muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/12723, Karar No: 2018/1030, Tarih: 12.02.2018

**21. Hukuk Dairesi         2016/12723 E.  ,  2018/1030 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalı ... Başkanlığında çalıştığının ve prime esas ücretlerinin Kuruma eksik bildirilmesi ve kullanmadığı halde izin gösterilmek suretiyle ücretlerinin düşük olarak yansıtılması nedeniyle belirlenecek olan zararın hesap edilecek peşin sermaye değerinin ilk tahsisin yapıldığı andan itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okundu, işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar verildi.

K A R A R

Dava, davacının prime esas kazancının davalı işveren tarafından eksik bildirilmesi sebebi ile hesap edilecek peşin sermaye değerinin ilk tahsisin yapıldığı tarihten itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Somut olayda, dava dilekçesinde davacının prime esas kazancının eksik bildirilmesi ile oluşan zararının yani hesap edilecek peşin sermaye değerinin yasal faizi ile tahsilini talep ettiğini beyan etmişse de dava dilekçesinden ve daha sonra verdiği dilekçelerinden davacının, prime esas kazancının davalı işveren tarafından davalı Kuruma eksik bildirilmesi sebebi ile yaşlılık aylığının da eksik hesaplandığını ve ödendiğini, işe giriş tarihinden itibaren eksik yatırılan primlerin davalı Kuruma ödenmesi ile yaşlılık aylığının yeniden hesaplanmasını ve fark tutarın yasal faizi ile tahsilini istediği dolayısıyla davacının işbu davadaki talebinin prime esas kazancının belirlenmesi ve nihayetinde tahsis edilen yaşlılık aylığında fark meydana gelecekse bunun tahsili istemine ilişkin olduğu açıktır. Bunun yanı sıra davacı vekilinin 09.10.2015 havale tarihli dilekçesi ile davalı işveren tarafından düzenlenen ek aylık prim ve hizmet belgelerinin davalı Kurumca işleme alındığını, yaşlılık aylığındaki artışların davacıya ödendiğini bu sebeple davanın konusuz kaldığını beyan ettiği anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş, davacının davalı Belediyeden hizmetinin bildirilmeye başlandığı tarihten itibaren tüm çalışma dönemine ilişkin olarak ek aylık prim ve hizmet belgelerinin verilip verilmediğini araştırarak prime esas kazancın gerçek tutarı üzerinden davalı Kuruma bildirilip bildirilmediğinin belirlenmesi ile eğer tüm çalışma dönemine ilişkin olarak eksiklik giderilmiş ise bu hususta davacının beyanı da alınarak davanın konusuz kalıp kalmayacağı göz önünde bulundurulduktan sonra sonucuna göre bir karar vermekten ibarettir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Kabule göre de işbu davada ret sebebi ortak olduğundan davalılar yararına tek vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken ayrı ayrı vekalet ücretine hükmedilmiş olması da hatalıdır.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine

12.02.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6319, Karar No: 2014/9590, Tarih: 16.05.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/6319 E.  ,  2014/9590 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/283682

MAHKEMESİ : Ankara 21. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/07/2012

NUMARASI : 2012/245 (E) ve 2012/695 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 23.04.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.05.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4765, Karar No: 2014/12071, Tarih: 30.10.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/4765 E.  ,  2014/12071 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : TEFENNİ KADASTRO MAHKEMESİ

TARİHİ : 15/03/2013

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında, .Köyü çalışma alanında bulunan, 2003, 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, 2011, 2012, 2013, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019, 2020, 2021 ve 2022 parsel sayılı 2.350.00, 3.800.00, 5.600.00, 2.300.00, 1.450.00, 1.300.00, 1.400.00, 8.000.00, 1.600.00, 1.500.00, 2.900.00, 4.500.00, 3.400.00, 2.150.00, 1.026.00, 183.00, 2.600.00, 2.500.00, 2.150.00 ve 2.100.00 metrekare yüzölçümündeki taşınmazlar, Asliye Hukuk Mahkemesinde dava konusu olduklarından söz edilerek malik haneleri açık bırakılmak suretiyle tespit edilmiştir. Davacı H.. Ç.. ve arkadaşları tarafından davalı ..Köyü Tüzel Kişiliği aleyhine ve davacı Hazine tarafından davalılar H.. Ç.., F.. Ç.., M..Ç... Köyü Tüzel Kişiliği ile Ö.. O.. ve 172 arkadaşı aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan el atmanın önlenmesi ve tescil davası davaya konu olan parseller hakkında tutanak düzenlenmiş olması nedeniyle Kadastro Mahkemesine aktarılmıştır. Yargılama sırasında K.. Ç.. ve arkadaşları satın almaya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak davaya katılmışlardır. Kadastro Mahkemesinde çekişmeli parsel tutanakları ile dava dosyası birleştirilerek yapılan yargılama sonunda davacılar H.. Ç.. ve arkadaşları ile davacı Hazinenin davalarının reddine, katılan davacı K.. Ç.. ve arkadaşlarının talebi yönünden mahkemenin görevsizliğine, dosyanın görevli ve yetkili Tefenni Asliye Hukuk Mahkmesine gönderilmesine, 2003 parselin payları belirtilerek O.. K.. mirasçıları, 2004 parselin Ş.. K.., 2005 parselin payları belirtilerek M..Ş.. mirasçıları, 2006 parselin payları belirlenerek A..Y.. mirasçıları, 2007 parselin payları belirtilerek R.. K..mirasçıları, 2008 parselin M.. E.., 2009 parselin H.. Ş.., 2010 parselin payları belirtilerek S.. E.. mirasçıları, 2011 parselin payları belirtilerek R.. Y.. mirasçıları, 2012 parselin payları belirtilerek A.. A..mirasçıları, 2013 parselin payları belirtilerek T.. Ö.. mirasçıları, 2014 parselin K.. Ö.., 2015 parselin payları belirlenerek R..A.. mirasçıları, 2016 parselin A.. Ç.., 2017 parselin payları belirtilerek D.. A.. mirasçıları, 2018 parselin payları belirtilerek M.. Ç.. mirasçıları, 2019 parselin payları belirlenerek S.. Ç.. mirasçıları, 2020 parselin payları belirtilerek M.. B.. mirasçıları, 2021 parselin payları belirtilerek İ.. U.. mirasçıları, 2022 parselin payları belirtilerek S..E.. mirasçıları adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı H.. Ç.. mirasçıları N.. Ç.., B.. Ç.. vekili ve davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, çekişmeli taşınmazlar üzerinde davalı taraf yararına zilyetlikle taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle karar verilmiş ise de; değerlendirme usul ve yasaya uygun bulunmamaktadır. Çekişmeli taşınmazlar ile başka taşınmazlar hakkında H.. Ç.. tarafından 1958 yılında tescil davası, Hazine tarafından da H.. Ç.. ve arkadaşları aleyhine 1961 tarihinde el atmanın önlenmesi ve tescil davası açıldığı, davaların Tefenni Asliye Hukuk Mahkemesinin 1958/264 ile 1961/172 Esasında görüldüğü sırada dava konusu taşınmazlar hakkında kadastro tutanaklarının tanzim edilmesi nedeniyle görevsizlik kararı verildiği, aktarılan dava kapsamındaki taşınmazlar hakkında Kadastro Mahkemesinin 1986/2 Esasında yargılama yapıldığı, dosyadaki bilgi ve belgelere göre de 1986/2 Esasında 527 adet taşınmazın davalı olduğu, keşif yapılan taşınmazlar hakkında tefrik kararı verilerek eldeki temyize konu dosyanın oluştuğu anlaşılmaktadır. Dosya içeriğinden keşif yapılan başka taşınmazlar hakkında da tefrik kararı verilerek davanın esası hakkında karar verildiği görülmektedir. Davacı H.. Ç..'nin tapu kaydına dayanarak dava açtığı gözetildiğinde aynı kayıt kapsamında olduğu iddia edilen yerler hakkında kaydın kapsamının sağlıklı bir şekilde tespiti ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 27. maddesi hükmüne göre aktarılan davanın kapsamının tereddütsüz belirlenmesi için uyuşmazlığın birlikte değerlendirilmesi gerekmektedir. Hal böyle olunca yargılamanın kısa zamanda en az masrafla, en doğru şekilde sonuçlandırılması için Tefenni Kadastro Mahkemesinin 2012/11 Esas sayılı dosyasının aynı yer 1986/2 Esas sayılı dosyası ile birleştirilerek yargılamaya devamla karar verilmesi gerekirken, davaların ayrı ayrı sürdürülüp sonuçlandırılmaya çalışılması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, sair yönlerin incelenmesine şimdilik yer olmadığına, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edenlere iadesine, 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10, Karar No: 2019/18080, Tarih: 20.02.2019

**7. Ceza Dairesi         2019/10 E.  ,  2019/18080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet, Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanıkların Resmi belgede sahtecilik suçundan beraatlerine, 5607 sayılı Kaçakçılık suçundan sanıklar ..., ... ve ... hakkında beraat, diğer sanıklar hakında hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan Gümrük İdaresi vekilinin tüm sanıklar için belgede sahtecilik suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı TCK'nun 66. maddesinin 1. fıkrasının (e) bendine göre suç için asli dava zamanaşımı süresinin 8 yıl olduğu, zamanaşımını kesen en son işlem olan sanıkların savunmasının alındığı 11.06.2010 tarihinden itibaren 8 yıllık asli dava zamanaşımının temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE,

II) Katılan Gümrük İdaresi vekilinin sanıklar ..., ... ve ... için kaçakçılık suçundan verilen beraat kararına yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre katılan Gümrük İdaresi vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

III) Sanıklar ... ve ...’ya ilişkin kaçakçılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik, sanıklar müdafiilerinin, Katılan Gümrük İdaresi vekilinin ve sanık ... yönüyle ayrıca o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarına ilişkin 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilebileceği değerlendirilerek yapılan incelemede;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanıklar müdafiilerinin, katılan Gümrük İdaresi vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

IV) Sanıklar ..., ... ve ...’e ilişkin kaçakçılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik, sanıklar müdafiilerinin, katılan Gümrük İdaresi vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, gösterilen gerekçeye ve takdire göre sanıklar müdafiilerinin, katılan Gümrük İdaresi vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

IV) Sanıklar ..., ... ve ...’e ilişkin kaçakçılık suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik, sanıklar müdafiilerinin, katılan Gümrük İdaresi vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

İhbar üzerine antrepoda, mühürleri sağlam olarak bulunan ihbara konu dorsede yapılan aramada antrepo beyannamesi dışında dava konusu giyim eşyası ve 1 adet şeritli testerenin ele geçirildiği olayda, sanıklar ... ve ...’ın antrepo çalışanı, sanık ...’in ise dava konusu eşyaların taşındığı tırın şoförü olduğu, sanık ... yönüyle yapılan incelemede; Almanya’dan Türkiye’ye taşınan ev eşyalarına ilişkin Almanya’da yapılan yükleme sırasında sanık ...’in hazır bulunduğu ancak tır karnesi ve ekinde eşyalar liste halinde sıralanmış olup, koli ya da miktar bilgisi bulunmadığından ve taşınan eşyalar ile tır karnesi eki eşyalar cins bakımından uyumlu olduğundan sanığın yüklenen eşyanın kaçak olup olmadığını bilemeyeceği, sanıklar ... ve ... yönüyle yapılan incelemede; eşyalar antrepoya geldikten sonra antrepo çalışanı ...’ın eşya sahibini arayarak bilgi verdiği ve diğer sanık ...’ın ise eşya sahibine antrepo beyannamesinin tescili hususunda yalnızca şifre almak hususunda yardımda bulunduğu, arama sırasında dorsenin mühürlerinin de sağlam olduğunun tespit edildiği değerlendirildiğinde,

Dosya kapsamı ve yapılan yargılamaya göre sanıkların savunmalarının aksini gösteren mahkumiyetlerine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilmeden beraatleri yerine yazılı gerekçeyle mahkumiyetlerine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, sanıklar müdafiilerinin, katılan Gümrük İdaresi vekilinin ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükle bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3582, Karar No: 2020/165, Tarih: 20.01.2020

**1. Ceza Dairesi         2019/3582 E.  ,  2020/165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Tüm sanıklar hakkında; ...'i öldürmek suçundan TCK.nin 37, 81/1, 62, 53, 63. maddeleri uyarınca 25'er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına,

Dair Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2017/420 esas, 2018/490 karar sayılı hükmüne yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... müdafii ile sanıklar müdafiinin, karar tarihinde yürürlükte olan 5271 sayılı CMK'nin 299. maddesi uyarınca uygun görülmeyen duruşmalı inceleme taleplerinin takdiren REDDİNE karar verilmiştir.

Mahkemenin kabul ve takdirinde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanıklar lehine haksız tahrik hükmünün uygulanması gerektiğine ilişen tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Sanıklar ..., ... ile ... hakkında; maktul ...’e yönelik kasten öldürme suçundan TCK’nin 81 ve 62. maddeleri uyarınca 25’er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına dair Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesince kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik olarak sanıklar ve müdafileri ile katılanlar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, istinaf başvurularının esastan reddine ilişkin Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1.Ceza Dairesinin 07.01.2019 gün ve 2018/4346 esas, 2019/77 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanıklar ve müdafilerinin, eksik incelemeye, suç vasfına, haksız tahrik bulunduğuna, sanıklar ... ve ...’in suça iştirak etmediğine, katılanlar vekilinin, suçun canavarca hisle ve tasarlanarak işlendiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının, tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak, 5271 sayılı CMK'nin 302/1. maddesi uyarınca ESASTAN REDDİNE, sanıklar hakkında tayin olunan ceza miktarları ile tutuklu kaldıkları süre dikkate alınarak sanıklar müdafilerinin tahliye taleplerinin REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20/01/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/7434, Karar No: 2025/1539, Tarih: 10.02.2025

**5. Hukuk Dairesi         2024/7434 E.  ,  2025/1539 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/109 Esas, 2023/298 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Mersin 8. Aile Mahkemesince 28.12.2022 Tarihli ve 2022/482 Esas, 2022/1027 Karar Sayılı Kararı

Davanın mal rejiminden kaynaklı katılım alacağı davası olduğu, mal rejiminin tasfiyesi davalarında yetkili mahkemenin 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 214 üncü maddesinde "Eşler veya mirasçılar arasında bir mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda, Mal rejiminin ölümle sona ermesi durumunda ölenin son yerleşim yeri mahkemesi, boşanmaya, evliliğin iptaline veya hakim tarafından mal ayrılığına karar verilmesi durumunda, bu davalarda yetkili olan mahkeme, diğer durumlarda davalı eşin yerleşim yeri mahkemesidir "şeklinde düzenlendiği, 4721 sayılı Kanun'un 576 ncı maddesine göre murisin yerleşim yeri mahkemesinin kesin yetkili olduğu, somut olayda ise tarafların murisi...nın yerleşim yerinin Almanya olduğu, murisin Türkiye'deki son mutad meskeninin ise Urla adresi olduğu, dava konusu taşınmazında Urla'da bulunduğu, bu itibarla 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 9 uncu maddesine göre Urla Mahkemelerinin yetkili olduğu anlaşılmakla davalı tarafın süresi içerisinde bildirdiği yetki itirazında haklı olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Urla 2. Asliye Hukuk ( Aile Mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin 19.09.2023 Tarihli ve 2023/109 Esas, 2023/298 Karar Sayılı Kararı

