muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/5502, Karar No: 2013/7205, Tarih: 17.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/5502 E.  ,  2013/7205 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

HÜKÜMLÜ : ...

Vesayet hukukuna ilişkin davada Gediz Sulh Hukuk ve Kütahya 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, hükümlünün vasi istem dilekçesinden cezaevine girmeden önce Gediz ilçesinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, Gediz Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Gediz Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.05.2013 gnünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/2724, Karar No: 2025/1978, Tarih: 27.02.2025

**10. Ceza Dairesi         2019/2724 E.  ,  2025/1978 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2013/327 E., 2014/353 K.

SUÇ : Uyuşturucu madde ticareti yapma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükme temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

28.06.2014 tarih ve 29044 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 18.06.2014 tarih ve 6545 sayılı Kanun'un 66. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 188/3. maddesinde yer alan "beş yıldan on bey yıla kadar" ibaresinin "on yıldan az olmamak üzere" şeklinde değiştirildiği ve 5271 sayılı CMK'nın 150/3. maddesi uyarınca

sanığa atılı uyuşturucu madde ticareti suçu nedeniyle zorunlu müdafii görevlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması,

Kanuna aykırı sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin oy birliğiyle hükmün BOZULMASINA, 27.02.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/20351, Karar No: 2021/20754, Tarih: 06.09.2021

**4. Ceza Dairesi         2021/20351 E.  ,  2021/20754 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

A- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında taksirle yaralama suçuna ilişkin kararda öngörülen cezanın nitelik ve niceliğine göre, verildiği tarih itibariyle hükmün temyiz edilemez olduğu anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE,

B- Suça sürüklenen çocuk ... hakkında görevi yaptırmamak için direnme suçundan kurulan hükmün temyizinde;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Suça sürüklenen çocuğa atılı suçun yasa maddesinde öngörülen cezanın üst sınırı uyarınca, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 66/2 ve 67/2. maddelerine göre, suçun tabi bulunduğu 5 yıl 4 aylık olağan dava zamanaşımının gerçekleştiği anlaşılmakla, suça sürüklenen çocuk ... müdafisinin temyiz itirazları bu nedenle, yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye aykırı olarak, başkaca yönleri incelenmeksizin HÜKMÜN BOZULMASINA, ancak; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan suça sürüklenen çocuk hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle, 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e 66/2 ve CMK'nın 223/8. maddeleri gözetilerek DÜŞMESİNE, 06/09/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/3104, Karar No: 2019/2499, Tarih: 11.03.2019

**8. Hukuk Dairesi         2018/3104 E.  ,  2019/2499 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Haksız İşgal Tazminatı

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davacının dava dilekçesinin reddine, mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiş olup hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı vekili dava dilekçesi ile; müvekkili idareye ait taşınmazı davalının haksız olarak işgal etmesi nedeniyle 01.09.2013-31.08.2014 tarihleri arasına isabet eden 17.320,00 TL ecrimisilin kademeli faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmeden, dosya üzerinden yapılan inceleme neticesinde; dava konusu taşınmazın Zeytinburnu ilçesinde bulunduğu, dolayısıyla ... Asliye Hukuk Mahkemelerinin adli yargı sınırları içerisinde kaldığı belirtilerek yetkisizlik kararı verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, ecrimisil istemine yöneliktir.

Ecrimisil davası taşınmazın aynı ile ilgili dava olmadığı için HMK’nin 12. maddesi uygulanmaz. Kesin yetki kuralı olmadığı için de HMK'daki genel yetki kuralı uygulama alanı bulur ve bu bağlamda öncelikle genel yetkili mahkeme olan davalının ikametgahı mahkemesi yetkilidir. Ecrimisil, 08.03.1950 gün ve 22/4 sayılı İBK’da haksız eylem olarak nitelendirilmiş bulunduğundan, HMK m.16'da düzenlenen yetki kuralları uyarınca belirlenen haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemeleri de yetkilidir. Ayrıca ecrimisil davasında kesin yetkili bir mahkeme olmadığı için, HMK m.19/4 uyarınca ecrimisil davası yetkisiz mahkemede açılmış olsa bile davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hale gelir.

Somut olayda, davanın, davacının yani zarar görenin dava dilekçesinde kendi adresi olarak gösterdiği "....Beyoğlu" nun bağlı olduğu yer mahkemesi olan ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açıldığı ve yukarıda yapılan açıklamalar uyarınca, yetkili mahkeme konusunda davacının seçimlik hakkı bulunduğu gözetilmek suretiyle işin esasına girilerek hüküm kurulması gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan, temyiz itirazının kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 11.03.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/10597, Karar No: 2019/3576, Tarih: 11.03.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/10597 E.  ,  2019/3576 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Dosya içeriğinden suça konu 850 gram ağırlığındaki balın değerinin 32 TL olduğunun anlaşılması karşısında, sanık hakkında değer azlığı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın savunmasında; olaydan 2 gün sonra bir tanıdığı vasıtası ile para göndererek müştekinin zararını gidermek istediğini beyan ettiği ancak müştekinin şikayetçi olduğundan bahisle bu parayı almadığı ve bilahare duruşma safahatında sanığa müştekinin zararını gidermesi için fırsat verilmediği anlaşılmakla, sanığa zararı gidermesi için makul bir süre verilerek, sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 168/2. maddesinin uygulanma koşullarının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ve o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 11.03.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/11303, Karar No: 2019/1131, Tarih: 14.02.2019

**3. Hukuk Dairesi         2017/11303 E.  ,  2019/1131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili; 24/05/2013 tarihinde orman yangını çıktığını, işletme müdürlüklerince düzenlenen suç tutanağında yangının ... Elektrik Dağıtım A.Ş'e ait enerji nakil hattına ait hastanenin alt yanında bulunan elektrik hattında başlamış olduğunu, tanık ... ... ifadesinde tellerin çarpışması ve tellerden kıvılcım çıktığını söylediğini, davalı taraf ve şirketin gerekli bakım ve onarımını, uyarılara rağmen onarmamakla kusurlu olduğunu, belirterek; fazlaya ilişkin hakların saklı kalması kaydıyla 2.996,25 TL'nin yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı şirket vekili; yangınla müvekkil kurumun ilgisi olmadığını, yangın tarihinden yirmi gün önce yangın bölgesinde ormanlık alanın temizliğinin yapıldığını, enerji nakil hatlarının tellerinin aralıklarının standartlara uygun olduğunu, yangına sebebiyet vermesinin olanaksız olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece; davalılardan ... elektrik dağıtım A.Ş dışındaki davalıların yangına sebebiyet verip vermedikleri tespit edilemediği, davalıların kusurunu ispat edemediği, davalı elektrik şirketinin gerekli bakım ve onarımının yapıldığı, tel ve direklerin tehlike yaratmayacak ve yangın çıkarmayacak nitelikte inşa edildiği, üzerine düşen tüm yükümlülükleri yerine getirmiş olmasına rağmen olay tarihinde hava şartlarının normalin üzerinde rüzgarlı olması nedeni ile meydana gelen yangında mücbir sebep nedeni ile illiyet bağının kesildiği ve yangının çıkmasının aşırı rüzgar nedeni ile mücbir sebep kapsamında değerlendirilmesi gerektiği kanaati ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm süresi içerisinde davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-) Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davacı vekilinin davalılar ..., ... ve ...’e yönelik sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2- ) Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklanan yangın nedeniyle,uğranılan maddi zararın tazminine ilişkindir.

Bir binanın veya diğer yapı eserlerinin maliki, bunların yapımındaki eksikliklerden doğan zararlardan veya bakımındaki eksikliklerden doğan zararı gidermekle yükümlüdür. (TBK m.69; BK m.58)

2- ) Dava; elektrik enerjisi dağıtım hattından kaynaklanan yangın nedeniyle,uğranılan maddi zararın tazminine ilişkindir.

Bir binanın veya diğer yapı eserlerinin maliki, bunların yapımındaki eksikliklerden doğan zararlardan veya bakımındaki eksikliklerden doğan zararı gidermekle yükümlüdür. (TBK m.69; BK m.58)

Yapı malikinin sorumluluğu, bir bina ya da diğer bir inşa eserinin bizatihi kendisinden kaynaklanan bir nedenle oluşan zarardan sorumluluğu kapsamakta olup, niteliği itibariyle kusursuz sorumluluk türlerinden "olağan sebep sorumluluğu"dur. Burada malike kurtuluş kanıtı sunma olanağı tanınmamıştır. Malik ancak illiyet bağını kesen sebeplerin (mücbir sebep, zarar görenin kendi kusuru, üçüncü kişinin ağır kusuru gibi) varlığı durumunda sorumluluktan kurtulabilir.

Enerji nakil hatları, bölgede elektrik enerjisinin dağıtımını yerine getirmektedir. Bu faaliyet, varlığı ve niteliği itibariyle bir tehlike ve dolayısı ile zarar ihtimali taşıdığından, davalı şirketin sorumluluğu, bir sebep sorumluluğu olan kusursuz (objektif) sorumluluktur.

Sorumlu kişi veya işletmenin, kusurlu olup olmaması, özen ödevini yerine getirip getirmemesi, işletme veya nesnede (şeyde) bir bozukluk veya noksanın bulunup bulunmaması, meydana gelen zararın tazmin borcu yönünden bir etkiye sahip değildir. Zira bunların sebep oldukları zararlarda, kusurun bulunup bulunmadığı ya da rolünün olup olmadığı çoğu zaman bilinemediği veya ispat edilemediği gibi, sorumlu kişi veya işletme, her türlü özeni gösterse, gözetim ve denetim ödevini yerine getirse, gerekli bütün tedbirleri alsa bile, gene çoğu zararın meydana gelmesini önlemek mümkün değildir. Bu sebeple sorumluluğunun bağlandığı olgu ile zarar arasında uygun illiyet bağı kurulduğu zaman, sorumluluk da gerçekleşmiş olacağından, bu işletme veya nesnelerin sahip veya işletenleri, bunların sebep oldukları zararı gidermek zorundadır.

Dosyanın incelenmesinde; suç tutanağına göre; yangının rüzgarın fazla olması nedeniyle elektrik tellerinin birbirine çarparak kıvılcım oluşturması nedeniyle çıktığının belirtildiği, yargılama sorasında bilirkişi raporu alınmadığı, dava konusu olaya ilişkin ceza dosyasında alınan bilirkişi heyeti raporunda da iletkenlerin aşırı rüzgar sebebi ile normalden fazla etkilenerek birbirine temas etmesi sonucu çıkan arkın yere düşmesi ile kurumuş ölü örtünün tutuşmasına neden olduğunun belirtildiği, bu şekilde rüzgar nedeniyle illiyet bağının kesildiği yönünde değerlendirme yapıldığı, ancak kusursuz sorumluluk gereği elektrik tellerinden çıkan kıvılcım ile oluşan zarar arasında illiyet bağının bulunduğu, şiddetli rüzgarın illiyet bağını kesici niteliği bulunmadığı, böylelikle illiyet bağının kurulamadığına ilişkin değerlendirmenin isabetli olmadığı, rüzgarın etkisinin hakkaniyet indirimi konusunda dikkate alınması gerektiği anlaşılmaktadır.

Açıklandığı üzere; kusursuz sorumlu işletme her türlü özeni gösterse de zararın meydana gelmesini önlemek mümkün olmadığından illiyet bağının kurulduğu dikkate alınarak sorumluluğu gerçekleşmiş bulunmaktadır.

O halde; mahkemece kusursuz sorumluluk ilkesi gereği, olayın meydana gelmesi sonucunda ortaya çıkan zarar ile davalının faaliyeti arasında illiyet bağı bulunduğu gözetilerek davacı tarafın talep edebileceği tazminat miktarına hükmedilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/391, Karar No: 2014/583, Tarih: 27.03.2014

**Hukuk Daireleri Başkanlar Kurulu         2014/391 E.  ,  2014/583 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Tarih ve numarası yukarıda yazılı hükmün incelenmesi sırasında Özel Daireler arasında meydana gelen görev uyuşmazlığının giderilmesi istenilmekle, 2797 sayılı Yasa uyarınca toplanan Başkanlar Kurulu'nca dairelerin görevsizlik kararlarıyla dava dosyası incelenerek gereği görüşüldü:

Dava, tarafların müşterek mülkiyetinde bulunan aracın davalı tarafca dava dışı kişilere kullandırılması nedeniyle oluşan ecrimisil istemine ilişkindir.

Uyuşmazlığın bu niteliği itibariyle hükmün temyiz inceleme görevi Yargıtay 3.Hukuk Dairesine aittir.

SONUÇ: 3.Hukuk Dairesinin görevsizlik kararının KALDIRILMASINA, dosyanın bu daireye gönderilmesine, 27.03.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5643, Karar No: 2019/6483, Tarih: 30.04.2019

**17. Ceza Dairesi         2019/5643 E.  ,  2019/6483 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- 5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun çaldığı muslukların, müşteki beyanına göre değerinin 50,00 TL olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nun 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında 142/2-h ve 31/3. maddelerine göre belirlenen 3 yıl 4 ay hapis cezasından aynı Yasa’nın 62. maddesi gereği indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 9 ay 10 gün yerine 2 yıl 9 ay 710 gün olarak belirlenmesi,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında 142/2-h ve 31/3. maddelerine göre belirlenen 3 yıl 4 ay hapis cezasından aynı Yasa’nın 62. maddesi gereği indirim yapılırken sonuç cezanın 2 yıl 9 ay 10 gün yerine 2 yıl 9 ay 710 gün olarak belirlenmesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedeni bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 30/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/16599, Karar No: 2019/15891, Tarih: 15.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/16599 E.  ,  2019/15891 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit,hakaret

HÜKÜMLER : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Eylemlere ve yükletilen suçlara yönelik, katılan ... ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 15/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/11107, Karar No: 2012/1933, Tarih: 24.01.2012

**8. Ceza Dairesi         2011/11107 E.  ,  2012/1933 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle yangına neden olma

HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan vekili tarafından Isparta Sulh Ceza Mahkemesi kanalıyla Atabey Sulh Ceza Mahkemesi'ne gönderilen temyiz dilekçesinde, 10.03.2009 tarihli 25242 sicil numaralı hakim havalesinde imza bulunmadığı, 20.03.2009 tarihinde ise 109426 sicil numaralı Atabey Sulh Ceza hakimi tarafından havale edilerek temyiz defterine kaydının yapıldığının anlaşılması karşısında; Isparta Sulh Ceza Mahkemesi'nden taşra temyiz defterinde kaydın bulunup bulunmadığı sorularak yapılacak tespite göre değerlendirilmek üzere dosyanın iadesi için mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay C. Başsavcılığına (TEVDİİNE), 24.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7221, Karar No: 2010/2674, Tarih: 03.05.2010

**7. Hukuk Dairesi         2009/7221 E.  ,  2010/2674 K.**

**"İçtihat Metni"**

1- Dava konusu 130 ada 68 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu bölgede çalışma yapan 53 numaralı Toprak Tevzii Komisyonunun 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9 ve 10 sayılı belirtmelik parsellerinin bulunduğu bölgeye ait dağıtım haritası ile dağıtım cetvelinin Özel İdare Müdürlüğünden,

2- Yüksekova Asliye Hukuk Mahkemesinin 22.9.1971 tarih ve 1966/25-1971/67 ile 29.6.1972 tarih ve 1966/3-1972/2 E.K. sayılı dava dosyalarının mahkemesinden,

3- 12.10.1961 tarih 3 ve 4, 12.12.1964 tarih 1, 25.11.1971 tarih 2, 25.07.1972 tarih 6 ve 7, 15.02.1980 tarih 8 ve 9 sayılı tapu kayıtlarının tesis ve ifrazen intikallerine esas tüm oluşum belgelerinin, ilgili ilam örnekleri ve özellikle haritalarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

4- 12.10.1961 tarih 3 ve 4 sayılı tapu kayıtlarının tüm tedavül kayıtlarından ifrazen oluşan hava alanı kamulaştırılmasına ilişkin tüm belgeler ile özellikle kamulaştırma haritasının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

5- 12.10.1961 tarih 3 ve 4 sayılı tapu kayıtları ve tüm tedavülleri ile 1937 tarihli 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11, 12, 13 ve 14 tahrir sayılı vergi kayıtlarının kadastro çalışmaları sırasında herhangi bir taşınmaza uygulanıp uygulanmadığı, uygulanmışlarsa uygulandıkları taşınmazlara ait onaylı kadastro tutanağı örneklerinin Kadastro Müdürlüğünden, kadastro tespitleri kesinleşmişse kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının Tapu Sicil Müdürlüğünden,

6- Dava konusu 130 ada 68 parsel sayılı taşınmazı ve üzerinde hava alanı kamulaştırma sahası içinde kalan taşınmazlar ile yukarıdaki fıkralarda revizyon durumları sorulan kayıtların revizyon gördükleri taşınmazları izlemeye olanak verir biçimde geniş kapsamlı çap örneğinin Kadastro Müdürlüğünden,

7- Dava konusu taşınmaz ile aynı tapu kaydının uygulandığı 124 ada l, 2 ve 3, 128 ada 1 ila 6, 129 ada 1, 2 ve 3, 130 ada 5 ila 104 parsel sayılı taşınmazlarla ilgili tespitlerin kesinleşip kesinleşmediği Kadastro Müdürlüğünden araştırılarak, kesinleşmiş taşınmazlara ait kadastro sonucu oluşan tapu kayıtları ile varsa kesinleşmelerine esas onaylı ilam örneklerinin Tapu Sicil Müdürlüğünden getirtilerek dosyaya konulması, dosyanın bizzat mahkeme hakimi tarafından titizlikle incelenerek dava ekonomisine aykırı düşecek şekilde yeniden yazışma ve yargılama giderlerine meydan verilmeksizin eksikliklerin tümü ile yerine getirilmesi, ondan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemizce temyiz incelemesi yapılan Mahkemenizin 2008/321, 2008/299 E. sayılı dosyaları ile birlikte gönderilmesi için dosyanın yerel mahkemesine İADESİNE, 03.05.2010 gününde oybirliği ile karar verildi.