muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/11451, Karar No: 2012/14142, Tarih: 04.12.2012

**14. Hukuk Dairesi         2012/11451 E.  ,  2012/14142 K.**

* TAPU KAYDINDA KİMLİK BİLGİLERİNİN DÜZELTİLMESİ

* TÜRK MEDENİ KANUNU (TMK) (4721) Madde 1027

**"İçtihat Metni"**

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 15.06.2011 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 31.05.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili ve davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü: K A R A R

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Davalı idare vekili , davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne, 4515 ada 1 ve 11 parsel sayılı taşınmazların maliki “Mehmet oğlu Arif ”in adının "A.. E.." olarak düzeltilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili ve davalı vekili temyiz etmiştir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet hakkı sahibinin adı, soyadı, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu tür davalarda kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Müdürlüğüne husumet yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Kimlik bilgilerinde düzeltme yapılması istenen dava konusu taşınmazların tapu kayıtları (ilk tesis ve tedavülleriyle) ve kadastro tutanakları (tespit ve tescile esas alınan tüm dayanak belgeleriyle) ayrıca taşınmazlar kadastrodan sonra edinilmişse buna ilişkin tüm belgeler ile birlikte getirtilmelidir.

2-Taşınmazın bulunduğu yerleşim yerinde zabıta aracılığı ile kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi veya kişilerin bulunup bulunmadığı da araştırılmalıdır.

3-Nüfus Müdürlüğünden, dava konusu taşınmazların tapu kayıtlarında malik olarak görünen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfusta kayıtlı olup olmadıkları araştırılmalı, mevcut ise bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalıdır.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

4-İstem konusunda tanıklar dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılarak; tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri taşınmaz başında dinlenmelidir.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde yapılacak inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekâlet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Müdürlüğü yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden (ve yargılama giderlerinden olan vekalet ücretinden) sorumlu tutulmamalıdır.

Somut olayda nüfus müdürlüğünden usulüne uygun şekilde bir araştırma yapılmadığı anlaşıldığından bu defa Dairemizin yukarıda açıklanan ilkeleri doğrultusunda;

a) Dava konusu taşınmazın bulunduğu yerdeki nüfus müdürlüğünden “Dava konusu 415 ada 1 ve 11 parsel sayılı taşınmazların tapu kayıtlarında maliki olarak görünen Mehmet oğlu Arif ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişi veya kişilerin nüfusta kayıtlı olup olmadığı” sorulmalı,

b)Aynı kimlik bilgilerine sahip kişi veya kişilerin nüfus kayıtlarının gönderilmesi halinde bu kişi veya kişiler duruşmaya çağrılarak dava konusu taşınmazda/taşınmazlarda mülkiyet hakkı iddiaları bulunup bulunmadığı kendilerinden sorulmalı, tapu kayıtlarında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenen kişilerin nüfus kayıtları, tapu kayıtları ve dayanakları ile bağlantı kurulacak şekilde incelenerek sonucuna göre bir karar verilmelidir

Mahkemece bu ilkeler ışığında usulüne uygun şekilde araştırma yapılmaksızın eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş, bu sebeple hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin tüm, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 04.12.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/1258, Karar No: 2013/3397, Tarih: 26.02.2013

**11. Hukuk Dairesi         2013/1258 E.  ,  2013/3397 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 4. FİKRÎ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada ... 4. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 27...2012 tarih ve 2012/189 Esas sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi ihtiyati tedbir isteyen vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

İhtiyati tedbir isteyen davacı vekili, müvekkili adına “Mahalle” markasının 43. sınıf olan yiyecek ve içecek sağlanması hizmetleri için tescilli olduğunu, davalıların Nişantaşı'nda bulunan City's Alışveriş Merkezi'nin 5. katında “Mahalle” adı altında çeşitli yemek ve içki hizmet veren işyerlerinin bulunduğu bir konsept kurduğunu, alışveriş merkezinin heryerinde “Mahalle” tabelasının asıldığını, bu şekilde müvekkilinin markasına tecavüz edildiğini ileri sürerek, davalıların Nişantaşı City's Alışveriş Merkezindeki işyerinde “Mahalle” markası taşıyan tabelaların ve sair ürünlerin indirilerek tamamına el konulması ve müvekkili şirketin marka hakkına tecavüz teşkil eden fiillerinin durdurulması için ihtiyati tedbir verilmesini talep etmiştir.

