muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/6236, Karar No: 2020/5494, Tarih: 30.11.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/6236 E.  ,  2020/5494 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (sanık ...), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı (sanık ...)

HÜKÜM : Sanık ...'nin atılı suçlardan ve sanık ...'nın ise çocuğun cinsel istismarı suçundan mahkumiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi.

Sanık ... müdafisinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği görüşüldü:

Sanık ...’nin hükümlerden sonra 14.01.2020 tarihinde öldüğünün Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi (UYAP) aracılığıyla temin edilen nüfus kaydından anlaşılması karşısında, mahkemece bu hususta mahallinde araştırma yapıldıktan sonra 5237 sayılı TCK'nın 64/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca karar verilmesi lüzumu,

CMK'nın 182 ve 185. maddelerine göre sadece on sekiz yaşını doldurmayan sanıklar hakkındaki hükümlerin kapalı duruşmada açıklanabileceği, genel ahlakın veya kamu güvenliğinin kesin olarak gerekli kıldığı hallerde duruşma kapalı yapılsa dahi hükmün açık duruşmada tefhiminin zorunlu olduğu gözetilmeden hükümlerin kapalı oturumda okunup açıklanması suretiyle aleniyet ilkesinin ihlali,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafileri ile katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, esası incelenmeyen kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 30.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17437, Karar No: 2015/22572, Tarih: 21.12.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/17437 E.  ,  2015/22572 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı Kurum, 25.04.2008 tarihli iş kazası sonucu vefat eden sigortalının hak sahibi eşi ...a bağlanan gelir ve yapılan ödemelerden oluşan Kurum zararının 506 sayılı Yasa'nın 26. maddesi uyarınca rücûan tahsilini talep etmiştir.

Peşin değer, gelecekte ödenecek gelirlerin, yaş, kesilme ihtimali ve Kurumca belirlenecek iskonto oranı dikkate alınarak hesaplanan tutarını ifade etmektedir.

506 sayılı Kanunun 26’ıncı maddesindeki “...sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere...” bölümünün, Anayasa Mahkemesince 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas 2006/106 Karar sayılı kararı ile iptal edilmiş olması karşısında, Kurumun bu maddeden doğan rücu hakkının, “halefiyete” değil, “kanundan doğan basit rücu hakkına” dayandığının kabul edilmesi ve bu kabul çerçevesinde, Kurumun rücu alacağının, ilk peşin değerin kusura tekabül eden miktarıyla sınırlı bulunması; fiili ödemenin mevcudiyeti halinde ise, kurumun talep edebileceği miktarın hesabının da aynı şekilde gerçekleştirilmesi gerekmekte olup; şayet ilk peşin sermaye değerli gelir, fiili ödeme miktarından düşük ise o takdirde ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine fiili ödeme miktarı ilk peşin değerden düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarının esas alınması gerekir. Şüphesiz, somut olayda, Kurumun rücu alacağının belirlenmesinde gerçek zarar (tavan) hesabı yapılmasına gerek bulunmamaktadır.

Eldeki dosyada, sigortalının hak sahibi eşi ...’ın 25.11.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşılmakla; sigortalının hak sahibi eşine bağlanan gelire giriş tarihinde geçerli ilk peşin sermaye değerli gelir ile gelire giriş tarihinden gelirden çıkma tarihine kadar ödenen fiili ödeme tutarı Kurumdan sorulup ilgili belgeler celp edilerek, miktarı düşük (az) olanın kusur karşılığı belirlendikten sonra hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, taraf avukatlarının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 21.12.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11558, Karar No: 2014/31511, Tarih: 11.11.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/11558 E.  ,  2014/31511 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2013/116292

MAHKEMESİ : Akhisar 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/02/2013

NUMARASI : 2012/42 (E) ve 2013/141 (K)

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanunkoyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; değeri 35,00 TL eder iki adet tavuk ve bir adet horozu çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 Sayılı TCK'nın 50. maddesinde kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilebileceğinin, aynı yasanın 49/2. maddesinde de bir yıl veya daha az süreli hapis cezasının kısa süreli olduğunun belirtildiği, somut olayda konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmedilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının kısa süreli olmaması nedeniyle adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 Sayılı TCK'nın 50. maddesinde kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilebileceğinin, aynı yasanın 49/2. maddesinde de bir yıl veya daha az süreli hapis cezasının kısa süreli olduğunun belirtildiği, somut olayda konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmedilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının kısa süreli olmaması nedeniyle adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye göre, sanığın savunmasını yapmak üzere zorunlu müdafii görevlendirilmesi nedeniyle, müdafiiye ödenen avukatlık ücretinin, dosyadaki bilgilerden düzenli mali geliri bulunmadığı anlaşılan sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

4-Konut dokunulmazlığının ihlali suçundan hükmedilen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasının günlüğü 20,00 TL'den adli para cezasına çevrildiği belirtilerek sonuç cezanın 8.100,00 TL yerine 8.000,00 TL olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık B.. A.. müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 11.11.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16892, Karar No: 2014/625, Tarih: 20.01.2014

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/16892 E.  ,  2014/625 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

.

