muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/6077, Karar No: 2017/11233, Tarih: 25.09.2017

**12. Hukuk Dairesi         2017/6077 E.  ,  2017/11233 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından çeke dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibinde, örnek 10 numaralı ödeme emrinin tebliği üzerine borçlu şirketin yasal süre içerisinde icra mahkemesine yaptığı başvuruda, sair şikayetlerinin yanında imzaya da itiraz ettiği, mahkemece; 19.10.2015 tarihli bilirkişi raporu ile takip konusu çekteki imzanın borçlu şirket temsilcisine ait olmadığının belirlendiği gerekçesi ile imza itirazının kabulü ile takibin (itiraz eden borçlu şirket yönünden) durdurulmasına karar verildiği görülmektedir.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 504/3. maddesinde; "Vekil, özel olarak yetkili kılınmadıkça dava açamaz, sulh olamaz, hakeme başvuramaz, iflas, iflasın ertelenmesi ve konkordato talep edemez, kambiyo taahhüdünde bulunamaz, bağışlama yapamaz, kefil olamaz, taşınmazı devredemez ve bir hak ile sınırlandıramaz" hükmüne yer verilmiştir. Ticari vekilin kambiyo taahhüdü altına girmesi de, aynı Kanun'un 551. maddesinde özel yetkinin bulunması koşuluna bağlanmıştır. Buna göre, vekilin vekaletnamesinde kambiyo taahhüdünde bulunma yetkisi varsa, asil adına çek tanzim edebilir. Çekin "vekaleten" imzalandığı yazılmasa dahi, yukarıda açıklanan kurallara göre vekalet veren, vekil tarafından imzalanan çekten dolayı sorumludur.

Somut olayda, takibe dayanak yapılan çekin keşidecisi ... İnşaat … Ltd. Şti. olup, adı geçen şirkete atfen, çekte, atılı imzanın, vekiller tarafından atılmış olabileceğini ileri süren alacaklının ibraz ettiği, .... Noterliği'nin 29.06.2007 tarih ve ... yevmiye nolu düzenleme şeklindeki vekaletnamesi ile borçlu ... İnşaat … Ltd. Şti. müdürü .. ... tarafından, 3. kişiler .... açıkça (şirket adına) çek imzalama yetkisi verildiği ve bu yetkinin takip konusu çekin keşide tarihinden önce olduğu anlaşılmıştır. Bu durumda, vekillere açıkça çek imzalama yetkisi verildiğinden, adı geçen vekiller tarafından düzenlenen çekten dolayı vekalet veren borçlu şirket sorumlu olur.

O halde; mahkemece, borçlu şirket müdürü tarafından, (şirket için) vekalet verilen üçüncü kişiler.... ile ... yönünden yöntemince imza incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, alacaklının borçlu şirket adına şirket müdürü ....’in 3. kişilere çek

imzalama hususunda vekalet verdiğine ilişkin iddiası mahkemece değerlendirilmeden, salt imzanın borçlu şirket müdürü. ...’e ait olup olmadığı yönünde inceleme yapılmak suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

imzalama hususunda vekalet verdiğine ilişkin iddiası mahkemece değerlendirilmeden, salt imzanın borçlu şirket müdürü. ...’e ait olup olmadığı yönünde inceleme yapılmak suretiyle eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/6299, Karar No: 2021/10369, Tarih: 27.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2021/6299 E.  ,  2021/10369 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Boşanma istemine ilişkin olarak açılan davada Gaziantep 1. Aile Mahkemesi ile Büyükçekmece 4. Aile Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, boşanma istemine ilişkindir.

Gaziantep 1. Aile Mahkemesince, davalı tarafın mahkemenin görev sınırları içerisinde ikamet etmediği, cevap dilekçesinde HMK'nın 19/2. maddesi uyarınca seçtiği mahkemeyi İstanbul Büyükçekmece Aile Mahkemesi olarak belirttiği, TMK'nın 168. maddesi uyarınca huzurdaki boşanma davasına bakmaya yetkili mahkemenin İstanbul Büyükçekmece Aile Mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Büyükçekmece 4. Aile Mahkemesince ise, dava tarihi itibariyle davacı adresinin ... Mh. ... nolu Sk. No:... İç Kapı No:7 Şahinbey/Gaziantep olduğu, boşanma davalarında taraflardan birinin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olduğu, davacının ikametgahının Gaziantep ili olduğu, davalının adresinin Beylikdüzü/İstanbul olup mahkemenin yargı sınırlarında olsa da davacının seçimlik hak olarak kendi ikametgah adresi olarak Gaziantep Mahkemelerinde dava açmasının usule uygun olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

TMK'nın 168. maddesinde "Boşanma veya ayrılık davalarında yetkili mahkeme, eşlerden birinin yerleşim yeri veya davadan önce son defa altı aydan beri birlikte oturdukları yer mahkemesidir." hükmüne yer verilmiş olup boşanma davalarında yetki kesin değildir.

Somut olayda; davanın açılması sırasında seçim hakkı davacı tarafta olup birden fazla yetkili mahkemenin bulunması halinde davacı dilediği yetkili yerde davasını açabilir. Uyap üzerinden yapılan araştırmada davacının yerleşim yeri adresinin " ... Mh. ... nolu Sk. No:... İç Kapı No: .../..." olduğu, eldeki davada davacının seçim hakkını kullanarak boşanma davasını yerleşim yerinde açtığı anlaşılmaktadır. Bu durumda uyuşmazlığın Türk Medeni Kanununun 168. maddesi gereğince yetkili olan Gaziantep 1. Aile mahkemesinde görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21. ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Gaziantep 1. Aile Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 27/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1780, Karar No: 2007/1551, Tarih: 03.05.2007

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2007/1780 E.  ,  2007/1551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında genel kadastro ile oluşan tapunun, tapu kaydına dayanarak açılan iptali davası sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 214 ada 9 parsel sayılı 70853.38 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz 214 ada 3 parsel sayılı taşınmaza uygulanan tapu kaydının miktar fazlası olarak kesilerek davalı Hazine adına tespit ve 20.11.1997 tarihinde tescil edilmiştir. Davacı ..., 6.5.2002 tarihli dava dilekçesi ile tapu kayıtlarına dayanarak tapu iptali ve tescil davası açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine ve çekişmeli parselin fen bilirkişisi krokisinde (A) harfi ile gösterilen kısmının ifrazen davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm için yeterli bulunmamaktadır. Çekişmeli 214 ada 9 parsel sayılı taşınmaz, 214 ada 3 parsel sayılı taşınmaza uygulanan tapu kaydının miktar fazlası olarak kesilerek davalı Hazine adına tespit ve tescil edilmiş, davacı tescil ilamları ile oluşmuş kendi tapu kayıtlarına dayanarak dava açmış, mahkemece fen bilirkişi krokisinde (A) harfi ile gösterilen kısmı için dava kabul edilmiştir. Temyiz istemi de davanın kabulüne karar verilen (A) harfi ile gösterilen kısım içindir. Dosya içinde mevcut davacı dayanağı tapu kayıtlarının, kadastro sırasında tespit dışı bırakılan alanda mı kaldığı, yoksa revizyon gördüğü taşınmazın ada parsel numarasının mı verilmediği hususlarında açıklık yoktur. Ayrıca, tapu kayıtlarının kapsamları da usulen belirlenmemiştir. Eksik ve yetersiz araştırma, inceleme ve uygulama ile hüküm kurulamaz. Doğru sonuca varılabilmesi için usulen belirlenecek mahalli bilirkişiler ve usulen bildirilecek taraf tanıkları hazır olduğu halde mahallinde keşif yapılarak davacı dayanağı tapu kayıtlarının kapsamı 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20.maddesinde düzenlenen yönteme uygun olarak belirlenmeye çalışılmalı, tescil ilamı krokileri uygulanmalı, uygulamada komşu parseller tutanak ve dayanaklarından yararlanılmalıdır. Hazır bulunacak mahalli bilirkişi ve tanıklardan davacı dayanağı tapu kayıtları tek tek okunup sorulmalı, beyanları komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, bildirilecek sınırlar uzman fen bilirkişisine işaret ettirilmeli, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye ve bilirkişi ve tanık sözleri takibe olanak verir rapor alınmalıdır. Bu şekilde yapılacak araştırma, inceleme ve uygulama ile davacının dayanağı tapu kayıtlarının çekişmeli taşınmazı kapsayıp kapsamadığı belirlenmeli, dayanak tapu kayıtlarının yanlış taşınmaza revizyon görmesinin sonuca etkili olmayacağı düşünülmelidir. Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 3.5.2007 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2891, Karar No: 2019/5088, Tarih: 23.09.2019

**20. Hukuk Dairesi         2019/2891 E.  ,  2019/5088 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın sonunda yerel mahkemece verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 04/12/2017 gün ve 2016/6419 – 2017/10090 E.K. sayılı ilamıyla Onanmasına karar verilmiş, süresi içinde davacı gerçek kişi vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içindeki tüm belgeler incelenip gereği düşünüldü:

K A R A R

Karar düzeltme incelemesi yapılabilmesi için;

Daire iade kararı gereğinin yerine getirilmesi zorunludur. 18/06/2018 tarihli iade kararında çekişmeli taşınmazın bulunduğu yöreye ait en eski tarihli hava fotoğrafı ile bu fotoğraftan üretilen memleket haritası ve kadastro tespit tarihi olan 2007 yılından 15-20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ile bu fotoğraftan üretilen memleket haritasının bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyasının keşifte dinlenen fen, orman ve ziraat bilirkişilerine verilerek kararda belirtilen yöntemle incelemesi yapılarak ek rapor düzenlenmesi gereğine değinildiği halde mahkemece keşifte dinlenmemiş olan farklı orman bilirkişiden ek rapor aldırılmış, ayrıca 20 yıl önceki hava fotoğrafı incelenmemiştir. Bu nedenle kadastro tespit tarihi olan 2007 yılından 15-20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları getirtilerek dosya keşifte dinlenen orman ve harita mühendisi fen bilirkişilerine tevdi edilerek (orman bilirkişiden rapor alınması mümkün değilse harita mühendisi fen bilirkişiye tevdi edilerek) hava fotoğrafları ölçekleri kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ve hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, pafta hava fotoğrafına aktarılarak, bu haritalar komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla ya da güçlü tarayıcı programlar kullanılıp üç boyutlu incelemesi yapılarak, çekişmeli taşınmazın niteliğinin, üzerindeki bitki örtüsünün tarif edildiği, varsa ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü, tasarruf edilen yerlerden olup olmadığı, tasarruf sınırları bulunup bulunmadığı hava fotoğrafında kullanım bulunup bulunmadığı ile varsa kullanım şekli ve kullanım durumunun detaylı olarak incelendiği, gerekçeli olarak izah edildiği krokili, denetime elverişli ek rapor düzenlettirilerek bu dosya içine konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın YEREL MAHKEMEYE GÖNDERİLMESİNE 23/09/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/18587, Karar No: 2020/6671, Tarih: 02.11.2020

**14. Hukuk Dairesi         2016/18587 E.  ,  2020/6671 K.**

**"İçtihat Metni"**

14. Hukuk Dairesi

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki ortaklığın giderilmesi davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davalı ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

\_ K A R A R \_

I- 7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesi ve 6100 sayılı HMK’nin “Hukuki dinlenilme hakkı” başlıklı 27. maddesi ile Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

II- Tebligat Kanununun 35. maddesinin;

a) Birinci ve ikinci fıkralarında, gerçek kişilerle ilgili olarak, muhatabın kendisine veya adresine kanunun gösterdiği usullere göre tebliğ yapılmasından sonra, eğer bu kişi adresini değiştirirse, yenisini hemen tebliği yaptırmış olan kaza merciine bildirmeye mecbur olduğu; adresini değiştiren kişinin yeni adres bildirmemesi ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresi de tespit edilemediği takdirde, tebliğ olunacak evrakın bir nüshasının eski adrese ait binanın kapısına asılacağı ve asılma tarihinin tebliğ tarihi sayılacağı hükmüne yer verilmiştir.

b) Dördüncü fıkrasında, tüzel kişi muhataplara daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişilerin resmî kayıtlarındaki adreslerinin esas alınacağı ve bu madde hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

b) Dördüncü fıkrasında, tüzel kişi muhataplara daha önce tebligat yapılmamış olsa bile, tüzel kişilerin resmî kayıtlarındaki adreslerinin esas alınacağı ve bu madde hükümlerinin uygulanacağı belirtilmiştir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince;

