muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/4886, Karar No: 2006/6966, Tarih: 16.06.2006

Her ne kadar 4342 sayılı Mera Kanununun değişik geçici 3. maddesinde Belediye ve mücavir alan sınırları içersinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar planları içersindeki yerleşim yeri olarak işgal edilen ve mera olarak kullanımına artık olanak bulunmayan taşınmazların tahsis amacının değiştirilmesi suretiyle Hazine adına tesciline olanak sağlanmışsa da bu hüküm ancak öncesi mera olan ve yasada öngörülen unsurları taşıyan taşınmazlar bakımından uygulanabilir. Anılan hükmün genişletilmiş yorumla mera dışındaki yaylak, kışlak ve somut olayda olduğu gibi harman yerlerine taşınma imkânı yoktur. O yüzden mahkemenin 4342 sayılı Kanununun geçici 3. maddesindeki taşınmaz bedelinin ilgililerince Hazineye ödenmesine dair işlem yaparak bunun sonucu bedelin ödenmediğinden bahsedilip davanın bu nedenle reddi doğru olmamıştır.

Burada üzerinde durulması gereken diğer bir sorunda 4342 sayılı Mera Kanununun 14. maddesi son fıkrasının olaya uygulanıp uygulanamayacağıdır. Anılan maddenin başlığı «tahsis amacının değiştirilmesi» şeklindedir. Yasanın daha önceki hükümlerine bakılırsa bu maddenin mera komisyonlarının çalışmaları sırasında ve ancak mera komisyonlarınca yapılan idari iş ve işlemlerde uygulanabileceği açıkça görülür. Başka bir deyişle yargı önüne getirilen bu gibi uyuşmazlıklarda harman yeri vasfının yargı yerinde değiştirilebileceği düşünülemez. Ne var ki; somut olayda, öncesi harman yeri olan 1714 parsel sayılı taşınmaz 1723 parselle tevhid edilerek imar planı kapsamına alınmış, arsa vasfına dönüştürülerek gerçek kişilere Belediye Encümeni kararıyla satılmıştır. Az yukarıda sözü edildiği üzere somut olaya 4342 sayılı Kanunun değişik geçici 3. maddesinin ve yine aynı yasanın 14 maddesinin uygulanma olanağı bulunmamaktadır. Başka bir anlatımla 1714 parselin harman yeri vasfının değiştirilerek arsa vasfıyla gerçek kişilere yapılan satış işlemi ve gerçek kişiler adına tescil yasadaki deyimiyle «yolsuz tescil» niteliğindedir. Bu gibi durumlarda hukuken yokluk ifade eden tapu üzerinden iktisapta bulunan kişiler Türk Medeni Kanunun 1023 maddesinden yararlanamaz. Ancak;

Yukarıdan beri vurgulandığı üzere 1724 parsel harman yeri olan 1714 ile 1723 parsellerden gelmektedir. 1714 sayılı öncesi harman yeri olan taşınmazın Belediye tarafından imar planına alınarak özel mülk şeklinde kişilere satışı hukuken yok hükmünde ise de, 1723 parselin niteliği ve evveliyatı araştırılmamıştır. Anılan bu parsel imar uygulaması suretiyle Belediye tarafından mülk edinilecek yerlerden ise ve davalıya yapılan satış 1723 parselin kapsamında kalan bir yer ise şüphesiz davalı gerçek kişi Belediyeden satın almayla bu yeri kazanabilir. O yüzden öncelikle bu husustaki deliller toplanıp yerinde keşif yapılarak dava konusu taşınmazın harman yeri niteliğindeki 1714 parsel yoksa 1723 parsel kapsamında kalıp kalmadığı açıklığa kavuşturulmalıdır. Yapılacak inceleme ve araştırma sonucu dava konusu taşınmazın 1714 parsel kapsamında kaldığı saptanırsa öncesi harman yeri olan ve kamunun genelinin yararlandığı bu yer imar uygulamasında ancak yine kamunun genelinin yararlandığı bir yer olarak bırakılmak koşuluyla imar planına alınabileceğinden ( örneğin meydan, yol, ..., yeşil alan, otopark, toplu taşıma istasyonu, terminal…. gibi) bu yerin kamunun yararlanmasına tahsis edilmek üzere ve bu koşulla Hazine adına tescili gerekir. Mahkemece bütün bu yönler düşünülmeden ve uygulama yeri olmadığı halde 4342 sayılı Mera Kanunun geçici 3. maddesinden bahsedilerek davanın yazılı olduğu şekilde doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazların kabulü hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 16.6.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11364, Karar No: 2017/12207, Tarih: 02.11.2017

**8. Ceza Dairesi         2016/11364 E.  ,  2017/12207 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kumar oynanması için yer ve imkan sağlama

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosya içerisinde bulunan 26.09.2014 tarihli tutanakta, sanığın işlettiği kafede masada ..., ..., ... ve ... isimli şahısların okey takımı ile kumar oynadığının tespit edildiği ancak sanığın, olay esnasında orada olmadığını beyan etmesi karşısında tanıkların dinlenmesi suretiyle sanığın bilgisi dahilinde kumar oynanıp oynanmadığının kesin olarak tespiti gerekirken, eksik soruşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,

2- Sanığa hükmolunan adli para cezasının 1 gününün 20 TL hesabı sırasında uygulama maddesinin TCK.nun 50/1-a olarak gösterilmesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 02.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3824, Karar No: 2013/1436, Tarih: 17.01.2013

**8. Ceza Dairesi         2012/3824 E.  ,  2013/1436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahke- menin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

1- 5237 sayılı TCK.nda cezaların içtimaına dair bir düzenleme bulun- madığı gözetilmeden, hapisten çevrilen para cezası ile doğrudan verilen para cezasının toplanması,

2- Sanık tarafından suça konu yere yapılan ahşap deponun müsaderesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından, hapis cezasından çevrilen ve doğrudan verilen para cezalarının içtimaına ve müsadereye ilişkin bölümlerin çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 17.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/3527, Karar No: 2022/4569, Tarih: 30.03.2022

**10. Hukuk Dairesi         2022/3527 E.  ,  2022/4569 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

No : 2019/471-2021/146

Dava, rücûan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak ilâmında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, taraf vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dava; 23.08.2011 tarihli iş kazasında vefat eden sigortalının hak sahiplerine bağlanan ilk peşin değerli gelirin tahsili istemine ilişkin olup, davanın yasal dayanağı olay tarihinde yürürlükte bulunan ve 01.10.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanununun 21. maddesidir.

Mahkemece davanın kabulüne dair verilen ilk karar; Dairemizin 2016/ 18028 Esas ve 2019/ 3590 Karar sayılı ilamı ile bozulmuş olup; bozma ilamında ,”…... sigortalı işçinin geçirdiği iş kazası ile ilgili hükme esas alınan kusur raporunda; dava dışı müteveffa sigortalının %50 oranında, davalı işveren şirketin %50 oranında kusurlu olduğunun ve dava dışı sanıklar ..., ... ve... hakkında Saray Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2012/29 esasına kayden kamu davası açıldığı ve sanıklar ...'nun %30 kusurlu, ...'un %10 oranda kusurlu olduğu, ...'ın %10 oranda, sigortalı müteveffanın %50 oranda kusurlu oldukları yapılan yargılamada sanıklar hakkında Taksirle ölüme sebebiyet vermekten hüküm tesis edilerek HAGB kararı verildiği, mahkemece aldırılan kusur raporu ile ceza dosyasından alınan bu kusur raporu arasında çelişki olduğu, bu çelişkinin giderilmeden karar verildiği anlaşılmıştır. Her ne kadar haklarında HAGB kararı verilmiş sanıkların kesinleşmiş mahkumiyetinden söz edilemeyecek ise de ceza mahkemesince alınan kusur raporu ile mahkemece alınan kusur raporu arasındaki, meydana gelen olay ile ilgili farklı oran ve aidiyetler belirlenerek çelişkinin oluştuğu, bu nedenle iş kazasının gerçekleştiği iş kolunda iş güvenliği bakımından uzman kişilerden oluşan bilirkişi heyetinden, tarafların kusur oranı ve aidiyeti konusunda raporlar arasındaki çelişkinin giderildiği rapor alınarak; sonucuna göre hüküm kurulması gerekirken çelişkili kusur raporuna dayanılarak hüküm kurulması bozma nedenidir…” şeklinde karar verilmiştir.

Bozma ilamı sonrası verilen ikinci kararda, dava dışı üç kişinin kusurları işverenin kusuru içinde değerlendirilmiş olup, kazalı sigortalıya %50 kusur atfı ve davalı işverenliğe %50 kusur atfı benimsenerek karar tesis edilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2013/2811, Karar No: 2013/2086, Tarih: 01.02.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/2811 E.  ,  2013/2086 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

KARAR

Dava,su aboneliği yapılması sırasında ödenen kanal katılım ve şebeke bedelinin istirdadına ilişkindir. 9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 9.2.2012 günlü ve 2012/1 sayılı kararı ile tarafların sıfatına bakılmaksızın bu tür davalara ilişkin hüküm ve kararların temyizen incelenmesi görevi 1.3.2012 tarihinden itibaren Yargıtay 7.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ:Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 7.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 01.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9208, Karar No: 2012/13253, Tarih: 11.10.2012

**6. Hukuk Dairesi         2012/9208 E.  ,  2012/13253 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Tahliye, alacak

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye, alacak davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iki haklı ihtar nedeniyle tahliye, kira alacağının ve kiralananda meydana gelen zararın tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece tahliye isteminin reddine, kira alacağına ilişkin istemin kısmen kabulüne ve tazminat talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1- Dosya kapsamına, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerekçelere göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmamaktadır.Davalının 01.06.2008 tarihli, bir yıl süreli,aylık 170,00.- TL kira bedelli sözlü kira sözleşmesi ile kiralananda kiracı olduğu hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı 1.6.2009-1.6.2010 kira döneminde aylık kira bedelinin 200.- TL., 1.6.2010-1.6.2011 kira döneminde 220.- TL. olduğunu iddia ederek 1.1.2009 tarihinden 1.10.2010 tarihine kadarki toplam 4.300.- TL. kira alacağının tahsilini istemiştir. Davalı taraf savunmasında aylık kira miktarına karşı çıkmıştır. Mahkemece, birinci dönem kira bedelinin 170,00.- TL olduğunun sabit olduğu belirtilerek, sonraki dönemlere ilişkin davacı tarafından iddia edildiği şekilde bir anlaşmanın varlığının ispat edilememiş olması nedeniyle, çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince ilk dönem kira bedeline TÜFE artış oranı her yıl uygulanmak suretiyle daha sonraki dönemlere ilişkin kira bedelleri tespit edilmiştir. Taraflar arasında aylık kira bedelinin artırım şeklini düzenleyen yazılı bir belge veya kira tespit kararı bulunmamaktadır. Taraflar kira bedelinin artırım şeklinde bir irade birliğine varamadıklarından mahkemece kendiliğinden ilk dönem kira bedeline TÜFE artış oranı uygulanmak suretiyle, kira bedelinin tayini yoluna gidilemez. Aylık kira miktarının ne kadar olduğunu kanıtlamakla yükümlü olan davacı bu iddiasını yasal delillerle kanıtlayamadığına göre aylık kira bedelinin davalı tarafın savunduğu gibi 170.- TL. olduğunun kabulü gerekir. Bu nedenle ödenmeyen 21 aylık kira bedeli toplamı 3.570.-TL.nın davalıdan tahsiline karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 2. bentte açıklanan nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, istek halinde peşin alınan temyiz harcının temyiz edene iadesine, 11.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6137, Karar No: 2019/9480, Tarih: 10.10.2019

**5. Ceza Dairesi         2015/6137 E.  ,  2019/9480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Zimmet

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Dairemizce de benimsenen Ceza Genel Kurulunun 14/02/2017 tarihli ve 2015/5-95 Esas, 2017/71 sayılı ve benzer Kararlarında belirtildiği üzere, dolaylı zararlara dayanılarak kamu davasına katılmanın mümkün olmaması karşısında, Koçarlı Belediye Başkanlığının CMK'nın 237. maddesi kapsamında atılı suçtan doğrudan zarar görmediği, mahkemece usulsüz olarak verilen katılma kararının da hükmü temyiz etme hak ve yetkisi vermeyeceği anlaşılmakla, vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, incelemenin katılanlar Hazine ve ... vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın hükümden sonra 23/10/2015 tarihinde öldüğü UYAP sisteminden temin edilen nüfus kaydından anlaşıldığından, bu husus mahallinde araştırılarak sonucuna göre 5237 sayılı TCK'nın 64 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bir karar verilmesi lüzumu,

Bozmayı gerektirmiş, katılanlar vekili ile O yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA 10/10/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3668, Karar No: 2012/6664, Tarih: 12.06.2012

**(Kapatılan)14. Ceza Dairesi         2012/3668 E.  ,  2012/6664 K.**

**"İçtihat Metni"**

Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarından sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetlerine dair ... 7. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.12.2011 gün ve 2009/15 Esas, 2011/325 Karar sayılı cinsel istismar suçu yönünden re'sen de temyize tâbi hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan, dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydına esas teşkil eden ilamların onaylı örnekleri temin edilerek hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan yerinde görülmeyen sanık müdafiin temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükümlerin incelenmesine gelince;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığa ek savunma ... tanınmadan cezasının zincirleme suç nedeniyle TCK.nın 43. maddesiyle artırılması suretiyle CMK.nın 226/2. maddesine aykırılık yapılması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 12.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/1979, Karar No: 2020/2361, Tarih: 02.07.2020

**20. Hukuk Dairesi         2020/1979 E.  ,  2020/2361 K.**

**"İçtihat Metni"**

İtirazın iptali istemine ilişkin olarak açılan davada .......Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir

.....ticaret mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince, davalının yerleşim yeri ...... ilindedir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 6. maddesi gereğince genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğundan davaya bakma yetkisi ..... Asliye Ticaret Mahkemesine aittir. Davalı süresi içerisinde yetki itirazında bulunmuştur. Bu nedenle davanın yetki yönünden reddi gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

......icaret mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince ise,.....Dairesinin benzer bir durumda verdiği 2018/228 E. ve 2018/777 K. sayılı kararında belirtilenler doğrultusunda ..... Mahkemesinin, mahkemenin yetkisinden önce icra dairesinin yetkisini incelemesi gerektiğinden, itirazın iptali davasında usulüne uygun bir icra takibi yapılmasının dava şartı olduğundan ve bu yetki itirazının incelenmesi sonucunda mahkeme, kendisinin yetkili olup olmadığını da belirlemiş olacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

6100 sayılı HMK'nın 6. maddesi gereğince bir davada genel yetkili mahkeme, davalının yerleşim yerinin bulunduğu yer mahkemesidir. Aynı Kanunun 10. maddesinde sözleşmeden doğan davalar için, sözleşmenin ifa edileceği yer mahkemesinin de yetkili olduğu belirtilmiştir ki bu da özel yetkiye ilişkin bir düzenlemedir. Ayrıca BK'nın 73. (6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 89.) maddesi uyarınca para alacağına ilişkin davalarda aksi kararlaştırılmadıkça para borcu alacaklının yerleşim yerinde ödenmesi gerektiğinden alacaklının bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir. Dolayısıyla dava, davacının seçimine göre, hem genel ve hem de özel yetkili mahkemede açılabilir.

Somut olayda, davacı tarafından davalıya karşı itirazın iptali istemine ilişkin davasının .....Asliye ticaret mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde dava açıldığı, davacının ikametgahının ..... olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacının ikametgahının "....olduğundan ve davacı tercih hakkını bu yönde kullandığından, uyuşmazlığın ...... (Asliye ticaret mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

Somut olayda, davacı tarafından davalıya karşı itirazın iptali istemine ilişkin davasının .....Asliye ticaret mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinde dava açıldığı, davacının ikametgahının ..... olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durumda, davacının ikametgahının "....olduğundan ve davacı tercih hakkını bu yönde kullandığından, uyuşmazlığın ...... (Asliye ticaret mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesince görülüp, sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince.... (Asliye ticaret mahkemesi sıfatıyla) Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/07/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11779, Karar No: 2016/3976, Tarih: 16.03.2016

**22. Ceza Dairesi         2015/11779 E.  ,  2016/3976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, kararların nitelik, cezaların türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre diğer temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Müştekilerin aracının içindeki ballarla birlikte çalınması eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesinde yazılı tek suçu oluşturacağı gözetilmeden, sanıklar hakkında iki ayrı hırsızlık eyleminden yazılı şekilde hüküm kurulması,

2-Sanıklar tarafından çalınırken veya çalındıktan sonra araçta meydana gelen zararların mala zarar verme suçunu oluşturmayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

3-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesi uygulamasında (a,b,d,e) ve c bendindeki kendi altsoyu dışındaki kişiler üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun hükmolunan hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından yoksunluğun ise, koşullu salıverilmesine kadar devam edeceğine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması,

4-Anayasa Mahkemesi'nin karar tarihinden sonra, 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin 24.11.2015 günlü Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararının, hükümde değerlendirilmesi zorunluluğu,

5-Yapılan yargılama giderlerinin, sanıklardan payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken eşit olarak tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve müdafii ile sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 16/03/2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5963, Karar No: 2013/6676, Tarih: 13.06.2013

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2013/5963 E.  ,  2013/6676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- Dava konusu taşınmazlara ait dayanak tapu kaydı ve davacı Hazinenin dayanağını oluşturan tapu kaydının iskan sureti ile oluşmuş olduğu dosyada mevcut kayıtlardan anlaşıldığından varsa tapu kayıtlarının dayanağı olan iskan belgelerinin ve haritalarının,

2- Dava konusu taşınmazlara komşu olan 860, 861, 904 ve 5511 parsel sayılı taşınmazlara ait kadastro tutanak örnekleri ile bu taşınmazlara kadastro tespiti sırasında revizyon gören dayanak tapu ya da vergi kayıtlarının ve varsa haritaları ile kadastro sonucu oluşan tapu kayıtlarının ilgili kurumlardan getirtilerek dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 13.06.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.