muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2012/1757, Karar No: 2012/5742, Tarih: 27.12.2012

Kısmi dava olarak açıldığı uyuşmazlık dışı olan davada yukarıda belirtilen somut maddi ve hukuki olgulara göre;

1. Somut uyuşmazlıkta dava konusu edilen tazminat ve alacaklara esas hizmet süresi ve ücret taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. Diğer taraftan fazla mesai ücretinin belirlenmesine esas kayıtlar sunulmadığı gibi, davalı işveren İş Kanunu'nun 8 ve 67. Maddesindeki yükümlülüklerini de yerine getirdiğini savunmamıştır.

Tazminat ve alacaklara hak kazanma ve hesap yönlerinden hizmet süresi pek çok etkene bağlı olarak değişkenlik göstermektedir. En başta işçinin işe giriş ve fesih tarihlerinin taraflar arasında uyuşmazlık konusu olması halinde tazminata ve alacağa esas süre daima tartışmalı olacaktır. Bu durumdaki belirsizlik, yargılama ile giderilir.

İş davalarına yansıyan yönüyle işçi ve işveren arasında en temel uyuşmazlık temel ücretin belirlenmesi noktasında ortaya çıkmaktadır.

Yargıtay uygulamasına göre işçinin iddia ettiği temel ücret miktarı işverence kabul edilmediğinde meslek kuruluşlarından olası (adet-emsal olan) ücret yönünden araştırmaya gidilmekte ve çoğunlukla meslek odasının bildirdiği ücret hesaplamaya esas alınmaktadır. Bu ihtimalde işçi iddia ettiği ücreti kanıtlayamamış olmaktadır. Zira ücretle ilgili tüm deliller işveren uhdesindedir ve işçinin çoğu kez bu delillere ulaşmasına imkan tanınmamaktadır. Bu yönüyle temel ücretin tespitindeki ve ispatındaki ülkemize has güçlükler sebebiyle kısmi davanın açılmasında işçinin hukuki menfaatinin olduğu kabul edilmelidir. Ayrıca kıdem tazminatı giydirilmiş ücretten, fazla mesai alacağı da muaccel olduğu tarihteki ücret üzerinden hesaplanacak, fazla mesai alacağı kayda dayanmadığı takdirde indirime tabi tutulacaktır.

Tazminat ve alacaklar tartışmalı ve açıkça belirli değildir. Yargılama sırasında hesap raporu alınmasını, tazminat ve alacaklara esas hizmet süresi ile ücretin tespit edilmesini gerektirmektedir. Kısmi dava açılmasında yasanın aradığı unsurlar ve hukuki yarar şartı gerçekleştiğinden davanın görülmesi gerekir. Aksi gerekçe ile davanın usulden reddi isabetsizdir.

2. Kabule göre ise;

a) Dava dilekçesinde talep sonucu açıkça belli olduğundan, mahkemenin "davacının talep sonucunu dava dilekçesinde HMK.'un 119/1-ğ maddesine göre açıkça bildirmek başka ifade ile taleplerini somutlaştırmak zorunda olduğu, bu zorunluluğu yerine getirmeyen davacının dava açmakta hukuki yararının varlığından söz edilemeyeceği" gerekçesi yerinde değildir. Kaldı ki talep sonucunun açık olmadığı kabul edilse dahi 119/2 maddesi uyarınca dava dilekçesindeki bu eksikliğin tamamlanması için süre verilmesi gerekirken bu kurala da uyulmamıştır.

b) Diğer taraftan mahkemece dava konusu alacağın belli olduğu, kısmi dava açılmasında davacının hukuki yararının olmadığı kabul edilmiştir.

b) Diğer taraftan mahkemece dava konusu alacağın belli olduğu, kısmi dava açılmasında davacının hukuki yararının olmadığı kabul edilmiştir.

Dava şartı olan hukuki yarar şartı tamamlanması gereken şartlardandır. Bu kabule göre ise yine davacı vekiline davasını tam dava olarak devam etmesi ve dava şartı olan hukuki yarar şartında eksikliği gidermesi için HMK.'un 115/2 maddesi uyarınca bir haftalık kesin süre verilmesi gerekirken Mahkemece kesin süre verilmeden yazılı şekilde davanın usulden reddi de isabetsizdir.

