muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/6685, Karar No: 2023/349, Tarih: 09.02.2023

Kazı yapılan yerdeki inceleme sonucuna göre de yaklaşık 5-6 metre çapında ve 10-12 metre derinliğinde olacak şekilde yerin kazıldığı, bu yerin birinci derecede arkeolojik sit alanı olduğu, alınan bilirkişi raporuna göre de kazıya bağlı olarak telafisi imkansız şekilde tümülüsün zarar gördüğü, jeolojik ve kültürel tabakaların karıştığı, bu haliyle artık arkeolojik kronolojinin de yapılamaz hale geldiği vicdani kanaatine varılmıştır. Sanıkların Türk Ceza Kanunu'nun 44 üncü maddesi gözetilerek daha ağır cezayı gerektiren Kanun'un 65 inci maddesi kapsamında kaldığı kabul edilerek uygulama yapılmıştır.

Ayrıca suçta kullanılan ... makinesinin 2007 model eski bir makinesi olması ile özellikle aracın değeri ne olursa olsun sanıkların birinci derecede arkeolojik sit alanı olan bir yere artık dönüşü olmayacak şekilde kalıcı zarar vermeleri, kazılan çukurun derinliği ve ebatı karşısında bu makine kullanılmaksızın suçun bu şekilde işlenmesinin imkansız oluşu gözetildiğinde müsadere kararı verilmiştir. " denilmektedir.

2.Sanık ... savunmasında "Ben daha önce bu konuda savunma yapmıştım. O savunmamı aynen tekrar ediyorum. Şu an söyleyecek ya da ekleyecek bir ifadem yoktur, olayın üzerinden yaklaşık 5 yıl kadar süre geçti, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum, ... ... yeri sahibi yani makinenin sahibi olur, ben ...'un kardeşi olan ... Uz'un yanında çalışıyordum, kepçe operatörüyüm, kepçe sahibi kimse beni çağrır ve ben kepçeyi kullanırım işimi yaparım, konuyla ilgili bilgim bu kadardır, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum" demiştir.

3.Sanık ... savunmasında "Ben daha önce bu konuda savunma yapmıştım. O savunmamı aynen tekrar ediyorum. Savunmama eklemek istediğim bir şey yoktur, ben ... makinesi kiralık veriyorum, ben kiraladıktan sonra makinelerin hangi amaçla kullanıldığını bilemem, şahıslar benden gübre çukuru açmak için kiraladılar, biz makineyi ..., Taner ve ben istenilen yere gece 24:00'ten sonra götürebildik ve bırakıp geri döndük, biz orada çalışma yapmadık, çalışma yapıldığını da bilmiyorum, üzerime atılı suçlamayı kabul etmiyorum." demiştir.

4.Sanık ... savunmasında "Davaya konu olan makine 40 Tonluk makine olup ben en fazla bu makineyi yürütebilirim ancak kazı imkanım yoktur. Ben daha önce ... ile ... yapmıştım bu vesile ile tanışıyordum olay döneminde de ... ... yerine gittiğinde bana 3 kişinin geldiğini, makine kiralamak istediklerini ve çukur açacaklarını bana söyledi. Sen bu işle ilgilen sen de para kazanırsın dedi ... 'ın zaten 7 tane ... makinesi vardır bu işle benim ilgilenmemi istedi. ..., ... ve bir de galiba ... kazma işini yaptıracaklarmış ben de onlarla birlikte başlarında durup bu işe ortak olacaktım. Daha sonra tıra makine yüklendi, tırı ... kullanıyordu. Mazot, hava filtresi vs. malzemeleri işi alan 3 kişi yanlarında getirmiş zaten ... makinesi tamiri yapan bu işi bilen kişilerdi. Hatta bunların Uz makine ve tamir diye atölyeleri vardı. İkinci bir araba ile de ..., ... ve ... gitti. Ben de ... 'ın şahsi aracı olan ... C5 marka bir aracı kullandım zaman zaman tırın önünden zaman zamanda arkasından giderek öncülük yaptım. Biz olay yere gittiğimiz da ... ve ... orda kaldı ... ben ve ... ... araçla geri döndük. Dönmeden önce makineyi tırdan ben indirdim tır ve makine orda kaldı. Benim kazı işi ile bir alakam yoktur ertesi gün haber verilince ... karakola gittik suçlamaları kabul etmiyorum daha önceki savunmalarım doğrudur. ... makinesi kiralama sözleşmesini ..., ... ve ben imzalamıştık ancak acele ettikleri için karışıklık oldu tarih hatalı olunca düzelttim parafladım" demiştir.

IV. GEREKÇE

A. Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Yönünden

1.Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğinden; temyiz talebinin müsadere ile sınırlı olduğu açıkça anlaşıldığından, temyiz dilekçesinin içeriğine göre, müsadereye ilişkin olarak hasren inceleme yapılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince, suçun işlenmesi sırasında bizzat kullanılmaması nedeniyle tırın müsaderesine karar verilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

1.Katılan vekilinin temyiz dilekçesinin içeriğinden; temyiz talebinin müsadere ile sınırlı olduğu açıkça anlaşıldığından, temyiz dilekçesinin içeriğine göre, müsadereye ilişkin olarak hasren inceleme yapılmıştır.

2.5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince, suçun işlenmesi sırasında bizzat kullanılmaması nedeniyle tırın müsaderesine karar verilmemesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Sanık ..., ... ve ... Hakkında Kurulan Hükümler Yönünden

1.Sanık ...'un, ... Hafriyat Nakliyat isimli şirketin sahibi olduğu ve sahibi olduğu ... makinelerini kiraya verdiği, 20.12.2014 tarihli olup tarihi 13.01.2015 olarak düzeltilen kira sözleşmesi uyarınca ... makinesini, ..., ... ve ...'e kiraya verdiği, ... ve ...'ın ... yerine gelerek gübre çukuru açmak üzere ... makinesi kiralamak istediklerini söylediklerini, bunun üzerine kendisine bir senedir yardım eden ...' e sen de bu kişilerle ... yap para kazanırsın dediğini, 15.01.2015 tarihinde yanında çalışan ... ve ... ile birlikte tıra yükledikleri ... makinesini götürdüklerini, bıraktıktan sonra geri döndüklerini beyan ettiği, ...'ın da savunmasında, ... 'ın yanında kepçe operatörü olarak çalıştığını, ... , ... ile birlikte kepçeyi götürüp bıraktıktan sonra geri döndüklerini beyan ettiği, ...in savunmasında, ...'ın kendisine gübre çukuru açmak için kepçe kiralamak istediklerini, ancak ... 'ın kiralamama ihtimaline binaen kendisinden aracı olmasını istediğini, ... 'ın ilk başta makinenin büyük olmadı ve işin az olması nedeniyle sıcak bakmadığını ancak kendisinin de kiralayan tarafta olacağını öğrenince sen de para kazanırsın diyerek kabul ettiğini, kendisinin de ... ile ... 'ın tanıştıklarını bildiği için güvenerek ... yapmak istediğini, ... makinesini bırakarak geri döndüklerini beyan ettiği, sanıklar ... , ... ve ...in ... makinesini bırakıp aynı gün geri döndükleri, olay yerinde yakalanmadıkları bu hali ile sanıkların üzerlerine atılı suçu işlediklerine dair, savunmalarının aksine, şüpheden uzak, mahkumiyete yeter derecede kesin delil mevcut olmadığı anlaşılmakla, sanıkların beraatine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2.2007 model 34-07-8934 plakalı, 330L36125 şase numaralı, 6HK1518250 motor numaralı, Sumıtomo marka ekskavator cinsindeki ... makinesinin 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi gereğince müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde (B) bendinde açıklanan nedenlerle sanıklar ..., ... ve ...'ın temyiz istemleri yerinde görüldüğünden ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesinin, 27.05.2021 tarihli ve 2019/26 Esas, 2021/2380 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren ... Bölge Adliye Mahkemesi 23. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

09.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12662, Karar No: 2015/3259, Tarih: 10.03.2015

**11. Hukuk Dairesi         2014/12662 E.  ,  2015/3259 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada İstanbul (Kapatılan) 48. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 20/12/2012 tarih ve 2012/189-2012/299 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, duruşma için belirlenen 10/03/2015 günü hazır bulunan davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... .. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili ile dava dışı ... 18/07/1997 tarihinde 1.000.000.000 TL sermaye ile ... Yapım San. ve Tic. Ltd. Şti'yi kurdukları, müvekkilinin şirkette %49 oranında, dava dışı ... ise %51 oranında hissedar olduğunu, şirketin kuruluşundan beri kar payı ödenmediğini, TTK’nın 553/1. maddesi uyarınca müvekkilinin kar payı alması gerektiğini, 2002 yılında yapılan sermaye artırımının şirketin kar elde ettiğinin delili olduğunu, anasözleşmede kar payı dağıtımı konusunda %51 paya sahip hissedarların kararına bağlı olduğu yazılı ise de bu durumun müvekkilin şirkete ortak olmaktan beklediği faydayı anlamsız kıldığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 1997 yılından dava tarihine kadar şirketin karından müvekkilinin payına düşen kar payından şimdilik 2.000,00 TL’nin, 14.10.2008 tarihli ıslah dilekçesi ile 57.976,71 TL’nin faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı taraf davaya cevap vermemiş, yargılama sırasında verilen dilekçe ve beyanlarla kar payı dağıtımı konusunda ortaklar kurul kararı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, 1997 yılından 2002 yılına kadar olan karın sermaye artırımında kullanıldığı, sonrasında davacının %50 payına düşen karın 57.976,71 TL olarak hesaplandığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, takdir olunan 1.100,00 TL duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınıp davacı tarafa verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 3.075,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 10/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/4807, Karar No: 2007/7646, Tarih: 25.09.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/4807 E.  ,  2007/7646 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekilleri, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalı vekili Av.... tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçesi ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalı vekili Av.... ile davacı Vekili.Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyaya getirtilen İlçe Tarım Müdürlüğü cetvelinde münavebeye alınan ürünler için kuru ve sulu ayrımı yapılmadan dekar başına ortalama verim, üretim gideri ve ortalama satış fiyatı açıklanmış olduğundan yeniden İlçe Tarım Müdürlüğünden buğday ve fiğ ürünleri için kuru şartlarda ve sulu şartlarda ayrı ayrı dekar başına ortalama verim ve üretim gideri ile ortalama satış fiyatlarının istenilmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/27928, Karar No: 2013/25386, Tarih: 18.06.2013

**3. Ceza Dairesi         2012/27928 E.  ,  2013/25386 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Mahalinde yapılan keşif sonucunda düzenlenen bilirkişi raporunda dava konusu yerin 1946 yılı ilk orman tahdidinde, 1976 ve 1996 yılarında yapılan aplikasyon ve 2/B uygulamalarında kesinleşmiş sınır hatının uzak güneyinde, devlet orman alanının sınırları dışında kaldığı belirtilmesine karşın aynı bilirkişi raporunda dava konusu yerin 1968 yılında yapılan genel arazi kadastrosunda orman vasfı ile Maliye Hazinesi adına tesbit ve tapuya tescil edildiği belirtilmekle suça konu yerin vasfının tespiti açısından harita ve orman tekniğinden anlayan konusunda uzman harita ve orman mühendislerinden oluşan üç kişilik bilirkişi heyeti marifetiyle imzacı tanıklardan en az birinin de hazır bulundurulması suretiyle yapılacak keşifte dava konusu yerin suç tarihinde devlet ormanı sayılan yerlerden olup olmadığı, arazi kadastrosunun mahallinde ilan edilip edilmediği araştırılarak, varsa ilan tutanakları getirtilip incelenerek, ayrıca Cumhuriyet savcılığına suç duyurusunda bulunarak sanığın suç konusu yerin orman olduğunu bildiği halde bu yeri kullandığını ileri süren ... isimli kişi de dinlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan idare vekili ve o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7181, Karar No: 2020/2556, Tarih: 19.02.2020

**7. Ceza Dairesi         2019/7181 E.  ,  2020/2556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet

HÜKÜM : Beraat, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Kolluk görevlilerince yol kontrolü esnasında durdurulan araçta sanığa ait 5 adet kaçak cep telefonunun ele geçirildiği, ele geçen eşyanın miktar itibarıyla ticari miktar ve mahiyette olduğu gözetilmeksizin, mahkumiyeti yerine ticari kastının bulunmadığı şeklindeki yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Yasaya aykırı, katılan Gümrük İdaresi vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19/02/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3875, Karar No: 2022/8713, Tarih: 06.10.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/3875 E.  ,  2022/8713 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuk hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelemesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılanlar vekillerinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Suça sürüklenen çocuk hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Atılı suçu ikrar edip pişman olduğunu beyan eden ve herhangi bir adli sicil kaydı bulunmayıp, duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz durumu da görülmeyen suça sürüklenen çocuk hakkında müsnet suçtan belirlenen hapis cezasıyla ilgili olarak “Takdiri indirim nedeni kabul edilebilecek bir husus bulunmadığından” şeklindeki yeterli olmayan gerekçeyle 62. maddenin tatbikine yer olmadığına karar verilmesi,

Kanuna aykırı, suça sürüklenen çocuk müdafisi ile katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 06.10.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3208, Karar No: 2018/13590, Tarih: 27.11.2018

**2. Hukuk Dairesi         2017/3208 E.  ,  2018/13590 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından maddi tazminatın miktarı, nafakaların başlangıç tarihleri ve vekalet ücreti yönünden; davalı erkek tarafından ise maddi tazminat ile nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 27.11.2018 günü duruşmalı temyiz eden davalı ... vekili Av.... geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı ... ve vekilleri gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Boşanma davasının yapılan yargılaması sonucu mahkemece; davacı kadın lehine 30.000,00 TL maddi tazminat (TMK m.174/1), 400,00 TL yoksulluk nafakası (TMK m. 175) ve velayetleri davacı anneye bırakılan ortak çocuklar yararına 400,00'er TL iştirak nafakasına (TMK m. 182/2) hükmedilmiş, verilen bu kararın taraflarca temyiz edilmesi üzerine, Dairemizin 23.11.2016 tarih 2015/20547 Esas - 2016/15133 Karar sayılı ilamı ile, davacı kadın lehine hükmolunan maddi tazminat ve yoksulluk nafakası ile ortak çocuklar yararına hükmolunan iştirak nafakalarının az olduğu gerekçesiyle hüküm bozulmuş, mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda verilen ikinci kararla, davacı kadın lehine 80.000,00 TL maddi tazminat ile "iş bu karar kesinleştikten sonra" aylık 2.000,00 TL yoksulluk nafakası ve ortak çocuklar yararına aylık 1.500,00 'er TL iştirak nafakasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak verilen hükümde davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat ve yoksulluk nafakası ile ortak çocuklar yararına hükmolunan iştirak nafakalarının miktarları, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı, hakkaniyet kuralları, nafakaların niteliği, günün ekonomik koşulları ve çocukların ihtiyaçları nazara alındığında çoktur. Mahkemece verilen bu karar Yargıtay bozma ilamı ile ulaşılmak istenen amacı karşılamamaktadır. Mahkemece, davacı kadın ve velayetleri davacıya bırakılan ortak çocuklar yararına daha uygun miktarda maddi tazminat, yoksulluk nafakası ve iştirak nafakalarına hükmolunması gerekirken, bu yön dikkate alınmadan yazılı şekilde hüküm tesisi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre davacı kadının temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, duruşma için takdir olunan 1.630 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 27.11.2018 (Salı)
Yargıtay — Esas No: 2009/11724, Karar No: 2009/12290, Tarih: 06.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/11724 E.  ,  2009/12290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ...

Davacı temsilcisi tarafından, davalılar aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 12.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

./..

2009/11724-12290 -2-

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.