muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/126, Karar No: 2007/210, Tarih: 18.04.2007

Böylece eldeki dava devam ederken kısmi dava 18.12.2003 tarihinde kesinleşmiştir.

Yeri gelmişken, eldeki davaya ilişkin gelişmeler açıklanmalıdır.

Takip alacaklısı Noell GmbH şirketi tarafından, eldeki itirazın iptali istemli dava,19.03.2003 tarihinde ve kısmi dava sonuçlanmadan açılmıştır.

Ankara 19. Asliye Hukuk Mahkemesince 2003/281 E. sayılı dosyada yapılan yargılama sonucunda kısmi davada alınan bilirkişi raporlarını değerlendiren hukukçu bilirkişi asıl ve ek raporlarına dayanılarak, kısmi davadaki olgular da değerlendirilerek, dava kısmen kabul kısmen reddedilmiştir.

Hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiş; davacı tarafın tüm temyiz itirazları, davalı tarafın da bozma ilamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmiş; Özel Dairece "…

…Kısmi davada alınan bilirkişi raporunun daha sonra açılan ikinci davada hakimi bağlamayacağı, bilirkişi raporunun kesinlik kazanması ve kazanılmış hak teşkil etmesinin verildiği ilk dava için söz konusu olduğu, takdiri delillerden olan bilirkişi raporunun kısmi davada alacağın dava edilen miktar kadar olduğunun ispat edilmesinin yeterli olup, açılan ikinci davada konu edilen alacağın miktarının davacı tarafından kanıtlanması gerektiği, bu nedenle ilk davada alınan bilirkişi raporunun bu davadaki alacak miktarının da ispatı için yeterli sayılamayacağı, bu nedenle de mahkemece şimdiki davaya konu edilen alacak miktarı yönünden konusunda uzman bilirkişi kurulundan rapor alınmak suretiyle sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği, eksik inceleme ile ve yeterli olmayan rapora göre karar verilmiş olmasının doğru görülmediği" gerekçesiyle mahkeme kararı bozulmuştur.

Taraf vekillerinin karar düzeltme istemleri Özel Dairece reddedilmiştir.

Mahkemece önceki kararda direnilmiş; hükmü davalı vekili temyiz etmiş; davacı vekili hükmün onanmasını istemiştir.

Bozma ilamı ve direnme kararlarının kapsamına göre bu aşamada temyize konu edilen dava süresi, teminat, görev, taraf sıfatı, zamanaşımı, faiz konularında daha önce davalı yanın temyiz itirazları değerlendirilip reddedilmiş olmakla; uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Taraf vekillerinin karar düzeltme istemleri Özel Dairece reddedilmiştir.

Mahkemece önceki kararda direnilmiş; hükmü davalı vekili temyiz etmiş; davacı vekili hükmün onanmasını istemiştir.

Bozma ilamı ve direnme kararlarının kapsamına göre bu aşamada temyize konu edilen dava süresi, teminat, görev, taraf sıfatı, zamanaşımı, faiz konularında daha önce davalı yanın temyiz itirazları değerlendirilip reddedilmiş olmakla; uyuşmazlık bulunmamaktadır.

Tüm açıklamalar ışığında konuyu ele aldığımızda; taraflar arasındaki uyuşmazlık eser sözleşmesinden kaynaklanmakta olup; yüklenici/davacı firma tarafından davalı/iş sahibi aleyhine açılan kısmi davada işyerinin geç teslimi nedeniyle işin gecikmesinden kaynaklanan zararın tazmini istenmiş; talep edilen kısmi alacağa hükmedilerek hüküm yargı denetiminden de geçerek kesinleşmiştir. Yüklenici firma kısmi davada alınan bilirkişi raporunda alacak miktarının talepten fazla hesaplanan kısmı için dava yerine icra takibi yolunu seçerek ilamsız takibe girişmiş; borçlu iş sahibi idarenin borca itirazı üzerine eldeki itirazın iptali istemli dava açılmıştır. Eldeki itirazın iptali konulu davada mahkeme kısmi davada alınan bilirkişi raporundaki saptamaları hükmüne dayanak almış; bu husus Özel Dairece bozmaya konu edilmiştir. Mahkeme ve bozma ilamı içeriklerine göre davalının diğer itirazları uyuşmazlık konusu olmaktan çıkmıştır.

Direnme yoluyla Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; kısmi davada alınan rapor ve verilen kararın eldeki ek davaya etkisinin ne olacağı ve buna göre yeniden bilirkişi incelemesi yapılarak rapor alınması, gerekip gerekmediği noktasında toplanmaktadır.

Hemen burada, kısmi dava ve ek davaya etkisi üzerinde durulmalıdır.

Her dava, kural olarak iki kısımdan; tespit ve eda kısımlarından oluşur. Davanın kısmi nitelikte olması halinde önceden açılan davada kesinleşen ilamın tespit kısmı, kalan kısım hakkında açılan ikinci davanın tespit kısmı için kesin hüküm oluşturur ve kuşkusuz bağlayıcıdır.

Öğreti ve yargısal uygulamada; kısmi davanın redle sonuçlanması halinde tüm alacak hakkında kesin hüküm oluşacağı; kısmi dava kısmen kabul kısmen redle sonuçlanırsa her iki bölüm yönünden de kesin hüküm oluşacağı; kısmi dava tümüyle kabul edilirse de kararın tespit bölümünün açılan ek dava için kesin hüküm oluşturacağı kabul edilmiştir.

Eş söyleyişle; kısmi dava sonunda davalının borcu ödemeye mahkum edilmesi veya kısmi davanın tamamen veya kısmen reddine karar verilmiş olması halinde taraflar arasındaki borç ilişkisinin varlığı ya da yokluğu da tespit edilmiş olur ki, bu tespit zorunlu olarak borç ilişkisinin tümünü kapsar. Bu nedenle kısmi dava sonunda verilen ve kesinleşen kararın tespite ilişkin bölümü sonradan açılan ek dava için kesin hüküm oluşturur.

Eş söyleyişle; kısmi dava sonunda davalının borcu ödemeye mahkum edilmesi veya kısmi davanın tamamen veya kısmen reddine karar verilmiş olması halinde taraflar arasındaki borç ilişkisinin varlığı ya da yokluğu da tespit edilmiş olur ki, bu tespit zorunlu olarak borç ilişkisinin tümünü kapsar. Bu nedenle kısmi dava sonunda verilen ve kesinleşen kararın tespite ilişkin bölümü sonradan açılan ek dava için kesin hüküm oluşturur.

Kısacası; ikinci davaya bakan mahkeme, kısmi davanın davalının sorumluluğuna ilişkin bu tespit bölümüyle bağlıdır. Burada davalının haksızlığı olgusu artık tartışılamaz hale gelmiştir. Zira, kesin hüküm bulunan bir konuda, mahkemenin bu yönün doğruluğunu yeniden araştırma ve inceleme konusu yapmasına hukuken olanak bulunmamaktadır. Bu yön kamu düzenine ilişkin olup, mahkemeler ve Yargıtay'ca doğrudan doğruya (res'en) göz önünde tutulmalıdır.

Kısmi dava sürerken ek davanın açılmış olması halinde davalı ilk itirazda bulunarak birleştirme istememişse kısmi dava ile ek dava birleştirilemez. Ancak, ek davaya bakan mahkeme kısmi davanın sonuçlanmasını bekletici sorun yapmalıdır. Çünkü, kısmi dava tamamen veya kısmen reddedilecek olursa bu karar ek dava için kesin hüküm teşkil edecek, kısmi dava tamamen kabul edilirse de kararın tespite ilişkin bölümü ek dava için kesin hüküm teşkil edecektir.

Açıklanan hususlar Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 15.02.1980 gün ve 1980/9-73 esas, 1980/186 karar sayılı; 02.06.1982 gün ve 1981/11-1130 esas, 1982/549 karar sayılı ve 09.11.1988 gün ve 1988/15-572 esas, 1988/898 sayılı kararlarında da açıkça vurgulanmıştır.

Kısmi davada alınan ve kesinleşen hükmün dayanağını teşkil eden bilirkişi raporunun kısmi dava tutarını aşan bölümünün açılan ek davada mahkemeyi bağlayacak nitelikte bir kesin delil mahiyetinde olup olmadığı konusundaki uyuşmazlığa gelince;

Kural olarak, kısmi davada alınan bilirkişi raporlarının açılan ek dava yönünden kesin delil olmayacağı gerek öğretide gerek yargısal uygulamada kabul edilmiştir. Ne var ki, kısmi davada kesinleşen hükme esas alınan rapor tümüyle inceleme ve itiraz konusu yapılıp, tüm yargısal denetim yollarından geçerek toplam alacak miktarını ortaya koyacak şekilde kesinleşmiş ve taraflar yönünden yargısal denetim yolları tüketilerek usulü kazanılmış haklar gerçekleşmişse kesin delil olarak değerlendirilmesi gerekeceği de ortadadır. Bu nedenledir ki, bilirkişi raporlarının takdiri delil oldukları kural ise de somut olay özelliklerine göre kesin delil niteliği alabilecekleri de göz ardı edilmemelidir.

Nitekim, somut olayda da ; davacı tarafından davalı aleyhine açılmış bulunan ve yukarıda ayrıntıları ile safahatı açıklanan kısmi dava taleple bağlı kalınarak sonuçlanmış; böylece davaya dayanak alınan hukuki ilişkinin varlığı saptanarak, davalının sorumluluğu da kesinleşen bu hükümle tespit edilmiştir. Bu kararın tespite ilişkin bölümünün sonradan açılan eldeki ek dava için kesin hüküm oluşturacağında kuşku bulunmamaktadır.

Nitekim, somut olayda da ; davacı tarafından davalı aleyhine açılmış bulunan ve yukarıda ayrıntıları ile safahatı açıklanan kısmi dava taleple bağlı kalınarak sonuçlanmış; böylece davaya dayanak alınan hukuki ilişkinin varlığı saptanarak, davalının sorumluluğu da kesinleşen bu hükümle tespit edilmiştir. Bu kararın tespite ilişkin bölümünün sonradan açılan eldeki ek dava için kesin hüküm oluşturacağında kuşku bulunmamaktadır.

Mahkemece ilk davada taleple bağlı kalınarak hükmedilen kısımdan arta kalan kısım için açılan ek davada ilk dava aşamasında kesinleşen bu olgular kararın tespit bölümü yönünden kesin hüküm oluştururken, karara dayanak alınan bilirkişi raporu da kesin delil haline gelecek midir?

Davalının sorumluluğunu tespit eden bu kesin hükmün içeriği, dosya safahati ve özellikle hükmüne uyulan bozma ilamları ile kısmi davada verilen hükmü onayan daire kararının kesinleşen olguların inceleme konusu yapılamayacağı gerekçesi karşısında, kısmi davada hükme dayanak alınan bilirkişi raporundaki tespitler de gerek davacı gerek davalı yönünden kesinleşerek bağlayıcı hal almıştır.

Özellikle, davalı tarafın kısmi davada verilen son kararı temyizinde bilirkişi raporuna yönelik temyiz itirazları, daha önce hükmüne uyulan bozma ilamları içeriğine göre kesinleştiği ifade edilerek reddedilmiş, karar onanmış; böylece kesinleşen kısmi davada hükme esas alınan rapor davalı yönünden kesinleşmiştir. Davacı ise raporlara itiraz etmemekle burada ortaya konan tazminat miktarı ile kendisini bağlamıştır. Taraflar açısından kesinleşen bu hususların yeniden inceleme konusu yapılması hukuken olanaklı değildir.

Zira, kısmi davada alınan raporlar yargısal denetimler sırasında değerlendirilmiş; sonra açılacak davada halledilecek bir yön bırakılmadan raporlarla ilgili ayrıntılı değerlendirmelerle bozma nedenleri ortaya konulmuş; bozma ilamına uyularak ve gerekleri yerine getirilerek oluşturulan mahkeme kararı da bu kesinleşme olgusu da ifade edilerek onanmıştır. Kısmi davadaki raporlara davalı itiraz etmiş; bu itirazlarını temyiz ve karar düzeltme isteklerine de konu etmişse de bunlar Özel Dairece incelenerek sonuçta hükmüne uyulan ilamlar çerçevesinde ve alacağın tamamının miktarını da ortaya koyan ancak taleple bağlı kalarak verilen mahkemenin kabul kararı onanarak kesin halini almıştır. Kısmi dava için açıklanan şekilde oluşturulan mahkeme hükmü ve gerekçesi birlikte değerlendirildiğinde toplam alacak miktarının da ortaya konulduğu ancak taleple bağlı kalınarak karar verildiği belirgindir.

Görülmektedir ki, somut olayda, kısmi davada alınan ve kesinleşen hükmün dayanağını teşkil eden bilirkişi raporunun kısmi dava tutarını aşan bölümü de açılan eldeki ek dava yönünden hem tarafları hem de mahkemeyi bağlayacak nitelikte kesin bir delil mahiyetini almış; yerel mahkemece salt hukukçu bilirkişinin raporu değil , kısmi davada kesinleşen bu rapor içeriği de dayanak alınarak hükme varılmıştır.

Görülmektedir ki, somut olayda, kısmi davada alınan ve kesinleşen hükmün dayanağını teşkil eden bilirkişi raporunun kısmi dava tutarını aşan bölümü de açılan eldeki ek dava yönünden hem tarafları hem de mahkemeyi bağlayacak nitelikte kesin bir delil mahiyetini almış; yerel mahkemece salt hukukçu bilirkişinin raporu değil , kısmi davada kesinleşen bu rapor içeriği de dayanak alınarak hükme varılmıştır.

Yerel Mahkemenin kısmi davada tespit edilen olgularla kendisini bağlı kabul etmesi ve ayrıca taraflar açısından da bağlayıcı hale gelen kısmi davadaki rapor içeriğini ve raporda tespit edilen miktarı hükmüne dayanak alması yukarıda açıklanan nedenlerle usul ve yasaya uygun olup, direnme kararının açıklanan nedenlerle onanması gerekmiştir.

S O N U Ç : Davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile, direnme kararının yukarıda açıklanan nedenlerle ONANMASINA, 18.04.2007 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/25064, Karar No: 2012/2302, Tarih: 15.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/25064 E.  ,  2012/2302 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas, 2008/43 sayılı kararı ışığında, yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan sanığın yararlandırılmasının, hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı ve bu nedenle hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231/5-14.maddesinin uygulama olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre; sanığın, hırsızlık yapmak için daha önceden aldığı karar gereği gündüz sayılan zaman diliminde büfe sahibi mağdurun yerinde olmadığını görünce içeriye girip telefon kartlarını çaldığı, üzerindeki telefon kartlarıyla işyerinden çıkacağı esnada tanık ... ... tarafından görülüp büfenin önünde bacağından yakalandığı, boğuşma esnasında 26.07.2002 tarihli görgü tespit tutanağına göre büfenin giriş kapısının camının kırıldığı, sesleri duyan mağdurun olay yerine gelerek sanığı omzundan tuttuğu, sanığın mağdura da vurmak isterken mağdur ve tanık ... tarafından etkisiz hale getirilerek kolluk güçlerine teslim edildiğinin anlaşılması karşısında; eylem tamamlandığı halde sanık hakkında 5237 sayılı Yasanın kalkışmaya ilişkin 35. maddesiyle uygulama yapılması; karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Ancak;

Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı Yasının 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkarılarak yerine “Sanığın, TCK’nun 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına,” cümlesi yazılmak suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22384, Karar No: 2013/3363, Tarih: 25.02.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2012/22384 E.  ,  2013/3363 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala Zarar Verme, Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Somut olayda; suça sürüklenen çocukların, ... Köyü santrallerini besleyen katılan kuruma ait ve kamu hizmetine tahsis edilmiş olan 6 FO-H optik kabloları ele geçmeyen balta ile keserek zarar verdikleri yine aynı gün evlerinde yapılan aramada katılan kuruma ait kabloların bulunduğu, söz konusu kabloların yenileme kapsamında sökülen kablolar olduğu bildirildiği şeklinde gerçekleştiği iddia edilen olayda;

1)Suça sürüklenen çocuklar hakkında mala zarar verme suçu nedeniyle verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekili temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2)Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçu nedeniyle verilen hükmün temyiz incelemesinde;

Hırsızlık suçunun konusunu oluşturan 6 FO-H optik kablolarının katılan ... Telekom Müdürlüğü tarafından terk edilip edilmediğinin araştırılması gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ile suça sürüklenen çocukların beraatine karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25/02/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25908, Karar No: 2013/6227, Tarih: 21.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/25908 E.  ,  2013/6227 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Halkı kin ve düşmanlığa alenen tahrik etme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve ... şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının "b" bendinde yer alan "kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir" şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 21.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/15267, Karar No: 2012/11382, Tarih: 07.05.2012

**12. Ceza Dairesi         2011/15267 E.  ,  2012/11382 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme, Suçluyu kayırma

Uygulama : 1-) Sanık ... ... hakkında; Beraat,

2-) Sanık ... hakkında; TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3 uyarınca mahkumiyet - erteleme

Suçluyu kayırma suçundan sanık ... ...'ün beraatine, taksirle öldürme suçundan sanık ...'ın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanıklar müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Sanık ... ... hakkındaki hükmün vekalet ücreti yönünden yapılan temyiz incelemesinde;

Sanık müdafinin 12/02/2010 tarihli süre tutum dilekçesinde sanık ... hakkındaki hükmü temyiz ettiği, bu dilekçede sanık ... ... hakkındaki hükme ilişkin herhangi bir temyiz talebinin bulunmadığı, sanık müdafinin tefhim tarihinden sonra 26/04/2010 tarihinde verdiği gerekçeli temyiz dilekçesinde ilk kez vekalet ücreti yönünden talepte bulunduğu anlaşılmakla;

Sanık müdafinin, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiğinden, aynı Kanunun 317. maddesi uyarınca, temyiz isteminin REDDİNE,

B) Sanık ... hakkında verilen mahkumiyet hükmünün incelenmesinde;

07.01.2008 tarihinde saat 04.00 sıralarında, maktül ... ait 04 M 5320 plakalı minibüsün Malazgirt istikametinden Patnos istikametine seyir halinde iken Gülkoru kasabasını geçtikten sonra yolun 13 + 100 kilometresine geldiğinde sola tehlikeli viraja hızla girmesi, yolun buzlu olması ve kaygan olması neticesi sürücünün direksiyon hakimiyetini kaybederek minibüsün kayarak sağdan yol dışı kalıp sağ tarafına devrilmesi sonucu maktülün öldüğü, araçta bulunan sanıklar ..., ... ve tanık ...'in yaralandıkları olayda, sanıklar ... ve ...'ın tüm beyanlarında olay anında aracı maktülün kullandığını beyan ettikleri, tanık ...'in ise kollukta ve Cumhuriyet Savcılığında alınan ifadelerinde Malazgirt'ten yola çıkmadan önce maktülün şoför koltuğunda olduğunu, daha sonra kendisinin uyuduğunu, olay sırasında aracı maktülün kullandığını beyan ettiği, bu tanığın müşteki vekilinin 15.01.2008 tarihinde şikayetçi olmasından sonra alınan beyanlarında aracı sanık ...'in kullandığını, maktülün ise aracın şoför koltuğunun yanındaki koltukta yattığını beyan ettiği, tanığın Patnos Emniyet müdürlüğüne herhangi bir talep olmadan verdiği 12.06.2008 havale tarihli dilekçede vicdan azabı çektiğini, kazada aracı ...'nın kullandığını belirttiği, sanık ...'in kazadan önce sanık ... ile şoför mahallinin arkasında oturan tanık ...'den iki sıra sonra bulunan koltuklarda oturduklarını,

kazadan sonra sağ yanına yatmış minibüsten, patlayan ön camdan çıktığını, daha sonra sanık ...'ı çıkardığını, sanık ...'ın bu durumu doğruladığı olayda aracın şöför koltuğunun sol üst köşesinden ve ön cam üstü, tavan dış kısımdan alınan kan lekelerinin sanığın minibüsten çıktığı sırada veya diğer sanığı araçtan çıkardığı sırada oluşabileceği gözetilmeden, olayda sanığın atılı suçtan cezalandırılmasına yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı delil elde edilemediğinden beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 07/05/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5402, Karar No: 2015/6489, Tarih: 19.03.2015

**8. Hukuk Dairesi         2014/5402 E.  ,  2015/6489 K.**

**"İçtihat Metni"**

Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Ecrimisil

.... ve müşterekleri ile .... ve müşterekleri aralarındaki ecrimisil davasının kabulüne dair ..... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 28.05.2013 gün ve 362/306 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi Davalı ..... vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve uyulan bozma ilâmında açıklandığı üzere işlem yapılıp sonucu Dairesinde hüküm tesis edildiğine göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul, Kanun ve bozma gereklerine uygun bulunan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 55,00 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 137,94 TL'nin temyiz eden davalı .....'ten alınmasına, 19.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.