muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/6003, Karar No: 2025/102, Tarih: 07.01.2025

**1. Ceza Dairesi         2023/6003 E.  ,  2025/102 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/695 E., 2023/1015 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Katılanlar vekilleri, sanık ve müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2022/267 Esas, 2023/79 Karar sayılı kararı ile; sanık hakkında kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81, 29, 62, 53 ve 58. maddeleri uyarınca 13 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2023/695 Esas, 2023/1015 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekilleri, Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1.a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekillerinin Temyiz Sebepleri

Sanığın eyleminin canavarca hisle öldürme kapsamında kaldığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

B. Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, sanığın eyleminin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılanlar Vekillerinin Temyiz Sebepleri

Sanığın eyleminin canavarca hisle öldürme kapsamında kaldığından bahisle suç vasfına, haksız tahrik hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine,

B. Sanık ve Müdafiinin Temyiz Sebepleri

Sanığın öldürme kastı bulunmadığından bahisle suç vasfına, sanığın eyleminin meşru savunma ve meşru savunmada sınırın aşılması kapsamında kaldığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, mahkemece yapılmış eksik bir incelemenin bulunmadığı, alınan raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 82/1.b maddesi kapsamında canavarca hisle gerçekleştirildiğine ilişkin bir delilin bulunmadığı, meşru savunmaya ilişkin yasal koşulların oluşmadığı, maktulden sanığa yönelen ve haksız tahrik oluşturan eylemlerin niteliği ve ulaştığı boyut dikkate alındığında belirlenen indirim oranının isabetli olduğu, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği, ceza miktarı itibariyle başkaca lehe hüküm uygulama imkanı bulunmadığı anlaşıldığından katılanlar vekilleri, sanık ve müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. Dosya kapsamına göre; maktul ile sanık arasında öldürmeyi gerektirir ciddi bir husumetin bulunmadığı, olay tarihinde ani gelişen kavga anında, aşırı derecede uyuşturucu kullanmış olan maktulün kendisini darp etmesine sinirlenen sanığın maktulü, eliyle ve tekmelerle darp etmek suretiyle baş bölgesinden yaraladığı, yaralanma sonucu kafatası kubbe ve kaide kemiklerinde kırık veya çatlak bulunmadığı, maktulün kaldırıldığı hastanede yaklaşık 40 gün tedavi gördükten sonra, beyin kanaması ve

gelişen komplikasyonlar sonucu hayatını kaybettiği anlaşılan olayda; sanığın eylemini, ciddi bir engel hal olmaksızın kendiliğinden sonlandırdığı, maktuldeki yara yerleri itibariyle de ortaya çıkan kast ve iradesinin öldürme olduğuna ilişkin kesin bir delilin bulunmadığı, bu nedenle eyleme bağlı kastının yaralamaya yönelik olduğu kabul edilerek, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 87/4. maddesinin 1. cümlesi uyarınca kasten yaralama sonucu ölüme neden olma suçundan temel ceza tayininde üst sınıra yakın olacak şekilde cezalandırılması yerine, yazılı şekilde suç vasfında yanılgılı değerlendirme sonucu kasten öldürme suçundan hüküm kurulması, hukuka aykırılık bulunmuştur.

IV. KARAR

IV. KARAR

Gerekçe bölümünün (2) numaralı paragrafında açıklanan nedenle sanık ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 09.05.2023 tarihli ve 2023/695 Esas, 2023/1015 Karar sayılı kararının suç vasfı yönünden 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, Üye ...'ın hükmün onanmasına ilişkin karşı oyu ve oy çokluğuyla BOZULMASINA,Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Kayseri 3. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,07.01.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12731, Karar No: 2018/1020, Tarih: 12.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/12731 E.  ,  2018/1020 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş)Mahkemesi

