muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12485, Karar No: 2016/2898, Tarih: 18.02.2016

**2. Hukuk Dairesi         2015/12485 E.  ,  2016/2898 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-karşı davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanmada manevi tazminatın amacı, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, bozulan ruhsal dengesini telafi etmek, manevi değerlerindeki eksilmeyi karşılamaktır. Onun için, kişilik haklarını ihlal eden fiille, tazminat miktarı arasında makul bir oranın bulunması gerekir. Bir tarafın zenginleşmesine yol açacak sonuçlar doğurur miktarda manevi tazminat takdiri, müesseseyi amacından saptırır. Hakim, tazminat miktarını saptarken, bir yandan kişilik hakları zedelenen tarafın, ekonomik ve sosyal durumunu ve boşanmada kusuru bulunup bulunmadığını ve varsa kusur derecesini, fiilin ağırlığını; öbür yandan da, kişilik haklarına saldırıda bulunanın kusur derecesini, ekonomik ve sosyal durumunu göz önünde bulundurmak zorundadır. Açıklanan ilkeler gözetildiğinde davalı-karşı davacı kadın yararına takdir edilen manevi tazminat (TMK m. 174/2) miktarı, ölçülülük ilkesine uygun olmayıp fazla bulunmuştur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesinde yer alan hakkaniyet ilkesi gözetilerek daha uygun miktarda manevi tazminat takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda 2. ve 3. bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi.18.02.2016 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/3455, Karar No: 2016/12191, Tarih: 23.05.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/3455 E.  ,  2016/12191 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı ile yıllık izin ücreti, asgari geçim indirimi, fazla mesai ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalılardan Ç....'nin avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalılar ...Ve ..nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- HMK 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkân dâhilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı vekilinin dava dilekçesinde talep ettiği alacakların sembolik miktarlar olduğu anlaşılmaktadır. Dava, niteliği itibariyle külli tespit kısmi eda istemli belirsiz alacak davasıdır. Bu nedenle davacının alacaklarına işletilecek faizlerin başlangıç tarihlerinin dava ve ıslah tarihleri olarak ayrı ayrı belirtilmesi gerekirken talep edilen tüm alacaklara dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi hatalı olup bozma sebebi ise de, söz konusu hatanın giderilmesi yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Temyiz edilen kararın hüküm fıkrasın 1. paragrafının çıkarılarak yerine;

“1- Davanın KISMEN KABUL KISMEN REDDİNE,

17.948,62 TL net kıdem tazminatının iş akdinin fesih tarihi olan 08.08.2012 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılar .... Ve ...'nin sorumluluğu 3.571,32 TL ile sınırlı olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

5.420,76 TL net ihbar tazminatının 100,00 TL’sinin 08.07.2014 dava tarihinden, 5.320,76 TL’sinin 17.09.2015 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan ...den alınarak davacıya verilmesine,

38.330,28 TL net fazla mesai ücret alacağının 100,00 TL’sinin 08.07.2014 dava tarihinden, 38.230,28 TL’sinin 17.09.2015 ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan .... A.Ş.'nin sorumluluğu 9.478,45 TL ile sınırlı olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

1.007,61 TL net ulusal bayram ve genel tatil ücret alacağının 100,00 TL’sinin 08.07.2014 dava tarihinden, 907,61 TL’sinin 17.09.2015 ıslah tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan .... ve ....'nin sorumluluğu 145,75 TL ile sınırlı olmak üzere davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,

5.366,67 TL net yıllık izin ücreti alacağının 100,00 TL’sinin 08.07.2014 dava tarihinden, 5.266,67 TL’sinin 17.09.2015 ıslah tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan ...den alınarak davacıya verilmesine,” paragrafının yazılmasına, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 23.05.2015 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/5774, Karar No: 2012/28096, Tarih: 21.12.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/5774 E.  ,  2012/28096 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle Yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/5. ve CMK'nın 223/8. maddeleri gereğince düşme

Taksirle yaralama suçundan şikayet yokluğundan verilen düşme kararına ilişkin hüküm, mahalli C.Savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli C.Savcısının yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak;

1-Mağdur hakkındaki 26.12.2008 tarihli geçici raporda hayati tehlikesinin bulunduğunun belirtildiği, beyin cerrahi uzmanı tarafından düzenlenen kesin raporda ise mağdurdaki yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile giderilemeyeceğinin belirtildiği halde, yaşamını tehlikeye sokan bir durumun ilk geldiği anda bulunduğu, 48 saat sonra ise hayati tehlikesinin ortadan kalktığı belirtildiğinden, mağdurun yaralanmasının nitelikli olup olmadığı husunda Adli Tıp Kurumundan kesin rapor alınması gerektiğinin gözetilmemesi;

2-Dosya içeriği ve mahkemenin kabulüne göre; sanığın sevk ve idaresindeki minibüs ile köprü üzerinde ters yönde seyrettiği sırada yolun sağından soluna geçmekte olan mağdura aracının ön camının sağ kısmı ile çarpması sonucu yaralanmasına sebebiyet vermesi şeklinde gerçekleşen olayda, bilinçli taksirin koşulları oluştuğu gözetilip, mağdurun kesin raporu alındıktan sonra yaralanmasının nitelikli olduğunun tespiti halinde 5237 sayılı TCK'nın 89/5 maddesi gereğince suçun bilinçli taksirle işlemesi nedeniyle takibinin şikayete tabi olmayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı olup, Mahalli C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 21.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28097, Karar No: 2014/25069, Tarih: 04.09.2014

**13. Hukuk Dairesi         2014/28097 E.  ,  2014/25069 K.**

**"İçtihat Metni"**

... Temizlik Hizmt. Ltd. Şti vekili avukat ... ile Sağlık Bakanlığı vekili avukat ... aralarındaki dava hakkında ... 12. Asliye Ticaret Mahkemesinden verilen 23.12.2013 gün ve 256-336 sayılı hükmün Dairemizin 18.3.2013 tarih ve 7102-6490 sayılı ilamıyla düzeltilerek onanmasına karar verilmişti. Süresi içinde davacı avukatınca kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği konuşuldu.

K A R A R

Temyiz ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında usulün 440. Maddesinde sayılan nedenlerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE ve aynı kanunun 442 maddesi hükmünce 228.00 (ikiyüzyirmisekiz) Lira para cezasının karar düzeltme isteyene yükletilmesine, peşin alınan 52.40 TL harcın istek halinde iadesine, 4.9.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1996, Karar No: 2013/9418, Tarih: 19.09.2013

**14. Ceza Dairesi         2012/1996 E.  ,  2013/9418 K.**

**"İçtihat Metni"**

Müstehcenlik suçundan sanık ...’nin yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Antalya 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 24.11.2009 gün ve 2007/1261 Esas, 2009/1729 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa isnat olunan müstehcenlik suçunun 765 sayılı TCK.nın 426/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibarıyla, aynı Kanunun 102/4 ve 104/2. maddelerine göre 7 yıl 6 aylık asli ve ilave dava zamanaşımına tâbi olduğu, suç tarihi olan 01.02.2005'ten inceleme gününe kadar bu sürenin gerçekleştiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nın 7/2. maddesi ile 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilmek suretiyle hükmün CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK.nın 223/8. maddeleri uyarınca davanın zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 19.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/25480, Karar No: 2014/1364, Tarih: 22.01.2014

**5. Hukuk Dairesi         2013/25480 E.  ,  2014/1364 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Pertek Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 05/03/2013

NUMARASI : 2012/19-2013/18

Taraflar arasındaki 4650 sayılı Kanunla değişik 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine dayanan kamulaştırma bedelinin tespiti ve kamulaştırılan taşınmazın davacı idare adına tescili davasından dolayı yapılan yargılama sonunda: Davanın kabulüne dair verilen yukarıda gün ve sayıları yazılı hükmün Yargıtay'ca incelenmesi, davalılardan C.. Ç.. vekilince verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla, dosyadaki belgeler okunup uyuşmazlık anlaşıldıktan sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

- K A R A R –

Mahkemece, uyulan bozma kararı gereğince inceleme ve işlem yapılarak hüküm kurulmuş; karar, davalı C.. Ç.. vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece, bozma ilamına uyulmuşsa da bozma ilamı gerekleri yerine getirilmemiştir. Şöyle ki;

1) Bozma ilamında; taşınmazın kamulaştırmadan arta kalan ve C harfi ile gösterilen 470,41 m2'lik kısmının yüzölçümü ve geometrik durumu dikkate alındığında, bu bölümde değer azalışı olacağı belirtildiğinden, bilirkişilerce bu husus dikkate alınarak belirlenecek değer azalışı oranında bedel tespit edilmesi gerektiğinin gözetilmemiş olması,

2) Kıymet takdir raporunda yaş ve cinsi belirtilen ağaç bedellerinin, değerlerlendirme tarihi olan dava tarihi itibariyle, İlçe Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü verileri dikkate alınarak sayı, yaş ve cinslerine göre değerlerinin tespit edilmemiş olması,

3) Davada vekil ile temsil edilen davalı C.. Ç..'in adının, gerekçeli kararın vekalet ücreti ile ilgili 9 nolu bendinde gösterilmemesi,

4) D.. D.. Genel Müdürlüğü 02.11.2011 tarihinde yürürlüğe giren 662 sayılı KHK'nın 58. Maddesi uyarınca genel bütçeli idareler arasından çıkartılarak özel bütçeli idareler arasına alınmıştır. Bu nedenle, 492 sayılı Harçlar Kanununun 13/j maddesi hükmünden kaynaklanan yargı harçlarından muaf olmadığı dikkate alınmaksızın, karar ve ilam harcından muaf tutulması,

5) Bedeline hükmedilerek kamulaştırılan kısmın davacı idare adına tesciline karar verilmesi gerekirken, Hazine adına tesciline hükmedilmiş olması,

6) Davada vekille temsil edilen taraflar yararına karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12. Maddesi gereğince tespit edilen bedel üzerinden maktu vekalet ücretini geçmemek üzere, nisbi avukatlık ücretine hükmedilmemiş olması,

Doğru olmadığı gibi,

7) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 30.04.2010 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Doğru olmadığı gibi,

7) 2942 sayılı Kamulaştırma Kanununun 10. maddesine 6459 sayılı Yasanın 6. maddesi ile eklenen hüküm uyarınca, dava dört ay içerisinde sonuçlandırılamadığından, Anayasa Mahkemesi’nin 19.12.2013 tarih ve 2013/817 başvuru numaralı 1. Bölüm kararı da göz önüne alınarak, kamulaştırma bedeline 30.04.2010 tarihinden, karar tarihine kadar geçen süre için yasal faiz yürütülmesi gerektiğinden,

Davalı C.. Ç.. vekilinin temyiz itirazları yerinde olduğundan hükmün açıklanan nedenlerle H.U.M.K.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istenildiğinde iadesine ve temyize başvurma harcının Hazineye irad kaydedilmesine, 22.01.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6983, Karar No: 2016/4888, Tarih: 08.11.2016

**23. Hukuk Dairesi         2015/6983 E.  ,  2016/4888 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Taraflar arasındaki asıl ve karşı davaların yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl ve karşı davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davalılar-karşı davada davacılar vekilince duruşmalı, asıl davada davacı-karşı davada davalı vekilince duruşmasız olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde bir kısım davalılar- karşı davacılar vekili Av. ... ve asıl ... ile davacı-karşı davalı vekili Av. ... gelmiş, bir kısım davalılara yapılan tebligatın bila ikmal iade edildiği görüldüğünden duruşmalı temyiz eden vekilince duruşma isteminden vazgeçmeleri nedeniyle incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Davacı-karşı davalı vekili, taraflar arasında arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi yapıldığını, sözleşmenin yapılmasından sonra sözleşmeye konu taşınmazın, arsa sahiplerince ifraz edilerek 320 ada 1 ve 2 parsel olarak ikiye ayrıldığını, sözleşmede kararlaştırılmasına rağmen 2 parsel için arsa sahipleri tarafından hiçbir girişimde bulunulmayıp terklerin yapılmadığını bu nedenle müvekkilinin inşaatı durdurmak zorunda kaldığını, böyle olmasına rağmen arsa sahipleri tarafından sözleşme süresi sona ermeden sözleşmenin feshedildiğini, haksız fesih nedeniyle şimdilik 150.000,00 TL imalat bedeli ile 50.000,00 TL kâr kaybından oluşan alacağın reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiş, karşı davanın reddini savunmuştur.

Bir kısım davalılar- karşı davacılar vekili, sözleşmeye göre proje çizdirmek onaylatmak, inşaat ruhsatı almak gibi edimlerin yükleniciye ait olduğunu, savunarak asıl davanın reddini istemiş, karşı davada ise; sözleşmenin feshedildiğinin tespiti ile tapudaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi şerhlerinin kaldırılmasını ve yeni yükleniciyle imzalanacak sözleşme ile münfesih sözleşme arasında müvekkili arsa sahipleri aleyhine olması muhtemel farka ve ihale masraflarına karşılık şimdilik 20.000.00 TL'nin yükleniciden tahsiline veya imalat bedelinden mahsubuna, karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre; arsa sahiplerinin sözleşmeyi haklı nedenle feshetmesi sebebiyle davacının kar kaybı talebinin yerinde olmadığı inşaat maliyetinin davalılardan tahsilinin gerektiği, sözleşme feshedildiğinden şerhin kaldırılması talebinin yerinde olduğu gerekçesiyle asıl ve birleşen davaların kısmen kabullerine karar verilmiştir.

.../..

S.2

Kararı, davacı-karşı davalı vekili ile bir kısım davalılar-karşı davacılar vekili asıl ve karşı dava yönünden ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

.../..

S.2

Kararı, davacı-karşı davalı vekili ile bir kısım davalılar-karşı davacılar vekili asıl ve karşı dava yönünden ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.

HMK'nın 184. maddesi tahkikatın bitimini, 186. maddesi ise tahkikattan sonra sözlü yargılama usulünü düzenlemiştir. Tahkikat hakimi tahkikatın bittiğini taraflara bildirdikten sonra sözlü yargılama ve hüküm için gün tayin etmek zorundadır. Tayin edilen bu günde HMK 186/2 uyarınca taraflara son sözleri sorulur. Somut olayda 08.04.2015 tarihli son celsede keşif ara kararından vazgeçilerek tarafların son diyecekleri dinlenmeden ve bu konuda süre verilmeden hüküm kurulması ve bu şekilde kanunun emredici hükmüne aykırı davranılması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

2-Bozma neden ve şekline göre; davacı-karşı davalı vekilinin yukarıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları ile davalılar-karşı davacılar vekilinin ise tüm temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmelerine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün davacı-karşı davalı yararına BOZULMASINA, (2) no'lu bentte açıklanan nedenlerle davacı-karşı davalı vekilinin (1) no'lu bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları ile davalılar-karşı davacılar vekilinin ise tüm temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmelerine yer olmadığına, peşin alınan harçların temyiz edenlere iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.11.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7884, Karar No: 2016/10096, Tarih: 05.12.2016

**14. Hukuk Dairesi         2016/7884 E.  ,  2016/10096 K.**

**"İçtihat Metni"**

...

Davacılar vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.12.2014 gününde verilen dilekçe ile mirasın hükmen reddi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 17.06.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili ve davalı ... vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Davacılar vekili, 05.09.2014 tarihinde vefat eden muris ... terekesinin borca batık olduğunun tespiti ile mirasın hükmen reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, TMK'nın 605/2. maddesi uyarınca mirasın hükmen reddine karar verilmiştir.

Hüküm, davalı ... vekili, davalı ... vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiştir.

Dava, mirası hükmen reddin tespitine ilişkindir. (TMK M.605/2)

Murisin ölümü ile, tereke bütün aktif ve pasifi ile mirasçılarına geçer. Murisin vergi, prim v.b. borçları da terekenin pasifi içerisinde olup terekeye dahildir. Dosyadaki bilgi ve belgelerden murisin .....'nin ortağı ve temsilcisi olduğu anlaşılmaktadır. Borcun, murisin şahsi borcu değil, ortağı ve temsilcisi olduğu şirketin vergi borcundan kaynaklandığı anlaşılmaktadır. 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsili Usulü Hakkındaki Kanunun 22.07.1998 tarihli 4369 sayılı Kanunla değişik 35. maddesi hükmüne göre; limited şirket ortakları, şirketten tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacağından sermaye hisseleri oranında doğrudan doğruya sorumlu olurlar ve bu kanun gereğince takibe tabi tutulurlar. Aynı kanuna 25.05.1995 tarihli 4108 sayılı Kanunla ilave edilen

...

mükerrer 35. madde hükmüne göre de tüzel kişilerin malvarlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları, kanuni temsilcilerin şahsi malvarlıklarından bu kanun hükümlerine göre tahsil edilir.

...

mükerrer 35. madde hükmüne göre de tüzel kişilerin malvarlığından tamamen veya kısmen tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan amme alacakları, kanuni temsilcilerin şahsi malvarlıklarından bu kanun hükümlerine göre tahsil edilir.

Şu halde açıklanan yasa hükümleri gereğince murisin; "ortağı" ve "temsilcisi" olduğu şirketlerin, şirketin malvarlığından tahsil edilemeyen veya tahsil edilemeyeceği anlaşılan vergi borcundan, şirket ortağı olarak "koyduğu sermaye hissesi oranında" doğrudan doğruya; "temsilcisi" olarak da şahsi sorumluğu söz konusudur. Bu itibarla mahkemece uzman bilirkişi veya bilirkişiler eliyle murisin, "ortağı" ve "yasal temsilcisi" olduğu limited şirketlerin defter, kayıt ve belgeleri üzerinde inceleme yaptırılarak şirketin aktif ve pasifinin saptanması ve murisin şirketin kamu borcundan dolayı sermaye hissesi oranında şahsen sorumlu olacağı miktarın bu suretle belirlenmesi, amme alacağının şirketin malvarlığından tamamen tahsili mümkün ise bu halde davacıların borca batıklığın tespitini istemekte hukuki yararlarının bulunmayacağı gözetilerek isteğin reddedilmesi, aksi halde murisin ölüm tarihi itibariyle tespit edilen terekesinin aktifinin borcu karşılamaya yeterli olmaması halinde isteğin kabulüne karar verilmesi gerekir. Mahkemece, belirtilen husus üzerinde durulmadan eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan hükmün BOZULMASINA, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 05.12.2016 tarihinde oybirliği ile karar verildi.