muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/9670, Karar No: 2023/10805, Tarih: 06.11.2023

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 10.06.2006-08.09.2016 tarihleri arasında çalıştığının tespiti istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 506 sayılı Kanun'un 79, 5510 sayılı Kanun'un 86 ncı maddeleridir.

3. Değerlendirme

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanun'un 86/9 uncu maddesidir. 506 sayılı Kanun'un 6 ncı maddesinde ifade edildiği üzere, “sigortalı olmak hak ve yükümünden kaçınılamaz ve vazgeçilemez.” Anayasal haklar arasında yer alan sosyal güvenliğin yaşama geçirilmesindeki etkisi gözetildiğinde, sigortalı konumunda geçen çalışma sürelerinin saptanmasına ilişkin davaların, kamu düzenine ilişkin olması nedeni ile özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi zorunludur. Bu bağlamda, hak kayıplarının ve gerçeğe aykırı sigortalılık süresi edinme durumlarının önlenmesi, temel insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının korunabilmesi için, bu tür davalarda tarafların gösterdiği kanıtlarla yetinilmeyip, gerek görüldüğünde resen araştırma yapılarak kanıt toplanması gerektiği özellikle göz önünde bulundurulmalıdır.

İnceleme konusu dosyada; davacı 10.06.2006-08.09.2016 döneminde çalıştığının tespitini talep etmiş, Mahkemece talep gibi davanın kabulüne karar verilmiştir. Davalı Apartman Yönetimi ile davacının eşi ... arasında 10.06.2006 tarihinden itibaren bir yıllığına yapılmış kira sözleşmesi bulunmaktadır. Apartman Yönetimi tarafından Kuruma verilen 11.11.2016 tarihli dilekçede kapıcı dairesinin kullanımı karşılığında temizlik işlerinin yapılması için 10.06.2006 tarihinde sözleşme yapıldığı, temizlik işlerinin ... ve ailesi tarafından yerine getirildiği belirtilerek davacının kısmi süreli ve geriye dönük olarak sigorta işlemlerinin yapılması istenilmiş, aylık prim ve hizmet belgeleri sunulmuş ise de iş yeri kayıt ve belgelerinin ibraz edilmemesi nedeniyle sunulan aylık prim ve hizmet belgeleri işleme alınmamıştır. Davacının talep ettiği dönemde hizmet bildirimi bulunmamakta olup, eşi ...'ın 29.11.1999-08.07.2008 ve 07.06.2012-14.05.2019 dönemlerinde dava dışı iş yerlerinden kesintili bildirimleri bulunmaktadır. Ayrıca ...'ın 10.02.2011-28.11.2015 tarihleri arasında yurt dışına çıkış ve giriş kayıtlarının olduğu görülmektedir.

Somut dosyada dinlenen bazı tanıklar apartmanın temizlik işlerinin ilk dönemlerde davacının eşi ... tarafından yapıldığını, daha sonra eşinin başka işlerde çalışmaya başlaması ve yurt dışına gitmesi nedeniyle davacının işe devam ettiğini beyan etmişlerdir. Mahkemece dosyadaki bilgi ve belgeler ile söz konusu tanık beyanları da incelenmek suretiyle davacının çalışma başlangıcı tespit edilmelidir. Diğer yandan, yedi kat, 14 daireden oluşan apartmanda temizlik ve çöp toplama işi yaptığı ifade edilen davacının aylık çalışma gün sayısı belirlenmeli, yapılacak değerlendirmede 7,5 saatlik çalışmanın bir gün sayılacağı gözetilmeli, elde edilecek sonuca göre karar verilmelidir.

Mahkemece, bu maddi ve hukuki olgular göz önünde tutulmaksızın yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

06.11.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2664, Karar No: 2014/21630, Tarih: 02.06.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/2664 E.  ,  2014/21630 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nin 53. maddesinin uygulanmaması, hak yoksunluğunun kasıtlı suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olduğu ve bu hususun infaz aşamasında re'sen gözetilmesi gerektiğinden; haksız tahrik nedeniyle 1/4 ten, 3/4'e kadar ceza indirimi öngören 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi ile yapılan uygulama sırasında, katılandan kaynaklanan ve hakaret ve basit yaralamadan oluşan haksız tahrikin ulaştığı boyut dikkate alınarak, azami oranda indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas sabıkası bulunduğu halde hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 02.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/8519, Karar No: 2016/5753, Tarih: 04.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/8519 E.  ,  2016/5753 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : TCK'nın 37/1 maddeleri yollamasıyla 155/2, 62/1, 52 ve 53 maddeleri uyarınca 2'şer yıl 6'şar ay hapis ve 10.000'er TL adli para cezası, sanık Tuncay için ayrıca TCK'nın 58 maddesine göre mükerrirlere özgü infaz rejimi Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'ın Et ve Balık Kurumunun et ve canlı hayvan ithalatı konusunda vekili olduğu, diğer katılan ...'ın da, H... G... C...Ltd şirketinin Türkiye'deki işlerini takip ettiği, ithal edilen büyükbaş hayvan nakliyatı konusunda E.... T...Kooperatifi ile şifahen anlaşma sağlandığı ancak A.....Gümrük Kantarı çıkışlı 45 ....8... plaka sayılı kamyonla yapılacak sevkiyatın gitmesi gereken A....Zafer Et Kombinasına ulaşmaması üzerine katılanların şikayetiyle, kamyonun sahibi olan sanık ... ile kamyonun şoförlüğünü yapan sanık ...'nın kamyona yükledikleri 16 baş canlı kasaplık hayvanı teslim edilecek yere götürmeyerek, diğer sanık ... vasıtasıyla Bayraklı'da kasaplık yapan temyiz kapsamı dışındaki sanıklara toplam 35.000 TL 'ye sattıkları, bu suretle sanıkların iştirak halinde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia olunan olayda;

Sanıklardan Mustafa'nın aşamalarda ikrar içeren ,diğer sanıkların ise inkara yönelik savunmaları, katılanların beyanları, taşıma sözleşmesi ve araçla igili kayıtlar, teslim tutanağı, tanıklar ..., ..., ..., ... ve ... in olaya ilişkin aşamalardaki anlatımları, sevk irsaliyesi, Gümrük ve G....Restorant'a ait kamera kayıtlarına ilişkin CD inceleme tutanağı, kıymet takdir tutanağı ve tüm dosya kapsamından sanıkların mahkumiyeti yönündeki kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş, sanıklar Şeref ve Mustafa'nın tekerrüre esas olan sabıka kayıtları olduğu anlaşılmakla, bu sanıklar hakkında da TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 04.05.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/16854, Karar No: 2010/2370, Tarih: 10.03.2010

**6. Ceza Dairesi         2006/16854 E.  ,  2010/2370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında, Ş. Urfa 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 1386/545 sayılı kararıyla 6136 sayılı Yasaya aykırılıktan verilen cezanın 29.08.2000 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle, hükümden sonra 08.02.2008 tarih ve 26781 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren, 5728 sayılı Yasanın geçici madde: 1/1.fıkrası yollamasıyla, aynı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231/5-14. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Gerekçeli kararın mahkeme mührü ile mühürlenmemesi suretiyle 5271 sayılı CMY’nın 232/7. maddesine aykırı davranılması,

2-5237 sayılı TCY’nın 145. maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCY’nın 522. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleri, her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlamak dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığı” nın 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, bunun; daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinmesi kadar değer olarak da az olan şeyi alma durumunda, olayın özelliği ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek yazılı biçimde uygulama yapılması,

3-5237 sayılı Yasanın 142/1-b. maddesinin uygulanması sırasında alt sınırdan ceza tayin edildiği yazılmasına karşın temel cezanın 3 yıl olarak saptanması,

4- Sanığın eylemine uyan 765 sayılı TCY’nın 493/1, 522 maddeleriyle 5237 sayılı TCY’nın aynı suça uyan 142/1b. ve 116/1. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezaların türü, alt ve üst sınırları bakımından, anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3 maddeleri ışığında; 765 sayılı TCY’nın, sanık yararına olduğunun gözetilmesi zorunluluğu,

5-Kabule göre de;

5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanması sırasında, aynı maddenin 3. fıkrasının göz ardı edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 10.03.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/371, Karar No: 2009/2691, Tarih: 17.04.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/371 E.  ,  2009/2691 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden ... dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Çekişmeli taşınmaza komşu 168 ada 21 ve 24 sayılı parsellere ait 04.06.1956 tarih 1 nolu tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin,

2- a) Davacı dayanağı 03.05.1968 tarih 1 nolu, 07.09.1993 tarih 8 nolu, 07.09.1993 tarih 9, 07.09.1993 tarih 10, 24.11.1972 tarih 8 ve 24.11.1972 tarih 9 nolu tapu kayıtları ile tespite dayanak olan Temmuz 1932 tarih 32 nolu tapu kayıtlarının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin var ise haritalarının,

b) Davacı dayanağı 03.05.1968 tarih 1 nolu, 07.09.1993 tarih 8 nolu, 07.09.1993 tarih 9, 07.09.1993 tarih 10, 24.11.1972 tarih 8 ve 24.11.1972 tarih 9 nolu tapu kayıtları ile tespite dayanak olan Temmuz 1932 tarih 32 nolu tapu kayıtlarının kadastro sırasında revizyon görüp görmediğinin revizyon görmüş ise tespitin kesinleşip kesinleşmediğinin araştırılarak tapu kayıtlarının, revizyon gördükleri parsellere ait onaylı tutanak örneklerinin ve mahkeme kararı ile kesinleşmiş olanlar var ise bunlara ilişkin onaylı karar örnekleri ile Yargıtay denetiminden geçenlere ait ilgili Yargıtay kararlarının onaylı örneklerinin celbi ile dosyasına konulmasına, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.04.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2645, Karar No: 2020/1936, Tarih: 11.03.2020

**14. Ceza Dairesi         2016/2645 E.  ,  2020/1936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdur ...'a yönelik), çocuğun cinsel istismarı (mağdurlar ... ile...'e yönelik)

HÜKÜM : Mahkumiyet (mağdur sayısınca ayrı ayrı)

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdurlar ... ile ...’e karşı ayrı ayrı) kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçundan (mağdur ...’a karşı) kurulan hükmün incelenmesinde;

Mağdurun aşamalarda olay anında sanığın elini külodunun içine sokarak kalçasını okşadığı sırada zorla parmağını anüsüne sokmasından dolayı canının yandığı yönündeki beyanları ile bunu destekler nitelikteki çocuk cerrahi uzmanınca hazırlanan 15.07.2011 tarihli adli raporda yapılan anal muayenede perianal hafif hiperemi, litotomi pozisyonunda saat 5-6 hizasında yüzeysel fissür saptanmış olup fiilin vücuda organ veya sair bir cisim sokulması suretiyle işlendiğinin belirtilmesi karşısında, sanık hakkında düzenlenen 09.09.2011 günlü iddianamede mağdura yönelik nitelikli cinsel istismar eyleminden bahsedilmeksizin kalçasını okşayarak öpmesinden dolayı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı suçunu işlediği anlatılarak buna uygun sevk maddeleri gereğince cezalandırılmasının talep edildiği nazara alınarak öncelikle sanık hakkında mağdurun anüsüne parmak sokma eyleminden dolayı çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması istemiyle ayrı bir kamu davası açılması sağlanıp, mevcut dosya ile birleştirilmesinden sonra 28.06.2014, 02.12.2016 tarihlerinde yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı işlenen suçlarda değişiklik yapan 6545 ve 6763 sayılı Kanunlarla getirilen düzenlemeler de göz önüne alınmak suretiyle belirlenecek lehe Kanuna göre çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdur ...'a yönelik) suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma (mağdur ...'a yönelik) suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Olay günü çamlık mesire alanındaki bir çardakta alkol alan sanığın, aynı yerde gördüğü on beş yaşından küçük mağdurlar ..., ... ile ...’ı çağırmasının ardından yanına gelen mağdur ...’a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu ne şekilde işlediği hususunda denetime elverişli ve mevcut delillerle ilişkilendirilmiş şekilde kabul gerekçeleri ortaya konularak hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde olay anlatımı yapıldıktan sonra sanığın müsnet suçtan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafisi ile O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.03.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/2963, Karar No: 2007/4196, Tarih: 30.03.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/2963 E.  ,  2007/4196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada Alaşehir Sulh Hukuk ile İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, hükümlüye vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ...'in cezaevine girmeden önce 2663 Sok., No: 40/1 .../İZMİR adresinde oturduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince İzmir 4. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 30/03/2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4868, Karar No: 2011/4388, Tarih: 11.07.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/4868 E.  ,  2011/4388 K.**

