muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/661, Karar No: 2019/8182, Tarih: 27.05.2019

de gözetilerek suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin, uyuşturucu maddesi etkisi altında eylemi gerçekleştirdiğine ve zararı gidermek istediğinde yönelik olduğu belirlenerek maddi vakıa denetimi gerektiren nedenler dışındaki sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07.02.2019 tarih 2015/13-770 Esas ve 2019/74 Karar sayılı ilamında “...Sanığın, atılı suçlamayı kabul etmekle birlikte duyduğu pişmanlığın sonucu olarak suç nedeniyle meydana gelen neticeyi ortadan kaldırmaya yönelik herhangi bir zarar gideriminde bulunmaması ve mağdurun da sanık tarafından kendisine bir ödeme yapılmadığını beyan etmesi karşısında; mağdurun, sanıktan bir zarar talebinin olmadığı yönündeki beyanının, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması için yeterli olmadığı, bu hâlde suçtan doğan zararı tazmin etmeyen ve tazmin etme teklifinde de bulunmayan sanık hakkında TCK'nın 168. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşullarının bulunmadığı kabul edilmelidir. ...” şeklinde belirtildiği yine Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih, 2013/735 Esas ve 2016/55 Karar ve 2013/152 Karar sayılı kararı da dikkate alınarak kovuşturma aşamasında, müştekinin zararının giderilmesini istemediğini beyan etmesi karşısında müşteki adına mahkeme veznesine müştekinin zararının suça sürüklenen çocuk tarafından depo edilmesi sağlanarak sonucuna göre, suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nun 168/2. maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerekirken hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya içeriğine göre, TCK’nun 34/2. maddesi gereğince iradi olarak alınan uyuşturucunun cezai sorumluluğu ortadan kaldırmayacağı, kurulan hükümde fiilin uyduğu suç ve kanun maddelerinin doğru olarak uygulandığı, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla istinaf isteminin esastan reddine dair karar hukuka uygun bulunduğundan, suça sürüklenen çocuk ...’in yerinde görülmeyen temyiz nedenlerinin reddiyle, eleştiri dışında CMK'nun 302/1. maddesi uyarınca, usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararına yönelik TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİNE, 27.05.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/10151, Karar No: 2022/2068, Tarih: 16.02.2022

**10. Hukuk Dairesi         2021/10151 E.  ,  2022/2068 K.**

**"İçtihat Metni"**

Bölge Adliye

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

No : 2019/790-2021/1130

İlk Derece

Mahkemesi : Uşak 1. İş Mahkemesi

No : 2016/348-2018/385

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı taraf vekillerince istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince davacı Kurum vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine, davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesince verilen kararın, taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Davacı vekili, Kurum sigortalısı ...'in 21.03.2014 tarihinde iş kazası geçirdiğini ve sürekli iş göremez duruma düştüğünü, Kurum müfettişi tarafından düzenlenen rapor sonucunda olayın 5510 sayılı Kanun'un 13/1-a ve b bentleri uyarınca iş kazası olduğu ve 21/1. fıkrası ile 76/4. Fıkrası uyarınca davalının sorumlu olduğunun tespit olduğunu, Kurum tarafından sigortalıya 113.617,88 TL PSD'li gelir bağlandığını, Kurum zararının şimdilik 22.723,57 TL'sine tekabül eden kısmının bağlanan peşin sermaye değerli gelirin onay tarihi olan 14.09.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen Uşak 1.İş Mahkemesi'nin 2016/455 Esas 2016/334 Karar sayılı dosyasında davacı vekili, Kurum sigortalısı ...'in 21.03.2014 tarihinde iş kazası geçirdiğini ve sürekli iş göremez duruma düştüğünü, Kurum müfettişi tarafından düzenlenen rapor sonucunda olayın 5510 sayılı Kanun'un 13/1-a ve b bentleri uyarınca iş kazası olduğu ve 21/1. fıkrası ile 76/4. Fıkrası uyarınca davalının sorumlu olduğunun tespit olduğunu, Kurum tarafından sigortalıya 10.364,28 TL GİÖ, 3.372,67 TL hastane masrafı olmak üzere toplam 13.736,95 TL Kurum zararı oluştuğunu, şimdilik 2.747,39 TL'sine tekabül edern kısmının yapılan masraf ve ödemenin sarf ve tediye tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II- CEVAP

II- CEVAP

Davalı vekili, sigortalının Yol Ulaşım Hizmetleri Müdürlüğü'nde atölye ustası olarak görev yaptığını, 15.01.2013 tarihinde yapılacak pozisyon değişikliği sınavında başarılı olması sonrasında iş makineleri şoförü olarak 26.02.2013 tarihli Valilik oluru ile pozisyon değişikliği olduğunu, davacı adına Uşak Halk Sağlığı Müdürlüğü Kurtuluş Aile Sağlığı Merkezi doktoru tarafından düzenlenen raporla ilgilinin işe girişini engelleyici bir sağlık sorununun bulunmadığının belirtildiğini, davacının kullandığı ...plakalı aracın tüm bakımlarının düzenli olarak yapıldığını, müvekkili kurumun gerekli belgelere sahip çalıştıracağı kişiyi sınav yaptığını, sağlık kontrolünden geçirdiğini, kullanacağı aracın tüm vize, bakım sigorta gibi yasal zorunluluklarının tamamını yerine getirdiğini beyanla davanın reddini talep etmiştir.

Birleşen Uşak 1.İş Mahkemesi'nin 2016/455 Esas 2016/334 Karar sayılı dosyasında davalı vekili, davanın reddini talep etmiştir.

III- MAHKEME KARARI:

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

Mahkemece yapılan yargılama sonunda; "Asıl ve Birleşen Mahkememizin 2016/455 Esas, 2016/334 Karar sayılı dosyası yönünden davanın kabulü ile;

1-90.894,30 TL peşin sermaye değerli gelirin tahsis onay tarihi olan 14/09/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine,

2-8.291,42 TL geçici iş göremezlik ödeneği, 2.698,14 TL hastane masrafının ayrı ayrı sarf ve ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine, karar verilmiştir.

İstinaf kanun yoluna başvuran davacı vekili, hükme esas alınan kusur raporuna itiraz ettiklerini, kararın eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğunu, bilirkişi raporunun içeriği ile sonuç kısmının çeliştiğini, işçiye kusur izafe edilmesinin usul ve yasa hükümlerine aykırı olduğunu beyanla, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını istemiştir.

İstinaf kanun yoluna başvuran davalı vekili, davalı Kurumun üzerine düşen tüm yükümlülükleri yerine getirdiğini, gerek tanık anlatımları gerek aracın kaza sonrası tamiri sırasında fren tertibatında herhangi bir işlemin yapılmadığının açıkça ortada olması, gerekse de aracın kaza sonrası Kuruma çalışır ve yürür vaziyette gelmesi, bu iddianın somut gerçeklerle bağdaşmadığını ortaya koyduğunu, kazada müvekkilinin bir kusurunun bulunmadığını beyanla, ilk derece mahkemesi kararının bozulmasını istemiştir.

B- BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

B- BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesi, “...Dava konusu Kurum zararına neden olan iş kazası, davalıya ait işyerinde kamyon şoförü olarak çalışmakta olan sigortalının, 21.03.2014 günü idaresindeki ...plakalı 2001 model Mercedes marka kamyonla dere yatağından aldığı kumu boşaltmak için eğimli ve virajlı yoldan aşağıya doğru inmeye başladığı sırada kontrollü iniş için frene bastığı halde frenlerin tutmadığı, kum yüklü olduğu için kamyonun hızının giderek arttığı, el frenini çektiği halde aracın hızının yavaşlamaması üzerine motoru stop edip aracı vitese aldığı ve dorseyi kaldırdığı, bu şekilde seyir halinde iken aracın sol ön tekerleğinin, yolun sol çukur kısmına girmesi sonucu kamyonun sol yanına devrilmesiyle yaralandığı ve meslekte kazanma gücünü %16 oranında kaybedecek şekilde iş kazası geçirdiği, Kurumca sigortalıya 113.617,88 TL ilk PSD'li gelir bağlandığı, Kurum zararından fazlaya ilişkin haklar saklı kalmak kaydıyla 22.723,57 TL'lik kısmının yasal faiziyle birlikte rücuan tazmini amacıyla eldeki davanın açıldığı, Uşak 1. İş Mahkemesinin 2016/455 Esas, 2016/334 Karar sayılı dosyası ile sigortalıya ödenen 10.364,28 TL GİÖ ve hastane gideri 3.372,67 TL olmak üzere toplam 13.736,95TL Kurum zararının şimdilik 2.747,39 TL'sinin tahsili yönünde açılan rücuen alacak davasının iş bu dava ile birleştirildiği, anlaşılmaktadır...Yukarıdaki yasal düzenleme ve açıklamalar ışığında yapılan değerlendirmede, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamı karşısında, yol yapım ve yol tamiratında kullanılan iş ekipmanı durumundaki kamyonun, bakımlarını zamanında ve etkin olarak yapılmasını sağlamayan, iş ekipmanının belirli güvenlik düzeyinde bulundurulması yükümlülüğünü yerine getirmeyen, trafik kazası olayının yaşandığı, Uşak İl Özel İdaresi’ne ait kamyonun çalışma koşullarına uygun şartlarda ve yeterli güvenlik koşullarında olmaması nedeniyle, kamyon şoförü kazazede ...’ in yaralanması ile sonuçlanan dava konusu trafik kazası olayının meydana gelmesinde, iş güvenliği mevzuatı gereği yükümlülüklerini yerine getirmeyen, davalı ... İdaresi’ nin %80, çalışmakta olduğu kamyonda fren arızası tespit ettiği halde atölye şefine gerekli uyarıları yapmayan, deneyimli bir kamyon şoförü olan ve aracın fren arızasının giderilmediğini bildiği halde, eğimli ve virajlı yolda, frenleri arızalı yüklü olarak kamyonu kullanmakla, kendi hayatını tehlikeye atması nedeniyle sigortalısı kazazede ...’in, %20 oranında kusurlu bulunduğu tespitine yer veren kusur raporunun oluşa uygun, yargısal denetime elverişli, somut veri ve gerekçelere dayalı, yöntemince düzenlendiği anlaşılmıştır.

İstinaf yargılama aşamasında sigortalının 20.03.2017 tarihli kontrol kaydı sonucunun sorulması üzerine, 03.04.2017 tarih ve 566 sayılı Kurum Sağlık Raporu ile sürekli iş göremezlik derecesinin %16 oranında kontrol gerekmeyecek şekilde tespit edildiğinin anlaşıldığı, ayrıca Kurum tarafından 23.06.2020 tarihli dilekçe verilerek, "Kurumumuz tarafından davacı aleyhine Uşak 1. İş Mahkemesinin 2016/348 E. sayılı dosyası ile açmış olduğumuz rücuan tazminat davasında; malul sigortalı ...'e bağlanan 113.617,88-TL ilk gelir peşin sermaye değeri kanunen 48.293,00-TL fiili ödeme ve 14/09/2015 onay tarihli 92.180,22-TL ilk peşin sermaye değerli gelire dönüşmüştür.

21/03/2014 tarihinde geçirdiği iş kazası sonucu sürekli işgöremezlik durumuna giren ...'e 15/01/2020 tarihinden itibaren 2/7745562 sayılı dosyadan da aylık/gelir bağlanması sebebiyle 5510 sayılı Kanunun 54. Maddesi tatbik edilmiş olup, 8/216742 sayılı dosyadan ödenmekte olan aylıklar/gelirler 15/01/2020 tarihinden itibaren yarıya indirilmiştir. Sigortalıya 15/10/2014-25/12/2019 süresi için 8/216742 sayılı dosyadan fiilen 48.293,00-TL gelir ödenmiştir.

Dolayısı ile dava aşamasında belirttiğimiz ve Kurumumuz tarafından sigortalıya bağlanan 113.617,88-TL ilk peşin sermaye değerli gelir kanunen 92.180,22-TL ilk peşin sermaye değerli gelir ve 48.293,00-TL fiili ödemeye dönüşmüş olup,

6100 sayılı Kanun'un 355. ,353/1-b.2 maddeleri uyarınca;

Yerel mahkeme tarafından verilen kararda esas alınan bilirkişi raporunda belirtilen %80 kusur oranına isabet eden,

1-)73.744,18-TL peşin sermaye değerli gelirin onay tarihi olan 14/09/2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi,

2-)38.634,4-TL fiili ödemenin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi,

3-)8.291,42-TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi,

4-)2.698,14-TL hastane masrafının sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi, yargılama gideri ve vekalet ücreti ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline" ilişkin talepte bulunulduğu ve ekinde PSD ve fiili ödemeyi gösteren belgeleri sunduğu görülmüştür.

... davalının sorumlu olacağı tutarın Yargıtay içtihadı gözetilerek, 113.617,88 TL ilk PSD'li gelirin yarısı 56.808,94 TL ile 48.293,00 TL fiili ödeme tutarının yarısı 24.146,50 TL'nin toplamı 80.955,44 TL olarak hesap edilmesi gerektiği, ayrıca kusur oranına göre hesaplanan 8.291,42 TL geçici iş göremezlik ödeneği ve 2.698,14 TL hastane masrafından sorumlu olacağı anlaşılmıştır...” gerekçesiyle “ Davacı vekilinin istinaf başvurusunun reddine,

- Davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile; Uşak 1. İş Mahkemesi'nin 25.10.2018 tarih, 2016/348 Esas ve 2018/385 Karar sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına,

1-Asıl ve birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulü ile,

-56.808,94 TL peşin sermaye değerli gelirin onay tarihi olan 14/09/2015 tarihinden,,

-24.146,50 TL fiili ödemenin ödeme tarihlerinden,

- Davalı vekilinin istinaf başvurusunun kısmen kabulü ile; Uşak 1. İş Mahkemesi'nin 25.10.2018 tarih, 2016/348 Esas ve 2018/385 Karar sayılı kararının Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b.2 maddesi uyarınca kaldırılmasına,

1-Asıl ve birleşen dava yönünden davanın kısmen kabulü ile,

-56.808,94 TL peşin sermaye değerli gelirin onay tarihi olan 14/09/2015 tarihinden,,

-24.146,50 TL fiili ödemenin ödeme tarihlerinden,

- 8.291,42 TL geçici iş göremezlik ödeneğinin ödeme tarihlerinden,

-2.698,14 TL hastane masrafının sarf tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacı Kuruma verilmesine,

-Fazlaya ilişkin istemin reddine, karar verilmiştir.

TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

Taraf vekilleri usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasını talep etmişlerdir.

IV- İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

1-21.03.2014 günü gerçekleşen iş kazasında %16 oranında sürekli iş göremezlik durumuna giren sigortalıya bağlanan peşin sermaye değerli gelirle ve tedavi giderinden oluşan Kurum zararının davalıdan rücuan alınmasına ilişkin davanın mahkemece yapılan yargılamasında düzenlenen bilirkişi raporuyla, kazanın oluşunda davalı işveren %80, %20 oranında kazazedenin kusurlu oldukları saptanmıştır.

Dosya kapsamına göre, sigortalıya bağlanan gelirin 5510 sayılı Yasanın 54/c maddesi uyarınca yarıya indirildiği anlaşılmıştır. 5510 sayılı yasanın 54/c maddesi “malûllük, yaşlılık, ölüm sigortaları ve vazife malûllüğü ile iş kazası ve meslek hastalığı sigortasından hak kazanılan aylık ve gelirler birleşirse, sigortalıya veya hak sahibine bu aylık veya gelirlerden yüksek olanın tamamı, az olanın yarısı, eşitliği halinde ise iş kazası ve meslek hastalığından bağlanan gelirin tümü, malûllük, vazife malûllüğü veya yaşlılık aylığının yarısı bağlanır.'' düzenlemesini içermektedir.

Kurumun, sigortalı veya hak sahiplerine bağladığı ilk peşin sermaye değerli gelirden fazlasını isteme hakkı bulunmadığı gibi; bağlanan gelirin kesildiği veya kesilmesi gereğinin, yargılama sürecinde ortaya çıktığı durumlarda; Kurumun ödemediği veya ödemeyecek olduğu gelir kesimini rücuen isteyemeyeceği yönü de, tazmine yönelik davada gözetilmesi gereken genel ilkeler arasında bulunmaktadır.

Dava konusu edilen gelirlerin, 5510 sayılı Yasa’nın 54. madde uyarınca indirildiği anlaşılmakta olup, davacı kurumdan gelir ve aylıklardan hangisinin yarıya indirip hangisinin tam ödendiğinin sorularak, davalının tazminle sorumlu olduğu ilk peşin sermaye değerli gelir miktarı; gelirin başladığı tarih itibariyle 5510 sayılı Yasa’nın 54. madde uyarınca indirilmiş hali üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerli gelir miktarına, indirme tarihine kadar yapılan fiili ödeme miktarının da yarısının eklenmesi suretiyle bulunan tutar ile yarıya indirilmemiş tam gelir üzerinden hesaplanan ilk peşin sermaye değerinin karşılaştırılması sonucu düşük olan esas alınarak belirlenmelidir.

2-Kabule göre de,asıl davaya konu gelir tutarlarının yazılı şekilde belirlendikten sonra davalı işverenin kusur oranı uygulanmaksızın doğrudan hüküm altına alınması isabetsiz bulunmuştur.

O halde, taraf vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin davalı vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile kararın kaldırılarak davanın kısmen kabulüne ilişkin kararı bozulmalıdır.

SONUÇ: ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi kararının, yukarıda açıklanan nedenlerle HMK’nın 373/2 maddesi gereği BOZULMASINA, dosyanın kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, temyiz harcının istek halinde temyiz eden ilgiliye iadesine,16.02.2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/849, Karar No: 2025/3575, Tarih: 21.04.2025

**9. Hukuk Dairesi         2025/849 E.  ,  2025/3575 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 7. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/2774 E., 2024/3533 K.

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 4. İş Mahkemesi

SAYISI : 2023/227 E., 2024/222 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacının davalıya ait 52. Fabrika Müdürlüğü/Diyarbakır işyerinde atış kontrol aletleri tamircisi ve telemetre iş ve meslek kolunda çalışmasına rağmen işinin büyük bir kısmını Tırtıllı Araçlar ve Ağır Silah Kısmında icra ettiğini, davacının Türk Harb-İş Sendikası üyesi olarak toplu iş sözleşmelerinden yararlandığını, Tırtıllı Araçlar ve Ağır Silah Kısmında sürekli çalışan işçilerin 7,5 saat kapsamında çalıştığını, davacının da Tırtıllı Araçlar ve Ağır Silah kısmında çalıştığı zamanlarda yüksek dozda gürültüye maruz kaldığını, 7,5 saat çalıştırılması gerekirken haksız olarak günde 8,5 saat çalıştırıldığını, %14 kısa çalışma primi ile hak kazandığı fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek davacının Sağlık Kuralları Bakımından Günde Azami Yedi Buçuk Saat veya Daha Az Çalışılması Gereken İşler Hakkındaki Yönetmelik (Yönetmelik) kapsamında olduğunun tespiti ile buna bağlı olarak kısa çalışma primi ve fazla çalışma ücretinin (%80 zamlı) davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'inde bulunduklarını, davacı işçinin Silah ve Aka bölümünde optikçi ve telemetreci lazer ünitesinde çalıştığını, davacı her ne kadar zaman zaman Tırtıllı Araçlar ve Ağır Silah Kısmında gürültüye maruz kalsa da bu kısımda geçirdiği sürelerin Yönetmelik kapsamında sayılmasını gerektirmeyeceğini, davacının fazla çalışma yapmasının söz konusu olmadığını, davacının çalışmasına ilişkin müvekkili Bakanlık tarafından toplu iş sözleşmesi, mevzuat ve emirlere uygun işlem tesis edildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin 28.04.2023 tarihli ortadan kaldırma kararı üzerine, İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; A Sınıfı İş Güvenliği Uzmanı İnşaat Yüksek Mühendisi, Öğretim Görevlisi Makine Mühendisi ve Hukukçu bilirkişiden oluşan üç kişilik bilirkişi heyeti tarafından işyerinde keşif yapıldığı, dosya kapsamına ve keşif yerinde yapılan incelemeler sonucu düzenlenen bilirkişi raporuna göre; davacının asıl çalışma yerinin tırtıllı araçların bakımının yapıldığı atölyeden yaklaşık 400 metre mesafede olan Termal, Laser kontrol ve dürbün bakım atölyesi olduğu, burada yapılan ses ölçümlerinde ses şiddetinin yapılan işe bağlı olarak 45-65 desibel arasında ölçüldüğü, davacının çalışma süresinin çoğunu bu atölyede geçirdiği, işi gereği belli zaman aralıklarında verilen iş emirlerine bağlı olarak tırtıllı araçların ve ağır silah bakımlarının yapıldığı atölyeye gittiği, bu atölyede yapılan ses ölçümlerinde araç çalışırken gürültü şiddetinin 85-87 desibel olarak ölçüldüğü, ancak davacının burada bulunma zaman aralığının sadece makine aksamının montaj, demontaj ve ayarlama zamanı kadar olduğu, bu nedenle gürültüye maruziyet zamanının çok kısa olduğu, söz konusu bu zaman diliminde de davacının KK kullanma imkânının veya atölye dışında işini yapma imkânının mevcut olduğu, bu nedenle davacının normal çalışma süresine tâbi olduğu ve Yönetmelik kapsamında sayılamayacağı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesi kararında yer alan gerekçeler doğrultusunda, davacının çalışması Yönetmelik kapsamında sayılamayacağından davanın reddine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde;

1. Davacının mesaisinin çoğunu gürültü düzeyi yüksek olan tırtıllı araçlar ve ağır silahlar atölyesinde geçirdiğini, mesaisinin bir kısmını orada geçirmesinin Yönetmelik'ten yararlanması ve günde 7,5 saatten fazla çalıştırılmaması için yeterli olacağını,

2. Davacının kişisel koruyucu donanım kullanmasının Yönetmelik kapsamında çalıştırılamayacağı anlamına gelmeyeceğini ve davacının işini başka yerde yapma imkânı da bulunmadığını,

3. İtiraza konu bilirkişi heyet raporunun Bakanlık görüşlerine ve emsal yargı kararlarına aykırı olduğunu, bilirkişi raporu esas alınarak kurulan hükmün hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, davanın kabulü gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının Yönetmelik kapsamına giren işlerde çalışıp çalışmadığı, buna bağlı olarak kısa çalışma primi ve fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususlarına ilişkindir.

3. İtiraza konu bilirkişi heyet raporunun Bakanlık görüşlerine ve emsal yargı kararlarına aykırı olduğunu, bilirkişi raporu esas alınarak kurulan hükmün hukuka ve hakkaniyete aykırı olduğunu, davanın kabulü gerektiğini ileri sürmüştür.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Uyuşmazlık, davacının Yönetmelik kapsamına giren işlerde çalışıp çalışmadığı, buna bağlı olarak kısa çalışma primi ve fazla çalışma alacağına hak kazanıp kazanmadığı hususlarına ilişkindir.

Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeple;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

21.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.