muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1546, Karar No: 2015/2232, Tarih: 27.03.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/1546 E.  ,  2015/2232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin olarak yapılan yargılamada ..... Sulh Hukuk ve ......... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kısıtlının adresinin değişmesine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca da; "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir."

..... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının adresinin değiştiği gerekçesiyle, yetkisizlik yönünde karar verilmiştir.

......... Sulh Hukuk Mahkemesi ise, ........ Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmediği gerekçesiyle yetkisizlik yönünde hüküm kurmuştur.

Somut olayda, ..... Sulh Hukuk Mahkemesi tarafından vesayet altına alınan küçük ...'in "..... Mahallesi, ..... Sokak, No: .../... ........./...." adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle ve kısıtlının yerleşim yerinin değiştiğinden söz edilerek mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 412. maddesinde vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişinin yerleşim yerini değiştiremeyeceği, yerleşim yerinin değişmesi halinde yetkinin yeni vesayet dairesine geçeceği hüküm altına alınmıştır. Aynı Kanunun 462/14. maddesinde de vesayet altındaki kişinin yerleşim yerinin değiştirilmesinin vesayet makamının iznine bağlı olduğu belirtilmiştir.

Dosya kapsamından, vasi ...'in 19.11.2014 tarihli dilekçe ile ikametgah adreslerinin değiştiği ve ......... Sulh Hukuk Mahkemesine yetki istediği ve mernis kaydının da "........." adresi olduğu anlaşılmıştır.

Bu halde, vesayet makamı olan ..... Sulh Hukuk Mahkemesinin kararı aynı zamanda kısıtlının yerleşim yerinin değiştirilmesine izin niteliğinde olup, uyuşmazlığın ......... Sulh Hukuk Mahkemesinde görülüp, çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ......... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 27.03.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/6506, Karar No: 2022/8040, Tarih: 18.10.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/6506 E.  ,  2022/8040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret

HÜKÜMLER :... 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.12.2015 gün, 2015/631 Esas, 2015/1429 Karar sayılı kararı ile;

a)Müşteki sanık ... hakkında müşteki sanık ...’a yönelik kasten yaralama suçundan 5237 sayılı TCK'nin 86/1, 86/3-e, 29, 62, 50. maddeleri uyarınca “4500 TL” adli para cezası,

b)Müşteki sanık ... hakkında müşteki sanık ...’ya yönelik kasten yaralamadan 5271 sayılı CMK’nin 223/2-d. maddesi uyarınca “beraat”,

c)Müşteki sanık ... hakkında müşteki sanık ...’ya yönelik hakaret suçundan 5237 sayılı TCK’nin 129/3. maddesi uyarınca “ceza verilmesine yer olmadığına” dair.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1)Müşteki sanık ... hakkında müşteki sanık ...’ya yönelik kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen kararlar bakımından yapılan incelemede;

Müşteki sanık ...’nın 11.12.2015 tarihli celsede, davaya katılmak istemediğini bildirmesi karşısında; "katılan" sıfatı bulunmayan müşteki sanık ...’nın, 5271 sayılı CMK'nin 242/1. ve 260/1. maddeleri gereğince hükümleri temyiz yetkisi olmadığından, temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2)Müşteki sanık ... hakkında müşteki sanık ...’a yönelik kasten yaralamadan verilen hüküm bakımından yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, müşteki sanığın, kasten yaralama suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrikin ve takdiri indirim hükümlerinin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, verilen hükümde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmediğinden, sanığın; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