**"İçtihat Metni"**

Eşi ...'ı öldürmeye teşebbüsten sanık ...'ın bozma üzerine yapılan yargılanması sonunda: hükümlülüğüne ilişkin (GİRESUN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/09/2010 gün ve 82/244 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1-Sanığın eşi mağdureye tabanca ile iki el ateş ederek sol el ikinci parmaktan ve kafa bölgesine isabetle kafatası kırığına, beyin kanamasına ve yaşamsal tehlike geçirmesine neden olacak şekilde yaraladığı olayda; teşebbüs nedeniyle 13-20 yıl arasında hapis cezası öngören TCK.nun 35. maddesi uygulamasında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığına göre üst sınıra yakın bir ceza yerine yazılı şekilde 15 yıl hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

2-Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı tahrik ve takdiri indirim sebebinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine verilen hükümde eleştiri nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin ağır tahrik nedeniyle cezadan en üst sınırdan indirim yapılması gerektiğine, suç niteliğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 11/07/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2001, Karar No: 2013/3870, Tarih: 07.03.2013

**3. Hukuk Dairesi         2013/2001 E.  ,  2013/3870 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TÜKETİCİ MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 2.400 TL tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın reddi cihetine gidilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının aracının motorundaki arızanın giderilmesi için davalı servise tamir ettirdiğini, tamirin ayıplı yapıldığını, aracını kullanamadığını belirterek 2400 TL zarar bedelinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, davanın ispatlanamadığı gerekçesiyle reddi cihetine gidilmiştir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 3/e maddesinde tüketici “Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, “hazır bir malı veya hizmeti” satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri, olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır.

818 sayılı BK.nun 355.maddesinde (6098 sayılı TBK.nun 470.maddesi) gereğince, eser sözleşmesi, yüklenicinin bir eser meydana getirmeyi, iş sahibinin de bunun karşılığında bir bedel ödemeyi üstlendiği sözleşmedir. Eser sözleşmesinin bu tanımı ile satım sözleşmesinden ayıran en önemli yanı, satımda sözleşme anında satın alınan şey mevcut ve kullanılabilir iken, eser sözleşmesinde sözleşme anında eser ortada olmayıp, sözleşmeden sonra imali söz konusudur. İstenilen vasıfta imalatın gerçekleştirilmesini gerektirmektedir.

Davada, davacının aracının motorundaki arızanın giderilmesi talep edilmektedir.

Bu durumda, eser sözleşmelerinden doğan uyuşmazlıkların çözümünde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanunun uygulanması hukuken olanaklı değildir. Yargıtay H....nun 26.02.2003 tarih ve 2003/15-127 E.-2003/102 K.sayılı kararında da bu husus belirtilmiştir.

Mahkemece, uyuşmazlığın çözümünde genel mahkemelerin görevli olması nedeniyle görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, Tüketici Mahkemesi sıfatıyla davanın esası hakkında hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 07.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5641, Karar No: 2016/3195, Tarih: 05.04.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/5641 E.  ,  2016/3195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 213 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Beraat

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 30.07.2014 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, hakkındaki kamu davasının TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeksizin hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 05.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.