muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/7411, Karar No: 2014/2117, Tarih: 20.03.2014

**23. Hukuk Dairesi         2013/7411 E.  ,  2014/2117 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ödemiş 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 21/05/2013

NUMARASI : 2012/712-2013/301

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının bozma kararına uyularak yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı E.. E.. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkili ile davalı yüklenici R.. K.. arasında arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi imzalandığını, sözleşmeye göre inşaatın ruhsat tarihi olan 12.04.1991 tarihinden itibaren 20 ay içerisinde bitmesi gerektiği halde sadece zemin katın yapıldığını, inşaatın seviyesinin %15 olduğunu, yüklenicinin kendisine isabet eden dairelerin satışını yaparak tapularını verdiğini, davalı E.. E..'ye de zemin kat 13 nolu işyeri tapusunun verildiğini ileri sürerek, adı geçen bağımsız bölümün tapusunun iptali ile müvekkili adına kayıt ve tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Davalılar vekilleri, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davanın zamanaşımı nedeniyle reddine dair verilen karar; Yargıtay 15. Hukuk Dairesi'nin 05.10.2011 tarih 5273 E, 5700 K sayılı ilamıyla, davacı arsa maliki ile davalı yüklenici R.. K.. arasında imzalanan 05.04.1991 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshedildiğinin davalı yükleniciye 13.02.1995 tarihli ihtarname ile bildirildiği, daha sonra Ödemiş 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nde açılan davada, yüklenici tarafından yapılan pay satışının iptâli ile davacı adına tesciline karar verilmesinin istenmesi üzerine, mahkemece yüklenicinin inşaatı sözleşmeye uygun ifa etmediğinden temerrüde düşmesi nedeniyle tapuya hak kazanmadığı kabul edilerek tapunun iptâliyle davacı arsa sahibi adına tesciline karar verildiği, kararın 25.02.2008 tarihinde kesinleştiği, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinin tek taraflı irade beyanı ile feshedilemeyeceği, yargılama sonucu feshe karar verilebileceği, yukarıda sözü edilen kararla, yüklenicinin temerrüdü sonucu tapunun arsa sahibine iadesine karar verilmesiyle sözleşmenin feshine de karar verilmiş olduğu, devredilen tapu payının iadesinin ancak feshin kesinleşmesinden sonra istenebileceği, bu sebeple iş bu davanın 25.02.2008 tarihinden önce açılamayacağı, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmelerinde, bazı durumlar ayrık olmak üzere zamanaşımı süresinin 5 yıl olduğu, somut olayda, fesih nedeniyle tapu payının iadesi istenildiğinden feshin kesinleştiği 25.02.2008 tarihinden itibaren davanın açıldığı 04.05.2010 tarihine kadar 5 yıllık zamanaşımı süresinin de gerçekleşmediği gerekçesiyle bozulmuş olup, mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonucunda, davalı yüklenicinin edimlerini yerine getirmediğinin sabit olduğu, davacı arsa maliki tarafından yüklenicinin pay satışı yaptığı üçüncü kişiler aleyhine açılan davaların sonuçlandırıldığı, yüklenicinin inşaatı yaklaşık %20 oranda tamamladığı ve temerrüde düştüğünün sabit olduğu, bu nedenle, bağımsız bölüm satın alan üçüncü kişilerin hak sahibi olamayacakları, davalı Ercan'ın da payı yükleniciden alması nedeniyle bu hususu bilmek durumunda olduğu, iyiniyetli sayılmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı E.. E.. vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı doğrultusunda inceleme yapılıp hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına, bozmanın kapsamı dışında kesinleşmiş olan yönlere ilişkin temyiz itirazları incelenemeyeceğine göre, davalı E.. E.. vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı E.. E.. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 20.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/481, Karar No: 2025/3093, Tarih: 20.03.2025

**12. Ceza Dairesi         2021/481 E.  ,  2025/3093 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Taksirle öldürme

HÜKÜM : Mahkumiyet,Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama-Bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; sanık ... müdafi ve katılanlar vekili tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesindeki temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, işin esasına geçildi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemece sanık ... hakkında taksirle öldürme suçundan açılan kamu davasında 5271 sayılı Yasa'nın 223/2-c maddesi gereğince beraatine, sanık ...'nın ise 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62, 51/1-3. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ile cezalandırılmasına,hükmedilen hapis cezasının ertelenmesine karar verilmiş, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca onama ve bozma kararı verilmesi görüşünü içeren Tebliğname ile dava dosyası Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz istemi; kusuru olmadığına ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz istemi;beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna,sanık ...’e az ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanık ... müdafinin temyiz istemi; kusuru olmadığına ilişkindir.

Katılanlar vekilinin temyiz istemi;beraat kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna,sanık ...’e az ceza verildiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Yerel Mahkemece, dosyada mevcut belge ve bilgiler, soruşturma ve kovuşturma evrelerinde alınan beyanlarla birlikte dikkate alınarak yapılan değerlendirmede, olay günü sanık ...'nın sevk ve idaresindeki 35 VF 311 plaka sayılı aracı ile Mustafa Kemal Atatürk Mahallesi Barbaros Caddesi üzerinde içerisindeki müşteriler ile birlikte yolda seyir halinde iken yolun solundan karşıya geçmek isteyen müteveffa ...'a aracın sol şoför kapısının bulunduğu yerden çarptığı, sonrasında müteveffa'nın yere düştüğü, o sırada karşı istikametten gelen sanık ...'nın sevk ve idaresindeki 35 FH 409 plaka sayılı aracın yolun üzerinde bulunan müteveffa'nın kafasının üzerinden geçmesi sonucu müteveffa'nın trafik kazasından mütevellit çarpmaya bağlı kafatasının parçalanması, ezilmesi, beyin dokusunun dışarı çıkması ve beyin kanaması sonucu hayatını kaybettiği, İzmir Adli Tıp Kurumu Grup Başkanlığı tarafından düzenlenen dosyada mevcut 05/06/2014 tarihli rapor içeriğine göre müteveffa ...'ın kanında 718 mg/dl etil alkol tespit edildiği, Adli Tıp Trafik İhtisas Dairesi ve Öğretim üyelerinden alınan heyet bilirkişi raporuna göre sanık ...'nın mahal şartlarına göre yüksek hızda seyir ettiği, yolun ortalarına kadar bir mesafe almış olan müteveffa'yı zamanında fark edemediği, Karayolları Trafik Kanununun 52/b maddesine aykırı olan hatalı sevk ve idaresi sebebiyle alt düzeyde tali kusurlu olduğu, müteveffa ...'ın ise karşıdan karşıya geçiş kurallarına riayet etmediği, sanık ...'nın ilk geçiş hakkını da ihlal ederek kontrolsüzce yolu geçmeye çalıştığı ve kendi can güvenliğini de tehlikeye attığı gerekçesi ile olayın meydana gelmesinde asli kusurlu olduğu, birinci çarpmanın sanık sürücü ... ve müteveffa yaya ...'ın kusurlu davranışları ile meydana geldiği, birinci çarpma sonunda savrulan müteveffa yaya ...'ın sanık sürücü ... yönetimindeki aracın seyir alanı içine sürücünün reaksiyon süresi içerisinde düştüğü, sanık ...'nın olayda etkili her hangi bir kusurlu davranışının bulunmadığı, ikinci çarpmaya birinci çarpmaya karışan sürücü ve yayanın hatalı davranışları yol açtığından sanık ...'nın kusursuz sayılması gerektiği kanaatine varıldığı, nazara alındığında, sanık ...'nın meydana gelen kaza ile ilgili kusur atfedilebilecek herhangi bir eylemi tespit edilemediğinden beraatine karar verildiği, diğer sanık ... hakkında TCK.85/1 maddesi gereğince mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yukarıda izah edilen oluşa ve kabule göre sanık ...'nın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

IV. GEREKÇE ve KARAR

Yukarıda izah edilen oluşa ve kabule göre sanık ...'nın beraatine karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşılmakla, Foça 1.Asliye Ceza Mahkemesinin kararında sanık ... müdafi ve katılanlar vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafi ve katılanlar vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

20.03.2025 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/40165, Karar No: 2011/1422, Tarih: 31.01.2011

**2. Ceza Dairesi         2010/40165 E.  ,  2011/1422 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 2 - 2010/248667

MAHKEMESİ : Bala Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 30/05/2007

NUMARASI : 2007/71

SUÇ : Kasten yaralama

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1)-Sanık S.. T.. hakkında hükmün esasını oluşturan kısa kararda hükmolunan adli para cezasının miktarına göre, bu sanık hakkında kurulan hükmün temyizinin mümkün olduğu belirlenerek sanık S.. T.. hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde:

Sanık S.. T..’in hüküm tarihinden sonra 10.09.2009 tarihinde öldüğünün dosyada mevcut nüfus kaydından anlaşılması karşısında, hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64/1.ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca düşürülmesine karar verilmesinin gerekmesi nedeniyle hükmün BOZULMASINA, Ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 Sayılı Kanunun 8/1. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında kasten yaralama ve 4320 sayılı kanuna aykırılık suçlarından açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64/1. ve 5271 Sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE,

2)-Sanık Kamber Tümer’in yüzüne karşı verilen hükümde(kısa kararda), sanık hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre, hükmün temyizinin mümkün olduğu gözetilmeden kesin olduğu belirtilerek sanık yanıltıldığı ve dolayısıyla yasa yolu bildirimi yönetimince yapılmadığından 30.06.2010 tarihinde tebliğ edilen hükmü 02.07.2010 tarihinde temyiz eden sanığın temyiz isteminin yasal süresinde olduğu kabul edilerek bu sanık hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

A)-5271 Sayılı CMK.nun 147. ve 191. maddeleri uyarınca, sanığın kimliği saptanıp, kişisel ve ekonomik durumu hakkında kendisinden bilgi alınıp, iddianame okunup, yasal hakları hatırlatılarak usulüne uygun olarak sorgusu yapılmadan savunma hakkı kısıtlanarak yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,

B)-Gerekçeli karar başlığında zabıt katibinin adı ve soyadının yazılmaması ve gerekçeli kararın zabıt katibi tarafından imzalanmaması suretiyle 5271 Sayılı CMK.nun 232. maddesinin 2. fıkrası (b) bendi ile aynı kanun maddesinin 7. fıkrasına aykırı davranılması,

C)-Hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa’nın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nun 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Kamber Tümer’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükmün bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 31/01/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/46215, Karar No: 2010/2903, Tarih: 08.02.2010

**9. Hukuk Dairesi         2009/46215 E.  ,  2010/2903 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA :Davacı, ihbar tazminatı, fazla mesai ve izin alacağının

ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin sair temyiz temyiz itirazlarının reddine,

2-İşçi ücretlerinin ödenmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 37. maddesine göre, işçiye ücretinin elden ya da banka kanalıyla ödenmesi durumunda, ücret hesabını gösteren imzalı ve işyerinin özel işaretini taşıyan “ücret hesap pusulası” verilmesi zorunludur. İşverence verilmesi gereken bu belgede işçinin imzasının alınmış olması ücretin ödendiği anlamına gelir.

Uygulamada çoğunlukla “ücret bordrosu” adı altında belgeler düzenlenmekte ve periyodik ödemelerde işçinin imzası alınmaktadır. Banka aracılığı ile yapılan ödemelerde banka kayıtları da ödemeyi gösteren belge niteliğindedir.

Ücretin ödendiğinin ispatı işverene aittir. Bu konuda işçinin imzasını taşıyan bir ödeme belgesi yeterli ise de, para borcu olan ücretin ödendiğinin tanıkla ispatı mümkün değildir.

4857 sayılı İş Kanununun 5754 sayılı yasayla değişik 32. maddesinde, “Çalıştırılan işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının özel olarak açılan banka hesabına yatırılmak suretiyle ödenmesi hususunda; tabi olduğu vergi mükellefiyeti türü, işletme büyüklüğü, çalıştırdığı işçi sayısı, işyerinin bulunduğu il ve benzeri gibi unsurları dikkate alarak işverenleri veya üçüncü kişileri zorunlu tutmaya, banka hesabına yatırılacak ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakının, brüt ya da kanuni kesintiler düşüldükten sonra kalan net miktar üzerinden olup olmayacağını belirlemeye Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı, Maliye Bakanlığı ve Hazine Müsteşarlığından sorumlu Devlet Bakanlığı müştereken yetkilidir. Çalıştırdığı işçilerin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkakını özel olarak açılan banka hesapları vasıtasıyla ödeme zorunluluğuna tabi tutulan işverenler veya üçüncü kişiler, işçilerinin ücret, prim, ikramiye ve bu nitelikteki her çeşit istihkaklarını özel olarak açılan banka hesapları dışında ödeyemezler” şeklinde kurala yer verilmiştir. Anılan hükme göre, belli koşulların varlığı halinde ödemeler işçi adına açılacak banka hesabına yatırılmalıdır.

Uzun süre ücretlerinin ödenmediği iddiası karşısında, işverence cevap dilekçesinde dayanılmak kaydıyla yemin teklifi hakkının olduğu hatırlatılmalı ve gerekirse bu yönde usulü işlemler tamamlandıktan sonra sonuca gidilmelidir. Dairemizce, çok uzun süre ücret ödenmesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğu belirtilerek, hakimce resen yemin teklifinde bulunulabileceği de kabul edilmektedir(Yargıtay 9.HD. 18.10.2004 gün 2004/7006 E. 2004/23275 K ).

Somut olayda davacı fesihten önceki ayın ücretinin ödenmediğini iddia ederek ücret alacağı isteğinde bulunmuştur. Davalı davanın reddini savunmuştur. Davacının ücret alacağı konusunda bir hüküm kurulmamıştır. Mahkemece davacının 31.03.2004 tarihine kadar çalıştığı kabul edilmiştir. Dosya içinde Mart 2004 ayına ait ücretin ödendiğine dair bordro, ödeme makbuzu ve benzeri, davacının imzasını taşıyan ödeme belgesi bulunmamaktadır. Bu nedenle bilirkişice tespit edilen ücret alacağı isteğinin kabulüne hüküm kurmak gerekirken bu konuda bir karar verilmemesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 08.02.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

DY
Yargıtay — Esas No: 2014/10360, Karar No: 2014/11882, Tarih: 09.06.2014

**8. Hukuk Dairesi         2014/10360 E.  ,  2014/11882 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Miras payı nedeni ile alacak ve tasarrufun tenkisi

... ile ... aralarındaki miras payı nedeni ile alacak olmadığı takdirde tasarruf tenkisi kabulüne dair ... Asliye Hukuk Mahkemesi'nden verilen 18.02.2014 gün ve 467/63 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 25,20 TL onama harcın peşin harçtan mahsubu ile artan 78,765,20 TL'nin istek halinde temyiz eden davalıya iadesine, 09.06.2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Dava, mirasçılar arasında adi istihkak talebine ilişkindir. Davacı mirasbırakanın kızı, davalı ise kocasıdır. Dava dilekçesi ile davalının mirasbırakanla mevcut müşterek banka hesabından, mirasbırakanın yatağa bağımlı olarak yaşamını sürdürdüğü son iki yıllık dönemde lira ve döviz cinsinden paralar aldığını, bunların hesabını vermediğini, miktarlarının mutad harcama limitinin çok üstünde olduğu belirtilerek: alınan bu paraların faiziyle birlikte tahsili istenilmiştir.

Mahkemece, davacının yasal miras payı karşılığı olarak 4.268.261,19 TL asıl alacak 65.090,98 TL işlemiş faizi 50.725,87 USD asıl alacak, 210,58 USD işlemiş faizi, 50.439,64 Euro asıl alacak 205.12 Euro işlemiş faizinin davalıdan asıl alacak yönünden faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiş; hükmü davalı temyiz etmiştir.

Mirasbırakanın ölümünden önceki son iki yılını yatalak hasta olarak geçirdiği ve bu dönemde tüm bakımını davalı kocasının yaptığı toplanan delillerle anlaşılmaktadır. Yine davalının mirasbırakanın hastalığı ve bakımı için harcamalar yaptığı ancak bunu somut olarak delillendiremediği anlaşılmaktadır. Buna karşılık davacının ise evlat edinme yoluyla annesi haline gelen miras bırakanla bu dönemde ilgilenmediği anlaşılmaktadır.

Mirasbırakanın ölümünden önceki son iki yılını yatalak hasta olarak geçirdiği ve bu dönemde tüm bakımını davalı kocasının yaptığı toplanan delillerle anlaşılmaktadır. Yine davalının mirasbırakanın hastalığı ve bakımı için harcamalar yaptığı ancak bunu somut olarak delillendiremediği anlaşılmaktadır. Buna karşılık davacının ise evlat edinme yoluyla annesi haline gelen miras bırakanla bu dönemde ilgilenmediği anlaşılmaktadır.

Para alacaklarında kesin vade olmadığı takdirde ancak varsa temerrüt tarihinden itibaren faize hükmedilebilir. Dava para alacağına ilişkin olup; davalı dava tarihinden önce temerrüde düşürülmemiştir. Bu nedenle mahkemenin işlemiş faize hükmetmesi kanımca doğru değildir. Diğer yönden, davalının aldığı paralardan eşinin hastalandığı ve bakımı için harcama yaptığı ancak bunları delillendiremediği görülmektedir. Bu giderlerin delillendirilmesi de hayatın olağan akışına uygun değildir. Bu bakımdan tahsiline karar verilen lira ve döviz cinsi paradan TMK'nun 4. maddesindeki hakkaniyet kuralı gereği olarak hakim tarafından uygun, bir oransal miktar belirlenip, indirim yapılması gerekir.

Açıkladığım sebeplerle, temyiz eden hükmün, tahsiline karar verilen asıl alacak miktarları üzerinden hakimce uygun görülecek hakkaniyet indirimi yapılması ve işlemiş faiz alacaklarının reddine karar verilmek üzere, hükmün bozulması gerektiğini düşünüyor; değerli çoğunluğun onama kararına katılamıyorum. 09.06.2014
Yargıtay — Esas No: 2019/1863, Karar No: 2019/8667, Tarih: 04.11.2019

**3. Hukuk Dairesi         2019/1863 E.  ,  2019/8667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (AİLE) MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı; 04/07/2011 tarihinde evlendiklerini, davalının fiziksel, ekonomik, psikolojik şiddetine dayanamayarak boşanma davası açtığını, düğünde takılan takı ve hediyelerin bir kısmının davalı tarafça bozdurularak harcandığını, bir kısmının ise davalının kendisini darp etmesi neticesinde zorla alındığını ileri sürerek; 11 adet burma bilezik, 4 adet düz bilezik, 1 adet 5 bir yerde (bir cumhuriyet, 2 yarım ve 2 çeyrek altın) ailelerinin ortak aldığı üçlü takı seti, bir adet cumhuriyet altını, 4 adet yarım altın, 16 adet çeyrek altın olmak üzere toplam 260 gr altın ile 2.000 TL civarında nakit paranın aynen iadesinin, bunun mümkün olmaması halinde bilirkişi marifetiyle hesaplanacak dava tarihindeki karşılık değerin dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı; davanın haksız olarak açıldığını, altınların davacıdan zorla alınmadığını, davacının altınları alarak evden ayrıldığını belirterek, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; takı seti ve bir adet düz bileziğin davalıdan alınarak davacıya aynen iadesine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde 25.03.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda takı seti fiyatı olarak hesaplanan 6.525,00 TL ve bir adet düz bilezik bedeli 692,50 TL olmak üzere toplam 7.217,50 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.