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Bilirkişi kurulunca somut emsal olarak incelenen .....1559 parsel sayılı ve dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi olan 2012 yılındaki emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 20.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/17175, Karar No: 2014/6553, Tarih: 03.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2012/17175 E.  ,  2014/6553 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : GEDİZ ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2012

NUMARASI : 2007/332-2012/188

Taraflar arasında görülen davada Gediz Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 10/04/2012 tarih ve 2007/332-2012/188 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili ile davalılar B. Motorlu Araçlar Ltd. Şti. ve Y.. A... vekilleri tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 01.04.2014 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davacı vekili Av. E. Ö. ve davalılardan B.Motorlu Araçlar Tic. ve San. Ltd. Şti. vekili Av. D.C. dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalıların işleteni, sürücüsü ve zorunlu koltuk ferdi kaza sigortacısı bulundukları otobüste yolcu olan müvekkilinin, meydana gelen trafik kazasında yaralandığını, vücudunda kalıcı izlerin meydana geldiğini ve uzun süre tedavi süreci yaşadığını, müvekkilinin askeri öğrenci olduğunu, bu kaza neticesinde geri hizmete alındığını, subay olma imkanını kaybettiğini ileri sürerek, şimdilik 1.000 TL maddi ve 50.000 TL manevi tazminatın temerrüt faizi ile birlikte davalılardan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, dava konusu kazanın oluşumunda davacının kusurunun bulunmadığı, davalı sürücünün %100 oranında kusurlu bulunduğu, kaza nedeniyle davacının meslekte kazanma gücünden %17,7 oranında kaybettiği, yine mesleğinde muharip sınıftan yardımcı sınıfa (maliye) sınıf değiştirmek zorunda kaldığı, davacının maddi zararının 148.714,80 TL olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 22.000 TL manevi tazminatın davalılar N.. M.. ve B. Motorlu Araçlar Ltd. Şti.'nden, 1.000 TL maddi tazminatın tüm davalılardan, (davalı sigorta şirketi yönünden dava tarihinden, diğer davalılar yönünden 03/01/2007 olay tarihinden itibaren yürütülmesi kaydıyla) yasal faizi ile birlikte müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılar B. Motorlu Araçlar Ltd. Şti. ve Y.. A... vekilleri temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili ile davalılar B. Motorlu Araçlar Ltd. Şti. ve Y.. A... vekilleri temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkemece davalılar yararına reddedilen (23.000) TL. manevi tazminat tutarı için hükmedilen vekalet ücretinin, davacı yararına hükmedilen (22.000) TL. manevi tazminat miktarı üzerinden hesaplanmış bulunmasına, yine davacı tarafından sunulan dava dilekçesinde, davalı sigorta şirketinden de manevi tazminat talep edilmiş olması karşısında, mahkemece bu davalı yararına da reddedilen manevi tazminat istemi yönünden vekalet ücretine hükmedilmesinde bir isabetsizliğin bulunmamasına, yine mahkemece davacının sürekli işgöremezlik zararının hesaplanması için görüşüne başvurulan bilirkişi raporunda, bilinen dönem için davacının askeri okuldan aldığı harçlık ve okuldan mezun olunca da alacağı maaş üzerinden hesaplama yapılmış olmasına, kaldı ki işbu kısmi davada davacının alacağının (1.000) TL.'ndan fazla olduğunun ve aşan kısım için davalı tarafça ileri sürülen itirazların, davacının kalan alacağının tahsili için açacağı davada incelenebileceğinin tabii bulunmasına göre, davacı vekili ile davalı B. Motorlu Araçlar Ltd. Şti. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2- Davalı Y.. A... vekilinin temyiz itirazlarına gelince; dava, haksız fiilden kaynaklanan zararın, zarar sorumlusu bulunan davalılardan tazmini istemine ilişkin olup, davalı sigorta şirketi, davacının yolcusu olduğu aracın zorunlu koltuk ferdi kaza sigortacısıdır.

Otobüs zorunlu koltuk sigortası, ferdi kaza sigortasının bir türü olup, yaralanma rizikosunun gerçekleşmesi halinde, sigorta poliçesinde belirlenmiş bulunan teminatın, maktu bir tazminat olarak hak sahiplerine ödenmesini gerektirir. Somut uyuşmazlıkta da davacı meydana gelen olayda yaralandığından, davacının talep edebileceği alacak tutarının, yaralanmaya maruz kalan organa göre, Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları hükümleri uyarınca, aralarına doktor bilirkişinin de bulunduğu bir heyet aracılığıyla yapılacak inceleme sonucunda belirlenmesi gereklidir.

Bu durum karşısında mahkemece, aralarında hekim ve sigortacı bilirkişilerin bulunduğu yeni bir bilirkişi heyeti aracılığıyla, davacının talep edebileceği alacak tutarının, Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları hükümleri uyarınca belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın davalı sigorta şirketi yararına bozulması gerekmiştir.

Bu durum karşısında mahkemece, aralarında hekim ve sigortacı bilirkişilerin bulunduğu yeni bir bilirkişi heyeti aracılığıyla, davacının talep edebileceği alacak tutarının, Karayolu Yolcu Taşımacılığı Zorunlu Koltuk Ferdi Kaza Sigortası Genel Şartları hükümleri uyarınca belirlenmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın davalı sigorta şirketi yararına bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı B. Motorlu Araçlar Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı Y.. A... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yerel mahkeme kararının davalı sigorta şirketi yararına BOZULMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,05 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 1.229,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı B. Motorlu Araçlar Ltd. Şti.'den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalı Yapı Kredi Bankası A.Ş.'ye iadesine, 03.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/14415, Karar No: 2019/9373, Tarih: 02.10.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/14415 E.  ,  2019/9373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan beraatine ilişkin hüküm, katılan şirket vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılan firmada tır şöförü olarak çalıştığı, firmaya ait ... plaka sayılı tır ile yurt dışı seferlerine çıktığı ancak araçta bulunan yakıt ölçüm cihazının yapılan ölçümünde 12/06/2011 ile 12/08/2011 tarihleri arasında aracın park halinde bulunduğu zamanlarda aracın yakıt seviyesinde azalmalar olduğunun belirlendiği, azalmanın aracın park halinde olduğu zamanlara denk gelmesi nedeniyle mazotun sanık tarafından araç deposundan çekilip sarf edildiği, bu suretle sanığın üzerine atılı suçu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın savunması, bilirkişi raporu ile dosya kapsamından sanığın üzerine atılı suçu işlediğine yönelik her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat hükmü ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan şirket vekilinin verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8076, Karar No: 2021/3582, Tarih: 17.03.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8076 E.  ,  2021/3582 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kısmen kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulü ile 16.199,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı Hazineden tahsili ile davacıya verilmesine fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden 1981 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında ... Mahallesi 153 ada 73 parsel sayılı 623,85 m² yüzölçümündeki taşınmazın tapu ve vergi kayıtları uygulanarak arsa cinsi ile ... ve ... ... adlarına tespit ve tescil edildiği, beyanlar hanesine üzerindeki evin ... ...e ait olduğu şerhinin yazıldığı, 29.05.1995 tarihinde satış yoluyla davacıya geçtiği, Hazine tarafından açılan dava sonucu Datça Asliye Hukuk Mahkemesinin 2000/241 E. - 2002/121 K. sayılı kararıyla 153 ada 73 sayılı parselin 99,59 m² yüzölçümlü kesiminin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptaline karar verildiği, temyiz edilmeksizin 22.07.2003 tarihinde kesinleştiği, davanın 19.07.2013 tarihinde 10 yıllık zaman aşımı süresi içinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arsa niteliğindeki ... Mahallesi 153 ada 73 parsel sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bu nedenle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Davacı vekilinin temyiz istemine gelince,

Hükmedilen bedele değerlendirme tarihinden itibaren faiz yürütülmesi gerekirken, dava tarihi olan 19/07/2013 tarihinden itibaren faiz işletilmesi,

Doğru değil ise de; bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden,

Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bendin yer alan (dava tarihi olan 19/07/2013) ibaresinin çıkartılmasına, yerine (değerlendirme tarihi olan 22/07/2003 ) ibaresinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, davacıdan peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 17/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38464, Karar No: 2015/4715, Tarih: 09.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/38464 E.  ,  2015/4715 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müştekilere ait banka kartlarının hukuka aykırı olarak ele geçirilmesi eylemi nedeniyle gereğinin mahallinde takdir ve ifası mümkün görülmüştür.

1- Suç tarihinde müşteki ... kızı ... ile birlikte ...Bankası ...Şubesi önündeki ATM'den, müşteki ... ait banka kartı ile ise kardeşi ... .... Cami yanında bulunan ATM'den para çekmek isterlerken ... ait kartın kağıt düzenek ile, ... ait kartın ise düzenek vasıtasıyla sıkıştırıldığı, müştekilerin belirtilen ATM'lerden ayrılmalarından sonra banka kartlarının ele geçirilip, ... ait banka kartı ile ... Bankası ...Şubesinin karşısında bulunan diğer şubenin kamera kaydı olmayan ATM'sinden, ... ait banka kartı ile ise ... şubesi önünde bulunan ATM'den para çekildiği,... ait banka kartından para çekilme anına ilişkin kamera görüntülerinin temin edildiği, benzer suçlar nedeniyle bir başka ilde yakalanan sanığın kolluk tarafından kamera görüntülerinde bulunan kişi olduğu belirlenip ...ve ... da teşhisleri sonucu eylemlerin sanık tarafından gerçek- leştirildiği iddia olunan somut olayda, sanığın aşamalardaki savunmalarında atılı suçlamayı kabul etmediği ve olay tarihinde ... bulunmadığını, kamera kaydına ait fotoğraflardaki kişinin kendisi olmadığını beyan etmesi; ... 02.03.2008 tarihli fotoğraf teşhisinde sanığı ATM'de sıra bekleyen kişi olarak teşhis etmesine rağmen 29.12.2009 tarihli duruşmada ''hesaptan para çekenleri polis göstererek bunlar dedi.......teşhis etmem mümkün değildir'' şeklinde beyanda bulunması; Refiye Yaşar'ın