muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/5301, Karar No: 2018/15162, Tarih: 27.11.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/5301 E.  ,  2018/15162 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14/04/2011 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezasından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, mala zarar verme suçundan dolayı tayin edilen 1.600,00 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibarıyla temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi gereğince suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz talebinin tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

UYAP'tan alınan güneşin doğuş batış çizelgesine göre, suçun işlendiği yerde güneşin saat 07.25'de doğduğu, 5237 sayılı TCK'nın 6/1-e maddesi uyarınca saat 06.25'den önceki zaman diliminin gece vakti olduğu, olay anını gösteren güvenlik kamera görüntüsündeki saate göre suçun 06.25.42 ve sonraki zaman diliminde işlendiği fakat kolluk görevlilerince tanzim olunan tutanaklarda, güvenlik kamerasındaki saatin, güncel saate göre ileride olup olmadığı belirtilmeksizin suçların 05.25 sıralarında işlendiğinin belirtilmesi karşısında, olay anını gösteren güvenlik kamera görüntülerinin elde edildiği Doğan Tuhafiye isimli iş yerinin suç tarihi itibarıyla yetkilisinin tanık sıfatıyla ifadesinin alınıp tanığa, suç tarihi itibarıyla söz konusu kamera saatinin doğru olup olmadığı, doğru değilse güncel saate göre ne kadar süreyle ileride veya geride olduğunun sorulup suç saatinin tereddüte yer bırakmayacak şekilde tespit edilmesinden sonra, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 143. ve 116/4. maddelerinin uygulanıp uygulanamayacağının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın gözetilmesine, 27.11.2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1691, Karar No: 2018/3469, Tarih: 12.09.2018

**1. Ceza Dairesi         2018/1691 E.  ,  2018/3469 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme

HÜKÜM : TCK'nun 82/1-b-e, 29/1, 62/1, 53. maddeleri uyarınca 17 yıl 6 ay hapis cezası, hak yoksunluğuna ilişkin hükme karşı istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesi tarafından sanık ... hakkında canavarca hisle çocuğu kasten öldürme suçundan TCK'nun 82/1-b-e, 29/1, 62, 53. maddeleri uyarınca neticeten 20 yıl hapis cezası.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık savunmasının alındığı 15/09/2017 tarihli karar duruşmasında ve gerekçeli kararda üye hakim ...’ın (...) elle atılan imzasının bulunmadığı gibi UYAP ortamında yapılan kontrolde elektronik imza ile de imzalanmadığı anlaşıldığından imza eksikliklerinin giderilmesi için dosyanın incelenmeksizin mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 12/09/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/22163, Karar No: 2012/4792, Tarih: 14.02.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/22163 E.  ,  2012/4792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; ancak

Uşak Devlet Hastanesinin 08.10.2007 tarihli raporunda katılanda "vertigosu mevcut+post travmatik organik beyin sendromu, frontal+temporal kontüzyon mevcut olduğu" bildirilerek yaralanmanın yaşamsal tehlikeye yol açmadığının belirtildiği, adli tıp kriterlerine göre mağdurdaki mevcut yaralanma bulgularının yaşamsal tehlikeye yol açacak nitelikte olduğu gözetilmeden ve rapordaki çelişkinin katılana ait raporlar ve hastane evrakı da eklenerek Adli Tıp Kurumundan alınacak rapor ile giderilerek neticesine göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken yazılı şekilde Uşak Devlet Hastanesinin 08.10.2007 tarihli çelişkili raporuna itibar edilerek yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin, katılan vekilinin ve üst Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 14.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/24107, Karar No: 2013/18884, Tarih: 25.09.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/24107 E.  ,  2013/18884 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı kanuna aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme ve müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın eylemi 4733 sayılı yasanın 8/4. maddesi kapsamında bandrolsüz sigaraları ticari amaçla bulundurmak suçunu oluşturduğundan bu suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen gümrük idaresi lehine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1 maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından gümrük idaresi lehine hükmedilen vekalet ücreti kısmının çıkarılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 25/09/2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4297, Karar No: 2019/12328, Tarih: 11.09.2019

**13. Ceza Dairesi         2019/4297 E.  ,  2019/12328 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun sokak üzerine bıraktığı motosikletinin çalındığının anlaşılması karşısında; eylemin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden, yazılı biçimde aynı Kanunun TCK'nın 142/1-e maddesiyle uygulama yapılması, sonuç ceza değişmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 11.09.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/3402, Karar No: 2008/4585, Tarih: 03.04.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2008/3402 E.  ,  2008/4585 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 30.11.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.04.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın Pozantı ilçesi ..... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında Beşoluk, Elmalı Boğazı, Nanelik, Topakardıç, Boyun, İladinli, Gedik, Büyük Kır ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 03.04.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30994, Karar No: 2017/9292, Tarih: 09.10.2017

**13. Hukuk Dairesi         2015/30994 E.  ,  2017/9292 K.**

**"İçtihat Metni"**

... vekili avukat ... ile ... aralarındaki dava hakkında .... Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 02/06/2015 gün ve 2015/18-2015/315 sayılı hükmün davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşuldu.

K A R A R

İncelenmesine gerek görülen,....Tıbbi Malzemeleri Kırtasiye ve Tekstil Temizlik Isıtma Soğutma Gıda Maddeleri İthalat İhracat Sanayi Ticaret Limited Şirketi'nin şirket ana sözleşmesi ve satış (25.11.2014) tarihindeki şirket ortaklarını gösteren belgelerin onaylı örnekleri getirtilip, birlikte gönderilmesi için dosyanın mahalline geri çevrilmesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/10/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1274, Karar No: 2020/3613, Tarih: 24.02.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/1274 E.  ,  2020/3613 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan ...'in eşi ... ...'ın, bakım ve ihtiyaçlarını giderdiği yaşlı annesinin maaşını alması konusunda kardeşleri sanık ... ve temyiz dışı sanık ... ile yaşadığı tartışmanın kavgaya dönüştüğü, bu kavga sırasında temyiz dışı sanık ...'in katılanın eşi ...'yı darp ettiği, bu olayı öğrenen katılanın ise, sanık ... ve temyiz dışı sanık ...'in bulunduğu kayınvalidesinin evine gitmesi üzerine taraflar arasında yaşanan kavga olayında; sanık ...'nın katılanın testislerine balta ile vurarak katılanı yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve duyu veya organlarından birinin işlevinin yitirilmesine neden olacak şekilde yaralama eyleminin sabit olmadığı ancak, katılanın olayın akabinde alınan 04.04.2013 tarihli, sanığın kendisine nacak ile vuramadığına, sanık ile boğuşma yaşadıklarına ve boğuşma esnasında yaralandığına dair beyanı ile uyumlu nazal bölgede burun kökünde ekimoz mevcut olduğunu, yaralanmasının basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte olduğunu tespit eden Sakarya Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinin 04.04.2013 tarih ve 70036 sayılı raporu ve katılanın eşi ...'nın olayın akabinde kollukta alınan beyanında taraflar arasında kavga olayı yaşandığına ilişkin anlatımı uyarınca, sanığın üzerine atılı suçu işlediği sabit olduğu halde, sanığın basit kasten yaralama suçundan mahkumiyeti yerine, yasal ve yerinde olmayan gerekçe ile yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenden dolayı 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24.02.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6026, Karar No: 2018/5416, Tarih: 02.05.2018

**2. Ceza Dairesi         2016/6026 E.  ,  2018/5416 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi, yine hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 saylı CMK’nın 324/4. maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun’un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20 TL’den az olduğu halde yargılama giderinin sanıklar ve suça sürüklenen çocuktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıklar ve suça sürüklenen çocuktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin edilmesi gereken miktardan az olması halinde Devlet Hazinesi üzerine bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüş, dosya kapsamına göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Suça konu demir hurdaların iş yerinin önünden çalındığının ve müştekinin 17/01/2014 tarihli beyanında iş yerinin önüne hurda bırakanların da bırakmayanların da olduğunu söylediğinin anlaşılması karşısında, bu hurdaların adet veya tahsis ya da kullanımları gereği açıkta bırakılıp bırakılmadıkları araştırılıp açıklığa kavuşturulmadan yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanıklar ve suça sürüklenen çocuğun demir hurdaları araçlarına koyup olay yerinden uzaklaştıktan sonra, başka bir sokak üzerinde, görevlilerce şüphe üzerine durdurulduklarının ve kesintisiz takip olmaksızın yakalandıklarının anlaşılması karşısında suçun tamamlandığı gözetilmeden TCK'nın 35. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayini,

3-5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinde “malın değerinin azlığı” kavramının 765 sayılı Kanun'un 522/1. maddesindeki hafif ve pek hafif ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliğinin bulunmadığı, “değerinin azlığının” 5237 sayılı Kanun'a özgü, ayrı ve yeni bir kavram olduğu, olayın özelliği, sanığın kişiliği ve özgülenen kastı da değerlendirip yasal ve yeterli gerekçelerinin de gösterilerek uygulanabileceği gözetilerek, sanıkların ve suça sürüklenen çocuğun müştekiye ait iş yerinin önünden 95 TL değerinde hurda demir çalmaları şeklindeki somut olayda, sanıklar ve suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 145. maddesinin uygulanması koşullarının bulunup bulunmadığının değerlendirilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar, suça sürüklenen çocuk müdafii ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 02/05/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/577, Karar No: 2019/3805, Tarih: 25.03.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/577 E.  ,  2019/3805 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAMEDEKİ İSTEK : Bozma

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Suça sürüklenen çocuğun alınan savunmaların da istikrarlı bir şekilde suçlamayı kabul etmemesi karşısında; 10.08.2014 tarihli tutanağı tanzim eden olayın esasına ilişkin bilgi sahibi olan tutanak mümzilerinin duruşmaya celbedilip tanık sıfatıyla ifadelerinin alınmasından sonra tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilip sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait aracın içerisinden takım çantasının çalınması karşısında; takım çantasının değer tespiti yapılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait aracın içerisinden takım çantasının çalınması karşısında; takım çantasının değer tespiti yapılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Müştekiye ait aracın içerisinden takım çantasının çalınması karşısında, aracın kapısının ne şekilde açıldığı belli olmadığından ve anahtarla mı yoksa başka bir alet ile zarar verilerek açıldığı tespit edilerek sonucuna göre suça sürüklenen çocuğun eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h veya 142/2-d maddelerinden hangisine uyduğunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesi ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 25.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.