muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/16315, Karar No: 2015/31049, Tarih: 03.11.2015

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri iç yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak, fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların, tanık beyanları ile sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalar da bu noktada göz önüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre de fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.

İmzalı ücret bordrolarında fazla çalışma ücreti ödendiği anlaşılıyorsa, işçi tarafından gerçekte daha fazla çalışma yaptığının ileri sürülmesi mümkün değildir. Ancak, işçinin fazla çalışma alacağının daha fazla olduğu yönündeki ihtirazi kaydının bulunması halinde, bordroda görünenden daha fazla çalışmanın ispatı her türlü delille yapılabilir. Bordroların imzalı ve ihtirazi kayıtsız olması durumunda, işçinin bordroda belirtilenden daha fazla çalışmayı yazılı belge ile kanıtlaması gerekir. İşçiye bordro imzalatılmadığı halde, fazla çalışma ücreti tahakkuklarını da içeren her ay değişik miktarlarda ücret ödemelerinin banka kanalıyla yapılması durumunda, ihtirazi kayıt ileri sürülmemesi ödenenin üzerinde fazla çalışma yapıldığının yazılı delille ispatlanması gerektiği sonucunu doğurmaktadır.

Somut olayda mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda davalı işyerinde haftada 39 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Dairemizce temyiz incelemesi yapılarak onanan 2015/3059 ve 3060 esas sayılı dosyalarda davacı gibi tır şoförü olarak çalışan işçilerin haftalık 30 saat fazla çalışma yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmıştır. Taraflarca dinletilen tanıkların beyanları, davacının tır şoförü olarak çalışması ve Dairemizce onanan emsal dosyalarda nazara alındığında davacının haftada 30 saat fazla çalışma yaptığı sabittir. Mahkemece gerekirse bilirkişiden ek rapor alınmak suretiyle haftalık 30 saat üzerinden fazla çalışma alacağı hesaplanarak davalı lehine oluşan usulü kazanılmış haklarda dikkate alınarak yeniden bir karar verilmelidir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4436, Karar No: 2023/5633, Tarih: 25.09.2023

**1. Ceza Dairesi         2023/4436 E.  ,  2023/5633 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2022/2052 E., 2023/1011 K.

SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs

I. MADDİ HATA KONUSU :

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 8/1 ... maddesine 5560 sayılı Kanun’un 29 uncu maddesi ile eklenen ek cümlede, Yargıtay Ceza Daireleri ile Ceza Genel Kurulu kararlarındaki yazıma ilişkin maddi hataların düzeltilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcısı, ilgili ceza dairesi veya Ceza Genel Kuruluna başvurabilir hükmü uyarınca dosya içeriğine aykırı şekilde haksız tahrik yönünden yapılan açıklamaya ilişkindir.

II. GEREKÇE:

Dairemizin 13.03.2023 tarihli ve 2022/2052 Esas, 2023/1011 Karar sayılı kararında; karar kartonunda bulunan ıslak imzalı ilamda itiraza konu bölümde gerekçe kısmının 3. paragrafında " haksız tahrikin derecesi yönünden yapılan incelemede tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır" şeklinde yazılı olduğu tespit edilmiş ancak ilamın UYAP' a aktarılması sırasında aynı bölümde "1/2 oranında indirim" ibaresinden sonra yazım hatası sonucu "indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur" ibaresinin yer aldığı ancak ıslak imzalı karara uygun şekilde karar bölümünde temyiz istemlerinin esastan reddi ile hükmün onanmasına karar verildiği, maddi hata sonucu ''Gerekçe'' bölümünün (3-a) nolu paragrafında Esas No: 2023/4436

haksız tahrik yönünden yapılan açıklama içeriğinin verilen karar sonucuna aykırı şekilde hatalı gösterildiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

haksız tahrik yönünden yapılan açıklama içeriğinin verilen karar sonucuna aykırı şekilde hatalı gösterildiği anlaşılmıştır.

III. KARAR

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 25.05.2023 tarih ve 2019/5072 sayılı yazısıyla maddi hatanın düzeltilmesine yönelik istemi yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, Dairemizin 13.03.2023 tarihli ve 2022/2052 Esas, 2023/1011 Karar sayılı ilamının Gerekçe bölümünün (3-a) nolu paragrafınında "Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Yargıtay Ceza Dairelerinin duraksamasız uygulamaları ve içtihatları nazara alındığında, fiilin işleniş biçimine, sanığın hal ve davranışlarına, katılandan geldiği kabul edilen saldırının haksızlık içeriğinin niteliğine uygun olarak 1/4'ten 3/4'e kadar indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanması sırasında yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle sanık hakkında fazla ceza tayini hukuka aykırı bulunmuştur." şeklinde yer alan açıklamalar bölümünün"Yargıtay Ceza Genel Kurulu ve Yargıtay Ceza Dairelerinin duraksamasız uygulamaları ve içtihatları nazara alındığında, fiilin işleniş biçimine, sanığın hal ve davranışlarına, maktulden ileri geldiği kabul edilen saldırının haksızlık içeriğinin niteliğine uygun olarak 1/4'ten 3/4'e kadar indirim öngören 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesinin uygulanması sırasında yazılı şekilde 1/2 oranında indirim yapılmasında isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiş hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.'' şeklinde DÜZELTİLMESİNE, ilâmın diğer yönlerinin aynen korunmasına, oybirliği ile 25.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5524, Karar No: 2022/9554, Tarih: 05.12.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/5524 E.  ,  2022/9554 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜMLER : 1)... 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 25.11.2021 gün, 2020/399 Esas ve 2021/419 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında canavarca hisle kasten öldürme suçundan TCK’nin 82/1-b, 53, 58/6-7. maddeleri gereğince ağırlaştırılmış müebbet hapis cezasıyla cezalandırılmasına,

2)... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27.01.2022 gün, 2022/280 Esas ve 2022/298 Karar sayılı kararı ile istinaf başvurusunun düzelterek esastan reddine dair kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27.01.2022 gün, 2022/280 Esas ve 2022/298 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291 ve 295. maddelerinde belirtilen süreler içinde, aynı Kanun'un 294.maddesi uyarınca gerekçeli olarak temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi,

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a. maddesi gereğince temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 27.01.2022 gün, 2022/280 Esas ve 2022/298 Karar sayılı "istinaf başvurusunun düzelterek esastan reddine " hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiinin suç vasfına, ceza miktarına, sanık hakkında takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,

Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 304/1. maddesi gereğince “... 4. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05/12/2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/38246, Karar No: 2017/6649, Tarih: 07.06.2017

**2. Ceza Dairesi         2014/38246 E.  ,  2017/6649 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

1- İddianamede suça sürüklenen çocuk lehine TCK’nın 145. maddesinin uygulanması istendiği halde, uygulanmaması nedeniyle ek savunma hakkı verilmesi gerektiği gözetilmeyerek CMK’nın 226. maddesine aykırı davranılması,

2- Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında konut dokunulmazlığını bozma suçundan belirlenen kısa süreli hapis cezasının TCK'nın 50. maddesinin 3. fıkrası gereğince aynı kanun maddesinin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 07/06/2017 gününde hırsızlık suçu yönünden oyçokluğuyla, konut dokunulmazlığını bozma suçundan oybirliğiyle karar verildi.

KARŞI OY:

Malın değerinin az ya da çok olması, 5237 sayılı TCK'nın 61/1.maddesine göre temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olmakla birlikte, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının aynı Kanun'un 145.maddesinde de özel olarak düzenlenmesi kanun koyucunun hırsızlık suçlarında malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. 145.maddenin gerek ilk şekli gerekse de değiştirilmiş şekli hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını esas almaktadır. 145.maddeye göre faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin suç tarihindeki ekonomik koşullara göre az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3.maddesinde de öngörüldüğü üzere "işlenen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde belirlemelidir. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise, malın değerinin azlığı yanında suçun işleniş şekli ve özelliklerinin de dikkate alınması gerekir. 145.maddenin uygulanması sırasında hakime geniş takdir hakkı tanınmış olup, hakim bu hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Bu açıklamalar ışığında somut olayda; suça sürüklenen çocuğun şikayetçiye ait evin bahçesindeki tavuk kümesine gündüzleyin girip toplam değeri 50-100 TL'si civarında olan 4 adet tavuğu çaldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145.maddesi uyarınca sanık hakkında hükmolunan cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerekçesiyle sayın çoğunluğun görüşüne iştirak etmiyoruz. Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 29/09/2015 gün ve 2015/13-103 esas, 2015/299 karar sayılı ilam ile, 09/05/2017 günlü olup henüz karar yazımı aşamasında bulunan kararında da değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nın 145.maddesinin uygulanması gerektiği kabul edilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2010/8318, Karar No: 2012/7821, Tarih: 03.04.2012

**4. Ceza Dairesi         2010/8318 E.  ,  2012/7821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret, yaralamaya teşebbüs

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Yargılama ve olayın kanıtlanmasına ilişkin gerekçe: Sanığa yükletilen yaralamaya teşebbüs, tehdit ve hakaret eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı; böylece olaylara ilişkin sorunlarda gerekçenin yeterli bulunduğu,

Hukuksal tanı: Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Yaptırım: Cezaların eleştiri dışında yasal bağlamda uygulandığı,

Eleştiri: Yaralama suçundan uygulama yapılırken, eylemin üstsoya karşı gerçekleştirilmesi nedeniyle yapılan artırımın teşebbüs nedeniyle yapılan indirimden önce uygulanması suretiyle TCK'nın 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuca etkili ve karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşılmış ve ileri sürülen başkaca temyiz nedenleri yerinde görülmediği gibi hükmü etkileyecek oranda hukuka aykırılığa da rastlanmamıştır.

Ancak;

1-Sanığın tekerrüre esas alınan hükümlülüğünün doğrudan verilen adli para cezasına ilişkin olması 5320 sayılı Kanun'un 8/1 maddesi yollamasıyla yürürlükte olan CMUK'un 305 maddesi uyarınca miktar bakımından tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

2-7 davetiye gideri karşılığı olan 28 TL yerine 2,8 TL yargılama giderilmesine hükmedilmek suretiyle CMK'nın 324. maddesine aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, O yer Cumhuriyet savcısı ile sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, hükmün TCK'nın 58 ve 5275 sayılı Kanunun 108.maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının her üç suçtan kurulan hükümler yönünden çıkartılması, "2,80 TL davetiye gideri" ifadesinin "28 TL davetiye gideri" olarak değiştirilmesi biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri kanuna uygun bulunan hükümler, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'un 322.maddesi uyarınca davaların esasına, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11732, Karar No: 2015/2636, Tarih: 11.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/11732 E.  ,  2015/2636 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, tehdit

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 11.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7824, Karar No: 2007/9895, Tarih: 19.11.2007

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2007/7824 E.  ,  2007/9895 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 8213 ada 4 parsel ile somut emsal alınan 8046 ada 1 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için belediyelerce 2006 ve 2007 yılları itibarıyla emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m2 değerlerinin ilgili Belediye Başkanlıklarından,

Getirtilerek dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 19.11.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6808, Karar No: 2018/8872, Tarih: 19.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/6808 E.  ,  2018/8872 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık ... ile temyiz dışı diğer sanığın alınan savunmalarında, suça konu boruların hurda niteliğinde olduğunu ve çöpe atıldıklarını beyan ettikleri, dosya münderecatında yer alan fotoğraflar incelendiğinde, söz konusu boruların kullanılmış ve zarar görmüş olduklarının anlaşıldığı, müşteki sıfatıyla ifadesi alınan ...'ın ise soruşturma aşamasında alınan ifadesinde, söz konusu boruların sigorta pazarı inşaatında kullanılan ve Uşak Belediyesi'ne ait olan, kullanılmış plastik borular olduğunu belirtmesi karşısında; mahallinde keşif yapılıp suçun işlendiği yerin kamu kurum veya kuruluşlarında ya da bina veya eklentileri niteliğinde bir yer olup olmadığının tespit edilmesi; ayrıca Uşak Belediyesi ile gerekli yazışmaların yapılarak suça konu eşyanın suç tarihi itibariyle kullanılıp kullanılmadığı veya başka bir kamu hizmetinde kullanılmak üzere suçun işlendiği yere konulup konulmadığı hususlarının tereddüte yer vermeyecek şekilde tespit edilip sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Sanığın, temyiz dışı diğer suç ortağıyla birlikte, suç tarihinde yaptırılan değer tespitine göre 10,00-12,00 TL değeri olan suça konu boruları çaldıkları olayda, sanık hakkında her ne kadar ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, TCK’nın 145. maddesi uyarınca hırsızlık suçundan verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'in temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 19/06/2018 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16778, Karar No: 2014/5721, Tarih: 24.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/16778 E.  ,  2014/5721 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen davadaMahkemesi’nce verilen 20.05.2013 tarih ve 2011/534-2013/326 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar ... ve ... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin davalıların mirasbırakanı olan müteveffa ve diğer iki kardeşleri ile birlikte ortakları olduklarını, dört kardeşten oluşan yönetim kurulunun 20.11.2008 tarihinde sermaye artırımına ve arttırılan sermayenin 1/4'ünün şirket hissedarlarının payları nispetinde peşin olarak ödenmesine dair karar aldığını, kararın genel kurulda da onaylandığını, müvekkilinin, müteveffa talebi üzerine artırılan sermayenin 1/4'ü olan 188.490,25 TL tutarındaki meblağı kardeşi adına şirket hesaplarına yatırdığını, böylece ortak apel borcunun müvekkilince ödendiğini, ancak 29.11.2008 tarihindevefat ettiğini, muris adına müvekkilince şirkete yatırılan paranın davalı mirasçılarca ödenmediğini ileri sürerek 188.490,25 TL'nin davalılardan hisseleri nispetinde tahsilini dava ve talep etmiştir.

Davalı ..., talebin şirket kayıtları ile örtüştüğünü, amcası olan davacı tarafından babası adına yatırılan paradan kendi hissesine düşen 3/8 nispetindeki 70.683,84 TL borçlu olduğunu kabul etmiştir.

Davalılar ... ve ... vekili, müvekkillerinin miras bırakanının şuuru kapalı bir halde iken vefatından bir gün önce eli tutularak imzasının atıldığını, diğer ortaklar hakkında genel kurul kararındaki imzaların sahte atıldığı suçlamasıyla dava açıldığını, bu dosyada diğer ortakların "mali krizi atlatabilmek için şirket sermayesini güçlü göstermek amacıyla sermaye artırımına dair karar alındığını, müteveffa ortağın imzasının hastanede atıldığını" ifade ettiklerini, epikriz raporunda murisin şuurunun kapalı olduğunun belirtildiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

.../...

-2-

Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, şirketin sermaye artırılması nedeniyle davacının, davalıların murisi adına şirket hesabına yatırmış olduğu 188.490,25 TL alacağın hüküm altına alınmasını dava ve talep ettiği, toplanan tüm delillerden, yönetim kurulu kararından ve banka kayıtlarından davacının davalıların murisi adına şirket hesabına yatırmış olduğu 188.490,25 TL'yi davalılardan talep etme hakkının bulunduğu gerekçesiyle davalılardan ... yönünden davanın kabul nedeniyle kabulüne, 70.683,84 TL'nin bu davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davalılardan ... ve ... yönünden davanın kabulü ile 70.683,84 TL'nin ...'tan, 47.122,57 TL'nin ...'tan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davalılar ... ve ... vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar ... ve ... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar ... ve ... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.391,60 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalılar ... ve ...'tan alınmasına, 24.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.