muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/15778, Karar No: 2015/10121, Tarih: 26.11.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/15778 E.  ,  2015/10121 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın 1 adet şampanyayı müştekinin sorumlusu olduğu işyeri içerisinden hırsızlaması karşısında, eyleminin TCK'nın 142/1-b bendine uyan hırsızlık suçunu oluşturduğu halde aynı Yasa'nın 141/1 maddesi ile uygulama yapılması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise;

Toplam 40 TL değerinde bir şişe şampanya çalan sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

3- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının gözetilmesine, 26.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/5451, Karar No: 2013/7202, Tarih: 17.05.2013

**17. Hukuk Dairesi         2013/5451 E.  ,  2013/7202 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Vesayet hukukuna ilişkin davada Pazarcık Sulh Hukuk ve Antalya 6.Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Dava, vasi atanması istemine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 411. maddesine göre, “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairesine aittir.“

Dosya kapsamından, Çağlayancerit İlçe Emniyet Amirliği'nin 08.01.2013 tarihli cevabi yazısından kısıtlı adayının Çağlayancerit ilçesinde ikamet ettiğinin anlaşılmasına göre, uyuşmazlığın, Pazarcık Sulh Hukuk Mahkemesinde çözümlenmesi gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle; 6100 Sayılı HMK.’nın 21. ve 22. maddeleri gereğince Pazarcık Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 17.05.2013 gnünde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5484, Karar No: 2012/110, Tarih: 18.01.2012

**15. Hukuk Dairesi         2011/5484 E.  ,  2012/110 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili Avukat...ile davalı vekili Avukat ... geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu işin gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi uyarınca gecikme tazminatının tahsiline karar verilmesi istemiyle açılmıştır. Davalı, sözleşmenin tarafı olmayanların davada yer aldığını belirterek husumet itirazında bulunmuş, ayrıca fazla imalât yaptığını, yine çeklerle davacılara yapılan ödemeleri bulunduğunu, bunların da takas ve mahsubu gerektiğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, davanın ıslah ile artırılan miktara göre kabulüne karar verilmiş, karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacılardan ... ve ... ile davalı arasında biçimine uygun düzenlenen 31.08.2005 günlü kat karşılığı inşaat sözleşmesinde arsa maliklerine ait ... ili ... köyünde kain tapunun 20206 ada 3 nolu parselde kayıtlı taşınmaz üzerine ruhsat tarihinden itibaren 12 ay içerisinde 24 bağımsız bölümlü inşaat yapımı ve genel iskânı alınır vaziyette anahtar teslimi 10 bağımsız bölümün arsa sahiplerine verilmesi kararlaştırılmıştır. Görüldüğü üzere gerek sözleşmede gerekse tapu kayıtlarında, davacılardan ..., ... ve ...'un yer almadığı anlaşılmaktadır. Şayet arsa sahiplerinden bağımsız bölüm satın alarak taşınmazda malik olmuşlar ise, arsa sahipleriyle birlikte dava açtıklarından sözleşmedeki haklarını temlik aldıkları kabul edilebilir. Ne var ki mahkemece bu hususta bir inceleme yapılmış değildir. Arsa maliki ve sözleşmenin tarafı olmayan davacıların taraf sıfatı incelenmeden hükme varılması doğru olmamıştır.

Öte yandan, davalı yüklenici fazla imalâtlarına ilişkin ayrıca dava açtığını, birleştirilmesi gerektiğini, yine çeklerle de ödemeleri bulunduğunu belirterek kendi alacaklarının da takas ve mahsubunu istemiştir. Gerçekten ... 6. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/358 Esas sayılı dava dosyasında, arsa sahipleri aleyhine, fazla imalâtın tahsiline karar verilmesi istemiyle dava açtığı ve halen derdest olduğu anlaşılmaktadır. Fazla imalât yapıldığı anlaşıldığında, bunun inşaatın yapım süresine etkisi olup olmadığı da incelenmeden gecikme tazminatının aynen kabulü, gerek fazla imalât gerekse çeklerle yapılan ödemeler incelenmeden takas mahsup itirazı üzerinde durulmadan hükme varılması da usul ve yasaya aykırı olmuştur.

O halde mahkemece yapılması gereken iş, arsa maliki dışında kalan diğer davacıların taraf sıfatını incelemek, arsa malikinden bağımsız bölüm satın almışlar ise şimdiki gibi sıfatlarının varlığını kabul etmek, aksi halde sözleşmenin tarafı bulunmadıklarından sıfat yokluğundan davalarını reddetmek, uyuşmazlığın esası yönünden ise, yüklenicinin davasının aynı sözleşme ilişkisinden kaynaklandığı ve eldeki davayı etkileyecek durumda bulunduğu, böylece bağlantının varlığı kabul edilerek HMK'nın 166. maddesince davaların birleştirilerek fazla imalâtın yapım süresine de etkisini bilişkişilerden ek rapor alınarak saptamak, buna göre gecikme tazminatını hesaplamak, davalının kanıtladığı ödemeleriyle fazla imalâta ilişkin takas mahsup itirazı gözetilmek suretiyle sonucuna uygun hüküm kurmaktan ibarettir. Bu hususlar üzerinde durulmadan eksik incelemeyle ve hukuki değerlendirmede yanılgıya düşülerek davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından, karar bozulmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle diğer temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kabulüyle hükmün temyiz eden davalı yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacılardan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 18.01.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/8582, Karar No: 2019/23361, Tarih: 16.12.2019

**22. Hukuk Dairesi         2019/8582 E.  ,  2019/23361 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk (İş) Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : TAZMİNAT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraf vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın bozmaya uygun olmasına delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, iki tarafın yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, davalı ... harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, aşağıda yazılı temyiz giderinin davacıya yükletilmesine, 16/12/2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/11820, Karar No: 2024/9189, Tarih: 16.09.2024

**6. Ceza Dairesi         2022/11820 E.  ,  2024/9189 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SAYISI : 2020/2506 E., 2021/2100 K.

SUÇ : Nitelikli yağma

HÜKÜMLER : İstinaf başvurularının esastan reddi

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret-Onama

Hükmedilen cezaların sürelerine göre, suça sürüklenen çocuk ... ve suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin duruşmalı inceleme istemlerinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 299 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca REDDİNE,

A. Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafiinin Temyiz Talepleri Yönünden

Suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin 28.10.2021 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunulmuş ise de, temyiz dilekçesinin gerekçeli kararın tebliğ tarihi olan 12.10.2021 tarihinden itibaren işlemeye başlayan 5271 sayılı Yasa'nın 291. maddesinde belirlenen on beş günlük süre geçtikten sonra verildiği anlaşıldığından, temyiz isteminin aynı Yasa'nın 298. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

B. Suça Sürüklenen Çocuk ..., Suça Sürüklenen Çocuk ... Müdafii ve Sanık ... Müdafiinin Temyiz Talepleri Yönünden

Her ne kadar 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 11 inci maddesi uyarınca vekil ile takip edilen işlerde tebligatların vekile yapılması gerektiği gözetilerek suça sürüklenen çocuk ... müdafiine gerekçeli karar 12.10.2021 tarihinde tebliğ edilmiş ise de; suça sürüklenen çocuk müdafi tarafından süresi geçtikten sonra 28.10.2021 temyiz talebinde bulunulduğu anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 17.05.2023 tarihli ve 2023/11-49 Esas, 2023/277 Karar sayılı kararında "... kural olarak müdafii ile takip edilen işlerde kanun yollarına başvuruda bulunmak müdafiinin görevi kapsamında olduğu tartışmasız ise de; sadece müdafiine tebliğ veya tefhim edilen hükümlere karşı süresi içinde temyiz kanun yoluna başvurmaması nedeniyle oluşan hukuki sonuçlardan, kendisine yapılan tebligata kadar hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinden haberdar olmayan sanığın Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 40/2 nci maddesi gereğince kusursuz sayılacağı, müdafinin süresi içinde temyiz yoluna başvurmaması nedeniyle hak kaybına uğraması, hak arama hürriyeti ve adil yargılanma ilkesi çerçevesinde etkin bir şekilde temyiz kanun yoluna başvurma hakkı ile bağdaşmayacağı da dikkate alındığında; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 19. Ceza Dairesince verilen 27.12.2021 tarihli ve 244-1662 sayılı istinaf başvurusunun esastan reddi kararının, kamu davasının asli bir süjesi ve tarafı, diğer bir anlatımla cezanın sorumlusu olan sanığa, ayrıca tebliğ edilmesi gerektiğinin... ;" şeklinde yer alan kabul dikkate alındığında suça sürüklenen çocuk ...'a gerekçeli karar tebliğ edilmesi gerektiği gözetilmemiş ise de suça sürüklenen çocuğun 24.10.2023 tarihli ve devamındaki dilekçeleri ile gerekçeli temyiz talebinde bulunduğu, söz konusu temyiz talebinin suça sürüklenen çocuğa gerekçeli kararın tebliğ edilmemiş olması nedeniyle süresinde olduğu kabul edilmiştir.

5271 sayılı Kanun'un 288 inci maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294 üncü maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukukî yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301 inci maddesinin "Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usûle ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek, suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuk ... Müdafii ve Sanık ... müdafiinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri sebeplere yönelik olarak yapılan incelemede;

Oluş ve dosya içeriğine göre, nitelikli yağmaya suçunun yasal unsurlarının oluştuğu ve sanık ile suça sürüklenen çocuklar hakkında kurulan hükümlerde, herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmıştır.

Ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289 uncu maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığı da tespit edilememiştir.

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine göre, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 17.09.2021 tarihli ve 2020/2506 Esas, 2021/2100 Karar sayılı kararında suça sürüklenen çocuk ..., suça sürüklenen çocuk ... müdafii ve sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ayrı ayrı ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca İstanbul 11. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,

16.09.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/5367, Karar No: 2021/13573, Tarih: 26.10.2021

**7. Ceza Dairesi         2021/5367 E.  ,  2021/13573 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasaya muhalefet

HÜKÜM : Düzeltilmek suretiyle istinaf başvurusunun esastan reddi

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

5271 sayılı CMK'nun 288 ve 294. maddelerinde yer alan düzenlemeler nazara alınıp aynı kanunun 289. maddesinde sayılan kesin hukuka aykırılık halleri ile sanıklar ..., ... ve ...'in müdafiilerinin temyiz dilekçelerinde belirttikleri nedenler de gözetilerek yapılan değerlendirmede, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından gerçekleştirilen inceleme neticesinde kaçakçılık suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik istinaf başvurularının hükümlerin düzeltilerek esastan reddine dair hükmün sanıklar müdafiileri tarafından temyizi üzerine yapılan incelemede;

A) ... plakalı çekici ve ...plakalı dorse hakkında kurulan hükmün incelenmesinde;

Suçta kullanılan nakil vasıtasının iadesine ilişkin yerel mahkeme gerekçesi yerinde olmakla hükme yönelik temyiz sebepleri yerinde görülmediğinden, sanık ... müdafiinin nakil aracına yönelik temyiz isteminin 5271 sayılı CMK.nun 302/1. madde ve fıkrası gereğince ESASTAN REDDİNE,

B) Sanıklar hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

I- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

UYAP'tan alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın hükümden sonra 25/06/2018 tarihinde öldüğü anlaşıldığından, 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesi hususunun mahallince değerlendirilmesinin gerekmesi,

II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

II-Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

15/07/2014 günü saat 23.10 sıralarında Ağrı ilinde sevk ve idaresindeki .../...plakalı tırda 3130 karton kaçak sigara yakalatan sanık ...'un beyanlarında tır şoförlüğü yapmakta olduğunu, sanıklardan ...'in babası olan...'e ait AHC firmasıyla çalışmakta olduğunu, 14/07/2014 tarihinde sanık ...'ın kullanmakta olduğu ... numaralı GSM hattını ...numaralı hattan arayarak kendisine ... ilçesinde ... ülkesinden gelen İstanbul iline götürülecek oyuncak yüklü tır bulunduğunu, tırın ... ilçesinde... numaralı GSM hattını kullanan ...isimli şahıs tarafından kendisine teslim edileceğini belirttiğini, bunun üzerine 700 tl karşılığında işi kabul ederek bulunduğu Mersin ilinden ... ilçesine geçerek ...isimli şahıstan tırı mühürlü halde gümrük evrakları ile birlikte teslim aldığını belirtmesi ve sanık ...'ın kullanımında olan ... no'lu GSM hattının soruşturma aşamasında dosyaya celbedilen HTS dökümlerinde sanık ... adına kayıtlı... numaralı GSM hattı ile olay tarihi öncesine ait yoğun görüşme trafiği tespit edilmesi üzerine sanık ... soruşturmaya dahil edilerek hakkında eyleme iştirak ettiğinden bahisle kamu davası açılmış olup, ...no'lu GSM hattının Golı ...adlı yabancı uyruklu bir şahıs adına kayıtlı olduğu, sanık ...'in aşamalardaki savunmalarında; ...numaralı GSM hattının kendisine ait olmadığını, ...numaralı GSM hattının adına kayıtlı olup diğer şirket çalışanları tarafından da kullanılmakta olduğunu, diğer sanıkları tanımadığını, kaçak sigaralarla ilgisinin bulunmadığını belirttiği olayda; dosyada mevcut HTS dökümlerinin incelenmesinde; sanık ... adına kayıtlı ...numaralı gsm hattı ile sanık ...'ın olay tarihi ve ona yakın tarihlerde telefon irtibatlarının bulunmadığı, en yakın telefon irtibatının 10/07/2014 gününe ait olduğu, sanık ... adına kayıtlı ...numaralı GSM hattının kullanıldığı cep telefonunun İMEİ numarası ile Golı ...adına kayıtlı... ve... numaralı GSM hattının kullanıldığı İMEİ numaralarının farklı olduğunun anlaşıldığı, sanık ... ile olay tarihinde irtibatı olan GSM numarasının yabancı uyruklu şahıs adına kayıtlı... numaralı hat olup, bu hattın sanık ... tarafından kullanıldığı hususunun delillendirilemediği gibi sanık ...'ın 09/06/2016 ve 01/11/2016 tarihli talimat mahkemesindeki beyanlarında kaçak sigara yüklü tırı kendisinden teslim aldığı ...adlı şahsı fotoğraftan teşhis edebileceğini belirtmesine karşın 01/11/2016 tarihli beyanı sırasında sanık ...'e ait fotoğraflar kendisine gösterildiğinde fotoğraftaki şahsı tanımadığını beyan ettiğinin anlaşılması karşısında; sanık ...'in savunmasının aksine atılı suça iştirak ettiğine ilişkin mahkumiyetine yeterli delil bulunmadığı, mevcut delillerin sanık ...'in mahkumiyeti için yeterli olmadığı gözetilerek atılı suçtan beraati yerine, dosya kapsamına uygun olmayan gerekçe ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

III- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

III- Sanık ... hakkında kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;

1-Dosya kapsamına göre sanık ...'in atılı suça iştirak ettiğine dair mahkumiyetine yeter, her türlü şüpheden, uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmaması karşısında; 5607 sayılı Yasanın 4/2. maddesinde düzenlenen toplu kaçakçılık suçunun üç veya daha fazla kişi tarafından birlikte işlenmesi koşulunun bulunmadığı ve sanık ...'in eyleminin bireysel kaçakçılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden toplu kaçakçılıktan uygulama yapılması,

2- Hükümden sonra 15.04.2020 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 7242 sayılı Yasanın 63. maddesi ile 5607 sayılı Yasaya eklenen Geçici 12. maddenin 2. fıkrası gözetilerek ilgili hükümlerin yasal koşullarının oluşup oluşmadığının saptanması ve sonucuna göre uygulama yapma görevinin de yerel mahkemeye ait bulunması zorunluluğu,

3-Dava konusu eşyanın fahiş değerde olması sebebiyle tatbik edilen karar tarihinde yürürlükte olan 6545 sayılı Yasa ile değişik 5607 sayılı Kanunun 3/22. maddesinin aynı Kanunun 4/2. maddesinden sonra uygulanması gerekirken yazılı şekilde uygulama yapılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5271 sayılı CMK.nun 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, 28.02.2019 tarihinde yürürlüğe giren 20.02.2019 tarih ve 7165 sayılı Kanunun 8. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nun 304. maddesi uyarınca dosyanın Ağrı Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin bilgi için Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesi'ne gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26/10/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/8243, Karar No: 2015/11452, Tarih: 11.05.2015

**5. Ceza Dairesi         2013/8243 E.  ,  2015/11452 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 5 - 2012/258898

MAHKEMESİ : Bala Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 25/05/2012

NUMARASI : 2012/13 Esas, 2012/37 Karar

SUÇ : Görevi kötüye kullanma

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelendi;

Yargılama aşamasında usulüne uygun olarak katılma isteminde bulunmasına rağmen, bu konuda karar verilmeyen ve 31/07/2012 tarihli dilekçe ile hükmü temyiz eden müşteki vekilinin CMK'nın 237/2. maddesine göre katılma talebinin kabulüne karar verildikten sonra gereği düşünüldü:

Olay tarihinde Belediye başkan yardımcısı olarak görev yapan sanığın, Ankara 2. İcra Müdürlüğünden gönderilen 01/03/2010 ve 11/05/2010 tarihli yazılara rağmen alacaklı hesabına borç miktarını yatırmama ve belediye hesabına para yatırılıp yatırılmadığını bildirmeme şeklindeki eyleminin TCK'nın 257/2. maddesinde yer alan ihmali davranışla görevi kötüye kullanma suçunu oluşturduğu ve somut olayda CMK'nın 193/2. maddesindeki koşulların bulunmadığı da gözetilip sanığın sorgusu yapılarak mahkumiyetine karar verilmesi yerine oluşa uygun düşmeyen, yetersiz gerekçelerle yazılı biçimde beraat kararı verilmesi,

Kabule göre de;

Sanığın eylemi sabit görülmeyerek beraatine karar verilmesine rağmen, hükümde CMK'nın 223/2-e maddesine yer verilmemesi suretiyle aynı Kanunun 232/6. maddesine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 11/05/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.