muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4321, Karar No: 2024/6107, Tarih: 30.09.2024

**1. Ceza Dairesi         2023/4321 E.  ,  2024/6107 K.**

**"İçtihat Metni"**

T U T U K L U

D U R U Ş M A V E T A H L İ Y E

T A L E P L İ

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2223 E., 2023/202 K.

MAKTUL : ...

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER: İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Temyiz başvurularının esastan reddi ile hükmün onanması

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294/1. maddesi gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir.

Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Kanun’un 299/1 maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.02.2022 tarihli ve 2020/76 Esas, 2022/21 Karar sayılı kararı ile;

a) Sanık ... hakkında maktulü kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 81, 53. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına,

b) Sanık ... hakkında maktulü nitelikli öldürme suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2022/2223 Esas, 2023/202 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen hükümlere yönelik olarak Cumhuriyet Savcısı, katılan ... vekili ile sanık ... ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

1. Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri özetle; her iki sanığın maktulü tasarlayarak, kan gütme saikiyle ve canavarca hisle öldürme suçundan cezalandırılmaları gerektiğine ilişkindir.

2.Sanık ... müdafiinin temyiz sebepleri özetle; sanığın mahkûmiyetine yeterli delil bulunmadığına, takdiri indirim nedeninin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1.Maktulün ağabeyinin, sanık ...'nin vefat eden ağabeyinin eşi ile birlikte olması nedeniyle tarafların ailelerinin arasında husumet olduğu ancak maktul ile sanık ...'nin yakın arkadaşlıklarının devam ettiği, suç tarihinde sanığın maktulü arayarak görüşmek istediğini söylediği ve ikisinin bir araya geldikleri, maktulün aracıyla bir süre dolaştıktan sonra, sanığın şöfor mahallinde olan maktule ele geçmeyen tabancayla sekiz kez ateş ettiği, maktulün ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kot kırıklarıyla birlikte iç organ, büyük damar yaralanmasından gelişen iç ve dış kanama sonucu öldüğü anlaşılmıştır.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükümlere esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık ... tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, hükme esas alınan adlî raporların yeterli olduğu, sanığın öldürme kararını ne zaman aldığının ve belli bir hazırlıkla eylemi gerçekleştirdiğinin kesin olarak saptanamadığı oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, olayda kan gütme saikiyle ve canavarca hisle öldürme suçunun yasal unsurlarının bulunmadığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre sanık ... hakkında ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında yasal, yerinde ve

yeterli gerekçeler ile uygulanmamasına karar verildiği, sanık ... hakkında ise mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre müsnet suçu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından beraat kararı verilmesinde isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla, katılan ... vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 20.01.2023 tarihli ve 2022/2223 Esas, 2023/202 Karar sayılı kararına yönelik olarak katılan ... vekili ve sanık ... müdafiince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden aynı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçirilen süre dikkate alınarak sanık ... müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Siverek 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

30.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/846, Karar No: 2014/22154, Tarih: 25.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/846 E.  ,  2014/22154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasa'ya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1. TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yazılı sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet hakları ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan koşullu salıverilmesine, altsoyu dışında kalanlarla ilgili hak ve yetkiler ile 1. fıkrada yazılı diğer hak yoksunluklarından cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Gün adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK'nın 52/2 maddesi yerine TCK'nın 50/1-a ve 52/1 maddelerinin yazılması suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,

3. Doğrudan verilen adli para cezasının taksitlendirilerek 20 eşit taksitte tahsiline karar verilmesine rağmen, 5237 sayılı TCK'nın 52/4.maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının belirtilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, TCK'nın 53.maddesinin uygulanmasına ilişkin fıkranın hükümden çıkartılarak, yerine "Sanığın 5237 sayılı TCK'nın 53/1-a, b, d, e bentlerinde belirtilen haklarından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazının tamamlanıncaya, 53/1-c maddesinde yazılı haklardan ise anılan maddenin 3.fıkrası uyarınca kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilmesine, diğer kişilere yönelik bu hakları bakımından aynı maddenin 2.fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ifadesinin eklenmesi, gün adli para cezasının paraya çevrildiği fıkradaki “TCK'nın 50/1-a, 52/1 maddeleri” ibaresinin “TCK'nın 52/2 maddesi" şeklinde değiştirilmesi ve doğrudan verilen adli para cezası taksitlendirilerek birer ay ara ile 20 eşit taksitte tahsiline karar verilmesi ile diğer bölümlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/907, Karar No: 2012/10986, Tarih: 22.11.2012

**8. Hukuk Dairesi         2012/907 E.  ,  2012/10986 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu iptali ve tescil

KARAR

1- Davalı ... 21.05.2007 tarihli yargılama oturumunda Yayla Mahallesi 26. Sk. 47/1 Esertepe/Ankara adresini, yine davaya dahil edilen ... 17.02.2009 tarihli oturumda 10. Sk. No:77/17 Demetevler/Ankara adresini bildirmiş; davaya dahil edilen Hanife Hoşgör'e (İşeri) dava dilekçesi ve duruşma gününün Merkez Mahallesi İskender Sk. No:22/3 Güngören/İstanbul adresine tebliğ edildiği halde, her üç davalı bakımından hükmün Bala/Ankara adresine gönderildiği, tebliğin Tebligat Kanununun 21. maddesi ve Tüzüğün 28. maddesine uygun bir biçimde yapılmadığı görülmüştür. Hükmün, davalıların açıklanan adreslerine tebliğinin sağlanması,

2-Davalı ...'e dava dilekçesi ve duruşma günü ile hüküm tebliğinin Tebligat Kanununun 21. maddesi ve Tüzüğün 28. maddesine uygun olarak yapılmadığı tespit edilmiştir. Dava dilekçesinin ve hükmün davalıya usulüne uygun biçimde tebliğinin gerçekleştirilmesi,

3-Davacılardan ... ve ... tarafından Av....'e verilmiş bir vekaletname dosyada bulunmamaktadır. Vekaletnamelerin aslı veya tasdikli suretinin dosyaya eklenmesi,

4-Davalılar ..., ..., ..., ... tarafından yerel mahkeme hükmü temyiz edilmiştir. 6100 sayılı HMK.nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK.nun 434/2.maddesine göre, temyiz isteği harca tabi ise harcın yatırıldığı tarihte hükmün temyiz edildiği kabul edilir. Temyiz karar harcının dayanağı HMK.nun 344. (HUMK.nun 434/2.) maddesi ve 10.05.1965 tarih 1965/1 Esas, 1965/1 Karar sayılı Yargıtay İçtihatı Birleştirme Kurulu Kararıdır. Bu İçtihatı Birleştirme Kurulu Kararına göre, temyiz yoluna başvurmada maktu ilam harcının tamamının ya da nispi ilam harcının ¼’ünün peşin olarak alınması gerekir.

Bir kısım davalılar yerel mahkeme hükmünü temyiz isteğinde bulunmuş; dosya arasında bulunan 03.10.2011 tarihli makbuz içeriğine göre yatırılması gerekli nispi temyiz karar harcının noksan alındığı görülmüştür. Bu açıklamalara göre, HMK.nun 366.maddesi yollamasıyla aynı Kanunun 344 (HUMK.nun 434/3.) maddesi gereğince temyiz dilekçesi sunan davalılara eksik yatırılan nispi temyiz karar harcının yedi gün içinde yatırılması için muhtıra çıkarılması, verilecek 7 günlük kesin süre içerisinde temyiz karar harcının tamamlanması, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı hususunun muhtırada belirtilmesi, verilen kesin süre içinde istenen temyiz karar harcı tamamlanmadığı taktirde mahkemece başvurunun yapılmamış sayılmasına karar verileceği konusunda aynı biçimde uyarı yapılması, tebliğ tarihinden itibaren 7 günlük kesin sürenin dolmasının beklenilmesi, bu konuda 25.01.1985 tarih ve 5/1 sayılı Yargıtay İçtihatları Birleştirme kararının kapsamının göz önünde bulundurulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere geri çevrilmesi için dosyanın mahal mahkemesine İADESİNE, 22.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/773, Karar No: 2018/3579, Tarih: 22.02.2018

**4. Ceza Dairesi         2018/773 E.  ,  2018/3579 K.**

**"İçtihat Metni"**

Basit yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından şüpheliler ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/05/2017 tarihli ve 2016/53590 soruşturma, 2017/17527 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Konya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 03/07/2017 tarihli ve 2017/4247 Değişik İş sayılı kararı; Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü'nün 04/01/2018 gün ve 94660652-105-42-12904-2017-KYB sayılı istemleri ve Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 11/01/2018 gün ve 2018/2403 sayılı bozma düşüncesini içeren ihbarnamesiyle Daireye gönderilmiş olduğu görülmekle, dosya incelendi:

Kanun yararına bozma isteyen ihbarnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda müşteki ... ve şüpheliler ... ve ... arasında çıkan tartışmada olay yerinde olduğu iddia edilen ve bilgi ve görgüsüne başvurulması gereken ... ve ... isimli kişilerin tanık sıfatıyla ifadelerine başvurulmadığı gibi müşteki ...hakkında sağ üst kolunda ekimoz tespit edildiği belirtilen ve 19/10/2016 tarihinde tanzim olunan genel adli muayene raporunun da değerlendirilmediği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Basit yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından şüpheliler ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/05/2017 tarihli ve 2016/53590 soruşturma, 2017/17527 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın

TÜRK MİLLETİ ADINA

I-Olay:

Basit yaralama, tehdit ve hakaret suçlarından şüpheliler ..., ..., ... ve ... haklarında yapılan soruşturma evresi sonunda Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/05/2017 tarihli ve 2016/53590 soruşturma, 2017/17527 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın

reddine ilişkin Konya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 03/07/2017 tarihli ve 2017/4247 Değişik İş sayılı kararının; 5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında, somut olayda müşteki... ve şüpheliler ... ve ... arasında çıkan tartışmada olay yerinde olduğu iddia edilen ve bilgi ve görgüsüne başvurulması gereken ...ve ... isimli kişilerin tanık sıfatıyla ifadelerine başvurulmadığı gibi müşteki ... hakkında sağ üst kolunda ekimoz tespit edildiği belirtilen ve 19/10/2016 tarihinde tanzim olunan genel adli muayene raporunun da değerlendirilmediği gözetilmeden itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle kanun yararına bozmaya konu edildiği anlaşılmıştır.

II-Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/05/2017 tarihli ve 2016/53590 soruşturma, 2017/17527 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın yasaya uygun olup olmadığının ve buna bağlı olarak itirazın reddine ilişkin mercii kararında isabet bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III-Hukuksal Değerlendirme:

II-Kanun Yararına Bozma İstemine İlişkin Uyuşmazlığın Kapsamı:

Konya Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 22/05/2017 tarihli ve 2016/53590 soruşturma, 2017/17527 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın yasaya uygun olup olmadığının ve buna bağlı olarak itirazın reddine ilişkin mercii kararında isabet bulunup bulunmadığının belirlenmesine ilişkindir.

III-Hukuksal Değerlendirme:

Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 160. maddesinin 1. fıkrasında, "Cumhuriyet Savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hali öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. "2. fıkrasında, "Cumhuriyet savcısı, maddi gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adli kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." 170. maddesinin 2. fıkrasında, “Soruşturma evresi sonunda toplanan deliller, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturuyorsa; Cumhuriyet Savcısı, bir iddianame düzenler." 172. maddesinin 1. fıkrasında, “Cumhuriyet savcısı, soruşturma evresi sonunda, kamu davasının açılması için yeterli şüphe oluşturacak delil elde edilememesi veya kovuşturma olanağının bulunmaması hâllerinde kovuşturmaya yer olmadığına karar verir.” hükümleri düzenlenmiştir.

CMK'nın 173. maddesi "(1) Suçtan zarar gören, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın kendisine tebliğ edildiği tarihten itibaren onbeş gün içinde, bu kararı veren Cumhuriyet savcısının yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesinin bulunduğu yerdeki sulh ceza hâkimliğine itiraz edebilir.

(2) İtiraz dilekçesinde, kamu davasının açılmasını gerektirebilecek olaylar ve deliller belirtilir.

(3) (Değişik fıkra: 18/06/2014-6545 S.K./71. md) Sulh ceza hâkimliği, kararını vermek için soruşturmanın genişletilmesine gerek görür ise bu hususu açıkça belirtmek suretiyle, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir; kamu davasının açılması için yeterli nedenler bulunmazsa, istemi gerekçeli olarak reddeder; itiraz edeni giderlere mahkûm eder ve dosyayı Cumhuriyet savcısına gönderir. Cumhuriyet savcısı, kararı itiraz edene ve şüpheliye bildirir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu Madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik fıkra: 2/1/2017 - 680 S.K.H.K./11. Md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

(4) (Değişik fıkra: 25/05/2005-5353 S.K./26.mad) Sulh ceza hâkimliği istemi yerinde bulursa, Cumhuriyet savcısı iddianame düzenleyerek mahkemeye verir.

(5) Cumhuriyet savcısının kamu davasının açılmaması hususunda takdir yetkisini kullandığı hâllerde bu Madde hükmü uygulanmaz.

(6) (Değişik fıkra: 2/1/2017 - 680 S.K.H.K./11. Md) İtirazın reddedilmesi halinde aynı fiilden dolayı kamu davası açılabilmesi için 172 nci maddenin ikinci fıkrası uygulanır." biçimindedir.

Yukarıda yer verilen düzenlemelerden de anlaşılacağı üzere, Ceza Muhakemesi Kanununun “soruşturma” başlıklı 2. kitabında, Cumhuriyet Savcısının suç soruşturmasına ilişkin süreci nasıl yürüteceği ve kovuşturmaya yer olmadığına karar verilmesi durumunda, itirazı incelemekle görevli mahkemenin görevleri açık bir şekilde düzenlenmiş bulunmaktadır.

Bu çerçevede, kovuşturmaya yer olmadığına dair kararı itiraz üzerine inceleyen mahkeme, kamu davası açılması için yeterli delil bulunmaması durumunda itirazın reddine, yeterli delil bulunması durumunda itirazın kabulüne veya eksik soruşturma nedeniyle soruşturmanın genişletilmesine karar verebilecektir.

CMK’nın 170/2. maddesine göre kamu davası açılabilmesi için soruşturma aşamasında toplanan delillere göre suçun işlendiğine dair yeterli şüphe bulunması gerekir. Suç ihbar veya şikayeti yoluyla soruşturma yaparak maddi gerçeğe ulaşma yükümlülüğü ve yetkisi bulunan Cumhuriyet Savcısı, soruşturma sonucunda elde edilen delilleri değerlendirerek kamu davası açmayı gerektirir nitelikte yeterli şüphe olup olmadığını takdir edecektir. Ancak soruşturma aşamasında Cumhuriyet Savcısının delil değerlendirmesiyle, kovuşturma aşamasında hakimin delilleri değerlendirmesi birbirinden farklı özelliklere sahiptir. CMK’nın 170/2. maddesine göre soruşturma aşamasında toplanan deliller kamu davası açılması için yeterli şüphe oluşturup oluşturmadıkları çerçevesinde incelemeye tabi tutulurken, kovuşturma aşamasında, isnad edilen suçun işlenip işlenmediği hususunda mahkumiyete yeter olup olmadığı ve tam bir vicdani kanaat oluşturup oluşturmadığı çerçevesinde değerlendirilmektedir.

İncelenen dosyada;

İncelenen dosyada;

Şikayetçi ...'nin vermiş olduğu dilekçe ile şüphelilerin kendisine ve annesine yönelik hakaret, tehdit ve kasten yaralama eylemleri nedeniyle şikayetçi olduğu, şikayetçi ...'nin alınan ifadesinde, şüpheliler ..., ... ve ...'in kendisini darp ettiklerini beyan ettiği, dinlenen tanıklar ...ve ...'nin şikayetçi ...'nin ifadesiyle benzer şekilde beyanda bulundukları, şüphelilerin atılı suçlamaları kabul etmedikleri, şikayetçi ... hakkında düzenlenen 19/10/2016 tarihli adli raporda, sağ üst kol humerus hizasında 2x2 cm'lik ekimoz olduğunun belirtildiği, şikayetçi ...'nin dilekçesinde bildirdiği... ve ... isimli kişilerin tanık olarak dinlenilmediği, soruşturma sonucunda Konya Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, iddiadan başka atılı suçların işlendiğine dair ve dava açmayı gerektirir yeterli delil elde edilemediğinden bahisle, 22/05/2017 tarihli ve 2016/53590 soruşturma, 2017/17527 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın verildiği, kararın şikayetçiler vekiline 26/05/2017 tarihinde tebliğ edildiği, şikayetçi vekili tarafından 02/06/2017 tarihinde bu karara itiraz edildiği, Konya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 03/07/2017 tarihli ve 2017/4247 Değişik İş sayılı kararıyla itirazın reddine karar verildiği anlaşılmıştır.

Dosya kapsamı, kanun yararına bozma istemi ve tüm bu açıklamalar birlikte değerlendirildiğinde;

Şikayetçi Yaren Demirelli'nin dilekçesinde bildirdiği ... ve ...'nin olaya ilişkin beyanları tespit edildikten ve şikayetçi ...hakkında düzenlenen 19/10/2016 tarihli adli rapor yöntemince irdelendikten sonra şüphelilerin hukuki durumunun tayin ve takdir edilmesi gerekirken, kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar verilmesinin hukuka aykırı olduğu ve bu nedenle itirazın reddine dair mercii kararında isabet bulunmadığı anlaşılmıştır.

IV-Sonuç ve Karar:

Yukarıda açıklanan nedenlerle,

Kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, Konya 1. Sulh Ceza Hakimliğinin 03/07/2017 tarihli ve 2017/4247 Değişik İş sayı ile verilip kesinleşen kararının, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre sonraki işlemlerin, CMK'nın 309/4-a maddesi gereğince mahallinde merci mahkemesince yerine getirilmesine, 22/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.