muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4400, Karar No: 2014/4035, Tarih: 17.02.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/4400 E.  ,  2014/4035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 1. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 07/10/2013

NUMARASI : 2013/1192-2013/927

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan 09/12/2011 tarihinde konut kredisi kullandığını, kendisinden haksız olarak 1.850,00.TL. dosya masrafı alındığını, bankanın haksız kazanç elde ettiğini belirterek, kendisinden kesilen 1.850,00.TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiş; karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 17.2.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6805, Karar No: 2019/11039, Tarih: 23.09.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/6805 E.  ,  2019/11039 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde, usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Müştekinin etrafı çevrili cami avlusunda yerden bir metre yükseklikte bulunan kadınların namaz kıldıkları bölmede bulunan çantasınıın çalınmış olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuklar hakkında suç tarihi itibarıyla 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/1-a maddesinden hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... müdafii ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocukların kazanılmış haklarının korunmasına, 23.09.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/23328, Karar No: 2010/10118, Tarih: 27.09.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/23328 E.  ,  2010/10118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık

HÜKÜM : 765 SK 504/7,522/1,523/2,59/2,647 SK 4-6, 351/2,59/2,72 mad uyarınca 3592,00'er YTL apc, erteleme, dilekçe yazım ücreti

Suç tarihinde sanık ...’in resmi nikahlı eşi olan şikayetçi ...’in kimlik bilgileri kullanılarak sanık ...’ın fotoğrafının yapıştırılması suretiyle sağlık karnesi alınıp kullanılmasından ibaret olayda, şikayetçi ...’in kimlik bilgileri kullanılarak sahte belge düzenlenmiş olması nedeniyle suçtan doğrudan doğruya zarar gördüğünün kabulüyle müdahilliğine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki 1 no’lu düşünceye iştirak olunmamıştır.

C.Savcısının sanık ...’in “dolandırıcılık” suçundan mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyizi ile katılan ... vekilinin sanıkların sahtecilik suçundan mahkumiyetlerine yönelik hükümlere, sanıklar müdafiinin ise her iki suçtan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizleri üzerine yapılan incelemede;

1-)Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, 5271 Sayılı CMK.nun 225. maddesine (1412 Sayılı CMUK.nun 150 ve 257.md.) aykırı olarak iddianame konusu yapılmayan dolandırıcılık suçundan da mahkumiyetine hükmolunması yasaya aykırı,

2-)Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 Sayılı Yasanın 562.maddesiyle değişik CMK.nun 231. ve TCK.nun 7/2 maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceğinin değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, C.Savcısı, katılan ... vekili ile sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 27.09.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2015/11624, Karar No: 2015/15454, Tarih: 29.09.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/11624 E.  ,  2015/15454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/07/2014

NUMARASI : 2014/532-2014/1130

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün ONANMASI hakkında Daireden çıkan kararı kapsayan 23.02.2015 gün ve 2014/26540 Esas, 2015/3316 Karar sayılı ilama karşı davalılardan vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/6368, Karar No: 2014/2692, Tarih: 04.02.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/6368 E.  ,  2014/2692 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/88658

MAHKEMESİ : Akyazı Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 28/11/2011

NUMARASI : 2011/71 (E) ve 2011/556 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Dosya içeriğine göre, sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş,

Sanığın, katılana ait danayı ahırdan çalarak diğer sanıklara teslim etmek üzere mezbahanenin önüne getirdiği ancak diğer sanıkların gelmemesi üzerine danayı şikayetçinin evine 50-60 metre uzakta bıraktığı ve sonrasında kolluk tarafından bulunarak katılana iade edildiği olayda T.C.K'nun 168/1. maddesinin uygulanmasında bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamenin bu husustaki düşüncesine iştirak olunmamıştır.

