muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2020/6475, Karar No: 2020/5043, Tarih: 07.10.2020

**10. Ceza Dairesi         2020/6475 E.  ,  2020/5043 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Uyuşturucu madde ticareti yapma

Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:

Yüze karşı verilen hükmü süre tutum dilekçesiyle temyiz edip gerekçeli kararın tebliğini talep eden ve adresini ".... Mahallesi 4931 Sokak .... Merkezi Kat:1 Daire:1 ...." olarak bildiren sanık müdafiine gerekçeli kararın bildirdiği adreste değil ".... Caddesi .... İşhanı B Blok 2/15 ...." adresinde Tebligat Kanunu’nun 35. maddesine göre tebliğ edildiği anlaşıldığından, gerekçeli kararın süre tutum dilekçesinde bildirilen adreste yöntemine uygun olarak sanık müdafiine tebliği sağlanarak tebellüğ belgesi ve sunulması halinde gerekçeli temyiz dilekçesi eklendikten sonra iadesi için dosyanın mahalline gönderilmek üzere incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.10.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/6850, Karar No: 2012/7949, Tarih: 07.11.2012

**1. Ceza Dairesi         2011/6850 E.  ,  2012/7949 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2011/179742

MAHKEMESİ : Diyarbakır 1. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 22/02/2011, 2010/313 (E) ve 2011/38 (K)

SUÇ : Kasten canavarca his sevki ile öldürmek

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş,

Ancak;

Sanığın otopside belirtilen yaraları meydana getirmesinin, canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme amacını güttüğünü tek başına ortaya koyamayacağı gibi, bu amaçla hareket ettiğine yönelik dosyada kesin kanıt bulunmadığından, kasten insan öldürme suçundan mahkumiyeti yerine, yazılı şekilde canavarca hisle ve eziyet çektirerek öldürme suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş olup resen temyize tabi bulunan hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak (BOZULMASINA), 07/11/2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19217, Karar No: 2015/20009, Tarih: 19.11.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/19217 E.  ,  2015/20009 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Ankara 3. İş Mahkemesi

Tarihi : 18.02.2015

No : 2014/2244-2015/241

Dava, yurtdışında Türk vatandaşı olarak geçen borçlanmaya esas tüm süreleri, başvuru tarihindeki asgari prim miktarı üzerinden borçlanabileceğinin tespiti, istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili karar tarihinden sonra 06.11.2015 tarihli dilekçesi ile davasından feragat ettiğini bildirdiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hâkim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra

vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3674, Karar No: 2019/5447, Tarih: 15.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/3674 E.  ,  2019/5447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/12/2009 tarih 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, ".. daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesinin uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını 5237 sayılı TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere "İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında "Suçun işleniş şekli ve özellikleri" de dikkate alınmalıdır. 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda, suça sürüklenen çocukların 60,00 TL parayı çaldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de hırsızlık suçunun konusunu oluşturan paranın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi uyarınca verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi sonucu suça sürüklenen çocuklar hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayini,

Somut olayda, suça sürüklenen çocukların 60,00 TL parayı çaldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de hırsızlık suçunun konusunu oluşturan paranın değerinin az olması nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 145. maddesi uyarınca verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi sonucu suça sürüklenen çocuklar hakkında yazılı şekilde fazla ceza tayini,

2- Suça sürüklenen çocuklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK'nun 31/3. maddesinin uygulanması sonucu 5 yıl yerine 4 yıl 12 ay, aynı Kanun'un 62. maddesinin uygulanması sonucu 4 yıl 2 ay yerine 3 yıl 14 ay hapis cezasına hükmedilmesi sonucu eksik ceza tayini,

3- 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılması gerekirken yazılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafiinin temyiz talebi bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16122, Karar No: 2015/23042, Tarih: 02.07.2015

**22. Hukuk Dairesi         2015/16122 E.  ,  2015/23042 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, fark ücret alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçiyi temsilen .... İşçileri Sendikası vekili, sendika üyesi olan davacının davalı asıl işveren ... Bakanlığına bağlı hastanede alt işveren bünyesinde veri hazırlama elemanı olarak çalıştığını, davacıya ödenen aylık ücret miktarının rızası olmadan düşürüldüğünü ileri sürerek, fark ücret alacağının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı vekili, davacı işçinin ... iş kolunda kurulu bir sendikaya üye olamayacağından .... İşçileri Sendikasının işçi adına dava açma yetkisinin bulunmadığını, ayrıca ihale makamı olan müvekkiline husumet yöneltilemeyeceğini, dava konusu taleplerin haksız olduğunu ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçeyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Taraflar arasında öncelikle çözümlenmesi gereken uyuşmazlık, davacının ... ve sosyal hizmetler iş kolunda kurulu bir sendikaya üye olup olamayacağı ve dolayısıyla sendikanın dava açma ehliyetinin bulunup bulunmadığı konusundadır.

6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 3. maddesinin birinci fıkrasının son cümlesinde “...sendikalar kuruldukları işkolunda faaliyette bulunur.” şeklinde kurala yer verilmiş; 17. maddesinin dördüncü fıkrasında “Bir işyerinde yardımcı işlerde çalışan işçiler de, işyerinin girdiği işkolunda kurulu bir sendikaya üye olabilir.” hükmü düzenlenmiştir. Aynı Kanun'un 26. maddesinin ikinci fıkrasına göre de, sendikalar, yazılı başvuruları üzerine iş sözleşmesinden ve çalışma ilişkisinden doğan hakları ile sosyal güvenlik haklarında üyelerini ve mirasçılarını temsilen dava açmak ve bu sebeple açılmış davada davayı takip yetkisine sahiptir.

Eldeki dava, 6356 sayılı Kanun'un 26. maddesinin ikinci fıkrasına dayanılarak, üyesi işçiyi temsilen .... İşçileri Sendikası tarafından açılmıştır. Davacı işçinin, uyuşmazlığa konu dönemde, davalı asıl işveren ... Bakanlığına bağlı hastanede, alt işveren işçisi olarak çalıştığı sabittir.

Eldeki dava, 6356 sayılı Kanun'un 26. maddesinin ikinci fıkrasına dayanılarak, üyesi işçiyi temsilen .... İşçileri Sendikası tarafından açılmıştır. Davacı işçinin, uyuşmazlığa konu dönemde, davalı asıl işveren ... Bakanlığına bağlı hastanede, alt işveren işçisi olarak çalıştığı sabittir.

Alt işveren işçisi, alt işverene ait işyerinin dahil olduğu iş kolunda kurulu bir sendikaya üye olabilir. Alt işverenin işyeri asıl işverenden bağımsız olduğundan, işkolu asıl işverenin yaptığı işe göre belirlenmez. Alt işverenin işkolu tespitinin, asıl işverenden ayrı olarak yapılması gereklidir. 6356 sayılı Kanun'un 4/2. maddesinde öngörülen “Bir işyerinde yürütülen asıl işe yardımcı işler de, asıl işin girdiği işkolundan sayılır.” şeklindeki kural, bir işyeri sınırları ve organizasyonu içerisinde yürütülen işler için önem taşır. Yoksa, birbirinden ayrı işyerlerinde farklı işkoluna giren işler yapılıyorsa, asıl iş yardımcı iş kavramı geçerli olmaz. Aynı Kanun'un 17/4. maddesindeki “Bir işyerinde yardımcı işlerde çalışan işçiler de, işyerinin girdiği işkolunda kurulu bir sendikaya üye olabilir.” hükmü açısından da aynı husus geçerlidir. Anılan sebeple, alt işverene ait işyerinde yapılan işlerin, asıl işverene ait işyerinde yapılan işlere yardımcı iş olarak değerlendirilmesi doğru değildir. Alt işveren işçileri, alt işverene ait bağımsız işyeri çalışanları olduklarından, bağlı bulundukları işkolunun, asıl işverenden ayrı olarak belirlenmesi gerekir.

Somut olayda, asıl işveren-alt işveren ilişkisine konu hizmet alım sözleşmesi kapsamında alt işveren işçilerince yürütülen işler nazara alındığında, veri hazırlama elemanı olarak çalıştığı belirtilen davacının ... ve sosyal hizmetler iş kolunda kurulu bulunan .... İşçileri Sendikasına üye olması mümkün değildir. Dolayısıyla işçinin üyeliği geçersiz olup, sendikanın işçiyi temsilen dava açma yetkisi bulunmamaktadır. Mahkemece, bu yönün göz ardı edilerek, yargılamaya devam edilmesi hatalı olmuştur. Bu halde, davacı işçiye davasını bizzat veya vekili aracılığıyla takip etmesi için tebligat yapılmalı ve sonuca göre yargılamaya devam edilmelidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, sair yönlerin şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 02.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5493, Karar No: 2012/7940, Tarih: 25.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/5493 E.  ,  2012/7940 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, mülkiyeti Hazineye ait 704 parsel sayılı taşınmazın, 4070 sayılı Yasanın 7. maddesi uyarınca doğrudan satış yoluyla 89.100,00.-YTL bedelle, davalı şirkete temlik edildiğini, ancak davalı şirketin anılan Yasada öngörülen koşulları taşımadığını, taşınmazların tüzelkişilere satışının mümkün olmadığını ileri sürerek, tapu kaydının iptali ile hazine adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, çekişmeli taşınmazı iyiniyetle iktisap ettiğini, yatırım yaparak balık üretme tesisi kurulduğunu, tesis değerinin, arzın değerinden fazla olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davanın reddine ilişkin olarak verilen karar, Dairece; “….davalıya yapılan temlikin dayanağını oluşturan 4070 sayılı Yasanın koşullarının davalı yönünden varolmadığı bu nedenle tescilin hukuki dayanaktan yoksun hale geldiği gözetilerek davanın kabulüne karar verilmesi ” gereğine değinilerek bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla;Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 6.770.50.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 25.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/11605, Karar No: 2024/20063, Tarih: 16.12.2024

**2. Ceza Dairesi         2024/11605 E.  ,  2024/20063 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:Çocuk Mahkemesi

SAYISI : 2009/249 E., 2011/1100 K.

ŞİKÂYETÇİ : ...

SUÇA

SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlâli, mala zarar verme

HÜKÜMLER: Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Ret

Bakırköy 1. Çocuk Mahkemesinin 21.11.2011 tarihli ve 2009/249 Esas, 2011/1100 Karar sayılı kararının, suça sürüklenen çocuk tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü:

Anayasa'nın 40/2, 5271 sayılı CMK'nın 34/2, 231/2 ve 232/6. maddeleri uyarınca, mahkeme kararlarında başvurulacak kanun yolu, mercii, başvuru şekli, süresi ve bu sürenin başlangıcının açıkça ve ilgiliyi yanıltmayacak biçimde gösterilmesi gerektiği hâlde, karar tarihinde cezaevinde bulunan suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı Kanun'un 263. maddesi uyarınca hükmün cezaevi veya tutukevi aracılığı ile verilecek dilekçe ile temyiz edilebileceğine ilişkin bir açıklık bulunmadığı, hüküm tarihinde cezaevinde bulunan suça sürüklenen çocuğa gerekçeli karar tebliğ edilirken, aynı Kanun'un 35/3. maddesi gereği "okunup, anlatılmak" suretiyle tebliğ edilmesi gerekirken bizzat kendi imzasıyla tebliğ suretiyle yapıldığı, bu nedenle yapılan tebligatın geçersiz olduğu anlaşılmakla birlikte, suça sürüklenen çocuk tarafından dosyaya 27.06.2012, 28.11.2012.18.06.2013 tarihlerinde mahsup talepli dilekçelerin sunulmuş olması nedeniyle, hakkındaki mahkûmiyet kararından haberdar olduğunun anlaşılması karşısında, 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süreden sonra 12.06.2024 tarihinde hükmü temyiz eden suça sürüklenen çocuğun temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince Tebliğname'ye uygun olarak REDDİNE, 16.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4024, Karar No: 2016/196, Tarih: 25.01.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/4024 E.  ,  2016/196 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Olası kastla çocuğunu öldürme ve bu suça iştirak

HÜKÜM : 1- Sanık ... Çiçek hakkında; Beraat

2- Sanık ... hakkında; TCK.nun 82/1-d-e, 21/2, 62 maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezası

TÜRK MİLLETİ ADINA

6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20/2. maddesi uyarınca çocuk yaştaki maktul ...'a yönelik olarak sanıklar hakkında kasten öldürme ve ihmal suretiyle kasten öldürme suçlarından açılan kamu davalarına katılma ve hükümleri temyiz etme hakkı bulunan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının katılma talebini içerir 26.03.2013 tarihli dilekçesiyle ilgili olarak herhangi bir karar verilmediği ancak kurum vekilinin hükümleri temyiz ettiği anlaşılmakla; CMK'nun 237/2. maddesi uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının katılan olarak kamu davasına kabulüne karar verildikten sonra yapılan incelemede;

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ... hakkında çocuk yaştaki kızı maktul ...'a yönelik eyleminin sübutu kabul, takdire ilişkin cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, sanık ... hakkında ihmal suretiyle kasten öldürme suçundan elde edilen delillerin mahkumiyetine yeter nitelik ve derecede bulunmadığı gerekçeleri

gösterilerek kabul ve takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ... müdafiinin bir nedene dayanmayan, katılan Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin sanık ...'nın iştirak hükümleri uyarınca cezalandırılması gerektiğine, sanık ... hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanmasının hatalı olduğuna yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

1)Sanık .....hakkında maktul ...'a yönelik ihmal suretiyle kasten öldürme suçundan kurulan beraat hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

2)Sanık ... hakkında maktul ...'a yönelik olası kastla nitelikli öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde ise;

Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre; sanık ...'in suç tarihi itibariyle henüz iki yaşını doldurmayan öz kızı maktul ...'u yaramazlık yaptığı gerekçesiyle vurmak, ısırmak ve yere atmak suretiyle dövdüğü, aldığı darbelerin etkisi ile vücudunun birçok yerinde ekimoz alanları oluşan maktulün kaburga kırıklarına, beyin kanaması ile beyin doku harabiyetine, künt batın ve göğüs travmaları nedeniyle de iç organ yaralanmalarına bağlı olarak hayatını kaybettiği anlaşılan olayda;

A)Maktulün yaşı ve fiziki yapısına, darbelerin şiddetine, maktuldeki yaraların niteliğine, otopsi raporuna göre sanığın açığa çıkan kastının doğrudan kastla nitelikli öldürme suçuna yönelik olduğu gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu uygulama şartları bulunmayan TCK'nun 21/2 maddesinde yer alan olası kast indiriminin tatbiki suretiyle eksik ceza tayini,

A)Maktulün yaşı ve fiziki yapısına, darbelerin şiddetine, maktuldeki yaraların niteliğine, otopsi raporuna göre sanığın açığa çıkan kastının doğrudan kastla nitelikli öldürme suçuna yönelik olduğu gözetilmeden, yanılgılı değerlendirme sonucu uygulama şartları bulunmayan TCK'nun 21/2 maddesinde yer alan olası kast indiriminin tatbiki suretiyle eksik ceza tayini,

B)Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E. ve 2015/85 K. sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri karşısında sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

C)TCK'nun 53/5 maddesinin ayrıca uygulanması gerekip gerekmediğinin karar yerinde tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak BOZULMASINA, 25/01/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/26012, Karar No: 2014/13710, Tarih: 20.05.2014

**2. Ceza Dairesi         2013/26012 E.  ,  2014/13710 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2012/1223

MAHKEMESİ : Konya 2. Çocuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/10/2011

NUMARASI : 2010/105 (E) ve 2011/553 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre,sair temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

Suça sürüklenen çocuğun, şikayetçinin sokağa direksiyon kilidi ya da sabit bir noktaya bağlayacak şekilde kilitlemeden geçici bir süreliğine bıraktığı motosikleti çalması şeklinde gerçekleştirdiği eyleminin TCK.nun 141/1. maddesindeki suçu oluşturmasına karşın aynı Yasanın 142/1.e maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilerek suça sürüklenen çocuğa fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 20.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.