muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/10252, Karar No: 2019/22236, Tarih: 12.12.2019

Mahkemece davanın kısmen kabulü ile .... İcra müdürlüğünün 2015/536 Esas sayılı dosyasında takibe konu olan senet ile ilgili takibin iptaline ve davacının bu senet ile ilgili borcu olmadığının tespitine, davacının kötü niyet tazminatı talebinin reddine hükmedilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Taraflar arasındaki uyuşmazlık davacının takip konusu bonodan kaynaklanan bir borcunun bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

İşçi ve işverenin taraf oldukları iş ilişkisinde başlangıçta işe girerken, bazı iş kollarında işverenin teminat amacı ile bu tür senetler aldığı bilinmektedir. Somut uyuşmazlıkta senedin ilk işe girişte teminat senedi olarak alındığı her iki tarafın da kabulündedir. Mahkemece "...Davalının davacıdan işe başlarken aldığı sadece davacının imzası olan boş senet alması ve daha sonra bu senedin doldurularak icra takibi başlatılmış olması, davacıdan işe başlarken henüz davalıya bir borcu olmadan alınmış olan senedin doldurularak icra takibi yapılması, senet davacıdan alındığında boş olması, miktar ve tarih yazılmamış olması.." gerekçesi ile davacının senet nedeniyle borçlu olmadığının tespitine karar verilmiş ise de varılan sonuç eksik incelemeye dayanmaktadır.

Senedin ilk işe girişte teminat senedi olarak alındığı ve sonradan doldurulduğu sabit olsa da salt bu gerekçe ile isteğin kabulü hatalıdır. Dosya içeriğinden ... makamları tarafından davacı işçiye ceza kesildiği ve davalı işverenin davacı adına 3600 EURO havale yaparak cezanın yatırıldığı anlaşılmaktadır. Buna göre cezanın kesilme nedeninin araştırılıp netleştirilerek şayet davacının kusurlu hareketiyle cezanın kesildiği tespit edilirse kesilen ceza miktarı ile sınırlı olarak borçlu olunmadığının tespiti isteminin reddine karar verilmelidir.

Mahkemece yukarıda yazılı olan yönler dikkate alınmadan eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmiş olması bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 12/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4982, Karar No: 2019/324, Tarih: 10.01.2019

**17. Ceza Dairesi         2017/4982 E.  ,  2019/324 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanıkların, müştekinin cebindeki 75,00 TL’nin çalınması karşısında: sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; sanıkların, müştekinin cebindeki 75,00 TL’nin çalınması karşısında: sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanık ... hakkında ikinci kez mükerrir olduğu gerekçesiyle hapis cezasının 5275 sayılı Kanun'un 108/3. maddesi uyarınca infazına dair hüküm kurulduysa da: inceleme konusu dosyada tekerrüre esas alınan İzmir 9. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/1129 Esas ve 2014/703 Karar sayılı ilamında, Nazilli 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2006/627 Esas sayılı ilamı tekerrüre esas alındığı, ancak sanığın bu dosya konusu suçu işlediği tarihte çocuk olduğu, 5237 sayılı TCK'nın 58/5. maddesi uyarınca bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı; dolayısıyla inceleme konusu dosyada da ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanmasına dayanak oluşturamayacağı gözetilmeden sanık hakkında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanması,

3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 10.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7140, Karar No: 2015/9055, Tarih: 22.06.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/7140 E.  ,  2015/9055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı aracın tek taraflı kaza yapması sonucu hasarlandığını, araçtaki hasarın mahkeme aracılığı ile tespit edildiğini, hasar miktarının 26.000,00 TL olduğunu, müvekkilinin ayrıca 750,00 TL araç mahrumiyet zararının bulunduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 25.000,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Yapılan yargılama sonucu davanın kısmen kabulüne dair verilen hüküm; davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, Dairemizin 20/05/2013 gün 2013/4532-2013/7333 sayılı ilamı ile bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece, uyulmasına karar verilen bozma ilamı, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre; davanın kısmen kabulü ile 7.030,06 TL tazminatın 30/08/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir

2-Dava, kasko sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... şirketi, dava açıldıktan sonra, 20/12/2011 tarihinde davacı tarafa 7.490,00 TL kısmi ödeme yapmıştır. Mahkemece, yapılan kısmi ödemenin, davalı ... şirketinin temerrüt tarihi ile kısmi ödemenin yapıldığı tarih arasındaki faizi hesaplanarak hasar bedeline eklenmiş, daha sonra da kısmi ödeme tenzil edilerek karar verilmiştir. Bu şekilde, kısmi ödemeye ilişkin faizin asıl alacağa eklenmesi ve faize faiz yürütülmesini de sağlayacak şekilde talebin aşılması suretiyle hüküm kurulması isabetli değildir.

