muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/14956, Karar No: 2012/13491, Tarih: 21.11.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/14956 E.  ,  2012/13491 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ELATMANIN ÖNLENMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 18. Asliye Hukuk Hakimliğinden verilen 17.11.2011 gün ve 2010/344 esas 2011/391 karar sayılı hükmün bozulmasına ilişkin olan 23.05.2012 gün ve 3021-5997 sayılı kararın düzeltilmesi süresinde davalı ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya incelendi gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Karar düzeltme dilekçesinde yazılı nedenler HUMK.'nun 440.maddesinde gösterilen dört halden hiçbirine uymamaktadır. Bu nedenle, 6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollamasıyla karar düzeltme isteğinin REDDİNE, davalı ...'ten usulün 442/3. maddesi ve 4421 sayılı Yasa gereğince takdiren 203.00.-TL para cezası ile 41.00.-TL red harcının alınarak Hazineye gelir kaydına, 21.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/15480, Karar No: 2020/8159, Tarih: 09.07.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/15480 E.  ,  2020/8159 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükme ilişkin temyiz itirazının incelenmesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararların, 5271 sayılı CMK'nın 231/12. maddesi uyarınca itiraza tabi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün olmadığı, suça sürüklenen çocuk müdafinin dilekçesi üzerine itiraz mercii olan Adana 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 29/04/2015 tarihli, 2015/303 D. İş sayılı kararıyla incelenerek itirazın reddine karar verildiği anlaşıldığından, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme ilişkin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Müştekiye ait evin avlusunda beslediği kümesten asma kilitin açılarak 11 adet güvercin çalınması şeklinde gerçekleşen olayda, bilirkişi raporunda tasnife elverişli bir bulguya rastlanmaması, suçun işlendiğine dair görgü ve bilgiye dayalı bir delile ulaşılamaması, suça sürüklenen çocuğun tüm aşamalarda üzerine atılı hırsızlık suçunu işlemediğini savunması karşısında, katılanın oğlunun kümesin yedek anahtarını suça sürüklenen çocuğa vermesi dışında suça sürüklenen çocuğun atılı suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, mahkumiyetine yeter nitelikte, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraatine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09.07.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11600, Karar No: 2021/10522, Tarih: 23.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2020/11600 E.  ,  2021/10522 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişilerin huzur ve sükununu bozma

HÜKÜM : Beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ...’ın temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 23/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/2317, Karar No: 2011/6813, Tarih: 24.11.2011

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2011/2317 E.  ,  2011/6813 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshi, tapu iptâli ve tescil davasında hükmedilen, belediyeden alınıp davalıların hissesine ilave edilen arsa karşılığı hükmedilen bedelle ilgili fesih davasının açıldığı tarihten, sözkonusu kararın verildiği 21.01.2008 tarihine kadar geçen dönem için gerçekleştiği ileri sürülen faiz alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davanın dayanağı olan Kayseri 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin bozmadan sonra 2005/526 Esas, 2008/3 Karar numarasını alan dosyasının incelenmesinden arsa sahipleri tarafından yüklenici kooperatif ile 3. kişiler aleyhine açılan arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshi, tapu iptâli ve tescil davasının bozmadan sonra yapılan yargılaması sonunda, davanın kısmen kabul edilerek diğer kabul ve red kararları yanında hüküm kısmının 7. bendinde davalı ...’ın belediyeden almış olduğu ve davacılar hissesine ilave edilen payların karşılığı 13.020,48 YTL’nin davacılardan tahsiliyle, davalı ...’a ödenmesine karar verildiği ve karar arkasındaki şerhe göre sözkonusu kararın temyiz edilmeksizin 19.03.2008 tarihinde kesinleştiği anlaşılmaktadır. İncelenen dosyada ... davalı konumunda olup, lehine hükmedilen arsa bedeliyle ilgili usulünce açılmış karşı davası bulunmadığı gibi bedelin ödenmesi konusunda arsa sahiplerini temerrüde düşürücü bir ihtar da bulunmamaktadır. Bu halde Dairemizin yerleşik uygulamaları ve Yargıtay İçtihatlarına göre hükmedilen bedele ancak 21.01.2008 karar tarihinden faiz istenebilir. Davacının karar tarihinden sonraki dönem için faiz istemi de bulunmamaktadır.

