muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14988, Karar No: 2014/3720, Tarih: 17.02.2014

Belirli veya belirlenebilir bir kişiye ait her türlü bilginin, başkasına verilmesi, yayılması ya da ele geçirilmesi, TCK'nın 136/1. maddesinde “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” başlığı altında suç olarak tanımlanmış olup, eylemin; kamu görevlisi tarafından ve görevinin verdiği yetki kötüye kullanılmak ya da belli bir meslek ve sanatın sağladığı kolaylıktan yararlanmak suretiyle gerçekleşmesi hali, aynı Kanunun 137. maddesinde cezada artırım nedeni olarak öngörülmüştür.

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun maddi konusunu oluşturan “kişisel veri” kavramından, kişinin, yetkisiz üçüncü kişilerin bilgisine sunmadığı, istediğinde başka kişilere açıklayarak ancak sınırlı bir çevre ile paylaştığı nüfus bilgileri (T.C. kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, anne ve baba adı gibi), adli sicil kaydı, yerleşim yeri, eğitim durumu, mesleği, banka hesap bilgileri, telefon numarası, elektronik posta adresi, kan grubu, medeni hali, parmak izi, DNA'sı, saç, tükürük, tırnak gibi biyolojik örnekleri, cinsel ve ahlaki eğilimi, sağlık bilgileri, etnik kökeni, siyasi, felsefi ve dini görüşü, sendikal bağlantıları gibi kişinin kimliğini belirleyen veya belirlenebilir kılan, kişiyi toplumda yer alan diğer bireylerden ayıran ve onun niteliklerini ortaya koymaya elverişli, gerçek kişiye ait her türlü bilginin anlaşılması gerekir; ancak, herkes tarafından bilinen ve/veya kolaylıkla ulaşılması ve bilinmesi mümkün olan kişisel bilgiler, yasal anlamda “kişisel veri” olarak değerlendirilemez, aksinin kabulü; anılan maddenin uygulama alanının amaçlanandan fazla genişletilerek, uygulamada belirsizlik ve hemen her eylemin suç oluşturması gibi olumsuz sonuçlar doğurur, bu nedenle, bir kişisel bilginin, açıklanan anlamda “kişisel veri” kabul edilip edilmeyeceğine karar verilirken, somut olayın özellikleri dikkate alınarak titizlikle değerlendirme yapılması, sanığın eylemiyle hukuka aykırı hareket ettiğini bildiği ya da bilebilecek durumda olduğunun da ayrıca tespit edilmesi gerekir.

Bu açıklamalar ışığında incelenen dosya içeriğine göre; sanığın, tanık olarak dinlenilen ..... ile üniversite yıllarına dayanan ve uzun süreli duygusal boyutta arkadaşlığının olduğu, bu nedenle birbirlerinin internet hesaplarına ait şifreleri bildikleri ve birbirlerinin bu hesaplara girmelerine rıza gösterdikleri, ayrılmalarını müteakip sanığın, tanık ...'in “.......” isimli sosyal paylaşım sitesindeki hesabına girdiği, tanığın burada katılan ile sohbet ettiğini fark ettiği, tanık ile ayrılmış olmalarının ve kıskançlığın etkisi ile, eski erkek arkadaşının hesabı üzerinden, katılana cinsel taciz ve hakaret içerikli mesajlar gönderdiği olayla ilgili olarak, sanık hakkında katılan ...'e yönelik eyleminden dolayı hakaret ve cinsel taciz suçlarından, tanık ...'e karşı eyleminden dolayı ise, tanığın hesap bilgilerine giriş yaptığından bahisle TCK'nın 136/1. maddesinden dava açıldığı olayla ilgili olarak, yapılan yargılama sonucunda mahkemece, sanığın katılana yönelik hakaret ve cinsel taciz suçlarından mahkumiyetine karar verildiği, ayrıca yine sanığın katılan ...'e yönelik olarak kişisel verileri ele geçirme suçundan TCK'nın 136/1. maddesi gereğince mahkumiyetine karar verilmiş ise de,

Davaya esas 21.05.2010 tarihli iddianameye göre, sanığın katılan ...'e yönelik TCK'nın 136/1. maddesinde düzenlenen “Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme” suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gibi, yargılama sırasında bilişim uzmanından aldırılan 16.05.2011 tarihli bilirkişi raporunda da, sanığın katılan ...'in kişisel veri teşkil eden bilgilerini elde etmediği, şifrelerini rızası kapsamında bildiği eski erkek arkadaşının hesabı üzerinden katılana yönelik hakaret ve cinsel taciz içerikli gönderilerde bulunduğunun belirtildiği, sanığın aşamalı olarak verdiği aksi ispatlanamayan savunması ile tanık ...'in gerek soruşturma gerekse kovuşturma aşamasındaki beyanlarında da, aralarındaki ilişki çerçevesinde, birbirlerine internet şifrelerini verdiklerini ve birbirlerinin hesaplarına girmelerine rıza gösterdiklerini beyan etmeleri karşısında, sanığın tanık ...'e yönelik olarak, onun kişisel veri sayılan internet hesap bilgilerini “hukuka aykırı olarak” elde etmediğinden ve atılı suçun unsurlarının oluşmadığından beraatine karar verilmesi gerekirken, sanığın katılan ...'e yönelik verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan açılmış bir dava bulunmadığı halde, 5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesinde yer alan “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” düzenlemesine aykırı olarak sanığın katılana karşı verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan mahkumiyetine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 17.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12268, Karar No: 2014/17075, Tarih: 07.11.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12268 E.  ,  2014/17075 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada.... Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.05.2013 gün ve 2012/280-2013/18 sayılı kararı düzeltilerek onayan Daire’nin 11.03.2014 gün ve 2013/15490-2014/4629 sayılı kararı aleyhinde fer'i müdahil TMSF vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 11.03.2014 gün ve 2013/15490 Esas, 2014/4629 Karar sayılı ilamına karşı karar düzeltme isteminde bulunan TMSF davanın tarafı olmayıp, davalı taraf yanında davaya katılarak fer'i müdahil sıfatını almıştır. Davanın tarafı olmayan, bu nedenle taraflara tanınmış hakları tek başına kullanma yetkisi bulunmayıp ancak lehine katıldığı tarafla birlikte hareket etme yetkisine sahip olup, kararı tek başına temyiz etme yetkisi bulunmayan fer'i müdahilin karar düzeltme yoluna başvurması mümkün olmadığı gibi mahkemece hüküm altına alınan miktarın HUMK'nın 427/2. maddesi gereğince karar düzeltme sınırının altında bulunduğu anlaşılmakla karar düzeltme isteminin reddine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle fer'i müdahil TMSF vekilinin karar düzeltme dilekçesinin REDDİNE, 07.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7611, Karar No: 2018/5589, Tarih: 22.03.2018

**4. Ceza Dairesi         2016/7611 E.  ,  2018/5589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

1-Denetim süresi içerisinde kasten işlenerek açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanmasına neden olan kasıtlı suçun, TCK'nın 125/1. maddesi uyarınca hükmolunan hakaret suçu olması, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaşma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen bu suç önceden de uzlaşma kapsamında ise de, 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesiyle, 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 24 ve 25. fıkralarındaki uzlaştırma bürosuna ilişkin düzenleme dikkate alınıp, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması karşısında, hakaret suçu yönünden, uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak, anılan hüküm yönünden uzlaştırma işleminin olumlu sonuçlanmış olması durumunda, sanığın denetim süresinde işlediği başkaca kasıtlı suçlardan mahkum olup olmadığı tespit edilip sonucuna göre, açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanıp açıklanmayacağının değerlendirilmesi zorunluluğu,

2-Kabule göre de ;

Mağdurlar iddiası sanık savunması ile tüm dosya kapsamından, sanığın annesinin evinin kömürlüğünde bulunan balta ile evin kapısını parçalayıp içeri girerek elindeki baltayla bir suç işleme kararının icrası kapsamında her iki mağduru tehdit ettiğinin anlaşılması karşısında, sanık hakkında zincirleme suç hükümleri gereği bir kez ceza verilip, bu cezanın Türk Ceza Kanunu'nun 43/2. maddesi ile artırılması gerekirken, her bir müşteki için ayrı ayrı ceza verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyizi bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, (2) numaralı bozma nedeni hariç diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/22561, Karar No: 2016/18871, Tarih: 31.10.2016

**9. Hukuk Dairesi         2016/22561 E.  ,  2016/18871 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ilave tediye alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- HMK.nun 107. maddesinin gerekçesine göre belirsiz alacak davasının, kısmen eda davasıyla birlikte külli tespit davası olarak da açılabilmesi imkân dâhilindedir. O halde belirsiz alacak davasında bir miktarın tahsili yanında, kalan tutarın tespiti istenebilecek ve yargılama sırasında belirlendiğinde kalan miktar da talep edilebilecektir.

Bunun tam eda davasından farkı, belirlenebilen miktarın talebi yerine, kısmi bir miktarın istenebilmesidir. Örneğin belirsiz bir alacak için alacaklı tarafından belirsiz alacak davası açıldığında ve 100,00 TL için tahsil, kalan miktarı için ise alacağın tespiti istendiğinde kısmi eda külli tespit davasından söz edilir. Zira alacaklı işveren veya resmi kurum kayıtlarında geçen belirleyebildiği miktarı davaya konu etmek yerine, farazi bir miktar için talepte bulunmuştur. Sözü edilen davanın kısmi davadan farkı ise, alacaklının kısmi dava açtığını belirtmeksizin belirsiz alacak davasından söz ederek taleplerde bulunmasına dayanır. Yukarıda açıklandığı üzere belirsiz bir alacak için alacaklının açıkça kısmi dava açtığını belirterek talepte bulunması veya belirsiz alacaktan söz edilmeksizin kısmi taleplerde bulunulması halinde davanın kısmi dava olarak açıldığı kabul edilir.

Kısmi eda külli tespit davasının açıldığı anda alacağın tamamı için zamanaşımı kesilir. Yargılama sırasındaki işleminden veya hâkimin her kararından sonra yeniden işlemeye başlayacağından yargılama sırasında alacağın zamanaşımına uğradığından söz edilemez. Bu nedenle yargılama sırasında arttırılan taleplere karşı yapılan zamanaşımı defi sonuca etkili değildir. Ancak faiz başlangıcı açısından tahsil amaçlı belirsiz alacak davasından farklı bir durum vardır. Davaya konu edilen miktar bakımından faiz başlangıcı olarak dava tarihi kabul edilmelidir. Alacağın kalan kısmın sadece tespiti istenmiş olmakla, belirlenen bakiye alacak miktarının ilerde talep edildiği tarihten itibaren faize karar verilmelidir.

Somut uyuşmazlıkta, dava, niteliği itibariyle külli tespit kısmi eda istemli belirsiz alacak davasıdır. Bu nedenle davacının alacaklarına işletilecek faizlerin başlangıç tarihlerinin dava ve ıslah tarihleri olarak ayrı ayrı belirtilmesi gerekirken talep edilen tüm alacağa dava tarihinden itibaren faize hükmedilmesi ve hükmedilen miktarın net mi, yoksa brüt mü olduğunun belirtilmemesinin infazda tereddüde yol açacağının düşünülmemesi, ayrıca davalı harçtan muaf olmadığı halde karar-ilam harcına hükmedilmemesi, hatalı olup bozma sebebi ise de, söz konusu hatanın giderilmesi yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı HMK’nun geçici 3/2. maddesi yollaması ile HUMK'nun 438/7. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

Sonuç:

Hüküm fıkrasının 1/a ve 2 numaralı bentlerinin çıkartılarak, yerlerine;

“ a- 11.854,93 TL. net ilave tediye alacağından;

1.000,00 TL. sinin dava tarihi olan 24.09.2014 tarihinden itibaren,

10.854,93 TL. sinin ıslah tarihi olan 25.12.2015 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizleri ile birlikte davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine,

2- Hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan 809,81 TL. karar ilam harcından davacının yatırdığı peşin harç ile tamamlama harcı toplamı 599,61 TL. nin mahsubu ile 464,41 TL. bakiye karar-ilam harcının davalıdan tahsili ile hazineye irat kaydına,

Davacının yatırdığı başvuru harcı, peşin harç ile tamamlama harcı toplamı 235,40 TL. nin davalıdan tahsili ile davacıya verilmesine, “ bentlerinin yazılmasına, hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin davalıya yükletilmesine, 31.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/18754, Karar No: 2012/2804, Tarih: 25.01.2012

**3. Ceza Dairesi         2009/18754 E.  ,  2012/2804 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın anlatımında; olay anında olay yerinde olup olayın bitmesi için havaya ... ettiğini ve tarafların karşılıklı taş attıklarını savunması, katılanın aşamalarda yaralanmasına neden olan taşı sanığın attığını beyanı, olaydan hemen sonra Jandarmaya müracaatı, Atatürk Üniversitesi Tıp Fakültesi ATK ve Numune Hastanesi raporlarının mağdurun anlatımına uygun oluşu, katılanın, tanık olarak olay esnasında yanında bulunduğunu belirttiği ve tarafsız tanıklarında olay yerinde olduğunu doğruladıkları aile fertlerinin isimleri sorularak bu kişilerin ve evini bastıklarını iddia ettiği Ferzande ve ... isimli kişilerin ifadesi alınmadan eksik inceleme ile hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, katılan ve Üst C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14851, Karar No: 2020/2966, Tarih: 25.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2016/14851 E.  ,  2020/2966 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

1- İhbar olunan... Temizlik Bilgi İşlem Otomasyon Sağlık Hiz. İnş. San. Tic. A.Ş. vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan inceleme sonucunda;

Davada taraf sıfatı olmayan ve aleyhine hüküm kurulmayan ... Temizlik Bilgi İşlem Otomasyon Sağlık Hiz. İnş. San. Tic. A.Ş. vekilinin temyiz isteminin REDDİNE, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine,

2- Davalıların temyizi yönünden yapılan inceleme sonucunda;

Dosyadaki bilgi ve belgelere, delillerin taktirinde bir isabetsizlik görülmemesine ve özellikle davalılar arasında işyeri devri olup davalılardan ... Hatları Tur. San.ve Tic. A.Ş.'nin devr alan işveren olarak davacının tüm alacaklarından sorumlu olup, davacının gemi adamı olduğunun anlaşılması ve hükmün buna göre oluşturulması karşısında, karar gereçesindeki "...’nun asıl işveren olarak sorumluluğu, 01.10.2010’a kadar olan dönem ile sınırlıdır. Keza Şehir Hatlarının sorumluluğu da, 01.10.2010’dan sonrası ile sınırlıdır. İş Kanunu m.2 anlamında asıl işveren değişikliğinde onların sorumlulukları açısından İş Kanunu m.6’daki işyeri devri hükümlerinin işletilmesi olanaklı değildir. İş Kanunu m.6’da bağlama noktası, işyerinin herhangi bir hukuki gerekçe ile el değiştirmesine bağlı olarak iş sözleşmesinin tarafı işverenin değişmesidir. Dava konusu olayda ise, işyerinin ...’dan Şehir Hatlarına geçmesi ile Şehir Hatları işveren haline gelmemektedir. İş Kanunu m.2 uyarınca asıl işverenlerin sorumluluğu, alt işveren işçisinin kendi işyerinde çalışma süresi ile sınırlıdır" şeklindeki hatalı anlatımın sonuca etkisinin olmadığının anlaşılmasına

göre davalıların yerinde bulunmayan tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün bu ilave gerekçe ile ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden İstanbul Deniz Otobüsleri Sanayi ve Ticaret Anonim Şirketi'ne yükletilmesine 25/02/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5361, Karar No: 2019/429, Tarih: 24.01.2019

**20. Hukuk Dairesi         2017/5361 E.  ,  2019/429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı dava dilekçesi ile, ... ilçesi, ... mahallesi, 3 nolu sokakta, 47 ada 27 parselde kayıtlı taşınmazın 43/384 arsa paylı 8 nolu işyerinin sahibi olduğunu, 6 nolu mesken sahibi davalının ortak alanlarda apartman girişini projeye aykırı olarak kapatarak su ve elektrik saatlerinin okunmasına mani olduğunu, davalının yapmış olduğu ortak alandaki çitler ve çatıda yaptığı ilave yer ile yükseltmelerin mevzuata aykırı olduğu gibi ortak alandaki bu yapılanların apartman giriş kapısının yanında görüntü kirliliği yarattığını belirterek imar mevzuatına ve kat mülkiyeti yasasına aykırı olan bu durumun giderilmesini talep ve dava etmiştir.

Mahkemece davalının ortak kullanım alanı olan çatıdaki yükseltiye yapmış olduğu seramik döşemenin, tavanına yapılan ahşap kaplamanın, PVC pencere ve çatının diğer tarafına geçmek için yapılan kapının yine taşınmazın arka bahçesine demir profilden yaptığı kapının mimari projesine aykırı olduğu ancak davacı her ne kadar çatıdaki yükseltinin de davalı tarafından yapıldığını iddia ederek dava açmış ise de, mimari projeye aykırı olduğu tespit edilen çıkıntının dinlenen tanıklar beyanı ve bilirkişi raporu dikkate alınarak davacı tarafından yapılmadığı, bina yapıldığı andan itibaren var olduğu, bu durumda tüm kat maliklerinin bu durumdan sorumlu olacağı ve masraflara da ortak bir şekilde katlanmaları gerekeceği, ayrıca diğer kat maliklerinin dahili davalı yolu ile davaya dahil edilemeyecekleri gerekçesi ile davanın kısmen kabul kısmen reddi ile davalıya ait bağımsız bölüm tarafında bulunan ve ortak alan olan çatıdaki yükseltinin kaldırılmasına yönelik talebin reddine, diğer taleplerin kabulü ile, davalıya ait bağımsız bölüm tarafında bulunan ve ortak alan olan çatıdaki yükseltiye yapılan seramik döşemenin, tavanına yapılan ahşap kaplamanın, PVC pencere ve çatının diğer tarafına geçmek için yapılan kapının, taşınmazın arka bahçesine demir profilden yapılan kapının kaldırılarak projeye uygun hale getirilmesine karar verilmiş, hüküm taraf vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden;

...- 6 nolu bağımsız bölümün dava dışı ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemece verilecek karar dava konusu bağımsız bölüm malikinin hukukunu etkileyeceğinden son tapu kayıtları getirtilerek bu kayıtlara göre bağımsız bölüm maliki olanların davaya dahil edilerek oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden;

...- 6 nolu bağımsız bölümün dava dışı ... adına kayıtlı olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla mahkemece verilecek karar dava konusu bağımsız bölüm malikinin hukukunu etkileyeceğinden son tapu kayıtları getirtilerek bu kayıtlara göre bağımsız bölüm maliki olanların davaya dahil edilerek oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

2- Mahkemece davacı tarafından her ne kadar çatıdaki yükseltinin de davalı tarafından yapıldığını iddia edilerek dava açılmış ise de, mimari projeye aykırı olduğu tespit edilen çıkıntının dinlenen tanıklar beyanı ve bilirkişi raporu dikkate alınarak davacı tarafından yapılmadığı, bina yapıldığı andan itibaren var olduğu, bu durumda tüm kat maliklerinin bu durumdan sorumlu olacağı ve masraflara da ortak bir şekilde katlanmaları gerekeceği, ayrıca diğer kat maliklerinin dahili davalı yolu ile davaya dahil edilemeyecekleri gerekçesi ile kısmen reddine karar vermişse de, 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 5711 sayılı Kanun ile değişik 19. maddesinin birinci fıkrası uyarınca kat malikleri anataşınmazın mimari durumunu titizlikle korumaya mecbur olduklarından ortak alanlarda meydana gelen mimari projeye aykırı imalat ve yapıların eski hale getirilmesinden anataşınmazdaki tüm bağımsız bölüm maliklerinin sorumlu olacağı ve davaya dahil edilerek oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemiş olması, doğru görülmemiştir.

Ayrıca kabule göre de;

Karar gereğinin yerine getirilmesi için 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanununun 33. maddesi gereğince uygun bir süre verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA 24/01/2019 günü oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/8040, Karar No: 2011/8806, Tarih: 15.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/8040 E.  ,  2011/8806 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Bilirkişi kurulu raporunda münavebeye alınan buğday, buğday samanı, mısır ve kuru fasulye ürünlerinin 2010 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına ortalama verim, ortalama toptan satış fiyatı ve dekar başına üretim giderine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listesinin İl Tarım Müdürlüğünden sorularak alınacak yazı cevabının dosya içerisine konulmasından,

2- Davacı taraftan ödenmesi gereken dava harcının alındığına dair belge dosyasında bulunmamaktadır. Bu nedenle -davacı idarenin yargı harcından bağışık olmadığı da gözetilerek- davacı taraftan dava harcı alınmışsa buna ait belgenin dosyasına konulması, dava harcı alınmamışsa gerekli tebligat yapılarak harcın tamamlanmasından,

Sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 15.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.