muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2011/6830, Karar No: 2011/7827, Tarih: 15.06.2011

**(Kapatılan)14. Hukuk Dairesi         2011/6830 E.  ,  2011/7827 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Davacı vekili tarafından, davalı aleyhine 02.08.2010 gününde verilen dilekçe ile tapu kaydında isim düzeltilmesi istenmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın kabulüne dair verilen 06.04.2011 günlü hükmün Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içerisindeki bütün kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü:

\_K A R A R\_

Dava, tapu kaydına yanlış yazılan kimlik bilgilerinin düzeltilmesi isteğine ilişkindir.

Taşınmazların, kadastro tespiti ya da tapuya tescili sırasında mülkiyet veya diğer hak sahiplerinin isim, soy isim, baba adı gibi kimlik bilgilerinin kayda eksik ya da hatalı işlenmesi, kayıt düzeltme davalarının kaynağını oluşturur. Bu nedenle de bu tür davalarla kimlik bilgileri düzeltilirken, taşınmaz malikinin değişmemesi, diğer bir anlatımla mülkiyet aktarımına neden olunmaması gerekir.

Tapu Sicil Müdürlüğüne yöneltilerek açılması gereken kayıt düzeltme davalarında, mahkemece sağlıklı bir inceleme yapılmalı, kayıt maliki ile ismi düzeltilecek kişinin aynı kişi olduğu kuşkuya yer vermeyecek şekilde saptanmalıdır. Bu saptama yapılırken de aşağıda açıklanan yöntem izlenmelidir.

1-Düzeltilecek tapu kaydı tüm dayanakları ile birlikte getirtilmelidir.

2-Nüfus Müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup bulunmadığı sorulmalı, kaydı düzeltilecek kişinin nüfus kaydı, tapu ve dayanakları ile bağlantı oluşturacak şekilde incelenmeli, gerekirse kök kayıtlar da istenmelidir.

3-Cumhuriyet Savcılığı aracılığıyla, taşınmazın bulunduğu mahalde kayıt maliki ile aynı ismi taşıyan başka kişi bulunup bulunmadığı araştırılmalıdır.

4-İstem konusunda tanık dinlenmelidir.

5-Tüm bu araştırmalar sonucu hala kesin bir kanaat oluşmamış ise, tanıklar ve varsa tespit bilirkişileri de taşınmaz başında dinlenerek keşif yapılmalıdır.

Açıklanan bu hususlar çerçevesinde inceleme ve araştırma sonucu, tapu ve nüfus bilgileri arasında bağlantı ve tutarlılık sağlandığında davanın kabulü yoluna gidilmelidir.

Davanın niteliği gereğince, yargılama harcı ve vekalet ücreti maktu olarak belirlenmelidir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, dava konusu taşınmazların tapu kaydında “...” yazılan soyadının nüfus kayıtlarına uygun şekilde "..." olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Tapu Sicil Müdürlüğü de yasal hasım olduğundan yargılama giderlerinden sorumlu tutulmamalıdır.

Bu ilkeler ışığında somut olaya bakıldığında;

Davacı, dava konusu taşınmazların tapu kaydında “...” yazılan soyadının nüfus kayıtlarına uygun şekilde "..." olarak düzeltilmesine karar verilmesini istemiş, mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hükmü davalı vekili temyiz etmiştir.

Mahkemece yapılan yargılama ve toplanan deliller hüküm vermeye yeterli değildir.

Nüfus müdürlüğünden, kayıtta geçen kişi ile aynı kimlik bilgilerine sahip bir başka kişinin kaydının bulunup araştırılır iken "... ve ... kızı ... ..." isminde kayıt bulunup bulunmadığı sorulmuş, oysa taşınmazda 49/168 pay "... kızı ... ..." adında kayıtlı olup bu kişinin bulunup bulunmadığı nüfus müdürlüğünden sorulmalı, aynı kimlik bilgilerine sahip kişi var ise bu kişi, taşınmazı ve müşterek maliklerini bilen tanıklar dinlenmeli, tüm deliller toplandıktan sonra gerekirse taşınmazlar başında keşif yapılarak sonucuna göre bir hüküm kurulmalıdır.

Eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü hükmün BOZULMASINA, 15.6.2011 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/3263, Karar No: 2010/6635, Tarih: 15.04.2010

**3. Hukuk Dairesi         2010/3263 E.  ,  2010/6635 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Dava dilekçesinde 4 davacı ile toplam 100,000 TL ecrimisilin faiz ve masraflarla birlikte davalı taraftan tahsili istenilmiştir. Mahkemece davanın davalı şirket yönünden toplam 73.736,24 TL için kısmen kabulü, diğer davalı ... yönünden reddi cihetine gidilmiş, hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Y A R G I T A Y K A R A R I

Temyiz isteminin süresi içinde olduğu anlaşıldıktan sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği düşünüldü.

Davacılar vekili, müvekkillerinin bağımsız bölüm maliki oldukları apartmanın bahçesi ve sığınağını davalı şirketin haksız işgali nedeniyle 66 ay için şimdilik toplam 100.000,00 TL ecrimisil ve işlemiş faizin tahsilini talep ve dava etmiş; davalılar davanın reddini savunmuş, mahkemece bilirkişi raporuna göre 73.736,24 TL için davalı şirket hakkında davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Ecrimisil kötü niyetli şagilîn ödemekle sorumlu olduğu tazminat olup, en azı kira geliri, en çoğu ise tam gelir yoksunluğudur.

Kira gelirinin hesabında; ecrimisil istenen ilk dönemde, taşınmazların mevcut durumu itibariyle (kullanıcı tarafından iyileştirilmeden önceki haliyle) kiraya verilmesi halinde serbest koşullarda getirebileceği aylık ve yıllık kira bedeli tarafların sunacağı veya res’en bulunacak emsal yerlerle benzer ve farklı yönleri karşılaştırılarak hesaplanmalı, takip eden dönemlerde ise özel nedenler bulunmadığı takdirde TÜİK’in yayınladığı oniki aylık ortalamalara göre TEFE (ÜFE)'nin tamamının yansıtılması suretiyle bulunacak miktar, ecrimisil olarak saptanmalıdır.

Somut olayda, taraflar emsal sunmamış , bilirkişilerde emsal bulunamadığı gerekçesiyle emsal incelemesi yapılmadan ecrimisil istenen ilk dönemden önce taraflar arasında aynı yerler için yapılan kira sözleşmelerinde aylık kira bedeli 170,00 TL ve 250,00 TL olduğu halde, bunlarda gözetilmeksizin bu dönemler için soyut bir belirleme ile aylık 2.550,00 TL kira getirebileceği belirtilmiş, bu miktar esas alınarak hüküm kurulmuştur.

O nedenle, Mahkemece resen vergi dairesi, belediye, Vakıflar Genel Müdürlüğü, ticaret odası gibi kurumlardan 1.10.2003 tarihine yakın tarihli emsal olabilecek arsa kira sözleşmeleri sorularak, yukarıda açıklanan ilkelere uygun denetime elverişli, ecrimisil belirlemeleri için bilirkişilerden ek rapor istenmeli, sonucuna uygun karar verilmelidir.

Bu itibarla yukarıda açıklanan esaslar gözönünde tutulmaksızın yazılı şekilde hüküm tesisi isabetsiz, temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde olduğundan kabulü ile hükmün HUMK.nun 428. maddesi gereğince BOZULMASINA ve peşin alınan temyiz harcının istek halinde temyiz edene iadesine, 15.4.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/38778, Karar No: 2020/8427, Tarih: 01.07.2020

**22. Hukuk Dairesi         2017/38778 E.  ,  2020/8427 K.**

**"İçtihat Metni"**

BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ: ... 9. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ: ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Davacı vekili dava dilekçesinde özetle;davacının davalıya ait iş yerinde 03.06.2011 tarihinde çelikhane ünitesinde pota ocağında işe başladığını, davalı işyerinin kurulumu ve işe başlama dönemlerinde ve dahi sonralarında işçilerin yoğun bir şekilde uzun süre fazla mesai yaptırılarak çalıştırıldığını, 2012 yılı Aralık ayında işverene ait olan liman işletmelerinde gemi vinci operatörü olarak çalıştırılmaya başlandığını, davacıya işe başladığı günden itibaren fazla mesai yaptırıldığını, hafta tatillerinde, dini ve milli bayram günlerinde çalıştırıldığını ancak bu tarihten sonra da hafta tatilinde ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalıştırılmaya devam edildiğini, çelikhanede işe başlayan müvekkilinin çelikhanenin faaliyetini durdurması üzerine liman işletmesinde geçici olarak çalıştırıldığını, kendisine limana gönderilirken tekrar çelikhanede çalıştırılacağına yönelik işveren tarafından taahhütte bulunulduğunu, işyerinde imzalanan toplu iş sözleşmesinden müvekkilinin yararlandırılmadığını, gerekçe olarak limanda çalıştığının gösterildiğini, ancak kurum kayıtları ve işyeri şahsi sicil dosyası incelendiğinde davacının işvereninin toplu iş sözleşmesi imzalandığı ve uygulanmaya başladığı dönemlerde ... A.Ş.'de çalıştığı, kurum kayıtlarında işveren sicil numarasının çelikhane işletmesi üzerinden bildirildiğini, ayrıca Toplu iş sözleşmesinin yetki prosedür dosyası incelendiğinde davacının yetki için verilen listede görüldüğünü, davacının kıdem tazminatına esas ücreti hesaplanırken geniş anlamda değerlendirilen ücretinin üzerinden hesaplama yapılmayıp ücretine ilaveten almış olduğu sair ödemelerin(yemek, yol parası, ikramiye, iyileştirme ödemeleri, sosyal ödemeler) hesaplamada değerlendirmeye alınmadığını belirtmiş, fazlaya ilişkin hak ve alacaklar saklı kalmak kaydı ile; kıdem tazminatı, fazla mesai ücreti, hafta tatili ücreti, ulusal bayram ve genel tatil ücreti ,ücret farkı alacağının, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacaklarının temerrüt tarihinden itibaren yasadan kaynaklanan faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiştir.Davalı Cevabının Özeti:Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle ;zamanaşımı itirazında bulunduklarını, davacının iş akdi feshedildikten sonra tüm alacaklarının hesabına yatırıldığını, davacının bu nedenle hiçbir alacağı kalmadığını, davacının maaş hesabına 7.652,10 TL kıdem tazminatı, 4.058,88 TL ihbar tazminatı, 144,38 TL ikramiye, 5,47 TL çocuk parası, ve fazla mesai ücreti olarak da 946,94 TL yatırıldığını, davacının her zaman 3 vardiya sistemiyle bazı zamanlar vardiya sistemi değişmiş olsa da günde 7,5 saat çalıştığını, davacının hafta ve ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışma alacakları taleplerinin yersiz olduğunu, bu günlerde çalışmış ise de karşılığının ödendiğini, bir kısım fazla mesailer karşılığında serbest zaman kullandırıldığını, toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret farkı istenmişse de davacının şahsi sicil dosyasında 24.10

.10.2013 tarihli protokolden de anlaşılacağı üzere çelikhane bölümü kapatıldıktan sonra davacının talebi ile işyeri sicil kaydının liman işyeri olarak yapıldığını ve müvekkili şirket tarafından da bu durumun uygun görülüp talebe uygun olarak gerekli tescil işlemlerinin yapıldığını belirtmiş davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk derece mahkemesinin kararına karşı davalı vekili istinaf kanun yoluna başvurmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince, istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

Temyiz:

Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davalı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Taraflar arasında davacının toplu iş sözleşmesinden kaynaklanan alacak talebinde bulunup bulunamayacağı uyuşmazlık konusudur.6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu mülga 2821 sayılı Sendikalar Kanunu gibi sendikal örgütlenmede zorunlu işkolu esasını benimsemiştir. 6356 sayılı kanunun 2/1-ğ hükmü uyarınca sendika, işçilerin ve işverenlerin çalışma ilişkilerinde ortak ekonomik ve sosyal hak ve çıkarlarını korumak ve geliştirmek üzere bir araya gelerek bir işkolunda faaliyette bulunmak üzere oluşturdukları tüzel kişiliğe sahip kuruluşlardır. Bu tanımla işkolu esası, sendikal örgütlenmenin temellerinden biri olmanın (Kutal, 2006:119) ötesinde tüzel kişi olarak bir örgütün sendika olarak nitelendirilebilmesinin koşullarından biri haline getirilmiştir. Buna bağlı olarak bir sendikaya üye olabilmenin ön koşulu da üye olmak isteyen işçinin o sandikanın iş kolunda çalışıyor olmasıdır. Nitekim 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanun’nun 19 maddesinin 7.fıkrasında da iş kolunu değiştiren işçinin sendika üyeliğinin kendiliğinden sona ereceği düzenleme alıtına alınmıştır.Somut olayda, davacının işe başladığı 03.06.2011 tarihinde kurum kayıtlarına göre çelikhane işçisi olarak metal iş kolunda çalıştığı sabittir. Ancak davacı tarafından imzası inkar edilmeyen 24.10.2013 tarihli potokolde tarafların 18 Ekim 2012 tarihinden başlamak üzere çalışma koşulları ve ücret ve diğer haklar bakımından liman iş yerindeki koşulların ve kuralların geçerli olduğu konusunda mutabık olduklarının, çalışanın, işyeri sigorta sicil kaydının liman işyeri esas alınarak yapılmasını talep ettiğinden işverenin bu talebe uygun olarak gerekli tescil işlemini yapacağının çalışanın liman iş yerindeki kademe ücretlendirme sistemine Ekim/2013 ayından itibaren geçirilmesi konusunda mutabık olduğununun, çelikhanenin yeniden faliyete geçmesi durumunda çalışanın işverenin talep etmesi halinde çelikhane iş yerine geçmeyi kabul ettiğini tahahüt ettiğinin protokolün 18/12/2012 tarihinde yürürlüğe girdiğinin ve iş sözleşmesinin eki olduğunun kararlaştırıldığı anlaşılmıştır.Hal böyle olunca; davacının kendi talebi ile çelikhane bölümünden liman iş yerine geçerek iş kolunu değiştirdiğinin ve 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu 19. maddesinin 7 fıkrasında belirtildiği gibi iş kolu değişikliği nedeni ile sendika üyeliğinin kendiliğinden sona erdiğinin kabulü gerekmektedir.Bu durumda, davacının sendika üyeliğinin son bulması nedeni ile ... -İş Sendikası ile imzalanan toplu iş sözleşmesinden faydalanamayacağından davacının giydirilmiş ücretinin tespitinde toplu iş sözleşmesinde düzenlenen para ve para ile ölçülebilen sosyal haklar ücrete eklenemeceği gibi iş kolunun değiştiği tarihten itibaren de tolu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret farkı ve sosyal yardım alacağı talebindede bulunamayacaktır. Bu husus gözetilmeden yazılı gerekçe ile söz konusu alacaklar hakkında hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebidir

... -İş Sendikası ile imzalanan toplu iş sözleşmesinden faydalanamayacağından davacının giydirilmiş ücretinin tespitinde toplu iş sözleşmesinde düzenlenen para ve para ile ölçülebilen sosyal haklar ücrete eklenemeceği gibi iş kolunun değiştiği tarihten itibaren de tolu iş sözleşmesinden kaynaklanan ücret farkı ve sosyal yardım alacağı talebindede bulunamayacaktır. Bu husus gözetilmeden yazılı gerekçe ile söz konusu alacaklar hakkında hüküm kurulması hatalı olup bozma sebebidir.SONUÇ: Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının ortadan kaldırılarak İlk Derece Mahkemesi kararının yukarıda yazılı sebeplerle BOZULMASINA, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine, bozma kararının bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 01.07.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2019/428, Karar No: 2019/2835, Tarih: 14.03.2019

**2. Hukuk Dairesi         2019/428 E.  ,  2019/2835 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Aile Mahkemesi

DAVACI-DAVALI : ...

DAVALI-DAVACI : ...

DAVA TÜRÜ : Karşılıklı Boşanma

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dairemizin 21.09.2017 tarihli ilamı ile " Dosya içerisinde bulunan davacı-karşı davalı erkek vekili Av. ...’e ait vekaletname genel vekaletname olup, boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içermemektedir. Boşanma davası açmak ve açılan davayı takip etmek kişiye sıkı sıkıya bağlı bir hakkın kullanımı niteliğindedir. Bu bakımdan vekaletnamede bu hususta özel yetkiyi gerektirir (HMK m. 74). O halde, Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 74. maddesi gereğince boşanma davası ile ilgili özel yetkiyi içeren vekaletnamesini sunması için davacı-karşı davalı vekiline süre verilmesi, bu süre içinde vekaletname verilmez veya asıl yapılan işlemleri kabul ettiğini dilekçe ile mahkemeye bildirmez ise gerekçeli kararın davacı-karşı davalı tarafa tebliği sağlanıp, yasal temyiz süresi beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın mahalli mahkemesine iadesine" karar verilmiş, iade sonrası erkek vekili çekilme dilekçesi vermiş, bu çekilme dilekçesi erkeğe tebliğ edilmediği gibi erkeğe gerekçeli karar, yetkisiz vekilin temyiz dilekçesi ve Yargıtay ilamının tebliği için düzenlenen yurt dışı talimat müzekkeresinde erkeğin yargılamadaki adresi olan Haftsteig Str 192697l, Hard, Avusturya ve başka bir adrese (Rheinstrosse 836900, Bergenz, Avusturya) yer verilmiş, mazbatada ise ikinci adres (Rheinstrosse 836900, Bergenz, Avusturya) kullanılarak, aynı zamanda mazbataya çekilen vekilin ismine de yer verilerek tebligat yaptırılmış olup, mazbatada "Vekilinin, özel vekaletname sunmadığı, yetkisiz vekilin kararı temyiz ettiği, gerekçeli kararın kendisine tebliğinden itibaren yasal sürede kararı temyiz etmediği ya da yapılan işlemleri kabul ettiğini bildirmediği takdirde yetkisiz vekilin temyiz itirazlarının incelenemeyeceğine" dair ihtara da yer verilmemiştir. Açıklanan sebeplerle, davacı-karşı davalı asıla yapılan tebligat geçersiz olup, asıla gerekçeli kararın ve vekilin çekilme dilekçesinin açıklandığı üzere ihtarlı olarak, mazbatada vekilin adına yer verilmeden asılın doğru adresine usulüne uygun tebliği ile temyiz süresi de beklenildikten sonra gönderilmek üzere dosyanın İKİNCİ kez yerel mahkemesine İADESİNE oybirliğiyle karar verildi. 14.03.2019 (Prş.)
Yargıtay — Esas No: 2016/22945, Karar No: 2017/731, Tarih: 24.01.2017

**13. Hukuk Dairesi         2016/22945 E.  ,  2017/731 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki alacak davasının yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın kabulüne yönelik olarak verilen hükmün süresi içinde davalı avukatınca temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi gereği konuşulup düşünüldü.

KARAR

Davacı, dar gelirli ailelere konut edindirmesi kapsamında davalı belediye ile aralarında sözleşme düzenlendiğini, arsa tahsisi yapıldığını, satış bedelinin taksitler halinde ödendiğini, tahsis kararının iptal edildiğini, imar planı değişikliği ile ifanın imkansız hale geldiğini ileri sürerek arsanın rayiç değerinin tespiti yapılarak, bu bedelin yasal faiziyle birlikte ödetilmesine karar verilmesini istemiştir.

Davalı, davanın reddini dilemiştir.

Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş; hüküm, davalı tarafından temyiz edilmiştir.

1-20.8.2016 tarihinde kabul edilen 6745 sayılı kanunun 12.maddesi ile 775 sayılı Gecekondu Kanununa eklenen geçici 10.maddesi ile “.... ili, .... ilçesi sınırları içerisinde bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce bu Kanuna göre ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi hâlinde; arsa veya konut tahsisi için ödenen bedeller, ilgili idarece yapılacak tebligatı müteakip en geç üç ay içerisinde, ödeme gününden itibaren hesaplanacak kanuni faizi ile birlikte hak sahiplerine veya kanuni mirasçılarına ödenir. Hak sahipleri bunun dışında ilgili idareden herhangi bir hak, bedel ve tazminat talebinde bulunamazlar.

Bu maddenin birinci fıkrası hükmü; bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten önce hak sahipleri tarafından, ilgili idarelerce yapılan arsa veya konut tahsis işleminin gerçekleştirilememesi nedenleriyle arsa veya konutların adlarına tescili, bedel veya tazminat ve benzeri taleplerle açılan ve henüz kesinleşmeyen her türlü davada da uygulanır. Bu hükmün mahkemelerce uygulanması nedeniyle reddedilen davaların yargılama giderleri davalı idare tarafından ödenir. Bu madde kapsamında kalan davalarda mahkeme harçları ile her türlü vekâlet ücreti maktu olarak belirlenir.” hükmü düzenlenmiştir. Mahkemece, anılan yasa kuralı uyarınca değerlendirme yapılarak sonucuna göre bir karar verilmesi için hükmün bozulması gerekir.

2-Bozma nedenine göre davalının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine gerek görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda 1.bentte açıklanan nedenlerle hükmün BOZULMASINA, 2.bent gereğince davalının diğer temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan harcın istek halinde iadesine, HUMK’nun 440/1 maddesi uyarınca tebliğden itibaren 15 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24/01/2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2008/5660, Karar No: 2009/1383, Tarih: 12.03.2009

**(Kapatılan)15. Hukuk Dairesi         2008/5660 E.  ,  2009/1383 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Sulh Hukuk Hakimliği

Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:

- K A R A R -

Dava, arsa payı karşılığı inşaat yapım sözleşmesinden kaynaklanan itirazın iptâli istemine ilişkin olup, davanın kabulüne dair verilen karar davalı vekilince temyiz edilmiştir.

Davacı yüklenici ile davalı arsa sahibi ve dava dışı diğer arsa sahipleri arasında düzenlenen 09.12.2003 tarih ve 31083 yevmiye sayılı sözleşmenin tarafların hak ve sorumlulukları başlıklı bölümünün 3. maddesinde veraset ve intikâl harcının mal sahibine ait olanların mal sahibine, müteahhide ait olan dairelerin de müteahhide ait olacağı, 5. maddesinde ise “İnşaatın iskân ruhsatı alınana kadar inşaat ile ilgili bilumum malzeme bedelleri, işçi ücretleri, sigorta primleri, bilumum vergi, harç resim, vergi cezaları, arsa vergisi, proje giderleri ile mühendislik hizmetleri müteahhide aittir…” düzenlemesi yer almaktadır. Davacının 21.02.2006 günlü makbuza istinaden davalıdan talep ettiği harç, makbuz üzerindeki şerhe göre iskân harcı, vergi dairesi yazısına göre cins tashih harcı niteliğindedir. Davacı tarafından yaptırılıp davalıdan payı oranında rücu talep edilen harç ister iskân harcı isterse cins tashih harcı olsun yukarıda özetlenen sözleşmenin 3. maddesi uyarınca arsa sahiplerine ait olan harç olmayıp, 5. madde gereğince yüklenicinin sorumluluğundaki harç ve masraflardandır.

Bu durumda davacı yüklenici sözkonusu harç ve masrafları davalıdan talep edemeyeceğinden davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yanlış değerlendirme sonucu kabul kararı verilmesi doğru olmamış, bozulması gerekmiştir.

SONUÇ:Yukarıda açıklanan nedenlerle temyiz olunan kararın davalı yararına BOZULMASINA, fazla alınan temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalıya geri verilmesine, 12.03.2009 gününde oybirliğiyle karar verildi.