muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/20767, Karar No: 2015/1077, Tarih: 09.02.2015

**(Kapatılan) 7. Hukuk Dairesi         2014/20767 E.  ,  2015/1077 K.**

**"İçtihat Metni"**

T.C.

YARGITAY

7. Hukuk Dairesi

Mahkemesi :İş Mahkemesi

vekili Av....

2-...Hizmet Yönetim Temizlik ve Tic. A.Ş.

vekili Av....

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı ... Fabrikaları .... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı ... Fabrikaları .... vekilinin yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalı ... Fabrikaları ....'ne yükletilmesine, 09/02/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5937, Karar No: 2014/5921, Tarih: 25.03.2014

**21. Hukuk Dairesi         2013/5937 E.  ,  2014/5921 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. İş Mahkemesi

TARİHİ : 15/02/2013

NUMARASI : 2011/1290-2013/125

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

Dava; davacının davalı sitede 02.08.2010 – 10.09.2011 tarihleri arasında 506 sayılı Yasa kapsamında geçen ve davalı Kurum'a bildirilmeyen çalışmalarının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davacı adına davalı tarafından düzenlenen işe giriş bildirgesi bulunmadığı, davacının davalı işyerinde 15.11.2010 – 10.09.2011 tarihleri arasında geçen çalışmalarının davalı Kurum'a bildirildiği, 2010 yılı 11. ayından itibaren dönem bordrolarının dosya içerisinde bulunduğu, 2011 yılı 9. aya kadar olan bordrolarda sadece davacının adının bulunduğu, davalı işyerinin 15.11.2010 tarihinde 506 sayılı Yasa kapsamına alındığı, komşu işyeri tanıklarının tespit edilmediği, davacı tanıkları davacının talep ettiği dönemdeki çalışmalarını doğrularken, davalı tanıklarının davacının 2010 yılı Kasım ayından itibaren çalıştığını beyan ettikleri, bu itibarla tanık beyanları arasında çelişki bulunduğu anlaşılmaktadır.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 506 sayılı Yasa'nın 79/10. ve 5510 sayılı Yasa'nın 86/9. maddeleri bu tip hizmet tespiti davaları için özel bir ispat yöntemi öngörmemiş ise de, davanın niteliğinin kamu düzenini ilgilendirdiği ve bu nedenle özel bir duyarlılık ve özenle yürütülmesi gerektiği Yargıtay'ın ve giderek Dairemizin yerleşmiş içtihadı gereğidir.

Uyuşmazlık, somut olayda fiili çalışma olgusunun yöntemince kanıtlanmış olup olmadığı, mahkemece bu yönde yapılan inceleme ve araştırmanın hükme yeterli bulunup bulunmadığı noktasında toplanmaktadır.

Somut olayda; davalı işyerinin bir site olduğu ve site sakinlerinden sitenin genel giderleri için aidat toplanıp toplanmadığı araştırılmadan, sitenin gelir-gider defterleri ile diğer resmi belgeleri dosya içerisine alınmadan, talep edilen dönemde sitede oturan kiracı ve ev sahipleri tespit edilip tarafların gösterdikleri tanıklar haricinde re'sen seçilecek kişiler dinlenilmeden, ayrıca davacının talep ettiği dönemde davalı işyerine komşu işyeri sahipleri ile bu işyerlerinde çalışan ve kayıtlara geçmiş kişiler ile komşu site/apartmanlarda kapıcı olarak çalışan kişiler de zabıta marifeti ile tespit edilip dinlenilmeden ve böylece tanık beyanları arasındaki çelişki giderilmeden sonuca gidilmesi isabetsiz olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular nazara alınmaksızın eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/28819, Karar No: 2020/15331, Tarih: 09.09.2020

**8. Ceza Dairesi         2019/28819 E.  ,  2020/15331 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

06.02.1996 doğumlu olup olay tarihinde henüz on beş yaşını tamamlamamış bulunan mağdurenin ikametinden kaçarak aralarında gönül ilişkisi bulunan sanık tarafından değişik tarihlerde alıkonulduğu anlaşılmakla, mağdurenin olay tarihindeki yaşı itibariyle rızası hukuken geçersiz sayıldığından, sanığın eyleminin kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu gözetilerek, sanık hakkında TCK.nın 109/1, 109/3-f-5, 43. maddeleri uyarınca mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 09.09.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3805, Karar No: 2016/2378, Tarih: 19.04.2016

**15. Hukuk Dairesi         2015/3805 E.  ,  2016/2378 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tük. Mah. Sıf.)

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, BK'nın 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmış olup, davacı ayıp sebebi ile iş bedelinin iadesine karar verilmesini istemiş, davalı bedelin ödenmediğini ve davanın reddi gerektiğini ifade etmiş, mahkemece dava Tüketici Mahkemesi sıfatıyla görülmüş ve kabule dair verilen karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun'un 3/e maddesinde, tüketici "Bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen, kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi" olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlamaya göre Yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, Yasa'da dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi Yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da Yasa'nın amacına rağmen Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna (eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 26.02.2003 gün ve 2013/15-127 Esas, 2003/102 Karar sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Yasa 28.05.2014 tarihinde yürürlüğe girmiş olup, iş bu dava 12.09.2013 tarihinde Yasa'nın yürürlüğünden önce açılmış olmakla taraflar arasındaki hukuki ilişki eser sözleşmesinden kaynaklandığından, yerel mahkemece görevsizlik kararı verilerek davaya asliye hukuk mahkemesi sıfatıyla bakılması gerekirken tüketici mahkemesi sıfatıyla davaya bakılıp karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 19.04.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4220, Karar No: 2018/8321, Tarih: 29.05.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/4220 E.  ,  2018/8321 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Suça sürüklenen çocuk...ın dosyanın temyiz incelemesi için Yargıtay’a gönderilmesinden sonra olmak üzere mahkemesine temyiz dilekçesi verdiği ve dilekçesinin de Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16.10.2017 tarihli tebliğnameden sonra dosyasına geldiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk ...ın dilekçesine ilişkin olarak ek tebliğname düzenlendikten sonra, incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na TEVDİİNE, 29.05.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16397, Karar No: 2016/4834, Tarih: 23.03.2016

**12. Ceza Dairesi         2015/16397 E.  ,  2016/4834 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Dava : Koruma tedbirleri nedeniyle tazminat

Hüküm : 87,66 TL maddi ve 100 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine

Davacı vekilinin 04.03.2014 tarihli dilekçesi ile müvekkili davacının bir suç soruşturması nedeniyle gözaltına alındığını, yapılan soruşturma sonunda üzerine atılı suçla ilgili olarak hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiğini belirterek CMK’nın 141. ve devamı maddeleri gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Tazminat davasının dayanağı olan... Cumhuriyet Başsavcılığının, 2012/3276 Soruşturma – 2012/1231 Karar sayılı ceza dosyasının incelenmesinde; şüphelinin (davacının) terör örgütüne yardım etme suçundan tutuklu kaldığı, yapılan soruşturma sonunda hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, kararın itiraz edilmeksizin kesinleştiği, tazminat davasının 04.03.2014 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde yetkili ve görevli mahkemeye açıldığı, kanunda öngörülen yasal şartların oluştuğu anlaşılmış, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 142/1. maddesine göre, koruma tedbirleri nedeniyle tazminat taleplerinin kararın kesinleştiğinin ilgilisine tebliğinden üç ay ve her halde karar veya hükümlerin kesinleşme tarihini izleyen bir yıl içinde dava konusu edilebileceğinin belirtildiği, bu kapsamda dava dosyası incelendiğinde, tazminat talebinin dayanağı olan... Cumhuriyet Başsavcılığının, 2012/3276 Soruşturma – 2012/1231 Karar sayılı kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın 25.12.2012 tarihinde verilmiş olmasına karşın, davacı yönünden 03.03.2014 tarihinde tebliğ edildiğinin tespit edilmiş olması, bu nedenle davacı yönünden tazminat davası için öngörülen sürenin başlangıç tarihinin davacının hakkındaki karardan haberdar olduğu 03.03.2014 tarihi olduğu, tazminat davasının 04.03.2014 tarihinde, CMK’nın 142/1. maddesinde öngörülen süre içinde açıldığı anlaşıldığından, tebliğnamedeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün, isteme aykırı olarak ONANMASINA, 23.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5139, Karar No: 2017/10488, Tarih: 12.12.2017

**20. Hukuk Dairesi         2017/5139 E.  ,  2017/10488 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ...Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davalılardan Hazine ve Orman Yönetimi vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu yapılan ... ili, Merkez ... köyünde kain fen bilirkişileri ... Aydın ve ... Yalman tarafından hazırlanan 02/10/2013 tarihli rapor ve raporun ekinde yer alan kroki eklenerek, ... köyünde genel arazi kadastrosunun yapılıp yapılmadığının, yapılmış ise, krokide (E) harfi ile gösterilen 3900,39 m²'lik taşınmaz hakkında kadastro tespit tutanağı düzenlenip düzenlenmediğinin, düzenlenmiş ise bu taşınmazlar hakkındaki kadastro tutanak asıllarının ve yine bu taşınmazlarla birlikte geniş çevrelerini gösterir orijinal kadastro paftasının kadastro müdürlüğünden sorulup getirtilmesi,

2) Dava konusu taşınmaza komşu olan; ... köyü 175 ve 176 parsel sayılı taşınmazların kadastro tespit tutanaklarının var ise dayanak belgelerinin, tutanakları kesinleşmiş ise tapu kayıtlarının, davalı ise dava dosyalarının ilgili tapu müdürlüğünden istenmesi,

3) Dava konusu taşınmaza keşif sırasında uygulandığı anlaşılan 1958 tarihli memleket haritası ve bu memleket haritasının yapımında kullanılan hava fotografı ile davanın açıldığı 2013 yılından 20 yıl öncesine ait hava fotoğrafları ile memleket haritası bulunduğu yerden getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, dava konusu taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde ayrı ayrı gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün ve bitki örtüsünü oluşturan unsurların sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve varsa kullanım durumunu belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri İle Cumhuriyet Başsavcılıkları İdarî ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 12/12/2017 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6040, Karar No: 2018/624, Tarih: 24.01.2018

**11. Hukuk Dairesi         2016/6040 E.  ,  2018/624 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 23/02/2016 tarih ve 2015/346-2016/50 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Asıl davada davacı ... vekili, müvekkili ... ile davalı ...'un 24/03/2006 tarihinde küçükbaş hayvan ve balık üretimi yapmak, almak ve satmak amacıyla Kafkas Hayvancılık ve Tic. Ltd. Şti.'ni kurarak faaliyete geçtiklerini, daha sonrasında davacı ... ile davalı borçlu ...'un aralarında 11/07/2008 tarihinde imzalanan borç senedi ile borcun ödenmesi karşılığında müvekkili ...'in şirket ortaklığından ayrılacağının kararlaştırıldığını, ancak sözleşmede belirtilen alacakların vadelerinde davacı ...'e ödenmediğini, davalı aleyhine ilamsız takip yoluyla icra takibine geçildiğini, ileri sürerek davalı tarafın itirazının iptali ile takibin devamına ve davalının takip alacağının %40'ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı ödemeye mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davacı ... vekili, davacı müvekkili ... ile davalı ...’un 24.03.2006 tarihinde büyükbaş hayvan, küçükbaş hayvan ve balık üretimi yapmak, almak ve satmak amacıyla Kafkas Hayvancılık ve Tic. Ltd. Şti adında şirket kurarak faaliyete geçtiklerini, daha sonra davacı ... ile davalı borçlu ...'un aralarında 11.07.2008 tarihinde de imzalanan borç senedi ile davacının bankadaki tarımsal hayvan kredisinin faizleriyle birlikte borçlu ... tarafından vaat edilmesine rağmen ödenmediğini, bu kredi borcuna yönelik icra takibi başlatıldığını ileri sürerek davalı tarafın haksız ve yersiz borca yönelik itirazının iptali ile takibin devamına ve davalının takip alacağının %40'ından aşağı olmamak üzere icra inkar tazminatı ödemeye mahkum edilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Asıl ve birleşen davada davalı vekili, davacıların icra takip talebinde ve ödeme emrinde borcun sebebi olarak "Adi Senet" gösterdiklerini, oysa alacaklarına dayanak olarak taraflar arasında düzenlenen "Tutanaktır" şeklindeki belgeye dayandıklarını, tutanakların kayıtsız şartsız bir borç ikrarı içermediğini, Şavşat Asliye Hukuk Mahkemesinde derdest olan 2009/79 Esas sayılı dava sonuçlandığında müvekkilinin davacılara bir borcunun bulunmadığının, aksine alacaklı olduğunun anlaşılacağını savunarak her iki davanın da reddini savunmuştur.

Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; Limited şirketlerde ortağın hisse devrinin noterde düzenlenen devir sözleşmesi (Mülga 6762 TTK md. 520/5) ve ortakların en az dörtte üçünün onayı ve bunların esas sermayenin en az dörtte üçüne sahip olması (Mülga 6762 TTK md. 520/2) ve bununla birlikte imzaları noter tarafından tasdik edilmiş devir sözleşmeleri ile devre muvafakat edildiğini gösteren ortaklar kurulu kararının, noter tasdikli bir örneğinin ticaret sicili memurluğuna verilmesi (Mülga 6762 TTK md. 519) şartlarına bağlandığı, söz konusu tutanaklarının kayıtsız şartsız borç ikrarını içeren adi belge niteliğinde olmadığı ve mülga 6762 sayılı TTK bahsi geçen maddelerinde sayılan şartları da taşımadığından geçersiz oldukları gerekçesiyle asıl ve birleşen dava yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 42,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, 24/01/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14930, Karar No: 2015/4235, Tarih: 26.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/14930 E.  ,  2015/4235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 16. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 09/10/2013 gün ve 2013/10-2013/265 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 14/05/2014 gün ve 2014/378-2014/9231 sayılı kararı aleyhinde fer'i müdahil ... vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 14.05.2014 gün ve 2014/378 E - 2014/9231 K. sayılı ilamına karşı karar düzeltme isteminde bulunan... davanın tarafı olmayıp, davalı taraf yanında davaya katılarak fer'i müdahil sıfatını almıştır. Davanın tarafı olmayan, bu nedenle taraflara tanınmış hakları tek başına kullanma yetkisi bulunmayıp ancak lehine katıldığı tarafla birlikte hareket etme yetkisine sahip olup, kararı tek başına temyiz etme yetkisi bulunmayan fer'i müdahilin karar düzeltme yoluna başvurması mümkün olmadığı gibi mahkemece hüküm altına alınan miktarın HUMK'nın 427/2 maddesi gereğince karar düzeltme sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle fer'i müdahil TMSF vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7034, Karar No: 2021/711, Tarih: 28.01.2021

**2. Hukuk Dairesi         2020/7034 E.  ,  2021/711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Korunma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hakkındaki korunma kararı kaldırılan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dava, 2828 sayılı Kanununa göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamıştır (2828 S.K. m. 22/1). Kanunun 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da. çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 26/3. maddesinde mahkemeler ve çocuk hakiminin bu kanun ve diğer kanunlarda yer alan tedbir kararlarını almakla görevli olduğu düzenlendiğinden, 2828 sayılı Kanun maddesindeki tedbir kararlarında da çocuk mahkemeleri görevli bulunmaktadır (HGK'nun 16.01.2013 tarih, 2012/2- 563 Esas. 2013/69 Karar sayılı ilamı).

Yukarıda açıklandığı üzere, 5395 sayılı Kanunun yürürlüğe girmesiyle. 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi çocuk mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunla değiştiğine göre, dava, çocuk mahkemesinin görevine girmektedir. 5395 sayılı Kanunun geçici 4/1. maddesi uyarınca çocuk mahkemelerinin bulunmadığı yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemelerinin görevli olacağı yer aldığından, davaya aile mahkemesi sıfatı ile bakılmak üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Kabule göre de;

Korunma kararının kaldırılmasına yönelik istek koruma altında bulunan çocuğun hak ve menfaatleriyle ilgilidir. Bu sebeple davanın hakkında korunma kararı alınmış olan kişi küçük ise yasal temsilcisine, ergin ise korunma altına alınan kişiye yöneltilmesi gerekir. Bu husus nazara alınmadan eksik hasım ve incelemeyle hüküm kurulması da doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair hususların incelenmesine yer olmadığına oybirliğiyle karar verildi. 28.01.2021 (Prş.)