Bu durumda davacı ...’ın Kayseri 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin bozmadan sonra 2005/526 Esas numarasını alan davanın açıldığı, 08.12.1999 tarihinden 21.01.2008 tarihine kadar olan dönem için koşulları oluşmadığından faiz talep etme hakkının bulunmaması nedeniyle, davanın reddi yerine yanlış değerlendirme sonucu kabul kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulüyle, hükmün davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 24.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8136, Karar No: 2014/153, Tarih: 07.01.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/8136 E.  ,  2014/153 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BAKIRKÖY 4. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 21/02/2013

NUMARASI : 2011/210-2013/93

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 21/02/2013 tarih ve 2011/210-2013/93 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı borçludan 19/10/2010 tarih ... seri numaralı fatura nedeni ile alacağının bulunduğunu, bu alacağından tahsili için icra takibi başlatılmış ise de, itiraz üzerine takibin durduğunu belirterek itirazın iptaline, takibin devamına, % 40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilinin kendisine ait olan arsa üzerine inşaat yapımı için bir mühendislik bürosu ile anlaştığını, davacı şirket ile arasında herhangi bir sözleşme ve iş ilişkisinin bulunmadığını, mühendislik bürosunun isteği üzerine toprak ve hafriyat işi için 7.000,00 TL ödeme yaptığını belirterek davanın reddini, % 40 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacının davalı ile aralarında hizmet sözleşmesi bulunduğunu ileri sürerek 15/10/2010 tarihli harfiyat belgesine dayandığı, davalının bu belge altındaki imzayı inkar etmesi üzerine yapılan imza incelemesinde belge altındaki imzanın davalıya ait olmadığının tespit edildiği, davacı tarafça, davalı ile aralarında harfiyat işi yapılması konusunda bir hizmet sözleşmesi bulunduğunun ispat edilemediği, davacı tarafça yemin deliline de başvurulacağının bildirilmediği gerekçesiyle ispat edilemeyen davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, hafriyat işi kapsamında düzenlenen kazıma, yükleme ve taşıma faturasına dayalı olarak başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda yazılı gerekçeler ile davanın reddine karar verilmiştir. Uyuşmazlığa konu somut olayda hafriyat işinin yapıldığı konusunda taraflar arasında ihtilaf bulunmayıp, davacı taraf hafriyat işinin kendileri tarafından yapıldığı iddia etmiş, davalı taraf ise davacı ile aralarında herhangi bir sözleşme ve iş ilişkisi bulunmadığını inşaat yapım işi ile ilgili olarak bir mühendislik bürosu ile anlaştıklarını ve bu mühendislik bürosunun isteği üzerine toprak ve hafriyat işi için 7.000,00 TL ödeme yaptıklarını savunmuştur. Yine, 09.02.2012 tarihli celse davalı isticvap edilmiş, bu kapsamda alınan beyanında, kendisinin işlerinin dava dışı Kemal Baltık isimli şahıs tarafından yürütüldüğünü, bu kişinin inşaatta sorumlu mühendis olduğunu, hafriyatı bu kişinin yaptırdığını, hafriyat bedelinin de bu kişiye ödendiğini ancak hafriyatı kimin yaptığını bilmediğini belirtmiştir. Ancak, davalı ile adı geçen Kemal Baltık isimli kişi arasındaki ilişkinin niteliği konusunda davalı tarafça açıklayıcı bir beyanda bulunulmadığı anlaşılmaktadır. Bu kapsamda, gerekirse davalı yeniden isticvap edilerek davalının beyanında adı geçen kişi ile davalı arasındaki ilişkinin hukuki niteliğinin tereddüte mahal bırakmayacak şekilde tam olarak tespiti ile tarafların hukuki durumlarının buna göre değerlendirilmesi ve davacının bilirkişi raporuna beyan dilekçesinde davalı tarafa yemin teklif edilmesi yönündeki talebi de dikkate alınarak hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmü davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 07.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7759, Karar No: 2014/6259, Tarih: 02.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7759 E.  ,  2014/6259 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB- 2014/63354

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 12.02.2014 gün ve 2014-3287/11026 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.02.2014 gün ve KYB 2014/63354 Sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık G.. T..’in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.000 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19/09/2013 tarihli ve 2013/246 esas, 2013/577 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde,

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 esas, 2013/15593 sayılı ilâmında belirtildiği üzere; "Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı Kanun’un “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un "Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur. Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de bunların dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir. 24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.” 5237 sayılı Kanun'un “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir... Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir. Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için,

mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir. 4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez." şeklindeki açıklamaları dikkate alındığında somut olayda Başkent Elektrik Dağıtım A.Ş'nin suç tarihi olan 21/09/2012 tarihinde özelleştirilmiş olup olmadığının araştırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 21.09.2012 tarihli mühür bozma tutanağına konu 19.09.2012 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan Başkent Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin mühürleme tarihinden önce 28.01.2009 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görüldüğünden, Zonguldak 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.09.2013 gün ve 2013/246 E. 2013/577 K. sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/9573, Karar No: 2009/11754, Tarih: 13.07.2009

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2009/9573 E.  ,  2009/11754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 118 ada 47 parsel sayılı 8135.47 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ile Hazine adına tesbit edilmiştir. Davacı gerçek kişi, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece, davanın kabulüne ve dava konusu parselin tespit gibi davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraza ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı, dosya kapsamından anlaşılmamaktadır. Somut olayda; davacı gerçek kişi kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği iddiası ile Hazine aleyhine dava açtığına taşınmazın sınırında 101 ada 1 numaralı orman parseli bulunduğuna göre çekişmeli taşınmazın orman ya da orman toprağı sayılan yerlerden olup olmadığının en eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve amenajman planının yerine uygulanması suretiyle belirlenmesi gerekir. Mahkemece bu araştırma yapılmadığı gibi gerçek kişi lehine 3402 Sayılı Yasanın 14 . madde şartlarının gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmadığı gibi çekişmeli taşınmaz devletin hüküm ve tasarrufunda olan ve ... alanlarına dönüştürülmesi mümkün olan yerlerden olduğu belirlenerek davalı hazine adına tespit edilmiş olduğundan 3402 Sayılı Yasanın 30/1 maddesi gereğince tespit tutanak bilirkişileri de dinlenmemiştir.

Bu nedenle; mahkemece, öncelikle orman kadastrosu yapılıp yapılmadığı sorularak, buna ilişkin tüm tutanaklar ve tahdit haritası ile eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazların dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; orman tahdidi yapılmış ise bilirkişiler tarafından taşınmazın tahditteki konumu belirlenip, tahditle irtibatlı kroki düzenlettirilmeli, yukarıda değinilen diğer belgeler aynı bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal - renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu taşınmazları da içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... arazilerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı, memleket haritasındaki rumuzlar ve ... fotoğrafları incelenerek yapraklı ağaçların cinsi belirlenmeli, 4785 Sayılı Yasanın 2/B maddesi ve 23.09.1983 gün ve 2896 Sayılı Yasayla değişik 6831 Sayılı Yasanın 1/I ve 3573 ve 6831 Sayılı Yasanın 1/I maddesinde gösterilen orman sayılmayan yer kavramına girip girmediği araştırılıp tartışılmalı, davacı kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayandığından çekişmeli taşınmazlara ait sahiplik belgesi bulunmadığı düşünülmeli, taşınmazların gerçek eğimi saptanmalı, taşınmazlar üzerinde bulunan ağaçların cinsi, sayısı, yaşı ile aşı yaşı ve arazideki dağılım durumu, ayrı ayrı belirlenip yerlerine işaretlenmeli, yukarıda yazılı 6831 Sayılı Yasanın 1/H ve I maddeleri ile 4785 ve 6777 Sayılı Yasalar karşısında çekişmeli taşınmazların durumu ve niteliği tartışılmalıdır.

Yukarıda açıklanan yöntemle yapılacak araştırma sonucu, taşınmazların orman sayılan yerlerden olmadığı belirlendiği takdirde, bu kez, zilyetlik yolu ile kazanma ( Medeni Yasanın 713. maddesi, 3402 Sayılı Yasanın 14. ve 17. maddelerindeki ) koşulların araştırılması gerekir. Bu cümleden olarak, yapılacak keşifte 1980-1990'lı yıllara ait ... fotoğrafları ile memleket haritası ve fotogometri yöntemiyle düzenlenen 1/5000 ölçekli arazi kadastro paftasının orjinal renkli örneği uygulanarak, taşınmazın o yıllarda ziraat alanı olarak kullanılıp kullanılmadığı, zilyet ve tasarruf edilen yerlerden ve zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi olup olmadığı belirlenip çekişmeli taşınmazın fiili durumunu da belirtir şekilde rapor alınmalı, imar ihya üzerinde durulup, bu konuda ve zilyetliğin tespiti yönünden tanık beyanlarına başvurulmalı, tarafların bildirecekleri zilyetlik tanıkları H.Y.U.Y.’nın 259. ve 265. maddeleri gereğince taşınmaz başında dinlenip; taşınmazın öncesi itibariyle niteliğinin ne olduğu, kime ait olduğu, zilyetliğin nasıl meydana geldiği, ne kadar süre ile ne şekilde devam ettiği, bunun ekonomik amacına uygun olup olmadığı, tanıkların bilgi ve görgülerinin hangi eylemli olaylara dayandırıldığı belirlenmeli, yerel bilirkişinin imar ihya ve zilyetlik olgusunu hangi olaylarla nasıl hatırladıkları saptanmalı, 3402 Sayılı Yasanın 30/1 . maddesi gereğince tutanak bilirkişileri dinlenmeli ve toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle davalı Hazine itirazlarının kabulüyle hükmün BOZULMASINA 13/07/2009 gününde oybirliği ile karar verildi.