muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/487, Karar No: 2018/1897, Tarih: 15.03.2018

**20. Hukuk Dairesi         2018/487 E.  ,  2018/1897 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Kısıtlı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada....Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevi yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Kısıtlı ........21.12.2010 tarih ve 2010/250 Esas, 2010/288 Karar sayılı ilamı ile TMK'nın 405. maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine eşi ... vasi olarak atanmıştır.

....14.06.2016 tarihli ek karar ile resen kısıtlının yerleşim yeri adresinin ..... olması nedeniyle yerleşim yerinin değiştirilmesine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

..... Hukuk Mahkemesince dosya esasa kaydedilerek kısıtlının kısıtlılık halinin, vasinin vasilik görevinin devamına karar verilmiştir.

Kısıtlı 03.04.2017 tarihli dilekçesi ile vasisinin değiştirilmesini talep etmiştir.

....Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yerinin ....olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK m. 412'de ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur." hükmü yer almaktadır.

Dosyanın incelenmesinden, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan..... Sulh Hukuk Mahkemesi'nce TMK m. 412/1'e göre verilmiş bir izin kararı olmadığından kısıtlının talebi ile ilgili karar vermekte ..... Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince....Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 15/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9360, Karar No: 2017/6154, Tarih: 12.09.2017

**12. Ceza Dairesi         2016/9360 E.  ,  2017/6154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraat

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde saat 01:00 sıralarında motorsiklet tamirciliği yapan katılan sanık ...'ın işyerinde bulunduğu sırada, katılan sanık ...'un 56 promil alkollü şekilde araç kullanarak katılan sanık ...'ın işyerinin önüne geldiği, taraflar arasında park meselesi nedeniyle tartışma çıktığı, tartışmanın kavgaya dönüştüğü olayda, sanığın karakol ifadesinde; ... isimli şahsı yaklaşık 1 yıldır şahsen tanyorum.Ben bu şahsı iş yerini geç kapatıyor diye daha önceden polisi arayarak şikayette bulndum ve bu gün de ... belediyesine giderek aynı konu ile ilgili şikayette bulundum. Ben yaklaşık olarak bir hafta önce ikametimin önüne aracı park etmek istedim ancak bu şahıs aracımı buradan kaldırmamı söyledi, ben de kendisine itiraz ettim. Olay yerine polisleri çağırdım; polisler beni haklı buldular ve aracımı bulunduğu yere koymaya devam ettim. 26.08.2015 günü saat:01.00 sıralarında ören sahilinden aracım ile birlikte biraz alkollü bir şekilde ikametime geldim. Ancak aracımı park edeceğim yere ... isimli şahsın tamirhanede bulunan iki tane motosikleti bıraktığını görünce ben de aracı durdurdum ve aracın kornasına bastım. Ancak kesinlikle orada bulunan motosikletlere aracım ile çarpmadım" şeklindeki savunması ile tanık ...'ın " Ben bu gün 26.08.2015 Günü saat: 01.00 sıralarında ... isimli şahsın çalıştırmış olduğu motosiklet tamirhanesinin dışında otururken kendisini şahsen tanıdığım ... isimli şahıs kullanmış olduğu aracı ile hayvan pazarının önünden dükkana doğru geldi ve iş yeri önünde bulunan motosikletin alınması için iki üç defa korna çaldı; ... o an kornanın çaldığı yere yöneldi, ben iş yeri dışında telefon görüşmesi yapıyordum bir kaç dakika sonra ilerden sesler artınca ben de hemen sesin geldiği yere yöneldim. ... beyin, ... isimli şahıs ile tartıştığını gördüm" şeklindeki beyanından sanığın diğer zamanlarda aracını park ettiği yere diğer katılan sanığın motorsiklet bıraktığını görmesi üzerine ... tarafından bırakılan motorsiklete bilerek çarptığı, eylemini kasten gerçekleştirdiği, seyir halinde iken alkolün etkisiyle kaza yapmadığı, dolayısıyla atılı suçun oluşmadığı anlaşılmakla;

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, mahalli Cumhuriyet savcısının sanığın atılı suçtan mahkumiyetinin gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 12/09/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/6080, Karar No: 2019/7806, Tarih: 05.03.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/6080 E.  ,  2019/7806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanıkların beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli ...... istismarı suçundan ve sanıklar Mestan, ......'ın ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkûmiyetlerine

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümlerin sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi ve sanıklar ......... müdafisince incelemenin duruşmalı yapılmasının talep edilmesi üzerine, dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle, belirlenen tarihte sanıklar...... müdafisinin yerinde görülen talebine istinaden duruşmalı yapılan incelemede evrak tetkik edildi.

Sanıklar ...... müdafisinin kanuni süresinden sonra yaptığı duruşmalı inceleme talebinin hükmedilen ceza miktarları da nazara alındığında 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 318. maddesi uyarınca reddiyle, incelemenin bu sanıklar yönünden duruşmasız yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanıklar......haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli ...... istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar ...... müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz itirazları ile sanık ... müdafisinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmasının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanıklar ...... haklarında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli ...... istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya içeriğine göre sanıklar ......'ın, diğer sanık ...'ın nitelikli ...... istismar eylemine yardım eden sıfatıyla katıldıkları gözetilmeden, TCK'nın 37. maddesi kapsamında doğrudan fail olarak sorumlu tutulmaları suretiyle cezaların fazla tayini,

Sanıklar...... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Ancak;

Dosya içeriğine göre sanıklar ......'ın, diğer sanık ...'ın nitelikli ...... istismar eylemine yardım eden sıfatıyla katıldıkları gözetilmeden, TCK'nın 37. maddesi kapsamında doğrudan fail olarak sorumlu tutulmaları suretiyle cezaların fazla tayini,

Sanıklar...... haklarında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesindeki "Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir." şeklindeki düzenleme karşısında, hükmün konusunun iddianamede gösterilen eylemden ibaret olduğu, açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulmasının kanuna aykırı olduğu nazara alındığında Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim edilen iddianamede tek eylemden dolayı kamu davası açıldığı ve mağdurenin süt satışı yapan tanık Mitat'ın yanına kaçması üzerine sanıklar tarafından tekrar yakalanması eyleminin yeniden suç oluşturacak kesintiyi oluşturmadığı gözetilmeden, hükmedilen cezaların TCK'nın 43. maddesi ile arttırılması suretiyle fazla tayini,

Kabule göre de,

5271 sayılı CMK'nın 226/2. maddesine aykırı olacak şekilde sanıklar...... haklarında ek savunma hakkı verilmeksizin, temel cezaların TCK'nın 43. maddesi ile arttırılması,

Hükümlerden sonra 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Sanık ... hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli ...... istismarı suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Dosya içeriğine göre sanık ...'nin, aile içindeki etkinliği, kırsal bölgelerdeki örf adet kuralları, olayın meydana geliş şekli ve tüm dosya içeriğine göre suç işleme kastıyla hareket ettiğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanıklar müdafilerinin temyiz itirazları ile sanıklar ...... müdafisinin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunması bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 05.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/3808, Karar No: 2024/6612, Tarih: 21.11.2024

**12. Ceza Dairesi         2024/3808 E.  ,  2024/6612 K.**

**"İçtihat Metni"**

HAKİMLİĞİ : Küçükçekmece 3.Sulh Ceza Hakimliği

SAYISI : 2023/4818 Değişik iş

SUÇ : Taksirle öldürme

İNCELEME KONUSU KARAR : Kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili Kararın Kanun Yararına Bozulması

Küçükçekmece Cumhuriyet Başsavcılığının 25.04.2023 tarihli ve 2022/52377 soruşturma, 2023/17173 karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yapılan itirazın, Küçükçekmece 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18.10.2023 tarihli ve 2023/4818 değişik iş sayılı kararı ile reddine kesin olarak karar verildiği anlaşılmıştır.

Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı CMK'nın 309/1. fıkrası uyarınca, 17.09.2024 tarihli ve 94660652-105-34-2378-2024-Kyb sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve KYB-2024/96356 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İSTEM

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 30.09.2024 tarihli ve KYB-2024/96356 sayılı kanun yararına bozma isteminin;

“Dosya kapsamına göre, olay tarihinde müteveffanın sevk ve idaresinde bulunan çalışmış olduğu işyerine ait motosikletle yemek siparişi götürürken tabela direğine çarpması ile meydana gelen trafik kazası neticesinde vefat ettiği somut olayda, işveren restoran yetkilisi olan şüphelinin kusurunun bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, kaza sırasında mağdurun başında kask olmadığının anlaşıldığı, işvereninin iş kazası ve iş güvenliği hususunda işçiyi bilgilendirme ve eğitim yükümlülüğü olduğu gibi gerekli araç ve gereçleri temin etme ve bunların kullanımını denetleme yükümlülüğünün de bulunduğu ve somut incelemeye konu dosyada kaza tespit tutanağı haricinde bir raporun tanzim edilmediğinin anlaşılması karşısında, iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınması gerekli önlemlerin alınıp alınmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesinde isabet görülmemiştir.”

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır.

II. GEREKÇE

Dosya kapsamına göre, olay tarihinde müteveffanın sevk ve idaresinde bulunan çalışmış olduğu işyerine ait motosikletle, gece vakti, eğimli, virajlı, asfalt kaplama devlet yolunda yemek siparişi götürmek için seyir halindeyken, önündeki aracı sağ taraftan geçmek isterken, tabela direğine çarpması ile meydana gelen ve trafik kazası neticesinde vefat ettiği somut olayda, işveren restoran yetkilisi olan şüphelinin kusurunun bulunmadığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, kaza sırasında mağdurun başında kask olmadığının anlaşıldığı, işvereninin iş kazası ve iş güvenliği hususunda işçiyi bilgilendirme ve eğitim yükümlülüğü olduğu gibi gerekli araç ve gereçleri temin etme ve bunların kullanımını denetleme yükümlülüğünün de bulunduğu ve somut incelemeye konu dosyada kaza tespit tutanağı haricinde bir raporun tanzim edilmediğinin anlaşılması karşısında, iş sağlığı ve güvenliği konusunda alınması gerekli önlemlerin alınıp alınmadığı hususunda bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, yapılan eksik soruşturma sonucu verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itiraz üzerine, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddi kararı verilmesi, Kanun’a aykırı olup kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür.

III. KARAR

1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Küçükçekmece 3. Sulh Ceza Hâkimliğinin 18.10.2023 tarihli ve 2023/4818 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK'nın 309/3. fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,

5271 sayılı CMK'nın 309/4-b bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/3590, Karar No: 2024/1980, Tarih: 29.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/3590 E.  ,  2024/1980 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/851 E., 2023/178 K.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.Espiye Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 08.09.2021 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında suçluyu kayırma suçundan cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır.

2.Espiye 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 27.09.2022 tarihli kararı ile sanık hakkında suçluyu kayırma suçundan, kısa süreli hapis cezasından çevrili 1.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3.Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.02.2023 tarihli kararı ile Cumhuriyet savcısı ve sanığın yapmış olduğu istinaf başvuruları üzerine İlk Derece Mahkemesince verilen mahkumiyet kararının kaldırılmasına, sanık hakkında suçluyu kayırma suçundan, kısa süreli hapis cezasından çevrili 3.000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz isteği; yargılama esnasında vermiş olduğu beyanlara itibar edilmesi gerektiğine, üzerine atılı suçu işlemediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Dava konusu olay, dava dışı ... isimli şahıs hakkında Cumhuriyet Başsavcılığınca kasten öldürme suçu yönünden soruşturma yapılmakta olduğu, ... hakkında yakalama kararı verildiği, olay tarihinde ...'in vücudunda ağrıları olması nedeniyle kendisini Espiye İlçesine götürmesini istemesi sebebiyle sanığın kendisine bir araç bulduğu, ...'in sanık ile birlikte araç içerisinde Üçtepe beldesinden Espiye ilçesinde gitmekte oldukları esnada jandarma personeli tarafından yakalandığı ve sanığın ...'in kaçmasına imkan sağladığından suçluyu kayırma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir.

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülmekle; eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı değerlendirmesiyle teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit görülmekle; eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 283 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca cezalandırılmasına, temel cezanın alt sınırdan belirlenmesine, sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı değerlendirmesiyle teşebbüs hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

Bölge Adliye Mahkemesince; "...İlk derece mahkemesince sanığın eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı değerlendirilmiş ise de, kayırmaya ilişkin eylemin, imkan sağlama derecesine ulaşmaması halinde teşebbüsten bahsedilebilecek, bu durumu aşan yardımlarda teşebbüs hükümleri uygulanamayacaktır. Sanığın, tanık ile 2 gün aynı konutta birlikte kalıp 15 gün konutunu tahsis etmesinin ardından araçla şehre indirdiği esnada yakalanması şeklinde gerçekleşen eyleminde suçun tamamlanması karşısında teşebbüs hükümlerinin uygulanması isabetli görülmemiştir..." gerekçesine dayalı olarak İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyet hükmünün kaldırılmasına ve sanığın atılı suçtan mahkumiyetine şeklinde yeni bir karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Dava dosyası içeriği, olayın oluş şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, sanık savunmaları, tanık beyanı ve tüm dava dosyası kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığından sanığın atılı suçu işlemediğine yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle, Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 08.02.2023 tarihli 2022/851 Esas, 2023/178 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Espiye 2. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Trabzon Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 29.02.2022 tarihinde karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2016/11418, Karar No: 2018/3373, Tarih: 09.05.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/11418 E.  ,  2018/3373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/11/2015 tarih ve 2014/387-2015/320 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı TPE vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkiline ait ...ibareli markanın 5.5.1988 tarihinde 103490 tescil numarası ile tescilli olduğunu, ... ..., ... ibareli 29. 30. ve 32. sınıflarda tescil edilmiş çok sayıda markası bulunduğunu, .... markasının tanınmış marka olarak kabul edildiğini, buna rağmen aynı sektörde faaliyet gösteren davalı şirket tarafından ... ibareli 29. sınıf mallar için tescil başvurusu yapıldığını, yaptıkları itirazların ise MDB ve YİDK tarafından reddedildiğini, markaların esas unsurunun .... ibaresi olduğu ve tescil kapsamlarının da aynı olduğu, davalının müvekkilinin markasının tanınmışlık düzeyinden haksız bir şekilde yararlanma amacı taşıdığını, müvekkilinin "...." ibaresini uzun yıllardır kullanarak ibarenin ayırt edici unsur haline gelmesini sağladığını ileri sürerek TPE YİDK kararının iptaline, marka tescil edilmiş ise tescil edilen markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinini talep ve dava etmiştir.

Davalı TPE vekili; YİDK kararının hukuka ve usule uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; “... .......” markası ile " ...." markaları arasında benzerlik bulunmadığını, müvekkilinin kümes hayvanlarının etlerinin ve ürünlerinin üretim ve satış faaliyeti ile iştigal ettiğini, davacıya ait olan " .... " markası ile müvekkili şirkete ait ".... " markasının kullanılış tarzları ve kullanıldıkları ürünler de dikkate alındığında birbirinden farklı olduğunu, iki markadaki hakim unsurun " " ve "... " olduğunu, tüketiciler nezdinde karıştırılma ihtimalinin olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının markasını 29. sınıfta yer alan “Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri.” emtialar için tescil ettirmek istediği, davacının 2009/04690 sayılı “çocuklara kahvaltıyı sevdiren ....” ibareli markasının 29.sınıfında yer alan “Et, balık, kümes ve av hayvanlarının