muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/4096, Karar No: 2014/9387, Tarih: 10.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/4096 E.  ,  2014/9387 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Çocuğun basit cinsel istismarı (4 kez) ve beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı (3 kez)

HÜKÜM : Çocuğun basit cinsel istismarı suçlarından(4 kez), beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan (1 kez) beraat, mağdure ...'ye yönelik eyleminin çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğunun kabulü ile bu suçtan mahkûmiyet ve mağdure...'ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler sanık müdafii tarafından duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine; dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle 02.07.2014 Çarşamba saat 13:30'a duruşma günü tayin olunarak sanık müdafiine çağrı kâğıdı gönderilmişti.

Belli günde Hâkimler Kurulu duruşma salonunda toplanarak Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından ... hazır olduğu halde oturum açıldı.

Yapılan tebligat üzerine dosyadaki vekâletnameye dayanarak sanık ... adına gelen Av. ... huzura alınarak duruşmaya başlandı.

Duruşma isteğinin süresinde ve yerinde olduğu anlaşıldıktan sonra uygun görülen talep ve mütalaa dairesinde sanık ... hakkında DURUŞMALI inceleme yapılmasına oybirliğiyle karar verilerek tefhim olunduktan sonra işin açıklanmasına dair raportör üye tarafından düzenlenen rapor okundu.

Raportör üye rapora ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirdi.

Sanık müdafii temyiz layihasını açıklayarak savunmada bulunup müvekkili hakkındaki hükmün BOZULMASINI istedi.

Yargıtay Cumhuriyet Savcısı tebliğname içeriğini tekrar etti.

Son sözü sorulan sanık müdafii savunmasına ilave edecek bir cihet bulunmadığını bildirmekle dosya incelenerek karar verilip tefhim olunmak üzere duruşmanın 16.07.2014 Çarşamba günü saat 13:30'a bırakılmasına oybirliğiyle karar verildi.

Belli günde oturum açıldı. Dava evrakı incelenerek gereği görüşülmüş olduğundan aşağıda yazılı karar ittihaz olundu.

15 yaşından küçük mağdure ... ve kanuni temsilcisi olan babası ...'nin duruşmaya gelerek sanıktan şikâyetçi olmadıklarını bildirdiklerinin anlaşılması karşısında, mağdureye zorunlu olarak atanan vekilinin, davaya katılma ve hükmü temyiz etme hakkı bulunmadığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİYLE, incelemenin sanık müdafiin mahkûmiyet hükümlerine, katılan mağdureler ... ve... vekillerinin beraat hükümlerine yönelik temyizleriyle sınırlı olarak yapılmasına, karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında tanıklar ...ve ...'nın mağdur olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Gerekçeli karar başlığında tanıklar ...ve ...'nın mağdur olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.

Sanık hakkında katılan mağdure ...'ye yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik sanık müdafiin temyizi ile katılan mağdureler ...ve ...'e yönelik aynı suçtan kurulan beraat hükümlerine yönelik katılan mağdureler vekillerinin temyizlerinin incelenmesinde;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile 5237 sayılı Kanundaki cinsel dokunulmazlığa karşı suçlar yeniden düzenlenmiş ise de; sanığın eylemine uyan çocuğun basit cinsel istismarı suçu açısından 6545 sayılı Kanunun lehe hükümler içermemesi karşısında bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle sanık hakkında verilen beraat hükümleri ile, delilleri iddia ve savunma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan sanık hakkında çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan mahkûmiyet hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdureler vekilleri ile sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında katılan mağdure ...'ya yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 59. maddesi ile 5237 sayılı Kanunun 103. maddesinde düzenlenen çocuğun cinsel istismarı suçunun yeniden düzenlenmesi karşısında; 5237 sayılı TCK.nın 7. maddesinin 2. fıkrasındaki "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü gözetilerek, lehe olan hükmün, önceki ve sonraki kanunların bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenmesi ve her iki kanunla ilgili uygulamanın, denetime imkan verecek şekilde kararda gösterilmesi suretiyle yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Sanık hakkında katılan mağdure ...'e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan mağdure vekilinin temyizine gelince;

Sanık hakkında katılan mağdure ...'e yönelik çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan mağdure vekilinin temyizine gelince;

Suç tarihinde 11 yaşı içinde bulunan mağdurenin anlatımları, bu anlatımları doğrulayan diğer mağdurların anlatımları, tanık beyanları ve tüm dosya içeriğine göre, 2010 yılının 2. öğretim döneminde sınıf öğretmeni olan sanığın, mağdureye öğretmen-öğrenci ilişkisini aşacak şekilde bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda göğüslerine dokunmak, beline sarılmak, alnından ve yanağından öpmek şeklindeki sübut bulan eylemlerinin zincirleme şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçunu oluşturduğu ve mahkûmiyetine hükmolunması gerektiği gözetilmeden, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek dosya içeriğine uygun düşmeyen gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan mağdure ... vekili ve sanık müdafiin temyiz itirazları ile sanık müdafiin duruşmalı inceleme sırasındaki sözlü savunmaları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.10.07.2014 tarihinde verilen işbu karar 16.07.2014 tarihinde Yargıtay Cumhuriyet Savcılarından... hazır olduğu halde sanık müdafiin gıyabında tefhim olundu.
Yargıtay — Esas No: 2015/12893, Karar No: 2016/6272, Tarih: 18.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/12893 E.  ,  2016/6272 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 18.03.2008 tarih ve 9-7-56 sayılı kararında açıklandığı üzere, kovuşturma evresinde kendisine müdafii atandığından sanığın haberdar edilmediği durumlarda müdafiiye yapılan tefhim ve tebliğin kendisine bağlanan hukuki sonuçları doğurmayacağı, talimat mahkemesince savunması alınan suça sürüklenen çocuk ...'in; duruşma tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmuş olduğu ve avukat istemediğini dile getirdiği, suça sürüklenen çocuğun mahkemece atanan müdafiiden haberinin olmadığı, yokluğunda ve müdafiinin yüzüne karşı verilen hükmün müdafii tarafından temyiz edildiğinin anlaşılması karşısında; 29/11/2012 tarihli mahkumiyet kararının cezaevinde olduğu takdirde cezaevi adresine, cezaevinde olmadığı takdirde bilinen en son adresinde yöntemine uygun şekilde, bilinen adresinde tebliğ yapılamıyorsa, varsa mernis adresinde suça sürüklenen çocuk ...'e tebliği ile müdafiinin temyiz istemini kabul edip etmediğinin sorulması ve vermesi halinde temyiz dilekçesi de dosyasına eklendikten sonra incelenmek üzere dairemize gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 18/04/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24957, Karar No: 2014/24038, Tarih: 27.11.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/24957 E.  ,  2014/24038 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle öldürme

Hüküm : TCK'nın 85/1, 50, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafiileri ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafilerinin ve katılanlar vekilinin, sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-Maden mühendisi sanığın ham madde ünite müdürü olarak çalıştığı alçı fabrikasında, sanığın şefliğini yaptığı birimde çalışan 1985 doğumlu ölenin 14.04.2011 tarihinde alçı nakil bandının çalıştığı sırada bant tambur altındaki alçıyı çek-bas ile temizlemeye çalışırken, çek-basın sapının muhafazasız olup açıkta dönmekte olan bant tamburu arasına sıkışması sonucu, çek-basın sapının ölene çarparak, künt kafa ve genel beden travmasına bağlı kafa kubbe ve kaide kemik kırıklarıyla karakterli beyin kontüzyonu, beyin zarları kanaması ile çok sayıda kot, sternum ve klavikula kemik kırıkları ile karakterli iç organ (dalak, akciğer, ince ve kalın bağırsaklar) harabiyeti ve gelişen komplikasyonlar (pürülan bronşit, pnomoni, fibrinöz perikardit, peritonit ve yaygın batın içi apse formasyonu) sonucu 13.06.2011 tarihinde ölümüne neden olduğu olayda, sanığın kusuruna ilişkin 06.02.2012 tarihli bilirkişi raporunda, sanık ve ölene tali kusur yüklendiği, şirket yöneticilerine ise etkin ve güvenli iş güvenliği önlemleri almayıp, güvenli bir organizasyon kurmadığı, dolayısıyla çalışma alanında etkinliği tamamen yetersiz işçilere bıraktığı gerekçelerinde asli kusur verildiği anlaşılmakla; şirket yöneticileri hakkında kararın kesinleşmesi beklenilmeden suç duyurusunda bulunularak açılacak davanın mevcut dosya ile birleştirilip sonucuna göre, sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken eksik inceleme ile hüküm kurulması,

2- Sanık hakkında tayin edilen uzun süreli hapis cezasının gün para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi ve esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. ve TCK'nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafiileri ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 27/11/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25014, Karar No: 2012/36597, Tarih: 05.12.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/25014 E.  ,  2012/36597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 7. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 25/10/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının bozulmasını mutazammın 04.06.2012 tarih ve 2011/32599 Esas, 2012/18921 Karar sayılı daire ilamının müddeti içinde tashihen tetkiki borçlu tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi  tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :Borçlu M. T.in icra mahkemesine başvurusu kendisine gönderilen icra emrinin ilama aykırı olarak düzenlendiğine ilişkin olup, süresiz şikayete tabidir. Takip dayanağı ilamda adı geçen E. K,,Şirketi'nin 15.04.1993 tarihinde TTK'nun 152. maddesi uyarınca nev'i değiştirerek E.İnş.Malz.Tic. ve San. Ltd.Şti unvanını aldığı, dayanak ilamdaki tazminata neden olan haksız fiilin 09.11.2000 tarihinde nev'i değiştirmeden çok sonra meydana geldiği ve dayanak ilamın Yargıty 4. Hukuk Dairesi'nin 10.11.2008 tarih ve 2008/3576 E.-2008/13649 K. sayılı ilamı ile onandığı, onama ilamında davalı olarak E. İnş.Mal.Tic. ve San.Ltd.Şti'nin gösterildiği anlaşıldığından mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekirken, Dairemizce sehven bozulduğu anlaşıldığından Dairemiz bozma ilamının kaldırılarak mahkeme kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir. SONUÇ: Borçlunun karar düzeltme isteminn kabulü ile Darimizin 04.06.2012 tarih ve 2011/32599 E.-2012/18921 K. sayılı bozma kararının kaldırılarak, Ankara 7. İcra Hukuk Mahkemesi'nin 25.10.2011 tarih ve 2011/794-1073 K. sayılı kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366. ve HUMK. 438. maddeleri uyarınca (ONANMASINA), 18,40 TL onama harcı alındığından mahsubuna bakiye, 2,75 TL harcın temyiz edenden alınmasına,  05/12/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6364, Karar No: 2015/6473, Tarih: 12.10.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6364 E.  ,  2015/6473 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kayseri 1. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 04/06/2013

NUMARASI : 2012/125-2013/243

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalının da üyesi olduğu SS G.... Konut Yapı Kooperatifi için yaptığı inşaatlar sebebiyle ilama bağlı alacağının olduğunu ve kooperatif hakkında yapılan takip neticesinde kısmi tahsilat yapılarak bakiye 189.769,86 TL nin ise tahsil edilemediğini, borçlu kooperatifin hiçbir mal varlığının kalmadığının anlaşıldığından aciz vesikası verildiğini, tasfiyenin tamamlanmış olduğunu, alacağın tahsili için hissesine düşen miktarla sınırlı olacak şekilde üyelere başvurmaktan başka çare kalmadığını ileri sürerek davalı hakkında başlatılan takibe itirazın iptaline ve %40 icra inkar tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının kooperatif ortaklarından ana sözleşmeye göre taahhüt ettikleri sermaye payları dışında bir talepte bulunamayacağını, davacının kooperatifin tasfiyesi halinde tasfiye kuruluna, kooperatifin iflası halinde ise iflas idaresine başvurması gerektiğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafından kooperatif aleyhine açılan alacak davası kesinleşmeden kooperatifin tasfiye edilmiş olduğu, kooperatifin ortağı hakkında doğrudan takip yapılmasına mani durum olmadığı, ilgili kooperatifin yeniden ihya edilmesine gerek olmadığı, kooperatif son genel kurulunda belirlenen üye sayısının 22 olduğu, davalının da üyeler arasında gösterildiği, olması karşısında, kendisine tahsis edilen dairenin kesin maliyetine dahil edilmesi gerekirken, davalının da haksız olarak zenginleştiği dolayısıyla söz konusu borçtan payına düşen miktardan sorumlu olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının, dava dışı kooperatiften olan ilama dayalı alacağından, davalı kooperatif ortağının payına düşen kısmının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının, dava dışı kooperatiften olan ilama dayalı alacağından, davalı kooperatif ortağının payına düşen kısmının tahsili için başlatılan icra takibine vaki itirazın iptali istemine ilişkindir.

1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 28. maddesinde, kooperatif borçlarından dolayı ortağının sorumluluğu düzenlenmiş, 29, 30 ve 31. maddelerinde ise bu sorumluluğun istisnalarının anasözleşme ile düzenleneceği açıklanmıştır. Kooperatif anasözleşmesinin 20. maddesinde, "Her ortak, kooperatifin borçlarına karşı, taahhüt ettiği pay tutarı kadar sorumludur. Kooperatiften ilişkisi kesilen ortağın sorumluluğu, ayrıldığı tarihten itibaren iki yıl devam eder. Kooperatife giren her ortak, girişinden önce doğmuş olan kooperatif borçlarından dolayı diğer ortaklar gibi sorumlu olur. Yönetim kurulu üyeleri ile denetçilerin sorumlulukları hakkındaki hükümler saklıdır“, 21. maddesinde de, “Ortaklar, taahhüt ve tediye ettikleri ortaklık payı bedelleri dışında, kooperatif amaçlarının gerçekleşmesini sağlamak üzere genel kurulca kararlaştırılacak miktarlardaki, arsa, altyapı, inşaat ve benzeri gider taksitlerini ödemek zorundadırlar. Bu kararlarda anasözleşmenin 33’üncü maddesinin 2’nci fıkrasında gösterilen nisap aranır." düzenlemelerine yer verilmiştir.

O halde; anasözleşmede kooperatifin sorumluluğu başka türlü düzenlenmedikçe dış borçlar ancak kooperatif tüzel kişiliğinin malvarlığı ile ödenecek, bunun dışında kooperatif üyelerinin kişisel malvarlıklarından herhangi bir istek yapılamayacaktır. Kuşkusuz malvarlığına üyelerin yüklendiği sermaye payı dahildir. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 17.09.1997 tarih ve 1997/11-44 E., 1997/649 K. sayılı kararında da "kooperatifin sorumlu olduğu hususlarda ortaklara gidilebilmesi için kooperatifin tasfiye edilmiş, sicilden silinmiş olması yeterli olmadığı, anılan 28. maddesinde kollektif şirketler ile ilgili 179. maddesinden farklı bir hüküm getirildiği, kooperatif aleyhine gerekli takibat yapılıp sonuç alınmaz ise ortaklara sorumluluk durumuna göre müracaat edilebileceği" vurgulanmıştır. 1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 98. madde yollamasıyla TTK'nın 269. maddesi hükmüne göre, anonim şirket, sermaye ortaklığı olup, ortakların sorumluluğu, koymayı taahhüt ettikleri sermaye ile sınırlıdır. Sermaye borçlarını ödeyen ortakların gerek şirkete ve gerekse şirketin alacaklılarına karşı herhangi bir sorumlulukları bulunmadığından, kişisel yönden takip ve dava olunamazlar.

Bu durumda; dava dışı kooperatif anasözleşmesinin 21. maddesinde ortakların kooperatife karşı sorumlulukları düzenlendiği halde kooperatiften alacaklı olanlara ilişkin bir istisna hükmüne yer verilmediği, davalı ortağın taahhüt ettiği ortaklık payını ödemediğine ilişkin bir iddia da bulunulmadığı anlaşıldığından, mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

Bu durumda; dava dışı kooperatif anasözleşmesinin 21. maddesinde ortakların kooperatife karşı sorumlulukları düzenlendiği halde kooperatiften alacaklı olanlara ilişkin bir istisna hükmüne yer verilmediği, davalı ortağın taahhüt ettiği ortaklık payını ödemediğine ilişkin bir iddia da bulunulmadığı anlaşıldığından, mahkemece, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/14740, Karar No: 2016/6203, Tarih: 19.04.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/14740 E.  ,  2016/6203 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türleri, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarının gündüz sayılan zaman dilimi içinde işlendiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi itibariyle 12-15 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocukların eylemlerine uyan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 31/2, 116/1, 119/1-c maddelerinde tanımlanan hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçları için öngörülen cezaların üst sınırına göre aynı Kanun'un 66/1-e, 66/2, 67/4. maddelerinde öngörülen 6 yıllık zamanaşımının suçun işlendiği 26/08/2008 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafii nin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen yürürlükte bulunan, 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,suça sürüklenen çocuklar hakkında açılan kamu davalarının DÜŞÜRÜLMESİNE, 19.04.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/29901, Karar No: 2018/3951, Tarih: 26.03.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/29901 E.  ,  2018/3951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "... Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. TCK'nın 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hakim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere "işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı" olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında "suçun işleniş şekli ve özellikleri" de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hakime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; müştekinin iş yerinden, 10,00 TL civarındaki bozuk parayı çalan sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibarıyla ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 26.03.2018 günü oybirliğiyle karar verildi.