muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/5539, Karar No: 2023/7384, Tarih: 14.12.2023

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; Akpınar Şirketi ile ilgili yapılan tüm işlemlerin faturalı ve usulüne uygun olduğunu, davanın ara buluculuk dava şartına tabi olduğunu, aynı konuda başka bir dava bulunduğunu savunarak usulden ve esastan reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı tarafça eldeki dava yönünden taleplerinin, İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2020/69 E. sayılı dosyasında tespit edilemeyen zarara yönelik olduğu, asıl dosya olan İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesindeki dava açılmadan önce zorunlu ara buluculuğa gittiklerini, ayrıca bu dava yönünden zorunlu ara buluculuğa gitmediklerini, davanın ek dava olmasından dolayı gitmelerine gerek olmadığı ileri sürülmüş ise de, eldeki dava tazminat davası olup aynı konuda açılan İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesindeki davada zorunlu ara buluculuğa gidilmiş ve anlaşma sağlanamamışsa da, somut davadaki talebin İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2020/69 E. sayılı dosyasında tespit edilemeyen ayrı bir zarar kalemine ilişkin olması nedeniyle farklı olduğu, bu dava yönünden de zorunlu ara buluculuğa gidilmesi gerektiği, davacı tarafa verilen kesin süre içerisinde ara buluculuk son anlaşmazlık tutanağı aslının dosyaya sunulmadığı gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; eldeki davanın ek dava niteliğinde olduğunu, aynı konuda iki kez ara buluculuğa gidilmesine gerek bulunmadığını belirterek İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı beyanları ve dosya kapsamına göre, eldeki davaya konu tazminat talebinin aynı zamanda İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2020/69 E. sayılı dosyasına konu edildiği, bu durumda derdestliğe ilişkin dava şartının da dikkate alınması gerektiği, gerek zorunlu ara buluculuğa gerekse derdestliğe ilişkin dava şartlarının, davanın konusuna ilişkin dava şartlarından olduğu, ancak öncelikle ara buluculuğa ilişkin dava şartının değerlendirilmesi gerektiği, İlk Derece Mahkemesince de bu yönde işlem yapıldığı, davacı, daha önce açtığı davada uzman bir bilirkişi kurulu oluşturulmasını talep etmek yerine eldeki davayı açtığına göre öncelikle zorunlu ara buluculuğa ilişkin dava şartını yerine getirmekle yükümlü olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; eldeki davanın ek dava niteliğinde olduğunu, aynı konuda iki kez ara buluculuğa gidilmesine gerek bulunmadığını belirterek Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Dava, şirket yöneticisinin sorumluluğuna dayalı tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1.6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 370 ... maddesinin dördüncü fıkrası.

2.6102 sayılı Kanun'un 5/A maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi.

3. Değerlendirme

Davacı beyanları ve tüm dosya kapsamına göre eldeki davaya konu tazminat talebi, aynı zamanda İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2020/69 E. sayılı dava dosyasına konu edilmiştir. O davadan önce ara buluculuğa başvurulmuş olup aynı talebin başka bir davaya konu edilmesi yeniden ara buluculuğa başvurulmasını gerektirmemektedir. Bu nedenle İlk Derece Mahkemesince zorunlu ara buluculuğa gidilmediği gerekçesiyle davanın dava şartı yokluğundan usulden reddi isabetli değildir. Bununla birlikte eldeki davaya konu tazminat talebi, daha önce İstanbul 10. Asliye Ticaret Mahkemesinin 2020/69 E. sayılı dava dosyasına konu edildiğinden 6100 sayılı Kanun'un 114 üncü maddesinin birinci fıkrasının (ı) bendi uyarınca derdestlik dava şartı nedeniyle davanın usulden reddi gerekeceğinden sonucu itibariyle doğru olan kararın gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının gerekçesinin DEĞİŞTİRİLEREK VE DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Takdir olunan 17.100,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

14.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3307, Karar No: 2024/1121, Tarih: 08.02.2024

**7. Ceza Dairesi         2021/3307 E.  ,  2024/1121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/12 E., 2016/60 K.

