muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/8068, Karar No: 2014/2968, Tarih: 12.03.2014

**9. Ceza Dairesi         2012/8068 E.  ,  2014/2968 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2011/268763

Mahkemesi : Iğdır 2. Asliye Ceza Mahkemesi

Tarihi : 17.03.2011

Numarası : 2008/375 - 2011/144

Suç : 298 sayılı Kanuna muhalefet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık A.. K.. hakkında hüküm kurulurken, temel cezanın tayin edildiği fıkrada yer alan “5237 Sayılı TCK 227/2” ibaresinin mahallinde karardan çıkartılması mümkün görülmüştür.

Sandık kurulunda görevli olan sanıklar A.. Ç.. ve İ.. A..’ın, kimliği olmaksızın oy vermeye gelen sanık A.. K..'yı R.. Ç.. olarak tanıtmaları üzerine, sanık A.. K..’nın, R.. Ç..'in yerine oy kullandığı iddiasıyla açılan kamu davasında sanıklar A.. Ç.. ve İ.. A..’ın aşamalarda oy kullanan kişinin R.. Ç.. olduğunu, sanık A.. K..’nın da R.. Ç.. yerine oy kullanmadığını beyan etmeleri, R.. Ç..'in de bizzat kendisinin oy kullandığını belirtmesi karşısında öncelikle aşamalarda dinlenmeyen sandık kurulu başkanı Y.. A..'ın beyanı alınıp diğer tanıklar E.. A.. ve S.. Y.. ile birlikte sanık A.. K.. K..'nın usulüne uygun teşhisi yaptırıldıktan sonra sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kanuna aykırı, sanıklar A.. K.. ve İ.. A.. müdafileri ile sanık A.. Ç..’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 12.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9897, Karar No: 2017/4372, Tarih: 02.10.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9897 E.  ,  2017/4372 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1729, Karar No: 2018/8914, Tarih: 19.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2018/1729 E.  ,  2018/8914 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-02/02/2014 tarihli CD inceleme tutanağı ve dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuk ...’in müştekiye ait çiğköfte dükkanındaki tezgahın üzerindeki bağış kutusunu saat 22.20 sıralarında üzerindeki montunun altına koyarak götürdüğünün görüldüğü, UYAP'tan alınan kayıtlara göre olay tarihinde, güneşin 17.25'de battığı, gündüz sayılan vaktin güneşin batmasından bir saat sonra olan 18.25'de bittiği, buna göre eylemin gece sayılan zamanda işlendiğinin anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun cezasından 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesi gereğince artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun, müştekiye ait içerisinde 80,00 TL bulunan sadaka kutusunun çalınmasının anlaşılması karşısında: suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması karşısında TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuğun 02.10.2014 tarihli celsede sadaka kutusundaki paralardan 25,00 TL ile yemek yediğini daha sonra yakalanınca geri kalan parayı müştekiye iade ettiğini beyan etmesine göre, müştekiye zararının karşılanıp karşılanmadığı, karşılandıysa hangi tarihte karşılandığının ve kısmi iadede etkin pişmanlık hükümleri uygulanmasına rızası olup olmadığı müştekiden sorularak sonucuna göre suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılıp değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından CMUK'nun 326/son maddesi gereğince kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 19.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/9283, Karar No: 2011/10427, Tarih: 21.11.2011

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2011/9283 E.  ,  2011/10427 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, 1.6.1996-24.3.2011 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbitine,6111 sayılı kanundan yararlandırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün taraf vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalının tüm temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacının temyizine gelince; Dava, davacının 1.6.1996-24.3.2011 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti ile 6111sayılı Kanundan yararlandırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 1.6.1996-31.12.1998,1.6.2007-24.3.2011 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti ile 6111sayılı Yasadan yararlanma hakkının saklı tutulmasına fazla istemin reddine karar verilmiştir.

2-Davacının temyizine gelince; Dava, davacının 1.6.1996-24.3.2011 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti ile 6111sayılı Kanundan yararlandırılması istemine ilişkindir.

Mahkemece davacının 1.6.1996-31.12.1998,1.6.2007-24.3.2011 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tespiti ile 6111sayılı Yasadan yararlanma hakkının saklı tutulmasına fazla istemin reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş Tarım ... hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 58 yaşını dolduran kadınlarla, 60 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından Tarım ... sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek ...’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için Kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim Ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. ...’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık ve Nüfus İdareleri kayıtları ile diğer kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan ... ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının esas alınacağı bildirilmiştir. Bu kayıtların tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi olduğu ortadadır.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden davacının sattığı ürün bedellerinden 18.5.1996, ,1997,1998,2007 tarihlerinde prim kesintisinin yapıldığı,4.10.2001 tarihinde satın alınan 32600 m2 zirai taşınmazda % 5 hisseye sahip olduğu, ... Ekicileri Kooperatifine 7.5.1990 tarihinden,ziraat odasına 12.8.2003 tarihinden itibaren kayıtlı bulunduğu,Tarım Kredi Kooperatif kaydının bulunmadığı anlaşılmaktadır.

Mahkemece davacının 1.6.1996-31.12.1998 ve 1.6.2007-24.3.2011 tarihleri arasında Tarım ... sigortalısı olduğunun tesbiti ile davacının dava dilekçesinde yapılandırma yasasından yararlandırılması hususunda bir talebinin olmadığı ,bu nedenle dava edilmeyen bir konuda ıslah ile yapılandırma yasasından yararlandırma talebinde bulunamayacağı kabul edilmelidir.Ancak davacının peşin maktu ıslah harcı yanında başvuru harcınıda yatırarak talepte bulunması halinde ise bu durumun ek dava olarak değerlendirilmesi suretiyle talep hakkında bir karar verilmesinin gerekmesine, davacının yasanın yürürlük süresi içerisinde verilen 2.5.2011 tarihli ıslah dilekçesi ile 6111 sayılı kanundan yararlandırılmasını istediği ıslah harcının (maktu harç dahil ) yatırarak talep etmiş bulunmasına göre 6111 sayılı kanundan yararlandırılmasının saklı tutulmasına karar verilmesi yerinde ise de davacının 7.5.1990 tarihinden itibaren devam eden Pankobirlik kaydı nazara alınarak 1.1.1999-31.5.2007 tarihleri arasında da Tarım ... sigortalısı olduğunun tespitine karar verilmesi gerekirken yalnızca prim kesinti tarihleri gözetilerek tespit kararı verilmesi isabetsiz olmuştur.

O halde davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA,temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine,21.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5656, Karar No: 2024/25, Tarih: 08.01.2024

**7. Hukuk Dairesi         2023/5656 E.  ,  2024/25 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2019/383 E., 2021/1076 K.

KARAR : Davanın reddi

Taraflar arasında görülen tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir.

Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın reddine karar verilmiştir.

Mahkeme kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, Ağrı ili, ... ilçesi, ... Köyünde yapılan kadastro çalışmaları sırasında 125 ada 55 parsel sayılı taşınmazın çayır vasfı ile davalı adına tescil edildiğini, öncesi mera olan taşınmazın tapu kaydının iptali ile mera olarak sınırlandırılmısını talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı, dava konusu taşınmazın atalarından kaldığını ve 150 yıldır kullandıklarını, 1309 tarih ve 5, 23, 1 No.lu tapu kaydının taşınmazı kapsadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 22.12.2015 tarihli ve 2015/511Esas, 2015/695 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

III. MAHKEME KARARI

Mahkemenin 22.12.2015 tarihli ve 2015/511Esas, 2015/695 Karar sayılı kararıyla; davanın reddine karar verilmiştir.

IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ

A. Bozma Kararı

1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 23.1.2019 tarih ve 2016/9904 Esas, 2019/690 Karar sayılı kararı ile; ".... dava konusu 125 ada 55 parsel sayılı taşınmaz 12.08.2008 yılında yapılan kadastro tespiti sırasında zilyetliğe dayalı olarak davalı adına tescil edilmiştir. Uyuşmazlık taşınmazın niteliğinin mera mı yoksa özel mülkiyete tabi çayır mı olduğu noktasında toplanmaktadır. Mahkemece yapılan araştırma ve inceleme sağlıklı bir sonuca ulaşmaya, hüküm kurmaya yeterli görülmemiştir. Davalı, 150 yıldır taşınmazın zilyetliklerinde bulunduğunu ve revizyon görmeyen muris ... bini ... ağaya ait 1309 tarih 5-23-1 nolu tapu kaydının kapsamında kaldığını ileri sürmüştür. Dosya içindeki bilgi ve belgelerden dava konusu taşınmaz ve çevre taşınmazların davalı olduğu, davalıların aynı tapu kaydına dayandıkları anlaşılmaktadır. Dayanak tapu kaydının miktarı 5 dönüm olup sınırları gayrisabit ve genişlemeye elverişlidir. Dava konusu taşınmazın meradan açma olup olmadığı şüpheye yer vermeyecek şekilde araştırılmalı, bunu için de öncelikle dava konusu taşınmaza komşu taşınmazların dosyaları ile birleştirme hususunun değerlendirilmesi ve diğer tüm dava konusu taşınmazlar ile bir bütün olarak yapılacak keşifde, kayıtlar yerel bilirkişilere ve tarafların gösterecekleri tanıklardan sorularak usulüne uygun olarak uygulanmalı, uygulama sırasında 3402 sayılı Kanunun 20/c, 21 ve 30, 32/3 maddeleri gözetilmeli, komşu mera parseli ile dava konusu taşınmaz toprak yapıları ziraat ve jeoloji mühendisi bilirkişiler vasıtasıyla incelenmeli, toprak bütünlüğünün bulunup bulunmadığı saptanmalı, ziraat ve jeoloji mühendisi bilirkişilerden ayrıntılı ve gerekçeli rapor alınmalı, fen bilirkişisine keşfi izlemeye uygun fen bilirkişi raporu düzenlettirilmeli, inceleme ve araştırma sırasında tüm bu araştırmalardan sonra varılacak sonuca göre bir karar verilmesi yoluna gidilmelidir.'' gerekçeleri ile hüküm bozulmuştur.

B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar

Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, meraların zilyetlik ile iktisabının mümkün olmadığını, bilirkişi raporlarının hüküm vermeye elverişli olmadığını, eksik inceleme ve araştırma ile verilen hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4342 sayılı Mera Kanunu.

3. Değerlendirme

B. Temyiz Sebepleri

Davacı vekili, meraların zilyetlik ile iktisabının mümkün olmadığını, bilirkişi raporlarının hüküm vermeye elverişli olmadığını, eksik inceleme ve araştırma ile verilen hükmün bozulmasını talep etmiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, tapu iptali ve mera olarak sınırlandırılması istemine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

4342 sayılı Mera Kanunu.

3. Değerlendirme

4342 sayılı Mera Kanunu'nun 3 üncü maddesinde yapılan tarife göre çayır; taban suyunun yüksek bulunduğu veya sulanabilen yerlerde biçilmeye elverişli yem üretilen ve genellikle kuru ot üretimi için kullanılan yerlerdir. Çayır nitelikli bir yerin aynı zamanda mera özelliği taşıyabileceği kuşkusuzdur. Nitekim; anılan Kanun'un 3 üncü maddesinin (i) bendinde çayır, mera, yaylak ve kışlak arazisinin sınırlandırmaya tâbi olduğu kabul edilmiştir. Her ne kadar bir yerin çayır olması mutlak suretle zilyetlikle kazanmaya elverişli olmadığının kabulünü gerektirmez ise de bu yerin özellikleri ve kullanma biçimi, özellikle de taşınmazın mera niteliği ile sınırlandırılan parsel içinde kalması mera bütünlüğünü bozacağından o yerin meradan açıldığını ve zilyetlikle kazanılamayacak yerlerden olduğunu gösterebilir. Ne var ki; Mahkemece bu konuda yapılan inceleme ve araştırma sonucu dava konusu yerin toprak yapısı ve bitki örtüsü yönünden mera parselinden farklılık gösterdiği anlaşılmakla davanın reddine dair kararın onanması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA,

Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına,

Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine,

08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/18390, Karar No: 2020/15310, Tarih: 09.11.2020

**9. Hukuk Dairesi         2017/18390 E.  ,  2020/15310 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı ... vekili ile ... Grup Temizlik İnş. Tur. Oto Tic. Ltd. Şti. tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderlerinin temyiz edenlere yükletilmesine, 09/11/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/2675, Karar No: 2016/11075, Tarih: 02.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/2675 E.  ,  2016/11075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A)Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle; müvekkili davacı işçinin iş akdinin haksız ve bildirimsiz olarak feshedildiğini, yıllık izinleri kullandırılmadığı gibi karşılığı olan ücretlerin de ödenmediğini, fazla çalışma yapmasına ve ulusal bayram genel tatillerde çalışmasına rağmen ücretlerinin ödenmediğini iddia ederek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, yılık izin ücreti, fazla çalışma ve ulusal bayram genel tatil ücretlerinin davalıdan tahsilini talep etmiştir.

B)Davalı Cevabının Özeti:

Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davacı ile ikale ve ibraname sözleşmeleri imzalandığını, fazla çalışma yapmadığını, ulusal bayarm genel tatil ücretlerinin ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C)Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Yerel Mahkemece ikale sözleşmesi dikkate alınarak kıdem ve ihbar tazminatlarının reddine, davacının ulusal bayram genel tatil ücretlerinin ödenmesi nedeni ile bu talebin reddine, yıllık izin ve fazla çalışma ücreti taleplerinin kısmen kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Kararı yasal süresi içerisinde davalı vekili temiz etmiştir.

E)Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkan dahilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.