muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/517, Karar No: 2017/3, Tarih: 17.01.2017

TCK'nun 142. maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendindeki "kişinin malını koruyamayacak durumda olması" kavramından madde gerekçesinde de belirtildiği üzere; mağdurun trafik kazası geçirmiş olması, aklî veya bedensel bir hastalık veya sakatlıkla malul olması, bir yakınının ölüm haberini almış olmaktan doğan büyük bir üzüntünün neden olduğu panik hâlinde bulunulması gibi durumlar anlaşılmalıdır.

Öğretide de; "Burada kastedilen, malı çalınan kişinin, özel bir felakete uğramış olması dolayısıyla, malını koruyamayacak durumda bulunmasından yararlanılmasıdır. Yangın, patlama gibi hâller dışında, ani bayılma, epilepsi nöbeti, aile bireylerinden birinin ölmesi veya kaza geçirmesi gibi nedenlerle içine düşülen bilinçsizlik, panik veya üzüntü hâllerinde hırsızlık suçunun işlenmesi daha kolay olacağı için bu ağırlaştırıcı neden kabul edilmiştir." (Nur Centel, Hamide Zafer, Özlem Çakmut, Kişilere Karşı İşlenen Suçlar, 1. Cilt, Beta Yayınevi, 2. Baskı, İstanbul, 2011, s. 318), "Kişinin malını koruyamayacak durumda olması süreklilik arzetmeyen bir hâl olup hırsızlık fiilinin işlenmesi sırasında korunma için gerekli tedbirleri alabilecek durumda bulunmamayı ifade eder. Örneğin bayılmak, sara krizine tutulmak, trafik kazasına uğramak, yangın, deprem ve benzeri bir felaket içerisinde ve sonrasında bulunmak gibi...” (Veli Özer Özbek-Mehmet Nihat Kanbur-Koray Doğan-Pınar Bacaksız-İlker Tepe, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümleri, Seçkin Yayınevi, 8. Baskı, Ankara, 2015, s.591), “Kişinin malını koruyamayacak durumda olmasını, daha ziyade gerçekleştirlen hırsızlığı fark etmesine rağmen olaya müdahale edebilecek durumda olmaması şeklinde anlamak gerekir” (Mahmut Koca-İlhan Üzülmez, Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler, Adalet Yayınevi, 2. Baskı, Ankara, 2015, s.551) şeklinde görüşler ileri sürülmüştür.

TCK'nun 142. maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendinde ise, hırsızlık suçunun, elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle ya da özel beceriyle işlenmesi nitelikli hâl olarak düzenlenmiş, bu bendin uygulama alanı ise madde gerekçesinde; "Hırsızlığın elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle ya da özel beceriyle işlenmesi hâli öngörülmüştür. Yankesicilik veya kişisel çeviklik ile işlenen hırsızlık hâlleri bendin kapsamına girdiği gibi, bir hayvanı alıştırmak suretiyle ve ondan yararlanılarak işlenen fiiller hakkında da bendin uygulanması sağlanmıştır. Bunun gibi, yolda giden bir kimsenin çantasını kapıp kaçmak suretiyle işlenen hırsızlık da bu bent kapsamında mütalaa edilmiştir. Ancak, bu son hâlde, direncini kırma amacıyla kişiye karşı cebir kullanılmamalıdır. Aksi takdirde yağma suçu oluşur” şeklinde açıklanmıştır.

Bu nitelikli hâlin uygulanabilmesi için öncelikle suçun konusunu oluşturan eşyanın elde veya üstte taşınıyor olması gerekmektedir.

Bu nitelikli hâlin uygulanabilmesi için öncelikle suçun konusunu oluşturan eşyanın elde veya üstte taşınıyor olması gerekmektedir.

Bu bentte düzenlenen nitelikli hallerden birisi, elde veya üstte taşınan eşyanın çekip almak suretiyle çalınmasıdır. Mağdura karşı herhangi bir cebir kullanılmaksızın kapkaç suretiyle gerçekleşen hırsızlık fiilleri bu bent kapsamında değerlendirilmelidir.

