muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/7507, Karar No: 2020/773, Tarih: 04.02.2020

...'nın olay tarihinden kısa bir süre önce Diyarbakır'dan İzmir'e halasının yanına gitmek için uçağa bindiği, aynı uçakta yolcu olan sanık ... ile tanıştığı, yolculuk boyunca sanık ile mağdurun sohbet ettikleri ve İzmir de görüşmek amacıyla birbirlerine telefon numaralarını verdikleri, bir kaç gün sonra mağdur ile sanığın telefonla görüştükleri, ardından mağdurun sanığın çalıştığı şantiyeye gittiği, burada sanık ve arkadaşı olan tanık Şehmus Çetin ile vakit geçirdikten sonra akşam saatlerinde sanıkla birlikte iş yerinden ayrılıp bir müddet gezdikleri, sanığın bu esnada alkol aldığı, daha sonra mağdurun eve gitmek için sanığın yanından ayrılıp metro durağına gittiği ancak son seferli metroyu kaçırdığını öğrenince sanığı arayıp bilgi verdiği, sanığın da gece kendisinde kalabileceğini söyleyip mağdur ile yeniden görüşüp birlikte geceyi geçirmek için iş yerine gittikleri, sanığın burada alkol almaya devam ettiği, daha sonra iş yerinin depo olarak kullanılan tavan arası şeklinde olan bölümüne uyumak için çıktıkları, sanığın yer yatağına uzandığı, mağduru da yanına çağırıp uzanmasını istediği, mağdurun uyumak amacıyla sanığn yanına uzanmasının akabinde sanığın mağdurun üzerine çıkıp sürtünmeye başladığı, mağdurun "ne yapıyorsun abi" deyip tepki gösterdiği, bunun üzerine sanığın meyve bıçağını alıp mağdurun boğazına dayayarak "kaçmaya kalkarsan öldürürüm, müebbet verseler de fark etmez" şeklinde sözlerle mağduru tehdit ettiği, sanık bütün kıyafetlerini çıkartıp soyunduktan sonra mağdurun kıyafetlerini çıkardığı, mağdurun eliyle sanığı ittirip engel olmaya çalıştığı, sanığın iş yerinde dolabın içerisinde bulunan silahı alıp mağdurun yanına tekrar geldiği, silahı mağdurun boğazına dayayıp "kaçmaya çalışırsan seni öldürürüm" dediği, daha sonra mağdurun üzerine çıkıp uzun bir süre boynundan öptüğü ve cinsel organını mağdurun anal kısmına sokmaya çalıştığı, daha sonra silahı dolabın içerisine bırakıp vücudunun bir kısmı mağdurun vücudunun üzerine gelecek şekilde mağdurun yanına yeniden uzandığı, bir müddet sonra sanığın aşırı alkollü olmasından kaynaklı uykuya dalması üzerine, mağdurun sanığın vücudunun altından sıyrılarak sanığın sakladığı işyerinin anahtarını bir müddet arayıp bulduktan sonra olay yerinden kaçtığı, olay yerine yakın konumda bulunan fırına gidip polise durumu bildirdiği, polis ekiplerinin olay yerine intikal ettikleri, mağdur ile birlikte iş yerine gittikleri, mağdurun beyanında belirttiği silahın dolabın içerisinde görüldüğü, sanığın yer yatağı üzerinde tamamıyla çıplak vaziyette uyur şekilde bulunduğu, mağdurun sanıktan şikayetçi olması üzerine sanığın çocuğun cinsel istismarı, cebir ve tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve silahla tehdit suçlarından cezalandırılması amacıyla kamu davası açıldığı anlaşılmıştır.

Sanık ... 07/09/2000 doğumlu olup, suç tarihinde 17 yaşında olan mağdurun kıyafetlerini silahla tehdit etmek suretiyle bütünüyle çıkardıktan sonra üzerine çıkıp sürtünmeye başladığı, boynundan öperek cinsel organını mağdurun anal bölgesine sokmaya çalıştığı, sanığın mağdurun üzerine çıkıp sürtünmeye başladıktan sonra mağdurun tepki göstermesi üzerine sanığın önce mağduru bıçakla tehdit ettiği, ardından iş yerinde bulundurduğu silahı mağdurun boynuna doğrultup "kaçmaya çalışırsan seni öldürürüm" şeklinde sözler söyleyerek mağdurun anal bölgesine cinsel organını sokmaya çalıştığı, daha sonra silahı bırakıp mağdurun kalkmasını engelleyecek şekilde üzerine uzanıp uyuduğu, ayrıca mağdurun hükme esas alınan beyanlarına göre sanığın mağdurun kaçmasını engellemek amacıyla kapıyı kilitlemiş olduğu hususları dikkate alınarak sanığın mağduru cinsel amaçla alıkoyduğu kanaatine varılarak mahalli mahkemece hüküm kurulmuştur.

II. Temyiz incelenmesine ilişkin görüşümüze gelince;

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu 5237 sayılı TCK'nın 109. maddesinde düzenlenmiş olup, bireylerin hareket özgürlüğünün hukuka aykırı biçimde kaldırılması, kısıtlanması hususunda cezalandırılmıştır. Bu suç, genel kastla işlenebilen serbest hareketli suç olduğundan, maddi anlamda kişi hürriyetinin kaldırılması sonucunu doğurabilecek her türlü şekilde işlenebilir. Hürriyetin kısıtlandığı yer ise suçun oluşumu bakımından önemsiz kabul edilmektedir. Hürriyetin kısıtlandığı süre konusunda kanunda herhangi bir açıklama bulunmamakta olup her olay hareketin ağırlığı, önemi ve ciddiyeti ile birlikte hâkim tarafından değerlendirilerek neticeye ulaşılmalıdır.

Dolayısıyla suçun oluşumu açısından önceden bir zaman uzunluğunun belirlenmesi mümkün değildir.

Öte yandan sanığın mağdurun hürriyetini kısıtladığına ilişkin kastının mağdur tarafından bilinmesi gereklidir. Mağdur serbest hareketinin kısıtlandığını ve hareket kabiliyetinin sanığın iradesine bağlı olduğunu bildiği anda suçun oluştuğu kabul edilmelidir.

Hürriyetten yoksun kılma süresi konusunda Doktirinde; "Türk hukukunda kişiyi hürriyetinden yoksun kılmanın süresinin kısa veya uzun almasının suça etkisi yoktur. Mağdurun bir yere gitmek ve kalmak serbestisi ortadan kaldırıldığında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçu oluşur. Bununla birlikte failin gerçekleştirdiği eylemin belirli bir önemi olması gerekir. Sürenin kısa olup olmadığını, somut olayın devamına göre hâkim takdir eder."

(Artuk-Gökçen-Yenidünya Ceza Hukukunda Özel Hükümler Ankara 2009 cilt 3 S.281) Failin cinsel saldırı suçunu işlediği süre dışında da mağduru özgürlüğünü kısıtlaması halinde faile ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ceza

verilecektir. (Özbek, Kambur, Doğan, Bacaksız, Tepe Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler 2. Baskı Sy.329) şeklinde görüşler bulunmaktadır.

(Artuk-Gökçen-Yenidünya Ceza Hukukunda Özel Hükümler Ankara 2009 cilt 3 S.281) Failin cinsel saldırı suçunu işlediği süre dışında da mağduru özgürlüğünü kısıtlaması halinde faile ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ceza

verilecektir. (Özbek, Kambur, Doğan, Bacaksız, Tepe Türk Ceza Hukuku Özel Hükümler 2. Baskı Sy.329) şeklinde görüşler bulunmaktadır.

Uygulamada ise; "kişi hürriyetinden yoksun kılma suçunun gerçekleştiği zaman aralığının bir bölümünde katılana karşı ayrıca cinsel istismar veya saldırı suçunun işlenmiş olmasının bu suçun oluşumuna engel olması mümkün değildir. (YCGK 21.11.2017, 2017/14-937-2017/484)" görüşü benimsenmiştir.

Bu sebeple cinsel saldırı/istismar suçunu işleyen sanığın, unsurlarının bulunması halinde ayrıca kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan cezalandırılması gerektiği kabul edilmiştir.

Bu izahat ışığında somut olay incelendiğinde;

Soruşturma ve kovuşturma aşamasında toplanan deliller bir arada değerlendirildiğinde sanığın başlangıçta mağduru araması nedeniyle metroyu kaçıran mağdurun yanına ticari taksi ile gelip rızaen kaldığı yere götürdüğü sabit olup, daha sonra silahla tehdit ederek cinsel istismara başladığı eylem sırasında kaçmaması yönünde silahla tehditte bulunduğu ve istismar için zorunlu alıkoyma süresi haricinde istismar sona erdikten sonra dahi sanığın mağdurun odadan ayrılmasını engellemek amacıyla odayı kilitlediği ve anahtarı gizlediği gözetildiğinde, sanığın suç kastının oluştuğu, bunun mağdur tarafından bilindiği anlaşılmakla mağdurun serbest hareket imkanı kısıtlandığından hürriyeti kısıtlama eyleminin subut bulduğu kabul edilmelidir.

Bu nedenle yasal unsurları oluşan kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanığın cezalandırılmasına ilişkin mahalli mahkeme hükmü ile istinaf talebinin reddine ilişkin karar usul ve yasaya uygun olup, bu suça ilişkin özel daire bozma kararına iştirak edilmemiştir.
Yargıtay — Esas No: 2018/6980, Karar No: 2019/17330, Tarih: 09.12.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/6980 E.  ,  2019/17330 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Tehdit, hakaret

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Başka suçtan aynı yargı çevresindeki cezaevinde hükümlü olduğu anlaşılan sanığın talimatla alınan ifadesinde duruşmadan bağışık tutulma talebinde bulunmaması karşısında, hükmün verildiği 17/01/2012 tarihli son oturumda hazır bulunması sağlanıp, yüzüne karşı hüküm verilmesi gerektiği gözetilmeden hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 193 ve 196 maddesine aykırı davranılarak savunma hakkının kısıtlanması,

2- Bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlarda müşteki ...'i birden fazla hakaret ve tehdit eden sanık hakkında, TCK'nın 43/1. maddesinin uygulanmaması,

3- Sanığa gönüllü olup olmadığı sorulmadan, kamuya yararlı bir işte çalıştırılmaya karar verilerek TCK'nın 50/1-f maddesine aykırı davranılması,

4- TCK'nın 50/1-f maddesi uyarınca, kamuya yararlı bir işte çalıştırılma seçenek tedbirine hükmedilmesi ile yetinilmesi gerekirken, sanığın temizlik iş kolunda çalışmasına denilmek suretiyle infaz aşamasında değerlendirilecek olan hizmet kolunun da belirlenmesi,

Kanuna aykırı, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu nedenle yerinde görüldüğünden tebliğnameye uygun olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince yürürlükte olan 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesi uyarınca cezayı aleyhe değiştirme yasağının gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 09/12/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/9292, Karar No: 2017/5240, Tarih: 01.11.2017

**14. Ceza Dairesi         2014/9292 E.  ,  2017/5240 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

İlk derece mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan mağdur vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 01.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/28574, Karar No: 2015/12581, Tarih: 15.06.2015

**2. Hukuk Dairesi         2014/28574 E.  ,  2015/12581 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Boşanma-Tedbir Nafakasının Kaldırılması-Tedbir Nafakasının Artırılması

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı erkek tarafından, kusur belirlemesi, nafaka ve tazminat miktarları yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise, nafaka ve tazminat miktarları ile faiz yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 15.06.2015 günü duruşmalı temyiz eden davalı-karşı davacı ... (...) geldi, vekili gelmedi. Karşı taraf duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... vekili Av. ... geldi. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara ve mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece verilen ilk hüküm bozma ilamında belirtilen diğer sebeplerin yanında davalı-davacı kadın yararına hükmedilen maddi tazminatın orantısız ve çok olduğundan bahisle bozulmuştur. Mahkemece bozma ilamına uyularak maddi tazminat konusunda yeniden karar verilmiş ise de; mahkemece maddi tazminata ilişkin verilen hüküm bozmanın amacına uygun değildir.

Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davalı-davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK.md.174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.) bentte gösterilen sebeple BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, duruşma için taktir olunan 1.100,00 TL. vekalet ücretinin ...'den alınıp ...'e verilmesine, aşağıda yazılı temyiz ilam harcının temyiz eden ...'e yükletilmesine, peşin harcın mahsubuna 123.60 TL. temyiz başvuru harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına yer olmadığına, temyiz peşin harcının istek halinde yatıran ...'e geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 15.06.2015 (Pzt.)
Yargıtay — Esas No: 2015/9033, Karar No: 2017/1916, Tarih: 22.06.2017

**23. Hukuk Dairesi         2015/9033 E.  ,  2017/1916 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde taraflardan gelen olmadığından incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya evrak üzerinde incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- KARAR -

Asıl davada davacı vekili, müvekkili ile davalı arsa sahibi ... arasında imzalanan 31.10.2005 tarihli arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, müvekkili yükleniciye düşen A blok 1 no'lu dairenin, adı geçen davalı tarafından, diğer davalı ...’a satılarak tapusunun devredildiğini, bu dairenin müvekkili tarafından daha önce haricen üçüncü kişiye satılmış olduğunu, bu satışı bilen davalıların kötüniyetle tapuda intikali gerçekleştirdiklerini ileri sürerek, anılan bağımsız bölümün tapu kaydının iptali ile müvekkili adına tescilini, olmassa iskân ruhsatı alınması halinde müvekkili adına tescilini, bunun da mümkün olmaması halinde rayiç değerinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, davacı yüklenicinin işi tamamlamadığını, iskân ruhsatını almadan işi terk ettiğini, teslimi taahhüt edilen çatı katındaki dairenin teslim edilmediğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Asıl davada davalı ... vekili, müvekkilinin tapu kaydına güvenerek iyiniyetle taşınmazı devraldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davacı vekili, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi uyarınca, müvekkiline teslimi gereken çatı katındaki dairenin teslim edilmediğini, inşaatın sözleşmede kararlaştırılan sürede tamamlanmadığını, şantiye elektiriği parasının ve su aboneliği masraflarının müvekkilince karşılandığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 18.500,00 TL’nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Birleşen davada davalı vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinde, inşa edilecek 6 adet daireden, 4 adetinin yüklenici ...’e, biri çatı katında, diğeri zemin katta olmak üzere 2 adet dairenin de arsa sahibi ...’a ait olacağının, çatı katındaki daireye belediye onay vermez ise rayiç değerler üzerinden malzeme ve işçilik bedellerinin arsa sahibine ödeneceğinin kararlaştırıldığı, yüklenicinin sözleşmede kararlaştırılan sürede arsa sahibine zemin kattaki daireyi teslim ettiği, ancak çatı katındaki daireye belediyece onay verilmediği, iskân ruhsatının alınmadığı, yüklenicinin ancak sözleşmede kararlaştırılan tüm edimleri yerine getirmesi halinde, A blok 1 no'lu dairenin tapusuna hak kazanabileceği, birleşen davada, arsa sahibinin gecikme tazminatı ile elektrik su aboneliklerine ilişkin taleplerinin yerinde olmadığı, çatı katındaki dairenin malzeme ve işçilik bedellerine ilişkin talebinde ise haklı bulunduğu gerekçesiyle, asıl davanın reddine, birleşen davanın kısmen kabulü ile 14.498,00 TL’nin davalıdan tahsili ile birleşen davada davacı mirasçılarına ödenmesine karar verilmiştir.

Kararı, asıl davada davacı-birleşen davada davalı yüklenici vekili temyiz etmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, asıl davada davacı-birleşen davada davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 22.06.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/16909, Karar No: 2013/16622, Tarih: 27.11.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/16909 E.  ,  2013/16622 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki istihkak davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiş, dairemiz geri çevirme kararından sonra gerekli masrafların süresinde yatırılmadığından alacaklının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş bu ek kararda süresi içinde davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı 3.kişi vekili, Küçükçekmece 3.İcra Müdürlüğünün 2010/1048 sayılı talimat dosyasından 12.02.2010 tarihinde haczedilen kenar katlama makinesinin 28.04.2004 tarihinde finansal kiralama sözleşmesi ile davacı tarafından kirilandığını daha sonra 12.03.3009 tarihli fatura ile mülkiyetini kazandığını belirterek İİK'nun 96 ve devamı maddelerine dayalı olarak istihkak davasının kabulü ile anılan hacizlerin kaldırılmasını istemiştir.

Davalı alacaklı vekili, haczin borçlunun işyerinde yapıldığını, mal kaçırma amacı ile danışıklı hareket ettiklerin haksız açılan davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Davalı borçlu duruşmalara katılmamış ve cevap dilekçesi sunmamıştır.

Mahkemece, davacının sunduğu finansal kiralama sözleşmesi, fatura tüm dosya kapsamından davacı 3.kişinin önce kiriladığı makinenin sonradan maliki olduğunun anlaşıldığından bahisle davanın kabulüne karar vermiş; hüküm, davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiş, dairemiz geri çevirme kararından sonra gerekli masrafların süresinde yatırılmadığından alacaklının temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiş bu ek kararda temyiz edilmiştir.

1-Davalı alacaklı vekili kararı süresinde temyiz etmiş, darimizce dosya geri çivrilmiş ve mahkemece davalı alacaklıya posta masrafını yatıması için 7 günlük süre verilmiş ve 06.08.2013 tarihinde masraf süresinde yatırılmadığından alacaklının temyiz dilikçesinin reddine karar verilmiş ise de masrafların yatırılmasına ilişkin ihtar alacaklı vekiline 10.07.2013 tarihinde tebliğ edildiği sunulan PTT makbuzu ile masrafın 17.07.2013 tarihinde yatırıldığı anlaşıldığından, temyiz dilekçesinin reddine ilişkin 06.08.2013 tarihli ek kararın kaldırılması gerekmiştir.

2-Ek kararın kaldırılmasından sanra yapılan inceleme sonucunda:

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde ve değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmadığına göre davalı alacaklı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanunun uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 81,80 TL fazla alınan temyiz peşin harcının temyiz eden davalı alacaklıya geri verilmesine 27.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/7188, Karar No: 2011/17552, Tarih: 22.12.2011

**11. Hukuk Dairesi         2010/7188 E.  ,  2011/17552 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

#

Taraflar arasında görülen davada Konya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/02/2010 tarih ve 2009/319-2010/53 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden para tahsil edip geri ödemediğini, davalı aleyhine Bochum Asliye Hukuk Mahkemesi’nde açtıkları alacak davasında masraflarıyla birlikte toplam 29.018,82 EURO’nun davalıdan tahsiline karar verildiğini ileri sürerek, anılan mahkeme kararının tenfizini talep etmiştir.

Davalı vekili, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının postaya verilmek suretiyle davalıya tebliğ edildiği, bu durumun 1965 tarihli Hukuki ve Ticari Konularda Adli ve Gayri Adli Belgelerin Yabancı Memleketlerde Tebliğine Dair Lahey Sözleşmesi’ne aykırı olduğu, ortada MÖHUK’nun 34. maddesi anlamında kesinleşmiş bir karar bulunmadığından tenfizinin de istenemeyeceği, ayrıca tenfize konu kararın kamu düzenini ilgilendiren TTK’nın 329. ve 405/2. maddelerine açıkça aykırı olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve yabancı mahkeme kararının tenfiz edilebilmesi için kararın Lahey Sözleşmesi hükümleri uyarınca kesinleşmesinin gerekmesine, somut olayda ise tenfizi talep edilen kararın Lahey Sözleşmesi uyarınca yetkili makamlar aracılığıyla tebliğ edilmeyip, posta yoluyla tebliğ edilmesi nedeniyle kesinleşmediğinden mahkemece sırf bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, ayrıca yerinde bulunmayan diğer gerekçelerin de davanın reddine dayanak yapılması doğru değil ise de yukarıda da belirtildiği üzere usulünce kesinleştirilmiş bir karar bulunmadığından yerinde olan bu gerekçeye göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddi ile sonucu itibariyle doğru olan hükmün gerekçesi değiştirilerek ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1,25TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 22/12/2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6193, Karar No: 2019/16006, Tarih: 17.09.2019

**9. Hukuk Dairesi         2016/6193 E.  ,  2019/16006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi süresi içinde davalılar vekilleri tarafından istenilmiş, davalı ... Elektrik Temizlik Taah. San. Ltd. Şti. vekilince duruşma talep edilmiş ise de; HUMK.nun 438. maddesi gereğince duruşma isteğinin miktardan reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlere yükletilmesine, 17/09/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.