muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2013/9042, Karar No: 2013/12620, Tarih: 23.09.2013

**(Kapatılan)17. Hukuk Dairesi         2013/9042 E.  ,  2013/12620 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ticaret Mahkemesi

Taraflar arasındaki tazminat davasının yapılan yargılaması sonunda; kararda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine dair verilen hükmün süresi içinde davacı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği düşünüldü:

-K A R A R-

Davacı vekili, davalıya trafik sigortalı (ZMSS) aracın sebebiyet verdiği trafik kazasında, davacının ağır derecede yaralandığını, sürekli ve geçici iş gücü kaybına uğradığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla, 100,00 TL. maddi tazminatın faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı vekili, müvekkili şirketin yerleşim yeri itibariyle İstanbul Mahkemelerinin yetkili olduğunu savunmuştur.

Mahkemece, davalının yetki itirazının kabulü ile davanın yetki yönünden reddine, talep halinde dosyanın yetkili İstanbul Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiş; hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava, trafik kazasından kaynaklanan maddi tazminat istemine ilişkindir.

6100 sayılı HMK'nun genel yetkiyi düzenleyen 6. maddesinin 1. fıkrasında "Genel yetkili mahkeme, davalı gerçek veya tüzel kişinin davanın açıldığı tarihteki yerleşim yeri mahkemesidir." hükmüne yer verilmiştir.

Aynı yasanın 16. maddesinde ise, "Haksız fiilden doğan davalarda, haksız fiilin işlendiği veya zararın meydana geldiği yahut gelme ihtimalinin bulunduğu yer ya da zarar görenin yerleşim yeri mahkemesi de yetkilidir." hükmü yer almaktadır.

2013/9042

2013/12620

Diğer taraftan, 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110. maddesi ile ZMSS Genel Şartlarının C.7. Maddesinde ise "Motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinden birinde açılabileceği gibi, kazanın vuku bulduğu yer mahkemesinde de açılabilir." ifadesine yer verilmiştir.

Bir davada birden fazla genel ve özel yetkili mahkeme varsa, davacı bu mahkemelerden birinde dava açmak hususunda bir seçimlik hakka sahiptir. Davacı, davasını bu genel ve özel yetkili mahkemelerden hiçbirinde açmaz ve yetkisiz bir mahkemede açarsa, o zaman seçme hakkı davalılara geçer.

Somut olayda, trafik kazası Akhisar'da meydana gelmiş, sigorta poliçesi Manisa'da tanzim edilmiş ise de; davacı vekilinin davayı sigortacının bir acenteden daha yetkili organı olan Bölge Müdürlüğünün bulunduğu Adana'da açtığı gözetilerek, mahkemece yetki itirazının reddi ile işin esasına girilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 23.9.2013 gününde Üye ... ve Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Dava, geçici ve sürekli iş gücü tazminatına ilişkindir.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde temyiz eden davacıya geri verilmesine 23.9.2013 gününde Üye ... ve Üye ...'ın karşı oyu ve oyçokluğuyla karar verildi.

-KARŞI OY-

Dava, geçici ve sürekli iş gücü tazminatına ilişkindir.

Davalı, davacının yaralanmasına sebep olan aracın ZMMS sigortasıdır.

2013/9042

2013/12620

Dava, davalı ... şirketinin "bölge müdürlüğü" olduğu bildirilen Adana Mahkemelerinde açılmıştır.

Uyuşmazlık, bu tür davalarda davalı ... şirketinin "bölge müdürlüğü" nün bulunduğu yer mahkemesinin yetkili ve yasaca benimsenen bir mahkeme olup olmadığı konusunda toplanmaktadır.

Davacının ikametgahı ... ... .

Kaza... -... ’da meydana gelmiştir.

Poliçe ... -... acentesinde düzenlenmiştir.

Davalının Adana'da şubesi olmayıp bölge müdürlüğü mevcuttur ve tebligatda oraya yapılmıştır.

Davacı yetki konusunda 2918 Sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 110.maddesine dayanmış ve ZMSS Genel Şartlar c.7 maddesine göre şubenin bulunduğu yer yetkisinden bahsetmiştir.

ZMSS poliçesinden kaynaklanan davalarda yetkili mahkemenin belirlenmesinde HMK'daki genel yetki kuralları geçerlidir. Ancak sorumluluk sigortası özel bir yasa ile düzenlenmiş ise ve o düzenlemede özel yetki kurallarına yer verilmiş ise o hükümler de dikkate alınacaktır. Bu konuda KTK'nun 110.maddesi ile özel yetki düzenlemesi getirilmiştir.

