muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2017/5534, Karar No: 2018/5345, Tarih: 01.03.2018

Zaman zaman, 6100 sayılı Kanun ile birlikte kabul edilen belirsiz alacak davası ile kısmi davaya ilişkin yeni düzenlemedeki sınırın tam olarak tespit edilemediği, birinin diğeri yerine kullanıldığı görülmektedir. Oysa bu iki davanın amacı ve niteliği ayrıdır. Alacak, belirli veya belirlenebilir ise, belirsiz alacak davası açılamaz; ancak şartları varsa kısmi dava açılması mümkündür.

Kanunun kısmi dava açma imkanını sınırlamakla birlikte tamamen ortadan kaldırmadığı da gözetildiğinde, belirli alacaklar için, belirsiz alacak davası açılamasa da, şartları oluştuğunda ve hukuki yarar bulunduğunda kısmi dava açılması mümkündür. Aksi halde, sadece ya belirsiz alacak davası açma veya belirli tam alacak davası açma şeklinde iki imkandan söz edilebilir ki, o zaman da kısmi davaya ilişkin 6100 sayılı Kanun'un 109. maddesindeki hükmün fiilen uygulanması söz konusu olamayacaktır. Çünkü, belirsiz alacak davasında zaten belirsiz alacak davasının sağladığı imkanlardan yararlanarak dava açılabilecek; şayet alacak belirli ise de, o zaman sadece tam eda davası açılabilecektir. Oysa kanun koyucunun abesle iştigal etmeyeceği prensibi gereği, anılan maddeyle kısmi davaya ilişkin düzenleme yapıldığı düşünülerek ve Kanundaki sınırlamalara dikkat edilerek kısmi dava açılabilecektir.

Somut olayda dava, kısmi dava olarak açılmış olup, davanın belirsiz alacak davası olarak açılmadığı sabittir. Hal böyleyken, mahkemece karar gerekçesinde davanın belirsiz alacak davası kabul edilerek, hüküm altına alınan alacak miktarlarının (kıdem tazminatı hariç olmak üzere) tamamına dava tarihinden itibaren faiz uygulanmasına karar verilmesi hatalı olmuştur.

SONUÇ: Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.03.2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/2724, Karar No: 2015/1544, Tarih: 02.06.2015

**22. Ceza Dairesi         2015/2724 E.  ,  2015/1544 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, kararın nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

TCK.nun 143. maddesinin aynı Kanunun 35. maddesinden önce uygulanması gerektiği gözetilmeyerek aynı Kanunun 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuç ceza değişmediğinden, sanık hakkında hak yoksunluklarına hükmedilirken kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden yanılgılı hüküm kurulmuş ise de, mahkumiyetin kanuni sonucu olarak infaz evresinde re'sen ve doğru olarak, TCK'nın 53. maddesinin 1 ilâ 3. fıkralarında öngörüldüğü biçimde uygulanması mümkün görüldüğünden bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre sanık ... müdafii'nin temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 02.06.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/13844, Karar No: 2019/2821, Tarih: 04.03.2019

**13. Hukuk Dairesi         2016/13844 E.  ,  2019/2821 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, kendisine ait olan aracı davalının yeğeni olan ...'a sattığını, aracın daha sonra 3. kişilere vekaletle satıldığını ancak davacıya olan 18.250,00 TL'lik borcun ödenmediğini, bu aşamada dava dışı ...'un babası olan ... isimli kişinin devreye girdiğini ve oğlunun borcunu ödeyeceğini taahhüt ettiğini ancak ancak ...'in de borcu ödeyemeden vefat ettiğini, cenaze sırasında ise davalının, yeğeni olan dava dışı ...'un borcunu ödemeyi kabul ve taahhüt ettiğini ... 7. İcra Müdürlüğü'nün 2011/20197 esas sayılı dosyası ile yapılan takibe de itiraz edildiğini belirterek 18.250,00 TL alacağın 01.12.2011 tarihinden faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı, tarafınca atılan imzanın kefalete istinaden olmadığı gibi, ödeme taahhüdü olarak da görülmesinin imkansız olduğunu, icra müdürünün huzurunda düzenlenmediğini ve müdürün imza ve onayını içermediğini, kendisinin ...'un amcası olduğunu, davacıya böyle bir borcun olmadığını, ...'un babası, davalının da kardeşinin cenazesinde oldu bittiye getirilmiş bir şekilde kendisinin imzasının alındığını, imzası iradesi dışından alındığını savunarak açılan davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, '...'un babasının vefat ettiği, 18/10/2011 tarihinde ... ... mezarlığında öğle namazına müteakip defnedileceği sırada henüz öğlen namazı ve cenaze namazı kılınmadan önce davacının ölüm olayını öğrenerek cenazenin kaldırılacağı camiye geldiği, burada vefat eden kişinin oğlundan alacağının olduğunu, borcunu ödemediğini, vefat edenin oğluna kefil olduğunu, cenaze kaldırılırken hakkını helal etmeyeceğini bağıracağını söylemesi neticesi cenazeyi kaldıracak imam ...'ın araya girmesi sonucu davalının çağrıldığı, kendisine imzaladığı sözleşmenin tam olarak anlatılmadan kefil olacağı hususu belirtilmeden olay çıkmasını önlemek amacı ile imzasının alındığı, 18/10/2011 tarihli bu belgeye göre davalının, ... ...'nun davacıya olan 18.250,00TL olan borcunu ilerideki günlerde 01/12/2011 tarihinde borçlu ... ödemez ise ödeyeceğini taahhüt eden belgeyi imzaladığı ancak davalının kefil olarak belgeyi imzalama esnasında müzayeka altında bulunduğu, bu hususun dinlenen tanık beyanları ile anlaşıldığı' gerekçesiyle davanın reddine reddine karar verilmiş; hüküm, davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, taraflar arasında imzalanmış olan belgeye dayalı olarak, davalının borçtan sorumlu olup olmadığına ilişkindir. Dosya içerisindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinde; 18.10.2011 tarihli belgede '... 'nun, ...'a olan borcunu 18.250,00 TL olarak ilerideki günlerde 01.12.2011 tarihinde ... ... ödemezse ben ödeyeceğimi taahhüt ediyorum 'şeklinde beyanda bulunulduğu ve belgenin borçlu ... ..., Taahhüt eden davalı ... ve alacaklı davacı ... tarafından imzalandığı anlaşılmıştır.

Davalı tarafından cenaze sırasında oldu bittiye getirilerek imzasının alındığı savunulmuş ise de; davalının cenaze sırasında yanıltılması ve davacı tarafından hakkını helal etmeyeceği söylenerek korkutulması gibi bir olayın varlığı tartışılma konusu olmakla birlikte, cenaze sonrasında kısa sürede bu etkinin kalkmamış olmasının hayatın olağan akışına aykırı olduğu, 818 sayılı Borçlar Kanununun 31. maddesi (6098 sayılı TBK'nun 39. maddesinde) düzenlenmiş olan 'hata veya hile ile haleldar olan yakut ikrah ile yapılan akit ile mülzem olmayan taraf bu akdi ifa etmemek hakkındaki kararını diğer tarafa beyan yahut verdiği şeyi istirdat etmeksizin bir seneyi geçirir ise akde icazet verilmiş nazariyle bakılır. Bu mehil, hata veya hilenin anlaşıldığı veya korkunun zail olduğu tarihten itibaren cereyan eder' şeklindeki kanun hükmü ile 'irade fesadı hallerinin bir yıllık hak düşürücü süre içinde ileri sürülmesi gerekir' şeklindeki kanun hükmü de dikkate alınarak, davalının 1 yıl yıllık hak düşürücü süre geçtikten sonra müzayaka halinde bulunduğu ve borçtan sorumlu olmayacağına ilişkin savunmasının dikkate alınmayacağı ve davanın kabulüne karar verilmesi gerektiği düşünülmeden davanın reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, hükmün bozulmasını gerektirmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 04/03/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/12621, Karar No: 2021/7822, Tarih: 05.10.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/12621 E.  ,  2021/7822 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

Sanığın, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen iki meçhul şahısla birlikte katılana kendilerini demir tüccarı olarak tanıtıp ucuz demir satabileceklerini beyan ederek toplam 150 ton demir karşılığında katılandan 180.000 TL aldıkları, demir yükünü katılanın işyeri adresi olan ...'a gönderecekleri konusunda anlaştıkları ancak demirlerin katılana teslim edilmediği ve bu şekilde atılı suçu işlediği iddia olunan olayda; TCK’nın 158/1-h maddesinde yer alan suçun oluşabilmesi için, öncelikle bir şirketin olması, failin ise o şirketin yöneticisi veya şirket adına hareket etmeye yetkili temsilcisi, şirket müdürü olması ve suçun şirketin faaliyeti sırasında ve yine bu faaliyetle ilgili olarak üçüncü kişilere karşı işlenmesinin gerektiği dikkate alındığında, somut olayda; tespit edilemeyen meçhul şahıslarla birlikte hareket eden sanığın, katılana Kentaş isimli nakliye firmasının ve tırlarının olduğunu, söz konusu demiri abisine ait ... A.Ş.’den yükleyeceklerini söylemek suretiyle menfaat temin ettiği, malların sanığın kendisine ait olduğunu söylediği nakliye firmasına ait tırlara yüklendiği ancak katılana teslim edilmediğinin anlaşılması ve ... Ticaret ve Sanayi Odası’nın 15.05.2012 tarih ve 648/278 sayılı yazısı ile Odanın 4420 sicil numarasına kayıtlı ... Taşımacılık ... Kömür Pazarlama Sanayi ve Ticaret Limited Şirketi’nin yetkilisinin 2007 yılından itibaren sanık ... olduğunun belirtilmesi karşısında sanığın TCK’nin 158/1-h maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçundan mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesi,

Yasaya aykırı, katılan ve vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 05.10.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6561, Karar No: 2015/4432, Tarih: 10.06.2015

**23. Hukuk Dairesi         2014/6561 E.  ,  2015/4432 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

.

Taraflar arasındaki itirazın iptali davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

- K A R A R -

Davacı vekili, müvekkili şirket ile davalı şirket arasında otel temizlik işlerinin yapılması hususunda 29/06/2009 yürürlük tarihli sözleşme imzalandığını, ancak işbu sözleşmenin ta ancak davalı şirket tarafından personel tarafların anlaşarak temizlik personeli teminine dönüştürüldüğünü, müvekkili şirket tarafından davalıya personel temin edildiğini ve bu temin sebebiyle 5 adet fatura düzenlendiğini, davalı tarafından 02/11/2009 ve 13/11/2009 tarihli fatura bedellerinin ödememesi üzerine fatura bedellerinin tahsili için ... 19.İcra Müdürlüğü'nün 2010/155 Esas sayılı takip dosyasıyla davalı aleyhine icra takibi başlattıklarını, takibin davalının itirazı nedeniyle durduğunu ileri sürerek, davalı borçlunun haksız olan itirazının iptaline, asıl alacağın %40'ı üzerinden hesaplanacak icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, taraflar arasındaki 29/06/2009 başlangıç tarihli sözleşme konusu işin başlangıcından itibaren uzun bir zaman geçmesine rağmen davacı tarafça ancak % 32'lik kısmının bitirilebildiğini, taraflar arasındaki sözleşmenin 8.md. gereği ... 20. Noterliği'nin 28/10/2009 tarih, 21517 yevmiye no'lu ihtarnamesi ile müvekkili tarafından feshedildiğini, davacı tarafından tanzim olunan 02/11/2009 tarihli faturanın da davacıya iade edildiğini, yaptırdıkları tespit bilirkişi raporuna göre davacı tarafça taahhüt edilen işin geneline göre %31,11'inin yapıldığını, karşılığının KDV hariç 9.886.76.TL olduğunun tespit edildiğini, davacı şirkete borçlu olmadıklarını savunarak, davanın reddi ile asıl alacağın %40'ı üzerinden hesaplanacak kötüniyet tazminatının davacıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre; taraflar arasında imzalanan 26/06/2009 tarihli sözleşme ve tarafların işbu sözleşmeyi tadil eden tutanaklarına göre davalıya ait sözleşme konusu yerde davacının temizlik hizmetlerini yapacağının kabul edildiği, yaptırılan tespit ile davacının yaptığı hizmet bedelinin KDV dahil tutarı 17.580,86.TL, davacı ödemelerinin ise 18.464,25TL olduğu dikkate alındığında davacının davalıdan herhangi bir alacağının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

Dava, taraflar arasındaki hizmet sözleşmesinden kaynaklanan alacakla ilgili başlatılan takibe yapılan itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece alınan bilirkişi raporu yeterli incelemeyi kapsamamaktadır. Davacı iddiasında davaya konu faturalar ile ilgili hizmet verdiğini, hizmet karşılığında mevcut faturaların tanzim edildiğini ve bu iddiasını da bilirkişi raporunda esas alınan 13.10.2009 tarihinden sonraki döneme dayandırdığını iddia etmiş ve bu nedenle hizmet verdiğine ilişkin olarak davalının kayıtlarının süre yönünden de incelenmesi gerektiğini belirterek bilirkişi raporuna itiraz etmiş olmasına rağmen, mahkemece rapora yapılan itirazlar dikkate alınmadan ve alınan ek bilirkişi raporunda da bu hususa değinilmediği görülmesine rağmen karar verilmiştir. Davalı taraf sözleşmeyi feshettiğini belirtmiş ise de, fesih ihbarnamesinin davacı tarafa tebliğ edildiğine dair dosyada delil veya belge bulunmamaktadır. Bu durumda davalı taraf kayıtları da incelenmek suretiyle, davacı tarafın fatura kapsamında belirtilen süre ile ilgili davalı tarafa hizmet verip vermediği, vermiş ise süresinin ve bedelinin ne olduğunun tespit edilmesi için açık, anlaşılır, denetime elverişli ve davacı tarafın rapora itirazlarını karşılayacak şekilde dayanakları da gösterilmek suretiyle bilirkişiden ek rapor alınarak oluşacak uygun sonuç dairesinde bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeye dayalı bilirkişi raporu esas alınarak yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün, davalı yararına BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 10.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13758, Karar No: 2020/1034, Tarih: 21.01.2020

**17. Ceza Dairesi         2019/13758 E.  ,  2020/1034 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanık ...’ın yüzüne karşı verilen kararda temyiz süresinin 15 gün olarak gösterilmesi nedeniyle, temyizin süresinde yapıldığının kabulü ile yapılan incelemede;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)5237 sayılı TCK'nun 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nun 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir. Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nun 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nun 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nun 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “İşlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “Suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nun 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; sanığın ... mağazasından çalmış olduğu 1 adet montun değerinin tespit edilmediği ve müştekinin montun fiyatının ne kadar olduğuna yönelik bir beyanının bulunmadığı anlaşıldığından sanık hakkında TCK'nun 145. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmaması,

2)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 21/01/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/7624, Karar No: 2013/7228, Tarih: 21.03.2013

**13. Hukuk Dairesi         2013/7624 E.  ,  2013/7228 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

KARAR

Dava, elektrik abonelik sözleşmesinden kaynaklanan alacak için başlatılan icra takibine itirazın iptali istemine ilişkindir.

9.2.2011 gün ve 6110 sayılı Bazı Kanunlarda Değişiklik yapılmasına Dair Kanunun 8.maddesi ile 2797 sayılı Yargıtay Yasasının 14.maddesinde yapılan değişiklik uyarınca; Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 21.01.2013 günlü ve 2013/1 sayılı kararı uyarınca işbu davada temyizen incelenme görevi 1.2.2013 tarihinden itibaren Yargıtay 3.Hukuk Dairesine verilmiştir.

SONUÇ: Dosyanın görevli Yargıtay Yüksek 3.Hukuk Dairesi Başkanlığına GÖNDERİLMESİNE, 21.3.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/18463, Karar No: 2017/6210, Tarih: 02.10.2017

**10. Hukuk Dairesi         2015/18463 E.  ,  2017/6210 K.**

**"İçtihat Metni"**

Av. ... 3-... adına Av. ... arasındaki dava hakkında Mahkemesinden verilen 14.01.2015 günlü ve 2013/604-2015/21 sayılı hükmün, temyizen incelenmesi taraflar avukatları tarafından istenilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

