muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/2500, Karar No: 2024/6992, Tarih: 17.04.2024

12. Tarafların hukuk seçimi anlaşması yapmadıkları veya yapılan hukuk seçimi anlaşmasının geçersiz olduğu dönemde iş sözleşmesine, kural olarak işçinin işini mutad olarak yaptığı işyeri hukukunun uygulanması gerektiği 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin ikinci fıkrasında genel bir kural olarak düzenlenmiştir. Burada yetkili kılınan hukuk, işçinin işini fiilen yerine getirdiği yer ülke hukukudur. Mutad işyeri hukuku, karakteristik edimin ifa yeri hukuku olarak iş sözleşmesiyle en sıkı ilişkili olan hukuktur. 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin dördüncü fıkrasında düzenlenen daha sıkı ilişkili hukuk ise bir istisna hükmü olup bu hükmün iş sözleşmelerinde dar yorumlanması gerekir (Beyza Çağla Şahin, Bireysel İş Sözleşmelerine Uygulanacak Hukuk, İstanbul, 2021, s. 74, 89).

13. Somut olayda davalı işverenin yurt dışı inşaat projelerinde çalıştırılmak üzere istihdam edilen davacı işçi, ikinci çalışma döneminde davalı Şirketin Rusya Federasyonu'nda bulunan işyerinde çalışmıştır. Davacı tarafından iş görme edimi fiilen söz konusu ülkede yerine getirilmiş olup ilgili dönemde mutad işyerinin de işçinin işini fiilen yaptığı Rusya Federasyonu olduğu sabittir. Davacıya çalıştığı dönemde ücretleri USD olarak ödenmiştir. Daha sıkı ilişkili hukukun tespitinde sadece işçi ve işverenin Türk olması tek başına belirleyici kriter olarak kabul edilemez. Buna göre, hukuk seçimi anlaşması bulunmayan ve daha sıkı ilişkili hukukun Türk hukuku olmadığı anlaşılan ikinci çalışma döneminde uyuşmazlığa mutad işyeri hukukunun uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi hatalıdır.

14. Tüm bu hususlar dikkate alındığında 5718 sayılı Kanun'un 27 inci maddesinin birinci fıkrası kapsamında hukuk seçimi anlaşması bulunan birinci çalışma döneminde Irak hukukunun, hukuk seçimi anlaşması bulunmayan ikinci çalışma döneminde ise 5718 sayılı Kanun’un 27 nci maddesinin ikinci fıkrası kapsamında mutad işyeri hukuku olan Rusya Federasyonu hukukunun uyuşmazlıkta uygulanması gerekmektedir. Hâl böyle olunca, uzman bir bilirkişiden de denetime elverişli rapor alınmak suretiyle dosya kapsamındaki delil durumu birlikte değerlendirilerek dava konusu alacaklar hakkında, usuli kazanılmış haklar da gözetilerek bir karar verilmesi gerekmektedir. Bu maddi ve hukuki olgular gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olup kararın bu sebeple bozulması gerekmiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

1. Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA,

2. İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA,

Bozma sebebine göre davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına,

Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine,

Dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

17.04.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/15982, Karar No: 2019/9761, Tarih: 11.06.2019

**13. Ceza Dairesi         2018/15982 E.  ,  2019/9761 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın tekerrüre esas mahkumiyetinin, TCK'nın 191/1. maddesi gereğince kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olup, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile değişik TCK'nın 191. maddesinin 5. fıkrasında, “Erteleme süresi zarfında kişinin kullanmak için tekrar uyuşturucu veya uyarıcı madde satın alması, kabul etmesi veya bulundurması ya da uyuşturucu veya uyarıcı madde kullanması, dördüncü fıkra uyarınca ihlal nedeni sayılır ve ayrı bir soruşturma ve kovuşturma konusu yapılmaz” şeklinde düzenleme getirmesi ayrıca aynı Kanun'la 5320 sayılı Kanun'a eklenen geçici 7/2. maddesi uyarınca koşulları oluştuğu takdirde "davanın düşmesi" ve “hükmün açıklanmasının geri bırakılması” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle lehe olan bu düzenleme ve TCK’nın 7/2. maddesi uyarınca sözü edilen hükümlülüğün tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görüldüğünden bozma nedeni görülmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak,