Bu duruma göre motorlu araç kazalarından dolayı hukuki sorumluluğa ilişkin davalar, sigortacının merkez veya şubesinin veya sigorta sözleşmesini yapan acentenin bulunduğu yer mahkemelerinde açılabileceği gibi kazanın meydana geldiği yer mahkemesinde de açılabilir.

Bu aşamada somut olayda şube kavramına da değinmek gerekecektir.

6762 Sayılı TTK 41 (6102 Sayılı TTK'nin 39) maddesi ile her tacirin ticaret ünvanı kullanması, 42.madde (6102 sayılı kanunun madde 40) ile ticari işletmenin ticaret siciline tescili benimsenmiştir.

6762 Sayılı mülga TTK 50 maddesi ile 6102 Sayılı TTK'nin 48 maddesi ile şube tanımlanmıştır. Buna göre her şube, kendi merkezinin ticaret ünvanını, şube olduğunu belirterek kullanmak zorundadır. Bu ünvana şube ile ilgili eklemeler yapılabilir. Mülga TTK 43 ve 47.maddeleri, (6102 Sayılı TTK 41-45 Maddeleri) şubenin ticaret ünvanı hakkında da uygulanır. Bu durumda esas itibariyle işletme merkezinin ticaret ünvanı ile şubenin ticaret ünvanı aynıdır. Yalnız merkezin ticaret ünvanına, şubenin örneğin "Konya Şubesi" ekini ilave ederek kullanması ve tescil edilmesi gerekir.

2013/9042

2013/12620

(Mülga TTK 35- 6102 Sayılı TTK'nin 33 Maddesi). Buna göre bir ticari işletmenin "şubesinin" tescili mecburidir. (Yargıtay 11 HD. 12.9.1990 gün ve 1989/4631 esas 1990/5458 karar)

2013/9042

2013/12620

(Mülga TTK 35- 6102 Sayılı TTK'nin 33 Maddesi). Buna göre bir ticari işletmenin "şubesinin" tescili mecburidir. (Yargıtay 11 HD. 12.9.1990 gün ve 1989/4631 esas 1990/5458 karar)

Davalı ... şirketinin bölge müdürlüğünün Adana Ticari Sicil Memurluğunda şube olarak tescili yapılmamıştır. Zaten davacının ve davalının böyle bir iddiası da yoktur. Bu nedenle bölge müdürlüğü bir temsilcilik olup şube gibi yetkileri bulunmamaktadır. Bölge müdürlüğünün, yasaca benimsenen şube gibi tescil edilmiş bulunması halinde yetkili olduğu düşünülebilir.

Mahkemeler yasa ile bağlıdır. Yetki düzenlemeleri yine yasa ile yapılır. Bu düzenlemelerin dışında yetkili mahkeme belirlemek yasa yapıcının amacına ve yorumuna aykırı düşer. Bu nedenle yerel mahkemenin yetkisizlik kararı yerinde olup davalının Adana’da bölge müdürlüğünün olmasının bu mahkemeleri yetkili hale getirmeyeceği ve kararın onanması görüşünde olduğumuzdan sayın çoğunluğun, kararın bozulması şeklindeki görüşüne karşıyız.
Yargıtay — Esas No: 2006/9347, Karar No: 2006/12477, Tarih: 02.10.2006

**(Kapatılan)20. Hukuk Dairesi         2006/9347 E.  ,  2006/12477 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Sulh Hukuk Mahkemesi

Taraflar arasındaki vesayet hukukuna ilişkin davada ... Sulh Hukuk ile ... 1. Sulh Hukuk Mahkemelerince ayrı ayrı yetkisizlik kararı verilmesi nedeni ile yargı yerinin belli edilmesi için gönderilen dosya içindeki tüm belgeler incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Dava, vasi tayini istemine ilişkindir.

Türk Medeni Yasasının 411. maddesinde; “vesayet işlerinde yetki, küçüğün veya kısıtlının yerleşim yerindeki vesayet dairelerine aittir.”

Aynı Yasanın 19. maddesinde de; “Bir kimsenin ikametgahı, yerleşmek niyetiyle oturduğu yerdir...” hükümleri yer almaktadır.

Yerleşim yerinin tespit edilemediği hallerde, karine olarak nüfusa kayıtlı olunan yerde yerleşim yeri olarak kabul edilir.

Somut olayda; vesayet altına alınmak istenilen ...'nın ".../..." adresinde oturduğu anlaşılmakla, yetkili mahkeme ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesidir.

SONUÇ: Yukarıda belirtilen nedenlerle; H.Y.U.Y.’nın 25. ve 26. maddeleri gereğince ... 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin YARGI YERİ OLARAK BELİRLENMESİNE 02/10/2006 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/24749, Karar No: 2011/25655, Tarih: 29.12.2011

**4. Ceza Dairesi         2009/24749 E.  ,  2011/25655 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : İftira

HÜKÜM : Beraat

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Sanığın Cumhuriyet Başsavcılığı'na vermiş olduğu 09/10/2006 tarihli imzalı şikayet dilekçesi ile "köyde olmadığım halde sanık eline geçirmiş balta ile … evdeki kızıma ve gelinime ağza alınmayacak hakaretler demiştir…, ayrıca beni kastederek o köpek eve geldiğinde evini başına yıkarım.... diyerek öldürmekle tehdit etmektedir…"şeklinde beyanlarla mağdur hakkında suç isnadında bulunup, hazırlık aşamasında kolluk tarafından alınan beyanında bu isnadlarından bahsetmemesi, sanığın kızı ve gelini olan tanıkların da sanığın şikayet dilekçesinde belirttiği isnadları doğrulamamaları karşısında eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile beraat hükmü kurulması,

Yasaya aykırı ve O yer C.Savcısının temyiz nedenleri ile tebliğnamedeki düşünce yerinde görüldüğünden HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine,29.12.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

.
Yargıtay — Esas No: 2020/12300, Karar No: 2021/193, Tarih: 20.01.2021

**3. Hukuk Dairesi         2020/12300 E.  ,  2021/193 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : SAMSUN BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 5. HUKUK DAİRESİ

Dava; davalı şirketlerce yol yapım işi sırasında beton imalatı nedeniyle ortaya çıkan katkı maddelerinin dereye dökülmesi sonucu davacıya ait aynı güzergahta bulunan su havuzundaki balıkların ölmesi sonucu uğranılan zararın tazmini istemine ilişkin olup, bu haliyle uyuşmazlık haksız fiilden kaynaklanmaktadır.

Davanın bu niteliğine göre, inceleme görevi Yargıtay 4. Hukuk Dairesinindir. Bu itibarla dosyanın gerekli inceleme yapılmak üzere Yargıtay 4. Hukuk Dairesine gönderilmesine 20/01/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2012/18756, Karar No: 2013/19274, Tarih: 05.09.2013

**12. Ceza Dairesi         2012/18756 E.  ,  2013/19274 K.**

**"İçtihat Metni"**

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Suç : Taksirle yaralama

Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 89/4, 62/1, 50/1-a. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ve müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, bir nedene dayanmayan ve müdafinin, uzlaşma teklifinin usulüne uygun yapılmadığına, sanığın kusurlu olmadığına, sigorta şirketinin zararın çoğunu ödediğine, cezanın ertelenmesine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmesi gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan temel ceza tayin olunurken, 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesi yerine sehven aynı Kanun'un 86/4. maddesinin yazılması, hükmedilen 5 ay hapis cezası, TCK'nın 49/2. maddesi gereğince kısa süreli hapis cezası olduğundan, TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, sadece 50/1-a. maddesine göre çevrilmesi ile taksitlendirme sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 232/6, 5237 sayılı TCK'nın 52/3-4. maddelerine aykırı davranılması,

Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının ilk bendindeki “TCK'nın 86/4” ibaresinin "5237 sayılı TCK'nın 89/4." ve üçüncü bentte yer alan "TCK'nın 50/1-a maddesi" ibaresinin "5237 sayılı TCK'nın 50/1-a, 52/2. maddeleri" olarak değiştirilmeleri ile dördüncü bendin başına "5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesi gereğince," ve aynı bendin sonundaki "alınmasına" kelimesinden sonra gelmek üzere "ve ödenmeyen adli para cezasının hapse çevrileceğinin bildirilmesine" ibarelerinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.09.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2018/8817, Karar No: 2018/14762, Tarih: 07.06.2018

**22. Hukuk Dairesi         2018/8817 E.  ,  2018/14762 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : ... 5. Hukuk Dairesi

DAVA TÜRÜ : TESPİT

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:

Asıl davada ... Sendikası vekili, ihale makamı ve asıl işveren Sağlık Bakanlığına bağlı ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi tarafından ihale edilen ve alt işveren ... Kurumsal Destek Hizmetleri İş Ortaklığı Ticari işletmesi ile imzalanan 2015/113087 kayıt numaralı ihale sözleşmesi kapsamında alt işveren şirket tarafından TİS müzekerelerini yürüterek imzalamaya yönelik vermiş olduğu yetkinin reddedilmesine ilişkin davalı ... Sendikasının 17.05.2016 tarih ve 2885 sayılı işleminin ve 30.05.2016 tarih ve 3153 Sayılı işleminin 6356 sayılı Kanun ve 6552 Sayılı Kanunlara ve ilgili yönetmeliklere aykırı olduğunun tespitine ve bu işlemlerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Birleşen davada davacı vekili, ihale makamı ve asıl işveren Sağlık Bakanlığına bağlı ... Üniversitesi Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi tarafından ihale edilen ve müvekkili ile imzalanan 2015/113087 kayıt numaralı ihale sözleşmesi kapsamında müvekkili tarafından TİS müzekerelerini yürüterek imzalamaya yönelik vermiş olduğu yetkinin reddedilmesine ilişkin davalı ... Sendikasının 17.05.2016 tarih ve 2885 sayılı işleminin ve 30.05.2016 tarih ve 3153 Sayılı işleminin 6356 sayılı Kanun ve 6552 Sayılı Kanunlara ve ilgili yönetmeliklere aykırı olduğunun tespitine ve bu işlemlerinin iptaline karar verilmesini talep etmiştir.

Davalı Cevabının Özeti:

Davalı Kamu-İş sendikası vekili davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.

İlk Derece Mahkemesi Kararının Özeti:

Mahkemece, konusuz kalan asıl ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.

İstinaf başvurusu :

İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı, asıl ve birleşen dosya davalısı Kamu İş Sendikası vekili ile birleşen dosya davacısı istinaf başvurusunda bulunmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesi Kararının Özeti :

Bölge Adliye Mahkemesince birleşen dava davacısının istinaf başvurusunun kabulü ile İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına, usuli kazanılmış hakka riayetle asıl dava davacısının 30.05.2016 tarih, 3153 sayılı işlemin iptali ile ilgili talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, alt işveren ... İşletmesi ile imzalanan 2015/113087 kayıt numaralı ihale sözleşmesi kapsamında alt işveren şirket tarafından TİS müzakerelerini yürütmek ve imzalamaya yönelik verilen yetkinin reddedilmesine ilişkin davalı sendikanın 17.05.2016 tarih ve 2885 sayılı işleminin 6356 Sayılı Kanunun 35/3. maddesine ve yönetmeliğe aykırı olduğunun tespitine ve bu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Temyiz:

Temyiz:

Kararı, davalı Kamu İş Sendikası vekili temyiz etmiştir.

Gerekçe:

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Dosya içeriğinden, davacı alt işveren şirket ile ... Üniversitesi Döner Sermaye İşletmesi arasında 01.01.2016 ilâ 31.12.2016 tarihleri arasında geçerli hizmet alım sözleşmesi imzalandığı, söz konusu alt işveren işyeri ile ilgili davalı işçi sendikasına Toplu İş Sözleşmesi imzalamaya yetkili olduğuna dair 09.05.2016 tarihli yetki belgesi verildiği, bilahare alt işveren tarafından 4735 sayılı Kanun'un 8. maddesi ve “Personel Çalıştırılmasına Dayalı Hizmet Alımlarında Toplu İş Sözleşmesinden Kaynaklanan Fiyat Farkının Ödenmesine Dair Yönetmelik” hükümleri gereğince Toplu İş Sözleşmesi görüşmelerini yürütmesi için 16.05.2016 tarihinde davalı Kamu İşveren Sendikasına yetki belgesi verildiği anlaşılmaktadır. Davacı tarafından yetkilendirilen davalı Kamu İşveren Sendikasının ise 17.05.2016 tarihli yazısı ile yetki belgesinin düzenlendiği tarih itibariyle ihale sözleşmesinin bitimine bir yıldan az süre kalmış olması sebebiyle, 6356 sayılı Sendikalar ve Toplu İş Sözleşmesi Kanunu'nun 35. maddesinin ikinci fıkrası gereğince Toplu İş Sözleşmesi akdetme imkanı bulunmadığı gerekçesiyle yetkilendirmeyi reddettiği anlaşılmaktadır.

Somut olayda, Dairemizin emsal nitelikteki kararlarına uygun olarak, alt işveren tarafından yapılan yetkilendirme işlemi geçerli nitelikte olduğundan, davalı sendikanın 17.05.2016 tarih ve 2885 sayılı işleminin hukuka aykırı olduğunun tespitine karar verilmesi isabetlidir. Ne var ki, bir özel hukuk tüzel kişisi olan davalı Kamu İşveren Sendikasının fiili uygulamasını bildiren nitelikteki 17.05.2016 tarihli yazısının iptaline karar verilmesi de doğru değildir.

Açıklanan husus bozma sebebi ise de, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmadığından, temyiz olunan kararın 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 370/2. maddesi uyarınca aşağıda belirtilen şekilde düzeltilerek onanması uygun bulunmuştur.

SONUÇ:

Yukarıda yazılı sebeplerle, Bölge Adliye Mahkemesi kararının hüküm fıkrasının (B) ayrımının 2. bendinde yer alan “ve bu işlemin iptaline” sözcüklerinin hükümden çıkarılmasına ve hükmün bu şekilde DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz karar harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 07.06.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2020/2460, Karar No: 2020/4146, Tarih: 15.10.2020

**11. Hukuk Dairesi         2020/2460 E.  ,  2020/4146 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 08.03.2017 tarih ve 2014/1432 E- 2017/189 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi'nce verilen 16.07.2018 tarih ve 2017/1289 E- 2018/1262 K. sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, 6100 sayılı Kanun'un 369. maddesi gereğince miktar veya değer söz konusu olmaksızın duruşmalı olarak incelenmesi gereken dava ve işlerin dışında bulunduğundan duruşma isteğinin reddiyle dava dosyası için Tetkik Hakimi Dr. ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:

Davacı vekili, davacının temlik alacaklısı olduğunu, dava dışı temlik eden ile davalı arasında akdedilen araç satış sözleşmesi gereğince havale edilen satış bedelinin akdi ilişkinin gerçekleşmemesi nedeniyle iadesi için davalı hakkında ilamsız icra takibi başlatıldığını, davalının itirazı ile takibin durduğunu iddia ederek itirazın iptaline, takibin devamına ve % 20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.

Davalı vekili, temlik eden ile davalı arasında araç alım satımının bulunmadığını, gönderilen havalenin çeke ilişkin kısmi ödeme olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.

İlk Derece Mahkemesince, temlik eden 50.000,00 TL’lik havale ödemesine ilişkin açıklamasında tır satış bedelinin yazıldığı, ancak ödemenin avans veya peşinat şeklinde yapıldığına dair bir açıklamanın yer almadığı, aksi belirtilmediği sürece havalenin mevcut bir borcun tediyesi amacıyla yapıldığının kabulü gerektiği, bunun aksini iddia eden davacının iddiasını yazılı delil ile ispat edemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiş, hükme karşı davacı vekilince istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.

Bölge Adliye Mahkemesince, davalının savunmasında davacının para gönderdiğini kabul ettiği ve ancak bu paranın tır satışı dolayısıyla değil, çekin kısmi ödemesi olarak gönderildiğini ifade ettiği, bu şekilde davalının bağlantısız bileşik ikrarda bulunduğu, bağlantısız bileşik ikrarın bölünebileceği gerçeği karşısında davalının, davacı tarafından gönderilen paranın başka bir nedenle gönderildiğini ispat etmesi gerektiği, davacının ise çekin tır satış bedeli olarak düzenlendiğini, çekte ara ciranta olarak yer alan kişilerin de aracı olduklarını, çekin bedeline karşılık aynı gün davaya konu havale ile tır satışına peşinat olarak yapıldığını, daha sonra çekin bankaya ibraz edilmeden ödendiğini, tır satışından vazgeçildiğini iddia ettiği, havalede tır satış bedeli açıklaması olduğundan aksini iddia eden davalının ispatla yükümlü olduğu, ancak ilk derece mahkemesince ispat yükünün tayininde yanılgıya düşüldüğü, davalının tır satışını kabul etmediği, savunmalarını da ispat edemediği, davacı tarafından yapılan havalenin bedelsiz kaldığı gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun kabulüne, ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına, itirazın iptaline, takibin 50.000,00 TL üzerinden devamına ve davacı yararına % 20 oranında icra inkar tazminatına karar verilmiş, işbu karara karşı davalı vekilince temyiz yoluna başvurulmuştur.

SONUÇ: Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere göre davalı vekilinin yerinde görülmeyen bütün temyiz itirazlarının reddiyle muhakeme hukukuna uygun bulunan Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi’nin 2017/1289 esas ve 2018/1262 karar sayılı ve 16.07.2018 tarihli kararının ONANMASINA, dosyanın Kayseri 1. Asliye Ticaret Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 2.525,73 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 15.10.2020 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.