muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/19534, Karar No: 2016/205, Tarih: 13.01.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/19534 E.  ,  2016/205 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 15 - 2015/309894

MAHKEMESİ : Sivas 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 06/09/2014

EK KARAR TARİHİ : 07/07/2015

NUMARASI : 2010/518 (E) ve 2014/346 (K)

SUÇ : Dolandırıcılık

SUÇ TARİHİ : 31/10/2008

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın 16/01/2011 tarihli sorgusunda beyan ettiği adresi olan Z. H. Mahallesi 1. sokak No:45/A S./İstanbul adresine tebligat çıkarılmadan mernis adresi olarak görünen Z. H. Mahallesi 1.. sokak No:35/A S./İstanbul adresine tebligat çıkarılmasının usule aykırı olması nedeniyle sanığın temyiz isteminin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Sanığın, kendisini pazarlamacı olarak tanıtıp vitrifiye malzemeleri satan katılana ait malları Sivas'ta bulduğu müşterilere satabileceklerini söyleyerek ikna ettikten sonra katılanın Bartın'dan yüklediği mallarla birlikte Sivas'a gidip sanıkla buluştuğu, sanığın Sivas ili ve ilçelerinde bulduğu müşterilere söz konusu malları satıp paraları teslim almasına rağmen akşam birlikte kaldıkları otelde alacak borç hesabı yapacakları sırada sanığın katılanın dalgınlığından yararlanarak kaçmak suretiyle üzerine atılı dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık, tanık ve katılan beyanları ile tüm dosya kapsamına göre mahkemenin mahkumiyet kararına ilişkin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında belirlenen temel gün adli para cezasının, para cezasına çevrilmesi sırasında uygulanan kanun maddesi olan TCK'nın 52/2. maddesinin gösterilmemesi ve Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı uyarınca, TCK'nın 53/1-b maddesindeki "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" yoksun bırakılma düzenlemesinin iptal edilmiş olması karşısında; bu hususlar,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin (b) bendinin uygulanmasına ilişkin kısımda yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" ibaresinin tamamen çıkartılması ve yine hükmün ilgili kısmına “TCK'nın 52/2” ibaresinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/17710, Karar No: 2022/12426, Tarih: 27.09.2022

**6. Ceza Dairesi         2021/17710 E.  ,  2022/12426 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın yokluğunda verilen hükmün doğrudan MERNİS kaydı ile tebliğe çıkarıldığı, 03.10.2016 günü de 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 21/2. maddesine göre tebliğ edildiği ancak doğrudan bu yolla tebligat gerçekleştirilemeyeceğinden tebliğin usûlsüz olduğu, şu hâlde sanığın öğrenme ile yaptığı 02.11.2016 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karar itiraza tabi olup, bu kararlara karşı suça sürüklenen çocuk müdafiinin, itiraz yoluna başvurması üzerine ... Ağır Ceza Mahkemesi 2016/1191 D.iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildikten sonra bu karara karşı herhangi bir temyiz istemi bulunmadığı anlaşılmakla, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair karar inceleme dışı bırakılmak sureti ile tebliğnamede iade isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

1-Hakkında mahkumiyet hükmü kurulan sanık ..., 5271 sayılı CMK’nın 147, 191/3. ve 193. maddelerine aykırı olarak, iddianame okunmak ve hakları hatırlatılmak suretiyle usulünce dinlenip ifadesi alınmadan, savunma hakkını kısıtlayacak şekilde hüküm kurulması,

2-Yargılama sırasında 31/03/2016 ve 30/06/2016 tarihli celselerde suça sürüklenen çocuğun 18 yaşını doldurduğu gözetilmeden duruşmanın açık yerine kapalı yapılması suretiyle CMK'nın 182/1 ve 185/1. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz istemleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 27/09/2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6452, Karar No: 2018/9609, Tarih: 30.04.2018

**9. Hukuk Dairesi         2017/6452 E.  ,  2018/9609 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının davalılardan ... Belediyesi'nde temizlik işçisi olarak 13.09.2007 tarihinde işe başladığını, 01.09.2009 tarihinde ... Büyükşehir Belediyesine bağlı ... Haline temizlik işçisi olarak gönderildiğini, işten çıkarıldığı 31.12.2013 tarihine kadar bu işyerinde çalıştığını, davalı ... İnş. Taah. San. Tic. A.Ş.'nin davacının son işvereni olduğunu, son ihale sözleşmesine göre mevkici olarak çalışan davacıya asgari ücret üzerinden maaş, günlük 10,21 TL brüt yemek gideri, günlük 11,00 TL brüt yol gideri ödenmesi gerektiğini, davacının işe başladığı günden beri hiçbir zaman maaşının tamamını alamadığını, nakden ödenmesi gereken yol ve yemek ücretlerinin maaşlarından kesildiğini, davacının dini bayramlar arefesinde, bayramların son gününde ve yılbaşı hariç diğer tatil günlerinde tam gün çalıştığını, çalışması boyunca yalnız 21 gün yıllık izin kullandığını, işten çıkarılması ile ilgili olarak Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne şikayette bulunduğunu, bu şikayet üzerine davalı ... İnş. Taah. San. Tic. A.Ş.'nin kendi dönemine ait kıdem tazminatını ödediğini, ancak davalı şirket son işveren olduğundan davacının tüm hukuki alacaklarından diğer davalı asıl işverenler ile birlikte sorumluluğu bulunduğunu, sözleşmenin bitmesi nedeniyle işin sona ereceği ihbar edilmişse de davacının çalışma süresi gereği bu ihbarın 8 hafta öncesinden yapılması gerektiğini iddia ederek, kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının tahsilini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... vekili, davanın zamanaşımı yönünden reddini talep ettiklerini, davacının müvekkili Belediyeden ihale ile iş alan yüklenici şirketlerde çalıştığını, müvekkili Belediye ile diğer davalı şirket arasında asıl-alt işveren ilişkisi bulunmadığını, ihale ile hizmet satın alınması işi süresince tüm personel ve makine ihtiyacının yüklenici diğer davalı şirket tarafından karşılandığını, davacının sigorta bildirimleri ve ücret ödemelerinin tamamının diğer davalı şirketçe yapıldığını, davacı iş akdi sona erene kadar farklı şirketlere bağlı olarak çalıştığından önceki şirketler ile iş sözleşmesinin sona ermesi hallerinin her birinde tek tek kıdem tazminatı koşullarının oluşup oluşmadığı hususlarının ispatlanması gerektiğini, İş Kanunu'nun 2. maddesine getirilen istisna hükmü gereğince davacının, müvekkili Belediyeden ihale ile iş alan yüklenici şirketler aracılığıyla yapmış olduğu çalışmadan dolayı herhangi bir hak talep edemeyeceğinin kanun hükmü ile sabit olduğunu savunarak, davanın husumet nedeniyle ve esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... vekili, davacının çalışma süresinin kıdem ve ihbar tazminatı kazanmasına yeter sürede olmadığını, davacının belirli süreli iş akdi ile diğer davalı firmada çalıştığını, müvekkili Belediyenin davacının çalıştığı diğer işyerleri ile hiçbir ilgisinin olmadığını, yasal düzenlemeler gereğince Belediyenin temizlik ve katı atık toplanması ile ilgili tüm hizmetleri satın alabileceğini, somut olayda da hizmet alımının söz konusu olduğunu, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 5538 sayılı Yasa ile değişik ek fıkrasına göre kıdem ve ihbar tazminatı taleplerinin yersiz olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... İnş. Taah. Nakl. Pey. Tem. Pet. Asf. San. Tic. A.Ş. vekili, davacının ... Büyükşehir Belediyesine bağlı olan ... Halinde temizlik işçisi olarak 24.03.3012 tarihinde müvekkili firmada çalışmaya başladığını ve 11.11.2013 tarihinde haber verilerek 31.12.2013 tarihinde işten çıkarıldığını, davacı ile müvekkili firma arasında her ne kadar belirli süreli iş sözleşmesi akdedilmiş olsa da, müvekkili firmanın iyiniyetini göstererek davacıya kıdem tazminatı ödemesi yaptığını, davacıya iş sözleşmesinin feshedileceğinin 50 gün öncesinden bildirildiğinden ve davacı ile yapılan belirli iş sözleşmesinde sözleşmenin bitiş tarihinin 31.12.2013 olarak belirlendiğinden ihbar tazminatı ödemesinin yapılmadığını, ... Büyükşehir Belediyesi ile yapılan sözleşme gereğince çalışanlara dava dilekçesinde belirtilen ücretlerin ödendiğini ancak davacı tarafın vermiş olduğu muvafakatname ile müvekkili şirketin kendisine servis hizmet verdiğini, dolayısı ile sözleşmeden kaynaklanan yol gideri ücretinin şirket hesabına geri aktarılmasını kabul ettiğini, bu durum çerçevesinde davacının hesaplanarak maaşına eklenen yol giderinin hesabına aktarıldıktan sonra davalı şirketin hesabına geri gönderildiğini, davacıya çalışılan genel tatillerin ücretlerinin ödendiği, davacı tarafından gösterilen tanıkların davacı ile birlikte işten ayrıldıklarını ve müvekkili firmayı Bölge Çalışma Müdürlüğü'ne şikayet ettiklerini, bu tanıkların davalı firma ile husumetleri bulunduğundan beyanlarına itibar edilmemesi gerektiğini, davacının yıllık izinlerini kullandığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, yasal süresi içinde davalılar vekilleri temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacıya 2012 yılı Eylül ayına kadar ödenen yol ücretinin bu tarihten sonra davacının bulunduğu güzergaha servis konulup davacı servisten yararlandığı için ödenmediği anlaşılmaktadır.

Davalının davacıyı hem servisten yararlandırıp hem de yol ücreti ödemesi düşünülemeyeceğinden, buna ilişkin talebin reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulü hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 30/04/2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10887, Karar No: 2014/14929, Tarih: 17.06.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/10887 E.  ,  2014/14929 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 19. İş Mahkemesi

Tarihi : 05.12.2013

No : 2013/523-2013/136

Dava, geç ödenen aylıkların yasal faizinin tahsili istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilâmında belirtildiği şekilde davanın hukuki yarar bulunmadığından reddine karar verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Alacağın yalnızca bir bölümü için açılan davaya kısmi dava denir. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden doğmuş olması ve alacağın şimdilik belirli bir kesiminin dava edilmesi gerekir. Diğer bir söyleyişle, bir alacak hakkında daha fazla bir miktar için tam dava açma imkânı bulunmasına rağmen, alacağın bir kesimi için açılan davaya, kısmi dava denir. Kısmi dava açılabilmesi için talep konusunun bölünebilir olması gerekli olup, açılan davanın kısmi dava olduğunun dava dilekçesinde açıkça yazılması gerekmez. Dava dilekçesindeki açıklamalardan davacının alacağının daha fazla olduğu ve istem bölümünde “fazlaya ilişkin haklarını saklı tutması”  ya da “alacağın şimdilik şu kadarını dava ediyorum” demesi, kural olarak yeterlidir(Yargıtay HGK 17.10.2012 gün ve 2012/9-838-715 sayılı ilamı; P.. H./A.. M./Ö.. M.; Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, s. 320; Kuru/Arslan/Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 22. Bası, s.286).

1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununda açıkça kısmi dava düzenlenmediği halde, söz konusu Kanunun yürürlükte olduğu dönemde de kısmi dava açılması mümkün bulunmaktaydı. Çünkü, alacak hakkının bir bölümünün dava edilip geriye kalan kısmının ikinci bir dava ile istenmesini engelleyen bir hüküm bulunmamaktaydı. Kısmi dava, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 109. maddesinde ise, ayrıntılı olarak düzenlenmiştir. Anılan maddenin birinci fıkrasında; talep konusunun niteliği itibarıyla bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmının da dava yoluyla ileri sürülebileceği; İkinci fıkrasında ise; talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı belirtilmiştir.

Bu durumda; davadaki talep konusunun miktarı taraflar arasında “tartışmasız” ise veya taraflar arasında miktar veya parasal tutar bakımından bir tartışma olmakla beraber, tarafların anlaşmasına gerek kalmaksızın, objektif olarak talep konusunun miktarı herkes tarafından anlaşılabilecek şekilde “belirli” ise o talep konusunun sadece bir kısmı dava edilemeyecektir. Örneğin, satım sözleşmesinde alıcının ödemesi

gereken bedel, sözleşmede tereddüde yer bırakmayacak biçimde, açıkça yazılı ise kısmi dava caiz değildir. (P..H./A.. M./Ö. M, age s.328; Kuru/Arslan/Yılmaz, age s.286).

gereken bedel, sözleşmede tereddüde yer bırakmayacak biçimde, açıkça yazılı ise kısmi dava caiz değildir. (P..H./A.. M./Ö. M, age s.328; Kuru/Arslan/Yılmaz, age s.286).

Doktrinde; talep konusunun miktarının, tarafların anlaşmasına gerek kalmaksızın objektif olarak belirlenebilmesinde, İİK m. 67 hükmünde öngörülen icra inkâr tazminatına ilişkin “likit alacak” kavramının yol gösterici olabileceği ileri sürülmüştür.(Kuru/Budak, Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun Getirdiği Başlıca Yenilikler, İstanbul Barosu Dergisi, Cilt 85, Sayı, 2011/5, s. 11; Yılmaz Ejder, Hukuk Muhakemeleri Kanunu Şerhi, Ankara 2012 s.737 vd.).

Genel bir kavram olarak, “likid (ligiude) alacak”; “tutarı belli (muayyen), bilinebilir, hesaplanabilir alacaktır” Likit bir alacaktan söz edilebilmesi için; ya, alacağın gerçek miktarının belli ve sabit olması, ya da, borçlusu tarafından belirlenebilmesi için bütün unsurların bilinmesi veya bilinmesinin gerekmekte olması; böylece, borçlunun borç tutarını tahkik ve tayin etmesinin mümkün bulunması; başka bir ifadeyle, borçlunun yalnız başına ne kadar borçlu olduğunu tespit edebilecek durumda olması gerekir. Bu koşullar yoksa, likit  bir alacaktan söz edilemez (YHGK 17.10,2012 gün ve 2012/9-838-715 sayılı ilamı).

Somut olayda, davacı, kesinleşen mahkeme kararına istinaden 01.01.2009 tarihinden itibaren bağlanan yaşlılık aylıklarına ilişkin yapılan birikmiş ödemede yasal faiz ödenmediğini ileri sürerek, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak şimdilik 3.000,00TL faiz alacağı isteminde bulunmuş, Mahkemece, faiz alacağının tam ve kesin olarak tespit edilebilir olduğu, ne tespit, ne belirsiz alacak ve tespit, ne de kısmi dava şartlarının oluşmadığı, davacının hukuki yararının bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. Oysa ki, yukarıda açıklandığı üzere, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunun 107/2. fıkrasında "Karşı tarafın verdiği bilgi veya tahkikat sonucu alacağın miktarı veya değerinin tam ve kesin olarak belirlenebilmesinin mümkün olduğu anda davacı, iddianın genişletilmesi yasağına tabi olmaksızın davanın başında belirtmiş olduğu talebini artırabilir." ve 109/2. fıkrasındaki "Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz." şeklindeki amir hükümler gözetildiğinde, davacının, aylık miktarlarını ve ödenme tarihlerini davalı Kurumdan celpetmeden tespit etmesinin mümkün olmadığı gibi, dava konusu faiz alacağının miktarının gerekirse bilirkişi incelemesiyle tek tek hesaplanarak tespit edilmesi gerektiğinden, alacak miktarının davacı yönünden belirli olduğu söylenemez. Bu durumda, davacının, kısmi dava açmakta hukuki yararı bulunduğundan, esasa girilerek ortaya çıkacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekekirken, yazılı şekilde hukuki yarar yokluğundan davanın reddine karar verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2016/7764, Karar No: 2019/4047, Tarih: 29.05.2019

**16. Hukuk Dairesi         2016/7764 E.  ,  2019/4047 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "yapılan araştırma ve incelemenin hüküm için yetersiz olduğu açıklanarak; sağlıklı bir sonuca varılabilmesi için, öncelikle davacı ve müdahillerin dayanağını oluşturan tapu kayıtlarının Tapu Arşiv Dairesi Başkanlığından da istenmek sureti ile tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte dosyaya getirtilmesi, daha sonra dava konusu taşınmaz başında yeniden keşif yapılarak 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 20. maddesi hükmü uyarınca dayanılan tapu kayıtlarının yöntemince uygulanması, böylelikle tapu kayıtlarının kapsamının kesin olarak belirlenmesi, tapu kayıtlarının taşınmazı kapsaması halinde kayıtların gayri sabit hudutlu oldukları, önceki keşifte dinlenen bilirkişi ve tanık beyanları ile teknik bilirkişi tarafından düzenlenen rapordan taşınmazın uzun zamandır zilyet edilmediğinin anlaşılmasına göre miktar fazlasının zilyetlikle kazanılamayacağının ve kayıt kapsamı kadar yerin verileceğinin düşünülmesi, bundan sonra toplanan tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gereğine" değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın reddine, çekişmeli 121 ada 191 parsel sayılı taşınmazın tespit gibi tesciline karar verilmiş; hüküm, davacı ... ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenlerden ayrı ayrı alınmasına, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.05.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2031, Karar No: 2012/7059, Tarih: 02.10.2012

**1. Ceza Dairesi         2012/2031 E.  ,  2012/7059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ...

MAĞDURLAR : ... ve ...

SUÇ : Tasarlayarak eziyet çektirerek öldürme, tehdit

HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 82/1-a-b. maddesi gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası; tehdit suçundan beraatine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- "Kasten öldürme" suçu yönünden;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "kasten öldürme" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde kısmen suç niteliği tayin, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin temyiz dilekçesinde ve duruşmalı incelemede, suçun niteliğine, haksız tahrikin varlığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

Dosya kapsamına göre, yaklaşık sekiz yıl evli kalan sanıkla maktulün 2001 yılında boşandıkları, ancak müşterek dört çocuklarının sahipsiz kalmaması amacıyla yakınlarının da araya girmesi ile tekrar birlikte yaşamaya başladıkları, ancak bu süreçte sanığın maktuleye sürekli olarak fiziki ve manevi anlamda eziyet çektirmesi üzerine, olaydan kırkbeş gün önce maktulenin çocuklarını da alarak başka bir eve taşındığı, bir tekstil atölyesinde iş bulup çalışmaya başladığı, evden ayrıldığı andan itibaren maktuleyi öldürmeye karar veren sanığın maktulenin oturduğu ev ile işyerinin adreslerini bulmaya çalıştığı, telefonla konuşabildiği maktuleyi ölümle tehdit ettiği, olay günü ise adresini tespit ettiği işyerinde çalışırken bulduğu maktuleyi başka bir şey konuşmaksızın doğrudan "seni öldüreceğimi söylememiş miydim" demek sureti ile bıçaklayarak öldürdüğü, bu sırada kendisine engel olmak isteyen mağdurlar ... ve ... 'a da bıçağını yönelterek, "karışmayın sizi de öldürürüm" dediği, maktule isabet eden darbelerden dört adedinin göğüs bölgesine isabet

.../...

ettiği ve öldürücü mahiyette oldukları, boyun bölgesi de dahil olmak üzere diğer yirmibir adet darbenin kesi niteliğinde bulunup, öldürücü nitelik taşımadığı, maktulenin kesici alet yaralanmasına bağlı iç organ ve büyük damar kesilmesinden gelişen iç kanama sonucu öldüğü olayda,

Ölüm neticesini almaya yönelik olarak bıçakla çok sayıda darbe vurmaktan ibaret eylemin tek başına suçun canavarca his ile veya eziyet çektirerek işlendiğini göstermeyeceği gözetilmeden "tasarlayarak öldürme" suçu yanında, ayrıca unsurları oluşmayan "canavarca hisle öldürme" suçundan da hüküm kurulduğu, ancak ceza miktarı da dikkate alınarak bu durumun yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşılmakla,

CMUK.nun 322.maddesindeki yetkiye dayanılarak,

Hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan " ... TCK.nun 82/1-a, b..." ibaresindeki "b" ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, resen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- "Tehdit" suçu yönünden;

CMUK.nun 322.maddesindeki yetkiye dayanılarak,

Hüküm fıkrasının (2) numaralı bendinde yer alan " ... TCK.nun 82/1-a, b..." ibaresindeki "b" ibaresinin çıkartılmasına karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, resen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2- "Tehdit" suçu yönünden;

Sanığın tek bir fiille mağdurlar ... ve ...'a karşı "silahlı tehdit" suçunu işlediği anlaşıldığı halde, TCK.nun 106/2-a, 43/2.maddelerinden hüküm kurulması yerine, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmüş olduğundan, hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 02/10/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.

02/10/2012 gününde verilen işbu karar Yargıtay Cumhuriyet Savcısı ... 'in huzurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'in yokluğunda 04/10/2012 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.

...