1- Müştekinin beyanında suça konu kabloların çalındığı yerin bitmiş bina olduğunu belirtmesi ancak olay yeri inceleme raporunda ise söz konusu yerin inşaat halinde bina olduğunun belirtilmesi karşısında; söz konusu yerin henüz inşaat halinde bir yer mi olduğu yoksa inşaatı bitmiş kapı ve pencereleri takılı bina vasfında bir yer mi olduğu hususu tereddüde yer vermeyecek şekilde tespit edilerek sonucuna göre söz konusu yer inşaat halinde bir yer ise sanığın eyleminin TCK’nın 142/1-e. maddesindeki hırsızlık suçunu oluşturacağının gözetilmemesi,

2- Hırsızlık suçunun konusunu çalınmak istenen şeyin kendisinin oluşturması durumunda, malın çalınması sırasında ve sonrasında verilen zarardan dolayı ayrıca mala zarar verme suçunun oluşmayacağı buna göre müştekinin beyanında suça konu kabloların sökülerek kesildiğini belirtmesi karşısında; kabloların söküldüğü sırada duvarlara ve trafolara ayrıca zarar verilip verilmediği tespit edilerek sonucuna göre sadece çalınan kablolar kesilerek başka yerlere zarar verilmemiş ise ayrıca mala zarar verme suçu oluşmayacağından sanık hakkında mala zarar verme suçundan beraat kararı verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 11.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/28758, Karar No: 2015/3781, Tarih: 05.02.2015

**22. Hukuk Dairesi         2013/28758 E.  ,  2015/3781 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

AVUKAT ...

DAVA : Davacı, kıdem, ihbar tazminatı, fazla çalışma ücreti, yıllık izin, hafta tatili ile ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde duruşmalı olarak davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş ise de; duruşma gününün taraflara tebliği için davetiyeye yapıştırılacak posta pulu bulunmadığından duruşma isteğinin reddine ve incelemenin evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten sonra Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, haklı bir sebep olmadan iş sözleşmesinin feshedildiğini, ödenmeyen kıdem tazminatı, ile bir takım işçilik alacaklarını davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davanın reddini istemiştir.

Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Taraflar arasında davacının fazla mesai yapılıp yapılmadığı hususları tartışmalıdır.

Dairemizin kararlılık kazanmış olan uygulamasına göre yurtdışına sefer yapan tır şoförlerinin salt tanık deliline dayanarak fazla çalışma ücreti talep etmeleri mümkün değildir. Tanıkların anlatımları kendi çalışma saatleri ile ilgili olup, dava açan tır şoförü ile aynı seferde görev yapmamaları sebebiyle günlük çalışma saatlerini tam olarak bilmeleri imkânsızdır. Öte yandan uluslararası tır şoförleri mesailerini kendileri belirledikleri gibi günlük tır kullanımıyla ilgili sıkı trafik mevzuatına uymak zorundadırlar. Yurtdışına sefer yapan tır şoförlerinin fazla çalışma yaptıklarını yazılı delille ispatlamaları gerekir.

./..

- 2 -

3-Somut olayda, davacının davalı işyerinde şoför olarak çalıştığı, hem yurtiçinde hem yurtdışında çalıştığı anlaşılmıştır. Karara esas alınan bilirkişi raporuna göre; davacının haftalık onsekiz saat fazla mesai yaptığı kabul edilerek hesaplama yapılmış ve mahkemece bu miktar üzerinden hüküm kurulmuştur. Öncelikle mahkemce, yurtdışı giriş çıkış kayıtlarına ve dosya içeriğindeki belgelere göre davacının yurtdışı ve yurtiçi çalışma sürelerini ayrı ayrı tespiti yapılmalıdır. Belirlenen bu tarihlere göre; davacının yurtdışı çalışmalarında fazla mesai yapmış olduğu ispatlanamadığından reddi gerekmektedir. Dolayısıyla davacının varsa yurtiçi çalışmaları için fazla mesai yapılıp yapılmadığının hesaplanması gerkmektedir. Mahkemenin hatalı bilirkişi raporunu esas alarak karar vermesi hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

Sonuç:

Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının isteği halinde ilgilisine iadesine, 05.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2015/12752, Karar No: 2015/17853, Tarih: 25.06.2015

**12. Hukuk Dairesi         2015/12752 E.  ,  2015/17853 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:

Alacaklı tarafından borçlular hakkında kambiyo senetlerine özgü haciz yolu ile başlatılan icra takibinde borçluların icra mahkemesine başvurarak, borca itirazları ile birlikte ... İcra Dairesinin yetkisine de itiraz ettikleri, mahkemece yetki itirazının kabulü ile ... İcra Müdürlüğü'nün yetkili olduğuna karar verildiği anlaşılmıştır.

6100 sayılı HMK'nın "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19/2. maddesinde; "Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz" hükmü yer almaktadır.

Somut olayda ise borçlular, icra mahkemesinde yetki itirazında bulunurken borçlu şirketin ticari ikametgahının ..., diğer üç borçlunun ise ... ilçe sınırlarında olduğunu, ... veya ... İcra Müdürlüklerinden birisinin yetkili olduğunu ileri sürerek yetki itirazında bulunmuşlar, ancak; birden fazla olarak belirttikleri icra dairelerinden hangisini seçtiklerini bildirmemişlerdir. Bu durumda borçlular yetki itirazında, HMK'nın 19/2. maddesinde yazılı "birden fazla yetkili mahkeme (icra dairesi) varsa seçtiği mahkemeyi (icra dairesini) bildirir" hükmünü yerine getirmemişlerdir.

O halde mahkemece borçluların yetki itirazlarının geçersiz olduğu gözetilerek yetki itirazının reddi ile borca itirazlarının esasının incelenmesi gerekirken, yetki itirazının kabulü yönünde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ :Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK'nun 366 ve HUMK'nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), peşin alınan harcın istek halinde iadesine, ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 25.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/8864, Karar No: 2016/7762, Tarih: 19.12.2016

**21. Ceza Dairesi         2016/8864 E.  ,  2016/7762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Mühür bozma

HÜKÜM : Beraat

Yüklenen suçun sanık tarafından işlenmediğinin sabit olması ve CMK'nun 223/2-b madde ve bendi uyarınca beraati gerektiği anlaşılmakla katılan vekilinin ve Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 19.12.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/4160, Karar No: 2017/6869, Tarih: 01.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2016/4160 E.  ,  2017/6869 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Sanık hakkında;TCK.nun 142/1-a,143,35,31/3,62,50/1-c,54. maddeleri gereğince mahkumiyet

Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan mahkumiyetine hüküm, suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

... Birinci Başkanlık Kurulu'nun 20/01/2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararının ... Ceza Daireleri işbölümünü düzenleyen II nolu bölümün, ortak hükümler başlığının 4. bendinin 2. fıkrasında, "Daha önce başka dairelerde görülmekte olupda dairesi değiştirilen dava dosyaları mevcut halleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir.Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce ... incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar ...’a gelmesi halinde yada olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır ” hükmüne yer verilmiştir.

Hakkari Çocuk Mahkemesinin 2014/65-338 sayılı 28/11/2014 tarihli dosyasında yapılan temyiz incelemesi üzerine; ... ...'nin 10.10.2013 tarih ve 2013/12145-15405 sayılı kararı ile kamu kurum ve kuruluşlarındaki eşya hakkında hırsızlığa teşebbüs ve kamu malına zarar verme suçlarından, suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hükümlerin bozularak mahalline gönderildiği, bu kez bozma üzerine yapılan yargılama sonucunda nitelikli hırsızlık suçundan verilen hükmün temyiz edildiği anlaşılmakla;

Temyizin kapsamına ve suçun niteliğine göre, ... Kanunu'nun Değişik 14. maddesi ve ... Birinci Başkanlık Kurulunun 20/01/2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararı gereğince temyiz incelemesinin Yüksek (2.) Ceza Dairesi'nin görevi dahilinde olduğundan Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE görevli dairenin belirlenmesi için dosyanın ... Ceza Daireleri Başkanlar Kuruluna TEVDİİNE, 01.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi
Yargıtay — Esas No: 2012/4581, Karar No: 2012/9570, Tarih: 10.04.2012

**3. Hukuk Dairesi         2012/4581 E.  ,  2012/9570 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ:ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde şimdilik 20.000,00 TL ecrimisil ve müdahalenin men'i faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulü cihetine gidilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.Davacılar vekili dava dilekçesinde; davalı ile hissedar oldukları konutdan 10 yıldır davalının yararlandığı, dava tarihinden geriye dönük 5 yıllık ecrimisil bedeli olarak ıslahla 30.720 TL'nin davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda 38.400 TL ecrimisile hükmetmiş, hüküm davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Ecrimisil davaları haksız fiil benzeri davalar olup, ecrimisil miktarının en çoğu tam kar mahrumiyeti, en azı ise asgari kira bedelidir.HUMK.'nun 275.maddesi "Mahkeme; çözümü özel veya teknik bilgiyi gerektiren hallerde bilirkişinin oy ve görüşünün alınmasına karar verir" hükmünü getirmiştir.Bilirkişi raporunu hazırlarken, raporun dayanakları olan özel ve somut nedenleri belirtmek zorundadır. Ayrıca, raporun denetime elverişli olması da gerekir.

Somut olayda; yerleşmiş yargısal ilkeler doğrultusunda kira geliri üzerinden ecrimisil belirlenmesinde, dava konusu taşınmazların emsallerde değerlendirilerek saptanan dönem ecrimisil miktarına Toptan Eşya Fiat Endeksinin (TEFE’nin) tamamı yansıtılmak suretiyle belirlenecek miktardan az olmamak koşuluyla bulunacak ecrimisilin hüküm altına alınması gerekir. Eğer, TEFE uygulanmadan ecrimisil hesabı yapılacaksa, bunun nedenleri bilirkişi raporunda somut verilerle açıkça belirlenmelidir.Mahkemece; yetersiz bilirkişi raporuna dayanarak hüküm kurulması doğru görülmemiştir.Bundan ayrı olarak, hakim taleple bağlı olup, talep dışında veya talebi aşacak şekilde karar veremez (HUMK.md.74 vd.).

Davacı dava dilekçesinde, fazlaya ilişkin haklarını saklı tutarak 20.000,00 TL ecrimisil talep etmiş, ıslah talebini 30.720 TL'ye yükseltmiştir.Mahkemece; bilirkişi raporu doğrultusunda talep aşılmak suretiyle 38.400 TL ecrimisile hükmedilmesi de doğru görülmemiş, bozmayı gerektirmiştir.Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 10.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2758, Karar No: 2022/7834, Tarih: 15.09.2022

**9. Ceza Dairesi         2021/2758 E.  ,  2022/7834 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı eylemi reşit olmayanla cinsel ilişki kabul edilerek şikayet yokluğu nedeniyle kamu davasının düşmesi, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Tüm dosya kapsamı ve gerekçe içeriğine göre mahkemece kabul ve takdir kılınmış beraat hükmü usul ve kanuna uygun bulunduğundan, katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında reşit olmayanla cinsel ilişki suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Oluşa uygun kabule göre sanığın işlediği reşit olmayanla cinsel ilişki suçunun 5237 sayılı TCK'nın 104/1. maddesinde düzenlenip, öngörülen cezanın üst sınırı itibarıyla aynı Kanunun 66/1-e. maddesinde belirtilen 8 yıllık olağan dava zamanaşımına tabi bulunduğu ve hakkında düşme kararı verilen sanığın mahkeme sorgusunun yapıldığı 07.04.2011 ile inceleme tarihi arasında bu sürenin geçtiği anlaşıldığından, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, aynı Kanunun 322/1 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca bu suçtan görülen kamu davasının zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE, 15.09.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/483, Karar No: 2015/195, Tarih: 14.01.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2014/483 E.  ,  2015/195 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Bakırköy 30.İş Mahkemesi

TARİHİ : 10/12/2013

NUMARASI : 2013/932 E-2013/246 K.

Hukuk Genel Kurulu’nca dosya üzerinde yapılan ön inceleme sonunda gereği görüşüldü:

Mahkemece verilen hüküm, temyiz edilmesi üzerine yukarıda başlıkta belirtilen karar ile bozulmuştur. Bozma üzerine mahkemece ilk kararda direnilmiş, direnme kararı davalı T.Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İş mahkemeleri kararlarına karşı temyiz süresi 30/01/1950 tarih ve 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu’nun 02/03/2005 tarih ve 5308 sayılı Kanunla değişmeden önceki 8.maddesine göre belirlenmekte ise de, temyiz usul ve işlemlerinde 6100 sayılı HMK’nın Geçici 3.maddesi yollamasıyla uygulanmakta olan 1086 sayılı HUMK’nın hükümleri uygulanmaktadır.

Her ne kadar uygulamada iş mahkemesinde karşı temyiz yolu ile temyiz hakkı tanınmamakta ise de gerek iş hukuku mevzuatında gerekse de HUMK’nun temyize ait hükümlerinde bunu engelleyen bir hüküm bulunmadığı açıktır. Bu nedenle 6217 sayılı Kanunun 30.maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 433/1.maddesi gereğince temyiz dilekçesinin hüküm veren mahkeme aracılığı ile karşı tarafa tebliğ edilmesi ve karşı tarafa temyiz dilekçesine karşı cevap verme ve karşı temyiz isteminde bulunmak hakkının tanınması gereklidir.

Yukarıda yer alan açıklamalar doğrultusunda yapılan incelemede;

Davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd.. Şti. vekiline ait temyiz dilekçesinin davacı tarafa tebliğ edilmediği anlaşılmaktadır. Temyiz eden davalı T. Temizlik Hiz. San. ve Dış Tic. Ltd. Şti. vekili tarafından sunulan temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nu “Geçici madde 3” atfiyla uygulanmakta olan HUMK’nun 433.maddesi gereğince davacı vekiline Tebligat Kanunu ve ilgili mevzuat dikkate alınarak tebliğ edilmeli ve yasal süre beklenildikten sonra Hukuk Genel Kurulu Başkanlığına gönderilmelidir.

Açıklanan nedenle eksiklik giderildikten sonra Yargıtay Hukuk Genel Kurulu Başkanlığı’na gönderilmek üzere dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

S 0 N U Ç : Yukarıda açıklanan nedenle dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 14.01.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/3595, Karar No: 2014/3797, Tarih: 03.06.2014

**15. Hukuk Dairesi         2013/3595 E.  ,  2014/3797 K.**

**"İçtihat Metni"**

......-Entes Endüstri Tesisler.... dosyada davalı ... arasındaki davadan dolayı ... 9. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 15.02.2013 gün ve 2006/268-2013/87 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı-birleşen dosyada davacı Entes A.Ş ile davalı-birleşen dosyada davalı Karayolları Genel Müdürlüğü vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Mahkeme kararı davacılardan ... vekili Av.... tarafından temyiz edilmiş ise de; Beyoğlu 31. Noterliği'nce düzenlenen 14.03.2011 gün ve 12499 yevmiye nolu vekâletnamede adı geçen avukatın vekâlet süresinin 31.12.2012 tarihine kadar geçerli olduğu açıklanmış, bu tarihten sonra düzenlenmiş yeni vekâletname de dosyaya sunulmamıştır. Mahkeme kararının da vekâletnamedeki sürenin dolmasına karşın 06.03.2013 tarihinde aynı avukata davacı Entes A.Ş vekili olarak tebliğ edildiği, yine davalı vekilinin temyiz dilekçesinin bir örneğinin 08.04.2013 tarihinde adı geçen vekile tebliğ edildiği dosyanın tetkikinde anlaşılmıştır.

Bu haliyle vekâletnamedeki süreden sonra gerek kararın, gerekse temyiz dilekçesinin tebliğ edildiği gibi temyiz isteminin de vekâletnamedeki sürenin bitiminden sonra yapıldığı anlaşıldığından Av....'ya yukarıdaki sözü edilen vekâletnamenin süresinden sonra davacı Entes A.Ş tarafından verilmiş vekâletname var ise bir örneğinin davacıdan temin edilerek dosyaya eklendikten, vekâletname bulunmadığı takdirde kararın ve davalı temyiz dilekçesinin birer örneğinin davacı Entes A.Ş'ye tebliğinden, temyiz süresinin beklenmesinden ve temyiz edilmesi halinde gerekli işlemler yapılmasından sonra temyiz incelemesi yapılması için Dairemize gönderilmek üzere dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 03.06.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/33176, Karar No: 2015/12123, Tarih: 06.04.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/33176 E.  ,  2015/12123 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2014/116082

MAHKEMESİ : Gölbaşı(Adıyaman)(Kapatılan) Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 18/02/2014

NUMARASI : 2013/219 (E) ve 2014/19 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Oluşa ve dosya içeriğine göre, katılan ile sanığın karı-koca oldukları ve aralarında daha önceden aile içi geçimsizliğinin bulunduğu, olay günü katılan ve sanığın tartıştıkları esnada sanığın, katılan eşini adli raporda belirtilen şekilde ve basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek nitelikte yaraladığı anlaşılmakla sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 06.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.