muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9208, Karar No: 2014/1147, Tarih: 24.01.2014

**8. Hukuk Dairesi         2013/9208 E.  ,  2014/1147 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

... ile ... ve müşterekleri aralarındaki mülkiyet (tespit istemli) davasının kabulüne dair ...Hukuk Mahkemesi'nden verilen 21.11.2012 gün ve 141/357 sayılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi davalılardan ... ile ... taraflarından süresinde istenilmiş olmakla; dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddi ile Usul ve Kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, taraflarca HUMK'nun 388/4. (HMK m.297/ç) ve HUMK'nun 440/I maddeleri gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve aşağıda dökümü yazılı 950,450 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 3.421,34 TL'nin temyiz eden davalı ... ile ...'ten alınmasına, 24.01.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/29337, Karar No: 2014/17078, Tarih: 16.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2012/29337 E.  ,  2014/17078 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma

Hüküm : TCK'nın 179/3-2, 62, 50/1-e. maddeleri gereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması tedbiri

Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

23.11.2010 tarihinde saat 01.30 sırasında, idaresindeki otomobil ile seyri sırasında, köy yolu ayrımındaki virajı dönerken aracının kapısının aniden açılması nedeniyle ön koltukta oturmakta olan mağdurun yola düşmesi sonucunda yaralandığı olay ile ilgili olarak sanığın kolluk ve kovuşturma aşamalarında alınan savunmalarında; olay öncesi dört adet bira içtiğini ve alkollü olduğunu kabul ettiği gibi, aynı gün ve saat 02.00 itibarıyla düzenlenen ... Devlet Hastahanesi'nin 265 numaralı adli raporuna göre de; koklamak ve hareketleri gözlenmek suretiyle sanığın alkollü olduğunun tespit edildiği hususları birlikte değerlendirildiğinde; atılı suçun sübuta erdiği ve ayrıca; TCK'nın 50/1-e maddesi uyarınca ehliyet ve ruhsatla veya meslek ve sanatın yerine getirilmesi ile bağlantılı bir suçun işlenmesi halinde, kısa süreli hapis cezasının yerine bu yönde bir tedbire başvurulabileceği anlaşıldığından; tebliğnamedeki bozma öneren görüşlere iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 16.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3989, Karar No: 2013/48209, Tarih: 24.12.2013

**3. Ceza Dairesi         2013/3989 E.  ,  2013/48209 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Ceza verilmesine yer olmadığına dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Gerekçeli kararın, katılanın en son beyanının alındığı 23.01.2009 tarihli celsede ikamet adresi olarak bildirdiği "Atatürk Mah. ... Sok.No:8 Akçakale/..." adresine tebliğe çıkarıldığı ve aynı konutta sürekli oturduğunu beyan eden annesi ... imzasına 03.03.2010 tarihinde tebliğ edildiği, bu tebligatın usulüne uygun olduğu anlaşılmakla, katılanın eski hale getirme talebinin reddi ile yapılan incelemede;

Katılanın yokluğunda verilip 03.03.2010 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilen hükme karşı 1412 sayılı CMUK'un 310. maddesinde gösterilen bir haftalık yasal süre geçtikten sonra 24.09.2010 havale tarihli dilekçe ile yaptığı temyiz isteğinin 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi gereğince isteme aykırı olarak REDDİNE, 24.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2017/10377, Karar No: 2019/10478, Tarih: 09.05.2019

**9. Hukuk Dairesi         2017/10377 E.  ,  2019/10478 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden ... Temizlik Haz. Yemek Bilgi. Med. İnş. Tic. ve San. Ltd. Şti.'ye yükletilmesine, 09/05/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4098, Karar No: 2017/5893, Tarih: 19.09.2017

**10. Hukuk Dairesi         2016/4098 E.  ,  2017/5893 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, Kurumca re'sen tahakkuk ettirilen fark işçilik prim borcunun iptali ile menfi tespit istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi. Davacı şirket, karardan sonra vediği 30.06.2017 tarihli dilekçesi ile 7020 Sayılı kanundan faydalanamak üzere davadan feragat ettiğini belirtmiştir.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hâkim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulu’nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay’ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan vazgeçildiği (feragat edildiği) bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacının davadan feregat ettiği gözetilerek yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum avukatının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm sair yönleri incelenmeksizin bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 19.09.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3755, Karar No: 2017/9173, Tarih: 21.11.2017

**12. Ceza Dairesi         2017/3755 E.  ,  2017/9173 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Hakimliği

Karar Tarihi : 18/04/2017

Esas-Karar No : 2017/1557 Değişik iş

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan şüpheli Sümeyye Kalkan hakkında yapılan soruşturma sonucunda Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.02.2017 tarihli ve 2016/9041 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin mercii Kütahya Sulh Ceza Hakimliğince verilen 18.04.2017 tarihli ve 2017/1557 değişik iş sayılı karar ile ilgili olarak;

Dosya kapsamına göre, Müştekinin şüpheli ile konuşmalarının müşteki tarafından rızası olmaksızın kayda alındığı iddiası ile şüpheli hakkında şikayetçi olduğu, şüphelinin ifadesinde ise, evine gelen müşteki ile sohbet ettiklerini, ancak kendisinin kesinlikle evdeki bu sohbet konuşmalarını kayda almadığını, müştekinin daha sonra evlerinde yaptıkları bu konuşmadan pişmanlık duyarak bu konuşmaları yaymaması için kendisini tehdit ettiğini, müştekinin kendisini tehdit ettiği telefon konuşmasını kayda aldığını ve bu kaydı disiplin soruşturmasında soruşturma yapan kişiye verdiğini, başka kimseye vermediğini ve etrafa yaymadığını söylediği, Cumhuriyet Başsavcılığınca yapılan soruşturma sonucunda, şikayetçinin sunduğu deliller ile anlatımından, toplanan delil ve belgeler ile evrak içeriğinden, şikayete konu olay ve fiillerin oluş şekline göre şüphelinin bizzat kendisinin de taraf olduğu telefon görüşmesini kayda aldığı, kendisine yapıldığını iddia ettiği tehdidi ispatlamak açısından soruşturmacı kişiye verdiği, bu haliyle iddia konusu özel hayata ilişkin sesleri ifşa etme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği, karara müştekinin itirazı üzerine Sulh Ceza Hakimliğince, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 21/05/2013 tarihli ve 2012/5. MD-1270 esas, 2013/248 sayılı kararında da belirtildiği şekilde, kişinin kendisine karşı işlenmekte olan bir suçla ilgili olarak bir daha kanıt elde etme olanağının bulunmadığı ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı, ani gelişen durumlar dışında, karşı tarafın konuşmalarını gizlice kaydetmesinin hukuka uygun kabul edilememesi, şüpheli ile müşteki arasında geçen görüşmeye ilişkin kayıtların incelenmesinde, şüphelinin, müşteki ile olan konuşmalarını kaydetme kararı alıp, bir hazırlık içerisine girmesi, sorduğu sorularla müştekiyi yönlendirmesi üzerine müştekinin konuşmalarının gizlice kayda alınması karşısında, ses kaydının tesadüfen yapılan bir görüşme esnasında ve başka şekilde ispatlanması mümkün olmayan bir hal içerisinde değil, bir planlama dahilinde yapıldığı kanaati ile şüpheli hakkında delillerin kamu davasının açılmasını gerektirir nitelikte bulunduğu ve bu delillerin mahkemesince takdir ve değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle itirazın kabulüyle kovuşturmaya yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılmasına karar verilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun anılan kararında vurgulandığı üzere, kendisine karşı suç işlendiği gerekçesiyle bir kişinin bir başkasıyla yaptığı telefon görüşmeleri ile ortam konuşmalarının kayda alması işleminin 5237 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, diğer taraftan şüpheli tarafından elde edilmiş olan kayıtların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Özel Hükümler" başlıklı 2. kitabının kişilere karşı suçlar başlıklı 2. kısmının 9

. maddesi kapsamında değerlendirilmesinin mümkün olmadığı, diğer taraftan şüpheli tarafından elde edilmiş olan kayıtların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "Özel Hükümler" başlıklı 2. kitabının kişilere karşı suçlar başlıklı 2. kısmının 9. bölümünde düzenlenen özel hayata ve hayatın gizli alanına karşı suçlar kapsamında kabulünün de mümkün olmadığı, zira şüphelinin eyleminin bir başkasının özel hayatına müdahale olmayıp kendisine karşı işlendiğini düşündüğü suçla ilgili olarak kaybolma olasılığı bulunan kanıtların kaybolmasını engelleyerek yetkili makamlara sunmak amacıyla güvence altına almak olduğu, kişinin kendisine karşı işlenmekte olan bir suçla ilgili olarak bir daha kanıt elde etme olanağının bulunmadığı ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı ani gelişen durumlarda karşı tarafla yaptığı konuşmaları kayda alması halinin hukuka uygun olduğunun kabulü zorunlu olduğu, aksi takdirde kanıtların kaybolması veya bir daha elde edilememesinin söz konusu olacağı, bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde şüphelinin müşteki ile aynı ortamda ve telefonda yaptığı görüşmeleri cep telefonuna kaydetmek suretiyle elde ettiği kayıtların 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 135. maddesi kapsamında değerlendirilmesi ve hakim kararı olmadığından bahisle hukuka aykırı kabul edilmesinin mümkün olmayıp, şüphelinin müşteki tarafından kendisine karşı işlendiğini iddia ettiği suçla ilgili olarak bir daha elde edilme olanağı bulunmayan kanıtların yetkili makamlara sunulmak amacıyla toplandığının dolayısıyla hukuka uygun olduğunun ve iddia konusu özel hayata ilişkin sesleri ifşa etme suçunun yasal unsurlarının oluşmadığının kabulü gerektiği gözetilmeksizin, itirazın reddi yerine yazılı şekilde kabulüne karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığının 25.07.2017 gün ve 94660652-105-43-6707-2017-Kyb sayılı kanun yararına bozma talebine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 08.08.2017 gün ve 2017/47275 sayılı tebliğnamesi ile daireye ihbar ve dava evrakı tevdi kılınmakla;

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

İncelenen dosya kapsamına göre; şüphelinin, şikayetçi ile yapmış olduğu telefon konuşmasını, şikayetçinin bilgisi ve rızası dışında kaydedip hakkında yürütülen idari soruşturma dosyasına sunduğu iddia edilen eylemlerin kamu davasınının açılmasını gerektirir nitelikte olduğundan itiraz merciinin itirazın kabulüne ilişkin değerlendirmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına nazaran yerinde görülmediğinden, Kütahya Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 06.02.2017 tarihli ve 2016/9041 soruşturma sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın kabulüne ilişkin mercii Kütahya Sulh Ceza Hakimliğince verilen 18.04.2017 tarihli ve 2017/1557 değişik iş sayılı karar değişik iş sayılı kararında isabetsizlik bulunmadığından, bu karara yönelik kanun yararına bozma talebinin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/701, Karar No: 2007/667, Tarih: 26.09.2007

**Hukuk Genel Kurulu         2007/20-701 E.  ,  2007/667 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Tunceli Kadastro Mahkemesi

TARİHİ : 10/05/2007

Taraflar arasındaki “kadastro tesbitine itiraz“ davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Tuncele Kadastro Mahkemesince davanın kabulüne dair verilen 02.06.2006 gün ve 2006/424 E-  456 K.sayılı kararın incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 20.Hukuk Dairesinin  13.11.2006 gün ve 2006/11902-15198 sayılı ilamı ile; (...Kadastro sırasında, .. Köyü 120 ada 25 parsel sayılı 1.147,44 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, senetsiz belgesiz olarak tarla niteliği ile kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar D. C.  ve M. A. C.  adlarına  tespit edilmiştir. Davacı Orman Yönetimi, çekişmeli taşınmazın orman sayılan yerlerden olduğu iddiasıyla dava açmıştır. Mahkemece davanın kabulüne, dava konusu taşınmazın kadastro tespitinin iptal edilerek orman niteliği ile Hazine adına tapuya tesciline karar verilmiş, hüküm  davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, kadastro tespitine  itiraz niteliğindedir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yerde orman kadastrosu yapılmamıştır.

Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hüküm kurmaya yeterli değildir.

a)Hükme dayanak yapılan orman bilirkişi raporunda; çekişmeli alanın, çok eski tarihlerden beri 30-40 cm pulluk derinliğinde sürülerek ve işlenerek en az 100 yıldır tarım arazisi olarak kullanıldığı, ancak son 10-15 yıldır terk edilerek nadasa bırakıldığı, bakımsızlıktan üzerinin çayır otları ile kaplandığı, yörenin ekolojik koşullarına uygun olarak nadasa bırakıldığı süre içerisinde alana gelen ve alanın kenarlarında serpili halde 10-15 yaşlarında meşe ağaçlarının oluştuğu, davalı parsel üzerinden alınan toprak örneklerinden ve profil içinde yapılan incelemelerden toprak içerisinde orman ağaçlarına ilişkin kök kalıntılarının yer almadığının tespit edildiği,

b)Raporun devamında ise, dava konusu alanın çevresi ile birlikte incelendiğinde ormanlık alanlar ile arasında ayırıcı unsur bulunmadığı, çevresindeki ormanlık alanlar ile tam bir bütünlük arz ettiği genel görünümü itibariyle alanın toprak yapısının orman yetiştirmeye elverişli ve orman toprağı niteliğinde bulunduğu, çekişmeli taşınmazın 1959 basım tarihli memleket haritasında ve tarihi belirtilmeyen hava fotoğraflarında yeşil zemin üzerinde orman ile sembolize edilen orman alanları içinde kaldığı, bu sebeplerle orman sayılan yerlerden olduğunu,

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

c)Diğer taraftan, aynı keşifte bilgisine başvurulan ziraat bilirkişi tarafından düzenlenen raporda ise; çekişmeli taşınmazın devletin hüküm ve tasarrufu altındaki yerlerden olmadığı tarım arazisi niteliğinde bulunduğu açıklanmıştır.

Bu durumda; karara dayanak alınan uzman orman ve ziraat bilirkişi raporları birbiriyle ve kendi içinde çelişkili olup, raporlar çekişmeli yerin öncesinin orman niteliğini belirlemeye yeterli ve kanaat verici olmadığından, bu raporlara dayanılarak hüküm kurulamaz.

O halde; mahkemece, eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında bu konuda uzman serbest orman mühendisleri arasından seçilecek bir orman yüksek mühendisi bir ziraat mühendisi ve bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 Sayılı Yasalar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 Sayılı Yasanın 45.maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 Sayılı Yasanın 14.maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yok edilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; kesinleşmiş orman kadastrosu bulunmadığından, yukarıda değinilen diğer belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de  içine alacak şekilde birbiri üzerine ablike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve araştırmaya dayalı, bilirkişilerin onayını taşıyan krokili bilimsel verileri bulunan yeterli rapor alınmalı ve oluşacak sonuç çerçevesinde bir karar verilmelidir. Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı biçimde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır...) gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

TEMYİZ EDEN: Davalılar vekili

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dosyadaki tutanak ve kanıtlara, bozma kararında açıklanan gerektirici  nedenlere göre,Hukuk Genel Kurulu’nca da benimsenen Özel Daire bozma kararına uyulmak gerekirken,önceki kararda direnilmesi usul ve yasaya aykırıdır.Bu nedenle direnme kararı bozulmalıdır.

S O N U Ç : Davalılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, direnme kararının Özel Daire bozma kararında gösterilen nedenlerden dolayı H.U.M.K.nun 429.maddesi gereğince BOZULMASINA, istek halinde temyiz peşin harcının geri verilmesine, 26.09.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/11227, Karar No: 2012/11676, Tarih: 05.11.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2012/11227 E.  ,  2012/11676 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu 1377 parsel numaralı taşınmaz ile emsal alınan 2938 parsel sayılı taşınmazların değerlendirme tarihi olan 2009 yılındaki ... vergisine esas m² değerlerinin (belediyenin cadde ve sokak itibariyle belirlediği m² değeri) belediye başkanlığından sorularak alınacak cevap yazılarının dosya içerisine konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.