Davalı ...Ş. vekili tarafından 11.03.2015 tarihli temyiz dilekçesi verilirken nispi temyiz karar harcı ve temyiz başvuru harcı yatırılması gerekirken, maktu harç yatırılmak suretiyle temyiz harçlarının eksik tahsil edildiğinden ,temyiz harcının yedi günlük kesin süre tanınarak, bu süre içerisinde tamamlanması veya ödenmesi, aksi halde temyizden vazgeçmiş sayılacağı temyiz edene yöntemince ve yazılı olarak bildirimesi ve çıkartılan muhtıraya rağmen temyiz harcının tamamlanmaması halinde temyiz isteğinin reddi hususunda bir karar verilerek yöntemince tebliğ edildikten sonra, bu karar yönünden temyiz süresi geçtikten ve harcın hangi davalı için yatırıldığı da tespit edildikten sonra dosyanın gönderilmek üzere geri çevrildiği, ancak temyiz harcının ödenmesi için çıkartılan muhtıranın usulene uygun olmadığı gibi temyiz talebinin değerlendilmesi içinde ek karar verilip taraflara tebliğ edilmeden dosyanın gönderildiği anlaşıldığından, öncelikle ödenmesi gereken temyiz harcının miktarı, verilen kesin süre ve temyiz harcının kesin süre içinde yatırılmamasının sonuçlarını anlatır şekilde düzenlenmiş muhtıra usulüne uygun olarak temyiz edenler vekiline tebliğ edildikte sonra, temyiz harcının tamamlanması halinde dosyanın doğrudan,temyiz harcının tamamlanmaması halinde ise temyiz isteğinin reddine dair verilen ek kararın usulünce taraflara tebliğinden sonra bu ek karar yönünden de temyiz süresi geçtikten sonra dosyanın gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 02.10.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/15282, Karar No: 2015/13485, Tarih: 23.11.2015

**1. Hukuk Dairesi         2015/15282 E.  ,  2015/13485 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ERZİNCAN SULH HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 03/06/2015

NUMARASI : 2014/666-2015/661

Taraflar arasında görülen davada;Davacı, mirasbırakanı olan babası ...................'ın, 156 parsel sayılı taşınmazın kayden maliki olduğunu tapu kaydında soyadının "Ercan" olarak hatalı yazıldığını ileri sürerek, tapu kaydında "Ercan" olarak yazılan soyadının Nüfus kaydına uygun Bal olarak düzeltilmesini istemiştir.Davalı, davanın reddini savunmuştur.Mahkemece, davanın kabulüne ilişkin olarak verilen karar Dairece "..... 156 parsel sayılı taşınmazda kayıt maliki olup nüfus kaydı saptanan "......................TC kimlik numaralı, Ali oğlu, M.. E..'ın ölü olduğu gözetilerek yasal mirasçılarının saptanması, duruşmaya çağrılarak, talebe konu taşınmazda mülkiyet iddiasında bulunup- bulunmadıklarının kendilerinden sorulması (mülkiyet iddiasında bulunmaları halinde artık bu davanın çekişmesiz yargı usulüne göre Sulh Hukuk Mahkemesinde görülebilmesine imkan olmadığından davacı tarafından mülkiyet iddiasında bulunanlar aleyhine Asliye Hukuk Mahkemesinde çekişmeli yargı usulüne göre ayrı bir dava açılması gerekli olmakla, temyize konu davanın reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmesi), tüm bu araştırmalar sonucu hâlâ kesin bir kanâat oluşmamış ise mahallinde keşif yapılıp tespit bilirkişilerinin taşınmaz başında dinlenmesi, çekişmeli taşınmazın davacının murisine ait olup olmadığının kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıklığa kavuşturulması, varılacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yetinilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.." gerekçesiyle bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyulmak suretiyle yapılan yargılama sonunda davanın kabulüne karar verilmiştir.Karar, davalı vekili tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ....................'ın raporu okundu,düşüncesi alındı.Dosya incelendi,gereği görüşülüp düşünüldü:

-KARAR-

Hükmüne uyulan bozma kararında, gösterildiği şekilde işlem yapılarak karar verilmiştir. Davalının temyiz itirazı yerinde değildir. Reddi ile usul ve yasaya ve bozma kararının gerekçelerine uygun olan hükmün ONANMASINA, Harçlar Kanununun değişik 13. maddesinin j. Bendi gereğince Hazineden harç alınmasına yer olmadığına, 23.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.