muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/21020, Karar No: 2018/15500, Tarih: 18.10.2018

**3. Ceza Dairesi         2017/21020 E.  ,  2018/15500 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Düşme

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanık ... hakkında mağdur ...'a karşı kasten yaralama suçundan kurulan hüküm ile sanık ... hakkında mağdur ...'e karşı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Mağdur ...'in sanık ... tarafından sopa ile yaralandığını beyan ettiği, dosya kapsamında yargılanan sanıklardan ...'ın soruşturma aşamasındaki beyanının da bu doğrultuda olduğu, mağdur hakkında düzenlenen adli raporun da bu beyanları doğruladığı, yine mağdurlardan ...'ın aşamalarda, sanık ...'ın sevk ve idaresinde bulunan aracın aynasının koluna çarpması sonucu yaralandığını beyan ettiği, mağdur hakkında düzenlenen adli rapor içeriğinde de sağ kol bölgesinde yaralanmaya ilişkin bulgunun mevcut olduğu anlaşılmakla, sanıkların eylemlerinin TCK'nin 86/2, 86/3-e maddeleri uyarınca silahla kasten yaralama suçunu oluşturmasına rağmen TCK'nin 86/2 . maddesi kapsamında kaldığından bahisle şikayetten vazgeçme nedeniyle ayrı ayrı kamu davalarının düşmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenle 6723 sayılı Kanun'un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 18.10.2018 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1114, Karar No: 2013/1434, Tarih: 07.02.2013

**10. Hukuk Dairesi         2013/1114 E.  ,  2013/1434 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, davalı sigortalının 16.08.2006 tarihli iş kazası sonucu sürekli iş göremezlik durumuna girmediğinin tespiti ile sigortalıya bağlanan gelirlerin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, ilamında belirtildiği şekilde yetkisizlik kararı verilmiştir.

Hükmün, davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davaya konu somut olayda, davalı Kurum vekili, yöntemince yetki itirazında bulunarak, Kurum işlemlerinin ... Şubesi tarafından yapılmış olması nedeniyle, ... ilçesinin adres itibariyle bağlı olduğu Bakırköy İş Mahkemeleri'nin yetkili olduğunu ileri sürmüş ve mahkemece bu gerekçeyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

5510 sayılı Kanunda, bu Kanunun uygulanmasından doğan uyuşmazlıklarda hangi yer mahkemesinin yetkili olduğu konusunda açıklık olmaması nedeniyle, yetkili mahkemenin; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun yetkiye ilişkin genel hükümleri gözetilerek belirlenmesi gerekmektedir. Nitekim 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 15. maddesinde “bu kanunda açıklık bulunmayan durumlarda Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu hükümlerinin uygulanacağı” hükmü öngörülmüştür. Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 6. maddesinde, genel yetkili mahkemenin, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi olduğu yönünde genel yetki kuralı düzenlenmiştir.

Hal böyle olunca; davalı sigortalının, davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri olan Fatih ilçesinin adres itibariyle bağlı olduğu İstanbul İş Mahkemeleri'nin de,

somut uyuşmazlıkta yetkili olduğunun anlaşılması karşısında, işin esasına girilmesi gerekirken, mahkemece, eksik inceleme ve yanılgılı değerlendirme sonucu, yetkisizlik kararı verilmesi, usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davacı vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 07.02.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3000, Karar No: 2012/4490, Tarih: 29.06.2012

**23. Hukuk Dairesi         2012/3000 E.  ,  2012/4490 K.**

* KOOPERATİF ADINA AKARYAKIT ALINMASI

* YETKİSİZ TEMSİL

* KOOPERATİFİN SEBEPSİZ ZENGİNLEŞMESİ

* KOOPERATİF DEFTER VE KAYITLARI

* KOOPERATİFLER KANUNU (1163) Madde 59

**"İçtihat Metni"**

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkilinin davalı kooperatifin yönetim kurulu başkanı olduğu dönemde davalı için dava dışı üçüncü kişiden akaryakıt alındığını, bunun için üçüncü kişiye verilen bonoyu müvekkilinin kooperatif başkanı olarak imzaladığını, bononun tahsili için müvekkiline ve kooperatife karşı girişilen icra takibi kapsamında müvekkilinin 5.900,00 TL ödemek zorunda kaldığını, davalının sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, 5.900,00 TL’nin ödeme tarihinden itibaren davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı temsilcisi, davacının yönetim kurulu başkanı olduğu dönemde kooperatifin temsilinin ve borç altına sokulmasının çift imza ile mümkün olduğunu, davacının tek başına kooperatifi borç altına sokma yetkisinin bulunmadığını savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar ve tüm dosya kapsamına göre, davaya konu akaryakıt işleminin yapıldığı ve bononun düzenlendiği tarihte davacının tek başına kooperatifi borçlandırma yetkisinin ve taraflar arasında kefillik ilişkisinin de bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, davacının davalı kooperatif için bono keşide etme iddiasına dayalı alacak istemine ilişkindir.

1163 sayılı Kanunu'nun 59/1. maddesi hükmü karşısında temsile yetkili kişiler ancak kooperatif namına onun amacının gerektirdiği bütün hukuki işlemleri yapabileceklerinden kooperatifçe açıkça icazet verildiği anlamına gelecek bir işlem bulunmadığı durumda, kooperatif yöneticilerinin yetkisiz olarak yaptıkları işlemler kooperatif yönünden bağlayıcı olmayacaktır. Bu durumda, öncelikle, özel kişilerden bono karşılığında mal alınmasına icazet verildiği anlamına gelecek bir işlem bulunup bulunmadığı belirlenmeli, kooperatif yöneticilerine özel kişilere borçlanma konusunda yetki verilmemiş ancak buna rağmen borçlanılmış ise uyuşmazlık ilke olarak sebepsiz zenginleşme hükümleri çerçevesinde çözümlenmelidir.

Bu durum karşısında; davacının davaya konu borcun kaynağını teşkil eden kooperatif adına imzalayıp verdiğini iddia ettiği bono karşılığında alındığı belirtilen akaryakıtın kooperatif uhdesine girip girmediği, kooperatif için kullanılıp kullanılmadığı konusu, kayıtlar üzerinde denetime elverişli bir şekilde kooperatif uygulamaları ve mali konularda uzman bir bilirkişi aracılığı ile tespit edilmeli, akaryakıtın alındığı ve bononun verildiği iddia edilen tarih ve öncesindeki kooperatifin mali yapısı, aidat ve diğer kaynaklardan gelen ödeme gücü, bono karşılığında akaryakıt almasını gerektirir bir gereksinimi bulunup bulunmadığı, bu harcamanın ne şekilde muhasebeleştirildiği, gelirler ile giderler arasında fark bulunup bulunmadığı, dava konusu paranın gelir gider farkı ile uyum gösterip göstermediği, bu durumun genel kurulda görüşülüp görüşülmediği belirlenmelidir. Defter ve belgelerin kendi gözetim ve denetiminde tutulması gerektiği olgusu nazara alındığında, kooperatif kayıtlarındaki düzensizlik ve karışıklığın, borç verdiğini iddia eden yönetici lehine sonuç doğurmayacağının ilke olarak kabul edilmesi gerekir. Ayrıca kooperatif anasözleşmesi getirtilmek suretiyle, amaç ve faaliyet konusuna ilişkin hükmü incelenerek kooperatif ihtiyacının karşılanması için ne şekilde finansman sağlandığı üzerinde durulmalıdır.

Mahkemece kooperatif defterlerinin temini konusunda davalı kooperatife ihtarlı davetiye tebliğ edilerek defterlerin sunulmaması durumunda talebe konu alacağın kooperatif uhdesinde bulunduğunun kabul edileceğinin bildirilmesi ve açıklanan bu ilkeler doğrultusunda araştırma yapılıp, sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı yanılgılı gerekçe ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere 29.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1085, Karar No: 2013/694, Tarih: 07.02.2013

**16. Hukuk Dairesi         2013/1085 E.  ,  2013/694 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Davacı tarafın dayanağı satış senedindeki Gazi Mahallesi Alparslan Caddesi ile mükellef sicil bilgileri dökümünde geçen Battalgazi Mahallesi Hare Sokak adreslerinin aynı yer olup olmadığının, mükellef sicil bilgileri dökümünde bulunan "Kartal Belediyesinden nakil" ibaresi de dikkate alınarak ... Belediyesinden sorulmak suretiyle alınacak yazı cevabının dosya içine konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanınn Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 07.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5372, Karar No: 2014/32325, Tarih: 02.10.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/5372 E.  ,  2014/32325 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/244662

MAHKEMESİ : Erbaa Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 14/06/2012

NUMARASI : 2011/23 (E) ve 2012/385 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer itirazların reddine, ancak;

Diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddi, ancak;

1) Sanık eylemini babasına karşı gerçekleştirmediği halde mahkemece bu şekilde kabül edilerek hükmün karışıklığa uğratılması,

2) Sanık ve mağdurun olay nedeni hakkında farklı savunma ve iddiaları dile getirmeleri ve sanığında olayda yaralandığının adli raporundan anlaşılması karşısında, olay yerinde bulunan tanıklar Hatice ve Veysel'in dinlenmesi ile sanığın haksız tahrik hükümleri yönünden hukuki durumunun tayini gerekirken eksik kovuşturma ile hüküm kurulması,

3) Belirlenen suç vasfına göre şartları bulunmadığı halde sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nin 53/5. maddesinin uygulanamayacağı düşünülmeden yazılı şekilde tatbikine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme uygun BOZULMASINA, 02/10/2014 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1290, Karar No: 2014/1049, Tarih: 17.12.2014

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1290 E.  ,  2014/1049 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 15.İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ :27.11.2012

NUMARASI :2012/1017 E-2012/1462K.

Taraflar arasındaki “takibin iptali“ davasından dolayı, bozma üzerine direnme yoluyla; İstanbul 15.İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 27.11.2012 gün ve 2012/1017 E-2012/1462 K. sayılı kararın bozulmasını kapsayan ve Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'ndan çıkan 05.03.2014 gün ve 2013/12-2113 Esas-2014/210 Karar sayılı ilamın, karar düzeltme yoluyla incelenmesi davacı (borçlu) vekili tarafından verilen dilekçe ile istenilmiş olmakla; Hukuk Genel Kurulu'nca dilekçe, düzeltilmesi istenen ilam ve dosyadaki ilgili bütün kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Temyiz ilamında yer alan açıklamalara göre, 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 440.maddesinde sayılan sebeplerden hiçbirisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin Hukuk Genel Kurulu bozma ilamında yazılı "Bu durumda mahkemece, 6762 sayılı TTK'nun 599.madde hükmü gereği borçluların senedin tüketici senedi olarak verilmesi nedeni ile TKHK'nun 6/A maddesi gereğince nama yazılı düzenlenmesi gerektiği iddiasını takip alacaklısına karşı ileri süremeyeceği gibi, keşidecinin bu durumu sonradan iyiniyetli hamile karşı da ileri sürmesi mümkün değildir." paragrafının çıkartılarak, uyuşmazlığın yargılamayı gerektirmesi ve icra mahkemelerinin dar yetkisi de dikkate alınarak bu değişik gerekçeyle REDDİNE, aynı Kanunun 442/3. ve 4421 sayılı Kanunun 4/b-1.maddeleri gereğince takdiren 226,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınarak Hazineye gelir kaydedilmesine; 492 sayılı Harçlar Kanunu uyarınca 52,40 TL. karar düzeltme harcı peşin alındığından başkaca harç alınmasına mahal olmadığına, 17.12.2014 gününde oyçokluğu ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/4839, Karar No: 2013/4819, Tarih: 25.03.2013

**11. Ceza Dairesi         2011/4839 E.  ,  2013/4819 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile mernis üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 20.09.2012 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 25.03.2013 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21282, Karar No: 2015/7254, Tarih: 14.05.2015

**1. Hukuk Dairesi         2013/21282 E.  ,  2015/7254 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KARABURUN ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 16/07/2013

NUMARASI : 2011/46-2013/77

Taraflar arasında görülen ecrimisil davası sonunda, yerel mahkemece davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı vekili tarafından yasal süre içerisinde duruşma istekli temyiz edilmiş olmakla, duruşma günü olarak saptanan 12.05.2015 Salı günü için yapılan tebligat üzerine temyiz eden vekili Avukat geldi, davetiye tebliğine rağmen temyiz edilen vekili Avukat gelmedi, yokluğunda duruşmaya başlandı, süresinde verildiği ve kayıt olunduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra gelen vekilin sözlü açıklamaları dinlendi, duruşmanın bittiği bildirildi, iş karara bırakıldı. Bilahare Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Dava, ecrimisil isteğine ilişkindir.

Davacı, kayden maliki olduğu 2693 parsel sayılı taşınmaz hakkında davalı belediyenin kamulaştırma işleminden vazgeçtiği halde konteynır koymak ve kiraya vermek suretiyle müdahaleye devam ettiğini ileri sürerek toplam 87.267,79 TL tazminatın dönemsel faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, kamulaştırma işleminden vazgeçildikten sonra taşınmaza müdahalesinin bulunmadığını belirtip davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davalı belediyenin davacıya ait taşınmazı kiraya vermek suretiyle elattığı gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Dosya içeriğinden ve toplanan delillerden; çekişme konusu arsa niteliğinde ve 357 m2 yüzölçümündeki 2693 parsel sayılı taşınmazın davacı adına kayıtlı olduğu, taşınmazın "Urkuç Limanı" mevkiinde yer aldığı, tır dorsesinin taşınmaz üzerinde bulunduğu sabittir.

Mordoğan Belediyesinin 27.4.2006 tarihli 16 nolu Encümen Kararı ile " Belediyeye ait Tırın Ayıbalığı mevkiine konulmak üzere Seyyar Kafeşantana çeverilmesine" karar verildiği, aynı Encümenin 11.5.2006 tarihli 18 nolu kararı ile de; "... Ayı Balığı mevkiine Kafeşantan olarak konulacak Tırın 6.6.2006 da açık artırma usulü ile kiraya verilmesine" karar verildiği, davalı belediye ile davacının oğlu Onur Saka arasında imzalanan 6.7.2006 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile " tır ve dorsesinin kafeşantan olarak kullanılmak üzere" kiralandığı anlaşılmaktadır.

Öte yandan; davacının belediyeye verdiği 7.3.2012 tarihli dilekçesinde, "kafeşantan" olarak işletilen tır dorsesinin sözlü talebi ile kiralandığı yerden kaldırılarak mülkiyeti kendisine ait 2693 parsele yerleştirilerek oğlu tarafından kullanıldığını belirtmiştir.

Bilindiği üzere; ecrimisil, kötüniyetli zilyedin geri vermekle yükümlü olduğu bir şeyi haksız olarak alıkoyması nedeniyle hak sahibine ödemek zorunda kaldığı bir tür haksız fiil tazminatı niteliğindedir.

Öte yandan; davacının belediyeye verdiği 7.3.2012 tarihli dilekçesinde, "kafeşantan" olarak işletilen tır dorsesinin sözlü talebi ile kiralandığı yerden kaldırılarak mülkiyeti kendisine ait 2693 parsele yerleştirilerek oğlu tarafından kullanıldığını belirtmiştir.

Bilindiği üzere; ecrimisil, kötüniyetli zilyedin geri vermekle yükümlü olduğu bir şeyi haksız olarak alıkoyması nedeniyle hak sahibine ödemek zorunda kaldığı bir tür haksız fiil tazminatı niteliğindedir.

O hâlde; davalının yargılama sırasında ileri sürdüğü temyiz aşamasında ibraz ettiği davacı imzalı 07.03.2012 tarihli belge ve bu yöndeki davalı savunması değerlendirilmemiş olup, öncelikle bu belgede belirtilen onaya dayalı kullanmanın dava konusu edilen 2006-2010 yıllarını kapsayıp kapsamadığı, davacının oğlu Onur Saka'ya ihale ile verilen tır dorsesi ile ilgili sözleşmede değerlendirilerek davalı belediyenin kullanımın haksız olup olmadığının açıklığı kavuşturulması ve sonucuna göre karar verilmesi için karar bozulmalıdır.

Davalının temyiz itirazları yerindedir. Kabulü ile hükmün açıklanan nedenden ötürü (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, alınan peşin harcın temyiz edene geri verilmesine, 31.12.2014 tarihinde yürürlüğe giren Avukatlık Ücret Tarifesinin 14. maddesi gereğince gelen temyiz eden vekili için 1.100.00.-TL. duruşma vekâlet ücretinin temyiz edilenden alınmasına, 14.05.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4436, Karar No: 2016/5759, Tarih: 09.06.2016

**14. Ceza Dairesi         2016/4436 E.  ,  2016/5759 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı, özel hayatın gizliliğini ihlal (üç kez)

HÜKÜM : Çocuğun nitelikli cinsel istismarı, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve özel hayatın gizliliğini ihlal (üç kez) suçlarından mahkûmiyet

İlk derece mahkemesince verilip kısmen re'sen de temyize tabi hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın mağdure ...'a karşı özel hayatın gizliliğini ihlal suçunu, mağdurenin çıplak görüntüsünü cep telefonu ile kayda almak suretiyle işlemesi karşısında TCK'nın 134/1-2. cümlesi uyarınca cezasının arttırılmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında mağdure ...'ye yönelik beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve mağdure ...'a yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Hükümlerden sonra 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi ile ilgili olarak Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihli, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamıyla verilen iptal kararının infaz aşamasında nazara alınması mümkün görülmüştür.

Delillerle iddia ve savunma; duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş, sübutu kabul olunan fiillerin eleştiri dışında unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle kısmen re'sen de temyize tabi hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdure ...'ya yönelik çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Süreli hapis cezasını gerektiren suçtan dolayı TCK'nın 61. maddesi hükmüne göre belirlenen sonuç cezanın, aynı maddenin yedinci fıkrası gereğince 30 yıldan fazla olamayacağının gözetilmemesi,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu hususun yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetki uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki "... 33 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinden sonra gelmek üzere "ancak TCK'nın 61/7. maddesi uyarınca ceza miktarı 30 yılı aşamayacağından sanığın neticeten 30 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan re'sen de temyize tabi hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Sanık hakkında mağdureler ... ile ...'ye yönelik özel hayatın gizliliğini ihlal suçundan (iki kez) kurulan hükümlerin temyiz incelemesine gelince;

Onbeş yaşını ikmal etmeyen mağdurelerin çıplak görüntülerini cep telefonu ile çekme şeklinde gerçekleşen sanığın eyleminin özel hayatın gizliliğini ihlal ve TCK'nın 226/3. maddesinde düzenlenen müstehcenlik suçlarını oluşturması karşısında aynı Kanunun 44. maddesinde yer alan fikri içtima kuralına göre bu suçlara ilişkin en ağır cezayı öngören TCK'nın 226/3. maddesi uyarınca cezalandırılması yerine yazılı şekilde karar verilmesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

Sanığın özel hayatın gizliliğini ihlal suçlarını, mağdurelerin çıplak görüntülerini cep telefonu ile kayda alması şeklinde işlemesi karşısında, cezasının 134/1-2. cümle uyarınca arttırılmaması,

Hükümlerden sonra Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 günlü, 29542 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesi yönünden kısmi iptal kararı verildiğinden, anılan husus nazara alınarak yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,

Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, ceza miktarları itibariyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 09.06.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.