muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/22013, Karar No: 2019/260, Tarih: 15.01.2019

**4. Ceza Dairesi         2017/22013 E.  ,  2019/260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1)Sanığa ek savunma hakkı verilmeden, iddianamede gösterilmeyen TCK'nın 58. maddesinin uygulanması suretiyle CMK'nın 226/2. maddesine aykırı davranılması,

2)Sanığın, katılan ...'a hitaben gönderdiği iddia ve kabul edilen "benim paramı öğleye kadar ver yoksa sen bilin, avukat bey adliyede rezil ederim seni", "benim paramı ver bak ....bey bak olmadık insan içinde rezil ederim, bize yakışmayan işi yaptırma" biçimindeki sözlerin TCK'nın 106/1-2. cümlesinde düzenlenen sair kötülük edeceğinden bahisle tehdit niteliğinde kalıp kalmadığı değerlendirilmeden yeterli olmayan gerekçeyle aynı madde ve fıkranın birinci cümlesi gereğince mahkumiyet kararı verilmesi,

3)Kabule göre de;

a)02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK'nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması,

b)Anayasa Mahkemesi’nin karar tarihinden sonra 24/11/2015 günlü Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı, TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararın ve TCK'nın 53/1-c maddesinde düzenlenen hak yoksunluğunda TCK 53/3 maddesi uyarınca Kanunda öngörülen biçimde uygulanması zorunluluğu,

.2.

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ün temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15/01/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2021/13754, Karar No: 2021/13174, Tarih: 21.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/13754 E.  ,  2021/13174 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Asıl kararla sanıklar hakkında beraat; ek kararla şikayetçiler ... ve ... vekilinin temyiz talebinin reddine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-) Şikayetçiler ... ve ... vekilinin temyiz istemine göre yapılan incelemede;

5846 sayılı Kanunun 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki "71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir” şeklindeki düzenlemeye göre, şikayetçilerin 6 aylık kanuni şikayet süresi içerisinde dava konusu edilen materyaller yönünden hak sahibi olduğunu kanıtlayan belgeleri ibraz etmediği (şikayetçi ... Meslek Birliğinin yabancı meslek birliği ... ile "karşılıklı temsil sözleşmesi" imzaladığı, ancak suça konu yabancı eserin hak sahibi olan gerçek veya tüzel kişilerin şikayet ve temsil haklarını, adı geçen yabancı birliğe devrettiklerine dair hukuken geçerli ve yeterli belgelerin kanuni süresi içinde dosyaya sunulmadığı, şikayetçi ... Meslek Birliğinin ... Müzik ... Tic. Ltd. Şti.(önceki ünvanı Merkez Müzik ... Ltd.Şti.) ile bir "üyelik ve temsil sözleşmesi" imzaladığı, ... Müzik ... Tic. Ltd. Şti.'nin (önceki ünvanı Merkez Müzik ... Ltd.Şti.) ise yabancı uyruklu Kobalt Musıc Publıshıng Lımıted ile "alt yayımcılık sözleşmesi" imzaladığı ancak suça konu yabancı eserin hak sahibi olan gerçek veya tüzel kişilerin, şikayet ve temsil haklarını adı geçen şirketlere devrettiğine dair hukuken geçerli ve yeterli belgeleri kanuni süresi içinde dosyaya sunamadığı) anlaşıldığından, temyiz isteminin reddine ilişkin 18.01.2016 tarihli ve 2015/86 Esas ve 2015/322 Karar sayılı ek kararı usul ve yasaya uygun bulunduğundan, şikayetçiler ... ve ... vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle redde dair ek kararın isteme uygun olarak ONANMASINA,

II) Şikayetçi ... vekilinin temyiz istemine göre yapılan incelemede;

II) Şikayetçi ... vekilinin temyiz istemine göre yapılan incelemede;

5846 sayılı Kanunun, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Kanun ile değişik soruşturma ve kovuşturma usulünü düzenleyen 75. maddesindeki; "...71 ve 72. maddelerde sayılan suçlardan dolayı soruşturma ve kovuşturma yapılması şikayete bağlıdır. Yapılan şikayetin geçerli kabul edilebilmesi için hak sahiplerinin veya üyesi oldukları meslek birliklerinin haklarını kanıtlayan belge ve sair delilleri Cumhuriyet Başsavcılığına vermeleri gerekir. Bu belge ve sair delillerin şikayet süresi içinde Cumhuriyet Başsavcılığına verilmemesi halinde kovuşturmaya yer olmadığı kararı verilir...” şeklindeki düzenlemeye göre, temyiz eden ... meslek birliğinin şikayet ve katılma dilekçelerine ekledikleri belge ve delillerin incelenmesi sonucunda; dosya

içerisinde mevcut müzik eseri kayıt tescil belgelerine göre ithal eden şirketlerin suça konu yabancı eserlere ilişkin Türkiye’de kullanım hakkının yayma, çoğaltma ve umuma iletim hakkı ile sınırlı olup temsil hakkını içermediği gibi şikayetçi ... Meslek Birliği ile ithal eden şirketler arasında "üyelik ve temsil sözleşmesi" imzalandığı ancak suça konu eserlerin hak sahibi olan gerçek veya tüzel kişilerin, temsil haklarını ana yapımcı şirketlere devrettiklerine dair hukuken geçerli ve yeterli belgelerin kanuni süresi içinde dosyaya sunulmadığı anlaşıldığından, davaya katılma ve hükmü temyize yetkisi bulunmayan şikayetçi ... vekilinin vaki temyiz inceleme isteğinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 21.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4869, Karar No: 2024/8704, Tarih: 19.12.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/4869 E.  ,  2024/8704 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/556 E., 2023/450 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 13.12.2022 tarihli ve 2022/69 Esas, 2022/397 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kasten öldürmeye teşebbüs suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1, 35/2, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 9 yıl 2 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2023 tarihli ve 2023/556 Esas, 2023/450 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekili ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan vekilinin temyiz sebepleri özetle; suç vasfına, sanığın üst sınırdan cezalandırılması ve takdîri indirim hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

2. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, suç vasfına, meşru savunmanın varlığına, haksız tahrik hükümlerinin varlığına ve cezai ehliyete ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay tarihinde sanığın, katılanın işletmiş olduğu kuyumcu dükkanı önüne gelerek katılanı dışarıya çağırdığı, dükkanın önünde konuştukları, daha sonra sanığın katılanın yüzüne doğru hamle yaparak katılana vurmaya çalıştığı esnada katılanın sanığı ittirdiği, bu esnada kuyumcuda çalışan tanık Tolunay'ın gelerek tarafları ayırmaya çalıştığı, katılanı iş yerine doğru götürmeye çalıştığı esnada sanığın elinde bulunan bıçak ile 3-4 defa katılanın karın-göğüs kısmına gelecek şekilde bıçak salladığı, katılanın hayatî tehlike geçirecek şekilde yaralandığı ve sanıktan kurtularak iş yerine doğru girdiği anlaşılmıştır.

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eksik incelemenin bulunmadığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, meşru savunmanın koşullarının oluşmadığı, suç vasfının belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, sanığın cezai ehliyetine ilişkin alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, katılandan sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylem bulunmadığından haksız tahrik hükümlerinin uygulanmamasında isabetsizlik bulunmadığı, takdîri indirimin Mahkemenin takdîr yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Oluşa ve dosya kapsamına göre, sanığın katılanı göğüs altında hemopnömotoraksa neden olarak yaşamını tehlike sokacak şekilde yaraladığı anlaşılan olayda, meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre teşebbüs nedeniyle (9) yıldan (15) yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile yapılan uygulama sırasında cezanın makul oranda tayini yerine, 11 yıl hapis cezasına hükmedilmek suretiyle eksik ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenle katılan vekilinin temyiz istemleri teşebbüsün derecesi yönünden yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.02.2023 tarihli ve 2023/556 Esas, 2023/450 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Ödemiş 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

19.12.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16139, Karar No: 2012/25863, Tarih: 03.12.2012

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/16139 E.  ,  2012/25863 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Müştekinin 00:00 sıralarında işyerini kapattığını, sabah saatlerinde polislerin haber vermesi üzerine hırsızlık olduğunu anlaması ve sanığın da suçu kabul etmemesi nedeniyle, hırsızlık eyleminin gece sayılan zaman dilimi içerisinde gerçekleştiği kesin olarak belli olmaması nedeniyle, şüpheden sanık yararlanır ilkesi gereği hırsızlık eyleminin gündüz vakti işlendiğinin kabulü ile hüküm kurulması gerekirken, suç saati kesin olarak tespit edilmeden TCK'nın 143 maddesince artırım yapılıp yazılı şekilde hüküm kurularak sanık hakkında fazla ceza tayin edilmiş olması,

2- CMK'nın 232/2 maddesine aykırı olarak müştekinin karar başlığında gösterilmemiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'nin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 03.12.2012 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1293, Karar No: 2014/1051, Tarih: 17.12.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1293 E.  ,  2014/1051 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15.İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :27/11/2012

NUMARASI :2012/1015 E 2012/1460

Taraflar arasındaki “takibin iptali“ davasından dolayı, bozma üzerine direnme yoluyla; İstanbul 15.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 27.11.2012 gün ve 2012/1015 E-2012/1460 K. sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'ndan çıkan 05.03.2014 gün ve 2013/12-2116 Esas-2014/213 Karar sayılı ilamın, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı (borçlu) vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; Hukuk Genel Kurulu'nca dilekçe, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440.maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Genel Kurulu bozma ilamında yazılı "Bu durumda mahkemece, 6762 sayılı TTK'nun 599.madde hükmü gereği borçluların senedin tüketici senedi olarak verilmesi nedeni ile TKHK'nun 6/A maddesi gereğince nama yazılı düzenlenmesi gerektiği iddiasını takip alacaklısına karşı ileri süremeyeceği gibi, keşidecinin bu durumu sonradan iyiniyetli hamile karşı da ileri sürmesi mümkün değildir." paragrafının çıkartılarak, uyuşmazlığın yargılamayı gerektirmesi ve icra mahkemelerinin dar yetkisi de dikkate alınarak bu değişik gerekçeyle REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1.maddeleri gereğince takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine; 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca 52,40 TL. karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.12.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5756, Karar No: 2011/3518, Tarih: 24.10.2011

**12. Ceza Dairesi         2011/5756 E.  ,  2011/3518 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 179/2, 62, 51, 54/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet, erteleme

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkındaki kurulan mahkumiyet hükmü sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

17/10/2008 tarihinde sanık ... yönetimdeki araçla Bala çarşı merkezinde seyir halinde iken petrol istasyonuna geldiğinde buraya girmek için yolu kontrol etmeden aniden sol tarafa manevra yaptığı sırada kendisini geçmek isteyen müştekinin kullandığı 06 EU 1197 plaka sayılı araca çarparak maddi hasara neden olduğu olayda atılı suçun kasten işlenme unsurunun oluşmadığı gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı hüküm kurulması;

Kabule göre de;

25 gün hapis cezasıyla cezalandırılan ve sabıka kaydı bulunmayan sanık hakkındaki hapis cezasının TCK'nın 50/3. maddesi gereğince TCK'nın 50/1. maddesinde düzenlenen seçenek yaptırımlara çevrilmemesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24/10/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/15106, Karar No: 2011/1265, Tarih: 16.02.2011

