muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/8104, Karar No: 2014/28283, Tarih: 25.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/8104 E.  ,  2014/28283 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gaziantep 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 07.03.2014

No : 2013/80-2014/67

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10995, Karar No: 2018/5319, Tarih: 21.05.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/10995 E.  ,  2018/5319 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması esnasında ihtiyati haciz kararına itirazın reddine dair verilen ara kararın davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların ... Müdürlüğünün 2014/511 Esas sayılı dosyasına yaptığı itirazın iptali ile takibin devamına, davalılar hakkında %40 ... inkar tazminatına hükmedilmesi ve 49.215,95 TL alacağın asıl alacak miktarı olan 47.438,00 TL si üzerine 06/12/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini, davalılar üzerine kayıtlı araçların ve taşınmazların üzerine tedbir koyulmasını talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, kazada yaralanan iki şahsa ödenen bedelin çok olduğunu, ... dosyasında aktüeryal hesap tabloları ve içeriklerinin ödeme emriyle beraber gönderilmediğini, ...'de açılmış olan dava kapsamında malul şahıslara ödeme yapılmasının kendilerini bağlamadığını, öncelikle ilgili dosyanın kesinleşmesinin beklenmesi gerektiğini, aracın müvekkili tarafından 2000 yılında Muhsin Samast isimli kişiye satılıp devredildiğini, ancak vergi borcundan dolayı aracın noter kanalıyla satışının yapılmadığını, Muhsin Samast'ın da aracı satarak devrettiğini, kazadan önce aracı satın alan ...'ın aracı oğlu ...'a teslim ettiğini, kaza tarihinden 10 gün sonra 20.06.2012 tarihinde aracı noter kanalıyla ...'ın devraldığını, ...'a dava ihbar edilerek dosyaya müdahil olması gerektiğini, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/543 Esas sayılı dosyasının bekletici mesele yapılmasını, neticede davanın esastan reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 06/02/2015 tarihli öninceleme duruşmasında, davalı ... vekilinin ihtiyati haczin kaldırılmasına ilişkin talebi hakkında, her ne kadar davacının talebi ihtiyati tedbire yönelik ise de dava konusunun alacağa ilişkin olması sebebi ile talebin ihtiyati haciz niteliğinde olduğu ve dosya kapsamında mevcut deliller nazara alındığında talebin rehinle temin edilmemiş alacağa ilişkin olması nazara alınarak tedbir talebinin ihtiyati haciz olarak kabulüne karar vermek gerekmiş verilen kararın kaldırılması halinde mevcut durumda meydana gelebilecek bir değişme nedeniyle ileride talep edilen hakkın elde edilmesinin önemli ölçüde zorlaşacağı gerekçesiyle itirazın reddine karar vermiş, karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, davacı vekili dava dilekçesi ile ihtiyati tedbir talebinde bulunmuş, mahkemece 10/09/2014 tarihli ara karar ile talebin reddine karar verilmiştir. Davacı vekiline bu ara karar 18/09/2014 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı vekili 19/09/2014 tarihinde itiraz dilekçesi vermiştir. Mahkemece 01/12/2014 tarihli ara karar ile davacının ihtiyati tedbir talebi değerlendirilmiş ve ihtiyati hacze yönelik ara karar verilmiştir. Verilen bu ara karar davalı ... vekiline 19/12/2014 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı vekili ise düzenlenen bu ara karara 06/02/2015 tarihinde itiraz etmiş, mahkeme itirazın esasına yönelik inceleme yaparak 06/02/2015 tarihinde itirazın reddine dair ara karar vermiş, 10/02/2015 tarihli gerekçesiyle birlikte düzenlenen ara karara karşı davalı vekili temyiz başvurusunda bulunmuştur.

İhtiyati haciz kararlarına itiraz; 2004 sayılı İİK'nun 265/1 maddesinde düzenlenmiş olup, bu maddeye göre; ''Borçlu kendisi dinlenmeden verilen ihtiyatî haczin dayandığı sebeplere, mahkemenin yetkisine ve teminata karşı; huzuriyle yapılan hacizlerde haczin tatbiki, aksi hâlde haciz tutanağının kendisine tebliği tarihinden itibaren yedi gün içinde mahkemeye müracaatla itiraz edebilir.''

Mahkemenin 01/12/2014 tarihinde verdiği ihtiyati haciz kararı davalı vekiline tebliğ edildiğinden, itiraz süresi tebliğden itibaren başlayacaktır. Bu durumda davalı vekilinin kararın kendisine tebliğ edildiği 19/12/2014 tarihinden itibaren 7 gün içinde itiraz etmesi gerekirken bu süre geçtikten sonra itiraz ettiği anlaşıldığından öncelikle itirazın süre yönünden reddi gerekmektedir. Mahkemece bu husus gözden kaçırılarak itirazın esastan incelenerek yanılgılı gerekçeyle yazılı şekilde karar vermesi doğru değil ise de sonucu itibariyle doğru görülmüştür.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle ihtiyati haciz kararına itiraz eden davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 3.100,71 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ...'dan alınmasına 21.05.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7884, Karar No: 2017/14623, Tarih: 06.11.2017

**8. Hukuk Dairesi         2015/7884 E.  ,  2017/14623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili, vekil edeninin 20445 ada 228 parsel sayılı taşınmazın yaklaşık 55 yıldır zilyedi olduklarını, tapu kaydında malik görünen ...(Ölü mirasçıları Hoca):... oğluna 20 yıldır ulaşamadıklarını, malikin kim olduğunun bilinmediğini ve 20 yıldan daha fazla zaman önce öldüğünü duyduklarını, davacının taşınmaza 55 yılı aşkın bir zamandan beri nizasız, fasılasız kullanıldığını belirterek, dava konusu taşınmazda ...(Ölü mirasçıları Hoca):... oğlu adına olan tapu kaydının TMK 713/2. maddesi gereğince iptali ile müvekkili adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine vekili; Anayasa Mahkemesinin MK 713/2 deki “maliki 20 yıl önce ölmüş”ibaresini iptal ettiğini, artık bu yolla olağanüstü kazandırıcı zamanaşımı ile taşınmaz iktisap olanağı kalmadığını, taşınmazın kayıt malikinin bilinen kişi olduğunu,tapuda malik gözüken kişinin bilinememesi durumunda MK 501 maddesi uyarınca taşınmazın hazineye intikalinin gerektiğini belirterek davanın reddini ve taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Ayrıca Hazine vekili ...(Ölü mirasçıları Hoca):... oğlu mirasçılarına daha önce kayyım atandığını belirterek davanın kayyıma ihbar edilmesi gerektiğini savunmuş,mahkemece ...(Ölü mirasçıları Hoca):... oğlu mirasçılarına atanan kayyıma dava ihbar edilmiştir.

Kayyım vekili;davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tapu kayıtlarından kayıt malikinin bilinen ve tanınan kişi olduğu,mirasçalarının da tespit edilememesi gerekçe göstermek suretiyle davanın reddine ve MK 501 maddesi uyarınca son mirasçı sıfatıyla taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesi üzerine; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, 20445 ada 228 parsel sayılı taşınmazda malik olarak gösterilen ...(Ölü mirasçıları Hoca):... oğlu'nun, TMK'nun 713/2. fıkrasında yer alan; “...maliki tapu kütüğünde kim olduğu anlaşılamayan...” ve "...maliki yirmi yıl önce ölmüş..” bulunan hukuki sebeplere dayalı olarak TMK'nun 713/1 ve 2. fıkraları gereğince açılan mülkiyetin aktarılmasına ilişkin tapu iptali ve tescil davasıdır.

Mahkemece, her iki hukuki sebep bakımından davanın reddine karar verilmiş ise de, ölüm hukuki sebebi yönünden davanın mevcut delillerle reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Mahkemece, her iki hukuki sebep bakımından davanın reddine karar verilmiş ise de, ölüm hukuki sebebi yönünden davanın mevcut delillerle reddine karar verilmesi yerinde görülmemiştir.

Kural olarak, tapulu bir taşınmazın veya tapuda kayıtlı bir payın kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmesi mümkün değildir. Ancak, kanunun açıkça izin verdiği ve düzenlediği ayrık durumlarda tapulu bir yerin veya tapuda kayıtlı bir payın koşulları oluştuğu takdirde kazandırıcı zamanaşımı ve zilyetlik yoluyla edinilmesi mümkün olabilir. Kanun'un açıkça izin verdiği hallerden biri de TMK'nun 713/2. maddesindeki düzenlemelerdir. Anılan maddede, "aynı koşullar altında, maliki tapu kütüğünden anlaşılmayan veya yirmi yıl önce ölmüş ya da hakkında gaiplik kararı verilmiş bir kimse adına kayıtlı bulunan taşınmazın tamamının veya bölünmesinde sakınca olmayan bir parçasının zilyedi de, o taşınmazın tamamı, bir parçası veya bir payı üzerindeki mülkiyet hakkının tapu kütüğüne tesciline karar verilmesini isteyebilir" hükmüne yer verilmiştir.

Kanun'un açık hükmü dikkate alındığında tapu sicilinden malikin kim olduğunun anlaşılamaması hali; taşınmaz malın sahibinin kim olduğunun bilinmesine yarayacak, kimliğini ortaya koyacak gerekli bilgi ve belgelerin tapu sicilinden (kütüğünden) çıkarılmasının imkansız olmasıdır. (Yargıtay HGK'nun 10.04.1991 tarih 1991/8-51 Esas, 194 Karar ve 15.04.2011 tarih 2011/8-111 Esas, 2011/180 Karar sayılı ilamları). Genel olarak, gerekli dikkati gösteren herkesin kayıtlarda malikin kim olduğunu anlayamayacağı hallerde tapu sicilinde yazılı olan malikin bilinmediğinin kabulü gerekir. Ayrıca "tapu kütüğünde malik sütununun boş bırakılması, silinmesi ve yeniden yazılmaması, soyut ve nam-ı mevhum adına (mevcut olmayan hayali kişi) yazılması, hiç yaşamamış ve kaydının herhangi bir yerde bulunmamış olması, malik adının müphem, yetersiz ve soyut gösterilmiş olması gibi durumlarda malikin kim olduğunun anlaşılamadığı kabul edilir. Başka bir anlatımla, tapu kütüğünden kim olduğu anlaşılamayan malik, tanınmayan, hatırlanmayan, adresi tespit edilemeyen, kendilerine tebligat yapılamayan, mirasçıları belirlenemeyen, uzun yıllar önce ölmüş ya da taşınmış bir şahıs değildir.

Somut olaya gelince; dava konusu 20445 ada 228 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanağı ve tapu kayıtları, komşu taşınmaz kayıtları ile dosya kapsamına göre tapu maliki ...(Ölü mirasçıları Hoca):... oğlu’nun tanınan ve bilinen kişi olduğu sabittir. Bu bakımdan yerel mahkemenin maliki tapu kütüğünde kim olduğu anlaşılamayan hukuki sebep bakımından davanın reddi yönündeki görüş ve gerekçesi yerinde bulunmaktadır.

Somut olaya gelince; dava konusu 20445 ada 228 parsel sayılı taşınmaza ait kadastro tutanağı ve tapu kayıtları, komşu taşınmaz kayıtları ile dosya kapsamına göre tapu maliki ...(Ölü mirasçıları Hoca):... oğlu’nun tanınan ve bilinen kişi olduğu sabittir. Bu bakımdan yerel mahkemenin maliki tapu kütüğünde kim olduğu anlaşılamayan hukuki sebep bakımından davanın reddi yönündeki görüş ve gerekçesi yerinde bulunmaktadır.

Davacı vekilinin, dayandığı ikinci hukuki sebep olan maliki yirmi yıl önce ölmüş hukuki sebebine gelince; tapu iptali ve tescil davalarında dava kural olarak kayıt malikine, kayıt maliki ölü ise mirasçılarına yöneltilerek açılır. Somut olayda, tapuda kayıt maliki görünen ...(Ölü mirasçıları Hoca): ... oğlu’nun mirasçılarının bulunup bulunmadığının araştırılmadığı ve kayıt malikine ait veraset belgesinin temin edilmediği belirlenmiştir.

Bilindiği üzere, tapu iptali davalarında, davanın, kayıt malikine, kayıt maliki ölmüşse mirasçılarına yöneltilmesi gereklidir. Ayrıca, kural olarak TMK.nun 713/2.maddesine dayalı olarak açılan davalarda kayyımın yeri bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla, kayıt malikine kayyım tayin edilerek bu tür davaların yürütülmesi mümkün değildir. Kayıt malikinin mirasçılarının bilinmesi halinde davaya dahil edilerek mirasçılar aleyhine yargılamaya devam edilmesi, aksi halde gerek tapu sicilinin tutulmasından sorumlu olması ve gerekse TMK.nun 501.maddesi hükmü uyarınca son mirasçı sıfatıyla Hazine aleyhine yargılamaya devam edilerek hüküm kurulması gereklidir.

Bu nedenlerle, öncelikle kayıt malikinin hasımlı veraset belgesinin (hasım Hazine olacak) alınması için davacı tarafa süre ve imkan tanınması, malikin veraset belgeleri alındığında ve mirasçılarının da olduğu anlaşıldığı takdirde davanın mirasçılarına yöneltilmesi, bu şekilde taraf teşkilinin sağlanması, hiç mirasçı bırakmadan ölmüş ise bu durumda TMK'nun 501. maddesinin göz önünde tutulması gerekmektedir. O halde, mahkemece kayıt malikine ait veraset belgesi alınmadan buna bağlı olarak taraf teşkili sağlanmadan, işin esasına girilerek ölüm sebebi yönünde de davanın reddine karar verilmiş olması usul ve kanuna aykırıdır. Taraf teşkili kamu düzenine ilişkin olup yargılamanın başında mahkemece kendiliğinden gözönünde bulundurulur. Açıklanan bu sebeplerle, anılan hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Davacı vekilinin temyiz itirazları yukarıda açıklanan nedenle yerinde olduğundan kabulüyle, usul ve yasaya uygun bulunmayan hükmün 6100 sayılı HMKnun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMKun 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, peşin harcın temyiz edene iadesine, 06.11.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5233, Karar No: 2024/7897, Tarih: 01.07.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/5233 E.  ,  2024/7897 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/166 Esas, 2024/179 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Ayvacık Sulh Hukuk Mahkemesinin 31.03.2022 Tarihli ve 2022/40 Esas, 2022/217 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine Nucan Akdoğan vasi olarak atanmıştır.

Vasi 13.10.2022 tarihli dilekçesi ile, kısıtlı annesinin şuan oğlu ...'in yanında ...'ın ... köyünde birlikte yaşadıklarını, bu nedenle kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilerek dosyanın ... yetkili mahkemesine gönderilmesini ve vasiliğinin kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece 21.10.2022 tarihli ek kararla, kısıtlının Tunceli ili ... ilçesi ... köyünde ikamet ettiği gerekçesiyle yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 03.03.2023 Tarihli ve 2023/1 Esas, 2023/13 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının kısıtlılık halinin ve vasinin vasilik görevinin devamına karar verilmiştir.

Vasi 20.11.2023 tarihli dilekçesi ile, vasilik görevine son verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece 13.12.2023 tarihli ek kararla, yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlı ve vasinin yerleşim yerleri adresinin Küçükkuyu Köyü Gökçetepe Mahallesi Kazdağ Sokak No:2/4 Ayvacık/Çanakkale olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. Ayvacık Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.03.2024 Tarihli ve 2024/166 Esas, 2024/179 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmeksizin yerleşim yerinin Ayvacık/Çanakkale olduğu gerekçesiyle dosyanın Ayvacık Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği, kısıtlı adına vasisinin usulüne uygun adres değişikliği bulunmadığından vesayet dosyasının takibinde ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin görevine son verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan ... Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığı gibi kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi de olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte ... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

01.07.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21774, Karar No: 2015/12826, Tarih: 02.11.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21774 E.  ,  2015/12826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEFENNİ KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 02/03/2012

NUMARASI : 2012/1-2012/6

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davacı Hafize mirasçıları V, G.. Ç.., S.. Ç.., S.. Y.., B.. Ç.., H.. Ç.., D.. Ç.., Y, V.. K.., N.. Ç.. ve H.. Ç.. vekili olarak Av. N.. Y..’a adı geçenler tarafından verilmiş vekaletname varsa aslı ya da harçlandırılmış ve baro pulu yapıştırılmış onaylı örneğinin,

2- Mahkemece düzenlenen temyiz formuna göre kararın davacı H.. Ç.. mirasçıları vekili Av. N.. Y.., Hazine temsilcisi, E.. Ç.., N.. Ç.. ve A.. T.. dışında diğer taraflarca da temyiz edildiği bildirilmiş ancak dosya içinde temyiz dilekçelerinin mevcut olmadığı görülmüştür. Bu halde mahkemece havale ve harç tarihi gösterir temyiz dilekçelerinin dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/30557, Karar No: 2017/21027, Tarih: 05.10.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/30557 E.  ,  2017/21027 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk ( İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili ilave tediye alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı 6772 sayılı Kanun kapsamında olmadığını bu nedenle ilave tediye ücreti isteminin haksız olduğunu savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve alınan bilirkişi raporuna göre davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı temyiz etmiştir.

Gerekçe:

Davacı işçinin ilave tediye alacağının olup olmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur.

İlave tediye alacağının kapsamı yararlanacaklar, yararlanma şartları, miktarı ve ödeme zamanı 6772 sayılı Devlet ve Ona Bağlı Müesseselerde Çalışan İşçilere İlave Tediye Yapılması Hakkındaki Kanun ile düzenlenmiştir. Kanun'un 1. maddesinde Devlet ve ona bağlı kurumların hangileri olduğu, ayrıca yararlanacak kişiler açıkça belirtilmiştir.

Buna göre;

İşveren kapsamı yönünden devlete ve ona bağlı olmak üzere,

1-Genel, Katma ve Özel bütçeli daireler,

2-Sermayesi değişen kurumlar,

3-Sermayesinin yarısından fazlası devlete ait olan şirket ve kurumlar ve bunlara bağlı kuruluşlar,

4-Belediyeler ve belediyelere bağlı kuruluşlar,

5-3460 ve 3659 sayılı kanun kapsamına giren, sermayesinin tamamı devlete ait olan veya bu sermeye ile kurulan iktisadi devlet kuruluşları,

6-Yukarda belirtilenlerden olmayan diğer kurum, banka ve ortaklıklar olarak kanunda açıkça belirtilmiştir.

Öncelikle "kamu kurumu" kavramı genel olarak; genel, katma ve özel bütçeli idareler ile il özel idaresi ve belediyeyi veya bu kurumlarca sermayesinin yarısından fazlası karşılanan kurumlara ait olan ve bir kamu hizmeti sunan kurumları ifade etmektedir.

3294 sayılı Sosyal Yardımlaşmayı ve Dayanışmayı Teşvik Kanunu hükümlerine istinaden Kanunun amacına uygun faaliyet ve çalışmalar yapmak ve ihtiyaç sahibi vatandaşlara nakdî ve aynî yardımda bulunmak üzere her il ve ilçede 17.07.1986 sayılı ve 19167 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 1986/11 sayılı Başbakanlık Genelgesi ekinde yer verilen resmi senet ile kurulan Sosyal Yardımlaşma ve Dayanışma Vakıfları ise kamu kurumu vasfında değildirler.

Şöyle ki; ...'nın 123. maddesinin 3. fıkrasında "Kamu tüzel kişiliği, ancak kanunla veya kanunun açıkçaverdiği yetkiye dayanılarak kurulur" hükmü mevcuttur.