muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/1015, Karar No: 2008/3098, Tarih: 09.05.2008

Yukarıda özetle açıklanan hukuksal çerçeve kapsamında somut olayın değerlendirilmesine gelince; dosya kapsamındaki deliller değerlendirildiğinde, üçüncü kişi durumundaki davacının, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin konusu olan tapulu taşınmazın davalı ...’ya yapılan temlikinin danışıklı olduğunu; bu kapsamda mutlak ya da nisbi muvazaa sebebiyle geçersizliğini, tescilin yolsuzluğunu ve yasal karinenin aksine ...’nın taşınmazı iktisabında iyiniyetli olmadığını ve tüm bu sebeplerle taşınmazın mülkiyetini kazanamadığını yasal delillerle kanıtlayamadığı sonucuna varılmaktadır. Buna göre temlik işleminin danışıklı olarak yapılmış olduğu, davacı yanca yasal delillerle kanıtlanamadığı halde; davanın reddi yerine, mahkemece yazılı şekilde davanın kabulü ile davalı ... adına olan tapu kaydının iptâline ve... mirasçıları adına tesciline karar verilmesi doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.

./..

s.3

15.H.D.

2007/1015

2008/3098

SONUÇ:Yukarıda açıklanan sebeplerle davalı taraf vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüne ve kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 550,00 YTL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davalı ...'e verilmesine, ödedikleri temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalılara geri verilmesine, 09.05.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9142, Karar No: 2011/11546, Tarih: 05.10.2011

**14. Hukuk Dairesi         2011/9142 E.  ,  2011/11546 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 05.03.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 04.03.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kadastro tespiti sırasında 1580 sayılı yasanın 159 ve 160. maddeleri yarınca davalı ... adına harmanyeri cinsi ile tespit ve tescil edilen 1342 ada 8 parsel sayılı taşınmazda imar uygulaması yapılması ile oluşan ve yine davalı ... adına tescil edilen 1342 ada 28 ve 29 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına tescili istemine ilişkindir.

Davalı, hak düşürücü sürenin geçmesi nedeniyle davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3. fıkrasındaki on yıllık hak düşürücü sürenin geçtiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı temyiz etmiştir.

25.02.2009 tarihinde kabul edilerek 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile, 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” şeklinde ekleme yapılmıştır.

Aynı Kanunun 3. maddesi ile 3402 Sayılı Kadastro Kanununa eklenen Geçici 10. madde ise “Bu Kanunun 12. maddesinin 3.fıkrası hükmü, Devletin hüküm ve tasarrufu altında olduğu iddiası ile yürürlük tarihinden önce açılmış ve henüz kesin hükme bağlanmamış olan davalarda dahi uygulanır” kuralını getirmiştir.

Ancak, 5841 Sayılı Kanunun 2. maddesi ile; 3402 sayılı Kadastro Kanununun 12. maddesinin 3.fıkrasına eklenen “Bu hüküm, iddia ve taşınmazın niteliğine yahut Devlet veya diğer kamu tüzel kişileri dahil tarafların sıfatına bakılmaksızın uygulanır” cümlesinde yer alan "...iddia ve taşınmazın niteliğine" ibaresi ve 3. madde ile 3402 sayılı Kanuna eklenen “Geçici 10. madde” Anayasa Mahkemesinin 12.05.2011 günlü ve E.2009/31, K. 2011/77 sayılı kararı ile iptal edildiğinden Hazine’nin mera (yayla) iddiasıyla açtığı iptal ve sınırlandırma davaları on yıllık hak düşürücü sürenin dışında kalmıştır.

Hal böyle olunca, Anayasa Mahkemesinin yukarıda belirtilen iptal kararı göz önüne alınarak çekişmenin esasının incelenmesi gerekirken, davanın hak düşürücü sürenin geçmiş olması nedeniyle reddine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 05.10.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/38252, Karar No: 2014/17586, Tarih: 21.05.2014

**4. Ceza Dairesi         2012/38252 E.  ,  2014/17586 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2010/297273

MAHKEMESİ : Geyve Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 01/06/2010

NUMARASI : 2008/184 (E) ve 2010/78 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın eşi olan tanık S.. T..'nın aşamalarda bir TIR'ın kendilerini sıkıştırdığından bahsetmesi, sanığın soruşturma ve kovuşturma evresinde inkar etse de temyiz dilekçesinde TIR'ın kendilerini tehlikeye atması nedeniyle bunun oluşturduğu tahrik ile havaya ateş ettiğini kabul etmesi karşısında, olayın çıkış sebebi üzerinde durularak, sanık lehine haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmemesi,

2-Adli sicil kaydındaki sabıkasının silinme şartları oluşan sanık hakkında, CMK'nın 231/6. maddesi uyarınca, kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları göz önünde bulundurularak, yeniden suç işleyip işlemeyeceği konusunda bir değerlendirme yapılıp, sonucuna göre hükmün açıklanmasının geri bırakılmasıyla ilgili bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, "sabıkalarının bulunması, suçla korunan hukuki yarar, cezadan beklenen yaptırım gücü ve kamu yararı dikkate alınarak" şeklindeki kanuni ve yeterli olmayan gerekçeyle, anılan Kanun maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık H.. T.. müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnamedeki onama düşüncesinin reddiyle HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine 21/05/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/9950, Karar No: 2019/6122, Tarih: 14.05.2019

**12. Ceza Dairesi         2017/9950 E.  ,  2019/6122 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : TCK'nın 89/1-2-e, 22/3, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Meydana gelen kazada kafa içi tramva sebebiyle hayati tehlike geçiren katılan hakkında Yalova Devlet Hastanesi beyin cerrahisi tarafından düzenlenen 01.12.2014 tarihli raporda iyileşme sürecinin devam ettiği kati raporunun 6 ay sonra yapılacak kontrol muayenesinde düzenleneceği belirtilmiş ise de; katılan hakkında diğer bölümlerce düzenlenen raporlarda herhangi bir pataloji görülmediği belirtilmesi sebebiyle düzenlenecek kati raporun yaralanmanın derecesini değiştireceğine dair bir tespit bulunmaması karşısında tebliğnamedeki kati raporun alınması amacıyla bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.

TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak TCK'nın 22/3. maddesinin TCK'nın 89/1. maddesi gereğince belirlenen temel cezadan sonra uygulanması yerine, 89/2-e maddesinden sonra uygulanması, sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın, kusur durumuna ilişkin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA; 14/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12803, Karar No: 2012/3134, Tarih: 16.03.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2011/12803 E.  ,  2012/3134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden ve ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından sanık ...'in yapılan yargılaması sonunda; çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından mahkûmiyetine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından beraatine dair ... 1. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 01.10.2010 gün ve 2009/374 Esas, 2010/214 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii, katılanlar vekili ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmeleri usul ve kanuna uygun olduğundan yerinde görülmeyen O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılanlar vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Oluşa ve kabule göre, sanığın cinsel istismar amaçlı mağdur ...'i kolundan tutup çektiği ve kucağına oturtmaya çalıştığı, diğer mağdur ...'yı da kollarından tutup kendisine doğru çekip kucağına oturtarak cinsel istismar suçunu cebir kullanarak işlemesi karşısında cezalarında TCK.nın 103/4. maddesi uyarınca artırım yapılması gerekirken yazılı şekilde hüküm kurularak eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, sanık müdafii ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 16.03.2012 tarihinde oybiryiğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13492, Karar No: 2010/5255, Tarih: 05.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13492 E.  ,  2010/5255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece daha önce incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/288 Esas-2005/173 Karar, Dairenin:2009/13429 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/13770, Karar No: 2014/20201, Tarih: 24.12.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/13770 E.  ,  2014/20201 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kısmen kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalılar tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'in raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacılar, davaya konu 354 ada 7 parsel sayılı taşınmazda davalılar ile paydaş olduklarını, davalılardan ... ...'in taşınmaz üzerine inşaat yapmak için dava dışı yüklenici ile sözleşme düzenlediğini, ancak diğer paydaşların bu inşaata rızaları olmadığını, davacı ...'nin inşatın yapılmaması için ihtarname keşide ettiğini, buna rağmen inşaata devam edildiğini, davalıların 1989 yılından beri diğer paydaşların rızaları olmadığını bilmelerine rağmen taşınmazdaki işyerleri ve depoları haksız olarak kiralamak ve işletmek suretiyle kullandıklarını ileri sürerek, ecrimisil istemiyle eldeki davayı açmışlar; davalılardan ... ... dışındaki davalılar taşınmazı kullanmadıklarını, davalı ... da kendisinin taşınmazı kullanmadığını, davalı ...'in kullandığını belirterek, davalı ... ise intifadan men olgusunun gerçekleşmediğini belirterek reddi savunmuşlardır.

Mahkemece, iddianın sabit olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden; 354 ada 7 parsel sayılı taşınmazın arsa vasfıyla bir kısım davacılar ve davalılar adına tapuda kayıtlı olduğu, taşınmazda ... ve zemin katın kullanılır vaziyette, 1. katı inşaat halinde olan yapının bulunduğu, yapılan keşif neticesinde alınan bilirkişi raporunda ... kattaki 2,3 ve 4 nolu depolarla, zemin kattaki 10,11 ve 12 nolu işyerlerinin oyun salonu olarak kullanıldığının, 13 nolu bölümün ise depo olarak kullanıldığının belirtildiği anlaşılmaktadır.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir. (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı)

Somut olaya yukarıda açıklanan ilkeler çerçevesinde bakıldığında, davalılardan ... ... yönünden intifadan men olgusunun gerçekleştiği açıktır. Davalı ...'in bu yöne ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. Reddine.

Ancak, diğer davalılar taşınmazı kullanmadıklarını bildirmelerine rağmen mahkemece bu konuda inceleme ve araştırma yapılmamış, davalıların bildirdikleri tanıklar dinlenmemiştir

.Öte yandan, her bir davacının payına düşen ecrimisil miktarının ayrı ayrı hesaplanarak hüküm kurulması gerekirken, mahkemece bu hususun göz ardı edilerek infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verilmiş olması da isabetsizdir.

Ancak, diğer davalılar taşınmazı kullanmadıklarını bildirmelerine rağmen mahkemece bu konuda inceleme ve araştırma yapılmamış, davalıların bildirdikleri tanıklar dinlenmemiştir

.Öte yandan, her bir davacının payına düşen ecrimisil miktarının ayrı ayrı hesaplanarak hüküm kurulması gerekirken, mahkemece bu hususun göz ardı edilerek infazda tereddüt yaratacak şekilde karar verilmiş olması da isabetsizdir.

Hal böyle olunca, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 190. maddesi gereğince, taraflarca bildirilen tüm deliller tam olarak toplanması, tanıklardan ... ... dışındaki davalıların her birinin ayrı ayrı taşınmazı kullanıp kullanmadığının, kullanıyorsa ne şekilde kullandıklarının ayrıntılı olarak sorulup tespit edilmesi, bu şekilde soruşturmanın eksiksiz tamamlanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken noksan soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalıların bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5760, Karar No: 2008/10352, Tarih: 13.10.2008

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2008/5760 E.  ,  2008/10352 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, ortak yerlere müdahalenin önlenmesi ve eski hale getirme istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı dava dilekçesinde, davalının mimari plan ve projeye aykırı olarak ortak alanlara garaj, kömürlük ve çardak yaptığını, direk diktiğini, binanın çevresindeki temele su sızmaması için yapılan betonu ve boruyu kırdığını ve bu yerler ile sığınak olarak kullanılan ortak yere kendi eşyalarını koyarak tek başına kullandığını, ortak alana artezyen kuyusu açtığını belirterek projeye aykırı bu eylemlerine son verilmesini ve bu tadilat ve kullanımların giderilmesini, yapılan değişikliklerin projeye uygun hale getirilmesini istemiştir.

