muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/12539, Karar No: 2022/6725, Tarih: 06.09.2022

Ayrıca tarım uzmanı bilirkişi olarak ziraat mühendisine inceleme yaptırılıp, taşınmazın zilyetlikle kazanılabilecek kültür arazisi niteliğinde olup olmadığı, zilyetliğin türü, süresi belirlenip, bu yolda rapor alınmalı; komşu parsellerin tutanak ve dayanakları uygulanarak, bu taşınmazları sınır olarak nasıl nitelendirdikleri araştırılmalı; 3402 sayılı Kanun'un 14. maddesi uyarınca, davalılar yönünden de aynı çalışma alanı içerisinde kayıtsız ve belgesizden başkaca taşınmaz mal tesbit ya da tescil edilip edilmediği tapu müdürlüğü ve ilgili kadastro müdürlüğü ile hukuk mahkemeleri yazı işleri müdürlüğünden sorulup, aynı Kanun'un 03.07.2005 tarihli ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanımı Kanunu ile değiştirilen 14/2. maddesi hükmü gözetilerek sulu ve susuz olarak kazanılmış toprak miktarı belirlenip, Kanunun getirdiği sınırlamanın aşılıp aşılmadığı saptanarak, toplanacak tüm kanıtlar birlikte değerlendirilip, ulaşılacak sonuca göre bir hüküm kurulmalıdır. Değinilen yönler gözetilmeksizin kurulan hüküm usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Hazine vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay ilamının tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine, 06.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/25623, Karar No: 2014/20225, Tarih: 02.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/25623 E.  ,  2014/20225 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4926 sayılı yasaya muhalefet

HÜKÜM : Düşürülmesine

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında 01/11/2012 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, kararın taraflara tebliğ edilmediği ve sonrasında mahkemece resen ele alınıp 18/01/2013 tarihinde ek kararla davanın zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine hükmedildiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair verilen kararın taraflara tebliğ edilmediği için kesinleşmediği gözetildiğinde sonradan verilen davanın düşürülmesine dair ek kararın hukuken geçersiz olduğu, anlaşılmakla 01/11/2012 günlü hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının itiraz yasa yoluna tabi olduğu dikkate alınarak taraflara tebliğinden sonra gereğin yerine getirilmesi amacıyla dosyanın mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2078, Karar No: 2019/4581, Tarih: 01.07.2019

**10. Ceza Dairesi         2018/2078 E.  ,  2019/4581 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yargılama sürecindeki işlemlerin kanuna uygun olarak yapıldığı, delillerin gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipinin doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından; yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- Hükümden önce 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesi ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesi sanık lehine hükümler içermekte olup, öncelikle; 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanunun 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanunun geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından, sanık hakkında kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı bu suç tarihinden önce açılmış başka dava olup olmadığı, varsa sanığın bu suçu diğer davaya konu olan suç nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediğinin ve önceki dava sonucunun araştırılması, gerektiğinde Denetimli Serbestlik Müdürlüğünden suç tarihinde sanığın infazda olan başka bir tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri kararının bulunup bulunmadığı sorulup belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan mahkûmiyet kararı verilmiş ise, 6545 sayılı Kanunun 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca,

ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”, karar verilmesi,

b) Sanık hakkında aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse veya daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ve önceki suçtan beraat kararı verilmiş ise, bu suç nedeniyle doğrudan tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri uygulanmış olan sanığın, yükümlülüklerini ihlal ettiğinin sabit görülmesi halinde hakkında, 6545 sayılı Kanunun 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesi,

Gerekirken eksik araştırma ile hüküm kurulması,

2- Kabule göre;

Olay tutanağı içeriği ile dosyadaki diğer bilgi ve belgelere göre, aleyhinde yeterli ve kesin delil bulunmadığı aşamada, hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen şüpheli Hüsnü Arslan’a ait olup arka koltuğunda sanığın, ön koltuğunda hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilen diğer şüpheli Mustafa Soner Göldağı’nın oturduğu aracın şoför mahalli yan koltuğu altında ele geçirilen uyuşturucu maddenin kendisine ait olduğunu söyleyerek suçunun ortaya çıkmasını sağladığı halde, sanık hakkında TCK'nın 192/3. maddesinde öngörülen etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 01/07/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27889, Karar No: 2018/7064, Tarih: 19.03.2018

**22. Hukuk Dairesi         2015/27889 E.  ,  2018/7064 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Mahkeme, davacının kararı temyiz ederken nispi harç ve gider avansını yatırmaması nedeniyle temyiz istemini 04.09.2015 ek kararı ile reddetmiştir. Temyiz isteminin reddine ilişkin verilen ek karar davacı vekilince süresi içerisinde temyiz edilmiştir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) ise temyiz yoluna başvurma harcı ile temyiz karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Temyiz yoluna başvurma harcı Harçlar Kanununda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından temyiz esnasında peşin olarak yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise maktu temyiz karar harcı ve nispi temyiz karar harcı olmak üzere ikiye ayrılmaktadır;

1-Maktu karar ve ilam harcına tabi davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi karar ve ilam harcına tabi davaların reddine ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde kararı temyiz edenden/edenlerden maktu temyiz karar harcı alınmalıdır. Maktu temyiz karar harcının tamamı temyiz esnasında temyiz edenden peşin olarak alınır.

