muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/3886, Karar No: 2023/3425, Tarih: 23.05.2023

c. Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in yine mağdur ...'i 2013 yılında köyde bulunan sağlık ocağının yakınındaki boş eve götürerek sırayla fiili livatada bulunma ve yine suça sürüklenen çocuk ...'ın aynı yıl içerisinde mağdur hayvan otlatırken yanına giderek fiili livatada bulunma şeklindeki eylemlerinin suça sürüklenen çocuk ... yönünden 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu, suçun unsurlarının sübut bulduğu, suça sürüklenen çocuğun bu suçtan cezalandırılması gerektiği, İlk Derece Mahkemesince kabulün de bu yönde olduğu ancak, suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm tertip edilirken 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasından bahsedildikten sonra aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının hükümde gösterildiği, uygulama sırasında da suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca artırım yapıldıktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi artırımının 15 yıl üzerinden yapıldığı ayrıca iddianame sevkinde yer almasına rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının değerlendirmesinin yapılmadığı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdur ...'i diğer suça sürüklenen çocuk ... ile beraber kolundan tutup zorla köyde bulunan sağlık ocağının yakınındaki boş eve götürme şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen cebir-tehdit-hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, suçun unsurlarının sübut bulduğu, suç sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçtan cezalandırılması gerektiği, eylemini çocuğa karşı birden fazla kişiyle gerçekleştirdiği,

d. Suça sürüklenen çocuklar ... ve ...'in yine mağdur ...'i 2013 yılında köyde bulunan sağlık ocağının yakınındaki boş eve götürerek sırayla fiili livatada bulunma şeklindeki eylemlerinin suça sürüklenen çocuk ... yönünden 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu oluşturduğu, suçun unsurlarının sübut bulduğu, suça sürüklenen çocuğun bu suçtan cezalandırılması gerektiği, İlk Derece Mahkemesince kabulün de bu yönde olduğu ancak, suça sürüklenen çocuk hakkında hüküm tertip edilirken 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasından bahsedildikten sonra aynı Kanun'un 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının hükümde gösterildiği, uygulama sırasında da suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası uyarınca artırım yapıldıktan sonra 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesi artırımının 15 yıl üzerinden yapıldığı ayrıca iddianame sevkinde yer almasına rağmen suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrasının değerlendirmesinin yapılmadığı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan suça sürüklenen çocuk ...'in mağdur ...'i diğer suça sürüklenen çocuk ... ile beraber kolundan tutup zorla köyde bulunan sağlık ocağının yakınındaki boş eve götürme şeklindeki eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen cebir-tehdit-hile kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu, suçun unsurlarının sübut bulduğu, suça sürüklenen çocuğun üzerine atılı suçtan cezalandırılması gerektiği, suça sürüklenen çocuğun eylemini çocuğa karşı birden fazla kişiyle gerçekleştirdiği,

Bölge Adliye Mahkemesince kabul edilmiştir.

IV. GEREKÇE

A. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesi ile tüm dosya kapsamına göre, yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin suça sürüklenen çocuklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasıfları ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, buna ilişkin gerekçelerin hukuka uygun olduğu anlaşıldığından Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen yargılama neticesinde kurulan hükümler hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Mağdur beyanları, raporlar, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikleri sabit olup aşağıda bozma sebepleri dışında Mahkeme hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Suça Sürüklenen Çocuklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Beden veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Mağdur beyanları, raporlar, tanık anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocukların üzerlerine atılı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçunu işledikleri sabit olup aşağıda bozma sebepleri dışında Mahkeme hükmünde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

1. Suça sürüklenen çocuklar ..., ..., ... ve ... hakkında İstanbul Adlî Tıp Kurumu 6. İhtisas Kurulunca düzenlenen 05.11.2018 tarihli rapora göre mağdur ...'in, 2013 Mayıs ayında mağduru bulunduğu olaylar nedeniyle suça sürüklenen çocukların eylemlerinin ayrı ayrı ruh sağlığını bozduğu belirtilmiş ise de, 5237 sayılı Kanun'un 23 üncü maddesi uyarınca kişinin, gerçekleşen fakat kastetmediği bu neticeden sorumlu tutulabilmesi için en azından taksirle hareket etmiş olması gerektiği, somut olayda suça sürüklenen çocukların dosyaya yansıyan sosyal ve kültürel durumları, eğitim düzeyi, kişisel özellikleri, tarafların yaşları ve cinsel istismar eyleminin gerçekleşme biçimi nazara alındığında, ağır netice olarak ortaya çıkan mağdurun ruh sağlığındaki bozulmanın suça sürüklenen çocuklar tarafından öngörülemeyeceği ve taksirle dahi hareket etmelerinin söz konusu olmadığı, meydana gelen bu zararın aynı Kanun'un 61 inci maddesi kapsamında cezanın bireyselleştirilmesinde dikkate alınabileceği gözetilmeden yazılı şekilde suça sürüklenen çocuklar hakkında 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin altıncı fıkrası uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,

2. Suça sürüklenen çocuk ...'in mağdura karşı cinsel saldırı eylemini ...'la birbirlerini takiben gerçekleştirdikleri, eylemlerin birden fazla kişi tarafından birlikte gerçekleştirilmiş olması nedeniyle, 5237 sayılı Kanun'un 103 üncü maddesinin üçüncü fıkrasının (a) bendi gereğince cezalarında artırım yapıldığı halde, suça sürüklen çocuk ...'in mağdura karşı başkaca nitelikli cinsel istismar eyleminde bulunmadığı gözetilmeden diğer eyleme de iştirak ettiği gerekçesiyle mükerrer cezalandırma oluşturacak şekilde aynı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrasıyla artırılması suretiyle suça sürüklenen çocuk ... hakkında fazla ceza tayini,

3. Suça sürüklenen çocuk ...'ın mağdura karşı iki defa nitelikli cinsel istismar eylemi gerçekleştirmesine rağmen olayın oluş şekli, gerçekleştiği yer ve zaman sıklığı gözönüne alınarak şeklindeki yasal olmayan ve dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 1/3 oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,

Nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi hükümleri hukuka aykırı bulunmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Nedeniyle Bölge Adliye Mahkemesi hükümleri hukuka aykırı bulunmuştur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle Tebliğnamedeki onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Suça Sürüklenen Çocuklar Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2018/64 Esas, 2019/3135 Karar sayılı kararında katılan mağdur vekili, katılan Bakanlık vekili ve suça sürüklenen çocuklar müdafilerince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

B. Suça Sürüklenen Çocuklar ..., ..., ... ve ... Hakkında Beden Veya Ruh Sağlığını Bozacak Şekilde Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarı Suçlarından Kurulan Hükümler Yönünden

Gerekçenin (B) bölümünde açıklanan nedenlerle katılan mağdur vekili, katılan Bakanlık vekili ve suça sürüklenen çocuklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesinin, 04.12.2019 tarihli ve 2018/64 Esas, 2019/3135 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 3. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

23.05.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/24305, Karar No: 2015/10659, Tarih: 26.05.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/24305 E.  ,  2015/10659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma - Ziynet ve Eşya Alacağı

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından, erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen ziynet ve para alacağı, eşya alacağı, nafaka ve maddi-manevi tazminat istekleri yönünden; davalı-davacı erkek tarafından ise kadının kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen tazminatlar, eşya alacağı ve kabul edilen ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda; düğünün ertesi günü eşini terk eden ve birlik görevleriyle ilgilenmeyen davalı-davacı erkeğin az kusuru yanında, karakolda eşine "Allah belanı versin o... çocuğu, sen adam değilsin, sana ancak bu yakışır" diyerek tokat atan davacı-davalı kadın daha ağır kusurludur. Hal böyleyken, tarafların ağır ve eşit kusurlu kabulü ile Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi koşulları gerçekleştiği halde, davalı-davacı erkeğin maddi ve manevi tazminat isteklerinin kabulü yerine reddi doğru bulunmamıştır.

3-Davalı-davacı erkek, 13.10.2012 günü karakolda vermiş olduğu ifadede düğünün ertesi günü 1800 TL takı parasını alarak evden ayrıldığını beyan etmiştir. Bu nedenle 1800 TL takı parasının kabulü yerine reddi bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle, kusur belirlemesi, davalı-davacı erkek lehine maddi ve manevi tazminat verilmesi ve 1800 TL takı parasının ödenmesi yönünden BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple oyçokluğuyla ONANMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 26.05.2015 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/5303, Karar No: 2019/4011, Tarih: 21.02.2019

**22. Hukuk Dairesi         2016/5303 E.  ,  2019/4011 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı işyerinde şef tekniker olarak çalışan davacının 12/06/2008-01/04/2010 tarihlerinde müdürlük görevini yapmasına rağmen eski ücretinin ödendiğini, vekilin asilin görevini yürüttüğü takdirde asilin aldığı ücret ve yasal haklardan yararlanması gerektiğini belirterek fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, alacağın zamanaşımına uğradığını, taraflar arasındaki iş sözleşmesinin 5. ve 6. maddelerine göre davacının işveren tarafından verilecek görevleri yerine getirmek zorunda olduğunu, Kapsam Dışı Personel Yönetmeliğinin 22. maddesine göre ise bir görevin personel eliyle vekaleten yürütülmesi halinde aylıksız vekaletin asıl olduğunu,harcırah dışında ödeme yapılamayacağını belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı gerekçe ile davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-6100 sayılı Kanun ile birlikte belirsiz alacak davası açma imkanı tanınarak belirsiz alacaklar bakımından hak arama özgürlüğü genişletilmiş; bununla bağlantılı olarak da hukuki yarar bulunmadan kısmi dava açma imkanı sınırlandırılmakla birlikte, tamamen kaldırılmamıştır.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Dava tarihi itibariyle Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Dava konusunun ıslah yoluyla arttırılması durumunda, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun yürürlüğe girdiği 01/10/2011 tarihinden sonraki uygulamada, 317/2 ve 319. maddeler uyarınca ıslah dilekçesinin davalı tarafa tebliği üzerine iki haftalık süre içinde ıslaha konu kısımlar için zamanaşımı def'inde bulunulabileceği kabul edilmelidir.

Somut olayda dava dilekçesinin içeriğinden davanın “kısmi dava” olarak açıldığı ve tam ıslah ile dava türünün değiştirilmediği anlaşılmış olup; Mahkemece yanılgılı değerlendirme ile dava konusu fark ücret, ikramiye ve ilave tediye alacaklarının belirsiz alacak davası ile talep edildiği kabul edilerek davalı tarafça davacının ıslah dilekçesine karşı süresinde yapılan zamanaşımı savunmasının değerlendirilmemesi ve ayrıca faiz tarihlerinin dava ve ıslah dilekçesi dikkate alınarak hüküm altına alınması gerekli iken dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 21/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/36754, Karar No: 2016/2473, Tarih: 15.02.2016

**4. Ceza Dairesi         2013/36754 E.  ,  2016/2473 K.**

**"İçtihat Metni"**

##########

MAHKEMESİ :##########Asliye Ceza Mahkemesi

##########

##########

##########

SUÇ : Tehdit

##########

HÜKÜM : Düşme

##########

##########

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın, mağdurla tartıştığı esnada adli emanette kayıtlı bıçağı korkutmak amacıyla doğrultmasından ibaret eyleminin, TCK’nın 106/2-a maddesinde düzenlenen ve kovuşturulması şikayete bağlı olmayan silahla tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, “sanığın herhangi bir tehdit sözü söylemediği” şeklindeki yerinde görülmeyen gerekçeyle eylemin sair tehdit suçu kapsamında kaldığından bahisle düşme kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 15.02.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

##########

##########

##########

##########

##########

##########
Yargıtay — Esas No: 2011/2497, Karar No: 2012/30483, Tarih: 11.10.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/2497 E.  ,  2012/30483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre, hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun Geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının “b” bendinde yer alan “kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir” şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1236, Karar No: 2014/19626, Tarih: 14.10.2014

**2. Hukuk Dairesi         2014/1236 E.  ,  2014/19626 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sivas 2. Aile Mahkemesi

TARİHİ :26.09.2013

NUMARASI :Esas no:2012/48 Karar no:2013/365

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı tarafından; kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.10.2014 günü temyiz eden davalı A.. K.. vekili Av.N..T.. geldi. Karşı taraf davacı R.. K.. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası çoktur. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün, yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için takdir olunan 1.100.00 TL. vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.14.10.2014(Salı)