muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/13046, Karar No: 2020/1033, Tarih: 09.03.2020

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle; "...dayanak tapu kayıtlarınn dava konusu taşınmazlara ait olduğu hususunda uyuşmazlık bulunmadığı; uyuşmazlığın, tapu kayıtlarının yüzölçümlerinin artırılıp artırılmayacağı, sınırların değişebilir ve genişletilmeye elverişli olup olmadığı, tapu kayıt kapsamının yüzölçümü ile mi yoksa sınırlarına göre mi belirleneceği noktasında toplandığı belirtilerek; dava dilekçesinin ve duruşma gününün davalı Hazineye yöntemine uygun şekilde tebliğ edilerek taraf koşulunun sağlanmasından sonra, dava konusu taşınmazların kadastro tespitlerine dayanak yapılan tapu kayıtlarının ilk oluştuğu günden itibaren tüm tedavülleri ile birlikte getirilmesi, pay tapu kayıtlarındaki sınır ve yüzölçümü değişikliklerinin haklı ve hukuksal bir nedene dayanıp dayanmadığının araştırılması, uzman bilirkişiden bu konuda ayrıntılı rapor alınması, komşu parsellerin tespit tutanakları ve dayanak kayıtlar getirtilerek mahallinde yeniden yerel ve uzman bilirkişler ile taraf tanıkları hazır olduğu halde keşif yapılmak suretiyle tapu kayıtlarının uygulanması, kayıtların uygulanmasına ilişkin yerel bilirkişi ve tanık sözlerinin komşu parsellerin tespit tutanaklarının içerikleri ve dayanağı kayıtlarla denetlenmesi, uzman bilirkişiye kayıtlarda tarif edilen sınır yerleri haritasında işaret ettirilmesi, uzman bilirkişiden keşfi izlemeye elverişli gerekçeli rapor alınması..." gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda temyize konu 124 ada 80, 127 ada 26, 31, 32 parsel sayılı taşınmazların her biri 1440’ar pay kabul edilerek 360 pay ... oğlu 1944 doğumlu ... adına, 60 pay ... kızı 1955 doğumlu ... adına, 60 pay ... oğlu 1952 doğumlu ... adına, 64 pay ... kızı 1949 doğumlu ... adına, 82 pay ... kızı 1944 doğumlu ... adına, 64 pay ... oğlu 1954 doğumlu ... adına, 60 pay ... kızı 1951 doğumlu ... adına, 60 pay ... kızı 1955 doğumlu ... adına, 72 pay ... kızı 1933 doğumlu ... adına, 72 pay ... kızı 1935 doğumlu ... adına, 36 pay ... oğlu 1949 doğumlu ... adına, 36 pay ... kızı 1955 doğumlu ... adına, 18 pay ... kızı 1961 doğumlu ... adına, 18 pay ... kızı 1965 doğumlu ... adına, 18 pay ... oğlu 1958 doğumlu ... adına, 18 pay ... kızı 1940 doğumlu ... adına, 72 pay ... kızı 1942 doğumlu ... adına, 72 pay ... kızı 1952 doğumlu ... adına, 54 pay ... oğlu 1973 doğumlu ... adına, 18 pay ... kızı 1954 doğumlu ... adına, 18 pay ... kızı 1975 doğumlu ... adına, 18 pay ... kızı 1977 doğumlu ... adına, 18 pay ... oğlu 1981 doğumlu ... adına, 18 pay ... kızı 1951 doğumlu ... adına, 18 pay ... kızı 1953 doğumlu ... adına, 18 pay ... oğlu 1955 doğumlu ... adına, 18 pay ... kızı 1968 doğumlu ... adına tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içeriğine, mahkemece hükmüne uyulan bozma kararında açıklandığı gibi işlem yapılıp sonucuna göre hüküm verilmiş olmasına, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı Hazine vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ancak, 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 1. maddesi uyarınca kadastro hakimi doğru, infazı kabil ve infaz sırasında tereddüt oluşturmayacak şekilde karar vermek zorundadır. Dava aktarılan dava olup temyize konu taşınmazların tutanaklarında yüzölçümleri açık bırakıldığından hükümde her bir taşınmazın yüzölçümünün açıkça gösterilmesi zorunlu ise de dosyadaki teknik bilirkişi raporu ile uygulama kadastro tutanağındaki yüzölçüm miktarlarının aynı olması sebebi ile bu hususun düzeltilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, hükmün 2. bendinin sonuna, tapuya kayıt ve tesciline cümlesinden önce gelmek üzere "Uygulama Kadastro Tutanağında belirtilen yüzölçümleri ile" sözlerinin eklenmesine ve hükmün DÜZELTİLMİŞ bu şekliyle ONANMASINA, yasal koşullar gerçekleştiğinde kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 09.03.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11829, Karar No: 2015/17, Tarih: 12.01.2015

**12. Ceza Dairesi         2014/11829 E.  ,  2015/17 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Özel hayatın gizliliğini ihlal

Hüküm : Beraat

Özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan ... vekili ve katılan ... tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık savunması, katılanların beyanları, tanık anlatımları, bilirkişi raporu, Manisa 2. Aile Mahkemesinin 2011/421 esas sayılı dava dosyası ve tüm dosya kapsamından; sanığın, katılan ...'nın eşi, katılan ...'nın ise damadı olup katılan ... ile şiddetli geçimsiz olduğu, sanığın, bu konuda konuşmak için, eşi katılan ..., kayınpederi katılan ... ve kayınvalidesi tanık ... ile biraraya geldiklerinde, aralarında geçen aleni olmayan konuşmaları gizlice cep telefonuyla kaydederek bilahare ses kayıtlarını katılan ...'nın açtığı boşanma davasına delil olarak sunduğu olayda; sanığın, katıldığı aleni olmayan söyleşiyi, diğer konuşanların rızası olmadan kayda alarak, diğer kişilerin bilgi edinmelerini sağlaması nedeniyle, suç tarihinde yürürlükte bulunan yasal düzenlemede gözönüne alındığında, eylemin sübutu halinde özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu değil, TCK'nın 133/2-3. maddelerine uyan kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunu oluşturacağı, ancak, ses kayıtlarını başkalarına verdiği veya yaydığına ilişkin hakkında bir iddia ileri sürülmeyen sanığın, boşanma davasındaki iddiasını ispatlama amacı taşıyan eyleminde hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle davranmadığı, atılı suçun yasal unsurlarının oluşmadığı anlaşıldığından, beraatine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun kanuni unsurlarının gerçekleşmediği, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan ... vekili ve katılan ...'nın, sübuta, suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 12.01.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3431, Karar No: 2016/4357, Tarih: 24.10.2016

**15. Hukuk Dairesi         2016/3431 E.  ,  2016/4357 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, eser sözleşmesine dayalı alacak istemine ilişkin olup, mahkemenin kısmi dava açılmasında hukuki yarar bulunmadığından davanın reddine dair karar, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı fuzuli işgal ve iş bedeline ilişkin alacak isteminde bulunmuş, mahkemece hukuki yarara ilişkin dava şartı yokluğu nedeniyle davanın usulden reddine karar verilmiştir.

Dava ve karar tarihinde yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 107/1. maddesinde; davanın açıldığı tarihte alacağın miktarını yahut değerini tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde, alacaklı, hukuki ilişkiyi ve asgari bir miktar ya da değeri belirtmek suretiyle belirsiz alacak davası açabilir hükmüne yer verilmiştir. Davacının dava dilekçesinde açıkladığı olaylar ve istemleri dikkate alındığında; davacının dava tarihi itibarıyla alacağının miktarını tam ve kesin olarak belirleyebilecek durumdadır. Bu nedenle, davacının dava dilekçesinde alacağını belirsiz alacak davası olarak belirtmesine karşın mahkemece belirsiz alacak davası olarak nitelendirilmemiş olmasında bir isabetsizlik yoktur.

Sorun, davacının alacağını tam ve kesin olarak belirleyebilecek bir durumda olması halinde alacağının tahsili için kısmi dava açmasının mümkün olup olmadığında toplanmaktadır. Davacının aynı hukuki ilişkiden kaynaklanan alacağının veya hakkının tümünü değil, belirli bir kısmını talep ederek açtığı davaya kısmi dava denir. Diğer bir ifadeyle, bir alacak hakkında daha fazla miktar için tam dava açma imkanı bulunmasına rağmen, alacağın bir kesimi için açılan davaya kısmi dava denir. Bir davanın kısmi dava olarak nitelendirilebilmesi için, alacağın tümünün aynı hukuki ilişkiden (örneğin eser sözleşmesinden) doğmuş olması ve bu alacağın şimdilik bir kısmının dava edilmesi gerekir (Yargıtay Hukuk Genel Kurulu 17.10.2012 gün, 2012/ Karar sayılı ilâmı, Kuru/Arslan/Yılmaz, Medeni Usul Hukuku, 22. Bası, s.286; Pekcanıtez/Atalay/Özekes, Medeni Usul Hukuku, 12. Bası, s.320).

Kısmi dava, 6100 sayılı HMK'nın 109. maddesinde düzenlenmiş olup, maddenin 1. fıkrasında “Talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olduğu durumlarda, sadece bir kısmı da dava yoluyla ileri sürülebilir” hükmüne 6644 sayılı Kanun'un 4. maddesiyle yürürlükten kaldırılan ancak dava tarihinde yürürlükte olan 2. fıkrasında ise; “Talep konusunun miktarı, taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamaz” hükmüne yer verilmiştir. Bu düzenlemelere göre, kısmi dava açılabilmesi için; talep konusunun niteliği itibariyle bölünebilir olması ve talep konusunun miktarının taraflar arasında tartışmalı bulunması veya açıkça belirli olmaması gerekir.

Şayet, talep konusu taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirlenebilir ise kısmi dava açılamayacaktır. Diğer bir anlatımla; talep konusunun miktarı taraflar arasında “tartışmasız” ise veya taraflar arasında miktar veya parasal tutar bakımından bir tartışma olmakla beraber, tarafların anlaşmasına gerek kalmaksızın, objektif olarak talep konusunun miktarı herkesçe anlaşılabilecek şekilde “belirli” ise, o talep sonucunun sadece bir kısmı dava edilemez. Bu gibi hallerde, kısmi davanın yasaklanmasının sebebi, davacının kısmi dava açmakta hukuki yarar bulunmadığının kabul edilmesidir. Davacının alacağını, küçük parçalara bölüp her biri için ayrı ayrı dava açmasında hukuki yarar değil; aksine, dava hakkının kötüye kullanılması söz konusudur (Pekcanıtez/Atalay/Özekes, Medeni Usul Hukuku, 11.Bası,s.319-320).

Talep konusu açıkça taraflar arasında tartışmalıysa ya da açıkça belirli değilse açılan bir kısmi davada davacının hukuki yararının bulunduğunun kabulü gerekir. Açılmış olan bir kısmi davada alacağın taraflar arasında tartışmalı olup olmadığı ya da açıkça belirli olup olmadığı davalının davaya vereceği cevapla anlaşılabilir. Nihayet hakim, ön inceleme aşamasında bu hususu tespit edebilir. Şayet, davalı davaya cevabında alacağı tartışmalı hale getirmişse artık, açılmış olan kısmi davanın hukuki yarar yokluğu nedeniyle reddedilmeyip işin esası hakkında hüküm kurulması gerekir (Pekcanıtez/Atalay/Özekes, Medeni Usul Hukuku, 11.bası,s.320-321).

Somut olayda da; taraflar arasında yazılı bir sözleşme bulunmadığı gibi talepleri arasında yer alan fuzuli işgal bedeli yönünden iki taraf arasında bir anlaşma dahi bulunmadığı anlaşılmaktadır. Böyle bir durumda ve yukarıda yapılan açıklamalar ışığında, davacı yüklenicinin dava tarihi itibariyle yürürlükte olan usul hükümleri gözetildiğinde kısmi dava açmakta hukuki yararının olmadığından söz edilemez. Bu sebeple, mahkemece 6100 sayılı HMK'nın 109/1. maddesi gereği davaya bakılıp sonuçlandırılması gerekirken, yerinde olmayan gerekçelerle usulden reddine karar verilmiş olması doğru olmamış, kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle kararın temyiz eden davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine, karara karşı tebliğ tarihinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme isteminde bulunulabileceğine 24.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3849, Karar No: 2018/4179, Tarih: 22.03.2018

**13. Ceza Dairesi         2017/3849 E.  ,  2018/4179 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇA SÜRÜKLENEN ÇOCUK : ...

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1-Müştekilere ait tırların dosyada mevcut ruhsatlarında aynı şirket adına kayıtlı olduklarının anlaşılmış olması karşısında suça sürüklenen çocuğun eyleminin bütün halinde tek bir hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden üç ayrı hırsızlık suçundan hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayini,

2-Suça sürüklenen çocuğun, müştekilerin şoförlüğünü yaptığı park halinde bırakılan tırların arka kısmında açık vaziyette bulunan akülerini çaldığının anlaşılması karşısında; eyleminin TCK'nın 142/1-e maddesine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden aynı yasanın 142/1-b maddesiyle hakkında uygulama yapılması,

3-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan cezadan indirim yapılmasını öngören şahsi sebebe ilişkin 5237 Sayılı TCK'nın 168/1. maddesinin, suça sürüklenen çocuğun yaşı nedeniyle indirimi öngören aynı Kanun'un 31/3 maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK'nın 61. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 22.03.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9430, Karar No: 2014/12648, Tarih: 03.04.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/9430 E.  ,  2014/12648 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Mağdurun yatsı namazını kılmak için gittiği caminin önüne bıraktığı motosikleti çalan sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nın 142/1-e maddesi yerine aynı yasanın 141/1. maddesi ile uygulama yapılarak eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz itirazı yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 03.04.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/19561, Karar No: 2019/16131, Tarih: 17.10.2019

**4. Ceza Dairesi         2015/19561 E.  ,  2019/16131 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, adli emanete kayıtlı bulunan bir adet şarjör, 9 mm çaplı 9 adet ses fişeği ve 4 adet ses fişeği kovanı ile ilgili olarak zamanaşımı içinde mahallinde bir karar verilebileceği kabul edilerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Magdurun başkalarının yanında sanık hakkında birtakım sözler söylediği için kavga ettiklerinin ve bu olaydan kısa süre sonra sanığın, mağdurun evinin önüne giderek ateş ettiğinin iddia ve kabul edilmesi karşısında; olayın çıkış nedeni ve gelişmesi değerlendirilerek sonucuna göre sanık hakkında TCK’nın 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/30760, Karar No: 2012/32951, Tarih: 06.11.2012

**8. Ceza Dairesi         2012/30760 E.  ,  2012/32951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Suçu ve suçluyu övme

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığa yüklenen suçun; işlenme yöntemi, olay tarihi ve temel şekli itibariyle gerektirdiği cezanın süresine göre; hükümden sonra 05.07.2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi kapsamında kaldığı ve anılan maddenin birinci fıkrasının ''b'' bendinde yer alan ''kovuşturma evresinde, kovuşturmanın ertelenmesine karar verilir'' şeklindeki düzenleme gözetilerek; hükmün sair yönleri incelenmeksizin öncelikle bu sebepten dolayı (BOZULMASINA), dosyanın mahkemesine gönderilmesine, 06.11.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5194, Karar No: 2010/5835, Tarih: 01.03.2010

**2. Ceza Dairesi         2009/5194 E.  ,  2010/5835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : BERAAT

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sayaç ayar raporunda “sayaç camının deforme edilmiş olduğu ve içerisinde şerit tozlarının bulunduğunun” belirlenmesine karşın,tutanak tarihi öncesine ve sonrasına ait tüketimlerin mahallinde tespit edilen kurulu güce göre tepsit edilen aylık tüketim civarında olduğuna dair 11.08.2006 tarihli bilirkişi raporu ve kaçak işleminin kim tarafından ve ne şekilde yapıldığının kesin olarak tespit edilemeyeceğine ilişkin gerekçeyle sanığın beraatine karar verilmiş ise de;dosyada tutanak öncesine ait yaklaşık 4 yıllık ve tutanak tarihi sonrasına ait 4 aylık tüketim belgeleri var ise de tutanak tarihi sonrasında tutanak tarihi öncesine göre tüketimde bir artma meydana gelip gelmediği ve tüketimler arasında uygunluk bulunup bulunmadığının ancak her iki döneme ait en az birer yıllık tüketimlerin karşılaştırılmasıyla elde edilebileceği bu nedenle tutanak tarihi sonrasına ait bir yıllık tüketim belgeleri getirilerek bilirkişiden birer yıllık tüketim miktarları esas alınmak suretiyle tutanak tarihi sonrasında öncesine göre tüketimde bariz bir artış bulunup bulunmadığı ve tüketimlerin kurulu güçle uyumlu olup olmadığı konusunda rapor alınarak ve sanığın “15 yıldır tutanağa konu evde oturduğuna ve 8 yıl önce oğluna sünnet düğünü yaparken babalığının sayaca fitil gibi bir şey soktuğuna” dair savunması da gözetilerek hukuki durumunun buna göre belirlenmesi gerekirken,yetersiz bilirkişi raporuna ve eksik incelemeye dayalı olarak yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş,katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA,01/03/2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1195, Karar No: 2015/2531, Tarih: 06.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1195 E.  ,  2015/2531 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 14. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.04.2013 gün ve 2009/841 E., 2013/437 K. sayılı kararın incelenmesi davalılardan ... Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 12.07.2013 gün ve 2013/14491 E., 2013/17483 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, dava konusu alacak miktarı itibariyle direnme kararına karşı temyiz yasa yolunun açık olup olmadığı, ön sorun olarak incelenmiştir.

1 Ekim 2011 tarihinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) yürürlüğe girmiş; anılan Kanunun 450.maddesiyle de 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleriyle birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bununla birlikte yasa koyucu uygulamada birtakım sorunların ortaya çıkmasını engellemek için, 6100 Sayılı Kanuna geçiş hükümlerini ayrıca düzenlemiştir.

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici madde 3 (Ek:31.03.2011– 6217/30 md.) göre bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.9.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 427’nci ilâ 454’ncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacaktır.

Bilindiği üzere, 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”; yürürlük tarihinden sonra mahkemelerce verilen hükümler yönünden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını bir milyar TL; yine yürürlük tarihinden sonra Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulunca temyiz incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilebilmesi için 440/III-1. maddesinde aranan parasal sınırı da altı milyar TL olarak değiştirmiştir. 5219 ve 5236 sayılı Kanunlara göre katsayı artışı uygulanarak bu sınırlar yıllar itibariyle arttırılmıştır.

16.07.1981 gün ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

16.07.1981 gün ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

Şu durumda; bir mahkeme kararının temyiz edilip edilemeyeceği veya Yargıtay kararına karşı karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı belirlenirken, temyiz ya da karar düzeltme hakkının doğduğu (kararın verildiği) tarihteki hukuksal durum esas alınmalı; temyiz yada karar düzeltme istemine konu karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmü temyiz sınırı yönünden hangi düzenlemeyi içeriyor ise, ona bağlı kalınmalıdır.

Buradaki "karar" teriminin, mahkemenin, Özel Daire bozmasına karşı verdiği direnme kararını ve ayrıca Hukuk Genel Kurulu’nun verdiği kararı da kapsayacağında duraksama bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Dava, işçilik alacağı istemine ilişkindir. Eldeki davada, temyiz istemine konu direnme kararının verildiği 09.12.2013 tarihinde, uygulanacak temyiz (kesinlik) sınırı 1.820,00:-TL’dir. Uyuşmazlığı oluşturan direnme kararına konu fazla çalışma ücreti alacağı miktarı, açık biçimde temyiz edilebilirlik sınırı altında olduğundan, anılan karara karşı temyiz yasa yoluna gidilmesi, miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalılardan ... Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yer alan açıklamalara göre davalılardan ... Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazının REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 06.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.