muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2016/1999, Karar No: 2017/1796, Tarih: 27.03.2017

**11. Hukuk Dairesi         2016/1999 E.  ,  2017/1796 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasındaki davadan dolayı ... ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 05/02/2015 gün ve 2006/427-2015/22 sayılı hükmün Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

Mahkemece karar verildikten sonra aleyhine hüküm kurulan davalılarda... Gıda Mad. San. Tic. Ltd. Şti'nin re'sen 12/08/2014 tarihinde ticaret sicilinden kaydının silindiği anlaşılmaktadır. Bu durumda tüzel kişiliği sona ermiş bulunan davalı şirkete usulüne uygun gerekçeli karar tebliği olmadığından, davalı şirketin ihyası ile ihya olunduktan sonra karar tebliği yapılmak üzere davacı tarafa süre verilip daha sonra tebligat işlemlerinin gerçekleştirmesi için dosyanın mahkemesine geri çevrilmesi gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan gerekçelerle eksikliğin tamamlanmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere Dairemize gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 27/03/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/17661, Karar No: 2015/10470, Tarih: 08.06.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/17661 E.  ,  2015/10470 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : MUĞLA AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 08/07/2014

NUMARASI : 2013/181-2014/347

Taraflar arasındaki ziynet alacağı davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın reddine yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Dava davalı eş tarafından açılan boşanma davasında karşı dava olarak açılmış ve boşanma davasından tefrik edilmiştir.

Davacı vekili karşı dava dilekçesinde; Düğünde takılan 78 adet çeyrek altın (6.474,00 TL), 3 adet cumhuriyet altını (984,00 TL), 6 adet yarım altın (990,00 TL), 21 adet 11'er gramlık bilezik (9.471,00 TL) olmak üzere toplam 18.000,00 TL değerindeki takının davacı tarafından bozdurularak yatırım amaçlı harcandığını belirterek, takıların bedelinin davacıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, altınların müvekkili tarafından bozdurulduğu ve yatırım amaçlı kullanıldığı iddiasını kabul etmediklerini, ziynet eşyalarının hayatın olağan akışına göre kadın üzerinde bulunan, saklanabilen, kolay taşınabilen nitelikte eşyalar olduğunu, müvekkilinin takılan altınlara hiç karışmadığını, bu altınlarla ne şekilde ve ne zaman tasarruf edildiğini bilmediğini ifade ederek, davanın reddini talep etmiştir.

Mahkemece; tanık olarak dinlenen davacının anne ve babasının dahi ifadelerinde davacının bilgisi ve izni dahilinde altınların bozdurulduğunu belirttikleri, davacının ziynet eşyalarının götürülmesine engel olunduğunu, zorla elinden alındığını, bilgisi ve rızası dışında zorla bozdurulduğunu kanıtlayamadığı, yemin deliline de dayanmadığı gerekçe gösterilerek davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekilince temyiz edilmiştir.

Türk Medeni Kanunu'nun 6.maddesi hükmü uyarınca; "Kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça taraflardan her biri hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür." Gerek doktrinde, gerek Yargıtay İçtihatlarında kabul edildiği üzere ispat yükü hayatın olağan akışına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Bunun yanında, kural olarak, evlilik sırasında kadına takılan ziynet eşyaları kim tarafından alınmış olursa olsun kadına bağışlanmış sayılır ve iadesi gerekir.

Dava konusu kadına ait altınlar koca tarafından bozdurulup değişik amaçlarla kullanılmış olabilir. Çeşitli sebeplerle (evin ihtiyaçları, düğün borçları, balayı, kişisel harcamalar vs.) koca tarafından bozdurulan bu altınların karşılığının hibe edilmediği müddetçe kadına iadesi zorunludur. Ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere kocaya verildiğinin, kadının isteği ve onayı ile ziynet eşyalarının bozdurulup harcandığının davalı yanca kanıtlanması halinde koca ziynet eşyalarını iadeden kurtulur.

Dava konusu kadına ait altınlar koca tarafından bozdurulup değişik amaçlarla kullanılmış olabilir. Çeşitli sebeplerle (evin ihtiyaçları, düğün borçları, balayı, kişisel harcamalar vs.) koca tarafından bozdurulan bu altınların karşılığının hibe edilmediği müddetçe kadına iadesi zorunludur. Ziynet eşyalarının iade edilmemek üzere kocaya verildiğinin, kadının isteği ve onayı ile ziynet eşyalarının bozdurulup harcandığının davalı yanca kanıtlanması halinde koca ziynet eşyalarını iadeden kurtulur.

Davacı kadın, ziynet eşyalarının davalı tarafından bozdurularak yatırım amaçlı kullanıldığını ileri sürmüş; davalı ise; davacının iddiasını kabul etmemiş, ziynet eşyalarının tamamen davacının tasarrufunda kaldığını, ne şekilde saklandığının ve harcandığının davacının bilgisi dahilinde olduğunu belirtmiştir.

Yargılama sırasında tanık sıfatı ile dinlenen Yurdagül, takıların düğünden hemen sonra davalıya teslim edildiğini, bir yıl sonra akrabası Gülşah'ın çalıştığı kuyumcuya gittiğini, Gülşah'ın davacı ve eşinin kuyumcuya gelerek düğün takılarını bozdurduklarını söylediğini, bu hususu sorduğu davacının da, aldıkları yazlığın ve davalının eczanesinin borçlarını ödemek için altınları bozdurduk dediğini ifade etmiştir. Davacının annesi ve babası da talep edilen takıların düğünden sonra davalıya teslim edildiğini, bir süre sonra davacının, davalının yazlık almak için takıları bozdurmak istediğini, ancak misli ile geri ödeyeceğini söyleyip kendilerinden fikir aldığını, sonrasında takıların bozdurulduğunu belirtmişlerdir. Bunun yanında davacının babası yazlığın taksitini ödemek üzere davalı ile birlikte gittiklerini, paranın ödenip senedin alındığını, altınların parasının buraya harcandığını gördüğünü beyan etmiştir. Mahkemenin kabulü de takıların davalı tarafından bozdurulduğu yönündedir.

Dosya kapsamından bozdurulduğu sabit olan davacının ziynet eşyalarının, iade edilmemek üzere kocaya verdiğini ispat külfeti davalıya ait bulunmaktadır. Davada ispat külfeti yer değiştirmiştir. Davalı, iade edilmemek üzere söz konusu ziynet eşyasının kendisine verildiğini kanıtlamadıkça iade ve tazmin ile yükümlüdür. O halde mahkemece davalının delilleri değerlendirilerek yapılacak yargılama neticesinde hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile davanın reddine yönelik karar verilmesi doğru görülmemiş , bu husus bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428.maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 08.06.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/5051, Karar No: 2023/9950, Tarih: 30.10.2023

**5. Hukuk Dairesi         2023/5051 E.  ,  2023/9950 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

SAYISI : 2022/9 Esas, 2022/21 Karar

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İstanbul Anadolu 20. Sulh Hukuk Mahkemesinin 08.11.2021 Tarihli ve 2021/58 Tereke, 2021/18 Karar Sayılı Kararı

Miras bırakanın adres kayıt sistemindeki son yerleşim yeri adresinin Korubaşı Küme Evleri No:113 Ulaş/Sivas olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Sivas 2. Sulh Hukuk Mahkemesinin 30.11.2022 Tarihli ve 2022/9 Tereke, 2022/21 Karar Sayılı Kararı

Miras bırakanın son yerleşim yeri adresinin tespiti amacıyla yapılan kolluk araştırması sonucunda miras bırakanın son yerleşim yeri adresinin ... Mahallesi ... Sokak No:11/4 Üsküdar/İstanbul olduğunun bildirildiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 589 uncu maddesi uyarınca terekenin tespiti istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un 589 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Mirasbırakanın yerleşim yeri sulh hâkimi, istem üzerine veya re'sen tereke mallarının korunması ve hak sahiplerine geçmesini sağlamak üzere gerekli olan bütün önlemleri alır.

”

4. 5718 sayılı Kanun’un “Miras davaları” başlıklı 43 üncü maddesi şöyledir:

“Mirasa ilişkin davalar ölenin Türkiye'deki son yerleşim yeri mahkemesinde, son yerleşim yerinin Türkiye'de olmaması hâlinde terekeye dâhil malların bulunduğu yer mahkemesinde görülür.”