3-Davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin hesabında ve davalının sorumlu tutulacağı yargılama gideri miktarının belirlenmesinde (kabul-red oranı), davalı tarafça yapılan kısmi ödemenin, dava açıldıktan sonra yapıldığının, bu nedenle dava açıldığı tarihteki haklı durumunun gözetilmesi gerekirken kısmi ödemenin reddedilen kısım içerisinde değenlendirilmesi ve buna göre yargılama giderleri ve vekalet ücretinin takdir edilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davacı lehine hükmedilecek vekalet ücretinin hesabında ve davalının sorumlu tutulacağı yargılama gideri miktarının belirlenmesinde (kabul-red oranı), davalı tarafça yapılan kısmi ödemenin, dava açıldıktan sonra yapıldığının, bu nedenle dava açıldığı tarihteki haklı durumunun gözetilmesi gerekirken kısmi ödemenin reddedilen kısım içerisinde değenlendirilmesi ve buna göre yargılama giderleri ve vekalet ücretinin takdir edilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacı vekili ve davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin, (3) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden taraflara geri verilmesine 22/06/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1796, Karar No: 2017/25275, Tarih: 29.11.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/1796 E.  ,  2017/25275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, sahtecilik

HÜKÜM : Beraat

Nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından, sanığın beraatine ilişkin hükümler, katılanlar vekili ve şikayetçi ... vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Şikayetçi ...'nün sanığın üzerine atılı suçlardan doğrudan doğruya zarar görmesi nedeniyle; bu suçlar yönünden katılma talebinin reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunun anlaşılması karşısında, ... vekilinin, 5271 sayılı CMK'nın 260/1 maddesi uyarınca hükmü temyize hakkının bulunduğu belirlenip aynı Kanun'un 237/2 ve 238 maddeleri gereğince müşteki vekilinin katılma isteğinin kabulüne karar verilerek yapılan incelemede,

Sanığın ... Tic. A.Ş. Firması yetkililerinden olup, Afganistan'da bulunan Mezarı Şerif Havaalanı inşaatına boru kaynakçısı olarak gönderdiği katılanlar ... ve ... için İş ve İşçi Bulma Kurumu'na verilmesi gerekli olan yurt dışı hizmet akdi sözleşmesinde katılanların ücretini 550 USD olarak belirtip, ayrıca katılan işçiler adına sözleşmeye sahte imzalar attığı, bu sözleşmeleri Türkiye İş Kurumu Altındağ Şube Müdürlüğü'ne verdiği; bu şekilde sanığın resmi belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanık savunması, katılanların beyanı, tanık ifadesi ve dosya kapsamından; sanığın dolandırıcılık ve sahtecilik kastıyla hareket etmediği, taraflar arasındaki ihtilafın hukuki nitelikte olduğu, sanığın üzerine atılı nitelikli dolandırıcılık ve sahtecilik suçlarının yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçelerine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ..., ... vekili ile ... vekilinin usul ve yasaya aykırı karar verildiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 29/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6923, Karar No: 2012/6316, Tarih: 24.09.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6923 E.  ,  2012/6316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında dava konusu 581 parsel sayılı 33100 m2 yüzölçümündeki taşınmaz vergi kaydına ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak davalılar ... ve paydaşları adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine tapu kaydına dayanarak dava açmıştır. Mahkemece davanın reddine, dava konusu taşınmazın tespit gibi tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu taşınmaz üzerinde davalı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanununun 14. maddesi hükmünde öngörülen taşınmaz edinme koşullarının gerçekleştiği gerekçe gösterilerek hüküm kurulmuş ise de mahkemece yapılan araştırma hüküm vermeye yeterli değildir. Davacı tarafın tutunduğu 27.05.1942 tarih 19 sayılı tapu kaydının uygulamasına ilişkin yerel bilirkişi sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve dayanakları kayıtlarla denetlenmediğinden soyut nitelikte gerekçesiz sözlerden ibaret olduğu gibi, uzman bilirkişi tarafından düzenlenen rapor ve eki haritada anılan tapu kaydında tarif edilen sınır yerleri 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca yöntemine uygun biçimde gösterilmediğinden keşfi izlemeye, yerel bilirkişi sözlerini denetlemeye imkan vermediğinden yetersizdir.

