muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/11737, Karar No: 2019/14415, Tarih: 30.09.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/11737 E.  ,  2019/14415 K.**

**"İçtihat Metni"**

Nitelikli hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlâl ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 116/2 ve 151/1. maddeleri uyarınca 2 yıl hapis, 6 ay hapis ve 4 ay hapis cezaları ile cezalandırılmasına ve aynı Kanun’un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına ilişkin Gebze 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 10/01/2013 tarihli ve 2012/282 esas, 2013/3 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 23/07/2019 gün ve 10138-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03/08/2019 gün ve 2019/80902 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre;

1- Kayden 22/03/1989 doğumlu olup suç tarihi olan 19/01/2007 tarihinde 15-18 yaş grubunda olduğu anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan cezadan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 31/3. maddesi gereğince indirim uygulanmamasında,

2- 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 50/3. maddesinde yer alan "Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir" şeklindeki hüküm gereğince, suç tarihinden önce hapis cezasına mahkûm edilmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının anılan maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde,

3- Fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında, 5237 sayılı Kanun’un 53/4. maddesinde yer alan “fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış olan kişiler hakkında birinci fıkra hükmü uygulanmaz." şeklindeki düzenleme karşısında, aynı Kanun’un 53/1. maddesindeki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin dikkate alınmamasındaisabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Kayden 22.03.1989 doğumlu olup, suçun işlendiği 19.01.2007 tarihinde onsekiz yaşını doldurmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından tayin olunan cezalardan 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılmaksızın fazla ceza tayini,

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

1- Kayden 22.03.1989 doğumlu olup, suçun işlendiği 19.01.2007 tarihinde onsekiz yaşını doldurmadığı anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından tayin olunan cezalardan 5237 sayılı TCK’nın 31/3. maddesi gereğince 1/3 oranında indirim yapılmaksızın fazla ceza tayini,

2- 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olup, suçu işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından belirlenen kısa süreli hapis cezalarının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

2- 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olup, suçu işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından belirlenen kısa süreli hapis cezalarının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

3- 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 4. fıkrası gereğince fiili işlediği sırada onsekiz yaşını doldurmamış suça sürüklenen çocuk hakkında (hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde) aynı maddenin 1. fıkrasında sayılan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi nedenleriyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (GEBZE) 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilip kesinleşen 10.01.2013 tarihli ve 2012/282 Esas – 2013/3 Karar sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-b maddesi uyarınca hükmolunan 2 yıl hapis cezasında, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak suça sürüklenen çocuk hakkında sonuç cezanın 1 yıl 4 ay hapis olarak belirlenmesine, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 116/2. maddesi uyarınca hükmolunan 6 ay hapis cezasında, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak suça sürüklenen çocuğun 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilerek, TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü takdire göre 20,00 TL'den hesaplanarak 2.400,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, yine mala zarar verme suçundan TCK'nın 151/1. maddesi uyarınca hükmolunan 4 ay hapis cezasında, aynı Kanun'un 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılarak suça sürüklenen çocuğun 2 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve 50/3. maddesi gereğince, daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olan suça sürüklenen çocuk hakkında belirlenen kısa süreli hapis cezasının, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilerek, TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü takdire göre 20,00 TL'den hesaplanarak 1.600,00 TL adli para cezasına çevrilmesine, infazın bu miktarlar üzerinden yapılmasına, hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerden TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların ÇIKARTILMASINA, hükümlerin diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 30/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2025/2292, Karar No: 2025/6253, Tarih: 28.04.2025

**5. Hukuk Dairesi         2025/2292 E.  ,  2025/6253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2024/3 Esas, 2024/3 Karar

2797 sayılı Yargıtay Kanunu'nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği'nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede;

Her ne kadar mahkemelerce yetkisizlik kararı verilmiş ise de müteveffanın yaşadığı belirtilen yerlerde yeterli kolluk araştırması yapılmadığı ve müteveffanın dava tarihi itibarıyla yerleşim yerinin tespit edilmediği anlaşılmaktadır. Bu nedenle,müteveffanın dava tarihi itibarıyla nerede ikamet ettiklerinin tespit edilebilmesi için kolluk vasıtasıyla, dosyada mevcut bütün adreslerde araştırma yaptırıldıktan ve müteveffanın dava tarihi itibarıyla yerleşim yeri adresleri tespit edildikten sonra yargı yeri belirlenmesi amacıyla dosyanın Dairemize gönderilmesi gerekmektedir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın hükmü veren İlk Derece Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 28.04.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/10320, Karar No: 2022/14739, Tarih: 27.10.2022

**5. Hukuk Dairesi         2022/10320 E.  ,  2022/14739 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A- Körfez Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.12.2017 Tarihli ve 2017/642 Esas, 2017/779 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Vasi adayı, 04.03.2022 tarihli dilekçesi ile kısıtlı olan annesinin kendisi ile aynı şehirde bakımevinde kaldığını belirterek kısıtlıya kendisinin vasi olarak atanmasına karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B- Antalya 5. Sulh Hukuk Mahkemesinin 02.06.2022 Tarihli ve 2022/968 Esas, 2022/997 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlının yerleşim yerini değiştirmesine ilişkin usulünce verilmiş bir izin kararı olmadığından bahisle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, TMK’nın 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin değiştirilmesi istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun'un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun'un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının, Körfez Sulh Hukuk Mahkemesinin 06.12.2017 tarihli ve 2017/642 Esas, 2017/779 Karar sayılı kararı ile vesayet altına alındığı, kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Körfez Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Antalya Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla vasi adayının talebi ile ilgili karar vermekte Körfez Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Körfez Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle; 6100 sayılı Kanun'un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Körfez Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

27.10.2022 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5290, Karar No: 2018/12017, Tarih: 19.11.2018

**19. Ceza Dairesi         2018/5290 E.  ,  2018/12017 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : 2004 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanıkların üzerine atılı 2004 sayılı İİK’nın 337/a maddesine aykırılık suçunun kovuşturmasının şikayet şartına bağlı olduğu, İİK’nın 347. maddesine göre fiilin öğrenildiği tarihten itibaren üç ay ve her halde fiilin işlendiği tarihten itibaren bir yıl içinde kullanılmayan şikayet hakkının düşeceği, İİK’nın Onaltıncı Bab’ında düzenlenen bir kısım suçlar bakımından şikayet hakkının doğması için bu suçların niteliği gereği icra takibinin kesinleşmesi gerektiği, icra takibi kesinleşmeden yapılacak şikayetin, henüz doğmamış bir hakkın kullanımı niteliğinde olacağı ve icra takibinin sonradan kesinleşmesinin de bu şikayeti süresinde ve usulüne uygun yapılmış bir şikayet konumuna getirmeyeceği cihetle;

CMK'nun 223/8. maddesinde soruşturma veya kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması halinde "davanın düşmesine" karar verileceğinin öngörülmesi,

Somut uyuşmazlıkta; ödeme emrinin borçlu şirkete 11/07/2015 tarihinde tebliğ edildiği, takip kesinleşmeden 04/05/2015 tarihinde şikayette bulunulduğu ve buna göre kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında açılan davanın "düşmesine" karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı ve sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, tebliğnameye uygun olarak HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozmanın CMUK’nın 325. maddesi uyarınca hükmü temyiz etmeyen sanık ...’e sirayet ettirilmesine, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiyle, soruşturma ve kovuşturma şartının gerçekleşmeyeceği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nın 73/1. maddesi yollamasıyla 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca sanıklar hakkında açılan DAVANIN DÜŞMESİNE, 19/11/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7277, Karar No: 2013/16521, Tarih: 30.04.2013

**12. Hukuk Dairesi         2013/7277 E.  ,  2013/16521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ: İstanbul 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 08/11/2012

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklı tarafından borçlular aleyhine yürütülen kambiyo senetlerine mahsus takipte borçlular diğer şikayet ve itirazlarının yanında dayanak bononun teminat senedi olduğunu da  ileri sürerek takibin ve ödeme emrinin iptalini talep etmiştir. Mahkemece sözleşmede  teminata ilişkin hükümlerin bulunduğu dayanak bono ile sözleşmenin aynı tarihli olduğu aynı miktar üzerinden borçlu ve sözleşme kefili tarafından imzalandığı, ifa için değil teminat olarak verildiği gerekçesiyle İİK.'nun 170/a maddesi gereğince takibin iptaline karar verilmiştir.

Taraflar arasındaki uyuşmazlık; borçlular tarafından alacaklı bankaya verilen bononun  sözleşmenin teminatı olarak verilip verilmediğine ilişkindir.

İcra mahkemesi dar yetkili mahkemedir. Senedin teminat amaçlı verildiğinin kabul edilebilmesi için, neyin teminatı olarak verildiğinin açıkça yazılması gerekir. İcra mahkemesi bu konuda sözleşmedeki maddeleri yorumlayarak, gerçek borç miktarı ile takibe konulan miktar üzerinde durarak araştırma yapamaz. İcra mahkemeleri şekli inceleme ile karar verir(Yargıtay HGK. 2012/12-768E. 2013/312K.).

Takipte dayanılan 11.11.2009 tarihli ve 150.000 ABD doları tutarlı bonoda, bononun teminat amaçlı verildiğine yönelik bir açıklama olmadığı gibi, takip konusu bononun sözleşmeye istinaden düzenlendiği hususunda sözleşmede açık bir hüküm bulunmamaktadır. Bu durumda mahkemece borçluların diğer itiraz ve şikayetleri incelenerek sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçelerle hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 30.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/13907, Karar No: 2015/6828, Tarih: 27.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/13907 E.  ,  2015/6828 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : VAN 1. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 09/10/2013

NUMARASI : 2010/390-2013/341

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacılar vekili, dava dilekçesi ile; davacılar İsmet ve Cansever'in ortak çocuğu olan İ.. M..'nin, 04/07/2010 tarihinde, köyde hayvanları otlatırken, devrilen elektrik direğini fark etmeyerek, düşen tellerine bastığını ve elektrik akımına kapılarak hayatını kaybettiğini; olaydan, davalı kurumun sorumlu olduğunu ileri sürerek; fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile, olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte anne Cansever için 500,00 TL, baba İsmet için 500,00 TL maddi tazminatın, anne Cansever için 50.000,00 TL, baba İsmet için 50.000,00 TL, kardeşler Aysel, Bülent, Aynur, Özlem, Veysel, Özge için ayrı ayrı 10.000,00 TL olmak üzere toplam 160.000,00 TL manevi tazminatın davalı kurumdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir. Islah dilekçesi ile, müddeabin artırılmıştır.

Davalı vekili, cevap dilekçesi ile; olayda, vefat eden İbrahim'in kusurlu olduğunu, davalının sorumluluğunun bulunmadığını, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak; davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davanın kısmen kabulüne, davacı anne C.. M.. için 17.461,76 TL, davacı baba İ.. M.. için 8.492,98 TL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine; davacı anne için 20.000,00 TL davacı baba için 20.000,00 TL, davacı kardeşler için ayrı ayrı 5.000,00'er TL olmak üzere, toplam 70.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, karar verilmiş; hüküm davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiştir.

Kusur aranmaksızın sorumluluğun düzenlendiği haller, kusursuz sorumluluk halleri olarak ifade edilmektedir. Doktrinde kusursuz sorumluluk hallerinin olağan sebep sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ikili ayırıma tabi tutarken, TBK tarafından açıklanan hakkaniyet sorumluluğu-özen (sebep) sorumluluğu-tehlike sorumluluğu şeklinde ayırıma tabi tutulduğu görülmektedir. Denetleme ve gözetimde özen (cura in custodio) gereği, kusur unsur olarak aranmaz. (G.Antalya B.Hukuku Genel Hükümler C.1.2012.İst.sh.533.535.)

Özen sorumluluğuna dayalı kusursuz sorumluluğun düzenlendiği Borçlar Yasası'nın 58. maddesi gereğince "…imal olunan herhangi bir şeyin maliki, o şeyin fena yapılmasından yahut muhafazadaki kusurundan dolayı mesul olur." ( TBK .69. maddesi ). Belirtilen yasal düzenleme gereğince, davalı, zararlandırıcı sonucun doğmasına yol açan enerji hattının yapım ve bakım eksikliklerinden kaynaklanan zararlardan sorumludur. Sorumluluktan kurtulmanın olumsuz koşulu ise, zarar ile yapım bozukluğu ve bakım eksikliği arasındaki nedensellik bağının kesilmiş olmasıdır.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira, bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, yine de çoğu zaman zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple, sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından; bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır (Prof. Dr. Fikret Eren, Borçlar Hukuku Genel Hükümler 1991 Baskı Cilt 2 sf: 14-15).

Somut olayda; 04/07/2010 tarihinde, İbrahim Meşe'nin devrilen ahşap elektrik direğinin yere düşen tellerine basarak akıma kapıldığı ve vefat ettiği; davalı kurumun dört görevlisi hakkında, taksirle ölüme neden olmak suçundan, kamu davası açıldığı, ceza davasının derdest olduğu anlaşılmaktadır.

HMK'nın 266 ve devamı maddeleri gereğince, çözümü özel veya teknik bir bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınması gerekir. Ancak, bilirkişi seçimi yapılırken düşüncesine başvurulacak kişi veya kişilerin özel ve teknik bilgilerinin yeterli olup olmadığı üzerinde durulması gerekir.

Aynı ilkeler, HUMK.nun 275. ve devamı maddelerinde de düzenlenmiştir.

Olayımızda, davacıların desteğinin elektrik akımına kapılarak vefat etmesinden sorumlu olanların kimler olduğunun ve sorumluluk oranlarının uzman bilirkişi tarafından belirlenmesi gerekir. Oysa, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi, makine mühendisi olduğundan; davalının olaydan sorumlu olup olmadığının, davacıların desteğinin bölüşük kusuru bulunup bulunmadığının ve sorumluluk oranlarının doğru olarak tesbiti için gerekli uzmanlığa sahip değildir.

Olayımızda, davacıların desteğinin elektrik akımına kapılarak vefat etmesinden sorumlu olanların kimler olduğunun ve sorumluluk oranlarının uzman bilirkişi tarafından belirlenmesi gerekir. Oysa, hükme esas alınan raporu düzenleyen bilirkişi, makine mühendisi olduğundan; davalının olaydan sorumlu olup olmadığının, davacıların desteğinin bölüşük kusuru bulunup bulunmadığının ve sorumluluk oranlarının doğru olarak tesbiti için gerekli uzmanlığa sahip değildir.

Mahkemece yapılması gereken; içinde elektrik mühendisi bilirkişinin de bulunduğu üçlü bilirkişi kuruluna, desteğin elektrik akımına kapılarak vefat etmesinden sorumlu olanların ve sorumluluk oranlarının belirlenmesini sağlayacak, bilimsel verilere uygun, denetlenebilir nitelikte bilirkişi raporu hazırlatmak ve bu rapor doğrultusunda sonucuna uygun bir karar vermektir. Yanılgılı değerlendirme ve eksik inceleme ile, uzman olmayan bilirkişinin raporuna itibar edilerek, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.