muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/7729, Karar No: 2009/11083, Tarih: 01.07.2009

Mahkemece, çekişmeli taşınmazları özel orman statüsüne alma işleminin idarenin kamu hukuku alanında yaptığı düzenlemelere ilişkin olduğu, yapılan tüm işlemlerin İdare hukukundan kaynaklanan işlem ve eylem niteliği taşıdığı, bu tür işlem ve eylemlere karşı açılacak davaların idari yargının görev alanına girdiği, gerekçesi ile dava dilekçesinin görev nedeniyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı Bodrum Gayrimenkul Yatırım İnş. Tic. A.Ş. vekilince temyiz edilmiştir.

Dava, Hazine ve Orman Genel Müdürlüğünün taraf olduğu, orman ve arazi kadastrosuna itiraz davası sonucu, davacı kişilerin dayandığı, T. Sani 1298 (1882) tarih 17 nolu sicilden gelen T. Sani 1927 tarih 56 ve Eylül 1956 tarih 73 nolu 9935 dönüm (9.132.350 m2) yüzölçümlü tarla cinsli tapu kaydı kapsamında kaldığı ve orman sayılmayan yer olduğu belirlenerek, kadastro mahkemesinin 15.02.2002 tarihinde kesinleşen kararı ile kişiler adına özel mülk niteliğiyle tapuya tescil edilen taşınmazın, orman sayılan yer olmadığını saptayan, kesinleşen mahkeme kararı yokmuş gibi mülk sahiplerinin muvafakatı olmadan, ... ve Orman Bakanlığının “olur“u ile özel orman statüsüne alma işleminin iptali ile bu işlemle yapılan muarazanın ve el atmanın önlenmesine, özel orman "oluru" işleminin yasalara aykırı olduğunun tespiti ile iptaline ilişkindir.

Mahkemece dava konusu taşınmazlar hakkında kadastro işlemlerinin yapılıp bitirildiği, bundan sonra idari makamın taşınmaz hakkında yaptığı işlemlerin idari nitelikte bulunduğu, davaya bakma görevinin idari yargıya ait olduğu gerekçesiyle dava dilekçesinin görev yönünden reddine karar verilmiş ise de, mahkemenin bu kabulü dosya kapsamına uygun değildir.

Davacı şirket, dairede aynı gün incelemesi yapılan mahkemenin 2008/30 (Dairenin 2009/7729) sayılı dosyasında, Orman Yönetimi aleyhine açtığı davada; kesinleşen kadastro mahkemesi kararı ile özel mülk olarak tapuya tescil edilen taşınmaza Bakanlığın 13.08.2007 gün ve 13 numaralı “oluru” ile özel orman statüsü verilerek yaratılan muarazanın ve elatmanın önlenmesini, “özel orman oluru”nun yasalara aykırı olduğunun tespiti ile iptalini, mahkemenin 2008/255 (Dairenin 2009/8363) sayılı dosyasında da, Bakanlığın aynı oluru dayanak gösterilerek, dava konusu parsellerin tapu kayıtları üzerine “bu özel orman 6831 sayılı yasanın 3373 sayılı yasa ile değişik 52. madde hükmü gereğince parçalanıp satılamaz, mirasçılar arasında ifrazen taksim edilemez ve üzerine aynı madde hükmü dışında inşaat yapılamaz” şeklinde konulan şerhin iptalini istediği anlaşılmaktadır.

Dosya içindeki belgelerin incelenmesinde;

Dosya içindeki belgelerin incelenmesinde;

