muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2006/15626, Karar No: 2006/17716, Tarih: 18.12.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/15626 E.  ,  2006/17716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk, ... 1. Sulh Hukuk ve ... 2. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; ... ...'ın ... ... Sk. ...-Konutaş B. Bolk No:5/10 ... Mah. ... adresinde oturduğunun anlaşılmasına göre, yetkili mahkeme ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18.12.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/3090, Karar No: 2016/4855, Tarih: 21.04.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/3090 E.  ,  2016/4855 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuştur.

Ret talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davalı vekili tarafından sunulan 02.10.2015 tarihli dilekçelerde özetle; "01.10.2015 tarihli oturumda gerekli araştırma ve incelemeyi yapmadan, sunulan ve ve sunulacak delilleri değerlendirmeden, avukatı savunma yaparken; "olsun Avukat bey bilirkişi raporu öyle diyebilir ancak kurumun zarara uğradığını düşünüyorum ek bilirkişi raporu alınmasına gerek yok" şeklinde beyanda bulunduğu, duruşmadan önce davacı vekilinin hâkimle beş dakika görüştüğü, verilecek karara karşı güvenini kaybettiği, davacının her söylediği zapta geçtiği halde davalı vekilin söylediklerinin zapta geçmemesi hâkimin tarafsızlığını kaybettiği kanaati uyandırdığı" gerekçesiyle reddi hâkim yoluna başvurmuşlardır.

Reddedilen hâkim tarafından, istemin reddi gerektiği yönünde görüş bildirilmesi üzerine, dosyayı inceleyen merci tarafından reddi hâkim talebinin reddine ilişkin verilen karar, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Hâkimin reddi için ileri sürülen sebepler işin esası yönünden temyiz sebebi olup, HMK’nın 36. maddesinde tanımı yapılan sebeplerden değildir. Açıklanan nedenlerle yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine 21/04/2016 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5203, Karar No: 2010/356, Tarih: 21.01.2010

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2009/5203 E.  ,  2010/356 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün davacı vekilince duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davacı vek. Av. ... gelmiş, diğer taraftan kimse gelmemiş olduğundan onun yokluğunda duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten ve temyiz dilekçesinin süresinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Dava, davacı tarafından davalının taşınmazına dökülen dolgu malzemesinin bedelinin tahsili istemine ilişkindir.

Davalı vekili, müvekkili ile davacı arasında değeri para ile ölçülebilecek bir ticari ilişki bulunmadığını, davacının dava dışı bir şirketin hafriyat işini üstlendiğini, çıkan hafriyatın Belediye’nin belirlediği döküm alanına götürülmeyerek müvekkilinin çalışma yaptığı alana döküldüğünü, davacının bu şekilde maliyeti ucuzlattığını, bu iş karşılığı davacıya hiçbir şekilde ödeme yapılmayacağının bildirildiğini, döküm işleminin davacının menfaatine olduğunu belirterek davanın reddini istemiştir.

Mahkemece ispat külfetinin davacıda olduğunu, davacının döküm işleminin ücret karşılığı yapıldığını kanıtlayamadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacının kamyonlarla davalının halen tır garajı olarak kullandığı sahaya dolgu malzemesi taşıdığı davalının da kabulündedir. Davacı yaptığı işin bedelini talep etmiş, davalı ise bu işlemin bedelsiz yapıldığını ve davacının hafriyatı daha uzak yere taşımaktan kurtularak fazla kazanç elde ettiğini savunmuştur.

Davalının tır garajının dolgu malzemesini davacının döktüğü hafriyattan sağladığından olayda davalının da menfaati bulunduğu gözetilerek yapılan iş nedeni ile makul bir miktara hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile ispatlanamayan davanın reddine karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, vekili Yargıtay duruşmasında hazır bulunan davacı yararına takdir edilen 750.00.-TL. duruşma vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, peşin harcın istek halinde iadesine, 21.01.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/270, Karar No: 2017/929, Tarih: 27.03.2017

**1. Ceza Dairesi         2017/270 E.  ,  2017/929 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Canavarca hisle öldürme

HÜKÜM : TCK.nun 82/1-b, 62/1. maddeleri uyarınca müebbet hapis cezası.

Mahalli mahkemece verilen hükmün 5271 sayılı CMK'nun 35/2, 260, 6284 sayılı Kanunun 2/1-d ve 20/2 maddeleri gözetilerek Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığına tebliği üzerine anılan kurum tarafından da temyiz edildiği anlaşılmakla, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ... hakkında maktul ...'ye yönelik kasten nitelikli öldürme suçundan açılan kamu davasında, 6284 sayılı Kanunun 2/1-d ve 20/2. maddeleri uyarınca Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığının bu suçun zarar göreni olduğu, bu sıfatının gereği olarak CMK'nun 233. ve 234. maddeleri gereğince kovuşturma evresinde sahip olduğu davaya katılma ve diğer haklarını kullanabilmesi için duruşmadan haberdar edilmesi gerektiği halde, usulen dava ve duruşmalar bildirilmeden, davaya katılma ve CMK'nun mağdur ve katılanlar için öngördüğü haklardan yararlanma olanağı sağlanmadan yargılamaya devam edilerek yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık müdafii ile suçtan zarar gören Aile ve Sosyal Politikalar Bakanlığı vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen, re'sen de temyize tabi olan hükmün öncelikle bu nedenle tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 27/03/2017 gününde oy biriliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/324, Karar No: 2020/1961, Tarih: 12.02.2020

**9. Hukuk Dairesi         2020/324 E.  ,  2020/1961 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada, davacı, T.C. ...'nın 09/04/2009 tarih ve 2009/14 sayılı iş kolu tespit kararının iptaline ve davalı işverene ait işyerlerinin İşkolları Tüzüğünün 23 sıra numaralı "Haberleşme" işkoluna girdiğinin tespitine ilişkin dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

Dosyadaki yazılara, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve kararın bozmaya uygun olmasına göre, yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, 12/02/2020 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5313, Karar No: 2013/6974, Tarih: 19.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/5313 E.  ,  2013/6974 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Tüketici Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan kredi kullandığını ancak farklı isimler altında ücret alındığını belirterek, kendisinden haksız yere tahsil edilen 2.691,72 TL nın yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, HMK.'nın 320.maddesi uyarınca dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiş; bu karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın davalı yararına BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan 45.30 TL temyiz harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8383, Karar No: 2020/6353, Tarih: 10.06.2020

**19. Ceza Dairesi         2019/8383 E.  ,  2020/6353 K.**

**"İçtihat Metni"**

2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'na aykırılık eyleminden dolayı kabahatli ... hakkında 108,00 Türk lirası idarî para cezası uygulanmasına dair Bolu Ceza İşlemleri Büro Amirliğinin 14/04/2018 tarihli ve MA 28364716 sayılı idarî para cezası karar tutanağına yönelik başvurunun reddine ilişkin Bursa 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 18/10/2018 tarihli ve 2018/4462 değişik iş sayılı kararı aleyhine Adalet Bakanlığının 04/02/2019 gün ve 16422 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren yazısı ekinde bulunan dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 14/02/2019 gün ve KYB-2019-15354 sayılı ihbarnamesi ile Dairemize verilmekle okundu.

Anılan ihbarnamede;

Bolu 3. Sulh Ceza Hakimliğince, kabahatlinin itiraz dilekçesinde idari para cezası karar tutanağının aksini ispatlayacak iddiaların yer almadığından bahisle idari para cezasına yapılan başvurunun reddine karar verilmiş ise de;

Dosya kapsamına göre; olay günü fahri trafik müfettişi tarafından kabahatlinin aracının geçiş güzergahına park edilmesi nedeniyle trafik kural ihlali tespit tutanağının tanzim edildiği, anılan tespit tutanağına istinaden trafik idari para cezası karar tutanağı düzenlendiği, fahri trafik müfettişi tarafından düzenlenen tutanakta ihlalin gerçekleştiği olay tarihinin 14/04/2018 Çarşamba olarak gösterildiği, ancak 14/04/2018 tarihinin Cumartesi gününe denk geldiği, ayrıca bahse konu tutanakta aracın markasının "Fiat Ford" olarak belirtilmesi karşısında Bolu Ceza İşlemleri Büro Amirliğinince düzenlenen tutanakta ise aracın markasının "Tofaş Fiat" ve cinsinin de "Sedan" olarak belirtildiği, bu kapsamda iki tutanak arasında çelişki bulunduğu ve kabahatlinin aracının olay günü Bursa ilinde olmadığına dair itirazının anılan çelişki de göz önünde bulundurulduğunda kabul edilebilir olduğu cihetle, kabahatli hakkında verilen bahse konu cezaya yönelik başvurunun kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediği gerekçesiyle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309.maddesi uyarınca anılan kararın kanun yararına bozulması isteminde bulunulmakla, gereği görüşülüp düşünüldü;

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma istemine dayanan ihbarname içeriği yerinde görüldüğünden, Bursa 3. Sulh Ceza Hakimliğinin 18/10/2018 tarihli ve 2018/4462 değişik iş sayılı kararının CMK’nin 309/4-d maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, muteriz hakkında Bolu Ceza İşlemleri Büro Amirliğinin 14/04/2018 tarihli ve MA 28364716 sayılı idarî para cezası karar tutanağı ile uygulanan 108,00 Türk lirası idarî para cezasının kaldırılmasına, 10/06/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/5081, Karar No: 2019/5136, Tarih: 14.03.2019

**18. Ceza Dairesi         2018/5081 E.  ,  2019/5136 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, görevi yaptırmamak için direnme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre, önceki hükmün suça sürüklenen çocuk lehine temyiz edilmiş olması ve bozma üzerine hükmolunan cezaların bozmaya konu olan cezalardan daha ağır olmaması karşısında tebliğnamedeki savunma hakkının kısıtlandığına; suç tarihinde 15-18 yaş grubunda bulunan suça sürüklenen çocuk yönünden, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanununun 35/1-3 maddesi gereğince sosyal inceleme raporu aldırılması, sosyal inceleme yaptırılmaması halinde ise bunun gerekçesinin kararda gösterilmesi gerektiği belirtilmiş ise de; suça sürüklenen çocuğun temyiz inceleme tarihi itibariyle 18 yaşını doldurmuş olduğu, belirtilen eksikliğin telafisinin suça sürüklenen çocuğun yaşı itibariyle imkansız bulunduğu ve dosyaya bir katkı sağlamayacağı anlaşıldığından tebliğnamedeki (2) no.lu bozma düşüncesine katılınmayarak ve taksitlendirme yapılırken uygulama maddesinin TCK'nın 52/4. maddesi yerine TCK'nın 52/2. maddesi olarak gösterilmesinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Suça sürüklenen çocuğa yükletilen hakaret ve görevi yaptırmamak için direnme eylemleriyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemlerin suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğinin Kanuna uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemlerin doğru olarak nitelendirildiği ve Kanunda öngörülen suç tiplerine uyduğu,

Cezaların Kanuni bağlamda uygulandığı,

Anlaşıldığından suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin ileri sürdüğü nedenler yerinde görülmemiş olmakla, tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA, 14/03/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/5430, Karar No: 2024/9135, Tarih: 28.10.2024

**9. Ceza Dairesi         2024/5430 E.  ,  2024/9135 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2023/755 E., 2024/230 K.

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Mahkûmiyet

TEMYİZ EDENLER : Katılan vekili, sanık müdafii

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

İlk Derece Mahkemesince bozma üzerine verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçunu işlediği iddiası ile açılan kamu davasında yapılan yargılama sonucunda, Eskişehir 5. Ağır Ceza Mahkemesince mevcut delillerin değerlendirilmesi neticesinde suç tarihinden sonra 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile yapılan değişikliklere göre sanığın lehine olduğu kabul edilen 6545 sayılı Kanun değişikliği öncesi beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı suçundan mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

A. Katılan Vekilinin Temyiz İsteği

Delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, sanığın daha fazla ceza alması gerektiğine ilişkindir.

B. Sanık Müdafiinin Temyiz İsteği

Tanık anlatımlarının görgüye dayalı olmadığına, sanığın ilk kez işe aldığı birine karşı bir eylemde bulunmasının hayatın olağan akışına uygun olmadığına, teşdit uygulamasının hatalı olduğuna, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE

Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun cezanın belirlenmesi başlıklı 61 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3 üncü maddesinin birinci fıkrasında ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alındığında cezanın teşdiden belirlenmesinin isabetli olduğu, dosya kapsamıyla örtüşen gerekçelerle takdiri indirim hükmünün uygulama dışı bırakılmasının yerinde olduğu anlaşıldığından hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle. Eskişehir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

IV. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle. Eskişehir 5. Ağır Ceza Mahkemesinin kararında katılan vekili ile sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Adli Tıp Kurumu Başkanlığı Adli Tıp 3. İhtisas Kurulunun 18.10.2024 tarih ve 2024/156713 Karar sayılı kararı uyarınca sanığın, metastik akciğer kanseri tanısının olduğu, ivedilikle onkolojik tedavisinin başlanması gerektiği, 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun'un 16/2. maddesi kapsamında değerlendirildiği, bu nedenle tedavisinin sağlanması amacıyla, başka suçtan hükümlü veya tutuklu değilse TAHLİYESİNE, sanık hakkında tahliyesinden sonra uygulanmak üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 109/3-a maddesi gereğince YURT DIŞINA ÇIKAMAMAK SURETİYLE ADLİ KONTROL TEDBİRİ UYGULANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

28.10.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4449, Karar No: 2020/1417, Tarih: 04.02.2020

**15. Ceza Dairesi         2018/4449 E.  ,  2020/1417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK 157/1, 62, 52/2-4, 53 maddeleri gereği mahkumiyet

Sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyetine ilişkin hüküm katılan vekili ve sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı dolandırıcılık suçunun 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaşma bürosuna tevdii edildiği ancak; uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede;

Katılan ... ve mağdur ...’un Ankara ili Bala ilçesinde hayvan yetiştiriciliği yaptıkları, Hatay Reyhanlı’da hayvan ticareti yapan ve kendisinin ... olarak tanıtan kişinin mağdur ...’a satılık hayvan fotoğraflarını internet yoluyla göndermesi üzerine katılan ... ve mağdur ...’un Reyhanlı ilçesine hayvan satın almak amacıyla geldikleri, burada katılan ve mağdurun temyiz dışı sanık ... , sanık ... ve açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen ..., ... , ... ile tanıştıkları, temyiz dışı sanık ...’in mağdur ve katılana Reyhanlı çevresindeki değişik ahırlarda hayvan gösterdiği, hayvanların nakillerinin kendi adlarına yapıp mağdur ve katılanın çiftliğine göndereceği yönünde ikna ederek katılan ...’tan 2.000 TL’si banka havalesi yoluyla 26.500 TL si ise elden teslim olmak üzere toplamda 28.500TL para aldığı, temyiz dışı sanık ...'in katılanı sürekli olarak oyaladığı, katılanın durumdan şüphelenmesi üzerine de daha sonra temyiz dışı sanık ...'in katılana sanık ...'dan teminat olması için senet almalarını söylediği, katılanın verdiği paraya karşılık sanık ...’dan 28.500 TL’lik senet aldığı, ancak aradan geçen süreye rağmen hayvanların teslim edilmediği, sanığın bu şekilde üzerine atılı suçu işlediği iddia olunan somut olayda; sanık savunması, katılan beyanı, banka dekontları ve tüm dosya kapsamından sanığın atılı suçu işlediğine ilişkin mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanığın suçun subut bulmadığına yönelik katılan vekilinin ise verilen cezanın asgari hadden uzaklaşılarak verilmesi gerektiğine yönelik temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA, 04/02/2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/7996, Karar No: 2007/8193, Tarih: 18.06.2007

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2007/7996 E.  ,  2007/8193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... 13. Sulh Hukuk ve ... Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; kısıtlanması istenen ...'ın ... İlçesi ... Köyü nüfusuna kayıtlı olup anne ve babasının öldüğü halen vasi adayı ...'nin de ikametgah adresi olan ... Mah. ... Sokak No:... .../... - ... adresinde oturduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 13. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 18.06.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.