muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/693, Karar No: 2018/3748, Tarih: 14.05.2018

Dava, kadastrodan önceki zilyetlik hukukî nedenine dayalı tapu iptali ve tescil istemine ilişkindir.

Çekişmeli taşınmazın bulunduğu yörede orman kadastrosu 3402 sayılı Kanunun 5304 sayılı Kanunla değişik 4. maddesine göre yapılmıştır.

Davanın mahiyetine, temyiz itirazlarına ve incelenen dosya kapsamına göre mahkemece yazılı biçimde davanın kabulüne karar verilmiş ise de yapılan araştırma ve inceleme hüküm kurmaya yeterli olmadığı gibi, çekişmeli taşınmazın (B) harfi ile gösterilen bölümü yönünden ziraat bilirkişi raporları arasındaki çelişki giderilmeden hüküm kurulmuştur. Şöyle ki, dava tapu iptal ve tescil davası olup davacı gerçek kişi dava dilekçesinde 30 yılı aşkın zilyetliğinin olduğunu ileri sürdüğüne göre kadastro tespiti tarihinden 20 yıl önceki tarihe ait gerçeğin bir görüntüsü olan hava fotoğraflarından taşınmazda sürdürülen zilyetlik bulunup bulunmadığı araştırılmamıştır. Taşınmazın öncesinin orman olup olmadığı hakkındaki araştırma da yeterli değildir. Orman bilirkişi dava konusu taşınmazın 1957 yılı memleket haritasında açıklık olduğunu 1973 yılı hava fotoğrafında ise fiili durumu teyit ettiği şeklinde bilimsel olmayan bir açıklamayla yetinmiş, taşınmazın hava fotoğrafında görünen niteliğini ayrıntılı şekilde izah etmemiştir. Bunların yanında, 08/09/2010 tarihinde yapılan keşifte dinlenen ziraat bilirkişinin 04/10/2010 havale tarihli bilirkişi raporunda “taşınmazın halihazırda ve önceden işlendiğine dair ibarelerin olmadığı” belirtilmesine karşın aynı bilirkişinin 23/03/2011 havale tarihli bilirkişi raporunda ise “taşınmazın (B) harfi ile belirtilen 26041,45 m²’lik, eğimi % 20-25 arasında değişen alanın ikinci sınıf kültür tarım arazisi” niteliğinde olduğunu belirtmiş, aradaki çelişkinin neden kaynaklandığını açıklamamıştır. 05/02/2014 tarihinde yapılan ikinci keşifte dinlenen farklı ziraat bilirkişisi 18/04/2014 havale tarihli raporunda “...taşınmaz üzerinde daha evveliyatında tarım yapıldığına dair ibareler olduğu, ancak tahmini olarak taşınmaz üzerinde 9-10 yıldır tarım yapılmadığı, ancak evvelinde taşınmaz üzerinde 25-30 sene kadar tarım

-2-

2018/693 - 2018/3748

yapıldığına dair ibareler olduğu... imar-ihya olduğu ve tarım arazisi vasfında olduğu ve taşınmazın 3. sınıf tarım arazisi niteliğinde olduğu” belirtilmiş, bu şekliyle önceki ziraat bilirkişi raporundaki tespitlerle çelişki oluştuğu halde çelişkinin nedeni açıklanmamış, keza hangi veriye dayanarak taşınmazda 25-30 sene tarım yapıldığı da bilimsel yöntemle açıklanmamıştır. Ayrıca davacı gerçek kişi adına aynı çalışma alanı içinde zilyetlikten-senetsizden kaç dönüm yer tespit edildiği Dairemizin iade kararına rağmen, belirlenmediğinden, 40/100 dönüm norm kısıtı yönünden de hüküm denetlenmemiştir.

Bilindiği üzere 3402 sayılı Kadastro Kanununun 17. maddesi gereğince orman sayılmayan, Devletin hüküm ve tasarrufu altında bulunan ve kamu hizmetine tahsis edilmeyen il, ilçe ve kasabaların imar planları kapsamında kalmayan araziden masraf ve emek sarfı ile imar ve ihya edilip tarıma elverişli hale getirilen (ev ve benzeri tesisler yapmak, dışarıdan toprak getirilerek tarıma elverişli hale getirmek imar ihya olarak kabul edilemez) ve imar ihyanın tamamlandığı tarihten tescil davasının açıldığı ya da tesbit tutanağının düzenlendiği güne kadar 20 yıl süreyle zilyet edildiği ileri sürülerek tapuya tescili istenen taşınmazların, Kadastro Kanununun 14. maddesinde yazılı diğer koşulların yanında niteliğinin, imar ihya edildiğinin ve üzerinde sürdürülen zilyetliğin, başlangıç ve süresinin, kullanılıp kullanılmadığının ve tasarruf sınırlarının ne olduğunun takdiri delil olan yerel bilirkişi ve tanık sözleri yanında, gerçeğin bir resmi olan en eski tarihli hava fotoğrafı ile gerçeğin modeli olan memleket haritaları ile dava tarihinden ya da kadastro tesbit tarihinden 15 - 20 yıl önce en az iki zamanda birbirini izleyen bindirmeli olarak çekilen çiftli hava fotoğrafları ve bu fotoğrafların yorumlanması ile üretilen memleket haritaları ve standart topografik fotogrametri yöntemi ile düzenlenen kadastro haritalarının, özellikle ön bindirmeli çekilen ve birbirini izleyen stereoskopik çift hava fotoğraflarının stereoskop aletiyle ve üç boyutlu olarak incelenip taşınmazın niteliğinin, konumunun ve kullanım durumunun anlatılan bilimsel yöntemle kesin olarak belirlenmesi gerekir.

O halde, mahkemece, en eski tarihli memleket haritası, hava fotoğrafları ve varsa amenajman planı ile kadastro tespit tutanağı tarihinden 15-20 yıl öncesine en yakın tarihe ait hava fotoğraflarıyla bu fotoğraflardan üretilen memleket haritaları ve ayrıca varsa en eski tarihli ortofoto haritası ile kadastro tarihinden 15-20 yıl öncesine en yakın tarihli ortofoto haritaları ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Orman ve Su İşleri Bakanlığı ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman orman yüksek mühendisleri arasından seçilecek bir orman mühendisi, bir ziraat ve bir harita mühendisi, bulunmaması halinde bir fen elemanı marifetiyle çekişmeli taşınmazın temyize konu (B) harfli kısmı için yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle taşınmazın öncesinin bu belgelerde ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyetlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 tarih ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 tarih ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 tarih ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 3.3.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi orman olan bir yerin üzerindeki orman bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt orman toprağının orman sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü, ağaçların yaşı, cinsi, sayısı, kapalılık durumu, çevresi incelenmeli, hava fotoğrafları ile memleket haritasında taşınmazın nitelikleri konusunda bir farklılık var ise bunun nedeni açıklanmalı, eğim ölçer ile taşınmazın tam olarak eğimi belirlenmeli; keşifte, hâkim gözetiminde, taşınmazın dört yönden renkli fotoğrafları çektirilip, onaylanarak dosyaya eklenmeli; yukarıda değinilen belgeler fen ve uzman orman bilirkişiler eliyle yerine uygulattırılıp; orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeği kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeği de memleket haritası ölçeğine çevrildikten sonra, her iki harita komşu ve yakın komşu parselleri de içine alacak şekilde birbiri üzerine aplike edilmek suretiyle, çekişmeli taşınmazın konumunu 102 ada 1 sayılı parselin tamamı ve çevre parsellerle birlikte haritalar üzerinde gösterecekleri yalnız büro incelemesine değil, uygulamaya ve

-3-

2018/693 - 2018/3748

araştırmaya dayalı rapor alınmalı, dava konusu

-3-

2018/693 - 2018/3748

araştırmaya dayalı rapor alınmalı, dava konusu

taşınmazın komşu taşınmazlarla birlikte değerlendirerek orman içi açıklık olup olmadığı değerlendirilmeli, orman içi açıklıkların zilyetlikle kazanılamayacağı düşünülmeli, hava fotoğrafları stereoskop aletiyle incelettirilerek taşınmazın niteliği, üzerindeki bitki örtüsü, varsa üzerindeki ağaçların adedi, cinsi, yaşı, kapalılık durumu, taşınmaz kullanılan yerlerden ise kullanım durumu ve tasarruf sınırlarının olup olmadığı ayrıntılı bir şekilde bilirkişilere açıklattırılmalı,

taşınmazın komşu taşınmazlarla birlikte değerlendirerek orman içi açıklık olup olmadığı değerlendirilmeli, orman içi açıklıkların zilyetlikle kazanılamayacağı düşünülmeli, hava fotoğrafları stereoskop aletiyle incelettirilerek taşınmazın niteliği, üzerindeki bitki örtüsü, varsa üzerindeki ağaçların adedi, cinsi, yaşı, kapalılık durumu, taşınmaz kullanılan yerlerden ise kullanım durumu ve tasarruf sınırlarının olup olmadığı ayrıntılı bir şekilde bilirkişilere açıklattırılmalı,

Yukarıda açıklanan yönteme göre yapılacak araştırma sonunda, taşınmazın orman olmadığı anlaşılırsa, bu defa davacı gerçek kişi yönünden 3402 sayılı Kanunun 14. ve 17. maddelerindeki koşulların gerçekleşip gerçekleşmediği araştırılmalı; imar ve ihya üzerinde durulup, bu konuda ve zilyetliğin tespiti yönünden mahalli bilirkişi beyanlarına başvurulmalı; taşınmazın öncesinin ne olduğu, imar ve ihyanın hangi tarihte tamamlanıp bittiği, zilyetliğin hangi tarihte başlayıp kimler tarafından ne biçimde sürdürüldüğü, meyilli olan davalı yerde bu kullanımın ekonomik amacına uygun olup olmadığı, mahalli bilirkişilerin imar-ihya ve zilyetlik olgusunu hangi olaylarla nasıl hatırladıkları saptanmalı; taşınmazın niteliği, imar ihya varsa ne suretle olduğu, hangi tarihte başlayıp hangi tarihte bittiği, taşınmaz üzerinde sürdürülen zilyetliğin türü, zilyetliğin terki sözkonusu ise süresi konusunda ziraat mühendisinden ayrıntılı rapor alınmalı, keşif sırasında taşınmazı çeşitli yönlerinden hali hazır durumunu gösterir renkli fotoğrafları çektirilip onaylanarak dava dosyası içine konulmalı, 3402 sayılı Kanunun 14/1. maddesinde yazılı 40 ve 100 dönüm kısıtlama araştırmasının aynı maddenin 03/07/2005 gün ve 5403 sayılı Toprak Koruma ve Arazi Kullanma Kanunu ile değiştirilen 2. fıkrası hükümlerine göre yapılacağı düşünülerek, adına tescil kararı verilecek kişi ya da kişiler ile diğer mirasçılar ve onların miras bırakanları yönünden aynı çalışma alanı içerisinde belgesizden zilyetliğe dayalı olarak tespit ve tescil edilen taşınmaz olup olmadığı, varsa cinsi, parsel numaraları ve miktarı, Tapu ve Kadastro Müdürlüklerinden ve yine, aynı kişiler tarafından açılan tescil davası olup olmadığı Hukuk Mahkemesi Yazı İşleri Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorularak, gerektiğinde tespit tutanak örnekleri ve tapu kayıtları ya da tescil dava dosyaları getirtilip incelenmeli, dava konusu taşınmazın sulu ya da kuru tarım arazisi olup olmadığı konusunda (5403 sayılı Kanunun 3/j maddesi ile Taşınmaz Malların Sınırlandırma Tespit ve Kontrol İşleri Hakkında Yönetmeliğin değişik 10. maddesinin ikinci fıkrası hükümlerine göre, sulu tarım arazisi: tarım yapılan bitkilerin büyüme devresinde ihtiyaç duyduğu suyun, su kaynağından alınarak yeterli miktarda ve kontrollü bir şekilde karşılandığı araziler olarak açıklandığından) ziraat mühendisinden yasanın amacına uygun rapor alınmalı, bundan sonra toplanan delillerin tümü birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir.

Açıklanan hususlar gözetilmeksizin, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulması usûl ve kanuna aykırıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle; davalılar Hazine ve Orman Yönetiminin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, temyiz harcının istek halinde iadesine 14/05/2018 günü oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/11190, Karar No: 2010/5223, Tarih: 25.03.2010

**3. Ceza Dairesi         2008/11190 E.  ,  2010/5223 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın beraatine dair,

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen orman mühendisi bilirkişi raporundan ve dosya kapsamından dava konusu sahada orman kadastrosunun yapılıp 26.12.1998 tarihinde kesinleştiğinin; buna göre dava konusu yerin havuz olarak kullanılan 15 m2 lik kısmının orman tahdit sınırları içinde kalıp orman sayılan yerlerden olduğunun anlaşılmasına göre orman kadastrosu yapılan yerlerin orman olduğunun herkes tarafından bilinmesinin gerektiği cihetle suç kastının yokluğundan bahsedilemeyeceği dikkate alınarak sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmeden yerinde olmayan gerekçelerle yazılı şekilde beraatine hükmolunması,

Bozmayı gerektirmiş, müdahil idare ve O Yer C.Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün be sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 25.3.2010 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28864, Karar No: 2014/16649, Tarih: 07.07.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/28864 E.  ,  2014/16649 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi

Suç : Kişiler Arasındaki Konuşmaların Dinlenmesi Ve Kayda Alınması

Hüküm : Beraat

Kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçundan sanıkların beraatlerine ilişkin hükümler, katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

TCK'nın 133. maddesinin 1. fıkrasında düzenlenen kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunun oluşabilmesi için; iki veya daha fazla kişinin, başkalarının bilmeyeceği ve sınırlı bir dinleyici çevresi dışına çıkmayacağı yönünde haklı bir inanç ve iradeyle hareket ederek, herhangi bir aracı vasıta olarak kullanmadan, yüz yüze gerçekleştirdikleri, ancak özel bir çaba gösterilerek duyulabilecek, aleni olmayan, söze dayalı, sesli düşünce açıklamalarının, konuşmanın tarafı olmayan kişi veya kişilerce, ilgilisinin rızası olmaksızın, elverişli bir aletle (sesli bir açıklamayı kuvvetlendirerek veya naklederek onu ses alanının dışına çıkartıp doğrudan doğruya algılanabilir hale getirmeye yarayan her türlü düzenekle) dinlenmesi veya akustik olarak tekrar dinlenebilmesi imkanını sağlayan bir aletle kaydedilmesi gerekmekte olup; eğer kişiler arasındaki konuşma “haberleşme” niteliğinde ise yani bir haberleşme aracı ile yapılıyorsa bu takdirde, bu konuşmaları dinleme, kaydetme ve ifşa fiilleri 133. maddenin değil 132. maddede tanımlanan suçların konusunu oluşturacağı, TCK'nın 132. maddesinin 3. fıkrasında, kişinin kendisiyle yapılan haberleşmelerin içeriğini diğer tarafın rızası olmaksızın hukuka aykırı olarak alenen ifşa etmesi eyleminin suç olarak tanımlandığı, bu suçun oluşabilmesi için ifşanın aleni olarak gerçekleştirilmesi gerektiği, kişinin kendisiyle yapılan haberleşmeyi kaydetmesinin suç olarak kabul edilmemiş olup suç olanın haberleşmenin ifşası olduğu ancak, kişinin, bir daha kanıt elde etme olanağının bulunmadığı ve yetkili makamlara başvurma imkanının olmadığı ani gelişen durumlarda, örneğin; kendisine karşı işlenmekte olan (cinsel saldırı, hakaret, tehdit, iftira veya şantaj gibi) bir suç söz konusu olduğunda ya da kendisine veya aile birliğine yönelen, onurunu zedeleyen, haksız bir saldırıyı önlemek için, kaybolma olasılığı bulunan kanıtların kaybolmasını engelleyip, yetkili makamlara sunarak güvence altına almak amacıyla, saldırıyı gerçekleştiren tarafın bilgisi ve rızası dışında, konuşma ve haberleşme içeriklerini veya özel hayata ilişkin ses ve görüntülerini dinleme, izleme ya da kaydetme eylemlerinin hukuka aykırı olduğunu kabul etmek mümkün olmadığı gibi, esasen bu hallerde, kişinin hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket ettiğinden de söz edilemeyeceği,

Dosya içeriği, sanıkların savunmaları ve ses kayıt dökümlerine göre; sanık ...'nın, katılanlardan ...'ın oğlu, Yavuz'un ise kardeşi olduğu, sanık ...'nın, eski eşi tanık ... ile evlenmesi nedeniyle taraflar arasında husumet bulunduğu, olay günü, sanık ...'nın, kendi telefonunun arızalı olması nedeniyle arkadaşı sanık ...'ten telefonunu ödünç alarak konuşmak için kardeşi katılan ...'u aradığı, telefonda konuşmanın tartışmaya dönmesi üzerine sanık ...'nın telefonun hoparlörünü açtığı ve kayıt yapma özelliğiyle konuşulanları kaydetmeye başladığı, konuşma sırasında katılan ...'un, kardeşi sanık ...'yı tehdit ettiği ardından katılan ...'un yanında olan babası katılan ...'ın, telefonu Yavuz'dan alarak oğlu sanık ... ile Nida'nın eski eşi tanık ...'e sinkaflı küfürler ettiği, sanık ...'nın telefonun hoparlörü açık olduğundan yanında bulunan sanık ... ile eski eşi tanık ...'in katılanların tehdit ve hakaret içerikli sözlerini duyduğu, bilahare sanık ...'nın tehdit ve hakaret içerikli konuşmalarının yer aldığı CD'yi Cumhuriyet Başsavcılığına delil olarak ibraz ederek katılanlar hakkında şikayetçi olduğu olayda; sanık ...'nın katılanlarla yaptığı haberleşme içeriklerinin kaydedilerek, sanık ... tarafından ifşa edilmesi nedeniyle sanıkların eyleminin sübutu halinde kişiler arasındaki konuşmaların dinlenmesi ve kayda alınması suçunu değil, TCK'nın 132. maddesinin 1. fıkrasının 2. cümlesi ile aynı maddenin 3. fıkrasına uyan haberleşmenin gizliliğini ihlal suçlarını oluşturacağı, fakat, sanık ...'nın, katılanlar tarafından kendisine karşı işlenen tehdit ve hakaret suçları nedeniyle başkaca şekilde ispatlanması mümkün olmayan bir hal içerisinde iken tehdit ve hakaret sözlerini içeren görüşmeyi kayda aldığı ve aleyhine işlenen suçların ispatı için ses kayıtlarını adli makamlara teslim ettiği, sanık ...'nın eylemini hukuka aykırı kabul etmenin mümkün olmadığı gibi bu halde hukuka aykırı hareket ettiği bilinciyle hareket ettiğinden de sözedilemeyeceği, sanık ...'nın, sanık ...'in telefonuna kendi sim kartını takıp kardeşi tanık Yavuz'u aradığı, telefonun hoparlörünü konuşulanları duyulması için açtığı, böylelikle sanık ...'in ve bir süre sonra eve gelen tanık ...'in konuşulanlara şahit olduğu, ses kaydını sanık ...'nın gerçekleştirip adli makamlara verdiği, eylemin oluş biçimine göre, sanık ...'in, sanık ... ile birlikte ses kaydı yapma ve konuşma içeriğini ifşa etme kastı bulunmadığı gibi bu fiilleri diğer sanık ... ile birlikte işlemediği anlaşıldığından, sanıkların beraatlerine karar verilmesinde isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanık ...'ya yüklenen suçun kanuni unsurlarının gerçekleşmediği, sanık ...'e yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olduğu, gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılanlar vekilinin göreve, sübuta, atılı suçun yasal unsurlarının oluştuğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle beraata ilişkin hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4354, Karar No: 2008/10762, Tarih: 18.09.2008

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2008/4354 E.  ,  2008/10762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dava dışı arsa sahiplerine ait olan 9 parsel nolu taşınmaz üzerine kat karşılığı inşaat yapmak üzere anlaşma sağladıklarını, taşınmaz üzerindeki ipotek borçlarının ödenmesi ve veraset intikalinin yapılması için çalışmalara başladığını, davalıya bu işi birlikte yapmak üzere teklifte bulunduğunu, davalı ile adi ortaklık hakkında anlaşarak 6.6.2008 tarihli sözleşme düzenlediklerini, davalının sözleşme gereği üstlendiği edimini yerine getirmesini beklerken taşınmazın üzerindeki pürüzlerin temizledikten sonra davalının taşınmazı kendi oğlu adına tapuda devrettiğini öğrendiğini, davalının aralarındaki adi ortaklık sözleşmesine aykırı hareket ederek kendisini ortaklık dışı bıraktığını, bu işe güvenip başka ... girişiminde bulunmadığını, ortaklıktan elde etmeyi beklediği kara engelolup zarara uğramasına neden olduğunu, ileri sürerek 9 parsel sayılı taşınmaz üzerine inşaat yapmak üzere davalı ile ortak olduklarının tespiti ile davalının ortaklığın gereklerini yerine getirmesine, sözleşmenin ifasına karar verilmesini, olmadığı takdirde fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 5.000,00 YTL maddi, 3.000,00 YTL manevi tazminatın tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, 6.6.2006 tarihli belgenin adi ortaklık sözleşmesi niteliğinde olmadığını, bir ön anlaşma mahiyetinde bulunduğunu, anlaşmanın hayata geçirilmediğini, arsa sahipleri ile kat karşılığı inşaat sözleşmesi yapılmadığı sürece sözleşmenin uygulama imkanı bulunmadığını, davacının uğradığı bir zarar olmadığını, masraf yapmadığını savunarak davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, taraflar arasında 9 parsel sayılı taşınmaza inşaat yapmak üzere adi ortaklık ilişkisinin kurulduğu ancak daha sonra adi ortaklığa konu arsanın tapu maliklerince davalının oğluna devredilmesi nedeniyle adi ortaklığın

2008/4354-10762

kurulmasına neden ortak amacın kalmadığı, adi ortaklığın kendiliğinden sona erdiği, sona ermede kusurun kimde olduğunun araştırılmasına gerek olmadığı, davacının bu sona erme nedeniyle zarara uğradığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

2008/4354-10762

kurulmasına neden ortak amacın kalmadığı, adi ortaklığın kendiliğinden sona erdiği, sona ermede kusurun kimde olduğunun araştırılmasına gerek olmadığı, davacının bu sona erme nedeniyle zarara uğradığını ispatlayamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında düzenlenen 6.6.2006 tarihli ortaklık sözleşmesi başlıklı anlaşma ile ... 411 ada, 9 parsel nolu taşınmaza inşaat yapmak üzere davacı ile davalının anlaştığı, mal sahiplerine verilecek 3 adet daire dışında kalan dairelerin ortaklar arasında eşit paylaşılmasına, taşınmazın alınmasından iskanın alınmasına kadar bütün işlemlerin ortak yürütülmesine, mal sahiplerine ödenecek nakit ile arsanın ipotek borcunun yarısının davalı tarafından karşılanmasına, bunun karşılığında davalıya kura ile ortaklığa düşen dairelerden birinin verilmesine, belediye borcunun diğer yarısının davacı tarafından karşılanmasına, inşaatın seyri ve idaresinin her iki ortak tarafından yürütülmesine dair hükümlerin bulunduğu anlaşılmaktadır. Sözleşme hükümleri birlikte değerlendirildiğinde adi ortaklığa konu arsa, alındıktan sonra yani arsa sahipleri ile kesin anlaşma sağlandıktan sonra inşaatın ortak yapılacağının kararlaştığı görülmektedir. Ancak dosyadaki bilgi ve belgelerden davalının arsa üzerinde bulunan ipotek, borç ve hisselerin giderilmesi aşamasında arsa sahipleri ile şahsen anlaşarak arsa sahiplerinden aldığı vekaletname ile taşınmazı oğlu Koray Altıntop'a tapuda devrettiği anlaşılmaktadır. Bu itibarla davalının iyiniyetli olduğu kabul edilemez. Arsa üzerindeki pürüzlerin kaldırılmasını müteakip ortaklık sözleşmesinin gereklerini yerine getirmek üzere hareket etmek yerine davacıyı zarara uğratmak kasıt ve amacıyla ortaklığın gerçekleşmesine engel olacak işlemler yapan davalının, davacının bu nedenle doğan zararına katlanması zorunludur. O halde mahkemece, davalının kusurlu hareketi sonucu gerçekleşmeyen adi ortaklık nedeniyle davacının uğradığı zarar belirlenerek hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz edilen kararın davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde iadesine, 18.9.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.