muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/12203, Karar No: 2008/2673, Tarih: 10.03.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/12203 E.  ,  2008/2673 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ve davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 385 ada 104 parsel ile somut emsal alınan 1242 ada 24 parsel nolu taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için belirlenen 2006 yılı asgari m2 değerlerinin ilgili Belediye Başkanlıklarından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/19445, Karar No: 2012/1004, Tarih: 18.01.2012

**3. Hukuk Dairesi         2011/19445 E.  ,  2012/1004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK(AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı, ayrı yerleşim yerinde yaşayan annesinin kanser hastası olduğunu ve ameliyat edildiğini, başka bakacak kimsesi olmadığından 6-7 aylık süre ile bakımını yaptığını, davalının ortak haneye dönmesi, dönmediği takdirde bir daha gelemeyeceğini belirterek tehdit ettiğini, bu nedenle ayrı yaşamada haklı olduğunu ileri sürerek 700,00 TL tedbir nafakasına karar verilmesini istemiştir. Davalı ise davacının annesinin hastalandığından beri eve gelmediğini, evlilik birliliğinin kendisine yüklediği görevlerini ihmal ettiğini, ayrı yaşamada haklı olmadığından davanın reddine karar verilmesini savunmuştur.Mahkemece, davacının annesinin ameliyat olduğu günden 4 gün sonra davalının davacıyı arayarak müşterek haneye dönmesi aksi takdirde bir daha dönmemesi yönünde beyanda bulunduğu tanık beyanları ile belirlendiği, kanser hastalığı gibi nitelikli bir ameliyat olan davacının annesinin ameliyatından kısa bir süre sonra eve dönmesinin beklenmesi ve evlilik birliğinin devamının bu şarta bağlanması karşısında davacının müşterek haneye haklı bir nedenle dönmediği kabul edilerek davanın bir bölümünün kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.TMK.197.madde gereği ayrı yaşamakta haklı olan eş diğer eşten tedbir nafakası talebinde bulunabilir. Somut olayda, davalı tanıkların beyanları ve tüm dosya içeriğinden, davacının annesinin Mayıs 2010 tarihinde İzmir'de göğüs kanseri nedeniyle ameliyat olduğu, ameliyattan sonra kemoterapi döneminde davacının teyzesinin Kuşadası'ndaki yazlığında, daha sonra da annesinin ...'daki evinde bakmaya devam ettiği, bu dönem içinde tarafların müşterek evlerinin bulunduğu ...'a hiç gitmediği anlaşılmaktadır. Davacı, davalı eşinin evine dönmesini istediğinde annesine bakması gerektiğini belirterek dönmemiştir. Davacının kardeşi, babası ve teyzesi gibi annesine bakabilecek başka kişilerin bulunmasına rağmen annesinin sağlık sorununu bahane ederek ameliyat tarihinden sonra 7 ay gibi uzunca bir süre müşterek haneye dönmemesi doğru değildir. Davacının annesine bakması yükümlülüğü olduğu gibi evli olması nedeniyle evlilik yükümlülüklerini de yerine getirmek zorundadır. Davacı başlangıçta haklı nedenlerle evi terk etmiş ise de daha sonradan müşterek haneye bir kez bile dönmeyerek kusurlu duruma düşmüştür.Bu durumda, ayrı yaşamda haklı olduğunu ispat edemeyen davacı için yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde tedbir nafakasına hükmolunması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine18/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/27369, Karar No: 2022/10891, Tarih: 08.06.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/27369 E.  ,  2022/10891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Sanıkların mahkumiyetine ilişkin ilk derece mahkemesi kararının hüküm kısmının çıkarılarak yerine "sanıkların beraatine, idari para cezası ile cezalandırılmalarına ve suça konu ürünlerin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine" ibarelerinin eklenmek suretiyle hükmün düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine

Bölge adliye mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Sanıklar hakkında kurulan beraat hükmüne yönelik Katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Sanıklara ait işyerinde, dava konusu diğer yerli açık tütün ve içi doldurulmuş yerli makaron cinsi eşyaların yanında bandrol zorunluluğu bulunan bandrolsüz pipo tütünü ele geçirilmesi karşısında; sanıkların eylemlerinin bandrolsüz pipo tütünü yönüyle 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Yasanın 3/18. maddesinin 1. cümlesi uyarınca suç oluşturduğu gözetilmeden atılı suçtan mahkumiyetleri yerine yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Yasanın 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

II-Sanıklar hakkında verilen idari para cezası ile dava konusu eşyanın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine ilişkin hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesin de;

Hükmedilen idari para cezasının miktarına göre 5326 sayılı Kabahatler Yasasının 20/2-c maddesinde yazılı soruşturma zamanaşımının dolmuş olduğu anlaşılmakla, sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5271 sayılı CMK'nun 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 5326 sayılı Kabahatler Yasasının 20/1. maddesi gereğince sanıklara İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, 4733 sayılı Yasanın 8/9. ve 5326 sayılı Kabahatler Yasasının 18/1. maddeleri uyarınca dava konusu eşyanın mülkiyetinin kamuya geçirilmesine, 28/02/2019 tarihinde yürürlüğe giren 20/02/2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi gereğince dosyanın ... Bölge Adliye Mahkemesi 16. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 08/06/2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9844, Karar No: 2024/1748, Tarih: 17.04.2024

**12. Ceza Dairesi         2020/9844 E.  ,  2024/1748 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2014/185 E., 2016/316 K.

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, taksirinin bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesine göre beraat kararı verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri; delillerin eksik ve hatalı değerlendirildiğine, sanığın kusurlu olduğuna, tazminat davasında alınan bilirkişi raporunda sanığın tali kusurlu tespit edildiğine bu durumda raporlar arasında çelişki oluştuğuna yeniden rapor alınması gerektiğine, ölümle sonuçlanan bu trafik kazasının meydana gelmesinde sanık ...’ın sadece kast derecesinde kusurunun aranması, kaza ile emniyet kural ihlali mahiyetindeki emniyet şeridine park etme olgusu arasında illiyet bağının varlığının göz ardı edilmesi, sanığın bilmesi ve öngörmesine rağmen gerek normal şeridinde seyir halinde olan sürücülerin gerekse emniyet şeridini kullanma hakkına sahip araçların dikkatini dağıtmak ve tehlike arz etmek suretiyle ihmal boyutundaki hareketi dikkate alınmaksızın kurulan Yerel Mahkeme kararı, müteveffa ...’ın emniyet şeridini kullanma amacı konusunda önyargılı olarak ve çelişkili raporlar doğrultusunda oluşturulmuş olduğundan bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede; olay günü saat 12:36 sıralarında ölen sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki ...plaka sayılı otomobil ile gündüz vakti E-80 otoyolunu takiben İstanbul istikametinden Edirne istikametine meskun mahal dışında, gündüz vakti bölünmüş iki şeritli yolda seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde sanık sürücünün sevk ve idaresinde olup, dosyada mevcut takoğraf çıktısına göre dörtlü ikaz lambaları yanık olarak durur vaziyetteyke... plaka sayılı kamyona emniyet şeridi üzerinde arkadan çarpması sonucu Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 15/03/2014 tarihli raporuna göre, sürücü ...'ın genel beden travmasına bağlı yaygın iskelet sistemi kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti, iç organ ve büyük damar yırtılmalarından gelişen iç kanama nedeniyle öldüğünün bildirildiği; mahkemece hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesine ait 02.07.2015 tarihli ve İTÜ Ulaştırma Anabilim Dalı, Karayolları ve Trafik öğretim üyeleri tarafından hazırlanmış 02.03.2016 tarihli heyet raporlarına göre; sanığın idaresindeki... plaka sayılı kamyon ile emniyet şeridi üzerinde bulunduğu sırada, ölenin idaresindeki aracın kamyona arkadan çarpması şeklinde gerçekleşen olayın oluş biçimi, olay yeri özellikleri, araçların konumları ve hasar durumları dikkate alındığında kusurunun bulunmadığının kabul ve tespit edildiği, Mahkemece sanık hakkında taksirle öldürme suçundan, taksire dayalı kusurunun bulunmadığı gerekçesi ile 5271 sayılı CMK'nın 223/2-c maddesine göre beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dava dosyası içeriğine göre;

1.Olay günü saat 12:36 sıralarında ölen sürücü ...'ın sevk ve idaresindeki ...plaka sayılı otomobil ile gündüz vakti E-80 otoyolunu takiben İstanbul istikametinden Edirne istikametine meskun mahal dışında, gündüz vakti bölünmüş iki şeritli yolda seyir halinde iken, olay mahalline geldiğinde sanık sürücünün sevk ve idaresinde olup, dosyada mevcut takoğraf çıktısına göre dörtlü ikaz lambaları yanık olarak durur vaziyetteyke... plaka sayılı kamyona emniyet şeridi üzerinde arkadan çarpması sonucu Adli Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesinin 15/03/2014 tarihli raporuna göre, sürücü ...'ın genel beden travmasına bağlı yaygın iskelet sistemi kırıkları ile birlikte beyin kanaması, beyin doku harabiyeti, iç organ ve büyük damar yırtılmalarından gelişen iç kanama nedeniyle öldüğü olayda; kaza tespit tutanağı ve yargılama aşamasında yapılan keşfe dayalı 05.10.2014 tarihli bilirkişi raporuna göre, zorunlu bir hal olmadıkça emniyet şeridinde durmaması gereken sanığın, yol, hava ve trafik durumu ile gece ve gündüz oluşuna göre nizami park ve kuyruk ışıkları yakılmadığı, yakılamadığı veya yakılması halinde dahi 150 metre mesafeden diğer araç sürücüleri tarafından açıkça görülemediği takdirde, bozulan aracın ön ve arkasına uygun yerlere diğer araç sürücülerinin 150 metre mesafeden açıkça görebilecekleri şekilde birer kırmızı yansıtıcı veya kırmızı ışıklı cihaz konulması gerektiği halde sanık tarafından tedbirlerin alınmadığından, kazanın meydana gelmesinde tali kusurlu olduğunun belirlendiği, Adli Tıp Kurumu İstanbul Trafik İhtisas Dairesine ait 02.07.2015 tarihli ve İTÜ Ulaştırma Anabilim Dalı, Karayolları ve Trafik öğretim üyeleri tarafından hazırlanmış 02.03.2016 tarihli heyet raporlarına göre; sanığın idaresindeki... plaka sayılı kamyon ile emniyet şeridi üzerinde bulunduğu sırada, ölenin idaresindeki aracın kamyona arkadan çarpması şeklinde gerçekleşen olayın oluş biçimi, olay yeri özellikleri, araçların konumları ve hasar durumları dikkate alındığında kusurunun bulunmadığı şeklinde görüş bildirildiği, katılanlar vekilinin temyiz dilekçesine göre, katılanların maddi ve manevi zararların tazmini amacıyla Bakırköy 3

.03.2016 tarihli heyet raporlarına göre; sanığın idaresindeki... plaka sayılı kamyon ile emniyet şeridi üzerinde bulunduğu sırada, ölenin idaresindeki aracın kamyona arkadan çarpması şeklinde gerçekleşen olayın oluş biçimi, olay yeri özellikleri, araçların konumları ve hasar durumları dikkate alındığında kusurunun bulunmadığı şeklinde görüş bildirildiği, katılanlar vekilinin temyiz dilekçesine göre, katılanların maddi ve manevi zararların tazmini amacıyla Bakırköy 3. Asliye Ticaret mahkemesinde açtıkları davada alınan bilirkişi raporunda sanığın tali kusurlu olduğu yönünde görüş bildirildiği, sanığın her aşamada savunmasında kaza anında seyir halinde iken, ölen sürücünün devamlı suretle kendisinden sellektör yaparak yol istediğini ancak sol şeritte yoğun bir trafik olduğundan, yol vermek niyetiyle sağ sinyalini verdiğini, iyice yavaşladığını, sağ şeride yani emniyet şeridine geçtiğinde arkasından takip eden ölen sürücünün arkadan çarptığını ifade ettiği, ancak sanığın idaresindeki kamyonun takograf raporunda, saat 12:13'te kamyonun durmuş vaziyette kontak kapattığı, takograf durduktan sonra saat 12:36'da gerçekleşmiş olduğunun anlaşılması karşısında; öncelikle sanığın, savunmasında emniyet şeridinde durmadığını beyan etmesi nedeniyle takografın niye durduğu konusunda beyanının alınması ve takograf raporundaki tespitler doğrultusunda kazanın nasıl gerçekleştiğinin yeniden açıklattırılması, daha sonra raporlar arasındaki çelişkilerin giderilmesi ve sanığın kusurunun kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti amacıyla, Karayolları Genel Müdürlüğünden kusur durumunu bildirir rapor aldırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2.Gerekçeli karar başlığında, suç tarihinin "14/03/2014" olarak yazılması gerekirken, "14/03/2013" şeklinde yazılmış olması,

Hukuka aykırı olup, açıklanan nedenle Büyükçekmece 5. Asliye Ceza Mahkemesinin kararına yönelik katılanlar vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3076, Karar No: 2013/28917, Tarih: 05.12.2013

**2. Ceza Dairesi         2013/3076 E.  ,  2013/28917 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/74118

MAHKEMESİ : Bala Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/07/2011

NUMARASI : 2009/2 (E) ve 2011/126 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1- Sanık V.. K..’ın davaya konu suçu işlemediğini ısrarla ileri sürmesi, tanık olarak ifadesi alınan O.. G..’ün ilk ifadesinde olaydan bir gün önce hırsızlıkta kullanılan aracı olay mahallinin yakınında gördüğünü, araçta bulunan üç kişiden sanık Bekir'i tanıdığını, diğer sanıkları tanımadığını belirtmesi, sonraki ifadesinde araçtaki üçüncü şahsın V.. K.. olduğunu öğrendiğini ileri sürmesi, mahkemede ise araçta V.. K..'ın da bulunduğunu söylemesi karşısında; tanıktan önceden tanımadığı sanık Vedat'ı nasıl teşhis ettiği ayrıntısı ile sorulup beyanları arasındaki çelişki giderilip açıklığa kavuşturulmadan bu tanığın beyanı suçun sübutuna yeterli kabul edilerek yazılı gerekçeyle sanık V.. K..'ın mahkûmiyetine karar verilmesi,

2- Tüm dosya kapsamı, kolluk tarafından tutulan tutanağa, tanık beyanlarına ve iddianame içeriğine göre, eylemin 06.09.2008 günü saat 19.30-19.45-20.00 sıralarında gerçekleştiğinin anlaşılması, kaçan sanık B.. G..’ın 20.00 sıralarında yakalandığının belirtilmesi ve suç tarihindeki güneşin batış saatine göre gece vaktinin 20.14'da başlaması ve atılı suçun gece işlendiğine dair dosya içerisinde başkaca bir delilin bulunmaması karşısında eylemin gündüz vakti işlendiğinden, sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde 5237 sayılı TCK.nun 143. maddesinin uygulanmaması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 05/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/3654, Karar No: 2014/2880, Tarih: 03.03.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/3654 E.  ,  2014/2880 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı-karşı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı – karşı davalı vekili müvekkiline ait büyükbaş hayvanın davalılardan ...’in maliki,....Sigorta A.Ş.’nin trafik sigortalısı, ...’in sevk ve idaresindeki aracın çarpması sonucu telef olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.000,00 TL tazminatın davalılardan haksız fiil tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekilleri dava konusu olayda davacının büyükbaş hayvanının telef olmadığını belirtip, kusura itiraz ederek davanın reddini savunuşlardır.

Davalı - karşı davacı ... vekili açmış bulunduğu karşı davada müvekkiline ait aracın dava konusu kaza sonucu hasarlandığını belirterek 2.000,00 TL hasar bedelinin kaza tarihinden işleyecek yasal faizi ile beraber davacı – karşı davalı ...’ten tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı .... vekili, sorumluluklarının poliçe limiti, sigortalılarının kusuru ve gerçek zararla sınırlı olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre davanın kısmen kabulü ile 375,00 TL‘nin davalılardan tahsili ile davacı ...’e 11.06.2011 tarihi itibariyle ödenmesine, açılan karşı davanın ise kısmen kabulü ile 1.575,00 TL’nin 11.06.2011 tarihi itibariyle yasal faizi ile birlikte karşı davalı ...’ten tahsiliyle karşı davacılar ödenmesine karar verilmiş, hüküm davacı – karşı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Davacı – karşı davalı ... vekilinin karşı dava hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde :

Temyize konu karar temyize konu edilen miktar itibariyle kesin niteliktedir. Kesin olan kararların temyiz istemleri hakkında mahkemece bir karar verilebileceği gibi, 1.6.1990 gün 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay’ca da temyiz isteminin reddine karar verilebilir.

2.Davacı – karşı davalı ... vekilinin asıl dava ile ilgili olarak kurulan hükme ilişkin temyizine gelince :

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı – karşı davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2.Davacı – karşı davalı ... vekilinin asıl dava ile ilgili olarak kurulan hükme ilişkin temyizine gelince :

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı – karşı davalı ... vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı – karşı davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinin temyize konu edilen miktar yönünden mahkeme hükmünün kesin olması nedeniyle reddine, (2) nolu bentte yazılı nedenlerle davacı – karşı davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 129,69 TL kalan onama harcının temyiz eden davacı-karşı davalıdan alınmasına 03.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13690, Karar No: 2012/16524, Tarih: 12.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/13690 E.  ,  2012/16524 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiracılığın tespiti

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kiracılığın tespiti davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 12.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29824, Karar No: 2015/24961, Tarih: 10.12.2015

**7. Hukuk Dairesi         2015/29824 E.  ,  2015/24961 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe iade

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekillerince istenilmekle, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle gerekçeli kararda temizlik işçisi olduğu belirtilen davacının fen işlerinde kalem personeli olarak çalıştığı ve işe başlatmama tazminatının " her iki davalıdan " tahsiline şeklinde kurulan hükümde kastedilen davalıların tüm davalılar olduğu anlaşılmasına göre davalılar vekillerince sunulan ve yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalılardan temyiz harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 10/12/2015 gününde oybirliğiyle KESİN olarak karar verildi.