muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/5419, Karar No: 2014/7055, Tarih: 06.05.2014

5684 Sayılı Sigortacılık Kanununda, sigorta şirketlerinin kuruluş, teşkilat, yönetim, çalışma esas ve usulleri ile faaliyetlerinin sona ermesi ve denetlenmesine ilişkin hususlar düzenlenmesine, 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununda da Anonim şirket, kooperatif, acente ve şubelerle ilgili hükümler bulunmasına rağmen Bölge Müdürlüğü ile ilgili bir düzenleme hiçbir yasa da yer almamaktadır.

Sigorta Şirketleri ve Reasürans Şirketlerinin Kuruluş ve Çalışma Esaslarına İlişkin Yönetmeliğin “Bölge Müdürlükleri, Şubeler ve Temsilcilikler” başlıklı 10. maddesindeki “Şirketlerin, Bölge Müdürlükleri ve Şube Açmak suretiyle yurt içinde teşkilatlanması, yurt dışında şube veya temsilcilik açması ile ilgili diğer mevzuat hükümlerinin saklı kalması kaydıyla serbest olduğuna” ilişkin hükmü, 2918 sayılı yasanın 110/2. maddesinin yorum yolu ile genişletilerek Bölge Müdürlüğünün yerleşim yerinin de uyuşmazlıkta yetkili olduğunu kabul etmek için yasal bir dayanak teşkil etmemektedir.

Açıklanan nedenlerle;

2918 sayılı yasanın 110/2. maddesinde öngörülen “şirket merkezi veya şube veya sigorta sözleşmesinin yapan acentenin bulunduğu yer mahkemesi veya kazanın vuku bulduğu yer mahkemesi dışında yorum yolu ile Bölge Müdürlüğünün bulunduğu yer mahkemesinin de yetkisinin kabulü, T.C. Anayasasının 6, 37 ve 142. maddelerindeki temel hükümler ile YİBK 1977/4-4 ve YİBHGK 21.02.2014 gün 2013/1 esas 2014/1 karar sayılı kararlarına aykırı olduğundan yerel mahkeme kararının onanmasına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile bozulmasına ilişkin sayın çoğunluk görüşüne karşıyım.
Yargıtay — Esas No: 2015/2678, Karar No: 2015/7538, Tarih: 05.05.2015

**3. Hukuk Dairesi         2015/2678 E.  ,  2015/7538 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : NAZİLLİ 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/10/2014

NUMARASI : 2013/228-2014/540

Dava, sulama birliğine ait sulama kanalını kullanma bedeline ilişkindir.

Davanın niteliğine göre inceleme görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesinindir.

Dosya, Yargıtay 13. Hukuk Dairesince incelenerek görevsizlik kararı ile Dairemize gönderilmiş olup, 11.04.2015 tarihinde yürürlüğe giren 6644 sayılı Yasanın 2.maddesi ile değiştirilen 2797 sayılı Yargıtay Kanununun 60.maddesi uyarınca temyiz incelemesini yapacak daire belirtilmek üzere dosyanın Hukuk İş Bölümü İnceleme Kuruluna gönderilmesine, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/507, Karar No: 2013/1847, Tarih: 18.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/507 E.  ,  2013/1847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 18.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4706, Karar No: 2019/5243, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/4706 E.  ,  2019/5243 K.**

**"İçtihat Metni"**

......

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı Kanun'un 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.maddeden sözedilip, bu madde kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf talebi, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Hukuk Dairesince, karar gerekçesi yerinde görülerek esastan reddedilmiş; davacı, bu sefer temyiz talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürülüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, özellikle de, davadan önce bir ödeme olgusu olup olmadığı, var ise, bunun borcu sona erdirip erdirmediği hususu üzerinde durulup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.01.2015 tarih 2014/3-8 E., 2015/10 K. sayılı kararı da gözetilerek, gerekirse konusunun uzmanı bilirkişiden rapor da alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

