muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/2988, Karar No: 2007/13575, Tarih: 17.07.2007

Yapılan incelemede davacının teslim ettiği ürün bedelinden 30.3.1995 tarihinde tevkifat yoluyla kesinti yapıldığı Ziraat odası kaydının bulunmadığı Tarım Kredi Kooparatifi ve ... Ekiciler Kooperatifine kaydının sorulmadığı, adına kayıtlı tarımsal arazisinin bulunmadığı söylemez köyünde zabıta aracılığıyla yapılan araştırmada 1990 yılına kadar köyde tarımsal faaliyette bulunduğu 1990 yılında Şenkaya ilçesine taşındığı ve yine aynı yönde Söylemez Köyü muhtarının tutanağının bulunduğu görülmektedir.

Davacının prim kesintisinin bulunduğu 1.4.1995-31.12.1995 tarihleri arasında tarım ... sigortalısı olduğunun kabulü gerekir.

Davacının prim kesintisi bulunmayan sonraki yıllarda tarım ... sigortalılığının oluşup oluşmadığının tesbiti için 2926 sayılı Yasa'nın 10. maddesinde belirtilen kayıtların mahkemece araştırılmadığı anlaşılmaktadır.

Yapılacak iş davacının Tarım Kredi Kooperatif ve ... Ekicileri Kooperatifine üye olup olmadığı üye ise hangi tarihte başladığı ve devam edip etmediği ilgili kurumlardan sorularak davacının 1990 yılından sonra taşındığı anlaşılan Şenkaya ilçesinde tarımsal faaliyetine devam edip etmediğinin zabıta aracılığıyla araştırılmalı burada ikamet ettiği yer muhtarından sorularak, tüm deliller birarada değerlendirilip çıkacak sonuca göre karar vermektir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yanlış değerlendirme ile eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 17.7.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/11816, Karar No: 2021/11118, Tarih: 01.06.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/11816 E.  ,  2021/11118 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1- Suça sürüklenen çocuk müdafiinin mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

14.04.2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2.maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkûmiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz isteminin CMUK'nın 317. maddesi gereğince istem gibi REDDİNE,

2-Suça sürüklenen çocuk müdafiinin hırsızlık ve işyeri dokunulmazlığını ihlal suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

Dairemizce de benimsenen ... Ceza Genel Kurulunun 20.11.2018 tarihli ve 2016/6-986 E., 2018/554 K. sayılı içtihadında belirtildiği üzere 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 35. maddesi ve Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkındaki Yönetmeliğin 20 ve 21. maddeleri uyarınca; fiil işlendiği sırada 15-18 yaş grubu içerisinde bulunan suça sürüklenen çocuğun işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin olup olmadığının takdiri bakımından, mahkemece sosyal inceleme raporu alınmadan veya alınmaması durumunda gerekçesi kararda gösterilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 01/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12751, Karar No: 2017/910, Tarih: 20.02.2017

**11. Hukuk Dairesi         2015/12751 E.  ,  2017/910 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 24/03/2015 tarih ve 2012/18-2015/68 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin “...” ibareli tanınmış seri markaların sahibi olduğunu, davalının ise bu markalar ile karıştırma ihtimali bulunacak derecede benzer nitelikteki 2010/07376 başvuru sayılı “...SİL” ibaresini marka olarak tescil ettirmek üzere başvuruda bulunduğunu, başvurunun ilanı üzerine müvekkili tarafından Markalar Dairesi Başkanlığı'na itirazda bulunulduğunu, ancak itirazın yerinde görülmeyerek reddedildiğini, bu kararın yeniden incelenmesi talebinin de nihai olarak YİDK tarafından reddedildiğini, oysa davalı tarafından yapılan “...SİL” ibareli başvuru ile müvekkiline ait markaların karıştırılmaya ve tüketicinin yanılmasına yol açacak derecede benzer olduğunu, müvekkiline ait yeni bir ürün veya hizmet markası olarak algılanacağını, özellikle müvekkili adına tescilli "...CELL" markasıyla gerek fonetik ve ses benzerliği gerekse görsel olarak bıraktığı etki bakımından neredeyse birebir aynı olduğunu, markaların kullanıldığı sınıfların da ilişkili sınıflar olduğunu ileri sürerek YİDK kararının iptaline, tescili halinde markanın hükümsüzlüğüne ve sicilden terkinine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili; YİDK kararının hukuka uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı vekili; davacının “...” ibareli markasının telefon sektöründe zayıf bir marka olduğunu, ayırt edici ek kullanılmak şartıyla herkes tarafından kullanılabilecek bir ibare olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; başvuru ile davacının “...” ibareli markasının 03. sınıfta yer alan “... telefonu ve elektronik ürünleri temizleme sıvısı ve ıslak mendiller” malları açısından, tüketicilerin karıştırmasına yol açabilecek ölçüde benzer olmadığı ve aralarında KHK. m. 8/1-b anlamında iltibas tehlikesinin bulunmadığı, “...” ibaresinin bu tür ürünler yönünden zayıf marka olduğu, başvurunun 21. sınıf ürünleri yönünden davacının “...” ibareli markası kapsamında 21. sınıf ürünler yönünden aynı/ aynı tür olduğu ve bu sınıflar yönünden “...” ibaresinin zayıf ./..

marka olarak kabul edilemeyeceği ve bu sınıf yönünden 8/1-b anlamında benzer olduğu ve iltibas yarattığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile YİDK kararının 21. sınıf yönünden iptaline ve davalı adına tescilli “...SİL” ibareli markanın tescilli olduğu 21. sınıf yönünden hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili ve davalı ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekili ve davalı ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekili ve davalı ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan ve davalı ...'den ayrı ayrı alınmasına, 20/02/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7800, Karar No: 2014/1547, Tarih: 04.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7800 E.  ,  2014/1547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 2. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/11/2012

NUMARASI : 2011/376-2012/417

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve tescil davası sonucunda verilen hükmün bozulmasına ilişkin Dairemizin 01.07.2013 gün ve 2311 Esas, 4545 Karar sayılı ilamının karar düzeltme yoluyla incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, dosya incelendi, gereği görüşüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, müvekkilinin arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereğince inşaatı tamamlayarak arsa sahiplerine teslim ettiğini, ancak davalı arsa sahibinin müvekkili yükleniciye isabet eden 25 ve 26 no'lu bağımsız bölümlerdeki hissesini devretmediğini ileri sürerek, 25 ve 26 no'lu bağımsız bölümlerdeki davalı payının iptali ile davacı adına tapuya tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı yüklenici tarafından kurulan kat irtifakının sözleşmenin tadili olarak kabul edilmesi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı yüklenicinin sözleşme gereği edimini ifa ederek arsa sahiplerine ait bağımsız bölümleri teslim ettiği ve adına isabet eden bağımsız bölümleri talep hakkının doğduğu gerekçesiyle, davanın kabulüne, dava konusu bağımsız bölümlerdeki davalı payının iptali ile davacı adına tapuya tesciline dair verilen karar davalı vekilinin temyizi üzerine, Dairemizin 01.07.2013 tarih, 2311 E, 4545 K. sayılı ilamıyla, taraflar arasındaki sözleşmede davacı yükleniciye inşaatın seviyesine göre tapu devrinin öngörüldüğü, son kalan bağımsız bölümlerin devrinin iskân ruhsatının alınıp dairelerin eksiksiz teslim şartına bağlandığı, son kalan bağımsız bölümler tüm arsa sahiplerinin teminatını oluşturduğundan davacı tarafa diğer arsa sahipleri aleyhine dava açmak üzere süre verilmesi, açılan davanın işbu dava ile birleştirilerek tarafların tüm delilleri toplanıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği belirtilerek diğer temyiz itirazları incelenmeksizin bozulmuştur.

Davalı vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici sebeplere göre, HUMK'nın 440. Maddesinde sayılan hallerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, 1,95 TL harç ve takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 04.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7753, Karar No: 2014/6253, Tarih: 02.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7753 E.  ,  2014/6253 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No :KYB - 2014/51666

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 04.02.2014 gün ve 2013-2710/8279 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 17.02.2014 gün ve KYB. 2014/51666 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık R.. Y..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.600 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/12/2012 tarihli ve 2012/808 esas, 2012/1807 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Mühür bozma suçundan sanık R.. Y..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 3.600 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13/12/2012 tarihli ve 2012/808 esas, 2012/1807 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 esas, 2013/15593 sayılı ilâmında belirtildiği üzere; "Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı Kanun’un “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “idarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un "Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur. Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve Doğalgaz'ın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de bunların dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir. 24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.” 5237 sayılı Kanun'un “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kanun adına yürütülmesidir.

Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir. Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir. 4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez." Şeklindeki açıklamaları dikkate alındığında somut olayda Yeşilırmak Elektrik Dağıtım A.Ş'nin suç tarihi olan 05/03/2011 tarihinde özelleştirilmiş olması sebebiyle suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 13.12.2011 tarihli mühür bozma tutanağına konu 05.03.2011 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan Yeşilırmak Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin mühürleme tarihinden önce 29.12.2010 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görüldüğünden, Samsun 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 13.12.2012 gün ve 2012/808 Esas, 2012/1807 sayılı kararının CMK'nın 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13912, Karar No: 2014/25184, Tarih: 10.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/13912 E.  ,  2014/25184 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Elektrik enerjisi hakkında hırsızlık

HÜKÜM : Hükümlülük ve erteleme

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların temyizinin yasal süreden sonra yapılması karşısında; 6352 sayılı Yasa uyarınca değerlendirilme yapılması bakımından Yargıtay C.Başsavcılığının 27.07.2012 tarihli iade kararı ile bu karardan sonra verilen Mahkemenin 30.05.2013 gün ve 2012/912 esas, 2013/464 sayılı kararları hukuki değerden yoksun kabul edilerek 08.04.2010 günlü elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlere yönelik yapılan incelemede;

Sanıklara 29.04.2010 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükmü, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK.nun 310. maddesinde belirtilen bir haftalık yasal süreden sonra 07.05.2010 günü temyiz eden sanıkların temyiz istemlerinin CMUK.nun 317. maddesi gereğince (REDDİNE), hükümden sonra yürürlüğe giren 6352 sayılı Yasa uyarınca gereğinin mahallinde takdir ve ifasına 10.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9054, Karar No: 2010/9923, Tarih: 07.10.2010

**14. Hukuk Dairesi         2010/9054 E.  ,  2010/9923 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 27.05.2010 gün ve 2010/4110 - 6065 sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davalı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve Dairemizce de benimsenen yerel mahkeme gerekçesine göre hüküm usul ve yasaya uygun bulunmuş, temyiz istemi bu gerekçelerle karşılanarak karar onanmıştır.

Dairemizin onama ilamında düzeltilmesi gereken bir yön bulunmadığından, HUMK’nun 440.maddesindeki nedenlerden hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle, HUMK’nun 440. maddesinde öngörülen hususlardan hiçbirisine uymayan karar düzeltme isteminin REDDİNE, aynı Yasanın 442/son ve 4421 sayılı Kanunun 2 ve 4/b-1 maddeleri delaletiyle takdiren 190.00 TL para cezasının düzeltme isteyenden tahsiline, ret harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, 07.10.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5364, Karar No: 2021/5537, Tarih: 16.09.2021

**11. Hukuk Dairesi         2019/5364 E.  ,  2021/5537 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 21. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 10. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 23.01.2019 tarih ve 2017/349 E- 2019/28 K. sayılı kararın adli yardım talepli olarak davalılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf istemlerinin yapılmamış sayılmasına dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 21. Hukuk Dairesi'nce verilen 10.10.2019 tarih ve 2019/699 E- 2019/1189 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, duruşma için belirlenen 14.09.2021 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ..., asli müdahil vekili Av.... ile davalılar vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, kamuya duyurulmayan ve Koza Altın'ın yönetim kurulu kararı olmaksızın yaratılan imtiyaz ile ana ortak Koza Altın'ın iştirakinin yönetime katılma ve dolayısıyla mal varlığı hakkında tasarruf imkanının kısıtlandığı ve ana sözleşme değişikliği ile şirketin tasfiyesi gibi kararların ... ve ...'in onayına tabi kılındığı, bu iş ve eylemler neticesinde halka açık Koza Altın'ın sermaye veya mal kaybına uğratıldığı iddiasıyla örtülü kazanç aktarımı yolu ile halka açık şirket Koza Altın İşletmeleri A.Ş.'nin mal varlığında meydana gelen faiz hariç 60.000.000 GBP tutarındaki azalmanın giderilmesini teminen 6362 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'nun 94. maddesi uyarınca kendilerine kazanç aktarımı yapılan ... ve ...'ten 60.000.000 GBP ile 11.09.2015 tarihinden itibaren işletilecek kanuni faizinin Koza Altın İşletmeleri A.Ş.'ye iadesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asli müdahil vekili, müdahil şirketin %100 bağlı ortaklığı Koza Ltd.'nin tüm malvarlığının yönetiminin piyasa teamülleri, ticari hayatın basiret ve dürüstlük ilkelerine aykırı şartlar içeren anlaşmalar veya ticari uygulamalarla 11.09.2015 tarihinde Koza Altın ile sermaye ve yönetim bakımından ilişkili olan ... ve ...'e verilerek Koza Ltd.'deki yönetim kontrolünün kaybedilmesi ve Koza Altın'ın sahibi olduğu Koza Ltd. paylarının değerinin düşürülmesi suretiyle müdahil şirketin 60.000.000 GBP zarara uğratıldığını, Sermaye Piyasası Kanunu'nun 21., 94. ve 110. maddelerine göre de örtülü kazanç aktarımı yasağının ihlali nedeni ile bu zararın davalılardan faizi ile birlikte tahsili ile müvekkili şirkete ödenmesini istemiştir.