muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/2386, Karar No: 2014/6119, Tarih: 12.03.2014

Sanık tarafından 26/10/2005 tarihli dilekçe ile Manisa Belediye Başkanlığı'na yapılan müracaatta Manisa İli, Lalapaşa Mahallesi, .. ada .. parselde bulunan arsanın imar durumunun bildirilmesinin talep edilmesi üzerine, Manisa Belediyesi tarafından İzmir 2 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'na yazılan yazının cevabında, İzmir 1 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Kurulunun 02/06/1988 gün ve 348 sayılı karar eki listede tescilli .. ada .. parselde kayıtlı A.. Cami'nin doğusunda ve batısındaki sokaklardaki parsellerde yer alacak yapıların cami gabarisi ve mevcut yapılaşmalar dikkate alınarak sokak siluetlerinin hazırlanarak kurula iletilmesinden sonra .. ada .. parselde kayıtlı taşınmazın imar durumu talebinin değerlendirilmesine karar verildiği, bunun üzerine bahse konu sokak siluetlerinin hazırlandığı, aynı Kurul'un, 17/01/2007 gün 2673 sayılı kararı ile, tescilli cami karşısında yer alan, .. ada .. parselde kayıtlı taşınmazda 3 kat yükseklikte (h 9.50 m.) bitişik nizam yapılanmaya gidilebileceğine, bu koşullara uygun olarak hazırlanacak yeni yapılanma projesinin değerlendirilmek üzere kurula iletilmesine karar verildiği, ancak Koruma Kurulu görevlileri tarafından yapılan kontroller sırasında 09/11/2007 tarihinde düzenlenen raporda, sanık tarafından bahse konu binanın koruma kurulu tarafından projesi değerlendirilmeden üç kat olarak tamamlandığının tespit edildiği, bu arada Belediye Başkanlığı tarafından 27/06/2007 tarihinde suça konu parsel üzerinde yapılması planlanan yapıya ilişkin projenin hazırlanarak, onaylanması için ilgili Koruma Kurulu'na gönderilmiş olmasına karşın İzmir 2 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulunun, 07/12/2007 gün 3534 sayılı kararı ile sunulan projenin uygun olmadığına, çevre dokusuna uygun yeni projenin değerlendirilmek üzere Kurula iletilmesine karar verildiği, İzmir 2 Numaralı Kültür ve Tabiat Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu'nun, 07/05/2008 gün 3867 sayılı kararında ise, tescilli Defterdar M.. E..(A..) Cami karşısında, koruma alanı sınırları dahilinde yer alan suça konu .. ada .

.. E..(A..) Cami karşısında, koruma alanı sınırları dahilinde yer alan suça konu .. ada .. parsel sayılı taşınmaza ilişkin hazırlanan projenin düzeltildiği şekilde, uygun olduğuna, uygulama sonrası yapının onaylı projesine uygun olarak tamamlandığına ilişkin belediyesince ve proje müelliflerince hazırlanacak teknik rapor ve fotoğrafların koruma bölge kurulu müdürlüğüne iletilip uygun görüş yazısı alınmadan iskan izni verilmemesine karar verildiği halde, mahkeme tarafından Manisa Belediyesi İmar ve Şehircilik Müdürlüğü görevlileri tarafından düzenlenen 29/12/2008 tarihli yazıda, sanık tarafından kaçak olarak başlatılan inşaatın 20/06/2008 tarihinde proje ve eklerine uygun hale getirildiği ve bunun üzerine 20/06/2008 tarihinde inşaat ruhsatı verildiğinden bahisle, uygulama sonrası yapının onaylı projesine uygun olarak tamamlandığına ilişkin belediyesince ve proje müelliflerince hazırlanacak teknik rapor ve fotoğrafların koruma bölge kurulu müdürlüğüne iletilip uygun görüş alınıp alınmadığı hususu araştırılmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/03/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/21674, Karar No: 2017/10279, Tarih: 20.09.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/21674 E.  ,  2017/10279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanığın, suç tarihinde yolda yürürken montunun şişkin olmasından şüphelenen görevli polis memurlarının sanığın üzerinde yaptıkları aramada suça konu peynir ve tereyağ paketlerini buldukları, sanığı müştekinin çalıştığı markete götürerek yapılan sayım ve kamera görüntülerinden sanığın marketten hırsızlık yaptığının saptandığı, sanığın etkin pişmanlık göstererek kendiliğinden çalınan eşyaları teslim etmediği, polis memurları tarafından üzerinde yapılan aramada bulunduğundan sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerini içeren TCK'nın 168. maddesinin uygulanamayacağı gözetilmeden, uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,

2)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Suça konu gıda malzemelerinin soruşturma aşamasında değer tespiti yapılarak 60,00 TL değerinde olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle

ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise;

Suça konu gıda malzemelerinin soruşturma aşamasında değer tespiti yapılarak 60,00 TL değerinde olduğu anlaşılmakla, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle

ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısı’nın temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 20.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10280, Karar No: 2016/3102, Tarih: 30.03.2016

**14. Ceza Dairesi         2015/10280 E.  ,  2016/3102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Irza geçme, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı (sanık), ırza geçme (suça sürüklenen çocuk)

HÜKÜM : Sanığın zincirleme şekilde beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, suça sürüklenen çocuğun ise ırza geçme suçlarından mahkûmiyetlerine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümlerin sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından duruşmalı temyiz edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, 23.03.2016 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından Mehmet Şahin hazır olduğu halde oturum açıldı

Yapılan tebligat üzerine sanık müdafiin gelmediği, ayrıca bir talepte de bulunmadığı anlaşılmakla Yargıtay Cumhuriyet Savcısının uygun görülen talep ve mütalaası dairesinde DURUŞMASIZ inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek, vaktin darlığına binaen dosyanın incelenmesi başka bir güne bırakılmıştı.

Bugün dava evrakı incelenerek aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

Hükümden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının sanık hakkında verilen mahkûmiyet hükmü yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafii yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2826, Karar No: 2021/2875, Tarih: 10.11.2021

**7. Hukuk Dairesi         2021/2826 E.  ,  2021/2875 K.**

**"İçtihat Metni"**

7. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, 30.01.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasçılık belgesi verilmesi talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 08.07.2020 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Davacı vekili, müvekkilinin muris ...'ın oğlu ...ın kızı olduğunu, muris ...'a ait mirasçılık belgesinin verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, ilk olarak davanın reddine karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 14. Hukuk Dairesinin 26.11.2015 tarihli ve 2015/2644 Esas 2015/10862 Karar sayılı ilamında "Davacı vekili 15.05.2014 tarihli dilekçesi ile ...ın nüfus kayıtlarının araştırılması, sonuç alınamadığı takdirde tanık dinleterek davacının mirasçılığını ve geçmiş ile ilgili nüfus kayıtlarını ispatlamak istemiştir. Mahkemece, duruşma açılmaksızın ve davacı vekilinin talebi değerlendirilmeksizin dosya üzerinden davanın reddine karar verilmiştir. Mahkemece, kapalı kaydın tedavüllerine ulaşılamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş ise de yapılan araştırmalar hüküm kurmaya yeterli değildir. Nüfus kayıtlarına ulaşılamaması halinde; mahkemece, tarafların göstereceği tüm deliller toplanarak, deliller değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir." gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda nüfus müdürlüğüne yazılan müzekkere cevaplarında murisin mirasçılarına ulaşılamadığı ve davacı tanıklarının beyanlarından da mirasçıların net ve kesin olarak kimler olduğunun belirlenmesinin mümkün olmadığı anlaşılmakla davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 575. maddesi hükmüne göre miras ölümle açıldığı gibi aynı Kanunun 30. maddesi hükmüne göre de doğum ve ölüm, nüfus sicilindeki kayıtlarla ispat olunabileceği, nüfus kütüklerinde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde, gerçek durumun her türlü delille kanıtlanması mümkün olduğu düzenlenmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

4721 sayılı Türk Medeni Kanununun 575. maddesi hükmüne göre miras ölümle açıldığı gibi aynı Kanunun 30. maddesi hükmüne göre de doğum ve ölüm, nüfus sicilindeki kayıtlarla ispat olunabileceği, nüfus kütüklerinde kayıt bulunmaması veya bulunan kaydın doğru olmadığının anlaşılması halinde, gerçek durumun her türlü delille kanıtlanması mümkün olduğu düzenlenmiştir.

Hukukumuzda çekişmeli yargıya tabi davalarda taraflarca hazırlama ilkesi geçerli olup, hakim tarafların talepleri ile bağlıdır. Hakim, talepte bulunan tarafların iddia ettiği olaylar ve ileri sürdüğü deliller ile yetinerek karar vermek zorundadır. Çekişmesiz yargıya tabi davalarda ise re’sen araştırma prensibi egemendir. Hasımsız açılan ve çekişmesiz yargıya tabi olan davalarda verilen kararlar kesin hüküm teşkil etmediği gibi bu kararlar açılacak bir iptal davası sonucunda değiştirilebilir veya ortadan kaldırılabilir.

Yukarıda açıklanan ilkeler gereğince somut olayda; mahkemece yapılan tüm araştırmalara rağmen muris İbrahim'in kızı Hatice nüfus kayıtlarında gözükmekte ise de kapalı kayıt nedeniyle gittiği yer nüfus kayıtları temin edilememiştir. Hatice'nin nüfus kaydı temin edilemediğinden ölü olup olmadığı resmi kayıtlarla belirlenememiştir. Ancak mahkemece dinlenen tanıklar, Hatice'nin babası İbrahim'den önce öldüğünü, Yüksel ve Altan isminde 2 çocuğu olduğunu beyan etmişlerdir.

Nüfus kayıtlarının temin edilememesi halinde mirasçılık ilişkisinin her türlü delille ispatı mümkün olduğundan ve Hatice mirasçılarının tanık beyanlarıyla kim olduğu tespit edilmiş olduğundan mahkemece buna uygun olarak mirasçılık belgesi verilmesi gerekirken davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın yatırana iadesine, 10.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12747, Karar No: 2014/32924, Tarih: 20.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/12747 E.  ,  2014/32924 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2013/224755

MAHKEMESİ : Kocaeli Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 09/05/2013

NUMARASI : 2013/337 (E) ve 2013/652 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Yakalama tutanağı içeriğine göre, sanığın ve arkadaşlarının çaldıkları paraları hakimiyet alanlarına geçiremeden olay yerinde ve civarında yakalanmış olmaları karşısında, eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı gözetilmeden yazılı şekilde tamamlanmış suçtan hüküm kurulması,

2-Suçun gece sayılan zaman dilimi olan 00:30 sularında gerçekleştiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık A.. Y.. müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, sanığın ceza süresi bakımından kazanılmış hakkının korunmasına, 20/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7429, Karar No: 2025/1536, Tarih: 10.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7429 E.  ,  2025/1536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/12 Esas, 2024/20 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 25.09.2023 Tarihli ve 2023/184 Esas, 2023/486 Karar Sayılı Kararı

Somut olayda genel dava şartları yönünden yapılan incelemede, davalı vekilinin yetki itirazının bulunduğu, mahkemenin davaya bakmakla yetkisiz olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Bursa 10. Asliye Hukuk Mahkemesinin 15.01.2024 Tarihli ve 2024/12 Esas, 2024/20 Karar Sayılı Kararı

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 89 uncu maddesi gereğince yetkili mahkemenin davacının adresinin bulunduğu yerdeki Asliye Hukuk Mahkemesi olan Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, alacağın tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun’un 6 ncı, 10 uncu ve 115 inci maddesi, 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi ve 2004 sayılı İcra ve İflas Kanunu'nun (2004 sayılı Kanun) 50 nci maddesi

C. Değerlendirme

1. İlamsız bir takipte yetkili icra dairesi de 2004 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin yollaması ile 6100 sayılı Kanun'un genel hükümlerine göre belirlenecektir. 6100 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesine göre genel yetkili icra dairesi, davalı gerçek veya tüzel kişinin takibin yapıldığı tarihteki yerleşim yeri icra dairesidir. Yine aynı Kanun’un 16 ncı maddesine göre ise haksız fiilden doğan uyuşmazlıklarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi icra dairesi de yetkilidir. Aynı Kanun’un 10 uncu maddesine göre ise sözleşmeden doğan davaların sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği hüküm altına alınmış olup, bu sebeple sözleşmeden doğan para borcunun tahsili için başlatılan takipte, sözleşmenin ifa edileceği yer icra dairesi de yetkili kılınmıştır. Takibin konusu sözleşmeden kaynaklı para borcu olduğunda, 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesine göre, aksi kararlaştırılmadıkça para borçları alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde ifa edilecektir.

2. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

3. Somut olayda, davacının alacağının tahsili için İstanbul 28 . İcra Müdürlüğü' nün 2023/2664 Esas ve İstanbul 37. İcra Müdürlüğü'nün 2023/2631 Esas sayılı dosyalarıyla takip başlatıldığı, davalının borca ve ferilerine itiraz ettiği, böylelikle icra dairesinin yetkisinin kesinleştiği anlaşılmaktadır. İcra dairesinin yetkisine itiraz edilmemesinin o yerdeki mahkemeyi itirazın iptali yönünden yetkili hale getirmezse de yerleşim yeri Arnavutköy/İstanbul olan davacının davayı Gaziosmanpaşa Mahkemelerinde açtığı, 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcunun alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkili olup davacı tercih hakkını bu yönde kullandığından, uyuşmazlığın Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Gaziosmanpaşa 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/807, Karar No: 2020/2172, Tarih: 23.06.2020

**23. Hukuk Dairesi         2017/807 E.  ,  2020/2172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili; müvekkilinin uluslararası nakliye ve gümrükleme sektöründe faaliyet gösterdiğini, davalı şirket ile nakliye konusunda 4 adet tır için anlaşma yapıldığını, ancak kiralanan tırların davalı şirket tarafından taşınacak malların sevkiyat için uygun olmadığının belirtilmediğini, bu nedenle kiralanan tırların gümrük kapısında günlerce bekletildiğini, davalı şirket ile müvekkili olan şirket mutabakat sağlamadan davalı şirketin takip başlattığını, TK'nun 35. maddesine göre usulsüz olarak tebligat yapıldığını, usulsüz tebligat nedeniyle dava açıldığını, davanın reddolunarak temyiz aşamasında olduğunu, davalı tarafından hacze gelindiğini, iş yerindeki faaliyetlerin durmaması için banka havalesi ile dosya borcunun ödendiğini ve haczin engellendiğini, müvekkili olan şirket ile davalı şirket arasında alacak konusunda ihtilaf olduğunu, davalı şirkete 4 adet geciken aracın reklamasyon faturasının borçtan düşülmeden takip yapıldığını, bu nedenle 18.303,00 TL davalı şirkete fazla para ödendiğini beyan ederek ödenen bedelin ödeme tarihinden itibaren ticari faizi ile davalıdan istirdadını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; açılan davanın yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia savunma ve dosya kapsamında; davacının basiretli ve öngörülü tacir gibi davranma kanuni yükümlülüğünü yerine getirmediği ve buna göre de ileri sürdüğü gecikmenin de bu hususlardan kaynaklandığını belirtmesine nazaran artık açıklanan kanuni yükümlülüğe uyulmamasının sonuçlarına davacının kendisinin katlanması gerektiği gerekçesiyle davanın reddine ve davacının davalı vekilinin talebi doğrultusunda haksız açılan dava nedeniyle 18.303 TL dava değerinin % 20'si olan 3.660,60 TL tazminata mahkum edilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tacirler arası hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacağın istirdadına ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, tacirler arası hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacağın istirdadına ilişkindir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı ile davalı arasında sürücüsüyle birlikte tır kiralama konusunda hizmet sözleşmesi yapıldığı, davacıya kiralanan tırlarla yapılan nakliye sırasında taşınan eşyanın 10 gün civarında gecikmeli olarak teslim edildiği dosyada sabittir. Ancak davacı tarafından gecikmenin sebebi tam olarak ispat edilememiştir. Bu gecikme sebebiyle davacının dava dışı şirkete gecikme cezası ödediğine dair de dosyada herhangi bir delile rastlanmamıştır. Mahkemece davanın red gerekçesi farklı ise de açıklanan gerekçe ile reddi gerekmekte olup davacının esasa ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Dava alacağın istirdadına ilişkindir. İİK'nın 72. maddesi menfi tespit ve istridat davalarının düzenlemiş olup alacaklının veya borçlunun aleyhine hangi durumda kötüniyet tazminatı verileceği hususu belirlenmiştir. Herkes ödenen bir paranın İİK'nın 72/7. maddesi uyarınca talep edebilir, fakat davanın reddedilmesi halinde kötüniyet tazminatı ödeneceğine dair herhangi bir hüküm bulunmamaktadır. Mahkemece kanuni dayanağı olmayan kötüniyet tazminatına karar verilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulüyle kararın davacı yararına BOZULMASINA, talep halinde temyiz peşin harcın davacıya iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 23.06.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.