........
Yargıtay — Esas No: 2015/5984, Karar No: 2019/9853, Tarih: 20.05.2019

**14. Ceza Dairesi         2015/5984 E.  ,  2019/9853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayanla cinsel ilişki, şantaj

HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Oluşa uygun kabule göre suç tarihinde on beş-on sekiz yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği reşit olmayanla cinsel ilişki ve şantaj suçlarının ... sayılı TCK'nın 104/1, 107/1. maddelerinde düzenlenen cezalarının üst sınırları itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e, 66/2, 67/4. maddeleri gereğince 5 yıl 4 aylık asli dava zaman aşımı süresine tabi bulunduğu ve hüküm tarihi olan 16.04.2013‘ten inceleme gününe kadar bu sürelerin geçtiği anlaşıldığından, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek ... sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, suça sürüklenen çocuk hakkında müsnet suçlardan görülen kamu davalarının aynı Kanunun 322 ve ... sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince zamanaşımı sebebiyle DÜŞMESİNE, 20.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/8190, Karar No: 2019/1766, Tarih: 21.02.2019

**8. Hukuk Dairesi         2017/8190 E.  ,  2019/1766 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ad Ve Soyadının Değiştirilmesi

KARAR

Dahili davalı ...'e mahkemenin gerekçeli kararı Tebligat Kanunu'nun 35. maddesi uyarınca tebliğ edilmiştir.

Tebligat Kanunu'nun 35/2. maddesi adresini değiştiren kimsenin yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi sayılacağı hükme bağlandığından, adres kayıt sisteminde adresleri tespit edilebilenlere Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılması yerinde değildir. Gerekçeli karar tebligatı, dahili davalı ...'e 6099 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra yapıldığından ve UYAP üzerinden yapılan sorgulamaya göre adres kayıt sisteminde, adresi mevcut olduğundan, usulsüzdür. Adıgeçen davalının, adres kayıt sisteminde, adresi olarak .... kapı no: 2 ..... adresinin mevcut olduğu, tebligatın bu adreslere çıkarılmayarak..... Sok. No: 22 iç kapı no: 3 .../... ve ..... Sok. Yener Sitesi C blok ...: 2 D: 3.....” adresine çıkarıldığı,bu adreslerde de tebliğ edilemeyerek iade edildiği anlaşılmıştır. Mahkemece, ...'ün adres kayıt sistemindeki son adresi araştırılarak, mahkemenin gerekçeli kararının, tebliğ için bu adrese çıkarılarak, yasal sürelerin beklenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahalli mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19732, Karar No: 2014/22664, Tarih: 03.07.2014

**13. Hukuk Dairesi         2013/19732 E.  ,  2014/22664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 28/02/2013

NUMARASI : 2012/273-2013/138

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı asil A.. A.. ve vekili avukat A.. O.. ile davalı E.. Turz. Tic. Ltd. Şti vekili avukat M.. K.. Y..'un gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, taraflar arasında düzenlenen 06.06.2005 tarihli sözleşme ile taşınmazını davalı şirkete sattığını, sözleşmeye göre 110.000 Euro’nun tapu devri esnasında ödendiğini, bakiye 140.000-Euro’nun ise 31.07.2005 ve 31.08.2005 vade tarihli senetlerle ödeneceğinin kararlaştırılmasına rağmen ödenmediğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000 Euro alacağının tahsili için açtığı kısmi davanın Alanya 1.Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/333 Esas 2011/451 Karar sayılı dosyasında kabul edildiğini ve Yargıtay incelemesinden geçerek kesinleştiğini ileri sürerek bakiye 130.000 Euro’nun dava tarihindeki kur üzerinden bedeli olan 304.538-TL’nin ticari temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı şirket, davacının da bilgisi dahilinde dava konusu taşınmaz hakkında başka bir mahkemede dava açan Alman vatandaşına 65.000 Euro ödeme yaptıklarını, yine 75.000-Euro bedelin ise 06.08.2007 tarihli ibraname ve teslim tutanağı ile diğer satıcılara ödendiğini, senet asıllarını kendilerinde olduğunu, davacıya borçlarının bulunmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davacının daha önce açtığı kısmi dava kesinleşmiş ise de, davalı tarafın aynı davada bile savunmasını değiştirebileceği, davalının yeni savunmasının hükme esas alınabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, davacının daha önce açtığı kısmi dava kesinleşmiş ise de, davalı tarafın aynı davada bile savunmasını değiştirebileceği, davalının yeni savunmasının hükme esas alınabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Davacı, davalıya taşınmaz sattığını, satış bedelinin 110.000-Eurosunun tapuda devir esnasında ödendiğini, bakiye kısmının ise 06.06.2005 tarihli satış sözleşmesine göre 31.07.2005 ve 31.08.2005 vade tarihli senetlerle ödeneceği kararlaştırıldığı halde 140.000-Euronun ödenmediğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 10.000-Euronun tahsili için Alanya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2010/333 Esas sayılı dosyasında kısmi dava açmıştır.Anılan mahkemenin 29.03.2011 tarih, 2010/333 Esas ve 2011/451 Karar sayılı ilamı ile, davacının itiraza uğramayan adi yazılı sözleşme ile alacağının varlığını kanıtladığı, ispat yükü kendisine düşen davalının ise borcunun olmadığına veya ödendiğine ilişkin kanıt sunamadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verildiği ve kararın Yargıtay 13. Hukuk Dairesi’nin 29.12.2011 tarih, 2011/10463 Esas, 2011/21120 Karar sayılı ilamı ile onandığı anlaşılmaktadır.Davacı, eldeki dava ile kısmi davada saklı tuttuğu bakiye kısmın davalıdan tahsilini istemiştir. Bir başka ifade ile dava, ek dava niteliğindedir. Mahkemece, davacının daha önce açtığı kısmi dava kesinleşmiş ise de, davalı tarafın aynı davada bile savunmasını değişterebileceği ve karşı taraf itiraz etmezse yeni savunmanın esas alınabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hemen belirtmek gerekir ki her dava, kural olarak iki kısımdan; tespit ve eda kısımlarından oluşur. Davanın kısmi nitelikte olması halinde önceden açılan davada kesinleşen ilamın tespit kısmı, kalan kısım hakkında açılan ikinci davanın tespit kısmı için kesin hüküm oluşturur ve kuşkusuz bağlayıcıdır. Öğreti ve yargısal uygulamada; kısmi davanın retle sonuçlanması halinde tüm alacak hakkında kesin hüküm oluşacağı; kısmi dava kısmen kabul kısmen retle sonuçlanırsa her iki bölüm yönünden de kesin hüküm oluşacağı; kısmi dava tümüyle kabul edilirse de kararın tespit bölümünün açılan ek dava için kesin hüküm oluşturacağı kabul edilmiştir. Eş söyleyişle; kısmi dava sonunda davalının borcu ödemeye mahkum edilmesi veva kısmi davanın tamamen veya kısmen reddine karar verilmiş olması halinde taraflar arasındaki borç ilişkisinin varlığı ya da yokluğu da tespit edilmiş olur ki, bu tespit zorunlu olarak borç ilişkisinin tümünü kapsar. Bu nedenle kısmi dava sonunda verilen ve kesinleşen kararın tespite ilişkin bölümü sonradan açılan ek dava için kesin hüküm oluşturur.(Bkz. HGK.2007/15-126 E, 2007/210 K. 18.04.2007 tarih) Kısacası; ikinci davaya bakan mahkeme, kısmi davanın davalının sorumluluğuna ilişkin bu tespit bölümüyle bağlıdır. Burada davalının haksızlığı olgusu artık tartışılamaz hale gelmiştir. Zira, kesin hüküm bulunan bir konuda, mahkemenin bu yönün doğruluğunu yeniden araştırma ve inceleme konusu yapmasına olanak bulunmamaktadır. Bu yön kamu düzenine ilişkin olup, mahkemeler ve Yargıtay'ca res'en göz önünde tutulmalıdır. Açıklanan hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 15.02.1980 gün ve 1980/9-73 esas, 1980/186 karar sayılı; 02.06.1982 gün ve 1981/11-1130 esas, 1982/549 karar sayılı ve 09.11.1988 gün ve 1988/15-5/ esas, 1988/898 sayılı kararlarında da açıkça vurgulanmıştır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığında somut olaya bakıldığında; davacı tarafından davalı aleyhine açılmış bulunan ve yukarıda ayrıntıları ile safahatı açıklanan kısmi dava taleple bağlı kalınarak sonuçlanmış; böylece davaya dayanak alınan hukuki ilişkinin varlığı saptanarak, davalının sorumluluğu da kesinleşen bu hükümle tespit edilmiştir. Bu kararın tespite ilişkin bölümünün sonradan açılan eldeki ek dava için kesin hüküm oluşturacağında kuşku bulunmamaktadır. Mahkemece, bu yön gözetilmeden kesin hüküm bulunan konuda yeniden araştırma ve inceleme yaparak davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

2-Bozma nedenine göre davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle davacının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, 1100,00 TL duruşma avukatlık parasının davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin alınan 24.30 TL. temyiz harcının istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 3.7.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/12850, Karar No: 2024/9825, Tarih: 16.12.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/12850 E.  ,  2024/9825 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/141 Esas, 2024/148 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gebze 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 17.07.2024 Tarihli ve 2024/49 Değişik İş, 2024/51 Karar Sayılı Kararı

Tespite konu araç her ne kadar Kocaeli İli, Gebze İlçesi, Osman Yılmaz Mahallesi, 649/1. Sokak, No:67/B, 41700 adresinde bulunan Aslan Otomotiv Araç Servisi’nde bulunsa da araca ait motorun, motordaki arızaya ilişkin tespit işlemleri için Anadolu Motor Yenileme İsmet ...'un Tahsin Kaya Sanayi Sitesi B Blok No:21 Kartal/İstanbul adresinde bulunan serviste tutulduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. İstanbul Anadolu 10. Sulh Mahkemesinin 23.09.2024 Tarihli ve 2024/141 Değişik İş, 2024/148 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda , henüz dava açılmadığı, tespite konu aracın Kocaeli İli Gebze İlçesi Osman Yılmaz Mahallesi 649/1. Sokak No:67/B 41700 Aslan Otomotiv Araç Servisinde bulunduğu, esas hakkında davaya bakacak mahkemenin genel yetkili mahkeme olan davalıların yerleşim yeri (Gebze / Kocaeli ) Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, delil tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un “Görev ve Yetki” başlıklı 401 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

"Henüz dava açılmamış olan hâllerde delil tespiti, esas hakkındaki davaya bakacak olan mahkemeden veya üzerinde keşif yahut bilirkişi incelemesi yapılacak olan şeyin bulunduğu veya tanık olarak dinlenilecek kişinin oturduğu yer sulh mahkemesinden istenir."

C. Değerlendirme

Somut olayda , 6100 sayılı Kanun'un 401 inci maddesi dikkate alınarak uyuşmazlığın, davanın açıldığı Gebze 3. Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gebze 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3532, Karar No: 2012/6622, Tarih: 11.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/3532 E.  ,  2012/6622 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit ve nitelikli cinsel istismarı suçlarından sanık ...'nın yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan iki kez mahkûmiyetine dair ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 28.09.2011 gün ve 2008/134 Esas, 2011/155 Karar sayılı re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdureye yönelik 2007 yılı Mart ayında ve olayın ortaya çıktığı 27.02.2008 tarihinde basit cinsel istismar eylemlerinde bulunduğu ve eylemler nedeniyle mağdurenin ruh sağlığının bozulduğu kabul edilip sanığın 103/1-3-6. maddeleri uyarınca iki kez mahkûmiyetine karar verilmiş ise de, dosyada bir örneği bulunan ... Çocuk Mahkemesinin 24.06.2008 gün ve 2008/221 Esas, 2008/272 sayılı Kararının gerekçesinde, mağdurenin ... isimli kişiyle 2005 yılı Ekim ayından 2007 yılı Ekim ayına kadar birlikte yaşadıklarının ve 2007 yılı Mart ayında bir çocuklarının olduğunun belirtildiğinin, nüfus kaydına göre de 15.07.2007 doğumlu ... isimli bir kızı bulunan mağdurenin de aşamalarda "babam, ben evlenmeden önce kız iken de bir çok kez tacizde bulunup" korkma kızlığını bozmam" diyerek cinsel organını sürtüyordu, kızım ... doğmadan bir yıl önceki bir tarihte sanık bana birşey içirip üzerime geldi, sonrasını hatırlamıyorum, sabah uyandığımda yatakta çırıl çıplak bir haldeydim, çocuğumun babasının sanık olabileceğini düşünüyorum" şeklinde beyanlarla ilk eylem tarihi olarak ... isimli kızına hamile olmadan önceki bir tarihi işaret ettiğinin anlaşılması karşısında, ... Çocuk Mahkemesinin dosyası celp edilerek oradaki beyanlarla birlikte mağdurenin de tekrar dinlenilmesi suretiyle suç tarihi kesin olarak tespit edilmeden ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanıp

uygulanmayacağına yönelik olarak mağdurenin ... isimli kişiyle birlikte yaşadığı dönemde zaman zaman sanık olan babasının evine gelip gelmediği, gelmiş ise sanığın eylemlerini bu dönemde de devam ettirip ettirmediği sorulup zincirleme suç hükümlerinin niçin uygulanmadığı tartışılmadan eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

uygulanmayacağına yönelik olarak mağdurenin ... isimli kişiyle birlikte yaşadığı dönemde zaman zaman sanık olan babasının evine gelip gelmediği, gelmiş ise sanığın eylemlerini bu dönemde de devam ettirip ettirmediği sorulup zincirleme suç hükümlerinin niçin uygulanmadığı tartışılmadan eksik soruşturma ile hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 Karar sayılı ilamı ve hükme esas alınan Adli Tıp Kurumu Genel Kurulunun 02.12.2010 tarihli raporunda "2007 yılı Ekim ayı ile 27.2.2008 tarihleri arasında mağduresi bulunduğu olay nedeniyle ruh sağlığının babanın eylemleri sonucu olarak bozulduğunun" belirtilmesi karşısında, sanığın işlediği kabul edilen iki ayrı cinsel istismar eylemi nedeniyle hüküm kurulurken her iki eylem içinde 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesinin tatbiki suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/31430, Karar No: 2021/26700, Tarih: 09.11.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/31430 E.  ,  2021/26700 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Suç işlemek amacıyla örgüt kurma ve bu örgüte üye olma

HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan kurulan beraat kararlarına yönelik temyiz incelemesinde;

Suç işlemek amacıyla örgüt kurma suçundan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve bu nedenle davaya katılma hakkı bulunmayan mağdurlar ... ve Tarım ve Orman Bakanlığı'nın, Kanun yoluna başvurma hak ve yetkisinin olmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdurlar ... ve Tarım ve Orman Bakanlığı vekillerinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEMLERİNİN REDDİNE,

2- Sanık ... hakkında suç işlemek amacıyla örgüte üye olma suçundan kurulan mahkumiyet kararına yönelik temyiz isteğine gelince;

5235 sayılı Kanunun 25. ve geçici 2. maddeleri uyarınca kurulan Bölge Adliye Mahkemelerinin 07/11/2015 tarih ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar uyarınca 20/07/2016 tarihinde göreve başlaması, sanık ... hakkında 14/01/2021 tarihinde mahkumiyet kararı verilmesi ve sanık hakkındaki hükmün daha önceden Yargıtay incelemesinden geçmemesi karşısında, hükmün CMK'nın 272. maddesi gereğince istinaf kanun yoluna tabi olduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafisinin ve katılan Tarım Orman Bakanlığı vekilinin temyiz davası isteği hakkında, tebliğnameye aykırı olarak KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin, görevli ve yetkili Bölge Adliye Mahkemesine iletilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GERİ GÖNDERİLMESİNE, 09/11/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.