muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/147, Karar No: 2020/29, Tarih: 27.01.2020

ödeme yaptığı kişilerin desteği), işine giderken işyerinin önünde gerçekleşen trafik kazasında öldüğü; ölenin hak sahiplerine davacı kurum tarafından yapılan aylık ve peşin sermaye değeri ödemesinin, ölenin hayattayken maaşından Emekli Sandığı tarafından kesilen miktarların karşılığı olduğu; 06.03.1978 tarih ve 1978/1 Esas, 1978/3 Karar sayılı İBK kararı gereği, Emekli Sandığı tarafından bağlanan aylıklar ve peşin sermaye değerinin, kendisine aylık ya da gelir bağlanan ölenin hak sahipleri için destekten yoksun kalma tazminatı hesabı yapılırken, tazminattan düşülemeyeceği; Turhal Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2007/158 Esas sayılı dosyasında, ölenin hak sahipleri tarafından, eldeki davanın davalılarına karşı açılan destekten yoksun kalma ve manevi tazminat istemli davadaki destekten yoksun kalma tazminatı hesabında, davacının ödediği bedellerin tazminattan düşülmediği ve davalıların tazminatın tamamından sorumlu tutulduğu; bu itibarla, davacı kurumun ölenin hak sahiplerine bağladığı dul ve yetim aylığı ile peşin sermaye değeri gelirinin, 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu gereğince rücuya tabi olmadığı, davacının yaptığı ödemeler için davalılara rücu hakkı bulunmadığı gözetilmeksizin ve İçtihadı Birleştirme Kararına da aykırı olarak hüküm tesisinin doğru görülmediği" gerekçesiyle karar bozulmuştur.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılama sonunda; davacı kurumun 5434 sayılı Emekli Sandığı Kanunu gereği yaptığı ödemelerin 06.03.1978 tarih, 1978/1 Esas- 1978/3 Karar sayılı İBK kararı gereği rücuya tabi olmadığı ve davacının davalılara rücu hakkının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince işlem yapılmış olmasına ilam başlığında iş mahkemesi sıfatıyla davaya bakıldığının yazılmasının maddi hatadan kaynaklandığının anlaşılmasına göre; davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA ve 492 sayılı Harçlar Yasasının 13/J maddesi uyarınca davacıdan harç alınmamasına, 27/01/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/23547, Karar No: 2013/21844, Tarih: 10.09.2013

**9. Hukuk Dairesi         2011/23547 E.  ,  2013/21844 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret alacağı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ile yıllık izin ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde taraflar avukatlarınca temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı isteminin özeti:

Davacı vekili, davacının davalı işverenlikte yurt dışı tır şoförü olarak çalıştığı, asgari ücret aldığı, ilk ay için 38 Euro, sonraki aylar için 46 Euro net ödeme yapıldığı, davacının yük ve tırdan sorumlu olduğu için, yurt dışına çıktığı tarihten itibaren gerek direksiyon başında, gerekse dinlenme sırasında güvenlik görevi nedeni ile işbaşında bulunduğu, davalı tarafından Avrupada geçerli bazı kurallara uymaksızın çalışmaya zorlanmasına rağmen davalının bu cezaları tanamayarak cezaları ücretinden kesitiği, davalının iş akdini feshedebilmek için baskılar yaptığı, nihayet son seferinde, davacının mazot sattığını iddia ederek iş aktini haksız feshettiğini ileri sürerek kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, ücret, yıllık izin ücreti, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarını istemiştir.

B)Davalı cevabının özeti:

Davalı vekili, davacının 10.07.2008 tarihinde izin dönüşü iş başı yapması gerektiği halde iş başı yapmadığı, 10- 11- 12.07.2008 tarihlerinde işe gelmediği için tutanak tutulduğu, 17.07.2008 tarihli ihtarname ile işe davet edildiği, ancak davacının davete icabet etmediği, iş akdinin bu nedenle sonlandırıldığı, davacının bu tür davranışları alışkanlık haline getirdiği, daha önce 20.07.2007 tarihinde yıllık izin dönüşünde işe gelmediği, 23.07.2007 tarihli ihtarname ile işe davet edildiği, bu tarihteki davete icabet ettiği, yine davacının 05.10.2007 ve 15.10.2007 tarihinde haber vermeden ve izin almadan işe gelmediği, yazılı uyarı verildiği ve savunmasının alındığı, bir keresinde de aracı alkollü kullandığı, yazılı uyarı yapıldığı ve savunmasının alındığı, dcının işe devam sorunu olan ve alkollü araç kullanacak kadar sorumsuz bir çalışan olduğu, davacının asgari ücret aldığı, yurt dışında kaldığı dönemlerde günlük 38- 46 EURO verildiğini, bunun konaklama ve yiyecek ihtiyacı için olduğu, davacının çalışma şekli noktasındaki iddiasının yerinde olmadığı, hafta tatillerinde, bayram ve genel tatil günleri de çalıştırıldığı iddiasının gerçek dışı ve hayatın olağan akışına aykırı olduğu, takometre kayıtlarına göre yasal sınırlar içinde çalışıldığının sabit olduğu, davacının yurt dışı şoförlüğü yaptığı ve yurt dışında hafta sonları yol yürüme yasağı bulunduğu, bu yasağın da çok sıkı bir şekilde uygulandığı, mübrez ihtirazi kayıtsız imzalı ücret bordrolarına

göre ücret, resmi tatil, hafta tatili, fazla mesai ve yıllık izin ücretlerinin tümünün ödendiğinin anlaşıldığı, davacının sürekli araç kullanmasının ve bekçiliğinin mümkün bulunmadığı, keza davacı gibi tüm şoförlerin ancak izin verilen yerlerde konaklayabildiği, bu konakladıkları yerlerde park yerleri olduğu ve bekçi ve görevli korumasının bulunduğu, bunların haricindeki yerlerde bekleme yapmanın ve konaklamanın fiilen mümkün olmadığı, araçların hepsinin uydu gözetiminde olduğu, konakladıkları yer, hız ve gittikleri güzergahın tamamen kontrol altında tutulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

C)Yerel Mahkeme kararının özeti:

Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davacının, 04.11.2004- 10.07.2008 tarihleri arasında çalıştığı, 10.07.2008 tarihinde iş akdinin haklı bir neden olmaksızın sona erdirildiği, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı, davacının, işyerinden haklı olarak çıkarıldığına dair yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığı, diğer taleplerin de sübut bulduğu gerekçesi ile kabulüne karar verilmiştir.

D)Temyiz:

Karar süresi içinde davacı vekili ve davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

E)Gerekçe:

1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının tüm ve davalının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Tanık ...'in ifadelerinden haksız şekilde mazot hırsızlığı ile suçlanan davacının iş aktini haklı nedenle feshettiği anlaşıldığından kıdem tazminatına mahkum edilmesi yerinde ise de ihbar tazminatına hak kazanmayacağı anlaşıldığından, ihbar tazminatı talebinin reddi yerine kabulü hatalıdır.

3- Yargıtay'ın kararlılık kazanmış uygulamasına göre yurt dışında sefer yapan tır şoförlerinin salt tanık deliline dayanarak fazla çalışma ücreti talep etmeleri mümkün değildir. Tanıkların anlatımları kendi çalışma saatleri ile ilgili olup, dava açan tır şoförü ile aynı seferde görev yapmamaları sebebi ile günlük çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri imkansızdır. Öte yandan uluslar arası tır şoförleri mesailerini kendileri belirledikleri gibi günlük tır kullanımı ile ilgiligünlük tır kullanımı ile ilgili sıkı trafik mevzuatına uymak zorundadırlar.

Avrupa ülkelerinde hafta tatili günlerinde tır trafiği yasak olduğu için Avrupa ülkelerine sefer yapan tır şoförleri için salt tanık beyanları ile hafta tatili çalışmalarının ispatı mümkün değildir.

Yurt dışına sefer yapan tır şoförlerinin fazla çalışma yaptıklarını ve hafta tatilinde çalıştıklarını yazılı delille ispatlamaları gerekir.

Tır şoförünün yurt dışında olduğu sırada bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının yazılı delil veya şahit beyanları ile ispatı mümkündür. Tanık beyanları ile kanıtlanan bu tür çalışmalarda pasaport ve benzeri yurda giriş çıkış kayıtları üzerinden inceleme yapılmalı ve işçinin yurt dışında olduğu süreye rastlayan bayram ve genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmelidir.

Tır şoförünün yurt dışında olduğu sırada bayram ve genel tatil günlerinde çalıştığının yazılı delil veya şahit beyanları ile ispatı mümkündür. Tanık beyanları ile kanıtlanan bu tür çalışmalarda pasaport ve benzeri yurda giriş çıkış kayıtları üzerinden inceleme yapılmalı ve işçinin yurt dışında olduğu süreye rastlayan bayram ve genel tatil günleri için hesaplamaya gidilmelidir.

Somut olayda, davacının çıktığı yurt dışı seferlere ilişkin takeometre kayıtları olduğu belirtilmektedir. Dosyadaki takeometre kayıtları hakkındaki bilirkişi raporunda “çalışma saatleri dışında yaptığı çalışmalar” ifadesinden ne kastedildiğinin anlaşılmadığı, hangi günlerde hangi saatler arasında çalıştığının, ara dinlenmelerinin ne kadar ve neye göre kabul edildiğinin açıklanmadığı, hangi günlerin hafta tatiline rastladığının ve hangi tarih aralıklarında kaçar gün hafta tatili ve genel tatil çalışması yapıldığının da belirtilmediği görülmektedir ve takeometre kayıtları hakkındaki bilirkişi raporunun bu hali ile denetime ve hüküm kurmaya elverişli değildir.

Yukarda açıklanan ilkelere göre denetime elverişli bir bilirkişi raporuna dayanmaksızın yazılı şekilde fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücretlerinin kabulüne karar verilmesi hatalıdır.

Mahkemece yapılacak iş, davacıya aidiyeti sabit olan takeometre kayıtları üzerinde açıklanan hususları da kapsayan ve denetime elverişli bir bilirkişi raporunun, konusunda uzman bir bilirkişiye hazırlattırılarak, fazla mesai ücreti, genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin buna göre belirlenmesi, takeometre kayıtları bulunmayan dönemin var ise o dönem için şahit beyanları ile ispatlanan genel tatil çalışmasının, davacının o dönemde yurt dışında olduğunu gösterir pasaport, yurda giriş- çıkış kayıtları gibi belgeler ile teyit edildikten sonra genel tatil ücretinin hesaplanmasıdır.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 10.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/477, Karar No: 2018/6780, Tarih: 05.11.2018

**11. Hukuk Dairesi         2017/477 E.  ,  2018/6780 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada ... 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14/07/2016 tarih ve 2014/802-2016/356 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacı ile davalı ... şirketi arasında ... nolu CMR Sigorta Poliçesi imzalandığını, 25/06/2014 tarihinde davacıya ait .../ ... plaka sayılı araç ile kiraz, 22/07/2014 tarihinde yine davacıya ait .../... plakalı araç ile donmuş balık yükünün taşınması esnasında taşımaya konu eşyanın hasara uğradığını, hasarın belgelendiğini, hasarın oluşmasında davacının kusurunun ve ihmalinin bulunmadığını, hasarın poliçe kapsamında olduğunu ileri sürerek 12.216,39 Euro'nun (dava tarihi itibariyle TL karşılığı 33.205,90 TL) olay tarihinden itibaren işleyecek en yüksek ticari faiz ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, dava konusu hasarın teminat dışında kaldığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre, taşınan emtiadaki hasarın nakliyeciden değil gönderen/ihracatçının yükleme ve istiflemedeki kusurundan kaynaklandığı, davalı ... Şirketi'nin, nakliyeciye yüklenecek bir kusur olmaması nedeniyle zarardan sorumluluğunun söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın, davalı ... şirketi yönünden husumet yokluğu nedeniyle reddine karar vermiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Dava, CMR sigorta (sorumluluk) sigorta sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkindir. Mahkemece, zarardan davacı nakliyecinin sorumlu olmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiş ise de, dava konusu poliçenin özel şartlar bölümünde yer alan 04.01 ve 04.02 maddeleri uyarınca, sigorta teminatı hukuki korumayı da içerecek şekilde düzenlenmiş olup 6102 sayılı ...’nın hukuki korumayı içeren sorumluluk sigortalarına ilişkin 1474. maddesi, sigortalı aleyhine bir istem ileri sürüldüğünde, isteme ilişkin makul giderlerin sigortacı tarafından karşılanacağını öngörmektedir. Bu durumda, sigortalının sorumluluğu bulunmasa dahi, bunun ortaya konulabilmesi için gereken masrafların sigorta teminatı kapsamında bulunduğunda kuşku yoktur.

Dosya kapsamı ve özellikle dosyada mevcut eksper raporu ile davacı sigortalının sigortacıdan talep yazısı uyarınca, sigorta örtüsü altındaki balık emtiasının varış yerinde alıcı tarafından soğuk zincirin kırıldığından bahisle önce reddedildiği, daha sonra sigortacı tarafından görevlendirilen eksperin de dahil olduğu bir dizi örnek alma, analiz vs. işlemler sonucunda kabulü cihetine gidildiği, soğuk zincirin emtianın bir kısmı için kırılmasına karşın alıcı tarafından kabulü için yapılan masrafların gönderici satıcıya faturalandığı ve bir örneğinin hasar dosyası içerisine de sunulduğu, davacı sigortalının işbu davadaki balık emtiasının taşınması ile ilgili olarak sigortacıdan talebinin gönderici tarafından kendisinden talep edilen işbu masraflara ilişkin olduğu anlaşılmaktadır.

Yargılama aşamasında ve verilen kararın gerekçesinde, davacının işbu masraflar konusundaki talebinin niteliği, yapılan masrafların sigortacıdan talep edilebilir olup olmadığı konusunda herhangi bir inceleme-değerlendirme cihetine gidilmemiş, ...’nın 1474. maddesi ve poliçe özel şartı çerçevesinde bir gerekçeye yer verilmemiş olması yerinde değildir. Bu nedenle, davacı vekilinin açıklanan yöndeki temyiz itirazının kabulüyle yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile yerel mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, ödediği peşin temyiz harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 05/11/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/487, Karar No: 2017/5206, Tarih: 03.05.2017

**2. Hukuk Dairesi         2016/487 E.  ,  2017/5206 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından hükmün tamamı yönünden; davacı kadın tarafından katılma yoluyla nafakaların artırım talebi hakkında karar verilmemesi, tedbir ve iştirak nafakalarının başlangıç tarihleri ile nafaka ve tazminatların miktarları yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadının, dava dilekçesinde talep ettiği yoksulluk ve iştirak nafakaları yönünden gelecek yıllara yönelik artırım talebi ile ilgili olumlu-olumsuz bir karar verilmemesi usul ve kanuna aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

3-Davacı kadın ve ortak çocuklar lehine dava tarihinden itibaren tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.

4-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre davacı kadın yararına takdir edilen yoksulluk nafakası fazladır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

5-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumlarına, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur derecelerine, paranın alım gücüne, ihlal edilen mevcut ve beklenen menfaatlerin kapsamına nazaran, davacı kadın yararına hükmolunan maddi tazminat çoktur. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50. ve devamı maddeleri hükmü nazara alınarak, daha uygun miktarda maddi tazminat (TMK m. 174/1) takdiri gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Temyiz edilen hükmün yukarıda (2.), (3.), (4.) ve (5.) bentlerde gösterilen sebeplerle BOZULMASINA, bozma kapsamı dışında kalan temyize konu diğer bölümlerinin ise yukarıda (1.) bentte gösterilen sebeple ONANMASINA, temyiz peşin harcının istek halinde yatıranlara geri verilmesine, işbu kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere oybirliğiyle karar verildi. 03.05.2017 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2022/7756, Karar No: 2023/245, Tarih: 17.01.2023

**12. Hukuk Dairesi         2022/7756 E.  ,  2023/245 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/2412 E. 2022/1424 K.

DAVA TARİHİ : 17.02.2021

HÜKÜM/KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul ... 17. İcra Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/96 E. 2021/133 K.

Taraflar arasındaki yetki itirazı şikayetinden dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; borçlunun adresinin Esenyurt İstanbul olduğunu, ödeme emrinin bu adreste tebliğ edildiğini, çekin keşide yerinin İstanbul olduğunu, borçlunun adresi itibariyle Büyükçekmece İcra Dairesinin yetkili olduğunu ileri sürerek icra dairesinin yetkisine itiraz ederek yetki itirazının kabulüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

II. CEVAP

Davalı tarafça cevap dilekçesinde takipte birden çok borçlu olduğunu ve diğer borçlunun adresi itibariyle yetkili icra dairesinde takip başlatıldığını ve davanın reddini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk derece mahkemesi, dava dışı diğer takip borçlusuna ödeme emrinin 03.03.2021 tarihinde tebliğ edildiği, icra mahkemesine başvuru tarihi itibariyle diğer borçlu hakkındaki takibin kesinleşmediği, çekin keşide yeri, muhatap banka ve borçlunun adresi itibariyle İstanbul İcra Dairesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetki itirazının kabulüne karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı vekili istinaf başvuru dilekçesinde; icra takibinin yetkili icra müdürlüğünde başlatılmış olmasına rağmen yerel mahkeme ilamını yanlış yorumlayarak yetki itirazını kabul ettiğini, davacı tarafın bu başvurusunun süre kazanmak, icra takibini sürüncemede bırakmak adına yaptığının açıkça anlaşılacağını, davacı keşidecinin adresinin her ne kadar Esenyurt'ta olsa da diğer borçlu (takibe konu çekte ciranta olan) Optivizyon Medikal Sağlık Malzemeleri Sanayi Dış Ticaret Limited Şirketi'nin adresinin Atatürk Mahallesi 3. Cad. No: 1 /1/6 Ataşehir/İstanbul olduğu anlaşıldığını, birden fazla yetkili adliyenin yani ... Adliyesinin de yetkili olduğunu, davacı tarafın yetki itirazının reddi yerine kabulüne karar verilmesinin hukuka aykırı olduğunu, bu nedenlerle ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasını talep etmiştir. Bu nedenle mahkemece verilen kararın kaldırılması talebi ile istinafa başvurmuştur.

C. Gerekçe ve Sonuç

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mahkemece verilen karara karşı davalı vekili tarafından sunulan istinaf dilekçesi ve kamu düzeni kapsamında yapılan inceleme neticesinde; İcra ve İflas Kanununun 50/1. maddesine göre para ve teminat borçlularına ilişkin icra takiplerinde yetkili icra dairesi HMK'nın 447/2 . maddesi atfı ile HMK'nın yetkiye dair hükümleri kıyas yolu ile uygulanmak suretiyle belirleneceği ve ayrıca, takip dayanağı olan akdin yapıldığı icra dairesinin de takipte yetkili olduğu, buna göre; çeke dayalı takip, genel yetkili yer olan borçlunun yerleşim yerindeki icra dairesinde (HMK'nun 6 md.) muhatap bankanın bulunduğu yer ödeme yeri sayıldığından buradaki icra dairesinde (HMK'nun 10 md.) ve ayrıca İİK'nın 50/1 maddesi uyarınca çekin keşide edildiği yerdeki icra dairesinde yapılabileceğinden somut olayda; çeke dayalı olarak itiraz eden borçluyla birlikte dava dışı borçlu Optivizyon Medikal Sağlık... Ltd. Şti aleyhine takip başlatıldığı, Optivizyon Medikal Sağlık... Ltd. Şti'nin adresi Ataşehir İstanbul olsa da, ödeme emrinin unvanı belirtilen şirkete 03/03/2021 tarihinde tebliğ edildiği, mevcut dava dosyası üzerinden icra mahkemesine başvuru tarihi itibariyle İstanbul ... İcra Dairesinin yetkisinin kesinleşmediği görüldüğünden HMK'nın 7.maddesinin uygulanamayacağı anlaşılmakta olup takip dayanağı çekin keşide yerinin İstanbul olduğu, muhatap bankanın Şekerbank Hadımköy Şubesi yolu olduğu ve itiraz eden borçlunun adresinin de Esenyurt İstanbul olduğu görülmektedir. İtiraz eden borçlunun icra mahkemesine başvurusunda, Büyükçekmece İcra Müdürlüğünün yetkili olduğunu belirterek icra dairesinin yetkisine itiraz ettiği, icra mahkemesince İstanbul İcra Dairesinin yetkili olduğu gerekçesiyle yetki itirazının kabulüne karar verildiği görülmekte ise de, takip dayanağı çekin keşide yeri itibariyle İstanbul İcra Dairesinin de yetkili olması, kamu düzenine ilişkin olmayan bu hususta alacaklı tarafından ileri sürülmüş açık bir istinaf sebebinin bulunmaması birlikte değerlendirildiğinde, ileri sürülen istinaf sebeplerine göre ilk derece mahkemesi kararı usul ve yasaya uygundur gerekçesi ile istinaf talebinin esastan reddine karar verilmesi gerektiği kanaatine varılarak belirtilen şekilde karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri