muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/599, Karar No: 2016/8091, Tarih: 11.10.2016

edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir. (Ek fıkra: 03/06/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Başka bir anlatımla 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi hükmü, belediye adına tescil edilerek belediyenin özel mülkü haline gelen taşınmazlara uygulanamaz.

Bir yörede 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları

Bir yörede 4342 Sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesine göre işlem yapılabilmesi için;

a)Mera, 4342 Sayılı Kanunun geçici 3. maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği 03.05.2005 tarihi itibariyle belediye ve mücavir alan sınırları

içersinde bulunmalıdır. Zira bu tarih itibariyle köy sınırları içerisinde bulunan veya bu tarihten sonra belediye ve mücavir alan sınırları içerisine alınan meralarda bu madde hükümlerinin uygulanma olanağı yoktur.

b)Mera, 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşmiş imar planı içersinde kalmalıdır. Bu tarihten sonra imar planı içerisine alınan veya imar planı bulunmayan yerlerdeki meralarda bu madde hükmü uygulanmaz. Yasa hükmünde geçen “imar planından” maksat ise, her türlü ölçekteki plan yani nazım, uygulama veya mevzi imar planlarıdır.

c)Meranın yerleşim yeri olarak işgal edilmesi yani bu şekilde kullanılması durumunun da 01.01.2003 tarihinden önce mevcut olması gerekir. Bu tarihten sonra işgal edilerek yerleşim yeri olarak kullanılan meralarda bu madde hükmü uygulanamaz. Bu maddenin uygulanmasında “yerleşim yeri” kavramı konut, konaklama, turizm, sanayi, askeri v.b. amaçlar için kullanılmak üzere planlanarak yapılaşmış veya eskiden beri bu amaçlarla kullanılan şehir, kasaba ve beldelerin üzerinde yapılaşma bulunan yerleşim alanlarını ifade etmektedir.

d)Diğer bir koşul da meranın mera niteliği ile kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunmamasıdır.

Yukarıda belirtilen şartların varlığı duraksamasız saptanmadan belediye ve diğer kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş meraların mülkiyeti bu kurum ve kuruluşlara bırakılamaz. Bu gibi yerler yasa uyarınca Hazine adına tescili gereken yerler olacağından, mahkemece 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesi koşullarının varlığı veya yokluğu üzerinde yeterince durulmalıdır.

Somut olayda, dava konusu taşınmazların 295 ada 110 parsel sayılı taşınmazların ifrazıyla oluştuğu anlaşılmaktadır. Fen bilirkişi raporunda ve krokisinde; dava konusu yerin 28/1 1970 tarihinde kadastro tespitinde Kırşehir belediyesi adına 295 ada 110 numarası ile tespitinin yapıldığı, bu parselin 25/9 1998 yılında imar görerek 2133 ada 20, 22, 23, 24, 26 no'lu parsellerin oluştuğu anlaşılmıştır. Mahkemece itibar edilen bilirkişi raporu denetime elverişli olmadığı gibi tereddütleri ortadan kaldırıcı nitelikte de değildir.

Davacının dayandığı 28.01.1971 tarihli.... Semti için verilen mera norm kararında mera hudutları belirtilmiştir. Her ne kadar mera paftası fenni sıhhatı haiz değil ise de zeminde bulunan bu sınırlardan mera hudutlarının belirlenmesi mümkün olabilecektir. Bu yüzden mahkemece mahallinde yeniden keşif yapılarak gerekirse yöreyi iyi bilen mahalli bilirkişilerdende faydalanılarak konusunda uzman olan üç kişiden oluşan harita mühendisi ve ayrıca ziraatçi bilirkişi ve şehir plancısı aracılığıyla uygulama yapılmalı, mera norm kararındaki sınırlar bilirkişilere sorularak arazi üzerinde tespit ettirilmeli, mera norm kararında belirtilen sınırların dava konusu yeri kapsayıp kapsamadığı duraksamasız belirlenmeli, saptanan sınırlar ve dava konusu

taşınmazların konumu teknik bilirkişinin kadastro paftası ile imar planları çakıştırılmak suretiyle çizeceği krokide işaret ettirilerek denetime elverişli bir rapor aldırılıp sonucuna göre hüküm kurulmalıdır.

