muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/983, Karar No: 2016/2058, Tarih: 23.02.2016

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı).

Tüm bunların yanında, ecrimisil davalarında davalının uzun süreli kullanımı söz konusu ise, bu kullanıma ses çıkarmayan davacının zımni muvafakatinin var olduğu yönünde “fiili karine” oluşacağı ve bu karinenin aksi davacı tarafından kanıtlanmadıkça, ecrimisil talep edilmesinin Türk Medeni Kanunu'nun 2. maddesinde yer alan dürüstlük kuralına aykırılık teşkil edeceği kabul edilmektedir.

Somut olaya gelince, tarafların mirasbırakanı ...'ın 1990 yılında öldüğü ve o tarihten beri taşınmazların davalı ...'ın tasarrufunda olduğu anlaşılmaktadır.

Ne var ki mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hâl böyle olunca; davalı tanıklarının dinlenmesi, çekişmeli taşınmazların davacının muvafakati ile kullanılıp kullanılmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde saptanması, toplanan ve toplanacak deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Ne var ki mahkemece, yukarıda açıklanan ilke ve olgular doğrultusunda bir araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Hâl böyle olunca; davalı tanıklarının dinlenmesi, çekişmeli taşınmazların davacının muvafakati ile kullanılıp kullanılmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde saptanması, toplanan ve toplanacak deliller değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı ...'ın temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün açıklanan nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 23.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10731, Karar No: 2016/4313, Tarih: 18.04.2016

**16. Hukuk Dairesi         2015/10731 E.  ,  2016/4313 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "Mahkemece, çekişmeli taşınmazın vakıf taşınmazı olduğunun belirlenemediği, davacı yararına zilyetlikle edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçesiyle karar verilmiş ise de; çekişmeli taşınmazın tespitine dayanak olan tapu kaydı ile komşu, aynı ada 127 sayılı parsele uygulanan tapu kaydının aynı mevkiye ait olup her iki kaydın birbirini sınır okuduğu göz önüne alındığında, diğer sınırları değişebilir nitelikte olan vakıf kaydının çekişmeli taşınmaza ait olduğunun tartışmasız olduğu, belirtilerek; ... ait vakfiye, vakıf kayıt ve defterleri ile diğer tüm belgeler üzerinde vakıflar hukuku konusunda uzman olan üç kişiden oluşacak bilirkişi kurulu aracılığı ile inceleme yapılarak vakıf türü ile dayanak vakfiyenin niteliği, tapu kaydı niteliğindeki kayıtlardan olup olmadığı hususlarında rapor alınması ve zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olup olmadığının kesin olarak belirlenmesi; sonucuna göre karar verilmesi gereğine" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne ve çekişme konusu 101 ada 7 sayılı parselin davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyulduğu halde bozma gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir. Bozmaya uyulmakla bozma ilamı lehine olan taraf lehine usulü müktesep hak teşkil eder. Bu hakkın zedelenmemesi için bozma gereklerinin tam ve eksiksiz olarak yerine getirilmesi gerekir. Her ne kadar bozma ilamınına uyularak uzman 3 kişilik bilirkişiden rapor alınmış ise de; kaydın niteliği (tapu kaydı niteliğinde olup olmadığı) ve vakfın türü (niteliği)nün hiç değerlendirilmemiş olması nedeniyle alınan rapor hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Hal böyle olunca vakıflar hukuku konusunda uzman olan üç kişiden oluşacak bilirkişi kurulu aracılığı ile dosyada mevcut vakfı defteri kaydı üzerinde inceleme yapılmalı, taşınmaza aidiyeti belirlenen ... adına 25 dönüm yüzölçümlü cinsi zeytinlik, mevkisi ... “..., ..., kısmen ... muhacirlerinden ...kızı ...” olan vakıf kaydının tapu kaydı niteliğinde olup olmadığı kesin olarak belirlenmeli, yapılan araştırma sonucu kaydın tapu kaydı niteliğinde olduğunun anlaşılması halinde tapuda kayıtlı taşınmazların zilyetlikle iktisabının mümkün olmadığı göz önüne alınmalı; kaydın, tapu kaydı niteliğinde olmadığının belirlenmesi halinde ise "..." türü belirlenerek taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek yerlerden olup olmadığı değerlendirilmek suretiyle sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz temyiz itirazları bu nedenle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 18.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5402, Karar No: 2024/6597, Tarih: 03.06.2024