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2010/15106 E.  ,  2011/1265 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı ... Yönetimi ve davalılardan Hazine tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında, ... İlçesi, ... Köyü, ... mevkii 153 ada 2 parsel sayılı 12068,86 m² yüzölçümlü taşınmaz, nitelik belirlemesi yapılmadan, tutanakların edinme sebebinde dahili davalının kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğinde olduğu belirtilmiş ise de; Kadastro Mahkemesinin 2008/33 Esasında, davacı ... Yönetimi tarafından taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu savıyla dava açılmıştır. Kadastro Mahkemesinde davacı ... Yönetimi, 14.10.2008 havale tarihli dilekçelerinde Armutlu Köyünde 5304 Sayılı Yasa ile değişik 3402 Sayılı Yasanın 4/3 maddesi hükmüne göre yapılan orman kadastrosunda dahili davalıya ait taşınmazın orman sınırları dışında bırakılmasına ilişkin işlemin iptalini ve orman niteliğiyle Hazine adına tapuya tescilini istemiştir. Orman kadastrosuna itiraz davası ile malik hanesi ve nitelik kısmı boş olarak bırakılan kadastro tespit tutanağı aslı birleştirildikten sonra mahkemece davanın kısmen kabulüne ve dava konusu parselin fen bilirkişisinin 31.05.2010 tarihli krokisinde (B) işaretli 888,65 m² yüzölçümlü bölümünün ayrı parsel numarası ile orman niteliği ile hazine adına, (A) işaretli 11180,22 m² yzölçümlü bölümünün tarla niteliği ile ... adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm Orman Yönetimi ve Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, orman kadastrosuna ve kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu 3402 Sayılı Yasanın 5304 Sayılı Yasa ile değişik 4. maddesi hükmüne göre yapılıp 16.09.2008 – 15.10.2008 tarihleri arasında ilan edilmiştir.

Mahkemece, davalının dayandığı ve tespite esas alınan 06.06.2005 tarih, 74 cilt, 92 sayfa, 1 sıra nolu tapu kadının davalı parsele uyduğu kabul edilerek davanın kısmen kabul kısmen reddine karar verilmiş ise de; yapılan araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yetersizdir. Şöyle ki; anılan tapu kaydı Burunköy Köyü Ömerler mevkinde kain tarla niteliklidir. Dava konusu taşınmaz ise ... Köyü'nde kaindir. Mahkemece Burunköy adlı bir köy olup olmadığı, varsa isim değiştirip değiştirmediği, dava konusu taşınmaz üzerindeki ağaçların yaşı, cinsi, dağılımı araştırılmamış, denetime elverişli şekilde hava fotoğrafı üzerinde taşınmazın yeri ve konumu gösterilmemiş, çekişmeli taşınmazın batısındaki yoldan sonraki taşınmazlara ait tespit tutanakları ve varsa dayanak belgeleri dosya arasına getirtilmemiştir.

O halde; mahkemece, dayanak tapu kaydının ilk oluşumundan itibaren tüm gittileri ve krokileri, revizyon gördüğü tüm parsel tutanakları, komşu parsel tutanak ve dayanakları, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman yüksek orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ziraat mühendisi ve bir harita mühendisi veya olmadığı takdirde bir tapu fen elemanından oluşacak bilirkişi kurulu aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaza ve çevre araziye de uygulanmak suretiyle, taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı; öncesi orman olan bir yer üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; keşifte, hakim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı); dayanak tapu kaydının ... Köyü ..

... Köyü ... mevkine ait olduğundan, köy adının değişip değişmediği araştırılmalı, dayanak tapu kaydının tarla vasıflı olması, davaya konu taşınmazın ise palamutlu tarla niteliğinde bulunması karşısında taşınmaz üzerindeki ağaçlarının yaşları, cinsi, dağılımı incelenmeli, tapunun oluşum tarihi ile karşılaştırılmalı, komşu parsel tutanakları, varsa dayanak kayıtları ile dayanak tapu kaydının sınırları denetlenmeli, dayanak tapu kaydı değişebilir sınırları içerdiğinden, yöntemince zemine uygulanıp, 3402 Sayılı Yasanın 20/C ve 32/3 maddeleri gereğince yüzölçümüne değer verilerek kapsamı belirlenmeli; asıl taşınmazın kapsamı, orman veya ormandan açma değilse, miktar fazlasının sınırda bulunan eylemli ormandan açma yapılarak kazanıldığı kabul edilmeli; tüm deliller birlikte değerlendirilip, oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle; Orman Yönetimi ve Hazinenin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde Orman Yönetimine iadesine 16.02.2011 günü oybirliği ile karar verildi.