muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2015/18597, Karar No: 2016/13036, Tarih: 27.10.2016

**10. Hukuk Dairesi         2015/18597 E.  ,  2016/13036 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava, ... Rant sigortasına giriş tarihinin ...e sigorta başlangıç tarihi olduğunun ve 1.7.2014 tarihinden itibaren yaşlılık aylığına hak kazandığının tespiti istemine ilişkindir.

Mahkemece, yapılan yargılama neticesinde ilamında belirtildiği şekilde davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hâkimi ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kâğıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı asil, karar tarihinden sonra 10.10.2016 tarihli dilekçesi davasından feragat ettiği anlaşılmaktadır.

Çekişmeli yargıda kural olarak, “tasarruf ilkesi” geçerlidir ve taraflar dava konusu üzerinde serbestçe tasarrufta bulunabilirler. Bu suretle davaya son verilebilmesinin bir yöntemi davadan feragattir ve anılan kurum 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 307 ila 312'nci maddelerinde (mülga 1086 sayılı Hukuk Usûlü Muhakemeleri Kanunu'nun 91 ila 94'üncü maddelerinde) düzenlenmiştir.

Hükmün kesinleşmesinden önceki herhangi bir aşamada davadan feragat edilebilir. Temyiz edilen ve fakat henüz temyiz Dairesince görüşülmeyen bir karar, usûl hukuku çerçevesinde kesinleşmiş olmadığından, bu aşamada davadan feragat mümkündür.

Hâkim, gördüğü davada tahkikatı bitirip hüküm kurduktan sonra davadan elini çekmiş olur ve kural olarak dava sonunda verilen karar temyiz edilip bozulmadan ve bu suretle yargılamaya yeniden başlanmadan davanın esası ile ilgili hiç bir karar veremez.

Feragat, davayı kesin olarak sonuçlandıran bir hukuki neden olduğundan, hakim karar verdikten sonra dahi belgelendirilen feragat üzerine davanın bu nedenle reddine karar verebilir ise de, Yargıtay uygulamalarında (örneğin ...

Kurulu'nun 21.10.1981 gün 1981/2-551, 1981/683 ve 02.6.1982 günlü 1982/376-547sayılı kararları ile 11.04.1940 gün ve 1939/15-1940/70 sayılı tevhidi içtihat kararının gerekçesinden esinlenen uygulama) hüküm temyiz edildikten sonra vaki feragat üzerine mahkemece kendiliğinden bir karar verilmeyerek Yargıtay'ın bu konuda (feragat konusunda) mahkemece bir karar verilmek üzere hükmün bozulmasına dair verilecek kararından sonra ancak dosyayı ele alabilir ve feragate dayanarak davayı reddedebilir.

Bu itibarla; somut olayda davadan vazgeçildiği (feragat edildiği) bildirdiğinden, hükümden sonra ortaya çıkan ve temyiz incelenmesine usulen engel oluşturan bu hukuki olgu çerçevesinde, davacının 6552 sayılı Yasadan yararlanmak amacıyla davadan feregat edip etmediği saptanarak yeniden inceleme yapılmak üzere mahkeme hükmünün bozulmasına karar verilmesi gerekmektedir.

O hâlde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ : Temyiz edilen hükmün sair hususlar incelenmeksizin yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 27.10.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30838, Karar No: 2018/6628, Tarih: 05.06.2018

**13. Hukuk Dairesi         2015/30838 E.  ,  2018/6628 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davacı ile davalılar avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

1-Davacı, ... 10. Asliye Hukuk Mahkemesinden verilen 2010/440 E. 2011/450 K. sayılı ilamın ... 8. İcra Müdürlüğü'nün 2012/286 sayılı dosyasında takibe konulması sonucu ödenen 31.051,90 TL'nin davalılara sorumlulukları oranında tazmini gerektiğini ve buna göre 10.114,40 TL’nin davalı ...’tan; 1.870,11 TL’nin ise diğer davalı ...’ten tahsiline karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kısmen kabulü ile 4.500,00 TL’nin davalı ...’tan, 889,10 TL’nin ise davalı ...’ten tahsiline fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiş; hüküm, davacı ve davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

14.7.2004 günlü ve 5219 sayılı yasa ile HUMK.nun 427/2 maddesindeki temyiz ile ilgili parasal sınır 1.000.000.000 TL, 5236 sayılı yasanın 19. maddesi uyarınca 1.1.2016 tarihinden itibaren 2.080,00 TL.ye çıkarılmıştır. Anılan yasada derdest davalar yönünden ne şekilde uygulanacağı yönünde açık bir uygulama hükmü bulunmamakta ise de Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 23.2.2005 gün ve esas 2005/13-32, karar 2005/85 sayılı kararı uyarınca yerel mahkemelerce kurulan hükümlerin temyizinin ve temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay daireleri ya da Hukuk Genel Kurulunca verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilmesi durumunda temyiz ya da karar düzeltme istemi hangi karara yönelik ise, o karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmünün esas alınacağı belirtilmiştir. Mahkemece kabul edilen ve davalı ... tarafından temyiz edilen 889,10 TL karar tarihi itibariyle 2.080,00 TL'yi geçmediğinden HUMK.nun 5219 sayılı yasa ile değiştirilen 427.maddesinin 2.fıkrası gereğince davalı ...’in temyiz hakkı bulunmamaktadır. O nedenle miktar itibariyle kesin olan karara ilişkin temyiz dilekçesinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı, temyize cevap dilekçesiyle hükmü katılma yoluyla temyiz etmiştir. Davalının temyiz dilekçesi 24.08.2015'te davacıya tebliğ edilmiş olup, davacının HUMK'nun 433/2. maddesi uyarınca 10 günlük süre geçtikten sonra 07.09.2015 tarihinde verdiği dilekçesi süresinde olmadığından davacının temyiz talebinin reddi gerekir.

3-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'ın yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

3-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı ...'ın yerinde olmayan bütün temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA,

SONUÇ: Yukarıda 1 ve 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı ... ile davacının temyiz dilekçelerinin ayrı ayrı REDDİNE, 3. bentte açıklanan nedenle davalı ...'ın temyiz itirazlarının reddi ile hükmün ONANMASINA, aşağıda dökümü yazılı 214,40 TL. kalan harcın davalı ... Tekindaldan alınmasına, HUMK’nun 440/III-1 maddesi uyarınca karar düzeltme yolu kapalı olmak üzere, 05/06/2018 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/2380, Karar No: 2017/8362, Tarih: 29.03.2017

**15. Ceza Dairesi         2017/2380 E.  ,  2017/8362 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Dolandırıcılık

HÜKÜM : TCK.nun 157/1, 31/3, 52/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Dolandırıcılık suçundan suça sürüklenen çocuğun mahkumiyetine ilişkin hüküm, suça sürüklenen çocuk ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı sanıkla birlikte katılanın ikametine geldikleri, içeri girdikten sonra “Ben hocanın kızıyım, üzerinizde büyü var. Oğlun şehit olacak. Fakat ben oğlunu üç güne kadar eve getireceğim. Sen felç olacaksın" gibi sözler söyleyip büyüyü bozmak için girişimde bulunmak suretiyle katılanı dolandırdıkları iddia olunan olayda; Dosya kapsamına göre suça sürüklenen çocuğun eyleminin TCK'nın 158/1-a maddesinde düzenlenen “Dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle” nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delilleri takdir ve tartışmanın üst dereceli Çocuk Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu ve görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı yasanın 8. maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince hükümlerin BOZULMASINA, aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı bakımından kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 29.03.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/5173, Karar No: 2017/12391, Tarih: 08.11.2017

**13. Ceza Dairesi         2016/5173 E.  ,  2017/12391 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, resmi belgede sahtecilik, suç uydurma

HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

1-Sanık hakkında suç uydurma suçundan kurulan hükme yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Suçtan doğrudan doğruya zarar görmeyen müştekinin, mahkemece Yasaya aykırı gerekçeyle kamu davasına müdahil olarak kabulünün, yasa yoluna başvurma hak ve yetkisini kazandırmadığı, dolayısıyla temyize hakkı bulunmayan müdahil vekilinin temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık ve resmi belgede sahtecilik suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz talebinin incelemesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre müdahil vekilinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, 08.11.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/13543, Karar No: 2019/21440, Tarih: 25.11.2019

**3. Ceza Dairesi         2019/13543 E.  ,  2019/21440 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Katılan sanık ...'ın 10.04.2014 havale tarihli dilekçesi içeriğinden, sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat kararını katılan sıfatıyla temyiz ettiği anlaşılarak yapılan temyiz incelemesinde;

Oluşa ve dosya kapsamına göre; sanık ...'ın katılan ... tarafından darp ediliği esnada ...'ın kolunu ısırarak yaraladığı olayda, sanık...'ın eyleminin meşru savunma kapsamından kaldığından bahisle beraatine hükmedilmesi sırasında hüküm fıkrasının B. Bendinin son kısmında ısırılanın katılan ... yerine sanık ... olduğunun yazılması mahallinde düzeltilir yazım hatası olarak görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye göre katılanın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.11.2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/1280, Karar No: 2014/23503, Tarih: 11.11.2014

**21. Hukuk Dairesi         2014/1280 E.  ,  2014/23503 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Trabzon 2. İş Mahkemesi

TARİHİ : 24/12/2013

NUMARASI : 2013/198-2013/242

Davacı, 01/07/1998 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur sigortalısı olduğunun tespitine aksi yöndeki kurum işleminin iptaline karar verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin reddine karar vermiştir.

Hükmün davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

K A R A R

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal gerektirici nedenlere göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2- Dava, davacının 01/07/1998 tarihinde başlayan ancak durdurulan 2926 sayılı Yasa kapsamındaki isteğe bağlı sigortalılığının ihyası ve prim borçlarının 6111 sayılı Yasa kapsamında yapılnadırılmasını istemiştir.

Dosyadaki kayıt ve belgelerden, davacının 01/06/1999 tarihi itibariyle isteğe bağlı Tarım Bağ-Kur sigortalısı olarak tescil edildiği, 2926 sayılı Yasa'nın 60. maddesi gereğince isteğe bağlı sigortalı olabilmek için eşlerden birinin Tarım Bağ-Kur sigortalısı olması, isteğe bağlı olacak kişinin de bunun yanında ücretsiz çalışması gerektiği ve davacının eşinin tarımsal faaliyeti bulunmadığı gerekçesiyle davacının sigortalılığının 05/06/2000 tarihi itibariyle durdrurulduğu, 1479 sayılı Yasa'nın 79. maddesine göre isteğe bağlı sigortalı olabileceğinin davacıya 07/12/2000 tarihinde bildirildiği, davacının 18/07/2000, 21/08/2000,20/09/2000, 27/10/2000 ve 21/11/2000 tarihlerinde prim ödemesi yaptığı anlaşılmıştır.

Somut olayda, davalı Kurumca davacının 01/06/1999-05/06/2000 tarihleri arasında isteğe bağlı sigortalı olarak kabul edildiği hususunda uyuşmazlık bulunmamaktadır. Her ne kadar 2926 sayılı Yasa uyarınca isteğe bağlı sigortalılığın şartları bulunmamakta ise de, davacının 18/07/2000, 21/08/2000,20/09/2000, 27/10/2000 ve 21/11/2000 tarihlerinde prim ödemesi bulunduğundan ve çoğun içinde azda vardır kuralı gereğince davacının ödediği primlerin 05/06/2000 tarihinden itibaren karşıladığı süre boyunca 1479 sayılı Yasa gereğince isteğe bağlı sigortalılık kapsamında değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.

O halde, davacının bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ:Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 11/11/2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2011/3477, Karar No: 2012/1781, Tarih: 09.02.2012

**7. Ceza Dairesi         2011/3477 E.  ,  2012/1781 K.**

**"İçtihat Metni"**

2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu'na aykırı davranmak suçundan sanıklar ..., ..., ... ve ...'ın, 2499 sayılı Kanun'un 47/A-2, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62/1.maddeleri uyarınca 1'er yıl 8'er ay hapis ve 65.573,12'şer Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmalarına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5.maddesi gereğince tüm sanıklar hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair İstanbul 10.Asliye Ceza Mahkemesinin 06.04.2010 tarihli ve 2006/355 esas, 2010/391 sayılı kararına karşı katılan Sermaye Piyasası Kurulu vekilinin itirazının reddine ilişkin İSTANBUL 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 30.06.2010 tarihli ve 2010/801 değişik iş sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığından verilen 21.01.2011 gün ve 5388 sayılı kanun yararına bozma istemini içeren dava dosyası Cumhuriyet Başsavcılığının 07.03.2011 gün ve KYB. 2011-63028 sayılı ihbarnamesi ile daireye verilmekle okundu.

Mezkür ihbarnamede;

Dosya kapsamına göre, sanıkların birlikte hareket ederek ... Menkul Kıymetler Borsasında işlem gören ... İnşaat ve Tesisat Malzemeleri Satış ve Pazarlama A.Ş. hisse senetleri üzerinde manipülatif faaliyetlerde bulunmak suretiyle toplam 104.917,00 Türk Lirası maddi menfaat elde ettiği olayda, menfaatin manipülatif faaliyetler sonucu borsada işlem yapan diğer yatırımcılar zararına gerçekleştiği mağduru tespit edilemeyen kamu zararının doğduğu, buna bağlı olarak borsa müessesesinin yaralandığı, 2499 sayılı Sermaye Piyasası Kanunu ile korunması gereken değerlerin korunamadığı, 5271 sayılı Kanun'un 231/6.maddesi yer alan objektif unsurun gerçekleşmediği gözetilerek itirazın kabulü yerine reddine karar verilmesinde isabet görülmemiş ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 309.maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozmaya atfen ihbar olunmuş bulunmakla Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Sanığa atılı suçun işlenmesi sonucunda oluşmuş somut bir zarar bulunmadığı cihetle, mahkemenin kararı yerinde görüldüğünden, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 09.02.2012 günü oyçokluğuyla karar verildi.

(Muhalif)

KARŞI OY

Sanıkların atılı suçu işlemiş olmaları sebebiyle kimliklerinin tesbit edilemediği ifade edilen mağdurlar aleyhine 107.917,00 TL somut zarar oluştuğu,

Sanıkların bu parayı suçtan doğrudan zarar gören ve davaya katılmasına karar verilen S.P.K.na iade, depo etmek gibi bir teşebbüste bulunmadıkları ve kâr olarak malvarlıklarında kaldığı,

H.A.G.B. kurumunu düzenleyen ve burada tekrarına lüzum görülmeyen CMK 231/6.maddesindeki şartlardan zararın iadesi koşulu gerçekleşmediğinden, yasanın konuluş amacı ve ruhuna uygun düşmeyen uygulama nedeniyle, Kanun Yararına Bozma isteğinin kabulü gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluk görüşüne katılmıyorum.
Yargıtay — Esas No: 2015/4905, Karar No: 2015/7237, Tarih: 12.10.2015

**17. Ceza Dairesi         2015/4905 E.  ,  2015/7237 K.**

* HIRSIZLIK

* TEKERRÜRE ESAS BİR İLAM OLMASINA RAĞMEN BU İLAMIN KARAR VERİLİRKEN GÖZETİLMEMESİ

* MALIN DEĞERİNİN AZ OLMASI

* DEĞER AZLIĞI NEDENİYLE CEZA VERMEKTEN VAZGEÇME

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 58

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 61

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 53

* TÜRK CEZA KANUNU (TCK) (5237) Madde 145

**"İçtihat Metni"**

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın adli sicil kaydında yer alan Adana 12. Asliye Ceza Mahkemesinin 2008/748 Esas 2010/47 Karar sayılı erteli 10 ay hapis cezası ile mahkumiyete ilişkin 01.03.2010 tarihinde kesinleşen ilamın TCK'nın 58. maddesi uyarınca tekerrüre esas bulunduğunun gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşıldığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1) 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Y.C.G.K.'nın 15.12.2009 günlü, 6/242-291 esas ve karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir.145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır.

TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için  malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hakim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; hırsızlık için marketten 49,80 TL değerinde deodorant çalmaya teşebbüs eden sanık hakkında, suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabule göre de;

2) Kasten işlemiş olduğu suç için hapis cezasıyla mahkûmiyetin yasal sonucu olarak sanığın, 5237 sayılı TCK’nın 53/1.maddesinin (a), (b), (c), (d), (e) bentlerinde yazılı haklardan, aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkûm olduğu hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık T.. P..'nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.10.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/13774, Karar No: 2007/13752, Tarih: 09.11.2007

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2007/13774 E.  ,  2007/13752 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı temsilcisi tarafından, davalı aleyhine 30.11.2005 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırma istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 19.9.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

Nizalı taşınmazın ... ilçesi ... Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, nizalı yere yakın mesafede ... mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.1.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

Nizalı taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “... yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında ... evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet

verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu ... Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin ... nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek ... yapı olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.