muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/2919, Karar No: 2024/1215, Tarih: 20.03.2024

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık; kiralanana kiracının bulunmadığı sırada kiraya veren tarafından girilerek eşyaların ve paranın alındığına bağlı olarak, maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

1. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) 58 ve 299 ila devamı maddeleri,

2. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 190 ıncı maddesi,

3. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun (4721 sayılı Kanun) 24 üncü maddesi.

3. Değerlendirme

1. Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine ve özellikle gerek 6098 sayılı Kanun'un 58 ve 4721 sayılı Kanun'un 24 üncü maddeleri uyarınca; mala verilen zararlar nedeniyle manevi tazminat istenemeyeceği, davacının talep sonucunda aile yadigarı yatak odası takımı ve takı setinin yok olması dolayısıyla manevi tazminat talep ettiği gözetildiğinde, anılan hüküm uyarınca manevi tazminat talep edemeeyecek olmasına, ayrıca kiralananda davalı tarafça sunulan tutanakta yazılı eşyalar dışında eşya bulunduğunun davacı tarafça ispat edilmediğinin anlaşılmasına göre; davacının manevi tazminat istemine ilişkin temyiz itirazları ile maddi tazminata ilişkin aşağıda yazılı bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2. Kira sözleşmesi her iki taraf borç yükleyen sözleşmelerden olup, kiracı, kira bedelini ödemekle; kiraya veren ise kiralananı kullanıma uygun bulundurmakla yükümlüdür.

3. Kiralananın konut veya çatılı iş yeri olması durumunda kira sözleşmesi; süre bitimi ile sona ermeyip 6098 sayılı Kanun'un TBK 347 nci maddesine göre kiracı, kira süresinin bitiminden en az onbeş gün önce bildirimde bulunmadıkça, aynı şartlarla bir yıl yenilenir. Bu nedenle konut ve çatılı iş yeri kiralarında kira sözleşmesinin sona ermesi, tarafların ortak iradeleri ile son bulmadığı takdirde ancak kanunda belirtilen nedenlere dayalı olarak açılacak tahliye davası sonucunda verilecek mahkeme kararı ile mümkün olacaktır. Konut ve çatılı işyeri kiralarına tabi taşınmazlarda tahliye davası açılabilecek haller ise, sınırlı sayıda olup akdin feshi ve tahliye davası açma koşullarının bulunması durumunda bile mahkeme kararı ile tahliye ilamı alınmadığı sürece akdin sona erdiğinden söz edilemez ve kiraya veren tarafından tek taraflı olarak yapılan fesih hukuki sonuç doğurmaz. Kiracının bulunduğu yerden tahliyeye zorlaması hukuken mümkün değildir. Tahliye tarihine kadar kiracının kira bedelini ödeme yükümlülüğü, kiraya verenin ise kiralananı kullanıma elverişli bulundurma yükümlülüğü devam edecektir.

4. Somut olayda; taraflar arasında 01.12.2015 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli konut kira sözleşmesi bulunmakla, sözleşme bir yıl sonunda kanun gereği bir yıl süre ile yenilenmiştir. Davacı kiracı, yenilenen dönemde geçici süre evde bulunmadığı sırada kiraya veren tarafından kiralanana girilerek eşyalarının ve parasının alındığını iddia etmiş, kiraya veren ise davacı kiracının konutu terk ettiğini bu sebeple konuta girildiğini savunmuştur. Kira sözleşmesinin sona ermesi yönünde taraf iradeleri uyuşmadığı gibi, bu yönde mahkemeden alınan bir tahliye kararı da söz konusu değildir. Bu durumda kira sözleşmesi devam etmekte olup kiraya veren tarafından kiralanana çilingir vasıtasıyla girilip kiracıya ait eşyaların çıkarılması sözleşmeye aykırılık niteliğinde olup hukuk düzenince korunmaz. Dosyaya sunulan 10.11.2017 tarihli ve davalı tarafın imzasını taşıyan "Tutanak" başlıklı belge ile kiralananın çilingir vasıtasıyla açıldığı ve içeride kiracıya ait birtakım eşyaların bulunduğu sabittir.

5. Hal böyle olunca, İlk Derece Mahkemesince; davacı kiracı tarafından, her ne kadar kiralananda 20.000,00 TL tutarında nakit para, aile yadigarı takı seti ve yatak odası takımı bulunduğu ispatlanamamış ise de; davalı tarafın imzasını taşıyan tutanakta yazılı eşyaların kiralananda bulunduğu ispatlanmış olduğundan, tutanakta yazılı eşyaların aynen iadesi mümkün ise iadesine, mümkün olmadığı takdirde bedelinin tahsiline karar verilmesi gerekirken, maddi tazminat talebinin tümden reddi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Davacının manevi tazminata yönelik temyiz itirazı ile maddi tazminata yönelik sair temyiz itirazlarının reddine,

2. Temyiz olunan İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 373 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ORTADAN KALDIRILMASINA,

3. İlk Derece Mahkemesi kararının aynı Kanun'un 371 inci maddesi uyarınca davacı yararına BOZULMASINA,

Peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

20.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16374, Karar No: 2012/3311, Tarih: 28.02.2012

**6. Ceza Dairesi         2007/16374 E.  ,  2012/3311 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5252 sayılı Yasanın 9/3.maddesi gereğince, lehe olan hüküm, önceki ve sonraki yasaların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilmeden, herhangi bir değerlendirme yapılmayarak, 765 sayılı Yasa hükümleri gereğince, uygulanması gereken madde ve cezanın süresi denetime olanak sağlamak bakımından karar yerinde gösterilmemesi, 5237 sayılı hükümlerinin açıkça sanık yararına olduğunun anlaşılması karşısında, bu husus bozma nedeni yapılmamış;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından zor kullanarak yakınanın çantasını alıp kaçmakla tamamlandığı yönündeki kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-) 5237 sayılı TCK’nun 150/2.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nun 522. maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150/2. maddesinin düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması,

2-) Sanığın, TCY’nın 53. maddesinin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar aynı maddenin 1. fıkrasında öngörülen hakları kullanmaktan yoksun kılınmasına, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca da kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından, söz konusu yasaklamanın koşullu salıverilen sanık hakkında uygulanmamasına, karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, O Yer Cumhuriyet Savcısının ve sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün açıklanan nedenle kısmen istem gibi BOZULMASINA, 28.02.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9583, Karar No: 2015/23833, Tarih: 16.04.2015

**15. Ceza Dairesi         2014/9583 E.  ,  2015/23833 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanık ...'in, müdafii talebi üzerine Avukat ... görevlendirildiğinden haberdar olmaksızın istinabe ile savunmasının alındığı, müdafiin 23.05.2011 tarihli tebliğe rağmen temyiz talebinde bulunmadığı, buna karşılık 17.03.2011 tarihli gerekçeli kararın sanığın sorgusunda beyan ettiği ve MERNİS adresi olduğu tespit edilen ... Mahallesi .... Sokak No: 8 Daire 2 .../... adresi yerine başka bir adrese tebliğe çıkartılması karşısında, sanığın MERNİS adresine gerekçeli kararın tebliğ edilerek vermesi halinde temyiz dilekçesi de eklendikten sonra iadesi için mahalline gönderilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcığına TEVDİNE, 16.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12806, Karar No: 2018/10429, Tarih: 12.11.2018

**17. Hukuk Dairesi         2015/12806 E.  ,  2018/10429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

1-Mahkemece; dava konusu... plaka sayılı aracın başka bir borç sebebi ile ... kanalıyla satılıp davacı ... Tesisleri Su Ürünleri Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi tarafından satın alınmış olduğu belirtildiğinden;bu ihale dosyasının(... ... Müdürlüğü 2013/1539 sayılı dosyası ilgilileri de kontrol edilerek) ilgili merciinden getirtilerek dosya arasına konulması,

...plakalı dava konusu aracın sahiplik durumunu gösteren tescil kayıtlarının ilgili yerden getirtilerek dosya içerisine konulması, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE 12/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/7987, Karar No: 2010/11978, Tarih: 23.06.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/7987 E.  ,  2010/11978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın cezasında tekerrür sebebiyle artırım yapılarak belirlenmesi esnasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK' nun 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde olduğundan, hükmün 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, bu husus yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasının dördüncü paragrafında yer alan “nedeni ile” kelimesinden sonra gelmek üzere “765 sayılı TCK’nun 81/2. maddesi gereğince” ibaresi yazılarak sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan kararın DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.6.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/36276, Karar No: 2016/12362, Tarih: 24.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/36276 E.  ,  2016/12362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmesi davalılar avukatınca duruşma talep edilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 24/05/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar adına Avukat ...ile karşı taraf adına Avukat ... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili; müvekkilinin, 01.11.2000 tarihinde davalı ...nde yurtiçi ve yurt dışı tır şoförü olarak çalışmaya başladığını, 25.04.2004 tarihinde davacıdan istifa dilekçesi alınmak suretiyle sigorta ve personel kaydının 03.06.2004 tarihinden itibaren ...... Şti.'ne, 10.07.2008 tarihinden itibaren .... Şti'ne, 02.09.2009 tarihinden itibaren de ...e devredildiğini, ancak işe girdiği 01.11.2000 tarihinden iş akdinin sona erdiği tarihe kadar ...'nin araç ve tır karnelerini kullandığını, davacından istifa alındığı tarihte davacının kullandığı .. plakalı aracın ...'ne ait olduğunu, davacının bunu diğer davalılarda gösterilmeye başlandıktan sonra da kullanmaya devam ettiğini, davacının kullanımına tahsis edilen bu aracı davacının 30.06.2010 gününe kadar kullandığını, davacının yurtdışı vizelerinin .. tarafından alındığını, davacı gibi birçok personelin kaydının 05.04.2004 tarihinden sonra diğer davalı şirketlerden gösterilmeye başlandığını, davacının fiilen ve gerçekte ..nin nakliye ve işlerini yaptığını, davacının asgari ücret + sefer başına ücret aldığını, gittiği ülkeye ve yurtiçinde km ye göre sefer ücreti aldığını, davacının genelde.. ortalama 2 kez nakliye yaptığını, .. ve.. için 350 USD-..için 500 USD ücret aldığını, davacının yaptığı seferlerin %80 inin .. gerçekleştiğini, davacının yurtiçinde yüklü olarak ayda ortalama 10.000 km yol yaptığını, günde ortalama 12-13 saat araç kullandığını, yurtdışında gittiği ülkelerde yürüyüş yasağı olmadığını, davacının fazla çalışma ücretlerinin ödenmediğini, davacının yıllık izinlerinin kullandırılmadığını, haftanın 7 günü ve ulusal bayram ve genel tatillerde çalıştırıldığını, iş sözleşmesinin davalılardan .. tarafından haksız yere sona erdirildiğini ileri sürerek; kıdem ve ihbar tazminatları ile yıllık izin, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

B) Davalılar Vekili Cevaplarında Özeti:

B) Davalılar Vekili Cevaplarında Özeti:

Davalı vekili; davacının ..de 01.11.2000 tarihinden kendi isteği ile istifa ettiği 24.05.2004 tarihine kadar tır şoförü olarak çalıştığını, 03.06.2004 tarihinde ....'nde çalışmaya başladığını, 01.09.2009 tarihinde 4857 sayılı İş Kanunun 6. Maddesi uyarınca davacının da yer aldığı bir kısım işçilerin iş sözleşmelerinin tüm hakları ile birlikte davalı .. Şirketine devredildiğini, nakil işleminin yazılı olarak davacıya tebliğ edildiğini, devir tarihinden itibaren 2 sene geçmiş olduğunu, davacının en davalılardan ... Şirketinde çalıştığını, diğer davalılara husumet yöneltilemeyeceğini, zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının aylık ücretinin brüt 730,00 TL olduğunu, davacının ücret bordrolarını ihtirazi kayıt ileri sürmeden imzaladığını, davacının iş sözleşmesinin müvekkili ....Şirketi tarafından ihbar tazminatı, yıllık izin ücreti ve haziran ayı maaşı ödenerek feshedildiğini, davacının ..den istifa sureti ile ayrıldığını, bu dönem için kıdem ve ihbar tazminatı talep hakkı bulunmadığını, davacının son işvereninde 02.09.2009-30.06.2010 tarihleri arasında çalıştığı ve 1 seneyi doldurmadığından kıdem tazminatı talep edemeyeceğini, tır şoförlerinin 8 saatin üzerinde çalıştığının kabulünün karayolları mevzuatına ve hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, davacının son yıl hariç yıllık izinlerini kullandığını davacının son yıla ait kullanmadığı 20 günlük izin ücretinin davacı hesabına yatırıldığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Karar taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

E) Gerekçe:

A) Davalılar temyizi yönünden;

Mahkemece verilen kararın davalılar tarafından temyiz edildiği, ancak temyiz esnasında ödenmesi gereken temyiz harçlarının eksik yatırıldığı, bunun üzerine davalılara usulüne uygun olarak düzenlenmiş muhtıra tebliğ edildiği, davalılardan.. Aş'nin muhtıra gereğini yerine getirip eksik harçları süresinde tamamladığı, diğer davalıların ise muhtırada belirtilen kesin süre içerisinde temyiz harçlarını tamamlamadıkları, mahkemece temyiz harçlarını tamamlamayan bu davalılar hakkında 27.10.2014 tarihli ek karar ile temyiz taleplerinin ayrı ayrı reddine karar verildiği, bu ek kararın temyiz edilmediği, bu nedenle mahkemece verilen 15.07.2014 tarih ve 2013/149 Esas-2014/275 Karar sayılı kararın ... Hizmetleri...Şirketleri açısından kesinleştiği, muhtıra gereğini yerine getirip eksik temyiz harçlarını süresinde tamamlayan davalı ... Aş'nin temyizi yönünden yapılan incelemede;

1-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Yurt içi tır şoförleri bakımından fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir (Yargıtay 9.H.D. 30.01.2013 gün, 2010/ 39450 E, 2013/ 3675 K.).

1-Fazla çalışma yaptığını iddia eden işçi bu iddiasını ispatla yükümlüdür. Fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir.

Yurt içi tır şoförleri bakımından fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir (Yargıtay 9.H.D. 30.01.2013 gün, 2010/ 39450 E, 2013/ 3675 K.).

Yargıtay’ın kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin salt tanık deliline dayanarak fazla çalışma ücreti talep etmeleri mümkün değildir. Tanıkların anlatımları kendi çalışma saatleri ile ilgili olup, dava açan tır şoförü ile aynı seferde görev yapmamaları sebebiyle günlük çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri imkânsızdır (Yargıtay 22. H.D. 02.05.2013 gün, 2012/ 20294 E, 2013/ 9333 K.). Öte yandan uluslararası tır şoförleri mesailerini kendileri belirledikleri gibi günlük tır kullanımıyla ilgili sıkı trafik mevzuatına uymak zorundadırlar (Yargıtay 9.H.D. 25.03.2013 gün, 2013/ 1808 E, 2013/ 9914 K. ; Yargıtay 9.H.D. 23.01.2013 gün, 2010/ 39429 E, 2013/ 2594 K.).

Yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin fazla çalışma yaptıklarını yazılı delille ispatlamaları gerekir.

Somut olayda davacı; haftanın 7 günü, günde 12-13 saat araç kullandığını ileri sürerek, fazla çalışma ücreti alacağı talebinde bulunmuştur.

Dosyadaki bilgi ve belgelerden davacının yurt içi ve yurt dışı tır şoförü olarak çalıştığı anlaşılmaktadır. Çalışmayı ispat yükü işçiye ait olup, davacı işçinin fazla çalışma yaptığı iddiasına ilişkin olarak yazılı bir delil sunmadığı, takdiri delil niteliğindeki tanık beyanlarına dayandığı görülmektedir. Ancak yukarıda belirtildiği üzere, yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin salt tanık deliline dayanarak fazla çalışma ücreti talep etmeleri mümkün değildir. Davacı tanıklarının çalışma sürelerine dair ifadelerinin soyut ve çelişkişi nitelikte olduğu, davacı ile aynı seferde görev yapmadıkları ve kendi çalışma sürelerine ilişkin olarak genel nitelikte beyanlarda bulundukları anlaşılmıştır.

