muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/28757, Karar No: 2016/2722, Tarih: 28.03.2016

**15. Ceza Dairesi         2013/28757 E.  ,  2016/2722 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, suç uydurma

Sanık ...'ün hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve suç uydurma, sanıklar ..., ..., ..., ...'ın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan mahkumiyetlerine ilişkin hükümler, sanıklar tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların, .... bulunan ... Arı Ürünleri fabrikasından .... faaliyet gösteren ....l firmasına teslim edilmek üzere sanık ...'a teslim edilen ve sanık ...'ün kendisine ait ... plakalı kamyonla birlikte çalındığını ihbar ettiği 8 ton balı adı geçen firmaya teslim etmeyerek satmaya çalıştıkları, sanık ...'ün suç uydurma ve hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, diğer sanıkların ise hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar ... ve ...'in suçun sübutuna, sanık ...'ün suçun sübutuna ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine, sanık ...'in suçun sübutuna ve eksik incelemeyle karar verildiğine, sanık ...'ın suçun sübutuna, hükmün açıklanmasının geri bırakılması veya erteleme hükümlerinin uygulanması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan, sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlığa ait bir hizmetten bulunmaktan yoksun bırakılmaya ilişkin hak yoksunluğunun aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilme tarihinden itibaren uygulanmayacağı gözetilmeden, alt soyu dışındaki kişileri de kapsayacak şekilde 53/1-c maddesi gereğince hak yoksunluğuna hükmedilmesi,

Kanuna aykırı olup, hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8.maddesi gereğince halen uygulanmakta olan1412 sayılı CMUK'un 321.. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılanmayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden, hüküm fıkralarından, 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin c bendinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılıp yerine, "5237 sayılı TCK'nın 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca, 1. fıkranın (c) bendinde yer alan, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28/03/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10878, Karar No: 2015/10145, Tarih: 05.10.2015

**17. Hukuk Dairesi         2015/10878 E.  ,  2015/10145 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı A.. Ö.. ile davalılar Y.. E.., M.. B.. ve M.. Ç.. arasındaki dava hakkında İzmir 6. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 15.07.2013 gün ve 2012/329 - 2013/426 sayılı hüküm dairemizin 10.03.2015 gün ve 2013/18085 – 2015/4045 sayılı kararı ile onanmasına karar verilmiş olup, süresi içinde davalılar M.. B.. ve M.. Ç.. vekili tarafından kararın düzeltilmesi istenilmiş olmakla dosya incelendi, gereği düşünüldü:

- K A R A R –

Dosya içeriğine, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre 6100 sayılı HMK.nun geçici 3. maddesinin 2. fıkrası delaletiyle 1086 sayılı HUMK.nun 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uygun olmayan karar düzeltme isteğinin REDDİNE, aynı Yasanın 442. maddesi uyarınca 251,00 TL para cezasının davalılar M.. B.. ve M.. Ç..'ten alınarak Hazineye gelir kaydettirilmesine ve aşağıda dökümü yazılı 57,60 TL peşin harcın karar düzeltme harcına mahsubuna 05/10/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7277, Karar No: 2014/26573, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/7277 E.  ,  2014/26573 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ankara 3. İş Mahkemesi

Tarihi :20.11.2013

No :2013/1300-2013/1339

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/5795, Karar No: 2017/15853, Tarih: 28.12.2017

**13. Ceza Dairesi         2017/5795 E.  ,  2017/15853 K.**

**"İçtihat Metni"**

Hırsızlık suçundan sanık hakkında yapılan duruşma sonunda; mahkumiyetlerine ilişkin Konya 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen 14.02.2013 tarihli 2012/1001 Esas 2013/67 karar sayılı hükümlerin, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Dairemizin 10.07.2014 tarihli ve 2014/19124-2014/24326 karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçunun oy birliği ile düzeltilerek onanmasına dair kararına karşı, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 29.11.2017 tarihli ve 2017/47977 sayılı itirazı ile dosya Daireye gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü:

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ...’ın 29/05/2002 tarihli sorgu ifadesinde, sabah ezanından yarım saat sonra gittiklerini belirtmesi ile 03/07/2002 tarihli duruşmada alınan ifadesinde de Sulh Ceza Mahkemesi’nde verdiği ifadenin doğru olduğunu, sabah namazına yarım saat kadar olduğunu beyan etmesi karşısında, sabah ezanının okunma saatinin okuyan kişinin saatine göre değişiklik arzedebileceği bu itibarla zamanın kesin bir biçimde tespit edilememesi ve eylemin gerçekleşme zamanı konusunda tereddüt oluştuğu, şüpheli bir durumun meydana geldiği gözetilerek şüpheden sanığın yararlanacağına ilişkin temel kural nedeniyle suça konu olayda geceye yönelik ağırlaştırıcı maddenin uygulanamayacağı değerlendirilerek yapılan incelemede,

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 29.11.2017 tarihli ve 2017/47977 sayılı itiraz istemi yerinde görülerek, Dairemizin 10.07.2014 tarihli ve 2014/19124-2014/24326 karar sayılı düzelterek onama kararı kaldırılarak yeniden yapılan incelemede;

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK'nın 142/1-b. maddesine uyan hırsızlık suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Kanun’un 66/1-e, 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık zamanaşımının suç tarihleri olan 18/05/2002 ve 23/05/2002 günlerinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, UYAP'tan yapılan sorgulamada anılan suçtan ... Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olarak bulunduğu anlaşılan sanık ... hakkında kararımızın niteliğine göre İNFAZIN DURDURULMASINA, gereği için Yozgat Cumhuriyet Başsavcılığına yazı yazılmasına 28/12/2017 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/4195, Karar No: 2021/10726, Tarih: 16.06.2021

**1. Ceza Dairesi         2019/4195 E.  ,  2021/10726 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

MAKTUL : ...

KATILANLAR : ..., ..., ..., Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı

SUÇ : Nitelikli Kasten Öldürme

HÜKÜMLER : Sanığın nitelikli kasten öldürme suçundan TCK’nin 81/1, 29/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 18 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine dair ... 4. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 20/02/2019 tarih ve 2019/2 Esas – 2020/59 Karar sayılı kararı.

TEMYİZ EDENLER : Sanık ... müdafii, katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekili

TÜRK MİLLETİ ADINA

Mahalli mahkemece bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, haksız tahrik ve takdiri indirim nedenlerinin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle değerlendirilip reddedilmiş, kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin; sanığın öldürme kastı taşımadığına, kastının yaralama olduğuna, ancak kastın aşılarak ölüm gerçekleştiğine, bu nedenle sanık hakkında TCK’nin 87/4. maddesinin tatbiki gerektiğine, sanık hakkında tahrik hükümleri uygulanırken alt sınıra yakın indirim uygulanması yerine karardaki gibi uygulama yapılmasının yasaya aykırı olduğuna, katılan Bakanlık vekilinin; sanığın tasarlayarak, canavarca hisle veya eziyet çektirerek kasten öldürme fiilini işlediğine, takdiri indirim uygulanmaksızın en üst sınırdan cezalandırılması gerektiğine, yönelen ve yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi ONANMASINA, sanığın ceza miktarı ve tutuklulukta geçirdikleri süre dikkate alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 16/06/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/15594, Karar No: 2014/11997, Tarih: 16.06.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/15594 E.  ,  2014/11997 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 4733 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Hükümlülük, erteleme, müsadere

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

1-Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen Gümrük İdaresi adına hazine vekilinin vaki temyiz talebinin CMUK 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2- Sanıkların temyizinin incelenmesinde;

Katılan TAPDK lehine maktu vekalet ücreti yerine dilekçe yazma ücreti verilmesi ile yine;

Suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasanın 8/4 fıkrası uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Açılan davanın niteliğine göre, suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük idaresinin davaya katılan olarak kabul edilip lehine dilekçe yazma ücretine hükmedilmesi;

Yasaya aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca; hükümden, "Gümrük İdaresi lehine 200 TL dilekçe yazma ücreti verilmesine" ilişkin kısmın çıkartılması suretiyle, sair kısımları aynen bırakılan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16/06/2014 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3695, Karar No: 2010/4447, Tarih: 15.04.2010

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2010/3695 E.  ,  2010/4447 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 23.12.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 10.05.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın Pozantı ilçesi Akçatekir Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ... ve Küçük Kır adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkesçe bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının

dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurova'ya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce

Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gerçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine, 15.04.2010 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/22187, Karar No: 2016/17868, Tarih: 21.11.2016

**18. Ceza Dairesi         2015/22187 E.  ,  2016/17868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, başkaca nedenler yerinde görülmemiştir;

Ancak;

Sanık, vergi denetmeni olan katılanlar tarafından tutanak tutulmak istendiği esnada “sizi sürdüreceğim, benim tanıdıklarım var” biçiminde sözler söylemiş ise de, sanığın, katılanların görev yerini değiştirme yetkisinin bulunmaması karşısında, görevi yaptırmamak için direnme suçunun cebir veya tehdit öğelerinin olayda oluşmadığı gözetilmeden, yetersiz gerekçeyle hükümlülük kararı verilmesi,

Kanuna aykırı ve O Yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 21.11.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/6547, Karar No: 2016/6158, Tarih: 31.05.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/6547 E.  ,  2016/6158 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin olarak verilen yetkisizlik kararından kaynaklanmaktadır.

... Sulh Hukuk Mahkemesinin 27/11/1985 tarih ve 1985/968 Esas, 1985/899 Karar sayılı ile ...'nın TMK'nın 405. maddesi uyarınca kısıtlanmasına ve kardeşi ...'nın vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince dosyanın re'sen incelenmesinde 12.11.2015 tarihli ek karar ile kısıtlının adres kayıt sisteminde kayıtlı adresinin "..." olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... Sulh Hukuk Mahkemesince "..." adresinin kısıtlının kaldığı bakımevi adresi olduğu ve bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

Türk Medenî Kanununun 411. maddesine göre, "Vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir." Aynı Kanunun 19/1. maddesi uyarınca "Yerleşim yeri, bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." yine aynı Kanunun 412/1. maddesi uyarınca da "Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez." hükmü yer almaktadır.

Dosya kapsamından, kısıtlının daha önce ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 27/11/1985 tarih ve 1985/968 Esas, 1985/899 Karar sayılı ilâmı ile vesayet altına alındığı ve vesayetin bu mahkemece takip edildiği, kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine ilişkin olarak vesayet makamının izni bulunmadığı, vesayet makamından izin alınmaksızın yapılan yerleşim yeri değişikliğinin herhangi bir hukuki sonuç doğurmayacağı, kaldı ki bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı TMK'nın 22. maddesinde düzenlendiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 31/05/2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.