muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/37812, Karar No: 2016/1128, Tarih: 25.01.2016

**13. Ceza Dairesi         2014/37812 E.  ,  2016/1128 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun çocuk sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekiye işyerinden 15.75 TL bozuk para çalan suça sürüklenen çocuk hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken sanığın, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

2-İşyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan hüküm kurulurken sanığın, suç tarihinde 18 yaşını tamamlamamış olması ve daha önce hapis cezasına mahkum edilmediğinin anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi gereğince, hükmedilen kısa süreli hapis cezasının aynı Kanunun 50/1. maddesinde öngörülen seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde zorunluluk bulunduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 25.01.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2009/12467, Karar No: 2010/7645, Tarih: 29.06.2010

**11. Ceza Dairesi         2009/12467 E.  ,  2010/7645 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suretiyle yarar sağlama

HÜKÜM : TCK.nun 37/1 maddesi delaletiyle 245/1, 53/1 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis cezası

Sanık ...’nın 17.01.2009 tarihinde hükümlü olarak cezaevinde bulunduğu anlaşılmakla 7201 sayılı Tebligat Kanunun 10 ve 19. maddelerine aykırı biçimde gerekçeli kararın ikamet adresinde birlikte oturan babası Veysel Balı’ya tebliği geçersiz olup öğrenme üzerine 17.02.2009 havale tarihli dilekçesi ile vaki temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 10.06.2008 gün ve 148/169 sayılı kararında da açıklandığı üzere, sorgularının yapıldığı tarihlerde başka suçtan tutuklu ve hükümlü bulunan sanıkların 5271 sayılı CMK.nun 196.maddesine aykırı olarak duruşmada hazır bulundurulmaları sağlanıp, sorgularının yapılması gerektiği gözetilmeden istinabe yoluyla alınan sorgularıyla yetinilerek yokluklarında yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle savunma haklarının kısıtlanması,

Yasaya aykırı, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 Sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 Sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına 29.06.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4499, Karar No: 2006/4744, Tarih: 26.07.2006

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4499 E.  ,  2006/4744 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava BK.nun 355 ve devamı maddelerinde düzenlenen eser sözleşmesinden kaynaklanmıştır. Mahkemece davanın Tüketici Mahkemesinde görülmesi gerektiği görüşüyle görevsizlik kararı verilmiştir.

Karar davacı tarafından temyiz olunmuştur.

4077 Sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun’un 3/e maddesinde, tüketici “bir mal veya hizmeti ticari veya mesleki olmayan amaçlarla edinen kullanan veya yararlanan gerçek ya da tüzel kişi” olarak tanımlanmıştır. Bu tanımlayama göre yasa, hazır bir malı veya hizmeti satın alarak onu günlük yaşamında kullanan veya tüketen kişiyi korumaktadır. Başka bir deyişle, yasada dar kapsamlı mal ve hizmet ilişkileri olağan tüketim işleri kapsama alınmıştır. Aksinin düşünülmesi halinde üst düzey teknolojiyle gerçekleştirilen eser sözleşmesi ilişkilerinin dahi yasa kapsamında kaldığının ve bunlardan kaynaklanan uyuşmazlıkların da –yasanın amacına rağmen- Tüketici Mahkemelerinde bakılması gerekeceğinin kabulü icap eder. Bundan dolayı somut olayda olduğu gibi istisna(eser) sözleşmesinden doğan ilişkilerde 4077 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkındaki Kanun hükümlerinin uygulanması hukuken olanaklı değildir. Nitekim aynı husus Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 26.2.2003 gün ve 2003/15-127 E., 2003/102 K. sayılı kararında da açıklanmış bulunmaktadır.

Açıklanan bütün bu nedenlerle davanın esasının incelenerek sonucuna uygun bir karar verilmesi yerine, özel hükümler uyarınca Tüketici Mahkemesinde bakılması gerektiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, 26.07.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/1322, Karar No: 2024/3547, Tarih: 25.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/1322 E.  ,  2024/3547 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/617 Esas, 2023/664 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmiş ise de kısıtlı adayının yaşadığı belirtilen yerlerde kolluk araştırması yapılmadığı ve kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yerinin tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle, kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle nerede ikamet ettiğinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan ve kısıtlı adayının dava tarihi itibariyle yerleşim yeri adresi tespit edildikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE,

25.03.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8652, Karar No: 2023/1219, Tarih: 13.02.2023

**7. Ceza Dairesi         2019/8652 E.  ,  2023/1219 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/201 E., 2015/160 K.

SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet

HÜKÜM : Mahkûmiyet, kaçak eşyaların ve nakil aracının müsaderesi

TEMYİZ EDENLER : Sanıklar

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanıklar hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usûlü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yayladağı Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2015 tarihli ve 2015/201 Esas, 2015/160 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun (5607 sayılı Kanun) 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddesinin ikinci fıkrası, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası ve 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası yollamasıyla 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 5 gün karşılığı 100,00 TL adlî para cezası ile

cezalandırılmalarına, hak yoksunluklarına, kaçak eşyaların ve nakil aracının müsaderesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanıkların temyiz isteği, kararın usul ve yasaya aykırı olması nedeniyle temyiz ettiklerine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1.Olay tutanağı ve dosya kapsamına göre, kolluk görevlileri tarafından yapılan yol kontrolünde saat 15.00 sıralarında sanık ...'ın sevk ve idaresindeki 884611 plakalı aracın durdurulduğu, önleme araması kararına istinaden yapılan aramada, aracın bagajında 6 adet küçük çuval içerisinde 240 adet 200 gr'lık Hana marka tavuk konservesi, 52 adet 90 gr'lık Safina marka balık konservesi, 100 adet 90 gr'lık Founty marka balık konservesi, 95 adet 123 gr'lık Sardines marka balık konservesi, 46 adet 380 gr'lık Hana marka balık konservesi, 57 adet 250 gr'lık Keharta marka bitkisel çay, 8 paket 480 gr'lık Maggi marka tavuk suyu, 7 karton içerisinde 10 adet küçük paketler bulunan nargile tütünü, 5 karton kaçak sigara, 80 paket 75 gr'lık İndomie marka makarna, 1 kg markasız kahve, 4 paket içerisinde 8 kg capeçino ele geçirildiği anlaşılmıştır.

2.Sanık ... aşamalarda, eşyaların diğer sanık ...'ya ait olduğunu ve kendisinin 50,00 TL karşılığında taşımacılık yaptığını, sanık ... esas mahkemesinde, ele geçen eşyaları Suriye'den geçirdiğini, amacının satmak olduğunu, diğer sanık ...'in 50,00 TL karşılığında eşyaları taşıdığını ve eşyaları araca yüklediklerini beyan etmiştir.

3.12.05.2015 tarihli bilirkişi raporuna göre suça konu eşyaların kaçak olduğu belirlenmiştir.

4.Araç için alınan 18.12.2014 tarihli bilirkişi raporunda, ele geçen kaçak eşyaların aracın taşıma yükü kapasitesine göre miktar ve hacim bakımından ağırlıklı bölümünü oluşturduğu, araçta bulunan eşyaların miktarı ve hacmi göz önüne alındığında eşyaların taşınmasının aracın kullanılmasını gerekli kıldığı tespit edilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanıklar hakkında 6545 sayılı Kanun'un 89 uncu maddesiyle değişik 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin onsekizinci fıkrasının son cümlesi delaletiyle anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin beşinci ve onuncu fıkraları uyarınca hüküm kurulması gerekirken, ilgili delalet maddesi gösterilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,

2.10.12.2022 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanıp, aynı gün yürürlüğe giren 7423 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasının "yirmiüçüncü" fıkra olarak değiştirildiği gözetilerek, hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61 inci maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3 üncü maddesinin yirmiikinci fıkrasına eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklindeki düzenlemenin sanıklar lehine hükümler içermesi, yine aynı Kanun'un 62 nci maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5 inci maddesinin ikinci fıkrasına eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği ve anılan madde uyarınca suça konu kaçak eşyanın gümrüklenmiş değerinin iki katı

tutarındaki miktarın hüküm verilinceye kadar Devlet Hazinesine ödenmesi halinde verilecek cezada indirim uygulanacağının hüküm altına alındığı dikkate alınarak, 5237 sayılı Kanun'un 7 nci maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63 üncü maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen Geçici 12 nci maddenin ikinci fıkrası gereği ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3.24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3.24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesinin bazı bölümlerinin iptal edilmesi nedeniyle anılan maddenin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

4.Suça konu kaçak eşyaların 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, suçta kullanılan nakil aracının ise 5607 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delaleti ile 5237 sayılı Kanun'un 54 üncü maddesinin birinci fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm tesisi, hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yayladağı Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.06.2015 tarihli ve 2015/201 Esas, 2015/160 Karar sayılı kararına yönelik sanıkların temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

13.02.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/6153, Karar No: 2020/6398, Tarih: 10.06.2020

**3. Ceza Dairesi         2020/6153 E.  ,  2020/6398 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Kasten yaralama

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, ceza verilmesine yer olmadığı

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 05.02.2020 tarihli ve 2019/11381 Esas - 2020/2157 Karar sayılı ilamı ile Sanıklar ... ve ... hakkında katılan ...’ye karşı kasten yaralama eylemleri nedeniyle verilen onama, sanık ... hakkında katılan ...’na karşı kasten yaralama eylemi nedeniyle verilen düzeltilerek onama kararlarına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 28.02.2020 tarihli ve KD - 2016/348079 sayılı itiraznamesi ile “Sanıklar ve katılan sanık savunmaları ile özellikle ...'in anlatımlarına göre;

Katılan sanık ... Hanağasının, sanık ...'nin kız arkadaşının eski erkek arkadaşı olduğu, ...'nin kız arkadaşına attığı bir mesaj üzerine katılan sanığın aksi kanıtlanamayan savunmasına göre sanık ...'nın katılan sanık ...'yi telefonla arayarak hakaret ettiği, bunun üzerine olay günü ...'nın gittiği dersane önünde buluşmayı kararlaştırdıkları, katılan sanığın yanına sanık ... ile yaşları nedeniyle soruşturmaları tefrik edilen ve ayrı bir dava açılan suça sürüklenen çocuklar (SSÇ) ... ve ...'yu da alarak dersane önüne gittiği, ...'nın da yanında tanık ... ... olduğu halde dersaneden çıktığı, katılan sanık ... ve sanık ...'nın teke tek kavga etmek üzere yanda bulunan bir sokağa girdikleri, peşlerinden tanık ... ... ve SSÇ ...'ın da sokağa girdiği, katılan sanık ... ve sanık ...'nın yumrukla birbirlerine vurarak kavgaya tutuştukları, sanık ...'in sokağa girmediği, SSÇ Akay'ın sokağa girdiği ancak fiilen kavgaya iştirak etmediği, SSÇ ...'ın ise ... ve ... arasında kavga başladıktan sonra arkalarından gelerek bıçakla ...'ya bir kaç kez vurduğu, burnu kanamaya başlayan ...'nin kavgayı bıraktığı, ...'nın da aldığı yaraların etkisi ile kavgayı bıraktığı, SSÇ ...'ın o ana kadar olaya karışmayan sanık ...'in getirdiği ...'ye ait araçla olay yerinden kaçtığı, ...'nın etkisi basit tıbbi müdahale ile giderilemeyecek, katılan sanık ...'nin etkisi basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı dosya kapsamı ile sabittir.

Çukurova Üniversitesi Tıp fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı'ndan alınan 22.06.2015 tarihli adli raporunda; katılan sanık ...'nin Adana Devlet Hastanesinin 08.06.2015 tarihli geçici raporundaki burunda hafif sağa deviasyon, sağ diz üzerinde 1x0,5 cm abrazyon, konuşmanın nazal olduğuna dair tespitlere göre b yaralanmanın kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtildiği,

Çukurova Üniversitesi Tıp fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı'ndan alınan 22.06.2015 tarihli adli raporunda; katılan sanık ...'nin Adana Devlet Hastanesinin 08.06.2015 tarihli geçici raporundaki burunda hafif sağa deviasyon, sağ diz üzerinde 1x0,5 cm abrazyon, konuşmanın nazal olduğuna dair tespitlere göre b yaralanmanın kişi üzerindeki etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilebileceğinin belirtildiği,

Adana Adli Tıp Şube Müdürlüğünün 08.06.2015 tarihli adli raporunda; sanık ...'nın sağ uyluk üst kesimde 5 cm sütüre yara, sol kalça arkada 3 cm yüzeyel kesi, sol dirsekte iki adet, sağ ön kol üstte 1 adet 0,5 cm yüzeyel sıyrık şeklindeki yaralanmasının hayati tehlikeye neden olmadığı, etkisinin basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin bildirildiği, 05.06.2015 tarihli geçici raporunda ise sağ üst bacakta 4-5 cm derinlikte 1,5 cm uzunluğunda laserasyon, sağ diz kapağının altında ve sol bacakta abrazyon tarif edildiği, anlaşılmaktadır.

Olay tarihi itibariyle katılan sanık ... 19 yaşının henüz ikmal etmiş ve öğrenci olduğu, sanık ...'nın ise 19 yaşı içinde dershaneye gittiği, sanık ...'in ise 26 yaşını ikmal etmiş öğrenci olduğu, katılan sanık ... ile sanık ...'ın eski hükümlülük kayıtlarının olmadığı, sanık ...'in ise hakkında verilmiş bir hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı olduğu dosya kapsamından anlaşılmıştır.

Buna göre;

1- Katılan sanık ... ile sanık ...'nın aralarındaki kız meselesinin çözmek üzere sözleştikleri ve bunu teke tek halletmeye karar verdikleri, yanlarında bulunan arkadaşlarının da buna uygun davrandıkları, ancak katılan sanığın aldığı darbe ile burnunun kanadığını gören SSÇ ... ...'un ani gelişen kasıt ile üzerinde bulunan bıçakla sanık ...'yı birisi yüzeyel kesi oluşturacak diğeri kas içine yaklaşık 4-5 cm nüfuzu edecek şekilde bacak ve kalça bölgesinden yaraladığı, katılan sanık ...'nin ...'ın bu eyleminin farkına dahi varmadığı gözetildiğinde sadece kendi eyleminden sorumlu tutulması gerektiği, kesici alet yaraları dışında kalan yaralar yönünden ayrıca rapor alınıp sonucuna göre hukuki durumunun tayininde zorunluluk bulunduğu halde, SSÇ ...'ın eyleminde sorumlu tutularak cezalandırılmasının yasaya aykırı olduğu,

2- Katılan sanık ...'nin eski kız arkadaşına attığı mesaj nedeniyle bu kızın halihazırdaki arkadaşı olan sanık ...'nın karşılıkı telefon görüşmeleri ve kısa mesajlarla bu konuyu ihtilafa dönüştürdüklerinin sanıkların savunmaları ile sabit olmakla birlikte hem katılan sanığın sanık hakkında kendisine küfrettiğine, hem de sanık ...'ın katılan sanığın kendisine küfrettiğine dair beyanlarının hangisine üstünlük tanınması gerektiğinin dosyadaki delillerle saptanamaması, diğer taraftan meseleyi teke tek kavga ederek çözme yolunda karşılıklı anlaşmaları gözetildiğinde, katılan sanık ve sanık hakkında haksız tahrik hükmü uygulanmak suretiyle ceza tayinin gerekirken katılan sanık hakkında TCK'nın 29. maddesi gereğince uygulama yapılmayarak fazla ceza tayini, sabık ... hakkında ise koşulları bulunmadığı halde yasal savunma hükmü uygulanarak beraat kararı verilmesinin yasaya aykırı olduğu,

3- Bir kişinin TCK'nın 37.maddesi gereğince fail olarak bir eylemden sorumlu tutulabilmesi için diğer faille fikir ve eylem birliği içinde olması, bu durumun en geç suçun işlenmesi sırasında olması, ve diğer faille birlikte fiil üzerinde hakimiyet kurmuş olması gerektiği, sanık ...'un olayın olduğu sokağa hiç girmediği, ...'ya fiilen bir müdahalesinin olmadığı, ... ...'un eylemine de müdahale imkanının olmadığı, konumu ve davranışı itibariyle fiil üzerinde hakimiyetininden bahsedilemeyeceği, ancak olay yerinde bulunup sanıkla dayanışma içinde olmak ve belirli bir mesafeden gördüğü olayın hemen akabinde katılan sanığa ait aracı getirerek ...'a vermek ve olay yerinden kaçmasının sağlamak şeklindeki eyleminin TCK'nın 39/2-c maddesi kapsamında SSÇ ...'ın eylemine yardım olarak değerlendirilmesi gerektiği halde fail olarak cezalandırılmasının yasaya aykırı olduğu,

4- Olayın oluş şekli, sanık ...'nın yaralanmalarının biri hariç yüzeyel kesi ve sıyrık şeklinde olması, suçun işlendiği zaman ve yerin bir özellik arz etmemesi, olay sebep ve saikinin sanık ... ve katılan sanık ... yönünden ortak olması hali gözetildiğinde cezanın alt sınırdan uzaklaşılarak tayinini gerektiren bir durum olmadığı halde temel cezanın alt sınırdan uzaklaşılmak suretiyle sanık ... ve katılan sanık ...'ye fazla ceza tayin edildiği, keza geçmişleri ve duruşmadaki hal ve tavırlarına göre bir olumsuzlukları dosyaya yansımayan, olay tarihinde öğrenci oldukları anlaşılan katılan sanık ... ve sanık ... hakkında yasal tabirleri tekrar etmek suretiyle yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile takdiri indirim uygulanmadığı,

Kanaatine varılmış ve bu nedenlerle Yüksek dairenin katılan sanık ... ve sanık ... hakkındaki onama, sanık ... hakkındaki düzelterek onama kararlarına itiraz etmek gerekmiştir. Yargıtay 3. Ceza Dairesinin 05.02.2020 gün ve 2019/11381 Esas, 2020/2157 Karar sayılı kararının KALDIRILMASI, sanıklar ve katılan sanık hakkındaki hükümlerin BOZULMASI,” gerekçeleriyle dosyanın itirazen incelenmek üzere Dairemize gönderilmesi üzerine yapılan incelemede;

Gereği görüşülüp düşünüldü: