muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/4566, Karar No: 2019/8255, Tarih: 17.12.2019

Kararı, davacı vekili ve davalı şirketler vekili temyiz etmiştir.

1- Dava, geçerli şekilde ortaklık ilişkisinin kurulmadığının tespiti ve bu amaçla verilen paranın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece yukarıda özetlenen gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ancak, 07.12.2019 tarih, 30971 sayılı Resmi Gazete'de yayınlanan 7194 sayılı Dijital Hizmet Vergisi ile Bazı Kanunlarda ve 375 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamede Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'nun 41. maddesinde 25/3/1987 tarihli ve 3332 sayılı Sermaye Piyasasının Teşviki, Sermayenin Tabana Yaygınlaştırılması ve Ekonomiyi Düzenlemede Alınacak Tedbirler İle 5422 sayılı Kurumlar Vergisi Kanunu, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu ve 3182 sayılı Bankalar Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanuna aşağıdaki geçici maddenin eklendiği belirtilmiş olup, işbu geçici 4. maddede ''31/12/2014 tarihine kadar, pay sahibi sayısı nedeniyle payları halka arz olunmuş sayılan ve payları borsada işlem gören anonim ortaklıklar tarafından doğrudan veya dolaylı olarak nominal ya da primli değer üzerinden pay veya pay adı altında satışı yapılmış olan her türlü araç, 06/12/2012 tarihli ve 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanununun kaydileştirmeye ilişkin şartlarına tabi olmaksızın 29/06/1956 tarihli ve 6762 sayılı mülga Türk Ticaret Kanunu ile 13/01/2011 tarihli ve 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu kapsamında pay addolunur, bu ortaklıklara yapılan ödemeler pay karşılığı yapılmış kabul edilir ve ortaklık ilişkisi kurulmuş sayılır. Bu payların kaydileştirilmemiş olması ortaklık haklarına halel getirmeyeceği gibi ortaklık ilişkisinin kurulmadığı da iddia edilemez. Birinci fıkra kapsamında kurulmuş olan ortaklık ilişkileri hakkında; geçerli bir ortaklık ilişkisi bulunmadığı veya primli pay satışı yapıldığı ileri sürülerek sebepsiz zenginleşme, haksız fiil, sözleşme öncesi görüşmelere aykırılık veya sözleşmeye aykırılık nedenlerine dayalı olarak açılan ve kanun yolu incelemesindekiler dahil görülmekte olan menfi tespit, tazminat veya alacak davalarında, karar verilmesine yer olmadığına dair karar verilir ve yargılama gideri ile maktu vekalet ücreti ortaklık üzerinde bırakılır.” hükmü düzenlenmiş, aynı Kanun'un 52/1-h maddesinde de işbu hükmün yayımı tarihinde yürürlüğe gireceği hükme bağlanmıştır.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 11. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekili ile davalı şirketler vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

Bu durum karşısında, mahkemece taraf iddia ve savunmalarının Sermaye Piyasası Kanunu'nun 11. maddesi ve anılan yasal düzenleme kapsamında değerlendirilerek sonucuna göre bir karar vermek üzere kararın re'sen bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekili ile davalı şirketler vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, kararın re'sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı şirketler vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma nedenine göre duruşma vekalet ücreti tayinine yer olmadığına, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz eden davacı ve davalı şirketlere iadesine, 17/12/2019 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dairemiz çoğunluğunun bozma düşüncesine dayanak teşkil eden 7194 sayılı Kanun’un 41. maddesi ile Sermaye Piyasası Kanunu’na eklenen Geçici 4. madde, kanaatimizce, her şeyden önce, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6. maddesi ve bu maddede öngörülen karar alma hakkıyla birlikte ele alındığında Anayasa’nın 36. maddesinde hükme bağlanan hak arama hürriyetini ihlal eden bir yasal düzenlemedir.

Öte yandan, söz konusu hüküm, yine Anayasa’nın 9. maddesindeki yargı yetkisinin bağımsız ve tarafsız mahkemelerce kullanılacağına ilişkin hükme, kanun maddesinin kamuoyunca bilinen ve sınırlı sayıdaki sermaye şirketi ile ve bu şirketler aleyhine açılan davalarla ilgili olduğu düşünülecek olursa Anayasa’nın kanun önünde eşitlik ilkesi kapsamındaki 10/4. maddesi ile yasama meclisinin bir devlet organı sıfatıyla bu ilkeye uygun hareket etme zorunluluğuna ilişkin 10/5. maddesine, yine Anayasa’nın 35. maddesinde belirtilen ve kişinin temel hak ve hürriyetleri kapsamındaki mülkiyet hakkına ve bu hakkın ancak kamu yararı amacıyla sınırlandırılacağına ilişkin hükme aykırı olduğu gibi, buradan hareketle, devletin, kişinin temel haklarını hukuk devleti ve adalet ilkeleriyle bağdaşmayacak surette sınırlayan engelleri kaldırmaya çalışması gerekmesine karşın hak arama ve mülkiyet hakkının kullanımının önüne geçen bir düzenleme olarak ortaya çıkmış bulunması nedeniyle Anayasa’nın 5. maddesine, keza düzenlemenin kişinin temel hak ve özgürlükleri kapsamındaki hak arama ve mülkiyet hakkının özüne dokunan niteliği gözetildiğinde Anayasa’nın 13. maddesine, Anayasa’nın 138/3. maddesinde görülmekte olan somut davalarla ilgili olarak yasama meclisinde yargı yetkisinin kullanılması ile ilgili görüşme dahi yapılamayacağı hükme bağlanmış iken dava hangi nedenle açılmış olursa olsun verilecek kararın ve hatta yargılama giderlerinin dahi ne şekilde hükme bağlanacağının düzenlenmiş olması nedeniyle söz konusu hükme de aykırı düşmektedir.

Her ne kadar Anayasa’nın 167. maddesinde devletin para, kredi, sermaye piyasalarının sağlıklı ve düzenli işlemelerini sağlayıcı ve geliştirici tedbirleri alacağı öngörülmüş ise de, alınacak bu tedbirlerin herhalde Anayasaya aykırı bir kanuni düzenleme yoluyla gerçekleştirilmesi düşünülemeyecek olup aksinin kabulü Anayasa’nın başlangıç hükümlerine açıkça aykırı düşecektir.

Tüm bu nedenlerle, çoğunluk kararının dayanağı yasa hükmünün, 6216 sayılı Anayasa Mahkemesinin Kuruluşu ve Yargılama Usulleri Hakkında Kanun’un 40. maddesi uyarınca itiraz yoluyla iptali için Anayasa Mahkemesi’ne başvurulması ve buradan çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerektiği kanısında olduğumuzdan çoğunluğun bozma düşüncesine katılamıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2014/21950, Karar No: 2015/13693, Tarih: 17.09.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/21950 E.  ,  2015/13693 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2014/317002

Mahkemesi : Adana 8. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 12/05/2014

Numarası : 2013/527 - 2014/442

Suç : Taksirle yaralama

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

13.12.2012 günü saat 19:30 sıralarında sanık sürücü C.. A..'ın yönetimindeki tır ve bu tıra bağlı yarı römork ile yerleşim yeri dışında, 7 metre genişliğinde, orta refüj ile bölünmüş, kuru, düz, eğimsiz, asfalt kaplama yolda, Adana istikametinden Ceyhan istikametine seyir ettiği sırada, 32. km'ye geldiğinde "U" dönüşünün yasak olduğunun trafik işaret levhaları ile belirlendiği Arıtma tesislerine giriş çıkış yapan araçlar için ayrılmış refüj boşluğundan dönüşünü geniş kavisle alarak geldiği istikamete geri dönüş yaptığı sırada; yine aynı istikametten kendisinin arkasından gelip, yolun sol şeridini takiben Ceyhan istikametine seyir eden katılan A.. A.. yönetimindeki kamyonetin ön kısımları ile römorkun sol arka kısımlarının çarpışması ile meydana gelen kazada bilinçli taksir koşullarının oluştuğu gözetilmeden sanık hakkında TCK'nın 22/3 maddesi uygulanmayarak eksik ceza tayini, temyiz edenin sıfatına göre bozma sebebi yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın ceza miktarına ve sürücü belgesinin geri alınmasına ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında tayin edilen 10 ay hapis cezasının TCK'nın 50/1-a maddesi uyarınca adli para cezasına çevrilmesine karar verildiği belirtilmeksizin, doğrudan aynı kanunun 52/2. maddesi uyarınca uygulama yapılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 5. bendinin başına "TCK'nın 50/1-a maddesi" ibaresinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/33860, Karar No: 2015/22012, Tarih: 10.11.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2015/33860 E.  ,  2015/22012 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : İşe İade

YARGITAY İLAMI

Fesih tarihinde davalı ... ... ve Sosyal Hizmetler Ltd. Şti.'nin Türkiye çapında aynı iş kolunda çalıştırdığı işçi sayısının ilgili Sosyal Güvenlik Kurumu Müdürlüğü'nden temin edilerek, eklenip tekrar Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10/11/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6811, Karar No: 2015/17953, Tarih: 21.10.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/6811 E.  ,  2015/17953 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Siirt 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/09/2014

NUMARASI : 2014/474-2014/798

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davacı idare vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1- Değerlendirmede esas alınan tarla sebzeciliğinde o yörede hangi sebze ürünlerinin yetiştirildiği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

2- Yetiştiriciliği yapılan her bir sebze ürünü için ayrı ayrı olmak üzere dekar başına ortalama üretim miktarı ile değerlendirme tarihi itibari ile hasat zamanındaki ortalama toptan kilogram satış fiyatları ve dekar başına ortalama masrafı aynı il Müdürlüğü ile diğer resmi kurumlardan araştırıldıktan,

3- 30 yaşındaki dut ve 15 yaşlarındaki asma ağaçlarının maktu bedellerinin İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğünden sorulduktan,

Sonra, alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21/10/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12515, Karar No: 2012/4656, Tarih: 21.03.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2011/12515 E.  ,  2012/4656 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili banka ile davalı ... arasında akdedilen kredi sözleşmesine bağlı kredili mevduat hesabı sözleşmesinde diğer davalı ...'in kefil sıfatıyla yer aldığını, kredi geri ödemelerin aksaması üzerine hesabın kat edilerek davalılara noter kanalıyla ihtarname keşide edildiğini, alacağın tahsili için davalılar aleyhine başlatılan icra takibinin itiraz sonucu durduğunu ileri sürerek itirazın iptali ile takibin devamını ve %40'dan aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkili ...'in sözleşmede imzasının bulunmadığını, diğer müvekkili ...'in dava dışı Yeditepe Üniversitesindeki kaydının yenilenmesi esnasında davacı banka nezdinde hesap açtırdığını, müvekkillinin eğitim hizmeti almadığını, hesaba ilişkin herhangi bir işlem yapılmamasına ilişkin davacı bankaya noter kanalı ile ihtarname keşide etmesine rağmen bankaca dava dışı okula ödeme yapıldığını belirterek davalı ... yönünden husumet yokluğu nedeni ile diğer davalı ... yönünden ise esastan davanın reddine ve icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davacı banka ile davalı ... arasında kredili mevduat hesabı sözleşmesi imzalandığı, sözleşme uyarınca davalı ...'in dava dışı Yeditepe Üniversitesindeki okul taksitlerinin davacı bankaca ödendiği, davalının dava dışı okul ile ilişiğini kestiği, davacı bankaya kredili mevduat hesabının kapatılması için ihtarname keşide ettiği, dolayısıyla davalının bu döneme ilişkin ödemelerden sorumlu olacağı, diğer davalı ...'in sözleşmede imzası bulunmayıp husumet yöneltilemeyeceği gerekçeleriyle davalı ... yönünden davanın husumet nedeniyle reddine, davalı ... yönünden takibe vaki itirazın toplam 3.032,48 TL üzerinden iptali ile asıl alacak 2.119,52 TL sine takip tarihinden itibaren yasal faiz uygulanmasına, fazlaya ilişkin istemin reddine ve davacı yararına icra inkar tazminatına karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 21.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2336, Karar No: 2021/16750, Tarih: 02.11.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/2336 E.  ,  2021/16750 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara gerekçeye ve hakimin takdirine göre suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Ali Atik tarafından sipariş teslim edilmek üzere kullanılan ve suç tarihinde iş yeri önüne direksiyon kilidini kilitleyerek park ettiği müştekiye ait elektrikli bisikletin çalınması şeklindeki eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi uyarınca hüküm kurulması gerektiği gözetilmeyerek suça sürüklenen çocuk hakkında aynı Yasanın 14/1 maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesinin yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 326/son maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 02.11.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5358, Karar No: 2013/16857, Tarih: 03.06.2013

**8. Ceza Dairesi         2013/5358 E.  ,  2013/16857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yangın çıkarma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından anlaşıldığı üzere; sanığın eşi adına kayıtlı aracı; önünde ve arkasında araçlar ve etrafında evler bulunduğu halde, sokak ortasında yakması şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK.nun 170/1-a madde ve fıkrasında düzenlenen "başkalarının sağlığı, hayatı veya malvarlığı açısından tehlikeli olacak şekilde ya da kişilerde korku kaygı veya panik yaratabilecek tarzda yangın çıkarmak" suçunu oluşturduğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK.nun 321. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), 03.06.2013 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2737, Karar No: 2012/4540, Tarih: 18.06.2012

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2012/2737 E.  ,  2012/4540 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hüküm davacı ile davalılar Akademi Danış.Org.San ve Tic.Ltd.Şti., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve dava dışı ... ile ... vekillerince temyiz edilmiş, davalılar vekili tarafından duruşma istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat ... ile davalı ... vekili Avukat ... Davalı ve diğer davalı asil ... Ünver gelmedi. Temyiz dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, kat karşılığı satış vaadi ve inşaat sözleşmesinin içeriğinin yerine getirilmesinin mümkün olmadığının mahkeme kararıyla tespit edilmesi nedeniyle sözleşmenin feshedildiğinin tespiti, müdahalenin önlenmesi, ecrimisil ve tazminat istemleriyle açılmış; mahkemece müdahalenin önlenmesi isteminin kabulüne davacı arsa sahibinin diğer istemlerinin reddine karar verilmiş, karar davalılar ... ve ... dışındaki taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle karar başlığında davalı olarak gösterilen ... ve ... davanın tarafı sıfatını almadıkları halde karar başlığında isimlerinin yazılması ve davalı ...'nun karar başlığında adının iki kez yazılmış olması maddi hata niteliğinde olup, mahkemesince her zaman düzeltilebileceğine göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekimiştir.

2-Davalılar vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Dosyada bulunan İstanbul 7. Noterliği'nin 26.05.1995 tarihli düzenleme şeklindeki kat karşılığı inşaat sözleşmesi arsa sahibi olarak davacı ..., yüklenici olarak da davalı şirket adına temsilcisi ... tarafından imzalanmıştır. Sözleşmenin 5. maddesinde inşaat süresi temel ruhsatının alınma tarihinden itibaren 20 ay olarak kararlaştırılmıştır. Dosya içerisindeki belgelerden ve daha önce sonuçlanan kararı kesinleşen Eyüp 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin bozmadan sonra 2001/94 Esas numarasını alan dava dosyasının içeriğinden, yüklenici şirket tarafından inşaatın ruhsat alınmadan kaçak olarak yapıldığı belirlenmiştir.

Eyüp Belediye Başkanlığı'nın 29.06.1995 tarihli encümen kararı içeriğinden binanın ruhsatsız olarak, projesiz ve imara aykırı yapıldığı anlaşılmaktadır.

Eyüp Belediye Başkanlığı'nın 29.06.1995 tarihli encümen kararı içeriğinden binanın ruhsatsız olarak, projesiz ve imara aykırı yapıldığı anlaşılmaktadır.

Dairemizin bozma ilâmından sonra 2001/94 Esas numarasını alan Eyüp 3. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin dosyadaki 02.05.2000 tarihli bozma ilâmında, yüklenici şirketin tescil isteminin reddi gerekçesi binanın yüklenici tarafından yasal hale getirilmemesi olarak gösterilmiştir. Gerek söz konusu dosyada alınan bilirkişi raporundan, bu dosyada alınan bilirkişi raporlarından, gerekse Eyüp Belediye İmar ve Şehircilik Müdürlüğü'nün 10.01.2008 tarihli yazısı içeriğinden, inşaatın yasal hale getirilmesinin mümkün olduğu sonucuna varılmaktadır.

Davalı yüklenici şirket tarafından inşaatın yasal hale getirilmediği anlaşılmaktadır.

Kat karşılığı inşaat sözleşmeleri arsa payı devrini de içerdiğinden, noterde düzenleme şeklinde veya tapuda yapılmaları zorunlu olduğu gibi, fesihlerinin de mahkeme kararıyla yapılması zorunludur. Sözleşmenin feshinin mahkeme kararıyla yapılmasının istisnası tarafların sözleşmenin feshi konusunda iradelerinin birleşmesidir.

Somut olayda, davacı arsa sahibi tarafından sözleşmenin feshi konusunda bir dava açılmamıştır. Davacı arsa sahibi ile davalı yüklenici şirketin kat karşılığı inşaat sözleşmesinin feshi konusunda iradeleri uyuşmamıştır. Bu durumda 26.05.1995 tarihli sözleşme halen geçerliliğini korumaktadır. Davalı yüklenici şirket dışındaki davalılar taşınmazı kullanan kişilerdir. Bu kişiler yüklenici şirketten satın alan kişilerdir. Davacı arsa sahibi ile davalı yüklenici şirket arasındaki sözleşme feshedilmediği sürece yapılan inşaatı davalı yüklenici şirketin ve dolayısıyla yükleniciden satın alanların elinde bulundurma hakları mevcuttur.

Mahkemece davacı arsa sahibi ile davalı yüklenici şirket arasındaki sözleşmenin feshedilmediği, halen geçerli olduğu, bu nedenle yüklenici şirketin ve ondan satın alanların elinde bulundurma haklarının devam ettiği dikkate alınmaksızın, müdahalenin önlenmesi konusunda karar oluşturulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı arsa sahibinin tüm temyiz itirazlarının reddine, 2.bent uyarınca kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacı arsa sahibinden alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı ...'ya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 18.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/30980, Karar No: 2020/14089, Tarih: 02.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/30980 E.  ,  2020/14089 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 27. İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılardan Zeytinburnu Belediye Başkanlığı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, müvekkilinin davalı belediyede bahçe düzenleme, fidan dikim, park temizliği işçisi olarak ihale ile iş alan alt taşeron şirkette 31/05/2005 - 31/12/2009 tarihleri arasında çalıştığını, iş akdinin hiçbir neden ve sebep gösterilmeden haksız olarak sona erdirildiğini belirterek ödenmeyen kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, ulusal, resmi, dini bayram ve genel tatil ücreti, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, AGİ alacağı toplamı 350,00 TL'nin faizi ile birlikte davalılardan tahsili isteminde bulunmuştur.

Davalı T.C. Zeytinburnu Belediye Başkanlığı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle, davacının alacaklarının zamanaşımına uğradığını, müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, davacının müvekkilinden bir alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddi isteminde bulunmuştur.

Davalı 3k Parksan Medikal Sağlık Ve Temizlik Hizmetleri Turizm Inşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi davaya cevap vermemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı T.C. Zeytinburnu Belediye Başkanlığı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Türk Borçlar Kanunu'nun mahsubu düzenleyen 101. ve 102. maddeleri çerçevesinde öncelikle muacceliyet ve temerrüt kavramlarının açıklanması gerekmektedir.

Muacceliyet, alacaklının borçludan, borçlanılan edimi talep ve dava edebilme yetkisidir. Borç muaccel olmadan borçlu temerrüdü söz konusu olmaz.Temerrüt, en kısa tanımıyla, alacaklı tarafından talep edilebilir (muaccel) hale gelmiş bir borcun ifasındaki gecikmedir. Kural olarak, bu tür (muaccel) bir borcun borçlusu, alacaklının ihtarı ile temerrüde düşer (BK. m. 101/1). Başka bir ifadeyle, temerrütten söz edilebilmesi için, öncelikle muaccel bir borcun ve alacaklının o borca yönelik ihtarının bulunması gerekir. Kural böyle olmakla birlikte, borçlunun temerrüde düşmesi için alacaklının ihtarının gerekmediği bazı durumlar da vardır: Örneğin, ifa gününün taraflarca birlikte kararlaştırıldığı (BK. m.101/2), borçlunun borcu ifa etmeyeceğini bildirmiş olduğu veya hal ya da durumundan bu sonuca varılabildiği (BK. m.107/1) durumlarda, temerrüdün gerçekleşmesi için alacaklının ihtarına gerek yoktur.