muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/239, Karar No: 2012/4212, Tarih: 15.03.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/239 E.  ,  2012/4212 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalılardan ... tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmişse de, hükmün adı geçen davalıya tebliğ edildiğine ilişkin tebligat parçasına dosya kapsamında rastlanmamıştır. Hüküm adı geçen davalıya tebliğ edilmiş ise buna ilişkin tebligat parçasının dosyaya konulması veya kayda müsteniden tebliğ tarihinin bildirilmesi

2- Davalı ... Tur. Ltd Şti tüzel kişiliğe haiz ticari şirket olup Tebligat Yasasının 12 ve 13, Tebligat Tüzüğünün 17 ve 18.maddeleri tüzel kişilere yapılacak tebligat usulünü düzenlemiştir. Anılan madde hükümlerine göre tebligatın tüzel kişinin yetkili temsilcisine yapılması, yetkili temsilcinin herhangi bir sebeple orada bulunmaması veya evrakı bizzat alamayacak bir halde olması durumunda tebliğin tüzel kişinin memur ve müstahdemlerinden birine yapılması gerekir. Tebligat yetkili temsilci yerine kanunda belirtilen sıralı kişilere yapılmışsa, bunun nedenlerinin tebligat mazbatasına açıkça yazılması gerekir, olayımızda hüküm davalı şirketin yetkili temsilcisinin orada olup olmadığı veya tebligatı alacak durumda olup olmadığı belirtilmeksizin amir ... imzasına tebliğ edilmiştir. Dosyada bulunan belge örneğine göre davalı şirket temsilcisinin ... olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda yapılan tebliğ işlemi geçersiz olup hükmün davalı şirkete yöntemine uygun şekilde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, süre geçtikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30772, Karar No: 2013/21927, Tarih: 26.09.2013

**2. Ceza Dairesi         2012/30772 E.  ,  2013/21927 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/44845

MAHKEMESİ : Diyarbakır 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 21/09/2010

NUMARASI : 2008/19 (E) ve 2010/576 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-) Mağdurun soruşturma evresindeki beyanında, “sokak içerisinde tanımadığı iki şahsın aniden önüne çıktığını, bunlardan 16-17 yaşlarındaki şahsın birden elini cebine sokarak 250 lira parasını aldığını, birlikte kaçtıklarını polise haber verdiğini, ekip otosuna binerek bu şahısları kaçış istikametinde aramaya başladıklarını, Gürsel Caddesine geldiklerinde, parasını çalıp kaçan şahsı gördüğünü, polise gösterdiğini yanında yine aynı yaşlarda sol kolu sarılı bir şahıs bulunduğunu ancak ikinci şahsın parasının çalındığı sırada olay yerinde bulunmadığını şahısların polisleri görünce kaçtıklarını sonra polislerin yakalayarak yanına getirdiklerini”, kovuşturma evresinde ise, “iki kişinin yanına yaklaştığını bir tanesinin önüne atlayarak ayaklarının altına yattığını diğerinin de cebine elini sokarak 250 lirasını alıp kaçmaya başladığını birinin kolunun sarılı olduğunu ancak hangisinin kolunun sarılı olduğunu hatırlamadığını beyan etmesi, Diyarbakır Valililği Emniyet Müdürlüğü Bağlar Polis Merkezi Amirliğinin 30.07.2005 tarihli Fezlekesinde, mağdurun müracaatında “polisle birlikte araştırma yaptıkları sırada Tuncay isimli şahsı görüp tanıyarak yakalattığını bu şahsın yanında eli sarılı olan ikinci bir şahsın daha olduğunu hırsızlık olayında eli sarılı olan ikinci şahsı görmediğini beyan ettiğinin belirtilmesi, aynı olay dolayısıyla yaşı küçük olması nedeniyle ayrı soruşturma yürütülen T.. B..’ün Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin 22.02.2008 tarih ve 2005/3175- 2008/155 sayılı karar ile bu sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinin, sanığı tüm aşamalarda atılı suçu işlemediğini savunduğunun anlaşılması karşısında, Diyarbakır 1. Çocuk Mahkemesinin 2005/3175 esas sayılı dosyasında bulunan bütün evrakların onaylı suretlerinin denetim olanağı sağlanması bakımından dosya içerisine konulması, mağdur sanık ile yüzleştirilerek, olanak bulunmaması halinde sanığın teşhise uygun fotoğrafları çekilerek sanığın suça konu eyleme katılan kişilerden olup olmadığı araştırılarak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken eksik araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-) Kabule göre de;

Kasten işlemiş olduğu suçtan hapis cezası ile mahkumiyetinin yasal sonucu olarak sanığın 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin ''a, b, c, d, e'' bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezanın infazı tamamlanıncaya kadar, 53/1-c maddesinde belirtilen kendi alt soyu üzerindeki velayet hakkından, vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksun bırakılma güvenlik tedbirinin aynı maddenin 3.fıkrası uyarınca, koşullu salıverme tarihine kadar uygulanabileceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4950, Karar No: 2014/3423, Tarih: 27.02.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/4950 E.  ,  2014/3423 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Muhdesatın aidiyeti

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki muhdesatın aidiyeti davasının kısmen reddine ve kısmen kabulüne dair ... .. Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 25.09.2012 gün ve 312/809 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 708,35 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 2.125,05 TL'nin temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, 27.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/17176, Karar No: 2014/861, Tarih: 22.01.2014

**6. Ceza Dairesi         2011/17176 E.  ,  2014/861 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/38933

MAHKEMESİ : Küçükçekmece 3. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/10/2008

NUMARASI : 2007/860 (E) ve 2008/740 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-) Sanığın aşamalardaki savunmasında suçlamayı kabul etmediği; yakınanınsa çantasının bulunduğu bölüme sanık ve kızından başkasının geçmediğini ve kamera kayıtlarını inceledikten sonra parasının sanık ve kızı tarafından alındığından emin olduğunu beyan ettiği ve kamera kayıtlarıyla fotoğrafların adli emanete alındığının anlaşılması karşısında, öncelikle emanetteki kayıtlar getirtilip duruşmada incelendikten ve sanığın ve kızının teşhise elverişli fotoğrafları ile kamera kayıtları ATK'na gönderilerek kayıtların çözümünün yaptırılması, suç tarihine ilişkin hastane kayıtları getirtilerek suç saati, öncesi ve sonrasını kapsayacak şekilde ilgili bölüme müracaat eden başka kişi ya da kişilerin bulunup bulunmadığı ve özellikle sanık ve kızının hastaneden ayrıldığı sırada üzerlerinde çanta olup olmadığı araştırıldıktan sonra, kanıtların yeniden bir bütün olarak değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı biçimde hüküm kurulması,

2-) Kabule ve uygulamaya göre de; yakınana ait paranın özel hastanenin acil bölümünde bulunan çantadan alındığının anlaşılması karşısında, eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyduğu gözetilmeden aynı Yasanın 141/1. maddesinden uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık N.. S..'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 22.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8517, Karar No: 2017/12652, Tarih: 13.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2015/8517 E.  ,  2017/12652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen para cezasının hapis cezasından para cezasına çevrilmesi nedeniyle tebliğnamedeki red isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunmasının zorunlu olduğu, elektrik idaresinin ise özelleştirildiği bu sebeple kayıt dışı elektrik kullanımının engellenmesini sağlayan mühürlemenin kamu güvencesine haiz olmadığı, ilgili kanunlarda özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında 5237 sayılı TCK’ nın 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmediği, buna göre özel hukuk tüzel kişisinin kamusal yetki kullanma hakkı olmadığından, Anayasa ve Kanuna dayalı kamusal yetkiyi kullanan bir makam tarafından konulmuş mühürleme güvencesinin özelleştirme nedeniyle sona erdiği bu nedenle sanığa yüklenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz talebi yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 13/11/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11753, Karar No: 2014/8960, Tarih: 01.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11753 E.  ,  2014/8960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı, yağma, hakaret

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 01.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/4349, Karar No: 2022/5088, Tarih: 24.03.2022

**8. Ceza Dairesi         2020/4349 E.  ,  2022/5088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Oluşa ve dava dosyası kapsamına göre, sanık ve müştekinin taşınmazlarının komşu parseller olduğu, herkesin kullanımında olan su kanalında akan suyu sanığın kendi parselinde kullanmak ve müştekinin parseline suyun geçişini engellediğine dair görgüye dayalı, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde, sanığın beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi gereğince BOZULMASINA, 24.03.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4667, Karar No: 2021/9272, Tarih: 05.10.2021

**3. Ceza Dairesi         2021/4667 E.  ,  2021/9272 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ceza Dairesi

İlk Derece Mahkemesi :İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesinin 23.06.2020 tarih ve 2019/160 – 2020/93 sayılı kararı

Suç : Silahlı terör örgütüne üye olma

Hüküm : TCK'nın 314/2, 3713 sayılı Kanunun 5/1, TCK'nın 62/1, 53, 58/9, 63, 54. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddi

Temyiz edenler : Sanık ve müdafii

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle;

Temyiz edenlerin sıfatı, başvurularının süresi, kararın niteliği ve temyiz sebeplerine göre dosya incelendi, gereği düşünüldü;

Temyiz taleplerinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama sürecindeki usuli işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, hükme esas alınan tüm delillerin hukuka uygun olarak elde edildiğinin belirlendiği aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde eksiksiz olarak sergilendiği, özleri değiştirmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı, eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve kanunda öngörülen suç tipine uyduğu, yaptırımların kanuni bağlamda şahsileştirilmek suretiyle uygulandığı anlaşılmakla; sanık ve müdafiinin temyiz dilekçelerinde ileri sürdükleri nedenler yerinde görülmediğinden CMK'nın 302/1. maddesi gereğince temyiz davasının esastan reddine, ancak;

Adli emanetin 2019/5037 sırasında kayıtlı bulunan TL ve döviz cinsi paraların hakkında müsadere karar verilirken uygulama maddesi olarak karar yerinde TCK’nın 55/1. maddesinin gösterilmesi gerekirken, uygulama yeri bulunmayan TCK’nın 54. maddesi gereğince müsadere kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılması gerektirmeyen bu hususun CMK’nın 303/1-c. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan hükmün müsadere uygulamasına dair C bölümünün 3. fıkrasından “TCK'nın 54. maddesi” ibaresinin çıkartılarak yerine “TCK’nın 55/1. maddesi” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanunun 304. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 32. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 27. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.10.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5950, Karar No: 2012/3651, Tarih: 08.05.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/5950 E.  ,  2012/3651 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden bakımından kendisini savunmayacak kişiyi canavarca hisle öldürme

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede eksik incelemeye, sanığın cezai ehliyeti bulunmadığına, suç vasfına, tahrik bulunduğuna vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, resen de temyize tabi olan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 08/05/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

08/05/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ...'ın huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii avukat ...'in yokluğunda 10/05/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2015/23940, Karar No: 2017/12951, Tarih: 01.11.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/23940 E.  ,  2017/12951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda, sanığın mağdura ait iş yerinden 40,90 TL değerinde çikolata çalmaya teşebbüs etme biçimindeki eylemi nedeni ile sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan hak yoksunluklarının kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverme tarihine kadar, diğer kişilere karşı belirtilen yetkiler yönünden ise mahkum olunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar geçerli olacağı gözetilmeden, anılan hakların yönelik olduğu kişiler bakımından bir ayrım yapılmadan, sanığın; aynı Kanun'un 53/1-c. maddesinde yazılı haklardan koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/203, Karar No: 2024/2207, Tarih: 05.03.2024

**10. Hukuk Dairesi         2024/203 E.  ,  2024/2207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 8. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/1740 E., 2023/1815 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Samsun 3. İş Mahkemesi

SAYISI : 2019/430 E., 2022/192 K.

Taraflar arasındaki hizmet tespiti davasından yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı ve fer'i müdahil Kurum vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvuruların esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ve fer'i müdahil Kurum vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I.DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkilinin davalı Yılro İnternasyonel San. Tic. Ltd. Şti.' ye ait iş yerinde 24.12.1990 - 01.09.1998 tarihine kadar kesintisiz tam gün ve her ay tam zamanlı işçi sıfatı ile çalıştığının tespitine, eksik bildirilen günlerin tamamlatılarak müvekkilinin diğer sigortalı çalışmaları ile birleştirilmesine, adli yadım talebinin kabulüne ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin davalıya yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1.Davalı şirket vekili cevap dilekçesinde özetle; davacının işe başlar başlamaz sigortasının yapıldığını, davacının hizmetlerinin hiçbir dönem fiili çalışmasına aykırı bildirilmediğini, davacının müvekkil iş yerinde çalıştığını iddia ettiği dönemin çok eski olduğundan müvekkil iş yerinde herhangi bir belge bulunmadığını, mevzuat gereği belgeleri saklama yükümlülüğünün 10 yıl ile sınırlı olduğunu beyan ederek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

2.Davalı Kurum vekili cevap dilekçesinde özetle davanın husumet yönüyle reddine karar verilmesini ve davaya feri müdahil olarak katılmayı talep etmişlerdir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararı ile davacının 24.12.1993 - 01.09.1998 tarihleri arasındaki süreleri davalı Yılro unvanlı iş yerinden istediği anlaşılmıştır. Mahkememizce hem davalı iş yerinin iş yeri sicil dosyası hem de davacının şahsi sicil dosyası Kurumdan celp edilmiştir. Davacının hizmet cetveline baktığımızda 24.12.1993 - 01.09.1998 tarihleri arasındaki sürelerin yer yer eksiklerin de bulunduğu hizmetlerin bulunduğu davacının 51753 iş yeri sicil numaralı Yılro unvanlı iş yerinden hizmetlerinin bildirildiği anlaşılmıştır. Bu noktada davalı iş yerinin iş yeri sicil dosyası incelendiğinde 51753 iş yeri sicil numaralı iş yerinin 01.12.1989 tarihinde Kanun kapsamına alındığı ve halen faaliyetine devam ettiği anlaşılmış davalı iş yerinin ihtilaf konusu dönem bordroları Kurumdan celp edilmiştir. Mahkememizce işbu dönem bordrolarından hizmetleri ihtilaf konusu dönemde tam ve tama yakın bildirilen bordro tanıkları Mahkememizce dinlenmiştir. İşbu tanıklardan ...'nın davacının 1993 yılında işe başladığını ve 1999 yılında işten ayrıldığını beyan ettiği ve çalışmalarının sürekli ve kesintisiz olduğunun Mahkememize bildirdiği anlaşılmıştır. İşbu tanığın hizmet cetveline bakıldığında ihtilaf konusu dönem aralığında yer yer eksikler de bulunarak hizmetlerini 51753 iş yeri sicil numaralı davalı iş yerinden bildirildiği anlaşılmıştır. Bordro tanıklarından ...'in ise beyanında davacının 1993-1999 yılları arasında kesintisiz ve sürekli çalıştığını beyan ettiğini, 15'er günlük çalışmalarında tam çalıştıklarını, hatta gece 12'den sonra bile çalışmalarının bulunduğunu Mahkememize beyan ettiği anlaşılmıştır. İşbu tanığın hizmet cetveline bakıldığında ihtilaf konusu dönem aralığında yer yer eksikler de bulunarak hizmetlerini 51753 iş yeri sicil numaralı davalı iş yerinden bildirildiği anlaşılmıştır. Bordro tanığı ...'nın ise davacıyı tanımadığını ve tanımıyor olabilmelerinin mümkün olduğunu beyan ettiğinin anlaşıldığı, işbu tanığın hizmet cetveline bakıldığında ise ihtilaf konusu dönem aralığında yer yer eksikler de bulunarak hizmetlerini 51753 iş yeri sicil numaralı davalı iş yerinden bildirildiği anlaşılmıştır. Bordro tanıklarından ...'ın davacını tanıdığını, işe başladığında davacının çalıştığını, davacının ne zaman işten ayrıldığını ve kesintisiz sürekli çalışıp çalışmadığını bilmediğini beyan ettiği anlaşılmış olup ihtilaf konusu dönem aralığında hizmetlerinin tam bildirildiği anlaşılmıştır. Bordro tanıklarından ...'in davacıdan daha önce işe girdiğini davacı ile beraber yıllarca beraber çalıştıklarını 1993-1998 yılları arasında davacının orada çalıştığını beyan ettiği anlaşılmıştır. İşbu tanığın hizmet cetveline bakıldığında ihtilaf konusu dönem aralığında yer yer eksikler de bulunarak hizmetlerini 51753 iş yeri sicil numaralı davalı iş yerinden bildirildiği anlaşılmıştır. Bordro tanıklarından...ın ise kendisinin işe başladığında davacının orada çalıştığını ve kendisinden 1 yıl önce işten ayrıldığını beyan ettiği anlaşılmıştır