muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/11597, Karar No: 2015/6757, Tarih: 02.06.2015

**14. Ceza Dairesi         2013/11597 E.  ,  2015/6757 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükümleri usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 02.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/12533, Karar No: 2015/5666, Tarih: 21.05.2015

**14. Hukuk Dairesi         2014/12533 E.  ,  2015/5666 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.04.2013 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve tescil istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 24.06.2014 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün evrak incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı ... , dava konusu taşınmazın geldisi olan ... ada ... parsel sayılı taşınmazın kadastro çalışmaları sırasında davalı belediye adına tespit edildiği ancak bu taşınmazın 1953 yılında tahsis edilen mera tahsis kararının sınırlarında kaldığını, ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ifraz edilerek değişik parsellere gittiğini ve imar uygulaması ile de dava konusu taşınmazların arsa vasfı ile 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesindeki şartların oluşmamasına rağmen davalı belediye adına tescil edildiğini, bu tescilin yolsuz tescil niteliğinde olduğu ileri sürerek tapu iptali ve ... adına tescilini talep etmiştir.

Davalı Belediye, 4342 sayılı Mera Kanununun 3. maddesi şartlarının oluştuğunu, kadastronun çalışmalarının çok uzun süre önce yapılmasına rağmen davanın şimdi açılmasının kötüniyetli bir girişim olduğunu, ayrıca taşınmazın mevzuat hükümlerine uygun olarak adlarına tescil edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların yoğun yerleşim alanında kalmadığı, üzerinde yapı ve ağaç bulunmadığı ve 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesindeki koşulların oluşmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile dava konusu taşınmazların mera olarak sınırlandırılarak özel sicile kaydına karar verilmiştir.

Hükmü, taraf vekilleri temyiz etmiştir.

27.05.2004 tarihli ve 5178 sayılı Kanunun 5. maddesi ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen geçici 3. madde ile;

“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek ... adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında ... ce dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. ... ce bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan ... adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin ... ce açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce ... ye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda ... adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, ... adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra ... tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek ... adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, ... ce herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda ... adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce ... ye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera

iken kanunun öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında ... adına tescili gereken veya ... adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. Maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c)Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca ... adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazların ... ada ... parsel sayılı taşınmazın ifrazı ile oluşan 324 ada 146 parsel sayılı taşınmazın imar görmesiyle oluşan imar parselleri olduğu anlaşılmaktadır. Ek bilirkişi raporunda ... semti ... no'lu mera paftasının fenni sıhhate haiz olmadığından uygulanabilir nitelikte olmadığı ancak dava konusu taşınmazların geldiği ... ada ... parsel sayılı taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı

belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Davacının dayandığı 02.02.1953 tarihli ..., ... ve ... Beldesi için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhate haiz değilse de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse keşifte yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerden de faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığıyla uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazların konumu teknik bilirkişinin çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazların mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin ve davalı vekilinin vekalet ücreti ve yargı harcına ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davacı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 21.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/24894, Karar No: 2014/8072, Tarih: 25.04.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/24894 E.  ,  2014/8072 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/244767

MAHKEMESİ : Tarsus 4. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 12/01/2011

NUMARASI : 2010/71 (E) ve 2011/14 (K)

SUÇ : Mühür bozma

Sanığın, UYAP kanalıyla mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 19.12.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.04.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/18858, Karar No: 2012/9587, Tarih: 09.04.2012

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2011/18858 E.  ,  2012/9587 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, davalı idare tarafından davacı ... ilçesi ... mahallesi ... Mevkiinde kain 4061 ada 9 parsel sayılı 210,00-m2 miktarlı taşınmazın 1/2 hissesi 775 sayılı yasa gereğince 06.03.1992 tarihinde tarafına tahsis edildiğini, 20.05.1993 tarihinde arsa bedeli olarak 13.650,00-TL ödediğini, dava konusu taşınmaz üzerinde ruhsatlı bir bina yaptığını, davalı tarafından tahsis işlemi nedeniyle üzerinde zamanında bina yapılmadığından dolayı aleyhinde açılan tapu iptal ve tescil davası nedeniyle tapusunun iptal edildiğini, iyi niyetli olarak bina inşaa ettiğinden adına TMK nun 724. Maddesi gereğince bina zemininin (tahsis edilen arsanın) tescil edilmesini , mümkün olmadığı takdirde arsa üzerinde inşaa adilen bina bedeli ile arsa tahsisi için davalıya 20.05.1993 tarihinde ödenen 13.650,00-TL nin denkleştirici adalet ilkesi çerçevesinde tarafına ödenmesini isemiştir.

Davalı, ... ilçesi ... mahallesi, 4061 ada 9 parsel sayılı taşınmazın "775 sayılı kanuna göre takyitlidir" şerhli olarak 1/2 hisseli olarak ... ve 1/2 hisseli ... adlarına tahsis edildiğini, 775 sayılı yasanın 27.mad. 2. Fıkrasına göre kendilerine arsa tahsis edilenlerin yönetmelikle belirtilen işlemleri tahsis tarihinden itibaren 6 ay içinde tamamlamaları , arsa tahsis tarihinden itibaren en geç 1 yıl içinde konutlarını yapmaya başlamaları ve 32. Maddeye uygun olarak da önceden tespit edilen plana göre nüve kısmını en geç iki yıl içinde 2011/18858 2012/9587

bitirmeleri gerektiği , bu şartlara uymayanlardan bu kanuna göre tespit edilmiş veya tespit edilecek taşınmaz malların hiç bir karar alınmaksızın geri alınır hükmünü amir kıldığını, tahsis ilgilisi 775 sayılı yasanın 27.md aykırı davrandığını belirlemiş ve tahsis işleminin iptalini başkanlık onayı ile uygun görüldüğünü , daha önce verilen kararla tapu kaydının iptal edildiğini , kararın kesinleştiğini ve belediye adına tescil edildiğini beyan ederek açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece,davanın alacak yönünden ıslah talebi gözetilerek, 256.604,24-tl bedelin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş,hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

Mahkemece,davanın alacak yönünden ıslah talebi gözetilerek, 256.604,24-tl bedelin dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiş,hüküm,davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki 2. bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, tarafına tahsis edilen taşınmaz üzerine tahsis şartlarına uygun olarak süresinde bina yapmadığından, dolayısı ile üzerine düşen edimi yerine getirmediğinden dolayı tapusunun iptal edildiği hususu tartışmasızdır. Öyle olunca kendi kusuruna dayanarak tahsisin iptaline sebep veren davacı arsa için ancak ödediği bedeli isteyebilecektir. Mahkemece arsa için ödenen bedelin denkleştirilerek ödenmesinde isabet bulunmamaktadır.Belirtilen nedenlerle mahkemece verilen karar usul ve yasaya aykırı olup bozma gerektirir.

SONUÇ:Yukarıda bir nolu bentte açıklanan nedenlerle davalının sair temyiz itirazlarının reddine, iki nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 9.4.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/1248, Karar No: 2012/25396, Tarih: 19.10.2012

**2. Hukuk Dairesi         2012/1248 E.  ,  2012/25396 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Denizli 3. Aile Mahkemesi

TARİHİ :12.10.2011
Yargıtay — Esas No: 2013/16084, Karar No: 2015/30203, Tarih: 01.06.2015

**4. Ceza Dairesi         2013/16084 E.  ,  2015/30203 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 4 - 2011/198572

MAHKEMESİ : Selim Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 17/02/2011

NUMARASI : 2008/119 (E) ve 2011/7 (K)

SUÇ : Tehdit

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Anayasanın 141/3, CMK'nın 34 ve 230. maddelerine göre Yargıtay'ın gerekçelerle tutarlılık denetimini yapabilmesi için; kararın dayandığı tüm verilerin, bu veriler konusunda mahkemenin ulaştığı sonuçların, iddianamenin, savunma ile mağdur ve tanık anlatımlarına ilişkin değerlendirmelerin, hangi anlatımın ne gerekçeyle diğerine üstün tutulduğunun açık olarak kurulacak hükmün gerekçesine yansıtılması ve mahkemece ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ve bunun nitelendirilmesinin yapılması gerekir.

Somut olayda; eylemin, katılanların mandıraya vermek için köyde süt toplaması sırasında gerçekleştiği ve bu nedene bağlı olarak sanıkların, “siz bu köyden süt almayacaksınız, sizi ve aracınızı bu köyde görmeyeceğiz, bu köyü size dar edeceğiz” sözleriyle tehdit eylemini gerçekleştirdiklerinin iddia edilmesi karşısında; TCK’nın 117/1, 119/1-c maddelerinde tanımlanan birden fazla kişinin iş ve çalışma hürriyetini ihlal suçlarını oluşturup oluşturmayacağı tartışılmadan, sanıkların sarf ettikleri sözlerin ne olduğu, yüklenen suçların ne şekilde oluştuğu, unsurlarının ne şekilde gerçekleştiği de açıklanmadan, CMK'nın 34, 230. maddelerine aykırı şekilde gerekçesiz hüküm kurulması,

2-Kabule göre de;

a)Birlikte tehdit suçundan kurulan hükümde, CMK’nın 232/6 maddesine aykırı olarak, zincirleme suç nedeniyle cezada artırım yapılırken uygulama maddesi olan TCK’nın 43/2. maddesinin hükümde gösterilmemesi,

b)Sanıklar hakkında hapis cezası verilmesine karşın, CMK’nın 230/1-c maddesine aykırı olarak TCK’nın 53. maddesindeki haklardan yoksunluğa hükmolunmaması,

c)Her bir sanığın sarfına neden olduğu yargılama giderinin ayrı ayrı gösterilmesi gerekirken, CMK’nın 324. maddesine aykırı şekilde yargılama giderinden müşterek ve müteselsilen sorumlu tutulması,

d)Sanık A.. Y..’ın, deneme süresi içinde yeni suç işlemesine karşın, TCK’nın 51/7. maddesi gereğince mahkemesine ihbarda bulunulmaması,

Kanuna aykırı ve sanıklar A.. Y.. ile M.. Y..’ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 01/06/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/842, Karar No: 2017/223, Tarih: 08.02.2017

**Hukuk Genel Kurulu         2015/842 E.  ,  2017/223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 5. İş Mahkemesince verilen 01.10.2013 gün ve 2013/671 E., 2013/552 K. sayılı yetkisizlik kararının davacı vekili tarafından temyizi üzerine Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 02.12.2013 gün ve 2013/34879 E., 2013/27626 K. sayılı kararı ile;

"...Davacı, çalışma yeri ve şartlarında esaslı değişiklik yapılmak istenilmesi sebebi ile iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.

Mahkemece dosya üzerinden inceleme yapılarak mahkemenin yetkisizliğine, dosyanın yetkili Kayseri İş Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dosya içeriğine göre, yetkili mahkemenin hangi iş mahkemesi olduğu uyuşmazlık konusudur.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesi uyarınca, iş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medeni Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme geçerli değildir.

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde yetki itirazı yapılmamış olsa bile, mahkeme tarafından bu husus kendiliğinden gözönünde bulundurmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de resen yetkisizlik kararı verebilir.

Somut olayda davacı, davalı şirketin Akdeniz Saha Operasyon Müdürü olarak Adana'da çalıştığını ve daha alt bir pozisyonda Kayseri'de görevlendirilmesine rağmen görev yeri değişikliğini kabul etmeyerek iş sözleşmesini haklı sebeple feshettiğini, Kayseri'de hiç çalışmadığını beyan ederek davayı İzmir mahkemesinde açmıştır. Mahkemece, davacının çalıştığı işyeri Kayseri'de bulunduğundan Kayseri İş Mahkemesine yetkisizlik kararı verilmiştir. Dava dilekçesine ekli ihtarnamelerde davalı şirketin adresi Şişli/İstanbul olarak gösterilmiştir. Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş, öncelikle dava dilekçesini davalı tarafa tebliğ ettikten sonra tarafların gösterecekleri delilleri değerlendirerek davacının son görev yerini tereddüde yer bırakmayacak şekilde belirlemek ve oluşacak sonuca göre yetki konusunda kanunun belirlediği çerçevede bir karar vermektir. Eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir..."

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava, kıdem tazminatı ile hafta tatili, fazla çalışma ile genel tatil ücreti alacaklarının tahsili istemine ilişkindir.