muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/4390, Karar No: 2022/5882, Tarih: 12.05.2022

9. Sözleşmenin belirli süreli olarak yapılıp yapılamayacağı, sözleşmenin sona ermesi nedeniyle işçinin hak kazanacağı tazminatlar, fazla çalışma, yıllık izin, işverence yapılan uygulama ve ödemelerin niteliği, zamanaşımı gibi hususlar 5718 sayılı Kanun'un 27 nci maddesi uyarınca tayin edilen hukuka göre değerlendirilmelidir. Hafta tatili, dinî ve millî bayram günleri ve ücretlerini düzenleyen hükümler, doğrudan uygulanan kuraldır; ancak uygulama alanına giren iş ilişkilerine uygulanır. Örneğin tamamen yurt dışında ifa edilen bir iş ilişkisinde, dinî ve millî bayram günleri Türk hukukuna göre belirlenemez (AYGÜL, s. 528; ERDOĞAN, Ersin/ERDOĞAN, Canan, “Türkiye’den Yurt Dışına Götürülen İşçiler Hakkında Yargıtay Kararının Değerlendirilmesi”, İş Hukuku ve Sosyal Güvenlik Hukuku Dergisi, C. 13, 2016, S. 50, s. 971-972).

10. Somut uyuşmazlıkta; davacı işçi davalıların Rusya'da bulunan şantiyelerinde çalıştığını, ücretinin Amerikan doları olarak ödendiğini ileri sürerek ödenmeyen işçilik alacaklarının hüküm altına alınmasını istemiş; davalı işverenler ise, davacının ancak çalıştığı ülke mevzuatında öngörülen haklardan faydalanabileceğini, dava konusu alacakların çalışılan ülke mevzuatına göre değerlendirilmesi gerektiğini savunmuştur. İlk Derece Mahkemesince, davalıların yabancı hukukun uygulanmasına dair savunmaları değerlendirilmeksizin yargılama sonuçlandırılmıştır. Davalıların istinaf başvurusu da, dosyaya sadece 15.12.2011- 15.06.2012 tarihleri arasındaki dönem için iş sözleşmesi sunulduğu, tüm çalışma dönemi yönünden Rusya hukuku uygulanacağına dair sözleşme bulunmadığı, bu hâlde Türk hukukunun uygulanmasının yerinde olduğu gerekçesiyle reddedilmiş ise de varılan sonuç dosya kapsamına uygun düşmemiştir.

11. Dosya kapsamına göre davacı işçi 24.05.2009 - 26.05.2016 tarihleri arası davalıların Rusya'da bulunan işyerinde çalışmış olup 15.12.2011-15.06.2012dönemini kapsayan yurt dışı iş sözleşmesinin 18 inci maddesi “İşveren ile işçi arasında ister bu iş sözleşmesinde isterse bu sözleşmede belirtilmeyen iş ilişkilerinden doğan ihtilaflarda "işveren " ile birlikte "işveren vekili" de sorumludur. İhtilaf durumunda çalışılan ülkenin idari ve adli makamları yetkilidir. Ancak, işverenin ad ve hesabına Kurumca işlem yapılması halinde kurumun sorumluluğunun olmayacağını taraflar kabul eder.” şeklinde düzenlenmiştir. Ayrıca sözleşmenin tarafların iş ilişkisindeki hak ve yükümlükleri, çalışma süresi, fazla çalışma, hafta tatili ve genel tatil ücreti alacaklarına ilişkin maddelerinde çalışılan ülke mevzuatının uygulanacağı ifade edilmektedir. Sözleşmenin 16 ncı maddesinde de anlaşmazlık durumlarında sözleşme maddelerinde çalışılan ülke mevzuatının geçerli olduğunun belirtildiği hususlardaki ihtilafların çözümünde öncelikle çalışılan ülke mevzuatının uygulanacağının ifade edildiği anlaşılmaktadır. Yurt dışı iş sözleşmesi, 15.12.2011-15.06.2012 tarihleri arasındaki dönemi kapsayacak şekilde düzenlenmiş ise de davacının...kayıtlarında görünen yurda giriş ve çıkış tarihleri arasındaki makul süreler dikkate alındığında, 15.06.2012 tarihinden sonraki dönem yönünden de aynı sözleşme hükümleri kapsamında çalışmasına devam ettiği açıktır. Bu hâlde davacının iş sözleşmesinin düzenlendiği 15.12.2011 tarihinden sonraki hizmet dönemi için taraflar arasında hukuk seçimi anlaşmasının bulunduğunun kabul edilmesi gerekmektedir. Davacı, davalıların Rusya’da bulunan projelerinde çalışmış olduğundan mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı Rusya olduğu sabittir.

12. Tüm bu hususlar dikkate alındığında, 5718 sayılı Kanun’un 27 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca davacının 15.12.2011-26.05.2016 tarihleri arasında Rusya'daki çalışma süresi yönünden taraflar arasında bir hukuk seçimi anlaşması bulunduğu kabul edilerek ilgili dönemde Rusya hukukunun uygulanması gerekmektedir. Hâl böyle olunca, gerekirse Rusya hukukunda uzman bir bilirkişiden de rapor alınmak suretiyle, dava konusu uyuşmazlık bakımından değerlendirme yapılması ve dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde çalışılan tüm dönem için Türk hukukuna göre değerlendirme yapılıp karar verilmesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalılar vekillerinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgililere iadesine,

12.05.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5739, Karar No: 2021/7577, Tarih: 21.10.2021

**2. Hukuk Dairesi         2021/5739 E.  ,  2021/7577 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda bölge adliye mahkemesi hukuk dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı Arif Arıtürk vekili Av. ...’nın dosya içerisinde bulunan vekaletnamesi genel vekaletnamedir. Açıkça yetki verilmemiş ise vekil, kişiye sıkı sıkıya bağlı haklarla ilgili davaları açamaz ve takip edemez (HMK m. 74). TMK'nin 301. maddesine göre, evlilik haricinde doğan çocukla baba arasındaki soybağı hakim hükmüyle kurulabilir. Bunu sağlayan dava ise babalık davasıdır. Babalık davası, kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Buna göre; Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 74. maddesi gereğince adı geçen davalı vekilinden babalık davasını takip edebilmesi için özel yetkiyi içeren vekaletname istenmesi, bu süre içinde vekaletname verilmemesi halinde asıla kararın tebliği ile, asıl tarafından temyiz veya temyizden feragat dilekçesi verilmesi halinde dilekçe eklendikten, sonra gönderilmek üzere iadesine karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle dosyanın ilgili bölge adliye mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 21.10.2021 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/2491, Karar No: 2014/6564, Tarih: 27.03.2014

**1. Hukuk Dairesi         2014/2491 E.  ,  2014/6564 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ELMADAĞ SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/04/2013

NUMARASI : 2013/18-2013/155

Taraflar arasında görülen tapu kaydının düzeltilmesi davası sonunda, yerel mahkemece davanın, kabulüne ilişkin olarak verilen karar davalı tarafından yasal süre içerisinde temyiz edilmiş olmakla dosya incelendi, Tetkik Hakimi raporu okundu, açıklamaları dinlendi, gereği görüşülüp düşünüldü;

-KARAR-

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davacı; 912, 1656, 1091 ve 1938 parsel sayılı taşınmazların miras bırakan annesi Ş.. A..'a, 1203 parsel sayılı taşınmazın ise hem annesi hem de miras bırakan babası M. A.'a ait olduğunu, ancak aile lakapları ''Hotoğlu'' olduğu ve bu şekilde tanındıkları için anılan taşınmazların sicil kaydında hatalı olarak soyadlarının ''Hot'' olarak yazıldığını, öte yandan babasının baba adı olan ''Halit'' isminin yazılmayarak ''Şerife kocası'' olarak geçtiğini ileri sürerek anılan kayıtların nüfus kayıtlarına uygun olarak düzeltilmesi istekli eldeki davayı açmıştır.

Mahkemece, davacının iddialarının sabit olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiştir.

Bilindiği üzere; taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Bu davalar, taşınmazın aynına ilişkin bulunduğundan 6100 sayılı HMK’nin 12. maddesi uyarınca taşınmazın bulunduğu yer mahkemesinde açılır.

Tapuda kayıt düzeltilmesi davasını, tapu maliki ile mirasçıları açabilir. Bunun yanı sıra 01.01.2002 tarihinde yürürlüğe giren Türk Medeni Kanununun 702. maddesinin son fıkrası gereğince ortaklardan her birinin topluluğa giren hakların korunmasını sağlayabileceği ve bu korumadan bütün ortakların yararlanabileceği öngörüldüğünden elbirliği mülkiyetinde, ortaklardan her hangi biri de tek başına tapuda murisin kimlik bilgileri ilgili olarak düzeltme isteyebilir. Ayrıca bu davaların, bir başka dava nedeniyle verilen yetkiye dayanılarak açılması da mümkündür. Böyle bir yetki verildiğinde yetkiye dayanarak dava açan kişinin aktif dava ehliyeti vardır.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1- Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2- Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının bulunup bulunmadığı araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenmelidir.

3- Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

4- İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5- Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında; mahkemece yapılan araştırma ve incelemenin hükme elverişli ve yeterli olduğu söylenemez.

Şöyle ki özellikle; çekişmeye konu taşınmazların kadastro tutanaklarında ''Arıcı oğlu Hamdullah'ın 1916 senesinde karısız ölümü ile mirasını kızları Ayşe, Şerife ve Hatice'ye terkettiği'' belirtilerek tespitlerin yapıldığı, eksiğin tamamlanması yoluyla getirtilen nüfus kayıtlarından davacının kök miras bırakanı ''H.. Ş..'nın'' Hatice ve Ayşe adında çocuklarının bulunmadığı görüldüğü halde bu farklılık üzerinde durulmadığı, ilgili nüfus müdürlüğünden kök muris H.. Ş..'nın ''Hatice ve Ayşe '' adında başka yer nüfusuna kayıtlı çocuklarının bulunup bulunmadığının sorulmadığı, bu konuda tanıkların beyanlarının alınmadığı, kadastro tespit bilirkişilerinin yaşayıp yaşamadıkları tespit edilerek bilgilerine başvurulmadığı, çekişmeye konu taşınmazları, özellikle kerpiç ev, ahır ve samanlık vasıflı 1938 nolu parseli kimin hangi tarihten beri ne şekilde tasarruf ettiğinin araştırılmadığı, öte yandan; yine kadastro tutanaklarında kök muris Hamdullah'ın ''Arıcı oğlu'' olduğu belirtildiği ve tanık olarak beyanı alınan B. K.'nin; köylerinde Arıcıoğlu lakaplı aile bulunduğunu bildirdiği halde anılan aile ile kayıt maliklerinin ilgi ve akrabalıklarının araştırılmadığı, diğer taraftan; taşınmazlar Ankara, Çankaya kadastro bölgesi içerisinde tespit gördükleri halde, Ankara il, ilçe ve köy nüfusuna kayıtlı ''Hamdullah kızı Ş.H. ve M. H.'' adında şahıs veya şahısların kayıtlarının bulunup bulunmadığının ilgili nüfus müdürlüğünden sorulmadığı görülmektedir.

O halde; yukarıda değinilen ilkeler ve olgular çerçevesinde araştırma ve inceleme yapılarak çekişmeye konu taşınmazların maliklerinin davacının miras bırakanları ''Halit oğlu M. A. ile Hamdullah kızı Ş.. A.. '' olup olmadığının duraksamaya yer bırakmayacak şekilde saptanması ve hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı olduğu üzere karar verilmiş olması doğru değildir.

Davalı vekilinin temyiz itirazları belirtilen nedenlerle yerindedir. Kabulüyle hükmün (6100 sayılı Yasanın geçici 3.maddesi yollaması ile) 1086 sayılı HUMK'un 428.maddesi gereğince BOZULMASINA, 27.03.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/21518, Karar No: 2014/17714, Tarih: 28.10.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/21518 E.  ,  2014/17714 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

O Yer Cumhuriyet Savcısının temyiz dilekçesi içeriğine göre sanık hakkındaki hükmü lehe temyiz ettiği belirlenerek yapılan incelemede;

Suç tarihi ve suça konu eşyanın niteliğine göre, sanığın 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. maddesi uyarınca cezalandırılması gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm tesisi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

1-Hapis cezasından çevrili adli para cezasının, günlüğünün 20 TL üzerinden hesaplanması esnasında uygulama maddesi olan TCK.nun 50/1-a madde ve fıkrasının gösterilmemesi,

2-5237 sayılı TCK'da cezaların içtima ettirilmesi düzenlenmediğinden sanık hakkında 5607 sayılı yasa uyarınca doğrudan verilen adli para cezası ile hapis cezasından çevrilen adli para cezasının içtima ettirilmeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Sanık hakkında tayin olunan adli para cezalarının taksitle tahsiline karar verilirken, 5237 sayılı TCK'nun 52/4. maddesi hükmüne aykırı olarak ve infazda tereddüt oluşturacak şekilde taksit aralığının karar yerinde gösterilmemesi,

4-Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen ve katılma hakkı bulunmayan Gümrük İdaresi'nin davaya katılan olarak kabul edilip lehine vekalet ücretine hükmolunması,

Yasaya aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa’nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine ilişkin bentte yer alan “52/2” ibaresinden sonra gelmek üzere "50/1-a ve " ibaresinin hükme eklenmesi, “Netice olarak sanığın, 4.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ilişkin bendin çıkartılması, taksitlendirmeye ilişkin bentlerde yer alan “20 eşit taksitle” ibaresinin “birer ay ara ile 20 eşit taksitle” şeklinde değiştirilmesi, hükmün vekalet ücretine ilişkin fıkranın çıkartılması ve diğer hususların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 28.10.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/7717, Karar No: 2016/7701, Tarih: 17.10.2016

**15. Ceza Dairesi         2014/7717 E.  ,  2016/7701 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : Sanıklar hakkında TCK'nın 157/1, 52/2-4, 53 maddeleri ile mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan sanıklar ... ve ... hakkında mahkumiyetlerine ilişkin verilen hükümler, sanıklar müdafiileri tarafından yasal süresi içerisinde temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... ve ... Şirketinin resmi sahibi olan sanık ...'ün katılanları telefon ile arayarak ... Gümrüğünde 6 tır bakır olduğunu, 2 tırını satmak istediği, bu şekilde....'dan olan 47.500 TL alacaklarının bu şekilde hesaplarından düşüleceğini belirttiği, bu doğrultuda sanık ... isimli şahsın .... iline giderek katılanlar ile buluştuğu ve 40 ton ( 2 tır) bakır karşılığında 380 milyara anlaştıkları,... adlı şahsında katılanları telefonla arayarak ... adlı sanığın malı katılanlara teslim edeceğini sorumluluğun ...'e ait olduğunu katılanlara söylediği, bunun üzerine katılanların ....İlçesine geldikleri, ... isimli sanığın katılanları ... Sınır kapısına götürerek burada anlaşmaya konu malları ...'dan çıkartacak olan ... isimli sanık ile görüştürdüğü, sanık ...'ın anlaşmaya konu bakırların gümrükte olmadığını, halen... sınırları içerisinde olduğunu, paraları yetmediği için ve ...'dan malı getirmek için 45000 dolar kapora vermeleri gerektiğini söylediği, katılanların ise tanık ... huzurunda söz konusu parayı sanık ...'a teslim ettikleri sanık ...'ın anlaşmaya konu malı aynı gün gümrükten çekip 2 saat içinde katılanlara getireceğini söyleyerek katılanların yanından ayrıldığı ancak sanıkların herhangi bir şekilde katılanlara herhangi bir mal teslim etmediği gibi o paraları da iade etmediği, şeklinde gerçekleşen sanığın eylemi hakkında mahkemece verilen mahkumiyet hükmünde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 17/10/2016 tarihinde oy birliği ile karar verilmiştir.
Yargıtay — Esas No: 2017/6848, Karar No: 2017/18399, Tarih: 16.11.2017

**9. Hukuk Dairesi         2017/6848 E.  ,  2017/18399 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İŞ MAHKEMESİ

DAVA : Davacı, ihbar tazminatı ile devamsızlık nedeniyle şirketin uğradığı 6.432,77 TL zararın ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hüküm süresi içinde davacı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı işveren vekili, davalının, davacı şirkette 3 yılı aşkın bir süredir çalıştığını, feshi ihbar sürelerine uymayarak noter kanalıyla gönderdiği 08/08/2011 tarihli istifaname ile istifa ettiğini bildirdiğini, aralarındaki iş sözleşmesine göre çalışması gereken 56 gün ihbar süresi olduğunu, davacı şirketin rotasyon gereği davalıyı .... bölgesinde görevlendirdiğini, ilk etapta bu görevlendirmeyi kabul ettiğini, daha sonra da çalışamayacağını şifahen bildirdiğini, ayrıca davalının 18-22/08/2011 tarihleri arasında işe gelmediğini, bununla ilgili tutanaklar tutulduğunu, davacı şirketin davalı tarafa ihbar önelleri kadar çalışması için noter kanalıyla 23/08/2011 tarihinde ihtarname gönderdiğini, davalı tarafın herhangi bir bildirimde bulunmaması üzerine iş akdinin yasanın 25/II maddesi gereğince feshedildiğini iddia ederek; 932,23 TL ihbar tazminatı ve davacı şirketin fesih nedeniyle uğradığı 6.432,77 TL zararın ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, 2011 yılı Temmuz ayı 3. haftasından itibaren işyerinde uygulanan mobbing ve fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi ve çalışma bölgesinin de merkez .... bölgesinden ... bölgesine aktarılmaya çalışılması sebebiyle işverene verdiği dilekçe ile işten ayrılacağını bildirdiğini, istifasının işleme konmaması üzerine noter kanalıyla 08/08/2011 tarihli istifa mektubu gönderdiğini, çalışmasına devam ederken 18/08/2011 tarihinde şirket yetkilisi tarafından çağrıldığını ve işyerini terk etmesi istenmesi üzerine işyerini terk ettiğini, haklı nedenlerle derhal fesih hakkının kanunen doğduğunu ağır hakaret ve küfürlere maruz kalmasından sonra ihbar önelinin beklenmesinin söz konusu olamayacağını, davacının hiçbir kazanç kaybına uğramadığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi, belgelerden ve mahkemenin kabulünden davalı işçinin haklı neden göstermeksizin davacı işyerinden istifaen ayrıldığı, istifadan sonra kısa bir süre daha çalıştığı ancak, ihbar süresinin tamamında çalışmadığı, işyerini terk ettiği anlaşılmaktadır.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosyadaki bilgi, belgelerden ve mahkemenin kabulünden davalı işçinin haklı neden göstermeksizin davacı işyerinden istifaen ayrıldığı, istifadan sonra kısa bir süre daha çalıştığı ancak, ihbar süresinin tamamında çalışmadığı, işyerini terk ettiği anlaşılmaktadır.

Mahkemenin davacının talep ettiği ihbar tazminatını ret için oluşturduğu davalı işçinin işyerinden ayrılma sebebinin önel içerisinde yaşadığı tartışma esnasında uğradığı hakaret şeklindeki gerekçesi sadece davalının savunmasına dayalı olup, bu hususta savunma dışında hiçbir delil yoktur. Savunma dışında başkaca delil olmadığına göre, davalı işçinin önel içinde hakarete uğradığı için işi terk ettiği şeklindeki savunmasına itibar edilemez. Sonuç itibariyle davalı işçi, haklı neden bildirmeksizin istifaen ayrıldığı işyerinde çalışmaya devam ederken, önel süresi dolmadan yine haklı bir nedene dayandığını kanıtlamaksızın ayrıldığından davacı işverenin ihbar tazminatı talebinin kabulü yerine varsayıma dayalı yazılı gerekçe ile reddi hatalıdır.

F) SONUÇ:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 16.11.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.