muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2738, Karar No: 2025/1048, Tarih: 11.02.2025

**8. Ceza Dairesi         2024/2738 E.  ,  2025/1048 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2742 E., 2023/83 K.

SUÇ : Uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Mahkemesi Kararı

Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2022 tarihli ve 2022/111 Esas, 2022/156 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında uyuşturucu veya uyarıcı madde ticareti yapma veya sağlama suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 188/3,188/4-a, 62, 52, 53. maddeleri uyarınca ayrı ayrı 20 yıl 22 ay 15 gün hapis ve 87.500,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı

Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 06.02.2023 tarihli ve 2022/2742 Esas, 2023/83 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafilerinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Sanık ... müdafilerinin temyiz istemleri; sanığın suç kastının bulunmadığına ve tamamen yardım etme duygusuyla hareket ettiğine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 2. Sanık ... müdafinin temyiz istemi; arama işleminin hukuka aykırı olarak yapıldığına ve elde edilen delillerin hükme esas alınmasının hatalı olduğuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

1. Sanık ... müdafilerinin temyiz istemleri; sanığın suç kastının bulunmadığına ve tamamen yardım etme duygusuyla hareket ettiğine, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, 2. Sanık ... müdafinin temyiz istemi; arama işleminin hukuka aykırı olarak yapıldığına ve elde edilen delillerin hükme esas alınmasının hatalı olduğuna, sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosya kapsamına göre, sanık ...’un ... plaka sayılı tır ile batı illerine uyuşturucu nakledeceğine ilişkin bilgi edinilmesi üzerine Narkotik Daire Başkanlığı tarafından kontrollü teslimat talep edildiği, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından kontrollü teslimat kararı verilmesi üzerine yapılan takipte ... plaka sayılı tırın Kuzey Marmara Yolundan Edirne istikametine doğru giderken Bimola Dinlenme Tesislerine girerek park ettiği, kısa bir süre sonra 34 \*\* 4193 plakalı Hyundai marka bir aracın bahse konu tırın yanına geldiği, aracın sağ ön tarafında sanık ... Alizadeh’in şoför koltuğunda ise sanık ...’ın bulunduğu, Faraz Alizadeh’in araçtan inerek tırın sağ taraftaki kapısına yaklaştığı, Ghafour’un tırdan inerek tırın sağ kapısını açıp içeriden aldığı çanta ve valizi diğer sanıkla Hyundai marka araca koydukları, bu sırada kolluk personelince yapılan operasyonda yakalandıkları, usulüne uygun arama emrine istinaden Hyundai marka araçta arama yapıldığı, aracın sağ arka tarafında bulunan sırt çantası ve valiz içerisinde 100 paket eroin ele geçirildiği, tırda arama işlemine başlandığında Ghafour’un tırın dorsesinde uyuşturucu bulunduğunu söylemesi üzerine dorsede yapılan arama neticesinde ise 181 paket eroin olmak üzere uzmanlık raporuna göre toplam 281 paket halinde net 27 kilo 355 gram eroinin ele geçirildiği olaya ilişkin olarak;

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak belirlenmesinin isabetli olduğu anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesinin, 06.02.2023 tarihli ve 2022/2742 Esas, 2023/83 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ağrı 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 6. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4085, Karar No: 2018/11040, Tarih: 10.09.2018

**18. Ceza Dairesi         2018/4085 E.  ,  2018/11040 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa yüklenen tehdit suçunun yasa maddesinde öngörülen cezanın türü ve üst sınırı itibariyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4 maddelerinde belirlenen 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının suça sürüklenen çocuk hakkında mahkumiyet kararının verildiği tarihten temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/4 ile CMK'nın 223. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk hakkında dava zamanaşımı nedeniyle, açılan KAMU DAVASININ DÜŞÜRÜLMESİNE, 10.09.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2064, Karar No: 2021/3231, Tarih: 19.04.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/2064 E.  ,  2021/3231 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminatların ve iştirak nafakasının miktarı, yoksulluk nafakası ve ziynet alacağı davasının reddi ile kişisel ilişki düzenlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davacı-davalı kadının ziynet alacağına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2- Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.

3-Davacı-davalı kadının, yoksulluk nafakası isteğinin kabul edilebilmesi için boşanma yüzünden yoksulluğa düştüğünün belirlenmesi gerekir. Davacı- davalı kadın temizlik yaparak para kazandığını, kısa süreli çalıştığını, bu çalışmasının düzenli ve sürekli olmadığını belirtmiştir. Kadın hakkında yapılan sosyal ve ekonomik durum araştırmasında ise kadının temizlik işlerinde çalıştığı, asgari ücret aldığı belirtilmiştir. Dosya kapsamından kadının çalışıp çalışmadığı net olarak anlaşılamamaktadır. Buna göre mahkemece davacı-davalı kadının çalışıp çalışmadığı yeniden araştırılıp çalışıyor ise bu işyerinde güvenceli olup olmadığı, bu çalışmanın düzenli ve sürekli olup olmadığının belirlenmesi ve çalışıyor ise gelirinin ne kadar olduğu ve bu gelirin onu yoksulluktan kurtaracak düzeyde olup olmadığı ve işten kendi isteği ile mi çıkıp çıkmadığı belirlenerek sonucu uyarınca yoksulluk nafakası hakkında karar verilmesi gerekirken bu hususta eksik inceleme ile karar verilmesi doğru görülmemiştir.

4-Mahkemece dairemizin 01.06.2020 tarihli bozma ilamına uyularak yapılan yargılamada hükmün gerekçesinde tarafların kusur durumları ayrıca ve açıkça belirtilmediği halde kadın lehine hükmedilen manevi tazminatın gerekçesinde kadının güven sarsıcı davranışlar sergilediği, erkeğin ise kadına fiziksel ve psikolojik şiddet uyguladığı, tarafların bu nedenle kusurlu olduğu belirtilmiştir. Hükmün gerekçesinde tarafların kusur durumlarının ayrıca ve açıkça belirtilmesi gerekirken belirtilmemesi doğru olmamış ve bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 3. ve 4. bentte gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin ise yukarıda 1. ve 2. bentte gösterilen sebeplerle ONANMASINA, temyiz peşin harcın istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 19.04.2021 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2016/5875, Karar No: 2018/2854, Tarih: 13.03.2018

**12. Ceza Dairesi         2016/5875 E.  ,  2018/2854 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : Sanıklar hakkında TCK'nın 89/1-3-b, 62, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm sanıklar tarafından ayrı ayrı temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

(I)Sanık ...'nın temyiz dilekçesine yönelik olarak yapılan incelemede;

Sanığın yokluğunda verilen 07/01/2015 günlü kararın, sanığa 22.01.2015 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen, kararın sanık tarafından CMUK’un 310/1. maddesinde öngörülen yasal bir haftalık süre geçtikten sonra 02/02/2015 tarihinde temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında; 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince temyiz isteminin REDDİNE,

(II)Sanıklar ... ve ...'nin temyiz dilekçelerine yönelik yapılan incelemeye gelince,

... Yol Yapı Limited Şirketinde şoför olarak çalışan katılanın olay günü şantiye alanında bulunan toprak karıştırıcı mikserin yerini bir nedenden dolayı miksere halatlar bağlayarak ekskavatör kepçesiyle kaldırmak suretiyle değiştirmek istedikleri sırada, sanıklardan ekskavatör operatörü olan ... tarafından kepçeyle halatlardan tutup kaldırılmak istenen mikserin üzerinde bulunan katılanın halatların kopması sebebiyle düşerek ağır şekilde yaralandığı olayda, sanıklardan ...'nin şirketin yetkilisi ve müdürü olduğuna yönelik beyanı ile şirketin sahibi olan sanık ...'in olay zamanında şantiyede olmadığına ve konuyla ilgili talimatının bulunmadığına yönelik beyanı ile katılan ...'in iş emrini sanık ...'ten aldığına yönelik beyanlarının çelişmesi sebebiyle,

1-Öncelikle söz konusu şirkete ait ticaret sicil gazetesi ve imza sirküleri getirtilerek şirket yetkilisi ve müdürünün net olarak tespit edilmesi,

2-Olay günü mikserin halatla bağlanarak ekskavatörle kaldırılması hususunda sanıklar ... veya ...'ten talimat alınıp alınmadığının tespiti amacıyla yükleme sırasında çalışan diğer işçilere ulaşılarak bu hususun açıklığa kavuşturulması,

3-Tüm bunlar tespit edildikten sonra sanıklar ... ve ...'in kusur durumlarının mahkemece tespit edilebilmesi amacıyla hangi yasal zorunluluklarını yerine getirmemeleri veya hangi eylemleri sebebiyle iş kazasının meydana gelmesinde kusurlu olduklarının sebep sonuç ilişki içerisinde iş güvenliğine dair mevzuat ışığında değerlendirilmesi için yeniden bilirkişi incelemesi yaptırılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tespit ve tayini gerekirken eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporlarına itibarla yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/23010, Karar No: 2021/5446, Tarih: 16.03.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/23010 E.  ,  2021/5446 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak:

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça konu paraların mağdurun beyanlarına göre 90,00 TL civarında olduğunun anlaşılması karşısında; suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla sanık hakkında ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 16.03.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/11948, Karar No: 2024/2886, Tarih: 11.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2023/11948 E.  ,  2024/2886 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/669 Esas, 2023/4 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Konya 2. Asliye Ticaret Mahkemesinin 30.09.2021 Tarihli ve 2021/188 Esas, 2021/442 Karar Sayılı Kararı

Davalı yanın tacir olmadığı gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiş olup karara karşı davacıların istinaf kanun yoluna başvurması üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 6 .Hukuk Dairesinin 17.05.2022 tarihli ve 2022/ 193 Esas , 2022/ 803 Karar sayılı kararıyla somut olayda, davacılar tarafından temlik sözleşmesi uyarınca davalının üzerine düşen edimlerini yerine getirmediğinden bahisle alacak isteminde bulunulduğu, davacıların temlik sözleşmesine konu yaptıkları alacağın borçlusu durumundaki tasfiye halindeki İhlas Finans Kurumu A.Ş.nin bu davada taraf olmadığı gibi, uyuşmazlık konusu alacağında doğrudan doğruya davalının ticari işletmesiyle ilgili olmadığı gerekçesiyle davacıların istinaf başvuru taleplerinin esastan reddine karar verilmiştir.

B. Konya 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.10.2022 Tarihli ve 2022/281 Esas, 2022/386 Karar Sayılı Kararı

Davacıların murisi ile davalı arasında temlik sözleşmesi yapıldığı, sözleşmede yetkili mahkemenin açıkça İstanbul mahkemeleri olduğunun belirtildiği, bu yetki sözleşmesinin 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakeme Kanunu döneminde yapılmasından dolayı davacıların tacir olmaması halinde dahi geçerli kabul edileceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

C. İstanbul 16. Asliye Hukuk Mahkemesinin 03.01.2023 Tarihli ve 2022/669 Esas, 2023/4 Karar Sayılı Kararı

Taraflar arasındaki sözleşmenin imzalandığı tarihte yürürlükte olan 1086 sayılı Kanun'a göre, sözleşmeden doğan davaların, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabileceği, yetki sözleşmesinin yapılmış olması, davanın genel veya özel yetkili mahkemelerde açılmasına engel olmadığı, somut olayda Konya Asliye Hukuk Mahkemelerinin de yetkili olacağı, burada seçim hakkının davacıda olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, sözleşmeden kaynaklı alacak istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı

6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

2. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı

6 ıncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3.6100 sayılı Kanun’un “Sözleşmeden doğan davalarda yetki” başlıklı 10 uncu maddesinin şöyledir: "Sözleşmeden doğan davalar, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinde de açılabilir."

4. 6100 sayılı Kanun'un “Yetki sözleşmesi” başlıklı 17 nci maddesi şöyledir:

“Tacirler veya kamu tüzel kişileri, aralarında doğmuş veya doğabilecek bir uyuşmazlık hakkında, bir veya birden fazla mahkemeyi sözleşmeyle yetkili kılabilirler. Taraflarca aksi kararlaştırılmadıkça dava sadece sözleşmeyle belirlenen bu mahkemelerde açılır.”

5. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki sözleşmesinin geçerlilik şartları"" başlıklı 18 inci maddesinin birinci fıkrası şöyledir.

" Tarafların üzerinde serbestçe tasarruf edemeyecekleri konular ile kesin yetki hâllerinde, yetki sözleşmesi yapılamaz."

6. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve

dördüncü fıkrası şöyledir:

"Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz."

"Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir."

"Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir."

7.6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun (6098 sayılı Kanun) " İfa yeri " başlıklı 89 uncu maddesi şöyledir.

"Borcun ifa yeri, tarafların açık veya örtülü iradelerine göre belirlenir.

Aksine bir anlaşma yoksa, aşağıdaki hükümler uygulanır;

1. Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde,

2. Parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde,

3. Bunların dışındaki bütün borçlar, doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde, ifa edilir.

Alacaklının yerleşim yerinde ifası gereken bir borcun doğumundan sonra alacaklının yerleşim yerini değiştirmesi sebebiyle ifa önemli ölçüde güçleşmişse borç, alacaklının önceki yerleşim yerinde ifa edilebilir."

C. Değerlendirme

1. Para borçları, alacaklının ödeme zamanındaki yerleşim yerinde,

2. Parça borçları, sözleşmenin kurulduğu sırada borç konusunun bulunduğu yerde,

3. Bunların dışındaki bütün borçlar, doğumları sırasında borçlunun yerleşim yerinde, ifa edilir.

Alacaklının yerleşim yerinde ifası gereken bir borcun doğumundan sonra alacaklının yerleşim yerini değiştirmesi sebebiyle ifa önemli ölçüde güçleşmişse borç, alacaklının önceki yerleşim yerinde ifa edilebilir."

C. Değerlendirme

1. Taraflar arasında uyuşmazlık konusu olmayan Alacağın Temliki Sulh İbra Feragat Sözleşmesinin 5 inci maddesinde sözleşmeden doğacak anlaşmazlılarda İstanbul Mahkemeleri ve İcra Dairelerinin yetkili olduğu kararlaştırılmıştır. Dava, 6100 sayılı Kanun yürürlüğe girdikten sonra, 01.04.2021 tarihinde açılmış olup, sözleşmedeki yetki şartının geçerli olup olmadığı 6100 sayılı Kanun hükümlerine göre belirlenecektir. Sözkonusu Kanun'un Yetki Sözleşmesi başlıklı 17 nci maddesinde "tacirler ve kamu tüzel kişilerinin" sözleşme ile yetkili mahkemeyi belirleyebilecekleri öngörülmüştür. Düzenleme ile gerçek kişilerin korunması amaçlanmış, tacirler veya kamu tüzel kişileri dışındaki gerçek kişilerin, kendi aralarında yetki sözleşmesi yapmaları kabul edilmemiştir. Somut olayda, dosya kapsamından tarafların ikisinin de tacir olmadığı anlaşıldığından sözleşmedeki yetkiye ilişkin düzenlemenin geçerli olmadığı anlaşılmaktadır.

2. Somut uyuşmazlıkta taraflardan her ikisi de tacir veya kamu tüzel kişisi olmadığından yetki şartının geçerli olmadığı, davacıların yerleşim yeri adreslerinin Selçuklu/Konya ve Meram/Konya olduğu, 6098 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcunun alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklıların bulunduğu yer mahkemesi de yetkili olup davacılar tercih hakkını bu yönde kullandığından, uyuşmazlığın Konya 8. Asliye Hukuk Mahkemesinde görülerek sonuçlandırılması gerekir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Konya 8. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

11.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.