muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/4370, Karar No: 2025/2986, Tarih: 30.04.2025

IV. BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ KARARI

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı gerçek kişinin 2019/103127 sayılı ve "..." ibareli marka başvurusunda bulunduğu, başvuru kapsamında 31. ve 35. sınıflarda yer alan mal ve hizmetlerin yer aldığı, dava konusu başvuru bir bütün olarak "..." ibaresinden oluşsa da, ibarenin telaffuz şekli itibariyle ilgili tüketici nezdinde "..." şeklinde algılanacağı, bu ibare ile davacıya ait "..." ibareli tescilli markalar arasında, biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle, görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede benzerlik bulunduğu, dava konusu başvuruda asli unsur olarak yer alan "..." ibaresi ile davacının markalarının asli unsurunun oluşturan "..." ibaresi arasında sadece tek harften kaynaklanan farklılığının ve başvuruda yer alan "..." ibaresinin markaları farklı kılmaya yetmediği, esasen davacının "..." ibareli markalarının belirli bir bilinirliğinin bulunması sebebi ile de bu iltibasın arttığı, keza Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin; ... - ... markalarına ilişkin olarak verdiği 2022/1897 E. ve 2023/1543 K. sayılı kararı ile ... - ... ibareli markalara ilişkin olarak verdiği 2018/3132 E. ve 2019/4477 K. sayılı kararlarının da bu yönde olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, yeniden hüküm kurulmasına, davanın kabulüne karar verilmiş, karar, davalı Kurum vekilince temyiz edilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü istemlerine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dava, YİDK kararının iptali ve marka hükümsüzlüğü ile sicilden terkin istemine ilişkin olup, İstinaf Mahkemesince, davacı adına tecilli "..." ibareli markalar ile davalı başvurusuna konu "..." ibareli marka arasında işaretsel benzerlik bulunduğu ve tescil kapsamının aynı ve aynı tür olduğu gerekçesiyle markalar arasında SMK'nın 6/1 maddesi anlamında iltibas koşullarının oluştuğu kabul edilmiş ise de markalar arasında görsel, sescil ve anlamsal benzerlik yönünden bütüncül bakış açısı itibariyle karıştırılmaya yol açacak ölçüde benzerlik olmadığı, davacı markalarının tanınmış olmasının da SMK'nın 6/5 maddesindeki ''tescil edilmiş veya tescil için başvurusu yapılmış markanın, toplumda ulaştığı tanınmışlık düzeyi nedeniyle haksız bir yararın sağlanabileceği, markanın itibarına zarar verebileceği veya tescil için başvurusu yapılmış markanın ayırt edici karakterini zedeleyici sonuçlar doğurabileceği" şeklinde belirtilen risklerden herhangi birinin somut olayda oluşmayacak olması nedeniyle sonuca etkisinin bulunmadığı gözetilmeksizin mahkemece yazılı gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmesi doğru görülmemiştir.

VI. SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULMASINA, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'un 373/2 hükmü uyarınca dava dosyasının Bölge Adliye Mahkemesi'ne gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 30.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/35902, Karar No: 2013/26440, Tarih: 22.10.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/35902 E.  ,  2013/26440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:İŞ MAHKEMESİ ( 1.İŞ)

DAVA:Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, kötüniyet tazminatı, ücret alacağı, büroda yaptığı masraf ve harcama alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı asil; davalıya ait iş yerinde 12/04/2006 - 05/11/2008 tarihleri arasında mimar olarak çalıştığını, iş akdinin haksız olarak feshedildiğini, tazminatlarının ödenmediğini ileri sürerek; kıdem, ihbar ve kötüniyet tazminatları ile ücret ve büroda yaptığı masraf ve harcamaların faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili davanın yersiz olduğunu, davacının asgari ücretle çalıştığını, iş akdini kendisinin sonlandırdığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Ç)Temyiz:

Karar süresi içinde taraflarca temyiz edilmiştir.

D)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının tüm, davacının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Yerel mahkemece davacının hizmet süresi SSK kayıtları esas alınarak 03.06.2006 olarak kabul edilmiş ise de; davacının 12.04.2006 tarihinde davalıya ait iş yerinde işe başladığı iddiası davalının kabulünde olduğundan bu tarih esas alınarak işçilik alacaklarının hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3- İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

2-Yerel mahkemece davacının hizmet süresi SSK kayıtları esas alınarak 03.06.2006 olarak kabul edilmiş ise de; davacının 12.04.2006 tarihinde davalıya ait iş yerinde işe başladığı iddiası davalının kabulünde olduğundan bu tarih esas alınarak işçilik alacaklarının hesaplanması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması hatalıdır.

3- İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 37 nci maddesine göre, işçiye ücretin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur.Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.4857 sayılı Yasanın 32 nci maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanunî kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.Somut olayda; davacının talep ettiği 35 günlük ücret alacağının ödendiğine ilişkin yazılı belge bulunmamasına göre ücret alacağına hükmedilmesi gerekirken reddi hatalıdır.SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 22.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10080, Karar No: 2014/7536, Tarih: 04.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/10080 E.  ,  2014/7536 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/4579, Karar No: 2011/3974, Tarih: 12.04.2011

**4. Hukuk Dairesi         2010/4579 E.  ,  2011/3974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Davacı ... (kendi adına asaleten oğlu Hasan'a velayeten) vekili Avukat ... tarafından, davalı ...Ş ve diğerleri aleyhine 19/01/2007 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 18/06/2009 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar ... ve ... İlaç San. ve Tic. A.Ş vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Diğer temyiz itirazlarına gelince; a)Dava, trafik kazası nedeniyle desteğin ölümünden dolayı uğranılan maddi ve manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Yerel mahkemece istemin bir bölümü kabul edilmiş; karar, davalılar ... ve ... İlaç Sanayi ve Ticaret AŞ vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacılar, davalı sürücünün birinci derecede kusurlu olarak yol açtığı trafik kazası nedeniyle desteklerinin yaşamını yitirdiğini belirterek, davalıların maddi ve manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarını istemişlerdir.

Davalılar ise, kazaya davacılar desteğinin neden olduğunu, kusurları bulunmadığını, yetersiz sürücü belgesi ile motosiklet kullanan desteğin koruyucu başlık (kask) takmadığını ileri sürerek, istemin reddedilmesi gerektiğini savunmuşlardır.

Yerel mahkemece, görüşüne başvurulan bilirkişi raporları uyarınca meydana gelen trafik kazasında davalı sürücünün %30, desteğinin %70 oranlarda kusurlu oldukları benimsenerek, ıslah dilekçesiyle artırılan maddi tazminat ve istemde bulunulan manevi tazminatın tümünün ödetilmesine karar verilmiştir.

Borçlar Yasası'nın 44. maddesi uyarınca zarara uğrayan, zarar doğuran eyleme razı olmuş veya kendisinin sebep olduğu durum ve koşulların zararın meydana gelmesine etki yapmış veya tazminat ödevlisinin durumunu ağırlaştırmış ise yargıç, tazminatın miktarını azaltabilir.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden; desteğinin künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması ve beyin zedelenmesi nedeniyle yaşamını yitirdiği, olay sırasında kask takmamış olduğu anlaşılmaktadır.

Yerel mahkemece, desteğin koruyucu başlık takmadan motosiklet kullanması olgusunun, zararın artmasında etkili olan bölüşük kusur niteliğinde olduğu gözetilerek, Borçlar Yasası'nın 44. maddesi gereğince, belirlenen maddi ve manevi tazminat tutarlarından uygun bir indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

Yerel mahkemece, desteğin koruyucu başlık takmadan motosiklet kullanması olgusunun, zararın artmasında etkili olan bölüşük kusur niteliğinde olduğu gözetilerek, Borçlar Yasası'nın 44. maddesi gereğince, belirlenen maddi ve manevi tazminat tutarlarından uygun bir indirim yapılmamış olması usul ve yasaya uygun düşmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.

b)Yerel mahkemece benimsenen 21.07.2008 günlü destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporunda, tazminat tutarları hesap günündeki verilere göre hesaplanmış ve yerel mahkemece de davacıların sigorta şirketinden 27.12.2006 gününde aldığı tazminat, herhangi bir güncelleştirme yapılmadan indirilerek zarar tutarları bulunmuştur.

Sigorta şirketi tarafından verilen parayı tazminat hesabının yapıldığı günden önce alan davacılar, bu paranın tazminat hesabının yapıldığı güne kadar işleyen yasal faizi kadar kazanım sağlamış olacaklarından; zarar ve yararın denkleştirilmesi ilkesi gereğince, sigorta şirketi tarafından yapılan ödemenin, tazminat hesabının yapıldığı güne kadar geçen süreye ilişkin getirisinin yasal faiz ölçüsünde güncelleştirilip belirlenerek, hesaplanan tazminattan indirilmesi gerekir.

Yerel mahkemece, olay nedeniyle sigorta şirketi tarafından davacılara ödemenin yapıldığı 27.12.2006 günü ile destekten yoksun kalma tazminatının hesaplanmasına ilişkin bilirkişi raporunun düzenlendiği 21.07.2008 günü arasında geçen sürede, sigorta şirketinden alınan paranın getirisinin yasal faiz ölçüsünde güncelleştirilip belirlenmesi ve sigorta şirketi tarafından yapılan ödeme ile birlikte, hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatından indirilmemiş olması bozmayı gerektirmiştir.

c)Davacılar, dava dilekçelerinde trafik kazasının meydana gelişinde desteklerinin kusuru bulunmadığını, davalı sürücünün birinci derecede kusurlu olduğunu iddia etmişlerdir. Yerel mahkemece benimsenen bilirkişi raporundan, kazanın meydana gelişinde davacıların desteğinin %70 oranda kusurlu bulunduğu anlaşılmaktadır. Davacıların desteği kusursuz olmayıp bölüşük kusurlu olduğuna göre, belirlenen manevi tazminat tutarından matematiksel oranda olmamak üzere uygun bir indirim yapılması gerektiği gözetilmeden, manevi tazminat istemlerinin tümünün kabul edilmiş olması doğru olmadığından karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda (2/a, b ve c) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; öteki temyiz itirazlarının ilk bentteki nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 12/04/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9623, Karar No: 2016/11873, Tarih: 29.09.2016

**10. Hukuk Dairesi         2016/9623 E.  ,  2016/11873 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, ... ile ... ve ... vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1)Hüküm İş Mahkemesinden verilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 8. maddesi hükmüne göre, iş mahkemelerinden verilmiş bulunan nihai kararların 8 gün içinde temyiz olunması gerekir.

Davada da, gerekçeli karar 03.11.2014 tarihinde temyiz eden davalı ...’a yöntemince tebliğ edilmiş, temyiz ise 27.02.2015 tarihinde vuku bulmuştur. Şu duruma göre davada 8 günlük temyiz süresi geçtiğinden 01.06.1990 gün ve 1989/3 E. 1990/4 K. sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Büyük Genel Kurulu Kararı da göz önünde tutularak davalı ...'ın temyiz dilekçesinin süre aşımı yönünden REDDİNE,

2)Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Kanunun 26.maddesindeki halefiyet ilkesi uyarınca Kurumun rücu alacağı; hak sahiplerinin tazmin sorumlularından isteyebileceği maddi zarar (Tavan) miktarı ile sınırlı iken, ... Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazetede yayınlanan 23.11.2006 gün ve E:2003/10, K:2006/106 sayılı kararı ile 26.maddedeki “…sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarla sınırlı olmak üzere…” bölümünün... aykırılık nedeniyle iptali sonrasında, Kurumun rücu hakkının, yasadan doğan kendine özgü ve sigortalı ya da hak sahiplerinin hakkından bağımsız basit rücu hakkına dönüşmüş olması karşısında, hak sahiplerine bağlanan gelirler fiili ödemeye dönüşmüş ise, ilk peşin değerli gelir ile fiili ödemeler

./..

karşılaştırıldığında, ilk peşin sermaye değerli gelirin kusur karşılığı, fiili ödeme miktarının kusur karşılığından düşük ise o takdirde, ilk peşin sermaye değerine itibar edilmesi; aksine, fiili ödeme miktarının kusur karşılığı, ilk peşin değerin kusur karşılığından düşük ise o takdirde de fiili ödeme miktarı esas alınması gerekmektedir.

Somut olayda; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular çerçevesinde evlenerek gelirden çıkan hak sahibi eşe yapılan fiili ödeme tutarının, gelirin ilk peşin sermaye değerinden düşük olması nedeni ile tazminat tutarının belirlenmesinde fiili ödeme tutarının kusur karşılığının esas alınması gerektiğinin düşünülmemesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, ... ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hükmü temyiz etmeyen diğer davalı yönünden davacı ... lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da nazara alınarak karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

O halde, ... ve ... vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hükmü temyiz etmeyen diğer davalı yönünden davacı ... lehine oluşan usuli kazanılmış hak durumu da nazara alınarak karar verilmek üzere hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edine hükmün sair hususlar incelenmeksizin, yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davalı ... ve ...'e iadesine, 29.09.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1700, Karar No: 2017/1749, Tarih: 08.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/1700 E.  ,  2017/1749 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve birleşen davaların kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde dahili davalı ... İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Asıl davada davacı vekili, müvekkilinin dahili davalı ... İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti.'den alacağı için icra takibi yaptıklarını ve takibin kesinleştiğini, dahili davalı şirketin davalı arsa sahipleri ... ve ... ile 10.02.2010 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yaptıklarını, dahili davalı şirketin taahhüdünü yerine getirdiğini ve inşaatı tamamladığını, inşaat tamamlanması halinde devredilecek bağımsız bölümlerin halen tapuda davalılar adına gözükmekte olduğunu, dahili davalı şirketin borçları nedeniyle üzerine tapuları almadığını ileri sürerek, borçlu yüklenici şirkete devredilmesi gereken bağımsız bölümlerin arsa sahipleri adına olan tapu kayıtlarının iptali ile yüklenici şirket adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen 2012/483 E. sayılı dosyasında; davacı vekili, dahili davalı ...'tan olan alacağı için yapılan icra takibinin kesinleştiğini, dahili davalı ... ile arsa sahipleri arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre yüklenicilere devredilmesi gereken bağımsız bölümlerin arsa sahipleri adına olan tapu kayıtlarının iptali ile borçlu dahili davalı ... adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Birleştirilen 2012/446 E. sayılı dosyasında; davacı vekili, dahili davalı ...'tan olan alacağı için yapılan icra takibinin kesinleştiğini, ...ile arsa sahipleri arasında yapılan kat karşılığı inşaat sözleşmesine göre yüklenicilere devredilmesi gereken bağımsız bölümlerin arsa sahipleri adına olan tapu kayıtlarının iptali ile borçlu dahili davalı ... adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, haksız ve kötüniyetli davanın reddini istemiştir.

Dahili Davalı ... davanın reddini istemiştir.

Dahili Davalı ... İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiş, yargılama aşamasında şirket temsilcisi davanın reddini istemiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, haksız ve kötüniyetli davanın reddini istemiştir.

Dahili Davalı ... davanın reddini istemiştir.

Dahili Davalı ... İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. davaya cevap vermemiş, yargılama aşamasında şirket temsilcisi davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; davacıların İİK'nın 94. maddesine göre tescil talep ettiği, yüklenici ve arsa sahipleri arasındaki sözleşmenin ifasında eksik hususların mevcut olduğu, ancak eksik ve bozuk iş ile cezai şart bedelini karşılayacak ve henüz yükleniciye devredilmemiş 2, 5 ve 20 no'lu dairenin bulunduğu, asıl davada davanın kabulü ile, davalı adına 1. kat 12 no'lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile dahili davalı ... İnş. Tur. San. Tic. Ltd. Şti. adına tapuda kayıt ve tesciline, birleştirilen 2012/483 E. sayılı dosyada davanın kabulü ile, 1. bodrum kat 2 no'lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile dahili davalı ... adına tapuda kayıt ve tesciline, birleştirilen 2012/446 E. sayılı dosyada davanın kabulü ile, 1. bodrum kat 4 no'lu bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile dahili davalı ... adına tapuda kayıt ve tesciline karar verilmiştir.

Kararı, dahili davalı ... İnş.Tur. San. Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, dahili davalı ... İnş.Tur. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, dahili davalı ... İnş.Tur. San. Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21581, Karar No: 2014/5025, Tarih: 17.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/21581 E.  ,  2014/5025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bolu İş Mahkemesi

TARİHİ : 05/11/2013

NUMARASI : 2013/108-2013/385

Davacı, 30/04/1998 tarihinde sigortalılığa tabi tarımsal faaliyetinin varlığının tespiti ile adına Bağ-Kur prim tevkifatı yapılarak Kuruma ödendiğinin tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 30/04/1998 tarihi itibariyle bir gün süreyle tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulü ile davacının 01/05/1998 tarihinde bir gün süreyle tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmiştir.