muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/14968, Karar No: 2013/19516, Tarih: 04.11.2013

Mahkemece, iddia, savunma ve benimsenen bilirkişi raporuna göre, davacının sahibi ve sürücüsü olduğu ... plaka sayılı çekici ile ...plaka sayılı römorkunu davalı şirketin işlettiği, diğer davalı ...'un bekçiliğini yaptığı tır parkına 30/12/2008 tarihinde bıraktığı, aracın anahtarlarını da araç üzerinde bıraktığı, 06/01/2009 tarihinde aracını almak için gittiğinde bir başka kişiye teslim edildiği anlaşıldığı için aracın teslim edilmediği, gerekçesi ile davanın kabulüne, taleple bağlı kalınarak 15.000 TL araç bedelinin 06/01/2009 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine, karar verilmiştir.

Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmiştir.

1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalılar vekillerinin aşağıdaki bent dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Ancak, mahkemece alınan bilirkişi raporunda davacıya ait araçların piyasa rayiç değerinin toplam 21.000 TL olduğu ve araç katarının hurda olarak ise 11.295 TL olduğu bildirilmiş olup, davalılar araçların yaşı ve diğer özellikleri dikkate alındığında bu değerin fahiş olduğunu bildirerek bu değere itiraz ettikleri halde, mahkemece ek rapor alınmadan davanın 15.000 TL üzerinden kabulüne karar verilmiştir. Bilirkişi raporunda belirlenen bu değerin hangi tarihteki değer olduğu, piyasa rayiç değerinin yanı sıra hurda değerinin neden hesaplandığı bilirkişi raporundan anlaşılamamaktadır. Bu durumda, mahkemece davalıların itirazları, araçların yaşı, modeli ve diğer özellikleri gözönüne alınarak dava tarihi itibari ile rayiç değeri konusunda aynı heyetten ek rapor veya yeni bir rapor alınarak karar verilmesi gerekirken yetersiz bilirkişi raporuna dayalı olarak yazılı olduğu şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin sair temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazlarının kabulüyle kararın davalılar yararına BOZULMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz eden davalılara iadesine, 04.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2023/1317, Karar No: 2023/1679, Tarih: 27.02.2023

**10. Hukuk Dairesi         2023/1317 E.  ,  2023/1679 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : ... Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

SAYISI : 2020/1375 E., 2022/2075 K.

vekili Avukat ...

2- ... Teks. San. ve Tic. A.Ş. vekili Avukat ...

DAVA TARİHİ : 16.12.2016

HÜKÜM/KARAR : Esastan ret

İLK DERECE MAHKEMESİ : Uşak 2. İş Mahkemesi

SAYISI : 2016/453 E., 2019/279 K.

Taraflar arasındaki iş kazasının olduğunun tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir.

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalılar vekilleri tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi ... tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü:

I. DAVA

Davacı vekili, müvekkilinin 04.06.2006 tarihinden itibaren davalı ... firmasının alt üretim elyaf bölümünde çalışmaya başladığının işyerinde müvekkilinin çalıştığı bölümde elyaf üretimi yapıldığını, pet plastik türü maddelerin eritilierek hammaddeye dönüştürülüdüğünü, 15.08.2013 tarihinde akşamüstü saatlerinde müvekkilinin yanlız çalışırken yukarıdan gözüne hammadde sıvısı geldiğini, bu maddenin sıvak ve yakıcı bir sıvı olduğunu, bu sıvı müvekkilinin gözbebeğinin siyah bölümüne döştüğünün olayın akabininde işyerinde hiçbir yetkiliye müvekkilinin ulaşmadığını, olayın sıcaklığı ile gözünde fazla bir sıkıntı olmamadığını, güvenlik görevlisi İlker'e durumunu anlattığının ertesi gün 16.08.2013 tarihinde çalışmaya devam ettiğinin müvekkilinin gözünde dayanılmaz boyutta acı oluştuğunu, ve müvekkilinin işyerinni güvenlik persone ile birlikte devlet hastanesi acil servisine başvruduğunu, yapılan müdahalede ağrısının hafiflediğini ve ilacın etkisi geçince tekrardan ağrılarının başladığının Afyon ilindeki göz polikliniğine bu tarz yaralanmalarda çok başarılı tedavi uyguladığını öğrenen müvekkilinin kendi imkanlarıyla hastaneye gittiğini ve halende bu hastanede tedavisi devam ettiğnii, kazadan kısa bir süre sonra 13.09.2013 tarihinde işveren fesih bildirgesi ile fesih edildiğini ve işakdinden doğan alacakları ödenerek işten çıkarıldığını, müvekkilinin 02.07.2014 tarihinde tedavisi devam ederken davalı kuruma başvurduğnu geçirmiş olduğu iş kazasını ihbar ettiğini ve maluliyetinin tespiti ile sürekli iş göremezlik geliri bağlanmasını talep ettiğniin davalı kurumun buna cevaben müvekkiline gönderdiği 19.09.2014 tarih 4626449 sayılı yazı ile birtakım belgeler talep ettiğini ve müvekkilinin bu belgeleri temin ettiğini davalı kuruma verdiğini, davalı kurumunu bu belgelerin ibrazından sonra 10.03.2016 tarihinde 1461231 sayılı yazısı ile müvekkilinin iş kazası ile ilgili talebini hiçbir gerekçeye dayandırmadan reddettiğini, müvekkilinin söz konusu işyerinde geçirmiş olduğu kaza bir iş kazası olduğunu, açıkladıkları nedenlerde gerçekleşen kazasının iş kazası olduğunun tespitini, yargılama masraflarıyla vekalet ücretinin davalılar üzerine yüklenmesini talep etmiştir.

II. CEVAP

II. CEVAP

Davalı vekili, açılan davayı kabul etmediklerini, davacı müvekkilinin işyerinde çalışmış ve arkasından iş akdi ekonomik kriz, işlerin durgunluğu ve personel ihtiyacı olmaması gibi nedenlerden dolayı hakları da ödenmek suretiyle çıkartıldığını ve hizmet akdi sona erdirildiğini,müvekkili şirketin böyle bir iş kazası olayından haberi olmadığını ve olayın incelendiğinde davacının iş kazası geçirdiğini iddia ettiği tarihten 1 sene sonra kuruma bildirip, 3,5 sene sonra iş bu davayı açtığı görüleceğini,davacının iddiaları hayatın olağan akışına aykırı olduğunu, zira bir kimsenin iş kazası geçirip arkasından 1 sene sonra iş kazası geçirdim diye kuruma başvurması ve kendisinin dahi olaydan haberdar olmayıp seneler sonra iş kazası geçirdim diye işlemler yapması iddianın inandırıcılığından çok uzakta oluduğunu, müvekkile şirkete ile ilgisi olmayan bir olaydan dolayı müvekkili sorumlu tutmak istemekte olduğunu ve haksız olarak bu talepler ile iş bu davayı açtığını,bu nedenlerle açılan davayı kabul etmediklerini ve yapılacak yargılama sonucunda açılan davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Kurum vekili, müvekkili kurum aleyhine açılna davanın haksız ve yersiz olduğunu davanın reddi gerektiğini müvekkili kurumun gerekli tüm araştırma ve incelemeyi yaptığını, müvekkili kurumun iş kazasının geçirildiği iddia edilen işyerinden bilgi ve belgeleri istediğini ve yazı cevabında işyerinde geçirmiş olduğu bir iş kazası bulunmadığını ve evrakların bulunmadığına ilişkin cevap aldıklarını, herhangi bir soruşturma kaydına rastlanmadığını, kurumlarının iş kazası başvurusuna dair gerekli bütün araştırmayı yaptıklarını, ve haksız ve yersiz açılan bu davanın reddini yargılama giderlerini ve vekalet ücretinni davacı tarafa yükletilmesine karar verilmesini talep etmiştir.

III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI

İlk Derece Mahkemesi yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; dosya içeriğine göre davacının tedavi evrakları, dinlenen tanık beyanları, davacının çalışmış olduğu alan ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde davacının davalıya ait işin yapılması sırasında ve davalı iş yerinde gözüne sıcak madde gelmesi şeklinde 15.08.2013 tarihinde meydana gelen olayın her ne kadar davalı işveren tarafından yetkili makamlara bildirilmemiş olsa da iş kazası sayılması gerektiği ve aksi yöndeki kurum işleminin iptali gerektiği kanaatine varılarak davanın kabulüne, davacının davalı işveren... Tekstil Sanayi ve Ticaret A.Ş. nezdinde çalışırken 15.08.2013 tarihinde geçirdiği kazanın 5510 sayılı Kanun'un 13/1 a-b bendi uyarınca iş kazası olduğunun tespiti ile aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmiştir.

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

IV. İSTİNAF

A. İstinaf Yoluna Başvuranlar

İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur.

B. İstinaf Sebepleri

Davalı Kurum vekili, emniyet ve savcılıkta iş kazasıyla ilgili herhangi bir kayda rastlanılmadığından komisyon iş kazası bildirimi de bulunmaması nedeniyle davacının isteminin ret edildiğini, aksine belge bulunmadığını, davanın sadece tanık beyanları ile ispatının mümkün olmadığını beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

Davalı işveren vekili, davacının iş kazası geçirdiğini iddia ettiği tarihten 1 yıl sonra Kuruma başvurduğunu, savcılık ve emniyet ifadeleri ile denetmen raporunda iş kazasına dayanak belge bulunmadığını, Kurum işleminin yerinde olduğunu, tanıkların dava konusu olayla ilgili bizzat görgüsünün bulunmadığını, davanın ispatı yönünde somut delil olmadığını beyanla ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilmesini istemiştir.

C. Gerekçe ve Sonuç

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında; dosya kapsamındaki kayıtlardan; davalı şirket adına kayıtlı işyerinde alt üretim elyaf bölümünde çalışan davacının, 15.08.2013 tarihinde akşamüstü saatlerinde yalnız çalıştığı sırada yukarıdan gözüne hammadde sıvısı gelmesi nedeniyle yaralandığı, davacının Kuruma başvurusunun, iş kazası komisyonunun 23.06.2015 tarihli kararı ile, iş kazası bildiriminin süresi içinde yapılmaması, ceza soruşturması evrakı bulunmaması, iş kazasına ilişkin hastane kaydı olmaması nedeniyle ret ettiği, davacının Uşak Devlet Hastanesi Acil Servis bölümüne 16.08.2013 tarihinde saat 01:28:52 de müracaat ettiği, konjonktivit teşhisi verildiği, davacının Afyon Kocatepe Üniversitesi Ahmet Necdet Sezer Araştırma ve Uygulama Hastanesi'ndeki 26.08.2013 ila 10.04.2014 tarihleri arasındaki göz ve kornea polikliniklerindeki tedavi evraklarının dosya içerisine alındığı, davacının, Uşak Devlet Hastanesi Acil Poliklinik kaydı ve yargılama aşamasında dinlenen tanık beyanlarında davacının işyerinden hastaneye götürüldüğüne ilişkin beyanlar dikkate alınarak, ayrıca, kamu düzenine ilişkin konularda da kararın esasına etkili bir aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, başvurunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ

A. Temyiz Yoluna Başvuranlar

Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalılar vekilleri temyiz isteminde bulunmuştur.

B.Temyiz Sebepleri

Davalılar vekilleri, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 15.08.2013 tarihinde geçirdiği olayın iş kazası olduğunun tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

Davalılar vekilleri, istinaf dilekçesi ile birebir aynı sebeplerle eksik incelemeye dayalı kararın bozulmasını istemiştir.

C. Gerekçe

1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme

Uyuşmazlık, davacının 15.08.2013 tarihinde geçirdiği olayın iş kazası olduğunun tespitine ilişkindir.

2. İlgili Hukuk

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri, 5510 sayılı Kanun'un 13 üncü maddeleridir.

3. Değerlendirme

1.Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

2.Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, dosyada yer alan tüm bilgi ve belgelerin incelenmesinde davalılar vekillerinin temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

VI. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA,

Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edenlerden davalı ... Teks. San. ve Tic. A.Ş.'ye yükletilmesine,

Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,

27.02.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

...
Yargıtay — Esas No: 2018/447, Karar No: 2018/2584, Tarih: 27.02.2018

**2. Hukuk Dairesi         2018/447 E.  ,  2018/2584 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 2016/5458 esas-2017/13084 karar sayılı iade kararıyla "... 7. Aile Mahkemesinin 2011/1199 esas sayılı dosyası, ... 2. Çocuk Mahkemesinin 2011/27 Değişik İş sayılı koruma kararı dosyasının aslı veya onaylı örneği getirtilerek, ayrıca ortak çocuk ...'in güncel nüfus kaydı celbedilip dosya arasına eklenerek birlikte gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine iadesine" karar verilmiş, iade kararı üzerine belirtilen mahkeme dosyaları celbedilmiş, ancak ortak çocuk ...'in güncel nüfus kaydı iade kararına rağmen celbedilmemiştir. O halde ortak çocuk ...'in güncel nüfus kaydının celbi için dosyanın ikinci kez mahalli mahkemesine İADESİNE, oybirliğiyle karar verildi. 27.02.2018(Salı)
Yargıtay — Esas No: 2015/6205, Karar No: 2016/3046, Tarih: 16.03.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/6205 E.  ,  2016/3046 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK'nın 157/1, 62/1, 52/2, 53 maddeleri gereğince 1 yıl 3 ay hapis ve 320 TL adli para cezası

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, otostop yapan katılanı kiraladığı araca aldığı ve kendisini ... vatandaşı ... olarak tanıttığı, köyde cami yaptıracağından bahsederek katılanı evine kadar bıraktığı, katılanın sanığı evine davet ederek ikramda bulunduğu, bu sırada sanığın hileli davranışlarına devam ederek kaymakam ile tanıştığından, cami yapımı için kaymakamın kendisinden yardım istediğinden bahsettiği, ardından katılanın evinden ayrıldığı, iki gün sonra yeniden katılanın evine giden sanığın artık Hristiyan olmadığını Müslümanlığa döndüğünü ve adının da ... olduğunu, yaptıracağı caminin taşları için kaymakama 110.000 TL para vereceğini söylediği, akabinde katılana çocukların durumunu sorup katılanın üniversitede okuyan oğluna burs olarak aylık 200 Euro para göndereceğini, oğlunun bankada hesap açtırıp bu numarayı kendisine bildirmesini istediği, ayrıca kendisinin İsviçre'de 1500 işçi çalıştırdığını, katılanın ...adlı diğer oğlunu ...'ye götürüp aylık 2000 Euro ücretle çalıştırabileceğini bunun için yeşil pasaporta ihtiyaç olduğunu, pasaport çıkarttırabileceğini, ancak 3.500 TL para gerektiğini söylediği, katılanın o kadar parası olmadığını söylemesi üzerine sanığın 2.000 TL’sini kendisinin karşılayacağını, 1.500 TL vermesinin yeterli olduğunu söylediği, teklifi kabul eden katılanın oğulları ile birlikte sanığın kiralık aracıyla ilçe merkezine pasaport işlemleri için gittikleri, çocukları pasaport için gerekli belgeleri almak için hükümet konağı önünde araçtan indiren sanığın katılanla birlikte bir lokantaya gittikleri, sanığın burada katılandan pasaport için 1.500 TL istediği, katılanın yanında 700 TL olduğunu söylemesi üzerine sanığın 600 TL’yi işlemleri başlatmak için vermesini kalanını evde verebileceğini söylediği, sanığın pasaport işlemleri bahanesiyle aldığı parayı banka aracılığıyla göndermesi gerektiğini söyleyerek bilinçli olarak öğle tatilinde katılanı bankaya götürdüğü, bankanın kapalı olmasını bahane ederek namaz kılmak istediğini söyleyip katılanla birlikte camiye gittikleri, katılana namaz kılmayı iyi bilmediğini, önünde durursa kendisine bakarak namaz kılabileceğini söyleyip katılanın arkasında bir yere geçtiği, katılanın namaz kılmasını fırsat bilerek camiden çıktığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak ;

5237 sayılı TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması nedeniyle bu hususlar,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanmasına ilişkin (c) bendinin hükümden çıkartılarak yerine "TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına" cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.03.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2022/16531, Karar No: 2023/1466, Tarih: 20.02.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/16531 E.  ,  2023/1466 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.06.2020 Tarihli ve 2019/155 Esas, 2020/526 Karar Sayılı Kararı

Kısıtlı ..., 4721 sayılı Türk Medenî Kanunu’nun (4721 sayılı Kanun) 408 inci maddesi gereğince kısıtlanmış, kendisine ...'in vasi olarak atanmasına karar verilmiştir.

Vasi, 11.08.2022 tarihli dilekçesi ile vasilik görevinin uzatılmasını talep etmiştir.

Mahkemece, 11.08.2022 tarihli ek karar ile kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine, kısıtlının yeni yerleşim yerinin Karaman Ahmet Mete Huzurevi adresinde bulunduğu gerekçesiyle mahkemenin yetkisizliğine karar verilmiştir.

B. Karaman Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.10.2022 Tarihli ve 2022/2346 Esas, 2022/2306 Karar Sayılı Kararı

Talep olmaksızın resen yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesinin mümkün olmadığı gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, 4721 sayılı Kanun’un 408 inci maddesi uyarınca atanan vasinin görev süresinin uzatılması istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukuki dayanağı, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun (6100 sayılı Kanun) 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2.4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yeri” başlıklı 19 uncu maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Yerleşim yeri bir kimsenin sürekli kalma niyetiyle oturduğu yerdir.”

3. 4721 sayılı Kanun’un “Vesayet işlerinde yetki” başlıklı 411 inci maddesi şöyledir:

“Vesayet işlerinde yetki küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

4. 4721 sayılı Kanun’un “Yerleşim yerinin değişmesi” başlıklı 412 nci maddesi şöyledir:

“Vesayet makamının izni olmadıkça vesayet altındaki kişi yerleşim yerini değiştiremez.

Yerleşim yerinin değişmesi hâlinde yetki, yeni vesayet dairelerine geçer. Bu takdirde kısıtlama yeni yerleşim yerinde ilân olunur.”

C. Değerlendirme

Kısıtlının, Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 11.06.2020 Tarihli ve 2019/155 Esas, 2020/526 Karar Sayılı Kararı ile vesayet altına alındığı, kısıtlı ya da vasisinin yerleşim yeri değişikliğine izin talebi olmadan Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesince kısıtlının yerleşim yeri değişikliğine izin verilmesine ve dosyanın Karaman Nöbetçi Sulh Hukuk Mahkemesine gönderilmesine karar verildiği anlaşılmakla kısıtlının talebi ile ilgili karar vermekte Tarsus 1.Sulh Hukuk Mahkemesi yetkilidir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince, Tarsus 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 20.02.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.