muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/4633, Karar No: 2014/14653, Tarih: 30.10.2014

Davalı G. Sigorta A.Ş. vekili, kusur oranında, gerçek zarardan, poliçe limiti ile sınırlı sorumlu olduklarını, davacı Nevzat'ın tazminat talep edemeyeceğini ve ihtiyari mali sorumluluk sigortasının ancak zorunlu mali sorumluluk sigortası teminat sınırları üzerinde bir zarar bulunması halinde devreye gidereceğini belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davacı sürücü Nevzat'ın % 100 oranında kusurlu olduğu kabul edilerek, davanın kısmen kabul kısmen reddi ile birleşen 2009/446 esas sayılı dava yönünden davacının ehliyetsiz olarak araç kullanması nedeni ile hasarın teminat kapsamında kalmadığından talebin reddine, asıl 2009/317 esas sayılı davada davacı Nevzat'ın meydana gelen kazada tam kusurlu olduğu gerekçesi ile taleplerinin reddine, asıl 2009/317 esas sayılı davada defin ve cenaze gideri için 3.000,00.-TL, ayrıca anneleri Aynur'un desteğin-

den yoksun kalma nedeni ile Esmanur için 16.677,55.-TL, Ferhat için 13.179,61.-TL, Esra için 9.726,64.-TL, Ömer için 8.353,25.-TL, Faruk için 5.724,15.-TL olmak üzere toplam 53.661,20.-TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline, birleşen 2009/316 esas sayılı davada davacı Nevzat'ın kazada tam kusurlu olması nedeni ile tüm taleplerinin, diğer davacıların ise kardeşleri Aycan'ın desteğinden yoksun kaldıklarını ispatlayamadıkları gerekçesi ile taleplerinin reddine, defin ve cenave gideri için Nevzat dışındaki davacıların taleplerinin kabulü ile 2.000,00.-TL maddi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle oluşa uygun olarak düzenlenen uzman bilirkişi raporunda belirtilen maddi tazminata ilişkin hesaplamanın hükme esas alınmasında bir usulsüzlük bulunmamasına, N.. M.. dışındaki davacıların isminin karar başlığında yazılmamış olması mahallinde düzeltilebilir maddi hata niteliğinde bulunmasına göre, davacılar vekilinin yerinde görülmeyen aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma zararının tazmini istemine yönelik maddi tazminat davasıdır.

Ferdi Koltuk Kaza Sigorta türünde sigorta lehtarları üçüncü kişilerdir. Yani yolcular, sürücüler ve sürücü yardımcılarıdır. Sigorta sözleşmesi süresince, koltukta kim seyahat ediyorsa, yolcu sıfatını o taşır ve sigorta sözleşmesinin de sigortalısı ve menfaat sahibi olur. Ferdi Koltuk Kaza Sigortası bir can sigortası türüdür.

2-Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma zararının tazmini istemine yönelik maddi tazminat davasıdır.

Ferdi Koltuk Kaza Sigorta türünde sigorta lehtarları üçüncü kişilerdir. Yani yolcular, sürücüler ve sürücü yardımcılarıdır. Sigorta sözleşmesi süresince, koltukta kim seyahat ediyorsa, yolcu sıfatını o taşır ve sigorta sözleşmesinin de sigortalısı ve menfaat sahibi olur. Ferdi Koltuk Kaza Sigortası bir can sigortası türüdür.

Somut olayda davacılar vekili müvekkillerinin yakınları Aynur ve Aycan'ın vefat ettiği aracın davalı sigorta şirketi nezdinde İhtiyari Ferdi Koltuk Kaza Sigortası olduğunu iddia etmiş ve bu sigorta türüne ilişkin olarak her iki vefat eden yönünden yakınları için maddi tazminat talebinde bulunmuş olmasına karşın mahkemece bu konuda olumlu olumsuz her hangi bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiş bu husus bozma nedeni olarak kabul edilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2)

numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 30.10.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5078, Karar No: 2014/10835, Tarih: 02.10.2014

**14. Ceza Dairesi         2014/5078 E.  ,  2014/10835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkûmiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, 28.06.2014 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren ve cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda değişiklik yapan 6545 sayılı Kanun ile getirilen düzenlemeler de gözetilerek dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince,

Anayasanın 141, 5271 sayılı CMK.nın 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK.nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtay'ın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi ve ulaşılan kanaat, sanığın suç oluşturduğu sabit görülen fiillerinin ve bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi, delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği ve hükmün CMK.nın 230. maddesine uygun şekilde gerekçe içermemesinin CMUK.nın 308/7. maddesinde hukuka aykırılık hali olarak düzenlendiği gözetilmeden gerekçesiz hüküm kurulması, Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 02.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13721, Karar No: 2015/28405, Tarih: 09.09.2015

**15. Ceza Dairesi         2013/13721 E.  ,  2015/28405 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İ2. Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, görevi ihmal

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi, tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

....... Baro Başkanlığına kayıtlı avukat olarak görevini yapmaktayken baro kaydı silinen sanığın, katılan H.. Ü..'in daha önce satmış olduğu .... Müdürlüğüne bağlı olan kotra cinsi teknesinin alıcısının tekneye ait resmi kayıtları üzerine alınmamasından dolayı katılan adına tahakkuk eden vergi borçlarına ilişkin sorunun çözülmesi için gerekli hukuki yardımda bulunmak üzere vekaletname ile vekilliğini üstlendiği halde, azledildiği 27/05/2008 tarihine kadar hiçbir işlem yapmadığı ve masraf olarak aldığı 10.000 TL parayı iade etmediği, bu suretle sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve görevi ihmal suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda;

1- Sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenemesinde;

Sanık ifadesi, katılan beyanları, tutanaklar ile tüm dosya kapsamına göre, sanığın mahkumiyetine yönelik kabulde isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, 5237 sayılı TCK'nın 43/1 maddesi kapsamında, aynı suç işleme kararıyla Kanun'un aynı hükmünü değişik zamanlarda birden fazla kez ihlal ederek haksız menfaat temin etmiş olması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanmayarak eksik ceza tayin edilmesindeki isabetsizlik aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanık hakkında görevi ihmal suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenemesinde;

19/12/2010 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 257/2 maddesinde yapılan değişikliğe göre, görevi ihmal suçunda hükmedilecek hapis cezası ile ilgili olarak “altı aydan iki yıla kadar” ibaresinin çıkartılarak yerine “üç aydan bir yıla kadar” ibaresinin eklenmiş olması karşısında, söz konusu yasa değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

19/12/2010 tarihinde Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6086 sayılı Kanun'un 1. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nın 257/2 maddesinde yapılan değişikliğe göre, görevi ihmal suçunda hükmedilecek hapis cezası ile ilgili olarak “altı aydan iki yıla kadar” ibaresinin çıkartılarak yerine “üç aydan bir yıla kadar” ibaresinin eklenmiş olması karşısında, söz konusu yasa değişikliğine göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09/09/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/16068, Karar No: 2013/28366, Tarih: 10.10.2013

**(Kapatılan)13. Ceza Dairesi         2012/16068 E.  ,  2013/28366 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın sokak üzerinde park halindeki müştekiye ait motosikleti çalma şeklindeki eyleminin kullanımları gereği açıkta bırakılan eşya hakkında hırsızlık suçunun tanımlandığı TCK'nın 142/1-e maddesine uyduğu gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre sanık ...’ın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 10/10/2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/6429, Karar No: 2010/13134, Tarih: 07.10.2010

**10. Hukuk Dairesi         2010/6429 E.  ,  2010/13134 K.**

**"İçtihat Metni"**

Dava; zararlandırıcı sigorta olayı sonucu yaşamını yitiren sigortalıların hak sahiplerine ve geçici iş göremezlik durumuna giren sigortalılara yapılan sosyal sigorta yardımları nedeniyle uğranılan zararın, 506 sayılı Kanunun 26’ncı maddesi gereğince davalılardan teselsül hükümlerine göre rücuan alınması istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilâmı sonrasında, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün; davacı Kurum ile davalılardan..... avukatlerı tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteklerinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve .... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

1-) Dosyadaki yazılara, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerektirici sebeplere göre, temyiz yoluna başvuran taraflar vekillerinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-) Dairemizin 01.12.2008 gün ve 19623/15590 sayılı bozma ilâmında belirtilen Anayasa Mahkemesi iptal kararı ile ortaya çıkan maddi ve hukuki olgular ile davalıların %100 oranındaki kusur ve sorumluluk durumlarına göre;

a-) Hak sahiplerine bağlanan gelirlerin ilk peşin sermaye değerleri ile sosyal yardım zamları toplamının %10’unun Kurum tarafından açılan birinci rücu davasında hüküm altına alındığı belirgin olmakla, işbu ikinci davada Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun 07.05.2008 gün ve 2008/10-363 Esas, 2008/366 Karar sayılı ilâmında da belirtildiği üzere %90 kusur farkını oluşturan miktara karar verilmesi

gerekirken, mahkemece, yanılgılı değerlendirme sonucu, ilk peşin sermaye değerleri ile sosyal yardım zamları toplamına %90 oranı uygulandıktan sonra birinci davada hüküm altına alınan tutarların mahsubu sonucu eksik rücu alacağına karar verilmesi,

b-) Davaya konu iş kazasında yaşamını yitiren sigortalı .......hak sahiplerine bağlanan gelirler yönünden davacı Kurum vekilince herhangi bir istemde bulunulmamasına karşın, Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 74’üncü maddesinde yer alan “taleple bağlılık” ilkesine aykırılık oluşturacak şekilde, anılan gelirlerin de hüküm altına alınması,

c-) Yaşamını yitiren sigortalı ... hak sahibi konumundaki eşine bağlanan gelirin başladığı tarihteki ilk peşin sermaye değeri ile sosyal yardım zammının eksik belirlenmesi,

d-) İsteme konu yapılan hak sahiplerine ödenen cenaze giderleri karşılığı hakkında karar verilmemiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O halde, taraflar vekillerinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istekleri durumunda davalılardan ........ iadesine, 07.10.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2029, Karar No: 2019/3720, Tarih: 13.05.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/2029 E.  ,  2019/3720 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 10/11/2015 tarih ve 2014/483-2015/290 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davalı Kurum vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili; müvekkilinin “KİNDER SÜT DİLİMİ” markalı ürünlerinde kullanılan ürün ambalajı görselinden oluşan “Şekil” markasının TPE nezdinde 2007/13848 sayı ile tescilli olduğunu, davalı şirketin 2013/06226 sayılı çoklu tasarım tesciline müvekkili tarafından, anılan tasarımın yeni ve ayırt edici olmaması nedeniyle itiraz edildiğini, YİDK'nın 2014/T-516 sayılı kararı ile itirazın reddine karar verildiğini, davalıya ait tasarımın müvekkilinin “KİNDER SÜT DİLİMİ” markalı ürün şeklinin kopyası olduğunu, farklılığın ayniyeti ortadan kaldırmadığını, dava konusu tasarımın yeni ve ayırt edici vasfı haiz olmadığını, karıştırılma ihtimalinin bulunduğunu, hiç bir teknik zorunluluk olmaksızın müvekkiline ait şekil markasının taklit edildiğini ileri sürerek YİDK'nın 2014-T-516 sayılı kararının iptalini, davalı şirkete ait 2013/06226/1 ve 2 sayılı çoklu tasarımların hükümsüzlüğünü talep ve dava etmiştir.

Davalı kurum vekili; farklılıkların bilgilenmiş kullanıcı tarafından fark edilebilir olduğunu, renk ve şekil olarak farklılıkların bulunduğunu, davalı şirkete ait tasarımın yeni ve ayırt edici vasfa haiz olduğunu, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

Davalı şirket vekili; müvekkiline ait tasarımın yeterli farklılıkları içerdiğini, kek ürün görselinin davacının tekeline verilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; sandviç benzeri, arasında beyaz dolgu bulunan, altında ve üstünde farklı malzeme ile tamamlanmış, bir köşesi kopartılmış bir gıda ürünü görselinin 2007 tarihinde kamuya sunulduğu, genel görsel düzenlemede dalgalı kırmızı bant, damla formu gibi farklı grafik ögeler yer alsa da, esas olarak gıda ürününün formu ve görsel bütünlüğünün dava konusu tasarım tescilinde yer alan görsel ile yapılan karşılaştırılmasında bilgilenmiş kullanıcıda yarattığı bütünlük algısı açısından ayırt edilemeyecek kadar benzerliğin bulunduğu, davalı şirkete ait tasarımın yenilik ve ayırt edicilik

vasfının bulunmadığı, benzer ürünün 09.10.2008 tarihinde de internet üzerinden kamuya sunulduğu, mutlak yenilik kriterine göre yapılacak değerlendirmenin varılan sonuca bir etkisinin bulunmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne, YİDK'nın 2014-T-516 sayılı kararının iptaline, davalı şirkete ait 2013/06226-1, 2 tasarımların hükümsüzlüğü ile sicilden terkinine karar verilmiştir.

Kararı, davalı kurum vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Kurum vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 8,50 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 13/05/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/408, Karar No: 2010/12521, Tarih: 06.07.2010

**6. Ceza Dairesi         2007/408 E.  ,  2010/12521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluşa ve dosya içeriğine göre;yağma eyleminin birden fazla kişi tarafından geceleyin işlendiğinin anlaşılması karşısında; bu eylem için 5237 sayılı TCK.nun 149/1. maddesinin (h) bendi ile birlikte (c) bendinin de uygulanması ve temel ceza belirlenirken bu hususun da göz önüne alınması gerektiğinin düşünülmemesi ve 5237 sayılı TCY.nın 150. maddesinin 2. fıkrasındaki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522. maddesindeki “hafif” ve “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değer azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi, olayın özelliği ve sanığın özgülenen kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alabilme olanağı varken, değer olarak gerçekten az olan şeylerin alınması durumunda, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanarak uygulanabileceği gözetilmeden, somut olayda koşulları bulunmadığı halde, 150. maddenin 2. fıkrasına düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek cezadan indirim yapılması, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Ancak;

5237 sayılı TCK.nun 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘‘TCK’nun 53/1.maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine ‘‘53/1.maddesinde belirtilen ve 53/3.maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına’’ tümcesinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.07.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/819, Karar No: 2024/1716, Tarih: 26.02.2024

**8. Ceza Dairesi         2023/819 E.  ,  2024/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2021/451 E., 2022/365 K.

SUÇ : Kişiyi hürriyetinde yoksun kılma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Sanık hakkında bozma üzerine kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün karar tarihi itibariyle temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

1. Tavşanlı Cumhuriyet Başsavcılığının 19.12.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 234 üncü maddesinin üçüncü fıkrasında düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan kamu davası açılmıştır.

2. Tavşanlı 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 08.05.2014 tarihli kararı ile sanığın çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçundan 2 ay 15 gün hapis cezası ile mahkumiyetine, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrerlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

3. Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 27.04.2021 tarihli kararı ile sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün; sanığın eyleminin 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinde düzenlenen suçu oluşturabileceği anlaşıldığından dosyanın Asliye Ceza Mahkemesine gönderilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir.

4. Bozma ilamına uyulmasına karar verilmiş ve Tavşanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.11.2022 tarihli kararı ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ve üçüncü fıkrasının (f) bendi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine, ancak bozma ilamı öncesindeki kazanılmış hakkı gözetilerek 2 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmasına, hak yoksunluklarının uygulanmasına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Sanığın temyiz istemi, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

1. Dava konusu olay, Nurdan Saotoy'un daha evvelinde arkadaşlık kurduğu sanık ... ile anlaşarak olay günü evden ayrıldığı; araba ile giderken yanlarına tanımadığı farklı kişilerin de geldiği, kişiler arasındaki hap, şeker, ot gibi konuşmalardan korktuğu için olay yerinden ayrılmak istediği ancak sanığın izin vermeyerek atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir.

2. Katılanın aşamalardaki beyanlarına göre arabayla dolaşırken; müşteki baba ve polis ekiplerince araç durdurularak katılan teslim alınmıştır.

3. Suç tarihinde katılan ... Saotoy 14 yaşındadır.

4. Mahkemesince bozma ilamına uyularak sanığın mahkumiyetine ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE