muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/1706, Karar No: 2012/5122, Tarih: 28.03.2012

**4. Hukuk Dairesi         2011/1706 E.  ,  2012/5122 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı ... ve diğerleri vekili Avukat ... tarafından, davalı ... ve diğeri aleyhine 20/09/2006 gününde verilen dilekçe ile tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 30/11/2010 günlü kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacılar ve davalılar vekilleri taraflarından süresi içinde istenilmekle temyiz dilekçelerinin kabulüne karar verildikten sonra tetkik hakimi tarafından hazırlanan rapor ile dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı kanıtlarla yasaya uygun gerektirici nedenlere, özellikle delillerin değerlendirilmesinde bir isabetsizlik görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları reddedilmelidir.

2-Davacıların diğer temyiz itirazına gelince; dava, trafik kazasında aklen ve bedenen felç kalacak derecede yaralanan davacı ...'un manevi tazminat, ...''in eşi olan ...'nin manevi ve destek tazminatı, ...'in çocukları olan diğer davacıların ise maddi ve manevi tazminat talebinden ibarettir. Mahkemece, davanın kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm, taraflarca temyiz edilmiştir.

a-Davalı ...'in idaresindeki araç ile çarptığı bisikletli sürücü davacı ... aklen ve bedenen malul kalacak derecede yaralanmıştır. Şu halde dava edilen zararın haksız fiilin vuku bulduğu tarihte meydana geldiği kabul edilmeli; dava edilen tazminata kaza tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmelidir. Bu nedenle hüküm altına alınan manevi tazminat ve tedavi masraflarına kaza tarihinden itibaren faiz işletilmesi yerine dava açıldıktan sonra (09.12.2008) ölen davacı ...'un ölüm tarihinden itibaren faiz işletilmesine karar verilmesi doğru bulunmamıştır. Karar bu nedenle bozulmalıdır.

b-Trafik kazasında felç kalacak derecede yaralanan davacı ... dava açıldıktan sonra 09.12.2008 tarihinde vefat etmiştir. Ölen tarafından açılan manevi tazminat davasının mirasçılarınca muris adına takip edilmesi mümkündür. Mahkemece mirasçılarının ölen adına davayı takip edip etmeyecekleri tespit edilmeli, dava hakkında bu tespit sonucuna göre karar verilmelidir. Bu nedenle ölümle birlikte davanın konusuz kaldığından bahisle karar verilmesine yer olmadığına karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

c-Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi’nin 3/2. maddesi gereğince müteselsilen sorumlu olanlar aleyhine açılan davalarda; reddedilen miktar üzerinden davalılar yararına tek avukatlık ücreti takdir edilir. Dava konusu olayda davalılar araç sürücüsü ve araç malikidir. Durum böyle iken her iki davalı yararına tek vekalet ücreti takdiri yerine her bir davalı yararına ayrı ayrı vekalet ücreti takdir edilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince;

3-Davalıların diğer temyiz itirazına gelince;

Davacı ..., diğer davacı eşi ...'un yatalak hale gelmesi nedeni ile yaşayan eşinin desteğinden yoksun kaldığı iddiası ile destek tazminatı talep etmiştir. Mahkemece kaza tarihinden ...'un ölüm tarihinde kadar, davacının destekten yoksun kaldığı kabul edilmiş ve davacı ... yararına destek tazminatına hükmedilmiştir.

Destek tazminatı, Borçlar Kanunu'un m.45/2. m. göre; “Ölüm neticesi olarak diğer kimseler müteveffanın yardımından mahrum kaldıkları takdirde, onların bu zararını da tazmin etmek lazım gelir.” hükmünün gereğidir. Bu na göre sağ kişinin desteğinden yoksun kaldığı iddiası dinlenilemez. Şu halde mahkemece, destek tazminatı davasının reddine karar verilmesi gerekir iken kabulüne karar verilmesi doğru olmamıştır. Karar bu nedenle de bozulmalıdır.

SONUÇ: Temyiz edilen kararın yukarıda (2 a,b ve c) nolu bentlerde gösterilen nedenlerle davacılar yararına; 3 nolu bentte gösterilen nedenlerle davalılar yararına BOZULMASINA, tarafların diğer temyiz itirazlarının 1 nolu bentte gösterilen nedenlerle reddine ve temyiz eden taraflardan peşin alınan harçların istekleri halinde geri verilmesine 28/03/2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2014/21689, Karar No: 2015/18068, Tarih: 16.11.2015

**3. Hukuk Dairesi         2014/21689 E.  ,  2015/18068 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ : SİVAS 2. AİLE MAHKEMESİ

TARİHİ : 19/11/2013

NUMARASI : 2012/73-2013/454

Taraflar arasındaki ziynet ve çeyiz eşyalarının iadesi davasının mahkemece yapılan yargılaması sonucunda, davanın kısmen kabulüne yönelik olarak verilen hükmün, süresi içinde davalı M.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine; temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosya içerisindeki kağıtlar okunup gereği düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı vekili dava dilekçesinde; davacı ile davalı Murat’ın 07/06/2010 tarihinde evlendiklerini, tarafları evlenirken çeyiz listesi tanzim edildiğini, çeyiz listesinde yer alan eşyaların davalılara teslim edildiğini, davalı Murat’ın eve sarhoş geldiği bir gece davacıyı döverek evden kovduğunu, davacının eşya almadan bebeği ile birlikte evden ayrıldığını, taraflar arasındaki boşanma davasının derdest olduğu, çeyiz listesinde bulunan eşyaların tamamının aynen iadesine; aynen iadesinin mümkün olmadığı takdirde nakden tazminine karar verilmesini istemiştir.

Davalılar vekili cevap dilekçesinde; ziynet eşyalarının evden ayrılan davacıda olduğunu, çeyiz listesinin düğün sırasında aceleyle imzalatılmış geçerliliği olmayan bir liste olduğunu, ziynet eşyaları dışındaki eşyaların davalıda olduğunu, davalının bu eşyaları iade etmeye hazır olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini istemiştir.

Mahkemece, dinlenen tanık beyanlarına ve çeyiz listesine göre; davacının davalının şiddet içeren davranışları sonucunda evden ayrılmak zorunda kaldığı, bu nedenle ziynet eşyalarını alamadığı, bilirkişi raporunda belirlenen 4 adet 22 ayar bilezik (toplam 80 gr), 1 adet 22 ayar set takımı (ortalama 50 gr), 4 adet 14 ayar yüzüğün (toplam 16 gr) davalı M.. Ç..'tan alınarak davacıya teslimine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde bedeli olan 12.237,20 TL'nin davalı M.. Ç..'tan alınarak davacıya ödenmesine, teslim edilmeyen çeyiz eşyaları olan 1 adet yün yatak, 2 adet yün yastık, 8 takım karyola örtüsü, 4 adet seccade, 2 adet düdüklü tencere, 3 adet teflon tencere, 4 adet fincan takımı, 1 adet robot, 1 takım demlikten ibaret ev eşyalarının davalı M.. Ç..'tan alınarak davacıya teslimine, aynen iade mümkün olmadığı takdirde bedeli olan 482,00 TL çeyiz eşyası bedelinin davalı M.. Ç..'tan alınarak davacıya ödenmesine, davalı H.. Ç.. yönünden açılan davanın pasif dava ehliyeti bulunmadığından davanın onun yönünden husumet yokluğundan reddine karar verilmiş, hüküm davalı M.. Ç.. vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

Ancak, bilirkişi raporunda tespit edilen ve hüküm kısmında bedelinin tahsiline karar verilen ziynet eşyalarının cins, nitelik, miktar (gram ve ayarı) ve değerlerinin, ayrı ayrı gösterilmesi gerekirken ziynet eşyalarının toplam bedeli 12.237,20 TL olarak hüküm altına alınmasının hatalı olduğu, bu şekilde karar verilmesi doğru değilse de, bu yanılgının giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK'nun 438. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.

Temyiz olunan mahkeme kararının birinci maddesindeki; “… 4 adet 22 ayar bilezik (toplam 80 gr), 1 adet 22 ayar set takımı (ortalama 50 gr), 4 adet 14 ayar yüzüğün (toplam 16 gr) …" ifadesinin çıkarılarak, yerine “… bedeli 6.992,00 TL olan 4 adet 22 ayar bileziğin (toplam 80 gr), bedeli 4.370,00 TL olan 1 adet 22 ayar set takımının (ortalama 50 gr), bedeli 875,20 TL olan 4 adet 14 ayar yüzüğün (toplam 16 gr) ... "ifadesinin yazılmak suretiyle hükmün düzeltilmesine, düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 16.11.2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/13521, Karar No: 2013/14172, Tarih: 11.11.2013

**14. Hukuk Dairesi         2013/13521 E.  ,  2013/14172 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Davacı tarafından, davalı aleyhine 14.05.2012 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında kimlik bilgilerinin düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan yargılama sonunda; davanın kabulüne dair verilen 20.06.2012 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin nüfus kaydına uygun olarak düzeltilmesi istemine ilişkindir.

Davalı, davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmü, davalı vekili temyiz etmiştir.

1- Dava konusu 898 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 1/2 paylı maliki ... oğlu ...'in kimlik bilgilerinin "..." soyadı eklenmek suretiyle "...: oğlu" olarak düzeltilmesinde her hangi bir usulsüzlük bulunmadığı anlaşıldığından davalı vekilinin buna yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.

2- Davalı vekilinin hükümle ilgili diğer temyiz itirazlarına gelince; mahkemece dava konusu 898 ada 5 parsel sayılı taşınmazın diğer 1/2 paylı maliki ... karısı ...'nin kimlik bilgilerinde düzeltme yapılmış ise de dosya içerisindeki İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünden gelen cevabi yazıya göre Safade'nin nüfus kaydının olmadığı anlaşılmaktadır.

Tapuda kimlik bilgileri düzeltilmesine ilişkin davalarda amaç tapu kayıtlarını nüfus kaydına uygun hale getirmektir. Dosya içindeki belgelerden ...'nın nüfusa kayıtlı olmadığı anlaşılmaktadır. Nüfus Hizmetlerinin Uygulanmasına İlişkin Yönetmeliğin 72. maddesinde belirtildiği üzere; nüfusta kaydı bulunmayanların ölüme ilişkin resmi veya özel sağlık kurumları veya kamu kurum ve kuruluşlarının kayıtlarına dayanılarak düzenlenmiş herhangi bir ölüm kaydı bulunmadığı takdirde nüfus kütüklerine tescilin yapılması kanunen mümkün değildir. Nüfusa kaydedilmeden ölmüş veya herhangi bir nedenle nüfusta kaydı bulunmayan kişilerin tapu kaydındaki kimlik bilgilerinin düzeltilmesi mümkün değil ise de bu gibi durumlarda tapu malikinin davacıların murisi ile aynı kişi olduğunun ispatlanması halinde "çoğun içerisinde az da vardır" kuralı gereğince bu yönde bir "tespit kararı" verilmelidir.

Somut olayda; davacının murisi "... karısı...'nin" nüfus kaydına ulaşılamadığına göre kimlik bilgilerinin de düzeltilmesi mümkün değildir. Ancak davacı ... kaydında intikal yaptırmak amacıyla bu davayı açtığına göre dava konusu 898 ada 5 parsel sayılı taşınmazın 1/2 paylı maliki "... karısı Safade" ile davacının büyükbabası ...'ın eşi Sefade'nin aynı kişi olduğunun tespitine" şeklinde bir tespit hükmü kurulması gerekirken " : ... annesi" olarak düzeltilmesine karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1). bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2). bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 11.11.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/4348, Karar No: 2020/417, Tarih: 21.01.2020

**8. Hukuk Dairesi         2018/4348 E.  ,  2020/417 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

K A R A R

Davacılar vekili, davacıların murislerinden intikal eden altı parça taşınmazın davalılar tarafından hiçbir hakka dayanmaksızın senelerdir işgal edilip kullanıldığını açıklayarak, elatmanın önlenmesini, fazlaya dair hakları saklı kalmak kaydıyla geriye doğru beş yıllık 10.000,00 TL ecrimisilin faiziyle tahsilini talep etmiş, 19.02.2015 tarihli dilekçe ile elatmanın önlenmesi talebinden vazgeçtiklerini bildirmiştir.

Davalılar vekili, davalılardan ... dava konusu taşınmazlarda hak sahibi olmadığı gibi kullanmadığını, davalı ...'ın ise taşınmazlarda paydaş olmakla birlikte kullanmadığını, parsellerin henüz tapu kaydının oluşmadığını ve hisselerin belirli olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece, davanın kabulü ile 10.000,00 TL'nin keşif tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak 12.12.2014 hakim havale tarihli bilirkişi raporunda hak sahibi görünen davacılara verilmesine, diğer davacılar yönünden davanın reddine, elatmanın önlenmesi yönünden karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Hüküm, süresi içerisinde davacılar vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Somut olayda, dava konusu altı parça taşınmaz yönünden yazılı şekilde davanın bir kısım davacılar yönünden kabulüne bir kısım davacılar yönünden reddine karar verilmiş ise de, Mahkemenin kabul ve redde yönelik değerlendirmeleri dosya kapsamı ile örtüşmediği gibi yapılan araştırma ve incelemenin eksik olduğu, hükmün Yasa'ya aykırı düştüğü anlaşılmaktadır.

Dava konusu edilen 85, 90, 97, 98 ve 99 parsel sayılı taşınmazların her iki davalının da kullanımında olmadığı, dosya içeriğindeki tüm bilgi, belge ve dinlenen taraf tanık beyanları ile sabittir. Mahkemece, bu parsellere dair talebin her iki davalı yönünden ispatlanamadığından reddi gerekirken aleyhe ecrimisile karar verilmesi hatalı olmuştur.

Dava konusu 89 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise davacıların tamamı ve davalılardan Mehtap taşınmazda pay sahibi olduklarını ileri sürmüştür. Mahkemece dava tarihi itibariyle davacıların (kendilerinin veya murislerinden kaynaklı) ve davalı ...'ın (... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/225 Esas ve 2019/399 Karar sayılı tapu iptali ve tescil ilamı gözetilerek) paydaş olup olmadığı netleştirilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Dava konusu 89 parsel sayılı taşınmaz yönünden ise davacıların tamamı ve davalılardan Mehtap taşınmazda pay sahibi olduklarını ileri sürmüştür. Mahkemece dava tarihi itibariyle davacıların (kendilerinin veya murislerinden kaynaklı) ve davalı ...'ın (... 1. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2014/225 Esas ve 2019/399 Karar sayılı tapu iptali ve tescil ilamı gözetilerek) paydaş olup olmadığı netleştirilmeksizin eksik araştırma ve inceleme ile karar verilmesi doğru değildir.

Paylı mülkiyette taşınmazdan yararlanamayan paydaşın, engel olan öteki paydaş veya paydaşlardan payına vaki elatmanın önlenilmesini ve/veya ecrimisil talep etmesi mümkün ise de bunun için ön koşul intifadan mendir. Paydaşlar arası ecrimisil davalarında kural olarak, men edilmedikçe paydaşlar birbirlerinden ecrimisil isteyemezler. İntifadan men koşulunun gerçekleşmesi de, ecrimisil istenen süreden önce davacı paydaşın davaya konu taşınmazdan ya da gelirinden yararlanmak isteğinin davalı paydaşa bildirilmiş olmasına bağlıdır. Ancak, bu kuralın yerleşik yargısal uygulamalarla ortaya çıkmış bir takım istisnaları vardır. Bunlar; davaya konu taşınmazın kamu malı olması, ecrimisil istenen taşınmazın (bağ, bahçe gibi) doğal ürün veren yada (işyeri, konut gibi) kiraya verilerek hukuksal semere elde edilen yerlerden olması, paylı taşınmazı işgal eden paydaşın bu yerin tamamında hak iddiası ve diğerlerinin paydaşlığını inkar etmesi, paydaşlar arasında yapılan kullanım anlaşması sonucu her paydaşın yararlanacağı ortak taşınmaz veya bölümlerinin belirli bulunması, davacı tarafından diğer paydaşlar aleyhine daha önce bu taşınmaza ilişkin, elatmanın önlenmesi, ortaklığın giderilmesi, ecrimisil ve benzeri davalar açılması veya icra takibi yapılmış olması halleridir. Bundan ayrı, taşınmazın getirdiği ürün itibariyle de, kendiliğinden oluşan ürünler; biçilen ot, toplanan fındık, çay yahut muris tarafından kurulan işletmenin yahut, başlı başına gelir getiren işletmelerin işgali halinde intifadan men koşulunun oluşmasına gerek bulunmamaktadır.

Mahkemece, uyuşmazlıkta öncelikle 89 parsel sayılı taşınmazın ilk oluştuğu tarihten itibaren tedavüllü tapu kayıtları, tedavüle esas akit tabloları ve varsa dayanak belgeler getirtilerek dava tarihi itibariyle davacıların ve davalıların paydaşlık durumu ile oranları netleştirilmelidir. Paydaş olduklarının tespiti halinde öncelikle intifadan men olgusu üzerinde gereği gibi durulmalı, devamında ecrimisile hükmedilecek ise hesaplama yapılırken paydaşlık durumuda gözetilip 89 parsel sayılı taşınmaz yönünden davacıların isteği hakkında karar verilmelidir. Bununla birlikte, 6100 sayılı HMK'nin 297/2 maddesi gereği hükmün sonuç kısmında gerekçeye ait herhangi bir söz tekrar edilemeksizin taleplerden her biri hakkında taraflara yüklenen borç ve tanınan hakların sıra numarası altında açık, şüphe ve tereddüt uyandırmayacak şekilde gösterilmesi gerekirken yazılı şekilde "davanın kabulü ile 10.000,00 TL'nin keşif tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davalıdan alınarak 12.12.2014 hakim havale tarihli bilirkişi raporunda hak sahibi görünen davacılara verilmesine, diğer davacılar yönünden davanın reddine" dair karar usul ve yasaya aykırıdır.

Açıklanan yönlerden eksiklik ve hatalar giderilerek oluşacak sonuç dairesinde usul ve Yasa'ya uygun bir karar verilmek üzere hüküm bozulmuştur.

SONUÇ: Yukarıda gösterilen nedenlerle davacılar vekili ve davalılar vekilinin yazılı temyiz itirazları yerinde görüldüğünden kabulü ile hükmün 6100 sayılı HMK'nin Geçici 3. maddesi yollaması ile HUMK’un 428. maddesi uyarınca BOZULMASINA, taraflarca HUMK'un 440/I maddesi gereğince Yargıtay Daire ilamının tebliğinden itibaren ilama karşı 15 gün içinde karar düzeltme isteğinde bulunulabileceğine,

peşin harcın istek halinde temyiz edenlere ayrı ayrı iadesine, 21.01.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/2006, Karar No: 2021/10224, Tarih: 22.12.2021

**9. Ceza Dairesi         2021/2006 E.  ,  2021/10224 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Konut dokunulmazlığının ihlali, beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma

HÜKÜM : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraat, diğer atılı suçlardan mahkumiyet

İlk derece mahkemesince verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü;

Sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;

Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezaların nevi ve miktarları itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisi ile katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz taleplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,

Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;

Mağdurenin savcılık ile duruşma ifadelerinde kendi ikametinde sanığın nitelikli cinsel istismar eylemine maruz kalmasının ardından evinden çıkıp, durumu anlatmak için annesinin yanına giderken kendisini gören sanığın, kolundan tutup içeriye alarak odaya kilitlediği yönündeki beyanının sanık tarafından da doğrulanmasına rağmen iddianamede bu hadiseyle ilgili anlatım ve açılmış dava bulunmaması karşısında, mahkemece belirtilen eylemle ilgili sanık hakkında ayrıca kamu davası açılması sağlanıp, dosyalar birleştirildikten sonra toplanacak delillere göre hüküm kurulması gerekirken yargılamaya devamla yazılı şekilde karar verilmesi,

Kanuna aykırı, katılan mağdure vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 22.12.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/30274, Karar No: 2018/5523, Tarih: 18.04.2018

**17. Ceza Dairesi         2015/30274 E.  ,  2018/5523 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I)Sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde:

Hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı, 5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanun'un 106.maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görüldüğünden ve Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre sanık ... müdafiinin temyiz nedeni yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II) Sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde:

Dosya kapsamı itibarıyla diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Sanığın mala zarar verme suçundan doğan zararı soruşturma aşamasında giderdiğinin anlaşılması karşısında, hükmedilen cezadan, 5237 sayılı TCK’nın 168/1. maddesi gereği indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2)5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, cezanın temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.