muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2024/330, Karar No: 2024/2507, Tarih: 04.03.2024

**5. Hukuk Dairesi         2024/330 E.  ,  2024/2507 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2023/3277 Esas, 2023/2609 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Azdavay Sulh Hukuk Mahkemesinin 27.05.2005 Tarihli ve 2005/14 Esas, 2005/71 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 405 inci maddesi gereğince kısıtlanmış ve kendisine ... vasi olarak atanmıştır.

Mahkemece 26.10.2023 tarihli ek karar ile, vasinin vefat ettiğinin anlaşıldığı, kısıtlının adres kayıt sistemimdeki yerleşim yeri adresinin ise Çağlayan Mahallesi 2051. Sokak No:21 .../... olduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Antalya 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 13.11.2023 Tarihli ve 2023/3277 Esas, 2023/2609 Karar Sayılı Kararı

Vesayet makamı tarafından yerleşim yeri değişikliğine izne dair bir karar verilmediği gibi vasi talebi olmaksızın resen yetkisizlik kararı verildiği gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 405 inci maddesi uyarınca kısıtlanan kısıtlının vasisinin vefatı sebebiyle yeniden vasi atanması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. TMK’nın “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. TMK’nın “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. TMK’nın “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez. Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ilişkin vesayet makamı olan Azdavay Sulh Hukuk Mahkemesince 4721 sayılı Kanun’un 412 nci maddesinin birinci fıkrasına göre verilmiş bir izin kararı olmadığı gibi kısıtlı veya vasinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi de olmadığından vesayet dosyasının takibi ile ilgili karar vermekte Azdavay Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Azdavay Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince Azdavay Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

04.03.2024 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/16630, Karar No: 2019/4150, Tarih: 08.05.2019

**14. Hukuk Dairesi         2016/16630 E.  ,  2019/4150 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 26.05.2014 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve taşınmazın mera olarak sınırlandırılması talebi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın reddine dair verilen 05.11.2015 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Davacı Hazine, evveliyatı harman yeri olan dava konusu taşınmazın önce 1580 sayılı Belediye Kanunu hükümleri gereğince, sonraki tarihlerde de imar planı içinde kalması nedeniyle arsa vasfı ile belediye adına tescil edildiğini, taşınmazın öncesinin harman yeri olması nedeniyle Hazine adına tescil edilmesi gerektiğini ileri sürerek tapu iptali ve tescil talebinde bulunmuştur.

Davalı ..., taşınmazın mevzuat hükümlerine uygun olarak adlarına tescil edildiğini, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın reddine karar verilmiştir.

Hükmü, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava konusu 431 ada 3 ve 12 parsellerin kadastro çalışmaları sırasında “harman yeri” niteliği ile davalı ... Belediyesi adına tespit edildiği, tespitin kesinleşmesi ile 21.06.1972 tarihinde belediye adına tescil edildiği anlaşılmıştır.

3194 sayılı İmar Kanununun “Kamuya ait gayrimenkuller” başlıklı 11. maddesinin 4342 sayılı kanunun 35. maddesi ile değişik 11/4. maddesi gereğince; hazırlanan imar planı sınırları içindeki kadastral yollar ile meydanlar, imar planının onayı ile bu vasıflarını kendiliğinden kaybederek, onaylanmış imar planı kararı ile getirilen kullanma amacına konu ve tabi olurlar.

08.06.2004 tarihli ve 5178 sayılı Yasa ile 4342 sayılı Mera Kanununun bazı maddelerinde değişiklik yapılmış ve eklenen Geçici 3. madde ile de;“Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.

(Ek fıkra: 3/6/2007-5685/1 md.) Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan, Hazine adına tescil edilmesi gerekirken belediyeler adına tescil edilen ve belediyelerce konut veya işyeri yapılmak üzere bedelsiz olarak veya bedeli karşılığında gerçek ve özel hukuk tüzel kişilerine tahsis edilen, daha sonra Hazine tarafından ilgili belediye aleyhine açılan davalar sonucu mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilerek mera, yaylak ve kışlak özel siciline yazılan, fakat daha sonra bu Kanun hükümlerine göre mera, yaylak ve kışlak vasfı değiştirilerek Hazine adına tescil edilen taşınmazlardan; herhangi bir kamu hizmeti için gerekli olmayan, Hazinece herhangi bir tasarrufa konu edilmeyen ve halen tapuda Hazine adına kayıtlı olan  taşınmazlar, tahsis tarihindeki arsa değerine devir tarihine kadar geçen süre için yasal faiz eklenerek belirlenecek bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla adlarına tahsis yapılanlara devredilir. Bu fıkranın uygulanmasına ilişkin usûl ve esaslar, Bakanlığın görüşü alınarak Maliye Bakanlığınca belirlenir” hükmü getirilmiştir.

Yukarıya aynen alınan madde hükmünden anlaşılacağı üzere; 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3. maddesinin uygulanacağı taşınmazlar, öncesi mera, yaylak ve kışlak iken yasanın öngördüğü koşulların gerçekleşmesi sebebiyle aslında Hazine adına tescili gereken veya Hazine adına tescili gerekirken gerçek veya tüzel kişiler adına tescil edilecek taşınmazlardır. Bu taşınmazlar arasında “harman yeri” sayılmamıştır. Anılan hükmün genişletilmiş yorumla mera dışındaki harman yerlerine uygulanma imkanı yoktur.

Burada üzerinde durulması gereken diğer bir sorunda 4342 sayılı Mera Kanununun 14. maddesi son fıkrasının olaya uygulanıp uygulanamayacağıdır. Anılan maddenin başlığı «tahsis amacının değiştirilmesi» şeklindedir. Yasanın daha önceki hükümlerine bakılırsa bu maddenin mera komisyonlarının çalışmaları sırasında ve ancak mera komisyonlarınca yapılan idari iş ve işlemlerde uygulanabileceği açıkça görülür. Başka bir deyişle yargı önüne getirilen bu gibi uyuşmazlıklarda harman yeri vasfının yargı yerinde değiştirilebileceği düşünülemez. Ne var ki; somut olayda, öncesi harman yeri olan 3155 parsel sayılı taşınmaz arsa vasfına dönüştürülerek Belediye adına tescil edilmiş ise de, Belediyenin idari kararla doğrudan yaptığı bu tescil işlemi yasadaki deyimiyle «yolsuz tescil» niteliğindedir. Bu gibi durumlarda hukuken yokluk ifade eden tapu üzerindeki hak korunamaz. Ancak; öncesi harman yeri olan ve kamunun genelinin yararlandığı bu yer imar uygulamasında yine kamunun genelinin yararlandığı bir yer olarak bırakılmak koşuluyla imar planına alınabileceğinden (örneğin meydan, yol, park, yeşil alan, otopark, toplu taşıma istasyonu, terminal…. gibi) bu yerin kamunun yararlanmasına tahsis edilmek üzere ve bu koşulla Hazine adına tescili gerekir.

Mahkemece bütün bu yönler düşünülmeden davanın yazılı olduğu şekilde reddi doğru olmamış, hükmün bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz itirazların kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 08.05.2019 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/7316, Karar No: 2011/8680, Tarih: 12.09.2011

**(Kapatılan) 18. Hukuk Dairesi         2011/7316 E.  ,  2011/8680 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, kamulaştırma bedelinin arttırılması ile faiz ve masrafların davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dairenin 28.03.2011 tarihli geri çevirme kararının 4 numaralı bendinin eksik yerine getirildiği anlaşıldığından dava konusu 321 parsel sayılı taşınmazın bulunduğu cadde, sokak itibariyle belediyece belirlenen 1998 yılındaki emlak vergisine esas m² değerinin Belediye Başkanlığından sorularak alınacak müzekkere cevabının dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 12.09.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2375, Karar No: 2015/15072, Tarih: 13.05.2015

**7. Ceza Dairesi         2014/2375 E.  ,  2015/15072 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 5607 sayılı Yasa'ya aykırılık

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığın adli sicil kaydında kayıtlı hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karara dayanılmak suretiyle ve "sanık hakkında seçenek para cezasına hükmolunduğu" şeklindeki gerekçesiyle hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi yasaya aykırı ise de, aynı zamanda, "sanığın bir daha suç işlemeyeceğine ilişkin kanaat oluşmadığı" gerekçesine de dayanılmış olması karşısında, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.

Sair temyiz itirazları yerinde değil ise de,

Olay tutanağı ile dosya kapsamına göre dava konusu eşyadan 5 çuval süs balığının sokakta park halinde duran ve traktöre bağlı olmayan römorkun içerisinden ele geçirildiği, bu eşyanın gizlendiği veya römorkta zula bulunduğuna dair bir bilginin bulunmadığı gibi dava konusu römorkla nakledildiği hususunda da delil olmadığı gözetilerek, römorkun iadesi yerine delillerin takdirinde yanılgıya düşülmek suretiyle yazılı şekilde müsadere kararı verilmesi,

Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden ve bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 322.maddesi uyarınca, hükümden dava konusu römorkun müsaderesine ilişkin fıkranın çıkarılması, yerine "Dava konusu römorkun sahibine iadesine," ibaresinin yazılması, diğer kısımların aynen bırakılması suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 13/05/2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/502, Karar No: 2019/4514, Tarih: 19.02.2019

**19. Ceza Dairesi         2018/502 E.  ,  2019/4514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : 6831 Sayılı Kanuna Aykırılık

HÜKÜMLER : İdari Para Cezası ve Mülkiyetin Kamuya Geçirilmesi

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 1.5.2001 gün ve 2001/3 – 63 – 82 sayılı kararında anlatılıp dairemizce de benimsenen içtihadına göre, kurumuş orman ağacını kesme eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesinde düzenlenen kabahati oluşturması ve sanıkların savunmaları ile bilirkişiler tarafından düzenlenen raporda, sanıkların kestiği emvalin, kesilmeden önce kuruyarak hayatını yitirmiş ağaç olduğunun belirtilmesi karşısında, sanıkların eyleminin 6831 sayılı Kanun'un 91/5. maddesi kapsamında olduğu ve 5326 sayılı Kabahatler Kanunu gereğince kabahat nevinde olup eylem tarihi ile inceleme tarihi arasında 5326 sayılı Kanun'un 20/2-c maddesinde öngörülen 3 yıllık zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılması,

Bozmayı gerektirmiş; katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, kararın bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA ve gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5236 sayılı Kanun'un 20. maddesi gereğince kabahatli hakkında İDARİ PARA CEZASI VERİLMESİNE YER OLMADIĞINA, el konulan orman emvalinin mülkiyetinin kamuya geçirilmesine, 2 adet at ve at arabası ile balta ve el testeresinin sahibine iadesine, tebliğnameye uygun olarak, 19/02/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/9821, Karar No: 2014/1186, Tarih: 06.02.2014

**14. Ceza Dairesi         2013/9821 E.  ,  2014/1186 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık ...'ın yapılan yargılaması sonunda; eylemin beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı ve kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçlarını oluşturduğu kabul edilerek mahkûmiyetine dair İstanbul Anadolu 2. Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 23.05.2013 gün ve 2012/355 Esas, 2013/195 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi O Yer Cumhuriyet Savcısı, sanık ve müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;

Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiilin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, O Yer Cumhuriyet Savcısının, sanık ve müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun hükmün ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin temyizine gelince;

Oluşa göre, sanığın para vereceği vaadi ile akıl hastası olan mağdur çocuğu kandırıp birçok defa kendisine ait inşaata götürerek basit cinsel istismar eylemlerinde bulunduğu olayda, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma eylemlerinin hile ile gerçekleştirildiği gözetilmeden TCK.nın 109/2. maddesi yerine, aynı Kanunun 109/1. maddesinden hüküm kurulması suretiyle eksik ceza tayini,

Kanuna aykırı, O Yer Cumhuriyet Savcısının, sanık ve müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 06.02.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/13983, Karar No: 2011/976, Tarih: 07.02.2011

**1. Hukuk Dairesi         2010/13983 E.  ,  2011/976 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : YARGILAMANIN İADESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacılar, kayden malik olduğu 1257 parsel sayılı taşınmazın kıyı kenar çizgisi içerisinde kaldığı gerekçesiyle tapu kaydının bedelsiz olarak iptaline dair verilen kararın derecattan geçmek suretiyle kesinleştiğini, ancak 14.3.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın 2 ve 3.maddeleri gereğince tapu iptal nedenlerinin ortadan kalktığını anılan yasanın bir çeşit af niteliğinde olup, taşınmaz malikine yenilik doğuran bir hak sağladığını ve kamu düzeniyle ilgili olduğunu ileri sürerek, yargılamanın iadesi taleplerinin kabulü ile tapu kaydının iptaline dair kesinleşen mahkeme kararının kaldırılması ve adına tesciline karar verilmesini istemiştir.

Davalı, yargılamanın yenilenmesi davasının süresinde açılmadığı gibi koşullarının da oluşmadığını, dayanılan yasal düzenlemenin bu davanın gerekçesi olamayacağını, kaldı ki anılan yasanın yürürlüğünden önceki tarihte kesinleşmiş kararlara uygulanamayacağını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, yargılamanın iadesi davasının esasına girilmeksizin koşulları oluşmadığı gerekçesiyle reddine karar verilmiştir.

Karar, davacı tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...'ın raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp, düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve özellikle 14.03.2009 tarihinde yürürlüğe giren 5841 Sayılı Yasanın geçici 10.maddesi gereğince taşınmazın niteliğine ve tarafların sıfatına bakılmaksızın 3402 Sayılı Yasanın 12/3 maddesinin uygulamasına ilişkin hüküm ancak kesin hüküm halini almamış olan davalarda uygulanabileceği eldeki davada ise mahkemece verilen kabul kısmı yasal yollardan geçerek kesin hüküm niteliğini kazandığı gözetildiğinde davanın reddine karar verilmesi doğru olduğuna göre; davacının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 1.25.-TL bakiye onama harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 07.02.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/14250, Karar No: 2019/17640, Tarih: 10.12.2019

**12. Hukuk Dairesi         2018/14250 E.  ,  2019/17640 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki davalı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararında yazılı gerekçelere göre yerinde bulunmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının 5311 Sayılı Kanun ile değişik İİK'nin 364/2. maddesi göndermesiyle uygulanması gereken 6100 Sayılı HMK'nin 370. maddeleri uyarınca ONANMASINA, alınması gereken 44,40 TL temyiz harcından, evvelce alınan harç varsa mahsubu ile eksik harcın temyiz edenden tahsiline, 10/12/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2006/4922, Karar No: 2006/6467, Tarih: 12.10.2006

**(Kapatılan)16. Hukuk Dairesi         2006/4922 E.  ,  2006/6467 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasında kadastro tesbitinden doğan dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı, inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

Yargıtay bozma ilamında özetle “Dava konusu 88 parselin tapu kayıt fazlası olarak 4753 sayılı Yasa uyarınca Hazine adına tescil edildiği, tapu kaydının değişebilir sınırları itibariyle miktar fazlasının zilyetlikle kazanılabileceği; tapu kaydı tesis ve tedavülleri ile getirtilerek, kayıt maliklerinin ölüm tarihlerinin araştırılması, terekenin mirasçılara ne şekilde intikal ettiğinin saptanması, kayıt maliklerinin ölüm tarihleri ile ölümlerinden itibaren tespit tarihine kadar 20 yıl geçip geçmediğinin belirlenmesi, taşınmazın paylaşılmadığı da gözününde tutularak miktar sınırlaması yönünden denetim yapılması ve 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 46. maddeleri uyarınca iktisap şartlarının oluşup oluşmadığının araştırılması, toplanan ve toplanacak tüm deliller gözetilerek bir hüküm kurulması” gereğine değinilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılama sonunda; çekişmeli parselin 28.5.2003 tarihli bilirkişi raporunda (A) ile gösterilen kısmının ... ve ..., (B) ile gösterilen kısmının Hazine adına tesciline karar verilmiş; hüküm, davalı Hazine temsilcisi tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece 15.5.2000 tarihli Dairemizin bozma kararına uyulduğu halde bozma gerekleri yerine getirilmemiştir. Bozma kararına uyulmakla ilgili taraf lehine usuli kazanılmış hak oluşur. Bu nedenlerle Dairemizin 15.8.2000 tarihli kararında işaret edildiği gibi; davacı tarafın dayandığı tapu ve vergi kayıtları tesislerinden itibaren tüm tedavülleri ile getirtilmeli, varsa revizyonları Tapu Sicil, Kadastro ve Özel İdare Müdürlüklerinden ayrı ayrı sorulmalı, kayıt maliklerinin ölüm tarihleri belirlenmeli, terekenin mirasçılara ne şekilde intikal ettiği araştırılmalı, kayıt maliklerinin ölüm tarihleri ile tespit tarihi arasında 20 yıl geçip geçmediği belirlenmeli, taşınmazların paylaşılmadığı da gözetilerek kayıt ve belgesiz olarak edinilebilecek taşınmaz miktarı yönünden araştırma yapılmalı, bu şekilde deliller toplandıktan sonra mahallinde yerel bilirkişiler kurulu aracılığı ile keşif yapılarak 3402 sayılı Kadastro Kanunu’nun 14 ve 46. maddeleri uyarınca davacılar adına edinme koşullarının oluşup oluşmadığı araştırılmalı ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre bir karar verilmelidir. Hazinenin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün BOZULMASINA 12.10.2006 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/25663, Karar No: 2013/16279, Tarih: 07.11.2013

**11. Ceza Dairesi         2012/25663 E.  ,  2013/16279 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Ceza Mahkemesi

SUÇ : Ticareti usulüne aykırı terk etmek

HÜKÜM : Sanıkların beraatlerine

İstanbul Ticaret Sicil Memurluğunun 09.08.2011 gün ve 72150 sayılı yazısına göre, sanıkların borçlu şirketin yetkili temsilcisi olmamaları nedeniyle fiilin faili olmadıklarının anlaşılması karşısında, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan hükmün istem gibi ONANMASINA, 07.11.2013 günü oybirliğiyle karar verildi.