muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11386, Karar No: 2009/20199, Tarih: 22.10.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/11386 E.  ,  2009/20199 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 16. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/03/2009

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

Şikayetçi borçlu ............adına kayıtlı ......... plaka sayılı aracın haczedilemeyeceği ileri sürülmüştür. Dosyadaki borçlu .........'e ait ruhsatname örneğinden aracın sakat aracı olduğu ve sahibi dışında kimsenin kullanamayacağı belirtilmiştir.  .........Başmüdürlüğünün ......tarih ve ........sayılı yazısında, mahcuz aracın sakat otomobili olarak kat'i girişinin yapıldığı, otomobilin araç sahibi malul ve sakat kişi tarafından kullanılması zorunlu olup, başkasına devrinin ve satışının mümkün olmadığı belirtilmiş ise de, bu hususun, aracın cebri icra yolu ile haczedilmesine engel teşkil etmesi sözkonusu olamaz. Diğer taraftan mahcuz araç, sakatların yer değiştirebilmesi için zorunlu olan hareketli sandalye niteliğinde sayılamayacağı gibi, sermaye unsurunun da ağır bastığı lüks sayılan bir kara nakil vasıtasıdır. Böyle bir ekonomik değerin haczedilemeyeceği ileri sürülemez.

Şikayetçi borçlunun haczedilmezlik yönünden ileri sürdüğü neden, Gümrük Yönetmeliği’nin 12.maddesi olup bu hükmün bedelsiz ithal edilen sakat araçlarının vergi ve resim ödenmeden el değiştirmesini önlemeyi amaçladığı gözönünde tutulmadan, borçlunun yaşamını sürdürmesinde kara nakil vasıtası olan ve sermaye unsurunun ağır bastığı lüks sayılan bu otomobilin, hangi yasal nedenle haczinin kabil olmadığı açıkça belirlenmeksizin haczin kaldırılmasına karar verilmesi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İ.İ.K. 366 ve H.U.M.K.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 22.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2251, Karar No: 2021/659, Tarih: 09.02.2021

**1. Ceza Dairesi         2020/2251 E.  ,  2021/659 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : 1) Sanığın kasten öldürme suçundan mahkumiyetine dair; ... 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 12/07/2019 tarih ve 2017/492 E. - 2019/333 K. sayılı kararı

2) İstinaf başvurularının esastan reddine dair; ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/11/2019 tarih ve ... K. sayılı kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık müdafii, müşteki vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 07/11/2019 tarih ve ... K. sayılı kararının sanık müdafii ve müşteki vekili tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Müşteki ...'ın sanıktan şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini beyan etmesine rağmen katılma talebi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmediği ancak müşteki vekilinin hükmü süresinde temyiz ettiği, müştekinin maktulün eşi olması nedeniyle suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşıldığından, 5271 sayılı CMK'nin 237/2. maddesi uyarınca müştekinin sanık hakkında açılan kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin dosya üzerinden yaptığı inceleme sonucu verdiği 07/11/2019 tarih ve ... K. sayılı kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; sanığın cezai ehliyetinin bulunmadığına, suçun manevi unsuru itibariyle oluşmadığına, meşru müdafaa hükümlerinin uygulanmasını gerektirir koşulların oluştuğuna, katılan vekilinin; sanığın eyleminin tasarlayarak ve canavarca hisle veya eziyet çektirerek kasten öldürme suçunu oluşturduğuna ilişkin ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi uyarınca TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanunun 8. maddesi ile değişik CMK’nin 304/1. maddesi uyarınca ... 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.02.2021 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8671, Karar No: 2013/12076, Tarih: 11.06.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/8671 E.  ,  2013/12076 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 13.03.2013 tarih ve 2012/495-2013/85 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar-karşı davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar-karşı davalılar vekili, taraflar arasında akdedilen 08/09/2012 tarihli "Hisse Devri ve Satış Sözleşmesi Protokolü" ve bu sözleşmenin eki niteliğindeki 01/10/2012 tarihli "ek sözleşme" kapsamında davalıların davalı şirketteki hisselerinin tamamını müvekkillerine satmasına rağmen davalıların hisse devrini gerçekleştirmedikleri gibi, sözleşmeyi feshettiklerini bildirdiklerini belirterek, taraflar arasındaki çekişmenin ve davalı tarafın şirkete vaki müdahalesinin önlenmesine, şirket pay defterindeki davalılara ait tüm hisselerin iptaline ile müvekkilleri adına pay defterine tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini istemiştir.

