muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/8466, Karar No: 2021/8990, Tarih: 11.03.2021

**4. Ceza Dairesi         2019/8466 E.  ,  2021/8990 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme, tehdit, yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Sanıklar ... ve ...’ın katılan ...’e karşı görevi yaptırmamak için direnme eylemine ilişkin verilen beraat hükümlerini temyizde taraf sıfatı bulunmayan katılan ...’un 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

B- Sanık ... ve ... hakkında hakaret ve tehdit suçlarından verilen beraat hükümlerinin temyiz incelemesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılan ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye kısmen uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

C- Sanık ...’ın hakaret ve tehdit eylemlerine yönelik kurulan beraat hükümlerinin katılan ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizleri ile sanıklar ... ve ...’ın görevi yaptırmamak için direnme eylemlerine ilişkin verilen beraat hükümlerinin O Yer Cumhuriyet Savcısı tarafından temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Sanığa atılı suçlara ilişkin yasa maddesinde öngörülen cezaların üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e. ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 8 yıllık asli dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşıldığından, katılan ... ve O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1.e maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnamaye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan sanık hakkında açılan kamu davalarının gerçekleşen asli dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK’nın 66/1-e. ve CMK’nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE,

D- Sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin suçun vasfına yönelik olduğu belirlenmekle, temyiz incelemesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

D- Sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyizin suçun vasfına yönelik olduğu belirlenmekle, temyiz incelemesinde;

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Mağdur ...’un, 16/05/2011 ve 07/06/2012 tarihinde tümör nedeniyle beyin ameliyatı olduğu, 06/10/2012 tarihinde de öldüğü anlaşılmakla, somut olay kapsamında sanık hakkında Bünyan Devlet Hastanesi’nin 15/12/2011 tarihli adli muayene raporunda, mağdurun daha önce geçirmiş olduğu beyin ameliyat yerinde hiperami mevcut olduğu ve tomografisinin çekilmesi gerektiğinin belirtilmesi karşısında, dosyada mevcut 22/12/2011 tarihli kati adli muayene raporunda ise bu yönde bir araştırma yapılıp yapılmadığının belirtilmemiş olması nedeniyle mağdur ...’a ait tedavi belgeleri getirtilip, geçici ve kesin raporları ile birlikte Adli Tıp Kurumu Başkanlığı ilgili İhtisas Kurulu'na gönderilerek, olay nedeniyle mağdurda meydana gelen yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek ölçüde hafif nitelikte olup olmadığı konusunda kuşkuya yer vermeyecek şekilde yöntemince rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ile katılanlar ... ve ...’un temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/22884, Karar No: 2014/26597, Tarih: 15.09.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/22884 E.  ,  2014/26597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KAYSERİ 2. İŞ MAHKEMESİ

TARİHİ : 27/04/2012

NUMARASI : 2010/407-2012/316

DAVA :Davacı ve karşı davalı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti, hafta tatili ücreti, fazla mesai ücreti ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının; davalı ve karşı davacı, ihbar tazminatı ile maddi tazminatı alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, asıl davayı hüküm altına almış, karşı davayı reddetmiştir.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı ve karşı davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; HUMK.nun 438.maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, iş sözleşmesinin işverence haksız feshedildiğini haksız ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, yıllık ücretli izin, ücret ve ulusal bayram ve genel tatil ücret alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının istifa ettiğini savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir. Davalı davacının işyerinden zamansız ayrılması nedeniyle zarara uğradığını iddia ederek açtığı karşı davada uğradığı maddi zararın tazmini ile ihbar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, karşı davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı ve karşı davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalı ve karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Fazla çalışma ücretlerinin hesabı konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

4857 sayılı İş Kanununun 63 üncü maddesinde çalışma süresi haftada en çok 45 saat olarak belirtilmiştir. Ancak tarafların anlaşması ile bu normal çalışma süresinin, haftanın çalışılan günlerine günde onbir saati aşmamak koşulu ile farklı şekilde dağıtılabileceği ilkesi benimsenmiştir. Yasanın 41 inci maddesine göre fazla çalışma, kanunda yazılı koşullar çerçevesinde haftalık 45 saati aşan çalışmalar olup, 63 üncü madde hükmüne göre denkleştirme esasının uygulandığı hallerde, işçinin haftalık çalışma süresi, normal haftalık iş süresini aşmamak koşulu ile bazı haftalarda toplam 45 saati aşsa dahi bu çalışmalar fazla çalışma sayılmaz.

Fazla çalışma ücretinin son ücrete göre hesaplanması doğru olmayıp, ait olduğu dönem ücretiyle hesaplanması gerekir. Yargıtay kararları da bu yöndedir (Yargıtay 9.HD. 16.2.2006 gün 2006/20318 E, 2006/3820 K.). Bu durumda fazla çalışma ücretlerinin hesabı için işçinin son ücretinin bilinmesi yeterli olmaz. İstek konusu dönemler açısından da ücret miktarlarının tespit edilmesi gerekir. İşçinin geçmiş dönemlere ait ücretinin belirlenememesi halinde, bilinen ücretin asgari ücrete oranı yapılarak buna göre tespiti gerekir. Ancak işçinin işyerinde çalıştığı süre içinde terfi ederek çeşitli unvanlar alması veya son dönemlerde toplu iş sözleşmesinden yararlanılması gibi durumlarda, meslek kuruluşundan bilinmeyen dönemler için ücret araştırması yapılmalı ve dosyadaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak bir karar verilmelidir.

Somut olayda, davacının fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti hesaplanırken, asgari ücretin dönemsel değiştiği gözetilmeksizin bilirkişi tarafından yapılan hesaplamaya itibar edilerek karar verilmesi isabetsiz olup, bozmayı gerektirmiştir.

2- İşçiye, işyerinde çalıştığı sırada ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresi konularında taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

İşçinin günlük iş süresi içinde kesintisiz olarak hiç ara vermeden çalışması beklenemez. Gün içinde işçinin yemek, çay, sigara gibi ihtiyaçlar sebebiyle ya da dinlenmek için belli bir zamana ihtiyacı vardır.

Ara dinlenme 4857 sayılı İş Kanununun 68 inci maddesinde düzenlenmiştir. Anılan hükümde ara dinlenme süresi, günlük çalışma süresine göre kademeli bir şekilde belirlenmiştir. Buna göre dört saat veya daha kısa süreli günlük çalışmalarda ara dinlenmesi en az onbeş dakika, dört saatten fazla ve yedibuçuk saatten az çalışmalar için en az yarım saat ve günlük yedibuçuk saati aşan çalışmalar bakımından ise en az bir saat ara dinlenmesi verilmelidir. Uygulamada yedibuçuk saatlik çalışma süresinin çok fazla aşıldığı günlük çalışma sürelerine de rastlanılmaktadır. İş Kanununun 63 üncü maddesi hükmüne göre, günlük çalışma süresi onbir saati aşamayacağından, 68 inci maddenin belirlediği yedibuçuk saati aşan çalışmalar yönünden en az bir saatlik ara dinlenmesi süresinin, günlük en çok onbir saate kadar olan çalışmalarla ilgili olduğu kabul edilmelidir. Başka bir anlatımla günde onbir saate kadar olan (onbir saat dahil) çalışmalar için ara dinlenmesi en az bir saat, onbir saatten fazla çalışmalarda ise en az birbuçuk saat olarak verilmelidir.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

İşçi, ara dinlenme saatinde tamamen serbesttir. Bu süreyi işyeri içinde ya da dışında geçirebilir. İşyerinde geçirmesi ve bu süre içinde çalışmaya devam etmesi durumunda ara dinlenmesi verilmemiş sayılır. Ancak işçi işyerinde kalsa bile, ara dinlenmesi süresini serbestçe kullanabilir, bu süre içinde çalışmaya zorlanamaz.

Ara dinlenmesi için ücret ödenmesi gerekmez. Ancak, bu süre işçiye dinlenme zamanı olarak tanınmamışsa, işçinin normal ücretinin ödenmesi gerekir. Bu sürenin haftalık 45 saati aşan kısmını oluşturması halinde ise, zamlı ücret ödenmelidir.

Somut olayda, mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davacının çalışma süresi, ara dinlenme süresi ve haftalık çalışma süresi denetime elverişli olarak belirlenmeden bilirkişinin hesaplamasına itibar edilerek yazılı gerekçe ile hüküm kurulması hatalıdır.

Mahkemece, çalışma süresinin tespit edilmesi ve ara dinlenmesi verilip verilmediği ve süresinin araştırılarak sonucuna göre fazla çalışma ücretine hak kazanılıp kazanılmadığına karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı gerekçe ile karar verilmesi de bozma nedenidir.

3- Fazla çalışmaların uzun bir süre için hesaplanması ve miktarın yüksek çıkması halinde Yargıtay’ca son yıllarda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği istikrarlı uygulama halini almıştır (Yargıtay 9.HD. 11.2.2010 gün 2008/17722 E, 2010/3192 K; Yargıtay, 9.HD. 18.7.2008 gün 2007/25857 E, 2008/20636 K.). Ancak fazla çalışmanın tanık anlatımları yerine yazılı belgelere ve işveren kayıtlarına dayanması durumunda böyle bir indirime gidilmemektedir.

İlk derece mahkemesince tanık anlatımı ile ispat edilen davacının fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram ve genel tatil ücreti hesaplanırken takdiri indirim yapılması gerektiğinin düşünülmemesi de isabetsizdir.

4- Hükmedilen tazminat ve ücretlerin net ya da brüt olduğunun hükümde belirtilmemesinin hükmün infazında tereddüt yaratacağının düşünülmemesi de isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 15.09.2014 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/13496, Karar No: 2012/13587, Tarih: 29.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/13496 E.  ,  2012/13587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı ... davacı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Geri çevirme gerekleri tam olarak yerine getirilmemiştir

1- Dosya içerisinde bulunan veri listesinin köye ilişkin lokal veriler olduğu anlaşılmaktadır. Bu nedenle gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden; ilçe genelinde geçerli olan kuru arazilerde 2011 yılına ilişkin buğday ve nohutun dekar başına ortalama verim ve üretim giderleri çizelgesi (tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını gösterir biçimde veri cetvelinin getirtilerek dosyaya konulmasından,

2-Dosya içerisine dava konusu taşınmazın takyidatsız tapu kaydının konulduğu anlaşılmaktadır. Dava konusu taşınmazın tüm takyidat ve şerhlerini gösterir biçimde tapu kaydının ilçe tapu müdürlüğünden getirtilip dosyaya konulmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 29.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/17831, Karar No: 2013/17158, Tarih: 11.07.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2013/17831 E.  ,  2013/17158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, ücret alacağı, hafta tatili, fazla çalışma ücrti ile genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili müvekkilinin, davalı işyerinde şoför olarak çalıştığını, davalı işyerinde bağlı bulunduğu gruba bağlı olarak faaliyet gösteren Eşme Beldesinde bulunan fabrikasında yükleme ve ana sevkiyat yapıldığını, davacının nakliye işi yapması sebebiyle Karayolları Kanunu gereği yirmidört saat içinde mola vermek kaydı ile en fazla sekiz saat araç sürmesi gerekirken devamlı bir şekilde günde 16-18 saat çalışacak şekilde araç kullanmaya zorlandığını, davacıya verilen iş emirlerinde çıkış ve varış saatleri belirlendiğini, yola devam edebilmek için çift takometre uygulaması yapıldığını belirterek fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL fazla çalışma ücretinin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davacı vekili, işbu dosya ile birleşen Kocaeli 3. İş Mahkemesinin dosyasına vermiş olduğu dava dilekçesinde davacının Kocaeli 5. Noterliği aracılığı ile 24.12.2009 tarihinde iş koşullarının düzeltilmesi ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden ödenmesi isteminde bulunduğunu 11.01.2010 tarihinde işverene tebliğ edildiği halde işverenin bu talepleri yerine getirmediğini, davacının daha önce net aldığı ücretin ödenmeyerek düşürüldüğünü, daha evvel birikmiş ücretlerin ödenmediğini, bunun üzerine davacının noter aracılığı ile 02.03.2010 tarihinde gönderdiği ihtarnameyle iş sözleşmesini 05.03.2012 tarihinden geçerli olmak üzere haklı olarak sonlandırdığını fazlaya ilişkin talep ve dava hakları saklı kalmak kaydıyla 1.000,00 TL kıdem tazminatı, 500,00 TL yıllık izin ücreti, 500,00 TL hafta tatili ücreti, 500,00 TL genel tatil ücreti ve 2.000,00 TL ücret alacağı olmak üzere toplam 4.500,00 TL'nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili davacının, yurtiçi tır şoförü olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesini 05.03.2010 tarihinde çalışma koşullarının ağırlaştığını ileri sürerek haklı bir sebebe dayanmaksızın feshettiğini, davacının ayrılırken tüm alacaklarının ödendiğini, davacının çalışmalarının sefer görev emirleri ve araçtaki uydu takip cihazlarından alınan raporlarla sabit olduğunu, yurtiçi tır şoförlerinin günlük araç kullanma sınırları dışında araç kullanması söz konusu olmadığından Yargıtay İçtihatlarına göre tır şoförlerinin günlük çalışma sınırları nedeniyle fazla mesai alacağı isteyemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, davacının ücretinin işveren tarafından düzenlenmiş Mart 2009 ayına ilişkin bordroda belirtilen miktar olarak kabul edildiğini, davacının narenciye tır şoförü olup mesainin düzenli olmadığı, davacının fazla çalışma, hafta tatili, genel tatil alacaklarının ödenmediği ve sigorta primlerinin gerçekte ödenen ücret üzerinden yatırılmadığı tanık beyanları ve dosya kapsamına göre ispatlanmış bulunmakla davacı iş sözleşmesini haklı olarak sonlandırdığından davacı kıdem tazminatına hak kazandığı, davacının fazla mesai yaptığının, genel tatillerde çalışıldığının, kullanmadığı yıllık izin ücreti bulunduğunun ispatlandığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Bilirkişi sefer emirlerinde bulunan yemek ücretlerini toplayıp günlük yemek ücretini tespit etmiş bulduğu miktara göre de davacının kıdem tazminatına esas giydirilmiş ücretini hesaplamıştır. Dosyaya davacının tüm sefer emirleri ibraz edilmemiştir. Ayrıca, ibraz edilen sefer emirlerinin hepsinde harcırah ve yemek bedeli bulunmamaktadır. Bu sebeple seri dava halinde açılan dosyalarda davacıların hepsinin aynı işi yapmalarına rağmen farklı farklı yemek bedelleri aldıkları tespit edilmiştirki bu durum hayatın olağan akışına uygun değildir. Davacının günlük yemek bedeli kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlendikten sonra gerekirse kıdem tazminatı yeniden hesaplama yapılarak hüküm altına alınmalıdır.

Mahkemece esas alınan bilirkişi raporu anılan sebeple hüküm kurmaya elverişli değildir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.07.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/10094, Karar No: 2025/3322, Tarih: 24.04.2025

**9. Ceza Dairesi         2023/10094 E.  ,  2025/3322 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2022/155 E., 2022/775 K.

HÜKÜMLER : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama, onama, bozma

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, dosya incelendi.

Yargıtay incelemesinden geçen dosyaya ilişkin temyiz süresinin bir hafta olduğu nazara alındığında hüküm fıkrasında temyiz süresinin tebliğden itibaren 15 gün olarak gösterilmesi suretiyle hatalı olarak belirtildiği anlaşıldığından, sanığın 03.02.2023 tarihli temyiz isteğinin süresinde olduğu kabul edilerek, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında katılan ...'e yönelik cinsel saldırı ile katılanlar ve mağdurlara yönelik eziyet (on bir kez) suçlarını işlediği iddiası ile açılan kamu davasında, bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda, Kırklareli 3. Asliye Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde sanığın atılı suçlardan ayrı ayrı mahkumiyetine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın Temyiz İsteği

Özetle, iddia edilen olayların sübuta ermediğine, katılanlar ile şikayetçilerin ifadelerinin çelişkili olduğuna, tanık anlatımlarının lehine olduğuna, cezalandırılmasına yeter şüpheden uzak delil bulunmadığına, adil yargılanma, masumiyet ve silahların eşitliği ilkelerinin ihlal edildiğine, mahkumiyet hükümlerin lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında ..., ..., ... ve ....a Karşı Eziyet Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından hükümlerde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında ...'e Karşı Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

B. Sanık Hakkında ...'e Karşı Cinsel Saldırı Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 150/3. maddesinde şüpheli veya sanık için zorunlu müdafi görevlendirilmesi, alt sınırı beş yıldan fazla hapis cezasını gerektiren suçlardan dolayı yapılan soruşturma ve kovuşturmalarla sınırlandırılmış, alt sınırı beş yıl ve daha az hapis cezasını gerektiren suçlar bu kapsama alınmamıştır. Bununla birlikte, 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesine göre şüpheli veya sanığa zorunlu müdafi görevlendirilmesinde, temel hapis cezasının belirli bir oranda artırılmasını öngören nitelikli hâllerin dikkate alınıp alınmayacağı hususunda Kanun’da bir açıklık bulunmamakla birlikte Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 2022/2-290 Esas, 2022/439 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, soruşturma ve kovuşturma zamanaşımı sürelerinin hesaplanmasında dikkate alınan nitelikli hâllerin, isnat edilen suç bakımından öngörülen cezayı da etkileyecek olması nedeniyle, adalet ve eşitlik ilkeleri gereğince sanığa zorunlu müdafi tayin edilmesinde de dikkate alınması gerektiği nazara alındığında somut olaya göre, sanığın değişik tarihlerde katılan ...'in yatağına uzanarak, göğüslerini okşayıp cinsel organını katılanın kalçasına sürtmesinden ibaret eylemlerini aynı koğuşta bulunmanın sağladığı kolaylıktan faydalanmak suretiyle gerçekleştirmesi nedeniyle hüküm kurulurken 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 102/3-e maddesi gereğince yarı oranında artırım yapıldığı anlaşıldığından 5271 sayılı Kanun'un 150/3. maddesi uyarınca tayin edilecek müdafinin hazır bulunduğu celsede savunmasının alınması gerektiği gözetilmeden müdafi bulunmaksızın alınan savunmasına istinaden mahkumiyet kararı verilerek Türkiye Cumhuriyeti Anayasası'nın 36. maddesine aykırı olacak şekilde savunma hakkının kısıtlanması,

Kabule göre de,

Sanık hakkında bozma öncesi cinsel saldırı suçundan hükmolunan ceza miktarının 7 yıl 6 ay hapis cezası olduğu ve bozma öncesi anılan hükmün sadece sanık tarafından temyiz edildiğinin tüm dosya kapsamından anlaşılması karşısında sanık hakkında bozma öncesi kazanılmış hakkın korunmaması suretiyle 11 yıl 3 ay hapis cezası olacak şekilde fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur.

C. Sanık Hakkında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...'a Karşı Eziyet Suçundan Kurulan Hükümler Yönünden