muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/12537, Karar No: 2023/217, Tarih: 26.01.2023

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan Vekilinin Temyiz Sebepleri;

Sanığın eylemlerinin yoğunluğu sebebiyle daha üst sınırdan ceza alması gerektiği ve miktar itibariyle üst sınırdan indirim yapılmasının hukuka aykırı olduğuna;

İlişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

1. Olay günü saat 20.40 sıralarında katılan ...'in sokak üzerinde tek başına yürümekte iken sanık ... ve faili meçhul şahsın, katılanın yanına geldikleri ve para istedikleri, mağdurun olumsuz cevap vermesi üzerine sanık ...'in soruşturma aşamasında ele geçirilemeyen bıçağı mağdura salladığı, mağdurun ise sanığın elini tuttuğu, bu esnada faili meçhul şahsın mağdurun sırtına tekme attığı ve yere düşen mağdurun kollarından tuttuğu, sanığın mağdurun cebinden cüzdanını çıkarıp içerisindeki 150,00 TL'yi aldığı ve ele geçmeyen bıçakla katılanın sağ alt karın boşluğundan yaraladığı ilk derece mahkemesi tarafından maddi vakıa olarak kabul edilmiştir.

2. Katılanın Muhammet'in aşamalardaki istikrarlı beyanları dosya içerisinde mevcuttur.

3. Katılanın kendisini bıçakla yaralayan ve cebinde 150,00 TL parasını alan şahsı teşhis ettiğine dair 10.04.2022 tarihli fotoğraftan teşhis ve kimlik tespit tutanağı dosya içerisinde mevcuttur.

4. Katılan hakkında düzenlenen basit tıbbi tedavi ile giderilebileceğini belirtir kesin adli muayene raporu dosya içerisinde mevcuttur.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE

A. Tebliğnamede Belirtilen Görüş Yönünden

TCK'nın “Daha az cezayı gerektiren hâl” başlıklı 150/2. maddesinde; “Yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek ceza üçte birden yarıya kadar indirilebilir.” denilmektedir.

Maddenin gerekçesinde ise; “Maddenin ikinci fıkrasında, yağma suçunun konusunu oluşturan malın değerinin azlığı nedeniyle, verilecek cezada indirim yapılması gerektiği kabul edilmiştir.” açıklamasına yer verilmiştir.

TCK’nın 145. maddesiyle daha az ceza verilmesini gerektiren bir nitelikli hâl olarak “Değer azlığı”, hırsızlık suçu bakımından da suçun işleniş şekli ve özellikleri de göz önünde bulundurularak, ceza vermekten de vazgeçilebilir.” ibaresi ilâvesiyle- hüküm altına alınmış bir husustur.

Y.C.G.K.'nın 21.12.2010 günlü, 6-225/268, yine 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, 5237 sayılı TCK'nın 145 veya 150/2. maddelerinde veya gerekçelerinde “Daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma” koşulu yoktur. Elbette değerin az olmasına ilaveten, daha çoğunu alma olanağı varken daha azı alınmış ise; bu maddeler sanık lehine uygulanmalıdır. Ancak; her iki maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.

TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleri uyarınca faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması kural olarak yeterli olup, suç ve cezada kanunilik ilkesi ile aleyhe kıyas ve yorum yasağı gereği, kanunda bulunmayan başka bir koşul ihdas edilemez.

Hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

TCK'nın 145 ve 150/2. maddelerinin uygulanmasında hâkime geniş bir takdir yetkisi tanınmış olup, TC Anayasası’nın 141/3, 5271 sayılı CMK'nın 34, 223, 230 ve 289. maddeleri uyarınca sözü edilen yetki kullanılırken, keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermeksuretiyle açıklanmalı ve uygulama yapılmalıdır.

Öte yandan hâkim, TCK'nın 145 veya 150/2. maddeleriyle kendisine tanınan takdir yetkisini kullanırken, evrensel ceza hukuku prensiplerinden olan ve ceza kanunlarımızın hazırlanmasında esas alınan, kanunilik, belirlilik, orantılılık ve ölçülülük ilkeleri, kıyas ve aleyhe yorum yasağı ile mükerrer değerlendirme yasağına uygun bir değerlendirme yapmak zorundadır.

Bu açıklamalardan değer az ise, verilecek cezadan mutlaka indirim yapılmalıdır gibi bir anlam da çıkartılmamalıdır. Diğer bir anlatımla indirim yapıp yapmama hususu her somut olayda özenle değerlendirilmelidir.

Nitekim Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun Dairemizce benimsenen içtihatları uyarınca; rögar kapağı, plaka, sürücü belgesi, kimlik belgesi ve bankamatik kartı gibi eşyaların hırsızlık suçuna konu olması halinde, ortaya çıkan tehlike veya bunların yeniden çıkartılması için sarf edilecek emek ve mesai vb.’de gözetilerek değer azlığı indirimi yapılmamalıdır.

Bunun gibi kasten öldürme, kasten öldürmeye teşebbüs, cinsel istismar gibi ağır suçların yağma ile birlikte işlenmesi hallerinde değer azlığı indiriminin yapılmaması hukuka, vicdana ve adalete de uygun olacaktır.

Bu açıklamalardan sonra somut olay değerlendirildiğinde, katılana ait 150,00 TL paranın katılanı bıçakla yaralamak suretiyle alınmış olsa bile, suç tarihi olan 09.04.2022 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları ile birlikte değerlendirildiğinde, sanığa verilen cezada değer azlığı indiriminin yapılması gerekir.

Açıklanan nedenlerle;

5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunda bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır.

B.Katılan Vekilinin Temyiz Sebebi Yönünden

Açıklanan nedenlerle;

5237 sayılı TCK’nın 150/2. maddesiyle sanığa verilen cezadan değer azlığı nedeniyle indirim yapılması hususunda bir isabetsizlik görülmediğinden tebliğnamedeki görüşe iştirak olunmamıştır.

B.Katılan Vekilinin Temyiz Sebebi Yönünden

TCK'nın 61. maddesinde belirlenen suçun işleniş şekli, sanığın suç işleme sebep ve saikleri, kasta dayalı kusurunun yoğunluğu ile meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı nazara alınarak yapılan ceza belirlenmesinde bir hukuka aykırılık tespit edilmemiştir. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre katılan vekilinin daha üst sınırdan ceza alması gerektiği ve miktar itibariyle üst sınırdan indirim yapılmasının hukuka aykırı olduğu'na ilişkin temyiz istemleri yerinde görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 12.09.2022 tarihli ve 2022/2751 Esas, 2022/2072 Karar sayılı kararında katılan ... vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy çokluğuyla TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.01.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

(Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

2022/12537 Esas sayılı dosyaya muhalefet gerekçesi:

Onama kararına aşağıdaki nedenlerle katılmıyorum;

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca ... 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

26.01.2023 tarihinde karar verildi.

(Karşı Oy)

(Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

2022/12537 Esas sayılı dosyaya muhalefet gerekçesi:

Onama kararına aşağıdaki nedenlerle katılmıyorum;

Olayımızda, sanıklar iki olup, olay tarihinde, yaşı küçük mağdurun gece vakti önüne geçerek ve bıçak çekerek para istedikleri mağdurun yok demesi üzerine zorla cüzdanını alarak içinden 150,00 TL aldıkları ve yağma sonrasında da mağdurun basit tıbbi müdahalelik düzeyde yaraladıkları ve kaçtıkları, yağma suçunu böylece tamamladıkları olayda, paranın değeri az diyerek lehe olarak TCK 150/2. maddesi uygulanmış ise de, sanıklar bu indirimi hak etmemişler, eylemleri sona erdiği ve kaçma imkânları olduğu hâlde mağduru bıçakla yaralamışlardır. Olayda sanıklar yağma suçunu tamamladıktan sonra mağduru bıçaklamaları karşısında, TCK 150/2. fıkrasına göre, miktar yönünden cezada indirim yapmak adalet ve vicdana uymamaktadır. Çünkü yağma eylemleri bittiği, mağdurun aktif direnmesi olmadığı hâlde onu yaralamak hiçbir şekilde lehe değerlendirilmeyi hak edecek bir hareket değildir. TCK'nın 150/2. maddesi 29.06.2005 tarihli değişiklik ile yağma konusu malın değeri hafif ise ceza yarısına indirilir ibaresini, indirilebilir şeklinde değiştirilmiş olup, bu değişimin nedeni caydırıcılığı artırarak değer azlığı indiriminin rutin şekilde uygulanmasını engellemektedir.

Bu nedenle kararın bozulması düşüncesindeyim, sayın çoğunluğun kararına katılmamaktayım.

(Karşı Oy)

K A R Ş I O Y

Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre, 5237 sayılı TCK'nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki "Malın değerinin azlığı" kavramı bakımından yasa koruyucunun amacı, suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle daha çoğunu alabilme olanağı varken, yalnızca gereksinimi kadar, değer olarak da gerçekten az olan şeyleri alınması durumunda uygulanabileceği belirtilmiştir.

Somut olayda, katılan ...'in saat 20.40 sıralarında sokakta tek başına yürüdüğü sırada sanık ... ve yanındaki kimlik bilgileri tespit edilemeyen kişinin katılanın yanına gelerek para istedikleri, katılanın parası olmadığını söylemesi üzerine sanığın cebinden çıkardığı bıçağı salladığı, katılanın sanığın elini tuttuğu sırada diğer kişinin sırtına tekme atarak katılanı yere düşürdüğü ve kollarından tutarak etkisiz hale getirdiği, sanık ...'in katılanın cebinde bulunan cüzdan içerisindeki 150,00 TL parayı alıp cüzdanı yere attıktan sonra bıçakla hamle yaparak katılanı sağ alt karın boşluğundan yaraladığı ve olay yerinden koşarak uzaklaştıkları anlaşılmıştır.

5237 sayılı TCK'nın yürürlük tarihinden itibaren TCK'nın 150. maddesi ile ilgili Dairemizin yerleşik içtihadında "daha çoğunu alabilme imkanı varken yalnızca gereksinimi kadar alma" ölçütü hiç bir zaman tek kriter olarak kabul edilmemiştir. Bu cümlede ifade edilmek istenilen husus suç konusuna ilişkin sanığın kastının baştan itibaren değer olarak az olan bir şeye özgülenmesidir. Mesela sanık tarafından "Bana çorba parası ver" veya "5 TL ver" şeklinde sözler sarf edilerek cebir veya tehdit uygulamasında olduğu gibi. Ayrıca suçun işleniş şekli, olayın özelliği ve sanığın kişiliğinin de değerlendirilmesi gerektiği belirtilmiştir. TCK'nın 150/2. maddesinin ilk halindeki "indirilir" ibaresi 29.06.2005 tarih ve 5377 sayılı Kanunla "indirilebilir" şeklinde değiştirilmiştir. Kanun metnindeki bu değişiklik de dikkate alındığında değer azlığı nedeniyle her halükarda indirim yapılması gerektiği düşünülemez. Olayın özelliği, suçun işleniş şekli ve sanığın kişiliği de değerlendirilerek gerekçe gösterilmek suretiyle uygulanıp uygulanmaması yoluna gidilecektir. Bu konudaki takdir hakkının yargılama yapan ilk derece mahkemesine ait olduğu aşikardır. Dairemizin belirtilen içtihadı yıllar içinde yerel mahkemeler tarafından da benimsenmiş ve uygulanmasında herhangi bir tereddüt bulunmamaktadır. Hal böyle iken sadece yağma konusunun 150,00 TL olması nedeniyle TCK'nın 150/2. maddesi gereğince sanığın cezasından indirim yapılması isabetli olmamıştır. Bununla birlikte katılanın cüzdanında bulunan parasının tamamının 150,00 TL olması nedeniyle sanığın özgülenen kastının katılanın üzerindeki tüm parasını almaya yönelik olduğu ve bir lise öğrencisinin daha fazla para bulunmasının da beklenemeyeceği gibi bu miktarın değer olarak da az kabul edilemeyeceği, ayrıca suçun işleniş şekli ve olayın özelliği nazara alındığında, TCK'nın 150/2. maddesinin uygulanma şartlarının oluşmadığı düşüncesinde olduğumdan kararın bozulmasına karar verilmesi gerekirken sayın çokluğun onanması yönündeki görüşüne katılmıyorum.

(Karşı Oy)
Yargıtay — Esas No: 2014/29953, Karar No: 2015/11436, Tarih: 26.05.2015

**5. Hukuk Dairesi         2014/29953 E.  ,  2015/11436 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Oltu Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 16/10/2014

NUMARASI : 2014/912-2014/1548

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Yasa ile değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanunun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın Hazine adına tescili davasının kabulüne dair verilen yukarıda tarih ve numaraları yazılı hükmün duruşmalı olarak Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince verilen dilekçeler ile istenilmiş olmakla, duruşma için belirlenen 26.05.2015 günü temyiz eden taraf vekillerinin yüzlerine karşı duruşmaya başlanarak, tarafların sözlü açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki kağıtlar okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü.

- K A R A R -

Dava konusu taşınmazda bulunan ve taşınmaza kapama karışık meyve bahçesi niteliğini veren ağaçlar (yaş ve cinsleri gözetilerek) ile bilirkişi kurulu raporunda münavebe ürünü olarak alınan patates, dane mısır, taze fasulye ve domatesin dekar başına verim miktarları İlçe Tarım Müdürlüğünden, değerlendirme tarihi olan 2014 yılına ait dekar başına üretim masrafları ile hasat dönemindeki ortalama kg satış fiyatları da ilgili resmi kuruluşlardan sorulduktan sonra,

Alınacak cevaplarla birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 26.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7840, Karar No: 2015/23154, Tarih: 01.07.2015

**3. Ceza Dairesi         2015/7840 E.  ,  2015/23154 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2013/284371

MAHKEMESİ : Manavgat 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2013

NUMARASI : 2012/234 (E) ve 2013/103 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Sanığın soruşturma aşamasında alınan 15/10/2011 tarihli beyanında, eşi olan müşteki ile tartıştığını, bu esnada eşinin sinirlenip cama yumruk attığını belirterek, olay anında müştekinin yanında olduğunu belirtmesine ve bu beyanını yargılama aşamasında da kabul etmesine rağmen; tanık beyanlarında sanığın olay anında, evin dışında, kendilerinin yanında olduğunu belirttikleri dikkate alınarak, sanığın beyanı ile tanık beyanları arasındaki mevcut çelişkinin gerekçesi sorulup, çelişki giderilmeksizin tanık beyanlarına itibar edilmesi,

2-Olay anında hastane kayıtlarına müştekideki yaralanmanın, " Sağ kolda kesi", "Cama yumruk atma neticesinde sağ ön kol kesisi" şeklinde yazılmasına rağmen, bahsedilen kayıtlarda müştekinin imzasının da bulunmadığı dikkate alınarak, sanığın savunmasının teyidi açısından, ilgili kurumdan, bahsedilen kaydın yaralanan kişinin beyanına göre mi yoksa refakatte bulunan kişinin beyanına göre mi tutulduğunun teyit edilmeyerek, tahkikatın eksik bırakılması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca, diğer yönler incelenmeksizin isteme uygun olarak BOZULMASINA, 01.07.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8313, Karar No: 2019/19808, Tarih: 19.12.2019

**2. Ceza Dairesi         2019/8313 E.  ,  2019/19808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi'nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanığın suça konu iş yerinden müştekinin beyanına göre, değeri 25 TL olan 1 kavanoz bal çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın adli sicil kaydında yer alan Antalya 8. Asliye Ceza Mahkemesinin 11.04.2006 gün ve 2005/984 E. -2006/197 K. sayılı kararından dolayı tekerrür hükümleri uygulanmış ise de, UYAP üzerinde sanığın adli sicil kaydı üzerinden yapılan incelemede, sanık hakkında TCK'nın 141/1. maddesi uyarınca hapis cezasına karar verilerek 19/04/2006 tarihinde kesinleştiği anlaşılan söz konusu ilamın dosya içerisinde ve UYAP’ta bulunmaması karşısında; denetime olanak verecek şekilde tekerrüre esas alınan ilamın hangi kanun maddesi uyarınca verildiği, TCK'nın 143. maddesinin uygulanıp uygulanmadığı, kesinleşme ve infaz tarihini gösterir şekilde onaylı örneği dosya içerisine getirtilerek, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/30051, Karar No: 2012/18198, Tarih: 04.07.2012

**2. Ceza Dairesi         2010/30051 E.  ,  2012/18198 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret - Kasten yaralama

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

I) Sanık ...'ün temyiz istemi ile yakınan sanık ...'nın kendisi hakkında hakaret suçundan kurulan hükümlere yönelik yaptığı temyiz itirazlarının birlikte incelenmesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre hükümlerin; 21/07/2004 tarihinde yürürlüğe giren 5219 sayılı Yasanın 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CYUY.nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihi itibariyle temyizi mümkün olmadığından sanıkların temyiz istemlerinin aynı Yasanın 317.maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE,

II) Yakınan Sanık ... tarafından kendisi hakkında kasten yaralama suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik yaptığı temyiz itirazları ile yakınan sıfatıyla diğer sanık ... hakkında aynı suçtan kurulan hükme yönelik yaptığı temyiz itirazlarının birlikte incelenmesinde ise;

1- Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan zarar görmüş bulunan ve sanık ...'ten şikayetçi olduğunu belirten yakınan ...'nın davaya katılmak isteyip istemediği sorulmadığından 5271 sayılı CYY.nın 260/1. madde ve fıkrası uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenerek;

Kovuşturma evresindeki 16/07/2008 tarihli duruşmada sanık ...'ten şikayetçi olduğunu belirten yakınan ...'ya CYY.nın 234.maddesi uyarınca haklarının açıklanıp anlatılmaması ve suçtan zarar gören sıfatı ile davaya katılmak isteyip istemediğinin sorulmaması suretiyle 5271 sayılı CYY.nın 234/1-b ve 3. madde ve fıkraları ile 238. maddesinin 2. fıkrasına aykırı davranılması,

2- Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 03/02/2009 tarih ve 2008/11-250 Esas, 2009/13 Karar sayılı kararında da kabul edildiği gibi, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesinde dikkate alınacak zararda, mahkemece kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenecek maddi zararların esas alınması, manevi zararların bu kapsama dahil edilmemesi gerektiği, olayda yakınanın tazminat talebinde bulunmadığı gibi dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde sanığa atılı kasten yaralama suçundan doğan herhangi bir maddi zararın bulunmadığı ve kayden sabıkasız olduğu anlaşılan sanık ... hakkında, 5271 sayılı CYY.nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen “sanığın kişilik özellikleri ile duruşmadaki tutum ve davranışları gözönünde bulundurularak yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması” koşulunun oluşup oluşmadığı değerlendirilerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun belirlenmesi ve Yargıtay denetimine elverişli olacak şekilde takdirin gerekçelerinin kararda gösterilmesi gerekirken, “sanığın pişman olmadığı suçun işlenmesiyle mağdurun uğradığı zarar karşılanmadığından” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş yakınan sanık ...'nın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 04/07/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/12806, Karar No: 2012/25675, Tarih: 10.12.2012

**5. Hukuk Dairesi         2012/12806 E.  ,  2012/25675 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeni ile uğranılan zararın 4721 sayılı TMK.'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalı Hazine vekili yönünden verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup iş anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Dava, tapu kaydının mahkeme kararı ile iptal edilmesi nedeni ile uğranılan zararın 4721 sayılı TMK.'nun 1007. maddesi uyarınca tazmini istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyada bulunan kanıt ve belgelerden; dava konusu edilen, ... ili, ... ilçesi, ...boyu mevkiinde bulunan ve davacının 07.09.1973 tarihinde satın alma yolu ile iktisap ettiği taşınmazın tapu kaydının, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin kesinleşen 2005/408-2006/274 sayılı kararı ile kıyı kenar çizgisinde kaldığından bahisle iptali üzerine, davacı tarafından tazminat istemli işbu davanın açıldığı anlaşılmıştır.

4721 sayılı TMK.'nun sorumluluk kenar başlığını taşıyan 1007. maddesi "Tapu Sicilinin tutulmasından doğan bütün zararlardan Devlet sorumludur. Devlet, zararın doğmasında kusuru bulunan görevlilere rücu eder. Devletin sorumluluğuna ilişkin davalar, tapu sicilinin bulunduğu yer mahkemesinde görülür." hükmünü içermekte olup, anılan yasa maddesindeki kesin yetki kuralı gereğince, davaya bakmaya, taşınmazın bulunduğu yer olan ... mahkemesi yetkilidir.

Bu durumda, mahkemece, yer itibariyle yetkisizlik kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Doğru görülmemiştir.

Davalı Hazine vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U....nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, 10.12.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.