muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/1579, Karar No: 2017/1581, Tarih: 13.12.2017

gerekçesi ile bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava işçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.

Davacı vekili müvekkilinin davalı işveren nezdinde tır şoförü olarak iki ayda üç sefer yapacak şekilde çalıştığını, çeşitli gerekçelerle harcırahlarından kesintiler yapıldığını, keyfi olarak harcırah bedellerinin düşürüldüğünü ileri sürerek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla kıdem ve ihbar tazminatları ile ücretinden haksız olarak yapılan kesintiler ve ödenmeyen ücret alacağı ile blokaj alacağının; birleşen dava ile de yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı vekili davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece davacı işçinin iş sözleşmesinin haklı neden olmaksızın feshedildiği, davacının ücretinden ceza niteliğinde kesinti yapıldığı belirtilerek kıdem ve ihbar tazminatları ile genel tatil, ücret alacağı, blokaj alacağı ve yıllık izin alacaklarının kabulüne, fazla çalışma ile hafta tatili alacaklarının reddine karar verilmiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine karar Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde yer alan gerekçe ile bozulmuştur.

Mahkemece yol geçiş belgesinin düzenlenmesi sorumluluğunun davalı işverene ait olduğu, bu belge sebebi ile davacının cezai sorumluluğunun olmadığı, davacının sefer primlerinden kesilen ceza niteliğindeki alacaktan sorumluluğu ile ilgili davalı tarafından herhangi bir belge sunulmadığı anlaşıldığından davacının sefer priminden haksız olarak kesinti yapıldığının kabulü gerektiği, aylık sefer sayısı yönünden ise bir ayda 1,5 sefer yapıldığının davalı işyerinde çalışan davalı tanıkları finans müdürü olan Orhan Aydın Aksu ile garaj amiri olan İrfan Mert tarafından da belirtildiği, davacının yurt dışına çıkış ve giriş kayıtlarında davacının yalnızca karayolu ile değil hava yolu ile de birçok kez yurt dışı çıkışı ve girişi olduğu anlaşıldığından ayda bir buçuk sefer yaptığı gerekçeleriyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararını davalı vekili temyiz etmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık, somut olayda Macaristan’da verilen ceza ile ilgili olarak davacı işçinin kusuru bulunup bulunmadığının tespiti yönünde yapılan araştırmanın yeterli olup olmadığı ile uluslararası tır şoförü olarak çalışan davacının ayda bir kez mi yoksa bir buçuk kez mi yurtdışı seferi yaptığı noktalarında toplanmaktadır.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce direnme kararı gerekçesi dikkate alındığında mahkemece verilen kararın yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı, burada varılacak sonuca göre de temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca mı yoksa Özel Dairece mi yapılacağı hususu ön sorun olarak tartışılmıştır.

Hukuk Genel Kurulundaki görüşmeler sırasında işin esasının incelenmesinden önce direnme kararı gerekçesi dikkate alındığında mahkemece verilen kararın yeni hüküm niteliğinde olup olmadığı, burada varılacak sonuca göre de temyiz incelemesinin Hukuk Genel Kurulunca mı yoksa Özel Dairece mi yapılacağı hususu ön sorun olarak tartışılmıştır.

Bilindiği üzere direnme kararının varlığından söz edilebilmesi için mahkeme bozmadan esinlenerek yeni herhangi bir delil toplamadan önceki deliller çerçevesinde karar vermeli; gerekçesini önceki kararına göre genişletebilirse de değiştirmemelidir (6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 429. maddesi). Eş söyleyişle mahkemenin yeni bir bilgi, belge ve delile dayanarak veya bozmadan esinlenip gerekçesini değiştirerek veya daha önce üzerinde durmadığı bir hususu bozmada işaret olunan şekilde değerlendirerek, dolayısıyla da ilk kararının gerekçesinde dayandığı hukuki olguyu değiştirerek karar vermiş olması hâlinde, direnme kararının varlığından söz edilemez.

Somut olayda mahkemece verilen ilk kararda yurt dışında verilen ceza ile ilgili işçinin kusuru bulunup bulunmadığı ve davacı işçinin ayda kaç sefer yaptığı hususları tartışılmadan hüküm kurulduğu, buna karşılık Özel Dairece sair temyiz itirazlarının reddine karar verildikten sonra ücretten haksız kesinti yapılması yönünden araştırmaya yönelik, aylık sefer sayısı bakımından ise sefer sayısının bir kabul edilerek ücretin belirlenmesi gerektiğinden bahisle bozulması üzerine bozma sonrası davacı vekili tarafından direnilmesi istemli dilekçe ekinde 2011 yılı Geçiş Belgeleri Dağıtım Esasları Yönergesi ile Tekirdağ Ticaret ve Sanayi Odası Geçiş Belgesi Servis Bölümüne başlıklı örnek belge sunulduğu, mahkemece direnme kararında “…bu belgenin düzenlenmesinin sorumluluğunun davalı işveren tarafına ait olduğu ve bu belge sebebi ile davacının cezai sorumluluğu olmadığı, davacının sefer primlerinden kesinlen ceza niteliğindeki alacaktan sorumluluğu ile ilgili davalı tarafından herhangi bir belge sunulmadığı anlaşılmış ve davacının sefer priminden bu sebeple haksız olarak kesinti yapıldığı kabul edilmiştir. Davacının yapmış olduğu 1 aylık sefer sayısının ise 1 ayda 1,5 sefer yapıldığı davalı işyerinde çalışan davalı tanıkları finans müdürü Orhan Aydın Aksu ile garaj amiri olan İrfan Mert tarafından da belirtilmiştir. Davacının yurt dışına çıkış ve yurt içine giriş kayıtlarında davacının yalnızca karayolu ile değil hava yolu ile de birçok kez yurt dışı çıkışı ve yurt içi girişi olduğu anlaşılmıştır. Bu bakımdan davacının ayda 1 yurt dışı sefer yaptığı değil ayda 1,5 yurt dışı sefer yaptığı kabul edilmiştir.” gerekçeleriyle önceki hükümde direnilmiştir.

Mahkemece ilk kararda işçinin kusur durumu ve aylık sefer sayısı ile ilgili bir değerlendirme yapılmadığı hâlde, direnme olarak adlandırılan kararda işçinin kusuru ve cezai sorumluluğu bulunmadığı, ayrıca davacı işçinin yurt dışı sefer sayısının belirlenmesinde sadece karayolu ile değil uçak ile de giriş-çıkış yapıldığının gözetilmesi gerektiği şeklindeki gerekçe ile direnme kararı verilmiş ise de, mahkemenin direnme olarak adlandırdığı bu karar gerçekte direnme olmayıp, yeni olgu ve değerlendirmelere dayalı yeni hüküm niteliğinde olduğu açıktır.

Hâl böyle olunca kurulan bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir.

Bu nedenle yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

S O N U Ç: Yukarıda gösterilen nedenlerle davalı vekilinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın 22. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 13.12.2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4280, Karar No: 2014/10295, Tarih: 23.09.2014

**14. Hukuk Dairesi         2014/4280 E.  ,  2014/10295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara Batı 2. Tüketici Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2013

NUMARASI : 2013/4123-2013/469

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 20.11.2009 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil ile kira tazminatı, ikinci kademede tazminat, birleştirilen davalarda tapu iptali ve tescil veya tazminat istenmesi üzerine yapılan muhakeme sonunda; asıl davanın reddine, davacı C.. A..'in bedele ilişkin isteminin kabulüne, davacı A.. B..'in isteminin reddine, davacı İ.. A..'in isteminin kabulüne dair verilen 03.10.2013 günlü hükmün Yargıtayca, duruşmalı olarak incelenmesi davacı C.. A.. vekili ile davacı B. B. vekili ve duruşmasız olarak davacı A.. B.. vekili tarafından istenilmekle, tayin olunan 23.09.2014 günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacı C.. A.. vekili Av.C.Ö., davacı B. ile davalı L. S. vekili Av. O. A. ile karşı taraftan davacı A.. B.. vekili Av.N. M. Ü. ile İ.. A.. vekili Av. M.. E.. ve davalı İ.. T.. vekili Av.O. T.T.geldiler. Açık duruşmaya başlandı. Süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelenlerin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi. İş karara bırakıldı. Bilahare dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Bilginur, davalı yüklenici İbrahim ile dava dışı arsa maliki Lütfiye arasında düzenlenen 22.02.2005 günlü arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan .. parsel sayılı taşınmazdaki 7 numaralı bağımsız bölümün 11.04.2006 günlü sözleme ile dava dışı Davut’a temlik edildiğini, Davut’un da 21.05.2006 günlü sözleşmeyle kendisine temlik ettiğini, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin ileriye dönük olarak hükmen feshedilerek dava konusu bağımsız bölümün yükleniciye bırakıldığını, taşınmazın 30.03.2007 tarihinde kendisine teslimi gerektiği halde teslim edilmediğinden kira kaybı bulunduğunu ileri sürerek taşınmazın adına tescilini ve 12.050 TL kira kaybı tazminatının alınmasını; ıslah dilekçesiyle de ikinci kademede taşınmazın bedelinin tahsilini istemiştir.

Birleştirilen 2010/689 esas sayılı davada davacı İsmail, davalı yüklenici İbrahim ile davalı arsa maliki Lütfiye arasındaki inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan 7 numaralı bağımsız bölümü 24.08.2005 günlü sözleşmeyle temlik aldığını, edimini yerine getirdiğini ileri sürerek taşınmazın adına tescilini istemiştir.

Birleştirilen 2011/320 esas sayılı davada ise davacı Cevat, davalı yüklenici İbrahim ile davalı arsa maliki Lütfiye arasında düzenlenen inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan 7 numaralı bağımsız bölümü 20.04.2005 günlü sözleşmeyle temlik aldığını, edimini yerine getirdiğini ileri sürerek taşınmazın adına tescilini veya taşınmaz bedelinin faiziyle alınmasını istemiştir.

Birleştirilen 2011/320 esas sayılı davada ise davacı Cevat, davalı yüklenici İbrahim ile davalı arsa maliki Lütfiye arasında düzenlenen inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan 7 numaralı bağımsız bölümü 20.04.2005 günlü sözleşmeyle temlik aldığını, edimini yerine getirdiğini ileri sürerek taşınmazın adına tescilini veya taşınmaz bedelinin faiziyle alınmasını istemiştir.

Birleştirilen 2012/494 esas sayılı davada da davacı Altınok, davalı yüklenici İbrahim ile dava dışı arsa maliki Lütfiye arasındaki inşaat sözleşmesi uyarınca yükleniciye bırakılan 7 numaralı bağımsız bölümü 25.06.2007 günlü sözleşmeyle temlik aldığını ve edimini yerine getirdiğini ileri sürerek taşınmazın adına tescilini veya ödediği 42.000 TL bedelin 25.06.2007 tarihinden itibaren faiziyle birlikte tahsilini istemiştir.

Davalı yüklenici İbrahim ve arsa maliki Lütfiye ayrı ayrı davaların reddi gerektiğini savunmuşlardır.

Mahkemece, davacı İsmail’in tapu iptali ve tescil isteminin kabulüne, davacı Cevat’ın bedele ilişkin isteminin kabulüyle 35.000 TL bedelin davalı İbrahim’den alınmasına, davacılar Bilginur ve Altınok’un istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacılar Cevat, Altınok ve Bilginur vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

Dava, arsa sahibi ile yüklenici arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince yükleniciden bağımsız bölüm temlik alan davacıların tapu iptali ve tescil, ikinci kademede ise tazminat taleplerine ilişkindir.

1-Davacı A.. B.. vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin tarafı olan yüklenici edimleri yerine getirdiğinde arsa sahibine karşı kazandığı kişisel hak sebebiyle arsa payı veya bağımsız bölüm tapusunun devrini ondan isteyebileceği gibi Borçlar Kanununun 162 ve devamı maddelerine dayanarak kişisel hakkını arsa sahibinin muvafakati gerekmeksizin üçüncü kişilere yazılı olmak koşuluyla devir ve temlik edebilir. Yüklenicinin kişisel hakkını temellük eden üçüncü kişi de bu hakkı yüklenicinin halefi olarak arsa sahibine karşı ileri sürme olanağına sahiptir.

Somut olayda, yüklenici ile arsa maliki arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi ileriye dönük olarak hükmen feshedilmiştir. Dava konusu

7 numaralı bağımsız bölüm yükleniciye bırakılmış ancak yüklenici aynı bağımsız bölümü birden fazla kişiye temlik etmiştir. Bu durumda en eski tarihli temlik sözleşmesine değer verilmesi gerekir. Davacı A.’un dayandığı 25.07.2007 günlü sözleşme diğer davacıların dayandığı temlik sözleşmelerinden sonra düzenlenmiş olduğundan davacıya yapılan temlik işleminin hüküm ve sonuç meydana getirmeyeceği, sadece bir taahhüt işlemi olarak yükleniciyi borçlandıracağı açıktır. Bu nedenle, yüklenicinin temliki işlemine dayanarak mülkiyet aktarımı istenemeyeceğinden davacının tapu iptali ve tescil isteminin reddine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamaktadır.

