muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/25185, Karar No: 2017/3936, Tarih: 06.04.2017

**2. Hukuk Dairesi         2015/25185 E.  ,  2017/3936 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ile velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Ortak çocuk Durmuş 2006 doğumlu olup idrak çağındadır. Çocuk Hakları Sözleşmesinin 12. ve Çocuk Haklarının Kullanılmasına İlişkin Avrupa Sözleşmesinin 3. ve 6. maddeleri, iç hukuk tarafından çocuğun idrak gücüne sahip olduğunun kabul edildiği durumlarda, çocuğa adli merci önündeki kendilerini ilgilendiren davalarda kendi görüşünü ifade etmesine müsaade edilmesini ve yüksek çıkarına açıkça ters düşmediği takdirde ifade ettiği görüşe gereken önemin verilmesi gerektiğini öngörmektedir. Mahkemece çocuğa görüşünü ifade etmesi olanağı tanınmamıştır. Mahkemece yapılacak iş; ortak çocuğun olası sonuçları hakkında bilgilendirilerek velayeti ile ilgili tercihinin sorulması, tüm deliller birlikte değerlendirilerek, çocuğun üstün yararının velayetinin ebeveynlerden hangisine bırakılmasında olduğunun saptanması, hasıl olacak sonucuna göre karar vermekten ibarettir. Açıklanan hususların üzerinde durulmaksızın eksik inceleme ile hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre iştirak nafakasına yönelik temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda l. bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 06.04.2017 (Per.)
Yargıtay — Esas No: 2014/21271, Karar No: 2015/11668, Tarih: 13.10.2015

**16. Hukuk Dairesi         2014/21271 E.  ,  2015/11668 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BALA ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 17/07/2014

NUMARASI : 2010/81-2014/304

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı, A. Köyü çalışma alanında bulunan ve kadastro sırasında tespit harici bırakılan taşınmaz hakkında imar-ihya ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak tescil istemiyle dava açmıştır. Mahkemece A.. B.. ve B.. B.. davaya dahil edilerek yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne fen bilirkişi tarafından düzenlenen 4.11.2014 havale tarihli rapor ve eki krokisinde (A) harfi ile gösterilen 32.602.00 metrekarelik kısmın davacı D.. E.. adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekili ve dahili davalı A.. B.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, temyiz karar harcı dahili davalı tarafından peşin yatırıldığından harç alınmasına yer olmadığına, 13.10.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4966, Karar No: 2018/6240, Tarih: 02.07.2018

**10. Hukuk Dairesi         2016/4966 E.  ,  2018/6240 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, rücuan tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davacı Kurum ve davalı ...vekilleri tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, temyiz eden taraf vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Hükme esas alınan kusur raporunda; "... Şti.'nin % 60, asıl işveren ... Ltd. Şti.'nin % 25, şantiye şefi ...'nun % 5, formen olarak çalışan ...'ın % 5, (alt işveren firmanın sorumlusu ...'ın % 5 oranında kusurlu olduğu" şeklinde kusur tespiti yapılmıştır.

Mahkemece, davalı şirketler arasında asıl-alt işveren ilişkisi olduğu kabul edilerek Kurum zararının tamamından davalı şirketlerin sorumlu olduğu kabul edilmiş müşterek ve müteselsilen tahsile karar verilmiş, davalı gerçek kişiler ise üçüncü kişi kabul edilerek Kurum zararının yarısı ile sınırlı olarak müşterek ve müteselsilen tahsile karar verilmiştir.

İşveren veya üçüncü kişiye karşı açılan davalarda 5510 sayılı Kanunun 21. maddesine göre rücu alacağından sorumluluk belirlenirken kural olarak, işveren yönünden 1. fıkraya göre gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile yargılamada yöntemince hesaplanacak gerçek (maddi) zarar karşılaştırması yapılıp düşük (az) olan tutar esas alınmalı, üçüncü kişi bakımından 4. fıkra gereğince gerçek zarar gözetilmeksizin gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı benimsenmeli ve bunlara kusur oranları uygulanmalı ise de işveren ve üçüncü kişinin birlikte taraf olarak yer aldığı, başka anlatımla aynı anda 1. ve 4. fıkralara dayalı uyuşmazlıklarda, fıkralarda yer alan hükümlerin nasıl anlaşılması ve giderek ne şekilde uygulama yapılması gerektiği önem arz etmektedir.

Sigortalının iş kazası veya meslek hastalığına uğramasına birden çok kişinin birlikte kusurlarıyla neden olmaları durumunda, anılan 50. ve 51. maddeler (6098 sayılı Kanunun 61. ve 62. maddeleri) gereğince teselsül hükümleri kapsamında bu kişilerin birlikte sorumlulukları vardır ve 146. maddeye (6098 sayılı Kanunun 62. maddesine) göre, kendi payından fazlasını ödeyenin diğer müteselsil borçlulara karşı rücu hakkı saklı kalmak kaydıyla, her bir borçlu yönünden kusurlarına karşılık gelen miktar ayrılmaksızın teselsül kurallarına göre sorumluluklarına karar verilmelidir. İş kazası veya meslek hastalığına birlikte sebebiyet veren sorumluların işveren ve üçüncü kişi olması durumunda ise, işverenin müteselsilen sorumlu olacağı tutar, 1. fıkra gereğince kendi kusur payı gözetilerek sorumlu tutulacağı miktarın (gelirin ilk peşin sermaye değeri X işverenin kusur oranı), üçüncü kişinin 4. fıkraya göre sorumlu olacağı tutar (gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı X üçüncü kişinin kusur oranı) ile toplamı kadar olmalı, kanun koyucunun getirdiği “gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı” sınırlaması karşısında üçüncü kişinin müteselsilen sorumlu tutulacağı miktarın ise, gelirin ilk peşin sermaye değerinin yarısı ile işveren de dahil olmak üzere tüm davalıların kusurları toplamının çarpımı sonucu elde edilecek tutar kadar olması gerekmektedir. Bu yaklaşım ve uygulama, işvereni, iç ilişkide üçüncü kişiye rücu edemeyeceği miktarı Kuruma ödemek zorunda bırakmadığından da hakkaniyete uygundur.

Asıl işveren alt işverenin kusurundan da sorumludur.Yukarıda belirtilen açıklamalar kapsamında davalı ...nin sorumlu olduğu miktar 23.164,43 TL dir. Diğer davalı alt işveren ... Tic. San. Ltd. Şti yönünden Kurum lehine oluşan kazanılmış hak gözetilmelidir. Mahkemece, mevcut şekilde hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

Ne var ki; bu aykırılıkların giderilmesi, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hüküm bozulmamalı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 438. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

S O N U Ç : Hüküm fıkrasının tamamen silinerek yerine;

Davacının davasının KABÜLÜ ile;

"1-25.042,64 TL ilk peşin değerli gelirin karar onay tarihi olan 12/04/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... dışındaki davalılardan (Davalı ... , Davalı ..., Davalı ... bakımından sorumluluğun 5510 sayılı Yasa Kanunun md 21/4 gereği ilk peşin sermeye değerinin yarısı olan 12.521,32 TL ile sınırlı olacak şekilde, davalı ...nin 5510 sayılı Kanunun 21/1-4 gereği 23.164,43 TL ile sınırlı olacak şekilde) müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

"1-25.042,64 TL ilk peşin değerli gelirin karar onay tarihi olan 12/04/2013 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalı ... dışındaki davalılardan (Davalı ... , Davalı ..., Davalı ... bakımından sorumluluğun 5510 sayılı Yasa Kanunun md 21/4 gereği ilk peşin sermeye değerinin yarısı olan 12.521,32 TL ile sınırlı olacak şekilde, davalı ...nin 5510 sayılı Kanunun 21/1-4 gereği 23.164,43 TL ile sınırlı olacak şekilde) müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

2-27,70 TL başvurma harcı ile 1.710,66 TL nisbi ilam harcının (Davalı ... , Davalı ..., Davalı ... bakımından kabu-red oranına göre 855,33 TL ile sınırlı olarak, davalı ... Ltd. Şti. bakımından 1.582,36 TL ile sınırlı olarak) ... dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak hazineye gelir yazılmasına,

3-Davacı tarafından yapılan 1.028,00 TL yargılama giderlerinin (Davalı ... Demirçioğlu, Davalı ..., davalı ... bakımından kabu-red oranına göre 514,00 TL ile sınırlı olarak, davalı Kayen Alfa Enerji Elektrik Üretim Ltd. Şti. bakımından 950,90 TL ile sınırlı olarak) ... dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

4-AAÜT gereğince hesaplanan 3.005,12 TL nisbi vekalet ücretinin (Davalı ... Demirçioğlu, davalı ..., davalı ... bakımından kabu-red oranına göre 1.800,00 TL ile sınırlı olarak, davalı ... Ltd. Şti. bakımından 2.779,73 TL ile sınırlı olarak) ... dışındaki davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

5-Davalı ... Ltd. Şti. kendisini vekille temsil ettirdiğinden AAÜT ne göre 1.800,00 TL vekalet ücretinin davacı Kurumdan alınarak davalıya verilmesine,"şeklinde yazılarak hükmün bu şekliyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.07.2018 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/324, Karar No: 2012/5384, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2012/324 E.  ,  2012/5384 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tescil davasının yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı gerçek kişiler vekili tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacılar vekili, dava dilekçesinde ... köyü 307 ve 308 parsellerin 60-70 yıldır davacılar ve miras bırakanlarının zilyetliğinde olduğunu, yörede 1963 yılında yapılan arazi kadastrosu sırasında Hazine adına tespit edilen taşınmazların dava sonra tescil harici bırakıldığını, taşınmazların tapuda kayıtlı olmadığını, irsen intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği yoluyla taşınmaz edinme koşullarının yararına oluştuğunu ileri sürerek Medeni Yasanın 713. maddesi hükmüne göre taşınmazların davacılar adına tescilini istemiştir. Yörede 1963 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında Davuttepe  köyü 307 ve 308 parsel sayılı taşınmazlar, tarla vasfıyla Hazine adına tespit edildiği; 307 parsel sayılı taşınmazın davacıların murisi Halil Mutlu, ... ve davacılardan ...’nun da taraf olduğu tapulama mahkemesinin 1995/42-1971/119 sayılı kararıyla orman sayılan yerlerden olduğundan tespit dışı bırakılmasına karar verildiği, yine, aynı şekilde 308 parsel sayılı taşınmazın da Mersin 2. Asliye Hukuk Mahkemesinin 1968/246-1972/158 sayılı kararıyla orman sayılan yerlerden olması nedeniyle tespit dışı bırakılmasına kara verildiği ve Mersin 4. Asliye hukuk mahkemesinin 1996/1007-1997/1136 sayılı kararıyla Hazine tarafından el atmanın önlenmesi ve kal talebiyle açılan dava sonucunda davacılardan ..., ..., ... ve ...’un 308 parsel sayılı taşınmaza el atmasının önlenmesine karar verilmiş olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı gerçek kişiler vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava dilekçesindeki açıklamaya göre dava, Medeni Yasanın 713. maddesi hükmü uyarınca tapusuz olan taşınmazların tesciline ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazların bulunduğu yerde, 13.05.1993 tarihinde ilan edilerek kesinleşen orman kadastrosu ve 2/B madde uygulaması bulunmaktadır. Genel arazi işlemi 1963 yılında yapılmıştır.

Mahkemece yapılan keşifte, dava konusu yerlere 1963 yılında yapılan genel arazi kadastrosu sırasında, 307 ve 308 parsel numaraları verilerek, Hazine adına tespit tutanaklarının düzenlendiği, Orman Yönetiminin itirazı üzerine 307 parsel sayılı taşınmazın tapulama mahkemesinin 1995/42-1971/119 sayılı kararıyla orman sayılan yerlerden olduğundan, o tarihte yürürlükte bulunan 766 sayılı Yasanın 2. maddesi gereğince Devlet Ormanı olarak tespit harici bırakıldığı, 308 parsel sayılı taşınmazın aynı şekilde Mersin 2. asliye Hukuk Mahkemesinin 1968/246-1972/158 sayılı kararıyla orman sayılan yerlerden olması nedeniyle tespit dışı bırakılmasına kara verildiği anlaşılmaktadır.

1982 Anayasasının 138/4. maddesinde "Yasama ve yürütme organlarıyla idare, mahkeme kararlarına uymak zorundadır. Bu organlar ve idare, mahkeme kararlarını hiç bir suretle değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez", 2 Eylül 1986 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan 6831 sayılı Yasaya Göre Orman Kadastrosu ve Aynı Yasanın 2/B maddesinin Uygulanması Hakkındaki Yönetmeliğin "Devlet Ormanı Olarak Sınırlandırılacak Yerler" başlıklı 23. maddesi ile bu yönetmeliği yürürlükten kaldıran ve halen yürürlükte olan 15.07.2004 tarihli Resmi Gazetede yayımlanan Orman Kadastro Yönetmeliğinin aynı başlığı taşıyan 26. maddesi şu şekildedir;

Devlet Ormanı Olarak Sınırlandırılacak Yerler

Madde 26- Orman kadastro komisyonlarınca;

a) 6831 sayılı Kanunun 1 inci maddesine göre, orman sayılan ve eskiden beri Devlete ait olduğu bilinen ormanlar, orman içindeki kültür arazileri dışında 6831 sayılı Kanunun 17'nci maddesinde yer alan orman içinde bulunan doğal olarak ağaç ve ağaçcık içermeyen, genel olarak otsu bitki veya bazı durumlarda yer yer odunsu bitkiler içeren açıklıklar,

b) Yürürlükten kaldırılmış 3116 sayılı Kanununun geçici 1'nci maddesine göre kamulaştırılmış ormanlar,

c) 4785 sayılı Kanunla Devletleştirilmiş veya Devletleştirilmeye tabi ormanlar,

d) 6831 sayılı Kanununun 3'üncü maddesine göre orman rejimine alınmış yerler,

e) 6831 sayılı Kanunun 13'üncü maddesinin (B) bendine göre orman olarak ağaçlandırılan veya ağaçlandırılacak yerler,

f) 6831 sayılı Kanunun 24'üncü maddesine göre kamulaştırılan yerlerle diğer suretle orman yetiştirilmek üzere kamulaştırılan yerler,

g) Devlet ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme kararı bulunan yerler,

h) Herhangi bir nedenle orman sınırları dışında kalmış ormanlar,

ı) Maliye Bakanlığınca ağaçlandırılmak üzere tahsis edilmiş yerlerden ağaçlandırılmış ya da ağaçlandırılmak üzere planlanmış sahalar,

j) Orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanlar,

Devlet ormanı olarak sınırlandırılır.

4785 sayılı Kanunla Devletleştirilmiş ormanlar ile yukarıda belirtilen (b), (d), (e), (f), (g), (ı) ve (j) bentlerine göre orman rejimine girmiş olan sahaların herhangi bir şekilde komisyonlarca sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olması bu yerlerin orman olma vasfını ortadan kaldırmaz.

Bu gibi yerlerin orman sınırları dışında kaldığı tespit edildiğinde orman sınırları içine alınarak haritasına işlenir. Arazide orman sınırları buna göre düzeltilir. Tutanak defterinin sırası gelmiş sayfasında da durum etraflıca izah edilir.".

Bu gibi yerlerin orman sınırları dışında kaldığı tespit edildiğinde orman sınırları içine alınarak haritasına işlenir. Arazide orman sınırları buna göre düzeltilir. Tutanak defterinin sırası gelmiş sayfasında da durum etraflıca izah edilir.".

Görüldüğü gibi, 1986 tarihli Yönetmeliğin 23. maddesinin birinci fıkrasının (G) bendi ile 2004 tarihli Yönetmeliğin 26. maddesinin birinci fıkrasının (g) bendinde "Devlet ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme ilamı bulunan  yerlerin  devlet  ormanı  olarak  sınırlandırılacağı" hükümlerinin bulunduğu, yine sözü edilen 2004 tarihli yönetmeliğin 26. maddesinin ikinci fıkrasında "4785 sayılı Yasa ile Devletleştirilmiş ormanlar ile 3116 sayılı Yasanın geçici 1. maddesine göre kamulaştırılmış ormanların, 6831 sayılı Yasanın 3. maddesine göre orman rejimine alınmış yerlerin 13. maddesinin (B) bendi hükmüne göre orman olarak ağaçlandırılan veya ağaçlandırılacak yerlerin ve 24. maddesine göre kamulaştırılan yerlerle diğer suretle orman yetiştirilmek üzere kamulaştırılan yerlerin ve Devlet Ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme kararı bulunan yerlerin, Maliye Bakanlığınca ağaçlandırılmak üzere tahsis edilmiş yerlerden ağaçlandırılmış ya da ağaçlandırılmak üzere planlanmış sahaların, orman ve toprak muhafaza karakteri taşıyan funda ve makilik alanların, orman rejimine girmiş sahalar olmaları nedeniyle, bu yerlerin herhangi bir şekilde komisyonlarca sınırlama dışı bırakılmış veya orman sayılmamış olması, bu nitelikteki taşınmazların orman olma vasfını ortadan kaldırmaz.". Bu hükümler gözönünde bulundurulduğunda, somut olayda; kesinleşmiş mahkeme kararı ile orman olduğu saptanan taşınmazların, orman kadastrosu yapıldığı sırada orman olarak sınırlandırılmasının zorunlu olduğu ve yörede yapılacak orman kadastrosunda

dava konusu taşınmazların orman sınırı içine alınması gerektiği, o yerde yapılacak orman kadastrosunda dava konusu yer orman sınırları dışında bırakılsa dahi, bu durum o yerin hukuken orman olma konumunu değiştirmeyeceğinden, yeniden orman kadastro komisyonlarınca her zaman orman sınırı içine alınabileceği, bu gibi taşınmazların o yerde orman kadastrosunun yapılmasından önce ya da sonra Orman Yönetimi ya da Hazine tarafından her zaman orman olarak tescilinin mahkemeden dava yoluyla istenebileceği, bunu engelleyen bir Yasa hükmü bulunmadığı, Anayasanın 169. maddesine göre, ormanların kazandırıcı  zamanaşımı  yoluyla  mülk edinilemeyeceği, Orman Yönetimi "Devlet ormanı olduğuna dair kesinleşmiş mahkeme kararı bulunan yerlerin" orman niteliği ile Hazine adına tescilinin her zaman istenebileceği gibi mahkeme kararıyla orman sayılan yer olduğu belirlenen taşınmazların bulunduğu yörede orman kadastrosunun yapıldığı ve kesinleştiği 13.05.1993 tarihinden dava tarihi olan  16.07.2009 tarihine kadar 20 yıllık sürenin de geçmediği  gözönünde  bulundurularak  gerçek  kişilerin tescil  davasının   reddine karar verilmiş olması doğru olduğundan davacılar vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenlere yükletilmesine 09/04/2012 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/12473, Karar No: 2011/16541, Tarih: 14.11.2011

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/12473 E.  ,  2011/16541 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde taraflar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, üniversiteye temizlik işlerin yapılmasının ihale ile davalıya verilerek, taraflar arasında sözleşme imzalandığını, davalı şirket işçisi dava dışı ...'in emekliye ayrılması nedeniyle, kıdem tazminatı alacağına yönelik ... Mahkemesinde açtığı davanın kabul edildiğini, bu nedenle dava dışı ...'e 9.686,72 Tl ödemek zorunda kaldığını ileri sürerek bu bedelin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı,cevap vermemiştir.

Mahkemece,davanın kısmen kabulü ile 8.845,74 TL'nin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş;hüküm,taraflarca temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının tüm, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı,bir kısım temizlik işlerini ihale ile davalıya verip,davalı ile sözleşme yaptıklarını, dava dışı işçisinin kıdem tazminatı alacağı için açtığı dava neticesinde 9.686,72 Tl ödediğini ileri sürerek bu bedelin tahsili istemi ile eldeki davayı açmıştır. Davalı cevap vermemiş, Mahkemece işçinin 1997-2005 tariihleri arasında çalıştığından ve ... mahkemesince bu tarihlere göre belirlenen , davacı tarafındanda ödenen bedelin tahsiline karar verilmiştir.Dosyaya celbedilen sözleşmelerden davacı ile davalı arasında 2002,2004 ve 2005 tarihlerinde sözleşme yapıldığı, dolayısı ile dava dışı işçinin bu dönemlerde davalı şirket yanında çalıştığı, diğer yıllarda ise başka taşeronların yanında çalışmış olduğu anlaşılmaktadır. Öyle olunca mahkemece taraflar arasındaki sözleşme yılları dikkate alınarak dava dışı işçinin kıdem tazminatı alacaklarından, davalının ancak, davacı ile şözleşmesi olduğu dönemler itibariyle sorumlu olacağı halde, işçinin çalıştığı tüm yıllara ait kıdem tazminatı alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

2011/12473-16541

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerden dolayı davacının tüm, davalıların sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerden dolayı hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalıya iadesine, 14.11.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.