muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2669, Karar No: 2024/7431, Tarih: 07.11.2024

**1. Ceza Dairesi         2024/2669 E.  ,  2024/7431 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2024/57 E. 2024/135 K.

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : İstinaf başvurularının esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma

Suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından süresi içerisinde ileri sürüldükten sonra, 18 yaşını dolduran suça sürüklenen çocuğun Aksaray T Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu aracılığıyla gönderilen 04.07.2024 tarihli beyan tutanağında temyiz talebinden vazgeçtiği ve temyiz davasının istek şartına bağlı olduğu anlaşılmıştır.

Katılanlar vekilinin temyiz istemi yönünden;

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/1. maddesi uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260/1. maddesi gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291/1. maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294/1.maddesi gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298/1. maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesinin, 07.11.2023 tarihli ve 2023/293 Esas, 2023/501 Karar sayılı kararı ile; suça sürüklenen çocuk hakkında maktule karşı kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 81/1,31/3,62/1. maddeleri uyarınca 12 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

2. Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.01.2024 tarihli ve 2024/57 Esas, 2024/135 Karar sayılı kararı ile suça sürüklenen çocuk hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanlar vekili ve suça sürüklenen çocuk müdafiinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine, karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılanlar vekilinin temyiz sebepleri özetle; eksik incelemeye, delillerin hatalı değerlendirildiğine, suçun tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine, suça sürüklenen çocuğun yaş tespitinin yapılması gerektiğine, takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

1. Olay günü maktul ile sanığın alkollü bir mekanda birlikte alkol aldıktan sonra birlikte mekandan çıktıkları, maktul ile suça sürüklenen çocuğun kolkola ... Hanım sokak yönüne doğru ilerledikleri, 12/A nolu apartmana birlikte girdikleri, suça sürüklenen çocuğun burada maktulü 8 bıçak darbesi ile yaralayarak kaçtığı, maktulün kaldırıldığı hastanede ertesi gün hayatını kaybettiği, ölüm sebebinin kesici delici alet yaralanmasına bağlı büyük damar ve iç organ yaralanması olduğunun otopsi raporundan anlaşıldığı olayda;

2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, dosyada mevcut delillerin isabetli şekilde değerlendirildiği, eylemin suça sürüklenen çocuk tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, tasarlama ve canavarca hisle öldürme koşullarının oluşmadığı, suç vasfının belirlenmesinde bir isabetsizlik bulunmadığı, takdiri indirimin Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında, yasal, yerinde ve yeterli gerekçelerle uygulanmasına karar verildiği anlaşıldığından, ileri sürülen temyiz sebeplerinin incelenmesinde bozma nedeni dışında hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

3. Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun doğum tarihinin 14.09.2004 olduğu ancak nufusa tescil tarihinin 09.09.2011 tarihinde yapıldığı anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuğun nüfus kaydına dayanak oluşturan belgeler getirtilerek, gerekli film ve kemik grafileri de çektirilerek, Adli Tıp Kurumu ilgili ihtisas kurulundan rapor aldırılması ve gerçek yaşının tespit edilmesi, sonucuna göre hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ile yazılı şekilde uygulama yapılması suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 218/2. maddesine aykırı davranılması hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR

A. Suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz istemi yönünden;

5271 sayılı Kanun'un 266/1. maddesi gereği temyiz isteminden vazgeçme nedeniyle aynı Kanun'un 298/1. Maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin oy birliğiyle REDDİNE,

B. Katılanlar vekilinin temyiz istemi yönünden;

Gerekçe bölümünde (3) numaralı paragrafta açıklanan nedenlerle katılanlar vekilinin temyiz sebepleri eksik inceleme yönünden yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 17.01.2024 tarihli ve 2024/57 Esas, 2024/135 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 302/2 maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-a maddesi uyarınca Konya 7. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

07.11.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5025, Karar No: 2015/26991, Tarih: 11.06.2015

**11. Ceza Dairesi         2015/5025 E.  ,  2015/26991 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2014/26109

MAHKEMESİ : Gaziantep 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 19/09/2013

NUMARASI : 2011/481 (E) ve 2013/565 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 25.10.2014 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11.06.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1636, Karar No: 2013/5108, Tarih: 12.02.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/1636 E.  ,  2013/5108 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Sanığın köy yoluna tecavüz ve tapulama harici tepe olan hazineye ait yere tecavüz suçlarından beraatine

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Köy yoluna tecavüz suçundan doğrudan zarar görme olasılığı bulunmayan Hazinenin, bu suçtan açılan davaya katılma hakkı bulunmadığından ve katılma kararı verilmiş olması da temyiz hakkı vermeyeceğinden, katılan vekilinin kurulan hükme yönelik temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince oybirliğiyle (REDDİNE),

2- Sanığın tapulama harici tepe olarak ifade edilen yere tecavüzü nedeniyle verilen beraat hükmüne katılan vekilinin temyizine yönelik incelemede;

Sanığın ev yaptığı yerin devletin hüküm ve tasarrufu altında tescil dışı yerlerden olduğu belirlenmekle birlikte; öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş yerlerden olup olmadığı kuşkuya yer bırakmayacak şekilde saptanmadan eksik araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 12.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12568, Karar No: 2014/12080, Tarih: 16.04.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/12568 E.  ,  2014/12080 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, özetle; davalı bankadan kullanmış olduğu krediden alınan masraflardan dolayı davalı bankaya ihtarname çektiğini, ancak bir sonuç alamadığını ileri sürerek haksız olarak tahsil edilen 2.090,00 TL nin davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, 2014/12568-12080

anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 16.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14232, Karar No: 2012/15710, Tarih: 10.10.2012

**11. Hukuk Dairesi         2012/14232 E.  ,  2012/15710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Ankara 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 19/01/2012 tarih ve 2012/26 Esas sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati tedbir isteyenler vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati tedbir talep edenler vekili, sermaye arttırımına iştirake davet lüzumuna riayet edilmeden müvekkillerinin arttırılan sermaye hisseleri nispetinde katılma hakları engellenerek sahte ve geçersiz iştirak tablosu esas alınmak suretiyle sermaye arttırımı kararının TTK nın 392/1-2, 281, 394 ve 395. maddelerine aykırı şekilde Ankara Ticaret Sicil Memurluğunca tescil ve ilan edildiğini ileri sürerek sözü edilen tescil ve ilan işlemlerinin iptali terkini talebiyle açtığı davada dava dışı Mağdenli Nakliyat ve Ticaret A.Ş.'nin sicil dosyası üzerinden tescil ve ilan işleminin yapılmaması yönünde ihtiyati tedbir kararı verilmesini istemiştir.

Mahkemece, tensip kararı ile ihtiyati tedbir isteminin reddine karar verilmiştir.

İhtiyati tedbir talebinin reddine dair verilen kararı, ihtiyati tedbir talep edenler vekili temyiz etmiştir.

1- Ticaret sicil memurluğu kararına itiraz ile tescil ve ilan işlemlerinin iptali talebiyle açılan davada ihtiyati tedbir kararı talep edilmiş olup, bu istemin, tensip tutanağı ile reddine karar verilmiş, ancak ayrı bir gerekçeli karar yazılmamıştır.

HMK'nın 391/3 maddesi uyarınca ihtiyati tedbir talebinin reddi halinde kanun yoluna başvurma olanağı getirilmiştir. Ancak temyiz edilen bir kararın Yargıtay tarafından temyiz incelemesinin yapılabilmesi için öncelikle kararın taraflara usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve süresi içerisinde temyiz edilmiş olması; ayrıca ihtiyati tedbir kararının HMK'nın 391/2 maddesi uyarınca gerekçeli karar şeklinde yazılması gerekmekte olup, esasen Yargıtay denetiminin de gerekçeli karar üzerinden yapılması mümkündür. 1982 Anayasası’nın 141. maddesine göre, tüm mahkeme kararlarının gerekçeli olması gerekmektedir. Temyiz edilen kısa karar, bu hususları kapsamadığından, temyiz denetimi mümkün değildir. Bu durumda, mahkemece, ihtiyati tedbir talebinin reddine dair karar verilmesi üzerine, HMK.'nın 391/2 maddesine uygun olarak, gerekçeli karar yazılmamış olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, ihtiyati tedbir talep edenler vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

2- Bozma neden ve şekline göre, ihtiyati tedbir talep edenler vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın ihtiyati tedbir talep edenler yararına BOZULMASINA, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle ihtiyati tedbir talep edenler vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 10/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28274, Karar No: 2018/2483, Tarih: 01.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/28274 E.  ,  2018/2483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara ve gerekçeye göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekiye ait iş yerinden sanıkların 20,00 TL değerindeki bayan çizmesi ve yine 20,00 TL değerindeki bir çift bayan ayakkabısının toplam değerinin 40,00 TL değerinde olduğunun tespit edilmesi karşısında sanık hakkında TCK'nın 145. maddesine suçun işleniş özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de hakkaniyete uygun bir indirim yapılmadan bu husus gerekçeli kararda tartışılmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedeni bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 1412 sayılı CMK'nın 321. maddesi gereğince tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 01/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/8448, Karar No: 2012/1742, Tarih: 09.02.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/8448 E.  ,  2012/1742 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, işyerinin faaliyet konusu ile işkolu kodunun belirlenmesi ve buna bağlı diğer Kurum işlemlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı .... Gıda Maddeleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi’nin, toptancılık faaliyeti yürütüldüğünden “6118” iş kolu kodu ile sınıflandırılan ... Şubesi’nde nakliye faaliyetleri de yürütüldüğünün belirlenmesi ve davalı Kurum tarafından 31.03.1981 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan “İş Kazalar ve Meslek Hastalıkları Prim Tarifesi”nin 4’üncü maddesindeki “Aynı işveren tarafından, aynı işyerinde yürütülen ve mahiyetleri bakımından ayrı hususiyetler arzeden ve başka başka tehlike sınıflarına dâhil olan bütün işler işyerinde en yüksek tehlike sınıfına giren işin prim haddine tabi olur” hükmü gerekçe gösterilerek iş kolu kodunun “7141” olarak değiştirilmesi üzerine, davacı işbu dava ile işyerinin faaliyet konusu ile işkolu kodunun belirlenmesi ve buna bağlı diğer Kurum işlemlerinin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Dosya kapsamından, işyerinde yürütülen esas işin gıda toptancılığı olduğunun ve nakliye işinin esas işin fer’i ve mütemmimi mahiyetinde olduğunun anlaşılması karşısında; anılan “İş Kazalar ve Meslek Hastalıkları Prim Tarifesi”nin 3’üncü maddesindeki “Bir işyerinde yürütülen esas işin fer’i ve mütemmimi mahiyetinde olan bütün işlerin sigorta primleri, esas işin tabi olduğu prim haddine göre hesaplanır.” hükmü uyarınca davanın kabulü ile söz konusu Kurum işlemlerinin iptaline yönelik Mahkeme kararı usul ve yasaya uygun olup, onanması gerekir.

SONUÇ: Davalı Kurum vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile mahkeme kararının ONANMASINA, 09.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/26260, Karar No: 2019/36883, Tarih: 07.11.2019

**7. Ceza Dairesi         2015/26260 E.  ,  2019/36883 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I) Katılan ... İdaresi vekilinin temyiz istemine ilişkin incelemede;

Suç tarihine ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresinin davaya katılan olarak kabulü hükmü temyize hak kazandırmayacağından, Gümrük İdaresi vekilinin temyiz isteğinin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

II) O yer Cumhuriyet Savcısının temyizine göre yapılan incelemede;

1. Ele geçen eşyanın niteliğine ve suç tarihine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2. Adli para cezasının TCK’nun 52/1. fıkrası gereğince alt sınırının 5 gün olduğu ve sanık hakkında temel cezanın alt hadden tayin edildiği belirtilip hürriyeti bağlayıcı cezasının alt hadden verildiği halde adli para cezasının gerekçe gösterilmeden alt hadden uzaklaşılarak tayini,

3. Sanık hakkında tayin olunan gün para cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olarak TCK'nun 52/2. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

4. Adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında TCK'nun 52/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması ve adli para cezasının taksitlendirilmesi sırasında TCK'nun 52/4.maddesine aykırı olarak taksit aralığının gösterilmemesi,

5. Kaçak sigaraların 5237 sayılı TCK'nun 54/4. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi gerektiği gözetilmeden 5237 sayılı TCK'nun 54. maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi,

6-Suçtan doğrudan zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazım ücretine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/6686, Karar No: 2018/4238, Tarih: 05.06.2018

**14. Ceza Dairesi         2017/6686 E.  ,  2018/4238 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 05.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.