muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/10510, Karar No: 2014/24992, Tarih: 10.09.2014

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 40 TL değerindeki bir tepsi baklavayı çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 10/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/4392, Karar No: 2012/9652, Tarih: 20.12.2012

**7. Hukuk Dairesi         2012/4392 E.  ,  2012/9652 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, abonenin ek tahakkuka bağlı olarak çıkartılan fatura tutarı kadar borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir. Mahkemece istem kabul edilmiş, kararı davalı temyiz etmiştir.

Enerji Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliğinin 20'inci maddesinde sayacın doğru tüketim kaydetmemesi hali düzenlenmiştir. Sayacın doğru tüketim kaydetmemesi durumunda ne şekilde tahakkuk işlemi yapılacağı belirlenmiştir. Sayacın doğru tüketim kaydetmemesi hali “Sayacın, müşterinin kusuru dışında herhangi bir nedenle doğru tüketim kaydetmediğinin tespit edilmesi halinde” şeklinde sınırlanmıştır. Sayaç doğru kaydetmediğinde aranacak tek husus bunda müşterinin kusuru bulunup bulunmadığıdır. Dağıtım şirketinin kusuru yaptırım altına alınmamıştır.

Somut olayda, mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda anılan yönetmeliğin 7. maddesine atıfta bulunulmuş, yönetmelikte “müşterinin ölçü cihazları ve devrelerinin uygunluğu kontrol edilerek sayaç ve ölçü devrelerinin ilgili bölümleri mühürlenir ve sayaç okuması yapılarak tespit edilen ilk endeks değeri ve sisteme bağlantı yapılması hakkında tutanak düzenlenir” hükmü bulunmasına rağmen, davalının yönetmeliğe aykırı olarak işlem yaptığı, bu nedenle de ek tahakkuk yapılamayacağı belirtilmiştir. 07/10/2008 tarihli tutanak ile sayacın %66 oranında eksik kaydettiği tespit edilmiştir. Davaya konu uyuşmazlığın Yönetmeliğin 20 maddesine göre çözülmesi gerekmektedir. Alınan bilirkişi raporu bu nedenle yeterli değildir. Yönetmeliğin 19.maddesi burada uygulanmaz. Mahkemece bu yön gözetilmeksizin eksik inceleme ile karar verilmiş olması yerinde görülmemiş olup, bozmayı gerektirmiştir.

Hal böyle olunca, mahkemece yapılacak iş dosyanın yeni bir bilirkişiye tevdi ile sayacın eksik kaydetmesi nedeni ile davalının ödemesi gereken tutarın denetime elverişli ve gerekçeli bir rapor ile tespit edilerek toplanan ve toplanacak delillere göre bir karar vermekten ibarettir.

SONUÇ; Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgilisine iadesine 20/12/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7901, Karar No: 2010/12461, Tarih: 23.06.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/7901 E.  ,  2010/12461 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ :Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 23.6.2010 günü duruşmalı temyiz eden ... geldi. Karşı taraf tebligata rağmen gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Temyiz edilen karar temyiz eden tarafa 11.3.2009 günü tebliğ edilmiş ve fakat söz konusu karar yasada öngörülen (HUMK.md.432) l5 günlük süre geçtikten sonra 27.3.2009 tarihinde verilen dilekçe ile temyiz edilmiştir.

Kuşkusuz Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanunla değiştirilen 432.maddesine göre, temyiz kanuni süre geçtikten sonra yapılır ise, temyiz isteminin reddine karar verme yetkisi hükmü veren mahkemeye aittir.

Ne var ki Aile Mahkemelerince verilen kararların yasal süre geçtikten sonra temyiz edilmesi veya temyiz kabiliyetinin bulunmaması halinde dosyanın yerel mahkemece temyiz isteminin reddine karar verilmeden, Yargıtay'a gönderilmesi durumunda, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 2494 sayılı kanun ile değişik 432/4.maddesine göre, bu konuda bir karar verilmek üzere, dosya mahalline geri çevrilmeden doğrudan doğruya Yargıtay'ca da temyiz isteminin reddine karar verilebileceği(l.6.l990 günlü ve l989/3 Esas,l990/4 Karar sayılı) Yargıtay İçtihadı Birleştirme Genel Kurulunca karara bağlanmıştır. Bu durumda gösterilen sebeple temyiz isteminin reddi gerekir.

SONUÇ: Temyiz dilekçesinin gösterilen sebeple REDDİNE oybirliğiyle karar verildi.23.06.2010(Çrş)
Yargıtay — Esas No: 2020/5014, Karar No: 2023/2939, Tarih: 14.09.2023

**12. Ceza Dairesi         2020/5014 E.  ,  2023/2939 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/302 E. 2015/848 K.

SUÇ : 2863 sayılı Kanun'a aykırılık

HÜKÜMLER : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Kanun’un 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/302 Esas, 2015/848 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 2863 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 ncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2.Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan, 16.09.2020 tarihli ve 2016/76533 sayılı, onama görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdii olunmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği,

1.Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna,

2.Eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna,

3.Sanıkların cezalandırılması gerektiğine,

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemenin Kabulü

1. "Dosyadaki delillerin bütün olarak değerlendirilmesinde hakkında 2863 sayılı Kanun'a muhalefet suçundan kamu davaları açılmış ise de suça konu bir adet sikkenin 2863 sayılı Yasa kapsamında olmayan 51 adet Osmanlı parası içerisinde özellikle mahkememizce gözlenen boyutları ve fiziki durumu itibariyle yasa kapsamında olmayan diğer paralar ile karıştırılabileceği sanıkların bu sikke ile ilgili suç kastıyla hareket ettiklerine dair mahkumiyetlerini gerektirecek hertürlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delillerin elde edilemediği yargılama seyri, olayın meydana geliş şekli, yeminli tanık anlatımı, aksi ispatlanamayan savunmalar ve tüm dosya kapsamıyla anlaşılmış, sanıkların beraati yönünde aşağıdaki hüküm kurulmuştur." denilmektedir.

2. Sanık ... savunmasında; "Konu ile ilgili emniyette ifade vermiştim beyanım doğrudur, aynen tekrar ederim, sadece polis deki ifademde eski paraları alır satarım şeklinde beyana getmiş ise de bu husus doğru değildir, benim eski paradan kastım yasak niteliği olmayan mecidiyelerdir, ifademi bu şekilde düzeltiyorum, onun dışında ben alınıp, satılması, bulundurulması yasak olmayan son 6 padişaha ait mecit türü paralara meraklıyım, arkadaşım ...'da elinde bu mecidiyelerden olduğunu söylemişti, paralara bakmak için bir araya geldiğimizde incelediğim paralar arasında benim alacağım nitelikte istediğim paraların olmadığını gördüm, paraları almak istemedim, bu arada polis ... beyi takip ediyormuş, paralar masa üzerindeyken işlem yaptı, ben paraların içerisinde bir adet yasak para olduğunu görmemiştim, olay bu şekilde doğrudur, suç kastım yoktur, beraatimi talep ederim, hakkımda ceza verilecek olursa hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesini talep ederim." demiştir.

3. Sanık ... savunmasında; "Konu ile ilgili emniyette ifade vermiştim beyanım doğrudur, aynen tekrar ederim, ben İzmir Nümüsmatik Derneğinin üyesiyim, kendimde amatör olarak koleksiyon yapıyorum, yasak niteliği bulunmayan paraları koleksiyonuma dahil etmek üzere alıyorum, benim işime yaramayacakları da bu konuda meraklı olan kişilere cüzi bir bedelle satıyorum, dava konusu olan sonradan 2. ...'a ait olduğunu öğrendiğim maddi hiç bir değeri olmayan parayı, diğer paralar arasında fark etmedim, böyle bir şey fark etseydim parayı çöpe atardım, bu paraları ...beye göstermek için buluştuğumuz yer Kemeraltı polis karakolunun hemen bitişiğindeki yerdir, kötü bir niyetimiz olsaydı böyle bir yerde buluşmazdık, yasak niteliği bulunmayan paralar bana iade edildi, ...bey paralara henüz bakmıştı ki işine yarar bir şey olmadığını söylemişti, o sırada da polisler geldiler, paralar masa üzerindeydi, suç kastım yoktur, beraatimi talep ederim, hakkımda ceza verilecek olursa hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının verilmesini talep ederim. Bilirkişi raporunda aleyhime olan hususları kabul etmiyorum, önceki savunmalarımı tekrar ederim, 51 tane birbirine benzer para içerisinde dava konusu olan bir tane para kanunda öngörülen tarih itibariyle alım-satımı yasak para niteliğindedir, ben bunu fark etseydim, maddi değeri olmayan halen Anadolu'da feslerde süs olarak kullanılan bu parayı atardım, suç kastım yoktur." demiştir.

4. Tanık ... beyanında; "Konu ile ilgili emniyette ifade vermiştim beyanım doğrudur, aynen tekrar ederim, olay günü arkadaşım ...bey ile buluşmuş bir yerde otururken ...beye telefon geldi, 3 dk kadar sonra da simaen tanıdığım ... bey masamıza geldi, küçük bir torba içerisinde mecit türü paraları masaya yaydı, ...bey bunları eli ile ayıklayarak şöyle bir baktıktan sonra işine yarar şeyler olmadığını, koleksiyonuna uygun olmadığını söyledi, paraları ... bey toplamak üzerindeyken yanımızda sivil biri belirdi polismiş, bizi ifadelerimiz alınmak üzere götürdüler." demiştir.

5. Soruşturma aşamasında alınan 03.04.2015 tarihli Müze Müdürlüğü raporunda; Osmanlı Dönemine ait 51 adet sikkenin tescile tabi olmadığı, yurt içinde alım satımının serbest olduğu, 1 adet Osmanlı Dönemine ait gümüş sikkenin ise 2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi olduğunun belirtildiği anlaşılmıştır.

6. Mahkemece iddianame konusu edilen 1 adet sikke üzerinde bağımsız bilirkişi incelemesi yaptırılmış olup, iki kişilik arkeolog bilirkişi raporunda, 1 adet gümüş sikkenin II. Mahmud dönemine ait olduğu, tasnif ve tescile tabi, taşınabilir kültür varlığı niteliğinde olduğu tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Açısından;

1.Sanık ...'in eski paraları satmaya çalıştığı yönünde alınan istihbari bilgiler üzerine kolluk ekiplerince olay günü ...'in iş yeri olan börekçi dükkanına gidildiği, dükkan önündeki masa üzerinde eski paraların olduğu ve bu eski paraları ...ve dava dışı ...'e gösterdiğinin görülmesi üzerine yanlarına gidildiği, ...'in, eski paraların kendisine ait olduğunu, satışı serbest sikkeler olduğunu beyan ederek 52 adet sikkeyi rızaen kolluk ekiplerine teslim ettiği, soruşturma aşamasında alınan Müze Müdürlüğü raporunda, 51 adet Osmanlı Dönemine ait sikkenin tescile tabi olmadığı, yurt içinde alım satımının serbest olduğu, 1 adet Osmanlı Dönemine ait gümüş sikkenin ise 2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi olduğunun belirtildiği, mahkemece alınan iki kişilik bağımsız arkeolog bilirkişi raporunda da 1 adet sikkenin II. Mahmud dönemine ait olduğu, tasnif ve tescile tabi olduğunun tespit edildiği, sanık ...'in savunmasında amatör olarak koleksiyon yaptığını, yasak niteliği bulunmayan paraları koleksiyonuna dahil etmek üzere aldığını, işine yaramayanları da sattığını, 51 adet yasa kapsamında olmayan Osmanlı sikkesi arasında, 1 adet diğerlerine benzer nitelikteki yasa kapsamında olan sikkeyi fark etmediğini, olay günü de bu paraları ...'a göstermek için buluştuğunu, buluştukları yerin de karakolun hemen yanı olduğunu, ...'un paralara henüz bakıp işine yarar bir şey olmadığını söylediği sırada polislerin geldiğini, suç işleme kasıtlarının olmadığını beyan ettiği, sanık ...'un da savunmasında, alım satımı yasak olmayan son 6 Osmanlı padişahı dönemine ait sikkelere meraklı olduğunu, ...'in de elinde bunlardan olduğunu söylemesi üzerine bakmaya gittiğini, ancak paraları almak istemediğini, içlerinde yasa kapsamında sikke olduğunu da görmediğini, suç kastının olmadığını beyan ettiği dosya kapsamında, mahkemece; suça konu bir adet II. Mahmud dönemine ait sikkenin, 2863 sayılı Kanun kapsamında olmayan 51 adet Osmanlı parası içerisinde özellikle mahkemece gözlenen boyutları ve fiziki durumu itibariyle yasa kapsamında olmayan diğer paralar ile karıştırılabileceği, sanıkların bu sikke ile ilgili suç kastıyla hareket ettiklerine dair kesin delil bulunmadığı gerekçesiyle sanık ...'un beraatine karar verilmesinde, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Mahkemece sanığın üzerine atılı suçun manevi unsuru oluşmadığından 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (c) bendi gereğince beraatine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde aynı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi gereğince beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

3. 2863 sayılı Kanun kapsamında olduğu tespit edilen 1 adet sikkenin, Müze Müdürlüğüne teslimine karar verilirken, ilgili yasa maddesinin gösterilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

4.Sanık kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen (2 ve 3) nolu bentte belirtilen hususlar dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir.

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Açısından;

Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sisteminden temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 13.07.2022 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır.

V. KARAR

A. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Açısından;

Gerekçe bölümünde (A-2-3) numaralı bentlerde açıklanan nedenlerle İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/302 Esas, 2015/848 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hükmün (1) nolu paragrafındaki "CMK'nın 223/2-e" ibaresi çıkartılarak yerine “CMK'nın 223/2-c” ibaresinin eklenmesi, hükmün (2) nolu paragrafı çıkartılarak yerine "2863 sayılı Kanun kapsamında tasnif ve tescile tabi, korunması gerekli kültür varlığı niteliğinde olduğu tespit edilen dava konusu 1 adet sikkenin, aynı Kanun'un 75. maddesi gereğince Müze Müdürlüğüne teslimine” ibaresinin eklenmesi ve hükümdeki diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

B. Sanık ... Hakkında Kurulan Hüküm Açısından;

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenle İzmir 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/302 Esas, 2015/848 Karar sayılı hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18473, Karar No: 2017/17898, Tarih: 10.07.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/18473 E.  ,  2017/17898 K.**

**"İçtihat Metni"**

Resmi belgede sahtecilik ve dolandırıcılık suçlarından şüpheliler ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 24/12/2015 tarihli ve 2015/20513 soruşturma, 2015/116859 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 10/03/2016 tarihli ve 2016/973 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 28/02/2017 gün ve 94660652-105-34-230-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 09/03/2017 gün ve 2017/14389 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, müşteki vekili tarafından muhatabı Yapı Kredi Bankası ... Şubesi olan 20/03/2013, 20/02/2013 ve 20/01/2013 keşide tarihli 50.000 TL bedelli, keşidecisi ... olan çeklerde sahtecilik yapıldığından bahisle şikayette bulunulması üzerine, aynı konuyla ilgili Cumhuriyet Başsavcılığın 2015/20510 nolu dosyası ile soruşturma yapıldığı ve soruşturma sonucunda müşteki vekilinin dilekçesi ve ekindeki belgelerin altında müşteki vekilinin imzasının bulunmadığı, delillerin gösterilmediği, müşteki vekiline imza eksiğini tamamlaması, delillerini ibraz etmesi ve müştekiyi hazır etmesi için davetiye tebliğ edilmesine rağmen müracaatta bulunmadığı gerekçe gösterilerek, delil yetersizliği nedeniyle kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verildiği, aynı konuyla ilgili tekrar soruşturma yapılmasını gerektirir yeni bir delilin elde edilemediği, müştekiye bu dosya üzerinden yine davetiye gönderildiği, müracaatta bulunmadığı, ayrıca müşteki hakkında zorla getirme kararı çıkartıldığı halde bugüne değin hazır edilemediğinden bahisle şüpheliler hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, şüphelilerin kardeş oldukları ve şüpheli ...'n alınan ifadesinde imzaları vekaletnameye istinaden kendisinin attığını beyan etmesi karşısında, şüpheliler hakkındaki 2015/20510 numaralı soruşturma dosyası ile suça konu çeklerle ilgili icra müdürlüğü ve mahkemesinde açılmış dosyaların celp edilerek incelenmesi ve şüpheli ...'ın ifadesinde belirttiği vekaletnamenin dosya arasına alınması gerektiği gözetilmeksizin, eksik soruşturmaya ve değerlendirmeye dayalı verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik yapılan itirazın belirtilen gerekçelerle kabulü yerine yeterli ve yasal gerekçe göstermeksizin reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 Sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Dosya kapsamına göre, daha önce şikâyetçi vekili tarafından verilen 10.02.2015 havale tarihli dilekçenin onaysız olduğu ve vekilinin imzasının bulunmadığı, süre verildiği halde şikâyetçi ile vekilinin gelmediğinden bahisle 2015/20510 sayılı dosyası üzerinden kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesinden sonra 10.03.2015 günü yapılan ikinci şikâyet üzerine şüphelilerin ifadelerine başvurulmasına rağmen, ifadelerde yer alan hususlarda araştırma yapılmadan ikinci kez kovuşturma yapılmasına yer olmadığına karar verilmiş ise de; şüpheli ...’ın ifadesinde, suça konu çekleri diğer şüphelinin verdiği vekâletnameye istinaden düzenlediğini belirtmesi nedeniyle, öncelikle şüpheliler hakkında yapılan 2015/20510 numaralı soruşturma dosyası getirtilip etkin soruşturma yapılıp yapılmadığının araştırılması ile suça konu çeklerle ilgili icra müdürlüğü ve mahkemesinde açılan dosyaların getirtilerek incelenmesi, ayrıca ...’ın ifadesinde belirttiği vekâletnamenin getirtilmesi, böyle bir vekâletname olmasa bile aralarında sözlü ya da zımni rızanın bulunup bulunmadığının tespiti maksadıyla ... tarafından şikâyetçiye ya da üçüncü kişilere bu şekilde düzenlenip verilen çeklerin bulunup bulunmadığının araştırılmasından sonra şüphelilerin hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken, eksik incelemeyle karar verildiği gözetilmeden, itirazın kabulü yerine, yazılı şekilde reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozmaya atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden, İstanbul Anadolu 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 10.03.2016 tarih ve 2016/973 değişik iş sayılı kararının, 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkrasının (a) bendi uyarınca müteakip işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 10.07.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10465, Karar No: 2015/23822, Tarih: 16.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/10465 E.  ,  2015/23822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması,malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Katılan ile sanığın Kapalı Çarşı'da kuyumcu olarak çalıştıkları, sanığın, yeteri kadar ürünü olmadığı için işyerinde satıp, parasını vermek üzere katılandan aldığı takıların satışından elde ettiği paraları vermediği gibi takıların kendilerini de iade etmediğinin iddia edildiği somut olayda; tarafların arasındaki uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu, suçun unsurlarının oluşmadığı gerekçesi ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.