Dava dilekçesinde, murisin ölünceye kadar eşi ile birlikte Mersin'de ikamet ettiklerinin belirtildiği, Ulusal Yargı Ağı Projesi (Uyap) sisteminden yapılan kontrolde murisin Türkiye'de bulunan son yerleşim yeri adresinin 31.01.2018 tarihinde güncellenerek Mersin ilinde olduğunun görüldüğü, bu ile hali ile kesin yetkili mahkemenin 4721 sayılı Kanunun 214 üncü maddesi uyarınca Mersin Aile Mahkemeleri olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 166 ncı maddesi uyarınca katılma alacağı istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Mal rejiminin tasfiyesi davalarında yetki” başlıklı 214 üncü maddesi şöyledir:

"Eşler veya mirasçılar arasında bir mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda, aşağıdaki mahkemeler yetkilidir:

1. Mal rejiminin ölümle sona ermesi durumunda ölenin son yerleşim yeri mahkemesi,

2. 4721 sayılı Kanun’un “Mal rejiminin tasfiyesi davalarında yetki” başlıklı 214 üncü maddesi şöyledir:

"Eşler veya mirasçılar arasında bir mal rejiminin tasfiyesine ilişkin davalarda, aşağıdaki mahkemeler yetkilidir:

1. Mal rejiminin ölümle sona ermesi durumunda ölenin son yerleşim yeri mahkemesi,

2. Boşanmaya, evliliğin iptaline veya hâkim tarafından mal ayrılığına karar verilmesi

durumunda, bu davalarda yetkili olan mahkeme,

3. Diğer durumlarda davalı eşin yerleşim yeri mahkemesi."

C. Değerlendirme

Dosya kapsamında yapılan incelemede, müteveffanın son yerleşim yeri adresinin .../Mersin olduğu anlaşıldığından uyuşmazlığın Mersin 8. Aile Mahkemesince görülüp sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Mersin 8. Aile Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14899, Karar No: 2011/3787, Tarih: 17.03.2011

**3. Ceza Dairesi         2010/14899 E.  ,  2011/3787 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1) Dosya içinde bulunan kadastro tespit tutanaklarına göre suça konu yerin bulunduğu bölgede 3402 sayılı yasaya göre arazi kadastrosunun yapıldığı ve 13.12.1999 tarihinde kesinleştiği, fen bilirkişisi raporunda zabıt tutalan yerin 130 ada 48 numaralı parsel kapsamında kaldığının belirtildiği, getirtilen tapu kaydına göre ise yerin tarla vasfı ile özel şahıslar adına kayıtlı olduğu, orman bilirkişisi raporuna göre ise suça konu yerin orman sayılan yerlerden olduğunun tespit edilmesine göre; bu çelişkinin, konusunda uzman bilirkişiler marifetiyle tekrar yapılacak keşif icrası ile suça konu yerin, yapılan kadastro tespitine göre orman alanında kalıp kalmadığının tespiti suretiyle giderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2) Kabule göre ise;

Sanığın sabıka kaydında geçen ilamlar getirtilerek silinme koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenip CMK 231/5 maddesi uyarınca bir değerlendirme yapılması gereğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17.03.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4524, Karar No: 2021/8730, Tarih: 21.04.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/4524 E.  ,  2021/8730 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

UYAP ortamından alınan nüfus kayıt örneğine göre, suça sürüklenen çocuğun karar tarihinden sonra 12/04/2017 tarihinde öldüğü anlaşılmakla, TCK’nın 64/1. ve CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca, ölüm nedeniyle hakkında düşme kararı verilip verilmeyeceğinin yerel mahkemece değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 21/04/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.