muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2021/7288, Karar No: 2022/8633, Tarih: 05.12.2022

Davalı Kurum vekili, kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı şahıs vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece bozma ilamına uyularak, davalının itirazına mesnet tuttuğu markaların, “Ceviz Ağacı Bahçesi” ve “Ceviz Bahçesi” ibareli markalar olduğu, mesnet markalarda yer alan ibarelerin, başvuru markası kapsamında yer alan 29. sınıftaki “Ceviz ve kuru yemişler, fındık ve fıstık ezmeleri, tahin” malları yönünden doğrudan tanımlayıcı olmasa da tanımlayıcıya yakın ve herkesin kullanımına açık ibareler olduğu, bu nedenle mesnet markalar anılan mallar bakımından ayırt edicilik düzeyi zayıf marka konumunda olduğu, bu itibarla, “Cevizli Bahçe Sipahiköy” ibaresinden ve iki sincap şeklinden oluşan başvuru markasının, mesnet markalardan farklı olarak içerdiği “Sipahiköy” ibaresi ve şekilden dolayı 29. sınıftaki mallar yönünden iltibas tehlikesini bertaraf edecek şekilde farklılaştırıldığının anlaşıldığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2016/05992 başvuru sayılı markanın kapsadığı 29.ncu sınıftaki mallar yönünden TPMK'nın 2017-M-3009 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu 2016/05992 başvuru sayılı markanın kapsadığı 30. sınıfta yer alan "Bal, arı sütü, propolis." mallar bakımından daha önce mahkememizce verilen davanın reddi şeklindeki kararının Yargıtay 11.HD'nin 12.10.2020 Tarih ve 2020/92 Esas, 2020/3984 Karar sayılı kararı ile kesinleştiğinin tespiti ile aynı konuda tekrar karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

Karar, davalı ... vekili ve davalı TPMK vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Türkiye Cumhuriyeti Anayasası yargılamanın açıklığı ilkesini kabul etmiştir. Gerek mülga 1086 sayılı HUMK’un 382 ve devamı maddelerinde gerekse yürürlükte bulunan 6100 sayılı HMK'nın 294 vd. maddelerinde hükmün nasıl tesis edileceği ve sonrasında kararın nasıl yazılacağı etraflıca hükme bağlanmıştır. Yargılamanın açık bir şekilde yapılması ve tesis edilen hükmün açıkça belirtilmesi ilke olarak kabul edilmiştir. Bu nedenle hükmün açık, anlaşılır ve şüpheye yer vermeyecek şekilde infazı kabil olarak kurulması ve de en önemlisi sonradan yazılacak gerekçeli kararın kısa karara uygun bulunması gerekir. Aksi halde, yargılamanın açıklığı ilkesi dolayısıyla kamu vicdanı zedelenmiş olacaktır. Kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki olmaması gerektiği gibi, gerekçe ile hüküm fıkrası arasında da çelişki bulunmaması yasal bir zorunluluk olup, HMK'nın 298/2. maddesinde gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamayacağı düzenlenmiştir. Kararların bu hususlara aykırı oluşturulması mahkeme kararlarına duyulan güveni sarsacağı gibi, verilen kararların hukuki denetiminin yapılmasını da olanaksız kılmaktadır. Yine, davaların birleştirilmesine karar verilmesiyle sadece davaların yargılamaları birlikte yürütülmekte olup, her dava bağımsız karakterini korumaktadır.

Mahkemece, duruşmada "davanın kabulüne, Türkpatent'in 2017-M-3009 sayılı YİDK kararın iptaline ilişkin hüküm tefhim edilmiş olup, yazılan gerekçeli kararın hüküm fıkrasında ise "davanın kısmen kabulüne, 2016/05992 başvuru sayılı markanın kapsadığı 29.ncu sınıftaki mallar yönünden TPMK'nın 2017-M-3009 sayılı YİDK kararının iptaline, dava konusu 2016/05992 başvuru sayılı markanın kapsadığı 30. sınıfta yer alan "Bal, arı sütü, propolis." mallar bakımından daha önce mahkememizce verilen davanın reddi şeklindeki kararının Yargıtay 11.HD'nin 12.10.2020 Tarih ve 2020/92 Esas, 2020/3984 Karar sayılı kararı ile kesinleştiğinin tespiti ile aynı konuda tekrar karar verilmesine yer olmadığına" karar verilmiştir.

Hüküm infazda tereddüt yaratacak nitelikte kısa karar ile gerekçeli kararın hüküm fıkrasında çelişki yaratılmıştır. Bu itibarla, mahkemece Yargıtay denetimine elverişli ve infazda tereddüt oluşturmayacak şekilde gerekçeli bir karar verilmek üzere hükmün re’sen bozulması gerekmiştir.

(2) Bozma sebep ve şekline göre davalı ... vekili ve davalı TPMK vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün resen BOZULMASINA, (2) Bozma sebep ve şekline göre davalı ... vekili ve davalı TPMK vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar verilmiş, ödedikleri peşin temyiz harcının istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 05.12.2022 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/10269, Karar No: 2014/16963, Tarih: 30.04.2014

**3. Ceza Dairesi         2014/10269 E.  ,  2014/16963 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 3 - 2012/274013

MAHKEMESİ : Manavgat 1. Sulh Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 31/05/2012

NUMARASI : 2011/370 (E) ve 2012/613 (K)

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü;

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine; Ancak;

1) Davanın dayanağını oluşturan suç tutanağında, sanığın yıllardan beri burada yaşadığını, hayvancılıkla uğraştığını, kullandığı malzemeyi doğal afetle yıkılmış ağaçlardan temin ettiğini beyan ettiğinin yazılı bulunmasına; savunmasında da atalarından gelen kullandıkları taşınmaz olduğunu, zaman zaman köye geldiğinde babasından kalan barakaları kullandığını beyan etmesine göre hakkında suç duyurusunda bulunulan B.Ş.N. hakkında açılacak dava ile bu davanın birleştirilerek, sanık hakkında şikayet üzerine tutanak düzenlenmiş bulunmasına göre tespiti halinde şikayetçinin, köy muhtarı, ihtiyar heyeti üyeleri, varsa saha bekçisi ve civar taşınmaz sahiplerinin tanık olarak dinlenilerek suça konu yerin suç tarihi, öncesi ve halen kimin kullanımında olduğunun tespitinden sonra sanığın hukuki durumunun tayini gerektiğinin gözetilmemesi,

2) Mahallinde yapılan keşif sonucu düzenlenen bilirkişi raporunda, dava konusu yerde orman kadastrosu yapılmayıp sadece memleket haritasına göre yerin vasfının tayin edildiğinin anlaşılmasına; orman kadastrosu yapılmayan yerlerde memleket ve amenajman haritaları ile hava fotoğraflarının birlikte tatbiki suretiyle yerin vasfının belirlenmesi gerekip memleket haritasına göre yerin ormansız alan olarak görünmesine karşılık Köprülü Kanyon Milli Park alanı içinde kaldığının belirlenmesine, dosyaya ibraz edilen amenajman haritaları örneklerinden dava konusu yerin bir kısmının BAr-1 rümuzlu 324 nolu bölmede kaldığının görülmesine göre mahallinde zabıt mümziinin yer gösterimi suretiyle uzman bilirkişilerden oluşturulacak bir bilirkişi heyeti vasıtasıyla yeniden keşif yapılarak dava konusu yerin memleket, amenajman haritaları ve hava fotoğraflarının tatbiki ile orman sayılan yerlerden olup olmadığının şüpheye yer vermeyecek şekilde tespitinden sonra bilirkişi raporunda suça konu sahadaki kulübelerden birinde kullanılan 1.950 m3. ardıç tahtalarının yeni olduğunun tespit edildiği de nazara alınarak; yerin orman olmadığının tespiti halinde milli park sahası içinde kalan işgal ve faydalanma eylemi yönünden de 2873 sayılı Kanun hükümlerine göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden eksik inceleme ve araştırma ile yazılı şekilde hüküm tesisi,

