muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1863, Karar No: 2019/8667, Tarih: 04.11.2019

Mahkemece, davanın kısmen kabulü ile; takı seti ve bir adet düz bileziğin davalıdan alınarak davacıya aynen iadesine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde 25.03.2014 havale tarihli bilirkişi raporunda takı seti fiyatı olarak hesaplanan 6.525,00 TL ve bir adet düz bilezik bedeli 692,50 TL olmak üzere toplam 7.217,50 TL'nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine karar verilmiştir.

Hükmü, taraflar temyiz etmiştir.

Anılan karar Dairemizin 2016/ 2030 Esas - 2016/3610 Karar sayılı ve 10/03/2016 tarihli kararı ile; " ... mahkemece; hüküm kısmında aynen iadesi olmadığı taktirde bedelinin tahsiline karar verilen ziynet eşyalarının cins, nitelik, miktar (gram ve ayarı) ve değerleri ayrı ayrı gösterilmemiş, infazda tereddüt oluşturacak şekilde hüküm tesis edilmiştir.Öte yandan, davacı dava değerini 5.000 TL göstermiş ve bu miktar üzerinden harç yatırmış, daha sonra ıslah yapılmamış, hükümde ise talep aşılarak bu miktardan fazlaya hükmedilmiştir. O halde, mahkemece; yukarıda açıklanan maddi ve hukuki olgular dikkate alınarak hüküm kurulması gerekirken, infazda tereddüt yaratacak şekilde ve taleple bağlılık kuralına aykırı olarak yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.Bozma sebep ve şekline göre, tarafların sair temyiz itirazları şimdilik incelenmemiştir..." gerekçesi ile bozulmuş ,mahkemece bozma kararına uyulmuştur. Davacının, 30/06/2016 tarihinde açtığı şimdilik bilirkişi raporunda belirlenen değer üzerinden olmak üzere ziynetlerin aynen iadesi olmaz ise değerinin yasal faizi ile tahsili istemli dava da bağlantı nedeni ile birleştirilmiş, yargılamaya devam olunmuştur

Mahkemece; asıl dava ve birleşen dava yönünden; davanın kısmen kabulü ile, 1 adet 8 gram 22 ayar bilezik ve 1 adet 40 gram 14 ayar üçlü takı seti olmak üzere ziynet eşyalarının davalıdan alınarak davacıya aynen iadesine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde 2.836,40TL ziynet eşyası bedelinin dava tarihi olan 21/03/2013'den itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte nakden davalıdan alınarak davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiş ,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir .

1-)HMK'nın 166 ncı maddesine göre, ayrı ayrı açılmış davaların aralarında bağlantı bulunmaları koşulu ile birleştirilerek bakılabilmeleri mümkündür. Ancak, birleştirme kararı, taraflar arasındaki uyuşmazlığı esastan çözümleyen bir karar değildir. Bu karar, sadece birleştirilen davaların tahkikat safhalarının müşterek cereyan etmesi sonucunu doğurmaktadır. Diğer bir anlatımla, asıl ve birleşen davalar birbirinden bağımsız davalardır. Bu nedenle, asıl ve birleşen davaların ayrı ayrı karara bağlanması gerekmektedir.

Buna göre, mahkemece; asıl ve birleşen dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, açıklanan kural gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-)Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

Buna göre, mahkemece; asıl ve birleşen dava hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekirken, açıklanan kural gözardı edilerek yazılı şekilde hüküm tesisi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

2-)Bozma nedenine göre, diğer temyiz itirazlarının bu aşamada incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda birinci bentte açıklanan nedenlerle hükmün HUMK'nın 428 inci maddesi gereğince BOZULMASINA, ikinci bentte açıklanan nedenle diğer temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 6100 sayılı HMK'nun geçici madde 3 atfıyla 1086 sayılı HUMK.nun 440.maddesi gereğince kararın tebliğinden itibaren 15 günlük süre içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 04/11/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/6430, Karar No: 2019/12340, Tarih: 11.11.2019

