muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/529, Karar No: 2022/1017, Tarih: 22.06.2022

22. Görüldüğü üzere Bölge Adliye Mahkemesince verilen ilk kararda davacı ile davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. arasında imzalanan “Yurt dışı hizmet akdi”nin “Anlaşmazlık Halinde Uygulanacak Mevzuat ve Yetkili Makamlar” başlıklı 16. maddesinin 1. cümlesinde yer alan yetkili mahkemeye ilişkin düzenleme dikkate alınarak ve davacının yurtdışına davalı ... İnş. San. ve Tic. A.Ş. tarafından götürüldüğü, diğer davalı ... (S.p.A.) A.Ş’nin de Türkiye'de şubesinin bulunduğu gerekçesine yer verilmiş iken, direnme kararında sözleşmenin matbu olarak düzenlenmesi ile sözleşmenin 3. maddesinde yer alan işverenin bilgi verme yükümlülüğüne ilişkin hükmün değerlendirilmesinden hareketle hukuk seçiminin geçersiz olduğu tespiti yapıldıktan sonra MÖHUK’nın 27/4. maddesinde düzenlenen sıkı ilişkili hukuk kavramına yer verilerek sıkı ilişkili hukukun Türk Hukuku olduğuna dair gerekçeler sıralanmıştır.

23. Buna göre Bölge Adliye Mahkemesinin direnme olarak adlandırdığı kararın, usul hukuku anlamında gerçek bir direnme kararı olmadığı, bozmadan önceki kararda tartışılıp değerlendirilmemiş, dolayısıyla Özel Daire denetiminden geçmemiş yeni gerekçeye dayalı yeni hüküm niteliğinde olduğu her türlü duraksamadan uzaktır.

24. Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında, direnme kararında Özel Dairenin bozma kararından sonra hangi gerekçe ile Umman Hukukunun uygulanmadığının açıklanarak bozma kararının karşılandığı, buna göre somut olayda yeni hüküm bulunmadığı görüşü ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

25. Hâl böyle olunca, Bölge Adliye Mahkemesince verilen bu yeni hükmün temyizen incelenmesi görevi Hukuk Genel Kuruluna değil, Özel Daireye aittir.

26. Bu nedenle yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosya Özel Daireye gönderilmelidir.

V. SONUÇ:

Açıklanan nedenlerle;

Taraf vekillerinin yeni hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesi için dosyanın YARGITAY 9. HUKUK DAİRESİNE GÖNDERİLMESİNE, 22.06.2022 tarihinde oy çokluğu ile kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/1796, Karar No: 2012/1114, Tarih: 23.02.2012

Diğer arsa sahibi ...'in, tahsil kararı verilen 6.790,00 TL üzerinden hesaplanacak vekâlet ücreti ile sorumlu tutulması gerekirken, daha fazla vekâlet ücreti ile sorumlu tutulması da hatalı olmuştur.

Kararın bu nedenlerle bozulması gerekirse de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, HMK'nın geçici 3. maddesi yollamasıyla HUMK'nın 438/VII. maddesi uyarınca kararın düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle yüklenici kooperatifin tüm, arsa sahiplerinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın hüküm fıkrası “Karşı Davada” bölümünde yer alan “karşı davacı kooperatif kendisini vekille temsil ettirdiğinden Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 8.413,20 TL vekâlet ücretinin karşı davalılardan tahsili ile karşı davacıya verilmesine” paragrafının karardan çıkarılmasına, yerine “karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi'nin 12. maddesi de dikkate alınarak 1.100,00 TL vekâlet ücretinin ...'ten alınarak karşı davacı kooperatife verilmesine, karşı davanın davalısı ...'ten vekâlet ücreti tahsiline yer olmadığına” rakam ve kelimelerinin yazılmasına, kararın değiştirilmiş bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 293,40 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı-k.davacı SS Gülen Arkadaş Konut ... Kooperatifi'nden alınmasına, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacı-k.davalılar Yakup ve ...'e geri verilmesine, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6599, Karar No: 2016/11059, Tarih: 12.12.2016

**1. Hukuk Dairesi         2016/6599 E.  ,  2016/11059 K.**

**"İçtihat Metni"**

....

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın reddine ilişkin olarak verilen karar davacı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ...'un raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, paydaşlar arasında ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, 8645 ada 1 parsel sayılı taşınmazda 18/03/2010 tarihinde 426/1332 pay satın alarak paydaş olduğunu, taşınmazın tamamının davalılarca kullanıldığını, kendisinin kullanımının engellendiğini, açtığı ortaklığın giderilmesi davası sonucu ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verildiğini ileri sürerek payını edinme tarihinden itibaren toplam 12.000 TL ecrimisilin davalılardan hisseleri oranında faizi ile tahsiline, fazlaya ilişkin hakların saklı tutulmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalılardan ... ve ....ydaşların her birinin taşınmazı kullandıklarını, davacının kullanımını engellemediklerini belirterek davanın reddini savunmuşlar, diğer davalılar ... ve .... ise usulüne uygun tebligat yapılmasına rağmen herhangi bir savunma getirmemişlerdir.

Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine ilişkin kararın 26/11/2012 tarihinde kesinleştiğini, sözü edilen davanın davalılarının dahi kesinleşen karar kapsamında satış talebinde bulunma hak ve yetkilerinin mevcut olduğu, intifadan men koşulunun gerçekleşmediği, davacının ecrimisil davası açmakta hukuki yararı bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaş, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan her zaman ecrimisil istiyebilir. Elbirliği mülkiyetinde de paydaşlardan biri öteki paydaşların olurlarını almadan veya miras şirketine temsilci atanmadan tek başına ortak taşınmazdan yararlanmasına engel olan ortaklar aleyhine ecrimisil davası açabilir. Ancak, o paydaşın, payına karşılık çekişmesiz olarak kullandığı bir kısım yer varsa açacağı ecrimisil davasının dinlenme olanağı yoktur. Yerleşmiş Yargıtay içtihatlarına ve aynı doğrultudaki bilimsel görüşlere göre payından az yer kullandığını ileri süren paydaşın sorununu, kesin sonuç getiren taksim veya ortaklığın satış yoluyla giderilmesi davası açmak suretiyle çözümlemesi gerekmektedir.

./..

./..

Kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Yine paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belli bulunması durumunda, davacı paydaş tarafından davalı paydaş aleyhine bu taşınmaza ilişkin elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri dava açılması hallerinde yine intifadan men koşulu aranmaz.

Bu nedenle, davaya konu taşınmazlar yönünden sayılan istisnalar dışında intifadan men koşulunun gerçekleşmesi aranacak ve intifadan men koşulunun gerçekleştiği iddiası, her türlü delille kanıtlanabilecektir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 27.02.2002 gün ve 2002/3-131 E, 2002/114 K sayılı ilamı).

Somut olaya gelince paydaşlar arasında açılan ortaklığın giderilmesi davasının kabulle sonuçlandığı ve kararın kesinleştiği gözetildiğinde intifadan men koşulunun gerçekleştiğinin kabulü gerekir. Öte yandan açılan dava sonucu ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmesi taşınmazdan yararlanamayan paydaşın ecrimisil istemesine engel teşkil etmez.

Hâl böyle olunca, yukarda belirtilen ilkelere ve somut olaya göre inceleme yapılıp dava konusu taşınmazda davacının kullandığı veya kullanabileceği yer bulunup bulunmadığının saptanması, kullandığı veya kullanabileceği yer yok ise davacının taşınmazı edinme tarihi ve ortaklığın giderilmesi dava tarihi de gözetilerek isteyebileceği ecrimisil miktarının belirlenmesi, toplanan ve toplanacak delillere göre karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme ile sonuca gidilmesi isabetsizdir.

Davacı vekilinin bu yönlere ilişkin temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile, hükmün belirtilen nedenlerle (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 12.12.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4719, Karar No: 2009/6083, Tarih: 08.10.2009

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2009/4719 E.  ,  2009/6083 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tasarrufun iptali davasının yapılan yargılaması sonunda verilen hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalılar vekilince istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 10.3.2009 Salı günü davacı Hazine vekili Avukat ... ile davalı ... geldiler. Davalı ... tarafından gelen olmadı. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davacı ve davalı ... vekili eksiklik nedeniyle iade edilen dosya ikmal edildikten sonra tekrar gelmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, dava dışı ... Özel Eğitim Kurumları Tic. A.Ş.nin vergi borçları nedeniyle şirketin ortağı ve temsilcisi olan ... hakkında icra takibi yaptıklarını; ancak, kendisine ait taşınmazı vergi borcunun tahsiline engel olmak amacı ile diğer davalı ...’e sattığını öne sürerek, yapılan tasarrufun iptalini talep etmiş, yargılama sırasında taşınmazın başka kişilere satıldığının anlaşılması nedeniyle dava bedele dönüştürülmüştür.

Davalılar, usulüne uygun davetiye tebliğine rağmen cevap vermemişlerdir.

Mahkemece, davalı ...’ın borçlunun mali durumunu bilebilecek kişilerden olması nedeniyle davanın kabulüne ve taşınmazın elden çıkarılma tarihindeki değeri olan 55.000.00 YTL.nin borç ve ferilerini geçmemek kaydıyla davalılardan tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına, davalılardan ...’in asıl borçlu şirketin vergi borcu nedeniyle bir başka taşınmazını teminat olarak vermesi ve her iki davalının dava dışı ... Özel Eğitim Hizmetleri Tic. A.Ş. de yönetim kurulu üyeliklerinde bulunmaları ve tüm dosya kapsamından davalı 3. kişi Sedat’ın borçlu davalının mali durumu ile alacaklılardan mal kaçırma kastını bilebilecek durumda olduğunun anlaşılmasına ve kararda yazılı diğer gerekçelere göre, davalılar vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve 625.00.-TL vekalet ücretinin davalılardan alınarak duruşmada vekille temsil olunan davacıya verilmesine, aşağıda dökümü yazılı 2.227.50.-TL kalan onama harcının temyiz eden davalılardan alınmasına 8.10.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4428, Karar No: 2009/5752, Tarih: 28.09.2009

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2009/4428 E.  ,  2009/5752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 106 ada 1 parsel sayılı 426.91 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz beyanlar hanesinde ..., ... ve ...’in işgalinde bulunduğu şerhi verilerek 4753 sayılı yasa ile oluşan tapu kaydı nedeniyle davalı Hazine adına tespit edilmiştir. Davacılar ..., ... ve ... , yasal süresi içinde kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulü ile çekişme konusu 106 ada 1 sayılı parselin eşit paylarla davacılar ..., ... ve ... adlarına tesciline karar verilmiş; hüküm ,davalı Hazine vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece Hazineye ait Ağustos 927 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydının taşınmazı kapsadığı ancak kaydın sınırları sabit olmasına rağmen, miktarının sınırların kapsadığı yer kadar büyük olmadığı, miktarının da nereye tekabül ettiğinin bilinememesi nedeniyle uygulama imkanı bulunmadığından 1963 yılında 4753 sayılı Yasa ile Hazine adına tapuya tescil edilerek tapulu taşınmaz haline döndüğü ve bu tapunun tesisinden geriye davacı taraf yararına 3402 sayılı Kadastro Kanunu'nun 14 ve 46. maddesinde öngörülen 20 yıl süre ile malik sıfatıyla zilyetlik koşullarının gerçekleştiği kabul edilmek suretiyle hüküm kurulmuş ise de; mahkemece yapılan araştırma, inceleme ve uygulama hüküm vermeye yeterli bulunmamaktadır. Taşınmazın bulunduğu bölgede Toprak Komisyonunca 4753 ve 5618 sayılı yasalar uyarınca çalışmalar yapılmıştır. Bu çalışmalarda, kadastro tespiti sırasında taşınmaza uygulanan ve uyduğu tespit edilen 8.11.1963 tarih ve 438 numaralı tapu kaydı ile taşınmaz, Hazine adına tescil edilmiştir. Hazinenin tapu kayıtlarının dayanağını teşkil eden 20.7.1963 tarihli belirtmelik tutanağının 21/17 no parseli ile ... icarında olduğu, kaçak ve yitik kişilerden Hazineye intikal ettiği, 1937 tarih 9-16 tahrir numaralı vergi kayıtları ve Ağustos 927 tarih 1 sıra numaralı tapu kaydı ile Hazine adına kayıtlı olduğu, 1951 yılında köye gelen şahısların Hazineden icar ile kullandığı belirtilerek Hazine adına belirtmesi yapılarak; Hazine adına tapu kayıtları oluşturulmuştur. Mahkemece belirtmelik tutanağında uygulanan Ağustos 927 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı tüm tedavülleri varsa haritası ile birlikte getirtilmemiş kaydın kadastro tespiti sırasında revizyon görüp, görmediği araştırılmamış, varsa bu taşınmazların kadastro tespit tutanak suretleri getirtilmek suretiyle tapu kaydı, revizyon gördüğü parseller de dikkate alınarak keşifte uygulanan kaydın kapsamının varsa haritasına göre, haritası yoksa “İspiril Dağı, Miciç banisi, Haci bal ziyareti ve Nihil” olan hudutları itibarı ile gayri sabit hudutlu olduğu gözönüne alınarak miktarına göre kapsamının belirlenmesi gerektiği düşünülmemiştir. Yine belirtmelik tutanağında

./..

2009/4428-5752 S/2

uygulanan 1937 tarih 9-16 tahrir numaralı vergi kayıtlarının tümü ve tahrir kayıtlarının Hazine adına oluşum nedenine ilişkin belgeler getirtilmemiş, belirtmelik tutanaklarına göre Hazineye ait aynı tapu ve vergi kayıtlarının uygulandığı taşınmazlar hakkında, şahıslarca Hazine aleyhine açılan ve Kadastro Mahkemesinde görülmekte olan davaların birleştirilmesi gerektiği düşünülmemiştir. Dosyaya getirtilen nüfus kayıt örneğinden belirtmelik bilirkişilerinin ölü olduğu anlaşılmakta ise de belirtmelik tutanağında muhtar ve aza olarak imzası bulunan şahısların ölü olup olmadıkları araştırılmamış; sağ iseler belirtmelik tutanağının içeriği hakkında tanık olarak bilgilerine başvurulmamıştır. Yine belirtmelikte isimleri geçen şahısların kim oldukları ve icarcı olup olmadıkları üzerinde de durulmamıştır. Böylesine eksik inceleme ile karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için öncelikle belirtmelik tutanağında gösterilen Hazine adına kayıtlı Ağustos 1927 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavülleri, varsa haritası, tapu kaydı, varsa kadastro sırasında revizyon gördüğü parsellerin kadastro tespit tutanağı suretleri, 1937 tarih 9-16 tahrir numaralı vergi kayıtları ile bu kayıtların Hazine adına kaydedilmesinin nedenini oluşturan oluşum belgeleri, belirtmelikte imzası bulunan tüm muhtar ve azaların nüfus kayıt örnekleri, taşınmazın doğusundaki dereden sonraki mera parseline ilişkin kadastro tespit tutanağı sureti getirtilerek dosya ikmal edildikten sonra; taşınmaz başında yerel bilirkişiler, taraf tanıkları, belirtmelik ve tespit bilirkişileri ve teknik bilirkişi katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır

. Keşifte yerel bilirkişiler yardımı ile Ağustos 1927 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydı uygulanarak, hudutları zeminde tek tek göstertilmeli, gösterilen hudutlar teknik bilirkişiye haritasında işaret ettirilmeli, kaydın haritası varsa kapsamı haritasına göre, haritası yoksa kayıt hudutları gayri sabit olduğundan miktarına göre kapsamı belirlenmeli, tapu kaydı kapsamı belirlenirken söz konusu kaydın revizyon gördüğü parseller nazara alınmalı, aynı şekilde belirtmelikte uygulanan vergi kayıtları da uygulanarak kapsamı belirlenmeli, bu kayıtlarının Hazine adına oluşum nedeni üzerinde durulmalı, yerel bilirkişi ve tanıklardan taşınmazın geçmişte ne olduğu, kim veya kimler tarafından ne suretle ve ne zamandan beri kullanıldığı, icar ile kullanılıp kullanılmadığı, taşınmazın kaçak ve yitik kişilerden kalıp kalmadığı hususlarında maddi olaylara dayalı ayrıntılı bilgi alınmalı, belirtmelikte imzası bulunan muhtar ve azalar sağ iseler belirtmeliğin içeriği hususunda beyanlarına başvurulmalı, Hazine adına oluşan tapu kayıtlarının dayanağı belirtmelikte Ağustos 1927 tarih ve 1 sıra numaralı tapu kaydının uygulandığı ve aynı şekilde davalı bulunan tüm parsellerle ilgili dava dosyalarının birleştirilmesi gerektiği düşünülmeli, teknik bilirkişiden keşfi takibe imkan verir ve uygulanan kayıtların kapsamını gösterir ayrıntılı ve krokili rapor alınmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulüyle hükmün BOZULMASINA, 28.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4402, Karar No: 2021/6200, Tarih: 06.10.2021

**4. Hukuk Dairesi         2021/4402 E.  ,  2021/6200 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

K A R A R

Dosyanın incelemesinde;

1-) Davacı ... ...’in yargılama esnasında reşit olduğu anlaşıldığından; öncelikle davacı ... ... tarafından Av. ...’ın yetkilendirildiğini gösterir vekaletname bulunması halinde dosyaya eklenmesi, vekaletname bulunmaması veya dosyaya sunulmaması halinde kararın davacı asile tebliği ile temyiz süresinin beklenmesi, bu süre içerisinde davacı asil tarafından temyiz dilekçesi sunulması halinde temyiz incelemesi yapılmak üzere,

2-) Hükmü temyiz eden davacı vekiline İtiraz Hakem Heyeti kararının Sigortacılık Kanunu'nun 30/16 maddesi uyarınca Komisyon müdürü tarafından tebliğine ilişkin belgeye dosya içerisinde rastlanılmamış olup, tebliğ belgesinin dosya içerisine alındıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere,

3-) Davalı vekilinin cevap dilekçesinde sözünü ettiği ödemeye ilişkin ibraname ve ödeme belgelerinin dosya içerisine alındıktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE 06/10/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13184, Karar No: 2013/9408, Tarih: 09.04.2013

**7. Ceza Dairesi         2010/13184 E.  ,  2013/9408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 3.Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Sanığın hükümlülüğüne, mükerrirlere özgü infaz rejimine tabi tutulmasına ve müsadereye

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5237 sayılı TCK.nun 58/7.maddesinde, mahkumiyet kararında, hükümlü hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtileceği öngörülmüştür.

5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 108.maddesinin 4.fıkrasında "Hakim, mükerrir hakkında cezanın infazının tamamlanmasından sonra başlamak ve bir yıldan az olmamak üzere denetim süresi belirler." 5.fıkrasında "Tekerrür dolayısıyla belirlenen denetim süresinde, koşullu salıvermeye ilişkin hükümler uygulanır." 6.fıkrasında "Hakim, mükerrir hakkında denetim süresinin uzatılmasına karar verebilir. Denetim süresi en fazla beş yıla kadar uzatılabilir." hükümleri mevcuttur.

Bu yasal düzenlemeler karşısında, denetim süresini belirleme ve gerektiğinde uzatma görevinin, hükmü veren mahkemeye değil, hükümlünün infaz aşamasındaki davranışlarını da değerlendirerek koşullu salıverme ile ilgili kararı verecek olan mahkemeye ait olduğu gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nun 58/7.maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanacağının belirtilmesi ile yetinilmesi gerekirken, ayrıca denetimli serbestlik tedbiri süresinin de gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322.maddesi uyarınca, hüküm fıkrasındaki "5275 sayılı yasanın 108/4.maddesi gereğince cezasının infazından sonra takdiren 1 yıl süre ile hakkında denetimli serbestlik hükümlerinin uygulanmasına" ibarelerinin çıkarılarak, "cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına" cümlesinin hükme eklenmesi, suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, hükmün sair kısımlarının aynen bırakılmasına, 09.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8581, Karar No: 2013/13373, Tarih: 17.06.2013

**7. Ceza Dairesi         2011/8581 E.  ,  2013/13373 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İzmir 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5846 sayılı kanuna muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş ise de;

Hakim huzurunda kimliğinin tespiti esnasında balık sattığını beyan eden, sabıkasında 2918 sayılı Kanuna Muhalefet ve taksirle yaralama suçlarından mahkumiyet hükmü bulunan sanığın kendisinin ve bakmakla yükümlü olduğu kişilerin geçimini ne şekilde suçtan sağladığı gelir ile karşıladığı karar yerinde tartışılıp açıklanmadan suçu meslek edindiğinin kabulü ile hakkında verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Yasaya aykırı olup, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı yasanın 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK.nun 322`nci maddesi uyarınca, hükümden mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulaması ile ilgili 8. fıkranın çıkarılması ve diğer yönlerinin aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.06.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.