Bozmayı gerektirmiş katılan idare vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 30/04/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6721, Karar No: 2015/4989, Tarih: 26.03.2015

**14. Ceza Dairesi         2014/6721 E.  ,  2015/4989 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Reşit olmayan kimseyi zorla kaçırıp alıkoyma

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Mağdurenin aşamalardaki beyanları ile anlatımlarda geçen hususları doğrular mahiyetteki tanıklar ..., ... ve ...'in ifadeleri ve tüm dosya kapsamına göre sanığın, duçar olduğu akıl hastalığı nedeniyle fiile mukavemete muktedir bulunmayan mağdurenin hürriyetini hukuka aykırı şekilde ve cinsel amaçla kısıtladığı sabit olduğu halde atılı suçtan mahkûmiyeti yerine oluşa uygun düşmeyen yazılı gerekçeyle beraatine karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.03.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11468, Karar No: 2019/5813, Tarih: 12.06.2019

**8. Hukuk Dairesi         2016/11468 E.  ,  2019/5813 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı üçüncü kişi vekili; 25.09.2014 tarihli hacze konu malların mülkiyetinin müvekkiline ait olduğunu, borçlu şirket ile müvekkili şirket arasında var olan ticari ilişki nedeni ile borçlu şirkete ait bir kısım belgelerin haciz adresinde bulunduğunu öne sürerek, istihkak davasının kabulü ile haczin kaldırılmasına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı alacaklı vekili, borçlu şirket ile üçüncü kişi şirket arasında alacaklılardan mal kaçırmak amacı ile muvazaalı işlemler yapıldığını, aynı borçluya karşı İstanbul 13. İcra Müdürlüğünün 2014/14564 sayılı dosyası ile başlatılan takip uyarınca aynı adreste 30.05.2014 tarihinde yapılan haciz esnasında borçlu şirkete ait evrakların bulunduğunu, emsal gösterilen dosya borcunun ödenmesi için müvekkili şirket ile üçüncü kişi şirket ve borçlu şirketin protokol imzaladıklarını, bu protokol uyarınca aynı adreste haczedilen malların emsal gösterilen takip dosyasında borçlu şirket yetkilisine yediemin olarak teslim edildiğini açıklayarak, davanın reddine karar verilmesi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, üçüncü kişi şirket ile borçlu şirket arasında organik bağ olmadığı, ödeme emrinin tebliğ edildiği adres ile haciz adresinin farklı olduğu, haciz esnasında borçlu şirkete ait evrak bulunmadığı, hükme esas alınan bilirkişi raporu uyarınca üçüncü kişinin dayandığı faturalarda yer alan mallarla mahcuzların birçoğunun uyumlu olduğu, faturası ibraz edilmeyen mahcuzların ise fiilen bulundurulması mümkün mallardan olduğu gerekçesi ile davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dava, üçüncü kişinin İİK’nin 96. vd. maddelerine dayalı istihkak iddiasına ilişkindir.

Dosya kapsamındaki bilgi ve belgelere göre; her ne kadar borçlu şirket adına çıkarılan ödeme emri haciz adresinde tebliğ edilmemiş ise de; üçüncü kişi şirketin borcun doğum tarihinden sonra haciz adresinde kurulduğu, davalı alacaklı vekilince delil olarak gösterilen ve başka bir alacaklı tarafından aynı borçluya karşı İstanbul 13. İcra Müdürlüğünün 2014/14564 sayılı dosyası ile başlatılan takip uyarınca aynı adreste 30.05.2014 tarihinde yapılan haciz esnasında, borçlu şirketteki hisselerini borcun doğum tarihinden önce devreden eski ortak Selçuk Saltık'ın hazır olduğu, haciz adresinin yan tarafındaki depoda yapılan evrak araştırmasında borçlu şirket adına gönderilmiş kolilerin görüldüğü, haciz adresinde yapılan evrak araştırmasında ise borçlu şirket ve yetkilisinin isminin geçtiği güncel tarihli evrakların bulunduğu, delil olarak gösterilen bu takip dosyasına ilişkin olarak üçüncü kişi vekilince istihkak iddiası öne sürülür iken borçlu şirket ile üçüncü kişi şirketin hiç bir ilgisinin bulunmadığının, adresin boş olarak kiralandığının ve borçlu şirketin bu adreste faaliyet göstermediğinin beyan edildiği, temyiz incelemesine konu eldeki dosyada ise borçlu şirket adına haciz adresine çıkarılan ödeme emri tebligatının, üçüncü kişi şirket işçisinin borçlu şirketin adresten ayrıldığını beyan etmesi üzerine bila tebliğ döndüğü, yine temyiz incelemesine konu eldeki dosyada üçüncü kişi şirket vekilinin dava dilekçesinde haciz adresinde bulunan evrakların borçlu şirket ile olan ticari ilişkiye dayalı olduğunu beyan ettiği, Mahkemece hükme esas alınan bilirkişi raporunda ise şirketler arasında ticari ilişki olmadığının bildirildiği, tüm bunlardan ayrı olarak İstanbul 13. İcra Müdürlüğünün 2014/14564 sayılı dosyasına ilişkin olarak davalı alacaklı ile borçlu şirket arasında protokol düzenlendiği, protokol içeriğinde takip konusu olmayan borçların da ödenmesi hususunun düzenlendiği, anılan protokolde üçüncü kişi şirket ve yetkilisinin kefil olarak imzalarının bulunduğu, bu protokol kapsamında dava konusu haciz adresinde haczedilen menkullerin borçlu şirket yetkilisine yediemin olarak teslim edildiği anlaşılmıştır.

Bu bilgiler ışığında İİK'nin 97/a maddesinde düzenlenen karinenin borçlu dolayısıyla alacaklı yararına olduğu, ispat yükü altında olan ve karinenin aksini her türlü delille kanıtlama olanağına sahip davacı üçüncü kişinin, karinenin aksini güçlü ve inandırıcı delillerle ispatlayamadığı anlaşılmakla, bu koşullarda, istihkak iddiasının, alacaklıdan mal kaçırmak amacıyla danışıklı olarak ileri sürüldüğünün ve muvazaalı işlemler yapıldığının kabulü gerekir. Bu nedenlerle Mahkemece bu maddi ve hukuki olgular göz önüne alınarak, davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmamış, yerel mahkeme kararının bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile, hükmün İİK'nin 366. ve 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesinin yollamasıyla 1086 sayılı HUMK'un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca İİK'nin 366/3. maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 10 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine ve peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 12.06.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/4467, Karar No: 2024/4832, Tarih: 12.12.2024

**6. Hukuk Dairesi         2023/4467 E.  ,  2024/4832 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2021/1681 E., 2023/1490 K.

KARAR : Esastan Red

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bodrum 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2021/42 E., 2021/192 K.

1- İlk Derece Mahkemesince, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesine dayalı itirazın iptali davasında, taraflar arasındaki arsa payı inşaat sözleşmesi ve ek sözleşme başlıklı sözleşme içeriği birlikte değerlendirildiğinde, davacı yüklenici tarafından yapılan ödemenin 250.000,00 Türk Lirasının ileride geri ödenmek üzere yapıldığına dair herhangi bir kayıt bulunmadığı, dava konusunu direk ilgilendirmemesine rağmen yapılan ödemenin kararlaştırılan amaca uygun olarak kullanıldığı, davacı yüklenicinin iddia ettiği gibi takyidatların kaldırılmasında davalı arsa sahibi aleyhine yapılan işlemler nedeni ile davalı arsa sahibinin bir zararı oluşmuş ise dahi huzurdaki davada bu doğrultuda herhangi bir delil sunulmamış olduğu gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

2- İlk Derece Mahkemesi kararına karşı davacı vekilince istinaf yoluna başvurulması üzerine, İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi tarafından, taraflar arasındaki sözleşme ve ek sözleşmede davacı yüklenici tarafından davalı arsa sahibine ödenen 500.000,00 Türk Lirasının tamamen ya da kısmen iade edileceğine dair herhangi bir hüküm bulunmadığı, sözleşmedeki bağımsız bölüm paylaşımındaki dengesizlik dikkate alındığında, ek sözleşme ile yapılan ödemenin sözleşmenin bir parçası olarak ödenen bir para olduğu yönünde arsa sahibi lehine bir karine oluşturduğu, bu karinenin aksinin davacı yüklenici tarafından yasal delillerle kanıtlanamadığı gerekçesiyle, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

3- Bu karara karşı davacı vekilince süresinde temyiz yoluna başvurulması üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Kamu düzenine aykırılık hallerinin re'sen gözetildiği, istinaf nedenleriyle sınırlı ve usulüne uygun olarak istinaf inceleme ve denetiminin yapıldığı; dosya içeriği, kararın dayandığı gerektirici sebepler ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşıldığından davacı vekilinin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesi kararına ilişkin davacı vekilinin tüm temyiz sebeplerinin reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan kararın ONANMASINA, aşağıda yazılı harcın temyiz eden davacıdan alınmasına, dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 14. Hukuk Dairesine gönderilmesine, kesin olarak 12.12.2024 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3823, Karar No: 2011/11849, Tarih: 19.09.2011

**10. Hukuk Dairesi         2010/3823 E.  ,  2011/11849 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, işkazası sonucu sürekli işgöremez duruma giren kazalı sigortalıya bağlanan gelirler ile yapılan ödemelerin davalılardan 506 sayılı Yasanın 10 ve 26. maddeleri gereği tahsili istemine ilişkindir.

Mahkeme, ilâmında belirtildiği şekilde isteğin kabulüne karar vermiştir.

Hükmün, davacı ve davalılardan ... avukatları tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayanağı maddî delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı temyiz harcının davalılardan ...'ten alınmasına, 19/09/2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/8820, Karar No: 2008/7847, Tarih: 15.05.2008

**21. Hukuk Dairesi         2008/8820 E.  ,  2008/7847 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Manisa 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 14/02/2008
Yargıtay — Esas No: 2014/1078, Karar No: 2016/600, Tarih: 11.05.2016

**Hukuk Genel Kurulu         2014/1078 E.  ,  2016/600 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki “şikayet” isteminden dolayı yapılan yargılama sonunda; İzmir 9. İcra Hukuk Mahkemesince talebin reddine dair verilen 31.05.2013 gün ve 2013/291 E., 2013/367 K. sayılı kararın incelenmesi şikayetçi vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 12. Hukuk Dairesinin 18.11.2013 gün ve 2013/27847 E., 2013/36197 K. sayılı ilamı ile;

"...Alacaklı şirket tarafından borçlu Süt Köy Tarım ve Gıda Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi hakkında yapılan takibin kesinleşmesi üzerine şikayetçi ...'a borçlu şirketin borcundan dolayı haciz ihbarnamesi gönderildiği, şikayetçi üçüncü kişinin İcra Mahkemesi'ne şikayet yoluyla yaptığı başvuruda, kendisinin borçlu şirketin ortağı olduğunu, bu nedenle 3. kişi sayılamayacağını, kendisine haciz ihbarnamesi gönderilemeyeceğini belirterek haciz ihbarnamesinin iptalini talep ettiği, mahkemece şikayetin reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.

İcra takibi borçlusu Süt Köy Tarım ve Gıda Ürünleri Sanayi Ticaret Limited Şirketi olup, adı geçen borçlu şirket hakkında takibin kesinleşmesi sebebi ile şikayetçi şirket ortağına İİK'nun 89. maddesi uyarınca haciz ihbarnamesi gönderilmiştir. Anılan maddede takip borçlusunun 3. şahıs nezdinde bulunan hak ve alacakları ile menkul mallarının haczedilmesi öngörülmüştür. Somut olayda haciz ihbarnamesi gönderilen şirket ortağı, borçlu şirket yönünden 3. kişi sayılamayacağından gönderilen haciz ihbarnamesi bir hukuki sonuç doğurmaz.

O halde mahkemece şikayetin kabulüne karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile istemin reddi yönünde hüküm tesisi isabetsizdir..."

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle, yeniden yapılan yargılama sonunda, mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

İstek, üçüncü kişiler nezdindeki hak ve alacaklara ilişkin olarak gerçekleştirilen hacze yönelik işlemin iptali istemine ilişkindir.

Şikayetçi vekili; alacaklı tarafından dava dışı borçlu Süt Köy Tarım ve Gıda San. Tic. Ltd. Şti. aleyhine icra takibi başlatıldığını, söz konusu icra dosyasından gönderilen 3. haciz ihbarnamesinin müvekkiline 21.05.2013 tarihinde tebliğ edildiğini, müvekkilinin borçlu şirketin ortağı olduğunu, şirket ortaklarının şirkete göre 3. kişi sıfatını taşımadığını, şirket ortağına haciz ihbarnamesi tebliğ edilemeyeceğini belirterek şikayetin kabulü ile müvekkiline gönderilen haciz ihbarnamelerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı taraf - alacaklı vekili; yargılama sırasında şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Karşı taraf - alacaklı vekili; yargılama sırasında şikayetin reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Mahkemece; ortakların borçlu şirkete olan sermaye borcunun, şirket iç ilişkisi olması nedeniyle haczedilmesinin, diğer bir anlatımla bu borcundan dolayı üçüncü şahıs sayılamayacaklarından birinci haciz ihbarnamesi gönderilmesinin yasal dayanağı bulunmamakta ise de, dava konusu icra takibinde, şikayetçinin borçlu şirkete sermaye borcu nedeniyle haciz ihbarnamesi gönderilmediği, ortağın borçlu şirkete olan şahsi borçlarının haczedilmesinin mümkün olduğu, birinci haciz ihbarnamesi gönderilmesinde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle şikayetin reddine dair verilen karar, şikayetçi vekilinin temyizi üzerine, Özel Dairece yukarıda açıklanan nedenlerle bozulmuş, mahkemece; önceki gerekçeler genişletilmek suretiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme hükmünü şikayetçi vekili temyize getirmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; şirket ortağının, İİK'nun 89. maddesi uyarınca, borçlu şirket yönünden 3. kişi sayılıp sayılamayacağı, buradan varılacak sonuca göre şirket ortağına haciz ihbarnamesi gönderilip gönderilemeyeceği noktasında toplanmaktadır.

Bu aşamada, öncelikle somut uyuşmazlığa etkili olan kurum ve kavramların açıklanmasında yarar vardır.

Borçlunun üçüncü kişilerdeki mal, hak ve alacaklarının haczi, İcra ve İflâs Kanununun 89. maddesinde düzenlenmiştir. Üçüncü kişiye haciz ihbarnamesi gönderilebilmesinin ön şartı ise, geçerli bir takibin bulunmasıdır. Borçlunun üçüncü kişilerdeki mal, hak ve alacaklarının haczine karar verilebilmesi için alacaklının talebi yeterlidir. Talebi alan icra memuru, alacaklının bildirdiği üçüncü kişide bulunan hacze konu malın niteliklerini açık bir şekilde belirleme olanağı bulunmadığından, talep doğrultusunda üçüncü kişiye haciz ihbarnamesi gönderilmesi kararı vermektedir.

Borçlunun üçüncü kişilerdeki mal, hak ve alacakları da borçlunun malvarlığı kapsamında kabul edilmektedir. İcra ve İflâs Kanununun 89. maddesindeki düzenleme sayesinde, alacaklı, borçlunun üçüncü kişideki alacak, hak ve taşınır mallarının haczini isteyerek alacağına kavuşma imkânına sahip olacaktır. Borçluya karşı takibe geçmiş olan alacaklı, üçüncü kişilerdeki bu malvarlığını haczettirebilecektir.

Şirket borcundan dolayı, şirketin ortağına haciz ihbarnamesi gönderilip gönderilemeyeceği hususuna gelince, sermaye şirketleri, üçüncü kişilere karşı malvarlıklarıyla ve birinci derecede sorumludur. Ortakların, şirket alacaklılarına karşı ikinci derecede sorumlu olup olmayacakları, şirketin tipine göre değişir.