Davacı, davalı ... Başkanlığında çalıştığının ve prime esas ücretlerinin Kuruma eksik bildirilmesi ve kullanmadığı halde izin gösterilmek suretiyle ücretlerinin düşük olarak yansıtılması nedeniyle belirlenecek olan zararın hesap edilecek peşin sermaye değerinin ilk tahsisin yapıldığı andan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün, davacı ile davalı Kurum vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının prime esas kazancının davalı işveren tarafından eksik bildirilmesi sebebi ile hesap edilecek peşin sermaye değerinin ilk tahsisin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacının prime esas kazancının eksik bildirilmesi ile oluşan zararının yani hesap edilecek peşin sermaye değerinin yasal faizi ile tahsilini talep ettiğini beyan etmişse de dava dilekçesinden ve daha sonra verdiği dilekçelerinden davacının, prime esas kazancının davalı işveren tarafından davalı Kuruma eksik bildirilmesi sebebi ile yaşlılık aylığının da eksik hesaplandığını ve ödendiğini, işe giriş tarihinden itibaren eksik yatırılan primlerin davalı Kuruma ödenmesi ile yaşlılık aylığının yeniden hesaplanmasını ve fark tutarın yasal faizi ile tahsilini istediği dolayısıyla davacının işbu davadaki talebinin prime esas kazancının belirlenmesi ve nihayetinde tahsis edilen yaşlılık aylığında fark meydana gelecekse bunun tahsili istemine ilişkin olduğu açıktır. Bunun yanı sıra davacı vekilinin 09.10.2015 havale tarihli dilekçesi ile davalı işveren tarafından düzenlenen ek aylık prim ve hizmet belgelerinin davalı Kurumca işleme alındığını, yaşlılık aylığındaki artışların davacıya ödendiğini bu sebeple davanın konusuz kaldığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının davalı Belediyeden hizmetinin bildirilmeye başlandığı tarihten itibaren tüm çalışma dönemine ilişkin olarak ek aylık prim ve hizmet belgelerinin verilip verilmediğini araştırarak prime esas kazancın gerçek tutarı üzerinden davalı Kuruma bildirilip bildirilmediğinin belirlenmesi ile eğer tüm çalışma dönemine ilişkin olarak eksiklik giderilmiş ise bu hususta davacının beyanı da alınarak davanın konusuz kalıp kalmayacağı göz önünde bulundurulduktan sonra sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de işbu davada ret sebebi ortak olduğundan davalılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olması da hatalıdır.

O halde tarafların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,

12.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7900, Karar No: 2012/9467, Tarih: 19.10.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/7900 E.  ,  2012/9467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Faize itiraz

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki davalılar tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

KARAR

Borçlu Şişli 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.03.2011 tarih 2007/581 E. - 2011/180 K. sayılı ilamını takibe koyan alacaklı vekilinin alcağının tahsili için toplam 98.147,39 TL işlemiş reeskont avans faizi talep ettiğini, takibe konu kararda reeskont ya da avans faizi olarak herhangi bir ibare olmayıp ticari faiz ibaresinin yazılı olduğunu, ancak yasalarımızda ticari faiz diye herhangi bir faiz türünün bulunmadığını, ayrıca olayın ticari olmayıp normal olduğu için ancak yasal faiz talep edilebileceğini, zira taraflar arasında düzenlenmek istenen kat karşılığı inşaat sözleşmesinin yok hükmünde olduğunu, bu nedenle tesis edilmemiş bir akde dayanarak yasalarımızda olmayan bir faiz türü ile icra takibinde bulunmanın yasa ve usul hükümlerine aykırı olduğunu belirterek dosya alacaklısının reeskont faizi işleterek talep etmiş olduğu 98.147,39 TL faizin iptali ile yasal faiz oranında faiz işletilmesine ve kötü niyet tazminatına karar verilmesini talep etmiştir.

Şişli 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 24.03.2011 tarih 2007/581 E.- 2011/180 K. sayılı ilamında asıl dava bakımından 54.000,00 TL ile birleşen dava bakımından ise 81.000,00 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek olan ticari faizi ile birlikte tahsiline karar verilmiştir.

İlamın hüküm kısmının aynen infazı zorunlu olup, dar yetkili icra mahkemesi yorum yoluyla hükmü değiştiremez. (HGK.nun 08.10.1997 tarih ve 1997/12-517 Esas, 1997/776 Karar) ilamda açıkça "ticari faizin" uygulanmasına karar verilmiştir. O halde takip konusu alacağa 3095 sayılı Yasanın 2/2.maddesinde öngörülen avans faiz oranlarının uygulanması gerekeceğinden ve bu şekilde bilirkişi raporu alınarak sonuca gidilmesi gerekirken yasal faiz oranlarına göre yapılan hesaplama ile sonuca gidilip yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir. SONUÇ: Alacaklı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile mahkeme kararının yukarıda açıklanan nedenle İİK.nun 366 ve HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, taraflarca HUMK.nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve İİK.nun 366/3. maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine 19.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8706, Karar No: 2013/12585, Tarih: 10.09.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/8706 E.  ,  2013/12585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : TCK'nun 204/1, 62, 51. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası, erteleme.

UYAP kanalıyla alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın 26.12.2012 tarihinde hükümden sonra vefat ettiği anlaşıldığından, hakkındaki kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20907, Karar No: 2014/26588, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/20907 E.  ,  2014/26588 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Denizli 4. İş Mahkemesi

Tarihi :25.03.2014

No :2013/633-2014/150

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem halinde davacıya iadesine, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6745, Karar No: 2016/7852, Tarih: 14.03.2016

**22. Hukuk Dairesi         2016/6745 E.  ,  2016/7852 K.**

**"İçtihat Metni"**

Y A R G I T A Y İ L A M I

MAHKEMESİ : 1. İş Mahkemesi

DAVA: Davacı, kıdem tazminatı ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteğin reddine karar vermiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, .... İş Mahkemesinin 2011/555 esas sayılı dosyası ile kıdem tazminatı ve genel tatil ücreti alacaklarının tahsili amacı ile dava açtığını, talep edilen miktarlarla bağlı kalınarak hüküm kurulduğu belirterek bakiye 3.683,39 TL kıdem tazminatı ve 24,08 TL genel tatil ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı tarafa dava dilekçesi tebliğ edilmiş ancak cevap verilmemiştir.

