muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6336, Karar No: 2012/195, Tarih: 19.01.2012

**7. Hukuk Dairesi         2011/6336 E.  ,  2012/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı ... ve arkadaşları ile davalı Hazine tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dava, hasımlı mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkindir.

Mahkemece hasımlı davanın kabulü ile miras bırakan Anastas mirasçılarını gösterir şekilde mirasçılık belgesi verilmiş ise de varılan sonuç dosya içeriğine ve yasal mevzuata uygun düşmemiştir.

Somut olayda, davacılar tarafından Bakırköy 4831, 4834, 4845, 4848, 5434 parsel sayılı taşınmazlarda paydaş miras bırakanları Anastas Kirici'nin payının Bakırköy 1. Kadastro Mahkemesi kararı ile Hazine adına tesciline karar verildiğinden, Hazine taraf gösterilerek miras bırakan Anastas'ın mirasçılık belgesi istenmiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş ise de, davacıların dayandığı Bakırköy 1. Kadastro Mahkemesi'nin 1997/1-6 E.K. sayılı dava dosyasında miras bırakan Anastas mirasçılarının davaya katıldıkları, kararı temyiz ettikleri ve Yargıtay 16. Hukuk Dairesi'nin 2005/13509-2006/1328 ve 2008/9926-2009/2643 E-K sayılı ilamları ile “Dava konusu 4831, 4834, 4845, 4848 ve 5434 sayılı parsellere yönelik temyiz itirazlarına gelince; kayıt maliki davalı Anastas mirasçılarının kaçak ve yitik kişilerden olduğu, İstanbul’da oturmadıkları ve kendilerini tanıyan kişilerin de bulunmadığı mahkemece toplanıp değerlendirilen delillerle saptandığına, bir an için Anastas mirasçılarının kaçak ve yitik kişi olmadıkları kabul edilse dahi adı geçenlerin taşınmazları hiç kullanmamaları ve arazilerinin devamlı surette 3.kişiler tarafından kullanılmış olması ve kayıt malikinin ölüm tarihi nazara alındığında dayanılan tapu kaydının 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 13/B-c maddesi gereğince hukuki kıymetini kaybettiği bu ./.

2011/6336-2012/195 S.2

suretle temyiz edenlerin taşınmazlar üzerinde korunmayı gerektirir bir haklarının bulunmadığı” gerekçesi ile temyizlerinin reddedildiği ve kararın 13.04.2010 tarihinde kesinleştiği, davacıların aynı taşınmazlarda kullanılmak üzere mirasçılık belgesi istemelerinde hukuki bir yararlarının olmadığı anlaşılmıştır.

2011/6336-2012/195 S.2

suretle temyiz edenlerin taşınmazlar üzerinde korunmayı gerektirir bir haklarının bulunmadığı” gerekçesi ile temyizlerinin reddedildiği ve kararın 13.04.2010 tarihinde kesinleştiği, davacıların aynı taşınmazlarda kullanılmak üzere mirasçılık belgesi istemelerinde hukuki bir yararlarının olmadığı anlaşılmıştır.

O halde mahkemece mirasçılık belgesi verilmesi istemine ilişkin davaların kural olarak hasımsız olarak açılması gerektiği, uyuşmazlık bulunmaması veya uyuşmazlığın kesin hükme bağlanarak sonuçlandırılmış olması halinde hasımlı dava açılamayacağı gözetilerek davalı Hazine aleyhine açılan davanın husumet nedeniyle reddine karar verilmesi, çoğun içinde azı da vardır kuralı ve davacıların miras bırakan Anastas Kirici'nin mirasçıları olduğu gözetilerek dava hasımsız kabul edilip, hasımsız mirasçılık belgesinin verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması isabetsiz, davacıların ve davalı Hazine'nin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde ilgililerine iadesine, 19.01.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/11723, Karar No: 2009/12289, Tarih: 06.11.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/11723 E.  ,  2009/12289 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

DAVALILAR : ... VD.

Davacı temsilcisi tarafından, davalılar aleyhine 18.01.2006 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 13.10.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

./..

2009/11723-12289 -2-

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 3.6.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 1.1.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

./...

2009/11723-12289 -3-

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

9.3.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, 06.11.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/12882, Karar No: 2021/4319, Tarih: 26.05.2021

**12. Ceza Dairesi         2019/12882 E.  ,  2021/4319 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde 8 yaşında olan katılanın, gündüz vakti meskun mahal içinde yer alan iki yönlü yoldan karşıdan karşıya geçişi esnasında sanığın idaresindeki minibüsün sol kapı kısmına çarpması ve bu olayın sonucu olarak basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaraladığı olayda; her ne kadar sanık hakkında taksirle yaralama suçundan dava açılmış ise de, sanık, tanık ve katılanın beyanları, kaza tespit tutanağı ve tüm dosya kapsamından, katılanın yaralanmasında, sanığın kusurunun bulunmadığı anlaşılmakla,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun işlenmesinde sanığın taksirinin bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat kararının kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 26.05.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3882, Karar No: 2012/6731, Tarih: 06.06.2012

**1. Hukuk Dairesi         2012/3882 E.  ,  2012/6731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

BİRL.DAVA DAVACI : NERMİN AKDAĞLI

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ-TESCİL-TENKİS

Taraflar arasında birleştirilerek görülen davada;

Davacılar, anneleri olan murisin 11 parsel sayılı taşınmazdaki payını mal kaçırmak amacı ile davalı oğluna devrettiğini ileri sürerek, tapu iptali ve tescile; aksi takdirde tenkise karar verilmesini talep etmişlerdir.

Davalı, murisin yaşlı ve hasta olması sebebi ile defalarca felç geçirdiğini ve ağır operasyonlara maruz kaldığını, tedavisi için taşınmazdaki hissesini bedeli karşılığında kendisine sattığını belirterek, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, muvazaa iddiası sabit görülerek davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'nın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle, miras bırakanın çekişme konusu 534 ada, 11 sayılı parseldeki 13/80 payını kız çocuklarından mal kaçırmak amacıyla tek erkek evladı olan davalıya muvazaalı biçimde temlik ettiği saptanmak suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi doğru olduğuna göre; davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 2.540.42.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 06.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3143, Karar No: 2016/4697, Tarih: 21.03.2016

**18. Hukuk Dairesi         2016/3143 E.  ,  2016/4697 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 233 ada 7 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin geri çevirme kararının tam olarak yerine getirilmediği anlaşılmıştır.

Bu nedenle; ... İlçe Müdürlüklerinden incire, ... İlçe Müdürlüğünden elmaya ait 2012 yılı itibarıyla sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimlerini, ayrıntılı üretim giderlerini (üretim maliyet cetvelini oluşturan masraf kalemlerini -özellikle motopompla sulama giderlerini- gösterir biçimde tüm harcama kalemlerini açıklayan) ve kilogram başına toptan satış fiyatlarını içeren ve gerçekçi istatistiki bilgilere dayanarak belirlenmiş bulunan veri cetvellerinin ... İl Müdürlüğü getirtilerek dosyaya konulmasından ve istenilen hususların yerine getirildiğinin mahkeme hakimince bizzat ve titizlikle denetlenmesinden sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine yeniden GERİ ÇEVRİLMESİNE, 21.03.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6107, Karar No: 2025/701, Tarih: 10.02.2025

**11. Hukuk Dairesi         2024/6107 E.  ,  2025/701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

SAYISI :2023/264 Esas, 2024/61 Karar ...

HÜKÜM :Ret

İlk Derece Mahkemesince bozmaya uyularak verilen karar davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

KARAR

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin ... Bank A.Ş.'de bulunan hesabındaki mevduatın talep edilmesine rağmen off-shore hesabına aktarıldığından bahisle ödenmediğini ileri sürerek 36.125,00 USD’nin davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili ve fer'i müdahiller vekilleri davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

III.MAHKEME KARARI

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davacının 18.11.1999 tarihinde bankaya yatırdığı parasının banka yetkilileri tarafından KKTC’de kurulan paravan ... Bank Ltd. kıyı bankası hesabına aktarıldığı, işbu davanın ise 19.01.2016 tarihinde açıldığından 10 yıllık zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle davanın zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

IV. TEMYİZ

A. Dava ve Hukuki Nitelendirme

Dava, davalı ... Bank A.Ş.'nin külli halefi olduğu bankada bulunan davacı mevduatının, davacının iradesi fesada uğratılarak Off-Shore Bank Ltd. hesabına gönderildiği iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

V. SONUÇ: Davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 73/2 hükmü gereğince Tüketici Mahkemelerinde tüketici tarafından açılan davalar harçtan muaf olduğundan, davacıdan harç alınmasına yer olmadığına,

10.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/24622, Karar No: 2021/9757, Tarih: 06.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/24622 E.  ,  2021/9757 K.**

**"İçtihat Metni"**

Sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma, eziyet, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçlarından gerçekleştirilen yargılama sonucunda atılı suçlardan mahkumiyetine dair İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 07.04.2014 gün ve 2010/254 Esas, 2014/217 Karar sayılı hükümlerin sanık müdafisi tarafından temyiz edilmesi üzerine Yargıtay kapatılan 14. Ceza Dairesinin 05.10.2020 gün ve 2016/12635 Esas, 2020/3651 sayılı bozma yönündeki kararıyla ilgili olarak İzmir 3. Ağır Ceza Mahkemesince beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan kurulan hükümle sınırlı şekilde bozma kararına direnilerek kurulan 16.03.2021 gün ve 2020/263 Esas, 2021/116 Karar sayılı hükmün sanık müdafisince temyiz edilmesinin ardından Dairemizde inceleme sırası bekleyen dosya ile ilgili olarak 02.12.2016 günlü, 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 24.11.2016 günlü, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçiçi 10. maddenin iki ve üçüncü bentlerine istinaden yapılan incelemede gereği görüşüldü:

Yargıtay Kapatılan 14. Ceza Dairesinin 05.10.2020 gün ve 2016/12635 Esas, 2020/3651 sayılı bozma kararı usul ve kanuna uygun olup ilk derece mahkemesince anılan ilama yönelik kurulan 16.03.2021 gün ve 2020/263 Esas, 2021/116 Karar sayılı direnme ilamında belirtilen gerekçeler yerinde görülmediğinden Reddiyle, 6763 sayılı Kanunun 38. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 10. maddenin üçüncü bendine istinaden anılan direnme kararıyla ilgili hüküm kurulmak üzere dosyanın Yargıtay Ceza Genel Kurulunca incelenmesi için Yargıtay Birinci Başkanlığına gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 06.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28752, Karar No: 2014/24951, Tarih: 06.11.2014

**8. Ceza Dairesi         2014/28752 E.  ,  2014/24951 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 8 - 2014/328889

MAHKEMESİ : Çine Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 27/01/2010

NUMARASI : 2008/505 (E) ve 2010/12 (K)

SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz

Gereği görüşülüp düşünüldü:

I- Sanığın yargılamaya konu yer ile ilgili vergi dairesine para yatırdığını iddia etmesi, dosya içerisinde yer alan Kadastro Müdürlüğünün 15.05.2007 tarih, 1855 sayılı yazısı, keşif sırasında dinlenen mahalli bilirkişinin bu yerin arsa vasıflı olduğunu beyan etmesi, bilirkişi raporunda no'lu parselin M.. H..ne ait olduğunu belirtilmesi karşısında; yargılamaya konu yer ile ilgili denetime imkan verecek şekilde tapu kayıt bilgileri getirtilip ve kadastro müdürlüğünün 15.05.2007 tarihli yazısıyla ilgili yapılan işlem sonucu sorulup tescil harici alanın niteliği, mera, harman yeri, yol ve sulak yeri gibi öteden beri köylünün ortak yararlanmasına terk edilmiş yerlerden olup olmadığı kuşkuya yer bırakmayacak şekilde belirlendikten sonra sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eksik araştırmayla karar verilmesi,

II- Kabul ve uygulamaya göre de;

1-Temel ceza belirlenirken suçun işleniş şekli, saiki gözetilerek hapis cezasının alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hapis cezasının yanında hükmolunan adli para cezasının aynı gerekçelerle alt sınırdan uzaklaşılarak tayini,

2- Suçun temadi eden özelliğine göre suç tarihinin hukuki kesintinin oluştuğu iddianame tarihi olacağının gözetilmemesi,

Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi gereğince (BOZULMASINA), 06.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/10651, Karar No: 2012/167, Tarih: 17.01.2012

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/10651 E.  ,  2012/167 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava konusu ... Köyü 244 parsel sayılı ve emsal alınan aynı köy 416 parsel sayılı taşınmazların bağlı bulundukları cadde veya sokak için 2009 yılı itibariyle belediyelerce emlak vergisine esas olmak üzere belirlenen asgari m² fiyatlarının ilgili belediye başkanlıklarından sorulup alınacak cevap yazıları dosyaya konulduktan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4222, Karar No: 2018/1367, Tarih: 08.02.2018

**17. Ceza Dairesi         2017/4222 E.  ,  2018/1367 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 141/1 ve 143. maddelerine uyduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında, hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendi uyarınca uzlaşma hükümlerinin uygulamayacağı görüşü ile yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

2-Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.