muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/4029, Karar No: 2023/5294, Tarih: 14.09.2023

3. Sanık müdafiinin temyiz istemi; sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin ve aynı Kanun’un 62 nci maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen takdiri indirimin uygulanması gerektiğine, sanığın akıl sağlığı yönünden aldırılan raporun yetersiz olduğuna, maktulün 18 yaşından büyük olduğuna ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Maktulün suç tarihi itibarıyla 18 yaşından küçük olduğu, sanık ile maktulün 2020 yılında internet ortamında tanışıp arkadaş oldukları, bir süre sosyal medya ve cep telefonu üzerinden görüşmeye devam ettikleri, maktulün ailesinin ilişkilerini öğrenmesi üzerine tanışmak için sanığı Giresun iline çağırdıkları, sanığın, maktul ve ailesi ile birkaç gün kaldığı, bu süre içerisinde maktulün annesinin sanığın cep telefonunda maktulün uygunsuz fotoğraflarını görmesi üzerine, kızı maktulün, sanık ile birlikte olup olmadığından ... olmak için kızını hastaneye götürdüğü, burada önce sanığın, ardından maktulün hastaneden kaçtığı, maktulün ailesinin şikayetçi olması üzerine sanık ile maktulün ... ilinde yakalandıkları, sanığın tutuklandığı ve hakkında çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun suçundan dava açıldığı, sanığın yaklaşık bir ay sonra tahliye edildiği, sanık ile maktulün görüşmeye devam ettikleri, maktulün sanığın yaşadığı ... iline giderek yaklaşık bir ay kadar sanığın yanında kaldığı, maktulün ailesinin nişan yapmak üzere sanık ve maktulü 2021 yılı yaz aylarında Giresun iline

çağırdıkları, aile arasında maktul ve sanığın nişan merasimini yaptıkları, sanık hakkında açılan kamu davasında yapılan yargılaması sırasında maktulün ailesinin şikayetçi olması üzerine maktulün Çocuk Koruma İlk Müdahale Birimine yerleştirildiği, sanık ve maktulün bu süreçte sosyal medya üzerinden görüşmeye devam ettikleri, suç tarihinden bir gün önce sanığın Giresun iline geldiği, maktulün ikametine gittiği, evde maktulün babaannesi dışında herhangi bir kimsenin olmadığı, maktul ile sanığın bir süre birlikte vakit geçirdikleri, cinsel birliktelik yaşadıkları ve sanığın maktulün evinden ayrılarak konaklayacağı otele gittiği ve geceyi orada geçirdiği, sanık ile maktulün birlikte Giresun ilinden kaçma planları yaptıkları, olay günü olan 16.02.2022 günü sanığın sabah saatlerinde maktulün ikametine evin arka penceresinden girdiği, evde maktulün hasta olan babaannesi dışında kimsenin olmadığı, sanığın maktulü kendisini aldattığı gerekçesi ile bıçakla birden çok kez vurması sonucu Giresun Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 14.04.2022 tarihli otopsi raporunda da belirtildiği üzere maktulün iç organ hasarına (sol akciğer ve diyafragma laserasyonu) sebebiyet veren delici kesici vasıflı yaralanmasına bağlı iç ve dış kanama neticesinde yaşamını kaybettiği anlaşılmıştır.

2. Sanığın savunması ikrara yöneliktir.

2. Sanığın savunması ikrara yöneliktir.

3. Katılan beyanları, tanık anlatımları, maktulün cesedi üzerinde yapılan ölü muayene ve otopsiye ilişkin 16.02.2022 tarihli tutanak, maktulün kesin ölüm nedeninin tespitine ilişkin Giresun Adli Tıp Şube Müdürlüğünce düzenlenen 14.04.2022 tarihli otopsi raporu, ... Adli Tıp Şube Müdürlüğü Biyoloji İhtisas Dairesince düzenlenen 27.04.202 tarihli DNA analiz raporu, sanık ve maktule ait dijital materyaller üzerinde yapılan incelemeye ilişkin dijital inceleme raporu, HTS inceleme tutanağı, olay yeri inceleme raporları, görüntü izleme tutanağı, suçta kullanılan bıçak üzerinde yaptırılan incelemeye ilişkin 31.05.2022 tarihli bilirkişi raporu, sanığın cezai ehliyetinin tam olduğuna ilişkin ... Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesince düzenlenen 22.02.2022 tarihli, Adli Tıp 4. İhtisas Kurulunca düzenlenen 27.06.2022 tarihli ve Adli Tıp Birinci Üst Kurulunca düzenlenen 27.09.2022 tarihli raporlar, diğer tutanaklar, sanığın adli sicil ve nüfus kaydı dava dosyasında mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Katılanlar ... ve ... vekili ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin suç vasfının tasarlayarak ve canavarca hisle öldürme olduğuna, sanık müdafiinin haksız tahrik ve takdiri indirim uygulanmasına, sanığın akıl sağlığı yönünden aldırılan raporun yetersiz olduğuna ve maktulün 18 yaşından büyük olduğuna yönelen temyiz sebepleri yönünden;

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın cezai ehliyetine ilişkin düzenlenen raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli

İleri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, sanığın cezai ehliyetine ilişkin düzenlenen raporların yeterli ve hüküm kurmaya elverişli

olduğu, dosyaya yansıyan mesaj içeriklerinden sanığın maktul ile kaçma planı yaptığının anlaşıldığı olayda, tasarlamanın kabulü için gerekli olan bir kimseye karşı belli bir suçu işleme kararının verilmesi, suç işleme kararı ile fiilin icrası arasında makul bir sürenin geçmesi, bu süre içerisinde sebat ve ısrar gösterilerek karardan dönülmemesi şeklindeki unsurların kesin olarak saptanamadığı, oluşan şüpheli durumun sanık aleyhine yorumlanamayacağı, bu itibarla tasarlamanın koşullarının bulunmadığı, Dairemizin yerleşik kararlarında canavarca hisle öldürmenin, sırf öldürmüş olmak için öldürme, ölenin acı çekmesinden zevk duymak için öldürme olarak tanımlanması karşısında sanığın canavarca hisle öldürme amacıyla hareket ettiğini kabule yeterli her türlü kuşkudan uzak yeterli kesin kanıt bulunmadığı, Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 2021/164 Esas, 2023/70 Karar sayılı dosyasının UYAP üzerinden yapılan incelemesinde dosya içerisinde bulunan Giresun Kadın Doğum ve Çocuk Hastalıkları Hastanesince düzenlenmiş 11.05.2006 tarihli doğum raporundan maktulün 11.05.2006 tarihinde hastanede doğduğunun anlaşıldığı ve bu haliyle suç tarihi itibarıyla maktulün 18 yaşından küçük olduğunun tespit edildiği, sanığın aşamalardaki savunmalarının çelişkiler içerdiği, sanığın soyut iddiaları dışında maktulden sanığa yönelen ve haksızlık oluşturan eylem bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yerinde, yeterli ve kanuni gerekçelerle uygulanmadığı anlaşıldığından, hükümde bu temyiz sebepleri yönünden hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Kurum vekilinin vekalet ücretine yönelen temyiz sebebi yönünden;

Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrasının "Kamu davasına katılma üzerine, mahkumiyete ya da hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş ise vekili bulunan katılan lehine Tarifenin ikinci kısmın ikinci bölümünde belirlenen avukatlık ücreti sanığa yükletilir." şeklindeki hükmü karşısında, kendisini vekille temsil ettiren katılan Kurum lehine, sanık aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuş ise de söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) paragrafında açıklanan nedenle katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 16.03.2023 tarihli ve 2023/291 Esas, 2023/626 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303 üncü maddesinin birinci fıkrasının (h) bendi gereği hüküm fıkrasında yer alan yargılama giderlerine ilişkin paragrafa; “Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı kendisini vekille temsil ettirdiğinden, ilk derece mahkemesince verilen hüküm tarihinde yürürlükte bulunan (2023 yılı) Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca 17.400, 00 TL maktu vekâlet ücretinin sanıktan tahsili ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığına verilmesine,” ibaresinin eklenmesi suretiyle, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Giresun 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

14.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/2235, Karar No: 2012/4967, Tarih: 03.05.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/2235 E.  ,  2012/4967 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarındaki soyadının düzeltilmesi istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı Sosyal Güvenlik Kurumu vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Davacı vekili dava dilekçesinde, davacının soyadının ''..." olmasına karşın davalı Sosyal Güvenlik Kurumundaki çeşitli kayıtlarında ''Aba" biçimde yazıldığını bildirerek Sosyal güvenlik Kurumu kayıtlarındaki soyisminin gerçeğe uygun biçimde ''..." olarak düzeltilmesini istemiş, mahkemece davacı ... ile Sosyal Güvenlik Kurumu kayıtlarında geçen Mustafa Aba'nın aynı kişi olduklarının tespitine karar verilmiştir.

Dava, davalı kurum kayıtlarındaki soyadının düzeltilmesi istemine ilişkindir. Davanın bu niteliğine göre iş mahkemesi görevli olduğundan mahkemece, davaya iş mahkemesinde bakılmak üzere görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esası incelenerek yazılı kararın verilmesi doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile şimdilik diğer yönleri incelenmeksizin hükmün HUMK nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/19155, Karar No: 2021/3946, Tarih: 02.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/19155 E.  ,  2021/3946 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Suç tarihinde 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuğun hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından eylemlerine uyan TCK'nın 142/1-b, 116/1, 119/1-c ve 31/2 maddelerinde öngörülen cezanın miktar ve nev’i itibariyle tabi olduğu TCK'nın 66/1-e, 66/2. maddeleri uyarınca hesaplanan 4 yıl asli zamanaşımının, mahkumiyet tarihi olan 17/11/2015 tarihinden günümüze kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davalarının, 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE,

2)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

30/12/2013 tarihli polis tutanağında hırsızlığın meydana geldiği binanın bulunduğu sokaktan farklı bir sokakta suça sürüklenen çocukların el arabası üzerinde 3 tane kalorifer peteği taşıdıklarının görülmesi üzerine yakalandıkları, suça sürüklenen çocuk ...'in savunmalarında 100 metre sonra yakalandıklarını söylediği, bu aşamada herhangi bir kesintisiz takip bulunmadığı anlaşılmakla suçun tamamlandığı göz önüne alınmaksızın suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 35.maddesinin uygulanması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz nedenleri yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,

3)Suça sürüklenen çocuk ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Müştekinin soruşturma aşamasında alınan beyanlarından binanın kendisi tarafından yaptırılan ancak henüz kimsenin yaşamadığı bir yer olduğunun anlaşıldığı, binanın içerisinde oturan kimse bulunmadığından ikametgah niteliğinde kabul edilemeyeceği anlaşılmakla; eylemde konut dokunulmazlığının ihlali suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, suça sürüklenen çocuğun beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmiş olması, Bozmayı gerektirmiş, temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 02/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/20652, Karar No: 2019/848, Tarih: 13.02.2019

**19. Hukuk Dairesi         2016/20652 E.  ,  2019/848 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacılar vekili, davalı tarafından, davacılar aleyhine ... İcra Müdürlüğü’nün 2015/341 E. sayılı dosyası ile başlatılan takibin dayanağı bononun vade kısmında yer alan “20/02/2011” ibaresinin “20/02/2012” olarak tahrif edildiğinin, ... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2015/28 E. sayılı dosyasından yaptırılan bilirkişi incelemesi ile tespit edildiğini, takip tarihi itibariyle bono gerçek vadesine göre zamanaşımına uğradığından, söz konusu takip nedeniyle davacıların borçlu olmadığının tespiti, takibin iptali ile davalı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan delillere göre, borçlu davacıların takibe konu senet nedeniyle ... İcra Hukuk Mahkemesi’nin 2015/28 E. sayılı dosyası ile açtığı borca itiraz davasının yargılaması sırasında yaptırılan bilirkişi incelemesinde senedin vade tarihinde tahrifat olduğunun tespit edildiği, söz konusu bilirkişi raporunun mahkemece de benimsendiği, takip tarihi itibariyle bononun gerçek vadesine göre zamanaşımına uğradığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davacıların ... İcra Müdürlüğü'nün 2015/341 E. sayılı dosyası ile yapılan takip nedeniyle borçlu olmadığının tespiti, takibin iptali ile davalı aleyhine kötüniyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, yapılan yargılama sırasında imza incelemesine ilişkin bilirkişi raporu alınmamıştır. Hükme esas alınan 16.06.2015 tarihli bilirkişi raporu ... İcra Mahkemesi'nin 2015/28 E., 2015/68 K. sayılı davaya konu bonodaki tahrifat nedeniyle borca itiraza dair yapılan yargılama sırasında düzenlenmiştir. Dar yetkili icra mahkemesince alınan bilirkişi raporunun hükme esas alınması doğru olmadığı gibi, hükme esas alınan bilirkişi raporu ayrıntılı ve denetime elverişli incelemeyi içermemektedir. Mahkemece yapılacak iş, konusunda uzman bilirkişi heyetinden, davaya konu bonoda tahrifat olup olmadığı hususunda bilirkişi raporu alınarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulmasında isabet görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 13/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16104, Karar No: 2015/20001, Tarih: 09.06.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/16104 E.  ,  2015/20001 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, müvekkili işçinin iş sözleşmesinin haklı sebep olmadan feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin kısmi süreli iş sözleşmesine dayanıp dayanmadığı noktasında toplanmaktadır.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 13. maddesinde, işçinin normal haftalık çalışma süresinin tam süreli çalışan emsal işçiye göre önemli ölçüde daha az olarak belirlendiği iş sözleşmesi “kısmi süreli iş sözleşmesi” olarak tanımlanmıştır. Çalışma süresi, aynı Kanun'un 63. maddesinde haftada en çok kırkbeş saat olarak açıklanmıştır. Yukarıda değinilen 13. maddede emsal işçiden söz edilmiş olmakla, kısmi süreli iş sözleşmesinin belirlenmesinde esas alınacak haftalık normal çalışma süresi, tam süreli iş sözleşmesi ile çalışan emsal işçiye göre belirlenecektir. Kanun'un 63. maddesinde yazılı olan haftalık iş süresi azamidir. Buna göre o işkolunda emsal bir işçinin ortalama haftalık çalışma süresi haftalık kırkbeş saati aşmamak şartıyla belirlenmeli ve bunun önemli ölçüde azaltılmış olup olmadığına bakılmalıdır.

İş Kanununa İlişkin Çalışma Süreleri Yönetmeliğinin 6. maddesinde, “İşyerinde tam süreli iş sözleşmesi ile yapılan emsal çalışmanın üçte ikisi oranına kadar yapılan çalışma kısmi süreli çalışmadır”. Gerekçede “üçte ikisinden az” olan çalışma ifadesi kullanılmışken, yönetmelikte üçte iki oranına kadar yapılan çalışmalar kısmi çalışma sayılmıştır. Bu durumda emsal işçiye göre kırkbeş saat olarak belirlenen normal çalışmanın taraflarca otuz saat ve daha altında kararlaştırılması halinde, kısmi süreli iş sözleşmesinin varlığından söz edilir.

Somut olayda, mahkemece, taraflar arasındaki ilişkinin kısmi süreli iş sözleşmesine dayandığı kabul edilerek, 16.05.2012 tarihli bilirkişi raporundaki hesaplamalara göre alacaklar hüküm altına alınmıştır. Dosyaya, davacının kısmi süreli çalışmasının kararlaştırıldığına dair bir sözleşme sunulmamıştır. Tanık anlatımları, apartman yönetimi karar defteri ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, davacının apartman ve bahçesinin temizliği, çöp alma, servis, merkezi kalorifer sisteminin çalıştırılması, dilenci ve satıcıların apartmana girmesine engel olunması ve apartman kapılarının devamlı kapalı tutulması gibi görevlerden sorumlu olduğu anlaşılmaktadır. Söz konusu görevleri yerine getiren davacının haftalık çalışma süresi nazara alındığında, taraflar arasındaki ilişkinin kısmi süreli iş sözleşmesine dayanmadığı açıktır. Bu halde, mahkemece, 16.05.2012 tarihli bilirkişi raporuna itibar edilerek karar verilmesi hatalı olmuştur. Taraflar arasındaki ilişkinin tam süreli iş sözleşmesi olduğu kabul edilerek sonuca gidilmelidir.

Yukarıda yazılı sebepten kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 09.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/8623, Karar No: 2007/9321, Tarih: 12.07.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/8623 E.  ,  2007/9321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 14.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 15.06.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin ... yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi ..., maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.