**5. Ceza Dairesi         2021/5402 E.  ,  2024/6597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2018/1321 Esas, 2018/1318 Karar

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14.02.2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında da belirtildiği üzere "suçtan zarar görme" kavramının "suçtan doğrudan doğruya zarar görmüş bulunma hali" olarak anlaşılması gerektiği, sanık hakkında atılı suçtan açılan kamu davasına 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 237 nci maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Adalet Bakanlığının katılma hakkı olmadığı gibi mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz hakkı vermeyeceği anlaşılmakla, aynı Kanun'un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği sanık hakkındaki hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, anılan bakanlık vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/16863, Karar No: 2020/11487, Tarih: 02.11.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/16863 E.  ,  2020/11487 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Sanıklar ... ve ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

2- Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Sanığın adli sicil kaydında suç tarihi itibariyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına engel sabıka olmadığı, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun niteliği gereği giderilmesi gerekli somut (maddi) bir zararın bulunmadığı, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde yer alan ölçütün değerlendirilmek suretiyle sanığın tekrar suç işlemeyeceği yolunda kanaate ulaşılarak tayin edilen cezanın ertelendiği, erteleme müessesesinden daha lehe olan hükmün açıklanmasının geri bırakılması koşullarının da anılan nedenlerle oluştuğu gözetilmeden, “zarar karşılanmadığından” şeklindeki yasal ve dosya içeriğine uygun olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19673, Karar No: 2016/2378, Tarih: 15.02.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/19673 E.  ,  2016/2378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ...Köyü 450 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı ... vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan 14.04.2015 gününde temyiz edenlerden davalılar vekilleri Av.... ile davacı vekili Av.....geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosya eksiklik nedeniyle mahalline geri çevrilmiş olup, bu kez iade edilmekle dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararı üzerine gıda,... ilçe müdürlüğünden mahkemeye gönderilen zeytin ve kiraz verilerinin sulu tarlaya mı, kuru tarlaya mı ait olduğunun belirtilmediği, üretim maliyetleri içerisinde sulama giderlerinin yer aldığı, bu haliyle veri cetvellerinin sulu zeytin ve kiraza göre hazırlandığı izlenimi uyandığı, yine gönderilen zeytin verilerinde 2012 yılına ait veri listesinin 2011 yılına ait veri listesi ile birebir aynı olduğu, oysa farklı yıllarda ürün satış fiyatı ile üretim masraflarının aynı olamayacağı gözönüne alındığında geri çevirme kararının gereğinin tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmaktadır.

Bu nedenle; öncelikle kuru tarlada kiraz üretiminin yapılıp yapılamayacağı, taşınmazın bulunduğu yörede kuru tarlada kiraz üretiminin yapılıp yapılmadığı, yapılıyorsa kirazın ve dane zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yıllarına ait kuru tarlada dekar başına asgari ve azami verimi, kilogram başına ortalama satış fiyatı ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerini (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) gösteren veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulmasından ve geri çevirme gereğinin yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE 15.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/702, Karar No: 2011/1808, Tarih: 15.02.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/702 E.  ,  2011/1808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 281 ada 58 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak için 2009 yılı itibariyle belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ilgili Belediye Başkanlıklarından getirtildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.02.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9146, Karar No: 2017/8853, Tarih: 03.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/9146 E.  ,  2017/8853 K.**

**"İçtihat Metni"**

.... Arasta Gayr. Danş. Rek. Hizm. Vekili avukat ... ile 1-..., 2-.... Balık Malz. İnş. San. Tic. Ltd. Şti vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında.... Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 2.4.2014 tarih ve 2011/414-2014/64 sayılı hükmün Dairemizin 19.1.2016 tarih ve 2015/2456-2016/868 sayılı ilamıyla onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

KARAR

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 275,00 (ikiyüzyetmişbeş) Lira para cezası ile aşağıda dökümü yazılı 4,60 TL. kalan harcın karar düzeltme isteyene yükletilmesine, 03/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6211, Karar No: 2014/12473, Tarih: 09.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2014/6211 E.  ,  2014/12473 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2010/71779

MAHKEMESİ : Kaman Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/10/2009

NUMARASI : 2009/124 (E) ve 2009/170 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; Yargıtay Ceza Daireleri Başkanlar Kurulunun 27/12/2013 gün ve 2013/Bşk-300 Esas, 2013/306 sayılı kararı ile Dairemize gönderilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) Hüküm sanık veya onun lehine temyiz edilmiş olsa bile lehe aleyhe ayrımı yapılmaksızın her yönden temyiz incelemesi yapılır. Ancak bozmadan sonra kurulacak hükme tayin edilecek ceza miktarı öncesi hükümde saptanan ceza miktarını aşamaz. 1412 sayılı CMUK’nın 326. (5271 sayılı CMK’nın 307.) maddesinde anlamını bulan kazanılmış hak sadece ceza miktarına ilişkin bir yasa normudur.

Yakınanın konutunun pencere demir korkuluğunu demir testere ile keserek konuta giren sanığın 1 adet fotoğraf makinesi ve 1 adet takım elbise aldığı, sanığın başka bir suç nedeniyle yakalandığında yaptığı eylemi anlattığı ancak yakınanın konutundan herhangi bir şey almadığını ifade ettiği, soruşturma aşamasında yakınanın sanığı cezaevinde ziyareti sırasında sanığın üzerinde takım elbisesini görerek infaz koruma memuru olan tanık vasıtasıyla istediği, sanığın giyecek kıyafet getirilmesi halinde takım elbiseyi verebileceğini söylemesi üzerine yakınanın sanığa kıyafet getirdiği, sanığında takım elbiseyi yakınana iade ettiği, fotoğraf makinesinin ise sanığın babası tarafından kömürlüğünde bulunup yakınana iade edilmesi şeklinde gerçekleşen somut olayda, mahkemece yapılan yargılama sonucunda sanığın 765 sayılı TCK'nın 493/1, 522. maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hürriyeti bağlayıcı cezanın ise 647 sayılı yasanın 6. maddesi gereğince ertelenmesine karar verildiği, sanık savunmanının temyizi üzerine kararın Dairemizin 14.05.2009 tarihli ilamı ile bozulmasından sonra, bozmaya uyan mahkemece duruşma açılarak yargılama faaliyetine başlandığı, sanığın suç tarihinden sonra kesinleşen hükümlülüklerinin bulunduğu hususunun adli sicil kaydına yansıdığı, bunun dışında olumsuzluğun dosya da mevcut olmadığının anlaşılması karşısında; mahkemece 765 sayılı TCK hükümlerinin sanığın lehine olduğu kabul edilerek sanık hakkında kurulan ilk hükümdeki erteleme gerekçelerinin aynısının yazılması suretiyle sanığın kazanılmış hakkı da gözetilmeden bu kez sanık hakkındaki hürriyeti bağlayıcı cezanın ertelenmesine yer olmadığına yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile kazanılmış hak ilkesini bertaraf eden şekilde hüküm kurulması,

