muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/5541, Karar No: 2016/7012, Tarih: 02.05.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/5541 E.  ,  2016/7012 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, .... parsel sayılı taşınmazın kamulaştırmasız el koyma nedenine dayalı olarak bedelinin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulunca değerlendirmeye alınan elma, şeftali, kiraz, kayısı, ceviz, erik, dut ve asmanın 2009 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimini, ayrıntılı üretim giderleri çizelgesini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını içeren ve gerçekçi istatistiki bilgilere dayanarak belirlenmiş bulunan veri cetvellerinin ilçe gıda, tarım ve hayvancılık müdürlüklerinden,

2-Davaya konu taşınmaza ait tüm tedavülleri ile birlikte tapu kaydının tapu müdürlüğünden

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11897, Karar No: 2016/8163, Tarih: 11.10.2016

**14. Hukuk Dairesi         2015/11897 E.  ,  2016/8163 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 11.04.2003 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil, mera olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 05.05.2003 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine vekili, dava konusu 149 ada 9 parsel sayılı taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek tapu iptali ve tescil istemiyle dava açmıştır.

Davalı .... Belediyesi vekili, davanın reddini savunmuştur.

Ziraat bilirkişisi, dava konusu taşınmazın mera niteliğinde olduğunu belirtmiş, fen bilirkişisi ise dava konusu taşınmazın krokisini çizmiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın davacı Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmazın toprak tevzi komisyonunu 2159 mera parselinin kadastro tespiti sırasında 1465 nolu mera olarak tespit edildiği ve bu parselinde imar uygulamasa ve parselasyon sonucu 149 ada 9 nolu parselin oluştuğu anlaşılmaktadır. ...Asliye Hukuk Mahkemesi 2002/2041 Esas sayılı Hakem dosyasında yapılan keşif sonucu alınan fen bilirkişi raporunda 149 ada 9 nolu parselin toprak tevzi komisyonunun 2159 nolu mera parseli içerisinde kaldığı belirtilmiştir.

Görülüyor ki dava konusu taşınmaz 2159 sayılı mera parselinden

gelmektedir. İmar planı içindeki meraların planın onayıyla birlikte hukuki bakımdan mera niteliğini yitireceğinden, bu yerlerden genel hizmete ayrılanların (yol, park, yeşil saha gibi) belediye veya özel idareye bedelsiz terkini gerekir. İmar planında genel hizmetler dışında özel mülkiyete konu olabilecek konut, sanayi ve ticaret alanı olarak belirlenmiş alanlarda kalan meralar bu vasıflarını yitirmeleri halinde Hazine adına tescili gerekir. (.... Dairesinin 1988/328 E, 1989/19 K. sayılı mütalaası) Belediye adına tescili gerekmeyen yerler belediye veya gerçek ve özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş ise “Yolsuz Tescil “ olacağından Hazine her zaman bu iddia ile dava açabilir. Ne var ki, başlangıçtaki tescil işlemi yolsuz tescil olsa da 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü koşulların oluşması halinde tescilin belediye veya gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına devam etmesi olanağı sağladığından, artık burada 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi şartları üzerinde durulması gerekir.

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

Anılan madde uyarıca işlem yapabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra Belediye ve mücavir alan sınırları içersine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içerisinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen "imar planından" maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planıdır.

c)Meranın, yerleşim yeri olarak işgal edilmesi, yani bu şekilde kullanılması, yerleşim ve işgal durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce var olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında "yerleşim yeri" kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri ve benzeri amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşik alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da; meranın, mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamaksızın saptanmadan Belediye, diğer kamu kuruluşları ile gerçek kişiler adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti belediye, diğer kamu kuruluşları ve gerçek kişilere bırakılamaz.

Bu ilkeler çerçevesinde somut olaya bakıldığında;

Davacı Hazine vekili, dava konusu taşınmazın evveliyatının mera olduğunu ileri sürerek Hazine adına tescilini istemiştir.

Mahkemece şehir plancısı, zirai bilirkişi, harita mühendisi ve inşaat mühendisi bilirkişi de bulundurularak dava konusu 149 ada 9 sayılı parsel (imar uygulamasından önceki 2159 sayılı parsel sayılı taşınmaz) üzerinde yeniden keşif yapılmalı, imar planı ve uygulama haritaları belediyeden getirtilmeli ayrıca 01.01.2003 tarihinden önce çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak öncesi mera olan dava konusu taşınmazın mera niteliğini yitirip yitirmediği, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde yazılı koşulların oluşup oluşmadığı ve özellikle yerleşim, işgal ve yapılaşmanın 01.01.2003 tarihinden önce var olup olmadığı incelenmeli, keşfi izlemeye olanak sağlayacak sayıda fotoğraf çekilerek dosyaya konulmalı, yapılan tüm araştırmalar neticesinde geçici 3. maddedeki koşulların oluştuğunun saptanması halinde dava reddedilmeli, aksi takdirde davanın kabulüne karar verilmelidir.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

Tüm bu yönler bir yana bırakılarak yetersiz araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere,

11.10.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/3918, Karar No: 2009/4892, Tarih: 10.03.2009

**12. Hukuk Dairesi         2009/3918 E.  ,  2009/4892 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 03/06/2008

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olmakla okundu ve gereği görüşülüp düşünüldü :

İcra takibi,  Afyonkarahisar Asliye Hukuk Mahkemesinin 27.05.2008 tarih ve 2008/95 D. İş Esas, 2008/95 D. İş karar sayılı ihtiyati haciz kararı ile başlatılmıştır. İİK.nun 50.maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken HUMK.nun 12.maddesi gereğince ihtiyati haciz kararından sonra, bu kararın dayanağı olan alacak davası, haciz kararını veren mahkemede de açılabilir. Anılan hüküm icra dairelerinin yetkisini belirlemede de geçerlidir. İhtiyati haciz kararının itiraz üzerine kaldırıldığı da iddia edilmediğine göre takibin yetkili Afyonkarahisar İcra Dairesinde başlatılmasında hukuka aykırılık yoktur.

Öte yandan, icra takibinin dayanağı 05.01.2007 tanzim ve 10.05.2007 vade tarihli, 148.500,00-TL. bedelli bonoda, taraflarca Afyonkarahisar mahkemelerinin yetkili kılındığı görülmektedir. İİK’ nun 50. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken HUMK’ nun 22. maddesi gereğince, kamu düzeni ile ilgili bulunmayan hallerde taraflar, yetkili mahkemeyi (icra dairesini) sözleşmeyle belirleyebilirler.

Somut olayda, alacaklı da bonoda özel yetkili yer olarak gösterilen Afyonkarahisar İcra Dairesinde takibi başlatmıştır. Genel yetkili yerde takip hakkı olan alacaklının tercihini yukarıdaki şekilde kullanmasında yasaya uymayan bir durum söz konusu değildir. O halde, mahkemece borçlunun yetki itirazının reddi ile sair itirazları incelenerek oluşacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde yetki itirazının kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK 366 ve HUMK’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), 10.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9557, Karar No: 2012/20515, Tarih: 21.05.2012

**3. Ceza Dairesi         2011/9557 E.  ,  2012/20515 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Nakil aracının değeri itibariyle hükmün temyiz kabiliyeti kazandığının kabulü ile yapılan incelenmede;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman bilirkişi raporunda suça konu emvalin yapacak vasıflı olduğunun tespit edildiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi,

2) Sanık hakkında sonuç adli para cezasına hükmolunmasına göre TCK'nin 58.maddesinin uygulanamayacağının gözetilmemesi,

3) Suça konu yedieminde mevcut emvalin değeri ile nakil aracının değeri nazara alınarak TCK'nin 54/3 maddesi uyarınca suçta kullanılan eşyanın müsadere edilmesinin işlenen suça nazaran daha ağır sonuçlar doğurup doğurmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

4) Yedieminde mevcut balta hakkında karar verilmemesi,

5) Müdahil idare lehine maktu ve nispi vekalet ücretine hükmolunması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının ve müdahil idarenin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 21.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/4721, Karar No: 2014/4978, Tarih: 04.09.2014

**15. Hukuk Dairesi         2014/4721 E.  ,  2014/4978 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar ... vs. ile davalı ... ... ... ... .... Ltd. Şti. arasındaki davadan dolayı ... .... Asliye Hukuk Hakimliğince verilen 27.05.2014 gün ve 213-352 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanan kira tazminatı ve artan arsa alanı için alacak istemine ilişkin olup, ... ...'nun 09.02.2012 gün ve ... sayılı kararı uyarınca temyiz itirazlarını inceleme görevi .... Hukuk Dairesi'ne aittir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın temyiz itirazlarını incelemekle görevli ... ....Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 04.09.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28122, Karar No: 2013/30514, Tarih: 26.12.2013

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/28122 E.  ,  2013/30514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, izin ücret alacağı, tatil ücret ve fazla mesai ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili, davalı Bakanlığın bir kısım işleri taşeronlara verdiğini, davacının da bu kapsamda taşeronlara bağlı olarak Numune Hastanesinde çalıştığını, işine 17.10.2009 tarihinde son verilmesine rağmen sigortasının 22.10.2009 tarihine kadar devam ettirildiğini, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, 4.000,00 TL kıdem tazminatı, 800,00 TL ihbar tazminatı, 200,00 TL izin ücreti, 200,00 TL tatil ücreti, 5.000,00 TL fazla mesai ücreti alacağının faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı Bakanlık vekili davacının ihale ile iş alan şirketin işçisi olduğunu, davacının alacaklarından asıl işveren olarak müvekkili idarenin sorumlu tutulamayacağını, aradaki ilişkinin istisna akdi olduğunu, davanın husumetten reddi gerektiğini, ayrıca davacının talep ettiği alacaklar yönünden 5 yıllık süreyi aşan kısımlar yönünden zaman aşımı itirazında bulunduklarını, davacının iş akdinin 3 gün üst üste işe gelmemesi sebebi ile haklı nedenle sonlandırıldığını davanın reddini talep etmiştir.

Davalı şirkete usulüne uygun davetiye tebliğ edilmiş davalı cevap vermemiştir.

Mahkemece, davacının iş sözleşmesinin üç gün üst üste devamsızlık yapması sebebiyle haklı olarak feshedildiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davacı vekili ve davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının dava dilekçesini bilirkişi raporu doğrultusunda 31.05.2012 tarihinde ıslah ettiği fakat ıslah dilekçesinin davalılardan Seven Temizlik Ltd. Şti.ne tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Islah dilekçesinin davalıya usulünce tebliğ edilmemesi ıslahın geçerliliğini etkilemez. Ancak, ıslah dilekçesi tebliğ edilmeden yargılamaya devam edilmesi davalının usuli haklarını kullanmasını engeller. Savunma hakkı kısıtlanmış olur. Mahkemece davalılardan Seven temizlik Ltd. Şti.ne ıslah dilekçesi tebliğ edilmeden karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 26.12.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9706, Karar No: 2011/15388, Tarih: 13.10.2011

**3. Hukuk Dairesi         2011/9706 E.  ,  2011/15388 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :AİLE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen nafaka davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davada, davalının yoksulluk nafakası kararından sonra sigortalı olarak çalışmaya başladığı, davacının ise yeniden evlendiği eşinin hamile olduğu ve 400 TL kira ödediği belirtilerek yoksulluk nafakasının kaldırılması ile geçmiş nafakaların iadesi talep edilmiştir.

Mahkemece, yoksulluk nafakasının kaldırılması talebi kabul edilmiş, diğer talep yönünden red karşı verilmiştir. Hükmü davalı vekili temyiz etmektedir.

TMK 176/3 maddesine göre; “irat biçiminde ödenmesine karar verilen maddi tazminat veya nafaka, alacaklı tarafın yeniden evlenmesi ya da taraflardan birinin ölümü halinde kendiliğinden kalkar; alacaklı tarafın evlenme olmaksızın fiilen evliymiş gibi yaşaması, yoksulluğun ortadan kalkması ya da haysiyetsiz hayat sürmesi halinde mahkeme kararıyla kaldırılır.

Tarafların mali durumlarının değişmesi veya hakkaniyetin gerektirdiği hallerde iradın artırılması veya azaltılmasına karar verilebilir.

HGK'nun 07.10.1988 tarih ve 2-656-688 sayılı kararında da kabul edildiği gibi yeme, giyinme, barınma, sağlık,ulaşım,kültür(eğitim) gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanları yoksul kabul etmek gerekir.

Yine HGK'nun yerleşik kararlarında “asgari ücret seviyesinde gelire sahip olunması” yoksulluk nafakası bağlanmasını olanaksız kılan bir olgu kabul edilmemiştir.

Tarafların ekonomik ve sosyal durum araştırmasına göre, davacının muhasebecilik yaptığı, 1.750 TL maaş aldığı, eşinin de aynı yerde çalıştığı ve babasına ait evde 400 TL kira ile kaldığı, davalının ise sigortalı olarak çalıştığı 785 TL maaş aldığı anlaşılmış olup davalı kadına 21.09.2006 tarihinden itibaren aylık 200 TL yoksulluk nafakası bağlanmıştır.

Bu durum karşısında mahkemece, davalının aldığı maaşın onu yoksulluktan kurtarmayacağı gözetilerek ve davacının nafakanın kaldırılması talebinin içinde (çoğu isteyen azı da ister) indirilmesi talebinin de bulunacağı dikkate alınarak ve TMK 4.maddesindeki hakkaniyet ilkesi uyarınca bir karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 13.10.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15102, Karar No: 2017/5838, Tarih: 27.09.2017

**16. Hukuk Dairesi         2015/15102 E.  ,  2017/5838 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu ... Köyü çalışma alanında bulunan temyize konu 177 ada 10 parsel sayılı 4.452,76 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen intikal, taksim, kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ve hibe nedeniyle davalı ... adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacı ..., miras yoluyla gelen hakka dayanarak tapu iptal ve tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne; çekişmeli 177 ada 10 parsel sayılı taşınmazın davalı ... adına olan tapu kaydının iptali ile taşınmazın tamamı 12 pay kabul edilmek suretiyle 11/12 payın davalı ... adına, 1/12 payın davacı ... adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı taraf, temyize konu taşınmazın tarafların müşterek murisleri ...'ten intikal ettiğini ileri sürerek miras payı oranında adına tescil istemiyle dava açmıştır. Davalı taraf ise, davacı tarafın iddia ettiği gibi, taşınmazın öncesinin müşterek murisleri ...'e ait olduğunu kabul etmekle birlikte; ... mirasçılarının miras paylarını satın aldığını savunmuştur. Bu halde, taraflar arasında taşınmazın müşterek muris ...'ten kaldığı hususunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, davalı tarafından davacının miras payının satın alıp almadığı yönünde toplanmaktadır. Mahkemece bu yönde araştırma yapılmamıştır. Ayrıca davalı ..., 29.04.2013 tarihli dilekçe ile tanıklarını bildirdiği ve tanıkların dinlenilmesinden vazgeçmediği halde mahkemece davalının gösterdiği tanıklar dinlenmeksizin ve de dinlenmeme nedeni açıklanmaksızın hüküm kurulmuştur. Hal böyle olunca, 3402 sayılı Yasa'nın 36. maddesi uyarınca masrafı davalı tarafından karşılanmak üzere keşif gün ve saatini bildiren usulüne uygun davetiye çıkartılmak suretiyle önceki keşifte dinlenen yerel bilirkişi, tanıklar ve davalının bildirmiş olduğu tanıkların hazır olması sağlanarak yeniden keşif yapılmalı, taşınmaz üzerinde taraflardan hangisinin ne sebeple zilyet olduğu, davalı tarafın davacı miras payını satın alıp almadığı sorulmalı, beyanlar arasında çelişki oluştuğu takdirde yöntemince ve gerektiğinde yüzleştirme yapılmak suretiyle çelişkinin giderilmesine çalışılmalı, bundan sonra toplanan ve toplanacak tüm deliller birlikte değerlendirilmek suretiyle bir hüküm tesis edilmelidir. Belirtilen yön göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde hüküm tesis edilmesi isabetsiz olup, davalının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz eden davalıya iadesine, 27.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/13097, Karar No: 2010/4668, Tarih: 29.04.2010

**11. Hukuk Dairesi         2008/13097 E.  ,  2010/4668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada Bakırköy Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 19.06.2008 tarih ve 2008/6 - 2008/32 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirket tarafından yapılan teklif üzerine müvekkili tarafından meydana getirilen ve davalıya gönderilen “Lekeli mercan mozaik” isimli eserin davalı tarafından müvekkilinden izin alınmaksızın ve bedeli de ödenmeksizin üçüncü kişilere yaptırılarak su ürünleri reyonunda kullanıldığını, sözkonusu eser üzerindeki hak sahipliğinin müvekkiline ait olduğunu, davalının mali hakları devralmadan eseri uygulamasının hak ihlali teşkil ettiğini ileri sürerek, maddi ve manevi tazminat talep hakları saklı kalmak kaydıyla davalının tecavüz teşkil eden tüm eylem ve davranışlarının ref’i ve men’i ile kararın ilanını talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacıya ait mercan balığı resmi ile müvekkili şirkete ait marketlerde kullanılan tasarım arasında bariz farklılıkların olduğunu, müvekkiline ait marketlerin su ürünleri reyonuna düşünülen mozaik projesinin Renkten Renge Dekoratif Sanatlar firmasına yaptırıldığını, davacının iddialarının haksız ve mesnetsiz bulunduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre davalının işyerinde bulunan balık figürlü çalışma ile davacının “lekeli mercan mozaik” desenli figürünün aynı olmadığı gibi etkilenme, taklit etme ve kopya etmenin de sözkonusu olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 03,15 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 29.04.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.