muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1026, Karar No: 2019/9706, Tarih: 10.12.2019

**10. Hukuk Dairesi         2018/1026 E.  ,  2019/9706 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : Karacabey 1. Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

Dava, davalı Kurum işleminin iptali ile 10.06.2002 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesince, hükümde belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne dair verilen karara karşı davalı Kurum vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince verilen kararın, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

I-İSTEM

Dava, davalı Kurum işleminin iptali ile 10.06.2002 tarihinden itibaren 1479 sayılı Yasa kapsamında Bağ-Kur sigortalılığının tespiti istemine ilişkindir.

II-CEVAP

Davalı Kurum vekili, davacının Tarım Bağ-Kur sigortalısı olması gerektiğini, Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

III-MAHKEME KARARI

A-İLK DERECE MAHKEME KARARI

İlk derece mahkemesince, “ Davanın KABULÜ İLE,

1-Davacını Bağ-Kur sigortalılığı iptaline ilişkin davalı SGK'nın işleminin iptali ile davacının 10/06/2002 tarihinden itibaren Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine,...” karar verilmiştir.

B-BAM KARARI

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesince, “...Tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde davacının üretime bir katkısı olmaksızın, adına kayıtlı gemi ile balık avlama ve avladığı balıkları satma işini yaptığı, kendi nam ve hesabına bağımsız çalışmasının zirai balıkçılık değil ticari balıkçılık olduğu, kurumun faaliyeti zirai balıkçılık kabul ederek Bağ-Kur sigortalılığını iptal etmesinin yerinde olmadığı, mahkemenin bu yöndeki kabulünün usul ve yasaya uygun olduğu, davacının 20.11.2014 tarihinde yapılandırmaya müracaat ettiği ve Bağ-Kur sigortalılığının iptal edildiğini öğrendikten hemen sonra huzurdaki davayı ikame ettiği, yeniden kuruma müracaat etmesinin gerekli ve faydalı olmadığı anlaşılmakla (her ne kadar iptal edilen sigorta 21.03.2002 olmakla birlikte mahkemece 10.06.2002 tarihinden beri Bağ-Kur sigortalısı olduğunun kabulüne karar verilmesine karşı bir istinaf itirazı olmadığından) davalı Kurumun istinaf başvurusunun reddine karar vermek gerekmiş ve aşağıdaki hüküm kurulmuştur.” gerekçeleri ile, “...Davalı Kurumun istinaf başvurusunun esastan reddine,...” karar verilmiştir.

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

SGK vekili, Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğu dava konusu sürede davacının Tarım Bağ-Kur sigortalısı olması gerektiğini beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

IV-TEMYİZ KANUN YOLUNA BAŞVURU VE NEDENLERİ:

SGK vekili, Kurum işlemlerinin usul ve yasaya uygun olduğu dava konusu sürede davacının Tarım Bağ-Kur sigortalısı olması gerektiğini beyanla kararın bozulmasını istemiştir.

V-İLGİLİ HUKUK KURALLARI VE İNCELEME:

Dosya kapsamı incelendiğinde, davalı Kurum tarafından 10.06.2002 tarihi itibariyle 1479 sayılı Yasa kapsamında sigortalı olarak tescil edilen davacının, söz konusu sigortalılığının vergi kaydının zirai faaliyet şeklinde olması nedeniyle iptali neticesi, eldeki davanın açıldığı, Mahkemece ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verildiği ancak söz konusu hükmün eksik araştırma ve incelemeye dayalı olduğu anlaşılmıştır.

Davanın yasal dayanaklarından olan 2926 sayılı Kanunun 2. maddesinde, kanunla veya kanunların verdiği yetkiye dayanılarak kurulan sosyal güvenlik kuruluşları kapsamı dışında kalan ve herhangi bir işverene hizmet akdiyle bağlı olmaksızın, 3. maddenin (b) bendinde tanımlanan tarımsal faaliyette bulunanların sigortalı sayılacakları belirtilmiş, 3. maddenin (b) bendinde, bu Kanunda geçen “tarımsal faaliyette bulunanlar”ın, kendi mülkünde, ortaklık veya kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde, kamuya mahsus mahallerde ekim dikim, bakım, üretim, yetiştirme ve ıslah yollarıyla veya doğrudan doğruya tabiattan istifade etmek suretiyle bitki, orman, hayvan ve su ürünlerinin üretimini, avlanmasını, avcılar ve yetiştiriciler tarafından muhafazasını, taşınmasını sağlayanları veya bu ürünlerden sair bir şekilde faydalanmak suretiyle kendi adına ve hesabına faaliyette bulunanları ifade ettiği açıklanmıştır. Ayrıca 5. maddede, yasal süresinde kayıt ve tescillerini yaptırmayanların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi izleyen aybaşından itibaren başlayacağı, bu suretle sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçilemeyeceği ve kaçınılamayacağı, 6. maddede, bu Kanuna göre sigortalı sayılanların sigortalılıklarının tarımsal faaliyetlerine son verdiklerinde sona ereceği, 7. maddede, kişilerin bu Kanuna göre sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç 3 ay içinde Kuruma başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorunda oldukları, 9. maddede, bu zorunluluğa uymayanların tescil işlemlerinin Kurumca kendiliğinden yapılacağı hüküm altına alınmıştır.

Diğer taraftan davanın diğer yasal dayanağı niteliğindeki 5510 sayılı Kanunun 3. maddesinde tarımsal faaliyet, kendi mülkünde, ortaklık veya kiralamak suretiyle başkalarının mülkünde veya kamuya mahsus mahallerde ekim, dikim, bakım, üretme, yetiştirme ve ıslah yoluyla yahut doğrudan doğruya tabiattan istifade etmek suretiyle bitki, orman, hayvan ve su ürünleri elde edilmesini ve/veya bu ürünlerin yetiştiricileri tarafından; muhafazası, taşınması veya pazarlanması şeklinde tanımlandıktan sonra 4. maddenin 1. fıkrasının (b) bendinin (4) numaralı alt bendinde, hizmet akdine bağlı olmaksızın kendi adına ve hesabına bağımsız tarımsal faaliyette bulunanların sigortalı sayılacakları belirtilmiş, 7. maddede sigorta hak ve yükümlülüklerinin, tarımda kendi adına ve hesabına bağımsız çalışanlar için tarımsal faaliyetlerinin kanunla kurulu ilgili meslek kuruluşlarınca veya kendilerince, 1 yıl içinde bildirilmesi durumunda kaydedildiği tarihten, bu süre içinde bildirilmemesi halinde ise bildirimin Kuruma yapıldığı tarihten itibaren başlayacağı öngörülmüştür.

Bu nedenlerle davacının dava konusu sigortalılığına esas, tabiattan su ürünlerinin avlanması işi tarımsal faaliyet kapsamında olup yapılan işin kapasitesi sigortalılık niteliğini değiştirecek bir ölçü değildir. Mahkemece, davacının “doğrudan doğruya tabiattan istifade etmek suretiyle” “hayvan ve su ürünleri elde edilmesini ve/veya bu ürünlerin yetiştiricileri tarafından; muhafazası, taşınması veya pazarlanması” faaliyetinin kapsamlı bir şekilde araştırılması ve yapılan işe ait tüm delil ve kayıtların toplanıp irdelenmesi ile sonuca göre karar verilmesi gerekmektedir.

Yukarıda belirtilen hukuki ve maddi olgular değerlendirilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup, bozma nedenidir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33. Hukuk Dairesinin istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararı kaldırılarak İlk Derece Mahkemesince verilen hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 33.Hukuk Dairesi kararının HMK’nın 373/1 maddesi gereği kaldırılarak temyiz edilen ilk derece mahkemesi hükmünün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 10/12/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1839, Karar No: 2014/4610, Tarih: 11.03.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/1839 E.  ,  2014/4610 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İZMİR 5. ASLİYE TİCARET MAHKEMESİ

TARİHİ : 05/04/2013

NUMARASI : 2013/391-2013/391 D. İş.

İ

İzmir 5. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 05/04/2013 tarih ve 2013/391-2013/391 D. İş. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkili bankanın İzmir Şubesi müşterisi olan davalının hesabına aynı şube tarafından yanlışlıkla para yatırıldığını, yatan miktarın bir kısmının hesaptan tahsil edilmiş ise de 24.295,00 TL'nin halen iade edilmediğini, bu sebeple davalının sebepsiz zenginleştiğini ileri sürerek, dava dilekçesi ile, davalı hakkında ihtiyati haciz kararı verilmesini talep etmiştir.

Davalı, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, tensip ara kararı ile, iddia ve talep yargılamayı gerektirdiğinden ihtiyati haciz talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

1- Talep, ihtiyati haciz istemine ilişkin olup, bu istemin tensip ara kararı ile reddine karar verilmiş, ancak ayrı bir gerekçeli karar yazılmamıştır.

İİK'nın 258/3. maddesi uyarınca ihtiyati haciz talebinin reddi halinde kanun yoluna başvurma olanağı getirilmiştir. Ancak temyiz edilen bir kararın Yargıtay tarafından temyiz incelemesinin yapılabilmesi için öncelikle kararın taraflara usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve süresi içerisinde temyiz edilmiş olması gerekmektedir. Bundan başka, ihtiyati haciz kararının İİK.'nın 260. maddesi uyarınca gerekçeli karar şeklinde yazılması gerekmekte olup, esasen Yargıtay denetiminin de gerekçeli karar üzerinden yapılması mümkündür. 1982 Anayasası’nın 141. maddesine göre, tüm mahkeme kararlarının gerekçeli olması gerekmektedir. Temyiz edilen kısa karar bu hususları kapsamadığından, temyiz denetimi mümkün değildir. Bu durumda, mahkemece, ihtiyati haciz talebinin reddine dair karar verilmesi üzerine, İİK.'nın 260. maddesine uygun olarak, gerekçeli karar yazılmamış olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/03/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

2- Bozma sebep ve şekline göre, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 11/03/2014 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Bir dava içerisinde geçici hukuki koruma (somut dava bakımından ihtiyati haciz) talebinde bulunulması halinde, bu istemin reddine dair kararlar “ara kararı” niteliğinde olup bu nitelikteki ara kararlarının eğer infazı söz konusu değilse gerekçeli karar formatında yazılmasına gerek yoktur. İİK’nın 260. maddesi ihtiyati haciz talebinin kabulü haline, bir diğer söyleyişle icrası gereken ihtiyati haciz kararlarına ilişkin olup ancak bu nitelikteki kararlarda bulunması zorunlu unsurlara işaret eden bir yasa maddesi niteliğindedir. Bu nedenle, ihtiyati haciz talebinin reddine ilişkin ara kararları bakımından da söz konusu yasa hükmünün geçerli olduğu kabul edilemeyeceği gibi HMK’nın 297. maddesindeki “hüküm” niteliğindeki kararlarda yer alması gereken unsurların bulunması gerektiğinden de söz edilemez.. Keza, HMK’nın Uygulama Yönetmeliği’nde de, bu nitelikteki kararlar bakımından, Daire çoğunluğunun aradığı nitelikte bir format öngörülmemiştir. Elbette ki, Anayasa’nın 141/3. maddesi uyarınca mahkemelerin verdiği her türlü kararın ve bu arada ihtiyati haciz isteminin reddine ilişkin ara kararlarının da gerekçe taşıması gerekir. Yargıtay’ın müstakilen temyiz yolu açık bulunan ara kararı niteliğindeki ihtiyati haciz isteminin reddine ilişkin kararlar üzerindeki temyiz incelemesinin de söz konusu ara kararında da yer alması gereken işbu “gerekçe” üzerinden gerçekleştirilmesi gerekli ve yeterlidir.

Tüm bu yasal, gerektirici ve mantiki nedenler karşısında, Dairemiz çoğunluğunun bozma gerekçesine katılmayı olanaklı görmüyorum. Ancak, mahkemece verilen ihtiyati haciz isteminin reddine dair ara kararının Anayasa’nın 141. maddesine uygun bir gerekçe taşımadığı, mahkemece “istemin yargılamayı gerektirdiği” şeklinde belirtilmiş olan istemin reddine dair gösterilen nedenin yasanın aradığı anlamda yeterli, doyurucu ve geçerli bir gerekçe olarak kabulünün mümkün olmadığı kanısında olduğumdan, istemin reddine dair kararın bu nedenle bozulması görüşündeyim.
Yargıtay — Esas No: 2014/12844, Karar No: 2014/26566, Tarih: 12.12.2014

**10. Hukuk Dairesi         2014/12844 E.  ,  2014/26566 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İstanbul 22. İş Mahkemesi

Tarihi : 20.03.2014

No : 2013/473-20114/105

Dava, 3201 sayılı Yasa uyarınca tespit istemine ilişkindir.

Hükmün, temyiz edilmesi üzerine, Tetkik Hâkimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312. maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 91 ila 94. maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usul hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hakim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin Hukuk Genel Kurulunun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 2.6.1982 günlü 1982/376-547 sayılı kararları ile 11.4.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan feragat edildiği açıkça ve koşulsuz olarak bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

SONUÇ:Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 12.12.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19833, Karar No: 2013/18055, Tarih: 19.12.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/19833 E.  ,  2013/18055 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetkisizlik nedeni ile usulden reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, müvekkiline kasko sigortalı aracın davalıların işleten/sürücüsü olduğu araçla karıştığı trafik kazasında hasarlandığını, davalıların murisinin trafik sigortacısından tahsil edilen miktarın mahsubu sonucu bakiye 8.500,00.-TL hasar bedelinin tahsili için davalılara karşı yapılan takibe davalıların itiraz ettiğini belirterek, takibe itirazın iptali, takibin devamı ve icra inkar tazminatının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalılar vekili, müvekkillerinin yerleşim yerinin ... ilçe sınırları içerisinde olduğu, ayrıca kaza yerenin de ... olduğunu ve yetkili mahkemenin ... Mahkemeleri olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre; kasko sigorta sözleşmesine dayalı olarak ödenen tazminatın rücuen tahsiline yönelik itirazın iptali davasında genel yetkili mahkemelerin yetkili olduğu, KTK 110. maddesinin trafik sigortasının davalı olarak yer alması halinde uygulanabileceği, davalıların yerleşim yerinin ve haksız fiilin gerçekleştiği yerin ... olduğu, ... Asliye Hukuk Mahkemesinin yetkili olduğu gerekçesi ile yetkisizlik nedeni ile davanın usulden reddine karar verilmiş, hüküm davacı ...Ş. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp değerlendirilmesinde, özellikle halefiyet ilkesi gereğince sigortalı zarar sorumlusuna karşı tazminat davasını hangi yer mahkemesinde açması gerekiyor ise, kasko sigortacısının da rücu davasını aynı yer mahkemesinde açması gerekeceğine, somut olayda 6100 sayılı HMK 6., 16. maddeleri uyarınca yetkili yer mahkemelerinden birinde açılmayan davada davalıların yerleşim yeri ve haksız fiilin işlendiği yer mahkemesine yetkisizlik kararı verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamasına göre, davacı ...Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA ve aşağıda dökümü yazılı 24,30 TL peşin harcın onama harcına mahsubuna 19.12.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/3513, Karar No: 2019/5634, Tarih: 18.12.2019

**1. Ceza Dairesi         2019/3513 E.  ,  2019/5634 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : Kasten öldürme

HÜKÜM : Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 27/11/2018 tarih ve 2017/270 esas, 2018/629 karar sayılı ilamı ile sanık hakkında TCK'nin 81/1, 62/1, 52, 63/1. maddeleri uyarınca 25 yıl hapis cezasına ilişkin hükme yönelik istinaf başvurularının esastan reddine.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Sanık ... hakkında; maktul ...'ı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik Bölge Adliye Mahkemesince verilen esastan red kararının, sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin 10/01/2019 tarih ve 2019/940 esas, 2019/106 sayılı kararında bozma nedeni dışında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin meşru savunma hükümlerinin gözetilmesi gerektiğine, öldürme kastının bulunmadığına yönelen ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Geçimini hurda toplayıp satarak sağlayan maktulün, olay günü boş arazide şişe topladığı esnada aynı yerde içki içmekte olan sanığın, sohbet etmek istediğinden bahisle maktulü ısrarla çağırarak nereli olduğunu sorduğu, kendisine "Egeliyim" şeklinde yanıt veren maktulün, yanına oturmak istememesi üzerine, kolundan sertçe çekip "gel otur buraya yoksa seni bu kemerle asarım" diyerek kemerini çıkardığı, maktul de kemeri toka kısmından yakalamış ise de; aralarındaki çekişme sonucu tokanın koparak maktulün elinde kalması üzerine, bu kez sanıktan kaçmak için yerden aldığı taşı sanığa savurduktan sonra toprak yol istikametinde 3-4 metre kadar ilerleyerek sanıktan uzaklaştığı esnada sanığın atmış olduğu bel ve yüz bölgesine isabet eden taşların etkisi ile yere düştüğü, sanığın yerde hareketsiz kalan maktule saldırmaya devam ederek aynı taşla maktulün baş kısmına birçok defa vurduğu, otopsi raporuna göre "kot kırığı, sol klavukula, hyoid kemik ve trioid kartilajda etrafı ekimozlu kırıklar, kafa kubbe kemiklerinde ve kafa kaide kemiklerinde kırık" olan maktulun, beyin kanaması geçirerek, boyuna basıya bağlı mekanik asfiksi sonucu hayatını kaybettiği olayda;

Sanığın aşamalarda değişmeyen istikrarlı savunmalarına göre; babasının, sanığa husumet besleyen kişiler tarafından Tunceli ilinde öldürülmesi sebebiyle ailesi ve arkadaşlarının kendisini suçladıklarını, eşinin de aralarındaki geçimsizlik nedeniyle ortak konutu terk etmesi üzerine alkol ve uyuşturucu madde kullanmaya başladığını, olay günü de boş arazide alkol aldığı sırada "Allah'ım bana bir kurban gönder babamın intikamını alayım" dedikten sonra maktulün boş arazide kendi bulunduğu noktaya doğru geldiğini görmekle, karşılaşmış olduklarını, öldürdüğü kişinin kim olduğunu bilmediğini belirtmesi, olaydan sonra aynı yerde hurdacılık işi ile uğraşan tanık ...'e "ben bir Egeli öldürdüm, arabanı ver, ceset var götürüp gömeyim" şeklindeki söylemi, sanık her ne kadar maktulü yerden aldığı orta boy bir taşı attığını savunmuş ise de; maktulün Adli Tıp bulgularına göre; kafatası kemiklerinin kırılarak buna bağlı beyin kanaması geçirmesi, olay yeri inceleme raporuna göre ise; maktulün baş kısmında kan lekeli büyükçe bir kaya parçasının bulunması birlikte değerlendirildiğinde;

Sanığın, içgüdüsel tatmin amacı ile tanımadığı maktule müteaddit defa büyük bir taş kütlesi ile saldırarak, sırf öldürmüş olmak için öldürdüğü, bu doğrultuda failin, canavarca his sevkinden başka kendisini eyleme iten herhangi bir neden mevcut olmaksızın, suçun işleniş biçimi ve eylemin ağırlığı ile ortaya çıkan kastının, kullandığı yöntem itibariyle canavarca hisle öldürme suçuna yönelik olduğunun anlaşılması karşısında; TCK.nin 82/1-b maddesi kapsamında hüküm kurulması yerine, suç niteliğinin tayininde yanılgıya düşülerek TCK.nin 81. maddesi gereğince kasten öldürme suçundan yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan, İzmir Bölge Adliye Mahkemesince yazılı şekilde CMK.nin 280/1-a-c maddeleri uyarınca esastan reddine karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş olup, sanık hakkında kurulan hükme yönelik aleyhe temyiz bulunmadığından, CMK.nin 307/4. maddesi gereğince ceza miktarı itirabiyle kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla; hükmün tebliğnamedeki düşünceye aykırı şekilde BOZULMASINA, CMK.nin 304/2-a maddesi uyarınca dosyanın Karşıyaka 2. Ağır Ceza mahkemesine, Yargıtay İlamının bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, tutuklulukta geçen süre göz önüne alınarak sanık müdafiinin tahliye talebinin REDDİNE, 18/12/2019 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/2913, Karar No: 2018/2498, Tarih: 10.09.2018

**16. Ceza Dairesi         2018/2913 E.  ,  2018/2498 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : 2911 sayılı Kanuna muhalefet

Hüküm : 6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesi uyarınca kovuşturmanın ertelenmesi

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

6352 sayılı Kanunun geçici 1. maddesinin 1. fıkrasına göre verilen kovuşturmanın ertelenmesine ilişkin kararların, anılan maddenin 4. fıkrası ile CMK'nın 223. maddesinin 8. fıkrası 2. cümlesi hükmü karşısında durma kararı niteliğinde ve itiraza tabi olup temyiz kabiliyeti bulunmadığından temyiz incelemesine yer olmadığına, CMK'nın 223/8. maddesi uyarınca gereğinin itiraz merciince yerine getirilmesi için dosyasının incelenmeksizin Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 10.09.2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.