muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2010/2956, Karar No: 2011/15133, Tarih: 15.11.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/2956 E.  ,  2011/15133 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İstanbul 47. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 26/10/2009 tarih ve 2008/178-2009/398 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili şirketin, davalı ile dava dışı İtalyan firması arasında akdedilen M/V EXCALIBUR gemisinin hurdaya ayrılmak üzere davalı şirkete satımını konu alan sözleşmenin kurulmasına aracılık ettiğini, bu hizmet karşılığı müvekkiline brokerlık ücreti ödenmesinin kararlaştırıldığını, müvekkilinin sözleşmeden doğan alacağının ödenmediğini ileri sürerek, 24.526 ABD Dolarının, Merkez Bankası'nca ABD Dolarına uygulanan en yüksek orandaki faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının M/V EXCALIBUR isimli balıkçı gemisinin müvekkiline satımında rol oynadığını, söz konusu geminin davacının taahhüt ettiği şartlara ve tonaja uygun olmadığının belirlendiğini, bu durumdan davacının haberdar edildiğini, bunun üzerine davacı tarafın kabulü ve talebi ile kendisine 5.000 USD ödendiğini, davacının müvekkilinden herhangi bir alacağının kalmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, taraflar arasında mevcut 11.07.2006 tarihli anlaşmaya ek mektup ile M/V EXCALIBUR gemisinin hurdaya ayrılmak üzere davalı şirkete satımını konu alan sözleşmesinin kurulmasına davacının aracılık etmesi hususunda anlaşıldığı, geminin tonajı ve teslime hazır edilmesi ile ilgili olarak davacının herhangi bir taahhüdünün olmadığı, davalı tarafın davacıya 5.000 USD ödendiği yönündeki savunmasını kanıtlayamadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 21.000 USD'nin dava tarihinden itibaren kamu bankalarının bir yıl vadeli USD cinsi mevduat hesabına uyguladıkları en yüksek faiz oranı üzerinden faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.268,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15/11/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/11901, Karar No: 2020/12573, Tarih: 08.10.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/11901 E.  ,  2020/12573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 14/1. maddesinin "Astsubaylar hariç olmak üzere erata yapılacak tebliğler, kıta kumandanı ve müessese amiri gibi en yakın üste yapılır." düzenlemesi karşısında tebliğ tarihinde asker olan sanığa çıkartılan tebligatın üstüne yapılmaması usule aykırı ve tebligat bu nedenle geçersiz olduğundan sanığın temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun'un 61. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'un 3/22. maddesine eklenen "Eşyanın değerinin hafif olması halinde verilecek cezalar yarısına kadar, pek hafif olması halinde ise üçte birine kadar indirilir." şeklinde düzenlemenin sanık lehine hükümler içerdiği, yine aynı Kanun'un 62. maddesi ile değiştirilen 5607 sayılı Kanun'un 5/2. maddesine eklenen fıkra uyarınca kovuşturma aşamasında etkin pişmanlık uygulamasının olanaklı hale geldiği anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nin 7. maddesi ve 7242 sayılı Kanun'un 63. maddesi ile 5607 sayılı Kanun'a eklenen geçici 12. maddenin 2. fıkrası mucibince ilgili hükümlerin uygulanma koşullarının bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yerel mahkemece yeniden değerlendirilmesi zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş ve sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, sair yönleri incelenmeyen HÜKMÜN 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 08/10/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4049, Karar No: 2019/1054, Tarih: 11.02.2019

**11. Hukuk Dairesi         2017/4049 E.  ,  2019/1054 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MAHKEMESİ 11. HUKUK DAİRESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... .... Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 16/02/2017 tarih ve 2015/2225 E. - 2017/241 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair ... Bölge Adliye Mahkemesi 11. Hukuk Dairesi’nce verilen 29/06/2017 tarih ve 2017/669-2017/714 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; davalının .../... adresinde açtığı yerini şube olarak tescil ettirmesi için talepte bulunulduğunu, Ticaret Sicil Yönetmeliğinin 118. maddesine göre şubenin tescilinin gerektiğini, kendi başına sınai veya ticari faaliyetin yürütüldüğü yerin şube olduğunu, davalının önceki şubesini kapattığını, halen ... İlinde başka şubesinin bulunmadığını, sigorta şirketlerinin illerdeki bölge müdürlüklerinin şubelerin yaptığı işlemleri yaptığını ileri sürerek davalının .../... adresinde faaliyet gösteren yerinin şube olarak tescilini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili; .../...'da faaliyet gösteren yerin irtibat ofisi olduğunu, şube vasfında olmadığını, ayrı bir muhasebesi ve sermayesi olmadığını, kendi başına bağımsız ticari faaliyette bulunmadığını, hayat sigortası ve bireysel emeklilik sözleşmelerinin tanıtımını ve tekliflerini alan kadronun ofis işlerini yürüttüğünü, irtibat ofislerinin teklifleri değerlendirme ve kabul yetkisi olmadığını, sözleşmelerin sisteme girişlerinin ve prim tahsilatlarının merkezden yapıldığını savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davaya konu irtibat bürosunun merkezden ayrı olarak kendi başına müşterilere hayat sigortası poliçesi teklif edip kabul etmediği, büroda poliçe tanzim edilmediği, ofisin şube olarak tescilinin yapılamayacağı, davalı şirket kayıtlarının delil olarak dayanılmaması nedeniyle incelenemeyeceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Karara karşı davacı tarafından istinaf yoluna başvurulmuştur.

... Bölge Adliye Mahkemesince, tüm dosya kapsamına göre; davacı vekilinin istinaf başvurusunun, davacının delil olarak davalının kayıtlarına dayanmadığı, kanunda belirtilen süreden sonra delil gösterilemeyeceği, dosyada mevcut delil durumu ve tespitler itibariyle Ticaret Sicil Yönetmeliği'nin 118/1. maddesi uyarınca davaya konu irtibat bürosunun kendi başına sınai veya ticari faaliyetin yürüttüğünün ispat edilemediği, ilk derece mahkemesi kararının usul ve esas yönünden kanuna uygun olduğu gerekçesiyle esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, dava konusu yerin şube olarak ticaret siciline tescili istemine ilişkindir. Şube bir merkeze bağlı olduğu halde, ister merkezin bulunduğu odanın, ister başka odanın çalışma alanı içinde olan, müstakil sermayesi ve müstakil muhasebesi bulunan ve/veya muhasebesi merkezde tutulduğu ve müstakil sermayesi bulunmadığı halde, kendi başına sınaî faaliyet ve ticarî muamele yapan yerler ve satış mağazaları olup, buna göre şubenin unsurları 5174 sayılı Türkiye Odalar ve Borsalar Birliği ile Odalar ve Borsalar Kanununun 9. maddesinde yapılan tanımda ve Ticaret Sicil Tüzüğü'nün 118. maddesinde belirlenmiştir. Bu belirlemeye göre, şubenin unsurları; merkeze bağlı olmak, dış ilişkilerde bağımsızlık, faaliyet yönünden merkezle benzerlik, aynı kişiye ait olma, idare ve mekanın ayrılığı, ayrı muhasebeye sahip olması ve muhasebenin şubede tutulması zorunluluğunun bulunmaması, ayrı bir sermaye tahsisi zorunluluğunun bulunmamasıdır. Bu bağlamda davalı yerin şube sayılıp sayılamayacağının belirlenmesinde, belirtilen unsurların delillendirilmesi zorunluluğu ortaya çıkmaktadır. Bu nedenle 6102 sayılı ...'nın 83. maddesi ve 6100 sayılı HMK'nın 222/1. maddesi uyarınca mahkemece, davalının ticari defterlerinin resen incelenip yukarıda belirtilen unsurların gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenerek oluşacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçeyle davanın reddine karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının BOZULARAK KALDIRILMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 11.02.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1242, Karar No: 2020/4143, Tarih: 09.12.2020

**23. Hukuk Dairesi         2018/1242 E.  ,  2020/4143 K.**

**"İçtihat Metni"**

Ankara 11. Asliye Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki iflas davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde müdahil ... Elektronik Sistemler San. ve Tic. Ltd. Şti. vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

İflas isteyen şirketin yönetim kurulu başkan ve başkan yardımcısı, şirketin bir anonim şirket olduğunu, TTK 376. maddesi uyarınca sermayenin 2/3’ünü aşan kısmının yitirilmesi halinde veya İİK 179. maddesi uyarınca anonim ortaklığının aktiflerinin borçları karşılayamaması durumunda, yönetim kurulu üyelerinin Ticaret Mahkemesine başvurarak şirketin iflasını isteme yükümlülüğünün mevcut olduğunu, şirketin kuruluş sermayesinin 123.000,00-TL miktarında bulunduğunu, 1991 yılından itibaren şirket sermayesinin artırılmadığını, 2011 yılında meydana gelen ekonomik krizin şirkete olumsuz bir ekonomik tablo getirdiğini, 2012 yılından itibaren genel kuruldan şirket ortaklarına sermaye artırımı için teklifte bulunulduğunu, ortakların çözüm önerilerine ve sermaye artırımına olumlu yaklaşmadıklarını, 2014 yılı sonrasında şirketin öz sermayesinin negatif seviyeye düştüğünü ve şirketin yeniden toplanmasının mümkün olmadığını, en son 29/06/2015 tarihinde gerçekleştirilen genel kurulda da sermaye artışının ortaklarca kabul edilmediğini, şirketin pasiflerinin aktiflerini karşılamadığını ileri sürerek şirketin iflasına karar verilmesini talep etmişlerdir.

Bir kısım müdahiller vekilleri, davanın reddine karar verilmesini talep etmişlerdir.

İlk derece mahkemesince, davacının borca batık olduğu, davacı şirketin 3 adet temel ortağı olup şirketin %51’i yabancı kaynaklı ...isimli şirkete, %48’i ....A.Ş’ye, %1’i ise ... ....A.ş’ye ait olduğu, şirketin 2012, 2013, 2014 yıllarına ilişkin genel kurul toplantılarında şirketin mali durumu şirket yöneticileri tarafından şirket ortaklarına bildirildiği, şirket ortakları tarafından sermaye artırımına ilişkin bir karar alınmadığı, davacı şirketin sermayesini ve kazancını kaçırarak şirketin hileli iflasının .../...

istendiğine ilişkin herhangi bir delil bulunamadığı gerekçeleriyle davanın kabulü ile davacının iflasına karar verilmiştir.

istendiğine ilişkin herhangi bir delil bulunamadığı gerekçeleriyle davanın kabulü ile davacının iflasına karar verilmiştir.

İlk derece mahkemesi kararına karşı müdhil Akbank A.Ş. vekili, müdahil ... Ltd. Şti. vekili, feri müdahil ... Ltd. Şti. vekillerince istinaf kanun yoluna başvurulması üzerine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi tarafından, borca batıklığın, TTK’nin 376. maddesinde gösterilen şekilde, varlıkların rayiç değerine ve İİK’nin 178/1. madde ve fıkrasında belirtilen alacaklılar listesinde gösterilenler ile gerçek anlamda tespit edilebilecek diğer borçların tutarına göre belirlenmiş bulunmasına, borca batıklığın hiçbir şüpheye yer vermeyecek şekilde gerçekleşmiş bulunmasına, iflasın hileli olduğuna dair ya da iflasını isteyen şirketin hissedarı olan diğer şirketlerle organik bağı bulunduğu, şirketlerin grup şirketi olarak hareket ettikleri yönünde herhangi bir delil de ibraz edilmemiş bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne dair verilen ilk derece mahkemesi kararının esas ve usul yönünden hukuka uygun olduğu gerekçesiyle istinaf başvurusunu esastan reddine karar verilmiştir.

Kararı, müdahil ... Elektrik Sist. San. ve Tic. Ltd. Şti. vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, ... Elek. San ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesi kararına ilişkin ... Elek. San ve Tic. Ltd. Şti. vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bu lunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğininde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 23. Hukuk Dairesine gönderilmesine, 09.12.2020 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4499, Karar No: 2014/5862, Tarih: 04.12.2014

**1. Ceza Dairesi         2013/4499 E.  ,  2014/5862 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 12 - 2013/44589

MAHKEMESİ : Bandırma Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO : 19/12/2012, 2012/246 (E) ve 2012/314 (K)

SUÇ : Taksirle ölüme neden olma

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık Hüseyin'in maktül Yavuz Selim'e yönelik eyleminin sübutu kabul, bozma nedeni saklı kalmak üzere suç niteliği tayin, cezayı azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bozma nedeni dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin tabii hakim ilkesine aykırı davranıldığına, eksik soruşturmaya, eksik incelemeye, teşdide, TCK'nun 50. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; Sanığın 01/01/2012 günü saat 01:30 sıralarında sevk ve idaresindeki kamyonetle alkollü bir şekilde Ocaklar Beldesi istikametinden Erdek ilçesi istikametine doğru gittiği esnada, yaya olarak yolun karşı tarafına geçen maktül Yavuz Selim’e kamyonetin orta sağ kısmıyla maktüle çarptığı, maktülün havaya fırlayarak kamyonetin camına düşüp daha sonra kamyonetin altında kaldığı, sanığın maktülün kamyonetin altında kaldığını fark edemeyerek yoluna devam edip 450 metre boyunca maktülü sürüklediği, sanığın 450 metre gittikten sonra kamyonetin dikiz aynasına bakıp maktülü görememesi üzerine yolun ters istikametine dönüp maktülü kontrol etmek istediği sırada maktülün aracın altından çıktığını görerek durmadan olay yerini terk ettiği, maktülün ölümünün ağır genel beden travmasına bağlı kafatası, stemum, çok sayıda kot ve ekstremite kırıkları ile birlikte beyin doku harabiyeti, beyin kanaması ile büyük damar yırtılmasından gelişen iç kanama sonunda gerçekleştiği, maktülde tespit edilen travmatik değişimlerin lokalizasyonları ve ağırlıkları dikkate alındığında kısa sürede ölüm meydana getirir nitelikte oldukları, çarpma anında ve/veya sürüklenme esnasında meydana gelmiş nitelikte oldukları, bunlar arasında tıbben ayrımın yapılamadığı, maktülün kısa sürede hastaneye götürülerek müdahale edilmesi durumunda da akıbetinin değişmeyeceğinin tespit edildiği, sanığın alkollü bir şekilde seyir halinde bulunduğu sırada maktüle çarparak ölümüne neden olup maktülün aracın altında kalmış olabileceğini öngörmesine rağmen eylemine devam ettiği ve istemediği halde ölümün gerçekleştiği olayda; Sanığın eylemine uyan bilinçli taksirle ölüme neden olma suçundan TCK'nun 85/1, 22/3. maddeleri gereğince temel ceza ve bilinçli taksir nedeniyle yapılacak artırım oranı belirlenirken suçun işleniş biçimi, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı nazara alınmak suretiyle cezalandırılmasına karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde taksirle öldürme suçundan hüküm kurmak sureti ile eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ve katılanlar vekillerinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün farklı gerekçeyle tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), 04/12/2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11649, Karar No: 2014/9242, Tarih: 07.07.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/11649 E.  ,  2014/9242 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 14 - 2011/291780

MAHKEMESİ : Kapatılan Üsküdar 2. Ağır Ceza Mahkemesi (İstanbul Anadolu 6. Ağır Ceza Mahkemesi)

TARİHİ : 14.06.2011

NUMARASI : 2011/114 Esas, 2011/367 Karar

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki özde değişmeyen anlatımlarına, Ümraniye Adli Tip Şube Müdürlüğünün 12.01.2011 tarihli raporuna ve ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın internet cafeye gelen mağdureyi bir suç işleme kararının icrası kapsamında farklı zamanlarda mutfak bölümüne götürüp burada mağdurenin vücuduna göğüslerine dokunup öpmesi, cinsel organını yalaması şeklindeki eylemlerinin çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını zincirleme olarak oluşturduğu gözetilerek, öncelikle mağdurenin 5237 sayılı TCK.nın 103/6. maddesi uyarınca suçun sonucunda beden veya ruh sağlığında bozulma olup olmadığının Adli Tıp Kurumu ilgili İhtisas Kurulu ya da Adli Tıp Kurumu Kanunun 7, 23 ve 31. maddeleri gereğince usulüne uygun şekilde teşekkül ettirilmiş Yüksek Öğrenim Kurumları veya birimlerine bağlı hastanelerden rapor alınmak suretiyle tespit edildikten sonra, sonucuna göre 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de dikkate alınarak, sanığın mahkûmiyeti yerine yazılı gerekçelerle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4819, Karar No: 2019/3763, Tarih: 29.04.2019

**14. Hukuk Dairesi         2018/4819 E.  ,  2019/3763 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki önalım hakkına dayalı tapu iptali ve tescil davasından dolayı mahal mahkemesinden verilen hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

I-7201 sayılı Tebligat Kanunu, 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değiştirildikten sonra, gerçek kişilere yapılacak tebligatla ilgili olarak iki aşamalı bir yol benimsenmiştir.

a) Bu kanun değişikliğine göre, muhatabın adres kayıt sistemindeki adresine, Kanunun 21/2. maddesi uyarınca doğrudan tebligat yapılması mümkün değildir. Muhataba çıkarılan ilk tebligatın, öncelikle bilinen veya gösterilen en son adresine, mavi renkli zarf kullanılmaksızın ve adres kayıt sistemindeki adres olduğuna ilişkin şerh verilmeksizin Kanunun 10. maddesine göre normal bir şekilde çıkarılması gerekir. Muhatabın bu adreste bulunmaması durumunda, tebliğ memurunca Kanunun 20 ve 21. maddesinin birinci fıkrası ile Tebligat Yönetmeliğinin 29. maddesi uyarınca, muhatap lehine olan araştırmalar yapılarak tebligatın kendisine ulaşması ve bilgilendirme işlemlerinin yerine getirilmesi gerekir.

b) Muhatabın gösterilen adresten sürekli olarak ayrılması ve yeni adresinin de tebliğ memurunca tespit edilememesi durumunda, tebliğ evrakının tebligatı çıkaran mercie geri gönderilmesi gerekir. Ancak bu aşamadan sonra, Kanunun 10/2 ve Yönetmeliğin 16/2. maddeleri nazara alınarak, tebliğ evrakının açık mavi renkli zarfla, adresin muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresi olduğu belirtilerek, Kanunun 21/2. maddesine göre tebliği mümkün olabilecektir.

Tebligat Kanununun 10/2 ve 21/2. maddeleri farklı şekilde yorumlanarak, başka adresi bilinmediği gerekçesiyle muhatabın adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine doğrudan doğruya 21/2. maddesine göre tebligat çıkartılması muhatabın savunma hakkını kısıtlayacağından, Anayasanın "Hak arama hürriyeti" kenar başlıklı 36. maddesine ve Tebligat Kanununun yukarıda bahsi geçen hükümlerine aykırı olacaktır.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında somut olaya gelince:

Davalı ...’e yapılan gerekçeli karar tebligatının, 7201 sayılı Tebligat Kanununa aykırı olarak ilk seferde, doğrudan 21/2. maddesine göre, bu davalının adres kayıt sistemindeki adresine yapıldığı ve usulüne uygun olmadığı anlaşılmıştır.

Mahkemece, adı geçen davalının adresine yukarıda belirtilen ilkelere uygun şekilde gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

II-Asli Müdahiller ... ve ...’ın öldüğü anlaşılmakla, ilgilisinden mirasçılık belgeleri temin edilerek, tespit olunacak mirasçılardan gerekçeli karar tebliğ edilmeyenlere gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

III-Dava konusu 919 parsel sayılı taşınmaza ait güncel tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek dosyaya eklenmesi,

II-Asli Müdahiller ... ve ...’ın öldüğü anlaşılmakla, ilgilisinden mirasçılık belgeleri temin edilerek, tespit olunacak mirasçılardan gerekçeli karar tebliğ edilmeyenlere gerekçeli kararın tebliğinin sağlanması ve kanuni temyiz süresinin beklenilmesi,

III-Dava konusu 919 parsel sayılı taşınmaza ait güncel tapu kaydının ilgili tapu müdürlüğünden getirtilerek dosyaya eklenmesi,

Belirtilen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın MAHALLİNE İADESİNE, 29.04.2019 tarihinde oybirliği ile karar verildi.