muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2009/11815, Karar No: 2010/1263, Tarih: 04.02.2010

**11. Hukuk Dairesi         2009/11815 E.  ,  2010/1263 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasında görülen davada İzmir Asliye 1.Ticaret Mahkemesi’nce verilen 08.06.2007 gün ve 2005/697-2007/316 sayılı kararı onayan Daire’nin 20.05.2009 gün ve 2008/1621-2009/6021 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı vekili, müvekkilinin mülkiyetinde bulunan İnciraltı İskelesine 24.05.2005 tarihinde izinsiz olarak yanaştığı tutanakla tesbit edilen EFES isimli gazino gemisinin davalıya ait olduğunu, Liman Hizmetleri Tarifesi'nin 2.1.maddesi gereği 37 günlük barınma ücreti karşılığı 7.992 USD borcunu ödemesi için davalı şirkete tebligat yapılmış ise de davalının borcunu ödemediğini, Tarife'nin 1.3.12/f maddesi gereği % 25 ilave ücreti ile birlikte 9.900 USD borcun oluştuğunu ileri sürerek, anılan meblağın faizi ile davalıdan tahsilini talep etmiştir.

Davalı, davaya yanıt vermemiştir.

Mahkemece, 37 günlük liman ücretinin 7.992 USD olduğu ancak, davalıya gönderilen ihtarnamelerin tebliğ edilmemesi nedeniyle Tarife'nin 1.3.12/f. maddesinin uygulanamayacağı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 7.992 USD'nın faizi ile davalıdan tahsiline dair verilen kararın davacı vekilince temyizi üzerine karar onanmıştır.

Davalı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.

1- Davalı şirketin ticaret silindeki adresi “1722. Sokak, No:9 K:2, D:205 Karşıyaka/İzmir” olmasına karşın mahkemece dava dilekçesinin ve duruşma gününün “1722.Sokak, No:9, K:2, D:205 İzmir” adresinde Tebligat Kanunu’nun 35 nci maddesi uyarınca tebliğ edildiği anlaşılmakla Anayasanın 36 ve HUMK’nun 73 ncü maddesi hükümlerine aykırı olarak taraf teşkili sağlanmadan karar verildiği anlaşılmakla, davalı şirket temsilcisinin karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairemizin onama kararının kaldırılarak kararın davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.

2- Bozma sebep ve şekline göre davalı şirket temsilcisinin sair karar düzeltme itirazlarının incelenmesine bu aşamada gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle Dairemizin 20.05.2009 gün ve 2008/1621 E, 2009/6021 K sayılı onama kararının kaldırılarak kararın davalı yararına BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı temsilcisinin sair karar düzeltme itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, ödediği karar düzeltme harcın isteği halinde karar düzeltme isteyene iadesine, 04.02.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/6933, Karar No: 2008/530, Tarih: 30.01.2008

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2007/6933 E.  ,  2008/530 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı ... End.Mad.San.Tic.A.Ş vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış, eksiklik nedeniyle mahalline iade edilen dosya ikmal edilerek gelmiş olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Taraflar arasındaki uyuşmazlık arsa payı devri karşılığı inşaat sözleşmesinden kaynaklanmaktadır.

Davacılardan ... ve ... Sımsıkı arsa sahibi, diğer davacılar taşınmazda arsa payı devralarak hissedar olan üçüncü kişiler, davalı ... yüklenici, diğer davalı ... A.Ş sözleşme gereğince yükleniciye devredilen arsa hissesine haciz koyduran üçüncü kişi şirkettir. Yüklenici ile arsa sahipleri ... ve ... Sımsıkı arasında ayrı ayrı 24.10.1995 ve 11.10.1995 tarihli sözleşmeler noterden re’sen düzenlenmiş olup uyuşmazlık konusu değildir.

Davacı arsa sahiplerinden ...’in maliki bulunduğu ... 320 ada 4 parsel sayılı taşınmaz ile davacı ...’in maliki olduğu 320 ada 5 parsel sayılı taşınmaz tevhit edilerek 31 parsel sayılı taşınmaz oluşmuş, davalı yüklenici tarafından bu taşınmaz üzerine bodrum, zemin ve 4 normal kattan ibaret bir bina yapılmıştır. Arsa sahiplerince sözleşmeler uyarınca davalı yükleniciye, arsanın 129/355 hissesi devredilmiş olup, yüklenici devraldığı bu hissenin 52/355 hissesini davacı üçüncü şahıslara devretmiştir. Halen taşınmazın 77/355 hissesi adına kayıtlı bulunmaktadır. Davacılar tapuda yüklenici adına kayıtlı bu 77/355 hissenin karşılıksız olduğunu, binada bu hisseye tekabül eden bağımsız bölümler bulunmadığını, yüklenicinin sattığı dükkan ve dairelere bağlantılı olarak vermesi gereken arsa payını, gerçek vermesi gereken pay oranında vermeyip küçük arsa payları olarak devrettiğini, diğer davalı şirket tarafından da danışıklı olarak yüklenicinin üzerindeki 77/355 hisseye haciz konulduğunu belirterek, davalı yüklenici adına kayıtlı 77/355 hissenin iptali ile davacılar adına hisseleri oranında tesciline ve 77/355 hisse üzerindeki tüm hacizlerin kaldırılmasına karar verilmesini talep etmişler, mahkemece davanın kabulüne dair verilen karar davalı ... A.Ş tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... A.Ş.nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı ... A.Ş.nin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.

2-Davalı yüklenici tarafından Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmeleri uyarınca üzerine inşaat yapılan ... 320 ada 31 parsel sayılı taşınmaz tapuda davacılar, davalı yüklenici ve dava dışı ... adına değişik hisse oranları ile kayıtlıdır. 13/355 hisse sahibi olan ..., vekili aracılığıyla 19.02.2004 tarihinde davaya müdahale talebinde bulunmuş ise de, 24.03.2004 tarihli dilekçesi ile müdahale talebinden vazgeçmiştir. Türk Medeni Kanununun “Olağanüstü Yönetim İşleri ve Tasarruflar” başlığını taşıyan 692.maddesi hükmü gereğince; paylı taşınmazın usulen özgülendiği amacın değiştirilmesi, korumanın veya olağan şekilde kullanmanın gerekli kıldığı ölçüyü aşan yapı işlerine girişilmesi veya paylı malın tamamı üzerinde tasarruf işlemlerinin yapılması, oybirliğiyle aksi kararlaştırılmış olmadıkça, bütün paydaşların kabulüne bağlıdır. Sözleşme gereğince yükleniciye kayden temlik olunan tapu veya pay kayıtlarının iptali davası da “olağanüstü tasarruf” niteliğindedir. O halde davacıların davadaki istemi ve davanın niteliği itibariyle taşınmazda 13/355 hisse sahibi olan ...’nın da davada taraf olması zorunludur. Dava dışı ...’nın önce davaya müdahil olup sonra müdahale talebinden vazgeçmekle davaya onay vermediği anlaşıldığından, ... hakkında davacılar tarafından ayrı bir dava açılması, açılan davanın temyize konu eldeki dava ile birleştirilmesi ve bu şekilde taraf teşkilinin sağlanması gerekir.

Öte yandan 3194 sayılı İmar Yasasının 21. maddesi gereğince, aynı Kanunun 26. maddesinde sayılan istisnaların dışında her türlü inşaat yapımı yerel idarelerden alınacak izne (ruhsat) bağlıdır. Ruhsatsız veya ruhsata aykırı inşaat aynı Yasa uyarınca yıktırılır. Bu husus kamu düzeni ile ilgili olup, mahkemece re’sen gözönünde bulundurulmalıdır. Bu nedenle taraf teşkili sağlandıktan sonra ilgili belediyeden inşaata ait işlem dosyası getirtilerek ve mahallinde yeniden HUMK.nun 284. maddesi uyarınca içlerinde tapu işlerinden anlayan bir bilirkişinin de bulunduğu uzman bilirkişi kurulu aracılığıyla keşif yapılarak, inşaatın yasal olup olmadığının belirlenmesi, yapılan inşaatta ruhsata aykırılıklar var ise, inşaatın yasal hale getirilmesinin mümkün olup olmadığına ilişkin bilirkişi kurulundan görüş alınması ve inşaatın yasal hale getirilip getirilemeyeceği hususunun ayrıca belediyeden de sorulması gerekir.

Eğer yapılan inşaat yasal ise veya yasal hale getirilmesi mümkün olup yasal hale de getirilmesi durumunda; bodrumdaki depo da dahil olmak üzere inşaatın fiilen bağımsız bölüm sayısının saptanması ve her bir bağımsız bölümle irtibatlı olacak ve ileride kat irtifakı kurulmasına esas alınabilecek yeterlilikte bilirkişi kuruluna bağımsız bölüm listesi hazırlattırılması, bu şekilde kat irtifakına esas olacak arsa paylarının ne olduğu bilirkişilere hesaplattırıldıktan sonra buna göre yükleniciye de bağımsız bölüm ve dolayısıyla arsa payının kalıp kalmadığının kesin olarak belirlenmesi ve oluşacak sonuca göre HUMK.nun 388 ve 389. maddelerince taraflara bahşedilecek hak ve mükellefiyetlerin hüküm fıkrasında açıkça gösterilmesi gerektiği de dikkate alınarak infazı kabil olacak şekilde hüküm kurulması gerekirken, açıklanan hususlar gözetilmeden eksik araştırma ve inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davalı ... A.Ş.nin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle kararın temyiz eden davalı ... A.Ş yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı ... A.Ş.ne geri verilmesine, 30.01.2008 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/763, Karar No: 2015/236, Tarih: 16.04.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/763 E.  ,  2015/236 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Resmi belgede sahtecilik

HÜKÜM : Mahkumiyet

UYAP kanalı ile MERNİS üzerinden alınan güncellenmiş nüfus kayıt örneğinden sanığın, hükümden sonra 18.10.2011 tarihinde vefat ettiği anlaşıldığından 5237 sayılı TCK'nun 64. maddesi uyarınca kamu davasının düşürülmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 16.04.2015 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/14197, Karar No: 2020/1662, Tarih: 10.06.2020

**16. Hukuk Dairesi         2016/14197 E.  ,  2020/1662 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

KANUN YOLU : TEMYİZ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün Yargıtay'ca incelenmesi istenilmekle; inceleme raporu ve dosyadaki belgeler okundu, GEREĞİ GÖRÜŞÜLDÜ:

1- ...Köyü'nde kain dava konusu 143 ada 27 parsel sayılı taşınmazın kadastro tutanağının onaylı örneği ile bu taşınmazın ve aynı köyde kain 151 ada 5 parsel sayılı taşınmazın ve Ağaçlı Köyünde kain dava konusu 105 ada 8, 19, 111 ada 2, 119 ada 3, 124 ada 7 ve 13 parsel sayılı taşınmazların kadastro sonrası oluşturulan tapu kayıtlarının oluşumlarından itibaren tüm tedavüllerinin (kadastro sonrası oluşturulan tapu kayıtları ve sonrası oluşan tedavüllü kayıtlar, tapu kütük sayfaları, satış ve ifrazına ilişkin tüm belgeler vs.) onaylı örneklerinin, hükmen kesinleşmiş iseler ilgili Mahkeme kararları ile Yargıtay ilamlarının onaylı örneklerinin,

2- Çekişmeli 139 ada 15 ve 141 ada 24 parsel sayılı taşınmazların tespitine esas 08.12.1944 tarih ve 5 sıra nolu tapu kaydının tesisinden itibaren tüm tedavüllerinin (oluşum nedenlerini gösterecek ve birbirini takip edecek şekilde bilgisayar ile yazılı ve eksiksiz olarak) mahalli Tapu Müdürlüğünden (eski yazı tapu kayıtlarının Tapu Kadastro Genel Müdürlüğü Arşiv Dairesi Başkanlığından) ayrı ayrı sorulup getirtilmesi,

3- Davalı ... (... oğlu, ... T.C. kimlik numaralı) ile davacının murisi Mustafa ve Hanım oğlu 52708631192 T.C. kimlik numaralı Mehmet Zihni arasında irs ilişkisi varsa, irs ilişkisini gösterecek şekilde davalının üst soyları ile birlikte nüfus kayıtlarının (kapalı kayıt kalmayacak şekilde) getirtilerek dosyaya konulması, bundan sonra temyiz incelemesi yapılmak üzere gönderilmesi için dosyanın Mahkemesine GERİ ÇEVRİLMESİNE, 10.06.2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/12773, Karar No: 2017/641, Tarih: 01.02.2017

**12. Ceza Dairesi         2015/12773 E.  ,  2017/641 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme

Hüküm : Beraat

Verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Duruşmanın 25.06.2014 tarihli son oturumunda sanığın cezalandırılmasını talep etmesine rağmen katılma hakkı kendisine hatırlatılmayan mağdur vekilinin, CMK'nın 260. maddesi uyarınca katılan sıfatını alabilecek surette suçta zarar gören vekili sıfatıyla hükmü temyiz hakkının bulunduğu anlaşıldığından, mağdurun ve mağdur vekilinin davaya katılma isteminde bulunmamaları ve şikayetçi olduklarına dair bir beyanları da olmaması nedeniyle temyiz isteminin reddine karar verilmesi gerektiğine ilişkin tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiş olup, suçtan doğrudan zarar gördüğü anlaşılan ve vekili aracılığıyla hükmü temyiz etmek suretiyle katılma iradesini ortaya koyan mağdurun, CMK'nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede:

Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olduğu gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin eksik incelemeye dayalı olarak karar verildiğine, sanığa yüklenen verileri hukuka aykırı olarak verme veya ele geçirme suçunun sübut bulduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 01.02.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/1176, Karar No: 2015/2521, Tarih: 06.11.2015

**Hukuk Genel Kurulu         2015/1176 E.  ,  2015/2521 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasındaki “işçilik alacağı” davasından dolayı yapılan yargılama sonunda; Bakırköy 14. İş Mahkemesince davanın kısmen kabulüne dair verilen 08.04.2013 gün ve 2009/799 E., 2013/425 K. sayılı kararın incelenmesi davalılardan ...Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekili tarafından istenilmesi üzerine, Yargıtay 22. Hukuk Dairesi’nin 12.07.2013 gün ve 2013/14495 E., 2013/17503 K. sayılı ilamıyla bozulmuş, yeniden yapılan yargılama sonunda; mahkemece önceki kararda direnilmiştir.

HUKUK GENEL KURULU KARARI

Hukuk Genel Kurulunca incelenerek dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra gereği görüşüldü:

Hukuk Genel Kurulundaki görüşme sırasında, esasa girilmeden önce, dava konusu alacak miktarı itibariyle direnme kararına karşı temyiz yasa yolunun açık olup olmadığı, ön sorun olarak incelenmiştir.

1 Ekim 2011 tarihinde 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu (HMK) yürürlüğe girmiş; anılan Kanunun 450.maddesiyle de 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu ek ve değişiklikleriyle birlikte tümüyle yürürlükten kaldırılmıştır. Bununla birlikte yasa koyucu uygulamada birtakım sorunların ortaya çıkmasını engellemek için, 6100 Sayılı Kanuna geçiş hükümlerini ayrıca düzenlemiştir.

6217 sayılı Kanun’un 30. maddesi ile 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’na eklenen geçici madde 3 (Ek:31.03.2011– 6217/30 md.) göre bölge adliye mahkemelerinin göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 1086 sayılı Kanun’un 26.9.2004 tarih ve 5236 sayılı Kanun ile yapılan değişiklikten önceki 427’nci ilâ 454’ncü madde hükümlerinin uygulanmasına devam olunacaktır.

Bilindiği üzere, 21.7.2004 gün ve 25529 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak, öngördüğü istisnalar dışındaki hükümleri yayım tarihinde yürürlüğe giren, 14.07.2004 tarih ve 5219 sayılı “Çeşitli Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun”; yürürlük tarihinden sonra mahkemelerce verilen hükümler yönünden 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 427. maddesindeki temyiz (kesinlik) sınırını bir milyar TL; yine yürürlük tarihinden sonra Yargıtay Daireleri ve Hukuk Genel Kurulunca temyiz incelemesi sonucunda verilen kararlara karşı karar düzeltme yoluna gidilebilmesi için 440/III-1. maddesinde aranan parasal sınırı da altı milyar TL olarak değiştirmiştir. 5219 ve 5236 sayılı Kanunlara göre katsayı artışı uygulanarak bu sınırlar yıllar itibariyle arttırılmıştır.

16.07.1981 gün ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

16.07.1981 gün ve 2494 sayılı Kanun'un geçici maddesi ile temyiz ve karar düzeltme sınırlarına ilişkin değişikliklerin, Kanunun yürürlüğe girmesinden sonra verilecek nihai kararlara yönelik temyiz ve karar düzeltme istemleri hakkında uygulanacağı belirtilmiş; dolayısıyla, dava hangi tarihte açılmış olursa olsun, temyiz ve karar düzeltme sınırlarının saptanmasında, hakkında bu yollara başvurulan hükmün verildiği tarihteki yasal durumun esas alınacağı kabul edilmiştir.

Şu durumda; bir mahkeme kararının temyiz edilip edilemeyeceği veya Yargıtay kararına karşı karar düzeltme yolunun açık olup olmadığı belirlenirken, temyiz ya da karar düzeltme hakkının doğduğu (kararın verildiği) tarihteki hukuksal durum esas alınmalı; temyiz yada karar düzeltme istemine konu karar tarihinde yürürlükte bulunan kanun hükmü temyiz sınırı yönünden hangi düzenlemeyi içeriyor ise, ona bağlı kalınmalıdır.

Buradaki "karar" teriminin, mahkemenin, Özel Daire bozmasına karşı verdiği direnme kararını ve ayrıca Hukuk Genel Kurulu’nun verdiği kararı da kapsayacağında duraksama bulunmamaktadır.

Bu açıklamalar ışığında somut olay değerlendirildiğinde:

Dava, işçilik alacağı istemine ilişkindir. Eldeki davada, temyiz istemine konu direnme kararının verildiği 09.12.2013 tarihinde, uygulanacak temyiz (kesinlik) sınırı 1.820,00:-TL’dir. Uyuşmazlığı oluşturan direnme kararına konu fazla çalışma ücreti alacağı miktarı, açık biçimde temyiz edilebilirlik sınırı altında olduğundan, anılan karara karşı temyiz yasa yoluna gidilmesi, miktar itibariyle mümkün değildir.

Hal böyle olunca, davalılardan ...Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz dilekçesinin reddi gerekir.

SONUÇ: Yukarıda yer alan açıklamalara göre davalılardan ...Temizlik Hizmetleri Sanayi ve Dış Ticaret Ltd. Şti. vekilinin temyiz itirazının REDDİNE, istek halinde temyiz peşin harcının yatırana geri verilmesine, 06.11.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/3805, Karar No: 2012/19556, Tarih: 06.06.2012

**12. Hukuk Dairesi         2012/3805 E.  ,  2012/19556 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Kadıköy 4. İcra Hukuk Mahkemesi

TARİHİ : 15/12/2011

Yukarıda tarih ve numarası yazılı mahkeme kararının müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya mahallinden daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için  Tetkik Hakimi tarafından  düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :

Alacaklının talebi üzerine, icra müdürlüğünce 03.06.2010 tarihinde borçlu şirkete ait hastane ruhsatının haczine karar verildiği borçlunun ise haczin kaldırılması istemiyle icra mahkemesine başvurduğu anlaşılmıştır.

İİK.nun 85.maddesi uyarınca, borçlunun kendi yedinde veya üçüncü şahısta olan taşınır ve taşınmazlarından ve alacak ve haklarından borcu karşılayacak kadarı haczolunur. Kural olarak borçlunun her türlü mal ve hakkı haczedilebilir. Hangi malların kısmen veya tamamen haczedilemeyeceği, İcra ve İflas Kanununda tahdidi olarak sayılmış olup, bu sayılanların dışında olup da herhangi bir özel kanunla haczedilemeyeceğine ilişkin bir düzenleme bulunmayan borçluya ait bütün mal ve hakların haczi kabildir.

Ancak İcra ve İflas Kanununda düzenlememekle birlikte maddi hukuk kurallarına göre bir kısım mal ve hakların da haczi mümkün değildir. Bu durumda, maddi hukuka göre başkasına devri yasak olan mal ve haklarda haczedilemez. Yine bir mal veya hakkın haczedilebilmesi için, tek başına ekonomik bir değer ifade etmesi ve bu değerin hukuksal dayanağının bulunması zorunludur (Hukuk Genel Kurulu'nun, 06.12.2006 tarih, 2006/12-765 esas, 2006/765 karar sayılı kararı).

27.03.2002 tarih ve 24708 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sağlık Bakanlığı Özel Hastaneler Yönetmeliğinin ruhsatlandırma başlıklı 15.maddesinde, özel hastanelerin ruhsatlandırma işlemleri düzenlenmiş olup, özel hastaneye ruhsat verilmesinden sonra konsültan hizmet verilecek dallarda çalışacak tabipler dışındaki diğer personelini tamamladığı tespit edilen özel hastanelere, Bakanlıkça, Faaliyet İzin Belgesi verilmesi ile özel hastanenin hasta kabul ve tedavisine başlayacağı düzenlenmiştir.

27.03.2002 tarih ve 24708 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan Sağlık Bakanlığı Özel Hastaneler Yönetmeliğinin ruhsatlandırma başlıklı 15.maddesinde, özel hastanelerin ruhsatlandırma işlemleri düzenlenmiş olup, özel hastaneye ruhsat verilmesinden sonra konsültan hizmet verilecek dallarda çalışacak tabipler dışındaki diğer personelini tamamladığı tespit edilen özel hastanelere, Bakanlıkça, Faaliyet İzin Belgesi verilmesi ile özel hastanenin hasta kabul ve tedavisine başlayacağı düzenlenmiştir.

Özel hastanenin devri ise aynı yönetmeliğin 69.maddesinde düzenlenmiştir. Buna göre özel hastanelerin ancak bu yönetmelik kapsamındaki kişilere devri mümkün olup, devir işlemi, taraflar arasında yapılan hastane işletmesinin devrine ilişkin sözleşme ile mümkündür. Devir tarihinden itibaren en geç bir ay içerisinde başvurulması zorunludur. Devralan kişi adına ruhsatname ve faaliyet izin belgesi tanzim edilinceye kadar hastanenin faaliyeti devreden sorumluluğunda devam eder. Şayet devredenin sorumluluğunda faaliyet gösterilmesi istenmiyor ise, devralan kişi adına ruhsatname ve faaliyet izin belgesi tanzim edilinceye kadar hastanenin faaliyetine ara verilir.Bu durumda, mahkemece şikayetin mahiyeti dikkate alınarak öncelikle duruşma açılıp, taraf teşkili sağlandıktan sonra tarafların iddia ve delilleri toplanmalı, özellikle de Sağlık Bakanlığı'na yazı yazılarak, hastane işletme ruhsatının hukuki niteliği, hastane binasından ayrı olarak tek başına ekonomik değere sahip olup olmadığı, yine tek olarak ve hastaneden ayrı devrinin mümkün bulunup bulunmadığı sorulmalı ve ayrıca özel hastane mevzuatı tartışılmalıdır. Bu araştırma ve yukarıda yapılan açıklamalar ve yönetmelik hükümleri doğrultusunda yapılacak değerlendirme sonucunda, hastane işletme ruhsatının, bir ticari işletme olan özel hastaneden ayrı ve müstakil bir ekonomik değere sahip olduğu ve tek başına devrinin mümkün bulunduğu sonucuna varılırsa haczedilebileceği, aksi halde haczinin mümkün olmadığı kabul edilmelidir. Eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsizdir.

SONUÇ  : Alacaklının temyiz itirazlarının kabulü ile mahkeme kararının yukarıda yazılı nedenlerle İİK. 366 ve HUMK.’nun 428. maddeleri uyarınca (BOZULMASINA), ilamın tebliğinden itibaren 10 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 06.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.