muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/717, Karar No: 2017/12871, Tarih: 14.11.2017

**18. Ceza Dairesi         2017/717 E.  ,  2017/12871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun, 2011/161 esas ve 2011/175 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, bozma öncesi ilk hükümde yer almayan yeni ve değişik gerekçeyle, suçun işlendiği yerin aleni ortam olduğu kabul edilerek hüküm kurulduğundan, Yerel Mahkeme kararının direnme niteliğinde bulunmadığı ve bu nedenle hükmün özel Dairece incelenmesi gerektiği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Suçun, aleni yerde işlendiğinin kabulü için, suça konu yerin, herhangi bir izne gereksinim duyulmadan ve sınırlamaya tabi olmadan girilebilen, herkese açık yerlerden olması gerekmektedir. Bir başkası tarafından hakaret sözlerinin işitilmesi, başlı başına o yerin aleni olduğu anlamına gelmemektedir.

Somut olay incelendiğinde; şikayetçilerin özellikle kolluk ifadelerine göre, inşaat içerisinde kendilerine hakaret içeren sözler söyleyen sanığın, inşaattan aşağı inildiğinde de bu eylemine devam ettiği, inşaat dışında eylemin devam etmesi hususunun, Mahkeme'nin beyanına itibar ettiği tanık Şükrü'nün anlatımı ile de desteklendiği anlaşılmaktadır. Ancak, eylemin inşaat dışında gerçekleşen kısmının, inşaatın neresinde geliştiği, bu yerin, etrafı dış dünyaya kapalı, özgülenmiş bir alan olup olmadığı Mahkemece araştırılmamıştır. Zira, Yapı İşlerinde İş Sağlığı ve Güvenliği Yönetmeliği'nin 68. maddesi, “Yapı alanının çevresi ve çalışma alanının etrafı kolayca görülebilecek, fark edilebilecek ve yetkisiz kişilerin girişine engel olacak şekilde çevrilerek işaretlenir” şeklinde, yine anılan Yönetmeliğin 45. maddesi de, “Yapı alanlarındaki girilmesi yasak bölgelere yetkisiz kişilerin girişi, uygun araç ve gereç kullanılarak engellenir...” biçiminde hükümleri amirdir. Mahkeme ise, tanık Şükrü'nün, inşaat dışındaki eyleme şahit olması nedeniyle, suça konu yerin aleni olduğu kabul etmiştir. Oysa, adı geçen tanığın sarfedilen sözleri işitmesinin, o yerin aleni yerlerden olması anlamına gelmeyeceği düşünülmemiş, tanığın da o sırada özgülenmiş, dış dünyadan ayrılmış alanda bulunması ihtimali göz ardı edilmiştir.