Ancak, davacı Altınok ve davalı yüklenicinin imzalarını taşıyan davacının dayandığı 25.06.2007 günlü “Taahütnamedir” başlıklı adi yazılı belgede 7 numaralı bağımsız bölümün satılarak bedelinin alındığı yazılıdır. Temlik sözleşmesinde bağımsız bölümün bedeli belirtilmemiş ise de bedelin tamamen ödendiği açıkca anlaşılmaktadır. TMK’nın 6. maddesi hükmü gereğince yaptığı ödemeleri kanıtlamak davacının yükümlülüğündedir. Her ne kadar sözleşmede bedel belirtilmemiş ise de davacı dayandığı belge ile taşınmazın bedelini ödediğini kanıtlamıştır. Bu nedenle, bedel ödeme yükümlülüğünü yerine getiren davacı, taşınmazın devir borcunu yerine getiremeyen davalı yükleniciden tazminat talep edebilir. Ancak bu bedel dava konusu taşınmazın dava tarihindeki rayiç değerini geçemez. Davacının dayandığı temlik sözleşmesinin yazılı biçim koşulu yerine getirildiğinden geçerli bulunduğu gözetilmeksizin satış bedelinin ödendiğinin kanıtlanamadığı gerekçesiyle bedel isteminin reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

2-Davacı Bilginur vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Somut olayda, yüklenici ile arsa maliki arasındaki inşaat sözleşmesi feshedilmiş, dava konusu bağımsız bölüm yükleniciye bırakılmıştır. Ancak, yüklenici aynı bağımsız bölümü birden fazla kişiye temlik ettiğinden en eski tarihli temlik sözleşmesine değer verilmesi gerekir. Davacı Bilginur’un dayandığı 11.04.2006 tarihli temlik sözleşmesi de diğer davacıların dayandığı temlik sözleşmelerinden sonra düzenlenmiş olduğundan bu davacıya yapılan temlik işleminin de hüküm ve sonuç meydana getirmeyeceği, sadece bir taahhüt işlemi olarak yükleniciyi borçlandıracağı açıktır. Bu nedenle yüklenicinin temlik işlemine dayanarak mülkiyet aktarımı isteminde bulunulamayacağından davacının tapu iptali ve tescil isteminin reddine karar verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

Ancak, davacı 29.03.2012 günlü ıslah dilekçesi ile ikinci kademede taşınmazın değerinin tahsilini istemiştir. HMK’nın “Taleple bağlılık ilkesi”

başlıklı 26. maddesi uyarınca istisnalar dışında hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Mahkemece, davacının bu istemiyle ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de doğru görülmemiştir.

3-Davacı Cevat vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Ancak, davacı 29.03.2012 günlü ıslah dilekçesi ile ikinci kademede taşınmazın değerinin tahsilini istemiştir. HMK’nın “Taleple bağlılık ilkesi”

başlıklı 26. maddesi uyarınca istisnalar dışında hakim tarafların talep sonuçlarıyla bağlı olup ondan fazlasına veya başka bir şeye karar veremez. Mahkemece, davacının bu istemiyle ilgili olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de doğru görülmemiştir.

3-Davacı Cevat vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Alacağın temliki ve borcun nakli 818 sayılı Borçlar Kanununun 162 ila 181. maddelerinde düzenlenmiştir. Temlik, alacağın ona bağlı bütün (yan ve öncelik) hakları ile birlikte devralana geçmesini sağlar ve bu işlem yapılırken borçlunun rızası alınması gerekmez. Temlik, hatta borçlunun muhalefetine rağmen geçerli olarak doğar ve hükümlerin hasıl eder. Borçlunun temlikten sonraki asıl muhatabı artık alacağı temellük eden (devralan) kişidir. Bu itibarla borçlunun borçtan kurtulabilmesi için temlik işleminden sonra borcunu devralan kimseye ifa etmesi gerekir. Şu hale göre temlik anına kadar borçlu temlikin dışında iken temlik anından itibaren evvelki alacaklı temlik işleminin dışına çıkmaktadır.

Somut olayda inşaat sözleşmesi ileriye dönük olarak hükmen feshedilmiştir. Dava konusu 7 numaralı bağımsız bölüm yükleniciye bırakılmış ancak, yüklenici aynı bağımsız bölümü 24.08.2005 günü davacı İ.. A..’a 20.04.2005 tarihinde de davacı C.. A..’e temlik etmiştir. Görüldüğü üzere davalı yüklenici inşaat sözleşmesi uyarınca kazandığı hakkını birden fazla kişiye temlik etmiştir. Kural olarak şahsi hakların yarışması durumunda geçerliliğini yitirmediği veya sözleşmeden dönülmediği sürece önceki tarihi taşıyan sözleşmeye değer verilir. Bu durumda mahkemece geçerliliğini koruyan 20.04.2005 günlü temlik sözleşmesine değer verilerek dava konusu bağımsız bölümün davacı C.. A.. adına tesciline karar verilmesi gerekir.

Mahkemece eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, belirtilen sebeplerle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekillerinin temyiz itirazlarının ayrı ayrı kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 1.100TL Yargıtay duruşma vekalet ücretinin davalılardan alınarak temyiz eden davacılara verilmesine, peşin yatırılan harcın istek halinde iadesine, 23.09.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2664, Karar No: 2012/5407, Tarih: 05.04.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/2664 E.  ,  2012/5407 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İtirazın Kaldırılması

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağı nedeniyle tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine borçlu tarafından itiraz edilmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması, takibin devamı isteminde bulunmuştur. Mahkemece itirazın kaldırılmasına, takibin devamına karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı, ... 9.İcra Müdürlüğünün 2009/36011 Esas sayılı takip dosyasında, 17.11.2009 tarihli takip talebi ile, 2009 yılı Eylül ayı ile 2010 yılı Mart ayı arasındaki ödenmeyen kira paralarının işlemiş faizi ile birlikte tahsilini istemiştir. Davalı süresinde vermiş olduğu itiraz dilekçesinde, icra dairesinin yetkisiz olduğunu, borcu bulunmadığını belirterek asıl alacağa, faize ve ferilerine itiraz etmiştir. Davalı cevap dilekçesinde, kira sözleşmesinin 10.maddesinde düzenlenen fesih şartlarını yerine getirerek akdi feshettiğini ve anahtarın notere tevdi edildiğini, davacıdan depozito alacağı bulunduğunu savunmuş fesih ihtarnamesi ile anahtarın notere tevdine ilişkin tutanağı ibraz etmiştir. Mahkemece davalı borçlunun itirazlarını İİK'nun 68.maddesinde açıklanan belgelerle kanıtlayamadığı gerekçesiyle istemin kabulüne karar verilmiştir. Davacı İİK’nun 269/c maddesi gereğince imzası ikrar edilmiş bir belgeye dayanarak kira alacağı istemiş ise davalı akdi reddetmeyip kiranın ödendiğini ya da sair sebeplerle istenemeyeceğini savunmuş ise, bu savunmasını İİK.'nun 269/c maddesinde nitelikleri yazılı belgelerle kanıtlamak zorundadır. Davalı borçlunun cevap dilekçesi ile birlikte sunduğu akdin feshine ilişkin ihtar ve anahtarın notere tevdine ilişkin belge karşısında akdin feshinin haklı olup olmadığı, taşınmazın tahliye edilip edilmediği ve usulüne uygun anahtar tesliminin bulunup bulunmadığı hususları dar yetkili icra mahkemesinde incelenemez. Mahkemece, istemin görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile karar verilmesi doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ;Yukarıda açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 05.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/10334, Karar No: 2013/567, Tarih: 14.01.2013

**9. Ceza Dairesi         2012/10334 E.  ,  2013/567 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : İftira

Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın kızı ...'nin ölümü nedeniyle yargılandığı Karabük Asliye Ceza Mahkemesinin 1998/676 esas - 1999/128 karar sayılı dosyasında taksirle ölüme sebebiyet verme suçundan beraat etmesi ve anılan dosyada bulunan Adli Tıp Kurumu tarafından düzenlenen otopsi zabtında maktülenin kesin ölüm nedeninin künt kafa travmasına bağlı beyin zarı kanaması ve ödemi olarak bildirildiğinin anlaşılması karşısında; sanığın Karabük 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2007/272 esas sayılı dosyasının 20.03.2008 tarihli duruşmasında davacı karşılık davalı sıfatıyla kızı ...'nin 22.02.2005 tarihinde ölen kayınpederinin tecavüzü neticesi öldüğünden şüphelendiği, eşinin mahkemede şikayetçi olması durumunda boşanma davası açacağını söylediği yolunda beyanda bulunmak şeklinde gerçekleşen eyleminin TCK'nın 130. maddesinde düzenlenen kişinin hatırasına hakaret suçunu oluşturduğu ve soruşturulması ve kovuşturulması şikayete tabi olan anılan suç yönünden TCK'nın 73/1. maddesinde öngörülen 6 aylık sürede sanık hakkında şikayette bulunulmaması karşısında, davanın düşürülmesine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle BOZULMASINA, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın CMUK'nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında açılan davanın belirlenen suç vasfı nedeniyle DÜŞMESİNE, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8047, Karar No: 2019/16444, Tarih: 25.11.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/8047 E.  ,  2019/16444 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede:

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen hakaret eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tipine uyduğu,

Suça sürüklenen çocuğun eylemini aleni sayılan sokakta işlemesine karşın, TCK’nın 125/4. maddesi uygulanmamış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 25/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.