muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/17794, Karar No: 2016/14966, Tarih: 22.06.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/17794 E.  ,  2016/14966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Y A R G I T A Y K A R A R I

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. 6100 Sayılı HMK nun geçici 3 üncü maddesinin 1 inci fıkrasında; “Bölge adliye mahkemelerinin, 26/9/2004 tarihli ve 5235 sayılı Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2 nci maddesi uyarınca Resmî Gazete’de ilan edilecek göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun temyize ilişkin yürürlükteki hükümlerinin uygulanmasına devam olunur.” 2 nci fıkrasında ise; "Bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanunun 26/09/2004 tarihli ve 5236 sayılı Kanunla yapılan değişiklikten önceki 427 ilâ 454 üncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunur." denmiştir.

Yukarıda da belirtildiği üzere 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 8 inci maddesine göre iş mahkemesinden verilen kararlar tefhim ve tebliğ tarihinden itibaren 8 gün içinde temyiz olunabilir. Bu süre içinde temyiz dilekçesinin hakime havale ettirildikten sonra temyiz defterine kaydının yaptırılması ve temyiz harç ve giderlerinin yatırılması gerekir. Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Sekiz günlük temyiz süresi içinde temyiz edilmeyen (HUMK.432/4) veya temyiz defterine kaydı yapılmayan (HUMK. 434/2) yahut verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderleri yatırılmayan (HUMK. 434/3) kararlar kesinleşmiş olur.

Temyiz süresi içinde temyiz dilekçesi temyiz defterine kaydedilmiş, ancak temyiz harç ve giderleri yatırılmamış veya eksik yatırılmış ise, temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanması için ilgili tarafa HUMK nun 434/3. maddesi gereği bir muhtıra ile 7 günlük kesin süre verilmesi gerekir. Mahkemece ilgili tarafa gönderilen temyiz harç ve giderlerinin yatırılması veya tamamlanmasına dair iş bu muhtıranın mutlaka müzekkere şeklinde yazılması ve muhtırada verilen kesin süre içinde temyiz harç ve giderlerinin yatırılmaması ya da tamamlanmaması halinde mahkeme kararının temyiz edilmemiş sayılacağına karar verileceğinin açıkça yazılması gerekir. Yine bu muhtırada yatırılması veya tamamlanması istenen temyiz harç ve giderleri kalem kalem ve miktar olarak belirtilmeli, temyiz harç ve giderlerinin nereye yatırılacağı açıkça yazılmalıdır.

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" şeklinde karar verilmelidir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) ise temyiz yoluna başvurma harcı ile temyiz karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Temyiz yoluna başvurma harcı Harçlar Kanununda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından temyiz esnasında peşin olarak yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise maktu temyiz karar harcı ve nispi temyiz karar harcı olmak üzere ikiye ayrılmaktadır;

1- Maktu karar ve ilam harcına tabi davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi karar ve ilam harcına tabi davaların reddine ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde kararı temyiz edenden/edenlerden maktu temyiz karar harcı alınmalıdır. Maktu temyiz karar harcının tamamı temyiz esnasında temyiz edenden peşin olarak alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde;

a) Kararı yalnız davalı temyiz etmiş ise kararı temyiz eden davalıdan nispi temyiz karar harcı alınmalıdır,

b) Kararı taraflar temyiz etmiş ise kararı temyiz eden davalıdan yukarıda belirtildiği gibi nispi temyiz karar harcı, kararı temyiz eden davacıdan ise maktu temyiz karar harcı alınmalıdır,

Nispi temyiz karar harcı, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri olup bu miktar (mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri) temyiz esnasında temyiz edenden peşin olarak alınır.

Mahkemelerce verilen asıl kararların temyizinde olduğu gibi ek kararların temyizinde de mahkemece temyiz edenden temyiz harçlarının alınması gerekir. Başka bir antalımla, asıl kararların temyiz edilmesi halinde temyiz edenden alınması gereken temyiz harçlarından ayrı ve bağımsız olarak ek kararların temyiz edilmesi halinde de temyiz edenden temyiz harçlarının alınması gerekir. Buna göre, ek kararların temyiz edilmesi halinde temyiz edenden temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının alınması gerekir. Burada dikkat edilmesi gereken husus, açılan dava nispi karar ve ilam harcına tabi bir dava olsa bile ek kararın temyiz edilmesi halinde temyiz edenden nispi temyiz karar harcı değil, maktu temyiz karar harcı alınması gereğidir.

Somut olayda, kararın taraflarca temyiz edildiği ancak temyiz esnasında yatırılması gereken temyiz harçlarının mahkemece taraflardan alınmadığı, bunun üzerine mahkemece temyiz harçlarının tahsili kapsamında taraflara ayrı ayrı muhtıra tebliğ edildiği anlaşılmışsa da taraflara tebliğ edilen muhtıraların usulüne uygun olmadığı, muhtıralarda talep edilen temyiz harçlarının mahkeme veznesine yatırılması gerektiği yazılacak iken hatalı bir şekilde dosyaya yatırılmasının talep edildiği anlaşılmıştır.

Ayrıca, taraflara tebliğ edilen muhtıralar uyarınca, tarafların talep edilen temyiz harçlarını yatırıp yatırmadığı dosya kapsamından anlaşılamamıştır.

Bu nedenle;

1- Taraflarca temyiz harçları tam olarak yatırılmış ise buna dair belgelerin dosyaya eklenerek,

2- Taraflarca temyiz harçları yatırılmamış ise ya da eksik yatırılmış ise, yukarıdaki ilke kararımızda belirtilen usul ve esaslar dairesinde yazılacak bir muhtıranın taraflara tebliğ edilerek, temyiz harçlarının eksiksiz olarak tahsili ile buna dair belgelerin dosyaya eklenerek gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 22/06/2016 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1331, Karar No: 2018/16416, Tarih: 01.11.2018

**3. Ceza Dairesi         2018/1331 E.  ,  2018/16416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mağdurun soruşturma aşamasında verdiği ifadesinde; sanığın sandalyeye tekme atmak suretiyle kolundan ve bacağından kendisini yaraladığını beyan ettiği, sanığın da kolluk ifadesinde, eşi olan mağdurun hakaret etmesi üzerine sandalyeye tekme attığını kabul ederek ikrarda bulunduğu, mağdur hakkında düzenlenen Simav Devlet Hastanesinin olay tarihli raporunda, "sol ön kolda kızarıklık ve hassasiyet, sol bacakta hassasiyet” bulunduğunun bildirilmesi karşısında, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiği sabit olmakla, sanığın tekme attığı sandalyenin mağdura isabet ederek yaralanması şeklinde gerçekleşen eylemde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 21/2. maddesinde düzenlenen olası kast ve TCK'nin 22. maddesinde düzenlenen taksir veya bilinçli taksir ve TCK'nin 29. maddesindeki haksız tahrik hükümlerinin de tartışılarak sanığın mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, delillerin değerlendirilmesinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 01.11.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/3291, Karar No: 2020/9709, Tarih: 16.07.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/3291 E.  ,  2020/9709 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyetler

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;

1)Mağdurun yaralanmasına ilişkin ...Devlet Hastanesinin 02.05.2015 tarihli raporunda mağdurun hayati tehlikesinin bulunduğu ve beyin cerrahi bulunmadığından...Devlet Hastanesine sevk edildiğinin yazıldığı, ... Devlet Hastanesin 05.05.2015 tarihli; beyin cerrahi polikliniğince düzenlenen raporunda mağdurun takip için yatırıldığı ve yaralanmanın basit tıbbi müdahele ile giderilebileceğinin, kulak burun boğaz polikliniğince düzenlenen raporda ise normal olduğunun belirtildiği, bu haliyle raporlar arasında çelişki bulunduğu ve raporların hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle, mağdurun tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, özellikle söz konusu yaralanmanın hayati tehlikeye neden olup olmadığı hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)İddianamede talep edilmediği halde, sanıklara 5271 sayılı CMK'nin 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı verilmeden, 5237 sayılı TCK'nin 87/1-son maddesinin sanık aleyhine uygulanmasına karar verilmesi suretiyle, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Pelissier ve Sassi/Fransa, No:25444/94, P. 67, Sadak ve diğerleri/Türkiye No:29900/96, 29901/96, 29902/96, 29903/96, 17.07.2001) kararlarında belirtildiği üzere Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin “Adil yargılanma hakkı “ başlıklı 6. maddesine, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının “Hak arama hürriyeti” başlıklı 36. maddesine ve CMK’nin 193. maddesine muhalefet edilerek sanıkların savunma hakkının kısıtlanması,

3)Sanıklar hakkında hüküm kurulurken, 5237 sayılı TCK'nin 86/1. maddesi uyarınca temel ceza belirlenip, bu ceza miktarı üzerinden TCK'nin 87/1-d-son maddeleri gereğince artırım yapılması gerekirken, TCK'nin 61. maddesine aykırı şekilde doğrudan 3 yıl hapis cezasına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.07.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9452, Karar No: 2013/16143, Tarih: 07.11.2013

**8. Hukuk Dairesi         2013/9452 E.  ,  2013/16143 K.**

**"İçtihat Metni"**

.......

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden Daire'ye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

K A R A R

Borçlunun, aleyhine başlatılan icra takibinde, haline münasip evinin haczedildiğini belirterek, İİK'nun 82. maddesi gereğince emekli maaşı ve haline münasip meskeni üzerindeki haczin kaldırılması talebi ile İcra Mahkemesine başvurduğu; Mahkemece, davanın kabulüne karar verildiği, kararın alacaklı vekili tarafından temyiz edildiği anlaşılmaktadır.

İİK'nun 82/12. maddesi gereğince, borçlunun "haline münasip" evi haczedilemez.

Bir meskenin, borçlunun haline uygun olup olmadığı, adı geçenin haciz anındaki sosyal durumuna ve borçlu ile ailesinin ihtiyaçlarına göre belirlenir. Buradaki "aile" terimi, geniş anlamda olup, borçlu ile birlikte aynı çatı altında yaşayan, bakmakla yükümlü olduğu kişileri kapsar. İcra Mahkemesi'nce, borçlunun, sözü edilenlerle birlikte barınması için, zorunlu olan haline münasip meskeni temin etmesi için gerekli bedel bilirkişilere tespit ettirildikten sonra, haczedilen yerin kıymeti bundan fazla ise, satılmasına satış bedelinden yukarıda nitelikleri belirlenen mesken için gerekli olan miktarın borçluya bırakılmasına, karar verilmelidir.

Bu kıstasları aşan nitelik ve evsaftaki yerlerle, makul ölçüleri geçen oda ve salonu kapsayan ve ikamet için zorunlu öğeleri içeren bir meskenin dışındaki yerler, maddede öngörülen amaca aykırıdır. Borçlunun görev ve sıfatı, kendisinin yukarıda belirlenenden daha görkemli bir meskende ikamet etmesini gerektirmez.

Somut olayda, Mahkemece, mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, taşınmazın değerinin 40.000 TL. ve haline münasip bir evin bedelinin ise 40.000-45.000 TL. olduğu bildirilmiştir.

Bu durumda, Mahkemece, bilirkişilerden ek rapor alınarak, borçlunun, taşınmazın bulunduğu şehrin daha mütevazi bir yerinde, haline münasip evi alabileceği değerin tespitinden sonra, haline münasip evi alabileceği miktar, mahcuzun değerinden az ise mahcuzun satılarak, borçlunun haline münasip ev alması için gerekli bedelin kendisine, bırakılmasına, satışın borçlunun haline münasip ev alabileceği miktardan az olmamak üzere yapılmasına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile ve yetersiz rapora dayalı olarak yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

.......

.......

SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m. 297/ç) ve İİK'nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 07.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2018/5047, Karar No: 2019/5758, Tarih: 18.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/5047 E.  ,  2019/5758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkim’in takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olaylarda ise; sanığın suç tarihinde müştekilerin iş yerinde ki içerisinde 33,00 ve 44,00 TL bulunan yardım kutularını çalması karşısında; hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezalardan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA,18.04.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20132, Karar No: 2013/16539, Tarih: 12.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2013/20132 E.  ,  2013/16539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Vergi Usul Kanununa muhalefet

HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme

UYAP kanalı ile Mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 07.07.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64/1. maddesinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.11.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1818, Karar No: 2021/4821, Tarih: 22.04.2021

**19. Ceza Dairesi         2021/1818 E.  ,  2021/4821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

15.12.2012 tarihli olay tutanağına göre, sanık ...'ın CD satışı yaparken görülmesi üzerine yapılan denetimde bandrolsüz ve kopya olarak 2200 adet film DVD'sinin ele geçirildiği olayda, sanık ...'ın soruşturma aşamasında alınan beyanında, suça konu iş yerinin ... isimli şahsa ait olduğunu ve olay günü iş yerine emaneten baktığını belirtmesine karşın, kovuşturma aşamasındaki beyanında, suça konu ürünlerin ele geçirildiği iş yerinin bir kısmını cep telefonu ve aksesuar satışı yapmak üzere kullandığını, iş yerinin diğer kısımının ise ... tarafından CD ve DVD satışı üzerine kullanıldığını ancak suç tarihinde iş yerinde kendi işi ile ilgilendiği esnada polis memurlarının geldiğini ve ...'nun iş yerinde bulunmaması nedeniyle onun sorumluluğunda olan bölüme de kimsenin bakmadığını ve satış yapılmadığını ileri sürmesi, sanık ...'nun ise aşamalardaki savunmalarında, iddianamede bahsi geçen iş yerinin kiralık olduğu söylenince iş yerine gidip baktığında CD ve DVD'lerin bulunduğunu, iş yeri sahibi Abdurrahim Sağlam'ın gelmesi üzerine orada kira kontratı yaptıklarını ancak iş yerini teslim almadığını, bir hafta içinde boşaltıp kendisine teslim edecekleri hususunda anlaştıklarını beyan etmesi karşısında, sanık ...'nun savunmasında bahsi geçen iş yeri sahibi Abdurrahim Sağlam isimli şahıs tanık sıfatıyla dinlenilerek, suça konu iş yerinde iki farklı kullanım alanı bulunup bulunmadığı ve iş yerini suç tarihi itibarıyla fiilen kimin işlettiği hususlarının kira kontratı da getirilmek suretiyle kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespit edilmesi ve tüm kanıtlar birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik kovuşturma ile yetinilerek sanıklar hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 22.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3118, Karar No: 2012/5125, Tarih: 11.05.2012

**5. Ceza Dairesi         2012/3118 E.  ,  2012/5125 K.**

**"İçtihat Metni"**

İdari para cezasına itiraz eden Antalya Balık Tur. Gıda Taş İnş. San. ve Tic A.Ş'nin itirazının incelenmesi sırasında; Ankara 12. Sulh Ceza Mahkemesiyle Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile daireye verilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya içeriğine, dilekçede olayın anlatılış biçimine ve Ankara 12. Sulh Ceza Mahkemesi kararındaki gerekçeye göre, yerinde görülmeyen Antalya 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 16/02/2011 gün ve 2011/14 E. 2011/14 K. sayılı YETKİSİZLİK kararının KALDIRILMASINA, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİİNE, 11/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4424, Karar No: 2008/163, Tarih: 17.01.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/4424 E.  ,  2008/163 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki birleşen davanın davacısı ve müdahil davacı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Asli müdahil sıfatı ile davaya kabul edilen ... ’in müdahale isteminden önce aynı bağımsız bölümle ilgili olarak tapu iptâl ve tescil davası açtığı ve halen derdest olduğu anlaşılmakla mahkemenin aslî müdahalenin tefrikinde isabetsizlik bulunmamasına ve isteminin tescil davasında inceleneceğine göre ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,80 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden birleşen davanın davacısı ve müdahil davacı ... ’ten alınmasına, 17.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7765, Karar No: 2014/7193, Tarih: 07.04.2014

**22. Hukuk Dairesi         2014/7765 E.  ,  2014/7193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Yukarıda mahkemesi, tarihi, esas ve karar numarası yazılı kararın temyiz incelemesi sırasında tetkikine ihtiyaç duyulduğundan, davalı işverenin işyerinde fesih tarihinde ve sonrasında sendikaya üye olan, üyelikten çekilen, üyelikten çekilenlerden çalıştırılan, iş sözleşmesi feshedilen, işten çıkarılanlardan sendikalı olan ve sendikalı olup da işyerinde çalışması devam eden işçiler bulunup bulunmadığının ilgili sendikadan sorulup tespit edildikten sonra dosyaya eklenmesinden sonra dosyanın gönderilmesi için mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.