muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/40196, Karar No: 2015/20332, Tarih: 11.06.2015

**3. Ceza Dairesi         2014/40196 E.  ,  2015/20332 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

1) Sanık .... hakkında kasten yaralama suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine;

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün isteme uygun ONANMASINA,

2) Sanık ..... hakkında kasten yaralama suçu yönünden kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine;

Sanığın aynı zaman dilimi içerisinde müştekiyi önce yumruk vurmak suretiyle yaraladığı sonra da bıçakla yaralamaya teşebbüs ettiği olayda, sanığın müştekiye yönelik birden çok eyleminin tek bir yaralama suçunu oluşturduğu dikkate alınarak, sanığın sadece tamamlanmış basit yaralama suçundan cezalandırılması gerektiği ve silahla basit yaralama suçunun teşebbüs aşamasında kaldığı da gözetilmeden, yazılı şekilde silahla basit yaralama suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/06/2015 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/11960, Karar No: 2016/14589, Tarih: 23.11.2016

**4. Ceza Dairesi         2014/11960 E.  ,  2016/14589 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Katılan ...'ın, sanık ...'ten olan alacağını almak amacıyla sanığın evinin önüne gidip burada alacağının tamamını alamamasından dolayı aralarında çıkan tartışma sonrasında...'ın, elindeki sopa ile sanık .... üzerine yürüyerek sanığa hakaret ve tehdit ettiğinin kabul edilmesi karşısında, TCK'nın 29. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

Kanuna aykırı ve sanık ...'ın temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/11/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/367, Karar No: 2015/232, Tarih: 02.04.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/367 E.  ,  2015/232 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlığa teşebbüs

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında gözüken ... Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2004/984 esas 2008/117 karar sayılı ilamı tekerrüre esas olduğunun anlaşılması karşısında hakkında TCK'nın 58. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; 45TL değerinde bir adet salça çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın kesintisiz takip olmaksızın şikayetçi tarafından çevrede araştırma yapması üzerine yakalandığının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde hakkında TCK'nın 35. maddesi uygulanarak eksik cezaya hükmedilmesi,

2-Sanığın kesintisiz takip olmaksızın şikayetçi tarafından çevrede araştırma yapması üzerine yakalandığının anlaşılması karşısında, koşulları oluşmadığı halde hakkında TCK'nın 35. maddesi uygulanarak eksik cezaya hükmedilmesi,

3-TCK'nın 53/1. maddesinin (c) fıkrasındaki, sadece kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun koşullu salıverme tarihine kadar uygulanmaması suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,

4-Toplam 10,00TL yargılama giderinin, CMK'nın 324/4 maddesi uyarınca 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usülü Hakkında Kanunun 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğunun anlaşıldığı halde hazineye irat kaydına hükmedilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine 02.04.2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/35008, Karar No: 2015/12190, Tarih: 18.02.2015

**8. Ceza Dairesi         2014/35008 E.  ,  2015/12190 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık

HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yasak nitelikte bıçak taşıdığı kabul olunan suça sürüklenen çocuk hak- kında hüküm kurulurken, ceza doğru olarak tayin edildiği halde dayanak yasa maddesinin 6136 sayılı Yasanın 15/1. maddesi yerine, aynı Yasanın 13/3. maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre suça sürüklenen çocuk müdafiinin, sübuta ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz itirazlarının reddine, ancak:

1- Hapis cezası yanında tayin olunan 25 gün adli para cezasından TCK.nun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim yapılırken adli para cezasına esas alınan birim gün sayısının 16 yerine hesap hatası sonucu 17 olarak tayini suretiyle fazla cezaya hükmolunması,

2- Suçu işlediği tarihte 15-18 yaş grubunda olan suça sürüklenen çocuk hakkında 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanunun 106/4. madde ve fıkrasına aykırı olarak, kısa süreli hapis cezasından çevrilen ve doğrudan tayin edilen adli para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrileceği hususunun ihtarına karar verilmesi,

Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükümden taksitlendirme yapılan bölümlerinde, kısa süreli hapis cezasından çevrilen ve doğrudan tayin edilen adli para cezalarının ödenmemesi durumunda mahkemece hapse çevrileceğine ilişkin bölümlerin çıkarılması ve TCK.nun 31/3. maddesi uyarınca 1/3 oranında indirim sonucu adli para cezasına esas alınan 17 birim gün sayısının 16'a, anılan yasanın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında yapılan indirim sonucu belirlenen 14 günün 13 güne, sonuç 280 TL adli para cezasının 260 TL'ye indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun olan hükmün (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 18.02.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/29721, Karar No: 2016/4415, Tarih: 01.03.2016

**9. Hukuk Dairesi         2014/29721 E.  ,  2016/4415 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ İŞ MAHKEMESİ

DAVALILAR : 1- .........

2- ... ADLARINA AVUKAT ..........

DAVA :Taraflar arasındaki, kıdem tazminatı ile fazla mesai ücreti, genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti, yıllık izin ücreti ve ücret alacaklarının ödetilmesi davasının yapılan yargılaması sonunda; ilamda yazılı nedenlerle gerçekleşen miktarın faiziyle birlikte davalılardan alınarak davacıya verilmesine ilişkin hüküm süresi içinde duruşmalı olarak temyizen incelenmesi davalılar avukatınca istenilmesi üzerine dosya incelenerek işin duruşmaya tabi olduğu anlaşılmış ve duruşma için 01/03/2016 Salı günü tayin edilerek taraflara çağrı kağıdı gönderilmişti. Duruşma günü davalılar adına Avukat ........ ile karşı taraf adına Avukat ......... geldiler. Duruşmaya başlanarak hazır bulunan avukatların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra duruşmaya son verilerek Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor sunuldu, dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıların işyerinde TIR şoförü olarak çalıştığını, iş sözleşmesini fazla çalışma alacaklarının ödenmemesi nedeniyle ihtarname çekerek haklı nedenle fesh ettiğini ileri sürerek, kıdem tazminatı ile hafta tatili, fazla çalışma, genel tatil, yıllık izin ve ödenmeyen ücret alacaklarını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalılar, davacının herhangi bir alacağının bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalılar, davacının istifa ettiği, kilometre başına prim usulü çalıştığı kabul edilerek fahiş fazla çalışma alacağı hesaplandığı gerekçesi ile temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddine,

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma alacağının hesabı noktasında toplanmaktadır.

Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

2-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, fazla çalışma alacağının hesabı noktasında toplanmaktadır.

Tır şoförleri yurt içinde veya yurt dışına sefer yapmak olmak üzere iki şekilde çalışabilirler. Ülke içinde taşımacılık işinde çalışan tır şoförlerinin ücretleri taraflar arasında temel ücret olarak kararlaştırılabileceği gibi, sabit ücrete ilave olarak sefer sayısına ya da katedilen kilometre başına ödenen prim şeklinde gerçekleşebilmektedir.

Yurt içi tır şoförleri bakımından fazla çalışmalar her türlü delille ispatlanabilir ise de takometre kayıtları bulunması halinde inceleme bu kayıtlar üzerinden yapılmalıdır. Yurt içinde çalışan tır şoförünün hafta tatili ile bayram ve genel tatillerde çalıştığını her türlü yazılı delil veya tanıklarla kanıtlaması mümkündür. Ancak ulusal trafik kurallarına göre günde belli bir saat araç kullanma zorunluluğu sebebiyle fazla çalışma yapıldığının inandırıcı delillerle ispatı gerekir . Takometre kayıtlarının sunulması halinde konunun uzmanı bilirkişi marifetiyle inceleme yapılarak kayıtlara üstünlük tanınmalıdır

4857 sayılı İş Kanununun 41 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca, fazla çalışma saat ücreti, normal çalışma saat ücretinin yüzde elli fazlasıdır. İşçiye fazla çalışma yaptığı saatler için normal çalışma ücreti ödenmişse, sadece kalan yüzde elli kısmı ödenir.

Somut uyuşmazlıkta, davacının kamyon şoförü olarak kilometre başına prim usulü çalıştığı anlaşılmaktadır. Dosyadaki makbuzlardan fazla çalışma adı altında davacıya kilometre başı prim ödendiği anlaşıldığından davacı bu ödemeler ile fazla çalışmasının karşılığı normal ücretini aldığından sadece %50 fazlasının hesaplanıp hüküm altına alınması gerekirken, fazla çalışma alacağına % 150 zamlı karar verilmesi isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebepten BOZULMASINA, davalılar yararına takdir edilen 1.350.00 TL.duruşma avukatlık parasının karşı tarafa yükletilmesine, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01/03/2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/12869, Karar No: 2020/22, Tarih: 27.01.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/12869 E.  ,  2020/22 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Aleyhine hüküm verilen dahili davalılardan ..., ... ve ... adına tebliğe çıkarılan gerekçeli karar, "..." adresinde aynı konutta birlikte oturduklarından bahisle... imzasına tebliğ edilmiş ise de; dahili davalı ...’nun "..." adresinde, dahili davalı ...’nun "..." adresinde, dahili davalı ...’nun "..." adresinde, tebligatları alan ...’nun ise" ..." adresinde ikamet ettiği ve bu haliyle yapılan tebligatların usulsüz olduğu anlaşılmaktadır.

Bu durum karşısında, Mahkemece adı geçen dahili davalılara gerekçeli karar ve temyiz dilekçesinin 7201 sayılı Tebligat Kanunu ile Tebligat Kanunu'nun Uygulanmasına Dair Yönetmelik hükümlerine uygun şekilde mernis adreslerinde tebliğ edilerek temyiz süresinin beklenilmesi, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesi'ne GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14463, Karar No: 2017/808, Tarih: 06.02.2017

**20. Hukuk Dairesi         2016/14463 E.  ,  2017/808 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki davada ... İş ve ... İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Dava kurum işleminin iptali istemine ilişkindir.

... İş Mahkemesi, davalı SGK vekilinin yetki itirazı da dikkate alınarak; davacının kayıtlarının ... Sosyal Güvenlik Merkezinde olması ve İstanbul Nöbetçi İş Mahkemelerinin davaya bakmaya yetkili bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

... İş Mahkemesi ise dava konusu işlemlerin ... Sosyal Güvenlik Merkezince yapıldığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı vermiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, iş uyuşmazlıklarında yer itibari ile yetkili iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, "İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgâhı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz."

İş mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup, buna ek olarak işin yapıldığı yer, yani işyeri mahkemeleri de yetkili kılınmıştır.

Buna göre, iş ve sosyal güvenlikle ilgili davaların dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılması gerekmektedir.

Türk Medenî Kanununun 19/1. maddesi uyarınca gerçek kişi yönünden "Yerleşim yeri", "Bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir." Gerçek kişi işverenin başka bir yerde yerleşmek niyetiyle oturduğu kanıtlanmadığı takdirde, kural olarak nüfusta kayıtlı olduğu yerin ikametgâh sayılması gerekir.

HMK'nın 14/1.maddesi uyarınca "Bir şubenin işlemlerinden doğan davalarda, o şubenin bulunduğu yer mahkemesi de yetkilidir."

Diğer yandan Türk Medenî Kanununun 51. maddesi uyarınca "Tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yerdir."

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde itiraz edilmese dahi hâkim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Diğer yandan Türk Medenî Kanununun 51. maddesi uyarınca "Tüzel kişinin yerleşim yeri, kuruluş belgesinde başka bir hüküm bulunmadıkça işlerinin yönetildiği yerdir."

İş mahkemesinin yetkisi kamu düzeni ile ilgili olduğundan, davalı tarafça süresinde itiraz edilmese dahi hâkim tarafından kendiliğinden bu husus gözönünde bulundurulmalıdır. Bir başka anlatımla hâkim, davanın her aşamasında yetki itirazını dikkate alabileceği gibi, kendisi de re'sen yetkisizlik kararı verebilir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 16.04.2008 gün ve 2008/10 - 329 E. - 2008/334 K. numaralı ilâmında da "Davaya konu uyuşmazlık tüzel kişilere karşı açılacak davalarda genel yetkili mahkeme, tüzel kişilerin yerleşim yerinin, yani merkezinin bulunduğu yer mahkemesi olmakla birlikte, şube işlemleri nedeniyle açılacak dava, taraf olarak bağlı bulunulan merkez davalı gösterilerek, şubenin bulunduğu yerde de açılabilir. "Kurum adına işlem yapmaya yetkili bulunmak" şubenin tanımından ortaya çıkan bir sonuç olup, şubenin bulunduğu yer mahkemesinin yetkili olmasında tek başına yeterli

değildir. Şubenin bulunduğu yer yetkisi, o şubenin yapmış olduğu işlemlerden, davacıya ait işlemlerin yürütülmesinden doğan uyuşmazlıklarda geçerli bulunmaktadır." görüşü benimsenmiştir.

Somut uyuşmazlıkta, davacı tarafından ... Sosyal Güvenlik Merkezine başvurularak 2011/3 - 2014/12 aylar için düzenlemiş oldukları 5510 sayılı Kanun türü seçilerek hazırlanan Asıl/Ek Aylık Prim Hizmet Belgelerinin iptali ile 6111 sayılı Kanun türü seçilerek hazırlanılması istenilen Asıl/Ek Aylık Prim Hizmet Belgelerinin dikkate alınması talebininin reddine dair işlem tesis eden ... Sosyal Güvenlik Merkezinin 26/03/2015 gün 1656455 sayılı işlemin iptalinin talep edildiği anlaşılmıştır.

Davacının talebine ilişkin olarak SGK Esenyurt İlçe Sosyal Güvenlik Merkezince inceleme ve değerlendirme yapıldığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın ... İş Mahkemesinde görülüp çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri gereğince ... İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 06/02/2017 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6350, Karar No: 2024/8464, Tarih: 26.09.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/6350 E.  ,  2024/8464 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/742 Esas, 2023/794 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Osmaniye 3. Sulh Hukuk Mahkemesinin 21.09.2023 Tarihli ve 2023/233 Esas, 2023/154 Karar Sayılı Kararı

Bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı, kısıtlı adayının merkezî nüfus idaresi sistemindeki yerleşim yeri adresinin ... İstiklal Caddesi ..... Kahramankazan/Ankara olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Kahramankazan Sulh Hukuk Mahkemesinin 07.11.2023 Tarihli ve 2023/742 Esas, 2023/794 Karar Sayılı Kararı

Bakım kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağı düzenlenmişse de dosya kapsamından kısıtlı adayının bakım ve gözetiminin sürekli olarak bakımevinde gerçekleştirildiği ve dolayısıyla bakımevinde sürekli yerleşmek amacıyla bulunduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi uyarınca vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Kurumlarda bulunma” başlıklı 22 nci maddesi şöyledir:

“Bir öğretim kurumuna devam etmek için bir yerde bulunma ya da eğitim, sağlık, bakım veya ceza kurumuna konulma, yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmaz. Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

C. Değerlendirme

Bakım ve sağlık kurumuna konulmanın yeni yerleşim yeri edinme sonucunu doğurmayacağından, dosya kapsamından kısıtlı adayının bakımevine alınmadan önceki yerleşim yeri adresinin Kahramankazan/Ankara olduğu anlaşılmakla uyuşmazlığın Kahramankazan Sulh Hukuk Mahkemesince çözümlenmesi gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Kahramankazan Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

26.09.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.