Uygulamada, elde veya üstte taşınan eşyanın özel beceriyle çalınmasına ilişkin hükmün, yankesicilik suretiyle işlenen suçları kapsadığı kabul edilmekle birlikte, kullanılan "özel beceri" sözcüğü yankesicilikten daha kapsamlıdır. Nitekim bu husus madde gerekçesinde "Yankesicilik veya kişisel çeviklik ile işlenen hırsızlık hâlleri bendin kapsamına girdiği gibi bir hayvanı alıştırmak suretiyle ve ondan yararlanılarak işlenen fiiller hakkında da bendin uygulanması sağlanmıştır" şeklinde vurgulanmıştır. Bu nedenle ilgili bendin, yankesicilik suretiyle gerçekleştirilen hırsızlık eylemlerini de içeren ancak ondan daha geniş olarak, kişi üzerinde özel beceri ile gerçekleştirilen tüm hırsızlık suçlarını kapsadığının kabulü gerekmektedir.

TCK'nun 142. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesinde, hırsızlık suçunun elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle ya da özel beceriyle beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olan kimseye karşı gerçekleştirilmesi hâli cezayı artıran neden olarak düzenlenmiştir. Bu hükümle mağdurun durumu gözetilerek, beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak hâlde olan kişiler bu fiillere karşı daha etkin şekilde korunmak istenmişlerdir. Akıl hastalığı, zeka geriliği, felçli olmak, kişinin yaşlı olması veya yaşının çok küçük olması beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak duruma örnek olarak gösterilebilir. Bedensel ya da ruhsal bakımdan engelli olmak tek başına bu nitelikli hâlin uygulanması bakımından yeterli değildir. Bu hâlin kişiyi kendini savunamayacak duruma getirmiş olması gerekmektedir. Kişinin beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olup olmadığı, her somut olaya ilişkin hâkim tarafından yapılacak değerlendirme sonucunda belirlenmelidir.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde;

Katılan ...'un, Dokuz Eylül Üniversitesi Hastanesinde tedavi görmekte olan annesine refakat ederken, 22.05.2009 tarihinde saat 01.45 sıralarında genel cerrahi servisinin önündeki sandalyelerin üzerinde uyuduğu sırada, sanığın katılanın cebinde bulunan cüzdanını alıp içerisinden 45 Lirayı çaldığı olayda; sanığın eylemini hastane koridorundaki sandalye üzerinde uyumakta olan katılana karşı gerçekleştirmesi, katılanın cüzdanının kolayca ulaşılamayacak şekilde cebinde bulunması ve uyumakta olan kişiyi uyandırmadan üzerinde bulunan eşyayı çekip almanın da belli bir düzeye erişmiş maharet gerektirmesi göz önüne alındığında, sanığın katılanı uyandırmadan cebindeki cüzdanını alması şeklindeki eylemini TCK'nun 142. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi kapsamında "özel beceri" kullanarak gerçekleştirdiği kabul edilmelidir.

Öte yandan, eylemin gerçekleştirildiği sırada uyuyan katılanın, TCK'nun 142. maddesinin ikinci fıkrasının son cümlesi kapsamında beden veya ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olduğu ileri sürülebilir ise de; doğal uyku hâlinin, hırsızlık eyleminin gerçekleştirilmesini önleyecek tedbirlerin alınmasına engel teşkil etmeyeceği, nitekim kanun koyucunun bu nitelikli hâlin uygulanmasında beden veya ruh bakımından kendisini savunmama hâlinin değil savunamama hâlini esas aldığı cihetle, sanık hakkında bu nitelikli hâlin uygulanmasına olanak bulunmamaktadır.

Bu itibarla, yerel mahkeme hükmü ile bu hükmün onanmasına ilişkin Özel Daire kararı isabetli olduğundan, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının reddine karar verilmelidir.

İki Genel Kurul Üyesi itirazın reddi yönünde oy kullanmakla birlikte; "Sanığın eyleminin, 5237 sayılı TCK'nun 142/2-b maddesindeki yazılı suçu oluşturduğu, ayrıca aynı maddenin son cümlesi uyarınca, katılanın, uyumakta olduğu için beden ve ruh bakımından kendisini savunamayacak durumda olması nedeniyle sanığa verilecek cezada arttırımına gidilmesi gerektiği" şeklinde farklı görüş belirtmişler,

Çoğunluk görüşüne katılmayan iki Genel Kurul Üyesi ise; "İtirazın kabulüne karar verilmesi gerektiği" düşüncesiyle karşıoy kullanmışlardır.

SONUÇ :

Açıklanan nedenlerle,

1-Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itirazının REDDİNE,

2-Dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.12.2016 tarihinde yapılan birinci müzakerede yeterli çoğunluk sağlanmadığından, 17.01.2017 tarihinde yapılan ikinci müzakerede oyçokluğuyla karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6184, Karar No: 2021/10788, Tarih: 04.10.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/6184 E.  ,  2021/10788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada Trabzon 3. İş Mahkemesince yetkisizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kurum işlemin iptali istemine ilişkindir.

Trabzon 3. İş Mahkemesince, davacı vekilinin yetki itirazı birlikte değerlendirilerek davaya konu edilen işlemi yapan kurumun, SGK ya bağlı İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Kadıköy Sosyal Güvenlik Merkezi olduğu, davalı kurumun merkezinin veya işlemi yapan şubesinin bulunduğu yer yetkili olduğu ve her iki davanın davalıları ile dava konuları farklı olduğundan birleştirilmelerine karar verilemeyeceği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, davaya bakmaya yetkili ve görevli mahkemenin İstanbul 20. İş Mahkemesi olduğuna, mahkeme ile İstanbul 20. İş Mahkemesi arasında yetki uyuşmazlığı oluştuğu anlaşıldığından ve mahkemeler farklı yargı çevrelerinde bulunduğu anlaşıldığından karar kesinleştiğinde yetki uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay'ın ilgili Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir.

HMK’nın 22/2. maddesinde "İki mahkemenin aynı dava hakkında göreve veya yetkiye ilişkin olarak verdikleri kararlar kanun yoluna başvurulmaksızın kesinleştiği takdirde, görevli veya yetkili mahkeme, ilgisine göre bölge adliye mahkemesince veya Yargıtayca belirlenir." hükmüne yer verilmiştir.

Olumsuz yetki uyuşmazlığından bahsedilebilmesi için mahkemeler arasında karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmesi zorunludur. Somut olayda mahkemece, davaya bakmaya yetkili ve görevli mahkemenin İstanbul 20. İş Mahkemesi olduğuna, mahkeme ile İstanbul 20. İş Mahkemesi arasında yetki uyuşmazlığı oluştuğu anlaşıldığından ve mahkemeler farklı yargı çevrelerinde bulunduğu anlaşıldığından karar kesinleştiğinde yetki uyuşmazlığının giderilmesi için dosyanın Yargıtay'ın ilgili Hukuk Dairesine gönderilmesine karar verilmiş ise de, dosya kapsamında İstanbul 20. İş Mahkemesince verilmiş bir yetkisizlik kararı bulunmamaktadır. Mahkemece, dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmekle yetinilmesi gerekirken yargı yeri belirlenmesi için Yargıtaya gönderilmesi doğru olmamıştır.

Bu aşamada yargı yeri belirleme koşulları bulunmayan dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 04/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15708, Karar No: 2019/17758, Tarih: 11.12.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/15708 E.  ,  2019/17758 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davacı ve fer'i müdahil tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

1-...'nin temyiz dilekçesinin incelenmesinde;

İcra mahkemelerinde asli yada fer'i müdahillik mümkün değildir. ...'nin bu nedenle kanun yollarına başvuru hakkı bulunmadığından temyiz dilekçesinin REDDİNE,

2-Davacı ... A.Ş.'nin temyiz incelemesine gelince;

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 44,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 11/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25331, Karar No: 2015/27143, Tarih: 01.10.2015

**9. Hukuk Dairesi         2014/25331 E.  ,  2015/27143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile ücret, asgari geçim indirimi, yemek ve yol yardımı, genel tatil ücreti, yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesi ile müvekkilinin davalı kurum asıl işverenin yardımcı hizmetlerinden olan .. ... tren hattındaki banliyo vagonlarının temizlik işinde temizlik görevlisi olarak 1.3.2013-19.4.2014 tarihleri arasında kesintisiz çalıştığını, müvekkilinin asıl işverene ait işyerinde değişen alt işverenler nezdinde çalıştıktan sonra en son fay mühendislik nezdinde çalıtığını,müvekkilinin asgari ücretten maaş aldığını,.. ... tren hattının yüzeysel metroya dönüştürülmesi nedeni ile kapandığını,asıl işveren olan ... nin kendi işçilerinin de bulunduğunu, temizlik işinin yardınmcı işlerden olduğunu,alt işverenin üstlendiği iş için görevlendirdiği işçileri sadece o işyerinde aldığı işte çalıştırdığını,müvekkilinin ve arkadaşlarının ... ye bağlı işyerinde çalıştıklarını, davalıların müvekkilinin alacağından sorumlu olduğunu iddia ederek; kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, şubat ayı ücret alacağı, asgari geçim indirimi, nakdi olarak verilen yemek ve yol yardımı alacakları, genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili cevap dilekçesinde, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, müvekkil kurumun davacının tüm alacaklarını davalı şirkete ödediğini, davacının iş akdinin ... ... tarafından fesh edildiğini savunarak, davanın reddini talep etmiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davalılardan ...'nın vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Dosya içeriğine göre, davacının tazminata esas ücretine eklenen yemek ve yol ücretinin miktarı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

D) Temyiz:

Kararı, davalılardan ...'nın vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir

2-Dosya içeriğine göre, davacının tazminata esas ücretine eklenen yemek ve yol ücretinin miktarı taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

Hükme esas bilirkişi raporunda; yemek ve yol ücreti olarak 298 TL dikkate almıştır. Ancak dosyaya sunulan hizmet alım sözleşmeleri ve ekleri incelendiğinde bir aylık brüt yemek ve yol ücretinin toplam 208,00 TL olarak düzenlendiği ve dairemizin incelemesinden geçen emsal dosyalarda da bu rakamın tazminata esas ücrete eklenerek giydirilmiş brüt ücretin tespit edildiği görülmüştür. Bu sebeple hizmet alım sözleşmelerinde açıkça düzenlenen, aylık 208,00 TL brüt yemek ve yol ücretinin tazminata esas ücrete eklenerek hesap yapılması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi hatalıdır.

3-Keza bilirkişi raporunda, genel tatil ücreti hesabında, tüm dini ve milli bayramların toplamı talep edilen dönemde bir yılda 13,5 gün olduğu halde; 01/07/2004-31/12/2004 tarihleri arası için 13,5 gün üzerinden, 01/01/2006-31/12/2006 tarihleri arasında 15 gün üzerinden, 01/07/2007-31/12/2007 tarihleri arasında 10 gün üzerinden, 01/07/2008-31/12/2008 tarihleri arasında 10,5 gün üzerinden, 01/07/2009-31/12/2009 tarihleri arasında da 10,5 gün üzerinden hesap yapılmış ve genel tatil ücretinde fazla gün hesabı yapıldığı anlaşılmaktadır.Yukarıda belirtilen tarih aralıklarında ki genel tatil günleri tekrar gözden geçirilerek denetime elverişli bir hesaplama yapılması için de hükmün bozulması gerekmiştir.

F)Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7232, Karar No: 2025/1367, Tarih: 04.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7232 E.  ,  2025/1367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2023/564 Esas, 2024/590 Karar

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bala Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/281 Esas, 2022/393 Karar

Taraflar arasındaki taşınmazın tapu kaydının hatalı oluşması nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 1007 nci maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkin davada yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ... temsilcisi tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... temsilcisi tarafından temyiz edilmekle; temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda;

Miktar veya her paydaş için değeri kesinlik sınırını geçmeyen davalara ilişkin nihaî kararlar, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 362 nci maddesi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen miktarın her paydaş için değeri kesinlik sınırının altında kalması hâlinde anılan Kanun'un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun'un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir.

Dosya içeriğine göre; davacı ...’in 26.11.2022 tarihli ölümü ile mirasçılarına düşen hisseler itibarıyla herbir mirasçısı yönünden hüküm altına alınmış olan ve temyize konu edilen miktarlar Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihi itibari ile kesinlik sınırı olan 378.290,00 TL’nin altında kalmaktadır.

Bu nedenle, işbu davacılar yönünden davalı idare vekilinin temyiz dilekçesinin reddine karar verildikten sonra, davalı idarenin davacı ... yönünden gerekli şartları taşıdığı anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde özetle; davaya konu Ankara ili, ......., ilçesi, ........ Mahallesi 31 parsel sayılı taşınmazın davacılar tarafından 663.600,00 m² iken satın alındığını, sonrasında ise 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun (3402 sayılı Kanun) 41 inci maddesine göre alanının 563.400,00 m² olarak düzeltildiğini, yüzölçümünün azaltılmış olmasından dolayı uğranılan zararın 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca tazminini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı ... temsilcisi cevap dilekçesinde özetle; idari yargının görevli olduğunu, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçtiğini, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, illiyet bağının ve kusursuz sorumluluğun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

II. CEVAP

Davalı ... temsilcisi cevap dilekçesinde özetle; idari yargının görevli olduğunu, zamanaşımı ve hak düşürücü sürelerin geçtiğini, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, illiyet bağının ve kusursuz sorumluluğun bulunmadığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın kabulüne ve tespit edilen bedelin yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsili ile davacılara ödenmesine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı ... temsilcisi istinaf dilekçesinde özetle; hükmedilen miktarın fahiş olduğunu, metrekare birim değerinin neye göre hesaplandığının belli olmadığını, illiyet bağının bulunmadığını ve kusursuz sorumluluğun doğmadığını ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dosya kapsamından; 1951 yılında yapılıp kesinleşen genel arazi kadastrosu sırasında Ankara ili, Bala ilçesi, Bektaşlı Mahallesi 31 parsel sayılı 663.600,00 m² yüzölçümündeki taşınmazın tarla niteliği ile İsmail Güneş adına tespit ve tescil edildiği, daha sonra satışlarla el değiştirdiği, 2/5 payın 15.12.2006 tarihinde satış yoluyla davacı ...’e, 3/5 payın 17.08.2018 tarihinde satış yoluyla davacı ...’a geçtiği, Bala Kadastro Müdürlüğünün 13.11.2019 tarihli işlemi ile planimetre hesaplamalarının yanlış yapıldığı, yanlış yapılan hesaplama neticesinde oluşan yüzölçüm üzerinden tescilin yapıldığı, 31 parselin tersimatında hata olmadığı, yüzölçümünün 563.400,00m² olduğu belirtilerek 3402 sayılı Kadastro Kanun’un 41 inci maddesi uyarınca 31 parselin yüzölçümünün 563.400,00m² olarak düzeltildiği, anılan işlemin davacılara tebliğ edildiği, davacıların düzeltme işleminin iptali isteğiyle dava açmadıklarından anılan işlem kesinleşmekle 14.11.2019 tarihinde tapuda düzeltme yapıldığı, düzeltme işlemiyle taşınmazın yüzölçümünde 100.200,00 m² azalma oluştuğu, daha sonra 31 parselin 11.06.2020 tarihinde 3083 sayılı Kanun uyarınca yapılan toplulaştırma sonucunda 1174 ada 3 ve 4 parsellere gittiği, davacıların düzeltme işleminin kesinleşmesinden itibaren 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 146 ncı maddesinde belirtilen 10 yıllık süre içinde tazminat istemiyle istinaf incelemesine konu davayı açtıkları anlaşıldığı, ilk tesis kadastro çalışmalarında tespit ve tescile tabi tutulan taşınmazın, sonradan yüzölçümünün 3402 sayılı Kanun’un 41 inci maddesi uyarınca yapılan düzeltme işlemiyle azalması nedeniyle oluşan zararın da kadastro işlemlerinden kaynaklandığı, taşınmazın yüzölçümündeki düzeltme işlemiyle oluşan eksikliğin komşuda kalmadığının, düzeltme işleminin doğru yapıldığının belirlenmesi halinde davacının zararının 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi anlamında tazmin edilmesi, dava tarihi itibarıyla taşınmazın eksilen kesiminin zeminin gerçek değerinin belirlenmesi gerektiğini, somut olaya gelince; 1951 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında 663.600,00 m² yüzölçümlü olarak tespit ve tescile tabi tutulan 31 parsel sayılı taşınmazın, sonradan 3402 sayılı Kanun’un 41 inci maddesi uyarınca yapılan düzeltme işlemi sonucu yüzölçümü 563

.600,00 m² yüzölçümlü olarak tespit ve tescile tabi tutulan 31 parsel sayılı taşınmazın, sonradan 3402 sayılı Kanun’un 41 inci maddesi uyarınca yapılan düzeltme işlemi sonucu yüzölçümü 563.400,00 m² olarak düzeltilmiş olup düzeltme işleminin doğru yapıldığı, eksiliğini sebebinin planimetre hesaplamalarının yanlış yapılmasından kaynaklandığı, davacıların kayden paylı mülkiyet üzere maliki oldukları taşınmazlarının satın alma tarihinden sonra yapılan düzeltme işlemi sonucu yüzölçümündeki azalma sebebiyle zararların oluştuğu, anılan zarardan davalı Hazinenin 4721 sayılı Kanun'un 1007 nci maddesi uyarınca sorumlu olduğu, hükme dayanak yapılan iki ziraat mühendisi bir fen bilirkişi tarafından ortak düzenlenen raporda; tazminat istemine konu taşınmazın yüzölçümü büyük olduğundan tesis kadastrosu sırasında planimetre karnesinde alan hesabı yapılırken üç parça halinde alan hesabı yapıldığı, ancak yüzölçümünde hesap hatası yapıldığı, yanlış çarpım sonucu 100.200,00 m² alanın fazla yazıldığı, taşınmazın arazi niteliğinde olduğu, bölgede buğday-nohut münavebesi yapıldığı, taşınmazın konumu, serbest piyasa rayiçlerine dava tarihi itibarıyla m²sinin 10,00TL olduğu belirtildiğini, UYAP ortamında yapılan incelemede Bala ilçesi, Kesikköprü Mahallesi 665 ve 1732 parsellerin kuru tarım arazi niteliği ile 05.05.2008 tarihi itibarıyla net gelir yöntemiyle m²si 6,34TL’den tazminata hükmedildiği, temyiz üzerine Yargıtay 5. Hukuk Dairesinin 2014/26878 Esas, 2015/10178 Karar sayılı kararıyla onadığı tespit edildiği, anılan davada tespit edilen 6,34TL/m² birim fiyatı karşısında istinafa konu davada tazminat istemine konu taşınmazın dava tarihi olan 2021 yılı itibarıyla tespit edilen 10,00 TL/m² birim fiyatı Dairece uygun bulunduğundan istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.