O halde sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için öncelikle 27.05.1942 tarih ve 19 sayılı tapu kaydının Tapu Komisyon kararı ile oluştuğu dikkate alındığında ölçekli haritasının bulunabileceği dikkate alınarak ilk oluştuğu günden itibaren tüm değişiklikleriyle varsa haritasıyla birlikte Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, tapunun yüzölçümü bölümündeki K-300 sözcüğünün ne maksatla yazıldığı ve gerçekte tapunun kaç m2 olduğu, dava dışı başka taşınmazlara revizyon görüp görmediği, Tapu Sicil Müdürlüğü ve Kadastro Müdürlüğünden sorulup saptanmalı, revizyon görmüş ise dava konusu taşınmaz ile revizyon gördüğü dava dışı taşınmazlara komşu taşınmazları da bir arada gösterecek şekilde geniş kapsamlı birleşik harita ile komşu taşınmazların tespit tutanakları, varsa dayanakları kayıtlar Kadastro Müdürlüğü ve Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilmeli, daha sonra yöreyi iyi bilen yerel ve uzman bilirkişi, tutanak bilirkişilerinin tümü, taraf tanıkları ile taşınmaz başında yeniden keşif yapılmalı, dayanılan tapu kaydı ve tespit sırasında taşınmaza uygulanan 1937 tarih 42 sayılı vergi kaydı yerel bilirkişi yardımı, uzman bilirkişi eliyle yerine uygulanmalı, kayıtlarda tarif edilen sınır yerlerinden yerel bilirkişice bilinemeyen sınırlar yönünden tanık bilgisine başvurulmalı, uzman bilirkişiye kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri düzenleyeceği haritada ayrı ayrı işaret ettirilmeli, uygulamaya ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözleri, dıştan komşu taşınmazların tespit tutanağı içeriği ve dayanağı kayıtlarla denetlenmeli, kayıtların kapsamları belirlenmeli, tutunulan tapu ve vergi kaydında tarif edilen sınır yerleri dikkate alındığında, değişebilir ve genişletilmeye elverişli sınırlı kayıtlardan olduğu, bu nedenle kapsamlarının 3402 sayılı Kadastro Kanununun 20. maddesi hükmü uyarınca yüzölçümüyle belirlenmesinin zorunlu olduğu düşünülmeli, tarafların tapu ve vergi kayıtlarının her ikisinin de taşınmazı kapsadığının anlaşılması halinde davalı tarafın vergi kaydına miktarı ile kapsam belirlenmeli, kayıtların lehe olduğu kadar aleyhe de delil teşkil edeceği dikkate alınarak vergi kaydının miktar fazlası üzerinde kaydın tesis tarihi ile tapunun tesis tarihi arasında iktisap sağlayan süreye ulaşan zilyetliğin bulunmadığı dikkate alınmalı, komşu 580 parsel sayılı taşınmaza uygulanan Ocak 1950 tarih 14 sayılı tapu kaydının davalı taşınmaz yönünü ... Bey veresesi okuması nedeniyle ... Bey ile davalı taraf arasındaki akdi irsi ilişki yerel bilirkişi ve tanıklardan ayrı ayrı sorulup saptanmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna uygun bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu olgular gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 24.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5331, Karar No: 2022/7473, Tarih: 28.09.2022

**8. Hukuk Dairesi         2021/5331 E.  ,  2022/7473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : Kadastro Tespitine İtiraz

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Tokat Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında Tokat Kadastro Mahkemesinde görülen dava sonucunda verilen hükme karşı davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş olup, bu kez davacı vekili tarafından Bölge Adliye Mahkemesi kararı temyiz edilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro çalışmaları sırasında, Tokat ili Yeşilyurt ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 130 ada 16 parsel sayılı taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, davalı ... adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, davalı lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır.

K A R A R

Kadastro çalışmaları sırasında, Tokat ili Yeşilyurt ilçesi ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 130 ada 16 parsel sayılı taşınmaz, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle, davalı ... adına tesbit edilmiştir.

Davacı Hazine vekili, davalı lehine kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği koşullarının oluşmadığını ileri sürerek, kadastro tespitinin iptali ile adına tescili istemiyle dava açmıştır.

Mahkemece, dava konusu taşınmazın, 2016 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda kesinleşen ormanlar ile idari sınır arasında, kültür parseli olarak kaldığı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu 14. ve 17. maddesindeki şartların varlığı halinde zilyet adına tespite konu olabileceği, kadastro komisyonun tarafından yapılan işlemde yöntem olarak usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, davaya konu taşınmazın orman bilirkişisi raporunda da belirtildiği üzere ormanlık alanda kalmadığı, öncelerinin de orman ve orman sayılan yerlerden olmadığı, ziraat bilirkişi raporundan da anlaşılacağı üzere taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğu, mahalli bilirkişi ve tutanak bilirkişisi beyanlarından da anlaşılacağı üzere evveliyatında davalının murislerinden sonrasında ise davalının taşınmazdaki zilyetliğnin eklemeli şekilde kesintiye uğramadığı, mirasçılar arasında taksim olgusunun ya da murisin dava konusu taşınmazı sağlığında davalıya devrettiği hususu ispatlanamamış olsa da, davanının niteliği gereği, uyuşmazlığın çözümünde 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun uygulama alanı bulamayacağı ve davalı lehine 3402 sayılı Kadastro Kanunu 14 ve 17. maddesindeki şartların oluştuğu gerekçesiyle verilen davanın reddi ile Tokat İli Yeşilyurt İlçesi ... Mahallesi 130 ada 16 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağına yapılan itiraz sonrasında düzenlenen 31.05.2016 tarihli komisyon tutanağındaki gibi tesciline ilişkin önceki karar, davacı vekili tarafından istinaf edilmekle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, esasa etkili bir kısım deliller toplanmadan ve değerlendirilmeden yazılı şekilde karar verilmesinin usul ve kanuna aykırı olduğundan bahisle davacı Hazine vekilinin istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nin 353/(1)-a.6. maddesi gereğince kabulü ile Tokat Kadastro Mahkemesinin 28/04/2017 tarih ve 2016/29 Esas, 2017/375 Karar sayılı kararının kaldırılmasına ve dosyanın yeniden yargılama yapılarak karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin iade kararı sonrası İlk Derece Mahkemesince yapılan yargılama sonunda, dava konusu taşınmazın, 2016 yılında yapılan kadastro çalışmaları sonucunda kesinleşen ormanlar ile idari sınır arasında, kültür parseli olarak kaldığı, 3402 sayılı Kadastro Kanunu 14. ve 17. maddesindeki şartların varlığı halinde zilyet adına tespite konu olabileceği, kadastro komisyonun tarafından yapılan işlemde yöntem olarak usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı, dava konusu taşınmazın evveliyatının orman olmadığı, ziraat bilirkişi raporuna göre taşınmazın etrafını çevreleyen komşu ve civar parsellerin hiç birinde mera bulunmadığı, meraya has yabancı otların bulunmadığı, taşınmazın III. sınıf kuru tarım arazisi niteliğinde olduğu, mahalli bilirkişi ve tespit bilirkişi beyanlarına göre dava konusu taşınmazın evveliyatında davalının babası tarafından tarla olarak kullanıldığı, yaklaşık 25-30 yıl önce murisin vefatı ile taşınmazın davalıya kaldığı, davalı tarafından da aynı suretle kullanılmaya devam edildiği, zilyetliğin kesintiye uğramadığı, teknik bilirkişi raporlarının, mahalli bilirkişi beyanlarıyla ve dosya kapsamıyla uyumlu olup, hüküm kurmaya elverişli olduğu, dava konusu taşınmazın evveliyatının orman olmadığı, öncesi bilinmeyen bir zamandan beri geleneksel biçimde mera olarak kullanılan, köylülerin hayvanlarının otlatıldığı, kamu orta malı niteliğinde mera olmadığı, devletin hüküm ve tasarrufundaki yerlerden de olmadığı, batısı ve güneyindeki orman arazisinden net bir biçimde ayrıldığı, çevresindeki tarım arazileri ile benzerlik gösterdiği, zilyetlik ve bayi araştırmalarının yapılıp, davalı adına 3402 sayılı Kadastro Kanunu 14. ve 17. maddesindeki şartların varlığı göz önüne alındığında, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle, davanın reddine, 130 ada 16 parsel sayılı taşınmazın kadastro komisyon kararı gibi tesciline karar verilmiş, hükmün davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesince, davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nin 353/(1)-b.1 maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiş ve iş bu karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, yapılan yargılama ve uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere, hukuki ilişkinin nitelendirilmesine göre, yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı HMK'nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, harçtan muaf olduğundan Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 28.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5806, Karar No: 2013/6378, Tarih: 06.06.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/5806 E.  ,  2013/6378 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında ... Mahallesi çalışma alanında bulunan 324 ada 14 parsel sayılı 1735,21 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz tapu kaydı nedeniyle ... adına tespit edilmiştir. Davacı Hazine temsilcisi, çekişmeli taşınmazın kaçak yitik kişilerden devlete kalan yerlerden olduğu iddiası ile dava açarak, taşınmazın Hazine adına tesciline karar verilmesini talep etmiştir. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.