muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2014/1348, Karar No: 2014/4933, Tarih: 26.06.2014

Mahkemece, iddia, savunma, benimsenen bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre, dava konusu binanın 21.03.2012 tarihinde yapı kullanma izninin alındığı, sözleşmeye göre yapı ruhsatının alınmasını takiben 24 ay içinde inşaatın yapılıp teslim edilmesinin kararlaştırıldığı, inşaat seviyesinin % 80 durumunda olduğu, 26.01.2011 tarihinde yapı denetim firmasının faaliyetlerinin durması nedeniyle inşaatın Tuzla Belediyesi'nce durdurulduğu, teslim ihbarnamesinin davalılara 27.03.2012 tarihinde tebliğ edildiği, 50 günlük gecikmenin yükleniciden kaynaklanmadığı, davacının edimini tam olarak süresinde tamamladığı, bu nedenle sözleşmede kararlaştırılan bağımsız bölümlerin davacı yüklenici adına tescil koşullarının gerçekleştiği, bu nedenle davalı ve karşı davacı vekilinin itirazlarının yerinde olmadığı, arsa payı karşılığı inşaat sözleşmesinin feshine karar verilemeyeceği, karşılık davanın koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, karşılık davanın koşulları oluşmadığından reddine, asıl ve birleşen davanın kabulü ile 5904 parseldeki davalılara ait tapu kaydının iptali ile 2-4-5-6-8-11 no'lu bağımsız bölümlerin, davacı adına tapuya tesciline karar verilmiştir.

Karar, taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere, delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı-karşı davacı arsa sahibi vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Asıl ve birleşen davada davacı yüklenici vekilinin temyiz itirazlarına gelince;

Asıl ve birleşen davada davacı yüklenici, sözleşme gereği hak ettiğini ileri sürdüğü bağımsız bölümlerin, davalılar adına olan tapu kayıtlarının iptali ile adına tescilini istemiştir. Yapılan yargılama sırasında, yüklenicinin dava konusu olan bağımsız bölümleri istemekte haklı olduğu saptanmıştır. Ne var ki, tapuda henüz kat irtifakı kurulu olmayıp arsa, paylı mülkiyet hükümlerine tabi olarak davalı arsa sahipleri adına kayıtlıdır.

Şu halde mahkemece, idari bir işlem niteliğinde olan kat irtifakı tesisi yoluna gidilemeyeceğinden, ileride kat irtifakı kurulmasına esas teşkil edecek nitelikte, inşaatın ruhsat ve ekli projelerine göre yasal olarak mevcut her bir bağımsız bölüm ve buna tahsisi gereken arsa payı bağlantısını gösterir şekilde alınan, 12.02.2013 tarihli bilirkişi kurulu raporunun 4. sayfasında 10 numaralı bent halinde gösterilen tabloda mevcut arsa paylarını esas alarak, tescil kararı verilmesi gerekirken, olmayan bağımsız bölümlerin kat irtifakı kurulmuşcasına iptal ve tesciline karar verilmesi doğru olmayıp, usul ve yasaya aykırı kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ : Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı-karşı davacı arsa sahibi vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddine, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, asıl ve birleşen dosyada davacı yüklenici vekilinin temyiz itirazının kabulü ile hükmün asıl ve birleşen dosyada davacı yüklenici lehine BOZULMASINA, asıl ve bir davada davacıdan peşin alınan harcın istek halinde iadesine, aşağıda yazılı onama harcının temyiz edenden alınmasına, kararın tebliğinden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 26.06.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/5675, Karar No: 2019/10295, Tarih: 13.11.2019

**8. Hukuk Dairesi         2019/5675 E.  ,  2019/10295 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi

DAVA TÜRÜ : İstihkak

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonucunda Mahkemece verilen davanın karar verilmesine yer olmadığına dair kararın davalı alacaklı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Dairenin 20.06.2019 tarihli ve 2019/3612 Esas, 2019/6283 Karar sayılı ilamı ile onanmasına karar verilmişti. Davalı alacaklı vekili tarafından süresinde kararın düzeltilmesi istenmiş olmakla dosya incelendi gereği düşünüldü:

K A R A R

Düzeltilmesi istenen Yargıtay ilamıyla bunda atıf yapılan mahkeme kararında yazılı gerekçeler ve dosyada mevcut belgeler karşısında karar düzeltme isteği yerinde görülmediği gibi HUMK'un 440. maddesinde yazılı dört halden hiç birine de uymadığından İİK'nin 366. ve HUMK'un 442. maddeleri uyarınca REDDİNE, takdiren 370,00 TL para cezasının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 92,50 TL peşin harcın red harcına mahsubuna, 13.11.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/431, Karar No: 2007/5956, Tarih: 01.05.2007

**(Kapatılan) 13. Hukuk Dairesi         2007/431 E.  ,  2007/5956 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminet davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kısmen kabulüne kısmen reddine yönelik olarak verilen hükmün davalılar avukatınca duruşmalı olarak temyiz edilmesi üzerine ilgililere çağrı kağıdı gönderilmişti. Belli günde davalı vekili avukat ... gelmiş davacı tarafından gelen olmadığından onun yokluğunda duruşmaya başlanılmış ve hazır bulunan avukatın sözlü açıklaması dinlenildikten sonra karar için başka güne bırakılmıştı. Bu kez temyiz dilekçesinin süresinde olduğu saptanarak dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, davalılara ait bahçede kiraz toplama işçisi olarak çalışırken merdivenden düştüğünü, belinin kırıldığını, dört aylık hamile olduğu için çocuğunu aldırmak zorunda kaldığını, uzun süre tedavi gördüğünü, neticede felç olduğunu, davalıların 100.000.000 TL dışında yardımda bulunmadıklarını ileri sürerek fazlaya ilişkin hakların saklı tutmak suretiyle şimdilik 1.000.000.000 TL maddi, 5.000.000.000 TL'da manevi tazminatın olay tarihinden itibaren faiziyle birlikte müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş; 4.6.2004 gününde verdiği, ıslah dilekcesiyle de bilirkişi raporu doğrultusunda 28.568.942.872 TL'nın ödetilmesini istemiştir.

Davalılar davanın reddini dilemişlerdir.

Mahkemece, bilirkişi raporu esas alınarak 27.356.16 YTL maddi tazminatın olay tarihinden itibaren faiziyle birlikte ve 4.000.00 YTL manevi tazminatın müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş; hüküm, davalılar tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekir.

2-Davacı, 4.6.2004 tarihinde verdiği ıslah dilekçesinde faiz isteminde bulunmamıştır. Mahkemece talep olmayan bir konuda HUMK 74 maddesine aykırı bir şekilde ıslah edilen miktara da olay tarihinden itibaren faize hükmedilmiş olması, usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirir. Ne varki bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden bu hususun düzeltilmesi HUMK 438/7 maddesi hükmü gereğidir.

SONUÇ:Yukarıda birinci bentte belirtilen nedenle davalıların diğer temyiz itirazlarının reddine ikinci bentte açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın hüküm fıkrasının (1) numaralı bendinin birinci satırındaki (maddi tazminatın) sözlerinden sonra gelecek şekilde (1.000 YTL'ne) sözlerinin yazılmasına, hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz edene iadesine, 500 YTL duruşma avukatlık parasının davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, 1.5.2007 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2021/35071, Karar No: 2021/10193, Tarih: 11.11.2021

**11. Ceza Dairesi         2021/35071 E.  ,  2021/10193 K.**

**"İçtihat Metni"**

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü’nün 07.04.2021 tarih ve 2021/7034 sayılı kanun yararına bozma istemine atfen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 09.06.2021 tarih ve KYB-2021/51342 sayılı ihbarname ile;

Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık suçundan şüpheli ... ve ... haklarında yapılan soruşturma esnasında, suç yeri itibarıyla dosyanın Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine dair Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının 09/10/2019 tarihli ve 2019/10569 soruşturma, 2019/1348 sayılı yetkisizlik kararını müteakip, bu kez şüpheli ... ve meçhul sanık haklarında yapılan soruşturma esnasında dosyanın suç yeri itibarıyla Isparta Cumhuriyet Başsavcılığına gönderilmesine ilişkin Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığınca verilen 16/01/2021 tarihli ve 2019/33136 soruşturma, 2021/232 sayılı yetkisizlik kararı üzerine, Isparta Cumhuriyet Başsavcılığının yetkili savcılık olarak belirlenmesine dair mercii Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02/02/2021 tarihli ve 2021/38 değişik iş sayılı kararının "Benzer bir olay sebebiyle Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 26/11/2018 tarihli ve 2018/7341 esas, 2018/8480 karar sayılı ilâmında ".... menfaat konusu paranın çekildiği yerde dolandırıcılık suçu tamamlanacağından yetkili yerin de bu doğrultuda belirlenmesi gerektiği...." şeklinde belirtildiği üzere, suç yerinin paranın çekildiği yer olacağı nazara alındığında; somut soruşturma dosyasına konu olayda, müştekinin facebook.com sosyal medya üzerinden tanıştığı kişiden 300 çuval şeker almak için anlaştığı ve toplamda 6.250,00 Türk Lirası kapora gönderdiği, gönderdiği paranın Ziraat Bankasına ait Şanlıurfa Şubesi'nden çekildiğinin tespit edilmesi karşısında, haksız menfaatin temin edildiği yerin Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden” bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, bozulması istenilmiş olmakla,

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

Soruşturma dosyasına konu olayda haksız menfaatin temin edildiği yerin Şanlıurfa Cumhuriyet Başsavcılığının yargı çevresinde kaldığı incelenen dosya kapsamından anlaşılmakla, 14/07/2021 tarih ve 31541 sayılı Resmî Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7331 sayılı Kanunun 10. maddesiyle, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 12. maddesine eklenen 6. fıkrasında bilişim sistemlerinin, banka veya kredi kurumlarının ya da banka veya kredi kartlarının araç olarak kullanılması suretiyle işlenen suçlarda mağdurun yerleşim yeri mahkemelerinin de yetkili olacağının düzenleme altına alınması ve aksine bir düzenleme olmadıkça usûl hükümlerinin derhal uygulanmasının gerekmesi karşısında, kanun yararına bozma istemine konu edilen ve mağdurun yerleşim yeri Cumhuriyet Başsavcılığını yetkili tayin eden merci kararında hukuka aykırı bir yön bulunmadığı ve bu nedenle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden, Adıyaman 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 02.02.2021 tarih ve 2021/38 D.İş sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 11.11.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/7750, Karar No: 2016/5556, Tarih: 02.05.2016

**23. Ceza Dairesi         2015/7750 E.  ,  2016/5556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık

HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'in Bağkur il müdürlüğünde kaloriferci olarak çalıştığı, 2005 yılı nisan ayında mağdur ...'dan emeklilik işlemlerini tamamlamak için 250 TL aldığı, ancak icrai bir davranışta bulunmadığı, diğer mağdur ...'ten ise bulunmayan sigorta dosyasını arkadaşlarına söyleyip aratacağını belirterek 20 TL ve dosyanın posta yolu ile gönderilmesi için 5 TL masraf adı altında para aldığı, ancak; dosyanın bulunamadığı ve dosyası posta yolu ile gönderilmediği, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda, şikayetçi Sosyal Güvenlik Kurumunun kamu davasına katılma hakkı bulunmadığı ve usulsüz verilmesinden dolayı hukuken geçersiz olan katılma kararının hükmü temyiz etme yetkisi vermeyeceğinden temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 02.05.2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2013/22218, Karar No: 2014/9063, Tarih: 13.05.2014

**7. Ceza Dairesi         2013/22218 E.  ,  2014/9063 K.**

**"İçtihat Metni"**

Tebliğname No : 7 - 2013/314564

MAHKEMESİ : Kilis 1. Asliye Ceza Mahkemesi

TARİHİ : 07/05/2013

NUMARASI : 2013/160 (E) ve 2013/348 (K)

SUÇ : 5607-4733 sayılı yasaya muhalefet

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;

Dava konusu eşyanın gümrük kaçağı çay ve içki olduğu, içkiler açısından eylemin suç tarihi ve ele geçen eşyanın niteliği itibariyle 5752 sayılı Yasa ile değişik 4733 sayılı Yasa'nın 8/4. fıkrası kapsamında kaldığı ve gümrük idaresinin 4733 sayılı yasaya muhalefet suçundan doğrudan doğruya zarar görmediği ve bu suç yönü ile hükmü temyize hakkı bulunmadığı, ancak 5607 sayılı kanun kapsamında değerlendirilen dava konusu kaçak çaylar yönüyle suçtan doğrudan doğruya zarar gördüğü ve hükmü temyiz etme hakkı bulunduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dava konusu 108 kg paket çaya ilişkin ibraz edilen 11.12.2012 tarih ve 66822 nolu fatura ile ilgili olarak düzenleyici firma yetkililerinin beyanlarının alınması, ithale kadar inilmek suretiyle zincirleme menşei araştırmasının tamamlanması, ilgili gümrük idaresinden gümrük giriş beyannameleri tüm ekleriyle birlikte getirtilip, dava konusu tüm belgeler konusunda uzman bilirkişiye tevdi edilerek cins, miktar, menşei ve sair özellikleri itibariyle ayniyet tespiti yaptırılması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde eksik inceleme ile hüküm tesisi,

Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı yasanın 8/1.maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, 13.05.2014 günü oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/19033, Karar No: 2009/2171, Tarih: 17.02.2009

**(Kapatılan)21. Hukuk Dairesi         2008/19033 E.  ,  2009/2171 K.**

**"İçtihat Metni"**

Davacı Özdoğa İml.İnş.Ltd.Şti. adına ... adına ile davalı (Alacaklı) Garanti Bankası A.Ş., (Borçlu) ... aralarındaki istihkak davası hakkında Erdemli İcra Hukuk Mahkemesinden verilen 22.11.2006 gün ve 117-152 sayılı hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.

K A R A R

Haciz uygulanan Silifke Caddesi, ......adresine ilişkin davacı 3. Kişi ..... İnşaat ve Malzemeleri İmalat Temizlik Gıda Zirai İlaç Gübre Sanayi Limited Şirketi ve borçlu ... adına vergi kaydının bulunup bulunmadığı, bulunuyorsa başlanğıç ve bitiş tarihlerinin ilgili vergi dairesinden sorularak alınacak yazı cevabı eklendikten sonra gönderilmesi için dosyanın mahalline GERİ ÇEVRİLMESİNE, 17.02.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/42, Karar No: 2018/562, Tarih: 28.03.2018

**Hukuk Genel Kurulu         2017/42 E.  ,  2018/562 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki “alacak” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda Denizli Asliye Ticaret Mahkemesince görevsizliğe dair verilen 26.11.2014 gün ve 2014/1160 E., 2014/490 K. sayılı kararın temyizen incelenmesinin davalı banka vekili tarafından istenilmesi üzerine Yargıtay 11. Hukuk Dairesinin 26.10.2015 gün ve 2015/12254 E., 2015/11045 K. sayılı kararı ile,

(…Davacı vekili, müvekkilinin davalı Banka'nın şubesinden Western Union sistemiyle yurt dışına para gönderdiğini, ancak paranın akrabası yerine bir başkası tarafından çekildiğini, zararının karşılanmadığını ileri sürerek 5.000 Euro'nun 15/04/2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalılar, davanın reddini istemişlerdir.

Mahkemece, dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6502 sayılı Tüketici Kanunu'nun 3. maddesi gereğince, somut uyuşmazlıkta görevli mahkemenin tüketici mahkemesi olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine ve talep halinde dosyanın görevli Denizli Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesi'ne gönderilmesine karar verilmiştir.

Karar, davalı Banka tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, davacı tarafından havale edilen paranın yanlış kişiye ödenmesinden kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

Havale, 6098 sayılı TBK'nın 555 ile 560. maddelerinde düzenlemiştir. Kural olarak ticari iş değildir. Havaleden doğan bir uyuşmazlığın ticari yargıda görülebilmesi için havalenin işleme katılan kişilerden (havale eden, havale ödeyicisi, havale alıcısı) sadece birinin ticari işletmesiyle ilgili olması yeterlidir (TTK. m 4). Ayrıca 6502 sayılı Tüketici Kanunu'nun 3. maddesinde belirtilen işler arasında da havale yer almamaktadır. Bu durum karşısında, havale ödeyicisinin işletmesiyle ilgili bulunduğundan, somut olayda havaleden doğan uyuşmazlık, ticari davaya konu olur ve ticari yargıda görülür. Tüm bu nedenlerle, davanın esasına girilerek karar verilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi doğru olmamış bozmayı gerektirmiştir…)

gerekçesiyle bozularak dosya yerine geri çevrilmekle yeniden yapılan yargılama sonunda mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek direnme kararının süresinde temyiz edildiği anlaşıldıktan ve dosyadaki belgeler okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Dava davacı tarafından havale edilen paranın yanlış kişiye ödenmesinden kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili müvekkilinin davalı bankanın şubesinden Western Union sistemiyle yurt dışına para gönderdiğini, ancak paranın akrabası yerine bir başkası tarafından çekildiğini, zararının da karşılanmadığını ileri sürerek 5.000 Euro'nun işlem tarihi olan 15.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Dava davacı tarafından havale edilen paranın yanlış kişiye ödenmesinden kaynaklı tazminat istemine ilişkindir.

Davacı vekili müvekkilinin davalı bankanın şubesinden Western Union sistemiyle yurt dışına para gönderdiğini, ancak paranın akrabası yerine bir başkası tarafından çekildiğini, zararının da karşılanmadığını ileri sürerek 5.000 Euro'nun işlem tarihi olan 15.04.2014 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ING Bank A.Ş vekili acenteye karşı doğrudan dava açılamayacağını, Western Union’un yalın hâlinin elektronik bir havale sistemi olduğunu, havaleyi gönderen olarak söz konusu olayda bankanın kusurunun bulunmadığını, ödemeyi yanlış kişiye yaptığı iddia edilen Western Union noktası Fransa acentesi olduğunu, müvekkil bankaya husumet de yöneltilemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Yerel mahkemece dava tarihi itibariyle yürürlükte olan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun’un 3. maddesi gereğince, somut uyuşmazlıkta görevli mahkemenin tüketici mahkemesi olduğu gerekçesiyle mahkemenin görevsizliğine ve talep hâlinde dosyanın görevli Denizli Asliye Hukuk (Tüketici) Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir.

Davalı banka vekilinin temyizi üzerine karar, Özel Dairece yukarıda başlık bölümünde açıklanan gerekçelerle bozulmuştur.

Mahkemece havale işleminin sırf yasada yazılmamış olması nedeniyle bu işlemin tüketici işlemi olmadığının söylenemeyeceğini, yasada “…ve benzeri sözleşmeler de dahil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlem…” denilmesi nedeniyle havale işleminin tüketici işlemine dâhil olduğunun anlaşıldığı; Tüketicinin Korunması Hakkında Kanunun, Türk Ticaret Kanunu’na göre daha özel nitelikte olduğu gerekçesiyle direnme kararı verilmiştir.

Direnme kararı davalı banka vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Direnme yolu ile Hukuk Genel Kurulu önüne gelen uyuşmazlık; davacı tarafından havale edilen paranın yanlış kişiye ödenmesinden kaynaklı tazminat istemine ilişkin eldeki davada, asliye ticaret mahkemesinin mi yoksa tüketici mahkemesinin mi görevli olduğu noktasında toplanmaktadır.

6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu (TBK)’nun 555. maddesinde "Havale, havale edenin, kendi hesabına, para, kıymetli evrak ya da diğer bir mislî eşyayı havale alıcısına vermek üzere havale ödeyicisini; bunları kendi adına kabul etmek üzere havale alıcısını yetkili kıldığı bir hukuki işlem" olarak tarif edilmiştir.

Bilindiği gibi havale, bir üçlü ilişkidir. İlişkinin köşeleri havaleci, havale ödeyicisi ve havale alıcısıdır. Havaleci ile havale ödeyicisi arasındaki ilişki “karşılık ilişkisi”, havaleci ile havale alıcısı arasındaki ilişki bedel/değer ilişkisi, havale ödeyicisi ile havale alıcısı arasındaki ilişki ise edim/ödeme ilişkisi veya havale ilişkisi olarak adlandırılmaktadır (Kocaman A.: Havalenin Hukuki Niteliği Üzerine, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Yıl: 1994, Cilt: 49, Sayı: 1, s. 1 vd.) .

Bilindiği gibi havale, bir üçlü ilişkidir. İlişkinin köşeleri havaleci, havale ödeyicisi ve havale alıcısıdır. Havaleci ile havale ödeyicisi arasındaki ilişki “karşılık ilişkisi”, havaleci ile havale alıcısı arasındaki ilişki bedel/değer ilişkisi, havale ödeyicisi ile havale alıcısı arasındaki ilişki ise edim/ödeme ilişkisi veya havale ilişkisi olarak adlandırılmaktadır (Kocaman A.: Havalenin Hukuki Niteliği Üzerine, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, Yıl: 1994, Cilt: 49, Sayı: 1, s. 1 vd.) .

Bu genel açıklamadan sonra uyuşmazlığın hangi mahkemede görülmesi gerektiği hususunun dava tarihi itibariyle uygulanması gereken yasal düzenlemelere göre değerlendirilmesi gerekmektedir.

Dava tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 6502 sayılı Tüketicinin Korunması Hakkında Kanun'un 3/1-k maddesinde tüketici; “ticari veya mesleki olmayan amaçlarla hareket eden gerçek veya tüzel kişi” şeklinde tarif edilmiş, 3/1-l maddesinde ise tüketici işleminin; “mal veya hizmet piyasalarında kamu tüzel kişileri de dâhil olmak üzere ticari veya mesleki amaçlarla hareket eden veya onun adına ya da hesabına hareket eden gerçek veya tüzel kişiler ile tüketiciler arasında kurulan, eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere her türlü sözleşme ve hukuki işlemi... ifade eder.” hükmüne yer verilmiştir.

6502 sayılı TKHK’nun 3. maddesinin gerekçesinde, “tüketici işlemi; eser, taşıma, simsarlık, sigorta, vekâlet, bankacılık ve benzeri sözleşmeler de dâhil olmak üzere kurulan her türlü sözleşme ve hukuki işlemi ifade eder şeklinde yeniden tanımlanmıştır. Böylece uygulamada ortaya çıkan ve tüketici sözleşmelerinin kapsamını daraltan yorumların da önüne geçilmiş olacaktır.” denilmiştir.

Aynı Kanunun 73/1. maddesinde de tüketici işlemleri ile tüketiciye yönelik uygulamalardan doğabilecek uyuşmazlıklara ilişkin davalara bakmaya tüketici mahkemelerinin görevli olduğu hüküm altına alınmıştır.

Bu yasal düzenlemeler karşısında kabul edilmelidir ki, mahkemece tüketici konumundaki davacı tarafından açılan işbu dava, Kanunda “bankacılık ve benzeri sözleşmeler” olarak ifade edilen ve tahdidi olarak sayılmayan bir hukuki işleme dayandığından, tüketici mahkemesinde görülmelidir.

Hukuk Genel Kurulunda yapılan görüşmeler sırasında somut uyuşmazlığın havale ödeyicisinin ticari işletmesini ilgilendirdiği, buna göre 6102 sayılı Türk Ticaret Kanunu (TTK)’nun 4. maddesi gereğince ticari davanın söz konusu olduğu ve yine TTK’nın 5. maddesi gereğince de asliye ticaret mahkemesinin görevli olduğu yönünde görüş ileri sürülmüş ise de, bu görüş Kurul çoğunluğu tarafından benimsenmemiştir.

Tüm bu nedenlerle yerel mahkemenin yazılı şekilde karar vermesinde bir isabetsizlik görülmediğinden usul ve yasaya uygun direnme kararının onanması gerekmiştir.

Tüm bu nedenlerle yerel mahkemenin yazılı şekilde karar vermesinde bir isabetsizlik görülmediğinden usul ve yasaya uygun direnme kararının onanması gerekmiştir.

SONUÇ: Davalı banka vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile yukarıda açıklanan nedenlerle direnme kararının ONANMASINA, gerekli temyiz ilâm harcı peşin alındığından başka harç alınmasına yer olmadığına, 28.03.2018 gününde oy çokluğu ile karar verildi.

KARŞI OY

Özel Daire bozma kararının gerekçesi, yeterince açık ve isabetlidir.

Bu itibarla yerel mahkeme direnme kararının Özel Daire’nin görüşü doğrultusunda bozulması gerektiği düşüncesinde olduğumdan saygı değer çoğunluk tarafından yazılı gerekçe ile verilen bozma kararına muhalifim.