Tüm bu hususlar birlikte değerlendirildiğinde, fazla çalışma ücreti talebinin reddi gerekirken kabulüne karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

B) Davacı temyizi yönünden;

1-Taraflar arasında; davacının, 01.11.2000-25.04.2004 tarihleri arasındaki çalışmasının kıdem tazminatına esas hizmet süresine dahil edilip edilmeyeceği dolayısı ile kıdem tazminatının eksik hesaplanıp hesaplanmadığı noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.

Davacı, 01.11.2000 tarihinde davalılardan ...ş'de çalışmaya başladığını, 25.04.2004 tarihinde kendisinden istifa dilekçesi alınmak sureti ile davalılardan...Şti'ne sigorta ve personel kaydının yapıldığını, 25.04.2004 tarihindeki istifa dilekçesinin formalite icabı alındığını ve çalışmasına devam ederek 30.06.2010 tarihinde de iş sözleşmesinin sona erdirildiğini iddia etmiştir.

Davacı, 01.11.2000 tarihinde davalılardan ...ş'de çalışmaya başladığını, 25.04.2004 tarihinde kendisinden istifa dilekçesi alınmak sureti ile davalılardan...Şti'ne sigorta ve personel kaydının yapıldığını, 25.04.2004 tarihindeki istifa dilekçesinin formalite icabı alındığını ve çalışmasına devam ederek 30.06.2010 tarihinde de iş sözleşmesinin sona erdirildiğini iddia etmiştir.

Mahkemece, davacının 24.05.2004 tarihinde el yazısı istifa dilekçesi verdiği, bu dilekçeye ilişkin olarak davacı tarafından herhangi bir savunma geliştirilmediği gerekçesi ile 01.11.2000-24.05.2004 tarihleri arasındaki çalışmanın istifa ile son bulduğu kabul edilerek, kıdem tazminatı için öngörülen hizmet süresinin hesaplanmasına bu dönem dahil edilmemiştir.

Davacının şikayeti üzerine,.. .. Bölge Müdürlüğü'nce 26.07.2010 tarihinde tutanak tutulduğu ve söz konusu tutanakta, davacının, 24.05.2004 tarihinde kendi isteği ile işten ayrıldığı fakat işveren tarafından davacı işçiye kıdem tazminatı ödendiğinin belirtildiği görülmektedir.

Davacının şikayeti üzerine işyerinde yapılan teftişe dair tutanak, rapor ve tüm bilgi ve belgelerin.. ve.. Bakanlığı'ndan getirtilerek, 24.05.2004 tarihinde istifa etmesi karşın davacıya kıdem tazminatı ödemesi yapılıp yapılmadığı somut bir biçimde tespit edilmelidir. Kıdem tazminatı ödemesi yapıldığının belirlenmesi halinde, söz konusu ödemenin davacının 01.11.2000-25.04.2004 tarihleri arasındaki hizmet süresinde hak kazandığı kıdem tazminatı miktarını karşılayıp karşıladığı tespit edilmeli, karşılıyorsa şimdiki gibi karşılamıyorsa bu dönemin kıdem tazminatına esas hizmet süresine eklenerek, ödemenin avans niteliğinde olduğunun kabulü ile mahsup edilmesi gerekir.

Eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, dav..yararına takdir edilen 1.350.00 TL.duruşma avukatlık parasının davacıya yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 24/05/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

..
Yargıtay — Esas No: 2014/12181, Karar No: 2015/15393, Tarih: 14.09.2015

**2. Ceza Dairesi         2014/12181 E.  ,  2015/15393 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2012/262858

MAHKEMESİ : Sakarya 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/09/2012

NUMARASI : 2011/460 (E) ve 2012/512 (K)

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanıklar O.. A.. ve C.. A.. hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu ile sanık E.. B.. hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

Sanık E.. B.. hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Katılanın tarlasının içerisinde bulunan konteynırından hırsızlık yapıldığını bildirmesi karşısında; suça konu yerin konutun eklentisi niteliğinde olup olmadığı araştırılarak sonucuna göre konut dokunulmazlığını bozma suçunun oluşup oluşmadığı tartışılmadan ve konut dokunulmazlığının ihlali suçu oluşmadığı takdirde, söz konusu yerin, iş yeri gibi kullanılan yerlerden olup olmadığı araştırılıp sonucuna göre, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunu oluşturup oluşturmadığı tartışılarak karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA 14/09/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.