2-)Yakınanın konutundan alınan takım elbise kullanılmış şekilde sanık tarafından, fotoğraf makinasının ise sanığın babası tarafından mevcut haliyle soruşturma aşamasında yakınana iade edildiğinin anlaşılması karşısında; sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168/1. maddesinde tanımlanan etkin pişmanlık hükmünün uygulama olanağı araştırılmadan ve karar yerinde tartışılmadan hüküm kurulması,

3-)Yakınanın konutundan alınan eşyaların iade edildiği dikkate alındığında, maddi zararın neden ibaret olduğu açıklanmadan sanık hakkında “yakınanın uğradığı zararın giderilmemiş olması nedeniyle şartları oluşmadığından” biçiminde yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile 5271 sayılı CMK'nın 231/5-14. madde ve fıkralarının uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık M.. D.. savunmanının temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 09/06/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/23451, Karar No: 2019/19004, Tarih: 04.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2015/23451 E.  ,  2019/19004 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 23.08.2004 tarihinden 25.08.2005 tarihine kadar, yine 22.03.2996 tarihinden iş akdinin haksız olarak feshedildiği 03.11.2011 tarihine kadar iki dönem uluslararası tır şoförü olarak çalıştığını, ücretinin net 1.125,00 Euro olduğunu, bunun asgari ücret kadarının bankadan geriye kalanının şoför harcırahı olarak elden ödendiğini, davacının ayda 2-3 sefer yaptığını, sefer başına ayrıca 100-150 Euro performans primi aldığını, tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, ücret sefer prim farkı, ulusal bayram genel tatil ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının işe giriş tarihinin 22.03.2006 olduğunu, davacının 28.10.2011 tarihinde işyerini terk ettiğini, davacının iş akdini feshettiğini belirterek 01.06.2012 tarihinden itibaren işe gelmediğini, ücretinin 700,00 TL olduğunu, davacının ihtirazı kayıt koymaksızın bordroları imzaladığını, davacıya maaşı dışında başkaca bir ödeme yapılmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının davalı işverenlikte 22/03/2006-03/11/2011 tarihleri arasında uluslararası tır şoförü olarak çalıştığı, iş akdinin haklı bir neden olmaksızın davalı işverenlikçe feshedildiği iddiası karşısında feshin tazminat ödemesi gerektirmeyecek şekilde gerçekleştiğinin ispat etme yükümlülüğü üzerinde olan davalı tarafın bu şartı yerine getiremediği, davacının fesih şekline göre kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı uluslararası sefer yapan araçta tır şoförü olarak çalışmıştır.

Uluslararası sefer yapan araçta tır şoförlerinin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmaları halinde bu günler karşılığı ücretlerinin 4857 sayılı Yasa'nın 47. maddesine göre ödenmesi gerektiği Dairemizin kabulündedir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı uluslararası sefer yapan araçta tır şoförü olarak çalışmıştır.

Uluslararası sefer yapan araçta tır şoförlerinin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmaları halinde bu günler karşılığı ücretlerinin 4857 sayılı Yasa'nın 47. maddesine göre ödenmesi gerektiği Dairemizin kabulündedir.

Tır şoförünün yurt dışında olduğu sırada bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının yazılı delil veya tanık beyanları ile ispatı mümkündür. Tanık beyanları ile kanıtlanan bu tür çalışmalarda pasaport ve benzeri yurda giriş çıkış kayıtları üzerinden inceleme yapılmalı ve işçinin yurt dışında olduğu süreye rastlayan bayram ve genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmelidir. Bu sebeple, davacının talep döneminde yurt dışında bulunduğu sürelere ilişkin kayıtların dosyada mevcut olduğu dikkate alınarak ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının bu kayıtlara göre hesaplatılıp hüküm altına alınması gerekirken, salt tanık beyanlarına göre sonuca gidilmesi hatalıdır.

3-Ayrıca, fesih tarihi olan 03.11.2011 tarihini aşar şekilde 31.12.2012 tarihine kadar hesaplama yapan bilirkişi raporuna itibar edilmesi de isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 04.11.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.