2-Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde;

a) Kararı yalnız davalı temyiz etmiş ise kararı temyiz eden davalıdan nispi temyiz karar harcı alınmalıdır,

b) Kararı taraflar temyiz etmiş ise kararı temyiz eden davalıdan yukarıda belirtildiği gibi nispi temyiz karar harcı, kararı temyiz eden davacıdan ise maktu temyiz karar harcı alınmalıdır,

Nispi temyiz karar harcı, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri olup bu miktar (mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri) temyiz esnasında temyiz edenden peşin olarak alınır.

Somut olayda, mahkemece davacının maktu harca tabi olduğu gözardı edilerek temyiz harcını eksik yatırdığı gerekçesiyle davacının temyiz isteminin reddine karar verilmesi hatalı olup, temyiz isteminin reddine ilişkin 04.09.2015 tarihli Ek kararın ortadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Hüküm süresi içinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının bir takım işçilik alacaklarının ödenmemesi nedeniyle iş akdini haklı nedenle feshettiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı, ulusal bayram ve genel tatil, yıllık izin, ücret, hafta tatili, fazla mesai, asgari geçim indirimi, yol-yemek yardımı ücret alacaklarını talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının işyerine gelmemesi sebebiyle iş akdinin sona erdirildiğini ve alacaklarının bulunmadığını beyanla davanın reddini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 59. maddesinde, iş sözleşmesinin herhangi bir nedenle sona ermesi halinde, işçiye kullandırılmayan yıllık izin sürelerine ait ücretlerin son ücret üzerinden ödeneceği hükme bağlanmıştır. Yıllık izin hakkının ücrete dönüşmesi için iş sözleşmesinin feshi şarttır. Bu noktada, sözleşmenin sona erme şeklinin ve haklı nedene dayanıp dayanmadığının önemi bulunmamaktadır.

Yıllık izinlerin kullandırıldığı noktasında ispat yükü işverene aittir. İşveren yıllık izinlerin kullandırıldığını imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile kanıtlamalıdır. Bu konuda ispat yükü üzerinde olan işveren, işçiye yemin teklif edebilir.

Somut olayda, davalı tarafça dosyaya bir takım imzalı yıllık izin belgelerinin sunulduğu görülmektedir. Ancak mahkemece bu belgeler dikkate alınmaksızın alacağın kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece, yıllık izin belgelerinin değerlendirilerek sonucuna göre yıllık izin ücreti alacağı hakkında karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile karar verilmesi hatalı olup bozma nedenidir.

Sonuç: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 12/03/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/14636, Karar No: 2011/5832, Tarih: 04.07.2011

**8. Ceza Dairesi         2009/14636 E.  ,  2011/5832 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Kasıtlı suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle CMK.nun 231. maddesinin uygulanma olanağı bulunmayan sanık hakkında; yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

a) Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği yer ve zaman diliminin yazılmaması sureti ile CMK.nun 232/2-c madde ve fıkrasına aykırılık yapılması,

b) Sanık hakkında tayin edilen adli para cezasının taksitlendirilmesine karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, gerekçeli karar başlığına suçun işlendiği yer ve zaman dilimi: Söke İlçesi Yenidoğan Beldesi saat 19.00 sıraları ve taksitlendirmeye ilişkin bölüme "5237 sayılı TCK.nun 52/4. madde ve fıkrası gereğince ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün istem gibi (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 04.07.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6763, Karar No: 2018/1294, Tarih: 22.02.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6763 E.  ,  2018/1294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı (birer kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (birer kez), hakaret (sanık için bir kez), kasten yaralama (ikişer kez)

HÜKÜM : Sanık ile suça sürüklenen çocuğun beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı (birer kez), kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (birer kez), kasten yaralama (ikişer kez) ve sanığın ayrıca hakaret suçlarından mahkûmiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümlerin sanık, sanık ile suça sürüklenen çocuk müdafileri, O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyiz edilmesi ve sanık müdafiince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte gerçekleştirilen duruşmaya sanık müdafiin katılmadığı anlaşıldığından incelemenin duruşmasız yapılmasına karar verildikten ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyizinin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlere yönelik olduğu da gözetilerek yapılan incelemede gereği düşünüldü:

Sanık hakkında hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 21.06.2005 gün ve 61/82 sayılı Kararında vurgulandığı üzere, hükmün temyiz edilebilir olup olmadığını belirleme bakımından hüküm tarihindeki kanuni düzenlemenin dikkate alınması gerektiği, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanunun 26. maddesiyle 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 2. madde ile hapis cezasından çevrilenler hariç sonuç olarak hükmedilen 3.000 TL'ye kadar (3.000 TL dahil) para cezaları kesin nitelikte olup, hakaret suçundan verilen adli para cezasının miktarı itibariyle kesin olmasından dolayı temyizi mümkün bulunmadığından, sanık ve müdafiin anılan hükme yönelik temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