Davalı Hayat Gayrimenkul A.Ş. vekili, davacının hiçbir şekilde marka olarak tescili mümkün olmayan sözcüğü tescil ettirdiğini, hükümsüz bir tescil olup iptal ve terkini gerektiğini, bu konuda dava açıldığını savunarak, talebin reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, müvekkili yönünden davanın husumet nedeniyle reddi gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece taraf vekillerinin katıldığı celsede verilen ara karar ile, davacının marka tescilinin kapsamı ve dosyadaki fotoğraflara göre kullanımın niteliği gözetilerek HMK'nın 390/... maddesi karşısında bu aşamada yargılamayı gerektiren ihtiyati tedbir talebinin reddine karar verilmiştir.

Kararı, ihtiyati tedbir isteyen vekili temyiz etmiştir.

1- Davacı vekili tarafından dava dilekçesi ile ihtiyati tedbir talep edilmiş, mahkemece duruşmada verilen ara kararı ile tedbirin reddine karar verilmiş, ancak ayrı bir karar yazılmamıştır.

HMK’nın 391/... maddesi uyarınca ihtiyati tedbir talebinin reddi halinde kanun yoluna başvurma olanağı getirilmiştir. Ancak temyiz edilen bir kararın Yargıtay tarafından temyiz incelemesinin yapılabilmesi için öncelikle kararın taraflara usulüne uygun olarak tebliğ edilmesi ve süresi içerisinde temyiz edilmiş olması gerekmektedir. Bundan başka, ihtiyati tedbir kararının HMK’nın 391/... maddesi uyarınca gerekçeli karar şeklinde yazılması gerekmekte olup, esasen Yargıtay denetiminin de gerekçeli karar üzerinden yapılması mümkündür. 1982 Anayasası’nın 141. maddesine göre, tüm mahkeme kararlarının gerekçeli

olması gerekmektedir. Temyiz edilen ara karar, bu hususları kapsamadığından, temyiz denetimi mümkün değildir. Bu durumda, mahkemece, ihtiyati tedbir talebinin reddine dair karar verilmesi üzerine, HMK'nın 391/... maddesine uygun olarak karar yazılmamış olduğundan kararın bozulması gerekmiştir.

...- Bozma neden ve şekline göre, davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle kararın BOZULMASINA, (...) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığı, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, ....02.2013 tarihinde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY YAZISI

Bir dava içerisinde ihtiyati tedbir talebinde bulunulması halinde, bu istemin reddine dair kararlar “ara kararı” niteliğinde olup bu nitelikteki ara kararlarının infazı söz konusu olmadığından gerekçeli karar formatında yazılmasına gerek yoktur. HMK’nın 391/.... maddesi ihtiyati tedbir talebinin kabulü haline, bir diğer söyleyişle ihtiyati tedbir kararına ilişkin olup ancak bu nitelikteki kararlarda bulunması zorunlu unsurlara işaret eden bir yasa maddesi niteliğindedir. Bu nedenle, ihtiyati tedbir talebinin reddine ilişkin ara kararları bakımından da söz konusu yasa hükmünün geçerli olduğu kabul edilemeyeceği gibi HMK’nın 297. maddesindeki “hüküm” niteliğindeki kararlarda yer alması gereken unsurların bulunması gerektiğinden de söz edilemez. Keza, HMK’nın Uygulama Yönetmeliği’nde de, bu nitelikteki kararlar bakımından, Daire çoğunluğunun aradığı nitelikte bir format öngörülmemiştir. Elbette ki, Anayasa’nın 141/.... maddesi uyarınca mahkemelerin verdiği her türlü kararın ve bu arada ihtiyati tedbir isteminin reddine ilişkin ara kararlarının da gerekçe taşıması gerekir. Yargıtay’ın müstakilen temyiz yolu açık bulunan ara kararı niteliğindeki ihtiyati tedbir isteminin reddine ilişkin kararlar üzerindeki temyiz incelemesinin de söz konusu ara kararında da yer alması gereken işbu “gerekçe” üzerinden gerçekleştirilmesi gerekli ve yeterlidir. Öte yandan, somut dava bakımından, temyize konu edilen söz konusu ara kararı taraf vekillerinin yüzüne karşı tefhim ve tevdi edilmiş bulunmakla, Tebligat Kanunu’nun 36. maddesi uyarınca tebliğ işleminin de gerçekleştirilmiş olduğu ortadadır.

Tüm bu yasal, gerektirici ve mantiki nedenler karşısında, mahkemenin ihtiyati tedbir kararının reddine dair gösterdiği gerekçelerin yerinde olup olmadığı tartışılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği görüşünde olduğumdan Dairemiz çoğunluğunun bozma yolundaki görüşüne katılmayı olanaklı görmüyorum.
Yargıtay — Esas No: 2017/6430, Karar No: 2019/9164, Tarih: 30.09.2019

**15. Ceza Dairesi         2017/6430 E.  ,  2019/9164 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik

HÜKÜM : CMK'nın 223/2-e uyarınca beraat (atılı suçlardan ayrı ayrı)

Nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarından sanığın beraatine ilişkin hükümler katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, yurtdışından satın alıp getirdiği IPHONE 4 marka cep telefonunu Türkiye'de kullanabilmek amacıyla, katılanın kimlik ve yurtdışı çıkış belgelerini onun bilgisi ve rızası olmasızın yine onun adına sahte olarak oluşturulan başvuru dilekçesi ile birlikte Bilgi Teknolojileri ve İletişim Kurumu Başkanlığına göndermek suretiyle halen kullanımında olan GSM hattına işlettiği, Gümrükler Genel Müdürlüğü’nün 31.01.2008 tarih ve 2981 sayılı yazısı ile yapılan ve 01.02.2008 tarihinden itibaren geçerli olan düzenlemeye göre "bir kişiye yurtdışından 2 takvim yılında 1 adet cep telefonu getirebilme hakkı" tanındığı, katılanın 12.10.2012-15.10.2012 tarihleri arasında gittiği Kıbrıs'tan satın aldığı telefonu kaydettiremediği dikkate alındığında sanığın kendi faydasına katılanın aleyhine zarar oluşturacak hileli harekette bulunduğu ve bu şekilde nitelikli dolandırıcılık ve özel belgede sahtecilik suçlarını işlediğinin iddia edildiği olayda; sanık savunması, katılan ve tanık beyanları, bilirkişi raporu ile tüm dosya kapsamına göre; sanığın aksi kanıtlanamayan ve tanık beyanı ile desteklenen savunmaları karşısında, üzerine atılı suçları işlediğine dair mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda, sanığın mahkumiyetine yeterli, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gerekçe gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılanın, atılı suçların sanık tarafından işlendiğinin sabit olduğuna yönelik temyiz itirazının reddiyle hükümlerin ONANMASINA, 30/09/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/11391, Karar No: 2014/11232, Tarih: 08.05.2014

**12. Ceza Dairesi         2013/11391 E.  ,  2014/11232 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname no : 12 - 2013/21905

Mahkemesi : Denizli 2. Sulh Ceza Mahkemesi

Tarihi : 13/12/2012

Numarası : 2009/658 - 2012/1083

Suç : Taksirle yaralama, Görevi ihmal

Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında görevi ihmal suçundan açılan dava ile ilgili hüküm kurulmamış ise de zamanaşımı süresinde mahkemece hüküm kurulması mümkün görülmüştür.

Bel ağrıları nedeniyle devlet hastanesine başvuran 1970 doğumlu katılanı hastanede görevli beyin cerrahi uzmanı sanığın muayene ettiği ve katılana bel fıtığı teşhisi koyarak ameliyat ettiği, ameliyat sonrasında katılanın ağrılarının geçmediği aksine daha da arttığı ayrıca çekilen filmlerden ameliyat sırasında parça unutulduğu, unutulan parçanın ameliyat esnasında disk mesafesi, bistüri ile kesilirken bistürinin ucunun kırıldığı, disk forsepsisi yardımıyla parça çıkarılmaya çalışıldığı ancak bulunamadığından daha fazla spinal korda zarar vermemek için yerinde bırakıldığı, hastaya post-op çekilen direkt grafılerde parçanın L-5 / S-l seviyesinde anteriorda L-5 vertebra korpusuna saplanmış olduğunun anlaşıldığı olayda,

Kusur durumunun tespiti için alınan Yüksek Sağlık Şurası'nın 05-08.05.2011 tarihli raporunda “hastaya ait muayene bulgularının olmaması ve radyolojik olarak incelendiğinde hastaya endikasyonu olmayan bir ameliyat uygulandığı (ameliyat doğru endikasyonla yapılmış olsaydı bisturi ucunun kırılması ve ameliyat yerinde kalmasının komplikasyon olacağı) dolayısıyla sanığın kusurlu olduğu”, Yüksek Sağlık Şurasının 03-04.05.2012 tarihli ikinci raporunda ise “kişinin bel ve bacak ağrıları nedeni ile mükerreren farklı hekimlere başvurduğu ve medikal tedavi aldığı, son başvurusunda yapılan muayene ve radyolojik incelemeleriyle konulan L5-S1 sol foraminal disk hernisi tanısının doğru ve ameliyat endikasyonunun yerinde olduğu, ameliyat sırasında bisturi ucunun kırılması ve ameliyat yerinde kalmasının komplikasyon olarak kabulü gerektiği ve Dr. S.. U..'a herhangi bir kusur atılamayacağına" şeklinde belirleme yapılması karşısında Yüksek Sağlık Şurasının raporunun bağlayıcı olmadığı da nazara alınarak, sanığa atfedilecek kusurun tartışmayı gerektirmeyecek şekilde kesin bir biçimde saptanması, katılana yapılan bel fıtığı ameliyatının tıbbi açıdan gerekli olup olmadığı, ameliyat esnasında hata yapılıp yapılmadığı hususlarında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi, sanığın olay nedeniyle tıbbi açıdan kusurlu bulunup bulunmadığının tespitine ilişkin olarak önceki raporlarda irdelenecek şekilde ve sanığın taksirli eylemi ile yaralama neticesi arasında illiyet bağı

bulunup bulunmadığının her türlü şüpheden uzak biçimde saptanması için Adli Tıp Kurumundan rapor alınmasından sonra sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden sanığın olayda kusuru bulunmadığı gerekçesiyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı olup, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 08.05.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/43256, Karar No: 2012/3034, Tarih: 03.02.2012

**9. Hukuk Dairesi         2009/43256 E.  ,  2012/3034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Davacı, kıdem tazminatı alacağının ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.Yerel mahkeme, isteği hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalı avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

A) Davacı İsteminin Özeti:

Davacı, davalıya ait işyerinde vardiya amirliğine yükselmesine rağmen ücretinin diğer vardiya amirlerinden az ödendiğini, bunun düzeltileceğinin söylendiğini ancak düzeltilmediğini, bu durumun çekilmez hal aldığını bunun üzerine iş akdini feshettiğini ileri sürerek,kıdem tazminatı alacağını istemiştir.

B) Davalı Cevabının Özeti:

Davalı, davacının kendi rızası ve isteği ile istifa ettiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davacının üçretinin diğer vardiya amirlerinden az olduğu, işverenin çalışanlarına karşı eşit davranmakla yükümlü olduğu davacının iş sözleşmesini fesihte haklı olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

D) Temyiz:

Kararı davalı taraf temyiz etmiştir.

E) Gerekçe:

Davacı vekili dava dilekcesinde; davalıya ait işyerinde vardiya amiri olarak çalışan davacının ücretinin diğer vardiya amirlerinden az ödendiğini, bunun düzeltileceğinin söylendiğini ancak düzeltilmediğini, bu durumun müvekkili açısından çekilmez hal aldığını bunun üzerine işyerinden istifa ederek ayrıldığını belirterek kıdem tazminatı alacağının tahsilini talep etmiştir.

Davalı davacının istifa ettiğini savunmuştur.

Mahkemece davacının ücretinin diğer vardiya amirlerinden az olup eşit işe eşit ücret verilmediğinden işcinin feshinin haklı olduğu gerekçesi ile kıdem tazminatına hükmedilmiş ise de yapılan araştırma yeterli değildir.

Davacı dosyada mevcut 25.04.2008 tarihli istifa belgesinde "... özel nedenlerden dolayı ayrılmak istiyorum." şeklinde istifa etmiştir. İstifa belgesinde dava dilekcesinde belirtilen ücret eşitsizliğinden bahsedilmemektedir.

Davacının ücretinin diğer vardiya amirlerinden az olduğuna ilişkin dosyada sadece davacı tanığı ...'nun soyut beyanı vardır. Diğer davacı tanığı ise davacının söylediğini aktarmıştır. Davalı tanıklarının iddiaya ilişkin beyanları yoktur.

Mahkemenin hangi verilerle davacının ücretinin diğer vardiya amirlerinin ücretinden az olduğu sonucuna vardığı anlaşılmamıştır.

Mahkemece yapılacak iş; davacı ile aynı dönemde çalışan diğer vardiya amirlerinin kim olduğu, bu kişilerin iddia edilen dönemde ne kadar ücret aldıkları hususları araştırılıp, ücret farkı var ise bunun nesnel nedenlerinin olup olmadığı saptamak ve sonucuna göre hüküm kurmaktır.

Bu nedenlerle mahkemece eksik araştırma ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Mahkemece yapılacak iş; davacı ile aynı dönemde çalışan diğer vardiya amirlerinin kim olduğu, bu kişilerin iddia edilen dönemde ne kadar ücret aldıkları hususları araştırılıp, ücret farkı var ise bunun nesnel nedenlerinin olup olmadığı saptamak ve sonucuna göre hüküm kurmaktır.

Bu nedenlerle mahkemece eksik araştırma ile hüküm kurulması hatalı olup bozmayı gerektirmiştir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 03/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4705, Karar No: 2019/5249, Tarih: 22.04.2019

**13. Hukuk Dairesi         2018/4705 E.  ,  2019/5249 K.**

**"İçtihat Metni"**

.....

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın esastan reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek; arsanın rayiç değerinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, 20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı Kanun'un 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.maddeden sözedilip, bu madde kapsamında değerlendirme yapılmak suretiyle davanın reddine karar verilmiş, davacının istinaf talebi, Bölge Adliye Mahkemesi ilgili Hukuk Dairesince, karar gerekçesi yerinde görülerek esastan reddedilmiş; davacı bu sefer temyiz talebinde bulunmuştur.

Hükme esas alınan, 20.08.2016 tarihli 6745 sayılı Kanun'un 12. maddesiyle 775 sayılı Gecekondu Kanunu'na eklenen geçici 10.madde, 05.04.2019 gün ve 30736 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan Anayasa Mahkemesi'nin 20.12.2018 gün, 2016/181E. ve 2018/111 K. sayılı kararı ile iptal edilmiştir. Yargılama sırasında yürülüğe girip, yine yargılama sırasında iptal edilen kanun hükmüne dayanılarak karar verilmiş olması, hak, adalet ve nesafet kurallarına uygun düşmeyecektir. Hal böyle olunca, Mahkemece, tarafların iddia ve savunmaları, özellikle de, davadan önce bir ödeme olgusu olup olmadığı, var ise, bunun borcu sona erdirip erdirmediği hususu üzerinde durulup, Yargıtay Hukuk Genel Kurulu'nun 14.01.2015 tarih 2014/3-8 E., 2015/10 K. sayılı kararı da gözetilerek, gerekirse konusunun uzmanı bilirkişiden rapor da alınmak suretiyle bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmiş olması usul ve yasaya aykırı olup, kararın bozulması gerekmiştir.

Sonuç: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacının temyiz isteminin kabulü ile İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının kaldırılarak İLK DERECE MAHKEMESİ KARARININ BOZULMASINA, HMK'nın 373/1. maddesi uyarınca dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, 22/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.

.......
Yargıtay — Esas No: 2010/8076, Karar No: 2011/8959, Tarih: 23.05.2011

**2. Hukuk Dairesi         2010/8076 E.  ,  2011/8959 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Bala Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi

TARİHİ                  :09.03.2010