muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/16576, Karar No: 2013/15121, Tarih: 05.12.2013

**9. Ceza Dairesi         2013/16576 E.  ,  2013/15121 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi

Suç : Silahlı terör örgütünün propagandasını yapma

Hüküm : 6352 sayılı Kanunun geçici 1/1. maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesine

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin karar anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde olup CMK'nın 223/1. maddesinde sayılan hüküm niteliğindeki kararlardan olmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, gereğinin itiraz merciince yerine getirilmek üzere dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/28508, Karar No: 2015/25480, Tarih: 04.09.2015

**13. Hukuk Dairesi         2015/28508 E.  ,  2015/25480 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi (Tüketici Mahkemesi Sıfatıyla)

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalı bankadan konut kredisi kullandığını, kendisinden kredi-dosya masrafı alı altında 5.136 TL kesinti yapıldığını ileri sürerek yapılan bu kesintinin davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, dosya üzerinden karar verilerek davanın kabulüne karar verilmiş; karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1.Savunma hakkı Anayasanın 36.maddesinde güvence altına alındığı gibi, karar tarihinde yürürlükte bulunan HMK.nun 27.maddesi hükmüne göre de, davanın tarafları, müdahiller ve yargılamanın diğer ilgilileri, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakkına sahip olup, başka bir anlatımla, davalıya savunma hakkını kullanma olanağı verilmeden hüküm kurulamaz. HMK.'nın 320/1.maddesinde "mahkeme mümkün olan hallerde tarafları duruşmaya davet etmeden dosya üzerinden karar vereceği" belirtilmişse de bunun ancak ön inceleme aşamasında ve "mümkün olan hallerde" olduğu belirtilmek suretiyle yasanın uygulama alanı dar bir çerçeve ile belirlenmiştir. HMK'nın 27.maddesinde belirtildiği üzere davanın taraflarının, kendi hakları ile bağlantılı olarak hukuki dinlenilme hakları mevcut olup, bu hak çerçevesinde tarafların açıklama ve ispat hakkını kullanabilmeleri gerekmektedir. Hukuki dinlenilme hakkının usul hukukundaki bir diğer yansıması ise, HMK madde 297/ 1-c bendinde yer almış olup buna göre, mahkemelerin gerekçeli kararlarında, tarafların iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesi ile sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebeplerin belirtilmesi gerektiği vurgulanmaktadır. Hal böyle olunca, tarafların hukuki dinlenilme hakkı bağlamında ilk derece mahkemesince duruşma yapılması kural olup, mahkemece tarafların iddia ve savunmalarının toplanarak duruşma açılması ve tarafların açıklamaları dinlenildikten sonra sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken dosya üzerinde karar verilmesi hatalı olup, bozmayı gerektirir.

2.Bozma nedenine göre, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenle kararın BOZULMASINA, 2.bentte açıklanan nedenle, davalının sair temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-2 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04.09.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21638, Karar No: 2015/15867, Tarih: 07.09.2015

**21. Hukuk Dairesi         2014/21638 E.  ,  2015/15867 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul 21. İş Mahkemesi

TARİHİ : 01/07/2014

NUMARASI : 2013/366-2014/491

Davacı, 28/05/2013 tarihinden itibaren emekliliğe hak kazandığının tespitiyle aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı gerektirici nedenlere göre davalı Kurumun aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Dava, davacının 15/09/1994-04/10/2000 tarihleri arası vergi borçlanması yaptığı 2178 günün sigortalılık süresine sayılarak 23/05/2013 tarihi itibariyle yaşlılık aylığı almaya hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, davacının 23/05/2013 tarihi itibariyle kısmi emekliliğe hak kazandığının tespitine karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağı,1479 sayılı yasanın 4447 sayılı Yasa'nın 28. maddesi ile değişen 35. maddesinde düzenlenmiştir. Anılan maddenin son bendinde sigortalının kısmi yaşlılık aylığından yararlanabilmek için kadın ise 60 yaş erkek ise 62 yaşını yaşını doldurmaları ve 15 tam yıl prim ödeme şartını gerçekleşmesini aramaktadır. Ancak 25.8.1999 tarih, 4447 sayılı Yasanın 39. maddesi ile kısmi yaşlılık aylığı bağlanma koşulları yeniden düzenlenmiş, kısmi yaşlılık aylığı yönünden " Bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce sigortalı olanlardan 15 tam yıl prim ödeme süresi ile kadın ise 50, erkek ise 55 yaşını dolduranlara ve bu kanunun yürürlüğe girdiği tarihi takip eden ay başından itibaren kademeli olarak 15 yılını doldurduğu tarihler gözetilerek kadın ve erkek için ayrı ayrı yaş şartı düzenlenerek kısmi aylık şartları düzenlenmiştir.

Somut olayda, davacı, 23/05/2013 tarihinde tahsis talebinde bulunmuş olup, davacıya 01/06/2013 tarihinden itibaren yaşlılık aylığının bağlanması gerektiğinin tespitine karar verilmesi gerekirken yaşlılık aylığının başlangıç tarihinin 23/05/2013 olduğuna karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

Ne var ki, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden H.U.M.K.’nun 438/7. maddesi uyarınca hüküm bozulmamalı düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenlerle hüküm fıkrasının ( 2.) bendinin tümüylü silinerek yerine, "davacıya 01/06/2013 tarihi itibariyle kısmi yaşlılık aylığı bağlanması gerektiğinin tespitine" rakam ve sözcüklerinin yazılmasına ve hükmün bu düzeltilmiş şekli ile ONANMASINA, 07/09/2015 gününde oybirliğiyle ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/14582, Karar No: 2014/15428, Tarih: 07.11.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/14582 E.  ,  2014/15428 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesi ve ...Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, kısıtlı adayına vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, yapılan kolluk araştırmasından kısıtlı adayının dedesi ile birlikte ... Mahallesi ... Sokak ... adresinde bulunduğunun anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince ...1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 07.11.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/9901, Karar No: 2018/7782, Tarih: 22.05.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/9901 E.  ,  2018/7782 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇLAR : Hakaret, yaralama

HÜKÜMLER : Hükmün açıklanmasının geri bırakılması, beraat

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1- a) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, ...'ye yönelik yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına karşı, yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun bu doğrultuda değerlendirilmesinin gerekli bulunduğu,

b) Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, katılan ...'a yönelik bir suç iddiasıyla verilmiş beraat kararı bulunmadığı,

Anlaşıldığından, katılan ... vekili ile suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin, tebliğnameye kısmen uygun olarak, temyiz davası istekleri hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,

2-Suça sürüklenen çocuk ... hakkında, ...'a yönelik hakaret suçundan kurulan beraat hükmünün temyiz incelemesine gelince;

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,

Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan ... vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak, TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 22/05/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2427, Karar No: 2015/4408, Tarih: 23.06.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/2427 E.  ,  2015/4408 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın müşteki ...'in Demirkapı Caddesi üzerinde bulunan işyeri önünde teşhir amacıyla bulunan tezgahtan bir adet bayan eşarbı çaldığının anlaşılması karşısında sanığın eylemine uyan TCK nın 141/1. maddesi uyarınca mahkumiyeti yerine aynı yasanın 142/1-b maddesi ile uygulama yapılmak suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2-5237 Sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, mağdur ...'in işyeri önünde bulunan tezgahtan 15,00 TL değerinde bir adet eşarp, mağdur ...'ın işyerinden değer tespiti yaptırılmayan ancak piyasadaki satım fiyatı tespit edilebilecek olan 1 adet emitasyon küpe ile 2 adet nazar boncuğu, mağdur ...'nın işyerinden toplamda 30,00 TL değerinde olan 3 adet kazak, mağdur ...'in işyerinden toplamda 30,00 TL değerinde olan 3 adet gömlek çaldığı; mağdur ...'un işyerinden ise toplamda 16,00 TL değerinde olan bayan çamaşırını elindeki poşete koyup, uzaklaşmaya başladığı sırada güvenlik güçleri tarafından yakalandığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Sanık hakkında müştekilere yönelik hırsızlık suçlarından neticeten hükmolunan 6 ay 20 gün süreli hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK’nun 50/1-f maddesine göre, kamuya yararlı bir işte çalıştırma tedbirine çevrilmesi sırasında anılan madde uyarınca sanığa gönüllü olup olmadığı sorulmadan yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'un temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 23.6.2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5517, Karar No: 2011/6217, Tarih: 24.10.2011

**1. Ceza Dairesi         2011/5517 E.  ,  2011/6217 K.**

**"İçtihat Metni"**

TEBLİĞNAME : 1-B/2011/167018

MAHKEMESİ :(BAKIRKÖY) Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ VE NO :24.03.2009 -339/54

SUÇ :Kasten öldürme

A.. K..'i kasten öldürmekten sanık C.. Ö..'ın yapılan yargılanması sonunda: Hükümlülüğüne ilişkin (BAKIRKÖY) Dokuzuncu Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 24.03.2009 gün ve 339/54 sayılı hüküm resen temyize tabi olmakla beraber Yargıtay’ca incelenmesi sanık müdafi tarafından da istenilmiş olduğundan dava dosyası C.Başsavcılığından tebliğname ile Dairemize gönderilmekle: incelendi ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

TÜRK MİLLETİ ADINA

1- Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 10.02.2004 tarih ve 4-296/27 sayılı kararı gereğince kısa kararda yargılama giderinin miktarı gösterilmemiş ise de, sanıktan alınmasına karar verildiği ve gerekçeli kararda denetime olanak sağlayacak şekilde yargılama giderleri ayrıntılı olarak gösterildiğinden, kısa karardaki eksiklik, mahallinde düzeltilebilir görülerek bozma nedeni yapılmamıştır.

2- Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde suç niteliği tayin, takdire ilişen cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri ve bozma nedenleri dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunmaya yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Oluşa, kabule ve dosya içeriğine göre; maktul ile aynı şirkette tır şoförlüğü yapan sanığın, olay akşamı garaj odasında arkadaşlarıyla televizyon izlediği sırada maktulün alkollü bir şekilde yanlarına geldiği, sanığa küfür ederek televizyonu dışarı attığı, masa ve ısıtıcıyı tekmeleyerek ortalığı dağıttığı, tanıkların tutup sakinleştirmeye çalıştıkları, maktulün kendine ait araca giderek bir şeyler aradığı, sanığın da kendi tır kamyonuna bindiği, maktulün birkaç dakika sonra taşla sanığın kamyonuna vurarak küfür edip dışarı çağırdığı, sanığın inmesi üzerine ona vurmaya çalıştığı, sanığın da bıçakla maktulün göğsüne bir kez vurarak öldürdüğü olayda; haksız tahrik nedeniyle 12 yıldan 18 yıla kadar hapis cezası öngören 5237 sayılı TCK’nun 29. maddesi uygulanırken, maktulden kaynaklanan haksız fiilin ulaştığı boyut dikkate alınarak, alt ve üst sınırlar arasında makul bir ceza tayini yerine, yazılı şekilde 18 yıl hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayini,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, re'sen de incelemeye tabi hükmün tebliğnamedeki düşünce gibi BOZULMASINA, 24.10.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/19790, Karar No: 2017/14877, Tarih: 21.12.2017

**8. Ceza Dairesi         2017/19790 E.  ,  2017/14877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hükümlü veya tutuklunun kaçması

HÜKÜM : Hükümlülük

Gereği görüşülüp düşünüldü:

TCK.nun 292. maddesinde düzenlenen suçun oluşabilmesi için sanığın, tutuklu veya hükümlü statüsünde olması, tutuk evinden, ceza infaz kurumundan veya gözetimi altında bulunduğu görevlilerin elinden kaçmasının gerektiği, somut olayda; hakkında kesinleşmiş mahkumiyet hükmü nedeniyle yakalama kararı bulunan sanığın kolluk güçlerince yakalandığı, işlemler için Cumhuriyet Başsavcılığına getirildiği, araçtan indiği esnada kaçtığı, sanığın gözetim altında bulunduğu nazara alındığında yüklenen suçun unsurları itibariyle oluştuğu anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre sanığın, bir nedene dayanmayan temyiz itirazı yerinde görülmediğinden reddiyle hükmün ONANMASINA, 21.12.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2011/21944, Karar No: 2012/21996, Tarih: 31.10.2012

**4. Ceza Dairesi         2011/21944 E.  ,  2012/21996 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

5271 sayılı CMK’nın 231/6-c bendinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının koşullarından biri de "suçun işlenmesiyle mağdurun veya kamunun uğradığı zararın, aynen iade, suçtan önceki hale getirme veya tazmin suretiyle tamamen giderilmesi" olarak öngörülmüştür. Anılan kanun maddesinde öngörülen "zarar" kavramı mağdur ya da kamuya verilen maddi, ölçülebilir somut zararı kapsamaktadır. 5237 sayılı TCK’nın 184. maddesinde düzenlenen imar kirliliğine neden olma suçunda, aynı maddenin beşinci fıkrasına göre failin, ruhsatsız ya da ruhsata aykırı olarak yaptığı veya yaptırdığı binayı imar planına ve ruhsatına uygun hale getirmesi halinde açılmış olan kamu davası düşecek olup, hükmolunan ceza bütün sonuçlarıyla ortadan kalkacağından hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi mümkün olmayacaktır. TCK’nın 184. maddesinde tanımlanan suçun işlenmesi ile kamuya doğrudan maddi bir zarar verildiği kanıtlanmadığından CMK’nın 231.maddesinin uygulama olanağı 6.fıkrada gösterilen objektif ve sübjektif şartlar değerlendirilerek belirlenmelidir.

Yargılamaya konu somut olayda; sabıkasız olan, yargılama sürecindeki davranışları olumlu bulunarak hakkında takdiri indirim maddesi uygulanan ve yeniden suç işlemeyeceği kanaatine varılarak hükmolunan hapis cezası ertelenen sanık hakkında "TCK'nın 184/5 maddesinde kişinin ruhsata aykırı olarak yaptığı veya yaptırdığı binayı imar planına ve ruhsatına uygun hale getirmesi halinde mahkum olduğu cezanın karşılığı olan suçun bütün sonuçlarının ortadan kalkmasına karar verilir şeklinde düzenleme yapıldığı bu durumun özel olarak düzenlendiği açıkça belli olduğundan sanık hakkında 231/5 ve müteakip maddelerinin uygulanmasının doğru olmayacağı" şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ve sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 31/10/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/377, Karar No: 2012/6115, Tarih: 08.03.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/377 E.  ,  2012/6115 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:SULH HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 1000 TL (ıslah ile 6579 TL) tazminatın faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacı vekili dilekçesinde; davacının 130 Ada, 165 ve 166 nolu parselin maliki olduğunu, davalı şirketin davacının köyünde baraj yapımı sırasında kanalların açılması için zaman zaman dinamit vs. kullanarak patlatma yaptığını, sözkonusu tesisin yapım çalışmaları nedeni ile açılan su kanalının yapımı sırasında kamulaştırma kapsamı dışında kalan ve davacı tarafından kullanılan taşınmazda kazı, dökülen taş ve moloz ile taşınmazın tahrip olduğunu ve kısmen kullanılamaz hale geldiğini belirterek uğranılan zarardan dolayı fazlaya ilişkin hakkını saklı tutarak 1000 TL (ıslah ile 6579 TL) tahsilini talep etmiştir. Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda ve taleple bağlı kalınarak 6.579 TL tazminatın 01.02.2010 tarihinden itibaren yasal faiziyle davalıdan tahsiline hükmedilmiştir.HUMK'nun 4.maddesi gereğince, dava edilen alacağın son kısmı olmadığı ve alacağın tamamı da ihtilaflı bulunduğu takdirde alacağın tamamı gözönünde tutularak mahkemenin görevli olup olmadığının öncelikle saptanması gerekir.Dava konusu olayda; hükme esas alınan bilirkişi raporunda, sürüklenen taş ve molozların ... Çayı yatağını doldurmasıyla çayın çıkış yönü değişerek dava konusu taşınmazların içinden aktığı ve zarar verdiği, taşınmazların verimli toprak tabakasını aşındırması sonucu tarımsal özelliklerini kaybettikleri, tekrar kullanılmaları mümkün olmadığından zarar tesbitinde taşınmazların tamamının ve mütemmim cüzlerin değerinin dikkate alınacağı açıklanarak, zararın 25.472.63 TL olduğu belirlenmiştir. Bilirkişilerce belirlenen bu bedel dava tarihi itibariyle 01.01.2010 tarihinden itibaren geçirli olan 7.210 TL'lık Sulh Hukuk Mahkemesi görev sınırını geçmektedir.Dava değeri itibariyle mahkemece görev yönü incelenmeden esası ile ilgili hüküm tesisi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.