muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/5726, Karar No: 2016/20855, Tarih: 24.11.2016

Usulüne uygun muhtıraya rağmen, muhtırada belirtilen temyiz harç ve giderlerinin tamamlanmaması halinde mahkemece, temyiz talebinde bulunan tarafın temyiz talebi ile ilgili olarak; " ...mahkeme kararını temyiz etmemiş sayılmasına" dair karar verilmelidir.

Yargıtay tarafından temyiz incelemesi yapılabilmesi için, temyiz harç ve giderlerinin temyiz eden tarafından mutlaka tam olarak yatırılması gerekir.

Temyiz giderleri, dava dosyasının Yargıtay'a gönderilmesi ve temyiz incelemesinden sonra Yargıtay tarafından dosyanın mahkemeye iadesi için gereken giderler ile temyiz incelemesi sırasında Yargıtay'da ve temyiz incelemesi sonrası yerel mahkemede yapılması gereken tebligatlar için gerekli giderleri kapsar.

Temyiz harçları (mahkemece alınması gereken temyiz harçları) ise temyiz yoluna başvurma harcı ile temyiz karar ve ilam harcından oluşmaktadır.

Temyiz yoluna başvurma harcı Harçlar Kanununda düzenlenmiş, her yıl miktarı değişen maktu bir harç olup temyiz eden tarafından temyiz esnasında peşin olarak yatırılması zorunludur.

Temyiz karar ve ilam harcı ise maktu temyiz karar harcı ve nispi temyiz karar harcı olmak üzere ikiye ayrılmaktadır;

1- Maktu karar ve ilam harcına tabi davaların kabul ve reddine ilişkin kararların ve nispi karar ve ilam harcına tabi davaların reddine ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde kararı temyiz edenden maktu temyiz karar harcı alınmalıdır. Maktu temyiz karar harcının tamamı temyiz esnasında temyiz edenden peşin olarak alınır.

2- Nispi karar ve ilam harcına tabi davaların kabulüne (ya da kısmen kabulüne) ilişkin kararların temyiz edilmesi halinde;

a) Kararı yalnız davalı temyiz etmiş ise kararı temyiz eden davalıdan nispi temyiz karar harcı alınmalıdır,

b) Kararı taraflar temyiz etmiş ise kararı temyiz eden davalıdan yukarıda belirtildiği gibi nispi temyiz karar harcı, kararı temyiz eden davacıdan ise maktu temyiz karar harcı alınmalıdır,

Nispi temyiz karar harcı, mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri olup bu miktar (mahkemece alınmasına karar verilen nispi karar ve ilam harcının dörtte biri) temyiz esnasında temyiz edenden peşin olarak alınır.

Mahkemelerce verilen asıl kararların temyizinde olduğu gibi ek kararların temyizinde de mahkemece temyiz edenden temyiz harçlarının alınması gerekir. Başka bir antalımla, asıl kararların temyiz edilmesi halinde temyiz edenden alınması gereken temyiz harçlarından ayrı ve bağımsız olarak ek kararların temyiz edilmesi halinde de temyiz edenden temyiz harçlarının alınması gerekir. Buna göre, ek kararların temyiz edilmesi halinde temyiz edenden temyiz yoluna başvurma harcı ile maktu temyiz karar harcının alınması gerekir. Burada dikkat edilmesi gereken husus, açılan dava nispi karar ve ilam harcına tabi bir dava olsa bile ek kararın temyiz edilmesi halinde temyiz edenden nispi temyiz karar harcı değil, maktu temyiz karar harcı alınması gereğidir.

Somut uyuşmazlıkta, mahkemece verilen karar davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş ancak temyiz esnasında yatırılması gereken harç ve giderleri yatırılmamıştır. Bunun üzerine mahkemece temyiz harç ve giderlerinin yatırılması için usulüne uygun olarak düzenlenen bir muhtıra davacı vekiline 30/01/2015 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davacı vekili, tamamlanması istenen temyiz harç ve giderlerini 7 günlük kesin sürenin son günü olan 06/02/2015 tarihi geçtikten sonra 09/02/2015 tarihinde yatırmıştır. Bu durumda yapılması gereken "davacının kararı temyiz etmemiş sayılmasına" karar vermektir. Ancak, mahkemece böyle bir kararın verilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle, muhtıra tebliğine rağmen temyiz harç ve giderlerini 7 günlük kesin süre içerisinde yatırmayan davacının kararı temyiz etmemiş sayılmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Davacının HUMK nun 432 ve devamı maddeleri uyarınca, mahkeme kararını TEMYİZ ETMEMİŞ SAYILMASINA, 24/11/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7710, Karar No: 2020/9729, Tarih: 11.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/7710 E.  ,  2020/9729 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Kısıtlı adayı hakkında vesayet hukukuna ilişkin olarak açılan davada ... 12. Sulh Hukuk ve ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı Bölge Adliye Mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verildiğinden ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince Bölge Adliye Mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

KARAR

Dava, 4721 sayılı TMK'nun 405. maddesi uyarınca vasi atanmasına ilişkindir.

... 12. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının mernis adresinin “... Mah. ... Sok. No:... İç Kapı No:... .../...” olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 3. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının “... Evleri ... Sok. No:... .../...” adresinde ikamet ettiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Mahkemeler arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının çözümü için dosya Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesine gönderilmiş, Dairenin 27.09.2018 tarih ve 2018/4522-6005 sayılı kararı ile de ... 12. Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlenmiştir.

Yargı yeri olarak belirlenmesinin ardından ... 12. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce kısıtlı adayının “... Mah. ... Sok. No:... ... Apt. D:... .../...” adresine taşındığı gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

... 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlı adayının yerleşme maksadıyla ...’da ikamet etmediği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, “Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir. “Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca “Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

Aynı dosyayla ilgili olarak daha önce Yargıtay (Kapatılan) 20. Hukuk Dairesinin 27.09.2018 tarih ve 2018/4522-6005 sayılı kararı ile ... 12. Sulh Hukuk Mahkemesi yargı yeri olarak belirlendiğinden ve HMK m.23/2 gereği Yargıtayca verilen yargı yeri belirlenmesine ilişkin kararlar davaya ondan sonra bakacak mahkemeyi bağlayacağından uyuşmazlığın çözümünde ... 12. Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nun 21 ve 22. maddeleri ile 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 12. Sulh Hukuk Mahkemesi'nin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,11/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/11877, Karar No: 2006/15341, Tarih: 13.11.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/11877 E.  ,  2006/15341 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki kadastro tespitine itiraz davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılardan ... Sevük, Sevdin Sevük, ... ..., ... ... ve ... vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... Köyü 107 ada 10 parsel sayılı 1.244,70 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak ... bahçesi niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar ... Sevük ve müşterekleri adlarına tespit edilmiştir. Davacı ..., çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalılardan ... , ... ..., ... ... ve ... vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a) Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır ... arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin ... otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan ... örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden ... içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b) Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın ... yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen ... fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ... bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı ... arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ... bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c) Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ... bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı ... arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ... bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde mahkemece, eski tarihli memleket haritası, ... fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi, bir ... mühendisi ve bir ... elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte ... araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan ... kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; ... yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler ... ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu ... parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davalılardan ... , ... ..., ... ... ve ... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatıranlara iadesine 13.11.2006 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30462, Karar No: 2013/9410, Tarih: 18.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2012/30462 E.  ,  2013/9410 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 1219 Sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan ... ...'nün davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasından " Katılan ... ... kendisini hazine vekili ile temsil ettirdiği anlaşılmakla Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca, 1.000,00 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak katılan hazineye verilmesine, " kısmının çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4939, Karar No: 2007/2329, Tarih: 10.04.2007

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2006/4939 E.  ,  2007/2329 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı ... vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde taraf vekilleri yapılan tebligata rağmen gelmediklerinden incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan sonra dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

K A R A R

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, duruşmaya gelen olmadığından vekâlet ücreti takdirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 1.012,50 YTL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı ...’ten alınmasına, 10.04.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/20234, Karar No: 2015/6246, Tarih: 14.04.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/20234 E.  ,  2015/6246 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MİLAS 3. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/06/2014

NUMARASI : 2013/262-2014/163

Taraflar arasındaki tazminat davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle; daha önceden belirlenen, 14.04.2015 tarihli duruşma günü için yapılan tebligat üzerine; temyiz eden davalı vekili Av.A.. K.. A.. geldi. Karşı taraf adına gelen olmadı. Açık duruşmaya başlandı ve işin incelenerek karara bağlanması için saat 14.00'e bırakılması uygun görüldüğünden, belli saatte dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkili ile davalı ağabeyinin, 2002 yılında balık üretme çiftliği kurduklarını, çiftliğin üzerinde bulunduğu taşınmazın, tarafların babalarına ait olduğunu, çiftliğin vergi kaydının müvekkili adına yapıldığını, 2007 yılında, aile işletmeciliği faaliyetindeki balık işletmesinin vergiden muaf tutulmasıyla birlikte, müvekkili adına bulunan vergi kaydının, terkin edildiğini, 2009 yılında babalarının ölümünden sonra çiftliğinin üzerinde kurulu olduğu taşınmazın davalı adına tescil edildiğini, bu tarihten sonra davalının, müvekkilini çiftlikten uzaklaştırmaya çalıştığını, müvekkilinin çiftliğe getirdiği 70.000 adet yavru levreğe el koyduğunu, sonrasında levrekleri sattığını belirterek; fazlaya ilişkin hakları saklı tutup, 25.000,00 TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 08.04.2014 tarihli ıslah dilekçesiyle taleplerini 14.669,00 TL artırıp, 39.669,00 TL'ye yükseltmiştir.

Davalı vekili cevap dilekçesinde; taraflar arasında adi ortaklık ilişkisinin kurulduğunu ancak davacının ortaklık payını müvekkiline devrettiğini, devre ilişkin anlaşmanın sözlü yapılmasını fırsat bilerek, levreklerin bedelini müvekkilinden talep ettiğini, çiftliğe alınan tüm levreklerin giderlerini müvekkilinin karşıladığını, davacının levreklerin yetiştirilmesi için her hangi bir harcama yapmadığını, davacının, kötüniyetli davrandığını, maddi külfete katlanmaksızın kar elde etmeye çalıştığını savunarak; davanın reddine karar verilmesini dilemiştir.

Mahkemece; su ürünleri yetiştirme tesisini, tarafların babalarıyla birlikte kurdukları, tesisin idari işlerinin davalı tarafından yürütültüğü, davalının, davacının ortaklık payını davacıya ödediğini ispatlayamadığı, davacının, davalıdan 39.669,33 TL alacaklı olduğu gerekçeleriyle davanın kabulü ile, 25.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle, 14.669,33 TL alacağın ıslah tarihi olan 08.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş, hüküm, taraf vekillerince temyiz edilmiş, davalı vekili temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılmasını talep etmiştir.

818 sayılı Borçlar Kanununda "Adi Şirket" ve 6098 sayılı Türk Borçlar Kanununda "Adi Ortaklık Sözleşmesi" başlıkları altında yapılan tanımlarda adi ortaklık, iki ya da daha fazla kişinin emeklerini ve mallarını ortak bir amaca erişmek üzere birleştirmeyi üstlendikleri sözleşme şeklinde tanımlanmıştır.

Somut olayda, davacı, davalı ile aralarında adi ortaklık bulunduğunu, ortak işlettikleri balık üretme çiftliğine 2008 yılının Aralık ayında getirdiği balıkları, davalının satıp, gelirden kendisine düşen payı vermediğini iddia etmektedir. Davalı ise, davacının adi ortaklık payını, kendisine devrettiğini, davacının artık adi ortaklıkla bir ilgisinin kalmadığını, davacıya her hangi bir borcunun bulunmadığını savunmaktadır.

Dosyadaki tüm bilgi ve belgelerden; tarafların kardeş oldukları, 2002 yılında balık üretme çiftliği kurdukları, çiftliğin kurulu olduğu taşınmazın tarafların babasına ait olduğu, ortaklığın, babalarının öldüğü 01.04.2009 tarihine kadar sorunsuz devam ettiği, murisin ölümünün ardından, çiftliğin kurulu olduğu taşınmazın 01.08.2009 tarihinde davalı adına kaydedildiği, işletmenin ruhsatının en son 26.12.2008 tarihinde yenilendiği, ruhsat vize bitim tarihi olan 26.12.2011 tarihinden sonra yenilenme başvurusu yapılmadığı, bu tarihten sonra üretime devam edilmediği anlaşılmaktadır.

Bir davada dayanılan maddi vakıaları açıklamak tarafların, bu olguları hukuken nitelendirmek ve uygulanacak yasa maddelerini belirlemek hakimin görevidir. (HMK m. 33; HUMK m. 76)

Hakim, bir davada sadece tarafların ileri sürdüğü maddi olaylar, sonuç ve istemlerle bağlı olup; tarafların dayandığı kanun hükümleri ve onların nitelendirmeleriyle bağlı değildir. Bunun doğal sonucu olarak hakim, kanunları doğrudan doğruya uygulayarak iddia ve savunmadaki sonuç ve istemleri karara bağlamakla yükümlüdür.

Buna göre eldeki davada davacının talebinin, adi ortaklığın fesih ve tasfiyesi istemini de kapsadığının kabulü gerekir.

Bu bağlamda temyize konu öncelikli uyuşmazlık; tarafların babasının, adi ortaklığın ortağı olup olmadığı noktasında toplanmaktadır.

Mahkemece, taraflar kardeş olduğu için bu hususta tanık dinlenmiş, aynı zamanda tarafların kardeşi olan tanıklar beyanlarında; tarafların çiftliği, babalarıyla birlikte üç ortak olarak işlettiklerini, babalarının ölümünden sonra ortaklığı bir süre kendi aralarında devam ettirdiklerini, miras paylaşımı sırasında çiftliğin kurulu olduğu taşınmazın davalıya verildiğini, davacının ortaklıktan ayrılmak için 50.000,00 TL talep ettiğini, davalının ise yalnızca 30.000,00 TL verebileceğini beyan ettiğini bildirmişlerdir.

Diğer taraftan, İl Özel İdaresi ile imzalanan Yeraltı Su Kaynağı ile Toprak Havuzlarda Su ürünleri Üretme Hakkına ilişkin kira sözleşmesinin tetkikinden; davacı ve davalıyla birlikte, muris babalarının da kiracı olarak sözleşmede isminin yer aldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, tarafların babalarıyla birlikte adi ortaklık kurduklarının kabulü gerekir. Mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Diğer taraftan, İl Özel İdaresi ile imzalanan Yeraltı Su Kaynağı ile Toprak Havuzlarda Su ürünleri Üretme Hakkına ilişkin kira sözleşmesinin tetkikinden; davacı ve davalıyla birlikte, muris babalarının da kiracı olarak sözleşmede isminin yer aldığı anlaşılmıştır.

Bu durumda, tarafların babalarıyla birlikte adi ortaklık kurduklarının kabulü gerekir. Mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Adi ortaklıkta, ortaklardan birinin ölümü, sözleşmede ortaklığın mirasçılarla sürdürülmesi konusunda bir hüküm yoksa ortaklık ilişkisi bakımından bir sona erme sebebi olarak kabul edilmiştir.

Adi ortaklığın, tüzel kişiliği yoktur. Tüzel kişiliği olmadığı için, taraf ehliyeti de yoktur. Bu itibarla, adi ortaklığa ilişkin davalarda, adi ortaklığı oluşturan kişilerin taraf olarak hep birlikte hareket etmeleri gerekir. Adi ortaklık tarafından açılacak davaların, el birliği mülkiyeti kuralları gereğince bütün ortaklar tarafından birlikte açılması gerekir. Bütün ortaklar tarafından açılacak dava, adi ortaklık adına değil, bütün ortaklar adına açılır ve hüküm de ortaklar hakkında verilir. Aktif ve pasif taraf ehliyeti tüm ortaklara aittir. Bir ortağın, diğeri aleyhine açtığı davada, tüm ortaklar davaya dahil edilmelidir. Davada tarafların taraf ehliyetine sahip bulunmaları dava şartlarından olup, bu nedenle, mahkemece kendiliğinden re'sen gözetilir.

Tarafların babası, 01.04.2009 tarihinde öldüğüne göre, mahkemece öncelikle murisin tüm mirasçıların davaya dahil edilerek, taraf teşkilinin sağlanması, ardından tarafların tüm delilleri toplanarak, ortaklığın tasfiyesi hususu üzerinde durulması gerekir.

Hal böyle olunca mahkemece; adi ortaklık ilişkisinde ortaklar arasında mecburi dava arkadaşlığı bulunduğu göz önünde bulundurularak, ölü ortağın mirasçıları davaya dahil edilmek suretiyle taraf teşkilinin sağlanması, ardından işin esası hakkında yapılacak yargılama neticesinde, tasfiye hususu üzerinde durularak, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu taraf teşkili sağlanmadan, yazılı şekilde hüküm kurulması, usul ve yasaya aykırı görülmüş, bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, Yargıtay duruşmasında vekille temsil edilen davalı taraf için duruşma tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi hükümlerine göre takdir edilen 1.100 TL vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalı tarafa verilmesine ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 14.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.