muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/9119, Karar No: 2021/2365, Tarih: 01.03.2021

**10. Hukuk Dairesi         2020/9119 E.  ,  2021/2365 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

...,...

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ... İnş. San. Tic. Ltd. Şti. avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava dosyasının incelenmesinde davalı ...’ın kendisini vekille temsil ettirmesine ve vekalet ilişkisinin sona erdiğine dair dosyada belge bulunamamasına karşın mahkeme kararı ile davacının temyiz dilekçesinin davalı asile yapıldığı anlaşılmaktadır.

7201 sayılı Kanunun 11’inci maddesi uyarınca vekil vasıtasıyla takip edilen işlerde tebligat vekile yapılır. Bu nedenle mahkeme kararı ve temyiz dilekçesinin davalı vekiline yöntemince tebliğ edilerek; temyiz süresi geçtikten ve gerektiğinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun geçici 3. maddesindeki düzenleme de gözetilerek, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 432. maddesindeki prosedür işletildikten sonra gönderilmek üzere mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, temyiz itirazlarının yukarıda belirtilen noksanlıklar giderilip dosya geldikten sonra incelenmesine, 01/03/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/8657, Karar No: 2014/8533, Tarih: 29.05.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/8657 E.  ,  2014/8533 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 09/01/2014

NUMARASI : 2013/334-2014/3

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü

-K A R A R-

Davacı vekili; müvekkilinin maliki olduğu aracın, 15.07.2013 tarihinde trafik sigorta poliçesi ile davalı L.. A..'ye sigortalı aracın sol yan kısımdan çarpması sonucu yoldan çıktığını, kaza neticesinde müvekkilinin yaralandığını ve aracında yüksek maddi hasar meydana geldiğini, kaza tespit tutanağında davalı sigortalısı sürücüsünün asli kusurlu bulunduğunu, yapılan hasar tespitinde araçtaki zararın 20.000,00 TL olduğunun tespit edildiğini, davalının zorunlu mali mesuliyet sigorta poliçesiyle 25.000,00 TL'ye kadar üçüncü şahısların zararını teminat altına aldığını, davalının araçta oluşan gerçek zararı tazmin yükümlülüğünün bulunduğunu, davayı belirsiz alacak davası şeklinde açtıklarını fazlaya ilişkin hakları saklı tuttuğunu belirterek şimdilik 10.000,00 TL'nin davalıdan temerrüt tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davanın belirsiz alacak davası olarak açılamayacağını, hasarın müvekkili şirkete ihbarı üzerine müvekkilinin hasar dosyası açtığını ve ekspertiz incelemesi sonucunda 9.132,10 TL hasar belirlendiğini, ancak hasarın davacının iddia ettiği şekilde gerçekleşmediğinin ortaya çıktığını, şüphe ve uyumsuzluk nedeniyle ödeme yapılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının alacak miktarını önceden tespit ederek gerçek alacak tutarının tam ve kesin olarak belirlenmesine rağmen, belirsiz alacak davası açmasında hukuki yararının olmadığı, 6100 sayılı HMK'nun 114/h maddesi gereğince hukuki yararın dava şartı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; davacının alacak miktarını önceden tespit ederek gerçek alacak tutarının tam ve kesin olarak belirlenmesine rağmen, belirsiz alacak davası açmasında hukuki yararının olmadığı, 6100 sayılı HMK'nun 114/h maddesi gereğince hukuki yararın dava şartı olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

İsviçre ve Alman Hukukunda yer alan “belirsiz alacak davası”, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu ile Hukukumuza kazandırılmıştır. 6100 sayılı HMK'nin 107/I. maddesi “Davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkânsız olduğu hâllerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir” hükmünü içermektedir. Madde hükmünden de anlaşıldığı üzere belirsiz alacak davası, davacının, davada talep edeceği miktarı veya değeri tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin objektif şekilde imkânsız olması ya da bunun kendisinden beklenememesi halinde mümkündür. Davacı dava tarihinde davanın miktarını tam ve kesin olarak biliyorsa veya bunu bilebilecek durumda ise, belirsiz alacak davası açılamaz

Davacının dava dilekçesinde açıkladığı olaylar ve istemleri dikkate alındığında; davacı dava tarihi itibarıyla alacağının miktarını tam ve kesin olarak belirleyebilecek durumdadır.

Sorun, davacının alacağını tam ve kesin olarak belirleyebilecek bir durumda olması halinde alacağının tahsili için kısmi dava açmasının mümkün olup olmadığında toplanmaktadır.

Davacının aynı hukuki ilişkiden kaynaklanan alacağının veya hakkının tümünü değil, belirli bir kısmını talep ederek açtığı davaya kısmi dava denir. Diğer bir ifadeyle, bir alacak hakkında daha fazla miktar için tam dava açma imkanı bulunmasına rağmen, alacağın bir kesimi için açılan davaya kısmi dava denir. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve bu alacağın şimdilik bir kısmının dava edilmesi gerekir (Yargıtay HGK 17.10.2012 gün, 2012/9-838 Esas 715 Karar sayılı ilamı, Kuru/Arslan/Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 22. Bası,s.286; Pekcanıtez/Atalay/Özekes, Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, s.320). Kısmi dava, 6100 Sayılı HMK'nın 109. maddesinde düzenlenmiş olup, maddenin 1.fıkrasında “Talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir” hükmüne, 2.fıkrasında ise; “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz” hükmüne yer verilmiştir. Bu düzenlemelere göre, kısmi dava açılabilmesi için;

a-Talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olması,

b-Talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmalı bulunması veya açıkça belirli olmaması gerekir.

a-Talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olması,

b-Talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmalı bulunması veya açıkça belirli olmaması gerekir.

Şayet, talep konusu taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirlenebilir ise kısmi dava açılamayacaktır. Diğer bir anlatımla; talep konusunun miktarı taraflar arasında “tartışmasız” ise veya taraflar arasında miktar veya parasal tutar bakımından bir tartışma olmakla beraber, tarafların anlaşmasına gerek kalmaksızın objektif olarak talep konusunun miktarı herkesçe anlaşılabilecek şekilde “belirli” ise, o talep sonucunun sadece bir kısmı dava edilemez. Bu gibi hallerde, kısmi davanın yasaklanmasının sebebi, davacının kısmi dava açmakta hukuki yararının bulunmadığının kabul edilmesidir. Davacının alacağını, küçük parçalara bölüp her biri için ayrı ayrı dava açmasında hukuki yarar değil; aksine, dava hakkının kötüye kullanılması söz konusudur (Pekcanıtez/Atalay/Özekes, Medeni Usul Hukuku, 11.Bası,s.319-320).

Talep konusu açıkça taraflar arasında tartışmalıysa ya da açıkça belirli değilse açılan bir kısmi davada davacının hukuki yararının bulunduğunun kabulü gerekir. Açılmış olan kısmi davada alacağın taraflar arasında tartışmalı olup olmadığı ya da açıkça belirli olup olmadığı davalının davaya vereceği cevapla anlaşılabilir. Nihayet hakim, ön inceleme aşamasında bu hususu tespit edebilir. Şayet, davalı davaya cevabında alacağı tartışmalı hale getirmişse, artık açılmış olan kısmi davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddedilmeyip işin esası hakkında hüküm kurulması gerekir. (Pekcanıtez/Atalay/Özekes, Medeni Usul Hukuku, 11.bası,s.320-321). Somut olayda da; davalı şirket vekili cevap dilekçesinde,kazanın iddia edildiği gibi gerçekleşmediğini,talep edilen miktarın fahiş olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir. Davalı tarafın davaya cevap dilekçesinden de anlaşılmaktadır ki; davacı alacağı taraflar arasında tartışmalı hale gelmiştir. Böyle bir durumda ve yukarda yapılan açıklamalar ışığında, davacının kısmi dava açmakta hukuki yararının olmadığından söz edilemez. Bu sebeple, mahkemece 6100 Sayılı HMK'nın 109/1. maddesi gereği davacının harcını yatırdığı kısım yönünden davaya bakılıp sonuçlandırılması gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle usulden davanın reddine karar verilmiş olması doğru olmamış,kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 29.05.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12230, Karar No: 2013/13569, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/12230 E.  ,  2013/13569 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Davalı Hazinenin dayandığı 17.11.1963 tarih ve 192 sıra nolu tapu kaydının dayanağı olan belirtmelik tutanağı, haritası ve tablendikatif listesinin, toprak tevzi haritası ve belirtmelik tutanağında taşınmaza uygulanan tapu ve vergi kayıtları var ise bu kayıtların tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, ayrıca bu kayıtların kadastro çalışmaları sırasında revizyon görüp görmediklerinin kadastro müdürlüğü ile tapu sicil müdürlüğünden ayrı ayrı sorularak alınacak cevabi yazının, varsa revizyon gördükleri parsellere ait kadastro tutanaklarının onaylı örneklerinin, kesinleşmişseler tapu kayıtlarının onaylı örneklerinin,

2- Çekişmeli 130 ada 6 ve 68 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, kadastro tutanakları ile dayanak belgelerinin, ayrıca çekişmeli taşınmazlara komşu 130 ada 2, 4, 5, 9, 10, 13 ve 14 parsel sayılı taşınmazların kadastro tutanakları ve dayanak belgelerinin onaylı örneklerinin,

3- Davalılar ... ve ...'in dayandığı 22/01/1995 tarih ve 2 sıra nolu tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin, kadastro tutanakları ile dayanak belgelerinin ve varsa haritasının onaylı örneklerinin getirtilerek dosyasına konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4699, Karar No: 2019/5257, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/4699 E.  ,  2019/5257 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı Kanun'un 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.maddeden sözedilip, bu madde kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf talebi, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Hukuk Dairesince, karar gerekçesi yerinde görülerek esastan reddedilmiş; davacı bu sefer temyiz talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürülüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, özellikle de, davadan önce bir ödeme olgusu olup olmadığı, var ise, bunun borcu sona erdirip erdirmediği hususu üzerinde durulup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.01.2015 tarih 2014/3-8 E., 2015/10 K. sayılı kararı da gözetilerek, gerekirse konusunun uzmanı bilirkişiden rapor da alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak, İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22/04/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

......
Yargıtay — Esas No: 2012/6988, Karar No: 2014/5118, Tarih: 15.04.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/6988 E.  ,  2014/5118 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2010/333602

MAHKEMESİ : Bursa 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 04.05.2010

NUMARASI : 2008/367 Esas, 2010/131 Karar

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve basit cinsel saldırı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalarda değişmeyen istikrarlı beyanları, sanığın hayatın olağan akışına aykırı çelişkili savunmaları ve tüm dosya içeriğinden, sanığın olay tarihi olan 08.10.2008 günü saat 01:45 civarında Bursa Devlet Hastanesinden dönen üst kat komşusu mağdureyi, eşinin evde olmadığını da söyleyerek, kahve içmek bahanesiyle evine çağırdığı, mağdurenin gelmek istememesi üzerine rezalet çıkaracağından bahisle tehdit ederek teklifini yinelediği, mağdurenin tekrar ret cevabı vermesi üzerine mağdureyi kolundan tutarak evinin içine doğru savurduğu, akabinde evinin kapısını kilitleyerek yere düşen mağdurenin elbiselerini çıkartmaya çalışıp vücudunu okşadığı, mağdurenin direnmesi üzerine mağdureyi saçından tutarak yatak odasına doğru sürüklemeye çalıştığı, mağdurenin ilaç kullanması gerektiği bahanesiyle yalvararak kendisini bırakmasını istediği, sanığın mağdureye, kendisiyle birlikte olmazsa bırakmayacağını söylediği, mağdurenin sürekli yalvarması üzerine, sanığın ilacını içip elbisesini değiştirdikten sonra geri gelmesi şartıyla mağdureyi bıraktığının anlaşılması karşısında, olayda basit cinsel saldırı ve cinsel amaçla kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarının oluştuğu gözetilmeden, sanığın atılı suçlardan mahkûmiyeti yerine beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10477, Karar No: 2024/1103, Tarih: 05.02.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/10477 E.  ,  2024/1103 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/134 Esas, 2023/155 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 4. Tüketici Mahkemesinin 17.05.2023 Tarihli ve 2022/1084 Esas, 2023/543 Karar Sayılı Kararı

Taşınmazın aynına ilişkin davalarda kesin yetki kuralı gereğince taşınmazın bulunduğu yer mahkemelerinin yetkili olduğu, davanın geçersiz olarak akdedilen devremülk satış sözleşmesinden kaynaklandığı, sözleşmenin şekle uygun olmaması nedeniyle tarafların verdiklerini sebepsiz zenginleşme ilkesine göre iade etmekle yükümlü oldukları, ayrıca bu sırada sözleşmeye bağlı olarak oluşan tüm hakların da taraflara iadesine karar verilmesi gerektiği, nitekim iş bu davada da davacı adına tapuda pay devri yapılmış olmakla sözleşmenin geçersizliğinin tespitine karar verilmesi durumunda ödenen bedellerin tüketici tarafından satıcıya iadesine karar verileceği gibi tüketicinin de tapuyu iade etme yükümlülüğünün doğacağı, davacının tapu iptali ve tescil talebi bulunmasa dahi bu hususta da karar verilmesi gerektiği, tapu kayıtlarına göre taşınmazın Mudurnu ilçesinde bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Mudurnu Asliye Hukuk Mahkemesinin (Tüketici Mahkemesi sıfatıyla) 03.07.2023 Tarihli ve 2023/134 Esas, 2023/155 Karar Sayılı Kararı

Eldeki davada kesin yetki kuralı olmadığı, yetki itirazının ilk itiraz olarak cevap dilekçesinde ileri sürülmesinin gerektiği, davalı tarafından cevap dilekçesi sunulduğu ve usulünce yetki itirazında bulunulmadığı, bu aşamadan sonra cevap süresi içerisinde dahi olsa yetki itirazında bulunulmasının mümkün olmadığı, bu bağlamda kesin yetkinin ve yetki itirazında bulunulmaması nedeniyle İstanbul 4. Tüketici Mahkemesi'nin artık yetkili mahkeme haline geldiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, devremülk sözleşmesinden cayma nedeniyle sözleşmenin feshi, verilenlerin iadesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı Bölge Adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6502 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

2. 6502 sayılı Kanun’un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrası şöyledir:

“Tüketici davaları, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabilir.”

3. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un (6100 sayılı Kanun) “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki itirazının ileri sürülmesi” başlıklı 19 uncu maddesinin dördüncü fıkrası şöyledir:

“Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

1. Dosya kapsamından, uyuşmazlık taraflar arasındaki devremülk sözleşmesinin cayma hakkı kullanıldığından bahisle feshi ve verilenin iadesi istemine ilişkin olup, dava dilekçesi ve dosya kapsamından taşınmazın aynına ilişkin bir dava olmadığı anlaşılmaktadır.

2. Sözleşmenin feshi ve verilenlerin iadesi istemine ilişkin davalarda yetki konusunda özel bir düzenleme bulunmadığına göre, yetkili mahkeme genel yetki kuralı gereği davalının yerleşim yeri mahkemesidir. Bu yetki kuralı kesin olmadığından 6100 sayılı Kanun'un 19 uncu maddesinde belirlenen süre ve yöntemle yetkisizlik itirazında bulunulmaz ise davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir ve mahkemece kendiliğinden yetkisizlik kararı verilemez.

3. 6502 sayılı Kanun'un 73 üncü maddesinin beşinci fıkrasında tüketici davalarının, tüketicinin yerleşim yerinin bulunduğu yerdeki tüketici mahkemesinde de açılabileceği belirtilmişse de bu kural 6100 sayılı Kanun'un yetkiye ilişkin kurallarının yanında bir ek yetki kuralıdır.

4. Bir davada, birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

5. Somut olayda, yerleşim yeri .../İstanbul olan davacının davayı, yetkisiz İstanbul Anadolu 4. Tüketici Mahkemesinde açtığı ancak davalıların yetki itirazında bulunmadığı anlaşılmaktadır. Yetkinin kamu düzenine ilişkin olmadığı ve kesin yetkinin bulunmadığı ve usulüne uygun bir yetki itirazı olmadığı durumlarda davanın ilk açıldığı mahkeme yetkili hale geleceğinden bu durumda uyuşmazlığın, davanın ilk açıldığı yer mahkemesi olan İstanbul Anadolu 4. Tüketici Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 4. Tüketici Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

05.02.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4108, Karar No: 2021/17498, Tarih: 13.09.2021

**8. Ceza Dairesi         2021/4108 E.  ,  2021/17498 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece hakkında verilen hüküm, sanığın yakalama ile alınan savunmasında bildirdiği "... ... Mah. G5 Sokak No:14 D:6 ... ... " adresine tebliğe çıkartıldığı, ancak muhatabın belirtilen adreste tanınmadığından bahisle tebliğ evrakının bila tebliğ ile edildiği, daha sonra hüküm "... Mah. 166. Sokak No:6 D:1 ... ..." adresine el yazısı ile "mernis adresidir" İhtar " Tebliğat Kanunun 21. maddesine göre tebliğ edilmeli" şerh yazıları düşülerek sanığa tebligat çıkartıldığı, bu tebligatın ... Mahallesi Muhtarına Tebligat Kanunun 21. maddesine göre tebliğ edildiği, sanığın UYAP sisteminden yapılan adres araştırmasında bu adresin sanığın mernis adresi olmadığı bu nedenle yapılan tebligatın usulüne uygun olmadığı anlaşılmakla sanığın öğrenme üzerine süresinde temyiz talebinde bulunduğu kabul edilerek yapılan temyiz incelemesinde;

TCK.nın 245/1. maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için her ne suretle olursa olsun ele geçirilen veya elde bulundurulan banka veya kredi kartının, kart sahibinin ya da kart kendisine verilmesi gereken kişinin rızası olmaksızın kullanılması suretiyle haksız yarar sağlanması ya da haksız yarar sağlamaya yönelik icra hareketlerine başlanması ancak engel nedenlerle yarar sağlanmayarak suçun teşebbüs aşamasında kalması gerekmekte olup; somut olayda Temyiz dışı diğer sanık ... ile birlikte hareket eden sanığın, suç tarihinde ATM'ye para çekmek amacıyla gelen katılana ait banka kartının ATM cihazına yerleştirdikleri düzenek sayesinde sıkışmasını sağladıkları, katılanın ATM'den ayrılmayıp uğraşarak kartını cihazda çıkardığı ve kartta yapışkanlı bandı fark etmesi nedeniyle polisi araması üzerine olay yerine gelen banka görevlisinin ATM cihazında düzeneğinin tespit edildiği, sanığın diğer sanıkla birlikte kartı zilyetliğine geçirdiği ve kullanmaya yönelik icra hareketlerine başladığına dair herhangi bir delil bulunmadığı gözetildiğinde, sanığın eyleminin TCK.nın 141/1. maddesinde düzenlenen hırsızlık suçuna teşebbüs oluşturduğunun anlaşılması karşısında;