C. Değerlendirme

Dosya kapsamı ve yapılan kolluk araştırmaları sonucundan, murisin son yerleşim yeri adresinin Üsküdar/İstanbul olduğu anlaşıldığından, uyuşmazlığın İstanbul Anadolu 20. Sulh Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İstanbul Anadolu 20. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

30.10.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/3306, Karar No: 2015/7435, Tarih: 05.05.2015

**18. Hukuk Dairesi         2015/3306 E.  ,  2015/7435 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Dava dilekçesinde, Kamulaştırma Yasasının 4650 Sayılı Yasayla değişik hükümleri uyarınca, ... İli ... İlçesi ... Köyü 2075 parsel sayılı taşınmazın kamulaştırma bedelinin tespiti ve idare adına tescili istenilmiştir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmün temyiz incelemesi taraf vekillerince, incelemenin duruşmalı olarak yapılması ise davalılar vekili tarafından yasal süresi içinde verilen temyiz dilekçeleri ile istenilmekle taraflara yapılan tebligat üzerine duruşma için tayin olunan günde temyiz edenlerden davalılar vekili Av.... ve davacı vekili Av.... geldiler. Gelen vekillerin sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunarak, tetkik hakiminin açıklamaları dinlenip, gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

1-Dava konusu... Köyü 2075 parsel sayılı taşınmazın 15.05.2013 olan değerlendirme tarihi itibarıyla belediyece düzenlenen imar planı içinde olup olmadığı (kesinleşmiş 1/1000 ölçekli uygulama imar planı içinde veya nazım planı içinde), bu imar planının hangi tarihte onaylandığı, kısmen imar planı içinde ise ne kadarlık bölümünün bu plan dahilinde olduğu, belediye ve mücavir alan sınırları içinde olup olmadığı, belediye ve diğer alt yapı hizmetlerinden (yol, su, elektrik, çöp toplama, kanalizasyon, aydınlatma gibi hangilerinden yararlandığı, hangilerinden yararlanmadığı tek tek ayrıntılı olarak açıklanarak) yararlanma durumu, etrafının meskûn olup olmadığı, belediye nazım imar planı içinde ise bu plandaki konumu, hangi amaçla plan kapsamına alındığı, yerleşim merkezine uzaklığı, beldenin gelişme yönünde olup olmadığı, kullanım biçimi itibarıyla iskan amacına yönelik yapılaşma olanakları vs. gibi hususların (krokiye bağlanarak açıkça gösterilmek suretiyle) ilgili belediye başkanlığından,

2-Bilirkişi kurulu tarafından değerlendirmeye alınan fiğ (otlakiye) buğday ve samanı ile zeytinin 2011, 2012 ve 2013 yılları itibarıyla ayrı ayrı kuru ve sulu şartlarda dekar başına asgari ve azami verimine, kilogram başına ortalama toptan satış fiyatına ve dekar başına ayrıntılı üretim giderlerine (masrafları oluşturan kalemler ayrı ayrı yazılmak suretiyle) ilişkin veri listelerinin gıda, tarım ve hayvancılık ilçe müdürlüğünden,

Getirtilerek dosyaya konulmasından sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere iadesi için dosyanın mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 05.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/19470, Karar No: 2014/25006, Tarih: 10.09.2014

**4. Ceza Dairesi         2013/19470 E.  ,  2014/25006 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İmar kirliliğine neden olma

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Suçtan doğrudan zarar görmeyen Çevre ve Şehircilik Bakanlığı'nın (Bayındırlık ve İskan Bakanlığı) davaya katılma hak ve yetkisi bulunmadığı halde mahkemece Kanuna aykırı gerekçeyle kamu davasına katılan olarak kabulüne karar verilmesinin, mağdura bu niteliği ve dolayısıyla Kanun yoluna başvurmak hak ve yetkisini kazandırmadığı anlaşıldığından, 5320 sayılı Kanunun 8/1 ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri uyarınca mağdur Çevre ve Şehircilik Bakanlığı (Bayındırlık ve İskan Bakanlığı) vekilinin tebliğnameye aykırı olarak, TEMYİZ İSTEĞİNİN REDDİNE, 10/09/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/6549, Karar No: 2014/5695, Tarih: 26.03.2014

**11. Ceza Dairesi         2014/6549 E.  ,  2014/5695 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : KYB - 2014/35578

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 27.01.2014 gün ve 2013/2049/6380 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 31.01.2014 gün ve KYB.2014/35578 sayılı ihbarnamesi ile;

Mühür bozma suçundan sanık Ü.. A..’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 203/1. maddesi uyarınca 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16/04/2013 tarihli ve 2012/326 esas, 2013/222 sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde;

Benzer bir olaya ilişkin Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 30/10/2013 tarihli ve 2012/22539 esas, 2013/15593 sayılı ilamında belirtildiği üzere; "Anayasa’nın 38. maddesine göre “kimse, işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanunun suç saymadığı bir fiilden dolayı cezalandırılamaz. Ceza ve ceza yerine geçen güvenlik tedbirleri ancak kanunla konulur.” Aynı hususlar, 5237 sayılı Kanun’un “Suçta ve Cezada Kanunilik İlkesi” başlıklı 2. maddesinde de vurgulanmış ve “İdarenin düzenleyici işlemleriyle suç ve ceza konulamaz.” hükmüne yer verilmiştir. 5237 sayılı Kanun'un "Kamu güvenine karşı suçlar” bölümünde, 203. maddede düzenlenen "mühür bozma" suçunun konusu, kanun veya yetkili makamların emri uyarınca bir şeyin olduğu gibi korunması veya üzerinde değişiklik yapılmaması için konulan mühürdür. Suçla korunan değer, kamu idaresinin, dolayısıyla devletin otoritesidir. Kanunla verilmiş yetkiye dayalı olarak ve usulüne uygun bir şekilde yetkili makam tarafından konulan mührün kaldırılması ya da konuluş amacına aykırı hareket edilmesi ile mühür bozma suçu oluşur. Devlet daha önce, elektrik dağıtım ve satışını Kamu İktisadi Teşebbüsleri ile bunlara bağlı müessese ve ortaklıklar eliyle gerçekleştirirken, bu hizmet özelleştirme uygulamaları kapsamında, dağıtım ve perakende satış lisansı sahibi özel hukuk tüzel kişileri olan şirketlere devredilmiştir. Elektrik ve doğalgazın dağıtım ve satışının Kamu İktisadi Teşebbüsleri tarafından gerçekleştirildiği dönemde ve özelleştirme programının yürütüldüğü sürece, usulsüz veya kaçak kullanımların tespiti üzerine usulünce yapılan mühürleme işlemine aykırı davranışların TCK'nun 203. maddesi kapsamındaki suçu oluşturduğu tartışmasız ise de bunların dağıtım ve satışının, özelleştirme uygulamaları sonucu lisans sahibi özel şirketlere devredilmesinden sonra özel şirket yetkililerince yapılan mühürleme işlemi ve buna aykırı davranışların ceza hukuku açısından değerlendirilmesi gerekmektedir. 24/11/1994 tarih ve 4046 sayılı Özelleştirme Uygulamaları Hakkında Kanun’un 37. maddesinin 27.4.1995 tarih ve 4105 sayılı Yasayla değişik (a) bendine göre “Bu Kanun hükümleri gereğince özelleştirme programına alınan kuruluşlar özel hukuk hükümlerine tabi olup, bunlar hakkında varsa kendi kuruluş kanunları ile diğer kanunlarda yer alan bu Kanuna aykırı hükümler ve 233 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uygulanmaz.” 5237 sayılı Kanun'un “Tanımlar” başlıklı 6. maddesinin gerekçesinde “kamusal faaliyet, Anayasa ve kanunlarda belirlenmiş olan usullere göre verilmiş olan bir siyasal kararla, bir hizmetin kamu adına yürütülmesidir... Buna karşılık, kamusal bir faaliyetin yürütülmesinin ihaleye dayalı olarak özel hukuk kişilerince üstlenilmesi durumunda, bu kişilerin kamu görevlisi sayılmayacağı” belirtilmiştir. Mühür bozma suçunun

fiil öğesi bağlamında hukuka aykırılık unsurunun oluşması için, mühürleme yetkisinin kanuni dayanağının bulunması zorunludur. Ne yukarıda anılan 4046 sayılı Kanun’da, ne 20.2.2001 tarih ve 4628 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu ile 14.3.2013 tarih ve 6446 sayılı Elektrik Piyasası Kanunu’nda, ne de başka bir özel Yasada özelleştirme sonrasında özel şirketlere mühürleme yetkisi verildiğine ve buna aykırı davrananlar hakkında TCK’nun 203. maddesi hükümlerinin uygulanacağına ilişkin bir hükme yer verilmemiştir. 4628 sayılı Kanun’a dayanılarak çıkarılan 25.09.2002 tarihli “Elektrik Piyasası Müşteri Hizmetleri Yönetmeliği’nin 13/3. maddesinde “Dağıtım lisansı sahibi tüzel kişi, kaçak elektrik enerjisi tükettiği tespit edilen gerçek veya tüzel kişilerin elektriğini keserek Cumhuriyet Savcılığına suç duyurusunda bulunacağı” belirtilmişse de bu düzenleme, yukarıda yer verilen Anayasa’nın 38 ve TCK’nun 2. maddeleri hükmü karşısında özel bir şirketin tatbik ettiği mührün bozulması eylemini suça dönüştürmez." şeklindeki açıklamaları dikkate alındığında somut olayda Trakya Elektrik Dağıtım A.Ş'nin suç tarihi olan 30/01/2012 tarihinde özelleştirilmiş olması sebebiyle suçun yasal unsurlarının oluşmayacağı gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istenilmiş olmakla, Dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü:

İncelenen dosya içeriğine göre; 20.02.2012 tarihli mühür bozma tutanağına konu 25.01.2012 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren katılan Trakya Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin mühürleme tarihinden önce 30.12.2011 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı TCK.nun 203. maddesinde düzenlenen "mühür bozma" suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmakla; kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki istem yerinde görüldüğünden Edirne 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.04.2013 gün ve 2012/326 Esas, 2013/222 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bozma nedenine göre aynı maddenin 4. fıkrasının (d) bendi uyarınca karar verilmesi mümkün görüldüğünden yüklenen suç unsurları itibariyle oluşmadığından sanığın beraatine, cezanın çektirilmemesine, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.03.2014 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/4776, Karar No: 2022/1681, Tarih: 27.01.2022

**7. Ceza Dairesi         2021/4776 E.  ,  2022/1681 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, 5607 sayılı Yasaya muhalefet,

HÜKÜM : Resmi belgede sahtecilik ve 5607 sayılı Yasaya muhalefet suçlarından sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında beraat; sanıklar ..., ... ve ... hakkında hükümlülük, nakil araçlarının müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun süresi, kararın niteliği ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

I-Katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin sanıklar ..., ..., ..., ... hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan beraat ve yine sanıklar ..., ... ve ... hakkında sahtecilik suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyizi üzerine yapılan incelemede;

Suç tarihi itibarıyla sanıklara isnat edilen suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre davanın 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 67. maddelerinde öngörülen 8 yıllık olağan, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresine tabi bulunması, suç tarihi olan 28/11/2005 tarihinden inceleme tarihine kadar 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş bulunduğunun anlaşılmakla katılan ... İdaresi adına Hazine vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, anılan maddeler uyarınca sanıklar hakkındaki "resmi belgede sahtecilik" suçundan açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesine göre DÜŞÜRÜLMESİNE,

II-Sanıklar hakkında teşekkül halinde kaçakçılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik katılan ... İdaresi adına Hazine vekili, sanıklar ... müdafii, sanık ... ile sanık ...'ın temyiz istemleri hakkında yapılan incelemede ise;

... Ülkesinden Türkiye'ye ithal edilen ve ... plakalı araç ile ... Gümrük Müdürlüğünden Türkiye'ye giriş yapıp ... Gümrük Müdürlüğüne sevk edilen ... sayılı tır karnesi ile, yine ... plakalı araç ile ... Gümrük Müdürlüğünden giriş yapıp ... Gümrük Müdürlüğüne sevk edilen ... sayılı tır karnesi ve ... plakalı araç ile ... Gümrük Müdürlüğünden giriş yapıp ... Gümrük