Davalılar-karşı davacılar vekili, sözleşme kapsamında yetkili mahkemenin ... mahkemeleri olarak belirlendiğini, görevli mahkemenin deniz ticareti davalarına bakan ... 6. Asliye Ticaret Mahkemesi olduğunu belirterek usul ve esas yönünden davanın reddini istemiş, karşı dava olarak, karşı davalılarca sözleşmede öngörülen edimlerin yerine getirmemesi nedeniyle sözleşmenin haklı nedenle feshedildiği, fiilen kar kaybına uğradığı ve işletme zararının doğduğu gerekçesiyle şimdilik 300.000,00 TL yoksun kalınan kar ve 300.000,00 TL işletme zararının fesih tarihinden itibaren işleyecek ticari faiziyle birlikte karşı davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Diğer davalılar, davaya cevap vermemişlerdir.

Mahkemece yapılan yargılama sonunda iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, tacir olan taraflarca akdedilen ön sözleşme niteliğindeki 08/09/2012 tarihli sözleşmenin 9. maddesi ile sözleşmeden doğacak ihtilaflarda ... Mahkemelerinin yetkili olacağının kararlaştırıldığı, bu durumun HMK'nın 17.maddesi uygun olduğu, sözleşmede başka mahkemelerin ve genel yetkili mahkemelerin de yetkili olabileceği konusunda bir hüküm bulunmadığı, şirket hisse devri vaadi sözleşmesinin şirketin ortakları ile üçüncü kişi konumundaki davacılar arasında akdedilmiş olması karşısında HMK'nın 14/2. maddesinin somut olayda uygulanamayacağı, davalılar-karşı davacılar vekilinin süresinde yetki itirazında bulunduğu, diğer davalılar yönünden usul ekonomisi gereği davanın bir arada görülmesinin isabetli olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine, yetkili mahkemenin ... Asliye Ticaret Mahkemesi olduğuna, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili mahkemeye gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalı- karşı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı deliller ile gerektirici sebeplere göre, davalılar-karşı davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar-karşı davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 11.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14274, Karar No: 2014/2909, Tarih: 13.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2013/14274 E.  ,  2014/2909 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/382635

Mahkemesi : Eyüp 4. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 04.07.2011

Numarası : 2009/1101 - 2011/560

Suç : Suç uydurma

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 08.04.2009 yerine 06.05.2009 olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Aralarındaki ticari ilişkiye istinaden kendi rızasıyla mağdura verdiği çekin çalındığı iddiasıyla herhangi bir isim vermemekle birlikte tahsil için ibrazı halinde mağdur hakkında soruşturma ve kovuşturma yapılacağını bilerek şikayetçi olan sanığın eyleminin, TCK'nın 267. maddesinde düzenlenen iftira suçunu oluşturacağı, hukuki durumunun buna göre tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13.03.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Sanığın mağdura olan 5000 TL borcundan dolayı tarafların noterde borç senedi düzenledikleri, sanığın borcu ödememesi nedeniyle mağdurun sanığı icraya vereceğini söyleyince bu defa sanığın mağdura suça konu 05.05.2009 ödeme tarihli 7000 TL'lik çeki verdiği, mağdurun önce düzenleme borç senedini tahsil için 09.03.2009 tarihinde Eyüp 2. İcra Müdürlüğünün 2009/807 Esas sayılı dosyasında icra takibi başlattığı, sanığın ise 08.04.2009 tarihinde sözkonusu çekin çalındığından bahisle Cumhuriyet Savcılığına isim belirtmeden şikayetçi olduğu, mağdurun ise 05.05.2009 tarihinde çeki tahsil için banka şubesine başvurduğu, Cumhuriyet Savcılığı tarafından, çekin bankaya ibrazında el konulması istendiğinden mağdur hakkında hırsızlık suçundan ek takipsizlik kararı verilerek sanık hakkında suç uydurmadan kamu davası açıldığı, katılan ve sanığın savunmalarından anlaşılan ve aksi sabit olmayan sanık savunmasına göre çeke tedbir koydurduğu için çeki tahsile gitmemesi konusunda mağdurun uyarıldığı somut olayda; sayın çoğunluk ile aramızdaki hukuki uyuşmazlık sanığın eyleminin suç uydurma suçunu mu yoksa iftira suçunu mu oluşturduğu konusundadır.

Sanık ile mağdur arasında bir ticari ilişki olduğu, bu ilişki nedeniyle sanığın mağdura 5000 TL borcu bulunduğu, bu borç karşılığında Bakırköy 20. Noterliğinde tanzim edilmiş 00321 yevmiye nolu 5000 TL bedelli 05.01.2009 tarihli düzenleme borç senedi ile 7000 TL bedelli 05.05.2009 keşide tarihli çekin verildiği, mağdurun hem düzenleme borç senedini tahsil için icra takibi başlattığı, hem de çeki tahsil için suç tarihinde bankaya ibraz ettiği konusunda hiçbir tartışma ve kuşku bulunmamaktadır.

Sanık ile mağdur arasında bir ticari ilişki olduğu, bu ilişki nedeniyle sanığın mağdura 5000 TL borcu bulunduğu, bu borç karşılığında Bakırköy 20. Noterliğinde tanzim edilmiş 00321 yevmiye nolu 5000 TL bedelli 05.01.2009 tarihli düzenleme borç senedi ile 7000 TL bedelli 05.05.2009 keşide tarihli çekin verildiği, mağdurun hem düzenleme borç senedini tahsil için icra takibi başlattığı, hem de çeki tahsil için suç tarihinde bankaya ibraz ettiği konusunda hiçbir tartışma ve kuşku bulunmamaktadır.

Uyuşmazlığın çözümü için öncelikle iftira ile suç uydurma arasındaki farklara ve her iki suçu birbirinden ayırmakta kullanılacak ölçütün ne olduğuna değinmek gerekmektedir. İftira suçu soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak maksadıyla yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak ya da basın yoluyla bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnadıyla işlenirken, suç uydurma ise yetkili makamlara işlenmediğini bildiği bir suçu işlenmiş gibi ihbar ederek ya da bir suçun delil ve emarelerini soruşturma yapılabilecek biçimde uydurarak işlenmektedir. Yani iftira ile suç uydurmayı ayıracak en önemli ölçüt iftira suçunda belli bir kimseye isnatta bulunulması, suç uydurmada ise uydurulan suçun belli bir kimseye isnat edilmemesidir. İftira suçunun failinde suçun mağduru hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılması ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlama amacı yani özel kasıt bulunması gerekirken, suç uydurmada bu suçun failinin hangi saikle bu suçu işlediğinin önemi yoktur. Dolayısıyla iftira suçu ancak özel kasıtla işlenebilirken, olası kasıtla işlenemezken, suç uydurmada genel kasıt yeterlidir. Failde özel kastın bulunması ve hukuka aykırı fiil isnat edilen kişinin belirlenebilir olması şartlarının birlikte gerçekleşmesi halinde iftira suçu oluşabilmektedir. İsnatta bulunulan kişinin belirlenebilir olması ve soruşturma ve kovuşturma başlatılması amacının varlığı iftira suçunun manevi unsuru içinde yer alan ancak birbirinden farklı kavramlardır. Somut olayda sanık çekle ilgili şikayetinde katılan hakkında bir isnatta bulunmadığından ve çekin tahsili için ibrazı halinde mağdur hakkında kovuşturma yapılabileceğini bilmesi soruşturma ve kovuşturma yapılmasını sağlamak amacını göstermeyeceğinden dolayısıyla sanıkta iftira özel kastı bulunmadığından, iftira suçunun unsurları somut olayda oluşmamıştır.

Sanıkta mağdur hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılması amacının bulunmadığı sanığın savunmasında belirttiği "sen haksız yere kazanç sağlıyorsun çeke tedbir koydurdum çeki bozdurmaya gitme gidersen ben sorumlu değilim" sözleri ile müştekinin mahkemede "sanığın şifahi olarak borcu ödeme gücü olmadığı için zaman kazanmak için çekin çalındığını söylediğine" dair anlatımından anlaşılmaktadır. Zira sanık mağdura 5000 TL borçludur ancak mağdur sanıktan 5000 TL bedelinde senet ve 7000 TL bedelli çek almış ve her iki kambiyo senedini tahsil için hareket etmektedir. Hem çeki hem de senedi tahsil ettiği takdirde mağdur haksız kazanç sağlayacaktır. Sanıkta borcun fazlasıyla kendisinden tahsil edilmesini önlemeye çalışmaktadır. Bu maksatla hukuki yollara müracaat etmek yerine çekin çalındığına dair şikayette bulunmakla suç uydurma suçunu işlemiştir. Ancak sanık borcun kendisinden mükerrer olarak tahsilini önlemek için bu yola başvurduğundan, kendisinde mağdur hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılması amacı yani iftira özel kastı bulunmadığından iftira suçunun unsurları somut olayda oluşmamıştır.

Sonuç olarak aralarındaki ticari ilişki nedeniyle verdiği çek veya senedin çalındığı iddiasıyla yetkili makamlara bir isim belirterek şikayetçi olan kişinin iftira suçunu işleyeceği, herhangi bir kimse hakkında ihbar ve şikayette bulunmadan sadece çekinin çalındığı iddiasıyla yetkili makamlara başvuranın eyleminin ise suç uydurma suçunu oluşturacağı, şayet yetkili makamlara ihbar ve şikayette bulunmadan çekin çalındığı veya kaybolduğu iddiasıyla hukuk mahkemelerine dava açılırsa herhangi bir suçun oluşmayacağı düşüncesinde olduğumdan; somut olayda sanığın borcunun iki kez ödenmesini önlemek maksadıyla, hukuki yollara müracaat etmek yerine mağdur hakkında herhangi bir isnatta bulunmadan, gerçekte çeki çalınmadığı halde çalındığından bahisle yetkili makamlara ihbar ve şikayette bulunarak suç uydurma suçunu işlediği, sanıkta mağdur hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılması amacı bulunmadığı, borcun iki kez tahsilini önleme amacının olduğu, bu nedenle özel kasıtla işlenebilen iftira suçunun unsurlarının somut olayda oluşmadığı, yerel mahkemenin suç uydurmadan verdiği mahkumiyet hükmünün doğru olduğu, onanması gerektiği kanaatiyle, sayın çoğunluğun sanığın eyleminin iftira suçunu oluşturacağına ilişkin görüşlerine katılmıyorum. (13.03.2014)
Yargıtay — Esas No: 2011/10769, Karar No: 2013/15255, Tarih: 21.05.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/10769 E.  ,  2013/15255 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ (... 2.İŞ)

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, izin ücreti, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ile ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 21.05.2013 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi. Karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendi. Duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, davalı şirkette 22.09.1998 tarihinden işine son verildiği gün olan 20.10.2007 tarihine kadar bil fiil çalıştığını, tır şoförü olarak davalı şirkete ait muhtelif araçlar ile aralıksız olarak görev yaptığını, ücret olarak sabit maaş olarak aldığı net 200 TL haricinde ayrıca ayda iki sefer olmak kaydı ile her sefer başına da harcırah adı altında 500 Euro sefer ücreti, 20 Euro telefon arama ücreti, 25 Euro da yemek ücreti alarak çalıştığını, her sefere çıkıldığında kendisine verilen toplam avans rakamından yol, benzin, gümrük vs. gibi masraflar düşüldükten sonra yukarda bahsi geçen 500+20+25=545 Euro ücret ödendiğini, 2006'nın sonuna kadar ..., ..., ... ve ...’ya sonrasında ise İtalya'ya seferler yaptığını, sürekli hareket halinde çalışmış olup, uyku ihtiyacını ise kullandığı tır kabininde geçirdiğini, davalı işverence haksız olarak işten çıkarıldığını, bu itibarla kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı, kullanmadığı yıllık izin paraları, resmi ve dini bayramlardaki çalışmaları olmak üzere kıdem, ihbar, izin, fazla çalışma ücreti, bayram ve genel tatil ücreti ve ücret alacaklarının davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı işveren davalının istifa ettiğini, iddia ettiği ücret ve sefer pirimi iddialarının da doğru olmadığını, fazla çalışma olmadığını yıllık izinlerini kullandığını savunmuştur.

Mahkemece, davacının iş akdi haklı nedenlere dayanmaksızın işveren tarafından feshedildiği, genel tatillerde çalıştığı ancak ücretinin ödenmediği, ücretlerin tam olarak ödenmediği ve yıllık izinlerin kullandırıldığının kanıtlanamadığı gerekçesiyle fazla çalışma ücreti isteği dışında kalan taleplerin kabulüne karar verilmiştir.

Kararı yasal sürersi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

Kararı yasal sürersi içinde davalı vekili temyiz etmiştir.

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davacı işçi açmış olduğu davada ayda 200,00 TL sabit ücret ve sefer pirimi ile çalıştığını belirtmiştir. Daha sonra açtığı ve bu dava ile birleştirilen dava dilekçesinde de aynı açıklamayı yapmış ancak ücretin asgari ücretin altında olamayacağını belirterek fark ücret talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan bilirkişi raporunda sabit ücretin asgari ücretten az olamayacağı belirtilerek ücret farkına dair hesaplamalara yer verilmiştir.

Davacı işçi aylık 200,00 TL sabit ücret ve sefer pirimi esasına göre çalıştığını belirtmiş olup sözü edilen beyan davacı açısından bağlayıcıdır. Birleşen dava dilekçesinde sabit ücretin asgari ücretin altında olamayacağından bahisle fark ücret talebi yasal değildir. Zira uluslar arası tır şoförünün ücreti, sabit ücret ve sefer pirimi toplamından oluşur. Başka bir anlatımla sefer primi ücretin eki niteliğinde olmayıp ücretin kendisidir. Davacıya ödenen sabit ücret ve sefer primi birlikte değerlendirildiğinde, davacının ücretinin asgari ücretin altında kalmadığı açıktır. Bu durumda ödenen sabit ücret ile asgari ücret arasındaki farkın hesaplanarak hüküm altına alınması hatalıdır.

Sonuç: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, Davalı yararına takdir edilen 990.00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 21.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6249, Karar No: 2016/2073, Tarih: 04.04.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/6249 E.  ,  2016/2073 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Tüketici Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesinden kaynaklanan bakiye iş bedeli alacağı için başlatılan icra takibine itirazın iptâli istemidir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne dair verilen karar davalı vekilince süresinde temyiz edilmiştir.

Dava tarihinde yürürlükte bulunması nedeniyle zaman bakımından uygulanması gereken, mülga 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/e maddesinde tüketici, “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Bir başka deyişle yasa kapsamına, dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri alınmıştır. Aksi bir yorumun kabulü, üst düzey teknoloji ile gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi 4077 sayılı yasa kapsamında kalmasını ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıklara da tüketici mahkemelerinde bakılmasını gerektirir ki, bunun yasanın amacına aykırı olduğu açıktır. Buna göre istisna sözleşmesinden doğan ilişkileri de 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun ..... gün ve ..... Esas ........ Karar sayılı kararında bu husus belirtilmiştir. Somut olayda, dava ....... tarihinde açılmış olup, dava tarihi itibariyle bir tarafını tüketicinin oluşturduğu eser sözleşmesinden kaynaklanan ihtilaflarda da tüketici mahkemelerini görevli sayan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3. maddesinin 1. bendinin yürürlüğe girmediği anlaşıldığından ve eser sözleşmelerinden kaynaklanan ihtilâflarda asliye hukuk mahkemesi görevli olduğundan, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, tüketici mahkemesinde davanın bakılarak esası hakkında karar verilmesi yerinde görülmemiş, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun'un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince alınması gereken 136,00 TL temyiz başvurma harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, bozma nedenine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine yer olmadığına, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 04.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.