muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8981, Karar No: 2014/15775, Tarih: 23.09.2014

**6. Ceza Dairesi         2012/8981 E.  ,  2014/15775 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK’nın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK’nın 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği de gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, bu maddeye sevk amacının dışında yorumlar getirilerek anılan madde uyarınca cezadan indirim yapılması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı biçimde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “53.maddenin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine “Kasten işlemiş olduğu suçtan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin “a, b, c, d, e” bentlerinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına,” tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.09.2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/14540, Karar No: 2013/1186, Tarih: 12.02.2013

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/14540 E.  ,  2013/1186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanıklar ... ve ...'nün yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair ... Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 19.09.2012 gün ve 2010/125 Esas, 2012/125 Karar sayılı, sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 20.11.2007 gün ve 2007/5-142 Esas, 2007/240 sayılı Kararında belirtildiği üzere sanığın beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde zincirleme biçimde gerçekleşen eylemleri nedeniyle uygulamanın TCK.nın 61/4-5. maddeleri hükümleri de dikkate alınarak 103/1. maddesi uyarınca verilecek cezaya 43. maddenin uygulanması sonucu bulunacak artırımın, 103/6. maddenin tatbikiyle tayin edilecek cezaya ilave edilmesi suretiyle yapılması gerekirken, sanık ... hakkında TCK.nın 103/1, 103/3, 43/1, 103/6 ve 31/2. maddeleri, sanık ... hakkında ise TCK.nın 103/1, 103/3, 43/1 ve 103/6. maddeleri sırası ile ceza tayin edilerek eksik cezaya hükmedilmesi sanık ... hakkında TCK.nın 31/2.son-c maddesinin tatbik edilmiş olması nedeniyle bu sanık yönünden sonuca etkili olmadığı gibi sanıklar aleyhine temyiz de olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanıklar müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sanık ... hakkında kurulan hüküm yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin ONANMASINA, 12.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10988, Karar No: 2016/10183, Tarih: 07.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/10988 E.  ,  2016/10183 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, 4721 sayılı TMK'nın 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince, kısıtlının ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2013/1162 E. - 2014/75 K. sayılı ilamı ile kısıtlanarak kendisine ...'ın vasi olarak atandığı, kısıtlı olan kişi hakkında ikinci kez kısıtlama kararı verilemeyeceğinden davacının talebinin TMK'nın 484. maddesi gereğince vasinin görevden alınarak kendisinin kısıtlıya vasi olarak atanma talebi olarak değerlendirilebileceği, vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişinin yerleşim yerini değiştiremeyeceği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince, mahkemenin 2013/1162 E. - 2014/75 K. sayılı kararı ile kısıtlı hakkında vesayet kararı verildiği ve kararın kesinleştiği, kısıtlının ... ilçesinde ikamet etmesi nedeniyle 24/05/2016 tarihli oturumda yerleşim yeri değişikliğine ve yetkisizliğe karar verildiği, mahkemenin 2014/1229 E. - 2015/81 K. sayılı dosyasında yine ... tarafından açılan vesayet davası sonunda vasi değişikliği talebi ile ilgili olarak mahkemece ...'a karşı yetkisizlik kararı verildiği ve Yargıtay 20. Hukuk Dairesi tarafından da ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlendiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.” TMK'nın 412. maddesinde ise "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur" hükmü yer almaktadır.

Kısıtlının, ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.01.2014 tarih ve 2014/1229 E.- 2015/81 K. sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı, mahkemenin 24.05.2016 tarihli ek kararı ile ksıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve mahkemenin yetkisizliğine karar verildiği, aynı tarafça açılan bir başka davada Dairemizin 2015/3196 E. - 2015/2078 K. sayılı ilamı ile ... Sulh Hukuk Mahkemesinin yargı yeri olarak belirlendiği anlaşıldığından kısıtlının vefat etmiş olması da dikkate alınarak vasi değişikliği talebinin ... Sulh Hukuk Mahkemesince değerlendirilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 07/11/2016 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9983, Karar No: 2012/16035, Tarih: 06.11.2012

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2012/9983 E.  ,  2012/16035 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, taraflar arasında temizlik ürünleri alımına dair sözleşme yapıldığını, sözleşmeye göre davalı şirketin yıllık minimum 25.000-TL + KDV lik temizlik ürününü müvekkil şirketten almayı taahhüt ettiğini, müvekkili şirketin davalı şirkete promosyon malzemeleri verdiğini, ancak davalının taahhüt ettiği alımları yapmaması nedeniyle davalıya ihtarname gönderildiğini, buna rağmen mal alımı yapılmadığından sözleşme uyarınca belirlenen 5.000-USD cezai şart için Kocaeli 3. İcra Müdürlüğü' nün 2010/7683E. sayılı dosyasından takip başlattıklarını, davalının takibe itiraz ettiğini, davalı şirketin iki yıllık sözleşme süresine göre toplam 42.138,28-TL' lik eksik alım yaptığını ve bu suretle sözleşmeye aykırı davrandığını belirterek, 42.138,28-TL' nin sözleşmenin 4. maddesine göre belirlenecek faizi ile birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasında geçerli bir sözleşme olmadığını, mahkemenin yetkisine itiraz ettiklerini, ayrıca aynı konuda Kocaeli Ticaret Mahkemesi' nde itirazın iptali davası olduğundan derdestlik itirazlarının da olduğunu, müvekkilinin davacı şirkete borcunun bulunmadığını, tarafların sadece görüşme yapıp sözleşme imzalamadıklarını, kendilerindeki sözleşme nüshasında tarihin yazılı olmadığını, sözleşmenin iki nüshasındaki bilgiler farklı olduğu için sözleşmenin hükümsüz olduğunu, sözleşmede belirtilen ürünlerin müvekkili tarafından süresi içinde alındığını ve ticari defterlerinde kayıtlı olduğunu beyanla, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama sonucunda, taraflar arasındaki sözleşmeye göre alıcının yükümlülüklerini yerine getirmemesi halinde satıcının sözleşmeyi feshedebileceği ve 5.000-USD cezai şartıın alıcıdan talep edilebileceği, sözleşmede alınması gerektiği halde alınmayan malların bedellerinin davalı yanca ayrıca ödenmesi gerektiğine dair ise herhangi bir düzenleme bulunmadığı, cezai şart ile ilgili olarak zaten Kocaeli 3. İcra Müdürlüğü' nün 2010/7683 E.sayılı dosyasında takip yapıldığı, dolayısıyla davacının sözleşme hükümlerine göre alınmayan mal bedellerini sözleşme hükümleri uyarınca talep etmesinin mümkün olmadığı belirtilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25672, Karar No: 2015/623, Tarih: 20.01.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/25672 E.  ,  2015/623 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram ve genel tatil, hafta tatili, asgari geçim indirimi ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı sebeplerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hükmün süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalı avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 20.01.2015 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalı adına Avukat ... geldi, karşı taraf adına kimse gelmedi. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işçi, iş sözleşmesini emeklilik sebebiyle feshettiğini ileri sürerek, fark kıdem tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla çalışma ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti, asgari geçim indirimi alacakları alacakları istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı işveren vekili, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasında davacının hafta tatilinde çalışıp çalışmadığı konusunda uyuşmazlık bulunmaktadır.

Yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin salt şahit deliline dayanarak hafta tatili ücreti alacakları talep etmeleri mümkün değildir. Şahitlerin anlatımları kendi çalışma saat ve günleri ile ilgili olup, dava açan tır şoförü ile aynı seferde görev yapmamaları sebebiyle, çalışma gün ve saatlerini tam olarak bilmeleri imkansızdır. Öte yandan, uluslararası tır şoförleri mesailerini kendileri belirledikleri gibi, günlük ve haftalık araç kullanımıyla ilgili sıkı uluslararası trafik mevzuatına uymak zorundadırlar.

Somut olayda, davacının uluslararası tır şoförü olarak çalıştığı, çalışması karşılığı aylık ücretine ek olarak sefer başına prim ödemesi aldığı anlaşılmaktadır. Dairemizin yerleşik içtihatları uyarınca, uluslararası tır şoförlerinin kendi mesailerini kendilerinin belirlediği, sıkı kurallara tabi uluslararası trafik mevzuatına uymak zorunda oldukları, bu tür çalışanların araç kullanma saat sınırlamasına tabi bulundukları ve dolayısıyla hafta tatillerinde çalışmadıkları kabul edilmiştir. Bu sebeple, davacının hafta tatili ücreti alacağının reddi yerine, yazılı şekilde kabulüne karar verilmesi usul ve kanuna aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Öte yandan, uluslararası sefer yapan araçta tır şoförlerinin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmaları halinde bu günler karşılığı ücretlerinin 4857 sayılı İş Kanunu'nun 47. maddesine göre ödenmesi gerektiği dairemizin kabulündedir. Bu çalışmaların tespiti pasaport kayıtları üzerinden yapılmalıdır.

Bu sebeple davacının talep döneminde yurt dışında bulunduğu süreler ... Genel Müdürlüğü kayıtlarından tespit edilerek, yurt dışında bulunduğu sürelerdeki ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarının hesaplanarak, ayrıca imzalı ücret bordrolarında ulusal bayram ve genel tatil çalışmalarına ilişkin ücret tahakkuku bulunan miktarların da düşülerek hüküm altına alınması, gerekirken, ortalama yöntemle ve eksik araştırmayla hüküm kurulması da hatalıdır.

Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, davalı yararına takdir edilen 1.100,00 TL duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 20.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/499, Karar No: 2022/6137, Tarih: 30.03.2022

**2. Ceza Dairesi         2022/499 E.  ,  2022/6137 K.**

**"İçtihat Metni"**

Gece vakti iş yeri dokunulmazlığını ihlal etme suçundan suça sürüklenen çocuk ...'ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2-4, 31/3 ve 62. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesinin 25/12/2015 tarihli ve 2015/244 esas, 2015/1075 sayılı kararının Yargıtay 2. Ceza Dairesinin 12/03/2020 tarihli ve 2020/7601 esas, 2020/4652 karar sayılı ilâmı bozulmasını müteakip, yeniden yapılan yargılama sonunda suça sürüklenen çocuğun 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2-4, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 326/son maddesi gereğince 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Anadolu 4. Çocuk Mahkemesinin 17/11/2020 tarihli ve 2020/440 esas, 2020/744 sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 09/11/2021 gün ve 12974-2021- Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 24/12/2021 gün ve 2021/138244 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

Dosya kapsamına göre suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan ve kayden 06/03/1998 doğumlu olup, suçun işlendiği 11/08/2013 tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan sanık hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesinde yer alan, “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” şeklindeki hüküm gereğince, anılan maddenin 1. fıkrasındaki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

Suça sürüklenen çocuk ... hakkında mahkemenin 25/12/2015 tarihli kararıyla iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 116/2-4, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, kararın müdafi tarafından temyiz edilmesi sonrası Dairemizin 12/03/2020 tarihli, 2020/7601 esas ve 2020/4652 karar sayılı ilamı ile;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-15.08.2013 tarihli CD izleme tutanağı ve dosya kapsamına göre; atılı suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğa verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Gerekçeli karar başlığında suç adının “iş yeri dokunulmazlığını bozma” yerine “konut dokunulmazlığını bozma” olarak yazılması,

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-15.08.2013 tarihli CD izleme tutanağı ve dosya kapsamına göre; atılı suçun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuğa verilen cezanın TCK'nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Gerekçeli karar başlığında suç adının “iş yeri dokunulmazlığını bozma” yerine “konut dokunulmazlığını bozma” olarak yazılması,

Kabule göre de;

3-Daha önce hapis cezasına mahkum edilmemiş olan ve fiili işlediği tarihte 18 yaşını doldurmamış olan suça sürüklenen çocuk hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan hükmolunan kısa süreli hapis cezasının, 5237 sayılı TCK'nın 50/3. maddesi gereğince, aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine şeklinde bozulduğu, bozma sonrası mahkemenin 17/11/2020 tarihli kararıyla bozma ilamı doğrultusunda TCK’nın 116/2-4, 119/1-c, 31/3 ve 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası cezalandırılmasına ancak suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkı nedeniyle cezanın 6 ay 20 gün hapis cezası olarak infazına karar verildiği, dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun mahkemece doğru uygulama yapılmış olsaydı 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılması gerekirken, yanlış uygulama sonucu 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırıldığı, ancak bu kararın sadece müdafi tarafından temyiz edilmesi nedeniyle 6 ay 20 gün hapis cezasının kazanılmış hakka konu olduğu, seçenek yaptırımların kazanılmış hakka olmadığı ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 2008/6-47 esas,2008/43 sayılı kararı ışığında, suça sürüklenen çocuğun yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkacak sonuçtan ikinci kez yararlandırılmasının hakkaniyete aykırı sonuçlar doğmasına, adalet ve eşitlik ilkelerinin sakatlanmasına yol açacağı değerlendirildiğinden, verilen karar da bir isabetsizlik bulunmaması nedeniyle (İSTANBUL ANADOLU) 4. Çocuk Mahkemesinden verilip kesinleşen 17/11/2020 tarihli ve 2020/440 Esas – 2020/744 Karar sayılı karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 30/03/2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7826, Karar No: 2016/11841, Tarih: 08.12.2016

**20. Hukuk Dairesi         2015/7826 E.  ,  2016/11841 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı Hazine vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili 10.02.2014 tarihli dilekçe ile; müvekkilinin kayden maliki olduğu ...köyünde bulunan 1581 parsel sayılı taşınmazının kıyıda kaldığı gerekçesiyle bedelsiz olarak tapusunun iptaline karar verildiğini, temyiz incelemesinden geçerek kararın kesinleştiğini, tapunun iptal edilmesi sebebiyle zararın oluştuğunu ileri sürerek fazlaya ilişkin haklarını saklı tutup şimdilik 52.500.-TL tazminatın Hazineden tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı Hazine; çekişmeli taşınmaz kıyı kenar çizgisi içinde kaldığından tazminat istenemeyeceğini, istenilen tazminat miktarının da fahiş olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece; tapu sicili doğru tutulmadığından TMK'nın 1007. maddesi uyarınca Hazinenin kusursuz sorumluluğunun bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 52.500,00.-TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine karar verilmiş, hüküm davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeniyle uğranılan zararın, 4721 sayılı TMK'nın 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Dosya içeriği ve toplanan delillerden ; 1982 yılında yapılan kadastro sırasında ... köyü 605 parsel sayılı 452.800 m2 yüzölçümündeki taşınmazın 06.10.1969 tarih 13 sıra nolu tapu kaydı uygulanarak tarla cinsi ile ... ve müşterekleri adlarına tespit edildiği, itiraz üzerine kadastro komisyonunca 1581 ve dava dışı parsellere ayrıldığı, 1581 parsel sayılı 1.500 m2 yüzölçümlü taşınmazın tarla cinsi ile 21.08.1992 tarihinde satış yoluyla davacıya geçtiği, Hazine tarafından açılan dava sonucu ... Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/136 E. - 2012/170 K. sayılı ilamıyla 1581 parselin kıyı kenar çizgisi içinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının iptaline, sicilden terkinine karar verildiği, temyiz incelemesinden geçerek 13.02.2013 tarihinde kesinleştiği, eldeki davanın 10.02.2014 tarihinde açıldığı anlaşılmaktadır.

4721 sayılı Türk Medenî Kanununun 1007. maddesi gereğince, tapu sicilinin yanlış tutulması nedeniyle zarara uğrayan kişinin bütün zararlarından devlet sorumludur. Tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu sahibinin oluşan gerçek zararı neyse, tazminatın miktarı da o kadar olmalıdır. Gerçek zarar; tapu kaydının iptali nedeniyle, tapu malikinin mal varlığında meydana gelen azalmadır. Tazminat miktarı, zarar verici eylem gerçekleşmemiş olsaydı, zarar görenin mal varlığı ne durumda olacak idiyse, aynı durumun tesis edilebileceği miktarda olmalıdır (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 05.03.2003 gün ve 2003/19-152 E. - 2003/125 K.; 29.09.2010 gün ve