muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12172, Karar No: 2016/5795, Tarih: 02.06.2016

**15. Ceza Dairesi         2015/12172 E.  ,  2016/5795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ........ Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu malına zarar verme

Kamu malına zarar verme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, Ilıca Köyü'nün içme suyu şebekesinden kendi evine ve bahçesine su hattı çekmek isterken boruda hasar meydana getirmek suretiyle kamu malına zarar verme suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda; sanığın şebekedeki zararı gidermek amacıyla olay yerine gittiği, o esnada yanına gelen köy azasıyla münakaşa yaşamaya başladığı ve olayın büyümemesi amacıyla da olay yerini terk eden sanığın su şebekesine zarar verme kastı bulunmadığı, anlaşıldığından beraati yerine mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 02/06/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/17083, Karar No: 2020/226, Tarih: 16.01.2020

**1. Hukuk Dairesi         2016/17083 E.  ,  2020/226 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, mirasbırakan babaları ...'ın tek taşınmazı olan dava konusu ... parsel sayılı taşınmazdaki 175/1202 payını 2001 yılında evlendiği davalı ikinci eşine satış suretiyle temlik ettiğini, işlemin kendilerinden mal kaçırmak amacıyla muvazaalı biçimde yapıldığını ileri sürerek miras payları oranında tapu iptali- tescile karar verilmesini istemişlerdir.

Davalı, mirasbırakan eşi ile 2001 yılında evlendiklerini, evlenmeden önce mirasbırakan tarafından kendisine bağışlanan iki katlı evin satıldığını ve parası ile çekişmeli taşınmazın satın alındığını, mirasbırakanın da önceki taşınmazdaki hakkından ötürü taşınmazdaki payını kendisine temlik ettiğini, ayrıca mirasbırakanın 2003 yılında felç geçirip yatalak kaldığını, bakımının tarafından yapıldığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, temlikin mal kaçırma amacıyla yapıldığı iddiasının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karar, davacılar tarafından süresinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 16.01.2020 Perşembe günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden davacılar vekili Avukat ... geldi, davetiye tebliğine rağmen davalı ... vekili Avukat gelmedi,yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davacıların yerinde bulunmayan temyiz itirazının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 25.20 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 16/01/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/17797, Karar No: 2006/14657, Tarih: 31.10.2006

**2. Hukuk Dairesi         2006/17797 E.  ,  2006/14657 K.**

**"İçtihat Metni"**Adalet Bakanlığı Bilgi İşlem Dairesi Başkanlığınca hazırlanmıştır. İzinsiz olarak kopyalanması ve dağıtılması hukuki sorumluluk gerektirir.

MAHKEMESİ                                   :Güdül A.H.(Aile) Mahkemesi

TARİHİ        :15.6.2006

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Aracı makam (Cumuhiyet Savcılığı) anneleri tarafından 24.11.2004 tarihinde Avusturalya'dan kaçırılarak Türkiye'ye getirilen müterek çocuk 11.10.2003 doğumlu B. İ. ile 13.9.1999 doğumlu A.'in mutat meskenlerine iadesine karar verilmesini istemiştir.

Toplanan delillerden; çocukların anneleri tarafından 24.11.2004'te Avusturalya'dan Türkiye'ye getirildiği, babanın 10.11.2005'te çocukların iadesi için Avustralya makamlarına başvurduğu anlaşılmaktadır.

Mahkemece müşterek  çocukların anne yanında mutlu olduklarını Türk örf ve adetleri, içinde yetişeceklerini dikkate alarak isteğin reddine karar vermiştir.

Uluslararası Çocuk Kaçırmanın Hukuki Vechelerine Dair Lahey Sözlemesi 1.8.2000 tarihinde Türkiye tarafından kabul edilmiştir. Amacı; çocukları uluslararası alanda, kanuna aykırı bir yer değiştirmenin zararlı etkilerinden korumak ve çocuğu mutat ikametgahı (yerleşim yeri) devletine derhal dönüşünü temin etmektir. (Söz.m.1) Verilecek kararın sonuç olarak tedbir niteliğini taşıması sebebiyle de akit devletlerinin en seri usulü uygulayıp bütün önlemleri de almakla yükümlü kılınmıştır. (Söz. m.2) Sözleşmeninin 12. maddesi; kanuna aykırı olarak yeri değiştirilmiş olan çocukların alıkonmadan itibaren bir yıl geçmeden iade başvurusunun yapılması halinde, Adli makamların derhal geri dönmeyi emretmek zorunda olduğunu hükme bağlamıştır. Çocuklar anneleri tarafından 24.11.2004'te Türkiye'ye getirilmiş bir yıl dolmadan 10.11.2005'te başvuruda bulunulmuştur. Geri dönmenin çocukların fiziki veya psikolojik bir tehlikeye maruz kalacakları, ciddi bir riskin oluşacağı da kanıtlanmamıştır. Sözleşmenin 13. maddesinin son derece dar yorumlanması bunun vahim hallere inhisar ettiğinin kabulü gerekir. Çocukların küçük,  ana bakım sefkatine muhtaç olmaları iadeden kaçınma sebebi olarak kabul edilemez. Bu açıklama karşısında davanın kabulü gerekirken sözleşmenin yorumunda yanılgıya düşülerek yazılı şekilde isteğin reddedilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün gösterilen sebeple BOZULMASINA, oybirliğiyle karar verildi.31.10.2006 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2016/1126, Karar No: 2016/16138, Tarih: 21.04.2016

**19. Ceza Dairesi         2016/1126 E.  ,  2016/16138 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece hüküm temyiz edilmekle; suçtan doğrudan doğruya zarar görüldüğü konusunda duraksama bulunmayan ve bu nedenle de yargılama aşamasında katılmasına karar verilen orman idaresinin CMK'nın 260/1. maddesi uyarınca sanık hakkında kurulan hükmü temyiz etme hakkının bulunmasına karşın, yerel mahkemenin değişen suç vasfına göre orman idaresinin temyiz hakkı bulunmadığından bahisle temyiz talebinin reddine dair 27/10/2015 tarihli ek kararı kaldırılarak 26/10/2015 tarihli karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eyleme ve yükletilen suça yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 21/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/12894, Karar No: 2017/15662, Tarih: 03.07.2017

**22. Hukuk Dairesi         2017/12894 E.  ,  2017/15662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı, davalı işyerinde tanker şoförü olarak aylık net 1.500,00 TL ücretle çalıştığını, iş sözleşmesinin davalı tarafından haklı sebep olmadan feshedildiğini belirterek kıdem, ihbar tazminatı ve birkısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Davalı, istifa ederek işten ayrıldığını, hiçbir hak ve alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir. Açtığı karşı dava ile davalı işçinin şirkette çalıştığı dönemde kendisine teslim edilen akaryakıtı eksik teslim ederek şirketi 8.114,21 TL zarara uğrattığını belirtmiş ve sözkonusu zararın davacı-karşı davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, asıl davanın ve karşı davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Karar süresi içerisinde taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Miktar ve değeri temyiz kesinlik sınırını aşmayan taşınır mal ve alacak davalarına ilişkin nihai kararlar 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427. maddesi uyarınca temyiz edilemez. Kesinlik sınırı kamu düzeni ile ilgilidir.

Dosya içeriğine göre karşı dava ile hüküm altına alınan ve davacı-karşı davalının, karşı dava yönünden temyizine konu edilen 1.663,80 TL, karar tarihi itibari ile 2.080,00 TL olan kesinlik sınırı kapsamında kaldığından davacı-karşı davalı vekilinin, karşı dava yönünden temyiz isteminin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 427, 432. maddeleri uyarınca REDDİNE,

2-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı-karşı davacının karşı dava yönünden tüm, tarafların asıl dava yönünden aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

3-Taraflar arasındaki ilk uyuşmazlık işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusundadır.

Tır şoförleri yurtiçinde veya yurtdışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

3-Taraflar arasındaki ilk uyuşmazlık işçiye ödenen aylık ücretin miktarı konusundadır.

Tır şoförleri yurtiçinde veya yurtdışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Uluslararası alanda çalışan tır şoförlerinin ücretleri genelde asgari ücret ve sefere bağlı prim esasına göre belirlenmektedir. Bazı işveren uygulamalarında ise garanti ücret olarak adlandırılan asgari ücret ödenmeyip, sadece sefere bağlı prim ödemesi yapılmaktadır. Bu ihtimalde de tır şoförünün ücreti salt sefer primlerinden oluşur.

Sefer primi, uygulamada harcırah olarak adlandırılmakta ve gidilen ülkeye göre değişkenlik gösterebilmektedir. Sözü edilen sefer primi, yol geçiş ücretleri ve diğer masraflar için verilen, Türkiye’ye dönüşte belge karşılığı kapatılan avanstan farklı olup, tamamen işçiye ödenen ücret niteliğindedir. Yerleşik Yargıtay kararlarında da uluslararası alanda faaliyet gösteren tır şoförlerinin yasal asgari ücretle çalışmayacağı kabul edilmektedir.

Uluslararası taşımacılık işinde çalışan tır şoförünün aylık ücretinin tartışmalı olması durumunda, tarafların ikame ettikleri delillerle kesin bir sonuca ulaşılamaması halinde ilgili işçi ve işveren meslek kuruluşları ile gerektiğinde sendikalardan ücret araştırması yapılmalıdır. İşçinin çalıştığı süre içinde taşıma işini gerçekleştirdiği ülkeler belirtilerek sefer başına ne kadar ücret alabileceği belirlenmeli ve dosya kapsamındaki diğer delillerle birlikte değerlendirmeye tabi tutularak sonuca gidilmelidir.

Sefer primi hesabı yönünden işçinin aylık veya yıllık sefer sayılarının tartışmalı olması ve bu konunun diğer delillerle kesin olarak kanıtlanamaması durumunda işçinin yurda giriş ve çıkış kayıtları emniyet birimlerinden getirtilmeli ve buna göre değerlendirme yapılmalıdır.

Yurtdışı sefer primi, ücretin eki olmayıp ücret niteliğinde olmakla tazminata esas ücrette doğrudan dikkate alınır. Ücretin asgari (garanti) ücret ve sefer primi toplamından oluşması durumunda, işçinin ayda kaç sefer yaptığı belirlenerek aylık sefer primi ile asgari ücretin toplamı üzerinden tazminata esas ücret tespit olunur. Yurtdışına çıkış periyodunun değişkenlik göstermesi ve gidilen ülkeye göre sefer priminin değişmesi halinde, işçinin bir yılda yapmış olduğu seferlere göre aldığı prim tutarları toplamının bir güne bölünmesi suretiyle günlük tazminata esas ücret belirlenir.

Somut olayda, davacı, aylık net 1.500,00 TL ücretle çalıştığını iddia ederken davalı taraf kayıtlarda görülen ücretle çalıştığını savunmuştur. Tanıklar, davacının asgari ücrete ilaveten sefer primi ile çalıştığını beyan etmişlerdir. ... Şoförler ve Otomobilciler Odası tanker şoförlerinin asgari ücretin iki katı kadar aylık ve ek olarak harcırah aldıklarını bildirmiştir. Hükme esas alınan bilirkişi raporunda, davacının asgari ücretin iki katı ücrete ilave ayda 10 defa yurtiçi sefer harcırahı 255,00 TL ve tanık beyanları doğrultusunda ayda 2 defa yurtdışı sefer harcırahı 106,00 TL toplamı brüt 2137,00 TL ücret ile çalıştığı, davacı talebi gözetilerek aylık ücretin brüt 2035,00 TL olduğu kabul edilmiştir.

Davacının görevi, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının asgari ücrete ilave harcırah ile çalıştığının kabulü gerekirken iki asgari ücrete ilave harcırah toplamı ile belirlenen ücrete göre karar verilmesi isabetsiz olmuştur. Ayrıca davacının yurda giriş ve çıkış kayıtlarının Emniyet Genel Müdürlüğünden getirtildiği görülmüştür. Mahkemece bu kayıtlar gözetilerek davacının ayda kaç kez yurtdışı sefere çıktığının tespiti gerekirken tanık beyanlarına göre davacının ayda iki kez yurtdışı sefere çıktığı kabul edilerek ücrete esas harcırah miktarının belirlenmesi de hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 298/2. maddesine göre “Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz.”

Kabule göre de, kıdem tazminatının kısa kararda 5.595,50 TL, gerekçeli kararda 5.995,50 TL hüküm altına alınarak kısa karar ve gerekçeli karar arasında çelişki yaratılması hatalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 03.07.2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1900, Karar No: 2016/45, Tarih: 18.01.2016

**1. Ceza Dairesi         2015/1900 E.  ,  2016/45 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 1 - 2014/125585

MAHKEMESİ : Mersin 4. Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 30/01/2014, 2014/3 (E) ve 2014/19 (K)

SUÇ : Canavarca hisle veya eziyet çektirerek öldürme ve bu suça yardım

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık İ.. T.. ve müdafii ile sanık F.. Ö.. müdafiinin yasal süresindeki temyiz istemlerinden sonra, sanıklar Fatih ve İbrahim'in cezaevinden göndermiş oldukları 16.11.2015, 24.11.2015 ve 14.12.2015 tarihli dilekçeleri ile hükmün onaylanmasını istedikleri anlaşılmakla; Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulu’nun 05.02.2008 gün ve 2008/1-9-15 sayılı kararı uyarınca, cezanın onanması isteği, temyiz isteminden vazgeçme niteliği taşıdığından, re'sen ve sanık H.. B.. ile müdafiinin temyiz itirazları ile sınırlı olarak inceleme yapılmıştır.

Toplanan deliller, karar yerinde incelenip, sanık Hasan'ın maktul Abdulhekim'i canavarca hisle kasten öldürme, sanıklar Fatih ve İbrahim'in canavarca öldürmeye yardım etme suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç vasıfları tayin, takdiri cezayı azaltıcı indirim nedeni takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre bozma üzerine kurulan hükümlerde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık Hasan ve müdafiinin suç vasfına, sübuta, savunma hakkının kısıtlandığına, sanık Fatih

müdafilerinin sübuta, teşdide, tahrike, sanık İbrahim ve müdafiinin sübuta yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 E ve 2015/85 K sayılı ilamı ile TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında bu madde ile yapılan uygulamalar kanuna aykırı ise de bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden CMUK'un 322. maddesinin tanıdığı yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasında TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümlerin "Anayasa Mahkemesinin iptal kararındaki hususlar gözetilerek TCK'nun 53/1-2-3 maddelerinin tatbikine" şeklinde değiştirilmesine karar verilmek suretiyle DÜZELTİLEN, re'sen de temyize tabi hükümlerin tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, sanık Fatih hakkında tayin olunan ceza miktarı ile tutuklu kaldığı süre dikkate alınarak sanık müdafilerinin tahliye talebinin reddine, 18/01/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14112, Karar No: 2012/16735, Tarih: 17.12.2012

**(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi         2012/14112 E.  ,  2012/16735 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Kiralananın tahliyesi

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA ve temyiz harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/1790, Karar No: 2011/747, Tarih: 15.02.2011

**7. Hukuk Dairesi         2010/1790 E.  ,  2011/747 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Kadastro sırasında 134 ada 168 parsel sayılı 197,80 m2 yüzölçümündeki taşınmaz miras yoluyla gelen hakka ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanılarak ... adına tespit edilmiş, hükmen dava konusu taşınmazın yayla niteliği ile sınırlandırılmasına karar verilerek sicil oluşturulmuştur. Davacı ... taşınmazın ”... oğlu, ... bey oğlu ... Vakfiyesi“ sınırları içerisinde kaldığını öne sürerek dava açmıştır. Mahkemece davacının davasının reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir. Dava, tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

İddia ve savunmaya, duruşma tutanaklarına yansıyan bilgi ve belgelere, mahkemece toplanıp değerlendirilen delillere ve hüküm yerinde gösterilen gerekçelere ve her ne kadar taşınmaz geniş kapsamlı vakfiye sınırları içerisinde ise de, vasfının vakıf olmayıp, yaylak olarak belirlenmiş olmasına göre mahkemece oluşturulan hükümde bir isabetsizlik bulunmadığından davacı ... Müdürlüğünün yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, peşin alınan ilam harcının mahsubu ile geriye kalan 14.90 TL harcın davacı taraftan alınmasına, 15.02.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7128, Karar No: 2019/4370, Tarih: 22.10.2019

**23. Hukuk Dairesi         2016/7128 E.  ,  2019/4370 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne yönelik verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı vekili, davalı yüklenici ... ile davacının da hissedarı bulunduğu arsanın konu edildiği 03.07.2009 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi imzalandığını, davalı yüklenicinin sözleşme uyarınca üzerine düşen edimleri tam olarak yerine getirmediğini, binada eksik imalatlar bulunduğunu, halen iskan ruhsatının alınmadığını ve bu nedenle hak etmemiş olduğu bağımsız bölümleri diğer davalılara satış yoluyla devrettiğini ileri sürerek, öncelikle davalılar adına kayıtlı bağımsız bölümlerin tapu kayıtlarının iptali ile davacı adına hissesi oranında tescilini bunun mümkün olmaması halinde rayiç hisse bedelinin tahsilini, rayicin tespit edilememesi durumunda satış bedelinin sözleşme tarihinden işleyecek faizi ile ve günümüz değerine uyarlanarak tahsilini bunun da mümkün olmaması durumunda eksik iş bedelinin ve gecikme tazminatının tahsilini, talep ve dava etmiş, bilahare sunduğu ıslah dilekçesiyle ilk terditli talebine sözleşmenin feshi istemini de eklemiş ve eksik iş bedeli ile gecikme tazminatı talebini toplam 17.500,00 TL olarak ıslah etmiştir.

Davalılar ... ve ... Ltd. Şti., davanın reddini istemişlerdir.

Davalı yüklenici ise davaya cevap vermemiştir.

Davalılar ... ve ... Ltd. Şti., davanın reddini istemişlerdir.

Davalı yüklenici ise davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasındaki 03.07.2009 tarihli sözleşmenin feshedilmediği ve eldeki davada da sözleşmenin feshinin talep edilmediği, davacı tarafın, sözleşmeyi feshettiğine veya feshetmek istediğine dair dava tarihinden önce davalılara herhangi bir ihtar da çekmediği, eldeki sözleşme yürürlükte iken, bir kısım kat maliklerinin tapu kayıtlarının iptal edilerek davacı adına tescili veya bu taşınmazların rayiç değerleri üzerinden tazminat talep edilmesinin mümkün olmadığı, davacının inşaatın teslim edilmesi öngörülen tarihten ( 01.09.2010 ) fiilen teslim edildiğinin kabul edildiği su aboneliği tarihine kadar (20.04.2012) sözleşmenin 14. maddesi ile öngörülen emsal bedel üzerinden kira talebinin yerinde olduğu, bilirkişi marifetiyle tespit edilen toplam 161.300,00 TL eksik ve ayıplı işler bedelinden davacının taşınmazdaki arsa payı dikkate alınarak hesaplanan 6.720,83 TL'nin de davalı yükleniciden tahsili gerektiği belirtilerek, davanın kısmen kabulü ile toplam 10.585,83 TL maddi tazminatın dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ...’tan tahsiline, diğer terditli taleplerin ve fazlaya ilişkin talebin ayrı ayrı reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı tapu iptali ve tescil, mümkün olmaz ise rayiç hisse bedelinin tahsili, mümkün olmaz ise eksik iş bedelinin ve gecikme tazminatının tahsili istemine ilişkindir.

HMK'nın 111. maddesinde belirlendiği gibi, davacı bir davada birden fazla isteği aslilik ve ferilik ilişkisi içinde bir davalıdan talep edebilir. Hakim asli talebi reddetmeden feri talep hakkında karar veremez. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin tek taraflı irade beyanı ile feshi mümkün değildir. Bu tür sözleşmelerin feshi ya taraf iradelerinin birleşmesi ya da mahkeme kararı ile mümkündür. Arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca devredilen tapu kayıtlarının iadesinin talep edilmesi sözleşmenin feshi gerçekleşmeden mümkün olamayacağı için tapu iptalinin talep edilmesi halinde sözleşmenin feshininde bu talep içinde olduğunun kabulü gerekir. Kaldı ki somut olayda davacı yargılama sırasındaki ıslah dilekçesinde bu talebini açıkça dile getirmiştir. Bu nedenle mahkemenin sözleşmenin feshinin talep edilmediğine ilişkin tespitinde isabet bulunmamaktadır.