muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2023/7380, Karar No: 2023/5693, Tarih: 28.09.2023

**9. Ceza Dairesi         2023/7380 E.  ,  2023/5693 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2023/260 E., 2023/321 K.

SUÇLAR : Çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Katılan Bakanlık vekilinin temyiz dilekçesi içeriğinden temyiz isteminin sübuta ilişkin gerekçe içermediğinden, vekalet ücretiyle sınırlı olduğu belirlenmiştir.

İlk Derece Mahkemesince verilen hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

1.... Cumhuriyet Başsavcılığının 27.08.2021 tarihli ve 2021/512 sayılı iddianamesi ile sanığın çocuğun cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarından cezalandırılması talebiyle kamu davası açılmıştır.

2.... 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.12.2022 tarihli ve 2021/643 Esas, 2022/671 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 103 üncü maddesinin ikinci fıkrasının ikinci cümlesi, 103 üncü maddesinin dördüncü fıkrası, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 35 inci maddesi ve 53 üncü maddesi uyarınca 20 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına; kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan aynı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi, 109 uncu maddesinin beşinci fıkrası ve 53 üncü maddesi uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2023/260 Esas, 2023/321 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanık müdafii, katılan Bakanlık vekili ile katılan mağdure vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

4. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.05.2023 tarihli ve 9-2023/48552 sayılı, onama görüşlü Tebliğnamesi ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

4. Dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04.05.2023 tarihli ve 9-2023/48552 sayılı, onama görüşlü Tebliğnamesi ile Daireye tevdi edilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Bakanlık Vekilinin Temyiz İstemi

Kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İstemi

Sanığın aşamalarda üzerine atılı suçlamaları kabul etmediğine, usul ve yasaya aykırı olan kararın sanık lehine bozulması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Temyizin kapsamına göre;

A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü

Yapılan yargılama, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamından, 30.12.2015 doğumlu olan mağdurenin ailesi ile ikamet ettiği, mağdurenin annesi katılan ...'ın 12.06.2020 günü saat 09.00 sıralarında mağdure ile büyük kızı Gülay'ı evde bırakarak tarlaya çalışmaya gittiği, mağdurenin babası ...'in ise rahatsızlığı nedeniyle evde uyuduğu, mağdurenin evlerine yakın parkta yalnız başına oynadığı sırada sanığın mağdureyi yanına çağırdığı, mağdurenin sanığın yanına gitmediği, bunun üzerine sanığın mağdurenin yanına gidip ellerinden tutarak yakındaki metruk binaya götürdüğü, mağdurenin beyanlarına göre elindeki bıçakla korkutup ayaklarına ve ellerine de vurduğu, ardından tişörtünü yukarı kaldırıp taytını indirdikten sonra kendi kıyafetlerini de çıkarttığı, yere yatırdığı mağdurenin üzerine uzanarak cinsel organını çocuğun ön cinsel bölgesini sürterek boşaldığı, organ sokmanın gerçekleşmediği, sanığın boşaldığının çocuk tarafından "Çişini yaptı" olarak ifade edilebildiği, mağdurenin yaşının küçük olması nedeniyle olayları ancak bu kadarıyla anlatabildiği,

Sanığın soruşturma aşamasında müdafi huzurunda alınan 12.06.2020 tarihli savunmasında özetle; sabah saat 09.00 sıralarında yolda oynayan kız çocuğu gördüğünü, "Sana para vereyim" dediğini, çocuğu alarak inşaata götürdüğünü, çocuğun ağzını kapattığını, ağlamaya başlayınca onu bıraktığını, çocuğa vurmadığını, elinde de bıçak olmadığını, ağzını kapattığı için ağzında yüzünde morluk olabileceğini, öpmek için ağzını kapattığını, yanaklarından öptüğünü, üzerinde elbise olduğu için sürtündüğünü, kendisinin soyunmadığını, üzerinin ıslandığını, daha sonra çocuğu bırakıp kaçtığını söylediği, sanığın sorguda alınan savunmalarında da benzer savunmaları yaptığı,

Mağdure hakkında Atatürk Devlet Hastanesinden alınan 12.06.2020 tarihli rapora göre sırtında ağrı, ellerinde ve kollarında ağrı şikayeti olduğu, sağ göz altında kızarıklık, belinin sol tarafında 0,5 cm'lik yara, sırt sol scapula da 0,5 cm'lik ekimoz, sağ kolda 1,5 cm'lik abrazyon olduğunun belirtildiği,

Mağdure ile sanığın vücudundan moleküler genetik incelemeler için örnekler alındığı, İzmir Kriminal Polis Laboratuvarından alınan 07.08.2020 tarihli rapora göre mağdurenin iç çamaşırındaki meni örneklerinin sanığa ait olduğunun tesbit edildiği,

Mağdure ile sanığın vücudundan moleküler genetik incelemeler için örnekler alındığı, İzmir Kriminal Polis Laboratuvarından alınan 07.08.2020 tarihli rapora göre mağdurenin iç çamaşırındaki meni örneklerinin sanığa ait olduğunun tesbit edildiği,

Bu kapsamda, sanık, olay günü tek başına parkta oynayan mağdureyi önce yanına çağırmış, gelmeyince onun yanına giderek kolundan tutmak suretiyle cebir uygulayarak inşaat halinde kalmış metruk binaya götürmüştür. Burada zaten kendisinden çok küçük olan beş yaşındaki mağdureyi korkutarak tişörtünü kaldırıp taytını da indirmek suretiyle yere yatırmış, kendi kıyafetini de çıkartarak cinsel duyguları tatmin amacıyla çocuğun cinsel organına sürtünmek suretiyle onun üzerine boşalmıştır. Sanığın kastı organ sokmak suretiyle cinsel istismar olsa da bir takım fiziksel nedenlerle organ sokma eylemini tamamlayamamıştır. Nitelikli cinsel istismar suçunda eylem mağdurun vücuduna organ veya sair cisim sokulmasıyla tamamlanır. Failin bu kasıtla gerçekleştirdiği hareketler elinde olmayan nedenlerle tamamlanamamış ise bu suça teşebbüsten dolayı cezalandırılır. Sanığın mağdureye organ sokmak amacıyla başladığı icrai hareketlerin mağdurenin direnmesi veya karşı koyması sırasında inzal olması nedeniyle gerçekleşmemesi halinde eylem nitelikli cinsel istismar suçuna teşebbüs olarak kabul edilmektedir.Somut olayda da sanık metruk inşaata soktuğu mağdureyi yere yatırmış, kıyafetlerini sıyırmış ve taytını indirmiş, kendi pantolonunu indirip çocuğun cinsel organına sürtünürken boşaldığı için organ sokma eylemini tamamlayamamış olduğundan organ sokmak suretiyle cinsel istismar suçuna teşebbüs derecesinde sorumlu olduğu Mahkemece kabul edilmiştir.

Sanık istismar eylemini gerçekleştirmek için parkta oynayan mağdureyi kolundan tutarak zorla metruk binaya götürmüş, istismar eylemi gerçekleştikten sonra oradan kaçıp gitmiştir. Sanık mağdureyi bulunduğu yerde eylemi boyunca çocuğu alıkoymamış, onu bulunduğu yerden kimsenin görmeyeceği metruk binaya götürmekle hürriyetinden de yoksun bırakmıştır. Dolayısıyla bu suçtan da cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü

İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmamıştır.

IV. GEREKÇE

A. Sanık Hakkında Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

1. Sanık hakkında kurulan hükümde, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

2. 6284 sayılı Ailenin Korunması ve Kadına Karşı Şiddetin Önlenmesine Dair Kanun'un 20 nci maddesinin ikinci fıkrası gereğince Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığının davaya katılma hakkı bulunduğu, Bakanlığın davaya katılması doğrudan Anayasa ve kanundan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olduğundan, 5271 sayılı Kanun'un 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı ve vekili lehine koşulları sağlanmadığından vekalet ücretine hükmedilmemesi hukuka aykırı bulunmamıştır.

B. Sanık Hakkında Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarına Teşebbüsten Kurulan Hüküm Yönünden

1.Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, İlk Derece Mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak olayın intikal şekli ve zamanı, mağdurenin aşamalardaki beyanları, doktor raporu, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, İlk Derece Mahkemesince, sanığın olay günü mağdureyi metruk binaya götürmesinin ardından kıyafetlerini çıkarıp, cinsel organıyla mağdurenin cinsel organına sürtünmek suretiyle boşaldığı ve henüz nitelikli cinsel istismar suçunun icrai hareketlerine başlamayan sanığın eylemini organ sokmak suretiyle gerçekleştireceğine dair her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmayıp, mevcut haliyle eylemin çocuğun cinsel istismarı suçunu oluşturduğu gözetilerek hüküm kurulması gerekirken suç vasfının tayininde yanılgıya düşülerek çocuğun nitelikli cinsel istismarına teşebbüs suçundan mahkumiyet kararı verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

2. Yukarıda açıklanan bozma nedenine göre Tebliğnamede onama isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

V. KARAR

A. Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçundan Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (A) bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2023/260 Esas, 2023/321 Karar sayılı kararında sanık müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarına Teşebbüsten Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümlünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2023/260 Esas, 2023/321 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

B. Çocuğun Nitelikli Cinsel İstismarına Teşebbüsten Kurulan Hüküm Yönünden

Gerekçenin (B) bölümlünde açıklanan nedenle, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin, 21.02.2023 tarihli ve 2023/260 Esas, 2023/321 Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun'un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca ... 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.09.2023 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/1589, Karar No: 2021/1682, Tarih: 08.04.2021

**5. Ceza Dairesi         2021/1589 E.  ,  2021/1682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Cumhurbaşkanına hakaret suçundan şüpheliler... ve ... haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Nusaybin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının 21/02/2020 tarihli ve 2020/665 soruşturma, 2020/411 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Mardin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Nusaybin Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 13/05/2020 tarihli ve 2020/523 soruşturma, 2020/112 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, dosyanın yeniden Nusaybin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının 07/07/2020 tarihli ve 2020/5287 soruşturma, 2020/1038 sayılı yetkisizlik üzerine, Nusaybin Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair Midyat Ağır Ceza Mahkemesinin 08/09/2020 tarihli ve 2020/465 Değişik iş sayılı Kararının;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 161/7. maddesinde yer alan "Yetkisizlik kararı ile gelen bir soruşturmada Cumhuriyet savcısı, kendisinin de yetkisiz olduğu kanaatine varırsa yetkisizlik kararı verir ve yetkili savcılığın belirlenmesi için soruşturma dosyasını, yargı çevresinde görev yaptığı ağır ceza mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesine gönderir. Mahkemece bu konuda verilen karar kesindir." şeklindeki düzenleme karşısında, somut olayda ilk yetkisizlik kararının Mardin Cumhuriyet Başsavcılığınca verildiği ve dosyanın Nusaybin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak Nusaybin Cumhuriyet Başsavcılığının da kendisini yetkisiz görerek dosyayı 13/05/2020 tarihli yetkisizlik kararı ile Mardin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderdiği anlaşılmakla, bu ikinci yetkisizlik kararından hemen sonra dosyanın Nusaybin Cumhuriyet Başsavcılığının bağlı olduğu Mardin Ağır Ceza Mahkemesine en yakın ağır ceza mahkemesi olan Midyat Ağır Ceza Mahkemesine gönderilerek yetkili savcılığın belirlenmesi gerektiği halde, yeniden yetkisizlik kararı verilmesinde isabet görülmemiş ise de, yetkili savcılığın belirlenmesi konusunda karar mercin Midyat Ağır Ceza Mahkemesi olması karşısında, sonucu bakımından mercin değişmeyecek olduğu gözetilerek yapılan incelemede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 13. maddesindeki "(1) Suçun işlendiği yer belli değilse, şüpheli veya sanığın yakalandığı yer, yakalanmamışsa yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir.

(2) Şüpheli veya sanığın Türkiye'de yerleşim yeri yoksa Türkiye'de en son adresinin bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir.

(3) Mahkemenin bu suretle de belirlenmesi olanağı yoksa, ilk usul işleminin yapıldığı yer mahkemesi yetkilidir." şeklindeki düzenleme karşısında,

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 13. maddesindeki "(1) Suçun işlendiği yer belli değilse, şüpheli veya sanığın yakalandığı yer, yakalanmamışsa yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir.

(2) Şüpheli veya sanığın Türkiye'de yerleşim yeri yoksa Türkiye'de en son adresinin bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir.

(3) Mahkemenin bu suretle de belirlenmesi olanağı yoksa, ilk usul işleminin yapıldığı yer mahkemesi yetkilidir." şeklindeki düzenleme karşısında,

Dosya kapsamına göre, Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının 07/07/2020 tarihli kararı ile şüphelinin son adresinin Dicle Mahallesi Aygün Sokak No:43/1 Nusaybin/Mardin olduğundan bahisle yetkisizlik kararı verilerek dosya Nusaybin Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmiş ise de, 06/02/2020 tarihli kolluk araştırma tutanağına göre, şahsın adresinin Almanya Fedaral Cumhuriyeti olduğunun tespit edildiği anlaşılmakla, şüphelinin Türkiye'de yerleşim adresinin bulunmaması nedeniyle ilk usuli işlemi yapan Mardin Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olduğu gözetilmeksizin, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 309. maddesi uyarınca bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 09/12/2020 gün ve 94660652-105-47-16548-2020-Kyb sayılı Kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay C.Başsavcılığından tebliğname ile Daireye ihbar ve dava evrakı ile birlikte gönderilmekle gereği düşünüldü:

Şüpheli... hakkında Nusaybin Cumhuriyet Başsavcılığının 13/05/2020 tarihli ve 2020/523 sayılı soruşturma dosyasında ek kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği gözetilerek yapılan incelemede;

Kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname münderecatı yerinde görüldüğünden talebin kabulü ile Midyat Ağır Ceza Mahkemesince verilen 08/09/2020 tarihli ve 2020/465 Değişik iş sayılı Kararın CMK'nin 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma sebebine nazaran müteakip işlemlerin mercince yapılmasına, dosyanın mahalline gönderilmesi için Yargıtay C.Başsavcılığına TEVDİNE 08/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/28087, Karar No: 2017/621, Tarih: 24.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/28087 E.  ,  2017/621 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek arsanın rayiç değerinin tespiti yapılarak, bu bedelin yasal faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı kanunun 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanununa eklenen geçici 10.maddesi ile “... ili, ... ilçesi sınırları içerisinde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu Kanuna göre ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi hâlinde; arsa veya konut tahsisi için ödenen bedeller, ilgili idarece yapılacak tebligatı müteakip en geç üç ay içerisinde, ödeme gününden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte hak sahiplerine veya kanuni mirasçılarına ödenir. Hak sahipleri bunun dışında ilgili idareden herhangi bir hak, bedel ve tazminat talebinde bulunamazlar.

Bu maddenin birinci fıkrası hükmü; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce hak sahipleri tarafından, ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi nedenleriyle arsa veya konutların adlarına tescili, bedel veya tazminat ve benzeri taleplerle açılan ve henüz kesinleşmeyen her türlü davada da uygulanır. Bu hükmün mahkemelerce uygulanması nedeniyle reddedilen davaların yargılama giderleri davalı idare tarafından ödenir. Bu madde kapsamında kalan davalarda mahkeme harçları ile her türlü vekâlet ücreti maktu olarak belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece, anılan yasa kuralı uyarınca değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/14800, Karar No: 2013/20816, Tarih: 19.11.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/14800 E.  ,  2013/20816 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Eskişehir 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.05.2012 gün ve 2011/93-2012/203 sayılı kararı bozan Daire’nin 20.05.2013 gün ve 2012/12043-2013/10356 sayılı kararı aleyhinde fer'i müdahil vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş olmakla, tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Bir davada kararı temyiz etme hakkı, yalnız taraflara veya hüküm ile kendisine mükellefiyet yüklenen veya bir hakkı ihlal edilen kimseye veyahut kanunun açıkça belirttiği mercilere aittir.Bu bağlamda, mülga HUMK’nın 57'nci maddesi (HMK’nın 66 ve devamı maddeleri) uyarınca, yanında katıldığı tarafla birlikte hareket etmek mecburiyetinde bulunan fer’i müdahilin kararı tek başına temyiz hakkı bulunmadığı gibi karar düzeltme hakkı da bulunmamaktadır.

Somut olayda, TMSF'nin davadaki konumu feri müdahil niteliğinde olup, davalı banka Dairemiz kararına karşı karar düzeltme isteminde bulunmadığına göre, fer'i müdahilin dahi hükmü tek başına karar düzeltme hakkı bulunmamaktadır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, fer'i müdahil vekilinin karar düzeltme isteminin REDDİNE, temyiz eden fer'i müdahil harç ve cezadan muaf olduğundan harç ve ceza alınmasına mahal olmadığına, 19.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/1900, Karar No: 2009/3149, Tarih: 12.03.2009

**1. Hukuk Dairesi         2009/1900 E.  ,  2009/3149 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ANTALYA 4. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/11/2008

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden maliki oldukları dava konusu parsellerin arsa vasfında olmasına rağmen tapu kaydında zeytinlik olarak gösterildiğini ileri sürerek taşınmazların vasfının arsa olarak değiştirilmesi isteğinde bulunmuşlardır.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, dava konusu taşınmazların vasfının arsa olduğu gerekçesiyle zeytinlik vasıflarının iptali ile arsa olarak tesciline karar verilmiştir.

Karar, davalı Hazine vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi .....raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dava tapuda cins-vasıf değişikliği isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

18.5.1994 tarih ve 1994/5623 Sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe giren Tapu Sicil Tüzüğünün 81 ve 85. maddelerine göre tapu kütüğündeki kaydın değiştirilmesi ve kütük üzerindeki düzeltmelerin, bir başka ifade ile tapuda cins ve vasıf düzeltilmesi işlemlerinin Tapu İdaresince yapılacağı ve idari bir görev olduğu tartışmasızdır. Davacının açtığı böyle bir davanın dinlenme olanağı yoktur.

Hal böyle olunca, davanın görev yönünden reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu üzere hüküm kurulması doğru değildir. Davalının temyiz itirazı yerindedir. Kabulüyle hükmün HUMK.'nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 12.03.2009 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.