1)Müşteki sanık ... için ... Devlet Hastanesi tarafından 26.07.2015 tarihinde Acil Polikliniğince, 28.07.2015 tarihinde Beyin Cerrahi Polikliniğince ve 30.07.2015 tarihinde ve Beyin Cerrahi Polikliniklerince dört ayrı rapor düzenlendiği, raporda oksipital bölgede kesi olduğu ve “Basit tıbbi müdahale ile iyileşme sınırları içerisindedir.” gibi muğlak ifadelerin bulunduğu, bu haliyle raporların hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle, müşteki sanık ...’ın tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, özellikle söz konusu yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığı, basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceği hususlarını gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK'nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2)Dosya kapsamına göre hesap ödeme konusundan çıkan tartışma ve hakaret iddiaları nedeniyle ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediğinden, şüpheli kalan bu halin müşteki sanık ... lehine değerlendirilerek, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas, 2002-367 sayılı Kararı uyarınca ve bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren kararlarında kabul edildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede (1/4) haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasını gerektirdiği gözetilmeden (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, müşteki sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca; tebliğnamedeki düşünceye uygun olarak BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince müşteki sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına,18/10/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2013/31481, Karar No: 2016/4711, Tarih: 11.05.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/31481 E.  ,  2016/4711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Dolandırıcılık suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK.nın 53.maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi'nin verdiği 08.10.2015 tarihli ve E.2014/140, K.2015/85 sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiğinden koşulları oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Sanığın tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde, TCK 58 maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanığın yolda yürüyen katılanın yanına yaklaşarak 1000...... cinsi yabancı paranın,değerinin, 2.600 TL olduğunu söyleyip “Sen bana 500 TL ver,yeter” deyip aslında değersiz olan parayı katına 500 TL karşılığında verdiği, CD izleme tespit ve resim teşhis tutanağında katılan tarafından kendisini dolandıran şahıs olarak sanığı teşhis ettiği, böylece sanığın üzerine atılı suçu işlediği gerekçesine dayanan kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre,sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Hapis cezası alt sınırdan tayin olunduğu halde ayrıca yasal ve yeterli gerekçe gösterilmeden aynı gerekçeyle adli para cezasına esas alınması gereken tam gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak tayini suretiyle çelişkiye düşülmesi,

2-TCK’nın 53. maddesinin (3.) fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden, yoksunluğun tümü için koşullu salıverilmeye kadar sürmesine karar verilmesi,

2-TCK’nın 53. maddesinin (3.) fıkrası uyarınca 53/1-c madde ve bendindeki “velayet hakkından; vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan yoksunluğun” sadece sanığın kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise yoksunluğun hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden, yoksunluğun tümü için koşullu salıverilmeye kadar sürmesine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan ”250 gün" ve ” 5.000 TL" terimlerinin çıkartılarak yerine, sırasıyla "5 gün", "100 TL” ibareleri eklenmek suretiyle ve "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 11.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1808, Karar No: 2013/9914, Tarih: 25.03.2013

**9. Hukuk Dairesi         2013/1808 E.  ,  2013/9914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, fazla mesai ücreti alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı,davalı işveren tarafından iş akdine son verildiğini,davalı iş yerinde çalıştığı süre içinde fazla çalışma yapmış olmasına rağmen fazla çalışma alacağının ödenmediğini iddia ederek fazla çalışma alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı,davacının tır şoförü olması nedeni ile uluslararası trafik kurallarına göre günde belli bir saatten fazla çalışmaması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak,davacının davalı iş yerinde fazla çalışma yaptığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı Davalı temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı işçinin fazla çalışma yapıp yapmadığı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Ücret bordrolarına ilişkin kurallar burada da geçerlidir. İşçinin imzasını taşıyan bordro sahteliği ispat edilinceye kadar kesin delil niteliğindedir. Bir başka anlatımla bordronun sahteliği ileri sürülüp kanıtlanmadıkça, imzalı bordroda görünen fazla çalışma alacağının ödendiği varsayılır.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların

imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemiş olması, ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Fazla çalışmanın belirlenmesinde, 4857 sayılı Yasanın 68 inci maddesi uyarınca ara dinlenme sürelerinin de dikkate alınması gerekir.

Somut olayda, davacı uluslararası TIR şoförüdür.