**14. Ceza Dairesi         2019/6430 E.  ,  2019/12340 K.**

**"İçtihat Metni"**

Çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan meçhul şüpheli hakkında yapılan soruşturma sırasında, suç yeri itibarıyla evrakın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 02.01.2019 gün ve 2018/225792 soruşturma, 2019/157 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez suç yeri bakımından dosyanın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 12.02.2019 gün ve 2019/11704 soruşturma, 2019/1713 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili olduğuna dair Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2019 tarihli, 2019/476 Değişik iş sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre, Mamak İlçe Nüfus Müdürlüğünün Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına yaptığı 30.11.2018 tarihli doğum ihbarı üzerine yeni doğanın nüfusa kaydedildiği yere atfen dosyanın İzmir Cumhuriyet Başsavcılığına gönderildiği, ancak şüphelinin yüklenen suçu İzmir'de işlediğine dair herhangi bir delil bulunmadığı gibi 5271 yazılı Ceza Muhakemesi Kanununun 13. maddesinde yer alan "(1) Suçun işlendiği yer belli değilse, şüpheli veya sanığın yakalandığı yer, yakalanmamışsa yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir. (2) Şüpheli veya sanığın Türkiye'de yerleşim yeri yoksa Türkiye'de en son adresinin bulunduğu yer mahkemesi yetkilidir. (3) Mahkemenin bu suretle de belirlenmesi olanağı yoksa, ilk usul işleminin yapıldığı yer mahkemesi yetkilidir." şeklindeki düzenleme karşısında soruşturmaya yetkili savcılığın Ankara Cumhuriyet Başsavcılığı olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 23.07.2019 günlü, 94660652-105-35-7330-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden ihbar ve mevcut evrak ile birlikte tevdii kılınmakla gereği görüşüldü:

Tüm dosya içeriği nazara alındığında yetki uyuşmazlığının çözümüne dair verilen Karşıyaka 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 28.02.2019 günlü, 2019/476 D. iş sayılı kararının niteliği itibarıyla bu husus kanun yararına bozma yoluna konu edilemeyeceğinden vaki talebin REDDİNE, dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 11.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/5865, Karar No: 2011/716, Tarih: 15.09.2011

**(Kapatılan)22. Hukuk Dairesi         2011/5865 E.  ,  2011/716 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

DAVA : Davacı, feshin geçersizliğine ve işe iadesine karar verilmesini istemiştir.

Yerel mahkeme, isteği kısmen hüküm altına almıştır.

Hüküm süresi içinde davalılar 1-Şehit Kamil Belediye Başkanlığı 2-Beykent Çevre Temizlik İnş. Tic.Ltd.Şti avukatı tarafından temyiz edilmiş olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, yerinde bulunmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan hükmün ONANMASINA, 15/09/2011 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/26471, Karar No: 2024/7925, Tarih: 03.06.2024

**4. Ceza Dairesi         2021/26471 E.  ,  2024/7925 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2016/278 E. 2016/451 K.

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Beraat

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Yerel Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında hakaret suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Katılan vekilinin temyiz isteği;, tanık beyanlarının çelişkili olmadığına, sanığın cezalandırılması gerektiğine, usul ve yasaya aykırı olan kararın bozulmasına yöneliktir.

III. OLAY VE OLGULAR

Sanığın, katılana yönelik "Sen hırsızsın, utanmadan abdest alıp namaz kılıyorsun" diyerek hakaret ettiği iddiasıyla açılan kamu davasında Yerel Mahkemece sanık hakkında beraat kararı verilmiştir.

IV. GEREKÇE

1.Sanık savunması, katılan ve tanık beyanı, suça konu sözlerin içerikleri, olayın meydana geliş şekli ve tüm dosya kapsamı bütün olarak değerlendirildiğinde; sanığın atılı suçu işlediğinin sabit olmadığına yönelik Yerel Mahkemenin takdir ve gerekçesinde hukuka aykırılık görülmemiştir.

2.Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Yerel Mahkemenin kararına karşı katılan vekilinin öne sürdüğü temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle HÜKMÜN, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

03.06.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/20331, Karar No: 2010/21741, Tarih: 22.12.2010

**2. Hukuk Dairesi         2009/20331 E.  ,  2010/21741 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

492 sayılı Harçlar Kanununda ve bu kanuna ekli “Yargı Harçları” başlıklı (1) sayılı tarifede, 4.6.2008 tarihinde kabul edilen 5766 sayılı Kanunla yapılan değişiklik gereğince; harca tabi davalarda kanunun yürürlüğe girdiği 6.6.2008 tarihinden sonra yapılan temyiz başvurularından;

Temyiz başvuru harcının ve kararda gösterilen ilam harcının dörtte birinin (maktu harca tabi davalarda maktu harcın tamamı) temyiz peşin harcı olarak alınması (1 sayılı Tarife III /e bendi) zorunludur.

Temyiz eden davalı ...'ten 47.80 TL. temyiz nispi peşin harcının, eksik alındığı görülmektedir. Sözü edilen noksan harcın Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 434/3. maddesinde gösterilen usul uygulanılarak temyiz edenden tahsili ile buna ilişkin makbuzun dosyaya alınmasından sonra gönderilmek üzere dava dosyasının yerel mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 22.12.2010 (Çrş.)
Yargıtay — Esas No: 2014/12555, Karar No: 2014/18862, Tarih: 03.12.2014

**11. Hukuk Dairesi         2014/12555 E.  ,  2014/18862 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : KUŞADASI 2. ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

TARİHİ : 11/12/2013

NUMARASI : 2013/114-2013/608

Taraflar arasında görülen davada Kuşadası 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/12/2013 tarih ve 2013/114-2013/608 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, tarafların dava dışı limited şirket ortakları iken davalının taahhüt ettiği sermaye payının bir kısmını ödedikten sonra, ödediği miktarı da geri alarak, ortaklıktan ayrılmak istediğini, ancak sermaye payının iadesinin mümkün olmadığını bilen davalının davacıya zorla, şirkete ödediği sermaye payının davacının kişisel borcu gibi gösteren bir sözleşme imzalattığını ve bu sözleşmeye dayanarak aleyhinde icra takibi yaptığını ileri sürerek sözleşmenin iptali ile davalıya borçlu olmadığının tespitini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili derdestlik itirazında bulunmuştur.

Mahkemece, İzmir 3.Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/297 esas sayılı dava dosyasında davacının M.. K.., davalının L.. M.. olduğu, davanın itirazın iptali davası olduğu ve davalının anılan davada da işbu dava konusu sözleşmenin geçersizliğine dayandığı ve davanın derdest olduğu gerekçesiyle davanın 114/1.maddesi gereğince, derdestlik nedeniyle, davanın reddine karar verilmiştir.

Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.

6100 Sayılı HMK'nın 114/ı maddesi uyarınca, aynı konuda, aynı taraflar arasında, aynı dava sebebine dayanarak daha önce bir dava açılmış ve bu dava görülmekte (derdest) ise, aynı konu yeni bir dava konusu yapılamaz. Zira, aynı konuda iki dava açılmasında davacının hukuken korunmaya layık bir menfaati bulunmamaktadır. Somut olayda, derdest olduğu savunulan, birinci dava olan, İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/297 esas sayılı dava dosyasında davacının işbu dava dosyasında davalı olan M.. K.. olduğu, davanın, davacı M.. K..'nın işbu davada iptali istenen sözleşmeye dayanarak yaptığı icra takibine vaki itirazın iptaline istemine ilişkin bulunduğu, işbu davanın ise anılan sözleşmenin iptali ile sözleşme nedeniyle borçlu olmadığının tespitine ilişkin olduğu anlaşılmaktadır. Bu itibarla İzmir 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nin 2011/297 esas sayılı dosyasının konusunun işbu dava dosyasından farklı olduğu anlaşılmakla, mahkemece, derdestlik nedeniyle, davanın dava şartı yokluğundan reddine karar verilmesi doğru olmamış kararın bu nedenle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35545, Karar No: 2024/5257, Tarih: 18.04.2024

**11. Ceza Dairesi         2021/35545 E.  ,  2024/5257 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SAYISI : 2015/782 E., 2016/678 K.

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Mahkumiyet

TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Suça süreklenen çocuk hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ

Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2016 tarihli ve 2015/782 Esas, 2016/678 Karar sayılı kararı ile suça süreklenen çocuk hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 155 inci maddesinin ikinci fıkrası, 31 inci maddesinin üçüncü fıkrası, 62 nci maddesinin birinci fıkrası, 50 nci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi ile aynı maddenin üçüncü fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci ve dördüncü fıkrası uyarınca hapisten çevrili 4.000,00 TL ve doğrudan 40,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ

Suça süreklenen çocuk müdafinin temyiz isteği; eksik inceleme ve araştırma ile karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçun işlenmediğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR

Katılana ait iş yerinde çalışan suça sürüklenen çocuğun, katılanın iş yerinde bulunmadığı suç tarihinde işletmeye ait kasanın içinden 2.000,00 TL ile vitrinde bulunan 1 adet Samsung Note 5 marka cep telefonunu aldığı, katılanın CD görüntülerinden suça sürüklenen çocuğun yaptığı eylemi tespit ettiği, daha sonra suça sürüklenen çocuğun cep telefonunu geri iade ettiği, bu şekilde gerçekleşen eylemde suça süreklenen çocuk hakkında hırsızlık suçunu işlediği iddiası ile kamu davası açılmıştır.

2. Suça sürüklenen çocuk, atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3..Mahkeme kabul ve uygulamasına göre, suça süreklenen çocuğun hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği sabit görülmekle, anılan suçtan cezalandırılmasına ilişkin temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

2. Suça sürüklenen çocuk, atılı suçlamayı kabul etmemiştir.

3..Mahkeme kabul ve uygulamasına göre, suça süreklenen çocuğun hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği sabit görülmekle, anılan suçtan cezalandırılmasına ilişkin temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.

IV. GEREKÇE

1.Suç tarihinden birkaç gün önce katılanın işyerinde çalışmaya başlayan suça sürüklenen çocuğun, çekmeceden 2.000,00 TL para ve vitrinde bulunan bir adet cep telefonu çaldığının kabul edilmesi karşısında, suça sürüklenen çocuğun suça konu para ve telefon ile ilgili olarak bir görevinin bulunup bulunmadığının katılandan sorularak görevli ise eyleminin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma, aksi halde hırsızlık suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde mahkûmiyetine hükmedilmesi,

2.Eylemin güveni kötüye kullanma olarak kabul edilmesi halinde, suça süreklenen çocuğa yüklenen ve 5237 sayılı Kanun'un 155 inci maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, 24.10.2019 tarih ve 30928 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun’un 26 ncı maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre suça süreklenen çocuğun hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Nedenleriyle hükümde hukuka aykırılık görülmüştür.

V. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Isparta 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 27.06.2016 tarihli ve 2015/782 Esas, 2016/678 Karar sayılı kararına yönelik suça süreklenen çocuk müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

18.04.2024 tarihinde karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/27047, Karar No: 2015/30476, Tarih: 04.11.2015

**11. Ceza Dairesi         2013/27047 E.  ,  2015/30476 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 11 - 2012/235578

MAHKEMESİ : Kırklareli Ağır Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 15/05/2012

NUMARASI : 2011/369 (E) ve 2012/203 (K)

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

Sanığın UYAP kanalıyla Mernis üzerinden temin edilen nüfus kayıt örneğine göre, hükümden sonra 14.10.2013 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından, kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 64. maddesi uyarınca düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04.11.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/7559, Karar No: 2016/10099, Tarih: 03.11.2016

**20. Hukuk Dairesi         2016/7559 E.  ,  2016/10099 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı tarafından reddi hâkim yoluna başvurulmuş, reddi istenen hakim tarafından çekilme kararı verilmiştir.

Ret ve çekilme talebini inceleyen merci tarafından verilen kararın Yargıtayca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmiş olmakla, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Taraflar arasında görülen dava sırasında davacı tarafından sunulan 01.03.2016 tarihli dilekçede özetle; [...06/01/2016 Çarşamba günü davaya bakan hakimin, bizzat kendisini 0530 903 73 30 telefon ile arayarak yemek davetinde bulunduğunu, bu davet üzerine 12/01/2016 Salı günü saat 17.30 civarında aynı telefon ile görüştüğü ve tarif etmiş olduğu ...'da faaliyet gösteren kebapçıda buluştuklarını, görüşmede hakim beyin haricinde eşi ve işyeri sahibi olduğunu orada öğrendiği .... isimli şahsın bulunduğu, bu kişileri daha önce tanımadığını, bu görüşmede hakim beyin dosya ile ilgili kaygılarını dile getirerek kendisi üzerinde davalı tarafın fazlaca baskısı olduğunu ve dosyadan çekinmek durumunda kalabileceğini belirten cümleler kurduğu...] gerekçeleri ile reddi hakim talebinde bulunmuştur.

Reddedilen hakim tarafından, 09.03.2016 tarihli kararla "...2015 yılı Kasım ayı içerisinde duruşmadan çıkıp odasına geçtiği sırada avukatın odasına gelerek dilekçe sunduğunu, olaydan bir kaç gün sonra dahili telefondan .... isimli şahsın kendisini arayarak bir konu için görüşmeye geleceğini söylediğini, kendisini nereden tanıdığını sorduğunda gelince tanışacağını söylediğini, bunun üzerine müsait olmadığını söyleyip telefonu kapattığını, bunu takip eden hafta bu şahsın iki kez daha kendisini arayıp ... isimli kişinin dosyası ile ilgili görüşmek istediğini belirttiğini, kabul etmeyince "Siz bilirsiniz, ben de işimi başka türlü hallederim" diyerek telefonu kapattığını, 2016 yılı Ocak ayı içerisinde davacı vekilinin kendisini cep telefonundan arayarak dava ile ilgili ticari defterleri mahkemeye sunacağını ancak kendisinin ...de müvekkilinin...'da olduğunu, mahkemeye sunmakta güçlük çektiklerini, karşı tarafın defterler üzerinde tahrifat yapmasından çekindiklerini beyan etmesi üzerine bu konularla ilgili mesai saatleri dışında aramaması gerektiğini ve cep telefonunu nereden bulduğunu sorduğunu, adliyedeki kalemlerde bulunan Hakim ve Savcıların telefon listesinde herkesin olduğunu belirttiğini, 2016 yılı Şubat ayı başlarında eşi ile beraber lokantada yemek yerken işletme sahibinin kendisini soran şahsın tekrar geldiğini söylemesi üzerine yanına çağırdığını, kim olduğunu ve niye kendisini aradığını sorduğunu, eşi ile bu durumdan çok