1- Dava konusu parsellerin geldisi olan 101 ada 39 sayılı parsel, taşınmazları davacı şirkete satan kişiler ile Orman Genel Müdürlüğü ve Hazine arasında kadastro mahkemesinde görülen arazi ve orman kadastrosuna itiraz davası sonucu verilen kararların birçok kere Yargıtayca bozulmasından sonra, kadastro mahkemesinin 10.10.2001 gün ve 2001/6-48 sayılı kararı ile 101 ada 39 sayılı parselin bu davaya konu olan 4.817.483 m2’lik bölümünün orman sayılmayan yer olduğu ve davacıların dayandığı T. Sani 1298 (1882) tarih 17 nolu sicilden gelen T. Sani 1927 tarih 56 ve Eylül 1956 tarih 73 nolu 9935 dönüm (9.132.350 m2) yüzölçümlü tapu kaydı kapsamında kaldığı belirlenerek, tapu kaydını haricen satın alan kişiler adına tesciline dair verilen karar 20. Hukuk Dairesinin 04.12.2001 gün ve 2001/9629-9436 sayılı kararı ile onanıp 15.03.2002 tarihinde kesinleşmesinden sonra bu bölüm ifraz edilerek davacılar adına 105 ada 338 parsel numarasıyla tescil edilmiş, daha sonra 31.12.2005 tarihinde 105 ada 338 sayılı parsel davacı şirkete satılmıştır. Orman Genel Müdürlüğünün H.Y.U.Y.’nın 445/2 ve 447. maddesi hükümlerine göre yargılamanın yenilenmesi istemiyle açtığı dava aynı mahkemenin 04.01.2006 gün 2004/263-1 sayılı ilamı ile ret edilmiş ve Orman Genel Müdürlüğünün 31.01.2006 gün 17 sayılı oluru ile temyiz talebinden vazgeçilmesi nedeniyle yargılamanın iadesi isteminin reddine dair kararı da kesinleşmiştir.

2- ... Orman İşletme Müdürlüğünün 24.03.2006 gün ve 1593 sayılı yazısı ile “kesinleşen mahkeme kararı gereğince orman dışı olduğuna karar verilen alan içinde kalan ve özel mülkiyete konu 105 ada 338 sayılı parselde planlama çalışması yapılmasında sakınca olmadığı”nın bildirilmesi üzerine, ilgili kuruluşlardan ön izinler alınmak suretiyle 338 sayılı parselin ... düzeni plan değişikliği Bakanlıkça yapılmış, Orman Bölge Müdürlüğünün 31.05.2006 gün 2990 ve ... Orman İşletme Müdürlüğünün 01.06.2006 gün 2660 sayılı emirleriyle Orman Kadastro Yönetmeliğinin 70. maddesi gereğince kurulan komisyon tarafından 29.01.2007 tarihinde düzenlenen tutanakla kesinleşen kadastro mahkemesinin 10.10.2001 gün 2001/6-48 sayılı kararı uygulanarak bu kararla orman olmadığı belirlenen alan, mahkeme karına ek krokideki koordinatlar esas alınarak orman kadastro haritasında gerekli düzeltme yapılarak 105 ada 338 sayılı parselin ifrazı ile oluşan davaya konu tüm parseller, orman kadastro sınırları dışına çıkartılmış, daha sonra ilgili kurumlardan alınan izinlerle uygulama ve imar planları yapılmış, 338 sayılı parsel bu uygulama sonucu birçok ada ve parseller ile imar yollarına ayrılarak davaya konu olan bu ifraz parselleri 03.04.2007 tarihinde yeniden davacı şirket adına tescil edilmiştir.

3- 23 Haziran 2000 tarihli Yangın Tutanağında belirtildiği gibi ... Serisi, Bozbüyükkaplan Dağı Devlet Ormanının 438, 439, 452, 453 ve 476 numaralı bölmelerinde davanın devamı sırasında, 18.06.2000 tarihinde çıkan orman yangınından sonra yangın gören alanların ağaçlandırılması sırasında, amenajman planında 478, 498, 503 ve 504 nolu bölmelerde olup, yangın sahasında bulunmayan dava konusu parsellerin bir kısmına Genel Müdürlükçe kızılçam fidanları dikilmek suretiyle ağaçlandırıldığından, Genel Müdürlük Mülkiyet Daire Başkanlığının 17.04.2006 gün 631 sayılı yazısı ile "dava konusu 105 ada 338 sayılı parsel hakkında ne gibi işlem yapılması gerektiği" Hukuk Müşavirliğinden sorulmuş, 1. Hukuk Müşavirliği tarafından 24.04.2006 gün 732 sayılı cevap yazısında dava konusu parselin geçirdiği hukuki aşamalar açıklandıktan sonra, "davanın devamı sırasında yönetimce 338 sayılı parselin kısmen ağaçlandırılması nedeniyle üzerinde halen kızılçam fidanları ve bozuk kızılçam ağaçları bulunduğu rapor edilmişse de, yargılamanın yenilenmesi yolu da dahil olmak üzere tüm hukuki yollar tüketilmiş olması nedeniyle taşınmazın mülkiyeti konusunda yapılacak herhangi bir işlemin bulunmadığının düşünüldüğünü, özel orman olarak değerlendirilmesi konusununda, kadastro ve mülkiyet dairesi başkanlığınca değerlendirilmesini" bildirmiştir.

4- Kadastro Mülkiyet Daire Başkanlığınca, Hukuk Müşavirliğinin yazısı yanlış değerlendirilmiş, Birinci Hukuk Müşavirliği yazısında, taşınmazın özel orman olmasının zorunlu olduğunun bildirildiğini düşünerek, Orman Bölge Müdürlüğüne gönderildiği, 09.06.2006 gün 938 sayılı yazıda “105 ada 338 sayılı parselin mülkiyeti konusunda yapılacak herhangi bir işlemin olmadığının düşünüldüğünü, 163.0 Ha. Kısmının özel orman olarak değerlendirilmesi gerektiği, başkaca bir tasarrufun mümkün olmadığı, mülk sahiplerine de tebliği ile Özel Ormanlarda ve Amme Müesseselerine Ait Ormanlarda Yapılacak İş ve İşlemler Hakkındaki Yönetmeliğin 5. maddesi gereğince özel orman oluruna esas Arazi İnceleme ve Değerlendirme Raporu düzenlenerek gönderilmesi” istenmiş ve görevlendirilen komisyon tarafından, daha önce idarece düzenlenen 26.02.2004 gün 7 sayılı inceleme tutanağı" esas alınarak, tapu malikinin muvafakatı alınmadan ve müracaatı olmadan yeniden 10.05.2007 tarihli "İnceleme ve Değerlendirme Raporu düzenlenmiş ve bu rapora dayanılarak 13.08.2007 gün 13 sayılı Bakanlık oluru ile, dava konusu parsellerin 106.8 Hektar bölümü özel orman statüsüne alınmıştır.

5- Sözü edilen Yönetmelik 25.04.2002 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmıştır.

Yönetmeliğin 4/e maddesi hükmüne göre 5. maddede anılan İnceleme ve Değerlendirme Raporunun düzenlenebilmesi için, özel orman sahiplerinin müracaatı gerekmektedir. Yönetmeliğin 5. maddesi hükmüne göre özel ormanlar üç şekilde tesis edilir.

a) Bakanlık oluru ile

b) Mahkeme kararı ile

c) 6831 Sayılı Yasanın 7. ve Orman Kadastro Yönetmeliğinin 28. maddesi gereğince yapılacak özel orman kadastrosu ile,

5- Sözü edilen Yönetmelik 25.04.2002 tarihli Resmi Gazetede yayınlanmıştır.

Yönetmeliğin 4/e maddesi hükmüne göre 5. maddede anılan İnceleme ve Değerlendirme Raporunun düzenlenebilmesi için, özel orman sahiplerinin müracaatı gerekmektedir. Yönetmeliğin 5. maddesi hükmüne göre özel ormanlar üç şekilde tesis edilir.

a) Bakanlık oluru ile

b) Mahkeme kararı ile

c) 6831 Sayılı Yasanın 7. ve Orman Kadastro Yönetmeliğinin 28. maddesi gereğince yapılacak özel orman kadastrosu ile,

Yönetmeliğin 4/e ve 5. maddelerinin birlikte değerlendirilmesinde, özel orman sahiplerinin, yani tapu maliklerinin müracaatı olmadan ve onların muvafakatı olmadan Bakanlık Oluruna Esas İnceleme ve Değerlendirme Raporu düzenlenemez sonucuna ulaşılır.

6- Hazine ve Orman Yönetiminin taraf olduğu ve tüm yargı yollarından geçerek kesinleşen, kadastro mahkemesinin 10.10.2001 gün 2001/6-48 sayılı kararı ile dava konusu parsellerin orman sayılmayan yer olarak niteliği belirlendiğine göre, bundan sonra bu yerlerin özel orman sayılması mümkün değildir. Çünkü mahkeme kararı ile, taşınmazların hem Devlet Ormanı, hem de özel orman olmadığı belirlenmiştir. Anayasanın 138. maddesi hükmüne göre “yasama ve yürütme organları ile idare, mahkeme kararlarına uymak zorundadır; bu organlar ve idare, mahkeme kararlarını hiçbir suretle değiştiremez ve bunların yerine getirilmesini geciktiremez.” Orman Yönetimi ve Hazinenin taraf olduğu dava sonucu, dava konusu parsellerin orman sayılmayan yer olduğuna ilişkin kesinleşmiş mahkeme kararı idareyi bağlar. Anayasa Mahkemesinin 02.06.1989 gün ile 1989/36-24 sayılı ve yine 19.10.1990 gün 1989/36-24 sayılı Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kararı ile H.G.K.'nun 09.04.2003 gün 2003/20-266-285 sayılı kararında belirtildiği gibi sonradan çıkartılacak bir yasa hükmüyle dahi kesin hüküm değiştirilemez. Mahkeme kararına uymamak veya etkisiz hale getirmek ceza yasasına göre suç oluşturur.

Kadastro mahkemesindeki davanın devamı sırasında komşu devlet ormanında 18.06.2000 tarihinde çıkan yangın sonucu yanan devlet ormanlarının ağaçlandırılması sırasında devlete ait yer olduğu düşünülerek yanlışlıkla dava konusu taşınmazlar üzerine kızılçam fidanlarının dikilmiş olması, bu yerlerin özel orman sayılmasını gerektirmez.

7- Türk Medeni Yasasının 683. maddesi hükmüne göre “Bir şeye ... olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir.

7- Türk Medeni Yasasının 683. maddesi hükmüne göre “Bir şeye ... olan kimse, hukuk düzeninin sınırları içinde, o şey üzerinde dilediği gibi kullanma, yararlanma ve tasarrufta bulunma yetkisine sahiptir.

..., malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir.” İşte davacı şirket, Medeni Yasanın bu madde hükmüne göre, mahkemenin 2008/30 (Dairenin 2009/7729) sayılı dosyasında 13.08.2007 gün 13 nolu özel orman oluru ile yaratılan muarazanın ve elatmanın önlenmesini ve olur işleminin yasalara aykırı olduğunun tespiti ile iptalini ve yine 2008/255 (Dairenin 2009/8363) sayılı dosyasında da, özel orman oluru ve Genel Müdürlüğün 20.08.2007 gün 946 Orman İşletme Müdürlüğünün 16.01.2008 gün 284 sayılı yazısı dayanak gösterilerek tapu kayıtları üzerine 25.01.2008 gün 995 yevmiye numarasıyla konulan “özel orman şerhinin” silinmesini istemektedir.

8- 3402 Sayılı Yasa hükümlerine göre görev yapan arazi ve 6831 Sayılı Yasa hükümlerine göre görev yapan orman 4342 Sayılı Yasa hükümlerine göre çalışan mera komisyonları 2981 Sayılı Yasa uygulaması ve 2859 sayılı paftaların yenilenmesi işlemlerini arazi taplulaştırması işlemlerini yapan komisyonlarının tümü ile 3402 Sayılı Yasanın 41. maddesi hükmüne göre, teknik hataları düzeltilmesi işlerini yapan kadastro müdürlüğü idari kuruluşlardır. Bu komisyonların kuruluşunu ve görevlerini belirleyen idari kuruluşlara mülkiyet hakkını belirleme görevi verilmiş olduğundan, yaptıkları işlemler adli yargının denetimine tabi tutulmuştur. Sözü edilen "özel orman oluru" ile bir hak belirlenmiş ve taşınmazların tapu kaydı üzerine özel orman şerhi konularak davacı şirketin mülkiyet ... kısıtlanarak, hem fiilen, hem de H.G.K.’nun 27.02.2008 gün ve 2008/1-178-211 sayılı kararında belirtildiği gibi, kararın infazından kaynaklanan hukuksal bir muaraza ve elatma yaratılmıştır. Davacı, bu karara uymaması durumunda, her an 6831 Sayılı Yasada öngörülen yaptırımlarla karşı karşıya kalacaktır. Taşınmazların orman sayılmadığını belirleyen kesin hükme karşın özel orman oluru ile davacının mülkiyet ... kısıtlanmıştır. Taraflar arasında görülen dava sonucu kesin hüküm haline gelen kararla taşınmazların Devlet Ormanı ve özel orman sayılmayan yer olduğu belirlenmiştir. Orman Bakanlığı ve Orman Genel Müdürlüğü, taşınmazlar üzerine idare tarafından ağaç dikildiği ve sonradan orman niteliğini kazandığı gerekçesiyle, mahkeme kararını değiştirecek şekilde idari tasarrufta bulunamaz ve davacıyı idari yargıya başvurmaya zorlayamaz.

9- 25 Nisan 2002 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Yönetmelik hükümlerine göre üç hektardan büyük ve özel mülk olarak kişiler adına tapuda kayıtlı olan orman sayılmayan arazi, tapu sahiplerinin müracaatı üzerine düzenlenecek Arazi İnceleme ve Değerlendirme Raporuna dayanılarak sonucu alınacak Bakanlık oluru ile özel orman statüsüne alınabilir. Yukarıda belirtildiği gibi, somut olayda özel orman olurunun yasal dayanağı bulunmamaktadır.

Bakanlık oluruna esas alınan "İnceleme ve Değerlendirme Raporu" mal sahibinin muvafakatı alınmadan ve müracaatları olmadan düzenlendiğinden yapılan işlem yok hükmündedir ve H.G.K. 05.06.1985 gün 816/562 ve 1. H.D.’nin 31.05.2001 gün 6100/6659 sayılı kararlarında belirtildiği gibi davalı İdarenin eylemi yasa ve yönetmeliklerden kaynaklanan bir yetkiye dayanmadığından haksız fiil niteliğini taşımaktadır. Yine H.G.K.'nun 03.06.2009 gün 2009/20-147-231 sayılı kararı ile de, Kadastro Müdürlüğnün yaptığı askı ilanının iptaline ilişkin davalarında adli yargıda görülmesi kabul edilmiştir.

Davacı kesin hüküm ve mülkiyet hakkına dayanarak muarazanın ve elatmanın önlenmesini ve tapu kaydına konulan özel orman şerhinin iptalini istemektedir. Mülkiyet hakkına dayanılarak bu tür isteklerle açılan davalara, Türk Medeni Yasası hükümleri uygulanacağından, davanın adliye mahkemelerinde görülmesi gerekir. Yürürlükteki yasalarımız idare mahkemelerine, muarazanın ve elatmanın önlenmesi ile tapu kaydındaki şerhin silinmesi konusundaki uyuşmazlıkları karara bağlama görevi vermemiştir. Diğer taraftan 20. Hukuk Dairesinin 21.06.2005 gün ve 2005/5040-8165 sayılı ve diğer birçok kararlarında kabul edilen ilkelere göre Bakanlığın özel orman oluru, mülkiyet hakkını doğrudan ilgilendirmesi nedeniyle adli yargının denetimine tabidir.

O halde, öncelikle davacı şirketin aynı taşınmazlar hakkında, Orman Genel Müdürlüğü aleyhine açtığı 2008/30 ve 2008/255 sayılı dava dosyaları H.Y.U.Y.'nın 45. Maddesi gereğince birleştirilmesinden sonra davanın esasına girilerek, yukarıda açıklanan ilkeler gözönünde bulundurularak davanın karara bağlanması gerekirken, uyuşmazlığın idari yargıda görülmesi gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; davacı Bodrum Gayrimenkul Yatırım İnş. Tic. A.Ş. Temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde yatırana iadesine 01/07/2009 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/9751, Karar No: 2011/14143, Tarih: 27.09.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/9751 E.  ,  2011/14143 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Edirne Aile Mahkemesi

TARİHİ :17.2.2010
Yargıtay — Esas No: 2015/19825, Karar No: 2017/11429, Tarih: 11.04.2017

**4. Ceza Dairesi         2015/19825 E.  ,  2017/11429 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Yerel mahkemece kendisine herhangi bir yükümlülük yüklenmeyen ve denetim süresi içerisinde kasıtlı suç işleyen sanık hakkında, önceki hükmün aynen açıklanması ile yetinilmesi gerekirken, yeniden değerlendirme sonucu, açıklanması geri bırakılan hükümdeki hapis cezalarının adli para cezalarına çevrilmesi suretiyle CMK'nın 231/11. maddesine aykırı davranılmış ise de, aleyhe temyiz olmadığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Ancak;

1-Sanığın, müştekilere ayrı ayrı gönderdiği mesajlarda yer alan “ ...Isparta başınıza yıkılır, bir telefonla dünyanızı başınıza yıkarım..”, “ bir daha ailemi rahatsız etmeyin, size dünyayı dar ederim" şeklindeki sözlerin, TCK'nın 106/1. maddesinin 2. cümlesi kapsamındaki sair tehdit suçunu oluşturduğu, mağdurların şikayetlerinden vazgeçtiği ve sanığın da vazgeçmeleri kabul ettiği anlaşıldığından, düşme kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, aynı madde ve fıkranın birinci cümlesine göre mahkumiyet kararı verilmesi,

2-Kabule göre de;

02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma hükümleri yeniden düzenlenmiş ve sanığa isnat edilen TCK’nın 106/1. maddesi kapsamındaki tehdit suçunun uzlaştırma kapsamında bulunduğu anlaşılmış olmakla, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 2 ve 7. maddeleri de gözetilerek, uzlaştırma işlemi uygulanarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun bu kapsamda tekrar değerlendirilip belirlenmesinde zorunluluk bulunması;

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeksizin HÜKÜMLERİN 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 11 /04/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/2230, Karar No: 2014/13567, Tarih: 02.12.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/2230 E.  ,  2014/13567 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde nitelikli cinsel saldırı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 02.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/9521, Karar No: 2013/1003, Tarih: 04.02.2013

**17. Hukuk Dairesi         2012/9521 E.  ,  2013/1003 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkillerinin maliki ve sürücüsü olduğu aracın, davalıların maliki, sürücüsü ve trafik sigortacısı olduğu aracın neden olduğu kaza sonucu hasarlandığını, müvekkili sürücü ...'in yaralandığını, kazanın meydana gelmesinde davalı sürücünün tam kusurlu olduğunu iddia ederek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 8.000 TL hasar bedeli ile 1.000 TL diğer zararlar olmak üzere toplam 9.000 TL tazminatın kaza tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline ... verilmesini talep etmiştir.

Davalılar, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan deliller ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, kazanın oluşumunda davalı sürücünün kusursuz olduğu gerekçesiyle davanın reddine verilmiş; hüküm, davacılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

Mahkemece hükme dayanak yapılan bilirkişi raporunda, davalı sürücü ...'nun kazanın meydana gelmesinde kusurunun bulunmadığı belirtilmiştir. ..., kaza sonrası tanzim edilen kaza tespit tutanağında, davalı sürücünün kullandığı aracın seyir esnasında stop ettirildiği, tekrar çalıştırmak istenildiğinde çalıştırılamadığı, bunun üzerine davalı sürücünün vurdurma usulü ile aracı çalıştırmak istediği ancak aracın çalışmadığı, yol üzerinde duran araca aynı istikamette seyreden aracın arkadan çarptığı belirtilmiş

ve kazanın oluşumunda davalı sürücünün tamamen kusurlu olduğu tespit edilmiştir. Kaza tespit tutanakları, aksi ispatlanıncaya kadar geçerli belgelerdendir. Kaldı ki, kaza sonrası alınan beyanlarda, davalı sürücü ve aracında yolcu olarak bulunan tanıklar, aracın sürücü ... Arıduru kullanımında ve seyir halinde iken stop ettiğini, sürücünün aracı yolun sağ şeridine getirdiğini, burada beklemeye başladıklarını, sonra sürücü koltuğuna davalı ...'nun geçtiğini, aracı çalıştırmak için uğraştığını, aracın çalışmadığını, bu esnada arkadan gelen çekicinin araçlarına arkadan çarptığını beyan etmişlerdir. Bu beyanlar dikkate alındığında, davalının sürücüsü olduğu aracın hiçbir güvenlik önlemi alınmadan, emniyetli bölgeye çekilmeden arızalı şekilde yol üzerinde bulunduğu, davalı sürücünün duran aracı çalıştırmaya uğraşırken aynı istikamette seyreden aracın arkadan çarpması sonucu kazanın meydana geldiği anlaşılmakla davalı sürücünün tamamen kusursuz olduğunu belirten bilirkişi raporunun dosya kapsamına uygun olmadığı görülmüştür.

Bu durumda mahkemece, İTÜ veya ... Müdürlüğü Fen Heyeti gibi kurumlardan seçilecek uzman bilirkişi kurulundan kusur dağılımına ilişkin gerekçeli rapor alınarak sonucuna göre ... verilmesi gerekirken eksik incelemeye dayalı yazılı şekilde hüküm kurulması isabetli görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacılar vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacılara geri verilmesine 4.2.2013 gününde oybirliğiyle ... verildi.