muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2022/15443, Karar No: 2023/3582, Tarih: 10.04.2023

**5. Hukuk Dairesi         2022/15443 E.  ,  2023/3582 K.**

**"İçtihat Metni"**

İNCELENEN KARARIN

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

I. YARGI YERİ BELİRLENMESİNE KONU KARARLAR

A. İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin 17.03.2017 Tarihli ve 2017/133 Esas, 2017/141 Karar Sayılı Kararı

Davaya konu asıl borcun, davalı şirketin iflasından önce doğmuş olduğu ve davanın da iflas kararından sonra açılmış olması nedeni ile, davacının alacağını iflas eden davalı şirketin iflas masasına kaydettirmesi ve bunun sonucuna göre gerektiğinde sıra cetveline itiraz yolu ile istemesi gerektiği, bu nitelikteki davaya bakma görevinin Asliye Ticaret Mahkemesine ait olduğu, iflastan sonra açılacak sıra cetveline itiraz davalarının iflas kararı veren mahkemede görüleceği, bu yetki kuralı kamu düzenine ilişkin olduğu, bu nedenle görevsizlik kararı ile birlikte iflas kararını veren görevli ve yetkili Ankara Ticaret Mahkemesine dosyanın doğrudan gönderilmesinde yasal bir engel bulunmadığı gerekçesiyle görevsizlik ve yetkisizlik kararı verilmiştir.

B. Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesinin 13.07.2021 Tarihli ve 2021/415 Esas, 2021/574 Karar Sayılı Kararı

Dava konusu alacağın iflas alacağı ve masa borcu değil, iflas tarihinden sonra doğan genel nitelikli alacak olduğu, davanın 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu'nun (6102 sayılı Kanun) 5 inci maddesinde yapılan değişikliğin yürürlüğe girdiği tarihten sonra açıldığı, buna göre Asliye Hukuk ve Asliye Ticaret Mahkemeleri arasında görev ilişkisinin bulunduğu, davacının tacir olmadığı, buna göre davanın nispi ticarî dava olmadığı, Asliye Hukuk Mahkemesinin davaya bakmakla görevli olduğu gerekçesiyle görevsizlik kararı verilmiştir.

C. Ankara 26. Asliye Hukuk Mahkemesinin 26.05.2022 Tarihli ve 2022/215 Esas, 2022/164 Karar Sayılı Kararı

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 6 ncı maddesine göre genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yeri mahkemesi olduğu gerekçesiyle yetkisizlik kararı verilmiştir.

II. GEREKÇE

A. Uyuşmazlık

Uyuşmazlık, dava dışı işçiye ödenen işçilik alacaklarının rücuan tahsili istemine ilişkindir.

B. İlgili Hukuk

1. Farklı bölge adliye mahkemelerinin yargı çevresinde kalan ilk derece mahkemeleri ile bölge adliye mahkemeleri arasındaki yetki ve görev uyuşmazlıklarının giderilmesi isteminin hukukî dayanağı, 6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanun’un (5235 sayılı Kanun) 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrasında yer alan düzenlemelerdir.

2. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası şöyledir:

2. 6100 sayılı Kanun'un “Genel yetkili mahkeme” başlıklı 6 ncı maddesinin birinci fıkrası şöyledir:

“Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir.”

3. 6100 sayılı Kanun'un "Yetki itirazının ileri sürülmesi" başlıklı 19 uncu maddesinin ikinci, üçüncü ve dördüncü fıkrası şöyledir:

“(2)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, yetki itirazının, cevap dilekçesinde ileri sürülmesi gerekir. Yetki itirazında bulunan taraf, yetkili mahkemeyi; birden fazla yetkili mahkeme varsa seçtiği mahkemeyi bildirir. Aksi takdirde yetki itirazı dikkate alınmaz.

(3)Mahkeme, yetkisizlik kararında yetkili mahkemeyi de gösterir.

"(4)Yetkinin kesin olmadığı davalarda, davalı, süresi içinde ve usulüne uygun olarak yetki itirazında bulunmazsa, davanın açıldığı mahkeme yetkili hâle gelir.”

C. Değerlendirme

Somut olayda, dava dışı işçiye ödenen işçilik alacaklarının rücuan tahsili davalarında yetkinin kesin olmadığı, davanın İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesinde açıldığı, mahkemece resen yetkisizlik kararı verildiği, ancak davalının yetki itirazında bulunmadığı anlaşıldığından, uyuşmazlığın davanın ilk açıldığı yer olan İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesince sonuçlandırılması gerekmektedir.

III. KARAR

Açıklanan sebeplerle;

6100 sayılı Kanun’un 21 ve 22 nci maddeleri ile 5235 sayılı Kanun’un 36 ncı maddesinin üçüncü fıkrası gereğince İzmir 7. Asliye Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE,

10.04.2023 tarihinde oy birliğiyle kesin olarak karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/27198, Karar No: 2017/15732, Tarih: 12.12.2017

**17. Ceza Dairesi         2015/27198 E.  ,  2017/15732 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

1- 5237 sayılı TCK'nın 61/1. maddesine göre malın değerinin az ya da çok olması, temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşmak için bir kriter olup, hırsızlık suçuna konu malın değerinin az olmasının TCK'nın 145. maddesinde ayrı olarak düzenlenmesi, kanun koyucunun hırsızlık suçunda malın değerinin az olmasına verdiği önemi göstermektedir.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15.12.2009 gün ve 6/242-291 sayılı içtihadında belirtildiği üzere, "...daha çoğunu alabilme olanağı varken yalnızca gereksinimi kadar ve değer olarak az olan şeyi alma" görüşünün, TCK'nın 145. madde uygulamasında bütünüyle reddedilmesi mümkün değil ise de, maddenin, yalnızca bu tanımlamayla sınırlandırılması da olanaklı değildir. 145. maddenin gerek ilk şekli, gerekse değiştirilmiş biçimi; ortak tanımlama ile, hırsızlık suçunun konusunu oluşturan değerin az olmasını temel almaktadır. TCK'nın 145. maddesine göre, faile verilen cezada indirim yapılabilmesi için malın değerinin az olması yeterli olup, hâkim indirim oranını TCK'nın 3. maddesinde öngörüldüğü üzere “işlenilen fiilin ağırlığıyla orantılı” olacak şekilde saptamalıdır.

Değer azlığı nedeniyle ceza vermekten vazgeçme kararı verilecek ise; malın değerinin azlığı yanında “suçun işleniş şekli ve özellikleri” de dikkate alınmalıdır. TCK'nın 145. maddesinin uygulanmasında hâkime takdir hakkı tanınmış olup, hâkim takdir hakkını kullanırken keyfiliğe kaçmadan, her somut olaya uygun, yasal ve yeterli gerekçe göstermek suretiyle uygulama yapmalıdır.

Somut olayda ise; bilirkişi raporun göre, suça konu cep telefonunun 2.el alım değeri 40 TL, satım değerinin ise 50,00 TL olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

Somut olayda ise; bilirkişi raporun göre, suça konu cep telefonunun 2.el alım değeri 40 TL, satım değerinin ise 50,00 TL olduğunun belirtilmesi karşısında, sanık hakkında suçun işleniş şekli ve özellikleri itibariyle ceza vermekten vazgeçilemeyecek ise de, hırsızlık konusunu oluşturan malın değerinin az olması nedeniyle TCK'nın 145. maddesi gereğince verilen cezadan belirlenecek oranda indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,

2-Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin, TCK'nın 191/1. maddesi uyarınca hükmolunan kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olduğu anlaşılmakla, 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'la 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 191. maddesinin değiştirilmiş olması ve anılan Kanun'un 85. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen geçici 7. maddesindeki düzenlemeyle sanık hakkında koşulları oluştuğu takdirde "davanın düşmesi" ve "hükmün açıklanmasının geri bırakılması" seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, bu suç yönünden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılıp tekerrüre esas olmaması halinde adli sicil kaydındaki diğer ilamlar incelenerek tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun değerlendirilmesi zorunluluğu,

3-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 12.12.2017 günü oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/10018, Karar No: 2016/1454, Tarih: 03.02.2016

**19. Hukuk Dairesi         2015/10018 E.  ,  2016/1454 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki menfi tespit davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın davacı ... bakımından kabulüne, diğer davacılar bakımından açılmamış sayılmasına yönelik olarak verilen hükmün davalılar vekillerince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

-KARAR-

Davacı ... vekili, müvekkilinin felç geçirmiş olması nedeniyle kısıtlandığını, davalılardan ...'ın müvekkili adına sahte senet düzenleyerek müvekkili aleyhine bu senedi dayanak yapmak suretiyle .... İcra Müdürlüğünün 2003/2910 sayılı dosyasında takipi başlattığını, ...'ın icra dosyasından ileri sürdüğü alacağını diğer davalı ...’a temlik ettiğini, sahte senet iddiası ile davalı ... hakkında Cumhuriyet Savcılığına şikayette bulunulduğunu ve sanık hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/633 Esas sayılı dosyasında ceza davasının açıldığını, takibe konu bono nedeniyle müvekkilinin davalılara borçlu olmadığını ileri sürerek, bononun ve takibin iptalini, davalıların % 40'tan aşağı olmamak üzere tazminata mahkum edilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu bonodaki imzanın davacı ...’a ait olduğunu, davacının savcılık nezdinde yaptığı şikayetler ve icra aşamalarında hiçbir yerde imza inkarında bulunmadığını, davacının aldığı paraya karşılık senet verdiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Davalı ... vekili, dava konusu alacağı davalı ...’dan boşanma tazminatı alacağına karşılık olmak üzere temlik aldığını, borçlunun aşamalarda borca itiraz etmediğini, ceza davasının sonucunun beklenmesine gerek görülmeden imza incelemesi yapılmasını ve davanın reddini savunmuştur.

Yargılama sırasında davacının vefatı ile mirasçılarına tebligat yapılmıştır.

Mahkemece ... mirasçısı ... dışındaki davacıların davayı takip etmedikleri gerekçesi ile ... dışındaki davacılar açısından davanın açılmamış sayılmasına, dava konusu bonoda davacının murisi ...’a atfedilen imzanın sahteliği konusunda ... Asliye Ceza Mahkemesinin kesinleşen 2005/633 Esas ve 2006/639 Karar sayılı dosyasında tespit bulunduğu, kararının bağlayıcı olduğu gerekçesi ile davacı ... yönünden menfi tespit isteminin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Mahkemece ... mirasçısı ... dışındaki davacıların davayı takip etmedikleri gerekçesi ile ... dışındaki davacılar açısından davanın açılmamış sayılmasına, dava konusu bonoda davacının murisi ...’a atfedilen imzanın sahteliği konusunda ... Asliye Ceza Mahkemesinin kesinleşen 2005/633 Esas ve 2006/639 Karar sayılı dosyasında tespit bulunduğu, kararının bağlayıcı olduğu gerekçesi ile davacı ... yönünden menfi tespit isteminin kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekilince temyiz edilmiştir.

Davacıların murisi ... keşideci sıfatı taşıdığı bonodan dolayı borçlu olmadığının tespitini istemiştir. ...’ın ölümü ile yerine geçen mirasçı davacılar mecburi dava arkadaşı olduklarından mirasçılardan bir kısmının vermiş olduğu beyanların tüm mirasçıları yada kendilerini bağlaması söz konusu olamaz. Mirasçılar arasında davayı takip hususunda ihtilaf bulunması halinde mahkemece terekeye mümessil tayin ettirmek suretiyle taraf teşkili sağlandıktan sonra işin esasına girilmesi gerekirken, bir kısım mirasçıların davayı takip etmediklerine dair mahkemeyi bağlayıcı nitelikte olmayan beyanları üzerine davayı takip etmeyeceklerini beyan eden mirasçılar bakımından davanın açılmamış sayılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin harcın istek halinde iadesine, 03.02.2016 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/5761, Karar No: 2018/2616, Tarih: 13.03.2018

**2. Ceza Dairesi         2015/5761 E.  ,  2018/2616 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma, mala zarar verme

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1- Suç tarihinde 18 yaşından küçük olduğu anlaşılan ... hakkında açılan kamu davasının ''çocuk mahkemesi sıfatıyla'' görülmesi gerektiği gözetilmeden yargılamaya devamla, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 25/1 maddesinde yer alan ''Çocuk mahkemelerinde yapılan duruşmalarda Cumhuriyet savcısı bulunmaz.'' şeklindeki düzenlemeye de aykırı olarak sadece ... hakkında açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması için yapılan yargılamaya Cumhuriyet savcısının katılımı ile duruşma yapılarak yazılı şekilde karar verilmesi,

2-Hükmün, ... müdafiinin bulunduğu oturumda verilmesi gerekirken, müdafiinin yokluğunda hüküm kurulmak suretiyle, CMK'nın 150/2. ve 188/1. madde ve fıkralarına aykırı olarak çocuğun savunma hakkının kısıtlanması,

3-Onsekiz yaşını tamamlamamış olan ... hakkında, hükmün tefhim edildiği 28/02/2014 tarihli oturumun kapalı yapılması gerektiği gözetilmeden, açık duruşma yapılarak 5271 sayılı CMK'nın 185. maddesine aykırı davranılması

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuğun temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan diğer yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 13/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/10423, Karar No: 2017/710, Tarih: 24.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/10423 E.  ,  2017/710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek arsanın rayiç değerinin tespiti yapılarak, bu bedelin yasal faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı kanunun 12. Maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanununa eklenen geçici 10. maddesi ile “... ili, ... ilçesi sınırları içerisinde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu Kanuna göre ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi hâlinde; arsa veya konut tahsisi için ödenen bedeller, ilgili idarece yapılacak tebligatı müteakip en geç üç ay içerisinde, ödeme gününden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte hak sahiplerine veya kanuni mirasçılarına ödenir. Hak sahipleri bunun dışında ilgili idareden herhangi bir hak, bedel ve tazminat talebinde bulunamazlar.

Bu maddenin birinci fıkrası hükmü; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce hak sahipleri tarafından, ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi nedenleriyle arsa veya konutların adlarına tescili, bedel veya tazminat ve benzeri taleplerle açılan ve henüz kesinleşmeyen her türlü davada da uygulanır. Bu hükmün mahkemelerce uygulanması nedeniyle reddedilen davaların yargılama giderleri davalı idare tarafından ödenir. Bu madde kapsamında kalan davalarda mahkeme harçları ile her türlü vekâlet ücreti maktu olarak belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece, anılan yasa kuralı uyarınca değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. Bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/6695, Karar No: 2015/9682, Tarih: 14.05.2015

**10. Hukuk Dairesi         2015/6695 E.  ,  2015/9682 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi : İş Mahkemesi

Dava, ödeme emirlerinin iptali istemine ilişkindir.

Mahkemece, bozma ilamına uyularak, ilamında belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Hükmün, davalı Kurum vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi .. ... tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tespit edildi.

Davacı vekili, ... Boru İnş. Ltd Şti’nin borcundan dolayı 30.05.2012 tarihinde 2009/15918-15919-15920 nolu ödeme emirleri gönderildiğini, ancak ... İnş. Ltd. Şti’nin ortağı veya hissedarı olmadığını, davacının ölen eşinin şirket ortağı olduğunu, eşinin ölümünden sonra ortaya çıkan borçtan davacının sorumlu tutulmasının mümkün olmadığını belirterek ödeme emirlerinin iptalini talep etmiş, Mahkemece, dava konusu borçların davacının eşinin ölümünden sonra doğan borçlar olduğu, davacının borçtan sorumluluğu bulunmadığı gerekçesiyle istemin kabulüne karar verilmiştir. Ancak, dosyada yer alan bilgi ve belgeler karar vermeye elverişli görünmemektedir.

01.07.2012 tarihinde yürürlüğe giren 6102 sayılı Türk Ticaret Kanununun 596/I. maddesinde, “Esas sermaye payının, miras, eşler arasındaki mal rejimine ilişkin hükümler veya icra yoluyla geçmesi hâllerinde, tüm haklar ve borçlar, genel kurulun onayına gerek olmaksızın, esas sermaye payını iktisap eden kişiye geçer.” hükmüne, 596/II. Maddesinde ise; “Şirket, iktisabın öğrenilmesinden itibaren üç ay içinde esas sermaye payının geçtiği kişiyi onaylamayı reddedebilir. Bunun için, şirketin, payları kendi veya ortağı ya da kendisi tarafından gösterilen üçüncü bir kişi hesabına, gerçek değeri üzerinden devralmayı, payın geçtiği kişiye önermesi şarttır.” Hükmüne yer verilmiştir. Bu düzenleme kapsamında limited şirket payının belirtilen sebeplerden dolayı el değiştirmesi halinde, devir sözleşmesinin yazılı şekilde yapılması, tarafların imzalarının noterce imzalanması, genel kurulun karar alması, devir hususunun pay defterine kaydedilmesi gerekmeden pay iktisap edilecektir. Dolayısıyla, anılan hallerde paya ait bütün hak ve borçlar, genel kurulun onayına gerek olmaksızın hak

sahibine geçecektir. Ancak, ortaklık sıfatının kazanılabilmesi için şirket genel kurulunun payın geçtiği kişiyi onaylamayı reddetmemesi gerekmektedir. Bir başka ifadeyle, söz konusu yöntemler ile ortaklık sıfatı kendiliğinden kazanılmamaktadır. Bu durumda, miras, eşler arasındaki mal rejimi veya icra yoluyla payı iktisap eden kişi, payı gerçek değeri üzerinden limited şirketin kendisine, şirket ortaklarından birine ya da şirket tarafından gösterilen üçüncü bir kişiye devretmek zorundadır. Öte yandan, Kanunda miras, eşler arası mal rejimi ve icra yoluyla payı iktisap eden kişileri korumak amacıyla şirkete, onayı vermeyi belli bir süre (üç ay) içinde reddetme zorunluluğu yüklenmiştir. Eğer ki, bu üç aylık süre içinde esas sermaye payının geçişi şirket tarafından açıkça ve yazılı olarak reddedilmemişse onay verilmiş sayılacaktır. 6762 sayılı Eski TTK’da ise bu husus 520 ve 521. maddelerde düzenlenmiş olup, şirket sözleşmesinde farklı bir düzenleme yapılmasına ve buna göre hareket edilebilmesine imkan sağlanmıştı ve şirket payını almak üzere sadece üçüncü bir kişi önerilebilmekte, şirketin kendisi satın alamamaktaydı. Ayrıca devir için gerekli olan 1 aylık süre, ilgililerin muvafakat için şirkete müracaatı tarihinden itibaren başlamaktaydı. (..., Limited Şirket Paylarının Miras, Eşler Arasındaki Mal Rejimi ve İcra Yoluyla İntikali, Vergi Dünyası Dergisi-Mayıs 2013, Sayı:381)

Mahkemece öncelikle davacının, eşinin mirasını reddedip etmediği, miras reddedilmemiş ise, yukarıdaki mevzuat hükümleri ışığında şirket ve Ticaret sicil kayıtlarından davacının limited şirket ortağı olan eşinden dolayı payın mirasen devri yoluyla şirket ortağı sıfatı kazanıp kazanmadığı belirlenerek, kazanmış ise dava konusu ödeme emirlerine ilişkin borçtan sorumluluğunun bulunduğu göz önünde bulundurularak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, eksik araştırma ve hatalı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurum vekilinin bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

S O N U Ç : Temyiz edilen hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 14.05.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.