muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/16324, Karar No: 2018/2752, Tarih: 26.02.2018

**8. Hukuk Dairesi         2017/16324 E.  ,  2018/2752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın reddine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacı alacaklı vekili, 27/08/2013 tarihinde haciz uygulanan adresin borçluya ait işyeri olduğunu, mülkiyet karinesinin borçlu ve dolayısıyla alacaklı lehine olup, haczin İİK'nun 97. maddesi gereğince yapılmış sayılması gerekirken İİK'nun 99. maddesi gereğince istihkak davası açma yükümlülüğünün müvekkiline verilmesinin usulsüz olduğu belirterek İcra Müdürlüğünün İİK 99. maddesi uyarınca istihkak davası açmak üzere süre verilmesine ilişkin 10.09.2013 tarihli kararının kaldırılmasına ve davalı üçüncü kişinin istihkak iddiasının hukuka aykırı olduğu, alacaklılardan mal kaçırmak kastı ile yapıldığını öne sürerek davanın kabulü ile 3. kişinin istihkak iddiasının kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı 3. kişi vekili, haciz yapılan iş yerinin müvekkiline ait olduğunu, borçlu ile hiçbir ilgisinin bulunmadığını, haczedilen menkul malların müvekkilinin elinde ve adresinde haczedildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 27.08.2013 günlü haciz esnasında borçlunun artık işyerinde olmadığı, borçlunun 3.kişiye sattığı malların bizzat takip alacaklısı tarafından haczedilerek satıldığı, 3.kişinin işyerinin artık borçlu ile hiç bir ilgisinin kalmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davacı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, alacaklınm memur muamelesini şikayeti ile İİK’nun 99. maddesine dayalı 3. kişinin istihkak iddiasının reddi talebine ilişkindir.

Davacı alacaklı vekilinin İcra Mahkemesine başvurusu esnasında istihkak iddiasının reddi talebinin yanısıra haczin İİK 99. maddesi uyarınca yapılmasına ilişkin memur muamelesini şikayet talebinde de bulunmasına rağmen, Mahkemece, dava istihkak davası olarak nitelenerek ve bu nitelemeye uygun gerekçe oluşturularak, sadece istihkak davasının reddine karar verilmiş, memur muamelesini şikayet talebi yönünden olumlu-olumsuz hüküm kurulmamıştır. Bu nedenle Mahkemece davacı alacaklı vekilinin dava dilekçesinde yukarıda özetlendiği şekilde iki ayrı talebinin bulunduğu nazara alınarak, memur muamelesini şikayete yönelik talebin öncelikle usulüne uygun şekilde değerlendirilerek, İİK’nun 99/1 maddesi gereğince icra mahkemesine istihkak davası açması için alacaklıya süre verilmesi işleminin iptali halinde alacaklının dava açma yükümlülüğü ortadan kalktığından istihkak davasının konusuz kalacağı da dikkate alınmak suretiyle oluşacak sonuca göre karar verilmesi için hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün İİK'nun 366 ve 6100 sayılı HMK'nun Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'nun 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nun 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 26/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/15391, Karar No: 2014/10239, Tarih: 22.09.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/15391 E.  ,  2014/10239 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 22.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/1197, Karar No: 2018/44, Tarih: 09.01.2018

**5. Ceza Dairesi         2016/1197 E.  ,  2018/44 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Dosya ve UYAP sistemi üzerinden yapılan incelemede, sanığın 2009 yılında işlediği iddia olunan zimmet suçundan Bartın Ağır Ceza Mahkemesince verilen 03/05/2011 tarih ve 2010/206 E. 2011/69 K. sayılı beraat kararının Dairemizin 15/01/2014 tarih ve 2012/12647 Esas, 2014/459 sayılı ilamıyla bozulduğu, bozma sonrası davanın aynı mahkemenin 2014/31 Esas numarasına kaydının yapıldığı ve halen derdest olduğu, anılan dosyanın suç tarihlerinin bir kısmının incelemeye konu 12/05/2009 tarihli iddianame kapsamında kaldığı anlaşılmakla, suç ve iddianame tarihlerine göre zircirleme suç hükümlerinin uygulanmasının söz konusu olabileceği, bu bağlamda suç vasfının, temel cezanın, zircirleme suç nedeniyle yapılacak artırım oranlarının belirlenmesi ve TCK'nın 248 ile 249. maddelerinin değerlendirilmesi bakımından anılan dosyayla birleştirilmesinden sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

Mağdur ve tanık beyanlarına göre; sanığın zimmetine geçirdiği kabul edilen miktarın 213,85 TL olduğunun, fazlaya ilişkin miktarın ise mağdurların çoğunun yaşlı olması, kiminin okuma yazma bilmemesi, bir kısmının ise eksik ödenen miktarın ne kadar olduğunu hatırlamaması nedeniyle tespitinin mümkün olmadığının anlaşılması karşısında bu hususun sanık lehine değerlendirilmesi gerektiğinin, böylelikle zimmet miktarının suç

-2-

tarihi itibariyle günün ekonomik koşulları ve paranın satın alma gücü nazara alındığında pek hafif değerde olduğunun, bu itibarla sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 249. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

5237 sayılı TCK'nın 53/1-a maddesindeki hak ve yetkiyi kötüye kullanmak suretiyle atılı suçu işleyen sanık hakkında aynı Kanunun 53/5. madde ve fıkrası gereğince, cezanın infazından sonra başlamak üzere, hükmolunan cezanın yarısından bir katına kadar bu hak ve yetkinin kullanılmasının yasaklanmasına karar verilmemesi,

Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve E. 2014/140; K. 2015/85 sayılı iptal kararının Resmi Gazete'nin 24/11/2015 tarih ve 29542 sayısında yayımlanarak yürürlüğe girmiş olması nedeniyle TCK'nın 53. maddesiyle ilgili yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321 ve 326/son maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 09/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1234, Karar No: 2014/22021, Tarih: 24.12.2014

**7. Ceza Dairesi         2014/1234 E.  ,  2014/22021 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/21601

MAHKEMESİ : İskenderun 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/05/2012

NUMARASI : 2011/336 (E) ve 2012/230 (K)

SUÇ : 4733 VE 5607 Sayılı Yasalara Muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu eşyanın gümrük kaçağı çay ve sigara olduğu, sigaralar açısından eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa’nın 8/4.fıkrası kapsamında kaldığı ve Gümrük İdaresinin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu suç yönü ile hükmü temyize hakkı bulunmadığı, ancak 5607 sayılı kanun kapsamında değerlendirilen dava konusu kaçak çaylar yönüyle suçtan doğrudan doğruya zarar gördüğü ve hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle sanıktan ele geçirilen bandrolsüz sigara yönünden 4733 sayılı Yasanın 8/4.maddesi, kaçak çay yönünden de 5607 sayılı yasanın 3/5.maddesi uyarınca ayrı ayrı ceza tayini gerekirken yazılı şekilde sadece 4733 sayılı yasa uyarınca mahkumiyete hükmedilmesi,

Suça konu kaçak sigara ve çayların TCK.nun 54. maddesi gereği müsadere edilmesi gerekirken, tasfiyesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 24.12.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/11225, Karar No: 2007/12697, Tarih: 25.10.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/11225 E.  ,  2007/12697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.6.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 25.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7055, Karar No: 2021/2529, Tarih: 25.05.2021

**9. Ceza Dairesi         2020/7055 E.  ,  2021/2529 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suç tarihinin, gerekçeli karar başlığında 13/10/2004 yerine 12/12/2012 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası kabul edilmiştir.

Sanığın üzerine atılı tefecilik suçunun kanunda öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde belirtilen 7 yıl 6 aylık asli ve ilaveli zaman aşımına tabi olduğu, son suç tarihi olan 13/10/2004’ten temyiz inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nın 7/2 ve 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddeleri gözetilmek suretiyle CMUK'nın 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 25/05/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12581, Karar No: 2019/20037, Tarih: 14.11.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/12581 E.  ,  2019/20037 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... Grup Temizlik İnş. Taah. Eğitim Sağlık Hiz. Ltd. Şti.'ne yükletilmesine, 14/11/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/13525, Karar No: 2010/5720, Tarih: 12.04.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/13525 E.  ,  2010/5720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairece daha önce incelenen, aynı mahkemenin bazı dava dosyalarına (Ör:Orhaneli Asliye Hukuk Mahkemesinin 2004/288 Esas-2005/173 Karar, Dairenin:2009/13429 Esas) aynı değerlendirme tarihi itibarıyla (2004 yılı) gelen veri listesinin bu dosya içerisinde bulunan veri listesiyle aynı değerleri içermediği anlaşılmıştır.

Mahkemece, her iki dosya içerisinde bulunan veri listesinin birer suretinin İlçe Tarım Müdürlüğüne gönderilerek, veriler arasındaki bu çelişkinin nereden kaynaklandığının ve 2004 yılı itibarıyla münavebeye alınan buğday, kavun, kuru fasulye ve çilek ürünlerinin sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine ilişkin doğru veri listesinin dosya içerisine getirtilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.04.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3656, Karar No: 2021/18300, Tarih: 28.09.2021

**8. Ceza Dairesi         2019/3656 E.  ,  2021/18300 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Gereği görüşülüp düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının; Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözetilerek infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür. Bu nedenle tebliğnamenin 2 nolu bendinde bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Sanıklar ..., ..., ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan temyiz incelemesinde;

Sanıklardan ...’ın eski kız arkadaşı olan mağdureyi, diğer sanık ... ve sanık ...’ın sürücülüğünü yaptığı araç ile fikir ve eylem birliği içerisinde mağdureyi zorla araca bindirerek alıkoydukları, ayrıca sanık ...’ın beraat eden diger sanık ...'i arayıp tır kamyonunun yanına gel ve tır'ın perdelerini kapat dediği ve mağdureyi cinsel amaçla kaçırması nedeniyle bu suça katılan diğer sanıkların eyleminin de TCK 109/5 kapsamında kaldığı anlaşıldığından Tebliğnamenin 1 nolu bendindeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanıklar ..., ..., ...’ın suç ortaklığına ilişkin nedensellik bağının gerçekleşmediği, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 28.09.2021 gününde oybirliğiyle karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/1348, Karar No: 2014/4933, Tarih: 26.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/1348 E.  ,  2014/4933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 7. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 24/09/2013

NUMARASI : 2012/65-2013/486

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, karşı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl ve birleşen davada davacı-karşı davalı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahipleri arasında 05.05.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi düzenlendiğini, sözleşmeye göre inşaatın kabasının bitiminde 2 bağımsız bölümün davalılarca ferağının verilmesinin kararlaştırıldığını, inşaatın kabasının 13.09.2010 tarihinde bittiğini, müvekkili tarafından davalılara kat irtifakının kurulması ve 2 bağımsız bölümün ferağının verilmesi için ihtarname tebliğ edildiğini, ancak davalılarca ihtarnameye uyulmadığını ileri sürerek, 5 ve 8 no'lu bağımsız bölümlerin arsa payları oranında tapu kayıtlarının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, asıl davada ileri sürdüğü sebepler ile sözleşmeye göre müvekkili adına tescili gereken, 2-4-6 ve 11 no'lu bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı-karşı davacı vekili, açılan davanın haksız olduğunu, yüklenicinin sözleşmeye göre kendisine düşen yükümlülüklerini tam olarak yerine getirmediğini, eksik ve ayıplı işlerin olduğunu savunarak, açılan davaların reddine karar verilmesini istemiş, karşı davasında ise; inşaatta teknik şartnameye ve sözleşmeye aykırılıklar olduğu hususunun yükleniciye ihtar edilmesine rağmen eksikliklerin tamamlanmadığını, sözleşme hükümlerini yerine getirmemekte yüklenicinin direndiğini ileri sürerek, sözleşmenin feshine, inşaatın sözleşmeye uygun hale getirilmesi için yapılacak masrafların tespiti ile zarar ve ziyanın karşı davalıya yüklenmesine, geç teslim nedeniyle hesaplanacak kira bedelinin tahsiline, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.