Mahkemece ,.. İş Mahkemesinin 2011/555 esas sayılı dosyasında fazlaya dair haklar saklı tutulmadan dava açıldığı, kısmi dava ifadesine de yer verilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında, ... İş Mahkemesinin 2011/555 esas sayılı dosyasının kısmi dava türünde açılıp açılmadığı ve anılan dava dosyasında fazlaya dair haklar saklı tutulmadan dava açılması sebebi ile bakiye alacakların ek dava ile talep edilip edilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

01.10.2011 tarihinde yürüryüğe giren 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 109. maddesinde kısmi dava tanımlanmıştır. Maddenin birinci fıkrasında talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda sadece bir kısmının dava yoluyla ileri sürülebileceği, üçüncü fıkrasında ise, dava açılırken talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hali dışında kısmi dava açılmasının talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmeyeceği hüküm altına alınmıştır.

Madde gerekçesinde, haktan açıkça feragat edilebileceği şeklindeki temel maddî hukuk ilkesinden hareketle, kısmî dava açılırken fazlaya ilişkin hakları saklı tutma şeklindeki uygulamaya son verilmesi, bu veya buna benzer bir ibare kullanılmadığında, haktan feragat edilmiş sayılacağı yönündeki uygulamanın önüne geçilmesinin amaçlandığı vurgulanmıştır.

Madde gerekçesinde, haktan açıkça feragat edilebileceği şeklindeki temel maddî hukuk ilkesinden hareketle, kısmî dava açılırken fazlaya ilişkin hakları saklı tutma şeklindeki uygulamaya son verilmesi, bu veya buna benzer bir ibare kullanılmadığında, haktan feragat edilmiş sayılacağı yönündeki uygulamanın önüne geçilmesinin amaçlandığı vurgulanmıştır.

Dosya içeriğine göre, davacı 6100 sayılı Hukuk Muhakeleleri Kanunu yürürlüğe girdikten sonra, 14.10.2011 tarihinde, .... İş Mahkemesi'nin 2011/555 esas sayılı dosyası ile açtığı dava ile 19.500,00 TL kıdem tazminatı, 1.000,00 TL genel tatil ücreti ile diğer işçilik alacaklarının anılan kanun hükümleri gereğince davalıdan tahsilini talep etmiştir. Dava dilekçesinde fazlaya ilişkin hakların saklı tutulduğuna, kısmi yada tam eda davası açıldığına dair açıklayacı beyanda bulunulmamıştır. Mahkemece benimsendiği açıklanan bilirkişi raporunda brüt 23.183,39 TL kıdem tazminatı ve 1.024,08 TL genel tatil ücreti alacağı hesaplanmıştır. Hüküm fıkrasında talep edilen miktarlarla bağlı kalındığı açıklanarak karar verilmiş ve karar temyiz edilmeden kesinleşmiştir.

Bu durumda .... İş Mahkemesinin 2011/555 esas sayılı dosyasının kısmi dava olarak yorumlanarak sonuçlandırılıp kesinleştiğinin kabulü zorunludur. Davacı bu dava ile, bakiye kıdem tazminatı ve genel tatil ücreti alacağının davalıdan tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, .... İş Mahkemesinin 2011/555 esas sayılı dosyasında fazlaya dair haklar saklı tutulmadan dava açıldığı, kısmi dava ifadesine de yer verilmediği gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir. Ancak yukarıda açıklanan kanuni düzenleme gereğince, talep konusunun kalan kısmından açıkça feragat edilmiş olması hali dışında, kısmi dava açılması talep konusunun geri kalan kısmından feragat edildiği anlamına gelmeyeceğinden yargılamaya devam edilerek bir karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile davanın reddedilmiş olması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 14.03.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/12837, Karar No: 2020/8811, Tarih: 15.09.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/12837 E.  ,  2020/8811 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1. Suça sürüklenen çocuk hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde,

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2. Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince,

Suça sürüklenen çocuğun, katılanın aracı içerisinde, sağ ön koltuk üzerinde taşıdığı parasını açık olan camdan uzanıp almaya çalıştığı, katılanın engel olmaya çalışırken paranın bulunduğu poşetin yırtılarak paraların araç içerisine dağıldığı, bunun üzerine suça sürüklenen çocuğun koltuk üzerine düşen demet halindeki 35.000,00 TL’yi çalması şeklindeki eyleminin elde veya üstte taşınan eşyayı çekip almak suretiyle ya da özel beceriyle alınmadığının anlaşılması karşısında; mahkemenin kabul ve değerlendirmesinde bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş, dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 Sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan 5237 sayılı TCK'nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak, uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, 15.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.