F) Sonuç:

Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine 27.12.2012 tarihinde oyçokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY:

Davada, iş akdinin haksız feshi nedeniyle fazlaya ilişkin haklar saklı tutularak, kıdem ve ihbar tazminatı ile ödenmeyen aylık ücret ve fazla mesai ücretlerinin kısmen tahsili istenmiş; mahkemece davacının kısmi dava açmakta hukuki menfaatinin bulunmadığı gerekcesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Yerel mahkemece karar gerekcesinde de açıkca belirtiği üzere; işçi, çalıştığı süreyi ve ücretini (subjektif olarak) en doğru şekilde bilen kişidir. Böyle olunca yasal bağlamda, ne kadar ücret, kıdem ve ihbar tazminatı, fazla mesai alacağı olduğunu açıkça belirleyebilecek konumdadır. Dolayısı ile davanın konusu olan işçilik alacakları açıkça belirli bulunmakla, kısmi dava ya da belirsiz alacak davasına değil, aksine belirli bir alacak davasına konu edilebilir. Zira 6100 sayılı yasanın 107/1. maddesine göre; davanın açıldığı tarihte alacağın miktarının yahut değerinin tam ve kesin olarak belirleyebilmesinin kendisinden beklenemeyeceği veya bunun imkansız olduğu hallerde belirsiz alacak davası açılabileceği kabul edilmiştir. Aynı şekilde HMK'nun 109/2. maddesinde de; dava konusunun miktarı taraflar arasında tartışmasız veya açıkça belirli ise kısmi dava açılamayacağı benimsenmiştir.

Böylece dava açılmadan önce alacağının varlığını ve miktarını açıkça bilen yada bilebilecek durumda bulunan davacı işçi yönünden belirli bulunan dava konusunun dava açılmakla (doğal olarak) çekişmeli ve tartışmalı hale gelmesi ya da ispat sorunu ile karşılaşılması da iş bu davanın belirsiz ya da kısmi dava olarak açılmasına haklı gerekçe yapılamaz. Çünkü kural olarak tüm davalarda mahkemeye müracaatla taraflar arasında bir çekişme, tartışma, belirsizlik ve ispat sorunu bulunmaktadır.

Bu nedenle sayın çoğunluğun davacının taleplerinin kısmi davaya konu edilebileceğine ilişkin bozma düşüncesine katılmamaktayım.
Yargıtay — Esas No: 2015/966, Karar No: 2015/6845, Tarih: 27.04.2015

**12. Ceza Dairesi         2015/966 E.  ,  2015/6845 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : CMK’nın 223/8 maddesi gereğince düşme

Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında verilen düşmeye ilişkin karar, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, mahalli Cumhuriyet savcısının, uzlaştırma raporunda mühür ve imza bulunmadığına, soruşturma aşamasından sonra kovuşturma aşamasında ayrıca uzlaştırma teklifi yapılamayacağına ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 27.04.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/4356, Karar No: 2012/19551, Tarih: 08.11.2012

**6. Ceza Dairesi         2009/4356 E.  ,  2012/19551 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Kasıtlı suçtan hükümlülüğü bulunan sanık hakkında 8.2.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesindeki hükmün açıklanmasının geri bırakılması hükümlerinin uygulanması olanağı bulunmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede:

5237 sayılı Yasanın 145.maddesindeki “malın değerinin azlığı” kavramının, 765 sayılı TCK.nun 522.maddesindeki “hafif” veya “pek hafif” ölçütleriyle her iki maddenin de cezadan indirim olanağı sağlaması dışında benzerliği bulunmadığı, “değerin azlığının” 5237 sayılı Yasaya özgü ayrı ve yeni bir kavram olduğu, Yasa koyucunun amacı ile suçun işleniş biçimi ve olayın özelliği ile sanığın kastı da gözetilmek suretiyle, daha çoğunu alma olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak da gerekiyorsa ceza vermekten vazgeçilebileceği ölçüdeki düşük değerler esas alınmak, yasal ve yeterli gerekçeleri de açıklanmak koşuluyla uygulanabileceği düşünülmeden, bu maddeye düzenleniş amacının dışında yorumlar getirilerek somut olayda uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden,5237 sayılı TCY’nın 145. maddesiyle indirim yapılması, 765 sayılı TCY’nın 493/1. maddesine uyan eyleminin, 5237 sayılı TCY’nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçu yanında, ayrıca aynı Yasanın 116/2-4. maddesi uyarınca işyeri dokunulmazlığını bozma suçunu da oluşturduğundan bu suçla ilgili bir işlem yapılmaması,karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış,

Dosya içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara,gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, diğer temyiz itirazı yerinde görülmemiştir.

Ancak;

5237 sayılı Yasanın 53/3.maddesi göz ardı edilerek, 53/1.maddesinde belirtilen haklardan, sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına karar verilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... savunmanının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK’nun 322.maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında TCY’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrası çıkartılıp, ''53/3. maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilen sanık hakkında söz konusu yasaklamaların sona erdirilmesine’’ cümlesinin eklenmesi suretiyle eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 08/11/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2024/6080, Karar No: 2024/8309, Tarih: 08.07.2024

**5. Ceza Dairesi         2024/6080 E.  ,  2024/8309 K.**

**"İçtihat Metni"**

Koruyucu ve destekleyici tedbir talebine ilişkin yapılan inceleme sırasında; Osmaniye Çocuk Mahkemesiyle Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesi arasında oluşan olumsuz yetki uyuşmazlığının giderilmesi ve yargı yerinin belirlenmesi istemiyle gönderilen dosya Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tebliğname ile daireye verilmekle incelendi;

Dosyanın mahiyeti itibarıyla ön inceleme denetimine tabi olmadığı, kararların sonucunda da uyuşmazlığın doğduğu tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Yargıtay İçtihadı Birleştirme Kurulunun 20.06.1960 tarih ve 1960/14 sayılı kararıyla; "Hukuk ve ceza mahkemeleri arasında selbi vazife uyuşmazlığı çıktığı takdirde, dava konusu işin hukuka ait olması halinde hukuk dairesinin, cezaya ilişkin olduğu takdirde de ceza dairesinin mercii tayinine vazifeli olacağına" karar verilmiş olmasına, uyuşmazlık konusu olayda herhangi bir suç soruşturması bulunmaksızın çocuk koruma tedbiri verilmesi nedeniyle tazminata ilişkin talepte bulunulmasına göre: Osmaniye Çocuk Mahkemesiyle Gaziantep 2. Çocuk Mahkemesi arasında meydana gelen yetki uyuşmazlığını çözme görevi 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 21, 22 ve 23 üncü maddeleri gereğince Yüksek 5. Hukuk Dairesine ait olduğundan Dairemizin oy birliğiyle GÖREVSİZLİĞİNE,

Dava dosyasının mahkemesine iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

Dosyanın ilgili Daireye GÖNDERİLMESİNE,

08.07.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/5590, Karar No: 2014/4708, Tarih: 19.06.2014

**23. Hukuk Dairesi         2014/5590 E.  ,  2014/4708 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 19/12/2012

NUMARASI : 2011/420-2012/587

Taraflar arasındaki asıl ve birleşen tapu iptali ve tescil davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı asıl davanın kabulüne, birleşen davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde birleşen davada davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-K A R A R-

Asıl davada davacı vekili, müvekkili ve diğer arsa malikleri ile birleşen davada davalı olan yüklenici arasında arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesi imzalandığını, yüklenicinin yükümlülüklerini yerine getirmeden inşaatı bıraktığını ve kendisine ulaşılamadığını, eksik işler bedelinin tahsili için açılan dava sonucunda Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/452 E., 2011/193 K. sayılı ilamı ile alacaklarının hükme bağlandığını, arsa maliklerinden olan davalı H.. E.. adına kayıtlı 6 numaralı dairenin sözleşme gereği yükleniciye isabet ettiğini, eksik işlerin bedeline yönelik ilamın icrası için bu taşınmazın yüklenici adına tapuya kaydının gerektiğini ileri sürerek, 6 no'lu dairenin tapusunun iptali ile yüklenici adına tescilini talep ve dava etmiştir.

Asıl davada davalı vekili, müvekkilinin de arsa maliki olduğunu, kendisi adına kayıtlı taşınmazın tapusunun yüklenici adına tesciline bir diyeceklerinin bulunmadığını, fakat müvekkiline isabet eden 14 ve 15 no'lu bağımsız bölümlerdeki eksik imalatların bu dairenin satışı sonucu elde edilecek paradan karşılanması gerektiğini savunmuştur.

Birleşen davada davacı vekili, müvekkilinin arsa maliklerinden biri olduğunu, davalı yüklenicinin inşaatı tamamlamadığını, sözleşme gereği kendisine isabet eden 14 ve 15 no'lu taşınmazlardaki imalatları müvekkilinin kendisinin tamamladığını ileri sürerek, imalat bedeli olarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 10.000,00 TL'nin tahsili ile yükleniciye isabet eden 6 no'lu dairenin tapusunun iptaliyle yüklenici şirket adına tescilini ve dairenin satılması sonucu elde edilecek paradan imalat bedeline yönelik alacaklarının ödenmesine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Birleşen davada davalı şirket, davaya cevap vermemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, dosya kapsamı ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, asıl davada davacının daha önce mahkeme kararıyla hükme bağlanan alacaklarının karşılanması için, 6 numaralı daire üzerinde cebri icra yetkisi verilmesi gerektiği, birleşen dava yönünden, davacının kendisine düşen yerlerdeki işleri tamamladığını ispat edemediği gerekçesiyle, asıl davanın kabulüne, davacı alacaklının alacağını teminen dava konusu edilen 6 no'lu daire üzerinde cebri icra yetkisi verilmesine, birleşen davanın ise reddine karar verilmiştir.

Karar, birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Karar, birleşen davada davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Birleşen dava, taraflar arasındaki arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesi gereği davacı arsa malikine isabet eden dairelerde eksik olup kendisi tarafından tamamlanan imalat bedelinin yükleniciye isabet eden dairenin satılması suretiyle tahsili istemine ilişkindir.

Birleşen davada davacı tarafça, yüklenicinin inşaatı belli bir seviyede bırakıp kaçtığı ileri sürülerek, davacının kendisi tarafından yaptırılan işlere dair harcama belgeleri sunulmuştur. Ankara 2. Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2009/452 E., 2011/193 K. sayılı dosyasında, yüklenicinin ortak alanlarda ve arsa sahiplerine ait dairelerde inşaatı bıraktığı seviye belirlenmiştir. Mahkemece, davacı tanıkları dinlenip, anılan dava dosyası ve kapsamı da gözönüne alınarak, inşaat konusunda uzman bilirkişiden davacının yaptığını ileri sürdüğü masraflara ilişkin harcama belgelerinin tarih ve içerikleri itibariyle eksik imalat bedelini doğrulayıp doğrulamadığı hususunda rapor alınması, eksik imalat bulunduğu ve yüklenicinin bundan sorumlu olduğu sonucuna ulaşılması halinde, kesinleşen 2011/420 E., 2012/587 K. sayılı asıl davada cebri icra yetkisi tanınan 6 no'lu bağımsız bölümün satış bedelinden, asıl davada davacı arsa malikinin kesinleşen alacağının karşılanması sonucunda kalan bedel üzerinden birleşen davada davacı lehine belirlenecek olan imalat bedelinin hüküm altına alınması gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle, birleşen davada davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 19.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/4773, Karar No: 2008/5792, Tarih: 25.12.2008

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2008/4773 E.  ,  2008/5792 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın yetkisizlik nedeniyle reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkiline ait, davalıya kasko sigortalı 47 KZ 300 plakalı aracın hasarlandığını belirterek, hasar tazminatının tahsili için ... İcra Müdürlüğünün 2007/920 esas sayılı icra dosyasında yaptıkları takibe vaki itirazın iptali ile icra inkar tazminatına karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, yetki itirazında bulunmuş, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece tüm dosya kapsamına göre davalının yetki itirazı yerinde görüldüğünden davanın davalının ikametgahı mahkemesinde açılması gerektiği gerekçesiyle, mahkemenin yetkisizliğine, dava dilekçesinin reddine, karar kesinleştiğinde ve talep halinde dosyanın yetkili ve görevli ... Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava kasko sigortası sözleşmesine dayalı sigorta ettirenin, sigortacı aleyhine açmış olduğu tazminat davasıdır.

Kasko sigortası nedeniyle sigortacı ile sigorta ettiren arasında çıkan uyuşmazlıklarda yetkili mahkeme, HUMK'nun 9/1. maddesi uyarınca davalının ikametgahı mahkemesidir. Aynı yasanın 19/1.maddesine göre, vaziyeti icabı devamlı olmayan mallara ilişkin tazminat istemlerinde dava, tehlikenin doğduğu yer mahkemesinde de açılabilir. Yasanın yürürlüğe girmesinden sonra sigorta mukavelelerine bu maddeye aykırı olarak konulan şartların hükmü yoktur. Kaldı ki; ... Taşıtla-

rı Kasko Sigortası Genel Şartlarının C.8. maddesinde de yasal düzenlemeye uygun olarak sigortacı aleyhine açılacak davalarda yetkili mahkemenin, sigorta şirketi merkezinin veya sigorta sözleşmesine aracılık yapan acentenin ikametgahının bulunduğu veya rizikonun gerçekleştiği yer mahkemelerinin yetkili olduğu kabul edilmiştir.

Bu durumda, trafik kazasının gerçekleştiği ... mahkemesi yetkili olduğu halde, yetkisizlik kararı verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 25.12.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/22580, Karar No: 2017/6294, Tarih: 01.06.2017

**17. Hukuk Dairesi         2014/22580 E.  ,  2017/6294 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili, davalı ... vekili ve davalı ... Sey.Ltd.Şti vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıların sorumlu olduğu aracın kazasında desteğin öldüğünü açıklayıp maddi tazminat talebinde bulunmuştur.

Davalılar davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, toplanan delillere göre, davanın kısmen kabulü ile 104.206,51 TL tazminatın davalı ... Sigorta A.Ş yönünden dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ve poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere, diğer davalılar yönünden kaza tarihinden itibaren, işleyecek yasal faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davacı vekili, davalı .... vekili ve davalı ... Sey.Ot.İşl.Ltd.Şti. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-)Dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde, dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı ... Sey.Ot.İşl. Ltd.Şti. vekili ile davacı vekilinin tüm, davalı .... vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan ve yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.

2-)Dava, trafik kazasından kaynaklanan destekten yoksun kalma tazminat istemine ilişkindir.

Davalı ... zarara neden olan aracın zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olup kaza tarihinde geçerli olan 100.000,00 TL poliçe limiti dahilinde zarardan sorumludur. Anılan olaya ilişkin olarak Sosyal Güvenlik

Kurumu tarafından ölen sigortalının hak sahiplerine bağlanan ölüm aylığının peşin sermaye değeri ve cenaze masraflarının ilk sermaye bedeli olarak tahsili amacı ile davalı .... aleyhine dava açılmış olup mahkemece davanın kabulü ile 4.752,57 TL peşin sermaye değeri ile 247,43 TL cenaze giderinin davalı .... yönünden poliçe limiti ile sınırlı olmak kaydı ile tahsiline karar verilmiş olup eldeki bu davada Sosyal Güvenlik Kurumu tarafından açılan davada hükmedilen miktarları göz önünde bulundurulmaksızın poliçe limitinin tamamından sorumlu tutulması isabetli olmayıp bozma nedeni ise de; bu yanılgının giderilmesi yargılamanın tekrarını gerektirir nitelikte görülmediğinden 6100 sayılı HMK'nun geçici 3/2 maddesi delaletiyle 1086 sayılı HUMK'nun 438/7 maddesi uyarınca hükmün düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı ... Sey.Ltd.Şti. vekili ile davacı vekilinin tüm, davalı .... vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı .... vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile; hüküm fıkrasının 1.numaralı bendine “ poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere,” ibaresinden hemen sonra gelmek üzere “...(95.000,00 TL poliçe limiti dahilinde)...” ibaresinin yazılmasına ve hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 6.873,75 TL kalan onama harcının temyiz eden davalı ... Sey.Ltd.Şti'nden alınmasına, aşağıda dökümü yazılı 1.754,40 TL fazla alınan temyiz peşin harcın davacıya geri verilmesine, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden ... Sigorta A.Ş'ne geri verilmesine 01/06/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.