muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/5286, Karar No: 2012/4609, Tarih: 28.05.2012

Mahkemece Hazinenin dayandığı tapu kaydının dava ve temyize konu 129 ada 6 parsel sayılı taşınmazı kapsadığı davacı ...'ın dayandığı tapu kaydının temyize konu 122 ada 32 parsel sayılı taşınmazın hükme dayanak yapılan fen bilirkişisi raporunda (H) harfi ile gösterilen kısmı kapsadığı gerekçe gösterilerek yazılı şekilde hüküm kurulmuş ise de yapılan araştırma ve uygulama hüküm kurmak için yeterli değildir. Dayanılan tapu kayıtları ilk tesisinden itibaren dayanağı belgeleri ile getirtilmemiş ve haritası bulunan kayıtların kapsamının haritasına göre belirleneceği gözardı edilerek, tapu kayıtlarının kapsamı usulüne uygun şekilde belirlenmemiştir. Hal böyle olunca doğru sonuca varılabilmesi için tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ve varsa haritaları ile getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yaşlı, tarafsız, yöreyi iyi bilen, davada yararı bulunmayan şahıslar arasından seçilecek yerel bilirkişilerle, tespit bilirkişileri ve taraf tanıklarının katılımı ile yeniden keşif yapılmalıdır. Keşif sırasında dayanılan tapu kayıtlarının tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ve dayanakları olan tüm belgeler okunup, kayıtlarda yazılı sınırlar yerel bilirkişilere zeminde tek tek göstertilmeli, kayıtlarda yazılı olup yerel bilirkişilerce gösterilemeyen sınırların tespiti için taraflara tanık dinletme imkanı sağlanmalı, tapu kaydının haritasının bulunması halinde, kapsamının haritasına göre belirleneceği düşünülmeli, 32 parsel sayılı taşınmazda davacı ...'ın kayıt maliklerinden amcası ... adına talepte bulunamayacağı göz önünde bulundurulmalı, 129 ada 6 parsel sayılı taşınmazın tespitine esas alınan Hazineye ait tapu kaydının 4753 sayılı Yasa uyarınca oluştuğunun belirlenmesi halinde kayıt tarihinden önce davacı yararına kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği ile taşınmaz edinme koşullarının oluşup oluşmadığı belirlenmeli, sonucuna göre karar verilmelidir. Mahkemece bu hususlar göz ardı edilerek yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz, davacı ... ve davalı ...'ın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 28.05.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1434, Karar No: 2014/14109, Tarih: 28.04.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/1434 E.  ,  2014/14109 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen hakaret ve tehdit eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin sanık tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanığa yükletilen ve seçimlik ceza içeren tehdit suçunda temel ceza olarak hapis cezasına hükmolunduktan sonra bu cezanın adli para cezasına çevrilemeyeceği gözetilmeyerek, TCK'nın 50/2 ve 58/3. maddelerine aykırı davranılmış ve sanığın "... bütün dükkanını indiririm, oradaki herşeyi götüne sokarım... o parayı göndereceksin yoksa o dükkanını dar ederim, geceleri bile dışarı çıkamazsın" dediğinin iddia ve kabul olunması karşısında, eylemin TCK'nın 106/1. maddesinin birinci cümlesinde tanımlanan tehdit suçunu oluşturduğu gözetilmeden, aynı maddenin ikinci cümlesi gereğince hükümlülük kararı verilmiş ise de, karşı temyiz olmadığından bozma yapılamayacağı,

Anlaşıldığından,

1-Sanık ...'ın ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE hakaret suçuna ilişkin HÜKMÜN ONANMASINA,

2-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan hükümde ise; 5275 sayılı Kanunun 108/2. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin ancak hapis cezalarında uygulanabileceği gözetilmeden, hükmolunan adli para cezası nedeniyle tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesi,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz iddiaları bu nedenle yerinde ise de, bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte bir yanılgı olduğundan, temyiz edilen kararın açıklanan noktası tebliğnameye uygun olarak, tekerrür uygulamasına ilişkin kısmın hüküm fıkrasından çıkarılması biçiminde DÜZELTİLMEK ve başkaca yönleri Kanuna uygun bulunan hüküm, bu bağlamda ONANMAK suretiyle 5320 sayılı Kanunun 8/1. madde ve fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesi uyarınca davanın esasına, 28/04/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13821, Karar No: 2014/3943, Tarih: 03.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2013/13821 E.  ,  2014/3943 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki dava, karayolu taşıma zorunlu koltuk ferdi kaza sigorta poliçesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir.

Tarafların sıfatına ve uyuşmazlığın niteliğine göre dosyanın temyiz incelemesi Yargıtay 17. Hukuk Dairesinin görevine girmektedir.

SONUÇ: Yukarıdaki açıklanan nedenlerle, dosyanın görevli Yargıtay 17. Hukuk Dairesi Başkanlığı’na GÖNDERİLMESİNE, 03.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/5608, Karar No: 2022/5362, Tarih: 20.06.2022

**1. Ceza Dairesi         2022/5608 E.  ,  2022/5362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM :1-... Ağır Ceza Mahkemesinin 11/02/2021 gün, 2019/503 Esas, 2021/82 Karar sayılı ilamı ile; sanık hakkında kasten öldürme suçundan 5237 sayılı TCK'nin 81/1, 29, 53, 63.maddeleri uyarınca verilen 18 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararı.

2-Bu kararın istinafı üzerine ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05/04/2021 tarih ve 2021/946 Esas, 2021/979 Karar sayılı ilamı ile istinaf başvurularının esastan reddine dair kararı.

TEMYİZ EDENLER : Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii.

TÜRK MİLLETİ ADINA

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05/04/2021 tarih ve 2021/946 Esas ve 2021/979 Karar sayılı kararının sanık müdafii, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı tarafından 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.

Dosya incelendi;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık hakkında nitelikli kasten öldürme suçundan hükmedilen hapis cezasının beş yılın üzerinde olması nedeniyle bölge adliye mahkemesi kararının 5271 sayılı CMK'nin 286/2-a maddesi uyarınca temyize tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 05/04/2021 tarih ve 2021/946 Esas ve 2021/979 Karar sayılı kararında bozma nedenleri dışında isabetsizlik bulunmadığından sanık müdafiinin takdiri indirim nedenlerine, kararın usul ve yasaya aykırılık teşkil ettiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz istemlerinin reddine,

Ancak;

Tüm dosya kapsamına göre; sanık ile maktulün, Afganistan'dan Türkiye'ye göç ederek dini nikah ile birlikte yaşadıkları, bu birliktelikten 2 müşterek çocuklarının da mevcut olduğu, suç tarihinden evvel sanıkla maktulün arasında anlaşmazlık meydana geldiği ve sıklıkla tartışma yaşadıkları, maktulün sanığa birçok defa kendisinden ayrılmak istediğini söylediği, sanığın ise olay tarihinde yaşadıkları münakaşanın ardından aynı yatakta iken maktulün kafasına yastığın altına koymuş olduğu çekiçle vurarak künt kafa travmasına bağlı beyin kanaması, beyin doku hasarı ve boyna bası sonucu ölümüne sebep olduğu olayda;

1 - Sanık ile maktulün resmi olarak evlilik birliği içinde olup olmadıklarının tespiti yönünden sanığın, maktul ile 9 yıldır birlikte olduklarını da ifade etmesine göre yetkili makamlar nezdinde belirtilen tarihte Afganistan ülkesinde yürüklükteki mevzuat kapsamında evlilik kurumunun yasal şartların neler olduğunun ve ne şekilde gerçekleştirildiğinin Adalet Bakanlığı Uluslarası Hukuk Dış İlişkiler Genel Müdürlüğünden sorulup bu hususta bilgi, belge talebinde bulunularak sanığın hukuki durumunun şüpheye mahal bırakmayacak şekilde tespiti gerektiğinin gözetilmemesi,

2- Kabul ve uygulamaya göre ise; aralarında resmi evlilik birliği mevcut olmayan sanığın beyanlarını destekler nitelikte maktulün sadakat yükümlülüğüne aykırı davrandığına ilişkin somut delil bulunmadığı, sanığın kendi savunmalarında da belirttiği üzere maktulün kendisini ''beğenmediğini, yaşlı olduğunu ve kendisini terk edeceğini'' söylemesinin tek başına haksız bir davranış olarak kabul edilemeyeceği, bu nedenlerle sanığa yönelik maktulden kaynaklanan haksız hareket bulunmadığı anlaşılan olayda sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 29. maddesi gereğince haksız tahrik hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini,

Yasaya aykırı bulunduğundan, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili ve Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmekle hükmün tebliğnamedeki düşünceye uygun şekilde 5271 sayılı CMK'nin 302/2. maddesi uyarınca BOZULMASINA,

Dosyanın 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun'un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 302/2-a maddesi gereğince ''... Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise ... Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine'' gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.06.2022 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8751, Karar No: 2019/11062, Tarih: 24.09.2019

**14. Ceza Dairesi         2018/8751 E.  ,  2019/11062 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN

ÇOCUKLAR : ..., ...

SUÇ : Fuhuş (sanıklar ile suça sürüklenen çocuk ...), reşit olmayanla cinsel ilişki (Sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ...)

HÜKÜM : Sanık ...'un reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan beraati ile fuhuş suçundan mahkumiyetine; sanıklar ...,....,..... ile suça sürüklenen çocuk ...'in fuhuş suçundan ve suça sürüklenen çocuk ...'nın reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan mahkûmiyetlerine

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

İddianamedeki sevklere, hükümlerin içeriğine, temyizin kapsamına, Yargıtay Kanununun 14. maddesine, Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 31.01.2019 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 30.01.2019 günlü, 2019/1 sayılı iş bölümü kararı ile anılan kararın Yargıtay Ceza Daireleri Ortak Hükümler kısmında yer alan 5. madde düzenlenmesine göre temyiz incelemesini yapma görevi Yargıtay 18. Ceza Dairesine ait bulunduğundan, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, esası incelenmeyen dosyanın görevli Daireye gönderilmesine, 24.09.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/16864, Karar No: 2008/857, Tarih: 01.02.2008

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/16864 E.  ,  2008/857 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 08.06.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 18.09.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın .... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında.... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin .... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 01.02.2008 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8828, Karar No: 2015/8330, Tarih: 15.09.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/8828 E.  ,  2015/8330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, şantaj

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan zamanaşımı süresince soruşturma yapılması mümkün görülmüştür.

Mağdurenin aşamalarda özde değişmeyen anlatımları, tanık ....'in beyanları ile tüm dosya içeriğine göre, başkasıyla resmi nikahlı evli olan mağdurenin değişik tarihlerde sanığın evine giderek rızasıyla birden fazla cinsel ilişkiye girdiği, sanığın cinsel ilişkileri gizlice kaydettiği, bir süre sonra mağdurenin ayrılmak istemesi üzerine sanığın görüntü kayıtlarını mağdureye gösterip eğer ayrılmaya kalkarsa bu görüntüleri eşine göstereceğini belirtip "bu görüntüleri internete veririm. Değil ..., Türkiye'de bile barınamazsın" diyerek mağdureyi tehdit etmesi üzerine, mağdurenin farklı zamanlarda sanığın evine giderek rızası dışında birden fazla cinsel ilişkiye girdiği anlaşıldığından, mevcut haliyle sanığın eylemlerinin nitelikli cinsel saldırı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve şantaj suçlarını oluşturduğu halde, sanığın bu suçlardan cezalandırılması yerine, yazılı şekilde anılan eylemlerin şantaj suçu içerisinde değerlendirilerek mahkûmiyet kararı verilmesi,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısı ve sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 15.09.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7803, Karar No: 2010/15853, Tarih: 02.12.2010

**10. Hukuk Dairesi         2009/7803 E.  ,  2010/15853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Bakırköy 11.İş Mahkemesi

Tarihi :04.02.2009

No :120-62

Dava; zararlandırıcı sigorta olayı sonucu yaşamını yitiren sigortalının hak sahibi eşine yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın, 506 sayılı Kanunun 10 ve 26. maddeleri gereğince davalı işverenden rücuan alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı avukatı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi . tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Davalı işveren şirkete ait işyerinde hizmet akdine dayalı olarak çalıştırılan sigortalının, görevlendirilerek işverenin aracını kullandığı sırada direksiyon hakimiyetini kaybedip yol kenarındaki kaldırıma ve ağaçlara çarpması sonucu yaşamını yitirmesiyle iş kazasının gerçekleştiği, iki adet trafik polis memurunca düzenlenen trafik kazası tespit tutanağında sigortalının tam kusurlu olduğunun belirtildiği anlaşılmakta olup, işbu rücu davasına bakan mahkemece kusur incelemesi yaptırılmaksızın, kazalının kusurunun tümünden 506 sayılı Kanunun 10’uncu maddesi hükmü gereğince davalının sorumlu olduğu gerekçesiyle ve sigortalının hak sahibi eşine bağlanan gelirin ilk peşin sermaye değeri gözetilerek yazılı şekilde karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanaklarından birini oluşturan 506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesinin birinci fıkrasındaki “sigortalı veya hak sahibi kimselerin işverenden isteyebilecekleri miktarlarla sınırlı olmak üzere” ibareleri, Anayasa Mahkemesi’nin, 21.03.2007 gün ve 26649 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 23.11.2006 tarih ve 2003/10 Esas, 2006/106 Karar numaralı kararı ile iptal edilmiş olup, Anayasa’nın 152 ve 153. maddelerinde öngörülen düzenleme uyarınca, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girmesi ile birlikte, elde bulunan ve kesinleşmemiş tüm davalarda uygulanması zorunludur. Diğer taraftan, anılan Kanunun kusursuz sorumluluk ilkesini içeren 10’uncu maddesine dayalı tazmin sorumluluğu durumunda, 26’ncı maddeye ilişkin davalardaki sorumluluğun ilk peşin sermaye değeri ile sınırlandırılması kuralının kıyas yoluyla uygulanması gerekmekte ise de, 10’uncu maddenin öngördüğü sorumluluk durumu 26’ncı maddeye göre farklı ve daha ağır olduğundan, işverenin sorumluluğu, ilgililerin kusur oranı gözetilmeksizin belirlenecek ilk peşin sermaye değeri ve sosyal yardım zammı toplamından Borçlar Kanununun 43 ve 44’üncü maddeleri uyarınca sigortalının kusurunun %50'sinden az olmamak üzere hakkaniyet indirimi yapılarak saptanmalıdır.

Yukarıdaki açıklamalar ışığı altında inceleme konusu dava değerlendirildiğinde; öncelikle, sigortalı ve varsa davalı işveren ile diğer ilgililerin kusur oran ve aidiyetlerinin belirlenmesi için iş güvenliği ve işçi sağlığı konularında uzman kişilerden oluşturulacak bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak 506 Sayılı Kanunun 26., 4857 sayılı Kanunun 77., İşçi Sağlığı ve İş Güvenliği Tüzüğünün 2 vd. maddelerine uygun olarak düzenlenmiş rapor alınmalı, daha sonra Anayasa Mahkemesi’nin söz konusu iptal kararı ile ortaya çıkan hukuki durum ve davalı hakkında uygulama koşulu gerçekleşen 506 sayılı Kanunun 10’uncu maddesi gözetilerek, sigortalının eşine bağlanan ölüm gelirinin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile sosyal yardım zammının, yapılacak hakkaniyet indirimi ile tazminine olanak bulunan kısmı belirlenip Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74’üncü maddesinde yer alan istemle bağlılık ilkesi de dikkate alındıktan sonra elde edilecek sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Bu maddi ve hukuki olgular göz önünde bulundurulmaksızın, mahkemece eksik inceleme ve araştırma sonucu yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde davalı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının isteği durumunda davalıya geri verilmesine, 02.12.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.