muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/2604, Karar No: 2016/5471, Tarih: 09.11.2016

3- Hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bölümünde yer alan "uyuşturucu maddenin" ibaresinden sonra gelmek üzere "ve ....Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nce suç konusu maddeden alınan tanık numunenin" ibaresinin eklenmesi,

Suretiyle, hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

09.11.2016 tarihinde tarihinde, Başkan ... ve Üye ...'in karşı oyları ve oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY:

Dosya kapsamından 08.04.2015 tarihinde Diyarbakır Narkotik Şube Müdürlüğü'nce muhbirden alınan bilgilerde ... plaka sayılı Mercedes - Benz marka mavi renkli çekici ile 08.04.2015 - 09.04.2015 tarihlerinde...'den temin edilecek esrarın batı illerine sevk edileceği çekicinin zulalı olabileceğine ilişkin bilgi edinilmesi üzerine Narkotik Suçlarla Mücadele Şube Müdürlüğü'nce 15. 9. 21. N 49 (K) planlı ve projeli dosya ile çalışmalar yürütüldüğü ve şüpheli ya da şüphelilerin farklı güzergahları kullanmak suretiyle uyuşturucunun naklini gerçekleştireceğinin değerlendirildiği, araçlar üzerinde gerekli çalışmaların ve ihbar doğrultusunda operasyon yapılması ve suç unsuru ele geçirilmesi halinde Narkotik Şube Müdürlüğü'ne bilgi verilmesinin İl Emniyet Müdürlüğü tarafından .... Cumhuriyet Başsavcılığı'na, İl KOM birimlerine gereği için 08.04.2015 tarihli yazı yazıldığı ve ilgi olarak da... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 2015/9585 sayılı dosyanın gösterildiği anlaşılmış olup; 23.04.2015 günü 14.00 sıralarında İl Emniyet Müdürlüğü haber merkezinin .. . plakalı aracın... iline giriş yaptığı anonsu üzerine D.400 karayolu üzerinde aracın durdurulup muhafaza altına alındığı, aracı kullanan şahsın ... olduğu tespit edilmiş, şahsa, konu hakkında bilgi verilerek.... Sulh Ceza Hakimliği'nin 2015/888 Değişik iş sayılı önleme araması kararı okunarak ... plaka sayılı çekici ve ... dorse plakalı TIR'da dedektör köpek marifetiyle yapılan aramada köpeğin aracın çekici kısmına ve dorse içinde sarılı vaziyetteki çadıra tepki vermesi üzerine aracın bulunduğu yer müsait olmaması nedeniyle detaylı arama için İl Emniyet Müdürlüğü'ne bağlı ek hizmet binası önüne getirilen TIR'da detaylı aramada uyuşturucu maddenin ele geçirildiği anlaşılmıştır.

Dairemizce 22.06.2016 tarihinde yapılan inceleme sonunda 2016/1599 esas, 2016/4120 sayılı kararımızla "oluş ve dosya kapsamına göre, ... plakalı çekici ve plakası tespit edilemeyen römork ile esrar nakledileceği bilgisi üzerine başlatılan soruşturma kapsamında, CMK'nın 116.,117. ve 119. maddelerine uygun şekilde "adli arama kararı" ve ya "yazılı adli arama emri" alınmadan sanığın aracında yapılan arama sonucunda, suça konu uyuşturucu meddenin ele geçirildiği anlaşılmakla, hukuka aykırı arama sonucu ele geçirilen uyuşturucu maddenin, "suçun maddi konusu" ve "suçun delili" olarak hükme esas, alınamayacağı gözetilerek, sanığın aracında arama yapılmadan önce CMK'nın 116.,117. ve 119. maddesine uygun şekilde "adli arama kararı" ve ya "yazılı adli arama emri" alınıp alınmadığı araştırılarak sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiğinin düşünülmeden eksik araştırma ve hüküm kurulması," nedeniyle bozma kararı verilmiştir.

... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın kararımıza itiraz yazısında "önleme araması, kolluğa suç ihbarı üzerine durdurma yapmayı ve makul şüphe oluşturacak emare araması yetkisi vermektedir. Salt istihbarat bilgisi adli arama kararı vermek için yeterli değildir. Bu husus Adli ve Önleme Arama Yönetmeliği'nin 6. maddesinde belirtilmiştir. Makul şüphe elde etmek için yapılan çalışmalar esnasında suç delili ile karşılaşılması halinde delilin ele geçiriliş yönteminin usul ve yasalara aykırı olduğunu kabul etmek ilgi yönetmeliğin 4, 6 ve 27. maddelerine açıkça aykırıdır." Şeklindeki gerekçeyle itirazın kabulüne karar verilmesi istenmiş, daire çoğunluğunun itiraz düşüncesi benimsenerek bozma kararının kaldırılmasına ve sanık hakkındaki hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA karar verilmiştir.

İtiraz yazısında belirtilen gerekçeler de dikkate alınarak olay ve olaya ilişkin uygulanması istenilen normların değerlendirilmesinde;

Uyuşturucu taşınacağı bilgisi alınan TIR'ın çekici plakasının açık olarak bilindiği, Tır'ın Mersin iline giriş yaptığı, yani izlendiğinin anlaşıldığı, bunun üzerine D.400 karayolu üzerinde TIR'ın durdurularak muhafaza altına alındığı, TIR'ı kullanan şahsın kimliğinin tespit edildiği, dedektör köpek ile TIR'ın arandığı, köpeğin tepki vermesi üzerine TIR'ın Emniyet Müdürlüğü Ek Hizmet Binası önüne götürülerek yapılan detaylı arama da üç adet çuval içinde esrar ele geçirildiği anlaşılmakla; olayın gerçekleşen bu şekline göre, planlı çalışma kapsamında çekici plakası belli olan TIR ile uyuşturucu nakledildiği konusunda makul şüphe doğmuş, durdurma yapılmış, TIR ve sanık muhafaza altına alınmıştır. Tutanakta bir "adli arama kararı" ya da "yazılı arama emri" alınmadan, alınması yönünde yetkili makamlar haberdar edilmeden, dedektör köpek marifetiyle TIR'da arama yapıldığı yazılmıştır.

Bu durum suç delili ile karşılaşılması hali değildir, delilin arama yöntemiyle ele geçirilmesidir. Henüz arama kararı alınmadan dedektör köpek kullanıldığında köpeğin tepkisinin tespiti ise şüphenin somut olgulara dayandığının göstergesi olacaktır. Bu durumda da kolluk görevlilerinin yapması gereken emrinde çalıştıkları Cumhuriyet savcısına derhal bilgi vermesi ve CMK'nın 116, 117 ve 119. maddelerine uygun bir arama kararı almaları gerektiğidir. Aksi halin kabulünde ise kolluk görevlileri arama konusunda tek yetkili merci olacaktır.

Soruşturmada usul kaidelerine riayet etmek, suçluyu savunma değil, suçsuz kişilerin mağdur edilmemesine yöneliktir, başka bir deyişle masum kişilerin hak ihlallerinin önüne geçilmesi içindir, zira her makul şüphe ile başlayan soruşturmada arama kararı ya da yazılı arama emri alınsa bile maddi delil ele geçirilmiş olmayabilir. Ama bu hal "arama kararı" ya da "yazılı arama emri" alınmasına bir engel değildir. Sonuç olarak olay nedeniyle yapılan işlem önleme araması değil Adli arama kararı ya da yazılı arama emri olmadan yapılan bir aramadır.

Bu durum arama konusundaki Anayasa'nın 20/2. maddesi, CMK'nın 116, 117 ve 119. maddeleri ve PVSK' nın 9. maddesi hükümlerine aykırıdır.

Normlar hiyerarşisinde son sırada yer alan yönetmelik hükümlerine dayanılarak izah edilemez, zira yönetmelik hükümleri kanun hükümlerine aykırı olarak da yorumlanamaz. Açıklanan tüm bu nedenlerle ... Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının kabulü yerine, reddine karar verilmesi düşüncesinde olduğumuzdan sayın çoğunluğun görüşüne katılmıyoruz.
Yargıtay — Esas No: 2021/15438, Karar No: 2021/19052, Tarih: 10.11.2021

**2. Ceza Dairesi         2021/15438 E.  ,  2021/19052 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mala zarar verme, tehdit hakaret kişilerin huzur ve sükununu bozma, işyeri dokunulmazlığını ihlal etme suçlarından şüpheli ... hakkında yapılan soruşturma evresi sonunda Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 07/10/2020 tarihli ve 2020/75794 soruşturma, 2020/47436 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine dair Bursa 1. Sulh Ceza Hâkimliğinin 24/02/2021 tarihli ve 2021/562 değişik iş sayılı karar aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 04/05/2021 gün ve 8700/2021 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 21/06/2021 gün ve 2021/66720 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.

Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’un 160. maddesi uyarınca, Cumhuriyet savcısının, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlaması gerektiği, aynı Kanun’un 170/2. maddesi gereğince yapacağı değerlendirme sonucunda, toplanan delillerin suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe oluşturduğu kanısına ulaştığında iddianame düzenleyerek kamu davası açacağı, aksi halde ise anılan Kanun’un 172. maddesi gereği kovuşturma yapılmasına yer olmadığına dair karar vereceği, buna karşın Cumhuriyet savcısının 5271 sayılı Kanun’un kendisine yüklediği soruşturma görevini yerine getirmediği, ortada yasaya uygun bir soruşturmanın bulunmadığı durumda, anılan Kanun’un 173/3. maddesindeki koşullar oluşmadığından, itirazı inceleyen merciin Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabulüne karar verebileceği yönündeki açıklamalar karşısında,

Dosya kapsamına göre, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca iddiaların soyut beyanlardan ibaret olduğu, delil bulunmadığı gerekçeleri ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve Bursa 1. Sulh Ceza Hâkimliğince tüm delillerin toplandığı ve deliller doğrultusunda yapılan değerlendirmede isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleri ile itirazın reddine karar verilmiş ise de; şüphelinin savunmasının alınması haricinde herhangi bir araştırma yapılmadığının görüldüğü, müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde olaya tanık olan şahısları belirtmiş olmasına karşın ifadelerinin alınmadığı, olay anını gösterir güvenlik kamera araştırmasının yapılmadığının görülmesi karşısında, tanık, kamera araştırması ve toplanacak diğer deliller ile yapılacak inceleme sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesindeisabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK'nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:

5271 sayılı Kanun’un 160. maddesi uyarınca, bir suçun işlendiği ihbarını alan Cumhuriyet savcısı, delil toplayıp maddi gerçeği araştırmaya başlayarak, suçun işlendiği hususunda yeterli şüphe bulunması halinde, aynı Kanun’un 170/2. maddesi uyarınca iddianame düzenleyip kamu davasını açmakla, yeterli şüphe bulunmaması halinde ise aynı Kanun’un 172. maddesi uyarınca kovuşturmaya yer olmadığına karar vermekle görevli bulunmaktadır. Cumhuriyet savcısının kararına itiraz üzerine Sulh Ceza Hakimliğince (Soruşturmanın genişletilmesi kararı verilmez ise) dosya kapsamındaki deliller itibariyle itiraz incelenip kabul veya reddedilecektir.

Dosya kapsamına göre, Bursa Cumhuriyet Başsavcılığınca iddiaların soyut beyanlardan ibaret olduğu, delil bulunmadığı gerekçeleri ile kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği ve Bursa 1. Sulh Ceza Hâkimliğince tüm delillerin toplandığı ve deliller doğrultusunda yapılan değerlendirmede isabetsizlik bulunmadığı gerekçeleri ile itirazın reddine karar verilmiş ise de;olaya ilişkin sadece şüphelinin savunmasının alındığı, müşteki vekilinin şikayet dilekçesinde olaya tanık olan şahısları belirtmiş olmasına karşın ifadelerinin alınmadığı, olay anını gösterir güvenlik kamera kaydı ve olay sırasında polisin aranmasına ilişkin ses kaydının da araştırılmaması karşısında, tanık, ses kaydı, kamera araştırması ve toplanacak diğer deliller ile yapılacak inceleme sonucuna göre şüphelinin hukukî durumunun tayin ve takdir edilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik soruşturmaya dayalı olarak kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verildiği cihetle, soruşturmanın genişletilmesi yerine, yazılı şekilde itirazın reddine karar verilmesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden, (BURSA) 1. Sulh Ceza Hakimliğinden kesin olarak verilen 24/02/2021 tarihli ve 2021/562 Değişik İş sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (a) bendi uyarınca sonraki işlemlerin itiraz merciince yerine getirilmesine, 10/11/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/11323, Karar No: 2016/3826, Tarih: 22.03.2016

**17. Ceza Dairesi         2015/11323 E.  ,  2016/3826 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Suça sürüklenen çocuğun kusur yeteneği olmayan ...'ı suçun işlenmesinde araç olarak kullanmasına rağmen hakkında 5237 sayılı TCK'nın 37/2. maddesi uyarınca arttırım yapılmaması,

2-5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır. Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır.

TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 10,00 TL değerinde bebek takımı aldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; suça sürüklenen çocuğun suç tarihinde 10,00 TL değerinde bebek takımı aldığının anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

3-Suça sürüklenen çocuğun hakkında yaşı nedeniyle kovuşturmaya yer olmadığına karar verilen ...'la birlikte müştekinin müdürlüğünü yaptığı mağazanın önündeki tezgahtan suça konu eşyayı aldıkları, sonra yolda giderlerken kolluk tarafından şüphe üzerine suça konu mal ile yakalanınca müştekinin bir başvurusu yokken aldıkları yeri gösterip, soruşturma aşamasında iadeyi sağladıklarının anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 168. maddesinin uygulanma koşullarının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca ceza süresi bakımından suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının gözetilmesine, 22.03.2016 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/31078, Karar No: 2021/2090, Tarih: 10.02.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/31078 E.  ,  2021/2090 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Mahkemece 13.05.2015 tarihli karar ile suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan 1 yıl 15 gün hapis cezasına hükmedilip, cezanın ertelenmesine karar verildiği, bu kararın suça sürüklenen çocuk müdafii tarafından temyiz edilip bozulması üzerine bozma sonrası yapılan yargılama sonucunda bu kez aynı suçtan 2.100,00 TL adli para cezasına hükmedildiği; ancak 5237 sayılı TCK’nın 51/1. maddesi gereği yalnızca hapis cezalarının ertelenebileceği gözetilmeksizin hükmedilen bu adli para cezasının suça sürüklenen çocuğun kazanılmış hakkının korunması gerekçe gösterilerek ertelenmesine karar verilmesi karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma üzerine yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 10.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/2931, Karar No: 2014/30119, Tarih: 28.10.2014

**13. Ceza Dairesi         2014/2931 E.  ,  2014/30119 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

I-Sanık ... hakkında katılanlara yönelik hırsızlık suçlarından hakkında kurulan hükmün incelenmesinde:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün istem gibi ONANMASINA,

II-Sanık ... hakkında katılan ...'a yönelik hırsızlık suçundan hakkında kurulan hükmün incelenmesine gelince:

Katılanın patpat tabir edilen taşıtının teravih namazı sırasında çalındığı, sanık ...'ın ... İlçesi'nde benzer hırsızlık suçundan Jandarmada ve Savcılık'ta alınan ifadelerinde ... İlçesi'nde teravih namazı sırasında patpat tabir edilen taşıt çaldığını beyan ederek katılanın anlatımını doğruladığının anlaşılması karşısında; sanığın yüklenen suçtan cezalandırılması yerine yeterli olmayan gerekçeyle yazılı şekilde beraatına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle istem gibi BOZULMASINA, 30.10.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1799, Karar No: 2024/4854, Tarih: 10.06.2024

**11. Hukuk Dairesi         2023/1799 E.  ,  2024/4854 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 43. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1183 Esas, 2022/1484 Karar

HÜKÜM : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Bakırköy 5. Asliye Ticaret Mahkemesi

SAYISI : 2018/561 E., 2019/1244 K.

Taraflar arasındaki genel kurul kararının iptali davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir.

Kararın taraf vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip, gereği düşünüldü.

I. DAVA

Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin davalı şirketin hissedarı olduğunu, 03.04.2018 tarihinde yapılan olağanüstü genel kurul toplantısında alınan 3 no.lu karar ile şirket sermayesinin 2.000.000 TL'den, 8.000.000 TL arttırılarak 10.000.000 TL'ye çıkartılmasına karar verildiğini, söz konusu kararın kanuna, şirket ana sözleşmesine ve objektif iyi niyet kurallarına aykırı olduğunu, daha önce şirket tarafından sermayenin azaltılmasına ilişkin karar alındığı halde bu kez herhangi bir haklı neden olmaksızın arttırılması yönünde karar alınmasının çelişki yarattığını, bu nedenlerle sermaye arttırımına ilişkin 3 no.lu kararın iptaline, ayrıca geçmiş döneme ait kâr payı dağıtılmaması nedeniyle fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak koşuluyla 2008-2017 yılları arasını kapsar şekilde şimdilik 1.000,00 TL kâr payına ilişkin alacağın davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

Davalı vekili cevap dilekçesinde; öncelikle kâr payı dağıtımında yetkinin genel kurula ait olduğunu, genel kurul tarafından bu yönde karar alınmadan mahkemeden geçmiş döneme ilişkin kâr payına bağlı alacak talep edilemeyeceğini; sermaye arttırımına ilişkin karara yönelik istemin ise davanın 3 aylık hak düşürücü süre içinde açılmaması nedeniyle öncelikle usulden reddine ve ayrıca sermayenin arttırılmasının şirketin mali yapısı açısından zorunluluk arz ettiğinden davanın esastan reddine karar verilmesini istemiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının ortağı olduğu davalı şirkete ait 03.04.2018 tarihli olağan üstü genel kurul toplantısında alınan 3 no.lu sermaye arttırımına ilişkin kararın makul ve geçerli herhangi bir dayanağı bulunmadığı, kararın alındığı tarihten yaklaşık 6 ay önce şirket sermayesinin 6.000.000 TL'den, 2.000.000 TL'ye düşürülmesi yönünde karar alındığı, bu bağlamda sermayeye ilişkin alınan ve dava konusu yapılan arttırım kararının şirketin mali ve ekonomik yapısıyla ilgili olmadığı, davalı tarafın sermaye arttırımını gerekli kılacak herhangi bir argüman da ileri sürmediği, bu bağlamda sermaye arttırımına ilişkin kararın objektif iyi niyet kuralına aykırı olduğu ve bu nedenlerle iptal edilmesi gerektiği, davacı tarafın geçmiş yıllara ait ödenmeyen kar payına ilişkin alacak isteminin ise bu yönde daha önce alınan genel kurul kararlarının kesinleşmiş olması nedeniyle ve kâr payı dağıtımında münhasıran yetkinin genel kurula ait olduğu hususu da dikkate alınarak bu yöndeki istemin reddine karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

1.Davacı vekili istinaf dilekçesinde özetle; mahkemenin pay dağıtılması taleplerini değerlendirmediğini ve delil toplamadığını, davacının şirketin kuruluşundan bu yana dağıtılmayan kâr payı için Mahkemeye başvurmaktan başka çaresi bulunmadığını, ayrıca Yerel Mahkeme kararının 4 no.lu ve 6 no.lu hükümlerinin kaldırılması gerektiğini, yargılama giderleri ve vekâlet ücretinin davalı tarafa yükletilmesine karar verilmesi gerektiğini ileri sürerek kararın kaldırılmasını istemiştir.

2.Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; genel kurul tutanağına göre sermaye artışı kararına muhalif kalan davacı ilgili muhalefetini, muhalefet şerhini yazdırmadığını, mevcut raporlara bu yöndeki itirazlarının incelenmediğini, yasa ve emsal uygulamaya dair kararlara göre Genel Kurul Kararının iptaline dair talebin dava şartına aykırılık sebebiyle reddi gerektiğini, yargılamanın HMK 26., TTK 381. ve TTK 384. maddelerine aykırı yapıldığından hükmün davacı talebi ve bilirkişi raporları ile ilgisinin bulunmadığını, belirtilen sebepler neticesinde yerel mahkemenin iptal kararının kaldırılarak davacı taraf talebinin haksız ve kötü niyetli olduğu dikkate alınarak iptal talebi yönünden davanın reddine karar verilmesini ve davacının Yargılama giderlerinden sorumlu tutulmasına karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile taraf vekillerinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur.

B. Temyiz Sebepleri