muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/3000, Karar No: 2014/7867, Tarih: 04.12.2014

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

1)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2)Ödeme emri tebliği üzerine borçlu sadece yetki itirazında bulunmuş ise, alacaklı İİK'nın 50/2. maddesi uyarınca, bu itirazın kaldırılmasını ancak icra hukuk mahkemesinden isteyebilir. Borçlu yetki itirazı ile birlikte borcun esasına da itiraz etmişse, alacaklı aynı Kanun'un 67/1. maddesi uyarınca icra hukuk mahkemesine başvurabileceği gibi, dilerse genel mahkemeye itirazın iptali davası da açabilir. Borçlu yetki itirazı ile birlikte borcun esasına da itiraz etmişse, icra hukuk mahkemesi tarafından önce yetki itirazı incelenip karara bağlanacaktır. Borçlunun yetki itirazı ile birlikte borca itiraz etmesi ve alacaklının da genel mahkemede itirazın iptali davası açması halinde, genel mahkeme icra dairesinin yetkisine karşı yapılan itirazı icra hukuk mahkemesi yerine geçerek çözümlemelidir. Zira, genel mahkemenin de yetki itirazını incelemeye yetkili olduğunun kabulü gerekir. Esasen icra hukuk mahkemesinden daha geniş yetkili olan genel mahkemenin yetki itirazını inceleyememesi için bir neden de bulunmamaktadır. Genel mahkemenin önce kendi yetkisine yönelik itirazı inceleyip karara bağlayacağı kabul edilirse, mahkeme yetkisizlik kararı verecek, yetkili mahkeme bu kez icra dairesinin yetkisiz olduğu, geçerli bir takip bulunmadığı gerekçesiyle itirazın iptali davasını reddedecektir. Bu durum ise Anayasa'nın 141/son ve 6100 sayılı HMK'nın 30. maddelerinde hüküm altına alınan usul ekonomisi ilkesine de aykırı düşecektir. Dairemiz`in 04.11.2013 tarih ve 5340 E, 6762 K sayılı ilamında açıklanan yerleşik uygulamasına göre de, borçlunun icra dairesinin yetkisine ve borca itiraz etmesi halinde, itirazın iptali davasının dinlenebilmesi için, yetkili icra dairesinde mevcut bir takip bulunmalıdır. Dolayısıyla, mahkemenin önce icra dairesinin yetkili olup olmadığını

incelemesi, icra dairesinin yetkili olmadığını tespit etmesi halinde, borcun esasına ilişkin itirazın incelemesine geçilmeksizin takibin yetkili icra dairesinde yapılmadığı ve geçerli bir icra takibi bulunmadığı gözetilerek itirazın iptali davasının da salt bu nedenle usulden reddine karar vermesi gerekmektedir. Artık bu durumda, mahkemenin kendi yetkisine yapılan bir itiraz varsa bunu incelemesine gerek kalmamaktadır. İcra dairesinin yetkili olduğunun anlaşılması halinde, bundan sonra mahkemenin yetkisine yönelik itirazı incelemesi, sonucuna göre gerekli kararı vermesi gerekmektedir. İİK'nın 67. maddesine dayanan davanın, mutlaka takibi yapılan icra dairesinin yetki çevresinde açılacağını gösteren bir hüküm bulunmadığı, dolayısıyla, başka bir yer mahkemesinin başka bir yer icra dairesindeki takibe yapılan borca itirazı incelemesinde yasal bir engel bulunmadığı da gözetilmelidir.

YHGK'nın 24.04.2013 tarih ve 2012/9-1435 E, 2013/569 K sayılı ilamında, "Yargıtay'ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre; itirazın iptali davasını gören mahkeme, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı inceleyebilir. Mahkemenin yetkisine yönelik bir itirazın var olup olmaması sonuca etkili değildir. Başka bir ifadeyle, itirazın iptali davasında, mahkemenin yetkisine itiraz edilmiş olsun veya olmasın, mahkeme öncelikle tetkik merciinin (icra hukuk mahkemesinin) yerine geçerek, icra dairesinin yetkisine yönelik itirazı inceleyerek, kesin olarak sonuçlandırmalıdır (Hukuk Genel Kurulunun 28.03.2001 tarih ve 19-267 E, 311 K sayılı; 20.03.2002 tarih ve 13-241 E, 208 K sayılı ilamları). Bu yetki itirazının incelenmesi sonucunda mahkeme, kendisinin yetkili olup olmadığını da belirlemiş olacaktır (Saim Üstündağ, İcra Hukukunun Esasları, İstanbul 1995, 6. Bası, sayfa:101-102; Aynı doğrultuda YHGK'nın 20.03.2002 tarih 13-241 E, 208 K sayılı ilamı). İtirazın iptali davasının konusunu teşkil eden icra takibinde borçlu, icra dairesinin yetkisine yönelik bir itiraz ileri sürmediğinden, takibin başlatıldığı yer ile itirazın iptali davasına bakan mahkemenin bulunduğu yerin aynı olması gerekmemektedir." açıklamasına yer verilerek, bu uygulama benimsenmiştir.

Bu durumda mahkemece, itirazın iptali davası açılabilmesi için yetkili icra dairesinde yapılmış bir icra takibi bulunmasına, diğer anlatımla bu yer icra dairesince ödeme emrinin borçluya tebliğ edilmesi gerektiğine ilişkin dava şartı noksanlığı nedeniyle HMK'nın 114/2 ve 115/2. madde hükümleri uyarınca davanın usulden reddine karar verilmesi gerekirken, aynı sonuca yazılı gerekçeyle varılması isabetsiz ise de, sonucu itibariyle doğru olan kararın, HUMK'nın 438/son maddesi gereğince gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasında yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HUMK'nın 438/7. maddesi uyarınca aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın gerekçesi değiştirilerek ve hüküm fıkrasının 1 numaralı bendi çıkarılarak, yerine "HMK'nın 114/2 ve 115/2. maddeleri uyarınca dava şartı noksanlığı nedeniyle davanın usulden reddine " yazılması suretiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, alınması gereken harç peşin yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3141, Karar No: 2012/17856, Tarih: 11.09.2012

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2012/3141 E.  ,  2012/17856 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, işsizlik ödeneğinin ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı işçi, yaş dışında emeklilik şartlarının oluşması sebebiyle işten ayrıldığını belirterek işsizlik ödeneğinden yararlanması gerektiğinin tespiti ile davalı ... Kurumundan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, kanuni şartlar oluşmadığından davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında işsizlik ödeneğinden yararlanma şartlarının bulunup bulunmadığı uyuşmazlık bulunmaktadır

İşsizlik sigortası, 08.09.1999 tarih ve 23810 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 4447 sayılı İşsizlik Sigortası Kanunu'nun 46 ila 57. maddelerinde düzenlenmiştir. Anılan Kanun'un 46. maddesinde açıklandığı üzere, amacı; işsizlik sigortasına ilişkin kuralları ve uygulama esaslarını düzenlemek ve sigortalılara işsiz kalmaları halinde, kanunda öngörülen ödeme ve hizmetlerin yerine getirilmesini sağlamaktır.

İşsizlik sigortasının tanımı 4447 sayılı Kanun'un 47. maddesinde yapılmıştır. Buna göre; bir işyerinde çalışırken, çalışma istek, yetenek, sağlık ve yeterliliğinde olmasına rağmen, herhangi bir kasıt ve kusuru olmaksızın işini kaybeden sigortalılara işsiz kalmaları nedeniyle uğradıkları gelir kaybını belli süre ve ölçüde karşılayan, sigortacılık tekniği ile faaliyet gösteren zorunlu bir sigorta koludur. Kanunun genel gerekçesinde ise bu tanıma açıklık getirilerek; “İşsizlik sigortası, bir iş ya da iş yerinde çalışırken, çalışma istek, yetenek, sağlık ve yeterliliğinde olmasına karşın tamamen kendi istek ve kusuru dışında işini kaybeden çalışanlara bir yandan yeni bir iş bulunmasına gayret edilirken, diğer yandan da bunların işsiz kalmaları sebebi ile uğradıkları gelir kaybını kısmen de olsa karşılayarak,

kendisinin ve ailesinin zor durumu düşmesini önlemek amacı ile belli süre ve ölçüde ödemeyi kapsayan, sigortacılık tekniği ile faaliyet gösteren, Devlet tarafından kurulmuş, zorunlu bir sigorta koludur.” şeklinde tanımlanmıştır. Maddenin gerekçesi aynı zamanda anılan sigorta kolunun özelliklerini de içermektedir.

kendisinin ve ailesinin zor durumu düşmesini önlemek amacı ile belli süre ve ölçüde ödemeyi kapsayan, sigortacılık tekniği ile faaliyet gösteren, Devlet tarafından kurulmuş, zorunlu bir sigorta koludur.” şeklinde tanımlanmıştır. Maddenin gerekçesi aynı zamanda anılan sigorta kolunun özelliklerini de içermektedir.

İşsizlik ödeneğine hak kazanabilmek için öncelikle hizmet akdinin 4447 sayılı Kanun'un 51. maddesinde düzenlenen sebeplerle son bulması gereklidir. Bu sebepler, İş Kanununa paralel şekilde düzenlenmiş olup, asıl olarak iş sözleşmesinin, sigortalı işsizin iradesi dışında, diğer bir ifade ile isteği ve kusuru dışında işsiz kaldığı sona erme halleri ödenek kapsamı içine alınmıştır. Somut olayda ise, davacı kendi isteği ile yaş dışında emeklilik şartlarının oluşması sebebiyle işten ayrıldığı anlaşılmıştır. Bu durumda Mahkemece isteğin reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulü cihetine gidilmesi hatalıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 11.09.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8176, Karar No: 2018/3314, Tarih: 02.05.2018

**20. Hukuk Dairesi         2016/8176 E.  ,  2018/3314 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davadan dolayı yerel mahkemece verilen hüküm davacı ve davalı Hazine vekilleri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Temyiz incelemesi yapılabilmesi için;

1) Dava konusu taşınmazın 3402 sayılı Kanunun 22/2-a maddesi uygulamasına tâbi tutulduğu anlaşılmakla eski 997 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanakları, tapu kayıtları ve paftası ile 22/2-a çalışması sonucunda oluşan kadastro tutanakları, tapu kayıtları ve paftasının ayrı ayrı dosya içine alınması,

2) Manavgat 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1984/466 E. - 1993/141 K. sayılı dava dosyasının; ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1983/341 E. - 1993/59 K. sayılı dava dosyasının; Danıştay 10. Dairesinin 20.09.1984 tarih ve 1984/1964 E. - 1984/1540 K. sayılı dava dosyasının; ... Kaymakamlık Makamına ait 26.12.1979 tarih ve 9/61 karar sayılı men kararının onaylı birer örneğinin,

3) Dava konusu taşınmaza ilişkin keşif sırasında uygulandığı belirtilen 1957 tarihli hava fotoğrafı ve 1963 tarihli memleket haritasının yanı sıra 1984-1992 tarihli hava fotoğrafı ve bu hava fotoğraflarından üretilen memleket haritaları bulunduğu yerden ayrı ayrı getirtildikten sonra dava dosyası, raporları hükme dayanak yapılan fen ve orman bilirkişilere verilerek; hava fotoğraflarının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de hava fotoğrafı ölçeğine bilgisayar ortamında (Net-Cad veya benzeri programlar kullanılarak) çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de gösterecek şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, dava konusu taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte hava fotoğrafları üzerinde ayrı ayrı gösterilmesi ayrıca hava fotoğrafları, kadastro paftası ile çakıştırılıp stereoskop aletiyle incelenerek, davaya konu taşınmazın üzerindeki bitki örtüsünün ve bitki örtüsünü oluşturan unsurların sayı olarak tarif edildiği, ağaçların cinsi, yaşı, kapalılık oranı, hakim ağaç türü ve varsa kullanım durumunu belirtir şekilde müşterek imzalı krokili ek rapor alınıp dosyaya konulması,

Ayrıca, dava dosyasının, 6100 sayılı Kanunun geçici 3. maddesi atfıyla HUMK’nın 433/3. ve Bölge Adliye ve Adli Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Cumhuriyet Başsavcılıkları İdari ve Yazı İşleri Hizmetlerinin Yürütülmesine Dair Yönetmeliğin 203. maddeleri uyarınca tarih ve işlem sırasına göre düzenlenip, dizi listesine bağlandıktan sonra gönderilmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda değinilen eksikliklerin giderilmesi için dosyanın yerel mahkemeye gönderilmesine 02/05/2018 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12141, Karar No: 2012/19136, Tarih: 26.11.2012

**11. Hukuk Dairesi         2011/12141 E.  ,  2012/19136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kartal 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 16/03/2011 tarih ve 2009/276-2011/86 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacılar, davalı şirket ile eşyalarının paketlenip yeni evlerine taşınmak üzere anlaştıklarını, taşıma esnasında aracın kaza yaptığını, aracın bulunduğu otopark'a giderek hasar gören eşyalarını bir tutanağa yazarak ikinci ekipte bulunan iki kişiye imzalattıklarını, ancak tutanağı daha sonra bulamadıklarını, ...'ın hasar gören eşyaları tamir ettireceğini söylediğini ancak tamir ettirmediğini iddia ederk, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 20.000,00 TL maddi, 15.000 TL manevi tazminat olmak üzere toplam 35.000,00 TL'nın müştereken ve müteselsilen davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalılar vekili: ...'ın, taraf sıfatının bulunmadığını,davalıların mobilya hasarlarının tamir ettirildiğini, süper düğün paketi adı altında bir ailenin tüm ev eşyasının 2.900,00 TL bedelle satıldığını, talebin fazla ve fahiş olduğunu savunarak,müvekkilleri aleyhine açılan davanın usulden ve esastan reddine,aksi taktirde alacağın beyaz eşya tamir bedeli ile sınırlanması ve davalıların ücret alacağı,ikinci bir kamyona davalının ödediği bedelin ve kazanç kayıplarının takas ve mahsubuna karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre,davacıların eşyalarının 27/07/2008 tarihinde davalılar tarafından nakliyesi esnasında meydana gelen trafik kazası sebebiyle hasarlandığı, taşıma yapan aracın kaza yaparak iş kaybına neden olmasında davacıların sorumluluğunun bulunmadığı, eşyayı taşıyan aracın kaza yapması sebebiyle eşyaların ikinci bir araç tarafından taşınması durumunda davalıların ikinci araç için davacılardan ek ücret talep edemeyecekleri,nakliye taşıma işinde taşıma bedelinin peşin veya eşyaların varma yerinde ödenmesi örf ve adet gereği olduğu gerekçesiyle davalıların taşıma bedellerinden takas mahsup taleplerinin reddi ile,davacı tarafın manevi tazminat talepleri yerinde olmadığı gibi koşulları da oluşmadığından manevi tazminata ilişkin taleplerin de reddine, davanın kısmen kabulü ile davacıların yapmış olduğu tamir masrafı ve zayi nedeniyle yerine almak zorunda kaldıkları yeni eşyalar için ödemiş oldukları 2.441,00 TL maddi tazminatın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline fazlaya dair talebin reddine, karar verilmiştir.

Karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Karar, davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 108,75 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 26/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4923, Karar No: 2010/5594, Tarih: 19.07.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/4923 E.  ,  2010/5594 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2008/41607

Annesi ...'ı canavarca his sevkiyle öldürmekten sanık ...'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (KARAMAN) Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23/10/2007 gün ve 182/152 sayılı hüküm re'sen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafi tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın "öldürme" suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafinin bir sebebe dayanmayan ve yerinde görülmeyen temyiz sair temyiz itirazlarının reddiyle, re’sen de temyize tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi (ONANMASINA), 19/07/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5439, Karar No: 2013/5733, Tarih: 27.05.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/5439 E.  ,  2013/5733 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında Elden Köyü çalışma alanında bulunan 117 ada 2 parsel sayılı 493,43 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz, satış ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle 1/5 payla ..., 4/5 payla ... adına tespit edilmiştir. Davacı ..., dava konusu taşınmazın tamamının babası ...'ten kendisine intikal ettiği iddiasıyla adına tescili talebi ile dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye temyiz karar harcının temyiz edenden alınmasına, 27.05.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7370, Karar No: 2013/6711, Tarih: 19.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/7370 E.  ,  2013/6711 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava, su aboneliği yapılması sırasında istenen kanal katılım ve şebeke bedelinden sorumlu olmadığının tespiti isteğine ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 19.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11718, Karar No: 2014/9270, Tarih: 08.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11718 E.  ,  2014/9270 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 08.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/375, Karar No: 2007/375, Tarih: 13.06.2007

Hukuk Genel Kurulu 2007/20-375 E., 2007/375 K.

**Hukuk Genel Kurulu 2007/20-375 E., 2007/375 K.**

**- EKSİK İNCELEME

- KADASTRO TESPİTİNE İTİRAZ

- ORMAN KADASTROSU

- YETERSİZ BİLİRKİŞİ RAPORU**- 5304 S. KADASTRO KANUNUNDA DEĞİŞİKLİK YAPILMASI HAKKIND... [ Madde 14 ]

- 3402 S. KADASTRO KANUNU [ Madde 45 ]

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki "kadastro tespitine itiraz" davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tunceli Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.06.2006 gün ve 2006/120 E- 390 K. sayılı kararın incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin 13.11.2006 gün ve 2006/11613-15175 sayılı ilamı ile;

(...Kadastro sırasında U…

……….. Köyü 105 ada 4 parsel sayılı 3.723,38 m2 yüzölçümündeki taşınmaz senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı Ali A…

… adına tespit edilmiştir.

Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kadastro tespitine itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzeride orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.