SUÇ : 4733 sayılı Tütün, Tütün Mamulleri Ve Alkol Piyasasının

Düzenlenmesine Dair Kanun'a muhalefet

HÜKÜMLER : Sanıklar ... ve ... hakkında hükmün

açıklanmasının geri bırakılması, sanıklar ... ve Ümit

Yaradan hakkında mahkûmiyet, eşya müsaderesi, nakil aracının iadesi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmî incelenmeksizin iade, kısmî bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, sanıkların eyleminin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı cihetle, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz nedenleri; sanıklar ... ve ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesine, sanıklar ... ve ... hakkında hapis cezasının ertelenmesine, suçta kullanılan nakil aracının müsadere edilmemesine, vekalet ücretine hükmedilmemesine ve re'sen dikkate alınacak nedenlerle hükmün bozulması talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

Gümrük kapısından girdikten hemen sonra suça konu eşyanın bulunduğu aracın yakalanması nedeniyle, sanıklara atılı eylemin 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin birinci fıkrası kapsamında kaldığı kabul edilerek yapılan incelemede;

A. Katılan ... İdaresi Vekilinin Sanıklar ..., ... Hakkındaki Kararlara ve Nakil Aracının İadesi Kararına Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yasa yoluna tabi olduğu anlaşılmıştır.

B. Katılan ... İdaresi Vekilinin Sanıklar ... ve ... Hakkındaki Kararlara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Önleme araması kararına istinaden uygulama noktasında durdurulan sanık ...'nun kullandığı tır aracında 43 adet gümrük kaçağı alkollü içki ele geçirilmiştir.

Sanık ... alınan savunmasında, Habur Gümrük Kapısından geçtiğini, suça konu içkilerin aynı şirkette tır şoförü olarak çalışan diğer sanıklara ait olduğunu ifade etmiştir.

Sanıklar ... ve ... kovuşturma aşamasında alınan savunmalarında, aynı şirkette tır şoförü olarak çalıştıklarını, aynı gün Habur Gümrük Kapısından giriş yaptıklarını, suçu kabul etmediklerini ifade etmişlerdir.

Sanık ... alınan savunmasında, Habur Gümrük Kapısından geçtiğini, suça konu içkilerin aynı şirkette tır şoförü olarak çalışan diğer sanıklara ait olduğunu ifade etmiştir.

Sanıklar ... ve ... kovuşturma aşamasında alınan savunmalarında, aynı şirkette tır şoförü olarak çalıştıklarını, aynı gün Habur Gümrük Kapısından giriş yaptıklarını, suçu kabul etmediklerini ifade etmişlerdir.

Olay tutanağı, sanıkların savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, sanıklar ... ve ...'ın inkara yönelik savunmaları, suça konu içkilerin ele geçirildiği TIR aracında bulunmadıklarını söylemeleri, olay yerinde yakalanan sanık ...'nun suça konu içkilerin diğer sanıklara ait olduğu yönünde atfı cürüm niteliğindeki beyanları dışında, sanıkların savunmalarının aksine mahkûmiyetlerini gerektirir her türlü şüpheden uzak, kesin, yeterli ve somut bir delil bulunmaması nedeniyle beraatleri yerine, yazılı şekilde mahkûmiyetilerine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR

A. Katılan ... İdaresi Vekilinin Sanıklar ..., ... Hakkındaki Kararlara ve Nakil Aracının İadesi Kararına Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle sanıklar hakkında 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun, 03.02.2009 tarihli ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231 inci maddesinin onikinci fıkrası gereği itiraz yasa yoluna tabi olduğu, temyizinin mümkün olmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının dava konusu eşya ve nakil aracının müsaderesi ya da iadesine ilişkin kararları da kapsayacağından, aynı Kanun’un 264 üncü maddesinin birinci fıkrasında yer verilen; “Kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunun veya merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmaz.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak kanun yolu incelemesinin itiraz merciince yapılması gerektiği anlaşılmakla, dava dosyasının, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle İNCELENMEKSİZİN İADESİNE,

B. Katılan ... İdaresi Vekilinin Sanıklar ... ve ... Hakkındaki Kararlara Yönelik Temyiz İstemi Yönünden

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanıklar hakkında kurulan mahkûmiyet

hükümlerine yönelik katılan ... İdaresi vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

08.02.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9722, Karar No: 2012/30859, Tarih: 16.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/9722 E.  ,  2012/30859 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/43219, Karar No: 2017/11922, Tarih: 30.10.2017

**18. Ceza Dairesi         2015/43219 E.  ,  2017/11922 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kötü muamele

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süreleri, kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede;

A. Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde;

Sanığa yükletilen kötü muamele eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu ögelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Sanığın, öz çocuğu olan 12 yaşındaki mağdura sokakta mendil sattırma biçimindeki eylemlerinin TCK’nın 232/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 232/2. maddesi uyarınca eksik ceza tayin edilmesi ve mağdura yönelik kötü muamele eylemini, TCK'nın 53/1-c maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştiren sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması kanuna aykırı ise de karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Sanık .... hakkında kurulan mahkumiyet hükmünün temyizinde ise;

Başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

Sanığın savunmasında, çalışmak amacı ile sık sık şehir dışına çıktığı ve sürekli olarak burada bulunduğu belirtmesi karşısında, sanığın suç tarihinde şehir dışında çalışıyor olup olmadığının kolluk araştırması, tanık dinlenmesi gibi yollarla araştırılıp mağdurun sanığın idaresi altında olup olmadığının tespiti ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir edilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

1. Sanığın, öz çocuğu olan 12 yaşındaki mağdura sokakta mendil sattırma biçimindeki eylemlerinin TCK’nın 232/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 232/2. maddesi uyarınca eksik ceza tayin edilmesi,

2. TCK'nın 53/1-c maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştiren sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kabule göre de;

1. Sanığın, öz çocuğu olan 12 yaşındaki mağdura sokakta mendil sattırma biçimindeki eylemlerinin TCK’nın 232/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Kanunun 232/2. maddesi uyarınca eksik ceza tayin edilmesi,

2. TCK'nın 53/1-c maddesindeki yetkinin kötüye kullanılması suretiyle gerçekleştiren sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. maddesinin uygulanmaması,

Kanuna aykırı, sanık ....'ın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/10/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/14272, Karar No: 2011/3349, Tarih: 21.03.2011

**6. Hukuk Dairesi         2010/14272 E.  ,  2011/3349 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Alanya İcra Mahkemesi

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kesinleşen icra takibi nedeni ile tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalı hakkında 2010 yılı Aralık ayı bakiye 165.-TL ile Nisan, Mayıs ve Haziran ayları aylık 650-TL üzerinden 2.675.-TL kira alacağı ve 425-TL aidat gideri ile 490-TL çevre temizlik vergisi, elektrik ve su gideri olmak üzere işlemiş faizi ile birlikte toplam 3.718,91-TL alacağın tahsili için icra takibi yapıldığını, takibin itiraz edilmeden kesinleştiğini, davalının ödemede bulunmadığını bildirerek temerrüt nedeniyle kiralanandan tahliyesini istemiştir. Davalıya dava dilekçesi Tebligat Kanunu’nun 21. maddesine göre tebliğ edilmiş, davalı duruşmalara katılmamış ve bir savunmada bulunmamıştır.

Tebligat Yasası’nın 21 ve Tebligat Tüzüğü’nün 28. maddesi gereğince muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan her biri gösterilen adreste bulunmaz iseler tebliğ memurunun adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti azası, zabıta amir ve memurlarından tahkik ederek beyanlarını tutanağa yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde de bu durumu yazıp imzalaması gerekir.

Olayımıza gelince; dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir davetiye "muhatap dağıtım esnasında adreste bulunmadığı icin tebliğ imkansızlığı nedeni ile muhtar ... imzasına ve kapısına 2 nolu haber kağıdı yapıştırılarak komşu ...'e haber bırakılmıştır" şerhi ile davalıya tebliğ edilmiş ise de, davalının hangi nedenle adreste bulunmadığı tevsik edilmediği gibi komşu imzası alınmamış, imzadan imtina ettiğine ilişkin bir açıklamaya da yer verilmemiştir. Aynı şekilde karar da "muhatap dağıtım esnasında adreste bulunmadığı için tebliğ imkansızlığı nedeni ile muhtar ... imzasına ve kapısına 2 nolu haber kağıdı yapıştırılarak komşu ...'e haber bırakılmıştır" şerhi ile tebliğ edilmiş, komşu imzası alınmamıştır. Bu durumda dava dilekçesi ve duruşma gününün tebliğine ilişkin davalıya yapılan tebligat ile kararın tebliğine ilişkin olarak yapılan tebligatlar geçersizdir. Davalının usulsüz tebligatı öğrendiğini bildirdiği tarihe göre temyiz isteminin süresinde olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece, davalıya dava dilekçesi ve duruşma gününü bildirir yöntemine uygun tebligat yapıldıktan sonra, işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, taraf teşkili sağlanmadan yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile HUMK.nun 428. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 21.3.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7770, Karar No: 2011/6833, Tarih: 06.12.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/7770 E.  ,  2011/6833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı ... avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili davacının 01.07.2007 Tarihinde davalı ... Bakanlığına bağlı Numune Eğitim ve Araştırma Hastanesinde işe başladığını, 17.08.2010 tarihine kadar çalıştığını, taşeron Güçlü Medikal Diagnostik Sistemleri Ltd. Şti. döneminde hiçbir gerekçe gösterilmeden iş sözleşmesinin feshedildiğini, ancak yazılı fesih bildiriminde bulunulmadığını, gerekçesinin açık ve kesin olarak belirtmek fesih bildirimini yazılı olarak yapmak zorunda olduğunu, asıl işverenin ... olduğunu, asıl işveren ile taşeron şirket arasındaki ilişkinin muvazaalı işleme dayandığını iddia ederek feshin geçersizliğine, davacının işe iadesine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı ... vekili; açık ihale usulü ile ihale edilen eleman çalıştırma işine ilişkin ihaleyi kazanan ve davacıyı da işe alan asıl işverenin diğer davalı olduğunu, her türlü yetkinin bu firmada olduğunu beyanla davanın husumet yönünden reddine karar verilmesini savunmuştur.

Davalı Güçlü Laboratuvar Poliklinik ve Özel Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti.vekili ise; müvekkili şirket ile Sağlık Bakanlığına bağlı hastane arasında bir alt işverenlik ilişkisi bulunmadığını, şartname ve sözleşme gereği Sağlık Bakanlığının asıl işveren konumunda olduğunu belirterek husumet yönünden reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davalılar arasındaki alt işverenlik ilişkisinin muvazaalı olduğundan davalı şirketin işveren sıfatı bulunmadığı ve davacının iş sözleşmesinin haksız olarak feshedildiği gerekçesiyle ... bakımından davanın kabulüne, davalı Güçlü Laboratuvar Poliklinik ve Özel Sağlık Hizmetleri Ltd. Şti. bakımından ise husumet yokluğundan reddine karar verilmiştir.

Karar ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre temizlik işçisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin yazılı fesih bildiriminde bulunulmadan feshedildiği gerekçesi ile feshin geçerli nedene dayanmadığının kabulü isabetli olmuştur.

Taraflar arasında diğer bir uyuşmazlık konusu da davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olarak kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığıdır.

Karar ... vekilince temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine göre temizlik işçisi olarak çalışan davacının iş sözleşmesinin yazılı fesih bildiriminde bulunulmadan feshedildiği gerekçesi ile feshin geçerli nedene dayanmadığının kabulü isabetli olmuştur.

Taraflar arasında diğer bir uyuşmazlık konusu da davalılar arasında asıl işveren-alt işveren ilişkisinin geçerli olarak kurulup kurulmadığı ve muvazaaya dayanıp dayanmadığıdır.

4857 sayılı İş Kanununun 2/6 maddesine göre asıl işin bir bölümü, ancak teknolojik nedenlerle uzmanlık gereken işin varlığı halinde alt işverene verilebilir. 4857 sayılı İş Kanununun 2. maddesinde asıl işveren alt işveren ilişkisini sınırlandırılması yönünde yasa koyucunun amacından da yola çıkılarak asıl işin bir bölümünün alt işverene verilmesinde “işletmenin ve işin gereği” ile “teknolojik nedenlerle uzmanlık gerektiren işler” ölçütü bir arada olması gerekir.

Somut olayda davalı Bakanlığa bağlı Adana Numune ve Araştırma Hastanesi ile davalı Güçlü Ltd. Şti. arasında yapılan hizmet alım sözleşmesine göre davacının davalı şirkete bağlı temizlik işçisi olarak çalışmış, iş sözleşmesi yazılı bir fesih bildirimi olmadan davalı şirket tarafından feshedilmiştir.

Hizmet alım sözleşmesinin konusu olan hizmetlerin bir kısmı yardımcı işler olup, dinlenen davacı tanıkları da davacının temizlik işlerinde çalıştığını beyan etmişlerdir. Davacının temizlik işçisi olmasına rağmen fiilen sözleşmenin kapsamı dışında asli işlerde çalıştırıldığı ispat edilmiş değildir

Davalı Bakanlığın yardımcı işlerini alt işverene vermesi 4857 sayılı İş Kanunun 2/6-7. maddesi uyarınca mümkündür. İdari ve teknik şartnamelerde yüklenicinin eleman seçiminde ve değişikliğinde idarenin uygun görüşünü alacağı, görev yerlerinin yüklenicinin bilgisi olmadan değiştirilmemesi, yıllık izin kullanma sürelerinin belirlenmesi konusunda idarenin bilgisi ve isteği doğrultusunda hareket edilmesi gibi düzenlemeler yer almakta ise de asıl işverenin denetim yetkisi, işyeri güvenliği ve işçilik alacaklarına karşı müteselsil sorumluluğu nedeniyle ve işyerinin niteliği de göz önünde bulundurulduğunda bu tür düzenlemelere yer verilmesi olağan karşılanmalıdır. Bu nedenle sözü edilen hükümler alt işverenlik sözleşmesinin muvazaaya dayandığını göstermez. Keza, alt işverenlerin değişmesine rağmen işçinin ara vermeden yine alt işverene bağlı olarak çalışmış olması da alt işverenlik uygulamasının muvazaalı olduğunu kabule yeterli değildir.

Mevcut olgulara göre geçerli ve muvazaaya dayanmayan bir asıl işveren-alt işverenlik sözleşmesi bulunmaktadır. Mahkemece asıl işveren-alt işveren ilişkisinin muvazaalı olduğu sonucuna varılarak davacının davalı şirket yerine davalı Bakanlığa ait işyerine iadesi doğru olmamıştır.

Belirtilen nedenlerle, 4857 sayılı İş Kanunun 20.maddesinin 3. fıkrası uyarınca, hükmün bozulmak suretiyle ortadan kaldırılması ve aşağıdaki gibi karar verilmesi gerekmiştir.

HÜKÜM: Yukarıda belirtilen nedenlerle;