muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/18495, Karar No: 2014/23952, Tarih: 08.07.2014

**13. Ceza Dairesi         2013/18495 E.  ,  2014/23952 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 6 - 2011/318377

MAHKEMESİ : Salihli 2. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 08/09/2011

NUMARASI : 2011/258 (E) ve 2011/300 (K)

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; atılı suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın, müştekinin pazar arabasına asılı olan, içinde 4,00 TL değerinde peynir bulunan poşetini çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; sanığın, müştekinin pazar arabasına asılı olan, içinde 4,00 TL değerinde peynir bulunan poşetini çaldığının anlaşılması karşısında, sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-1.6.2011 tarihli yakalama tutanağına göre, olay günü saat 16.00 sıralarında pazar yerinde devriye görevi yapmakta olan polis memurunun sanığı, müştekinin pazar arabasına asılı bulunan poşetini çalarken görmesi üzerine olaya hemen müdahale ederek kaçma fırsatı bulamayan sanığı olay yerinden henüz uzaklaşamadan yakaladığının anlaşılması karşısında meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı dikkate alınarak teşebbüs aşamasında kalan suç nedeniyle daha fazla oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden asgari oranda indirim yapılması suretiyle yazılı şekilde karar verilmesi,

3-Bu dava sebebiyle yapılan 14,25 TL davetiye giderinin 6352 sayılı yasanın 100. maddesi ile CMK'nın 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık Z.. U..'un temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 08.07.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/968, Karar No: 2008/9432, Tarih: 14.10.2008

**(Kapatılan)19. Hukuk Dairesi         2008/968 E.  ,  2008/9432 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit -istirdat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkilinin davalıya borçlu olmadığı halde,davalının aleyhine giriştiği icra takibine süresinde itiraz edememesi nedeniyle ... icra tehdidi altında dosya borcunu ödemek zorunda kaldığını ... sürerek takipten dolayı borçlu olunmadığının tespitine, davalıya ödenen 7.651.51 YTL’nin faiziyle istirdadına, %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, davacının dava dışı ...’nın aboneliğinden ayrı hat geçirerek alabalık yetiştirme tesisi ve lokantasında kaçak elektrik kullandığını, icra takibinin kesinleştiğini beyan ederek davanın reddini savunmuş, %40 kötüniyet tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece davacının dava dışı annesi Pakize ...’ın elektrik abonesi olduğu meskenden hat geçirerek ticari amaçlı balık yetiştirme tesisinde ve lokantasında kullandığı elektrikten dolayı müştereken ve müteselsilen sorumlu olduğu ve davanın kanıtlanamadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, 14.10.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/6562, Karar No: 2009/6992, Tarih: 14.09.2009

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2009/6562 E.  ,  2009/6992 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Vek.Av. ...

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, kamulaştırma bedelinin tespiti ve taşınmaz malın idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 23.03.2009 tarihli geri çevirme kararının gereğinin eksik olarak yerine getirildiği anlaşılmaktadır. Bu nedenle somut emsalin (3051 sayılı parselin) 12.3.2007 tarihindeki belediyenin cadde, sokak itibariyle belirlediği emlak vergisine esas m2 değerinin Belediye Başkanlığından sorulması ve istenilen hususun yerine getirildiğinin mahkeme hakimi tarafından bizzat denetlenmesinden sonra iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.09.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4215, Karar No: 2018/877, Tarih: 12.02.2018

**6. Ceza Dairesi         2015/4215 E.  ,  2018/877 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Yağmaya Kalkışma, 6136 Sayılı Kanuna Muhalefet

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... hakkında yağmaya kalkışma suçundan kurulan hükümlerin incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140-2015/85 sayılı iptal kararının TCK'nın 53. maddesinin uygulanması yönünden infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmekle yapılan incelemede;

Dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, uyulan bozmaya, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5271 sayılı Yasanın 150. maddesi uyarınca, sanıkların savunmalarını yapmak üzere zorunlu savunman görevlendirilmesi nedeniyle, savunmanlara ödenen avukatlık ücretinin, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı biçimde, sanıklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilmesi,

2-Yargılama giderinin tahsil şeklinin gösterilmemesi,

3-Katılan ...'nın sanık ...'ten şikayetçi olup, sanık ...'dan şikayetçi olmadığı, katılma talebinin de Sanık ...'e yönelik olarak kabul edildiği, bu bağlamda sanık ...'ın vekalet ücretinden sorumlu olamayacağının gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... ve savunmanı ile sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi yollamasıyla CMUK'nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından "zorunlu savunman ücreti"nin alınmasına ilişkin bölümün çıkartılması, yargılama giderleri ile ilgili kısma "Sebebiyet verdikleri yargılama giderinin sanıklardan payları oranında ayrı ayrı alınmasına" tümcesinin eklenmesi, katılana vekalet ücreti verilmesi ile ilgili kısımdan "sanıklardan alınarak" bölümünün çıkarılarak, yerine "sanık ...'ten alınarak" ibaresinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Suçun işlendiği 06.08.2005 tarihi ile inceleme tarihi arasında sanık hakkında uygulanan 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesinde öngörülen cezanın tür ve süresine göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde yazılı 12 yıllık sürenin geçmiş bulunması,

II-Sanık ... hakkında 6136 sayılı Kanuna aykırılık suçundan kurulan hükmün incelemesine gelince;

Suçun işlendiği 06.08.2005 tarihi ile inceleme tarihi arasında sanık hakkında uygulanan 6136 sayılı Kanunun 13/1. maddesinde öngörülen cezanın tür ve süresine göre 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e, 67/4. maddelerinde yazılı 12 yıllık sürenin geçmiş bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları ve tebliğnamedeki düşünce bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 12.02.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6668, Karar No: 2025/2999, Tarih: 25.03.2025

**2. Hukuk Dairesi         2024/6668 E.  ,  2025/2999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2024/681 E., 2024/1152 K.

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

İLK DERECE MAHKEMESİ : Osmancık 1. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

SAYISI : 2022/787 E., 2023/665 K.

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesince verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı davacı erkek vekili tarafından hükmün tamamı yönünden temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

1.Tarafların iddia, savunma ve dayandıkları belgelere, uyuşmazlığın hukuki nitelendirmesi ile uygulanması gereken hukuk kurallarına, dava şartlarına, yargılamaya hâkim olan ilkelere, ispat kurallarına ve temyiz olunan kararda belirtilen gerekçelere göre davalı-davacı erkek vekilinin aşağıdaki paragraf kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2.Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaatleri dikkate alındığında kadın yararına takdir edilen maddî ve manevî tazminat çoktur. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 4 üncü maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu'nun 50 nci ve 51 inci maddesi hükümleri dikkate alınarak daha uygun miktarda maddî ve manevî tazminat takdiri gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bozmayı gerekmiştir.

KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1.Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatların miktarı yönünden erkek yararına ORTADAN KALDIRILMASINA,

2.İlk Derece Mahkemesi kararının kadın lehine hükmedilen maddî ve manevî tazminatların miktarı yönünden erkek yararına BOZULMASINA,

3.Davalı-davacı erkek vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi ile temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozma kapsamı dışında kalan temyize konu bölümlerinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Peşin harcın istek halinde yatırana iadesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

25.03.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/7028, Karar No: 2021/1329, Tarih: 22.02.2021

**14. Ceza Dairesi         2020/7028 E.  ,  2021/1329 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Nitelikli cinsel saldırı, çocuğun nitelikli cinsel istismarı

HÜKÜM : Zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından mahkumiyet

Bölge Adliye Mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınıp 5271 sayılı CMK'nın 299/1. maddesi uyarınca takdiren duruşmasız yapılan incelemede dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, ilk derece mahkemesinin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdiriyle anılan hükme ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararı nazara alındığında yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Sanığın, hafif derecede mental retardasyonu olup mevcut zeka geriliği nedeniyle kendisine yönelik eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılayamayıp, ruhsal yönden fiile mukavemet edemeyen mağduru bir suç işleme kararının icrası kapsamında muhtelif tarihlerde değişik yerlere götürüp tehdit ederek anal yoldan organ sokma eylemlerinde bulunduğu gözetilerek zincirleme olarak beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan cezalandırılması gerekirken sanığın askere gittiği tarih ile terhis tarihi arasındaki dönemde fiili kesinti olduğu ve suç işleme kastının yenilendiği gerekçesiyle eylemler bölünerek yazılı şekilde mahkumiyet hükümleri kurulması suretiyle fazla ceza tayini,

Kanuna aykırı, Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısı, katılan Bakanlık vekili, sanık müdafisi, katılan ... ile katılan mağdur vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5271 sayılı CMK'nın 302/2-4. madde ve fıkrası gereğince BOZULMASINA, dosyanın İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmesine, 22.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/241, Karar No: 2018/2145, Tarih: 28.03.2018

**15. Ceza Dairesi         2015/241 E.  ,  2018/2145 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, mala zarar verme

HÜKÜM : Beraat

Sanığın hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma ve mala zarar verme suçlarından beraatına ilişkin hükümler, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılan şirkette tır şoförü olarak çalışan sanığın, şirkete ait olup kendisinin kullandığı ...plaka sayılı tırın deposunda bulunan mazotu, depoyu delmek suretiyle aldığı, bu şekilde atılı suçları işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın savunmalarında, yolda seyir halindeyken mazot deposunun delindiğini fark ettiğini, deponun delik olan kısmını kendi imkanlarıyla bez ile kapatmaya çalıştığını, depoyu kasten delmediğini ve depodaki akaryakıt üzerinde tasarrufta bulunmadığını beyan etmesi karşısında, sanığın atılı suçları işlediğine dair inkara yönelik savunmasının aksine, mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil elde edilemediği gerekçesiyle verilen beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen suçun işlendiğinin sabit olmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, delillerin takdirinde hataya düşüldüğüne, sanığın atılı suçu işlediğine ve gerekçenin yetersiz olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükümlerin ONANMASINA, 28/03/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/1044, Karar No: 2017/5497, Tarih: 04.05.2017

**17. Ceza Dairesi         2017/1044 E.  ,  2017/5497 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını ihlal

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

a)Sanık ...'ın işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan kurulan hükme yönelik yapılan incelemede;

İşyeri dokunulmazlığını ihlal suçunun sanıklar tarafından birlikte işlendiği anlaşıldığından haklarında TCK'nın 119/1-(c) maddesi ile uygulama yapılması gerektiğinin gözetilmemesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanık müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

b)Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümler yönünden;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla

orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanıkların müştekinin işyerinden çaldığı malzemelerin maddi değerinin ne kadar olduğu belirlenip, az olduğuna kanaat getirilmesi halinde, sanıklar hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılıp yapılmayacağının tartışmasız bırakılması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafilerinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04/05/2017 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.