muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2007/11154, Karar No: 2007/12230, Tarih: 18.10.2007

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalılının diğer karar düzeltme isteminin açıklanan nedenlerle yerinde değildir. Ancak;

Dairemiz kararından sonra 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır. Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması davalının karar düzeltme istemi açıklanan nedenle yerinde olduğundan hükmün bu yazılı gerekçe ile bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin 18.10.2006 tarih 2006/10324-11696 Esas ve Karar sayılı ilamının KALDIRILARAK hükmün açıklanan nedenlerle peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, BOZULMASINA, 18.10.2007 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4184, Karar No: 2022/1809, Tarih: 07.03.2022

**1. Hukuk Dairesi         2021/4184 E.  ,  2022/1809 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 6. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasındaki  tapu iptali ve tescil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince verilen davanın reddine ilişkin kararın, davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi tarafından yapılan inceleme sonucunda; başvurunun esastan reddine dair verilen karar, süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacılar vekili dava dilekçesinde; Kandıra İlçesi Akıncı Mahallesinde bulunan 155 ada 4, 6, 158 ada 35, 163 ada 11, 13, 164 ada 13, 28, 35, 172 ada 16, 176 ada 5, 22 , 26, 37, 51, 60, 160, 162 parsel sayılı taşınmazların davacı ve davalıların kök murisi ...'dan kaldığını, kadastro çalışmaları sırasında taşınmazların muris ... mirasçıları adına tespit edilmesi gerekirken davalılar adına tespit ve tescil edildiğini belirterek, tapu kayıtlarının iptali ile davacıların miras payları oranında adlarına tescilini  talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalılar vekili  cevap dilekçesinde; dava konusu taşınmazların ...'e ait olmayıp ...’a ait olduğu, ölümü sonrasında babaları ...'e intikal edip sonrasında da kendilerine kaldığı ve kendileri tarafından kullanıldığını, açılan davanın hak düşürücü sürenin bitimine 2 gün kala açılmış olması nedeniyle iyi niyetli olmadığını belirterek, davanın reddini  savunmuşlardır.

III.  İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

Kandıra Asliye Hukuk Mahkemesinin 23/05/2019 tarihli ve 2017/433 E., 2019/451 K. sayılı kararıyla; yapılan keşif ve alınan beyanlardan dava konusu taşınmazların davalıların murisi ... tarafından kullanlıırken davalılara intikal ettiğinin anlaşıldığı, davacıların dava konusu taşınmazların kök muris ...'ten intikal ettiğini ispat edemedikleri gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

1. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

2.İstinaf Nedenleri

Davacılar vekili istinaf dilekçesinde; Mahkeme kararının eksik inceleme neticesinde verildiğini,  dosyaya sunulan veraset ilamı ile davacıların ... mirasçısı olduğunun ispat edildiğini,  mirasçılar arasında zamanaşımı süresinin işlemeyeceğini,  kök muris ...'ten gelen taşınmazların taksim edilmediğini, tanıkların yanlı beyanda bulunduklarını belirterek, kararın kaldırılmasını ve  davanın kabulünü talep etmiştir.

3. Gerekçe ve Sonuç

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi  6. Hukuk Dairesinin 17/10/2019 tarihli ve 2019/788 E., 2019/877 K. sayılı kararıyla;  davacıların dava konusu taşınmazların kök muris ...'ten geldiğini ispat edemedikleri gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun, HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

3. Gerekçe ve Sonuç

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi  6. Hukuk Dairesinin 17/10/2019 tarihli ve 2019/788 E., 2019/877 K. sayılı kararıyla;  davacıların dava konusu taşınmazların kök muris ...'ten geldiğini ispat edemedikleri gerekçesiyle davacılar vekilinin istinaf başvurusunun, HMK'nın 353/1-b-1 maddesi gereğince esastan reddine, karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

1.Temyiz Yoluna Başvuranlar

Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi  6. Hukuk Dairesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Temyiz Nedenleri

Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; istinaf dilekçesindeki taleplerini tekrar ederek kararın bozulmasını talep etmiştir.

3. Gerekçe

3.1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, dava dilekçesindeki açıklamalar ve iddianın ileri sürülüş biçimine göre kadastro öncesi kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayalı olarak açılan tapu iptali ve tescil isteğine ilişkindir.

3.2. İlgili Hukuk

3.2.1.3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14. maddesi “ Tapuda kayıtlı olmayan ve aynı çalışma alanı içinde bulunan ve toplam yüzölçümü sulu toprakta 40, kuru toprakta 100 dönüme kadar olan (40 ve 100 dönüm dahil) bir veya birden fazla taşınmaz mal, çekişmesiz ve aralıksız en az yirmi yıldan beri malik sıfatıyla zilyetliğini belgelerle veya bilirkişi veyahut tanık beyanlarıyla ispat eden zilyedi adına tespit edilir.”

3.2.2. TMK'nın 6. maddesi “Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür.”

3.2.3. 6100 sayılı HMK'nın 190. maddesi

“(1) İspat yükü, kanunda özel bir düzenleme bulunmadıkça, iddia edilen vakıaya bağlanan hukuki sonuçtan kendi lehine hak çıkaran tarafa aittir.

(2) Kanuni bir karineye dayanan taraf, sadece karinenin temelini oluşturan vakıaya ilişkin ispat yükü altındadır. Kanunda öngörülen istisnalar dışında, karşı taraf, kanuni karinenin aksini ispat edebilir.” hükümlerini içermektedir.

3.3. Değerlendirme

Davacılar öncelikle çekişmeli taşınmazların kök muris ...'dan geldiğini ispatlamak zorundadırlar. İncelenen dosya kapsamı, kararın dayandığı gerekçe, Mahkemece yapılan keşif, yerel bilirkişi ve taraf tanıklarının "çekişmeli taşınmazların bir kısmının davalıların dedesi olan ... tarafından kullanıldığı, ondan da mirasçılarına kaldığı, ...' dan öncesine dair bilgilerinin bulunmadığı, bir kısım taşınmazların ise davalıların babası ... tarafından üçüncü şahıslardan satın alındığı" yönündeki beyanları birlikte değerlendirildiğinde çekişmeli taşınmazların evveliyatının kök muris ...'a ait olduğu ve ondan da mirasçılarına intikal ettiğinin kanıtlanamadığı sonucuna varılmıştır.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle (IV/3.2.) numaralı paragrafta yer verilen yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre Bölge Adliye Mahkemesince kararın (IV/3.) numaralı bendinde yer verilen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle (IV/3.2.) numaralı paragrafta yer verilen yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre Bölge Adliye Mahkemesince kararın (IV/3.) numaralı bendinde yer verilen gerekçeyle yazılı şekilde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmamaktadır.

VI. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle; davacılar vekilinin yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA, aşağıda yazılı 26,30 TL bakiye onama harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 07/03/2022 tarihinde kesin olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12481, Karar No: 2019/15337, Tarih: 04.12.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/12481 E.  ,  2019/15337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün kesin nitelikte para cezası içerdiği ve suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmesi karşısında mahkemece 11.12.2015 tarihli ek karar ile bu suç yönünden red kararı verildiği ve suça sürüklenen çocuk müdafiine tebliğ edildiği anlaşıldığından tebliğnamede mala zarar verme suçundan red kararı verilmesine ilişkin düşünceye iştirak edilmeyerek yapılan incelemede;

1-Suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

2-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nun 145. maddesinin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile

verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun , müşteki beyanına göre 20,00 TL çalması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 04.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16327, Karar No: 2014/20043, Tarih: 17.06.2014

**9. Hukuk Dairesi         2012/16327 E.  ,  2014/20043 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... Endüstriyel Temizlik Organizasyon Tur. İnş. Paz. Ltd.Şti.'ne yükletilmesine, 17.06.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/23567, Karar No: 2014/8703, Tarih: 27.03.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/23567 E.  ,  2014/8703 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

1-Bilirkişi raporlarında münavebe ürünü olarak alınan buğday, ayçicek, taze fasulye ve karpuz dekar başına verim miktarlarının İl/İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2013 yılı dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama toptan kg. satış fiyatlarının da ilgili resmi kuruluşlardan sorularak,

2-Taşınmaz üzerinde bulunan (15-20 yaş 9 kiraz), (15-20 yaş ceviz), (15-20 yaş elma, erik, kayısı) ağaçlarının 2013 yılı birim değerlerinin Tarım İl Müdürlüğünden istenerek,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9810, Karar No: 2021/12246, Tarih: 24.06.2021

**6. Ceza Dairesi         2020/9810 E.  ,  2021/12246 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN;

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇLAR : Nitelikli yağma, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, özel hayatın gizliliğinin ihlali, hakaret

HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun esastan reddine

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar ..., sanık ..., ..., sanıklar müdafiileri

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I- Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, görüntü veya seslerin kayda alınması suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal, görüntü veya seslerin ifşa edilmesi suretiyle özel hayatın gizliliğini ihlal ve hakaret suçlarından kurulan hükümlere yönelik sanık ... ve müdafiinin temyiz isteminin incelenmesinde;

Hükmolunan cezanın miktarı ve türü gözetildiğinde, 5271 sayılı CMK'nın 286/2-a maddesi uyarınca, ilk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adli para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararlarının temyizleri mümkün olmadığından, Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 12.10.2020 tarihli, 2020/1323 Esas ve 1180 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediğinden, bu karara yönelik sanık ... ve müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle, temyiz isteminin reddine dair ek kararın ONANMASINA,

II- Sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde:

Sanık ... ve müdafii ile sanıklar ... ve ... müdafiileri duruşmalı inceleme isteminde bulunmuş ise de; 01.02.2018 tarihli ve 7079 sayılı Kanunun 94. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunun 299. maddesi gereğince takdiren duruşmasız olarak yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka

aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanıklar ..., ..., ... ile sanıklar müdafiilerinin temyiz istemlerinin temel cezanın alt sınırdan tayinine, TCK’nın 62. maddesinin uygulanmasına, suçun unsurlarının oluşmadığına yönelik olduğu belirlenerek anılan sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, mağdur ...’a karşı yağma eylemini; birden fazla kişi, ile birlikte, iş yerinde, gece vakti gerçekleştiren sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında temel ceza tayininde bir nispetsizlik bulunmadığı, bu itibarla sanıklar hakkında nitelikli yağma suçlarından kurulan hükümlerde herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada CMK'nın 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... hakkında nitelikli yağma suçlarından kurulan hükümlerde ileri sürülen temyiz sebepleri yönünden bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK'nın 302/1. maddesi uyarınca, sanıklar ..., ..., ... ile sanıklar ..., ..., ..., ... ve ... müdafiilerinin yerinde görülmeyen TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile tebliğnameye uygun olarak HÜKÜMLERİN ONANMASINA, dosyanın mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na İADESİ’NE, 24/06/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7682, Karar No: 2015/7025, Tarih: 09.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/7682 E.  ,  2015/7025 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 09.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/28545, Karar No: 2013/5929, Tarih: 18.03.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/28545 E.  ,  2013/5929 K.**

**"İçtihat Metni"**

1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanunun 3. maddesine aykırı davranmaktan ... ve Haydar Seyfi haklarında 49.395,06 Türk lirası idari para cezası uygulanmasına dair Edirne Cumhuriyet Başsavcılığının 23.02.2012 tarihli ve 2012/32 kabahat, 2012/51 sayılı idari yaptırım kararına yönelik başvurunun reddine ilişkin, Edirne 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 09.05.2012 tarihli ve 2012/347 değişik iş sayılı kararına karşı yapılan itirazın kabulü ile kabahatlinin anılan Kanunun 3/1. maddesine göre 3.000 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2012 tarihli ve 2012/139 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 02.10.2012 gün ve 55473 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 18.10.2012 gün ve KYB. 2012-261468 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre; olay tarihinde Türkiye'ye giriş yapmak üzere Kapıkule tır gümrük sahasına gelen, şoförlüğünü sanık ...'nin yaptığı tırda yapılan aramada ele geçirilen ve sanık Haydar Seyfi'nin sahiplendiği 999,9 gram, üzerinde B39991 Velter Assayer ibaresi bulunan 24 ayar külçe altınla ilgili olarak, Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesince kabahati işleyenin eyleminin 1567 sayılı Türk Parasını Koruma Kanununun 3/1. maddesi kapsamında kaldığından 3.000 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği yazılmışsa da anılan maddede idari para cezası öngörülmüş olduğundan, maddi hatadan kaynaklanan bu yanlışlığın mahallinde düzeltilebileceği düşünülerek yapılan incelemede,

Kabahatlinin eyleminin 1567 sayılı Türk Parasının Kıymetini Koruma Hakkında Kanunun 3/2. maddesi kapsamında olduğu gözetilmeden itirazın kabul edilerek kabahatlinin anılan Kanunun 3/1. maddesi gereğince cezalandırılmasına karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Edirne 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21.05.2012 gün ve 2012/139 değişik iş sayılı kararının, CMK.nun 309/4-c maddesi uyarınca BOZULMASINA, 18.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.