muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/17476, Karar No: 2014/9557, Tarih: 20.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/17476 E.  ,  2014/9557 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Gümrük İdaresi vekilinin temyiz talebi yönünden yapılan incelenmede,

Sanıkta ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın eyleminin 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesine uyduğu, Gümrük İdaresinin suçtan doğrudan doğruya zarar görmediği cihetle davaya katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK.nun 317.maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ...'nun temyiz talebi yönünden yapılan incelemede,

Sanık hakkında hükmolunan adli para cezasına esas alınan birim gün sayısı ile bir gün karşılığı takdir olunan miktar çarpıtırken uygulanan yasa maddesinin TCK.nun 52/2. olarak mahallinde eklenmesi mümkün görülmüştür.

Sanık hakkında erteli 1 yıl 8 ay hapis cezası tayin edildiği gözetilmeden 5237 sayılı TCK.nun 51/3. fıkrasına aykırı olarak denetim süresinin 1 yıl olarak belirlenmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca hükmün sanık hakkında denetim süresi belirlenmesine ilişkin bendindeki "1 yıl" ibaresinin çıkarılarak yerine "1 yıl 8 ay" yazılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20/05/2014 tarihinde red kararı yönünden oybirliğiyle, düzeltilerek onama kararı yönünden oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13787, Karar No: 2018/2319, Tarih: 15.03.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/13787 E.  ,  2018/2319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverenlere ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, bozmaya uyarak ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalılardan Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

Dava, davacının 17.06.1980-07.12.2004 tarihleri arasında davalıya ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak geçen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulup, davanın kısmen kabulü ile davacının 17.06.1980-27.01.1986 ila 01.04.1986-07.12.2004 tarihleri arasında hizmet akdine dayalı olarak çalıştığının tespitine, davalı ... Bakanlığına yönelik açılan davanın feragat nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına davalı işyerinden verilmiş işe giriş bildirgesi ve Kuruma bildirilen çalışmalarının bulunmadığı,nizalı dönemde davacı adına 27.01.1986-01.04.1986 tarihleri arasında 64 gün dava dışı işyerinden bildirim yapılmış olduğu, 04.05.2000 tarihli muhtar ve aza imzalı bekçi seçim mazbatası evrakından, davacının 2000 senesi için 4000kg karşılığında bekçilik yaptığının, 24.11.1982 tarihinden sonraki köy karar defter fotokopilerinden 23.02.1990 tarihli kararda davacının bekçi olarak imzasının olduğu, 1991 ve 1992 tarihlerinin bazı aylarında davacının imzalarının olduğu, bozma doğrultusunda köyde görev yapan orman koruma memuru, ... çalışanları ve öğretmenler dinlenilmiş davacının nizalı dönemde köy bekçisi olarak görev yaptığı tanık beyanları ile

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri Yönetmelikle tespit edilen belgeleri işveren tarafından verilmeyen veya çalıştıkları Kurumca tespit edilemeyen sigortalılar, çalıştıklarını hizmetlerinin geçtiği yılın sonundan başlayarak 5 yıl içerisinde mahkemeye başvurarak alacakları ilam ile ispatlayabilirlerse, bunların mahkeme kararında belirtilen aylık kazanç toplamları ile prim ödeme gün sayıları nazara alınır." hükmünü içermektedir. Madde hükmünden yazılı hak düşürücü sürenin, yönetmelikte belirtilen belgeleri işveren tarafından Kuruma verilmeyen sigortalıları kapsamakta olduğu, işe giriş bildirgesi verilmiş sigortalılar yönünden hak düşürücü sürenin işlemeyeceği anlaşılmaktadır. Yargıtay HGK'nun 03.03.2004 tarih 2004/21-139 Esas-117 Karar ve 05.02.2003 tarih 2003/10-7 Esas-53 Karar sayılı ilamları da bu yönlere işaret etmektedir.

İşverenin, sigortalılara ilişkin hangi belgeleri Kuruma vermesi gerektiği Kanunun 79/1. maddesinde açıkça ifade edildiği üzere yönetmeliğe bırakılmıştır. Atıf yapılan Sosyal Sigorta İşlemleri Yönetmeliğinde, işverence Kuruma verilecek belgeler; işe giriş bildirgesi, aylık sigorta primleri bildirgesi, dönem bordrosu ve diğerleri şeklinde sıralanmıştır. Bu belgelerden birisinin dahi Kuruma verilmiş olması veya Kurumca fiilen ya da kayden sigortalı çalışma olgusunun tespiti halinde hak düşürücü süreden söz edilemeyecektir.

Kesintili çalışmanın varlığı halinde ise, kesintinin öncesi ve sonrasında oluşacak her çalışma devresi için dava koşullarının varlığı yukarıda belirtilen olgular dikkate alınarak belirlenecektir.

Ancak, davacı çalışmasının kesintisiz olarak devam ettiğini iddia ettiğinden çalışmanın kesintisiz olduğu kanıtlanırsa, hak düşürücü sürenin geçtiğinden söz edilemeyeceğinden işin esasına girip tüm delilleri değerlendirerek bir sonuca ulaşmak gerekmektedir.

Somut olayda, davacı adına 27.01.1986-01.04.1986 tarihleri arasında davalı işyeri dışında başka bir işyerinden bildirim yapıldığı anlaşılmakla davacının çalışmaları 1986 yılında kesintiye uğramış olup, her çalışma devresi için hak düşürücü sürenin değerlendirilmesi gerekecektir. Davacı davasını 26/10/2009 tarihinde açmıştır. O halde davacının 01.04.1986 tarihinden önceki çalışmaları bakımından hak düşürücü süre geçmiştir. Mahkemece 17.06.1980-27.01.1980 tarihleri arasındaki çalışmalarını da kabul edecek şekilde hükümde yazılı şekilde karar verilmesi isabetsizdir.

Yapılacak iş, davacının 01.04.1986 döneminden önceki çalışmalarının hak düşürücü süreye uğradığından reddine karar vermek, sonraki dönem yönünden ise şimdiki gibi davanın kabulüne karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 15.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14577, Karar No: 2016/1284, Tarih: 27.01.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/14577 E.  ,  2016/1284 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ... İli ... İlçesi ... Mahallesi 307 ada 6, 11 ve 17 parsel sayılı taşınmazların bedelinin ve ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazlara ne zaman fiilen el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-El atma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956- 04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle, imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu ... Mahallesi 307 ada 6,11 ve 17 parsel sayılı taşınmazların 03.05.2012 olan değerlendirme ve somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 12666 ada 7 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 29.12.2004 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu ... Mahallesi 307 ada 6,11 ve 17 parsel sayılı taşınmazlar ile somut emsal olarak incelenen ... Mahallesi 12666 ada 7 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2012 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

5-Somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 12666 ada 7 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 29.12.2004 tarihli satışına ilişkin (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

6-Dava konusu ... Mahallesi 307 ada 6,11 ve 17 parsel sayılı taşınmazlar ile somut emsal alınarak incelenen ... Mahallesi 12666 ada 7 parsel sayılı taşınmazın takyidatlı tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.01.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/123, Karar No: 2020/1056, Tarih: 11.03.2020

**1. Ceza Dairesi         2020/123 E.  ,  2020/1056 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : TCK'nin 81, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında maktul ... ...’ye yönelik kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir nedenin bulunmadığı kabul ve takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, bozma üzerine incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafilerinin; eksik incelemeye, savunma hakkının kısıtlandığına, soruşturma aşamasında delillerin toplanmasında usule ve hukuka aykırılık bulunduğuna, suçun sanık tarafından işlenmediğine, sanığın maktulü öldürmesi için neden bulunmadığına, delillerin takdirinde hata yapıldığına, hükme dayanak yapılan delillerin hukuka aykırı olarak elde edildiğine itibar edilemeyeceğine, adil yargılama ilkesinin ihlal edildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, katılanlar vekilinin, suçun tasarlanarak ve canavarca hisle veya eziyet çektirerek işlendiğine vesaireye ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, 11.03.2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14576, Karar No: 2015/32529, Tarih: 22.12.2015

**15. Ceza Dairesi         2015/14576 E.  ,  2015/32529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2013/304810

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ : Ankara 19. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/06/2013

NUMARASI : 2012/1865, 2013/697

SUÇ : Mala zarar verme

Mala zarar verme suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hükümler, Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların tüm aşamalarda tutarlılık gösteren savunmalarında suçsuz olduklarını ifade ettikleri,katılanın arabasına zarar verdiklerine ilişkin görgüye dayalı tanık beyanının olmaması gözetilerek katılanın soyut iddialarından başka delil elde edilemediği anlaşıldığından sanıkların beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Kabule göre;

Sanık S...... adli sicil kaydında mükerrirliğe esas olacak şekilde, Bala Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/34 Esas 2008/ 116 karar sayılı ve 28/05/2008 tarihli kararı ile TCK 265/1, 53/1. maddeleri gereğince verilen 5 ay hapis cezasının 14/08/2009 tarihinde infaz edildiği, TCK 51/1.maddesine göre erteleme kararı verilebilmesi için daha önce kasıtlı bir suçtan 3 aydan fazla hapis cezasına mahkum olmaması gerektiği, bu nedenle sanık S.. K..'nın 3 yıl geçmeden müsnet suçu işlemesi nedeniyle hakkında verilen hapis cezasının ertelenemeyeceğinin gözetilmemesi,

Sanıklar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının ertelenmesine karar verilmesine rağmen, TCK'nın 53. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarına hükmedilmesi suretiyle TCK'nın 53/4. maddesine,

Hükümlünün denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi hâlinde; ertelenen cezanın kısmen veya tamamen infaz kurumunda çektirilmesine karar verileceğine yönelik ihtarın yapılmaması suretiyle TCK'nın 51/7. maddesine aykırı davranılması,

Denetim süresinin iyi hâlli olarak geçirildiği takdirde, cezanın infaz edilmiş sayılacağının bildirilmemesi suretiyle TCK'nın 51/8. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup,Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22/12/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3662, Karar No: 2014/4845, Tarih: 06.03.2014

**22. Hukuk Dairesi         2013/3662 E.  ,  2014/4845 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tire 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 23/10/2012

NUMARASI : 2010/511-2012/396

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; davacının iş sözleşmesi hakksız feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı cevabında; davacının şirkete ait fabrikada yaptığı işin hatalı üretilen sigaraların paketlerinin açılıp, maddeleri ayırmak ve ayrılanları makineye atmak olduğunu, çalışmasının kısmi süreli olduğunu, davalı şirketin bu iş için çağrı üzerine çalışma yaptırdığını, bu çalışmayı da yardımcı hizmet sözleşmesi yaptığı İbrahim D.. A.Ş.'nin sağladığını asıl işvereninbu şirket olduğunu bildirerek davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının belirsiz süreli sözleşme kapsamında çalıştığı kabul edilererek taleplerin hesap raporu gibi kabulüne karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Kısmi süreli iş ilişkisinin varlığı ve sonuçları bakımından taraflar arasında uyuşmazlık söz konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 13. maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin tam süreli çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az olarak belirlendiği iş sözleşmesi, kısmi süreli iş sözleşmesi olarak tanımlanmıştır. Normal haftalık çalışma süresi ise aynı Kanun'un 63. maddesinde, haftalık en çok kırkbeş saat olarak açıklanmıştır. 4857 sayılı Kanun'un 13. maddesinde emsal işçiden söz edilmiş olmakla, kısmi süreli iş sözleşmesinin belirlenmesinde esas alınacak haftalık normal çalışma süresi tam süreli iş sözleşmesi ile çalışan emsal işçiye göre belirlenecektir. Kanun'un 63. maddesinde yazılı olan haftalık iş süresi azamidir. Buna göre o işkolunda emsal bir işçinin ortalama haftalık çalışma süresi, haftalık kırkbeş saati aşmamak şartıyla belirlenmeli ve bunun önemli ölçüde azaltılmış olup olmadığına bakılmalıdır.

4857 sayılı Kanun'un 63. maddesi kapsamında çıkarılan İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 6. maddesinde, “ İşyerinde tam süreli iş sözleşmesi ile yapılan emsal çalışmanın üçte ikisi oranına kadar yapılan çalışma kısmi süreli çalışmadır”. Gerekçede “üçte ikisinden az” olan çalışma ifadesi kullanılmışken, yönetmelikte üçte iki oranına kadar yapılan çalışmalar kısmi çalışma sayılmıştır. Bu durumda emsal işçiye göre kırkbeş saat olarak belirlenen normal çalışmanın taraflarca otuz saat ve daha altında kararlaştırılması halinde, kısmi süreli iş sözleşmesinin varlığından söz edilir.

Kısmi süreli iş sözleşmesiyle çalışan işçinin ücreti ve paraya ilişkin bölünebilir menfaatleri, tam süreli emsal işçiye göre çalıştığı süre ile orantılı olarak ödenir.

Kısmi süreli iş sözleşmesi kapsamında çalışan işçi yönünden ihbar süresinin de iş ilişkisinin kurulduğu tarih ile feshedilmek istendiği tarih arasında geçen süre toplamına göre belirlenmesi gerekir.

Somut olayda, taraflar arasında yapılan sözleşmenin kısmi süreli başlığını taşıdğı ancak sözleşmede haftalık çalışma gün ve süreleri açıkça belirtilmediği anlaşılmaktadır. Sözleşmede bu süreler belirtilemese de yukarıda açıklanan yönetmelikle bu sürenin tam süreli iş sözleşmesi ile çalışan emsal işçinin üçte ikisi oranında olacağı açıklanmıştır. Davacının işi, hatalı üretilen sigaraların paketlerinin açılıp, maddeleri ayırmak ve ayrılanları makineye atmak olduğunu, bu işin ancak hatalı üretimlerin olması durumunda gerçekleştiği hizmet cetveline göre de çalışmalarının düzensiz olduğu bazı aylar hiç çalışma bildirilmediği halde bazı aylarda da iki ila otuz gün arasında farklı bildirimlerin yapıldığı tanıkların ise ayda yirmi gün çalıştıklarını beyan ettikleri anlaşılmaktadır. Mahkemece davacının sözleşme içeriği, çalışma şekli, hizmet cetveli birlikte değerlendirilerek taraf ve tanıklarının beyanlarına tekrar başvurarak çalışma şartları, şekli, işe çağrılmaları ve ayrılmaları tam olarak ortaya konularak, çalışmanın kısmi süreli veya çağrı usulü bir çalışma olup olmadığı netleştirildikten sonra alacak isteklerinin değerlendirilmesi gerekirken yanılgılı ve eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmersi hatalı olup bomza sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinda ilgiliye iadesine, 06.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14877, Karar No: 2014/14339, Tarih: 10.06.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/14877 E.  ,  2014/14339 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 12.3.2014 gün ve 2014/1266 esas ve 6090 sayılı düzeltilerek onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Bozmaya uyularak; yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucun- da oluşan inanç ve takdirine, uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıkla- nan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk müdafıinin, yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- 5237 sayılı TCK.nun 52/4. madde ve fıkrası uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında hükmedilen adli para cezasının taksit miktarının dörtten az olamayacağı gözetilmeden üç eşit taksitle tahsiline karar verilmesi,

2- Suçu işlediği tarihte 15...18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. madde ve fıkrasına aykırı olarak, kısa süreli hapis cezasından çevrilen ve doğrudan tayin edilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrileceği hususunun ihtarına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı

CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden kısa süreli hapis cezasından çevrilen ve doğrudan tayin edilen adli para cezalarının öden- memesi durumunda mahkemece hapis çevrileceğine ilişkin bölümlerin çıkarılması ve hüküm fıkrasında yer alan adli para cezasını taksitlendirmeye ilişkin bölümden “3 eşit aylık taksitlerle” ibaresi çıkarılarak yerine “4 eşit aylık taksitlerle” ibaresinin yazılması suretiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 10.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17546, Karar No: 2013/27033, Tarih: 12.11.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/17546 E.  ,  2013/27033 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : 6352 sayılı Yasa uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 1/1-b maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararı itiraza tabi olup temyiz yasa yoluna başvurulması olanaklı bulunmadığından; sanık müdafiinin isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), mercide yanılma nedeniyle CMK.nun 264. maddesi gözetilerek sanık müdafiinin isteminin itiraz olarak kabulüyle gereğinin mahallinde yerine getirilmesine, 12.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/25992, Karar No: 2012/27859, Tarih: 24.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2011/25992 E.  ,  2012/27859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suçun ne zaman işlendiğine ilişkin araştırma yapmadan gündüz vakti işlendiğinin kabul edilmesi,

2-Olay günü sanık ile temyiz dışı diğer sanığın, camide namaz kılan şikayetçinin çantasını aldıktan bir gün sonra şikayetçinin kendi imkanlarıyla sanıkları tespit edip temyiz dışı diğer sanıkla konuştuktan sonra, o sanığın pişman olup suç konusu eşyalardan; ses kayıt cihazını okul müdürüne teslim ettiğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK'nın 168/4. maddesi gereğince kısmi iade koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin araştırılıp tartışılması ve şartları varsa şikayetçinin kısmi iadeye rıza gösterip göstermeyeceği de sorularak sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

3-18 yaşından küçük olan sanık hakkında hükmedilen seçenek yaptırımın yerine getirilmemesi halinde, kısa süreli hapis cezasının kısmen veya tamamen infazına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 1412 sayılı CMUK'un 326/son. maddesi gereğince sanığın ceza süresi yönünden kazanılmış hakkının gözetilmesine, 24.12.2012 tarihinde oy birliği ile karar verildi.