muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12689, Karar No: 2014/20960, Tarih: 15.09.2014

**5. Hukuk Dairesi         2014/12689 E.  ,  2014/20960 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davada karar verilmesine yer olmadığına dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Mahkemece uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Arazi niteliğindeki taşınmaza net ürün gelirine göre bilimsel yolla değer biçilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. Ancak;

1-Mahkemece verilen hüküm Dairemiz bozma kararı ile ortadan kalktığından tescil yönünden bozmadan önce verilen hükmün kesin olduğundan bahisle yeniden karar verilmesine yer olmadığına dair hüküm kurulması,

Doğru olmadığı gibi;

2-2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, acele el koyma kararından sonra davalı taraf adına bankaya bloke edilen miktarın ilk kararla tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark bedele 30.04.2011 tarihinden ilk karar tarihi olan 24.06.2011 tarihine kadar ,bozmadan sonra oluşan bedel ile ilk kararla tespit edilen bedel arasındaki fark bedele ise ilk karar tarihi olan 24.06.2011 tarihinden son karar tarihi 24.02.2014 tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden, a)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 1 nolu bendinin çıkartılmasına,yerine (.... Köyü , 103 ada 33 parsel sayılı 4382.33 m2 yüzölçümündeki taşınmazın kamulaştırılan (kadastro teknik bilirkişisi Aytaç Bayram'ın 30.03.2011 tarihli bilirkişi raporunda b harfi ile gösterilen ) 2691.48 m2 lik kısmına ilişkin davalı taraf adına olan tapu kaydının İPTALİ ile Hazine adına Tapuya Kayıt Ve Tesciline,)cümlesinin yazılmasına, --/--

--2--

b)Gerekçeli kararın hüküm fıkrasının 2 nolu bendinin çıkartılmasına, yerine

(-Kamulaştırma bedelinin 16.801,77 TL olarak tespitine, bozmadan sonra bakiye 8.626,54 TL'nin davalı tarafa tapudaki pay oranları dikkate alınarak ödenmesine,, acele el koyma kararından sonra davalı taraf adına bankaya bloke edilen miktarın ilk kararla tespit edilen kamulaştırma bedelinden mahsubundan sonra kalan fark 857,00 TL bedele ,30.04.2011 tarihinden ilk karar tarihi olan 24.06.2011 tarihine kadar , ,bozmadan sonra oluşan bedel ile ilk kararla tespit edilen bedel arasındaki fark bedel 8.626,00 TL ye ise 30.04.2011 tarihinden 24.02.2014 tarihine kadar yasal faiz uygulanmasına, )cümlesinin yazılmasına,

Hükmün böylece DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 15.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/1512, Karar No: 2019/16151, Tarih: 17.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2019/1512 E.  ,  2019/16151 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 17/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27114, Karar No: 2016/5240, Tarih: 24.02.2016

**12. Hukuk Dairesi         2015/27114 E.  ,  2016/5240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki şikayetçi tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Takipte taraf olmayan şikayetçi üçüncü kişi, icra mahkemesine başvurusunda; hacizli taşınmaz ile ilgili olarak yapılan sözleşmenin, geçmişe etkili olarak feshi davasının kabulü ile tapu kayıtlarının iptaline ve davacı adına tesciline dair verilen kararın 02.04.2012 tarihinde kesinleştiğini belirterek, borçlu hakkında yapılan takip sebebiyle taşınmazın tapu kaydına konulan haczin fekki talebinin reddine ilişkin icra müdürlüğü kararının kaldırılmasını talep etmiş, mahkemece, şikayetçinin takipte taraf olmadığı, taşınmazın, haciz tarihinde borçlu adına kayıtlı olması nedeniyle haczin kaldırılması talebinin reddine ilişkin memur işleminde yanlışlık bulunmadığı ve şikayetçinin iddialarının dar yetkili icra mahkemesinde incelenemeyeceği gerekçesi ile şikayetin reddine karar verildiği görülmüştür.

Hukuk Genel Kurulu'nun 07.04.2004 tarih ve 2004/12-210 E., 2004/208 K. sayılı kararında da açıklandığı üzere, taşınmazın, borçlunun borcu nedeniyle haczedilebilmesi için haciz tarihinde borçlu adına kayıtlı olması zorunludur.

Somut olayda, şikayetçi üçüncü kişinin, ihtiyati hacze konu taşınmaz hakkında açmış olduğu sözleşmenin geçmişe etkili olarak feshi davasının kabulü ile taşınmazın tapu kaydının iptaline ve şikayetçi adına tesciline karar verildiği görülmektedir. Dolayısıyla, şikayetçinin, mahcuz taşınmazın kendisine ait olduğundan bahisle haczin kaldırılmasını talep etmesinde hukuki yararı olduğundan, her zaman şikayet hakkı vardır. Ancak, haciz tarihi olan 07/10/2008 tarihinde, taşınmazın borçlu adına kayıtlı olduğu tapu kaydından anlaşıldığından ve mahkeme kararında haczin kaldırılması yönünde bir hüküm de olmadığından, şikayetçi, icra mahkemesine başvurarak haczin kaldırılmasını talep edemez.

O halde, mahkemece, istemin yukarıda yazılı gerekçeyle reddi gerekirken, şikayetçinin takip dosyasında taraf olmadığından bahisle talebin reddi isabetsiz ise de, sonuçta istem reddedildiğinden, sonucu itibariyle doğru olan kararın onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Şikayetçinin temyiz itirazlarının reddi ile sonucu doğru mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366. ve HUMK'nun 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), alınması gereken 29,20 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11497, Karar No: 2021/6975, Tarih: 10.06.2021

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2019/11497 E.  ,  2021/6975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılan kurum vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'in, yetkilisi olduğu ... Ticaret Av ve Balık Malzemeleri isimli işyeri adına ... ... Müdürlüğü'ne hibe desteğinden yararlanmak amacıyla yaptığı başvuru sonucu toplam 33.735 TL hibe desteğinden yararlanmasına karar verildiği, bu kapsamda sanık ...'in iştirak halinde hareket ettiği sanık ...'in yetkilisi olduğu ... Ajans isimli işyerinden satın aldığı İngilizce-Türkçe tanıtım kitaplarının gerçek piyasa değeri 2.000 TL olduğu halde, gerçeğe aykırı olacak şekilde 9.000 TL tutarında düzenlenen faturayı katılan kuruma ibraz etmek suretiyle fazladan 4.200 TL hibe desteği alarak haksız yarar sağladığı, bu suretle sanıkların nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda; sanık savunmaları, faturalar ve ... evrakları, banka dekontları ile tüm dosya kapsamından, katılan kurumun hibe desteği verilmeden önce ilgili belge ve bilgilerde her türlü inceleme ve denetleme imkanının olduğu, sanık ...'in yetkilisi olduğu işyerinden alınan mal ve hizmetlerin piyasada farklı fiyatlarla satışının serbest piyasa ekonomisiyle mümkün olduğu, sanıkların katılan kurum yetkililerinin denetim imkanını ortadan kaldıracak mahiyette hileli hareketlerinin bulunmadığı, bu nedenle atılı suçların yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşılmakla, sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerinde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; katılan kurum vekilinin Maliye Bakanlığı Vergi Dairesi Başkanlığı'nın davadan haberdar edilmesi gerektiğine, eksik incelemeye, atılı suçların yasal unsurlarının oluştuğuna, usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 10/06/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22469, Karar No: 2012/30519, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/22469 E.  ,  2012/30519 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 16.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5276, Karar No: 2023/6185, Tarih: 13.12.2023

**7. Hukuk Dairesi         2022/5276 E.  ,  2023/6185 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1054 E., 2022/1003 K.

KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 10. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/607 E., 2021/151 K.

Taraflar arasındaki ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili; dava konusu 462 ada 1 parsel sayılı, 35.474,00 metrekare alanlı tarla vasıflı taşınmazın bir kısım maliklerinin gaip olması nedeniyle taşınmazdaki (toplam 46137/81648 hisse) hak ve menfaatlerini korumak için, 3561 sayılı Kanun'un 2 inci maddesi ve TMK’nın 427 nci maddesi hükmüne göre İstanbul Defterdarının kayyım tayin edildiğini, dava konusu taşınmazın 5.965,00 metrekarelik kısmının Mor Sümbül, Beyaz Lale-Kireçburnu Çiçek, Yeni Bahar-Kireçburnu Camii ve Özdeniz Sokak dahilinde kaldığının tespit edildiğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 322.902,00 TL ecrimisilin dönem sonlarından itibaren işleyecek kademeli yasal faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili; görevli yargı yerinin idari yargı olduğunu, davanın süresi içinde açılmadığını, talep edilen işgal tazminatının istenen tarihler arasında zamanaşımına uğradığını, 1982 tarihli hava fotoğraflarında taşınmazda yapılaşmanın başladığını, taşınmazın bulunduğu yolun belediyeleri kurulmadan o bölgede yaşayan insanlar tarafından oluşturulduğunu, elektrik, su, telefon, doğalgaz ve kanalizasyon gibi tüm alt yapıların tamamlandığını, taşınmazdan belediyelerince herhangi bir menfaat sağlanmadığını, taşınmazın gelir getirici yer olmadığını, hisseli taşınmazda hangi kısmın kayyım tarafından yönetildiğinin belli olmadığını, istenen ecrimisilin fahiş olduğunu, Danıştayın belediyelerden ecrimisil alınamayacağı yönünde kararlarının bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda; dava konusu 1 parsel sayılı tarla vasıflı taşınmazda yol ve kaldırım olarak kullanılan 5.965,00 metrekare yüzölçümlü, tapuda davacı tarafın kayyım olarak atandığı 46137/81648 hisse karşılığı olan 3.370,65 metrekarelik kısım için davalı Belediyenin sorumluluğundaki alanın ara arter yol olarak kullanıldığı, buna göre ödenmesi gereken ecrimisil bedelinin davalı tarafın zamanaşımı itirazı dikkate alınarak belirlenmek suretiyle davanın kısmen kabul-kısmen reddiyle 288.798,64 TL ecrimisilin dönem sonlarından itibaren işleyecek kademeli yasal faiziyle davalıdan tahsiline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1. Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; bilirkişi raporunun yetersiz olduğunu, belirlenen ecrimisilin düşük olduğunu belirterek kararın kaldırılmasını ve talepleri doğrultusunda karar verilmesini istemiştir.

2. Davalı ... vekili istinaf dilekçesinde özetle; davaya bakmaya idari yargının görevli olduğunu, davanın süresinde açılmadığını, kamu hizmeti niteliğindeki eylemden dolayı ecrimisile karar verilemeyeceğini, dava konusu yerin gelir getirici bir yer olmadığını belirterek kararın kaldırılmasını ve davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile Mahkemece yapılan keşfe dayalı olarak düzenlenen 07.12.2020 tarihli bilirkişi raporunun yöntemine uygun, denetime açık ve hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava konusu taşınmaz üzerinde davaya konu ecrimisil istenen asfalt kaplamalı sokakların alanının kaldırımları ile birlikte 5.965,00 metrekare olarak belirlendiği, davalı Belediyenin sorumluluğundaki kısmın ara arter yol olarak kullanıldığı, İlk Derece Mahkemesince davanın kısmen kabulüne karar verilmiş olmasında bir isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle istinaf taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; cevap dilekçesindeki ve istinaf aşamasındaki savunmalarını tekrarla davanın reddinin gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; cevap dilekçesindeki ve istinaf aşamasındaki savunmalarını tekrarla davanın reddinin gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. Bilindiği üzere, gerek öğretide ve gerekse yargısal uygulamalarda ifade edildiği üzere ecrimisil, diğer bir deyişle haksız işgal tazminatı, zilyet olmayan malikin, malik olmayan kötü niyetli zilyetten isteyebileceği bir tazminat olup, 08.03.1950 tarihli ve 22/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararında; fuzuli işgalin tarafların karşılıklı birbirine uygun iradeleri ile kurduğu kira sözleşmesine benzetilemeyeceği, niteliği itibarı ile haksız bir eylem sayılması gerektiği, haksız işgal nedeniyle oluşan zararın tazmin edilmesi gerekeceği vurgulanmıştır. Ecrimisil, haksız işgal nedeniyle tazminat olarak nitelendirilen özel bir zarar giderim biçimi olması nedeniyle, en azı kira geliri karşılığı zarardır. Bu nedenle, haksız işgalden doğan normal kullanma sonucu eskime şeklinde oluşan ve kullanmadan kaynaklanan olumlu zarar ile malik ya da zilyedin yoksun kaldığı fayda (olumsuz zarar) ecrimisilin kapsamını belirler. Haksız işgal, haksız eylem niteliğindedir (YHGK'nun 25.02.2004 gün ve 2004/1-120-96 sayılı kararı).

2. 25.05.1938 tarih ve 29/10 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ve Yargıtayın aynı yoldaki yerleşmiş içtihatları uyarınca ecrimisil davaları beş yıllık zamanaşımına tâbi olup bu beş yıllık süre dava tarihinden geriye doğru işlemeye başlar.

3. Hemen belirtilmelidir ki, ecrimisil hesabı uzmanlık gerektiren bir husus olup, taşınmazın niteliğine uygun bilirkişi marifetiyle keşif ve inceleme yapılarak ve taleple bağlı kalınarak haksız işgal tazminatı miktarı belirlenmelidir. Alınan bilirkişi raporu, somut bilgi ve belgeye dayanmalı, tarafların ve hakimin denetimine açık, değerlendirmenin gerekçelerinin bilimsel verilere ve HMK'nın 266 vd. maddelerine uygun olmalıdır.

4. Bu nedenle, özellikle tarım arazilerinin haksız kullanımı nedeniyle ürün esasına göre talep varsa, bu konudaki resmî veriler, taşınmazın bulunduğu bölgede ekilen tarım ürünlerinin neler olduğu tarım il veya ilçe müdürlüğünden sorulmalı, ekildiği bildirilen ürünlerin ecrimisil talep edilen yıllara göre birim fiyatları ve dekara verim değerleri, hal müdürlüğünden ilgili dönem için getirtilmeli, bölgede münavebeli ekim yapılıp yapılmadığı, taşınmazın nadasa bırakılıp bırakılmadığı tespit edilmelidir.

5. Eğer, özellikle arsa ve binalarda kira esasına göre talep varsa, taraflardan emsal kira sözleşmeleri istenmeli, gerekirse benzer nitelikli yerlerin işgal tarihindeki kira bedelleri araştırılıp, varsa emsal kira sözleşmeleri de getirtilmeli, dava konusu taşınmaz ile emsalin somut karşılaştırması yapılmalı, üstün veya eksik tarafları belirlenmelidir.

6. İlke olarak, kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, taşınmazın dava konusu ilk dönemde mevcut hâliyle serbest şartlarda getirebileceği kira parası, emsal kira sözleşmeleri ile karşılaştırılarak, taşınmazın büyüklüğü, niteliği ve çevre özellikleri de nazara alınarak yöredeki rayiçe göre belirlenir. Sonraki dönemler için ecrimisil değeri ise ilk dönem için belirlenen miktara ÜFE artış oranının tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktardan az olmamak üzere takdir edilir.

3. Değerlendirme

1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davalı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 Sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,13.12.2023 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/2473, Karar No: 2024/4809, Tarih: 29.04.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/2473 E.  ,  2024/4809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/691 Esas, 2024/27 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 05.09.2018 Tarihli ve 2018/1315 Esas, 2018/1388 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 408 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Kısıtlı 03.08.2023 tarihli dilekçesi ile, kısıtlılığın kaldırılmasını talep etmiştir.

Mahkemece 01.12.2023 tarihli ek karar ile yapılan kolluk araştırması sonucunda kısıtlının yerleşim yeri adresinin Tepe Mahallesi Güvercin Sokak No:23 Karakoçan/Elazığ olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Karakoçan Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.01.2024 Tarihli ve 2023/691 Esas, 2024/27 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliği talebi olmaksızın ve mahkemece bu yönde karar verilmeksizin fiili olarak yerleşim yerinin değiştiğinden bahisle yetkisizlik kararı verildiği, ancak kısıtlının bu yönde talebi olmaksızın ve mahkemece bu yönde karar verilmeksizin yetkisizlik kararı verilemeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 408 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının kısıtlılığının sona erdirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi de olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığı ve kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi de olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Malatya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

29.04.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.