Yapılan araştırma sonunda dava konusu taşınmazların mera norm kararı sınırlarında kaldığının tespit edilmesi halinde 2981 sayılı Kanunun 10/c maddesi ve imar planı uygulama haritaları kapsamına göre mera olan taşınmazların 01.01.2003 tarihinden önce yerleşim yeri olarak işgal edilen yerlerden olup olmadığı resmi deliller toplanarak bu tarihlere yakın tarihlerde çekilen hava fotoğraflarından da yararlanılarak saptanmalı, öte yandan meranın artık mera olarak kullanılmasının teknik açıdan mümkün bulunup bulunmadığı parsel bazında değil, imar planları ve ada bazında ziraatçi bilirkişiye incelettirilmeli, HMK'nın 290. maddesi hükmü gereğince keşfi izlemeye olanak sağlayacak ve bilirkişi raporlarını denetlemeye yardımcı olacak sayıda fotoğraf çektirilerek dosyaya konulmalı, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 04.11.2015 tarihli, 2014/14-1313 Esas sayılı kararı da bu doğrultudadır.

Mahkemece belirtilen bu hususlar gözetilmeden eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, bu sebeple kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda yazılı nedenlerle davalının temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, bozma bedenine göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere 11.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/23830, Karar No: 2014/19165, Tarih: 22.12.2014

**17. Hukuk Dairesi         2014/23830 E.  ,  2014/19165 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... 1. Asliye Hukuk Mahkemesi ile ... Asliye Ticaret Mahkemelerince ayrı ayrı görevsizlik kararı verilmesi nedeniyle yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, trafik kazası sonucu tedavi gideri ve maluliyetten kaynaklanan maddi ve manevi tazminat istemine ilişkindir.

Asliye Hukuk Mahkemesince, davanın zorunlu sorululuk sigortasına dayalı bir tazminat davası olduğu gerekçesiyle görevsizlik yönünde hüküm kurmuştur

Asliye Ticaret Mahkemesi ise,taraflarca iş bölümü itirazı ileri sürülmediğinden davanın ilk açıldığı mahkemede görülmesi gerektiğini belirtilerek görevsizlik kararı vermiştir.

Bilindiği gibi asliye mahkemeleri, Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemeleri olarak ikiye ayrılır. Asliye Ticaret Mahkemeleri, Asliye Hukuk Mahkemesinin görevine giren ticari davaların çözümlendiği mahkemelerdir.

Asliye Ticaret Mahkemesi'nin görevine giren işler dışında kalan tüm uyuşmazlıklar Asliye Hukuk Mahkemesince çözümlenir. Dava tarihinde yürürlükte bulunan 6762 sayılı TTK'nun 4.maddesinde hangi davaların ticari dava olduğu sayılmıştır. Bundan başka, bir yerde ticaret mahkemesi varsa Asliye Hukuk Mahkemesinin görevi, içinde bulunan ve bu kanunun 4.maddesi hükmünce ticari sayılan davalarla hususi hükümler uyarınca ticaret mahkemesinde görülecek diğer işlere Asliye Ticaret Mahkemesinde bakılacağı düzenlenmiştir. (TTK'nun 5/2)

Asliye ticaret mahkemesi ile asliye hukuk mahkemesi arasındaki ilişki görev değil iş bölümü ilişkisidir. (TTK'nun 4 ve 5.maddeleri) Asliye Ticaret Mahkemesi kanunla belirtilmiş olan ticari davalara bakar. Asliye Hukuk Mahkemesi ise ticari davalar dışında kalan hukuk davalarına (dar anlamda hukuk davalarına) bakar.

Somut olayda, eldeki dava 12.01.2012 tarihinde açılmıştır. 30.06.2012 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6335 sayılı Yasanın 38. maddesi ile 6102 sayılı TTK'ya eklenen geçici 9. madde “bu kanunun göreve ilişkin hükümleri, bu Kanunun yürürlüğe girdiği tarihten önce açılmış olan davalarda uygulanmaz. Bu davalar, açıldıkları tarihte yürürlükte bulunan Kanun hükümlerine tabidir” hükmünü içermektedir.

Bu durumda davalının iş bölümü itirazının bulunmadığı gözetilerek uyuşmazlığın Asliye Hukuk Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle 6100 sayılı HMK.nun 21. Ve 22. Maddeleri gereğince ...1.Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 22.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/2332, Karar No: 2006/2652, Tarih: 10.04.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/2332 E.  ,  2006/2652 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :KADASTRO MAHKEMESİ

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Kadastro sırasında 101 ada 343 parsel sayılı 3859.88 metrekare yüzölçümündeki taşınmaz irsen taksimen, intikal ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalı ... adına tesbit edilmiştir. Davacı ..., yasal süresi içerisinde trampa ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliğine dayanarak dava açmıştır. Mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne ve çekişmeli parselin davacı ... adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece çekişmeli taşınmazın ... ...’e ait iken ölümü ile yeğeni ...’e O'nun yaptığı takaslada davacı ...’na intikal ettiği kabul edilmek sureti ile hüküm kurulmuş isede; yapılan araştırma, inceleme ve uygulama karar için yeterli bulunmamaktadır. 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 30/1. maddesinde “kadastro tutanaklarında beyanlarına başvurulan kişiler bu beyanlarına gerekçe gösterilerek itiraz edilmedikçe yeniden dinlenmezler. Ancak hakim kadastro tutanağındaki beyanla duruşma sırasında topladığı deliller arasında çelişki görürse bunu gidermek için tutanakta beyanlarına başvurulan kimseleri tanık sıfatı ile yeniden dinleyebilir” hükmü yer almış bulunmaktadır. Bu hükümden de anlaşılacağı üzere tespit bilirkişilerinin yargılama sırasında yerel bilirkişi olarak dinlenmeleri mümkün değildir. Şartlar mevcut olduğu takdirde ancak tanık sıfatı ile dinlenebilirler. Yasanın bu açık hükmüne rağmen mahkemece tespit bilirkişisi ... ...’in yerel bilirkişi olarak dinlenilmesi ve tutanağa aykırı düşen beyanına dayanılarak hüküm kurulması doğru değildir. Ayrıca, taşınmazın davalının babası ...’e mi yoksa halası ...'ye mi ait olduğu hususunun açıklığa kavuşturulması gerekmektedir. Bir diğer ifade ile uyuşmazlığın çözümü taşınmazın geçmişte kime ait olduğu ve nasıl intikal ettiğinin belirlenmesine bağlı bulunmaktadır. Bu konuda dinlenen yerel bilirkişi ve tanık beyanları birbiri ile çeliştiği halde mahkemece yüzleştirme yapılmak sureti ile bu çelişkinin giderilmesine çalışılmaması taşınmazın geçmişte kime ait olduğunun, kimden nasıl intikal ettiğinin, davalının babasına ait ise ölümünden sonra taksim edilip edilmediğinin, edilmişse kime isabet ettiğinin araştırılmaması doğru bulunmadığı gibi; davalının halası ...’ye ait olması durumunda O'nun ölümü ile intikalin ne suretle gerçekleştiği ...’nin mirasçısının bulunup bulunmadığı, varsa mirasçılar arasında taksim yapılıp yapılmadığının veya bu yerin muris ... tarafından yeğeni ...’e bağışlanıp bağışlanmadığının araştırılmaması da isabetsizdir. Bütün bunlardan ayrı olarak taşınmazın malikinin belirlenmesi konusunda komşu parsel tutanak ve dayanaklarından yararlanılmaması, tespite aykırı sonuca varıldığı halde tespit bilirkişilerinin tanık sıfatı ile dinlenilip bilgilerinin alınmaması da usule aykırıdır. Bu tür eksik ve yetersiz soruşturmaya dayanılarak karar verilemez. Doğru sonuca varılabilmesi için; öncelikle çekişmeli taşınmaza komşu tüm parsellerin tutanak ve dayanağını oluşturan belgelerle davalının babası ve halası ile ilgili veraset ilamları veya aile nüfus kayıtları ve bu kişilerden intikal edip tespitleri yapılan tüm taşınmazlarla ilgili tutanaklar getirtilip dosya ikmal edildikten sonra mahallinde yerel bilirkişi taraf tanıkları ve teknik bilirkişi huzuru ile keşif icra edilmelidir. Keşif sırasında taşınmazın geçmişte kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, davalının halası ...ye ait ise O'nun tarafından yeğeni ..

. Keşif sırasında taşınmazın geçmişte kime ait olduğu, kimden nasıl intikal ettiği, kim tarafından ne zamandan beri ne suretle kullanıldığı, davalının halası ...ye ait ise O'nun tarafından yeğeni ...’e bağışlanma gibi bir durumun bulunup bulunmadığı, etraflıca sorulup maddi olaylara dayalı olarak açıklattırılmalı, bilirkişi ve tanık sözleri komşu parsel tutanak ve dayanakları ile denetlenmeli, yargılama sırasında toplanan delillerin tutanaktaki bilgilere aykırı düşmesi halinde tespit bilirkişileri tanık sıfatı ile ve gerekirse yüzleştirme yapılmak sureti ile dinlenilip aykırılığın giderilmesine çalışılmalı, bundan sonra tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre karar verilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde bulunduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 10.4.2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/7029, Karar No: 2019/1716, Tarih: 04.02.2019

**2. Ceza Dairesi         2018/7029 E.  ,  2019/1716 K.**

**"İçtihat Metni"**

Karşılıksız yararlanma suçundan şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Söke Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 04/08/2017 tarihli ve 2017/4115 soruşturma, 2017/2211 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara yönelik itirazın reddine ilişkin mercii Söke Sulh Ceza Hâkimliğinin 21/02/2018 tarihli ve 2018/578 değişik işsayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 03/12/2018 gün ve 11989/2018 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/12/2018 gün ve 2018/98555 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Somut olayda, ... Elektrik Dağıtım A.Ş yetkililerince tutulan 09/01/2017 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağına dayalı olarak yapılan şikâyet üzerine yapılan soruşturma sonucunda kaçak elektrik kullanım bedelinin tamamının ödenmesi suretiyle kurum zararının karşılandığından bahisle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, anılan tutanağın abone ismi kısmında... isminin yer aldığı, şüphelinin isim ve kimlik numarasının tutanakta ne surette yazılmış olduğunun araştırılmadığı, yine dosya içeriğinde mevcut elektrik dağıtım şirketine yönelik yazılan ve kaçak elektrik kullanım bedelinin adına tahakkuk ettirilmesi talepli 12/01/2017 tarihli dilekçenin de şüpheli ...’a ait olmadığı nazara alındığında kaçak elektrik kullanımının failinin kim olduğu ve kullanım bedelinin kim tarafından ödendiğine ilişkin dosyada adı geçenlerin savunma yahut beyanları alınıp, gerekli araştırma yapıldıktan sonra şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmaya dayalı olarak şüpheli hakkında anılan gerekçeyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun 6/2. maddesi gereği Adli Sicil Genel Müdürlüğüne bildirilmesine ilişkin karara yapılan itirazın kabulü yerine yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Kanun'un 160. maddesi uyarınca, bir suçun işlendiği ihbarını alan Cumhuriyet savcısı, delil toplayıp maddi gerçeği araştırmaya başlayarak, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe bulunması halinde, aynı Kanun'un 170/2. maddesi uyarınca iddianame düzenleyip kamu davasını açmakla, yeterli şüphe bulunmaması halinde ise Kanun'un 172. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına karar vermekle görevli bulunmaktadır. Buna karşın Cumhuriyet savcısının kararına itiraz üzerine Sulh Ceza Hakimliğince Cumhuriyet savcısı tarafından gerekli delillerin toplanmadığı veya araştırmanın olayın özelliğine göre yetersiz ve yüzeysel kaldığının açıkça anlaşıldığı durumlarda, soruşturmanın eksik yapıldığından bahisle, genişletilmesine gerek görürse bu hususu açıkça belirtmek suretiyle CMK’nın 173/3. maddesi uyarınca soruşturmanın genişletilmesi kararı vererek, o yer Cumhuriyet başsavcılığından talepte bulunabilir, Cumhuriyet başsavcılığı belirtilen eksikleri tamamlayıp delilleri topladıktan sonra itirazı incelemek üzere dosyayı yeniden Sulh Ceza Hakimliğine gönderecektir. Sulh Ceza Hakimi bu kez dosyayı inceleyip itirazı kabul veya reddedecektir.

İnceleme konusu dosyada, ...Elektrik Dağıtım A.Ş yetkililerince tutulan 09/01/2017 tarihli kaçak elektrik tespit tutanağına dayalı olarak yapılan şikâyet üzerine başlatılan soruşturmada, kaçak elektrik kullanım bedelinin tamamının ödenmesi suretiyle kurum zararının karşılandığından bahisle şüpheli ... hakkında kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ve bu karar 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun 6/2. maddesi gereği Adli Sicil Genel Müdürlüğüne bildirilmiş ise de, anılan tutanağın abone ismi kısmında... isminin yer aldığı, tutanakta şüpheli ...’ın isim ve kimlik numarasının hangi sıfat ve sebeple yer aldığının araştırılmadığı, şikâyet dilekçesi ve ekinde de abone olarak... kullanıcı olarak da... isimli kişilerin belirtildiği, ayrıca dosya içerisinde mevcut elektrik dağıtım şirketine hitaben yazılan ve kaçak elektrik kullanım bedelinin adına tahakkuk ettirilmesi talepli 12/01/2017 tarihli dilekçenin de şüpheli ...’a ait olmayıp bahse konu dilekçede... ve... isimlerinin yer aldığı ve 5271 sayılı CMK’nın 168/5. maddesine göre soruşturma tamamlanmadan önce zararın tamamen tazmin edilmesi halinde kamu davasının açılmayacağı, ancak kişinin bu fıkra hükmünden iki defadan fazla yararlanamayacağı nazara alındığında; olayın gerçek failinin kim olduğu ve kullanım bedelinin kim tarafından ödendiğine ilişkin dosyada adı geçenlerin savunma yahut beyanları alınıp, gerekli araştırma yapıldıktan sonra şüphelinin hukukî durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmaya dayalı olarak şüpheli hakkında anılan gerekçeyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilerek bu kovuşturmaya yer olmadığına dair kararın 5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun 6/2. maddesi gereği Adli Sicil Genel Müdürlüğüne bildirildiğinin anlaşılması karşısında; kanunun öngördüğü şekilde soruşturma yapılmasının sağlanması için itiraz merciince itirazın kabulüne karar verilmesi gerekirken, şüphelinin hakkında verilen kovuşturmaya yer olmadığına dair karara itiraz hakkının bulunmadığı şeklindeki yasal olmayan gerekçeyle itirazın reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (SÖKE) Sulh Ceza Hakimliğince kesin olarak verilen 21.02.2018 tarihli ve 2018/578 D. İş sayılı kararın, 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 04/02/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.