Mahkemece ortak yere yapılan çardak yönünden davanın kabulüne, diğer talepler yönünden reddine karar verilmiştir.

Dosya içerisindeki tapu kaydı içeriğinden tarafların kat irtifaklı anataşınmazda kat maliki oldukları anlaşılmaktadır. Kat Mülkiyeti Yasasının 5711 sayılı Yasayla değişik 19. maddesinin ikinci fıkrası hükmü uyarınca kat maliklerinden biri tüm kat maliklerinin 4/5'inin yazılı rızası olmadıkça ana taşınmazın ortak yerlerinde inşaat, onarım, tesis ve değişiklikler yaptıramaz. Yerinde yaptırılan inceleme sonucu düzenlenen bilirkişi raporu ve ek raporunda; krokide (A) harfi ile gösterilen bölümde kömür ve kullanılmayan eşyalar bulunduğu; (C) harfli ortak kullanım alanının ise çim ekili olduğu, (F) harfli yerdeki sondaj kuyusunun (artezyen) ise içine dalgıç pompa yerleştirildikten sonra (tesisatı yer altından geçirilerek) kuyunun üzerinin kapatıldığı ve bulunduğu zeminin bahçe veya geçiş olarak kullanıma engel olmadığı belirtilmiştir.

Yukarıda saptanan bu durum karşısında;

1- Bilirkişi raporuna ekli 5.7.2004 günlü krokideki (A) harfli gösterilen ve davacının sığınak olduğunu iddia ettiği bölümün kat irtifakına esas onaylı mimari proje uygulanmak suretiyle niteliği (ortak yer, bağımsız bölüm, eklenti vs.) açıkça saptanarak, ortak yerlerden olduğu anlaşıldığında buranın kullanım durumu, içindeki kömür ve eşyaların kime ait olduğu, davalı tarafından bu yerin kapısına diğer kat maliklerinin kullanımını engelleyecek şekilde kilit takılıp takılmadığı yönünden yeterli araştırma yapılmadan bu bölüme davalının müdahalesinin önlenmesi talebinin reddine karar verilmesi,

2- Krokide (C) harfli gösterilen ve ortak alanlardan olduğu belirlenen bölümde, davacının belirttiği şekilde davalıya ait köpek ve kulübesinin bulunup bulunmadığı veya davalının başkaca tesis vs. yapıp yapmadığı hususları tam olarak saptanmadan eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna dayanılarak bu yerle ilgili istemin de reddi yönünde hüküm kurulması,

2- Krokide (C) harfli gösterilen ve ortak alanlardan olduğu belirlenen bölümde, davacının belirttiği şekilde davalıya ait köpek ve kulübesinin bulunup bulunmadığı veya davalının başkaca tesis vs. yapıp yapmadığı hususları tam olarak saptanmadan eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporuna dayanılarak bu yerle ilgili istemin de reddi yönünde hüküm kurulması,

3- Yine Krokide (F) harfli gösterilen kuyu (artezyen) yönünden ise; davalının Kat Mülkiyeti Yasasının 19. maddesine aykırı olarak ortak yere kuyu açtığı ve müdahalede bulunduğu sabit olduğundan, bu yere davalının müdahalesinin önlenmesine karar verilmesi gerekirken, üzerinin tamamen kare mozaik ile kaplandığı ve zeminde kuyunun belli olmadığı ayrıca kuyunun tüm kat maliklerine fayda sağladığı gibi yerinde olmayan gerekçelerle bu yönden davanın reddine karar verilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece gerektiğinde yeniden yerinde bilirkişi incelemesi yaptırılarak oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.