muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/8624, Karar No: 2013/12597, Tarih: 14.05.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/8624 E.  ,  2013/12597 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kredi kullandığını belirterek, kendisinden haksız olarak tahsil edilmiş olan toplam 3.051 TL’nin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca taraflar duruşmaya davet edilmeden dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiş; bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde bendinde yer almış olup buna göre, Mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Bu bağlamda, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2- Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 14.5.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22323, Karar No: 2014/21995, Tarih: 24.12.2014

**15. Ceza Dairesi         2014/22323 E.  ,  2014/21995 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mala zarar verme, hakaret, kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mala zarar verme suçu başkasının mülkiyetinde bulunan taşınır veya taşınmaz malın kısmen veya tamamen yıkılması, tahrip edilmesi, yok edilmesi, bozulması kullanılamaz hâle getirilmesi veya kirletilmesiyle oluşur. Bu bakımdan, söz konusu suç, seçimlik hareketli bir suçtur. Yıkma, yalnızca taşınmazlar için söz konusudur. Taşınmazın önceki kullanış biçimine uygun olarak bir daha kullanılamaz duruma getirilmesini ifade eder. Yok etme, suça konu şeyin maddî varlığını ortadan kaldırmaktır. Bozma, suça konu şeyin, amacına uygun olarak kullanılması olanağını ortadan kaldırmaktır. Kirletme, başkasının binasının duvarına yazı yazmak, resim yapmak, afiş ve ilân yapıştırmak şeklinde gerçekleştirilmektedir.

Hakaret suçunun oluşabilmesi için, bir kimseye onur, şeref ve saygınlığını incitecek ölçüde, somut bir fiil veya olgu isnat etmek yada yakıştırmalarda bulunmak yada sövmek gerekmektedir. Kişiye isnat edilen somut fiil veya olgunun gerçek olup olmamasının bir önemi yoktur. İsnadın ispatın konusu ayrıdır. Somut bir fiil ve olgu isnat etmek; isnat, mağdurun onur şeref ve saygınlığını incitecek nitelikte olacaktır. Mağdura yüklenen fiil ve olgunun belirli olması şarttır. Fiilin somut sayılabilmesi için, şahsa, şekle, konuya, yere ve zamana ilişkin unsurlar gösterilmiş olmalıdır. Bu unsurların tamamının birlikte söylenmesi şart değildir. Sözlerin isnat edilen fiilî belirleyecek açıklıkta olması yeterlidir. Çoğu zaman isnat edilen fiil ve olgunun, hangi zaman ve yerde meydana geldiğinin belirtilmesi, onur ve saygınlığı incitecek niteliği tespit için yeterli olmaktadır. Tarafların sosyal durumları, sözlerin söylendiği yer ve söyleniş şekli, söylenmeden önceki olaylar nazara alınarak suç vasfı tayin olunmalıdır. Hakaretin kişiyi küçük düşürmeye yönelik olması gerekir. Kişiye onu toplum nazarında küçük düşürmek amaçlı belli bir siyasi kanaatin isnat edilmesi hâlinde de suç oluşacaktır. Bir kişiye yönelik sözlerin veya yapılan davranışın o kişiyi küçük düşürücü nitelikte olup olmadığını tayin ederken, topluma hâkim olan anlayışlar, örf ve adetler göz önünde bulundurulmalıdır.

Hakaret huzurda işlenebileceği gibi, gıyapta da işlenebilir. Gıyapta hakaretin cezalandırılabilmesi için, mağdurun yokluğunda en az ikiden fazla kişilerle ihtilat edilerek yani en az üç kişinin hakaret sözünü öğrenmiş olması kaydıyla hakaretin yapılması şarttır. Mağdur bu sayıya dâhil değildir. Mağdurun hazır olması halinde gıyapta hakaret den bahsedilemez. Kendileriyle ihtilat edilen kişilerin bir arada bulunmaları ve hakaret sözünü aynı anda öğrenmelerine gerek yoktur. İhtilat aktarma suretiyle gerçekleşmişse hakaret sözlerinin aynı yada benzer olması aranmalıdır. Fail, sözlerini ikiden fazla kişiye söylemekte yada daha çok kişinin duyabileceği bir yerde konuşmakta ve sözleri başkaları tarafından duyulabilmekte, failde bu durumun bilincinde ise ihtilat oluşmuştur.

Suçun alenen işlenmesi, nitelikli hâl kabul edilmiştir. Aleniyet, belirsiz sayıda kişilerin hakaret oluşturan sözü duymalarına olanak sağlamak suretiyle suçun işlenmesini ifade eder. Failin, hakaret oluşturan sözün duyulması olanağını yaratmış olması yeterlidir. Söylenen sözün fiilen duyulmuş olup olmaması önemli değildir.

Katılan ...’ın olay tarihinde tek başına alkol aldıktan sonra kendine ait olan ... isimli balıkçı teknesi ile yanında arkadaşları olan ... ve ... ile birlikte denize açıldığı, aynı saatlerde ...isimli balıkçı teknesi ile balığa çıkmış olan sanık ...’ın teknesini gören ...’ın, ışığından faydalanmak amacıyla ... isimli tekneye kendi teknesiyle yaklaştığı, ... isimli balıkçı teknesi personelinin ...’a “Balığımızı bozuyorsunuz” demeleri üzerine taraflar arasında tartışma çıktığı, bunun üzerine ...'ın teknesinde çalışmakta olan ..., ... ve ... ile diğer sanıkların ... isimli tekneye atlayarak ... ile ...’e yönelik kasten yaralama suçunu işledikleri, ayrıca ...’a hakaret ettikleri, o sırada sanık ...’ın da kullanmakta olduğu ... isimli tekne ile ...’ın ... isimli teknesine çarparak teknenin zarar görmesine ve teknenin alabora olmasına neden olduğu, bu suretle sanıklar hakkında mala zarar verme, hakaret ve kasten yaralama suçlarını işlediklerinin iddia edildiği olayda;

1- Sanık ... hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanığın ifadesinde üzerine atılı suçu kabul etmediği, olayı doğrulayan tanık beyanı olmadığı, sanığın mahkumiyetine yeterli, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı anlaşılmakla, bu gerekçelere dayanan beraat hükmünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarına yönelik kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

2- Sanıklar hakkında kasten yaralama ve hakaret suçlarına yönelik kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;

Sanıklar hakkında üzerlerine atılı hakaret ve kasten yaralama suçları için 765 sayılı TCK'nın 456/4 ve 482/3 maddelerinde öngörülen cezaların süresi itibariyle, anılan Kanunun 102/4 ve 104/2. maddeleri gereğince, 2004 yılı olan suç tarihinden temyiz inceleme gününe kadar 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen 7 yıl 6 aylık dava zamanaşımının dolduğu anlaşıldığından; 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddesi gereğince sanıklar hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 24/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/3210, Karar No: 2021/4792, Tarih: 15.03.2021

**6. Ceza Dairesi         2021/3210 E.  ,  2021/4792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, konut dokunulmazlığını ihlal, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında ''Mala Zarar Verme'' suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesi neticesinde;

Doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14/04/2011 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 31/03/2011 tarih ve 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'a eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, bu suç bakımından suça sürüklenen çocuk müdafinin temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2) Suça sürüklenen çocuk hakkında ''Hırsızlık'' ve “Konut Dokunulmazlığını İhlal Etme” suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerinin incelenmesi neticesinde;

Suça sürüklenen çocuk hakkında denetim süresi içinde suç işlemesi nedeniyle hakkındaki hükümlerin açıklandığı görülmekle; suçların sübutu ve suç niteliğinin tespiti için dosyada bulunması gereken soruşturma evraklarının aslının ya da onaylı suretlerinin denetime olanak sağlayacak şekilde getirtilerek incelendikten sonra hükmün açıklanmasına karar verilmesi gerekirken, eksik evraklarla karar verilerek 5271 sayılı CMK’nın 169. ve 209. maddelerine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair hususların incelenmeksizin hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 15/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/20161, Karar No: 2013/26786, Tarih: 01.11.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/20161 E.  ,  2013/26786 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne, kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, Avukat olduğunu, davalılardan ... ile 19.07.2010 tarihinde diğer davalılar ile arasında bulunan anlaşmazlık nedeniyle, İzale-i şüyuu davası açmak konusunda şifai olarak ücret sözleşmesi yaptıklarını, yapılan anlaşmaya göre yargılama giderlerini kendisinin yapacağını, taşınmazın satışı neticesinde ...'ın hissesine düşecek paylaştırma bedelinin %15'i vekalet ücreti olarak tarafına ödeneceğini, ancak davalı ...'ın diğer davalılar ile anlaşmaya vararak açılan davadan feragat ettiğini belirterek fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydı ile şimdilik taşınmazın değeri olan 62.606 TL üzerinden davalı ...’ın payına düşen 16.000 TL’nin %15’i olan 2.400 TL ile, mahkeme masrafı 82.90 TL toplamı 2.482,90.TL’nın davalı ...tan, karşı vekalet ücreti olan 6.600,00.TL vekalet ücreti alacağının tüm davalılardan müştereken ve müteselsilen olmak üzere toplam 9.092,90.TL nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ... yargılama esnasında, davacı avukat ile ortaklığın giderilmesi davasında satış yapıldıktan sonra taşınmazdan kendi hissesine düşecek bedelin %15 oranında ücreti vekalet verilmesi hususunda sözlü olarak anlaştıklarını, dava açtıktan sonra aile bireyleri arasında huzursuzluk olup annesinin rahatsızlanması sebebi ile davadan feragat ettiğini, avukatlık ücreti ödemediğini beyan etmiştir.

Diğer davalılar; davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, ücret sözleşmesinin başarı koşuluna bağlı olduğu, izale-i şuyu davasının niteliği gereği ... gereğince maktu ücrete hükmedilmesi gerektiği, karşı vekalet ücretinin ise koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Mahkemece her ne kadar yargılama esnasında aldırılan bilirkişi raporuna itibar ile sözleşmede yer alan başarı koşulunun gerçekleşmediği gerekçesiyle ... gereğince ücret takdiri yoluna gidildiği anlaşılmakta ise de, davacı ile davalı ... arasındaki ücret sözleşmesi davalı ...ın ikrarı ile sübut bulmuş olup, yine davacının davadan feragati ile de bahsi geçen davanın sonuçlandırılması artık mümkün bulunmamaktadır. Bu nedenle mahkemece, taraflar arasındaki ücret sözleşmesi hükümleri nazara alınarak hüküm tesisi gerekirken, yazılı gerekçe ile karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2.bentte açıklanan nedenle kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan 24.30 TL harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 1.11.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/4298, Karar No: 2019/820, Tarih: 18.02.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/4298 E.  ,  2019/820 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : 1-Sanık ... hakkında; TCK.nın 155/2, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında; TCK.nın 155/2, 39/1, 31/3, 50/1-a, 52/2-4. maddeleri gereğince mahkumiyet

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanık ve suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hükümler, sanık ... ile suça sürüklenen çocuk ... ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nün katılana ait...ve Otomotiv isimli işletmede çalışırken, işyeri sahibinin işleri nedeniyle sürekli İstanbul ilinde bulunmasından faydalanarak; bir adet 30 tonluk eksentrik pres makinesi ile bir adet tezgahlı (sütunlu) matkabı oğlu olan suça sürüklenen çocuk ... aracılığıyla ...'a 4.000 TL karşılığında sattığı ve suça sürüklenen çocuğun 1.000 TL.yi peşin aldığı, bu şekilde sanık ile suça sürüklenen çocuğun hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia edilen olayda; sanık ve suça sürüklenen çocuğun tevilli ikrar savunmaları, katılanın aşamalardaki istikrarlı beyanları, tanık anlatımları ve dosya kapsamına göre; sanık ve suça sürüklenen çocuğun katılana ait makineleri bilgi ve rızası olmaksızın satarak, haksız menfaat elde etme şeklinde eylemlerinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğu gerekçesine dayanan mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin üzerlerine atılı suçu işlemediklerine, cezalandırmaya yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığına, etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ihtilafın hukuki mahiyet niteliğinde bulunduğuna, cezanın teşdiden verilmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, savunma hakkının kısıtlandığına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükümlerin ONANMASINA, 18/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/16698, Karar No: 2014/13905, Tarih: 25.11.2014

**16. Hukuk Dairesi         2014/16698 E.  ,  2014/13905 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KURŞUNLU ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 28/01/2014

NUMARASI : 2012/92-2014/12

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sonucu .... Köyü çalışma alanında bulunan 123 ada 26 ve 19 parsel sayılı sırasıyla 24.619.33 ve 6.687.66 m2 yüzölçümündeki taşınmazlar, irsen intikal, paylaşma ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı K.. K...i adına tespit ve tescil edilmiştir. Davacılar A.. B.. ve H.. Y.. miras yoluyla gelen hakka dayanarak dava açmışlardır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne, çekişmeli 123 ada 26 ve 19 parsel sayılı taşınmazların miras bırakan Ö.. K..t mirasçıları adına tapuya tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı K.. K... mirasçısı N.. K.. tarafından temyiz edilmiştir.

Kesinleşen kadastro tespitine karşı genel mahkemede davacılar dava konusu taşınmazların miras bırakan Ö.. K.. mirasçıları adına tescilini isteyerek tereke adına dava açmış, mahkemece de taşınmazların davada taraf olan davacı ve davalılar ile birlikte taraf olmayan diğer mirasçıları da kapsayacak şekilde muris Ö.. K... mirasçıları adına tesciline karar verilmiştir. Dosya içeriğine kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmayıp, tarafların ortak murisi Ö.. K..terekesinin paylaşıldığının kanıtlanamamış olmasına göre sair temyiz itirazları yerinde değildir. Ne var ki, muris Ö... K...'in davacılar ve davalıdan başka mirasçıları da bulunduğu halde onlar tarafından dava açılmamıştır. Her ne kadar dava 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 640. maddesi uyarınca 3. kişilere karşı tereke adına açılıp takip edilen davaları ya tüm mirasçıların birlikte açmaları ya da tüm mirasçıların açılan davaya muvafakatlarının sağlanması veya terekeye mümessil tayin edilerek davanın sürdürülmesi zorunlu ise de, mirasçılar arasında miras payının devrinin mümkün olduğu göz önüne alındığında tereke adına tescil istemi ile açılmış ise de "çoğun içinde az da vardır" kuralı gereğince davanın, davacıların kendi miras paylarına yönelik olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle olunca davanın, davacıların miras payları ile sınırlı olarak görülmesi zorunlu iken, mahkemece yazılı olduğu şekilde karar verilmesi isabetsiz olup, davalı mirasçısı N.. K..'nin temyiz itirazları açıklanan nedenlerle yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz karar harcının talep halinde temyiz edene iadesine, 25.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6645, Karar No: 2018/8951, Tarih: 20.06.2018

**17. Ceza Dairesi         2016/6645 E.  ,  2018/8951 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığının ihlali

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın İncirlik Sokak üzerinde bulunan müştekinin işyerinden hırsızlık eylemini gerçekleştirip olay yerinden ayrılmasından sonra, .... Sokak üzerinde devriye görevi yapan polis ekibinin durumlarından şüphelendikleri sanığı durdurmak istemeleri üzerine, kaçmaya başlayan sanığın kovalamaca sonucunda yakalandığının, baştan itibaren kesintisiz takibin bulunmadığının anlaşılması karşısında, hırsızlık eyleminin tamamlanmış olduğu gözetilmeden, teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza belirlenmesi ve tekerrüre esas alınabilecek daha ağır hapis cezasını içeren ilamı olmasına rağmen TCK'nın 58. madde uygulanırken daha az hapis cezasını içeren ilamın belirtilmiş olması karşı temyiz olmadığından;, iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde suç adının konut dokunulmazlığının ihlali olarak yanlış yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edildiğinden bozma sebebi yapılmamıştır

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Soruşturma aşamasında CMK'nın 101/3. maddesi uyarınca sorgu nedeniyle atanan müdafii ücreti zorunlu kamu masrafı niteliğinde olduğu halde müdafiiye ödenen ücretin sanığa yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

2-Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından müdafii ücretine ilişkin bölümün çıkartılması ve TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların hükümden bütünüyle çıkarılarak yerine "Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda yürürlükte bulunan TCK'nın 53. maddesinin sanıklar hakkında uygulanmasına" cümlesinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 20.06.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.