muhamparlak/turkish-law-bge-m3-embeddings huggingface dataset:
Yargıtay — Esas No: 2018/1270, Karar No: 2019/1705, Tarih: 14.02.2019

**17. Ceza Dairesi         2018/1270 E.  ,  2019/1705 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇLAR : Hırsızlık, mala zarar verme

HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

I-Sanıklar ... ve ... haklarında hırsızlık suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibari ile infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ... ve ... haklarında mala zarar verme suçları ile sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarına yönelik kurulan hükümlere ilişkin temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanıklar ... ve ... haklarında mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler yönünden; Ceza Genel Kurulu'nun 13/03/2018 tarih ve 2018/100 Karar sayılı kararında da ayrıntıları ile belirtildiği üzere, 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle 5237 sayılı TCK'nun 152. maddesinde yapılan değişikliğe göre, kamu malına zarar verme suçundan hükmolunacak ceza miktarının üst sınırının altı yıl hapis cezasından, dört yıla indirilmesi ve sanıklar hakkında hükümler kurulurken alt sınırdan uzaklaşılarak cezaların tertip edildiğinin anlaşılması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre kamu malına zarar verme suçu yönünden sanıkların hukuki durumlarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Suçun işlendiği iş yerinde sekreter olarak çalışan ..., iş yerinin mülk sahibi ... ve kiralama işine aracılık eden emlakçı ...’e ...’nin canlı ortamda bu mümkün değilse teşhise elverişli fotoğraflarından teşhis işlemi yaptırılması ile iş yerinde, iş yerinin kiralanması esnasında ya da sanıklar ... ve ...’nun beraberinde faaliyet gösterdikleri esnada sanık ...’yi görüp görmedikleri ayrıca beyanlarında bahsi geçen ismini bilmediklerini ifade ettikleri şahsın sanık ... olup olmadığının araştırılması gerektiği gözetilmeden eksik kovuşturma ile karar verilmesi,

3-Suçun işlendiği iş yerinde halı döşeme işi yapan tanık ...’nin kovuşturma aşamasında alınan beyanında “Sanıklara ait iş yerine halı döşediğim esnada bana resmi gösterilen ...’yi orada gördüm ancak adını bilmiyorum, iki kez bu iş yerine gittim. İş yerinin sahibi gibi davrandı, yetkili olarak benimle görüştü” biçimindeki beyanının ayrıca sanık ...’nun soruşturma aşamasında ismini Berat olarak bildiği kişinin bulundukları mahalden petrol boru hattı geçtiğini söylediğini ve onun aracılığı ile iş yerini kiraladığını savunduğu, kovuşturma aşamasında da ismini Berat olarak bildiği kişinin sanık ... olduğunu savunduğunun anlaşılmasına karşın; tanık ...’nin beyanına teşhis işlemine esas alınan resmin siyah beyaz olması nedeni ile itibar edilmediğine dair kabul ile teşhise elverişli görüntü temin edilip teşhis yaptırılmadığı gibi sanık ...’nun da kovuşturma aşamasındaki savunmasına karşın “Diğer sanıkların sanık ... ile ilgili her hangi bir bilgi vermedikleri” biçiminde dosya kapsamı ile uyuşmayan gerekçe ile sanık ...'nin üzerine atılı suçlardan beraatine karar verilmesi,

4-Sanık ...’nin, adına kayıtlı olan ve suçun işlendiği iş yerinin kiralanması amacı ile kendisini ... olarak tanıtan kişinin kullandığı telefon numarasının açık kimlik ve adres bilgilerini bilmediği ... isimli kişi tarafından kullanıldığını savunduğu, bu kişinin iş yeri adresini beyan ettiği, yapılan araştırmada kilerci tır garajının tarihten bir yıl önce taşınıp yeni adresinin de bilinmediğinin belirlendiği, sanığın ayrıca ...’ün Sivas ili Şarkışla ilçesinde bulunduğu bildirdiğinin anlaşılmasına göre, ... isimli kişi Şarkışla ilçesinden araştırılarak kimlik ve adres bilgilerine ulaşıldığı takdirde sanık ...’nin beyanlarına karşı tanık sıfatı ile bilgisine başvurulması gerektiğinin gözetilmemesi,

5-Suçun işlenmesinde kullanılmayan ve suçun işlenmesi ile elde edilmeyen, münhasıran bulundurulması suç teşkil etmeyen cep telefonları ve sim kartın müsaderesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısı, katılan ...Ş. vekili, sanık ... ile sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye kısmen uygun olarak BOZULMASINA, 14.02.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2007/9576, Karar No: 2007/15412, Tarih: 25.09.2007

**21. Hukuk Dairesi         2007/9576 E.  ,  2007/15412 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ : Çorum İş Mahkemesi

TARİHİ : 16/06/2006

Davacı, ilk kesinti tarihinden itibaren tarım   Bağ-Kur sigortalısı olduğunun  tesbitine karar  verilmesini istemiştir.

Mahkeme ilamında belirtildiği şekilde, isteğin  kabulüne karar vermiştir.

Hükmün,  davalı  vekilince temyiz edilmesi üzerine temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldıktan ve Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen raporla dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği düşünüldü ve aşağıdaki karar tesbit edildi.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren, 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.07.2000 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillere, hükmün dayandığı kanuni gerektirici nedenlere göre davalı kurum vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı ürün bedelinden ilk Bağ-Kur prim kesintisinin yapıldığı tarihi takip eden ay başından itibaren, 2926 sayılı Yasa’ya tabi tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitini istemiştir

Mahkemece davacının 01.07.2000 tarihinden itibaren tarım Bağ-Kur  sigortalısı  olduğunun  tesbitine  karar verilmiştir.

Davanın yasal dayanağını oluşturan 2926 sayılı Yasa’da 506 sayılı Yasa’nın 79.maddesine koşut geçmiş tarım Bağ-Kur hizmetlerinin tesbitine ilişkin bir düzenleme mevcut değildir. 2926 sayılı Yasa’nın 7. maddesi hükmüne göre, bu yasaya göre sigortalı sayılanlar, sigortalı sayıldıkları tarihten itibaren en geç üç ay içinde Kurum’a başvurarak kayıt ve tescillerini yaptırmak zorundadırlar. Anılan  Yasa’nın 5. maddesi ile 7. madde de belirtilen süre içinde kayıt ve tescillerini yaptırmayan sigortalıların hak ve yükümlülüklerinin kayıt ve tescil edildikleri tarihi takip eden aybaşından itibaren başlayacağı hükmü getirilmiştir. 2926 sayılı Yasa’nın 2. ve 3. maddeleri kapsamında, kendi nam ve hesabına tarımsal faaliyette bulunanlardan yasanın uygulanma tarihinde 50 yaşını dolduran kadınlarla, 55 yaşını dolduran erkekler dışındakiler bakımından tarım Bağ-Kur sigortalılığı zorunlu sigortalılık niteliğinde bulunmaktadır.Başka bir ifade ile sigortalı olmak hak ve yükümlülüğünden vazgeçip kaçınmak mümkün değildir. Diğer yandan resen tescil başlığını taşıyan 9.maddeye göre bu yasa kapsamında sigortalı sayılanların sigortalılıklarının başladığı tarihten itibaren 3 ay içinde Kurum’a kayıt ve tescilini yaptırmayanların tescil işlemlerinin Kurum’ca re’sen yapılması gerekmektedir. 2926 sayılı Yasa’nın 36.maddesi kapsamında Kurum’un prim alacaklarını Bakanlar Kurulu Kararı ile ürün bedellerinden tevkifat suretiyle tahsil etmesi mümkündür. Bu bağlamda 2.madde kapsamına girenlerin belirtilen şekilde prim borçlarının ürün bedellerinden tevkifat suretiyle kesilerek Bağ-Kur’a ödenmesi halinde kayıt ve tescil için kurum’a başvuru olmasa dahi bahse konu biçim de prim ödenmesi suretiyle kayıt ve tescil konusundaki iradelerini ortaya koydukları tartışmasızdır. Bağ-Kur’un iş bu prim ödenmesine rağmen, sigortalıyı re’sen kayıt ve tescil etmemesi yasanın kendisine yüklediği re’sen tescil mükellefiyetine aykırılık teşkil etmektedir.

2926 sayılı Yasa’nın 10.maddesine göre kayıt ve tescil işlemlerinde Valilik, Kaymakamlık, Özel İdare, Belediye, Muhtarlık  ve  Nüfus  İdareleri  kayıtları  ile  diğer  kamu kurum ve kuruluşlarının, kanunla kurulu meslek kuruluşlarının, tarım satış kooperatifler kanununa göre kurulan pancar ekicileri İstihsal Kooperatifleri ile Birliği, T.Şeker Fabrikaları Anonim Şirketi ve tarım kesimine yönelik faaliyette bulunan milli bankaların kayıtlarının  esas alınacağı  bildirilmiştir.  Bu kayıtların  tarımda  kendi adına ve hesabına bağımsız çalışmanın yasal karinesi  olduğu ortadadır.

Yapılan incelemede davacının   Ziraat Odası ve  Tarım Kredi Kooperatifi kaydının olmadığı, 14.11.2002-24.02.2003 tarihleri arasında Pancar Ekicileri Kooperatifi kaydının bulunduğu, üzerine kayıtlı zirai arazisinin bulunmadığı, davacının sattığı ürün bedelinden yapılan  ilk prim kesintisinin 20.06.2000 tarihinde Kurum hesabına yatırıldığı, başkaca bir prim kesintisinin olmadığı,  tarımsal kredi kullanmadığı ve çiftçilik belgesinin araştırılmadığı görülmektedir.

Mahkemece, davacının sattığı ürün bedelinden yapılan ilk Bağ-Kur prim kesintisinin Kurum hesabına yatırıldığı 20.06.2000 tarihini takip eden ay başı olan 01.07.2000 tarihinden itibaren 31.12.2000 tarihine kadarki   dönem yönünden verilen tespit kararı yerinde ise de; prim kesintisinin bulunmadığı ve tarımsal faaliyetin kanıtlanamadığı 01.01.2001-06.04.2006 tarihleri arasında 2926 sayılı Yasa’nın 10. maddesinde belirtilen kayıtlar bulunmadığı ve tarımsal faaliyet bu madde kapsamında  kanıtlanamadığı halde bu yılların soyut muhtar ve zabıta araştırmasına dayalı olarak kabul edilmesi, hatalı olmuştur.

Mahkemece bu maddi ve hukuki  olgular  gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması  usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir.

O halde, davalı Kurumun  bu yönleri amaçlayan  temyiz itirazları kabul edilmeli ve hüküm bozulmalıdır.

SONUÇ: Hükmün yukarıda açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, 25.09.2007  gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2009/5235, Karar No: 2011/5514, Tarih: 20.04.2011

**3. Ceza Dairesi         2009/5235 E.  ,  2011/5514 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

HÜKÜM : Sanığın mahkumiyetine dair.

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;

Gereği görüşülüp düşünüldü:

... Numune Hastanesi beyin cerrahi uzmanınca düzenlenmiş, ... hakkındaki raporda adı geçenin yaşamının tehlikeye sokulduğunun belirtilmesi karşısında sanık ...'in ... karşı eyleminin TCK'nun 86/1 maddesi yanında 87/1-d-son maddeleri kapsamında kalacağının gözetilmemesi temyiz isteminin kapsamına göre bozma nedeni sayılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanıklar ... ve ... müdafiinin temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 20.04.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2015/4369, Karar No: 2015/6194, Tarih: 14.12.2015

**21. Ceza Dairesi         2015/4369 E.  ,  2015/6194 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği

HÜKÜM : Beraat

Kendisini vekil ile temsil ettiren müşteki kuruma usulüne uygun olarak yapılmış duruşma günü tebligatının dosyada yer almadığı anlaşıldığından, yüklenen suçtan doğrudan zarar gören şikayetçi kurum, duruşmadan haberdar edilmeyerek ve davaya katılmak isteyip istemediği sorulmadan yargılamaya devamla hüküm kurulmak suretiyle 5271 sayılı Yasanın 234/1 madde ve fıkrasına aykırı davranılması,

Yasaya aykırı, şikayetçi ... vekili ve Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 14.12.2015 gününde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2017/126, Karar No: 2020/16710, Tarih: 17.11.2020

**4. Ceza Dairesi         2017/126 E.  ,  2020/16710 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Tehdit

HÜKÜM : Mahkumiyet

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre, o yer Cumhuriyet savcısının, silahla tehdit suçundan kurulan hükmü temyiz ettiği belirlenerek dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede başkaca nedenler yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanık hakkında düzenlenen iddianamede "şüpheli ...'ın, kızına neden küfür ettiğini soran müşteki ...'a sinirlenerek, eline aldığı adli emanetin 2011/228 sırasında kayıtlı balta ile müşteki ...'a saldırdığı ancak müştekiyi yaralayamadığı, daha sonra olay yerine gelen ...'ın üzerine aynı balta ile yürüdüğü ve müşteki ...'ı ölümle tehdit ettiği" belirtilerek ve TCK'nın 106/1-1. cümle, 86/2, 86/3-e, 35, 53. maddelerinin uygulanması talep edilerek Çaycuma Sulh Ceza Mahkemesinde dava açıldığı, Çaycuma Sulh Ceza Mahkemesi 2011/762 Esas, 2013/438 Karar sayılı ilamı ile sanığın katılan ...'e yönelik eyleminin TCK'nın 106/2-a maddesi kapsamında kalma ihtimaline binaen görevsizlik karar verildiği, Çaycuma Asliye Ceza Mahkemesi'nin 2013/322 Esasına kaydedilerek devam edilen yargılama da sanık hakkında kasten yaralamaya teşebbüs suçundan CMK'nın 223/2-e uyarınca beraat kararı verildiği, bu hükmün temyiz edilmediği, temyize konu silahla tehdit suçu yönünden, sanığın eyleminin katılanlar ... ve ...'a yönelik olduğu kabul edilerek TCK'nın 106/2-a, 43/2. maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verildiği belirlenerek yapılan incelemede;

5271 sayılı CMK'nın 225/1. maddesi gereğince hükmün konusu, iddianamede gösterilen eylem olduğundan iddianamede açıklanan ve suç oluşturduğu ileri sürülen fiilin dışına çıkılması, dolayısıyla davaya konu edilmeyen bir eylemden dolayı yargılama yapılması ve açılmayan davadan hüküm kurulması kanuna aykırıdır. Sanık hakkında düzenlenen iddianame içeriğinde sanığın katılan ...'e yönelik tehdit eylemine dair bir anlatım bulunmamasına karşın, iddianamedeki eylem ile bağlılık kuralı dikkate alınmayıp, sanık hakkında TCK'nın 43. maddesi delaletiyle aynı Kanunun 43/1. maddesi uygulanarak dava açılmayan eylem nedeniyle de hükümlülük kararı verilerek, CMK'nın 225/1. maddesine aykırı davranılması,

2-Kabule göre de;

a- TCK'nın 62. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasından 1/6 oranında indirim yapılırken netice cezanın ''2 yıl 1 ay hapis cezası'' yerine ''1 yıl 13 ay hapis cezası'' olarak eksik belirlenmesi,

b-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

a- TCK'nın 62. maddesi uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezasından 1/6 oranında indirim yapılırken netice cezanın ''2 yıl 1 ay hapis cezası'' yerine ''1 yıl 13 ay hapis cezası'' olarak eksik belirlenmesi,

b-Anayasa Mahkemesi’nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanan 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı ile TCK’nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının uygulanması zorunluluğu,

Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, tebliğnameye aykırı olarak HÜKMÜN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 17/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Hükme iştirak eden üye ...'un, 26.12.2020 tarihinde vefat etmesi nedeniyle imza eksikliğinin giderilemediğine dair 5271 sayılı CMK'nın 232/5. maddesine istinaden düşülen iş bu şerhin altı imzalanmıştır.
Yargıtay — Esas No: 2020/11500, Karar No: 2021/430, Tarih: 20.01.2021

**2. Ceza Dairesi         2020/11500 E.  ,  2021/430 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Çocuk Mahkemesi

SUÇ : Hırsızlık

HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1) Müşteki ...’a yönelik hırsızlık eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,

2) Müşteki ...’a yönelik hırsızlık eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik yapılan temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.Ancak;

a- Dosya içerisinde bulunan 11.05.2014 tarihli tutanak içeriğine göre LCW isimli iş yerinden hırsızlık olduğunun ve iki kişinin yakalandığı şüpheli bir şahsın ise kaçtığının bilgisi üzerine olay yerine gidildiğinde yakalanan iki şüpheli ile yapılan mülakaatta ve kamera görüntülerinden kaçan şahsın suça sürüklenen çocuk olduğunun tespit edildiği, suça sürüklenen çocuğun telefon ile arandığı ve mağazadan çaldığı 2 adet pantolon ile teslim olduğunun anlaşılması karşısında; suça sürüklenen çocuğun, hırsızlık eylemi tamamlandığı halde teşebbüs hükümlerinin uygulanması suretiyle eksik ceza belirlenmesi,

b- Suça sürüklenen çocuğun kendisine telefon ile ulaşan kolluk görevlilerine suça konu eşyayı rızası ile teslim ettiğinin anlaşılması karşısında, suça sürüklenen çocuk hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde belirtilen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

c- LCW mağazasından 2 adet pantolonun çalındığı olayda, çalınan pantolonların değer tespiti yapılarak, suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm yönünden TCK'nın 145. maddesinin uygulanması gerekip gerekmediğinin tartışılmaması,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebeplerden dolayı isteme aykırı olarak BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde 1412 sayılı CMUK'nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 20.01.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2010/11519, Karar No: 2010/12337, Tarih: 29.11.2010

**1. Hukuk Dairesi         2010/11519 E.  ,  2010/12337 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada;

Davacı, kayden malik olduğu 3689 parsel sayılı taşınmaza davalıların taşkın bina inşa etmek suretiyle müdahale ettiklerini ileri sürerek, elatmanın önlenmesi ve yıkım isteminde bulunmuştur.

Davalılar, davanın reddini savunmuşlardır.

Mahkemece, müdahale olgusunun sabit olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.

Karar, davalı ... tarafından süresinde temyiz edilmiş olmakla; Tetkik Hakimi ...’in raporu okundu, düşüncesi alındı. Dosya incelendi, gereği görüşülüp düşünüldü.

-KARAR-

Dosya içeriğine, toplanan delillere, hükmün dayandığı yasal ve hukuksal gerekçeye ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre; davalı ...'ın temyiz itirazı yerinde değildir. Reddiyle usul ve yasaya uygun olan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı 217.50.-TL. bakiye onama harcının temyiz eden davalı ...'ten alınmasına, 29.11.2010 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Yargıtay — Esas No: 2016/11815, Karar No: 2019/975, Tarih: 13.02.2019

**20. Hukuk Dairesi         2016/11815 E.  ,  2019/975 K.**

**"İçtihat Metni"**

MAHKEMESİ :Kadastro Mahkemesi

Taraflar arasındaki davanın yapılan duruşması sonunda kurulan hükmün Yargıtayca incelenmesi davalılar tarafından istenilmekle, süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya incelendi, gereği düşünüldü:

K A R A R

Kadastro sırasında ... köyü 111 ada 19 parsel sayılı 2314,99 m2 yüzölçümündeki taşınmaz, tarla niteliği ve kazandırıcı zamanaşımı zilyetliği nedeniyle davalılar adına tesbit edilmiştir.

Davacı ..., kadastro tesbitinin iptali ile taşınmazın mera olarak sınırlandırılması talebiyle dava açmıştır.

Mahkemece davanın reddi ile ... ili, ... ilçesi, ... köyü, ... mevkii, 111 ada 19 parsel sayılı taşınmazın tesbit gibi tapuya kayıt ve tesciline karar verilmiş, hüküm davacı ... tarafından temyiz edilmiştir.

Temyiz incelemesi sonrasında Yargıtay 20. Hukuk Dairesinin 25/06/2014 tarih 2014/3194-2014/6873 E.K. sayılı bozma kararında özetle; "Mahkemece yapılan inceleme, araştırma ve uygulama hükme yeterli değildir. Şöyle ki; çekişmeli taşınmazın sınırında 101 ada ... parsel sayılı ... parseli bulunduğu halde, ... araştırması yapılmamış, mera iddiası bulunduğu halde, komşu köyden tanık ve yerel bilirkişi dinlemek suretiyle yöntemine uygun mera araştırması yapılmamış, zilyedlik tanıkları dinlenmemiş, kadastro tespit bilirkişileri ve yerel bilirkişiler dinlenmek suretiyle karar verilmiş, komşu parseller davalı olduğu halde, dava sonuçları araştırılmamış, ziraat uzmanı tarafından taşınmazda muhtelif ardıç ağaçları bulunduğu açıklanmış ise de; ağaçların sayısı, yaşı, taşınmazdaki dağılımı belirtilmemiştir. Bu sebeplerle; mahkemece, yöreye ait en eski tarihli ve 1980’li yıllara ait memleket haritaları, hava fotoğrafları ve amenajman planı ilgili yerlerden getirtilip, önceki bilirkişiler dışında halen Çevre ve ... Bakanlığı (... ve Su İşleri Bakanlığı) ve bağlı birimlerinde görev yapmayan bu konuda uzman serbest ... mühendisleri arasından seçilecek bir ... yüksek mühendisi; bulunamaması halinde, ... mühendisi, bir harita mühendisi; bulunamaması halinde bir fen elemanı aracılığıyla yeniden yapılacak inceleme ve keşifte, yukarıda belirtilen resmi belgeler çekişmeli taşınmaz ile birlikte çevre araziye de uygulanmak suretiyle, öncesinin ne şekilde nitelendirildiği belirlenmeli; 3116, 4785 ve 5658 sayılı kanunlar karşısındaki durumu saptanmalı; tapu ve zilyedlikle ormandan toprak kazanma olanağı sağlayan 3402 sayılı Kanunun 45. maddesinin ilgili fıkraları, Anayasa Mahkemesinin 01.06.1988 gün ve 31/13 E.K.; 14.03.1989 gün ve 35/13 E.K. ve 13.06.1989 gün ve 7/25 E.K. sayılı kararları ile iptal edilmiş ve kalan fıkraları da 03.03.2005 gününde yürürlüğe giren 5304 sayılı Kanunun 14. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olduğundan, bu yollarla ormandan yer kazanılamayacağı, öncesi ... olan bir yerin üzerindeki ... bitki örtüsü yokedilmiş olsa dahi, salt ... toprağının ... sayılan yer olduğu düşünülmeli; toprak yapısı, bitki örtüsü ve çevresi incelenmeli; fen ve ... bilirkişilere, orijinal-renkli (renkli fotokopi) memleket haritasının ölçeğini kadastro paftası ölçeğine, yine kadastro paftası ölçeğinin de memleket haritası ölçeğine bilgisayar ortamında (..