanak verecek biçimde gösterilmeden hükmolunan cezanın TCK'nın 143/1. maddesiyle artırılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 08/07/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5016, Karar No: 2019/8716, Tarih: 18.11.2019

**10. Hukuk Dairesi         2017/5016 E.  ,  2019/8716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

Dava, yol yardımlarının prime esas kazanca dâhil olmadığının tespiti ile Kurumca haksız olarak tahsil edilen primlerin yasal faizi ile tahsili istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 11.Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi

I-İSTEM:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle, müvekkili şirketin Hacettepe Üniversitesi döner sermaye işletmesi sağlık hizmetleri birimi arasında imzalanan sözleşme ile 16/07/207-31/12/2008 tarihleri arasında ihale konusu işleri yaptığını, 2007 yılı 8-12. aylar ile 2008 yılı 1-9. aylar arası ihale konusu işlerde çalışan sigortalılara ödenen ve ayni yardım niteliğinde olan yol yardımlarını prime esas kazanca dahil ederek müvekkilden haksız yere fazladan sigorta ve işsizlik sigortası primi aldığını belirterek, yersiz olarak müvekilinden alınan 356.246,63 TL primin Kuruma ödendiği ayı takip eden aybaşından itibaren uygulanacak yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II-CEVAP:

Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle, derdestlik, yetki ve hak düşürücü süre itirazında bulunup zamanaşımı defini ileri sürmüş, davacının çalıştırdığı işçilerine nakden ödediği yol yardımlarının prime esas kazanç olarak değerlendirilmesinin yasaya uygun olduğunu, dolayısıyla haksız ve yersiz olarak alınan bir primin alınmasının söz konusu olmadığı nedeniyle davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece, 506 sayılı Yasanın 77. maddesi kapsamında davacı şirketten kesilen yol parası ödemelerinin 506 sayılı Yasanın 77. maddesi uyarınca prim hesabında dikkate alınmasının mümkün olmadığı, yol parasına istinaden ödenen sosyal güvenlik ve işsizlik sigortası primlerinin Kurum açısından yanlış ve yersiz olarak tahsil edilen primler haline geldiği, aynı yasanın 84. ve 5510 sayılı Yasanın 89. maddesi göre yersiz ve haksız olarak tahsil edilen primlerin kanuni faizleri ile birlikte iade edilmesi gerektiği, alınan bilirkişi raporunda;yapılan tespit ve değerlendirme sonucu, davacı şirketin işçilerine ödediği yol yardımı üzerinden yanlış ve yersiz olarak kesilen sosyal güvenlik sigorta primleri ile işsizlik primleri toplamının 356.246,63 TL olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

B-BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI