muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/12328, Karar No: 2015/14122, Tarih: 01.07.2015

**2. Hukuk Dairesi         2015/12328 E.  ,  2015/14122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Koruma Kararının Kaldırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm hakkında koruma kararı kaldırılan ... tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dava, 2828 sayılı Kanununa göre alınmış olan korunma kararının kaldırılmasına ilişkindir. Sözü edilen Kanun, korunmaya muhtaç çocukların, ergin oluncaya kadar, bu kanun hükümlerine göre kurulan sosyal hizmet kuruluşlarında bakılıp gözetilmeleri hususundaki tedbirin görevli ve yetkili mahkemece alınacağını hükme bağlamış (2828 s.K. m.22/1), Kanunun 24. maddesi de, korunma kararı alınmasını gerektiren şartların ortadan kalkması halinde, kurum yetkililerinin önerisi üzerine mahkemece, çocuk ergin olmadan kaldırılabileceği gibi, ergin olduktan sonra da, çocuğun rızası alınmak şartıyla ve bu maddede gösterilen şartların varlığı halinde korunma kararının devamına karar verilebileceğini hükme bağlamıştır.

09.1.2003 tarihinde kabul edilen ve 18.01.2003 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yayımı tarihinde yürürlüğe giren, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanununun 6. maddesinin 2. fıkrasının (b) bendi ise; görev alanına giren konularda, bedensel ve zihinsel gelişmesi tehlikede bulunan veya manen terk edilmiş halde kalan küçüğü, ana ve babadan alarak bir aile yanına veya resmi ya da özel sağlık kurumuna veya genel veya katma bütçeli daireler ve benzeri yerlere yerleştirmeye ilişkin tedbirin Aile Mahkemelerince alınacağım hükme bağlamıştır. 3.7.2005 tarihinde kabul edilen ve 15.7.2005 tarihli Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu, korunma ihtiyacı olan çocuk hakkında, koruyucu ve destekleyici tedbir kararı alma yetkisini çocuk mahkemelerin vermiş (5395 ...m.7/7), bu Kanunun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik de (R.G. 24.12.2006 ve 26386) "mahkemenin", müstakil çocuk mahkemesi bulunmayan yerlerde aile ya da asliye hukuk mahkemeleri ile suça sürüklenen çocuklar yönünden ceza mahkemelerini ifade ettiği belirtilmiştir (Yönetmelik m.4/e).

Yukarıda belirtilen kanun ve yönetmelik hükümlerine göre, 4787 sayılı Aile Mahkemeleri Kanununun yürürlüğe girmesiyle, 2828 sayılı Kanun uyarınca korunmaya muhtaç çocuklar hakkında korunma kararı alma ve koşullarının varlığı halinde bu kararı kaldırma görevi Aile Mahkemelerinin görevi kapsamına alınmıştır. İşin esasıyla ilgili karar vermek görevi, sonradan yürürlüğe giren yukarıda bahsedilen kanunlarla değiştiğine göre, dava, aile mahkemesinin görevine girmektedir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş ve Yargılama Usullerine Dair Kanununun geçici 1. maddesinde; sonuçlanmamış davaların yetkili ve görevli aile mahkemesine devredileceğini hükme bağlamıştır. Aile Mahkemesi kurulmayan yerlerde ise Hakimler ve Savcılar Yüksek Kurulunca belirlenen Asliye Hukuk Mahkemelerinde davanın Aile Mahkemesi sıfatı ile görülüp karara bağlanması gerekir (H.G.K. 16.11.2005 tarih ve 2/673-617 sayılı kararı). Bu açıklama karşısında davaya Aile mahkemesi sıfatıyla bakılmak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

2- Kabule göre de;

Koruma karanının kaldırılması davasında dava ve karar tarihi itibariyle ergin olmayan küçüğün yasal temsilcileri (veli ya da vasi) davaya dahil edilmeden eksik hasımla yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm tesis edilmesi de doğru değildir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün yukarıda 1. bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma sebebine göre temyize konu sair hususların şimdilik incelenmesine yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatırana geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oyçokluğuyla karar verildi.01.07.2015(Çrş.)

KARŞI OY YAZISI

Davalı, kendisi hakkındaki koruma kararının ergin olmadan kaldırılmasına ilişkin ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesince 1994 tarihinde verilen kararı temyiz etmektedir. Kaldırma kararı, Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumunun başvurusu üzerine “hasımsız” olarak verilmiştir. Bu karar, “hasımsız” olarak verildiğinden davalı bakımından ‘"kesin hüküm’" teşkil etmez ve davalıyı bağlamaz. Davalının kararı temyizle elde etmek istediği sonuç, kamu kurumlarına kurum vasıtasıyla iş başvurusunda bulunma imkanından yararlanmaktır. Çünkü, korunmaya muhtaç çocukların 2828 sayılı Kanuna 3413 sayılı Kanunla ilave edilen Ek 1. madde hükmünden yararlanabilmeleri için, reşit olana kadar kurumda bakılmış ve koruma altında kalmış olmaları gerekir. Davalı, “Korunmaya Muhtaç Çocukların işe Yerleştirilmelerine İlişkin Tüzük” hükümlerine göre, reşit olana kadar kurumda kaldığını belgelendirememesi halinde, bu hususun tespiti için mahkemeden karar alabilir. (Tüzük m. 7) Başka bir ifade ile davalı, temyizle elde etmek istediği sonucu, tespit davası açmak suretiyle elde edebilir. Bu bakımdan davacının 1994 yılında verilmiş olan bir kararı, uzun bir süre geçtikten sonra temyize taşımakta korunmaya değer hukuki yararı yoktur. Temyiz talebinin açıklanan sebeple reddine karar verilmelidir. Bu sebeple sayın çoğunluğun bozma kararına katılmıyorum.01.07.2015
Yargıtay — Esas No: 2012/19778, Karar No: 2012/24468, Tarih: 19.11.2012

**12. Ceza Dairesi         2012/19778 E.  ,  2012/24468 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2863 sayılı kanuna aykırılık

Hüküm : Beraat

2863 sayılı Kanuna aykırılık suçundan sanığın baraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet Savcısı ve müşteki vekili tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suçtan doğrudan doğruya zarar gören Kültür ve Turizm Bakanlığı adına hazine vekilinin temyiz istemi davaya katılma talebi olarak değerlendirilmiş olup adı geçen müşteki kurumun 5271 sayılı CMK' nın 237/2 maddesi uyarınca kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilmek suretiyle yapılan incelemede;

1- Sanığın bir kısmını bularak, bir kısmını ise ticari amaç gütmeksizin üçüncü kişilerden satın alarak bir araya getirdiği 22 adet kültür varlığını, market olarak çalıştırdığı işyerinin önünde 4-5 yıl boyunca bulundurduğu dikkate alındığında; sanık savunmasında eserlerin tarihi değeri olduğunu bilmediğini beyan etmiş ise de tarihi değerini bilmeyen kişi tarafından birden çok kültür varlığının bir araya getirilmesinin ve satın alınmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu kabul edilmekle; sanığın eyleminin 2863 sayılı kanunun 70. maddesine temas eden bulundurma suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin beraat kararı verilmesi,

2- Dava konusu eserler üzerinde üniversitelerin arkeoloji ve sanat tarihi kürsülerine mensup öğretim üyelerinden oluşan bilirkişi kuruluna inceleme yaptırılarak, hali hazır durumu itibariyle bilim, kültür, din veya güzel sanatlarla ilgileri, 2863 sayılı Kanun kapsamında korunması gerekli taşınır kültür varlıkları olup olmadıkları, tasnif ve tescile tabi olup olmadıklarının tespit edilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, dosyanın tarafı konumundaki Müze Müdürlüğü görevlilerince düzenlenen rapor hükme esas alınmak suretiyle karar verilmesi,

3- 2863 sayılı kanun kapsamında olan eserlerin 2863 sayılı kanunun75. Maddesi gereğince müzeye teslimine, kanun kapsamında olmayan eserlerin sanığa iadesine dair bir karar verilmemesi,

Kanuna aykırı olup, Cumhuriyet Savcısı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 19.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/2398, Karar No: 2010/4665, Tarih: 25.03.2010

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2010/2398 E.  ,  2010/4665 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece yaptırılan bilirkişi incelemesi sonunda düzenlenen rapor hüküm kurmaya yeterli değildir.

Şöyle ki;

1-Kamulaştırma Yasasının 11.maddesinin (g) bendine göre arsalarda dava konusu taşınmazla karşılaştırılacak taşınmazların emsal niteliğinde olması zorunluluğu vardır. Emsal’in, sözcük anlamından da anlaşılacağı üzere, dava konusu taşınmaza, örnek teşkil edebilecek nitelikte olması gerekir. Örneğin, benzer yüzölçümlerde bitişik ya da yakın adalarda bulunmak, aynı imar müsaadesine sahip olmak, fiyatlarda en azından yaklaşık değerde olmak gibi nitelikler “emsal”in seçilmesine esas alınması gereken unsurlardandır.

Bilirkişi kurulu raporunda somut emsal olarak dava konusu taşınmazla karşılaştırılan taşınmaz 125m² yüzölçümlü bir mağazanın banka tarafından yapılan satışına ilişkindir. Somut emsalin bulunduğu yer ve cinsi dikkate alındığında, satış işleminin zeminden çok üzerinde yer alan ticari işletmeye yönelik olduğu sonucuna ulaşılır. Bilirkişi kurulunca emsal taşınmaz üzerindeki yapının, değeri hesaplanıp satış bedelinden düşülerek zemine isabet eden bedel bulunmaya çalışılmış ise de, bu hesaplamada ticari işletmenin değerinin yer almadığı ve esasen böyle bir hesaplamanın objektif olarak yapılamayacağı kuşkusuz olduğundan, bu tür bir emsalin gerçek zemin değerine de ulaşılamayacaktır. Bu sebeple bilirkişi kurulunun emsal seçimini isabetli yaptığından söz edilemez. Emsalin özel amaçlı olmayan, özel nitelikleri bulunmayan taşınmaz satışlarından seçilmesi gerekir.

Bu hususlar dikkate alınmadan düzenlenen bilirkişi kurulu raporuna göre hüküm kurulması,

2-Dosyada bulunan bilgi ve belgelerle Belediye Başkanlığı yazısından dava konusu taşınmazın 3. Derece arkeolojik sit alanında Silahtar ... Kervansarayı'nın çevre koruma bandı içerisinde kaldığı anlaşılmaktadır. Arsa olarak değerlendirilen taşınmazın bu özelliği itibarıyla kaçınılmaz olan değer kaybının saptanıp buna göre hesaplanacak miktarın taşınmazın değerinden düşülmesi gerekirken bilirkişi kurulu raporunda bu hususun dikkate alınmaması,

3-Davacı idarenin harçtan bağışık olmadığı düşünülmeden gerekçeli kararın tavzih edilen 4. bendinde davacıdan harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

3-Davacı idarenin harçtan bağışık olmadığı düşünülmeden gerekçeli kararın tavzih edilen 4. bendinde davacıdan harç alınmasına yer olmadığına karar verilmiş olması,

Doğru görülmemiştir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 25.03.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2014/27379, Karar No: 2015/3863, Tarih: 05.03.2015

**10. Hukuk Dairesi         2014/27379 E.  ,  2015/3863 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, hizmet tespitine ilişkindir.

Mahkemece, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ...... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili, davacının müteveffa eşinin davalı işverene ait işyerinde 31.07.1998-01.07.2001 tarihleri arasında bildirilmeyen çalışmalarının tespitine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece davanın reddine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı 5510 sayılı Kanunun geçici 7/1' inci maddesi uyarınca uygulama alanı bulan mülga 506 sayılı Kanunun 79’uncu maddesidir. Hizmet tespitine ilişkin davaların kamu düzenine ilişkin niteliği, vazgeçilemez ve devredilemez insan haklarından olan sosyal güvenlik hakkının yaşama geçirilmesine olanak sağlayan özelliği de gözetilerek, hak kaybı ve yersiz sigortalılık süresi edinmeyi önlemek açısından, gerektiğinde re'sen kanıt toplanmak suretiyle, imzalı ücret tediye bordrolarının mevcut olup olmadığı ve bunların hukuksal geçerliliğe sahip belgeler olarak düzenlenip düzenlenmediğinin araştırılmalı, yazılı belge ibraz olunmayan çalışma süreleri yönünden çalışması kayıtlara yansımış başkaca işyeri çalışanlarının tanıklıklarına başvurulması ve dinlenen tanıkların aynı dönemde birlikte çalışmaya ilişkin iddialarının da kayıtlarla doğrulanması gerekleri gözetilmeli, kayıtlarda gözükmeyen çalışmaların neden kayıtlara geçmediği yöntemince araştırılmalı, tanık anlatımlarının değerlendirilmesinde; işyerinin kapasitesi ve niteliği nazara alınmalıdır. Böylece, bu konuda yeterli ve gerekli tüm soruşturma yapılarak uyuşmazlık konusu dönemin, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; delillerin hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmesi gerekir.

Yukarıda açıklanan ilkeler ışığında dava konusu somut olayda; öncelikle davalı kurum ve davalı kooperatiften işyeri dosyaları celp edilerek, davalı işyerinin kapsamı, üretim tesisinin kapasitesi, çalışan kişi sayısı, davacının davalı işyerinde hangi işlerde çalıştığı, bu çalışmalarının ne kadar süreyle yapılabileceği, buna göre çalışmasının tam zamanlı çalışmayı gerektirip gerektirmediği, çalışmanın varlığı ve süresi, mahkeme huzurunda dinlenen tanıkların davalı işyerinde çalışıp çalışmadıkları (gerektiğinde tanıklara ait hizmet döküm cetvelleri Kurumdan celp edilmek suretiyle) yöntemince araştırılmalı, tespiti istenilen dönemde çalışmaları sabit olan tanıklardan, mahkemece resen seçilecek kadarının davaya konu uyuşmazlık ile ilgili bilgi ve görgülerine başvurulmalı, yaptırılan kolluk araştırmasında davacının... içerisinde balık üretim çiftliğinde çalıştığının tespit edildiğinin belirtilmesi karşısında, bahse konu balık üretim çiftliğinin davalı Kooperatif ile fiili irtibatının bulunup bulunmadığı tespit edilerek, fiili irtibat bulunduğunun anlaşılması halinde, aynı çevrede iş yapan başka işverenler veya bu işverenlerin çalıştırdığı kişiler, komşu işyeri tanıkları re’sen saptanarak dinlenilmeli, uyuşmazlık konusu husus, hiçbir kuşku ve duraksamaya yer bırakmayacak biçimde çözümlenip; deliller hep birlikte değerlendirilip takdir edilerek, varılacak sonuç uyarınca bir karar verilmelidir.

Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz ardı edilerek eksik araştırma ve inceleme sonucu yazılı şekilde karar tesisi usûl ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istem hâlinde davacıya iadesine, 05.03.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14817, Karar No: 2018/7113, Tarih: 16.10.2018

**10. Ceza Dairesi         2014/14817 E.  ,  2018/7113 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkeme : Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma

Hüküm : Tedavi ve denetimli serbestlik tedbirine uyulmaması üzerine mahkûmiyet

Dosya incelendi.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ :

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Hükümden sonra 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Kanun'un 85. maddesi ile eklenen 5320 sayılı Kanun'un geçici 7. maddesinin olaya tatbik kabiliyeti bulunup bulunmadığının tesbiti açısından; öncelikle, sanığın bu suçu, hakkında bu suç tarihinden önce, kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçundan dolayı açılmış, diğer davalar nedeniyle verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işleyip işlemediği kesin olarak belirlendikten sonra;

a) Sanık bu suçu, daha önce işlediği suçtan dolayı yapılan kovuşturma aşamasında hükmolunan tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş ise, 6545 sayılı Kanun'un 68. maddesi ile değiştirilen TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında öngörülen “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlâl nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” hükmü uyarınca, ikinci suçtan açılan bu davanın kovuşturma şartının ortadan kalkması nedeniyle, CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası uyarınca “davanın düşmesine”,

b) Sanık hakkında, bu suç tarihinden önce, aynı suçtan açılmış başka dava yoksa veya sanık bu suçu daha önce işlediği suçtan dolayı verilen tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbirinin infazı sırasında işlemiş değilse, bu suç nedeniyle tedavi ve/veya denetimli serbestlik tedbiri uygulandıktan sonra, yükümlülüklerini ihlal eden sanık hakkında, 6545 sayılı Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7. maddenin 3. fıkrası uyarınca, yargılamaya devam olunarak, suç tarihi itibarıyla, TCK'nın 191. maddesi çerçevesinde bir karar verilmesinde,

Zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 16.10.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/10549, Karar No: 2010/6003, Tarih: 22.09.2010

**1. Ceza Dairesi         2008/10549 E.  ,  2010/6003 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2008/199478

MAHKEMESİ : (ANKARA) Sekizinci Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :11/06/2008 - 97/197

SUÇ :Öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşıma

G.. Y.. ve H.. Y..'ı kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık K.. A..'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (ANKARA) Sekizinci Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 11/06/2008 gün ve 97/197 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafileri ve müdahiller vekili taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Toplanan deliller karar yerinde, incelenip, sanık Kemal’in suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık ve müdafinin, gerekçenin yetersiz olduğuna, suçların vasfına, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 27. maddesinin uygulanması gerektiğine, fazla ceza verildiğine ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçunda 5237 sayılı TCK’nun 51. maddesinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak,

1) Oluşa, dosya içeriğindeki delillere ve Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü’nün 24.07.2007 tarihli rapor içeriğine ve 03.06.2008 tarihli bilirkişi mütalaasına göre, sanığın tabancayla ateş ederek, mağdur Haydar’ı hayati önemi bulunan sırt bölgesinden, akciğerde yaralanma ve omurilik kırığı ve organ işlevinin devamlı kaybı niteliğinde, hayati tehlike geçirecek şekilde iki isabetle vurarak öldürmeye teşebbüs ettiği anlaşılmakla, kullanılan aracın elverişliliği, atış sayısı, isabet yerleri, yara durumları ve meydana gelen zararın ağırlığına göre, sanık hakkında mahkumiyet hükmü kurulurken 5237 sayılı

TCK’nun 35. maddesi uygulamasında üst sınıra yakın bir miktarda ceza tayini gerektiği düşünülmeden, yazılı şekilde eksik ceza verilmesi;

2) Oluşa ve kabule göre, sanığın olay öncesinde müteahhitlik yapan ve kardeş olan mağdurların yaptıkları bir inşaattan daire satın almak üzere kendileriyle anlaşması, 45.000-TL kadar bir miktarı elden ödemesi, kalan miktar içinse senet yapması fakat mağdurların taahhüt ettikleri evi başkasına satmaları, sanığa başka bir ev vermeyi önermeleri ve sanığın da bunu kabul etmesine rağmen ikinci evi de vermeyip kendisini oyalamaları dışında;

2) Oluşa ve kabule göre, sanığın olay öncesinde müteahhitlik yapan ve kardeş olan mağdurların yaptıkları bir inşaattan daire satın almak üzere kendileriyle anlaşması, 45.000-TL kadar bir miktarı elden ödemesi, kalan miktar içinse senet yapması fakat mağdurların taahhüt ettikleri evi başkasına satmaları, sanığa başka bir ev vermeyi önermeleri ve sanığın da bunu kabul etmesine rağmen ikinci evi de vermeyip kendisini oyalamaları dışında;

Sanığın savunmalarında, mağdurlarla birkaç kez telefonda görüştüğünü ve bu görüşmeler sırasında mağdurların kendisine küfür ve tehditlerde bulunduklarını beyan etmesi ve 11.06.2008 tarihli oturumda dinlenen tanık M. A.’ın da bu doğrultuda mağdurların, sanığa yönelik küfür ve tehditlerini duyduğuna ilişkin anlatımlarda bulunması karşısında, bu durumun da haksız tahrik hükümlerinin uygulanmasında dikkate alınması gerekip gerekmediğinin tartışmasız bırakılması;

Yasaya aykırı, sanık müdafinin ve müdahiller vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmekle ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan kurulan hükmün de aralarındaki hukuki ve fiili irtibatı nedeniyle hükümlerin kısmen tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, verilen ceza miktarına ve tutuklulukta geçen süreye göre sanık müdafinin tahliye isteminin reddine; 22/09/2010 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/9608, Karar No: 2020/15800, Tarih: 17.12.2020

**2. Ceza Dairesi         2020/9608 E.  ,  2020/15800 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Katılanın beyanlarında; sanık ... ve annesinin kendisinden aracını çıkarmasını istediklerini, aracını çıkarmak istemeyince sanığın kapının üzerindeki kilidi kırmak istediğini, hakkında beraat kararı verilen sanık ...’ün sanık ...’a engel olmaya çalıştığını; ancak sanığın balta ile kilidi kırdığını belirtmesi; sanığın aşamalardaki savunmasında, katılanın beyanlarıyla örtüşür şekilde, kapının üzerindeki kilidin eski olduğunu, katılanın kendisine küfür etmesi ve kapıyı açmaması üzerine çekiçle vurup kapıyı açtığını beyan etmesi karşısında; sanık savunması, katılanın beyanı, oluş ve tüm dosya içeriğine göre, sanığın üzerine atılı suçun sübut bulduğu ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması koşullarının oluşup oluşmadığı da tartışılmak suretiyle sanığın atılı suçtan cezalandırılması yerine yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,

2-02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ile uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş olup, 5237 sayılı TCK'nın 151/1. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçunun uzlaşma kapsamına alındığı nazara alınarak öncelikle uzlaştırma işlemi yapılıp sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı istem gibi BOZULMASINA, 17/12/2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.