muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/16854, Karar No: 2015/14936, Tarih: 22.12.2015

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür işlerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, 6100 sayılı HMK’nin 382/2-ç-1 maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür ve işin niteliği itibarıyla maktu harç alınır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit davalarını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanunu'nun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen talep konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, talep konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarında bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak telep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğunu söyleyebilme olanağı yoktur.

Şöyle ki; dava konusu 80 parsel sayılı taşınmazın kadastro tespitine dayanak teşkil edilen 14.7.1950 tarihli ve 11 sıra nolu tapu kaydının getirtilmediği, kayıtta yer aldığı şekilde; “.... oğlu ..... ....” ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfusa kayıtlı olup olmadığının ilgili nüfus müdürlüğünden sorulmadığı, kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığının ve kayıt maliki ile mirasbırakanın aynı kişi olup olmadığının zabıta aracılığıyla araştırılmadığı görülmektedir.

Hâl böyle olunca, yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak talebe konu taşınmazın maliki ile davacının mirasbırakanının aynı kişi olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Kabule göre de; Tapu Sicili Tüzüğü'nün 28. maddesinde belirtildiği üzere, kütükte bulunması zorunlu olan bilgilerin; malikin adı, soyadı, baba adı, edinme nedeni, tarih ve yevmiye numarasından ibaret olduğu gözetilmeksizin, tapu kütüğünde bulunması zorunlu olmayan doğum tarihi de yer alacak şekilde sicil kaydında düzeltime karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.12.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15002, Karar No: 2017/1677, Tarih: 20.02.2017

**3. Hukuk Dairesi         2016/15002 E.  ,  2017/1677 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki ziynet eşyası alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı ile 25 Ekim 2013 tarihinde evlendiklerini, düğün günü yaşanan bazı aksaklıklar sebebi ile davalının ailesinin düğün salonunu terk ettiğini, kendisine takılan tüm takıların bu esnada davalının ailesi tarafından götürüldüğünü, ziynet eşyalarının kaldığını, düğünden sonra kendisinin müşterek haneye değil ailesinin evine dönmek zorunda kaldığını ve tüm altınlarının davalıda bulunduğunu belirterek, cins ve nitelikleri itibariyle tek tek belirtilen ziynet eşyalarının aynen iadesine, aynen iadenin mümkün olmaması halinde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere ziynetlerin bedelleri toplamı olan 20.000 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, düğün günü üzerindeki takılar ile birlikte düğün solununu terk eden kişinin davacı olduğunu, davacının düğün sonrasında müşterek eve değil baba evine gittiğini ve tüm takıların davacıda kaldığını belirterek davanın dilemiştir.

Mahkemece, düğünde takılan ve davacının kişisel malı olan ziynet eşyaları ile takı paralarının davalı tarafta kaldığı ve iade edilmediği gerekçesi ile davanın kabulüne ve 5 adet 22 ayar takı bilezik, 1 adet tam ziynet altın, 8 adet yarım altın, 74 adet çeyrek altın, 1 adet 22 ayar 1.00 gramlık altın, 150 USD takı parası'nın aynen iadesine olmadığı takdirde TL takı parası da dahil 20.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiş, hüküm davalı tarafça temyiz edilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı eşte kaldığı ileri sürülen ziynet eşyalarının aynen ya da bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık, davalı eşte kaldığı ileri sürülen ziynet eşyalarının aynen ya da bedelinin iadesi istemine ilişkindir.

1-Davanın açılması harca tabi usuli bir işlemdir. Davanın açılması nedeniyle alınacak yargı harçlarının türü, ödeme yeri, zamanı ve usulü 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 27 ve devamı maddeleri ile bağlı tarifede gösterilmiştir. Harcın eksik yatırılması halinde yapılacak işlemler ve izlenecek yol ile harcın yatırılmaması ve yaptırımı aynı kanunun 27 ve 32.maddelerinde belirtilmiştir. 492 sayılı Harçlar Kanunu'nun 27.maddesinin son fıkrası hükmüne göre harç peşin veya süresinde ödenmemiş ise müteakip işlemlere ancak harç ödendikten sonra devam olunacağı vurgulanmış ve 30.maddede de yargılama sırasında tespit olunan değerin dava dilekçesinde bildirilen değerden fazla olduğu anlaşılırsa yalnız o oturum için yargılamaya devam olunacağı, takip eden oturum gününe kadar noksan değer üzerinden harç tamamlanmadıkça davaya devam olunamayacağı, ...150/5.maddesinde gösterilen süre içerisinde dosyanın işleme konulmasının eksik harcın ödenmesine bağlı olduğu açıklanmıştır.

Somut olayda, davacı, dava dilekçesinde belirttiği ziynet eşyalarının aynen iadesini, olmadığı taktirde bedellerinin davalıdan tahsilini istemiştir. Harca esas değer dava dilekçesinde 20.000.TL olarak gösterilmiş yargılama sırasında ise yaptırılan bilirkişi incelemesi neticesinde ise davacı tarafça talep edilen ziynet eşyalarının toplam değerlerinin 22.364 TL olduğu belirlenmiştir. Ziynet ve çeyiz eşyası alacağı davalarında bedel iadesi ile birlikte aynen iadeye ilişkin istem de var ise, aynen iade istemi o eşyaların (ziynetlerin) gerçek bedelini de içerdiğinden, davacının talebi doğrultusunda aynen iadeye karar verilmiş olması halinde, talep konusu eşyaların (ziynet ve çeyiz) bilirkişi raporu ile belirlenen bedelleri üzerinden eksik nisbi harcın tamamlatılması gerekecektir.

O halde mahkemece, Harçlar Kanunu'nun 30.maddesi gereğince, bilirkişi raporunda belirlenen değer üzerinden eksik nisbi harcın tamamlatılması için davacı vekiline süre verilmesi gerekirken eksik nisbi harç tamamlatılmadan dava dilekçesinde harca esas değer olarak gösterilen bedel talep gibi değerlendirilerek, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

2-Öte yandan, HMK. 297. Maddesi (HUMK. md. 388) gereğince; mahkemenin, hüküm fıkrasında asıl ve yardımcı taleplerin hepsi hakkında, açık ve tereddüde yol açmayacak şekilde infazı kabil karar vermesi gerekir.

Davacının dava dilekçesinde, öncelikle ziynet eşyalarının aynen iadesini talep etmiş olması karşısıda, hükümde davacıya öncelikle aynen iadesine karar verilen eşyaların tür ve nitelikleri ile birlikte tüm eşyaların bedellerinin de ayrı ayrı yazılması gerekirken, mahkemece bu husus göz ardı edilerek, infazı mümkün olmayan bir karar verilmesi de doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Davacının dava dilekçesinde, öncelikle ziynet eşyalarının aynen iadesini talep etmiş olması karşısıda, hükümde davacıya öncelikle aynen iadesine karar verilen eşyaların tür ve nitelikleri ile birlikte tüm eşyaların bedellerinin de ayrı ayrı yazılması gerekirken, mahkemece bu husus göz ardı edilerek, infazı mümkün olmayan bir karar verilmesi de doğru görülmemiş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

3-Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci ve ikinci bentlerde açıklanan nedenlerle kararın davalı lehine BOZULMASINA, üçüncü bentte açıklanan nedenlerle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 20.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17433, Karar No: 2015/14250, Tarih: 09.11.2015

**19. Hukuk Dairesi         2014/17433 E.  ,  2015/14250 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... ve davalı vek. Av. ...'ın gelmiş olmalarıyla duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı vekili, taraflar arasındaki sözleşme ilişkisine aykırı davranan davalının müvekkili aleyhine toplam 172.547 TL tutarında haksız fatura düzenlediğini, bu durumun taraflar arasında düzenlenen 2013 Ek Protokol ile de sabit olduğunu, davalının söz konusu bu ek protokolde belirlenen ürünleri belirtilen miktarda satın almayı taahhüt ettiği halde ürün satın almadığı için 172.547 TL alacağın tahsili amacıyla icra takibine girişildiğini, kısmi itirazın haksız olduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamına, %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, müvekkilince düzenlenen faturaların davacı tarafından kabul edilmemesinin doğru olmadığını, ek protokole de davacı aykırı hareket ettiği için protokol hükümlerinin uygulanmasının imkansız hale geldiğini belirterek davanın reddi ile %20 tazminatın davacıdan tahsilini istemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama, toplanan deliller neticesinde, taraflar arasında düzenlenen 2013 Ek Protokol içeriğinden anlaşılacağı üzere, davalının davacı adına tanzim ettiği toplam 172.547,00 TL tutarındaki faturaların sözleşmelere aykırı olduğu, bu nedenle davalının davacıdan ürün almayı taahhüt ettiği ancak davalının bu ürünleri aldığına yönelik bir savunmasının bulunmadığı, hal böyle olunca davalının protokolde kararlaştırılan ürünleri almadığı hususunun da sabit olduğu, davalının haksız olarak düzenleyip davacının alacağından mahsup ettiği 172.547,00 TL'yi ödemesi gerektiği, davalı icra takibinden önce temerrüde düşürüldüğü için işlemiş faiz isteminin de yerinde olduğu gerekçeleri ile davanın kabulüne, itirazın iptali ile takibin 172.547,00 TL asıl alacak, 520,00 TL işlemiş faiz miktarı üzerinden devamına, %20 icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davalı icra takibinde kısmi itirazda bulunmuş, davacı tarafından da iş bu kısmi itiraz gözetilerek 172.471,27 TL harca esas değer üzerinden itirazın iptali davası açılmıştır. Mahkemece HMK'nun 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesine aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Davalı icra takibinde kısmi itirazda bulunmuş, davacı tarafından da iş bu kısmi itiraz gözetilerek 172.471,27 TL harca esas değer üzerinden itirazın iptali davası açılmıştır. Mahkemece HMK'nun 26. maddesinde düzenlenen taleple bağlılık ilkesine aykırı olarak yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davalı yararına BOZULMASINA, bozma nedenine göre diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davalı yararına takdir edilen 1.100.-TL. duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 09.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2001, Karar No: 2007/3783, Tarih: 04.06.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/2001 E.  ,  2007/3783 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı-k.davalılar 1-...2- ... ile davalı-k.davacı ... Kent Yapı Kooperatifi arasındaki davadan dolayı ...2. Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 09.03.2005 gün ve 2001/68-2005/145 sayılı hükmü bozan Dairemizin 14.06.2006 gün ve 2005/3998-2006/3566 sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında yüklenici kooperatifin tüm, arsa sahibi ...’in aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki karar düzeltme istemlerinin reddi gerekmiştir.

2-Arsa sahibi vekili ... ile yüklenici kooperatif arasında imzalanan 10.08.1993 tarihli düzenleme şeklinde kat karşılığı inşaat ve satış vaadi sözleşmesinin 2. maddesinde paylaşım düzenlenmiş, ayrıca “İmar durumlarının değiştirilmesinden ortaya çıkabilecek yeni bağımsız bölümlerde yukarıda yazılı oranlarda olmak üzere aynen paylaşılacaktır” düzenlemesine yer verilmiştir. Sözleşmenin 3. maddesinde de imar durumu ve ilerideki değişikliklere göre azami alanlar kullanılarak inşaatların yapılması kabul edilmiştir. Dava konusu ... Mahallesi 1009 ada 48 parselin ifrazından oluşan 2286 ada 7 parsel numaralı 708,64 m2 yüzölçümlü arsa imar durumuna göre önce otopark iken, imar durumunda meydana gelen değişiklik sonucu konut yapılabilecek parsel durumuna dönüşmüştür. Arsa sahibi vekili bu durum üzerine ...1. Noterliği’nin 09.04.2001 tarih 4036 yevmiye numaralı ihtarnamesini yüklenici kooperatife göndererek, sözleşmenin yukarıda belirtilen 2. maddesindeki düzenlemeye dayanılarak, 2286 ada 7 parsel numaralı taşınmaz üzerine de inşaat yapılmasını, aksi takdirde bu parsel yönünden sözleşmenin fesh olunacağını ve tapu iptâli tescil davası açılacağını bildirmiştir. Yüklenici kooperatifin bu ihtarname üzerine 2286 ada 7 parsel numaralı taşınmaz üzerine inşaat yapmaması nedeniyle ...2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2001/408 E. Sayılı dava dosyasıyla kat karşılığı inşaat sözleşmesinin 2286 ada 7 parsel yönünden feshi ve bu parselde yüklenici kooperatife devredilen tapu paylarının iptâli ile arsa sahipleri adına tescili istemiyle dava açılmış, bu dava dosyasının asıl dosya ile birleştirilmesine karar verilmiş, yargılama bu şekilde sürdürülmüştür. Mahkemece oluşturulan 16.02.2005 günlü kararda bu dosyayla birleştirilen 2001/408 E. sayılı dava dosyası yönünden davanın kabulüne karar verilmiş, bu karar Dairemizin 14.06.2006 günlü bozma ilâmının 3 numaralı bendinde açıklandığı şekilde araştırmaya yönelik olarak bozulmuştur. Arsa sahibi vekilinin karar düzeltme istemi üzerine bozma ilâmı ve gerekçeler yeniden değerlendirilmiştir. Dairemizin bozma ilâmının 3. bendinde adı geçen ...’in ... Mahallesi 2296 ada 4 parsel numaralı 575 m2 yüzölçümlü taşınmazın maliki olduğu, bu taşınmazın ve ...’in taraflar arasında dava konusu olan taşınmazlarla bir ilgisinin bulunmadığı, yanlışlıkla onun yönünden de araştırma yapılmasının gerekli olduğunun bozma ilâmına yazıldığı belirlenmiştir. Taraflar arasındaki sözleşmenin 2. maddesindeki düzenleme nedeniyle yüklenici kooperatifin hak sahibi olması için 2286 ada 7 parsel numaralı taşınmaz üzerine de inşaat yapması gerekir. Bu parselin öncesi arsa sahibine ait olduğundan yüklenici kooperatif tarafından parsel üzerine inşaat yapılmadan, yüklenici edimi yerine getirilmeden, yüklenici kooperatifin bu parselde pay sahibi olması mümkün değildir. Mahkemece de bu durum bilirkişi raporuna da dayanılarak bu şekilde değerlendirilmiş, arsa sahibinin 2286 ada 7 parsele ilişkin davası kabul edilmiştir

. Bu parselin öncesi arsa sahibine ait olduğundan yüklenici kooperatif tarafından parsel üzerine inşaat yapılmadan, yüklenici edimi yerine getirilmeden, yüklenici kooperatifin bu parselde pay sahibi olması mümkün değildir. Mahkemece de bu durum bilirkişi raporuna da dayanılarak bu şekilde değerlendirilmiş, arsa sahibinin 2286 ada 7 parsele ilişkin davası kabul edilmiştir. Mahkemenin bu parsele ilişkin kabul şekli ve verdiği karar doğru olduğundan ve bu yönden karar Dairemizce yanlışlıkla bozulduğundan, Dairemizin 14.06.2006 günlü bozma ilâmının 3 numaralı bendinin bozma ilâmından çıkarılmasına, arsa sahibinin karar düzeltme isteminin bu şekilde kısmen kabulüne karar verilmesi gerekli görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle yüklenicinin tüm, arsa sahiplerinin sair karar düzeltme istemlerinin reddine, 2. bent uyarınca Dairemizin 14.06.2006 gün 2005/3998 E. 2006/3566 K. sayılı bozma ilâmının 3 numaralı bendinin bozma ilâmından çıkarılmasına, mahkeme kararının bozma ilâmının 2 numaralı bendinin a, b, c bölümleri uyarınca yüklenici kooperatif yararına BOZULMASINA, 160,00 YTL para cezası ile bakiye 1,90 YTL red harcının karar düzeltme isteyen davalı-k.davacıya yükletilmesine, ödediği karar düzeltme peşin harcının istek halinde karar düzeltme isteyen davacı-k.davalılara geri verilmesine, 04.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8292, Karar No: 2015/639, Tarih: 04.05.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/8292 E.  ,  2015/639 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli Dolandırıcılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalıyla alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın 04.11.2014 tarihinde hükümden sonra vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 64 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca hakkındaki kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.