muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/62, Karar No: 2019/1107, Tarih: 18.02.2019

**16. Hukuk Dairesi         2019/62 E.  ,  2019/1107 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "mahkemece yapılan araştırmanın yetersiz olduğu belirtilerek, mahallinde yeniden keşif yapılması, taşınmazın tespit tarihi itibariyle niteliğinin ne olduğunun, taşınmaz üzerinde bulunan ağaçların sayısının, cinsinin ve yaşının ne olduğunun belirlenmesi, bu hususta yapılan araştırmada uydu ve hava fotoğraflarından yararlanılması ve sonucuna göre karar verilmesi" gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda davanın kısmen kabulüne, dava konusu 1377 ada 47 parsel sayılı taşınmazın beyanlar hanesinde bulunan ''... Orman İşletme Müdürlüğünün 25.05.2010 tarih ve 4800 sayılı yazılarına istinaden 1.374,94 metrekarelik bölümünün eylemli orman alanında kaldığı'' şerhinin, taşınmazın, teknik bilirkişilerin 05.10.2017 tarihli krokili raporunda (A) harfi ile gösterilen 1.107,75 metrekarelik bölümü yönünden kaldırılmasına, (B) harfi ile gösterilen 267,19 metrekarelik bölümü yönünden devamına karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı ... İdaresi vekili ile dahili davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece dava konusu 1377 ada 47 parsel sayılı taşınmazın hükme esas alınan teknik bilirkişi raporunda (B) harfi ile gösterilen bölümünün eylemli orman vasfında bulunduğu, (A) harfi ile gösterilen bölümünün ise eylemli orman vasfında olmayıp, davacının kullanımında bulunduğu kabul edilmek suretiyle yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmuş ise de; varılan sonuç dosya kapsamına uygun bulunmamaktadır. Taşınmazın başında yapılan keşif sonucunda alınan 06.10.2017 havale tarihli harita mühendisi bilirkişilerinin raporunda, (A) harfi ile gösterilen bölümün davacı tarafından taşınmaz etrafına çekilen tel örgünün içerisinde, (B) harfi ile gösterilen bölümün ise tel örgünün dışında kaldığının belirtildiği; 17.10.2017 havale tarihli orman mühendisi bilirkişi raporunda ise, 2010 yılında yapılan tespit tarihinde dava konusu taşınmazın (A) ve (B) harfi ile gösterilen bölümlerinin çalı ve şüceyrat ile kaplı olduğu belirtilmiş, bu hususa ilişkin hava ve uydu fotoğrafları da rapora eklenmiştir. Hal böyle olunca; davacının tespit tarihinde dava konusu taşınmazın (A) ve (B) harfi ile gösterilen bölümleri üzerinde ekonomik amaca uygun kullanımı bulunmadığının anlaşılmasına göre, davanın reddine karar verilmesi gerekirken delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz olup, temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görülmediğinden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 18.02.2019 gününde oybirliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2014/7377, Karar No: 2014/20338, Tarih: 24.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/7377 E.  ,  2014/20338 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ...Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 15/01/2014 tarih ve 2008/507-2014/10 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketçe müvekkili adına yurt dışına ihraç edilen (4) TIR üzümün tırın devrilmesi sonucu hasara uğradığını, davalının emtia zararından sorumlu olduğu gibi aralarında yaptıkları sözleşme ile devrilen tır bedelinin sigortacıdan alınması halinde de bu meblağın müvekkiline verileceğinin kararlaştırıldığını ancak davalının taahhütlerini yerine getirmediğini ileri sürerek şimdilik 59.000,00 DM.nin TL karşılığının faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacı ile müvekkili arasında herhangi bir hukuki ilişki bulunmadığını savunmuştur.

Mahkemece, bozma sonrası yapılan yargılamada iddia, savunma ve tüm dosya kapsamı uyarınca davanın taraflar arasındaki sözleşmeye istinaden edimlerin yerine getirilmemesinden kaynaklanan alacak davası olduğu, davacı zararının 30.359,63 TL olduğu aynı zamanda davalı tarafın hukuk ofisince alınan ve davacı tarafa ödenmeyen sigorta bedelinin 9.890,55 TL bulunduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile sözleşme bedeli olan 30.359,63 TL ile sigorta bedeli olan 9.890,55 TL alacağın temerrüt tarihi olan 09/09/2002 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 650,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı...ve Orman Ürünleri Paz. İth. İhr. San. Tic. Ltd. Şti'den alınmasına, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/10578, Karar No: 2012/463, Tarih: 17.01.2012

**10. Hukuk Dairesi         2010/10578 E.  ,  2012/463 K.**

**"İçtihat Metni"**

....adına Av.... ile 1-... adına Av...., 2-..., 3-..., 4-... arasındaki dava hakkında .... İş Mahkemesi sıfatıyla verilen 09.02.2010 günlü ve 603/47 sayılı hükmün, davacı Avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Sigortalının ölümünden sonra hesabından çekilen her bir aylık ayrıntılı belirtilmek üzere, hesaptan çekildiği tarihler ilgili Kurumdan sorulup, cevabi yazı dosya içine konulduktan sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, bu eksiklik giderilip dosya geldikten sonra temyiz itirazlarının incelenmesine, 17.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10759, Karar No: 2013/5619, Tarih: 04.04.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/10759 E.  ,  2013/5619 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Sanığın, 5237 S.Y. nın 204/1 ve 53. maddelerine göre 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına

04.04.2013 günü UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 09.04.2011 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.04.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/8764, Karar No: 2021/9643, Tarih: 14.09.2021

**5. Hukuk Dairesi         2020/8764 E.  ,  2021/9643 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki kamulaştırmasız el atılan taşınmaz bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, Hazine vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma kararına uyularak davanın kabulü ile toplam 49.689,29 TL tazminat bedelinin dava tarihinden işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacılara verilmesine, karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, dava konusu Trabzon İli, Akçaabat İlçesi, Zeytinlik Mahallesi 101 ada 2 parsel sayılı toplam 248,86 m2 yüzölçümlü arsa vasıflı taşınmazın 16.08.2001 tarihinde satış suretiyle davacılar adına tescil edildiği, Hazine tarafından açılan dava sonucunda Akçaabat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2006/158 Esas, 2008/112 Karar sayılı olup 29.06.2010 tarihinde kesinleşen kararı ile 174,49 m2'lik bölümün tapusunun iptali ile kıyı kenar çizgisinde kalmasından dolayı tapu sicilinden terkinine karar verildiği, eldeki davanın 13.12.2012 tarihinde 10 yıllık zamanaşımı süresi içerisinde açıldığı anlaşılmaktadır.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelere, kararın dayandığı gerekçelere göre, tapu kaydı mahkeme kararı ile iptal edilen arsa niteliğindeki Trabzon İli, Akçaabat İlçesi, Zeytinlik Mahallesi 101 ada 2 parsel sayılı sayılı taşınmaza emsal karşılaştırması yapılarak tazminata hükmolunmasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olmadığından usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, davalı Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmamasına, 14/09/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10462, Karar No: 2016/15635, Tarih: 31.05.2016

**22. Hukuk Dairesi         2015/10462 E.  ,  2016/15635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, yıllık izin, ulusal bayram ve genel tatil ile hafta tatili ücret alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, haklı bir sebep olmadan iş sözleşmesinin feshedildiğini beyan ederek davalıdan kıdem tazminatı ile bir takım işçilik alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında iş sözleşmesinin haklı sebeple feshedilip feshedilmediği uyuşmazlık konusudur.

4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin (II) numaralı bendinin (ı) alt bendinde, işverenin malı olan veya eli altında bulunan makine, tesisat, eşya ya da maddelere otuz günlük ücreti tutarını aşacak şekilde zarar vermesi halinde, işverenin haklı fesih imkanının bulunduğu belirtilmiştir.

İşçinin kusursuz olduğunun ortaya çıkması durumunda, işverenin haklı fesih imkanı olmadığı gibi işçinin kusuru belli bir yüzde ya da belli bir oran olarak saptanmışsa; zararın miktarının bu kusur nispetinde azaltıldıktan sonra otuz günlük ücreti aşıp aşmadığına bakılmalıdır.

Zararın işçinin kasıtlı davranışından ya da taksirli eyleminden kaynaklanmasının hukuki sonuca etkisi bulunmamaktadır. Örneğin işverene ait iş makinesi paletlerine kasten metal cisim sokmak suretiyle zarar veren veya trafik kazası sonucu işvereni zarara uğratan işçinin aynı şekilde iş sözleşmeleri haklı sebeple sona erdirilebilir.

Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Kanunda herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Zarar tutarı ile karşılaştırılacak olan işçinin otuz günlük ücretinin brüt ya da net olarak dikkate alınması gerektiği noktasında Kanunda herhangi bir açıklık bulunmamakla birlikte, işçi lehine yorum ilkesi uyarınca brüt ücretin esas alınması gerekir. Otuz gün, bir aydan farklı bir kavramdır. Bu noktada işçiye aylık olarak ödenen ücret yerine, günlük yevmiyesinin otuz katı tutarı dikkate alınmalıdır.

Maddede sözü edilen ücret dar anlamda ücrettir. İkramiye, prim, fazla çalışma ücreti ve benzeri ödemeler bu maddede yer alan otuz günlük ücret içersinde değerlendirilmemelidir. Ancak, ücretin garanti ücret üzerine yapılan işe göre ilave ücret veya satış primi olarak belirlendiği hallerde, gerçek ücretin bu ödemelerin toplamı olarak değerlendirilmesi yerinde olur. Örneğin uygulamada uluslararası yük taşıyan tır şoförleri asgari ücret ve sefer pirimi karşılığı çalışmaktadır. Sefer primi olarak adlandırılan kısım da dar anlamda ücrettir. Bu durumda maddenin uygulanması anlamında otuz günlük ücret, tır şoförleri yönünden her iki ödemenin toplamına göre belirlenmelidir.

Zararın otuz günlük ücreti aşması durumunda işverenin fesih hakkı doğar. İşçinin zararı derhal ödemiş ya da ödeyecek olması, işverenin bu hakkını ortadan kaldırmaz. İşverence zarar tutarının işçiden talep edilmemiş olması fesih hakkını ortadan kaldırmaz.

4857 sayılı Kanun'un 26. maddesi yönünden bir yıllık hak düşürücü süre, zarara sebep olan olayın oluşumu tarihinden itibaren başlar. Ancak altı işgünlük ikinci süre, zarar miktarının belirlenmesinin ardından, bu durumun feshe yetkili makama iletilmesiyle işlemeye başlayacaktır. Zarar miktarının belirlenmesi bazen uzun zaman alabilir ve fesih hakkının kullanılması bakımından zarar miktarının belirlenmesi ve işçinin ücreti ile kıyaslanması zorunluluğu vardır.

Somut olayda; davacının işyerine ait olan araçla yapmış olduğu kaza sonrasında iş sözleşmesinin feshedildiği anlaşılmıştır. Davalı davalı işyerine ait olan araçla işyerinden izinsiz ve keyfi olarak işyerinden çıkardığını ve kaza yaptığını, yüzde yüz kusurlu bulunduğunu, davacının bu kaza ile davalıyı aylık ücretinden fazla zarara uğrattığını, davranışının ahlak ve iyi niyet kuralları ile bağdaşmadığını savunmaktadır. Mahkemece; davacının müşteriye ait aracın tamiri ve bakımı sonrası test sürüşüne çıktığı ve kaza yaptığı, iş sözleşmesinin trafik kazası gerekçe gösterilerek feshedilmesinin haksız olduğu sonucuna varılarak davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya kapsamına göre, davacının tamirci olarak çalıştığı, davalı işyerine bakım ve onarım için getirilen dava dışı şahsa ait olan bir aracı izinsiz test sürüşü yapmak amacıyla, işyerinden çıkardığı ve kaza yaptığı, olay yeri tutanağında davacının yol hakimiyetini kaybederek refüje çarptığı, hız, yük ve yol durumları açısından kusurlu olduğu belirtildiği anlaşılmaktadır. Davalı işveren bu kaza sebebiyle 4857 sayılı Kanun'un 25. maddesinin II. numaralı bendinin (ı) fıkrası kapsamında zarara uğramıştır. Tüm dosya kapsamı itibariyle, davacının görevi olmadan ve bu konuda talimat almadan aracı çıkardığı ve kaza yaptığı, söz konusu eylemde kusurlu olduğunun anlaşıldığı ve neticesinde zarar meydana geldiği anlaşılmaktadır. Hal böyle olunca, mahkemece işverenin iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiği gerekçesiyle kıdem ve ihbar tazminatının reddi gerekirken, yazılı gerekçe ile anılan tazminatların kabulü hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 31.05.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/9027, Karar No: 2023/235, Tarih: 01.02.2023

**1. Ceza Dairesi         2022/9027 E.  ,  2023/235 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Eşini kasten öldürmek

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 ... maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1. ... 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 31.03.2022 tarihli ve 2021/260 Esas 2022/92 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında eşi kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 82 nci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendi, 62 ... maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca müebbet hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.06.2022 tarihli ve 2022/1380 Esas 2022/1446 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ile katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 ... maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Vekilinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin uygulanmasının hakkaniyete uygun olmadığına ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanık hakkında koşulları oluşmasına rağmen haksız tahrik hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Sanık ve maktulün olay tarihinde evli oldukları, sanığın eşinin kendisini aldattığı ile ilgili şüphelerinin bulunduğu, olay günü sanığın banyo yapan eşinin vücudunda morluklar görmesi üzerine bu morlukları aldatıldığı yönünde yorumlayarak eşiyle tartışmaya başladığı, tartışmanın büyümesi üzerine olaydan 4-5 yıl önce edinmiş olduğu tabancasını alarak maktulün baş kısmını hedef alarak 7 kez ateş ettiği ve 15.05.2018 tarihli otopsi raporu içeriğine göre; maktulün baş kısmına aldığı toplam 7 ateşli silah yarası nedeniyle ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafatası kubbe, kaide kemik ve yüz kemik kırıklarıyla birlikte beyin, beyincik sapı ve beyin doku harabiyeti ve iç dış kanama sonucu öldüğünün belirtildiği anlaşılmıştır.

2. Sanık, üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.

2. Sanık, üzerine atılı suçlamayı kabul etmiştir.

3. Tanıklar ...., ..., ...., ..., ..., ..., ...., .... ve .....'nin beyanları dava dosyasında mevcuttur.

4. Maktulün cep telefonuna ait 01.01.2018 ile 15.05.2018 tarihleri arasındaki iletişim kayıtları dosya içerisinde mevcuttur.

5. Kesin ölüm sebebini belirten Adlî Tıp Kurumu Morg İhtisas Dairesi tarafından tanzim olunan 15.082018. tarihli otopsi raporunda;

"Kişinin ölümünün, ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı kafatası kubbe, kaide kemik ve yüz kemik kırıklarıyla birlikte beyin, beyincik sapı ve beyin doku harabiyeti ve iç dış kanama sonucu meydana gelmiş olduğu ..."

Görüşüne yer verildiği belirlenmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Müdafiinin Haksız Tahrike Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık maktul eşinin tanık . ile kendisini aldattığı yönünde çıkan dedikodular ve eşinin vücudunda gördüğü morluklar nedeniyle eşiyle tartışmaya başladığını, eşi olan maktulün hakaret etmesi üzerine ağır tahrike kapılarak kömürlükte bulunan ve 4-5 yıl önce satın aldığı tabancayı alıp gelerek maktulü vurduğunu beyan etmiş ise de; tanık .....,' ın alınan ifadesinde maktül ile arasında bir gönül ilişkisi olmadığını beyan ettiği, maktulün kullandığı cep telefonunun aldırılan iletişim kayıtlarında da sanığın beyanlarında geçen tanık ...... ile 01/01/2018 tarihi ile olay tarihi arasında hiç irtibat kurmadığının belirlendiği, dinlenen diğer tanıklar....,., ....., beyanları ile suçtan zarar görenler ..... ve ......'nin beyanlarından da anlaşılacağı üzere evlilik birliği boyunca maktulün sadakat yükümlülüğünü ihlal ettiğine dair yeterli delil bulunmadığı, tam aksine sanığın maktulü defaatle aldattığına ilişkin tanık beyanlarının bulunması karşısında, maktulden sanığa yöneltilmiş, haksız tahrik teşkil edebilecek herhangi bir eylemin bulunmadığı anlaşılmakla, sanığın tahrik indiriminden faydalanmaya yönelen soyut beyanlarına itibar etmeyen Mahkemece kurulan hükümde, bu yönüyle bir hukuka aykırılık bulunmamıştır.

B. Katılan Vekilinin Takdiri İndirime Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden

B. Katılan Vekilinin Takdiri İndirime Yönelen Temyiz Sebepleri Yönünden

Sanık hakkında kurulan hükümde, 5237 sayılı Kanun'un 62 nci maddesinin birinci fıkrası uyarınca takdiri indirim sebebi uygulanmasının Mahkemenin takdir yetkisi kapsamında olduğu, ancak bu takdirin sınırsız ve denetime kapalı bir yetkiyi barındırmadığı, Yargıtay tarafından yapılacak değerlendirmenin, Mahkemenin takdirinin dava dosyasında mevcut veriler ile uyumlu şekilde şekillenip şekillenmediği ve yerinde ve yeterli gerekçeye dayanıp dayanmadığı ile sınırlı olduğu anlaşılmıştır. Mahkemece; "Sanık hakkında verilen cezanın geleceği üzerindeki olası etkisi lehine takdiri indirim nedeni olarak kabul edilmekle TCK’nin 62 nci maddesi gereğince sanığın cezasında indirim yapılarak" şeklindeki gerekçeye istinaden sanık lehine takdiri indirim sebebi uygulanmasına karar verilmesi karşısında,

Mahkemenin takdirinin dava dosyası kapsamına uygun şekillendiği belirlendiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin, 27.06.2022 tarihli ve 2022/1380 Esas 2022/1446 Karar sayılı kararında sanık müdafii ve katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığınca öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Kayseri Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

01.02.2023 tarihinde karar verildi.