Sanık ile suça sürüklenen çocuk haklarında kişiyi hürrriyetinden yoksun kılma (birer kez) ve sanık hakkında kasten yaralama (iki kez) suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan hükümler kurulurken şartları oluştuğu halde TCK'nın 109/5. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamış ve hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının sanık hakkında kurulan hükümler yönünden infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafileri ile sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık ile suça sürüklenen çocuk haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde basit cinsel saldırı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığına ilişkin olarak Adli Tıp 6. İhtisas Kurulu tarafından 28.09.2012 tarihli raporun düzenlenmesi sırasında mağdurun, sanık ile suça sürüklenen çocuğun cinsel organlarını çıkartarak ağzına soktuklarını ifade etmesi, suça sürüklenen çocuğun cezaevinden gönderdiği ve sonrasında yapılan duruşma sırasında da içeriğini doğruladığı 06.09.2013 tarihli dilekçesinde sanığın organını çıkartarak mağdurun ağzına verdiğini savunması karşısında, taraflar yeniden dinlenerek, gerçekleştirilen cinsel saldırı eyleminin organ sokma boyutuna varıp varmadığı hususu şüpheye yer bırakmayacak şekilde açıklattırılarak suçun hukuki vasfı tespit edildikten sonra, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunla yapılan değişiklikler de dikkate alınıp hukuki durumlarının tayin ve takdiri gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hükümler kurulması,

Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Bürosunun 09.11.2010 tarih ve 2010/4349 suç eşyası esas defter numaralı kaydında bulunan ve hukuka aykırı şekilde elde edildiği anlaşılan bir adet ses kaydı CD'sinin karar kesinleştiğinde imhası yerine, yazılı şekilde dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan (iki kez) kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,

Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanet Bürosunun 09.11.2010 tarih ve 2010/4349 suç eşyası esas defter numaralı kaydında bulunan ve hukuka aykırı şekilde elde edildiği anlaşılan bir adet ses kaydı CD'sinin karar kesinleştiğinde imhası yerine, yazılı şekilde dosyada delil olarak saklanmasına karar verilmesi,

Suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan (iki kez) kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince,

Tüm dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun sanıkla birlikte mağdurlar ... ile İhsan'a yönelik gerçekleştirdiği kasten yaralama eylemleriyle ilgili olarak suça sürüklenen çocuk hakkında Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 17.08.2010 günlü, 2010/6873 Esas numaralı iddianame düzenlenerek kamu davası açılmasının ardından, Eskişehir Çocuk Mahkemesi tarafından yapılan yargılama sonucunda verilen 06.07.2011 gün ve 2010/630 Esas, 2011/565 sayılı Kararla suça sürüklenen çocuk hakkında kurulan hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği ve bu kararların 09.09.2011 tarihinde kesinleştiği, sanık hakkında açılan davalar yönünden yürütülen kovuşturma sırasında suça sürüklenen çocukhakkında cinsel saldırı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından kamu davası açılmadığının fark edilmesi üzerine suç duyurusunda bulunulmasının ardından Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 12.07.2013 günlü, 2013/6797 Esas numaralı iddianame ile suça sürüklenen çocuk hakkında mağdurlara yönelik kasten yaralama eylemleriyle ilgili tekrar dava açıldığı ve yapılan yargılama ile de mahkumiyet hükümleri kurulduğu anlaşılmakla, bu durumun ''aynı fiilden dolayı iki kez yargılama olmaz'' ilkesine aykırılık oluşturduğu gözetilerek suça sürüklenen çocuk hakkında kasten yaralama suçundan dolayı mükerrer açılan davanın reddine karar verilmesi yerine yargılamaya devamla mahkûmiyet hükümleri kurulması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 223/7. maddesine aykırı muhalefet edilmesi,

Kanuna aykırı, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafileri ile sanık ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 22.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/7106, Karar No: 2014/11260, Tarih: 04.06.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/7106 E.  ,  2014/11260 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2009/240056

MAHKEMESİ : Denizli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/05/2009

NUMARASI : 2009/267 (E) ve 2009/328 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan zamanşımı süresi içerisinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür.

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK.nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nın 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun, daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden; olay gecesi tadilat halindeki mağazaya aniden girip reyondan alabildiği 45.90 TL değerinde 2 adet tshirtle kaçan sanık hakkında öngördüğü koşullar gerçekleşmemesine karşın, 145. maddesi uyarınca indirim yapılması,

2- 13.4.2009 tarihli Yakalama -Rıza İle Muhafaza Altına Alma Tutanağı ile mağdurun 18.5.2009 tarihli celsedeki ifadesine göre; sanığın olaydan sonra kendiliğinden polis merkezine gelerek suça konu tişörtleri kolluğa teslim ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışmasız bırakılması,

3-Sanık hakkında 5237 sayılı TCY’nın 53. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi,

4-Sanığın gözaltında ve tutuklu kaldığı sürenin karar başlığında gösterilmemesi ve bu sürelerin TCK'nın 63.maddesi gereğince cezasından mahsubuna karar verilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Ş.. T..'ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.