muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18697, Karar No: 2014/1316, Tarih: 30.01.2014

**7. Hukuk Dairesi         2013/18697 E.  ,  2014/1316 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Dörtyol 1. İş Mahkemesi

Tarihi : 28/03/2013

Numarası : 2010/413-2013/178

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, iş akdinin işveren tarafından haksız feshedildiğini belirterek kıdem ve İhbar tazminatı ile fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı, kıdem ve ihbar tazminatlarının usulüne uygun olarak hesaplanıp ödendiğini bunun dışında davacının talep edebileceği başkaca alacağının bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, 14.12.2012 havale tarihli ek bilirkişi raporunda belirlenen hesaplama doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Mahkemece karara esas alınan bilirkişi raporunda, davacının alacak taleplerine ilişkin çalışma düzeni tanık beyanlarına göre belirlenmiştir. İşveren taraf birtakım işyeri giriş-çıkış kayıtları ibraz etmiş ve söz konusu kayıtların elektronik giriş-çıkış kayıtları olduğunu iddia etmiştir. Mahkemece davalı tarafın ibraz ettiği söz konusu kayıtlar değerlendirilmeksizin ve işyerinde elektronik giriş-çıkış uygulaması bulunup bulunmadığı araştırılmaksızın,tanık beyanlarına göre yapılan hesaplama dikkate alınarak sonuca gidilmiştir. İşyerinde elektronik giriş-çıkış uygulaması bulunması ve ibraz edilen imzasız giriş-çıkış kayıtlarının elektronik giriş-çıkış sistemine ilişkin olduğunun belirlenmesi halinde, dava konusu fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin alacaklarının bulunup bulunmadığı ve miktarının söz konusu giriş-çıkış kayıtlarına göre belirlenmesi gerekirken, bu konuda araştırma yapılmadan tanık beyanlarına göre belirleme yapılarak sonuca gidilmesi hatalı olmuştur. Yapılacak iş, davalı tarafça ibraz edilmiş olan giriş-çıkış kayıtları taraflara açıkça gösterilerek ve gerekirse bu konuda tanık beyanlarına yeniden başvurularak, işyerinde elektronik giriş-çıkış uygulaması olup olmadığı ve ibraz edilen giriş-çıkış kayıtlarının gerçek durumu yansıtıp yansıtmadığı tereddüte yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturularak, işyerinde elektronik sistemle giriş çıkış yapıldığının belirlenmesi halinde bu kayıtlara göre fazla mesai, hafta tatili, ulusal bayram genel tatil ve yıllık izin alacaklarının belirlenmesi gerekir.

Ayrıca kabule göre de, bordrolarda tahakkuk ettirilip ödenmiş olan alacaklar bakımından, ödeme yapılan aylar dışlanması gerekirken söz konusu ödemeler mahsup edilerek sonuca gidilmiş olması hatalı olup, imzasız bordroların karşılığının ödendiği banka kayıtları veya başkaca delillerle tespit edildiği taktirde, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve hafta tatili alacakları bakımından ödeme yapılmış olan aylar dışlanarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmiş olması doğru olmamıştır.

3-Karara esas alınan ek bilirkişi raporunda, işveren tarafça yapılan, davacının 08.03.2007 tarihine kadar olan çalışması için 3.665,37 TL kıdem tazminatı ödemesi ve fesih tarihine kadar olan çalışması için de 2.211,31 TL kıdem tazminatı ödemesi mahsup edilerek bakiye kıdem tazminatı belirlenmiştir. Bilirkişi raporunda bakiye kıdem tazminatı belirlenirken, ödeme tarihinden itibaren ödenen miktara faiz yürütülerek mahsup işlemi yapılması gerekirken, faiz yürütülmeden sadece ödeme miktarının mahsup edilmiş olması hatalı olup bozma nedenidir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davalı tarafa iadesine 30/01/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7738, Karar No: 2016/4490, Tarih: 13.04.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7738 E.  ,  2016/4490 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılanın yetkilisi bulunduğu şirkette tır şoförü olarak çalıştığı ve ... plakalı ... plaka sayılı dorseyi kullandığı suç tarihinde sanığın idaresindeki tır aracı ile ...-İzmir arasında nakliye hizmeti yaptığı esnada, araçtaki akaryakıt deposundaki mazotu ... Organize Sanayi Bölgesinde bulunan tır parkında, kimliği bilinmeyen şahıslara para karşılığı satmak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Ğerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; öncelikle katılanın şikayet dilekçesinde adı geçen ancak hiç bir aşamada dinlenmeyen tanık ...'nin dinlenilmesi için duruşmaya çağrılarak beyanına başvurulması böylelikle katılan vekilinin iddia ettiği hususların araştırılması ve toplanan tüm delillerin sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği gözetilmeden eksik incelemeyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13/04/2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/7439, Karar No: 2018/4285, Tarih: 11.04.2018

**12. Ceza Dairesi         2017/7439 E.  ,  2018/4285 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suçlar : Hakaret, özel hayatın gizliliğini ihlal

Hükümler : 1- Hakaret suçundan dolayı TCK'nın 125/2-1, 43, 129/1, 62/1, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

2- Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan dolayı TCK'nın 134/2, 29/1, 62/1, 51/1-3. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hakaret ve özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A) Hakaret suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin 07.10.2009 gün ve 27369 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanıp, yayımından itibaren bir yıl sonra 07.10.2010 tarihinde yürürlüğe giren, 23.07.2009 gün ve 2006/65 Esas, 2009/114 karar sayılı iptal hükmünün yürürlüğe girdiği tarihe kadar 5237 sayılı TCK'nın 50 ve 52. maddeleri ve 765 sayılı TCK hükümleri uyarınca doğrudan hükmedilip, başkaca hak mahrumiyeti içermeyen 2000 TL'ye kadar (2000 TL dahil) adli para cezalarına ilişkin mahkumiyet hükümleri 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı Kanun'un 305. maddesi gereğince kesin nitelikte olup, 07.10.2010 ila 6217 sayılı Kanun'un yürürlüğe girdiği 14.04.2011 tarihine kadar ise mahkumiyet hükümlerinin hiçbir istisna öngörülmeksizin temyizinin mümkün olduğu, 14.04.2011 ve sonrasında ise, doğrudan hükmedilen 3000 TL’ye kadar (3000 TL dahil) adli para cezalarının 5320 sayılı Kanun'un Geçici 2. maddesi uyarınca kesin nitelikte olduğu anlaşılmakla; 08.05.2015 tarihinde doğrudan hükmedilen 920 TL'den ibaret mahkumiyet hükmüne yönelik sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,

B) Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, sübuta ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dosya kapsamına göre, sanık ...'in, mağdur ... ile resmi nikahlı eşinin gayrimeşru ilişki yaşaması şeklindeki mağdurun aile birliğine yönelen haksız saldırısından dolayı haksız tahrik altında, facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde mağdur adına oluşturduğu sahte hesap üzerinden, mağdurla aralarında mevcut akrabalık bağı nedeniyle daha önce kendi facebook hesabında yer alan mağdurun resimlerini yayımladığı olayda;

Dosya kapsamına göre, sanık ...'in, mağdur ... ile resmi nikahlı eşinin gayrimeşru ilişki yaşaması şeklindeki mağdurun aile birliğine yönelen haksız saldırısından dolayı haksız tahrik altında, facebook adlı sosyal paylaşım sitesinde mağdur adına oluşturduğu sahte hesap üzerinden, mağdurla aralarında mevcut akrabalık bağı nedeniyle daha önce kendi facebook hesabında yer alan mağdurun resimlerini yayımladığı olayda;

Mağdurun günlük kıyafetleriyle poz vermiş şekilde çektirdiği resimleri, mağdurun başkalarının görmesini ve bilmesini istemeyeceği özel yaşam alanına ilişkin görüntüler olarak kabul edilemeyeceğinden, mağdurun kişisel veri niteliğindeki resimlerini, hukuka uygunluk nedenlerinin bulunmaması nedeniyle hukuka aykırı olduğunda tereddüt bulunmayan bir yöntemle facebook adlı sosyal paylaşım sitesi üzerinden yayımlayan sanığın eyleminin, TCK'nın 136/1. madde ve fıkrasında tanımlanan verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunu oluşturacağı gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek, sanık hakkında TCK'nın 134/2. madde ve fıkrasında düzenlenen özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan mahkumiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.04.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9025, Karar No: 2022/13044, Tarih: 29.09.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/9025 E.  ,  2022/13044 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

1- Edirne 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 23.12.2017 tarihli ve 2017/948 Esas, 2017/1096 Karar sayılı kararı ile;

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi, 03.11.2021 tarihli dilekçesi ile tayininin çıkması nedeniyle taşındıklarını belirterek kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, 19.11.2021 tarihli ek karar ile kısıtlının adresinin ... Mah. 1835/1 Sok. No:9A/4 .../... olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

2- Karşıyaka 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 10.03.2022 tarihli ve 2022/651 Esas, 2022/570 Karar sayılı kararı ile;

Kısıtlının adres kayıt sistemindeki adresinin ... Mah. Gazeteci ... Cad. No:17/4 Merkez/... olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, TMK’nın 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. TMK’nın “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. TMK’nın “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. TMK’nın “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Edirne 2. Sulh Hukuk Mahkemesince TMK’nın 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığından vasinin talebi ile ilgili karar vermekte Edirne 2. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; HMK’nın 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Edirne 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 29.09.2022, tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1340, Karar No: 2017/12722, Tarih: 26.09.2017

**3. Hukuk Dairesi         2017/1340 E.  ,  2017/12722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki alacak davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 26.09.2017 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davacı vekili Av... geldi. Davalı taraftan gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve hazır bulunan vekilin sözlü açıklamaları dinlenildikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, Davalının, 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanunu kapsamında sözleşmeli aile hekimi olarak görev yaptığını, 5258 sayılı Aile Hekimliği Kanuna kapsamında sözleşmeli olarak görev yapan aile hekimlerinin uygun sayıda bir araya gelerek taşınmaz kiraları, personel ve malzeme giderlerini kendilerinin karşıladığını, bu giderler için aile hekimlerine ödeme yapıldığını, ... İlçesinde faaliyet gösteren ve aile hekimi olarak görev yapmakta olan davalının, 15/06/2011- 01/06/2012 tarihleri arasında, davacıya kuruma ait taşınmazı kullanmasına rağmen, herhangi bir ödeme yapmadığını ve 4.360 TL kamu zararı meydana geldiğini berlirterek haksız kullanım nedeniyle 4.360 TL kamu zararı alacağının yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, hizmet sözleşmesi ile 30.12.2010 tarihinde aile hekimi olarak göreve başladığını, ancak hizmet sözleşmesinde taraflar arasında kira akti bulunmadığını, bir kamu zararı varsa bu hekimlerin değil kira sözleşmesi yapmadan hekimlere binaları tahsis eden idarenin sorumlu olduğunu, davalının işgalci olmadığını, idarenin kullanma izni verdiğini savunarak, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, ecrimisil istenen alanın davacı kurum tarafından davalıya gösterildiği ve kira sözleşmesi imzalanana kadar bu yerin terk edilmesi veya kullanımının haksız olduğunun bildirilmediği, aile hekimliği hizmetinin kamu hizmeti olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, ecrimisil istenen alanın davacı kurum tarafından davalıya gösterildiği ve kira sözleşmesi imzalanana kadar bu yerin terk edilmesi veya kullanımının haksız olduğunun bildirilmediği, aile hekimliği hizmetinin kamu hizmeti olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın, 15/06/2011- 01/06/2012 tarihleri arasında, davalı sözleşmeli aile hekimi tarafından herhangi bir bedel ödemeksizin kullanıldığı sabittir. 5258 Sayılı Kanun uygulanması ilişkin Aile Hekimliği Uygulama Yönetmeliğinin 16/c) maddesinde, "Aile Sağlığı Merkezi Giderleri: Sözleşmeyle çalıştırılan aile hekimine, hizmet verdiği merkezin kira, elektrik, su, yakıt, telefon, internet, bilgi-işlem, temizlik, büro malzemeleri, küçük onarım, danışmanlık, sekretarya ve tıbbi sarf malzemeleri gibi Aile Hekimliği Uygulama Yönetmeliğinin 23 üncü ve 24 üncü maddeleri ile belirlenen asgari fiziki ve teknik şartların devamına yönelik giderleri için her ay tavan ücretin %50’sinin, Türkiye İstatistik Kurumu tarafından yayımlanan illerin satın alma gücü paritesi puanı ile çarpımı sonucuna göre bulunacak tutarda ödeme yapılır. Aile hekimliği pozisyonunun, sözleşmeli aile hekimi bulunmaması nedeniyle boş olması durumunda, bu ödeme müdürlüğün döner sermayesine aktarılır ve birimin giderleri karar defterinin ibrazı üzerine müdürlüğün döner sermayesinden karşılanır." hükmü getirilmiş ve davalı aile hekimine ecrimisil talep edilen dönemde bu kapsamda ödeme yapılmıştır. Bu durumda Mahkemece, uzman bilirkişi ya da uzman kişilerden oluşacak bilirkişi heyetinden rapor alınmalı ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hukuki olmayan gerekçe ile hüküm tesisi doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlere hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince davacı yararına BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davacı için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.480 TL vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacıya verilmesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 26.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/13017, Karar No: 2023/20575, Tarih: 27.12.2023

**9. Hukuk Dairesi         2023/13017 E.  ,  2023/20575 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 29. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2022/4671 E., 2023/2076 K.

DAVA TARİHİ : 22.09.2016

KARAR : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEMYİZ EDENLER : Taraf vekilleri

İLK DERECE MAHKEMESİ : Ankara 26. İş Mahkemesi

SAYISI : 2021/322 E., 2022/594 K.

Taraflar arasındaki alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesinin 04.04.2019 tarihli kararıyla davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesinin 24.03.2021 tarihli kararı ile İlk Derece Mahkemesi kararının ortadan kaldırılmasına, davanın yeniden görülmesi için dosyanın İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesinin gönderme kararı üzerine yeniden yargılama yapan İlk Derece Mahkemesince, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince tarafların istinaf başvurularının esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı taraf vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalıya ait Rusya'daki şantiyelerinde 05.03.1997- 04.11.2015 tarihleri arasında saha kalfası/inşaat teknikeri olarak çalıştığını, iş sözleşmesinin haksız ve bildirimsiz olarak işveren tarafından feshedildiğini ileri sürerek kıdem ve ihbar tazminatları ile fazla çalışma, hafta tatili, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

1. Davalı AO Rencons (Eski ünvan: Renasiance Construction ZAO) vekili cevap dilekçesinde; davacının müvekkili Şirkette belirli süreli olarak çalıştırıldığını, uyuşmazlığın Rusya kanunlarına tâbi olduğunu, iş sözleşmesinin belirli süre ve projenin sona ermesi ile kendiliğinden sona erdiğini, tazminatlara hak kazanamadığını, tüm hak ve alacakların ödendiğini ve zamanaşımı def'inde bulunduklarını savunarak davanın reddini istemiştir.

2. Davalı Rec Uluslararası İnş. Yatırım San. ve Tic. AŞ vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunarak müvekkili Şirketin 02.04.2008 tarihinde kurulduğunu, hangi ülke ve işyerinde çalışıldığının somut olarak açıklanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

2. Davalı Rec Uluslararası İnş. Yatırım San. ve Tic. AŞ vekili cevap dilekçesinde; zamanaşımı def'i ve husumet itirazında bulunarak müvekkili Şirketin 02.04.2008 tarihinde kurulduğunu, hangi ülke ve işyerinde çalışıldığının somut olarak açıklanması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davacının iş sözleşmesi haklı neden olmadan feshedildiğinden kıdem ve ihbar tazminatına hak kazanıldığı, davacının ödenmeyen fazla çalışma, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücreti alacaklarının bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuşlardır.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili; ücret tespiti ve brütleştirmenin hatalı yapıldığını, davalı tarafından sunulmayan belgeler nedeni ile müvekkilinin hak kaybına uğradığını, her ne kadar bu eylemin hukuken bir yaptırımı bulunmasa da işçinin korunması ilkesine uygun olmadığını, taraflarınca sunulan ücret bordrolarının tek taraflı ve her zaman düzenleneceğinden bahisle itibar edilmemesinin yerinde olmadığını, davalıdan şahsi sicil dosyasının sunulmasını talep etmelerine rağmen bu hususta karar verilmediğini belirterek davanın kabulüne karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

2. Davalı AO Rencons vekili; davacının müvekkili Şirket bünyesinde belirli süreli iş sözleşmesi ile istihdam edildiğini, kıdem ve ihbar tazminatlarına hak kazanamayacağını, sözleşmesinin iş bitimi nedeni ile sona erdiğini, hizmet süresinin hatalı olduğunu, çalışmanın yurt dışında geçtiği dikkate alındığında ücretin brüt ücrete çevrilmesinin yerinde olmadığını, kıdem tazminatının yabancı para cinsinden talep edilemeyeceğini, tanıkların davacı ile menfaat birliği içinde olduklarını ve beyanlarına itibar edilemeyeceğini, davacının herhangi bir alacağı bulunmadığını ve genel tatil günlerinde çalıştığının kabul edilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

3. Davalı Rec Uluslararası İnş. Yatırım San. ve Tic. AŞ vekili; davacının diğer davalı bünyesinde belirli süreli iş sözleşmesi ile çalıştığını, kıdem ile ihbar tazminatlarına hak kazanamayacağını, hizmet süresinin hatalı olduğunu, çalışmanın yurt dışında geçtiği dikkate alındığında ücretin brüt ücrete çevrilmesinin yerinde olmadığını, kıdem tazminatının yabancı para cinsinden talep edilemeyeceğini, tanıkların davacı ile menfaat birliği içinde olduklarını ve beyanlarına itibar edilemeyeceğini, davacının herhangi bir alacağı bulunmadığını ve genel tatil günlerinde çalıştığının kabul edilemeyeceğini belirterek davanın reddine karar verilmesi istemi ile istinaf yoluna başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç