muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/8248, Karar No: 2015/8321, Tarih: 05.10.2015

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde 1968 yılında kesinleşen arazi kadastrosu ile 12.07.2005 tarihinde altı aylık askı ilânına çıkarılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu taşınmazlara ilişkin 94 nolu Orman Kadastro Komisyonu kararının geçerli olduğunun tespitine karar verilmiş ise de, verilen karar yerinde görülmemiştir.

Şöyle ki; mahkemece yapılan inceleme ve araştırma, taşınmazların orman tahdidi içinde kalan ve dava konusu edilen kısmının öncesinin orman sayılan yerlerden olup olmadığını belirleme noktasında yeterli değildir. Mahkemece alınan 07.11.2013 havale tarihli ortak bilirkişi heyeti raporunda taşınmazların dava konusu edilen kısmının 1957 yılı memleket haritasında çalılık alan olarak sembolize edilen yeşil renkli alan içinde gözüktüğü belirtilmesine rağmen memleket haritasının dayanağı hava fotoğrafı getirtilerek taşınmazların konumu belirlenmemiş, dosyada bulunan 1939 yılı hava fotoğrafında taşınmazların ağaç ve ağaçcık topluluğu olarak görülen ve bütünlük arzeden alan içinde kaldığı belirtilmesine rağmen rapor ekindeki gösterimin net olmaması nedeniyle taşınmazların hava fotoğrafındaki niteliği hususunda duraksama oluşmuştur. Dairemizin 01.12.2014 tarihli iade kararı ile 1957 yılı memleket haritasının yapımında kullanılan 1954 yılı hava fotoğrafının bulunduğu yerden getirtilmesi, dava konusu taşınmazların konumunun çevre parsellerle birlikte memleket haritası ve hava fotoğrafı üzerinde gösterilmesi, 1939 ve 1954 yılı hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak, taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurların tek tek sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şeklinin detaylı olarak incelenmesi için ek rapor alınması istenmiş, iade kararı ile alınan 08.06.2015 havale tarihli bilirkişi heyetinin ek raporunda, inceleme için gerekli stereoskop aletlerinin bulunmadığı gibi bu incelemeyi yapmanın uzmanlık alanlarına girmediği beyan edilerek stereoskopik inceleme yapılmaksızın rapor ekinde dava konusu taşınmazların 1954 yılı hava fotoğrafındaki konumunun gösterimi ile yetinilmiştir. Dosya kapsamında alınan ortak bilirkişi heyeti raporlarında taşınmazların 1939 ve 1954 yılı hava fotoğraflarında taşınmazların ağaç ve ağaçcık topluluğu olarak görülen ve bütünlük arzeden alan içinde kaldığı bildirilmiş ise de hava fotoğrafları üzerinde stereskopik aletle inceleme yapılmadığından taşınmazların evveliyattaki kullanım şekli aydınlanmamıştır. Bu haliyle dosya kapsamı dava konusu edilen taşınmazların öncesinin orman sayılan yerlerden olup olmadığını belirleme noktasında yeterli değildir. Eksik inceleme ve araştırma ile yetersiz bilirkişi raporlarına dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde, mahkemece, dosya kapsamında bulunan memleket haritası, hava fotoğrafları ve amenajman planı ile birlikte önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve Orman Bakanlığı (Orman ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek üç orman mühendisi ile hava fotoğrafları üzerinde stereoskopik inceleme yapacak jeodezi ve fotogrametri uzmanı harita mühendisi ve bir fen elemanı yardımıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, dosya kapsamında yer alan harita ve fotoğraflar, çekişmeli taşınmazlarla birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazların öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 1/6/1988 gün ve 31/13 E. K.; 14/3/1989 gün ve 35/13 E. K. ve 13/6/1989 gün ve 7/25 E. K. sayılı kararlarıyla iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesiyle yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; klizimetre (eğimölçer) aletiyle ölçülmek ve memleket haritasındaki münhaniler de dikkate alınmak suretiyle, dava konusu taşınmazların kesin ve gerçek eğimi belirlenmeli, keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazların dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; orman kadastrosu kesinleşmediğine göre, fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulanacak kesinleşmemiş tahdit haritasıyla irtibatlı, taşınmazların konumunu gösteren orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritası ölçeğinin kadastro paftası ölçeğine (kadastro paftası yok ise, çekişmeli taşınmazların ölçekli krokisi), yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazların konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri ayrı renklerle işaretli ve bilirkişilerin onayını taşıyan, duraksamaya yer vermeyecek nitelikte kroki düzenlettirilmeli, hava fotoğraflarının stereoskop aleti vasıtasıyla üç boyutlu incelemesi yapılarak taşınmazlar üzerindeki bitki örtüsünü oluşturan unsurlar tek tek sayı olarak tarif edilmeli, ağaçların cinsi, ortalama yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve kullanım şekli detaylı olarak incelenmeli, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme, araştırma ve uygulamaya dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme, araştırma ve uygulamaya dayanılarak yazılı şekilde hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 05/10/2015 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/705, Karar No: 2017/7664, Tarih: 16.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/705 E.  ,  2017/7664 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1-TCK' nın 157/1, 62/1 ,53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-TCK'nın 207/1, 62/1, 53/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın katılanın marketini kendisini ...... olarak tanıtmak suretiyle 11.000 TL karşılığı devraldığı, 100 TL kapora verdiği, 10.900 TL bedelli düzenleme tarihi bulunmayan bonoyu verdiği, suça konu belgenin özel belge niteliğinde olduğu ve devraldığı marketi tanığa satarak ortadan kaybolduğu, bu suretle sanığın dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediği gerekçesine dayanan kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince güvenlik tedbirlerinin uygulanmasına hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun'un 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, fakat, bu aykırılığın yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkralarından, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın c bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" denilmek suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.03.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/18774, Karar No: 2014/16831, Tarih: 15.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2014/18774 E.  ,  2014/16831 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Kovuşturmanın ertelenmesi

