muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6127, Karar No: 2020/7824, Tarih: 29.12.2020

Asıl işveren - taşeron ilişkisinin varlığı için, öncelikle işin başka bir işverenden alınmış olması, bir başka ifade ile asıl işverenin işverenlik sıfatına devredilen iş dolayısıyla sahip olması, asıl işyeri ya da işyerinden sayılan yerlerde kendi adına işçi çalıştırıyor olması gerekir. İşin belirli bir bölümünde değil de tamamının bir bütün halinde ya da bölümlere ayrılarak başkalarına devredildiği, işten bu yolla tamamen el çekildiği, sigortalı çalıştırılmadığı için işveren sıfatının haiz olunmadığı durumda ise, bunları devralan kişiler alt işveren, devredenler de asıl işveren olarak nitelendirilemeyecektir. Aracı sıfatının kazanılmasında diğer koşullar ise asıl işverenden istenilen işin, asıl iş ya da işyeriyle ilgili işin bir bölümünde veya işyeri eklentilerinde alınmış olması ve bu işte işi alanın kendi işçilerinin çalıştırılması ve bu nedenle de işveren sıfatına sahip olunmasıdır.

Somut olayda, her ne kadar bozma gereği yerine getirilmemiş sadece bozma gereği için ... Genel Müdürlüğüne müzekkere yazılması ile yetinilmiş ise de; rödövans sözleşmesinin incelenmesinden, Maden Kanunu ve ilgili yönetmeliğin öngördüğü ve öngöreceği ... tarafından yerine getirilmesi hükme bağlanan "işletme projesi" tanzimi, işletme faaliyet raporları, imalat haritaları, bilanço tanzimi ile yıllık üretim programı, istihsal ve sevk defterleri, aylık ve yıllık maden anketi tanzimi ve benzeri hususları işletmecinin bütün masrafları kendisine ait olmak üzere ... adına yerine getireceği ve anılan belgeleri ilgili mercilere sunulmak üzere süresi içinde ...'ya vereceği, ruhsat sahibi ... Genel Müdürlüğüne, rödövansçı şirket tarafından yapılacak işletme projesinin ...'ya sunulacağı, projenin yeterli bulunmaması halinde istenen şartlara uygun olarak projenin verilen sürede düzeltilmemesi halinde ...'nın sözleşmeyi tek taraflı feshedebileceği, işletme projesinin ...'nın isteği üzerine revize edilebileceği, üretilen kömür ve mevcut kömür artıklarının ...’nın göstereceği kantarda tartılacağı ve sevk fişi düzenleneceği, sahadaki çalışmaların ... veya yetkili kılınacak Müessese Müd. tarafından işletme projesine uygun yapılıp yapılmadığının kontrol edileceğinin kararlaştırıldığı görülmektedir. Bu tespitler karşısında davalı ... ile davalı ... Madencilik İnş. Orman Ür. Emlak Alım Satım Nak. Taah. Paz. San ve Tic Ltd. Şti arasındaki ilişkinin davacı sigortalı işçi yönünden 4857 sayılı yasa’nın 2. maddesi kapsamında asıl işveren -alt işveren ilişkisi olarak değerlendirilmesi gerektiği açıktır. (Kapatılan 21.HD’nin 03/02/2020 tarih ve 2020/2 E- 2020/436 K sayılı ilamı da aynı doğrultudadır.)

Bu açıklamalar doğrultusunda mahkemece yapılacak iş, ... Genel Müdürlüğünün ruhsat sahibi olduğu maden sahasını işleten ... Madencilik İnş. Orman Ür. Emlak Alım Satım Nak. Taah. Paz. San ve Tic Ltd. Şti.’nin, alt işvereni ... Mad. Köm. Nak. İnş. San. ve Tic. Ltd. Şti. işçisi olan sigortalı davacının 05/12/2012 tarihinde kömür ocağında geçirdiği iş kazası neticesinde %13 oranında sürekli iş göremezliğe uğradığı olay nedeniyle lehine hükmedilen maddi tazminat alacağından, asıl işveren sıfatıyla ... Genel Müdürlüğünü’de (iş bu davalı yönünden talep edilen miktarla sınırlı olmak üzere) müştereken ve müteselsilen sorumlu tutmaktan ibarettir.

Mahkemece, açıklanan bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın, eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönü amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli vehüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 29/12/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/23465, Karar No: 2020/19161, Tarih: 17.12.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/23465 E.  ,  2020/19161 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının, davacının, 12/05/2005-07/08/2015 tarihleri arasında, davalı şirkette vardiya amiri olarak görev yaptığını, iş akdini, muvafakati olmadığı halde fazla mesai yaptırıldığı, fazla mesai ücreti ödenmediği, çalışma koşullarında esaslı değişiklik yapıldığı için feshettiğini, 2015 yılı Ağustos ayına ait 7 günlük ücretinin ödenmediğini, dini-milli bayramlar ile bazı aylarda haftanın yedi günü çalıştığını belirterek kıdem tazminatı fazla çalışma, hafta tatili, maaş ve dini-milli bayram çalışma alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Karar süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, belgelere ve tüm dosya kapsamına göre; davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla çalışma ücretinin ödenip ödenmediği konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir.

İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda ise işçinin ihtirazi kayıt ileri sürmesi beklenemeyeceğinden, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür. Banka kanalıyla ödendiği anlaşılan fazla çalışma tahakkukları fazla çalışma hesabından dışlanmaz ancak yapılan fazla çalışma ödemeleri tespit edilen fazla çalışma ücreti alacağından mahsup edilir.

Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece, hükme esas alınan bilirkişi raporunda bordrolarda fazla çalışma tahakkukları bulunduğu belirtilerek fazla çalışma alacağı yapılmamış ve Mahkemece de talep reddedilmiş ise de bordoların bir kısmının imzasız olduğu görülmektedir. Az yukarıda belirtildiği üzere fazla çalışma tahakkuku bulunan imzasız bordroların bulunduğu aylar yönünden ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının her türlü delil ile ispatı mümkündür. Bu doğrultuda mahkemece dosya içeriğine ve mevcut delillere göre davacının fazla çalışma alacağı belirlenmeli banka kanalıyla ödenen miktarlar mahsup edilmelidir. Bu hususlar gözetilmeksizin karar verilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 17.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/10614, Karar No: 2018/1221, Tarih: 06.02.2018

**10. Ceza Dairesi         2013/10614 E.  ,  2018/1221 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu , hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine” , karar verilmesinde,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında,6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası

uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 06.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/888, Karar No: 2015/476, Tarih: 21.04.2015

**18. Ceza Dairesi         2015/888 E.  ,  2015/476 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Gerekçeli kararın, öncelikle katılanın 09.02.2010 tarihli duruşmadaki ifadesinde belirtmiş olduğu ikamet adresi yerine, 7201 sayılı Kanunun 21/2. maddesine aykırı olarak, doğrudan adres kayıt sistemindeki adresine gönderildiği,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, tebliğnameye aykırı olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA, ve dosyanın, kararın, öncelikle katılanın bildirmiş olduğu adresine tebligata çıkarılması, buna rağmen kendisine ulaşılmaması halinde ise adres kayıt sistemindeki adresinde tebligat işlemi gerçekleştirilerek, buna dair evrak ve verilmesi halinde temyiz dilekçesi de eklenip, ek tebliğname düzenlenmesinden sonra Dairemize yollanılmak üzere, incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 21.04.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/5617, Karar No: 2013/3219, Tarih: 16.04.2013

**1. Ceza Dairesi         2010/5617 E.  ,  2013/3219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs - 6136 Sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 81, 35, 29, 53, 6136 Sayılı Kanunun 13/1. maddeleri uyarınca; 6 yıl 9 ay hapis, 1 yıl 6 ay hapis ve 900 TL adli para cezaları ile cezalandırılmasına,

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in mağdur ...'e yönelik eylemi ile 6136 sayılı yasaya aykırılık suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde 6136 sayılı yasaya aykırılık suçunun niteliği tayin, tahrike ilişen cezayı azaltıcı sebebin derecesi, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin ise bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin haksız tahrikin derecesine, çelişkili beyanların hükme esas alındığına vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

A-Sanık hakkında 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA),

B-Sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan kurulan hüküm yönünden;

Oluşa ve dosya kapsamına göre;Sanık ile mağdurun aynı köyde ikamet ettikleri, mağdurun, olaydan önce sanığın kullandığı bahçe yolunun kenarına hayvan pisliği dökmesi üzerine, sanığın bu konuyu konuşmak amacıyla mağdurun yanına gittiği, burada aralarında çıkan tartışma sırasında, mağdurun annesi olan tanık Müşkünaz'ın da yanlarına gelerek tartışmayı sona erdirmeye çalıştığı, bu sırada sanığın belinde bulunan tabancayı çıkarttığı, mağdurun

tabancayı görerek kendisini traktör römorkunun arkasına attıktan sonra sanığın mağdurun arkasına saklandığı römorka doğru yaklaşık on metre mesafeden iki el el ateş ettiği, ardından tanık Müşkünaz'ın kendisini iteklemesi üzerine havaya doğru üç el daha ateş ettikten sonra olay yerinden ayrıldığı olayda,

Sanığın yakın mesafeden isabet imkanı olmaksızın, mağdurun römorkun arkasına saklandıktan sonra, korkutmak maksadıyla römorka ve havaya doğru birden çok kez ateş etmesi eyleminin silahlı tehdit suçunu oluşturacağı anlaşıldığı halde, suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek, sanık hakkında öldürmeye teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Yasaya aykırı olup, sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA 16/04/2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13596, Karar No: 2024/21247, Tarih: 27.06.2024

**10. Ceza Dairesi         2021/13596 E.  ,  2024/21247 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/130 E., 2016/116 K.

SUÇ : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 191 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.

5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 29.02.2016 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten, temyiz incelemesi tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

Açıklanan nedenle Bala Asliye Ceza Mahkemesi kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,27.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12585, Karar No: 2019/9853, Tarih: 06.05.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/12585 E.  ,  2019/9853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin iş sözleşmesinin haklı bir neden olmaksızın sona erdirildiğini ileri sürerek ödenmeyen kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile diğer bir kısım işçilik alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporu doğrultusunda, davacının devamsızlık yapması ve işverenin, başka işçisine sataşmasının haklı nedenle fesih sebebi olduğu gerekçesi ile kıdem ve ihbar tazminatının reddine, fazla çalışma ücret alacağının kabulüne karar verilmiştir

Temyiz:

Karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yerinde değildir

Somut olayda, yiyecek sorumlusu olarak çalışan davacının iş sözleşmesi devamsızlık yapması sebebi ile haklı nedene dayanılarak feshedilmiştir. Davalı işyerinde yemekhanede şef olarak halen çalışmakta olan davacı tanığı ...; “ Davacının kardeşi aşçı başı ile tartıştıkları için davacı da araya girince ikisini birden işten çıkardılar. Aşçı başı davacının kardeşi ...e vurunca ...te ona vurmuştu, bu şekilde aralarında arbede oldu, daha sonra gece işten çıkardılar “ şeklinde beyanda bulunmuştur. Mahkemece yapılan yargılama sonucu kıdem ve ihbar tazminatının reddi dosya kapsamına uygun düşmemiştir. Zira davacının ağabeyi ...’in aşçı başı ile tartışması sonucu her ikisinin iş sözleşmesinin işveren tarafından sona erdirildiği, dolayısı ile davacının devamsızlık yapmasının sözkonusu olmadığı dinlenen tanık beyanları ve dosya kapsamı ile sabit olup davacının kıdem ve ihbar tazminatının kabulü yerine reddine karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 06.05.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/780, Karar No: 2024/189, Tarih: 17.04.2024

**Hukuk Genel Kurulu         2023/780 E.  ,  2024/189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/894 E., 2023/163 K.

KARAR : Davanın kabulüne

ÖZEL DAİRE KARARI : Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 21.03.2022 tarihli ve

2021/5023 Esas, 2022/2076 Karar sayılı BOZMA kararı

1. Taraflar arasındaki yabancı mahkeme kararının tenfizi davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen davanın kabulüne ilişkin karar davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesince yapılan inceleme sonunda bozulmuş, Mahkemece Özel Daire bozma kararına karşı direnilmiştir.

2. Direnme kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

3. Hukuk Genel Kurulunca dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği düşünüldü:

I. YARGILAMA SÜRECİ

Davacı İstemi

4. Davacı vekili dava dilekçesinde; Federal Almanya Köln Asliye Hukuk Mahkemesi tarafından verilen 16.02.2006 tarihli ve 22 O 485/05 numaralı kararın kesinleştiğini ileri sürerek bu kararın tenfizine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabı

5. Davalı vekili cevap dilekçesinde; yabancı mahkeme tarafından müvekkilinin savunma hakkının ihlâl edildiğini, yabancı mahkeme kararının usulüne uygun şekilde kesinleşmediğini, bu nedenle kararın tenfiz edilemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesinin Birinci Kararı

6. Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 05.05.2009 tarihli ve 2008/436 Esas, 2009/105 Karar sayılı kararı ile; davalının yokluğunda verilen yabancı mahkeme kararının Türk mahkemeleri tarafından verilen kararlarla çelişki oluşturduğundan kamu düzenine açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Özel Dairenin Birinci Bozma Kararı

7. Konya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

8. Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 09.12.2011 tarihli ve 2009/14645 Esas, 2011/16711 Karar sayılı kararı ile;

“…Yabancı mahkemelerden hukuk davalarına ilişkin olarak alınmış ve kesinleşmiş ilamlar hakkında, yetkili mahkemenin tenfiz kararı verebilmesi için 2675 sayılı MÖHUK’nun 38/c maddesi (yeni 5718 sayılı Kanun’un 54/c maddesi) uyarınca, hükmün kamu düzenine açıkça aykırı bulunmaması gereklidir. Kendisine karşı tenfiz istenen tarafın savunma haklarının ihlali ise kamu düzenine aykırılıktan bağımsız bir tenfiz engeli olarak, 38/d maddesinde (yeni 54/ç maddesi) düzenlenmiştir.