Ancak;

1- Sanığın, 25.01.2011 tarihli olay yeri inceleme raporu ve ekindeki krokiye göre, katılanın bahçe duvarı ile çevrili evinin müştemilatı durumundaki ahırdan suça konu hayvanı çalmasından ibaret eyleminin, T.C.K.'nun 142/1-b maddesindeki bina veya eklentileri içinde muhafaza altına alınmış olan eşya hakkında hırsızlık ve aynı Yasanın 116/4. maddesinde yer alan konut dokunulmazlığını bozma suçlarını oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, barınak yerlerinde, sürüde veya açık yerlerde bulunan büyük veya küçük baş hayvan hakkında hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını bozmak olarak nitelendirilmesi suretiyle fazla ceza tayini;

2- Sanık hakkında hükmedilen cezalar hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi;

3- Adli emanetteki telefon, bıçak, balta ve ipin suçta kullanıldığı yada suçun işlenmesine tahsis olunduğuna dair deliller tartışılmadan, iadesi yerine müsaderesine karar verilmesi;

4-5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesi uyarınca birlikte işlenmiş suç nedeniyle mahkum edilmiş olan sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı, ortak yargılama giderlerinden de paylarına düşen miktarda eşit olarak sorumlu tutulmaları gerektiği gözetilmeyerek sadece eşit miktarda tahsiline karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 04.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17827, Karar No: 2013/17154, Tarih: 11.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/17827 E.  ,  2013/17154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı, hafta tatili, fazla çalışma ücrti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, davalı işyerinde bağlı bulunduğu gruba bağlı olarak faaliyet gösteren Eşme Beldesinde bulunan fabrikasında yükleme ve ana sevkiyat yapıldığını, davacının nakliye işi yapması sebebiyle Karayolları Kanunu gereği yirmidört saat içinde mola vermek kaydı ile en fazla sekiz saat araç sürmesi gerekirken devamlı bir şekilde günde 16-18 saat çalışacak şekilde araç kullanmaya zorlandığını, davacıya verilen iş emirlerinde çıkış ve varış saatleri belirlendiğini, yola devam edebilmek için çift takometre uygulaması yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili, işbu dosya ile birleşen Kocaeli 3. İş Mahkemesinin dosyasına vermiş olduğu dava dilekçesinde davacının Kocaeli 5. Noterliği aracılığı ile 24.12.2009 tarihinde iş koşullarının düzeltilmesi ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden ödenmesi isteminde bulunduğunu 11.01.2010 tarihinde işverene tebliğ edildiği halde işverenin bu talepleri yerine getirmediğini, davacının daha önce net aldığı ücretin ödenmeyerek düşürüldüğünü, daha evvel birikmiş ücretlerin ödenmediğini, bunun üzerine davacının noter aracılığı ile 02.03.2010 tarihinde gönderdiği ihtarnameyle iş sözleşmesini 05.03.2012 tarihinden geçerli olmak üzere haklı olarak sonlandırdığını fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 500,00 TL yıllık izin ücreti, 500,00 TL hafta tatili ücreti, 500,00 TL genel tatil ücreti ve 2.000,00 TL ücret alacağı olmak üzere toplam 4.500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının, yurtiçi tır şoförü olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesini 05.03.2010 tarihinde çalışma koşullarının ağırlaştığını ileri sürerek haklı bir sebebe dayanmaksızın feshettiğini, davacının ayrılırken tüm alacaklarının ödendiğini, davacının çalışmalarının sefer görev emirleri ve araçtaki uydu takip cihazlarından alınan raporlarla sabit olduğunu, yurtiçi tır şoförlerinin günlük araç kullanma sınırları dışında araç kullanması söz konusu olmadığından Yargıtay İçtihatlarına göre tır şoförlerinin günlük çalışma sınırları nedeniyle fazla mesai alacağı isteyemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ücretinin işveren tarafından düzenlenmiş Mart 2009 ayına ilişkin bordroda belirtilen miktar olarak kabul edildiğini, davacının narenciye tır şoförü olup mesainin düzenli olmadığı, davacının fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil alacaklarının ödenmediği ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden yatırılmadığı tanık beyanları ve dosya kapsamına göre ispatlanmış bulunmakla davacı iş sözleşmesini haklı olarak sonlandırdığından davacı kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının fazla mesai yaptığının, genel tatillerde çalışıldığının, kullanmadığı yıllık izin ücreti bulunduğunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Bilirkişi sefer emirlerinde bulunan yemek ücretlerini toplayıp günlük yemek ücretini tespit etmiş bulduğu miktara göre de davacının kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücretini hesaplamıştır. Dosyaya davacının tüm sefer emirleri ibraz edilmemiştir. Ayrıca, ibraz edilen sefer emirlerinin hepsinde harcırah ve yemek bedeli bulunmamaktadır. Bu sebeple seri dava halinde açılan dosyalarda davacıların hepsinin aynı işi yapmalarına rağmen farklı farklı yemek bedelleri aldıkları tespit edilmiştirki bu durum hayatın olağan akışına uygun değildir. Davacının günlük yemek bedeli kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra gerekirse kıdem tazminatı yeniden hesaplama yapılarak hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece esas alınan bilirkişi raporu anılan sebeple hüküm kurmaya elverişli değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14263, Karar No: 2012/30886, Tarih: 16.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/14263 E.  ,  2012/30886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18510, Karar No: 2017/1836, Tarih: 23.02.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/18510 E.  ,  2017/1836 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacılar vekili, 23/11/2008 tarihinde davalılardan ...'ın eşi ve murisi ...'ın sürücüsü bulunduğu davalı ...'un maliki olduğu ....... plakalı motosikletin....Kavşağı istikametinde önce bir kamyona sonra yola çıkmış bulunan davacıya çarptığını, kaza da ...'ın vefat ettiğini, kazada davacının kusursuz olup motosiklet sürücüsünün trafik tespit tutanağına göre kusurlu olduğunu, kaza neticesinde davacının hayati tehlike geçirdiğini, halen Ilgın ilçesinde annesi tarafından bakıldığını, felç olduğunu, küçük çocuğu bulunduğunu ve bakıma muhtaç olduğunu, nikahsız yaşadığı eşinin kazadan sonra kendisini terk ettiğini, davacının küçük çocuğuna da annesinin baktığını, hiç bir gelirinin olmadığını, kaza sebebiyle maluliyet ve iş göremezlik durumu olduğunu, ..... C. Başsavcılığının 2008/4151 sorgu, 2275 K sayılı dosyasında geçici rapor ve kusur durumunu mevcut olduğunu, davalının felç olması, eşinin terk etmesi sebebiyle çok üzüldüğünü, işlerini yapamayarak kazanç kaybına uğradığını, manevi yönden yıprandığını, bu nedenle davacı için 20.000 TL manevi, 20.000 TL maddi tazminat talepleri olduğunu, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davalılara yükletilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiş, yargılama sırasında 285.017,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalı ... vekili; yargıtay kararları doğrultusunda davacının iş gücü kaybı ile ilgili tazminat talebinde bulunabilmesi için öncelikle tam teşekküllü sağlık

kuruluşları tarafından tanzim edilen maluliyet oranı ve mahrum kaldığının bildirir raporların mevcut olması gerektiğini, kaza sonrası polis memurları tarafından tanzim edilen bilirkişi raporunda yaya davacı ...'ın 2918 Sayılı KTK'nun yaya kusurlarından kod 05 (yol içerisinde koşmak, yürümek, oynamak ve oturmak) maddesini ihlal ettiğinin anlaşıldığını ve davacıya kusur izafe edildiğini, kusur ile birlikte zarar miktarının tam ve net olarak kesin olmadığını, davacının dava dilekçesinde kaza tarihinden itibaren faiz talep ettiğini kaza tarihi itibariyle ortada doğmuş bir alacak bulunmadığını, davacı tarafından istenilen manevi tazminat miktarını ise hakkaniyet ve adalet kurallarından uzak ve fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davalı ... cevap dilekçesinde özetle; trafik kazası tespit tutanağına göre, murisin duran kamyona ve yoldan geçmeye çalışan davacıya çarpma durumu incelendiğinde; murisin gidiş yönüne göre önce kamyonun sol arkasından çarptığını sonra yine gidiş yönüne göre kamyonun sol tarafındaki boşluğa 1 m mesafede çarptığını, davacının yayaya çarptığı anda kusuru olmadığını, sorumluluk yüklenemeyeceğini, kaza tespit tutanağının eksik ve hatalı olduğunu, murisin kusuru nedeniyle oluşan borcundan murisin kendilerine intikal edecek mal varlığı oranında sorumlu olduklarını, murisin kalan hiç bir mirası olmadığını, ayrıca davacının 23/11/2008 tarihinde... Devlet Hastanesi'nde alınan ifadesinde kendisine çarpan kişiden şikayetçi olmadığını bildirdiğini bu nedenlerde davacının davasının reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Güvence Hesabı vekili; Güvence Hesabının sorumluluğuna gidilmeden önce 42 YG 977 plakalı aracın poliçesinin olup olmadığının araştırılması gerektiğini, davacının iş gücü kaybı ile ilgili tazminat talebinde bulunabilmesi için davacının öncelikle maluliyet oranının ve malul kaldığının tam teşekküllü bir hastane raporları ile belgelendirmesi gerektiğini, Güvence Hesabının kaza tarihi itibariyle geçerli olan zorunlu mali mesuliyet sigortası şahıs başına maluliyet için teminat limiti ile sınırlı olduğunu, yapılacak yargılama sonunda aleyhlerine karar verilmesi halinde Sosyal Güvenlik Kurumu'nun ödediği tazminatın varsa tespit edilerek ödenecek tazminattan düşülmesi gerektiğini, Güvence Hesabının kaza tarihi itibariyle temerrüte düşmediğini, muaccel bir alacak olmadığını, bu nedenle davacının kaza tarihi itibariyle faiz talep etmesinin yersiz olduğunu belirterek davanın reddine, yargılama gideri ve vekalet ücretinin davacıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, Davanın kısmen kabulüne, 7.367,00 TL'nin (Muris ... ...'nin maluliyetinden doğan maddi tazminat) davalılardan Güvence Hesabı yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal

faiziyle ve teminat limitiyle sınırlı olmak üzere, diğer davalılardan olay tarihi olan 23.11.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak dahili davacı ...'a (evlat edinildikten sonra adı ... olarak değişmiştir) velayeten velileri ... ve ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine; 5.000,00 TL manevi tazminatın davalı Güvence hesabı dışındaki davalılardan olay tarihi olan 23.11.2008 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak dahili davacı ...'a (evlat edinildikten sonra adı ... olarak değişmiştir) velayeten velileri ... ve ...'a verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan kalıcı iş göremezlik ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Manevi tazminat zenginleşme aracı olmamakla beraber, bu yöndeki talep hakkındaki hüküm kurulurken olay sebebiyle duyulan acı ve elemin kısmen de olsa giderilmesi amaçlanmalı ve bu sebeple tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile birlikte olayın meydana geliş şekli de gözönünde tutularak, B.K.’nun 47. maddesindeki özel haller dikkate alınarak, hak ve nesafet kuralları çerçevesinde bir sonuca varılmalıdır. Zira, M.K'nun 4.maddesinde, kanunun takdir hakkı verdiği hallerde hakimin hak ve nesafete göre hükmedeceği öngörülmüştür.

Somut olayda, kaza tarihi, kusur durumu, maluliyet oranı ve tarafların sosyal ve ekonomik durumularına ilişkin hususlar birlikte değerlendirildiğinde, davacı taraf için takdir olunan manevi tazminatın az olduğu görülmüş ve manevi tazminat miktarları bir miktar artırılmak suretiyle hakkaniyete uygun bir manevi tazminata hükmedilmek üzere kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 23/02/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.