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

6352 sayılı Kanun'un geçici 1. maddesi uyarınca verilen kovuşturmanın ertelenmesi kararının niteliğine göre karara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

Anlaşıldığından, sanık ... müdafii ve katılan ... vekilinin tebliğnameye uygun olarak, temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA ve dosyanın incelenmeksizin karar mahkemesine GERİ GÖNDERİLMESİNE, 15/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11742, Karar No: 2021/1255, Tarih: 11.02.2021

**15. Ceza Dairesi         2020/11742 E.  ,  2021/1255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : 1- Dolandırıcılık suçundan; TCK'nun 157/1, 62, 52/2-3-4 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

2- Resmi belgede sahtecilik suçundan; TCK'nun 204/1, 62 ve 53. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, imam olarak görev yapan şikayetçi ...'ın yanına gidip yanık tedavisi gördüğünü ve kendisine 140 TL vermesini istediği, ancak adı geçen şikayetçinin sanığa para vermediği, akabinde şikayetçi ... yatsı namazını kıldırmak için camiye gittiğinde ise, sanığın şikayetçi ...'in eşi olan şikayetçi ...'ın yanına giderek, eşinin yaralandığını ve 400 TL hastane masrafı olduğunu söyleyerek kendisine güvenmesi amacıyla ...... isimli kişiye ait kimlik bilgilerini içeren ve üzerinde kendi fotoğrafı bulunan sahte nüfus cüzdanını bırakıp adı geçen şikayetçiden 300 TL para aldığı, bu suretle dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

Sanığın kamu kurumu niteliğindeki Nüfus Müdürlüğü'nün maddi varlığı olan sahte nüfus cüzdanı kullandığının iddia edilmesi karşısında, sanığa isnat edilen eylemin TCK’nın 158/1-d ve 204/1 maddelerinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık ve resmi belgede sahtecilik suçlarını oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve değerlendirmek görevinin üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, aynı kanunun 326/son maddesi gereğince ceza miktarı bakımından sanığın kazanılmış hakkının saklı tutulmasına, 11/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25853, Karar No: 2013/15303, Tarih: 24.10.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/25853 E.  ,  2013/15303 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Beraat

Şikayet tarihi itibariyle icra takibinin henüz kesinleşmediği anlaşılmış olmakla, yüklenen suçun yasal unsurları itibariyle oluşmadığı dosya içeriğine uygun şekilde gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA, 24.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1840, Karar No: 2014/7228, Tarih: 13.11.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1840 E.  ,  2014/7228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul(Kapatılan) Anadolu 9. Asliye Ticaret Mahkemesi

TARİHİ : 26/09/2013

NUMARASI : 2013/410-2013/281

Taraflar arasındaki iflasın ertelenmesi davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacılar vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerinden K... Tekstil ve Deri Ürünleri San. ve Tic. Ltd. Şti.’nin bayan ve çocuk giyim ürünleri ürettiğini, G.. Tekstil ve Dış Tic. San. Ltd. Şti.’nin ise bu ürünlerin satış ve pazarlaması ile iştigal ettiğini; dünya ekonomisindeki genel durgunluk, cirolardaki belirgin düşmeler, Türk Lirası’nın değerlenmesi, Kuzey Afrika ve Çin baskısı ile artan enerji ve işgücü maliyetleri nedeniyle borca batık hale geldiklerini; sermaye artışı yapılması ve tasarruf tedbirleri uygulaması ile bu durumdan kurtulabilecklerini ileri sürerek, iflasın bir yıl süreyle ertelenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, müdahil beyanları, kayyım ve bilirkişi raporları ile tüm dosya kapsamına göre; davacı şirketin borca batık durumda olduğu, davanın devamı sırasında ilk borca batıklık tutarında belirgin bir artış görüldüğü, projenin şirketi borca batıklıktan kurtarmaya yeterli olmadığının anlaşıldığı gerekçesiyle, iflasa karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

İflasın ertelenmesini isteyen kooperatif ve sermaye şirketlerinin borca batık durumda bulunması (bir diğer ifade ile varlıklarının rayiç değerlerinin borçlarını karşılayamaması), fevkalade mühletten yararlanmamış olması ve sunacakları iyileştirme projesi kapsamında mali durumlarının ıslahının imkân dâhilinde görülmesi gerekir (İİK.m.179). Gerek borca batıklığın ve gerek iyileştirme projesinin ciddi ve inandırıcı olup olmadığının tespiti özel ve teknik bilgiyi gerektirdiğinden bu değerlendirmelerin yapılması için bilirkişi görüşüne başvurulmalıdır (HMK.m.266). Hakim de bu raporla o konudaki özel ve teknik bilgi ihtiyacını giderebilmeli ve raporun hukuka uygunluğunu denetlemelidir. Projenin ciddi ve inandırıcılığı öncelikle ve özellikle sermaye ve/veya kârlılığın ne şekilde arttırılacağı ve borca batıklıktan kurtulmanın ne şekilde sağlanacağı somut, belgelere dayalı ve gerçekçi bilgi ve öngörülerden yola çıkılarak tesbit edilmeli, diğer proje unsurları için de bilimsel veriler değerlendirilmelidir.

Somut olayda davacı şirketler sermaye arttırımını kısmen gerçekleştirmiş ve bilirkişilerce önerilen diğer işlemleri de yapmışlardır. Raporlara göre borca batıklıkta iyileşme görülmektedir. Öte yandan kısa vadeli borçları yapılandırarak uzun vadeye yaydıkları da sabittir. Her ne kadar iflasın ertelenmesi için borca batıklık unsuru aranıyorsa ve vade uzatımı esasen borca batıklık bakımından etki yapmıyorsa da vadelerin uzatılması suretiyle net işletme sermayesinin sağlanması ve anlık borca batıklık durumunun ortadan kaldırılması veya dava tarihine göre daha iyi hale getirilmesi, davacı lehine değerlendirilmesi gereken hususlardandır.

Nitekim dosya kapsamından davacı K.. Ltd. Şti'nin 2012 yılında kâr elde ettiği, G... Ltd. Şti’nin de net işletme sermayesinin gelişme kaydettiği sabittir.

Öte yandan borca batıklığın tesbiti görevi hakime verilmiş olup, bu konudaki araştırmanın re’sen yapılması gerekir. Bu durumda iştiraklere ilişkin bilgilerin tam ve sağlıklı toplanması gerekirken, eksik inceleme ile sonuca ulaşılması da doğru değildir.

25.09.2013 günlü kayyım raporunda da mali oranlar ile borca batıklığın iyileşme yolunda olduğu vurgulanmıştır.

Bu durumda mahkemece davacı şirketin borca batıklık durumunun tereddüde yer bırakmayacak biçimde belirlenmesi ve projenin ciddi ve inandırıcı olup olmadığı ve süreç içindeki uygulamaların projede gösterilen iyileştirme unsurlarına uygun bulunup bulunmadığı hususunda somut verilere dayalı, teknik, denetime elverişli ve detaylı bir inceleme için, dosyanın oluşturulacak yeni ve uzman bir heyete tevdii ile dosya üzerinde bilirkişi incelemesi yaptırılması ve varılacak uygun sonuca göre bir karar verilmek gerekirken, eksik inceleme ve hatalı değerlendirmelerle yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle, hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 13.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3144, Karar No: 2013/6864, Tarih: 17.04.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/3144 E.  ,  2013/6864 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Davalı Neptün Sağlık Hizmetleri Tic.Ltd.Şti.'nin fesih bildirim tarihi itibariyle Türkiye genelinde aynı iş kolunda çalışan işçi sayısının tespiti için SGK Başkanlığı'na ve Çalışma Bakanlığı'na müzekkere yazılarak verilecek cevaplar eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10864, Karar No: 2015/1155, Tarih: 26.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/10864 E.  ,  2015/1155 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal, hakaret

Hüküm : 1- Katılan ... Dallı'ya hakaret suçundan: TCK’nın 125/2-1, 62/1, 51/1-3-6-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

2- Katılan ...'a hakaret suçundan: TCK’nın 125/2-1, 62/1, 51/1-3-6-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

3- Özel Hayatın gizliliğinin ihlal suçundan: TCK’nın 134, 62, 51/1-3-6-7. maddeleri uyarınca mahkumiyet.

Özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...’ın, sanığın eski eşi olduğu, evli oldukları dönemde sanığın yurtdışında çalışmasından dolayı sanık ile katılan ...’ın ayrı yaşadıkları, bu dönemde eşinin başkalarıyla ve akrabalarıyla cinsel ilişkiye girdiğini ileri süren sanığın, katılan ... ve kayınbabası olan katılan ... hakkında, aile içi ensest ilişki yaşadıklarına ve eşi olan katılanın birçok kişiyle cinsel ilişkiye girdiğine yönelik mektuplar yazarak katılan ...’a ait olduğunu iddia ettiği cinsel ilişki fotoğraflarını ve katılan ...’ ile yaptığını iddia ettiği konuşmaların kayıt örneklerini kasete aktararak, katılanlarla aynı köyde yaşayan kişilere gönderdiğinin iddia edildiği olayda,

Sanığın üzerine atılı TCK'nın 134/1. maddesinde düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçu için, kovuşturma aşamasında, 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Yargı Hizmetlerinin Etkinleştirilmesi Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılması ve Basın Yayın Yoluyla İşlenen Suçlara İlişkin Dava ve Cezaların Ertelenmesi Hakkında Kanunun 81. maddesi ile yapılan değişiklikle “bir yıldan üç yıla kadar hapis cezası” öngörülmüş olup, hapis cezasının üst sınırı itibariyle davaya bakma görevinin 5235 sayılı Kanunun 11. maddesi uyarınca Asliye Ceza Mahkemesine ait bulunduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, mahalli Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeksizin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 26.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4527, Karar No: 2020/275, Tarih: 30.01.2020

**17. Hukuk Dairesi         2018/4527 E.  ,  2020/275 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

-K A R A R-

1-Davacılar ...,... 'e ilişkin velayeten verilen vekaletname ile dava açıldığı, ancak ...,... 'in dava tarihinde, ... 'in yargılama esnasında reşit olup ayrı bir vekaletnamesinin ibraz edilmediği, kararın ise adı geçen davacılar yönünden vekalet görevi sona eren vekile tebliğ edildiği anlaşıldığından; davacılar vekilinden, davacılar ...,...’e ait vekaletnamenin temin edilmesi, temin edilemediği takdirde mahkeme kararının adı geçen davacı asillere tebliğ edilerek temyiz süresinin dolması beklendikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi,

2-Davalı ... vekili olarak hükmü temyiz eden Av. ...’un verdiği temyiz dilekçesi ile davalı ... adına da hükmü temyiz ettiği anlaşılmış

ise de, dosyanın incelenmesinde ... adına vekaletnamesinin bulunmadığı anlaşılmakla; adı geçen avukatın davalı ...'ya ait vekaletname aslı veya onaylı örneğinin temini ile dosya içine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 30/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8254, Karar No: 2015/8318, Tarih: 05.10.2015

**20. Hukuk Dairesi         2015/8254 E.  ,  2015/8318 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tekirdağ Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/38-2013/46

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı, tapu kaydına dayanarak yörede 2005 yılında ilk kez yapılan ve 12.07.2005 tarihinde ilan edilen orman kadastrosu ve 2/B uygulaması sırasında Çorlu ilçesi, Yenice köyünde bulunan 134 ada 1 parsel sayılı taşınmazın orman sınırı içine alınması işleminin yanlış olduğunu ileri sürerek, bu yere ait sınırlamanın iptalini istemiştir.

Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu taşınmaza ilişkin 94 nolu Orman Kadastro Komisyonu kararının geçerli olduğunun tespitine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, altı aylık süre içinde açılan orman kadastrosuna itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde 1968 yılında kesinleşen arazi kadastrosu ile 12.07.2005 tarihinde altı aylık askı ilânına çıkarılan orman kadastrosu ve 2/B madde uygulamaları bulunmaktadır.

Mahkemece, davanın reddi ile dava konusu taşınmaza ilişkin 94 nolu Orman Kadastro Komisyonu kararının geçerli olduğunun tespitine karar verilmiş ise de, verilen karar yerinde görülmemiştir.