muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/24809, Karar No: 2013/14178, Tarih: 27.05.2013

2- Sanık ...'ün mahkumiyetine ilişkin hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur durumuna, eksik incelemeye, ceza miktarına, sanığın beraatine karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Adli sicil kaydı bulunmayan, kişiliği, mahkemeye karşı saygılı tutum ve davranışları ve samimi anlatımları lehine değerlendirilerek cezasında takdiri indirim yapılan, hapis cezası adli para cezasına çevrilen sanık hakkında, ölenin oğlu olan müştekinin şikayeti ve dosyaya yansıyan tazminat talebi bulunmaması karşısında, CMK'nın 231/6. Maddesindeki ölçütler irdelenip gerekçelendirilmeden, yasal koşullarının oluşmadığından bahisle yeterli olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Taksirle işlenen suçlarda iştirak hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden yargılama giderlerinin sanık ... ve ...'ten müştereken ve müteselsilen alınmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 27.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/36852, Karar No: 2017/17411, Tarih: 11.09.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/36852 E.  ,  2017/17411 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, kapatılan Poyracık Belediyesinde 1992 yılında işe başladığını, 2012 yılı Mayıs ayında emekli oluncaya kadar çalıştığını, hiç yıllık izin kullanmadığını, emekli olunca da bedelinin ödenmediğini, toplu iş sözleşmesinden kaynaklı fark ücret alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren, davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacı işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada ilişkinin sona erme şeklinin ve haklı olup olmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda davacı işçiye ait özlük dosyasında çok sayıda yıllık izin talep ve onay formunun mevcut olduğu anlaşılmıştır. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda kısa süreli izinler olması nedeniyle bu izin talepleri dikkate alınmamıştır. Bu formların incelenmesinde davacı tarafça çoğunun senelik izin olarak talep edildiği anlaşılmıştır. Dosyadaki izin belgeleri davacıya gösterilerek belgelere karşı davacının beyanı alınarak, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yıllık izin ücreti alacağı konusunda eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi hatalı olup bozma sebebidir.

SONUÇ: Temyiz olunan mahkeme kararının yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.09.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/10331, Karar No: 2020/1245, Tarih: 16.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/10331 E.  ,  2020/1245 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Somut olayda, sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükmünün uygulanabilmesi için sanığın çalmış olduğu su sayacını kendi rızası ile teslim etmesi ya da hem müştekinin hem de üçüncü kişinin zararını gidermesi gerekirken sanık herhangi bir zarar gidermediği gibi polislere de hırsızlık yaptığı apartmanları kendiliğinden değil, polisin talebi üzerine göstermiş olduğunun anlaşılması karşısında; bu maddenin uygulama şartlarının oluşmadığı sonucuna ulaşılarak tebliğnamedeki bu yönde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda; sanığın apartmanın bodrum dairesinde bulunan su saatini (sayacını) yerinden sökerek çaldığı ve üçüncü kişiye sattığı hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin tespit edilerek, 5237 sayılı Yasa'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda; sanığın apartmanın bodrum dairesinde bulunan su saatini (sayacını) yerinden sökerek çaldığı ve üçüncü kişiye sattığı hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin tespit edilerek, 5237 sayılı Yasa'nın 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24.112015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 16.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11670, Karar No: 2010/10502, Tarih: 21.06.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/11670 E.  ,  2010/10502 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, Geceleyin konut dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mağdur ...'un kollukta verdiği 17.04.2005 tarihli ifade de ; olay günü 03.00 sıralarında Aksaraydan otobüsten indiği, metroya gitmek için yürüdüğü sırada, metronun yerini sanığa sorduğunda, sanığın kendisini istediği yere götürmeyi teklif ettiği ve tenha yerler olduğu için eşlik edeceğini söylemesi üzerine, mağdurun teklifi kabul ettiği, mağdurla sanığın beraber metroya bindikleri ve gideceği yere kadar götürdüğü, mağdurun işini bitirdikten sonra dışarı çıktığında, parkta sanığın kendisini beklediğini gördüğü ve görmemezlikten geldiği, sanığın mağdurun elinde bulunan poşeti bir anda alıp, kolundan tutup, üzerimde silah var yürü demesi üzerine, beraber metroya doğru yürüdükleri, sanığın mağduru evine götüreceğini söylemesi üzerine, mağdurun Kadıköy'e gitmesi için sanığı ikna ettiği, vapurla giderken sanığın mağdurun kolundan tuttuğu, daha sonra mağdurun elinde bulunan ve içinde 90-95 Tl para olan çantasını aldığı, sanığın mağdurun yanından ayrılmayıp, onunla birlikte arkadaşının evine gittiği, kapıyı kırarak diğer mağdur ...in evine girdiği ve burada iki adet cep telefonunu alarak, evden çıktığı ve gittiği yerden telefon ederek 100 TL para getirmesi halinde telefonu vereceğini söylediğinin anlaşılması karşısında; sanığın eyleminin bir bütün halinde Yağma suçunu oluşturup, oluşturmadığına ilişkin kanıtları tartışma ve değerlendirmenin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilip, görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devam edilerek yazılı biçimde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, 21/06/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/2353, Karar No: 2010/1661, Tarih: 18.02.2010

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2009/2353 E.  ,  2010/1661 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Davacı, davalı işveren nezdinde 1983 yılında 275 gün çalıştığına ilişkin hizmet süresinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillere hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının .... Orman İşletme Müdürlüğünde 1983 yılı nisan-aralık aylarında toplam 275 gün çalıştığının tesbiti istemine ilişkindir.

Mahkemece istemin kısmen kabulü ile, davacının davalı işyerinde 1983/1.dönemde 8 gün,1983/2.dönemde 104 gün,1993/3.dönemde 90 gün olmak üzere toplam 202 gün hizmet çalıştığının tesbitine, bu sürenin davacının hizmet süresine eklenmesine,fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Bu tür davalar için özel bir ispat yöntemi öngörülmemiş ise de davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının .... ve ..... oğlu ..... 08.10.1967 doğumlu ... olduğu, 23.04.1983 tarihinde davalı işyerinde işe girdiğine dair işe giriş bildirgesi verilen kişinin ise ..... oğlu, ....., 08.10.1967 doğumlu ...,13.05.1983 tarihinde davalı işyerinde işe girdiğine dair işe giriş bildirgesi verilen kişinin ise ..... oğlu, ...., 1959 doğumlu ... olduğu,her iki kişinin de hane,cilt ve sayfa numaralarının farklı olduğu,işe giriş bildirgelerindeki sigorta sicil numaralarının da farklı olduğu,mahkemece kimlik bilgileri farklı olan işe giriş bildirgelerindeki kişiler ile davacının aynı kişiler olup olmadığının tesbiti için nüfusa kayıtlı oldukları yerde zabıta araştırması yaptırılmadığı, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden bu kişilere ait nüfus kaydı bulunup bulunmadığının araştırılmadığı, dinlenen tanılar işyerinde ... adında çalışan başka birisi olduğunu bilmediklerini söylese de dönem bordrolarından ve 13.05.1983 tarihli işe giriş bildirgesinden .... oğlu 1959 doğumlu ... isimli bir kişinin kayıtlı olduğu, davaya dahil edilen kişi ile bu kişinin aynı kişi olup olmadığının dosyadaki bilgilerden tesbit edilemediği anlaşılmaktadır.Mahkemece 1983 yılında davalı işyerinde geçen ve dönem bordrolarında görünen çalışmaların davacıya ait olup olmadığı tam olarak tesbit edilmeden eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Yapılacak iş; davanın nitelikçe kamu düzenini ilgilendirdiği nazara alınarak, davacının nüfusa kayıtlı olduğu yerde işe giriş bildirgelerindeki kimlik bilgileri belirtilmek suretiyle zabıta araştırması yaptırarak bu kimlik bilgilerine sahip kişilerin bulunup bulunmadığını tesbit etmek,davacıya ait nüfus kaydını getirtmek, ilgili Nüfus Müdürlüklerinden işe giriş bildirgelerindeki kimlik bilgilerine sahip kişilere ait nüfus kaydı bulunup bulunmadığını araştırmak, birden fazla ... olup olmadığını,aynı işyerinde aynı isimle çalışan başka bir çalışanın bulunup bulunmadığını,başka ... yoksa davalı işyerinde ... olarak çalışan kişinin davacı olup olmadığını gerekirse bordro tanıklarına davacıyı göstermek suretiyle tesbit etmek, davacının hangi işe giriş bildirgesini imzaladığı hususunda imza incelemesi yaptırmak,işyerinin resmi bir kurum olduğunu gözeterek ücret bordrolarını getirtmek,davacı ile varsa diğer ...’e ait çalışmaları birbirinden ayırmak ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar vermektir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davalılardan Gündoğmuş Orman İşletme Müdürlüğüne iadene, 18.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/1796, Karar No: 2008/1361, Tarih: 20.03.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2007/1796 E.  ,  2008/1361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı karşı davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline ait asfalt finişerinin (iş makinesinin) davalı şirkete ait ... plaka sayılı otobüsün çarpması sonucu hasarlandığını belirtip, hasar bedeli olan 35.551.000.000 TL. tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini karşı davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili kusura ve hasara itiraz ederek açılan asıl davanın reddini ve trafik kazası nedeniyle 6 ay onarımda kalan araçları ... plaka sayılı araç için 12.000.000.000 TL.lik gelir kaybı ve 12.000.000.000 TL kasko değer kaybı olmak üzere toplam 24.000.000.000 TL tazminatın 24.11.1998 olay tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davacı - karşı davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, toplanan delillere, benimsenen bilirkişi raporlarına ve Yargıtay bozma ilamına göre, asıl davanın kısmen kabulü ile, 15.150,00 YTL. tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, karşı dava yönünden, kasko değer düşüşü ile ilgili isteğin reddine, gelir kaybından dolayı yapılan talebin kısmen kabulüyle 1.500,00 YTL. tazminatın dava tarihinden

../...

- 2 -

2007/1796

2008/1361

itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davacı karşı davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm davalı–davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1.Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalı karşı davacı ... Turizm Seyahat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekilinin aşağıdaki bendin dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2.Davalı karşı davacı, kendi aracındaki gelir kaybı ve değer kaybına ilişkin zararını istediğine göre, mahkemece davalı aracın çalıştığı hat tespit edilerek, vergi beyannamesi, sigortaca düzenlenen ekspertiz raporuda getirtilerek; ne kadar sürede tamir edileceği, bu tamir sırasında amortisman, yakıt ve bunun gibi yapmaktan kurtulduğu diğer masraflar da düşülerek ne kadar kazanç kaybı olduğu ve aracın yaşı, cinsi ve hasar gördüğü kısımlarda nazara alınarak değer kaybının belirlenmesi için İstanbul Teknik Üniversitesi Trafik Kürsüsü veya Karayolları Genel Müdürlüğü Trafik Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan kazanç kaybı ve aracın değer kaybı konusunda rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı biçimde eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı – karşı davacı ... Turizm Seyahat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı – karşı davacı ... Turizm Seyahat Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden karşılık davacı-davalıya geri verilmesine 20.03.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/14672, Karar No: 2023/10779, Tarih: 06.11.2023

**5. Ceza Dairesi         2021/14672 E.  ,  2023/10779 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/130 Esas, 2013/809 Karar

SUÇ : İcrai davranışla görevi kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesince temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrasınca temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi uyarınca temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereğince temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının, 21.03.2013 tarihli ve 2011/500 Soruşturma, 2013/533 Esas, 2013/259 numaralı İddianamesiyle sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 257 nci maddesinin birinci fıkrası gereği cezalandırılması ve 53 üncü maddesi uyarınca hak yoksunluğuna karar verilmesi talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... (Kapatılan) 1. Sulh Ceza Mahkemesinin, 30.12.2013 tarihli ve 2013/130 Esas, 2013/809 sayılı Kararı ile sanık hakkında icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 257 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 50 ve 52 nci maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası karşılığı 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyizi, taraflı tanık beyanları esas alınarak kurulan mahkumiyet hükmünün usul ve yasaya aykırı olduğuna yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Olay tarihinde ... Köyü Muhtarı olan sanığın, köyde hasat dönemi meraya ayrılmış yerlerin biçilmesine göz yumduğu, biçildikten sonra hasata el koyduğu, köye ait meraların otunu biçilmesi ve otlatılması şeklinde satarak menfaat sağladığı iddiaları nedeniyle ... Valiliği İl İdare Kurulunca hakkında soruşturma izni verildiği ve icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde bu suçtan mahkumiyetine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Olay tarihinde ... Köyü Muhtarı olan sanığın, köyde hasat dönemi meraya ayrılmış yerlerin biçilmesine göz yumduğu, biçildikten sonra hasata el koyduğu, köye ait meraların otunu biçilmesi ve otlatılması şeklinde satarak menfaat sağladığı iddiaları nedeniyle ... Valiliği İl İdare Kurulunca hakkında soruşturma izni verildiği ve icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan açılan kamu davasında yapılan yargılama neticesinde bu suçtan mahkumiyetine karar verildiği görülmüştür.

IV. GEREKÇE

Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi'nde (UYAP) yapılan sorgulamada; ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.12.2015 tarihli ve 2015/314 Esas, 2015/525 sayılı Kararı ile sanığın icrai davranışla görevi kötüye kullanma suçundan mahkumiyetine karar verildiği, bu kararın temyiz edilmesi üzerine söz konusu davanın Dairemizin 2021/6667 Esasında kayıtlı olduğu ve 23.06.2015 tarihli iddianame içeriğine göre suç tarihinin 18.08.2014 öncesi olması karşısında, bu davanın suç ve iddianame tarihlerine göre hukuki kesinti durumu da dikkate alınıp, derdest olan davaların birleştirilmesi, suçun sübutu ve zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin tespiti halinde, 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddelerinin birinci fıkraları göz önünde bulundurularak, sanığa verilecek cezada 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi uyarınca artırım yapıldıktan sonra varsa kesinleşen davalarda verilen cezaların bu cezadan mahsup edilmesi, hukuki kesintinin gerçekleşmesi halinde ise ayrı ayrı ceza verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Sanık hakkında tayin edilen kısa süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasına esas alınan tam gün sayısının hüküm fıkrasında gösterilmemesi suretiyle 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin üçüncü fıkrası ile 5271 sayılı Kanun'un 232 nci maddesinin altıncı fıkrasına muhalefet edilmesi,

Hükmolunan kısa süreli hapis cezası adli para cezasına çevrildiği, seçenek tedbire çevrilmediği halde hüküm fıkrasında sanık hakkında uygulama yeri bulunmayan 5237 sayılı Kanun'un 50 nci maddesinin altıncı fıkrasına yer verilmesi,

Yüklenen suçu 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki hak ve yetkileri kötüye kullanmak suretiyle işlediği kabul edilen ve adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilen sanık hakkında aynı Kanun'un 53 üncü maddesinin beşinci fıkrası gereğince, ayrıca, hükümde

belirtilen gün sayısının yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasından yasaklanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR