muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2019/1661, Karar No: 2020/72, Tarih: 14.01.2020

**15. Hukuk Dairesi         2019/1661 E.  ,  2020/72 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacılar 1... Factoring Finans Hizm. A.Ş. 2-T. Vakıflar Bankası T.A.O. Genel Müdürlüğü, fer'i müdahil Müflis ... İnş. ve Tur. Ltd. Şti. ile davalı ....Bey Konut Yapı Kooperatifi arasındaki davadan dolayı ... 23. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 06.10.2016 gün ve 2014/390 E.-2016/385 K. sayılı hükmü bozan Dairemizin 06.02.2019 gün ve 2018/3599 E.-2019/472 K. sayılı ilamı aleyhinde taraf vekillerince karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçelerinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında tarafların HUMK’nın 440. maddesinde sayılan nedenlerden hiç birisine uymayan karar düzeltme isteklerinin REDDİNE ve HUMK’nın 442. maddesi hükmünce 384,00 TL para cezası ile bakiye 20,80 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacı ... Hizm. A.Ş.'ye, 384,00 TL para cezası ile bakiye 20,80 TL red harcının karar düzeltme isteyen davacı T. Vakıflar Bankası T.A.O. Genel Müdürlüğü'ne, 384,00 TL para cezası ile bakiye 20,80 TL red harcının karar düzeltme isteyen davalıya yükletilmesine, 14.01.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/1960, Karar No: 2019/6204, Tarih: 07.10.2019

**11. Hukuk Dairesi         2018/1960 E.  ,  2019/6204 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasında görülen davada İstanbul Anadolu 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 08/12/2015 gün ve 2014/766 - 2015/1004 sayılı kararı onayan Daire'nin 26/10/2017 gün ve 2016/3860 - 2017/5805 sayılı kararı aleyhinde davalı Star Taşımacılık ve Acentelik Hizm. Ltd. Şti. vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:

Davacı vekili, dava dışı 3. kişi Can Kimya San. ve Tic. A.Ş. ile davalı Star Taşımacılık ve Acent. Hizm. Ltd. Şti. arasında, DRYU245970-6 nolu konteynere yüklü 19.720 kg White Primol 352 cinsi yapıştırıcının İstanbul’dan Mersin’e taşınması için taşıma sözleşmesi aktedildiğini, taşımanın fiilen alt taşıyıcı... tarafından gerçekleştirildiğini, alt taşıyıcıya ait aracın sürücüsünün direksiyon hakimiyetini kaybetmesi nedeni yaptığı kaza sonucu yükün tümden hasara uğradığını, 51.285,59 TL olarak tespit edilen hasar bedelini sigortalıya ödediklerini, Star Taşımacılık ve Acent. Hizm. Ltd. Şti. ile taşımadan kaynaklanan sorumluluğu sigorta güvencesine alan davalı ...ye yaptıkları başvurunun karşılıksız kaldığını ileri sürerek 51.285,59 TL sigorta tazminatının ödeme tarihinden itibaren işleyecek ticari faizi ile birlikte davalılardan müşetereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.

Davalı Star Taşımacılık ve Acent. Hizm. Ltd. Şti. vekili ile davalı ...Ş. vekili, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne 51.285,59 TL hasar bedelinin sigortalıya ödeme tarihi olan 27.01.2014 tarihinden itibaren 3095 sayılı Kanun'un 2/2. maddesi kapsamında işleyecek avans faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline dair verilen kararın davalılar vekilince temyiz edilmesi üzerine karar Dairemizce onanmıştır.

Davalı Star Taşımacılık ve Acentelik Hizmetleri Ltd. Şti. vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davalı Star Taşımacılık ve Acentelik Hizmetleri Ltd. Şti. vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Star Taşımacılık ve Acentelik Hizmetleri Ltd. Şti. vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 17,70 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 389,49 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak Hazine'ye gelir kaydedilmesine, 07/10/2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/3283, Karar No: 2018/1077, Tarih: 19.02.2018

**15. Ceza Dairesi         2017/3283 E.  ,  2018/1077 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma

HÜKÜM : Beraat

Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın 19/10/2011 tarihinde ismi geçen şirkette tır şoförü olarak çalışmaya başladığı, suç tarihinde şirkete ait tıra yüklenen tekstil ürününü Almanya'ya götürüp teslim ettiği, ancak aracı geri getirmeyerek Frankfurt şehrinde terk ettiği, bu şekilde ismi geçen şirketi 2500 euro zarara uğrattığı, amacının şirket görevlisi olarak kendisine sağlanan (Almanya'da 1 yıl vizeli kalma) hakkından yararlanmak olduğu, sanığın bu şekilde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Taraflar arasında bir hizmet anlaşması yapıldığı, bu hizmetin sanık yönünden aracın yükünün bir yere götürülmesi olduğu, bunun karşılığında da sanığa katılan tarafından bir kısım ücret verileceği, sanığın katılanın edimini yerine getirmediği kanaati ile kendi edimini yerine getirmekten vazgeçtiği ve bu hususu bu şartlarda sizinle çalışamam diyerek bildirip işi bıraktığı, tanımlanan hareketlerde hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun unsuru olan başkasına ait olup da muhafaza veya belirli şekilde kullanmak üzere zilyetliği devredilen eşya üzerinde zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunmak olmadığı, taraflar arasındaki iş akdine aykırı davranışlar olduğu ve bu durumda eylemin sözleşmeye aykırılıktan kaynaklanan hukuki anlaşmazlık olduğu gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılama sonunda suç yönünden gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin beraat hükmünün kanuna aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün ONANMASINA, 19/02/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/8850, Karar No: 2014/7999, Tarih: 12.06.2014

**14. Ceza Dairesi         2012/8850 E.  ,  2014/7999 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun basit cinsel istismarı

HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Delilleri takdir ve gerekçesi gösterilmek suretiyle verilen beraat hükmü usul ve kanuna uygun olduğundan katılan mağdure vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 12.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/10193, Karar No: 2020/10477, Tarih: 30.11.2020

**5. Hukuk Dairesi         2020/10193 E.  ,  2020/10477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

İşçilik alacaklarının tahsili istemine ilişkin olarak açılan davada ... 5. İş ile ... 17. İş Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile dosyada son karar bölge adliye mahkemelerinin faaliyete geçmesinden sonra verilmiş ise de iki farklı bölge adliye mahkemesinin yargı çevresinde kalan mahkemelerce karşılıklı olarak yetkisizlik kararı verilmiş olması ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince bölge adliye mahkemeleri hukuk dairelerinin görevinin yargı çevresi içerisinde bulunan adlî yargı ilk derece hukuk mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarını çözmek olduğundan yargı yerinin belirlenmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

-KARAR-

Dava, kıdem tazminatı, fazla mesai, asgari geçim indirimi ile milli gün ve bayram tatili ücreti alacakları istemine ilişkindir.

... 5. İş Mahkemesince, davaya konu çalışmanın ... ili sınırları içinde gerçekleştiği, davacının çalıştığı davalı ... şirketinin merkez ikametgah adresinin (iş yeri adresinin) ... olduğu, ancak ... şubesinin davacının işini yaptığı yer olduğu, bu itibarla mahkememizin yetkisiz olduğu anlaşılmakla davacı tarafa tanınan yetkiye ilişkin seçimlik hakkın ... İş Mahkemesi'nden yana kullanılması nedeniyle dosyanın yetkili ... İş Mahkemesine gönderilmesine karar vermek gerektiği gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

... 17. İş Mahkemesince ise, davacının davalı ... aleyhine dava açtığı, davalı ...'nün adresinin ise "... Mahallesi ... ... Caddesi ... Plaza ... İş Merkezi D: 8/11 .../..." olduğu, davacının çalışmasını ilgili şirketin ... MNG Kargo Şubesinde çalışmış olduğunun görüldüğü, 7036 Sayılı İş Mahkemeleri Kanunu 6/1 maddesine göre yetkili mahkemenin davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesi ile işin veya işlemin yapıldığı yer mahkemesi olduğu, 6/2 maddesine göre ise davalı birden fazla ise bunlardan birinin yerleşim yeri mahkemesi yetkilidir şeklinde düzenlemenin bulunduğu, bu yönü ile kanun koyucu davacı tarafa dava açılacak mahkemenin mülki sınırı konusunda seçimlik yetki tanıdığı gerekçesiyle karşı yetkisizlik kararı verilmiştir.

5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 5. maddesinde, iş uyuşmazlıklarında yer itibarıyla yetkili olarak iş mahkemeleri belirlenmiştir. Buna göre, "İş mahkemelerinde açılacak her dava, açıldığı tarihte dava olunanın Türk Medenî Kanunu gereğince ikametgahı sayılan yer mahkemesinde bakılabileceği gibi, işçinin işini yaptığı işyeri için yetkili mahkemede de bakılabilir. Bunlara aykırı sözleşme muteber sayılmaz." hükmü yer almaktadır.

İş Mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, diğer bir ifadeyle işyerinin bulunduğu yer mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş Mahkemelerinde yetki kuralı, Hukuk Muhakemeleri Kanununun yetki kurallarına uygun olup buna ek olarak işin yapıldığı yer, diğer bir ifadeyle işyerinin bulunduğu yer mahkemelerini de yetkili kılmaktadır.

İş mahkemesine açılan dava, dava tarihinde davalının ikametgâhının bulunduğu veya işçinin işini yaptığı yerdeki iş mahkemesi veya iş davalarına bakmakla görevli asliye hukuk mahkemesinde açılmalıdır.

İş mahkemesinin yetkisini düzenleyen anılan maddede yer alan yetki kuralı kamu düzeni ilişkin olup kesin niteliktedir. Söz konusu hükme göre davacı işçi, davayı işin yapıldığı yer mahkemesinde açabileceği gibi davalının ikametgâhı mahkemesinde de açabilir.

Somut uyuşmazlıkta, davalı ...'nün adresinin "... Mahallesi ... ... Caddesi ... Plaza ... İş Merkezi D:.../... .../..." olduğu, bu adresin de ... İş Mahkemelerinin yargı alanında kaldığı, davacının seçimlik hakkını kullanarak yetkili olan davalının yerleşim yeri yer mahkemesinde dava açtığı, bu nedenle uyuşmazlığın ... 5. İş Mahkemesinde görülüp sonuçlandırılması gerekmektedir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, 6100 sayılı HMK’nın 21 ve 22. maddeleri ve 5235 sayılı Kanunun 36/3. maddesi gereğince ... 5. İş Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE, 30/11/2020 gününde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5490, Karar No: 2009/6635, Tarih: 29.05.2009

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2009/5490 E.  ,  2009/6635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 29.06.2004 gününde verilen dilekçe ile tapu iptali ve yayla olarak sınırlandırılması istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 29.11.2006 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava; çekişmeli taşınmaz evveliyatının yayla olduğu, zilyetlikle kazanılmasının söz konusu edilemeyeceği iddiasıyla tapu iptali ve özel siciline işlenmesi istemine ilişkindir.

... taşınmazın ....Beldesinde bulunduğu, taşınmazda ve çevresinde yapılaşmalar olduğu, etrafında ... adlarıyla bilinen yaylaların bulunduğu, 950-1200 rakımda olduğu, ... yere yakın mesafede Huzur mahallesinde bulunan 1200-1250 rakımlı bir taşınmazın aynı nedenle dava konusu edildiği ve Hukuk Genel Kurulunun 31.01.2001 tarih, 2000/8-1836 Esas 2001/13 Karar sayılı ilamı ile yayla kabul edildiği, yapılan yargılama, toplanan deliller, mahallinde yapılan keşif, keşif sonucu verilen bilirkişi raporları ile sabittir. Taraflar arasında bu hususlarda ihtilaf olmadığı gibi mahkemenin kabulü de bu yöndedir.

... taşınmazın bulunduğu bölge herkezce bilinen maruf ve meşhur “Tekir yaylasıdır” Burası ülkemizin en büyük yaylalarından biri olup davalı taşınmazın bağlı bulunduğu belde ile birlikte az yukarıda sayılan tüm yaylalarla beraber bir bütünü oluşturmaktadır. Bütünün içindeki bir bölümün değişik isimle anılması ona farklı işlem yapılmasını gerektirmez. Bütünün tabi olduğu

uygulama onun içinde geçerlidir. Yayla olan yerin sakinleri tarafından amacının dışında yazlık evler yapılarak yaygın yapılaşma ve yerleşmeye sebebiyet verilmesi, bağlı bulunduğu belde de Belediye teşkilatı kurulması, hizmet binalarının yapılması, imarın geçerek kesinleşmesi, kısa veya uzun süreli özel mülkiyete dönüştürülerek kullanılıyor olması az yukarıdaki hukuki düzenlemeler kapsamında taşınmazın öncesinin kadim yayla olma gerçeğini ortadan kaldırmaz. Hukuk Genel Kurulu Kararı sonucu yayla olduğu kabul edilen yerle çekişmeli taşınmaz arasında farklı işlem yapılmasını gerektiren fazla bir mesafe ve rakım farkı da bulunmamaktadır.

HUMK.nun 238/2.maddesine göre “Maruf ve Meşhur olan hususlar münazaalı sayılmaz.” Davalı taşınmazın bulunduğu Tekir Yaylası sadece bölge halkı tarafından bilinen bir yer değil herkesin bildiği tanıdığı yurt genelinde maruf olan bir yerdir. Öncesi kadim, maruf ve meşhur bir yayla iken sonradan yaygın bir yapılaşma sonucu yerleşme alanı haline getirilen bu yerin Çukurovaya nazaran daha serin olmasından ötürü niteliğinin değiştirilerek yazlık ... olarak kullanılması taşınmazın “yayla” olma özelliğini kaybettirmez.

Mahkemenin dava konusu taşınmazı yayla niteliğinde kabul etmesinde yasaya aykırılık yoktur. Davalının diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;

4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddesinde 20.06.2007 tarih ve 26558 sayılı resmi gazetede yayımlanan 03.06.2007 tarihli 5685 sayılı kanunla değişiklik yapılmış “Belediye ve mücavir alan sınırları içerisinde kalan ve 01.01.2003 tarihinden önce kesinleşen imar plânları içerisinde yerleşim yeri olarak işgal edilerek mera, yaylak ve kışlak olarak kullanımı teknik açıdan mümkün olmayan yerlerin ot bedeli alınmaksızın tahsis amacı değiştirilerek Hazine adına tescilleri yapılır. Ancak, bu nitelikteki taşınmazlardan ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları adına tescil edilmiş olanların tescilleri bedel talep edilmeksizin aynen devam eder. Bunlar hakkında Hazinece dava açılmaz, açılmış davalardan vazgeçilir. Hazinece bu nitelikteki taşınmazlar hakkında ilgili belediye veya kamu kurum ve kuruluşları aleyhine açılan davalar sonucunda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen, kesinleşen ve henüz tapuda işlemleri yapılmamış olan taşınmazlar hakkında da aynı hüküm uygulanır.

Birinci fıkrada nitelikleri belirtilen taşınmazlardan Hazine adına tescil edilmesi gerekirken gerçek ya da özel hukuk tüzel kişileri adına tescil edilmiş taşınmazlara ilişkin Hazinece açılan davalardan, taşınmazların emlak ve rayiç

bedellerinin toplamının yarısı üzerinden hesaplanacak bedelin ilgililerce Hazineye ödenmesi kaydıyla vazgeçilir. Bu hüküm, henüz dava açılmamış taşınmazlar hakkında da uygulanır. Evvelce açılan davalarda Hazine adına tesciline veya mera, yaylak ve kışlak olarak sınırlandırılmasına ve özel siciline yazılmasına karar verilen ve kesinleşen kararlara konu olan bu nitelikteki taşınmazların tapuları da talep etmeleri halinde aynı esaslara göre önceki kayıt maliklerine veya kanuni mirasçılarına devredilir.” hükmü getirilmiştir.

09.03.1988 tarih ve 1987/2-860-232 sayılı Hukuk Genel Kurulu Kararında vurgulandığı üzere kural olarak herhangi bir yasa ve düzenleyici hüküm o yasanın yürürlüğe girdiği andan itibaren hukuksal sonuç meydana getireceğinden 5685 sayılı kanunla 4342 sayılı Mera Kanununun geçici 3.maddede yaptığı değişikliklerin uygulanıp uygulanamayacağının inceleme ve araştırma konusu yapılması gerekir.

Buna göre olayda hükmü aynen yukarıya yazılan 4342 sayılı Mera Kanununun geçici madde 3, birinci ve ikinci fıkra hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı inceleme ve araştırma konusu yapılmalı, başka bir anlatımla yaylak olması nedeniyle diğer koşullar gereçekleşmişse yasa uyarınca Hazine adına tescil edilmesi gereken taşınmaza davalının emlak ve rayiç bedeli toplamının yarısı depo ettirilerek Hazinenin bu bedel karşılığı davadan kanun gereği vazgeçmesi gerekip gerekmediği yönü üzerinde durulmalıdır.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

Kararın açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, peşin yatırılan harcın istek halinde yatırana iadesine, 29.05.2009 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/15516, Karar No: 2018/13868, Tarih: 30.10.2018

**18. Ceza Dairesi         2016/15516 E.  ,  2018/13868 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hakaret

HÜKÜM : Mahkumiyet

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede; başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Tanık olarak dinlenen ....’nin aşamalarda değişmeyen beyanlarında; yoğun trafikte aracı ile seyir halinde olan sanığın arkasından gelen polis aracına yol müsait olmadığı için ilk etapta yol veremediğini ancak yol müsait olunca aracı kenara çektiğini bu esnada katılanların sanığa hitaben “biz polisiz neden yol vermiyorsun lan” demesi üzerine sanığın “yol verdim işte uzatmayın” dediğini, akabinde katılan polis memurlarının sanığa yönelik sinkaflı küfürler ettiklerini belirttikleri; diğer tanıklar ....’in ise birbirleriyle tamamen aynı içerikteki beyanlarında; katılan polislerin sanığın aracının yanına gelerek “polis aracı acil olaya yetişmeliyiz çabuk yol ver” diye bağırması üzerine sanığın “s..m polisini, polis oldunuz da bir b..k mu oldunuz” diyerek bağırdığına yönelik beyanları dikkate alındığında olay esnasında araçta bulunan tanıklar ....’nin beyanları yerine araçta bulunmayan diğer tanıkların beyanlarına hangi gerekçe ile üstünlük tanındığı açıklanmadan yetersiz gerekçeyle hüküm kurulması,

Kabule göre de;

1- Suç tarihinde yoğun trafikte aracı ile seyir halinde olan sanığın, arkasından gelen ve siren çalarak yol önceliği isteyen katılan polis memurlarına ilk etapta trafik müsait olmadığı için yol veremediği ancak sonrasında yol vermek için aracını kenara çektiği sırada katılan polis memurlarının kaba hitap tarzı sözler sarf ettiklerinin anlaşıldığı, sanığın katılan polis memurları tarafından darp edildiğinin adli tıp raporuyla sabit olduğu ve mahkemece katılan polis memurları hakkında kasten yaralama suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği gözetildiğinde; hakaret suçuna ilişkin özel hüküm olan ve daha lehe düzenleme içeren TCK'nın 129/2. maddesi yerine genel tahrik kurumuna dair aynı Kanunun 29. maddesinin tatbiki,

2- Tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında, seçenekli ceza içeren hakaret suçundan, hangi hukuksal gerekçelerle hapis cezasının tercih edildiğinin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde hükmün gerekçesinde gösterilmemesi,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

2- Tekerrüre esas sabıkası bulunmayan sanık hakkında, seçenekli ceza içeren hakaret suçundan, hangi hukuksal gerekçelerle hapis cezasının tercih edildiğinin Yargıtay denetimine olanak verecek şekilde hükmün gerekçesinde gösterilmemesi,

3- TCK'nın 53/1-b maddesinde yer alan hak yoksunluğunun, uygulanmasına ilişkin hükmün, Anayasa Mahkemesinin 08/10/2015 tarih ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararıyla iptal edilmesi nedeniyle uygulanma olanağının ortadan kalkmış olması,

Bozmayı gerektirmiş ve sanık ... müdafiin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yeniden hüküm kurulurken 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 30/10/2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/12155, Karar No: 2013/19941, Tarih: 21.11.2013

**7. Hukuk Dairesi         2013/12155 E.  ,  2013/19941 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :İş Mahkemesi

Dava Türü : Alacak

YARGITAY İLAMI

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtay’ca incelenmesi davalı ... vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü.

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalı Belediyenin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı ...’na güvenlik hizmeti sunan alt işverenlerde güvenlik görevlisi olarak çalıştığını, iş akdinin feshedildiğini belirterek kıdem ve ihbar tazminatı ile bazı işçilik alacaklarının tahsilini talep etmiştir.

Davalı ..., husumet ve zamanaşımı itirazında bulunarak davalı Şirket ise davacının belirli süreli sözleşme ile çalıştığını ve sözleşmenin sona erdiğini ileri sürerek davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, davalı şirketin işçilerle toplantı yaptığı, ihalenin kazanılamaması nedeni ile sözleşmeleri feshettiğini açıkladığı, gerek bu durum gerekse arada yaşanan boşluk dönemi gözetildiğinde sonraki şirket yanında geçen çalışmaların yeni bir sözleşme kapsamında geçtiği bu nedenle iş yeri devri kurallarının uygulanamayacağı davacının kıdem ve ihbar tazminatına hak kazandığı ve davacı tarafından ispatlanmış olması nedeni ile de fazla mesai ve ulusal bayram genel tatil alacağının kabulüne karar verilmiştir

Taraflar arasında davacı işçinin fazla mesai çalışması yapıp yapmadığı uyuşmazlık konusudur.

Fazla mesai yaptığını ispat yükü işçiye, çalışma olgusunun ispatlanması halinde ücretlerinin ödendiğini ispat yükü ise işverene düşmektedir.

Fazla çalışmanın ispatı konusunda işyeri kayıtları, özellikle işyerine giriş çıkışı gösteren belgeler, işyeri yazışmaları delil niteliğindedir. Ancak fazla çalışmanın yazılı belgelerle kanıtlanamaması durumunda tarafların tanık beyanlarıyla sonuca gidilmesi gerekir. Bunun dışında herkesçe bilinen genel bazı vakıalarda bu noktada gözönüne alınabilir. İşçinin fiilen yaptığı işin niteliği ve yoğunluğuna göre fazla çalışma olup olmadığı araştırılmalıdır.