muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/5220, Karar No: 2024/9398, Tarih: 02.12.2024

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile tapudan getirtilen yönetim planı, ekindeki vekâletnameler ve bağımsız bölüm listesinin davacı adına vekâleten Zerrin Sarısoy tarafından imzalandığı, toplam 532 arsa payından 1/2 sine denk gelen 266 hissenin davacı adına kaydedildiği, 25.07.2011 tarihinde resmi senedin de taraf vekillerince imzalandığı, ana taşınmazda kat irtifakı kurulması sırasındaki belgeler ile arsa paylarının düzenlenmesine yönelik listede davacının vekilinin imzası bulunduğundan 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu'nun 2 nci maddesi gereğince iş bu davayı açmakta iyiniyetli olmadığı gibi olayda 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunu'nun (634 sayılı Kanun) 49 uncu maddesinin ikinci fıkrasındaki düzenlemeye göre kat irtifakına konu taşınmazın tamamıyla yok olması veya üzerinde yapı yapılamayacak hale gelmesi veya kamulaştırma ile kendiliğinden sona erme durumunun da bulunmadığı, mahkemenin davanın reddine dair verdiği kararın hukuka uygun olduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; istinaf dilekçesinde ileri sürdüğü sebepleri tekrar ederek kararın eksik inceleme neticesinde verildiğini, raporun hüküm kurmaya elverişli olduğunu, istinaf taleplerinin incelenmediğini bu nedenlerle Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tarafların kat maliki oldukları ana gayrimenkulde mevcut kat irtifakının terkini ile yeni arsa paylarının tespiti ile tapu siciline tescili istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri.

2. 634 sayılı Kanun'un 33 üncü ve 49 uncu maddeleri.

3. Değerlendirme

1. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2. Dava konusu ana gayrimenkulde 2011 yılında kat irtifakının tesis edildiği hususunda uyuşmazlık yoktur. Kat irtifakı tesisine ilişkin resmi senette ve bağımsız bölüm listesinde davacı vekilinin imzasının bulunduğu, kat irtifakının terkin edilerek yeni arsa paylarının tespiti ile tapu siciline tescili istemine esas olacak şekilde kat irtifakına konu taşınmazın tamamıyla yok olması veya üzerinde yapı yapılamayacak hale gelmesi veya kamulaştırma ile kendiliğinden sona erme durumunun da bulunmadığı gibi kat irtifakı kuruluş tarihi gözetildiğinde yazılı olduğu şekilde davanın reddine karar verilmesi yerindedir.

3. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia, savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun’un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,Davacıdan peşin alınan temyiz harcının Hazineye irat kaydedilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 02.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/37196, Karar No: 2017/6788, Tarih: 12.06.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/37196 E.  ,  2017/6788 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında işyeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Mağdurun alınan beyanına, olay yeri inceleme tutanağına ve dosya kapsamına göre, hırsızlığın gerçekleştiği yerin depo olarak kullanılan bir yer olduğu anlaşılmakla, bu yerde herhangi bir ticari faaliyetin sürdürülüp sürdürülmediği, işyeri sahibinin ya da işçilerin sürekli bulunup bulunmadığı ve bu yerin işyerinin eklentisi niteliğinde olup olmadığı kesin olarak belirlenip sonucuna göre iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun unsurlarının oluşup oluşmadığı tartışılarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12.06.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8833, Karar No: 2010/10416, Tarih: 10.06.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/8833 E.  ,  2010/10416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde müdahalenin meni ile 26.057 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın meni müdahale yönünden kabulü, ecrimisil isteminin kısmen kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davacı ... idaresine ait taşınmazın bir kısmının pansiyon binası yapılarak haksız işgali nedeniyle elatmanın önlenmesi ile ecrimisil istenilmiş; mahkemece bilirkişi raporu doğrultusunda istemin kısmen kabulüne, vaki müdahalenin menine karar verilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, sair temyiz itirazları yerinde değildir.

Ecrimisil, kötüniyetli şagilin ödemekle sorumlu olduğu tazminat olup, en azı kira geliri, en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.

İlke olarak kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde; taşınmazın dava konusu dönemde mevcut haliyle serbest koşullarda getirebileceği kira parasının emsaller de değerlendirilerek saptanması, sonraki dönemler için ise bulunan bu miktara ÜFE artış oranının tamamı yansıtılmak suretiyle bulunacak miktardan az olmamak koşuluyla hesaplanacak ecrimisilin hüküm altına alınması gerekir.

Somut olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporu ile 2001 yılı için belirlenen ecrimisil sonraki yıllar için sadece % 10 oranında artırılarak 5 yıllık ecrimisil tutarı hesaplanmıştır. Bu hesap tarzı yerleşik Yargıtay ilkelerine aykırı olup hüküm kurmaya elverişli değildir.

Ayrıca davacı taraf 2001-2002-2003-2004-2005-2006 yılları için ecrimisil istediği ve davalı tarafça zamanaşımı savunmasında bulunulmadığı halde sadece 5 yıl için ecrimisile hükmedilmiş olması doğru görülmemiştir.

Bu durumda mahkemece, benzer nitelikteki yerlerin işgal dönemindeki kira paraları araştırılarak varsa kira sözleşmeleri temin edilerek yeniden oluşturulacak bilirkişi heyetiyle, mahallinde keşif yapılıp dava konusu taşınmazın büyüklüğü, işgal alanı, kullanım durumu gibi hususlar dikkate alınıp işgal tarihindeki kira parası (ilk dönem ecrimisil miktarı) belirlenmeli, sonraki yıllar için ise ÜFE artış oranı tam olarak yansıtılmak suretiyle dava konusu dönemler (2001-2006) için ecrimisil miktarı saptanarak, rapor denetlenmek suretiyle sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yukarıda açıklanan hususlar nazara alınmadan eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.06.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4671, Karar No: 2016/8373, Tarih: 07.11.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/4671 E.  ,  2016/8373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Sanıklar hakkında ayrı ayrı; TCK’nın 155/2, 62, 52/2-4, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçlarından sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hükümler, katılan şirket vekili ve sanıklar müdafiileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ...'in ... plakalı çekiciye bağlı .... plakalı dorsesi bulunan tırda sürücülük yaptığı, tanışıklığı olan diğer sanık ... ile ....'nden Katılan ... şirketi aracılığıyla... şirketine ait 14 ton lastiği İzmir'e getirmek üzere yükledikleri, yolda sanık ...'ın diğer sanık ...'e "tanıdığı şahısların olduğunu ve lastikleri satarak paraya çevirebileceklerini" söylediğini, sanık ...'in bu teklifi kabul ettiği ve tırın yedek anahtarları sanık ...'a verdiği, ...’ın da söz konusu lastikleri sattığı şeklinde iddia olunan olayda; mahkemece sanıkların birlikte suç işleme kararı doğrultusunda hareket ederek atılı suçu işledikleri şeklindeki kabulünde isabetsizlik görülmemiştir.

Mahkemece, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesi gereğince temel ceza belirlenirken; suçun işleniş biçimi, sanığın kastının yoğunluğu ve meydana gelen zararın somut olarak gerekçelendirilmesi suretiyle alt sınırdan uzaklaşılmasında bir isabetsizlik görülmediğinden yine TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendinde yazılı kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından şartla tahliye tarihine, diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanacağını belirtmesi nedeniyle tebliğnamedeki belirtilen bu hususlardaki bozma düşüncelerine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, sanıkların ikrarına, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin atılı suçu işlemediğine ve alt sınırdan yasaya aykırı olarak uzaklaşıldığı ve katılan vekilinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 07/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/13634, Karar No: 2021/18510, Tarih: 03.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/13634 E.  ,  2021/18510 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinin 8. fıkrasında, hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde, denetim süresi içinde dava zamanaşımının duracağı ve maddenin 11. fıkrasında, denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlenmesi halinde mahkemece hükmün açıklanacağı düzenlenmiş olup, duran zamanaşımının, denetim süresi içinde işlenen suçtan dolayı verilen hükümlülük kararının kesinleşmesi koşuluyla suçun işlendiği tarihte yeniden işlemeye başlayacağı, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuk bakımından hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 07.09.2012 tarihi itibariyle duran zamanaşımının kesinleşen sonraki mahkumiyete konu suçun işlendiği 26.04.2013 günü yeniden işlemeye başladığı belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 15 yaşını doldurup 18 yaşını tamamlamayan suça sürüklenen çocuğun gündüz vakti temyiz dışı suça sürüklenen çocuk ... ile birlikte Karayolları 3. Bölge Müdürlüğü 35. Şube Şefliği isimli kamu kurumunun beton duvar ve tel örgüyle çevrili bahçesinin tel örgünün kesik kısmından girerek demir bariyer direklerini çalmaya teşebbüs şeklindeki eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-a, 35, 116/2, 119/1-c, 31/3. maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını oluşturduğu bu suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 ay olan dava zamanaşımının 7 ay 19 gün durma süresi de gözetilerek, 04.03.2011 olan suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince zamanaşımı nedeniyle DÜŞÜRÜLMESİNE, 03.11.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11813, Karar No: 2015/10095, Tarih: 31.03.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/11813 E.  ,  2015/10095 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, davalı tarafından 2.640 TL dosya masrafı adı altında bedel tahsil edildiğini ileri sürerek söz konusu bedelin davalıdan faizi ile tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden inceleme yapılarak davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27. maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2-Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına,

peşin alınan 27,70 TL harcın istek halinde iadesine, 31/03/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5437, Karar No: 2022/9609, Tarih: 22.06.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/5437 E.  ,  2022/9609 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesi

İlk Derece Mahkemesi : ... 1. İş Mahkemesi

Dava, Kurumca iptal edilen sigortalı çalışmalarının gerçek ve fiili olduğunun tespiti ile aksine Kurum işleminin iptali, yersiz aylık nedeniyle borçlu olmadığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, ... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince istinaf isteminin esastan reddine karar verilmiştir.

... Bölge Adliye Mahkemesi 9. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Müvekkilinin 31.05.2012 tarihinde 48 yaş ve 5358 prim ödeme gün sayısı koşullarını tamamlayarak yaşlılık aylığına hak kazandığını, 1023543 sicil no.lu ... unvanlı dava dışı işyerinde geçen 100 prim/gün hizmetinin fiili çalışmaya dayanmadığı gerekçesiyle davacı Kurum tarafından iptal edildiğini, yaşlılık aylığına hak kazanabilmek için sahte sigortalı olmasının gerekmediğini, iptal edilen hizmetlerinin toplam hizmet süresinin ortasına denk geldiğini, söz konusu dönem sonrasında da başka işyerleri nezdinde çalışmaya devam ettiğini, davalı Kurum tarafından yapılan hizmet iptali işlemi sonrasında davacının yaşlılık aylığının da başlangıç tarihi itibariyle kesildiğini, 22.07.2016 tarihli ve 10013213 sayılı yazı “ile yersiz ödeme adı altında asıl alacak ve işlemiş faiz bedeli olarak toplam 53.098,27 TL borç tahakkuk ettirildiğini, davacının 22.07.2016 tarihinde 7C prim/gün karşılığı askerlik borçlanması yaparak yeniden yaşlılık aylığına hak kazandığını, davalı Kurumun hizmet iptali işleminin hukuka aykın olduğunu, dava dışı ... unvanlı işyerindeki çalışmasının fiili olmadığı yönündeki davalı kurum işleminin somut delillere dayanmadığını, davacı hakkında ceza davası da açılmadığını belirterek, davalı Kurum işleminin iptal edilerek borçlu olmadığının tespit edilmesine karar verilmesini iddia ve talep etmiştir.

Davacı duruşmadaki beyanlarında ; "Ben davaya konu dönemde ... isimli işverenin yanında çalıştım. Ben kırtasiye temizliği ile uğraştım. Kırtasiye Merkez caminin karşısındaydı. Kırtasiyenin adını bilmiyorum. Tahtakale kırtasiye olabilir. Tahminen 4 yada 5 kişi çalışıyorduk. 3,5-4 ay kadar çalıştım. Bu söylediğim 4-5 kişi ... (şoför), ... (kasada oturuyordu) , diğerlerin isimlerini yaklaşık 8-9 sene geçtiği için hatırlamıyorum. Temizlik haricinde beni evine götürdü, fındık temizledim. Fındık temizleme sırasında benden başka çalışan yoktu. Mayıs dönemi olduğu için o dönemde fındık temizliği yapılmaktadır. İşyeri yaklaşık 70-80 m2 idi, ben kırtasiye temizlik işi yaptım. Nadiren de olsa araçlarda temizlik işi yaptım. Çalıştığım kırtasiyenin adını hatırlamıyorum. Çünkü yaklaşık 10 yıldan fazla bir süre önce çalıştım." Aynı kırtasiye şuan faal değildir. Biz bu işyerinde 5-6 kişi çalışmıştık. Bu işyerinde ..., ... , ... isimli işçiler vardı. Başka isim hatırlamıyorum, aradan uzun zaman geçti. Ben Muhterem isimli şahsı tanıyorum, aynı yaşlardayız. Ben Muhterem' i 15-20 yıldan fazla süredir tanıyorum. Ben de Muhterem de Gölyaka'lıdır. Muhterem'i tanıyorum, ancak ahbablığım yoktur, Muhterem kasada oturuyordu, ... şofördü, ... da şofördü" şeklinde beyanda bulunmuştur.

II.CEVAP:

Davacının dava dışı ... unvanlı işyeri üzerinden 01.05.2010 -10.08.2010 tarihleri arasında Kuruma bildirilen hizmetlerinin fiili çalışmaya dayanmadığının tespit edildiğini, söz konusu tarihler arasındaki hizmet süresinin iptali sonrasında yaşlılık aylığına hak kazanamaması nedeniyle yaşlılık aylığının başlangıç tarihi itibariyle kesildiğini, davacıya yersiz ödeme adı altında borç çıkarıldığını, davalı Kurum denetmeni Yunus Konur tarafından tanzim edilen 16.06.2016 tarihli ve 2016/YK/23 sayılı denetim raporunda davacının dava dışı ... unvanlı işyerinde fiilen çalışmadığının tespit edildiğini, bahsi geçen dava dışı işyeri üzerinden Kuruma sigortalı bildirilen birçok kişinin dava dışı muhasebeci Hüseyin Horoz’a sigortalı olarak gösterilmek için para verdiklerini beyan ettiğini, bu durumun davacının davalı Kurum tarafından iptal edilen hizmetlerinin fiili çalışmaya dayanmadığını ortaya koyduğunu belirterek davanın reddine karar verilmesini arz ve talep etmiştir.

III.MAHKEME KARARI

A.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:

III.MAHKEME KARARI

A.İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI:

Mahkemece “...Somut olayda, ... ünvanı ile tescilli 1023453.81 sicil sayılı işyerinin sahte işyeri olmadığı, ancak bildirilen sigortalılıkların tamamının gerçeği yansıtmadığı ve fiili çalışmaya dayanmadığından bu işyerinden yapılan sigortalı bildirimlerin raporda 4-5. maddesinde belirtilen kişiler için re'sen iptal edilmesi gerektiğinin tespit edildiği, Mahkememizce dinlenen davacı tanığı ..., bordro tanığı ... ve ..., Davalı tanıkları ... ve ...'ın beyanlarında davacının 2010 yılında 3-4 ay kadar dava konusu edilen ...'ye ait kırtasiye dükkanı işyerinde çalışmış olduğunun tutarlı ve birbirine uygun şekilde belirtilmiş olması hususları hep birlikte değerlendirilerek davacının belirtilen dönemde ...'ye ait kırtasiye dükkanında çalıştığı hususunun ispatlanmış olduğu ve Kurumun denetim ve kontrol ile görevlendirilmiş memurları tarafından yapılan tespit ve düzenlenen raporun aksinin eşdeğer delillerle ispatlanmış olduğu kanaatine varılmış; 01.05.2010- 10.08.2010 tarihleri arasındaki 1043253.81 sicil sayılı işyerinden yapılan bildirimlerin iptaline ilişkin kurum işlemi ile buna dayalı olarak prim gün sayısının 5150 günün altına düştüğü gerekçesiyle yaşlılık aylıklarının salt bu rapora dayalı olarak iptal edilmesine yönelik kurum işleminin hukuka uygun olmadığı ve davacının kuruma borçlu olmadığı kanaatine varılarak...” gerekçesi ile davanın kabulü ile davacının almakta olduğu emeklilik aylığının kesilmesi ile davacı hakkında borç tahakkuk eden kurum işleminin iptaline, davacının kuruma borçlu olmadığının tespitine, karar verilmiştir.

Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle;

-Davacının SGK Denetmenine verdiği ifadesinde ücretleri elden aldığını ve çalıştığını gösterir bir belgenin bulunmadığını beyan ettiğini, bundan dolayı dosya kapsamına sonradan sunulan ücret bordrolarının kabul edilmesinin mümkün olmadığını,

-SGK denetmen raporunda iş yerindeki 100 gün hizmetinin fiili çalışmaya dayanmadığının tespit edildiğini, bilirkişi raporunda ise kurum işleminin mevzuata uygun olduğunun belirtildiğini,

-Davacı tanıkları ve bordro tanıklarının çalışmaları iptal edilen kişiler olduğunu,

-İş yerinin kırtasiye dükkanı değil "öğrenci ve personel taşımacılığına ilişkin" olduğunu, davacının kırtasiye dükkanında temizlik yaptığı iddiasını da kabul etmediklerini, kırtasiye dükkanının 30 m2 olduğunu ve davacının belirttiği gibi 5-6 kişi çalışılacak bir yer olmadığını,

-Milli Eğitim Müdürlüklerinden alınan çalışan işçilerin puantaj kayıtlarının celbedilmiş olduğunu ve çalışan işçiler arasında davacının isminin bulunmadığını,

-Davacı tarafça denetmen raporunun aksi ispatlanamadığını,

-İlk Derece Mahkemesi kararının müvekkili kurum lehine kaldırılması gerektiğini belirterek istinaf talebinde bulunmuştur.

B.BAM KARARI:

Davalı SGK vekilinin istinaf başvurusunun HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ: