muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/16767, Karar No: 2012/15846, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/16767 E.  ,  2012/15846 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Önalım

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı önalım davasına dair karar, bir kısım davacılar ve davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, önalım hakkının kullanılması nedeniyle davalı adına kayıtlı payın iptali ile davacılar adına tapuya tescili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne davalı adına kayıtlı ... payın iptaline, davacılar ... ve ... adına tesciline karar verilmesi üzerine, hüküm davacılar vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince:

Davacılar ..., ..., ... ve ... vekili, dava dilekçesinde, davacıların muris ...’dan dolayı ... ada ... parselde pay sahibi olduklarını, davalının 05/05/2008 tarihinde satın aldığı pay nedeni ile önalım hakkını kullanmak istediklerini belirterek, davaya konu payın davacılar adına tesciline karar verilmesini istemiş, davalı vekili satış bedelinin gerçekte daha yüksek olduğunu, davacıların satıştan haberi olduğunu savunmuştur.

Dosya arasındaki tapu kaydına göre, davacıların murisi ...’nun taşınmazda ... pay sahibi olduğu, 11/01/2005 tarihinde ölümü ile mirasını ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...’ya bıraktığı, Davacılardan ...’nun da dava devam ederken 22/06/2010 tarihinde öldüğü mirasçılarının aynı kişiler olduğu, mirasçılardan ...’nun önalım davasına muvafakat vermediği, bunun üzerine ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 24/01/2011 tarih ve 2009/360 Esas 2011/42 Karar sayılı kararı ile, muris ...’nun terekesine ...’nun temsilci olarak tayin edildiği, kararın 17/05/2011 tarihinde kesinleştiği, ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 17/01/2011 tarih ve 2010/320 Esas 2011/28 Karar sayılı ilamı ile muris ...’nun adına tapuda kayıtlı olan ... ada ... nolu parseldeki ... pay üzerindeki elbirliği mülkiyetinin paylı mülkiyete dönüştürülmesine karar verildiği bu kararın da 17/02/2011 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır.

Dosya arasında bulunan 29/06/2011 havale tarihli son tapu kaydına göre davacıların murisi ...’nun taşınmazda payı kalmadığının anlaşılması üzerine geri çevirme kararı ile getirtilen akit tablosu incelendiğinde, muris ...’nun mirasçılarından davacı ... dışındakilerin paylarını davalıya sattıkları anlaşılmıştır. Bu durumda davacı mirasçı ... dışında diğer mirasçıların taşınmazda paylarının kalmadığı anlaşıldığından mahkemece oluşan en son tapu kaydı nazara alınarak uyuşmazlığın çözülmesi gerekirken pay sahibi olmayan ... hakkında tescil kararı verilmesi doğrun değildir.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

Hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/677, Karar No: 2007/643, Tarih: 26.09.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-677 E.  ,  2007/643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2007

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 2.6.2006  gün ve 2006/425-449 E.K.sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.11.2006   gün ve 11912-15201 sayılı ilamı ile, (...Kadastro sırasında, ....Köyü 120 ada 26 parsel sayılı 2.159,19 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar A.  C. ve arkadaşları  adlarına  tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm  davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır....) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

SONUÇ:Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429. Maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine,  26.9.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8210, Karar No: 2015/5046, Tarih: 25.05.2015

**6. Hukuk Dairesi         2014/8210 E.  ,  2015/5046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Isparta 1. Sulh Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 13/03/2014

NUMARASI : 2013/485-2014/221

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira parasının uyarlanması davasına dair karar davalı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, gabin nedeniyle kira parasının uyarlanması istemine ilişkindir. Mahkemece, kira bedelinin dava tarihinden itibaren geçerli olmak üzere aylık net 5.388,55 TL olarak tespitine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkilinin dükkanını 16/07/2012 tarihinde ...bank A.Ş'ye kiraya verdiğini, daha öncesinde müvekkilinin dükkanında dükkan komşusu R.. K...'ın kiracı olarak bulunmakta iken yapmış olduğu işe son verdiğini, R.. K..'ın kiracılık döneminde yan yana olan ve ortadaki duvar kaldırılarak birleştirilmiş olunan iki dükkanın birlikte ... Bank AŞ. tarafından kiralanmak istendiğini, R.. K..'ın bankanın kendi dükkanına 2.500,00 TL müvekkilinin dükkanına da 2.100,00 TL kira bedeli teklif ettiğini, teklifin oldukça iyi olduğunu söyleyerek müvekkiline 2.100,00 TL bedelle on yıllığına mevcut dükkanını davalı bankaya kiraya vermesini sağladığını, davalı bankanın müvekkilinin kiracısı olan R.. K..'ı da kullanarak müvekkilinin düşüncesizliğinden ve tecrübesizliğinden yararlanarak müvekkilinin dükkanını gerçek değerinin çok altında olan bir bedelle on yıllığına kiraladığını,müvekkilinin sonradan yaptığı araştırmada mevcut mahaldeki dükkan kiralarının oldukça yüksek olduğunu öğrendiğini,müvekkilinin yaklaşık 60 yaşında bir ev hanımı olduğunu,tecrübesiz ve düşüncesiz hareket ettiğini ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı tutularak 2.100,00 TL olan aylık kira bedelinin dava tarihinden itibaren 4.400,00 TL artırılarak 6.50000 TL'ye çıkartılarak edimler arasındaki açık oransızlığın giderilmesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile taraflar arasında geçerli 16/07/2012 tarihli kira sözleşmesinde öngörülen aylık net 2.100,00 TL'lik kira bedelinin gabin nedeniyle dava tarihinden geçerli olmak üzere aylık net 5.388,55 TL olarak tespitine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Sözleşme Hukukuna egemen olan sözleşmeye bağlılık, (Ahde Vefa) ilkesi hukukumuzda da kabul edilmiştir. Bu ilkeye göre, sözleşme yapıldığı andaki gibi aynen uygulanmalıdır. Sözleşmeye bağlılık ilkesi, hukuki güvenlik, doğruluk, dürüstlük kuralının bir gereği olarak sözleşme hukukunun temel ilkesini oluşturmaktadır. Ancak, bu ilke özel hukukun diğer ilkeleriyle sınırlandırılmıştır.

Sözleşme Hukukuna egemen olan sözleşmeye bağlılık, (Ahde Vefa) ilkesi hukukumuzda da kabul edilmiştir. Bu ilkeye göre, sözleşme yapıldığı andaki gibi aynen uygulanmalıdır. Sözleşmeye bağlılık ilkesi, hukuki güvenlik, doğruluk, dürüstlük kuralının bir gereği olarak sözleşme hukukunun temel ilkesini oluşturmaktadır. Ancak, bu ilke özel hukukun diğer ilkeleriyle sınırlandırılmıştır.

Sözleşmenin gabin nedeniyle illetli olduğunun kabulü için edim ve karşı edim arasındaki nisbetsizliğin, taraflardan birinin, diğerinin şahsında mevcut özel bir durumu bilerek, istismar etmesi, sömürmesi sonucu oluşması gerekir. Dar ve zor durumda kalmaları nedeniyle düşük bedelle sözleşme yapmaya süreklenmiş kişileri korumak zayıfı güçlüye ezdirmemek için hukukumuzda da düzenlemeler yapılmıştır. Türk Borçlar Kanununun 28/1 maddesinde "Bir sözleşmede karşılıklı edimler arasında açık bir oransızlık varsa, bu oransızlık, zarar görenin zor durumda kalmasından veya düşüncesizliğinden ya da deneyimsizliğinden yararlanılmak suretiyle gerçekleştirildiği takdirde, zarar gören, durumun özelliğine göre ya sözleşme ile bağlı olmadığını diğer tarafa bildirirerek ediminin geri verilmesini ya da sözleşmeye bağlı kalarak edimler arasındaki oransızlığın giderilmesini isteyebilir. " hükmü yer almaktadır.

Bu yasa hükmüne göre, gabinden sözedilebilmesi, objektif unsur olan edimler arasındaki aşırı nisbetsizlik yanında bir tarafın darda kalma, tecrübesizlik,düşüncesizlik (hafiflik) hallerinin bulunması, diğer yanın ise yararlanmak, sömürmek kastını taşıması biçiminde iki subjektif unsurun dahi bulunmasına bağlıdır. Gabinin varlığı zarar görene (sömürülene), sözleşme tarihinden itibaren bir yıllık hak düşürücü süre içerisinde sözleşme ile bağlı olmadığını bildirerek iptal davası açıp iddiasını hertürlü delille kanıtlama ve verdiğini geri isteme hakkını verir. Hemen belirtmek gerekir ki gabin davasında öncelikle edimler arasındaki, aşırı oransızlık üzerinde durulmalı, objektif unsur ispatlandığı takdirde mutazarrırın kişiliği, yaşı, sağlık durumu,toplumdaki yeri,ekonomik gücü, psikolojik yapısı gibi maddi manevi yönler yani subjektif unsur derinliğine araştırılıp incelenmelidir.

Somut olayda, kiralananın raiç bedelden daha düşük bir bedel ile kiralandığı anlaşılsa da, bu husus gabinin objektif unsurunu teşkil etmekte olup, gabinin varlığının kabul edilebilmesi için objektif unsurun yanında gerçekleşmesi gereken müzakaya düşme, tecrübesizlik ve hiffetsizlik unsurlarından bir veya bir kaçı ile birleşmesi zorunludur. Esasen daha önceden kiralananı kiraladığı anlaşılan davacının kira sözleşmesi yapmakta tecrübesizliğinden, müzakaya halinden ve hiffetsizliğinden bahsedilmesine imkan bulunamamaktadır. Öyle ise, anılan bu olgular yukarıda değinilen ilkelerle birlikte değerlendirildiğinde TBK.nun 28.maddesinde öngörülen gabin koşullarının oluşturulduğundan sözedilemez. Mahkemece gabinin varlığı kanıtlamadığından davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 25/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/15018, Karar No: 2015/18967, Tarih: 09.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/15018 E.  ,  2015/18967 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Başkanlığı adına Av. ... ile 1- ... Yağ Un ve Yemek Fabrikaları A.Ş. adına Av. ..., 2-... arasındaki dava hakkında ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinden (İş Mahkemesi Sıfatı ile) verilen 01.11.2013 günlü ve 2011/171-2013/282 sayılı hükmün, davacı Kurum avukatı ve davalı ... Yağ Un ve Yemek Fabrikaları A.Ş. avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Usûlüne uygun olarak bir tebligat yapıldıktan sonra adresini değiştiren kimse yenisini bildirmediği ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre tebligat yapılabilir.

19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunun 3. maddesi ile değişik 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10/2. maddesine göre “Bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır.”; yine, 6099 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 7201 sayılı Kanunun 21. maddesine eklenen ikinci fıkrasına göre, “Gösterilen adres muhatabın adres kayıt sistemindeki adresi olup, muhatap o adreste hiç oturmamış veya o adresten sürekli olarak ayrılmış olsa dahi, tebliğ memuru tebliğ olunacak evrakı, o yerin muhtar veya ihtiyar heyeti azasından birine veyahut zabıta amir veya memurlarına imza karşılığında teslim eder ve tesellüm edenin adresini ihtiva eden ihbarnameyi gösterilen adresteki binanın kapısına yapıştırır. İhbarnamenin kapıya yapıştırıldığı tarih, tebliğ tarihi sayılır."

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir.

Tüm bu düzenlemeler gözetildiğinde, artık, adres kayıt sisteminde yazılı adresi bulunanlara, 7201 sayılı Kanunun 35. maddesine göre tebligat yapılamayacak; bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, adres kayıt sisteminde yazılı adresine, 21. maddenin ikinci fıkrasına göre tebliğ yapılması gerekecektir.

Somut olayda; gıyabi hükmün davalı ... ‘e, adres kayıt sisteminde yazılı olup-olmadığı araştırılmaksızın, dava dilekçesinin usulüne uygun olarak tebliğ edilip, sonrasında çıkarılan tebligatın bila döndüğü adresine, Kanunun 35. maddesine göre tebliği usûlsüz olup; Mahkemece; anılan davalının, yapılacak araştırma ile tespit edilecek adres kayıt sisteminde yazılı adresine, gıyabi hükmün usûlünce tebliğ edilerek; temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi gereği, Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra; anılan davalının, adres kayıt sisteminde kayıtlı olmadığının anlaşılması durumunda, önceki adresine Kanunun 35. maddesine göre yapılan tebliğ geçerli olacağından, başkaca bir şey yapılmaksızın gönderilmek üzere, dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklik giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/6472, Karar No: 2013/1283, Tarih: 25.02.2013

**15. Hukuk Dairesi         2012/6472 E.  ,  2013/1283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... Kooperatifi Başkanlığı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmâl edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, gecikme tazminatının tahsili istemi ile açılmış; mahkemece, davanın kısmen kabulü ile 10.461,00 TL maddi tazminatın 18.03.2006 temerrüt tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müteselsilen alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş ve verilen karar davalı ... vekilince temyiz edilmiştir.

Davaya dayanak alınan ve ... 2. Noterliği'nce düzenlenen 23.11.2000 tarih ve 29055 yevmiye numaralı arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi, arsa sahibi davacı ... ile yüklenici davalı şirket arasında yapılmıştır. Yüklenici şirket, ..... Köyiçi mevkiinde kain ve tapunun 22j-4C pafta, 8225 ada ve 1 nolu parsel olarak tapuya kayıtlı taşınmaza, sözleşmede öngörülen koşullarla inşaat yapımını üstlenmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 692. maddesi hükmü gereğince, paylı malın özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerinin yapılması oybirliği ile aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Anılan bu Yasa hükmü gereğince, paylı mülkiyete konu taşınmaz üzerine inşaat yapımına ilişkin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi de, “önemli tasarruf” niteliğinde olduğundan taşınmazın tüm paydaşları tarafından yapılması ya da yapılan sözleşmeye imzası bulunmayan diğer paydaşların onay vermesi zorunludur. Kural olarak, anılan sözleşme tapulu taşınmaz

ya da taşınmaz payının kayden temlikini içerdiğinden Türk Medeni Kanunu'nun 706, Tapu Kanunu'nun 26, Noter Kanunu'nun 60. ve 818 Sayılı Borçlar Kanunu'nun 213. maddeleri hükümleri gereğince, “zorunlu şekil koşuluna” uygun olarak yapılması gereklidir. Zorunlu şekil koşuluna uygun olarak yapılmamış olsa dahi tarafların karşılıklı olarak edimlerini ifa etmiş olmaları; yüklenicinin inşaatı kullanılabilir derecede tamamlanmış olması ya da çok büyük bir bölümünü yapmış ve arsa sahibi inşaatın devamı sırasında karşı koymamış ve inşaatın yapılmasına onay vermiş yahut yükleniciye taşınmaz ya da taşınmaz payının temlik edilmiş olmaları durumlarında TMK'nın 2. maddesi hükmü gereğince ve “objektif iyiniyet kuralı” uyarınca arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi taraflarını bağlayıcı olur.

Somut olayda; az yukarıda belirtilen tapulu taşınmazın 117/2163 oranındaki müşterek paydaşı ....r ile 74/2163 oranındaki müşterek paydaş ....'in Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nde yer almadıkları anlaşıldığı gibi; diğer tüm paydaşların yapılmışsa sözleşmelerinin tamamının varlığı dosya kapsamına göre tespit olunamamıştır.

Zorunlu şekil koşuluna uygun olarak yapılan ya da tarafları bağlayıcı olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi mevcut olmadıkça; somut olayda uygulanması gereken 818 Sayılı Kanun'un 106. maddesi hükmü gereğince, “gecikme tazminatı” istenemez. O halde mahkemece; yukarıda yapılan açıklamalar gözetilerek öncelikle zorunlu şekil koşuluna uygun şekilde yapılan ya da bağlayıcı olan arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin varlığının araştırılması; geçerli ve bağlayıcı sözleşmenin bulunması halinde uyuşmazlığın esasının incelenmesi; aksi halde, davanın reddine karar verilmesi gerekmektedir.

Açıklanan sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan sebeplerle kararın davalı ... yararına BOZULMASINA, bozma sebebine göre davalı ... vekilinin diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ... Kooperatifi Başkanlığı'na geri verilmesine, 25.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.