Açıklanan gerekçelerle; suça konu yerin özgülenmiş bir alan olup olmadığı, herkesin herhangi bir sınırlama olmaksızın girip çıkabileceği yerlerden olup olmadığı belirlenerek, sonucuna göre, sanık hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Açıklanan gerekçelerle; suça konu yerin özgülenmiş bir alan olup olmadığı, herkesin herhangi bir sınırlama olmaksızın girip çıkabileceği yerlerden olup olmadığı belirlenerek, sonucuna göre, sanık hakkında TCK'nın 125/4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak, HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 14/11/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1689, Karar No: 2014/7013, Tarih: 10.04.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1689 E.  ,  2014/7013 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İSTANBUL 1.FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 1.Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/10/2011 gün ve 2009/71-2011/159 sayılı kararı onayan Daire’nin 24.10.2013 gün ve 2012/2038 - 2013/18646 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, davalı tarafından basım ve yayımı gerçekleştirilen ... Gazetesi'nin 29 Mayıs 2008 tarihli nüshasında profesyonel futbol takımı oyuncusu Hakan Balta'nın posterinin müvekkili ile sözleşme yapılmadan ve önceden izin alınmadan yayınlandığını, müvekkili kulübün bu tip resimler üzerinde futbolcuları ile arasında akdetmiş olduğu sözleşme uyarınca tekel hakkının bulunduğunu, bu nedenle davalının yayınlamış olduğu poster nedeniyle telif hakkı ihlalinde bulunduğunu ileri sürerek, 50.000 USD telif hakkı bedelinin aynen veya dava tarihindeki kur üzerinden hesaplanmak suretiyle bulunacak TL karşılığının dava tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davaya konu fotoğrafın FSEK 86/2. fıkrasının 1. ve 3. bentleri uyarınca yayımlanması için fotoğrafta tasvir edilenin muvafakatinin alınmasının gerekmediği bir fotoğraf niteliğinde olduğunu, söz konusu fotoğrafın statta bulunan müvekkili gazetenin spor muhabirleri tarafından çekildiğini, davacının yasal şartları oluşmayan maddi tazminat isteminin yerinde olmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davacı Kulübün oyuncusu Hakan Balta'nın sahadaki bir posterinin davalıya ait gazetede tam sayfa olarak verildiği, gazetede tam sayfa şeklinde yayınlanan posterin haber amaçlı değil de tiraj artırmak için ticari amaçlı kullanıldığı, FSEK 86. maddesi gereğince memleketin içtimai hayatında rol oynayan kimselerin resimlerinin yayınının MK 24. madde şartları saklı tutularak serbest bırakılmışsa da bununla toplumun haber alma hakkı kapsamında güncel bir olayla ilişkili olarak ve ticari olmayan amaçla kullanımının kastedildiği, ancak dava konusu uyuşmazlığa konu posterin kullanım şeklinin bu amaçlı olmadığı, dolayısıyla bu kullanım nedeniyle davacının haksız rekabet hükümlerine göre tazminat isteme hakkının bulunduğu, zararın gerçek miktarının kesin olarak tespiti mümkün olmadığından posterin yayınlandığı gazetenin tirajı, niteliği, posterin veriliş şekli ve emsal kararlar da dikkate alınarak BK'nın 43. maddesi gereğince takdiren 15.000 TL maddi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine, dava tarihinden itibaren alacağa faiz yürütülmesine dair verilen karar davalı vekili tarafından temyizi üzerine Dairemizin 24.10.2013 tarihli kararı ile onanmıştır.

Davalı vekili, karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin HUMK’nın 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK’nın 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 01,95 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK'nın 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 228,00 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 10.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7763, Karar No: 2014/6257, Tarih: 02.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/7763 E.  ,  2014/6257 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB- 2014/62834

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 10.02.2014 gün ve 2013/3145/10202 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 21.02.2014 gün ve KYB 2014/62834 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık A.. K..'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1 ve 62. maddeleri gereğince 3.000 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmasına dair, Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11/11/2013 tarihli ve 2013/296 esas, 2013/843 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde,

Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 esas, 2013/15593 sayılı ilâmında belirtildiği üzere; "Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı Kanun’un “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un "Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur. Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de bunların dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir. 24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.” 5237 sayılı Kanun'un “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir... Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir. Mühür bozma suçunun fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için,

mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir. 4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez." şeklindeki açıklamaları dikkate alındığında somut olayda Yeşilırmak Elektrik Dağıtım A.Ş' nin suç tarihi olan 06/08/2012 tarihinde özelleştirilmiş olması sebebiyle suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 02.07.2012 tarihli mühür bozma tutanağına konu 09.04.2012 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan Yeşilırmak Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin mühürleme tarihinden önce 29.12.2010 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK'nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görüldüğünden, Samsun 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.11.2013 gün ve 2013/296 E. 2013/843 K. sayılı kararının CMK'nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.04.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2946, Karar No: 2019/5978, Tarih: 17.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/2946 E.  ,  2019/5978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tapu İptali Ve Tescil Olmadığı Takdirde Bedel

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup, hükmün davalılardan ..., ..., ..., ..., ve ... tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve 306,24 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 782,56 TL'nin temyiz eden davalılar ..., ..., ..., ..., ve ...'ten alınmasına, 17/06/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/302, Karar No: 2008/7376, Tarih: 16.12.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/302 E.  ,  2008/7376 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili avukat ... .... Davalılar vekili gelmedi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinin feshi sebebiyle davacının yaptığı masrafların tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine dair verilen karar davalı ... yönünden davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Davada sözleşmenin imzalanmasından sonra davacının yaptırdığı aplikasyon, yatırdığı yol, harç, katılım payları ile çizdirdiği mekanik ve mimari projeler nedeniyle alacak isteminde bulunulmuştur. Kat karşılığı inşaat sözleşmeleri tapuda pay devrini içerdiğinden her ne kadar tek taraflı irade beyanı ve bunun karşı tarafa ulaşması ile feshedilemez ise de davalıların 14.03.2006 tarihli fesih bildirimleri, taşınmazdaki arsa paylarını dava dışı üçüncü kişilere devretmiş olmaları ve davacının bu davada feshe dayalı alacak isteminde bulunmuş olması sebebiyle fesih konusunda taraf iradelerinin birleştiğinin kabulü gerekir. Fesih halinde, yüklenici yaptığı ve arsa sahiplerinin yararına olan masrafları yani menfi zararlarını arsa sahiplerinden talep edebilir.

Bu durumda mahkemece davacıya yaptığını iddia ettiği masraf ve menfi zararları ile ilgili belge, makbuz, proje vs. delilleri ibraz ettirilip konusunda uzman bilirkişiden alınacak rapor ile davalı arsa sahiplerinin menfaatine olan masrafların ve menfi zararların tesbiti ile hakkındaki davaya devam edilen davalı ...’ın arsa payıyla sınırlı olarak tahsiline karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı gerekçeyle davalı ... hakkındaki davanın da reddi doğru olmamış, kararın bozulması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı ... yönünden davacı yararına BOZULMASINA, 550,00 YTL duruşma vekillik ücretinin davalı ...’dan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davacıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 16.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/11545, Karar No: 2021/15731, Tarih: 23.11.2021

**9. Hukuk Dairesi         2021/11545 E.  ,  2021/15731 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE

MAHKEMESİ : ... 6. Hukuk Dairesi

...

DAVA TÜRÜ : ALACAK

İLK DERECE

MAHKEMESİ : ... 22. İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, süresi içinde taraflar vekillerince temyiz edilmesi ve davalılar vekilince duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 12/10/2021 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar adına vekili Avukat ... ile karşı taraf adına vekili Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, ve eksikliğin giderilmesi için mahkemesine geri çevrildi. Eksiklik giderildikten sonra dosya yeniden Dairemize gelmekle, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili, davacının 2014-2016 tarihleri arasında davalı şirketin yurt dışı şantiyelerinde çelik montaj ustası olarak çalıştığını, davacının iş sözleşmesinin işveren tarafından feshedildiğini ve Türkiye’ye gönderildiğini, davacının davalı şirkette her gün 08.00-19.00 saatleri arasında çalıştığını, hafta sonu tatili olan pazar günlerinde ise bir pazar istirahat edip bir pazar çalışmaya devam ettiğini, ayrıca resmi ve dini bayramlarda çalıştığını, sadece yılbaşında bir gün istirahat ettiğini, diğer günler çalıştığını, davacının davalı şirkette aylık sabit 1.700,00 Euro ücret ile çalıştığını, davacının fazla mesai, hafta sonu ve bayram çalışması yapmış olmasına rağmen maaşının her ay sabit olarak ödendiğini, yapılan fazla çalışmaların ücretine eklenmediğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile birlikte bir kısım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı ... İçtaş ... İnşaat A.Ş. vekili, davalı şirket ile davacı arasında iş sözleşmesi bulunmadığını savunarak davanın pasif husumet yokluğu sebebiyle reddine karar verilmesini talep etmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 124/4 maddesine göre davaya dahil edilen davalı ... ... İçtaş ... İnşaat A.Ş vekili, davalı şirket hakkında arabuluculuğa başvurulmadığını, bu sebeple usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığını, davanın öncelikle dava şartı yokluğu sebebiyle reddi gerektiğini, davalı ile diğer davalı arasında organik bağ, birlikte istihdam şeklinde bir ilişki bulunmadığını, davalı şirketin sonradan davaya dahil edilmesinin hatalı olduğunu, uyuşmazlığa Rus Hukukunun uygulanması ve davanın Rusya’da görülmesi gerektiğini ileri sürerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

İlk Derece Mahkemesince,yapılan yargılama sonucunda toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, yazılı gerekçe ile davanın davalı ... İçtaş Havalimanı İnşaatları A.Ş’nin (eski Unvanı: ... İçtaş ... İnşaat AŞ ) yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine,davalı ... ... İçtaş ... İnşaat A.Ş yönünden kısmen kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf Başvurusu:

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, davacı vekili ve davalı ... ... İçtaş ... İnşaat A.Ş vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti:

Bölge adliye mahkemesince,davalı ... ... İçtaş ... İnşaat A.Ş vekillinin istinaf başvurusunun esastan reddine, aleyhine hüküm kurulan davalı ... ...-... İçtaş ... İnşaat A.Ş. lehine takdiri indirim yapılan tutar üzerinden de vekalet ücretine karar verildiği,davalı lehine vekalet ücretinin 20,00 Euro tutarı kadar olması gerektiği, her ne kadar mahkemece Hukuk Muhakemeleri Kanununun 124. maddesi gereği taraf değişikliği için yapılan başvurunun zamanlaması dikkate alınarak hakkında husumetten ret kararı verilen davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmişse de, davalılar arasında organik bağ bulunduğunun sabit olduğu, ancak sadece bu bağ sebebiyle aynı şahıslara ait tüm şirketlerin alacaklardan sorumlu tutulamayacağı, davacının işvereni olan şirketin sorumlu tutulması gerektiği için husumetten reddedildiği, taraf değişikliği üzerine aynı vekil tarafından sadece vekalet sunularak yargılamaya devam olunduğu,bu durumda husumetten ret kararı sebebiyle vekalet ücreti takdirinin yerinde olmadığı gerekçesiyle,davacı vekilinin istinaf talebinin kabulüne karar verilerek, HMK 353/1-b.2 maddesi gereğince ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, davalı ... İçtaş Havalimanı İnşaatları A.Ş(eski Unvanı ... İçtaş ... İnşaat AŞ) yönünden husumet yokluğu nedeniyle davanın reddine, davanın ... ... İçtaş ... İnşaat A.Ş yönünden kısmen kabulüne dair hüküm kurulmuştur.

Temyiz:

Karar davacı ile davalı ... ... İçtaş ... İnşaat A.Ş ve ... İçtaş Havalimanı İnşaatları A.Ş’nin (eski Unvanı: ... İçtaş ... İnşaat AŞ ) vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Gerekçe:

Taraflar arasında iş sözleşmesine uygulanacak hukuk konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yabancılık unsuru, bir hukukî işlemi veya ilişkiyi ya da olayı birden fazla devletin hukuku ile irtibatlı hâle getiren unsurdur. İşçinin veya işverenin yabancı olması, işverenin işletme merkezinin yabancı bir ülkede bulunması, işçinin kendi işini mutad olarak yabancı bir ülkede yapması veya iş ilişkisinin yabancı bir ülke ile sıkı irtibatlı olduğunun durumun genelinden anlaşılması gibi hâllerde iş sözleşmesinde yabancılık unsurunun bulunduğundan söz edilir.