muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/12440, Karar No: 2015/5034, Tarih: 05.05.2015

Bir yörede 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a) Mera, 4342 sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b) Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c) Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d) Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca ... adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazın ... ada ... parsel sayılı taşınmazın imar görmesiyle oluşan imar parseli olduğu anlaşılmaktadır. Ek bilirkişi raporunda ... semti ... no'lu mera paftasının fenni sıhhate haiz olmadığından uygulanabilir nitelikte olmadığı ancak dava konusu taşınmazların geldiği ... ada ... parsel sayılı taşınmazın şekil itibariyle mera kapsamında kaldığı belirtilmiştir. Ancak mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Davacının dayandığı 02.02.1953 tarihli ..., ... ve ... Beldesi için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhate haiz değilse de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse keşifte yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerden de faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığı ile uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu taşınmazların konumu teknik bilirkişinin çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazın mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazın 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, 6100 sayılı HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacı vekilinin davalının vekalet ücreti ve yargı harcına ilişkin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 05.05.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/4547, Karar No: 2013/7851, Tarih: 07.05.2013

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2013/4547 E.  ,  2013/7851 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava ve birleşen dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Mahkemece üç kez bilirkişi incelemesi yaptırılmış ise de alınan raporlar hükme yeterli değildir.

Şöyle ki;

Kamulaştırma Yasasının 11. maddesi hükmüne göre, bedel tespiti davalarında öncelikle kamulaştırılan taşınmazın değerlendirme tarihindeki vasfının (arsa veya arazi) belirlenmesi, arsa vasfında ise değerlendirme tarihinden önce özel amacı olmayan emsal satışlara göre satış değeri, taşınmaz arazi vasfında ise değerlendirme tarihindeki mevki ve şartlara göre olduğu gibi kullanılması halinde getireceği net geliri esas alınmak suretiyle değerinin belirlenmesi gerekir. Geri çevirme kararı üzerine dosyaya getirtilen belediye başkanlığı yazılarına göre, dava konusu taşınmazın değerlendirme tarihi itibariyle imar planı dışında, mücavir alan içinde olduğu, etrafının meskûn olmadığı, belediye hizmetlerinden yararlandığı, belediye merkezine 6 km uzaklıkta bulunduğu anlaşılmıştır. Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi kurulu raporunda taşınmazın arsa niteliğinde kabul edilerek değerlendirme yapılmıştır.

Oysa ki; Bakanlar Kurulunun Yargıtay'ca da kısmen benimsenen 28.02.1983 gün ve 1983/6122 sayılı kararı uyarınca, belediye ve mücavir alan sınırları içinde kalan bir taşınmazın arsa niteliğinde kabulü için uygulamalı (genelde 1/1000 ölçekli) imar planı ile iskan sahası olarak ayrılmış yerlerde bulunması esastır. Aynı karara göre, imar planında yer almayan bir taşınmazın arsa sayılabilmesi için ise, belediye veya mücavir alan sınırları içinde olmakla beraber, belediye hizmetlerinden (belediyece meskûn olduğu için veya meskûn hale getirileceği için sunulan yol, su,

elektrik, ulaşım, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma vd) yararlanan ve meskûn yerler arasında yer alması gerekir. Dava konusu taşınmaz, Bakanlar Kurulu Kararının l. maddesi (b) bendinde de belirtildiği gibi fiilen meskûn halde bulunamadığından belirlenen özellikleri nedeniyle "arsa" niteliğinde kabulüne olanak yoktur.

Yukarıda açıklanan nedenlerle dava konusu taşınmazın tarım arazisi niteliğinde olduğunun kabulü ve bu niteliğine göre değerlendirilmesi gerekirken arsa olarak değerlendirilerek buna göre kamulaştırma bedelinin belirlenmesi,

2-Dosyada mevcut tapu kaydına göre dava konusu taşınmazın üzerinde eski irtifak hakkı şerhleri mevcut olup, bu irtifak haklarının taşınmazda meydana getirmesi kaçınılmaz değer kaybının bilirkişi kurulunca dikkate alınmadan taşınmazın kamulaştırma bedelinin yüksek tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

2-Dosyada mevcut tapu kaydına göre dava konusu taşınmazın üzerinde eski irtifak hakkı şerhleri mevcut olup, bu irtifak haklarının taşınmazda meydana getirmesi kaçınılmaz değer kaybının bilirkişi kurulunca dikkate alınmadan taşınmazın kamulaştırma bedelinin yüksek tespit edilmesi,

Doğru görülmemiştir.

Mahkemece, bozma ilamının 1. maddesi gereğince gıda, tarım ve hayvancılık il müdürlüğünden değerlendirme tarihine göre münavebeye alınacak ürünlerin hangileri olduğu ve bunlara ait dekar başına ortalama verim, üretim gideri ve toptan satış fiyatlarına ilişkin resmi veriler getirtildikten sonra taşınmazı tarım arazisi olarak değerlendiren ve diğer bozma nedenini de dikkate alan ek rapor alınmalı ve oluşacak sonuç doğrultusunda karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.05.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1586, Karar No: 2014/21866, Tarih: 17.12.2014

**11. Ceza Dairesi         2013/1586 E.  ,  2014/21866 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2010/338433

MAHKEMESİ : Çeşme Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/03/2008

NUMARASI : 2007/302 (E) ve 2008/154 (K)

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

Sanığın, UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 19.05.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 17.12.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/9689, Karar No: 2025/5059, Tarih: 26.03.2025

**4. Hukuk Dairesi         2023/9689 E.  ,  2025/5059 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2023/482-2023/484

Taraflar arasındaki sigorta tahkim yargılaması sonunda, Uyuşmazlık Hakem Heyetince talebin kabulüne karar verilmiştir.

Karara davalı vekili itiraz etmiş, İtiraz Hakem Heyetince davalı vekilinin itirazlarının kısmen kabulüne karar verilmiştir.

2797 sayılı Yargıtay Kanunu’nun 40 ıncı ve Yargıtay İç Yönetmeliği’nin 18 inci maddeleri uyarınca yapılan ön incelemede, dava konusu kazada (28.01.2021 tarihli) davacının yaralanması nedeniyle, iş kazası yönünden herhangi bir inceleme yapılıp yapılmadığı, olayın iş kazası olarak kabul edilmiş olması halinde davacıya ödeme yapılıp yapılmadığı, yapılan ödemenin miktarı ve niteliği ile ilk peşin sermaye değeri tutarının ne olduğu, rücuya tabi olup olmadığı hususlarına ilişkin dayanak belgelerin dosya içerisinde ve UYAP ile oluşturulan elektronik ortamda bulunmadığı belirlenmiştir.

Bu durumda; davalı vekilinin iş kazası yönünde itirazlarının bulunması ve dosya içerisindeki kolluk ifade tutanaklarında kaza yapan aracın işyeri servis aracı olduğu belirtildiğinden; Dairemizce, temyiz talebinin değerlendirilebilmesi bakımından; SGK'ya yazı yazılarak dava konusu olay nedeniyle iş kazası yönünden herhangi bir inceleme yapılıp yapılmadığı, olayın iş kazası olarak kabul edilmiş olması halinde davacıya kalıcı iş göremezlik nedeniyle ödeme yapılıp yapılmadığı, ödeme yapılmış ise yapılan ödemenin miktarı ile ilk peşin sermaye değeri tutarının ne olduğu ve rücuya tabi olup olmadığı hususlarının sorulması, dayanak ödeme belgelerinin temin edilmesi, bu itibarla sözü geçen eksiklikler giderildikten sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere dosyanın Daireye gönderilmesi gerekir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Belirtilen işlemlerin yerine getirilmesi için dosyanın mahkemeye GERİ ÇEVRİLMESİNE,26.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/7451, Karar No: 2020/6837, Tarih: 08.12.2020

**12. Ceza Dairesi         2019/7451 E.  ,  2020/6837 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Dosya içeriğine göre; olay günü katılan Dereköy tüzel kişiliğine ait arazide traktör ile çapalama yaparken, çapa makinesine damlama sulama hortumunun dolanması ve bu hortumun çapa makinesinden ayrıştırılması esnasında çapalama makinesinin çalıştığı ve katılanın sağ elini makineye kaptırması şeklinde meydana gelen ve katılanın basit tıbbi müdahale ile iyileşemeyecek, 6. derecede kırık oluşacak ve duyularından veya organlarından birinde işlev kaybı oluşacak şekilde yaralandığı olayda,

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmadığı, gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik inceleme ve sair nedenlere ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 08.12.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/7209, Karar No: 2011/6409, Tarih: 31.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2009/7209 E.  ,  2011/6409 K.**

**"İçtihat Metni"**

...'yu kasten öldürmeye teşebbüsten ve izinsiz silah taşımaktan sanık ...'un yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (KADIKÖY) Üçüncü Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 02/03/2009 gün ve 194/50 sayılı hükmün Yargıtay’ca incelenmesi C.Savcısı ile sanık müdafii taraflarından istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle; incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1) Sanık ... hakkında 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan suç tarihi itibariyle yürürlükte olan 5728 sayılı Yasanın 156.maddesi ile değişik 6136 sayılı Yasanın 15/1.maddesi gereğince yapılan uygulama sonucu belirlenen adli para cezasında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki görüş benimsenmemiştir.

2) Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanık ...'in kasten öldürmeye teşebbüs ve 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçlarının sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suçların nitelikleri tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebinin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin suç niteliğine, tahrikin derecesine yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddiyle,

a) Sanık ...'e 6136 sayılı Yasaya aykırılık suçundan verilen mahkumiyet hükmünün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA,

b) Sanık ...'in kasten öldürmeye teşebbüs suçu yönünden;

Oluşa, dosya içeriğine ve kabule göre; olay tarihinde mağdur ...'in kullandığı kamyonet ile seyir halindeyken, kamyonetin arkasında otomobili seyreden sanık ...'in korna çalarak ve sellektör yaparak mağdurdan ısrarla yol istediği, mağdurun eliyle ne oluyor tarzında işaret yaptığı ve yolun dar olması nedeniyle sanığa geçiş veremediği, yolun genişlemesi ile birlikte sanığın kullandığı otomobili çapraz bir şekilde mağdurun kullandığı kamyonetin önünekırarak durdurduğu, yol verme meselesi nedeniyle tartıştıkları sırada sanığın küfrederek mağduru yaraladığı olayda; mağdurdan kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan söz ve hareket bulunmadığı halde, sanık lehine tahrik hükmü uygulanarak eksik ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, hükmün CMUK.nun 321.madde gereğince tebliğnamedeki düşünce gibi (BOZULMASINA), hükmolunan ceza miktarı ve tutuklulukta geçen süre gözönüne alınarak sanık ...'in tahliye talebinin reddine, 31/10/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10512, Karar No: 2014/13707, Tarih: 08.09.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/10512 E.  ,  2014/13707 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ÇAMARDI SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 10/04/2014

NUMARASI : 2013/156-2014/68

Taraflar arasında görülen tapu kaydında düzeltim davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi ..raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı, murisi "Osman oğlu M.Y.'e" ait olan davaya konu 150 ada 65 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında murisin adının "H. oğlu M.Y." olarak yazıldığını, ileri sürerek, tapu kayıtlarının düzeltilmesi istemiyle eldeki davayı açmıştır.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme taleplerinin kaynağını oluşturur. Bu tür taleplerde kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu tür işler, 6100 sayılı HMK’nin 382/2-ç-1 maddesi gereğince çekişmesiz yargı usulüne göre sulh hukuk mahkemesinde ve taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan, aynı Kanunun 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde görülür.

Tapuda kayıt düzeltilmesi ve tespit taleplerini, tapu maliki ile mirasçıları isteyebilir.

Bunun yanı sıra, 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu işlerin, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak talep eden kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

HMK'nin geçici birinci maddesi gereğince “Bu Kanunun yargı yolu ve göreve ilişkin hükümleri, Kanunun yürürlüğe girmesinden önceki tarihte açılmış olan davalarda uygulanmayacağından” kanunun yürürlüğe girdiği 01.10.2011 tarihinden sonra yapılan taleplerin tapu müdürlüğüne ilgili sıfatıyla yöneltilerek yapılması gerekir.

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

Bu tür işlerde mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı ve kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir:

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması veya tespiti istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak talep konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında talebin kabulü yoluna gidilmelidir.

Talebin niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu müdürlüğü ilgili sıfatıyla yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olaya gelince, mahkemece yukarıda belirlenen ilkeler çerçevesinde hükme yeterli araştırma ve inceleme yapıldığını söyleyebilme olanağı yoktur.

Yapılan nüfus araştırması neticesinde H. ve C. oğlu 21.03.1910 doğumlu 12.02.1937 tarihinde ölen N. ili Ç.ı ilçesi B. köyü nüfüsuna kayıtlı M.Y. isimli şahsın nüfus kaydının bulunduğu, anılan kişinin nüfus kaydının da davaya konu taşınmazın kadastro tespit tutanaklarındaki kayıtlarla uyumlu olduğu ve bir kısım mirasçılarının da mahkemece dinlenilerek taşınmazda mülkiyet iddiasında bulunmadıkları dosya kapsamı ile sabittir.

Hal böyle olunca, yukarıda belirlenen ilkeler çerçevesinde inceleme ve araştırma yapılması, H. ve C.oğlu M. Y.'in tüm mirasçılarının tespit edilerek ihtaratlı davetiye gönderilerek taşınmazda mülkiyet iddiasında bulunup bulunmadıklarının belirlenmesi, mahallinde keşif yapılarak tanıkların ve mahalli bilirkişilerin beyanlarının alınması, hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, eksik soruşturma ile yetinilerek yazılı olduğu üzere davanın kabulüne karar verilmiş olması isabetsizdir.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 08.09.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.