1)Davalılardan ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ...'e yapılan gerekçeli karar tebligatının yukarıda açıklanan ilke ve kurallara aykırı olarak TK'nun 10/2. maddesi gözardı edilmek suretiyle, davalılar adına önceden hiçbir tebligat çıkarılmadan ve yasal şartları oluşmadan doğrudan doğruya TK'nun 21/2. maddesine göre yapıldığı ve usulsüz olduğu görülmüştür. Adı geçen davalılara 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

2)Davalılardan ...'e yapılan gerekçeli karar tebligatının iade edilmesine rağmen mahkemece bu davalının yeni adresi araştırılmaksızın ve adres kayıt sisteminde yerleşim yeri adresleri bulunup bulunmadığına bakılmaksızın aynı adresine Tebligat Kanununun 35. maddesine göre tebliğ yapılması usule uygun değildir. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesi,

3)Davalılardan ...'ya yapılan gerekçeli karar tebligatı usul ve yasaya aykırı olarak davalının adresinin bulunduğu sitenin bekçisi ...'a tebliğ edilmiştir. Adı geçen davalıya 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve Tebligat Kanununun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde gerekçeli kararın tebliği ile kanun yoluna başvuru süresinin beklenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHKEMESİNE İADESİNE, 02/11/2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2417, Karar No: 2012/15918, Tarih: 04.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/2417 E.  ,  2012/15918 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ziynet eşyasının iadesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ziynet eşyasanın iadesi davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet eşyalarının mevcutsa aynen iadesi, değilse bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacıya düğün merasimi sırasında takılan ziynet eşyalarının aynen iadesini, mümkün olmadığı takdirde parasal karşılığının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili ise davalının tasarrufunda herhangi bir ziynet eşyası bulunmadığını, düğün merasiminde takılan takıların düğün sonrası davacının annesi tarafından kasaya konulmak üzere alındığını, belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacı vekili, dava dilekçesinde belirttiği ziynet eşyalarının, davalı uhdesinde kaldığını iddia etmiş, bu konuda taraf tanıkları dinlenilmiş, mahkemece davacı vekiline yemin teklif etme hakkının hatırlatılması üzerine, davacı vekili yemin teklif ederek 19/01/2012 tarihli yemin metnini dosyaya sunmuştur. Yemin metninde, davalı tarafından, davacıya içeriği yemin metninde belirtilen telefon mesajını gönderip göndermediği hususunda, yemin teklif edilmiştir. Duruşmaya katılan davalıya, davacı vekili tarafından sunulan 19/01/2012 tarihli yemin metni okunduğunda okunan metinde bahsi geçen mesajı kendisinin çektiğini beyan etmiştir. Yemin metni içeriğinde “senin ailen nasıl geri aldıysa benim ailem de geri aldı taktıklarını, ayrıca o takılan altınların hiçbiri seni tanıyanlar tarafından takılmadı..” ifadeleri bulunmakta olup, eda edilen yeminle, yemin metnindeki mesajı davalının davacıya gönderdiği ve yemin metninde belirtildiği üzere düğün sırasında davalının ailesi tarafından takılan takıların geri alındığı anlaşılmaktadır. Mahkemece bu kabul beyanı üzerine davalı tarafından takılan altınlarla ilgili olarak davanın kabulüne karar verilmesi gerekirken, davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile 6100 sayılı HMK.ya 6217 Sayılı Kanunla eklenen geçici 3.madde hükmü gözetilerek HUMK.nın 428.maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 03.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/532, Karar No: 2007/526, Tarih: 04.07.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-532 E.  ,  2007/526 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 19/4/2007

Taraflar arasındaki “kadastro tespitine itiraz"  davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne   dair verilen  2.6.2006 gün ve 189-320 sayılı kararın incelenmesi   davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay  20.Hukuk Dairesinin 13.11.2006  gün ve  11955-15333 sayılı ilamı ile, (..Kadastro sırasında  ... Köyü  107 ada 14 parsel sayılı 303,74 m2 yüzölçümündeki taşınmaz,  senetsiz belgesiz olarak tarla    niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı H. K.  adına  tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla  dava açmıştır. Mahkemece  davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin  iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm  davalı    tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.