Dairemizin yerleşik kararlarına göre, yurt dışında çalışan şoförlerin günlük araç kullanımları sıkı denetim altındadır. Yurt dışı TIR şoförü olan davacının uluslararası trafik kuralları ve araç sürüşünün kendi insiyatifinde oluşu karşısında fazla çalışma ücreti isteğinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 25.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/48, Karar No: 2013/7663, Tarih: 25.04.2013

**(Kapatılan)15. Ceza Dairesi         2013/48 E.  ,  2013/7663 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu Malına Zarar Verme, Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur.Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur.İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Somut olayda; sanığın,suç tarihinde kendisinin de aralarında bulunduğu şahısların kavga ettiğinin ihbar edilmesi üzerine adli işlem yapmak için olay yerine gelen kamu görevlisi olan müşteki polis memurlarına hitaben, cadde ortasında aleni şekilde hakaret içeren sözler sarfettiği, ardından bindirildiği polis aracının camına kafası ile vurup kırmak suretiyle zarar verdiği anlaşılmakla; atılı suçların subut bulduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Somut olayda; sanığın,suç tarihinde kendisinin de aralarında bulunduğu şahısların kavga ettiğinin ihbar edilmesi üzerine adli işlem yapmak için olay yerine gelen kamu görevlisi olan müşteki polis memurlarına hitaben, cadde ortasında aleni şekilde hakaret içeren sözler sarfettiği, ardından bindirildiği polis aracının camına kafası ile vurup kırmak suretiyle zarar verdiği anlaşılmakla; atılı suçların subut bulduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 25.04. 2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11133, Karar No: 2016/10154, Tarih: 07.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/11133 E.  ,  2016/10154 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve.... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

.... ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 01.06.1983 tarih ve 1983/99 Esas, 1983/225 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine... vasi olarak atanmıştır.

Vasi adayı ..., ... Sulh Hukuk Mahkemesine hitaben yazdığı dilekçe ile mevcut vasinin vefat etmesi nedeniyle kendisinin kardeşine vasi olarak atanmasını talep etmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının.... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlandığı, kısıtlının yerleşim yerini değiştirmek için mahkemesinden izin almadığından bahisle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının “.....” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur. " hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan.... Sulh Hukuk Mahkemesince TMK'nın 412/1-e maddesine göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasi adayının talebi ile ilgili olarak karar vermekte.... Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK'nın 21 ve 22. maddeleri gereğince.... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4052, Karar No: 2022/5475, Tarih: 24.11.2022

**6. Hukuk Dairesi         2021/4052 E.  ,  2022/5475 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi

İLK DRC. MHK. : Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı olan bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen kararın temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin S.S. ... Konut Yapı Kooperatifinin üyesi olduğunu, davacının kooperatif toplantılarına katıldığını, diğer davalıların kooperatif başkanı, onun akrabaları ve arsa sahipleri olduğunu, davacının ... Mah. 6731 ada 1 parselde bulunan 15 no.lu bağımsız bölümde hak sahibi olduğunu ve içinde fiilen ikamet ettiğini, kooperatifin arsa sahipleri ile arasında ihtilaf bulunduğundan bahisle müvekkiline tapuyu vermediğini, bu yerin arsa sahiplerince davalılardan ...'e tapuda devredildiğini, kooperatifin müvekkilinden tapu devri karşılığında para istediğini, müvekkilinin mahkeme kararı ile kooperatif üyesi olduğunun tespit edildiğini, bu nedenle borcunun bulunmadığını ileri sürerek, 15 no.lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile davacıya verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili; müvekkillerinin arsa sahibi olduğunu, davalı kooperatifin yüklenici olduğunu, davaya konu olan inşaattaki dairelerin fiilen kullanıldığını, ancak genel iskanın alınmadığını, davacının tapusunu alamamasının sorumlusunun kooperatif olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkilinin taşınmazı satın aldığı kişilerin arsa sahipleri olduğunu, müvekkili ile davalılardan kooperatif ya da davacı arasında herhangi bir hukuki ilişkinin bulunmadığını, müvekkilinin satın alındığı taşınmazın bedelini kredi çekilen banka kanalıyla arsa sahiplerinin hesaplarına havale ettiğini, müvekkilinin taşınmazı tapu sicil müdürlüğü kayıtlarına güvenerek satın aldığını, satış tarihinde satışa engel bir tedbirin bulunmadığını, müvekkilinin iyi niyetli olduğunu, ayrıca kooperatifin edimini tam olarak yerine getirmediğini, davacı lehine tescil şartlarının oluşmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Diğer davalılar davaya cevap vermemiştir.