muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/94, Karar No: 2015/6341, Tarih: 07.10.2015

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince

hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2- Dava, taraflar arasındaki arsa payı karşığı inşaat sözleşmesine dayalı olarak gecikme tazminatının tahsili amacıyla başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Taraflar arasındaki Arsa Payı Karşılığı İnşaat Sözleşmesi'nin eki olan teknik şartnamenin 9. maddesi, "İnşaatta bir gecikme olur da arsa sahibinin daireleri tespit edilen tarihten sonra teslim edilirse müteahhit arsa sahibine her ay için 2.000,00 TL tazminat ödeyecektir." hükmünü içermekte olup, 17. madde ile arsa sahibine ait dairelerin oturma ruhsatının yüklenici tarafından alınacağı kabul edilmiştir. Dosya kapsamından davacı arsa sahibine ait dairelerin fiilen teslim edilmediği ve henüz oturma ruhsatının alınmamış olduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece, taraflar arasındaki Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/468 E, 2012/308 K sayılı kararı ile, işin davacı arsa sahibinin ilave işler istemesi nedeniyle uzadığının kabul edildiği ve bu kararın onandığı kabul edilmiş ve hükme gerekçe yapılmıştır. Oysa, anılan kararın Dairemizin 14.11.2012 tarih ve 4295 E, 6662 K sayılı kararı ile onanmasına karar verildiği, davalı arsa sahibinin karar düzeltme istemi üzerine yine Dairemizin 05.07.2013 tarih, 452 E, 4696 K sayılı ilamı ile onama ilamının kaldırılmasına ve davalı arsa sahibi yararına hükmün bozulmasına karar verildiği, UYAP üzerinde yapılan inceleme neticesinde de Mahkemece bozma ilamına uyularak verilen kararın Dairemizin 23.12.2014 tarih ve 6741 E, 8389 K sayılı ilamı ile bozulmasına karar verildiği, davacı yüklenicinin karar düzeltme isteminde bulunması üzerine dosyanın Dairemize yeniden gönderilmiş olduğu anlaşılmış olup, mahkemece Aydın 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2011/468 E, 2012/308 K. sayılı kararının onandığının kabulü ve onama kararı sanki kesinleşmiş gibi hükme dayanak yapılması isabetli olmamıştır.

Davacı tarafça, takip talepnamesinde ve dava dilekçesinde 10.10.2009 tarihinden itibaren işleyen 44.000,00 TL cezai şart ibaresi kullanılmış ise de, taraflar arasındaki sözleşmenin eki olan teknik şartnamenin 9. maddesindeki tazminat, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan BK'nın 106/2. maddesinde düzenlenen gecikme tazminatı niteliğinde olup, sözleşmede "her ay için" ve "tazminat" ibaresinin kullanılması da bunu doğrulamaktadır.

Davacı tarafça, takip talepnamesinde ve dava dilekçesinde 10.10.2009 tarihinden itibaren işleyen 44.000,00 TL cezai şart ibaresi kullanılmış ise de, taraflar arasındaki sözleşmenin eki olan teknik şartnamenin 9. maddesindeki tazminat, dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan BK'nın 106/2. maddesinde düzenlenen gecikme tazminatı niteliğinde olup, sözleşmede "her ay için" ve "tazminat" ibaresinin kullanılması da bunu doğrulamaktadır.

Bu durumda mahkemece, inşaatın teslimi gereken 10.10.2009 tarihi ile takip tarihi arasındaki döneme ilişkin davacı arsa sahibine isabet eden iki adet daire yönünden teknik şartnamenin 9. maddesinde kararlaştırılan aylık 2.000,00 TL gecikme tazminatı üzerinden davacı arsa sahibinin talep edebileceği gecikme tazminatı tutarı, gerekirse bilirkişi incelemesi ile belirlenip sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yanılgılı gerekçe ile bu istemin reddi doğru olmamıştır.

SONUÇ:Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle, temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 07.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1244, Karar No: 2020/2548, Tarih: 11.03.2020

**12. Hukuk Dairesi         2020/1244 E.  ,  2020/2548 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de;

Alacaklının icra mahkemesine başvurusunda, itirazın kaldırılmasını talep ettiği, mahkemece borçlu kiracı tarafından takibe konu kira borcunun tamamının ödenmiş olduğu gerekçesi ile talebin reddine ve alacaklı aleyhine icra inkar tazminatına karar verildiği, alacaklının istinaf kanun yoluna başvurusunda, diğer istinaf sebeplerinin yanında aleyhine icra inkar tazminatına hükmedilemeyeceğini ve icra mahkemesi'nce kira sözleşmesinin geçerli olup olmadığının değerlendirilemeyeceğini ileri sürdüğü, Bölge Adliye mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği, kararın alacaklı tarafından temyiz edildiği görülmektedir.

Somut olayda, borçlu kiracı, takip talebine dayanak kira sözleşmesindeki imzayı reddetmekle beraber kiracılık ilişkisini kabul ederek 01/10/2011 tarihli kira sözleşmesinin geçerli olduğunu belirtmiştir. Dar yetkili icra mahkemesince hangi kira sözleşmesinin geçerli olduğu hususunun genel mahkemede yargılamayı gerektirdiği nazara alınarak bu gerekçe ile itirazın kaldırılması talebinin reddine karar verilmesi ve uyuşmazlığın esası ile ilgili karar verilmediği için de alacaklı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmemesi gerekirken, İlk Derece Mahkemesi'nce yazılı şekilde karar verilmesi ve istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesi'nce başvurunun esastan reddine karar verilmesi doğru değil ise de neticede istemin reddedildiği ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin 2019/944 Esas, 2019/895 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, Isparta İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2018/325 Esas, 2019/136 Karar sayılı kararının düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

SONUÇ : Alacaklının temyiz itirazlarının kısmen kabulü ile; ... Bölge Adliye Mahkemesi 6. Hukuk Dairesi'nin 2019/944 Esas, 2019/895 Karar sayılı kararının kaldırılmasına, Isparta İcra Hukuk Mahkemesi'nin 2018/325 Esas, 2019/136 Karar sayılı kararının hüküm fıkrasının 3 nolu bendinin hüküm fıkrasından tamamen çıkarılmasına, kararın düzeltilmiş bu şekliyle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK'nun 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK'nun 370/2. maddesi uyarınca ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, 11/03/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/20771, Karar No: 2013/20273, Tarih: 03.07.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/20771 E.  ,  2013/20273 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

DAVA :Davacı, kıdem tazminatı, ücret alacağı, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, 01.02.1998-06.06.2009 tarihleri arasında davalı işverene ait ... Ltd Şti'nin ...'daki işyerinde işçi olarak çalıştığını, davalı şirket maliki ...'ün ücret alacağını son dönemlerde gereği gibi yerine getirmekten kaçındığını, çoğu zaman da ısrarlarına rağmen ücretini ödemediğini, maaşını gereği gibi alamamasından dolayı haklı sebeplerle 06.06.2009 tarihinde bildirimsiz olarak işi bıraktığını iddia ederek kıdem tazminatı, ücret alacağı, fazla çalışma ücreti, genel tatil alacağı ve ücretli yıllık izin alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili, davacının birçok esnafa borcu bulunması nedeniyle işten ayrıldığı tarihten bir gün önce işverenden borç istediğini ve yine aynı yerde çalışan işverenin eşinin kredi kartını kullanmak istemesine karşılık ret cevabı alınca işi kendisinin bıraktığını, davacının işten ayrılmadan önce aynı meslek dalında kendisinin dükkan açarak kendi işini yapmak istediğini iş arkadaşlarına birçok defa söylediğini, işyerine gelen müşterileri bir başka işyerine yönlendirdiğini, davacının işyerine gelen müşterilerin işlerini aldığını, bu işleri işyerine haber vermeden yapıp, işin ücretini de kendisinin aldığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davacı işçinin iş akdinin davalı tarafça feshinin haklı bir nedene dayanmadığı gerekçesiyle açılan davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı süresi içersinde davalı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı, ... Ltd. Şirketine ait işyerinde çalıştığını iddia etmiş ancak şirket müdürü hakkında bu davayı açmıştır. Şirket müdürünün talep edilen işçilik alacaklarına yönelik olarak husumet ehliyeti bulunmadığından, davanın reddi yerine, davalı gerçek şahıs hakkında hüküm kurulması isabetsizdir. Mahkemece ara karar ile davanın şirkete karşı açıldığı yolundaki kabulünün de hukuki bir değeri bulunmayıp taraf teşkilinin sağlandığından bahsedilemez. Hüküm açıklanan nedenlerle hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, bozma sebebine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.07.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17823, Karar No: 2013/17150, Tarih: 11.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/17823 E.  ,  2013/17150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı, hafta tatili, fazla çalışma ücrti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, davalı işyerinde bağlı bulunduğu gruba bağlı olarak faaliyet gösteren Eşme Beldesinde bulunan fabrikasında yükleme ve ana sevkiyat yapıldığını, davacının nakliye işi yapması sebebiyle Karayolları Kanunu gereği yirmidört saat içinde mola vermek kaydı ile en fazla sekiz saat araç sürmesi gerekirken devamlı bir şekilde günde 16-18 saat çalışacak şekilde araç kullanmaya zorlandığını, davacıya verilen iş emirlerinde çıkış ve varış saatleri belirlendiğini, yola devam edebilmek için çift takometre uygulaması yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili, işbu dosya ile birleşen Kocaeli 3. İş Mahkemesinin dosyasına vermiş olduğu dava dilekçesinde davacının Kocaeli 5. Noterliği aracılığı ile 24.12.2009 tarihinde iş koşullarının düzeltilmesi ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden ödenmesi isteminde bulunduğunu 11.01.2010 tarihinde işverene tebliğ edildiği halde işverenin bu talepleri yerine getirmediğini, davacının daha önce net aldığı ücretin ödenmeyerek düşürüldüğünü, daha evvel birikmiş ücretlerin ödenmediğini, bunun üzerine davacının noter aracılığı ile 02.03.2010 tarihinde gönderdiği ihtarnameyle iş sözleşmesini 05.03.2012 tarihinden geçerli olmak üzere haklı olarak sonlandırdığını fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 500,00 TL yıllık izin ücreti, 500,00 TL hafta tatili ücreti, 500,00 TL genel tatil ücreti ve 2.000,00 TL ücret alacağı olmak üzere toplam 4.500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının, yurtiçi tır şoförü olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesini 05.03.2010 tarihinde çalışma koşullarının ağırlaştığını ileri sürerek haklı bir sebebe dayanmaksızın feshettiğini, davacının ayrılırken tüm alacaklarının ödendiğini, davacının çalışmalarının sefer görev emirleri ve araçtaki uydu takip cihazlarından alınan raporlarla sabit olduğunu, yurtiçi tır şoförlerinin günlük araç kullanma sınırları dışında araç kullanması söz konusu olmadığından Yargıtay İçtihatlarına göre tır şoförlerinin günlük çalışma sınırları nedeniyle fazla mesai alacağı isteyemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ücretinin işveren tarafından düzenlenmiş Mart 2009 ayına ilişkin bordroda belirtilen miktar olarak kabul edildiğini, davacının narenciye tır şoförü olup mesainin düzenli olmadığı, davacının fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil alacaklarının ödenmediği ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden yatırılmadığı tanık beyanları ve dosya kapsamına göre ispatlanmış bulunmakla davacı iş sözleşmesini haklı olarak sonlandırdığından davacı kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının fazla mesai yaptığının, genel tatillerde çalışıldığının, kullanmadığı yıllık izin ücreti bulunduğunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Bilirkişi sefer emirlerinde bulunan yemek ücretlerini toplayıp günlük yemek ücretini tespit etmiş bulduğu miktara göre de davacının kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücretini hesaplamıştır. Dosyaya davacının tüm sefer emirleri ibraz edilmemiştir. Ayrıca, ibraz edilen sefer emirlerinin hepsinde harcırah ve yemek bedeli bulunmamaktadır. Bu sebeple seri dava halinde açılan dosyalarda davacıların hepsinin aynı işi yapmalarına rağmen farklı farklı yemek bedelleri aldıkları tespit edilmiştirki bu durum hayatın olağan akışına uygun değildir. Davacının günlük yemek bedeli kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra gerekirse kıdem tazminatı yeniden hesaplama yapılarak hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece esas alınan bilirkişi raporu anılan sebeple hüküm kurmaya elverişli değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/13296, Karar No: 2016/11776, Tarih: 31.10.2016

**18. Hukuk Dairesi         2015/13296 E.  ,  2016/11776 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak ...parsel sayılı taşınmaz bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu taşınmazlara ne zaman fiilen el atıldığının (gün-ay-yıl olarak) taraflardan,

2-El koyma tarihi tespit edildikten sonra, el atma tarihinin 09.10.1956- 04.11.1983 tarihleri arasında olduğunun belirlenmesi halinde o tarih itibariyle,imar planı içinde olup olmadığının, imar planı içinde ise ilk olarak imara alınış tarihi, ölçeği ve türü (nazım-uygulama), belediye ve diğer altyapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi) yararlanma durumunun, etrafının meskûn bulunup bulunmadığının, nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı ile belediye sınırları içinde bulunup bulunmadığının, beldenin gelişme yönünde olup olmadığının ilgili belediye başkanlığından,

3-Dava konusu ....parsel sayılı taşınmazın 23.05.2014 olan değerlendirme, somut emsal olarak incelenen 1492 ada 9 parsel sayılı taşınmazın ise değerlendirmeye esas alınan 22.10.2012 olan satış tarihi itibariyle imar düzenlemesi sonucu meydana gelen imar parselleri olup olmadıklarının, imar parseli iseler düzenleme ortaklık payının düşülüp düşülmediğinin, düşülmüş ise oranının belediye imar ve tapu müdürlüklerinden,

4-Dava konusu 314 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal olarak incelenen 1492 ada 9 parsel sayılı taşınmazın bağlı bulunduğu cadde veya sokak bazında 2014 yılı için belirlenen emlak vergisine esas asgari m² değerlerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından,

5-Somut emsal alınarak incelenen 1492 ada 9 parsel sayılı taşınmazın değerlendirmeye esas alınan 22.10.2012 tarihli satışına ilişkin (alıcı, satıcı ve satış bedelini gösteren) tapu kaydının ve satış akit tablosunun tapu müdürlüğünden,

...

6-Dava konusu 314 ada 3 parsel sayılı taşınmaz ile somut emsal alınarak incelenen 1492 ada 9 parsel sayılı taşınmazın takyidatlı tapu kayıtlarının tapu müdürlüğünden,

7-Davacının, 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununa eklenen Geçici 6. madde öngörülen uzlaşma yoluna gitmek üzere başvuruda bulunup bulunmadığının, bulunulmuşsa ilgili bilgi ve belgelerin davalı idareden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 31.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/8753, Karar No: 2021/13812, Tarih: 02.11.2021

**1. Ceza Dairesi         2021/8753 E.  ,  2021/13812 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER :1) Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 16/04/2019 tarih ve 2017/273 Esas, 2019/163 Karar sayılı ilamı ile;

TCK'nin 81/1, 29, 53, 58, 63, 54. maddeleri uyarınca 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair kararı

2) ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 19/07/2019 tarih ve 2019/2009 Esas, 2019/2480 Karar sayılı kararı ile;

"İstinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine" dair kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 19/07/2019 tarih ve 2019/2009 Esas, 2019/2480 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılanlar ... ve ... vekili, katılan ... vekili ve Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında ilk derece mahkemesince hükmolunan ceza miktarının, 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle hükümlerin, 5271 sayılı CMK’nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;

Katılanlar ... ve ... vekilinin duruşmalı inceleme istemlerinin 7079 sayılı Kanun'un 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 299. maddesi uyarınca reddiyle incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmekle;

... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin dosya üzerinden verdiği 19/07/2019 tarih ve 2019/2009 Esas, 2019/2480 Karar sayılı "istinaf başvurularının düzeltilerek esastan reddine dair" kararında bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; öldürme kastı bulunmadığına, eylemin taksirle öldürme suçunu oluşturduğuna, TCK'nin 62. maddesinin uygulanmamasının usul ve yasaya aykırı olduğuna, katılanlar ... ve ... vekilinin; suçun tasarlanarak işlendiğine, katılan ... vekilinin; olayın tasarlayarak adam öldürme suçunu oluşturduğuna ilişkin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine,

Ancak;

Ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre; sanıkla maktul ve katılan ...'in çorbacıda karşılaşıp kısa aralıklarla ve farklı araçlarla buradan ayrıldıkları, maktul ile katılan ...'ın motosikletle, sanık ile yanındaki arkadaşı ...'in Volkswagen marka Amarok model araçla aynı istikamette yolda giderken, önde bulunan sanığın kullandığı araca yetiştikleri, sanığın yolu ortalayıp arkadan gelen motosikletin geçmesine müsade etmediği, maktulün sanığı sellektörle ikaz etmesine rağmen aracını kendi şeridine çekmediği, maktulün de kullandığı motosikletle kendisine yol vermeyen sanığa el kol hareketi yaptığı, daha sonra da sanığın aracını geçtiği sırada sanığın aracıyla motosiklete çarptığı, maktul ve katılanın motosikletten düşmelerine sebep olduğu, sanığın daha sonra araçtan inip, av tüfeğiyle motosikletten düştükten sonra kalkıp sanığın elindeki tüfeği gören maktulün, kurtulmak için sanığın kullandığı aracın etrafında manevra yaparken, baş bölgesini hedef alarak ateş etmesi üzerine maktulün saçma taneleri yaralanmasına bağlı kafatası kırıklarıyla birlikte beyin kanaması ve beyin doku harabiyeti sonucu öldüğü olayda; maktulün sanığa yönelik herhangi bir haksız eylemi bulunmadığı, el kol hareketinin de sanığın kendisine yol vermemesi sebebiyle yapıldığı gözetilmeksizin sanık hakkında TCK'nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerininin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar ... ve ... vekilinin, katılan ... vekilinin, Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK’nin 302/2. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/2-a maddesi gereğince Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.11.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.