muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/14040, Karar No: 2022/10290, Tarih: 14.09.2022

**4. Hukuk Dairesi         2021/14040 E.  ,  2022/10290 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Van Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

İLK DERECE

MAHKEMESİ : Yüksekova 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan istinaf incelemesi sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı istinaf başvurusunun kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı vekili; Hakkari Valiliği tarafından Yüksekova ilçesinde 13/03/2016 tarihinden 30/05/2016 tarihinde kadar sokağa çıkma yasağı ilan edildiğini, sokağa çıkma yasağı süresince yaşanan yoğun çatışmalar nedeniyle müvekkiline ait sigortalı taşınmazın kullanılamaz hale geldiğini, belirterek fazlaya ilişkin haklarının saklı kalmak kaydıyla 100.000,00 TL zararının davalı ... şirketine yapılan başvuru tarihi olan 30/05/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddine karar verilmesini gerektiğini savunmuştur.

İlk derece mahkemesince, davanın kısmen kabulü ile 89.062,50 TL maddi tazminatın davalı ... şirketinin temerrüde düştüğü tarih olan 15/07/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... şirketinden alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir. Davalı vekilince istinafa başvurulması üzerine de Bölge Adliye Mahkemesince; davalı vekilinin temerrüt tarihi dışında istinaf başvurusunun ayrı ayrı esastan reddine, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak yeniden hüküm kurulmasına, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile 89.062,50 TL sigorta alacağının 16/07/2016 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş; hüküm, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle HMK 355. maddesindeki kamu düzenine aykırılık halleri resen gözetilmek üzere istinaf incelemesinin, istinaf dilekçesinde belirtilen sebeplerle sınırlı olarak yapılacağı kuralına uygun biçimde inceleme yapılıp karar verilmiş olmasına, dava şartları, delillerin toplanması ve hukukun uygulanması bakımından da hükmün bozulmasını gerektirir bir neden bulunmamasına göre davalı vekilinin yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün HMK’nun 370/1. maddesi gereğince ONANMASINA, HMK’nın 373. maddesi uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesine gönderilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 4.562,85 TL kalan onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına 14/09/2022 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2808, Karar No: 2015/14915, Tarih: 25.06.2015

**5. Hukuk Dairesi         2015/2808 E.  ,  2015/14915 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 12/08/2014

NUMARASI : 2012/533-2014/364

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalı B.. A.. vd. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Vekilin, davalılardan T.. B.., F.. K.., Y.. M.., S.. M.., B.. M.., S. A. K. A. ve K.. Ç..'ten almış olduğu vekaletnameler dosya içerisinde yoktur.

Bu itibarla; varsa vekaletname eklendikten, yoksa gerekçeli karar adı geçen davalılara tebliğ edilip, temyiz süresi de beklendikten sonra,

Birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2886, Karar No: 2014/4632, Tarih: 18.03.2014

**4. Hukuk Dairesi         2014/2886 E.  ,  2014/4632 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Anadolu 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 20/11/2013

NUMARASI : 2013/370-2013/410

Davacı H.. Ç.. vekili Avukat E.. Ş.. tarafından, davalı M.. Ç.. vdl aleyhine 29/03/2011 gününde verilen dilekçe ile manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kısmen kabulüne dair verilen 20/11/2013 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına, delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar M.. Ç.. ve N.. Ç..'a yönelik temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davalılardan E.. Ç..'a yönelik temyiz itirazları yönünden;

Dava, haksız eylem nedeni ile uğranılan manevi zararın ödetilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 30/12/2011 günlü ve 2011/2219 Esas, 2011/754 Karar sayılı ilam ile davanın kısmen kabulüne ve davalıların ayrı ayrı 3.000 TL manevi tazminat ile sorumlu tutulmasına karar verilmiş; anılan karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir. Dairemizin 12/03/2013 gün, 2012/5434 Esas, 2013/4495 Karar sayılı ilamı ile davalılardan E.. Ç..'ın tüm temyiz itirazları reddedilmiş diğer davalılar M.. Ç.. ve N.. Ç.. yönünden ise yerel mahkeme kararı bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama neticesinde, davalılar M.. Ç.. ve N.. Ç..'ın ayrı ayrı 750 TL manevi tazminat ile, davalı E.. Ç..'ın ise 1.500 TL manevi tazminat ile sorumlu tutulmalarına karar verilmiştir.

Dairemiz bozma ilamı davalılar M.. Ç.. ve N.. Ç.. yönünden olup davalılardan E.. Ç..'ın tüm temyiz itirazları reddedilmiştir. Davalılardan E.. Ç..'ın 3.000 TL manevi tazminat ile sorumlu tutulmasına dair verilen ilk kararın kesinleşmesine rağmen davacı aleyhine olacak şekilde bu davalı yönünden yeniden hüküm kurulması doğru değildir. Kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda (2) sayılı bentte gösterilen nedenlerle BOZULMASINA; davalılar M.. Ç.. ve N.. Ç..'a yönelik temyiz itirazlarının (1) sayılı bentte açıklanan nedenlerle reddine ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 18/03/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5941, Karar No: 2018/2139, Tarih: 08.05.2018

**1. Ceza Dairesi         2016/5941 E.  ,  2018/2139 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

ÖLDÜRÜLEN : ...

KATILANLAR : ..., ...

SUÇ : Kasten öldürmek

HÜKÜM : TCK'nun 81, 29, 62, 53, 54, 63. maddeleri uyarınca; 15 yıl hapis cezası.

TEMYİZ EDENLER : Katılan ..., katılan ... vekili, sanık müdafii, re'sen

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'ın, maktul ...'i kasten öldürme suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı haksız tahrik ve takdiri indirim sebeplerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, sanık savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, duruşmalı olarak incelenen dosyaya göre verilen hükümde düzeltme nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafilerinin; haksız tahrikin derecesine, katılan ... vekillerinin; suçun tasarlanarak ve canavarca hisle işlendiğine, haksız tahrik indirimi ile takdiri indirim uygulanmaması gerektiğine yönelen, katılan ...'nin; bir gerekçeye dayanmayan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle;

24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanan Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarih, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin iptal edilen bölümleri nazara alındığında mahkemenin bu madde ile yaptığı uygulama yasaya aykırı ise de, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkralarında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün "Anayasa Mahkemesi'nin iptal kararındaki hususlar gözetilerek 5237 sayılı TCK'nun 53/1-2-3. maddelerinin tatbikine" şeklinde, değiştirilmesine karar verilmek .suretiyle DÜZELTİLEN hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı olarak ONANMASINA, 08/05/2018 gününde oybirliği ile karar verildi.

zurunda ve duruşmada savunmasını yapmış bulunan sanık ... müdafii Avukat ...'nun yokluğunda 10/05/2018 gününde usulen ve açık olarak anlatıldı.
Yargıtay — Esas No: 2016/30808, Karar No: 2016/19056, Tarih: 09.11.2016

**7. Hukuk Dairesi         2016/30808 E.  ,  2016/19056 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

YARGITAY İLAMI

Davalı işyerinin fesih tarihindeki çalışan sayısının dosya kapsamından tespitinin mümkün olmadığı anlaşılmakla SGK'na müzekkere yazılarak, fesih tarihinde davalı şirketin tüm yurtta aynı iş kolunda çalışan kaç işçisi olduğu sorulup, ilgili belgeler istenerek eklenip gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 09/11/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/19892, Karar No: 2014/26546, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/19892 E.  ,  2014/26546 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Gaziantep 5. İş Mahkemesi

Tarihi : 26.02.2014

No : 2013/135-2014/53

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1828, Karar No: 2017/12771, Tarih: 12.10.2017

**3. Ceza Dairesi         2017/1828 E.  ,  2017/12771 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Oluşa, dosya kapsamına, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanlarına, bu beyanlar ile uyumlu adli rapora göre katılanın iki parmağının kırıldığının sabit olmasına, taraf beyanları ile tanık beyanlarına göre, bu kırıkların sanık ile katılan arasında yol verme meselesi yüzünden meydana gelen tartışma ve kavga esnasında gerçekleştiğinin sabit olmasına göre, sanığın atılı suçtan mahkumiyeti yerine yasal ve yerinde olmayan gerekçeyle beraatine karar verilmesi ve şartları bulunması halinde 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 12/10/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/32493, Karar No: 2019/15260, Tarih: 10.12.2019

**19. Ceza Dairesi         2019/32493 E.  ,  2019/15260 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : Davanın Reddi, Beraat

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

I-Sanık ... hakkında verilen davanın reddi hükmüne yönelik incelemede;

Davanın reddine yönelik katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,

II-Sanıklar hakkında verilen beraat hükümlerine yönelik incelemede;

Sanıkların dava konusu yerin ...'den kaldığını, suça konu yere ilişkin kadastro mahkemesinde dava açıldığını ve davanın devam ettiğini savunmaları, bir örneği dosya arasına alınan Dereli Kadastro Mahkemesi'nin 2009/51 Esas sayılı, sanık ...'in eşi ve sanık ...'in babası olan ...'in davacısı olduğu kadastro tespitine itiraz davasının derdest olduğunun anlaşılması karşısında, suça konu yerin kadastro tespitine itiraz edilen yerle aynı yer olup olmadığı ve suça konu yerin suç tarihi itibariyle orman sayılan yerlerden olup olmadığının tespiti açısından alanında uzman orman ve harita mühendisi bilirkişiler ile keşif yapılarak, suça konu yerin kadastro tespitine itiraz edilen yer olduğunun anlaşılması halinde Dereli Kadastro Mahkemesi'nin 2009/51 Esas sayılı dosyası 5237 sayılı TCK'nin 67/1. maddesi gereğince bekletici mesele yapılıp, sonucuna göre; sanıkların hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Kabule göre de;

Suça konu yerde bulunan yapının müsaderesi hususunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca, tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 10.12.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/13157, Karar No: 2013/2732, Tarih: 18.02.2013

**21. Hukuk Dairesi         2011/13157 E.  ,  2013/2732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, davalılardan işverene ait işyerinde geçen çalışmalarının tespitine kurum sataşmasının önlenmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kısmen kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı Kurum ve davalı ...'nün tüm, davalı ...'nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava; davacı murisinin Sıtma Savaş Merkezi işyerinde 01.05.1957 – 31.09.1957 tarihleri arasında geçen hizmetlerinin tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece; davacının murisi Balum Dönmez'in davalı ... iş yerinde 01.05.1957 – 31.08.1957 tarihleri arasında asgari ücretle, kesintisiz şekilde 506 sayılı yasa kapsamında sigortalı olarak çalıştığının tespitine, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden; davanın ilk olarak davalı Kurum ve davalı ... aleyhine açıldığı, mahkemece davacı murisinin davalı ...'ne ait işyerinde 01.05.1957 – 31.08.1957 tarihleri arasında kesintisiz asgari ücretle çalıştığının tespitine karar verildiği, ancak davacı murisinin ekli Kurum bordosu ile 1957 yılı haziran ayında 25 gün süre çalıştığına ilişkin bildirimin Kurum'da ‘’137’’ işyeri sicil numarası ile tescilli olan “ Sıtma Eradikasyon Başkanlığı ’’ işyerinden verildiği ve çalışmanın tespiti istenilen sürelerin de aynı işyerinde geçmiş çalışmalar olduğu anlaşıldığı halde işveren olarak davalı ... ... hakkında hüküm kurulmasının isabetsiz olduğu ve gerçek işveren olduğu anlaşılan “ Sıtma Eradikasyon Başkanlığı ” nın bağlı olduğu birim araştırılıp yöntemince davaya dahil edilerek taraf teşkili sağlandıktan sonra çıkacak sonuca göre bir karar vermek gerektiği, davalı ... ... hakkındaki davanın husumetten reddi gerektiği

belirtilerek kararın bozulduğu, bozma kararı üzerine 137 numaralı işyerinin “ Sıtma Eradikasyon Başkanlığı ” olduğu ve buranın da İl Sağlık Müdürlüğü'ne bağlı olduğu anlaşıldığından ilgili müdürlük davaya dahil edilerek karar verildiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda; her ne kadar mahkemece bozma ilamına uyularak karar verilmişse de bozma ilamında, davalı ... hakkındaki davanın husumet yokluğundan reddine karar verilmesi gerektiği belirtilmesine rağmen bu hususta herhangi bir hüküm kurulmaması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı ...'nin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde temyiz edenlerden davalı Tabibler Birliği'ne iadesine

18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4726, Karar No: 2019/3795, Tarih: 30.04.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/4726 E.  ,  2019/3795 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve taşınmazın yayla olarak sınırlandırılması davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen yukarıda gün ve sayısı yazılı hükmün; Dairemizin 12.04.2018 gün ve 2015/10470 Esas- 2018/2924 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla, dosya içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, çekişmeli taşınmazın evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu olamayacağı iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Dava konusu taşınmazın ... İlçesi, ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ... , ..., , ..., , ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, çekişmeli yere yakın mesafede ... Mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarihli ve 2000/8-1836 Esas, 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Dava konusu taşınmazın bulunduğu bölge, herkesçe bilinen maruf ve meşhur "... " Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup, taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun için de geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu beldede belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK'nın 238/2 maddesine göre "Maruf ve meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz." Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın "yayla" olma özelliğini kaybettirmez.

Ancak, 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinde 20.06.2007 tarihli ve 26558 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli ve 5685 sayılı Kanunla değişiklik yapılmış "Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir." hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarihli ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir kanun ve düzenleyici hüküm o kanunun yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı Kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse kanun uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaz için davalıya emlak ve rayiç bedel toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalı, öncesinin yayla olmadığı kesin olarak saptanırsa yine şimdi olduğu gibi dava reddedilmelidir.